آموزه های رابرت آدامز از شاگردان ماهاریشی در زمینه خودآگاهی و خودشناسی\nتالار مجازی جیوتی مارگا - راه نور مطالب، آموزش، گفتگو متفرقه متافیزیک آموزه های رابرت آدامز از شاگردان ماهاریشی در زمینه خودآگاهی و خودشناسی\n6-24-1397، 06:57 عصر\nاگر مردم فقط همین اولین اصل خودآگاهی را درک می کردند: «هر چه قرار است بشود، می شود، هر قدر هم که تلاش کنی نشود. و هر چه قرار است نشود، هرگز نمی شود، حتی اگر خودت را بکشی که بشود.» … … فوق العاده نبود اگر سیاست مدارها این حقیقت را درک می کردند؟ … … آنوقت اصلا هیچ چیزی برای نگران شدن در باره اش وجود نداشت، هیچ چیزی برای ترسیدن، غلبه بر آن، بردن، و از دست دادنش. همه چیز همانجور که باید، انجام می شود. همه چیز سر جای مناسب خودش است. هیچ اشتباهی رخ نداده. همه چیز دوست داشتنی و زیباست، همینجور که هست. اگر فقط همین را در زندگی شخصی خود درک می کردی … . اینکه هر چه قرار است تجربه کنی، از قبل طراحی شده … تو اصلا قرار نیست کاری به آنها داشته باشی. چون تو این بدن نیستی. اما تا وقتی که فکر می کنی این بدنی، فکر میکنی که کسی هستی، …\nاگر فقط به درون می رفتی، و آن خود یگانه را می دیدی، آنوقت هرگز نگران آنچه اتفاق می افتاد نمی شدی، چون متوجه می شدی اصلا تویی وجود ندارد که اتفاقی بر تو بیفتد.\nتو همین حالا آزادیِ کاملی، رهایِ کامل، آگاهی تام. اما، تو حرف من را باور نداری. تو هنوز تمایل داری که خود را یک بدن، کننده کار، بدانی. به تجربه ی همین امروزت نگاه کن و ببین درست می گویم که فکر می کنی کننده کاری یا نه. امروز چند بار عصبانی شدی؟ امروز چند بار حس کردی کوچک و کم ارزش و خوار شدی؟ چند بار ترسیدی؟ چند بار فکر کردی که چیزی نادرست و اشتباه است، یا حس کردی که این جایی که هستی مناسب تو نیست؟ همین ها نشان می دهند که تو باور داری که این بدنی. تا وقتی که باور داری که یک بدنی … . چرا فقط رها نکنی و دیگر در مورد بدنت حساس و نگران نباشی؟\nآن قدرتی که مسیر را می داند، از تو مراقبت خواهد کرد. آن یک (یگانه، یکی) که خورشید را درخشان کرده، سیب ها را به زیبایی بر درخت سیب می رویاند، ما را تامین خواهد کرد. همه چیز به طور کامل برای ما تهیه شده است. ایمان و اعتماد داشته باش، و به آن قدرتی که راه را می داند، اعتماد کن. این اولین گام است، ایمان کامل و اعتماد کامل داشتن به آن نامحدود، به آن یکی. اگر دوست داری می توانی اسم آن یک (یکی، یگانه) را خدا بگذاری، فرقی نمی کند چه اسمی بر آن بگذاری. آن همه جا است، تنها کاری که باید بکنی، واگذار کردن همه چیز به اوست. تمام شک و تردیدها، تمام عجزها و درماندگی ها، ترس ها، یعنی هر آنچه تو را مدت های مدیدی است که دربند و گرفتار کرده اند را به او واگذار (تسلیم) کن. تمام آن ها را رها کن و بده بروند. این ها متعلق به تو نیستند. از این ها آزاد باش.\nوقتی قادر بودی این کار را بکنی، می توانی جلوتر بروی، و درک کنی که اصلا از همان اول هم بدنی وجود نداشته. دنیا، این چنین که دیده می شود، وجود ندارد. جهان، این چنین که دیده می شود، وجود ندارد. اما تو هستی، و همیشه خواهی بود.\nتو چه هستی و همیشه خواهی بود؟ سکوت. هیچ جوابی برای این سوالات نیست، چون ذهن نمی تواند آن ناشناخته، برترین (متعالی)، خود (Self)، را درک کند. ذهن هرگز نمی تواند این چیزها را بداند. ذهن فقط خودش را به عنوان یک بدن، یک کننده کار، می شناسد. پس تو باید فراتر از ذهن، افکار، این دنیا، و این جهان، بروی، و وارد سکوت شوی، جایی که سعادت تام، آرامش و هماهنگی است.\nدر واقع، تنها آزادی ای که تو داری، واکنش نشان ندادن به شرایط و رفتن به درون است، تا حقیقت را ببینی. همه چیزِ دیگر از پیش تنظیم شده اند. هر چه در زندگی تو روی داده و می دهد، قرار است روی دهد. واکنش تو به آن ها است که مهم است و آن چه در ادامه می آید را تعیین می کند. آنچه به سمت تو می آید، واکنش تو به تجربیات زندگی است، و همین واکنش است که تجربه بعدی را شکل می دهد، با روشِ پاسخ تو به آن شرایط، با چگونگی واکنش تو به آن.\nبا افکار خود، کشمکش (تضاد) درست نکن. وقتی کشمکشی نیست، افکاری هم نیست. افکار فقط وقتی ظاهر می شوند که کشمکشی هست. منظور من از کشمکش، مثلا این است که تو نگران این باشی که باید از افکار خود رها شوی، یا چگونه از آن ها رها شوی، و برای این کار بروی سراغ مدیتیشن و سادانا (تمرینات روزانه معنوی)، و دیگر تمرینات معنوی. تمام این چیزها کشمکش ایجاد می کنند. مگر این را نمی گویی: «من این کارها را انجام می دهم که آزاد شوم. این کارها را برای رها شدن انجام می دهم»؟ دلیلِ این که آنجا هنوز کشمکشی وجود دارد، این است که از قبل آزاد و رهایی. پس، همین که به خودت این اطلاعات را می دهی که برای آزاد شدن باید کاری بکنی، در همان لحظه، کشمکش ایجاد می شود.\nاین تنها مشکلی است که داری. این کشمکش توست. و این کشمکش، از برنامه ریزی تو به هنگام تولد، از سامسکاراها (تاثیرات ذهنی، یا چیزهایی که به صورت روانی کاشته شده اند، که در فلسفه هندی مبنای ایجاد کارما هستند)، از تجربیات قبلی، چیزهایی که با خودت برداشتی، عادت هایی که درونت هستند؛ یعنی چیزی که فکر می کنی هستی، می آیند.\nکشمکش (تضاد) از آن جا می آید. و به تو می گوید «من فقط یک انسانم، یک بدن شکننده و فانی، قرار است گاهی رنج بکشم، و گاهی شاد باشم».\nاما این یک دروغ است. هرگز تویی وجود نداشته که بخواهد رنج بکشد. هرگز تویی وجود نداشته که بخواهد خوشحال باشد. کسی در تو نیست که نیازی به شادی داشته باشد، یا اینکه بخواهد سختی بکشد. هر دوی این ها فریب هایی هستند. پس هر باری که می خواهی شرطی شدگی منفی خود را به شرطی شدگی مثبت تبدیل کنی، تضاد (کشمکش) ایجاد می کنی. برای همین روانشناسی و روانکاوی جواب نمی دهند. چون آن ها می خواهند شما را طبیعی (نرمال) کنند. چه کسی می خواهد طبیعی باشد؟ چقدر خسته کننده.\nحقیقت این است که تو نمی خواهی چیزی باشی، چیزی نیست که تو بخواهی باشی. چیزی نیست که تو باید آن بشوی. اصلا آینده ای وجود ندارد که تو بخواهی چیزی شوی. همین حالا در این لحظه، تو آن یکی هستی، و هرگز هیچ دیگری ای وجود نداشته. در همین لحظه، تو کاملا آزادی، بدون حتی یک فکر، بدون اینکه تلاش کنی که اتفاقی بیفتد.\nچرا به این حقیقت بیدار نشوی؟ چرا به این حقیقت بیدار نشوی که چیزی نیست که باید بشوی، هیچ هدفی برای انجام دادن نیست. تو دوست داری باور کنی که همه چیز از قبل تعیین شده، همه چیز برایت طراحی شده. یا فکر کنی که قربانی شرایط هستی، و تجربیات زیادی را می گذرانی که درسی بگیری. برای من خیلی خیلی بامزه است وقتی مردم می آیند و می گویند «اتفاقی برایم افتاد، فکر کنم می خواست درسی به من بدهد» یا «آن کارمای من است». کارما را فراموش کن. ایده درس هایی که باید یاد بگیری را فراموش کن. ضروری نیست کسی چیزی یاد بگیرد. ضروری نیست کسی تجربیات کارمایی خود را از سر بگذراند. تمامش کن. همه اش را رها کن.\nفقط بپرس، این کارما برای کیست؟ این تجربیات برای کی هستند؟ این ها برای فکرِ «من» هستند، برای ذهن هستند، نه برای تو. تو نورانی و درخشانی. تو واقعیت محضی، برهمنی.\nاما حتی این کلمات هم زائد هستند. چون، این کلماتِ «واقعیت مطلق (واقعیت محض)» و «برهمن» واقعا چه معنایی برای تو دارند؟ این ها فقط اسم هایی هستند که به واقعیت محض، به آن «خود» داده شده اند. اما همه چیز باید بروند (رها شوند). آن «واقعیت محض» باید برود، آن «خود» باید برود. و دلیلِ این که باید بروند هم این است که تو داری با ذهن محدود خود به آن ها فکر می کنی، و به هر نتیجه ای که برسی، نادرست است.\nهمیشه یادت باشد که ذهن محدود نمی تواند چیز نامحدود را بداند. برایش غیر ممکن است. و واقعا نمی توانی کاری با این واقعیت بکنی. برای همین، مرد خردمند ساکت می ماند. حتی سعی نمی کند افکارش را متوقف کرده یا افکارش را عوض کند. چون، چگونه می توان چیزی که هرگز وجود نداشته را متوقف کرد یا تغییر داد؟\nحالا می بینی چرا در کشمکش (تضاد) هستی؟ چون می خواهی چیزی را اصلاح کنی، می خواهی چیزی را درست کنی، می خواهی چیزی بشوی، کاری انجام دهی، و آن «چیزی» وجود ندارد! چیزی که می خواهی اصلاحش کنی هم وجود ندارد. چیزی که می خواهی تغییرش دهی هم وجود ندارد. تو هیچ جایی نمی روی. برای همین همیشه می گویم: همه چیز را به حال خود رها کن. هیچ ایده و فکری به نفع یا بر ضد چیزی نداشته باش. قضاوتی نباش. هیچ باش، و آنگاه، همه چیزی.\nبیشتر شما به چه دلیلی به این جا می آیید؟ تا وقتی که دلیلی برای آمدن دارید، آن، دلیلی اشتباه است. هیچ دلیلی نباید وجود داشته باشد. چون اگر به چیزی که به تو پیشنهاد می کنم فکر کنی، می بینی که تمام دلایل نادرست هستند. چون آن دلیلی که برایش به این جا آمده ای، اصلا وجود ندارد!\nتو می گویی به این جا می آیم که روشن بین شوم (نورانی، رسیدن به اشراق)؛ که حقیقت را بدانم. خب، چه کسی باید حقیقتی را بداند؟ چه کسی باید روشن بین شود؟\nتو می آیی در کنار من بنشینی. خب همیشه می توانی در کنار من بنشینی، هر جایی که باشی.\nچیزی که می خواهم بگویم این است: سعی نکن به دلیلِ کاری که می کنی نگاه کنی و بخواهی ببینی چیست. وقتی شروع به دادن (رها کردن، تسلیم کردن) تمام آن دلایل، جاه طلبی ها، آن چه قدرت خودت می نامی، یعنی قدرت انسانی که فکر می کنی داری، می کنی؛ این جا است که ذهن آهسته می شود (خاموش می شود). با تلاش برای خاموش کردن ذهن، هرگز نمی توان آن را خاموش کرد، هر روشی هم که استفاده کنی. چه روش مدیتیشن ویپاسانا باشد، چه روش تمرین تنفسی، هر چه که باشد، هر روشی که هست، داری از ذهنت استفاده می کنی. هنوز داری از ذهنت استفاده می کنی. برای همین هم هیچ وقت به هیچ جایی نمی رسی.\nبله، در هر کاری که می کنی، البته که باید از ذهنت استفاده کنی؛ پس هیچ کاری انجام نده. می دانم بسیاری از شما سال ها است که سادانا (تمرینات روزانه معنوی) تمرین می کنید، 25 سال، 40 سال است که انواع مختلف مدیتیشن را تمرین کرده اید. به کلاس های زیادی رفته و کتاب های زیادی خوانده اید. و بعد به کجا رسیدید؟ فقط مدتی حس خوبی پیدا می کنید، و بعد می رود؛ بر می گردید سرِ جایِ اول.\nتنها کاری که باید بکنی این است که با هیچ چیزی کشمکش نداشته باشی. با هیچ چیزی و هیچ کسی. وقتی با چیزی کشمکش نداری، ذهن شروع به تسلیم کردن (واگذار کردن) خود می کند، و به قلب بر می گردد، و تو «خود» خودت می شوی. این راحت ترین کاریست که می توانی انجام دهی. چیزی وجود ندارد که بخواهی آن بشوی. شخصی وجود ندارد که تو بخواهی تغییرش دهی. تو، آن هستی.\nسعی نکن چیزی که می گویم را تحلیل کنی. حتی با چیزی که می گویم موافقت هم نکن. فقط باز باش. با ساکن و خاموش ماندن، قلب خود را باز بگذار. اجازه بده افکار بیایند، و سعی نکن آن ها را موقف کنی. افکارت را قضاوت نکن، تحلیل نکن، و سعی نکن تغییرشان دهی، یا از بین ببری. اگر این کارها را بکنی، باز با افکارت کشمکش خواهی داشت. حتی افکارت را مشاهده هم نکن. حتی سعی نکن شاهد افکارت باشی. چرا؟ چون در واقعیت هیچ فکری وجود ندارد. آن افکاری که فکر می کنی داری به آن ها فکر می کنی، یک توهم بصری (توهم دیداری) هستند. آن، تصویر سازی غلط است. آیا واقعا این را نمی بینی؟ هر چه که به آن فکر می کنی، غلط است. هیچ متفکر و هیچ فکری وجود ندارد.\nپس چرا این همه مدت این تمرینات را انجام داده ای؟ مثل این می ماند که شخصی در اقیانوس به دنبال آب بگردد. بیدار شو، آزاد باش، خودت باش.\nتو، لذت این دنیایی، نوری هستی که در تاریکی می درخشد. تو برکت و نعمت این دنیایی. همیشه عاشق خودت باش. وقتی عاشق خودت هستی، عاشق خدایی. گذشته را فراموش کن، هرگز در گذشته نمان. یادت باشد، زمان و فضا (مکان)، وجود ندارند. اگر گذشته و زمانی وجود ندارند، آن وقت، گذشته و آینده ای هم نمی توانند باشند، زیرا این دو مربوط به زمان و مکان هستند. پس، چه کسی است که به گذشته فکر می کند؟ به آینده فکر می کند؟\nحتی این که بگویی «من» انجام می دهد، «فکرِ من» است که انجام می دهد؛ این هم برای کسانی است که تازه شروع کرده اند. بله، حتی زمانی می رسد که تو فراتر از «جستجوی خود» می روی؛ وقتی درک می کنی که اصلا فکرِ «من» وجود ندارد؛ درک می کنی که هرگز وجود نداشته. پس، سعی نکن از آن (از ذهن) خلاص شوی. چیزی وجود ندارد که بخواهی از آن خلاص شوی، چون اصلا هیچ چیزی وجود ندارد. تو آزادی کاملی، درست همین آن، درست همین لحظه.\nمی دانید که تلفن های زیادی به من می شود. یکی از سوالاتی که زیاد از من پرسیده می شود، در مورد دنیاست. مردم متوجه نمی شوند چرا من می گویم این دنیا غلط (نادرست، غیر واقعی) است. کمی در این مورد حرف می زنیم.\nاین دنیا، آن طور که دیده می شود، غلط (غیر واقعی) است، اما این دنیا به عنوان برهمن، به عنوان واقعیت محض، واقعی است. این یعنی چی؟\nیعنی اگر این دنیا را یک دنیا ببینی، هیچ جوهره و اعتباری ندارد. آن دائما در حال تغییر است، هرگز مانند یک ثانیه قبلش هم نیست. هیچ بنیان و زیرلایه ای ندارد. چگونه چیزی که دائماً متغیر است، می تواند واقعی باشد؟ اما وقتی کسی برهمن را درک می کند، که به معنای واقعیت محض است، برهمن همان زیرلایه است، بنیان و اساس است. و تصاویر این دنیا به عنوان برهمن ظاهر می شوند. پس می گوییم که این دنیا، برهمن است. اگر این گونه به دنیا نگاه کنی، آنگاه واقعی است.\nمثال: اگر به سینما بروی و صفحه ای (پرده ای) نباشد، و فیلم را بدون صفحه نمایش نشان دهند، چه می گیری؟ تصاویری درهم و هرج و مرج و سردرگمی. هیچ کدام از چیزهایی که می بینی را درک نخواهی کرد. اما وقتی صفحه(پرده) باز شود و تصاویر بر صفحه ظاهر شوند، تو یادت می رود که آن صفحه وجود دارد، و تو باور می کنی که آن تصاویر (فیلم) واقعی هستند. ولی، اگر بلند شوی که بروی و آن تصاویر را بگیری، صفحه به دستت می آید. برهمن همان صفحه است. همه اش آن است، واقعیت محض. آن برای بیشترِ ماها نادیدنی است و نمی توانیم آن را ببینیم.\nاما، تمام تصاویری که می بینی، فقط چون آن صفحه آن جا وجود دارد، این جا هستند. انسان معمولی هم، فقط آن تصاویر را می بیند، و دنبال مادیات و این دنیای نسبی می رود، و فقط می تواند این دنیای نسبی را دیده و باور کند.\nجِنانی، عارف، فردی که ذره ای از روشن بینی (اشراق، نورانی شدن) را درک کرده است، می داند و درک می کند که همه چیز برهمن است. همه چیز آن واقعیت محض است.\nو اگر آن ها بگویند: «خوب اگر تو یا شخصی را بگیرم (با دست) واقعا تو یا آن شخص را گرفته ام. اما در سینما اگر پرده را بگیرم، متوجه می شوم که تصاویر بر پرده هستند. ولی موقع گرفتن شخصی، برهمن یا آن صفحه را که نگرفته ام». آنوقت شما می گویید: «این چیزی است که تو می بینی. چون در این توهم فکر می کنی که چیزی یا شخصی را گرفته ای. فکر می کنی تو آن کننده کاری و داری کاری می کنی، یا فکر می کنی که یک بدنی و باور داری که این برای تو واقعی است. این مثل یک خواب است. در خواب هم تو یکی دیگر را می گیری. اما نمی گویی که خواب دیدن واقعی است، چون حالا بیداری و می دانی که آن فقط یک خواب بوده.\nپس، همه چیز برهمن است. برای همین در متن مقدس نوشته که زمینی که بر آن ایستاده ام، زمین مقدس است. چون همه چیز برهمن است، همه چیز خداست. همه چیز واقعیت مطلق است، واقعیت محض.\nاز نظر علمی هم می دانیم که همه چیز از مولکول است. ملکول هایی که در فضا شناورند، فضا است که مانند چسبی آن ها را نگه می دارد. و می توانی بگویی که فضا واقعیت محض است، برهمن است، آگاهی محض است.\nدر مولکول هم، اتم داریم، … آن ها هم در فضا شناورند. مقیاس فضای بین اتم ها برابر با فاصله بین ستاره هاست. وقتی به دنیا نگاه می کنی، این تصاویر را می بینی. شما به این فضاها نگاه نمی کنید، آن ها را فراموش می کنید. این فضا، همان پرده (صفحه نمایش) است. این فضا، برهمن است. این فضا واقعیت محض است. اما ما به توسط بدنمان محدود شده ایم که آن تصویر را ببینیم. ما به آن تصویر علاقمند شده ایم. آن درخت، آن کوه، آن شخص. ما متوجه نمی شویم که تمام این ها در فضا نگه داشته شده اند. این ها نیز مانند این سیاره در فضا شناورند، مانند اتم.\nهیچ چیزی آنگونه که به نظر می رسد نیست. هیچ چیزی آنگونه که به نظر می رسد نیست. همه چیز از آن چه تو می توانی باور کنی، یا ببینی، یا تصور کنی، متفاوت است، همه چیز متفاوت است.\nاگر خودت را متشکل از تریلیون ها تریلیون اتم بدانی، متوجه می شوی که در یک حالت جریانی قرار داری. هیچ چیزی جامد نیست. هیچ چیزی آنگونه که به نظر می رسد نیست.\nیک مثال دیگر می زنم. داستانی می گویم. زنی مدتی دعا می کرد و به خدا می گفت: «اوه خدایا، تو بزرگی و من کوچک، آیا تو هم چیزها را همانگونه می بینی که من می بینم؟ شرط می بندم تو چیزها را متفاوت از من می بینی». و خدا گفت: «بله دخترم، من همه چیز را متفاوت از آنگونه که تو می بینی، می بینم». و آن زن گفت: «100 هزار سال برای تو چگونه است؟». و خدا گفت: «دخترم، برای من یک ثانیه است». و دختر گفت: «اوووه، 100 میلیون دلار برای تو چگونه است؟». خدا گفت: «برای من ده سنت است». دختر کمی فکر کرد و گفت: «خدایا، ممکن است یک سنت به من بدهی؟». خدا گفت: «بله دخترم، یک ثانیه صبر کن». (خنده).\nوقتی باور داری که این دنیا واقعی است، وقتی باور داری که چیزها واقعی هستند، وقتی باور داری بدنت واقعی است، باید مشکلاتی داشته باشی، و باید رنج بکشی. باید (مجبوری). چرا؟ خیلی ساده است، چون همه چیز در تغییر دائم است. رنج می کشی چون چیزی که می خواهی را نمی توانی نگه داری. چیزها می آیند و می روند. تنها واقعیت این دنیا، تغییر است.\nپس آن کسی که در دنیا ضربه خورده، این دنیا را یک تهدید خواهد دید و متوجه می شود شاید چیزی دیگری هم در دنیا هست و به دنبال یافتن حقیقت می رود. ولی متاسفانه بیشتر افرادی که کارها برایشان خوب پیش می رود، چیزها بر وفق مرادشان پیش می رود، که به خاطر تجربیات کارمایی (کارمای مثبت) است، اهمیتی به داشتن یک زندگی معنوی نمی دهند. همه نه، بلکه بیشتر آن ها. به نظر می رسد که مشکلات هستند که انسان را به دنبال زندگی معنوی می برند. همیشه همین طور بوده.\nولی، هر کسی، تا وقتی فکر می کند یک بدن است، مواجه با مشکلاتی می شود. ممکن است درحال لذت بردن از زندگی باشی، و ناگهان فاجعه ای روی دهد. ممکن است با ماشین، یا با قطار تصادف کنی، یا یک شیء پرنده به تو بخورد. هر اتفاقی ممکن است بیفتد. آنگاه از توهم در می آیی و نمی دانی چه فکری کنی.\nبرای همین است که اشخاص عاقل، حتی وقتی چیزها برایش خوب پیش می روند هم، به دنبال زندگی معنوی می روند. آن ها منتظر نمی مانند که اتفاق بدی بیفتد. آن ها متوجه می شوند که زندگی بسیار پرمعنی تر از آنی است که آن ها هرگز می توانند تصور کنند، و وقتی در درون خود به جستجو می روند، تمام سوالات را در درون خود خواهند یافت. نه در بیرون، نه در دنیا، یادت باشد که دنیا آن طور که به نظر می رسد، واقعی نیست. پس وقتی در دنیا دنبال چیزی می گردی، فریب می خوری.\nحالا می خواهی دنبال واقعیت بگردی. چگونه این کار را می کنی؟ چگونه دنبال واقعیت بگردی؟\nبا ساکت و خاموش ماندن. با ساکن (still) ماندن. با خاموش کردن ذهن. با ساده کردن زندگی خودمان. با اینکه درگیر چیزهای زیادی در دنیا نشویم. فعالیت هایمان را کاهش می دهیم. اینگونه، وقت بیشتری داریم که با خودمان باشیم. دنبال لحظات تنها بودن می گردیم. وقتی که تلویزیون روشن نیست، رادیو روشن نیست، تلفن زنگ نمی زند، وقتی در حال صحبت با دوستان و همسایه نیستی. بعد، از آن لحظات (با خود بودن)، لذت بیشتر و بیشتر و بیشتری می بری، و در آن لحظات، سعادت و شادی می یابی. سعادت واقعی. سعادت و شادی ای که از درون می آید، یعنی از واقعیت. نه آن سعادتی که چنان متغیر است که امروز این جا است و فردا نیست. بلکه سعادت و شادی واقعی، همیشگی. سعادتی چنان ناب و خالص که هرگز تغییری نمی کند.\nچون ما می توانیم شروع به جستجوی این چیزها در درون خومان کنیم، می توانی بگویی که فیض خدا بوده که شما را با کتاب درست یا معلم درست یا محیط درست، جایی که در جلوتر رفتن به تو کمک کرده، هدایت کرده است. تا رسیدن به جایی که دیگر هیچ چیزی تو را آشفته نکند. چه مشکل خانوادگی باشد، چه در محیط شغلی، و چه نابسامانی در دنیا، دیگر به این چیزها هیچ واکنشی نشان ندهی. فقط نگاه می کنی و آن را به حال خودش رها می کنی.\nشما به حس شکست ناپذیر بودن می رسید. حسِ زنده بودن همیشگی، و اینکه هیچ چیزی نمی تواند هیچ وقت به شما آسیب بزند یا نابودتان کند. شما همیشه بوده اید، و خواهید بود. به نوعی این را حس خواهید کرد. و از آن زمان به بعد، همیشه شاد و آرام خواهی بود و دیگر هیچ چیزی نمی تواند تو را آزار دهد. تو این کار را با خودت می کنی، هیچ کس دیگری نمی تواند این کار را برای تو بکند. البته من همه اش را خلاصه کردم، ولی در واقع، تا رسیدن به این حالت، تجربیات زیادی را پشت سر خواهی گذاشت.\nتردیدها و ترس ها و بدگمانی های زیادی را تجربه خواهی کرد. در زندگی معنوی، بسیار اتفاق می افتد که تو می خواهی همه چیز را بالا بیاوری، می خواهی آن را دور بریزی. حس می کنی که جواب نمی دهد و به جایی نمی رسی. فکر می کنی که این ها همه اش دروغ است، این چیزها وجود ندارند، چیزی به اسم زندگی معنوی نیست.\nهمه از این مراحل عبور می کنند. این را شبِ تاریکِ روح می نامند. موقعی که حتی برای بعضی تا مرکز فکر خودکشی پیش می رود. حس بسیار بد و وحشتناکی داری. تمام نیروهای تاریک از همه جهت بر تو هجوم می آورند، و تو می خواهی همه اش را بیرون دهی، خلاص شوی، همه اش را فراموش کنی.\nاما اگر به چیزی در درون واقعیت بچسبی، به جرقه ای از نور، این تاریکی تو را در نهایت ترک کرده و دوباره به آرامش می رسی. دوباره به هماهنگی و توازن می رسی.\nو ممکن است بازهم اتفاقی برایت بیفتد. شاید سرطان یا ایدز بگیری. شاید ورشکست شوی. و بازهم به خودت می گویی: «اگر زندگی معنوی این است، نمی خواهمش، به درد من نمی خورد». این را می گویی، چون نمی دانی چه اتفاقی در حال افتادن است.\nاتفاقی که دارد می افتد این است. برای این که رشد کنی، و خود واقعی ات شوی، باید از تمام چیزهایی که در درون تو بوده اند به طور کامل فراتر بروی. از تمام چیزهای که در درون ما هستند؛ و خب، ما کلی از این چیزها داریم. تا خرخره پر از این چیزها هستیم. این چیزها، تصاویر، باورها، مفاهیم، ترس ها، شک و تردیدها، و بدگمانی ها هستند. وقتی داری خود را خالی می کنی، به نظر می رسد که همه چیز دارد بدتر می شود. تردیدها قوی تر و بدتر از هر زمان دیگری می شوند. این تغییری است که در حال وارد شدن به زندگی تو است.\nاین جوری بگویم که، اگر خودآگاهی می خواهی، باید از همه چیز خلاص شوی. از تمام چیزهایی که به آن ها چسبیده بودی. تمام چیزهایی که به آن ها چسبیده بودی، همه چیز. یعنی از نظر ذهنی، آن ها را رها کنی. اگر در بدنت اتفاقی افتاد، فقط هیچ واکنشی به آن نشان نده. اما از نظر ذهنی، باید تمام چیزهایی که در تمام این سال ها تو را آزار داده اند را رها کنی. باید همه چیز را به خدا واگذار کنی. خودت را به تمامی و کاملا خالی کن، کاملا. این جا هم، این کار را با واکنش ندادن به چیزی انجام می دهی. اجازه نمی دهی جهان تو را بگیرد، و چیزی به تو نشان دهد. همینجوری می چسبی و می چسبی؛ به «هیچی» می چسبی. بیشتر و بیشتر هیچی می شوی. دیگر نگران نمی شوی.\nسپس، ناگهان نوری در درون خود می بینی. این نور، شادی و سعادت و آرامش وصف نشدنی برای تو می آورد. این نور، به طور ثابت رشد می کند. نورِ درون قلبت. نورِ هزاران خورشید. تو همه چیز را به این نور می دهی، و دیگر نمی ترسی. تو آزاد شده ای.\nبسیاری از شما می توانید همین حالا این آزادی را حس کنید. چه حس شگرفی است. یکی دیگر از نام های این آزادی، سکون، خاموشی، و سکوت، است. تا وقتی ذهن فعال است و تو فکر می کنی و فکر می کنی، هرگز نمی توانی سکوتِ ژرفناک آزادی را درک کنی. اما تو یاد گرفتی که فکر نکنی، چیزی را تحلیل نکنی، یا نخواهی از چیزی سر در بیاوری؛ همین طور که هستی، کاملی. دیگر تنها نیستی. به تدریج حس می کنی که تمام جهان از تو بیرون می آید.\nخلقت از ذهن تو بیرون می آید. تمام خلقتی که می بینی، از خود تو بیرون می آید. تو کشف کرده ای که خالق، خودتی. تو آن خود (self) هستی، آن واقعیت محض، نیروانا، یگانگی محض. چیز دیگری برای تو وجود ندارد. همه چیز درست است. هیچ اشتباهی نیست. این جهان خداست، و همیشه خود تو بوده. تو آن هستی. هرگز دنیایی و تویی وجود نداشته. این جهان در درون توست. تو حضورِ همه جایی، واقعیت مطلق، هستی. همه جا هستی. تو «من هستم» هستی. «من هستم که من هستم».\nبیایید (با حاضرین) مدیتیشن «من هستم» را تمرین کنیم. چشم های خود را بسته و توجه خود را ببرید بر تنفس خود. از تنفس خود آگاه شوید. تنفس خود را مشاهده کنید (شاهد تنفس خود شوید). طبیعی و معمولی نفس بکشید. حالا از خود بپرسید: «این مشاهده کننده (شاهد) کیست؟ چه کسی است که دارد این تنفس را مشاهده می کند؟» و جواب می آید: «من هستم». نفس را به درون ببر و بگو «من» و به بیرون بده و بگو «هستم». به درون بده و بگو «من»، به بیرون بده و بگو «هستم».\nبا هر نفس، با هر «من هستم»، حس کن که عمیق تر و عمیق تر در درون خودت می روی. بگذار بدنت چنان حل شود که فقط «من هستم » وجود داشته باشد، و نه هیچ چیز دیگری.\nوقتی در سکوت می نشینی، قدرت «خود» شروع به کار می کند. در خانه، در کار، همیشه کم حرف بزن، و همیشه در امان خواهی بود … حتی در سیاست، سیاستمدارها زیاد حرف می زنند …، اگر سکوت می کردند، دنیا بهشت می شد، اما قرار نیست فعلا این اتفاق بیفتد، همه چیز درست و سرِ جای خودش است، و الان باید همینگونه باشد که هست. …\nیادتان باشد که هدف جنانا (عرفان) بهتر کردن این دنیا نیست، چون این دنیا مایا است. یک توهم است. برای همین یک جنانی (عارف) هیچ وقت از صلح جهانی و بهتر کردن جهان حمایت نمی کند، چون این دنیا اصلا وجود ندارد.\nیادمان باشد که این دنیا فقط یک ظاهر است، ظاهر دوگانگی. آنچه می رود، برمی گردد. علت و معلول، کارما. این ظاهر این دنیاست. وقتی تو در سکوت می مانی و زیاد حرف نمی زنی، ظاهر این دنیا شروع به حل شدن و ناپدید شدن می کند. … .\nخیلی ها که با آدوایتا ودانتا یا جنانا آشنا می شوند، آن را آموزه ای خودخواهانه می بینند. چرا؟ چون ایده آن خودآگاه شدن است. جنانی خودش را اینگونه بیان می کند: «من برهمن هستم. آگاهی محض هستم. واقعیت محض هستم». و مردمی که این را درک نمی کنند می گویند «چرا به دنیا کمک نمی کنی؟ چرا به فقرا کمک نمی کنی؟ به بی خانمان ها؟ چرا در بهتر کردن این دنیا کمک نمی کنی؟ … »\nاین ها متوجه نیستند که برای شخص خوداگاه، منی وجود ندارد. … . و او فقط خوبی می بیند، برای او جداسازی خوبی و بدی وجود ندارد. همه چیز خوب است، حتی آنچه تو شر می نامی. متوجه می شود هر چه برای او اتفاق افتاده برایش خوب بوده. همه چیز برای پیشرفت این جاست. … . یک فرد عادی فکر می کند وقتی جنانی می گوید من برهمن هستم، من خدا هستم، این بدنش را می گوید، و خودش هم چنین فکری می کند. … …\nبا نشستن در سکوت، این حقایق برای ما آشکار می شوند. همه چیز خودش اتفاق می افتد. همه چیز خودش اتفاق می افتد. هیچ کاری نیست که تو باید انجام دهی. چرا؟ چون وقتی تو کننده کاری، تو این بدنی، و این بدن و کننده کار چیزی جز خودشان نیستند. شما نمی توانید همزمان یک بدن، کننده کار، و خودآگاه باشید. ایده بدن باید برود، ایده کننده کار بودن باید برود. شما نمی توانید یک بدن، و خودآگاه باشید.\nخیلی ها می پرسند این جهان اصلا برای چه وجود دارد. جواب این است که این جهان اصلا وجود ندارد! یادتان باشد که من دارم تجربه ای که خود کرده ام را به شما می گویم (خودم این ها را تجربه و درک کرده ام، نه اینکه از استاد دیگری نقل قول کنم یا در کتاب خوانده باشم). دانستن این چیزها خیلی شگفت انگیز و جالب است، این که از این چیزها مطمئن باشی، این چیزها را واقعا درک کنی؛ اینکه هیچ جهانی وجود ندارد و هیچ اتفاقی در حال افتادن نیست. هیچ اتفاقی در حال افتادن نیست. …\nاگر این چیزها را بدانی، هرگز با ذهن خود کشمکشی نخواهی داشت. یعنی سعی نمی کنی ذهنت را عوض کنی، به ذهن نمی گویی چه کند، یا جملات تاییدی را بگویی؛ و بخواهی خودت را متقاعد به چیزی کنی. ذهن در این کار خیلی استاد است، اکر با او کشمکش کنی، هرگز به تو اجازه پیروز شدن نمی دهد. بلکه با لبخند زدن به آن، نادیده گرفتنش، مشاهده اش، نگاه کردنش و پاسخ ندادن به آن، ذهن ضعیف تر و ضعیف تر و ضعیف تر می شود، تا جایی که کاملا ناپدید می گردد.\nبا کسی هم کشمکش نخواهی کرد. می گذاری هر اتفاقی که قرار است بیفتد، بیفتد. اما همیشه به یاد می آوری که تو کننده کار نیستی.\nیادت باشد که همانطور که تو وجود نداری و شروعی نداشتی، این جهان هم وجود ندارد و شروعی نداشته. … . برای همین فردی که به خودآگاهی رسیده فرقی بین خود و دنیا نمی بیند. فقط یکی هست. متوجه می شود که دنیا همیشه او بوده. تو آن هستی.\nخیلی ها به من می گویند: «من از نظر منطقی می فهمم چه می گویی، اما چه زمانی برای من اتفاق می افتد (چه زمانی خودآگاه می شوم)؟». آن، هرگز اتفاق نمی افتد، چون چیزی برای اتفاق افتادن نیست. مردم دوست دارند نورهای درخشان و ستاره ها و اشکال هندسی را ببینند، و موسیقی زیبایی بشنوند، اما این ها همه از ذهن هستند. شاید صداهای مقدسی بشنوید که با شما صحبت می کنند، صدای الهیت خود را، شاید هم صدای مسیح یا بودا یا فردی دیگر را، اما با یادآوری این که این ها هم از ذهن هستند، جلو می روی. ذهن است که تمام این ها را می سازد. باید فراتر از این ها بروید، فراتر از همه چیز بروید. هیچ وقت توقف نکن که بگویی رسیده ام. اگر این را بگویی، نشان می دهد نرسیده ای، زیرا هنوز شخصی است که رسیده. وقتی رسیدید، چیزی برای گفتن نیست، و کسی هم برای گفتن آن نیست. همه چیز بالاتر می رود.\nپس تا وقتی می توانید بپرسید: «آیا به روشن بینی رسیده ام؟ — آره فکر کنم رسیدم»؛ دارید جک می گویید. به خودت بخند، چون در روشن بینی، کسی برای پرسیدن چنین سوالی وجود ندارد. چیزی نخواهی داشت که به آن فکر کنی، چون متفکر بالاتر رفته و دیگر متفکری نیست.\nپس یادت باشد که داستان خلقت یک افسانه است، بدنت افسانه است، این جهان یک افسانه است. حتی اگر این را به طور منطقی هم بدانی خیلی کمک می کند. چون نحوه رفتار تو با افراد، مکان ها و چیزها را تغییر می دهد. تو با عشق و دلسوزی رفتار خواهی کرد. … .\nیک مثال، خواب است. وقتی تو خوابی، جهانی نیست. تا جایی که به تو مربوط است، این تویِ فعلی هم در خواب وجود نداری، جهان هم وجود ندارد. فقط وقتی از آن خواب بیدار می شوی می گویی: «این جهان. این بدنم». برای همین است که خواب به شما داده شده. نه آنطور که روانشناس ها می گویند برای استراحت کردن بدن و … .\nخواب برای این به شما داده شده که ببینید در زمان خواب، ناپدید می شوید؛ وجود ندارید؛ مرده اید. بنابراین، خردمندان گذشته، عرفا، به این فکر می کردند. می گفتند «من در خواب وجود ندارم، اما بیدار شدم و به نظر می رسد که وجود دارم. حقیقت چیست؟ من کیستم؟». آن ها از خود می پرسیدند «من کیستم؟ از کجا آمده ام؟ آن منی که فکر می کند خواب است و منی که فکر می کند بیدار است، کیست؟ آن من از کجا آمده؟». آن ها ساعت ها در سکوت نشسته و به این چیزها فکر می کردند. می خواستند بدانند فکرِ من از کجا می آید.\nحالا برای ما ممکن نیست که شش یا هفت ساعت نشسته و به من فکر کنیم. اما می توانیم بپرسیم «من کیستم؟»؛ می توانیم بپرسیم «این جهان برای چه کسی ظاهر می شود؟ برای چه کسی این مشکلاتی که من دارم ظاهر می شوند؟ ناراحتی ها و اضطراب های من برای چه کسی ظاهر می شوند؟ همه چیز برای چه کسی می آید؟» با پرسیدن این ها، عمیق تر و عمیق تر می روید.\nیادتان باشد که هدف روش جستجوی خود این است که شما عمیق تر و عمیق تر و عمیق تر در درون خود (Self) بروید. تنها هدفش همین است. هر چه بیشتر بپرسی، عمیق تر در درون خود می روی. اما 90 درصد از کسانی که این را شروع می کنند، ادامه نمی دهند. خسته می شوند. اما باید بدانی این روش خیلی معتبر است. هزاران سال جواب داده و امروز هم می دهد. بدون این که به آن فکر کنی، بارها و بارها و بارها و بارها تمرینش کن. «من کیستم؟ از کجا آمده ام؟ منبع من کجاست؟ افکار من از کجا می آیند؟ منبع افکار من کجاست؟ منبع دنیای من کجاست؟ همه ی این ها از کجا آمده اند؟». و جوابش در درون شماست. و اگر تمرینش کنی، زمان را فراموش کرده و فقط انجامش دهی، دیر یا زود اتفاقی برایت می افتد، بیدار شده و شادی و آرامش جاودانی خواهی داشت.\nسوال یکی از شاگردان: دیروز پسری پیش من آمد … گفت که آدم عجیبی است و صدایی در سرش هست که یک بار به او می گوید یه کلیسا برو، و یک بار به او می گوید که برو بیرون و با دوستانت کارهای خلاف کن. از من پرسید که چه کند. این را که پرسید، بلافاصله یاد شما افتادم و گفتم باید به او جوابی رابرت آدامزی بدهم و بگویم: همه چیز درست و مناسب است و باید اجازه دهد آن قدرت او را به مسیر درست ببرد. اما بعد فکر کردم شاید برود بیرون کسی را با تیر بزند، چون آن صدا به او این را گفته باشد. پس قانون آدامزی را شکستم و گفتم که همه خودشان قدرت انتخاب دارند، و ما باید همیشه راه درست را انتخاب کنیم و … و برایش توضیح دادم و … . اما احساس گناه می کنم که جواب رابرت آدامزی ندادم. اما از طرفی هم فکر می کنم تو الان من را تشویق می کنی و می گویی که اگر به او می گفتی همه چیز درست و مناسب است و … جواب خوبی برای او نبود.\nآدامز: درست می گویی. افرادی که به جلساتی مانند این می آیند، به اجبار نیامده اند، و آدم هایی متوسط نیستند. این تعالیم، برای افراد معمولی که در خیابان هستند، مناسب نیستند. درست گفتی که باید بر روی خودش کار کند و درک کند. برای چنین افرادی، نمی توانی این تعالیم را بدهی، چون آماده اش نیستند. این ها برای همه نیستند. برای افراد معمولی نیستند و اگر این ها را به چنین افرادی بگویی، مجوزی برای این می دانند که هر کاری که می خواهند بکنند. … نمی توانی به چنین فردی بگویی بدنت وجود ندارد و … .\nفقط، وقتی با چنین انسان هایی کار می کنید، بدانید که آن ها فرزندان خدا هستند، فرزندان جهان، و در چشم های خدا کامل هستند و هیچ اشتباهی وجود ندارد. اگر تو حقیقت را در مورد او بدانی، به صورت ناخودآگاه به او کمک می کند. اما این ها را کلامی به او نگو. یعنی تو خودت می دانی حقیقت در مورد این شخص چیست، اما کلامی به او نحوه رفتار در این جهان را بگو.\nسپاس شده توسط سنجاقک ، جویا ، یکتا\n6-24-1397، 06:58 عصر\nبگذارید به شما یادآوری کنم که من سخنرانی و موعظه نمی دهم. فلسفه و علم هم درس نمی دهم. یعنی بهتر بگویم، مطلقا هیچ کار نمی کنم. این هیچی که من می گویم، شاید برای شما مفید باشد یا نباشد. بستگی به خودتان دارد. اما انتظار هیچی را نداشته باش. هیچی چیزی است که وجود دارد. هر جایی که نگاه کنی، هیچی می بینی. اما بعضی از شما باور دارید که دارید چیزی می بینید. آن «چیزی» که شما فکر می کنید می بینید، مایا، توهم، خواب مصنوعی، هیپنوتیزم، نامیده می شود. شما فکر می کنید که یک دنیا را می بینید چون فکر می کنید که یک بدن هستید. تا وقتی چنین فکری می کنید، بخشی از این دنیا خواهید بود و تجربیات بسیار بسیار زیادی خواهید داشت، خوب و بد. وقتی سرانجام این ایده که یک بدنی را رها کردی، آزاد و رها خواهی بود، در واقعیت مطلق زندگی خواهی کرد، آگاهی محض و ناب می شوی.امروز یکی به من زنگ زد. گفت «رابرت، تو مرا نمی شناسی، اما من به روشن بینی (اشراق) رسیده ام. آدم های روشن بین رای می دهند یا نه؟». راستش تلفن را از دهنم دور کردم که خنده مرا نشنود. گفتم: «تا وقتی چنین سوالی می پرسی، رای بده. تا وقتی سوال می پرسی که باید یا نباید، انجامش بده. چون، به چه کسی می خواهی رای دهی؟ اگر چنان که می گویی به اشراق رسیده ای، پس خود (Self) هستی، به خودت رای می دهی. اگر به اشراق رسیده ای، همه چیزی. فقط یکی وجود دارد، و تو آن یکی هستی.» فکر کنم جواب من را دوست نداشت، چون قطع کرد.معنویت چیست؟ معنویت واقعی در این است که تو این بدن یا پدیده ذهن نیستی. که تو آگاهی هستی، واقعیت مطلقی. وقتی این را فهمیدی، دیگر چه کاری می ماند که بکنی؟ وقتی کسی ذات واقعی خود را درک کرد، کار دیگری در این دنیا می ماند که بکند؟ آنوقت شادی و سعادت تام و کامل است، در تمام اوقات، همیشگی، بی پایان.این ذات توست. تو نیازی نداری برای یافتنش تمرینات معنوی کنی، مدیتیشن کنی، تنفس عمیق انجام دهی، یوگا بروی. …و وقتی به خود واقعی ات بیدار شدی، کار دیگری نیست که انجام دهی. برای همین همیشه می گویم «تو هیچی هستی». تو همیشه هیچی بودی، هیچ-چیزی. … چگونه می توانی این را به خودت ثابت کنی؟ با زندگی در لحظه. در این لحظه، مطلقا هیچی در حال اتفاق افتادن نیست. در این لحظه، همه چیز در آرامش و سکون و هماهنگی و زیبایی است؛ اما همین که شروع به فکر کردن می کنی، همه چیز را خراب می کنی. برای همین تمرینِ تو ساکن ماندن است. …از خودت بپرس: «این فکرها برای چه کسی آمده؟ چه کسی دارد به این فکرها فکر می کند؟ چه کسی آن ها را متولد کرده؟ این ها از کجا آمده اند؟» هر جایی که هستی، در رانندگی، شستن لباس ها، و … همین سوال ها را دوباره و دوباره بپرس. فراموش نکن که از خودت بپرسی «من کیستم؟». یعنی داری می پرسی که این «من» که این افکار را دارد، کیست؟ این «من» که فکر می کند، کیست؟ این ها را بپرس، اما هرگز جوابی به خودت نده. چون هر جوابی که بدهی، داری از ذهن خودت استفاده می کنی، و این گونه ذهن نمی رود، بلکه می ماند و تو را بدبخت می کند! آن می خواهد با تو بازی کند و اتفاقات دنیا را به تو بگوید که تو را عصبانی کند. برای رهایی از ذهن، اول باید ذات آن را بدانی.خب، چرا بخواهی از ذهن خلاص شوی؟ چون اگر هیچ ذهنی وجود نداشته باشد، لذت، شادی و سعادت، هماهنگی و آرامش کامل وجود دارد.مرحله بعدی این است که تو متوجه می شوی هر باری که از کلمه «من» استفاده می کنی، داری در مورد این بدنت و افکارت و این دنیا و همه ی چیزهای داخل آن صحبت می کنی. هر باری که کلمه من را می گویی، من یک فکر است، یک وجود نیست، هیچ واقعیتی ندارد. آن یک فکر است. وقتی می گویی امروز حس بدی دارم، امروز افسرده ام، داری چه می گویی؟ آیا می گویی که تو خودت روز بدی داشتی و خودت افسرده ای؟ نه، بلکه می گویی که «من» روز بدی داشته، «من» افسرده است. دیدی داری چکار می کنی؟ داری خودت را از من جدا می کنی. تو آن «من»ی که تمام این احساسات، تضادها، کشمکش ها، را دارد، نیستی؛ این «من» تو نیستی!وقتی قادر شدی این را ببینی، بیدار شده ای. فقط باید همین را ببینی. از حالا به بعد هر باری که از کلمه «من» استفاده کردی، توقف کن و در موردش فکر کن. این من کیست؟ من شادم، من مریضم، من اینجوری و آنجوری هستم. این «من» است که این ها را دارد، نه تو. پس تو باید من را تا عقب، به مرکزی که از آن می آید، دنبال کنی.اگر بتوانی همان اول صبح که بیدار می شوی حواس خود را جمع کنی، متوجه می شوی که من از قلب می آید، که در سمت راست سینه توست، و از ستون فقراتت می رود به مغزت. وقتی «من» این کار را می کند، تو چیزی می شوی که ما به آن انسانی می گوییم که از خواب بیدار شده، وقتی که می توانی این دنیا، بدنت و دیگران را تشخیص دهی. تو می گویی «من این را می بینم، من فلان هستم، من فلان حس را دارم»، اما اگر خودت را در حین انجام دادن این کار بگیری (گیر بیاندازی)، و شروع به درک این کنی که این «من» تو نیستی، که تو اصلا این «من» نیستی، به تدریج تو را تنها می گذارد. فقط با قادر بودن به این که ببینی این «من»، تو نیست.وقتی قادر بودی و توانستی این کار را بکنی، می توانی من را تا منبع آن دنبال کنی، که مرکز قلب است، که واقعیت محض است، که آگاهی مطلق و ناب است، که واقعا توست.هدف این است که من را تا جایی که از آن آمده دنبال کرد. وقتی این کار را کردی، همانی می شوی که اسمش را روشن بین (به اشراق رسیده) گذاشته اند (که البته اسم ندارد، ولی برای نامیدن چنین می گویند). تو تمام جهان، آزادی و شادی، و سعادت کامل می شوی. وقتی فهمیدی من کیست، دیگر چه کاری با زندگی ات داری؟\nبیشتر شما باور می کنید که این دنیا، این جهان، واقعی است، بیشتر ما چنین باوری داریم، چون به آن واکنش نشان می دهیم. پس اگر هنوز به فردی، مکانی یا چیزی واکنش نشان می دهی، نمی توانی بگویی که باور داری این دنیا غیر واقعی است. یعنی، تا وقتی احساسات خود را حس می کنی، فشار این دنیا هست. تا وقتی چیزی در این دنیا تو را ناراحت می کند و آزار می دهد، یعنی باور داری که این دنیا واقعی است. پس بیا تا وقتی چنین باوری داری، باور داشته باش که این دنیا به توسط هوش الهی (خرد خدایی)، هوش نامحدود، اداره می شود. این درست است.این هوش نامحدود هم، مایا است، بخشی از این دنیاست. اگر باور داری که این هوش نامحدود زندگی تو را اداره می کند، هر ذره این دنیا را، جای تو امن خواهد بود. یعنی، بخشی از دنیایِ رنج برنده نخواهی بود. چون وقتی هوش جهانی را به عنوان راهنمای خود باور داری، در راهی مستقیم و صاف به پیروزی نهایی در زندگی خود هدایت می شوی، این واقعیت است.این دنیا فقط می تواند چیزی که به آن باور داری را به تو بدهد، نه چیزی بیشتر و نه چیزی کم تر. اگر باور داری این دنیا پر از دزدان و کلاهبرداران است، اگر به همه چیز و همه کس مشکوک هستی، دنیا دقیقا همین ها را به تو نشان می دهد. چیزی که به سمت تو برگشت می کند، سیستم باوری تو است، آنچه در سیستم باوری تو است، دقیقا به تو برگشت می کند.منظورم این نیست که اگر چیزی را می خواهی باید باور کنی که آن را می گیری، و آن وقت آن را می گیری؛ یا اینکه اگر می خواهی از چیزی خلاص شوی، باید باور کنی از آن خلاص می شوی و بعد خلاص می شوی. این گونه عمل نمی کند، چون تو خودت به عنوان یک انسان با آن طرف هستی.این را بگویم که آنچه به سمت تو می آید، احساسات عمیق تو هستند. آنچه که جذب زندگی ات می کنی، احساسات عمیق درونی تو هستند. یعنی همان احساسات درونی و ذهنی شما که بعضی از شما حتی نمی دانید آن را دارید. این ها از برنامه ریزی شما در این زندگی و وجودهای قبلی شما هستند. تمام برنامه ریزی هایی که شاید شما اکنون فراموش کرده اید، اما ذهن ناخوداگاه (خوداگاه فرعی) شما هرگز فراموش نمی کند. همیشه آن ها را به یاد می آورد. این یعنی که، تمام شما آنچه در ناخودآگاه خود باور دارید و حس می کنید را به سمت زندگی خود کشانده و می آورید. شاید چیزی را فراموش کرده باشید و بگویید «من حس مثبتی دارم، حس خوبی به زندگی دارم، عاشق دیگران هستم، به دیگران اعتماد دارم، عاشق این دنیا هستم، این دنیا زیباست» و آن وقت، شرایط وحشتناکی برای تو پیش بیاید. برای این است که شما در عمق درون خود، در ذهن ناخودآگاه خود، مخالف و متضادِ آن را دارید. شما در درون خود، در جایی در درون، منفی گرایی دارید. اگر نداشتید، همه چیز در زندگی شما خوب بود؛ اصلا هیچ مشکلی از هیچ نوعی نداشتید. (مثلا بعضی می گویند که گفته شده هر چه می خواهی را به دست می آوری، پس چرا من فلان فردی که می خواستم را به دست نیاوردم، یا چرا حالا که به دستش آورده ام شاد نیستم؟ برای اینکه هیچ جا نگفته اند که آنچه می خواهی را به دست می آوری، بلکه گفته اند آن چه حس می کنی را ایجاد می کنی. این جا اگر با حس تنهایی و ناراحتی از تنها ماندن به دنبال شخص دیگری بروی و او را بخواهی، چه او را به دست بیاوری یا نه، حس تنهایی و ناراحتی (ناشادی) بیشتری را برای خودت خلق می کنی -شاید خودت هم ندانی که مبنای آن خواستن ترس بوده، اما اگر در درون خودت بروی متوجه می شوی. یا مثلا اگر از روی حس ترس از آینده یا ترس از فقر پول بخواهی و دنبال ثروت بروی، اگر ثروتمند شوی هم همیشه از آینده یا از فقیر شدن خواهی ترسید.)یک مشکل چیست؟ مشکل فقط چیزی است که به نفع شما اتفاق نمی افتد، همین.اگر بیماری دارید، اگر در حال مردن از یک بیماری هستید، این یک مشکل نیست. اصلا هیچ معنی ای ندارد. چون وقتی می میری، چه اتفاقی برای تو می افتد؟ هیچی. اما بعضی از شما این را درک نمی کنید و مرگ را یک تهدید می بینید. … مرگ فقط تغییر از جایی است که اکنون هستید. هیچ چیز خوب یا بدی ندارد، درست مانند همین زندگی ای که الان دارید. بد نیست، خوب هم نیست. بلکه تفکر تو است که آن را خوب یا بد می کند. همان تفکراتی که در تمام این سال ها به خود اجازه داده اید که داشته باشید. برنامه ریزی این سال ها که زندگی شما را همانی کرده که امروز است.پس به زندگی خود نگاه کن. آیا خوشحالی؟ با خودت در آرامشی؟ این، به شما می گوید که چه حسی به چیزها دارید.اما البته، این فقط وقتی حقیقت دارد که تو این دنیا و این جهان را واقعی بدانی.الان خیلی از شما می گویید: «من می دانم این دنیا یک خواب است، می دانم که مایا، توهم، است»، و بازهم به آن واکنش نشان می دهید! نسبت به آن حس دارید. آن را قضاوت می کنید. آن را محکوم می کنید. آن را دوست دارید. تمام این احساسات مختلف را دارید.پس وقتی می گویید که این دنیا واقعی نیست، دارید به خودتان دروغ می گویید.اگر باور دارید این دنیا واقعی نیست، با خودتان در آرامش خواهید بود، آرامش کامل و تام. دیگر نگران هیچ شخصی، مکانی یا چیزی نخواهید بود. وقتی می گویم «نگران نخواهی بود» منظورم این نیست که همه چیز را نادیده می گیری، بلکه هر کاری که مجبوری انجام دهی را با دلسوزی زیاد، مهربانیِ عاشقانه، و درک انجام می دهی و همه چیز را به حال خود رها می کنی. چون متوجه می شوی که هر کاری که داری انجام می دهی، همان کاری است که باید انجام دهی. هرجایی که هستی، همان جایی است که باید باشی. با هر کسی که داری زندگی می کنی، همانی است که باید با او زندگی کنی. چیزها همین جوری که هستند کاملا سر جای خودشان هستند، و تو بی اندازه شادی.اما بیشتر ما این گونه نیستیم. ما هنوز فشارِ این دنیا را حس می کنیم. حس می کنیم آنچه دیگران به ما می گویند توهین بوده. احساسات ما صدمه می خورند، قضاوت می کنیم. این به ما نشان می دهد که این دنیا واقعی است (دنیا را واقعی می دانیم). باید با خودتان کاملا صادق و روراست باشید. شما نمی توانید تصور کنید چیزی هستید که نیستید. اما خب، نگران نباشید، می توانید این را برطرف کنید و درستش کنید. اما قبل از این که بروید سروقت آن، باید خودتان را همانی ببینید که واقعا هستید.شما نمی توانید خود را با بدگمانی از دنیا دور کنید و نسبت به مردم با نخوت رفتار کرده و هیچ کاری با آن ها نداشته باشید و بگویید: «من کاری با این مردم ندارم، چون این دنیا غیرواقعی است». چون دیگر می دانید که حتی اگر هم نخواهید هیچ کاری با مردم داشته باشید، هر روزه با آن ها مواجه خواهید شد و باید به آن ها واکنش نشان دهید. این روش واکنش شما به مردم است که نشان دهد تا کجا رفته اید.پس بیایید درک کنید که یک هوش الهی وجود دارد که نهایتِ خوبی تو را می خواهد، قدرتی که راه را می داند. اگر فقط تسلیم این نیرو شوی، اگر تسلیم کامل این قدرت شده و رها کنی و به خدایی که راه را می داند اجازه دهی، در جریانی از برکت و نعمت، به جلو، به بهترین و بالاترین خوبی برای خودت، هدایت می شوی. این واقعیت است.اما اگر همچنان مشغول به محکوم کردن، قضاوت کردن، واکنش نشان دادن و هرروزه دنبال یافتن چیزهای اشتباه در زندگی خود، باشی، آن وقت در ذهن و مغز خود و در ناخودآگاه خود دارید می گویید: «این چیزی است که من می خواهم، از این بیشتر می خواهم». اگر از چیزی بیشترش را نمی خواستی، به آن فکر نمی کردی. از آن ناراحت نمی شدی. به خودت اجازه نمی دادی وارد چرخه منفی گرایی، بدگمانی، بدبختی و … شوی. فراتر از این ها بودی.اما اگر دیدی داری داخل این دام می افتی، باید کاملا ذهن، بدن و روح را به آن هوش نامحدودی که این جهان را اداره می کند واگذار کنی. می توانی این هوش را خدا، واقعیت محض یا مطلق، یا خرد خدایی بنامی. اسم آن فرقی نمی کند. باید به تمامی و کاملا به او واگذار کنی (تسلیم او کنی).البته، حقیقت نهایی این است که هیچ کدام از این ها وجود ندارند. در حقیقت نهایی، این چیزها که به شما گفتم چرند هستند. چون آن حقیقت نهایی، سکوت است. سکوت کامل و نابودی کامل افکار و ذهن و بدنت. اما همانطور که گفتم، باید با خودمان صادق بشیم و بدانیم در کجای مسیر هستیم (در چه سطحی هستیم). …حتما شنیده اید که می گویند شما بدترین دشمن خودتان هستید، و این درست است. چرا؟ چون شما در جهانی از نور و سعادت تام زندگی می کنید، اما این نور و سعادت را حس نمی کنید. بلکه چیز دیگری حس می کنید، چیز دیگری می بینید؛ و در باور و تفکر اشتباه خود چنین می گویید که اگر فقط چیزها اینگونه پیش می رفتند، من خوشحال بودم، شاد بودم. این یک توهم است.واقعا مهم نیست که چیزها به کدام مسیر می روند، تنها چیزی که مهم است واکنش شما به اتفاقاتی است که اکنون در زندگی شما اتفاق می افتند. این تنها موردِ مهم است. این که چگونه به وضعیت هایی که وارد زندگی تو می شوند واکنش نشان می دهی.آموزش را با این شروع می کنی که یاد می گیری دنیا را به حال خود بگذاری. هیچ حسی بر علیه یا به نفع چیزی نداشته باشی. منظورم چیست؟ مثلا شما می دانید انتخابات در پیش است. بعضی از شما کلینتون را دوست دارید و بعضی هم بوش را، و بعضی فرد دیگری را. خب، تا وقتی که شما احساساتی در آن نگذاشته اید، هیچ اشکالی در این نیست. تا وقتی در قلب خود پرآشوب و دردمند نشدید که بخواهید بگویید و ثابت کنید که حرف و نظر من درست است، هیچ ایرادی در این نیست. تا وقتی به دیگران نگفتید که آن فرد مورد نظر شما چقدر خوب است و بقیه نامزدها چقدر بد هستند، اشکالی ندارد. متوجه شدید چه می گویم؟اگر داری با این دنیا کار می کنی، اصلا قرار نیست واقعا هیچ کاری بکنی. می توانی بدون دخالت ذهن درگیر این دنیا شد. این یک راز است. می توانی از نظر بدنی کاری کنی، اگر می خواهی برو و رای بده. به گروه های صلح طلب و … بپیوند و اعتراض کن و …، اما در ذهنت بدان که این ها همه اش بی معنی و مزخرف هستند. در ذهنت کاملا آزاد باش. این روش زندگی در این دنیا است.فرض کنیم می خواهی از کسی در دادگاه شکایت کنی. این که در مسیر معنوی هستی به معنای این نیست که بگذاری کسی از تو سوءاستفاده کند و تو به دادگاه شکایت نکنی. اما اگر هم شکایت کردی، احساسات بدی نداشته باش. از او متنفر نباش. حس بردن یا باختن آن پرونده را نداشته باش. فقط داری کاری را می کنی که باید انجام شود، همین. در ذهنت حس عشق، آرام و صلح، و لذت داشته باش. فقط داری کاری را می کنی که باید انجام شود.اگر این گونه عمل کنی، در این دنیا بسیار شاد خواهی بود. اما اگر با حس کردن چیزها در عمق قلبت واقعا احساساتی شدی، مانند یک کلید لامپ خواهی شد (روشن و خاموش می شوی). وقتی چیزها بر وفق مراد تو پیش می روند، حسی عالی داری، و وقتی چیزها بر علیه تو هستند، حسی بد. اما اگر تفکرت از بدنت جدا شده باشد، هر چه که شد، واکنشی نشان نمی دهی. فقط کاری که باید انجام شود را انجام می دهی و آزاد خواهی بود.می توانی در ذهن خودت بپرسی: «من کیستم». وقتی داری از کسی شکایت می کنی (در دادگاه)، یا برای ریاست جمهوری رای می دهی، می توانی بپرسی: «این برای چه کسی آمده؟ چه کسی دارد این کار را می کند؟ چه کسی دارد تمام این ها را می کند؟». اگر این کار را بکنی، متوجه می شوی که این اگو است که تمام کارهایی که در این زمین انجام می شود را انجام می دهد. این اگو است که دارد کار می کند. البته خودت باید به این نتیجه برسی. با پرسیدنِ «من کیستم؟ چه کسی است که این حس را دارد؟ چه کسی است که دارد رای می دهد؟ چه کسی دارد شکایت می کند؟ چه کسی تمام این ها را انجام می دهد؟ — من هستم». آن «من» فردی است که دارد همه ی این ها را انجام می دهد.وقتی این را تمرین کنی، متوجه می شوی که داری از آن تعهدات خودخوانده ات رها می شوی. زندگی تو ساده تر و ساده تر و ساده تر می شود. به جایی که دیگر نیازی نداری شکایت کنی (در دادگاه). جایی که دیگر نیازی به دادگاه رفتن نداری. دیگر نیازی به قضاوت نداری. تمام این چیزها کاهش می یابند.یک مثال خوب برای این، اتفاقی است که برای شخصی که آپارتمان خود را از او اجاره کردم، افتاد. صاحب آنجا جوانی است که برای مک دونالد کار می کند. حدود یک ماه قبل با هم حرف می زدیم. او گفت که دوستش و خودش ساختمانی با 39 آپارتمان دارند و حالا به علت بحران اقتصادی در دردسر زیادی افتاده اند. مردم اجاره خود را نمی دهند، 20 خانه خالی است، و باید دقت کند که به چه کسی کرایه می دهد.من این را به او توضیح دادم: «دیگر در این مورد نگران نباش، بگذار خدا بر عهده بگیرد، این مشکل خداست نه مشکل تو». این ها کلماتی بودند که او درک می کرد. من باید مطابق درک او با او حرف می زدم. من متوجه شدم او کاتولیک است. من به او گفتم به خدا اعتماد کند، و روشِ اعتماد به خدا هم رها کردن نگرانی های خودش است، یعنی تمام نگرانی هایت از آنچه ممکن است به وقوع بپیوندد، اینکه شاید ورشکست شوی یا هر چیزی شبیه آن. گفتم نگرش مثبتی داشته باشد، در مورد خودش حس خوبی داشته باشد. ذهنش را برگرداند و بر خدا تمرکز کند.و او از من پرسید: «چگونه این کار را انجام دهم؟ تمام عمرم به کلیسا رفتم و تا به حال کسی این را به من نگفته بوده، این که بر خدا تمرکز کنم». من به او توضیح دادم: «تو با پرسیدنِ من کیستم بر خدا تمرکز می کنی». او نمی دانست من در مورد چه چیزی حرف می زنم. اما می خواست کاری کند، بنابراین شروع به تمرین روش من کیستم کرد.جالب است که بگویم وقتی مردم به سراغ تمرین روش جستجوی خود یا هر روش معنوی مانند آن می روند، خیلی شور و شوق دارند و نتایج زیادی در آن می بینند. اما همانطور که می دانید، پس از مدتی سرد می شوند. خسته می شوند. کلی دلیل برای عدم انجامش می آورند. و بعضی کاملا رهایش می کنند.برگردیم سراغ صاحب خانه ام. او حاضر بود برای تغییر شرایط هر کاری بکند. بنابراین تمرین کرد. فردایش با من تماس گرفت و گفت یک ژاپنی می خواهد تمام ساختمان را همانجوری بخرد، و قیمتی عالی هم پیشنهاد کرده، و او می تواند وام بانک را داده و سود خوبی هم ببرد.این فقط مثالی از این است که وقتی روی از مشکل خود بر می گردانید و به آن نامحدود نگاه می کنید، چه اتفاقی برای سمت انسانی شما می افتد. از همان لحظه ای که آمده اید، آن هوش نامحدود با شما بوده. در هر اتم از وجود شما، هوش نامحدود هست. این ذهن شماست که مانع می شود آن هوش نامحدود کارها را انجام دهد. ذهن یک جورایی کاملا گمراه شده است. آن، باور به چیزهای عجیبی دارد. البته این یک توهم بصری (بینایی) است، اما تو این را نمی دانی. پس باید با همین وضعیت کار کنی.باید همه چیز را رها کنی. خودت را نگران مشکلات یا زندگی ات نکن و به ذهن نگاه کن. ذهنت را مشاهده کن. مواظب افکارت باش. خودت را در حال فکر کردن نگاه کن. آن ترس ها، عجزها و ناامیدی هایی که وارد ذهنت می شوند را نگاه کن، اما اصلا و ابدا هیچ کاری با آن ها نکن. فقط نگاه کن. آن ها را به حال خود بگذار.هر قدر هم که آن تصویر وحشتناک باشد، آن را رها کن، نگاه کن، مشاهده کن، ساکن باش، در سکوت آرام بگیر. بدن تو کاری که باید انجام شود را انجام می دهد. یادت باشد که من نمی گویم که باید بدنت را وادار کنی کاری که تو می خواهی را بکند. بدنت را به حال خود بگذار. بدن تو از ذهنت پیروی می کند. وقتی ذهن ساکن و خاموش شد، بدن هم ساکن و خاموش می شود. وقتی ذهن ناپدید شد، بدن هم ناپدید می شود.تمام ماهایی که در این اتاق نشسته ایم، در سطوح مختلف آگاهی هستیم. بعضی پیشرفته تر از بقیه هستیم، اما این مهم نیست. چیزی که مهم است، کاری است که با زندگی خود می کنید. هیچ کدام از کسانی که در این جا هستند نباید باور کنند که جهان هیچ گونه قدرتی بر آن ها دارد، هیچ گونه قدرتی. شما آن قدرت هستید. اگر حس می کنید این جهان یا هر وضعیت دیگری قدرتی بر شما دارد، برای این است که شما آن قدرت را به آن داده اید. از کجایِ دیگری می تواند بیاید؟ این جهان، این دنیا به خودی خودش منفعل است، نه بد است و نه خوب. شما هستید که آن را چیزی که هست می کنید.برای همین است که تمام شما نگاهی متفاوت به دنیا دارید. ما در یک دنیا زندگی می کنیم، اما آن را متفاوت می بینیم. ما داریم خودمان را می بینیم. داریم چیزی که هستیم را می بینیم. چه چیز دیگری است که ببینی؟ هیچ گناهکاری وجود ندارد، هیچ شرّی وجود ندارد. می توان گفت که همه فرزند خدا هستند. وقتی درک کردی که فرزند خدا در عشق و سعادت نامحدود خدا هستی، وقتی مدتی بر این کار کردی، به زودی متوجه خواهی شد که تو خدایی. تو آن سعادت و عشق نامحدودی. آن، تو هستی. اما باید از جایی که الان هستی، کار کنی. اگر باید پرستش کنی، پرستش کن. اگر باید مدیتیشن کنی، مدیتیشن کن. اگر باید مانتراها (جملات و عبارات تاییدی) را بگویی، بگو. هر کاری که باید بکنی را بکن که آگاهی خود را افزایش دهی.دیگر هرگز نگو «نمی توانم کاری بکنم، هر کاری که می توانستم را کردم. گیر کرده ام، همه اش دروغ است». هیچ کسی هیچ وقت گیر نمی کند. زیرا ما در دنیایِ سیال و متغیری زندگی می کنیم، و هیچ چیزی جامد نیست. پس، چگونه می توانی گیر کنی؟ همه چیز همیشه و به صورت دائم در حرکت است، در حرکت است، در حرکت است، در حرکت است. تو نمی توانی جایی یا زمانی گیر کرده باشی.دیدی چگونه ذهنت را تمرین می دهی؟ این خودت هستی که ذهنت را تمرین می دهی که جایی گیر کرده ای، این که نمی توانی جلوتر بروی؛ و بعد باورش می کنی. برای همین به نظر خودت می رسد که گیر کرده ای. اصلا چنین چیزی وجود ندارد. همه چیز درست و مرتب است. تو یک وجود منحصر به فردی، زیرا در درون خود قدرتی شگفت آور داری. به هر حال، این خودت هستی که این توهم را ایجاد (خلق) کرده ای. تو این مایا را خلق کرده ای. آن از تو می آید. قدرتی که تو داری این همه چیز را خلق کرده است. حالا اگر بخواهی همه چیز را از حالت خلق در آوری (ضد خلق کنی)، باید معکوس بروی. درست مانند یک ماشین دنده عقب بگیر و برو به منبع. وقتی به منبع برگشتی، متوجه می شوی که هرگز یک انسان نبودی. هرگز دنیایی وجود نداشته، هرگز هیچ قید و بند یا آزاد شدنی وجود نداشته. هرگز خدایی جدا از خود (Self) تو وجود نداشته و تو آزادی؛ آرامشی. (سکوتی طولانی)\nبه نظرت نچسب. فکر نکن که همه چیز باید به روش خاصی باشند. چرا؟ چون اگر به دنیا نگاه کنید، می بینید که تا حدی منظم است، ولی همزمان، بی نظم هم هست. هر دوی این ها هست. در جهان نظم و قانون است. مثلا اگر سیب زمینی بکارید، سیب زمینی می روید نه کاهو. همیشه این طور است. اما ممکن است همزمان طوفانی بیاید و سیب زمینی های کاشته شده تو را از بین ببرد. یا زلزله بیاید. پس شما بی نظمی و زیبایی دارید، و زیبایی و بی نظمی. واقعا همه اش یکی است.برای این اینجا هستید که به این حقیقت بیدار شوید که ما این بدن، این ذهن، کننده کار، نیستیم؛ اینکه شما واقعیت مطلق (واقعیت تام، واقعیت محض، تمامِ واقعیت) هستید. و این واقعا تنها چیزی است که باید متصل به آن باشید. همه چیز دیگر خودش درست می شود. یعنی، نگران سالم و بیمار بودن، فقیر و پولدار بودن، و … نباش. این ها هیچ فرقی ندارند. تو این جایی که به ذات واقعی خود بیدار شوی، به واقعیت زندگی ات، از چیزی که واقعا هستی، و تو این چیزی که به نظر می رسد نیستی.خیلی ها می پرسند: «خب، برای آگاهی از خود، حتما باید کلی تمرینات معنوی انجام دهم؟». وقتی آن سه سال آخرِ عمر ماهارشی با او بودم، افراد زیادی از سراسر دنیا می آمدند، و می پرسیدند: «آیا حتما باید تمرینات روزانه معنوی انجام دهم؟». این را می پرسیدند چون متوجه می شدند خود ماهارشی انجام نداده بوده. او هرگز مدیتیشن نکرد، مانترا نگفت، هیچ وقت هیچ کاری نکرد. آن ها این سوال را می پرسیدند چون می خواستند مثل او باشند، و با هیچ کاری نکردن بیدار شوند.او (ماهارشی) به هر کسی، جوابی متفاوت می داد. به یکی می گفت: «بله، با تمام وجودت، برو در عمق آن، همین تمریناتی که الان می کنی را ادامه بده». و به یکی دیگر می گفت: «نه، اصلا لازم نیست هیچ تمرینی انجام دهی. فقط خودت باش و بیدار شو». و در جواب یکی دیگر سکوت می کرد و هیچ نمی گفت.پس، حقیقت چیست؟ هیچ حقیقتی وجود ندارد. بعضی به او می گفتند: «حتما در زندگی قبلی ات تمرین کرده ای». او موافقت می کرد و می گفت: «بله». اما منظورش چه بود؟ هیچ زندگی قبلی ای وجود ندارد. کسی وجود ندارد که بخواهد چیزی را تمرین کند. شما در حال زندگی می کنید، در زمان-ی هستید که وجود ندارد. شما در همین زمانی که الان در آن هستید، همین ثانیه، کاملا و به تمامی بیدار شده اید، به آن ذات خدایی بیدار هستید. در همین لحظه ای که در آن هستید، شما خودآگاه و آزادید. اما وقتی به آن فکر می کنید، این دنیای غیرواقعی را می آورید، به چیز دیگری باور پیدا می کنید! بعدش شروع به فکر کردن می کنید، سیستم باوری می سازید، و آن، همه چیز را خراب می کند. چون تفکر متوجه زمان و فضا (مکان) است. افکار متوجه این دنیا هستند، این جهان، گذشته و حال. در حالیکه اصلا گذشته و حالی وجود ندارد. و کسی هم نیست که از چیزی بیدار شود. چون شما واقعا هرگز نخوابیده بودید که بخواهید بیدار شوید.بنابراین، بستگی به سطحی که هر شخصی دارد، جواب متفاوتی برای او است. خودِ ایده تمایل به بیدار شدن، اشتباه است. خودِ این حس که می خواهم بیدار شوم، خودآگاه شوم، آزاد شوم، یک اشتباه است؛ چون این بخشی از فرآیند تفکر توست، و این فرآیند تفکر هرگز نمی تواند تو را آزاد کند. هیچ فکری نیست که بتواند تو را آزاد کند. هیچ حس و عاطفه و احساسی نمی تواند تو را بیدار کند، تو را بیدار و رها کند.فقط وقتی ساکن (در آرامش و سکوت و خاموش) هستی، وقتی دست از تلاش بر می داری، یعنی یک جورایی وقتی رها می کنی، انجام می شود. چون وقتی رها می کنی، واگذار کرده ای. وقتی تمام امیدهایت برای رسیدن به جایی یا حالتی (خودآگاهی یا …) را رها کردی و دیگر ول کردی، واگذار کرده ای (تسلیم شده ای). و این یک نشانه خوب است. تو اگو، افکار و احساسات خود را واگذار (تسلیم) کرده ای و ساکن شده ای. در این ساکن بودن، در این خاموشی و آرامش است که چیزها شروع به اتفاق افتادن می کنند. نه وقتی تو سر و صدا می کنی، بلکه وقتی که خاموش و ساکتی.ما سال های زیادی در معنویت تقلا کردیم، به دنبال جواب ها، راه حل ها، گورو یا استاد، معلم، کتاب ها، و … تقلا کردیم، و با این حال، به نظر می رسد که بعضی از شما به هیچ جا نرسیده اید. آن جوینده باید در اکنون، در حال، کاملا راضی و خشنود باشد، در همین دقیقه در همین لحظه، کاملا راضی و خشنود باشد. منتظر فردا نباش.وقتی تمرینات روزانه معنوی می کنی، وقتی مدیتیشن می کنی و از مانتراها استفاده می کنی، وقتی تمرین تنفس عمیق می کنی، کاری که این ها می کنند این است که آن را به آینده حواله می دهند؛ چون به خودت می گویی که اگر خوب و صادقانه تمرین کنم، بیدار خواهم شد. این درست نیست. من و شما کسانی را می شناسیم که الان سال ها و سال ها و سال ها است که تمرینات معنوی می کنند و هیچ اتفاقی برای آن ها نیفتاده؛ فقط هم به دلیل همین تمرینی که انجام می دهند. چون تمرین کننده است که دارد آن تمرینات را انجام می دهد. ولی، همین تمرین کننده است که باید برود، همین فردی که تمرین می کند باید حذف شود، برود. وقتی کسی برای تمرین باقی نماند، کسی آن جا نیست. تا وقتی که کسی است که تمرین کند، همیشه اوقات سختی خواهد داشت، مشکلاتی. اما وقتی دیگر کسی برای تمرین کردن باقی نماند، آن وقت رسیده اید. به این فکر کنید.جایی نیست که شما باید آنجا بروید، چیزی نیست که باید آن را ببینید. کسی نیست که باید آن را ببینید، چیزی نیست که باید بخوانید. فقط باید خود (Self) خودتان باشید، این خودِ جاودانی و تغییر ناپذیر، این خود شگرفِ شگفت، این تمام جهان است. تو همین حالا آن خود هستی، همین طور که هستی. اما وقتی به آنچه که همین حالا گفتم فکر می کنی، خرابش می کنی. چیزی نیست که به آن فکر کنی، چیزی نیست که آن را بپذیری. فقط این کلمات من را بشنو، و آن ها همان جایی می روند که باید بروند، و کاری را می کنند که باید بکنند. تو این جهانی. تمام این جهان در درون توست، مانند حباب هایی در اقیانوس. حباب ها تغییر می کنند، می ترکند، و حباب های جدید می آیند؛ اما اقیانوس همان طور می ماند. و بنابراین، آن با تو است. این جهان، بدنت، همه چیز، در آگاهی قرار دارند. تو آن آگاهی هستی، آن فضایی، آن فضای بی انتها و بیکرانه، همان فضایی که تو آن را چسبی می نامی که این جهان را بهم چسبانده، فضایِ بین اشیاء، بین بدن ها. می توانی اسم این فضا را آگاهی، آگاهی محض و تام، بگذاری. تو آن فضایی.وقتی در فکر خودت خود را چیزی می دانی، وقتی به نحوی به خودت فکر می کنی، متوجه می شوی که همینجور داری به چیزهای دیگری فکر می کنی. برای همین همینجور فکر می کنی و فکر می کنی. پس، اصلا خودت را چیزی ندان، اصلا به هیچ روشی به خودت فکر نکن. وقتی این کلماتِ من را می شنوی، به این ها فکر نکن، فقط این ها را جذب کن. چون تو خودت این کلمات هستی. این کلمات، خودت هستی. تو این کلماتی، تک تک کلمات خودتی. تو، آن هستی.هیچ گوینده و شنونده ای وجود ندارد، هیچ گوینده و دریافت کننده ای. فقط گوینده است. گوینده دارد با خودش حرف می زند، و تو آن خودی. اگر تو خود به عنوان این گوینده ای، چرا باید تمرین معنوی کنی؟ اگر جدا بودی، باید همه کار می کردی که به روشن بینی (اشراق) برسی، به خودآگاهی. اما تو جدا نیستی، تو آن خود بی کران و نامتغیری، همه جا هستی، همیشه حاضری؛ این زیبایی، سعادت تام و لذت است، این واقعیت محض است. این تویی، اکنون و همیشه. وقتی می گویم تویی، اشاره ام به این بدن نیست، این بدن یک توهم است، واقعا وجود ندارد. وقتی می گویم این تویی، اشاره به تمامی برهمنِ همه جا حاضر دارم، آن واقعیت نامحدود. این تویی. هیچ جدایی ای نیست. این تو، جدا از من نیست. بله، این بدن جدا به نظر می رسد، اما تو داری با چشم های فریب خورده نگاه می کنی، داری از طریق حواس نگاه می کنی، برای همین جدایی می بینی.اما وقتی تمام آن افکار، احساسات، و عوطف را رها کردی و گذاشتی بروند، و ساکن (ساکت، خاموش، آرام) شدی، دیگر هرگز جدایی حس نخواهی کرد.هم اکنون چه اتفاقی در درون تو می افتد؟ چه اتفاقی دارد برایت می افتد؟ بسیاری از شما در این جا بسیار آرام و ساکن هستید، و این تمامِ چیزی است که نیاز دارید. به چیز دیگری نیاز ندارید. بعضی از شما در این جا هنوز دارید تقلا می کنید، سعی می کنید که ذهن خود را خاموش کنید، سعی می کنید ساکن شوید، سعی می کنید جلوی آمدن فکرها را بگیرید؛ و نکته همین است، سعی نکنید جلوی هیچ چیزی را بگیرید. سعی نکنید جلوی چیزی را بگیرید تا بتوانید حس بهتری داشته باشید، کننده ای نیست که کاری را انجام دهد. کاری که داری می کنی را متوقف کن و ساکن باش. به ذهن نگاه کن، مشاهده اش کن. بگذار ذهن هر کاری می خواهد بکند. بگذار هر تصویر و فکری که می خواهد بیاورد. تو فقط یک قدم به عقب بردار و نگاه کن، مشاهده کن. آرامش، میراث واقعی توست. سعادت و شادی، زندگی واقعی توست. لذت، ذات واقعی توست.وقتی حس می کنی مشکلی داری، فقط برای این است که باور داری این بدنی. فقط این بدن حس می کند مشکل دارد. اما تو خودت هرگز هیچ مشکلی نداشته ای. خود، خداست. خودت باش. سعی نکن دنیا را تغییر دهی. سعی نکن هیچ کسی را تغییر دهی. سعی نکن خودت را تغییر دهی. ببین، آن قدرتِ درونت می داند که دقیقا چه کند، وقتی تنهایش بگذاری. این رازش است. تو در درون خود قدرتی داری که می داند چگونه تو را به خانه بیاورد، می داند چگونه تو را به هدف نهایی ات هدایت و راهبری کند. فقط وقتی تو با تلاش برای تغییر دادن چیزها دخالت می کنی، مشکل پیدا می شود.هیچ نگرانی ای نسبت به آن چه در دنیا می افتد، به آن چه در زندگی ات می افتد، نداشته باش. جواب از قبل آنجاست. همیشه خواهی دانست چه کنی. همیشه به سمت بهترین خوبی برای خودت هدایت می شوی. به آن قدرتی که مسیر را می داند اعتماد کن. تو آن قدرتی، همیشه هم بودی. شاد باش. تو همین حالا کاملا آزادی.\nسپاس شده توسط farda123 ، سنجاقک ، مریم ، zoom ، رزم آور نور ، یکتا ، جویا\n6-24-1397، 07:08 عصر (آخرین ویرایش در این ارسال: 6-24-1397، 07:09 عصر، توسط bashar.)\nبرای دوستانی هم که میخوان این مطلب زیبا و گرانبها رو داشته باشند تا مرور کنند فایل pdf اون رو در پیوست قرار میدم امیدوارم استفاده برید...\nرابرت آدامز.pdf (اندازه: 753.63 KB / تعداد دفعات دریافت: 64)\nسپاس شده توسط farzad78 ، amirkalate ، Farzam.s ، zoom ، رزم آور نور ، جویا ، رها66\nزمان کنونی: 5-20-1399، 10:37 صبح Persian Translation by MyBBIran.com - Ver: 5.9


1397/04/26 منبع : برترین ها کد خبر: 1318128\nگوشی اندرویدی آلکاتل 5 وی (Alcatel 5V) مجهز به نمایشگر بزرگ دارای ناچ، طراحی زیبا و قیمت مقرون به صرفه معرفی شد.\nآلکاتل، شرکت متعلق به TCL از جدیدترین پرچمدار خود با نام آلکاتل 5 وی پرده برداری کرد. این گوشی با یک نمایشگر 6.2 اینچی با نسبت 19:9، وضوح 720 در 1500 پیکسلی و نسبت ابعاد صفحه به بدنه ی 88 درصدی همراه است که بر روی آن یک شیشه ی 2.5D قرار گرفته است.\nآلکاتل 5 وی به دوربین دوگانه ای متشکل از سنسورهای 12 + 2 مگاپیکسلی با فلاش دوگانه LED تجهیز شده است. سنسور ثانویه این دوربین تنها برای ثبت اطلاعات عمق میدان و اعمال افکت بوکه مورد استفاده قرار می گیرد. سنسور اصلی از پیکسل هایی با اندازه ی 1.25μm و سنسور 1/2.8 اینچی برخوردار است و سیستم نرم افزاری آن قادر به ارائه مواردی نظیر تشخیص صحنه هوش مصنوعی، حالت Burst، اچ دی آر و بوکه در لحظه بوده و شامل تثبیت کننده الکترونیکی عکس و گوگل لنز است.\nدوربین سلفی این گوشی شامل یک سنسور 8 مگاپیکسلی با اندازه پیکسل های 1.12μm و سنسور 1/4 اینچی است. بدیهی است که شما می توانید قابلیت هایی نظیر زیباسازی چهره، فیلترهای عکاسی و فیلمبرداری در لحظه و قابلیت ویژه ای به نام Social Mode (همراه Instant Collage، Photo Booth و Easy Share) را در اختیار داشته باشید.\nقلب تپنده ی آلکاتل 5 وی یک تراشه به نام MediaTek Helio P22 است که با نام MT6762 نیز شناخته می شود. این تراشه از یک پردازنده 8 هسته ای 2 گیگاهرتزی با هسته مرکزی Cortex-A53 بهره می برد که با 3 گیگابایت رم و 32 گیگابایتی حافظه داخلی همراه شده است. یک باتری 4000 میلی آمپر ساعتی نیز وظیفه ی تامین انرژی مورد نیاز برای روشن ماندن صفحه نمایش گوشی Alcatel 5V را بر عهده دارد. ابعاد این گوشی برابر با 153.7 در 74.55 در 8.5 میلی متر، وزن آن 158 گرم و رابط کاربری آن مبتنی بر اندروید 8.1 اوریو است.\nگوشی جدید آلکاتل با قیمت پایه 200 دلاری و در رنگ های آبی و مشکی، از اواخر ماه جاری میلادی روانه ی برخی از بازارها خواهد شد.\n#تی سی ال\nآلکاتل 6 گوشی جدید معرفی می‌کند\nامروز اطلاعات جدیدی از گوشی‌های معرفی نشده شرکت آلکاتل به بیرون درز کرد. براساس اطلاعات لو رفته این شرکت قصد دارد ۶ گوشی جدید راهی بازار کند. حتی تصوی\nآلکاتل 5 اسفند سه گوشی جدید معرفی می‌کند\nآلکاتل در تاریخ 5 اسفند (24 فوریه) سه گوشی آلکاتل 5، آلکاتل 3V و آلکاتل 1X را معرفی می‌کند.\nرونمایی آلکاتل از 2 گوشی هوشمند جدید\nآیدول 5 همراه با قابلیتی موسوم به App Cloner عرضه شده که مناسب کاربران علاقمند به شبکه های اجتماعی است و به افرادی که از اینستاگرام و واتس اپ استفاده\nلیگو ام 9 معرفی شد؛ اولین گوشی اقتصادی و تمام‌صفحه دنیا با 4 دوربین\nلیگو ام 9 (Leagoo M9) با نمایشگر تمام‌صفحه، چهار دوربین و قیمت بسیار پایین 80 دلار معرفی شد. در ادامه، نگاهی به امکانات و مشخصات لیگو ام 9 خواهیم داشت


سالانه نزدیک به 15 هزار نفر براثر بیماری سرطان در افغانستان می‌میرند - آوا\nوزیر صحت عامه کشور در مراسم تجلیل از روز جهانی مبارزه با بیماری سرطان در کابل گفت: سالانه 30 الی 40 هزار نفر در افغانستان به بیماری‌های سرطان مبتلا می‌شوند که نزدیک به 15 هزار تن از این بابت جان می‌دهند.\nبه گزارش خبرگزاری آوا، روز جهانی مبارزه با سرطان همه ساله در سراسر جهان در اوایل ماه فبروری به منظور دادخواهی و جلب حمایت و هماهنگی نهادهای دولتی و غیر دولتی برای وقایه و تداوی بیماری سرطان و بلند بردن سطح آگاهی عامه تجلیل می‌شود.\nداکتر فیروزالدین فیروز وزیر صحت عامه کشور، در این مراسم از افزایش بیماری سرطان در افغانستان و جهان ابراز نگرانی کرد و گفت که بیماری سرطان متأسفانه در سطح جهان در حال افزایش است.\nوزیر صحت عامۀ کشور می‌گوید که بیماری سرطان بعد از بیماری قلبی دومین علت مرگ و میر در جهان به حساب میرود و در سال 2018 دست کم 18 میلیون تن در جهان به این بیماری مبتلا شده اند که از این میان بیشتر از 10 میلیون تن جان باخته است.\nداکتر فیروز سرطان سینه را در افغانستان شایع‌ترین نوع سرطان‌ها در زنان و سرطان معده و جوف دهن را در مردان خوانده و اضافه کرد:« سالانه نزدیک به 30 الی 40 هزار نفر در افغانستان به بیماری‌های سرطان مبتلا می‌شوند که نزدیک به 15 هزار تن از این بابت جان می‌دهند.\nوی استفاده از گوشت سرخ کرده، عدم فعالیت‌های فزیکی، آلودگی و استفاده از انواع تنباکو را از جمله علت‌های عمدۀ این بیماری در افغانستان خواند.\nهم‌چنان در این مراسم وزیر صحت عامۀ کشور تفاهم‌نامه‌ای را با بانو آریانا سعید آوازخوان کشور امضا کرد.\nبربنیاد این تفاهم‌نامه بانو آریانا سعید سفیر حسن نیت در راستای دادخواهی برای مبارزه با بیماری سرطان و بلند بردن آگاهی عامه در زمینۀ از سوی وزارت صحت عامه انتخاب شده است.\nاز سوی هم، داکتر پپرکورن نمایندۀ سازمان صحی جهان در افغانستان، تجلیل از روز جهانی مبارزه با سرطان را یک فرصت خوب مبنی بر تجدید تعهد نهادهای مسؤول در امر مبارزه با این بیماری خوانده و تصریح کرد که سازمان صحی جهان متعهد است، تا سکتور صحت افغانستان را در زمینۀ همکاری کند.\nقابل یاد آوری است که وزارت صحت عامه به منظور فراهم نمودن زمینۀ تشخیص و تداوی بیماری سرطان، تا کنون سه باب مرکز تشخیص و تداوی بیماری سرطان را در کشور ایجاد کرده است.\nگفتنی است که تا به حال بیش از 800 نوع مواد سرطان زا از سوی دانشمندان طبی کشف شده است که اکثریت آن‌ها در محیط زیست موجود است و مردم به طور مستقیم یا غیر مستقیم با آن‌ها مواجه اند. این مواد سرطان زا متأسفانه در آب، هوا، خاک، مواد غذایی، مواد ساختمانی و دیگر مواد امکان دارد موجود باشد.\nبیماری سرطان مرگ 15 هزار تن در افغانستان سالانه وزارت صحت عامه افغانستان\nيکشنبه ۱۴ دلو ۱۳۹۷ ساعت ۱۶:۲۳\nکد مطلب: 179071\nآیا افسردگی خطر ابتلا به سرطان و مرگ را افزایش می‌دهد؟\nمرگ عضو ارشد رهبری گروه طالبان در پاكستان


آموزش مدیریت تعادل کار و زندگی | مکتب خونه\nآموزش مدیریت تعادل کار و زندگی چه کاربرد و ضرورتی دارد؟ تعادل بین زندگی و کار شامل بررسی چگونگی مدیریت زمان توسط افراد و تقسیم بندی و نحوه‌ی استفاده از آن در کار و زندگی است.\nوقت خارج از کار ممکن است شامل مدیریت روابط، مسئولیت‌های خانوادگی و سایر علایق و سرگرمی‌های غیر کاری باشد.\nبه زبانی دیگر، تعادل میان زندگی و کار به میزان اولویت‌بندی بین فعالیت‌های شخصی و حرفه‌ای در زندگی فرد و میزان فعالیت‌های مربوط به شغل آن‌ها در خانه اشاره دارد.\nفریتینکر پل کراسنر می‌گوید که انسان شناسان اغلب خوشبختی را به این معنی که تفاوت کمی بین زندگی حرفه‌ای و شخصی فرد وجود داشته باشد، تعریف می‌کنند.\nامروزه برقراری تعادل بین کار و زندگی به دلیل افزایش فناوری که اهمیت مکان فیزیکی را در تعریف تعادل کار و زندگی از بین می‌برد، موضوع جدیدی است. قبلاً بردن کار به خانه دشوار یا غیرممکن بود و بنابراین بین زندگی حرفه‌ای و شخصی مرز مشخصی و ملموسی وجود داشت.\nافزایش فناوری موبایل، نرم افزارهای مبتنی بر ابر و گسترش اینترنت باعث شده است که کارمندان "به طور دائمی" در محل کار خود کار کنند و باعث از بین رفتن تمایز بین زندگی حرفه‌ای و شخصی شود. برخی از مفسران استدلال می کنند که تلفن‌های هوشمند و دسترسی "همیشه روشن" به محل کار جایگزین کنترل استبدادی مدیران شده است.\nاسترس یکی از عارضه‌های رایج از بین رفتن تعادل بین زندگی حرفه‌ای و شخصی است. براساس نتایج تحقیقات، استرس ذهنی به عنوان یک مشکل اقتصادی و بهداشتی قابل توجه شناخته شده است که ناشی از این است که کارمندان مدام احساس می‌کنند باید کار بیشتری را در زمان کمتری انجام دهند.\nاحساس عمومی این است که کارفرمایان در قبال سلامت کارمندان خود مسئولیت دارند. جدا از مسئولیت اخلاقی، کارکنانی که تحت فشار کمتری هستند، بهره‌وری بیشتری دارند و کمتر مرتکب خطا می‌شوند.\nگام به گام تا دستیابی به تعادل\nدوره آموزشی مدیریت تعادل کار و زندگی که از دو فصل تشکیل شده است؛ نکاتی را بیان می‌کند که با رعایت آن‌ها می‌توانید تعادل بین کار و زندگی را ایجاد کنید. فصل اول این دوره آموزشی مدیریت تعادل کار و زندگی شامل سرفصل‌های زیر است.\nنکاتی ویژه کارمندان، کارآفرینان، فریلنسرها\nدر فصل دوم موارد زیر بحث و بررسی خواهند شد.\nبا استفاده از دوره‌ی آموزش مدیریت تعادل کار و زندگی، می‌توانید وضعیت فعلی خود را تجزیه و تحلیل کنید و متوجه شوید که چگونه از وقت خود استفاده می‌کنید.\nسپس با تعیین اولویت‌های خود راجع به زندگی کاری و شخصی خود، روشی برای تغییر زمان‌بندی خود پیدا میکنید. در این دوره چگونگی خلق تغییر و آماده شدن برای آن را فرا می‌گیرید.\nمی‌توانید برای خودتان اهدافی کاری و شخصی تعیین کنید و با یادگیری مدیریت زمان و بودجه‌بندی زمان، برای رسیدن به هدف خود و فعالیت‌های مرتبط زمان کافی اختصاص دهید و دیگر از کمبود وقت شکایتی نداشته باشید.\nپس از گذراندن دوره‌ی آموزش تعادل مدیریت کار و زندگی توانایی نه گفتن و بیان شرایط فعلی خود برای دیگران و مطلع ساختن دیگران را به دست می‌آورید.\nشما برای هوشمندانه‌تر کار کردن آماده می‌شوید و نیازی نیست که برای رسیدن به اهداف خود، سخت‌تر کار کنید زیرا در این دوره مهارت‌های لازم برای اینکه زمان شخصی خود را برای خودتان حفظ کنید و کار را از سرگرمی جدا کنید، فرا می‌گیرید.\nبه یاد داشته باشید مدیریت تعادل کار و زندگی یک علم نیست و روش مشخصی وجود ندارد. هر فرد باید با آزمون و خطا روش اختصاصی خودش را پیدا کند تا بتواند بین فعالیت‌های حرفه‌ای و شخصی خود تعادلی برقرار کند تا از نظر کاری یا عاطفی شکست نخورد و سلامت روان خود را حفظ کند.\nسرفصل‌های دوره آموزش مدیریت تعادل کار و زندگی\nفصل اول: تعادل کار و زندگی\nتعادل بین کار و زمان شخصی\nتعادل استفاده از تکنولوژِی در زندگی\nنکاتی ویژه کارآفرینان\nنکاتی ویژه فریلنسرها\nفصل دوم: موارد تکمیلی\nتوصیه دیگری هم وجود دارد؟\nدیو کرنشاو یک نویسنده، سخنران و استاد کسب و کارهای نوپا می‌باشد. او در مجله Time, Fast Company, USA Today و اخبار بی بی سی حضور داشته است. اولین کتاب او افسانه عملکرد چند تکلیفی در شش زبان منتشر شده است. آخرین کتاب او، کسب و کار متمرکز، چگونه کارآفرینان می‌توانند پیروز شوند، همچنان یکی از بهترین گزینه‌ها است که فروش بالایی داشته است. دیو هزاران کسب و کار در سراسر جهان ایجاد کرده است.


97 سال از رفتنش می گذرد اما راهش ادامه دارد. همان راهی که میرزا با سر رفت و میرزامنشان با دل! جدا کردن سر از پیکر را می گویم! سری که جدا می شود تا ابهت پوشالی مستکبران را به رخ بکشد. بیچاره ها نمی دانند جنایت بر پیکر مطهر یک شهید، رذالت شان را فریاد می زند نه ابهت شان را!\nشرمنده ام که در این وانفسای بمباران اطلاعاتی و در این فضای مجازی بی انتها، بر اثر اهمال ما مدعیان سربازی عرصه جنگ نرم، یاد ستارگان مان کم فروغ شده است. افسوس... هزاران افسوس که خون دل خوردنت هایتان... یادمان رفت! اصلا شما که به ما نیازی ندارید. ماییم که سر و پا نیازیم برای شما. مشهوران آسمانی، چه نیازی به شهرت زمینی دارند؟\nحاج عبدالله! تو که مدیرکل بودی! پست و مقامت را داشتی! خانه و ماشینت را داشتی! فرزند و نوه ات را داشتی! خانواده ات را داشتی! حقوقت را داشتی! همه چیز داشتی. کدام بالها آن قدری قدرت داشتند که با این همه زنجیر بسته شده مادیات، پروازت دادند؟! از شیراز تا حلب! حاجی! سر پیری، معرکه گیری ات از عشق چه کسی بود؟ تا کجاها در دل دشمن داعشی پیش رفتی؟ حاجی 8 سال جنگ با بعثی ها کافی نبود؟! نمی دانستی که داعشی ها سر پاکت را از پیکر مطهرت جدا می کنند و همانند اجداد اموی شان، سرت را بر سر نیزه ها می گردانند؟ سوالی ذهنم را می خراشد.\nحاج عبدالله! شرمنده ام که پس از 4 سال از شهادتت، سالگرد شهادت میرزا کوچک بهانه ای می شود که این چنین متاثر از روح بزرگ و صفای باطنت شوم. میدانم که زنده ای و بر احوالات امروز ما آگاه. حاجی! تو به اصل خودت بازگشتی و ما سرگرم در مشغولیات این دنیای پرزرق و برق، به دنبال مناسبت ها برای یادآوری شما و امثال شما هستیم. زندگی ات مترادف بود با سال ها مبارزه و مجاهدت برای شهادت. سوالی ذهنم را می خراشد.\nحاج عبدالله؛ وقتی که رفتی بوی یاس تمام دشت را پر کرد. قول دادی که برگردی. آخرین تماسی که با خانواده داشتید را می گویم. با لهجه شیرین شیرازی به همسرتان گفتید: "تصدقت شوم. نگران نباش. قول می دهم برگردم" برگشتید اما بی سر! سرتان رفت اما قولتان نرفت! حتی در سر بریده ات هم هنوز ردی از آن چشم ها پیداست. چشمانی که مرگ را در نگاهش حقیر میشمارد. ای سرو بی سر، ای شهید مدافع حرم.\n#شهید عبدالله اسکندری #مدافع حرم


آخرین خبر | ال‌جی یک در دیگر را به روی کاربران گوشی‌های خود بست\nفناوری اطلاعات . برگزیده 2021-12-06T19:15:01+03:30 (۱۹:۱۵) ۱۴۰۰/۰۹/۱۵ انتخاب\nلینک کوتاه در کلیبرد کپی شد! http://akhr.ir/8596389\nانتخاب/ ال جی وب‌سایت توسعه‌دهنده خود را می‌بندد و این یعنی آخرین فرصت برای باز کردن قفل بوت لودر در گوشی‌های هوشمند این برند.\nبه گزارش جی اس ام آرنا، پس از این که ال‌جی اعلام کرد از تجارت گوشی‌های هوشمند خارج می‌شود، این شرکت قول به‌روزرسانی‌های سه ساله سیستم‌عامل جدیدترین گوشی‌های پرچمدار خود را داد تا چرخه عمر آن‌ها را افزایش دهد و مطمئن شود کاربران وفادار ناامید نخواهند شد.\nاما از ماه آینده، غول فناوری کره‌ای دیگر کلید‌های باز کردن قفل بوت لودر‌ها را ارائه نخواهد کرد. بوت لودر برنامه‌ای است که به طور پیش فرض در گوشی‌های اندرویدی نصب می‌شود و هر زمان که موبایل روشن می‌شود، برای فعال کردن سیستم عامل شروع به کار می‌کند. بوت لودر مخصوص به گوشی نبوده و هر دستگاهی که یک سیستم عامل داشته بشد، حتماً به بوت لودر هم نیاز خواهد داشت (حتی تلویزیون‌های هوشمند و..). به عبارت دیگر گوشی شما از یک هارد برای ذخیره سازی اطلاعات استفاده می‌کند.\nپارتیشن‌هایی از این هارد متعلق به سیستم اندروید، برنامه‌های شما و سایر قسمت‌ها است. در اینجا نقش بوت لودر مدیریت این قسمت‌ها و همچنین به عنوان یک پست بازرسی یاد می‌شود. چون اصلی بودن رام هنگام راه اندازی را هم بررسی می‌کند.\nحالا که ال‌جی وب‌سایت توسعه‌دهنده خود را می‌بندد، آخرین فرصت برای باز کردن قفل بوت لودر خواهد بود؛ بنابراین اگر قصد دارید گوشی ال‌جی خود را کمی بیشتر نگه دارید و می‌خواهید آن را روت کنید یا یک کاستوم رام نصب کنید، اکنون آخرین فرصت برای دریافت کلید بوت لودر است. به هر حال، اگر از طرفداران سرسخت ال‌جی هستید، این احتمالاً بهترین گزینه برای سالم نگه داشتن برنامه‌های گوشی برای مدت طولانی‌تری است.


فولاد سرد فولاد SPCC DC01 ساخت و سازها سطوح پایان تامین کنندگان و تولید کنندگان - کارخانه چین - GNEE\n1 ورق فولاد نورد سرد + مقدمه ورق نورد سرد دارای شکل ورق فوق العاده و کیفیت سطح با مسطح و سطح کامل است. سطح ورق سرد تمیز و روشن و آسان برای پوشش است. انواع ورق نورد سرد به طور گسترده ای در زمینه های گالوانیزه، خانه ...\n1 ورق فولاد نورد سرد مقدمه\nورق نورد سرد دارای شکل ورق فوق العاده و کیفیت سطح با مسطح بودن و سطح کامل است. سطح ورق سرد تمیز و روشن و آسان برای پوشش است. انواع ورق نورد سرد به طور گسترده ای در بستر گالوانیزه، لوازم خانگی، لوله، خودرو، ساختمان، لعاب و سایر صنایع استفاده می شود.\nورق های فولادی نورد سرد دارای انواع مختلفی از ویژگی های برجسته هستند که از جمله فرمول آسان و سطح صاف و تمیز می باشند و در خودروها، لوازم خانگی، مبلمان و بسیاری موارد دیگر مورد استفاده قرار می گیرند.\nورق فولاد نورد سرد 2. مشخصات / پارامترهای فنی مشخصات\nفکر: 0.1MM تا 3MM\nعرض: 100 تا 1500 میلیمتر\nبازرسی اشعه ایکس و دیگر تشخیص های مدرن\nجعبه های بسته بندی ساده / دریایی دریایی\nورق نورد فولادی 3.Cold کاربرد:\nفولاد گالوانیزه، PPGI، درب، لوازم خانگی، ماشین، ساخت، حمل و نقل ساختمان، پل و دیگر زمینه\n1.We می تواند قیمت کارخانه فولاد ورق سرد با خدمات شرکت تجاری ارائه.\n2.We کنترل کیفیت ورق فولاد نورد سرد بسیار دقیق برای حفظ هیچ جریمه.\n3. ما تضمین 24 ساعت پاسخ و 48 ساعت راه حل ارائه خدمات برای ورق فولاد نورد سرد است.\n4.We قبول مقدار کوچک سفارش ورق فولاد نورد سرد قبل از همکاری رسمی.\nفرایند تولید 7.The\nروغن نورد بر روی نوار نورد سرد سرد هنگام خنک شدن سوزانده می شود، که پس از نورد سرد، روند بعدی است. دیگر انواع روغن نورد توسط تمیز کردن الکترولیتی قبل از خاتمه حذف می شوند. به طور خاص، تمیز کردن الکترولیتی با محصولاتی که نیاز به یک سطح تمیز دارند، برای اطمینان از قابلیت پوشیدگی خوب استفاده می شود\nشکل پذیری محصولات توسط انجماد تعیین می شود. از آنجایی که نورد سرد باعث افزایش سختی مواد می شود، تشکیل دشوار می شود، برای بهبود ساختگی با ایجاد یک ساختار کریستالیزه شده در فولاد، آنیلینگ انجام می شود. به عنوان فرایند انحلال، کویل ها انباشته شده و پوشانده شده اند و آنیل شده اند و این آنیلی دسته ای نامیده می شود. دیگر فرایند انحلال مداوم است که در آن کویل ها به طور مداوم تحت درمان قرار می گیرند.\nعبور پوست نورد\nکویل Annealed به راحتی توسط آسیاب عبور می کند به منظور جلوگیری از نقص به نام کشش کشش، بهبود شکل نوار، و تنظیم خواص مکانیکی. نورد عبور پوست نیز برای تولید مواد خام پایان و محصولات روشن روشن استفاده می شود.\nپس از عبور نوردی از پوست، کویل ها در خط مجدد پردازش می شوند، جایی که آنها برای تولید کویل های تولید شده از وزن مشخص شده یا در خط برشی، که در آن بر روی ورق های ابعاد مشخص شده برش داده می شود، برش داده می شود. ضخامت محصول، عرض، شکل و کیفیت سطح بررسی می شود، و خواص مکانیکی با استفاده از نمونه های گرفته شده در خط پایان، آزمایش می شود.\nQ5. آیا می توانم سفارشی سازی و تولید مثل را انجام دهم اگر یک عکس ارائه کنم؟\nA: بله، ما سرویس سفارشی سازی و تکثیر را انجام می دهیم.\nQ6. آیا بسته بندی ایمن است و در شرایط خوبی قرار می گیرد؟\nA: بله، تضمین ایمن بسته بندی، تمام محصولات شما را در شرایط خوبی وارد خواهد کرد.\nما متاسفانه در پاسخ به مشکل حمل و نقل هستیم.\nQ7.How طول می کشد معمولا برای ارائه محصول؟\nA: ما بلافاصله به شما تحویل می دهیم. حدود 18 تا 40 روز طول می کشد که در سراسر جهان اتفاق می افتد. این بستگی به مقدار خاص دارد\nQ8.Is قطره حمل و نقل در دسترس است؟\nA: بله، این است، ما می توانیم به سراسر جهان ارسال.\nاگر شما با صفحه فولاد نورد سرد خود را spcc dc01 رضایت بخش سطح راضی، خوش آمدید به محل سفارشات با ما است. به عنوان یکی از بهترین تولید کنندگان و تامین کنندگان ورق های فولادی سرد در چین، ما محصولات عمده فروش داغ را در سهام خود انتخاب می کنیم. برای ترکیب شیمیایی دقیق و نمونه رایگان، در حال حاضر با ما تماس بگیرید. قیمت رقابتی و خدمات خوب ارائه شده است.\nHot Tags: فولاد نورد سرد فولاد SPCC DC01 ساخت و ساز سطح پایان سطح، چین، کارخانه، تامین کنندگان، تولید کنندگان، قیمت، فله، در انبار، ترکیب شیمیایی، فروش داغ، نمونه رایگان\nیک جفت: فولاد ضد زنگ استاندارد DIN استاندارد GL Marine فولاد ABDE برای کارگاه کشتیرانی\nبعدی: فولاد ضد زنگ فولاد ضد زنگ RINA Marine Steel Plate ABDE برای کارگاه کشتیرانی


مهاجرت به کانادا از طریق سرمایه گذاری در کبک | موسسه مهاجرتی ایلیا\nخانه - سرمایه گذاری در کبک کانادا\nیکی از مطمئن ترین روش های مهاجرت به کانادا از طریق سرمایه گذاری در کبک برنامه سرمایه گذاری 350 هزار دلاری کبک می باشد. برنامه سرمایه گذاری در کبک کانادا بزرگترین و محبوب ترین برنامه مهاجرت سرمایه گذاری در کانادا است که سالانه توجه افراد زیادی را از سراسر جهان، جهت دریافت اقامت دائم کانادا به خود جلب می کند. این برنامه برای مدتی بسته شده بود و سرمایه گذاران قادر به ارائه درخواست برای این برنامه نبودند. اما قرار است از 31 مارچ 2021 بازگشایی شود.\nبرنامه سرمایه گذاری در کبک (QIIP) سرمایه گذاری منفعل است. به این معنی که نیازی به راه اندازی یک کسب و کار و مشارکت فعال در آن وجود ندارد ولی متقاضی باید 1.2 میلیون دلار در سرمایه گذاری دولتی تضمین شده ای سپرده گذاری کنند. متقاضیانی که از طریق این برنامه پذیرش شده اند یک گواهی انتخاب کبک (CAQ) دریافت خواهند کرد و پس از آن می توانند برای گرفتن اقامت دائم برای دولت کانادا اقدام کنند.\nکانادا به لطف سیستم های برجسته سیاسی، اقتصادی و اجتماعی، استانداردهای بالای آموزشی، بهداشت و درمان و فرصت های شغلی، یک زندگی فوق العاده به شهروندان و مقیمان خود ارائه می دهد. همچنین با داشتن پاسپورت این کشور، بدون اخذ ویزا می توان به 184 کشور سفر کرد. مجموعه این عوامل سبب شده است که برنامه های مهاجرتی کشور کانادا طرفداران زیادی داشته است.\nاخذ اقامت کانادا و مهاجرت به کانادا از طریق سرمایه گذاری در کبک یکی از روش های محبوب است اما ظرفیت محدودی دارد. در سال 2018 ظرفیت این روش حدود ۱۹۰۰ پرونده خواهد بود. ۱۳۳۰ پرونده به تنهایی از کشور چین و مابقی پرونده ها به کشورهای دیگر دنیا اختصاص دارد. شروع این شیوه مهاجرتی از 15 اگوست سال 2018 است. پس بهتر است که متقاضیان این شیوه مهاجرتی قبل از تکمیل ظرفیت اقدام نمایند.\nداشتن حداقل سرمایه معادل دو میلیون دلار کانادا. (این سرمایه می‌تواند متعلق به فرد اصلی یا همسر/ پول نقد/ سهام/ ملک و … باشد.)\nسرمایه گذاری غیر قال بازگشت 330 هزار دلار کانادا در یکی از موسسات معتبر و طرف قرارداد اداره مهاجرت کبک.\nداشتن حداقل ۲ سال تجربه مدیریتی در۵ سال اخیر.\nلازم به ذکر است که متقاضیان می‌بایست شرح مالی زندگی خود را به اداره مهاجرت کبک اعلام کنند. بدین منطورکه افسر مهاجرت قانع شود که تمامی دارایی متقاضیان از راه صحیح کسب شده است. بدین منظور تمامی متقاضیان باید صورت مالی ۵ سال اخیر خود را (در صورت داشتن کسب و کار) بعلاوه زندگی نامه مالی خود که به آن نرتیو گویند به اداره مهاجرت ارسال کنند.\nاز طرفی ارزیابی اموال که توسط کارشناس رسمی صورت خواهد گرفت باید همخوانی با نرتیو متقاضیان داشته باشد. بطور مثال اگر کل درآمد متقاصی در یک بازه ۱۰ ساله به یکصد میلیارد برسد، متقاضی نبایستی یک ملک با ارزش بیش از یک میلیارد در آن بازه خریده باشد.\nارسال پرونده مهاجرت به کانادا از طریق سرمایه گذاری در کبک به دلیل تضاد احتمالی بین گزارشات مالی، صورت حساب بانکی، نرتیو و همچنین دارایی متقاضیان دارای پیچیدگی های مالی می‌باشد که نیازمند کمک یک تیم خبره حسابرسی و مالی خواهد بود.\nایلیا مفتخر است به اطلاع متقاضیان مهاجرتی برساند تیم مالی زبده این دفتر تماما فارغ التحصیل رشته حسابداری و بیزینس از بهترین دانشگاه کانادا (دانشگاه بریتیش کلمبیا UBC) می‌باشند. ایلیا به کمک تیم حقوقی و حسابداری خود در سال گذسته مفتخر به کسب قبولی ۱۰۰ درصدی در کلیه پرونده های سرمایه گذاری کبک و دیگر استان ها مانند بریتیش کلمبیا و منیتوبا شده است.\nمراحل مهاجرت به کانادا از طریق سرمایه گذاری در کبک\nگردآوری مدارک به صورت کامل توسط تیم حقوقی و حسابداری ایلیا و ارسال ان به شرکت سرمایه گذاری در کبک\nبررسی مدارک گردآوری شده توسط شرکت سرمایه گذاری و درخواست مدارک بیشتر در صورت نیاز\nارسال مدارک به اداره مهاجرت کبک بعلاوه واریز هزینهای دولتی ۱۵۱۱۱ دلاری به حساب اداره مهاجرت کبک (پرونده های ناقص به همراه هزینه قانونی پس فرستاده خواهند شد.)\nدریافت نامه ای از طرف اداره مهاجرت مبنی بر این که پرونده متقاضی مورد بررسی قرار گرفته (فایل نامبر) بعلاوه رسید دریافتی مبلغ ۱۵۱۱۱ دلاری هزینه های دولتی\nدریافت نامه آپدیت (که معمولا بین ۶ ماه تا ۱سال پس از ارسال پرونده به اداره مهاجرت) از طرف اداره مهاجرت کبک ارسال میشود. در این نامه معمولا اداره مهاجرت درخواست بروز شدن یک سری از مدارک متقاضیان را مانند صورت مالی، نرتیور و … خواهد کرد. نکته مهم این است که در این نامه تاریخ مصاحبه هم تعیین خواهد شد. لازم به ذکر است متقاصیان با داشتن دلیل موجه میتوانند مصاحبه خود را به تعویق بیاندازند.\nدر سال گذشته یک سوم از متقاصیان ایلیا بدون دریافت نامه آپدیت و مصاحبه، نامه قبولی خود را دریافت کردند که این نشان از دقت در تکمیل مدارک ارسالی به اداره مهاجرت دارد.\nدر اکثر پرونده های سرمایه گذاری دعوت شدن به مصاحبه یک مرحله بسیار حیاتی و تعیین کننده است (ممکن است پرونده بدون دعوت به مصاحبه پیش برود) در این مصاحبه که معمولا در یکی از کشورهای ترکیه، امارات، مالزیویا کانادا است، شکل خواهد گرفت. معمولا مصاحبه به یکی از زبانهای فرانسه و یا انگلیسی صورت میگیرد که متقاضیان در صورتی که به این زبانها تسلط نداشته باشد می تواند از مترجم کمک بگیرد. زمان مصاحبه حدودا ۲ ساعت است که بیشتر زمان مصاحبه به اثبات دارایی مشروع متقاصیان اختصاص خواهد یافت. اگر چه متقاضی باید در مورد سوابق مدیریتی و دلیل انتخاب کبک برای مهاجرت نیز پاسخگوی سولات افسر اداره مهاجرت باشد.\nدر صورت مطلوب بودن نتیجه مصاحبه، قبولی متقاضی در اتمام جلسه توسط افسر به متقاضی اعلام خواهد شد(متن یکی از مصاحبه های دفتر مهاجرتی ایلیا در ذیل این متن قرار گرفته است.)\nمتضاضیان پس از قبولی مدت ۱۱۰ روز فرصت خواهند داشت که مبلغ سرمایه گذاری خود را به حساب شرکت سرمایه گذاری مربوطه واریز و نامه تأییدیه استانی CSQ را دریافت نمایند.\nدر انتها متقاضیان مدارک تکمیلی (مانند تست پزشکی و سوء پیشینه) خود را بهمراه نامه CSQ به اداره مهاجرت ارسال خواهند کرد تا ویزای اقامت دائم برای خود و اعضای خانواده خود دریافت کنند.\nمی توان گفت آمادگی قبل از مصاحبه مهمترین قسمت مهاجرت به کانادا از طریق سرمایه گذاری در کبک می باشد. لذا تیم ایلیا حداقل ۲ جلسه آمادگی با تمامی تیم حقوقی و حسابداری خود برای متقاصیان در نظر خواهد گرفت.\nبعلاوه یک جلسه آمادگی نیز با وکیل شرکت سرمایه گذاری در روز قبل از مصاحبه ترتیب خواهد داد تا متقاصیان با اطمینان خاطر از داشتن مصاحبه ای راحت و با جوابهایی از پیش آماده شده در مصاحبه شرکت کنند. همچنین وکیل مهاجرتی دفتر مهاجرتی ایلیا در هنگام مصاحبه در کنار متقاضیان حضور خواهد داشت تا از هر نظر متقاضیان مورد حمایت قرار گیرند.\nمزایای سرمایه گذاری در کبک کانادا به منظور مهاجرت و اخذ اقامت دائم این کشور بیشمار است که در ادامه به چند مزیت اشاه کرده ایم:\nاحتمال معافیت از مصاحبه در صورتیکه شواهد موجود در پرونده کاملا شفاف و روشن باشد.\nهیچ شرطی برا دریافت ویزای مهاجرت وجود ندارد.\nفرزندان شما می توانند بلافاصله در دانشگاه مشغول به تحصیل شون، بدون آنکه نیاز به پرداخت شهریه و هزینه های زیاد باشد. علاوه بر این می توانند بورسیه دولتی دریافت کنند.\nنیازی به ارائه طرح تجاری یا انجام بازدید اکتشافی برای یک پروژه تجاری نیست.\nمی توانید بدون نیاز به ارائه گزارش عملکرد به دولت کبک، در یک تجارت کوچک سرمایه گذاری کنید.\nکمک ها و هدایا در صورت محاسبه دارایی خالص در صورتی قابل قبول است که حداقل شش ماه قبل از ارسال درخواست سرمایه گذاری در کبک دریافت شده باشد.\nدارایی همسر ممکن است در محاسبه دارایی خالص لحاظ شود.\nانجام مراحل کار در سطح کبک ممکن است کمتر از 12 ماه طول بکشد.\nزمان تقریبی پروسه مهاجرت از سرمایه گذاری در کبک\nتوجه شود که زمان بررسی پرونده ها بسیار متغییر و بسته به زمان ارسال، کشور محل اقامت متقاضیان، شلوغ بودن اداره مهاجرت و… دارد و این موارد اشاره شده در این قسمت بطور تقریبی میباشد.\n۱- زمان تقریبی پروسه سرمایه گذاری از زمان ارسال مدارک تا دریافت نامه QCS بین ۶ -۱۲ماه خواهد بود.\n۲- زمان تقریبی سرمایه گذاری از زمان دریافت CSQ تا زمان اخذ ویزا حدود ۱۲-۱۸ خواهد بود.\nپس بطور تقریبی میتوان گفت این شیوه مهاجرتی حدود 5/2 سال زمان خواهد برد.\nبرنامه سرمایه گذاری 350 هزار دلاری کبک\nتفاوت اصلی برنامه سرمایه گذاری 35 هزار دلاری در برنامه مهاجرت به کانادا از طریق سرمایه گذاری در کبک این ناست که مهاجران را ملزم می کند که در ازای اخذ اقامت دائم، به طور فعال یک شغل را مدیریت کنند، در حالی که برنامه های سرمایه گذاران در ازای وام بدون بهره، اقامت دائم را به متقاضی ارائه می دهند.\nدر این برنامه، متقاضی برای دریافت اقامت دائم، مبلغ 1.2 میلیون دلار را به مدت 5 سال بدون دریافت سود، به یکی از نهادهای مالی تایید شده به عنوان وام می دهد. پس از طی این 5 سال، تمامی این مبلغ ظرف مدت 30 روز به سرمایه گذار برگردانده می شود. اما اگر متقاضی مایل به پرداخت این مبلغ نبود راه جایگزینی نیز وجود دارد.\nراه جایگزین به این صورت است که متقاضی، مبلغ 350,000 دلار کانادا را به یک موسسه مالی مورد تأیید دولت پرداخت می کند، اما این مبلغ به متقاضی پس داده نمی شود. در عوض موسسه مالی با استفاده از وجوه خود از طرف متقاضی، مبلغ 1.2 میلیون دلار را به مدت 5 سال به عنوان وام به دولت می دهد.\nدر این روش اعضای خانواده وابسته (برای فرزندان تا سن 22 سال) هم می توانند متقاضی را همراهی کنند.\nشرایط برنامه سرمایه گذاری 350 هزار دلاری کبک\nبرای واجد شرایط شدن در برنامه سرمایه گذاری 350 هزار دلاری کبک به عنوان یکی از روش های سرمایه گذاری در کبک کانادا، متقاضی باید شرایط زیر را داشته باشد:\nدارایی خالص شخص حداقل باید مبلغ 2 میلیون دلار کانادا باشد. این میزان دارایی را می توان با املاک، حساب های بانکی، سهام و … نشان داد.\nدر پنج سال قبل از ارائه درخواست باید حداقل به مدت دو سال سابقه مدیریتی داشته باشد. این تجربه باید شامل وظایف مربوط به برنامه ریزی، مدیریت و کنترل منابع مالی، انسانی یا مادی تحت اختیار متقاضی باشد.\nمتقاضی باید قصد اقامت در استان کبک را داشته باشد.\nنیازی به ارائه مدرک زبان نیست. (بخشی از سهمیه به افرادی تعلق گرفته است که مدرک زبان ارائه نمی دهند)


استراتژی های مؤثر فارکس ،انواع مثلث ها در نئو ویو\nنیما فلاح 2017/04/6 فارکس حرفه ای در افغانستان\nزمین و آنچه به آن می دهد ارزشهای ماندگار است که بشریت همیشه به آن نیاز خواهد داشت ، فارغ از سطح پیشرفت فناوریهای دیجیتال. افرادی که به دیگران غذا می دهند ، شخصاً از من احترام می گذارند. وی اضافه کرد: قرارداد ما با شهرداری حدود 900 میلیون یورو بود که هفت الی هشت هزار میلیارد تومان می‌شد. قرار شد به شهرداری ضمانت‌نامه بدهم و به‌اندازه آن، ملک دریافت کنم. به موسسه توسعه رفتم و نسبت انواع مثلث ها در نئو ویو به پول‌هایی که در حساب خود داشتم، درخواست صدور ضمانت‌نامه کردم و آن را به شهرداری دادم. مبلغ دريافتي به ازاي هر پرواز عبوري بدون توقف از آسمان كشور\nکسب درآمد از اینترنت یکی از بهترین شغل های دنیا است که با آن در هر شرایطی می توانید درآمد بالا و پایداری داشته باشید. چه وضع اقتصادی کشور خوب باشد چه بد شما درآمدتان سر جایش است. در کسب و کارهای اینترنتی پتانسیل های بالایی وجود دارد که در انواع مثلث ها در نئو ویو کمتر از چند روز می توان به اندازه حقوق چندین کارمند درآمد داشت. فقط کافیه به فکر اعتماد سازی و جمع آوری مخاطبان مورد علاقه به کسب و کارتان باشید . بازار اول: مربوط به معاملات سهام شرکت های بورسی که در بورس انجام می شود. بازار دوم: مربوط به معاملات سهام شرکت های غیر بورسی که در فرابورس انجام می شود. بازار سوم: مربوط به معاملات سهام شرکت های بورسی که در فرابورس انجام می شود. بازار چهارم: بازاری می باشد که بدون کارگزار و معامله گر کار می کند و مربوط به معاملات خصوصی است که توسط شبکه های الکترونیکی و بین سرمایه گذاران نهادی و عادی صورت می گیرد.\nباز کردن حساب تمرینی - انواع مثلث ها در نئو ویو\nدر مهر ماه همچنین معاملات "الگوریتمی" که روشهای برنامه‌نویسی شده در معاملات بازار سرمایه است، انواع مثلث ها در نئو ویو ممنوع اعلام شده بود که البته فعلا خبری از حذف ممنوعیت آن نیست.\nاستراتژی معاملاتی پایه ،انواع مثلث ها در نئو ویو\nﻧﻤﻮدار ﻣﯿﺎﻧﮕﯿﻦ ﺣﺠﻢ ﻣﻌﺎﻣﻼت روزاﻧﻪ ﺑﺮاي انواع مثلث ها در نئو ویو ﺑﺎزار ﻓﺎرﮐﺲ، ﺑﺎزار ﺑﻮرس. ترید ارزهای دیجیتال برای مبتدیان در هات فارکس Hot Forex- بخش اول. یک میانگین متحرک ممکن است در نمودار هفتگی eurusd سیگنال خرید و در نمودار روزانه سیگنال فروش بدهد. گرافیکی با استفاده از یک روزانه چارچوب زمانی به اشتراک گذاشته شده. ساخت مواد منفجره با کبریت -. در این بخش به بررسی مفهومیهر یك ازاین موارد پرداخته تا از این رهگذر شناخت مناسبی.\nپرواضح است که اولین گام برای خروج دائمی از لیست سیاه بین المللی صورت گرفته و مجرایی راهبردی برای استفاده از دستاوردهای اقتصادی برجام شکل گرفته است تا اقتصاد ایران در سطحی که در شان مردم باشد بتواند با جامعه جهانی وارد تعامل و همکاری شود و از این طریق هم کیفیت رشد اقتصادی را افزایش دهد و هم پایداری آن را تضمین کند. با 13 سال تجربه معامله در بازار فارکس و 11 سال سابقه آموزش فارکس بصورت عمومی ، خصوصی و آنلاین. 95% از معامله‌گران شکست می‌خورند و از بازار خارج می‌شوند؛ این آماری است که دائماً در سایت‌ها و فوروم‌های فارکس انواع مثلث ها در نئو ویو ارائه می‌شود. البته دقت این آمارها بالا نیست. و احتمالاً ارقام کمی متفاوت از واقعیت هستند.


منوچهری: به خاطر اختلاف سلیقه با تاکتیک مربیان ثبات نداشتم\nخبرگزاری میزان- مهاجم پارس جنوبی جم گفت: من در این سال‌ها در تیم‌های مختلفی توپ زدم و ثبات نداشتم که تنها دلیلش، اختلاف سلیقه با تاکتیک مربیان است.\nتاریخ انتشار: 09:40 - 27 دی 1398\n- کد خبر: ۵۸۷۱۱۹\nامین منوچهری در گفت‌وگو با خبرنگار ورزشی خبرگزاری میزان، در خصوص انتخاب پارس جنوبی جم برای ادامه فوتبالش گفت: با هومن افاضلی سرمربی این تیم راحت هستم. او دقیقا توانایی و روحیات من را می‌شناسد و چیزی بیشتر از پتانسیلی که دارم، از من نمی‌خواهد. برای خودم هم خوب است که در بازگشت به لیگ ایران، از تیم خوبی مثل پارس جنوبی کارم را دنبال کنم.\nوی اضافه کرد: بازیکنانی مثل من یا فرزاد حاتمی زیاد تیم عوض می‌کنیم و دلیل آن هم مشخص است؛ فوتبالی که ما ارائه می‌دهیم، سلیقه‌ای است. برخی مربیان با این مدل راحت هستند و برخی، سلیقه دیگری دارند. من در این سال‌ها در تیم‌های مختلفی توپ زدم و ثبات نداشتم که تنها دلیلش، همین اختلاف سلیقه است. نه مشکل اخلاقی داشتم و نه فنی. باید به مدل تاکتیکی و تفکرات یک مربی نزدیک باشم.\nمهاجم پیشین استقلال افزود: به خاطر تغییر زیاد تیم‌ها، حالا از تجربیات زیادی بهره می‌برم و امیدوارم این تجربیات به کار پارس جنوبی بیاید. واقعیت این است که پارس یک تیم خوب با هواداران فوق‌العاده خونگرم است و بازیکنان زیادی آرزوی بازی در این باشگاه را دارند. من هم دوست داشتم بازی در پارس را تجربه کنم. در نیم فصل نخست، چندان نتایج خوبی نصیب این تیم نشد، اما حالا وضعیت فرق کرده و امیدوارم بتوانیم با ارائه فوتبالی خوب و دلچسب باعث شادی مردم شویم.\nمنوچهری در پایان گفت: چند پیشنهاد دیگر هم داشتم، اما در ادامه لیگ نوزدهم می‌خواهم برای پارس جنوبی و زیر نظر افاضلی به فوتبالم ادامه بدهم. پس از آن امکان دارد دوباره لژیونر شوم و به لیگ تایلند یا مالزی برگردم. هدف اصلی من این است که مهره موثری برای تیمم باشم و بتوانم در رقم خوردن اتفاقات خوب، سهیم شوم. البته ما نیاز به امکانات بیشتر داریم و امیدوارم وزارت نفت بیش از این‌ها هوای تیم‌مان را داشته باشد.\nیک استقلالی و یک پرسپولیسی شاگرد افاضلی شدند\nبرچسب ها: پارس جنوبی جم ، امین منوچهری\n۱۳۹۸/۱۰/۲۵ - ۰۹:۲۶\nمرادی: قبل از شروع نیم فصل دروازه‌بان تیم را مشخص می‌کنیم؛ با فروزان در حال مذاکره هستیم\n۱۳۹۸/۱۰/۲۴ - ۱۳:۰۳\nنقل‌وانتقالات کامل نیم‌فصل لیگ نوزدهم؛ کم‌کاری بالای جدولی‌ها تا بیش‌فعالی قعرنشین‌ها + عکس\n۱۳۹۸/۱۰/۲۴ - ۱۳:۲۲\nافاضلی از بازیکنان پارس جنوبی خواست تا آخر هفته صبر کنند


نمناک ورزشلیگ برتر درگیری مهدی طارمی در پایان دربی 84\nمهدی طارمی پس از شکست پرسپولیس در مقابل استقلال در دربی 84 در مسیر رختکن با یکی از خبرنگاران ورزشی درگیر شد.\nپرسپولیس در شهرآورد 84 پایتخت با نتیجه 3 بر 2 شکست خورد در حالی که این بازی در لحظات آخر به جنجال کشیده شد.\nدر ادامه برخوردهای بازیکنان و درگیری های لفظی و فیزیکی آن ها با هم، زمانی که مهدی طارمی قصد رفتن به رختکن تیمش را داشت، در میکسدزون ورزشگاه آزادی با سوال یک خبرنگار ورزشی روبه رو شد، ولی به جای پاسخگویی، با دست به سینه او کوبید.\nاین اتفاق درحالی رخ داد که همه خبرنگاران حاضر در میکسدزون شاهد این برخورد ناپسند مهدی طارمی بودند.\nطارمی هرچند به نظر می رسد تحت فشار پس از باخت پرسپولیس بوده اما باید پاسخگوی این رفتار زشت خود با نمایندگان رسانه های گروهی باشد.\n“دستمزد بازیکنان” و مربیان استقلال و پرسپولیس + جدولنتیجه بازی آلمان و آمریکا در جام جهانی 2014 + دانلوددروازه بان پرسپولیس از بین کدام گزینه ها انتخاب شدمبلغ قرارداد بازیکنان پرسپولیس و استقلال فصل 95-96 لیگ برترپیوستن فرشاد احمدزاده به یک تیم لهستانینتیجه بازی پرسپولیس و سایپا امروز 9 فروردین + فیلمنتیجه بازی پرسپولیس و نفت تهران در جمعه 1 شهریور 92دانلود گل ها و نتیجه بازی آلمان و پرتغال جام جهانی 2014 برزیلمبلغ قرارداد باورنکردنی علی علیپور در پرسپولیسنتیجه بازی استقلال و صبا در شنبه 19 مرداد 92ترکیب استقلال و پرسپولیس در دربی 83 امروز 26 شهریور 95نتیجه بازی برزیل و آلمان در جام جهانی 2014 + دانلوددانلود و نتیجه بازی ایران و آرژانتین در جام جهانی 2014 + فیلمواکنش بازیگران و بازتاب جهانی برد استقلال در دربی + عکس


گفت و گو با دانیال شهرتی در آستانه انتشار آلبوم « قو و دریا » / به حس خودم متکی بوده ام - .:: موسیقی ایده آل ::.\nموسیقی ایده آل : دانیال شهرتی از موزیسین های خوب کشورمان است که پس از ۱۵ سال موفق به انتشار آلبوم خود شد ؛ در ادامه گفت و گو با این هنرمند را می خوانید :\nپس از انتشار یک آلبوم با کلام به فکر انتشار آلبومی بی کلام افتادید , کمی در مورد این آلبوم توضیح دهید\n-من با توجه به تحصیلاتم که در زمینه موسیقی هستش و موسیقی کلاسیک کار کردم و ساز تخصصی من نیز پیانو است این آلبوم را تولید کردم. قبل از انتشار آلبوم با کلام تولید این آلبوم آغاز شده بود و اولین قطعه این آلبوم مربوط به سال ۸۱ است.\nچه مدت تولید این آلبوم زمان برد؟\n-از سال ۸۱ تا الان! حدودا ۱۴ سال درگیر تولید این آلبوم بودم. موسیقی که ساختم به صورت فرمولی تولید نکرده ام.بیشتر به حس خودم متکی بوده ام و ممکن بود من ۳ سال کاری تولید نکرده باشم اما بعد از این مدت ملودی ای به ذهن من رسیده و ساختم و برخی از آنها که نباز بوده با توجه به هارمونی و علمی که داشته ام آن ملودی را تکنیکی تر پرورش داده ام و اجراش کردم. بیشتر ملودی ها حسی هستند و خیلی وقت هست این مدل کاری نشنیده ام.در واقع سعی نکرد به زور ملودی بسازم و ملودی ها کاملن حسی و با توجه به شرایط روحی من در آن زمان شکل گرفته و کاملن بیانگر احساس من می باشند و نامگذاری قطعات هم به همین صورت شکل گرفته\nچقدر نسبت به موفقیت این آلبوم امیدوارید؟ چه قشری از مخاطبان طرفدارش هستند؟\n-کسانی که موسیقی لایت و بی کلام دوست داشته باشند. کسانی که موسیقی کلایدرمن ، استاد لاچینی و جواد معروفی و کارهای کلاسیک را دنبال کرده باشند مخاطب این البوم هستند البته این خیلی ایرانی نیست و خیلی هم کلاسیک نیست. بیشتر موسیقی لایت و رمانتیک است و زبانی بین المللی دارد.\nنسبت به آلبوم های بی کلام ها دیگری که در این سال ها منتشر شده احساس میکنم فیدبک بهتری خواهد داشت.\nمراسم رونمایی آلبوم به چه صورت خواهد بود؟\n-هفته آینده دوشنبه روز ۱۵ شهریور جشن رونمایی این آلبوم خواهد بود و برنامه های خوبی برای این مراسم در نظر گرفتیم. علیرغم میل باطنی من امکان اجرای زنده چند قطعه وجود ندارد اما برنامه های خاصی برای مخاطبان و هنر دوستان در نظر گرفتیم.\nبه فکر اجرای زنده این آلبوم هستید؟\n-به اجرای زنده و کنسرت فکر کردم و قطعا کنسرت برگزار خواهم کرد. برنامه هایی برای انتشار این آلبوم در اروپا نیز داریم که در حال برنامه ریزی هستیم. و ناگفته نماند قطعاتی از این آلبوم را در اجرای زنده ام در پاریس اجرا کرده ام.\nموسیقی با کلام یا موسیقی بی کلام؟ علاقه خود شما کدوم هستش؟\n-هردو. من موسیقی خوب رو دوست دارم کار کنم و تفاوتی ندارد که با کلام باشد یا بدون کلام. و هر کدام فضای خاص خود را دارد.\nمن آدم تک بعدی نیستم و به همه موسیقی علاقه دارم.\nو توضیحی در مورد زمان انتشار آلبوم؟\n-آلبوم از دیروز به صورت اینترنتی در سایت بیپ تونز عرضه شده و قابل خرید است و نسخه فیزیکی آلبوم هفته آینده پخش خواهد شد. ضمنا نسخه فیزیکی آلبوم همراه با کتاب نت این آلبوم خواهد بود.\nآلبوم دانیال شهرتیآلبوم قو و دریا دانیال شهرتیدانیال شهرتیگفت و گو با دانیال شهرتی