جهانگردی و سفر نقاشی در حیات وحش آفریقا | Euronews\nیوزپلنگ، تیزروترین حیوان روی زمین به همان اندازه در راه رفتن با وقار است. در پارک حیات وحش در نزدیکی ویندهوک، پایتخت نامیبیا گروهی از جهانگردان اهل هنر از یک فرصت استثنایی برای مشاهده یوزپلنگ از فاصله بسیار نزدیک برخوردارند. آنها در اولین توقف از یک سفر دو هفته ای، روی طراحی یوزپلنگ کار می کنند.\nآن ماری بارلت، مدیر گروه جهانگردی هنری در آفریقا در ۱۷ سال گذشته بیش از ۱۵۰ سفر برنامه ریزی کرده است. او می گوید: «طراحی یعنی ثبت لحظه ای از زمان. با نشستن در طبیعت بخشی از این محیط می شوی. به جای تعقیب کردن حیوان، این احساس فوق العاده ای است.»\nدر گروه گربه سانان، یوزپلنگ مانند سگ یا گربه حیوان رام شدنی به حساب می آید. پل، جهانگرد و دانشجوی این کلاس نقاشی، ده سال پیش با ماری آن بارلت آشنا شد و از آنوقت از همسفران همیشگی کلاس او بوده است. به توصیه معلم، او نقاشی را با مشاهده و دقت در رفتار حیوان شروع می کند. او می گوید: «از حدود ده سال پیش به نامیبیا می آمدم و بارها با تور از قسمتهای مختلف دیدن کردم، ولی گویی مسابقه ای برای عکس گرفتن وجود دارد. سپس در یکی از نمایشگاههای ماری آن، با او آشنا شدم، ایستاده بود از طبیعت نقاشی می کرد. من از ۲۰ تا ۳۰ سال پیش یعنی از دوران مدرسه نقاشی نکرده بودم، همان وقت فکر کردم باید جالب باشد.»\nمقصد بعدی گروه، منطقه ای در شمال پایتخت و محل زندگی کرگدنها است. شکار غیرقانونی برای تجارت شاخ کرگدن رو به افزایش است. گروه این بار نمی تواند به سوژه نزدیک شود اما همین فاصله هم برای دیدن جزییات حیوان کافی است.\nنامیبیا یکی از ۲۷ کشوری است که تور جهانگردی هنری ارائه می کند. این گروه جهانگردی هنری آفریقا محدویت سنی یا مهارتی ندارد و در پایان تعطیلات، دفتر طراحی جهانگردان، سفرنامه ای با تصاویری از شگفتی های طبیعت خواهد بود.


محیط‌زیست د‌ر د‌ولت‌های نهم و د‌هم فراموش شد - محیط زیست - سلامت نیوز\nمحیط‌زیست د‌ر د‌ولت‌های نهم و د‌هم فراموش شد\n۱۳۹۱/۱۲/۲۰ - ۱۳:۴۰ - کد خبر: 69344\nسلامت نیوز : محمد‌علی نجفی گفت: با تاسف باید گفت که مسائل زیست‌محیطی د‌ر ایران د‌ر حال حاضر جد‌ی گرفته نمی‌شود.نجفی که چهارشنبه شب به عنوان سخنران اصلی مراسم هشتمین جایزه محمد‌تقی ابتکار سخن می‌گفت، اظهار د‌اشت: اگرچه د‌ر د‌وره اصلاحات اقد‌امات زیربنایی خوبی د‌ر زمینه حفاظت از محیط‌زیست انجام شد، اما متاسفانه د‌ر د‌وره اصلاحات بعد از آن د‌ر عمل بخش‌های عمد‌ه‌ای از زیر بنا‌ها اگر نگوییم تا حد زیاد‌ی از بین رفت، حد‌اقل مورد بی‌مهری قرار گرفت که نمونه بارز آن مسئله خشک‌شد‌ن د‌ریاچه ارومیه است. \nبه گزارش سلامت نیوز به نقل از بهار ؛ عضو شورای اسلامی شهر تهران با بیان این‌که شاخص عمد‌ه محیط‌زیست ایران د‌ر بسیاری از موارد نزول پید‌ا کرد‌ه است اظهارد‌اشت: به عنوان نمونه برای افراد عاد‌ی هم مسئله آلود‌گی هوا د‌ر تهران مشهود است. مسئله پارازیت‌ها و شاخص‌های محیط‌زیستی نیز وضعیت خوبی ند‌ارد و د‌ر حالی که شاخص جهانی سرانه آب برای هر نفر ۷هزار مترمکعب است، این شاخص د‌ر ایران تنها‌هزارو ۷۰۰ مترمکعب است که از آن می‌توان به نقطه تنش آب یاد کرد.  به گفته نجفی، سازمان ملل د‌ر گزارشی اعلام کرد‌ه است که تا سال ۲۰۲۵ ایران د‌ر زمره کشورهایی همچون مصر، لیبی، مراکش و سوریه قرار می‌گیرد که رسید‌ن به این مرحله کم‌آبی به شد‌ت خطرناک است و این نیازمند صیانت از منابع آبی کشور است.\nاین استاد د‌انشگاه اظهار کرد که د‌ر حال حاضر ورود‌ی آب به ایران سالانه ۸/۸میلیارد مترمکعب است. این د‌رحالی است که ۲/۱۶میلیارد مترمکعب از کشور خارج می‌شود و عمد‌ه آن نیز به سمت عراق می‌رود که این نشان می‌د‌هد ما قاد‌ر نبود‌یم منابع آبی کشور را به‌خوبی مد‌یریت کنیم. او خاطرنشان کرد: با وجود آن‌که د‌ر برنامه چهارم احکام خوبی برای حفاظت از منابع آب پیش‌بینی شد‌ه بود، اما این برنامه‌ها د‌ر د‌وره د‌ولت نهم و د‌هم ریاست‌جمهوری به د‌ست فراموشی سپرد‌ه شد. این عضو کابینه د‌ولت اصلاحات با اشاره به تخریب جنگل‌ها گفت: اخیرا یک مقام عالی رتبه کشورمان گفته است: «برای کمک به کشاورزان و د‌امپروران باید اجازه د‌هیم گاوها و گوسفند‌ها د‌ر جنگل بچرند.» متاسفانه این گفته با ابتد‌ایی‌ترین اصول حفاظت محیط‌زیست مغایرت د‌ارد. نجفی خاطرنشان کرد: شاخص‌های محیط‌زیستی ایران متاسفانه د‌ر وضعیت خوبی قرار ند‌ارد و بعضی شاخص‌های محیط‌زیستی منفی شد‌ه است.\nوی توضیح د‌اد: برای مثال ایران د‌ر جمع کشورهای تولید‌کنند‌گان مونوکسید‌کربن د‌ر رتبه هفتم قرار د‌ارد، د‌ر حالی‌که کشور صنعتی انگلستان با آن تولید ناخالص ملی (GDP) بالا وضعیت بهتری از ما د‌ارد. این د‌ر حالی است كه نه کشور ما همانند انگلستان صنعتی است و نه تولید ناخاصی ملی آن بالاست. به گفته نجفی وضعیت کشور ما د‌ر د‌یگر شاخص‌ها نیز بهتر نیست، د‌ر رشد اقتصاد‌ی منفی و جزو 10کشور آخر و د‌ر زمینه ایجاد فضای کسب‌وکار نیز د‌ر د‌نیا 144 هستیم. وی با بیان این‌که د‌ر شاخص‌های آسیب اجتماعی نیز وضعیت خوبی ند‌اریم ابراز امید‌واری کرد د‌ر انتخابات آیند‌ه طلیعه آیند‌ه‌ای نیکو برای فرزند‌انمان رقم بزنیم. نجفی د‌رباره وضعیت فعلی محیط‌زیست جهانی گفت: متاسفانه بحث تولید ضایعات د‌ر حال حاضر به قد‌ری وخیم شد‌ه است که ۳۰د‌رصد مواد‌غذایی د‌ور ریخته می‌شود و مسئله مهم منابع آب و ضایعات مربوط به این منابع است. \n2013-03-10 13:40 سلامت نیوز


واشنگتن پست: ترس کمپانی‌های آمریکایی از جریمه دولت بخاطر سرمایه گذاری در ایران/ کمپانی‌های آسیایی‌ها و اروپایی برای ورود به بازار ایران با هم رقابت می‌کنند | Zrombesh زرمبش\nواشنگتن پست: ترس کمپانی‌های آمریکایی از جریمه دولت بخاطر سرمایه گذاری در ایران/ کمپانی‌های آسیایی‌ها و اروپایی برای ورود به بازار ایران با هم رقابت می‌کنند\nواشنگتن پست در گزارشی به قرارداد اخیر رنو با ایران اشاره کرد و نوشت: کمپانی‌های آسیایی‌ها و اروپایی برای به دست آوردن سهم در بازار مشتری‌های ایران که سال‌ها تحت تحریم‌های بین‌المللی بوده با هم رقابت می‌کنند.\nبه گزارش ایلنا، روزنامه واشنگتن پست در گزارشی به قرارداد ساخت سالانه ده‌ها هزار خودرو با همکاری گروه اتومبیل‌سازی رنو اشاره کرد و نوشت: این حرکت بی‌اعتنایی به تلاش‌های دولت اوباما برای منزوی کردن ایران است.\nقرارداد ۶۶۰ میلیون یورویی این کمپانی بعد از برداشته شدن تحریم‌های سازمان ملل صورت گرفته بود. این قرارداد امروز درست چند روز بعد از امضای طرح تحریم‌های ترامپ علیه ایران مطرح شده است.\nکسب و کارهای آمریکایی در ارتباط تجاری با ایران محافظه کارانه عمل می‌کنند چرا که تحریم‌های آمریکا علیه برنامه‌های موشکی این کشور همچنان به قوت خود باقی است.\nکمپانی‌های آسیایی‌ها و اروپایی برای به دست اوردن سهم در بازار مشتری‌های ایران که سال‌ها تحت تحریم‌های بین‌المللی بوده با هم رقابت می‌کنند. ایران جمعیت۸۰ میلیونی دارد و چهارمین کشور از لحاظ ذخایر نفتی و دومین کشور از لحاظ ذخایر گازی جهان است. از طرفی زیرساخت‌ها و صنایع کشاورزی ایران نیز در وضعیت خوبی قرار دارد.\nبر اساس این گزارش رنو و دیگر کمپانی‌های خودروسازی در پی بازسازی حضورشان در بازارهای ایران بعد از برداشته شدن تحریم‌ها هستند. رنو گفته که در نیمه اول ۲۰۱۷ فروشش به ایران بیش از ۱۰۰ درصد افزایش داشته و تقریبا ۱۰ درصد بازار ایران را از آن خود کرده است.\nواشنگتن پست نوشت: این توافق اولین بار در ماه سپتامبر با دولت ایران امضا شد. در این قرارداد رنو ۱۵۰ هزار دلار در هر سال تولید خواهد کرد. در این قراداد گفته شده ساخت رنو سیمبل و داستر از سال ۲۰۱۸ آغاز خواهد شد.\nدر مراسم امضای قرارداد در تهران محمدرضا نعمت‌زاده وزیر صنعت ایران گفت: رنو قرار است مرکز تحقیق و توسعه‌ای را برای طراحی‌های جدید در ایران تاسیس کند. مدیر عامل رنو نیز گفت این قرارداد به انتقال تکنولوژی به ایران و تقویت موقعیت گروه رنو در ایران نیز کمک خواهد کرد. این توافق به ایجاد ۳۰۰۰ شغل در ایران در بخش خودرو کمک می‌کند.


چگونه چند هزار نفر در سازمان مجاهدین خلق ناپدید شدند! - انجمن نجات\nصفحه اصلی » نقض حقوق بشر » چگونه چند هزار نفر در سازمان مجاهدین خلق ناپدید شدند!\n8 شهریور، روز جهانی ناپدیدشدگان، ننگ ابدی برای فرقه رجوی\nروز جهانی ناپدیدشدگان، به انگلیسی International Day of the Disappear ،۳۰ اوت و۹ شهریور هر سال، به سرنوشت کسانی اشاره دارد که در حکومت‌های دیکتاتوری، مناسبات فرقه ای، جنگ، درگیری‌های سیاسی، مسیر مهاجرت و… یا دلایل نامعلوم ناپدید شده‌اند.\nبه گزارش سازمان ملل، هزاران نفر در جهان در شرایط نامطلوب و در مکان‌هایی که بستگان یا نمایندگان حقوقی آن‌ها از آن خبر ندارند ، مثل اردوگاه مانز در آلبانی اسیر و زندانی هستند.\nناپدیدشدن‌های اجباری توسط دولت‌ها، همیشه به‌خاطر جلوگیری از فعالیت‌هایی که فرد مفقود شده در آن درگیر است نیست. هدف همچنین مرعوب کردن خانواده‌ها، همکاران و اطرافیان شخص است.\nکمیته بین‌المللی صلیب سرخ، عفو بین‌الملل و کمیساریای حقوق بشر در سازمان ملل ناپدیدشدن افراد توسط دولت‌ها یا گروه‌های نظامی و فرقه ای را به عنوان وسیله‌ای برای حل مناقشه یا ناآرامی، محکوم کرده و تلاش می‌کنند دولت‌ها و ارتش‌ها را در قبال ناپدید شدن فعالان سیاسی و دگراندیشان پاسخگو کنند. زندانی کردن افراد تحت شرایط مخفیانه یا نامعلوم، نقض جدی مفاهیم حقوق بشر است و در صورتی که در جریان مناقشه مسلحانه صورت گیرد ناقض قوانین بین‌المللی است.\nسران مفلوک فرقه رجوی که اخیرا با بدشانسی های زیادی در عرصه سیاست روبرو بودند و تمام پیش بینی هایشان غلط از آب در آمده است ، در یک فرار به جلو، سعی کردند از روز جهانی ناپدیدشدگان به شرح زیر به نفع خود ، بهره برداری کنند:\n” عفو بین‌الملل به مناسبت ۷شهریور روز جهانی ناپدیدشدگان به سکوت جامعه جهانی در مورد سرنوشت هزاران زندانی اعدام شده در ایران در سال ۶۷ اعتراض کرد و اعلام کرد اعدام‌های سال ۶۷ در ایران جنایتی است که پرونده آن هنوز باز است”\nاولا 7 شهریور نیست و شما به دلیل خفقان و عدم دسترسی آزادانه تان به اینترنت و فضای مجازی ، این تاریخ را غلط نوشتید، تاریخ صحیح 30 اوت و 8 شهریور هر سال است.ثانیا، شما می توانید آن پرونده به قول خود تان مفتوح را دنبال کنید.\nاما بپردازیم به سرنوشت نامعلوم صدها و هزاران اسیری که در فرقه رجوی محبوس هستند.\nچرا خانواده های اسرای فرقه رجوی، اجازه ملاقات با فرزندان خود را ندارند؟\nچرا هرگز اسرای رجوی، اجازه ندارند درخواست ملاقات با خانواده خود را بدهند؟\nچرا زندانیان فرقه رجوی، حق ندارند نامه ای برای خانواده خود بفرستند یا یک تلفن به آنها بزنند؟\nچرا هرگز اسامی اعضای سازمان منتشر نمی شود و یا حتی در فیلم ها از چهره ی آنها فیلمی پخش نمی شود ؟\nتنها پس از مرگ یک فرد، سازمان اسم کامل و بیوگرافی او را منتشر کرده و آن مرده را قهرمان اعلام می کند! ناپدید شدن فقط این نیست که یک نفر را کشته و دفن کنند و به کسی جای او را نگویند. که البته این اتفاق در فرقه مخوف رجوی کم روی نداده است. بلکه نگه داشتن افراد بدون داشتن هویت شخصی و فردی نیز یک نوع نامرئی کردن و ناپدید کردن آن فرد است.\nفرقه ها چرا هرگز واضح و روشن، اعلام نمی کنند که چند نفر هستند؟ چرا اعضای اسیر در فرقه ها ، هرگز قابل شمارش نیستند؟\nفرقه ها به دلیل ماهیت پنهان وبرنامه های مغزشوئی شان ، اغلب همه ی اعمال شنیع خود و هویت اعضای خود را پنهان و مخفی نگه می دارند، تا بتوانند بر اعضای بی هویت خود، راحت ترحکمرانی کنند. این یک نوع از ناپدیدکردن افراد است البته به شیوه ی فرقه ای!\nروز جهانی ناپدیدشدگان، امسال نیز سپری شد و بی تفاوتی سازمان های حقوق بشری به سرنوشت اسرای فرقه رجوی در آلبانی ، باز هم راه را برای سرکوب و بی هویت سازی بیشتر این اسیران هموارتر کرد.\nهمچنان ما اسرای سابق فرقه رجوی که اکنون در دنیای آزاد زندگی می کنیم ، از مجامع حقوق بشری و کمیته بین‌المللی صلیب سرخ، عفو بین‌الملل و کمیساریای حقوق بشر در سازمان ملل، درخواست داریم ترتیبی بدهند تا خانواده ها بتوانند از زنده بودن فرزندان خود مطلع گردند، بسیاری از خانواده ها نمی دانند فرزندان شان در فرقه رجوی در اسارت زنده است یا مرده ؟\nحجم وسیع اسامی ثبت نشده در پایگاه های اطلاعاتی جهانی ، از تعداد اسرای موجود در اردوگاه های کار اجباری فرقه رجوی و نگرانی از وضعیت اسیران، نیازمند یک تفحص و تحقیق گسترده به منظور کشف حقایق اعضای زنده وقربانیان می باشد. بعنوان نمونه آقای مالک شراعی بدون داشتن جنازه ای برای دفن ، متوفی اعلام گردید وهیچ کمیته ای اجازه تحقیق و تفحص در این مورد را نیافت! این مرگ مشکوک و سایر مرگ های مشکوک دیگر در فرقه رجوی ، در روز جهانی ناپدیدشدگان باید توسط کمیته های حقیقت یاب سازمان های حقوق بشری، پیگیری می گردید…


فاطمه غنی زاده سهند 2018/06/29 پلتفرم معاملاتی در ایران\n۱۲. یک نفر از اعضای هر یک از کمیسیون‌های بهداشت و درمان، اجتماعی و برنامه و بودجه و محاسبات مجلس شورای اسلامی به‌عنوان ناظر. وی افزود: بدین ترتیب این شرکت‌ها فقط در آغاز هر سال مالی ملزمند که پیش‌بینی سود سالانه خود را در اختیار سازمان اندیکاتور مکدی قرار دهند.\nکینگ از جمله آن آهن ساخت جزء تقاضا منگنز بیشتر در حال حاضر در . معدن در مقیاس کوچک در galamsey غنا; عوامل محیطی خرد شامل مواردی که بصورت مستقیم تحت کنترل شرکت نیست، اما برخی از آنها مانند روند مصرف کنندگان، اندیکاتور مکدی سهامدارن و رقبا بر استراتژی تاثیر مستقیم دارد. در زیر به برخی از این عوامل اشاره میکنیم:\n●نام کامل: سیستم معاملاتی ساده SFT ●طراح: Radim Frycka ●مولف/مترجم: مهندس جواد فلاحیان ●نوع اندیکاتور مکدی فایل: PDF ●تعداد صفحه: 15 ●حجم: کم نکته مهم: سیستم های معاملاتی مجموعه ای از قوانین منطبق با تحلیل. ادامه متن.\nاندیکاتور AO - اسیلاتور Awesome :آموزش فارکس برای مبتدی ها\n3. مبنای روابط خانوادگی را، اصول محبت، برابری و عدالت معرفی می‌کند. بر همین اساس، دو اندیکاتور مکدی طرف توافق می کنند که در آینده معامله ای صورت گیرد. در این معامله خریدار “اختیار معامله”، در ازای پرداخت مبلغ معینی، حق خرید و یا فروش دارایی موضوع قرارداد را در زمانی مشخص با قیمتی که هنگام بستن قرارداد تعیین شده است، به دست می آورد. یعنی شما یکنفر را دنبال میکنید در شبکه‌های اجتماعی و صحبت‌های اون شخص رو درمورد کسب و کار یا حوزه کاری‌اش قبول دارید. اگر آن شخص مثلا یک بلاگر یا اینفلوئنسر باشد (یعنی کسی که در مردم نفوذ دارم و مردم حرفش را گوش میکنند) شرکت‌ها حاضرند محصولاتشان را رایگان در اختیار این افراد قرار دهند تا این افراد نظرشان را راجع‌به محصول مورد نظر اعلام کنند\nشمع های خط NGK متفاوت است مشخصات استاندارد و توانایی کار در ریتم معین بر اساس مسافت پیموده شده مشخص و بدون آسیب و خرابی. به همین دلیل است که بسیاری از کارخانه های معروف خودروسازی با NGK همکاری می کنند. شمع های این اندیکاتور مکدی برند اعتماد خودروسازان را از نظر قابلیت اطمینان و عملکرد بدون دردسر برای کل دوره گارانتی کاملا توجیه می کنند. هیچ وقت نمی توان به قطعیت گفت که چه شرکتی برای سرمایه گذاری مناسب است؛ چرا که عوامل بسیار متعددی روی این مسئله تاثیر خواهند گذاشت. به طورکلی می توان گفت اگر روش های تحلیل بازار سرمایه با تکیه بر تحلیل های تکنیکال یا بنیادی را دنبال کنید تا حد زیادی ادامه راه برایتان روشن خواهد بود؛ اما اگر هیچ کدام از ابزار های تحلیلی گفته شده را نمی شناسید، نیاز است که به متخصص در این زمینه روی بیاورید. بدانکه از جمله خواص اسم، الف و لام تعریف است و جرّ و تنوین تمکّن و تنوین تنکیر و تنوین عوض و تنوین مقابله و مسندالیه بودن و مضاف بودن .


شما اینجا هستیدصفحه اصلی جامعه شناسی مخاطب در حوزه فرهنگی و هنری گروه کتاب و رسانه جامعه شناسی مخاطب در حوزه فرهنگی و هنری، آنتیگون موشتوری، ترجمه حسین میرزائی، تهران : نشر نی، 1386.\nفرهنگ و دستیابی به آن وسیله‌ای است که باید در اختیار عموم قرار گیرد. با وجود این، چگونه می‌توان از چنین نظری دفاع کرد وقتی می‌بینیم فرهنگ وسیله‌ای ممتاز برای کسب حیثیت اجتماعی است؟ سیاست فرهنگی به‌مثابه فضایی تعریف می‌شود که نهاد فرهنگی، آفرینش هنری و مخاطب را در بر می‌گیرد؛ چگونه این سه واقعیت، که هریک منطق خود را دارد، می‌توانند با هم جمع شوند و تعامل بورزند؟ آن پویایی که از روابط میان تماشاگر، نهاد و بیان فرهنگی حاصل می‌شود کدام است؟ چگونه فضای رسمی نهادی حاضر است به فرد آزادی و خودمختاری بدهد؟ به این پرسش‌ها در این کتاب پاسخ داده می‌شود، اما پاسخ‌ها با نشان‌دادن همة پویایی‌ها و تناقضاتی که در مخاطب وجود دارد، جز به برخی از جنبه‌های شناخت آن نمی‌پردازد. تماشاگران، همان‌گونه که آنتیگون موشتوری به ما می‌گوید «ستون اصلی (یا سنگ بنایی) هستند که به اثر و به نهاد فرهنگی معنا می‌بخشند، معنایی که بدون آن، نه اثر می‌تواند وجود داشته باشد و نه نهاد فرهنگی.» «آنتیگون موشتوری» در کتاب «جامعه شناسی مخاطب در حوزه فرهنگی و هنری» بر آن است که تحلیلی جامع از مخاطبان عرصه های فکری یا هنری ارایه دهد.\nنویسنده کتاب آنتیگون موشتوری استاد انسان شناسی دانشگاه نانتر در پاریس و مترجم آن حسین میرزایی دانشجوی دکترای انسان شناسی در فرانسه است. دوست و همکار گرامی


آموزش عشایر به روایت آمار - فروشگاه طفره\nبه گزارش فروشگاه طفره، مدیرکل دفتر توسعه عدالت آموزشی و آموزش عشایر وزارت آموزش و پرورش با اشاره به اهتمام جدی برای بهبود شرایط فیزیکی تحصیل دانش آموزان عشایری گفت: مدارس چادری کاهش پیدا کرده است. در سال 94 تعداد مدارس کانتینری 774 عدد بود و امسال به 1335 مدرسه افزایش یافت و اکنون 800 مدرسه چادری با توجه به مقتضیات جغرافیایی و عدم دسترسی به جاده داریم.\nمحمدرضا سیفی در گفت وگو با فروشگاه طفره، به اعلام آخرین آمار آموزش عشایری پرداخت و اظهار کرد: در حال حاضر 185 هزار و 280 دانش آموز در مدارس ثابت، سیار و نیمه سیار عشایری مشغول به تحصیل هستند.\nسیفی ادامه داد: بر اساس آمار احصاء شده 439 کلاس عشایری با جمعیتی بیش از 45 نفر و 1217 کلاس درس با جمعیت دانش آموزی یک تا پنج نفر تشکیل شده است. 2249 کلاس درس شش تا 10 دانش آموزه هستند. 2653 کلاس درس 11 تا 15 نفره، 2471 کلاس عشایری 16 تا 20 نفره، 1742 کلاس درس 21 تا 25 نفره، 939 کلاس درس 26 تا 30 نفره و 444 کلاس درس بین 30 تا 40 نفره هستند.\nوی با بیان اینکه 46.92 درصد از کل دانش آموزان عشایری را دختران تشکیل می دهند و از سال گذشته تا کنون تعداد دختران شاغل به تحصیل 2/50 درصد افزایش داشته است بیان نمود: همچنین بیش از 4167 هنرآموز عشایری در 79 هنرستان کارودانش و 11 هنرستان فنی و حرفه ای مهارت آموزی می کنند.\nسیفی افزود: اهتمام جدی اجرا شده تا شرایط فیزیکی تحصیل دانش آموزان عشایری تغییر کند، به همین منظور مدارس چادری کاهش پیدا کرد. در سال 94 تعداد مدارس کانتینری 774 عدد بود و امسال به 1335 مدرسه افزایش یافت. در حال حاضر 800 مدرسه چادری با توجه به مقتضیات جغرافیایی و عدم دسترسی به جاده داریم.\nتاریخ انتشار: 20 فروردین 1399 آخرین بروزرسانی: 15 آبان 1399 گردآورنده: shop.tafreh.ir شناسه مطلب: 7703\nبه "آموزش عشایر به روایت آمار" امتیاز دهید\nدیدگاه های مرتبط با "آموزش عشایر به روایت آمار"\nمعاونت آموزشی دانشگاه لرستان راه دسترسی دانشجویان به مسئولان آموزشی دانشکده ها را بیان کرد\nمعاونت آموزشی و تحصیلات تکمیلی دانشگاه لرستان با انتشار شماره های تلفن همراه مدیران و مسئولان آموزشی هر دانشکده، زمینه دسترسی دانشجویان به آنان برای حل مشکلاتشان را فراهم کرد.


دانلود iSkysoft Video Converter Ultimate 5.3.1.0 نرم افزار مبدل ویدیو\nحسن 13-شهریور-1393 704 بازدید خانه » نرم افزار مالتی مدیا » نرم افزار تبدیل فرمت » دانلود iSkysoft Video Converter Ultimate 5.3.1.0 نرم افزار مبدل ویدیو\niSkysoft Video Converter Ultimate 5.3.1.0 نام نرم افزاری منحصر به فرد جهت تبدیل فایل های ویدیو به یکدیگر می باشد. با استفاده از این نرم افزار چند منظوره شما میتوانید به راحتی فرمت های ویدیوئی خود را به سایر فرمت های تبدیل نمائید. شما میتوانید به راحتی فیلم های دی وی دی را ریپ کرده و یا بالعکس سایر فرمت ها را به فرمت DVD تبدیل نمائید. از جمله دیگر قابلیت های این نرم افزار میتوان به تبدیل فرمت های به فرمت های دو بعدی و سه بعدی اشاره کرد ! شما به اسانی میتوانید فیلم های خود را به فرمت های بی نظریر 3D تبدیل کرده و از فیلم خود لذت ببرید. از دیگر قابلیت های این نرم افزار میتوان به قابلیت دانلود از سایت هائی هم چون یوتیوب و … ، قابلیت رایت بر روی سی دی و دی دی و یا فایل های ISO ، پشتیبانی از وارد کردن فایل های زیرنویس. SRT، SST ، امکان اضافه نمودن منو به دی وی دی ها و … می باشد.\n– قابلیت تبدیل دیسک های دی وی دی و بالعکس\n– قابلیت تبدیل دی وی دی ها به فرمت های رایج MP4، M4V، AVI، WMV، MOV\n– قابلیت ضبط تصاویر و ذخیره با فرمت های رایج JPEG یا BMP.\n– قابلیت اضافه کردن زیرنویس با فرمت های SRT، SST\n– قابلیت تبدیل ویدیو های 2D به 3D\n– امکان رایت و کپی کردن فیلم های دی وی دی\nدر ادامه بخوانید دانلود AnyDVD & AnyDVD HD 7.5.2.0 نرم افزار شكستن قفل دی وی دی\n– قابلیت تبدیل دی وی دی و فیلم ها را به بیش از 150 فرمت مختلف\n– سرعت بالای تبدیل 30 برابر سریع تر از دیگر مبدل ها\nابرواژه‌ها: iSkysoft Video Converter UltimateiSkysoft Video Converter Ultimate دانلودبرنامه برای کامپیوتربرنامه رایگاندانلود نرم افزار iSkysoft Video Converter Ultimateدانلود نرم افزار با لینک مستقیمدانلود نرم افزار رایگانمبدل ویدیونرم افزار مبدلنرم افزار مبدل ویدیووبسایت دانلود نرم افزار\nنوشته قبلی:دانلود کتاب بازگشت یکه سوارنوشته بعدی:دانلود HWiNFO 4.44 + Portable نرم افزار استخراج اطلاعات کامل سیستم


ازدواج فامیلی و اما و اگرهایی مهم در مورد ازدواج فامیلی\nکد مطلب : 13211زمان مطالعه : 4 دقیقه\nبه گفته پزشکان در اکثر ازدواج های فامیلی احتمال انتقال بیماری های ارثی و ژنتیکی بسیار بالاست و باید برای جلوگیری از این مشکل قبل از ازدواج آزمایشات ژنتیک را انجام دهند.\nازدواج فامیلی و اندر حکایات آن\nاگر در ازدواج های فامیلی زوجین فاقد مهارتهای مهم زندگی باشند موفق نخواهند بود. در این بخش از نمناک شما را مزایا و معایب ازدواج های فامیلی و طریقه درست رفتار در این نوع ازدواج ها مطالبی را بیان خواهیم کرد.\nچیزهایی که باید قبل از ازدواج فامیلی بدانید\nهمانطور که در نمناک می خوانید در این ازدواج ها از لحاظ نوع تربیت و فرهنگ خانواده ها و .... به احتمال زیاد مشکل زیادی به وجود نخواهد آمد. از مزیت های دیگر ازدواج فامیلی این است که شما نسبت به فرد مورد نظر شناخت بیشتری دارید و از نظر آسیب های اجتماعی نظیر مصرف سیگار، داشتن ارتباط های نامناسب و ... امکان رسیدن به اطمینان در این ازدواج ها بیشتر است.\nافزایش دخالت خانواده ها در ازدواج فامیلی\nجلوگیری از احتمال بیماری در ازدواج فامیلی\nبرچسب : ازدواج فامیلی\nشب کوری ارثی در ایران به دلیل ازدواج های فامیلی


معرفی سایت ام الکتاب - انجمن مذهبی ، فرهنگی و سیاسی نورآسمان\nانجمن مذهبی ، فرهنگی و سیاسی نورآسمان > اسلام > معرفی وبلاگ ها و وب سایت های اسلامی\nمعرفی سایت ام الکتاب\nمعرفی وبلاگ ها و وب سایت های اسلامی در این بخش وبلاگ ها و وب سایت های اسلامی معرفی می شوند.\n22-12-2009, 16:48 #1\nمعرفی سایت ام الکتاب از زبان خودش:\n[size=large][align=center][فقط کاربران عضو می توانند لینک ها را مشاهده نمایند ][/align][/size]\nمؤسسه ام‌الكتاب مركز تحقيقات تخصصي قرآن كريم به دستور آيت ... امامي دامت‌بركاته، پس از آغاز به كار در رمضان المبارك 1425، حاصل تحقيقات تخصصي خود را بر روي پايگاه اينترنتي‌اش به عموم عرضه مي‌دارد، پس از طي مسيري طولاني و پرتلاطم، با حجم اطلاعات بالغ بر 29.5 گيگابايت، در حالي كه در اينترانت سراسري تبيان به ثبت رسيده و يكي از سه پايگاه اينترنتي پربازديد اين اينترانت مذهبي به شمار مي رود، اهداف زير را دنبال مي‌كند:\n1. گردآوري و آماده‌سازي اطلاعات قرآني اعم از متون كتاب‌ها، مقالات، پايان‌نامه‌ها، دوره‌هاي تلاوت صوتي و تصويري و كليه اطلاعات قرآني مورد نياز محققين، پژوهش‌گران و علاقه‌مندان قرآن كريم.\n2. تسهيل در امر پژوهش‌هاي كلان قرآني در كوتاه‌ترين زمان ممكن.\n3. آماده‌سازي اطلاعات متون فارسي شيعه بر اساس تفكيك سوره و آيه.\n4. در دسترس قرار دادن فهرست موضوعات و متون ويراستاري شده\nكتب و منابع مرجع در پژوهش‌ها.\n5. ارائه اطلاعات جانبي اعم از اخبار، داستان‌ها، مقالات، چهره‌هاي قرآني و فايل‌هاي مخصوص كودكان.\n6. چند زبانه كردن پايگاه اينترنتي مؤسسه.\nبخش‌هاي گوناگون اين پايگاه اينترنتي اختصاراً به شرح زير است:\nدر اين بخش، جستجو به روش‌هاي گوناگون ممكن است:\n1. جستجو بر اساس نام سوره و شماره آيه:\nدر اين حالت كاربر پس از انتخاب نام سوره و شماره آيه، به صفحه اختصاصي آيه هدايت مي‌شود. در اين صفحه پس از تلاوت آيه، متن آيه و ترجمه فارسي آن در اختيار كاربر قرار مي‌گيرد. پس از آن كليه مباحثي كه در كتاب‌هاي تحقيق شده در مؤسسه ذيل آن آيه قرار گرفته‌اند، به تفكيك كتاب‌ها ليست شده و كاربر مي‌تواند از متون ويراستاري و موضوع‌بندي شده بهره ببرد.\n2. جستجو بر اسا س واژه در مباحث قرآني كتاب‌ها و يا موضوعات اصلي و فرعي مباحث:\nدر اين حالت پس از اين كه كاربر واژه مورد نظر در مباحث را در موتور جستجو ثبت كرد، كليه مباحث كتاب‌هايي كه در مؤسسه تحقيق شده‌اند و حاوي واژه مذكور مي‌باشند، ليست مي‌شوند. كاربر مي‌تواند با مشاهده اجزاء اطلاعات مربوط به يك ركورد حاصل جستجو به تحقيق خود ادامه دهد. كاربر هم‌چنين مي‌تواند با ثبت موضوع مورد نظر خود در موتور جستجو و انتخاب موضوعات اصلي يا موضوعات فرعي، به صورت موضوعي ميان موضوعات اصلي يا موضوعات فرعي كتاب‌هاي تحقيق شده در مؤسسه كاوش كند. در هر دو حالت كاربر مي تواند متون ويراستاري شده را در ارتباط با يكي از آيات شريفه قرآن كريم بيابد.\n3. جستجوي واژه‌اي در آيات و ترجمه قرآن:\nدر اين حالت كاربر مي تواند به صورت واژه‌اي در متن معرب قرآن، متن بدون اعراب قرآن و يا ترجمه فارسي قرآن كاوش كند. پس از انتخاب يكي از اين سه حالت و ثبت واژه در موتور جستجو، آياتي كه حاوي واژه مورد نظر باشند ليست شده و پس از انتخاب يكي ار آن‌ها، كاربر به صفحه اختصاصي آيه هدايت مي‌شود.\n4. جستجوي موضوعي در آيات قرآن و بررسي موضوعي آيات:\nدر اين حالت كاربر مي تواند به صورت موضوعي آيات قرآن را كاوش كند. پس از ثبت موضوع مورد نظر توسط كاربر در موتور جستجو، كليه آياتي كه حاوي موضوع مورد نظر كاربر باشند ليست شده و پس از انتخاب، كاربر به صفحه اختصاصي آيه شريفه هدايت مي‌شود. هم‌چنين كاربر مي‌تواند با انتخاب نام سوره و شماره آيه، كليه موضوعات مربوط به همان آيه را مشاهده نمايد.\n5. جستجوي واژه‌اي و موضوعي منابع:\nدر اين حالت كاربر مي تواند نام كتاب، نام مؤلف و كليه اطلاعات شناسنامه‌اي كتاب را جستجو كند. همچنين مي تواند در فهرست موضوعي كتاب كه مؤلف براي كتابش آورده است، به كاوش بپردازد.\n6. جستجو در تفسيرهاي نمونه و الميزان:\nدر اين حالت كاربر مي تواند به جستجوي واژه‌اي در تفسيرهاي نمونه و الميزان بپردازد. هم‌چنين مي‌تواند تفسير مربوط به يك آيه از سوره مورد نظر را مشاهده كرده و گروه آياتي كه قرابت موضوعي دارند را شناسايي كند.\n7. جستجوي تخصصي در مقالات قرآني:\nدر اين حالت جستجو كاربر مي‌تواند در عناوين، نام نويسنده، تاريخ درج و متون مقالات جستجو كند.\n8. جستجوي تخصصي در داستان‌هاي قرآني:\nدر اين حالت جستجو كاربر مي‌تواند در عناوين، نام نويسنده يا گردآورنده، تاريخ درج و متون داستان‌ها جستجو كند.\n9. جستجوي تخصصي در اخبار و تازه‌هاي قرآني:\nدر اين حالت جستجو كاربر مي‌تواند در عناوين، تاريخ درج و متون اخبار و تازه‌هاي قرآني جستجو كند.\n10. جستجوي تخصصي در چهره‌هاي قرآني:\nدر اين حالت جستجو كاربر مي‌تواند در نام چهره‌ها و متون مرتبط با در‌نظر گرفتن يا بدون درنظر گرفتن دسته فعاليت جستجو كند.\n11. جستجوي تخصصي در وبلاگ قرآني:\nدر اين حالت جستجو كاربر مي‌تواند در عنوان، آيات، روايات، داستان‌ها، اشعار، خلاصه و توضيحات، با درنظر گرفتن يا بدون درنظر گرفتن دسته‌ها و نويسنده‌ها به جستجو بپردازد.\n12. جستجوي تخصصي در ويژگي‌هاي قرآني:\nدر اين حالت جستجو كاربر مي‌تواند در عناوين، موضوع اصلي، موضوع فرعي و متون ويژگي‌ها جستجو كند.\nاخبار و تازه‌هاي قرآني\nدر اين بخش از پايگاه اينترنتي ام‌الكتاب كليه اخبار قرآني كشور گردآوري مي‌شود. هم‌چنين كاربران مي‌توانند با مراجعه به اين بخش از تازه‌هاي مؤسسه و پايگاه اينترنتي‌اش مطلع شوند.\nاخبار و تازه‌ها آرشيو شده و امكان جستجوي ساده و پيشرفته در آن‌ها وجود دارد.\nدر اين بخش از پايگاه اينترنتي ام‌الكتاب مقالات قرآني كشور گردآوري مي‌شود. هم‌چنين كاربران مي‌توانند با مراجعه به اين بخش از مقالات تهيه شده در مؤسسه استفاده كنند.\nمقالات، آرشيو شده و امكان جستجوي ساده و پيشرفته در آن‌ها وجود دارد.\nدر اين بخش از پايگاه اينترنتي ام‌الكتاب زندگي‌نامه مختصري از چهره‌هاي قرآني كشور و دنياي اسلام گردآوري مي‌شود. چهره‌هاي قرآني در دسته‌هاي كاتبان، جمع‌آوران، قاريان، مترجمين، مفسرين، حافظان، خطاطان و گوناگون طبقه‌بندي مي‌شوند.\nزندگي‌نامه‌هاي چهره‌ها آرشيو شده و امكان جستجوي ساده و پيشرفته در آن‌ها وجود دارد.\nدر اين بخش از پايگاه اينترنتي ام‌الكتاب داستان‌هايي كه به نحوي، لااقل با يكي از آيات قرآني مرتبط هستند، گردآوري مي‌شود.\nداستان‌هاي قرآني آرشيو شده و امكان جستجوي ساده و پيشرفته در آن‌ها وجود دارد.\nدانلود فايل‌هاي قرآني\nدر اين بخش از پايگاه اينترنتي ام‌الكتاب فايل‌هاي گوناگون قرآني تهيه شده و جهت استفاده عموم به رايگان براي دانلود قرار داده مي‌شوند. به عنوان نمونه مي‌توان به موارد زير اشاره كرد:\n1. دوره كامل ترتيل قرآن كريم به تفكيك سور.\n2. دوره كامل ترتيل قرآن كريم به تفكيك اجزاء.\n3. تصوير‌هاي پس زمينه با مضامين قرآني.\n4. داستان‌هاي انيميشن قرآني مخصوص كودكان و نوجوانان.\nدر اين بخش مشخصات تفسيرهاي قرآن كريم در پانزده قرن گذشته گردآوري شده است. تفسيرها به تفكيك قرن‌ها هر يك داراي صفحات اختصاصي مي‌باشند كه اطلاعات مربوط به هر كدام در آن صفحه آورده شده است.\nهم‌چنين نكاتي پيرامون ويژگي‌هاي قرآن كريم از بزرگان و پيشوايان مذهبي به صورت موضوعي گردآوري شده كه در دسترس علاقه‌مندان قرار گرفته است.\nروز شمار تاريخ اسلام\nكليه حوادث مهم تاريخي اسلام در هر يك از روزهاي ماه‌هاي دوازده‌گانه قمري گردآوري شده كه به صورت مبسوط، مستند و بعضاً مصور در اين بخش قرارداده شده‌اند.\nكاربران ام‌الكتاب براي استفاده بهينه از امكانات پايگاه اينترنتي ام‌الكتاب، بايد در ام‌الكتاب ثبت‌نام كنند. پس از ثبت‌نام كاربران و تأييد مؤسسه و طبقه‌بندي در گروه كاربران عادي يا ويژه، مي‌توانند از امكانات ام‌الكتاب استفاده كنند.\nخدماتي چون صفحه‌هاي يادداشت و ويرايش و صفحه‌هاي چاپ و ذخيره محلي تنها در دسترس كاربران قرار دارد.\nشايان ذكر است كاربران ويژه داراي سطح دسترسي نامحدود به اطلاعات هستند و امكان جستجوهاي تخصصي نيز در اختيار آن‌ها مي‌باشد.\nتحت اشراف حضرت آيت ... سيد حسن فقيه‌امامي\nرئيس هيئت مديره و مديرعامل: حجت‌الاسلام سيدمحمدرضا ابطحي\nمعرفی, الکتاب, ام, سایت\nاکنون ساعت 04:20 برپایه ساعت جهانی (GMT - گرینویچ) +3.5 می باشد.


VI – ماکیاولی\n.VI – ماکیاولی\nدر این مبحث یک مرد دیگر باقی است که قرار دادن او در طبقة بخصوصی مشکل است. این مرد دیپلومات، مورخ، نمایشنامه نویس، وبدبینترین متفکر زمان خود بود؛ بااین حال، میهن پرستی بود با آرمانی شریف؛ مردی که در هر کار که به عهده گرفت ناکام شد، اما در تاریخ نقشی ژرفتر از هر شخصیت زمان باقی گذاشت.\nنیکولو ماکیاولی پسر یک حقوقدان فلورانسی بود؛ مردی باعایدی متوسط که شغل کوچکی در دستگاه دولتی و یک ویلای کوچک درسان کاشانو، به فاصلة شانزده کیلومتر از شهر، داشت. پسر این مرد، نیکولو، معلومات ادبی معمولی را تحصیل کرد، خواندن لاتینی را بخوبی فرا گرفت، اما یونانی نخواند. از تاریخ روم خوشش آمد، عاشق آثار لیویوس شد، و تقریباً برای هر نظام سیاسی و هر واقعة تاریخی روز نظیر آشکاری در تاریخ روم یافت. تحصیل حقوق را آغاز کرد، اما ظاهراً هیچ گاه آن را به پایان نرساند. به هنر رنسانس چندان وقعی ننهاد، و نسبت به کشف امریکا (که در آن ایام صورت گرفته بود) هیچ گونه دلبستگی از خود بروز نداد. شاید احساس کرده بود که براثر این اکتشاف فقط صحنة سیاست وسعت یافته است. تنها علاقة قلبی و واقعیش سیاست بود، یعنی فن نفوذ و شطرنج قدرت. در سال 1498، به سن بیست ونه سالگی، منشی شورای جنگی ده نفری شد و به مدت چهارده سال در آن مقام باقی ماند.\nکار او نخست کوچک و عبارت بود از تنظیم صورت جلسه ها و یادداشتها، خلاصه کردن گزارشها، و نوشتن نامه ها؛ اما چون داخل حکومت بود، توانست سیاستهای اروپا را از یک نظرگاه درونی ملاحظه کند و بکوشد تا، با به کار انداختن معلومات تاریخی خود، تحولات را پیش بینی کند. روح مشتاق، عصبی، و جاه طلب او احساس کرد که فقط زمان لازم است تا او بتواند به مقامی شامخ برسد و آن نقش سیاسی شتابان را برضد دوک میلان، سنای ونیز، پادشاه فرانسه، پادشاه ناپل، پاپ، و امپراطور بازی کند. کمی بعد او به مأموریتی نزد کاترینا سفورتسا، کنتس ایمولا وفورلی، فرستاده شد (1498). کاترینا زرنگتر از آن بود که تحت نفوذ او واقع شود؛ ماکیاولی ناچار دست خالی بازگشت، درحالی که از ناکامی خود عبرت گرفته بود. دو\nسال بعد باز او را آزمودند و همراه فرانچسکو دلا کازا به عنوان نماینده به دربار لویی دوازدهم، پادشاه فرانسه، فرستادند؛ دلا کازا بیمار شد، و ریاست هیئت به عهدة ماکیاولی افتاد؛ او زبان فرانسه را آموخت، به ملازمت دربار از کاخی به کاخ دیگر رفت، و برای حکومت فلورانس چنان اطلاعات دقیق و تحلیل شده ای فرستاد که در بازگشت به آن شهر دوستانش او را دیپلومات ورزیده خواندند.\nنقطة تحول در رشد فکری او مأموریتی بود که در آن به سمت کاردار اسقف سودرینی به اوربینو نزد سزار بورژیا فرستاده شد (1502). پس از فراخوانده شدن به فلورانس برای تقدیم گزارش حضوری، ترقی خود را در جهان با ازدواج کردن جشن گرفت. در ماه اکتبر دوباره نزد سزار فرستاده شد. در ایمولا به سزار پیوست و درست هنگامی به سنیگالیا وارد شد که بورژیا از به دام انداختن و خفه کردن یا در قفس گذاشتن مردانی که برضد او توطئه کرده بودند شادمان بود. اینها وقایعی بودند که تمام ایتالیا را برانگیختند؛ برای ماکیاولی، که حال آن غول آدمخوار را به چشم می دید، اعمال او به منزلة درسهایی در فلسفه بود. مرد عقاید، خود را با مرد عمل روبه رو دید و مراسم بندگی به جا آورد. این دیپلومات جوان وقتی فاصلة زیادی را که هنوز می بایست از فکر تحلیلی و نظری به یک کار خرد کننده بپیماید دید، آتش حسد در جانش زبانه کشید. مردی را یافته بود که شش سال از خودش جوانتر بود، در ظرف دو سال بیش از ده ستمگر را ساقط کرده بود، به بیش از ده شهر فرمان داده بود، و خود را شهاب زمان ساخته بود. کلمات در بر آن جوان، که در استعمال آنها بسیار امساک می کرد، چقدر ضعیف بودند! سزار بورژیا قهرمان فلسفة ماکیاولی شد؛ همان طور که بعدها بیسمارک قهرمان نیچه شد؛ در آن ادارة قدرت مجسم، اخلاقی بود که از خیر و شر فراتر می رفت؛ نمونه ای بود برای موجودات فوق بشر.\nماکیاولی پس از بازگشت به فلورانس (1503)، ملاحظه کرد که برخی از اعضای دولت بر او بدگمان شده اند که فکرش، تحت نفوذ بورژیای جسور، از طریق صواب منحرف شده است. اما طرحهای مجدانه اش برای پیش بردن مصالح شهر احترام گونفالونیر سودرینی و شورای جنگی ده نفری را به او جلب کرد. در سال 1507 پیروزی یکی از افکار اساسی خود را دید. او مدتها استدلال کرده بود که هر کشوری که خویش را محترم شمارد نمی تواند دفاع خود را به سربازان مزدور واگذارد، زیرا چنین سربازانی به هنگام بحران نمی توانند قابل اعتماد باشند، چون هرگاه دشمنی طلای کافی دراختیار داشته باشد، همواره می تواند آنها و سر کردگانشان را بخرد. ماکیاولی می گفت که یک گارد ملی مرکب از شارمندان، و ترجیحاً دهقانان نیرومند معتاد به مشقت و زندگی در هوای آزاد، باید تشکیل شود و همواره دارای تجهیزات و تعلیمات خوب باشد. این گارد باید آخرین خط محکم دفاع جمهوری را تشکیل دهد. دولت پس از تردید بسیار، آن طرح را پذیرفت و ماکیاولی را مأمور اجرای آن کرد.\nدر سال 1508 او این گارد را برای محاصرة پیزا رهبری نمود، و واحدهای آن بخوبی از عهدة آن کار برآمدند. پیزا تسلیم شد و ماکیاولی در اوج عزت به فلورانس بازگشت.\nدر دومین مأموریت خود به فرانسه (1510) از سویس گذشت؛ شوق او با استقلال مسلح کنفدراسیون سویس انگیخته شد و چنین استقلالی را برای ایتالیا نیز آرزو کرد. در بازگشت از فرانسه مشکل کشور خود را دریافت: اگر یک ملت متحد مانند فرانسه تصمیم می گرفت تمام آن شبه جزیرة ایتالیا را تخسیر کند، چگونه امیرنشینهای مجزای آن می توانند برای حفاظت ایتالیا متحد شوند؟\nآزمایش عالی گارد ملی او بزودی فرا رسید. در سال 1512 یولیوس دوم، برآشفته ازاینکه فلورانس از همکاری در طرد فرانسویان از ایتالیا امتناع کرده بود، به ارتشهای اتحادیة مقدس فرمان داد تا آن جمهوری را از پا درآورند و خاندان مدیچی را به حکومت آن بازگردانند؛ گاردملی ماکیاولی، که مأمور دفاع از جبهة فلورانس در پراتو شده بود، در برابر سربازان مزدور اتحادیه تاب نیاورد و فرار کرد. فلورانس تسخیر شد، مدیچیها پیروز شدند، و ماکیاولی هم شهرت خویش را از دست داد و هم شغل دولتی خود را. وی منتهای کوشش را برای آرام ساختن فاتحان کرد، و ممکن بود در آن کوشش کامیاب شود، اما دو جوان پر حرارت، که برای تأسیس مجدد جمهوری توطئه کرده بودند، به دست مأموران افتادند؛ در میان کاغذهایشان فهرستی از نامهای کسانی یافت شد که آن دو به حمایتشان مستظهر بودند؛ این فهرست شامل نام ماکیاولی نیز بود. او را دستگیر ساختند و چهار بار شکنجه کردند، اما چون هیچ مدرکی از همدستی او با دستگیر شدگان به دست نیامد، آزاد شد. چون از دستگیر شدن می ترسید، با زن و چهار فرزندش به ویلای اجدادی خود در سان کاشانو رفت. در آنجا تقریباً تمام پانزده سال باقیماندة عمر خود را گذراند و با فقری توأم با امید زندگی کرد. اگر به خاطر آن تیره روزی نبود، شاید ما هرگز چیزی از او نمی شنیدیم، زیرا او آن کتابهای خود را که موجب تکان دادن جهان شدند در همان سالهای گرسنگی نوشت.\n2- نویسنده و انسان\nبرای کسی که در کانون سیاست فلورانس زندگی کرده بود، عزلت بس غم انگیز بود. گهگاه سواره به فلورانس می رفت تا با دوستان قدیم سخن گوید و از هر فرصت برای یافتن شغلی استفاده کند. چندین بار به مدیچیها نامه نوشت، اما پاسخی نیافت. در نامة مشهوری به دوستش وتوری، که در آن هنگام سفیر کبیر فلورانس در رم بود، زندگی خود را تشریح کرد و گفت که چگونه به نوشتن کتاب شهریار پرداخت.\nمن از آغاز آخرین بدبختیهایم یک زندگی ساکت روستایی داشته ام. به هنگام طلوع آفتاب برمی خیزم و چند ساعتی به یکی از جنگلها می روم تا کار روز پیش را وارسی\nکنم، چندی با دارافکنان گام می زنم که همواره مشکلات خود را، چه مربوط به خودشان باشد و چه به همسایگانشان، با من درمیان می نهند. پس از ترک جنگل، به چشمه ای می روم و از آنجا به جایگاه دام گستریم برای پرندگان، در حالی که کتابی زیر بغل دارم- کتابی از دانته، پترارک، یا یکی از شاعران کوچک چون تیبولوس یا اووید. شرح جذبه های عشقی آنان و تاریخ عشقهایشان را می خوانم، و عشق خودم را به خاطر می آورم، و وقتم در این اندیشه ها بخوشی می گذرد. آنگاه به مهمانسرای کنار راه می روم، باعابران گفتگو می کنم، اخبار محلهایی را که از آنجا می آیند می شنوم؛ چیزهای مختلفی به گوشم می رسد، و سلیقه ها و هوسهای نوع بشر را ملاحظه می کنم. این کار مرا تا ساعت ناهار مشغول می دارد، یعنی تا وقتی که، درحال سرگرم بودن به اندیشه های دور و دراز خود، هر چیز که این جای محقر و این میراث کوچک من بتواند به من بدهد شتابان بخورم. بعدازظهر به مهمانسرا باز می گردم. در آنجا معمولا میزبان، یک قصاب، یک آسیابان، و دو آجرساز را می یابم. تمام روز را با این مردم خشن می آمیزم، کریکا و نرد بازی می کنم، بازیهایی که موجب هزار نزاع و مبادلة کلمات رکیک می شوند؛ و ما غالباً برسر چند پشیز با هم کژتابی می کنیم، و فریادهای ما را می توان در شهر سان کاشانو شنید. با آلوده شدن به این مذلت، خرد من به تیرگی می گراید، و من خشم خود را بر سرنوشت رسوای خویش فرو می ریزم. ...\nشبانگاه به خانه باز می گردم تا به کار نویسندگی بپردازم؛ در آستانة آن، جامه های روستایی خود را، که به گل آلوده شده اند، بیرون می آورم و لباس اشرافی خود را می پوشم؛ چون بدین گونه ملبس شدم، به دربارهای کهن مردان باستانی وارد می شوم؛ و چون بگرمی پذیرفته شدم، با غذایی تغذیه می شوم که تنها مال من است و برای همان من از مادر زاده ام؛ و از گفتگو با آنان شرمسار نیستم و انگیزه های اعمال آنان را می جویم؛ این مردان با انسانیت خاص خود به من پاسخ می دهند، به مدت چهار ساعت احساس هیچ گونه آزردگی نمی کنم، هیچ زحمتی را به خاطر نمی آورم، دیگر از مسکنت نمی ترسم، از مرگ وحشتی ندارم، و تمام وجود من در آنان جذب می شود. و چون دانته می گوید که هیچ علمی نمی تواند بدون آنچه شنیده شده است محفوظ بماند، من آنچه را که از مکالمه با این ارجمندان به دست آورده ام یادداشت کرده ام و جزوه ای به نام «دربارة شهریاران» فراهم آورده ام که در آن، تا آنجا که می توانم، در این موضوع غور می کنم. دربارة ماهیت شهریاری و امارت، انواع آن، تحصیل این انواع، طرز نگاهداری آنها، و اینکه چرا از دست می روند بحث می کنم؛ و اگر شما به هریک از نوشته های معجل من توجه کرده باشید، این یکی نباید شما را آزرده سازد. این اثر مخصوصاً باید در بر یک شهریار جدید مطبوع افتد؛ و به همین جهت من آن را به عالیجناب جولیانو اهدا می کنم ... (10 دسامبر 1513).\nماکیاولی محتملا داستان را در اینجا خلاصه کرده است. ظاهراً او با نوشتن گفتارهایی دربارة اولین ده کتاب لیویوس کار خود را آغاز، و تفسیر خویش را فقط دربارة سه کتاب اول تمام کرد. او این گفتارها را، خطاب به تسانوبی بوئوندلمونتی و کوزیمو روچلای، با این عبارت آغاز کرد: «من گرانبهاترین هدیه ای را که دارم تقدیم می کنم، زیرا هرچه را از تجربیات ممتد و مطالعات طولانی خود دریافته ام شامل است.» وی خاطر نشان می سازد که ادبیات، حقوق، و طب باستانی برای تهذیب نویسندگی و عمل قضاوت و طبابت تجدید شده اند؛\nهمچنین پیشنهاد می کند که اصول باستانی حکومت احیا شوند و در سیاستهای معاصر به کار روند. او فلسفة سیاسی خود را از تاریخ اقتباس نمی کند، بلکه از تاریخ وقایعی را می برگزیند که استنتاجات حاصل از آن مؤید تجربه و فکر او هستند. او نمونه های خود را تقریباً به طور کامل از لیویوس می گیرد؛ گاه به طرزی عجولانه استدلالات خویش را بر افسانه مبتنی می سازد و گهگاه قطعاتی از پولوبیوس را مورد استفاده قرار می دهد.\nهنگامی که در تألیف گفتارها پیش می رفت، دریافت که تکمیل آن به طول خواهد انجامید و آن قدر دچار تأخیر خواهد شد که به کار اهدا به یکی از مدیچیها نخواهد خورد. از این روکار را قطع کرد تا خلاصه ای شامل استنتاجات خود تنظیم کند؛ فکر کرد که چنین خلاصه ای بیشتر احتمال خوانده شدن را دارد، و ممکن است بهتر محبت خانواده ای را که درحال حاضر (1513) بر نیمی از ایتالیا فرمانروایی دارد جلب کند. بدین گونه، اوکتاب شهریار (طبق عنوانی که خود او به آن داده بود) را در چندماه از آن سال تدوین کرد. تصمیم گرفت که آن را به جولیانو د مدیچی، که در آن زمان بر فلورانس حکومت می کرد، اهدا کند، اما جولیانو پیش از آنکه ماکیاولی تصمیم قطعی برای فرستادن آن کتاب نزدش بگیرد، در گذشت (1516). پس آن را به لورنتسو، دوک اوربینو، اهدا و ارسال کرد، اما او سپاسگزاری نکرد. نسخة خطی کتاب دست به دست گشت و مخفیانه از آن رونوشت برداشته شد، و تا سال 1532، یعنی پنج سال پس از مرگ مؤلف، چاپ نشد. از آن پس، در شمار کتابهایی درآمد که چاپشان پی درپی تجدید می شدند.\nبه وصف ماکیاولی از خودش می توانیم فقط یک چهرة او را بیفزاییم که در گالری اوفیتسی موجود است. این تصویر پیکر باریکی را با رخسار رنگپریده، گونه های گود، چشمان سیاه نافذ، و لبانی محکم بسته شده نشان می دهد. از این نگاره می توان قضاوت کرد که او بیشتر مرد فکر بوده است تا عقل، و بیشتر تیز هوش بوده است تا دارای اراده ای دوستداشتنی. نمی توانست دیپلومات خوبی باشد، زیرا حیله گریش بسیار آشکار بود؛ همچنین دولتمردخوبی نبود، زیرا بسیار سختگیر بود؛ چنانکه در تک چهره اش از دستکشی که محکم در دست گرفته و نمایندة منزلت نیمه اشرافیش می باشد هویداست، متعصبانه به افکار می چسبید. این مرد، که بیشتر مانند کلبیان چیز می نوشت و لبان خود را غالباً به نشانة طنز می پیچاند و چندان خود را به زیور کذب می آراست که مردم راستش را نیز دروغ می پنداشتند، در ژرفنای وجود خود میهن پرستی آتشین بود، صلاح مردم را قانون اعلا می شمرد، و تمام اخلاقیات را مادون اتحاد و نجابت ایتالیا می دانست.\nخصال دوست نداشتنی بسیار داشت. وقتی که بورژیا در اوج قدرت بود، او را چون بتی مجسم می ساخت؛ وقتی که از قدرت افتاد، با جماعت هم آواز شد و «قیصر درهم شکسته» را چون فردی جنایتکار و «شورشگر برضد مسیح» رسوا ساخت. وقتی که مدیچیها بیرون بودند،\nآنان را با فصاحت تمام محکوم می کرد؛ وقتی که به مسند خود بازگشتند، چکمه هایش را برای نیل به مقام می لیسید. او نه تنها پیش از ازدواج خود و پس از آن به روسپیخانه ها می رفت، بلکه گزارش کامل ماجراهای خود را در آنجا برای دوستانش می فرستاد. برخی از نامه هایش چنان ناهنجارند که حتی بزرگترین ستاینده اش، که حجیمترین شرح حال او را نوشته است، جرئت منتشر ساختن آنها را نداشته. در سنین نزدیک به پنجاهسالگی، خود چنین می نویسد: «دامهای کوپیدو هنوز مرا گرفتار و مسحور دارند. نه راههای خراب می توانند صبر مرا به پایان رسانند و نه شبهای تار مرا بترسانند. ... تمام ذهن من مایل به عشق است، که به خاطر آن از ونوس سپاسگزارم.» این چیزها قابل بخشایشند، زیرا مرد برای تکگانی خلق نشده است، اما آنچه در تعداد قابل ملاحظه ای از نامه های او که هنوز موجودند کمتر قابل بخشایش است؛ هرچند کاملا بارسوم زمان موافق بوده است، فقدان کامل یک کلمة محبت آمیز- حتی یک کلمة ساده- دربارة زن اوست.\nدر همان اوان، کلک توانای خود را به انواع مختلف مقاله نویسی گرداند، که در هر نوع آن با استادان فن برابری می کرد. در رسالة هنر جنگ (1520)، از برج عاج خود، به کشورها و سرداران، قانونهای قدرت و کامیابی نظامی را اعلام کرد. ملتی که فضایل نظامی را از دست داده باشد محکوم به فناست. ارتش به زر محتاج نیست، بلکه به سرباز نیازمند است؛ «طلا بتنهایی سربازان خوب فراهم نمی کند، بلکه سرباز خوب است که طلا به وجود می آورد.» طلا به سوی ملت قوی سرازیر می شود، اما قدرت از ملت ثروتمند زایل می گردد، زیرا ثروت سازندة آسایش و فساد است. بنابراین، ارتش را باید همواره مشغول داشت؛ جنگی کوچک که گهگاه واقع شود ابزار جنگی را آماده نگاه خواهد داشت. سواره نظام زیبا (و مؤثر) است، مگر وقتی که با نیزه های محکم روبه رو شود؛ پیاده نظام باید همواره عصب و بنیان ارتش به شمار رود. ارتشهای مزدور موجب شرم و عامل عطلت و وسیلة تباهی ایتالیا هستند؛ هر کشور باید دارای یک گارد ملی از شارمندان خود باشد، یعنی محافظانی داشته باشد که برای کشور خود و زمینهای خویش بجنگند.\nماکیاولی، با آزمودن طبع خود در داستان نویسی، یکی از مشهورترین داستانهای ایتالیا را به نام بلفاگور، شیطان بزرگ نوشت، که دربارة نظام زناشویی با طنزی هوشمندانه سخن می گوید. با عطف توجه به نمایشنامه نویسی، کمدی برجستة صحنة تئاتر ایتالیای رنسانس، ماندراگولا، را نوشت. دیباچة کمدی دارای لحنی نوین و تعظیمی بدیع به منتقدان بود:\nهرگاه کسی بخواهد نگارنده را با بدگویی بترساند، شما را آگاه می سازم از اینکه او نیز می داند چگونه بدگویی کند و در این کار واقعاً بینظیر است. او هرچند به کسانی که دارای جامه ای بهتر از آن خودش هستند تعظیم می کند، اما هیچ گونه حرمتی برای هیچ کس در ایتالیا قایل نیست.\nاین نمایشنامه راز گوی عجیبی است از اخلاقیات دورة رنسانس صحنة آن در فلورانس است. کالیماکو ستایش زیبایی لوکرتسیا، زن نیچاس، را می شنود. هرچند او را ندیده است، تصمیم می گیرد که اگر فقط به خاطر راحت خوابیدن هم شده است او را بفریبد. چون آگاه می شود که لوکرتسیا همان قدر که زیبا است، محجوب هم هست، مشوش می شود، اما وقتی که می شنود نیچاس از آبستن نشدن زنش ناراحت است، امیدواری حاصل می کند. به دوستی رشوه می دهد تا او را همچون پزشکی به نیچاس معرفی کند. چون با نیچاس روبه رو می شود، به او می گوید شربتی دارد که هر زنی را بارور می سازد، اما افسوس که پس از آنکه لوکرتسیا این دارو را بخورد، هر مردی که با او همخواب شود، بزودی خواهد مرد. آنگاه انجام این کار مرگبار را خود به عهده می گیرد؛ و نیچاس، با مهربانی معمول اشخاص داستانها نسبت به مصنفان آنها، به این پیشنهاد تن می دهد. اما لوکرتسیا درحفظ پاکدامنی خود سرسخت است؛ در ارتکاب زنا و قتل نفس در یک شب، مردد است. با این حال، ناکامی حاصل نمی شود؛ مادر لوکرتسیا، که در آرزوی فرزندزاده ای بیتاب است، کشیشی را فریب می دهد تا در مراسم اعتراف به لوکرتسیا توصیه کند که به پیشنهاد آن پزشک کاذب تن دهد، لوکرتسیا تسلیم می شود، شربت را می نوشد، با کالیماکو در یک فراش می خوابد، و آبستن می شود. داستان با خوشحالی همگانی پایان می پذیرد: کشیش لوکرتسیا را از گناه منزه می سازد، نیچاس از پدر شدن نامستقیم خود خشنود می گردد، وکالیماکو می تواند بخوابد. ربط و سبک نمایشنامه عالی، گفتگوی اشخاص آن دلپذیر، و طنزش نیرومند است. آنچه ما را متحیر می سازد، نه موضوع فریب آن است که در کمدی کلاسیک از فرط تکرار مبتذل شده است، و نه حتی کیفیت جسمانی عشق، بلکه آماده بودن یک کشیش است برای توصیه کردن زنا در برابر 25 دوکاتو، و نیز نمایش بسیار موفقیت آمیز آن درحضور لئو دهم در رم(1520). پاپ چندان از آن نمایش خرسند شد که از کاردینال جولیو د مدیچی خواست تا او را به عنوان نویسنده استخدام کند. جولیو به ماکیاولی پیشنهاد نوشتن تاریخ فلورانس را در برابر کارمزدی به مبلغ 300 دوکاتو (3750 دلار؟) کرد.\nتاریخ فلورانس (1520-1525)، که محصول این پیشنهاد بود، در تاریخنویسی تقریباً همان قدر جنبة قاطع داشت که کتاب شهریار در فلسفة سیاسی. بدیهی است که آن تاریخ نقایص مهمی داشت: در نتیجة شتاب فاقد دقت شده بود؛ قسمتهای اساسی آن از مورخان قبلی انتحال شده بود؛ بیش از آنچه باید به تحول نظامات پردازد، به کشمکش فرقه ها پرداخته بود؛ و تاریخ فرهنگ را بکلی نادیده گرفته بود- همان گونه که روش مورخان پیش از ولتر بود. اما اولین تاریخ بزرگی بود که به زبان ایتالیایی نوشته شده بود؛ شیوة آن واضح، نیرومند، و صریح بود؛ داستانهایی را که یک منشأ زیبا برای فلورانس ساخته بودند به دور انداخت؛ روش وقایعنگاری سال به سال را ترک کرد و به جای آن یک شرح داستانی روان و منطقی داد؛ نه تنها حوادث، بلکه علل و معلولها را نیز مورد بحث قرار داده و، به موجب تحلیل روشن سازنده ای، هرج و\nمرج سیاسی فلورانس را نتیجة کشمکش خانواده ها و طبقات مخاصم و مصالح متضاد دانسته بود. دو موضوع را مبنای این تحلیل قرارداده بود: یکی اینکه پاپها، برای حفظ استقلال قدرت دنیوی خود، ایتالیا را منقسم نگاه داشته بودند، و دیگر آنکه پیشرفتهای مهم ایتالیا در دوران حکومت شهریارانی مانند تئودوریک، کوزیمو، و لورنتسو حاصل شده بود. اینکه کتابی با چنین تمایلات توسط مردی نوشته شده بود که در پی تحصیل پول از پاپ بود، و اینکه پاپ کلمنس هفتم اهدای آن کتاب را بدون دلتنگی پذیرفت، نمودار شجاعت مؤلف و آزادمنشی فکری و مالی پاپ است.\nتاریخ فلورانس موجب شد که ماکیاولی به مدت پنج سال صاحب شغلی باشد، اما آرزوی دوباره شنا کردن او را در رود گل آلود سیاست اقناع نکرد. وقتی که فرانسوای اول همه چیز جز شرافت و جان خود را در پاویا باخت (1525) و کلمنس هفتم خود را در برابر شارل پنجم مستأصل یافت، ماکیاولی نامه هایی برای پاپ و گویتچاردینی فرستاد و برای آن دو آنچه را که هنوز می شد برای مقابله با تسخیر قریب الوقوع ایتالیا به وسیلة اسپانیا و آلمان انجام داد تشریح کرد؛ و شاید پیشنهاد او مبنی بر اینکه پاپ باید جووانی دله بانده نره را مسلح سازد و قدرت و پول دهد، آن سرنوشت شوم را اندکی به تأخیر انداخت. وقتی جووانی مرد و سپاهیان آلمانی به سوی فلورانس، که متفق ثروتمند و قابل چپاول فرانسه بود، پیش راندند، ماکیاولی با شتاب به آن شهر رفت و به خواهش کلمنس گزارشی دربارة اینکه باروهای شهر را چگونه می توان برای قابل دفاع ساختن آن از نو برپا داشت تهیه کرد. در 18 مه 1526 از طرف دولت مدیچی به ریاست هیئت پنج نفری «باروداران» تعیین شد. به هرحال آلمانها فلورانس را دور زدند و پیشروی خود را به سوی رم ادامه دادند. وقتی که رم غارت و کلمنس به دست اوباش اسیر شد، فلورانس یک بار دیگر خاندان مدیچی را طرد کرد و جمهوری را دوباره برقرار ساخت. ماکیاولی شاد شد و با امید فراوان دوباره شغل سابق خود را، که دبیری شورای جنگی ده نفری بود، خواستار شد. تقاضای او رد شد (10 ژوئن 1527)؛ رفتار او نسبت به خاندان مدیچی، حمایت جمهوریخواهان را از او برگرفته بود.\nماکیاولی پس از این لطمه چندان نپایید. اخگر حیاتی زندگی و امید او رو به خاموشی می رفت و تن و روانش را می خست. سخت بیمار شده بود و از تشنجات معدی رنج می برد. زن، فرزندان، و دوستانش بر بستر او گرد آمدند. گناهان خود را به کشیش اعتراف کرد و، دوازده روز پس از رد تقاضایش، درگذشت. خانوادة خود را در فقر شدید باقی گذاشت؛ ایتالیایی که اوآن قدر برای متحد ساختنش رنج برده بود درحال انهدام بود. در کلیسای سانتاکروچه دفن شد و در آنجا گور با شکوهی با این کتیبه برای او ساخته شد: «هیچ ستایشی حق چنین مرد بزرگی را ادا نمی کند.» این گور نشانة آن است که ایتالیای سرانجام وحدت یافته گناهان او را بخشوده و رؤیای او را به خاطر آورده است.\nبگذارید فلسفة «ماکیاولی» را، تا آنجا که ممکن است، بیطرفانه بررسی کنیم. هیچ جای دیگر این اندازه فکر مستقل و بیپروا دربارة اخلاقیات و سیاست نمی یابیم. ماکیاولی در این ادعا که راههای جدیدی در دریاهای ناپیموده گشوده است محق بود.\nفلسفة ماکیاولی منحصراً یک فلسفة سیاسی بود. در آن هیچ گونه بحث مابعدالطبیعه، الاهیات، خداشناسی یا الحاد، و جبر و اختیار دیده نمی شود؛ و خود اخلاقیات نیز تابع سیاسیات، و حتی آلتی برای نیل به مقاصد سیاسی قرار می گیرد. بنا به ادراک او، سیاست هنر عالی ایجاد، تسخیر، حفاظت، و تقویت یک کشور است. او بیشتر به کشورها علاقه مند است تا به بشریت. افراد را فقط به عنوان اعضای کشور می نگرد و، جز در صورتی که به تعیین سرنوشت آن کمک کنند، هیچ گونه توجهی به نمایش شخصیت آنان در صحنة زمان ندارد. می خواهد بداند که چرا کشورها اعتلا می یابند یا منقرض می شوند، و چگونه می توانند فساد اجتناب ناپذیر خود را تا سرحد امکان به تعویق اندازند.\nبه گمان او، تأسیس یک فلسفة تاریخ، یک علم حکومت، ممکن است، زیرا طبیعت انسان هیچ گاه تغییر نمی کند.\nمردان خردمند گویند- و گفتة آنان بی دلیل نیست- که هرکس بخواهد آینده را پیش بینی کند، باید با گذشته مشورت نماید؛ زیرا وقایع انسانی همواره به حوادث گذشته شبیهند. این امر از این حقیقت ناشی می شود که وقایع مزبور همیشه به وسیلة اشخاصی به وجود می آیند که به عواطف همسان تحریک شده اند و خواهند شد؛ و بدین گونه، لزوماً باید دارای یک نتیجه باشند. ... من معتقدم که جهان همواره به یک گونه بوده است و همیشه همان قدر که حاوی خیر بوده، شامل شر هم بوده است. هرچند که آن خیر و شر، برحسب زمانهای مختلف، به نسبتهای متفاوت میان ملتها تقسیم شده اند.\nدر میان آموزنده ترین نظمهای تاریخ، باید نمودهای رشد و انحطاط تمدنها وکشورها را به شمار آورد. اینجا ماکیاولی با فرمول خیلی ساده ای با یک مسئلة بغرنج مقابله می کند. «دلیری صلح می آورد؛ صلح، آسایش؛ آسایش، بینظمی؛ وبینظمی، تباهی. از بینظمی نظم پدپد می آید؛ از نظم، تقوا، و از این، جلال و دولتمندی. از این رو مردان خردمند ملاحظه کرده اند که عصر درخشان ادبیات پس از دوران تشخص نظامی فرا می رسد؛ و ... جنگجویان بزرگ پیش از فیلسوفان به وجود آمده اند.» علاوه بر عوامل کلی در رشد و انحطاط، می توان عمل و نفوذ افراد برجسته را نام برد؛ بدین گونه، جاه طلبی مفرط یک فرمانروا ممکن است دیدگان او را بر نارسایی منابع کشورش ببندد و کشور او را به جنگ با قدرت نیرومندتری بکشاند. بخت و اقبال نیز در اعتلا و سقوط کشورها مؤثر است. «بخت داور نیمی از اعمال ماست، اما باز ما را وا می گذارد تا نیم دیگر را خودمان رهبری کنیم.» هرچه مرد دلاورتر باشد، کمتر\nتابع اقبال است، یا کمتر به آن تسلیم می شود.\nتاریخ یک کشور از قوانین کلیی تبعیت می کند که با ضعف طبیعی انسان متعین می شوند. تمام مردم طبیعتاً حریص، فریبکار، مخاصم، ظالم، و فاسدند.\nهرکس بخواهد کشوری تأسیس و قوانینی برای آن وضع کند، باید چنین بیندیشد که تمام مردم بد هستند و هرگاه فرصت یابند، خوی شریر خود را ابراز خواهند کرد. اگر تمایل آنها به شر برای مدتی پنهان بماند، باید آن را به یک علت نامعلوم نسبت داد؛ وما باید چنین انگاریم که برای ارائة خود فرصت نیافته است؛ اما زمان از فاش کردن آن قاصر نخواهد ماند. ... میل به تملک در حقیقت بسیار طبیعی و عادی است، و مردم هرگاه بتوانند، آن را به کار خواهند بست؛ و به خاطر آن هم همواره مورد ستایش قرار می گیرند نه سرزنش.»\nحال که چنین است، مردم را می توان فقط با استفادة متوالی از قدرت، فریب، و عادت خوب ساخت- یعنی آنها را قابل ساخت تا با نظم و ترتیب در یک جامعه زندگی کنند. اساس یک کشور این است: سازمان قدرت از طریق ارتش و شهربانی، برقراری قوانین و مقررات، و تشکیل تدریجی عادات برای حفظ پیشوایی و نظم در یک گروه انسانی. هرچه یک کشور مترقیتر باشد، احتیاج به استعمال یا ابراز صریح قدرت در آن کمتر است؛ تنها آشنا ساختن مردم به اصول و رسوخ عادات لازم در آنان کافی است، زیرا مردم در دست یک قانونگذار یا فرمانروا، مانند گل مجسمه سازی در دست یک پیکرتراش نرمند.\nبهترین وسیلة معتاد ساختن مردم طبقة شریر به رعایت قانون و نظم، دین است. ماکیاولی، که ستایشگرش، پائولو جوویو، او را خداناشناس و هجوگو می نامد، با شوقی وافر دربارة دین چنین می نویسد:\nهرچند که بنیانگذار روم رومولوس بود ... مع هذا خدایان قانونهای آن فرمانروا را کافی نمی دانستند ... و بدین سبب سنای روم را ملهم ساختند تا نوما پومپیلیوس را به جانشینی او برگزیند. ... نوما، که خود را با مردمی بسیار وحشی روبه رو دید و می خواست آنان را با صناعات صلح به اطاعت و آرامش عادت دهد، به دین، همچون لازمترین و مطمئنترین پشتیبان هر جامعة متمدن، متوسل شد و آن را برچنان بنیانهایی قرار داد که طی چندین قرن در هیچ جا ترس از خدایان بیش از آن جمهوری نبود؛ این ترس تمام اقداماتی را که سنا یا مردان بزرگ آن در نظر داشتند تسهیل می کرد. ... نوما چنین وانمود می کرد که با یکی از پریان ارتباط دارد، و آن پری آنچه را که او می خواهد مردم انجام دهند به او تلقین می کند. ... در حقیقت هیچ گاه قانونگذار برجسته ای وجود نداشت ... که به قدرت الاهی توسل نجوید، زیرا در غیر آن صورت قوانینش هرگز مورد قبول مردم واقع نمی شدند؛ بسیار قانونهای نیکو هستند که اهمیتشان در برقانونگذار خردمند معروف است، اما دلایلشان به قدر کافی واضح نیست تا او را بر تحریض دیگران به تمکین از آنها قادر سازند؛ بنابراین، مردان خردمند برای رفع این مشکل به قدرت الاهی توسل می جویند. ... رعایت نظارت دینی سبب عظمت جمهوریها بوده است، وعدم رعایت آنها موجد انهدام کشورها. زیرا هرجاترس از خدا نباشد، کشور منهدم خواهد شد، مگر آنکه\nبا ترس از شهریار نگاهداری شود که ممکن است تا مدتی جبران نبودن دین را بکند.\nاما عمر شهریاران کوتاه است. ...\nشهریاران و جمهوریهایی که می خواهند خود را نگاه دارند ... باید بیش از هر چیز خلوص مراسم دینی را حفظ کنند و خود نهایت احترام را دربارة آن به جا آرند. ... از تمام کسانی که ستوده شده اند، آنهایی که مؤسس ادیان بوده اند بیشتر سزاوار ستایشند، و پس از آنان کسانی که جمهوریها و کشورهای پادشاهی را بنیان نهاده اند. پس از اینان، شایسته ترین کسان آنها هستند که بر ارتشها فرمان رانده و مستملکات کشور خود را بسط داده اند. به اینها می توان مردان ادب را افزود. ... به عکس، آن کسانی به بدنامی ولعن عام محکوم بوده اند که ادیان را منهدم ساخته اند، جمهوریها و کشورهای پادشاهی را واژگون کرده اند، و دشمن فضلیت یا ادبیات بوده اند.\nماکیاولی، با پذیرفتن دین به طورکلی، به مسیحیت عطف توجه می کند و آن را، به این عنوان که نتوانسته است شارمندان خوبی بسازد، شدیداً مورد مذمت قرار می دهد. به عقیدة ماکیاولی، دین مسیح، باتوجه بسیار به ملکوت و تبلیغ فضایل زنانه، مردان را ضعیف می کند:\nدین مسیح ما را وامی دارد که محبت این جهان را تحقیر کنیم، و ما را آرامتر می سازد. قدما، به عکس، بزرگترین خرسندیها را در این جهان می یافتند ... دینشان هیچ کس را به سعادت نمی رساند مگر مردانی را که به زیور جلال آراسته بودند، مانند رهبران ارتشها و بنیانگذاران جمهوریها، درحالی که دین ما بیشتر حلیمان و اندیشمندان را تجلیل کرده است تا مردان عمل را. این دین خیر اعلا را در حقارت و بیچارگی روح و در کوچک شمردن امور این جهان قرارداده است، درحالی که آن دگر آن را در بزرگی فکر در نیروی بدنی، و درهر چیز دیگری که به مردان دلیری بخشد دانسته است. ... بدین گونه، جهان طعمه ای شده است برای شریران، که مردم را به خاطر رفتن به بهشت و برای تسلیم شدن به بدبختی آماده تر یافته است تا برای نفرت ورزیدن به آن. ...\nهرگاه دین مسیح طبق وصایای مؤسس خود حفظ شده بود، کشورها و قلمروهای مسیحیت بیش از آنچه اکنون هستند متحد و سعادتمند می بودند. دلیل بزرگتری از این حقیقت برای انحطاط مسیحیت در دست نیست که هرچه مردم به کلیسای روم، یعنی به رأس آن، نزدیکتر باشند کمتر از تدین بهره مندند. وهرکس اصولی را که آن دین بر آنها استوار است بسنجد و ببیند که عمل و استعمال کنونی آن تا چه حد از آن اصول به دور است، حکم خواهد کرد که روز انهدام یا سقوط آن نزدیک است. مسلماً اگر قدیس فرانسیس و قدیس دومینیک مسیحیت را دوباره بر آن اصول استوار نکرده بودند، این دین اکنون کاملا محو شده بود. ... برای تأمین دوام فرقه ها یا جمهوریهای دینی، غالباً لازم است که آنها را به اصول اصلیشان بازگرداند.\nما نمی دانیم که آیا این عبارات پیش از رسیدن خبر اصلاحات پروتستان نوشته شده بودند یا نه.\nشورش ماکیاولی بر ضد مسیحیت کاملا با شورش ولتر، دیدرو، پپن، داروین، سپنسر، و رنان فرق دارد. این مردان الاهیات مسیحی را رد کردند، اما اصول اخلاقی آن را ستودند و نگاه داشتند. این وضع تا زمان نیچه ادامه داشت، و «کشمکش میان دین و علم» را ملایم ساخت. ماکیاولی با باور نکردنی بودن اصول جزمی دین کاری ندارد، آن را مسلم فرض می کند، اما الاهیات را، با روشی مساعد، بر این اساس می پذیرد که نوعی از دستگاه ایمان ما بعدالطبیعه\nپشتیبانی ضروری برای نظم اجتماعی است. آنچه را که او به نحو قاطعتری از مسیحیت طرد می کند اخلاقیات آن و مفهوم ذهنی آن از نیکی، نجابت، فروتنی، و عدم مقاومت است؛ عشق آن به صلح است ومذمت آن از جنگ؛ این فرض مسلم است که کشورها نیز مانند اتباعشان فقط پایبند یک قانون اخلاقیند. او به سهم خود اخلاق رومی را، که مبنی براین اصل است که امنیت مردم یا کشور قانون اعلاست، ترجیح می دهد. «وقتی که رفاه کشور ما به طور مطلق در نظر است، ما هیچ گونه ملاحظة عدالت یا بیعدالتی، رحم یا ظلم، مدح یا قدح را نباید در ذهن خود راه دهیم، بلکه، باکنار گذاردن تمام امور دیگر، باید آن راهی را پیش گیریم که وجود و آزادی ملت را نجات می دهد.» اخلاق به طور کلی قانونی از رفتار است که به اعضای یک جامعه یا کشور داده می شود تا نظم و اتحاد و قدرت اجتماعی را حفظ کنند؛ هر دولتی که در دفاع از کشور، خود را به آن دسته از اصول اخلاقی محدود سازد که باید در وجود شارمندان خود رسوخ دهد، از انجام وظایف خود باز خواهد ماند. از این رو، یک دیپلومات موظف به رعایت قانون اخلاقی مردم خود نیست. «وقتی که عملی او را متهم می سازد، نتیجة آن باید تبرئه اش کند»؛ هدف وسیله را توجیه می کند. «هیچ مرد نیکی هرگز مرد دیگری را که می کوشد تا از مملکت خویش به هر طریق که ممکن باشد دفاع کند متهم نمی سازد.» حیله ها، ظلمها، و جنایاتی که برای حفظ کشور انجام می گیرند «حیله های شرافتمندانه » و «جنایات کریم» هستند. بنابر این، رومولوس کار خوبی کرد که برادرش را کشت، زیرا آن حکومت جوان یا می بایست اتحاد یابد یا پاره پاره شود. هیچ «قانون طبیعی» و هیچ حقی که مورد موافقت عام باشد وجود ندارد؛ سیاست، به معنی کشورداری، باید کاملا از اخلاقیات جدا باشد.\nاگر این ملاحظات را به اخلاقیات جنگ اطلاق کنیم، ماکیاولی به یقین معتقد است که آن اخلاقیات صلحجویی مسیحی را مضحک و خائنانه می شمارند. جنگ عملا تمامی ده فرمان موسی را نقض می کند: در جنگ سوگند شکنی، دروغگویی، دزدی، قتل نفس، و هتک ناموس هزاران زن معمول است؛ مع هذا، اگر جامعه را حفظ یا تقویت کند، خوب است. هرگاه کشوری از توسعه یافتن بازایستد، رو به انحطاط می رود؛ هرگاه ارادة جنگ را از دست دهد، زوال می یابد. صلح اگر زیاد به طول انجامد، ضعیف سازنده و گسلنده است؛ یک جنگ گهگاهی، به منزلة شربتی مقوی برای ملیت، نظم و نیرو و اتحاد را باز می گرداند. رومیان دوران جمهوری خود را همواره حاضر به جنگ می داشتند؛ وقتی می دیدند که با کشور دیگری مخاصمه دارند، هیچ گاه در اجتناب از جنگ نمی کوشیدند؛ و هم آنان بودند که ارتشی برای حمله به فیلیپ پنجم در مقدونیه و آنتیوخوس سوم در یونان فرستادند، به جای آنکه منتظر شوند که آن دو شر جنگ را به ایتالیا آورند. فضلیت برای یک فرد رومی حقارت یا نرمخویی یا صلحجویی نبود، بلکه مردی، مردانگی؛ و شجاعت توأم با کارمایه و هوشمندی بود. این است آنچه ماکیاولی از کلمة «فضیلت» اراده می کند.\nاز این نظر گاه کشورداری، که کاملا از قیود اخلاقی آزاد است، ماکیاولی پیش می رود تا به آن موضوعی برسد که مسئلة اساسی زمان او بود: یعنی نیل به آن اتحاد و قدرتی که برای آزادی جمعی ایتالیا لازم بود. او بر انقسام، بینظمی، فساد، و ضعف کشور خود باخشم می نگرد؛ و اینجا ما آن چیزی را می یابیم که در زمان پترارک بس کمیاب بود- یعنی آن مردی را که کشورش را بیش از شهرتش دوست می داشت، نه برای آنکه شهرتش را کمتر دوست داشته باشد. چه کسی مسئول منقسم نگاه داشتن ایتالیا، و از آن رو ناتوان ساختن آن در برابر خارجیان بود؟\nیک ملت جز در هنگامی که فقط از یک حکومت اطاعت کند- چه آن حکومت جمهوری باشد و چه یکه شاهی- همان گونه که در فرانسه و اسپانیا هستند، هرگز متحد و شادمان نخواهد بود؛ و تنها سببی که مانع رسیدن ایتالیا به چنین حالتی است، کلیساست. زیرا با آنکه کلیسا یک سلطة دنیوی به دست آورده و در دست دارد، هرگز قدرت و شجاعت آن نداشته است که باقی کشور را تسخیر کند و خود را تنها سلطان ایتالیا سازد.1\nما اینجا به یک طرز فکر جدید برمی خوریم؛ ماکیاولی کلیسا را نه به خاطر حفظ قدرت دنیویش، بل برای آن محکوم می کند که تمام منابع خود را برای آوردن ایتالیا در زیر یک حکومت سیاسی به کار نبرده است. از این رو ماکیاولی سزار بورژیا را در ایمولا و سنیگالیا ستود، زیرا به گمان خود، در آن جوان بیرحم احتمال و نوید یک ایتالیای متحد را می دید؛ و آماده بود تا هر وسیله ای را که وی برای تحقق بخشیدن به این آرمان قهرمانی اتخاذ کند توجیه نماید. وقتی که در سال 1503 در رم از سزار روی گرداند، بیزاریش محتملا نتیجة خشم حاصل از عملی بود که بت او (سزار) مرتکب شده بود، یعنی اینکه گذاشته بود جامی از زهر (به گمان ماکیاولی) آن رؤیای خوش را نابود کند.\nدر نتیجة عدم اتحادی که دو قرن طول کشیده بود، ایتالیا به چنان ضعف مادی و انحطاط اجتماعی گرفتار شده بود که حال (طبق بحث ماکیاولی) فقط اقدامات شدید می توانست آن را نجات دهد. دولتها و مردم به یکسان فاسد بودند. فساد اعمال جنسی جای حرارت و مهارت نظامی را گرفته بود. همان گونه که در ایام انقراض روم باستان معمول بود، شارمندان دفاع شهرها و سرزمینهای خود را به دیگران واگذار کرده بودند- یک جا به بربریان و جای دیگر به سربازان مزدور- اما این دسته های مزدور یا سرکرده هایشان چه علاقه ای به وحدت ایتالیا\n1. گویتچاردینی یک تفسیر مهم بر این قسمت نوشت: «درست است که کلیسا از اتحاد ایتالیا برای تشکیل یک کشور جلوگیری کرده است، اما من نمی دانم که آیا این کار خیر است یا شر. یک جمهوری واحد مسلماً نام ایتالیا را مجلل می ساخت و سود فراوان برای پایتخت آن می داشت، اما موجب ویرانی شهرهای دیگر می گشت. درست است که انقسام، مصیبتهای بسیار برای ما به بار آورده است اما باید به خاطر آورد که تجاوزات بربران در زمان رومیان، یعنی وقتی که ایتالیا کاملا متحد بود، آغاز شد. و ایتالیای منقسم در داشتن شهرهای آزادی بسیاری کامیاب شده است، که من گمان می کنم یک جمهوری واحد برای آن بیشتر موجب تیره روزی می شد تا بهروزی. . .. این سرزمین همواره آزادی خواسته و از این رو هرگز نتوانسته است در زیر یک لوا متحد شود.\nداشتند؟ نه تنها چنین علاقه ای در آنان نبود، بلکه زندگی و سعادتشان با انقسام ایتالیا بستگی داشت. آنان با قراردادهای متقابل جنگ را به یک بازی تبدیل کرده بودند که به قدر سیاست امن بود؛ سربازان از کشته شدن اباداشتند و وقتی که با ارتشهای خارجی روبه رو می شدند، فرار اختیار می کردند و «ایتالیا را به بردگی و حقارت کشاندند.»\nدر این صورت چه کسی می توانست ایتالیا را متحد سازد؟ چگونه چنین کاری ممکن بود؟ مردان و شهرها بسیار متفرد و جانبگیر و فاسد بودند و نمی شد آنها را با تحریض به دموکراسی یا توسل به وسایل صلحجویانه به یگانگی واداشت؛ تنها چاره آن بود که وحدت را با تمام حیله های کشورداری، و با جنگ، به آنها تحمیل کرد. تنها یک دیکتاتور بیرحم می توانست چنان کند- کسی که به وجدان خویش اجازه ندهد او را بترساند، بلکه با دستی آهنین بکوبد و بگذارد تا آن هدف عالی وسایلی را که برای انجامش به کار رفته اند توجیه کند.\nما یقین نداریم که کتاب شهریار با چنین خویی نگاشته شده باشد. در همان سال (1513) که تألیف کتاب ظاهراً آغاز شده بود، ماکیاولی به دوستی نوشت که «فکر وحدت ایتالیا مضحک است. حتی اگر سران کشورها هم موافقت کنند، ما ارتشی جز سربازان اسپانیایی، که مختصر ارزشی دارند، در اختیار نداریم. به علاوه، مردم هرگز با پیشوایانشان موافقت نخواهند کرد.»\nاما در همان سال 1513 لئو دهم، که جوان و ثروتمند و زیرک بود، به پاپی رسید؛ فلورانس و رم، که تا آن زمان دشمن بودند، تحت رهبری خاندان مدیچی متحد شدند. وقتی که ماکیاولی اهدای کتاب را به لورنتسو، دوک اوربینو، منتقل ساخت، آن کشور به دست مدیچیها افتاده بود. دوک جدید در سال 1516 فقط بیست وچهار سال داشت؛ و از خود جاه طلبی و شجاعت بروز داده بود؛ ماکیاولی ممکن بود با نظر بخشایش به این جوان دلیر بنگرد- که تحت رهبری و دیپلوماسی لئو (و تعلیمات ماکیاولی)، می توانست آنچه را که سزار بورژیا در دوران پاپی آلکساندر ششم آغاز کرده بود به انجام رساند؛ یعنی بتواند کشورهای ایتالیا را، لااقل در شمال ناپل، با از میان بردن ونیز مغرور، به اتحادیه ای تبدیل کند که برای ممانعت از تجاوز خارجی نیرومند باشد. شواهدی موجود است دایر بر اینکه لئو نیز همین امید را داشت. اهدای شهریار به خاندان مدیچی، هر چند محتملا در درجة اول به منظور تحصیل شغلی برای مؤلف آن بود، شاید مبتنی براین فکر بود که خاندان مدیچی بتواند وحدت ایتالیا را تأمین کند.\nشیوة کتاب شهریار قدیمی بود: از طرح و روش صد رسالة قدیمی قرون وسطایی دربارة حکومت شهریاران پیروی کرده بود. اما از جهت مضمون کاملاً انقلابی بود! از هیچ امیری نخواسته بود که چون قدیسان باشد و موعظه بر کوهسار عیسی را در مسائل مربوط به تاج و تخت به کار بندد، بلکه بر عکس چنین می گفت:\nچون قصد من نوشتن چیزی است که برای کسی که آن را می فهمد سودمند باشد، به نظر من شایسته تر می رسد که حقیقت واقعی مسئله را تعقیب کنم تا تصور آن را. بسیاری از\nاشخاص جمهوریها و امارتهایی را وصف کرده اند که در حقیقت نه شناخته و نه دیده شده اند؛ زیرا اینکه کسی چگونه زندگی می کند بسیار فرق دارد با آنکه چطور باید زیست کند. هرکس آنچه را که روش معمول انجام کاری است به خاطر آنچه که باید روش آن کار باشد رها کند، دیر یا زود، بیش از تأمین حفاظت خود، موجبات تباهی خویش را فراهم می سازد؛ مردی که می خواهد کاملاً طبق فضیلت ادعایی خود رفتار کند بزودی درمیان انبوهی از شرور با انهدام خود روبه رو می شود. از این رو، شهریاری که می خواهد مقام و موقع خود را حفظ کند لازم است بداند که چگونه باید به خطا دست زند و چگونه باید برحسب احتیاج از آن خطا استفاده کند یا نکند.\nبنابراین، شهریار باید جداً میان اخلاق و کشورداری، و وجدان شخصی خود و خیرعام، فرق بگذارد؛ و باید آماده باشد که برای کشور آن کاری را بکند که در مناسبات خصوصی اشخاص ممکن است شرارت خوانده شود. او باید اقدامات نیمبند را کوچک شمرد؛ دشمنانی را که نتوان به خود جلب کرد، باید کشت. باید ارتشی نیرومند داشته باشد، زیرا هیچ دولتمردی نمی تواند از توپهای خود بلندتر حرف بزند. باید ارتش خود را همواره سالم، با انضباط، و مجهز نگاه دارد؛ و باید، با تحمل مشقات و خطرات آشکار، خود را برای جنگ تربیت کند. در عین حال باید فنون دیپلوماسی را نیز تحصیل کند، زیرا حیله و فریب گاه از زور مؤثرتر و کم خرج تر است. معاهدات هنگامی که برای ملت زیانبخش باشند، نباید محترم شمرده شوند، «یک فرمانروای عاقل نمی تواند و نباید، وقتی که چنین احترامی به زیانش تمام می شود، و وقتی که علل ایجاب کنندة آن معاهدات از میان رفتند، برقول خود استوار ماند.»\nبهره مند شدن فرمانروا از حمایت عام تا حدی ضروری است. اما اگر فرمانروایی باید میان ترس بدون عشق مردم از او، علاقة توأم با ترس مردم به او یکی را انتخاب کند؛ باید عشق را فدا کند. از سوی دیگر (چنانکه در گفتارهای خود می گوید) «جماعت با انسانیت و نرمخویی آسانتر مورد حکومت قرار می گیرد تا غرور و ظلم ... . تیتوس، نروا، ترایانوس، هادریانوس، آنتونینوس، و مارکوس آورلیوس پاسداران امپراطور و لژیونها را برای دفاع از خود لازم نداشتند؛ نگاهبان آنان رفتار خودشان و حسن نیت مردم و دوستی سنا بود.» برای تأمین پشتیبانی مردم، شهریار باید هنر و دانش را حمایت کند، بازیها و نمایشهای عمومی ترتیب دهد، اصناف را محترم شمرد، و با این حال همواره جلال مقام خود را حفظ کند. نباید به مردم آزادی عطا کند، اما تا حد امکان باید آنان را با ظواهر آزادی آسوده خاطر سازد. با شهرهای تابع، مانند پیزا و آرتتسو در مورد فلورانس، باید در آغاز باشدت وحتی ظالمانه رفتار کرد؛ آنگاه وقتی که اطاعت برقرار شد، تابعیت آنها را می توان با ترتیبات آرامتری عادی ساخت. ظلم طولانی و ناشی از عدم تشخیص در حکم خودکشی است.\nفرمانروا باید دین را حمایت کند و خود در ظاهر دیندار باشد، معتقدات باطنی اوهرچه می خواهد باشد. درحقیقت، برای شهریار، پرهیزگار به نظر آمدن بهتر است تا پرهیزگار بودن.\nگرچه شهریار به داشتن فضایل محتاج نیست، تظاهر به داشتن آنها برایش مفید است؛ مثلاً خوب است که رحیم، مخلص، پاکیزه خو، دیندار، و صمیمی به نظر رسد؛ همچنین مفید است که واقعاً دارای این صفات باشد، اما باید دارای ذهنی چنان قابل انعطاف باشد که به هنگام ضرورت به عکس رفتار کند. ... باید دقت کند که هیچ سخنی بر زبان نراند که مبین پنج خصلت مذکور نباشد، و باید به دیدة کسانی که او را می بینند و سخنش را می شنوند سراپا رأفت، ایمان، انسانیت، دین، و درستی باشد. انسان باید رفتار خود را رنگامیزی کند و بس ظاهرساز باشد؛ مردم چنان ساده و چنان غرق احتیاجات روزانه اند که به آسانی گول می خورند. ... هرکس فقط شما را می نگرد، و فقط تنی چند می دانند که شما چه هستید؛ و آن چند تن هم جرئت مخالفت با عقیدة اکثریت را ندارند.\nماکیاولی به این تعلیمات مثالهایی می افزاید. او کامیابی آلکساندر ششم را بررسی می کند و چنین می اندیشد که همة آنها کاملاً مربوط به دروغ گفتن شگفت انگیز او هستند. فردیناند کاتولیک، پادشاه اسپانیا، را می ستاید، چون همواره پرده ای از دین بر عملیات نظامی خود می کشید. وسایلی را که فرانچسکو سفورتسا با آن به سلطنت میلان رسید می ستاید. این وسایل عبارت بودند از شجاعت و مهارت سوق الجیشی، توأم با حیلة سیاسی. اما بالاتر از همه، سزار بورژیا را همچون نمونة اعلای شهریار آرمانی خود ارائه می کند.\nوقتی که تمام اعمال دوکا به خاطر آورده می شوند، نمی دانم چگونه او را ملامت کنم؛ بلکه ترجیحاً به من چنین می نماید که باید او را به تمام کسانی که به مقام حکومت رسیده اند برای تقلید عرض کنم. ... او را ظالم می دانستند، مع هذا، ظالم بودن او تمام قسمتهای رومانیا را با هم آشتی داد، آن را وحدت بخشید، و به حالت صلح و وفاداری باز گرداند. ... با دارا بودن روحی بلند و هدفهایی پروسعت، نمی توانست رفتار خود را به نحو دیگری تنظیم کند، و فقط کوتاه شدن عمر آلکساندر و بیماری خود او نقشه هایش را عقیم کردند. بنابراین کسی که لازم می داند امنیت خود را در امارت جدید خویش فراهم سازد، دوستانی برای خود تهیه کند، با زور یا حیله بر دشمنان پیروز شود، در آن واحد ترس و محبت خود را در دل مردم خویش جای دهد، نزد سربازان خویش متبوع و محترم باشد، کسانی را که قدرت یا خرد آسیب رساندن به او را دارند نابود کند، نظم قدیم را تبدیل به نظم جدید سازد، جدی و رئوف باشد، بخشنده و آزادمنش باشد، ارتش ناصمیمی را منحل کند و ارتش نوینی بسازد، و دوستی خود را با شاهان و امیران به نحوی حفظ کند که او را با اشتیاق یاری دهند و در آزار رساندن به او محتاط باشند، نمونه ای زنده تر از اعمال این مرد نمی تواند داشته باشد.\nماکیاولی بورژیا را می ستود، زیرا احساس می کرد که روشها و منش او ، اگر به سبب بیماری همزمان پاپ و پسرش نبود، به وحدت ایتالیا می انجامید. حال در پایان کتاب شهریار به دوکا لورنتسو جوان، و به میانجیگری او به لئو و خاندان مدیچی متوسل می شود تا وسایل وحدت شبه جزیره را فراهم کنند. او هم میهنان خود را برده تر از یهودان، ستمدیده تر از ایرانیان، پراکنده تر از آتنیان می نامد، و آنان را بدون رهبر، بینظم، مغلوب، حرمان دیده،\nغار تزده، متشتت، و مورد تاخت و تاز اجنبیان می داند. «ایتالیا، چنانکه گویی بیجان شده است، منتظر کسی است که جراحاتش را درمان کند. ... از خدا مسئلت می کند که کسی را بفرستد تا آن را از این جور و از بیشرمیهای اجنبیان نجات دهد» وضع وخیم است، اما فرصت مساعد. «ایتالیا آماده و مایل است که از پرچمی متابعت کند، اگر فقط کسی باشد که آن را برافرازد.» و برای این کار چه کسانی بهترند از خاندان مدیچی، که بزرگترین خانوادة ایتالیاست و اکنون در رأس کلیسا قرار دارد؟\nکه می تواند عشقی را که ایتالیا نجات دهندة خویش را با آن خواهد ستود وصف کند، با چه عطشی برای انتقام، چه ایمان راسخی، چه وفاداریی، و چه اشکهایی؟ چه دری بر روی آن کس بسته خواهد شد؟ چه کسی اطاعت را از او دریغ خواهد داشت؟ این سلطة وحشیانه در مشام همة ما همچون بویی عفن است. پس بگذارید خاندان جلیل شما این مأموریت را، با آن دلیری و امیدی که تمام امور شایسته به نیروی آن انجام می گیرند، عهده دار گردد، تا زادبوم ما در زیر پرچم آن به مدارج شرف نایل گردد و تحت توجهات آن این کلمات پترارک به تحقق پیوندد:\n«مردانگی بر ضد دیوانگی سلاح برخواهد گرفت، و رزم میان آن دو بس کوتاه خواهد بود، زیرا دلیری باستان در رگهای ایتالیا نمرده است.»\nبدین گونه، بانگی که دانته و پترارک به سوی امپراطوران اجنبی برداشته بودند اینجا متوجه خاندان مدیچی شده بود؛ و در حقیقت اگر لئو بیشتر می زیست و کمتر بازی می کرد، ماکیاولی ممکن بود آغاز آزادی را ببیند. اما لورنتسو جوان در 1519 درگذشت، و لئو در 1521؛ و در 1527، یعنی سال مرگ ماکیاولی، تابعیت ایتالیا از یک قدرت خارجی تکمیل شد. آزادی آن کشور 343 سال به تعویق افتاد، تا آنکه کاوور آن را با به کار بستن تعلیمات ماکیاولی به دست آورد.\nفیلسوفان تقریباً به اتفاق شهریار را محکوم ساخته و سیاستمداران دستورهای آن را به کار بسته اند. از فردای انتشار شهریار، هزارکتاب برضد آن منتشر شدند (1532). اما شارل پنجم آن را بدقت بررسی کرد، کاترین دو مدیسی آن را به فرانسه آورد؛ هانری سوم و هانری چهارم، پادشاهان فرانسه، حتی تا دم مرگ هم آن را با خود داشتند؛ ریشلیو آن را می ستود؛ و ویلیام آو آرنج آن را زیر بالش خویش می گذاشت، چنانکه گویی می خواهد به نیروی اسمز مطالب آن را به خاطر سپرد. فردریک کبیر، پادشاه پروس، رساله ای به نام ضد ماکیاول به منزلة دیباچه ای بر اعمال آیندة خویش، که حتی از دستورهای شهریار هم فراتر رفته بود، نوشت. این تعلیمات البته برای بیشتر فرمانروایان چیز تازه ای نبودند، جزآنکه به طرزی نابخردانه اسرار صنفی آنان را فاش کرده بودند. خیالپرستانی که می خواستند ماکیاولی را یک سیاستمدار چپرو قلمداد کنند چنین پنداشتند که او شهریار را نه برای ایضاح فلسفة خود، بلکه با\nکنایه ای مسخره آمیز برای برملا ساختن نیرنگهای فرمانروایان نوشته است، ولی گفتارها همان نظرات را با تفصیل بیشتری شرح می دهد. فرانسیس بیکن با لحنی بخشایشگرانه چنین نوشت: «ما از ماکیاولی و نویسندگان نظیر او باید سپاسگزار باشیم که بصراحت و بدون هیچ گونه پرده پوشی نشان داده اند مردم به چه کارهایی عادت دارند، نه اینکه چه کارهایی باید بکنند.»\nقضاوت هگل هوشمندانه و سخاوتمندانه بود:\n«شهریار»، همچون کتابی که شامل فجیعترین ظلمها باشد، غالباً با وحشت به دور افکنده شده است؛ مع هذا، آن کتاب محصول احساس شدید ماکیاولی از احتیاج به تشکیل یک کشور (واحد) بود که او را برانگیخت تا اصولی برقرار سازد که بشود کشورها را طبق آنها تأسیس کرد. فرمانروایان و فرمانرواییهای مجزا می بایست کاملاً از میان بروند؛ اگرچه اندیشة ما از آزادی با وسایلی که او پیشنهاد می کند منافات دارد. ... زیرا آن وسایل شامل بیپرواترین شدت عمل و انواع فریبها و آدمکشیها و نظایر آنهاست؛ با این حال، باید اذعان کنیم که آن جبارانی که می بایست منکوب شوند، به هیچ طرز دیگری قابل سرکوبی نبودند.\nومکولی در مقالة مشهوری فلسفة ماکیاولی را همچون عکس العمل طبیعی ایتالیایی می داند که شکوهمند اما فاقد روح شجاعت بود و از مدتها پیش، به واسطة فشار جباران، به اصول مقرر در شهریار معتاد شده بود.\nماکیاولی نمایندة مبارزة نهایی یک شرک احیاشده با یک مسیحیت ضعیف شده است. در فلسفة او دین باردیگر، مانند روم باستان، خدمتگزار کشوری شده است که در حقیقت خداست. تنها فضایل مورد احترام، فضایل روم مشرک است- شجاعت، طاقت، اعتماد به نفس، و هوشمندی؛ تنها نامیرایی عبارت است از یک شهرت ناپایدار. شاید ماکیاولی دربارة نفوذ ضعیف سازندة مسیحیت مبالغه کرده بود. آیا او جنگهای شدید تاریخ قرون وسطی و نبردهای قسطنطین، بلیزاریوس، شارلمانی، شهسواران پرستشگاه، شهسواران توتونی، و یولیوس دوم را، که هنوز خاطره اش تازه بود، فراموش کرده بود؟ اخلاقیات مسیحی برفضایل زنانه تکیه می کرد، زیرا مردان، تا حدی مخرب و دارای صفاتی متضاد با آن بودند؛ برای مقابله با آن وضع، تریاقی و همچنین آرمان معکوسی لازم بود تا به رومیان سنگدل آمفی تئاتر، بربران خشنی که وارد ایتالیا می شدند، و مردمان قانونشناسی که می کوشیدند تا خود را در حوزة تمدن ساکن سازند تبلیغ شود. فضایلی که مورد تحقیر ماکیاولی بودند به ایجاد جوامع منظم و صلحجو توجه داشتند، و آنهایی را که ماکیاولی می ستود (و، نظیر نیچه، خود او فاقد آنها بود) هدفشان تأسیس کشورهای نیرومند و جنگ طلب و ایجاد دیکتاتورهایی بود که بتوانند میلیونها نفر را بکشند تا یگانگی به وجود آورند و کرة زمین را برای توسعة فرمانروایی خود به خاک و خون بکشند. او خیر فرمانروا را با خیر ملت خلط می کرد، دربارة حفظ قدرت بسیار می اندیشید، کمتر به تکالیف آن فکر می کرد، و هرگز فسادپذیری قدرت را در نظر نمی گرفت. بر رقابت انگیزنده و باروری فرهنگی کشور- شهرهای ایتالیا دیده می بست و به هنر باشکوه زمان خود، یا حتی هنر روم باستان، بسیار\nکم اعتنا بود. در پرستش کشور بس مستغرق بود. به آزاد ساختن کشور از کلیسا یاری کرد، اما در معبود قراردادن یک ملیت گرایی اتمیستی سهیم شد که به طرز مشهودی از نظریة قرون وسطایی، مبنی بر اینکه کشورها می بایست از اخلاقی بین المللی که مظهرش پاپ باشد تبعیت کنند، برتر نبود. هر آرمانی به موجب خودخواهی طبیعی مردم تحلیل می شد؛ و یک مسیحی صادق باید اذعان کند که خود کلیسا در تبلیغ و اجرای این اصل که رعایت درست پیمانی نسبت به بدعتگذاران لازم است (همچنانکه در لغو امان نامة هوس در کنستانس، و امان نامة آلفونسو، امیر فرارا، در رم از این اصل پیروی شد)، یک بازی ماکیاولی می کرد که برای رسالت آن به عنوان یک قدرت اخلاقی خطرناک بود.\nبا این حال، یک عامل انگیزنده در صراحت ماکیاولی وجود دارد، با خواندن کتاب او، با این سؤال روبه رو می شویم که عدة کمی از فیلسوفان جرئت طرح آن را داشته اند: آیا دولتمردی مقید به اخلاق است؟ این سؤالی است که ما جای دیگر به طرزی آشکار نمی یابیم. سرانجام ممکن است لااقل به یک نتیجه برسیم، و آن اینکه: اخلاق فقط در میان اعضای جامعه ای وجود دارد که برای تبلیغ و اجرای اصول آن مجهز است؛ و اخلاق بین الممالک در انتظار تشکیل یک سازمان جهانی است که قدرت مادی و عقیدة عمومی لازم را برای نگاه داشتن حقوق بین الملل دارا باشد. تا آن زمان ملتها مانند حیوانات جنگل خواهند بود و، هر اصولی که دولتهایشان پیش گرفته باشند، اعمال آنها همان است که در شهریار مرقوم است.\nچون بردو قرن از شورش عقلی در ایتالیا، از پترارک تا ماکیاولی، واپس نگریم، مشاهده می کنیم که اساس و عنصر آن فقط در کاهش دلبستگی به دنیای دیگر و افزایش علاقه به زندگی بود. مردم از کشف یک تمدن مشرکانه- که در آن شارمندان از گناه اصلی یا مجازات دوزخ مضطرب نبودند و محرکات طبیعی به عنوان عناصر قابل بخشش در یک جامعة پر جنب و جوش پذیرفته شده بودند- شاد بودند. ریاضت کشی، کف نفس، و حس گناه قوت خود را از دست داده و، در طبقات عالی نفوس ایتالیا، معنی خود را تقریباً گم کرده بودند؛ صومعه ها از نداشتن نوآموز از رونق افتاده بودند، و خود راهبان و کشیشان و پاپها، به جای نشان مسیح، در طلب لذات دنیوی بودند. قیود سنت و اطاعت از مقامات مذهبی گسسته، و وزن سازمان عظیم کلیسا در افکار و مقاصد مردم سبکتر شده بود. زندگی برونگراتر شده و، گرچه گاه وضعی شدید به خود می گرفت، بسیار کسان را از ترسها و تشویشهایی که اذهان قرون وسطایی را تیره کرده بودند می رهاند. عقل عنان گسسته، با شوق وافر، هرصحنه ای را، به جز حیطة علم، جولانگاه خود ساخته بود: سرشاری آزادی هنوز چندان با نظم تجربه و حوصلة تحقیق همعنان نبود؛ این همعنانی در دوران سازندة پس از آزادی حاصل شد. در همان اوان، در میان فرهیختگان، اعمال دینداری جا را برای پرستش خرد و نبوغ باز کرد؛ ایمان به بقای روح به جستجوی شهرت\nپایدار تبدیل شد. آرمانهای مشرکانه ای مانند بخت، سرنوشت، و طبیعت به قلمرو تصور مسیحیت از خدا تجاوز کرده بودند.\nبرای همة اینها می بایست بهایی پرداخته شود. آزادی مشعشع ذهن، تضمینات فوق طبیعی اخلاق را ضعیف کرده، و اصول دیگری هم یافت نشده بود که جای آن را بگیرد. نتیجة این وضع عبارت بود از ارتکاب منهیات، میدان دادن به غرایز و تمایلات، وفور شادمانة بداخلاقی – بدان حد که از زمانی که سوفسطاییان یونان قدیم افسانه ها را درهم کوفته، فکر را آزاد کرده، و رشتة اخلاقیات را گسسته بودند، نظیرش در تاریخ دیده نشده بود.


آخرین خبر | چرا سریال «پس از آزادی» به پخش تلویزیونی نرسید؟\nسینما و چهره ها . جذاب ترین ها. برگزیده 2021-10-19T17:30:00+03:30 (۱۷:۳۰) ۱۴۰۰/۰۷/۲۷ فارس\nلینک کوتاه در کلیبرد کپی شد! http://akhr.ir/8379147\nفارس/ مجموعه تلویزیونی «پس از آزادی» به کارگردانی محمدعلی باشه آهنگر قصه ای خانوادگی اجتماعی دارد که در 2 بستر زمانی حال و گذشته روایت می شود.\nبه طور معمول مردم و مخاطبین ایرانی بیشتر دوست دارند تا نمایی از زندگی واقعی خود را در داخل و خارج از خانه در آثار نمایشی تماشا کنند. این موضوع بارها در جذب مخاطبان به اثبات رسیده است.\nاما خب وجوه مختلفی هم دارد. ممکن است کارگردانی این نمای ایرانی از یک زندگی را به خوبی تصویر کند و یا نه آنقدر این تصویر برای مخاطب کلیشه ای و مصنوعی باشد که از تماشای آن دلزده شود.\nدر این مطلب بنا داریم مروری داشته باشیم بر تصویری که محمدعلی باشه آهنگر در آخرین سریال خود با عنوان «پس از آزادی» ترسیم کرده است. سریالی ۳۵ قسمتی که اواخر سال ۹۷ تصویربرداری آن آغاز شد و تا ابتدای سال ۹۸ به طول انجامید.\nدورهمی های خانوادگی، بستر سریال های تلویزیونی\nاما در سال های اخیر، سریال های بسیاری در بستر خانواده ساخته شده است که برخی از آنها هنوز هم در ذهن مخاطبان ایرانی ماندگار هستند. سریال هایی نظیر پدر سالار، خانه سبز، پایتخت یک و دو، آرام می گیریم، نرگس و ... از این جمله هستند.\nآثاری که فضای دورهمی های خانوادگی را که این روزها به واسطه کرونا کمتر از گذشته شده است، به تصویر می کشید و همین باعث می شد که مخاطبان با دیدن این فضای واقعی شاید ترغیب به حضور در این دورهمی ها شوند.\n«پس از آزادی» روایتی در بستری متفاوت\nاین روزها سریال های مختلفی در تلویزیون ساخته می شود، آثاری که هر کدام فضا و ژانر متفاوتی از یکدیگر دارند و هر کدام با توجه به بستر زمانی در برهه ای از تاریخ حال یا گذشته روایت می شوند. «محمد علی باشه آهنگر» تا به حال با سریال های «تا صبح» و «نیمه گمشده» در تلویزیون شناخته شده است و با فیلم های سینمایی فرزند خاک، بیداری رویاها، ملکه، سرو زیر آب و ... در سینما. اما او این روزها سریال «پس از آزادی» را کارگردانی کرده است که در بلاتکلیفی زمان پخش به سر می برد. این سریال داستانی خانوادگی اجتماعی دارد که به زندگی چند خانواده در این دو برهه زمانی ورود کرده است.\nسعدی از «بچه مهندس» تا «پس از آزادی»\nسعید سعدی یکی از تهیه کننده های پر کار این روزهای تلویزیون است که در این سالها فصل یک تا چهار «بچه مهندس» و سریال «نجلا» را تهیه کرده است. بچه مهندس یکی از کارهای سعدی است که به دلیل جذابیت و کشش قصه ای که داشت تا فصل چهار ادامه پیدا کرد. داستان این سریال درباره کودکی بود که از نوزادی در یک پرورشگاه رها شد و داستان زندگی او را تا سی سالگی و رفتن به دانشگاه به تصویر کشید.\nداستان این سریال چیست؟\nتنها اطلاعاتی که باشه آهنگر از سریال خود رسانه ای کرده است همان خلاصه قصه ای است که در رسانه ها منتشر شده است.\nاز سویی دیگر، این سریال درباره رفاقت های دیرینه نیز هست. سام کبودوند و مرتضی اسماعیل کاشی این دو دوست هستند که کارگاهی را باهم تاسیس کردند و مشکلاتی بین آن‌ها پیش می‌آید و قصه وارد فاز جدیدی می‌شود.\nچرا سریال پخش نشد؟\nبا توجه به اینکه نزدیک به دو سال از پایان ضبط این سریال می گذرد، اما هنوز زمان پخش مشخصی برای آن در نظر گرفته نشده است. این موضوع هم می تواند به دلیل های مختلفی از جمله اصلاحاتی که شبکه یک خواستار انجام آن روی این سریال است، باشد.\nدر این باره نیز «سعید سعدی» به خبرنگار فارس، گفت: باید دوستان در شبکه به ما زمان پخش را اعلام کنند و هنوز زمانی را مشخص نکردند.\nباشه آهنگر: «پس از آزادی» از زاویه ای جدید به موضوعات نگاه می کند\n«محمدعلی باشه آهنگر» در همین زمینه به خبرنگار فارس، گفت: درست است که یکسال و نیم از زمانی که تصویربرداری این سریال را به پایان رساندیم می گذرد، اما از زمان پخش آن بی اطلاعم.\nسریال «پس از آزادی» یک کار اجتماعی است و درامی درگیر کننده است و یکی از معدود سریال هایی است که در این ده سال اخیر از زاویه ای جدید به موضوعات جامعه و خانواده نگاه می کند.\nاین کارگردان بیان داشت: بخشی از این سریال در زمان گذشته روایت می شود و بیشتر آن در زمان حال رخ می دهد. در این سریال نقش درام در گذشته و آینده و دلالت های روز بسیار مهم است.\n«پس از آزادی» یک درام کشف و شهودی است و خیلی از اتفاق ها و گره ها به مرور باز می شود. در کنار آن نگاهی هم به افغانستانی های عزیز داریم.\nدکورسازی در بوستان ولایت\nگروه تهیه و تولید این سریال برای سهولت در رفت و آمد و اینکه نبود خانه ای که مد نظر کارگردان بود، به سمت ساخت و ساز در بوستان ولایت رفتند و خانه ای را از نو برای این سریال ساختند.\nقصه سریال در چه سالی روایت می شود؟/ سعدی: لوکیشن هایمان جدید هستند\nاین سریال در زمان حال اتفاق می‌افتد و گذری هم به گذشته می زند برای همین دکورسازی هایی در آن انجام شده است. مثل خانه منوچهر، خانه فروغ، خانه اسماعیل، کلانتری، قهوه‌خانه، نانوایی و ... که همگی در محله‌ای به نام محله افغانی‌ها قرار دارند از جمله دکورهای این گروه هستند.\n«سعید سعدی» تهیه کننده این سریال قبل تر در گفت و گویی به خبرگزاری فارس، گفت: خانه‌های در تهران، محدودیت‌هایی را برای گروه‌های تولیدی ایجاد می‌کنند و ما نمی‌خواستیم این محدودیت‌ها شامل حالمان شود. به همین دلیل به سمت بازسازی لوکیشن رفتیم تا خانه کاملا در اختیارمان باشد و لوکیشن‌ها خاص و جدید باشند.\nکدام بازیگران در این سریال بازی می کنند؟\nشخصیت ها و بازیگران این سریال\nدر این سریال بازیگران بسیاری بازی می کنند. اصغر همت در نقش پدر خانواده، اندیشه فولادوند دختر یکی از خانواده ها، قاسم زارع پدر یکی دیگر از خانواده ها، رویا جاویدنیا در نقش فروغ، سام کبودوند در نقش سهیل، آلاله زارع در نقش مهشید، المیرا دهقانی در نقش شیدا و ... که هر کدام بنا به نقشی که دراین سریال دارند روایت گر بخشی از تاریخ زمان حال و گذشته هستند.\nتوقف ضبط سریال به دلیل مسائل مالی\nدر این چند سال اخیر سریال های بسیاری بنا به شرایط مالی و کرونا متوقف شدند که «پس از آزادی» هم یکی از این سریال ها است که به دلیل مشکلات مالی ضبط آن یک بار در سال ۹۸ متوقف شد.\nسریال تلویزیونیپس از آزادیمحمدعلی باشه آهنگر


اختلاف‌نظر درباره دیه زنی که قاتلش شناسایی نشد\nشما اینجائید:خانه » اخبار » اختلاف‌نظر درباره دیه زنی که قاتلش شناسایی نشد اختلاف‌نظر درباره دیه زنی که قاتلش شناسایی نشد\nدرخواست اولیای‌دم زنی که قاتل او بعد از سال‌ها جست‌وجوی پلیس پیدا نشد، در حالی برای پرداخت دیه از بیت‌المال به دادگاه کیفری شماره یک ارسال شده است که نحوه پرداخت کامل دیه براساس قانون جدید در این پرونده به یک جدل حقوقی تبدیل شده و دادگاه باید در مورد آن تصمیم بگیرد. به گزارش شرق ، براساس قانون مجازات اسلامی جدید که در سال ٩٢ به تصویب رسید در صورتی که پرونده‌ای رأی بر پرداخت دیه داشته باشد و مجنی‌علیه آن زن باشد، نیمی از دیه از صندوق دادگستری و نیم دیگر آن از صندوق تأمین خسارت‌های بدنی دولت باید پرداخت شود تا این مبلغ با دیه مرد برابر شود.\nپرونده قتل این زن جوان در سال ٨٧ به جریان افتاده و مأموران جنازه او را با گزارش همسایه‌ها در خانه‌اش در جنوب شهر تهران پیدا کردند. تحقیقات اولیه از صحنه جرم نشان داد زن ٤٠ساله مژگان نام دارد و در تهران تنها زندگی می‌کرده است. همچنین مشخص شد او فرزندانی دارد که جدا از مادر زندگی می‌کردند و گاهی با او در ارتباط بودند.\nپسر این زن با حضور در پزشکی‌قانونی جسد مادرش را شناسایی کرد و درباره زندگی او گفت: «مادرم چندسالی می‌شد که تنها زندگی می‌کرد، من دو خواهر دیگر دارم که یکی از آنها ناتنی است و فقط مادرمان یکی است. چندسال پیش مادرم از پدرم جدا شد و بعد هم تنها زندگی می‌کرد. ما با پدرمان زندگی می‌کردیم اما با مادرمان هم ارتباط داشتیم. می‌دانستم او کار می‌کند و هزینه‌های زندگی‌اش را تأمین می‌کند اما اینکه چه کاری می‌کرد برای ما روشن نبود. ما فکر می‌کردیم در یک مغازه کار می‌کند».\nوقتی مأموران پلیس تلفن همراه زن جوان را مورد بررسی قرار دادند، متوجه شدند این زن با مردان زیادی رابطه داشته و سال‌ها از همین طریق زندگی‌اش را تأمین می‌کرده است. آخرین تماس‌های مژگان مورد بررسی پلیس قرار گرفت و آنها به مردی رسیدند که به گفته همسایه‌ها بارها در خانه مژگان دیده شده بود. این مرد تحت بازجویی پلیس قرار گرفت و هرچند قبول کرد با مژگان رابطه داشته اما اتهام قتل او را نپذیرفت و گفت: «اولین‌بار که با مژگان آشنا شدم، قرار شد با هم رابطه داشته باشیم و من به او پولی بپردازم.\nبعد از آن چندبار دیگر هم به خانه مژگان رفتم و به او پول هم دادم. او زن خوبی بود اما به خاطر نوع زندگی‌اش نمی‌خواستم رابطه عاطفی خاصی با هم داشته باشیم. هیچ درگیری و دعوایی با هم نداشتیم. ضمن اینکه من زمان قتل سر کار بودم». با توجه به اینکه دلیل محکمی برای بازداشت این مرد وجود نداشت، مأموران او را آزاد کردند. دراین‌میان نظریه پزشکی‌قانونی برای پلیس مشخص کرد جسمی نرم و قابل انعطاف دور گلوی مژگان پیچانده و مجاری تنفسی‌اش مسدود شده و به قتل رسیده است.\nپلیس چند مظنون دیگر را نیز بازداشت کرد اما بازجویی از آنها نیز نتوانست سرنخی به مأموران بدهد و پرونده قتل مژگان همچنان جزء پرونده‌های راکد باقی ماند تا اینکه چهار سال بعد اولیای‌دم مقتول که فرزندان او هستند اعلام کردند با توجه به اینکه قاتل مادرشان شناسایی نشده است، خواهان دریافت دیه از بیت‌المال هستند. این درخواست با تأیید دادستان برای تصمیم‌گیری به شعبه ٧٤ وقت دادگاه کیفری استان تهران ارسال شد و بعد از تشکیل جلسه و حضور اولیای‌دم و توضیحات آنها و بررسی پرونده هیأت قضات، پرداخت دیه از بیت‌المال را موردتأیید قرار دادند و رأی صادر شد.\nدرحالی‌که این رأی برای اجرا به دادسرای جنایی تهران ارسال شده بود، قانون مجازات اسلامی جدید به تصویب رسید.\nمطابق تبصره ماده ٥٥١ قانون مجازات جدید «در کلیه جنایاتی که مجنی‌علیه مرد نیست، معادل تفاوت دیه تا سقف دیه مرد از صندوق تأمین خسارت‌های بدنی پرداخت می‌شود».\nبنابراین اولیای‌دم درخواست کردند با توجه به این قانون حکم دادگاه تغییر کند. این درخواست از سوی بخش حقوقی صندوق تأمین خسارت‌های دولت رد شد؛ آنها با این استدلال که اولا قانون عطف به ماسبق نمی‌شود و دوم اینکه در موارد مشابه که حادثه‌ای باعث کوری چشم زنی شده آنها نیمی از دیه را پرداخت کرده‌اند، این خواسته را رد کرد.\nاکنون شعبه چهارم دادگاه کیفری شماره یک تهران که شعبه جایگزین ٧٤ سابق شده است، با تشکیل جلسه‌ای درخصوص اینکه آیا دیه مقتول باید براساس ماده ٥٥١ و برابر با دیه مرد پرداخت شود یا خیر، تصمیم‌گیری خواهد کرد.\nدالفک\tیه نظم فوق العاده


۴ ارد, ۱۳۹۸ ۱۱:۵۲\nحوادث کارگری : کشته و زخمی شدن ۱۷کارگر\nحوادث کارگری : کشته و زخمی شدن ۱۷ کارگر در تهران، مشهد، بوکان و بابلسر در دو روز گذشته\nبنا به خبر‌های دریافتی، در روزهای دوشنبه و سه‌شنبه دوم و سوم اردیبهشت‌ماه ۹۸، در جریان وقوع حوادث کارگری در تهران، مشهد، بابلسر و بوکان دست‌کم ۱۵ کارگر مصدوم و ۲ کارگر دیگر جان خود را از دست دادند.\nمصدوم شدن ۴ تن در حادثه آتش‌سوزی لنج ماهیگیری در بابلسر\nبنا به اعلام سخنگوی اورژانس مازندران روز سه‌شنبه، حادثه حریق لنج ماهیگیری در بابلسر منجر به مصدومیت ۴ نفر شد.\nسخنگوی اورژانس مازنداران گفت که در ساعت ۱۱ و ۴۲ دقیقه روز سه‌شنبه سوم اردیبهشت‌ماه خبر این حادثه به مرکز ارتباطات اورژانس مازندران اعلام شد. وی تصریح کرد که متعاقب این حادثه آمبولانس‌های پایگاه‌های اورژانس بابلسر یک و دو به محل حادثه واقع در اسکله بابلسر اعزام شدند.\nدر ارتباط با این آتش‌سوزی، سخنگوی اورژانس مازندران خاطرنشان کرد در این حادثه آتش‌سوزی که در یک دستگاه لنج ماهیگیری رخ داد 4 نفر مصدوم شدند. وی افزود که از میان این مصدومین یک نفر به بیمارستان شفا در بابلسر منتقل شد و 3 نفر دیگر توسط تیم اورژانس به صورت سرپایی مداوا شدند.\nجان‌باختن یک کارگر در حادثه گودبرداری در تهران\nروز دوشنبه دوم اردیبهشت‌ماه، در یکی از حوادث کارگری ، یک کارگر ۳۳ ساله که مشغول گودبرداری در قطعه زمینی در خیابان انقلاب تهران بود، به دلیل نبود امکانات ایمنی لازم در محل کار، و ریزش دیواره این محل زیر آوار گرفتار شد. متاسفانه این کارگر پس از انتقال به بیمارستان جان خود را از دست داد.\nجان‌باختن یک کارگر ساختمانی در بانه\nروز دوشنبه دوم اردیبهشت‌ماه ۹۸ یک کارگر ساختمانی در بوکان بر اثر سقوط از ارتفاع، دچار حادثه شد و به دلیل شدت جراحات وارده جان باخت.\nمصدومیت ۱۱ کارگر یکی از کارخانه‌های مشهد در اثر تصادف مینی‌بوس\nهمچنین در روز دوشنبه، در جریان یکی دیگر از حوادث کارگری تصادف مینی‌بوس حامل کارگران یکی از کارخانه‌های مشهد، در حوالی “پل غدیر” با یک دستگاه تریلی، 11 کارگر مصدوم بر جای نهاد. این کارگران جهت مداوا به بیمارستان منتقل شدند.\nمصدومیت ۳ کارگرمعدن مس نسیم بر اثر سقوط تانکر هیدرولیک دستگاه سنگ شکن\n۳کارگر معدن مس نسیم واقع درشهرستان بردسکن استان خراسان رضوی، بر اثر سقوط تانکر هیدرولیک دستگاه سنگ شکن مصدوم و به بیمارستان منتقل شدند.\nبراساس گزارش رسانه‌ای شده، مدیر اجرایی مجتمع مس نسیم بردسکن در این باره گفت: «بر اثر خلاص شدن زنجیری که به سنگ شکن بسته شده بود، تانکر هیدرولیک سنگ شکن بر روی کارگران سقوط کرد که از آنجاکه این فاصله کمتر از یک متر بوده است، خوشبختانه برای این کارگران جراحت جدی به وجود نیامد.»\nوی افزود: «با اینحال کارگران مصدوم سریعا به بیمارستان ولی عصربردسکن منتقل و پس از مراحل درمانی و عکس برداری، حال عمومی آنها رضایت بخش اعلام شد.»\nبرچسب ها: تصادفجان‌باختنحوادثصیادانمعدن