گیتار | تمام افغانستان - Leelam.af\nگیتار | تمام افغانستان\nهمه 1-50 از 237\nفروشنده خصوصی, 237\nبقیه , 163\nسپورت و سرگرمی , 68\nاعلانات جدید زیادی در دسته بندی های مختلف وجود دارد که به صورت روزانه در Leelam.af ثبت می شوند ، زیرا ما بزرگترین سایت تبلیغ کننده در کشور هستیم. فرقی نمی کند که با کلمه کلیدی گیتار ، رده ، یا موقیعت ، جستجو کنید ،Leelam.af مکان مناسبی برای شماست زیرا وب سایت ما کاربران خیلی زیاد و تعداد زیادی اعلانات در رده های مختلف دارد.\nبه کلیه اعلانات بر اساس جستجوی خود نگاهی بیندازید: گیتار خریداری برای کرایه برای فروش درخواست کرایه بدنبال وظیفه استخدام برای کار | یا اکنون یک اعلان ثبت کنید و بگویید که چه‌چیز را شما خرید و فروش مینمایید و از تمام مزایای اعلانات در Leelam.af استفاده کنید.\nگیتار کلاسیک برای فروش\nگیتار ساخت جاپان ۷۰۰۰ افغانی\n23 ثور 03:50 بقیه , کابل , میربچه کوت\n23 ثور 02:50 بقیه , کابل , میربچه کوت\nگیتار کلاسیک ساخت جاپان ۷۰۰۰ افغانی\n15 حمل 19:36 آلات موسیقی و تجهیزات بقیه , کابل , میربچه کوت\n15 حمل 18:47 آلات موسیقی و تجهیزات بقیه , کابل , میربچه کوت\n15 حمل 18:15 آلات موسیقی و تجهیزات بقیه , کابل , میربچه کوت\n15 حمل 17:44 آلات موسیقی و تجهیزات بقیه , کابل , میربچه کوت\n15 حمل 17:13 آلات موسیقی و تجهیزات بقیه , کابل , میربچه کوت\n15 حمل 17:03 آلات موسیقی و تجهیزات بقیه , کابل , میربچه کوت\n15 حمل 17:02 آلات موسیقی و تجهیزات بقیه , کابل , میربچه کوت\n15 حمل 16:53 آلات موسیقی و تجهیزات بقیه , کابل , میربچه کوت\n15 حمل 16:51 آلات موسیقی و تجهیزات بقیه , کابل , میربچه کوت\n15 حمل 16:41 آلات موسیقی و تجهیزات بقیه , کابل , میربچه کوت\n15 حمل 16:40 آلات موسیقی و تجهیزات بقیه , کابل , میربچه کوت\n15 حمل 16:30 آلات موسیقی و تجهیزات بقیه , کابل , میربچه کوت\n15 حمل 16:08 آلات موسیقی و تجهیزات بقیه , کابل , میربچه کوت\n15 حمل 15:57 آلات موسیقی و تجهیزات بقیه , کابل , میربچه کوت\n15 حمل 15:48 آلات موسیقی و تجهیزات بقیه , کابل , میربچه کوت\n15 حمل 15:14 آلات موسیقی و تجهیزات بقیه , کابل , میربچه کوت\n15 حمل 14:44 آلات موسیقی و تجهیزات بقیه , کابل , میربچه کوت\n15 حمل 13:58 آلات موسیقی و تجهیزات بقیه , کابل , میربچه کوت\n15 حمل 13:49 آلات موسیقی و تجهیزات بقیه , کابل , میربچه کوت\n15 حمل 13:39 آلات موسیقی و تجهیزات بقیه , کابل , میربچه کوت\n15 حمل 13:38 آلات موسیقی و تجهیزات بقیه , کابل , میربچه کوت\n15 حمل 13:25 آلات موسیقی و تجهیزات بقیه , کابل , میربچه کوت\n15 حمل 13:16 آلات موسیقی و تجهیزات بقیه , کابل , میربچه کوت\n15 حمل 13:04 آلات موسیقی و تجهیزات بقیه , کابل , میربچه کوت\n15 حمل 12:54 آلات موسیقی و تجهیزات بقیه , کابل , میربچه کوت\n15 حمل 12:08 آلات موسیقی و تجهیزات بقیه , کابل , میربچه کوت\n15 حمل 10:53 آلات موسیقی و تجهیزات بقیه , کابل , میربچه کوت\n15 حمل 10:31 آلات موسیقی و تجهیزات بقیه , کابل , میربچه کوت\n15 حمل 10:21 آلات موسیقی و تجهیزات بقیه , کابل , میربچه کوت\n15 حمل 10:13 آلات موسیقی و تجهیزات بقیه , کابل , میربچه کوت\n15 حمل 10:01 آلات موسیقی و تجهیزات بقیه , کابل , میربچه کوت\nگیتار ساخ جاپان کلاسیک ۷۰۰۰ افغانی\n14 حمل 20:13 آلات موسیقی و تجهیزات بقیه , کابل , میربچه کوت\n14 حمل 19:42 آلات موسیقی و تجهیزات بقیه , کابل , میربچه کوت\n14 حمل 19:31 آلات موسیقی و تجهیزات بقیه , کابل , میربچه کوت\n05 حوت 01:33 بقیه , کابل , میربچه کوت\n04 حوت 13:51 بقیه , کابل , میربچه کوت\nگیتار کلاسیک ۱۰۰۰۰ افغانی\n04 حوت 13:48 بقیه , کابل , میربچه کوت\nگیتار ساخت جاپان سابقه است جور است ۹۰۰۰ افغانی\n04 حوت 04:12 بقیه , کابل , میربچه کوت\nگیتار گیتار گیتار گیتار گیتار برقی گیتار الکتریک گیتار آکوستیک گیتار


تاریخ انتشار: ۰۲:۳۱ - ۱۸ دی ۱۳۹۷\nجنوب نیوز- وحید حاجی پور: چندان زیبنده نیست که بگوییم نقل شرکت رشوه‌دهنده توتال برای وزارت نفت، نقل «ناموسی» است که این وزارتخانه نمی‌خواهد خطا و خیانت آن را ببیند و برای پرده‌پوشی و توجیه‌تراشی برای آن، معتقد است توتال هر کاری کند حق دارد؛ اگر منافع کشور هم به خطر افتاده، پنج سال است که توسعه فاز ۱۱ با یک قرارداد «نیم بند»، به خطر افتاده فدای سرش. طی چند هفته گذشته، روابط عمومی این وزارتخانه در پاسخ به رسانه‌هایی که از طرف رشوه گیرنده، قراردادهای توتال را سراغ گرفته و رهاشدن ایران در قرارداد فاز ۱۱ را دلیل می‌جویند با واکنش‌های عصبی و به دور از ادب روابط عمومی وزارت نفت مواجه می‌شوند. ترجیع بند این جوابیه‌ها نیز آن است که چه کسی گفته توتال رشوه داده است، در ایران عده‌ای می‌خواهند صنعت نفت را به زمین بزنند و کسانی که سوال می‌کنند نسبت به بزرگی و عظمت توتال آگاهی ندارند.\nبرچسب ها: توتال ، رشوه ، وزارت نفت ، پارس جنوبی ، اقتصاد


گل فانتزی - گل تولد نوزاد تدی - Flower Toy | گل آف\nدر باغ جهان، دلم گلی می جوید، امروز گل سپیده ات می روید. امروز دلم دل ای دل ای میخواند، چون میلاد تو را خدا مبارک گوید. از همان روزی که پای تو به این دنیا رسید، غصه هایم یک به یک از قلب و جانم پر کشید، روز میلاد تو دنیا یـک صدا خندیده بود، آسمان در مقدمت باران گل باریده بود. تو وجودت واسه من یه معجزه ست، مثل تو هیچ کجا پیدا نمیشه، روز میلاد قشنگت میمونه، توی تقویم دلم تا همیشه. تولدت مبارک. یکی از بهترین محصولات موجود در وبسایت gol off گل تولد نوزاد تدی می باشد. شما کاربران گرامی می توانید با مقایسه این گل فانتزی زیبا با محصولات مشابهی که در گل فروشی آنلاین گل آف وجود دارد، بهترین هدیه را برای عزیزان تان انتخاب کنید و هدیه کنید به وی در روز تولد ش، به شب میلاد ش.کمتر\nقیمت ۰۰۰ ۵۵۰ تومان


قسط 8.6میلیون‌تومانی وام جدید مسکن/ سود 600میلیون تومانی وام 480میلیونی- اخبار راه و مسکن - اخبار اقتصادی تسنیم | Tasnim\n۲۵ شهريور ۱۴۰۰ - ۱۰:۵۲\nبه گزارش خبرنگار اقتصادی خبرگزاری تسنیم، بر اساس ابلاغ بانک مرکزی سقف وام ساخت و خرید مسکن از محل اوراق حق تقدم در تهران از 200 میلیون تومان برای زوجین به 400 میلیون تومان افزایش یافته است.\nوام تعمیر یا همان جعاله که پیش از این برای تهرانی‌ها 40 میلیون تومان بوده به 80 میلیون تومان افزایش یافته است.\nسقف وام خرید مسکن از محل اوراق حق تقدم در مراکز استان‌ها و شهر‌های بالای 200 هزار نفر جمعیت برای زوجین 320 میلیون تومان و به‌صورت انفرادی 160 میلیون تومان است. در سایر مناطق شهری با جمعیت 200 هزار نفر و کمتر برای زوجین 240 میلیون تومان و به‌صورت انفرادی 120 میلیون تومان تعیین شد.\nبه گزارش تسنیم، اقساط وام 400 میلیون تومانی خرید مسکن برای تهرانی‌ها در بازپرداخت به‌روش ساده ماهانه 6 میلیون و 661 هزار تومان است. کل بازپرداخت این وام در ماه 12 سال دوازدهم بالغ بر 959 میلیون و 262 هزار تومان خواهد بود، به‌عبارت دیگر سود این وام 559 میلیون و 262 هزار تومان خواهد بود.\nاقساط وام 80 میلیون تومانی تعمیر در بازپرداخت 5ساله با نرخ سود 17.5 درصد ماهانه حدود 2 میلیون تومان است. سود این وام حدود 40 میلیون و کل بازپرداخت آن 120 میلیون تومان خواهد بود.\nدر واقع یک متقاضی وام مسکن از محل اوراق حق تقدم در تهران باید ماهانه 8 میلیون و 661 هزار تومان قسط پرداخت کند. مجموع بازپرداخت وام 480 میلیون تومانی بالغ بر یک‌میلیارد و 80 میلیون تومان و کل سود وام 600 میلیون تومان خواهد بود.\nمبلغ اقساط وام 320 میلیون تومانی ماهانه 5 میلیون و 329 هزار تومان، کل بازپرداخت 767 میلیون تومان و سود این وام 447 میلیون تومان است.\nهمچنین قسط ماهانه وام 240 میلیون تومانی از محل اوراق حق تقدم حدود 4 میلیون تومان، سود 335 میلیون تومان و کل بازپرداخت 575 میلیون تومان خواهد بود.


انتقاد حاتمی‌کیا از حرف‌های نوید محمدزاده » اصفهان امروز\n21 فروردین 1397, 14:36 / کد خبر:40620\nعزیزی از بازیگران جسارتی به مدافع حرم می‌کند، جسارتی به خانواده‌اش می‌کند و حرفی زده نمی‌شود و هیچکس واکنشی نشان نمی‌دهد! غیرتی از طرف وزیر ارشاد نمی‌بینم که واکنش نشان دهد.\nبه گزارش فارس، عصر امروز ابراهیم حاتمی‌کیا کارگردان فیلم سینمایی «به وقت شام» به همراه بازیگر این فیلم هادی حجازی‌فر در پردیس شکوفه واقع در میدان شهدا با مخاطبان فیلمش دیدار کرد. او در چند سانس از اکران این فیلم در سینما شکوفه با مردم صحبت کرد.\nاین کارگردان ادامه داد: البته در دورانی هم که ایشان زیست می‌کرد به حد کفایت تنبیه می‌شد، اما خب استاد کجا و ما کجا! زمانی که بودند ما پیشش می‌رفتیم و خودمان را آرام می‌کردیم. این اواخر که پیششان می‌رفتممی‌دیدم که مستأصل هستند و فشارها روی‌شان به نوع دیگری بود البته آن زمان رسانه به یک شکل دیگری بود و حالا نوع آن تغییر کرده است.\nابراهیم حاتمی‌کیا نوید محمدزاده به وقت شام\nابراهیم حاتمی کیا: تفکر داعشی هنوز وجود دارد\nابراهیم حاتمی کیا در اصفهان\nلیلا حاتمی مگر در کشورهای دیگر اعتراض را با بوسه جواب می دهند !


جست‌وجوی دولت سرا\nدولت منزلدولت سرامهدارهم سراتنگ سیم\nکهل را بخوانید.کهن را بخوانید.کهن جامه را بخوانید.\nدولت سرا پیدا نشد!\nدولت سرا را به واژه‌نامهٔ آزاد یا برندواژه اضافه کنید.\nسرای دولت؛ بارگاه؛ قصر؛ کاخ سلطنتی.\nدولت سرا. [ دَ / دُو ل َ س َ ] (اِ مرکب ) دولت سرای . خانه ٔ سعادت و دولت . سرای دولت . تعبیری ادب و احترام آمیز از کاخ شاهان . کوشک و بارگاه . (ناظم الاطباء). کاخ . قصر : خاصه در دولت سرایی کاندر او مدحت سراتنگ سیم آید و زو بیرون شود با تنگ سیم . سو...\n(اسم) [عربی. فارسی] ‹دولت‌سرای› [قدیمی] do[w]latsarā سرای دولت؛ بارگاه؛ قصر؛ کاخ سلطنتی.\nکلاته دولت . [ ک َ ت ِ دَ / دُو ل َ] (اِخ ) دهی است از دهستان قصبه بخش حومه ٔ شهرستان سبزوار. محلی جلگه ای ومعتدل است و سکنه 104 تن آب آنجا از قنات ، محصول ، غلات ، پنبه ، زیره و شغل مردم زراعت است و راه مالرو (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 9).\n[علوم سیاسی و روابط بین‌الملل] اقدامی اختیاری که ازطریق آن یک یا چند دولت موجودیت یک دولت را به‌عنوان کنشگر در صحنۀ بین‌المللی می‌پذیرند متـ . به رسمیت شناختن دولت\n[رایانه و فنّاوری اطلاعات] ارتباط برخط میان شهروندان و سازمان‌های مختلف دولتی\n[علوم سیاسی و روابط بین‌الملل] دولتی که در نتیجۀ استعمارزدایی استقلال سیاسی به دست آورده و معمولاً دچار مشکلات اجتماعی و اقتصادی و سیاسی است\n[علوم سیاسی و روابط بین‌الملل] دولتی که مراقبت شهروندان را از گهواره تا گور بر عهده دارد\n[علوم سیاسی و روابط بین‌الملل] دولتی که بنا بر یک موافقت‌نامۀ بین‌المللی امور مربوط به تحت‌الحمایگی دولت تحت‌الحمایه را بر عهده دارد\n[علوم سیاسی و روابط بین‌الملل] گروهی از اتباع یک کشور، که در خارج از آن کشور اقامت دارند و خود را دولت قانونی و برخوردار از اقتدار عالی بر وطن خویش می‌خوانند و دست‌کم کشور میزبان آنها را به این عنوان به رسمیت می‌شناسد


شناسه خبر: ۱۳۲۹۱۷ ۱۳۹۱/۰۵/۲۱ - ۱۱:۲۶ ۱ A\nبازار مسکن از حدود یک ماه پیش در رکود بی سابقه‌ای قرار دارد که بازار مناسبی برای خریداران واقعی بازار مسکن است تا از این فرصت برای خرید خانه‌ای ارزان تر استفاده کنند.\nبه گزارش افکارنیوز به نقل از مهر، پس از افزایش قیمت مسکن در اواخر سال گذشته و شروع سال جدید، بازار مسکن در یک ماه گذشته در رکود بی سابقه ای فرو رفته، به طوریکه تعداد معاملات مسکن کاهش یافته و از تعداد خریداران در بازار هم کاسته شده است.\nبراین اساس، کاهش قدرت خرید منجر به این شد که متقاضیان به اجاره نشینی روی بیاورند که همین موضوع باعثگرانی در بخش اجاره بها شد و مشکلاتی را برای مستاجران به وجود آورد.\nمسکن خرید قیمت\nاکبر ۱۳۹۱/۰۵/۲۱ ۱۱:۴۰\nشماها بهمراه مشاوران املاک, چرا سعی در تحریک بازار دارید, مردم دیگر گول شما زالوصفتان را نمیخورند, تا قیمتها به شدت پایین نیاید وواقعی نشود, مردم خریدار نیستند, اتفاقا به کوری چشم بعضی دلالها, اوضاع اجاره هم بسیار آرام میباشد, وبسیاری از موجران عزیز با مستاجران خود همدردی کرده وبا هم به توافق میرسند, وازاین بازار هم دست بنگاهداران انشالله کوتاه وکوتاهتر میگردد. شماسایتها هم بفکر مردم باشید ونه بنگاهداران, سعی کنید قیمتهاپایین بیاید.


دانلود فيلم Braveheart Archives | دانلود فیلم و سریال با لینک مستقیم | هارمونی دی ال\nمنتشر شده در 367 روز پيشدانلود Braveheartدانلود فيلم Braveheartدانلود فيلم Braveheart 1995دانلود فيلم Braveheart رايگاندانلود فيلم رايگان Braveheart\nبرنده اسکار: بهترین چهره پردازی| جلوه های صوتی|فیلمبرداری|کارگردانی | بهترین فیلم عنوان اصلی: Braveheart بروز شده: جزء ۲۵۰ فیلم برتر IMDb با رتبه ٧٧ فصل: - زیرنویس فارسی : دارد سال: 1995 ژانر: اکشن | زندگی نامه | درام | تاریخی کیفیت: 720p BluRay حجم: 1.3 گیگابایت شبکه: - محصول کشور: آمریکا کارگردان: Mel Gibson ستارگان: Mel Gibson, Sophie Marceau, Patrick McGoohan خلاصه داستان: شجاع دل داستان زندگی حماسی یک آزادی خواه اسکاتلندی است که با انگلیسی ها برای استقلال میجنگد. «ویلیام والاس» (مل گیبسون) شخصیتی ستودنی و کم نظیر است که در پی علاقه به همسر از دست رفته اش و علاقه به سرزمینش آخرین قطره خون خود را فدا میکند. Lotus بدون نظر »\t1209 + آرشیـو فیــلم 250 فیــلم برتـــر جهــــــــان


آبجکت ارگ از Pro 3DSky - دانلود مجموعه مدل سه بعدی ارگ و آلات موسیقی\nمدل سه بعدی ارگ\nمجموعه آبجکت ارگ از آرشیو مدل های حرفه ایی 3DSky را در این مطلب از بخش آبجکت و مدل سه بعدی سایت مرجع دانلود معماری تهیه و آماده دریافت نموده ایم.\nبا دریافت این کالکشن از مدل سه بعدی متنوع، با کیفیت و بسیار دقیق ارگ بهره مند خواهید شد. این مجموعه در طراحی داخلی استودیو های موسیقی، سالن های اجرای موسیقی و فضاهایی با موضوعات مرتبط مورد استفاده قرار می گیرد. تمامی آبجکت های این آرشیو به صورت فایل تری دی مکس با بالاترین کیفیت طراحی، مدل سازی و متریال، آماده رندر با تنظیمات انجام شده توسط کاربران حرفه ایی است. در اختیار داشتن این مجموعه موجب کاهش زمان اتمام پروژه های سه بعدی شما خواهد شد.\nحتما ببینید : دانلود مدل سه بعدی درخت نخل\nجزئیات دانلود آبجکت ارگ از Pro 3DSky :\nآرشیو پیش رو شامل مدل سه بعدی ارگ با فرمت های Max، Obj و موتور رندر های Corona ، VRay می باشد. هم چنین به همراه مجموعه تمامی تکسچر و متریال های استفاده شده در هر آبجکت نیز موجود است. به این نکته مهم توجه داشته باشید که آبجکت های این مجموعه علاوه بر تری دی مکس در نرم افزار های سه بعدی دیگر نیز قابل استفاده می باشند، برای انجام این کار تنها کافیست، مدل را از تری دی مکس برای سایر نرم افزار ها اکسپورت نمایید.\nفایل های و فرمت های موجود مجموعه مدل سه بعدی ارگ :\nVary – 3dsmax – Obj\nدانلود مجموعه مدل سه بعدی ارگ :\nمجموعه Pro 3DSky – Roland\nحجم مجموعه: 25MB\nجواب این سوال امنیتی را با عدد وارد کنید: * 6 + = 7


طراحی سایت و اپلیکیشن سوپرمارکت آنلاین در رشت » طراحی سایت رشت ، طراحی سایت گیلان ، گیل دیتا\nخانه » طراحی سایت و اپلیکیشن سوپرمارکت آنلاین در رشت\nتاریخ : 00/8/03\nهمان طور که می دانید ، اخیرا ساخت اپلیکیشن سوپر مارکت آنلاین به یکی از پر طرفدارترین مدل های کسب و کار تبدیل شده است .\nامروزه سوپرمارکت های آنلاین به سرعت در حال گسترش و رقابت می باشند و در هر شهری ممکن است چندین اپلیکیشن سوپرمارکت آنلاین در حال فعالیت باشند . از همه مهمتر فعالیت وسیع اسنپ فود و اسنپ مارکت نشان دهنده اهمیت و حجم بسیار مناسب تقاضا در بازار داغ سوپرمارکت آنلاین باشد .\nشما با ساخت اپلیکیشن سوپر مارکت و فروش مواد غذایی با هزینه ای کم مشترک بدست می آورید. تفاوت اساسی بین مشتری و مشترک وجود دارد. مشتری از شما امروز خرید کرده اما ممکن است فردا از شما خرید نکرده و از رقیب شما خرید کند. اما به راحتی می توانید از مشتریان خود بخواهید اپلیکیشن سوپرمارکت شما را نصب کرده و از تخفیف های داخل اپلیکیشن پس از خرید بهره مند شوند. با این کار شما مشتری را تبدیل به مشترک کرده و امکان خریدهای بعدی مشتری را بالا می برید.\nهر چه مشتری بیشتر از طریق اپلیکیشن سوپر مارکت آنلاین شما خرید کند امکان تبدیل شدن به یک مشترک وفادار بیشتر می شود. مشترک ها همچنین می توانند مشتریان جدید را به سمت کسب و کار شما سوق دهند. کافی است به مشترک در ازای معرفی یک مشتری جدید کد تخفیف و یا امتیاز بدهید. بنابراین مشاهده می کنید که با ساخت اپلیکیشن سوپرمارکت مثل اپلیکیشن اکالا یا اسنپ مارکت به راحتی می توانید درامد پایدار ایجاد نمائید.\nطراحی سایت و اپلیکیشن سوپرمارکت آنلاین در رشت, طراحی سایت رشت, طراحی سایت, اپلیکیشن سوپرمارکت آنلاین در رشت, طراحی سایت سوپرمارکت آنلاین, سوپرمارکت آنلاین در رشت, سئو سایت, سئو سایت رشت, طراح وب, گیل دیتا


ارسال میکروب‌های زمین به مریخ! - سایت علمی بیگ بنگ\nخانه نجوم خبرهای نجومی ارسال میکروب‌های زمین به مریخ!\nبیگ بنگ: آژانس‌های فضایی اقدامات احتیاط آمیز زیادی در مورد آلوده نکردن اجرام آسمانی با میکروب‌های زمینی انجام داده‌اند اما برخی دانشمندان معتقدند ارسال میکروب‌های زمین به مریخ می‌تواند مفید باشد زیرا با انجام این کار ممکن است محیط مریخ محیطی برای سکونت بشر شود.\nبه گزارش بیگ بنگ به نقل از ایسنا، دانشمندان اخیرا اظهار کرده‌اند میکروب‌های زمین باید به منظور کلنی سازی به مریخ فرستاده شوند تا سیاره سرخ به مکان مناسبی برای زندگی بشر تبدیل شود. مطالعه اخیر پژوهشگران نشان داده است انتشار میکروب‌های انسان می‌تواند آغازگر روند تغییر ساختار سیاره سرخ و ایجاد محیطی باشد که انسان‌ها می‌توانند در آن زندگی کنند.\nطی این مطالعه “خوزه لوپز”(Jose Lopez) میکروبیولوژیست و استاد “دانشگاه نوا جنوب شرقی” فلوریدا به همراه دیگر پژوهشگران این مطالعه را انجام دادند. محققان ِ این مطالعه از ناسا و دیگر آژانس‌های فضایی خواستند تا میکروب‌ها را به مریخ بفرستند تا بتوانند از این طریق محیط و آب و هوای غیرقابل پیش‌بینی این سیاره را تغییر دهند و یک محیط قابل سکونت در مریخ ایجاد کنند.\nاستدلال عمده محققان این است که پیشگیری از آلودگی تقریباً غیرممکن است اما با انجام برخی کارها مانند ارسال میکروب انسانی به آنجا می‌توان این کار را انجام داد. لوپز گفت: میکروارگانیسم‌ها همان چیزی بودند که باعث شدند این سیاره ما قابل سکونت شود. همانطور که می‌دانیم بدون میکروارگانیسم‌های مفید، زندگی نمی‌تواند وجود داشته باشد. بیش از چهار میلیارد سال پیش زمین مکانی برای سکونت نبود اما زندگی میکروبی بوجود آمد و با گذشت زمان تکامل یافت. نخستین استعمارهای میکروبی خارج از سیاره‌ای احتمالاً از جانور “شدیددوست” ناشی می‌شوند.\nجانور شدیددوست(Extremophile) به گروهی از ارگانیسم‌ها گفته می‌شود که در محیط‌های خشن و شدید فیزیکی یا شیمیایی- که عموماً بیشتر انواع زیست در آنها ناممکن است – زندگی می‌کنند. هریک از کهن‌باکتری‌هایی که تمایل به زندگی در محیطی خاص با دما و نمک زیاد داشته باشد را نیز شدیددوست می‌گویند. در مقابلِ گروه شدیددوست، میانه‌دوست‌ها قرار دارند که در محیط‌های معتدل زندگی می‌کنند. یافته‌های این مطالعه در مجله “FEMS Microbiology Ecology” منتشر شد.\nلینک کوتاه مقاله : https://bigbangpage.com/?p=87497\nآلودگی سیاره مریخ\nارسال میکروب در مریخ\nرشد در محیط خشن\nمیکروب های زمینی\nمیکروب های زمینی در مریخ


رونمایی از تاکسی هوایی خودران آمریکایی - مردم سالاری آنلاين\nشنبه ۲۲ خرداد ۱۴۰۰ ساعت ۱۳:۰۸\nتاکسی هوایی Maker، نخستین نمونه‌ای است که Archer Aviation برای به دست آوردن گواهینامه، آزمایش‌ها را با آن انجام می‌دهد. این شرکت امیدوار است که نهایتا تولید انبوه تاکسی هوایی خود را برای حمل و نقل تجاری آغاز کند. این تاکسی هوایی که به هواپیمای "VoloConnect" شرکت "Volocopter" شباهت دارد، می‌تواند به سرعت ۲۴۰ کیلومتر در ساعت دست یابد.


نکوداشت استاد محمدرفیع ضیائی کاریکاتوریست معاصر\nخانه | خبر | نکوداشت استاد محمدرفیع ضیائی کاریکاتوریست معاصر\nشصتمین نشست پژوهشی هنر در خانه هنرمندان\n۱۳۹۵/۱۱/۰۲\tخبر, هنر ایران, ویترین\nبه گزارش روابط عمومی سازمان زیباسازی شهر تهران؛ شصتمین نشست پژوهشی هنر با یاد مرحوم استاد محمدرفیع ضیائی، بعداز‌ظهر جمعه ۸ بهمن ساعت ۱۶ الی ۱۸ در خانه‌ی هنرمندان ایران برگزار خواهد شد و در این مراسم خانم رویا صدر و آقایان اسماعیل عباسی، فرهاد حسن‌زاده و سیدامیر سقراطی به ایراد سخن خواهند پرداخت. در انتها نیز فیلمی از زندگی این کاریکاتوریست و پژوهشگر برجسته به نمایش درخواهد آمد.\nمحمدرفیع ضیایی متولد ۱۳۲۷، در شهر اِوَز از توابع لارستان واقع در جنوب استان فارس می باشد. او کاریکاتور را پیش از انقلاب با انتشار طرح‌ها و کاریکاتورهایی که جنبه سیاسی داشت، آغاز کرد. بعد از انقلاب کار مطبوعاتی را با ماهنامه فکاهیون آغاز نمود. در ۱۳۶۴ به مجله فکاهی خورجین رفت و معاون سردبیر این مجله شد و شیوه‌های کاریکاتور مطبوعاتی را آزمود. وی در سال ۱۳۶۹ به جمع کاریکاتوریست‌های هفته‌نامه گل آقا پیوست و تا آخرین شماره این هفته‌نامه، با آن همکاری کرد.\nضیائی در کنار فعالیت‌های هنری و مطبوعاتی خود، به نگارش مقالات پژوهشی برای تاریخ کاریکاتور مطبوعات ایران و جهان پرداخت و توانست تاریخچه‌ای برای کاریکاتور از دوره قاجار تاکنون را فراهم آورد که به شکل سلسله این مقالات در نشریاتی همچون ماهنامه و سالنامه گل آقا، دوماهنامه کیهان کاریکاتور، ماهنامه پیلبان و فصلنامه فرهنگ و مردم منتشر شدند. ضیائی همچنین توانست تاریخ کامل کاریکاتور ایران و جهان را در قالب کتابی دو جلدی با نام «پرونده کاریکاتور» منتشر کند که مرجع مهمی در این خصوص به شمار می‌آید. از ضیایی ده‌ها عنوان کتاب و صدها مقاله به یادگار مانده است.\nاین هنرمند برجسته در طی دوران فعالیت خود، داور و دبیر جشنواره‌های مهمی در ایران بود و در شورای سیاستگذاری و برنامه‌ریزی دوسالانه بین‌المللی کاریکاتور تهران عضویت داشت. ضیائی جوایز مهمی را نیز از جشنوراه‌های بزرگ کاریگار جهان بدست آورد که از جمله می‌توان به جایزه مسابقه جهانی اسکوپیه، مدال برنز و دیپلم افتخار مسابقه جهانی تولینتیو (ایتالیا) و جایزه دوم شانزدهمین مسابقه جهانی اولنس (بلژیک) اشاره کرد.\nمحمدرفیع ضیائی در روز سوم تیر ۱۳۹۵ دارفانی را وداع گفت.\nشایان ذکر است همزمان با این مراسم، نمایشگاهی از آثار، عکس‌ها و اسناد این هنرمند فرهیخته در خانه هنرمندان ایران برپاست که از ۳۰ دی تا ۸ بهمن پیش‌روی علاقمندان خواهد بود.\nگفتنی است این مراسم توسط سازمان زیباسازی شهر تهران و نشریه تندیس و با همکاری خانه‌ی هنرمندان ایران و انجمن تصویرگران کتاب کودک برگزار خواهد شد.\nخانه‌ی هنرمندان ایران در خیابان آیت‌الله طالقانی، خیابان شهید موسوی، باغ هنر واقع شده است.\nاخبار هنری اسماعیل عباسی امیر سقراطی انجمن تصویرگران پژوهشی تصویرگر خانه هنرمندان رویا صدر زیباسازی سازمان زیباسازی شهر تهران فرهاد حسن‌زاده کاریکاتور محمدرفیع ضیائی مطبوعات نشریه تندیس نشست نکوداشت هفته‌نامه گل آقا هنر معاصر ایران\t۱۳۹۵-۱۱-۰۲\nبرچسب‌هااخبار هنری اسماعیل عباسی امیر سقراطی انجمن تصویرگران پژوهشی تصویرگر خانه هنرمندان رویا صدر زیباسازی سازمان زیباسازی شهر تهران فرهاد حسن‌زاده کاریکاتور محمدرفیع ضیائی مطبوعات نشریه تندیس نشست نکوداشت هفته‌نامه گل آقا هنر معاصر ایران\nپیشین فراخوان برنامه رزیدنسی COLLIDE و جایزه بین‌المللی\nعکاسی ایران؛ نگاهی به خود، نگاهی به جهان شعار ششمین دوره ۱۰ روز با عکاسان ...\nآثاری نقاشانه از تصویرگران به همت کیوان عسگری\nآثاری نقاشانه از تصویرگران به همت کیوان عسگری نمایشگاه یاد بودی از توران میر هادی ...


راه حل25: داشتن اتومبیل های کارآمد و بهینه در مصرف سوخت - کش مگ - مجله کشینه\nخانه / پس انداز با کشینه / صرفه جویی در هزینه ها / راه حل۲۵: داشتن اتومبیل های کارآمد و بهینه در مصرف سوخت\nراه حل۲۵: داشتن اتومبیل های کارآمد و بهینه در مصرف سوخت\nAtefeh Davarpanah مهر ۶, ۱۳۹۷\tصرفه جویی در هزینه ها ۱ دیدگاه 1,055 بازدید\nکنترل مصرف سوخت در ماشین شما می تواند هزینه های ماهیانه تان را به شدت کاهش دهد. اگر ماشین شما قدیمی شده است و به اصطلاح به خرج افتاده است، می توانید با صرف کمی هزینه بیشتر ماشینی بخرید که چند سال بیشتر از ساختش نگذشته باشد و احتمال خرابی و خرج تعمیرات آن به مراتب بسیار کمتر باشد. اینگونه علاوه بر آرامش خیالی که با خود به همراه دارد، در دراز مدت متوجه خواهید شد که چه مقدار از هزینه هایی که صرف تعمیرات خودرو قدیمیتان می شده را پس انداز نموده اید و برایتان سود آور بوده.\nراه های دیگر کاهش مصرف سوخت:\nبا برخی راهکار های ساده دیگر میتوان مصرف سوخت اتومیبل را کاهش داد. ازجمله علل افزایش مصرف سوخت کثیف بودن فیلتر هوا، حمل وسایل اضافی در اتومبیل، استفاده از باربند، رانندگی با سرعت بالا و پایین بودن شیشه اتومبیل، کم بودن باد لاستیک و فرسوده بودن لاستیک ها، تنظیم نبودن فرمان و … است. همه این موارد باعث احتراق ناقص سوخت و درنهایت افزایش مصرف بنزین اتومبیل می‌گردد.\nصرفه جوئی در مصرف سوخت\nما می‌توانیم با انتخاب سوخت‌های استاندار ازجمله بنزین سوپر، هم باعث افزایش طول عمر موتور و هم مصرف بهینه‌ی سوخت شویم. جالب است بدانید در خودرو های دارای سیستم کروز، استفاده از این سیستم حین رانندگی میتواند تا ۶ درصد در مصرف سوخت ماشین صرفه جویی کند. همچنین تا حد امکان با دنده سبک رانندگی کنید؛ از ترمز های شدید پرهیز کنید و فراموش نکنید که به طور مرتب ترمزها را چک کنید. حتی کابل باطری را مرتبا چک کنید چرا که اگر پوسیده باشد باعث اختلال در برق رسانی به قسمت های مختلف خودرو شده و با کاهش عملکرد آنها باعث افزایش مصرف سوخت می شود .\n“مهم نیست چقدر پول بدست می‌آورید، بلکه مهم این است چقدر از آنرا نگه می‌دارید و برای چند نسل آنرا نگه می‌دارید” – رابرت کیوساکی (Robert Kiyosaki)\nبرچسببنزین سوپر ترمز ABS دنده سبک سیستم کروز فیلتر هوا کاهش مصرف سوخت لوازم جانبی خودرو مصرف بنزین مصرف سوخت موتور ماشین\nقبلی یادگیری زبان انگلیسی با صرفه جویی زمان و هزینه در کشینه\nبعد سیستم Taobao در علی بابا چگونه مشکل اعتماد در چین را حل کرد و شیوه خرید مردم را تغییر داد؟


بازدید | نفت میلاد پارس\nبازدید مدیر کل محترم دفتر صنایع شیمیایی و سلولزی کشور\nروز شنبه مورخ ۱۳۹۵/۰۸/۰۸ مدیر کل دفتر صنایع شیمیایی و سلولزی، سرکار خانم مهندس نباتی و هیئت همراه از شرکت نفت میلاد پارس بعنوان یک شرکت نفتی تولید کننده روغن های گرین رابر (دوستدار محیط زیست) بازدید نمودند. ایشان ابتدا با مدیر عامل شرکت نفت میلاد پارس درباره نحوه تبدیل برشهای نفت خام (Lub Cut) به محصولات نهایی از جمله روغن های رابر سبز که مورد استفاده در صنایع لاستیک سازی میباشد، گفتگو و سپس ضمن بازدید از خط تولید CBFS و آزمایشگاه، با توضیحات ارائه شده، در جریان نحوه فرآیند به کار رفته در شرکت نفت میلاد پارس و ایجاد ارزش افزوده جهت مواد خام کشور و تبدیل به محصولات جدید قرار گرفتند.\nمدیرکل دفتر صنایع شیمیایی و سلولزی کشور\nRead more about بازدید مدیر کل محترم دفتر صنایع شیمیایی و سلولزی کشور\nحضور رئیس پالایشگاه نفت سپاهان و هیئت همراه در پالایشگاه نفت میلاد پارس\nریاست محترم پالایشگاه نفت سپاهان به همراه متخصصان واحد مهندسی در شرکت نفت میلاد پارس حضور یافته و در جریان دستاوردهای شرکت بعنوان یک شرکت دانش بنیان، پژوهشی و دوستدار محیط زیست قرار گرفتند.\nایشان ضمن بازدید از خطوط تولید محصولات TDAE و CBFS علاوه بر آشنایی با انحصاری بودن فرآیند تولید محصولات یاد شده با فرآیندهای تحقیقاتی و پژوهشی شرکت در کنار امور کنترلی و کیفی جهت ارتقاء محصولات فوق الذکر و دیگر دستاوردهای در حال انجام آشنا شدند.\nمدیرعامل نفت سپاهان\nRead more about حضور رئیس پالایشگاه نفت سپاهان و هیئت همراه در پالایشگاه نفت میلاد پارس\nحضور مدیر عامل شرکت نفت بهران و هیئت همراه ایشان در پالایشگاه نفت میلاد پارس\nمدیر عامل، اعضای هیئت مدیره و مدیران ارشد شرکت نفت بهران، ضمن حضور در پالایشگاه نفت میلاد پارس، با خطوط تولید روغن فرآیند لاستیک دوستدار محیط زیست Green RPO (TDAE) و همچنین CBFS (Carbon Black Feed Stock) و محصولات تولیدی شرکت در زمینه روغن¬های رابر و خوراک دوده سازی و فرآیند کیفی، آزمایشگاهی تولیدات فوق¬الذکر بعنوان بزرگترین تولید کننده این دسته از محصولات در کشور، آشنا شدند.\nمدیر عامل بهران\nRead more about حضور مدیر عامل شرکت نفت بهران و هیئت همراه ایشان در پالایشگاه نفت میلاد پارس\nSubscribe to بازدید


دانلود Greenify 4.7 برنامه افزایش سرعت و کارایی اندروید\n15-9-2019 برنامه برنامه اندرویدکده 34\nGreenify نرم افزاری محبوب و کارآمد به منظور افزایش سرعت و کارایی گوشی و تبلت های اندرویدی است. این اپ کاربردی به این ترتیب کار می کند که بازی و نرم افزار های شما را از حافظه ی نهانی گوشی غیر فعال کرده و در زمانی که به انها احتیاج داشته باشید آنها را با سرعت بالا اجرا می سازد. این نرم افزار علاوه بر بهینه سازی دستگاه موجب کاهش مصرف باتری شما می شود. به طوریکه زمانی شما دیگر با نرم افزاری کاری ندارید این برنامه به صورت خودکار آن را به حالت خواب می برد تا از مصرف باتری و کند شدن گوشی جلوگیری کرده باشد و شما از خراب و بی مصرف شدن احتمالی باتری در دراز مدت در امان باشید. همچنین شما می توانید به کمک این برنامه از اجرای نرم افزار هایی که به صورت پیشفرض و خودکار نیز جلوگیری کنید تا از فضای بیشتری از حافظه رم و باتری خود استفاده کنید. این برنامه با داشتن قابلیت به خواب بردن برنامه ها که بیشتر مورد توجه کاربران قرار گرفته است کاملا خود را از سایرین متفاوت ساخته است زیرا دیگر نرم افزار ها به کلی برنامه مورد نظر را غیرفعال میسازند. اگر شما نیز از با اشغال زیاد فضای رم و پردازش گوشی هوشمند مواجه هستید و این کار از قدرت گوشی شما کاسته است پیشنهاد می کنیم حتما این برنامه را امتحان کنید.\nGreenify توسط توسعه دهنده Oasis Feng به صورت رایگان برای کاربران اندرویدی عرضه گردیده و تا این لحظه موفق به کسب امتیاز خیلی خوب ۴٫۴ از ۵ در گوگل پلی شده و بیش از ۱۰ میلیون دانلود رسمی را ثبت کرده است.\nنوشته دانلود Greenify 4.7 برنامه افزایش سرعت و کارایی اندروید اپ طلا apptala.com .


یادداشت برای پدرمحمد [مجموعه ی کامل]\nاين يادداشت ها قبلا، در پاسخ بيننده ای با نام پدر محمد، در اين وبلاگ نصب شده بود، اما از آن جا که هنوز خوانندگانی داشت و ازآرشيو نيز به علت کم بود فضا حذف کرده بودم، مجموعه ی آن، يکجا و مجددا نصب می شود.\nنام کورش در کتاب تورات به صورت خوروش آمده است که در روسی کهن به معنای مار سياه زهرآگين و يا خروس جنگی است. امروزه اين معنی را نمی توان در فرهنگ های زبان روسی يافت و تنها از مسير منابع اتيمولوزی زبان روسی دسترسی به آن ميسر است. اين همان واژه ای است که در پيشوند نام خروشچف هم ديده می شود. و لازم است اشاره کنم نام های فاميل روسی ارتباط گسترده ای با اسامی حيوانات وحشی و جنگلی دارد، مثلا زايتسف و يا مدويدوف که اولی به معنای از خانواده ی خرگوش ها و دومی به معنای از خانواده ی خرس هاست. بدين ترتيب نام کورش يک لقب محلی روسی است که اشاره به يک حيوان بی رحم دارد و با ردی که از او در تاريخ به عنوان تخريب کننده ی بی امان تمدن شرق ميانه باقی مانده ، کاملا منطبق است.\nو به همين ترتيب است نام انشان که به غلط آن را قسمتی از ايلام و در حوزه ی کنونی منطقه فارس شناخته اند. اين هم از آن حقه بازی های پروفسوران عالی مقام دانشگاه های اروپا است که برای وصله پينه کردن تاريخ هخامنشيان از هيچ جعل و تفسير احمقانه ای روی نگردانده اند. آن ها يک دولت و امپراتوری جعلی تر و بی نشانه تر از اشکانيان، به نام امپراتوری و تمدن ماد، بدون هيچ نشانه ديرين شناسی و قوم شناسی و باستان شناسی ساخته اند تا فقط گهواره ای برای پرورش کورش و محملی برای ايرانی شناختن او تدارک ديده باشند و چون کورش در گل نبشته ی بابلی اش خود را برخاسته از انشان معرفی می کند، پس از ۲۵۰۰ سال با سرهم بندی کردن مشتی مطالب قلابی بی سر وته و نامفهوم کوشيده اند انشان را همان فارس معرفی کنند که در اصل نه يک نام بومی قبيله ای و جغرافيايی، بل واژه ای تحقير کننده و شبه ناسزا، به معنای غريبه و بی خانمان و ولگرد است، که بوميان ايران و بين النهرين بر متجاوزين هخامنشی گذارده اند. اشاره کنم که واژه ی هخامنش نيز لقب ديگری است که پس از تسلط داريوش و نخست وزيری مردخای و انتخاب استر به عنوان ملکه ی داريوش و قتل عام پرخشونت مخالفان يهود در سراسر ايران، که نزد يهوديان به عيد پوريم معروف است و بالاخره تسلط کامل رابی های يهود بر ايران و بين النهرين، مردم شکست خورده ی منطقه بر قوم داريوش نهادند و آن ها را حاخام منش به معنای پيرو روحانيت يهود نام نهادند. اين نام پس از خروج قوم کورش از منطقه، به سبب شکست شان از اسکندر، هرگز در تاريخ ايران تکرار نشده و تا ۸۰ سال پيش هيچ کس با آن آشنا نبوده است و اين خود دليل بزرگی است که بوميان ايران هخامنشيان را مهاجم و غريبه می شناخته اند. بيگانگی آن ها برای بوميان ايران تا به آن حد جدی و خاطره ی ويرانگری های شان در بين النهرين و ايران چندان با نفرت و خشم عمومی توام بوده است که ردی از اين امپراتوری را، تا ۸۰ سال پيش، حتی در افسانه های شاهنامه نيز نمی يابيم.\nتلفظ درست انشان ، که کورش در گل نبشته ی بابلی اش، سرزمين و زادگاه و مرکز قدرت بومی خويش معرفی می کند، انزان است، که به صورت انزاب نيز ثبت است و نام ناحيه ی بزرگی در حاشيه ی شرقی دريای سياه بوده است که نه فقط درست با همين تلفظ، هنوز بر چند دهکده ی پراکنده از حوالی اردبيل تا سوچی در کناره دريای سياه باقی مانده است ، بل اين نام هنوز هم بر شاخه ی جنوبی زبان روسی اطلاق می شود، اما استادان عالی مقام اروپايی کوشيده اند به مدد يک گونی سريش اين نام را با جغرافيای فارس کنونی منطبق کنند.\nمورخ براي نخستين بار، كلمه‌ي فارس را در كتيبه‌ي بيستون داريوش مي‌يابد و پيش از آن در هيچ صورتي و حتي در گل نوشته‌ي كورش، اين واژه ثبت و يافت نشده است. اين كتيبه تعدادي واژه و اسامي ديگر نيز ارائه می دهد كه باز هم براي اولين بار در اسناد تاريخي ايران ديده شده است:\nهخامنش: به عنوان بنيان‌گذار ناشناس سلسله‌ي هخامنشي\nپارس: به عنوان اشاره‌اي بر قوم حاكم\nبگ: به عنوان نام يك خدا\nارت: به عنوان نام خدايي ديگر\nاورمزد: به عنوان صفتي براي خدا، با مفهوم سرزمين بخش\nامپراتوري هخامنشيان، درست پس از مرگ كورش، به علت مخالفت كمبوجيه و برديا با تسلط يهوديان بر آن امپراتوري، در حال از هم پاشيدن بود. يهوديان كه سرمايه‌گذاري كلان خود براي استقرار كورش را در خطر مي‌ديدند، با كودتاي داريوش، موفق به حذف آن دو برادر و موجب ظهور شاخه‌ي جديدي در آن امپراتوري به سر كردگي داريوش شدند و امپراتوري نوپا را به طور كامل در اختيار گرفتند. پس از اين تحول به نام‌هاي كاملاً جديدي در آن تجمع، چون آريارمن، ارشام، ويده فرنه، گئوبروه، بگ‌بوخشه، ارت منش، ارت‌شير و غيره برمي‌خوريم، كه تمامي آن‌ها نام‌هاي ساختگي و دائرة‌المعارفي‌اند، با ديگر اسامي بوميان ايران، چون مرتي‌يه، چين چه فري، ويزدات، كه در همان كتيبه آمده، تطابق و همخواني ندارند و به احتمال زياد به جاي نام‌هاي يهودي شخص داريوش و همراهان کودتاگر او به كار رفته‌اند. پيدا شدن اين اسامي جديد، در نام‌گذاري سلاطين هخامنشي، كه با اسامي ثبت شده در زبان ايلامي و كردي و اورارتويي هيچ سنخيتي ندارند، نشان مي‌دهد كه مركزي در كار استحكام و سازمان‌دهي مديريت سياسي، فرهنگي و نظامي اين امپراتوري با هدف‌هاي خود بوده است. چندان كه پيدايش خط ميخي هخامنشي و ساختمان مركزي تخت جمشيد را نيز درست در همين ايام و با ظهور داريوش برابر مي‌بينيم. در اين باره اسناد محكم تاريخي لازم را در جلد اول كتاب 12 قرن سكوت ارائه داده‌ام.\nاين اسناد با صراحت تمام مسلم مي‌كند كه اين نيروي فرهنگي و خردمند، پس از كشتن كمبوجيه و بردياي ضد يهود، در جريان كودتاي داريوش و قتل سراسري تمام طرفداران آن‌ها، دربار هخامنشيان را در اختيار گرفته‌اند. تورات به دفعات بر اين تسلط كامل رابي‌هاي يهود بر دربار هخامنشيان تأكيد مي‌گذارد، كه مشروح آن را مي‌توان در كتاب‌هاي استر، عزرا، نحميا، دانيال و اشعيا در تورات يافت و من كوشيده‌ام گزيده‌اي از آن ها را در همان بخش اول كتاب 12 قرن سكوت ارائه دهم. سئوال بزرگ تاريخي، كه در اين مرحله بروز مي‌كند سئوالاتي است كه مي‌توان درباره‌ي ساختمان و سطر نوشته‌هاي پاسارگاد ارائه داد و در كوشش براي يافتن پاسخي براي اين سئوالات، پرده‌ي ديگري از جعليات تاريخي مورخين يهود درباره‌ي آن دوران را گشود، بحثی که در پيش درآمد بخش سوم کتاب ۱۲ قرن سکوت به نام ساسانيان به تفصيل خواهم آورد.\nاينک به يقين کامل می توان ساختگی بودن بسياری از اسناد و ادعاها درباره هخامنشيان را طرح و مثلا به سادگی معلوم کرد که تمام ادعاها درباره ی قوم ماد جعل مطلق و در واقع بافتن آستری مناسب، برای لباس ظاهرا فاخر هخامنشيان است. زيرا بدون افسانه های مادی، کورش بدون پدر بزرگ، بدون همسر، بدون جنگل بان پرورش دهنده و بدون گنجينه های همدان می ماند و قصه ی کودکانه ی ظهور کورش از پاسارگاد و پارس، بدون مقدمه های سرگرم کننده آغاز می شد.\nباری بحث من بر سر غير بومی و غير محلی بودن اسامی هخامنشی، پس از ظهور داريوش بود و اشاره کردم که اين اسامی، ساختگی و انسکلوپديک است و هرکدام را به منظور تاکيد بر موضوعی مثلا خدای بگ و يا خدای ارت ساخته اند، درست مانند لقب جعلی آريا مهر که برای محمد رضا شاه تراشيدند. بعدها و در بحث پس از اسلام خواهم نوشت که کل زبان فارسی کنونی را، درست با همين شيوه، در اواخر قرن سوم هجری و در دربار سامانيان سرپا کرده اند.\nمثلا نام های اورارتويی مانده بر کتيبه ی آذربايجان، که به وسيله ی مليک شويلی خوانده شده، چنين آواهايی دارد: کاديا اونی، پولو آدی، بيا ای نی، ليب لی اونی، آرگيشتی، که به آواهای ترکی و قفقاز جنوبی بسيار نزديک است و حتی واژه ی ترکی مستقيم آد و گيشتی را در آن می يابيم، که نام آرگيشتی را می توان به گريزاننده ی مهاجمان ترجمه کرد وترکيبی است از دو واژه ترکی و يا در کتيبه های ايلامی به اسامی با آواهای عربی و خوزی بر می خوريم: شوتروک نهونته، هور پتيل، کوک نشور، تمتی هلکی. در اين اسامی نيز رد آواها و لغات کنونی و کهن اعراب جنوب و خوزی ها پيداست: هور، نشور، هلکی. حتی آوای آن چند اسمی که به اصطلاح از ماد ها ذکر می کنند، بسيار از آوای نام های پس از داريوش دور است: ايشتو ويگو، آستواکس، ارباکيس. به نظر من اين اسامی از آن ماندی ها و به آوای زبان ارمنی نزديک است، که همسايه ی ماندی ها بوده اند. اما آن اسامی که پس از داريوش در اسناد هخامنشی ظهور می کند، نه فقط با هيچ يک از آواهای اسامی اين همسايگان هخامنشی، بل که حتی با آوای واژه های مانده در کتيبه ی بيستون هم منطبق نيست و با آوای اسامی مانده در گل نبشته ی کورش ، مثلا آوای نام چش پش نيز قرابت ندارد.\nدر عين حال مديريت امپراطوری هخامنشيان را دوگانه و دو مرحله ای می يابيم، تا جايي كه اين دو مديريت را به علت تفاوت‌هاي اساسي و بنياني آن، به دو تيره‌ي مختلف آن قبيله منتسب كرده‌اند. اين دوگانگي را مي‌توان از طريق غير مستقيم ديگري نيز برملا كرد. مثلاً مفسران و مورخين يهود، با غلط خواندن گل نبشته‌ي كورش، (كه بخشي از نادرست گويي در باره‌ي آن را، در ابتداي بخش اول «پلي‌برگذشته» و در مقاله‌اي با نام «گل نبشته‌ي كورش» گفته‌ام)، و با استناد به يك جمله‌ي خودستايانه‌ي او در آن گل نبشته، كوشيده‌اند آن جمله را تا مقام نخستين منشور حقوق بشر بالا كشند و معلوم نيست بر كجاي سردر سازمان ملل بچسبانند!!! اما هرگز نخواسته‌اند بر اعترافات عديده‌ي داريوش در كتيبه‌ي بيستون، به گوش و دماغ‌بري، ميخ‌كوبي اسيران به دروازه‌ها و دار زدن‌هاي مكرر سرداران و رهبران مقاومت اقوام ايران و بين النهرين تفسيري بنويسند، و به سادگي بر اعمال او، كه نخستين نمونه‌ي سركوب به شيوه‌ي كنوني ارتش اسراييل و ايالات متحده و سپاهيان استماري در چهار سده‌ي اخير در جهان بوده است، چشم پوشيده‌اند.\nهنوز درباره‌ي خشونت هدايت شده‌ي داريوش در جلوگيري از گسترش مقاومت در ميان اقوام و ملت‌هاي مغلوب كورش، به صورت آكادميك، بررسي لازم صورت نگرفته است، اما اگر بخواهيم با استناد به همين روايت‌هاي موجود قضاوتي كنيم، بايد بگوييم در حالي كه اين اسناد به مسالمت‌جويي برديا و كمبوجيه نسبت به حقوق اقوام پاي‌مال كوروش اشاراتي مي‌كند، ديگر اسناد مستقيم و همزمان آن دوران، و بالاتر از همه متن كتيبه‌ي بيستون، به خشونت بي‌بديل داريوش در گزينش روشي مخالف كمبوجيه و برديا تصريح دارد. و آن گاه كه اشارات تورات و نقل‌هاي مستقيم مورخين يهود ، از جمله در کتاب تاريخ يهود ايران اثر آقای لوی، در مخالفت وسيع كمبوجيه با باز ساخت معابد اورشليم و متفرق كردن دوباره‌ي يهوديان و برچيدن تجمع تازه پديد آمده‌ي آن‌ها را در نظر مي‌گيريم، چشم انداز تازه‌اي در شناخت روابط يهود و هخامنشيان گشوده مي‌شود.\n«مخالفت كمبوجيه نسبت به يهوديان به قسمي محسوس بود و توقف بناي خدا در آن عصر طوري در يهوديان مؤثر واقع گرديد كه بعضي از مورخين شرق چون عمل تبعيد يهوديان به وسيله‌ي او را نظير بخت النصر ديدند به اشتباه كمبوجيه را بخت النصر تصور كرده‌اند. يهوديان مقيم يهوديه، كه مجبوراً ساختن خانه خدا را متوقف كرده بودند، ادامه‌ي بناي خانه‌ي خدا را موكول به عصر شاهنشاه ديگري كه پي به اهميت اتحاد با يهود بَرَد، نمودند. مدت حكومت شش ساله كمبوجيه در بابل هنگام حيات پدرش و دوره‌ي 7 ساله‌ي سلطنت بعد از پدر، لطماتي نسبت به برنامه‌ي ملي يهود وارد كرد. چنان چه رويه‌ي كمبوجيه هم مانند پدرش ادامه مي‌يافت موقعيت بزرگي نصيب مهاجرين يهود مي‌شد». (حبيب لوي، تاريخ يهود ايران، جلد اول، ص 234)\nاگر به دستور پيشين كورش، كه به عنوان نخستين فرمان صادره‌ي او در بابل شناخته شده، رجوع كنيم، بدون مكث معلوم مي‌شود، كه فرزندان كورش در ارتباط با قوم يهود درست نقطه‌ي مقابل پدر عمل كرده‌اند، مخالفتی که انگيزه و سبب درست آن آشکار نيست اما گمانه هايی در باره ی دخالت مغان در تغيير عقيده و نظر فرزندان کورش در تاريخ موجود است، چندان که تورات می نويسد پس از تسلط دوباره يهوديان بر نهادهای آن امپراطوری و استقرار کامل داريوش، مخالفان خود را در ايران در يک حمله ضربتی، که با اجازه ی داريوش انجام شده، قتل عام کرده اند. قتل عامی که بنزد ايرانيان به قتل عام مغان و نزد يهوديان به قتل عام و عيد پوريم معروف است.\n«در سال اول سلطنت كورش، پادشاه پارس، خداوند آن چه را كه توسط ارمياي نبي فرموده بود، به انجام رساند. خداوند كورش را بر آن داشت تا فرماني صادر كند و آن را نوشته به سراسر زمين پهناورش بفرستد. اين است متن آن فرمان: من، كورش پارس، اعلام مي‌دارم كه خداوند، خداي آسمان‌ها، تمام ممالك جهان را به من بخشيده است و به من امر فرموده است كه براي او در شهر اورشليم كه در يهودا است خانه‌اي بسازم. بنابراين، از تمام يهودياني كه در سرزمين من هستند، كساني كه بخواهند مي‌توانند به آن‌جا بازگردند و خانه‌ي خداوند، خداي اسراييل را در اورشليم بنا كنند. خداي اسراييل همراه ايشان باشد! همسايگان اين يهوديان بايد به ايشان طلا و نقره، توشه راه و چهارپايان بدهند و نيز هدايا براي خانه‌ي خدا تقديم كنند». (عهد عتيق، عزرا، 4ـ1:1)\nنكته‌ي بديع اين جاست كه تورات نظير همين فرمان را، از زبان داريوش نيز نقل مي‌كند، با اين تفاوت كه فرمان كورش به بازگشت اسيران و آغاز مجدد بناي خانه‌ي خدا در اورشليم تصريح دارد، در حالي كه فرمان داريوش بر رفع مزاحمت از باز ساخت بناي معبد اورشليم، كه پيش‌تر دستور آن را كورش داده بود، اشاره دارد. همين مطلب ساده بر اين حقيقت تاريخي صحه‌ي دوباره مي‌گذارد كه در فاصله‌ي اين دو فرمان، كه دوران حكمراني كمبوجيه و برديا است، روابط بين يهوديان و دربار هخامنشيان تيره بوده و اين حقيقت ديگر تاريخی را محکم تر می کند که مسئوليت تاريخی قتل برديا و کمبوجيه با يهوديان است که برای آسودگی خيال خويش، داريوش را در راس يک گروه هفت نفره ی کودتاگر، به قصابی مردم منظقه و قتل عام دشمنان يهود، در ايران و بين النهرين، می گمارند.\n«بگذاريد خانه‌ي خدا دوباره در جاي سابق‌اش ساخته شود و مزاحم فرماندار يهودا و سران قوم يهود كه دست‌اندركار ساختن خانه خدا هستند، نشويد. بل كه براي پيشرفت كار بي‌ردنگ تمام مخارج ساختماني را از خزانه سلطنتي، از مالياتي كه در طرف غرب رود فرات جمع‌آوري مي‌شود، بپردازيد. هر روز، طبق درخواست كاهنانبي كه در اورشليم هستند به ايشان گندم، شراب، نمك، روغن زيتون و نيز گاو و قوچ و بره بدهيد تا قرباني‌هايي كه مورد پسند خداي آسماني است، تقديم نمايند و براي سلامتي پادشاه و پسران‌اش دعا كنند. هر كه اين فرمان مرا تغيير دهد، چوبه‌داري از تيرهاي سقف خانه‌اش درست شود و ير آن به دار كشيده شود، و خانه‌اش به زباله‌دان تبديل گردد. هر پادشاه و هر قومي كه اين فرمان را تغيير دهد وخانه‌ي خدا را خراب كند، آن خدايي كه شهر اورشليم را براي محل خانه‌ي خود انتخاب كرده است، او را از بين ببرد. من، داريوش پادشاه، اين فرمان را صادر كردم، پس بدون تأخير اجرا شود». (تورات، عزرا، 12ـ 6:6)\nبدين ترتيب محتواي اين نخستين اعلاميه‌ي داريوش، معلوم مي‌كند كه استقرار و استيلاي پر از جنايت و كودتا گرانه‌ي او در منطقه، فقط مي‌توانسته است با كمك يهوديان برقرار شده باشد، كه رفتار كمبوجيه و برديا را با بر باد رفتن آرزوهاي‌شان در توطئه‌ي مسلط كردن كورش بر مردم شرق ميانه، برابر مي‌ديدند. شايد اکنون ديگر اين بحث تازه گشوده درباره‌ي روابط هخامنشيان و قوم يهود را، به سرانجام روشني رسانده باشم و اگر كسي مترصد دريافت حقيقت بوده، اينك ديگر علت اصلي برآمدن ناگهاني امپراتوري هخامنشي در شرق ميانه، سبب و چه‌گونگي نابودي پياپي فرزندان كورش و نيز نحوه و دليل به قدرت رسيدن ماجراجويانه و پر از كشتار داريوش را، كه چيزي جز تجديد حيات و اقتدار قوم يهود در منطقه نبوده است، كشف خواهد كرد.\nباري، اينك داريوش با توسل به سخت‌ترين خشونت‌ها، بر منطقه مسلط شده است و يهوديان دريافته‌اند كه كنترل خشم اين همه قو م مغلوب، بي‌نظارت مستقيم آن‌ها ميسر نيست. تجربه‌ي حكومت كمبوجيه و شورش سراسري و عمومي ملت‌هاي متعددي در شرق ميانه، عليه سلطه‌ي هخامنشي، به آن‌ها فهمانده بود كه ادامه‌ي حيات آن امپراتوري محتاج برآوردن يك مركز قدرت جديد در جاي بابل ويران شده است. آن‌ها، چنان كه تورات به دفعات اعتراف مي‌كند، مهار اداره‌ي امپراتوري هخامنشيان را به دست گرفتند و نمايشات القا كننده‌ي عظمت را آغاز كردند : با تقليد از نقوش و سمبل‌ها و نشانه‌ها و معماري كاخ‌هاي آشور و بابل، و چنان كه داريوش خود اعتراف مي‌كند، با استفاده از هنرمندان ملت‌هاي شكست خورده‌ي بين النهرين و ايران، در شوش و تخت جمشيد و پاسارگاد و همدان، قصرهاي سلطنتي ساخته شد و براي بيان روايت نادرست رخ‌دادها، با كپي برداري از خطوط آشوري و بابلي، خط ساده‌اي اقتباس كردند. خطي كه فقط در سده‌ي نخست حكومت هخامنشيان به كار رفت، چنان كه از اردشير دوم به بعد، كتيبه‌هاي چند سطري سلاطين، به متون كوتاه مغلوط خام‌دستانه‌اي بدل شد كه گويي هيچ صاحب نظري براي تصحيح آن‌ها يافت نمي‌شده است. مورخ امروز با نگاه به كتيبه‌هاي سراپا مغلوط و معيوب اردشير دوم و سوم مطمئن مي‌شود كه آن امپراطوران و منشيان‌شان خواندن و نوشتن خطوط درباري خويش را نمي‌دانسته‌اند و اين هنوز در حالي است كه متن اين كتيبه ها، واژه به واژه، تقريباً رونوشت مكرري از كتيبه‌هاي امپراتوران پيشين هخامنشيان بوده است!!!\nباري در اين كتيبه‌ها و به ويژه كتيبه‌ي داريوش در بيستون، براي نخستين بار به واژه‌ي فارس برمي‌خوريم كه مفاهيم گونه گوني را منتقل مي‌كند. به زحمت بتوان سند مكتوب باستاني ديگري يافت كه توسل به جعل و دروغ در آن، به وسعت كتيبه‌ي بيستون باشد. من هر بار كه متن اين كتيبه را مي‌خوانم از خود مي‌پرسم به چه سبب تاكنون در اين مطالب مغشوش باريك نشده‌اند و متني چنين مزورانه و در عين حال سفاكانه را سنگ نخست و پايه‌ي عمارت فرهنگ، تاريخ و هويت ايرانيان قرار داده‌اند؟!!!\nمن فقط به يكي از ده‌ها دروغ آشكار داريوش در كتيبه‌ي بيستون اشاره مي‌كنم تا معلوم شود چه گونه اسنادي را جدي گرفته‌اند وچه كساني، با چه حد از دانايي، كوشيده‌اند بر مبناي اين گونه پريشان نويسي‌هاي بي‌پايه، هخامنشيان را آغازگر تمدن و تاريخ ايران معرفي كنند. داريوش در بند 11 ستون 1 مي‌نويسد :\nداريوش شاه گويد : پس از آن مغي گئومات نام از پ ئيسي يادووا برخاست. او به مردم دروغ گفت كه من برديا پسر كورش هستم و مردم همه از كمبوجيه برگشته به سوي او شدند.\nو در سطر 26 ستون 4 مي‌نويسد :\nداريوش شاه گويد : وه‌يزدات نام پارسي دروغ گفت كه من برديا پسر كورش هستم. او پارس را نافرمان كرد.\nبدين ترتيب يك بار هم در كتيبه‌ي بيستون صحت اين ضرب المثل معروف به اثبات رسيد كه : «دروغ‌گو كم حافظه است»! حتی اگر بخواهيم به همين متن مکرر اما با اسامی مختلف نيز بها دهيم لااقل معلوم می شود که انتساب به برديا با همدلی و حرکت مردم عليه داريوش مترادف بوده است و همين اشاره کافی است که داريوش را در برابر فرزندان کورش بيابيم. تناقضات فراوان در کتيبه بيستون چندان ناشيانه و سرهم بندی شده است که او را مي‌بينيم كه در همان كتيبه، به صورتي غيرعادي، به خواننده التماس مي‌كند كه سخنان او را دروغ نپندارند.\n«تو كه از اين پس اين نوشته را خواهي خواند، كارهايي را كه در يك سال انجام داده‌ام باور كن و دروغ مپندار. قسم به اورمزد، كه دروغ نيست. و من هنوز تمام اعمال‌ام را ننوشته‌ام تا به نظر قابل باور بيايد و دروغ پنداشته نشود»!!! (كتيبه‌ي بيستون، ستون چهار، بندهاي 6 و 7 و 8)\nآن چه در كتيبه‌ي بيستون بيش‌ترين حيرت مورخ را برمي‌انگيزد اين است كه داريوش به دفعات از شورش مردم پارس عليه حكومت هخامنشيان سخن مي‌گويد. آيا اين چه گونه امپراتوري پارسيان است، كه هم از آغاز، پارسيان عليه آن شوريده اند؟!!!\nبه راستي كه از متن كتيبه‌ي بيستون دريافت دقيق مفهوم واژه‌ي پارس ناممكن است. پيش تر نوشته بودم كه واژه‌ي «پارسه» يك ناسزا و به معناي ولگرد و بي‌خانمان و مهاجم ناشناس است. اين معنا هنوز هم در واژه‌نامه‌هاي كردي و فارسي ضبط است و مي‌تواند پس از هجوم ناگهاني قوم غريبه‌ي هخامنشي، از سوي بوميان شرق ميانه و ايران، به عنوان لقبي تحقيرآميز به قبيله‌ي كورش، به خصوص پس از خون ريزي‌هاي سراسري داريوش بخشيده شده باشد و بررسي‌هاي گمانه ها‌ي ديگري كه در بخش اول كتاب 12 قرن سكوت ضبط است و تقريباً در صحت اين گمانه‌ها ترديد ندارم، زيرا واژه‌ي پارسه يك لغت نوظهور و بدون پشتوانه‌ي قومي و جغرافيايي است، كه پس از تسلط داريوش بر ايران عرضه مي‌شود و ثبت مكرر آن در كتيبه‌ي بيستون نيز كاربرد مبهم و نامعيني دارد.\nداريوش، در درجه‌ي نخست، همدستان خود در كودتاي عليه برديا و كمبوجيه، و نيز سركرده‌گان نظاميان‌اش را، كه به سركوب سرداران اقوام مقاوم مي‌فرستاد، پارسي خوانده است، كه مي‌تواند روزنه‌ي روشني به لقب بودن اين عنوان بگشايد :\n« ويدرن نام پارسي، بنده‌ي من، او را سركرده‌ي آن سپاه كردم… ووميس نام پارسي، بنده‌ي من، او را به سرکوب فرستادم… پس از آن سپاه فارس را فرستادم… ارت وردي‌ي نام پارسي، بنده‌ی من، او را فرمانده‌ی آنان کردم... ويوان نام پارسی، بنده‌ی من را سردار آن‌ها کردم... ويدفرنا نام پارسي، بنده‌ی من او را سردار آنان كردم… در زمان كشتن گئومات مغ اين مردان با من همكاري كردند و همدستان من بودند : ويدفرنا، پسر وايسپار پارسي، اوتان پسر ثوخر فارسي، گئوبروو پسر مردوني‌ي پارسي، ويدرن پسر بگابيگن فارسي، بگ بوخش پسر داتودهي پارسي، اردومنش پسر دهوك پارسي ».\nبدين ترتيب داريوش عمدتاً سركردگان نظامي و همدستان خود را پارسي مي‌خواند و هر چند مواردي هم در كتيبه از واژه‌ي پارس مفهومي جغرافيايي برداشت مي‌شود، اما اين جغرافيا نامعين و پريشان است و اشاره‌ي درستي به منطقه‌اي خاص ندارد.\nمطلب بسيار مهم در كتيبه اين است، كه در مواردي، داريوش به نافرماني و شورش سپاهيان و سرداران پارسي خود نيز اشاره مي‌كند و عمده‌ترين شان، كه شايسته‌ي دقت فراوان است. در بند 5 ستون 3 كتيبه‌ي بيستون ثبت است :\n« پس از آن سپاه پارسي مستقر در كاخ، كه پيش‌تر از يهوديه آمده بود، نسبت به من نافرمان شد ». (شارپ،فرمان های شاهنشاهان هخامنشی، ص۵۰ وپاورقی)\nهمين که داريوش سپاه يهودی را که از اورشليم به کمک او فرستاده اند، و چنان که خود نوشته، در حساس ترين نقطه، يعنی کاخ او به عنوان گارد حفاظتی مستقر بوده اند را ، سپاه پارسی می خواند، خود به خود تکليف اين واژه را معلوم می کند، اما حقه‌بازان دغلي كه خود را كتيبه‌خوان و شرق شناس و ايران شناس و زبان شناس و از اين قبيل عنوان‌هاي قلابي مي‌دانند، واژه‌ي كاملاً قابل فهم و آشنای «يدايا» در سطر بالا را، با وقاحت تمام، «انشان» خوانده و ثبت كرده‌اند!!!!! آيا همين طفره زدن و تغيير نام، مشت آنان را نمي‌گشايد، آبروي‌شان را نمي‌ريزد و معلوم نمي‌كند كه اين به اصطلاح شرق‌شناسان يهود، خود به خوبي از اصل ماجراي قوم‌شان و كورش و داريوش باخبرند و آيا همين سطر كتيبه‌ي بيستون نشان نمي‌دهد كه محافظان و نظاميان و سازمان‌دهندگان آن امپراتوري را، از ميان قوم بني‌اسرائيل مي‌گزيده‌اند؟ و صحت ادعای مرا که می‌گويم اين اسامی ساختگی است و جايگزين نام‌های يهودی کرده اند، اثبات نمی‌کند؟ آيا اشارات صريح تورات بر اين كه دانيال و نحميا و مردخاي و عزرا، يعني ربي‌هاي برجسته‌ي يهود، به زمان داريوش و خشايارشا، شخص دوم و در واقع کارگردان حكومت هخامنشی بوده‌اند، تصوير آن امپراتوری يهود ساخته را تكميل نمي‌كند؟ آيا اين سئوال براي باستان‌پرستان ما گشوده نيست كه چه گونه ممكن است كورش در گل نبشته‌اش تلفظ درست انشان را بداند، اما داريوش آن را يدايا بخواند؟ و آيا سرانجام از ميان اين انبوه ايران شناسان سند ساز بي‌سواد و حيله‌گر، كسي آماده‌ي پاسخ‌گويي به اين سئوالات عمده هست؟\nباري، پس از سقوط هخامنشيان، به دست اسكندر نجات بخش و گريز بقاياي آنان، به سرزمين بومي خود، يعني سرزمين خزران و سد بستن اسكندر ذوالقرنين بر مسير بازگشت آن‌ها، در دربند قفقاز، به تقاضاي بوميان ايران، كه عيناً با توضيح قرآن نيز منطبق است، طومار هخامنشيان و به دنبال آنان، طومار اين واژه‌ي پارس، تا ظهور رضاشاه، درهم پيچيده شد.\nاز پس فرار وحشيان هخامنشی، به آن سوی کوه های قفقاز، تا ۸۰ سال پيش، که يهوديان، سپاه جديد شعوبيه را ، برای ايجاد تفرقه در ميان اقوام ايران و در ميان ملت های منطقه، به ميدان ايران فرستادند، هيچ سلسله و سلطان و سرداری، خود و سلسله اش را فارس نخوانده است، مدعی نبوده است که فارس ها تمدن و هستی و هويت ايرانيان را بنيان گذارده اند، نگفته است که ديگر اقوام ايران، از نظر سياسی و اقتصادی و فرهنگی، بايد که زير دست فارس ها بمانند و در ۲۲۰۰ سال گذشته، هرگز صاحب انديشه و قلم و مقامی، به سبب فارس بودن، بر خود نباليده است و به آن سبب، امکانات اين سرزمين را ملک طلق خويش نپنداشته است. در ايران، چه عرب حکومت کرده است و چه ترک و چه لر، حيات ملی ايرانيان، در روابطی بسيار پيچيده و پنهان، در سايه ی رعايت فدراليسمی نانوشته، اما پرتواان، تا زمان رضا شاه، با شاخص آشکار بقای ملی، ادامه داشته است.\nگواهی تاريخ می گويد که از سلجوقيان و مغول و قاجار و از امويان و عباسيان و انبوه کارگزاران خلفای حاکم، و از نادر خان خراسانی، تا کريم خان لر، هرگز نکوشيده اند که ترکی و عربی و مغولی و فارسی را، به عنوان زبان رسمی و ملی جا بزنند و پيوسته نيازهای منشآتی و علمی و دينی ايران، با کمک گرفتن از زبان توانای عرب، نيازهای احساسی و فراغتی، با سرودن شعر به مخلوطی از زبان فارسی و عربی، و روابط درونی اقوام و ايلات، با زبان های بومی گذشته است.\nاز زمان رضا شاه اطوارها و افتخارات قلابی هخامنشی خواهی و جدايی طلبی و زياده جويی فارس ها را به جريان انداخته اند و لشکر فارس ها را به سرکوب سران اقوام و قبايلی فرستاده اند ، که چند هزاره در هويت بومی خويش می زيستند و به ضرب و زور تفنگ، و با کمک روشن فکری نادان و ناتوان و مهمل باف سده ی اخير، بدون هيچ محدوده و رعايتی، زبان و پوشش و آموزش آبکی و مفتخر و متکی به افسانه های شاهنامه و ديوان های شعر فارس ها را، جايگزين فرهنگ بسيار متنوع و غنی بوميان اين سرزمين کرده اند. و از همان زمان، ديگر از آن فدراليسم نانوشته، ولی مقدس و ملی، که بقای عمومی را تامين و تضمين کرده است، اثری نمی بينيم، همه مدعی يکديگريم و در هر فرصت تاريخی، پيش و بيش از همه، به حساب کشی قومی مشغول می شويم، که نمونه ی روشن آن را، در رخ دادهای پس از انقلاب اخير ديديم و ديديم که يک فرصت طلايی، برای همبستگی و بهره برداری از امکانات ملی را، مطالبات ستيزه جويانه ی قومی، که عکس العمل طبيعی روش های فارس پرستانه ی پيشين، از زمان رضا شاه بود، به بی راهه برد.\nاينک هرچند که سرسخت ترين فارس پرستان و افسانه ساز ترين هخامنشی خواهان، از قماش شعبانی و شاپور شهبازی و مشتی ديگر، هنوز می تازند، اطوارهای نوظهور و نژاد پرستانه ی باستان گرايان را، که يهوديان به رضا شاه و محمد رضا شاه ديکته کرده اند، در مراکز آموزشی و اداری به ذهن جوانان ما تزريق می کنند و با آموزه های شوونيستی، تاريخ را به کپک زدگی کشانده اند و با افيون قصه های شاهنامه ای تخدير کرده اند؛ اما وقت است که برعليه اين بدآموزی ها اقدام کنيم، اين فرهنگ هنوز متکی به افتخارات دروغين ظاهرا ملی را، که مورخين فرمان بر کليسا و کنيسه برای ما ساخته اند، به دور اندازيم، به خصلت های کهن ايرانيان پيش از داريوش بازگرديم، اتحادی رسمی و قانونی و برابر حقوق را پايه ريزيم و به نيازهای بوميان ايران توجه کنيم که صاحبان اصلی اين سرزمين اند و ۷۰۰۰ سال است با اين آب و خاک، بدون ستيزه ی ملی، و در نهايت صبوری، ساخته اند. اين اصلی ترين و گشاده ترين دری است که برای عبور عمومی به آينده ی تابناک ميهن مان باز می کنيم.\n+ نوشته شده در شنبه، 8 شهريور، 1382 ساعت 7:46 توسط ناصر پورپيرار\nارسال شده در شنبه، ۰۸ شهریور ماه ۱۳۸۲ ساعت ۰۷:۴۵ توسط مدیر سایت


لَج‌وَر » Blog Archive » بهرام رحمانی: احمد شاملو، شاعر آزادی!\nشاملو، شاعری سرشناس و وجدان آگاه جامعه روشنفکری ایران بود. وی، تنها یک شاعر پرآوازه نبود، بلکه در عرصه¬های مختلف فرهنگی، اجتماعی و سیاسی چون فرهنگ کوچه، ترجمه، پژوهش، روزنامه¬نگاری و تاریخ نیز تلاش¬های گسترده¬ای داشت. ….\nاحمد شاملو، شاعر آزادی!\nدوازده سال از خاموشی «بامداد شاعر»، پژوهش¬گر، منتقد، نویسنده و مترجم معاصر می¬گذرد اما یاد و خاطره وی در جامعه ما، به ویژه در نزد نیروی جوان، هم¬چنان زنده و عزیز است.\nاحمد شاملو، علاوه بر شعر، کارهای تحقیقی و ترجمه های زیادی دارد. مجموعه کتاب کوچه وی، بزرگ‌ترین اثر پژوهشی در باب فرهنگ عامیانه مردم ایران است. آثار شاملو، به زبان‌های انگلیسی، فرانسوی، سوئدی، ژاپنی، ترکی، رومانیایی، ارمنی، هلندی، زاگربی، فنلاندی، اسپانیایی، آلمانی و روسی ترجمه شده است.\nشاملو، شاعری سرشناس و وجدان آگاه جامعه روشنفکری ایران بود. وی، تنها یک شاعر پرآوازه نبود، بلکه در عرصه¬های مختلف فرهنگی، اجتماعی و سیاسی چون فرهنگ کوچه، ترجمه، پژوهش، روزنامه¬نگاری و تاریخ نیز تلاش¬های گسترده¬ای داشت.\nشاملو سردبیری نشریات زیر را به عهده داشت: »هفته‌نامه خوشه، شماره ۲۲ مرداد ۱۳۴۶(در سال ۱۳۴۸ با اخطار رسمی ساواک تعطیل شد.)؛ هفته‌نامه سخن‌نو¬(پنج شماره) ۱۳۲۷؛ هفته‌نامه روزنه¬(هفت شماره) ۱۳۲۹؛ سردبیر چپ¬(در مقابل سردبیر راست) مجله خواندنی‌ها ۱۳۳۰؛ هفته‌نامه آتشبار، به مدیریت ابوالقاسم انجوی شیرازی ۱۳۳۱؛ مجله آشنا ۱۳۳۶؛ اطلاعات ماهانه، دوره یازدهم ۱۳۳۷؛ مجله فردوسی ۱۳۳۹؛ کتاب هفته(۲۴ شماره اول) ۱۳۴۰؛ هفته‌نامه ادبی و هنری بارو، که بعد از سه شماره با اولتیماتوم وزیر اطلاعات وقت در سال ۱۳۴۵ تعطیل می‌شود؛ همکاری با روزنامه‌های کیهان فرهنگی و آینده‌گان ۱۳۵۱؛ انتشار ۱۲ شماره هفته‌نامه ایرانشهر در لندن(شهریور ۵۷). دی ماه ۵۷ استعفا می‌دهد.¬(به علت اختلاف‌هایی با مدیر هفته‌نامه)؛ سردبیر هفته‌نامه کتاب جمعه¬(بعد از ۳۶ شماره، با فشارهای دولتی تعطیل می‌شود.)\nاحمد شاملو، یکی از نخستین چهره¬های شاخص جریان روشنفکری ایران بود که در همان روزهای نخست حاکمیت جمهوری اسلامی در رابطه با اهداف و سیاست¬های سرکوبگرانه آن هشدار داد. در حالی¬که در این دوره، بسیاری از شهروندان هنوز به ماهیت حکومت تازه به قدرت رسیده متوهم بودند و یا مهم¬تر از همه، جریاناتی چون حزب توده، بخش اکثریت چریک¬های فدایی خلق ایران، نهضت آزادی و غیره با تمام قدرت از حکومت اسلامی دفاع می¬کردند، شاملو با جسارت بی¬نظیری ماهیت ضدانسانی آن را افشا کرد.\nوی، با تمام وجود تلاش¬های گسترده¬ای را در راه شکوفایی فرهنگ جهان¬شمول انسانی و اجتماعی آغاز کرد و تا آخر عمرش نیز به اهداف و آرمان-های خود وفادار ماند.\nاحمد شاملو، در دفتر اول «کتاب‌های جمعه» نوشت:\n«روزهای سیاهی در پیش است. دوران پر ادباری که، گرچه منطقا عمری دراز نمی‌تواند داشت، از هم‌اکنون نهاد تیره خود را آشکار کرده است و استقرار سلطه خود را بر زمینه‌ئی از نفی دموکراسی، نفی ملیت، و نفی ملیت، و نفی دستاوردهای مدنیت و فرهنگ و هنر می‌جوید.\nاین‌چنین دورانی به ناگزیر پایدار نخواهد ماند، و جبر تاریخ، بدون تردید آن را زیر غلتک سنگین خویش درهم خواهد کوفت. اما نسل ما و نسل آینده، در این کشاکش اندوه¬بار، زیانی متحمل خواهد شد که بی‌گمان سخت کمرشکن خواهد بود. چرا که قشریون مطلق‌زده هر اندیشه آزادی را دشمن می‌دارند و کامگاری خود را جز به شرط امحاء مطلق فکر و اندیشه غیرممکن می‌شمارند. پس نخستین هدف نظامی که هم‌اکنون می‌کوشد پایه‌های قدرت خود را به ضرب چماق و دشنه استحکام بخشد و نخستین گام‌های خود را با به آتش کشیدن کتابخانه‌ها و هجوم علنی به هسته‌های فعال هنری و تجاوز آشکار به مراکز فرهنگی کشور برداشته، کشتار همه متفکران و آزاداندیشان جامعه است.\nاکنون ما در آستانه توفانی روبنده ایستاده‌ایم. بادنماها ناله‌کنان به حرکت درآمده‌اند و غباری طاعونی از آفاق برخاسته است. می‌توان به دخمه‌های سکوت پناه برد، زبان در کام و سر در گریبان کشید تا توفان بی‌امان بگذرد. اما رسالت تاریخی روشنفکران، پناه امن جستن را تجویز نمی‌کند. هر فریادی آگاه¬کننده است، پس از حنجره‌های خونین خویش فریاد خواهیم کشید و حدوث توفان را اعلام خواهیم کرد.\nسپاه کفن‌پوش روشنفکران متعهد در جنگی نابرابر به میدان آمده‌اند. بگذار لطمه‌ئی که بر اینان وارد می‌آید نشانه‌ئی هشداردهنده باشد از هجومی که تمامی دستاوردهای فرهنگی و مدنی خلق‌های ساکن این محدوده جغرافیائی در معرض آن قرار گرفته است.»\nاحمد شاملو در »میزگرد: درباره وظائف کتاب جمعه«، که با حضور خانم هما ناطق و آقایان عباس سماکار، باقر پرهام، محمدعلی سپانلو، خسرو شاکری، فریدون آدمیت و محمد قائد برگزار کرد تا وظایف سنگین و بس مهمی را با توجه به شرایط انقلابی آن دوره، برای این هفته¬نامه تدوین کنند.\nدر مقدمه این میزگرد می¬خوانیم: «این حقیقت که به تنهائی قادر نخواهیم بود حتی برخی از مسائل گوناگون و پیچیده جامعه ایران را به دقت لازم مطرح کنیم، از همان آغاز کار برای شورای نویسندگان کتاب جمعه روشن بود. ما می‌دانستیم که اگر این هفته‌نامه قرار است از عهده وظیفه‌ئی اجتماعی برآید باید به تمامی نیروهای بالنده اجتماع تکیه کند. این اتکا از راه‌های مختلف می‌توانست صورت بگیرد، لیکن ساده‌تر امّا دمکراتیک‌ترین راهی که به نظر رسید این بود که از نمایندگان تفکر و تلقی‌های نیروهای رادیکال و نمایندگان اندیشه‌های فعال غیرمتشکل دعوت به عمل آریم تا نظرات خود را درباب مسائلی که عنوان می‌شود به دور میزگردی به بحث و برخورد منطقی بگذارند، با یقین به این که انعکاس خود این نقطه‌نظرها در مجله، می‌تواند بحث را به میان توده وسیع علاقمند ببرد. بدیهی است که در پاره‌ئی موارد لازم خواهد بود که تنها افراد متخصص به بحث و گفتگو بنشینند تا برخی از پیچیدگی‌ها را از دیدگاه فنی توضیح و تشریح کنند. و این نیز روشن است که نمایندگان همه نیروها و تمام گرایش‌ها ممکن است نتوانند همواره در این میزگرد حضور یابند.\nبه هر حال، کوشش در این راستا است و آن¬چه در زیر می‌آید حاصل نخستین میزگرد ما است.»\nبخش¬هایی از مباحث این میزگرد را به دلیل جایگاه مهم تاریخی¬، به ویژه نقش روشنفکران در آن دوره¬های حساس و پرتلاطم جامعه¬مان، در این¬جا بازخوانی می¬کنیم:\nباقر پرهام: در نخستین نشست «میزگرد» کتاب جمعه اجازه بفرمائید در این باره صحبت کنیم که مجله یا نشریه‌ئی با مشخصات کتاب جمعه چه نقشی را می‌تواند در این دوره از زمان بازی کند و چه رسالتی به عهده آن هست. این بحث شاید بعدها به موثرتر شدن کار ما کمک بکند. پس از آقای شاملو که ندای این کار را در داده‌اند، خواهش کنیم که برای شروع بحث نظرشان را در این زمینه بگویند.\nاحمد شاملو: ما نشریه را با این هدف درمی‌آریم که به مسائلی که برای جامعه مطرح هست اما چند و چونش روشن نیست جواب داده شود. به عنوان مثال، در گردهمآئی‌هائی که برای تاسیس مجله با دوستان داشتیم من پیشنهاد کردم به موقعش، از صندوق مجله مخارج گروه‌هائی را تامین بکنیم که بروند در مسائل مختلف جامعهٔ ایران -¬مسائل روستائی، ایلی، کارگری، شهری و غیره¬- تحقیق بکنند، حتی اگر برخی از این تحقیقات دو ماه و سه ماه وقت بگیرد. مسائل گنگ اجتماعی ما یکی و دو تا نیست، این مسائل باید مطرح شود و اشخاص صاحب‌نظر درباره آن‌ها نظر بدهند تا مجله بتواند به سهم خود راه‌هائی برای رفع نیازهای بنیادی جامعه ارائه کند.\nباقر پرهام: منظورتان نیازهای موجود برای کل جامعه است نه الزاما از دید یک گروه یا یک قشر خاص و یا یک سازمان خاص از جامعه؟\nباقر پرهام: در واقع پایگاهی باشد برای یک نوع همکاری دموکراتیک بین گروه‌های متعدد روشنفکران. یعنی چه آن‌هائی که از پایگاه خاص روشنفکری خودشان نگاه می‌کنند و چه آن‌ها که تعهد سیاسی در گروه‌های مختلف دارند بتوانند سهمی در روشن کردن مسائل جامعه ما داشته باشند.\nاحمد شاملو: مسائل حل‌ناشده فراوانی هست که با درگیری‌های سیاسی و عقیدتی گروه‌ها اصلا رابطه پیدا نمی‌کند. ما برای جامعه‌ئی کار می‌کنیم که نگذاشته‌اند هیچ تصویر درستی از آن داشته باشیم. شناخت درست این اجتماع ماورای برخوردهای نظری و عقیدتی است و امری است به سود همهٔ گروه‌های سیاسی.\nمحمدعلی سپانلو: به خصوص که در یک جامعه عقب‌مانده از لحاظ تعلیم و تربیت و اطلاع‌رسانی نباید فراموش کنیم که همه چیز را از پایگاه صرف سیاسی و یا پایگاه تخصصی سیاسی نمی‌شود دید. به این جامعه‌ئی که جبرا سی سال در خواب بوده حداقل می‌توانیم یک مقدار آگاهی‌های کلی بدهیم.\nاحمد شاملو: مثلا آگاهی‌هائی در زمینهٔ خودگردانی در کارگاه‌ها و کارخانه‌ها و یا شوراهای دهقانی و مانند این‌ها که از جمله مسائل بنیادی است و ماوراء فرقه‌گرائی و سکتاریزم.\nاحمد شاملو: و مسلما این نتایج در بدو امر می‌تواند به طور مستقیم مورد بهره‌برداری هرچه بیش تر همین گروه‌های سیاسی قرار بگیرد آن گروه سیاسی را که معتقد بود از طریق دهات باید آمد و شهرها را محاصره کرد. من با این‌ها برخورد با مزه‌ئی پیدا کردم. سه سال پیش سمیناری در همدان تشکیل شد برای بررسی علل مهاجرت روستائیان به شهرها. ماحصل این سمینار بسیار جالب بود زیرا حتی جرئت نکردند گزارشش را به آن بابا بدهند. یک نسخه از صورت جلسات سمینار نزد من بود و من آن را دادم به دو سه نفر از همان آقایان که بخوانند نتیجه این شد که آن آقایان تازه دریافتند که در غالب نقاط ایران جامعه روستائی به معنائی که آنان می‌شناسند باقی نمانده، و فی‌المثل نان جامعه روستائی را شهرها هستند که تامین می‌کنند! نتیجه کار ما هم می‌تواند دادن اطلاعات باشد به گروه‌ها که لااقل تئوری‌هاشان را بتوانند بر زمینه واقعیت‌ها پیاده کنند.\nخسرو شاکری: به نظر من هر مجله که در فراسوی گرایش‌ها یا قطب‌بندی‌های سیاسی در درون چپ دموکراتیک می‌خواهد منتشر بشود، در جامعه‌ئی مثل ایران باید از این¬جا شروع کند که در شصت و هفتاد سال اخیر چه اتفاقاتی افتاده یا این¬که باید می‌افتاده و نیفتاده. در این مملکت یک تمدنی رفته و نیمچه «تمدنی» که جای آن آمده همراه با تمام الزامات فرهنگیش نبوده. یعنی اگر مدرسه آمده، کتاب آمده، محتوی درست و حسابی که انتظار می‌رفته همراه این مدرسه و کتاب نیامده، به عبارت دیگر، اطلاعاتی که تحت عنوان فرهنگ به این جامعه بایست داده می‌شده داده نشده، اختناق مانع شده است که این اطلاعات داده بشود.\nاحمد شاملو: یعنی مثلا در دانشکده‌ها، اقتصاد درس می‌دهند بدون مارکس! -¬رژیم هزار تا چاقو می‌ساخته که یکیش دسته نداشته!\nخسرو شاکری: تکه پاره‌ئی از آن دانش جهانی آمده ولی آن تکه‌هائی را که اساس و پایه این دانش جهانی بوده‌اند نگذاشته‌اند در دسترس مردم باشد، برای این¬که می‌توانسته پایه و اساس براندازی رژیم پهلوی باشد. اما این فقط در سطح حکومت پهلوی نبوده. اوپوزیسیون هم به این درد دچار بوده به علت این¬که تجدید تولید اجتماعی و «فرهنگی» می‌شده.\nخسرو شاکری: دقیقا. بنابراین این‌ها را ما باید بشناسیم. ببینیم کدام دانش‌ها قلابی، یعنی «شبه دانش» بوده. خود جامعه ایران را بشناسیم، تغییراتی را که در این هفتاد سال اخیر رخ داده بشناسیم. این جامعه از کجا آمده، چه مناسباتی داشته و اکنون در چه مناسباتی هست؟ وقتی می‌گوئیم سرمایه‌داری وابسته، منظور از این مناسبات تولیدی معین چیست؟ چه اثرات فرهنگی روی ذهن ما گذاشته و عواقب این اثرات فرهنگی در سیاست و دسته‌بندی‌هائی که غالبا خواست‌های طبقاتی یکسان دارند و مع‌ذلک در مقابل هم ایستاده‌اند چیست؟ این را باید توصیح دهیم از طریق تحلیل مشخص فرایند تاریخیش در زمینه اقتصادی، فرهنگی، در زمینه شناخت مجموعه جامعه ایران و در جزئیات مسئلهٔ زحمت¬کشان، کدام دسته سیاسی می‌تواند ادعا بکند که به شناخت زحمت¬کشان در ایران جواب گفته؟ به نظر من هیچ کدام. با تمام احترامی که برای نیروهای انقلابی دارم معتقدم که هیچ کدام شاید به علت اختناق و درگیری در مبارزه بلافصل سیاسی – نتوانستند از طبقه‌ئی که نمایندگیش را دارند شناخت کافی به دست بدهند. ما تحلیل لازم را از جامعه ایران نداریم، نه در جزئیات و نه در کلیات. این مجله به نظر من باید آن مرجعیت فرهنگی را پیدا کند که بتواند فراسوی مرزهای تقسیم‌کننده گروه‌های سیاسی به این خواست‌ها جواب بدهد. گروه‌های تحقیق در روستا و کارخانه باید این تحقیقات بنیادی را انجام بدهند و در اختیار همگان بگذارند. تحقیقات علمی نباید تبدیل به کالائی بشود که فقط فلان گروه خاص عرضه می‌کند. به نظر من وظیفه ما این است. در مورد دانش و شبه دانش هم معتقدم که مثلا ما نمی‌توانیم از مارکسیسم، به عنوان یک علم، علم معاصر، بگذریم. چون آن¬چه تاکنون در ایران بوده به نظر من شبه مارکسیسم بوده است نه مارکسیسم.\nعباس سماکار: می‌خواهم اضافه کنم که لازم است تحلیلی از وضعیت نیروها، وضعیت سیاسی اجتماعی این مملکت، داشته باشیم¬(که بعدا به این مهم می‌پردازیم). صحبتی این جا شد درباب وجود سکتاریسم. من فکر می‌کنم این سکتاریسم به معنای گرایشات مشخص طبقاتی گرفته شده. و حال آن‌که گرایش مشخص به سوی طبقه و داشتن ارگان سیاسی برای یک سازمان یا حزب طبقاتی به هیچ‌وجه سکتاریسم نیست، بلکه دقیقا جهت‌گیری به سوی یک طبقه است، اما دلیل ندارد که ما همان کار را در این مجله بکنیم. امروز صف‌بندی نیروها مشخص شده و در این صف‌بندی متاسفانه نابسامانی‌های زیادی به چشم می‌خورد. به علت وجود دیکتاتوری در سال‌های دراز و به علت عدم آگاهی سیاسی و ایدئولوژیک، مردم نتوانستند به هیچ‌وجه یک جهت‌گیری مشخصی برای خودشان داشته باشند به جز نیروهائی که بنا به عللی در روابط سیاسی – تشکیلاتی خاصی قرار گرفتند و یا عناصر روشنفکری که علی¬رغم آن فضای سنگین و خفقان‌آور تلاش‌هائی کردند. ولی در کل جامعه این طور نبود. و اگر نیروی چپ وظیفه اساسی خودش را جهت‌گیری به سمت طبقه کارگر می‌داند نباید فراموش کند که یک جهت‌گیری هم در سوی مبارزات دموکراتیک خیلی به طور عام باید داشته باشد. ما مشاهده می‌کنیم که در این مملمت نیروهائی وجود داشتند که جهت‌گیری نکردند و امروز جذب قدرت شده‌اند.\nبنابراین این نیروها را باید تعلیم داد. این نیروها را هم نمی‌شود با جهت‌گیری مشخص ایدئولوژیک به سمت آرمان طبقهٔ کارگر بکشید. می‌توان به طور عام مسائل دموکراتیک جامعه را درنظر گرفت و با توجه به این که سیستم سرمایه‌داری وابسته چه بلائی به سرمان آورده مسائل فرهنگی را از دیدگاه عامش مطرح کرد تا آن¬هائی که فاقد جهت واقعی هستند کشیده شوند به سمت نیروهای واقعی انقلابی. این را هم فراموش نکنیم که هر نشریه‌ئی در هر صورت نوعی خطاب قشری و طبقاتی دارد.\nفریدون آدمیت: چنین نشریه‌ئی اگر هدفش آن چیزی باشد که در فرهنگ سیاسی بیداری افکار می‌گفتند، خیلی مفید می‌تواند باشد. بیداری افکار، نسبت به مسائل جاری جامعه و مسائلی که در آینده خواهیم داشت. فرض کنید همین حالا مجلس خبرگان داریم. این قضیه مجلس خبرگان واقعا حلاجی نشده که اصلا مجلس خبرگان انتخابی نمی‌تواند باشد. مجلس خبرگان ذاتا باید انتصابی باشد. اما من اساسا با خبرگان موافق نیستم و خبرگانی در کار نیستند. اگر هم قرار باشد بگوئیم خبرگان، بسیار خوب، ولی خبرگان را توده عوام نمی‌تواند انتخاب بکند. در هیچ جامعه‌ئی نمی‌تواند انتخاب بکند چه برسد به ایران. یعنی اگر در عالی‌ترین جامعه‌های مترقی هم بخواهند هیئت خبرگان برای یک کاری انتخاب بکنند¬(برای نقشه‌کشی اقتصادی، برنامه اقتصادی، یا نصب دستگاه اتم یا راه‌های دور ریختن تفاله‌های اتم) این را نمی‌شود به رای گذاشت.\nمحمد قائد: از دو مطلبی که مطرح شد تصور می‌کنم اولی را همه دوستان تائید کردند: نشریه و نشریه‌هائی دموکراتیک، که ما کم داریم؛ جائی که اشخاص نظرشان را بیان کنند و همراهانی پیدا کنند و تشخیص بدهند مخالفین‌شان چه کسانی هستند. تصور می‌کنم همه دوستان تائید کردند که برای پرهیز از سکتاریسم، لازم است فضای دموکراتیکی حاکم باشد. راجع به مرجعیت هم صحبت کاملا درستی است. حقیقت این است که کلمه چاپی مقداری تقدس دارد، تاثیر عمیقی می‌گذارد و یک مقداری مرجعیت پیدا می‌کند. حالا چکار می‌شود کرد که این حرکت دموکراتیک به تنهائی حالت یک جور آرمان فکری پیدا نکند – یعنی فقط گروه خاصی نباشند که این را بخوانند و دیگران نه. و در دور و تسلسل باطلی گرفتار نشویم که قبلا هم بودیم.\nگردانندگان چنین نشریه‌ئی باید نظرشان این باشد که این جا تریبون آزادی است، جائی برای گفتن است، امکانی است برای نوشتن، صحبت کردن. اما اگر بعد این ایستا بماند و ثابت بشود، که مثلا شصت هزار نفر این نظر را می‌پسندند و دیگران هم علاقه‌ئی به این نظر ندارند یا مخالف بالقوه آن هستند، باز مجله توی دسته‌بندی‌هائی می‌افتد و خودش منشائی خواهد شد برای یک سکتاریسم تازه: آن‌ها که «کتاب جمعه» را می‌فهمند و آن‌ها که نمی‌فهمند، آن‌ها که «کتاب جمعه» را می‌خوانند و آن‌ها که نمی‌خوانند.\nهما ناطق: هدف هر مجله‌ئی که امروز در این مقطع تاریخی ایجاد می‌شود باید شناخت جامعه و شناساندن جامعه باشد. از آن¬جا که دموکراتیسم خود خصلت عناصر مترقی یعنی عناصری است که از نقطه شناخت و تحلیل حرکت می‌کنند – مجله‌ئی که به دست روشنفکران و عناصر دموکراتیک ایجاد می‌شود باید در جهت این شناخت و این تحلیل باشد.\nمنظورم این است¬که روشنفکر متعهد به جای توده‌ها فکر نکند و برای آنان نسخه اصلاحات ننویسد، بلکه همگام با توده‌ها و با شناخت و با توجه به خواست‌های آنان مجله را بنیان گذارد.\nسماکار: برداشت نادرستی را که از دمکراسی در جامعه ما شده است باید کنار زد. در این جامعه معنی دمکراسی آن¬چنان تحریف شده که به راحتی می‌توان بسیاری از دمکرات‌ها را انحصارطلب خواند. اینان هرگونه برخورد دمکراتیک از موضع کارگری را برخوردی غیردمکراتیک می‌دانند. اگر بگوئی می‌خواهی از زاویه مارکسیستی به مساله دمکراسی نگاه کنی آنا می‌گویند که شما دارید دمکراسی را محدود می‌کنید، در حقیقت اینان گرایش‌های دموکراتیک را با میانه‌روی، نداشتن جهت کارگری و یا با پرسه زدن در میان ایدئولوژی‌ها عوضی گرفته‌اند. یک برداشت غلط هم متاسفانه در میان نیروی چپ از این مساله رواج دارد. هستند کسانی که کار دمکراتیک را کاری محافظه‌کارانه یا فرصت‌طلبانه می‌دانند و یا آن را با گرایشی نظیر لیبرالیسم مقایسه می‌کنند. بایستی هر دو این برداشت‌های نادرست را کنار زد. اما این که گفته شد ما قشر خاصی را در نظر نگیریم، تکرار می‌کنم: یک‌جا جهت‌گیری به سمت یک طبقه مطرح است مثلا خطاب به کارگران، و یک‌جا مورد خطاب قرار دادن یک قشر یا عناصر پراکنده برای جهت دادن آن‌ها به سوی یک طبقه. این دو تا با هم فرق دارد. زمانی بود که جُنگ‌های مختلفی چاپ می‌شد. مثلا در زمان محمدرضا گمان بود که این نشریات و مجلات در میان قشر خاصی می‌گردد و بنابراین تحلیل و کنکاشی بیش تر برای این قشر آگاه هیچ فایده‌ئی ندارد، چون خودشان همه چیز را می‌دانند. حال آن¬که درک نیازهای همان قشر آگاهی که ما از آن‌ها صحبت می‌کنیم نیز کار خیلی عمده‌ئی است. این‌ها بسیاری از مطالب را نمی‌دانند که باید باز شود. آن گاه خود این‌ها تبدیل می‌شوند به کادرهائی که پس فردا برای توده‌های مردم کار خواهند کرد. یعنی حرکت در این جهت نه تنها در جهت سکتاریسم نیست بلکه در جهت نفی سکتاریسم است. در این موارد، هرچند خطاب‌مان مستقیما به توده زحمت¬کش نیست نباید این تصور برای ما ایجاد شود که کار غیرتوده‌ئی می‌کنیم. ما اگر صرفا بگوئیم کار باید همیشه خطابش به توده مردم باشد، خوب، خیلی از وظائف‌مان را فراموش کرده‌ایم. مهم این است که هدف‌مان را تشخیص بدهیم و با آن نیازهامان را با یک تحلیل درست طبقاتی مشخص بکنیم. آن وقت درست در جهت توده مردم حرکت می‌کنیم علی¬رغم این که زبان نشریه سنگین باشد و یا این که مطالبش روشنفکران و پیشتازان طبقه کارگر را مورد خطاب قرار دهد.\nاحمد شاملو: و از تمام سازمان‌های سیاسی و فرهنگی و اجتماعی هم باید دعوت کرد، چرا که امر بررسی اوضاع اجتماعی ایران -مسائل مختلفی مثل مسائل روستائی، مسائل کارگری، مسائل عشیره‌ئی و غیره¬- جز در رابطه همدلانه و همکارانه با این نیروهای گسترده برای مجلهٔ ما امکان ندارد.\nعباس سماکار: پیش از این که شماره اول کتاب پخش شود و من در این بحث شرکت کنم اتفاقا راجع به نیازها صحبت کردم. حدس می‌زدم که این نشریه باید بیش¬تر در ارتباط با روشنفکران باشد و به همین جهت یک مقدار با دانش¬جویان صحبت کردم و سئوالاتی به صورت نمونه‌برداری گرفتم که نیازها الان چیست، و نتیجه را بعدا خواهم گفت.\nباقر پرهام: از مجموع آن‌چه در این‌جا عنوان شد می‌توان استنباط کرد که صرف‌نظر از برخوردهای معین و مشخص سیاسی – ایدئولوژیکی که هر گروهی در جامعه ما می‌تواند نسبت به مسائل داشته باشد نوعی برخورد عقلائی‌تر یا برخورد از جنبه های دقیقا شناختی مساله هم ممکن است. دوستان بحث کردند و به این نتیجه رسیدیم که نشریهٔ ما می‌تواند پایگاهی دموکراتیک باشد برای ارائه برخوردی از نوع دوم.\nآقای سماکار اشاره کردند به طرح مسائل از جنبه¬های عام و بنیادی و تفاوت قائل شدند میان جهت‌گیری به سوی یک طبقه و خطاب به یک طبقه یا یک قشر معین، و نیز لزوم روشنگری مسائل حتی برای پیشاهنگان و قشرهای آگاه. آقای دکتر آدمیت مساله را سعی کردند با مفهوم «بیداری افکار» عنوان کنند که در واقع روشن کردن معنا و مفهوم بنیادی مسائل است برای همگان. خود من به دنبال حرف آقای شاملو اشاره کردم به این که علاه بر این قضایا ما می‌توانیم برای شناخت مسائل موجود جامعه بکوشیم این شناخت‌ها را عرضه بکنیم به مردم، و نیز اشاره کردم به اتخاذ شیوه‌هائی باز و دموکراتیک در اداره مجله که ارتباط ما را با همگان بیش تر کند.\nآقای سپانلو درباره «مرجعیت» چنین نشریه‌ئی صحبت کردند. آقای شاکری مساله تحولات گذشته جامعه ما را مطرح کردند و این که این جامعه چه مسیری را طی کرده تا رسیده به این‌جا. در دوران گذشته یک نوع تمدنی ناقص جای تمدن بومی ما را گرفت و ما به جای علم شبه علم داشتیم و به جای فرهنگ شبه فرهنگی که به جامعهٔ ما تحمیل شد. در واقع حرف‌شان این بود که یکی از رسالت‌های این مجله برخورد با این موضوع باشد. در همین زمینه‌ها آقای قائد اشاره کردند به این نکته که ما چه‌کار کنیم که در انجام این نقش و این وظیفه محدود نمانیم و ضمن این که متعهد هستیم روی سخن‌مان واقعاً با نیروهای بیشتری از جامعه باشد. پیشنهاد آقای شاکری این بود که از خوانندگان هم -¬که اساسا ارتباط ما با آن‌هاست¬- مدد بگیریم. و بالاخره همان¬طوری که آقای شاملو اشاره کردند خواهش ما از همهٔ گروه‌ها و علاقه‌مندان به مسائل اجتماعی مملکت این است¬که برای پاسخ¬گوئی به نیازها و مسائل واقعی مملکت به ما یاری دهند.»\nجالب است هنگامی که ما به مباحث آن روزهای پرتلاطم پس از انقلاب بهمن ۵۷ می¬نگریم و به خصوص با بحث¬هایی که در این میزگرد کتاب جمعه مطرح شده است نگاهی می¬اندازیم به سادگی به این نتیجه می¬رسیم که روشنفکران در آن روزها، عمیق¬تر و مسئولانه¬تر از امروز به مسایل مختلف جامعه می¬نگریستند. هم¬چنین بسیاری از روشفکران جامعه ما، به ویژه در خارج کشور، بر خلاف نظریات آن روزشان، امروز به جای تولید فرهنگی جهان¬شمول و انسان¬دوستانه و برابری¬طلبانه و عدالت¬جویانه، از فرهنگ مصرفی گرایشات راست تغذیه می¬کنند و بدون اتکا به نیروی دانش¬جویان و جوانان، زنان، کارگران و مردم آزاده و ستم¬دیده جامعه مان، به دخالت دولت¬های جنگ¬طلب و اشغال¬گر و کمک¬های مادی و معنوی آن¬ها چشم دوخته-اند.\nشاملو، هم¬چنین در کتاب جمعه نوشته است: «پیام ما به همه خوانندگان کتاب جمعه تکرار همان عبارتی‌ست که پیش از این نیز گفته‌ایم. کتاب جمعه برای ما تمرینی‌ست در حرکت به سوی آزادی، در همین معنی که گفته شد. این جا پایگاهی‌ست دموکراتیک¬(ایضا در همان معنی که یاد شد) برای عرضه افکار و اندیشه‌هایی که ارزش و اعتبار فرهنگی دارند و می‌توانند شور آزادی را در دل‌ها زنده نگه دارند. ما همان¬قدر که سازش و تسلیم بر سر اصول آزادی و دموکراسی را به هیچ قدرتی گردن نمی‌نهیم به همان اندازه کوشائیم که بلندگوی تبلیغی یک گروه یا یک گرایش مشخص نیز نباشیم. ما بر این باوریم که گوهر کارِ روشنفکری یک چیز است و گوهر فعالیت یک مبارز سیاسی یا یک انقلابی چیزی دیگر. و بزرگ‌ترین آموزگاران انقلابی در تاریخ بشر نیز پیش از هر چیز، خود از کارگزاران فرهنگی بوده‌اند که بر پایه دستاوردهای فکری تمامی بشریت عمل کرده است. بگذارید ما نیز، اگر بتوانیم، چنین باشیم.»\nحکومت سانسور و اختناق اسلامی، تحمل انتشار نشریات و کتاب¬هایی چون «کتاب جمعه» را نداشت سرانجام پس از انتشار شماره ۳۶ کتاب جمعه توقیف شد.\nشاملو، در عرصه جهانی نیز یکی از چهره¬های شاخص و سرشناس فرهنگی و ادبی بود. اما وی، توجه چندانی به دریافت جوایز بین¬المللی نداشت.\nمصاحبه با خانم «آیدا سرکسیان» با عنوان غروب «بامداد» که در در ۳۱ تیرماه سال ۸۹ در روزنامه «شرق» به چاپ رسیده، گفته است: «در غروب یکی از روزهای ماه اکتبر سال ۱۹۸۲¬(۱۳۶۳)، ناگهان بخش فارسی رادیو بی¬بی¬سی نامزدهای جایزه نوبل معرفی کرد که نام «شاملو» هم در بین نامزدها بود. از سوی دیگر، فردی که به عنوان نامزد نوبل معرفی می¬شود تا ۱۰ سال نام او در لیست جایزه خواهد بود.\n«شاملو» گفت مسائلی هست که جایزه را به من نخواهند داد. در بین نامزدها نام «گراهام گرین» بود که «شاملو» از او «قدرت و افتخار» را ترجمه کرده است. بعد از مدتی جایزه به «ویلیام گولدینگ» انگلیسی نویسنده «خداوندگار مگس¬ها» اهدا شد.\n«شاملو» متعجب شد که چرا جایزه به «گرین» داده نشده که بعد ها متوجه شدیم او گرایشات چپ داشته است و شاید به همین دلیل جایزه به او داده نشده است. «شاملو» هم بارها گفته بود که اگر این جایزه به من داده شود من می¬روم سخن¬رانی هم می¬کنم اما جایزه را نمی¬گیرم شاید هم به گوش¬شان رسیده بود. به نظر من «شاملو» جایزه نوبل را خیلی وقت است¬که از مردمش گرفته است. آن جایزه که اعتباری ندارد این مهم¬تر است¬که مردم شاعر را بپذیرند.«\nسال ۱۹۶۴ که جایزه نوبل به «ژان پل سارتر»* اهدا شد او در سخن¬رانی جذاب از گرفتن نوبل سر باز زد. «شاملو» در روزنامه¬ها از این کار «سارتر» تقدیر کرد نوشت این جایزه مدت¬هاست اعتبار خود را از دست داده و «سارتر» کار هوشمندانه‌یی انجام داده است.\nاما با این وجود، جوایزه فرهنگی مختلفی به شاملو تعلق گرفت. برای نمونه، «جایزه ادبی بین‌المللی نویسندگان آزاده، به احمد شاملو، شاعر و نویسنده ایرانی تعلق گرفت و در تاریخ ۱۱ ژانویه ۱۹۹۱ به او تقدیم شد. این جایزه همه ساله از سوی بنیاد آزادی بیان به نویسندگان آزاداندیش اهدا می‌شود.\nدر اردیبهشت ماه سال ۱۳۷۸، سفیر سوئد در تهران در گفت‌و¬گویی اختصاصی با گروه ادب و هنر روزنامه نشاط اعلام کرد، جایزه «استیگ داگرمن» به احمد شاملواعطاء می¬شود و…\nشاملو، شاعری مردیم و متعهد و روشنگر بود. از این¬رو وی، حتی ارتباط وسیع و نزدیکی در قبل از انقلاب با توده مردم داشت. چرا که او حتی در »خاموشی« نیز از مبارزه دست نکشید و «در جدال با خاموشی» را نوشت. مخاطبان شاملو، نه تنها کارگران و مردم کوچه و بازار بودند و هنوز هم هستند، بلکه آدم‌های اهل فرهنگ، دانش¬جوها، تحصیل کرده‌ها و افراد کتاب‌خوان نیز تولیدات فرهنگی و ادبی شاملو را با اشتیاق دنبال می¬کنند.\nبرای مثال، سه نمایشنامه از «لورکا» که در دنیا شناخته شده و بارها چاپ و اجرا شده است توسط «شاملو» ترجمه شد و بارها تجدید چاپ گردید.\nاز دیگر آثار توده¬گیر شاملو، «کتاب کوچه» است. فرهنگنامه‌ای است از احمد شاملو، که به عنوان دایره‌المعارف فرهنگ عامیانه مردم ایران در چندین جلد، شامل اصطلاحات، تعبیرات و ضرب‌المثل¬های فارسی تدوین شده است.\nشاملو، به همراه همسرش آیدا سرکیسیان، سال‌های زیادی از زندگی خود را صرف گردآوری و تدوین این کتاب کرد.\nچندین جلد از کتاب کوچه در زمان حیات شاملو منتشر شد، اما این کتاب هنوز ناقص است و چندین سال پیش شماره یازدهم آن با حرف «جیم» منتشر گردید.\nاما حدود سه سال پیش خبرهایی در مورد توقف انتشار کتاب کوچه منتشر شده است. به جرات می¬توان گفت که شعر «شاملو» در جامعه ما، جایگاه والا و گسترده¬ای دارد.\nشاملو، در عرصه نقد نیز جسارت، مهارت و ورزیدگی خاص خودش را داشت. وی، طبق موضع اصولی خود، آن ارزش¬های تاریخی که برای بخشی از گرایشات ناسیونالیستی جامعه تابو محسوب می¬شدند ضد ارزش نامید و این تابوها را شکست. در نتیجه نقد آگاه¬گرایانه و جست¬و¬جوگر را جایگاه سنت¬ها و ارزش¬های سابق کرد.\nبا این همه، شاملو بر این باور بود که پیوند دادن قضاوت انتقادی با واقعیت کافی نیست، بلکه باید پیوند اساسی بین فکر و عمل به وجود آورد.\nشاملو تا آخر عمرش، به پیکار انسان¬دوستانه و برابری¬طلبانه و عدالت¬جویانه خود ادامه داد و به همین دلیل نیز در دل میلیون¬ها انسان جای گرفت. وی، هرگز مرعوب تهدیدها و فضای سانسور و اختناق حکومت پهلوی و حکومت اسلامی و هم¬چنین تبلیغات عوام¬فریبانه سرمایه¬داری جهانی نیز نشد.\nشاملو، عمیقا به تغییر وضع موجود و ساختن آینده¬ای بهتر، آزادتر و انسانی¬تر باور داشت به طوری که در سروده زیر تاکید کرده است:\nروزی که کم¬ترین سرود\nروزی که دیگر درهای خانه¬شان را نمی¬بندند\nتا کم¬ترین سرود بوسه باشد\nو مهربانی با زیبایی یک¬سان شود\nو من آن روز را انتظار می¬کشم\nیادش گرامی¬ست و شعرها و دیگر آثارش همیشه زنده¬اند!\n* سرمقاله بانگ شماره ۳۱، یولی ۲۰۱۲، نشریه ماهانه کانون نویسندگان ایران (در تبعید)\n*بیانیه سارتر، در پاسخ به فرهنگستان سوئد:\n«سخت متاسفم که قضیه به صورت جنجالی درآمده است: جایزهای دادهاند و من آن را نمیپذیرم. و این بدان سبب است که به موقع از آن¬چه که برایم تدارک دیده میشد، خبردار نشدم. هنگامی که در فیگاروی ادبی ۱۵ اکتبر نوشته خبرنگار سوئدی روزنامه را دیدم که نظر فرهنگستان سوئد متوجه من است، هرچند که قطعی نبود، فکر کردم میتوانم با نوشتن نامهای به فرهنگستان سوئد -که فردای آن روز فرستادم- اوضاع را روبراه کنم که حرفش را نزنند. نمیدانستم که جایزه را بیآن که نظر آدم را بپرسند، میدهند و فکر کردم هنوز وقت باقیست که جلوی این کار را بگیرم. اما فهمیدم که فرهنگستان سوئد وقتی انتخابش را کرد نمیتواند نظرش را تغییر دهد.\nدلایل من برای نپذیرفتن این جایزه -هم¬چنان که در نامهای متذکر شدم- نه به فرهنگستان سوئد مربوط میشود و نه به خود جایزه. در نامهای دو نوع دلیل آوردم. دلایل شخصی و دلایل عینی.\nدلایل شخصی این هاست: این نپذیرفتن من بیمقدمه نیست. من همیشه از امتیازهای رسمی روگردان بودهام.\nپس از جنگ، در ۱۹۴۵ به من پیشنهاد «لژیون دونور» شد، اما با وجود دوستانی که در دولت داشتم، آن را نپذیرفتم. هم چنین با وجود تلقین بعضی از دوستانم از تدریس در «کولژدوفرانس» سرباز زدم.\nاین مربوط است به استنباط شخصی من از کار نویسنده. نویسندهای که جهت سیاسی یا اجتماعی یا ادبی میگیرد، نباید جز با وسایل خاص خود، یعنی کلام مکتوب، عمل کند. نویسنده، هر نوع امتیازی را که بپذیرد، خواننده را مقید میکند؛ و این برای من قابل پذیرش نیست. یک سان نیست اگر پای نوشتهام ژان پل سارتر بگذارم یا ژان پل سارتر برنده جایزه نوبل.\nنویسندهای که امتیازی ازین نوع را میپذیرد خود و نیز مجمع یا موسسهای را که به او این افتخار را میدهد، متعهد میکند. علاقه من به پارتیزانهای و نزوئلایی تنها مرا متعهد میکند، اما اگر ژان پل سارتر برنده  جایزه نوبل از مقاومت ملی و نزوئلا طرفداری کند؛ همراه خود جایزه نوبل و فرهنگستان سوئد را نیز کشانده است.\nنویسنده هرگز نباید این اجازه را بدهد که به یک «مقام رسمی» تبدیلش کنند. هرچند این کار، همچون مورد من، به صورتی آبرومند انجام پذیرد. بدیهی است که این روش شخص من است و هرگز شامل خردگیری در مورد برندگان پیشین جایزه نوبل نیست. من برای بسیاری از آن ها که افتخار آشنائی شان را داشتهام ارزشی بسیار قائلم و تحسین شان میکنم.\nدلایل عینی: تنها مبارزهای که در شرایط کنونی در جبهه فرهنگ امکان پذیر است، مبارزهای ست به خاطر هم زیستی مسالمتآمیز دو فرهنگ شرق و غرب. نمیگویم که باید یکدیگر را در آغوش کشید، چه، نیک میدانم که روبرو شدن این دو فرهنگ لزوما باید صورت ستیز به خود بگیرد؛ اما این ستیز باید بین انسانها و فرهنگها و بدون دخالت «مقامات رسمی» جریان یابد.\nمن با تمام وجود تضاد بین این دو فرهنگ را حس میکنم و خود از این تضادها ساخته شدهام. تعلق من بیتردید متوجه به سوسیالیسم است و آن¬چه که شرق نامیده میشود، اما من در یک خانواده بورژوا و فرهنگی بورژوازی به دنیا آمدهام و تربیت شدهام و این به من اجازه میدهد که با تمام کسانی که بخواهند به هر دو فرهنگ تقرب حاصل کنند، همکاری کنم؛ با این وجود امیدوارم که «فرهنگ برتر» یعنی سوسیالیسم پیروز شود.\nبه همین دلیل است که نمیتوانم هیچ امتیازی را از مراجع عالی فرهنگ، نه از شرق و نه از غرب، بپذیرم؛ حتی اگر وجودشان را نیک دریابم. هرچند تمام علائقم در جهت سوسیالیسم است اما اگر بنابود جایزه لنین را هم به من بدهند که مورد حاضر آن نیست، از پذیرفتنش سرباز میزدم.\nمیدانم که جایزهی نوبل به خودی خود جایزه بلوک غرب نیست، اما چنین چیزی از آن میسازند و محتمل حوادثی پیش آید که در اختیار اعضای فرهنگستان سوئد نیست. هم ازین روست که در شرایط کنونی جایزه نوبل بطور عینی امتیاز ویژه نویسندگان غرب و یا یاغیان شرق، تلقی میشود. مثلا این جایزه به پابلونرودا، که از بزرگ¬ترین شاعران آمریکای جنوبیست، داده نشد. از لوییآراگون، که به راستی که به پاسترناک پیش از شولوخوف جایزه داده شد و تنها اثر ادبیات شوروی که این جایزه را ربود کتابی بود که در خارج انتشار یافت و در زادگاه خود کتاب ممنوع بود، در حالی که میتوانستند با حالتی مشابه، تعادل را در جهت دیگر برقرار سازند.\nدرگیر و دار جنگ الجزایر که «اعلامیهی ۱۲۱ تن» را امضاء کرده بودیم، جایزه نوبل را با حق شناسی میپذیرفتم. زیرا در آن زمان این افتخار تنها از آن من نبود، بلکه آن آزادی، که به خاطرش مبارزه میکردیم، نیز سهمی میبرد. ولی چنین پیش نیامد و اینک پس از پایان آن مبارزه است که این جایزه را به من میدهند.\nدر دلایل فرهنگستان سوئد از «آزادی» سخن به میان آمد و این کلمهایست که میتواند به انحاء مختلف تفسیر شود. در غرب مفهوم آزادی کلیست، در حالی که برای من آزادی مفهوم صریحی دارد. این که انسان بیش از یک جفت کفش داشته باشد و چندان بخورد که گرسنه نماند. به گمان من نپذیرفتن این جایزه کمتر از پذیرفتنش خطرناک است: اگر جایزه را میپذیرفتم خود را در معرض چیزی قرار میدادم که من آن را «پس گرفتن عینی» اصطلاح میکنم. در مقاله فیگاروی ادبی خواندم که فرهنگستان سوئد در مورد «گذشته  سیاسی مغشوش» من سخت¬گیری نخواهد کرد. میدانم که این مقاله عقیده  فرهنگستان سوئد نیست، اما به وضوح نشان میدهد که پذیرفتن این جایزه از طرف من در محافل دست راستی چگونه تعبیر میشود. من این گذشته مغشوش را هم چون پیش با ارزش تلقی میکنم، با آن که حاضرم برخی از اشتباهات گذشته را که در میان رفقای من پدید آمد، بپذیرم.\nقصد من از این سخن آن نیست که بگویم این جایزه، جایزهایست بورژوازی، اما در برخی محافل که من خوب میشناسم، به طور غیر قابل اجتناب چنین تعبیر خواهد شد.\nسرانجام به مساله پول می¬رسیم: هنگامی که فرهنگستان سوئد افتخارش را با مبلغی گزاف همراه میکند، بار سنگینی بردوش برندهی جایزه میگذارد. و این مساله امر بسیار مضطرب کرده است. برنده. آدم میتواند جایزه را بپذیرد و با پولش به سازمانها و جنبشهایی که در نظرش گرامی است، کمک کند. من خود در فکر کمیتهی رفع تبعیض نژادی، لندن بودم. و یا میتوان به سبب اصول کلی، جایزه را نپذیرفت و در اینصورت جنبش مزبور را از آن پشتیبانی، که احتمالا محتاجش بود، محروم کرد. زیرا نمیتوان از کسی انتظار داشت که به خاطر ۲۵۰۰۰۰ کرون از اصولی که نه تنها از آن او، بلکه متعلق به تمام رفقایش است، سرپیچی کند. این است که اهداء جایزه و نپذیرفتن ناگزیر من، آن را برای من ملالآور ساخته است.\nمیخواهم که این بیانیه را با پیام محبتآمیز به مردم سوئد، پایان دهم.»


نبود منابع مالی لازم برای مرخصی زایمان | پايگاه خبري و تحليلي 55 آنلاین\nنبود منابع مالی لازم برای مرخصی زایمان\nشناسه خبر: 184236 سرویس: NGO ، توسعه ، گوناگون دوشنبه ۱۴ مرداد ۱۳۹۸, ۱۲ : ۲۱ : ۰۰\nطبق بررسي‌هاي به عمل آمده متاسفانه امروزه برخي زنان شاغل که باردار هستند تا حد امکان بارداري خود را در محل کار پنهان مي‌کنند، چراکه معتقد هستند در صورت اطلاع کارفرما از بارداري آنها به‌راحتي شغل خود را از دست خواهند داد که با توجه به شرايط اقتصادي نامناسب اين مهم مي‌تواند بسيار تنش‌زا باشد.\nلزوم اجرايي‌شدن مرخصي 9ماهه زايمان\nچندي پيش فاطمه ذوالقدر طي مصاحبه اعلام کرده بود که بايد ميزان مرخصي زايمان براي بانوان شاغل در دستگاه‌هاي اجرايي به مدت 9ماه اعمال شود تا بانوان شاغل براي تربيت فرزند خود در هنگام استفاده از مرخصي زايمان دغدغه‌اي نداشته باشند.\nوجود خلأهاي قانوني\nآنچه مسلم است متأسفانه يکي از مهمترين دلايل اجرايي‌نشدن مرخصي زايمان زنان باردار شاغل را مي‌توان وجود خلأهاي قانوني عنوان کرد؛ اتفاقي که خود عاملي براي سوءاستفاده برخي از کارفرمايان شده است، به‌گونه‌اي که بنا به اظهارنظر جامعه‌شناسان اين مهم خود مي‌تواند عاملي براي افزايش استرس زنان باردار شود که به‌يقين تاثيرات منفي بسزايي را بر جنين برجاي مي‌گذارد، چراکه زماني که مادر آرامش نداشته باشد چگونه مي‌تواند فرزند خود را به طرز صحيح و با آرامش پرورش دهد. از اين‌رو انتظار مي‌رود بهارستان‌نشينان با توجه به اهميت مساله قوانين مربوط به مرخصي زايمان زنان باردار شاغل را مورد بازنگري و يا اصلاح قرار دهند تا از اين طريق دغدغه‌هاي ذهني اين دسته از افراد تا حدودي برطرف شود. به عبارت ساده‌تر زماني که منابع مالي کافي و مشخصي براي اين مساله وجود ندارد و رقم بالايي از بودجه به اقدامات ديگر اختصاص داده شده است، چگونه مي‌توان انتظار داشت که مرخصي زايمان زنان نيز به‌طور کامل و بدون هيچ کم‌وکاستي به مرحله اجرا دربيايد؟ جالب است بدانيم قانون مرخصي زايمان که در ابتدا به اين‌گونه نگارش شده بود که تنها 84روز باشد و به تدريج به 6ماه رسيد که در نهايت در سال‌هاي گذشته به 9ماه افزايش يافت، اما هنوز بار مالي سه‌ماه اضافه آن تامين نشده تا همه بانوان بتوانند از 9ماه مرخصي زايمان خود استفاده کنند که اين خود مي‌تواند نقش بسزايي در اجرايي‌نشدن مرخصي زايمان زنان شاغل باشد.\nحذف مرخصي زايمان در بخش خصوصي\nمتاسفانه با نامناسب‌شدن شرايط اقتصادي شاهد حذف مرخصي زايمان در بخش خصوصي هستيم، به‌گونه‌اي که برخي کارفرمايان علت اصلي آن را نبود منابع مالي عنوان مي‌کنند که اين خود مي‌تواند براي زنان شاغل باردار بسيار مشکل‌ساز شود تا جايي که طبق نظرسنجي‌هاي ميداني بسياري از افرادي که قصد بارداري دارند مي‌گويند در صورت بچه‌دارشدن بايد از کار دست بکشند، چراکه خواسته يا ناخواسته از سوي کارفرما پس از مدتي اخراج خواهند شد که اين خود مي‌تواند در روند دوران بارداري مادر شاغل تاثيرات منفي بسياري را به دنبال داشته باشد به‌گونه‌اي که بنا به اظهارنظر روانشناسان احتمال ابتلا به افسردگي پس از زايمان در اين دسته از مادران به نسبت بيشتر از ديگر افراد خواهد بود. بنابراين حذف مرخصي زايمان زنان شاغل نه‌تنها مشکلات اقتصادي را به آنها تحميل مي‌کند بلکه از نظر روحي و رواني نيز براي اين دسته از زنان تبعات منفي گسترده‌اي را به دنبال خواهد داشت.\nعدم تمايل زنان شاغل به فرزندآوري\nپرواضح است که با حذف تدريجي مرخصي زايمان زنان شاغل شاهد کاهش تمايل اين دسته از زنان به فرزندآوري هستيم؛ اتفاقي که در بلندمدت مي‌تواند پيامدهاي منفي بسياري را براي زنان و در نهايت جامعه به دنبال داشته باشد، چراکه بنا به اظهارنظر کارشناسان مرخصي زايمان زنان شاغل خود انگيزه‌اي براي افزايش فرزندآوري در جامعه است؛ اتفاقي که امروزه به دليل عدم تحقق کامل آن باعث کاهش فرزندآوري زنان شاغل شده تا جايي که پيش‌بيني مي‌شود ادامه‌داشتن اين روند خود نقش موثري در بحران سالمندي و کاهش جمعيت جوان کشور داشته باشد. جالب است بدانيم که کمترين آمار مرخصي زايمان اختصاص به بخش خصوصي دارد که اين خود مي‌تواند مبين نبود منابع مالي کافي باشد.\nبايد يادآور شد که تنها در صورتي مي‌توان شاهد تحقق کامل مرخصي زايمان زنان باردار شاغل بود که خود آنها پيگير کامل اين مساله باشند، چراکه در شرايطي که بسياري از زنان تنها به دليل اشتغال از بارداري صرف‌نظر مي‌کنند و يا اينکه تا حد امکان آن را از کارفرماي خود پنهان مي‌کنند، چگونه مي‌توان انتظار داشت که اين مساله مهم براي زنان شاغل به‌طور کامل به مرحله اجرا دربيايد بلکه با بهانه‌هاي متعددي مانند نبود بودجه کافي، افزايش آمار افراد واجد شرايط براي اشتغال و موارد ديگر به‌راحتي از مرخصي زايمان زنان باردار شاغل شانه خالي مي‌کنند که اين خود مي‌تواند آثار منفي بسياري را نيز به دنبال داشته باشد.\nزنان شاغلمرخصی زایمانزنان باردار شاغلبارداريزايمانفرزندآوري