હરખીમાસી – જયશ્રી વિનુ મરચંટ – આપણું આંગણું\nByJayshree Merchant\t March 10, 2022 March 21, 2022\nમારી હરખીમાસીની વાત માંડવા બેસું તો મને એક જનમ પણ ઓછો પડે! આમ તો મારું મોસાળ સુરત પણ હરખીમાસી, એમના લગ્ન પછી માસાની પોસ્ટ ઓફિસની નોકરીને અને બાપદાદાની ખેતીવાડીને કારણે, સુરત પાસેના એક નાના કસબા, સુમેરપુરમાં રહેતાં હતાં. માસી જો મુંબઈ કે અમદાવાદ જેવા મોટા શહેરોમાં રહેતા હોત તો નાટકના તખ્તાના ધુરંધરો અને દિગ્ગજ કલાકારોને પણ નાટકના સ્ટેજ પર શ્રેષ્ઠ અભિનેત્રીના ખિતાબ માટે તગડી હરિફાઈ આપત! મારી હરખીમાસી જેવી ડ્રામા ક્વીન મેં મારી આખી જિંદગીમાં નથી જોઈ! હું અમેરિકાથી ભારત આવવાની છું એનો ફોન મારી બાને ભલે હું ન કરું પણ માસીને ન કરું તો એની “શુદ્ધ દેશી સુરતી ગાળો” ખાવા માટે મારો આખો જનમ પણ ઓછો પડે! મેં ત્યારે માસીને મારા ભારત આવવાના ખબર આપવા જ્યારે ફોન કર્યો અને હરખીમાસીની ‘ફુલ ઓન’ નાટક કંપની શરૂ થઈ ગઈ. મને કહે, “લે..! આજે તને માહી યાદ આવી! આ મહિના પે’લા મને મલેરીયા થે’લો તીયારે તું રાં….ની કાં મરી ગેલી? તારી માહી તો મરવાની ઊતી, પણ વા’લા મૂઈ, મારો જીવ તારામાં ભરાઈ’લો, તે ઉં ઉપરથી પાછી આવી! બાકી ઉં તો ઉપર જ પોંચી ગેલી ઉતી! તને તારી માઈએ કેઈલું ની ઓહે! એને તો રાં… ની ને પે’લેથી જ પેટમાં દુઃખે કે એની પોયરીને હું આટલી વા’લી કેમ! ઉં ગામમાં રે’મ પણ હમજું બધું જ!”\nઆગળ મને બોલવાનો કોઈ મોકો મળે એ પહેલાં તો ગામમાં મલેરીયાનો રોગચાળો ફાટી નીકળ્યો એને માટે અમેરિકા કેવી રીતે જવાબદાર છે એ પોતાના જ મગજની પેદાશથી ઉપજાવી કાઢેલા ‘ફેક્ટસ એન્ડ ફીગર’ સાથે સમજાવી દીધું! હું માંડ હસવાનું ખાળીને એની સાથે વાતો કરતી. મને કલાકેકનો વખત ન હોય તો માસીને ફોન ન કરવો એટલું તો મને સમજાઈ ચૂક્યું હતું. હું અને મારા પતિ સાન ફ્રાન્સિસ્કોથી સાંજના, કારપુલ લેઈન મળે એટલા માટે સાથે જ ઘરે જતાં. અમને ઘરે પહોંચતાં સહેજે કલાક થઈ જતો. મહિને, બે મહિને, આ સમયનો સદઉપયોગ કરીને, હું માસીને ફોન કરી લેતી. હું કારના સ્પીકર સાથે મારા ફોનને બ્લુ ટુથ દ્વારા કનેક્ટ કરતી. માસીની લાંબી વાતો દરમિયાન, ફોન કાન પર મૂકીને સાંભળ્યા કરવાની મારામાં તાકાત નહોતી. માત્ર એક ગેરફાયદો એ હતો કે મારી સાથે, મારા પતિને પણ માસીની અને “સાયકેડેલિક” વાતો સાંભળવાની ફરજ પડતી. મને તો હરખીમાસીની વાતો એટલી મજેદાર લાગતી કે જાણે રેડિયો પર સુરતી ગાળો સાથેનું પ્રહસન ચાલતું હોય!\nમાસા-માસીને કોઈ સંતાન ન હતું. હું ઈન્ડિયા જતી ત્યારે કોઈ પણ રીતે સમય કાઢીને માસીને મળવા સુમેરપુર અવશ્ય જતી. મને જોઈને માસીનું અડધું બોખું મોઢું હસુ-હસુ થઈ જતું. આમેય એના મુખ પર મેં કોઇ દિવસ દુઃખની છાયા પણ નહોતી જોઈ. મેં એક વખત એમને પુછ્યું પણ હતું, “માસી, તમારું નામ હરખી કેમ રાખ્યું? તમે કાયમ જ આમ હસતાં રહેશો, એની નાના-નાનીને પહેલેથી જ ખબર હતી?” જવાબમાં માસી મને પાસે ખેંચીને, ગાલે એક બચી ભરીને કહેતા, “તું છે ને હાવ મારા જેવી હોં! મારી કૂખે ની જન્મી, એટલું જ! બાકી, તારી રોતલી માને જોઈ છે? તારા જેવી ઓહંતી પોરી (હસમુખી) એ રડિયલને પેટે કાં’થી જનમવાની?” માસી મને અનહદ વ્હાલ કરતાં પણ સુરતી ગાળોની ભરમારથી સુરતની ઘારીની મિઠાશને પણ ફિક્કી ફસ કરી દેતાં! હું એમને ક્યારેક કહેતી કે, “માસી, હવે તો ગાળો બોલવાનું બંધ કરો!” તો, માસીનો જવાબ હાજર જ રહેતો, “ તમારા જેવા ભણેલાઓનું એક જ દઃખ, ની’ પોતે ગાળો બોલે, ની’ બીજાને બોલવા દે! ઉં જો આમ ગેલસપ્પુ ની બોલું તો મને અપચો થાય. તને હો સલા’અ દેઉં, કે મનમાં હંતાપ થાય તો મારી જેમ, ખુલ્લા દિલથી દહ બાર ચોપડાવી દેવાની.. ! ને પછી જો આખો દા’ડો મજોમાં ની’ જાય તો પૈહા પાછા!” ક્યારેક જવાબમાં હું સુરતી બોલીમાં બોલી ઊઠતી, “તમને ની’ પૂગવાની!” તો, વળી એકાદ આવી જ ભારતની વિઝીટ સમયે, મેં એમને કહેલું, “માસા રિટાયર થઈ ગયા છે. હવે તમે અને માસા બેઉ મુંબઈમાં બા અને બાપુજીની સાથે અમારે ઘરે રહો. એ બેઉ પણ આખા ઘરમાં એકલા જ રહે છે. જો મુંબઈ ન ફાવતું હોય તો નરેશમામાના ઘરની બાજુમાં નાનાબાપુનું બીજું ઘર પણ સાવ ખાલી જ છે. મુંબઈ નહીં તો ત્યાં ગામમાં મામાની બાજુમાં રહો. કોઈ તો ફેમિલીનું નજીકમાં હોય તો સારું ને? સહુને ફિકર ઓછી થાય! મામા-મામીનેય તમારી બહુ ફિકર થાય છે, માસી.” માસીને નરેશમામા માટે ખૂબ જ વ્હાલ હતું પણ મામીનું નામ પડતાં જ મામીની સુરતી ગાળોનો ‘સપ્તકોટિ સંદૂક’ ખૂલી જતો અને પછી એને બંધ કરાવવા માટે હું મારા સમ આપું પછી જ માસી નરમ પડતી. એ વખતે પણ આવું જ થયું હતું. મામીનું નામ શું મારાથી લેવાઈ જવાયું કે, માસી તો ઊછળી. “અવે રે’વા દે, રે’વા દે! મને હંધીય ખબર છે હોં, ઈ મરેલી, તારી દમિયલ મામીની…! એ દમિયલને… હાહુજીને ..એમ છે કે ઉ એની ઓહિયારી થેઈને એની પાહે રે’વા જામ..! મને તો પાક્કો વે’મ કે એ મને અને તારા ભગત જેવા માહાને કાંઈંક ખવડાવીને અમારું કાટલું જ કાઢી લાખહે..! પછી અમારી બધીય જમીન એની રાં….ની અને એના ભીખડા બાપની થેઈ જાય!” મારી બિચારી મામી! એને તો ખબર પણ નહીં હોય કે અહીં મેં એમનું નામ લીધું કે તરત જ સુરતી ગાળોનો પ્રસાદ એમના નામે વહેંચાયો! અંતે છેલ્લા ઉપાય તરીકે મેં મારા સમ આપ્યાં, “માસી એક પણ ગાળ બોલ્યા છો તો હું જતી રહીશ, મારા સમ…!” અને, હંમેશની જેમ આ ધમકી ત્યારે પણ કામ કરી ગઈ અને વાઘણ જેમ ગર્જના કરતી મારી હરખીમાસી ગભરૂ બિલાડી બની ગઈ. પણ, સાવ ચૂપ થતાં પહેલાં બે-ચાર ગાળો તો ચોપડાવી જ. “તું હાના હારૂ હમ ખાય, અને એય તે ઓલી રાં..ની દમિયલ હારૂ? કરમ ફૂટેલી, એ એના જ કરમે મરહે…!”\nમારે ત્યારે રીસભર્યા અવાજે કહેવું જ પડ્યું હતું કે, “માસી, ગાળ બંધ નહીં કરો ને તો સાચે જ હું ચાલી જઈશ અને કદી તમને મળવા નહીં આવું!” માસી થોડા ઢીલા પડી ગયા અને કહે, “હારું, લે બૌ થીયું અવે. પાછું જો આવું કેહે તો કાન ખેંચી કાઢા, તીયારે તને તારી રડિયલ માઈ યાદ આવી જાહે. લે, ગાળો બંધ, હાંઉં, થ્યું! પણ હાચું કે’મ, તું પણ બે ચાર ચોપડાવ ને જો મન કેવું અલકું અલકું થેઈ જાય તે! આ તારી દમિયલ ને કાળમુખી મામીને મારું નામ લેઈને મને મારી લાખવાના જાપ જપવા દે! મારી પાહેં તો એ ગધેડીની કુથલી કરવાનો પણ ટે.મ ની મળે!” આ પાર્ટ ટુ (૨) હતો, ગાળો બોલવાનું બંધ કરતાં પહેલાં જેટલી ગાળો બોલી શકાય એટલી તો હરખીમાસી બોલી જ હતી…!\nહરખીમાસીને મામી માટે બહુ અણગમો હતો. મામી બહુ મોટા ખોરડાના હતાં પણ નસીબજોગે, એમના પિતાજીને મામા-મામીના લગ્ન પહેલાં ધંધામાં બહુ મોટી ખોટ ગઈ હતી. મારા નાના-નાની ખૂબ જ ભલા હતાં ને એ જમાનામાં વહુને પોતાના ઘરે કોઈ પણ કરિયાવર વિના લઈ આવ્યાં, એટલું જ નહીં પણ લગ્નનો બધો જ ખર્ચો પણ એમણે મૂંગે મોઢે કર્યો જેથી મામીના પિયેરિયાની આબરૂ રહી જાય. પણ, હરખીમાસીને ત્યારનું ઠસી ગયું હતું કે મામીના મા-બાપ બિચારા બનીને એમના ભોળા ભાઈ અને મા-બાપને છેતરી ગયા. બસ, તે દિવસની ઘડીથી એમને મામી સાથે અંટસ પડ્યું તે વર્ષો સાથે વધતું જ ગયું. નાના-નાની, મામા, મારી મા, બધાં જ સમજાવતાં રહ્યાં પણ હરખીમાસી ટસના મસ ન થયાં તે ન જ થયાં ઉપરથી કહેતાં, “એ દમિયલ રાં…નીનું રૂપ જ એવું કે મારો નાલ્લો ભોળિયો ભાઈ તો ઘેલો ઘેલો થેઈ ગે’લો. નસીબ એના ફૂટેલા તે એની હાથે ભેરવાઈ ગીયો …! એમાં ને એમાં મારા દેવ જેવા મા-બાપ પણ એની ભેળા ફહાયા…! હંધોય ખર્ચો એ રાં…નીના ભિખારચોટ્ટા પિયેરિયાએ મારા મા-બાપ પાહેથી કરાવિયો.” મને હજીયે યાદ છે કે અમે સ્કૂલમાં હતાં ત્યારે ઉનાળાની રજામાં નાના-નાનીને ત્યાં જતાં. મામી અમને નાસ્તો કે જમવાનું આપતાં ત્યારે જો હરખીમાસી ત્યાં હાજર હોય તો મામી સાંભળે એમ દર વખતે મોટેથી જાણી કરીને બોલતાં, “પોયરાઓ, ઉં કે’મ તી હાંભળો. તમે ખાવ તે પે’લાં આ કાગડા-કૂતરાને ખવડાવો. એ જો જીવી જાય તો જ તમે ખાવ. કોઈનો હો’ ભરોહો કરવા જેવો ની’મલે!” અમને બધાં છોકરાંઓને સમજણ બહુ ન પડતી, પણ આવા કડવા અને કઠોર બોલો સાંભળીને મામીની આંખોમાં પાણી તગતગી જતાં. એ જોઈને અમારો જીવ પણ ખૂબ દુભાતો. પણ હરખીમાસી જેનું નામ…! પીગળે એ બીજા…!\nમામીને લગ્નના બે વર્ષે બેબી આવી. ડિલિવરીના છ મહિનામાં જ મામીને ટી.બી. થયો. હરખીમાસીએ મામી અને નાની બેબીની સારવાર અને કાળજી એક વરસ સુધી દિલોજાનથી કરી, તન, મન અને ધન થકી! ડોક્ટરોના ધક્કા ખાવાથી માંડી આખું ઘર સંભાળવાનું, બહારના અને ઘરના નાના-મોટા બધા જ કામ કરવા, છ મહિનાની નાની બેબીને રાત-દિવસ પોતાના જીવથી વધુ જતન કરીને મોટી કરવી અને મારા નાના-નાનીની સંભાળ લેવી એ સહેલું નહોતું. વિઘ્નસંતોષી લોકો તમાશો જોવા ને માસીને ઉશ્કેરવા કાન ભંભેરણી કરવા આવતાં તો હરખીમાસી મા-બેનની ગાળો ચોપડાવતાં અને લોકોનું મોઢું બંધ કરાવતાં, એવું કહીને, “ઉં મારી ભાભીને ગમે ત કે’મ પણ તમે જો એના હારૂ એક અખ્ખરેય બોઈલા ને, તો હાહુજીના..તમારા હઉના ટાંટિયા હો ભાંગી લા’ખા..! મારા બેટા, નવરી નાથલીના….હાળી મલેલા…!” પણ, મામી જેવા સારા થયાં કે હરખીમાસી ફરી એ ના એ.., ‘ચલ શરૂ હો જા, ઊઠા ખંજર, લગા મુક્કા, લગા ધક્કા…!’ મારી માએ હરખીમાસીને પૂછ્યું પણ હતું, “મોટીબેન, તમે, ભાઈ-ભાભીને આટલું બધું વ્હાલ કરો છો કે જીવ કાઢીને નાનકી અને ભાભીની સેવા કરી તો હજી આ કેવું વેર લઈને બેઠાં છો? ભાભી પણ તમારું કેટલું માન રાખે છે? જે થયું તે બેઉના મા-બાપની મરજીથી થયું એમાં ભાભીનો શું વાંક?”\nહરખીમાસી છેડાઈ પડ્યાં, “વાત પૈહાની ની’ મલે, વાત દાનતની છે. એવું કેઈલું ઓતે કે અમણાં પૈહા ની’મલે પણ હગવડ થાહે તીયારે દે’હું, તો જુદી વાત ઓતે. આપણે તો કાં ખોટ ઉતી કે બા-બાપુ પૈહા પાછા લેતે? લગન વખતે, ખોટા મોઢેય કે’વું જોઈતું ઉતું કે, ‘ધંધો ચાલી જાય તો, પૈહા પાછા દઈહું!‘ એવું તો ની’ બોઈલા ને પાછા બે પૈહા થીયા તે ઘેલહાગ….ના, પોતાના પોયરાના લગન તઈણ વરહ પછી થીયા, એમાં ભરપેટ પૈહા ખર્ચ્યા! મૂળે ઈ રાં…ના પિયેરિયાઓને, એ મરેલી દમિયલે કાં’ક તો કે’વું જોઈએ કે ની’? તું અને એનો ઘેલો વર, આપણો નાનકો, ભલે કાંઈ પણ કીયો, પણ હંધાયે કાલાઘેલા થાહે, ને છૂટી જવાના…! ઉં ની ફહાઉં, તું ને નાનકો ભલે એ હાહુજીની …આરતી ઉતારો…!”\nકોણ જાણે હરખીમાસીને ઈશ્વરે કઈ માટીમાંથી બનાવી હતી, એનો જવાબ મને આજ સુધી નથી મળ્યો! હરખીમાસીનો અવાજ ખૂબ સૂરીલો હતો. ગામના સહુ બૈરાઓ, ઘરકામ, છોકરાઓનું અને ખેતીનું કામ પતાવીને કોઈ એકના આંગણાંમાં ભજન કીર્તન માટે ભેગા થતાં. બધાં જ હરખીમાસીને ભજન ગાવા બોલાવતાં. માસી જતી તો ખરી પણ ભજન શરૂ કરે એ પહેલાં પોતાની આગવી રીતે સહુની ખબર લેતી. “એઈ સુખી, બાપે નામ તો સુખી પાડ્યું પણ મૂઈ રડકીની રડકી જ ર’ઇ! કેમની આટલી હુકાઈ ગે’લી દેખાય? અને તારો ડોબો વર મણિયો, ખાવાનું આપે કે’ની? તારે તો પાછા નવ દહના બે પોયરા.” પછી મમતાથી માથે હાથ ફેરવીને કહેતી, “જો અલી, તારાથી કે તારા હુકડા, માંદલા મણિયાથી દા’ડિયે ની જવાય તો ઘેર આવીને અનાજ લઈ જજે. તુ હો ખાજે અને મૂઆ મણિયા ને પોયરાઓને પણ દે’જે.” જવાબમાં ગળગળી થઈને સુખી કહેતી, “બા, પરભુ તમને સો વરહના કરે..!” તો હરખીમાસી સામે તાડૂકતી, “તારું ડાપણ તારી પાહે રાખ. કાલ ઊઠીને મારું બોલવાનું કોઠે ની પઈડું તો તમે બધી કોલચો…ઓ, ભેગી થેઈને કે’હે કે મૂઈ ડોહી મરે તો આપણે છૂટીએ….!”\nત્યાં વળી કોઈ જુવાન વહુ, એની સાસુ સાથે રાતના ભજનમાં આવી હોય તો હરખીમાસી એની સાસુને ધમકાવી નાખતાં, “અલી, આવી જુવાન વહુઆરુને ભજનમાં રાગડા તાણવા લેઈ આવી તી પે’લા એના વર હારે એકલી રે’વા તો દે! પછી પરભુના ધામમાં પહોંચવાના રાગડા તણાવડવજે…!” એ જુવાન વહુ આ સાંભળીને દાંતમાં છેડો ઘાલીને હસતી. હરખીમાસીની ચકોર નજર એ તરત પામી જતી અને હરખીમાસી તરત જ કહેતી, “એલી ઘેલહા….રીની, ભાગ આંઈથી, ઘેર તારા ધણી પાહે…! અને આવતા શનિવારે, અટવાડામાં (મેળામાં) તારા ધણી હારે જાજે. મજાના ધોઈલા કપડાં બેઉ પે’રજો ને ઓઠ પર પેલી લાલી હો ચોપડજે. તાં બધી જુવાન પોરીઓ આવહે તેની હારે તું યે હરખે હરખી લાગવી જોવે ને! ત્યાંથી મારા હારૂ પેલો ગુલાબી રંગનો ડોહીના બાલનો ગુચ્છો લેઈ આવજે… ને આ તારી અવરચંડી હાહુ કટાકુટ કરે તો એને, હાહુજીને, મારી પાહે લેઈ આવજે. એક ઢીંક મારીને એને પાંહરી ની કરી લાખું તો મારું નામ હરખી ની’મલે!” પછી, એની સાસુ સામે જોઈને કહે, “તારી હાહુગીરીની ઉશિયારી તારી પાહેં રાખજે, હમજી? રાં…ની, તારા દિકરા-વહુને રોઈકા છે અટવાડામાં (મેળામાં) જતાં તો તને તો હું હીદ્ધી દોર કરી લાખા!”\nહરખીમાસીની હકૂમત ખાલી ગામના લોકો પર જ નહીં, માસાના ખેતરો પર પણ ચાલતી. વહેલી સવારે, સાડા પાંચ વાગે, બધા ખેત મજૂરો, દાડિયાઓ અને બે ‘સુપરવાઈજર’ માસીના આંગણાંમાં હાજર થઈ જતાં. એમાં જો કોઈ તાવ કે કોઈ બીજી બિમારીમાં કામ પર આવ્યો હોય તો હરખી માસીની નજરે એનું ઊતરેલું મોઢું ચડી જતું. માસી તરત પારખી જતી ને સુરતી ગાળો આપીને કે’તી, “મરી ગે’લો, કરમ ફૂટ્યો, મરવું ઓ’ય તો તારા ઘેરે રે’ઈને મર. મારા ખેતરે મરવા હારૂ હુ કરવા આઈવો?” પછી ગાંઠેથી રૂપિયા કાઢી, એ બિમારના હાથમાં પકડાવી બોલતી, “આ પૈહા લેઈ, દવાખાનું ખૂલતા જ, દેહાઈ દાકતરના દવાખાને પોં’ચી જા. થોડા પૈહા વધુ દીધા છે તો મોસંબી, કેળાં ને લીલી દરાખ લેતો જજે અને તારી વહુને આપણે ઘેરથી દૂઝણું (ગાય્ભેંસનું દૂધ) લેઈ જવાનું કે’જે. પણ, જો આ પૈહાથી દારૂ પીધો છે તો ઢગરા પર લાકડીના ફટકા પર ફટકા દેવા! જા ઘેર, ને, હારો થેઈ જાય તીયારે જ કામે આવજે. મરતો થા આંઈથી…!”\nમને એક પ્રસંગ યાદ આવે છે. તે વખતે હું અમેરિકાથી ભારત વેકેશન માટે આવી હતી. હંમેશની જેમ, હું માસી-માસાને મળવા ગઈ હતી. તે દિવસે, મણીમાસા જેવા કામેથી ઘેર આવ્યા કે માસીની ‘રામ લીલા’ ચાલુ થઈ ગઈ. ‘ઉં તમને એમ પૂછું કે, તમે ભગત થેઈ જ જીવવાના ઉતા તો મારી હારે પૈઈણ્યા કેમ? તમે તો એય મજાના, ચાઈલા ઓફિસે સવારે અને મારા માથે ખેતીકામની ઝૂંસરી લાખી….! પેલો રવલો આજે ફરી હો તાવે ફરફરતો કામે આવ્યો ઉતો તી મેં એને મૂઆ દેહાઈ દાક્તરિયાને દવાખાને મોકલ્યો. એ ગેલસપ્પા દાક્તરે એને હાત રૂપિયાની દવા આપી, ચાર દા’ડા આરામ કરવાનું કે’યું. અવે, એની બેનને પઈણે, એ રવલાના ભાગનું કામ કોની પાહે કરાવું? તમારે તો ની ના’વાનું કે ની નીચોવાનું મલે! મારા જ કરમ ફૂટેલા કે મારા બાપે તમારી કોટે બાંધી…! મારૂં રૂપ જોઈને, મને એક કે’તાં એકોતેર મળે એમ ઉતું! બધાય મારા બાપાને કે’તા કે કાગડાને કોટે મોતીનો હાર ની’ બાંધતા પણ મારો બાપો હાંભળે તો ને…!”\nમાસા હસીને બોલ્યા, ”તો તારો વાંધો શું છે, હું કાગડો છું કે તું મારાથી ખૂબ વધુ રૂપાળી છે કે પછી રવલા જેવા મજૂરોને તારાથી સંભાળાતાં નથી? તારો વાંધો સમજાય તો ઉપાય પણ ખબર પડે..!”\nમાસી છણકો કરીને બોલ્યાં, “ઉં બધ્ધું જ જાણું! ઉં જ કરમની ફૂટેલી, બો ની ભણેલી! તી તમને લાગે કે ઉં અવરચંડી છું પણ,” પછી મારી સામે હાથ લાંબો કરીને કહે, “આ મીઠડીની માઈ જેમ ઉં ય મેટ્રીક લગણ ભઈણી ઉતે તો તમને થોડી જ પૈઈણવાની ઉતી?” માસા હસીને બોલ્યા, “તારાથી આ બધું જ સંભાળાતું ન હોય તો ચાલ, કાલ ને કાલ બધા જ ખેતરો વેચીને પરવારી જઈએ. પછી તું ય છુટ્ટી ને કર મનભરી મજા!”\nમાસી કપાળે હાથ ઠોકી કહે, “તી તમારે મારા માથે આ ઉમરે પાપ ઠોકવુ છે! આ ઉ હંધુય વેચી કરીને ગેઈને, તો આ મૂઆ મજૂરો, એની હાહુજીના, દારૂ ઢીંચીને ઘેર જાહે ને બૈરાંઓને ઢીબશે. તી એમની અવદહાનું પાપ તો મારે જ માથે ઠોકાહે ને? આ ભવ તો અભણ તેઈ ને તમારે કોટે બંધેઈ પણ આવતો ભવ તો હુધરે ની? ઉં જીવા તાં લગી આ મજૂરિયાને પોહા. બસ, કે’ઈ દીધું તમને કે બધો વાંક તમારો છે! ”\nમાસી આઘીપાછી થઈ ત્યારે માસાએ હસીને મારી તરફ જોઈને કહ્યું, “આ તારી માસીનું શું કે’વું? બિમાર દાડિયાની સારવાર કરાવી, એની સંભાળ લીધી અને પછી પોતે જ પોતાના જીવ પર કંકાસ નોતરવો ને ગાળો બોલે એ તો જુદું!” ત્યાં સુધી માસી ઠંડી થઈ ગઈ હતી અને અમારી આ વાત સાંભળી ગઈ અને હસી પડી, “હાવ હાચું કે’ઉં, આવું ગેલસપ્પું ને ગાળો ન બોલું ની, તી મને બૌ બુઠ્ઠું લાગે. જાણે ઉં તમને મીઠા વગરની દાર ને મોણ વગરની ભાખરી ખવરાવતી છું!”\nમાસીની આ દામ્પત્યાજીવનની લાડ કરવાની કળા પર હું તો વારી ગઈ! માસીની ગાળો બોલવાની ટેવને માસાના જમણની વાનગીઓ સાથે માસી જ જોડી શકે…! માસા પણ ગાંજ્યા જાય એવા નહોતા. માસા એક મીઠા અહોભાવથી માસીને જોઈને કહે, “સાચું કહું, તું જેવી છો એવી જ મને બહુ ગમે છે!”\nમાસી એ ઉમરે પણ શરમાઈને લાલ લાલ થઈ ગયાં. “જરાક તો લાજો હવે, આ ઉમરે! જુવાન પોરી હામે બેઠી છે ને તમે ફાવે એમ ભચડો છો!” આજે પણ, માસીના મોઢા પર પડેલા શરમના શેરડા મને યાદ છે.\nમને યાદ છે કે એ વખતે મારા ભાઈની જનોઈ નિમિત્તે માસા-માસી પોતાનું ગામ છોડીને પહેલીવાર મુંબઈ આવ્યાં હતાં. માસીને કોઈકે ગામમાં કહ્યું હતું કે મુંબઈ જાવ ટ્રેનમાં તો કલ્યાણના સ્ટેશન પર ફક્કડ બટેટાવડા મળે છે, તે જરૂર ખાજો. માસીને જેટલો ગાળો બોલવાનો શોખ એટલો જ ખાવાનો શોખ. આજ સુધી હું નક્કી નથી કરી શકી કે માસીને સૌથી વિશેષ ખાવાનો શોખ હતો કે ગાળો બોલવાનો! માસી કલ્યાણ ક્યારે અને ક્યા સ્ટેશન પછી આવે એની બરાબર બાતમી લઈને આવ્યાં હતાં. કલ્યાણ પહેલાંનું સ્ટેશન આવ્યું કે હરખીમાસીનું રટણ ચાલુ થઈ ગયું કે ‘બટેટાવડા લી આપવા માટે તીયાર રે’જો.’ માસાએ ઘણું કહ્યું કે કલ્યાણ સ્ટેશન પર ગાડી માત્ર ૭ મિનીટ ઊભી રહે છે તો બટેટાવડા લાવવાનો સમય નહીં રહે પણ માસીને તો ટ્રેનમાં હાજર આટલા બધાં લોકોમાં ડ્રામા કરવા માટે પ્લેટફોર્મ મળી ગયું. હરખીમાસીનો ગાળોનો ‘સપ્તકોટિ સંદૂક’ ખૂલી ગયો. માસીની નાટ્યકળાને સોળ શણગાર સજીને ખીલવાનો મોકો મળી ગયો. “ઉં જ નસીબની ફૂટેલી તી આજ લગી કોઈ દા’ડો ઘરની બા’ર ની નીકળી! જનમ આખો તમારી અને તમારી માના ગોલાપા કરતી રે’ઈ…! તમારી માએ હો કોઈ દા’ડો હારુ ખવડાઈવું ઓય એવુ મને યાદ ની’મલે, ને મેં હો તમારા માય-દીકરા (મા-દીકરા) પાહેથી કદી કાંઈ માઈગું ની..! આજે આટલા વરહો પછી મૂઆ ચાર વડા હું માગ્યાં કે તમે આમ બા’ના કરો? મારા જ કરમ ફૂટેલા કે આખી જિંદગી તમારી ડોહલી માને હાંચવી ને મને આજે હડેલા વડા હારૂ ના કે’ય? પરભુ, અવે તો મને આંઈથી ઉપાડી લે તો હારૂ! ઉં ય છૂટું અને તમેય ઉંથી છૂટો…!” હરખીમાસીના આંસુઓ પણ ‘ઓન ડિમાન્ડ’, ખળખળ વહેવા માટે ‘ટ્રેઈન્ડ’ હતાં. ટ્રેનમાં હાજર સહુ માટે તો આ પરફેક્ટ ફ્રી ડ્રામા હતો. હરખીમાસીની ગાળો અને ડ્રામાને એક સાથે સહેવાની માસામાં શક્તિ નહોતી. માસા કલ્યાણ આવતાં બટેટાવડા લેવા ઊતરી ગયા ને પાછા આવે તે પહેલાં ગાડી તો ઊપડી ગઈ! માસી એકલી રહી ગઈ એ ડબ્બામાં અને હવે તો ભગવાન જ માલિક હતો બાકી રહી ગયેલા પેસેન્જરોનો…! મને આજે પણ કલ્પના નથી આવતી કે ટ્રેન દાદર પહોંચે ત્યાં સુધી હરખીમાસીએ શું તોફાન મચાવ્યું હશે? દાદર આવ્યું. મારી મમ્મી માસીને રિસીવ કરવા સ્ટેશને ગઈ હતી. માસી નીચે ઊતરી અને જેવી મમ્મીને જોઈ કે સ્ટેશન પર જ બેસી પડીને ઠૂઠવો મૂક્યો, “ઓ મૂઈ રડિયલ, તારા બનેવી ખોવાઈ ગીયા..! ઉં જ અવરચંડી, ગધેડી, ને ઉંએ જ તારા પોયરાઓ હારુ, એમને વડા લેવા ધકેલીયા ને મરેલી, આ ગાડી તો ઊપડી ગઈ! એની પાંહે તો તારા ઘરનું હરનામું હો ની’મલે! ઈ તો મારી ચોરીમાં (ચોળીમાં) મૂઈકું છે. તારા બનેવી હાવ ઢીલી માટીના અને મુંજી. ગીરદીમાં એકલા ચાલી હો ની હકે! મોઢાના મોળા એવા કે કોઇને હરનામું પૂછહે હો નઈં! બાઘા મારતા ઊભા રે’હે અને જો કોઈ મવાલીના આતે ચઢી જાશે તો પછી એમને ઠૂંઠા કરીને આંઈ, બાકી જિંદગી ભીખ મંગાવહે…!” અને પછી, મારી મા સામે હાથ લાંબા કરી કરીને છાતી કૂટતાં બોલ્યા, “આ હંધોય તારો વાંક. તું રડિયલ, એના હાહુજીની.. મને કે’વું તો ઉંતુ ને કે બેન, ગાડી થોડા જ ટે’મ હારુ ઊભતી છે તો ઉં ની’ મોકલતે! તું રોતલી રોવામાંથી ઊંચી આવે તો આવું કે’ય ને? હંધોય તારો વાંક!’ મારી મમ્મી તો માસીના નાટકોથી ટેવાયેલી હતી. એણે માસીને ઊભા કર્યાં અને કહ્યું, ‘મોટીબેન, ચિંતા ન કરો. માસા ભણેલા છે અને રેલ્વેમાં કામ કરે છે. એમને કાંઈ તકલીફ નઈ પડે. ઘર શોધીને આવી જશે.” અને હરખીમાસીને ઘરે લઈ આવી. માસી બાની સાથે ઘેર આવ્યાં પણ એમના મોઢાની ‘સરસ્વતી’ અને રડારોળ ચાલુ જ હતાં. હું અને મારો ભાઈ ત્યારે ૧૩ અને ૧૫ વર્ષના હતાં અમે બેઉ માસી પાસે બેસી એમના આંસુ લૂછતાં હતાં. માસી અમને વ્હાલ કરતાં કહે, “તારા માહા ની આવહે તો મારું હુ થાહે? મૂઆ કલ્યાણના વડા ગીયા તી વધારામાં…!” પછી માસી અમને બેઉને માસાની “ઉપલબ્ધિઓની” વાતો કહેતા રહ્યાં. વાતો સાંભળીને અમે બેઉ, ભાઈ-બેન નક્કી ન કરી શક્યાં કે માસા ‘સુપરમેન’ હતા કે સાવ ઢીલા અને મુંજી હતા? આમ ને આમ કલાકેક વિતી ગયો અને ડોરબેલ વાગી. બાએ દરવાજો ખોલ્યો તો માસા બટેટાવડાનું પેકેટ લઈ સામે ઊભા હતા. માસાને હેમખેમ જોઈ માસીનું રડવાનું એકદમ ગાયબ અને ગાળો બોલવાનું શરૂ પણ આ વખતે મેં એમને કહ્યું, “માસી તમે ગાળો બોલશો તો હું તમારી સાથે વાત નહીં કરું.” અને માસીએ મને વ્હાલથી એમની છાતી સરસી ચાંપી. અચાનક મારા ગાલ પર પાણી પડ્યું, મેં માથું ઊંચુ કરીને જોયું તો માસી રડતાં રડતાં બોલ્યાં, “તું મારા પેટે કેમ ની જનમી? આ રોતલીને કઈં થી મળી? પણ એક કે’ઉં. તું ય રાં…ની બે ચાર હુરતી ગાળો ચોપડાવ ને જો કેવું અલકુંઅલકું લાગે છે? જલહો ની પડે તો પૈહા પાછા હોં!” અમે બધાં જ હસી પડ્યાં. માસી જેવી ડ્રામા ક્વીન મેં આજ સુધી નથી જોઈ!\nતે દિવસે, સાંજના પાંચ વાગે હું ઓફિસેથી નીકળતી હતી અને મને મારી મમ્મીનો ફોન આવ્યો કે હરખીમાસી ગુજરી ગયાં! હું સાવ સૂનમુન થઈ ગઈ. મમ્મીએ વિગત આપતાં કહ્યું હતું કે તે દિવસે, સવારના ૩-૪ વાગ્યાની આસપાસ માસીએ માસાને ઊઠાડ્યા અને કહ્યું કે એમને ગભરામણ થાય છે. માસા એમને બેસાડતા જ હતા ત્યાં તો માસાના હાથમાં જ માસી ઢળી પડ્યાં. આ સાંભળીને હતબુધ્ થયેલી હું, તાત્કાલિક જ પહેલી ફ્લાઈટ બુક કરાવી ભારત આવવા નીકળી ગઈ અને મુંબઈથી તરત જ માસીને ગામ, સુમેરપુર પહોંચી. હું પહોંચી ત્યારે માસીનું ચોથું હતું. આંગણાંમાં, માસીના ફોટા સામે એમની અસ્થિનો કુંભ પડ્યો હતો અને દીવો ને અગરબત્તી બળી રહ્યા હતા, મારા મનની જેમ જ! આખુંય ગામ બેસણામાં હતું. સહુની આંખોમાંથી ચોધાર આંસુ વહેતાં હતાં.\nમાસીના ફોટાને વળગીને હું ધ્રુસ્કે ધ્રુસ્કે રડી રહી હતી. મારા કાનમાં માસીનો અવાજ પડઘાતો હતો, “કે’તી છું, રડે હાના હારૂ? એક કે’ઉં. તું ય રાં…ની બે ચાર હુરતી ગાળો ચોપડાવ ને જો કેવું અલકુંઅલકું લાગે છે? જલહો ની પડે તો પૈહા પાછા હોં!” મેં માસીના ફોટા સામે આંસુભરી આંખે જોયું તો માસી ફોટામાં મરકતાં હતાં!\n(“ગુર્જરી ડાયજેસ્ટ”ના સૌજન્યથી)\nPost Tags:\t#જયશ્રી વિનુ મરચંટ#વાર્તા\nતીવ્ર રાગદ્વેષ,ક્ષણે ક્ષણ પલટાતો મિજાજ,અંદરથી પ્રેમ અને બહારથી કડકાઈ. જયશ્રીબેને રજૂ કરેલ હરખીમાસીનું આ વ્યકિત ચિત્ર અવિસ્મરણીય બન્યું છે.\nજયશ્રીબેન હરખીમાસીનાં પાત્રને અત્યંત કુશળતાથી ઉપસાવ્યું છે. યાદગાર બની રહે એવું વ્યક્તિ ચિત્ર.


Be The Change: PRAGYATA Guideline\nઓનલાઇન એજ્યુકેશન ગાઈડલાઈન : પ્રજ્ઞાતા\nકેન્દ્ર સરકારે ઓનલાઇન સ્ટડી માટેના નવા દિશાનિર્દેશ જાહેર કર્યા છે. માનવ સંસાધન વિકાસ મંત્રાલય દ્વારા ‘પ્રજ્ઞાતા’ નામથી મંગળવારે જારી કરાયેલા આ દિશાનિર્દેશમાં વિદ્યાર્થીઓ માટે ઓનલાઇન સ્ટડીનો રોજનો સમયગાળો અને સેશનની સંખ્યા નક્કી કરાઇ છે. તેમાં જણાવાયું છે કે પ્રી-પ્રાઇમરીનાં બાળકો માટે અડધા કલાકથી વધુ ઓનલાઇન સ્ટડી ન હોવો જોઇએ. ધો. 1થી 8 સુધીના વિદ્યાર્થીઓ માટે 45 મિનિટના2સેશન અને ધો. 9થી 12 સુધીના વિદ્યાર્થીઓ માટે 30થી 45 મિનિટના4સેશનની ભલામણ કરાઇ છે.\nસંપૂર્ણ ગાઈડલાઈન માટે ફોટો લિંક પર ક્લિક કરો\nLabels: News Paper, Paripatro (પરિપત્ર)


શારદા ચીટ ફંડ કેસમાં રાજીવ કુમારની ધરપકડ થઈ શકે છે, આ માટે ફરી એક વખત CBI તેમના ઘરે પહોંચી હતી – Tv9 Gujarati #1 News Channel\nશારદા ચીટ ફંડ કેસમાં રાજીવ કુમારની ધરપકડ થઈ શકે છે, આ માટે ફરી એક વખત CBI તેમના ઘરે પહોંચી હતી\nકલકત્તાના પૂર્વ કમિશનર રાજીવ કુમારના માથે ધરપકડની તલવાર અટકી છે. શારદા ચીટફંડ કેસમાં CBIએ પૂછપરછ માટે તેમને સમન્સ મોકલ્યું છે. તો બીજી તરફ આજે CBIના 8 જેટલા અધિકારીઓ તેમના ઘરે પહોચ્યા હતા. જો કે રાજીવ કુમાર તેમના ઘરે હાજર નથી. જે બાદ CBIના અધિકારીઓએ સ્થાનીક પોલીસને આ અંગે જાણકારી આપી છે. આવતીકાલ એટલે 27મેના રોજ રાજીવ કુમારની પૂછપરછ માટે સમન્સ મોકલ્યું છે.\nREAD મધ્યપ્રદેશમાં કોંગ્રેસની સરકાર બચાવવા કમલનાથ મેદાને, જાણો શું ઘડ્યો પ્લાન?\nઆ પણ વાંચોઃ કેન્દ્રીય પ્રધાન અરૂણ જેટલીના સ્વાસ્થય મુદ્દે ચાલી રહેલી ખબરો અંગે PIBના મહાનિર્દેશકે સમગ્ર વાતનો કર્યો ખુલાસો\nCBIનું કહેવું છે કે, તે રાજીવ કુમારની કસ્ટડીમાં પૂછપરછ કરવા માગે છે. જેનો મતલબ એવો છે કે જો રાજીવ કુમાર CBI સામે પૂછપરછ દેવા હાજર થાય તો તેમની ધરપકડ કરવામાં આવી શકે છે. જો કે લોકસભા ચૂંટણી દરમિયાન રાજીવ કુમારની બદલી દિલ્હી કરી દેવાઈ હતી. જે બાદ આચાર સંહિતાની સમાપ્તી સાથે ફરી એક વખત તેમને કલક્તામાં હાજર થવાનું કહેવાયું હતું.\nસૂત્રો મુજબ રાજીવ કુમાર આગોતરા જામીન માટે પશ્ચિમ બંગાળની સ્થાનીક કોર્ટમાં અરજી કરી શકે છે. જો કોર્ટે આગોતરા જામીન મંજૂર કરે છે તો પછી CBI તેમની ધરપકડ કરી શકશે નહીં. સુપ્રીમ કોર્ટ દ્વારા માત્ર 24 મે સુધી ધરપકડથી સંરક્ષણ મળ્યું હતું. આ બાદ એરપોર્ટ પર પણ નજર રાખવામાં આવે છે. રાજીવ કુમાર વિરુદ્ધ આરોપ છે કે શારદા ચીટફંડ અને રોઝવેલી સ્કીમની તપાસ દરમિયાન પુરાવા સાથે છેડછાડ કરવામાં આવી છે.\nREAD મુંબઈમાં ISISના નામે લખાણ બાદ હાઈએલર્ટ આપી દેવાયું, બ્રિજના થાંભલા પર અબૂબકર અલ બગદાદીના નામનો ઉલ્લેખ\nલોકસભા ચૂંટણીમાં પ્રચંડ જીત બાદ સૌ પ્રથમ ગુજરાત પહોંચીને PM મોદીએ માતાના આશીર્વાદ મેળવ્યા, જુઓ VIDEO\nઆ રીતે ઓડિશામાં નવીન પટનાયકે રચી દીધો રેકોર્ડ, લોકસભા સાથે વિધાનસભામાં જંગી બહુમત મેળવીને બનાવશે સરકાર


10 women labourers killed in Telangana afterahuge mound of mud fell on them | માટીનો ટેકરો પડવાથી 10 મજૂર મહિલાઓના મોત, એક ઘાયલ - Divya Bhaskar\nમાટીનો ટેકરો પડવાથી 10 મજૂર મહિલાઓના મોત, એક ઘાયલ\nમનરેગા યોજના અંતર્ગત કામ કરી રહ્યાં હતા મજૂરો\_\nઘાયલનો ઈલાજ હોસ્પિટલમાં શરૂ\nનારાયણપેટઃ તેલંગાનામાં એક ગામમાં 10 મહિલા મજૂરો કામ કરી રહ્યાં હતા ત્યારે ભેખડ ધસી પડતા, 10 મહિલા મજૂરોના મોત નિપજ્યા છે. જ્યારે આ દુર્ઘટનામાં એક મહિલા ઘાયલ થઈ છે. પોલીસે જણાવ્યું કે મજૂરો મનરેગા અંતર્ગત કામ કરી રહ્યાં હતા. એસપી ચેતને કહ્યુ કે, "મૃતદેહના પોસ્ટમોર્ટમ માટે સરકારી હોસ્પિટલમાં મોકલ દેવાયાં છે. ઈજાગ્રસ્તની સારવાર ચાલી રહી છે."\nકુવો ખોદી રહી હતી મહિલા મજૂર- એસપીઃ એસપીના જણાવ્યા મુજબ 12 મહિલા મજૂર વરસાદના પાણીને સંગ્ર કરવા માટે કુવો ખોદી રહી હતી ત્યારે માટીનો એક મોટો ટેકરો તેમના પર પડ્યો હતો. ઈન્ડિયન પેનલ કોડ અંતર્ગત મારીકલ પોલીસ સ્ટેશનમાં કેસ દાખલ કરાયો છે. દુર્ઘટનાની તપાસ શરૂ કરી છે.\nમુખ્યમંત્રીએ કહ્યું- દુર્ભાગ્યપૂર્ણ ઘટનાઃ તેલંગાનાના મુખ્યમંત્રી કે. ચંદ્રશેખર રાવે દુર્ઘટના પર શોક વ્યક્ત કર્યો છે. તેઓએ કહ્યું કે આ ઘટના દુર્ભાગ્યાપૂર્ણ છે. પીડિતોને દરેક સંભવિત મદદ આપવા માટે અધિકારીઓને નિર્દેશ કરવામાં આવ્યા છે.


કોંગ્રેસે રાજકોટમાં રહેતા નરેન્દ્ર સોલંકીને ગુજરાત NSUIની કમાન સોંપી, હવે નવું માળખું ઊભું કરાશે | Narendra Solanki,aresident of Rajkot Congress announced Gujarat NSUI president , now new structure will be set up - Divya Bhaskar\nNarendra Solanki, A Resident Of Rajkot Congress Announced Gujarat NSUI President , Now New Structure Will Be Set Up\nNSUI પ્રમુખની નિમણૂક:કોંગ્રેસે રાજકોટમાં રહેતા નરેન્દ્ર સોલંકીને ગુજરાત NSUIની કમાન સોંપી, હવે નવું માળખું ઊભું કરાશે\nનરેન્દ્ર સોલંકી મૂળ કોડીનારના છે\nમહિપાલ ગઢવીની જગ્યાએ એનએસયુઆઈના પ્રમુખ નરેન્દ્ર સોલંકીને બનાવાયા\nનેશનલ સ્ટુડન્ટ યુનિયન ઓફ ઈન્ડિયા (NSUI)ના ગુજરાત પ્રદેશ પ્રમુખ તરીકે નરેન્દ્ર સોલંકીની કોંગ્રેસ દ્વારા નિમણૂક કરવામાં આવી છે. છેલ્લા ઘણા સમયથી પ્રદેશ પ્રમુખની જગ્યા ખાલી હતી. જે માટે3મહિના અગાઉ ઇન્ટરવ્યૂ પણ થયા હતા અને હવે આખરે પ્રદેશ પ્રમુખની નિમણૂક કરવામાં આવી છે. હવે નવું માળખું પણ ઉભું કરવામાં આવશે.\nદિલ્હીમાં બે નામ ચર્ચામાં હતા\nNSUIનું ગુજરાતનું માળખું વિખેરવામાં આવ્યું હતું. હવે ગુજરાતની વિધાનસભાની ચૂંટણી આવી રહી છે, ત્યારે કોંગ્રેસ દ્વારા NSUIના નવા પ્રમુખની નિમણૂક કરવામાં આવી છે. અગાઉ માહિપાલસિંહ ગઢવીની પ્રમુખ તરીકેનો કાર્યકાળ પૂરો થયો હોવા છતાં 1 વર્ષ જેટલો વધારાનો સમય પણ તેઓ પ્રદેશ પ્રમુખ રહ્યા હતા. દિલ્હીમાં થયેલા ઇન્ટરવ્યૂ બાદ નરેન્દ્ર સોલંકી અને સંજય સોલંકીના નામ સામે આવ્યા હતા અને હવે આ બંને નામમાંથી નરેન્દ્ર સોલંકીના નામ પર મહોર લગાવી છે.\nરાજકોટમાં હોસ્ટેલમાં રહીને અભ્યાસ કરે છે\nનરેન્દ્ર સોલંકી મૂળ કોડીનારના છે અને રાજકોટમાં રહે છે. રાજકોટમાં તેઓ અભ્યાસ પણ કરી રહ્યા છે. તેઓ હોસ્ટેલમાં રહીને અભ્યાસ કરી રહ્યા છે એટલે કે કોંગ્રેસ દ્વારા એક સામાન્ય વિદ્યાર્થીની પ્રદેશ પ્રમુખ તરીકે નિમણૂક કરવામાં આવી છે.


આજે પ્લે ઓફમાં એન્ટ્રી કરવા રાજસ્થાન સામે ટકરાશે લખનઉ\nહાર મળશે તો રાજસ્થાનની ટીમ માટે પ્લે ઓફની રાહ બનશે મુશ્કેલ\nમુંબઇ, તા. 14 : આઇપીએલ 2022માં પહેલી વખત રમી રહેલી અને શાનદાર ફોર્મમાં રહેલી લખનઉની ટીમ છેલ્લા મેચમાં હારથી બહાર આવીને રવિવારે રાજસ્થાન રોયલ્સને હરાવીને પ્લે ઓફમાં પોતાની જગ્યા નિશ્ચિત કરવાના ઈરાદાથી મેદાનમાં ઉતરશે. સતત ચોથી સાથે પોઇન્ટ ટેબલમાં શીર્ષ સ્થાને રહેલી લોકેશ રાહુલની ટીમ લખનઉને છેલ્લા મેચમાં ગુજરાત સામે હારનો સામનો કરવો પડયો હતો અને ટીમે શીર્ષ સ્થાન પણ ગુમાવી દીધું હતું. લખનઉની ટીમ 16 અંક સાથે બીજા ક્રમાંકે છે અને પ્લે ઓફની શરૂઆત પહેલા વધુ એક મેચ ગુમાવવા માગશે નહીં.\nરાજસ્થાનની ટીમ પણ છેલ્લા મેચમાં દિલ્હી સામે આઠ વિકેટે હાર બાદ વાપસી કરીને પ્લે ઓફ માટેનો દાવો મજબૂત કરવાની કોશિશ કરશે. લખનઉની ટીમ રાજસ્થાન સામે જીત મેળવશે તો પ્લે ઓફમાં જગ્યા નિશ્ચિત થઈ જશે જ્યારે રાજસ્થાનની ટીમ જીત મેળવશે તો પ્લે ઓફમાં જગ્યા બનાવવાની દિશામાં વધુ એક કદમ ભરશે.\nલખનઉની ટીમ માટે કેપ્ટન રાહુલ અને ક્વિંટન ડીકોકને ફરી એક વખત વધુ રન એકત્રિત કરવા પડશે. ગુજરાત સામે આ બન્ને ખેલાડી સસ્તામાં આઉટ થયા હતા અને હવે રાજસ્થાન સામે ઉમદા ઇનિંગની આશા છે. રાહુલ 12 મેચમાં 459 રન સાથે ટૂર્નામેન્ટના સૌથી સફળ બેટ્સમેનમાંથી એક છે. રાહુલ બે સદી અને એક બે અર્ધસદી કરી ચૂક્યો છે જ્યારે ડીકોકે ત્રણ અર્ધસદીની મદદથી 12 મેચમાં 355 રન કર્યા છે. દીપક હુડ્ડા પણ સારા ફોર્મમાં છે અને અત્યારસુધીમાં ત્રણ અર્ધસદીની મદદથી 347 રન કરી ચૂક્યો છે. રાજસ્થાનની ટીમ ઉપર નજર કરવામાં આવે તો બટલર ઉપર ફરી એક વખત નજર રહેશ. તે 12 મેચમાં ત્રણ સદી અને ત્રણ અર્ધસદી સાથે 625 રન કરી ચૂક્યો છે. જો કે સજુ સેમસન સારાં ફોર્મમાં નથી. બીજી તરફ પડીક્કલે છેલ્લા બે મેચમાં સારું પ્રદર્શન કર્યું છે.


શું તમને ખબર છે ટેટુ દોરાવતી વખતે કઈ વસ્તુ ને ધ્યાનમાં રાખવી જોઈએ - My Gandhinagar\nશું તમને ખબર છે ટેટુ દોરાવતી વખતે કઈ વસ્તુ ને ધ્યાનમાં રાખવી જોઈએ\nઆજકાલના યંગ જનરેશનમાં તમને અનેક છોકરીઓ કે છોકરાઓના હાથ પર ટેટૂ જોવા મળશે જ. યુવાનો નામ લખવાની સાથે સાથે અલગ અલગ પ્રકારની ડિઝાઇન પોતાના શરીરમાં દોરાવે છે. આ જોઈએ તો હવે ટેટુ દોરવવા એ સ્ટાઈલીસ સિમ્બોલ થઈ ગયા છે. જૂના જમાનાની વાત કરોતો લગ્ન પછી ઘણીવાર પતિ-પત્ની એકબીજાના નામ લખાવતા હતા, પરંતુ તેમા ઘણા જોખમો રહેલા છે. ટેટુ દોરાવવાથી ઘણા ચેપી રોગો થવાની શક્યતાઓ રહેલી છે. ટેટુ દોરાવતી વખતે સુરક્ષા, સફાય અને સ્વાસ્થયનું ધ્યાન રાખવું જોઈએ\nકેવા પ્રકારની બીમારીઓ થઇ શકે છે\nકોસ્મેટિક એક્સપર્ટની વાતમાંનીએતો ટેટૂથી ઘણા પ્રકારનાં ચેપી રોગો થવાના જોખમ રહેલ છે. જેવા કે હેપેટાઇટિસ, એચઆઇવી, ગ્રાન્યુલોમસ અને કેલિઓડ જેવા રોગો થઈ શકે છે. એચઆઇવી અને હેપેટાઇટીસ એ,બી,સી લોહીના ચેપથી થતી બિમારીઓ છે જે ટેટૂ દોરાવતી વખતે એક ને એક સોય નો વારંવાર ઉપયોગ કરવાને કારણે ફેલાય છે. ગ્રેન્યુલોમ્સ ટેટુની આસપાસ શરીરમાં થતા પ્રતિક્રિયાથી થાય છે. આ જ રીતે ટેટૂથી ત્વચા પર કેલીયોડ થવાનું પણ જોખમ છે. કેલીઓડ એક પ્રકારનો ઘાવ છે. જ્યાં ચામડી લાલ થઈ જાય છે અને ત્યાં એલર્જી થાય છે. ટેટુ આર્ટિસ્ટની વાત માંનીએતો આજકાલ નાના અને લો કોસ્ટ આર્ટિસ્ટ ચાઇનીઝ ઇંકનો ઉપયોગ કરે છે જે ખુબ ખતરનાક છે તેનાથી બચવા હમેસા સારા આર્ટિસ્ટ પાસે જ ટેટુ દોરવવું જોઈએ. જેનાથી ચામડીને લગતા રોગોથી બચી શકીએ.\nકેવા પ્રકારના ટેટુ યોગ્ય છે\nએક્સપર્ટની વાત માનીએ તો કાયમી ટેટૂ કરતાં રીમુવ થઇ શકે તેનું ટેટુ ઓછુ નુકસાનદાયક હોય છે. જો ફેશન અને સ્ટાઈલ માટે જ ટેટુ દોરવતા હોય તો તેવા લોકોએ એવા ટેટુ બનાવવા જોઈએ જે રીમુવ થઇ શકે. નિષ્ણાત કહે છે કે જે ટેટૂને રીમુવ થઇ શકતું હોય તે ચામડીને નુકસાન પણ નથી કરતું. સ્થાઈ ટેટુ જેટલું દોરાવવું સરળ છે તેટલુ જ તેને દુર કરવુ મુશ્કેલ બને છે.\nટેટુ બનાવતા પેલા શુ કરવું જોઈએ\nટેટુ દોરવવા જનાર લોકોની જાણકારી માટે કહીએતો ટેટુ દોરવતા પહેલા હેપેટાઇટીસ બી ની રસી(ટીકા) લગાડવી જોઈએ એ સિવાય ટેટુ બનાવવાની કલામાં જે એક્સપર્ટ છે તેની પાસેજ ટેટુ દોરાવવું જોઈએ. જેની પાસે ટેટુ દોરાવિયું છે તે ટેટુ એક્સપર્ટ તે સાધનો અને સાફ સફાયની પૂરી કાળજી રાખે છે. જે જગ્યાએ ટેટુ દોરાવ્યું છે તે જગ્યાએ એન્ટીબાયોટીક ક્રિમ લગાડવી જોઈએ. દોરાવતી વખતે આ વાત જાણવી કે ટેટુ આર્ટિસ્ટની દુકાન સાફ છે કે નહી અને ટેટુ દોરવાના તમામ સાધનો છે જેવા કે હાથ મોજા, માસ્ક, સોઈ તમામ પ્રકારની સ્લાઇડ વગેરે. જો તમને સ્વાસ્થને લગતી કોઈ તકલીફ હોય જેવી કે હદયરોગ, એર્લજી, ડાયાબીટીસ જેવા રોગો હોય તો ટેટુ દોરવતા પહેલા તમારા ફેમીલી ડોક્ટરની સલાહ લેવી જોઈએ જો તમને કર્લ્યોડ જેવી એર્લજી હોયતો આપણે સ્થાયી ટેટુ પણ ન દોરાવવું જોઈએ.\nસમગ્ર વિશ્વમાં પ્રખ્યાત અને લાભદાયી એવી ગીરગાય વિશે શું તમે આ જાણો છો\nખુલ્લા પગે ઘાસ પર ચાલશો તો થશે આવા ફાયદા


મહાભારત એપિસોડ ૧૬: દુર્યોધન ભીમની હત્યાના ષડયંત્રો રચે છે\nઆ એપિસોડમાં સદ્‍ગુરુ વર્ણવે છે કે દુર્યોધનનો ગુસ્સો શકુનીનાં લુચ્ચાઈભર્યા માર્ગદર્શનમાં, કઈ રીતે ભીમને મારવાના કપટ ભર્યા ષડયંત્રોમાં ફેરવાઈ જાય છે. અને છતાં તેના વધુ પડતા ઉત્સાહને કારણે, ઝેરીલા કાવતરાઓ પણ અવળા પડે છે.\nસદ્‍ગુરુ: દુર્યોધન તેના પિતા ધૃતરાષ્ટ્ર પાસે ગયો અને ફરિયાદ કરી, "મેં ભીમની હત્યા કરવાના ઘણા પ્રયાસ કર્યા, પણ તે કોઈને કોઈ રીતે બચી જાય છે." ધૃતરાષ્ટ્રનો શ્વાસ ચડી આવ્યો - તેનો પુત્ર મહેલની અંદર પોતાના પિતરાઈની હત્યા કરવાનાં પ્રયત્નો કરી રહ્યો છે. બંનેની ઉંમર લગભગ સોળ વર્ષ જ હતી. એક દિવસ શકુનીએ દુર્યોધનને સલાહ આપી, "આ પ્રમાણે તો કામ થાય તેમ લાગતું નથી. આપણે ભીમની હત્યાની કોશિશ મહેલની બહાર કરવી જોઈએ, જ્યાં સ્વતંત્રતા વધારે હોવાથી આપણે જે પ્રમાણે ઇચ્છીએ તે પ્રમાણે કરી શકીએ. મહેલની અંદર આપણે ગૂઢ રીતે બધું ગોઠવવું પડે અને તારો ભાઈ ઘણો શક્તિશાળી છે તેથી તેને એ પ્રમાણે મારવો મુશ્કેલ છે." શકુનીએ બોલવાનું ચાલુ રાખ્યું, "વાણી હોવાનો એ ફાયદો નથી કે તમે તમારા બધા વિચારો જાહેર કરી દો, વાણીથી તમે તમારા દિલની વાત છુપાવી પણ શકો છો. ભીમ સાથે દોસ્તી કર, તેને પ્રેમ આપ. તેની સાથે કુસ્તી નહીં લડ - આલિંગન આપ - તેની સામે ઘુરકિયા નહીં કર - તેને સ્મિત આપ. તે મૂર્ખ છે, ભોળવાઈ જશે."\nમાત્ર સહદેવ, જે બધામાં સૌથી વધુ સમજદાર હતો, તે આ બધાથી ભોળવાયો નહીં. તેણે પોતાનું અંતર જાળવી રાખ્યું.\nઆવી રીતે દુર્યોધન, જે એક બહાદુર, નિર્ભય, ક્યારેય બે મોઢાની વાત નહીં કરવાવાળો માણસ હતો તે કપટી બની ગયો. તેનામાં હંમેશાથી ઈર્ષા, ધિક્કાર અને ગુસ્સો તો હતાં જ, પણ શકુનીએ તેને કપટની કળા શીખવાડી. તેથી દુર્યોધને પાંચ પાંડવો સાથે દોસ્તી કરી, ખાસ કરીને ભીમ સાથે. સહુને લાગ્યું કે દુર્યૉધન અંતરથી બદલાયો છે, અને તેમને પ્રેમ કરવા લાગ્યો છે. માત્ર સહદેવ, જે બધામાં સૌથી વધુ સમજદાર હતો, તે આ બધાથી ભોળવાયો નહીં. તેણે પોતાનું અંતર જાળવી રાખ્યું.\nસહદેવે આ રીતે પોતાનું જ્ઞાન મેળવ્યું હતું: એક દિવસ જંગલમાં તાપણા પાસે બેઠા બેઠા, પાંડુએ તેના પુત્રોને કહ્યું, "આ સોળ વર્ષ હું તમારી માતાથી દૂર રહ્યો એટલું જ માત્ર નહીં, મેં બ્રહ્મચર્યની સાધના પણ કરી છે, જેને કારણે મને અસાધારણ આંતરિક શક્તિ મળવાની સાથે મારી આંતરસૂઝ, દૂરદર્શિતા અને સમજણ પણ ખૂબ વધી ગયા છે. પરંતુ હું ગુરુ નથી. હું નથી જાણતો કે હું આ બધાનો સંચાર તમારામાં કઈ રીતે કરી શકું. પણ તમારે માત્ર એટલું કરવું કે જે દિવસે મારું મૃત્યુ થાય, મારા માંસનો એક નાનો ટુકડો લઈને ખાઈ લેવો, જો તમે મારા માંસને તમારા માંસનો હિસ્સો બનાવી દેશો તો તમે કોઈ પ્રયત્ન વગર એ બધું જ્ઞાન મેળવી લેશો જે મેં મારી સાધનાથી મેળવ્યું છે."\nજ્યારે પાંડુનું મૃત્યુ થયું અને તેની અંતિમ ક્રિયા થઈ રહી હતી, ત્યારે ઊંડા દુઃખને કારણે બધા જ એ વાત ભૂલી ગયા. માત્ર દુઃખમાં ગરકાવ સહદેવ, જે પાંચ ભાઈઓમાં સહુથી નાનો હતો, તેણે જ્યારે એક કીડીને પાંડુના એક નાના માંસના ટુકડાને તાણી જતાં જોઈ, ત્યારે તેને યાદ આવી ગયું કે તેના પિતાએ શું કહ્યું હતું. તેણે કીડી પાસેથી તે ટુકડો ખૂંચવી લીધો અને ખાઈ લીધો. તેની શકિત અને શાણપણ વધી ગયા. તે રાજાઓની વચ્ચે એક ઋષિ બનીને રહી શક્યો હોત પણ કૃષ્ણએ જોયું કે તેનું ડહાપણ નિયતિનું વહેણ બદલી નાંખશે. તેથી તેમણે મધ્યસ્થી કરી અને એક સમયે સહદેવને કહ્યું, "આ મારો આદેશ છે: તારે ક્યારેય તારું ડહાપણ દર્શાવવાનું નથી. તને કોઈ પ્રશ્ન પૂછે તો તેનાં જવાબમાં તારે તેમને સામે પ્રશ્ન પૂછવાનો."\nતે દિવસ પછી સહદેવ દરેક પ્રશ્નના જવાબમાં સામે એવો પ્રશ્ન પૂછતો જે પ્રશ્ન સમજવા જેટલું જ્ઞાન પણ ઘણા ઓછા પાસે હતું. જેને પ્રશ્ન સમજાતો તે એ જોઈ શકતા કે તે કેટલો જ્ઞાની હતો. જેને પ્રશ્ન સમજાતો નહીં તે એવું વિચારતા કે સહદેવ દરેક બાબતમાં માત્ર અસ્પષ્ટતા ઊભી કરવા માંગે છે. એમાંથી "સહદેવનું જ્ઞાન," નામનું એક આખું શાસ્ત્ર ઉભું થયું છે. આજે પણ, દક્ષિણ ભારતમાં, જો કોઈ એવું બતાવવાની કોશિશ કરે કે તે બહુ હોશિયાર છે, તો લોકો કહે છે કે, "તે સહદેવ હોવાનો ડોળ કરી રહ્યો છે." આવું એટલા માટે થયું કે લોકો માનતા હતા કે સવાલોના સ્વરૂપમાં જવાબ આપીને તે હોશિયારી બતાવવાની કોશિશ કરી રહ્યો હતો. પણ હકીકતમાં તે કૃષ્ણના એ આદેશનું પાલન કરી રહ્યો હતો જેમાં કૃષ્ણએ તેને કહ્યું હતું કે તે ક્યારેય પોતાનું જ્ઞાન સામેવાળાને બતાવે નહીં અને સવાલનો જવાબ સવાલથી આપે જેથી તેઓ સમજી નહીં શકે કે તે જવાબ આપી રહ્યો છે સિવાય કે તેઓ પોતે એટલા જ્ઞાની હોય.\nએક ઝેરીલી ભૂલ\nમાત્ર સહદેવ જાણી શકતો હતો કે દુર્યોધનના હૃદયમાં શું છે અને તેણે જોયું કે તેમાં પાંડવો માટે ભારોભાર ઝેર ભરેલું છે. બીજા ચાર ભાઈઓ તો દુર્યોધનથી મોહિત થયેલા હતા. દુર્યોધન તેમની ઉપર ભેટ સોગાતનો વરસાદ વરસાવતો. ભીમને ભેટમાં ખાવાનું સહુથી વધુ પસંદ આવતું. દુર્યોધન તેને જેટલું જોઈએ તેટલું ખાવાનું આપતો. ભીમ એટલો ખાઉધરો હતો કે જેવો તેને ખોરાક પીરસવામાં આવે, તે બધું જ ભૂલી જતો. જે પણ તેને ભોજન આપતું તે તેનું મિત્ર બની જતું. ભીમ હંમેશા ભૂખ્યો જ રહેતો એટલે ખા, ખા અને ખા જ કરતો અને મોટો અને વધારે મોટો થતો જતો.\nએક દિવસ દુર્યોધને પિકનિક પર જવાનું સૂચન કર્યું. શકુનીએ સાવધાનીપૂર્વક એક યોજના બનાવી. તે લોકોએ નદી કિનારા પર પ્રમાણકોટી નામની જગ્યા પર તંબુ ઊભા કર્યા. બધા ત્યાં પહોંચ્યા અને ખૂબ પ્રમાણમાં ભોજન તૈયાર કરવામાં આવ્યું. દુર્યોધન પોતે યજમાન બન્યો. તેણે પાંડવો પાસે જઈ જઈને આગ્રહપૂર્વક પોતાના હાથે ભોજન લેવડાવ્યું. બીજા સહુ મળીને જેટલું ખાઈ શકે તેટલું એકલા ભીમને પીરસવામાં આવ્યું. બધાએ જ વધુ પડતો જલસો કર્યો. નાદાન પાંડવો અભિભૂત થઈ ગયા. માત્ર સહદેવ એક બાજુ પર બેસીને જોતો રહ્યો.\nકપટની આ જ રીત હોય છે - તે બધું જરૂર કરતા વધારે કરવાની કોશિશ કરશે.\nજ્યારે મીઠાઈ પીરસવાનો સમય આવ્યો ત્યારે ભીમને તે થાળી ભરીને આપવામાં આવી. તેમાં એવું ઝેર મેળવવામાં આવ્યું હતું કે જે ધીરે ધીરે અસર બતાવે. ભીમ બધી મીઠાઈ ખાઈ ગયો. પછી તેઓ સહુ નદીએ ગયા. તેઓ નદીમાં તર્યા અને આસપાસ રમ્યા. એ દરમ્યાન ભીમ પાણીમાંથી બહાર આવ્યો અને નદીના કિનારે આડો પડ્યો. બીજા બધા વધુ આનંદ માટે અને વાર્તાઓ કહેવા તંબુમાં પાછા ફર્યા. થોડા સમય પછી દુર્યોધન ફરી પાછો નદીએ ગયો અને તેણે ભીમને અર્ધ બેભાન જોયો. તેણે ભીમના હાથ અને પગ બાંધી દીધા અને નદીમાં સરકાવી દીધો. ભીમ ડૂબ્યો તે એ જગ્યા હતી જેમાં ખૂબ બધા ઝેરી સાપ હતા.\nતે બધા સાપો ભીમને ઘણી વખત કરડ્યા અને તેમનું ઝેર પેલા ઝેરનું મારણ બન્યું જે તેના શરીરમાં પહેલેથી જ હતું. દક્ષિણ ભારતના સિદ્ધ વૈદોમાં આ સર્વ વિદિત જાણકારી છે, જેમાં ઝેરનો ઉપચાર ઝેરથી કરવામાં આવે છે, જે આધુનિક ઉપચાર પદ્ધતિમાં રસી તરીકે ઓળખાય છે. જ્યારે વિષમારણ યોગ્ય માત્રામાં થયું ત્યારે ભીમ પુન: જાગૃત થઈ ગયો. જ્યારે સાપોએ આ જોયું ત્યારે, તેઓએ તેને પોતાનો ગણીને સ્વીકારી લીધો. નાગરાજ, વાયુના પુત્ર ભીમને બાજુએ લઈને ગયા અને કહ્યું, "જો તને ઝેર આપવામાં આવ્યું છે. સારા નસીબે તેઓએ તને નદીમાં સરકાવી દીધો. જો તે લોકોએ તને નદી કિનારે છોડી દીધો હોત તો હમણાં સુધીમાં તારું મૃત્ય થઈ ચૂક્યું હોત."\nકપટની આ જ રીત હોય છે - તે બધું જરૂર કરતા વધારે કરવાની કોશિશ કરશે. તે લોકો ભીમને નદીના કિનારે મરવા માટે છોડી શક્યા હોત, પણ તેઓ કોઈ કચાશ રાખવા નહોતા ઇચ્છતા, તેથી દુર્યોધને તેને નદીમાં સરકાવી દીધો, પરંતુ પરિણામ દુર્યોધન ઈચ્છતો હતો તેનાથી તદ્દન વિપરીત આવ્યું. નાગ લોકોએ ભીમને કહ્યું, "અમે તને એવું અમૃત આપીશું જેના વિષે અમારા સિવાય કોઈને જાણકારી નથી." અને તેમણે જુદા જુદા ઝેર, પારો અને વિવિધ જડીબુટ્ટીઓનું મિશ્રણ તૈયાર કર્યું. આજે દક્ષિણ ભારતમાં તે નવ પાશના અથવા નવ ખતરનાક ઝેરના મિશ્રણ તરીકે ઓળખાય છે, અને દવા તરીકે ઉપયોગમાં લેવાય છે.\nનવ પાશના બનાવવાનું કામ ખૂબ જ સાવધાની પૂર્વક કરવું પડે છે, કોઈ વસ્તુનું એક વધારાનું ટીપું કે કોઈ વસ્તુનું જરા જેટલું ઓછું પ્રમાણ માણસનું મૃત્યુ નિપજાવી શકે છે. તે લોકોએ કુશળતાપૂર્વક રસાયણ તૈયાર કર્યું અને ભીમને આપ્યું. તે પીધા પછી ભીમની શકિત માનવીય મર્યાદાઓથી અનેક ગણી વધી ગઈ. આ સમય દરમ્યાન બીજા ચાર ભાઈઓના ધ્યાનમાં આવ્યું કે ભીમ નથી અને તેઓ વિહવળ થઇ ગયા. તેમને સમજાઈ ગયું કે તેમને છેતરવામાં આવ્યા છે, પરંતુ તેઓ સ્પષ્ટરુપે કશું કહી શકે તેમ ન હતા કારણ કે દુર્યોધન પોતે એવું દર્શાવી રહ્યો હતો કે તેનું દિલ તૂટી ગયું છે. તે આમ તેમ દોડીને ભીમને શોધવાનો દંભ કરતા રડી રહ્યો હતો, "મારો પ્રિય ભાઈ ક્યાં છે, મારો એક માત્ર સાથીદાર?" સહદેવે કહ્યું, "તેમણે ભીમને મારી નાખ્યો છે.” તેમને ખ્યાલ આવી ગયો કે કૌરવો તરફથી ભેટ અને ભોજન આપીને તેમને છેતરવામાં આવ્યા હતા અને તેને કારણે આજે તેમણે ભાઈ ખોઈ દીધો હતો, શરમથી ઝુકી ગયેલા માથે ચારેય પાંડવો મહેલમાં પાછા ફર્યા. તેમણે માતાં કુંતીને કહ્યું કે શું બન્યું હતું.\nભીમ પાછો ફરે છે\nકુંતી બેઠી અને ત્રણ દિવસ માટે ધ્યાનમાં ડૂબી ગઇ. પછી તેણે કહ્યું, "મારો પુત્ર ભીમ મર્યો નથી. તેને શોધો." ચાર ભાઈઓ મિત્રો સાથે મળીને જંગલ ખૂંદી વળ્યા, નદીમાં ડૂબકી મારી - તેઓ દરેક જગ્યાએ શોધી વળ્યા પરંતુ ભીમ ન મળ્યો. છેવટે તેઓએ પ્રયાસ છોડી દીધા. કુંતીને પોતે ધ્યાનમાં ભીમને જીવતો જોયેલો તે દ્રશ્યો વિશે વહેમ પડવા લાગ્યો, અને તેમણે ભીમને માટે મરણનાં ચૌદમાં દિવસે કરવામાં આવતી વિધિઓની તૈયારી કરવા માંડી. દૂર્યોધને ભીમની યાદમાં વિધિ માટે ઘણા મોટા પાયે આયોજન કર્યું. તેણે રસોઈયા રાખીને ચૌદમા દિવસે શોક તોડવા માટે ખૂબ ખાવાનું બનાવડાવ્યું, જે તે સમયની પ્રથમ હતી. અંતરથી તો તે ઉત્સવ ઉજવતો હતો - પણ બહારથી તે શોક મનાવતો હતો.\nપાંચ ભાઈઓ સાવધ થઈ ગયા, અને સ્વ બચાવની તૈયારીઓ પણ કરવા લાગ્યા, તેમના માણસો બહારથી મહેલમાં આવવા લાગ્યા.\nપછી ભીમ મહેલમાં પાછો ફર્યો, તેના ભાઈઓ અને માતાની ખુશીનો પાર ના રહ્યો . દુર્યોધન અને તેના ભાઈઓ આ માની ન શક્યા, અને શકુની ભયભીત થઈ ગયો. તે સમજી નહોતો શકતો કે ભીમ જીવિત હતો કે આ તેનું ભૂત હતું. ભીમ ક્રોધાવેશમાં આવીને જવાબ માંગવામાં હતો કે વિદુરે આવીને તેમને સલાહ આપી, "તમારા દુશ્મનોને ઉઘાડા પાડવા માટે આ યોગ્ય સમય નથી. હમણાં, તેઓ આવું ગુપ્ત રીતે કરે છે, તેનો અર્થ છે તમારી પાસે હજુ સલામત સ્થળ છે. જો તમે દુશ્મનાવટ દેખાડશો તો તેઓ સીધા મહેલમાં જ તમારી હત્યા કરશે. તમે માત્ર પાંચ છો. તેઓ એક સો પૂરા અને સાથે તેમનું લશ્કર છે."\nભીમ અને તેના ભાઈઓએ ગુસ્સાને કાબૂમાં લઇ લીધો. ચૌદ દિવસ નાગલોકમાં રહ્યા પછી, અને અમૃત પીધા પછી ભીમ વધુ બળવાન બની ગયો હતો, પરંતુ તેને કારણે તેને વધુ પડતી ભૂખ પણ લાગતી હતી. ભીમે જ્યારે જોયું કે પોતાને મૃત ધારીને ઘણા મોટા પ્રમાણમાં ભોજન બનાવવાની જે તૈયારી તેમણે કરી હતી, તે મહેનત તેને જીવતો પાછો ફરેલો જોઈ, પડતી મૂકી દીધી છે, ત્યારે તેણે એક કઢાઈ લઈને બધા સુધારેલા શાકને તેમાં નાખીને એક વાનગી તૈયાર કરી. આર્ય પરંપરામાં એ માન્યતા હતી કે અમુક શાક ભેગા નહીં કરવાનાં, પણ તેણે બધા જ શાક ભેગા કરીને એક નવી જ વાનગી તૈયાર કરી, જે આજે પણ દક્ષિણ ભારતના અમુક હિસ્સાઓમાં અતિ લોકપ્રિય છે, જ્યાં તે અવિયલ નામથી ઓળખાય છે, જેનો મતલબ મિશ્રણ થાય છે.\nબેઉ પક્ષો વચ્ચે દુશ્મની વધતી ગઈ. પાંચ ભાઈઓ સાવધ થઈ ગયા અને પોતાના બચાવ માટે તૈયારી શરૂ કરી દીધી, મહેલમાં તેમના માણસો આવી ગયા. જ્યાં સુધી તેમને મહેલમાં ચાલી રહેલા છળ કપટની જાણકારી ન હતી - તેઓ કુમારોની જેમ વર્તી રહ્યા હતા. પરંતુ હવે તેઓ રાજ્ય મેળવવાની ગંભીર લડતમાં દાખલ થઈ ચૂક્યા હતા.\nમહાભારત એપિસોડ ૨૨: દ્રૌપદીની વિષમ પરિસ્થિતિ\nમહાભારતના આ એપિસોડમાં દ્રૌપદીના સ્વયંવરમાં અર્જુન વિજેતા રહે છે, પણ કુંતીના એક આદેશથી નવવધૂ દ્રૌપદીને માટે અત્યંત વિષમ પરિસ્થિતિ ઊભી થાય છે, જેને કાર…\nમહાભારતના આ અંકમાં સદ્‍ગુરુ ધર્મ અને કર્મ વચ્ચેનો સબંધ સમજાવે છે. તેઓ સમજાવે છે કે માત્ર સ્વધર્મને સ્થાપિત કરીને જ તમે તમારું કર્મ સારામાં સારી રીતે ક…\nઆ અંકમાં આપણે જોઈશું કે પાંડુ રાજાનો શ્રાપ કઇ રીતે તેમને બે પત્નીઓ હોવા છતાં નિ:સંતાન રાખે છે, પણ કુંતી તેને મળેલા વરદાનમાં મળેલા મંત્રનો ઉપયોગ કરીને…\nમે 5, 2021


ભારતના આ સૌથી મોંઘા લગ્નો વિષે તમે જાણો છો? જેમાં પૈસા ખર્ચ્યા છે પાણીની જેમ - Gujju Gossip\nભારતના આ સૌથી મોંઘા લગ્નો વિષે તમે જાણો છો? જેમાં પૈસા ખર્ચ્યા છે પાણીની જેમ\nમોટા ભાગના બધા જ ધર્મોમાં લગ્ન સંસ્થા પર લોકોનો ભરોસો ખૂબ રહેલો છે. અને તેના કારણે જ સામાજીક વ્યવસ્થા જળવાઈ રહે છે. બાળકો પોતાનું 25-30 વર્ષ સુધીનું જીવન પોતાના માતાપિતા સાથે પસાર કરે છે અને ત્યાર બાદ માતાપિતા તેમના માટે સારો લાઇફ પાર્ટનર શોધીને તેમના લગ્ન કરાવી દે છે જેથી કરીને તેમનું જીવન એકલવાયુ ન રહે અને તેમને દુઃખ અને સુઃખનો સાથી મળી રહે. આ ચક્ર આમ ચાલતુ જ રહે છે. અને પોતાના બાળકોના લગ્ન પાછળ માતાપિતા પોતાના જીવનની આખીને આખી બચત ખર્ચી નાખતા પણ જરા પણ ખચકાતા નથી. લોકો લાખો કરોડો રૂપિયા લગ્નમાં ખર્ચી નાખે છે. ભારતનું એક સામાન્ય કુટુંબ પણ લગ્ન પાછળ 3-4 લાખ ખર્ચી નાખે છે. તો પછી આર્થિક રીતે સદ્ધર લોકો તો લગ્ન પાછળ કોઈ જ કસર બાકી નથી રાખતા.\nઆજે અમે તમારી સમક્ષ ભારતના સૌથી મોંઘા લગ્નો વિષેની જાણકારી લાવ્યા છે. આ લગ્નોમાં ધૂમ પૈસો વાપરવામાં આવ્યો છે.\nશિલ્પા શેટ્ટી – રાજ કુન્દ્રાના લગ્ન\nશિલ્પા અને રાજના લગ્ન 2009માં થયા હતા. રાજ કુન્દ્રા એક મોટો ઉદ્યોગપતિ છે જ્યારે શિલ્પા એ દેશની જાણીતી અભિનેત્રી છે. તમને જણાવી દઈએ કે 2004ના વર્ષમાં રાજ કુંદ્રાની ગણતરી બ્રિટેનના 198 સૌથી ધનિક લોકોમાં થયો હતો. રાજ કુન્દ્રા લંડનના ભારતીય મૂળના મુખ્ય ઉદ્યોગપતિઓમાંનો એક છે. શિલ્પા શેટ્ટી સાથે રાજના બીજા લગ્ન છે. જે હાલ સફળ રીતે ચાલી રહ્યા છે. આ લગ્નમાં કરોડો રૂપિયાનો ધૂમાડો કરવામાં આવ્યો હતો. આ લગ્નમાં શિલ્પાએ લાખો રૂપિયાના હીરાના તેમજ કીમતી રત્નોના આભૂષણો પહેર્યા હતા. શિલ્પાની સગાઈની વીંટીની વાત કરીએ તો તેની જ કીંમત5કરોડ રૂપિયા હતી. એક માહિતી પ્રમાણે શિલ્પા અને રાજના લગ્નમાં લગભગ 50 કરોડ રૂપિયાનો અધધ ખર્ચો કરવામાં આવ્યો હતો.\nજીવીકે ગૃપના માલિક ક્રિષ્ના રેડ્ડીની પૌત્રીના લગ્ન\nદેશની જાણીતી કંપની જીવીકે ગૃપના માલિક ક્રિષ્ના રેડ્ડીની પૌત્રી મલ્લિકા રેડ્ડીના લગ્ન સિદ્ધાર્થ રેડ્ડી સાથે 2001માં કરવમાં આવ્યા હતા. દુલ્હો સિદ્ધાર્થ રેડ્ડી ઇન્દુ ગૃપના માલિક ઇંદુરી શ્યામ પ્રસાદ રેડ્ડીનો પુત્ર છે. આ લગ્નમાં 5000 મહેમાનોને આમંત્રણ આપવામા આવ્યુ હતું. જેમાં મોટા મોટા નામોનો સમાવેશ થાય છે. તેમના મહેમાનોમાં મોટા મોટા ઉદ્યોગપતિઓ તેમજ પોલીટીશિયનોનો સમાવેશ થયો હતો. આ ભવ્ય લગ્નનું આયોજન હૈદરાબાદમાં કરવામા આવ્યું હતું. આ લગ્નનો ખર્ચ આશરે 100 કરોડ રૂપિયા થયો હતો\nસંજય હીન્દુજા અનુ મહતાનીના લગ્ન\nસંજય હીન્દુજા યુકે સ્થિત એક અબજોપતિ બિઝનેસમેન છે તેમના લગ્ન ભારતની જાણીતી ડીઝાઈનર અનુ મહતાની સાથે 2015માં થયા હતા. આ એક સીતારાઓથી ભારોભાર લગ્ન હતા. આ લગ્નનું આયોજન ઉદયપૂરમાં કરવામાં આવ્યું હતું. આ લગ્નમાં વસ્ત્રો મનીષ મલ્હોત્રા દ્વારા ડિઝાઈન કરવામાં આવ્યા હતા અને મહેમાનોનું મનોરંજન વિશ્વવિખ્યાત પોપ સિંગર જેનિફર લોપેઝ દ્વારા કરવામાં આવ્યું હતું. આ લગ્નમાં 147 કરોડ રૂપિયા ખર્ચવામાં આવ્યા હતા.\nરનવીર સીંઘ અને દિપીકા પદુકોણે\nઆ યાદી રનવીર અને દીપિકાના લગ્ન વગર અધુરી કહેવાશે. તેમના લગ્ન હોલીવૂડના વાહલા વેડિંગ ડેસ્ટિનેશન ઇટાલીના, લેક કોમો ખાતે થયા હતા. ત્યાર બાદ તેમણે મુંબઈ અને બેંગલુરુ બન્ને જગ્યાએ ત્રણ રિસેપ્શન પણ આયોજીત કર્યા હતા. આ કપલે પરંપરાગત કોંકણી અને સિંધી લગ્નવીધીથી લગ્ન કર્યા હતા. તમને કદાચ ખ્યાલ નહીં હોય પણ આ કપલે કસ્ટમ મેડ ગોલ્ડ એમ્બ્રોઇડરીવાળા ડીઝાઈનર ચપ્પલ પહેર્યા હતા. તેમના લગ્ન 2018માં થયા હતા અને તેમના લગ્નમાં લગભગ 77 કરોડ રૂપિયા ખર્ચવામાં આવ્યા હતા.\nભારતીય ક્રીકેટ ટીમના કેપ્ટન વિરાટ કોહલી અને બોલીવૂડ અભિનેત્રી અનુષ્કા શર્માના લગ્ન છેલ્લી ઘડી સુધી ગુપ્ત રાખવામાં આવ્યા હતા. અને જ્યારે તેમના લગ્નની પહેલી તસ્વીર સોશિયલ મિડિયા પર તેમના દ્વારા શેર કરવામાં આવી ત્યચારે ભારતીયોને એક સુખદ આંચકો લાગ્યો હતો. આ પાવર કપલ સબ્યસાચી દ્વરા ડીઝાઈન કરવામાં આવેલા વેડિંગ ક્લોથ્સમાં જોવા મળ્યુ હતું. અને તેમના લગ્ન ઇટાલીના ટસ્કનીની બીજા નંબરની સૌથી મોંઘી રિઝોર્ટમાં કરવામાં આવ્યા હતા. તેમના લગ્નમાં લગભગ 100 કરોડનો ખર્ચો કરવામાં આવ્યો હતો. તેમના લગ્ન 2017માં થયા હતા.\nઆકાશ અંબાણી અને શ્લોકા અંબાણી\nએશિયાના સૌથી ધનવાન બિઝનેસમેન મુકેશ અંબાણીના દીકરા આકાશ અંબાણીના લગ્ન શ્લોકા મેહતા કે જેણી ડાયમન્ડ ટાઇકુન રસેલ અને મોના મેહતાની દીકરી છે તેની સાથે કરવામાં આવ્યા હતા. તેમની પ્રી વેડિંગ સેરેમનીઝ સ્વિત્ઝરલેન્ડમાં રાખવામાં આવી હતી જ્યારે તેમના ભવ્યાતિભવ્ય લગ્ન મુંબઈ ખાતે રાખવામાં આવ્યા હતા. જેમા શાહરુખ ખાન, કરન જોહર, રનબીર કપૂર અને અન્ય દિગ્ગજ બોલીવૂડ સ્ટાર્સ જાનૈયાઓ બન્યા હતા અને ખૂબ ઠુમકા લગાવ્યા હતા. આ સિવાય ઇન્ટરનેટશનલ કલાકારો જેમ કે ચેઇનસ્મોકર્સ અને કોલ્ડ પ્લેએ લોકોને મનોરંજન પુરુ પાડ્યુ હતું. નીતા અંબાણીએ એ વાતનું ખાસ ધ્યાન રાખ્યું હતું કે તેમની વહુનું સ્વાગત ખૂબ બધા પ્રેમ અને હીરાઓ સાથે થાય. તેણીએ શ્લોકાને એક સુંદર ડાયમન્ડ નેકલેસ ભેટ આપ્યો હતો જેની કીંમત લગભગ 300 કરોડ આંકવામાં આવે છે. જો કે હજુ પણ તેમના લગ્નના ખર્ચનો અંદાજો કોઈ નથી લગાવી શક્યું. પણ તમે અંદાજો લગાવી શકો છો.\nલલીત તન્વર અને યોગીતા જૌનપુરિયાના લગ્ન\nકોંગ્રેસ નેતા કંવર સિંઘ ના દીકરા લલીત સાથે સ્વતંત્ર MLA સુખબીરસિંઘ જૌનપુરીયાની 26 વર્ષિય દીકરી યોગીતા સાથે કરવામાં આવ્યા હતા. વરરાજાએ તિલક શગુન માટે ચોપરમાં એન્ટ્રી મારી હતી. આ લગ્નમાં બોલીવૂડની હસ્તીઓએ પણ હાજરી આપી હતી આ લગ્નમાં 250 કરોડનો ખર્ચો કરવામાં આવ્યો હતો. આ લગ્ન 2011માં યોજવામાં આવ્યા હતા.\nબ્રહ્માણી અને રાજીવ રેડ્ડીના લગ્ન\nકર્ણાટકના માઇનીંગ બેરોન જનાર્ધન રેડ્ડીની દીકરી બ્રહ્માણીના લગ્ન પી રાજીવ રેડ્ડી કે જે હૈદરાબાદ સ્થિત ઉદ્યોગપતીના દીકરા છે તેની સાથે બેંગલોર ખાતે કરવામા આવ્યા હતા. તેમના લગ્નની ઉજવણી પાંચ દિવસ સુધી ચાલી હતી. તેમાં લગભગ 50000 જેટલા લોકોએ હાજરી આપી હતી. તમને કદાચ ખબર નહીં હોય પણ બ્રહ્માણીની લગ્નની સાડી જ માત્ર 17 કરોડની હતી. તેણીના લગ્નમાં 500 કરોડ ખર્ચવામાં આવ્યા હતા. આ લગ્ન 2016માં થયા હતા.\nસહારા ઇન્ડિયા ગૃપના માલિક સુબ્રતો રૉયના બે દિકરાઓના લગ્ન\nસહારા ઇન્ડિયા ગૃપના માલિક સુબ્રતો રૉયની ગણતરી દેશના ધનાડ્ય લોકોમાં થાય છે. તેમને બે દિકરા છે સુશાંતો રૉય અને સિમેન્ડો રૉય. આ બન્નેના લગ્ન એક સાથે જ કરવામા આવ્યા હતા. તેમના ભવ્ય લગ્નનું આયોજન લખનૌ ખાતે કરવામા આવ્યુ હતું. સુબ્રતો સન્સના લગ્ન અત્યાર સુધીના સૌથી મોંઘા લગ્નમાંના એક ગણવામાં આવે છે. સુબ્રતો રૉયના દીકરાઓના લગ્ન 2004ના વર્ષમાં કરવામાં આવ્યા હતા. તમને જાણીને આશ્ચર્ય થશે અને એક ઝાટકો પણ લાગશે કે આ લગ્નમાં 552 કરોડનો ખર્ચ કરવામાં આવ્યો હતો. આ લગ્નમાં 110 પ્રકારના ક્યુઝીન્સ પીરસવામાં આવ્યા હતા તો મહેમાનો માટે પ્રાઇવેટ જેટ્સની વ્યવસ્થા કરવામાં આવી હતી. અને સોનામાં સુગંધ એ હતી કે લગ્નના દિવસે 101 ગરીબ કન્યાઓના પણ લગ્ન કરાવવામાં આવ્યા હતા 150000 ભીખારીઓને આ દિવસે જમાડવામાં પણ આવ્યા હતા.\nઇશા અંબાણી અને આનંદ પિરામલ\nમુકેશ અંબાણી દેશના સૌથી ધનવાન બિઝનેસમેન છે અને હવે તો તેઓ દુનિયાના પાંચમાં સૌથી ધનવાન બિઝનેસમેન બની ગયા છે. તેમની દીકરી ઇશા અંબાણીના લગ્ન પિરામલ કંપનીના આનંદ પિરામલ સાથે કરવામાં આવ્યા છે. તેમના લગ્ન કોઈ ફેરીટેલ કરતા જરા પણ ઓછા નહોતા. તેમની એંગેજમેન્ટ ઇટાલીમાં આવેલ લેક કોમો ખાતે કરવામાં આવી હતી. તેમના પ્રિ વેડિંગ ફંક્શન્સ ઉદયપુરના મહેલમાં કરવામાં આવ્યા હતા. અને સુંદર ભવ્ય લગ્નનું આયોજન મુંબઈ ખાતે કરવામાં આવ્યું હતું. તેમના લગ્નમાં બોલીવૂડની દિગ્ગજ હસ્તીઓ શામેલ હતી તો દેશી વિદેશી રાજકારણીઓની પણ હાજરી હતી. અમેરિકાના પૂર્વ ફર્સ્ટ લેડી હલેરી ક્લીન્ટન અને બિઝનેસ ટાઇકુન હેન્રી ટ્રેવિસે પણ હાજરી આપી હતી. આ લગ્નમાં 100 મિલિયન ડોલર એટલે કે લગભગ 730 કરોડ રૂપિયા ખર્ચવામાં આવ્યા હતા.\n← મહારાષ્ટ્રમાં ગંભીર અકસ્માત: નંદુબાર નજીક બસ ખીણમાં પડતાં 5ના મોત, જાણો કેટલા લોકો થયા ધાયલ\nઅહીં લાગશે ચીનની જેમ સ્મોગ ટાવર, જાણો સ્મોગ ટાવર કેવી રીતે કરે છે કામ →\nશરદી ખાંસી સિવાય આ મુશ્કેલીઓમાં પણ કામની છે વિક્સ, જાણી લો કમાલના ઉપાય