Πόσες γυναίκες δημιουργοί χωρούν στην (νέα) Εθνική Πινακοθήκη;\nΛιμάνι ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ Πόσες γυναίκες δημιουργοί χωρούν στην (νέα) Εθνική Πινακοθήκη; – Η απάντηση και...\nΓιατι αλήθεια οι γυναίκες, ακόμα και στο έτος 2021, μπαίνουν ευκολότερα στα μουσεία ως μοντέλα και όχι ως δημιουργοί;\nΔεν είναι μία ακόμη Πέμπτη, είναι μία μέρα που περίμενα καιρό και με λαχτάρα, μα δεν έβρισκα τον χρόνο να τη ζήσω. Χαζομάρες, “δεν έβρισκα τον χρόνο”. Μία κλασική δικαιολογία για όλα εκείνα που “θέλουμε” να κάνουμε, αλλά αναβάλλουμε. Πράγματι, δεν είχα δώσει τον χρόνο στον εαυτό μου να πραγματοποιήσει αυτήν την επίσκεψη. Μετά από σκέψη, καταλήγω στο ότι ίσως φταίει ο φόβος της απογοήτευσης -που μάλλον ήξερα ότι θα έρθει-, το άγχος της προσμονής μα και της αγωνίας, και σίγουρα η κατάλληλη στιγμή. Όταν μιλώ για κατάλληλη στιγμή, για μένα, είναι εκείνη η non-biased στιγμή, που μπορώ να απολαύσω πραγματικά αυτό το Κάτι, χωρίς παράπλευρα άγχη, συναισθήματα και να αφιερωθώ σε αυτό. Αυτή η Πέμπτη, λοιπόν, ήταν καθαρή, πεντακάθαρη απ’ όλα. Συνάντησα την αδερφή μου στον Κεραμεικό και κινήσαμε για την Εθνική Πινακοθήκη.\nΣτην έξοδο Ριζάρη του σταθμού του Ευαγγελισμού, συναντώ έναν πωλητή της Σχεδίας. Μέσα Νοέμβρη και μάλλον δεν είχα περπατήσει αρκετά την πόλη ώστε να πάρω στα χέρια μου τη Σχεδία του Νοεμβρίου. Του χαμογελώ και τον καλημερίζω. Του εξηγώ ότι δεν υπάρχει βιασύνη, να κάνει το τσιγάρο του. Μου δίνει ένα τεύχος με χαμόγελο και καλημέρα, ενώ τελειώνει το τσιγάρο του κάπως αγχωμένος μην και με αφήσει να περιμένω. “Δε με πειράζει”, του εξηγώ, “δε βιάζομαι”. Πράγματι, έχω σταματήσει καιρό να βιάζομαι. Μου χαμογελά, ενώ πληρώνω για το τεύχος. Βλέποντας τη σαλάτα Ενσυναίσθηση στο εξώφυλλο χαμογελώ διπλά. Καθόμαστε λίγο στο πάρκο εκεί, σε ένα πεζούλι, και ξεφυλλίζουμε το τεύχος. Πολύ θα ήθελα να γράφω για τη Σχεδία, σκέφτομαι…\nΑνεβαίνουμε τη Βασιλέως Κωνσταντίνου. Αναρωτιέμαι πώς γίνεται να έχουν οι δρόμοι ακόμη ονόματα βασιλιάδων… Τόσοι Έλληνες και Ελληνίδες έζησαν και μεγαλούργησαν, μεγαλουργούν ακόμη. Ίσως βέβαια κι αυτό κάτι να σημαίνει. Φυσάει αρκετά. Το κτήριο φαίνεται επιβλητικό με τη γυάλινη πρόσοψη. Συμφωνούμε ότι θυμίζει κάπως σχέδιο Pompidou. Ο εξωτερικός χώρος μ’ αρέσει. Τα γλυπτά, το στοιχείο του νερού… Έλεγχος πιστοποιητικών και… ήρθε η ώρα της επίσκεψης στη νέα Εθνική Πινακοθήκη.\nΌλες αυτές οι φωτογραφίες, όλα τα διθυραμβικά άρθρα, κάπως με είχαν ξεγελάσει. Ένιωσα μάλλον την ψυχράδα μίας δημόσιας υπηρεσίας. Τα έργα τέχνης πάντα δίνουν ζωή στον χώρο, αλλά με ενόχλησε ότι ο χώρος ήταν τόσο… φλατ. Ακόμη και το ξύλο (το πιο ζεστό απ’ όλα τα υλικά) μοιάζει τόσο παγωμένο. Σκέφτηκα ότι αν όλα αυτά τα σπουδαία έργα είχαν φωνή θα διαμαρτύρονταν, θα διεκδικούσαν ένα σπίτι καλύτερο, πιο ιδιαίτερο, πιο ζωντανό, όχι τόσο αποστειρωμένο και κενό. Ο 3ος όροφος -σε έναν βαθμό- με αποζημιώνει.\nΔε θα μιλήσω περισσότερο για το ανακαινισμένο κτήριο, αφού, εξαρχής, η επίσκεψή μου είχε άλλη αφορμή· ηθελα να απαντήσω στο ερώτημα που με καίει από την ημέρα των εγκαινίων: Πόσες γυναίκες δημιουργοί χωρούν στην (νέα) Εθνική Πινακοθήκη;\nΑλήθεια πόσες γυναίκες χωρούν, και ποίες ακόμη θα μπορούσαν να φιλοξενηθούν;\nΑνατρέχω στο αφιέρωμά μου η Γυναίκα στην Τέχνη πίσω στο 2016, και διαβάζω το παρακάτω…\n“Ανά τους αιώνες, βρίσκουμε τις γυναίκες να ασχολούνται με τις τέχνες και τα γράμματα. Στον χώρο των τεχνών εμφανίζονται είτε ως δημιουργοί είτε ως εκφραστές νέων μορφών καλλιτεχνίας, προτύπων, συλλογών, πηγών έμπνευσης είτε ως ιστορικοί και κριτικοί τέχνης.\nΤο γυναικείο φύλο δεν έπαψε ποτέ να παίζει σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη της τέχνης. Ωστόσο, αν και η καθημερινή ενασχόληση των γυναικών με την τέχνη είναι αδιαμφισβήτητη, δεν ήταν λίγες οι φορές που η θέση τους στο καλλιτεχνικό στερέωμα δέχθηκε ισχυρές επιθέσεις και αμφισβητήσεις. Οι δυσκολίες εμφανίζονταν από το πρωταρχικό στάδιο της εκπαίδευσης στον χώρο μέχρι και το τελειωτικό, που ήταν φυσικά η εμπορία των έργων τους.”\nΘέτοντας την ερώτησή μου αυτή στα stories του ART.harbour στο Instagram, έλαβα διάφορες απαντήσεις. Από 0 έως 60 (πόσο μεγαλεπήβολο για την Ελλαδίτσα μας! 60 γυναίκες δημιουργοί, ποιος θα μπορούσε να το φανταστεί!). Χρειάστηκε μία βόλτα τριών ωρών περίπου για να απαντήσω. Στη διαδρομή παρατηρώ ότι λίγοι κοντοστέκονται στα έργα που στέκομαι εγώ. Τα μεγάλα ονόματα (που είναι Μεγάλα αναμφίβολα!) των Γκίκα, Παρθένη, Τσαρούχη επισκιάζουν τα Λασκαρίδου, Καραβία, Τσίλλερ… Όχι, όμως, στα δικά μου μάτια. Είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον να παρατηρείς πως αν στεκόμουν λίγο παραπάνω σε ένα από τα 31 γυναικεία έργα για λίγη περισσότερη ώρα, σιγά-σιγά άρχιζαν να κοντοστέκονται κι άλλοι.\nΚορίτσι στην ακρογιαλιά, π. 1922-1925 – Λάδι σε μουσαμά\nΈχω σταθεί σε ένα από τα ομορφότερα και πιο φωτεινά πορτρέτα που έχω δει, το Κορίτσι στην ακρογιαλιά (π. 1922-1925) της Θάλειας Φλωρά–Καραβία. Παρατηρώ το κάδρο, το σχεδόν τετράγωνο σχήμα του πίνακα, τα χρώματα συνδυαστικά και μεμονωμένα, την έκφραση του κοριτσιού· φαντάζομαι τις εκφράσεις της Θάλειας Καραβία ενώ ζωγραφίζει. Μία κυρία (υποθέτω Γερμανίδα από το άκουσμα της γλώσσας που μιλά με τη γυναίκα δίπλα της) πλησιάζει και κοιτάζει μία εμένα μία τον πίνακα. Κάνω λίγο πιο αριστερά. “Σας αρέσει”, τη ρωτώ στα Αγγλικά. “Ναι, πολύ. Πάρα πολύ.”, μου απαντά και φέρνει το πρόσωπό της λίγο πιο κοντά στον μουσαμά. Τρομάζει με τον συναγερμό που χτυπά και πετάγεται απότομα πίσω. “Είναι της Θάλειας Φλωρά-Καραβία.” της λέω. “Ώου…” μου απαντά. “Δε γνώριζα ότι έχετε τόσο σπουδαίες Ελληνίδες ζωγράφους…”, συνεχίζει. “Ναι”, της αποκρίνομαι, “λίγοι το γνωρίζουν.” Της εύχομαι καλή περιήγηση και συνεχίζω τη βόλτα μου λίγο πιο ικανοποιημένη από πριν. Σκέφτομαι ότι ίσως αν ήταν σε μια γωνιά η Θάλεια, θα χαμογελούσε επίσης από ικανοποίηση.\nΗ σωστή απάντηση είναι 27. Είκοσι εφτά γυναίκες δημιουργοί χώρεσαν στην Εθνική Πινακοθήκη. Είναι πολλές; Είναι λίγες; Σκέψου αυτό: από τα 20.000 έργα (Ω ναι!) της συλλογής της Εθνικής Πινακοθήκης και τα 300+/- έργα (με έναν πρόχειρο δικό μου υπολογισμό, διότι κανένας από τους υπαλλήλους, από την είσοδο και τις πληροφορίες μέχρι και τον τελευταίο όροφο, δεν κατάφερε να με διαφωτίσει πόσα ακριβώς έργα εκτίθενται) που κοσμούν τους τοίχους του κτηρίου της Εθνικής Πινακοθήκης… (🥁) μόλις 31 – Τ Ρ Ι Α Ν Τ Α Ε Ν Α- έργα φέρουν την υπογραφή γυναικών δημιουργών. Για φαντάσου, ένα 10% περίπου δηλαδή, αν τα έργα είναι πραγματικά γύρω στα 300. Αν είναι παραπάνω, τότε το ποσοστό αυτό φυσικά μειώνεται.\nΟ 3ος όροφος ήταν ομολογουμένως ο πιο ενδιαφέρον για μένα. Όχι μόνο λόγω του ότι φιλοξενεί τις περισσότερες (βασικά σχεδόν όλες) γυναίκες δημιουργούς, αλλά και λόγω της Σύγχρονης Τέχνης!\nΣτο βάθος το έργο “Τοπίο” μίας αγαπημένης μου καλλιτέχνιδος, της Μαριλίτσας Βλαχάκη\nΑπό το πρώτο κιόλας γυναικείο όνομα που συνάντησα σε ταμπελάκι, ήξερα ότι μετά την περιήγησή μου, θα ακολουθούσε ένα εκτενές άρθρο στο artharbour.gr, όπου θα επιδιώξω να γνωρίσουμε παρέα τις σπουδαίες και τυχερές αυτές Γυναίκες, που βρήκαν θέση ανάμεσα σε τόσους άνδρες. Και εδώ είμαστε, για να το κάνουμε πράξη.\nΔύο έργα της Σοφίας Λασκαρίδου, 1882-1965\nΗ Αθηναία ζωγράφος γεννήθηκε σε ένα περιβάλλον που ενθάρρυνε την καλλιτεχνική της φύση. Η μητέρα της, Αικατερίνη Χρηστομάνου, ήταν πρωτοπόρος παιδαγωγός, γεννημένη και με παιδαγωγικές σπουδές στη Βιέννη, μετακόμισε στην Ελλάδα λόγω του γάμου της με τον Λάσκαρη Λασκαρίδη. Ήταν εκείνη που πρώτη φορά οργάνωσε γυμναστική για γυναίκες στην Ελλάδα, ίδρυσε το ελληνικό παρθεναγωγείο στην Καλλιθέα (1864) και αργότερα (1897) νηπιαγωγείο απ’ όπου αποφοίτησες χιλιάδες γυναίκες νηπιαγωγοί, ενώ φρόντισε να διαδοθεί το Φροεβελιανό σύστημα στην Ελλάδα.\nΤα ιδιωτικά μαθήματα ζωγραφικής στην Ελλάδα ακολούθησαν σπουδές στην Académie Julian στο Παρίσι και με την επιστροφή της στην Αθήνα, η εισαγωγή της στη Σχολή Καλών Τεχνών. Η πρώτη γυναίκα που εισήχθει στην ΑΣΚΤ! Η Σοφία Λασκαρίδου λάτρευε τη ζωγραφική και δε σταματούσε να αναζητά νέους ορίζοντες. Σπούδασε επίσης στη γερμανική σχολή Dachau, Künstlerinnenverein, στην Académie de la Grande Chaumière στο Παρίσι, στην Colarossi κ.α.\nΗ γαλλική επιρροή είναι εμφανής στα έργα της· ο ιμπρεσιονισμός και η ανάλαφρη διάθεση των χρωμάτων και των πινελιών… Η αγάπη της να παρουσιάζει τις εικόνες γύρω της και τη δύναμη της γυναικείας φύσης οδήγησε τα θέματά της κυρίως στην τοπιογραφία και τα πορτρέτα γυναικείων μορφών. Αναζητώντας περισσότερες πληροφορίες απ’ όσα γνωρίζω ήδη, διαβάζω ότι η Δημοτική Πινακοθήκη Καλλιθέας (που στεγάζεται μάλιστα στο πατρικό της!) διαθέτει επίσης μεγάλη γκάμα έργων της. Να μία ακόμη επίσκεψη που πρέπει να γίνει!\nΗ αδερφή της Ειρήνη (1882-1958), ήταν μία επίσης σπουδαία Ελληνίδα, ιδρύοντας τον Οίκο Τυφλών στην Καλλιθέα και φέρνοντας στην Ελλάδα τη (γνωστή πλέον) μέθοδο ανάγνωσης Braille.\nΕμπρός στο τζάκι, 1910-1912 – Λάδι σε μουσαμά\nLa Belle Epoque, 1910-1915 – Λάδι σε μουσαμά\nΔύο έργα της Θάλειας Φλωρά-Καραβία, 1871-1960\nΣτέκομαι λίγο παραπάνω στα δύο έργα της Θάλειας Φλωρά-Καραβία που συναντώ. Νιώθω τη ρευστότητα των μορφών. Στο Κορίτσι στην ακοργιαλιά ακούγονται τα κύματα που χτυπούν πίσω από τη φιγούρα του ξανθού φωτεινού κοριτσιού, και η Γερμανίδα στο δωμάτιο σκεπτική… Στη φαντασία μου ένα γραμμόφωνο παίζει το Für Elise του Beethoven. Ίσως μάλιστα να λένε και την ίδια Ελίζα και να απολαμβάνει διπλά τη μελωδία, όπως εγώ. Σκέφτομαι συνεχώς τον τίτλο “Ακαδημαϊκή Σχολή του Μονάχου”. Προσπαθώ να βρω κοινά με άλλους ζωγράφους, κι όμως, δεν μπορώ, αυτοί οι πίνακες με έχουν ρουφήξει ολοκληρωτικά!\nΠρόκειται για μία από τις σπουδαιότερες ζωγράφους της εποχής της. Τα περισσότερα από 2.500 έργα δηλώνουν όχι μόνο το αστείρευτο ταλέντο και τη δημιουργικότητά της, αλλά και την αγάπη της για τις ελαιογραφίες! Γεννήθηκε στην Κοζάνη και σύντομα μετακόμισε με την οικογένειά της στην Κωνσταντινούπολη (ο πατέρας της ήταν ιερέας), όπου σπούδασε στο Ζάππειο Παρθεναγωγείο, και στη συνέχεια ήθελε να εισαχθεί στη Σχολή Καλών Τεχνών κάτι που όμως δεν κατάφερε λόγω… του φύλου της φυσικά. Τελικά οδηγήθηκε στο Μόναχο όπου μαθήτευσε δίπλα στους Γύζη και Ιακωβίδη. Παρίσι, Κωνσταντινούπολη, και τελικά πατρίδα της έγινε η Αλεξάνδρεια, όπου έμεινε για περισσότερα από 30 χρόνια και ίδρυσε τη δική της σχολή ζωγραφικής. Εκτός από τα πορτρέτα της, για τα οποία είναι περισσότερο γνωστή, η τέχνη της έχει και μία άλλη πλευρά… Ο γάμος της με τον εκδότη της εφημερίδας Εφημερίς την ώθησε να ασχοληθεί με το ρεπορτάζ, αφού ουσιαστικά έγινε ανταποκρίτρια της εφημερίδας στους Βαλκανικών Πολέμων, στη μάχη στη Μικρά Ασία (1918–1922), αλλά και τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940–1941 πλάι στον ελληνικό στρατό. Μοναδικά σχέδια με κάρβουνο, κιμωλία και παστέλ αποτυπώνουν τη φρίκη του πολέμου και τη δύναμη των στρατιωτών. Τι σπουδαία Γυναίκα!\nΓερμανίδα σε εσωτερικό δωματίου, π. 1912 – Λάδι σε χαρτόνι\nΈνα έργο της Ιωσηφίνας Δήμα-Τσίλερ, 1885-1965\nΔείχνοντας αυτό το έργο σε μία γνωστή μου μού είπε “Είναι πανέμορφο, φοβερό το ότι το έχει φτιάξει γυναίκα! Μοιάζει Παριζιάνου ζωγράφου.” Μα, αλήθεια, γιατί; Γιατί είναι “φοβερό” να το έχει ζωγραφίσει γυναίκα; Μάλλον πιο φοβερό είναι πόσες και πόσες γυναίκες αποκλείονταν για χρόνια από τις Σχολές Καλών Τεχνών και πόσες ζωγράφιζαν υπογράφοντας με ανδρικά ονόματα τους πίνακές τους…\nΠειραιάς 1885. Η Ιωσηφίνα Δήμα-Τσίλερ, έρχεται στον κόσμο. Η κόρη του σπουδαίου Γερμανού αρχιτέκτονα Ερνέστου Τσίλλερ και της Ελληνίδας πιανίστριας Σ. Δούδου (δεν μπόρεσα πουθενά να βρω το μικρό της, σε ποιο όνομα αντιστοιχεί αυτό το Σ.). Φυσικά το περιβάλλον της ήταν ένας κόσμος γεμάτος τέχνη, δημιουργικότητα και ελευθερία έκφρασης. Ακολουθώντας αρχικά την πορεία της μητέρας της, σπούδασε μουσική στη Βιέννη και στη Δρέσδη, ενώ στη συνέχεια φοίτησε στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών με δάσκαλό της τον Γιώργο Ιακωβίδη. Μία ιμπρεσιονίστρια και η ίδια (κατά κόρον) ασχολήθηκε κυρίως με την απεικόνιση τοπίων και πορτρέτων και σκηνών της καθημερινής ζωής. Η απλότητα και ελαφρότητα των μορφών είναι ένα από τα χαρακτηριστικά των έργω της.\nΤραμπάλα – Λάδι σε μουσαμά\nΈνα έργο της Αθηνάς Σαριπόλου-Λίβα, 1855-1910\nΔε χορταίνω τις υδατογραφίες. Οι νερομπογιές -ή watercolors όπως είναι διεθνώς γνωστές- είναι ένα από τα αγαπημένα μου υλικά και ένα υλικό επίσης που πιστεύω ότι αναδεικνύει εξαιρετικά την αρχιτεκτονικη ζωγραφική. Γνώρισα το έργο της Αθηνάς Σαριπόλου-Λίβα κατά τη διάρκεια του σεμιναρίου Ιστορίας της Αρχιτεκτονικής στην Ακαδημία Πλάτωνος. Από τις Εκδόσεις Μπάστας/Πλέσσας κυκλοφορεί το βιβλίο-λεύκωμα ΑΘΗΝΑ ΣΑΡΙΠΟΛΟΥ-ΛΙΒΑ: μια Αθηναία ζωγράφος του 19ου αιώνα, αν κυκλοφορεί ακόμη δηλαδή. Πιστεύω ότι θα ήταν μία πολύ όμορφη γνωριμία σας με το έργο αυτής της σπουδαίας ζωγράφου.\nΑν εσάς το επίθετο “Σαριπόλου” δε σας λέει κάτι, εμένα -υπό την ιδιότητα της νομικού- μου είπε εξαρχής. Η Αθηνά Σαριπόλου-Λίβα ήταν κόρη του πρώτου Έλληνα συνταγματολόγου, Νικολάου Σαριπόλου. Η οικογένεια (9 παιδιά παρακαλώ) ταξίδευε συχνά στην Ευρώπη, όπου τα παιδιά έρχονταν σε άμεση επαφή με τον κλασικισμό και τις τέχνες, αφού ο πατέρας τους είχε ιδιαίτερη αδυναμία στην κλασική παιδεία. Τα περισσότερα έργα της ζωγράφου απεικόνιζαν εικόνες τις καθημερινότητας, αλλά και αρχιτεκτονικά στοιχεία, καθώς είχε ιδιαίτερη αδυναμία στις λεπτομέρειες των ανάγλυφων των ταβανιών, των παραθύρων και των πυλών, των αντικειμένων…\nΑγά Βρύση, π. 1880-1882 – Υδατογραφία\nΈνα έργο της Αγλαΐας Παπά, 1904–1984\nΦτάνω σε μία άλλη ιδιαίτερη ζωγράφο, την Κερκυραία Αγλαΐα Παπά. Η αυτοπροσωπογραφία της με μαγνητίζει. Δυναμισμός, ένταση, μυστήριο και ένα ελαφρύ παιχνίδισμα στα χείλη σε ένα θαμπό χρωματικά background που θυμίζει ονειρική παλέτα.\nΜαθήτευσε αρχικά στους Μάρκο Ζαβιτσιάνο και Κωνσταντίνο Παρθένη, ενώ στη συνέχεια σπούδασε ζωγραφική και γλυπτική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών. Μετά την Αθήνα, ταξίδεψε στην Τεργέστη, τη Βιέννη και το Μιλάνο για να συνεχίσει τις σπουδές στην τέχνη, ενώ εξερεύνησε επίσης τη χαρακτική και το θεωρητικό κομμάτι της τέχνης με σπουδές στην Ιστορία της Τέχνης. Γνώρισε ιδιαίτερη καταξίωση, συμμετέχοντας σε σημαντικές εκθέσεις παγκοσμίως (Μπιενάλε Βενετίας και Αλεξάδρειας, Διεθνής Έκθεση του Παρισιού, άλλες εκθέσεις σε Μόσχα, Στοκχόλμη, Νέα Υόρκη, Λονδίνο, Πράγα, Κάιρο…). Συμμετείχε στην Μεσοπολεμική καλλιτεχνική ομάδα “Ομάδα Τέχνης”, στην ομάδα “Στάθμη”, όπου έδρασε με άλλους σπουδαίους καλλιτέχνες της εποχής, ήταν μέλος του Καλλιτεχνικού Σωματείου Ελληνίδων και του Καλλιτεχνικού Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Ελλάδος. Ενώ ήταν επίσης καθηγήτρια ζωγραφικής και διακοσμητικής στη Σχολή του Αμαλιείου Ορφανοτροφείου.\nΗ θεματολογία της ποικίλει· από τοπία και εικόνες της καθημερινότητας μέχρι προσωπογραφίες. Από το ’60 και μετά ξεφεύγει από το ακαδημαϊκό, αφήνει τις μορφές ελεύθερες και αναδεικνύει ένα νέο πιο αφαιρετικό κομμάτι του ταλέντου της. Ένα άλλο έργο της που έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον είναι οι Μάνες της Κύπρου, όπου οι μορφές είναι περισσότερο αφαιρετικές, κυριαρχεί μονοχρωμία και έντονη αποτύπωση του συναισθήματος.\nΑυτοπροσωπογραφία, π. 1932 – Λάδι σε μουσαμά\nΤρία έργα της Βάσως Κατράκη, 1914-1988\nΛατρεύω τη χαρακτική. Η μυστηριακή της φύση στο μυαλό μου ίσως συνδέεται με το γεγονός ότι είναι μάλλον η μία μορφή τέχνης που δεν έχω δοκιμάσει ποτέ. Εκπλήσσομαι όταν αντικρίζω τρία έργα της Βάσως Κατράκη στην ΕΠ, μεταξύ των οποίων και ένα από τα πολύ αγαπημένα μου, τα Τραπέζια. Δε θυμάμαι που το πρωτοσυνάντησα αυτό το έργο, αλλά θυμάμαι ότι μου είχε φανεί εξαιρετική η αποτύπωση των “δύο πλευρών”, φως και σκοτάδι.\nΗ Βάσω Κατράκη από το Αιτωλικό δεν ήταν μόνο σπουδαία χαράκτρια, μα και ζωγράφος. Με επιρροές από τους δασκάλους της στην ΑΣΚΤ, Κωνσταντίνο Παρθένη (ζωγραφική) και Γιάννη Κεφαλληνό (χαρακτική), διαμόρφωσε ένα δικό της μοναδικό ύφος και στυλ που κάνει τα έργα της να ξεχωρίζουν. Η χρήση του ψαμμίτη (αμμόλιθος), ενός υλικού που απαιτούσε ιδιαίτερη δεξιοτεχνία και λίγοι χαράκτες χρησιμοποιούσαν, της χάρισε διεθνή και ακόμη μεγαλύτερη αναγνώριση και καταξίωση.\nΗ δυναμική φύση της την οδήγησε μαζί με τον σύζυγό της Γιώργο Κατράκη στο ΕΑΜ, ενώ κατά τη Δικτατορία εξορίστηκε στη Γυάρο. Και εκείνη επίσης βραβεύθηκε στην Μπιενάλε Αλεξάνδρειας, αλλά και στην Μπιενάλε του Λουγκάνο. Στην Μπιενάλε Βενετίας το 1966 τής απονεμήθηκε το σημαντικό βραβείο λιθογραφίας Tamarint και το 1976 το βραβείο γραφικών τεχνών της Intergrafik (Ανατολική Γερμανία) για το έργο της. Μαζί με άλλους σπουδαίους χαράκτες ίδρυσε το 1987 το καλλιτεχνικό σωματείο “Ένωση Ελλήνων Χαρακτών”.\n1982, και θα σου πω να ανατρέξεις σε αυτόν εδώ τον σύνδεσμο από το αρχείο της ΕΡΤ, όπου θα βρεις ένα εκπληκτικό ντοκιμαντέρ των Γιώργου και Ηρώς Σγουράκη αφιερωμένο στην εμβληματική αυτή γυναικεία μορφή. Κι αν βρεθείτε στο Αιτωλικό, κάντε μία στάση το “Κέντρο Χαρακτικών Τεχνών – Μουσείο Βάσως Κατράκη”.\nΤραπέζια ή “Καλά καθούμενα”, 1959 – Ξυλογραφία\nπάνω: Κορίτσια στο μπαλκόνι, 1942 – Ξυλογραφία κάτω: Ψαράδες, 1957 – Λιθογραφία\nΈνα έργο της Ειρήνης Τσελέπη, 1949\nΤα κολλάζ είναι μία από τις τέχνες που πάντα με δυσκόλευε. Ίσως το γεγονός ότι τόσα πολλά διαφορετικά κομμάτια ενώνονται σε ένα να μου δημιουργούσε μία μορφή πανικού στο να κατανοήσω, στο να νιώσω το έργο. Παρατηρώντας το έργο της Ειρήνης Τσελέπη νιώθω ότι ξαφνικά όλες οι στιγμές της ζωής μου βγάζουν νόημα, ένα έργο που δεν μπορούσα να το δω παρά μόνο ως ένα ενιαίο σύνολο.\nΜία ακόμη Ελληνίδα χαράκτρια που φιλοξενείται στην ΕΠ με ένα σύνθετο έργο της οξυγραφίας και κολλάζ. Σπουδάστρια της ΑΣΚΤ τη δεκαετία του ’70, η καλλιτέχνις μαθήτευσε σε σπουδαίους δασκάλους χαρακτική και σκηνογραφία. Πράγματι, στο έργο της αυτό οι άστατες φιγούρες παίρνουν τους ρόλους τους σε μία φανταστική σκηνή, ρόλους που δεν τους έχει ορίσει κανείς, καθώς αλλάζουν καθ’ ορισμό του παρατηρητή.\nΈκανε σπουδές στην ιταλική φιλολογία και έπειτα στη Βιέννη στην Akademie der Bildende Künste. Σήμερα διδάσκει στην ΑΣΚΤ.\nΚάτι σαν jam-session με παλιά κομμάτια ή Ζήτω η Ελευθερία, 1986 – Οξυγραφία, κολλάζ\nΈνα έργο της Βίκυς Τσαλαμάτα, 1948\nΑυτό το τρίο έργων δεν εναρμονίζεται καθόλου αισθητικά στο βλέμμα μου. Όσο κι αν προσπαθώ να ξεχωρίσω τα έργα το ένα από το άλλο, είναι τόσο κοντά τοποθετημένα που άθελά τους χάνουν κάτι από τη μαγεία τους εμπλεκόμενα το ένα στις σκιές του άλλου. Προσπαθώ να εστιάσω στο πρώτο έργο, αυτό της Βίκυς Τσαλαμάτα. Παρατηρώ τις αρχιτεκτονικές λεπτομέρειες και σκέφτομαι τη δική μου Ουτοπική Πόλη πέρα από τη λιθογραφία της…\nΗ Αθηναία ζωγράφος και χαράκτρια Βίκυ Τσαλαματά ζωγραφική, χαρακτική και ψηφιδωτό στην Accademia di Belle Arti της Bologna και στη συνέχεια Ιστορία της Τέχνης στο Universita per Stranieri της Perugia. Έκανε επίσης σπουδές στο Slade School of Fine Arts του Λονδίνου και στο London College of Printing. Η επιστροφή της στην Ελλάδα έφερε και τη δημιουργία του δικού της Εργαστηρίου Χαρακτικής. Σήμερα διδάσκει στην ΑΣΚΤ.\nΛουμπλιάνα, Χαϊδελβέργη, Βάρνα, Αλεξάνδρεια, Βελιγράδι, Ν. Δελχί, τα έργα της έχουν γνωρίσει διεθνή φήμη μέσα από εκθέσεις ομαδικές και ατομικές, ενώ της έχει απονεμηθεί βραβείο στην έκθεση Artitudes το 1989 στη Νέα Υόρκη και έπαινος για τη συμμετοχή της στην Μπιενάλε της Αλεξάνδρειας το 1994.\n9. Ένα έργο της Μαίρης Σχοινά, 1948\nΜάλλον έχει αρχίσει να με ενοχλεί αυτή εδώ η τοποθέτηση… Στέκομαι στο έργο της Μαίρης Σχοινά και το φαντάζομαι μόνο του, σε ένα μεγάλο κάδρο σε έναν λευκό τοίχο με πολύ φως. Οι αντανακλάσεις του φωτός στα κύματα κάνουν το νερό να ζωντανεύει και, μάλλον, αρχίζω να ακούω τον ήχο της θάλασσας….\nΑπό τις Σέρρες έφτασε στην Αθήνα για να σπουδάσει Χαρακτική στην ΑΣΚΤ, μετά στο Παρίσι στην Εcole Nationale Superieure des Βeaux Arts (Σχολή Καλών Τεχνών), και τέλος στη Νέα Υόρκη στο New York University. Τα έργα της έχουν ταξιδέψει σε όλον τον κόσμο, από την Κύπρο μέχρι την Ινδία και την Ιαπωνία, έχει τιμηθεί με το βραβείο ξυλογραφίας “Dr.Iwasaki”, ενώ φιλοξενούνται σε μόνιμες εκθέσεις σε διάφορους ακαδημαϊκούς χώρους και οργανισμούς, όπως στην Cabinet des Estampes Εθνική Βιβλιοθήκη του Παρισίου, την International Graphic Art Society στη Nέα Υόρκη, το Museum of Graphic Arts στο Κάιρο, και αλλού.\nΈνα έργο της Τόνιας Νικολαΐδου-Δενδρινού, 1927-2011\nΑυτό το έργο με προβληματίζει… Ποιές είναι όλες αυτές οι γυναικείες φιγούρες και γιατί “έφυγαν…” όπως αναφέρει ο τίτλος; Έρχονται στο μυαλό μου οι γυναικοκτονίες, ο όρος “γυναικοκτονία” και το γεγονός ότι ΑΚΟΜΗ διαπραγματευόμαστε την αναγκαία παρουσία του νομοθετικά όταν ολοένα και περισσότερες γυναίκες φεύγουν ακριβώς επειδή είναι γυναίκες. Σκέφτομαι ότι το μαύρο του φόντου ταιριάζει άψογα με τον θυμό μου.\nΗ Τόνια Νικολαΐδου-Δενδρινού απ’ την Ιθάκη, σπούδασε στην ΑΣΚΤ ζωγραφική στην Αθήνα πλάι στον Παρθένη και τον Αργυρό, και χαρακτική στον Κεφαλληνό. Ενώ ήταν επίσης μέλος της Διεθνούς Γυναικείας Μορφωτικής Ομοσπονδίας (FICF), της Ομάδας Κέντρου Χαρακτικής, του SMTG Κρακοβίας, και της Ένωσης Ελλήνων Χαρακτών. Είχε και εκείνη διακριθεί για το έργο της στην Ελλάδα και το εξωτερικό, είχε λάβει μέρος σε πολλές διεθνείς εκθέσεις όπως οι Biennale και Triennale Χαρακτικής και Σχεδίου, τιμήθηκε με βραβείο στην Biennale Αλεξανδρείας, στην Biennale Φρέντρικσταντ στη Νορβηγία, κ.α.\nπάνω αριστερά: (Βίκυς Τσαλαμάτα) Από τη σειρά “Ουτοπικές πόλεις”, 2010 – Λιθογραφία, κολλάζ * κάτω αριστερά: (Μαίρης Σχοινά) Αιγαιίς, 2002 – Ξυλογραφία * δεξιά: (Τόνιας Νικολαΐδου-Δενδρινού) “Έφυγαν…”, 2002 – Μεταξοτυπία\nΈνα έργο της Χρύσας (Βαρδέα), 1933-2013\nΈνα ζεστό κεραμυδί χρώμα με φέρνει πιο κοντά σε αυτό το έργο. Χαίρομαι όσο συνειδητοποιώ ότι ολοένα και περισσότερα έργα σε αυτόν τον όροφο (3ος) φέρουν γυναικεία υπογραφή. Αναρωτιέμαι αν τα “νέον” κανονικά θα έπρεπε να φωτίζονται, αν δεν είναι συνδεδεμένα, αν έχουν χαλάσει ή αν απλώς θα αρέσε σ’ εμένα πολύ να δω αυτό το γλυκό κακόκεφο κεραμιδί χρώμα να μετατρέπεται σε ένα φωτεινό πορτοκαλί…\nΗ γνωστή Χρύσα (Chryssa) ήταν η Ελληνοαμερικανίδα Χρύσα Βαρδέα, γλύπτρια και ζωγράφος. Το αλουμίνιο, ο γύψος και τα φώτα neon, που βλέπουμε και στα περισσότερα έργα της, ήταν από τα αγαπημένα της υλικά. Το ταλέντο της αναδείχθηκε μετά το πρώτο της ταξίδι στο Παρίσι. Λόγω οικονομικής δυσχέρειας, δεν μπορούσε παρά να σπουδάσει στην Αθήνα (όπου διέμενε) κοινωνική πρόνοια. Ένας Έλληνας κριτικός, όμως, την ανακάλυψε και έπεισε την οικόγενειά της να τη στείλουν στο Παρίσι, όπως και έγινε. Σπουδάζει στην Ακαδημία Γκραντ Σωμιέρ, μετά μετακομίζει στην Καλιφόρνια όπου σπουδάζει στη Σχολή Καλών Τεχνών στο Σαν Φρανσίσκο, και από το 1957 μένει μόνιμα πια στη Νέα Υόρκη, οπού και φτιάχνει και το εργαστήριό της. Περισσότερο από ποτέ τώρα θέλω να δω αυτό το έργο αναμμένο…\nΜία μινιμαλίστρια στις αρχές της δεκαετίας του ’60… Σκέφτομαι ότι η Αμερική της ταιριάζει περισσότερο από τίποτα! Οι πόλεις και το βιομηχανικό τοπίο την εμπνέουν, της δίνουν τα εργαλεία για να μεγαλουργήσει. Έργα της εκτίθενται στο Μουσείο Γκούγκενχάιμ στη Νέα Υόρκη, στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης (MoMA), το Minneapolis’ Walker Art Center, το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης στο Μόντρεαλ, το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης στο Παρίσι, και σε πολλά ακόμη.\nΜε την επιστροφή της στην Αθήνα το 1992, δημιουργεί το εργαστήριό της στον Νέο Κόσμο. Στο Μέγαρο Μουσικής ίσως έχεις δει το έργο της Κλυταιμνήστρα (1967) και στον σταθμό Μετρό Ευαγγελισμός, το έργο της Mott Street (1983). (now you know!)\nΝέον σε πλεξιγκλάς, πριν το 1980 – Νέον σε πλεξιγκλάς\n12. Ένα έργο της Έρσης Χατζηαργύρου, 1951\nΑυτός ο θρόνος μού έχει πραγματικά κινήσει το ενδιαφέρον. Φαίνεται τόσο επιβλητικός, μα και τόσο επικίνδυνος όσο και εύθραυστος. Διαβάζω το ταμπελάκι μία ημεροηνία “17 Οκτωβρίου 1955 – 1 Φεβρουαρίου 2007″. Φαντάζομαι ότι όλα αυτά τα ανοξείδωτα πλέγματα, οι σίτες, το αγκαθωτό συρματόπλεγμα τα χρυσά και τα ασημένια σχήματα, είναι ίσως μία σχέδη ή μια ζωή. Ποια άραγε…\nΗ Έρσης Χατζηαργύρου γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε εικαστικά στο Παρίσι στην Ecole des Beaux-Arts και στην Ecole Nationale Superieure des Arts et Metiers. Έχει συμμετάσχει σε πολλές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό, στην Μπιενάλε Βενετίας, στην Μπιενάλε του Μπουένος Άιρες, στο Τορίνο, κ.α. Δε βρίσκω περισσότερες πληροφορίες για τη ζωή της, αναζητώ όμως άλλα έργα της στο ίντερνετ και βλέπω μία κοινή μορφή πλέξης στα γλυπτά της, υλικών, επιθυμιών, συναισθημάτων…\nΈνα έργο της Άννας Μαρίας Τσάκαλη, 1959\nΣτο έργο της Άννας Μαρίας Τσάκαλη παρατηρώ πρώτα το κόκκινο στα πέταλα του λουλουδιού, μετά τη λεπτομέρεια στον σχεδιασμό των φύλλων των γύρω φυτών… Μαζί με το έργο της Ειρήνης Ηλιοπούλου τα δύο αυτά διπλανά έργα γεννούν μια όαση στον τρίτο όροφο της Εθνικής Πινακοθήκης. Διαβάζω περισσότερο για τη ζωγράφο…\nΈχει γεννηθεί στον Πειραιά και μοιράζει πια τον χρόνο της σε Αθήνα και Παρίσι. Έχει σπουδάσει άλλωστε στην στην Σχολή Καλών Τεχνών στο Παρίσι πλάι στον Leonardo Cremonini (1983-1987). Αυτό που με χαροποιεί είναι ότι είναι και εικονογράφος (έχω ιδιαίτερη αδυναμία στην εικονογράφηση) των βιβλίων Η μόνη κληρονομιά (Γιώργος Ιωάννου, 1995) και Αθήνα, διαδρομές και στάσεις (συλλογικό, 1999). Δε με βοηθούν τα εξώφυλλα. Αναρωτιέμαι αν είναι ακόμη διαθέσιμα και αν θα μπορούσα να τα ξεφυλλίσω κάπου…\n(Έρσης Χατζηαργύρου) 17 Οκτωβρίου 1955 – 1 Φεβρουαρίου 2007, 2006-2008 – Ανοξείδωτα πλέγματα, ανοξείδωτες σίτες, αγκαθωτό συρματόπλεγμα\n(Άννας Μαρίας Τσάκαλη) Νυχτερινό, 2017 – Τέμπερα και λάδι σε πανί\nΈνα έργο της Ειρήνης Ηλιοπούλου, 1950\nΣτη φωτογραφία μου δεν αποτυπώνεται επάξια αυτό το δυνατό βαθύ ελεκτρίκ μπλε που έχει δημιουργήσει η Ειρήνη Ηλιοπούλου στον πίνακά της Ιστορίες μιας τσάντας. Αναρωτιέμαι πραγματικά για τον τίτλο αυτού του έργου… Κοιτώ λίγο πιο προσεκτικά και βλέπω μία τσάντα στη μέση του δάσους! Αναζητώ περισσότερα στο ίντερνετ και η φιγούρα της Ειρήνης Ηλιοπούλου που ποζάρει χαρούμενη δίπλα στους πίνακές της, ανάμεσα στα χρώματά της, μου χαρίζει ένα χαμόγελο.\nΣπούδασε και αυτή στην ΑΣΚΤ στην Αθήνα, αλλά και στη Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού. Τα θέματα της ζωγραφικής της είναι κυρίως αφορμισμένα από τη φύση και έχουν έντονο το στοιχείο του λυρισμού.\nΙστορίες μιας τσάντας, 2016 – Λάδι σε μουσαμά\nΈνα έργο της Χρύσας Βεργή, 1959\nΤο έργο της Χρύσας Βεργή που φιλοξενείται στην ΕΠ είναι ένα ταξίδι από μόνο του. Αν σκεφτείς ότι δε θα μπορούσε να υπάρχει καλύτερος τίτλος για τη θάλασσα, για το νερό, από κάποιον που περιλαμβάνει τη λέξη “απαραίτητος”, τότε βρισκόμαστε μπροστά στην τέλεια σύνθεση. Στεναχωριέμαι κάπως που σε αυτήν την πλευρά του ορόφου οι φωτογραφίες μου αδικούν τόσο τα έργα των δημιουργών…\nΣτο site της αναζητώ το “προφίλ” της καλλιτέχνιδος όπου με υποδέχεται ένα εξαιρετικό πορτρέτο, μία αυτοπροσωπογραφία υποθέτω λάδι. Απόφοιτη της ΑΣΚΤ στην Αθήνα, η Χρύσα Βεργή ταξίδεψε επίσης για σπουδές στο Παρίσι στην Beaux-Arts ενώ έχει κάνει πολλές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Θεματικοί κύκλοι της δουλειάς της έχουν παρουσιαστεί σε πολλές ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε πολυάριθμες σημαντικές ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Όπως γράφει για το έργο της η Μαρίνα Λαμπράκη-Πλάκα, “Η Χρύσα Βέργη είναι ζωγράφος της φύσης. Είναι παθιασμένη με τη φύση… Για να μεταδώσει την αίσθηση που την πλημμυρίζει, επινοεί τρόπους και τεχνικές που θα τη βοηθήσουν να συλλάβει και να μεταδώσει αργότερα στο θεατή του έργου της αυτή τη μυστική αίσθηση, τη μυστική ζωή.”\nBack to Essentials III, 2017 – Μικτή τεχνική, βινυλικό χρώμα και λάδι σε καμβά\nΈνα έργο της Μαρίας Φιλοπούλου, 1964\nΦτάνοντας στο έργο Κολυμβητές κάτω από το νερό της αγαπημένης μου γυναίκας ζωγράφου Μαρίας Φιλοπούλου, συνειδητοποιώ ότι ίσως αυτός να ήταν ο λόγος που βρέθηκα σήμερα στην Εθνική Πινακοθήκη· να θαυμάσω από κοντά την τεχνοτροπία αυτής της σπουδαίας ζωγράφου, τα χρώματα, να παίξουν τα μάτια μου με τα νερά και να σκεφτώ για μια στιγμή ότι είμαι κι εγώ εκεί, ένα από τα ανάλαφρα κορμιά των λουόμενων… Πάνε χρόνια που γνώρισα το έργο της Φιλοπούλου και μέχρι σήμερα τα έργα της έχουν το μαγικό φίλτρο που μου μαλακώνει την ψυχή. Αναρωτιέμαι αν και η ίδια γνωρίζει τη μαγική αυτή ιδιότητα των έργων της. Σκέφτομαι πως τόσοι και τόσοι ζωγράφοι έφυγαν εγκλωβισμένοι στη δημιουργικότητά τους, στα βάσανά τους χωρίς να χαρούν από την απήχηση των έργων τους…\nΤην κέρδισε η Γαλλία. Σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισίου, ενώ τα έργα της έχουν ταξιδέψει από το Πεκίνο ως τη Νέα Υόρκη, σε όλες τις μεγάλες πρωτεύουσες του κόσμου. Εκπρόσωπος της σύγχρονης παραστατικής ζωγραφικής, φαίνεται να λατρεύει το υγρό στοιχείο, αφού το νερό κυριαρχεί στο έργο της, και έχει ένα εκπληκτικό ταλέντο να παρουσιάζει τον βυθό και την επιφάνεια της θάλασσας. Σκέφτομαι πόσο θα ήθελα να κάτσω απλώς εδώ και να κοιτάζω τους κολυμβητές να χορεύουν στο νερό. Εϊμαι σίγουρη ότι αν καθίσω λίγο ακόμηθα αρχίσουν σύντομα να κολυμπούν έξω από το κάδρο…\nΚολυμβητές κάτω από το νερό, 2020 – Λάδι σε πανί\nΈνα έργο της Μαριλίτσας Βλαχάκη, 1961\nΆλλο ένα αγαπημένο έργο. Μία εξαιρετική δημιουργός, η Μαριλίτσα Βλαχάκη, με το έργο της Τοπίο που ζωγράφισε το 1996, κυριαρχεί στον χώρο. Δεν βλέπω κανένα άλλο έργο δίπλα, πίσω ή μπροστά. Το σκοτάδι της μαύρης γης με μαγνητίζει, ο γκρίζος ορίζοντας και το μικρό φωτεινό σημείο με το σπιτάκι στο κέντρο του πίνακα, φέρνουν τον Κάτω Κόσμο στην Εθνική Πινακοθήκη, φέρνουν έναν φόβο πηγαίο και πρώιμο, αλλά και μια ελπίδα αγνή σαν θείο βρέφος.\nΗ Αθηναία Μαριλίτσα Βλαχάκη σπούδασε στην ΑΣΚΤ στην Αθήνα, όπου και έμεινε. Χάρισε όλη της την προσοχή στην Ελλάδα, όπου έχει συμμετάσχει σε πολλές εκθέσεις στην Αθήνα και αλλού. Είναι εικονογράφος, ενώ επίσης εργάζεται και ως καθηγήτρια εικαστικών στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Εκτός από τις τοπιογραφίες, έχουν εξαιρετικό ενδιαφέρον οι φιγούρες της, τις οποίες ντύνει με ένα πέπλο νοσταλγίας και μελαγχολίας. Απομακρύνομαι απο το Τοπίο και φαντάζομαι μία ομαδική έκθεση της Μαριλίτσας Βλαχάκη και του Francis Bacon…\nΤοπίο, 1996 – Λάδι σε μουσαμά\nΈνα έργο της Ναυσικάς Παστρά, 1921-2011\nΟι πρώτες σκέψεις που ήρθαν στο μυαλό μου αντικρίζοντας αυτό το έργο ήταν “τι σπουδαία γερή κατασκευή”, “φαίνεται σαν ένα project φυσικής για μεγάλους”… Διαβάζω τον τίτλο του έργου, Σχέσεις – Ρυθμοί αρ. 3. Γέλαω για το πόσο εύστοχες ήταν οι πρώτες μου σκέψεις. Σκέφτομαι πόσο κοντά στις θετικές επιστήμες μοιάζει αυτό το έργο… Λες και οι σχέσεις είναι πράγματι απλά μαθηματικά. Ξύλο και σίδερο. Πολύ θα ήθελα να πιάσω αυτά τα τσακισμένα σίδερα, πολύ φοβάμαι όμως ότι ακόμα κι αν μπορούσα να το κάνω θα ηλεκτριζόμουν… Ξανασκέφτομαι, λες και οι σχέσεις είναι πράγματι απλά μαθηματικά. Ξύλο και σίδερο και ρεύμα.\nΑπό το Σάλτσμπουργκ, η Ναυσικά Παστρά, καταλήγει στη Σχολή Καλών Τεχνών της Βιέννης, κι από εκεί στο Παρίσι. Η γλυπτική την κέρδισε και μάλιστα ένα από τα πιο γνωστά της έργα, το Σύνεκτρον, έχει Δίπλωμα Ευρεσιτεχνίας από τη Γαλλία. Τα έργα της έχουν παρουσιαστεί σε όλη την Ευρώπη, ενώ κέρδισε βραβείο γλυπτικής στην Μπιενάλε της Αλεξάνδρειας.\nΣχέσεις – Ρυθμοί αρ. 3, 1995 – Ξύλο και σίδερο\nΈνα έργο της Αφροδίτης Λίτη, 1953\nΤι εντυπωσιακό σκαθάρι! Πάνω στο σκουρόχρωμο μωσαϊκό μοιάζει έτοιμο για να πετάξει, μοιάζει έτοιμο να σπάσει το τζάμι με τις μπρούτζινες κεραίες του και τα λεπτά μα δυνατά του πόδια και να πετάξει έξω, προς τον Λυκαβυττό. Και οι ψηφίδες μουράνο στη ράχη του να λαμπυρίζουν ώσπου να γίνονται ένα με τον ήλιο…\nΗ γλύπτρια Αφροδίτη Λίτη σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας, αλλά και του Μιλάνο και του Λονδίνου στη συνέχεια. Όλα τα έργα της έχουν αφετηρία τη φύση. Με εργαλείο τα μάρμαρα, τις πέτρες, τον γύψο, τα μέταλλα, φέρνει έννοιες και μηνύματα σε φυσικές μορφές που ζωνταντεύουν. Στη σκέψη μιας γκαλερί, ενός μουσείου όπου θα μπορούσαμε να αγγίξουμε τα έργα ανατριχιάζω, νιώθω ότι η αφή θα είναι πάντα η πιο δυνατή αίσθηση…\nΣκαθάρι, 1990 – Μπρούτζος, ψηφίδες μουράνο\nΈνα έργο της Ειρήνης Απέργη, 1921-1994\nΣα σκοινιά δεμένα το ένα με το άλλο, πλεγμένα υφάσματα σε ένα δοκάρι, κάποια κάθετα και κάποια οριζόντια φαίνεται σαν να συγκρατούν τα υπόλοιπα. Μνήμες.\nΔεν μπόρεσα να βρω καμία βασική πληροφορία για τη ζωή της Ειρήνης Απέργη. Βρήκα όμως πληροφορίες για μια παλιά έκθεση αφιερωμένη στο έργο της από το 1995 στη MEDUSA Art Gallery. Βλέποντας τα έργα που εκτίθενται με συγκλονίζει το σύνολο των μνήμεων. Είναι τόσο όμορφο το θέαμα. Θα ήθελα όσο τίποτα να βρίσκομαι σε αυτήν την αίθουσα… Το έργο της, ανάμεσα στα υπόλοια έργα της ίδιας σειράς, αλλάζει εντελώς μορφή, φωτίζεται. Όλα μαζί ένας στρατός από Μνήμες! Όπως διαβάζω στην περιγραφή της έκθεσης, “ο τίτλος που σκόπευε να δώσει η Ειρήνη Απέργη στο σύνολο αυτό και που θα ήταν “Μνήμες” όπως είχε γράψει η ίδια σε μια διαφάνεια που είχε στείλει λίγο πριν πεθάνει στον συγγραφέα αυτών των παρατηρήσεων. Μνήμες από τα ίδια τα προβλήματά της, τα ίδια τα δεσμά της στη ζωή και τις ίδιες τις δυσκολίες της στην τέχνη.”\nΈνα έργο της Μπίας Νταβού, 1932-1996\nΤο κίτρινο με μαγνητίζει. Ένας χώρος μικρότερος από το μισό του πίνακα έχει αφιερωθεί στο λευκό και αυτό όχι ατόφιο, οι γραμμές που διαχωρίζουν τον κορμό του. Κάπου-κάπου το μαύρο δίνει τόπο στο κόκκινο να ανασάνει.\nΓεννημένη στην Αθήνα του ’30, η Μπίας Νταβού, σπούδασε ζωγραφική στο εργαστήριο του Κώστα Ηλιάδη, και στην πορεία έλαβε μέρος σε πολλές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Παρίσι, Αλεξάνδρεια, Σάο Πάολο, Πολωνίας, Ισραήλ, Ουγγαρίας, ΗΠΑ… Από τον αφηρημένο εξπρεσιονισμό στην αρχή της καριέρας της, αργότερα στράφηκε προς τις τρισδιάστατες δημιουργίες από πλέξιγκλας.\nκέντρο: (Ειρήνης Απέργη) Μνήμες, 1991-1994 – Λάδι σε ύφασμα και γύψος σε ξύλο\n(Μπίας Νταβού) Δυαδική Αντίθεση, 1978 – Ακρυλικό σε μουσαμά\nΈνα έργο της Όπυς Ζούνη, 1941-2008\nΚαλλιόπη Σαρπάκη. Έγινε γνωστή με το ψευδώνυμο Όπυ Ζούνη. Με καταγωγή από Κρήτη και Σαντορίνη, γεννήθηκε στο Κάιρο και αργότερα μετακόμισε στην Αθήνα, όπου σπούδασε στην ΑΣΚΤ. Στις σπουδές της συγκαταλέγονται ζωγραφική, φωτογραφία, κεραμική, διακόσμηση και σκηνογραφία. Την πρώτη της ατομική έκθεση στο Κάιρο ακολούθησαν δεκάδες άλλες ατομικές εκθέσεις και εκατοντάδες συμμετοχές σε ομαδικές εκθέσεις. Με αφορμή την έκθεσή της με τίτλο Το παρόν και η πρόσφατη εικοσαετία το 2006-7 είπε, “Το στήσιμο μιας έκθεσης είναι ένα γλέντι.”\nΒλέποντας το έργο της Ζούνη, Χώρος ενός επιπέδου. Αναφορά στον ντε Κίρικο ΙΙ, παρατηρώ τις γραμμές να υψώνονται ως το ταβάνι, οι γραμμές που τέμνονται συνεχίζουν, δε σταματούν την πορεία τους για τίποτα, φτάνουν στο ταβάνι, το τρυπούν και συνεχίζουν… και συνεχίζουν… και συνεχίζουν…\nΧώρος ενός επιπέδου. Αναφορά στον ντε Κίρικο ΙΙ, 1978 – Ξύλο και πλαστικό\nΈνα έργο της Νίκης Καναγκίνη, 1933-2008\nΦασαρία. Μικρά και μεγάλα Τ συνομιλούν σε έναν διάλογο που γίνεται ολοένα και πιο φασαριόζικος. Το γκρι φόντο μού θυμίζει πόλη. Σιγά-σιγά τα σχήματα στο Χειρόγραφο της εξπρεσιονίστριας Νίκης Καναγκίνη αρχίζουν να κινούνται και ο ήχος ολοένα και μεγαλώνει μέχρι που δεν ακούγεται τίποτα άλλο στην ΕΠ παρά μόνο ο πίνακάς της…\nΗ Καναγκίνη γεννήθηκε στην Αλεξανδρούπολη, αλλά σπούδασε στη Λωζάνη και στις Σχολές Καλών Τεχνών της Αθήνας και του Λονδίνου. Υπήρξε καθηγήτρια διάφορων σχολών (Βακαλό, ΑΣΚΤ, κ.ά.), και είχε συμμετάσχει σε πολλές εκθέσεις. Η πρώτη της ατομική έκθεση έλαβε χώρο το 1973. Διαβάζοντας τον τίτλο “Νεκρή φύση απ’ το χώρο της εκκολαπτόμενης καταναλωτικής κοινωνίας”, σκέφτομαι ότι σε αυτές τις λέξεις παρουσιάζεται ουσιαστικά ένα μεγάλο μέρος της θεματικής που την απασχόλησε εξ αρχής και συνέχισε να την απασχολεί στην πορεία της καριέρα της· η κοινωνία, το φύλο, η ταυτότητα… Πριν πεθάνει, το 2008, είχε η ίδια σχεδιάσει την έκθεσή Εν οίκω, που παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και αξίζει να αναζητήσετε υλικό στο διαδίκτυο.\nΈνα έργο της Μαριάννας Στραπατσάκη, 1947\nΦτάνω μπροστά στο έργο της Μαριάννας Στραπατσάκη. Είναι τόσο… σύγχρονο! Αυτό το τετράπτυχο αλουμινίου κορνιζαρισμένο σε γυαλί μού δίνει την αίσθηση μιας μοντέρνας κατοικίας σε κάποια μητροπολιτική πρωτεύουσα. Το φαντάζομαι να κοσμεί έναν λευκό τοίχο και το φως από την πελώρια τζαμαρία απέναντι να πέφτει φωτίζοντας κάθε πτυχή του έργου, να παίζει με τις αντανακλάσεις και τις γραμμές σαν ερωτευμένο ζευγάρι…\nΗ Μαριάννα Στραπατσάκη είναι Αθηναία καλλιτέχνις. Σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού σχέδιο και ζωγραφική, αλλά και στην Αθήνα διακόσμηση. Παρίσι, Βερολίνο, Ρωσία, Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Κέρκυρα… Από όλα όσα διαβάζω στο βιογραφικό της μου τραβά την προσοχή μία βίντεο-εγκατάσταση με τίτλο Τα Φαντάσματα της Μεσογείου ή Οι Αντικατοπτρισμοί του Παρελθόντος από το 2014 στο Τζαμί Καρά Μουσά Πασά στο Ρέθυμνο. Σκέφτομαι πόσο μεγαλοπρεπή έργα έχει δημιουργήσει και αυτό το μικρό κομμάτι που της έχει αφιερωθεί εδώ…\n(Νίκης Καναγκίνη) Χειρόγραφο, 1978-1979 – Λάδι σε ξύλο\n(Μαριάννας Στραπατσάκη) Σύνθεση (τετράπτυχο), 1983 – Παστέλ σε φύλλο αλουμινίου\nΈνα έργο της Χριστίνας Ζέρβου, 1936-1988\nΔεν μπορώ να ξεχωρίσω τι βλέπω ακριβώς σε αυτό το έργο… Ένα ραντάρ ίσως, κάποια ηχητικά αποσπάσματα, και αυτό το κόκκινο που με μαγνητίζει. Διαβάζω τον τίτλο Παλμικές Χαράξεις στο έργο της Χριστίνας Ζέρβου και συνειδητοποιώ ότι δεν έχω πέσει και τόσο έξω.\nΗ ζωγράφος, γλύπτρια και χαράκτρια γεννήθηκε στην Αθήνα. Από τη γαλλική φιλολογία που σπούδασε στο Παρίσι επέστρεψε στην Αθήνα, όπου διδάχθηκε ζωγραφική από τους Δημήτριο Γιαννουκάκη και Μπία Ντάβου. Εργάστηκε στο Βερολίνο για χρόνια, ενώ παρουσίασε το έργο της σε πολλές εκθέσεις σε όλον τον κόσμο. Το, επίσης μέρος των Παλμικών Χαράξεων, Παλμικές Χαράξεις/Δίπτυχο είναι ένα έργο που μπορείτε να δείτε online και έχει ενδιαφέρον.\nΠάνω στην αναζήτησή μου για την καλλιτέχνιδα, πέφτω κατά τύχη πάνω σε αυτό το βίντεο από μία έκθεσή της από το 1972. Ευλογώ την τεχνολογία και τη δυνατότητα -έστω κι έτσι, θολά και ασπρόμαυρα- να βλέπουμε σκηνές που δε θα μπορούσαμε σε κάμια περίπτωση να έχουμε ζήσει.\nΈνα έργο της Νανάς Ησαΐα, 1934-2003\nΕγώ και ο κονστρουκτιβισμός, όχι καλοί φίλοι. Όμως, κοίτα να δεις, η αγάπη μου για την αρχιτεκτονική που έχει μεγαλώσει τα τελευταία χρόνια και η αδυναμία μου στο να θέλω να τετραγωνίσω τα πάντα κατά βάθος, με φέρνουν πολύ πιο δεκτική μπροστά στο έργο της Νανάς Ησαΐα. Ξύλο και χρώμα. Ανάγλυφα σχήματα. Θέλω τόσο πολύ να αγγίξω τις γραμμές, να κατευθυνθώ με κλειστά μάτια και μόνο με την αφή όπου με οδηγούν τα σχήματα και οι μορφές…\nΤη γνώριζα ως ποιήτρια, όχι όμως και ως εικαστικό. Με καθηγητή των Παναγιώτη Τέτση, άφησε πίσω τη Σχολή Γραμματέων που είχε σπουδάσει στο Λονδίνο και ασχολήθηκε με την τέχνη. Η πρώτη της ατομική έκθεση έγινε στην γκαλερί ΩΡΑ το 1974. Το ποιητικό της έργο έχει μεταφραστεί σε διάφορες γλώσσες (αγγλικά, γαλλικά, ιταλικά, κ.ά.) και αξίζει να αναζητήσετε κάποια από τις συλλογές της. Η ποίησή της, όπως και η ζωγραφική της, πραγματεύεται την ύπαρξη και τη φθορά…\n«Συχνά λέω ὃτι πρέπει\nΣάν ἀνύπαρκτη φράση».\n(Χριστίνας Ζέρβου) Παλμικές χαράξεις, 1979 – Μικτή τεχνική σε πλεξιγκλάς\n(Νανάς Ησαΐα) Κονστρουκτιβιστικό ανάγλυφο – Ξύλινα πηχάκια, ξύλο και χρώμα\nΈνα έργο της Ρένας Παπασπύρου, 1938\nΦτάνω στο τελευταίο γυναικείο έργο της Εθνικής Πινακοθήκης. Δεν μπορώ να μη φέρω στο μυαλό μου έναν από τους αγαπημένους μου ζωγράφους, τον Mark Rothko… Ίσως αυτό το ζεστό πορτοκολί ή το πάντρεμα των χρωμάτων με αυτόν τον τρόπο… Διαβάζω στο ταμπελάκι ότι εδώ πρόκειται για κάτι πολύ πιο περίπλοκο από ζωγραφική, “Αποτοιχισμένη επιφάνεια, φύλλο ανοδιωμένου αλουμινίου, επέμβαση με μολύβι”. Η Ρένα Παπασπύρου έχει ονομάσει το έργο της Επεισόδια στην ύλη.\nΑνοίγω την προσωπική της σελίδα και βρίσκω μία ολόκληρη σειρά με αυτόν τον τίτλο, Επεισόδια στην ύλη, έργα της από το 1974 έως το 1981. Από την ΑΣΚΤ στην Αθήνα, στη Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού. Καθηγήτρια στην ΑΣΚΤ με εκθέσεις των έργων της σε Ελλάδα, Παρίσι, Βρυξέλλες, Κύπρο… Μία φωτογραφία με εκείνη γονατιστή να εργάζεται, να μετράει, να δημιουργεί, με συγκλονίζει. Συλλογίζομαι πως η τέχνη έχει κάτι το ιερό, το εκστατικό. Ίσως και να πρέπει τελικά γονατιστός να ικετέψεις την Τέχνη για να σε δεχθεί στο ιερατείο της.\nΕπεισόδια στην ύλη, 1980-1981 – Αποτοιχισμένη επιφάνεια, φύλλο ανοδιωμένου αλουμινίου, επέμβαση με μολύβι\nΣτο τέλος, κατεβαίνουμε ξανά στους δύο προηγούμενους ορόφους. Απλώς περνώ χαζεύοντας όλα τα έργα που εκτίθενται. Σκέφτομαι πόσο μαγική είναι αυτή η ιδιότητα της Τέχνης να κάνει δύο ανθρώπους να νιώθουν ο καθένας κάτι μοναδικό, ξεχωριστό ακόμα κι αν κοιτάζουν το ίδιο έργο…\nΓιατί αλήθεια οι γυναίκες, ακόμα και στο έτος 2021, μπαίνουν ευκολότερα στα μουσεία ως μοντέλα και όχι ως δημιουργοί;\nΣκέφτομαι ότι ίσως οι συλλέκτες δεν επένδυσαν ποτέ αρκετά σε γυναίκες δημιουργούς, ίσως οι επιμελητές να μην έχουν αρκετά ανοιχτά μυαλά ώστε να εμπλουτίσουν τις συλλογές τους με γυναικεία έργα, ίσως πολλά έργα να φέρουν ονόματα ανδρών ενώ στην πραγματικότητα είναι δημιουργήματα γυναικών, ίσως το κοινό να είναι ακόμα τόσο “δειλό” στο να δεχθεί τα Μεγάλα ονόματα να είναι θηλυκά, ίσως και οι ίδιες οι γυναίκες από ανασφάλεια να κρατούσαν πάντα τη δουλειά τους μακριά από τα δημόσια βλέμματα, ίσως πάλι να πρέπει απλώς να σταματήσω να προσπαθώ να βρω τα γιατί και να πιέσω τον εαυτό μου να κάνει ό,τι μπορεί για να βοηθήσει να αλλάξει η καταστάση σήμερα προς το καλύτερο.\nΕύχομαι πραγματικά κάποιο έργο να μου ξέφυγε. Να μην είδα καλά με την άτιμη τη μυωπία μου ή να με συνεπήρε μία από τις κουβέντες που έκανα στον 3ο όροφο (τον αγαπημένο μου) και να είναι παραπάνω τα έργα γυναικών. Αν είναι όντως έτσι, θα περιμένω με χαρά να μου πείτε ποιο παρέλειψα -αν και σκοπεύω να κάνω μία ακόμη επίσκεψη, ελπίζοντας ότι ίσως στο μέλλον τοποθετηθούν καθίσματα στον χώρο. Και τι δε θα έδινα να κάτσω για λίγη ώρα μπροστά στο έργο της Μαρίας Φιλοπούλου ή να βυθιστώ στον μαύρο ορίζοντα του Τοπίου της Μαριλίτσας Βλαχάκη…\nΚάθε φορά που βρίσκομαι σε έναν εκθεσιακό χώρο, κάθε φορά που διαβάσω ένα art-review, ένα αφιέρωμα στη ζωγραφική, τη γλυπτική, την ιστορία της τέχνης, οι Guerrilla Girls έρχονται στον νου μου. Μου δίνουν δύναμη, με θυμώνουν, με ενθαρρύνουν ως δημοσιογράφο να δω πέρα από το προφανές, να αναζητήσω τη Γυναίκα μέσα στην Τέχνη. Η ανάδυση και η ανάδειξη ξεχασμένων καλλιτέχνιδων των περασμένων αιώνων, ταλαντούχων γυναικών δημιουργών που δε χαίρουν της αναγνώρισης που θα έπρεπε, κατάλαβα, ότι είναι ένας από τους λόγους που έλκομαι συνεχώς από νέες εκθέσεις. Είναι μάλλον αυτός ο βασικός λόγος που επισκέπτομαι πολλές φορές μουσεία και γκαλερί. Και εύχομαι σύντομα να επιτύχουμε πλέον μία πραγματικά ισότιμη καταξίωση στον χώρο της τέχνης.\nΊσως τελικά να αυτο-ανακηρύχθηκα ένα Guerilla Girl στην Ελλάδα. Βλέποντας τα άρθρα μου για τη “Γυναίκα στην Τέχνη” να αναπαράγονται από άλλα πολύ γνωστά site, σκέφτομαι ότι ίσως, αλήθεια, και αυτό να είναι ένα από τα σημαντικότερα επιτεύγματά μου στη δημοσιογραφική μου πορεία μέχρι σήμερα και είμαι τόσο μα τόσο χαρούμενη με αυτό!\nΠροηγούμενο άρθροΟ Θυμός – Virginia Satir, Πλάθοντας Ανθρώπους\nΕπόμενο άρθρο“Ερωτεύτηκα!” | Με αφορμή το επεισόδιο “Je reviens” της σειράς Καρτ-ποστάλ\nΕλίζα Σουφλή - 19 Νοεμβρίου 2017 0


mughlai biryani ινδική συνταγή\nΙνδική συνταγή Mughlai Biryani\n113 αξιολογήσεις Προσθέστε ένα σχόλιο\nΑυτό το βασιλικό πιάτο, ο Mughlai biryani είναι κατάλληλο για έναν βασιλιά και πιθανότατα τρώγεται και από πολλούς. Αυτή η συνταγή συνδυάζει τα χαρακτηριστικά συστατικά του στυλ μαγειρέματος Mughlai-είναι ένα τέλειο πιάτο για ένα πιάτο όταν έχετε επιχείρηση.\n2 κιλά αρνί (ή κοτόπουλο κομμένο σε τεμάχια 2 ίντσες · εάν χρησιμοποιείτε κοτόπουλο, χρησιμοποιήστε φιλέτο στήθους ή μηρών)\n4 μεγάλα κρεμμύδια (κομμένα σε λεπτές φέτες)\n6 κουταλιές της σούπας ghee (ή λαχανικό, έλαιο ελαιοκράμβης ή ηλιέλαιο)\n1 1/2 κουταλάκια του γλυκού κνήμη σκόνης\n1 φλιτζάνι κοτόπουλο (ή απόθεμα βοδινού)\n2 κουταλιές της σούπας φύλλα κορίανδρου\n2 κουταλιές της σούπας φύλλα μέντας (ψιλοκομμένα)\nΠροαιρετικά: 3 σταγόνες πορτοκαλί χρωστικής τροφής\nΠροαιρετικά: 3 σταγόνες πράσινου χρωματισμού τροφίμων\nΒάλτε τα αμύγδαλα σε ένα μπολ με ζεστό νερό (αρκετό για να τα καλύψετε) και αφήστε το για 10 λεπτά.\nΜετά από 10 λεπτά, αφαιρέστε τα δέρματα από όλα τα αμύγδαλα πατώντας το καθένα μεταξύ του αντίχειρα και του δείκτη σας. Τα αμύγδαλα θα γλιστρήσουν από τα δέρματά τους.\nΑνακατέψτε τα σκόρδα και τις πάστες τζίντζερ και τα αποφλοιωμένα αμύγδαλα και αλέστε το μείγμα σε μια ομαλή πάστα σε ένα επεξεργαστή τροφίμων.\nΠλύνετε το ρύζι σε κόσκινο και προσθέστε αρκετό νερό για να καλύψετε πλήρως το ρύζι-τουλάχιστον 4 ίντσες πάνω από την επιφάνεια του ρυζιού. Προσθέστε αλάτι στη γεύση.\nΒράζετε το ρύζι μέχρι να γίνει σχεδόν τελείως. Για να καθορίσετε πότε το ρύζι έχει φτάσει σε αυτό το στάδιο, αφαιρέστε μερικά σπόρια από το δοχείο και πιέστε τα μεταξύ του αντίχειρα και του δείκτη σας. Το ρύζι θα πρέπει να έχει πολλή σάρκα, αλλά θα έχει έναν σκληρό, λευκό πυρήνα. Απενεργοποιήστε τον καυστήρα.\nΣτρώνουμε το ρύζι μέσα από ένα σουρωτήρι και το αφήνουμε στην άκρη.\nΖεστάνετε 3 κουταλιές λάδι σε ένα τηγάνι και τηγανίζετε δύο από τα κρεμμύδια μέχρι να καραμελοποιηθούν και να ροδίσουν. Στραγγίστε και τοποθετήστε τα κρεμμύδια στην πλάτη σε χαρτοπετσέτες.\nΖεσταίνουμε 3 κουταλιές λάδι σε μια άλλη κατσαρόλα και προσθέτουμε όλα τα μπαχαρικά-κανέλα, κάρδαμο, γαρίφαλα και πιπέρι. Τηγανίζουμε το μίγμα μέχρι τα μπαχαρικά να σβήνουν λίγο πιο σκούρα.\nΠροσθέστε τα δύο εναπομένοντα κρεμμύδια και τα τηγανίζετε μέχρι να είναι ημιδιαφανή.\nΠροσθέστε την πάστα τζίντζερ-σκόρδο-αμύγδαλο και τηγανίστε για δύο με τρία λεπτά.\nΠροσθέστε όλες τις σκόνες μπαχαρικών-κόλιανδρο, κύμινο και garam masala και ανακατέψτε καλά.\nΤηγανίζουμε το μίγμα μέχρι να ξεκινήσει το λάδι να διαχωριστεί από το masala και στη συνέχεια να προσθέσει το αρνί ή το κοτόπουλο. Συνεχίστε να τηγανίζετε μέχρι να σφραγιστεί πλήρως το κρέας. θα γίνει αδιαφανές και θα χάσει το ροζ χρώμα του.\nΠροσθέστε το γιαούρτι, το χυμό ασβέστου, το απόθεμα, το κόλιανδρο και τα φύλλα μέντας και το αλάτι στη γεύση (αν χρειαστεί). Ανακατέψτε καλά.\nΚαλύψτε το δοχείο και αφήστε το πιάτο να μαγειρέψει έως ότου το κρέας είναι τρυφερό.\nΕάν χρησιμοποιείτε χρωματισμό τροφίμων, διαιρέστε το ρύζι σε τρία ίσα μέρη και τοποθετήστε κάθε τμήμα σε ξεχωριστό πιάτο. Προσθέστε το πορτοκαλί χρώμα του φαγητού σε μια μερίδα του ρυζιού και το πράσινο χρωματισμό τροφίμων σε μια άλλη μερίδα. Αφήστε το τρίτο τμήμα λευκό.\nΜε κάθε μερίδα, ανακατεύουμε το ρύζι μέχρις ότου οι κόκκοι είναι καλά χρωματισμένοι.\nΡυθμίστε το ρύζι στην άκρη για 10 λεπτά και, στη συνέχεια, αναμίξτε τα τρία μερίδια σε ένα μπολ.\nΛιπάνετε ένα βαθύ ταψί και ομοιόμορφα στρώστε το μαγειρεμένο ρύζι και το κρέας (και το σάλτσα του) για να σχηματίσουν τουλάχιστον δύο στρώματα στρώσεων-ρύζι-κρέας-ρύζι-κρέας-ρύζι. Γαρνίρετε με τα προηγουμένως καραμελωμένα κρεμμύδια.\nΚαλύψτε καλά το πιάτο. Αν το πιάτο δεν έχει κάλυμμα, χρησιμοποιήστε δύο στρώματα φύλλου αλουμινίου με την γυαλιστερή πλευρά και των δύο στρωμάτων στραμμένη προς τα κάτω προς το ρύζι και στερεώστε το φύλλο στο πιάτο με τη χτένα ψησίματος.\nΒάλτε το πιάτο σε ένα προθερμασμένο φούρνο που έχει ρυθμιστεί σε 350 F. Ψήστε για 20 λεπτά.\nΑπενεργοποιήστε το φούρνο και αφήστε το πιάτο να καθίσει στο φούρνο μέχρι να είστε έτοιμοι να φάτε. Αφαιρέστε το φύλλο αλουμινίου μόνο όταν είστε έτοιμοι να φάτε.\nΓια να εξυπηρετήσετε το Biryani, χαλαρώστε προσεκτικά με ένα κουτάλι για να περάσετε από τα στρώματα.\nΕνώ ο Mughlai biryani έχει μεγάλη γεύση από μόνη της, προσθέστε μια chita raata (chickpeas σε ζεστό-ξινό γιαούρτι) που ταιριάζει στην πραγματικότητα.\nΟ Kadhai έβγαλε\nΣπιτική Nutella (Spread από Σοκολάτα-Φουντούκια)\nΣάλτσα τζίντζερ λεμονόχορτο\nΠώς να μαγειρέψουν το χταπόδι\nNoodle σαλάτα από τη Γερμανία - Γερμανική σαλάτα ζυμαρικών


Ολοκληρώνεται η διπλή έκθεση ζωγραφικής του Μάρκου Καμπάνη - e-thessalia.gr\nΟλοκληρώνεται η διπλή έκθεση ζωγραφικής του Μάρκου Καμπάνη\n1 Νοεμβρίου 2020, 12:49 1 Νοεμβρίου 2020 Έντυπη Έκδοση\nΟλοκληρώνεται η διπλή αναδρομική έκθεση ζωγραφικής του Μάρκου Καμπάνη το προσεχές Σάββατο 7 Νοεμβρίου, η έναρξη της οποίας έγινε την 7η Οκτωβρίου, που παρουσιάζονται, η πρώτη έκθεση στο Κέντρο Τέχνης «Τζιόρτζιο ντε Κίρικο» με θέμα «Ζωγραφική στο Άγιον Όρος» και η παράλληλη προς αυτήν στον Χώρο Τέχνης «δ.» με θέμα «Το Μουσείο των Δέντρων» και «365».\nO ζωγράφος Μάρκος Καμπάνης εκθέτει για πρώτη φορά στην πόλη του Βόλου σε μια σπονδυλωτή αναδρομική έκθεση, που φιλοξενείται σε δύο διαφορετικούς χώρους πολιτισμού. Πρόκειται για έργα του καλλιτέχνη, τα οποία έχουν παρουσιαστεί σε τρεις διαφορετικές παλαιότερες εκθέσεις του.\nΣτο Κέντρο Τέχνης «Τζιόρτζιο ντε Κίρικο» παρουσιάζεται η έκθεση με τίτλο «Ζωγραφική στο Άγιον Όρος» με έργα του ζωγράφου, αποκαλυπτικά της ιδιαίτερης επαφής του με το Όρος, μιας σχέσης που κρατά σχεδόν μια τριακονταετία. Οι επισκέπτες του Κέντρου Τέχνης έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν πίνακες ζωγραφικής, σχέδια, χαρακτικά, εικονογραφήσεις βιβλίων από τον καλλιτέχνη, καθώς και φωτογραφικές αναπαραγωγές από τοιχογραφικά σύνολα μοναστηριών του Όρους και να διαπιστώσουν ότι οι ποικίλες οπτικές γωνίες, από τις οποίες προσεγγίζει μοναστήρια και φύση ο καλλιτέχνης, μαρτυρούν μια ανήσυχη ψυχή κι ένα εξίσου ανήσυχο μάτι που αναζητεί με χίλιους τρόπους να αποδώσει την ατμόσφαιρα, τη θρησκευτικότητα, τον αναχωρητισμό, τον φυσικό και πολιτιστικό πλούτο και μύρια άλλα, είτε μέσα από τις οξείες αντιθέσεις του άσπρου-μαύρου στη χαρακτική είτε μέσα από τις πλούσιες εναλλαγές του χρώματος στη ζωγραφική.\nΑξίζει να σημειωθεί ότι ο Μάρκος Καμπάνης ανήκει στους ανανεωτές της εκκλησιαστικής ζωγραφικής, καθώς πατά γερά στην παράδοση αιώνων, χωρίς όμως να τη χειρίζεται μιμητικά, αλλά συνθέτοντας ένα προσωπικό ζωγραφικό παράδειγμα.\nΠαράλληλα, στον Χώρο Τέχνης «δ.» οι επισκέπτες, συνεχίζοντας τη γνωριμία με το πλούσιο έργο του Μάρκου Καμπάνη, θα δουν μια επιλογή έργων από δύο σειρές του, «Το μουσείο των Δέντρων» και «365». Το «Μουσείο των Δέντρων» πραγματεύεται την ίδια την ιστορία της τέχνης μέσα από αναπαραστάσεις δέντρων από την αρχαιότητα ώς τη σύγχρονη εποχή. Επιπλέον, στη σειρά «365» παρουσιάζονται έργα ζωγραφισμένα ένα κάθε μέρα κατά τη διάρκεια ενός έτους. Ακολουθεί στην πράξη το ρητό που αποδίδεται στον αρχαίο ζωγράφο Απελλή: «Ούτε μέρα χωρίς γραμμή».\nΤα 365 έργα φιλοτεχνήθηκαν από τον Μάιο του 2012 έως τον Μάιο του 2013, χωρίς θεματικό, στυλιστικό ή τεχνικό περιορισμό. Είναι έργα μικρών διαστάσεων, 20Χ20 και 20Χ25 εκ., με μια μεγάλη ποικιλία τόσο θεμάτων, όσο και τεχνικών (σχέδια, ακρυλικά, τοιχογραφίες, μονοτυπίες, ψηφιακές εκτυπώσεις κ.ά.).\nΤην επιμέλεια της έκθεσης έχουν αναλάβει η κ. Μαίρη Μιχαηλίδου σε συνεργασία με τον ίδιο τον καλλιτέχνη.\nΟ Μάρκος Καμπάνης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1955. Από το 1974 ώς το 1980 έζησε στο Λονδίνο, όπου σπούδασε ζωγραφική στο Wimbledon και στο St Martin’s School of Art. Το 1983 πέρασε έξι μήνες στη Φλωρεντία ζωγραφίζοντας τοπία και μελετώντας τα μουσεία της Ιταλίας.\nΟι εικαστικές του αναζητήσεις δεν σταματούν στη ζωγραφική. Επεκτείνονται στη χαρακτική, την εικονογράφηση βιβλίων, την αγιογράφηση ναών, ακόμη και τη σκηνογραφία. Έχει κάνει 25 ατομικές εκθέσεις ζωγραφικής και έχει συμμετάσχει σε πλήθος ομαδικών στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Το 1984 έλαβε μέρος στη 15η Biennale Αλεξάνδρειας.\nΗ αγάπη του για το Άγιον Όρος τον οδήγησε σε μια πολύπλευρη καλλιτεχνική συνεργασία με μοναστικά ιδρύματα, καθώς και στη φιλοτέχνηση έργων ζωγραφικής και χαρακτικής εμπνευσμένων από τον Άθωνα. Το σύνολο αυτής της δουλειάς παρουσιάστηκε το 2009 και 2010 στην Αγιορειτική Εστία Θεσσαλονίκης και στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο, στην Αθήνα. Είναι επιμελητής της Αγιορειτικής Πινακοθήκης της Ι.Μ. Σίμωνος Πέτρας, που σκοπό έχει την ανάδειξη του εικαστικού έργου σύγχρονων καλλιτεχνών που έχουν εμπνευστεί από τη μοναστική πολιτεία, καθώς και της θρησκευτικής χαρακτικής που κάποτε άνθιζε εκεί.\nΈχει οργανώσει το εργαστήριο χαρακτικής «Το Όρος» στις Καρυές του Αγίου Όρους, όπου εκτυπώνονται χαλκογραφίες για μονές, ιδρύματα και μουσεία από τις αυθεντικές μήτρες του 18ου και 19ου αιώνα. Η ενασχόλησή του με το έργο του Σπύρου Παπαλουκά τον οδήγησε στην επιμέλεια του βιβλίου «Σπύρος Παπαλουκάς-Θητεία στον Άθω» για την Αγιορειτική Πινακοθήκη το 2003. Το 2007 επιμελήθηκε την έκθεση «Το Άγιον Όρος στην Ελληνική τέχνη», που οργανώθηκε από το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης, το 2010 την αναδρομική για τον Θανάση Ακριβόπουλο στη Δημοτική Πινακοθήκη Αλμυρού και το 2019 την έκθεση «Σπύρος Παπαλουκάς-σχέδια και μελέτες» για το ΜΙΕΤ.\nΈχει εικονογραφήσει βιβλία για τις εκδόσεις Αστέρος, για το εργαστήριο Βιβλιοδεσιών Μπάμπη Λέγγα και τις εκδόσεις του Φοίνικα, για την Εκδοτική Αθηνών, για το υπουργείο Πολιτισμού, για την Ι.Μ. Σίμωνος Πέτρας και την Ι.Μ. Ιβήρων, για τις εκδόσεις Εν Πλώ, Ερατώ, Εστία και τις εκδόσεις Ίνδικτος.\nΤο ενδιαφέρον του για την εκκλησιαστική κυρίως τοιχογραφία και τις τεχνικές της αποτυπώνεται σε μεγάλο μέρος της δουλειάς του. Τοιχογραφίες / αγιογραφίες του κοσμούν την Ι.Μ. Σίμωνος Πέτρας, την Ι.Μ.Μ. Βατοπαιδίου, την Ι.Μ. Αγίας Αικατερίνης του όρους Σινά, τον Ιερό Ναό του Προφήτη Ηλία στη Σίφνο, την Ι.Μ. Παναγίας στην Κορνοφωλιά Έβρου, και ιδιωτικό παρεκκλήσι στη Μύκονο.\nΟι πιο πρόσφατες εκθέσεις ήταν «Το Μουσείο των Δέντρων», στην Αίθουσα Τέχνης Αθηνών (2011), στο Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης, το Ίδρυμα Κυδωνιέως στην Άνδρο και το Μουσείο Κλασικής Αρχαιολογίας στο Κέιμπριτζ (Cambridge), η σειρά «365» στην Αίθουσα Τέχνης Αθηνών (2013) και στο Πολύεδρο της Πάτρας, καθώς και η έκθεση «Αστικό Ίχνος» στο Ιστορικό Αρχείο του Πολιτιστικού Ιδρύματος Τράπεζας Πειραιώς (2018). Η πρόσφατη δουλειά του επικεντρώνεται σε έργα με θέμα τα ερείπια και την τοπιογραφία της Οδύσσειας.\nΏρες λειτουργίας: Κέντρο Τέχνης «Τζιόρτζιο Ντε Κίρικο», Τρίτη έως Παρασκευή, 10.00 έως 13.00 και 18.00 έως 21.00, Χώρος Τέχνης «δ», Τρίτη, Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή, 11.00 έως 14.00, απόγευμα 18.00 έως 21.00.\nέκθεση ζωγραφικήςΜάρκος Καμπάνης\nΠροηγούμενο ΆρθροΣυνδέοντας τον πολιτισμό, την τοπική ανάπτυξη και τον τουρισμόΕπόμενο ΆρθροΖέττα Μακρή: «Ικανοποίηση για θετική έκβαση κοινοβουλευτικών μου παρεμβάσεων για ΚΤΕΛ και τουριστικά λεωφορεία Δ.Χ.»


την Ιανουαρίου 18, 2013\nΤα βιβλία είναι ίσως τα αγαπημένα μου αντικείμενα μέσα στο σπίτι και κατά καιρούς αναρωτήθηκα ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος να τα μεταχειρίζομαι για να τα διατηρώ σαν καινούργια. Μάζεψα, λοιπόν, μερικές χρήσιμες συμβουλές για σωστή μεταχείριση των αγαπημένων μας βιβλίων! (Τι νομίζατε; Ότι τους φερόσασταν σωστά μέχρι τώρα;)\nΜόλις πήραμε ένα καινούργιο βιβλίο. Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που θα κάνουμε; Μα τι άλλο φυσικά από το να το μυρίσουμε!!\nΗ μυρωδιά ενός καινούργιου βιβλίου (ή ενός παλιού βιβλίου) που ξεχειλίζει από τις σελίδες του μόλις το ανοίξουμε, είναι μοναδική και μας προετοιμάζει για μια ακόμα συναρπαστική περιπέτεια. Έχετε προσέξει πως η μυρωδιά ενός αγαπημένου βιβλίου που ξαναδιαβάζετε σας φέρνει στο νου εκείνη την πρώτη φορά που ταξιδέψατε μαζί του; Ξαναζωντανεύουν όλες οι εικόνες, οι αναμνήσεις, τα συναισθήματα, σαν να κοιτάς φωτογραφίες από τα παλιά.\nΚαι κάτι ενδιαφέρον που έμαθα για τη μυρωδιά των παλιών βιβλίων:\n"Η λιγνίνη, η ουσία που αποτρέπει τα δέντρα να κρεμάνε σαν τις ιτιές, είναι μια πολυμερής ένωση που θυμίζει πολύ τη βανιλίνη (ουσία που έχει το ίδιο ακριβώς άρωμα με τη γνωστή μας βανίλια). Όταν μετατρέπεται σε χαρτί και αποθηκεύεται για χρόνια φθείρεται και απελευθερώνει το άρωμά της. Κάπως έτσι φρόντισε η Θεία Πρόνοια να μυρίζουν τα παλαιοβιβλιοπωλεία, σαν καλής ποιότητας βανίλια, τροφοδοτώντας με πείνα για γνώση το υποσυνείδητό μας."\nαπό το βιβλίο "Perfumes: The Guide"\nΠώς ανοίγουμε ένα καινούργιο βιβλίο:\nΠρώτα τοποθετούμε το βιβλίο με την ράχη σε ένα τραπέζι. Έπειτα αφήνουμε το εξώφυλλο να ανοίξει και μετά το οπισθόφυλλο. Στη συνέχεια ανοίγουμε μερικές σελίδες από μπροστά και μερικές από πίσω. Μαλακά τις πιέζουμε κάτω μέχρι να φτάσουμε στο κέντρο. Επαναλαμβάνουμε τη διαδικασία δύο, τρεις φορές, προκειμένου να χαλαρώσουμε το δέσιμο. Αν ανοίξουμε το βιβλίο άγρια ή απρόσεχτα, μπορεί να σπάσουμε τη ράχη, ακόμα και να ξεκολλήσουμε τις σελίδες.\nΠοτέ δεν πιέζουμε τη ράχη. Αν δεν ανοίγει εύκολα, είναι γιατί είναι πολύ σφιχτά και γερά δεμένο και χρειάζεται ιδιαίτερη μεταχείριση, όπως ακριβώς μια μηχανή χρειάζεται λάδωμα. Όμως ακόμα κι ένα καλοδεμένο βιβλίο μπορεί εύκολα να καταστραφεί στο πρώτο άνοιγμα.\nΤώρα καθόμαστε αναπαυτικά στην πολυθρόνα μας, ή στο κρεβάτι, ή στο γραφείο, ή στην ξαπλώστρα, όπως τέλος πάντων βολευόμαστε, με τον κατάλληλο φωτισμό που δεν είναι ούτε πολύ δυνατός, ούτε πολύ χαμηλός για να μην κουράζουμε τα μάτια μας και να αντέξουμε να διαβάσουμε περισσότερο. Με πολύ δυνατό φωτισμό μπορεί να νιώσουμε ακόμη και πονοκέφαλο και με πολύ χαμηλό μπορεί να νυστάξουμε γρήγορα. Ιδανικά, έχουμε κι ένα ποτήρι ή μια κούπα με το αγαπημένο μας ρόφημα. Κάτι ζεστό το χειμώνα, κάτι δροσερό το καλοκαίρι. Ακόμη πιο ιδανικά, δίπλα μας είναι ένα αναμμένο τζάκι ή μια σόμπα, ενώ έξω πέφτει χιόνι ή βροχή.\nΜην ξεχνάτε να κλείνετε την τηλεόραση και τον υπολογιστή, αν θέλετε πραγματικά να απολαύσετε το βιβλίο και να μην αποσπάται η προσοχή σας κάθε τόσο με τα πιο πρόσφατα νέα του facebook. (όταν τελειώσετε το διάβασμα βεβαίως περάστε μια βόλτα από τη Χώρα των Βιβλίων στο facebook να μάθετε κανένα νέο και να χαζέψετε καμιά εικόνα!)\nΑφού τελειώσουμε το βιβλίο μας, κι εφόσον δεν το έχουμε δανειστεί, θα το τοποθετήσουμε στη βιβλιοθήκη. Εδώ ο καθένας έχει το δικό του σύστημα τοποθέτησης, ανάλογα με το χρώμα, το είδος, το μέγεθος, το τίποτα και άλλα. Πρέπει όμως να προσέξουμε να μην μπουκώνουμε τα βιβλία έτσι που να μην υπάρχει αέρας ανάμεσά τους και καλό είναι να αφήνουμε και λίγο αέρα στο πίσω μέρος τους, δηλαδή να μην ακουμπούν στον τοίχο της βιβλιοθήκης. Να τα τοποθετούμε όρθια, όχι ξαπλωτά και καλύτερα να μην στέκονται και διαγώνια, στηριζόμενα στο εξώφυλλό τους. Να προσέχουμε να μην αποθηκεύουμε τα βιβλία μας σε μέρη με υγρασία ή μούχλα και φυσικά να τα ξεσκονίζουμε τακτικά.\nΑυτά τα ελάχιστα tips είναι απαραίτητα για μια σωστή ανάγνωση, έτσι ώστε να απολαύσουμε ακόμη περισσότερο το βιβλίο που διαβάζουμε και να το διατηρούμε στην καλύτερη δυνατή κατάσταση, ώστε να μπορέσουμε να το ξαναδιαβάσουμε πολλές πολλές φορές. Και μην ξεχνάτε το πιο βασικό:\nβιβλία εικόνες general speaking tips\nUnknown 18 Ιανουαρίου 2013 - 10:34 μ.μ.\nΟμολογώ πως δεν ήξερα τίποτα για τη σωστή διαχείριση και την περιποίηση των βιβλίων ως τώρα! Κι αυτά είναι μόνο μερικά tips!!!\nΕχω, λοιπόν, πολλά να διορθώσω στη βιβλιοθήκη σε σχέση με τα υπάρχοντα βιβλία, αλλά και αρκετά να θυμηθώ όσον αφορά κάθε νέα "άφιξη"! =D\nΠάμε τώρα να ξαναπιάσουμε το 'Πόλεμος και Ειρήνη', μιας και κάποιος φούρνος γκρεμίστηκε και έχω και όλο το σπίτι δικό μου (για πόσο, βέβαια, δεν ξέρω ακόμα :/ )!\nspirou 13 Σεπτεμβρίου 2013 - 8:40 μ.μ.\nΑααα ωραία! Και τι ενδιαφέρουσα η πληροφορία για τη μυρωδιά των βιβλίων! Εγώ πάντα τα μυρίζω και μερικοί με κοιτάζουν περίεργα :p\nΑνώνυμος 20 Απριλίου 2015 - 11:32 μ.μ.\nΜαζι με το ξεσκόνισμα χρειάζεται κι ενα γρήγορο φυλομετρημα, να αεριζονται οι σελίδες.


Τα 10 καλύτερα ξενοδοχεία κοντά σε: Grace Darling Museum\nΤα καλύτερα ξενοδοχεία κοντά σε: Grace Darling Museum, Bamburgh\nRadcliffe Road, Bamburgh NE69 7AE, Αγγλία\nGrace Darling Museum: Διαβάστε κριτικές\nΣε οποιαδήποτε απόσταση από: Grace Darling Museum\nΠαροχές Εστιατόριο Δεκτά κατοικίδια Σπα Υπάλληλος υποδοχής Ίντερνετ Αίθουσες συσκέψεων Ξενοδοχείο μη καπνιστών Δωμάτια με πρόσβαση για άτομα με αναπηρία Δωρεάν WiFi Περιλαμβάνεται πρωινό Παραλιακό Πισίνα Πρόσβαση-αναπηρικό καρότσι Μπαρ/Lounge Σουίτες Υπηρεσία δωματίου Γυμναστήριο Δωρεάν στάθμευσηΌλα\nΦίλτροΣε οποιαδήποτε απόσταση από: Grace Darling Museum\n0,1 χλμ. από Grace Darling Museum\n3,1 χλμ. από Grace Darling Museum\n6,6 χλμ. από Grace Darling Museum\n10,7 χλμ. από Grace Darling Museum\n13,3 χλμ. από Grace Darling Museum\nΠροσφορές & Ανακοινώσεις67 £ (GBP)\n19,8 χλμ. από Grace Darling Museum\n21,6 χλμ. από Grace Darling Museum\n23,3 χλμ. από Grace Darling Museum\n25,3 χλμ. από Grace Darling Museum\n27,1 χλμ. από Grace Darling Museum\n29,4 χλμ. από Grace Darling Museum\n29,6 χλμ. από Grace Darling Museum\n30,3 χλμ. από Grace Darling Museum\n4,6 χλμ. από Grace Darling Museum\n0,3 χλμ. από Grace Darling Museum\n5,0 χλμ. από Grace Darling Museum\nNewton by the Sea, Alnwick NE66 3DZ, Αγγλία\n11,3 χλμ. από Grace Darling Museum


8ο PICK ΛΟΥΞ-COLA - Newpost.gr\n8ο PICK ΛΟΥΞ-COLA\nΓια ακόμα μια χρονιά η Τρίαινα Α.Ε θα βρίσκεται δυναμικά στο πλευρό του 8ου P.I.C.K. H εταιρεία Τρίαινα Α.Ε έχοντας αναπτύξει μια ιδιαίτερα δυναμική παρουσία την τελευταία εικοσαετία στην κατασκευή τεχνικών έργων, αρχικά από τον Νομό Αχαΐας, δραστηριοποιείται πλέον σε όλες τις περιοχές της Ελλάδας.\nΔημοσίευση 9 Σεπτεμβρίου 2016, 15:01 / Ανανεώθηκε 9 Σεπτεμβρίου 2016, 15:04\nΚατά το χρονικό διάστημα αυτό, έχει μελετήσει και κατασκευάσει ένα σημαντικό αριθμό έργων διαφόρων κατηγοριών και έχει αποκτήσει ευρύ φάσμα εμπειριών και δεξιοτήτων. Μέσα από την επαγγελματική της παρουσία απέκτησε άριστη φήμη και κυρίαρχη πλέον θέση στο χώρο των κατασκευαστικών εταιρειών.\nΣτην επίτευξη των στόχων της, συντελεί η υψηλή υλικοτεχνική υποδομή που διαθέτει και το έμπειρο και ικανό ανθρώπινο δυναμικό της, σε συνδυασμό με τις σύγχρονες τεχνικές οργάνωσης που εφαρμόζει.\nΗ άριστη φήμη της εταιρείας έχει οδηγήσει σε μόνιμες συνεργασίες με γραφεία μελετών και εμπορικούς οίκους, που της δίνει τη δυνατότητα συνεχούς εξέλιξης και βελτίωσης των υπηρεσιών που παρέχει στους πελάτες της. Η Τρίαινα Α. Ε με την τεχνογνωσία και την εμπειρία της στηρίζει πάντα τους θεσμούς υψηλών προδιαγραφών με ανταγωνιστικά επίπεδα γι αυτό δεν θα μπορούσε να λείπει και φέτος από το 8ο P.I.C.K.\n* Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε τις επίσημες σελίδες της διοργάνωσης


Σαν σήμερα 15 Φεβρουαρίου - ΕΚΚΛΗΣΙΑ ONLINE\nΠαρασκευή, 15 Φεβρουαρίου 2019 10:50\nΑρχική » ΝΕΑ » Σαν σήμερα 15 Φεβρουαρίου\nΣαν σήμερα 15 Φεβρουαρίου: 399 π.Χ Ο φιλόσοφος Σωκράτης καταδικάζεται να πιει το κώνειο, επειδή «εισήγαγε καινά δαιμόνια» στην Αθηναίων Πολιτεία.\nΣαν σήμερα 15 Φεβρουαρίου: 360 Εγκαινιάζεται ο πρώτος ναός της Αγίας Σοφίας από τον βυζαντινό αυτοκράτορα Κωνστάντιο. Στην τελετή μιλούν ο Ιωάννης Χρυσόστομος και ο Γρηγόριος Ναζιανζηνός.\nΣαν σήμερα 15 Φεβρουαρίου: 1564 Γεννιέται στην Τοσκάνη ο Ιταλός μαθηματικός, αστρονόμος και φυσικός Γαλιλαίος Γαλιλέι. Εφηύρε το αστρονομικό τηλεσκόπιο με το οποίο ανακάλυψε κρατήρες στη Σελήνη και τους δορυφόρους του Δία. Υποχρεώθηκε από την Ιερά Εξέταση να διαψεύσει ότι, η Γη περιστρέφεται γύρω από τον Ήλιο. Πέθανε το 1642.\nΣαν σήμερα 15 Φεβρουαρίου: 1637 Ανεβαίνει στο θρόνο της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ο Φερδινάνδος Γ.\nΣαν σήμερα 15 Φεβρουαρίου: 1710 Γεννιέται ο Λουδοβίκος ΙΕ, βασιλιάς της Γαλλίας, που είπε το «μετά από μένα η καταστροφή…».\nΣαν σήμερα 15 Φεβρουαρίου: 1740 Σαν σήμερα γεννιέται ο Γάλλος πιλότος Ζοζέφ Μονγκολφιέ, που μαζί με τον αδερφό του Ζακ, ύψωσαν το 1783 στο Παρίσι την περίφημη αερόσφαιρα, την πρώτη μορφή αερόστατου.\n11 μήνες πριν Γράφει το ΕΚΚΛΗΣΙΑ ONLINE, ΝΕΑ15 Φεβρουαρίου, γιορτή σήμερα, ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ\nΜνήμες από μια δραματική ιστορία πριν από 51 χρόνιαΠοιοι γιορτάζουν σήμερα 15 Φεβρουαρίου


Sally Barber Mine Trail (Silverthorne, Κολοράντο) - Κριτικές\nSally Barber Mine Trail: Εστιατόρια στην περιοχή\nΔραστηριότητες κοντά σε: Sally Barber Mine Trail\nSally Barber Mine Trail, Silverthorne - Κριτικές\nΝο 6 από 11 δραστηριότητες - Silverthorne\nΥπαίθριες δραστηριότητες, Φύση και πάρκα, Μονοπάτια πεζοπορίας, Μονοπάτια ποδηλασίας, Περιοχές για σκι αντοχής Περισσότερα\nΤο κομμωτήριο Sallie ορυχείο βρίσκεται εκτός του Breckenridge κατά μήκος της γαλλικής Gulch Trail, δεν Silverthorne. Αυτό υπέροχες βραδιές κονσέρτων trail είναι εύκολο να μετριάσουν. Από το μονοπάτι κεφαλή, κεφαλή απενεργοποιημένη στον κεντρικό δρόμο και τυλίξτε ξανά μέσα στο δάσος. Η διαδρομή είναι καλά ταξίδεψε...και θα μπορούσε μάλιστα να γίνει με χιόνι μπότες. Παρτίδες της κυκλοφορίας με σταυρό - σκιέρ αντοχής και να οδηγήσουν σκούτερ χιονιού θα σας κρατήσει κλάση πάνω στο λόφο κατά μήκος περίπου 3 - 5 % της κατηγορίας. R/T είναι περίπου 2 . 5 km και μπορεί να γίνει σε περίπου 2 ώρες συνολικής συμπεριλαμβανομένων όλων των στοπ για την εκπληκτική θέα.Περισσότερα\nΕξαιρετική μικρή αύξηση σε ένα υπέροχο παλιό ορυχείο- Breckenridge δεν Silverthorne\nΑυτή είναι μια εύκολη ποδήλατο ή πεζοπορίας έως την υπέροχη θέα και παλιά απομεινάρια των ναρκών. Η άνοδος του ορυχείου είναι μόνο 3 RT, αλλά υπάρχουν και πολλά άλλα μονοπάτια πεζοπορίας, μπορείτε να κάνετε μια θηλιά και καθιστούν αυτό το περπάτημα ως long ή short...όπως θέλετε. Η θέα είναι outstandind. Παρακαλείστε να σημειώσετε ότι αυτό δεν είναι Silverthorne βρίσκεται εκτός του BreckenridgeΠερισσότερα\nΜεγάλη διαδρομή με εύκολη πρόσβαση του καλοκαιριού ή χειμώνα\nΑυτό το μονοπάτι είναι στην πλευρά northfacing του Mt. Baldy, έτσι ώστε να χωρά το χιόνι πλέον για σκι και υπέροχες βραδιές κονσέρτων. Ξεκινά σε μικρή απόσταση από το χώρο στάθμευσης αυτοκινήτων στο τέλος της γαλλικής Gulch road east of Breckenridge.\nΤο ποδήλατο έως ένα παλιό ορυχείο\nΗ Sally Κομμωτήριο ορυχείο διαδρομή είναι ένα καταπληκτικό τρόπο για να δείτε κάποια ιστορία ενώ riding το ποδήλατό σας ή πεζοπορία. Δεν θα προέρχεται από την περιοχή, μας είπαν αυτό trail. Ξύπνημα στο βουνό έλαβε κάποια προσπάθεια, αλλά η θέα από το δικό μου ήταν...απίστευτο, και η διαδρομή προς τα κάτω του βουνού για το έργο.Περισσότερα\nΕγκαταλελειμμένο ορυχείο Αβλέμονα\nΗ διαδρομή είναι επικεφαλής στο τέλος του δρόμου διατηρούνται (county rd 2) περίπου 4 χλμ. από τον αυτοκινητόδρομο εννέα μόλις έξω από Breckenridge. 1 Περνάει μια ομάδα εργασίας μου, πολλά ορεινής ποδηλασίας/πεζοπορίας και ένα μαγευτικό τοπίο κατά τη διάρκεια του φθινοπώρου. Υπάρχει ένας χώρος στάθμευσης...αυτοκινήτων περίπου 100 μέτρα πριν το μονοπάτι που είναι η μία προς τα δεξιά. Επίσης, υπάρχουν μονοπάτια για ορεινή ποδηλασία εκτός από την κύρια διαδρομή. Η διαδρομή είναι πραγματικά ένας χωματόδρομος που κυμαίνεται σταθερά αλλά σταδιακά με ελάχιστη ευαισθησία υψόμετρου άνω των 1,4 km κάθε τρόπο. Είδαμε Moose γυρίζαμε πίσω και έπρεπε να περιμένουμε 30 λεπτά περίπου για να φύγουν από το μονοπάτι. Πραγματικά συναρπαστικό καθώς ήταν μια αγελάδα και μόσχου. Τα ερείπια των ορυχείων και υπολειμμάτων είναι εντυπωσιακή με πολύ καλό επεξηγηματικές πινακίδες. Η θέα από εδώ είναι επίσης εξαιρετική. Η Sally Κομμωτήριο παραγωγής ψευδαργύρου ore και λειτουργεί μέχρι τις 1909. Είναι πάντα ωραίο να έχουμε ένα μικρό, ευχάριστο περπάτημα με τελικό στόχο.Περισσότερα\nΔείτε και τα 13 κοντινά ξενοδοχείαΔείτε και τα 39 κοντινά εστιατόριαΔείτε και τα 27 κοντινά αξιοθέατα\nΛάβετε γρήγορα απαντήσεις από το προσωπικό του Sally Barber Mine Trail και από προηγούμενους επισκέπτες.


ΑΣΤΙΚΟ ΚΤΕΛ ΒΟΛΟΥ. ΤΑ ΧΕΙΜΕΡΙΝΑ ΔΡΟΜΟΛΟΓΙΑ ΑΠΟ 11 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ – Voliotaki.gr\nΑΣΤΙΚΟ ΚΤΕΛ ΒΟΛΟΥ. ΤΑ ΧΕΙΜΕΡΙΝΑ ΔΡΟΜΟΛΟΓΙΑ ΑΠΟ 11 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ\nΧΕΙΜΕΡΙΝΑ ΔΡΟΜΟΛΟΓΙΑ «ΑΣΤΙΚΟ ΚΤΕΛ ΒΟΛΟΥ Α.Ε.»\nΕΝΑΡΞΗ ΤΡΙΤΗ 11 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2018\nΓραμμή Νο 1 Άναυρος – Ν. Ιωνία (Καθημερινά): Έναρξη 5:45 ανά 10λ., λήξη 22:30.\nΣάββατο: Έναρξη 6:30, ανά 12λ, λήξη 23:00. Κυριακή: Έναρξη: 7:00, ανά 20λ., λήξη 22:30\nΓραμμή Νο 2 Αμπελόκηποι (Καθημερινά): Έναρξη 6:40, ανά 12 λ., λήξη 22:30.\nΣάββατο: Έναρξη: 7:00, ανά 20λ., λήξη 22:30. Κυριακή: Έναρξη: 7:25 ανά 30λ-60λ., λήξη 22:30.\nΓραμμή Νο 3 Ν. Δημητριάδα (Καθημερινά): Έναρξη 5:50, ανά 12λ., λήξη 22:30. Σάββατο: Έναρξη: 6:45, ανά 15λ, λήξη 22:30. Κυριακή: Έναρξη 7:15, ανά 20λ, λήξη 22:30.\nΓραμμή Νο 4 Άνω Βόλος (Καθημερινά): Έναρξη: 5:45, ανά 12λ, λήξη 22:30. Σάββατο: Έναρξη: 6:30, ανά 15 λ, λήξη 22:30. Κυριακή: Έναρξη: 7:10, ανά 20λ., λήξη 22:30\nΓραμμή Νο 4 Κατηχώρι-Σταγιάτες (Καθημερινά): 6:50-8:00,10:45, 13:55, 16:30.\nΓραμμή Νο 5: Αναχώρηση από Τ. Λεχώνια-Πλατανίδια (Καθημερινά): Έναρξη 5:20, ανά 20 λ., λήξη 22:30.\nΚυριακή: Έναρξη 7:00, ανά 40 λ., λήξη 23:00.\nΓραμμή Νο 6 (Καθημερινά): 6:30, 7:00*, 7:45,9:00,10:00,11:00 12:00, 13:00, 13:30, 14:00*, 14:30, 15:00, 16:00, 17:00, 18:00,19:00, 20:00, 20:40, 21:15, 22:00\nΣάββατο:7:00,8:00,9:00,10:00,11:00,12:00,13:00,14:00,15:00,17:00,18:00, 19:00, 20:00, 21:15, 22:00.\nΚυριακή:-8:00,9:30,11:00,12:30,14:00,15:30,17:00,18:30,20:00,22:00 [Σημείωση: Τα δρομολόγια με * προς Άγιο Στέφανο]\nΓραμμή Νο 7 (Καθημερινά): 6:40, 9:00.,10:45, 13:55. , 16:30, 21:10.\nΓραμμή Νο 8 (Καθημερινά): 7:25, 10:30, 14:05, 16:30, 19:00, 21:15.\nΓραμμή Νο 9 Αφετηρία – Αλιβέρι: Από Δευτέρα έως και Παρασκευή : Έναρξη 7:05 (Κ. Αφετηρία) ανά μία ώρα έως 15:05 και έπειτα 16:35,18:05,19:35,21:20\nΣάββατο: Από Κ. Αφετηρία 7:35,9:05,10:35,12:05,13:05,14:35,16:35,18:05,19:35,21:20\nΓραμμή Νο 11: Αναχώρηση από Κ. Αφετηρία: 9:30*, 10:30*, 11:30*, 15:30@, 16:30^ Αναχώρηση από Κοιμητήριο: 8:45*, 9:45*, 10:45*, 16:15@, 17:10^\nDROMOLOGIA voliotaki.blogspot.gr ΑΣΤΙΚΟ ΒΟΛΟΥ ΚΤΕΛ\t2018-09-04\nTagged with: DROMOLOGIA voliotaki.blogspot.gr ΑΣΤΙΚΟ ΒΟΛΟΥ ΚΤΕΛ\nPrevious: Το φαί…\nNext: ΒΟΛΟΣ ΝΠΣ ΚΟΛΥΜΒΗΣΗ


Γε - Ξενοδοχεία\nΓε: Αναζήτηση ξενοδοχείων\nΔείτε ξενοδοχεία για Γε στο χάρτη\nΓε: Εξερευνήστε την πόλη\nΓε: Αυτός ο φιλόξενος προορισμός έχει κάτι για όλους. Οι επισκέπτες δεν θα βρουν πολλά γνωστά αξιοθέατα στην περιοχή (Γε), αλλά δεν θα χρειαστεί να πάνε μακριά, για να επισκεφτούν μέρη όπως: Σημείο με Θέα Rio και Σπήλαια Jameos del Agua. Στα δημοφιλή αξιοθέατα στη γύρω περιοχή συμπεριλαμβάνονται: Κήπος με Κάκτους.\nΓε: Πού να μείνετε\nΕίτε πραγματοποιείτε επαγγελματικό ταξίδι είτε ταξίδι αναψυχής, ο προορισμός αυτός (Γε) διαθέτει το κατάλληλο κατάλυμα για όλους τους επισκέπτες. Μπορείτε να βρείτε έως και 153 προσφορές για καταλύματα στην περιοχή (Γε) στη Hotels.com, ορισμένα εκ των οποίων με έκπτωση έως και 40%. Έχουμε τιμές δωματίων που ξεκινούν από 32 USD τη νύχτα και παρακάτω θα βρείτε τα ξενοδοχεία αναλυτικά με βάση την αξιολόγηση με αστέρια σε Γε, καθώς και στη γύρω περιοχή:\n• 101 Ξενοδοχεία 4 αστέρων από 70 EUR την ημέρα\nΓε: Τρόποι μετάβασης\nΠετάξτε σε: Αρεσίφε (ACE-Λανθαρότε), 29,3 χλμ. από το κέντρο της πόλης (Γε).\nΓε: Τι να δείτε στη γύρω περιοχή\n• Σημείο με Θέα Rio (3,7 χλμ. από το κέντρο της πόλης)\n• Σπήλαια Jameos del Agua (4,4 χλμ. από το κέντρο της πόλης)\n• Κήπος με Κάκτους (11,5 χλμ. από το κέντρο της πόλης)


Τζόουνς: «ΠΑΟΚΑΡΑ για πάντα!» (pic) - ΠΑΟΚ\nΤο ξεχωριστό του αντίο\nΤο παιχνίδι κόντρα στο Περιστέρι ήταν και το τελευταίο για τον Μάρβιν Τζόουνς με τη φανέλα του ΠΑΟΚ, με τον Δικέφαλο να ευχαριστεί τον Αμερικανό για την προσφορά του στην ομάδα.\nΟ ίδιος με μήνυμα του στο Instagram μοιράστηκε στιγμές από την παρουσία του στον ΠΑΟΚ, γράφοντας:\n«Μια φορά ΠΑΟΚ, πάντα ΠΑΟΚ.\nΠΑΟΚΑΡΑ για πάντα!»\nΗ δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Marvin Jones (@marvmg3)\nΗ κλοπή με αποδείξεις! (vid)


ΘΑ ΠΕΣΟΥΝ ΚΟΡΜΙΑ... «Ισλαμικές κρουαζιέρες» στο Αιγαίο σχεδιάζει η Τουρκία...!! Ξεκινάνε το Ιούνιο με το όνομα «ΗALAL»...!!! | Εφημερίδα "Στόχος" - Stoxos newspaper\nΘΑ ΠΕΣΟΥΝ ΚΟΡΜΙΑ... «Ισλαμικές κρουαζιέρες» στο Αιγαίο σχεδιάζει η Τουρκία...!! Ξεκινάνε το Ιούνιο με το όνομα «ΗALAL»...!!!\nΜέχρι τώρα γνωρίζαμε τον εκκλησιαστικό τουρισμό. Μία δραστηριότητα που έχει αποφέρει τεράστια έσοδα στους διοργανωτές αυτών των τουριστικών προορισμών που προσελκύουν τους πιστούς. Αρκεί κάποιος να αναλογιστεί τα κέρδη από τα εκατομμύρια...\nτων ανθρώπων που επισκέπτονται κάθε χρόνο το Βατικανό ή τον Καθεδρικό Ναό της Λούρδης στη Γαλλία ή το μοναστήρι De Compostella στη βόρειο Ισπανία. Επίσης, θα πρέπει κάποιος να αναλογιστεί τα έσοδα από τη μετακίνηση εκατομμυρίων πιστών μουσουλμάνων οι οποίοι επισκέπτονται τη Μέκκα κάθε χρόνο ή τις εκατοντάδες χιλιάδες πιστών που προσκυνούν στους Αγίους Τόπους στα Ιεροσόλυμα.\nΣε πολιτικό επίπεδο παρατηρεί κάποιος πως οι προορισμοί που έχουν σχεδιαστεί δεν ανταποκρίνονται σε ιδιαίτερης σημασίας μουσουλμανικά μνημεία θρησκευτικού χαρακτήρα. Άρα, δεν είναι ο προορισμός, όπως η Σαντορίνη επί παραδείγματι η οποία έχει θρησκευτικό περιεχόμενο, αλλά η διαβίωση στο πλοίο, η οποία θα έχει θρησκευτικά χαρακτηριστικά. Το δεύτερο συμπέρασμα είναι ότι οι ιδιωτικές εταιρείες οι οποίες υλοποιούν αυτό το project δεν φοβούνται ιδιαίτερες εντάσεις στο Αιγαίο κατά τη θερινή περίοδο, αλλιώς θα ήταν δώρον άδωρον ιδίως κατά την έναρξη μίας τέτοιας σημαντικής τουριστικής δραστηριότητας. skeftomasteellhnika


"Επικίνδυνοι οι δρόμοι στην Αριδαία όσο για τα αυτοκίνητα όσο και για τη σωματική μας ακεραιότητα" (φωτο) | Karatzova.com\nHome / Απόψεις / ΔΗΜ.ΑΛΜΩΠΙΑΣ / "Επικίνδυνοι οι δρόμοι στην Αριδαία όσο για τα αυτοκίνητα όσο και για τη σωματική μας ακεραιότητα" (φωτο)\n"Επικίνδυνοι οι δρόμοι στην Αριδαία όσο για τα αυτοκίνητα όσο και για τη σωματική μας ακεραιότητα" (φωτο)\nΆλλο ένα περιστατικό της κατάστασης που επικρατεί στους δρόμους της Αριδαίας μας αφηγείται ένας δημότης της Αλμωπίας:\n"Επειδή η κατάσταση έχει ξεφύγει τελείως στους δρόμους της Αριδαίας, και έχει γίνει πλέον επικίνδυνη τόσο για τα αυτοκίνητα μας όσο και για την σωματική μας ακεραιότητα, αυτό που έπαθα πριν λίγες ημέρες ήταν και η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι...\nΤην 28/02/2018 ώρα 09:20 ενώ κινούμουν επί του 1ου χλμ της επαρχιακής οδού Αριδαίας-Θεσσαλονίκης, με κατεύθυνση προς Θεσσαλονίκη,και πήγαινα το παιδί μου στον βρεφονηπιακό σταθμό, το όχημά μου κατέπεσε σε υφιστάμενη λακκούβα ύψους τουλάχιστον 16 εκατοστών που υπήρχε στο μέσο του οδοστρώματος χωρίς να υπάρχει σχετική προειδοποιητική πινακίδα, με αποτέλεσμα να υποστεί ζημιές το όχημα μου στις ζάντες και τα ελαστικά (μπροστά και πίσω δεξιά), τα αμορτισέρ, τα ψαλίδια και κάποια ακόμη εξαρτήματα. Το κόστος?? 660 ευρώ!! Αμέσως ζήτησα την εγγραφή του συμβάντος από την αστυνομία η οποία μετέβη στο σημείο και έγινε η καταγραφή του. Επίσης στο σημείο βρέθηκε και ο αρμόδιος της ασφάλειας του οχήματος μου όπου και αυτός με τη σειρά του έκανε όλες τις νόμιμες διαδικασίες για τα αποδεικτικά στοιχεία που θα χρειαστώ. Εγώ με τη σειρά μου πήγα και στο αστυνομικό τμήμα Αριδαίας και δήλωσα το ότι έγινε... Να σημειώσω πως μέσα στο αυτοκίνητο επέβαινε και το παιδί μου (20 μηνών) με ότι αυτό συνεπάγεται για την ασφάλεια του.... θεώρησα σωστό να πάω στο δημαρχείο να ενημερώσω για το ότι είχε συμβεί και να μου πουν ποιος ευθύνεται για τη συγκεκριμένη λακκούβα... το μπαλάκι το πέταξαν στην εταιρία που έχει αναλάβει αυτό το μεγάλο κατά τα άλλα έργο της Αριδαίας και έτσι ήρθα και σε επαφή μαζί τους... με λίγα λόγια ο ένας έριχνε το φταίξιμο στον άλλον... και αφού είδα ότι δε μπορώ να βγάλω άκρη... η υπόθεση πλέον έχει πάει αλλού και έχω κινηθεί δικαστικά και ασφαλιστικά... ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΣΟΧΗ ΛΟΙΠΟΝ ΣΤΟΥΣ.... ΔΡΟΜΟΥΣ??!! Ελπίζω και εύχομαι να είμαι ο τελευταίος που παθαίνει κάτι τέτοιο.... Και όσο γι αυτούς που λένε ότι «Κατανοούμε τη δυσαρέσκεια του κόσμου, σύντομα ξεκινούν οι αποκαταστάσεις» έχω να πω, πως άλλο η δυσαρέσκεια και άλλο η ασφάλεια μας... με κάποια θέματα ΔΕ ΠΑΙΖΟΥΜΕ...!!!!"\nΑνώνυμος 2 Μαρτίου 2018 - 5:23 μ.μ.\nΚαλά έκανες και κινήθηκες υποθέτω νομικά. Ελπίζω και εύχομαι να σου αποκαταστήσουν τη ζημιά. Πολύ σωστή κίνηση με τη καταγραφή . Υποθέτω οτι την τρύπα την έφτιαξαν την άλλη μέρα έτσι δεν είναι ή πρέπει μάλλον να κάτσει το χώμα!!!\nΑνώνυμος 2 Μαρτίου 2018 - 7:14 μ.μ.\nΤην τρύπα πήγαν να την μπαζωσουν με πονηριά, καθ όσον το εν λόγω όχημα ηταν ακινητοποιημένο και ενω ηταν εκεί ο πραγματογνώμονας προτού βγάλει φωτογραφίες !!!\nΜάλιστα όταν πήγε ο πραγματογνώμονας να βγάλει φωτογραφίες, οι υπάλληλοι είπαν οτι είχαν εντολές να την σκεπάσουν.\nΤώρα πως ειδοποιήθηκαν ενω έγινε το ατύχημα να την σκεπασουν και να βάλουν κώνους, ενω όλες τις προηγούμενες μέρες δεν την έβλεπαν ,είναι αλλη ιστορία.\nΤην τρύπα την θα την μπάζωσαν με χώμα!!! το νέο υλικό που δεν χαλάει με τίποτα και προμηθεύτηκε ο δήμος Αλμωπίας πρόσφατα για τέτοιες άμεσες ανάγκες.....\nΑνώνυμος 2 Μαρτίου 2018 - 5:36 μ.μ.\nΤο πιο ΣΟΥΡΕΑΛΙΣΤΙΚΌ που γράφουν πάλι σήμερα στο ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΌ ΣΑΙΤ του δημάρχου, και το γραφε και ο ίδιος άλλωστε εξ αρχής είναι το ότι θα επανέλθει το οδόστρωμα στην "αρχική μορφή του "😂😂😂😂😂 γελάνε και τα τσιμέντα!!! Μια βόλτα στο δρόμο του κέντρου υγείας αρκεί να δει κανείς την ΟΛΙΚΗ ΕΠΑΝΑΦΟΡΆ !\nΜόνο με απανωτές μηνύσεις θα ξυπνήσουν αυτοί να αφήσουν το ιντερνέτ να δουλέψουν γιατί τους φτύνεις και λέμε βρέχει\nΕπειδη ειστε ασχετοι ο δρομος αυτος δεν ανηκει στον δημο αλμωπιας Αλλα στη νομαρχοι ...Για πες μας καλε μου ανθρωπε με ποσο ετρεχες μεσα σε κατοικιμενοι περιοχη για να παθεις αυτη τη διμια που επαθες ? το οριο ειναι 50 και συγουρα ετρεχες παραπανο οποτε καλα να παθεις...\nΑνώνυμος 2 Μαρτίου 2018 - 8:08 μ.μ.\nΕπειδή τον συγκεκριμένο τον γνωρίζω πολύ καλά ,δεν τρέχει ουτε στην εθνική οδό.\nΠοσο δε μάλλον όταν έχει μέσα τον πιτσιρικά.\nΤώρα αν θες να μετακυλησεις ευθύνες όπως έκανε το συνεργείο του δήμου που πήγε να μπαζωσει την τρύπα αρον άρον είναι δικο σου θέμα....\nΌσο για το καλά να παθεις .\nΣου ανταποδιδω την ευχή και επαυξανω.\nΑ και που σαι,λίγο πριν τι πάθει ο συγκεκριμένος το ίδιο έπαθε και μια αγωνιζόμενη στην φόρμουλα 1 ,που έτρεχε με 300 .\nΚαι αυτή καλά να πάθει ε???\nΑνώνυμος 2 Μαρτίου 2018 - 8:14 μ.μ.\nΈχει σημασία που ανήκει ο δρόμος; Ως προς το καλά να πάθεις δεν είναι άξιο σχολιασμού, άλλωστε δείχνεις και το επίπεδό σου...\nΑνώνυμος 2 Μαρτίου 2018 - 8:18 μ.μ.\nΠρος 7:52 και 7:56\nΒλέπω τα παπαγαλακια του δήμου και του δημάρχου έπιασαν δουλειά.\nΤο ποσο βάθος είχε η γούρνα?\nΟτι παιζει ρολο το πως έπεσε.\nΚαι για να το τελειώσουμε.\nΟ δρόμος όπως λέτε μπορεί να μην ανήκει στον δήμο.\nΤο σκάψιμο κάθετα στον δρόμο είναι του εργολάβου που κανει το έργο για τον δήμο.\nΌπως και το πεζοδρόμιο που έφτιαξε ο δήμος και δεν έχει που να πάνε τα νερά ,που κατεφαγαν την τέλεια άσφαλτο αποκατάστασης και δημιούργησαν την γούρνα.\nΡαντεβού στο δικαστήριο λοιπον γιατί πολύ κράτησε το αστείο.\nΚαι όπως λέει παραπάνω σήμερα μόλις έβγαλαν ανακοίνωση για ολική επαναφορά των δρόμων.\nΑνώνυμος 2 Μαρτίου 2018 - 8:59 μ.μ.\nΝ.3481/2006 άρθρο 7, παρ.7\n7. Οι επιχειρήσεις και οι Οργανισμοί Κοινής Ωφέλειας,\nόπως ιδίως η Ε.ΥΔ.Α.Π. Α.Ε., η Δ.Ε.Η. Α.Ε., ο Ο.Τ.Ε. Α.Ε.,\nη Δ.ΕΠ.Α. Α.Ε., οι δημοτικές επιχειρήσεις ύδρευσης και\nαποχέτευσης και τα νομικά ή φυσικά εν γένει πρόσωπα που εκτελούν έργα επί των οδών, υποχρεούνται να\nαποκαθιστούν πλήρως τις τομές και παντοειδείς φθορές\nτου οδοστρώματος και των λοιπών στοιχείων ασφαλείας των οδών, εντός της προθεσμίας που αναγράφεται\nστην άδεια που εκδίδει η αρμόδια για τη συντήρηση\nτης οδού υπηρεσία κατά την παρ. 3 του άρθρου 47\nτου ν. 2696/1999 (Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας – ΦΕΚ\n57 Α΄) και η οποία δεν μπορεί να υπερβαίνει τις δέκα\n(10) ημέρες από του πέρατος των εργασιών, επί των\nτμημάτων των οδών τα οποία παραδίδονται στην κυκλοφορία. Αν δεν αποκατασταθούν οι βλάβες και τομές\nτου οδοστρώματος ή δεν αποκατασταθούν εντέχνως\nκαι επαρκώς, κατά την κρίση του οικείου φορέα συντήρησης της οδού, ο φορέας αυτός υποχρεούται να\nαποκαταστήσει τη βλάβη εις βάρος και για λογαριασμό\nτου προσώπου για λογαριασμό του οποίου εκτελείται\nτο έργο και περαιτέρω να βεβαιώσει και εισπράξει τη\nσχετική δαπάνη κατά τις διατάξεις είσπραξης των δημοσίων εσόδων.\nΑνώνυμος 2 Μαρτίου 2018 - 9:05 μ.μ.\nΕγώ θα πρότεινα να μάθεις πρωτα ορθογραφία και μετα να λες σε εναν συνάνθρωπο σου καλά να πάθεις!! επίπεδο υπό του 0 ξεκάθαρα ολοι οι τρελοί Αριδαία είναι? ελεος\nΑνώνυμος 2 Μαρτίου 2018 - 7:56 μ.μ.\nΟ Δήμος Αλμωπίας δεν έχει καμιά νομική ευθύνη. Ο δρόμος είναι επαρχιακός και ανήκει στην Περιφερειακή Ενότητα Πέλλας. Εκεί ασχολούνται μόνο με μεγάλα έργα.\nΑνώνυμος 2 Μαρτίου 2018 - 8:03 μ.μ.\nΑνώνυμος 2 Μαρτίου 2018 - 10:59 μ.μ.\n7.52 εισαι πολυ ....\nΑνώνυμος 2 Μαρτίου 2018 - 11:41 μ.μ.\nΜην ενοχλείτε τον Μπίνο. Έχει άλλη δουλειά. Παίρνει παραμάσχαλα έναν παρατρεχάμενο "δημοσιογραφίσκο" γνωστης ηλεκτρονικής εφημερίδας για να απαθανατίζει τις στιγμές της ζωής του. Ζει το όνειρό του ως δήμαρχος σε ένα μπλε συννεφάκι που έχει φτιάξει για το φ/β. Υπάρχει μόνο αυτός και το εωσφορικό "εγώ" του. Δήμαρχε πρόσεξε ο Άγιος Πέτρος κρίνει από τις στάσεις των φωτογραφιών που βγάζεις. Σα δεν ντρεπόμαστε λέω εγώ, επίπεδο.\nΑνώνυμος 3 Μαρτίου 2018 - 9:30 π.μ.\nΣΤΗΝ ΕΔΕΣΣΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ. ΜΑΛΩΝΕΙ Η ΑΗΔΟΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΓΙΑΝΝΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ. ΕΔΩ ΚΑΙ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΟΙ ΤΡΥΠΕΣ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟ ΑΓΑΛΜΑ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΚΛΕΙΝΟΥΝ ΠΡΟΣΩΡΙΝΑ ΜΕ ΛΙΓΕΣ ΦΤΥΑΡΙΕΣ ΠΙΣΣΑ. ΠΙΟ ΑΝΙΚΑΝΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙΣ. ΦΑΝΑΤΣΤΕΙΤΕ ΝΑ ΕΙΧΑΜΕ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ. ΑΝΙΚΑΝΟΙΟΙΟΙΟΙΟΙΟΙΟΙΟΙ\nΑνώνυμος 3 Μαρτίου 2018 - 2:18 μ.μ.\nΠοια Έδεσσα ρε μεγάλε!!!\nΚάνετε λογο για μια τρύπα σε 5 μετρα δρόμου?\nΕλα μια βόλτα στην Αριδαία και μετά μίλα.\nΑνώνυμος 3 Μαρτίου 2018 - 1:15 μ.μ.\nΤο Σημείο που έγινε η τρύπα είναι απο μπάλωμα του αποχετευτικού. Και που να δεις πόσες τρύπες θα γίνουν ακόμη με τέτοια ψεύτικη άσφαλτο που έριξαν.\nΓια να τελειώνουμε. Ερμηνεύοντας τον Νόμο που αναφέρει ο 8.59. Πριν αρχίσει μια εταιρεία να σκάβει τον δρόμο ζητάει άδεια από την αρμόδια υπηρεσία. Εδώ, περιφερειακή Ενότητα. Ακόμα και αν είναι το έργο του Δήμου. Αν δόθηκε άδεια και είναι σε ισχύ, ευθύνη έχει ο εργολάβος. Αν έληξε και αποδόθηκε ο δρόμος σε κυκλοφορία, ευθύνη έχει η Π.Ε.. Αν δεν πάρθηκε η άδεια, ευθύνη έχει ο εργολάβος που δούλεψε χωρίς άδεια και η Π.Ε. που ενώ είχε τρύπα ο δρόμος δεν φρόντισε να την κλείσει και μετά να τα ζητούσε από τον εργολάβο. Ο Δήμος ευθύνεται στο ότι δεν έλεγξε τα χαρτιά του εργολάβου (δηλ. την ύπαρξη ή μη της άδειας). Όλοι οι υπόλοιποι φταίμε που το βλέπουμε και δεν ειδοποιουμε την αρμόδια υπηρεσία. Ο μόνος που δεν φταίει ειναι αυτός που έπεσε μέσα. Θα αποζημιωθεί 100%. Θα αργήσει λίγο αλλά θα τα πάρει. Το θέμα είναι ότι δεν θα αλλάξει κάτι γιατί ποτέ μέχρι τώρα δεν αναζητούνται ευθύνες παρά μόνο όταν υπάρχει σοβαρός τραυματισμός ή θάνατος. Αν κοβόταν κανένα 100αρικο από τους υπεύθυνους για κάθε τρύπα που προκαλούσε ατύχημα θα βλέπαμε μεγάλες αλλαγές. Ποιος ασχολείται όμως...\nΑνώνυμος 3 Μαρτίου 2018 - 7:40 μ.μ.\nΌσο τους αφήνουμε τόσο αλωνιζουν.\nΜε την πρόφαση του ποιος ασχολείται, ποιος τρέχει σε δικαστήρια.\nΤην βγάζουν καθαρή .\nΑνώνυμος 15 Μαρτίου 2018 - 6:47 π.μ.\nπότε θα καταλάβει ο δήμαρχος ότι κινδυνεύει ο κόσμος; έλεος κατέστρεψε την αριδαία.


Παρελθόν από το Survivor αποτελεί ο Τριαντάφυλλος.\nΌπως είπε: «Δεν περίμενα τέτοια υποδοχή στο αεροδρόμιο, κατάλαβα την αγάπη του κόσμου μετά από την έβδομη όγδοη παραμονή μου. Δεν φοβήθηκα να είμαι ο εαυτός μου με οποιοδήποτε κόστος. Συνάντησα την μητέρα του Σάκη κι ήταν πολύ συγκινητικό.\nΟ Σάκης αγαπά υπερβολικά την Μαριαλένα κι η ίδια έχει συγκινηθεί. Άφησε πίσω του πράγματα και την αγαπά πολύ κι ερωτικά. Θέλω να πω στην οικογένειά της ότι η Μαριαλένα είναι πολύ χαρούμενη που είναι ο Σάκης εκεί. Να χαίρονται οι γονείς της. Δεν ξέρω αν θα είναι μαζί έξω και θα τους παντρέψω. Πριν φύγω για το παιχνίδι μίλησα με τον Γιώργο Λιβάνη, που ήταν μαζί με την Μαριαλένα και μου είπε να την προσέχεις. Στην συνέχεια Σάκης και Μαριαλένα ήρθαν κοντά. Δεν έχω μιλήσει με τον Γιώργο».\nPrevious article ΣΟΚ: Νεαροί λιώμα στο μεθύσι παρέσυραν με μπουλντόζα φίλο τους\nNext article Γεωργιάδης: Έρχεται 4ο κύμα κορονοϊού το χειμώνα;


Μετανάστευση, ρατσισμός και ο Σαλβίνι από Deutsche Welle article http://politis.com.cy/article/45251689/dw Η εθνολαϊκιστική κυβέρνηση της Ιταλίας δια του υπουργού Ματέο Σαλβίνι δεν θέλει να παραδεχθεί ότι με τη ρητορική της υποδαυλίζει τη ξενοφοβία και τη μισαλλοδοξία. Από τον Σεπτέμβριο αναμένονται κινητοποιήσεις στη Ρώμη. 28.08.2018 13:51\nΤο ανθρωποκυνηγητό εναντίον αλλοδαπών στη γερμανική πόλη Κέμνιτς στρέφει την προσοχή σε αντίστοιχα γεγονότα σε μιαν άλλη χώρα της ΕΕ, την Ιταλία. Οι επιθέσεις με ρατσιστικό υπόβαθρο έχουν πολλαπλασιαστεί το τελευταίο διάστημα. Πριν λίγο καιρό, ένας 13χρονος με ψεύτικο πιστόλι πυροβόλησε εναντίον μετανάστη από την Γκάμπια φωνάζοντας ρατσιστικά συνθήματα. Ένας Μαροκινός που τον καταδίωκαν δύο Ιταλοί έχασε τη ζωή του. Στη Νάπολh, μάγειρας από το Μαλί πυροβολήθηκε, όπως και ένα μωρό Ρομά στη Ρώμη. Στη Σικελία ένας Σενεγαλέζος έπεσε θύμα ξυλοδαρμού.\nΣαλβίνι: Αριστερή εφεύρεση ότι η Ιταλία βυθίζεται στο ρατσισμό\nΚαθημερινά διαβάζει και ακούει κανείς στα ιταλικά ΜΜΕ για επιθέσεις εναντίον μεταναστών. Βέβαια τα όρια για το εάν τα κίνητρα είναι πάντα ρατσιστικά παραμένει υπό διερεύνηση, συχνά είναι δυσδιάκριτα. Ο Ματέο Σαλβίνι, ο υπουργός Εσωτερικών από το ακροδεξιό κόμμα της Λέγκας του Βορρά, απορρίπτει την κατηγορία ότι η Ιταλία βυθίζεται σε κύματα ρατσισμού υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για εφεύρεση των αριστερών. «Όταν σε ένα επεισόδιο οι μισοί άνθρωποι που συλλαμβάνονται ή προσάγονται είναι ξένοι, δεν σημαίνει ότι ο Σαλβίνι είναι κακός και άσχημος, αλλά ότι μια εκτός ελέγχου μετανάστευση μπορεί να φέρει κοινωνικές διενέξεις στη χώρα» λέει.\nΜεγάλο τμήμα της αντιπολίτευσης ωστόσο έχει διαφορετική άποψη. Θεωρεί ότι η εθνολαϊκιστική κυβέρνηση από το κίνημα Πέντε Αστέρια και την ακροδεξιά Λέγκα έχει κάνει το ρατσισμό κοινωνικά ανεκτό και ότι υποδαυλίζει τη βία εναντίον των ξένων χρησιμοποιώντας αιχμηρό τόνο εναντίον τους. Ο Μαουρίτσιο Μαρτίνα από το Δημοκρατικό κόμμα θέλει να οργανώσει μεγάλη διαδήλωση εναντίον του ρατσισμού τον Σεπτέμβριο, όταν όλοι γυρίσουν από τις διακοπές.\nΚινητοποιήσεις τον Σεπτέμβριο\n«Αυτή η χώρα διατρέχει τον κίνδυνο να επεκταθεί ακόμη περισσότερο το κλίμα ξενοφοβίας, ρατσισμού και μισαλλοδοξίας. Δεν πρέπει να το θεωρήσουμε τμήμα της κανονικότητας. Όποιος το αρνείται, κάνει τον εαυτό του συνυπεύθυνο. Δεν θέλουμε μια Ιταλία που να βυθιστεί στο μίσος, την εκδίκηση και τη μισαλλοδοξία». Αυτές τις ημέρες γίνεται όλο και πιο σαφές ότι η ιταλική κοινωνία είναι βαθιά διαιρεμένη. Σε αυτό συμβάλει και το ότι η Ιταλία έχει αφεθεί από την ΕΕ μόνη της στην αντιμετώπιση του μεταναστευτικού και των προσφύγων που έρχονται συνεχώς από τη Μεσόγειο. Φαίνεται ότι η χώρα στην πραγματικότητα δεν έχει επεξεργαστεί διεξοδικά το φασιστικό της παρελθόν.\nΓι αυτό και ο ηθοποιός Αμίν Νουρ από τη Σομαλία, πρόεδρος της Ένωσης Μαύρων της Ιταλίας, υποστηρίζει ότι οι άνθρωποι κατά βάθος δεν είναι ρατσιστές αλλά αμαθείς. Εκείνος, όπως λέει, θα συνεχίσει να μάχεται εναντίον του ρατσισμού, ανεξαρτήτως κομμάτων στην κυβέρνηση. Στην Ιταλία ήρθε όταν ήταν 4 χρονών μαζί με τη μητέρα του. Στα ρατσιστικά σχόλια που δέχεται κατά καιρούς απαντά με ειρωνεία.\nΛίζα Βάις/ ARD/ Ειρήνη Αναστασοπούλου


Όταν βλέπεις στο γάμο σου δυσκολίες, όταν βλέπεις την πνευματική σου ζωή να μην προχωρά, μην απελπίζεσαι. Ούτε όμως να αρκείσαι σε εκείνα που κέρδισες. Εσύ κάνε εκείνο που περνάει από το χέρι σου. Θα έχεις πολλές δυσκολίες στη ζωή. Τα ερωτηματικά θα έρχονται βροχή. Οι μέριμνες θα σε περικυκλώνουν και θα βλέπεις συχνά πυκνά τη χριστιανική σου ζωή να γίνεται δύσκολη. Ύψωσε την καρδιά σου στο Θεό. Προσευχήσου. Μην απογοητεύεσαι. Ο Θεός θα βοηθήσει. Μιμήσου εκείνους που έχουν δώσει τα πάντα σε Αυτόν και κάνε ό,τι μπορείς για να τους μοιάσεις, έστω και με την λαχτάρα της καρδιάς σου. Όταν εσύ προχωρήσεις έτσι, θα νοιώσεις αληθινά ποιος είναι ο σκοπός του γάμου.\nΟ Γάμος, το μέγα Μυστήριον – (+) Αρχιμ. Αιμιλιανού Σιμωνοπετρίτου.\nΑγρυπνία με την πρωτοχριστιανική Θ. Λειτουργία του Αγ. Ιακώβου\nΟ Χολαργός τιμά την πολιούχο του Φανερωμένη\nΚυριακή πριν την Ύψωση – Ο Σταυρός σήμα κατατεθέν των μαρτύρων & ο Ιερομάρτυς Χρυσόστομος Σμύρνης [ομιλία Αρχιμ. Συμεών Βενετσιάνου, 2017]


Τούρκικα F-16 στο Αιγαίο: Που πέταξαν πρίν λίγο - ArmyNow.net\nΑρχική FEATURED Τούρκικα F-16 στο Αιγαίο: Πού πέταξαν\nΤουρκικά F-16 συνεχίζουν το γαϊτανάκι της έντασης στο Αιγαίο. Πρίν λίγο δυο αεροσκάφη πέταξαν πάνω απο ελληνικό έδαφος και πάλι.\nΤην στιγμή που η Αθήνα ετοιμάζει την αναβάθμιση των οπλικών της συστημάτων η Άγκυρα δηλώνει παρούσα και ετοιμοπόλεμη στο Αιγαίο.\nΠριν λίγα λεπτά πέταξαν και πάλι τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη πάνω απο ελληνικό έδαφος συνεχίζοντας την νεα αεροπορική τακτική των Τούρκων που επικεντρώνεται σε ασκήσεις «εικονικών βομβαρδισμών» ελληνικού εδάφους και στην έμπρακτη αμφισβήτηση της κυριότητας ελληνικών εδαφών στο ανατολικό Αιγαίο.\nΔυο μαχητικά αεροσκάφη της τουρκικής αεροπορίας, τύπου F-16 μπήκαν στο FIR Αθηνών στις 13.17 και ένα λεπτό αργότερα στις 13.18 πέταξαν πάνω απο το Φαρμακονήσι.\nΗ υπέρπτηση των τουρκικών μαχητικών έγινε σε μεγάλο ύψος στα 26.000 πόδια.\nΈνα λεπτό αργότερα ο σχηματισμός άφησε το ελληνικό FIR.\nΤο ArmyNow.net εχει αναφερθεί στα στοιχεία που μελετά το ΓΕΑ και δείχνουν την νέα τουρκική συμπεριφορά στο Αιγαίο.\nΤΟΥΡΚΙΚΑ ΜΑΧΗΤΙΚΑ ΠΕΤΑΞΑΝ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΝΗΣΙΑ


Η καινούρια διευθύντρια\nΤα πράγματα άλλαξαν δραστικά με την έλευση της νέας διευθύντριας στην μικρή και βαρετή μέχρι τότε εταιρεία μας. Η Κα Δημητρίου, μία δυναμική γυναίκα με διορατικότητα και ηγετικές ικανότητες, επέβαλε πολύ γρήγορα το νέο καθεστώς δίχως την παραμικρή αντίρρηση από μέρους των εργαζόμενων...\nΤα πράγματα άλλαξαν δραστικά με την έλευση της νέας διευθύντριας στην μικρή και βαρετή μέχρι τότε εταιρεία μας. Η Κα Δημητρίου, μία δυναμική γυναίκα με διορατικότητα και ηγετικές ικανότητες, επέβαλε πολύ γρήγορα το νέο καθεστώς δίχως την παραμικρή αντίρρηση από μέρους των εργαζόμενων. Αντιθέτως όλοι ένιωθαν πιο παραγωγικοί και μία αίσθηση περιπέτειας πλανιόταν στον αέρα. Η κα Δημητρίου ήταν επίσης μία πολύ όμορφη και γοητευτική γυναίκα. Ψηλή, με ραφινάτες καμπύλες, τις οποίες τόνιζε με τα ταγιέρ που φορούσε σε συνδυασμό με ψηλοτάκουνες γόβες. Είχε πλούσια μαύρα μαλλιά τα οποία έπιανε συνήθως κοτσίδα και τα λεπτά χαρακτηριστικά του προσώπου της αναδείκνυαν τα φωτεινά κατάμαυρα μάτια της. Το βλέμμα της εξέπεμπε μία αποστασιοποιημένη ευγένεια ανάμικτη με μία ανεπαίσθητη αλλά παρούσα το δίχως άλλο αυταρχικότητα. Όλοι ανεξαιρέτως οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες επεδίωκαν ασυναίσθητα μία στενότερη επαφή ή συνεργασία μαζί της, όχι επειδή απέβλεπαν σε μία επαγγελματική ανέλιξη αλλά επειδή η νέα διευθύντρια ασκούσε μία υποβόσκουσα αλλά ακατανίκητη γοητεία επάνω τους.\nΈτσι κι εγώ πάντα προσδοκούσα με χαρά τα ημερήσια μίτινγκ και μπρίφινγκ και όλες αυτές οι μέχρι πρότινος και κατά τα άλλα βαρετές εταιρικές διαδικασίες είχαν πλέον γίνει οι πιο ευχάριστες στιγμές της ημέρας. Όταν δε τύχαινε να απολαμβάνουμε την παρουσία της κατ' ιδίαν λόγω κάποιας ενημέρωσης ή άλλης δουλειάς, τότε ένα χαμόγελο που κρατούσε όλη μέρα σχηματιζόταν στο πρόσωπο. Μπορούσε κανείς να διακρίνει ποιες ή ποιοι είχαν περάσει από το γραφείο της διευθύντριας μόνο και μόνο από το χαμόγελο τους.\nΗ θέση μου ως αναλυτής δεδομένων με ικανοποιούσε πλήρως, ήταν μία δουλειά για την οποία είχα παλέψει πολύ και προσπαθούσα να είμαι πάντα ενημερωμένος και συγκεντρωμένος ώστε να αποφεύγονται άσκοπα λάθη. Τα λάθη είναι όμως ανθρώπινα και αναπόφευκτα κι έτσι μία μικρή και ασήμαντη παράλειψη με οδήγησε στο γραφείο της Κας Δημητρίου για διευκρινήσεις. Μπαίνοντας μέσα και αγνοώντας προς στιγμή το λάθος μου είχα καλή διάθεση και ανυπομονησία να δουλέψω μαζί της και φυσικά δεν είχα φανταστεί ούτε στα πιο τρελά μου όνειρα τα γεγονότα που θα ακολουθούσαν:\n- Κε Μηλιώνη, περάστε, μου απευθύνθηκε χαμογελαστά, καθίστε.\nΚάθισα και περίμενα για λίγο μέχρι να πάρει το βλέμμα της από την αναφορά που διάβαζε και να μου απευθυνθεί ξανά:\n- Λοιπόν Κε Μηλιώνη, καταρχήν θέλω να σας διαβεβαιώσω πως είστε από τα πιο δυνατά χαρτιά της εταιρείας μας, είστε πολύ αφοσιωμένος και σοβαρός στη δουλειά σας.\n- Σας ευχαριστώ Κα Δημητρίου προσπαθώ να...\nπριν προλάβω να τελειώσω την πρόταση μου με διέκοψε συνεχίζοντας.\n- Όμως δυστυχώς ακόμα και οι πιο σοβαροί και αφοσιωμένοι κάνουν λάθη κε Μηλιώνη...\nΞαφνικά ένιωσα κάτι σαν ηλεκτρικό ρεύμα να με διαπερνά.\n- Ορίστε, εδώ στη σελίδα 4... κοιτάξτε τους αριθμούς και πείτε μου...\nΠαρατήρησα τους αριθμούς και διαπίστωσα πως είχε δίκιο... το χειρότερο ήταν η αίσθηση πως την απογοήτευσα. Μέσα σε λίγα λεπτά το χαμόγελο μου είχε εξαφανιστεί.\n- Κα Δημητρίου, έχετε απόλυτο δίκιο, δεν ξέρω τι να πω, είναι ένα παιδικό λάθος, μία ανόητη απροσεξία που με κάνει να αισθάνομαι ακόμα χειρότερα, είπα ξεροκαταπίνοντας.\n- Μην το παίρνετε τόσο βαριά, όλοι έχουμε πέσει σε λάθη μικρά ή μεγάλα, είναι ανθρώπινο. Το σημαντικό είναι να αναλαμβάνουμε τις ευθύνες μας αλλά και το κόστος!\n- Ναι φυσικά Κα Δημητρίου αναλαμβάνω πλήρως την ευθύνη αλλά και το όποιο κόστος, απάντησα αμέσως χωρίς να πολυκαταλαβαίνω πιο κόστος εννοούσε, επρόκειτο για μία μικρή και ασήμαντη παράλειψη, δε θα έπεφτε έξω η εταιρεία.\n- Χαίρομαι που το ακούω, δείχνει όχι μόνο το ήθος σας αλλά και την αφοσίωση σας στην εταιρεία και φυσικά στη διευθύντρια σας. Θα ήθελα να αναλάβετε λοιπόν το κόστος τώρα εδώ μπροστά μου και να θεωρήσουμε το θέμα λήξαν... προς το παρόν.\nΠλέον δεν καταλάβαινα καθόλου τι εννοούσε η διευθύντρια μου. Την κοιτούσα με απορία και συγχρόνως μου φαινόταν ακόμα πιο όμορφη και γοητευτική. Της απαντούσα σχεδόν μηχανικά, σαν να με είχε υπνωτίσει:\n- Φυσικά Κα Δημητρίου, θα αναλάβω το κόστος, πείτε μου μόνο πως θα μπορούσα να το κάνω.\nΣηκώθηκε, έκανε το γύρω του γραφείου και πήγε προς την πόρτα. Κλείδωσε και επέστρεψε προς το μέρος μου. Στάθηκε δίπλα μου και ακούμπησε τους ζουμερούς γλουτούς της στο γραφείο. Άθελα μου ένιωσα τον πούτσο μου να μεγαλώνει μέσα στο παντελόνι μου. Η θέα της ήταν άκρως καυλωτική και η ατμόσφαιρα το ίδιο.\n- Κε Μηλιώνη, ξέρω ακριβώς πως θα αναλάβετε το κόστος και θέλω να πιστεύω πως δεν θα φέρετε καμία αντίρρηση. Σηκωθείτε και προχωρήστε προς την πόρτα.\nΤο έκανα αμέσως.\n- Ωραία, τώρα θέλω να με ακούσετε προσεκτικά, πολύ προσεκτικά! Ξέρω πως έχετε καυλώσει, το βλέπω μέσα από το παντελόνι σας. Θέλω να απελευθερώσετε το καυλί σας, εδώ μπροστά μου, να κατεβάσετε το παντελόνι σας και να γονατίσετε.\nΔεν πίστευα στ' αυτιά μου, η φωνή της και τα ξαφνικά πρόστυχα της λόγια με είχαν καυλώσει μέχρι εκρήξεως. Ήθελα απεγνωσμένα να βγάλω έξω τον πρησμένο μου πούτσο και να τον παίξω εκεί μπροστά για χάρη της. Αναρωτιόμουν αν είχαν τιμωρηθεί κι άλλοι εργαζόμενοι ή εργαζόμενες με τον ίδιο τρόπο. Ακολούθησα μηχανικά τις οδηγίες της κοιτάζοντας τη στα μάτια με απορία και λαγνεία. Κατέβασα το παντελόνι μου μαζί με το εσώρουχο και η τεντωμένη μου ψωλή πετάχτηκε έξω. Γονάτισα και περίμενα.\n- Κε Μηλιώνη, τα πάτε άψογα μέχρι τώρα. Ακούστε λοιπόν τι θέλω από εσάς. Βλέπω πως η ψωλή σας βρίσκεται σε πλήρη στύση. Θα ήθελα τώρα να αρχίσετε να την τρίβετε, αργά-αργά. Δεν θέλω να βιαστείτε καθόλου, έχει σημασία αυτό.\nΣυνέχιζα να την υπακούω υπνωτισμένος. Έπιασα τον πούτσο μου κι άρχισα να τον μαλακίζω, πολύ αργά όπως μου είχε υποδείξει. Συγχρόνως την περιεργαζόμουν. Ξεκίνησα από τις ψηλοτάκουνες γόβες της στο χρώμα του δέρματος μέσα από τις οποίες ξεπρόβαλαν τα καλοσχηματισμένα πόδια της, οι τρυφερές γάμπες που κατέληγαν στους ζουμερούς και καμπυλωτούς γοφούς της, κρυμμένους μέσα στη φούστα του μπεζ ταγιέρ της. Και πιο πάνω τα χέρια της σταυρωμένα στο στήθος, τα λεπτά της περιποιημένα δάχτυλα με τα ελάχιστα μακριά βαμμένα περλέ νύχια της. Η καύλα μου γινόταν όλο και εντονότερη και λίγες σταγόνες προ σπερματικού υγρού κύλησαν από το πρησμένο μου πουτσοκέφαλο. Η κα Δημητρίου χαμογέλασε ικανοποιημένη.\n- Εξαιρετικά, βλέπω πως σε λίγο θα είστε έτοιμος να χύσετε, πείτε μου κε Μηλιώνη θέλετε να χύσετε; Τι σας καυλώνει ακριβώς; Είναι μήπως το γεγονός πως είστε γυμνός και γονατισμένος μπροστά μου και τρίβετε την σηκωμένη σας ψωλή; Είναι μήπως το γεγονός πως έχετε σκεφτεί, όπως πολλοί αλλά και πολλές στην εταιρεία πως θα θέλατε να γαμήσετε την διευθύντρια σας; Έχετε φαντασιωθεί κάτι τέτοιο παίζοντας την ψωλή σας;\n- Ναι το ομολογώ Κα Δημητρίου, αναφώνησα με αγωνία, ο πούτσος μου είχε πάρει φωτιά, ήμουν αρκετά κοντά στο σημείο χωρίς επιστροφή. Όμως η όμορφη διευθύντρια μου επιφύλασσε μία ακόμα μικρή έκπληξη\n- Αφήστε τώρα την ψωλή σας Κε Μηλιώνη, αφήστε τη να ταλαντευτεί για λίγο στον αέρα, είναι ένα θέαμα που πάντα με ευχαριστεί.\nΤην υπάκουσα για μία ακόμη φορά. Με είχε καθηλώσει στην κυριολεξία, το σώμα μου είχε αρχίσει να τρέμει. Αυτή η γυναίκα θα μου χάριζε τον πιο έντονο ίσως οργασμό της ζωής μου χωρίς καν να με αγγίξει και η σκέψη αυτή με καύλωνε ακόμα περισσότερο. Η ψωλή μου σπαρταρούσε μπροστά της στο ενάμιση μέτρο που μας χώριζε, σαν να την παρακαλούσε να της χαρίσει τη λύτρωση κι εκείνη συνέχισε να στέκεται αγέρωχη, σίγουρη και ήρεμη σαν να είχε βρεθεί σε αυτή την κατάσταση εκατοντάδες φορές στο παρελθόν.\n- Λίγη υπομονή ακόμα κε Μηλιώνη, πλησιάζουμε στο τέλος της δοκιμασίας σας. Να ξέρετε βέβαια πως νέες πιο πολύπλοκες δοκιμασίες σας περιμένουν αν περάσετε τη σημερινή επιτυχώς. Στην αντίθετη περίπτωση ομολογώ πως θα απογοητευτώ κάπως όμως θα σας δοθεί και μία δεύτερη ευκαιρία να είστε σίγουρος. Όπως και να χει σας έχω εμπιστοσύνη και πιστεύω σε σας. Είμαι σίγουρη πως θα δώσετε τον καλύτερο εαυτό σας. Είστε έτοιμος για την τελική φάση; Η ψωλή σας δείχνει πανέτοιμη πάντως.\n- Ναι Κα Δημητρίου... εί... είμαι πανέτοιμος, ψέλλισα.\nΉθελα οπωσδήποτε να περάσω τη δοκιμασία με κάθε τρόπο και να δοκιμαστώ και στις επόμενες. Ποιος ξέρει τι θα ήταν, ίσως θα μου δινόταν η ευκαιρία ακόμα και να αγγίξω αυτή την πανέμορφη στο σώμα και το μυαλό γυναίκα!\n- Πολύ ωραία, ακούστε με προσεκτικά τώρα . Μας χωρίζει περίπου ενάμιση μέτρο. Από εκεί που βρίσκεστε πρέπει να προσπαθήσετε να με φτάσετε με σπέρμα σας. Με άλλα λόγια θέλω να χύσετε τόσο δυνατά που έστω και μερικές σταγόνες να φτάσουν το ύψος των ποδιών μου. Πάρτε ξανά λοιπόν το όμορφο και τεντωμένο σας καυλί στο χέρι σας και σημαδέψτε καλά και με όση δύναμη μπορείτε. Είμαι σίγουρη πως θα τα καταφέρετε. Δε θα θέλατε έστω και μ αυτόν τον τρόπο να με αγγίξετε; Να δείτε τα καυτά και πηχτά σας χύσια να πετάγονται με δύναμη πάνω μου;\n- Ναι, ναι, ναι… Κα Δημητρίου, το θέλω πάρα πολύ!\n- Δώστε μου τα χύσια σας λοιπόν Κε Μηλιώνη, χύστε για τη διευθύντρια σας, χύστε δυνατά και μακριά!\nΜερικές τελευταίες κινήσεις του χεριού μου πάνω στη ψωλή μου ήταν αρκετές για να πυροδοτήσουν έναν εκρηκτικό οργασμό που παρόμοιο του δεν είχα ζήσει. Έτριψα το καυλί μου γρήγορα, έκανα μία απότομη παύση και σημάδεψα όσο καλύτερα μπορούσα. Το σπέρμα μου πετάχτηκε με πρωτόγνωρη δύναμη. Το κλάσμα του δευτερολέπτου μέχρι να δω που προσγειώθηκε αυτή η πρώτη ριπή μου φάνηκε αιώνας. Ένιωσα ρίγη στη σπονδυλική μου στήλη καθώς είδα τις πρώτες σταγόνες από τα χύσια μου να πέφτουν πάνω στη δεξιά γόβα της Κας Δημητρίου. Από εκεί και μετά συνέχισα να χύνω βγάζοντας πνιχτές παρατεταμένες κραυγές. Έχυνα για ώρα, τουλάχιστον οκτώ με εννέα ριπές καυτού σπέρματος άφησαν το πρησμένο μου πουτσοκέφαλο και χτύπησαν με δύναμη στο πάτωμα σχηματίζοντας ένα υγρό, παχύρρευστο μονοπάτι ανάμεσα σ' εμένα και την διευθύντρια μου. Άρχιζα σιγά-σιγά να ξαναβρίσκω την ανάσα μου. Λύτρωση και ικανοποίηση με είχαν κατακλύσει καθώς την κοιτούσα αποκαμωμένος στα μάτια.\n- Μ… συγχαρητήρια κε Μηλιώνη, ήμουν σίγουρη πως θα ανταποκριθείτε στις προσδοκίες μου…\nείπε καθώς ξεκίνησε να προχωράει προς το μέρος μου πατώντας πάνω στα χύσια μου και αλείφοντας τα με τις σόλες από τις γόβες της στο πάτωμα. Έδειχνε να ευχαριστιέται ιδιαίτερα αυτή τη διαδικασία. Ένιωσα ένα μικρό τσίμπημα καύλας και η ψωλή μου ταλαντώθηκε αδύναμα μία τελευταία φορά μπροστά σε αυτό το ιδιαίτερο θέαμα.\n- Σας ευχαριστώ Κα Δημητρίου, είπα ξεψυχισμένα. Είμαι ευτυχής που σας ικανοποίησα και αναμένω τις επόμενες δοκιμασίες με αγωνία.\n- Έκτακτα, μπορείτε να σηκωθείτε και να τακτοποιηθείτε, είπε ξεκλειδώνοντας την πόρτα. Επίσης μπορείτε να επιστρέψετε στο γραφείο σας ή να καθίστε εδώ μαζί μου στο γραφείο μέχρι να συνέλθετε πλήρως. Θέλω να σας διαβεβαιώσω πως τα πήγατε ανέλπιστα καλά και πως οι νέες σας δοκιμασίες δε θ' αργήσουν. Αυτό δεν είναι του παρόντος βέβαια, σιγά-σιγά.\nΣηκώθηκα αμίλητος και τακτοποίησα την ψωλή μέσα στο εσώρουχο μου. Ακόμα δεν έλεγε να μου πέσει αν και ήταν σαφώς πιο χαλαρή. Χρειαζόμουν μερικά λεπτά ακόμα πριν επιστρέψω στο γραφείο μου. Κάθισα στην καρέκλα. Ανάμικτα συναισθήματα με διαπερνούσαν. Ένιωθα ανακούφιση, βαθιά ικανοποίηση στα όρια της αλαζονείας αλλά και μία ντροπή στο βάθος καθώς επέστρεφα σιγά-σιγά στην πραγματικότητα. Η όμορφη και καλόκεφη διευθύντρια μου είχε επιστρέψει στην δουλειά της, κοίταζε την οθόνη του υπολογιστή της σιγομουρμουρίζοντας και αγνοώντας με. Λίγα λεπτά αργότερα έβγαινα από το γραφείο της για να επιστρέψω στο δικό μου, με απλανές βλέμμα κι ένα μακάριο χαμόγελο στα χείλη προσπαθώντας να κατανοήσω τι είχε μόλις συμβεί αλλά και τι με περίμενε στο μέλλον.\nCopyright protected OW ref: 159619