XXVII Xornadas Técnicas e XXI Encontro Empresarial | Grupos de Acción Costeira\nXXVII Xornadas Técnicas e XXI Encontro Empresarial\nAs principais actividades son a organización e celebración das XXVII Xornadas Técnicas Expomar 2020 e o XXI Encontro Empresarial de Organizacións Pesqueiras Expomar 2020.\nTradicionalmente a celebración destas Xornadas corría paralela á feira Expomar, mais estas adquiriron personalidade propia e diferenciada dentro do programa do evento, debido tanto á importancia dos relatores e dos temas que se abordaron como ao interese suscitado no sector, na prensa especializada e nos medios de comunicación en xeral.\nEste é un proxecto de colaboración entre o Concello de Burela e a Fundación Expomar.\nMaiores cotas de profesionalidade no sector, mellora das capacidades e competencias profesionais.\nFomento e promoción do relevo interxeracional.\nConsolidación e competitividade das zonas pesqueiras.\nMaior competitividade do sector pesqueiro e promover a innovación de forma sustentable.\nIncremento do valor engadido aos produtos da pesca.\nDesenvolvemento sostible da zona de pesca\nProtección e promoción do seu patrimonio natural e cultural a tódolos niveis\nVisibilización do traballo do mar.\nPotenciación da comunicación entre profesionais do sector, unindo á Administración, aos empresarios do sector mariño e aos profesionais que traballan nel.\nAs principais actividades son a organización e celebración das XXVII Xornadas Técnicas Expomar 2020 e o XXI Encontro Empresarial de Organizacións Pesqueiras Expomar 2020; estas dúas actividades fanse en colaboración co Concello de Burela e a Fundación Expomar.\n1.Mellora da competitividade do sector pesqueiro, creación de emprego e atracción da mocidade, en especial a través do aumento do valor engadido dos produtos pesqueiros, da integración vertical, da innovación en todas as fases da cadea de subministro dos produtos pesqueiros,; e garantir unha actividade sostible promovendo o uso eficiente dos recursos biolóxicos mariños.


Presunción de inocencia - Wikipedia, a enciclopedia libre\nA presunción de inocencia é un principio xurídico que se basea en que toda persoa é inocente ata que se demostre a súa culpabilidade. No caso de que o xuíz non estea seguro desta, e así o argumente na sentenza, deberá entón ditar un fallo absolutorio.\nA presunción de inocencia é un dereito humano[editar | editar a fonte]\nA presunción de inocencia é un dos dereitos humanos consagrados na Declaración Universal dos Dereitos Humanos e en tratados internacionais sobre dereitos humanos como, por exemplo, a Convención Americana sobre Dereitos Humanos ou Pacto de San José de Costa Rica.\nToda persoa acusada de delito ten dereito a que se presuma a súa inocencia mentres non se probe a súa culpabilidade, conforme á lei e nun xuízo público no que se lle aseguren todas as garantías necesarias á súa defensa. Artigo 11 da Declaración Universal dos Dereitos Humanos\nGarantías xudiciais [...] Toda persoa inculpada de delito ten dereito a que se presuma a súa inocencia mentres non se estableza legalmente a súa culpabilidade [...]\nArtigo 8 da Convención Americana sobre Dereitos Humanos\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Presunción_de_inocencia&oldid=4508474"\nPrincipios do dereito\nA última edición desta páxina foi o 27 de setembro de 2017 ás 11:32.


28 enero 2019 19:54 h.\nA Audiencia de Pontevedra impuxo a mesma pena de prisión e multa á súa primeira esposa, a unha das súas fillas, á súa excuñada e a un empresario, procesados na mesma causa\nA Audiencia de Pontevedra condenou a catro anos de cárcere e a unha multa de seis millóns de euros ao narcotraficante galego José Ramón Prado Bugallo, coñecido como Sito Miñanco, como autor dun delito de branqueo de capitais procedentes do tráfico de drogas.\nA sentenza considera probado que branqueou diñeiro da droga, entre 1988 e 2007, mediante a adquisición de bens inmobles a través da inmobiliaria San Saturnino.\nO tribunal impuxo a mesma pena de prisión e idéntica multa aos outros catro acusados, María Rosa Pouso Navazas, Rosa María Prado Pouso e Josefa Pouso Navazas, a súa primeira esposa, a súa filla maior e a súa excuñada, respectivamente; e para José Alberto Aguín Magdalena, un empresario que, segundo a acusación, actuaba como testaferro do narcotraficante.\nAdemais, a Audiencia de Pontevedra acordou a clausura definitiva da sociedade inmobiliaria, ao ser o "eixe" ao redor do cal todos os acusados branquearon diñeiro do narcotráfico, decretando o decomiso da totalidade de bens adquiridos.\nA Fiscalía solicitaba inicialmente para Miñanco e o seu círculo familiar máis próximo unha pena de seis anos de prisión e o pago dunha multa de dez millóns de euros.\nOs maxistrados da Audiencia de Pontevedra consideran acreditado na sentenza que "sen distincións entre eles" todos os acusados participaron "activamente" e de forma "fundamental" no proceso para lavar o diñeiro que procedía do narcotráfico.\nA Audiencia destaca á hora de fixar a pena o volume de diñeiro branqueado, así como os negocios "que levantaron, que sostiveron e que aínda teñen", ou a cantidade de sociedades que formaron "para ocultar ou, cando menos, maquillar" a procedencia do diñeiro.\nO tribunal sinala que o coñecemento que tiñan os sospeitosos da procedencia delituosa do diñeiro dedúcese "dunha forma ben fácil" do incremento patrimonial, "notorio e desproporcionado", que os acusados "non puideron xustificar" cos seus ingresos legais.\nA orixe do diñeiro co que adquiriron numerosas propiedades na provincia de Pontevedra, segundo a sentenza, "só se explica" pola relación de todos eles coas actividades delituosas de Sito Miñanco.\nA sentenza explica que Sito Miñanco e José Alberto Aguín Magdalena "coñecían perfectamente" que o diñeiro empregado para a adquisición das propiedades da inmobiliaria procedía, "e ata eles mesmos o obtiveron", das súas actividades delituosas.\nAs outras tres acusadas, pola súa banda, non só pola súa relación familiar con Miñanco, "non podían ignorar" senón que "sabían dabondo" a orixe dese diñeiro, segundo engade o tribunal, que advirte das "mañas" empregadas por todos para "disimular" a súa actividade a través de compraventas, préstamos, hipotecas ou sociedades instrumentais.\nAdemais, os xuíces subliñan en base á documentación aportada no xuízo e as declaracións dos peritos da Axencia Tributaria que os ingresos lícitos dos imputados "non lles daban" para manexar "tan inxentes cantidades de diñeiro".\nCondenan a Sito Miñanco a catro anos de cárcere por branqueo de...


Cooperación bibliotecaria - Ministerio de Cultura y Deporte\nO Ministerio promove un amplo programa de cooperación bibliotecaria a nivel nacional e internacional. A nivel nacional, leva a cabo proxectos e iniciativas propostos polas Comunidades Autónomas e, a nivel internacional, participa nos foros de responsables nacionais de bibliotecas públicas.\nConsello de Cooperación Bibliotecaria Normativa e actividades do Consello de Cooperación Bibliotecaria. Congresos e XornadasInformación sobre os congresos, encontros e xornadas que se organizan co fin de coordinar e promover a cooperación bibliotecaria e intercambiar experiencias entre profesionais.\nProgramas de formaciónLiñas de actuación no sector da formación, tanto para profesionais españois como para a área de Iberoamérica. Asociacións para a cooperación Presentación dos foros e asociacións nacionais e internacionais nos que se participa co fin de defender os intereses das bibliotecas.


O Concello de Melide tende a súa man á organización da Foliada 2019\n07/02/2019. Ante o comunicado emitido este mediodía por parte da Asociación Cultural Musical O Castelo no que expresan a súa renuncia á organización da Foliada de Melide, o equipo de goberno municipal melidensequeredeixar claro que:\nO Concello de Melide lamenta a decisión de suspender a organización da XV edición da Foliada de Melide por parte da Asociación O Castelo de Melide.\nO Concello de Melide mostra a tristura pola cancelación da Foliada de Melide, un evento cultural e beneficioso para o noso pobo, o cal considerabamos consolidado na vida cultural da comarca, con máis de 14 anos de historia.\nO Concello recorda que sempreapoiou económicamente e materialmente a Foliada, non só en instalacións, senóntamén con medios humanos e materiais, asinando anualmente un Convenio nominativo de 4000 €.\nA contía do convenio, a mesma que na anualidade 2017 e 2018, e que aportou unha estabilidade económica á organización, é ecuánime coas demáis asociacións culturais e deportivas de Melide que organizan eventos deste tipo, que dinamizan a vida cultural, económica e turística da comarca.\nNa reunión mantida coa directiva da Asociación O Castelo se expuxeron varias medidas de cara a organización da vindeira edición da Foliada de Melide entre as que se expuxeron as necesidades de mellorar certas infraestructuras materiais (carpas, mesas, cadeiras, seguridade, etc) así como a disposición de espazos públicos como a Praza das Coles para a xornada dominical. A Prazadas Coles é o centro do mercado dominical en canto a froita, verduras e plantío, ocupación regulamentada por ordenanza municipal de cara os comerciantes ambulantes.\nNa xuntanza mantida coa directiva, o Concello comprometese a sondear aos comerciantes de cara a un posible cambio de localización no último fin de semana de abril, tradicionalmente ocupado pola Foliada, subliñando que é día de feira grande (último domingo de mes). Mesmo nesa xuntaza de traballo se convidouaosmembros da directiva a organizar unha reunión cos comerciantes co fin de que poideran expoñer as necesidades da Foliada, cuestión que foi declinada. Así pois, se realizou por parte do Concello de Melide, ata en dúas ocasiónsco fin de ver as posibilidades e vontades de realización dese cambio de ubicación, a consulta ás partes implicadas, cuestión que non chegou a bo termo por parte deste colectivo. O Concello de Melide reitera que non é algo potestativo do gobernosenon que existe un dereito adquirido con respecto aos comerciantes ambulantes de manter a súa posición.\nO Concello está disposto a colaborar no que faga falta para mellorar a Foliada, mostrase aberto a calquer tipo de negociación, pero recorda que haifestas con máis anos e tradición, como a do Melindre, San Roque ou o San Caralampio, as cales se adaptan a vida cotiá de melide, en especial o último domingo de feira de Melide. Ata a data, a Foliada, cos diferentes gobernos, tamén conviviu co mercado dominical.\nEn todo caso, o Concello de Melide quere agradecer a Asociación Cultural e Musical o Castelo, o seu traballo nestes catorce anos, e que o concello ten a man tendida e dende o goberno local estamos abertos a calquera solución para que non suspendan definitivamente a foliada de Melide.


A natureza do mal - Xavier Queipo - Nós Diario - Diario de intereses galegos\nDicía Hitler que a ‘solución final’ non consistía nun asasinato en masa senón en proporcionar aos inimigos ‘unha morte suave’. A solución consistiu non só na aniquilación progresiva dos disidentes do Reich, como suxerira Himmler ou na estimulación do autoodio nos contrarios á norma estabelecida como propagou Goebbels, senón tamén na emigración forzada que organizou Eichmann baixo a supervisión de Heyndrich.\nEscollan vostedes quenes son nesta farsa a elite nazi e pensen noutros secundarios desta solución final que é, como adiviñaron, a desaparición de Galiza como entidade diferenciada, o abandono da súa lingua e da súa cultura, ou o que é peor aínda a súa conversión nun cliché de si mesma, onde o castrapo trufado de gheada e seseo é o xeito simpático de masacrar a nosa lingua, mentres a nosa tradición cultural vese reducida a pantagruélicas festas grastronómicas, manifestacións esotéricas de celtismo atávico ou lugares comúns como a nosa tendencia innata á emigración, a morriña ou ao autoodio.\nNon se confundan, os nosos emigrantes pasados e presentes, e temo que futuros, non emigran polo gusto da aventura e nós, como pobo, non só non deberiamos celebrar que sexan galegos un taberneiro en Dakar ou quen rexenta unha pizzeria na Avenida Corrientes de Bos Aires, o que leva un colmado en Durban ou o que traballa de capataz nunha factoría en Düsseldorf, senón todo o contrario.\nO noso orgullo debería ser que regresaran para construír un país digno da herdanza recibida e non desta miseria ética á que nos levaron estes pousafoles embarcados na destrucción sistemática do país. Non falo só dos que gobernan. Nada poderían facer sen o silencio dos máis, que se deixan gañar por un prato de lentellas ou unha presada de euros.\nPensan que esaxero, como pensaban a meirande parte dos alemáns que deixaron en mans do Partido Nazi, non só os destinos do país senón tamén a construcción dun novo estado que tiña como obxectivo único o afortalamento da barbarie ética.


Uso na linguaxeEditar\nCobertura nos mediosEditar\nAs novas seitasEditar\nA Meditación trascendentalEditar\nPara lograr o seu cometido, este tipo de seitas utilizan o adestramento ontolóxico . A maioría dos especialistas están de acordo en que o adestramento (coaching) en si mesmo non é malo, é útil para empresas e para axudar a persoas (como pode selo tamén a psicoloxía), mentres non manipule a ideoloxía do individuo. En cambio o adestramento ontolóxico, aínda que derivado do coaching, adoita allear o suxeito, para facer que cumpra o cometido da empresa. Mestúrase así un pouco de todo: adestramento, psicoloxía (Gestalt) e diversos conceptos metafísicos.\nTraído desde «https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Seita&oldid=6112066»\nÚltima edición o 23 de xuño de 2022 ás 14:17


Noa Díaz reclama "autocrítica" da Xunta para reformular a candidatura da Ribeira Sacra a Patrimonio da Humanidade | PSdeG-PSOE\nA portavoz de Cultura do Grupo Socialista, Noa Díaz, reclamoulle hoxe á Xunta “parar, facer autocrítica e mudar a formulación” da malograda candidatura da Ribeira Sacra a Patrimonio da Humanidade. A responsable socialista presentou unha pregunta oral no Pleno do Parlamento logo da decisión da Xunta de aprazar a proposta logo dun informe do Icomos desaconsellando a proposta.\nDíaz propuxo unha candidatura “máis realista e pegada ao territorio, traballada cos axentes sociais, económicos e culturais da Ribeira Sacra”, por canto estiveron excluídos desta candidatura presentada pola Xunta cun proxecto que nunca foi feito público. Segundo revela o informe do Icomos, a candidatura foi baseada no carácter sacro e relixioso da Ribeira Sacra e a súa espiritualidade milenaria, que para o organismo asesor era insuficiente para obter a declaración.\nA responsable socialista reclamoulle á Xunta que “aprendan a lección e para a futura (re)presentación conten co movemento social e cultural da zona e cos propios concellos afectados, que non coñecían a estratexia formulada” polo goberno galego.\nSinala que “continúan a falar do ‘Plan Ribeira Sacra. Plan de Xestión da Paisaxe cultural’, anunciando 34 millóns de euros, pero “nada se sabe dese plan, nin das liñas de acción estratéxica, nin do destino das partidas, nin canto lle vai corresponder a cada Concello, en cada exercicio e de que Consellería”. Advirte de que “non poden fialo todo a un proxecto presentado aos Fondos Next Generation EU cando saben que é unha entelequia con máis incertezas que certezas”.\nPreguntoulle ademais “cantas veces se reuniu a Comisión Interdepartamental da Ribeira Sacra, presentada como ferramenta clave na coordinación de accións para avanzar coas máximas garantías no desenvolvemento da candidatura da Ribeira Sacra a Patrimonio da Humanidade”.\nLembra que xa en 2017 o PSdeG “preguntaba no Parlamento sobre se o que semellaba a paralización do proceso obedecía aos problemas da delimitación da zona, polas protestas por falla de información, pola falla de informes e estudos ou polo rexeitamento por parte das actividades económicas dentro da zona delimitada”. Todas estas preguntas, lembra, eran “as que se facían os veciños e persoas interesadas sobre o silencio que rodeaba ao proceso de declaración”.


O BNG reclama un concerto económico para frear os recortes e evitar a emigración dos nosos impostos” - eleccions2012 - Sermos Galiza - A Información precisa Saltar ao contido\nJorquera falando diante de responsábeis sindicais da UGT, CIG e CCOO\nNun acto nacional desenvolto no corazón do Casco Vello vigués, o BNG presentou as súas propostas en materia de economía e fiscalidade. A candidata número dous por Pontevedra, Carme Adán, foi a encargada de presentar o encontro no que interviron todos os cabeza de lista provinciais, o economista Xavier Vence e máis Francisco Jorquera.\nNa súa introdución, Adán afirmou que “no BNG queremos falar de economía, mais de economía para a vida, para as persoas, non só de cifras” facendo mención expresa ao colectivos máis castigados pola crise e as políticas económicas do PP. “O BNG apostamos por un cambio radical, xa non caben remendos porque as costuras están a estourar, necesitamos outro traxe” asegurou Carme Adán sinalando a intervención pública na economía como unha das principais chaves da súa proposta.\nTamén no inicio do acto fíxose referencia ao Responsábel comarcal da CIG de Ferrol, Xosé Anxo Pintos, a quen @s nacionalistas expresaron todo o seu apoio tras ser “represaliado por defender os dereitos da clase traballadora”. “Así as gasta o PP” denunciou Adán.\nUn concerto económico para facer fronte aos recortes\nO candidato nacionalista á Presidencia da Xunta, a quen o economista Xavier Vence se referiu como o “Paco Cachamuíña co que reconquistaremos o país expulsando o xeneral invasor que é Feijóo”, nunha aplaudida alusión á Reconquista viguesa, centrou a súa intervención en explicar de xeito debullado a aposta do BNG por un novo modelo de financiamento e outra política fiscal.\n“Exiximos que o sistema impositivo sexa socialmente xusto” di Jorquera En relación á fiscalidade, Jorquera insistiu na necesidade dunha reforma fiscal que desde os principios de progresividade e equidade, faga que “quen máis teña, máis pague”. Idea que contrapuxo coa política impositiva desenvolvida polo Partido Popular desde a Xunta e o Goberno central que “empobrece á maioría social” por “subir os impostos ás e aos asalariados e autónomos, sen meterlle man ás grandes fortunas”. “Exiximos que o sistema impositivo sexa socialmente xusto” clamou cargando as tintas contra “as baixadas de impostos aos grandes capitais” e a “nula persecución da fraude fiscal” realizada polo PP.\nAliás, a proposta central foi a defensa dun “concerto económico” para Galiza, equivalente ao vasco ou ao que tamén reclama Catalunya, co que @s nacionalistas pretenden acadar a plena autonomía financeira para Galiza para “termos recursos suficientes para atender as necesidades sociais e reforzar os servizos públicos como sanidade ou ensino”. Segundo Jorquera que Galiza se dote dun “concerto económico” propio fará que o noso país fique mellor preparado para enfrontar os efectos da crise económica.\nPara Jorquera o actual modelo de financiamento “condena a Galiza á dependencia económica”\nO BNG cuestiona o actual modelo de financiamento “que descentraliza o gasto para as comunidades autónomas, mais que é completamente centralista na xestión dos ingresos”. Un modelo que para a fronte nacionalista “condena a Galiza á dependencia económica do Estado”. Neste senso, Francisco Jorquera fixo fincapé en explicar que “é falso que vivamos nun País subsidiado” lembrando que o Estado recada en Galiza 3.000 millóns máis dos que transfire á comunidade autónoma.\nAsemade, Jorquera insistiu na idea de evitar o que deu en chamar “a emigración dos impostos galegos”, en referencia a que importantes empresas galegas ou que desenvolven boa parte da súa actividade no noso territorio tributen en Madrid, tomando como exemplos Inditex, Citroen ou Fenosa. “Inditex malia ter a súa sede en Galiza non paga impostos aquí, senón en Madrid e mesmo unha parte en Euskadi, polo concerto económico dese territorio” denunciou.\nDefensa do carácter estratéxico do sector primario\nNo acto tomaron a palabra tamén os números un das candidaturas nacionalistas por Lugo e Ourense pedindo o voto ao BNG “para que a terra e o mar sexan protagonistas das políticas do Goberno galego”. Cosme Pombo, defendeu que “a enerxía galega ten que servir para crear postos de traballo na nosa terra”. Tereixa Paz aposta por “exercitar a nosa soberanía para defender o noso dereito a producir”\nPola súa banda, Tereixa Paz expresou o compromiso do BNG co sector primario, que entenden “estratéxico”, facendo unha aposta pola industria alimentaria e do mar e propoñendo “exercitar a nosa soberanía para defender diante do Estado, da UE ou mesmo da Organización Mundial de Comercio, o noso dereito a producir”. Paz denunciou o balanzo de Feijóo no que atinxe á pesca, con 212 embarcacións menos, e no leite. “Os nosos gandeiros están a recibir apenas 25 céntimos por litro de leite, o mesmo prezo de hai 30 anos” afirmou a nacionalista, situación que estaría a poñer en xaque ao sector por falta de rendibilidade económica.\nDenuncia da falla de política industrial da Xunta\nO candidato por Pontevedra, Carlos Aymerich, acusou ao goberno de Feijóo de carecer de política industrial. “O PP só teñen anuncios virtuais, como os contratos virtuais de PEMEX ou as fábricas de baterías para coches eléctricos que nunca chegaron” dixo. A respecto dos contratos coa petroleira mexicana, Aymerich denunciou que os contratos asinados son “papel mollado” ao unicamente comprometer “a reserva da capacidade de produción dos estaleiros para o caso de que finalmente se contraten con estes a fabricación dos buques”.\nSegundo Aymerich "o PP carece de política industrial só fan anuncios virtuais"\nAs marcadas diferenzas do BNG coa política laboral impulsada polo Partido Popular, das que @s nacionalistas fixeron gala participando activamente en todas as folgas xerais dos últimos anos, tamén estiveron presentes no acto. Aymerich denunciou, en presenza de representantes da CIG, CCOO e UGT, que “a política laboral do PP, que se pon sempre ao lado dos empresarios que explotan, produciu 113.000 parad@s máis no noso país”. O candidato nacionalista concluíu a súa quenda mostrándose certo de que “se o voto non se divide o Partido Popular será derrotado” o 21-O.\nPoñer a ciencia ao servizo do desenvolvemento económico\nEnlazando co discurso de Aymerich, a actual portavoz parlamentar do BNG e número dous pola Coruña, Ana Pontón, reivindicou “o dereito a podermos vivir do noso traballo e parar a emigración”.\nPontón chama a "poñer a ciencai ao servizo do pobo e do desenvolvemento do País"\nPara Pontón unha das claves para o desenvolvemento económico pasarían polo estímulo das políticas de I+D+i, criticando con dureza os recortes acometidos polo actual Goberno galego nese eido. “Queremos poñer a ciencia ao servizo do pobo e do desenvolvemento do noso país” explicou, comprometéndose a “rachar coa discriminación de xénero que inda persiste no campo da investigación”.\nPor último o catedrático Xavier Vence volveu recalcar a necesidade de que Galiza conte con instrumentos de financiamento propios como requisito indispensábel para pular “por un tecido industrial de noso”.\nVence acusa aos "amiguetes do PP" de arruinaren as caixas galegas\nLogo de denunciar que “os amiguetes do PP arruinaron as caixas coa súa estratexia descerebrada despois de as converter no seu couto privado”, Vence insistiu na proposta dunha “Banca pública galega”. Neste senso, o economista lembrou que xa Lois Peña Novo, en 1925, reclamara para Galiza “unha caixa nacional e un banco propio”, ao igual que Valentín Paz Andrade quen fora partidario dunha “banca galega de investimento”.


ANPA AGROMAR AGOLADA: Centos de persoas maniféstanse en Compostela contra a "mafia"\nCentos de persoas maniféstanse en Compostela contra a "mafia"\nConvocadas polas Marchas da Dignidade, centos de persoas manifestáronse este mediodía na praza do Obradoiro (Compostela) baixo o lema “Pan, traballo e teito” e contra a “mafia” que “malvende” os dereitos das persoas.\nPasadas as 12h partía a manifestación convocada polas Marchas da Dignidade nas rúas de Compostela e concluía na Praza do Obradoiro. Foi alí onde tiveron lugar as intervencións, entre as que destacou a do director e actor Quico Cadaval, quen aludiu aos ex directivos de Novagalicia Banco e ao feminicidio que tivo lugar na parroquia pontevedresa de Pontesampaio.\nO encargado de ler o manifesto foi Nicanor Acosta, a quen a xustiza vén de absolver da multa de 600 euros por participar nas mobilizacións contra o desafiuzamento da anciá coruñesa Aurelia Rei. “Estamos aquí para lle facer fronte á mafia”, sinalou Acosta, quen tamén se referiu á igualdade e á crise económica, “manda máis o goberno ou as multinacionais?”, preguntouse. A perda das caixas de aforro, as privatizacións, o desemprego e a “Lei Mordaza” foron temas que tocou Acosta no seu discurso.\nNa mobilización participaron, amais de colectivos sociais como Stop Desafiuzamentos, representantes políticos como os alcaldes de Compostela e de Ferrol, Martiño Noriega e Jorge Suárez, a coordinadora de Esquerda Unida, Yolanda Díaz, ou o parlamentar de AGE Antón Sánchez.


Martín G. Piñeiro | 14 de septiembre de 2020\nPortomeñe. PATRICIA FIGUEIRAS\nRedactor do Estatuto, conselleiro con Quiroga, Albor e Fraga, voceiro no Parlamento, senador, pai do Xacobeo, avogado... A alguén tan activo como Víctor Manuel Vázquez Portomeñe o confinamento colleuno co pé cambiado. Así que aproveitou para escribir a súa primeira novela, ‘Brianda de Moás’.\nA novela de Portomeñe é a escusa para sentar con el e falar tamén de política. Da de antes e da de agora, que pouco se parecen.\nNuns días cumpre 84 anos. O certo é que tardou moito en meterse no mundo da novela, non?\nTardei unha barbaridade e nin sequera me metín eu, meteume o coronavirus.\nPor aburrimento. Durante o confinamento penseina e, ao coñecer un pouco a historia, sobre todo a da área na que nacín, concentrei os meus recordos e espelinos durante uns 30 días, que foi o que me levou escribila. Non é que me sinta orgulloso dela nin que teña vocación de literato, porque tiven outro tipo de vocacións, esencialmente a de avogado, pero a literatura foi un refuxio neses días nos que a mente vagaba buscando que facer e en que entreterse, buscando mundos distintos ao que implicaba estar pechado na casa.\nPero unha novela histórica como 'Brianda de Moás' require moita documentación previa.\nEu sempre fun afeccionado á historia e non necesitei moito esforzo para consultar libros. Esencialmente usei un, o de Sánchez Albornoz, para lembrar batallas que libraron os reis asturianos, aos que Carlomagno e toda Europa chamaban entón reis do Reino de Galicia, porque Asturias estaba comprendida na demarcación da Galicia romana, cuxa capital era Lugo. Lugo ciudad ilustre de densa historia! Isto en El Progreso farame moita graza que saia [ri].\nDe feito, o lector lucense estará moi familiarizado cos escenarios que aparecen na novela.\nEvidentemente. No meu lugar eu oín aos máis vellos denominacións que eles xa oíran aos seus antepasados e que non se sabe de onde veñen, probablemente da señora de Moás esa que describo, que ao final dos seus días repartiu a súa cuantiosa herdanza entre os seus servidores. É posible que aí teñamos que buscar a orixe das propiedades individualizadas actuais e os seus nomes.\nQue hai de real na historia?\nTen moito de real. O lugar de Portomeñe, na esquerda do Miño, no Saviñao. Hoxe está asolagado polas augas fondas e escuras do encoro de Belesar, pero en 2010 foi baleirado e permitiunos volver visitar o lugar aos que levamos o apelido Portomeñe; e foi algo moi emotivo. Tamén é real o monte Faro e a súa capela; ou o mosteiro da novela, que aínda que está pouco documentado e desapareceu hai moitos anos está constatado que existía e aínda queda unha das paredes. E tamén é real o señorío de Moás.\nE os personaxes?\nBrianda é unha invención miña. Como o bispo Egas, a familia do bispo ou o propio relator. Todo iso é invención miña e está contado en forma de crónica medieval, case sen diálogo. Pero eu sempre penso que ese esforzo que a imaxinación propicia puido existir. Co nome de Brianda de Moás, ou con outro calquera, puido pasearse por aqueles dominios e exercer alí o señorío unha muller como esa.\nTen outras historias xa en mente?\nAgora que empecei mellor seguir, non? [ri] Teño pensada outra que vai comezar a finais do século XIII ata o XV, porque despois dos Reis Católicos está todo moi historiado.\nE nunca pensou en escribir unhas memorias? Coa vida que levou, serían moi suculentas.\nO meu libro ‘Testigo y parte’ [Hércules de Ediciones, 2014] son, parcialmente, memorias, porque eu fun testemuña dos acontecementos que se narran e tamén parte como responsable da administración, aínda que compartín protagonismo con infinidade de persoas que tiveron moito máis ca min. E cando un escribe de si mesmo en realidade escribe memorias, non hai forma de evadir o propio subxectivismo.\nPero hoxe, con máis perspectiva, igual o ve diferente que daquela.\nÉ certo, pero eu hoxe repetiría non os mesmos erros, que tamén os cometín, pero si as mesmas accións que deseñei e executei na política. E quizais o faría mellor porque tería máis experiencia. As miñas dedicacións políticas foron a cultura e o invento do Xacobeo.\nE habería moito nunhas memorias de Portomeñe que non se puidese contar nunca?\nBen, de min podería contar practicamente todo [ri]. Pero doutras persoas, evidentemente, non estaría autorizado a publicar determinados lances e eventos que pertencían máis ao campo da intimidade e que apenas influíron na dinámica de Galicia.\nQue momentos especialmente malos lembra da súa etapa política?\nPara min un momento frustrante foi cando inicialmente deseñei o Xacobeo e me empezaron a dicir que vendía fume. E tamén foi duro cando me fixen cargo de Educación e atopei un país que estaba moitos enteiros por baixo da media nacional en escolarización. Había déficit de oferta escolar, sobre todo en educación especial, e os profesores estaban mal pagados, unha eiva de todo Occidente. Pero a maiores atopeime coa complexidade engadida dunha protesta moi activa dos propios profesores, que me explicaron que antes era moi difícil protestar porque Madrid e o ministerio estaban moi lonxe e fretar autobuses non era moi operativo; pero a Santiago chegaban fácil desde calquera recuncho de Galicia! Así que, en consecuencia, pasei momentos difíciles. En política sempre os hai porque gobernar é tremendamente difícil. Eu cando lle oín a Zapatero dicir que gobernar España era fácil quedei absolutamente pasmado.\nSegue de preto a política?\nSígoa a nivel de xornal, amizades, comentarios con compañeiros e con algúns que aínda se atreven a pedirme algún consello.\nSi. Non son proclive a dalos, senón que penso que quen ten a responsabilidade debe exercela. E se en algo lle podemos valer aos demais, cando me preguntan, dou o consello oportuno. Pero hoxe o que está na responsabilidade sabe máis que os que xa non estamos dentro. Estivemos, non estamos.\nQue diferenza a política de antes da de agora?\nEu creo que a política de antes era, non quero dicir máis responsable para non inxuriar os actuais, pero enormemente máis respectuosa, iso si que o digo con contundencia. Eu fun portavoz e, polo tanto, encargado de apalear os contrarios cando mo permitían, e condenado tamén a soportar os adversarios. Recibín paus e devolvín algún cando me deixaron, pero todos o faciamos con respecto, sen descualificar persoalmente, tirando por elevación ao falar de ideas e solucións… Esa é a gran diferenza. Tamén é certo que daquela estaba todo sin facer na autonomía. Eu fun redactor dun anteproxecto de estatuto onde había 16 persoas de 8 partidos e acordamos a maior parte por unanimidade, algo que hoxe sería imposible. E tamén saíu por unanimidade a lei de patrimonio cultural, a de protección dos camiños, o plan Xacobeo ou a lei de normalización lingüística, que non era miña senón do magnífico deputado e amigo Camilo Nogueira, ao que este país debe moito. Esa é a diferenza: o respecto e amizade que había daquela.\nE no Parlamento? Sempre se di que no da súa época había máis nivel.\nNo Parlamento sempre houbo distintos niveis e esta resposta non é escapismo. Agora hai magníficos parlamentarios, pero naquel entón había máis magníficos parlamentarios que agora.\nQue políticos lle gustaban especialmente da súa época?\nHome, estaría obrigado a dicir que don Manuel Fraga [ri].\nJuan Fernández, que ideou Galicia Calidade, un dos dous grandes inventos que quedaron da época de Fraga xunto co Xacobeo. E facíame graza un político novo que chegou a secretario xeral da consellería de Romay Beccaría e que formaba parte do consello de administración da sociedade do Xacobeo, integrado por altos cargos de todas as consellerías. Era Alberto Núñez Feijóo, que xa naquel momento se significaba con observacións moi atinadas. Apuntaba maneiras.\nE dos de agora?\nPois acabo de citar un. E engado que teño moi boa relación e magnífico concepto, sen prexuízo doutros, do actual conselleiro de Educación, Cultura e Universidades, Román Rodríguez. E non distingamos máis, que senón algún móntame en cólera! [ri]\nParécense Fraga e Feijóo?\nNon, en absoluto.\nPois Feijóo di que cada vez se parece máis a Fraga. Aínda que semella non ter tan mal xenio como o de Vilalba, non cre?\nEse é un mero detalle sen maior relevancia que non define a personalidade. Fraga era como era, non o vou describir. Foi o meu xefe e todos os respectos para el. Feijóo para min é a intelixencia, o pragmatismo e a cordialidade, ten unha cercanía que é o que lle faltaba a Fraga. Pero os dous parécense en que son galeguistas convencidos; pero dos sanos, dos que eu intentei aprender sempre, non dos que predican separatismo, autarquía, autosuficiencia e imposición lingüística.\nO que si parece certo é que os conselleiros da súa época eran máis políticos e os de hoxe son máis técnicos. Tiñan máis poder entón, con Fraga, que agora?\nTeño que recoñecer que Fraga nos deixaba liberdade, amplísima liberdade. Hoxe non estou no interior da Xunta e non me podo pronunciar ao respecto.\nConsidérase o pai do Xacobeo?\nEu fun o que resucitou o Camiño de Santiago, iso non se pode negar. Dixérono todos os medios e dio a sociedade galega.\nE agora, coa pandemia, que sentiu ao ver como o Camiño se baleiraba de peregrinos?\nNaturalmente pena e tristeza. E xa non só polo Camiño, senón porque o coronavirus rompeu os nosos hábitos sociais. Esta sociedade tardará anos en recuperar aquela convivencia, cercanía, apertas, saúdos, aquelas festas de familias e amigos onde nos viamos... Tardaremos anos en recuperar todo isto, un dos froitos desgrazados da pandemia, como o é a ausencia do Camiño. E menos mal que, en certa medida, se está recuperando un pouco! Pero será difícil que chegue ao cénit que nós pensabamos e soñabamos para 2021, cando o Xacobeo ía ser a eclosión total. O Camiño resucitouse para o Xaocobeo 1993, cando foi a primeira eclosión, e logo seguiu medrando ano a ano. Pensei que no 2021 viría esa explosión definitiva, a maior de todas, e aínda manteño a esperanza de que atopemos a vacina e a xente perda o medo e volva percorrer un Camiño que, desde logo, a ninguén deixa indiferente.\nHaberá que agardar a 2027 ou ampliar o do ano que vén a 2022, como se empeza a barallar.\nIso será algo que a Xunta e a Igrexa probablemente exploren.\nÉ o Camiño a mellor industria de Galicia?\nAo meu criterio, deica este momento si que o foi. O Camiño, especialmente a vía francesa, que é a de maior tradición, atravesa os lugares que eran dos máis deprimidos de Galicia: cando non pechaba un comercio pechaba unha taberna, perdían moita poboación e soportaban a crise de forma estoica cunha economía de supervivencia. Pero despois de vir o Camiño... Ver entón aquel Portomarín ou aquel Palas de Rei e velos hoxe! O Xacobeo non só xerou presenza turística, senón que lle deu un nome a Galicia e a puxo no mapa de Europa e do mundo. Hoxe hai máis de 8.000 títulos escritos sobre o Camiño e iso, amigo, significa algo.\nVostede tamén foi redactor do anteproxecto do Estatuto de Autonomía. Cre que segue vixente ou tocaría modernizalo?\nO Estatuto ten virtualidade suficiente aplicando integramente o seu espírito. Ás leis non hai que lerlles a letra, hai que lerlles o espírito, saber o que pretenden. O Estatuto ten vixencia sobrada para a gobernación de Galicia, sabendo que Galicia pertence a unha organización que é España. E falar de que Galicia non pertence a España é descoñecer a historia.\nVostede foi avogado toda a vida. Segue exercendo algo?\nÉ curioso que eu teño tres fillos e os tres son avogados, dúas netas avogadas e vívenme dous irmáns que tamén son avogados, así que na familia abondamos! Un dos fillos, letrado da Xunta, montou un despacho e díxome: o teu apelido atrae, a xente vén por ti e eu xa traballo. Pero despois fíxome traballar a min! [ri] Ben, en realidade traballar daquela maneira: vou por alí cando me parece e dou un consello se mo piden. E listo.\nQue lle queda entón por facer a Víctor Vázquez Portomeñe?\nPois gozar da vida que me quede ao lado da miña familia e nada máis.\nPodes ver este artigo na próxima dirección /gl/articulo/galicia/cando-desenei-xacobeo-acusabanme-vender-fume/20200914004244084361.html


Aumentan as solicitudes para facer probas PCR antes das festas Nadal | Noticias de Galicia | CRTVG\nPublicado o 16/12/2020 14:01\nO Nadal xa está aquí e con el o desexo de se volver xuntar cos familiares. Ese é o motivo polo que se está a disparar o número de solicitudes para realizarse os test e comprobar se se padece ou non o coronavirus.\nTanto as probas de antíxenos como as de serolóxicos e a PCR rexistran un incremento da demanda dende comezos do mes e para a vindeira semana hai xa milleiros de solicitudes. O que se quere é poder desprazarse e ver a familia coas máximas garantías posibles.\nO xerente do hospital Polusa, Javier Atanes, explica que a demanda aumenta co translado dos estudantes, pero que tamén hai peticións de xente que lle veñen os fillos de Madrid ou Barcelona e de quen vai estar en contacto con persoas maiores.\nDende o sector sanitario son claros. A PCR é a única proba que garante unha información segura xa que permite detectar con máis antelación que as outras a presenza do virus, ten unha fiabilidade do 98% e localiza tamén a actividade vírica nas persoas asíntomáticas.\nPor eso, e aínda que é máis cara e ten un proceso máis complexo, recomendan que se faga a PCR se se vai estar en contacto con familiares ou amigos nas festas. Iso si, é preciso realizala nun prazo non superior a 48 horas antes dos encontros.\n"A PCR permite un abano máis amplo de datos para determinar se tes a enfermidade activa e transmmisible. Iso evolucionou e os custos abaratáronse. Unha PCR en saliva está por baixo dos 100 euros", asegura Javier Atanes.\nOs sanitarios sinalan que un exceso de solicitudes pode saturar os servizos de probas e piden que só se realicen no caso de ter sospeitas fundadas de que se puidera contraer o virus.


"Ernesto Chao foi un piar fundamental para a profesión" - Nós Televisión\n“Ernesto Chao foi un piar fundamental para a profesión”\nConversamos con Nieves Rodríguez, presidenta da AAAG, acerca do emblemático actor finado o pasado luns\nEsta semana comezou do peor xeito posíbel para a escena galega. O luns falecía en Compostela o actor Ernesto Chao, un “piar fundamental” para o desenvolvemento da profesión no país. A Asociación de Actores e Actrices de Galicia lamenta a perda dun artista “polifacético” que comezou a súa andaina nunha das disciplinas que máis dominaba, o teatro.\nNa lembranza da cidadanía galega quedará o memorábel Miro Pereira atendendo á clientela trala barra do Bar Suízo, na mítica serie da TVG ‘Pratos combinados’. Este será seguramente o seu papel máis lembrado, máis non o único. Vaise unha figura lendaria do audiovisual de Galicia, mais o seu legado non ficará no esquecemento.\nA AAAG lamenta a polémica necrolóxica de El Correo Gallego: “Non houbo que rescatar de nada a Ernesto Chao”\nCon motivo do seu pasamento, El Correo Gallego publicou o martes unha necrolóxica que causou malestar dentro do gremio e das persoas máis achegadas ao artista: “Morre Ernesto Chao, o actor ao que EL CORREO rescatou do esquecemento para convertelo en Miro Pereira”.\nA presidenta da AAAG, Nieves Rodríguez, asegura non entender os motivos da polémica mensaxe: “Non houbo que rescatalo de nada”, expón. Rodríguez amósase especialmente crítica coa dirección de ECG, mais lembra ás e os profesionais do xornal que “tampouco entenden este titular”.


Programa de mellora da excelencia no IES A Pinguela. – EnComún\nDentro desta programación, o instituto monfortino desenvolverá un obradoiro de fotografía, o 3 e 4 de maio, impartido por Emilio Romanos. O curso, organizado en colaboración coa ANPA do centro, é gratuíto para o alumnado. Asimesmo, o debuxante Xosé Tomás impartirá o 17 de abril un obradoiro de banda deseñada, incluído tamén nesta programación e con carácter gratuíto. Estas actividades complétanse co obradoiro de Casas-tella, xa en marcha, impartido pola artesá Loli López Vázquez. O alumnado interesado en participar no curso de fotografía e no obradoiro de banda deseñada debe rá apuntarse na Vicedirección do Centro. Por outra banda, o IES A Pinguela rematou o ciclo de conferencias impartidas por profesores e investigadores da USC, adicando as dúas últimas sesións á neurogastronomía e ó consumo responsable co medio ambiente.\nO IES A Pinguela de Monforte, subcampeón do certame Parlamento Xove 2013


Baiona ofrece visitas guiadas e gratuítas polo seu Casco Histórico - VigoÉ\nBaiona ofrece visitas guiadas e gratuítas polo seu Casco Histórico\nA Oficina de Turismo tamén organiza ‘Xoves no Camiño’, un percorrido pola Ruta Xacobea ao seu paso pola vila\nDoutra banda e como novidade, todos os xoves ás 10:00 horas (a partir do 20 de xullo e ata o 31 de agosto) o Concello organiza a ruta ‘Xoves no Camiño’, con saída dende a Oficina de Turismo. O percorrido será en dirección á Praza de Santa Liberata e continuará o trazado do Camiño Portugués pola Costa nas rúas Manuel Valverde, rúa Conde e O Burgo ata a praza Vitoria Cadaval de Sabarís.\nA ruta é lineal e a guía que acompañará ao grupo realizará o regreso a Baiona camiñando polo Paseo Marítimo. Os participantes terán a posibilidade de acompañala ou regresar por libre. A duración aproximada da ruta é de unha hora e 30 minutos cunha distancia aproximada de 3,5 quilómetros.\nA dificultade é baixa e as prazas limitadas, polo que para esta visita si será necesaria a inscrición previa na Oficina de Turismo (986 687 067). Recoméndase levar roupa e calzado cómodo, así como auga e protección solar.\nEsta iniciativa xorde para fomentar, incentivar e dar a coñecer o Camiño Portugués pola Costa, novena ruta de peregrinación declarada oficial o pasado mes de agosto, ao seu paso por Baiona.


2. Curso Alto\n1. Portada 2.0\nÚltima actualización de hace 2201 días en Daniel Peña Albores\nintrodución curso alto\nO simil que empregarei para desenvolver as seguintes páxinas será o do río porque considero que o meu proceso de formación nesta disciplina é similar a morfoloxía deste accidente xeográfico.\nComo a primeira parte do río coñecida como curso alto, a miña aventura nesta materia atopouse cun entorno escarpado, onde xurdiron certas dificultades. Ó igual co río cando se atopa grandes rochas no seu camiño, eu tiven certos problemas para iniciar o meu traballo na Rede Social Stellae, principalmente por culpa do acceso a esta web ó non recordar ben o meu contrasinal.\nRespecto ó que ven sendo a materia en si mesma, o comezo desta etapa era como a auga que se precipita e se desxea nas altas cumes dos montes, sentinme frío e desencamiñado, como se descendese rápida e fortemente por pendentes moi pronunciadas sen entender moi ben en que consistía a disciplina e sobre que ideas debía reflexionar. A erosión que produciu na miña mente esta asignatura foi realmente forte pero, como un torrente de verdade, necesitei un elemento externo para centrarme no que comezou a tomar forma como o meu proceso de aprendizaxe e reflexión neste ámbito. Como para o río é a choiva a nosa docente, Lourdes Montero, foi o elemento externo que me axudou a canalizarme e debido a unha petición súa comecei o meu traballo persoal nesta web. Ademais, bastoume cunha visita o seu despacho para entender como debería conducir a miña tarefa como futuro pedagogo na labor docente: canalizar e profundizar nos temas, non intentar saírme da canle sen máis, facelo soamente cando existiran grandes choivas de reflexión sobre unha temática en concreto, só nese caso o río poderíaa crecer o suficiente como para saírse do leito.\nUnha vez canalizado o primeiro tramo do meu curso alto, as ideas acerca do que significa a materia Formación e Desenvolvemento Profesional do Profesorado. Persoalmente opino que esta disciplina, como xa indiquei na miña aportación a conclusión do grupo, resulta realmente fundamental para aqueles profesionais que vaian intervir de xeito directo ou indirecto no ámbito escolar. Os docentes asumen un papel principal na nosa sociedade ó ser os encargados de desenvolver e levar a cabo a función de formar e educar a todos os membros do sistema. Polo tanto, coñecer as súas características, a súa labor profesional e as súas motivacións sírvenos para aumentar a súa canle nos seus procesos de formación e deste modo sanear as necesidades que se lle presentan no contexto actual. Destacar que, na miña opinión, esta materia non só se debería impartir nos procesos de aprendizaxe dos expertos no ámbito educativo, como somos os pedagogos ou os propios docentes. Creo que tamén debería formar parte doutras disciplinas como as referentes á política, xa que este marco profesional está indubidablemente restrinxido para os verdadeiras profesionais no tema. Como a auga para un río natural, estas ideas e conceptos sobre esta temática son necesarios para crear o meu río metafórico de coñecemento.\nPouco a pouco fun saíndo do val de ladeiras empinadas no que estiven durante a primeira parte do desenvolvemento persoal desta especialidade e os afluentes e choivas externas, como xa indiquei anteriormente, axudáronme a canalizar o meu traballo e deste xeito deixeime levar como a auga do torrente pola gravidade e pasei a seguinte etapa.


BASES DE SUBVENCIÓNS A ENTIDADES E CLUBS DEPORTIVOS PARA APOIAR O DEPORTE DE COMPETICIÓN FEDERADO PARA O ANO 2012\nBases | Solicitude | Certificado da federación\n1.2\tA concesión das axudas estará suxeita á dispoñibilidade orzamentaria para o período comprendido entre o 1 de xaneiro e o 31 de decembro de 2012, convocándose con cargo ao orzamento da Deputación para o 2012 a subvención que a continuación se detalla:\nDEPORTES F/12 Deporte Federado\t 12/340.341.489.23\n2.2.-\tEstar ó corrente das súas obrigas tributarias coa Axencia Estatal Tributaria e coa Seguridade Social.\nNon poderán ser beneficiarios destas axudas as entidades ou clubs deportivos que teñan pendente de xustificar subvencións concedidas no ano 2011 polo mesmo programa.\n3.4.-\tOrzamento asinado estimativo de gastos, referido á modalidade deportiva correspondente a tempada 2012 ou 2011/2012, segundo a modalidade deportiva.\n3.8.1.-\tParticipación do equipo en competición na tempada 2011-2012.\n3.8.2.-\tNúmero de equipos participantes, por categoría do equipo, nivel da competición e sexo.\n3.8.3.- Número de licenzas por categoría e sexo que participa en competición na tempada 2011/2012.\n3.8.4.- A participación do equipo senior en competición de ámbito nacional na tempada 2011/2012, con denominación da competición e grao de nivel nacional.\nExcepcionalmente, aquelas entidades ou clubs deportivos cuxa modalidade deportiva se desenvolva durante o ano natural, deberá presentar o certificado da federación correspondente o ano 2012.\n4.2. PRAZO: O prazo de presentación de solicitudes será de 20 días contados a partir do día seguinte ó da publicación da presente convocatoria no Boletín Oficial da Provincia.\nDous/dúas técnicos do servizo de Deportes.\nUn/unha Técnico do servizo de Intervención.\nUnha vez notificadas as axudas concedidas, os clubs beneficiarios deberán xustificalas no prazo de trinta días e en todo caso antes do 31 de marzo de 2013.\nO beneficiario da subvención, de acordo co establecido na base 25.8ª-2ºf) de execución de orzamento 2012, para efectos de xustificación deberá remitir un certificado acreditativo de toma de razón na contabilidade da entidade ou club. Conxuntamente deberá presentar declaración de se recibiron ou non outras axudas ou subvencións coa mesma finalidade e acreditamento da debida divulgación do financiamento por parte da Deputación da actividade subvencionada, sendo suficiente a declaración responsable por parte do representante de a ter feito.\nVencido o prazo de xustificación sinalado na base 7ª sen que a entidade beneficiaria presentara a documentación xustificativa, o servizo de Deportes requirirá para que a presente no prazo improrrobable de quince días. A falta de presentación da documentación neste prazo suporá a perda da subvención e demais responsabilidades previstas na Lei xeral de subvencións.\nDe acordo co establecido na base 16.2 das de execución do orzamento para 2012 e dando cumprimento ó establecido no artigo 18 da Lei xeral de subvencións, o órgano competente para a aprobación destas bases é a Xunta de Goberno.\nPara o non previsto nesta convocatoria serán de aplicación as normas incluídas nas bases de execución do orzamento xeral da Deputación de Pontevedra para o exercicio 2012 e na Lei 38/2003, de 17 de novembro, xeral de subvencións.\nPontevedra, a 25/06/2012\nBoletín Oficial da Provincia, data 02/07/12, número , páxina 36, anuncio 2012006425.\nINICIO | VOLVER ARRIBA Última modificación 02/07/2012 10:21


A depresión escondida por Jesús Gayoso - devellabella - De Vella a Bella\nA depresión escondida por Jesús Gayoso – devellabella\nby Colaborador | Abr 24, 2021 | Articulos | 0 comments\n"A depresión escondida"\nComecemos con algúns datos da enquisa do CIS que terían que preocupar e poñer mans á obra a máis dun responsable político, sanitario e social. Na citada enquisa do CIS sobre a saúde mental durante a pandemia, que se realizou a 3.083 persoas maiores de 18 anos en 1080 municipios de 50 provincias do reino de España entre o 19 e o 25 de febreiro pasado, atopamos que o 15,8% tivo algunha vez un ou máis ataques de ansiedade ou pánico, máis do 40% tivo problemas de sono e un 23,4% tivo moito ou bastante medo a morrer por Covid 19.\nMáis da metade dos enquisados sentiuse moi triste ou deprimido moitas, bastantes ou algunhas veces, o 56,3% sentíronse agobiados ou estresados moitas, bastantes ou algunhas veces, un de cada dous dicía sentirse con poucas enerxías, un 41,9% con problemas de sono… A saúde mental entre a poboación máis humilde, como é ben coñecido, é máis fráxil: a clase media baixa e a xente que se considera clase traballadora padecen máis trastornos mentais que os que se identifican coa clase alta.\nNon fai falla tampouco insistir en que a maioría dos enquisados tiveron medo ou preocupación por perder o seu traballo ou parte do mesmo. E engadiría, aínda que non o preguntase o CIS, temor por un futuro laboral incerto ou con escasas perspectivas.\nÉ evidente, pois, que as persoas en peor situación económica: inestabilidade laboral, precariedade económica, insuficiencias de ingresos, que viven en malas vivendas e padecen estrés laboral, etc. viviron con máis incertidume e angustia a crise derivada da Covid 19. Preocupacións que hai que sumar ás derivadas do medo ao contaxio propio ou de familiares, de escoitar todos os días as mortes nas noticias, a ansiedade producida pola soedade ou a falta de interacción social. Dicir que a saúde mental se deteriorou considerablemente no 2020 non é ningunha novidade pero si unha terrible realidade. Se entraramos a explorar os grupos de poboación habería que deterse nalgúns, especialmente pola súa especial magnitude e gravidade. Serian estes tres: mulleres, mocidade e a xente que traballa na sanidade.\nDetereime a considerar en particular os trastornos e incidencias no estado de ánimo derivado da pandemia que xunto cos provocados pola ansiedade son os máis frecuentes nesta situación. Se preguntamos a Google sobre que é a depresión diríanos que é unha enfermidade ou trastorno mental caracterizado por unha profunda tristeza, decaemento anímico, baixa autoestima, perda de interese por todo, é dicir, desvitalización e diminución das funcións psíquicas.\nNa nosa vida diaria, cando vemos alguén que semella feliz, esperamos que tamén se sinta así. Non pensamos niso particularmente, é un reflexo. Miramos casualmente unha cara sorrinte e tranquilízanos porque todo parece estar ben. Precísase un esforzo consciente para lembrarnos un feito que os psicoterapeutas coñecen moi ben a nivel intelectual, pero talvez deberían recoñecer máis: unha conduta alegre pode ser profundamente enganosa.\nO concepto do depresivo “feliz” é frecuente na arte e na vida, un exemplo encarnouno o actor Robin Williams. Parece estraño pensar que as persoas poden estar moi deprimidas, con todos os síntomas debilitantes que iso conleva, pero logran ocultalo, ás veces incluso á familia. A súa depresión é tan real ou tan válida porque logran ir traballar, sorrir, mesmo facer bromas? Creo que é. Pode chegar un punto no que incluso o feliz depresivo crebarase, incapaz de manter esa fachada por máis tempo. Pero iso significa que sofren menos ao sorrir? Non, de feito a tensión de manter as aparencias, o peso dun sentido de responsabilidade fóra de lugar cara aos demais, pode ser un dos aspectos máis onerosos da mala saúde mental. A perda do sorriso pode mesmo ser un alivio.\nTodo isto é relevante para psicólogos e psiquiatras, porque dedican moito tempo a avaliar o risco de suicidio. A avaliación de riscos non é unha ciencia exacta e é posible que teñan que ser demasiado cautelosos con moitos para salvar a un. Ás veces, malia os mellores esforzos do profesional, trabúcase e unha mellora do estado de ánimo transitorio do paciente (“canto do cisne”) enganoso facilita ao afectado forzas para o seu suicidio. Unha boa presentación non significa necesariamente que todo estea ben.\nAs precaucións que se adoptan tamén se aplican ao longo do proceso de recuperación tras medicación e tratamento psicolóxico. Isto é cuestión dos terapeutas pero tamén da familia e ata do propio afectado. Para este pode haber un momento de depresión no que as cousas comezan a sentirse mellor, cando hai un pequeno fragmento dun pensamento que di: podería mellorar de novo. Para min, este é un dos momentos máis difíciles. É posible que comece como un depresivo sorrinte e caia na depresión clásica, pero… que facer? O consello é a miúdo abrazar a maior normalidade posible, facer exercicio, tratar de ver xente, facer cousas que produzan desfrute.\nO problema é que non se poden facer estas cousas cunha mirada deprimida; non logrará facelas e non axudarán. Entón, se alguén é o suficientemente parvo como para dicirse a si mesmo que se ve ben, e isto mestúrase cos seus pensamentos aínda lentos, pódese afundir na autodenigración. Sentirá a presión de regresar prematuramente ao traballo e á súa vida normal. Non saberá cal é a mellor maneira de resolver isto; desafortunadamente o seu rostro non sempre mostrará os seus sentimentos internos e, a miúdo, estará máis pesado neste punto debido á medicación. E o aumento de peso, que parece “san e vigoroso”, é outra condición que se pode confundir coa alegría.\nAsí que hai que ter coidado coa falsa tranquilidade do sorriso. A aparencia é unha ferramenta de diagnóstico menos útil do que nos fixeron crer. No momento en que a mala saúde mental sexa aparentemente obvia, probablemente sexa moi mala. A lección para os psicoterapeutas e para todos nós? Escoitar a xente, escoitar o que din. Poida que estean dicindo algo que o seu rostro non pode expresar.\nPor iso, tanto como a psicofarmacoloxía, é importante ter unha rede de persoas achegadas que nos axuden a combater estes síntomas que empezan a entrar no terreo afectivo, e nos cales está a clave para saír da depresión. Os amigos son peza clave para superala, sobre todo por un aspecto bastante importante: coñécennos moi ben. Durante o proceso de depresión adoitan producirse distorsións sobre a maneira de percibirnos a nós mesmos e ao mundo que nos rodea. O mundo é algo demasiado hostil como para enfrontarnos a el. Os amigos son aquelas persoas que nos recordan quen somos. Recibir o agarimo de alguén que te quere tal e como es reforza a confianza en nós mesmos. Lémbranche que a depresión que sofres é un estado que pasará e, o máis importante, que eles vante axudar a superar ese transo.\nTamén é importante ter amigos que axuden a evitar o illamento social. A falta de enerxía fai que o afectado pase moito tempo na cama, ou ben, os pensamentos repetitivos non lle permitirán gozar de nada. Os amigos son bos actores para sacalo dese bucle. Algo que rompa a mecánica cíclica da depresión sempre é moi recomendable. Isto axudará a administrar a súa enerxía para ir recuperándoa.\nEn ocasións a parte afectiva necesaria para superar a depresión non é ben recibida cando provén dos nosos familiares. Ben porque xusto sexa a causa emocional do noso trastorno ou porque coñecen pouco a nosa dinámica vital. Neste caso, o papel dos amigos cobra máis importancia porque os seus coidados poden chegar a convertelos en acompañantes terapéuticos do proceso depresivo.\nO bo de contar cos amigos é que tamén contan coa suficiente distancia emocional como para promover condutas positivas que nos axuden a superar a depresión sen verse especialmente afectados por toda a carga que pode implicar. A amizade adoita asociarse co lúdico e co lecer. De feito cando queremos desconectar, acostumamos a facelo cos nosos amigos.\nEsa capacidade de desconexión faise fundamental na depresión para poder enfrontala desde unha perspectiva que non se vexa influída pola tristeza constante. A posibilidade de poder gozar do cotián axuda a conectar con un mesmo e dimensionar a situación que vivimos de maneira correcta. Por todo isto, os amigos son as persoas perfectas para axudar a superar unha depresión.\nMáis impostos aos máis ricos por Jesús Gayoso | De Vella a Bella - […] A depresión escondida […]


Novo desprezo á literatura galega – Ferradura en Tránsito II\nNovo desprezo á literatura galega\nDecembro 28, 2018 Decembro 28, 2018 ~ xmeyre\nCoñecino a traves do feisbu. A escritora vasca Dolores Redondo Meira ( vasca en castelán) é nomeada embaixadora da Ribeira Sacra. Todo porque na súa última novela, Premio Planeta, ambienta a trama na Ribeira Sacra. Non ten outro mérito, antes, na triloxía que a deu a coñecer, ambientáraas na bisbarra do Baztán, e mesmo deu a coñecer un doce típico navarro, as tortas de txantxigorri.\nTodo isto non deixa de ser outro sensentido típico do PP, atento a desprezar o autóctono e magnificar o foráneo. Porque se algún escritor merece o distintivo de embaixador da Ribeira Sacra é Xabier Quiroga, que tamén ambienta a trama das súas novelas alí, que en calidade literaria non desmerece nada a Dolores Redondo aínda que non lle deran o Planeta, e que é moito mellor coñecedor da Ribeira Scara que Dolores Redondo.\nPor máis que o tentei non dei atopado outra referencia nas www que esta (http://www.viaromana.es/ampliar/263/Dolores-Redondo-Bodega-Via-Romana-Ribeira-Sacra.html). E moito me temo que se fose Xabier Quiroga o embaixador a adega que aparecería sería Cabo do Mundo (http://www.adegacabodomundo.es/). Polo que na miña opinión só se trata de promoción comercial oportuna que tarta de rendabilizar un feito, que situaran unha novela nesa adega. E lamento que a xente de Cabo do Mundo non fora o suficientemente hábil como facer o mesmo a partir da novela de Xabier Quiroga (https://blog.xerais.gal/2010/o-cabo-do-mundo-de-xabier-quriroga-unha-novela-con-blog/) ou que a xente de Xerais non se percatara no momento.\nPorén non vou deixar de lamentar nin pasar por alto o desprezo que isto conleva á literatura galega. Seguro que non leron as novelas de Xabier Quiroga e a popularidade do Planeta fixo que repararan na de Dolores Redondo. Aínda que, ollo, O cabo do mundo foi Premio da Crítica 2010, un premio de meirande prestixio que o Planeta, por moitos millóns que teña. E, ademais, Xabier Quiroga é un perfecto coñecedor das xentes da Ribeira Sacra, da súa forma de pensar e actuar, algo que Dolores Redondo non pode imitar, o seu coñecemento da Ribeira Sacra non vai moito máis alá dunha guía de viaxes.\nAsí que, se queren ler boa literatura lean a Xabier Quiroga.\nVía Romana non é máis que unha adega moi próxima ao PP, mentres Cabo do Mundo é moito máis humilde.\nAos do PP máis lles valería ser mellores lectores da literatura galega para evitar estes transos, e igual bebían tamén mellor viño…..\n‹ Previouscatro poemas de FÍSICA ELEMENTAL (Rafa Lobelle)\nNext ›Presentando unha nova narradora: OS BICOS FERIDOS, de Anna R. Figueiredo, en Galaxia.


Derbi lucense na División de Honra Xuvenil\nDerbi lucense na División de Honra Xuvenil\nEste fin de semana terá lugar un partido histórico no Estadio Roca de Villalba. O Racing Villalbés xuvenil mediráse ao CD Lugo nun partido correspondente á décima xornada da División de Honra Xuvenil, Grupo 1, nun derbi ata o momento inédito nesta categoría.\nA situación non é a desexada para ningún dos dous conxuntos, xa que ambos se atopan en zona de descenso, cun CD Lugo que non suma máis de 6 puntos, mentres que os chairegos aínda non lograron puntuar, a pesar de amosar unha actitude inmellorable. Sen dúbida, o Roca presenciará un partido cheo de intensidade e ambicións, un derbi en toda regra!\nFutbolinlugo quixo facer a mellor previa do enfrontamento entre os equipos lucenses, e falou brevemente co adestrador de cada un dos clubes: Alex Antón (CD Lugo) e Simón Lamas (Racing Villalbés):\nFUTBOLINLUGO: Ola Alex. Antes de nada, como se afronta desde o CD Lugo o derbi?\nALEX ANTÓN: Evidentemente, estamos nunha situación complicada, pero acabamos de gañar ao Deportivo e os chavales están moi motivados. Ir xogar a Villalba sempre é difícil, e nós estamos en descenso, pero imos coa maior ilusión e preparados para aproveitar as ocasiones que imos ter.\nFUTBOLINLUGO: O encontro, debido á necesidade de puntos, será -se cabe- máis agónico…\nALEX ANTÓN: Si, é un choque histórico, e a situación na táboa é a que é. Estamos a mediados de campaña, pero está claro que ambos necesitamos os puntos.\nFUTBOLINLUGO: Quizais poida influir o factor campo. O Roca sempre é complicado, e máis contra un rival especialista nel e ultramotivado.\nALEX ANTÓN: Si, o campo aumenta as dificultades para nós. Non é do estilo ao que estamos acostumados na categoría, e teremos que adaptarnos.\nFUTBOLINLUGO: Polo tanto, onde estarán as chaves para conseguir a victoria?\nALEX ANTÓN: Penso que as chaves estarán en ser capaces de marcar. A ambos equipos cústanos moito facer gol, e serán fundamentais o balón parado e as transicións rápidas. Marcamos moi poucos goles e insisto na importancia do balón parado.\nFUTBOLINLUGO: Falando agora en xeral. A pesares dos malos resultados, como están a ser as sensacións?\nALEX ANTÓN: O equipo empezou ben, gañando nun bo primeiro partido, e despois pillamos un bache importante, tocando fondo no choque ante o Valmiñor, e a partir de aí competimos moi ben contra Oviedo, Racing e Depor. O equipo sabe o que ten que facer para obter resultados.\nFUTBOLINLUGO: Moitas gracias por atendernos, Alex. Sorte.\nALEX ANTÓN: A vós.\nAta aquí as verbas do preparador do equipo albivermello. Vexamos agora como se afronta o partido desde o banco do Racing Villalbés:\nFUTBOLINLUGO: Ola Simón. Como afrontades o derbi en Villalba?\nSIMÓN LAMAS: Bueno, falando dos puntos é un partido complicado para nós e para eles, especialmente para eles, que si que teñen como obxectivo a salvación. Para nós un partido máis, estamos competindo ben en todos os partidos, merecendo puntuar, pero non o logramos. Un derbi fai olvidar os puntos, a clasificación queda a un lado… e pode pasar de todo. Xa vivimos derbis en Galega e Nacional, e pode gañar calquera.\nFUTBOLINLUGO: Xogaredes co “factor Roca” a favor?\nSIMÓN LAMAS: Quizais ofrecemos unha mellor versión no noso campo que fóra da casa, aínda que tamén damos a cara lonxe do Roca, merecendo puntuar en casa do Bansander ou do Santiago. Na casa somos máis agresivos, ademais de contar co apoio do público. O Lugo vaise adaptar ben polo seu xogo e os seus xogadores e penso que vai ser un partido moi igualado.\nFUTBOLINLUGO: Onde pensas que poden estar as chaves para achar a victoria?\nSIMÓN LAMAS: No noso campo sempre é fundamental non cometer erros e ser agresivos na nosa área. O equipo que se adianta ten moitas opcións de levarse os tres puntos, xa que remontar no Roca é moi complicado.\nFUTBOLINLUGO: Falando do cómputo xeral da tenporada. Como están a ser as sensacións na andaina chairega na División de Honra?\nSIMÓN LAMAS: Bueno, as sensacións son boas. A nivel competitivo estamos a facelo mellor do esperado. Solo tivemos un par de resultados abultados, contra Dépor e Racing, pero os goles foron nos minutos finales. Os partidos estanse decidindo pola maior calidade dos xogadores rivais. Estamos merecendo puntuar, e a nivel de formación para os rapaces, competir nesta liga é unha sorte.\nFUTBOLINLUGO: Gracias por atendernos, Simón. Sorte.\nSIMÓN LAMAS: A vós.\nDesexamos toda a sorte do mundo aos dous representantes lucenses na máxima división do fútbol xuvenil! Que reinen a deportividade e o espíritu competitivo!\n#xuvenís alex anton derbi divisióndehonra simon lamas\nPost AnteriorOs sobranceiros da Terceira na sétima xornada\nSeguinte PostCómo marcar cinco goles nunha tarde?


enero | 2017 | S.D. Tordoia\nResutaldos Xornada 29/01/17\n29 enero, 2017 / sdtordoia\t/ Deja un comentario\nResultados dos nosos con 1 victoria, 4 empates e 3 derrotas\nSenior A 1-1 Val do Ulla\nTrazo B 1-1 Senior B\nFemiastur 8-0 Femenino\nCadetes 1-4 Negreira\nInfantiles 1-1 Oroso C\nAlevins 0-12 Oroso B\nBenxamins 5-2 O Pino\nPrebenxamins 1-1 Cire Melide\nPartidos Xornada 29/01/17\n27 enero, 2017 / sdtordoia\t/ Deja un comentario\nRecibimo no campo de Santaia o Val do Ulla domingo as 16:00. Un equipo que se sitúa na zona baixa pero que sempre loita ata o último momento e que sempre se fai complicado de batir. Nos saíremos coa intención de volver a senda da victoria e poder seguir sumando outra vez de +3\nToca derbi. O domingo visitamos o campo dos nosos veciños de Trazo para enfrentarnos o Trazo B as 18:30. Duelo de filiais e derbi, para un tarde de domingo. Que máis se pode pedir? Nos tentaremos seguir co bo xogo e a ver se damos metido dentro o lote de ocasións que xeramos. E como sempre se dixo: os derbis non se xogan…..\nToca viaxar a fora. Desta volta visitamos Avilés para enfrentarno o Femiastur. Un equipo que quere poñer terra de por medio cos postos de abaixo, e nos que temos que intentar que se manteña ahi e traer os 3 puntos para seguir vivas na loita. O partido será o Sábado as 16:00\nRecibimos na Rega o Negreira o Domingo as 11:00\nRecibimos na Rega o Oroso C o Sábado as 10:00\nRecibimos o Domingo na Rega o Oroso B as 12:30\nRecibimos na Rega o Pino o Sábado as 12:00\nRecibimos na casa o Sábado o Cire Melide as 13:00 na Rega\nEntrevista a Maria!!!\n26 enero, 2017 26 enero, 2017 / sdtordoia\t/ Deja un comentario\nPois seguimos, como cada semana, coas entrevistas. Desta volta tócalle o turno a unha rapaza moi importante no femenino dende a súa creación e que é unha das capitanas, María.\nHoxe é o teu turno María, lider e buque insignia deste Tordoia Femenino que naceu fai poucos anos. Como surguiu a idea de facer un femenino en Tordoia? Foi fácil xuntar as rapazas?\nHolaa! A idea xurdiu dunhas rapazas de aquí do pobo. De entrada, aquelo parecía unha locura, un equipo de fútbol feminino en Tordoia? Parecía algo impensable a verdad, pero a idea seguiu adiante e pouco a pouco xuntando rapazas do pobo comezou.\nLembro os primeiros adestramentos, a maioría nunca xogara o fútbol e estaban aprendendo a golpear un balón. Outras como moito tivéramos experiencia no fútbol sala. En principio éramos unas vinte xogadoras, animáronse bastantes a formar parte deste proxecto aunque pasado o tempo foi disminuindo o número de xogadoras.\nOs primeiros anos foron difíciles, como os afrontou o equipo?\nForon difíciles en canto a resultados. Acabábamos de comezar e para nós era un mundo novo pero un mundo cheo de ilusión e ganas de mellorar. Perdíamos case sempre, apenas sabíamos o que era unha vitoria pero a volta no bus, nadie nos quitaba a sonrisa da cara, as ganas de cantar canción tras canción e por suposto as ganas de seguir adiante.\nE despois chegou o ano de comezar a subir, primerio de segunda autonómica galega a primeira autonómica galega, e despois a segunda división nacional. Como chegastes a propoñervos o tema de ascender?\nDespois do duros comezos quen nolo iba decir. Creo que a ninguna de nós nunca se nos pasou pola cabeza que algún día podíamos chegar a ascender de categoría. O paso a primeira galega no que foi todo emoción para todas, un ascenso máis que merecido despois de todo o traballo e esforzo realizado e máis do mismo posteriormente coa chegada a Nacional que era un soño ata que chegamos nós inalcanzable.\nUnha vez en nacional, que logo se di pero hai que chegar, que non é facil, cómo asimilastes no vestiario eso de ter enfrente equipos de nome no ámbito do fútbol español?\nBuf si era impensable un ascenso imagínate chegar a categoría Nacional. Para nós foi algo impresionante, algo único que nun primeiro momento quizais nos puxo un pouco de respeto a categoría a que nos íbamos a enfrontar pero dada a oportunidade había que aproveitala, vivir a experiencia, aprender e sobretodo disfrutar e pasalo ben. Sabíamos que a tempada iba ser moi complicada, iban a cambiar moito as cousas respecto as categorías anteriores pero pasara o que pasara ante todo había que manter este grupo tan bo que temos no vestiario que é a clave de este equipo femenino.\nUn ano en Nacional no que se conseguiu o obxetivo, permanecer. Foi máis dificil do que esperabades?\nCompetimos con equipos máis fortes e con máis presuposto pero como dixen anteriormente nada é imposible para este vestiario forte e unido que temos. O traballo, a constancia, o esforzo, o compromiso, a amizade fixoo mais fácil e a pesar de lesións, derrota tras derrota e outros contratempos, loitamos sempre ata o final como un equipo e de ahí a permanencia do noso primeiro ano en Nacional.\nE outro torneo tamén no que o Tordoia Femenino puxo un nome é na Copa de Galicia chegando 3 anos seguidos á final de distintas divisións, aunque conseguindo o segundo posto. Será este ano o bo?\nForon tres finais diferentes pero ó mismo tempo con un mismo obxetivo, ganar. Non puido ser pero houbo cousas que compensaron esas derrotas. Eu quédome con unha principalmente, a primeira. Quizais por eso mismo, por ser a primeira, na que non tiñamos idea do que alí nos esperaba, aquelo foi impresonante, non hai palabras para describir ese día. O vivido alí con toda esa xente que nos veu apoiar, animándonos en todo momento, aqueles aplausos, aqueles cánticos… poñía os pelos de punta. E este ano porque non? Todo pode ser, difícil si pero non hai nada imposible.\nQue opinas da progresión, ano tras ano, da SDT tanto en equipos senior, femenino e da base?\nConsidero que ano tras ano se da un paso de calidad en toda a estructura tanto en equipos senior, feminino e categorías base. No tempo transcurrido prodúcese unha chamativa transformación tanto na forma e fondo da estructura como na popularidad do fútbol no pobo intentando desarrollar e promover a participación deportiva e cultural entre todas as persoas dentro do seu ámbito, difundir a través de charlas, debates o deporte como formación para o desarrollo das personas e por suposto elevar a máxima potencia a progresión de todos os equipos en cada nova campaña deportiva.\nPara rematar, di ou pídelle o que queiras a adestradores, diretiva ou afición.\nPrimeiramemte darlle as gracias a todos. A unha aficción que en ningún momento nos dou a espalda, gracias por seguirnos partido a partido e sempre estar ahí apoiándonos. Pedirlle por suposto que non deixen de facelo e sigan vindo sempre, que sean incondicionales sexa cal sexa o resultado. Por outro lado agradecer toda a labor que desempeñan tanto a directiva como adestradores para que este club siga adiante e mellorando ano tras ano. Todos xuntos formamos parte de este equipo!\nSitio para vivir? Londres\nHobbies? Viaxar, compras e fútbol\nChico ideal? Andrés Velencoso\nDepor ou Madrid? Madrid\nTordoia ou Madrid? Tordoia, por suposto.\nLucas Pérez, Cristiano ou Messi? Ningún (entre risas)\nMúsica preferida? Pop, bachata,…\nVerbena ou movida? Ambas\nNa entrevista da semana que ven teremos unha persoa que leva bastantes anos involucrada nesto do fútbol e da SDT. Unha persoa que sempre se preocupou pola SDT, unha persoa….. Non te perdas a entrevista da semana que ven.\nResultados Xornada 22/1/17\n22 enero, 2017 22 enero, 2017 / sdtordoia\t/ Deja un comentario\nResultados dos nosos con 3 victorias e 3 derrotas\nFisterrá 1-0 Senior A\nSenior B 1-2 Sp. Santiago\nCompañia Maria 0-1 Cadetes\nInfantiles 1-2 Belvís\nMilladoiro C 0-4 Alevíns\nBenxamíns 1-2 Benxamíns\nPartidos Xornada 22/01/17\n20 enero, 2017 20 enero, 2017 / sdtordoia\t/ Deja un comentario\nViaxamos a Fisterra para enfrentarnos a eles o Domingo as 16:30 no seu campo. Un campo complicado o que queremos ir a puntuar de tres e seguir mantendonos ahi nos postos altos da táboa, e seguir sumando.\nHaberá bus con saída no Dolmen as 14:00 para todo aquel que queira viaxar co equipo.\nRecibimos no campo de Cabaleiros o Sporting Santiago o Domingo as 16:00. Logo de facer un bo encontro a semana pasada, que se complicou por varios acontecementos do partido, este domingo queremos seguir facendo bo fútbol e a victoria chegará.\nTóca ir a Santiago para enfrentarse o Compañia de María no campo do Conxo o Domingo as 10:15\nRecibimos na Rega o Belvís o Sábado as 11:30\nTócalles ir o Milladoiro para enfrentarse o Milladoiro C o Domingo as 12:30\nTócalles ir o Milladoiro para enfretarse o Milladoiro C o Sábado as 12:30\n19 enero, 2017 19 enero, 2017 / sdtordoia\t/ Deja un comentario\nVamonoh pa Avilés!!!\n16 enero, 2017 / sdtordoia\t/ Deja un comentario\nLogo de un boa partido feito este domingo na Rega ante un equipo dos postos altos, tócanos xornada de descanso para despois ir a Avilés. O fin de semana que ven tócanos o Femiastur na súa casa. Unha final máis no noso camiño, dado que este fin de semana un dos equipos da zona baixa volveu gana e distanciase. Iremos con algunha baixa, pero coa motivación alta do bo xogo, e logo do descanso.\nAsique se queres acompañar a nosa expedición non o dudes!!!\nResultados Xornada 15-01-17\n15 enero, 2017 15 enero, 2017 / sdtordoia\t/ Deja un comentario\nOs resultados de hoxe dos nosos foron 2 victorias, 4 derrotas e 1 empate\nSenior A 0 – 1 Agolada\nMontaos 3 – 1 Senior B\nFemenino 1 – 3 Friol\nCadetes 2 – 1 Victoria B\nVictoria 2 – 1 Infantiles\nBenxamíns 3 – 1 Praíña\nArzúa 1 – 1 Prebenxamíns\nPartidos Xornada 15/1/17\n13 enero, 2017 / sdtordoia\t/ Deja un comentario\nPartidazo no campo de Gorgullos. Un partido de altura, e de tanta altura que se enfrentan o segundo e o terceiro. Arrancamos a segunda volta, despois de facer unha boa primeira volta. O obxetivo segue sendo o mesmo, o cal queremos certificar canto antes, e a partir de ahí sumar. Asi que non vos perdades este partidazo, e vide animar o noso equipo. Domingo as 16:15, recibimos o Agolada.\nToca ir a terras de Ordes para enfrentarse o Montaos, un claro candidato o ascenso. Comeza a segunda volta e iremos para intenter comezala con bo pe. O partido serà en Montaos o domingo as 16:00\nPrimeiro partido deste novo ano na Rega, e ante un gran equipo como é o Friol. Logo de facer un bo partido en terras de Xixón, a pesar da derrota, este domingo na Rega sairemos coa mesma gana e tentar reter os 3 puntos na casa. Asique esperamosvos na Rega, logo de ver o partido do A en Gorgullos. O partido na Rega será as 18:00\nReciben en Cabaleiros o Victoria B, Domingo as 11:00\nViaxan a Santiago para enfrentarse mañá as 11:15 o Victoria no Sergas\nReciben mañá en Cabaleiros as 11:30 o Praíña\nMañá Sábado as 12:30 contra o Arzúa no seu campo\n12 enero, 2017 12 enero, 2017 / sdtordoia\t/ Deja un comentario


Está en: Inicio Xeiras Artigos\nXeiras\t- Artigos\tEscrito por IEM\tLuns, 01 Outubro 2012 22:20\tMáis dun centenar de persoas participaron da Xeira polos muíños da parroquia de Couso, organizada por persoal de Viza Automoción. En coordinación coa Comunidade de Montes de Couso, os guías do IEM Xilberte Manso, Xosé Ramón García, Xosé Araúxo e mais Xosé Lois Vilar, percorreron ao longo de catro horas este roteiro que pon en valor o patrimonio cultural deste enclave do Val Miñor.\nXeiras\t- Artigos\tEscrito por IEM\tXoves, 30 Agosto 2012 21:21\tMáis de 160 persoas participaron da Xeira polos muíños de Vincios e a igrexa parroquial de Santa Mariña este martes 29 de agosto de 2012. O grupo compartiu, nunha soleada tarde un interesante percorrido polo sendeiro de muíños recentemente acondicionado pola AC Pedraghullo. A visita ao roteiro contou coa guía do equipo de Xeiras do IEM (Xosé Ramón García e Xilberte Manso) e máis representantes da AC Pedraghullo. Posteriormente, o arquitecto Antonio Soliño Troncoso (IEM), foi o encargado de amosar a contorna e interior da igrexa parroquial de Santa Mariña de Vincios.\nXeiras\t- Artigos\tEscrito por IEM\tXoves, 30 Agosto 2012 20:33\tCompartimos estas imaxes nocturnas dos petróglifos da estación As Portaxes, unha das máis importantes do Monte Tetón (Tomiño), así como do conxunto da arte rupestre galega. As mesmas foron tomadas polo noso compañeiro Bruno Centelles durante a Xeira do IEM co organizada co Concello de Tomiño, na que participaron máis de 70 persoas o pasado venres 24 de agosto. Previo ao percorrido polo monte de Tebra (onde se atopa a estación arqueolóxica do Monte Tetón), o arqueólogo Xosé Lois Vilar impartiu un coloquio sobre "Escenas de caza na arte rupestre galega" na Casa Consistorial de Tomiño.\nXeiras\t- Artigos\tEscrito por IEM\tMartes, 14 Agosto 2012 21:30\tOs amigos de GondomarTV fixeron unha xeitosa filmación que amosa a modo de crónica a pasada Xeira polos petróglifos de Agua da Laxe. A cámara de Pablo Banga captou fermosas imaxes do percorrido, así como do faladoiro sobre "Escenas de caza na arte rupestre galega", que dirixiu o arqueólogo Xosé Lois Vilar, cara a preparar a visita. GondomarTV é unha nova plataforma audiovisual en Internet desenvolvida por Pablo xunto con Manuel Piñón Pérez, dous gondomareños que a modo de cronistas están a rexistrar e divulgar os feitos máis relevantes deste municipio do Val Miñor. Compartimos o vídeo.\nXeiras\t- Artigos\tEscrito por Alvaro\tXoves, 02 Agosto 2012 23:40\t"Un mundo de territorio e paisaxe". "Lembra en tramos a unha paisaxe lunar", estes son algúns dos comentarios deixados nas redes por participantes da Xeira pola fraga de Oliveria desenvolvida o pasado mércores 1 de agosto. Máis dun centenar de visitantes gozaron do percorrido polos montes e ribeiras do río da Groba que guiaron os espertos Xosé Ramón García e Xilberte Manso do Instituto de Estudos Miñoranos.\nUn centenar de persoas participaron da Xeira polos pazos de Cea e a Torre d'A Touza.\tA Concellería de Patrimonio de Pontevedra visitou os espazos musealizados polo IEM.\n<< Inicio < Anterior 1 2 3 4 5 6 7 Seguinte > Final >>\tPáxina 1 de 7\tInicioContactarAcceso


» Título: Ruínas ao espertar\n» Coleccion: Spiralia Poesía\n» ISBN: 978-84-92646-61-6\nPuntuación: 2.4/5 (82 votos)\nAntía Marante Arias. Santiago\nNo ano 2007 Manuel Vilariño (A Coruña, 1952) recibe o Premio Nacional de Fotografía en recoñecemento á súa singular e controvertida proposta artística onde a fotografía plástica sobrancea como vehículo da reflexión sobre cuestións de corte poético e filosófico relativas á condición humana. Catro anos despois Espiral Maior publica Ruínas ao espertar. Ruinas al despertar, poemario bilingüe galego/castelán e primeira incursión do artista no ámbito literario. O título de Vilariño, xunto coa achega A Boca da galerna (Luz da materia contra o invento de Deus), inaugura a recén estreada colección “Spiralia Poesía” concibida para a difusión das máis senlleiras voces poéticas de todos os ámbitos, desde o europeo ata o iberoamericano.\nSe outrora a prensa subliñou a simbiótica natureza como creador de Vilariño ao denominalo “fotógrafo que nunca deixou de ser poeta”, a saída ao prelo de Ruínas ao espertar anima a completar o seu retrato como “poeta que nunca deixou de ser fotógrafo”: a fotografía de Vilariño non pode entenderse sen a ollada poética que a motiva ao igual que os versos deste poemario son herdeiros dos universos evocados nas súas series fotográficas máis austeras, lúgubres e barrocas. Así, ao ter en conta os vencellos entre poesía e fotografía existentes nas súas achegas, repárase en como a plasticidade que destilan os seus versos só é comparable ao lirismo e á dureza que irradian as súas fotografías.\n“Ventos como garzas,\nnubes azul de metileno,\nalgas vermellas no cabelo,\nollos cor musgo océano”\nRuínas ao espertar é un poemario motivado por unha vivencia persoal extremadamente dolorosa. No canto de mirar cara outro lado, o eu poético olla de fronte á morte e reconstrúe desde a máis radical sinceridade o proceso de perda dun ser querido. Deste xeito o libro de poemas constrúese como espazo a medida onde transformar a enxurrada de sentimentos suscitados por esta inefable experiencia en imaxes poéticas inzadas de dramatismo e espiritualidade. Vilariño, en sintonía coa súa concepción da fotografía como mítica Gorgona que “é portadora da morte e converte en pedra”, outórgalle aos poemas o estatuto de instantáneas que garanten a perdurabilidade das lembranzas vencelladas á muller amada e a unha experiencia, tan potente como fuxidía, que condiciona irremediablemente a existencia posterior de quen a sofre.\ntendida entre os bidueiros\nonde amarelecen as palabras\ne un tanzaku innomeábel pendura\ndunha árbore durmida”\nA imaxe da candea acesa que preside a cuberta do poemario, ademais de incidir no paradóxico da fotografía que converte en perpetuo o efémero, ancora o libro aos vanitas ou naturezas mortas de Vilariño onde obxectos e animais fotografados chaman a atención metaforicamente, entre outras moitas cuestións, sobre a vulnerabilidade dos seres vivos e os efectos do paso do tempo. Asemade, malia a que a escuridade asolaga a obra, a imaxe poética da chama acesa vencella luminicamente cada sección e pecha o poemario como feble símbolo da vida que se consume irremediablemente.\nebria de incertidume\npalpita na imposibilidade de ser,\nprecipítase como paxaro caído\nA obra, artellada en catro partes que relembran ao lector que se atopa ante o rexistro detallado dun proceso irreversible −“Entre sombras”, “Sin retorno”,“Aún” e “Epílogo”−, parte duns versos de Celan −“Algo habló en el silencio, algo calló, /algo se fue por su camino”− que adiantan a natureza do poemario como katabasis ou descenso ás tebras e testemuña dunha desaparición. A achega poética de Vilariño rexistra nas composicións o avance cara un universo lúgubre e avesío ateigado de indicios de morte e soidade. Deste xeito, e paralelamente á descrición do proceso de perda da muller amada, a fauna e flora recreada nos versos gaña en escuridade e dramatismo tal e como se aprecia na transformación do “musgo océano” dos ollos da muller no “musgo negro” do hábitat das “curuxas”, as “bolboretas da noite” ou os “paxaros degolados”, lúgubres poboadores do inframundo ao que se vai descendendo sen volta atrás.\nRuínas ao espertar, ou o rexistro en verso do imaxinario de Vilariño, é un acto de amor de quen anda ás apalpadas por unha vida fanada. Trátase dunha achega íntima que, á marxe de tendencias imperantes, discorre en sintonía co proxecto artístico dun creador total que se vale indistintamente de poemas e fotografías para tentar desvelar as engrenaxes da existencia. Vilariño, en calidade de zapador, encara o tránsito por un camiño, doloroso e ineludible, e ofrece esta andaina aos lectores máis afoutados, aqueles que saben que existen lecturas −e experiencias- das que é difícil saír indemne.


Asus TUF Dash F15, potencia e deseño poden ir da man | Novidades sobre gadgets\nAsus TUF Dash F15, potencia e deseño poden ir da man\nOs ordenadores de sobremesa están cada vez máis ausentes das computadoras de escritorio, de feito, ata a maioría dos xogadores, o público principal deste tipo de computadores, están pasando ao formato portátil nos últimos anos debido aos novos deseños e ás potentes funcións que proporcionan.\nO Asus Dash F15 chega á mesa de probas, un portátil para xogos con características excepcionais e cun deseño que o fai extremadamente fácil de usar. Imos analizar en profundidade este popular portátil ao que quizais chegaches por mor das características pero que acabarás mercando para o deseño, non o perdas.\nComo en moitas outras ocasións, o revisar o vídeo completo na parte superior amosarache o Unboxing e as súas principais características de deseño. Non esquezas subscribirte a nosa canle de YouTube para que poidamos seguir achegándolle este interesante contido. Se che gustou, podes mercalo en Amazon ao mellor prezo.\n1 Materiais e deseño: elegancia sen brutalismo\n2 Hardware e GPU prométennos o futuro\n3 Conectividade de todo tipo\n4 Proba e arrefriamento\n5 Experiencia multimedia e xeral\nMateriais e deseño: elegancia sen brutalismo\nSe hai algo que me inquieta coas computadoras para xogos, son as súas liñas agresivas, as súas cores rechamantes e o seu grosor excesivo. Asus neste TUF Dash F15 leva todo iso e pulilo, igual que os diamantes. Temos un ordenador cun perfil de 19,9 milímetros, feito dun híbrido de metal e plástico que cumpre coas normas militares MIL-STD, a durabilidade é un aspecto importante en xeral en todos os produtos ASUS e neste non ía ser menos.\nTemos dispoñibilidade para dúas cores, o Branco Luar e Gris Eclipse (branco e gris escuro na súa esencia). Na parte superior temos as iniciais TUF e o novo logotipo da marca. Analizamos o modelo en gris escuro polo que imos centrarnos nel. Nos dous lados temos portos de conexión física dos que falaremos máis adiante. O marco da pantalla, a pesar de ser bastante delgado, ten unha rebaba inferior considerable. O peso total de 2 kg, sen ser panacea, é lixeiro para o que ofrece o sector.\nHardware e GPU prométennos o futuro\nEvidentemente imos comezar polo máis importante, a táboa de especificacións na que destacamos o procesador Intel Core i7-11 370H 3,3 GHz, 4 núcleos (Caché de 12M, ata 4,8 GHz). Para movelo, temos Windows 10 Home preinstalado cunha actualización gratuíta de Windows 11. Como non podía ser doutro xeito, este modelo vai acompañado un módulo de memoria dual DDR8 de 4 GB a 3200 MHz, cunha capacidade máxima configurable de ata 32 GB de RAM.\nProcesador: Intel Core i7-11 370H 3,3 GHz, 4 núcleos\nSSD: SSD de 512 GB M.2 NVMe PCIe 3.0\nO almacenamento da unidade probada é de 512 GB de memoria SSD M.2 NVMe PCIe 3.0 que ofrece velocidades nas nosas probas de 3400 MB / s de lectura e 2300 MB / s de escritura, máis que suficiente para mover o SO e os videoxogos. Podemos, si, optar pola mesma unidade de capacidade para 1 TB.\nAgora centrámonos no importante, o NVIDIA GeForce RTX 3070 que se encargará da sección gráfica e que ofreceu nas súas versións «portátil» un rendemento en Geekbenck de 121069 puntos, moi preto da versión de escritorio do NVIDIA GeForce RTX3070.\nConectividade de todo tipo\nComezamos coa conectividade física, No lado esquerdo temos o porto de alimentación propietario, un porto Gigabit RJC45 completo, un HDMI 2.0b, un USB 3.2 e un USB-C Thunderbolt 4 - Power Deilvery acompañado dunha toma de 3,5 mm. Para o lado dereito temos dous USB 3.2 estándar e o chaveiro Kensington.\nObviamente, se a sección cableada é tan completa, con iso USB-C compatible con monitores 4K a 60Hz e con cargas de ata 100W, para a sección sen fíos non podía ser menos. Temos Bluetooth 5.0 e WiFi 6, Esta última sección nas nosas probas produciu unha sensación contraditoria con redes de 5 GHz onde o alcance foi moi limitado e o ping pode non ser o desexado, recomendamos usar o cable a pesar da alta compatibilidade.\nProba e arrefriamento\nO ordenador ten catro ventiladores, 83 láminas cada un, e un sistema de refrixeración antipor mellorado. Cinco tubos de calor en total para todo o dispositivo e un resultado que se esperaría dun ordenador deste tipo en pleno verán, quente, moi quente. Non obstante, non obtivemos resultados molestos ou que o diferencien significativamente da competencia, polo que o refrixeración parece suficiente.\nCompra Asus TUF Dash F15 en Amazon\nNas nosas probas, rendemento do ordenador En Cities Skylines, Call of Duty Warzone e CS GO tivemos tarifas FPS bastante altas, sen problemas de rendemento nin calefacción. Por razóns obvias, o portátil poderá manexar a gran maioría do seu catálogo nas mellores condicións de visualización.\nExperiencia multimedia e xeral\nNon imos marchar sen falar da pantalla, temos un panel de 15,6 polgadas con relación 16: 9, Gústame o seu tratamento antirreflexo e é capaz de amosar 100 do espectro sRGB, cunha frecuencia de actualización de 120 Hz que non é malo para un panel IPS. Por suposto, o brillo pódese mellorar, aínda que non accedemos aos datos exactos sobre o seu brillo por cd / m2. O son é o suficientemente claro e potente como para gozar de contido multimedia, cunha boa situación en xeral.\nNon temos cámara web\nO teclado ten unha boa viaxe, semellando moito máis ao estilo de "xogo". Temos serigrafías e LED RGB por todas partes, cunha compensación total de 1,7 mm. É silencioso, algo que se agradece e responde ben. Non podemos dicir o mesmo sobre o trackpad, parece pequeno e impreciso, pero non é un problema con este ordenador, senón con case todos os que Apple non fabrica. Pouco ou nada temos que falar de autonomía, dependerá moito do requisito de xogo, pouco máis de dúas horas, recomendámoslle que o use conectado.\neste portátil parte dos 1.299 para a súa versión de entrada, ata 1.699 euros da versión que probamos, unha alternativa moi interesante aos dispositivos que dispoñemos no mercado debido ao seu deseño e capacidades.\nDeseño innovador e materiais ben acabados\nHardware para combinar cun futuro prometedor\nBoas sensacións de uso e conectividade\nInclúe un adaptador de aire acondicionado no canto de USB-C\nCamiño completo ao artigo: Novidades sobre gadgets » xeral » Asus TUF Dash F15, potencia e deseño poden ir da man\nAmazon renova o control de voz Alexa e probámolo\nSoloCam E20, unha cámara exterior moi versátil de Eufy [Revisión]


A decisión de Abanca de abrir nas Neves só dous días á semana causa aglomeracións e retrasos de máis dunha hora nas xestións - Concello das Neves\nA decisión de Abanca de abrir nas Neves só dous días á semana causa aglomeracións e retrasos de máis dunha hora nas xestións\nO Goberno local das Neves quere amosar o seu desacordo total coa decisión da dirección da oficina de Abanca de non abrir ao público de luns a venres e seguir atendendo ás veciñas e veciños que son clientes desta entidade só dous días á semana.\nDe xeito reiterado, dende o inicio do ‘Estado de Alarma’, o propio alcalde contactou cos responsábeis de Abanca para que se modificaran os días de apertura, facéndoos coincidir cos días de mercado e insistindo tamén para que a apertura se estendese aos 5 días da semana.\nA dirección da oficina non amosou disposición algunha de modificar a situación actual, algo que o Goberno local considera inxustificado, considerando que hai outra entidade financeira nas Neves que si abre os cinco días da semana e, ademais, un menosprezo ás veciñas e veciños e un agravio con respecto a outros concellos nos que Abanca si atende nas súas oficinas de luns a venres.\nDende o Concello lémbrase que estamos diante dun servizo moi necesario, aínda máis atendendo á tipoloxía da poboación das Neves, o que non fai factible remitir aos seus clientes á ‘banca electrónica’ ou ao caixeiro automático.\nCada un dos dous días nas que abre a oficina- martes e venres-prodúcense aglomeracións e colas, que fan que sexa moito máis difícil cumprir coas medidas sanitarias e que causan que calquera xestión tarde máis dunha hora, algo que non se produciría se a sucursal abrise os cinco días laborais da semana.\nPor todo isto, o Goberno municipal insta aos responsábeis de Abanca a adaptar as instalacións da oficina das Neves para que cumpran coas medidas hixiénico sanitarias establecidas e a abrir ao público de luns a venres no seu horario habitual.


Denunciado por cuatriplicar a taxa de alcoholemia na bici - A Laracha - Que pasa na costa\nCiclista que deu positivo por alcoholemia na Laracha\nA Garda Civil realizaba un control no quilómetro 10,700 da estrada DP-1913 no término municipal da Laracha, cando un ciclista se achegaba ao lugar cunha condución “errática”. Tanto que decidiron interceptalo comprobando os “síntomas evidentes de que se atopaba baixo a influencia de bebidas alcohólicas”.\nA Garda Civil realizoulle as pertinentes probas de alcoholemia, arroxando un valor de 0,99MG/L en aire espirado na primeira e de 1,04 MG/L na segunda. Cando a Garda Civil lle comunicaban a denuncia, o ciclista aseguraba que ignoraba a existencia de limite de alcohol para conducir a bicicleta.\nPolicía Local na Laracha\nAo longo da semana pasada, do 7 ao 13 de decembro, a Policía Local da Laracha intensificou o seu labor de control sobre a taxa de alcohol e a presenza de drogas nos condutores de vehículos, sumándose ao plan especial impulsado pola Dirección General de Tráfico (DGT).\nA campaña saldouse con sete positivos detectados, procedendo a Policía Local a tramitar as correspondentes denuncias administrativas a catro condutores por consumo de drogas e a un por dar positivo por alcohol, e a abrir dilixencias por posibles delitos contra a seguridade viaria a outros dous condutores que superaron os 0,60 miligramos por litro de aire expirado na proba de alcoholemia.\nSegundo os datos da DGT, o alcohol está presente como factor concorrente ou desencadeante nun terzo dos accidentes mortais, multiplica ata por quince o risco de sufrir accidentes e repercute nunha maior mortalidade ao ser un factor vinculado cun peor prognóstico nas lesións sufridas.\nAdemais, conducir despois do consumo de substancias psicoativas é un comportamento de extremo risco viario que se detectou en maior medida nas zonas urbanas que nas vías interurbanas, polo que o papel das Policías Locais cobra aínda unha maior relevancia.


A nosa contorna – Casal dos Celenis\nMerece a pena visitala. Saíndo de Caldas, cruzamos o xardín, a carballeira e penetrámonos nun agradable paseo que discorre á beira do Río Umia, ao longo deste paseo pódense apreciar numerosos muíños, algúns deles restaurados.\nAs fervenzas de Segade son un conxunto de fervenzas, que ofrecen unha espectacular caída de auga, que deu lugar á formación de pozas aproveitadas por moitos bañistas. Ao seu lado atopamos as ruínas da fábrica da luz (central hidroeléctrica construída no ano 1900) e un miradoiro acondicionado para admirar a beleza desta contorna natural.\nSituada no municipio de Barro este fermoso salto ou fervenza de auga, onde o Río Barosa salva case 60 metros en moi pouca distancia, ten unha serie de 17 muíños de auga dispostos ao longo das fervenzas formando un complexo único.\nA zona atópase acondicionada como área recreativa, con mesas, fontes, grelladas e mesmo servizos. Todo isto fai que no verán se encha de xente e convértase nunha zona apta para o baño.\nO Camiño de Santiago pasa a tan só uns metros de aquí, isto permite a moitos peregrinos achegarse a visitar este lugar.\nO Salnés é un destino excelente para activar todos os sentidos e vivir unha experiencia plena, o seu clima, paisaxes, as súas marabillosas praias e unha gran riqueza patrimonial, así como numerosos roteiros para gozar dun agradable paseo fan desta zona un lugar único. Os seus mariscos de primeira calidade e a súa riqueza vitivinícola fan o resto.\nSanxenxo, O Grove, a Illa dá Toxa ou a praia da Lanzada, entre outros moitos lugares que visitar e que non che deixasen indeferente, constitúen os imprescindibles de calquera visita a esta zona da provincia de Pontevedra.\nPontevedra, ou como moitos a coñecen a cidade do Lérez, é unha cidade para vivila, hospitalaria por excelencia. Ten un atractivo centro histórico (forma parte do patrimonio do Estado e é un dos mellor conservados de Galicia) que destaca, máis aló do indubidable interese dos seus monumentos, polo seu harmonioso conxunto pétreo, cheo de casas nobres blasonadas, soportais e prazas que manteñen unha forte vitalidade urbana.\nRecibiu o premio ONU Habitat polo seu modelo urbano peonil.Todos os foros internacionais sobre mobilidade e urbanismo mencionan a Pontevedra como un exemplo de boas prácticas.\nO seu Centro Histórico declarado pola UNESCO Patrimonio da Humanidade desde 1985. Santiago un imprescindible nas túas visitas. Falar da capital de Galicia é falar do Camiño, un roteiro de peregrinación que xurdiu no século IX e que uniu desde entón este lugar co resto de Europa.\nCentro histórico, Catedral, Pórtico da Gloria. Prazas emblemáticas, decenas de igrexas, conventos e palacios. E tamén tendas, restaurantes e un mercado de abastos rebosante de produtos frescos. En pleno centro, a Alameda coas súas árbores de camelias e o Paseo da Ferradura, cunha estupenda vista da catedral.\nAs Rias Baixas ten marabillosos lugares para visitar e gozar: Combarro, pobo mariñeiro moi pintoresco cun conxunto histórico no que os hórreos e cruceiros son os grandes protagonistas. Cambados, Capital do viño albariño, D.Ou. Rías Baixas. Bares, adegas e enotecas son lugares que deben visitar non só os amantes do Albariño, senón tamén aqueles que desexan coñecer o pasado e o presente dun dos principais motores da economía da comarca do Salnés.