Staphylococococcus de exitosos Staphylococcus Aureus Control nun centro de trauma de localizador espiñal: un estudo prospectivo de 10 anos, incluíndo a dixitación molecular - medula espiñal | 5 minutos\nStaphylococcus aureus Staphylocococcus resistente nun centro de tratamento Medio espiñal Lesións: un estudo futura de 10 anos, incluíndo a dixitación molecular\nDeseño de estudo:\nEstudio de cohorte prospectivo con exame do ficheiro médico.\nAvaliar a utilidade clínica dunha infección Programa de control nunha infección de Staphylococcus de alto risco con Meticilín (MRSA) Infección Staphylococcus e identifica os factores de risco que impiden a descolonización exitosa de Sarm.\nTodos os pacientes feridos con medula espinal (SCI) hospitalizado no Centro Parapléxico suízo (CPS) de Nottwil de abril de 1991 a abril de 2001.\no Os pacientes cuxos rexistros médicos indicaron a colonización ou o laboratorio confirmado que se incluíron a infección de SARM. A incidencia de colonización ou a infección de SARM foi clasificada como adquirida pola comunidade, nosocomial ou transferida segundo criterios estandarizados. Os factores de risco para a colonización por MRSA adquiridos en comunidade en pacientes con LM foron determinados. O subtyping de Sarm e a identificación da propagación nosocomial foron realizadas por electroforesis de gel de campo pulsado (PFGE).\nEn 5992 admisións, 100 episodios SARM (colonización 22 casos, infección 78 casos) foron identificados entre 76 pacientes. A incidencia global (1991-2001) por 1000 días de paciente foi de 0, 26 casos en admisión, contra 0, 08 na saída (P < 0, 001). A MRSAS de orixe comunitaria foi a máis común (56%), seguida de adquisicións nosocomiais (34%). O subtítulo PFGE identificou dous grupos nosocomiales con seis e tres casos, respectivamente. A maioría dos illados MRSA adquiridos na comunidade foron xeneticamente sen relación e tamén se distinguiron das cepas epidémicas identificadas en Suíza durante o período de estudo. A decolonización foi exitosa en 60 dos 76 pacientes (78, 9%) positivos en MRSA.\nNo maior centro de Sci Europea, o control do SAMM é posible se As políticas de control de infección son forzadas vigorosamente.\nStaphylococcus aureus resistente á minicilina (MRSA) converteuse no patóxeno máis grande que emerxe en medicina1, pero só algúns datos publicáronse no contexto particular de Lesións medulares (LME) onde as unidades de coidados intensivos e os salóns hospitalarios a longo prazo son parte integrante dun programa de rehabilitación holística. Así, Mylotte et al., 3 Nun 18 meses estudo prospectivo de curto prazo, incluíndo 63 admisións, identificados como MRSA corpo máis común de varios anos colonizar pacientes con LME. Non obstante, un estudo epidemiolóxico epidemiolóxico prospectivo a longo prazo na rehabilitación de pacientes con lesión medular ten, ao noso coñecemento, aínda non foi publicado. Estes datos poderían ser de maior interese epidemiolóxico xa que os recentes beneficios da escritura molecular MRTA revelaron que só algunhas cepas xenotipicamente distintas estaban á orixe da difusión global de MRSA. Deste xeito, as medidas de control centradas na prevención da transmisión parecen esenciais e a aparición do SARM resistente á vancomicina promove a prevención aínda máis que no pasado. 5 Examinamos de forma prospectiva, durante un período de 10 anos, o impacto dunha estratexia de prevención sobre MRSA endémica e epidemia para avaliar a utilidade clínica deste programa.\nnun estudo prospectivo de abril de 1991 e abril de 2001, foron recollidos datos sobre todos os episodios de colonización por parte do SARM ou infección dos pacientes ingresados no centro parapléxico suízo (CPS) de Nottwil, Suíza. Para cada caso de MRSA, recolléronse datos epidemiolóxicos e clínicos detallados. A gravidade e impacto das enfermidades asociadas clasificáronse segundo o índice de comorbidez ponderada de Charlson. 6 SCI foi clasificada segundo a escala de deficiencia da lesión espiñal estadounidense (Asia). 7\nAs infeccións definidas de acordo cos criterios de control de enfermidades e centros de prevención (CDC).8 En pacientes en risco (desde o sur e suroeste de Suíza, os estranxeiros, as transferencias de unidades de coidados intensivos, que levan a MRSA), a proxección de admisión prolongada de acordo cos procedementos operativos estándar incluídos sistematicamente asombros do nariz, a axila, a virilha, o tracto urinario (se é necesario ). Un catéter permanente estaba presente) e feridas. Cultivos adicionais realizáronse en evidencias clínicas. Un total de 1622 pacientes (27, 1% de admisións) encheron os criterios para pacientes en risco. Os pacientes foron considerados operadores de Sarm, cando polo menos unha cultura de calquera mostraxe corporal mostrou unha MRSA. Eles foron clasificados como negativos a Sarm cando tres conxuntos de taxas durante un período de 14 días permaneceron negativos (incluíndo sitios do nariz, axila e ingle e todos os sitios positivos) e sen tratamento con antibióticos con actividade contra MRSA. O modo de adquisición de Sam – nosocomial relativo a non-nosocomial – clasificouse de acordo cos criterios do CDC, incluídos os resultados do perfil de electroforesis de gel de campo pulsado (PFGE) de cepas illadas clasificadas segundo o tenover e al. 9, 10 A adquisición da comunidade presúmese, se a cribado estendida da MRSA foi positiva dentro de 48 horas de admisión e se non se rexistrou ningunha hospitalización o ano anterior. Se a proxección prolongada para a admisión foi negativa, considerábase unha adquisición de adquisición narcoval; A falta de proxección prolongada, presúmese unha adquisición nosocomial. Os grupos nosocomiais definíronse como dous ou máis pacientes que foron hospitalizados no mesmo servizo durante un período de seis meses e presentaron préstamos de familiares. Os casos transferidos foron definidos como (1) a identificación da MRSA máis aló das 48 horas despois da transferencia doutra institución (2) a ausencia de ligazón epidemiolóxica e (3) o illamento dun novo subtipo molecular, anteriormente descoñecido. Segundo o tenover et al., Os illados bacterianos foron identificados como xeneticamente ligados, se o patrón Pfge difería como un máximo de seis fragmentos de restrición; Os illados que teñen a diferenza de máis de seis fragmentos de restrición foron considerados non relacionados (diferentes tipos). As cepas xeneticamente relacionadas foron clasificadas en grupos A a K, as cepas non relacionadas foron asimiladas a grupos x e cepas non especiais no grupo O.\nforon creados en 1991; O equipo de control de infección permaneceu prácticamente sen cambios durante 10 anos. Contacto O illamento dos pacientes admitidos (1) de instalacións de atención estranxeira ou rexións Sur e suroeste de Suíza, (2) dunha unidade de tratamento queimada ou coidados intensivos, (3) ter unha positividade anterior coñecida da MRSA foi realizada de acordo con As directrices CDC, 12 ata que estean dispoñibles os resultados da selección. Os pacientes que presentaron unha MRSA durante a súa hospitalización tamén foron colocados en contacto estrito con contacto. En pacientes, principalmente illados, a selección estandarizada de MRSA levouse a cabo dentro de 48 horas de admisión. O illamento de temas positivos ao SARM foi mantido ata tres series consecutivas de taxas durante un período de 14 días que permanecen negativos, incluíndo a selección á saída. Os traballadores da saúde empregados nos servizos de atención ao paciente nosocomial con SMART-POSITIVOS foron detectados sistemáticamente.\nA selección estándar de SARM incluíu gravames nos seguintes sitios corporais: nariz, eixes, Groin, urina (en caso de catéter permanente) e úlceras decubitantes ou outras lesións da pel. As probas de sensibilidade foron realizadas e interpretadas de acordo coas directrices do Comité Nacional de Estándares de Laboratorio Clínico (NCCLS) usando a difusión do disco (Kirby – Bauer). Escritura molecular de illados de Sarm foi realizado usando Pfge. Logo da dixestión do ADN xenómico por parte de SMA I (New England Biolabs, Basilea, Suíza), os fragmentos restrinxidos foron separados por Pfge usando un líder de temperatura controlado DR III (Bio-Rad Laboratories, Reinach, Suiza), como se describiu anteriormente. 14 Para a análise do modelo PFGE, aplicouse o software GELCOMPAR (matemática aplicada, Sint-Martens-Latem, Bélxica). Os perfís PFGE foron comparados coas cepas de control suízos epidémicas. A tensión de control foi unha estirpe epidémica nun único servizo do Hospital Universitario de Basilea en 2002. 14 En 1992, a tensión de control B estaba a orixe dunha casa nun servizo xeriátrico no norte. -OsOUST do país.En Widmer, (datos inéditos). A tensión de control foi unha estirpe epidémica que se estendeu ao oeste de Suiza 15 (coa amable permiso de DS Blanc, Chuv, Lausanne, Suíza). Os dendrogramas foron calculados polo método de grupo de pares non ponderados usando medias aritméticas (UPGMA).\nOs datos categorizados foron analizados usando a proba χ 2 ou a proba exacta de Fisher, Se hai datos e non paramétricos usando a proba de U de Mann – Whitney\nDatos epidemiolóxicos e clínicos\nEntre as admisións 5992 que se producen durante o período de estudo, 100 episodios de colonización por SamR (22 casos) ou infección (78 casos) foron informados dun total de 76 pacientes. Para estes pacientes, a duración media da hospitalización foi de 147 días (extrema: 8-634 días), en comparación con 63 días para pacientes con Sarm-negativos (P < 0, 001). As hospitalizacións prolongadas en pacientes con MRSA foron principalmente debido a un longo período de illamento (media: 47, 3 días), resultando nunha rehabilitación atrasada ou interrompida e a alta porcentaxe de úlceras decubitales (39%) para a admisión. As úlceras de decubital foron significativamente máis frecuentes (p < 0, 001) en pacientes positivos coa MRSA en comparación cos pacientes negativos totais con SARM admitidos durante o período do estudo. Os datos clínicos para pacientes positivos coa MRSA amósanse na táboa 1. Entre os pacientes con MRSA positivos, os suxeitos masculinos foron significativamente (P = 0, 006) máis frecuentes (82, 9%) que a porcentaxe de temas do sexo masculino en todas as admisións (68, 2%), pero a lesión traumática nos homes positivos do VIH en MRSA (74, 6%) non era máis frecuente en relación coa lesión traumática nos asuntos masculinos negativos do Mulm (74, 8%). O caso medio de casos positivos para a MRSA durante o período do estudo foi de 1, 67 casos por 100 admisións (Figura 1). Dos 76 pacientes, 45 foron ingresados a Suiza e 31 de países estranxeiros. É interesante notar que 74, 1% das admisións estranxeiras foron adquiridas na comunidade, en comparación co 31% das admisións suízas. A frecuencia das transferencias de MRSA á admisión estaba fortemente ligada ao país de orixe. Os pacientes admitidos nos hospitais italianos foron máis frecuentemente colonizados que os pacientes transferidos por hospitais suízos (P < 0, 001).\nTáboa de tamaño completo\nIncidencia de colonización ou infección pola MRSA. MRSA, Staphylococcus aureus resistente á minicilina.\nNo 56% dos resultados positivos para a MRSA, o SARM estaba illado en tres ou máis sitios do corpo. Os sitios de localización máis utilizados foron feridos, ingle e nariz (Táboa 2). Sorprendentemente, as manchas do pene foron positivas no 75% dos episodios probados. Os sufrimentos do pene foron realizados só en caso de infección do tracto urinario resistente aos antibióticos. Ningún dos pacientes con taxas de pene positivo foi circuncidado.\nA electroforesis de campo pulsada realizouse en illados de 66 cultivos de 60 pacientes , é dicir, 78, 9% de todos os pacientes. En total, identificáronse 30 cepas diferentes, a maioría das veces cepas a A e C (Táboa 3). As cepas do grupo A foron recollidas durante un período de 5 anos. Destes 11 casos, 5 foron debido a unha adquisición comunitaria. Non obstante, só dous dos seis casos restantes cualificados para un grupo nosocomial. As 11 cepas do grupo xeneticamente idéntico C foron illadas durante un período de 4 anos e medio. Pódense distinguir dous grupos nosocomiais, que inclúen casos de 1 a 3 (1996-1997) e casos de 6 a 11 (1999-2000).\nEn total, catro saúde Os traballadores (todos non están incluídos nas estatísticas) foron atopados positivos en MRSA; En dous deles, a mesma tensión que se atopou en pacientes foi illada. Os outros dous, polo que a colonización epidemiolóxica pola transmisión dun paciente podería ser realmente excluída, clasificáronse en grupos H e X, respectivamente. En total, leváronse a cabo máis de 1.000 tristes en traballadores de saúde.\nAs 11 cepas clasificadas en grupos B, G (Figura 2) e H eran, excepto un, todos adquiridos pola comunidade. É interesante notar que catro deles se orixinan en Italia e catro Suíza sureña (rexións coñecidas onde a prevalencia de MRSA é alta).Os dous pacientes en grupo E foron transferidos case ao mesmo tempo do mesmo hospital suízo, onde se documentou unha escotilla de tensión idéntica. Non obstante, nun paciente, non se fixo unha selección de admisión; Este caso é subcaclase na categoría nosocomial (Táboa 3). Dúas cepas (un de grupo F e un de grupo J) clasificouse como sospeitosos nosocomiales porque a proxección levouse a cabo entre 48 e 96 horas despois da admisión; Non obstante, estes casos poden representar unha adquisición comunitaria. O segundo paciente do grupo K sempre foi hospitalizado ao peche do estudo e, polo tanto, non está incluído. Dos 20 casos resumidos no Grupo X, 10 foron debido á adquisición da comunidade e 8 a admisión do exterior (Figura 3). Das 10 cepas clasificadas como transferidas, 4 foron identificadas entre 48 e 96 horas despois da admisión e, polo tanto, probablemente representan casos adquiridos na comunidade. Os nove casos de grupo O, que foron identificados máis de 48 horas despois da admisión, foron clasificados como sospeitosos nosocomiais.\nSMA Dendrogram I-Pfge de cepas posiblemente xeneticamente relativas, pero non relacionadas con cepas de control A, B e C. Pfge, electroforesis sobre gel de campo pulsado.\nAs cepas xeneticamente non relacionadas derivadas pola comunidade, tamén sen relación coas cepas de control A, B e C. Pfge, a electroforesis de gel de campo pulsado.\nPrograma de descolonización exitoso\nDecolonización foi un éxito en 60 dos 76 pacientes (78, 9%) positivos para o Sarm (Táboa 4), confirmado por tres conxuntos de mostras negativas. Dado o número de episodios positivos para a MRSA, 69 de 100 foron descoloridos con éxito. A Figura 4 mostra o impacto das medidas de descolonización. O punto medio de positividade da MRSA á saída foi de 0, 52 por 100 admisións, en comparación cunha mellora significativa nos datos de admisión (P < 0, 001). A negativa media do SARM ocorreu despois de 44 días (extremo: 1-196 días). Entre os 31 episodios de persistencia de positividade para a MRSA (MRSA positivo na saída), 22 presentou unha media media de sitios de corpo positivo para SARM (3, 41, extremo: 2-6) xa en admisión. As feridas de presión foron 14 veces o sitio de localización persistente positivo máis común no Samm, seguido da orina (7 veces). Non obstante, o tratamento conservador e as medidas de decolonización de cirurxía plástica reduciron significativamente o número total de feridas de presión infectadas por MRSA de 39 a 5 (87, 2%). En particular, as úlceras de decubital foron tratadas con éxito por cirurxía plástica en 22 casos, mentres que o tratamento conservador só foi efectivo en 12 casos.\nincidencia de colonización por parte ou infección na saída. Sarm, Staphylococcus aureus resistente á minicilina.\nNun estudo epidemiolóxico prospectivo a longo prazo sobre a MRSA realizada no CPS de Nottwil, puidemos demostrar que as medidas rigorosas de control de infección, como se publicou nas directivas recentemente actualizadas da sociedade de epidemioloxía sanitaria de América (SHEA) 16, resultaron nunha redución significativa en MRSA. A incidencia en pacientes con LM en SPC Nottwil, comparando pacientes positivos con MRSA a admisión e saída. Os datos epidemiolóxicos sobre a positividade da MRSA nos centros suízos das lesións medulares suízas antes do período de observación do noso estudo non están dispoñibles. As taxas de colonización de Sarm foron moi altas noutros centros de SCI (estranxeiros), ata máis do 70%. 2 A certa redución nas infeccións nosocomiales e as epidemias de SARM nas lesións da medula espinal foi alcanzado a través da introdución de medidas básicas de control de infeccións 2, pero a MRSA aínda representa unha ameaza para este grupo de pacientes, onde se identificou recentemente como independente Factor de risco para o risco nosocomial. Infección. 17 varios estudos previos en colectivos non SCI demostraron a eficacia das rigorosas medidas de control de infección para evitar a propagación intra-hospital de MRSA. Nun estudo recente nun país de baixa incidencia de MRSA, incluso se informou unha erradicación do patóxeno.En Suíza, onde aínda hai baixas taxas globais de MRSA, a endémica SAMM, presente nas rexións meridional e suroeste do país, parece que resultan da continua introdución de novas cepas dos países do sur do sur. 11 O noso Centro Especializado Nacional, onde preto do 2% dos pacientes con lesións medulares dos países do sur de Europa son admitidos, enfróntase a un alto risco de introducir a MRSA porque esta baixa porcentaxe de admisións totais representaba aproximadamente. 30% dos nosos pacientes con comunidade enfermidades baseadas. – Enferencias en Samm positivamente.\nEn 1991, xa tiñamos coñecemento deste problema e, polo tanto, lanzamos un programa de control de infección, incluíndo unha colección de datos clínicos detallados e unha escritura molecular da MRSA. No momento da admisión, a proxección en pacientes en risco revelou que o nariz, as axilas, as axilas, as feridas, as úlceras decubitales eo tracto urinario eran sitios de seropositividade de Sarm, de acordo cos informes anteriores. 2 Entre os sitios de selección non estándar, a secreción traqueobronchic, a farinxe, a rexión perianal e o pene, xa que estes últimos non se informaron ao noso coñecemento, foron máis frecuentemente colonizados.\nO noso programa de hixiene, que consiste en aplicar o contacto primario Procedementos de illamento aos pacientes admitidos das rexións onde a prevalencia de MRSA é alta, é de importancia primordial. Dado que máis da metade dos nosos casos foron contratados na comunidade e foron tratados en condicións de illamento desde o principio, calquera propagación intra-hospital podería ser bloqueada. En só dous casos, pequenos clusters endémicos de seis e tres pacientes, respectivamente, identificáronse durante un período de 10 anos. Esta baixa incidencia de casos nosocomiales é probablemente debido á rigorosa disciplina dos traballadores da saúde en cuestión, porque os pacientes LEM, durante as primeiras fases do programa de rehabilitación, non poden realizar a súa propia atención íntima.\no A descolonización da MRSA foi posible en 60 (78, 9%) dos nosos pacientes con LM; Ademais dos procedementos de decolonización habituais e o tratamento conservador das úlceras decubitales, a cirurxía plástica probablemente ten un papel importante. Segundo a nosa experiencia, o peche das feridas decubitales por cirurxía plástica resultou moi eficaz para erradicar a MRSA. Non obstante, os pacientes con lesión medular con varios sitios positivos de corpo para as úlceras decubitales de Samm e estendidas representan un problema que queda a ser resolto. Así, 5 dos nosos 16 pacientes con positividade persistente ao MRSA deixaron a clínica cunha ferida infectada que xa non pode ser curada pola cirurxía plástica.\nA escritura molecular de SARM por Pfge é xeralmente aceptada como A método. Estándar por mor da súa fiabilidade, reproducibilidade interlaboratoria e boa correlación con datos epidemiolóxicos. Os enfoques de PCR desenvolvidos recentemente para a escritura molecular de MRSA son máis rápidos e menos custosos, pero aínda non demostraron unha capacidade discriminatoria maior que a do PFGE. 14, 20 Usando a técnica PFGE en combinación cunha anamnesis epidemiolóxica detallada, puidemos identificar dúas pequenas epidemias de MRSA (clusters nosocomiales) no noso hospital. As cepas fundadoras dos dous grupos norteamericanos comprobados proviñan de pacientes de rehabilitación primaria admitidos a Suiza (Cantons de Aargau e Berna). A comparación con cepas epidemiolóxicas suízas illadas durante o mesmo período de observación 14, 15 non revelou ningunha homoloxía da tensión. Así, a rigorosa aplicación de recomendacións para a prevención da transmisión nosocomial limitada a propagación intra-hospital a só nove pacientes nunha clínica LME de 10 anos. A taxa de positividade media de MRSA foi significativamente menor que os resultados do recente estudo internacional de Sentry 1 e tamén unha enquisa nacional suíza, incluíndo hospitais académicos, hospitais comunitarios, centros de atención a longo prazo e centros de rehabilitación. 11 En conclusión, este estudo proporciona probas convincentes do maior centro europeo das lesións medulares europeas que o control de MRSM e a descolonización exitosa son alcanzables se as pautas de control de infeccións, como recentemente publicadas por Shea 16, son forzadas vigorosamente.


Curso de verán: Paisaxes en producción. | galicianGarden\nCurso de verán: Paisaxes en producción.\nDuration: 11 Xullo 2018 - 14 Xullo 2018\nO Concello de Allariz, a Fundación Juana de Vega e a Universidade de Santiago de Compostela, organizan o curso de verán Paisaxes en Producción. Será os días 11,12,13 e 14 de xullo, no Fogar dos Maiores de Allariz.\nO curso pretende profundizar en novas formas de xestión do solo rústico que activen economías a pequena escala baseadas nos valores do territorio entendido como espazo produtivo, paisaxe cultural e lugar de vida.\nTrátase dun curso práctico onde se traballará por grupos. Plantexaranse propostas baseadas nas conferencias dos expertos sobre os temas analizados. Para elo contarase coa axuda de titores especializados e o diálogo con emprendedores locais.\nMáis información sobre o programa, horarios do curso, matrícula e poñentes en http://allariz.gal/paisaxes/.\nLocation: Fogar dos Maiores de Allariz (Ourense).


Inicio / IBADER / Adscripcion PDI / Convocatoria\nCONVOCATORIA PARA O INGRESO NO IBADER COMO INVESTIGADORES/AS VINCULADOS/AS.\nDentro do Regulamento de Creación e Xestión de Institutos de Investigación da USC, aprobado na sesión ordinaria do Consello de Goberno da USC de 18 de outubro de 2017, e de acordo coa Proposta de Reformulación dos Institutos da USC, aprobada na sesión ordinaria do Consello de Goberno da USC de 1 de decembro de 2017, o Instituto Universitario de Biodiversidade Agraria e Desenvolvemento Rural da USC (IBADER) reformou o seu regulamento de réxime interno, que foi aprobado na sesión ordinaria do Consello de Goberno da USC, 29/10/2019.\nNo mencionado Regulamento indicase que "O director ou directora do IBADER abrirá, con periodicidade de dous anos, un prazo de presentación de solicitudes para ser investigador vinculado". Así pois, o Consello Científico do IBADER, na sesión ordinaria de29/10/2020, acorda proceder á apertura da convocatoria formal a tal fin.\nA finalidade desta convocatoria é abrir o prazo de solicitude de ingreso ao IBADER, para investigadores/as vinculados/as, de acordo co procedemento establecido no Regulamento de réxime interno do IBADER e co Regulamento de Creación e Xestión de Institutos de Investigación da USC.\nPersoal docente e investigador (PDI) da USC.\n3.1.- Para ser investigador/a vinculado/a ao IBADER, será necesario ser profesor/a contratado doutor ou profesor/a doutor funcionario da USC.\n3.2.- Os Investigadores/as vinculados ao IBADER no poderán formar parte como investigadores/as de outros Institutos Universitarios de Investigación, Centros Singulares ou Centros Propios da USC.\n3.3.- Los investigadores/as vinculados levarán a cabo súa actividade dentro dos ámbitos fixados no Plan de Acción del IBADER.\nQuen desexe participar no proceso de ingreso da presente convocatoria deberá facelo constar por escrito, mediante solicitude dirixida ao Sr. Director/a do IBADER\nPara seren admitidos, os solicitantes manifestarán na súa solicitude que reúnen todos e cada un dos requisitos e condicións de acceso esixidas, referidas á data de expiración do prazo sinalado para a presentación de solicitudes.\n5.1.A.- Xustificante que poña de manifesto a súa condición actual como Profesor Docente Investigador na USC, acorde cos requirimentos fixados nesta convocatoria.\n5.1.B.- Curriculum Vite no que se recollan as achegas de I+D+i, principalmente dos últimos dez anos, dos seus méritos de investigación e idoneidade cos obxectivos, fins e liñas do IBADER.\n5.1.C.- Actividades que pretende levar a cabo no caso da súa incorporación no IBADER acordes cos ámbitos de actuación do IBADER descritos no seu Plan de Acción.\n5.1.D.- Declaración responsable do seu compromiso de permanencia no IBADER que terá como mínimo unha duración de tres anos. E poderá ser renovado en sucesivos períodos cada tres anos.\n5.1.E.- Declaración responsable de non estar vinculado/a a ningún outro Instituto de Investigación, Centro Singular ou Centro Propio da USC.\n5.1.F.- Informe do Departamento, ao que está adscrito/a, respecto á correspondente vinculación ao IBADER\n5.1.G.- Calquera outra documentación que considere de interese para a súa aceptación como investigador/a vinculado ao IBADER\nNos caso de PDI da USC que na actualidade forma parte do persoal investigador do IBADER, xa sexa como investigadores individuais ou integrados nos grupos de investigación adscritos ao lBADER, e que figuran en la relación contida na última memoria de actividades do IBADER aprobada por seu Consello Científico (19/07/2020), estarán eximidos de entregar os documentos referidos Mos puntos: 5.1.A, 5.1.F.\nOs ficheiros coa correspondente documentación estarán dispoñibles na páxina web do IBADER\nAs solicitudes dirixiranse ao Sr. director do IBADER, no prazo de 20 días hábiles dende a publicación no Taboleiro de anuncios da Sede electrónica da USC.\nA presentación de solicitudes farase no Rexistro electrónico da USC (https://sede.usc.es > Rexistro electrónico), de acordo co establecido na Lei 39/2015, do 1 de outubro, do procedemento administrativo común das administracións públicas.\nDe conformidade cos artigos 40 a 43 da Lei 39/2015, do 1 de outubro, do procedemento administrativo común das administracións públicas, as notificacións practicaranse por vía electrónica, a través do Taboleiro Electrónico da Sede Electrónica da USC, lugar onde se efectuarán as sucesivas comunicacións.\n10.1.A.- Publicada a relación definitiva das solicitudes referidas no punto 9 desta convocatoria, as admitidas serán estudiadas polo Consello científico do IBADER para comprobar que reúnen os requisitos e condicións de acceso esixidas para ser investigador/a vinculado/a ao IBADER.\nEn caso de que la documentación presentada por algún investigador/a no se axuste aos criterios do punto 5 desta convocatoria, requirirase ao solicitante a corrección da mesma, nun prazo de 10 dias hábiles.\nFeita a comprobación dos requisitos e no seu caso a corrección da documentación polos interesados, o Director do IBADER dará traslado aos membros da Comisión Avaliadora Externa.\n10.1.B.- A Comisión Avaliadora Externa, reunida de forma presencial en Lugo, o a través de medios telemáticos, analizará a documentación presentada por cada un dos investigadores, emitindo unha valoración favorable o desfavorable da súa incorporación como Investigador/a Vinculado do IBADER.\nAcorde co Regulamento de Réxime Interno do IBADER a Comisión Avaliadora Externa, na valoración das solicitudes terá en conta os seguinte aspectos:\n1.- Recoñecemento de méritos por actividade investigadora, Comisión Nacional Avaliadora da Actividade Investigadora (CNEAI), ou pola Axencia para a Calidade do Sistema Universitario de Galicia.\n3.- Dirección ou participación en proxectos de I+D+i de convocatorias públicas.\n10.- Experiencia en cargos de xestión universitaria vencellados coa I+D+i.\n11.- Colaboración científico-técnica coas entidades que forman parte do IBADER.\n10.2.- Concluído o proceso de avaliación dos investigadores/as vinculados, o Consello Científico tramitará ante o Consello de Goberno da USC a baixa dos actuais membros que non solicitasen o seu ingreso ou ben daqueles cuxa solicitude fose avaliada negativamente. Abrindo ademais un prazo para a incorporación dos investigadores/as non permanentes, investigadores/as en formación e investigadores/as colaboradores, concluíndo así o proceso de conformación do novo censo de investigadores/as do IBADER en cada unha das categorías, que se elevará a definitivo no momento en que se convoquen a eleccións para a renovación do Consello Científico. Ata esa data o IBADER seguirá contando cos actuais membros.


Santiago asumirá os casos máis graves e a cirurxía cardíaca pero non as consultas de Cardioloxía - Pontevedra Viva\nMércores 15 de Xaneiro, 2014 ás 10:56 do Mércores 15 de Xaneiro, 2014\nUn grupo de cardiólogos do Complexo Hospitalario Universitario de Santiago (CHUS) mantiveron este mércores en Pontevedra a primeira xuntanza sobre a nova organización asistencial que comeza en febreiro. A partir do próximo mes, 300.000 pacientes procedentes da área sanitaria de Pontevedra e O Salnés terán o CHUS como hospital de referencia para tratamentos de hemodinámica e cardioloxía intervencionistas.\nSegundo se abordou nesta reunión de traballo este cambio supoñerá que os cardiólogos de Santiago se despracen para facer hemodinámica na sala do Hospital provincial de Pontevedra, onde se atenderán aos pacientes cun cadro menos grave. Pola contra aqueles casos máis complexos serán asistidos en Santiago de Compostela.\nAs consultas de Cardioloxía continúan como ata agora\nNa reunión tamén se estudou a fórmula para adecuar os recursos tecnolóxicos de Pontevedra para a atención cardiolóxica co objectivo de minimizar os desprazamentos de pacientes de Pontevedra e O Salnés.\nComo solución contémplase que hemodinamistas do CHUS acudan a Pontevedra e que só se asuman os os casos máis graves ademais da cirurxía cardíaca, pero non as consultas de Cardioloxía, que continúan como ata agora.\nOs especialistas do CHUS afirman que o Hospital de Santiago dispón de medios modernos infrautilizados e dun grande equipo médico que inclúe catro electrofisiólogos e cinco hemodinamistas.\nA partir dagora este tipo de reunións manteranse de forma periódica para coordinar o traballo e avaliar os resultados da nova organización asistencial.\nO PSOE presentará unha moción para que as especialidades derivadas a Santiago retornen a Vigo e Pontevedra\nPor Redacción | Creada Xoves 16 de Xaneiro, 2014 e actualizada Xoves 16 de Xaneiro, 2014


Dous investigadores estadounidenses obteñen o Nobel de Medicamento 2006 polos seus traballos sobre xenética | Consumer\nDous investigadores estadounidenses obteñen o Nobel de Medicamento 2006 polos seus traballos sobre xenética\nAmbos os científicos descubriron un mecanismo fundamental para a defensa contra as infeccións virales\nO Instituto Karolinska de Estocolmo informou hoxe de que os estadounidenses Andrew Z. Fire e Craig C. Mello son os gañadores do Premio Nobel de Medicamento e Fisioloxía 2006 grazas aos seus traballos no campo da xenética. Segundo a mesma fonte, a distinción débese ao descubrimento por parte de ambos os científicos dun “mecanismo fundamental para controlar o fluxo da información xenética”.\nO achado de Mello e Fire consiste no feito de que o ácido ribonucléico (ARN) bicatenario bloquea de forma moi eficaz a síntese de proteínas. Denominado interferencia de ARN, este descubrimento fai posible desactivar un xene concreto e determinar así cal é a súa función, o que resulta de importancia fundamental na defensa contra as infeccións virales.\nAndrew Z. Fire, nacido en 1959, é profesor de bioloxía do Instituto de Tecnoloxía de Cambridge e profesor de patoloxía e xenética da Universidade de Medicamento de Stanford. Pola súa banda, Craig C. Mello, nacido en 1960, é profesor de bioloxía da Universidade de Harvard, de medicamento molecular no Instituto de Investigacións Howard Hughes e participa no programa de medicamento molecular da Universidade de Massachusetts.\nEste premio está dotado con 10 millóns de coroas suecas (1,1 millóns de euros) e entregarase o 10 de decembro, aniversario da morte de Alfred Nobel, fundador dos galardóns. Tras o anuncio do premio de Medicamento 2006, sucederanlle o de Física e o de Química, mañá e o mércores, para seguir a semana seguinte co de Economía (luns día 9) e o da Paz (venres 13). Queda por concretarse cando se anunciará o de Literatura.\n2006 medicina-gl Nobel-gl


ASÍ CONTINUABA O ESPLENDOR DO CASCO VELLO ALTO | Consorcio Cascovello de Vigo\nConsorcio Cascovello de Vigo > Blog > Casco Vello > ASÍ CONTINUABA O ESPLENDOR DO CASCO VELLO ALTO\nCorría a primavera do ano 2012 cando a presidenta do Consorcio Casco Vello de Vigo (CCVV), María José Bravo Bosch, comunicaba a resolución da Consellaría de Medio Ambiente, Territorio e Infraestructuras, a través do Instituto Galego de Vivenda e Solo (IGVS), polo que se iniciaba o proceso de adxudicación doutras 18 novas VPA rehabilitadas polo CCVV, pertencentes á terceira fase de promocións postas no mercado.\nOs inmobles da mesma concentrábanse en San Sebastián, Ferraría e Hortas, cun total de 18 novas vivendas e 3 locais comerciais. O sorteo celebrouse o 2 de xullo de 2012.\nCUARTEIRÓN CASTELO SAN SEBASTIÁN: HORTAS 10-12 (cinco vivendas)\nRematada na primavera de 2012, actúase nas dúas parcelas sitas nun cuarteirón con tratamento conxunto de uso privativo interior das vivendas sobre as que se actúa. Un total de 5 vivendas resultaron desta actuación:\n1 vivenda de 102,65 m2 con dous dormitorios+salón-comedor-cociña+dous baños+rocho.\n1 vivenda de 107,89 m2 con dous dormitorios+salón-comedor-cociña+dous baños+lavadeiro+rocho.\n1 vivenda de 66,67 m2 cun dormitorio+salón-comedor-cociña+baño+lavadeiro+rocho.\n1 vivenda de 94,60 m2 con dous dormitorios+salón-comedor+cociña+2 baños+lavadeiro+rocho.\n1 vivenda de 69,25 m2 con dous dormitorios+salón-comedor-cociña+baño+lavadeiro+rocho.\nCUARTEIRÓN CASTELO DE SAN SEBASTIÁN: SAN SEBASTIÁN 8-10-12 (catro vivendas e dous locais comerciais)\nA actuación céntrase na unión de tres construcións do século XVIII, encostadas a ambos lados de edificios. Rematada na primavera do 2012, estas son as características das vivendas resultantes da actuación:\n1 vivenda de 43,49 m2 cun dormitorio+salón-comedor-cociña+baño+lavadeiro+terraza+rocho.\n1 vivenda de 75,52 m2 con dous dormitorios+salón-comedor+cociña+baño+lavadeiro+terraza+rocho.\n1 vivenda de 73,67 m2 con dous dormitorios+salón-comedor+cociña+baño+lavadeiro+terraza+rocho.\nCUARTEIRÓN FERRARÍA SAN SEBASTIÁN: FERRARÍA 11-13-17. SAN SEBASTIÁN 1-3-5-7 (nove vivendas e un local comercial)\nActuación sobre sete parcelas, mantendo en todas elas o parcelario orixinal e adecuando as distintas vivendas a uso parcelario. O acceso realízase dende unha das parcelas pola rúa San Sebastián e a través dun patio que se abre á rúa Ferraría. Rematouse tamén na primavera de 2012:\n1 vivenda de 81,55 m2 con dous dormitorios+salón-comedor+cociña+baño+aseo+lavadeiro.\n1 vivenda de 56,60 m2 cun dormitorio+salón-comedor-cociña+lavadeiro.\n1 vivenda de 59,43 m2 cun dormitorio+salón+comedor-cociña+baño+lavadeiro.\n1 vivenda de 81,95 m2 con dous dormitorios+salón-comedor+cociña+baño+aseo+lavadeiro.\n1 vivenda de 59,50 m2 cun dormitorio+salón-comedor-cociña+baño+lavadeiro.\n1 vivenda de 104,75 m2 con tres dormitorios+salón+comedor-cociña+dous baños+lavadeiro.\n1 vivenda de 89,43 m2 con dous dormitorios+salón-comedor+baño+aseo.\n1 vivenda de 61,40 m2 cun dormitorio+salón-comedor-cociña+baño+lavadeiro.\n1 vivenda de 108,90 m2 con tres dormitorios+salón+comedor-cociña+dous baños+lavadeiro.\nComo vedes, esta terceira promoción concentrouse no cuarteirón Ferraría-San Sebastián, con diferentes actuacións nas rúas Hortas, Ferraría e San Sebastián. Foi unha das que máis vivendas puxo á disposición dos vigueses, un total de 18, que viñan a completar a anterior oferta realizada polo Consorcio Casco Vello de Vigo, a través do IGVS.\nEste sorteo caracterizouse e diferenciouse das anteriores por ser a primeira na que o CCVV poñía no mercado vivendas de 3 habitacións.\nTan só nos queda por ensinarvos a última fase, sorteada no mes de setembro de 2013, que trouxo como novidade a baixada dos prezos das vivendas -nunha media de 27.000 euros-, decisión adoptada polo organismo para facilitar a chegada de máis familias ao barrio histórico.


A candidatura encabezada por Pedro Pereira combina a inclusión de caras novas coa presenza de persoas con experiencia na xestión e na política municipais, destacando unha nutrida presenza de mulleres\nO acto de presentación do equipo que acompañará a Pedro Pereira nas vindeiras municipais tivo lugar onte no Centro Cultural do Porriño. Abriu o acto a responsable local do BNG, Ana Bastos, quen destacou a necesidade de "desenvolver dende o concello políticas transformadoras, que melloren a vida das persoas; e de implicar a toda a sociedade, en especial á mocidade, na loita pola igualdade". Seguidamente interveu Sandra González, alcaldesa do concello de Tomiño. Tomou a palabra despois o deputado autonómico Luís Bará, quen destacou na súa intervención “o valor que ten para Galiza que o BNG teña representación no Congreso dos Deputados en Madrid”.\nPechou o acto o candidato Pedro Pereira, quen subliñou "a profunda transformación que para O Porriño significaron os gobernos do BNG de 2003 e 2007, dos que formou parte. Avances en calidade democrática, en transparencia, en modernización dos servizos, en apertura de espazos públicos para a veciñanza". Unha "transformación" que asegurou "se truncou coa chegada dos gobernos da dereita, que estiveron máis preocupados polos seus intereses persoais que polo benestar da cidadanía. Anos en que a actividade política estivo máis centrada nos tribunais que no salón de plenos".\nA candidatura que presenta o BNG combina a inclusión de caras novas coa presenza de persoas con experiencia na xestión e na política municipais. Destaca a nutrida presenza de mulleres, mocidade, persoas independentes e representantes do tecido asociativo do concello e cunha ampla representación territorial. Todas elas teñen en común "o seu compromiso social e a ilusión de traballar con honestidade na defensa dos intereses públicos".\n"Non é posible o progreso no Porriño sen o BNG, por experiencia de goberno, por hixiene democrática, por vocación de servizo e porque sempre tivemos as ideas claras, co único obxectivo de traballar polo ben dos veciños do Porriño", aseguran os nacionalistas, " Contamos cunha equipa de persoas coa experiencia e a ilusión necesarias para avanzar na construción do Porriño do futuro".


Nigrán Decide fai balance dos seus primeiros seis meses na nova Corporación\nNigrán Decide vén de facer balance dos primeiros seis meses de traballo da nova Corporación Municipal, dese xeito, aseguran a formación independente, cumpre un dos seus compromisos coa cidadanía que non é outro que dar conta “regularmente á veciñanza de Nigrán do traballo realizado no Concello e traballar por defender os ben común dos veciños”.\nO BNG do Porriño cualifica do goberno de "continuista e sen iniciativas"\nO BNG do Porriño, fixo onte valoración dos cen días de goberno logo de que, tras as eleccións municipais, favorecera un cambio de goberno municipal votando a favor da investidura como alcaldesa de Eva García de La Torre. O obxectivo, segundo os nacionalistas, era "acabar coas prácticas clientelares, caciquís e privatizadoras do Goberno do Sr. Santos (PP)".\nXosé Represas, María Jesús Garrote e Manuel Troncoso, voceiros das tres formacións municipais que forman o goberno, repasaron os 100 primeiros días da lexislatura e compareceron ante os medios de comunicación para transmitir o que o alcalde ponteareán, resumía nas súas primeiras palabras ao sinalar que, dende a toma de posesión “foron 100 días de intenso traballo e cun goberno sólido e estable”.\nEU: “Faremos o que estea na nosa man para impedir unha alcaldía do PP”\nEsquerda Unida de Ponteareas fixo, nestas datas, valoración dos seus resultados electorais que lle permiten, por primeira vez, contar cun concelleiro na Corporación Municipal de Ponteareas, cargo que recaerá no seu Coordinador Local e número un da candidatura coa que concorreron ás eleccións, Lino Costas.\nO BNG valora os resultados do 24M e fixa a folla de ruta\nTralas eleccións do día 24, e unha vez serenados os ánimos e rematadas as lóxicas celebracións, o candidato á alcaldía polo BNG, Xosé Represas, mantén arestora unha reunión co Consello Local dos nacionalistas para facer unha valoración máis polo miúdo dos resultados acadados e, ao mesmo tempo, fixar a folla de ruta para os vindeiros días.


'A Pasionaria' galega, torturada, asasinada e exhibida nun carro de bois - Praza Pública\nImaxe das xornadas 'Mulleres con memoria. Exilios femininos' celebradas en 2008\nAnunciación Casado Atanes foi asasinada no lugar de Reverdeitas, entre a Gudiña e Viana\nUn día coma hoxe, hai 81, foi asasinada Anunciación Casado Atanes (alcumada A Pasionaria). Nacida en Cualedro en 1887 e labrega, destacou como oradora e organizadora sindical do campesiñado, sendo responsable do Partido Comunista na comarca do Bolo e, por exemplo, durante a Segunda República levou a cabo unha importante actividade propagandística entre os traballadores do ferrocarril da liña entre A Gudiña e Vilar de Barrio. A súa execución, precedida do rapado do seu cabelo e de torturas, enmárcase dentro da fortísima represión exercida precisamente contra os e as traballadoras do ferrocarril na provincia de Ourense. E é tamén unha mostra da ferocidade que acadou a violencia contra as mulleres durante o Golpe de Estado de 1936.\nNo rexistro pódese ler que a causa da súa morte foi debida a "fractura e destrución da masa cerebral". Porén, antes da súa execución foi exhibida nun carro de bois polo contorno da Gudiña\nDespois de varios días de persecución, Anunciación Casado foi detida polos falanxistas de Verín, sendo finalmente ultraxada e asasinada no lugar das Reverdeitas, no camiño entre A Gudiña e Viana do Bolo. No rexistro pódese ler que a causa da súa morte foi debida a "fractura e destrución da masa cerebral". Porén, antes da súa execución foi exhibida nun carro de bois polo contorno da Gudiña. Dende o proxecto Nomes e Voces explican que "a disposición dos corpos sen vida á vista pública en estradas, camiños e encrucilladas e a exhibición das vítimas antes de ser asasinadas proban que había un interese por parte dos asasinos en aterrorizar exemplarmente a poboación, que de súpeto se atopaba con tan macabros sinistros e que a miúdo se encargaba de trasladar e enterrar os cadáveres. As mulleres comprometidas non foron unha excepción a estas regras".\nDe igual xeito, fan fincapé no uso frecuente das violacións contra as mulleres detidas e doutras ferramentas de humillación, coma o rapado do pelo que tamén sufriu Anunciación Casado. "Moitas mulleres foron sometidas á agresión sexista co fin de castigalas a elas e as súas familias, aplicando os prexuízos patriarcais reaccionarios da deshonra sexual. O obxectivo era acalar e exterminar as mulleres contestatarias pola súa ideoloxía, con frecuencia utilizando o factor sexual da suposta humillación aniquiladora de toda resistencia, que tamén se aplicou a moitos homes", sinalan dende Nomes e Voces.\nO proxecto Nomes e Voces fai fincapé no uso frecuente das violacións contra as mulleres detidas e doutras ferramentas de humillación, coma o rapado do pelo que tamén sufriu Anunciación Casado\nAnunciación Casado Atanes foi unha das mulleres cunha máis destacada participación política e sindical durante a Segunda República. Un grupo no que tamén cómpre salientar a Mercedes do Campo, que interveu na III e IV Asamblea do PG -en 1934 e 1935- como representante do Grupo Feminino de Ourense; a Concepción Alfaya López ou Amanda Rodríguez Guerra, candidatas nas eleccións de 1931 (mesmo sen poder votar aínda); a Amparo López Jean (secretaria e presidenta da Agrupación Republicana Femenina da Coruña e integrante da Executiva do PG); ou a Elvira Bao Maceiras (presidenta tamén da Agrupación Republicana Femenina da Coruña); Trinidad Villalón, vogal do Comité Local do Partido Radical-Socialista na Coruña; ou as sindicalistas Olivia Calvar Lemos e Dolores Blanco Montes (anarquistas), Consuelo Rabuñal Suárez (UGT) ou Florencia Marzoa Martínez.


Tequeños de queixo, xa dispoñibles en todas as nosas tendas!\nXa está aquí a novidade que estabas esperando! Seguro que oíches falar dos nosos Tequeños de queixo que tanto gustan. Tanto, que xa son un dos nosos produtos máis demandados.\nAgora, xa podes gozar deles en todas as nosas tendas, non quedes coas ganas de probalos!\nNa próxima quedada con familiares e amigos, sorpréndeos con estes pequenos aperitivos de queixo que non deixan a ...\nGústanche os flocos de millo? É un dos aperitivos máis populares, que admite diferentes variedades, todas deliciosas. En Mercadona podes encontrar flocos de millo para microondas salgados, doces e de manteiga. Cales che gustan máis?\nHai poucos praceres tan apetecibles e divertidos para pasar a tarde, ben sexa vendo unha película, aproveitando unha ocasión especial ou realizando calquera outra...


Por ejemplo, 23-09-2020\n> Vermú con Eva e Camilo\nA praza do Concello acolle hoxe ás 14:00 unha sesión vermú a cargo do dúo Eva e Camilo.\nA actividade é de balde e encádrase dentro do programa AmesON, a través do cal o Concello traballa para dinamizar os sectorescomercial e culturall de Ames.\n> Concerto de Arevalo e Casquero na praza do Concello\nA praza do Concello, en Bertamiráns, acolle hoxe a partir das 23:00 o concerto de Arevalo e Casquero e a actuación de DJ Federrato.\nA iniciativa forma parte do programa AmesON, encadrado no Plan Reactiva Ames, co que o Concello pretende dinamizar os sectores cultural e comercial de Ames.\nO concerto é de balde e o aforo limitado para manter a distancia e as medidas de seguridade e hixiene que impón a loita contra o COVID19.\n> Concerto de “Leilía" no parque do Ameneiral\nO parque do Ameneiral, en Bertamiráns, será o escenario da actuación do grupo Leilía a partir das 22:00 da noite.\nA actuación está patrocinada pola deputación de A Coruña, é de balde e forma parte do programa AmesON, encadrado no Plan Reactiva Ames, co que o Concello pretende dinamizar os sectores cultural e comercial de Ames.\n> Batucada no mercadillo de Bertamiráns\nO grupo A Percutería animará o mercado de Bertamiráns entre as 18:00 e as 19:30 cunha batucada.\nA iniciativa forma parte do programa AmesON, encadrado no Plan Reactiva Ames, co que o Concello pretende dinamizar os sectores económico e cultural de Ames.\n> Coches a pedais en Milladoiro e Bertamiráns\nCoches a pedais en Milladoiro e Bertamiráns\nMilladoiro e Bertamiráns acollen este sábado a actividade de Coches a pedais.\nOs horarios e os espazos nos que se instalará o circuíto son os seguintes:\nMilladoiro: Praza de Manuel Murguía entre as 12:00 e as 14:00 horas.\nBertamiráns: Rúa do Ameneiral ntre as 18 e as 20 horas.\nA actividade é de balde.\nPoden participar rapaces e rapazas de entre 6 e 12 anos.


Este xoves 17 de outubro ás 20.30hrs no Teatro Principal de Santiago\nA obra é unha homenaxe á Costa da Morte que aborda a identidade persoal e territorial; unha estampa de pasado e presente, pero tamén a dun futuro aínda por construir.\nEste xoves no marco do Festival Internacional de Títeres Galicreques estréase a obra Finisterrae: o último ultramarinos, unha proposta de Producións Teatrais Alakrán que incorpora ao teatro de actor a manipulación de títeres.\nA compañía de Borja Insua, coñecida pola súa ampla traxectoria no teatro de títeres, da o salto ao teatro de actor cunha proposta persoal coa que fai un particular retrato da Costa da Morte. A obra leva a escea un texto orixinal da escritora e poeta ceense María Lado, e é interpretado por Celtia Figueiras e Borja Insua baixo a dirección de Topo Vidal.\nFinisterrae é tamén un retrato da situación que atravesan moitas pequenas vilas afastadas dos grandes núcleos, que padecen unha despoboación progresiva e que se adaptan como poden aos cambios económicos e sociais que están a redefinir a súa identidade e o seu porvir.\nA estrea terá lugar este xoves 17 de outubro ás 20.30 hrs. no Teatro Principal de Santiago, e ese mesmo día realizará tamén unha función de mañá dentro da programación especial que o Festival Galicreques realiza para os centros de ensino e institutos.\nPosted in FINISTERRAE: O ULTIMO ULTRAMARINOS and tagged Borja Insua,Celtia Figueiras,estrea,galicreques,María Lado,Topo Vidal on 16 Outubro, 2019 by TÍTERES ALAKRÁN. Deixar un comentario


Fernando Barroso e Margarida Mariño fan do Jofre o seu "Silence Lovers Club", 10-maio-2018\nAo comentar o disco que onte presentaban Fernando Barroso e Margarida Mariño en Ferrol, falaba de que “non é habitual, nin doado, escoitar do tirón un disco case totalmente instrumental e de pouca instrumentación, pero que, aplicado en doses e cun mínimo de atención, resulta ben pracenteiro e inspirador de emocións e sensacións varias.” Pois ben me vale para comezar a crónica dun concerto ao que engadiría a frase de “cita especial”.\nTratábase do regreso de Barroso á súa cidade natal, onde moitas amizades e persoas achegadas quixémolo recibir coma todo un músico. Neses “20 anos de ausencia” foi consolidando unha traxectoria (Budiño, Riobóo, Os Cempés, Assembly Point, Trim ...) que lle gañou o respecto por competente, valente e creativo. Onte viña amosalo nese teatro que el ollaba desde a rúa cando devecía por crear melodías propias, coma estas que compoñen "Silence Lovers Club".\nTocar na casa é un arma de dobre fío. O público está predisposto pero os nervios poden traizoar. Mais Barroso contivo a emoción ao interpretar diante de xente querida e tamén ao lembrar ao gaiteiro Antón Varela. Ademais, estivo fantasticamente acompañado pola súa compañeira de disco, que amosou a súa versatilidade ao tempo que se mantiña nese plano secundario ou discreto; agás, loxicamente, na peza en solitario coa que nos agasallou.\nComo cumpría tamén, contaron con convidados nalgunhas pezas: Brais Maceiras (acordeón), Pablo Vergara (percusión) e Serxio Ces (pandeireta e voz), co que Barroso reinterpretou tres pezas deses Cempés en cuxa última etapa coincidiron: “Mazurcas”, “Sara Sariña” e aquela da loita dos percebeiros de Cedeira, coa conseguinte arrinca ovación.\nO Teatro Jofre acolleu unha hora cálida de imaxinación e viaxe musicais a través duns instrumentos que veñen de séculos atrás e funcionan no noso tempo grazas a traballos coma este “Silence Lovers Club”.\nGrazas a Juan Luis Rúa polas fotos!!!\nPepe Cunha, 11-maio-2018


Fin de semana en Povoa de Varzim (Portugal)\n1, 2 e 3 de Maio de 2015\nFin de semana en Póvoa de Varzim – Portugal\nA saÍda tiñámola para as oito, pero, entre colocar o equipaxe e colocarnos nós, foi un pouquiño máis tarde. Javier, o noso conductor, informounos do plan de viaxe, que se foi cumprindo de una maneira exemplar. Ás nove e cuarto fixemos unha primeira parada en Guitiriz para tomar un café. A segunda parada, sobre as once e cuarto, foi na área de San Simón, casi chegando a Vigo. E de aquí directamente a Póvoa de Varzim. Chegamos, organizouse o reparto dos cuartos e, deseguido, fomos comer. O hotel estaba á beira misma da praia, un pouco lonxe do centro da cidade. Nun día de verán ten que ser un lugar magnífico, pero a nós recibiunos un mar bravo, bastante vento e choiva.\nÁs catro, saímos cara a Porto, onde nos esperaba unha guía que nos levou pola cidade, para enseñármonos o máis interesante: Torre dos Clérigos, Praza dos Leons, Igrexas do Carmo, Librería dos irmáns Bello, que parece ser inspirou a J.K. Rowling para os seus libros de Harry Potter, e a Catedral. Foi unha lástima que o tempo no nos acompañara: choveunos todo o traxecto e iso impediunos disfrutar, por exemplo, das fermosas vistas do Douro desde o patio da catedral. En vista das circunstancias, montamos no autobús y fomos dar unha volta pola zona de Vilanova de Gaia, onde se concentran a maior parte das bodegas do famoso viño de Porto; pero non paramos nelas. Á volta, puidemos tener un pouco de tempo para que cadaquén fixese o que lle apetecese: tomar un café, pasear polas rúas da Ribeira, ir de compras… Ás oito voltamos ó autobús para dirixirmos ó hotel, onde chegamos hacia as nove, porque atopamos un certo atasco á saída de Porto. Despois da cea, case todo o mundo foi para a cama, porque o día fora completiño.\nEste era o día programado para a nosa ruta. Todos tiñamos medo de que o tempo fose horrible, pero non foi así. Amaneceu con bastante niebla, pero sen chover. E arrancamos a andar. O roterio foi moi chao; nun primer momento bordeando as praias e despois por camiños rurais que, nalgúnha zona, estaban tan enlamados que tiñamos que subir polas beiras para evitar os charcos. Esto fixo que a marcha fora lenta e non puideramos chegar hasta Esposende, que era a nosa meta orixinal. Pasamos por varias feligresías, (Aguçadouro, Apulia) e, ó chegar a Fao, como o tempo se nos botaba encima, veunos recoller o autobús, para regresar ó hotel, xantar e saír hacia Braga, que era a nosa excursión desa tarde. Chamaba a atención, ó longo do camino, que moitas casa tiveran nas portas ramos de frores: é a tradición das frores de maio. Despois vímolas tamén en Viana do Castelo e, sobre todo, en Valença do Minho, onde todas as tendas estaban adornadas con ramos, e tamén na praza e nos arcos de entrada á fortaleza.\nÁs catro, saímos para Braga. Esta vez non levábamos guía; así que cada un podía dedicar o tempo a facer o que quixera. Javier deixounos pertiño da Catedral, e según chegamos a ela vimos moita xente arredor da porta principal. Dous acontecimentos se xuntaban alí: por un lado, era día de bautismos e había moita xente, moi endomingada para celebrarlos; por otro lado, coincidía unha concentración de bandas de tunos, que animaban o ambiente coas súas cancións, que, nalgúns casos, dedicaban ós cativos do bautizo. Como o tempo estaba espléndido, a xente botouse ás rúas e a cicade estaba moi animada.\nBraga é o centro relixioso de Portugal norte. Ten unha fermosa catedral e unha chea de igresas, barrocas case todas. Na catedral é impresionante o coro alto, e tamén a capela do patrón, San Geraldo; a dos enterramentos reais, a da Misericordia… Realmente paga a pena visitar esta magnífica catedral, que xunta arte q ue vai dende o século XII ata o XVIII; dende o románico ata o barroco máis rococó. Outros monumentos salientables son: o Oratorio da Virxen da Torre, El Arco Nuevo, la Cámara Municipal (Ayuntamiento) Vella e a Nova, a Iglesia do Pópulo, a Biblioteca e os xardíns que están na parte traseira, probablemente os más fermosos e coidados de Braga; e, dentro dos monumentos modernos, chama poderosamente a atención o Silo da Memoria, erguido para conmemorar os 40 anos da “Revolución dos Caraveis”, un cilindro de aceiro con adornos colorados, que recordan as frores que a xente colocaba nas bocas dos canóns, aquel 25 de abril de 1094.\nÁs 8, puntuais, estábamos todos preparados para que Javier nos recollera, e emprender o regreso ó hotel. Esta noite un grupo grandiño de xente decidiu que non era bon estar en Portugal e marchar sen probar o seu famoso bacallau. E aló foron a un restaurante onde lles prepararon un peixe exquisito.\nDe novo o mal tempo. Amaneceu o día chovendo e griseiro. Despois do almorzó, saída do hotel para comenzar o regreso a Foz. Pero, antes, fixemos dúas paradas. A primeira foi en Viana do Castelo, para ver o santuario de Santa Luzia. A verdade foi que casi non o puidemos ver por fora, porque a néboa era tan mesta que a igrexa parecía unha pantasma arrastrando os velos brancos. Por dentro, sí a puidemos ver, pero non nos animamos a subir ó cimborrio, porque non íbamos poder disfrutar da magnífica vista de Viana e o seu contorno que, en días bos, se pode ver.\nSeguimos viaxe e a segunda parada foi en Valença de Minho, na fortaleza. Alí o que mais e o que menos “picou” nas innumerables tendas que se atopan por todas partes: toallas, manteles, viño, fíos, figuriñas de galos… En fin , era imposible non rendir tributo ó consumismo a pequeña escala.\nXa se acercaba a hora de xantar, así que, de novo ó autobús para chegar a A Guarda, que era onde tiñamos contratada a comida. Xa estábamos en España, pero aínda o tempo estaba cuberto e tivemos que suspender a visita a Santa Tegra, por causa da néboa. Os organizadores decidiron que podíamos ir tomar café a Baiona. E aquí sí que se nos arreglou o día. Foi unha tarde preciosa, con sol e caloriño. A xente paseou polo muelle, visitou a cidade vella ou animouse a subir á réprica da carabela “La Pinta”, atracada no peirao.\nÁs cinco e media arrancamos xa para Foz, pero aínda fixemos unha paradiña técnica en Guitiriz. Chegamos a Foz ás nove e media, sin que houbera ninguna novedade. Todos sanos e salvos, contentos de ter disfrutado da camaradería de Os Sendeiros.\nAta outro día, amiguiños.


Análisis socioeconómico [GAL] | concello-de-muinos\nO concello de Muiños, ten unha superficie de 109.7 km cuadrados, algo superior a media dos concellos galegos que é de 93.97, e dos da súa provincia de Ourense, de 77.30 km cadrados. A perda de poboación é a característica máis importante neste concello.\nSe a comenzos de século contaba con 4.579 habitantes, sufriu a partir de aquí un descenso suave e constante ata 1981 momento no que o declive foi moito maior, pasando de 4.152 habitantes que tiña nestas datas, ós 2.572 de 1986, 2.332 dos anos noventa e ós 2004 da actualidade. A razón fundamental desta tendencia foi a emigración continua que tivo o seu momento máis intenso co auxe das saídas cara a Europa. Este proceso só se contivo no período de construcción dos dous encoros que hai no termo. Por outra parte a baixa natalidade e fecundidade, ademáis da elevada mortalidade tamén son factores explicativos. A conxunción de todas esas causas, ademáis da emigración, xerou outro problema: o envellecemento demográfico. No termo non destaca ningún núcleo aglutinador da poboación, xa que Requiás, que é a parroquia máis poboada, ten só un 16,06 % do total da habitantes, seguido en importancia pola de Muíños, co 15.95 %, e Barxés, que conta co 15.09%. De todos modos hai que mencionar a Mugueimes, núcleo que medrou un 200% nos últimos 20 anos.\nA agricultura e a gandeiría, complementadas co aproveitamento madeireiro son a base económica deste municipio. O sector primario ocupa o 68% da poboación activa dato que por si só, da unha primeira idea da realidade económica de Muiños.\nA actividade principal é con diferencia a agricultura, sendo o millo o cultivo máis importante, seguido pola pataca, trigo e o centeo. Sen embargo , a perda de boas terras de cultivo coa construcción dos encoros, ademáis dun relieve pouco axeitado, minguaron esta actividade.\nA gandeiría serve de complemento á agricultura\nO gando bovino que representa un 60,24% do total do censo gandeiro, ocupa o carto posto en importancia dentro dos concellos da provincia. A éste séguenlle en importancia o porcino con un 16.32% e o ovino con un 9.2%.\nO resto da poboación ocúpase no terciario propio dunha cabeceira municipal.\nA mala situación económica e a súa envellecida poboación explican que actualmente o cobro das pensións de xubilación sexa unha fonte importante de rendas.\nDe todo-los xeitos, o concello ten certas perspectivas si se aproveitan as súas potencialidades, sobre todo no eido do turismo rural que é unha boa fonte de posibilidades de futuro, e na explotación dos recursos endóxenos (granito, madeira etc...) para os que hai posibilidades de financiación.


2007 Setembro « Club de lectura do cómic\nÉxito da cosplay\nPosted by biblioporrinocomic o Setembro 19, 2007\nTodo un éxito a inauguración da comicteca, que tivo lugar o venres 14 de setembro, a través dunha festa “cosplay” (na que se asiste disfrazada da personaxe de cómic preferida). A festa contou cunha grande cantidade de público, tanto menores como adultos, que tomaron un primeiro contacto co fondo fundacional da comicteca, e na que tamén se proxectaron “animes” , é dicir, animacións do manga xaponés. O acto contou tamén coa presenza da Delegada de Cultura de Pontevedra, María Jesús López Escudero, quen felicitou á biblioteca porriñesa por innovar apostando pola presenza da banda deseñada nas bibliotecas públicas.\nPosted in Noticias, Xeral | Leave a Comment »\nPeríodo Glaciar, Nicolas de Crécy\nPosted by biblioporrinocomic o Setembro 17, 2007\nPeríodo Glaciar / Nicolas de Crécy.– Rasquera (Tarragona) : Ponent Mon, D.L. 2006.– 76 p. : cómic cor ; 30 cm.– D.L. B 40404-2006.– ISBN 84-96427-36-61.– Cómic europeo.– 821.133.1-91″20″\nA comezos do século XXI as previsións sobre o cambio climático fanse realidade. A contaminación pon en marcha o quentamento global da atmosfera que trae como consecuencia o inicio dun novo período glaciar. Europa conxélase, e os poucos habitantes que sobreviven escapan ao sur onde as temperaturas son máis cálidas. Mil anos despois, isto é, a principios do terceiro milenio, a humanidade perdeu todo coñecemento sobre o seu pasado. Non saben quen éramos os habitantes do “século da preconxelación”, a nosa fisionomía, costumes, cultura. Trátase dunha humanidade en certo sentido orfa, que practicamente nos coñece a través do mito. Un excéntrico millonario organizará unha expedición ao norte, ao “continente xeado”, para buscar os restos desa civilización perdida.\nTrátase dun equipo de especialistas en distintos campos (historiadores, arqueólogos…) que buscan “a aglomeración”, identificada con París, acompañados por un grupo de “cans”. As comiñas débense a que, en realidade, son estes unha mestura xenética entre cans e cochos, un animal xeneticamente modificado para facelo máis parecido ao home. De feito falan e compórtanse como humanos, e aínda poden sentirse desgraciados por unha aparencia que non resulta atractiva para as mulleres humanas. Pregúntome por que Nicolas de Crécy non optou por mesturar tamén os xenes dun chimpancé. Cunha chiscadela irónica, eses “cans” son bautizados co nome de superheroes (Hulk, Spiderman…) que a humanidade do futuro interpreta como divindades da nosa época. De feito, a personaxe central da historia é un deles, Hulk, un animal cun olfacto prodixioso que nos conducirá a través desta pequena historia.Hai moitas referencias, ironías e críticas nesta obra de Crécy. A partir da reflexión de que este mundo en que vivimos é decadente e está catapultándose cara o abismo, o autor, a través das súas personaxes fai un parangón bíblico coa época do Antigo Testamento, para amosarnos unha sociedade perdida, sen referencias, entregada ao sensualismo. As referencias á Torre de Babilonia, e as súas nefastas consecuencias, son claras, do mesmo xeito que a alusión específica ao diluvio universal: o “Período glaciar” é un novo castigo divino para unha sociedade corrupta. Interpretación relixiosa que parte inconscientemente das súas personaxes (que paradoxalmente non conservan o concepto de relixión), que andan a buscar a explicación dos sucesos acaecidos mil anos antes, porque a visión de De Crécy é, máis ben, a dunha sociedade putrefacta que cae polo seu propio peso. Unha sociedade contaminada na que a realidade é substituída pola imaxe (“ata o punto de que se fixo imposible examinar a realidade a non ser mediante imaxes. A súa realidade xa non era efectiva, e iso trouxo consigo a súa perda”).Tanto que as súas personaxes interpretarán a vida da era da preconxelación a través dunha serie de imaxes: os cadros do Louvre. Atopan o museo parisiño como por arte de maxia, nunca mellor dito, e non sendo conscientes da idea mesma de “museo”, interpretan os cadros de xeito anacrónico. Cidadáns sen historia, non son conscientes de que a historia da humanidade percorreu un longo proceso do que eles son a consecuencia final, de xeito que a antigüidade clásica é unida á vida decimonónica, por exemplo. Eles son, sen embargo, humanos, cos mesmos defectos daqueles a quen critican: “¿Como se pode vivir coa imaxe como única fonte de visión? ¡Os nosos antepasados eran zafios!”, indica unha das personaxes, sen entender que eles mesmos están usando as imaxes do Louvre como única fonte de visión dun mundo xa pasado. Penso, neste punto, que a pesar do que se soe dicir, non existe aquí unha crítica aos historiadores da arte, senón a un mundo absolutamente dominado pola imaxe, á ditadura da imaxe. Ao mundo no que nada existe se non sae na televisión, a un mundo no que as persoas valoran máis o continente que o contido. Neste sentido cobra importancia a referencia á “diáspora” das obras do Louvre; cobizadas por todos, a colección pictórica do museo parisiño anda dun lado a outro do continente nunha época, a da II Guerra Mundial, no que Europa cubríase de cadáveres. A imaxe como mito: o cadro da Gioconda bórrase de non ser observado.\nO cómic é absolutamente eurocentrista. De feito, tras a conxelación, os habitantes da Terra escapan ao sur, a un sur indeterminado (África, suponse) onde se perde a memoria da humanidade. E para reencontrarse coa civilización humana anterior (occidental, suponse), os homes volven de novo ao mítico “continente xeado” é dicir, Europa. Penso que aí reside o fallo da historia: parece improbable que en 1.000 anos, por moita catástrofe que sexa, a humanidade non sería quen de perder a súa Historia, e sinxelamente o digo porque nos 5.000 anos pasados, e tendo en conta todas as limitacións tecnolóxicas que había, non o fixemos. Parece dubidoso, pois, que nos 1.000 posteriores o fixeramos, tanto como para ser tan infantís de pensar que os humanos tiveramos outra fisionomía distinta. Aínda así, Europa, o mítico continente do que nin sequera saben o nome nin a morfoloxía, non se libra da crítica, sendo “redescuberta” nunha moeda dun euro e pasando a ser bautizada como “Euro”. Nin que dicir ten que De Crécy mándalle unha estocada a esta nosa sociedade supostamente humanista da que soamente quedan as ruínas dun museo e unha triste moeda perdida nun mercado. A ditadura da imaxe e a ditadura dos cartos.\nA historia cobra cara o final un matiz un tanto lisérxico, cando as obras de arte recobran unha vida nada digna, e remata nun final aínda máis surrealista.\nPosted in Recensións | 2 Comments »


O martes 29 celebrarase a I Xornada de Negocio “Mulleres Conectadas” | Concello de Tui\nO martes 29 celebrarase a I Xornada de Negocio “Mulleres Conectadas”\n“Mulleres Conectadas” é o título do primeira xornada de negocios que se vai celebrar o martes, 29 de marzo, na Aula da UNED de Tui. Está organizado polo Concello de Tui, a través da concellería de igualdade, dentro programación do Día Internacional da Muller. Trátase dun networking dirixido a mulleres empresarias, emprendedoras e directiva.\nDesenvolverase na Aula da UNED en horario matinal de 9.30 h a 14 h. “Mulleres conectadas” será encontro de mulleres, un espazo para xerar oportunidades, compartir experiencias, crear redes e fortalecer o talento con un fin común, profesional, persoal e colaborativo. Será un encontro en feminino para promocionar, coñecer e conectar.\nAs participantes poderán adentrarse nesta técnica profesional imprescindible para o marketing á hora de construír unha rede de contactos, xerar oportunidades laborais e de negocio e ampliar a rede empresarial. A concelleira de Igualdade, Formación e Emprego, Ana Núñez, explica que “se trata dunha gran oportunidade para que as mulleres participantes coñezan os beneficios da presentación da súa empresa, a comunicación ou o xeito de dar a coñecer o seu produto empresarial entre outros aspectos”.\nEngade a concelleira que “Mulleres Conectadas é unha ferramenta comercial, para conectar persoas e empresas con una característica común, ser muller empresaria , emprendedora ou directiva”.\nA inscrición para participar nesta xornada de Networking está xa aberta. As persoas interesadas deben descargar o formulario dispoñible na web www.tui.gal, e envialo ao correo electrónico info@qonekt.com.\nEsta actividade organizada pola concellería de Igualdade da man de Qonekt networking.\nInscrición Networking Mulleres Conectadas\nPrograma Networking Mulleres Conectadas


Serbia e Montenegro no Festival de Eurovisión - Wikipedia, a enciclopedia libre\nEstación membro RTS, RTCG\nFinal nacional Evropesma\nSemifinal 1º 2004\nFinal 7° 2005\nPáxina de Serbia e Montenegro en Eurovision.tv\nSerbia e Montenegro era un país balcánico que participou no Festival da Canción de Eurovisión en dúas ocasións, ambas dentro dos primeiros 10.\nSerbia e Montenegro comezaron a súa participación no Festival da Canción de Eurovisión como parte da República de Iugoslavia, que participou 27 veces entre 1961 e 1992. Polo xeral, as cancións de Iugoslavia terminaban á metade das táboas de resultados; con todo houbo ocasións en que acadaron unha mellor posición. Iugoslavia tivo tres cuartos postos e ata gañou unha vez con Riva e "Rock Me", aínda que a banda non viña de Serbia senón de Croacia e, xa que logo, o Festival de Eurovisión 1990 non tivo lugar en Belgrado (a capital federal), senón en Zagreb.\nLogo da desintegración de Iugoslavia en 1992, os novos estados integráronse ao Festival da Canción de Eurovisión de xeito independente. Eslovenia, Croacia e Bosnia e Hercegovina fixeron o seu debut no Festival de Eurovisión 1993, mentres que a A.R.I. de Macedonia o fixo en 1998. Serbia fíxoo en 2004, xunto con Montenegro, cando cambiou a denominación da República Federal de Iugoslavia á confederación de Serbia e Montenegro.\nSerbia e Montenegro tiveron un bo debut coa canción "Lane Molle" do cantante serbio Zeljko Joksimovic. Nesa ocasión, lograron cualificarse para a final e quedar en segundo lugar, só detrás de Ruslana e "Wild Dances". O éxito da canción asegurou un posto para Serbia e Montenegro na final do 2005, cando a banda montenegrina Non Name quedou en sétimo lugar.\nO ano 2005 a estrutura de Evropesma foi modificada. En 2004 houbo unha final nacional con catro candidatos seleccionados na preselección serbia, Beovizija, mentres que os outros candidatos foron seleccionados directamente. Con todo, en 2005, os montenegrinos organizaron a súa propia final, Montevizija, cuxos primeiros doce postos competirían contra os doce mellores de Beovizija para elixir o representante en Eurovisión. O sistema de puntuación tamén tivo que ser cambiado. O televoto non serviría como método de selección, xa que Serbia ten unha poboación moito máis grande que Montenegro, polo que tería máis influencia. Tendo isto en mente, o televoto só contituíu o 1/9 da nota final dos artistas; os outros 8/9 estaban en mans de xuíces de ambos os países, catro de Serbia e catro de Montenegro. Aínda que este arranxo pareceu estable e xusto ao principio, na práctica probou ser ineficaz, xa que se xerou inconformidade en ambas as nacións cando os xuíces montenegrinos non lle deron ningún punto aos artistas serbios, mentres que os xuíces serbios si que lle deron puntos aos montenegrinos. O resultado foi que Jelena Tomašević, serbia e a favorita do público con "Jutro", perdeu ante o grupo montenegrino Non Name. Ademais disto, primeiro anunciouse que a banda gañara o televoto, aínda que máis adiante se deron indicios de que este fora manipulado. Ao final, Non Name representou a Serbia e Montenegro no Festival da Canción de Eurovisión con "Zauvijek Molla". O grupo logrou reunir 137 puntos.\nDebido ao bo resultado de Non Name, Serbia e Montenegro tiñan un posto asegurado na final de 2006. Do mesmo xeito que o ano anterior, o proceso de selección en Evropesma deu problemas. Os xuíces montenegrinos volveron darlle todos os seus puntos aos seus compatriotass, bloqueando as oportunidades serbias. Ao final da edición, anunciouse Non Name como ganador, unha vez máis; con todo, nesta ocasión non gañou no televoto. A situación do momento provocou grandes protestas por parte dos serbios, ata tal punto que no momento de terminar o espectáculo o auditorio estaba practicamente baleiro. O público que quedaba apupou o grupo Non Name cando se anunciou que era o gañador, o que o levou a negarse a cantar a súa canción "MojaLjubavi" ao final. O grupo serbio Flamingosi, que quedara en segundo lugar, tivo que saír ao escenario para pechar o programa.\nA radio RTS negouse a recoñecer a Non Name como o ganador e, xa que logo, non quería envialos. RTS deseñou unha nova proposta con dez candidatos para unha nova final, pero esta non foi aceptada por RTCG. Para os montenegrinos, unha nova edición de Evropesma, cuxo ganador fose seleccionado só por televoto, era unha causa perdida. Ambas as televisión non lograron chegar a un acordo e decidiuse retirarse da competición en Atenas. O 20 de marzo do 2006 o país fixo oficial a súa retirada e, aínda que segundo as regras da UER xa pasara a data para o poder facer, ambos os países mantiveron o seu dereito a emitir televotos na semifinal e na final.\nO 21 de maio de 2006, un día despois do Festival da Canción de Eurovisión, decidiuse por medio dun referendo que Montenegro sería independente. O 3 de xuño, declarouse a independencia e o final da confederación de Serbia e Montenegro. En 2007, Serbia e Montenegro presentáronse como países independentes, e ambos tiveron que cualificarse desde a rolda semifinal. Montenegro só logrou o 23º posto e, xa que logo, non se cualificou. Doutra banda, Serbia si que tivo éxito; Marija Šerifović obtivo o primeiro posto da semifinal con moita vantaxe e foi declarada como vencedora dous días despois, durante a final. Serbia é o segundo país na historia de Eurovisión que obtén a vitoria o ano do seu debut. Debido a esta vitoria, o Festival da Canción de Eurovisión 2008 tivo lugar en Belgrado.\nŽeljko Joksimović en Istambul (2004)\n2004 Istambul Željko Joksimović\nLane Moje 2 263\n2005 Kíiv No Name\nZauvijek Moja 7 137\n2006 Atenas No Name\nMoja ljubavi Retirado\nSerbia e Montenegro deulle 12 puntos a...\n2004 Macedonia do Norte\n↑ Bakker, Sietse (2002-11-27). "No new countries at next Eurovision Song Contest". ESCToday. Consultado o 2009-07-23.\n↑ Por grandes protestas que carrexaron polémica por mor da mal elección que elixiron ao seu representante e ademais ao non chegar a ningún acordo, decidiron retirarse da competición, pero a UER deixoulles o favor de que puidesen votar.\nSerbia e Montenegro no Festival de Eurovisión Júnior\nTraído desde «https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Serbia_e_Montenegro_no_Festival_de_Eurovisión&oldid=6011729»\nPaíses desparecidos no Festival de Eurovisión


voda substantivo feminino1 Cerimonia mediante a que dúas persoas contraen matrimonio. Na voda só estaban os amigos máis íntimos.2 Festa coa que se celebra esta cerimonia. A voda estivo moi ben, comemos e bebemos canto quixemos. SINÓNIMOS casamento, casoiro, casorio, esposorio, himeneo CONFRÓNTESE desposorio FRASES E EXPRESIÓNS CON voda Lista de voda VÉXASE lista Vodas de diamante Celebración do sesaxésimo aniversario dunha voda ou doutro acontecemento. Os bisavós celebraron as vodas de diamante. Vodas de ouro Celebración do quincuaxésimo aniversario dunha voda ou doutro acontecemento. Xuntáronse todos os fillos nas vodas de ouro dos pais. Vodas de platino Celebración do septuaxésimo quinto aniversario dunha voda ou doutro acontecemento. A institución vai conmemorar as vodas de platino. Vodas de prata Celebración do vixésimo quinto aniversario dunha voda ou doutro acontecemento. Levan vinte anos casados e fáltanlles cinco para as vodas de prata.


Gañador do I Concurso de Graffiti Urbán\nGañador do I Concurso de Graffiti Urbán\tXoves, 03 Febreiro 2011 18:59\tO mural gañador, obra de Rafael Jurado, pode verse desde hoxe na fachada leste das instalacións deportivas do Campus.\nO xoves día 3 de febrero, nas instalacións deportivas do Campus de Ourense descubríase o mural gañador do I Concurso de Graffiti Urbán convocado desde a Vicerreitoría do Campus e a Concellería de Xuventude e Voluntariado. A obra gañadora, de temática deportiva, é un mural concebido polo artista Rafael Jurado, e ocupa unha superficie de 24’40m de largo por 5’50 de alto. A Concelleira de Xuventude, a nacionalista Marta Arribas, quen hoxe acudía os descubrimento do mural en compaña da Vicerreitora do Campus, María Lameiras, apuntou que “con esta nova peza damos continuidade ao proxecto iniciado na Praza da Estrela para a recuperación e revalorización de espazos urbáns a través do arte”.\nDesde a Concellería de Xuventude e Voluntariado apúntase que, ademais da vertente urbá, esta actividade estivo alentada en todo momento por un compromiso social “cos nosos mozos e mozas, ofrecéndolles espazos onde expresar as súas inquedanzas artísticas” ao tempo que se pretende contribuir a “achegar a cidadanía este arte de vangarda que reside na cultura urbá, moi presente entre a mocidade pero moitas veces alleo ao resto”. Así mesmo, a propia edil de área expresaba esta mañá o seu desexo de que “accións deste tipo teñan continuidade no tempo”.\nO gañador deste I Concurso de Graffiti Urbán foi o artista Rafael Jurado, único premiado cun importe de 3.000€. A convocatoria foi aberta a todos aqueles artistas de dentro e fora da cidade de máis de 15 anos de idade, individuais ou en grupo, e a temática foi libre. A única condición expresa desde a propia organización foi que as obras presentadas non reproduciran estereotipos de xénero nin fixera apoloxía de conductas violentas. Contidos xenófobos, racistas ou que atentaran contra a dignidade das persoas foron tamén rexeitados.


O BNG acusa ao Goberno de Redondela de "torpedear" a demanda do terceiro xulgado\nO portavoz do BNG no Concello de Redondela, Xoán Carlos González, acusou ao goberno de Javier Bas de “torpedear” a demanda dun terceiro xulgado para Redondela. A abstención dos populares na moción presentada polo BNG e respaldada por PSOE, ARE e a concelleira Non Adscrita, pretendía desvincular ao Goberno galego da responsabilidade de crear un terceiro xulgado, aseguran os nacionalistas.\nFebreiro 8, 2016\nRedondela paga anticipadamente, por primeira vez, as axudas para o servizo de comedor\nA Concellería de Servizos Sociais do Concello de Redondela, que dirixe Carmen Amoedo, vén de pagar ás ANPAS, de xeito anticipado, as axudas para financiar os servizos de comedor para o curso 2015-2016. Amais, nos orzamentos aprobados para o 2016, increméntase a partida neste concepto nun 36%, xa que o Goberno “ten un claro compromiso coa conciliación e coa axuda ás familias con menos recursos do noso municipio”, asegurou Carmen Amoedo.\nRedondela impartiu máis de 800 horas de formación a desempregados\nO V plan de emprego do Concello de Redondela, impartiru este ano máis de 800 horas de formación en cursos de Informatica Básica, Informática Avanzada, Busqueda activa de Emprego, Manipulador de Alimentos, Carretilleiro, Prevención de Riscos Laborais, Mozo de Almacén, Atención o Cliente, Ciclo de construcción e demolición , e tamén cursos preparatorios para acceso a probas libres obtención ESA, e preparatorio acceso a ciclo superior.\nO PSOE de Redondela denuncia a falta de cursos xestionados polo Concello\nO PSdeG-Redondela, a través da súa concelleira Anabel Rey, vén de denunciar a falta de cursos organizados dende a administración local. Na actualidade, segundo salientan os socialistas redondeláns, no Multiusos de Redondela só se imparten dous cursos do Concello e o Multiusos de Chapela carece de bedel. Para o Grupo Municipal socialista "as actividades motivadas dende a administración pública local supuxeron unha grande ferramenta dinamizadora da nosa vila ao longo do tempo".\nOs socialistas redondeláns denuncian a falta de mantemento no Monte da Peneda\nO Grupo municipal socialista do Concello de Redondela, levará ao Pleno de mañá xoves, unha moción para paliar o deterioro que está a sufrir o Monte da Peneda polo que o PSOE considera "falta de mantemento". O Monte da Peneda, lembran os socialistas de Redondela, situado na Parroquia do Viso "é un dos elementos naturais construtivos de maior valor da nosa vila".\nRedondela organiza un obradoiro de monicreques de luva\nA Concellaría de Cultura do Concello de Redondela vén de abrir o prazo para inscribirse nun obradoiro de monicreques de luva que será impartido por Tanxarina Títeres e desenvolverase os venres 5, 12, 19 e 26 de febreiro, e 4 de marzo, na Casa da Cultura de Redondela, en horario de 20:30 a 22:30 h.\nPáxina 106 de 139


Xuñ 05,2018 ActualidadeCertames e Premios\nProposta de premiados para os Premios á Cooperación 2018\nXa está publicada a relación provisional de premiados para os Premios á Cooperación 2018, dispoñible na páxina web da Xunta:\nPrema aquí para descargar a lista de premiados propostos.\nXuñ 04,2018 ActualidadeCertames e Premios\nRelación definitiva de premiados no certame "Cooperativismo no ensino 2018"\nPasado o prazo dispoñible tras a publicación da proposta de premiados, hoxe publícase a relación definitiva de premiados no certame "Cooperativismo no ensino 2018", na modalidade de actividades artísticas, de actividades cooperativizadas e de proxectos empresariais cooperativos.\nA lista definitiva de traballos premiados está dispoñible na páxina web da Consellería de Economía, Emprego e Industria:\nXuñ 01,2018 Actualidade\nClase de cooperativismo para os estudantes do IES Castro Alobre en Condes de Albarei\nEsta mañá estudantes do IES Castro Alobre (Vilagarcía de Arousa) aprenderon o funcionamento dunha cooperativa nunha visita á adega Condes de Albarei e ao Pazo Baión\nMai 30,2018 Actualidade\n4 de xuño: Día europeo das empresas de economía social\nO vindeiro luns 4 de xuño celébrase a terceira edición do Día Europeo das Empresas de Economía Social, organizado polo Comité Europeo Económico e Social.\nA organización desta xornada ten un dobre obxectivo. Por unha parte, revisar os progresos acadados no ámbito das empresas de Economía Social e, por outra, debatir sobre os seguintes pasos que se deben dar para consolidar o modelo empresarial desde tipo de entidades.\nEsta xornada supón unha gran oportunidade para poñer en común as iniciativas de diferentes actores do sector para acadar un cambio sistémico a nivel europeo.\nEstudantes do colexio lucense San José aprenden economía social en Dairylac


Abril 14, 2021 Decembro 21, 2020 por Kayak Vigo\nFelices Festas! Esta fin de semana tocou a tradicional fotografía da gran familia de Kayak Vigo. No club acabaremos o ano gozando do mar, que tanto queremos, e cun sorriso, aínda que agora estea tapada con máscara. Desexámosvos a todos unha Moi Bo nadal e un próspero ano 2021.\nCategorías Eventos Etiquetas Felices Festas, Kayak Vigo, Nadal\nEmpezamos setembro no Trofeo Internacional Concello de Vigo Kayak de Mar 2020, baixo un sol de xustiza pelexándonos coas ondas entre a ETEA e San Simón. o bo humor, as elevadas temperaturas e os bos resultados marcaron esta regata e o Kayak Vigo levou para casa 5 ouros, 2 pratas, 2 bronces e o terceiro posto a clasificación masculina, o segundo na feminina e o primeiro na mixta por clubs.\nAínda que non todo vai ser kayak de mar, así que as nosas mulleres máis intrépidas atrevéronse este ano a competir no Campionato Galego de Pista de Veteranos.\nCategorías Eventos, Piragüismo Etiquetas Campionato Galego de Veteranos, deporte en feminino, K1, K2, piragüismo de pista\nAbril 14, 2021 Setembro 3, 2020 por Kayak Vigo\nDespois de que os nosos xuvenís e adultos competisen no Descenso Internacional do Miño, no que as mozas conseguiron, co seu esforzo, facerse con algunha medalla e os mozos obtiveron bos resultados, tocoulles a quenda aos nosos cativos do club. Os nosos nenos están cheos de enerxía e de sorrisos que nunca se esgotan. Deixaron … Ler máis\nCategorías Eventos, Infantís, Piragüismo Etiquetas Campionato Galego Sprint, deporte, deporte base, infantís, kayak, piragüismo\nAbril 14, 2021 Febreiro 1, 2020 por Kayak Vigo\nEste ano 2020 empeza cargado de acción coa primeira regata do ano o 25 de Xaneiro en Rianxo. Sen a penas dar tempo aos nosos padeeiros para dixerir todos os mazapáns do Nadal. Aquí podes ver un vídeo da regata. Con todo, cun tempo máis que agradable para a época, os competidores gozaron (e suaron … Ler máis


Eventos de Interese | Concello de Láncara\nO día 24 de cada mes celébrase a feira en Láncara, con carácter gastronómico. Os días 2 e 17 de ten lugar a feira da Póboa de San Xiao, de carácter gastronómico e comercial (porcino principalmente).\nA Feira Anual da Terneira Galega ten lugar no concello de Láncara o Primeiro de Maio. Celebrada no recinto ferial da Póboa de San Xiao conta de ano en ano con un maior número de visitantes, o que convirte este evento nun referente para toda a comarca.\nCelébrase o terceiro fin de semana de Agosto.\nPremio Ramón Piñeiro "Facer País"\nO Premio Ramón Piñeiro “Facer País”, está organizado pola Asociación Cultural Val de Láncara en colaboración con outros colectivos da comarca, e lévase organizando dende o 2002. Recoñece a labor de persoas ou entidades que destacaron pola promoción, defensa e vertebración de Galicia en calquera manifestación cultural, económica ou de creación ó largo de toda unha vida ou con meritoria constancia no tempo.\nO premio carece de dotación económica, e consiste na entrega ó gañador dunha obra de arte dalgún creador galego nun acto solemne que se celebra nos lugares de Carracedo e Láncara.\nDentro dos premiados destacan persoeiros como Neira Vilas, Luís Tosar, Isaac Díaz Pardo, Beiras, Marica Campo, A. Fernández Paz ou Milladoiro.\nOrganizada pola Asociación Val de Láncara, celébrase esta festa na que se recorda esta tarea agrícola tradicional. O obxectivo é separa-los graos de trigo da espiga e da palla, para posterioremnte obter fariña dos graos de millo para facer pan.Dende fai uns anos esta xornada festiva conta ca participación en masa dos veciños, e coa curiosidade dos máis novos do lugar. Todos participan de xeito activo nunha xornada na que traballan, xantan, e disfrutan da festa xuntos.


Concello de Ames. A Concellaría de Medio Ambiente volve a poñer en marcha unha campaña de sensibilización para concienciar aos donos dos cans da necesidade de recoller os excrementos dos animais\nA Concellaría de Medio Ambiente volve a poñer en marcha unha campaña de sensibilización para concienciar aos donos dos cans da necesidade de recoller os excrementos dos animais\n[01-05-2019] O Concello de Ames volve a publicar unha nova campaña para concienciar aos propietarios de mascotas da importancia de recoller os excrementos dos seus animais. Preténdese insistir na necesidade de respectar os espazos públicos e de lecer, así como as beirarrúas onde a presenza de excrementos está a comenzar a ser un problema hixiénico-sanitario. Nesta iniciativa colabora a Policía Local que vai extremar a vixilancia neste eido, e se é preciso, sancionará aos veciños e veciñas que incumpran á normativa. As sancións poden ir dende os 100 ata os 500 euros. A campaña quere incidir e insistir sobre os riscos sanitarios e ambientais que supón o abandono de excrementos na rúa e nas zonas verdes.\nDebido a iso a Concellaría de Medio Ambiente volve a poñer en marcha unha campaña para tratar de implicar á veciñanza amesá e concienciar ás persoas que son propietarias dalgunha mascota da importancia que ten limpar e recoller os excrementos dos seus animais. A través desta iniciativa preténdese marcar un punto de inflexión comezando polo cumprimento da normativa, establecida na Lei 4/2017 do 3 de outubro de protección de benestar dos animais de compañía, que garantan por parte de todos uns espazos públicos limpos e protexidos.\nDeste xeito, o incumprimento da normativa, tipificada como infracción leve, vai ocasionar sancións a todas aquelas persoas que non respecten a súa obriga de recoller os excrementos dos seus cans. Nesta iniciativa colabora a Policía Local que vai extremar a vixilancia neste eido. As sancións económicas irán dende os 100 ata os 500 euros. Os ingresos procedentes das sancións impostas polos órganos competentes da administración xeral da comunidade autonómica por infraccións da devandita lei deberán destinaranse a actuacións que teñan por obxecto o fomento da protección de animais.\nLa Voz de Galicia: "Ames se pone firme para frenar los excrementos de mascotas en las calles"\nEl Correo Gallego: "Ames vixiará a recollida dos excrementos de cans na rúa"


Durmir a sesta axuda a aprender. | IES de Cacheiras (Teo, A Coruña)\n← Reciclar televisores\nMujer ciega se somete a eutanasia →\nDurmir a sesta axuda a aprender.\nPublicado o Outubro 12, 2013 por igles.antonio131a\nOs preescolares que dormen unha sesta ao mediodía reteñen mellor o que aprenderon durante a mañá que os nenos que non dormen ao longo do día, segundo un estudo da Universidade de Massachusetts (EE UU)que publica a revista Proceedings of the National Academy of Sciences.\nDiversos estudos recentes mostran que o soño nocturno potencia a aprendizaxe, consolidando a información e aumentando a eficacia do almacenamento da memoria, pero até agora descoñecíanse os efectos da sesta. Nun experimento con 40 preescolares, Rebecca Spencer e os seus colegas desenvolveron un test vespertino de memoria visual-espacial para comprobar a retentiva de coñecementos adquiridos durante a mañá. A metade dos suxeitos durmira a sesta, e o resto non. Os resultados mostraron que a memoria se consolidou e a aprendizaxe era maior naqueles nenos que botaran unha cabezada, confirmando o valor da sesta para a memoria nas etapas da vida dedicadas á aprendizaxe.


Pídese puntualidade, unha vez que comece a proxección non se permitirá acceder á sala.\nAos seus 88 anos Luz é testemuño vivo das realidades máis duras do século XX, por ser muller, por ser emigrante, por ser pobre, por ser loura. Luz é unha muller brava, unha persoa profundamente política e un ser cunha humanidade excepcional. Como entende o mundo esta poeta que a pesar do tremor das mans escribe todos os días? Que a move a tal esforzo? Que a mantén viva?


Por Esperanza Escribano 22 de Febreiro de 2007\nÉ ben sabido que aos xaponeses gústalles viaxar. É suficiente pasar por calquera destino de interese turístico europeo paira apreciar a un grupo de xaponeses retratando coas súas cámaras fotográficas a cultura occidental. Pero, á inversa España aínda está moi lonxe de igualar as cifras de turistas xaponeses que se reciben. Os últimos datos que ofrece o Goberno corresponden a 2003 e cifran en 252.000 as persoas que procedían do país nipón. Respecto ao número de visitantes españois a Xapón, os informes de 2005 falaban de case 26.000, dos cales o 64% realizaron a súa viaxe con motivos turísticos, exclusivamente.\nAínda que as cifras non sexan abafadoras, segundo a embaixada xaponesa en España (www.es.emb-japan.go.jp) o crecemento dun ano a outro se achega ao 50%. As razóns que apuntan refírense sobre todo á avaliación do euro, que na actualidade equivale a 156,27 yenes, segundo o Banco Central Europeo. “Xapón ofrece una boa relación calidade-prezo. É pouco probable que chegue a ter uns prezos tan baratos como algúns dos seus veciños asiáticos, pero os servizos e facilidades que ofrece son dos mellores do mundo e os seus actuais prezos son máis favorables que o doutros países desenvolvidos. Cun pouco de planificación, Xapón é mesmo económico paira o viaxeiro coñecedor”, apúntase desde a embaixada.\nDe feito, no que a aloxamentos se refire pódese durmir nunha casa de hóspedes por uns 30 euros. Aínda que si óptase por un hotel típico xaponés ‘ryokan’ ou outro de categoría media, a habitación pode roldar entre os 50 e 80 euros, nada desorbitado cos prezos de establecementos españois. Quizais o que resulte máis elevado de prezo paira o turista sexa o transporte, pero tamén hai que ter en conta que Xapón conta cunha das mellores redes do mundo. Na gran metrópoli que é Tokio un bono dun día no metro pode alcanzar case os seis euros, pero é a forma máis cómoda e accesible de ir dun lugar a outro nunha cidade de máis de 12 millóns de habitantes.\nNa gran metrópoli que é Tokio un bono dun día no metro pode alcanzar case os seis euros, pero é a forma máis cómoda e accesible de ir dun lugar a outro nunha cidade de máis de 12 millóns de habitantes\nPrecisamente, una das particulares de Xapón é a súa poboación. Ocupa o décimo posto dos países máis poboados xa que nunha superficie de 337.835 quilómetros cadrados habitan máis de 127 millóns de persoas, o que dá lugar a unha densidade de poboación de 336 habitantes por quilómetro cadrado, case catro veces máis que en España. A iso únese tamén a súa complicada orografía, por estar composto por máis de 3.000 illas ao longo da costa asiática, cada una delas coa súa propia cadea montañosa. Aínda que se nos referimos a cotas, hai que destacar indubidablemente o Monte Fuji, que é a montaña máis alta do país con 3.776 metros de altura. Estes datos supoñen tamén un aliciente turístico paira os amantes da natureza, que contan con numerosas rutas de gran beleza que atravesan bosques e percorren templos. Iso si, hai que ter en conta que Xapón se atopa situado nunha zona de gran actividade volcánica, co que son bastante frecuentes tremores de pequena magnitude. Hai datos que mesmo aseguran que se producen máis de 1.500 terremotos ao ano, afortunadamente de escasa densidade.\nTodo aquel que visitou Xapón coincide en destacar o afable carácter do xaponés. Respectuoso e educado, o comerciante nipón non dubida en tratar de maneira excelente a todo aquel que entre no seu negocio. Quizais esta actitude débase ao sentido do traballo que impera en todo o país, que fixo xa famosas as súas duras xornadas laborais. No entanto, esta dedicación vese recompensada, en parte, se ten en conta que o salario medio de Xapón é dos máis altos do mundo, e máis se nos detemos na capital, Tokio.\nA pasaxe de avión varía dependendo da época do ano e da compañía, pero sendo previsores pódense atopar voos desde 600 euros.\nA pasaxe de avión varía dependendo da época do ano e da compañía, pero sendo previsores pódense atopar voos desde 600 euros\nDesde España non existen voos directos e as escalas adoitan ser París, Londres ou Frankfurt, na súa maioría. Una vez comprado o voo, é imprescindible pensar no transporte interno. A recomendación é adquirir desde España un Japan Rail Pass (www.japanrailpass.net) que serve paira todas as liñas de tren JR, que son a maioría e cobren practicamente todas as cidades xaponesas. Pódese optar por bonos dunha semana, dúas ou tres e os prezos oscilan entre os 200 e os 450 euros.\nDez consellos paira viaxar a Xapón\nHéctor García, un novo enxeñeiro alacantino, inmerso na sociedade xaponesa nos últimos tres anos ofrece no seu blog www.kirainet.comalgúns consellos de gran utilidade:\n1.-Non preocuparse. “Aínda que Xapón é moi raro e moi diferente, os xaponeses non vos van a comer crus coma se de sushi tratásese”. Xapón é un dos países máis seguros do mundo, ten una rede de comunicacións impresionante que facilita o turismo, o país está repleto de sinais e hai 127 millóns de xaponeses dispostos a axudarche no caso de que tiveses algún problema. Ante todo Xapón é un país ‘útil’ . O único que che ten que preocupar ao vir ao Xapón é o idioma xaponés.\n2.-Comprar en Japan Rail Pass. Á hora de viaxar recoméndase utilizar os trens da compañía JR (Japan Railways). A opción máis barata é obter un Japan Rail Pass que permitirá viaxar con ‘tarifa plana’ usando calquera tren de JR por todo o país. Este pase SÓ se pode comprar fóra de Xapón, así que pedide información na vosa axencia de viaxes favorita.\n3.-Enchufes. En Xapón o sistema eléctrico funciona a 110V e 50Hz, e os enchufes son diferentes. “O meu consello é mirar ben a letra pequena do transformador do aparello que se traia”. Se o transformador pon por exemplo INPUT:100V-240V (Desde 100V até 240V) é un bo candidato paira poder ser usado en Xapón. Se pon só INPUT:220V é un aparello que só se pode usar en España, nese caso hai que comprar un transformador que pode custar entre 20 ó 50 euros. En canto ao enchufe recoméndase acudir a unha tenda de electrónica e comprar un adaptador, que custa entre 200 e 500 yenes segundo o lugar.\n4.-Teléfono móbil e Internet. “Se queredes estar comunicados durante a vosa viaxe por Xapón podedes alugar teléfonos móbiles no aeroporto de Narita nada máis chegar. Preguntade en información e axudaranvos amablemente a buscar o sitio de aluguer”. Tamén se poden alugar cartóns PHS paira o computador portátil que darán acceso a Internet en calquera lugar do país, din que cun cartón PHS pódesche conectar mesmo na cima do Monte Fuji.\n5.-Xaponés e maneiras. Recoméndase aprender a dicir algunhas palabras en xaponés ‘Arigatou’ (Grazas), ‘Sumimasen’ (Perdoe), etc., que os xaponeses agradecerán. Convén facer una reverencia en sinal de agradecemento se alguén nos presta a súa axuda durante a viaxe.\n6.-Comprar aparellos electrónicos en Xapón. Existe un mito de que os aparellos electrónicos en Xapón son baratísimos. Poida que fóseno nos anos noventa cando aínda estabamos ‘a nos globalizar’. Hoxe en día os prezos son moi similares a calquera outro lugar de Europa e mesmo algunhas cousas son máis caras aquí. Por exemplo, os computadores portátiles son máis baratos en España que en Xapón. “O único que vos recomendaría comprar en Xapón son cámaras de fotos dixitais que, debido á gran competencia de marcas xaponesas no mercado local, pódense conseguir en ocasións entre 50 e 100 euros (dependendo dos modelos) máis baratas que en España”.\n7.-Aloxamento. “Podedes quedarvos algúns días nun hotel tradicional xaponés Ryokan, ou nun hotel normal, en albergues xuvenís etc.” Hai que seleccionar os lugares que se desexen visitar e enviar un email en inglés moi sinxelo paira facer a reserva. En canto aos prezos, en Tokyo menos de 10.000 yenes a noite é barato, fóra de Tokyo menos de 7000 é barato.\n8.-Ruta. A ruta básica sería: Tokyo, Nikko, Kamakura, Yokohama, Kyoto,Nara, que se podería ampliar con Okinawa, Hiroshima, Hokkaido, Osaka, Izu, Nagano, e calquera outro lugar afastado ás grandes cidades que se vaian ocorrendo.\n9.-DVD. Non hai problema, en Xapón utilizan a mesma zona que en Europa. “Se non sabedes xaponés, antes de comprar ningún DVD asegurádevos de que veñen subtítulos en inglés”.\n10.-Varios. En Xapón o tempo cambia moi rápido: un día pódese ir con manga curta tranquilamente e o seguinte necesítase una chaquetilla. No verán fai unha calor moi húmido pero pon o aire acondicionado moi forte nos lugares pechados. “Adoita chover moito pero non vos preocupedes porque este é o país con máis paraugas do mundo per cápita, é moi fácil atoparse uno tirado pola rúa así que non desperdiciedes espazo na maleta”.