Arteixo pide a A Coruña datos sobre a planta de Nostián | Concello de Arteixo\nArteixo pide a A Coruña datos sobre a planta de Nostián\nO Concello de Arteixo quere saber, atendendo ás queixas dos veciños, o nivel de cumprimento da planta de residuos de Nostián en canto a medidas protectoras e correctoras.\nO executivo local envía ó concello de A Coruña un escrito no que lembra o prazo, rematado este verán, para que se execute a sentencia que obriga ó selado do verquedoiro ó aire libre de residuos sólidos urbanos que xestiona a empresa Albada. O equipo que dirixe Carlos Calvelo faise así eco das queixas dos veciños sobre os cheiros e partículas en suspensión procedentes da planta.\nO escrito alude tanto ó verquedorio de Albada como ó da empresa CONTECO que acumulan toneladas de residuos sen tratar ó aire libre e que afectan ás poboacións de Nostián, Meicende e Ventorrillo.\nO Concello tamén reflexa no escrito o seu interés por coñecer os procesos de tratamento de augas residuais que se levan a cabo nos verquedoiros así como o tipo de residuos que se depositan en ambas instalacións. Tamén piden información sobre as carreteras polas que se accede ós verquedorios e o fluxo de vehículos que soportan.\nArteixo reclama da Coruña un plan de futuro inmediato para estas instalacións que son un foco de insalubridade e perigosidade medioambiental para o entorno.


Esquerda Unida debate sobre “Os retos da loita LGTBI” no camiño do dereito a ser e existir | Noticias Vigo\nEsquerda Unida debate sobre “Os retos da loita LGTBI” no camiño do dereito a ser e existir\nPublicado por Noticias Vigo o día 17/06/2017 na sección de Esquerda Unida,Política\nO Auditorio do Espazo Matodoiro de Compostela acolleu este venres o coloquio “Os retos da loita LGTBI”, con motivo do Orgullo 2017, e organizado por Esquerda Unida Compostela. A charla foi moderada por Vanessa Angustia, senadora de En Marea, encargada de presentar ás tres relatoras, Sara Romero, activista do colectivo transexual; Charo Alises, avogada do equipo xurídico da FELGBT e a actriz Pilar Pereira.\nCharo Alises sinalaba que, en 1981, en Madrid aínda detiñan á mocidade por bicarse, someténdoa a todo tipo de ultraxes. Na súa intervención procedeu a unha descrición afondada do Proxecto de Lei de Igualdade LGTBI, que todo o activismo agarda sexa admitido a trámite e se poda iniciar o traballo político para que recolla todas as demandas do colectivo.\nPola súa banda, Sara Romero lembraba que non hai que ir moi lonxe para ver actos discriminatorios: en A Coruña, esta pasada fin de semana, botaron a dúas mulleres lesbianas dun bar por bicarse. O seu relatorio centrouse na necesidade de que a lei se vexa acompañada de medidas efectivas destinadas a rematar coas discriminacións e desigualdades de todo tipo que soportan as persoas que viven nunha situación de tránsito.\nFinalmente, a actriz Pilar Pereira lamentou que non existan, no teatro galego, textos que falen dunha realidade tan importante como a das mulleres lesbianas. Do mesmo xeito, incidiu nas graves discriinacións que se dan no cine só polo feito de non querer aceptar a realidade das mulleres maiores, sometidas ao esquecemento en canto cumpren os 40 anos.\nAo longo dos distintos relatorios, a senadora de En Marea, Vanessa Angustia, incidiu en que aínda queda moito camiño por percorrer, mais que os pasos dados polo activismo van na boa liña e que agora é preciso que a política sexa valente para facer isto posible.\nVigo acollerá un seminario sobre avances e retos…


Discurso de Barack Obama aos africanos - Fundación Afrikhepri\nBarack Obama aos africanos\nDiscurso de Barack Obama para os africanos\nJEstou diante de ti coma un americano orgulloso. Estou diante de ti coma o fillo dun africano. África e a súa xente axudaron a formar América e permitiulle converterse na gran nación que é. África e a súa xente axudaron a formar quen son e como vexo o mundo. Nas aldeas de Kenia onde naceu meu pai, souben dos meus antepasados e da vida do meu avó, dos soños do meu pai, dos lazos familiares que nos unen a todos os africanos e americanos.\nComo pais, Michelle e eu queremos asegurarnos de que as nosas dúas fillas coñezan o seu patrimonio: europeo e africano, en todos os seus puntos fortes e na súa loita. Entón, levamos ás nosas fillas e estivemos con elas á beira do oeste de África, ás portas do retorno, conscientes de que os seus antepasados eran escravos e donos de escravos. Reservamos con eles nesta pequena cela da illa Robben, onde Madiba demostrou ao mundo que, independentemente da natureza do seu illamento físico, el só era o mestre do seu destino. Para nós, para os nosos fillos, África e a súa xente ensínannos unha poderosa lección: debemos defender a dignidade inherente a todo ser humano.\nDignidade: esa idea básica de que en virtude da nosa humanidade común, sen importar de onde vemos, como nos parezamos, todos nacemos iguais, tocados pola graza de Deus. Todo o mundo é valioso. Cada persoa conta. Todo o mundo merece ser tratado con decencia e respecto. Durante gran parte da historia a humanidade non viu isto. A dignidade era vista como unha virtude reservada aos de rango e privilexio, reis e anciáns. Foi preciso unha revolución da mente, ao longo dos séculos, para abrir os ollos á dignidade de cada persoa. E en todo o mundo, as xeracións loitaron por levar á práctica esta idea en leis e institucións.\nTamén aquí en África. Este é o berce da humanidade e os antigos reinos africanos foron o fogar de grandes bibliotecas e universidades. Pero o mal da escravitude enraizouse non só no exterior, senón tamén no continente. O colonialismo distorsionou a economía de África e rouboulle á xente a súa capacidade para moldear o seu propio destino. Finalmente, os movementos de liberación aumentaron. E hai 50 anos, nunha gran explosión de autodeterminación, os africanos alegráronse de que baixasen bandeiras estranxeiras e levantaran as túas bandeiras nacionais.\nComo dicía entón o surafricano Albert Luthuli, a base para a paz e a fraternidade en África está a ser restaurada a través da resurrección da soberanía e independencia nacional, a igualdade e a dignidade dos home. A medio século desta época de independencia, é hora de deixar de lado os vellos estereotipos dunha África aínda sumida na pobreza e nos conflitos. O mundo debe recoñecer o extraordinario progreso de África.\nHoxe África é unha das rexións máis dinámicas do mundo. Espérase que a clase media de África medre a máis de mil millóns de consumidores. Con centos de millóns de teléfonos móbiles, o acceso a internet dispárase, os africanos comezan a saltar das vellas tecnoloxías á nova prosperidade. África está en movemento, está xurdindo unha nova África. Impulsado por este progreso, e en asociación co mundo, África conseguiu beneficios históricos en saúde. A taxa de novas infeccións polo VIH caeu. As nais africanas son máis propensas a sobrevivir ao parto e a ter bebés sans. Reducíronse as mortes por malaria, o que salvou a vida de millóns de nenos africanos. Millóns saíron da pobreza extrema. África levou ao mundo a enviar máis nenos á escola. Noutras palabras, cada vez hai máis africanos, homes, mulleres e nenos que viven con dignidade e con esperanza.\nE o progreso de África tamén se pode ver nas institucións que hoxe nos xuntan. Cando cheguei á África subsahariana como presidente, dixen que África non necesita homes fortes, senón institucións fortes. E unha desas institucións pode ser a Unión Africana. Aquí podes xuntarte, cun compromiso compartido coa dignidade e o desenvolvemento humano. Aquí, as súas 54 nacións perseguen unha visión común dunha África integrada, próspera e pacífica. Mentres África cambia, chamei ao mundo para que cambie o seu enfoque sobre África.\nMoitos africanos dixéronme que non só queremos axuda, queremos un comercio que alimente o progreso. Non queremos clientes, queremos socios que nos axuden a construír a nosa propia capacidade de crecemento. Non queremos a indignidade da adicción, queremos tomar as nosas propias eleccións e determinar o noso propio futuro. Como presidente, traballo para transformar a relación de Estados Unidos con África, de xeito que realmente escoitemos aos nosos amigos africanos e traballemos xuntos, como socios iguais. E estou orgulloso do progreso que fixemos. Aumentamos as exportacións de Estados Unidos a esta rexión, formando parte do comercio que sostén emprego para africanos e americanos. Para manter o noso impulso - e co apoio bipartito dalgúns dos membros máis destacados do Congreso que están aquí hoxe - 20 deles que están aquí hoxe -, asinei recentemente a renovación de 10 anos da Lei de Crecemento e Oportunidade de África.\nE quero agradecerlles a todos. Por que non resisten moi brevemente para que os vexas, porque fixeron un traballo incrible. Lanzamos importantes iniciativas para promover a seguridade alimentaria, a saúde pública e o acceso á electricidade e para preparar a próxima xeración de líderes e empresarios africanos que axudarán a alimentar o ascenso de África durante as próximas décadas. O ano pasado, como sinalou o presidente, dei a benvida a case 50 presidentes e primeiros ministros africanos a Washington para que poidamos iniciar un novo capítulo de cooperación. E chegando hoxe á Unión Africana, estou buscando aproveitar ese compromiso. Creo que o ascenso de África non só é importante para África, senón para todo o mundo. Non seremos capaces de afrontar os retos do noso tempo - desde asegurar unha economía global forte baixo o extremismo violento, ata afrontar o cambio climático, ata acabar coa fame e a pobreza extrema - sen voces e as contribucións de mil millóns de africanos.\nAgora, mesmo co impresionante progreso de África, debemos recoñecer que moitos destes beneficios seguen sobre unha base inestable. Xunto coa nova riqueza, centos de millóns de africanos aínda experimentan unha pobreza extrema. Xunto aos centros de innovación de alta tecnoloxía, moitos africanos están ateigados de chabolas sen electricidade nin auga corrente, un nivel de pobreza que supón un asalto á dignidade humana. Ademais, como o continente máis novo e de máis rápido crecemento, a poboación de África nas próximas décadas duplicarase a preto de dous mil millóns de persoas e moitos deles serán mozos, con menos de 18 anos. Por unha banda, isto podería traer enormes posibilidades que estes mozos africanos para explotar as novas tecnoloxías e acender novos crecementos e reformas. Os economistas dirán que os países, rexións e continentes medran máis rápido coas poboacións máis novas. Hai unha vantaxe e unha vantaxe demográfica, pero só se estes mozos están adestrados. Só hai que mirar o Oriente Medio e o norte de África para ver que un gran número de mozos sen traballo e voces abafadas poden alimentar a inestabilidade e o caos. Suxíroche que a tarefa máis urxente que afronta África hoxe e durante as próximas décadas é crear oportunidades para esta próxima xeración. E será unha empresa enorme. África terá que xerar millóns de empregos máis do que fai agora. E o tempo é esencial. As eleccións tomadas hoxe determinarán o curso de África e, polo tanto, do mundo, durante as próximas décadas. E como o seu compañeiro e amigo, déixeme suxerir varias formas de que poidamos afrontar este reto xuntos.\nBarack Obama na Unión Africana (2015)\nA audacia da esperanza: pensamentos sobre a recuperación do soño americano\nCompre 22,95 €\nÚltima actualización o 11 de abril de 2021 ás 4:11\nUn novo kamite inventa un procedemento médico para reducir as complicacións cirúrxicas\nPaul Bogle, o escravo que se converteu nun heroe nacional xamaicano\nAssist diamante Bood (2006)\nPoder Ilimitado - Anthony Robbins (Audio)\nO segredo - Documental (2011)


Matemáticas na Rúa: Proba de formulario en Google Docs\nNestes días finais aproveitaremos para coller algo de cultura na historia das Matemáticas. E quen mellor para tal obxectivo que un dos casos máis pintorescos deste mundo:\nPublicado por JJ en 11:58 PM\nEtiquetas: Aula, Matemáticos, Probas\nconchi 12/15/2011 08:47:00 PM\nconchi 12/15/2011 08:52:00 PM\noes JJ, estupenda actividade, contestei sin mirar na rede así que algunha vaime mal, pois non teño claro que rei era, ando algo cansada para pensar ou mirar :)\nJJ 12/15/2011 10:17:00 PM\nGraciñas Conchi. A verdade é que a priori non estaba moi seguro, pois tiña que escoller un matemático cunha vida interesante (aí Galois era unha opción, outra Turing), pero do que tampouco houbese artigos moi longos. Despois tiña que escoller preguntas heteroxéneas: nunhas tiña que preguntar por datos (de paso faleilles de CTRL+F)e noutras que sintetizasen minimamente o texto. E estas últimas eran complicadas de atopar. A ver se cando faga outra acabo máis satisfeito.\nconchi 12/15/2011 11:14:00 PM\nde galois encántame este video http://www.youtube.com/watch?v=-9PtSLv2X5g e a vida de turing resúltame moi moi interesante, o outro día conteilla aos meus alumnos e púxenlle o audio das desculpas do goberno británico, impresionante;\nteño que aprender a facer este tipo de actividades en google docs, o próximo ano, que agora só penso nas vacacións e non polo turrón, so por perder uns días de vista o cole\nvémonos no 2012, pasao ben\nJJ 12/17/2011 12:32:00 PM\nNon coñecía o vídeo, Conchi, éche ben interesante. E mira o que acabo de descubrir, o 2012 é o ano de Turing


A xerente de “SEA”, Beatriz Sestayo, e o alcalde da Laracha, José Manuel López Varela, avanzaron este venres nas xestións encamiñadas á ampliación do polígono ante a constatación de que existe demanda de solo empresarial neste municipio.\nO polígono é un dos de maiores dimensións dos trece que xestiona “SEA”, dependente do Ministerio de Transportes a través de Sepes, ao dispoñer de 537.925 metros cadrados netos, dos que xa están ocupados preto do 75%.\nNa reunión celebrada hoxe no Concello da Laracha, na que participaron técnicos municipais e de Suelo Empresarial del Atlántico, avanzouse nos plans de cara á ampliación do polígono, “unha vez constatada a interesante demanda de investimento industrial e a celeridade das modificacións do proxecto sectorial”, explicou Beatriz Sestayo.\nA xerente de “SEA” puxo en valor, tamén, a “absoluta concordancia na modernización” do parque empresarial co obxectivo de “aportarlle un avance medioambiental coa incorporación que realizou o Concello de sendas peonís”.\nJosé Manuel López Varela mostrouse “satisfeito pola reunión para analizar a situación actual do polígono” e valorou positivamente “a boa sintonía para seguir avanzando na súa ampliación, na que todas as partes estamos de acordo”.\nAdemais, co acordo de Concello e “SEA” está a punto de finalizarse a tramitación da modificación do plan sectorial, que posibilita aumentar as alturas permitidas nas edificacións e suprimir o límite de superficie máxima de 600 metros en distintas áreas, entre outras medidas, para facer o polígono “máis permeable ao establecemento de distintas industrias”, subliñou Sestayo.\nA fase actual, pendente dos informes pertinentes da Xunta de Galicia, está previsto que finalice este mes para que posteriormente sexa ratificado pola área municipal de Urbanismo.\nA ampliación desenvolveríase cara a zona norte e suporía a mellora da oferta empresarial nun espazo cunha ubicación estratéxica na provincia da Coruña e que experimentou un crecente interese nos últimos anos.\nO polígono da Laracha conta con parcelas vendidas a empresas como Inditex, Galitráns, Esmorís e Hijos, Hidroeléctrica de Laracha, Unifersa, Uniter, Desguaces Recarey e Cardemad.


Código Deontolóxico en galego | Colexio Oficial de Traballo Social de Galicia\nO presente Código Deontolóxico foi aprobado por unanimidade o día 9 de xuño de 2012, en Asemblea Xeral Extraordinaria de Colexios Oficiais de Traballo Social e Asistentes sociais.\nCAPÍTULO I.-DESCRICIÓN E ÁMBITO DE APLICACIÓN\nArtigo 1.- O presente Código Deontolóxico é o conxunto de valores, principios e normas que han de guiar o exercicio profesional dos/as traballadores/as sociais no Estado español.\nArtigo 2.– Os deberes que formula este Código Deontolóxico, como resultado da vontade normativa que corresponde a unha entidade de dereito público, obrigan a todos/as os/as profesionais do Traballo Social no Estado español no exercicio da súa profesión, calquera que sexa a modalidade profesional ou contractual en que a practiquen. Así mesmo, estes deberes esténdense ás sociedades profesionais rexistradas no correspondente colexio oficial, sen prexuízo doutras regulacións colexiais.\nO Consello Xeral do Traballo Social, os Consellos Autonómicos, os Colexios Oficiais do Traballo Social (en diante as organizacións colexiais) poderán estipular e aprobar cantas normas deontolóxicas adicionais ao presente Código consideren, no marco competencial e territorial que lles corresponda legalmente e sempre que a lexislación autonómica confíralles tal facultade. As normas ditadas no exercicio da devandita potestade serán complementarias econgruentes coas establecidas no presente Código.\nArtigo 3.– O incumprimento dalgunha norma deste Código supón incorrer en falta disciplinaria tipificada nos Estatutos das respectivas organizacións e cuxa corrección se fará a través do procedemento sancionador establecido.\nArtigo 4.– As organizacións colexiais asumen como un dos seus obxectivos primordiais a promoción e desenvolvemento da deontoloxía profesional, así como velar polo seu cumprimento e dedicarán atención preferente á difusión dospreceptos deste Código entre todos/ as os/as profesionais e o conxunto de\ninstitucións sociais. Propoñerán así mesmo que os principios aquí expostos sexan obxecto de estudo polo alumnado de Traballo Social nas universidades. As organizacións colexiais tratarán de que as normas deste Código Deontolóxico, que representan un compromiso formal da Institución Colexial e da profesión ante a sociedade española, polo seu carácter esencial para o exercicio dunha profesión de alto significado ético, humano e social, pasen a formar parte do ordenamento xurídico garantido polos poderes públicos.\nArtigo 5.- O traballo social é unha profesión baseada na práctica e unha disciplina académica que promove a mudanza e o desenvolvemento social, a cohesión social e o fortalecemento e a liberación das persoas. Os principios de xustiza social, os dereitos humanos, a responsabilidade colectiva e o respecto á diversidade son fundamentais para o traballo social. Apoiada polas teorías do traballo social, as ciencias sociais, as humanidades e os coñecementos indíxenas, o traballo social involucra as persoas e estruturas para facer fronte\na desafíos da vida e aumentar o benestar\nArtigo 6.– Traballador/a social é a persoa física que acredite estar en posesión de calquera título oficial que faculte para exercer a profesión de traballo social obtido nalgunha das universidades españolas. Os/as profesionais cuxo título de Traballo Social fose expedido por outros Estados membros da Unión\nEuropea, deberán presentar a correspondente credencial de recoñecemento do mesmo para o exercicio da profesión en España ou da súa homologación cando se trate de títulos expedidos por países terceiros.\nCAPÍTULO II. APLICACIÓN DE PRINCIPIOS XERAIS DA PROFESIÓN\nArtigo 7.- O Traballo Social está fundado sobre os valores indivisibles e universais da dignidade humana, a liberdade e a igualdade tal e como se contemplan na Declaración Universal dos Dereitos Humanos ,as institucións democráticas e o Estado de Dereito. Neles baséase a actuación profesional, por medio da aceptación dos seguintes principios:\nDignidade. A persoa humana, única e inviolable, ten valor en si mesma cos seus intereses e finalidades.\nLiberdade. A persoa, en posesión das súas facultades humanas, realiza todos os actos sen coacción nin impedimentos.\nIgualdade. Cada persoa posúe os mesmos dereitos e deberes compatibles coas súas peculiaridades e diferenzas.\nDestes principios básicos derivan os seguintes:\nRespecto activo á persoa, ao grupo, ou á comunidade como centro de toda intervención profesional.\nAceptación da persoa en canto tal coas súas singularidades e diferenzas.\nSuperación de categorizacións derivadas de esquemas prefixados.\nAusencia de xuízos de valor sobre a persoa así como sobre os seus recursos, motivacións e necesidades.\nIndividualización expresada na necesidade de adecuar a intervención profesional ás particularidades específicas de cada persoa, grupo ou comunidade.\nPersonalización: esixe recoñecer o valor do destinatario non como obxecto senón como suxeito activo no proceso de intervención coa intencionalidade de dereitos e deberes.\nPromoción integral da persoa, considerada como un todo, desde as súas capacidades potenciais e os múltiples factores internos e externos circunstanciais. Supón superar visións parciais, unilaterais así como integrar a intervención a través da interprofesionalidade.\nIgualdade de oportunidades, de dereitos, de equidade e de participación desde a convicción de que cada persoa ten capacidades para unha maior calidade de vida.\nSolidariedade, implicarse no logro dunha sociedade inclusiva, e a obrigación de oporse ás situacións sociais que contribúen á exclusión, estigmatización ou subxugamento social.\nXustiza social coa sociedade en xeral e coas persoas coas que se traballa, dedicando o seu exercicio profesional a axudar aos individuos, grupos e comunidades no seu desenvolvemento e a facilitar a resolución de\nconflitos persoais e/ou sociais e as súas consecuencias.\nRecoñecemento de dereitos humanos e sociais e a súa concreción no exercicio real dos mesmos.\nAutonomía exercida desde a confianza nas capacidades propias dos profesionais, sen coaccións externas.\nAutodeterminación como expresión da liberdade da persoa e por tanto da responsabilidade das súas accións e decisións.\nResponsabilidade e corresponsabilidade coa persoa usuaria, con todos os suxeitos que participan na intervención profesional e coas institucións.\nCoherencia profesional coñecendo e respectando o proxecto e a normativa da institución onde traballa.\nColaboración profesional de maneira activa, construtiva e solidaria en relación cos/as outros/as profesionais que participan na intervención profesional coa persoa usuaria. Do mesmo xeito no referente ao autoorganización dos/as profesionais do traballo social nas súas estruturas organizativas colexiais.\nIntegridade: esixe do profesional non abusar da relación de confianza coa persoa usuaria, recoñecer os límites entre a vida persoal e profesional, e non aproveitarse da súa posición para obter beneficios ou ganancias\nCAPÍTULO III. DEREITOS E DEBERES DAS/DOS TRABALLADORAS/ES SOCIAIS\nA. RELACIÓN COA PERSOA USUARIA\nArtigo 8.– Os/as profesionais do traballo social comprométense a respectar e promover os principios recollidos neste Código Deontolóxico.\nArtigo 9.– Os/as profesionais do traballo social exercen a súa profesión desde o respecto dos dereitos humanos fundamentais dos individuos, grupos e comunidades recoñecidos na Declaración Universal dos Dereitos Humanos das Nacións Unidas, o Convenio Europeo para a Protección dos Dereitos e das Liberdades Fundamentais, a Carta de Dereitos Fundamentais da Unión Europea de 2007, a Constitución Española de 1978 e todos aqueles recolleitos nas declaracións e convencións recoñecidas pola Comunidade Internacional e\nratificadas por España.\nArtigo 10.- Os/as profesionais do traballo social toman decisións xustificadas eticamente, en conformidade coa Declaración Internacional de Principios Éticos da FITS, os Criterios Éticos Internacionais para os Traballadores Sociais e canto se establece no presente Código Deontolóxico.\nArtigo 11.– Os/as profesionais do traballo social actúan desde os principios de dereito á intimidade, confidencialidade e uso responsable da información no seu traballo profesional, tal e como se recollen no Capítulo IV do presente Código.\nArtigo 12.– Os/as profesionais do traballo social teñen a responsabilidade de exercitar a súa profesión a fin de identificar e desenvolver as potencialidades fortalezas de persoas, grupos e comunidades para promover o seu\nArtigo 13.- Os/as profesionais do traballo social, desde o respecto ás diferenzas, proporcionan a mellor atención posible a todos aqueles que soliciten a súa intervención profesional segundo a identidade de cada cal sen discriminacións por razón de xénero, idade, capacidade, cor, clase social, etnia, relixión, lingua, crenzas políticas, inclinación sexual ou calquera outra diferenza.\nArtigo 14.– Os/as profesionais do traballo social traballan en estreita colaboración coa persoa usuaria, motivan a súa participación e prestan o debido respecto aos seus intereses e aos das demais persoas involucradas.\nArtigo 15.- Os/as profesionais do traballo social, promovendo o compromiso e a implicación das persoas usuarias, favorecen que estas se responsabilicen na toma de decisións e accións que poidan afectar á súa vida sempre que non vulneren os dereitos e intereses lexítimos de terceiros. Farán o menor uso posible de medidas legais coercitivas, e só as adoptarán en favor dunha das partes implicadas nun conflito, despois dunha coidadosa avaliación dos argumentos de cada unha das partes.\nArtigo 16.- O traballo social é incompatible co apoio, directo ou indirecto, a individuos, grupos, forzas políticas ou estruturas de poder que agridan a outros seres humanos mediante o terrorismo, a tortura ou outros medios violentos.\nArtigo 17.- Os profesionais do traballo Social comprométense na intervención social a buscar e garantir a toda persoa, grupo ou comunidade a igualdade de oportunidades, o acceso a recursos e o apoio para cubrir as súas necesidades; especialmente daqueles que se atopan en situación de maior vulnerabilidade ou nalgunha situación especifica de desvantaxe social.\nArtigo 18.- O/a profesional do traballo social ten o deber de proporcionar, baseándose nas características e capacidades de comprensión da persoa usuaria, a información necesaria sobre as disposicións lexislativas e administrativas e sobre os dereitos, deberes, vantaxes, desvantaxes, recursos e programas pertinentes. Desde estes coñecementos establece a relación profesional coa persoa usuaria, o proceso, os resultados previstos e a posible finalización da intervención.\nArtigo 19.- Cando por causas diversas non sexa posible acordar as cuestións que afecten á persoa usuaria, o profesional velará pola elección dos mellores procesos que aseguren que a decisión adoptada é tomada en coherencia cos intereses, desexos e necesidades daquel/a.\nArtigo 20.- Nos casos en que sexa necesario derivar a atención da persoa usuaria a outro servizo, o/a profesional do traballo social farao da maneira máis favorable para aquela, procurando a continuidade da intervención.\nArtigo 21.- Cando a acción ou actividade da persoa usuaria, de forma real ou potencial, presente un grave risco (previsible ou inminente) para si ou para outros, procederase profesionalmente, co consentimento do equipo no seu caso, a solicitar a quen corresponda a limitación cautelar do dereito de autodeterminación.\nArtigo 22.- O/a profesional do traballo social procurará o desenvolvemento de procedementos para que a acode usuaria teña un comportamento adecuado na relación profesional baseada no respecto mutuo.\nArticulo 23.- A situación de poder ou superioridade que o exercicio da súa actividade poida conferir ao profesional do traballo social sobre a persoa usuaria, nunca será utilizada por aquel/a para o seu lucro, interese ou beneficio propio.\nB. RELACIÓN CON OUTROS/AS PROFESIONAIS\nArtigo 24.- Nos casos nos que exista unha intervención simultánea con outros profesionais, o/a profesional do traballo social debe procurar a coordinación necesaria para que aquela sexa adecuada desde o ámbito das súas competencias no marco da institución ou organización na que exerza a súa actividade.\nArtigo 25.- O/a profesional do traballo social debe solicitar o consentimento da persoa usuaria para a presenza de terceiras persoas alleas ao acto de intervención profesional, tales como alumnado en prácticas, profesionais en formación, estudo ou investigación, voluntariado, etc-.\nArtigo 26.- O/a profesional do traballo social promove o intercambio de coñecementos, experiencias e ideas cos/as colegas e profesionais doutras disciplinas a fin de enriquecerse mutuamente e mellorar a intervención social.\nArtigo 27.- O/a profesional do traballo social presta desinteresadamente orientación e guía, así como atención ás demandas, coa máxima dilixencia aos/ as colegas que o soliciten.\nArtigo 28.– O/a profesional do traballo social debe rexistrar e arquivar debidamente a documentación realizada a fin de podela transferir ou derivar aos profesionais correspondentes para evitar reiteracións ou retrocesos na actividade profesional.\nArtigo 29.- O/a profesional do traballo social avalía con criterios obxectivos e rigorosos e de maneira leal e respectuosa tanto o seu traballo como o que lle corresponde facer en equipo.\nArtigo 30.- As relacións entre os/as profesionais do traballo social deben rexerse polos principios de profesionalidade, coordinación, colaboración e respecto recíproco, evitando a competencia desleal.\nArtigo 31.- Para participar na selección de colegas e outros profesionais o/a profesional de traballo social farao de acordo cos criterios éticos contidos neste Código Deontolóxico. En todo caso deben terse en conta criterios de igualdade, non discriminación, publicidade, mérito e capacidade.\nArtigo 32.- Nas peritaxes o/a profesional do traballo social manterá o máis absoluto respecto persoal ao colega da parte contraria ou ao autor/a de o traballo profesional ao que se refira a peritaxe, evitando calquera tipo de descualificación subxectiva e cinguíndose aos aspectos técnicos da cuestión controvertida. Deberá limitarse a emitir contidos de estrita índole técnica- profesional.\nArtigo 33.- Cando un/a profesional do traballo social coñeza que outro/a colega incumpre as normas do presente Código Deontolóxico debe comunicalo por escrito á organización colexial correspondente.\nC. RELACIÓN COAS INSTITUCIÓNS\nArtigo 34.- Os/as profesionais do traballo social hanse de implicar profesionalmente nos dereitos e intereses da persoa usuaria informando, cando iso sexa necesario, á autoridade competente e aos organismos colexiais acerca das violacións de Dereitos Humanos, malos tratos ou calquera actuación cruel, inhumana ou degradante de que sexa vítima calquera persoa dos que tiver coñecemento no exercicio profesional, mesmo cando as persoas consintan a situación na que se atopan.\nArtigo 35.- O/a profesional do traballo social asumirá os principios deste Código e a promoción de dereitos e deberes sociais nas organizacións e entidades nas que exerza a súa actividade, apoiando responsablemente e de maneira activa, na medida das súas posibilidades, os procesos orientados á mellora da calidade dos servizos sociais.\nArtigo 36.– O/a profesional do traballo social ha de coñecer a normativa, a organización e o funcionamento da entidade na que traballa, respectando os seus obxectivos. No caso de que aqueles sexan contrarios total ou parcialmente aos principios básicos da profesión, o/a profesional actúe en conformidade co establecido no presente Código. En caso de conflito entre a dependencia laboral e o respecto aos principios da profesión que puidesen xerar accións incompatibles cos principios éticos ou a calidade ou eficiencia profesional en beneficio da persoa usuaria, o/a profesional poderá solicitar o apoio e no seu caso o amparo do Colexio Profesional.\nArtigo 37.- O/a profesional do traballo social, para maior eficacia e eficiencia das organizacións e os seus servizos, e en beneficio das persoas usuarias e da comunidade, debe promover a participación na mellora das políticas sociais, na planificación e organización, nos procedementos e protocolos, nos estándares de calidade e o código deontolóxico da institución ou organismo onde presta os seus servizos.\nArtigo 38.- O/a profesional do traballo social, ao informar con regularidade da súa actividade aos responsables da entidade onde preste os seus servizos, farao dentro dos límites compatibles coa confidencialidade, o segredo profesional e os principios básicos da profesión, tal e como se desprende deste Código.\nArtigo 39.– O/a profesional do traballo social debe dar a coñecer aos/as responsables ou directivos/as da institución ou organismo onde presta os seus servizos, as condicións e os medios indispensables para levar a cabo a intervención social que lle foi confiada, así como todo aquilo que obstaculice o seu labor profesional.\nArtigo 40.- O/a profesional do traballo social disporá de autonomía para elixir e aplicar na elección e aplicación das técnicas idóneas, medios e condicións que favorezan as súas relacións e intervencións profesionais. Así mesmo, ten dereito a solicitar da organización onde preste os seus servizos a oportunidade de formarse e actualizarse en todas aquelas materias que repercutan nun mellor desempeño da súa acción profesional.\nArtigo 41.- O/a profesional do traballo social, en relación coa organización e o traballo en equipo, teña en conta que a documentación profesional está suxeita a criterios de confidencialidade, polo que o seu uso queda limitado por e para o obxectivo profesional de que se trate. Solicite as medidas de seguridade necesarias para garantir a dita confidencialidade.\nArtigo 42.- O/a profesional do traballo social debe ter unha visión global do traballo a realizar na institución ou organismo nos que presta os seus servizos, e establecer prioridades con criterios obxectivos acordes coa misión da entidade e en función das necesidades detectadas na realidade social.\nArtigo 43.- O/a profesional do traballo social, desde o marco das súas competencias profesionais na organización da que forma parte, ha de facilitar a cooperación coas entidades e organizacións afíns, cuxas políticas e programas vaian dirixidos a proporcionar servizos adecuados e promover a calidade de\nvida dos usuarios.\nArtigo 44.- O/a profesional do traballo social vela para que os informes realizados, a petición da súa entidade ou calquera outra organización, permanezan suxeitos ao deber e ao dereito xeral da confidencialidade. En calquera caso a entidade solicitante quedará obrigada a non darlles difusión fóra do obxectivo concreto para o que foi solicitado nos termos que se establecen no seguinte Capítulo.\nArtigo 45.- Ante prácticas non éticas dalgunha organización ou entidade, que lesionen os dereitos e/ou a dignidade da persoa usuaria, o/a profesional do traballo social comunicará a situación á Comisión Deontolóxica da respectiva organización colexial.\nArtigo 46- O/a profesional do traballo social desde a súa responsabilidade principal cara a á persoa usuaria proporá os necesarios cambios de política, procedementos e actuacións mediante as canles apropiadas cos que contan as entidades e organizacións. No caso de que estas limitasen a responsabilidade na súa actuación e persistan lesións e vulneración grave dos dereitos da persoa usuaria, se se esgotan as vías de solucións adecuadas, recorrerá a instancias superiores ou á máis ampla comunidade de intereses.\nArtigo 47.- O/a profesional do traballo social, de acordo cos principios básicos recollidos neste Código, segundo o marco da intervención profesional (en relación coa persoa usuaria, con outros profesionais e coas institucións) e nos supostos profesionais nos que a aplicación da norma ou mandato institucional supoña un conflito cos seus principios éticos, relixiosos ou morais, poderá invocar o dereito ao acto individual de obxección de conciencia sen prexuízo de asumir posteriormente as responsabilidades derivadas do devandito acto.\nCAPÍTULO IV. A CONFIDENCIALIDADE E SEGREDO PROFESIONAL\nArtigo 48.– A confidencialidade constitúe unha obriga na actuación do/o traballador/a social e un dereito da persoa usuaria, e abarca a todas as informacións que o/a profesional reciba na súa intervención social por calquera medio.\nArtigo 49.– Están suxeitos/as ao segredo profesional:\na. Os/as profesionais do traballo social calquera que sexa a súa titulación, ámbito de actuación e modalidade do seu exercicio profesional.\nb. Os/as profesionais que traballan en equipo co/a profesional do traballo social e que, pola súa intervención e con independencia da súa profesión, teñan coñecemento de calquera información confidencial.\nc. O alumnado de traballo social en prácticas e o voluntariado que ocasionalmente interveña xunto ao/o traballador/a social.\nO/a profesional do traballo social solicitará discreción aos/as colaboradores/as, persoal administrativo, estudantes, voluntarios/as ou de calquera outro tipo, que por razón da súa profesión manexen información confidencial, facéndolles saber a obrigación de gardar silencio sobre a mesma, sen prexuízo de asinar cláusulas de obrigación de segredo conforme á normativa de protección de datos.\nArtigo 50.- O segredo profesional dos/as traballadores/as sociais esténdese a toda información confidencial calquera que sexa a maneira na que se solicitou Enténdese por información confidencial aquela que é de carácter persoal e que a persoa usuaria non quere que se revele. En caso de dúbida sobre a natureza da información, o/a profesional poderá solicitar a confirmación de tal extremo á persoa usuaria, preferentemente por escrito, ou pedir asesoramento á Comisión Deontolóxica do órgano competente ou da estrutura colexial.\nArtigo 51.– O/a profesional do traballo social informará á persoa usuaria durante as intervencións sociais significativas do seu dereito á confidencialidade da información obtida e dos límites do segredo profesional.\nArtigo 52.- O deber de segredo profesional non ten límite temporal algún, permanecendo despois de cesar a prestación dos servizos profesionais ou producirse o falecemento da persoa usuaria.\nArtigo 53.- O/a traballador/a social cumprirá os seguintes deberes en relación coa información confidencial:\nDe calidade: O/a profesional solicitará a información estritamente necesaria para o desempeño da súa intervención social da forma máis exacta posible, sendo respectuoso/a na súa obtención e actualización e facendo un uso responsable da mesma.\nDe consentimento: Cando a información se obteña da persoa usuaria, entenderase concedida a súa autorización polo mero feito da súa solicitude dentro da intervención profesional. A persoa usuaria deberá ter a garantía da confidencialidade da información que deba facilitar para a intervención profesional. Deberá explicarse á persoa usuaria como traballa a organización, indicándolle que ten en todo momento o dereito de aceptar, rexeitar ou retirar o consentimento, se nalgún momento o estima oportuno, de acordo coa normativa vixente.\nDe Cesión de información e advertencia de confidencialidade: O/a profesional do traballo social, sempre que remita ou traslade información indicará por escrito, se fose necesario, ao receptor/a, que esta é confidencial e que só pode utilizarse para o fin solicitado, podendo existir responsabilidade en caso contrario. En toda circunstancia aterase ao principio de prudencia no manexo e cesión da información. Evitará por iso comentarios e coloquios acerca de información sobre os/os usuarios/as en espazos públicos, abertos ou faltos de intimidade.\nDe limitación: O/a profesional do traballo social debe limitar as informacións que achega aos seus colegas e a outros/as profesionais tan só aos elementos que considere estritamente indispensables para a consecución do obxectivo común, respectando o segredo profesional.\nDe cumprimento da lexislación de protección de datos, administrativa ou da entidade na que traballe: O/a profesional do traballo social cumprirá a normativa en materia de protección de datos, administrativa ou da entidade na que traballe, especialmente en relación aos datos sensibles e custodia de expedientes, como garantía do principio de confidencialidade e segredo profesional.\nDe Finalidade: A información obtida dedicarase ao fin para o que se solicitou salvo consentimento expreso da persoa usuaria, autorización legal ou petición xudicial.\nDe custodia e acceso responsable: O/a traballador/a social, sen prexuízo das responsabilidades do resto de profesionais cos que traballa ou para quen traballa, deberá custodiar os documentos e informacións da persoa usuaria, así como restrinxir o acceso permitindo o seu uso só ao persoal autorizado cos que desempeña a súa función como forma de garantir a confidencialidade.\nArtigo 54.- Supostos de exención da confidencialidade e do segredo profesional. O/a profesional do traballo social terá como prioridade a vida, seguridade e integridade física, psicolóxica e social da persoa usuaria, dando a información confidencial indispensable no círculo máis restrinxido posible da intervención profesional.\nPara que o/a profesional poida romper o segredo profesional debe darse unha situación excepcional de suma gravidade que supoña un risco previsible e inminente para a persoa usuaria, para o/o traballador/a social ou para terceiros.\nSen embargo, o/a profesional non vulnera o segredo profesional nos seguintes supostos:\na. Cando fose relevado/a do segredo profesional, por escrito, pola persoa usuaria, o seu representante legal ou os seus herdeiros.\nb. Cando reciba orde de informar sobre cuestións confidenciais por mandato legal ou por un órgano xudicial. Se a pesar diso tivese dúbidas sobre os límites da información confidencial solicitada poderá pedir asesoramento\ná Comisión Deontolóxica da estrutura colexial correspondente e expoñelo tanto de forma previa como no xuízo ou expediente, para ser eximido da devandita obriga pola autoridade xudicial ou administrativa.\nc. Cando sexa denunciado por un usuario pola comisión dun delito ou falta ou a infracción do código deontolóxico sempre que non existan outras formas eficaces de defenderse. Se comparece como testemuña poderá pedir a substitución conforme ao punto b).\nd. Cando a persoa usuaria ou terceiras persoas poidan resultar afectadas dunha forma inxusta e grave.\ne. Cando se realice a intervención social en equipo respecto da información necesaria para iso, independentemente de se son traballadores/as sociais ou non. Se non o son advertirase da obriga de segredo profesional ou de gardar silencio.\nArtigo 55.– En caso de dúbida na aplicación dos principios e supostos antes indicados para a ruptura do segredo profesional atenderase xerarquicamente aos seguintes principios:\na. Prioridade de protección dos dereitos fundamentais da persoa usuaria ou terceiros especialmente protexidos pola Lei.\nb. Principio de seguridade.\nc. Principio de liberdade de decisión.\nCAPÍTULO V. AS COMISIÓNS DEONTOLÓXICAS\nArt.- 56.– O Consello Xeral creará unha Comisión Deontolóxica á que dotará dun Regulamento de Réxime Interno que establecerá o funcionamento, obxecto e funcións da mesma.\nEn todo caso, a Comisión Deontolóxica do Consello Xeral poderá:\na. Realizar actividades formativas e divulgadoras en materia de ética profesional e deontoloxía.\nb. Emitir informes xerais a petición do Consello Xeral en materias da súa competencia.\nc. Emitir informes sobre aspectos específicos en materia de ética e deontoloxía profesional cando sexan solicitados por organismos ou institucións públicas ou privadas, previa toma en consideración polo Consello Xeral.\nd. Emitir informes en materias da súa competencia a petición dos Colexios Oficiais ou Consellos Autonómicos.\nArt.- 57.- As organizacións colexiais poderán crear as súas propias Comisións Deontolóxicas de acordo co previsto nos seus Estatutos e na súa propia normativa autonómica. No caso de que non a creasen poderán recorrer á Comisión Deontolóxica do Consello Xeral aos fins previstos no Capítulo 1.\nArt.- 58.- As Comisións Deontolóxicas velarán pola deontoloxía profesional con arranxo ao disposto neste Código Deontolóxico. As súas funcións serán:\na. Elaborar criterios orientativos xerais sobre aspectos deontolóxicos na intervención profesional.\nb. Prestar asesoramento xenérico aos/as profesionais que o requiran.\nc. Ditaminar en casos específicos sometidos á súa consideración polas Xuntas de Goberno dos Colexios ou Consellos Autonómicos, sexa por iniciativa destes ou a petición dos colexiados.\nArt.- 59.- As Comisións Deontolóxicas poderán ditaminar, a petición dos órganos colexiais con competencia en materia sancionadora, nos casos de expedientes disciplinarios seguidos pola comisión de presuntas vulneracións do Código Deontolóxico.\nNestes casos o ditame emitido polas Comisións Deontolóxicas será preceptivo, pero non vinculante.\nPRIMEIRA. O presente Código Deontolóxico, unha vez aprobado pola Asemblea Xeral do Consejo General del Trabajo Social, publicarase para xeral coñecemento dos/as profesionais do traballo social, no primeiro boletín de información que se edite, así como nas páxinas web dos Consellos Autonómicos e Colexios Oficiais, entrando en vigor aos 20 días ao seguinte da súa aprobación.\nDECLARACIÓN GLOBAL DE PRINCIPIOS ÉTICOS DO TRABALLO SOCIAL\nEsta Declaración de Principios Éticos (de aquí en diante referida como a Declaración) serve como marco xeral para que os traballadores sociais traballen a prol dos máis altos estándares con respecto á súa integridade profesional.\nO noso compromiso de defender os valores e principios fundamentais da profesión do traballo social está ligado á nosa aceptación desta Declaración como profesionais do traballo social, educadoraes, estudantes e investigadores.\nExiste unha serie de valores e principios éticos que nos informan como traballadores sociais; esta realidade foi recollida en 2014 pola Federación Internacional de Traballadores Sociais (FITS) na súa Definición Global do Traballo Social, a cal fomenta e recoñece as ampliacións rexionais e nacionais.\nTodas as políticas da FITS, incluída a Definición Global do Traballo Social, derívanse destes principios éticos.\nO traballo social é unha profesión baseada na práctica e unha disciplina académica que facilita o cambio e o desenvolvemento sociais, a cohesión social e o apoderamento e a liberación das persoas. Os principios de xustiza social, dereitos humanos, responsabilidade colectiva e respecto polas diversidades son fundamentais para o traballo social. Apoiado por teorías de traballo social, ciencias sociais, humanidades e coñecemento indíxena, o traballo social involucra ás persoas e estruturas para abordar os desafíos da vida e mellorar\n1. Recoñecemento da Dignidade Inherente ao Ser Humano\nOs traballadores sociais recoñecen e respectan a dignidade inherente e o valor de todos os seres humanos en actitude, palabra e acción. Respectamos a todas as persoas, pero desafiamos as crenzas e accións daquelas persoas que se desvalorizan ou estigmatizan ben a si mesmas ou a outros.\n2. Promoción dos Dereitos Humanos\nOs traballadores sociais promoven e réxense polos dereitos fundamentais e inalienables de todos os seres humanos. O traballo social baséase no respecto do valor inherente á dignidade de todas as persoas e os dereitos individuais e sociais e/ou civís. Os traballadores sociais adoitan traballar coa xente para atopar un equilibrio adecuado entre os distintos dereitos humanos.\n3. Promoción da Xustiza Social\nOs traballadores sociais teñen a responsabilidade de involucrar ás persoas no logro da xustiza social, en relación coa sociedade en xeral e en relación coas persoas coas que traballan. Isto significa:\n3.1 Rexeitar a discriminación e opresión institucional\nOs traballadores sociais promoven a xustiza social en relación coa sociedade en xeral e coas persoas coas que traballan en particular.\nOs traballadores sociais desafían a discriminación relacionada (pero non limitada) coa idade, capacidades, estado civil, clase, cultura, etnia, sexo, identidade de xénero, idioma, nacionalidade (ou falta dela), opinións, outras características físicas, habilidades físicas ou mentais, crenzas políticas, pobreza, raza, relixión, crenzas espirituais, orientación sexual, situación socioeconómica, ou estrutura familiar.\n3.2 Respectar a diversidade\nOs traballadores sociais traballan para fortalecer as comunidades inclusivas que respectan a diversidade étnica e cultural das sociedades, tendo en conta as diferenzas individuais, familiares, grupais e comunitarias.\n3.3 Promover o acceso a recursos de forma equitativa\nOs traballadores sociais avogan e traballan polo acceso e a distribución equitativa de recursos e a riqueza.\n3.4 Desafiar políticas e prácticas inxustas\nOs traballadores sociais traballan para chamar a atención das súas organizacións, políticos e membros do público en situacións nas que as políticas e os recursos son inadecuados ou nas que as políticas e as prácticas\nson opresivas, inxustas ou prexudiciais. Ao facelo, os traballadores sociais non deben ser penalizados.\nOs traballadores sociais deben ser conscientes das situacións que poden ameazar a súa propia seguridade e protección, e por tanto deben tomar decisións sensatas en tales circunstancias. Os traballadores sociais non\nestán obrigados a actuar en situacións que puidesen poñelos en risco.\n3.5 Construír solidariedade\nOs traballadores sociais traballan activamente a nivel comunitario xunto cos seus compañeiros, dentro e fóra da profesión, para así construír redes de solidariedade e traballar para conseguir cambios transformadores e\nsociedades responsables e inclusivas.\n4. Promoción do dereito á autodeterminación\nOs traballadores sociais respectan e promoven os dereitos das persoas a tomar as súas propias decisións, a condición de que estas non ameacen os dereitos e intereses lexítimos dos demais.\n5. Promoción do dereito á participación\nOs traballadores sociais traballan para acrecentar a autoestima e as capacidades innatas das persoas, promovendo a súa plena participación en todos os aspectos das decisións e accións que afectan as súas vidas.\n6. Respecto pola confidencialidade e privacidade das persoas\n6.1 Os traballadores sociais respectan e traballan de acordo cos dereitos de confidencialidade e privacidade, a menos que exista un claro risco de dano cara a si mesmos, cara a outros ou outras restricións legais.\n6.2 Os traballadores sociais informan ás persoas coas que se relacionan acerca dos devanditos límites con respecto á confidencialidade e privacidade.\n7. Tratar ás persoas como un todo\nOs traballadores sociais recoñecen as dimensións biolóxicas, psicolóxicas, sociais e espirituais da vida das persoas e entenden e tratan a todas as persoas como un todo completo. Este recoñecemento utilízase para formular avaliacións e intervencións integrais coa plena participación das persoas, organizacións e comunidades coas que traballan os traballadores sociais.\n8. Emprego ético da tecnoloxía e as redes sociais\n8.1 Os principios éticos desta Declaración aplícanse a todos os contextos da práctica do traballo social, a educación e a investigación, xa sexa mediante o contacto directo cara a cara ou mediante o uso da tecnoloxía dixital e as redes sociais.\n8.2 Os traballadores sociais deben recoñecer que o uso da tecnoloxía dixital e as redes sociais poden representar unha ameaza para a práctica de moitos estándares éticos, incluíndo pero non limitándose á privacidade e confidencialidade, conflitos de interese, competencias e documentación, polo que deben contar co coñecemento e habilidades necesarias para protexerse contra prácticas non éticas ao usar as novas tecnoloxías.\n9. Integridade profesional\n9.1 É responsabilidade das asociacións e organizacións nacionais de traballo social o desenvolver e actualizar periodicamente os seus propios códigos de ética e/ou directrices éticas, para así ser coherentes con esta Declaración, tendo en conta as situacións locais. Tamén é responsabilidade das organizacións nacionais informar aos traballadores sociais e ás escolas de traballo social sobre esta Declaración de Principios Éticos e as súas propias directrices éticas. Os traballadores sociais deberían actuar de acordo co código e/ou directrices éticas vixentes no seu país.\n9.2 Os traballadores sociais deben ter as titulacións requiridas e desenvolver e manter tanto as habilidades como as competencias necesarias para facer o seu traballo.\n9.3 Os traballadores sociais apoian a paz e a non violencia. Os traballadores sociais poden traballar xunto co persoal militar con fins humanitarios e traballar para a consolidación da paz e a reconstrución. Os traballadores sociais que operan dentro dun contexto militar ou de mantemento da paz sempre deben apoiar a dignidade e a vontade das persoas como o seu enfoque principal. Os traballadores sociais non deben permitir que os seus coñecementos e habilidades sexan utilizados con fins inhumanos, como a tortura, vixilancia militar, o terrorismo ou a terapia de conversión, e non deben utilizar armas a título profesional ou persoal cara a outras persoas.\n9.4 Os traballadores sociais deben actuar con integridade. Isto inclúe non abusar das súas posicións de poder e das relacións de confianza coas persoas coas que se relacionan; recoñecen os límites entre a vida persoal e profesional e non abusar das súas posicións para beneficio ou enriquecemento material persoal.\n9.5 Os traballadores sociais recoñecen que dar e recibir pequenos obsequios é parte do traballo social e dos costumes nalgunhas culturas e países. En tales situacións, isto debe ser referenciado no código de ética do país.\n9.6 Os traballadores sociais teñen o deber de tomar as medidas necesarias para coidar de si mesmos profesional e persoalmente no lugar de traballo, na súa vida privada e na sociedade.\n9.7 Os traballadores sociais recoñecen que son responsables das súas accións ante as persoas coas que traballan, os seus compañeiros de profesión, as súas entidades empregadoras, as súas asociacións profesionais e as leis locais, nacionais e internacionais así como convencións. Ademais tamén recoñecen que estas responsabilidades poden entrar en conflito, o cal debe ser negociado para minimizar posibles danos colaterais. As decisións sempre deben basearse en probas empíricas; experiencia e coñecemento na práctica; e consideracións éticas, legais e culturais. Os traballadores sociais deben estar preparados para mostrar e ser transparentes con respecto ás razóns das decisións tomadas.\n9.8 Os traballadores sociais e os organismos que os empregan traballan para crear espazos tanto nas súas contornas de traballo como nos seus países, onde se discutan, avalíen e defendan os principios desta Declaración e os dos seus propios códigos de ética nacionais. Os traballadores sociais e as súas entidades empregadoras fomentan e participan no debate para facilitar a toma de decisións eticamente informadas.\nO documento “Declaración Global de Principios Éticos” foi aprobado na Asemblea Xeral da Federación Internacional de Traballadores Sociais e na Asemblea Xeral da Asociación Internacional de Escolas de Traballo Social en Dublín, Irlanda, en xullo de 2018.\nCódigos Nacionais de Ética\nA seguir a lista dos Códigos Nacionais de Ética do Traballo Social adoptados polas organizacións membros da FITS. Os Códigos de Ética están nas linguas nacionais dos diferentes países aos que proximamente se engadirán máis códigos nacionais de ética.\n• Canadá | Directrices\npara a práctica ética\n• Puerto Rico Inglés | Español\n• Corea do Sur Inglés | Coreano\n• Suecia Inglés | Sueco\n• Suíza Alemán | Francés | Italiano\n• Turquía Inglés | Turco


“Explotación infantil” – José Manuel Pena – O Barbanza\nA obriga de calquera goberno (municipal, provincial, autonómico, nacional ou europeo) é protexer aos nenos de todo tipo de explotación pero as noticias que se suceden cada día sobre decenas de casos de malos tratos así como de explotación económica e sexual de nenos, pon de manifesto a pasividade das autoridades gubernativas de moitos países, entre eles o noso.\nEn España hai uns 20.000 menores vítimas de explotación infantil que son obrigados a prostituírse, mendigar ou cometer delitos. Segundo unha ONG internacional “un neno que esmoleira en Viena ou Madrid pode sacar cen euros ao día, mentres que as nenas obrigadas a prostituírse xeran unhas ganancias de entre 1.000 e 3.000 euros semanais”. Segundo datos da Rede Española contra A Trata de Persoas, no noso país entre 40.000 e 50.000 mulleres e nenas son vítimas da trata de seres humanos, procedentes de Marrocos, África Subsahariana, países do Leste, Brasil e Centroamérica, principalmente, que son enganadas e traídas a España, onde hai unha gran demanda, desgraciadamente.\nAs principais causas do traballo dos menores está na marxinación social e extrema pobreza, por presión dos pais así como polas redes de explotación infantil. As diferentes administracións públicas son as responsables de adoptar as medidas oportunas para corrixir esas causas, apoiando ás familias con problemas, facendo realidade a educación obrigatoria, exercendo o control e a tutela sobre certos menores que son explotados polos seus propios proxenitores ou familiares que deben ser levados ante a xustiza.


O Goberno aproba a norma de calidade para a elaboración e comercialización de vinagres | Consumer\nO Goberno aproba a norma de calidade para a elaboración e comercialización de vinagres\nA nova normativa dá cabida a novos produtos que se elaboran noutros países e comercialízanse en España\nData de publicación: Sábado, 14 de Abril de 2012\nO Goberno aprobou o real decreto polo que se establece a norma de calidade para a elaboración e a comercialización dos vinagres. O obxectivo desta nova normativa é establecer os mecanismos “para garantir a competencia leal entre as industrias no marco do mercado único, mellorar a competitividade do sector e dotar das mesmas condicións a todos os produtores”, explicou o Ministerio de Agricultura, Alimentación e Medio Ambiente.\nPara iso simplifícase, adapta e actualiza a normativa vixente na materia, de acordo coa solicitude formulada polo sector, mediante o establecemento dun marco normativo unitario de aplicación en todo o territorio nacional e que asegure un tratamento uniforme a todos os produtores españois.\nPara alcanzar este obxectivo, o novo real decreto actualiza e adapta á realidade do mercado a normativa específica sobre vinagres. Tamén dá cabida a novos produtos que se elaboran noutros países e comercialízanse en España, entre os que destaca o “vinagre balsámico”.\nPor outra banda faise extensiva a aplicación da norma aos vinagres amparados por Denominación de Orixe Protexida e Indicación Xeográfica Protexida. Tamén se simplifica a normativa nacional sobre vinagres, co que se deixa sen aplicación as previsións relativas a aspectos sanitarios, dado que están regulados pola normativa horizontal sobre produtos alimenticios, sinalou Agricultura.\nbalsámico calidade denominación orixe productores-gl vinagres


Leandro Carré Alvarellos: obra inédita e esquecida\nRecén cociñado, recén saído do forno, cheirando a pan novo espiritual, o amigo Henrique Alvarellos faime chegar o volume co título que antecede, que recolle peziñas de teatro, contos, ensaios e lendas do autor (entre 1915 e 1972). Leandro Carré (A Coruña, 1888-1976) foi un destacado galeguista, autor dunha extensa e variada obra (dramaturgo, ensaísta, novelista), cofundados das Irmandades da Fala, director-propietario da editorial Lar, fornecedor de proxectos históricos como a unificación da lingua, dinamizador da Real Academia Galega e das relacións con Portugal. Con todos estes avais, como está tan esquecida a súa figura na nosa cultura? O libro conta tamén cun estudo introductorio de Xosé M. Maceira Fernández e reproduce contos e ensaios tan interesantes como "Pola creación dun teatro galego do noso tempo" ou "Conceito da literatura galega". Na imaxe, unha foto do escritor na súa mocidade (ca.1910) presente no libro. Volveremos sobre el, seguro.


A MEMORIA |\nBorja Insua ademáis de titiriteiro, é escultor, especializado na talla de madeira. Estudou escultura na Escola de Artes Aplicadas e Oficios Mestre Mateo de Santiago e ao longo da súa vida ten construído máis dun centear de pezas. Borja reencóntrase unha e outra vez coa súa obra escultórica, producindo series de pezas de madeira.\n“A memoria” é a última colección, coa que nos achega á vida da aldea na que se criou, ós nosos vellos e á súa cultura do traballo. A memoria obríganos a lembrar de onde vimos, e todo o que lle debemos aos que en silencio -e ás portas da morte- manteñen en equilibrio os poucos costumes que nos quedan. Eses que hoxe tanto están como non, porque así é o esquecemento.\nAcompañan a mostra as reflexións de Maruja, a avoa do escultor, que nos fala dende a súa casa en Vigo (Fisterra). Maruja fala e fala: do seu neto, do seu traballo como escultor e da propia vida… E máis que falará, coa implacable verdade do tempo.\nExposición na Fundación Granell (Santiago de Compostela, Outubro 2013):\nTallar a vida, por María Lado\nAs obras de Borja Ínsua latexan. Diríase que son organismos incribles provistos de corazón, arterias e todo o equipamento necesario para a vida. O artista ofrécenos sempre tallas e esculturas de madeira que conservan a concentrada enerxía das árbores que as deron, como se aínda estivesen enraizadas. Obras con longuísimos rizomas que se estenden baixo o mundo, silenciosos. Iso é algo que as fai únicas e verdadeiras. Ser único non é difícil, pero ser verdadeiro é a virtude máis escasa entre os artistas. Porén, é algo que a obra de Borja consegue sen pretensións nin vaidade.\nA personalidade do seu creador é tamén a das súas obras. Borja é un artista que se move por impulsos eléctricos, semellantes a aqueles que activan a existencia biolóxica. É por iso que as súas esculturas nos miran fixamente e teñen a capacidade de transmitir máis forza e actividade que moitas das persoas que nos cruzamos a cotío. A arte de Borja nace da profunda e peculiar observación do mundo que fai este mozo da Costa da Morte. Está nos tempos que lle tocaron vivir, pero tamén mira ao herdado: ao pasado, á tradición, ao pobo. Mais non só, pois Borja sabe traer todo iso ao contemporáneo. Procura e atopa a súa propia e persoal linguaxe no pulso acelerado da talla, no tratamento da cor, na expresión e, sobre todo, na mensaxe sempre subxacente da obra, polo xeral crítica. Alén diso, obra e creador reciben numerosas influencias literarias e culturais da máis diversa procedencia. Borja pode atopar un motivo para poñerse a tallar nos versos de Celso Emilio Ferreiro ou no telexornal do mediodía. Nunca sabe que será o que prenda a chispa do seu labor e iso é o mellor. Todas estas características dánlle un valor único ao seu traballo de artista. A tradición pode servirlle de motivo, pero o total da obra nunca está illada no tempo nin no tema: sempre poderemos vernos nela. Por iso os labregos ou mulleres da terra que nos falan nesta exposición non son distintos de nós mesmos a día de hoxe.\nA propia escolla do medio, a escolla da talla en madeira, é unha forma de afirmarse o autor como herdeiro dun vello oficio que agora reinterpreta e fai revivir. Artista e artesán, Borja é quen de facer grandes tallas con machados de sete libras ou pequenas pezas con ferramentas mínimas. A expresividade do que crea, a capacidade para emocionarnos e impresionarnos, vén dada polo entendemento natural, case orgánico, do artista coa materia. Así as súas pezas son froito da conversa entre el e a madeira, elemento que coñece ben e no que máis libre se sente dende que comezou a facer títeres e bonecos sendo apenas un adolescente.\nEsta exposición contén algunhas das obras máis recentes de Borja Ínsua, pero non son as únicas. O seu taller está repleto de pedazos de vida únicos, fermosos, potentes e máxicos. Agora é un autor xa maduro, co pouso da experiencia andándolle polas veas. Eu só agardo que algún día todo o seu material poida verse xunto, exposto nunha fraga fresquísima, se aínda queda algunha, ou nun souto alumeado polo sol que escorrega entre a follaxe. A vida tallada da súa man non desmerecerá a vida ao redor. Será, simplemente perfecto.


aprender verbo transitivo1 Adquirir o coñecemento de [algo], chegar a saber por medio do estudo, a práctica, a observación, a experiencia etc. Aprender un oficio. Tamén absoluto Aprende con facilidade. SINÓNIMO deprender2 Reter [algo] na memoria. Aprendeu o credo.3 Transmitir ou facer adquirir o coñecemento de [algo]. O profesor apréndenos cousas moi interesantes. Apréndeme a montar a cabalo. SINÓNIMOS deprender, ensinar /pc/verbos/aprender.html\nSubstantivo feminino. 1 Parte posterior de calquera cousa. 2 Remendo na pa... Máis


Iago Caamaño, primeiro líder provisional do 52 Rallye Recalvi Rías Baixas - ValmiñorTV\nInicioDEPORTESIago Caamaño, primeiro líder provisional do 52 Rallye Recalvi Rías Baixas\nIago Caamaño, primeiro líder provisional do 52 Rallye Recalvi Rías Baixas\nFOTO: RALLYE RÍAS BAIXAS // Iago Caamaño no TC1 Gondomar.\nO Ford Fiesta R5 de Iago Caamaño e Alberto Rodríguez foi o máis rápido en cubrir os 6,10 quilómetros da especial coa que arrancou o 52 Rallye Recalvi Rías Baixas. O actual líder provisional do campionato galego de rallyes de asfalto estivo máis acertado que Víctor Senra na elección de pneumáticos, que se decantou por uns de choiva extrena e estaba para húmido, e empregou catro segundos menos que o piloto de Yacar Racing en percorrer o TC1 Gondomar. O Campión galego de 2017 tívose que conformar, por tanto, coa segunda posición. O terceiro mellor tempo fíxoo o Mitsubishi Lancer EVO X de Alberto Meira. O piloto de Vincios saíu a por todas nun tramo que coñece ben, pero tivo problemas na parte traseira do seu coche, trompeou nunha freada, e ao final cedeu case seis segundos con respecto a Iago Caamaño.\nNon houbo por tanto sorpresas nesta primeira xornada de competición e os tres favoritos ao triunfo repartíronse as tres primeiras posicións da xeral provisional.\nEn canto ás Copas de Promoción, na Pirelli Castroll Top Ten A, o mellor no TC1 Gondomar foi o Ford Fiesta N5 de Tino e Jorge Iglesias, que ademais se anotaron o quinto mellor tempo da xeral. Manuel Fernández ocupou o segundo posto e Jorge Pérez Oliveira, o terceiro.\nNa Copa Pirelli Castroll Top Ten B, o máis rápido en cubrir os 6,10 quilómetros polas estradas de Gondomar foi o Citroen C2 de Abel Pampillón.\nJorge Cagiao, aos mandos dun Peugeot 106 GTI, foi o mellor dos pilotos que compiten no Volante FGA; na Copa Pirelli AMF MotorSport impúxose o actual líder, o Citroen Saxo VTS 16 V pilotado por Francisco Pazos mentres que na Iniciación Recalvi o máis rápido foi o Seat Marbella de Antonio Francisco Pérez Mojón.\nGran ambiente na Porta do Sol de Vigo\nAntes de dirixirse a Gondomar, os 150 equipos participantes deixáronse ver polo centro Vigo. Alcaldes e representantes das distintas localidades polas que pasa o 52 Rallye Rías Baixas foron os encargados de dar a saída oficiosa, de minunto en minuto, desde a Porta do Sol da cidade olívica a cada un dos vehículos. Un acto que contou coa presenza de numerosos afeccionados que non quixeron deixar pasar a ocasión para ver de preto os coches de carreira.\nOmar Rodríguez disputa este sábado el Campeonato de España Universitario\nA Procesión da Borriquiña marca o inicio da Semana Santa en Gondomar\nGondomar abriu este domingo a programación de actos e cultos relixiosos da Semana Santa coa celebración da Procesión da Borriquiña, que por terceiro ano consecutivo, contou cun burro vivo. Tras a bendición de Ramos e […]\nPapanoeles sobre dúas rodas no Val Miñor\nO tempo deu este domingo unha tregua e finalmente púidose celebrar a XII edición da Ruta Motera de Papanoeles do Val Miñor, organizada pola Peña Moteira “Os Rillasepas” xunto coa Concellería de Cultura de Gondomar […]\nActo de entrega do XII Premio de Poesía Victoriano Taibo


A Eurocidade Chaves-Verín preséntase en FITUR como o primeiro destino turístico transfronteirizo da Península Ibérica - Ver nova - Eurocidade Chaves-Verín (galego)\nFitur 15 servirá de plataforma para presentar a principal novidade, "A Rede de Rutas", que se está a poñer en funcionamento e que inclúe a Ruta Termal e da Auga, rutas BTT, Ecovía del Támega, Ruta do Contrabando e O Camiño de Santiago (Camiño Sueste-Vía da Prata e unión co Camiño Portugués de Interior).\nUnhas propostas nas que tanto a pé coma en coche ou bicicleta, o visitante pode coñecer cantos máxicos nos que se enconden fontes de auga con propiedades curativas, que ademais de transportalo a destacadas paisaxes naturais, permitirá saciar a sede do viaxeiro ademais de poder ser utilizada en tratamentos biosaludables. Estas augas foron utilizadas historicamente pola poboación local, así como polos foráneos, dando lugar ao fenómeno agüista que tivo un grande auxe durante o século pasado. Destes acuíferos mana unha auga de calidade inigualable, que é recoñecida grazas ao seu aproveitamento actual, tanto para o seu consumo embotellada como para tratamentos no corpo. Mentres que no municipio Verín, os mananciais máis emblemáticos son Cabreiroá, Sousas, Fontenova, Fonte do Sapo e Caldeliñas; no territorio luso sono Campilho, Vidago e as Termas de Chaves-Spa do Imperador. Con todo, as mesmas tamén lle permitirán ao turista practicar sendeirismo bicicleta de montaña por escenarios naturais característicos do sur galego e norte luso, así como revivir os sentimentos dos contrabandistas ao cruzar a denominada "raia" ou fronteira, ou seguir avanzando na súa peregrinación cara á capital galega emulando os pasos de Santiago Apóstol.\nProxecto 'Chaves-Verín Smart Destination'\nA toda esta oferta de novidades do destino Chaves-Verín, hai que sumarlle o proxecto 'Chaves-Verín Smart Destination', que pretende dar un xiro á forma tradicional de xestión dos recursos turísticos deste territorio, medianteuna plataforma que permita a profesionais e empresarios do sector editar información e xerar eventos asociados. O concepto "Smart Destination" define a xestión dos novos destinos turísticos do século XXI, baseándose na planificación, aproveitamento dos recursos, incorporación da tecnoloxía na experiencia do turista e eficacia en dar resposta ás necesidades e comportamentos dos turistas. Por este motivo, búscase a colaboración público-privada, incremento de emprego de calidade, centralización da oferta turística e transformar o actual turismo 1.0 nun que inclúa a interacción cos usuarios (2.0) e coa información en tempo real relacionada (3.0). Todo iso co obxectivo de mellorar a capacidade de prestación de servizos de calidade por parte das PEME do territorio a turistas e visitantes. O piar do proxecto asentarase na calidade de prestación dos servizos por parte das empresas do sector turístico, impulsando así a súa actividade económica, e apoiándose no uso axeitado das Tecnoloxías da Información e as Comunicacións (TICs).


Atentos ás recomendacións dos vosos compañeiros e, ollo!! Algún libro repítese así que debe ser bo.\nPublicado por Rosana en 9:15 No hay comentarios:\nUn novo curso chega ao seu fin. Nesta ocasión decidimos celebralo cunha festa hawaiana na que non faltou detalle e que favoreceu unha divertidísima xornada de convivencia de mestres e alumnado de todas as idades.\nAquí vos deixo unhas imaxes.\nAPROVEITO PARA DAR POR FINALIZADAS AS MIÑAS PUBLICACIÓNS NESTE BLOG XA QUE ESTE CURSO REMATA A MIÑA ETAPA NESTE CENTRO. ESPERO QUE VOS GUSTASE E VOS RESULTASE ÚTIL.\nUN SAUDO PARA TOD@S E BO VERÁN!!!!!!\nPublicado por Rosana en 1:22 No hay comentarios:\nEtiquetas: act. complementarias, Celebracións\nO Concello de Poio leva a cabo un programa para escolares coñecido como "Educándonos". O cole Isidora Riestra participa no mesmo e nesta ocasión fomos convidaddos a mariscar cos profesionais deste sector.\nA xornada, ademais de divertida e moi instructiva, foi moi entrañable xa que alumnas e alumnos tiveron ocasión de traballar ao carón dos seus familiares. Avoas, mamás, tías e tíos,.... Un verdadeiro placer.\nEstán a rematar dous cursos de traballo en común. Moitas actividades que nos fixeron sufrir e gozar. Como despedida decidimos facer unha saída á granxa O KIRIKOde Fornelos de Montes. Pasamos unha xornada estupenda.\nMoi interesante a actividade levada a cabo hoxe 18 de maio no CEP Isidora Riestra con motivo do día dos museos.\nDespois de distribuirnos en grupos heteroxeneos compostos por alumnado dende 3 anos ata 6º de Ed. Primaria, saímos a recoller materiais cos que facer unha obra de arte efímera.\nEspléndidos resultados tanto artísticos como de convivencia.\nEtiquetas: act. complementarias, arte, Celebracións\nPublicado por Rosana en 1:40 No hay comentarios:\nDía do libro: Roald Dahl\nEste ano adicamos ao gran escritor Roald Dahl o día do libro. Conmemoramos esta data tan importante con unha semana cultural chea de actividades. Nenos e nenas de 2º dramatizamos a súa obra QUE ASCO DE BICHOS!!.\nPicando no seguinte enlace podedes ver a actuación.\nQue asco de bichos!\nPublicado por Rosana en 13:08 No hay comentarios:\nagriiiicultura famliar (1)\nC. do medio (3)\nCongreso UNESCO (2)\nDIversidade cultural: O patrimonio (4)\nFILOSOFÍA PARA PENSAR (3)


Gran Premio do Xapón de 1991 - Wikipedia, a enciclopedia libre\nO Gran Premio do Xapón de 1991 (oficialmente o XVII Fuji Television Japanese Grand Prix) foi unha carreira de Fórmula Un disputada en Suzuka o 20 de outubro de 1991. Foi a décimo quinta e penúltima proba da tempada 1991 da Fórmula Un, o 18º Gran Premio do Xapón, o quinto en Suzuka e o sétimo que se celebrou no marco do campionato mundial de pilotos de Fórmula Un. A carreira disputouse ao longo de 53 voltas ao circuíto de seis quilómetros por unha carreira de 310 quilómetros. Foi gañada polo piloto de McLaren Gerhard Berger despois de comezar desde a pole position. O seu compañeiro de equipo Ayrton Senna terminou en segundo lugar e Riccardo Patrese foi terceiro para o equipo Williams.\nGran Premio de Xapón de 1991\nCarreira 15 de 16 no Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1991.\nData 20 de outubro 1991\nTempo 1:41.532 na volta 39\nPrimeiro Gerhard Berger McLaren-Honda\n2.1 Cualificación Previa\nA Fórmula Un chegou a Xapón coa loita polo título aínda aberta, foi o quinto ano consecutivo en que o título decidirase no circuíto de Suzuka. Os organizadores esperaban que os eventos do Gran Premio do Xapón de 1990 non se repetisen. Ambos contendentes ao campionato Ayrton Senna e Nigel Mansell sabían exactamente o que tiñan que facer, Mansell tiña que gañar con axuda e Senna necesitaba vencer a Mansell. Houbo varios cambios na aliñación de pilotos, sendo o máis notable o de Leyton House, onde Ivan Capelli foi substituído polo mozo austríaco Karl Wendlinger. Por outra parte, AGS quedouse sen diñeiro e non fixo a viaxe a Xapón, mentres que outros rezagados como Coloni contrataron ao condutor local Naoki Hattori, pero non puido precualificarse. Johnny Herbert estaba detrás do volante do Lotus logo de perderse unhas carreiras na segunda metade da tempada debido aos compromisos de Fórmula 3000 xaponesa.\nA cualificación viu moitos grandes accidentes, incluída a nova sensación Michael Schumacher e o piloto de Ferrari Jean Alesi. O maior destes accidentes foi o que lle sucedeu a Éric Bernard que rompeu o nocello e non tomou parte na carreira. Ao final das sesións de cualificación, quedou unha primeira fila de McLaren con Gerhard Berger, por diante de Ayrton Senna. Mansell foi terceiro seguido polo infeliz Alain Prost, Riccardo Patrese, Jean Alesi, Pierluigi Martini, Gianni Morbidelli, Michael Schumacher, e Nelson Piquet.\nNo comezo da carreira, Berger saíu ben e Senna bloqueou a Mansell como lle fixo Mansell en Portugal. Por outra parte, o día de Jean Alesi terminou na primeira volta en mdio dunha nube de fume, o seu motor Ferrari explotara. Ao final da 1ª volta, a orde era Berger, Senna, Mansell, Patrese e Prost. Houbo un grande accidente na segunda volta cando Andrea de Cesaris trompeou co seu Jordan mentres lideraba a outros autos, e o accidente resultante levou a Wendlinger, Pirro, e Lehto con el. diante, Berger púxose na cabeza mentres Mansell acosaba a Senna. Todo terminou na volta 10 cando Mansell cometeu un erro na primeira curva e saíuse. O seu Williams quedou atrapado na grava e Mansell estaba fóra da loita polo campionato.\nCoa noticia da retirada de Mansell, Senna e Berger perdéronse na distancia, con Berger saudando ao seu compañeiro de equipo campión do mundo cando o pasou. Os dous correron en formación durante o resto da carreira con Senna deixando pasar a Berger na última volta para gañar a súa primeira carreira para McLaren.\nPatrese terminou en terceiro lugar seguido de Prost, Martin Brundle anotou os últimos puntos na historia do equipo de Brabham, e Stefano Modena no Tyrrell. Senna gañara o seu terceiro campionato mundial, pero o brasileiro freou as celebracións na entrevista posterior á carreira facendo comentarios mordaces sobre o presidente sainte da FISA Jean-Marie Balestre e admitindo que sacou intencionadamente a Alain Prost da pista o ano anterior en Suzuka, o que provocou moito resentimento e críticas a Senna da comunidade da F1.\nMartin Brundle Brabham-Yamaha 1:41.289 —\nAlex Caffi Footwork-Ford 1:42.382 +1.093\nMichele Alboreto Footwork-Ford 1:42.479 +1.190\nGabriele Tarquini Fondmetal-Ford 1:43.025 +1.736\nMark Blundell Brabham-Yamaha 1:44.025 +2.736\nNaoki Hattori Coloni-Ford 2:00.035 +18.746\nAyrton Senna McLaren-Honda 1:36.490 1:34.898 +0.198\nNigel Mansell Williams-Renault 1:36.529 1:34.922 +0.222\nAlain Prost Ferrari 1:37.565 1:36.670 +1.970\nRiccardo Patrese Williams-Renault 1:37.874 1:36.882 +2.182\nJean Alesi Ferrari 1:37.718 1:37.140 +2.740\nPierluigi Martini Minardi-Ferrari 1:40.176 1:38.154 +3.454\nGianni Morbidelli Minardi-Ferrari 1:41.088 1:38.248 +3.548\nMichael Schumacher Benetton-Ford 1:39.742 1:38.363 +3.663\nNelson Piquet Benetton-Ford 1:40.557 1:38.614 +3.914\nAndrea de Cesaris Jordan-Ford 1:40.407 1:38.842 +4.142\nJJ Lehto Dallara-Judd 1:40.191 1:38.911 +4.211\nAlessandro Zanardi Jordan-Ford 1:39.051 1:38.923 +4.223\nStefano Modena Tyrrell-Honda 1:39.245 1:38.926 +4.226\nSatoru Nakajima Tyrrell-Honda 1:40.100 1:39.118 +4.418\nEmanuele Pirro Dallara-Judd 1:41.246 1:39.238 +4.538\nThierry Boutsen Ligier-Lamborghini 1:39.946 1:39.499 +4.799\nMaurício Gugelmin Leyton House-Ilmor 1:40.714 1:39.518 +4.818\nMartin Brundle Brabham-Yamaha 1:40.867 1:39.697 +4.997\nÉrik Comas Ligier-Lamborghini 1:41.251 1:39.820 +5.120\nMika Häkkinen Lotus-Judd 1:41.485 1:40.024 +5.324\nKarl Wendlinger Leyton House-Ilmor 1:41.639 1:40.092 +5.392\nJohnny Herbert Lotus-Judd 1:40.512 1:40.170 +5.470\nGabriele Tarquini Fondmetal-Ford 1:42.835 1:40.184 +5.484\nAguri Suzuki Lola-Ford 1:41.528 1:40.255 +5.555\nAlex Caffi Footwork-Ford 1:40.517 1:40.402 +5.702\nMichele Alboreto Footwork-Ford 1:41.536 1:40.844 +6.144\nNicola Larini Lambo-Lamborghini 1:43.057 1:42.492 +7.792\nEric van de Poele Lambo-Lamborghini 1:46.641 1:42.724 +8.024\nÉric Bernard Lola-Ford — — NTS*\n* Precualificado pero lesionado durante a práctica (perna rota)\nMartin Brundle Brabham-Yamaha 52 + 1 volta 19 2\nStefano Modena Tyrrell-Honda 52 + 1 volta 14 1\nNelson Piquet Benetton-Ford 52 + 1 volta 10\nMaurício Gugelmin Leyton House-Ilmor 52 + 1 volta 18\nThierry Boutsen Ligier-Lamborghini 52 + 1 volta 17\nAlex Caffi Footwork-Ford 51 + 2 voltas 26\nGabriele Tarquini Fondmetal-Ford 50 + 3 voltas 24\nÉrik Comas Ligier-Lamborghini 41 Alternador 20\nPierluigi Martini Minardi-Ferrari 39 Eléctrico 7\nSatoru Nakajima Tyrrell-Honda 30 Trompo 15\nGianni Morbidelli Minardi-Ferrari 15 Roda 8\nNigel Mansell Williams-Renault 9 Trompo 3\nAlessandro Zanardi Jordan-Ford 7 Caixa de cambios 13\nAndrea de Cesaris Jordan-Ford 1 Colisión 11\nJJ Lehto Dallara-Judd 1 Colisión 12\nEmanuele Pirro Dallara-Judd 1 Colisión 16\nKarl Wendlinger Leyton House-Ilmor 1 Colisión 22\nTexto en negra indica quen aínda ten unha oportunidade teórica de converterse en Campión do Mundo.\n↑ "1991 Japanese Grand Prix". formula1.com. Arquivado dende o orixinal o 3 de novembro de 2014. Consultado o 23 de decembro de 2015.\n"The GEL Motorsports Information page". Arquivado dende o orixinal o 03 de marzo de 2016. Consultado o 17 de decembro de 2017.\nGran Premio de España de 1991 Campionato Mundial de Fórmula 1 da FIA\nGran Premio do Xapón de 1990 Gran Premio do Xapón Carreira seguinte:\nTraído desde «https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Gran_Premio_do_Xapón_de_1991&oldid=5783009»\nÚltima edición o 21 de maio de 2021 ás 23:33\nA última edición desta páxina foi o 21 de maio de 2021 ás 23:33.


Non existe lugar máis emblemático na Costa da Morte que o cabo Finisterre, considerado o cabo da fin do mundo. Construído en 1853, a 138 metros sobre o nivel do mar. Desde o ano 1999 a antiga sede de vixilancia da mariña, o Semáforo, converteuse nun delicatessen hotel e restaurante con encanto O Semáforo, no Faro de Finisterre. O Semáforo destaca polas súas incribles vistas e postas de sol, que compiten cos días de bravas tormentas e grandes ondadas, días con néboa nos que soa con forza a sirena do faro, “a vaca”, que nos arrastra a tempos pasados de grandes lendas. Os visitantes tamén poderán gozar de O Refuxio, un espazo que da acollida ao peregrino, un lugar emblemático con vistas á famosa “escultura” do Centolo. Un espazo gastronómico único, un concepto taberna mariñeira actualizado, moderno con propostas de picoteo e take away para gozar onde o visitante queira observando o infinito. É tamén un local ideal onde refuxiarse nos espectaculares días de tormenta e vendaval.\nO cabo Finisterre, considerado o cabo da fin do mundo, foi construído en 1853, a 138 metros sobre o nivel do mar. Durante miles de anos pensouse que máis aló del tan só existía unha sima acuosa na que o sol se apagaba cada noite e a través da cal se chegaba a unha rexión de tebras poboada por monstros mariños. O faro é coñecido por todos os navegantes do mundo, pola súa importancia como medio de advertencia da proximidade dunha costa sumamente perigosa (a súa luz chega a alcanzar 65 Km de lonxitude), así como pola fama traizoeira desta zona marítima. Debido á habitual néboa dos temporais, en 1888 construíuse un edificio anexo ao faro, a sirena, á que se coñece popularmente como «a vaca de Fisterra», para avisar aos navegantes dos perigos que lles axexaban.\nO Semáforo 1\nO Semáforo 2\nO Semáforo 3\nO Semáforo 4\nO Semáforo 5\nO Semáforo 6\nO Semáforo 7\nO Semáforo 8


Un morto, condena laboral, dano ambiental e anos de demora nun treito do AVE galego investigado no caso Púnica - Praza Pública\nRajoy e a daquela ministra de Fomento Ana Pastor nunha visita ao treito Prado-Porto do AVE galego do que Vimac foi unha das adxudicatarias Dominio Público La Moncloa\nUn manuscrito do ex-conselleiro de OHL pon o foco en como o contrato máis caro da liña foi adxudicado a unha unión de empresas na que participa a construtora Vimac, da familia Contreras, que segundo os papeis de Bárcenas fixo pagos ao PP\nUn manuscrito incautado no despacho do ex-conselleiro da construtora OHL Javier López Madrid no marco do caso Púnica vincula esa investigación co caso da caixa b de diñeiro negro do PP derivada dos papeis de Bárcenas, segundo revela este martes a Cadena SER. O papel, localizado segundo a emisora entre outros do empresario de comezos de 2012, ten como encabezamento “Carlos Contreras VIMAC”, en referencia a unha das empresas da familia Contreras, que segundo os papeis de Bárcenas doou diñeiro negro ao PP, e nel sinálase que “quieren hueco en el AVE a Galicia” e que o daquela secretario de Estado de Fomento, Rafael Catalá, estaría interesado en que así fose. Na primavera de 2012 Vimac adxudicouse, xunto a outras dúas empresas, a construción da plataforma dereita do treito Prado-Porto no que supuxo o contrato máis caro do AVE galego, por 123 millóns de euros.\nO treito Prado-Porto é paradigmático das numerosas irregularidades existentes na construción da liña de AVE entre Galicia e Madrid nos seus treitos máis complexos, atravesando as montañas do macizo central ourensán. Nese treito en cuestión morreu un traballador, unha das empresas socias de Vimac foi condenada por varias contratacións fraudulentas, rexistráronse danos ambientais aos ríos da zona e as obras acumularon anos de demora.\nNo cento de quilómetros en que a liña de AVE atravesa as montañas de Ourense e do oeste de Zamora as súas dúas vías divídense en dúas plataformas paralelas que Adif foi contratando por separado. A plataforma dereita entre Prado e Porto, de 9,1 quilómetros entre os concellos de Laza e Vilar de Barrio, foi licitada en novembro de 2011 polo Goberno daquela do PSOE por 171 millóns e adxudicada o 30 de marzo de 2012 xa co PP por 123 millóns á Unión Temporal de Empresas (UTE) Prado Porto conformada pola filial de ACS Vías y Construcciones (67,5%), Torrescamara y Cía de Obras (22,5%) e Vimac (10%). Eses 123 millóns supuxeron a adxudicación máis cara da vintena de contratos en que se dividiu a construción das plataformas paralelas do AVE ao seu paso polas montañas de Ourense e Zamora. Pola súa banda, a plataforma paralela para a vía esquerda, con algo menos de lonxitude, foi adxudicada a finais de 2012 a outra UTE formada por Dragados e Tecsa, as dúas tamén filiais de ACS, por 78 millóns. As dúas plataformas dese treito inclúen senllos túneles de 7,6 quilómetros de lonxitude, os segundos máis longos de toda a liña.\nVarias sentenzas revelaron como no treito Prado-Porto se fixo traballar fraudulentamente a obreiros de xeito indistinto en dúas obras paralelas malia que foran contratadas por separado a distintas adxudicatarias\nNesas dúas plataformas paralelas do treito Prado-Porto hai dous anos oito sentenzas similares do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia condenaron a unha das socias de Vimac, Vías y Construcciones, por varias contratacións fraudulentas de traballadores aos que despediu como se fosen temporais pero que o xulgado considerou indefinidos. As sentenzas relatan como Vías y Construcciones, filial de ACS, aproveitou que ela mesma era adxudicataria da vía dereita e que foi subcontratada para varios traballos polas adxudicatarias da vía esquerda (Dragados e Tecsa, as dúas tamén do grupo ACS) para destinar os seus obreiros a unha e outra plataforma do treito “indistinta e simultaneamente en función das circunstancias”. “Todas esas irregularidades”, din as sentenzas, que as considera “graves”, “supoñen que a contratación temporal efectuada deba considerarse fraudulenta, pois as condutas descritas determinan que a empresa utilizou os servizos do traballador como se dun traballador fixo se tratara”.\nUn xulgado investiga a morte en 2013 dun enxeñeiro atropelado por un camión nese mesmo treito de dous túneles paralelos entre Prado e Porto\nNese treito de dous túneles paralelos entre Prado e Porto traballaba para a mesma Vías y Construcciones un enxeñeiro de 37 anos que o 2 de abril de 2013 morreu ao ser atropelado por un camión. A súa morte é unha das que está a investigar un xulgado de Verín que a principios deste ano abriu unha causa penal por un posible delito contra os dereitos dos traballadores tras unha denuncia da CIG pola elevada sinistralidade das obras do AVE galego. Só nesa zona entre Ourense e Zamora van xa seis mortos desde 2013, aos que hai que engadir outros tres en anos previos noutras zonas de Galicia.\nSanción á UTE Prado Porto na que participa Vimac CC-BY-SA Praza Pública\nA UTE Prado-Porto na que participa Vimac foi sancionada con só 240 euros por un vertido de augas residuais en 2013\nAdemais dos accidentes laborais, as obras do AVE están a ter efectos sobre o medio ambiente. Segundo revelou Praza.gal, as confederacións hidrográficas do Miño-Sil e do Douro veñen detectando reiterados danos e verteduras aos ríos da zona que se están a saldar con sancións de reducido importe en comparación cos millóns de euros dos contratos implicados. No caso da UTE Prado-Porto na que participa Vimac, o 30 de abril de 2013 a Confederación do Miño-Sil abriulle un expediente por “vertido de augas residuais” dun pequeno túnel do treito sen permiso a un regato que se saldou un ano despois cunha multa de 240,40 euros. Similares multas recibiron outras empresas participantes na construción dunha ou outra plataforma dese mesmo treito Prado-Porto.\nPor outra banda, malia que esa plataforma dereita do treito Prado-Porto foi adxudicada a Vías, Torrescamara e Vimac na primavera de 2012 por un prazo de execución de 34 meses, uns tres anos, as obras duraron o dobre.


Xeado de mazá asada\nHai pouco tempo fixen un curso online de xeados de Jordi Roca, este xeado era un dos que explicaba no curso. Eu probeino na xeadería Rocambolesc de Girona e pareceume un xeado moi rico e cunha textura increible. O xeado queda cun sabor moi suave que potencian os acompañamentos de mazá cocida e caramelizada. A receita é fácil, iso si hai que ter azucres especiais como a dextrosa e un estabilizante de xeado que pode ser lecitina de soia.\n4 mazás Royal Gala, 120 gr leite en po desnatado, 300 gr nata 35%, 60 gr azucre moscovado, 240 gr dextrosa, 40 gr azucre. 12 gr estabilizante (usei o da marca Home Chef Procrem), 828 gr leite enteiro, 4 paus de canela.\nPara acompañar: 4 mazás Royal Gala, 40 g de azucre, 20 g de manteiga.\nLavar as 4 mazás e quitarlles o corazón.\nPoñela nunha bandexa de forno cun pau de canela cada unha.\nDeixalas no forno 16 minutos a 160ºC.\nMesturar en frío o leite, a nata, o leite en po e a dextrosa.\nQuentar sen parar de remexer ata 50º-60ºC.\nMesturar o estabilizante co azucre moscovado e o azucre normal, engadir á tarteira e quentar, sen deixar de remexar ata 83º-85ºC.\nCortar as mazás asadas e engadilas á tarteira.\nTriturar ata ter unha mestura homoxénea.\nUsar un baño maría inverso para baixar a temperatura da mextura a 4ºC.\nPasar o preparado á máquina de xeados ata que teña a textura axeitada.\nPelar as mazás e cortalas en dadiños.\nMeter a metada nunha bolsa de cocción ao baleiro e cocelas nun baño maría a 85ºC durante 30 minutos.\nPoñer o azucre nunha tixola a lume medio, cando empece a caramelizar engadir a outra metade de dadiños de mazá. A metade da cocción engadir a manteiga e remexer para que os dadiños queden cubertos de caramelo.\ndoces gluten free mazá sen glute sin gluten sobremesa xeados


"Nós mesmos" en Euskadi : avozdevilalba.gal\n"Nós mesmos" en Euskadi\nRedacción.- A exposición “Nós mesmos. Asociacionismo galego na emigración”, realizada polo Consello da Cultura Galega a través do seu Arquivo da Emigración Galega, está a percorrer Euskadi desde o pasado mes de xuño por iniciativa da Irmandade de Centros Galegos de Euskadi. Desde o 15 ao 22 de xullo pode verse no Centro Galego de Érmua (Bizkaia) e do 22 ao 29 de xullo na Agrupación Hijos de Galicia, de Sestao (Bizkaia). Con anterioridade estivo na Irmandade de Centros Galegos, na Casa Torre, en Santurce (Bizkaia), na Casa de Galicia en Elgoibar (Gipuzkoa) e no Centro Galego de Vitoria en Gernikako Arbola (Araba).\nA Irmandade de Centros Galegos, que preside Pilar Rodríguez Villar é una federación composta polos doce Centros e Casas de Galicia ubicados no País Vasco. Nos últimos dous anos esta exposición puido verse en diferentes países de Europa e América. A mostra consta de sete bloques temáticos, desenvolvidos en 55 paneis, e permite seguir a evolución das sociedades microterritoriais e as dimensións mutualista, educativa, artística, cultural, sanitaria e política do asociacionismo galego na diáspora, lembra Pilar Cagiao, comisaria do proxecto xunto con Vicente Peña Saavedra. Esta iniciativa do Consello da Cultura Galega contou coa colaboración da Secretaría Xeral de Emigración da Xunta de Galicia.


III DESFILE DE MODA | Concello de Cambados\nEstá vostede aquí: Inicio / III DESFILE DE MODA\nA asociación de comerciantes Cambados Zona Centro e o Concello organizan a terceira edición do Desfile de Moda. A cita terá lugar o vindeiro domingo 19 de novembro as 18:00 horas no Salón de Exposicións José Peña. O acto de presentación contou coa participación do presidente da Asociación, Juan Rey, o Concelleiro de Economía, Xurxo Charlín, xunto co responsable da empresa organizadora Hugo Andrade.\nO evento contará coa participación de 22 establecementos entre tendas de roupa, calzado e deportes, barbarías, unha óptica e unha libraría. Entre o pases haberá dúas demostracións, unha de zumba e outra de artes marciais. Aproveitando este evento instalarase unha mesa informativa da asociación TDAH do Salnés, que tamén ofrecerá talleres para os máis pequenos.


GLOSARIO. Portal cidadán de Laxe\nARQUIVO: Conxunto orgánico de documentos producidos e/ou recibidos no exercicio das súas funcións polas persoas físicas ou xurídicas, públicas ou privadas de calquera época e en calquera soporte, incluidos os informáticos.\nARQUIVO DE OFICINA: É aquel formado polos documentos que xenera ou recibe unha oficiña como consecuencia da actividade que lle foi encomendada, e que son conservados nela mentras teñan vixencia administrativa. Temporalmente sole corresponder de 0 a 5 anos.\nARQUIVO INTERMEDIO: Esta formado polos documentos que non teñen utilidade administrativa, pero que siguen conservando un valor xurídico ou fiscal. Ata que pasan definitivamente ó Arquivo Histórico, sufren un proceso de selección, onde se destrúe aqueles documentos que non teñen valor para ser conservados. Os documentos eiquí conservados solen estar depositados de 5 a 30 anos.\nARQUIVO HISTÓRICO: Esta formado por documentación inactiva, seleccionada polo seu valor informativo, histórico ou cultural. Os documentos consérvanse de forma definitiva garantindo a súa integridade para xeraciónes futuras.\nCICLO VITAL DO DOCUMENTO: Etapas pola que progresivamente pasa o documento dende que se produce no Arquivo de Oficina, pasa ó Arquivo Intermedio, elimínanse ou conservan e pasan ó Arquivo Histórico.\nCLASIFICACIÓN: Operación intelectual que consiste no establecemento das categorías e grupos que reflexan a estructura orgánica e/ou funcional do fondo.\nCADRO DE CLASIFICACIÓN: Instrumento de consulta que reflexa a organización física e intelectual do fondo documental e aporta os datos esenciais para esa organización.\nDESCRICIÓN: Conxunto de traballos arquivísticos encamiñados a obter a información contida nos documentos, permitindo a súa localización e acceso. Existen diferentes tipos de instrumentos de descrición : inventarios, catálogos , índices, etc.\nDOCUMENTO: Toda expresión en linguaxe natural ou convencional e calquera outra expresión gráfica, sonora ou en imaxén, recollidos en cualquera soporte material, incluso en soportes informáticos (Ley del Patrimonio Histórico Español)\nDOSSIER: Conxunto de documentos agrupados en razón da súa afinidade temática sen que resposten a unha norma de procedemento.\nEXPEDIENTE: Unidade documental formada por un conxunto de documentos xerados orgánica e funcionalmente por unha oficina productora na resolución dun mesmo asunto.\nEXPURGO: Eliminación planificada de documentación, que carece de valor testimuñal, histórico ou cultural para ser conservadas. Normalmente esta eliminación sole corresponder á segunda edade do documento (Arquivo Intermedio) onde o documento xa perdiu tódala súa utilidade administrativa.\nFONDO DOCUMENTAL: Conxunto de documentos ou de series xeradas por cada un dos suxeitos productores que conforman a estructura dun organismo no exercicio das súas competencias.\nFUNCIÓN: Conxunto de competencias homoxéneas que delimitan cada un dos grandes campos de actuación administrativa dos poderes públicos.\nFOLLA DE TRANSFERENCIA: Documento normalizado que acompaña a cada transferencia, no que se describen os documentos que se trasladan dunha fase a outra do sistema de Arquivos.\nDebe conter os seguientes datos mínimos:\n- Nome do organismo remitente e do servicio productor.\n- Signatura do Arquivo remitente.\n- Breve descrición dos expedientes.\n- Datas extremas.\n- Código do Cadro de Clasificación.\n- Valoración documental (expurgable ou non)\n- Signatura do Arquivo receptor, etc.\nRECORD MANAGEMENT OU XESTIÓN DE DOCUMENTOS: Aspecto da administración xeral relacionada coa búsqueda da economía e eficacia na producción, mantemento e uso final dos documentos.\nREXISTRO: Documento sobre o que se plasma a acción administrativa e xurídica de control da expedición, saída, entrada e circulación dos documentos. É un instrumento de control, normalmente en forma de volume que contén a inscrición, xeralmente numerada en orde cronolóxico, de informacións consideradas de suficiente interese como para ser exacta e formalmente asentadas. Estas informacións solen proceder directamente dos actos administrativos ou de actos administrativos xa reflexados en outros documentos ós que xurídicamente o rexistro pode sustituir.\nSERIE DOCUMENTAL: Conxunto de documentos producidos por un suxeito no desenvolvemento dunha mesma actividade administrativa e regulamentado pola mesma norma xurídica e/ou procedemento.\nTIPO DOCUMENTAL: Unidade documental producida por un organismo no desenvolvemento dunha competencia concreta, regulamentada por unha mesma norma de procedemento e cuio formato, contido e soporte son homoxéneos.\nTRANSFERENCIA: Traslado de fraccións de series documentais dunha fase a outra de Arquivo, unha vez que se cumpriron os prazos establecidos.\nUNIDADE DOCUMENTAL: Elemento indivisible dunha serie documental que pode estar constituido por un só documento ou por varios que formen un expediente.


Historia do mandil da avoa | Galicia Digital\nHistoria do mandil da avoa\nO primeiro propósito do mandil da avoa era protexer a roupa debaixo, pero tamén ... servía de luva para sacar a tixola do forno. Foi marabilloso secar as bágoas dos nenos e ás veces limpar as caras sucias. Desde o galiñeiro empregábase o mandil para transportar os ovos e ás veces os pitos.\nCando chegaron os visitantes, o mandil serviu para protexer aos nenos tímidos. Cando facía frío, a súa avoa abrazouse. Este vello mandil era un fol, revolto sobre un lume de leña. Foi el quen trouxo as patacas e a madeira seca á cociña. Desde o xardín, servía de cesta para moitas verduras despois de coller os chícharos, era a quenda dos coles.\nE ao final da tempada, empregábase para recoller mazás caídas. Cando os visitantes chegaron inesperadamente, foi sorprendente ver a rapidez con que este vello mandil podía deixar atrás o po.\nCando chegou o momento de servir as comidas, a avoa foi ás escaleiras a sacudir o mandil e os homes do campo souberon de inmediato que tiñan que ir á mesa. A avoa tamén a usou para sacar a torta de mazá do forno no peitoril da xanela para que arrefríase. Pasarán moitos anos antes de que algún invento ou obxecto poida substituír este vello mandil ...\nEn memoria das nosas avoas.