انجمن راسخون - معاهدۀ منع گسترش سلاح‌هاي هسته‌اي (NPT)\nمعاهدۀ منع گسترش سلاح‌هاي هسته‌اي (NPT)\nسلاح‌هاي هسته‌اي مولود تمدن غربي به عنوان وحشيانه ترين سلاح جنگ است كه تنها توسط يك كشور يعني آمريكا در بمباران اتمي ناكازاكي و هيروشيما به كار رفته و آثار وحشتناك آن پس از گذشت ده‌ها سال، همچنان در بازماندگان قربانيان ژاپني باقي مانده است.\nتا سال 1964 پنج كشور چين، روسيه، فرانسه، شوروي و آمريكا سلاح‌هاي هسته‌اي خود را آزمايش كرده و در حال توسعۀ آن بودند. ديپلماسي چند جانبۀ اوليه در اين زمينه موجب گرديد كه مجمع عمومي سازمان ملل چند قطعنامه در اين رابطه به تصويب برساند كه از جمله مهمترين آن‌ها قطعنامۀ 1665 مي باشد. اين قطعنامه به اتفاق آراء به تصويب رسيد. مجمع عمومي در اين قطعنامه بر ضرورت امضاي قطعنامه‌اي بين‌المللي توسط تمامي كشورها بالأخص كشورهاي هسته‌اي به منظور كنترل و عدم اشاعۀ سلاح‌هاي هسته‌اي تأكيد نمود. مجمع عمومي در قطعنامۀ شماره 2028 سال 1965 خود نيز از كميتۀ 18 نفرۀ خلع سلاح خواست كه به موضوع عدم تكثير سلاح‌هاي هسته‌اي توجه فوري مبذول دارد و مذاكرات دربارۀ يك معاهدۀ بين‌المللي را براي تحقق اين هدف آغاز نمايد.\nآمريكا و چند كشور ديگر با هدف ممانعت از دستيابي ديگر كشورها به اين سلاح مخوف و نه به هدف امحاي كامل آن‌ها، معاهده‌اي با عنوان معاهدۀ منع گسترش سلاح‌هاي هسته‌اي (NPT) را مدنظر قرار دادند. متعاقب اين تحولات، متون مختلفي از پيش نويس معاهدات توسط آمريكا و شوروي (سابق) به مجمع عمومي و كميتۀ 18 نفره تسليم شد كه نهايتاً منجر به طرح معاهده و تصويب آن گرديد. معاهدۀ منع گسترش سلاح‌هاي هسته‌اي سرانجام در اول ژوئيۀ سال 1968 به طور همزمان در لندن، مسكو و واشنگتن براي امضاء مفتوح و در مارس سال 1970 لازم الإجراء گرديد. روسيه، انگلستان و آمريكا دولت هاي امين اين معاهده مي باشند.\nاين معاهده كه داراي يك مقدمه و يازده ماده مي باشد و هم اكنون تمام اعضاي سازمان ملل متحد به جز سه عضو آن و رژيم صهيونيستي اسرائيل به عضويت درآمده اند، جهانشمول ترين معاهده در زمينۀ كنترل تسليحات به شمار مي آيد و سنگ بناي خلع سلاح هسته اي و عدم اشاعۀ اين سلاح‌ها در جهان محسوب مي گردد. طبق مفاد اين معاهده، كشورهاي غيرهسته‌اي عضو معاهده متعهد گرديده‌اند تا به سمت انتخاب سلاح هسته‌اي نروند و با انعقاد موافقت نامۀ پادمان با آژانس بين‌المللي انرژي اتمي، تأسيسات هسته‌اي خود را تحت نظارت و بازرسي آژانس قرار دهند. در مقابل اين تعهد، كشورهاي هسته‌اي تعهد داده‌اند كه همكاري‌هاي بين‌المللي براي استفادۀ صلح آميز از انرژي هسته‌اي را تسهيل نموده و درجهت خلع سلاح هسته‌اي نيز اقدام كنند.\nطبق مادۀ يك معاهده، كشورهاي هسته‌اي متعهد مي شوند كه سلاح‌هاي هسته‌اي را به ساير كشورها منتقل نكنند و يا به آن‌ها در زمينۀ دستيابي به سلاح هسته‌اي كمك نكنند. طبق مادۀ دوم معاهده، كشورهاي غيرهسته‌اي متعهد مي شوند كه به دنبال سلاح اتمي نباشند. طبق مادۀ سه معاهده، كشورهاي غيرهسته‌اي متعهد مي شوند تأسيسات هسته‌اي صلح آميز خود را با امضاي قراردادي تحت پادمان آژانس بين‌المللي انرژي اتمي قرار دهند. طبق مادۀ چهار، حق لاينفك كشورهاي عضو براي استفاده صلح‌آميز از انرژي هسته‌اي به رسميت شناخته شده و نبايد هيچ محدوديت و خللي بر اين حق وارد آيد. طبق مادۀ شش معاهده، كشورهاي هسته‌اي متعهد مي شوند تا با حسن نيت مذاكرات براي رسيدن به خلع سلاح هسته‌اي را در اسرع وقت دنبال نمايند. مادۀ ده معاهده نيز مقرر مي دارد در صورت به خطر افتادن منافع عاليۀ يك كشور پس از طي مراحلي از جمله اعلام اين موضوع به شوراي امنيت با ذكر وقايعي كه سبب شده منافع عالي آن كشور به خطر بيافتد، آن كشور مي تواند از معاهده خارج شود.\nمعاهدۀ منع گسترش سلاح‌هاي هسته‌اي در زمان انعقاد فقط براي 25 سال اعتبار داشت و مقرر گرديد كه در يكي از كنفرانس هاي بازنگري معاهده، موضوع تمديد آن بررسي گردد. اين اقدام در سال 1995 صورت پذيرفت و تصميم براي تمديد نامحدود معاهده به همراه چند تصميم ديگر از جمله تعهد كشورهاي هسته اي براي تسريع در تحقق خلع سلاح و قطعنامۀ خاورميانۀ عاري از سلاح‌هاي هسته اي، در قالب يك مجموعه تصويب گرديد.\nطبق بند 3 مادۀ هشت معاهدۀ منع گسترش سلاح‌هاي هسته اي، هر پنج سال يك بار كنفرانسي متشكل از تمامي اعضاي معاهده جهت بازنگري و بررسي چگونگي اجراي مفاد مختلف معاهده و ارائۀ راهكارهاي لازم جهت اجراي بهتر معاهده برگزار مي گردد. تاكنون هفت كنفرانس بازنگري برگزار شده است كه مهم‌ترين آن‌ها كنفرانس هاي بازنگري 1995 و 2000 محسوب مي شوند. همان گونه كه ذكر شد، در كنفرانس بازنگري 1995 معاهده به طور نامحدود تمديد شد. در كنفرانس بازنگري سال 2000 نيز سيزده گام عملي جهت انجام خلع سلاح كامل هسته‌اي تصويب شد كه كشورهاي دارندۀ سلاح‌هاي هسته‌اي موظف به اجراي آن‌ها هستند. يكي از عناصر اصلي تمديد نامحدود معاهده در سال 1995، تصويب قطعنامۀ خاورميانۀ عاري از سلاح‌هاي هسته اي توسط كشورهاي عضو معاهده بود. كشورهاي هسته اي تعهد داده بودند كه در اين مسير اقدام و رژيم صهيونيستي اسرائيل را وادار به الحاق بدون شرط به معاهده نمايند كه متأسفانه تاكنون به اين تعهد خود عمل نكرده اند. در كنفرانس بازنگري 1995 اعضاي معاهده همچنين تصميم گرفتند كه فرايند بازنگري معاهده تقويت گردد. بر اين اساس، مقرر گرديد در فاصلۀ برگزاري كنفرانس هاي بازنگري جهت ايجاد زمينه هاي لازم و تسهيل برگزاري كنفرانس، كميته هاي مقدماتي با مشاركت تمامي اعضاي معاهده تشكيل شوند. آخرين كنفرانس بازنگري در سال 2005 برگزار گرديد كه به دليل مخالفت آمريكا با هرگونه اشاره به توافقات كنفرانس قبلي يعني كنفرانس بازنگري سال 2000 نتيجه‌اي در برنداشت و به شكست انجاميد.\nبسياري از كشورهاي جهان با اين اميد به اين معاهده پيوسته اند كه وعده هاي كشورهاي هسته‌اي در خصوص خلع سلاح هسته‌اي به اجراء درآيد و سلاح‌هاي هسته اي از زرادخانه هاي كشورهاي هسته اي جمع آوري و منهدم شوند و همچنين، استفادۀ صلح‌آميز مقرر شده در مادۀ چهار معاهده به طور كامل و به صورت غيرتبعيض آميز به اجراء درآيد. اين دو هدف هنوز تحقق نيافته اند و با سياست هاي كشورهاي هسته اي به ويژه آمريكا، هيچ چشم انداز روشني نيز براي تحقق آن‌ها وجود ندارد.\nايران يكي از اولين كشورهايي بود كه معاهده را در سال 1968 امضاء و در سال 1970 به عضويت آن درآمد. ايران همچنين اولين كشور در منطقه خاورميانه بود كه به استفادۀصلح‌آميز از انرژي هسته‌اي روي آورد و تأسيس سازمان انرژي اتمي در سال 1957، نشان از قدمت برنامۀ هسته‌اي ايران دارد. امضاي قرارداد پادمان با آژانس بين‌المللي انرژي اتمي در سال 1973، حاكي از آشكاري و شفافيت در برنامۀ هسته‌اي ايران بود. ارائۀ ابتكار ايجاد منطقۀ عاري از سلاح‌هاي هسته‌اي در منطقۀ خاورميانه در سازمان ملل در سال 1974، سياست خلع سلاحي ايران را سياستي پيشرو در منطقه گرداند.\nبا وقوع انقلاب اسلامي ايران و تغيير حكومت، شرايط براي عضويت يا ادامۀ عضويت ايران در معاهدات بين‌المللي از جمله معاهدۀ عدم گسترش سلاح‌هاي هسته‌اي مي توانست دچار دگرگوني اساسي شود. با توجه به ماهيت تبعيض آميز معاهدۀ عدم گسترش سلاح‌هاي هسته‌اي كه كشورها را به دو دستۀ دارندۀ سلاح هسته‌اي و غيردارنده تقسيم و تنها فعاليت‌هاي هسته‌اي كشورهاي غيردارنده را تحت نظارت دارد و مخالفت انقلاب اسلامي با هرگونه تبعيض و برخورد غيرمتوازن با كشورها، شرايط براي بازنگري ادامۀ عضويت ايران در اين معاهده فراهم بود. اما انقلاب اسلامي آرمان‌هاي بزرگ تري داشت كه مخالفت باسلاح‌هاي غيرانساني و كشتارجمعي از جمله سلاح‌هاي هسته‌اي از جمله اين آرمان‌ها و اهداف بود. لذا، جمهوري اسلامي ايران حتي پس از تغيير بنيادين حكومت به عضويت خود در معاهدات منع سلاح‌هاي كشتار جمعي از جمله معاهدۀ منع گسترش سلاح‌هاي هسته اي ادامه داد.\nجمهوري اسلامي ايران بارها اعلام نموده است كه سلاح‌هاي كشتارجمعي از جمله سلاح‌هاي هسته‌اي در دكترين دفاعي آن جايگاهي ندارد. اين موضع اصولي، نشأت گرفته از اصول اعتقادي، تعهدات قراردادي و محاسبات عقلاني است. بر پايۀ اصول اعتقادي، جنگ و جهاد امري مقدس است كه براي اهداف والائي چون كرامت انساني، دفاع از مظلوم و دفاع از جان و ناموس مسلمين صورت مي پذيرد و در شرايط خاص به ويژه به شكل دفاع واجب مي گردد و برخلاف محاسبات مادي، در تمامي اين شرائط حفظ و حراست از كيان انساني و اصول اخلاقي واجب و لازم است. به كارگيري سلاح‌هاي كشتارجمعي كه همواره استفاده از آن‌ها عدۀ بي شماري از انسان‌هاي بي گناه را به كام مرگ مي كشاند، با دستورات ديني كه حتي قطع درختان در زمان جنگ را جائز نمي داند، منافات دارد.\nبنيان گذار جمهوري اسلامي ايران، بيش از 20 سال پيش طي سخناني با محكوم كردن دارندگان سلاح‌هاي هسته‌اي، چنين فرمودند: اگر آن‌ها بمب هاي اتمي زيادي بسازند، جهان ممكن است به سمت نابودي برود و صدمات زيادي بر ملت ها وارد آيد. همه هر كجا هستند از نويسندگان، روشنفكران، دانشگاهيان و دانشمندان در سراسر جهان بايد مردم را از خطر بمب هسته‌اي آگاه كنند تا اين كه توده هاي مردم در مقابل دو قدرت هسته‌اي بايستند و مانع اشاعۀ سلاح‌هاي هسته‌اي شوند . همان گونه كه قبلا اشاره شد، مقام معظم رهبري نيز در موقعيت هاي مختلف سياست جمهوري اسلامي ايران درخصوص مخالفت با توليد و به كارگيري سلاح‌هاي هسته‌اي را اعلام نموده اندو در اين رابطه فتوايي مذهبي نيز عليه توسعۀ توليد و به كارگيري سلاح‌هاي هسته‌اي صادر نموده اند.\nعلاوه بر اصول اعتقادي، جمهوري اسلامي ايران بر اساس تعهدات بين‌المللي خود به ويژه مقررات معاهدۀ عدم گسترش سلاح‌هاي هسته‌اي به عدم توليد و اشاعۀ سلاح‌هاي هسته‌اي پايبند است و بارها بر پايبندي خود به اين تعهدات تأكيد كرده است.\nسومين مبناي دكترين دفاعي عاري از سلاح هسته‌اي، محاسبات عقلاني شرايط منطقه اي و جهاني است. به اعتقاد سياستگذاران ايراني، سلاح هسته‌اي براي ايران امنيت بيشتري به بار نخواهد آورد. تاريخ ثابت نموده كه داشتن سلاح هسته‌اي براي دارندگان آن امنيت، مشروعيت و آرامش به بار نياورده است. مثال بارز آن، رژيم صهيونيستي اسرائيل است كه با دارا بودن ده ها كلاهك هسته‌اي همچنان از عدم مشروعيت، امنيت و آرامش رنج مي برد. آمريكا با داشتن هزاران كلاهك هسته‌اي نتوانست از بروز واقعۀ يازده سپتامبر جلوگيري كند و زرادخانۀ هسته‌اي شوروي (سابق) نيز مانع از فروپاشي آن نگرديد.\nبا توجه به سياست فوق، جمهوري اسلامي ايران با حضور در مجامع بين‌المللي مرتبط با معاهدۀ عدم گسترش سلاح‌هاي هسته‌اي به حمايت از تلاش‌هاي بين‌المللي براي امحاي كامل سلاح‌هاي هسته‌اي و تحقق خلع سلاح هسته اي پرداخته كه به عنوان نمونه مي توان به موارد زير اشاره كرد:\n1. شركت فعال در جلسات سازمان ملل متحد به ويژه جلسات مجمع عمومي درمورد مباحث مربوط به خلع سلاح هسته اي. يكي از نتايج مهم مشاركت فعال ايران در اين جلسات، مقابله با برخوردهاي تبعيض آميز و دوگانۀ غربي ها با مقوله خلع سلاح و عدم اشاعۀ سلاح‌هاي كشتار جمعي است.\n2. پيگيري خلع سلاح هسته‌اي در سازمان ملل متحد. كشور هاي هسته‌اي به تعهدات خلع سلاحي خود در زمينۀ سلاح‌هاي هسته‌اي پايبند نبوده و حتي در مواردي سياست‌هاي اشاعۀ افقي (انتقال به ساير كشورها) و عمودي (ارتقاي كيفيت سلاح‌هاي هسته‌اي و توليد سلاح‌هاي هسته اي جديد) را دنبال مي كنند.\nدر اين ميان به ويژه آمريكا، انگلستان و فرانسه برنامه هاي توسعه و نوسازي زرادخانه هاي هسته‌اي خود را آشكارا دنبال كرده اند. با توجه به اين مهم، در پي ابتكار رئيس جمهوري اسلامي ايران در اجلاس مجمع عمومي سازمان ملل متحد در سال 1384، تصميم گرفته شد با ارائۀ قطعنامه اي در اين سازمان موضوع پيگيري تعهدات خلع سلاحي كشورهاي هسته‌اي رسماً در دستوركار مجمع عمومي قرار داده شود. از اينرو، در اجلاس سالانۀ مجمع عمومي در سال 1384 قطعنامه اي مبني بر پيگيري تعهدات خلع سلاحي كشورهاي هسته‌اي در سازمان ملل تنظيم و به كميتۀ اول مجمع عمومي ارائه گرديد. قطعنامۀ پيشنهادي جمهوري اسلامي ايران با عنوان پيگيري تعهدات خلع سلاحي توافق شده در كنفرانس هاي بازنگري 1995 و 2000 اعضاي معاهدۀ عدم اشاعۀ سلاح‌هاي هسته‌اي، در شصتمين نشست كميتۀ اول مجمع عمومي سازمان ملل متحد و متعاقباً در شصت و دومين اجلاس سالانۀ اين مجمع به تصويب رسيد. براساس بندهاي اجرايي قطعنامۀ مزبور، مجمع عمومي سازمان ملل متحد از كشورهاي هسته‌اي درخواست مي كند اقدامات عملي براي خلع سلاح هسته‌اي را به اجراء درآورند. در اين چارچوب، به ويژه بر كاهش زرادخانه هاي هسته‌اي با اقدامات يك جانبه، كاهش نقش تسليحات هسته‌اي در سياست‌هاي امنيتي و كاهش آستانه عملياتي سامانه هاي تسليحات هسته‌اي تأكيد شده است. پيش نويس قطعنامۀ پيشنهادي جمهوري اسلامي ايران در تاريخ 8 آبان ماه 1386 در كميتۀ اول به رأي گيري گذاشته شد و با 103 رأي مثبت (كشورهاي عضو جنبش عدم تعهد)، 15 رأي ممتنع و 53 رأي منفي (آمريكا، رژيم صهيونيستي اسرائيل، اتحاديه اروپا، استراليا، ژاپن و برخي كشورهاي وابسته به گروه غرب) به تصويب رسيد. قطعنامه پس از تصويب در كميتۀ اول، در تاريخ 14/9/1386 در اجلاس مجمع عمومي به رأي گيري گذاشته شد و با 109 رأي مثبت، 55 رأي منفي و 15 رأي ممتنع به تصويب رسيد. رأي منفي برخي از كشورها به قطعنامه كه مفاد آن كاملاً منطبق با توافقات كنفرانس هاي بازنگري معاهدۀ منع گسترش سلاح‌هاي هسته اي مي باشد، دورويي اين دسته از كشورها را بيش از پيش برملا و آشكار ساخت.\n3. مشاركت در كنفرانسهاي بازنگري معاهدۀ منع گسترش سلاح‌هاي هسته‌اي و همراهي با كشورهاي عضو جنبش عدم تعهد در پيشبرد اهداف خلع سلاح هسته‌اي. اين كنفرانس‌ها هر پنج سال يك بار برگزارمي شوند و تمامي ابعاد خلع سلاح و عدم اشاعۀ سلاح‌هاي هسته‌اي و انجام تعهدات دول عضو را مورد بررسي قرار مي دهند. در اين رابطه، اقدامات متعددي انجام شده است كه برخي موارد مهم آن عبارتند از:\n- در كنفرانس بازنگري سال 2000 پس از سال ها پيگيري از سوي كشورهاي غيرهسته‌اي و در حال توسعه، كشورهاي عضو موفق شدند برنامه اي را به تصويب برسانند كه بر مبناي آن مراحل سيزده گانه‌اي براي تسريع خلع سلاح هسته‌اي طراحي گرديد. اين توافقات، با حمايت كشورهاي عدم تعهد از جمله جمهوري اسلامي ايران صورت پذيرفت.\n- با پيگيري كشورهاي اسلامي و به ويژه كشورهاي منطقۀ خاورميانه از جمله جمهوري اسلامي ايران، قطعنامه اي به تصويب كنفرانس بازنگري در سال 1995 رسيد كه بر ايجاد منطقۀ عاري از سلاح‌هاي هسته‌اي در خاورميانه تأكيد دارد. هدف اين قطعنامه، ايجاد فشار بيشتر بر رژيم صهيونيستي اسرائيل جهت الحاق به معاهده و قراردادن تأسيسات هسته اي مخفي اين رژيم تحت پادمان آژانس بين‌المللي انرژي اتمي مي‌باشد. مفاد قطعنامۀ مزبور در كنفرانس سال 2000 نيز مجدداً مورد تأكيد كشورهاي عضو قرار گرفت و اين بار، كنفرانس اعضاي معاهده با نام بردن از رژيم صهيونيستي اسرائيل بر اهميت پيوستن بدون قيد و شرط اين رژيم به معاهده و به عنوان يك عضو غير هسته اي تأكيد نمود.\n- دركميته هاي مقدماتي كنفرانس بازنگري 2010 كه در فاصلۀ بين دو كنفرانس تشكيل شده اند، جمهوري اسلامي ايران تلاش زيادي را به همراه ساير كشورهاي عضو جنبش عدم تعهد به كار برد تا به تقويت هدف خلع سلاح هسته‌اي بپردازد. ايران با طرح موضوعات جديد در اين جلسات، براي اولين بار موضوعاتي چون عدم پايبندي كشورهاي هسته‌اي و برخي كشورهاي غربي به مقررات معاهده را به صورت مقالات كاري در اجلاس به ثبت رساند.\n4. مشاركت در مباحث كنفرانس خلع سلاح كه مسئوليت تدوين معاهدات خلع سلاحي را برعهده دارد. جمهوري اسلامي ايران با حضور فعال در اين كنفرانس و با استفاده از توان كارشناسي خود و با همراهي كشورهاي در حال توسعه، توانسته است نقش مؤثري در ايجاد توازن در تدوين معاهدات مورد مذاكره داشته باشد.\nبه طور خلاصه، جمهوري اسلامي ايران به جهت مخالفت اصولي با سلاح‌هاي هسته اي و به عنوان يك كشور عضو معاهدۀ منع گسترش سلاح‌هاي هسته‌اي، همواره براي نيل به خلع سلاح هسته اي و امحاي كامل اين سلاح‌هاي غيرانساني تلاش كرده و در اين جهت از هيچ اقدامي فرو گذار نكرده است. جمهوري اسلامي ايران به عنوان يك عضو فعال جنبش عدم تعهد، در تمامي مجامع بين المللي مربوطه به ويژه كنفرانس‌هاي بازنگري معاهده و ارگان‌هاي سازمان ملل متحد از جمله كميتۀ اول (ناظر بر خلع سلاح و امنيت بين المللي)، كميسيون خلع سلاح مجمع عمومي و كنفرانس خلع سلاح ژنو در جهت تقويت خلع سلاح هسته اي و اجراي كامل و بي قيد و شرط مقررات معاهدۀ منع گسترش سلاح‌هاي هسته اي تلاش‌هاي فراواني به عمل آورده است.


عجایب پنجگانه ایران قسمت اول ریگ جن - آژانس خدمات مسافرتی آسان سفر\nعجایب پنجگانه ایران قسمت اول ریگ جن\nچطور در طول سفر به اینترنت دسترسی داشته باشیم\nدر خدمت شما هستیم با معرفی عجیب ترین نقاط جالب ایران، که ما به آن عجایب پنجگانه ایران میگوییم. در این قسمت اما به کویر ریگ جن می پیردازیم. ریگ جن شگفت‌انگیزترین، اسرارآمیزترین منطقه در ایران است. منطقه‌ای کویری با تپه‌های ماسه‌ای در جنوب سمنان. ریگ جن نمونه بارز یک بیابان بی آب و علف است، وسعت زیاد و نداشتن چشمه باعث شده کاروانی از این منطقه عبور نکند جز معدود گروهی که چند وقت اخیر این کا را انجام داده اند. اطراف آن دارای باتلاق‌های نمکی است. این کویر در جنوب غربی و غرب دشت کویر، جنوب سمنان، جنوب شرق گرمسار، شرق پارک ملی کویر، شمال انارک و غرب جندق قرار گرفته است و وسعت تقریبی آن ۳۸۰۰ کیلومتر مربع است.\nامروزه میتوان تا حدی به ریگ جن رسوخ کرد اما فقط تا (حدی) آن هم با امکانات ویژه و راهنمای بسیار با تجربه. از حدود سال ۱۹۰۰ میلادی البته سون هدن به ریگ جن پا گذاشت. البته به نقل بعضی در آن زمان او فقط قصد این کار را داشت که به دلیل باتلاقی بودن مسیر منصرف شد. صرف نظر ایز این که او به ریگ جن پا گذاشت یا خیر بعدها در کتاب مشهور منتشر شده از وی نام ریگ جن ایران به چشم می خورد.\nاز سال ۱۳۷۶ به این سو گروه های زیادی با وسایل و ماشین آلات و امکانات مختلف به مقاطی متعدد از ریگ جن رفته اند هر چند همواره خطر از این گروه ها دور نبوده است که در ادامه بیشتر در این مورد میخوانیم.\nریگ جن یک بیابان با صداهای وحشتناک !\nشاید کمی دلهره آور باشد اما تا حدودی هم هیجان انگیز است. سفر به ریگ جن میتواند بر خلاف خسته کننده بودن بیابان یک سفر هیجان انگیز باشد. “علی پارسا” کویر شناس مقیم آمریکا طلسم ریگ جن را شکست، او برای اینکه ثابت کند چیز عجیبی در این بیابان رازآلود وجود ندارد چند سال پیش با هواپیما بر فراز ریگ جن عبور کرد و یکسال بعد با ماشین و البته امکانات کافی وارد ریگ جن شد.که گفتنیست نه گرفتار ارواح شد و نه جن زده! البته کاوشگران، چوپانان و افراد محلی منکر شنیده شدن این صداها نشدند.\nتجهیزات لازم برای سفر به ریگ جن\nبهتر است اگر تجربه کافی ندارید یا به اندازه کافی حرفه ای نیستید از سفر به این بیابان برهوت منصرف شوید. گرفتار شدن در گل و لای شاید بخشی از مشکلات سفر به این منطقه باشد. حتی برای افرادی که حرفه ای اینگونه سفرها هستند هم توصیه شده حتما به صورت گروهی به این سفر بروند. نقشه ، آب و غذا به اندازه دوهفته، بنزین هم به همین مقدار و دیگر وسایل فنی از جمله تجهیزات لازم برای این سفر بشمار میروند.\nریگ جن، شگفت‌انگیز‌ترین، اسرار‌آمیز‌ترین و در عین حال ترسناک‌ترین منطقه ایران است، میتواند خوراک افراد ماجراجو باشد، کسانی که در عین آرامش به دنبال هیجان و آدرنالین بالا هستند! اما باید مراقب بود آنجا نمکزار ها و باتلاق‌هایی است که میتواند مرگ را برای هر موجودی زنده‌ای به ارمغان آورد. اتفاقات بی‌پاسخ و توجیه نشده بسیاری در این منطقه روی داده است توصیه ما این است که هرگز بدون راهنما به ریگ جن سفر نکنید.\nمنبع : آسان سفر


واشنگتن به بشار پیام داد؟ - پایگاه خبری،مهدوی پیروان موعود|ظهور،امام زمان،مقاومت،جنگ نرم،آخرالزمان\nکد خبر: 165773\nواشنگتن به بشار پیام داد؟\nبه گزارش «پیروان مــوعــود»، رئیس گروه مطالعات خاورمیانه دفتر مطالعات بین المللی وزارت امورخارجهدیپلماسی ایرانی: حمله هوایی آمریکا ...\nبه گزارش «پیروان مــوعــود»، رئیس گروه مطالعات خاورمیانه دفتر مطالعات بین المللی وزارت امورخارجهدیپلماسی ایرانی: حمله هوایی آمریکا به منطقه دیراالزوز و کشته و زخمی شدن جمعی از سربازان ارتش سوریه، چشم انداز توافق آمریکا و روسیه درباره سوریه را تیره و تار کرده و بسیاری این توافق را خاتمه یافته می دانند. هر چند احتمال احیای روند مذاکرات درباره سوریه بیار ضعیف است، ولی دقت بیشتر در عوامل احتمالی که به حمله به دیرالزوز انجامید، به فهم اوضاع و پیش بینی آینده کمک قابل ملاحظه ای خواهد کرد. سه احتمال در این رابطه مطرح شده است:\nاولین احتمال: این حمله به اختلافات پنتاگون و وزارت امورخارجه آمریکا می پردازد و این حمله را نوعی خرابکاری از سوی پنتاگون در توافقی دانسته اند که با آن موافق نبوده است. قبلا اخباری از میز مذاکرات روسیه و آمریکا درز کرده بود که مدعی بودند اختلافات وزارت امور خارجه و وزارت دفاع آمریکا به حدی شدید بوده است که توافق را غیرممکن کرده بود و صرفا با دخالت اوباما به نفع وزارت امورخارجه، پنتاگون با توافق همراهی کرده است.\nهرچند این گزینه کماکان به عنوان محتمل ترین گزینه مطرح شده است، ولی با مراجعه به سوابق تعاملات در ساختار بوروکراتیک آمریکا چنین امری معمول نبوده نیست. مطابق قانون اساسی، رییس جمهور فرمانده کل قوا نیز هست و تصمیمات وی برای تمامی اجرای دولت آمریکا اعم از پنتاگون لازم الاجراست و با وجود تمام اختلافات شدید، بعد از اتخاذ تصمیم توسط رییس جمهور، نقض فاحش و عمدی دستور رییس جمهور دور از ذهن است. به ویژه شخص اوباما که ثابت کرده است سیاست خارجی را قلمرو انحصاری خود می داند و در مخالفت صریح و علنی با نظرات مخالف وزرایش هیچ ملاحظه ای نمی کند. واکنش فوری وی به اظهارات چاک هیگل، وزیر دفاع درباره تهدید مستقیم داعش علیه آمریکا یا مردود دانستن فوری و صریح سخنان کلینتون در زمان انقلاب مصر درباره ابقای مبارک نمونه های آن است.\nاحتمال دوم: حمله اشتباهی یا غیرعمدی به مواضع ارتش سوریه است. هرچند اغلب تحلیگران این احتمال را بطور کامل رد می کنند، ولی نباید احتمال خرابکاری عمدی برخی متحدان آمریکا در فرآیند توافق را نادیده گرفت. به هر حال آمریکا با برخی کشورهای منطقه نظیر رژیم صهیونیستی، ترکیه، اردن و عربستان تبادلات اطلاعاتی دارد و بسیاری از این کشورها از ثبات در سوریه و توافق آتش بس ناراضی هستند.\nبه علاوه در گذشته سابقه حملات اشتباهی به نیروهای متحد و یا حتی خودی را داشته است. هرچند این احتمال، احتمال ضعیفی است، ولی نباید آن را به کلی نادیده گرفت.\nاحتمال سوم: که می تواند محتمل ترین گزینه باشد، ارسال سیگنال ها و پیام قوی به دولت سوریه و متحدانش در اجرایی کردن توافق آمریکا و روسیه در چارچوب قطعنامه ٢٢٥٤ شورای امنیت باشد. در پنج سال گذشته دولت آمریکا علی رغم حمایت همه جانبه از معارضین مسلح و با وجود نقش تعیین کننده سیا در قاچاق اسلحه به سوریه از حمله مستقیم به نیروهای ارتش سوریه خودداری کرده بود. این در حالی است که به عنوان مثال رژیم صهیونیستی در سال های اخیر بارها مواضع و نیروهای ارتش سوریه را مورد حمله قرار داده است.\nاین حمله می تواند این پیام را به همراه داشته باشد که حمله به ارتش سوریه خط قرمز نیروهای آمریکایی نیست و در صورت شکست توافقات اخیر، می تواند بخشی از طرح ب یا جایگزین آمریکا باشد که جان کری در جریان دور قبلی مذاکرات از آن سخن گفته بود.\nالبته عده ای از احتمال دیگری هم صحبت می کنند و آن تقویت داعش و جلوگیری از برتری نیروهای دولتی سوریه در قبال داعش است. زمانی که ائتلاف آمریکایی ضد داعش دو سال قبل اعلام شد، مبارزه همزمان با داعش و دولت سوریه به طور همزمان مدنظر قرار گرفت. مطابق این راهبرد، مناطقی که داعش از دست می دهد، حتی المقدور باید توسط معارضینی که واشنگتن آنها را میانه رو می داند، تصرف شوند و نباید مبارزه با داعش به معنی کمک به ارتش سوریه تلقی شود. هرچند حمله به دیرالزور در این چارچوب هم قابل تحلیل است، ولی تداوم نداشتن حملات و ایجاد نشدن تحول عمده در صحنه نبرد احتمال صحت آن را کاهش می دهد.\nدر مجموع اطلاعات موثقی از علل و انگیزه های حمله آمریکا به دیرالزور در دسترس نیست و معلوم هم نیست چنین اطلاعاتی چه موقع روشن خواهد شد. با این وجود توافق آمریکا و روسیه جزو آخرین شانس ها برای پیشبرد فرآیند سیاسی پیش بینی شده در قطعنامه ٢٢٥٤ است و هر چند با حمله اخیر، چشم انداز موفقیت آن به شدت تضعیف شده است، ولی هنوز بطور کامل منتفی نشده است. به احتمال زیاد اگر در چند ماه باقی مانده تا پایان سال میلادی تحول مثبتی در سوریه اتفاق نیفتند، با توجه به تغییر دولت در آمریکا و گرایشات نامعلوم دولت آینده این کشور، این روند شاید تا یکسال به تعویق بیفتد.\nبرچسب ها: آمریکا,بشار اسد,مقاومت,تروریست


حضور مردمی در کمک به نیازمندان «کم‌نظیر» است/ نقش محوری «بسیج» و گروه‌های جهادی در رزمایش کمک مومنانه | پایگاه خبری تحلیلی گرو نهاوند\n24. ارديبهشت 1399 - 10:07\nفوتبالیست نهاوندی سابق کشور\nحضور مردمی در کمک به نیازمندان «کم‌نظیر» است/ نقش محوری «بسیج» و گروه‌های جهادی در رزمایش کمک مومنانه\nکورش قپانوری گفت: در روزهایی که خیلی از مشاغل به خاطر کرونا تعطیل هستند طرح کمک مومنانه از طرف رهبر معظم انقلاب کم نظیر بود و تأثیر زیادی در کمک به نیازمندان داشت.\nبه گزارش پایگاه خبری تحلیلی گرو، کورش قپانوری، فوتبالیست سابق نهاوندی در گفت‌وگو با خبرنگار ما؛ در مورد رزمایش کمک مومنانه اظهار کرد: در شرایط کرونایی و درحالی که خیلی از نیازمندان نیاز به کمک داشتند حرکت بسیار خوبی در کشور شکل گرفت.\nوی افزود: باتدبیر هوشمندانه رهبر معظم انقلاب طرح کمک مومنانه برای کمک به نیازمندان واقعی کشور شکل گرفت و مردم نیز جانانه پای‌کار آمدند.\nبازیکن سابق تیم‌های هپکو اراک و الوند همدان ادامه داد: با همکاری مردم و به خصوص با تلاش بسیجیان و گروه‌های جهادی که نقش محوری در این رزمایش داشتند در مدت کوتاهی تلاشی همه‌جانبه شکل گرفت و اقلام غذایی در اختیار نیازمندان قرار گرفت.\nقپانوری گفت: به نظر من کمک های مومنانه یکی از بهترین کارهای ممکن در این روزهای سخت بود که بازهم موج اتحاد و همدلی را در کشور به راه انداخت و از شدت ناراحتی این روزها کم کرد.\nمربی فوتبال پایه در نهاوند با اشاره به تأثیرات فراوان کمک‌های مردمی اظهار داشت: از کسانی که تمکن مالی دارند درخواست می‌کنم که در ماه رمضان به کمک و دستگیری از نیازمندان اقدام کنند.\nوی افزود: در روزهایی که اکثر مشاغل تعطیل است و تحریم‌های ظالمانه هم اقتصاد کشور را زیر فشار قرار داده این حضور مردمی توانست بسیاری از سفره‌های خالی را پرکرده تا نیازمندان واقعی جامعه زیر بار فشارهای اقتصادی خرد نشوند.\nمربی باشگاه فوتبال یاران کورش نهاوند ادامه داد: ماه رمضان و رزمایش کمک مومنانه فرصت مناسبی است تا به برادران و خواهران نیازمند خود یاری‌رسانیم تا خدایی نکرده کسی در این روزها و شب‌های سخت گرسنه نخوابد و شرمنده فرزندانشان نشود.\nبازیکن سابق تیم های سایپا تهران و نفت آبادان به نقش سپاه و بسیج در این رزمایش اشاره کرد و گفت: نقش گروه‌های بسیجی و جهادی مانند همیشه پررنگ بود و بچه‌های سپاه نیز مانند همیشه خوش درخشیدند.\nقپانوری در پایان گفت: همه مردم کشور سنگ تمام گذاشتند و نشان دادند که در هر شرایطی یار ولایت و مردم هستند و در نهاوند نیز مردم واقعاً پای‌کار بودند و ما نیز در حد توان در این رزمایش حضور داشتیم و در کنار جامعه ورزش گوشه کوچکی از کار را گرفتیم.


/fa/?category سردی روابط زوجین\nدر بسیاری از موارد علائم و نشانه‌های سرد شدن رابطه بعد از ازدواج می‌توانند به طرز چشمگیری آشکار باشند، بااین‌حال ممکن است این نشانه‌ها کم‌رنگ بوده یا به‌آرامی و در طول زمان ایجاد شوند. به‌جای نادیده گرفتن نشانه‌ها، مهم است که بدانید این مشکلی است که برای حل آن می‌توانید تلاش کنید و با همکاری یکدیگر ارتباط خود را به روزهای خوب برگردانید.\nدر ادامه با اقداماتی برای حل این مشکل آشنا خواهید شد.\n1 - درباره نگرانی های خود صحبت کنید\nاولین قدم برای غلبه بر سرد شدن رابطه بعد از ازدواج بین شما و شریک زندگی‌تان این است که در مورد نگرانی های خود و این‌که چگونه می‌توانید به‌عنوان یک زوج برای پر کردن شکاف به وجود آمده با یکدیگر همکاری کنید، صحبت کنید.\nدر ابتدای مکالمه شریک زندگی خود را آگاه کنید که این مکالمه صرفاً بیان احساساتی است که شما در زندگی با او تجربه کرده‌اید و هدف شما سرزنش و یا تقابل با او نیست. می‌توانید مکالمه را با صحبت در مورد آنچه احساس می‌کنید شروع کنید.\nبرای مثال، می‌توانید جمله‌ای شبیه این بگویید: «احساس می‌کنم مثل گذشته به هم نزدیک نیستیم و می‌خواهم راه‌هایی برای گذراندن زمان بیشتری با هم پیدا کنیم». از جملاتی مانند «تو هیچ‌وقت با من نیستی» یا «تو طوری رفتار می‌کنی که انگار دیگر برایت مهم نیستم» هرگز استفاده نکنید. درحالی‌که ممکن است احساس کنید این جملات درست هستند، اما تنها بار منفی دارند و موجب احساس سرزنش می‌شوند.\nاین جملات عکس‌العمل تدافعی را به همراه خواهند داشت و در نهایت باعث می‌شود شریک زندگی‌تان تمایلی به همکاری برای بازسازی صمیمیت و ارتباط با شما نداشته باشد.\n2 - زمان بیشتری را با هم بگذرانید\nتحقیقات نشان می‌دهد که زوج‌هایی که زمان بیشتری را با هم می‌گذرانند، شادی بیشتر و استرس کمتری را تجربه می‌کنند. بااین‌حال، برنامه‌ریزی برای گذراندن زمان مشترک با هم همیشه آسان نیست و به میزان زیادی ازخودگذشتگی نیاز دارند.\nنتایج تحقیقات یک مرکز مشاوره نشان داد که وقت گذراندن زوجین با هم می‌تواند اثرات طولانی‌مدتی بر سلامتی داشته باشد و از سرد شدن رابطه بعد از ازدواج پیشگیری کند. در این تحقیقات زمانی که مردان و زنان با همسران خود بودند گزارش کردند که شادی بیشتری داشته، فعالیت‌هایشان معنای بیشتری پیدا کرده و استرس کمتری تجربه کردند. در نتیجه این تحقیق مشخص می‌شود و وقت گذراندن زوجین با یکدیگر چقدر می‌تواند حائز اهمیت باشد.\n3 - از یکدیگر حمایت کنید\nمطمئنا زمانی که احساس می‌کنید از شما حمایت می‌شود و تحت حمایت همسرتان هستید، احساس بهتری نسبت به خود دارید و می‌توانید بهتر با رویدادها و موقعیت‌های استرس‌زا کنار بیایید؛ در نتیجه احساس عزت‌نفس بیشتری را تجربه خواهید کرد. بنابراین در زندگی مشترک به دنبال راه‌هایی باشید که بتوانید از یکدیگر مراقبت و حمایت کنید.\n4 - با هم خوش بگذرانید\nیکی از نشانه‌های سرد شدن رابطه بعد از ازدواج، کم‌تر شدن هیجان و اشتیاق باگذشت زمان در رابطه است زیرا مشکلات حفظ زندگی مشترک و سختی زندگی روزمره بر زنده نگه‌داشتن اشتیاق اولویت دارد.\nتحقیقات نشان می‌دهد که داشتن سرگرمی در یک رابطه عامل کلیدی و تعیین‌کننده رضایت زناشویی است؛ بنابراین پس از اینکه احساس کردید رابطه‌تان هیجان اولیه را ازدست‌داده است، برای داشتن یک رابطه موفق و پایدار، انجام سرگرمی و بازی مشترک ضروری است.