Denuncian la falta de implicación de CA en la prevención da drogodependencia | PP Coruña\nHome›ultimas noticias›Denuncian la falta de implicación de CA en la prevención da drogodependencia\nO Grupo Municipal Popular denuncia a total falta de implicación do Goberno de Compostela Aberta en materia de prevención da drogodependencia, mostra dista desidia é que, no tempo que leva Martiño Noriega no Concello, nada se ten feito co Plan Local de Prevención de Drogodependencias que deixou perfilado o Goberno de Agustín Hernández.\nNa última sesión do Consello Municipal de Saúde, tan só se presentou un borrador do Plan e o Grupo Municipal Popular xa aportou á UMAD, entidade que elabora o Plan, algunhas consideracións para que se teñan en conta no proceso de elaboración.\nO borrador presentado está incompleto e sostén moitas carencias, polo que desde o Grupo Municipal Popular se solicita que se corrixa e se complete para obter un documento adecuado ás novas realidades e á altura do que se espera da nosa cidade.\nAsí mesmo, o texto presentado non contén obxectivos específicos que deben estar en correlación coas necesidades detectadas na diagnose e con accións concretas e, como en calquera Plan, deben incluírse os recursos humanos e económicos cos que se conta para o seu cumprimento, o contrario converte o documento en papel mollado e, neste borrador, o apartado de recursos viña sen contido.\nCando o Grupo Popular abandonou o Goberno municipal xa se estaba traballando no Plan Local de Prevención en Drogodependencias 2015/2019, tal como reflicten o informes técnicos elaborados polos funcionarios municipais para o traspaso de poderes.\nO Grupo Municipal Popular descoñece os motivos polos que o Goberno de Compostela Aberta abandonou ese proxecto no canto de avanzar en accións xa iniciadas que permitirían ter aplicado nestes anos un Plan actualizado. Para o Grupo que dirixe Agustín Hernández, os motivos para esta falta de implicación con estes traballos son meramente ideolóxicos e non atenden a ningún criterio de eficacia e respeto polo traballo feito, dando un novo exemplo do seu característico sectarismo como xa mostraron cando derogaron a renda social creada polo Grupo Popular.\nPara este Grupo é prioritario que se analice con máis detalle o aumento de consumo de heroína no noso Concello, como xa recoñeceu o propio Alcalde e que xa foi motivo de preocupación do Grupo Popular.\nNo Pleno do pasado mes de marzo preguntamos sobre as medidas tomadas polo Goberno ante esta nova e preocupante situación e non parece que teñan nada previsto ao respecto, polo que se fai necesario que se inclúan no novo Plan programas e actividades concretas e a curto prazo para loitar contra este repunte no consumo.\nSolicitamos tamén que se concrete e perfile máis a diagnose que se contén no borrador relativa ao consumo das diversas sustancias e outras adiccións para que nos achegue con acerto á realidade de Santiago, acudindo non só a datos xenéricos senón preferentemente a datos aportados por outros axentes, así como aqueles que se obteñen en traballos de campo, que tampouco se inclúen e que son os que dan unha visión máis fiable do que acontence na nosa cidade en relación ao consumo de drogas e as súas consecuencias. Sinalar tamén que a diagnose debe referirse a toda a poboación e non só á mocidade.\nO Plan debe incluír unha avaliación das accións levadas a cabo no pasado e ata a actualidade en materia de prevención e atención da drogodependencia, para coñecer os resultados dos programas realizados, en definitiva, valorar a eficacia do traballo xa feito para ter unha guía eficiente no labor a desenvolver.\nHernández destaca o carácter social duns orzamentos ...


Axudas públicas para dixitalización de contidos editoriais e pola que se aproba a convocatoria do ano 2022 - Convocatorias - Next Generation Galicia\nAxudas públicas para dixitalización de contidos editoriais e pola que se aproba a convocatoria do ano 2022\nEstas axudas están dirixidas a financiar proxectos cuxa finalidade sexa dixitalizar fondos editoriais para alongar a vida comercial dos libros e incrementar o número de títulos no mercado, e impulsar sistemas de produción editorial óptima, promovendo a bibliodiversidade e a sustentabilidade. Os criterios xerais de avaliación e a súa ponderación son os seguintes:\na) A coherencia do proxecto presentado e o interese bibliográfico do material que se dixitalizará ou se fará accesible, valorado con 40 puntos.\nb) O equilibrio, realismo e coherencia da memoria económica en relación co contido do proxecto, que supoñerá un máximo de 25 puntos.\nc) Existencia dun proxecto de preservación dixital e sustentabilidade ligado ao proxecto, criterio que se valorará con 15 puntos unicamente se se presentou o documento que conteña devandito proxecto. Os proxectos presentados poderán destinarse aos seguintes fins:\na) Dixitalización de fondos\nb) Impulso de sistemas de produción editorial óptima como o audiolibro ou a narrativa multimedia.\nBeneficiarios: Serán beneficiarias as persoas xurídicas e físicas (autónomos) con residencia fiscal permanente en España, teñan como actividade e obxecto social, único ou entre outros, a edición de libros.\nRespecto á intensidade da axuda non poderá superar o 50% do custo total do proxecto. Cando estas axudas destínense a investimento, o importe da axuda non deberá exceder da diferenza entre os custos subvencionables e o beneficio de explotación do investimento.


Recopilan nun libro tras 16 anos de traballo os 140 instrumentos musicais de Galicia - Vigo al minuto\nRecopilan nun libro tras 16 anos de traballo os 140 instrumentos musicais de Galicia\nAuthor RedacciónPosted on 27 enero 2010 19 marzo 2010\nCase 500 páxinas e 1.000 fotografías foron precisas para dar cabida nun libro aos máis de 140 instrumentos musicais e útiles sonoros empregados en Galicia. Co aval da UNESCO e ao abeiro do proxecto Ronsel para a salvagarda e posta en valor do patrimonio cultural inmaterial de Galicia, o profesor e investigador Pablo Carpintero foi quen, despois de 16 anos de traballo, de sacar á luz o volume Os instrumentos musicais na tradición galega, un libro que dá conta da riqueza dos instrumentos musicais en Galicia, afondando na súa clasificación e no significado que os instrumentos teñen para os galegos. “Trátase dunha obra científica e rigorosa que pode ser analizada desde distintas perspectivas”, sinalou o vicerreitor de Relacións Institucionais da Universidade de Vigo, Iván Area, na presentación do volume na Reitoría da USC en Santiago de Compostela e na que tamén tomaron parte ademais do autor, Pablo Carpintero, os vicerreitores de Cultura da USC, Elvira Fidalgo e de Cultura e Comunicación da UDC, Luis Caparrós, e o director da editorial Difusora de Letras, Artes e Ideas, Xavier Paz.\nCatalogación e clasificación dos instrumentos musicais\nO libro que segundo confirmou Carpintero “foi posible grazas ás testemuñas recollidas entre a xente maior ao longo de toda a xeografía de Galicia e áreas limítrofes”, clasifica os instrumentos musicais seguindo o sistema científico máis empregado en occidente, o de Hornbostel e Sach que os divide en idiófonos, membráfonos, cordófonos e aerófonos. “Este derradeiro grupo é sen dúbida o máis numeroso en Galicia”, sinalou Carpintero que destacou tamén o importante número de instrumentos que teñen a súa orixe no Paleolítico ou o Neolítico que aínda se conservan a día hoxe en mans de nenos que se inician na práctica musical. Pero o autor tamén aborda no libro unha visión desde dentro, explicando como os galegos clasifican os seus instrumentos musicais, ao tempo que afonda no que é un instrumento musical para un galego, así como no significado do concepto de música en Galicia. As agrupacións instrumentais centran o derradeiro dos catro capítulos nos que se divide a obra que conta con deseños de Xoán Ramón Marín e revisión lingüística do profesor e director da Área de Normalización Lingüística da Universidade de Vigo, Xosé-Henrique Costas.\nGalicia no lugar que lle corresponde no mundo instrumental musical\nPola súa envergadura, Os instrumentos musicais na tradición galega só é comparable a outros dous volumes que abordan a realidade dos instrumentos musicais en dúas áreas xeográficas como son Portugal, coa obra Os instrumentos musicais populares portugueses de Hernesto Veiga de Oliveira, e a Bretaña, co volume Musique Bretonne que é unha obra colectiva. “Son moi escasos os exemplos que se poderían citar de obras de semellante envergadura, baseados en traballo de campo, que se acheguen en extensión e calidade a este traballo que coloca a Galicia no lugar que lle corresponde no mundo por calidade e cantidade instrumental musical”, destacou Iván Area.\nFONTE: MªCARMEN ECHEVARRÍA.DUVI\nDomínguez acusa al alcalde de convocar la manifestación para llevarse Caixanova a Madrid


Ahí vai unha lista de consideracións de urbanismo:\nO arcén é prescindible. Xamáis hai que poñer un arcén nunha rúa, xa que podería ser utilizado polas bicicletas.\nPintar unha raia marela ou branca xusto no borde da rúa cumple dúas funcións moi importantes: fai que os coches automáticamente se apropien de todo o ancho da calzada, tomando o dereito de pasarlle ós ciclistas moi preto porque van invadindo o seu carril; e o mesmo tempo fai que esa zona sexa esvaradiza para as rodas da bici.\nO borde da rúa nunca se unirá a nivel coa beirarrúa. Sempre ha de haber un burato de non menos de 10 centímetros cheo de cristais e pedras. Así, cada bicicleta que pase por ahí por accidente ou empurrada por un coche terá que voltar pinchada á casa.\nA raia marela e o buraco do borde só se interrumpirán pra poñer alcantarillas. Estas alcantarillas nunca se poderán poñer cun desnivel inferior a 10 centímetros ó da rúa. Así, ademáis de pinchar a bicicleta, torceráselle a llanta, e no caso da bicicleta de carreiras, non poderá ser endereitada.\nSempre que haxa que pasar unha tubería de teléfono, gas, electricidade, auga... farase polo borde externo da rúa. Ademáis ha de requerírselle a empresa que o faga que tape o buraco da peor maneira posible: un desnivel sempre maior de 5 centímetros, con asfalto rugoso e irregular (mellor aínda, con cemento). Se hai previsto facer dous pasos de tubo, abrirase un ó lado do outro, pra ampliar a zona intransitable. Os tubos que atravesan de lado a lado a rúa tamén son unha boa ocasión pra poñer estas trampas ós ciclistas.\nCando unha rúa teña un pequeno desperfecto na zona onde debería estar o arcén, botarase o suficiente asfalto como pra provocar un abultamento de 10 centímetros ou máis. Este proceso poderá ser recursivo, aumentando o volume do parche cada pouco tempo.\nTamén se apreciarán as rúas con adoquinado ou empedrado imposible. Tres bos exemplos a seguir son a Rúa de S. Pedro, Rúas Carretas/Trinidade e Castron Douro. A idea de comezar a Rúa de S. Pedro cun rexistro de lado a lado da rúa coas rendixas na dirección da roda é maxistral: custoume un arranxo de 20 euros na roda dianteira, e un golpe na cadeira.\nCando se remodele unha rúa o procedemento será sempre medir o ancho dun coche e dar ese ancho exacto á calzada. Se se pode aumentar a pendente máxima, será ideal. O mellor exemplo sería a Rúa das Rodas (acompañada polo maxistral movemento de pechar ó tráfico a R. Valleinclán). Tamén hai bos exemplos en todas as remodelacións do ensanche. Se algunha zona poidera ser utilizada por moitos ciclistas, poñerase o peor firme posible da peor maneira posible, e esquecerémonos dél por trinta anos. Por exemplo, en todo o Campus Sur.\nToda a zona vella estará desprovista de lugares para atar a bicicleta. Na zona nova xa están farolas e árbores pra iso. Semellante inversión en argoias de ferro é inabordable para un Axuntamento como o de Santiago. Mellor facer un burato no monte Gaias e enchelo de cemento.\nNunca ningún alcalde pasou á historia por favorecer ó ciclista ou ó motorista. No canto, Paco Vázquez será sempre recordado na Coruña pola construcción dun tranvía amplamente utilizado por xubilados aburridos e turistas despistados. E ó fin, ¿pra qué se constrúen as cousas? ¿Pra uso do cidadán ou pra maior gloria do consistorio?\nEstas son os meus pequenos aportes como ciclista. Espero que se teñan en conta algunhas en futuras actuacións, pra facernos a vida máis picante e chispeira ós que nos movemos en dúas rodas pola cidade.\npor xbello, 09:59 13/12/2007


Oleiros, 16 de agosto de 2019-. A noite do luns 19 de agosto ao martes 20 de agosto vai efectuarse un corte na circulación na N-VI, entre as 22:00 horas e as 7:00 horas desde a intersección de Sol y Mar ata O Seixal. O tráfico vai desviarse pola avenida Rosalía de Castro e pola Costa da Tapia.\nNo caso dos residentes nas zonas do Graxal e O Paraíso van poder acceder e saír dos seus domicilios seguindo a sinalización. Entre as 20:00 horas do luns e as 8:00 horas do martes non estará permitido estacionar nas rúas Alamos e Sauces, dado que o tráfico dos residentes deberá transcorrer por estas vías. Nos puntos dos cortes haberá operarios regulando e tamén contarán coa colaboración da Dirección Xeral de Tráfico e da Policía Local.


Crítica de Vicente Araguas sobre «O bebedor de rakia», de Xesús Manuel Marcos | Blog Xerais\nPublicado por xerais nas categorías Críticas , Narrativa coas etiquetas diario_de_arousa , diario_de_ferrol , el_ideal_gallego , o_bebedor_de_rakia , vicente_araguas , xesús_manuel_marcos\nO crítico Vicente Araguas publicou unha recensión sobre O bebedor de rakia, de Xesús Manuel Marcos, nos xornais Diario de Ferrol, Diario de Arousa e El Ideal Gallego, que reproducimos integramente:\nA vida pola rakia\nEsta rakia da novela de Xesús Manuel Marcos, e o seu nada santo bebedor, vai ser a bebida aquela da canción sefardita que nos dera coñecer Joaquín Díaz: “La vida do por el rakí, no puedo yo dexalo…”. Un brebaxe potentísimo que deixa aos seus usuarios tan dopados que nin sequera unha guerra como a última de Bosnia é quen de espertalos. Dun pesadelo longuísimo que a Alberte, o protagonista de “O bebedor de rakia” (Edicións Xerais, Vigo 2011), terminará levándoo ao cagarrón por un “Glasgow kiss” propinado á súa dona. Iso si, despois de volto á irrealidade de quen nin tiña porvir dentro do exército nin parece que o vaia ter fóra del.\nNo interín Alberte, home inestable nos sentimentos, fillo de pai tocado polo alcohol aparece nunha guerra totalmente allea, onde os que van impoñer a paz acaban disparando a quen non deben e sendo disparados á súa vez. Por aí Alberte e os seus conmilitóns, personaxes desta novela decididamente naturalista onde hai quen come coello cru porque non hai outra maneira e cando un autor describe esta escena –hai algunha similar– sen que lle treme a man de termar da pluma é que non está superado pola trama. Que para o caso ten moito de plasticidade cinematográfica, e Marcos (Seoane do Caurel, 1967) aponta, compre dicilo, maneiras de reporteiro bélico, aínda que obviamente non o sexa –e si funcionario da Administración de Xustiza–, por máis que a tramoia guerreira, co ardor consabido, vaia acompañada de historias sentimentais e familiares en paralelo, para rematar nun “in crescendo” que nos falan dun artífice habelencioso cal é o autor de “O bebedor de rakia”.\nUn libro que se le con interese porque Xesús Manuel Marcos vai dispoñendo nel doses precisas, non xa de rakia, veneno que se vai apoderando de Alberte cal un amor maldito, senón de intriga intercalada coas avanzadas e avanzadiñas bélícas, ao tempo que os personaxes –militares ou non– van aparecendo nun “timing” impecable.\nCon este libro Xesús Manuel Marcos, dono xa dunha certa biliografiaaparente, con novelas de xéneros ben diferentes e libros de relatos, demostra ser un autor moi seguro. Deses que non máis precisa dun golpe ben forte na táboa, onde ás veces cansan os consabidos sota, cabalo e rei, para que ninguén teña dúbida da súa existencia e poderío.\n“O bebedor de rakia” é unha boa mostra de novela cosmopolita, por máis que o seu “background” sexa inequivocamente galego, que non deberá adiar a súa tradución a outros idiomas. Trátase dun libro abondo universal, e iso a partir dese mundo tan propio –naturalismos incluídos– que abandeira este francoatirador da literatura que vive, ben alonxado de saraos, cenáculos e tertulias, en Madrid.


Libro electrónico – a lei de Lem\nEste é un “libro lambetada”. Nas librarías atopámolo xunto á caixa, mentres esperamos para pagar. Non me resulta agradable que nunha libraría haxa elementos tan mercantilistas e tan parecidos aos supermercados. Ademais é un libro caro, pois ten case o prezo dun libro de peto aínda que o seu número de páxinas sexa mínimo. Pero […]\nRead More ‘El fin de los libros’, de Octave Uzanne\nUn futuro espléndido para o libro electrónico?\nOs lectores, aqueles que compramos libros (cousa que fai que teñamos ao menos unha parede forrada de libros), somos protagonistas na columna do escritor Quim Monzó, do pasado día 13 de xaneiro. Unha carta ao diario duns días anteriores provoca a reflexión deste escritor, que está en gran parte de acordo coa opinión do señor […]\nRead More Un futuro espléndido para o libro electrónico?\nO pasado curso escolar empezou coa novidade da introdución do ordenador persoal nas aulas. A día de hoxe esta iniciativa non chegou a quedar debido á carencia de contidos pedagóxicos adecuados para a actividade docente. En todo caso, a noticia comezou un debate sobre a necesidade da lectura como tal e si a substitución do […]\nRead More A lei de Lem\nUnha opinión calquera sobre o libro electrónico\nHai uns poucos días aparecía ao diario unha noticia sobre unha nova versión de libro electrónico. Trátase da nova xeración da versión que parece ser estase vendendo máis, e que está vinculada a unha librería por Internet. Isto no ámbito norteamericano, porque o aparello non se pode comprar fóra deste país. Só podo mostrarme escéptico […]\nRead More Unha opinión calquera sobre o libro electrónico


O BNG denuncia as deficiencias na recollida do lixo, tanto na vila como no rural | BNG da Estrada\nO BNG denuncia as deficiencias na recollida do lixo, tanto na vila como no rural\nAgosto 29, 2017 · by BNG A Estrada\t· in Medio Ambiente,Uncategorized.\t·\nO BNG fai visibles as dificultades coas que se atopa a veciñanza da Estrada para depositar o seu lixo, tanto na vila como nos núcleos do rural.\nPor un lado compróbase que os contedores existentes non son suficientes para o volume de lixo xerado e por outro directamente non existen, como é o caso dos contedores de recollida de plásticos, en moitos lugares.\nO BNG insta ó goberno municipal do PP a que faga coa urxencia que require o asunto un estudo que aporte os datos necesarios para arranxar este problema, problema que ademais conleva un impacto social moi negativo, tendo en conta ademais dos problemas de salubridade, o impacto pouco decoroso que pode ter nos visitantes que poidan vir á Estrada neste tempo de verán.\nO BNG coida que o goberno do sr. López débelle dar solución a este problema xa.\nPor outra parte, o BNG da Estrada insta tamén ao goberno municipal a darlle un lavado aos contedores, xa que coa calor desprenden un cheiro nauseabundo, claramente perceptíbel, por mor das calor do verán.\n← O BNG da Estrada acusa de inacción total á Xunta e ao concello para atallar o andazo da vespa velutina\nA ponte de Souto de Vea leva danada desde o temporal do mes de febreiro →


In memoriam de Fermín Bouza Álvarez - Faro de Vigo\nIn memoriam de Fermín Bouza Álvarez\nourense 09.11.2016 | 05:16\n"Vou ao mar achegando a orella unha cuncha" (Fermín Bouza, "El voto con botas")\nImprimindo un texto meu publicado no xornal, atopéi no fondo da páxina a triste nova do pasamento de Fermín Bouza Álvarez. Non me decatara da sua enfermidade terminal cando nun dos últimos blogs do seu "El voto con botas", falaba do seu paso pola UCI no que ficaba, tamén, segundo dicía, o PSOE. Parábola e certeza. De súpeto alumearon na miña mente lembranzas daquel mozo tan rubio, que asemellaba un faro de luz na costa lógobre de Compostela.\nDescurría o ano 1968. O ano daquela revolta universitaria, teloneira do Maio 68 parisino. Aqueles feitos marcariano na súa vida, coma me marcóu a mín. Aínda que camiñamos por corredoiras distintas. En Madrid, convertiríase nun recoñecido profesor da Complutense. Un auténtico mestre da socioloxía política. Disciplina que manexaba con obxetividade no seu blog "El voto con botas" nun xornal dixital. Aquela columna, hoxe orfa, da que eu era ávido lector.\nFoi quen de novelar aquel convulso ano compostelano coa sua obra "Memorias do diaño", publicada por Edicións do Rueiro, 1980. Gardo un exemplar nunha estantería da miña biblioteca. No rincón adicado ao esquecemento da miña penosa estadía en Compostela. Nembargantes, nobreza obriga. Meu recoñecemento a un grande escritor, coma, tamén, a súa nai, Doña Emilia, boticaria da Rúa do Villar, da que recibín un trato exquisito, cando a represión académica sobre mín era un feito. A outra represión levóu a Fermín a agocharse en Madrid, onde ficaría. Eu, coma diría Celso Emilio Ferreiro, "troquéi os lares patrios/ polos eidos alleos/ e percorrín o mundo coma un nómada/ compañeiro do vento e das estrelas".\nNamentras él era un activista convencido do troco cara ao socialismo, eu era un escéptico, polo tanto, pouco activista. Meu escepticismo xa viña de tempo atrás, cando lendo a Paul Laforgue, viaxando polo noso país, este afirmara que Galicia era unha causa perdida para o socialismo. Fermín creía nunha Galicia ceibe, redimible, e eu tiña de certo que Galicia porfiaría en seguir sendo escrava do conservadurismo, do seu servilismo ao cacique. Outros daqueles líderes que se chamaban marxistas-leninistas acomodaronse no pesebre capitalista do felipismo. Somentes tivemos unha coincidencia. Ambolos dous naceramos no mesmo ano.\nTendo a mesma idade e ateigado, coma estou, de doenzas, teño o presentimento de que axiña o atoparei deitado na praia do mar da morte, escointando as voces mariñas dende unha cuncha, achegada a sua orella. Repousa na paz, Fermín, arrulado pola Berenguela.


A Coruña Noticias da Mesa Mércores, 1 de Agosto de 2012\nO grupo coruñés da maior asociación cultural de Galiza anima a toda a cidadanía a enviar correos de protesta á Concellaría de Cultura da cidade pedíndolle a Ana Fernández “poder gozar das nosas festas tamén na nosa lingua”\nA Coruña, 1 de agosto de 2012.- O grupo local da Mesa pola Normalización Lingüística da Coruña denuncia que a escasas horas do inicio oficial dos festexos “é misión imposíbel” atopar en galego a programación completa das Festas de María Pita 2012. Segundo a entidade cidadá foi comprobando nos últimos días, non por estaren esgotados ou por unha deficiente distribución, senón porque, tal e como o Consorcio de Turismo da Coruña recoñeceu nas últimas horas a través das redes sociais facebook e twitter a varias cidadás e cidadáns, nin sequera se chegaron a editar.\nSe o ano pasado, por estas datas, a concelleira de Cultura da Coruña, Ana Fernández, estreaba o seu cargo cunhas polémicas declaracións nas que anunciaba un novo deseño para as festas da cidade, xa que o anterior lle parecía “demasiado gallego”, o grupo local da Mesa “non dubida en darlle os parabéns por tan rápido éxito”, ironiza a asociación.\nA delegación na cidade da maior asociación cultural galega lamenta que un ano máis as veciñas e veciños da Coruña paguen unhas festas “máis pensadas en querer compracer as persoas de fóra que o público da casa” nas que calquera contido galego e en galego é “no mellor dos casos, arrombado a unha segunda categoría”. Unha concepción “errada” do que é o turismo, sostén A Mesa, pois é evidente que os públicos que escollen visitar A Coruña nas festas “desexan ver algo máis que touradas, cabalos andaluces bailando flamenco ou os mesmos concertos que xa poden ver nas súas cidades de orixe”. Por demais, a entidade cre que o Concello actúa “como se non existise turismo dentro do propio país” e non houbese persoas que visitan a cidade provenientes doutras vilas e cidades galegas.\nA Mesa lamenta tamén que toda a presenza da lingua galega nas Festas de María Pita fique reducida aos lemas “A cidade que dorme de pé” e “Trouleando”, no entanto para todo o demais as linguas de referencia en exclusiva son o castelán e o inglés. Para a entidade, o goberno local de Carlos Negreira ten unha “concepción folclórica do galego máis próxima dos últimos anos do franquismo que do actual sistema democrático”: a lingua propia de Galiza é apta para “troulear”, mais non como vehículo normal de expresión e contacto coa cidadanía, menos aínda se esta vén de fóra.\nA asociación destaca como “sintomático” que na edición da programación festiva en castelán, si amplamente difundida, se chegue ao extremo mesmo de “traducir denominacións amplamente consolidadas en galego desde hai anos”, como é o caso da Feira do Libro, a Feira das Marabillas na Cidade Vella ou mesmo o prestixioso salón Viñetas desde o Atlántico. Pola contra, respéctanse escrupulosamente as denominacións en inglés, como acontece coa Tall Ships Race.\nA delegación da Mesa inicia, como xa fixera o ano pasado, unha campaña de envío de correos electrónicos á Concellaría de Cultura demandando “espazo para o galego” na actividade festiva da cidade. A entidade anima para este envío a toda a cidadanía “que desexa poder gozar das Festas de María Pita tamén na lingua propia de Galiza e da Coruña, independentemente de cal sexa a lingua que empregue habitualmente”. O correo-e da concellaría é cultura@coruna.es.\nPodedes acceder a un modelo de correo de protesta nesta ligazón:


Laura Regueiro: “A xente que fai dietas vexetarianas ou veganas moitas veces non está informada”\nTemas: SAúDE ALIMENTACIóN NUTRICIóN VEGANISMO VEXETARIANISMO\nA doutora Regueiro traballa como endocrina no CHUAC. Logo da reportaxe da semana pasada sobre dietas sen carne ou con pouca proteína animal, preguntámoslle a esta experta se son certos parte dos datos que se incluíron na anterior reportaxe e cales son os déficits alimentarios da xente máis nova. Mais esta especialista insiste en que se debera ter coidado coas graxas trans, aceites industriais e levar unha dieta o menos afectada por estes alimentos.\nVexetarianismo, saúde e ecoloxía, poden convivir?\nPor Moncho Mariño | SANTIAGO DE COMPOSTELA | 14/01/2019 | Actualizada ás 22:00\n-Está de acordo con que as dietas vexetarianas e veganas, contando con todos os nutrientes, son mesmo boas para a saúde?\nSi, estou de acordo. Antes pensábase que non eran dietas completas, que lle faltaban elementos, pero hoxe sábese que é unha dieta saudable completamente. Pero o caso é seguir unhas pautas, porque moitas veces as persoas que seguen estas dietas non están ben informadas. Ese é o problema moitas veces, que a xente fai dietas deste tipo sen estaren ben informadas e poden padecer déficits de B12.\nPementos, berenjenas, verdura, hortalizas, supermercado, consumo, IPC\n-Esa era outra cuestión, segundo consultamos en Galicia Confidencial, é un mito que estas dietas deriven en deficiencia de Ferro e anemias, pero o que si sería certo é a falta de B12. Está de acordo con esta afirmación?\nSi, iso é certo. O Ferro pode estar en alimentos de orixe vexetal, non así a B12 que habería que suplementala. Isto pódese facer mediante comprimidos ou inxectables, hainos que son mensuais ou diarios, dependendo de como estean os depósitos da vitamina no corpo desa persoa.\n-Hai persoas que seguen dietas vexetarianas para perder peso. Isto é recomendable?\nPódese seguir unha dieta vexetariana para perder peso como se pode seguir unha dieta non vexetariana. Non hai maior perda de peso cunha dieta ou outra. O que ocorre é que moitas persoas se apoian na idea que comendo só vexetais é algo san, pero todo depende da calidade dos alimentos que inxerimos nesas dietas. Daquela deberíase escoller ben dentro dunha dieta. Por exemplo, os snacks, as galletas etc., poden entrar nunha dieta vexetariana pero non é san. Todo depende da planificación que se faga da dieta.\n-Unha persoa vegana ten máis probabilidades que unha vexetariana de sufrir déficits?\nAlguén vegano estricto non tería problemas máis que nada porque estas persoas son xa coñecedoras dos déficits da súa dieta, por tanto son conscientes de que deben suplementar a súa comida con vitaminas. O maior risco está nas persoas vexetarianas ovolácteas, porque cren que co consumo de ovos e lácteos non é preciso consumir B12. Dentro da vexetariana hai máis risco.\n-Un deportista podería ser vegano ou vexetariano?\nSi que pode. Hai nutricionistas que atenden deportistas veganos por exemplo, podendo facer unha dieta con proteínas vexetais, legumes ou sementes.\n-Que alimentos non recomendaría para unha dieta como as que estamos falando?\nEu o que non recomendaría sería tomar a alga espirulina, pois hai xente que a toma pensando que ten B12. Non obstante o que ten é un análogo á vitamina, cousa que pode ocasionar un falso en análises de sangue indicando que si tes B12 pero realmente sofres un déficit. Non a recomendaría por ser un análogo non activo.\n-Nalgúns comedores escolares estanse levando adiante iniciativas para paliar o sobrepeso nos máis novos. Vostede ten observado algunha deficiencia nas dietas dos comedores escolares?\nFaltan moitos vexetais, froitas nos postres que moitas veces son lácteos. É dicir, esquecemos moitas veces o grupo vexetal dos alimentos, tanto verdura como froita. Tamén estás as técnicas de fritiduras e demais, que entran moito nas dietas pero que é unha parte que se podería mellorar.\n-Cales son os grandes adictivos que engaden aos alimentos hoxe en día?\nO azucre e o sal. Fan que comamos moito máis, pois un alimento que non está sazonado ou non ten azúcares permiten saciarnos mellor. Mais cando se aditiban o sentido de saciedade non funciona ben e de aí pasamos a comer máis cantidades. Cos edulcorantes tamén poden ter un efecto semellante. O azucre crea moita adicción. Sábese de casos de persoas que abandonarono repentinamente o consumo de zucre e padeceron mesmo dores de cabeza pola súa falta.\n-A dieta tradicional galega sería unha dieta sá?\nA dieta tradicional ten o problema que hoxe en día ten moitos procesados, máis fruta e algo máis de vexetais, xunto con frutos secos, pois podería dicirse que si é unha dieta sá. O consumo de froita de tempada axudaría moito tamén. Mais a dieta tradicional en si, penso que xa se perdeu.\n-Unha persoa de entre 18 e 25 anos que consuma grandes cantidades de comida procesada incluíndo as lambetadas, debe estar preocupada?\nDebe estar preocupada desde o primeiro momento, porque o estilo de comida actual pode que agora non nos cause problemas, pero estase acumulando o risco ata que un día aparece unha doenza. Mentres non vemos os danos non nos importa tanto, pero estamos acumulando o risco.\nOurense será sede da XII Conferencia Política da European Confederation of Local Intermediate Authorities\nFalece en Vigo unha nena de catro anos ao caerlle na cabeza o ferro dun parasol\nA ministra Darias di que se está avanzando gradualmente na supresión das máscaras no transporte\nEncontran sen vida o corpo da moza desaparecida en Carballo a pasada fin de semana\nDetido un afeccionado por ferir un policía cunha bengala na celebración do ascenso da Unión Deportiva Ourense\nAsinado un documento de colaboración entre Deputación da Coruña e a UIMP para organizar cursos formativos\nO taller das 'narcolanchas' desmantelado...\nBuscan unha moza de 26 anos en Carballo...\nUn motorista morto e outro ferido de...\nAna Pontón pide "máis futuro" para o...\nGalicia supera os 15.000 casos Covid...\nO prezo da luz sobe este xoves un 0,23%,...\nA web do Parlamento funciona tan ben,...\nPreciso axuda, alguén pode explicar o...\nÉ que o teu Eugenio Montes ten pouca...\nPero que é o que "funciona ben" ? ...


Dous candidatos ó ascenso visitan os campos do Salnés - Canal Rías Baixas\nDous candidatos ó ascenso visitan os campos do Salnés\nSALNÉS> Céltiga e Vilalonga volven a xogar na casa. Os dous reciben a dous conxuntos moi complicados, ambos candidatos a meterse na fase de ascenso. O Ourense vista San Pedro e o Alondras o Salvador Otero.\nDuro compromiso o que ten por diante o Vilalonga esta fin de semana. O Ourense visita San Pedro, un equipo que se quedou ás portas da 2ªB o ano pasado e que este non quere errar. Comezou dubitativo e rendeu por debaixo do agardado ante Depor ‘B’ e Coruxo, rivais fortes ante os que caeu, pero agora se ven recuperando e con dez goles marcados nos últimos dous partidos son unha auténtica ameaza para os celestes.\nO Vilalonga pola súa parte, busca facerse forte, sumar outros tres puntos que lle sigan dando tranquilidade e marxe de erro. Que este ano baixen catro directos non semella preocupar moito no seo do equipo pero o certo é que canto antes se sumen os puntos, mellor. Chega a este partido en clara liña ascendente, xogando peor futbol pero moito máis práctico. As súas opcións pasarán por aproveitar as poucas ocasións que lle deixe ter o Ourense e por non cometer erros atrás. A dianteira vermella, comandada polo canteirán do Real Madrid Adrián Quintairos, é todo un perigo.\nGabi Leis non poderá contar para este encontro con Manu Rodríguez, lesionado, Lozano, que arrastra molestias no xeonllo dereito e Diego Villaverde, que cumplirá sanción. Os tres únense ás baixas de longa duración de Suso e Costas. Portela non estara no Ourense e Barreal é dúbida.\nEntre ambos equipos tan só existe na Terceira o antecedente do ano pasado, con victoria para os ourensáns por 0-2.\nNo Salvador Otero chega un partido interesante onde os haxa. Céltiga e Alondras miden o seu bo momento de forma. Os da Illa sabedores de que os partidos na súa casa será vitais este ano. De feito aínda non marcaron fóra mentres que no seu feudo son un dos conxuntos máis goleadores.\nEnfronte, os de Fredi Álvarez que protagonizan un gran arrinque de temporada, sumando 17 puntos de 24 posibles que os coloca cuartos na xeral a día de hoxe. Todo iso grazas en parte ó gran estado de forma que vive o seu dianteiro Santi Domínguez, que ós 29 anos está a recuperar a súa mellor versión.\nO balance histórico dos once encontros que no Salvador Otero disputaron Céltiga e Alondras sáldase con catro victorias locais, catro empates e tres triunfos visitantes. Os cangueses acuden ó choque con varias baixas por lesión mentres que no Céltiga Cardeñosa verá o encontro dende a bancada por estar sancionado.\nArtigo anteriorO Extrugasa busca en Ourense o seu segundo triunfo\nSeguinte artigoA Xunta investirá 100.000 euros nas obras de mellora da estrada PO-549


VEIGA DE LOGARES-A FONSAGRADA-LUGO: «A miña principal motivación é servir en todo o que sexa para mellorar a condición humana»\n«A miña principal motivación é servir en todo o que sexa para mellorar a condición humana»\nO meo nome é Alfredo Llano García e son natural da Fonsagrada, son profesor de ensino secundario e exerzo no IES Perdouro de Burela. Gústame moito participar en actividades de tipo cultural, social e deportivos e desde que cheguei a Burela (no ano 1990) axudei a formar o cine club Os Matos, o C.D. Burela F.S. e a asociación de sendeirismo Pasada das Cabras. Fun director do Instituto no período de 1994 ata 2001. As miñas afeccións preferidas son a vida familiar, a lectura, o cine, o teatro, o sendeirismo, a práctica da maxia e compartir tempo cos amigos.\nMetinme en política (ou metéronme?) despois de unha longa reflexión e co consentimento da familia, sendo a miña principal motivación a vocación que teño de colaborar e servir en todo o que sexa para mellorar as condicións humanas, de participar na vida. ¿Que retos se plantexa O que me gustaría facer en Burela son moitas cousas pero a principal é acadar un bo nivel de convivencia, que todo o mundo se sinta protagonista, que se sinta atendido. Penso ser un alcalde moi próximo os veciños e traballarei a reo para lograr todos os servizos e dotacións que Burela precisa. O abastecemento de auga de calidade, os servizos sociais, a vivenda, o emprego, a integración e cohesión social, a xuventude, os maiores, o porto, o plan xeral de ordenación urbana, o crecemento sostible, o impulso a economía... Todo esto estará moi claro no noso programa e traballaremos desde a óptica da transparencia e da solidariedade. A partir do 27 de Maio os veciños/as de Burela terán a sensación agradable e esperanzadora de que comezan unha nova etapa chea de oportunidades. Anímoos a elixir o cambio.\nPublicado por jose gabriel pacin lopez en 12:07


Vieiros: Galiza Hoxe - Expresionismo para representar o silencio e a sinxeleza primordiais\nORIOL GALERIA D’ART: Zoran Muši�?. Pintures i Dibuixos\nExpresionismo para representar o silencio e a sinxeleza primordiais\nUnha reflexión sobre a soidade, a violencia. Como recrearía Muši�? as imaxes que chegan de Gaza, de Bagdad e de Kabul?\nLito Caramés - 22:00 05/10/2009\nTags: Exposición Pintura Zoran Muši�? Zoran Music\nOriol Galeria d’Art ofrece unha nova e interesante exposición de arte. Trátase da mostra de 33 obras (pinturas e deseños) de Zoran Muši�? (1909-2005), periodista e pintor que viviu o inferno nos campos de exterminio nazis. De orixe eslovena, tivo por oficio o periodismo, aínda que sempre practicou a pintura. No ano 1935 estivo en Madrid, de correspondente, e foi un visitante habitual do Museo del Prado.\nIl paesagio desertico che è la vita\nLogo foi destinado a Venecia, alí os nazis acusárono de actividades anti-alemás e levárono ao campo de Dachau (1944), verdadeira escola de vida e pintura para Muši�?. Os meses que está no campo debuxa cadáveres amoreados con tinta que rouba na enfermería. Debuxa os mortos, non representando o horror que lle toca ver, senón máis ben a dor das vidas eliminadas, a dor do pulo cotiá: a morte. Liberado o campo volve a Venecia e alí continúa facendo o mesmo que facía antes de vivir a experiencia do campo de exterminio: paisaxes e paisanaxes dálmatas, mulleres, cabalos, montes... A diferenza é que agora trata de buscar e reproducir a esencia das figuras e dos elementos, reducindo a paleta a poucas cores; cores ocres e marróns, minerais.\nZoran Muši�?, amante da simplicidade e ilustrador do silencio, sempre pintou series, series que segundo confesión do artista, chegábanlle. Cando un tema lle interesaba ou obsesionaba volvía sobre el. Así van saíndo Paisaxe rochoso, Interior de Catedral (que tanto lembra os amplos lenzos de Rothko), Autorretrato, Paisaxe de Siena, a conmovedora Nous ne sommes pas les derniers etc., todas elas agora na Galería Oriol.\nA comezos dos anos setenta volven os cadáveres. Volven saír os mortos do campo de Dachau que levaban trinta anos nos miolos de Zoran. Por que saen agora? Por que teñen que pasar tantos anos para volver a eles? Muši�? deixou dito que os cadáveres saíron nos anos setenta cando comezou a ver as atrocidades doutras guerras (a do Vietnam, por exemplo). Inmediatamente lle viñeron aos miolos o que eles pensaban e comentaban ao remate da Segunda Guerra Mundial: isto non volverá suceder, Nós somos os últimos que viviremos o horror. Por se hai algunha dúbida sobre os seus azos, a serie de pinturas que fai nos anos setenta titúlaa: Nous ne sommes pas les derniers. Os corpos sen vida que Muši�? debuxa e pinta teñen a cor da terra (identificación do espazo coas anatomías que se amorean no chan), como se un panteísmo mineral uniformizase todos seres e cousas. As formas individuais están a penas suxeridas por trazos negros. Nunhas declaracións sobre o seu traballo artístico, Muši�? afirmou que a súa pintura sempre gravitara a redor dun tema: Il paesagio desertico che è la vita (a paisaxe desértica que é a vida).\nSobrevivir agochando a traxedia?\nA peripecia de Zoran -retornar á experiencia traumática moito tempo despois- non é única. Jorge Semprún ten dito que, ao saír do campo fixo unha cura de amnesia para evitar o suicidio (como se todo pasase nun soño). Pero, a partir de 1963, comezou a escribir sobre a súa estadía no campo de Buchenwald (Le Grand Voyage, Quel Beau Dimange!, L'escriture ou la vie). Máis casos. Hai publicada unha novela que ben pode ser a banda impresa desta exposición: Sin Destino, de Imre Kertész (Acantilado, 2001); o autor (premio Nobel de Literatura, 2002) viviu a experiencia dos campos de exterminio cando tiña 15 anos e escribe esta novela con 46 anos. Tanto tempo ten que pasar para poder trousar os demos? Sin Destino está escrita en primeira persoa, de xeito obxectivo, sen reclamos á traxedia, con linguaxe neutra, sen xuízos de valor, queixas, opinións nin denuncias. Muši�? fai o mesmo cos debuxos e as pinturas: elaborar unha crónica do que viu e do que viviu. Algo parecido pódese dicir de Ballard quen en 1984 escribiu The Empire of Sun, obra autobiográfica do seu paso por campos de concentración xaponés (hai filme de Spielberg). O tema central da banda deseñada Vals con Bashir é o mesmo. Ari Folman (o autor) non lembra nada do que pasou nos campos de refuxiados de Sabra e Chatila (Líbano), nin que el foi testemuña das matanzas, até que un acontecemento lle dispara a memoria. (Hai un filme co mesmo título, nacido do cómic). A destacar que as cores usadas nesta banda deseñada (case monocroma) son as terras que se ven nos lenzos de Muši�?.\nA lista é inmensa. Seguramente moita máis xente (coñecida e anónima) tivo esta experiencia coa Guerra Civil, a II G. Mundial, Vietnam: a distancia dos anos permite rememorar a traxedia, que sempre volve. En verbas de Zoran Muši�?: “E entón volveron os cadáveres, así, sen pensar. A pesar de todo, non os esquecera”. Sería bo que quen coñeza comportamentos deste tipo, xa persoais xa doutra xente, que deixase testemuña escrita nos comentarios que se poden facer a esta reseña.\nE desgraciadamente hai que darlle a razón a Muši�?, non foron os últimos. Nos vieiros humanos sempre están as mesmas pedras.\nEXPOSICIÓN: Zoran Muši�?. Pintures i Dibuixos\nOriol Galeria d’Art, Provença, 264 (Barcelona)\nAté o 31 de outubro de 2009.\nHorario: de luns a sábados, de 10 a 14 h. E de 16,30 a 20,30 h.\n"Ida", Zoran Muši�?, 1950\n"Paesagio rocoso", Zoran Muši�?, 1978\n"Autorretrato in piedi", Zoran Muši�?, 1995\n"Interno de catedrale", Zoran Muši�?, 1984\n"Nous ne son pas les dernieres", Zoran Muši�?, 1972\nMuši�? no seu obradoiro, anos 70


Concentración contra os recortes sanitarios no PAC de Teixeiro - Xornal de Betanzos\nConcentración contra os recortes sanitarios no PAC de Teixeiro\nO Persoal de Atención Primaria de Curtis convocou unha concentración de protesta pola precarización do servizo sanitario no centro, que atende\naos veciños de Curtis, Vilasantar, Sobrado e parte de Aranga e está fixada para o próximo 27 de xaneiro ás 11.00 horas.\nA xornada de protesta partiu dos traballadores do Punto de Atención Continuada (PAC) de Teixeiro. O persoal sanitario advirte de que os cupos dos ambulatorios de Curtis e Teixeiro son os máis elevados da provincia. A médica de Teixeiro ten 2.000 cartillas, cando o aconsellable é que non superen as 1.200 e, entre os centros de Curtis e Teixeiro, suman case 4.000, unha ratio que refrenda a necesidade de ampliar o persoal.\nA escaseza de persoal esténdese ao PAC, o servizo para urxencias de Atención Primaria fose do horario ordinario dos centros de saúde.O persoal sanitario admite que os recursos son sanitarios, pero ve imprescindible refuerzos para garantir un correcto servizo e defenden a convocatoria dunha protesta “por responsabilidade e ética”.\nAs queixas pola precariedade do servizo sanitario é unha constante nos distintos centros da comarca. A maioría parlamentaria do PP tumbou unha emenda do BNG ás contas da Xunta para este ano que pedía incrementar os cadros de persoal nos centros sanitarios da comarca, reforzando os postos de especialistas para garantir atendemento durante as vacacións dos facultativos e reforzando pediatría.


A recesión do turismo nacional, principal preocupación para o sector hoteleiro | Consumer\nA recesión do turismo nacional, principal preocupación para o sector hoteleiro\nAlertan do impacto que pode xerar na demanda de hoteis a subida do prezo do diñeiro\nData de publicación: Luns, 04 de Decembro de 2006\nAos hoteleiros españois non lles preocupa tanto a fortaleza de mercados emerxentes ou os problemas localizados de sobreoferta como unha recesión da demanda nacional por mor das continuas subidas dos tipos de interese. No I Cume do Sector Hoteleiro Español, o presidente da Confederación Española de Hoteis e Apartamentos Turísticos (CEHAT), José Guillermo Díaz Montañés, situou como unha das “ameazas” da boa evolución turística en España o impacto que pode xerar na demanda a subida do prezo do diñeiro en Europa. O empresario constatou que o alto endebedamento das familias, sobre todo para a compra de vivenda, pode afectar o sector das vacacións.\nA última enquisa de Movementos Turísticos dos Españois (Familitur) alertaba de que o número de viaxes realizadas polos residentes en España durante o sete primeiros meses do ano foi de 95,1 millóns, o que supón un 2,2% menos que no mesmo período de 2005. Precisamente, o venres pasado coñecíase que a hipoteca media para a compra de vivenda situábase xa en 145.313 euros. O dato supón que nun ano, o contrato tipo encareceuse un 11,7% ou, o que é o mesmo, catro veces máis que a inflación.\nO sector turístico é consciente de que cando as economías domésticas asfíxianse, os primeiros recortes fanse en lecer e restauración. Ademais, sopesan que nos últimos anos os bos resultados da industria turística débense precisamente á forte demanda nacional.\nNo cume de hoteleiros, que se clausurou o sábado en Madrid, Díaz Montañés destacou tamén como unha das “materias pendentes” do turismo en España a mellora da rendibilidade, xa que sobe a cifra de turistas, pero non o gasto diario medio dos visitantes, que mesmo baixou.\nMáis aló do sol e praia\nPola súa banda, o ministro de Industria, Turismo e Comercio, Joan Clos, cre que é necesario que o sector turístico diversifíquese e vaia máis aló “do turismo convencional de sol e praia”.\nSegundo Clos, este tipo de turismo “está a chegar a uns graos máximos e están a aparecer grandes competidores internacionais, polo que se debe apostar por crecer noutros ámbitos como o turismo de negocios, o cultural, o rural ou o de balnearios”.\nEste sector representa o 12% do Produto Interior Bruto (PIB) español. “Todo o que sexa traballar pola diversificación é unha aposta para o futuro do sector turístico en España”, explicou Clos.\nNo noso país, agregou, existen “multitude de equipamentos que non están necesariamente no centro das cidades e que serven para facer convencións dunha semana ou en ambientes máis tranquilos”.\ndemanda Nacional-gl recesión sector turismo


A EGAP elabora unha enquisa para recoller propostas formativas :: EGAP\nA EGAP elabora unha enquisa para recoller propostas formativas\nInvestigación / Venres, 2 de Agosto de 2013.\nDe cara á elaboración do Plan de Formación do ano 2014, a EGAP quere coñecer as propostas de formación do persoal que integra a Administración autonómica. Por este motivo, pon en marcha un proceso de detección de necesidades formativas a través dunha enquisa na súa páxina web, na que os empregados públicos poderán expresar a súa preferencia acerca de temas de formación futuros.\nO dito proceso levarase a cabo a través dun cuestionario online no que os empregados públicos responderán a cuestións relativas a temas, iniciativas ou accións concretas que respondan a necesidades formativas que observen na actualidade ou que prevexan para un futuro próximo e os destinatarios aos que deberían ofrecerse eses cursos.\nEsta medida permitiralle á Escola coñecer as necesidades formativas do persoal ao servizo da Administración da Comunidade Autónoma de Galicia referidas tanto a coñecementos transversais coma específicos. A información que se obteña permitirá definir un plan de acción para lograr un maior axuste na determinación das prioridades formativas, contribuíndo a ofrecer programas de calidade e adecuados aos requirimentos dos usuarios.\nTags: Función pública Formación Administración\nPax 181 de 878


O uso de máscara é obigatorio dentro de tódolos recintos de desenvolvemento do evento.\nTomaráselles a temperatura a tódolxs asistentes á hora de acceder ás sesións.\nÉ obrigatorio manter a distancia entre asistentes e co equipo do festival.\nDeberase respetar a señalización de circulación dentro dos recintos para facilitar o movemento.\nEn diferentes puntos dos recintos e nos accesos haberá xel hidroalcohólico de uso recomendado.\nHaberá un equipo de acomodadores que asignarán asentos ao público.\nAs entradas serán nominais, será necesario a identificación dxs asistentes á súa chegada.\nExisten a disposición dxs asistentes máscaras quirúrxicas, guantes e toalliñas desinfectantes individuais, ademais dos dispensadores de xel hidroalcohólico.\nENTRADAS E ACCESOS\nUtilizaremos a plataforma de reserva de entradas Enterticket. Nela poñeranse a disposición dxs asistentes con antelación as entradas para tódalas sesións, e así asegurar que non se supera o aforo permitido nas salas.\nPermitirase o acceso ás sesións a público sen entrada reservada en caso de que nos últimos 10 minutos previos á sesión, sempre que existan localidades disponibles. Neste caso recolleranse os datos persoais de ditos asistentes para o correspondente control de asistencia.\nPreviamente ao control de entrada, realizarase unha toma de temperatura a tódolxs asistentes.\nO persoal de sala e o equipo de acomodadores vixilarán que xs asistentes respeten as medidas establecidas, e serán xs encargadxs de controlar as entradas e as saídas para evitar que xs asistentes teñan que tocar pomos ou portas.\nOs asentos estarán marcados para asegurar que se manteña a distancia de seguridade e non se supere en ningún caso o aforo máximo.


Colexio Oficial de Arquitectos de Galicia » 2009 » Setembro » 3\nArchivado en 3 Setembro 2009\nJaclyn Residencial, AEDES Studio. Sofia, Bulgaria\nEscrito por mpierres o 3 Setembro 2009\nExisten edificacions , como este caso do edificio Jaclyn Residential, que sería imposible construir en Galicia…\nEstas arquitecturas residenciais, neste caso de Bulgaria, merecedoras de distincions nos derradeiros premios europeos Mies de Arquitectura, son impensables coas nosas lexislacions vixentes. ¿Iso é bo ou malo?\n“Confluences” sofá, de Philippe Nigro\nHai mobles que lembran patróns ríxidos ou funcionalistas,\noutros son minimalistas en esencia,\ne outros, coma este sofá de Philippe Nigro para Ligne Roset, ben podería ser , polas súas volumetrías,\na analoxía dunhas arquitecturas de clara raiz orgánica.. indicada para espacios de “confluencia” e reunión.\nA Illa pide á Xunta que recoñeza a súa singularidade urbanística\nFaro de Vigo - Arousa -03-09-2009\nTodos os colectivos sociais e económicos do municipio sumáronse á reivindicación do Concello de A Illa de que se contemple dentro do futuro Plan do Litoral un apartado específico para a súa singularidade urbanística, figura coa que se pretende continuar cun desenrolo urbanístico sostible que protexa os seus principais bens naturais, pero ao mesmo tempo, lles permita continuar creciendo.\nA unión de todos os colectivos fíxose a raíz da enquisa remitida aos Concellos costeiros pola Consellería de Medio Ambiente por si querían aportar algún tipo de iniciativa á futura Lei do Litoral. O informe que se remitiu dende o Concello á Xunta incide en que A Illa posúe un rasgo xeográfico fundamental, como é a súa insularidade, ao que hai que engadir unhas reducidas dimensions que coartan, en gran medida, as posibilidades de expansión.\nEstas reducidas dimensions “vense agravadas por unha Lei de Costas Estatal moi restrictiva, a que hai que sumar a actual Lei de Ordenación Urbanística e Protección do Medio Rural que amplía a liña de Costas a 200 metros”, os cales se convirten en 400 en A Illa debido as súas peculiaridades.\nPor este motivo, as sucesivas reunions que se celebraron entre o Concello e diferentes entidades como a Cofraría, as asociacions de mexiloeiros, a xunta de montes ou os veciños de A Beira do Mar deron como resultado cinco puntos que deberían contemplarse na futura Lei do Litoral.\nO primeiro deeos sería o recoñecemento como zona urbana, ca área de protección de Costas limitada a 20 metros, dende o lugar de Testos ata a zona de Gradín, é dicir, pola parte suroeste de A Illa.\nEste mesmo recoñecemento reclámase para a parte noroeste, a incluida entre os lugares de As Rubas e O Bao. A terceira proposta é fixar a área de protección do litoral en 50 metros nas zonas colindantes coas raias urbanas antes citadas e ata o lugar de As Aceñas.\nAs propostas non só inciden en rebaixar a liña de protección, senón que tamén contemplan medidas moito máis restrictivas que as existentes na actualidade.\nAs dúas que figuran no informe neste sentido plantexan a fixación dunha área de protección de 200 metros en toda a parte norte de A Illa, é dicir, nas inmediacions da praia de Area da Secada e do Faro de Punta Cabalo, así como a protección integral do parque natural de O Carreirón.\nTodas as entidades económicas e sociais entenden que este tratamento, recollido nestes cinco puntos, é imprescindible para que A Illa de Arousa conte cunha singularidade que non se da en ningún outro Concello de Galicia e que os sucesivos gobernos da Xunta non foron capaces de darlle.\nO proxecto do paseo Agrelo-Portomaior buscará solucions ao aparcamento\nFaro de Vigo - Morrazo - 03-09-2009\nSolucionar o problema do estacionamento que hai actualmente nas praias de Agrelo e Portomaior é unha das cuestions a ter en conta na redacción do proxecto técnico do paseo marítimo na zona e que o alcalde de Bueu, Félix Juncal e o concelleiro de Urbanismo, Martín Villanueva lle trasladaron onte á xefa do servicio provincial de Costas do Estado, Cristina de Paz Curbera, que visitou o concello para asistir á que foi a “primeira toma de contacto” con cada unha das partes implicadas na actuación.\nJuncal sinalou que “hai que ter en conta que o aparcamento que agora mesmo hai ó longo do vial desaparecerá” con esta nova actuación, que en principio requerirá a adquisición de 4 metros das parcelas da zona. En cambio se manterán os das fincas privadas que “seguirán coexistindo”. Destacou que “toda a oferta que sexan capaces de habilitar para as demandas de prazas de aparcamento sempre vai a ser escasa”, xa que según indica “a día de hoxe non atenden a demanda actual e cando se faga a actuación incrementarase”.\nAsimesmo, dende o Concello consideran importante “resolver os accesos hacia os dous extremos da praia” e contemplan a posibilidade de ubicar un mirador na zona onde se atopan as fincas de O Xistro, ao este da praia. Sen esquecer o outro extremo. Juncal apuntou a posibilidade de “acondicionar o espacio situado entre Agrelo e Loureiro e dende ese punto á estrada xeneral, polo que indicou que “vaise estudiar a mellora do mesmo”. Os representantes da institución local propuxeron que se estudie a posibilidade de que “haxa unhas instalacións lúdicas, deportivas e de ocio que completen toda esta oferta de usos que vai haber no entorno”. Entre elas o alcalde destaca, “a posibilidade de intentar mellorar o entorno dos cauces dos ríos cunha senda peonil”.\nÁ reunión de carácter preparatorio asistiron tamén un técnico da propia xefatura e dous da consultora Urbing, á que se lle adxudicou a redacción do documento, que en principio espérase que “esté rematado a finais de ano”, segundo apunta o alcalde. A partires dese momento retomaránse as conversas para “poder acelerar o máximo posible a tramitación administrativa de ese proxecto técnico e a obra en sí mesma”.\nFélix Juncal destacou que unha vez rematado o proxecto, requerirá que haxa unha partida presupuestaria habilitada para a actuación e agarda que a obra sexa “unha realidade o antes posible”.


Lindeiros - Movendo os marcos: Nordestazo en Malpica\nMovendo os marcos: Nordestazo en Malpica\nBy Lindeiros on\t 30 Xullo, 2017 Movendo os marcos\nA bisbarra segue fervendo porque remata o Apóstolo pero chega o Feito a man e as festas de Ordes, pero como viaxar é bo creamos movendo os marcos para mostrarche outros sitios para ir de festa.\nAs Rías Baixas están ben pero os lugares por descubrir, as praias especiais e os pobos onde os turistas levan tanto tempo acudindo que xa están empadroados están un pouco máis arriba. Un de eses sitios e Malpica de Bergantiños e alí naceu hai 8 anos o Nordestazo.\nDespois de oito edicións de festival, o Nordestazo Rock de Malpica reinvéntase para ser máis sustentable e dotalo definitivamente de maior carisma. A organización do Festival, coa Asociación A Tralla á cabeza, presentou o cartel desta nova edición con importantes novidades: unha aposta decidida polos artistas galegos, desde as bandas ata o cartel, obra de Laura Pato, o regreso a un escenario pegado ao mar, na zona de Canido, o extremo do Paseo Marítimo, e o selo “entrada de balde” xunto ao cartel.\nBento Veloso ¬ Los doce trinches\nPara a organización, estes tres alicerces fundamentais son a esencia mesma dun festival que naceu por e para o pobo de Malpica, e que con todo aglutina cada ano a miles de visitantes: “Optamos por converter o Nordestazo nun festival gratuíto porque entendemos que este festival é parte de Malpica, e por tanto debe ser positivo para o pobo, que é a súa primeira razón de ser. E para que isto siga sendo así, o festival ha de ser sustentable no tempo, polo que optamos por redimensionarlo e achegalo á actualidade, facéndoo o máis atractivo posible para todos”.\nO Nordestazo non quere ser un festival máis. Aposta polo mar e sitúase na beira da praia de Canido, pero tamén polo local e traballa en conxunto coa hostalería de Malpica como motor do evento.Manterase o formato de música durante todo o día coa habitual sesión vermú e os concertos de tarde-noite.\nO Nordestazo arrincará o sábado 5 de agosto coa sesión vermú a cargo dos Mecánicos. A banda encargarase de acender a tarde coas súas versións do mellor pop e rock dos 50, 60 e 70.\nBen entrada a tarde tomarán a testemuña, Bento Veloso & Los Doce Trinches procedentes da Coruña impoñerán o seu impactante cocktail de psicofolk de garaxe e surf insidioso.\nDurante a xornada nocturna, o ritmo chegará da man de Banda Crebinsky, unha banda cunha conexión moi especial co publico malpiqués que demostrarán unha vez máis, coa súa explosiva mestura de rock, jazz e música balcánica que os emparenta directamente con Emir Kusturica & The Non Smoking Orchestra.\nO Nordestazo 2017 contará tamén coa presenza de Los Labios procedentes de Madrid, unha banda que se está convertendo por dereito propio no directo máis en forma de rock and roll da actualidade. Actitude, guitarras e bases rítmicas ao fío e un frontman que é o cruzamento perfecto entre Mick Jagger e Iggy Pop. Non é de estrañar que Lenny Kravitz convidounos ao seu estudo para rexistrar a súa última referencia discográfica, “Birthday”.\nA presenza de Arizona Baby, asegura ao festival unha alta dose de rock atemporal e contundente desde a visión única dun trío que revolucionou o panorama independente hai pouco máis dunha década e que continúa sendo un dos alicerces do indie rock patrio.\nNovidades Carminha pecharán a edición do Nordestazo. Converténdose na banda de garaxe punk máis relevante dos últimos anos no noso país. Os de Compostela lideran unha edición que aposta por un rock máis poliédrico e aperturista .\nAcampada gratuíta, foodtrucks, deportes acuáticos e un pobo envorcado\nO Festival Nordestazo contará este ano novamente con acampada gratuíta, con aseos e aparcadoiro, e volverá ofrecer aos presentes unha deliciosa selección de foodtrucks para acougar os estómagos máis famentos.\nAdemais, Silfo Surf Camp ofrecerá aos asistentes a posibilidade de practicar diversos deportes acuáticos na costa malpicá durante a xornada de día, acompañando o son das bandas protagonistas.\nPero o elemento claramente diferenciador do Nordestazo é a súa enorme vinculación co pobo que o acolle. Malpica de Bergantiños transformarase nunha festa na que a hostalería, as asociacións e, en xeral, todo o concello, envórcanse por completo. Un ambiente perfecto para transformar a experiencia en algo inesquecible, e plantar o xerme en quen chega de novas para desexar repetir Nordestazo ano tras ano.\nAxenda Música Nordestazo