زیبایی سینه - بزرگ کردن و کوچک کردن سینه\nجراحی زیبایی سینه در کل به دو صورت می باشد : یک نوع آن جهت سینه های بزرگ انجام می شود و مراجعه کنندگان تمایل به کوچک کردن سینه های خود دارند و نوع بعدی مراجعه کنندگان تمایل به بزرگ کردن و پروتز سینه های خود دارند .\nعمل کوچک کردن سینه یا ماموپلاستی کاهنده\nدر جراحی کوچک کردن سینه که شامل سینه بسیار بزرگ می باشد به دلیل عوارض زیر انجام می شود.\nدرد شانه، درد گردن و پشت\nگوشه گیری شدید به علت بزرگی سینه\nایجاد مشکل در خوابیدن\nاستریاهای روی سینه\nعفونت مکرر زیر سینه ها\nهم چنین ، موارد کاربرد فرعی عمل جراحی سینه شامل محدودیت فعالیت ورزشی، تنگی نفس ضمن فعالیت، اشکال در یافتن لباس مناسب و ایجاد شیار و لک روی شانه ها می باشد.\nاین نوع بزرگی که در نوجوانی رخ می دهد، معمولا همراه با چاقی نیست و علت آن، حساس بودن بافت سینه به هورمون های جنسی است. بزرگی سینه باعث خجالت، گوشه گیری و کاهش فعالیت های اجتماعی ورزشی نوجوان می شود..\nسینه های بزرگ علاوه بر چهره نازیبا و به هم ریختن تناسب اندام؛ مشکلات طبی بی شماری را ایجاد می کند. بر اساس حجم سینه ها ؛سن بیمار و درخواست وی در داشتن حجم مشخص از سینه؛ تکنیک های مختلفی برای جراحی سینه مطرح شده است.\nدر سینه های متوسط از روش فلپ فوقانی با ایجاد یک برش دور هاله و یک برش عمودی زیر سینه عمل جراحی سینه انجام شده و سینه ظاهری گرد؛ زیبا و با کاهش حجم نسبی پیدا می کند. کم بودن خطوط برش و شکل گردتر و زیباتر از مزایای این تکنیک است.\nبیمارانی که بزرگی شدید و افتادگی سینه دارند بهتر است جراحی سینه به روش فلپ تحتانی عمل شوند. برش این عمل به صورت تی برعکس است. تغییر شکل و کاهش حجم قابل توجه پستان ها از مزایای این تکنیک است در ضمن در این روش بافت سینه نیز برداشته می شود و جراح به لیفت سینه اکتفا نمی کند\nبه طور کلی، در افرادی که با شکایت بزرگی سینه مراجعه می کنند، تنها درمان مؤثر و بهترین درمان استفاده از جراحی است و روش های درمانی دارویی یا مؤثر نبوده یا به علت ایجاد عوارض مختلف توصیه نمی شوند. برای عمل کوچک کردن سینه از برش های متعدد و متفاوتی استفاده می شود که هر چقدر مقدار بزرگی بیش تر باشد، باید برش وسیع تری هم داده شود.\nدر مورد لیفت سینه با نخ های لیفت نیز باید گفت روش قطعی نیست و پس از مدت کوتاهی سینه ها به حالت اولیه باز می گردند.\nقبل از عمل جراحی سینه باید معاینه دقیق سینه و ماموگرافی انجام شود.\nبزرگ کردن سینه های کوچک\nاگر شما از اندازه ی سینه خود ناراضی می باشید افزایش حجم سینه ها توسط جراحی Breast Augmentation یکی از روش های درمان می باشد . این روش می تواند\n– سینه های شما را پرتر و برحسته تر کند\n– بین دو سینه تقارن ایجاد کند\n– اعتماد به نفس و ظاهر شما را بهبود بخشد\nنام دیگر این روش جراحی Augmentation Mammoplasty یا همان بازسازی سینه از طریق افزایش حجم آن می باشد و در این جراحی سینه از پروتز سینه جهت ایجاد یک سینه بزرگ تر و پرتر و یا جای گزینی حجمی از سینه که در حین حاملگی یا کاهش وزن از بین رفته استفاده می گردد . از پروتز جهت بازسازی سینه که در حین سرطان و یا ضربه از بین رفته هم استفاده می گردد .\nروش افزایش حجم سینه ها یا Breast Augmentation برای بازسازی سینه هائی که افتادگی شدید دارند مناسب نمی باشد و اگر شما بخواهید که هم زمان سینه های شما بزرگ تر به نظر برسد و در سطح بالا تری قرار گیرد باید از جراحی لیفت سینه Breast Lift ( بالا بردن سینه ) و گذاشتن هم زمان پروتز سینه استفاده نمائید .\nدر میان اعمال جراحی سینه عمل (پروتز سینه) از جمله موفق ترین جراحی هاست که تاثیر زیادی در بهبود اعتماد به نفس در روابط خانوادگی و اجتماعی فرد دارد. به نظر من یکی از بهترین اعمال جراحی بزرگ کردن سینه عمل پروتز سینه است؛ زیرا شخص با یک خط عمل کوچک یک تغییر بسیار بزرگ و زیبا دارد. که این خط عمل نیز با روش های مختلفی قبل محو شدن است باید توجه داشت که بیش از ۴۰ سال است که (پروتز سینه) استفاده می شود . با پیشرفت تکنولوژی به طور مرتب نسل های جدیدتر و با کیفیت بهتر این (پروتز سینه) ها وارد بازار می شود به قسمی که شاید هیچ وسیله ی پزشکی به اندازه ی (پروتز های سینه) مورد نقد و بررسی قرار نگرفته باشد\nآیا دختران جوان قبل از بارداری و شیردهی می توانند پروتز سینه انجام دهند؟\nبله می توانند، پروتز در زیر عضله سینه قرار می گیرد و مشکلی برای ساختار شیردهی ایجاد نمی کند.\nجنس پروتز سینه از چیست؟\nاگر چه لایه خارجی تمام پروتزها از سیلیکون ساخته شده است ولی داخل آن می تواند از مواد مختلفی مثل آب نمک و یا ژل سیلیکون خالص پر شده باشد. اگرچه سابق بر این اغلب پروتزها پر شده از آب و نمک یا ژل سیلیکون ساده بوده، ولی امروزه در اغلب پروتزهایی که مورد استفاده قرار می گیرند (بخصوص در انواع قطره اشکی) از ژل سیلیکون منسجم استفاده می شود.\nانواع جدیدتری از پروتزها نیز وجود دارند که پروتزهای تری لوسنت (روغن سویا) و هیدروژنی از آن نوع اند که با توجه به اشکالات احتمالی مصرف آن ها، هنوز به صورت گسترده مورد استفاده قرار نمی گیرند. در مجموع می توان گفت با توجه به سابقه ۳۵ ساله استفاده از پروتزهای سینه با جنس سیلیکون، اغلب جراحان تمایل بیش تری برای استفاده از این نوع پروتزها دارند.\nآیا پروتزهای سینه باعث ایجاد سرطان می شوند؟\nپاسخ این سؤال در یک کلام این است: خیر. تاکنون هیچ گزارش جامعی که نشان دهد این پروتز های سیلیکونی باعث ایجاد سرطان می شوند، منتشر نشده است. تنها گزارشات بسیار محدودی که در خصوص مضرات پروتز سینه منتشر شده اند، مربوط به همراهی استفاده از پروتزها و بروز یک بیماری ایمنی وابسته به سیلیکون است که آن نیز مورد تائید قرار نگرفته است. بنابراین می توان گفت که درمجموع، بکارگیری پروتز سینه برای اعمال جراحی زیبایی سینه و یا جایگزینی سینه،عملی ایمن و کم خطر است.\nنکته قابل توجه این است که مواد تشکیل دهنده ی سیلیکون طبیعی است و در طبیعت یافت می شود و از لحاظ ساختار مشکلی با بافت طبیعی بدن ندارد.\nجراحی سینه با پروتز در چه مواردی کاربرد دارد؟\n۱- افزایش اندازه در کسانی که بافت سینه در آن ها رشد نکرده است یا به دنبال کاهش وزن شدید یا شیردهی تحلیل یافته است.\n۲- بهبود افتادگی خفیف سینه یا کمک به ترمیم افتادگی های متوسط یا شدید سینه ضمن عمل لیفت\n۳- بهبود عدم تقارن های مادر زادی سینه\n۴- ترمیم محل سینه به دنبال برداشته شدن به علت سرطان\n۵- کمک به ایجاد تناسب با عرض قفسه ی سینه\nماستوپکسی یا لیفت سینه\nماستوپکسی یک عمل جراحی سینه برای درست کردن سایز؛ شکل و بالا بردن سینه روی قفسه سینه در زنانی است که حجم سینه نرمال دارند .در این عمل پوست و بافت اضافی سینه برداشته شده و بافت ؛ ارئول و نوک سینه به محل بالاتر منتقل می شود. عمل جراحی لیفت سینه علت پزشکی ندارد و شخص به علت فعالیت فیزیکی و یا زیبایی متقاضی این عمل می باشد به جز مواردی که این افتادگی سینه باعث بروز حساسیت و قارچ های پوستی در زیر سینه می شود.\nآمادگی های قبل از عمل جراحی سینه\nمعاینه دقیق سینه ها و زیر بغل از نظر وجود توده\nانجام آزمایشاتی مانند\nCBC-BUN-CR -FBS-U A-HBSAG-HBSAB-HCVAB-HIV TEST-PT-PTT\nمشاوره قلب در افراد بالای ۴۰ سال؛سونوگرافی سینه در همه افراد کاندید عمل جراحی سینه و ماموگرافی در افراد بالای ۳۵ سال؛ عدم کشیدن سیگار از یک ماه قبل از عمل در افراد سیگاری و تا دو هفته بعد از عمل جراحی\nاز زمان شیردهی باید حداقل شش ماه گذشته باشد و سینه عاری از شیر باشد.\nعوارض عمل جراحی سینه\nعوارض زودرس جراحی سینه مثل خون ریزی و عفونت نادر است. بیش ترین مشکلی که بیمار را نگران می کند اسکار برش جراحی و فرم سینه ها بعد از عمل است. گاهی اسکار محل عمل یا فرم سینه نیاز به روتوش دارد. گاهی هاله سینه دچار بی حسی می شود که با گذشت زمان بهبود می یابد. شیردهی در اغلب روش ها حفظ می شود ولی ممکن است ۴۰-۳۰٪ کاهش داشته باشد. گاهی ممکن است سینه بعد از عمل ورم کند و تا چند ماه ادامه پیدا کند\nژنیکوماستی به معنی بزرگ شدن سینه در مردان می باشد و این جراحی از اعمال جراحی سینه مردان می باشد.\nبر هم خوردن تعادل هورمون های مردانه و زنانه زمینه ساز ایجاد ژنیکوماستی می شود. علت این عدم تعادل می تواند فیزیولوژیک مثل بلوغ و یا کهولت سن بوده و یا در زمینه استفاده از برخی دارو ها همانند دارو هایی که ورزشکاران برای بدن سازی استفاده می کنند باشد.\nندرتا مشکلاتی همانند بیماری های تیروئید؛ کبد و یا بیضه ها می تواند سبب ایجاد ژنیکوماستی شود. اگر ژنیکوماستی بعد از اصلاح شرایط و یا قطع دارو برطرف نشود ممکن است بسته به نظر بیمار نیاز به جراحی سینه پیدا کند.\nژنیکوماستی در سن بلوغ شایع است که با زمان بهبود می یابد ولی در ۸ درصد پسرها باقی می ماند. ۶۲ درصد بیماران با ژنیکوماستی بزرگی سینه خفیف تا متوسط دارند ۶۴ درصد پسرهای با ژنیکوماستی چاق هستند. افرادی که چاق هستند ممکن است با کاهش وزن بهبود یابند ولی افرادی که بزرگی بافت گلاندولار واقعی دارند تغییری نمی کنند.\nروش های مختلف جهت درمان ژنیکوماستی پیشنهاد می شود که قابل قبول ترین آن ها شامل:\nجراحی و یا جراحی با لیزر\nترکیب جراحی و لیپوساکشن\nدر عمل جراحی ژنیکوماستی می توان با یک برش کوچک ترانس ارئولار یا یک برش بیضوی در نیمه ی تحتانی ارئول کل بافت این ناحیه را خالی کرد. بهتر است بافت زیر منطقه ارئول کاملا خالی نشود زیرا در این صورت گود رفته می شود.\nدر لیپو ساکشن این منطقه می توان از لیزر لیپولیز نیز کمک گرفت زیرا بافت این ناحیه سفت است و با لیزرلیپولیز این عمل راحت تر و موثرتر انجام می شود.\nاثر منفی در اعتماد به نفس و سلامت روانی در مردان بالغ. حتی ژنیکوماستی خفیف می تواند اثرات معکوس سایکولوژی در پسرها داشته باشد.\nیک مطالعه جدید نشان داده افرادی که\nبزرگی سینه دارند عمل کوچک کردن سینه باعث کاهش اختلالات مهره و قسمت خلفی تنه می شود و حتی باعث کاهش استرس قسمت پایین ستون فقرات در حین انجام فعالیت فیزیکی می شود.\nدستورات بعد از عمل جراحی سینه\nاگر عمل جراحی فقط در حد لیفت بوده و سایزسینه خیلی بزرگ نباشد بیمار می تواند عصر روز عمل مرخص شود در غیر این صورت بهتر است ۲۴ ساعت در بخش بستری باشد. بعد از عمل برای بیمار سوتین مخصوص بسته می شود که بهتر است ۲ ماه استفاده شود. ممکن است برای خروج ترشحات برای بیمار درن گذاشته شود که معمولا اگر ترشحات کم باشد در اولین ویزیت خارج می شود. بخیه ها قابل جذب بوده و نیازی به کشیدن ندارد. بیمار می تواند ۲-۱ روز بعد از خارج کردن درن حمام کند.\nبعد از عمل با نظر جراح مربوطه می توان از پمادهای گوناگونی برای ترمیم بهتر زخم جراحی سینه کمک گرفت. در صورت تمایل استفاده از لیزر های کم توان در مراحل اولیه بعد از عمل به کم کردن اسکار عمل جراحی زیبایی سینه کمک می کند\nنکاتی در مورد سلامت سینه و پستان\nبه گفته محققان زنانی که فعال هستند و روزانه پیاده روی می کنند کمتر از زنانی که غیرفعال هستند و پیاده روی نمی کنند به سرطان سینه مبتلا می شود ۳۰ الی ۶۰ دقیقه پیاده روی در روز از سرطان سینه جلوگیری می کند. ورزش و فعالیت منظم روزانه نسبت متابولیت استروژن در بدن را تغییر داده و این مانع مهمی در عملکرد سلول های سرطانی برای رشد و گسترش در بدن می شود.


ارتقای سطح فضای کسب و کار و سرمایه‌گذاری در همدان از اولویت‌های شورا است | خبرگزاری ایلنا\nکد خبر: 216982 ۱۳۹۳/۰۸/۰۳ ۱۶:۴۷:۰۰ A\nرییس کمیسیون اقتصاد، سرمایه‌گذاری و گردشگری شورای اسلامی شهر همدان:\nارتقای سطح فضای کسب و کار و سرمایه گذاری در همدان از اولویت های مهم شورای چهارم است.\nرییس کمیسیون اقتصاد، سرمایه گذاری و گردشگری شورای اسلامی شهر همدان گفت: در جلسه بررسی طرح‌های دو سرمایه گذار در کمیسیون اقتصاد سرمایه گذاری و گردشگری شورا با بیان این مطلب، اظهار کرد: ارتقای سطح فضای کسب و کار و سرمایه گذاری در همدان، توسعه شهری و رونق اقتصادی را به دنبال دارد.\nبه گزارش ایلنا از همدان؛ محمد تبریزی با تاکید بر اینکه در جذب سرمایه گذاران نباید فرصت سوزی کرد، افزود: عدم حمایت از سرمایه گذاران، موجب کاهش انگیزه در سرمایه گذاران می‌شود.\nوی با اشاره به پتانسیل‌های شهر همدان در صنعت گردشگری، اضافه کرد: محور گنجنامه و عباس آباد از جمله نقاطی از شهر است که با توجه ویژه به اینگونه نقاط می‌توان در رونق اقتصادی شهر گام برداشت.\nرییس کمیسیون اقتصاد، سرمایه گذاری و گردشگری شورای اسلامی شهر همدان بر ایجاد فضاهای تفریحی، اقامتی و گردشگری در محور گنجنامه و عباس آباد تاکید کرد و گفت: این اقدامات باید با مطالعات لازم و در خور شأن پایتخت تاریخ و تمدن ایران زمین انجام شود.\nمحمد تبریزی با اشاره به پیشینه تاریخی همدان افزود: ایجاد فضاهای تفریحی و گردشگری در پایتخت تاریخ و تمدن ایران زمین باید با رویکرد فرهنگی باشد چرا که این اقدام در تشویق و جذب سرمایه گذاران بسیار تاثیرگذار است.\nتبریزی با اشاره به اینکه خرد جمعی اعضای شورای اسلامی شهر همدان بر حمایت سرمایه گذاران با ایجاد بسترهای لازم است، اظهار کرد: حمایت از طرح‌ها و اقدامات استاندارد که عارضه‌ای بر سیما و منظر و ترافیک شهری نداشته باشد امری ضروری است.\nبه گفته تبریزی تائید یک سرمایه گذار نفی سرمایه گذار دیگر نیست و حمایت سرمایه گذاران باید با ضوابط و ساختارهای لازم صورت پذیرد.\nوی با بیان اینکه مشکلات سرمایه گذاران باید به صورت منطقی برآورد شود، اضافه کرد: اسناد مالکیت‌هایی که در سرمایه گذاریهای مشترک مشکل دارد باید هر چه سریع‌تر رفع شود.\nدر ادامه این جلسه سخنگوی شورای اسلامی شهر همدان نیز بر حمایت سرمایه گذاران خاص جهت سرمایه گذاری در محور گنجنامه تاکید کرد.\nکامران گردان افزود: در بازدید از اماکن ایجاد شده در محور گنجنامه و عباس آباد بعضی از اماکن به نحو شایسته‌ای احداثشده‌اند که باید مورد حمایت قرار گیرند.\nعضو هیأت رییسه شورای اسلامی شهر همدان هم با اشاره به نیاز همدان به سرمایه گذاری و ایجاد مراکز برندینگ گفت: ایجاد زیرساختهای گردشگری لازمه شهر همدان است که تحقق این امر جذب سرمایه گذار را به دنبال دارد.\nحمیدرضا طبی مسرور اضافه کرد: محور گنجنامه و عباس آباد زمینه‌های رشد اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی بالقوه‌ای را دارد که با حمایت و تقویت حوزه سرمایه گذاری و گردشگری باید این پتانسیل‌ها را به بالفعل تبدیل کرد.\nطبی مسرور بر تدوین برنامه و طرح جامع خاص برای محور گنجنامه جهت ایجاد مراکز گردشگری، تفریحی و اقامتی تاکید کرد.\nسید احمد حسنی حلم رییس شورای اسلامی شهرستان همدان نیز با بیان اینکه کمیسیون ماده ۱۰۰ باید آخرین مرحله برای حل اختلاف بین شهرداری و سرمایه گذار باشد، افزود: اعضای کمیسیون ماده ۱۰۰ هم معتقدند مدیریت شهری باید از برخورد سلبی با سرمایه گذاران خودداری کند.\nدر ادامه علی رضایی رییس کمیسیون فرهنگی اجتماعی شورا نیز بر رونق صنعت گردشگری با رویکرد فرهنگی تاکید کرد و گفت: حل مشکلات سرمایه گذاران از دغدغه‌های مهم شورا و شهرداری همدان است.\nشهردار همدان هم با اشاره به اقدامات مدیریت شهری در جذب سرمایه گذاران اظهار کرد: لازم است از ظرفیت‌های گردشگری همدان همچون محور گنجنامه عباس آباد به نحو احسن بهره برد.\nسید مصطفی رسولی مجور گنجنامه را فرصت خوبی برای رونق صنعت گردشگری دانست و افزود: ایجاد اماکن اقامتی و سفره خانه در نقاط توریستی همدان باید با نظارت کار‌شناسان و مشاوران آشنا به منطقه صورت پذیرد.\nاستاندارد اقتصاد پایتخت تمدن زمین سرمایه گذاری شورای اسلامی شهر شهرداری کار و سرمایه گردشگری


فقط جای «کی‌روش» خالی است!\nشماره خبر: ۲۵۵۹۹\nمسعود-مهدی؛ تقابلی برای دیدن\nنبردهای تراکتور و شهرخودرو در این چند سال، همیشه لبریز از هیجان و حساسیت بوده‌اند اما این بار ماجرا از همیشه جذاب‌تر به نظر می‌رسد. چراکه روی نیمکت دو باشگاه، دو چهره کاملا آشنا قرار دارند. دو ستاره که اولین فصل مربیگری در لیگ برتر را سپری می‌کنند و هنوز هم به صورت رسمی از دنیای بازی فاصله نگرفته‌اند. مهدی رحمتی و مسعود شجاعی زمانی در تیم ملی در کنار هم دیده می‌شدند و حالا در جایگاه دو مربی جوان، برای اولین بار روبه‌روی هم قرار می‌گیرند.\nبرخورد امروز شجاعی و رحمتی در حالی شکل گرفته که ورود هر دو نفر به عرصه مربیگری، فوق‌العاده ناگهانی بوده است. اواخر فصل گذشته، سهراب بختیاری‌زاده، مهدی رحمتی را در اختیار باشگاه قرار داد و اعلام کرد که به این بازیکن نیازی ندارد. باشگاه هم در جواب سهراب ناگهان اعلام کرد که نیازی به خود این مربی ندارد! در پایان این روند عجیب، بختیاری‌زاده از شهرخودرو رفت و مهدی رحمتی به عنوان سرمربی جدید باشگاه معرفی شد. او در اولین تجربه‌های کاری، تیمش را در لیگ قهرمانان آسیا هدایت کرد و البته روزهای خوبی را در قطر پشت سر نگذاشت. شهرخودرو خیلی زود از قطر برگشت و سید مشغول بستن تیمش برای فصل تازه شد. ورود مسعود شجاعی هم به عرصه مربیگری، به همین اندازه غیرمنتظره اتفاق افتاد. باشگاه تراکتور پس از برکناری علیرضا منصوریان، به دنبال جذب یک مربی خارجی بود اما قوانین جدید فوتبال ایران این اجازه را به آنها نمی‌داد. در نتیجه باشگاه «مسعود شجاعی» را به عنوان مربی موقت روی نیمکت نشاند. دو پیروزی در دو جدال اول به عنوان سرمربی تراکتوری‌ها موجب شد که حمایت مالکان این تیم از شجاعی قاطع‌تر شود و او حتی برادرش را هم به کادر فنی باشگاه اضافه کند. از لحظه انتخاب مسعود به عنوان سرمربی جدید تراکتورسازی، او دیگر حتی به اندازه یک دقیقه هم برای تیمش بازی نکرده است. مهدی رحمتی هم درست چنین شرایطی دارد و پس از اعلام نامش به عنوان سرمربی جدید تیم، دیگر درون دروازه شهرخودرو دیده نشده. با این حال هر دو نفر تاکید دارند که هنوز از دنیای بازی فاصله نگرفته‌اند و هر آن ممکن است دوباره به زمین مسابقه برگردند. رحمتی و شجاعی هنوز هم از فوتبال خداحافظی نکرده‌اند و بعید نیست در یکی از همین هفته‌ها، خودشان را تعویض کنند و دوباره به زمین برگردند! در جدال حساس امروز بین این دو مربی جوان، فقط جای سرمربی سابق تیم ملی خالی است. کی‌روش اگر هم در ایران حضور داشت، به تماشای مسابقه‌های لیگ برتر نمی‌رفت اما شاید حداقل این مسابقه را از تلویزیون تماشا می‌کرد. مربیان امروز تراکتور و شهرخودرو، دقیقا دو سر پاره‌خط «علاقه» کارلوس کی‌روش بودند. مرد پرتغالی از یکی از آنها دل خوشی نداشت و با تمام وجود، طرفدار دیگری به نظر می‌رسید. کی‌روش، مهدی رحمتی را از تیم ملی کنار گذاشت و دیگر به هیچ قیمتی حاضر به دعوت از این سنگربان نشد. اگر این اتفاق رخ نداده بود، رحمتی حداقل در یک جام جهانی برای تیم ملی به میدان می‌رفت. در نقطه مقابل، مسعود شجاعی سابقه حضور در سه دوره جام جهانی را دارد و این سابقه را تا حدود زیادی به لطف کی‌روش به دست آورده است. سرمربی سابق تیم ملی، شیفته بازی شجاعی بود و او را تحت هر شرایطی به تیم دعوت می‌کرد. مسعود حتی در زمان مصدومیت هم عضو همیشگی اردوهای تیم ملی به شمار می‌رفت. این دو نفر چندین سال در عضویت تیم ملی قرار داشتند اما پایان خوشی را در این تیم تجربه نکردند. رحمتی پس از ماجراهای دیدار با ازبکستان و آن خداحافظی موقت، «طرد» شد و مسعود هم پس از کارت قرمز مسابقه با تیم ملی عراق، دیگر آخرین ذره‌های محبوبیتش را در بین هواداران تیم ملی از دست داد. حالا آنها به دنبال این هستند که در مربیگری، تصویر باشکوه‌تری برای خودشان بسازند.\nموقعیت هر دو مربی در شرایط فعلی، صددرصد «مستحکم» نیست. رحمتی این فصل با شهرخودرو نتایج خوبی به دست نیاورده و تیمش در رده سیزدهم جدول دیده می‌شود. تیم مشهدی تا اینجای فصل فقط در دو جدال برنده بوده و با منطقه سقوط جدول رده‌بندی فقط سه امتیاز فاصله دارد. برای تیمی که در چند فصل گذشته به یکی از مدعیان لیگ برتر تبدیل شده و همیشه در نزدیکی صدر جدول حضور داشته، چنین رده‌ای اصلا پذیرفتنی به نظر نمی‌رسد. در سمت مقابل هم مسعود شجاعی سرمربی تیمی است که در آن اساسا به مربی‌ها رحم نمی‌کنند. باشگاهی که تنها پس از پنج هفته، سرمربی‌اش را عوض کرده و در هشت هفته اول لیگ، سه مدیرعامل مختلف داشته است. جالب اینکه خود نصیرزاده هم به عنوان مدافع سرسخت زنوزی از مدیریت باشگاه استعفا کرده تا چهارمین مدیرعامل تراکتور در آستانه معرفی‌شدن قرار بگیرد. کار کردن در چنین باشگاهی با این میزان بی‌تفاوتی نسبت به ثبات، اصلا کار راحتی نخواهد بود. جدال امروز، دوئل چهره‌هایی است که انگار برای مربیگری «عجله» داشتند. آنقدر که حتی وقت نکرده‌اند استوک‌ها را آویزان کنند!\nکلمات کلیدی: # تلویزیون # علیرضا منصوریان # فوتبال ایران # قطر # لیگ قهرمانان آسیا\nمعادله دفاع راست؛ سه به اضافه یک!\nچشمی‌که بسته ماند\nنام بزرگ، ننگ بزرگ‌تر!


پرورش ماهی کپور در استخر | دانشکده ها\nدانشکده ها/کارآفرینی و اشتغالزایی/پرورش ماهی کپور در استخر\nپرورش ماهی کپور ماهیان در استخرهای خاکی\nدانشکده ها : خانواده کپورماهیان (Cyprinidae) یکی از مهمترین خانواده‌های ماهی‌های آب شیرین است. این خانواده بزرگترین خانواده ماهی‌ها بوده و شامل ۲۲۰ جنس و ۲۴۲۰ گونه است. تقریباً تمام اعضای آن متعلق به آب شیرین بوده\nو یا در صورت زندگی در آب لب‌شور، برای تولیدمثل نیازمند ورود به آب شیرین هستند.\nمهمترین ماهی‌های پرورشی گرم‌آبی مثل کپور معمولی، کپور علف‌خوار یا آمور، کپور سرگنده و کپور نقره‌ای یا فیتوفاگ متعلق به این خانواده هستند.\nبا حدود ۱۱۰ گونه بزرگترین گروه ماهی‌های آب شیرین ایران است و تقریباً در همه حوضه‌های ایران یافت می‌شوند.ماهی کپور از کپور ماهی‌های معروف ایران می‌توان انواع سس‌ماهی از جمله سس‌ماهی‌کور، سیاه‌ماهی، ماهی سفید، کلمه و سیاه‌کولی را نام برد.\n۱ • معرفی انواع کپور ماهیان\n۱.۱ ۱- کپور علفخوار (آمور) (ctenopharingodon idella)\n۱.۲ ۲- کپورنقره ای ( Hypophtalmichthys molitrix)\n۱.۳ ۳- کپور سرگنده (Aristichthys nobilis)\n۱.۴ ۴- کپورمعمولی (Cyprinus carpio)\n۲ نیازهای زیستی کپور ماهیان\n۲.۱ ۱- آب\n۲.۲ ۲- اکسیژن محلول\n۲.۳ ۳- درجه حرارت\n۲.۴ ۴- اسیدیته( PH)\n۲.۵ ۵- سختی\n۲.۶ ۶- خاک\n۳ • یافتن بهترین مکان برای پرورش ماهی کپور\n۳.۱ ۱-پستی و بلندی\n۳.۲ ۲- بافت خاک\n۳.۳ ۳- اقلیم منطقه\n۳.۴ ۴- منبع آبی\n۳.۵ ۵- امکانات و ارتباطات\n۴ احداث استخرهای پرورشی ماهیان گرم آبی\n۵ روش کار\n۶ مرحله ی بعدی\n۶.۱ دیواره سوم\n۷ کپور آماده سازی استخرهای پرورش قبل از ماهی دار کردن\n۷.۰.۱ بعد از گذشت زمان یاد شده می توان نسبت به ماهی دار کردن استخرها اقدام کرد.\n۸ حمل ونقل بچه ماهیها به استخرهای پرورشی\n۸.۱ الف) استفاده از مخازن حمل بچه ماهی\n۸.۲ ب) استفاده از کیسه های نایلونی\n۹ درصد و ترکیب گونه های پرورش کپور ماهی های چینی\n۱۰ الف- گونه اصلی کپور نقره ای:\n۱۱ ب- گونه اصلی کپور معمولی:\n۱۱.۱ ج- گونه اصلی آمور(کپور علفخوار):\n۱۲ تغذیه پرورش ماهی کپور\n۱۳ • تغذیه انواع پرورش گونه های کپور ماهی های چینی\n۱۳.۱ الف- تغذیه کپور نقره ای و سر گنده\n۱۳.۲ ب- تغذیه کپور علفخوار (آمور)\n۱۳.۳ تغذیه فعال این ماهی\n۱۳.۴ ج- تغذیه کپور معمولی\n۱۴ اصول کود دهی در استخرهای پرورشی\n۱۴.۱ الف- کودهای آلی\n۱۴.۲ روش اول:\n۱۴.۳ روش دوم:\n۱۴.۴ ب- کودهای معدنی\n۱۵ هوادهی در استخرهای پرورشی\n۱۶ منابع تامین اکسیژن در استخرهای پرورشی\n۱۶.۱ الف) طبیعی\n۱۶.۲ ب) مصنوعی\n۱۷ صید ماهیان پرورشی\n۱۷.۱ اما اگر استخرها فاقد حوضچه صید بودند روش دیگری را بکار می بندیم:\n۱۷.۲ دلایل انتخاب این شغل:\n۱- کپور علفخوار (آمور) (ctenopharingodon idella)\nپرورش ماهی کپور ماهی بدنی کشیده و دراز دارد که از فلسهای درشت پوشیده شده است. رنگ بدن در پشت خاکستری و در پهلوها زرد مایل به سبز است. تغذیه این گونه از گیاهان عالی صورت می گیرد؛ البته در سنین نوزادی تا طول سه سانتی متری از زی شناوران تغذیه می کند.\n۲- کپورنقره ای ( Hypophtalmichthys molitrix)\n۳- کپور سرگنده (Aristichthys nobilis)\n۴- کپورمعمولی (Cyprinus carpio)\nمطلب پیشنهادی تولید ماهیان تزئینی\nپرورش ماهی کپور مهمترین نیاز زیستی کپور ماهیان آب است که از منابع مختلفی نظیر چاه، چشمه، رودخانه و قنات تامین می شود.\n۲- اکسیژن محلول\n۳- درجه حرارت\nدمای مناسب آب برای پرورش کپور ماهی ۱۸ تا۲۵ درجه سانتی گراد است و نباید حداکثر از ۳۰درجه سانتی گراد تجاوز کند. بدیهی است هر چه درجه حرارت آب استخر در طول دوره پرورش به دمای ۲۵ درجه سانتی گراد نزدیکتر باشد، طول دوره کوتاه تر خواهد بود وماهی ها زودتر به وزن مورد نظر خواهند رسید.\n۴- اسیدیته( PH)\nبهتر است میزان سختی آب برای پرورش ماهی در حدود ۱۰۰تا۳۰۰۰ میلی گرم در لیتر بر حسب کربنات کلسیم باشد.\nزمین مورد استفاده برای استخرهای پرورش کپور ماهی خاکی است و باید از بافت مناسبی به این منظور برخوردار باشد. این مهم در فصل آینده مورد بحث قرار خواهد گرفت.\nبافت خاک محل پرورش ماهی کپور مورد نظر باید به گونه ای باشد که قدرت نگهداری آب را در حد مناسبی داشته باشد، چرا که در غیر این صورت آب استخرها مدام کاهش پیدا می کند و احتیاج به آب ورودی زیادی خواهد داشت. البته زمینهایی را که قدرت نگهدارندگی آب در آنها کمی پایین است، می توان با اضافه کردن مقداری خاک رس اصلاح کرد. خاک مناست برای این منظور باید دارای حداقل ۲۵ درصد خاک رس باشد.\nمطلب پیشنهادی پرورش ماهی قزل آلا\nآب و هوا به عنوان یکی از عوامل اساسی در زمینه پرورش ماهیان گرم آبی است و این ذسته از ماهیان به آب و هوای معتدل تا گرم عادت دارند، بنابراین منطقه مورد نظر باید درجه حرارتی درحدود ۱۷تا۲۵درجه سانتی گراد داشته باشد.\nهر چند این دسته از ماهیان (بخصوص کپور معمولی) از مقاومت بالایی در کاهش یا افزایش دما برخوردارند، اما باید به این نکته توجه کرد که سوددهی در امر پرورش زمانی حاصل می شود که ماهیها از بالاترین سرعت رشد برخوردار باشند که این کار مستلزم وجود شرایط اقلیمی مناسب است.\n(رشد در محدوده دمایی بالاتراز ۲۵درجه و پایین تراز۱۸ درجه نیز صورت می گیرد که کند است و شرایط اپتیمم برای پرورش نیست). همچنین باید توجه کرد که در منطقه مورد نظر تعداد روزهای آفتابی بالا باشد چرا که نور خورشید یکی از عوامل مهم در حاصلخیزی استخرهاست.\nاز انجا که انتخاب هر یک از سیستمهای پرورشی و مقدار ظرفیت کارگاه به شکل و نوع استخرهای پرورشی بستگی چندانی ندارند، لذا چگونگی طراحی و ساخت یکی از این استخرها را توضیح میدهیم. استخرهای پرورشی ماهیان گرم آبی معمولا مستطیلی شکل هستند و مساحتی برابر نیم تا پنج هکتار را دربر می گیرند، اما مناسب ترین اندازه برای ساخت این نوع استخر ها، استخرهای یک هکتاری است.\nکنترل این گونه از استخر ها راحت تر است و عملیات غذا دهی، کود دهی، سم پاشی، صید، نمونه برداری، کنترل رشد ماهیها در آن ساده تر صورت می گیرد. عمق این استخرها در شرایط گرم و معتدل ۱/۵ تا ۲ متر در نظر گرفته می شود ودارای شیب طولی ۱:۲۰۰ هستند، ضمن اینکه یک شیب عرضی از دیوار تا وسط استخر نیز دارند.\nدیواره ی استخرها مقطعی ذوذنقه ای شکل دارد و ازآن جا که فشار آب را تحمل میکند، ساخت آن از اهمیت بالایی برخوردار است.\nهمان طور که میدانیم پرورش ماهیان گرم آبی همانند عملیات کشاورزی نیاز به بستر حاصلخیزی دارد. برای ساخت دیواره های استخر، ابتدا محل ساخت دیواره های استخر را به عمق یک متر گودبرداری می کنند، سپس کانال به وجود آمده را توسط سنگ و چوب پر مکنند تا دیوارها از پی محکمی برخوردار شوند. سپس روی کانال خاک می ریزند و آن را می کوبند.\nاین عملیات باید با حوصله صورت گیرد. برای این کار ابتدا به میزان ۲۰ سانتی متر خاک ریزی می شود و بعد از آب پاشی روی خاک دیوار، آن را میکوبند. خاک مورد نیاز برای ساخت دیواره نیز از کف استخر تامین میشود. این عمل آن قدر تکرار می شود تا ساخت دیواره ی استخر با شیب ۱/۵ :۱ به اتمام برسد.\nمطلب پیشنهادی تولید پودر و روغن ماهی\nدر ساخت استخر که بسیار حائز اهمیت است، طراحی و ساخت ورودی و خروجی استخر است. برای ساخت دریچه ورودی آب معمولا از یک لوله ی فلزی یا بتونی با قطر مناسب در بالای دیواره ی استخر استفاده می شود که این لوله یک شیر فلکه دارد. در زیر محل ورود آب از لوله به استخر نیز یک جعبه ثابت با کف توری قرار دارد\nکه از ورود ماهیان هرز ،جانوران مضر مو جود در آب، آشغال و اجسام درشت جلو گیری می کند.\nشیار اول رو به استخر است و شامل یک صفحه توری با قاب فلزی یا چوبی است که از خروج ماهیان موجود در استخر جلوگیری می کند، با چند تخته چوبی به اندازه دوشیار.\nدر شیار دوم وسوم شاندورهای چوبی قرار دارند که معمولا فضای بین آنها توسط پهن پر شده است و از نفوذ آب به خارج از استخر جلو گیری می کند. اگر بخواهیم آب از کف استخر تخلیه شود، توری را در پایین شیار اول قرار می دهیم\nو تخته ها را روی آن می گزاریم و اگر بخواهیم آب از سطح تخلیه شود ،قاب توری را برروی تخته های شیار اول قرار می دهیم، بطوری که اگر سطح آب استخر بالا بیاید از این شاندور ها سرریز می شود و در طرف دیگر آنها میریزد (جلوی دیواره سوم مانک که موازی با دیواره استخر است)\nمانک لولهای در بخش پایینی خود دارد که آب سرریز شده از این محل را به خارج از استخر هدایت می کند. نکته قابل توجه این که ساخت این سازه باید با دقت کافی و مصالح مناسب صورت گیرد تا از استحکام لازم برخوردار باشد.\nاز آنجا که همواره بین منبع آبی مورد نظر و استخرهای پرورشی فاصله ای وجود دارد و آب مورد نظر باید به طریقی از منبع آبی به استخرها انتقال یابد، به این منظور کانالهای انتقال آب احداث میشود.\nاین کانالها معمولا از جنس بتن هستند و مقطعی ذوذنقه ای دارند. ساخت این کانالها از هدر رفتن آب و آلوگی آن جلوگیری می کند و به منظور آبرسانی و زهکشی می تواند مورد استفاده قرار گیرد.\nالف) استخرهای بچه ماهی که معمولا ابعادی بین۱۰۰ تا۲۰۰۰ متر مربع دارند که برای پرورش نوزادها وبچه ماهیان یک ماهه تا انگشت قد مورد استفاده قرار می گیرند.\nکپور آماده سازی استخرهای پرورش قبل از ماهی دار کردن\nبرای آماده سازی این دسته از استخرها ابتدا آنها را خشک می کنیم، سپس گیاهان موجود در آنها راخشک می کنیم و می سوزانیم.\nپس از آن برای ضدعفونی کردن استخر به ازای هر هکتار ۷۵۰ کیلوگرم آهک پودر شده روی سطح خاک بستر و دیواره ها می پاشیم. پس از این مرحله خاک را تا عمق ۱۵ سانتی متری شخم می زنیم، سپس عملیات دیسک زنی صورت می گیرد. کلیه کانالها و دریچه های ورودی و خروجی استخرها را هم کنترل و در صورت نقص آنها را تعمیر می کنیم.\nاز این مرحله به بعد، برای هر دو گروه استخرها باید مواردی را که در پی می آید به مورد اجرا گذاشت: عملیات آبگیری استخرها ۱۵تا ۲۰ روز قبل از ماهی دار کردن آنها صورت می گیرد. نحوه کار به این صورت است\nکه قبل از آبگیری ۱۲۵۰ کیلوگرم کود گاوی، ۲۰کیلو گرم کود فسفاته و ۸۰کیلوگرم کود ازته به ازای هر هکتار در سطح استخر پاشیده می شود، سپس استخرها را تا نیمه از آب پر می کنیم. بعد از یک هفته ۲۵۰۰ کیلوگرم کود گاوی، ۲۰کیلو گرم کود فسفاته و ۸۰ کیلوگرم کود ازته به آب اضافه و استخرها را کاملا آبگیری می کنیم.\nبعد از گذشت زمان یاد شده می توان نسبت به ماهی دار کردن استخرها اقدام کرد.\nعلت این که ۱۵ تا ۲۰ روز بعد از آبگیری استخرها به آن ماهی اضافه می شود این است که آب و بستر استخرها در این مدت فرصت پیدا می کنند تا از زی شناوران (گیاهی و جانوری) و موجودات کفزی غنی شود و این موجودات مورد تغذیه بچه ماهیان قرار گیرند تا با گرسنگی مواجه نشوند.\nبی شک انتقال بچه ماهی سالم به استخرهای پرورش یکی از عوامل مهم در طی کردن هر دوره پرورشی موفق است،لذا برای خرید وانتقال بچه ماهیان مورد نیاز باید دقت لازم را مبذول کرد.برای انتقال کپور ماهیان چینی معمولا از دو روش استفاده می شود:\nاین مخازن از جنس آلومنیوم یا فایبرگلاس است و پوشش عایقی برای کاهش تبادل حرارتی با هوای بیرون دارد. در صورت کافی بودن اکسیژن مورد نیاز می توان ۵۰ تا ۱۰۰ هزار عدد بچه ماهی را توسط این مخازن حمل کرد. جهت تامین اکسیژن مورد نیاز بچه ماهیها می توان از کپسول اکسیژن یا کمپرسورهای کوچک هوا استفاده کرد.\nبه این منظور لوله ای به مخزن وارد می کنند که به سنگ هوا یا لوله های سوراخ دار منتهی می شود و از سر دیگر لوله اکسیژن یا هوا وارد مخزن آب میشود و به صورت حبابهای ریز در آب منتشر می شود. (هرکپسول اکسیژن می تواند به مدت ۲۴ ساعت اکسیژن مورد نیاز یک مخزن دو متر مکعبی را تامین کند.)\nبرای جلوگیری و کاهش مرگ و میر بچه ماهیها، ۲۴ تا ۴۸ ساعت قبل از حمل بچه ماهیها از دادن غذا به آنها خودداری می شود.\nضمن این که برای کاهش استرس در حین عملیات حمل و نقل می توان از تری کائین متان سولفات و نمک طعام استفاده کرد. پس از انتقال بچه ماهیها به محل استخرپرورش ماهی کپور ، ابتدا نسبت به همدما ساختن آب مخزن و استخرها اقدام می شود بعد بچه ماهیها در آب رها می شوند.\nروش دیگر حمل و انتقال بچه ماهیها ، استفاده از کیسه های نایلونی یک یا چند جداره است که روش ساده ای است .در این شیوه ابتدا کیسه های نایلونی چند جداره را تا یک چهارم حجمشان با آب پر می کنیم سپس به ازای هر لیتر آب ۲۰۰ تا ۵۰۰ عدد بچه ماهی به آن اضافه می کنیم پس از آن سه چهارم بقیه حجم کیسه نایلونی را از اکسیژن پر می کنیم بعد کیسه نایلونی را با نخ محکم می بندیم\nسپس کیسه های نایلونی را بصورت ایستاده یا خوابیده توسط وسیله نقلیه به محل استخرها حمل می کنیم.\nنکته مهم این است که قبل از رها سازی بچه ماهیها باید مانند روش قبلی آب کیسه نایلونی و استخرها همدما شود. در این روش نیز ۲۴ تا ۴۸ ساعت قبل از انتقال بچه ماهیها از غذا دهی خودداری شود.\nدرصد و ترکیب گونه های پرورش کپور ماهی های چینی\nالف- گونه اصلی کپور نقره ای:\nکپور نقره ای (۵۰تا ۴۵درصد)، کپور معمولی (۲۵درصد)، آمور (۲۰ درصد)، کپور سرگنده (۱۰تا۵ درصد)\nب- گونه اصلی کپور معمولی:\nکپور معمولی (۵۰ درصد)، کپور نقره ای (۳۰ درصد)، کپور سرگنده (۵ درصد)، آمور (۱۵ درصد)\nج- گونه اصلی آمور(کپور علفخوار):\nآمور (۴۰ درصد)، کپور معمولی (۲۰ درصد)، کپور نقره ای (۳۵ درصد)، کپور سرگنده (۵ درصد)\nکپور نقره ای (۶۰-۵۰ درصد) ،کپورمعمولی (۲۵-۲۰ درصد)، آمور(۱۵-۱۰ درصد)، کپور سر گنده (۱۰-۵ درصد)\nتعداد بچه ماهیان مورد استفاده برای هر هکتار استخر با توجه به شرایط موجود در استخر متفاوت است، به طوری که اگر استخرها جوان باشند ۵۰۰۰ عدد بچه ماهی و اگر چند بار استفاده شده باشند\n۳۵۰۰ عدد بچه ماهی مورد نیاز است. حال اگر در استخرهای پرورشی از سیستم هوادهی استفاده می شود می توان تعداد بچه ماهیان را به شش تا هفت هزار نیز افزایش داد.\nالبته در نظر گرفتن ۱۵درصد تلفات برای کل جمعیت ماهیها در هر یک از شرایط یاد شده الزامی است. این جمعیت در محاسبات کوددهی، غذا دهی و مصرف دارو و غیره مورد توجه قرار نمی گیرد.\nنکته: بهترین وزن برای بچه ماهیان پرورشی بین ۲۰ تا۵۰ گرم است تا بتوان طی یک دوره پرورشی، ماهیها را با وزن مناسب عرضه کرد.\nتغذیه پرورش ماهی کپور\n• تغذیه انواع پرورش گونه های کپور ماهی های چینی\nاین گونه از ماهیان پرورشی گیاهخوار اند و از گیاهان عالی مستقر در کناره سطح استخرها تغذیه می کند. از آنجا که در شرایط مصنوعی امکان رشد این گیاهان به طور گسترده وجود ندارد یا بسیار محدود است، لذا غذای این دسته از ماهیها از بیرون از استخر تهیه می شود و به مصرف تغذیه ای آنها می رسد.\nمعمولا منبع گیاهی مورد تغذیه شبدر و یونجه یا علوفه های خشک یا تر است که از بین آنها بهترین غذا شبدر و یونجه است.\nتغذیه فعال این ماهی\nاز وزن پنج گرم به بالاست و تا قبل از این وزن از زی شناوران موجود در استخرها تغذیه می کند. نکته قابل توجه اینکه دمای ۲۰درجه سانتی گراد بهترین شرایط تغذیه ای برای ماهی آمور است و بهتر است دروزنهای پایین از گیاهان تازه و ترد جهت تغذیه استفاده شود.\nمیزان علوفه اضافه شده به استخر باتوجه به وزن ماهیان موجود در استخر محاسبه می شود.\nاین مقدار باید به میزانی باشد که ظرف پنج تا هشت ساعت در قاب چوبی چیزی نمانده وهمه به مصرف ماهی رسیده باشد، باتوجه به این نکته که غذای گیاهی از ضریب تبدیل بالایی برخوردار است و در محاسبه غذادهی حتما مورد توجه قرار می گیرد.\nکپور معمولی از موجودات حاضر در بستر استخرها نظیر کرم، حلزون، لارو حشرات و توده های گیاهی و جانوری استفاده می کند و همان طور که قبلا نیز گفته شد، تنها گونه موجود در استخر می باشد که برای تغذیه آن از غذای دستی کنسانتره (پلت) استفاده می شود.\nاین نوع غذاها شامل موادی چون: آرد گندم ، آرد جو ، کنجاله سویا ، سبوس گندم ، کنجاله آفتابگردان ، کنجاله پنبه دانه ، حبوبات ، ارزن ، سورگم ، آرد ماهی ، آرد غلات ، آرد علوفه ، پودر کربنات کلسیم و مکملهای معدنی و ویتامینی است که به نسبتهای مختلف با هم ترکیب شده اند.\nکوددهی به استخر های پرورشی به منظور حاصلخیزی آب هر ۱۰ تا۱۴ روز یک بار صورت می گیرد و تشخیص آن به این نحو است که دست را تا آرنج درون آب فرو می برند، اگر انگشت ها دیده شد کوددهی انجام می گیرد. از آنجا که کودهای متفاوتی به این منظور مورد استفاده قرارمی گیرد، ابتدا به معرفی آنها می پردازیم:\nابتدا مقدار کود موردنیاز را هر دفعه داخل مخازن شیر داری می ریزند و به آن آب اضافه می کنند. بعد از این که کلیه مواد محلول کود به آب منتقل شد، شیرابه حاصل را توسط ظروفی به سطح آب استخر می پاشند. (معمولا به ازای هر هکتار استخر یک تن کود گاوی درنظر می گیرند)\nمقدار کود مورد نیاز برای هر استخر را داخل گونی های کنفی می ریزند سپس در گونیها را محکم می بندند و گونی ها را در نقاط مختلف استخر (ورودی، مرکز و نزدیک انتهای استخر) قرار می دهند و آنها را رها می کنند. بعد از اینکه شیرابه کود وارد آب شد، تفاله باقیمانده کود را که درون گونی مانده است از استخر خارج می سازند.\nاین نوع کودها با نام تجاری سوپر فسفات کلسیم به بازارعرضه و ۱۲تا۱۸ درصد فسفردارد. سوپر فسفات کلسیم سفید رنگ و پودری است و به راحتی در آب حل می شود. برای استفاده از این نوع کودها ابتدا یک واحد حجمی کود فسفاته را با بیست واحد حجمی آب مخلوط کنیم،سپس بعد از این که کود به خوبی در آب حل شد، هر سه تا پنج روز یک بار آن را درسطح استخر پخش می کنیم (به ازای هر هکتار ۱۵ کیلوگرم سوپرفسفات مصرف می شود)\n۲- کودهای نیتروژنه (ازته)\nاین نوع کودها در غالب آمونیاک که ۱۲ درصد نیتروژن دارد و کود اوره، به مصرف می رسد. این نوع کودها هر ۱۰ روز یک بار مصرف می شود بطوریکه در یک دوره هفت ماهه ۱۲۰۰ کیلوگرم کود ازته مصرف می شود (در هربار کوددهی ۵۷ کیلوگرم)\n۳- کودهای پتاسه\nمصرف این نوع کودها برای زمین هایی که از لحاظ رسی غنی است ضرورتی ندارد، اما باتوجه به مقدار رس زمین در طول یک دوره پرورشی، ۲۰تا۱۰۰ کیلوگرم از این نوع کود مصرف می شود.\nروش سوم فتوسنتز (شامل فعالیت زی شناوران گیاهی موجود درآب ) است، به این ترتیب که در هنگام روز با نفوذ نورخورشید به آب، زی شناوران گیاهی فعال می شوند و با عمل فتوسنتز اکسیژن آزاد می کنند\nو به تدریج بر اکسیژن دهی خود می افزایند. در هنگام ظهر که بیشترین نورخورشید به آب میرسد بالاترین مقدار اکسیژن توسط این زی شناوران وارد آب می شود، و بلعکس در هنگام شب همین زی شناوران مصرف کننده اکسیژن می شوند\nو در صورت تراکم بیش از حد آنها و گیاهان عالی در آب، استخرها در شب باکمبود اکسیژن مواجه می شوند که گاهی منجربه تلفات ماهیها خواهد شد.\nحاصل یک دوره پرورش در انتهای دوره از استخرها برداشت می شود، اما نکته مهم این است که قبل از صید ماهی کپور موجود، ابتدا باید بازاریابی آنهاصورت گیرد تا در زمان عرضه دربازار مشکلی متوجه پرورش دهنده نشود.\nاگراستخرهای پرورشی دارای حوضچه صید باشند، آب استخر را خالی و بعد از انتقال ماهی ها به حوضچه صید، برای صید آنها اقدام می کنیم.\nاما اگر استخرها فاقد حوضچه صید بودند روش دیگری را بکار می بندیم:\nازآنجا که استخرهای پرورشی شیب دارند و محل خروجی آب نسبت به سایر نقاط استخر از عمق بیشتری برخوردار است، لذا هنگام صید آب استخر را قدری کاهش می دهیم.\nدر این صورت ماهیها به اجبار به این منطقه منتقل می شوند که می توان در همین مکان نسبت به تور کشی و صید آنها اقدام کرد.\nبرای اینکه ماهیها از کیفیت ظاهری مناسبی برخوردار باشند، بلافاصله بعد از صید ماهیها را می شوییم و به سبدهای مربوطه انتقال می دهیم، زیرا ماهیها در هنگام صید به علت آغشته شدن با لجن بوی نامطبوعی می گیرند.\nهمچنین در هنگام صید باید توجه کرد که ماهیها دچار استرس و خفگی نشوند. پس از صید ماهیها هر چه زودتر آنها را به بازار مصرف می رسانیم.\n۱- گوشت ماهی یکی از نیازهای اساسی برای بدن انسان است.\n۲- به دلیل کمبود مصرف سرانه ماهی در ایران نسبت به سایر کشورهای جهان.\n۳- بهتر بودن گوشت ماهی نسبت به گوشت قرمز.\n۴- تامین مایحتاج مصرف ماهی خود.\n۵- به دلیل وجود سرشار امگا ۳ و سایر پروتئینهای مفید در گوشت ماهی.\n۶- علاقه شخصی نسبت به پرورش آبزیان از جمله ماهی.\n— هزینه سرمایه گذاری برای هر هکتار پرورش ماهیان گرمابی در حال حاضر بازر بر هر هکتار هزینه ای معادل ۱۲ الی ۱۵ میلیون تومان موردنیاز می باشد.\n— برای پرورش ماهی گرمابی حداقل چند هکتار زمین موردنیاز است؟ کپور حداقل زمین موردنیاز برای یک نفر به عنوان فعالیت اقتصادی ۱۰ هکتار می باشد.\nپرورش ماهي كپور در استخر خاكي پرورش ماهی کپور پرورش ماهی کپور در استخر پرورش ماهی کپور در استخر باغ پرورش ماهی کپور در استخر بتنی پرورش ماهی کپور در استخر پلاستیکی پرورش ماهی کپور در استخر پیش ساخته پرورش ماهی کپور در استخر خاکی پرورش ماهی کپور در استخر ژئوممبران پرورش ماهی کپور در استخر سیمانی پرورش ماهی کپور در استخر کشاورزی ماهی کپور


اعتدال بی‌مبدا و منتها واقعیت ندارد | پایگاه اطلاع رسانی آثار حضرت علامه مصباح یزدی\nمصاحبه حضرت آيت‌الله مصباح يزدي با ماهنامه «فرهنگ پويا»\nچهارشنبه, 15 آبان, 1392\nمصاحبه حضرت آیت‌الله مصباح یزدی با ماهنامه فرهنگ پویا ـ آبان‌ماه 1392\nاشاره: پذیرفتن وقت برای مصاحبه با نشریه فرهنگ پویا دربارة «اعتدال» از سوی علامه مصباح برای ما دست‌اندرکاران نشریه فرصتی بود تا این عالم فرزانه را از نزدیک زیارت کنیم و دیدگانمان را به سیمای معنوی و دستانمان را به عبایش متبرک کنیم. درست در وقت مصاحبه یعنی 10:30 صبح چهارشنبه 15/8/92، علامه مصباح با همان چهره پر از امید و نشاط، که در احوال‌پرسی‌هایش همواره لبخندی ملیح بر آن می‌نشیند وارد شدند و ما به رسم ادب جز به ضرورت سخن نگفتیم. آنان که با شخصیت علمی و معنوی این عقبه تئوریک نظام، آشنا هستند به خوبی می‌دانند، او کسی نیست که در ورود به مباحث علمی بدون تعیین مبنا و شاخص و ارائه تعریف از مفاهیم سخن بگوید یا وارد مقوله‌ای شود؛ روشی که همواره شاگردان علمی و معنوی خود را بدان دعوت می‌کند، و با آن راه را بر روی کسانی که برآنند به نام علم، آشفتگی‌های فکری و سیاسی خود را ترویج دهند می‌بندد؛ و این یعنی رعایت قاعده‌مندی در مباحث علمی که در آغاز هر بحث سره را از ناسره جدا می‌سازد. آنچه پیش روی شماست حاصل گفتگویی است که تا قبل از وقت اذان ظهر آن روز ادامه یافت و کلام فیلسوفی است که شناخت شاخص و مبنا و ارائه تعریفی درست از واژگان، دغدغة نخست او در ورود به هر مقوله است.\nضمن تشکر از محضر حضرت‌عالی بخاطر فرصتی که برای مصاحبه با نشریه فرهنگ پویا اختصاص دادید، همان‌گونه که مستحضرید با روی کار آمدن دولت جدید، یکی از شعارهای محوری که در فضای سیاسی و فرهنگی جامعه مطرح شد، شعار اعتدال بود و با توجه به این كه شعارها معمولا پرچم‌هایی هستند که به حرکت‌ها جهت می‌دهند و مورد استناد واقع شده، معیار ارزیابی رفتارها واقع می‌شوند، و با توجه به این که ابهام در این نوع شعارها و مفاهیم می‌تواند موجب سوء استفاده و انحراف نیز بشود، و حتی کسانی که قصد خیر دارند ممکن است به خاطر این ابهام‌ها ندانسته در مسیر نادرست قرار بگیرند و با در نظر گرفتن این که بحث اعتدال گرچه مظاهر عملی دارد، اما دارای پشتوانه نظری است، این شماره فرهنگ پویا را به واکاوی ابعاد این موضوع اختصاص دادیم.\nامیدواریم با عنایت به اهمیت مبانی نظری این بحث، به ما کمک کنید تا با ابهام‌زدایی از این مفهوم، حدود اعتدال مطلوب و مورد قبول اسلام دقیقاً مشخص شود. ابتدا اگر درباره اهمیت این موضوع نکته‌ای دارید بفرمایید.\nعلامه مصباح: بسم الله الرحمن الرحیم. در برابر مقدمه‌ای که شما ذکر فرمودید، بنده هم مقدمه‌ای عرض کنم. حقیقت این است که الفاظ و نیز مفاهیمی که محکی این الفاظ هستند، در بسیاری از موارد خالی از ابهام نیستند و ارائه تعریفی دقیق و مشخص که کاملا جامع و مانع باشد و حدود آن مفهوم را نشان بدهد، به طوری که در تطبیق با مصادیق کارساز باشد و اشتباهی پیش نیاید بسیار مشکل است. نه‌تنها مفاهیم مفرد، بلکه قضایا و گزاره‌هایی که در محاورات به كار می‌رود و حتی به صورت بدیهی تلقی می‌شود، گاه خالی از ابهام نیست و به همین دلیل، در بسیاری از گفتگوها و بحث‌ها مغالطاتی واقع می‌شود، مانند این که واژه‌ای را که مشترک لفظی است و دو معنای نزدیک به هم دارد به کار می‌برند، یا از لفظی که دو کاربرد عام و خاص دارد، به طوری که در حکم مشترک لفظی است، استفاده می‌کنند و در ضمن بحث، غفلت می‌شود که در این‌جا کدام معنا یا کاربرد مراد است. همچنین، در عرف عام و عرف خاصِ فلاسفه یا متشرعه، و نیز در مباحث اخلاقی و هستی‌شناختی، معرفت‌شناختی و امثال این‌ها، اختلاف‌هایی وجود دارد، به طوری که ممکن است در هر کدام قید خاصی برای معنا لحاظ شود که در آن فضا، مفهوم برای طرفین بحث روشن است، اما کسی که از خارج به بحث نگاه می‌کند، به خاطر ذهنیت خاص خودش، ممکن است معنایی عام‌تر یا خاص‌تر از آن بفهمد. گاه مفاهیمی که بار فلسفی، ارزشی و مانند آن دارند، وارد فضای سیاسی می‌شوند و از گزاره‌ای که اصولا گزاره‌ای سیاسی نیست، در موضع‌گیری‌های سیاسی استفاده می‌شود.\nبرای نمونه، یکی از گزاره‌هایی که همه ما با آن سر و کار داریم و فکر می‌کنیم کاملاً بدیهی است و مفاهیم آن روشن است و هیچ ابهامی ندارد، حُسنِ «راست گفتن» است که شاید، بتوان گفت هیچ عاقلی در اصل آن شک ندارد و ما این قضیه را بدیهی تلقی می‌کنیم، چنان‌که بعضی می‌گویند بدیهی هم هست. ولی وقتی دقت می‌کنیم و در مواردی که، پای ریزه‌کاری‌ها و ژرف‌کاوی‌ها به میان می‌آید، می‌بینیم این گزاره ابهام دارد و این سؤال به ذهن می‌آید که آیا هر راستی خوب است؟ خوبی راست‌گویی برای چیست و ملاک خوبی آن چیست؟ آیا این امری بدیهی است، یعنی صِرف تصور موضوع و محمول، برای تصدیق آن کافی است یا حد وسطی دارد که آن را اثبات می‌کند؟ اگر حد وسط دارد، آن حد وسط مساوی با این است، یا اعم است یا اخص؟ این بحثی است که در منطق هم امثال ابن‌سینا مطرح کرده‌اند که از آراء محموده نمی‌توان در برهان استفاده کرد، به خاطر این‌که این‌ها قیود پنهانی دارند که در استعمالات شایع مورد توجه قرار نمی‌گیرد، مثلا وقتی می‌گوییم راست گفتن خوب است، یک قید خفی دارد: راستِ غیرمضر و غیرمفسد. وقتی به آن توجه نمی‌شود، گمان می‌شود که قضیه مطلق است و هیچ قیدی ندارد و آن وقت در مواردی از آن سوء استفاده می‌شود، یعنی قضیه، آن عمومی را که ما تصور می‌کردیم نداشته است. وقتی در چنین قضیه‌ای که نزدیک به بدیهی است، چنین ابهام‌هایی ممکن است وجود داشته باشد و در مقام استدلال، دلیل اعم از مدعا یا اخص از مدعا باشد، در مفاهیمی که ابهام بیشتری دارد و پیچیده‌تر است، به طریق اولی این مشکل پیش می‌آید و همان‌طور که منطق‌دانان گفته‌اند گاه این مغالطات سهواً و غفلتاً انجام می‌گیرد، یعنی کسی که به آن استناد می‌کند، قصد سوء‌استفاده ندارد، بلکه در ذهنش این است که قضیه عام و مطلقی است که هیچ قید و شرطی ندارد، آنگاه در استدلال غفلت می‌کند و دچار مغالطه می‌شود، و گاه برای این که کسانی را به اشتباه بیاندازند و اهداف و رفتار خودشان را توجیه کنند، به آرائی تمسک می‌کنند که ظاهر آن آراء اطلاق دارد، ولی باطن آن‌ها مقید است. این امر شایعی است و به کلمه اعتدال و امثال آن، اختصاص ندارد و بسیاری از مفاهیم دچار این آفت می‌شوند.\nمشکل دیگر این است که گاهی دو قضیه داریم که فی حد نفسه، عام یا مطلق‌اند، ولی این عمومیت و اطلاق، در اثر رابطه‌ای است که بین مفاهیم در نظر می‌گیریم، اما بر عمل خارجی، دو قضیه و دو مفهوم متغایر با دو ملاک صدق می‌کند که این دو ملاک گاهی با هم نمی‌سازند، این باب تزاحم است. مثل معروفی که ما طلبه‌ها می‌زنیم، ورود در زمین غصبی برای نجات غریق است. می‌گوییم ورود در زمین غصبی حرام است، اما نجات غریق واجب است. در این‌جا، یک عمل، مصداق دو مفهوم واقع می‌شود: ورود در این زمین، در عین حال که غصب است ـ چون بدون اذن صاحب‌خانه وارد شده ـ نجات دادن غریق هم هست. این عمل دوتا ملاک دارد و فرض کنید حکم آن بر اساس هریک از ملاک‌های خودش ثابت است و هیچ قید و شرطی هم ندارد، اما در عمل تزاحم پیدا می‌کنند. در این‌جا باید اهم و مهم را رعایت کرد. این‌ها چیزهایی است که در بحث‌ها زیاد اتفاق می‌افتد و کمتر کسی است که به نحوی به آن‌ها مبتلا نشده باشد.\nما صرف‌نظر از این‌که شعار اعتدال، امروز به صورت یک شعار سیاسی مطرح شده و گروه خاصی به آن استناد می‌کنند و آن را ترویج می‌کنند و صرف‌نظر از این‌که این عده چه نیت و چه اهداف سیاسی‌ای دارند که به این وسیله می‌خواهند آن‌ها را تحقق ببخشند، یک بحث کاملاً علمی و آکادمیک را در نظر می‌گیریم و آن این است که اصلا مفهوم اعتدال چیست، در چه مواردی به کار می‌رود، دلیل اعتبارش چیست، کجا اعتدال درست است و کجا درست نیست. البته یک بحث دیگری را نیز می‌توان مطرح کرد که وقتی در فضای سیاسی این واژه استعمال می‌شود و این شعار داده می‌شود چه عواقبی دارد یا کسانی که آن را مطرح کرده‌اند، از این کار چه نیاتی داشته‌اند. چنان‌که در این‌باره، بحث‌های تاریخی هم می‌توان کرد. برای مثال، از اوائل مشروطیت، حزبی به نام اعتدالیون در ایران وجود داشت. در دوره اصلاح‌طلبان هم حزبی به نام حزب اعتدال مطرح شد و قبل از این دولت و پیش از طرح این شعار از سوی این افراد، بعضی از رؤسای جمهور اسبق در سخنانشان روی کلمه اعتدال خیلی تکیه می‌کردند و شاید این دولت هم یک نوع ارتباط فکری و ایدئولوژیک با آن‌ها داشته باشد. این‌ها مسائل جداگانه‌ای است و فعلاً این‌ها را در بحث‌مان دخالت نمی‌دهیم. این مقدمه را برای این عرض کردم که توجه داشته باشیم که انگیزه ما برای ورود به این بحث، انگیزه سیاسیِ صِرف نیست؛ البته نتیجه‌اش در بحث‌های سیاسی هم ظاهر می‌شود، همان‌طور که در بحث‌های علمی و آکادمیک هم ظاهر می‌شود.\nبرای بحث علمی، به نظر می‌رسد ابتدا باید مفهوم اعتدال روشن شود. چگونه می‌توان اعتدال را تعریف کرد و این واژه در چه مواردی کاربرد دارد؟\nعلامه مصباح: همان‌طور که گفتید طبیعت بحث اقتضاء می‌کند که ما اول مفهوم‌شناسی کنیم و واژه اعتدال را مورد بررسی قرار بدهیم و ببینیم حقیقت معنایش چیست، همان‌گونه که عرض کردم، ارائه تعریفی دقیق از واژه‌ها و مفاهیم کار آسانی نیست و کسانی که می‌خواهند در مفهوم‌شناسی دقت کنند، تنها به ذکر جنس و فصل اکتفا نمی‌کنند، مخصوصاً درباره مفاهیمی که انتزاعی است و حاکی از یک امر عینی نیست و به اصطلاح، از مفاهیم ماهوی نیست، بلکه از معقولات ثانیه است.\nدر این موارد، برای این‌که حقیقت مفهوم دقیقاً شناخته شود و معلوم شود که منشأ انتزاع آن چیست و چه چیزهایی لحاظ شده تا این مفهوم ساخته و انتزاع شود و ارتباط آن با معنای لغوی‌اش چیست، سعی می‌کنند ابتدا ریشه معنای لغوی را از کلمات لغویین و از کاربردهایی که در زبان هست، به دست بیاورند، و دوم سعی می‌کنند واژه‌های هم‌خانواده‌اش را که با آن از یک ریشه هستند بسنجند، و تفاوتی که در اشتقاق یا انتقال از یک باب به باب دیگر پیدا شده، در نظر بگیرند تا روح معنا را از مجموع این‌ها به دست بیاورند، و نکته سوم که رعایت می‌کنند این است که این واژه را با واژه‌هایی که از نظر مفهوم نزدیک یا مثل آن هستند، یعنی واژه‌هایی که از نظر لفظ با آن تفاوت دارند، اما معانی آن‌ها با هم شبیه است، مقایسه می‌کنند. فرض کنید «عدالت» و «قسط»، اصلا هیچ حرف مشترکی بین واژه‌هاشان ندارند، اما استعمال آن‌ها خیلی نزدیک به هم است؛ بعضی گفته‌اند کاملا مساوی هستند و بعضی گفته‌اند تفاوت‌هایی دارند. جهت سنجیدن این‌ها با یکدیگر و تشخیص این‌که موارد استعمال هرکدام چیست، کجا قسط به کار می‌رود و عدالت به کار نمی‌رود و بالعکس، لازم است تا دقیقاً خصوصیات آن معنا مشخص شود. درباره اعتدال، مثلا باید آن را با «اقتصاد» در لغت عربی مقایسه کرد. البته «اقتصاد» در فارسی در مسائل مالی بكار می‌رود، اما در عربی این‌طور نیست؛ اقتصاد یعنی میانه‌روی. در اصول کافی بابی داریم با عنوان «باب الاقتصاد فی العبادة». در قرآن هم می‌فرماید: «وَ مِنْهُمْ مُقْتَصِدٌ»1 معنایش این نیست که آن‌ها مسائل اقتصادی و مالی را خوب بلد هستند! مقتصد یعنی انسان مستقیم سالمی که انحراف ندارد. و بالاخره آخرین کاری که برای تشخیص معنای دقیق یک مفهوم انجام می‌دهند، این است که آن را با مفاهیم مخالف آن می‌سنجند، و بررسی می‌کنند که این مفهوم در مقابل چه مفهومی به‌كار می‌رود، و به این وسیله از هر دو کمک می‌گیرند تا ببینند وقتی این مفهوم در مقابل آن مفهوم به‌كار می‌رود، چه نکته‌هایی می‌شود از آن استفاده کرد. این‌ها دقت‌هایی است که در مفهوم‌شناسی به‌كار می‌رود. مثلاً در این‌جا اعتدال را در مقابل انحراف یا در مقابل افراط و تفریط به‌كار می‌بریم. از این‌ها می‌توان کمک گرفت و با استفاده از این‌که افراط و تفریط یعنی چه، می‌فهمیم اعتدال یعنی چه، یا برعکس، اگر اعتدال را دانستیم، می‌فهمیم افراط و تفریط یعنی چه، از آن جهت که یک نوع تضایف یا تضاد میان آن‌ها هست.\nبنابراین می‌توان پیشنهاد کرد که یکی از فعالیت‌هایی که دوستان انجام می‌دهند اهتمام به این‌گونه کار علمی از لحاظ مفهوم‌شناسی باشد، با توجه به همین نکته‌هایی که عرض کردم؛ همه این‌ها را در نظر بگیرند و مفاهیم مشابه، معادل، ضد و نقیض آن را بسنجند تا این مفهوم درست روشن شود و در نتیجه، از کاربردها به دست بیاید که آیا این مفهوم، مشترک معنوی است یا حکم مشترک لفظی را دارد، یعنی گرچه در اصل معنا هم معنای واحدی بوده و یک چیز منشأ پیدایش این لغات و مفاهیم شده، اما اکنون عملاً حکم مشترک لفظی را پیدا کرده است، مثل کلمه «جبر» که ما اکنون مفاهیم مختلفی از آن داریم: یکی جبر در مقابل اختیار، دیگری جبر در مبحث جبر و مقابله در ریاضیات، دیگری جبر به معنای لغوی، یعنی شکسته‌بندی، که جبیره هم از همان گرفته شده است، و دیگری هم جبر به معنای جبران کردن؛ ریشه همه این‌ها یکی است و چه بسا اصل معنای همه آن‌ها هم یکی باشد، اما آنچنان در آن تحولاتی پیدا شده و به آن قیودی اضافه شده یا از آن کم شده که اکنون به صورت مشترک لفظی درآمده است. جبری که ما در ریاضیات به‌كار می‌بریم و جبری که در فلسفه و کلام در مقابل اختیار به‌كار می‌بریم، اصلا هیچ جهت مشترکی ندارد. هرکدام معنای مستقلی است و باید جداگانه آن‌ها را تعریف کرد. این نکته‌هایی است که در باب مفهوم‌شناسی خوب است مورد توجه قرار بدهند.\nحال با توجه به این‌ها، ببینیم کلمه اعتدال را چگونه باید تعریف کرد تا مفهوم آن بدست بیاید. اکنون وقتی می‌گوییم «اعتدال» تصور ما این است که حالتی است بین دو حالت متضاد. درباره کسی که مثلا ایستاده، وقتی می‌گوییم معتدل است، که راست و مستقیم ایستاده باشد، اگر مقداری میل به یک طرف بکند، می‌گویند از حالت اعتدال خارج شد و اعتدالش را از دست داد. وقتی در کُشتی می‌گویند تعادلش را از دست داد، یعنی چه؟ یعنی از حالت استقامت کج شد، به طوری‌که دیگر نمی‌تواند روی پای خودش درست بایستد، چون عاملی او را به این طرف یا آن طرف می‌کشاند. این یک معنا است که تقریبا معنای وسط را می‌دهد. وقتی می‌گوییم انسان باید اعتدال داشته باشد، یعنی نه به این طرف مایل باشد و نه به آن طرف. پس دو طرف برایش در نظر گرفته می‌شود و وسط آن‌ها را حالت اعتدال می‌گوییم.\nاز طرفی، ریشه اعتدال و عدل یکی است. «عدل» ثلاثی مجرد است و «اعتدال» باب افتعال از همان ریشه است و اگر چیزی به جهت باب افتعال به آن اضافه شده، باید ببینیم کدام یک از معانی باب افتعال در این‌جا لحاظ شده است. پس برای این كه از مفاهیم مشابه اعتدال برای فهمیدن آن کمک بگیریم، باید ببینیم عدل و عدالت یعنی چه، گر چه مفهوم عدل از اعتدال روشن‌تر نیست، اما به هرحال به یکدیگر کمک می‌کنند و می‌فهمیم ریشه مشترکی دارند و لااقل اصل مشترکی بین آن‌ها بوده است.\nدرباره این كه عدالت چیست و قوام آن به چیست، به خصوص در فلسفه حقوق و فلسفه اخلاق، بحث‌های زیادی مطرح شده است. بعضی آن را به تساوی معنا می‌کنند و برخی آن را با عِدل مقایسه کرده‌اند. وقتی می‌گوییم این عِدل آن است، یعنی این دوتا با یکدیگر هم‌سنگ‌اند. پس عدالت هم حالتی است که وقتی دو چیز را با هم می‌سنجیم، با یکدیگر هم‌سنگی داشته باشند. این‌ها نمونه‌هایی بود که عرض کردم و جا دارد درباره هریک از این‌ها رساله‌ای نوشته شود. می‌توان یک رساله دکتری درباره مفهوم اعتدال نوشت که این مفهوم در مقایسه با مشابه‌ها و اضدادش چه معنا یا معانی‌ای دارد.\nبه جز شناختن مفهوم، چه کار دیگری باید انجام داد تا بتوانیم بگوییم از نظر ما اعتدال قابل قبول است یا نه؟\nعلامه مصباح: پس از این كه ما فرضاً مفهوم را بدست آوردیم، باید ببینیم کاربرد و جایگاه این مفهوم در مسائل مربوط به هستی‌شناسی، و نیز در ارزش‌شناسی و در میان انواع مفاهیم ارزشی که در حقوق، در سیاست و در اخلاق به‌كار می‌رود، کجاست. شاید بتوان گفت مشهورترین معنایی که از اعتدال به نظر می‌آید و در محاورات بر روی آن تکیه می‌شود، این است که در مورد «اعتدال» سه چیز یا سه حالت در نظر گرفته می‌شود؛ یکی نقطه‌ای که حالت افراط است، و در مقابل آن، نقطه تفریط قرار دارد و حالت وسط را حالت اعتدال می‌گوییم. مشابه اعتدال، همان لفظ «وسط» است. ما در منابع دینی هم همین تعبیر را داریم: «و کذلک جَعلْناکُم أمّة وَسَطًا»2 یا در روایات داریم «نحن النُّمرُقَة الوُسْطی»3 یا «الیَمینُ و الشِّمالُ مَضَلّة و الطریق الوُسْطی هِیَ الجادّة».4 در دستورات اخلاقی هم شبیه آن را داریم. مثلا قرآن کریم در وصف عبادالرحمن می‌فرماید: «وَ الَّذینَ إذَا أنْفَقُوا لَمْ یُسْرِفُوا وَ لَمْ یَقْتُرُوا وَ کانَ بَیْنَ ذلِکَ قَوَامًا»،5 حالت اسراف، و ریخت‌وپاش یک طرف است که مذموم است، و طرف دیگر هم خشکی، تنگ گرفتن و تنگ‌نظری است که آن هم مذموم است. یک طرف اسراف است و طرف دیگر قَتْر، و کان بین ذلک قَواما. یا حتی قرآن خطاب به پیغمبر اکرم (صلی الله علیه و آله) می‌فرماید: «و لاتَجْعَلْ یَدَک مَغْلولَةً إلی عُنُقِکَ وَ لاتَبْسُطْها کُلَّ الْبَسْطِ فَتَقْعُدَ مَلومًا مَحْسورًا»6 در این‌جا هم دو طرف را نفی می‌کند: یکی این كه انسان هرچه دارد بذل و بخشش کند، دیگری این‌كه به هیچ کس چیزی ندهد و همه را برای خودش نگه‌دارد. می‌فرماید هیچ کدام از این‌ها صحیح نیست، و کان بین ذلک قواما.\nدر مسائل اعتقادی هم سؤال می‌شود که اصل این مفهوم به کدام عرصه از هستی ارتباط دارد؟ مثلا فرض کنید اصل اعتدال برای معنایی ریاضی وضع شده، و بعد، عاریه گرفته شده و در اخلاق، در فلسفه یا در حقوق به كار رفته است. در حقوق هم مسئله انصاف مشابه آن است. در جایی که دو نفر با هم نزاع دارند و هیچ دلیلی اثبات نمی‌کند که مال مورد نزاع برای کدامیک است، یکی از راه‌حل‌ها تنصیف است، یعنی آن را نصف کنند، گرچه معلوم است که این نصف مال هیچکدام نیست؛ زیرا یا همه آن مال این طرف است یا همه‌اش مال آن طرف. اما در این‌جا تنصیف جنبه تاکتیک دارد و راهی است برای این‌كه مشکل را حل کنند. این واقعیت را نشان نمی‌دهد، بلکه برای این است که دعوا تمام بشود. این هم یک اصطلاح است. اما این‌كه اصل معنا چیست و ما این را باید در کدام عرصه جستجو کنیم و از آن‌جا به معنای دیگر سرایت دهیم، بحث دیگری است.\nاگر ما همان معنای عرفی اعتدال را در نظر بگیریم و روی این فرض بحث کنیم که اعتدال در جایی به‌کار می‌رود که سه حالت در آن فرض داشته باشد: یکی حالت افراط، و دیگری حالت تفریط، و سوم، حالت حد وسط، این در جایی به‌كار می‌رود که چنین امتداد ریاضی را بتوانیم در آن فرض کنیم، یعنی یا واقعاً امتدادی داشته باشد که از قبیل امتدادهای ریاضی باشد یا از باب تبدیل کیفیت به کمیت، آن را با مفاهیم کمّی بیان بکنیم. گرچه اصل مفهوم آن کیفی است و ربطی به ریاضیات ندارد، اما برای این‌كه قابل فهم‌تر باشد، آن را در قالب مفاهیم ریاضی بریزیم. اگر این‌گونه تصور صحیح باشد، اصل این مفهوم شبیه مفهوم ریاضی است، و مانند خطی است که مبدأ و منتهایی دارد، و یک حد وسط خواهد داشت، یا مانند سه خط است که یکی در وسط است و دو خط مایل هم دو طرف آن است. این خط مستقیم که در وسط است، خط معتدل است و آن دو خط مایل، خطوط انحرافی هستند که یا انحراف به سمت راست است یا به سمت چپ. مفاهیم «راست» و «چپ» و «انحراف» که در مفاهیم سیاسی به‌كار می‌رود، چه‌بسا از همین‌جا اخذ شده‌اند. اگر این رابطه واقعا یک رابطه طبیعی و واقعی بین چند چیز باشد، یعنی بین یک چیز که سه طرف دارد، یا بین سه چیز که با هم ارتباط دارند و یک مجموعه را تشکیل می‌دهند، در این جا اعتدال به معنای واقعی وجود دارد. اما اگر بیاییم گتره‌ای مجموعه‌ای را درست کنیم، مثلا بگوییم بین عدد هفت با عدد سیزده می‌خواهیم ببینیم، حد وسط چیست و نقطه اعتدالش کدام است، ممکن است بین این دو، عددی را نشان دهیم که نسبتش به طرفین مساوی باشد، اما هیچ دلیلی نداشته‌ایم که ما بین هفت و سیزده را بسنجیم؛ می‌توانستیم بین هفت و هفت هزار را بسنجیم. هیچ امر واقعی تعیین نمی‌کرد که ما از کجا تا کجا را حساب کنیم، بلکه به‌طور دلخواه این دو را در نظر گرفتیم و گفتیم می‌خواهیم اعتدال بین این‌ها را تعیین کنیم. در این صورت، اعتدال امری قراردادی است که ملاک واقعی ندارد، چون تعیین آن به دست خودمان است و بنابراین، نه هیچ دلالتی بر واقعیت دارد و هستی‌ای را اثبات می‌کند، و نه ارزشی را اثبات می‌کند. از آن طرف می‌توانید تا بی‌نهایت پیش بروید و از این طرف هم تا منهای بی‌نهایت، و این حد و حصری واقعی ندارد که بگوییم این افراط و آن تفریط است و وسط آن، اعتدال است. مثلا اگر بین یک و سه را در نظر بگیریم، حد اعتدال آن‌ها دو می‌شود، اما بین یک و هزار، عدد دو حد اعتدال نیست؛ بلکه حد تفریط است.\nپس اگر واقعا سه چیز باشند یا ما با تبدیل کیفیت به کمیت، آن‌ها را به صورت سه چیز درآورده باشیم، و رابطه‌ای واقعی بین این‌ها وجود داشته باشد، به طوری‌که طیفی طبیعی را تشکیل دهند که مبدأ و منتهای آن مشخص باشد، در آن صورت، می‌توان گفت این واقعاً وسط است. اما اگر به‌طور دل‌بخواهی مجموعه‌ای را در نظر بگیریم، مانند یک خرمن گندم، در این صورت، وسط، حقیقی نیست. به ملا نصرالدین گفتند: وسط زمین کجاست؟ میخ طویله الاغش را در زمین کوبید و گفت همین جاست! گفتند: از کجا معلوم؟ گفت: بروید حساب کنید. وقتی می‌گوییم: حد وسط کجاست، می‌گویند: همین است دیگر، برای این كه من از این جا حساب کردم، این افراط و آن یکی تفریط می‌شود، و این هم حد وسط است؛ این دل‌بخواهی است و هیچ اعتباری ندارد. اما اگر بین سه چیز، رابطه‌ای تکوینی وجود داشت، حد وسط آن حقیقی است، چنانکه انگشت‌های دست‌مان پنج تاست و انگشت وسط حقیقتاً وسط است و هیچ‌کس نمی‌تواند بگوید آن انگشت دیگر وسط است. این وسط واقعی است. اما در جایی که مبدأ و منتهای مجموعه دل‌بخواهی است، حد وسط هیچ اعتباری ندارد، نه اعتبار معرفت‌شناختی دارد، نه اعتبار هستی‌شناختی و نه اعتبار ارزش‌شناختی دارد، بلکه یک امر قراردادی است. پس هرجا مفهوم اعتدال را به‌كار می‌بریم، باید حد اعتدال دو طرف داشته باشد و بین آن‌ها رابطه طبیعی برقرار باشد و خودبخود معلوم باشد که مبدأ و منتها کدام است تا حد وسط آن‌ها را بفهمیم. آن جا که می‌فرماید: «لاتجعل یدک مغلولة الی عنقک» یعنی حد صفر که هیچ چیز به کسی ندهی؛ «و لاتبسطها کل البسط» یعنی هرچه داری بدهی، مبدأ و منتهایش معلوم است. آن وقت می‌توان حد وسط آن‌ها را تعیین کرد و حد وسط آن ارزشی دارد. حال این كه این ارزش از کجاست، بحث دیگری است. فعلا منظور اصل تصور مصداق اعتدال است. بنابراین اگر کسانی بیایند مجموعه‌ای دل‌بخواهی را تعریف کنند و بگویند این حد اعتدال است، آن وقت ما سؤال می‌کنیم که این مبدأ و منتها را چه کسی تعیین کرده، و به چه دلیل شما آن را مبدأ می‌دانید و آن را منتها، تا این بشود حد اعتدال؟ ما می‌توانیم مبدأ را قبل از این تصور کنیم یا منتهایش را بعد از آن در نظر بگیریم.\nبه عنوان مثال، فرض کنید در مسائل اعتقادی، اگر کسی بگوید بعضی از مردم دنیا معتقدند که یک خدا وجود دارد، و برخی دیگر هم معتقدند هزارتا خدا وجود دارد. هزارتا خدا افراط است و یک خدا هم تفریط؛ خوب است ما حد وسط را بگیریم و بگوییم پانصدتا خدا هست. آیا این سخنی منطقی است یا امری اتفاقی است؟ زمانی اصلا کسی به غیر از یک خدا قائل نبود؛ حضرت آدم خدا را یکی می‌دانست و فرزندانش هم به یک خدا قائل بودند، و بعداً شرک پیدا شد. زمانی هم ممکن است اصلا کسی قائل به یک خدا هم نباشد؛ آن جا حد وسط را باید از کجا تعیین کرد؟ پس این یک امر اتفاقی است و نشان‌دهنده واقعیت نیست.\nدر مکاتب سیاسی هم می‌گویند: بعضی این‌گونه‌اند، بعضی آن‌گونه، ما حد وسطش را می‌گوییم. ببینید؛ بین این‌ها رابطه طبیعی نیست، این‌كه شما می‌گویید اتفاقی است. در این زمان این‌گونه است، ممکن است فردا طوری دیگر باشد؛ ممکن است فردا همه این‌گونه شوند یا همه آن‌گونه باشند. نه نظرها عقلاً محصور بین این سه تا است، و نه در واقعیت خارجی چنین است. پس این‌ها هیچ ملاکی ندارد، نه ملاک هستی‌شناسی دارد و نه ملاک ارزش‌شناسی دارد. اعتدال واقعی جایی فرض می‌شود که واقعا سه چیز یا سه حالت از یک چیز یا سه مقطع از یک امتداد وجود داشته باشد که این‌ها تمایزشان روشن و ارتباطشان هم طبیعی باشد، نه اتفاقی و دل‌بخواهی، و اگر غیر از این گفته شود، مغالطه است که یا ناشی از جهل است یا به جهت قصد سوء که می‌خواهند دیگران را اغواء کنند.\nیک مسئله دیگر هم که اشاره کردم این بود که گاهی برای حل مشکل و رفع مشاجره، وقتی هیچ راه دیگری وجود ندارد، می‌توانیم بین مبدأ و منتهای محل نزاع را در نظر بگیریم و اگر هم واقعا حد وسط ندارد، حد وسط برایش درست کنیم، مثل این كه هریک از زید و عمرو می‌گویند این یک میلیون تومان مال من است، و فرض سومی ندارد، اما برای این كه دعوا را خاتمه دهیم، می‌گوییم تنصیف می‌کنیم و نصفش را به این می‌دهیم و نصفش را به آن، چون هیچ‌کدام نمی‌توانند حق خود را اثبات کنند. این کاری عقلایی است و اشکالی ندارد و در واقع، یک کار تاکتیکی است که در شرایط معین انجام می‌شود و شبیه قرعه است که با آن دعوا را حل می‌کنند، وگرنه، واقعیت با آن اثبات نمی‌شود. اگر دعوا دو طرف داشته باشد، با این‌كه فرض سومی ندارد و این دو طرف مبدأ و منتها هم اتفاقی است، ولی برای رفع نزاع و خصومت می‌توانیم وسطی را خودمان جعل کنیم، برای آنکه موقتاً مشکل حل شود. این آخرین کاری است که در نزاع می‌توان انجام داد. «آخِرُ الدواء الکَیّ»، این هیچ‌وقت واقعیت را نشان نمی‌دهد و ارزش ثابتی نیست و ملاکی برای کشف حقیقت یا برای ارزش‌گذاری نیست؛ فقط ملاکی است برای حل دعوا.\nفرمودید پس از مشخص کردن اصل معنای اعتدال، باید کاربردهای آن را از یکدیگر تمییز داد و شرایط بكارگیری آن‌ها را مشخص کرد که در این‌باره توضیح کامل ارائه فرمودید. آیا اگر در کاربرد اعتدال این شرایط لحاظ شود، اعتدال امر مطلوب و ارزش‌مندی خواهد بود، یا برای ارزش آن شرایط دیگری نیز لازم است؟\nعلامه مصباح: مطلب دیگری که می‌تواند موضوع مقاله یا رساله‌ای مستقل باشد، مسئله نقش اعتدال در مفاهیم اخلاقی است. می‌دانید که از مشهورترین مکاتب اخلاقی مکتب ارسطویی است که بنا بر آن، هر فضیلتی محفوف به دو رذیله است، یکی رذیله افراط، و دیگری رذیله تفریط، و حد وسط آن‌ها که حد اعتدال است، فضیلت است. این نظریه‌ای مشهور در فلسفه اخلاق است و کمابیش بعضی تعبیرات دینی هم با آن قابل تطبیق است، مانند «و کان بین ذلک قواما». اما این ارزش چیست و از کجا پیدا شده است؟ ما مثلاً استدلال می‌کنیم که کم خوردن در صورتی که انسان را مریض کند بد است، و پرخوری هم چنانچه انسان را مریض کند بد است، پس حد وسط آن‌ها خوب است، یعنی حدی که هم نیروی انسان محفوظ باشد و قدرت مقاومت داشته باشد، و هم از پرخوری مریض نشود. پس برای خوب بودن این حد وسط باید استدلال کنیم.\nدر ظاهر بیان ارسطو که در کتاب‌های اخلاق ما منعکس است، بر این تکیه شده که این حد وسط میان افراط و تفریط است و آن دو بد هستند، پس این حد وسط خوب است. یک مسئله این است که خود ارسطو این را به چه عنوانی مطرح کرده است؟ آیا می‌خواهد بگوید این یک واقعیت عینی خارجی است که هرجا ما سه چیز داشته باشیم و چنین رابطه‌ای بین آن‌ها وجود داشته باشد که یکی مبدأ باشد و یکی منتها، حد وسط آن‌ها خوب است؟ اگر این یک قاعده کلی است، اولین سؤال این است که دلیل اعتبارش چیست؟ ما می‌گوییم این قاعده بدیهی نیست؛ حداکثر این است که از آراء مشهوره است و مانند حسن صدق است. اما این كه «هرجا بخواهیم خوب و بد را بشناسیم، باید حد وسط بین دو چیز را در نظر بگیریم»، به چه دلیل درست است؟ به همین جهت، بسیاری از منتقدین ارسطو در تعیین مصادیق فضیلت به ایشان انتقاد کرده‌اند. مثلا جاهل محض بودن یک طرف است و عالم به جمیع معلومات هم یک طرف است. اولا حد وسط آن‌ها را چگونه می‌توان تعیین کرد؟ ممکن است بگوییم مقصود، تعیین حد وسط در بین معلومات انسانی است و مثلا معلومات انسانی را مجموعاً یک میلیون مسئله فرض کنید. حال، آیا حد وسط آن‌ها را باید فضیلت بدانیم؟ اگر کسی همه علوم را بداند رذیلت و بد است؟\nاگر بخواهیم دلیلی برای این قاعده بیاوریم، باید بگوییم این قاعده مبتنی بر این است که انسان دارای ابعاد و قوای مختلفی است و همه قوایی که در اختیار انسان است، برای این است که او را به رشد و کمال برساند. پس ما باید طوری رفتار کنیم که از همه این‌ها استفاده شود، نه آن‌که بعضی از آن‌ها تعطیل شود. اگر ما فقط در فکر درس خواندن باشیم و در فکر سلامتی‌مان نباشیم و تمام وقت‌مان صرف مطالعه و مباحثه شود، مریض می‌شویم و دیگر نمی‌توانیم درس خواندن را ادامه بدهیم و به کارهای دیگرمان هم نمی‌توانیم برسیم، و در مورد چیزهای دیگر هم همین‌طور است. پس حد وسط این‌ها را باید رعایت کرد، تا از یک طرف با فرو رفتن در علوم و معارف، قوای بدنی انسان از دست نرود، و از طرف دیگر، انسان با پرداختن صِرف به خوراک و پرورش بدن، از امور عقلی محروم نشود. از آن جا که این‌ها در عمل با هم تزاحم دارند، حد وسط آن‌ها این است که ما حق هر دو را رعایت کنیم و از این‌جا می‌گوییم آن دو طرف، رذیلت هستند و حد وسط آن‌ها فضیلت و مطلوب است. در واقع، رذیلت بودن هریک از آن دو طرف برای این است که موجب تفریط در حق طرف دیگر می‌شود و آن را از کار می‌اندازد و برای ما محرومیت می‌آورد و برای این‌كه آن محرومیت را به بار نیاورد، باید حد اعتدال را رعایت کنیم؛ درس بخوانیم، غذای خوب هم بخوریم، ورزش هم بکنیم. این بدان جهت است که انسان این‌گونه است که هم به فعالیت بدنی نیاز دارد و هم قوای فکری دارد و اهداف او باید به‌وسیله همه این قوا تأمین شود. این بهترین توجیهی است که می‌توان برای نظر ارسطویی بیان کرد. پس این‌كه می‌گوییم حد وسط فضیلت است به خاطر این است که حدّ افراط و تفریط آن موجب می‌شود که از کمالات دیگری محروم بمانیم و این بهترین راهی است که می‌تواند همه کمالات انسانی را تأمین بکند.\nاما این توجیه در کجا فرض دارد؟ در جایی که ما مفاسد و مصالحی را می‌دانیم، یعنی می‌دانیم که اگر این‌گونه رفتار کنیم بعضی مصالح تفویت می‌شود یا بعضی از مفاسد به‌وجود می‌آید. آن مصالح و مفاسد قبلا شناخته شده هستند، می‌دانیم مریض شدن و مردن بد است، می‌دانیم محروم شدن از علم هم بد است. فرض‌های ما یکی این است که تنها در پی علم برویم که بدن ما مریض می‌شود، فرض دیگر این است که تنها به بدن بپردازیم که در این‌صورت، از علم محروم می‌شویم. این‌جا حد وسط مطلوب است، یعنی از هردو به اندازه‌ای استفاده کنیم که به دیگری ضرر نزند. اما نفع و ضرر از پیش مشخص است که چیست. ما می‌خواهیم رفتار خودمان را برنامه‌ریزی کنیم و در برنامه‌ریزی کاری کنیم که مصالح مختلفِ هر کدام از قوا، در حد مقبولی تأمین شود. اما این بدین معنا نیست که ما به واسطه حد وسط، خوب و بد را شناختیم. ما اول خوب و بد و مصالح و مفاسد را می‌شناختیم؛ آنگاه برای این‌كه همه مصالح تأمین شود، گفتیم حد وسط را رعایت کنیم، یعنی بخشی از قوای‌مان را صرف مصالح دیگر کنیم. پس حد وسط، مصلحت را به ما نشان نداد، بلکه ما برای این‌كه بدانیم چگونه در جذب مصالح مختلف و متنوع برنامه‌ریزی کنیم، گفتیم بهترین راه این است که حد وسط هرکدام را انتخاب کنیم تا از مصالح دیگر محروم نشویم.\nبدین ترتیب، اعتدال مطلوب، حالتی است که با برنامه‌ریزی برای تعادل قوا حاصل می‌شود و مصالح انسان از این راه بهتر تأمین می‌شود. آیا در امور اجتماعی هم این اعتدال ارزش‌مند است؟\nعلامه مصباح: این‌که گفتیم، در اخلاق فردی بود. مثلاً کم‌خوری و پرخوری مربوط به اخلاق فردی است. در اجتماع هم همین‌طور است. مفروض ما این است که همه افراد جامعه باید مصالح‌شان تأمین شود. اگر تنها در فکر فقرا باشیم، اقتصاد رشد نمی‌کند، مثل این كه هرچه درآمد وجود داشته باشد، آن را کاملاً مساوی تقسیم کنیم. این شبیه دیدگاه کمونیستی است که اقتصادشان محکوم به شکست است و ورشکست می‌شوند. اگر اصلا به فقرا کمک نکنیم، انسان‌هایی محروم می‌شوند که باید در جامعه باشند و از وجودشان استفاده شود، علاوه بر این خدا می‌خواهد بندگانش به کمالات مادی و معنوی دیگری برسند. پس بالاخره مصلحت‌ها و مفسده‌ها اول تعیین شده است، و ما تنها می‌خواهیم راه جمع این مصالح را پیدا کنیم.\nبنابراین اعتدال با تفسیر صحیحی که در فلسفه اخلاق می‌توان برای آن کرد، بعد از این است که ما مصلحت و مفسده را شناخته‌ایم و راه جمع مصالح و کیفیت بهره‌برداری بیشتر از همه مصالح را در این می‌بینیم که حد وسط را رعایت کنیم، وگرنه، صِرف وسط بودن یک چیزی موجب این نیست که فضیلت باشد، و از این‌رو، مثلا اگر کسی بگوید در علم، حد وسط خوب است؛ نه انسان باید خیلی بی‌سواد باشد، و نه خیلی فوق‌العاده باشد، و بگوید مثل ابن‌سینا یا انیشتین نشوید، این‌ها خیلی بد است!؛ بلکه دانشجوی خوبی باشید! آیا این درست است؟ آیا این ملاک ارزش است؟ پس وسط بودن نه ملاک حقیقت است و نه ملاک ارزش؛ بلکه ملاک جمع بین ارزش‌ها و مصلحت‌هاست، در جایی که مصالح و مفاسد شناخته شده هستند و با یکدیگر تزاحم دارند. در این صورت، در مقام جمع مصالح، بهترین راه، رعایت حد وسط است، وگرنه، خودبخود حد وسط، نه مصلحت را تعیین می‌کند و نه مفسده را. حتی جایی که مجموعه‌ای داشته باشیم و میان اجزای آن رابطه تکوینی هم وجود داشته باشد، و خودبخود مبدأ و منتهای آن نیز معلوم باشد، هیچ دلیلی بر این نیست که حد وسط این مجموعه بهتر است؛ زیرا ممکن است همه این مجموعه خوب باشد، چنانکه ممکن است اول آن بهتر باشد و کم‌کم ارزش آن کمتر شود، و نیز ممکن است برعکس باشد، اول کم‌ارزش‌تر باشد و کم‌کم ارزش‌مندتر شود. پس این یک قاعده تکوینی نیست. بله؛ موجودات زنده این‌گونه‌اند که زندگی‌شان اول با ضعف شروع می‌شود، بعد به قوت می‌رسد و بعد به ضعف برمی‌گردد. اما این یک قاعده عقلی نیست؛ بلکه قاعده‌ای است که ما از طبیعت تجربه کرده‌ایم و همین هم دلیل بر این نیست که نقطه وسط آن بهترین نقطه است.\nبه هرحال، آنچه ما می‌توانیم در باب ارزش‌ها ملاک اعتبار حد وسط قرار بدهیم در جایی است که طیف مسائلی که با هم می‌سنجیم و مبدأ و منتهای آن‌ها مشخص باشد، و مصالح و مفاسد را از خارج شناخته باشیم، سپس برای جمع بین این‌ها و برای این‌كه از مجموع این‌ها محروم نشویم حد وسط را رعایت کنیم، از این جهت که برای کمال خود به همه آن‌ها نیاز داریم. در این صورت، حد وسط راهی است برای تعیین فضیلت، در جایی که اصل مصلحت و مفسده شناخته شده است، و در واقع، اصل فضیلت و رذیلت را از خارج شناخته‌ایم و به دنبال راهی می‌گردیم که هرچه بیشتر مصلحت‌ها را جذب کنیم و هرچه بیشتر از مفسده‌ها دوری کنیم و حد وسط راهی برای برنامه‌ریزی در این کار است. وگرنه، حد وسط، همان جایی که وسط واقعی است، می‌باشد و آن حد وسطِ جعلی و قراردادی، یك قرارداد است. هیچ برهان عقلی بر این كه خود وسط ذاتاً حقیقت یا خیر باشد، نداریم.\nآنچه فرمودید درباره ارزش اعتدال بود. آیا اعتدال می‌تواند نمایان‌گر حقانیت و درستی چیزی هم باشد یا خیر؟\nعلامه مصباح: بله، این‌که گفتیم مربوط به اخلاق بود. اما در هستی‌شناسی که می‌خواهیم هستی‌ها را بشناسیم، حد وسط برای ما چه فایده‌ای دارد؟ یک مثال همین بود که درباره تعداد خدا گفتم. در بین ادیان ابراهیمی موجود، یک قول به توحید داریم و یک قول به تثلیث، و بعضی هم گفته‌اند: دو خدا داریم (الهین اثنین). اگر کسی بگوید حد وسط درست است؛ پس به دوتا خدا قائل شویم! آیا این حد وسط، تکلیف حقانیت را روشن می‌کند؟ و اگر اقوال درباره خدا را فرضی در نظر بگیریم، باید بگوییم که ممکن است تعداد خدا بین صفر تا بی‌نهایت دانسته شود؛ در این صورت، اصلا حد وسط را نمی‌توان تعیین کرد. اگر اقوال مختلف در طول تاریخ را در نظر بگیریم، می‌توانیم بگوییم در میان کسانی که انواع بت‌ها را می‌پرستیدند، قول به وجود هزار خدا هم داریم. آیا این جا حد وسط ملاک حق و باطل است؟ برای شناخت واقعیت‌ها نمی‌توان بین هست و نیست واسطه قائل شد، زیرا یا یک مطلب درست است یا غلط؛ و وسط ندارد. یا دین اسلام حق است یا باطل است. دیگر نمی‌توانیم بگوییم بخشی از آن را قبول می‌کنیم و بخشی را قبول نمی‌کنیم. این همان کاری است که قرآن می‌فرماید: «... وَیَقُولُونَ نُؤْمِنُ بِبَعْضٍ وَنَكْفُرُ بِبَعْضٍ وَیُرِیدُونَ أَنْ یَتَّخِذُوا بَیْنَ ذَلِكَ سَبِیلا أُولَئِكَ هُمُ الْكَافِرُونَ حَقًّا وَأَعْتَدْنَا لِلْكَافِرِینَ عَذَابًا مُهِینًا»7\nمتأسفانه در آن چه این روزها در تفسیر اعتدال بیان شده، چنین تعبیری از بعضی از اشخاص دیدم که گفته‌اند: منظور از اعتدال یعنی حد میانه بین اراده شریعت و اراده عمومی! یعنی اگر انسان خیلی دنبال دین برود، این افراط است و اگر اصلا به دین کار نداشته باشد و دنبال حرف مردم و اراده مردم و رأی عمومی و اکثریت باشد، این هم بی‌دینی محض است. پس باید راهی بین اراده شریعت و اراده عمومی را انتخاب کرد. این همان است که قرآن می‌فرماید: «یُرِیدُونَ أَنْ یَتَّخِذُوا بَیْنَ ذَلِكَ سَبِیلا أُولَئِكَ هُمُ الْكَافِرُونَ حَقًّا»، اصلا کفر حقیقی همین است. در فرهنگ امروز، اسم این کار التقاط است؛ بخشی از این و بخشی از آن، این اعتدال نیست. شما اسمش را اعتدال گذاشته‌اید. بین حق و باطل، میانه‌ای وجود ندارد؛ حق و باطل یا نقیضین هستند یا ضدین که لا ثالث لهما (سوم ندارد). یا اسلام حق است یا باطل است. بله، مسئله دیگر این است که گاهی میان اجرای چند حق، تزاحم واقع می‌شود و عملاً نمی‌شود همه آن‌ها را اجرا کرد. در آن‌جا باید سعی کنیم اهم و مهم را رعایت کنیم.\nآیا در احکام شرعی، مواردی داریم که به جهت رعایت اعتدال، حکم خاصی قرار داده شده باشد؟\nعلامه مصباح: ما در شریعت، مواردی داریم که دوتا مصلحت با هم تزاحم پیدا می‌کنند؛ فرض کنید وضو گرفتن برای کسی ممکن است ضرر داشته باشد، در این‌جا می‌گویند: وضو نگیر و بجای آن تیمم کن. این تیمم کردن را خداوند قرار داده برای این‌كه نه ضرر کنی، نه از اصل طهارت اعراض شود و بدان جهت که وضو ضرر دارد، بدون طهارت نماز نخوانی؛ بخاطر این كه بین این دوتا مصلحت ـ مصلحت حفظ سلامتی و مصلحت طهارت مائی ـ تزاحم واقع شده، خداوند این راه سوم را قرار داده است. همین‌گونه است انواع تزاحم‌هایی که در عناوین ثانویه پیش می‌آید که مصادیق فراوانی مانند عسر و حرج و اضطرار دارد. ولی در آن‌جا هم حد وسط چون وسط است، ملاک نیست. در آن‌جا هم تشخیص اهم ملاک است و باید تا حدی که ممکن است، مصلحت اهم رعایت شود. ممکن است اسم این‌ها را هم اعتدال بگذاریم. در نام‌گذاری مناقشه نیست: «لامُشاحَّة فیه». اما این‌كه ما حق و باطل را بخواهیم با اعتدال بشناسیم، چنین چیزی هیچ دلیلی ندارد؛ نه دلیل عقلی دارد و نه دلیل نقلیِ قابل قبول.\nملاک به‌كارگیری اعتدال در امور سیاسی چیست؟ برخی با تأکید بر اعتدال، افراد مخالف خود را به تندروی متهم می‌کنند. آیا اعتدال در امور سیاسی همیشه مطلوب است؟\nعلامه مصباح: در مسائل سیاسی هم در بسیاری از موارد، به‌كار بردن تعبیرهایی مانند «افراطی»، «تفریطی» و «تندروی» ناشی از این است که مبدأ و منتهایی که برای اعتدال در نظر گرفته می‌شود، دل‌بخواهی است. زیرا قبل از آن مبدأ، و بعد از آن منتها را هم می‌توان در محاسبه در نظر گرفت. همان‌طور که ممکن است کسی بین عدد سه و عدد سیزده را حد وسط در نظر بگیرد و اگر بپرسیم چرا سه و سیزده؟ می‌گوید: ما دلمان خواسته حد وسط را با این‌ها بسنجیم. این‌ها حد اعتدال را نسبت به آن دو چیزی که می‌سنجند، تعیین می‌کنند؛ اما اگر نسبت به چیز دیگری بسنجند، نسبت عوض می‌شود و همان‌که حد اعتدال بود، می‌شود تفریط؛ چنان‌که بین اعداد یک و سه، عدد دو حد اعتدال است، اما بین اعداد یک و نوزده، دو حد اعتدال نیست، بلکه حد تفریط است.\nیک مثال عینی در مسائل اجتماعی عرض بکنم. در اوایل نهضت حضرت امام (رضوان الله علیه) در برابر موضع‌گیری‌هایی که ایشان در مقابل شاه داشتند و در اعلامیه‌هایشان درباره شاه انتقاد می‌کردند که شاه‌دوستی یعنی چه یا خطاب به شاه می‌گفتند: می‌گویم بیرونت کنند، بسیاری از اشخاص و حتی از اقران خود امام می‌گفتند: این‌ها تندروی است، و شاهد بر تندروی بودن این سخنان هم این است که افراد را می‌گیرند، زندان می‌کنند، کتک می‌زنند، تبعید می‌کنند و می‌کشند. از 15 خرداد و بعد هم در هفده شهریور روشن شد که چگونه مردم را می‌کشند. آن آقایان می‌گفتند: دیدید؛ ما گفتیم این کارها تندروی است. می‌گفتند: باید همان چیزی را بگوییم که فلان شخص ملی‌گرا گفت که شاه سلطنت کند، اما دولت قانونی باید طبق قانون اساسی عمل کند و پاسخگو باشد؛ ما با سلطنت مخالف نیستیم، با ظلم و بی‌قانونی مخالفیم. من یادم می‌آید با کسی که در عِداد مراجع بود، صحبت شد که چه باید کرد که این نهضت روحانیت با وحدت پیش برود، آن آقا گفت که این مسئله یک روز و دو روز نیست؛ باید فکر کنیم که اگر مبارزه به مبارزه با مقام سلطنت رسید، آیا باز هم ادامه بدهیم؟! این امر برای او خط قرمز بود! اما امام صاف و صریح مبارزه می‌کرد. به ایشان گفتند: آقا، دیگران می‌گویند شما تندروی می‌کنید؛ قدری معتدل‌تر! ایشان فرمود: چرا نمی‌گویید کندروی می‌کنی؟ تندروی و کندروی را با چه می‌سنجید؟ اسلام دارد از بین می‌رود؛ ما در این‌جا باید اسلام را حفظ کنیم؛ این حق و باطل است؛ بود و نبود اسلام است؛ بله، اگر انسان بداند در نوع رفتار، یک نوع تاکتیکی هست که وقتی مطابق آن تاکتیک عمل کند، هرچند لسانش ملایم‌تر باشد، اما اثرش بیشتر است، به آن عمل می‌کنیم. این نمونه عینیت داشته و خیال‌بافی نیست. خود بنده شاهد بودم و از لب‌های امام شنیدم که اگر آقایان توافق بکنند بر راهی که نرم‌تر از آن باشد که من می‌گویم، اما همه مشارکت کنند، من آن را ترجیح می‌دهم، برای این كه می‌دانم اثرش بیشتر است؛ ولی اگر آقایان موافق نباشند، چنانچه تنهای تنها هم بمانم با شاه مبارزه می‌کنم و این وظیفه شرعی متعین است و هیچ چیزی نمی‌تواند جلوی این تکلیف را بگیرد. به امام می‌گفتند: تندروی می‌کنید. ایشان جوابش این بود که چرا نمی‌گویید کندروی می‌کنید؟ شما با چه چیز تند و کند را می‌سنجید؟\nبله، اگر بگویند این یکی این‌جور رفتار می‌کند و دیگری آن‌جور رفتار می‌کند، پس حد وسطش این است، می‌گوییم چه کسی این و آن را تعیین کرد؟ چه کسی گفت مبدأ این است و منتها آن؟ وانگهی مگر هر وسطی ملاک حق و باطل است؟ اگر چنین است، خوب بود به امام حسین (ع) می‌گفتند ـ اتفاقا هم گفتند ـ نرو، کشته می‌شوی. اگر می‌روی، دیگر زن و بچه را نبر. اما او نگفت: من نصفشان را می‌برم و نصفشان را نمی‌برم، یا خودم می‌روم و آن‌ها را نمی‌برم. این‌ها استفاده از آراء محموده‌ای است که قیودی دارد، اما لحاظ نمی‌شود. مثلا درباره «الصُّلحُ خَیر»8 که نصّ قرآن است، آیا معنایش این است که مطلقاً پرونده جنگ را ببندید؟! صلح در مقابل جنگ است. «الصلح خیر» یعنی چه؟ این یک ارزش است، اما منافات ندارد با این‌كه یک ارزش مزاحم اقوی داشته باشد. «الصلح خیر» در مورد اختلاف خانوادگی بین زن و شوهر است که اگر به گونه‌ای با هم توافق و صلح کنند بهتر است، اما معنایش این نیست که مطلقا جنگ بد است و اصلا نباید جهاد کرد و نباید کشته شد. قرآن می‌فرماید: «إِنَّ اللَّهَ اشْتَرَى مِنَ الْمُؤْمِنِینَ أَنْفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ اللَّهِ فَیَقْتُلُونَ وَیُقْتَلُونَ»9 آیا می‌توان گفت: پس حد وسط این دو این است که آن‌ها را زخمی کنید، اما نکشید؟ این ملاک خوبی خواهد بود؟ این‌ها نه در شناخت حقیقت و نه در تعیین ارزش‌ها، ملاک حق و باطل نمی‌شود.\nپس اعتدال و حد وسط را می‌توان با شرایطی به عنوان اصلی در ارزش‌شناسی به‌كار برد، اما در کشف حقیقت و حقانیت، خیر.\nعلامه مصباح: همان‌طور که گفتیم حد وسط در صورتی مطلوب است که ما حق و باطل را از خارج شناخته‌ایم، مصلحت و مفسده را شناخته‌ایم و دیده‌ایم این‌ها با هم تزاحم دارند و با هم نمی‌سازند، یا این‌كه می‌دانیم در هر دو طرف مفسده است و دیده‌ایم در حد وسط میان آن‌ها آن مفسده‌ها نیست، «و کان بین ذلک قواما» از این موارد است. اگر شما هرچه داری امروز به فقرا دادی، چنانچه فردا فقیر دیگری پیدا شد، چه می‌کنید؟ اتفاقا ظاهراً شأن نزول آن آیه در خطاب به پیامبر (ص) هم همین است که پیغمبر اکرم (ص) یک روز همه اموالشان را تقسیم کردند و فردا فقیر دیگری نزد ایشان آمد، اما دیگر چیزی نداشتند به او بدهند. آن وقت این آیه نازل شد که «وَلا تَجْعَلْ یَدَكَ مَغْلُولَةً إِلَى عُنُقِكَ وَلا تَبْسُطْهَا كُلَّ الْبَسْطِ فَتَقْعُدَ مَلُومًا مَحْسُورًا». پیداست که مسئله فقر یک روزه نیست؛ باید حاکم اسلامی و دولت اسلامی ذخیره‌ای برای فردا داشته باشد. اگر همه را یک روزه خرج کند، کار درستی نیست. این مال آن‌جاست که معلوم است حق چیست و باطل چیست. نه این درست است که امروز همه را خرج کنی و نه این‌كه همه را بگذاری برای فردا؛ بلکه مقداری را امروز صرف کن و مقداری را برای فردا بگذار. تمام این‌ها در مواردی است که ما حق و باطل، و فضیلت و رذیلت را از خارج شناخته‌ایم و در مقام جمع بین این‌ها که با هم تزاحم داشته، حد وسط‌شان را تعیین کرده‌ایم. آن‌جا حد وسط به درد می‌خورد.\nگاه سؤال می‌شود که اعتدال یک قاعده و اصل استراتژیک است یا یک تاکتیک؟ آنچه مطرح فرمودید در واقع، نوعی راهبرد در مقام تزاحم ارزش‌ها بود. آیا اعتدال به عنوان تاکتیک هم می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد؟\nعلامه مصباح: گفتیم که یکی از موارد استفاده از حد وسط این است که طرفین دعوایی باشند و هیچ راهی نه برای اصلاح باشد و نه برای تعیین حق، یعنی هیچ دلیلی وجود نداشته باشد که این مال برای کیست و راه دیگری برای حل دعوا نباشد. در آن‌جا می‌گویند بیایید حد وسط را تعیین کنید و نصفش را به این بدهید و نصفش را به آن، تا دعوا تمام شود، زیرا مصلحتِ این کار اقوی است. به عبارت دیگر، در این‌جا سه چیز فرض می‌شود: مال را به اولی بدهند، به دومی بدهند، یا نصف را به اولی و نصف را به دومی بدهند. اگر مال را به اولی بدهند ممکن است در واقع برای آن دیگری بوده و حقش به کلی تضییع شود، اگر آن را به دومی بدهند، ممکن است مال اولی بوده و حق او تضییع شود؛ اما وقتی طرفین برای اثبات مدعای‌شان هیچ دلیلی ندارند، بر نصف آن تراضی می‌کنند و این بهترین راه است. در این جا حد وسط را می‌توان به عنوان تاکتیک و روش انتخاب کرد، اما با همین قیود. اما اگر گمان کنیم که حد وسط، ملاک شناختن حقیقت یا ملاک تعیین ارزش‌هاست، هیچ کدام از این‌ها دلیلی ندارد و آیات و روایات هم این‌ها را بیان نمی‌کند. اگر گمان کنیم می‌توان بین دو عقیده را گرفت، این همان است که قرآن آن را مذمت می‌کند و می‌گوید: «یُریدُونَ أنْ یَتَّخِذُوا بَیْنَ ذلِکَ سَبیلاً». این راه نیست؛ بلکه باید بگردید و ببینید حق کدام است و آنگاه که حق را شناختید، با تمام قوت باید آن را بگیرید و برای حمایت از حق، چیزی از نیروهای‌تان را ذخیره نکنید، بلکه تا آخرین نفس باید از حق پیروی کنید. در آن‌جا حد اعتدال معنی ندارد.\nپس اعتدال فی‌الجمله، به عنوان یک قاعده درست است، اما نه قاعده‌ای هستی‌شناسانه است، و نه قاعده‌ای ارزش‌شناسانه؛ نه می‌توان با آن حق و باطل را شناخت، و نه فضیلت و رذیلت را.\nآیا در جمع‌بندی فرمایشات حضرت‌عالی می‌توان گفت که اعتدال در سه سطح ممکن است مطرح شود: یکی به عنوان معیار و مبنای ارزش در مقام ثبوت، به این معنا که کسی بگوید ملاک ارزش اعتدال است و ارزشمند بودن یک چیز به این است که در حد وسط باشد، و در واقع، فراتر از این ارزشی نداریم. این معنا درست نیست؛ یعنی ما اعتدال را ملاک ارزش نمی‌دانیم و ارزش‌ها باید از جای دیگری تأمین شود. به عبارت دیگر، اعتدال ارزش ذاتی ندارد. سطح دیگر این است که اعتدال را به عنوان یک اصل راهبردی برای تأمین اهداف در نظر بگیریم، یعنی بعد از این كه هدف و ارزش آن دقیقا مشخص شد، بگوییم در مواردی که بین راه‌های رسیدن به ارزش‌های اصلی تزاحم پیدا می‌شود، اعتدال یک اصل راهبردی است برای تأمین متعادل آن ارزش‌ها که برای وصول بهتر به هدف کمک می‌کند. یک سطح هم سطح تاکتیک است که فرمودید برای پایان دادن به یک نزاع عملی، در جایی‌که راهی برای اثبات حق و باطل نیست، فقط به عنوان یک تاکتیک مفید است. و ما در واقع، اعتدال را به معنای دوم و سوم ارزشمند می‌دانیم، آن هم با همین قیود و شرایط. اما اعتدال، در واقع مبنای ارزش نمی‌تواند باشد و این معنا در واقع دلیلی ندارد. آیا بر این اساس، می‌توان نقدی به معیار فضیلت در اخلاق ارسطویی وارد کرد که اعتدال، خودش معیار فضیلت نیست، گرچه ممکن است براساس این‌كه ما کمال نفس را از طریقی می‌شناسیم و اثبات می‌کنیم که قوای نفس متعدد هستند و همه این‌ها در کمال نفس تأثیر دارند و با هم تزاحم دارند، بگوییم به این دلیل، اعتدال قوا می‌تواند در واقع راهی باشد برای تأمین آن کمال واقعی، و به این دلیل، فضایل نفسانی در حد وسط قوای نفسانی واقع می‌شود. با توجه به این‌كه این نکته در مباحث ارزشی بسیار مهم است، آیا این برداشت درست است؟\nعلامه مصباح: این‌كه گفتید اعتدال در سه سطح قابل طرح است، اولا این سه سطحی که مطرح کردید در ارزش‌ها است، ولی اعتدال قابل توسعه است تا در یک سطح هم به عنوان اصلی هستی‌شناسانه و ملاک شناختن واقعیت‌ها و حق و باطل مطرح بشود. در این سطح هم پاسخ ما منفی است، یعنی اعتدال ملاک شناخت حق و باطل نیست. ثانیاً خود آن سطح دوم را که در ارزش‌ها ذکر کردید می‌توان به دو سطح تقسیم کرد: یک سطح این‌كه اعتدال را به عنوان یک اصل اثباتی در نظر بگیریم و بعد از این‌كه گفتیم حد وسط ثبوتاً ملاک نیست و ذاتاً ارزشمند نیست، بگوییم اثباتاً دلیل بر وجود ارزش است، و با وجود ارزش ملازمه دارد، یعنی حد وسط خودش معیار است، اما معیار اثبات است. یک سطح دیگر این است که بگوییم ملاک اثبات هم نیست؛ بلکه تنها در جایی که میان ارزش‌های واقعی تزاحم وجود دارد، یک راه جمع است. پس، حد وسط به عنوان حد وسط حقیقتاً ملاک نیست؛ بلکه باید ببینیم از چه راهی می‌توان مصلحت اهم و اکثر را بهتر تأمین کرد.\nاگر اجازه بدهید یک بحث عملیاتی‌تر هم بپرسیم؛ چون این بحث‌های نظری پشتوانه مباحث عملی است. حضرت‌عالی فکر می‌کنید از اصل اعتدال در چه سطحی از سیاست‌گذاری‌ها در حوزه عملیات اجتماعی، سیاسی و فرهنگی می‌توان استفاده کرد و چه نتایجی می‌توان از آن گرفت. آیا اصلا به عنوان یک اصل راهبردی می‌توان از اعتدال در سیاستگذاری‌ها استفاده کرد یا اصول مهم‌تر و متقن‌تری وجود دارد که باید به آن‌ها رجوع کنیم؟ آیا اصلا اهمیتی دارد که ما این را به عنوان یک اصل در مباحث سیاسی، اجتماعی و فرهنگی مطرح کنیم، یا با توجه به قیود و شرایطی که دارد، این اصل قابل طرح نیست و به این‌صورت کاربردی برای این اصل نمی‌بینید؟\nعلامه مصباح: من در عرایضم به این نکته اشاره کردم که این‌گونه نیست که ما در گفتگوها و بحث‌های‌مان، همه تعبیراتی را که به‌كار می‌بریم صددرصد برهانی باشد، یعنی از قضایای بدیهی یا ثابت شده با بدیهیات باشد. در بسیاری از بحث‌هایی که حتی در منابع دینی یا در گفتگوهای عرفی به‌کار می‌رود، از آراء محموده و مشهورات استفاده می‌شود، مانند «الصلح خیر»، «الصدق حسن» و چیزهایی از این قبیل. حتی استفاده از این‌گونه مباحث در قرآن نیز نمونه‌هایی دارد. برای مثال، در بحث با کسانی که ملائکه را دختران خدا می‌دانستند، خداوند می‌فرماید: «أَلِرَبِّكَ الْبَنَاتُ وَلَهُمُ الْبَنُونَ»10، «أَلَكُمُ الذَّكَرُ وَلَهُ الأنْثَى»11 چرا دخترها را برای خدا قرار دادید و پسرها را برای خودتان گذاشتید؟! «تِلْكَ إِذًا قِسْمَةٌ ضِیزَى»12 این تقسیم ناعادلانه‌ای است. حال، اگر عادلانه تقسیم می‌کردند و می‌گفتند: هم پسر و دختر مال خدا، و هم پسر و دختر برای ما، درست می‌شد؟! این سخن، سخن قرآن است، اما در بحث با مردم بسیاری از سخنان جدلی است و نمی‌توان جلوی بحث‌های جدلی را گرفت. نمی‌توان گفت هرچه می‌گوییم باید قیود خفیه‌اش را بیان کنیم و به برهان آن هم اشاره کنیم. این بدین معناست که قضیه قابل استثنایی گفته نشود و هر عامی که گفته می‌شود، همان‌جا خاص آن هم به آن متصل باشد. محاورات فقهی و اصولی و مواعظ ما هم این‌گونه نیست. حتی در بسیاری جاها چیزی به صورت مطلق بیان می‌شود و در جای دیگر همان تعبیر برای چیزی دیگر استفاده می‌شود. در فرمایشات امام (رضوان الله علیه) چندبار آمده است که فرمودند: «این در رأس امور است». مجلس در رأس امور است، جنگ در رأس امور است. مگر امور چندتا رأس دارد؟ پاسخ این است که موارد مختلف و نسبی است، و در هر فضایی که بحث می‌شد، و نسبت به امور مورد بحث، اهم آن‌ها در رأس بود. یا این‌كه فرمودند: «میزان رأی مردم است». حالا اگر مردم قائل شدند به دوتا خدا، ما بگوییم میزان رأی مردم است؟ مردم خلافت علی (ع) را نپذیرفتند؛ آیا آن‌جا هم میزان رأی مردم است؟ «میزان رأی مردم است» یعنی شما بر مردم تحمیل نکنید؛ بگذارید خود مردم رأی دهند؛ نظر خواص ملاک اعتبار نیست، خود شما چند نفر هستید که این‌گونه می‌گویید، ما باید ببینیم مردم چه می‌خواهند. این در آن‌جایی است که چیز دیگری جز نظر مردم حجیت ندارد و بنا، بر این است که کسی را با رأی مردم انتخاب کنیم. در این‌جا میزان رأی مردم است و این‌كه دیگران کسی را تعیین کنند، این ملاک نیست، یا در جایی که مردم باید رأی بدهند و نماینده تعیین کنند، میزان رأی مردم است. اما آن‌جا که حکم خدا هست، میزان رأی مردم نیست؛ آن‌جا میزان حکم خداست: «وَمَا كَانَ لِمُؤْمِنٍ وَلا مُؤْمِنَةٍ إِذَا قَضَى اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَمْرًا أَنْ یَكُونَ لَهُمُ الْخِیَرَةُ مِنْ أَمْرِهِمْ وَمَنْ یَعْصِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ فَقَدْ ضَلَّ ضَلالا مُبِینًا»13 این‌ها شاهد بر این است که مکالمات انسانی از این مسامحات نمی‌تواند خالی باشد. گاه کلامی به‌طور مطلق گفته می‌شود و بعداً به قید آن اشاره می‌شود، یا استثنای آن در جای دیگر بیان می‌شود. نمی‌توان گفت این قاعده را نباید بگوییم، چون استثناء دارد یا از آن سوء استفاده می‌شود؛ نه، از این هم باید استفاده کرد. اعتدال هم واقعاً مسئله‌ای است که در آیات و روایات هم به آن و به نظایرش اشاره شده است: «وَ کَذلِکَ جَعلْناکُمْ أُمَّةً وَسَطًا»، «نَحْنُ النُّمرُقَة الوُسْطی» یا «الیَمینُ و الشِّمالُ مَضَلّة و الطَّریقُ الوُسْطی هِیَ الجادّة». البته درست است که می‌تواند استثناء داشته باشد یا این ملاک حقیقی نیست و این قضیه برهانی نیست، اما اگر این‌گونه بحث‌ها نشود، باب تفاهم بین مردم بسته می‌شود. ولی عمده این است که ما مواظب باشیم از این قضایای مشهوره در جاهایی که مورد استثناء است یا قیدی خفی دارد، سوء‌استفاده نشود. به عبارت دیگر، باید این مفاهیم را کاملاً شفاف کرد و موارد استعمال آن را با بحث روشن کرد تا برای مردم خلط نشود و اگر کسانی بخواهند سوء‌استفاده کنند، مردم آگاه باشند و در دام مغالطه نیفتند. کار ما همین است؛ کار فرهنگی این‌هاست که مفاهیمی که در کتاب و سنت یا در قواعد عقلی یا اخلاقی هست، این‌ها را تبیین و قیدهایش را بیان و موارد استنثنای آن را مشخص کنیم، ملاک عقلی و برهانی‌اش را ذکر کنیم، تا در مغالطه واقع نشوند. اما این‌که بگوییم نباید آن‌ها را استعمال کرد، این موجب می‌شود که باب مکالمات مردم بسته شود. در این مسائل کم است و شاید اصلا نشود قاعده‌ای پیدا کرد که هیچ استثنائی نداشته باشد. پس نمی‌توان راه استفاده از آراء مشهوره را مسدود کرد، ولی باید سعی کرد تا وجه برهانی آن‌ها توضیح داده شود و باید قیود آن‌ها را تبیین کرد تا کمتر در آن‌ها مغالطه شود.\nمسئله دیگری که در عرصه سیاست خارجی و نیز در سیاست داخلی در برخورد با احزاب و گروه‌ها مطرح می‌شود بحث بردـ برد است. نسبت آن را با بحث اعتدال و حد وسط چگونه می‌بینید؟\nعلامه مصباح: تا اندازه‌ای که بنده می‌فهمم این‌ها دوتا مسئله هستند. مسئله بردـ برد عیناً مسئله اعتدال نیست. برای این‌كه انسان با طرف مقابل، بحث معقولی داشته باشد، گفته می‌شود که می‌توانیم کاری بکنیم که هم نفع ما تأمین شود و هم نفع شما، و این حقیقتی است. اصلا انسان‌ها باید همه همین‌گونه باشند. همه باید از همدیگر منتفع شوند. رفتارها باید به گونه‌ای باشد که به نفع همه انسان‌ها تمام شود. ظلم‌ها برای همین است که نفع‌ها برای یک طرف باشد و طرف دیگر ضرر کند. ما چنین منطقی نداریم؛ نمی‌خواهیم به یک دسته از مردم ضرر بزنیم. ما می‌خواهیم همه انسان‌ها از حق استفاده کنند. پس اگر بشود معامله‌ای کرد که بردـ برد باشد، یعنی به نفع هردو طرف باشد، این هیچ عیبی ندارد. نمی‌توان گفت این کار غلطی است. البته خیلی جاها سخن حق گفته می‌شود، ولی از آن اراده حق نمی‌شود، «کلمةُ حَقٍّ یُرادُ بِهَا الْباطل». باید مواظب باشیم آن‌طور نشود، وگرنه، اصلا حرف ما هم همین است؛ می‌گوییم شما چرا این همه پول صرف اسرائیل می‌کنید، این همه هزینه صرف می‌کنید و کمک‌های بلاعوض می‌کنید، اگر می‌آمدید با مسلمان‌ها دوستانه مطرح می‌کردید، منافع‌تان بهتر تأمین می‌شد. من عین همین مطلب را در سفر آمریکا در سخنرانی در دانشگاه نیویورک گفتم و آقای دکتر حداد ترجمه می‌کردند. گفتم مخالفت ما با آمریکا برای این است که می‌گوییم یک عده هستند که شما ملت آمریکا را دارند استعمار می‌کنند و حقوق شما را دارند تضییع می‌کنند. این‌كه می‌گوییم مرگ بر آمریکا، یعنی مرگ بر این‌ها. اول ضرر را به شما می‌زنند، ولی سیر نمی‌شوند، بعد می‌آیند سراغ دیگران. ولی اول ظلم‌های‌شان را به خود شما کرده‌اند، هرچه می‌توانستند شما را دوشیدند، اما سیر نشدند و آمدند سراغ همسایه‌ها. ما می‌گوییم با ظلم باید مبارزه کرد، ظالم غربی باشد یا شرقی، دولت آمریکا باشد یا جای دیگر، برای ما فرقی نمی‌کند. ما که آمریکا را می‌گوییم برای این است که امروز آمریکا نماد این ظلمی است که در طول پنجاه سال بر ایرانیان وارد شده است. ما می‌گوییم شما چرا بی‌جهت این همه پول صرف اسرائیل می‌کنید؟ برای چه سالی چند میلیارد دلار دارید مفت به اسرائیل می‌دهید، غیر از اسلحه‌های مفتی که به او می‌دهید؟ شما همه این کارها را می‌کنید تا منافع نفتی‌تان در عربستان محفوظ باشد، تا بتوانید خلیج فارس و دریای عمان و اقیانوس هند را تحت تسلط نیروی دریایی‌تان داشته باشید، پایگاه دریایی‌تان در بحرین مستقر باشد. خوب، بیایید با خود همین‌ها معامله کنید، تا هم آن‌ها از منافع‌شان نفع بیشتری ببرند و هم شما نفع ببرید. سرمایه‌گذاری خارجی که در ایران می‌شود، بردـ برد است. حالا چینی‌ها که این همه سرمایه‌گذاری کردند یا روسیه یا کسان دیگر، چه جور است؟ این معنایش این است که فقط برای ما برد است؟ هم ما برد کرده‌ایم، هم آن‌ها. کار عاقلانه همین است. اما این ربطی به اعتدال ندارد. این‌كه گفته شود این همان اعتدال است، این خلط ما بالعرض و ما بالذات است. زیرا در این‌جا اتفاقاً با اعتدال تطبیق پیدا کرده است، وگرنه این منطق اعتدال نیست، بلکه یک منطق قوی است در بحث معاملات که اگر نفع طرفین لحاظ شود، این بهترین شکل معامله است و همه عقلاء همین‌گونه هستند. ما به دشمن‌ترین دشمنان‌مان می‌گوییم شما می‌خواهید از نفت ما استفاده کنید؛ بسیار خوب، کسان دیگری هم می‌خواهند، بیایید عادلانه با هم معامله کنیم. شما پول‌های‌تان را خرج اسرائیل می‌کنید تا او را نگه دارید برای روزی که عرب‌ها را بترسانید. بجای این کار با خود عرب‌ها مصالحه کنید و این همه دشمن برای خودتان نتراشید. این همه خودتان را منفور نکنید. رابطه عادلانه داشته باشید. شما نفع خودتان را ببرید، ما هم نفع خودمان را. تقسیم عادلانه منافع و مصالح، منطق صحیحی است و اشکالی ندارد. اما عرض کردم، بالاخره از آیه قرآن هم سوءاستفاده می‌کردند. شعار خوارج برگرفته از این گفته قرآن بود که فرموده است: «إنِ الْحُکْمُ إلا لِلّه»14 امیرالمؤمنین (ع) فرمودند: «کلمةُ حَقٍّ یُرادُ بِهَا الْبَاطِل».15 باید سعی کنیم منطق‌مان محکم باشد تا از سخنان صحیح، سوءاستفاده نشود. وفّقنا الله و ایّاکم.\nاز بحث بسیار جامعی که ارائه فرمودید متشکریم. امیدواریم این مباحث نظری راه‌گشای همه کسانی باشد که قصد خدمت دارند و بتواند از خطر گمراهی و فریب جلوگیری کند.\n1. فاطر، 32.\n3. نهج البلاغه، کلمات قصار، ش 109.\n4. نهج البلاغه، خطبه 16.\n5. فرقان، 67.\n6. اسراء، 29.\n7. نساء، 150-151.\n8. نساء، 128.\n9. توبه، 111.\n10. صافات، 149.\n11. نجم، 21.\n12. نجم، 22.\n13. احزاب، 36.\n14. انعام، 57؛ یوسف، 40 و 67.\n15. نهج البلاغه، کلمات قصار، ش 188.


يك ايده جديد (همه بخوانند) | انجمنهای پرشین تولز\nيك ايده جديد (همه بخوانند)\nشروع موضوع توسط babakweb 29 مارس 2004 در انجمن آرشیو\nيک سري طرح و ايده دارم که البته هنوز هيچ کدامشان را به طور کامل تست نکرده ام و يکي از آنها که فکر مرا مشغول کرده قسمتي است به نام وبلاگ آباد که شايد راه اندازي شود ولي قبل از آن مي خواهم نظر شما را راجع به آن بدانم.\nدر وبلاگ آباد قرار است فقط و فقط به وبلاگ بپردازيم و مشکلات دوستان در زمينه هاي مختلف (از پرژن بلاگ گرفته تا مووبل تايپ) را حل کنيم. اساس برنامه ريزي سايت بر پايه سيستم مووبل تايپ خواهد بود. احتمالا يک تيم ١٠ ، ١٢ نفره خواهيم شد که در آنجا خواهيم نوشت و هرکدام در يک زمينه فعاليت خواهيم کرد. طراحي قالب و لوگو به صورت اختصاصي و انجمن هاي رفع اشکال و لينکستان هم ديگر قسمت ها خواهد بود. در قسمت لينکستان برخلاف ديگر سايت ها که معمولا به صورت فله اي به بقيه لينک مي دهند قرار است هر روز يک وبلاگ را معرفي کنيم و به بررسي آن بپردازيم و آن را واقعا نقد و بررسي کنيم کاري که کمتر کسي تا به حال انجام داده است. ضمنا براي افراد نويسنده هم يک سري مزايا در نظر گرفته ام مثل يک وبلاگ اختصاصي با سيستم مووبل تايپ که در آغاز همکاري به نويسنده داده خواهد شد. (که البته اين تنها يکي از مزاياي نويسندگان است.) همچنين به افرادي که در زمينه طراحي قالب و لوگو با ما همکاري کنند فضاي مناسب براي آپلود فايل هايشان داده خواهد شد و يک گالري براي نمايش نمونه کارهاي آنان نيز درنظر گرفته مي شود.\nدر ضمن سعي در جلب نظر چند تن از دوستان با تجربه و حرفه اي هم خواهم کرد انشاالله بتوانم نظرشان را براي همکاري در وبلاگ آباد جلب کنم.\nالبته تمامي اين ها فعلا در مرحله طرح است و هنوز هيچ اقدامي انجام نداده ام زيرا قبل از آن مي خواهم نظر شما دوستان عزيز را بدانم زيرا از هر چيزي براي من مهم تر است. مي خواهم بدانم آيا شما از چنين طرحي استقبال مي کنيد؟ در ضمن اگر کسي از بين دوستان هست که مي خواهد اعلام آمادگي براي همکاري در وبلاگ آباد را بکند مي تواند در قسمت نظرات همين مطلب اعلام کند. آدرس ايميل و وبلاگ يا سايت خود را (در صورت وجود) فراموش نکنيد. در مورد دامين و فضاي سايت نيز اگر فردي در بين دوستان حاضر است به نوعي اسپانسر وبلاگ آباد شود از اين کار بسيار استقبال مي کنيم.\nbabakweb, 29 مارس 2004\nدر مورد راهنما براي سيستم هاي مختلف ( مثل b2 -wordpress- nucleus - pmachine -pivot و ... ) و آماده کردن قالب براي بيشترشون هستم.\nدر ضمن اغلب اينايي که گفتم داره با کمک چند تا از دوستان براي استفاده پارسي زبانان آماده ميشه. وب سايت : www.farsiprojects.com\nkami, 29 مارس 2004\nمرسي كامي جان حتما از شما و تجربياتتان در اين كار استفاده خواهيم كرد. به زودي جهت اطلاعات بيشتر با ايميل شما در ياهو تماس خواهم گرفت.\nفكر بسيار خوبي است. هر چه حرفه اي تر باشد بهتر است.من اگه بتونم كمك ميكنم ولي توي نوشتن بلاگ خودم تنبلي ميكنم چه برسه به ....\nbadjens, 29 مارس 2004\nبابك جان فكر خيلي خوبي هستش تقريبا همين كار رو من در بلغان تولز انجام ميدم با اين تفاوت كه امكانات و نويسندگانش خيلي كمه. اگر حاضريد بيايد اين وبلاگ (بلغان تولز) رو توسعه بديدم و اون امكانات رو هم كه شما گفتيد براش بذاريم.\nعلت اينكه مي گم اين وبلاگ به خاطر اينكه اين وبلاگ در بين بلاگرها كمي جا افتاده. براي فضا و دومين هم من ميتونم بگيرم....\nيه چيز ديگه اينكه خودتون كاملا در جريان كار وبلاگ بلغان تولز هستيد.\nسلام طاهاي عزيز.\nخيلي ممنونم از اين كه هميشه نسبت به من لطف داشته ايد. با پيشنهادي كه داديد 100% موافقم. اين كه شما خودتون هم به هر حال به عنوان يك فرد باتجربه و حرفه اي حضور داريد خودش خيلي خوبه. چند تا از دوستان هم همان طور كه مي دانيد اعلام آمادگي كرده اند كه خيلي خوبه.\nفقط يك چيز باقي مي مونه و اين كه http://tools.bolghan.com آدرس خوبي براي نام "وبلاگ آباد" است؟ يا مثلا با همون نام بلغان تولز كار رو گسترش بديم؟ يا مثلا بلغان تولز رو منتقل كنيم به يك دومين جديد؟ (به نظر من چون همان طور كه خودتون گفتيد بلغان تولز بين وبلاگ نويسان جا افتاده بنابراين فكر نمي كنيد لازم باشه مستقل بشه؟) من با آقاي اصغرزاده صحبت كردم دامين weblogshahr.com متعلق به ايشون هستش و فعلا بلااستفاده است و حدود شش ماه ديگه expire مي شه. اگه بتونيم مثلا weblogshahr.com/.net رو بگيريم و با اين نام كار كنيم يا مثلا weblogabad.com/.net رو ثبت كنيم يا حتي bolghantools.com/.net كه پيشنهاد هاي خوبي هستند. البته روي همون tools.bolghan.com هم مي شه كار كرد مهم اون محتوايي هست كه مي خواهيم ارائه بديم.\nطاها جان من فعلا دارم روي طراحي سايت فكر مي كنم و يك چيزايي هم به عنوان نمونه طراحي كرده ام كه انشاالله بعدا در مورد اون قسمت كار با هم صحبت مي كنيم.\nفكر جالب و خوبيه... اميدوارم كه موفق باشين اگر كاري از دست من هم ساخته باشه خوشحال ميشم كمك كنم\nDonnell, 29 مارس 2004\nاز اونجائي كه بنده پيش مشاهير عزيز طفلكي بيش نيستم ! هر چي ايشون بگن همونه !\nدستمال يزدي هم پهن مي كنيم ! به كسي هم مربوط نيست !\nراستي من قديمها پيشنهاد يه وبلاگ گروهي واسه بچه هاي پرشين تولز رو داده بودم اما اون تاپيك خاك خورد ميشه مشاهير اونو يه كاريش بكني تا راه بيوفته ؟\nاحسان ميشه يه Sub Domin به اسم http://WEBLOG.persiantools.com واسه اين كار ترتيب بدي !؟! البته با فضا و ام تي ؟\nدلریش, 29 مارس 2004\nاز بدجنس ، دونل و دلريش عزيز متشكرم. به زودي براي اطلاعات بيشتر در مورد چگونگي همكاري شما با ايميلتان تماس خواهم گرفت. ممنون و متشكر.\nاتفاقا منم يك زماني وبلاگ نويس بودم در زمينه هاي سخت افزار و نرم افزار و وب و از اين حرفها. و هنوز هم دارم.\nيك زماني هم آموزش HTML درس ميدادم كه حالشو نداشتم Cancel كردم.\nبه هر حال من كه واقعا كاره اي نيستم و هيچ چيزي بلد نيستم اما اميدوارم از استادان من بتوانيد كمال استفاده را بكنيد.\nچون اين طرح خيلي عاليست و استقبال زيادي مي شود.\nبابك جان از جوابت ممنونم من آن وبلاگ (بلغان تولز) رو موقتي گذاشته بودم رو اون ساب دومين و بعد قصد داشتم كه اين رو به بلغان تولز دات كام (http://www.bolghantools.com) تبديل كنم و يه وبلاگ گروهي بشه. اگر بچه ها حاضرند در اين رابطه همكاري كنند من حاضرم يه دومين و يه هاست از همين ابزارهاي فارسي (پرشين تولز) بگيرم (چون خيلي ازش راضي هستم) با يه فضا زياد و بعد اينكه براي بخش جوابگويي به سوالات خوانندگان هم همين فورم باشه يعني اين فورم وبلاگ رو ساپورت كنه.\nنظرتون در اين رابطه چيه؟\nدلريش عزيز ما چاكر شما هستيم. من هم مثل شما دوستان...\nاون مطلبي كه ميگيد رو نگاه مي كنم اگر پيدايش كردم حتما دوباره فعالش مي كنم. اگر خودتون هم اونو پيدا كرديد حتما خبر بدهيد.\nفكر خوبيه، فقط بايد قبلش برنامه ريزي لازم رو بكنيد كه يهو وسط كار لنگ نمونيد و كارتون خاك بخوره. مخصوصا حالا كه مي خواهين دامين و هاست هم ثبت كنيد.\nطاها جان در كنار اين كار اگه بتوني بلغان تولز رو يه سر و ساموني بهش بدي، و منظم ترش كني خيلي بهتره. الان تعداد پست هاي صفحه اول به گمانم خيلي زياده. اون لينك دوني كه داره خاك مي خوره رو مي توني برداري و ...\nخلاصه ايده خوبيه. من به شخصه حمايت مي كنم ازش.\nAzemati, 30 مارس 2004\nامير جان همانطوري كه نوشتم بلغان تولز فعلا آزمايشي رو اون هاست گذاشتم ميخواستم اگر استقبال شد به يه دومين جديد به نام بلغان تولز براش بگيرم كه كاملا اون رو تغيير بدم. اون قالب، و ديگر بخشها فقط آزمايشي هستش.\nخيلي خوشحالم كه امير عظمتي عزيز هم از اين كار حمايت كرده است. ولي نمي دانم آيا مايل به همكاري هستند يا نه؟\nطاها جان با نظراتي كه دادي 100% موافقم. فعلا من دارم تيم نويسندگان رو تشكيل مي دم و براي چند تن از دوستان هم ايميل فرستاده ام و منتظر جوابشان هستم. از آن طرف قالب سايت هم فعلا نصفه كاره است هر وقت تمام شد به ايميلت مي فرستم تا بررسي اش كني. (اساس قالب سايت بر پايه همان قالبي است كه خودتان چند وقت پيش ساخته بوديد و در بلغان تولز براي داونلود گذاشته بوديد.) در ضمن به نظر من همان www.bolghantools.com خيلي خوب است در ضمن سري طرح هم خودم دارم كه كارمون يك وقت كليشه اي و يا خسته كننده نشه. مثلا يك سري امكانات هست كه در بين راه اضافه مي كنيم. در مورد دامين و هوست هم هرچه زودتر باشد بهتر است. در ضمن اگر ساب دامين نامحدود باشد خيلي خوب است چون مي خواهيم به هر يك از نويسندگان يك وبلاگ اختصاصي بدهيم.\nدر ضمن فكر مي كنم اگر اين تاپيك به نوعي انجمن سايت باشد خيلي خوب است.\nدوستان عزيزي كه تا به حال در اين تاپيك اعلام آمادگي براي همكاري كرده اند ، به زودي با آنان تماس خواهم گرفت. ايميل ياهويتان را چك كنيد.\nbabakweb, 30 مارس 2004\nبابك جان وقتي كه همه كارها( ازقبيل نويسندگان، طرح وبلاگ، و ....) درست شد به من خبر بده (از طريق ايميل) تا پول بفرستم براي بخش هاستينگ پرشين تولز بفرستم تا دومين و هاست رو آماده كنند. لطفا اگر ممكنه درباره مقدار فضاي هاست، و امكانات آن هم بنويسيد.\nمرسي طاها جان ممنونم. همان طور كه خودتان گفتيد هر وقت كار به نتيجه رسيد شما رو در جريان قرار مي دهم.\nاقا ما رو هم استخدام كن ! ما در خدمتيم :happy:\nyehnafar, 31 مارس 2004\nبابك جان، راستش يه خورده علاف بازي هاي من زياد شده و به كار هاي عادي مثل وبلاگ و ... هم نمي رسم؛ واسه همين قول نمي دم كه بعدا بد قول نشم! ولي در حين كار هر كمكي از دستم بر بياد ، در خدمتم. شما شروع كنيد مطمئنا موفق ميشه.\nآخه همچين چيزي تقريبا لازمه. ( مثلا مي شه ؛ انجمن صنفي استفاده كنندگان از ام تي )\nAzemati, 31 مارس 2004


فارکس حرفه ای در ایران - سیگنال بازگشت منفی\nمومني سارا 2020/12/16 تجارت گزینه های دودویی\nمدرس توانمند باید اول خودش نت‌ورک کار کرده باشد. نت‌ورک‌مارکتینگ «درس» نیست «در سینه» است. کپی کارت ملی نماینده شرکت که با پنل کار می کند به همراه کپی روزنامه رسمی ، آگهی تاسیس یا صفحه اول اساسنامه را ارسال فرمایید ، ارسال قبض تلفن ثابت برای این گونه ادارات نیز الزامیست جواب قطعا “بله” هست و ما در این مقاله میخواهیم این موضوع رو بررسی کنیم و سیگنال بازگشت منفی برنامه هایی برای این کار ،هم برای اندروید و هم برای IOS ارایه دهیم.\nاز به همراه داشتن طلا و جواهر و اشياء غير ضرور گرانقيمت پرهيز شود. در مورد آفلاین هم، به سایت زیر سیگنال بازگشت منفی برید و بسته ی زیر را دانلود کنید و نصب کنید:\n4. کسانی که دوست دارند آخر هفته ها کار کنند گزینه "یک لمس" را دوست دارند. وظیفه معامله گر حدس زدن میزان بهای دارایی در یک بازه زمانی مشخص است. شمعدان‌ها امروزه با توجه به زیبایی که دارند، به صورت فراوان مورد استفاده قرار می‌گیرند. این محصولات از دیر باز طرفداران خود را داشته‌اند و امروزه با توجه به طرح‌ها و رنگ‌های مختلفی که دارند، بیشتر از قبل مورد توجه قرار می‌گیرند. جا سیگنال بازگشت منفی شمعی مدل D-6 مدرن مشکی شیک محصولی زیبا با ابعاد 17x15x9 سانتی متر می باشد. این جا شمعی از جنس فلز به رنگ مشکی ارائه می ود که ساختار ان به راحتی با انواع دکوراسیون ها منطبق می شود.\nمناسب سیگنال بازگشت منفی تریدرهایی که از برنامه های اکسپرت استفاده می کنند


کودک داخل طیف اتیسم چه نشانه‌هایی دارد؟ - کیدز\nبه گزارش کیدز، یکی از مهم ترین علامت‌های اتیسم اختلال در ارتباطات اجتماعی است. کیدز طبیعی از همان هفته‌های اول تولد به طور قابل ملاحظه‌ای اجتماعی هستند در حالی که در کیدز اتیستیک گرایش کمی به چهره انسانی وجود دارد و به دنبال آن این کیدز گرایش کمی به برقراری تماس چشمی دارند. آنها در درک احساسات دیگران مشکل دارند و قادر به همدلی و قراردادن خود به جای آنها نیستند.\nاز دیگر مشکلات اصلی در اتیسم، اختلال جدی در برقراری ارتباط است. افراد دارای اتیسم در جنبه‌های مختلف رشد زبان، گفتار و ارتباط مشکل دارند. کیدز دارای اتیسم نمی‌توانند برای برقراری رابطه اجتماعی کلمات و زبان را به کار گیرند. نیمی از افراد دارای اتیسم هرگز از زبان و گفتار برای ارتباط استفاده نمی‌کنند . در صورت استفاده از کلام در گفتار مشکلاتی برای آنها ایجاد می‌شود. تکرار طوطی‌وار جملات و کلمات، استفاده نادرست از ضمایر،فقدان آهنگ و ملودی، نبود معنا و مفهوم در گفتار، استفاده نادرست از حروف ربط از جمله این موارد هستند.\nنیمی از کیدز دارای اتیسم دارای هوش پایینی هستند. در برخی از این افرادهوش جزیره‌ای وجود دارد؛ به این معنی که کودک در یک یا چند زمینه توانایی قابل توجهی دارد در حالی که ممکن است از نظر سایر توانایی‌ها مشکل داشته باشد. همچنین در آنها تفکر انتزاعی وجود ندارد؛ یعنی کودک نمی‌تواند خودش را جای دیگران قرار دهد یا به مسائلی غیر از چیزهایی که به چشم می‌بیند فکر کند. هرچه بهره هوشی در این افراد پایین‌تر باشد احتمال بروز تشنج مغزی بالاتر می‌رود.\nاین کیدز با اشیاء و وسایل ارتباط بهتری برقرار می‌کنند تا با انسان؛ علاوه بر این آنها به جنبه‌های ناکارآمدی اشیاء و اشیای غیرکاربردی وابستگی غیرمعمول دارند. همچنین حرکات تکراری بی‌هدف مثل تکان دادن دست‌ها، راه رفتن روی انگشتان پا، ردیف کردن یا چرخاندن اشیاء در آنها دیده می‌شود. این کیدز به موقعیت‌ها و شرایط جدید واکنش‌های بسیار شدیدی نشان می‌دهند. آنها از چیزهای جدید، افراد جدید، تغییر دکوراسیون منزل و حتی تعویض اتومبیل خانوادگی نیز به شدت می‌ترسند و واکنش نشان می‌دهند.