کد مطلب: ۱۲۱۲۱\nفرهنگ امروز: گیتی صفرزاده نویسنده، پژوهشگر و سردبیر سابق ماهنامه‌ی گل‌آقاست. صفرزاده که اکنون با مطبوعات و ناشران در عرصه‌های مختلف فرهنگی و هنری همکاری می‌کند، رمانی منتشر کرده است به نام «کوچه پاریس» که رمان طنز نیست، اما قالب تخیلی-فانتزی دارد. به عقیده وی، داشتن نگاه طنزآمیز به نسبت لحن طنز در آفرینش آثار ادبی از اهمیت بیشتری برخوردار است، نگاهی که نه تنها به موقعیت‌های طنز بلکه به موقعیت‌های جدی اجتماعی نیز از زاویه‌ی دیگری بنگرد. از دیگر فعالیت‌های صفرزاده می‌توان به کتاب «چگونه ترنج دانشمند شد» اشاره کرد.\nطنز نوشتاری در دهه‌های ۶۰ و ۷۰ بیشتر در همان طنز مطبوعاتی جلوه داشت و در ادبیات داستانی، طنز چندان دیده نمی‌شد، اگر هم طنزی در ادبیات داستانی دیده می‌شد معمولاً از مجلات طنز آمده بود؛ داستان‌های کوتاهی بود که مثلاً روی آثار امثال آقای احترامی یا آقای کیمیاگر و خرمشاهی و... کار کرده بودند؛ بیشتر هم مطبوعاتی بودند و گاهی اوقات هم چاپ می‌شدند. در رمان طنز به خصوص خیلی کم کار داشتیم؛ یعنی نمی‌شود نمونه‌هایی از رمان طنز که قبل از انقلاب داشتیم در دهه‌های ۶۰ و ۷۰ نام برد. از دهه‌ی ۸۰ نگاه مستقل به این مسئله به‌تدریج شروع شد. الآن هم در یکی دو سال اخیر موجی راه افتاده است که داستان‌های طنز منتشر می‌شوند. از کارهای جالب داستان طنز دهه‌ی ۸۰، کارهای آقای محمد یعقوبی بودند، بعد نمونه‌هایی که آقای پزشکزاد منتشر کرد (سبک و سیاق همان کارهای خودشان بود).\nالبته آقای صلاحی یک رمان طنز در اواخر دهه‌ی ۶۰ نوشتند به نام موسیقی عطر گل سرخ که متأسفانه تا دهه‌ی ۸۰ اجازه‌ی انتشار پیدا نکرد؛ شاید اگر در زمان خودش منتشر می‌شد تأثیرات بهتری داشت. آثاری هم در این یکی دو سال اخیر منتشر شده که البته همه را نخوانده‌ام تا بخواهم قضاوت کنم، اما احساس می‌کنم بیشتر بازی با فرم زبان است؛ یعنی هرقدر در طنز قبل از انقلاب قرار بود که طنز یک بار انتقاد اجتماعی داشته باشد، پیش‌تر که آمدیم -از دهه‌ی ۸۰- طنز بیشتر به این سمت رفت که انگار قرار است با فرم زبان بازی کند که در جای خودش هم جذاب است. آن وجه انتقادی در آثار دیگر خیلی به چشم نمی‌خورد. یک کار خوب دیگری هم که در این سال‌ها بود، کار آقای پیمان هوشمندزاده است. ایشان هم یکی دو نمونه کار خوب چاپ کرده‌اند، البته احساس می‌کنم جرقه‌ای است و خیلی مداوم نیست؛ اما یعقوبی مداوم کار کرده است، اما بقیه ذوقی کار می‌کنند. خود خانم صدر که طنزنویس است رمانی در قالب نقیضه منتشر کرده است، بیشتر وسوسه شده که این کار را انجام بدهد و به‌عنوان یک کار مداوم آن را ندیده است. بیشتر افراد ذوقی و موردی بوده‌اند.\nحتماً دلایل زیادی دارد، فکر می‌کنم که مجموعه عواملی باید دست‌به‌دست هم بدهند مثل خود نویسنده، ناشر و مخاطب. داستان طنز نوشتن کار ساده‌ای نیست، مطلب کوتاه طنز می‌شود نوشت یا داستان کوتاه کار کرد؛ اما داستان بلند طنز هم کار سختی است هم اینکه من فکر می‌کنم شاید مرز تقسیم‌بندی بین آثار هم خیلی شفاف نیست. از نگاه من درست است که طنز یک ژانر است و اسباب و ابزاری دارد که بگوییم این داستان طنز است، اما مسئله‌ی مهم‌تر قبل از آن، نوع نگاه است. چه‌بسا نویسنده‌هایی را می‌بینیم که به‌عنوان نویسنده‌ی جدی شناخته می‌شوند، اما نوع نگاه آن‌ها طنز است و ما می‌توانیم بگوییم که این اثر در خود نگاه طنز هم دارد؛ مثلاً فرض کنید که صادق هدایت به غیر از برخی کارهایش که به طور مشخص طنز است مثل وغ‌وغ‌ساهاب، اما شما می‌بینید که در بقیه‌ی کارهایش هم رگه‌های طنز وجود دارد، به خصوص در داستان‌های کوتاه یا نیمه‌بلندی که دارد؛ برای مثال داستان زنی که مردش را گم کرده بود. چون نوع نگاه او به جهان و مافیها، طنز است و از منظر بالایی نگاه می‌کند که در نهایت این‌ها بازی‌های ناخوشایندی هستند که آدم‌ها با هم انجام می‌دهند.\nدر این بخش می‌توانیم بگوییم که خیلی از نویسنده‌های ما هستند که این نگاه طنز را دارند، نویسنده‌ی جدی هستند، اما آثارشان خالی از طنز نیست. به‌عنوان یک مورد خاص که یک نفر نویسنده‌ی داستان طنز باشد و به این عنوان شناخته شود و مداوم کار کند، نداریم. این مسئله خیلی دلایل دارد. اکنون خیلی‌ها به‌عنوان طنزپرداز مطبوعاتی شناخته می‌شوند اما قبلاً این‌طور نبود؛ چراکه خیلی وابسته بود به اینکه نشریه‌ی طنزی منتشر شود و از آن نشریه یک طنزپرداز دربیاید. در فاصله‌ی تعطیل شدن نشریه‌ی توفیق تا زمانی که نشریه‌ی گل‌آقا منتشر شود (از سال ۵۰ تا ۶۹) عملاً طنزنویس مطبوعاتی به وجود نیامده است؛ چراکه در آن فضای مجله نبود تا آموزه‌ها را ببیند و فعالیت کند. اگر گروه سنی طنزپردازها را نگاه کنیم، در فضای آن سال‌ها کسانی که طنز مطبوعات را تجربه کرده باشند، نمی‌بینیم. فرض کنید آخرین طنزنویس‌های کهن‌سال که فوت شدند آقای صلاحی و احترامی و ... بودند، یک‌دفعه جهشی داریم که آقایان زرویی و امینی و خانم صدر گروه سنی‌شان فاصله‌ای حدود ۱۰ الی ۱۵ سال با افراد مذکور قبلی دارد. دقیقاً این همان ۱۰ الی ۲۰ سالی است که هیچ نشریه‌ی طنزی در نیامده بود و در نتیجه طنزنویس مطبوعاتی هم تولید نشده است. در طنز داستانی همین‌طور است. یک جریانی باید باشد که در این جریان نویسنده‌ی طنزپرداز شناخته شود؛ این جریانات را نداریم و خود همین باعث می‌شود که دیگر از آن نویسنده‌ها نداشته باشیم.\nیک جریان فرهنگی، اجتماعی و تخصصی باید باشد تا این شرایط را ایجاد کند. در ایران هیچ‌گاه به طنز به‌عنوان یک مسئله‌ی مهم و تخصصی نگاه نشده است. در ۲۰ سال اخیر در روزنامه‌ها ستون‌های طنز ثابتی دارند، این‌ها باز هم مرهون تلاش مطبوعاتی طنز است؛ یعنی نشریاتی با عنوان نشریات طنز در ذهن مردم مانده است و مثلاً از توفیق و گل‌آقا به نیکی یاد می‌کنند. بعد یک عده از طنزنویس‌های مطبوعاتی ستون‌های طنز مطبوعاتی داشتند که همین باعث شده تا این مسئله کم‌کم در ذهن مردم جا بیفتد که الآن وقتی کسی می‌گوید من ستون طنز مطبوعاتی دارم، مسئله‌ی پذیرفته‌شده‌ای است. اما در حوزه‌ی داستان طنز این اتفاق نیفتاده است که مثلاً بگوییم جریانی بوده که آن را شناسانده و به آن کمک کرده است. یک‌سری حرکت‌های فردی بوده است، فرصت و مجالی نبوده که این قضیه شناخته شود و افراد در آن فعالیت کنند یا امکاناتی داشته باشند و بهای خاصی به آن داده شده باشد؛ به همین دلایل هم فضایی ایجاد نشده تا داستان‌نویس طنز از آن رشد کند.\n*درباره‌ی یکی دو سال اخیر گفتید که کتاب‌های طنز داستانی در حال انتشار است. صرف‌نظر از کیفیت آثارشان، چه منابعی برای مطالعه و برای آموختن دانش طنز در اختیار دارند؟\nفکر می‌کنم که الآن از لحاظ منابع همه‌چیز در دسترس است. وقتی طنزنویس‌ها نمونه‌های کارهای خارجی را می‌بینند برایشان بی‌تأثیر نیست؛ مثلاً می‌بیند وودی آلن در حوزه‌ی طنز نوشتاری چه کارهایی کرده است، یا مثلاً دیدن آثار سداریس نمی‌تواند بی‌تأثیر باشد.\nاما یک مسئله‌ی مهم خود تجربه‌ی نوشتن است که همیشه کمک می‌کند. فکر می‌کنم که این دوستانمان تجربه‌ی نوشتن را جایی نتوانسته‌اند انجام دهند، یک محصول را می‌آورند که به‌عنوان محصول نهایی چاپ می‌شود؛ این از مشخصات عصر ماست. من یک چیزی می‌نویسم و همین جا در وبلاگم می‌گذارم، ۱۰۰ نفر می‌خوانند و تشویق هم می‌کنند؛ بعد من این را به ناشر می‌دهم و می‌گویم این اثر حداقل ۱۰۰ خواننده دارد این ۱۰۰ نفر ۲۰۰۰ نفر را هم با خود می‌آورند، این را چاپ می‌کنم. این فرایند که فقط در طنز نیست و در همه‌چیز اتفاق افتاده است یک مقدار کار را از لحاظ اینکه ما فرصت کسب تجربه نداریم، سخت کرده است. فرض کنید که قبلاً اگر قرار بود مطلبی در نشریه چاپ شود حتماً ۵ نفر باید روی آن نظر می‌دادند، ۳ نفر ویرایش می‌کردند، سردبیر بررسی می‌کرد که چاپ بشود یا نشود. درست است که از برخی لحاظ سخت‌گیرانه به نظر می‌رسید، اما فرصت تجربه‌ی بیشتر در نوشتن را به ما دادند که اگر این مطلب ما چاپ می‌شد، این مطلب چاپ‌شده اولین تجربه‌ی نوشتن ما نبود، دهمین تجربه بود که چاپ شده بود. الآن در کتاب‌های تازه منتشرشده کاملاً مشهود است که اولین تجربه‌ی نوشتن بلافاصله چاپ شده و بیرون آمده است. قطعاً وقتی این روش انتخاب شده که من بلافاصله اولین تجربه‌ام را چاپ می‌کنم، خالی از عدم پختگی نخواهد بود.\nمنتقد حرفه‌ای در زمینه‌ی طنز نداریم، همان‌طور که در خیلی چیزهای دیگر هم نداریم (در داستان‌نویسی هم خیلی منتقد حرفه‌ای نداریم)، اما افرادی که صاحب‌نظر طنز هستند، می‌توانند درباره‌اش نظر بدهند. اینکه چرا نظر نمی‌دهند شاید به این دلیل است که این ماجرا خیلی پروسه‌ی جدی‌ای به‌حساب نمی‌آید. هر نویسنده ممکن است موقع چاپ اثر دل‌نگرانی‌هایی برای بازخورد مخاطبان داشته باشد، ولی کتاب‌ها معمولاً چاپ می‌شوند و عکس‌العمل چندانی هم ایجاد نمی‌کنند، چون در ایران ماجرای نشر ماجرای جدی و حرفه‌ای هنوز نشده و همین باعث می‌شود اگر کسی هم وقت می‌گذارد به نظرم خیلی شخصی است؛ مثلاً آقای امینی این کتاب را می‌بیند و با خود فکر می‌کند که حالا بد نیست که من درباره‌ی این کتاب در صفحه‌ی شخصی خودم در فلان شبکه‌ی اجتماعی نظری بدهم.\n*به طور نمونه، من داشتم لیستی جمع می‌کردم که ببینم علاقه‌مندان به رمان طنز چه کتاب‌هایی را بیشتر می‌خوانند؛ ۵ الی ۶ اثر از آن کتاب‌ها نوشته‌ی خانم آرام رضایی بود. برخی‌ها واقعاً طرف‌دارش بودند و می‌گفتند که همه‌ی رمان‌هایش را می‌خوانیم؛ ولی هرچه جست‌وجو کردم که درباره‌ی ایشان که بالاخره مجموعه‌ای از مخاطبان را دارد نقد یا معرفی بخوانم، اصلاً مطلبی را ندیدم که این نویسنده را بیشتر بشناساند.\nماجرایی هست که نه فقط در کشور ما بلکه در جاهای دیگر دنیا هم کم‌وبیش وجود دارد، اما ما متأسفانه بیشتر به آن دچار شده‌ایم. بخش‌هایی از جامعه به دلایلی فضاهایی برای خودشان دارند؛ مثلاً من سال‌ها در گل‌آقا کار کرده‌ام، کتابم را هم گل‌آقا چاپ می‌کند، خوانندگان گل‌آقا هم من را می‌خوانند و تشویق می‌کنند و می‌گویند که گیتی صفرزاده بزرگ‌ترین طنزنویس قرن است؛ اما بقیه‌ی جامعه با این مسئله درگیر نشده است؛ من هستم و یک محفلی که مرا مطرح کرده است، نمی‌گویم که کارم خوب با بد است، ولی در نهایت در همان چارچوب است. متأسفانه برای ادبیات ما و در خیلی حوزه‌های دیگر هم این اتفاق در حال رخ دادن است؛ مثلاً یک خانم X ناشر دارد، ناشرش او را مطرح می‌کند، آن افرادی که اطراف ناشر هستند از او استقبال می‌کنند، کتابش را می‌خرند و به چاپ چندم هم می‌رسد؛ در همان محفل مطرح می‌شود و نقاط ضعف و قوت اثر هم خیلی مهم نیست، به‌هرحال خواننده‌هایش لذت می‌برند؛ اما او خارج از این ماجرا نمی‌آید که با کسی بررسی شود. نمی‌خواهم الآن از کسی انتقادی کنم، ولی متأسفانه شرایط فرهنگی ما محفلی شده است. من بسته به اینکه در کدام محفل باشم می‌توانم مطرح شوم و در آنجا دیده شوم یا نه. چه‌بسا که نویسندگان گمنامی هم باشند که در جاهای دیگری فعالیت می‌کنند و کاری هم که چاپ کرده‌اند خیلی بدتر از بقیه‌ی کارها نباشد، اما چون در آن محافل نیستند، دیده نمی‌شوند.\nما هم فکاهه و هم طنز داریم. در سال‌های اخیر یک نکته‌ی بدی از جانب آن بخش رسمی جامعه در ذهن ما رفته است که طنز یک چیز باارزش و فکاهه چیزی بی‌ارزش است؛ مثلاً می‌گویند سریال طنز تلویزیونی. خب ما که چیزی به نام طنز تلویزیونی نداریم، ما کمدی داریم. این‌طور نیست که کمدی چیز سخیفی باشد، اتفاقاً کارهای چارلی چاپلین را کمدی می‌گوییم، خیلی هم معنا و ارزش دارد. الآن این‌طور شده که فکر می‌کنند اگر بخواهند بگویند این کار باارزش است حتماً باید یک طنز پشتش بگذارند، درحالی‌که فکاهه به اندازه‌ی کافی باارزش هست و اهداف و شکل بیانش با طنز فرق می‌کند. خیلی از مطالبی که دوستان می‌نویسند بیشتر فکاهه است، طنز نیست؛ یعنی قرار است که در آن یک سری شوخی‌های کلامی بشود در حد موقعیت‌هایی که برای آن شخصیت‌ها ترسیم شده است؛ فراتر از این نیست که ما را به تفکر بیشتری وادارد. قرار است که در چارچوب همین موقعیت‌ها لبخندی بزنیم، لذتی ببریم و بگذریم، خیلی هم خوب است اما طنز نیست!\nماجرای مهم دیگری که در طنز وجود دارد این است که فقط بودن نویسنده‌ی طنز مهم نیست، خواننده‌ی طنز هم ماجرایی است که احتیاج به تربیت دارد. عموم مردم به فکاهه می‌خندند، اما طنز چیزی نیست که عموم مردم با آن ارتباط برقرار کنند. یکی از معیارهایی که همیشه در جامعه می‌تواند وضعیت فرهنگی مردم جامعه را مشخص کند همین واکنششان نسبت به طنز است؛ یعنی وقتی می‌بینیم که مطلب طنزی نوشته می‌شود و ۱۰۰ نفر به آن معترض می‌شوند، نشان می‌دهد که ما خوانندگانی داریم که طنز را نمی‌شناسند، در حوزه‌ی داستان همین است؛ یعنی فقط این مهم نیست که ما نویسنده‌ی داستان طنز نداریم، ما خواننده‌ی طنز هم نداریم. آن فکاهه چون خیلی تکلیفش روشن‌تر و بحثش مشخص‌تر است، خواننده‌های خیلی زیادی هم دارد؛ یعنی وقتی ما چیزی به‌عنوان جریان طنز نداریم یا کم‌رنگ داریم (چه داستان طنز و چه مطبوعات طنز) این اتفاق می‌افتد که هم نویسنده و هم خواننده‌ی طنز نداریم.\n*تربیت مخاطب نکته‌ی جالبی است. برای اینکه مخاطب تربیت شود و به این سمت برود که حداقل طنز را بفهمد باید چه کنیم، تولیدات طنز را بالا ببریم یا اینکه زمینه‌ی نقد را برای منتقدان فراهم کنیم؟\nباز این هم نمی‌تواند خیلی تک‌موردی باشد، مجموعه‌ای از شرایط و عوامل نقش دارند. یکی از ماجراهای مهم به نظرم این است که نشریات طنز و فکاهه خیلی در این بین تأثیرگذار هستند، نسلی را پرورش می‌دهند؛ مثلاً همیشه دیده‌ام که آقای مجابی منتقد نشریات فکاهی هستند، همیشه هم از گل‌آقا خیلی انتقاد داشتند و عقیده داشتند که این‌ها بیشتر فکاهه است و آن‌طور که باید اساسی انتقاد نمی‌کنند که ریشه‌ی مسائل را بشکافند. چیزی که به نظرم آقای مجابی کمتر به آن توجه می‌کرد این بود که همین نشریات طنز با همین رویه‌ی نیمه‌انتقادی و نیمه‌فکاهی، نسلی را با خود تربیت می‌کردند که این‌ها طنز را می‌شناختند و ظرفیت پذیرش نقد را پیدا می‌کردند، نگاهشان متفاوت می‌شد و خودشان را حق‌مدار نمی‌دیدند. به نظرم نشریات طنز و فکاهی خیلی در ایجاد خواننده‌هایی که این فضا را بشناسند نقش دارند. چرا؟ چون مردم ما به‌هرحال تا قبل از این با روزنامه و مجله بیشتر درگیر می‌شدند تا به کتاب‌فروشی بروند و کتاب بخرند؛ وقتی در مجله و روزنامه طنز و فکاهه را می‌دیدند، این ارتباط ایجاد می‌شد و از آن طرف ممکن بود اگر سراغ کتاب می‌روند، کتاب طنز را انتخاب کنند.\nنکته‌ی دیگر اینکه وجود نشریات طنز خودشان ایجاد خواننده می‌کردند، استفاده‌ی مناسب برای مطرح کردن آثار طنز؛ مثلاً در قصه‌های مجید چه چیزی باعث شد که مخاطب با آن آشنا شود؟ ساختن سریال از آن کتاب؛ یعنی آقای مرادی کرمانی با همه‌ی توانایی‌اش و کار ارزشمندش تا وقتی که این سریال ساخته نشده بود آن‌قدر به‌صورت فراگیر شناخته نشده بود؛ پس استفاده‌ی مناسب در شناساندن گنجینه‌ی ادبیات طنز کمک می‌کند که مخاطبان بیشتری با آن آشنا شوند و آن نوع نگاه را ببینند. نیاز به برنامه‌ریزی‌های کلان دولتی و فعالیت بخش خصوصی است؛ یعنی برای جذب خواننده‌ی طنز، در سیاست‌گذاری‌ها باید این بخش هم لحاظ شود که ببینیم چه منابع طنزی داریم که می‌توانیم این‌ها را تبدیل کنیم به رسانه‌هایی که دیده شوند.\n*به طور نمونه، ژانر طنزی که ناصر فیض در آن کار می‌کند مهمل نام دارد که هیچ هدفی هم ندارد و فقط به شما می‌گوید که من می‌توانم با ذهن شما و واژه‌ها بازی کنم. سؤال من این است که آیا رواج چنین ژانرهایی به نوعی نشان‌دهنده‌ی ساده‌انگاری طنز از سوی جمعیت فرهیخته و صاحب‌قلم کشور ما در سال‌های اخیر نیست؟\nوقتی چیزی در جامعه‌ای به وجود می‌آید دلایلی دارد؛ این‌طور نیست که خود آقای فیض به تنهایی تصمیم گرفته باشد. مجموعه‌ای از شرایط اجتماعی و فرهنگی افراد جامعه را به جایی می‌رساند که می‌گویند حالا مثلاً این سبک و سیاق را کار کنیم. نمی‌توانیم بگوییم این تولیدات خوب یا بد است، چون به‌هرحال به این مجموعه شرایط رسیده‌ایم و کاری نمی‌شود کرد. به نظر من ما در دوره‌ی گذار هستیم؛ ما در زمانی رسالت اجتماعی برای طنز و برای همه‌چیز قائل بودیم. در ایران دوره‌ای نبود که کسی توده‌ای نباشد، نه به این معنا که حتماً عضو حزب توده است؛ اما بالاخره علاقه‌ای به این ماجراها داشت. همه رسالت اجتماعی برای خودشان قائل بودند و بعد از انقلاب هم این حس ادامه پیدا کرد، حالا انگار ما بازپس آن را داریم؛ یعنی این رسالت اجتماعی را آن‌قدر به خورد ما داده‌اند که حالا از این طرف داریم آن را شوت می‌کنیم؛ از این نظر، این واکنش کمی طبیعی است.\nاما روند تاریخ جوامع نشان می‌دهد که هیچ‌وقت یک اتفاق طولانی‌مدت ادامه پیدا نمی‌کند؛ انگار جامعه خودش را اصلاح می‌کند، خودش به این نتیجه می‌رسد که خب یک بازپسی دادیم حالا دوباره سراغ یک‌سری معنا پیدا کردن برویم. آن معنا حتماً با آن چیزی که ۳۰ سال پیش بوده، متفاوت است؛ مثلاً آن رسالت اجتماعی که در دهه‌ی ۶۰ از شعر طنز انتظار می‌رفت، دوباره آن نخواهد شد، ولی یک معنای دیگری پیدا خواهد کرد. این مهمل‌گویی‌ها هم یک مقدار بیرون‌ریزی‌هایی است که باید پیش بیاید، اگر پیش نیاید در نهایت به آن معنا نخواهیم رسید.\nگمان نمی‌کنم این باشد که من به خاطر اینکه نمی‌توانم دغدغه‌هایم را بگویم پس مهمل می‌گویم. فکر می‌کنم که اصلاً آن دغدغه به شکل و معنای سابق وجود ندارد؛ اکنون این سؤال مطرح شده که چرا فکر می‌کنیم؟ حتماً باید یک حرف گنده‌ی عجیب و غریبی بزنیم تا معنا داشته باشد، می‌شود یک بازی کلامی یا یک بازی فرمی، ذهن شما را هم قلقلکی بدهم و لبخند هم به لبتان بیاورم. چه اشکالی دارد که این را هم نوعی شعر طنز ببینیم؟ حرف شما من را به این فکر می‌اندازد که گاهی اوقات آدم کاری می‌کند که به یک دلیل دیگر است، اما نتیجه‌ی دیگری می‌گیرد. شاید از این کاری که دوستان این روزها می‌کنند نتیجه‌ی خوشایندی به دست بیاید؛ یعنی این احساس در مخاطب ایجاد شود که چون این دوستان نمی‌توانند حرفی را که می‌خواهند بزنند به مهمل‌گویی روی می‌آورند؛ اتفاقاً این مسئله بد هم نیست، خوب است.\n*اجازه بدهید درباره‌ی ترجمه بپرسم. نشر چشمه و یکی دو نشر دیگر در سال‌های اخیر کارهای خوبی را به خصوص از ادبیات آمریکا ترجمه کرده‌اند؛ این کتاب‌ها چقدر حاوی طنز فاخر و لازم برای جامعه‌ی ما است؟ آیا ترجمه‌ی طنز در تمام دنیا این‌طور است که کتاب‌هایی را ترجمه می‌کنند که گاهی متن و نوشته‌های شومنی است که برنامه اجرا می‌کند، یا داستان‌های طنز کوتاهی که از زمان کودکی‌اش تعریف می‌کند؟ این مسئله تا چه حد جریان عادی ادبیات غرب است و چقدر گزینش شده است؟ آیا آن رمان‌های فاخری که قرن‌ها تولید می‌شده هنوز هم تولید می‌شود؟\nاین ترجمه‌ها حتماً تأثیر می‌گذارد. خاطرم هست در دهه‌ی ۷۰ که در گل‌آقا بودیم، آن شناختی که از طنز جهان داشتیم کارهایی بود که حداقل بیست‌سالی از زمان ما عقب‌تر بودند؛ اما خوشبختانه الآن این‌طور نیست؛ ترجمه‌ها، اینترنت و... این فضا را داده که ما ببینیم طنز امروز با آن چیزی که در گذشته بوده بسیار متفاوت شده است. البته من احاطه‌ی صددرصد به ماجرای آن طرف دنیا ندارم که بتوانم نظر بدهم؛ اما یک اتفاق کلی در جهان در حال رخ دادن است که دیگر ما به آن معنی آثار برجسته‌ی ادبی تولید نمی‌کنیم؛ نه به این معنی که کتاب‌هایی که منتشر می‌شود آثار بدی هستند، دوران نخبه‌گرایی به آن معنی تمام شده است. زمانی جنایت و مکافات به‌صورت یک استثنا دیده می‌شد و نویسنده‌اش هم یک آدم نخبه و ویژه بود؛ اما الآن جهان به سمتی می‌رود که یعنی قرار نیست فرد خاصی پیدا شود که فوق‌العاده و با همه‌ی مردم جهان متفاوت باشد؛ یا کتابی باشد که یک حرف تکرارنشدنی بزند. جای بحث خوب و بد ماجرا اینجا نیست، البته از نظر من خوب است و چیز بدی نیست.\nمن می‌خواهم بگویم که در خارج از ایران همین اتفاق در حال رخ دادن است، دیگر صحبت این نیست که یک اثر طنز خاصی قرار است منتشر شود؛ یعنی قرار نیست که ما یک طنزنویس فوق‌العاده با یک اثر شاخص جهانی داشته باشیم. کارهایی هم مثل کتاب‌های آلن دوباتن می‌آید که داستانی-فلسفی می‌نویسد و نگاهش هم خالی از طنز نیست. این مرزها جابه‌جا شده است؛ خیلی‌ها کتاب منتشر می‌کنند که طنزنویس نیستند، اما رمان نوشته‌اند که سرشار از طنز هم بوده است، مثل همان کتاب «پیرمرد صدساله‌ای که فرار کرد». این کتاب اولین تجربه‌ی نویسنده‌اش است، در چهل‌وپنج‌سالگی کتاب نوشته است به‌عنوان کتاب ژانر طنز شناخته‌نشده، اما سراسر آن طنز است. الآن مرزها دیگر آن‌طور نیستند، در همه جای جهان قضیه یک مقدار تغییر کرده است.\nاصلاً چنین اتفاقی دیگر نخواهد افتاد. دیگر نگاه به دنیا این‌طور نیست که بگوییم از یک‌سری جزئیات و اتفاقات قرار است به یک نتیجه‌ای برسیم و... الآن نگاه این است که در این جهانی که من را تغییر می‌دهد، من باید یک چیزی خلق کنم که برای این لحظه‌ی من با تمام عوامل تغییردهنده باشد؛ این عوامل ممکن است تا یک ساعت دیگر هم نمانند. این اتفاقات همگی معجونی از هزاران معنا را در خودشان دارند؛ یعنی به همان اندازه‌ی طنز، بخش تراژیک هم در آن وجود دارد.\n*به نظر شما ماندگار نبودن کارها در خاطره‌ی جمعی یک نسل خلأ ایجاد نمی‌کند؟ یکی از وجوه طنز ایجاد هم‌بستگی بین نسل‌ها است، در آینده چه چیزی از داستان طنز امروز ایران قرار است در ذهن ما باقی بماند؟\nمثلاً اتحادیه‌ی ابلهان از کتاب‌هایی است که این سال‌ها خیلی گل کرد و مشهور شد؛ سرشار از طنز است، اما به‌عنوان کتاب طنز شناخته نمی‌شود، درصورتی‌که هر صفحه را بخوانید متوجه می‌شوید که نگاه طنز دارد. شما ممکن است بگویید که اتحادیه‌ی ابلهان را خواندم اما تصویرش هیچ‌وقت مثل پرنس میشکین در ذهنم نماند؛ ولی در ذهن شما حسی باقی گذاشته است. این اتفاقی است که در زندگی معاصر در حال رخ دادن است: ما دیگر هیچ صحنه‌ای را به خاطر نمی‌سپاریم، اما حس‌ها را به خاطر می‌سپاریم. شاید این حرفی که می‌زنم خنده‌دار به‌حساب بیاید؛ شاید کشفیات فیزیک کوانتوم آن‌قدر همه‌چیز را در جهان دگرگون کرد که حتی در ادبیات هم این تأثیر را گذاشته است؛ یعنی انگار که هیچ‌چیز به سمت ماندگاری نمی‌رود. ماندگاری حداقل در شکل‌های ظاهری نیست، در آن تأثیری است که پس ذهن ما می‌گذارد.\nچون کارها خیلی پراکنده بوده نمی‌توانم بگویم ویژگی بارز مشترکی دارد، اما یک نکته‌ی مشترک وجود دارد؛ بعد از انقلاب هم به خاطر تأثیر اینکه انقلاب ما مذهبی بود و هم تأثیر اینکه جدی‌ترین جریان طنز بعد از انقلاب ما همان گل‌آقا بود و خود آقای صابری این حساسیت را داشت که وارد یک‌سری حیطه‌ها نشویم، یک‌سری شوخی‌ها نکنیم و بعضی کلمات را به کار نبریم، این فضا باعث شد که در بحث زبان، طنز یک مقدار پالوده‌تر رفتار کند.\nمثلاً درباره‌ی همین کتاب دایی جان ناپلئون که همه‌ی ما ایرانی‌ها آن را به‌عنوان یک کار خوب در ذهن داریم، آقای احمدرضا احمدی همیشه یک انتقادی به این کتاب دارد که می‌گوید شوخی‌های مستهجن زبانی در خود زیاد دارد. اگر نگاه کنیم، می‌بینیم که در فضای قبل از انقلاب این چیز رایجی بوده است. به‌هرحال بخشی به خاطر بحث ایدئولوژیک حکومتی است که این شوخی‌ها را برنمی‌تابد و بخشی هم به این خاطر است که فضاسازی شده که طنز احتیاجی به شوخی‌های کلامی جنسی ندارد. من فکر می‌کنم که آقای صابری برای این قضیه زحمت کشید تا در آن دوران برای کسانی که طنز می‌نوشتند این موضوع را جا بیندازد. در سال‌های اخیر متأسفانه دیده‌ام که طنزنویس‌های جوان فکر می‌کنند برای اینکه طنز بنویسند باید این شوخی‌ها را بیان کنند؛ فکر می‌کنند خیلی با زبلی دارند این شوخی جنسی را می‌کنند، ولی نمی‌دانند در نهایت یک شوخی جنسی است و چیز بیشتری ندارد.\nتا اوایل یا اواسط دهه‌ی ۸۰ زبان طنز زبانی بود که خیلی سعی می‌کرد شسته‌رفته‌تر باشد. بعد از مدتی به نظر می‌آید که دوستان واکنش نشان دادند که ما یک زبان شلخته‌ای را که یک‌سری شوخی‌ها و کنایات جنسی داشته باشد، می‌توانیم به کار ببریم. گمان نمی‌کنم که این خیلی به ماجرای طنزنویسی کمک کند، از آن جریانات گذرایی است که در ذهن کسی هم نمی‌ماند. شوخی‌های جنسی معمولاً خیلی لحظه‌ای و محفلی هستند.\nجای گل‌آقا خالی است اما نه به این معنا که جای مجله‌اش خالی است، چون قطعاً مجله‌ی گل‌آقا مال آن دوره و آن زمان بود. الآن اگر فرض کنیم آن تیم و آن آدم‌ها و شرایط همان‌طور بود و عین آن مجله منتشر می‌شد، من فکر نمی‌کنم که آن تأثیر را داشت، چون زمانه اصلاً عوض شده است، فرم ارتباط مردم عوض شده، نشریات عوض شده‌اند؛ در نتیجه تصور اینکه ما نشریه‌ای همچون گل‌آقا در این زمان داشته باشیم به نظر من اصلاً تأثیری ندارد، مردم هم دیگر نمی‌توانند با آن ارتباط برقرار کنند.\nاما جای گل‌آقا از جهت نوع تفکر خالی است؛ نگاهی که از یک طرف طنز را خیلی باارزش بداند و سرسری از آن نگذرد و فکر کند هر مطلبی که می‌نویسیم باید پشت آن نگاه و حرفی باشد، همین‌که تولید کردیم فوری عرضه نکنیم، برای آن وقت بگذاریم، درباره‌اش صحبت و مکث کنیم، خودمان را نسبت به چیزی که می‌خواهیم به مردم بدهیم متعهد بدانیم، منصفانه باشد، در آن جانب روشنگری رعایت شده باشد، بدون اینکه بخواهیم به کسی توهین کنیم. به نظرم مردم به نیکی از گل‌آقا یاد می‌کنند، چون جای این تفکر خالی است. چه‌بسا سال‌های آخر انتشار گل‌آقا مطالب خیلی تندتری در روزنامه‌ها و جاهای دیگر چاپ می‌شد. گل‌آقا هیچ‌وقت به آن سمت نرفت که آن‌قدر تند طنز را بنویسد؛ بنابراین، مشکل این نیست که چرا مجله‌ی گل‌آقا منتشر نمی‌شود، به نظرم مردم احساس می‌کنند که آن نگاه و تفکر نسبت به طنز دیگر وجود ندارد.\nکلید واژه ها: گیتی صفرزاده -


چطور ۷۵ درصد احتمال مرگ با سکته و ایست قلبی را کم کنیم؟ +عکس | ساتین\nخانه / سلامت / چطور ۷۵ درصد احتمال مرگ با سکته و ایست قلبی را کم کنیم؟ +عکس\nدر سلامت ۲ اسفند ۱۳۹۵ ۰ 1,095 بازدید\nایست قلبی یکی از علل مهم فوت مردم کشورمان به شمار می رود، براساس آمار سال گذشته وزارت بهداشت روزانه ۳۰۰ نفر بر اثر مشکلات قلبی در کشور فوت می کنند که ۱۹ درصد آن به علت سکته قلبی است. برخی رسانه ها سکته قلبی را مهمترین عامل فوت ایرانیان معرفی کرده اند. از معروفترین سکته های قلبی می توان به فوت آیت الله هاشمی رفسنجانی اشاره کرد. نکته مهم در ایست قلبی، توقف ناگهانی خون رسانی و زمان بسیار کوتاه و طلایی کمک برای احیا است به گونه ای که هر یک دقیقه تاخیر بین ۷ تا ۱۰ درصد احتمال بازگرداندن بیمار را کم می کند. شما تصور کنید از زمانی که اطرافیان بیحال شدن کسی را مشاهده و با اورژانس تماس می گیرند، تا رسیدن تیم اورژانس چقدر زمان نیاز هست؟ مسلما خیلی بیشتر از زمان طلایی ۳ تا ۵ دقیقه اول. اگر چه سکته به معنی مرگ نیست ولی درصد بالایی از کسانی که با سکته می میرند یعنی حدود ۷۵ درصد آنها درصورت احیا و دادن شک قلبی به زندگی بازخواهند گشت.\nدر بخش آموزش، بر مبنای قانون همه کارفرماها موظف هستند تا افرادی آموزش دیده در زمینه احیای قلبی را در همه اوقات کاری در بین کارکنان خود داشته باشند. علاوه بر این داشتن گواهینامه گذراندن این دوره برای تصدی برخی مشاغل مثل کادر درمانی و مربیان مهد کودک ها ضروری است. همچنین در سال ۲۰۱۴ موسسه درمان پیشرفته کرونر اعلام کرد که یک میلیون و ۸۰۰ هزار دانش آموز کانادایی را طی یک دوره ۷ ساله آموزش داده و از سال ۱۹۹۹ آموزش احیای قلبی در دبیرستان های استان اونتاریو الزامی شده است. جدای از این مساله، در ورزشگاه ها و مراکز عمومی هر از گاهی گروهی از مربیان فوریت های پزشکی حاضر شده و به مردم چگونگی برخورد با فردی که سکته کرده است را نشان می دهند.\nبر اساس آمار وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی نیز؛ بیش از ۴۰ در صد مرگ و میرها در کشور مربوط به بیماری های قلبی وعروقی و ۱۹درصد آن ناشی از سکته های قلبی است. روزانه ۳۰۰تن در کشور بر اثر عارضه های قلبی فوت می کنند. به طوری که احتمال بروز بیماری های قلبی و عروقی و سکته پس از سن ۴۰ سالگی در مردان ۴۹ درصد و در زنان ۳۹ درصد است این در حالی است که عضو کمیسیون بهداشت و درمان مجلس هم از کاهش سن ابتلا به بیماری ها و سکته قلبی از ۶۰ سال به ۳۰ سال خبر داد.\nاخبار کانادا ایست قلبی درمان ایست قلبی درمان سکته قلبی زندگی در کانادا علائم سکته قلبی مجله پزشکی ۱۳۹۵-۱۲-۰۲


نماینده ویژه نروژ در امور سوریه و عراق در دیدار با عراقچی، درباره آخرین تحولات جاری در عراق و سوریه به رایزنی پرداخت.\nکد خبر: ۷۰۸۱۱۳ تاریخ انتشار\t: ۱۳۹۹/۱۲/۱۷\nوزارت خارجه آمریکا مدعی شده که مسیر دیپلماسی درباره برجام باز است و اکنون توپ در زمین ایران است.\nکد خبر: ۷۰۸۰۰۱ تاریخ انتشار\t: ۱۳۹۹/۱۲/۱۷\nوزیر خارجه چین خواستار اقدام آمریکا برای اعتمادسازی در قبال برجام و لغو تحریم‌ها علیه ایران شد.\nکد خبر: ۷۰۷۹۹۲ تاریخ انتشار\t: ۱۳۹۹/۱۲/۱۷\nوزیر امور خارجه کشورمان در دیدار با همتای ایرلندی خود درباره آخرین تحولات مربوط به برجام بار دیگر سیاست اصولی جمهوری اسلامی ایران مبنی بر ضرورت رفع کامل و مؤثر تحریم‌های غیر قانونی آمریکا بعنوان گامی که متعاقبا منجر به بازگشت گام‌های جبرانی ایران خواهد بود را یادآور شد.\nکد خبر: ۷۰۷۹۹۱ تاریخ انتشار\t: ۱۳۹۹/۱۲/۱۷\nکد خبر: ۷۰۷۹۳۴ تاریخ انتشار\t: ۱۳۹۹/۱۲/۱۷\nعده‌ای از کارشناسان و مقامات مسئول علت عقب نشینی غربی‌ها را مقاومت ایران و تعلیق برخی تعهدات برجامی دانستند در واقع گام رو به جلوی ایران برای احقاق حق خود موجب عقب نشینی غربی‌ها از موضع خود شده‌است.\nکد خبر: ۷۰۷۹۲۳ تاریخ انتشار\t: ۱۳۹۹/۱۲/۱۷\nفیلم| اعضای میز ایران در دولت آمریکا چه کسانی هستند؟\nنگاهی به ترکیب میز ایران در تیم جو بایدن، میزان اهمیت و رویکرد وی در قبال برجام و ایران را به خوبی نشان می‌دهد.\nکد خبر: ۷۰۷۹۱۰ تاریخ انتشار\t: ۱۴۰۰/۰۱/۰۶\nرئیس جمهور با انتقاد از بی عملی و بی تحرکی اروپا نسبت به تعهدات برجامی، گفت: جمهوری اسلامی ایران متعهد به برجام و حفظ آن بوده و تنها طرفی است که برای آن هزینه پرداخته است، اما این وضع نمی‌تواند به همین شکل تداوم یابد و برای حفظ و احیاء برجام اجرای کامل قطعنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت سازمان ملل از سوی همه اعضای برجام ضروری است.\nکد خبر: ۷۰۷۸۲۸ تاریخ انتشار\t: ۱۳۹۹/۱۲/۱۷\nمأمور اطلاعاتی سابق آمریکا اعلام کرده است که پیشنهاد دولت بایدن برای مذاکره مستقیم تله‌ای بود که ایرانی‌ها از پیش متوجه آن شده بودند.\nکد خبر: ۷۰۷۷۴۶ تاریخ انتشار\t: ۱۳۹۹/۱۲/۱۶\nرئیس فراکسیون کارآفرینان مجلس با انتقاد از دلالی و گران‌فروشی در بازار، گفت: برای جلوگیری از این قضیه باید قانون تعزیرات مورد اصلاح قرار گیرد.\nکد خبر: ۷۰۷۶۹۴ تاریخ انتشار\t: ۱۳۹۹/۱۲/۱۶\nوضعیت پیرامون توافق هسته ای به دلیل بدعهدی های طرف های غربی پیچیده شده است.\nکد خبر: ۷۰۷۶۹۲ تاریخ انتشار\t: ۱۳۹۹/۱۲/۱۷\nمیخائیل اولیانوف، پایان نشست شورای حکام و انصراف تروئیکای اروپایی از ارائه قطعنامه ضد ایرانی را فرصت مناسبی برای تمرکز بر مسیر سیاسی جهت احیای برجام خواند.\nکد خبر: ۷۰۷۶۶۸ تاریخ انتشار\t: ۱۳۹۹/۱۲/۱۶\nبررسی روند تحولات برجامی نشان می دهد، آمریکا به عنوان ناقض اصلی این توافق در مسیر احیای آن مانع تراشی می کند.\nکد خبر: ۷۰۷۵۶۸ تاریخ انتشار\t: ۱۳۹۹/۱۲/۱۶\n«علت اصلاح سنگین شاخص بورس به برخی عوامل اقتصادی با محوریت مسایل سیاسی باز می‌گردد.» یک کارشناس بازار سرمایه با بیان این جمله گفت: هر گونه دستکاری و وضع قوانین در کلیت بازار فقط اصلاح زمانی را طولانی می‌کند که این موضوع باعث می‌شود تا یک فضای فرسایشی بر کلیت بازار حاکم شود.\nکد خبر: ۷۰۷۵۵۱ تاریخ انتشار\t: ۱۳۹۹/۱۲/۱۶\nرئیس کمیسیون اقتصادی مجلس شورای اسلامی گفت: کره ای‌ها بدانند هزینه اقدام غیرقانونی و بلوکه کردن امول ایران را خواهند داد، زیرا کشورمان به سادگی از منابع ملی خودش گذشت نخواهد کرد و حتما در زمان و مکان مقتضی جبران می‌کند.\nکد خبر: ۷۰۷۵۲۹ تاریخ انتشار\t: ۱۳۹۹/۱۲/۱۶\nپایگاه ریسپانسیبل استیت کرفت میگوید اقدام دونالد ترامپ مبنی بر وارد کردن موضوع های مختلف به بحث پیرامون برجام، اکنون لزوم خروج نظامیان آمریکایی از عراق و سوریه را برای نشان دادن حسن نیت دولت آمریکا ضروری کرده است.\nکد خبر: ۷۰۷۵۲۸ تاریخ انتشار\t: ۱۳۹۹/۱۲/۱۸\nحجت الاسلام والمسلمین حسن روحانی در جلسه ستاد ملی مقابله با کرونا شنبه (۱۶ اسفند) گفت: سفر به شهر‌های قرمز و نارنجی ممنوع است. کسی برای سفر به این شهر‌ها برنامه‌ریزی نکند.\nکد خبر: ۷۰۷۴۹۱ تاریخ انتشار\t: ۱۳۹۹/۱۲/۱۶\nوزیر خارجه ایرلند با انتشار بیانیه ای از سفر قریب الوقوع خود به تهران برای رایزنی های برجامی خبر داد.\nکد خبر: ۷۰۷۴۴۵ تاریخ انتشار\t: ۱۳۹۹/۱۲/۱۶


چگونه در دنیایی که دائماً در حال تغییر است توضیحات متا بنویسیم؟ – هوراوب\nگوگل در ماه دسامبر تغییرات قابل توجهی را در نحوه نشان دادن اسنیپت‌های جستجو ایجاد کرد، به طوری که تحقیقات ما نشان می‌دهد حتی اسنیپت‌های بیش از ۳۰۰ حرف را هم نشان می‌داد. اما به نظر می‌رسد که در آخر همان هفته دوباره به حالت قبلی خود باز گشت (دنی سولیوان این موضوع را در ۱۴ مِه در توییتر خود اعلام داشت.) علاوه بر این سوال که محدودیت‌های جدید چیست؟ ممکن است این سوال نیز برای شما پیش بیاید که چگونه می‌توان از پس این تغییر قوانین هر روزه بر آمد؟ هیچ‌کدام از ما یک گوی بلوری پیشگویی نداریم اما بر اساس چیزهایی که امروزه می‌دانیم قصد دارم تا در این مقاله به این دو سوال پاسخ دهیم.\nدروغ‌های عجیب و آمار\nهمه اسنیپت‌های جستجوی در دسترس را از MozCast 10K (صفحه اول نتایج گوگل که حاوی ۱۰٫۰۰۰ کلمه کلیدی است) استخراج کردم، زیرا این داده‌هایی است که به صورت روزانه جمع‌آوری می‌کنیم تاریخچه‌ای درخشان دارد. در صبح ۱۵ مِه ۸۹٫۳۸۳ اسنیپت در میان این مجموعه از داده‌ها وجود داشت.\nمی‌توانم بگویم که در تمامی مجموعه داده‌ها حداقل طول اسنیپت ۶ حرف، حداکثر آن ۳۸۶ حرف و میانگین ۱۵۹ حرف بود. این به چند دلیل اطلاعات مفیدی نیست. اول اینکه توصیه به نوشتن توضیحات متا در محدوده بین ۶ الی ۳۸۶ حرف کمک کننده نیست. دوماً اینکه ما با افراط و تفریط‌های زیادی مواجه هستیم. برای مثال در اینجا اسنیپتی برای عبارت جستجو شده ” USMC ” داریم :\nممکن است که Marine Corps Community Services سازمان شگفت‌انگیزی باشد، اما متاسفم که باید بگویم توضیحات متای آن‌ها در واقع “apple” است (گوگل مرا نا امید کرده است).\nدر اینجا با اسنیپتی که در بخش فروشگاه ” Younkers ” جستجو شده است مواجه هستیم:\nبا کنار گذاشتن موضوع چندگانه بودن برندشان، فکر می‌کنم همه ما قبول داریم که ” BER Meta TAG1 ” بهینه نیست. اگر این موارد چیزی به شما بیاموزند این است که چه کاری را نباید انجام دهید. حالا در سوی مخالف، این وضعیت چگونه است؟ در اینجا اسنیپتی با ۳۸۶ حرف از جستجوی عبارت ” non-compete agreement ” وجود دارد:\nبه عبارت ” Jump to Exceptions ” و لینک‌های موجود در ابتدای اسنیپت توجه کنید. آن‌ها توسط گوگل اضافه شده‌اند، پس سخت است که بگویم چه چیزی به ضرر شمارش حروف هست یا نیست. در اینجا نمونه‌ای دیگر بدون آن افزونه‌ها وجود دارد که دارای ۳۷۰ حرف است و مربوط به جستجوی عبارت ” the Hunger Games books ” می‌شود :\nبنابراین می‌دانیم که اسنیپت‌های طولانی‌تر هنوز هم وجود دارند. توجه داشته باشید که هر دو این اسنیپت‌ها از ویکی‌پدیا می‌آیند که برای بسیاری از قوانین سئو یک استثناء محسوب می‌شود. آیا این توضیحات طولانی مواردی محدود هستند؟ میانگین (یا حتی میانه در این مورد) اطلاعاتی را به ما نمی‌دهند.\nتصویر بزرگ، بخش ۱\nگاهی اوقات لازم است تا اجازه دهید که داده‌ها با کمترین بزرگنمایی خود را نشان دهند. بیایید نگاهی به همه اسنیپت‌هایی داشته باشیم که تقطیع شده‌اند (یعنی با ” … ” تمام می‌شوند) و نتایج ویدئویی را حذف کنیم (از تحقیق قبل می‌دانیم که این نتایج کمی انحراف دارند). با این وجود ۴۲٫۸۶۳ اسنیپت (که کمتر از نصف مجموعه داده‌های ماست) برایمان باقی می‌ماند. در اینجا نموداری از تقطیع طول‌هایی است که به صورت ۲۵ حرفی تقطیع شده‌اند\n(۰-۲۵ ، ۲۶-۵۰ و …) :\nاین از داده‌هایی که از ماه دسامبر داشتیم بسیار متفاوت است و واضحاً در محدوده ۱۵۰-۱۷۵ دسته‌بندی می‌شود. می‌بینیم که تعداد کمی از اسنیپت‌های گوگل در محدوده بیش از ۳۰۰ حرف تقطیع می‌شوند، اما آن‌ها نیز توسط تقطیع‌های کوچک‌تر کوتاه می‌شوند.\nتصویر بزرگ، بخش ۲\nآشکار است که چیزهای زیادی در محدوده ۱۲۵-۱۷۵ حرف اتفاق می‌افتد، پس بیایید بزرگنمایی را بیشتر کرده و به حد وسط توزیع فرکانس نگاهی بیاندازیم که به واحدهای ۵ حرفی تقطیع شده است :\nبه وضوح می‌توانیم ببینیم که حجم بیشتر تقطیع‌ها در محدوده بین ۱۴۵-۱۶۵ حرف اتفاق افتاده است. پیش از ماه دسامبر توصیه ما این بود که توضیحات متا باید کمتر از ۱۵۵ حرف باشد، پس اینطور که به نظر می‌رسد گوگل کم و بیش به قوانین گذشته خود باز گشته است.\nبه یاد داشته باشید که گوگل از فونت‌ها به صورت تناسبی استفاده می‌کند، بنابراین محدودیت حروف دقیقی وجود ندارد. برخی افراد درست همانند تگ‌های عنوان موضوع محدودیت عرض پیکسل را مطرح کرده‌اند، اما من متوجه شدم که تطبیق این امر با در نظر گرفتن اسنیپت‌های چند خطی دشوار خواهد بود ( که این شرایط در نتایج جستجوی موبایل عجیب‌تر خواهد بود). نوشتن بر اساس محدودست پیکسل به طور عملی نیز کار دشواری خواهد بود. داده‌ها به ما می‌گویند که استفاده از اسنیپت تا ۱۵۵ حرف تخمینی معقولانه است.\nماشین بازگشت به عقب …؟!\nآیا باید به تقطیع ۱۵۵ حرفی باز گردیم. اگر توضیحات متای طولانی‌تری نوشته‌اید باید آن را اصلاح کرده یا از نو بنویسید؟ حقیقت این است که هیچ‌کدام از ما نمی‌دانیم هفته بعد چه اتفاقی می‌افتد. چهار گزینه قابل قبول وجود دارد :\n۱- بگذارید گوگل این موضوع را حل کند\nبرخی از سایت‌ها اصلاً توضیحات متا ندارند. ویکی‌پدیا یکی از آن‌هاست. در حال حاضر فهم گوگل از محتوای ویکی‌پدیا از بسیاری از سایت‌ها عمیق‌تر است (که بخشی از آن به دلیل وجود Wikidata است) اما بسیاری از سایت‌ها نیز بدون داشتن تگ به خوبی عمل می‌کنند. انتخاب شما این است که یا تگ‌های بد و تکراری بنویسید یا جای آن‌ها را خالی بگذارید، من می‌گویم که جای آن‌ها را خالی بگذارید و اجازه دهید که گوگل خودش آن را مرتب کند.\n۲- اجازه دهید که … در هر جای ممکن قرار بگیرد\nشما می‌توانید به اندازه ایده‌آل خود برای هر صفحه اسنیپت بنویسید و اگر تقطیع شد نگران آن نباشید. ممکن است این حذف (…) کمی جذابیت ایجاد کند. تقریباً شوخی می‌کنم اما حقیقت این است که تقطیع مساله مرگ و زندگی نیست. یک توضیح خوب باید مخاطب را برای خواندن بیشتر جذب کند.\n۳- سعی کنید همه چیز را در ۱۵۵ حرف جای دهید\nمی‌توانید به عقب بازگشته و همه کار سخت خود را در ۱۵۵ حرف خلاصه کنید. من فکر می‌کنم که این زمان بدی است و حتی نتیجه‌اش بدتر شدن اسنیپت‌های جستجو است. اگر می‌خواهید برای صفحات مهم‌تر خود توضیحات متای کوتاه‌تری بنویسید امری کاملاً معقول است، اما به یاد داشته باشید برخی نتایج هنوز هم اسنیپت‌های بلندتری را نشان می‌دهند و این موقعیت رو به تکامل است.\n۴- توضیحاتی بنویسید که از لحاظ طولی قابل تطبیق باشند\nآیا ممکن است توضیحاتی را بنویسیم که از لحاظ طولی هم برای ما و هم برای اسنیپت قابل قبول باشند؟ به نظر من با کمی توجه و برنامه‌ریزی این امر امکان‌پذیر است. ممکن است که برای همه صفحات نتوان این کار را انجام داد اما برای برخی می‌شود.\nاخیراً کمی با سبک نوشتاری ” هرم معکوس ” سر و کار داشته‌ام. این یک سبک روزنامه‌نگاری است به طوری که با یک سرنخ یا خلاصه‌ای از هدف اصلی خود شروع می‌کنید و سپس کم کم وارد جزئیات، داده‌ها و متن می‌شوید. در حالی که این نگرش برای وب مناسب است، منشاء آن محدودیت لایه‌های چاپی است. شما هرگز نمی‌دانستید که چه زمان ویرایشگر شما مقاله شما را منطبق بر فضای موجود قطع می‌کند، بنابراین سبک هرم معکوس معمولاً کمک می‌کند تا ابتدا بخش‌های مهم نوشته را به کار گیرید.\nحالا اگر این نگرش را به توضیحات متا داشته باشیم چه؟ به بیان دیگر چرا یک سرنخ ۱۵۰ حرفی ننویسیم که خلاصه‌ای از صفحه باشد؟ و سپس ۱۵۰ حرف دیگری را بنویسیم که مفید است اما دارای جزئیات کمتری است. ( چه زمانی اضافه کردن جزئیات معقول بوده و دارای ارزش است؟) عدد ۱۵۰/۱۵۰ یک عدد جادویی نیست، می‌توانید این تقسیم‌بندی را به شکل ۱۰۰/۱۰۰ یا ۱۰۰/۲۰۰ انجام دهید. کلید موفقیت این است که باید مطمئن شوید متن پیش از تقطیع متنی کامل است.\nکمی مانند یک تبلیغ به آن نگاه کنید که دارای دو خط مجزا است. مانند مثال زیر از یک وبلاگ :\nخط ۱ (۱۴۵ حرف)\nدر ماه دسامبر گزارش کردیم که گوگل اسنیپت‌های جستجو را به بیش از ۳۰۰ حرف افزایش داده است. متاسفانه به نظر می‌رسد که این قوانین دوباره تغییر کرد.\nخط ۲ (۱۲۲ حرف)\nبر طبق تحقیقات جدید ما (در ماه مِه ۲۰۱۸)، محدودیت به ۱۵۵ الی ۱۶۰ حرف باز گشت. سئو چگونه باید با این تغییرات منطبق شود؟\nخط ۱ نسخه کوتاه شده داستان است و خوشبختانه به جستجوگران اجازه می‌دهد که وارد مسیر درست شوند. خط ۲ کمی وارد جزئیات شده و فقط کمی از داده‌ها را حذف می‌کند تا جذابیت ایجاد کند. اگر گوگل از توضیحات طولانی‌تر استفاده کند به خوبی کار خواهد کرد اما اگر این کار را نکند نباید آن را بدتر کنیم.\nآیا حتماً باید زحمتی را متحمل شوید؟\nآیا این موضوع ارزش تلاش کردن دارد؟ من فکر می‌کنم که نوشتن توضیحات تاثیرگذار که بازدیدکنندگان را در صفحه نتایج جستجو تحت تاثیر قرار بدهد هنوز هم از لحاظ تئوری مهم است (و حتی به طور غیر مستقیم بر روی رتبه‌بندی نیز تاثیر می‌گذارد) اما ممکن است فهمیده باشید که می‌توان نوشته خوبی را با محدودیت ۱۵۵ حرفی ارائه داد. همچنین باید با این واقعیت مواجه شویم که به نظر می‌رسد گوگل در حال بازنویسی بیشتر و بیشتر توضیحات است. اندازه‌گیری آن سخت است زیرا بسیاری از بازنویسی‌ها جزئی هستند، اما هیچ تضمینی وجود ندارد که توضیحات متای شما به صورت نوشتاری مورد استفاده قرار بگیرد.\nآیا راهی هست که بتوانیم بگوییم چه زمان یک اسنیپت طولانی (۳۰۰ حرفی) مورد استفاده قرار می‌گیرد؟ برخی از سئوکاران می‌پندارند که یک لینک در بین اسنیپت‌های طولانی و اسنیپت‌های ویژه در بالای صفحه وجود دارد. در همه مجموعه داده‌های ما، ۱۳٫۳% از همه نتایج موتور جستجو دارای اسنیپت‌های ویژه هستند. اگر به اسنیپت‌های حداکثر ۱۶۰ حرفی در نتایج موتور جستجو نگاهی داشته باشیم (مثلاً هیچ نتیجه‌ای بیش از ۱۶۰ حرف نباشد)، تعداد رخداد اسنیپت ویژه ۱۱٫۴% است. اگر به یک اسنیپت ۳۰۰ حرفی در نتایج موتور جستجو نگاه کنیم درصد رخداد اسنیپت‌های ویژه ۴۱٫۸% است. در حالی که مجموعه داده‌های دوم کوچک هستند اما این تفاوتی قابل توجه است. به نظر می‌رسد که ارتباطی میان توانایی گوگل برای استخراج پاسخ‌ها به شکل اسنیپت ویژه و توانایی یا تمایل آن‌ها برای نشان دادن اسنیپت‌های جستجوی طولانی‌تر باشد. گرچه در بسیاری از موارد این اسنیپت‌های طولانی بازنویسی بوده یا مستقیماً از خود صفحه گرفته شده‌اند، بنابراین هیچ تضمینی وجود ندارد که گوگل از توضیحات متای طولانی‌تر استفاده کند.\nدر حال حاضر مشخص شده است که راهنمای ۱۵۵ حرفی بر سر دور است. اگر توضیحات متای خود را افزایش داده‌اید، فکر نمی‌کنم که چیزی برای ترس وجود داشته باشد. بازنویسی توضیحات طولانی مربوط به صفحات مهم منطقی است، مخصوصاً که تقطیع‌ها منجر به نتایج بدی می‌شوند. اگر می‌خواهید برخی از آن‌ها را بازنویسی کنید، نگرش ۱۵۰/۱۵۰ را انتخاب نمایید – حداقل دیدگاهی آینده‌نگر است.


مشکل بازار با دولت به این راحتی حل نخواهد شد - شهروند\nجولای 22, 2010 | خبر/ گزارش |\nگفتگوی رادیو آلمان با دکتر شاهین فاطمی، استاد اقتصاد در پاریس\nمدتی است که بازار نیز به کانون اعتراض نسبت به سیاست‌های دولت تبدیل شده است. بازاری که همیشه یکی از پایگاه‌های جمهوری اسلامی به شمار آمده و در این سی سال کمترین اعتراض را نسبت به سیاست‌های حکومت نشان داده است. چرا توافق نمایندگان اصناف با دولت هم فایده‌ای نداشت؟\nشاهین فاطمی: به قدری فشار روی بازار زیاد بوده، که این مسأله باعث طغیان بازاری‌ها شده است. زمان شاه بازاری‌ها اعتراض کردند برای این که تصور می‌کردند به آن‌ها اجحاف شده است. این بار هم عیناً همان مسأله تکرار شده، یعنی پاسدارها آمده‌اند و اقتصاد مملکت را یکپارچه در دست گرفته‌اند و این فشار روی بازاری‌ها است. از طرف دیگر احمدی‌نژاد مرتب می‌گوید، تحریم‌ها مؤثر نیست. در حالی که فشار تحریم‌ها روی بازار است. مخارج واردات ایران به‌طور متوسط ۳۰ درصد اضافه شده است. بازاری‌ها این وسط گیر کرده‌اند، درآمد مردم کم است، حقوق‌ها عقب افتاده، بازار کساد است، و با وجود این آن‌ها می‌خواهند به مالیات اضافه کنند.\nبنابراین من فکر می‌کنم باید دلیل این را در تمام این حوادثی جست‌وجو کرد که در عرض این چند سال اتفاق افتاده است. دولتی که انتظار داشت فقط ۱۲۰میلیارد درآمد نفت داشته باشد، بین سال‌های ۲۰۰۵ و ۲۰۰۹، سه برابر آن یعنی ۳۶۰ میلیارد دلار درآمد داشت و این درآمد را هدر داده‌اند. امروز برای پیشگیری از تورم روی مردم فشار آورده‌اند. مخارج دولتی کمتر شده است و یکباره این‌ها ترمز را گذاشته‌اند روی اقتصاد، برای این که از تورم پیشگیری کنند. درست همان کاری که اواخر رژیم شاه انجام شد و باز بازار در برابر آن طغیان کرد.\nتاریخ در این مورد و اشتباه‌کاری‌های حکومت تقریباً دارد تکرار می‌شود. آن بار هم اضافه و زیاد خرج کردند، بعد یکدفعه خواستند جلوش را بگیرند. امروز مسأله‌ی مهم در ایران مسأله‌ی تحریم‌ها است و حکومت می‌خواهد به آ‌ن‌ها بی‌اعتنایی کند، درحالی که تمام اقتصاد ایران چه به طور مستقیم و چه به طور غیرمستقیم صدمه دیده است، مخصوصاً از عدم سرمایه‌گذاری‌های خارجی.\nBildunterschrift: ولی سئوالی که پیش می‌آید این است که چرا دولت درست در این شرایط دست به چنین کاری می‌زند، یعنی زمان تحریم‌ها و تشدید فشار بر بازار و مردم؟\nهمیشه دولت‌های بعد از انقلاب کاری که کردند، این بود که در اول سال یک بودجه متوازن عرضه کردند. برای این که همیشه درآمدهاشان را بیش از آنچه هست حساب کردند و مخارجشان را کمتر. این بار هم دقیقاً همین طور شده است. حکومت می‌خواهد با اضافه کردن بر مالیات از کمبود بودجه‌اش بکاهد. چون کمبود بودجه بازهم موجب می‌شود دولت از بانک مرکزی پول قرض کند، اسکناس چاپ کند و هرچه این قرض‌ها بیش‌تر شود، تورم نیز بیش‌تر می‌شود. اما روی این‌ها حساب نکردند.\nقسمت دیگری که مسأله را مشکل می‌کند، دولت یعنی این حکومت می‌خواهد که با این وسیله بتواند خودش را آماده کند برای طرح‌هدفمندکردن یارانه‌ها. برای این که در آن قسمت هم دولت روی درآمدی حساب کرده که کاملاً افسانه‌ای است. آن ۴۰ میلیارد دلاری که آن‌ها حساب کرده بودند، هرگز ایجاد نخواهد شد. دولت پول کم دارد و از طرف دیگر فشار تورم هم زیاد است. این‌ها هنوز نتوانسته‌اند فشار تورم را به زیر ۱۰ درصد برسانند. از طرف دیگر طبق گفته‌ی خودشان بیکاری ۱۵ درصد است، برای جوان‌ها ۳۰ درصد است. و این‌ها همه دست به دست هم داده است.\nدر واقع می‌شود گفت که ناکارآمدی سیاست اقتصادی حکومت باعث می‌شود که این‌ها یک حرکات عصبی انجام می‌دهند. یکدفعه مثلاً پول بازار را زیاد می‌کنند یا مثلاً فرض کنید در مورد کارگرها کاری انجام می‌دهند، در مورد حقوق بازنشستگی کارگرها و غیره. این‌ها اعمالی است که نشان می‌دهد یک حکومت از یک سیاست مدون و پیگیر اقتصادی بی‌بهره است و با این حرکات عصبی که انجام می‌دهد، بیش‌تر کار خودش را مشکل می‌کند.\nاین مسأله الان بیش‌تر به شهرستان‌ها کشیده شده است و جوری نیست که به این آسانی این قضایا حل شود. مهم‌ترین مسأله‌ای که ما در مملکت داریم، عدم سرمایه‌گذاری است. چه سرمایه‌گذاری داخلی و چه سرمایه‌گذاری خارجی. تحریم‌ها مؤثر بوده است. الان ۱۶ بانک ایران در دنیا تحریم شده‌اند. کشورها و شرکت‌هایی که حتی اگر دست سوم با ایران معامله کنند، در این تحریم گرفتار خواهند شد و نتیجه‌ی تمام این کارها این شده است که سرمایه‌گذاری خارجی به کمتر از یک میلیارد دلار رسیده است، در صورتی که حتی چهارسال پیش بین ۴ تا ۵ میلیارد دلار بود. بنابراین اگر شما همه این‌ها را باهم جمع کنید، روز به روز وضع مشکل‌تر خواهد شد. این ۳۰ درصد واردات بنزین را این‌ها می‌خواهند از طریق ترکیه و کردستان عراق و چین جانشین کنند که آن‌هم بسیار مشکل خواهد بود و موفق نخواهند شد. آنچه خیلی مهم است این است که هیچ نوع ارتباطی هنوز نتوانستند رهبران جنبش سیاسی یا به اصطلاح جنبش سبز با درگیری‌های اقتصادی مردم برقرار کنند. آن‌ها روی خواسته‌های سیاسی تکیه کرده‌اند، در حالی که مسائل عمده اقتصادی است. وقتی این دو باهم همزمان شوند یا نوعی ارتباط بین مسایل سیاسی جنبش سبز با مسایل اقتصادی که مملکت گرفتار آن است برقرار شود، آن وقت من فکر می‌کنم وضع حکومت خیلی خیلی مشکل خواهد شد و آنچه باعث انفجار داخلی خواهد شد، بیش‌تر مسایل اقتصادی خواهد بود تا مسایل سیاسی.\nقبلیرهبر پ ک ک شرایط خلع سلاح را اعلام کرد\nبعدیآخرین خبرها از اعتصاب بازار تبریز\nبازداشت ٣٢۵ نفر در خردادماه


عمران خان به جای ماشین با هلیکوپتر به دفتر کارش می رود چون ارزان تر است! - باتسک\nعمران خان به جای ماشین با هلیکوپتر به دفتر کارش می رود چون ارزان تر است!\nبه گزارش باتسک، دولت پاکستان در اقدامی عجیب تصمیم گرفته در راستای سیاست ریاضت اقتصادی دولت جدید خودروهای سوپر لوکس دفتر نخست وزیری را فروخته و به جای آن از هلی کوپتر استفاده کند.\nبه گزارش باتسک، به نقل از روزنامه داون، عمران خان، نخست وزیر جدید پاکستان در اقدامی عجیب 17 سپتامبر خودروهای سوپر لوکس دفتر نخست وزیری را به حراج می گذارد.\nاز خودروهای لوکس نخست وزیری می توان به هشت بی ام و از جمله سه مدل 2014 و سه مدل اس یو وی و دو مدل اس یو وی 2016 و همچنین چهار خودروی مرسدس بنز 2016 که دو دستگاه آن ضد گلوله است، اشاره نمود.\nقرار است عمران خان برای ریاضت اقتصادی از هلی کوپتر در رفت و آمد به سرکار استفاده کند.\nوزیر اطلاع رسانی پاکستان در حمایت از تصمیم عمران خان بیان کرد که رفت و آمد با هلی کوپتر از دفتر نخست وزیر و به محل سکونت عمران خان(منطقه بانی گالا) ارزان تر از رفت و آمد در جاده است.\nاما بعد از انتشار این خبر موج گسترده ای از واکنش ها در فضای مجازی به همراه داشت. در همین راستا پیام های توئیتری بسیاری از سوی کاربران پاکستانی منتشر شد که این خبر را به سخره گرفتند.\nبرخلاف اظهارات وزیر دولت عمران خان بر اساس گزارش بی بی سی هر مایل دریایی (852 /1 کیلومتر)توسط هلی کوپتر نوع آگوستا وستلند آی دبلیو 139 نزدیک به 16000 روپیه می گردد.\nاکنون مسافت بین منطقه بانی گالا و دفتر نخست وزیری پاکستان حدود 15 کیلومتر است که نزدیک به 8 مایل دریایی است که براساس محاسبات حدود 128 هزار روپیه پاکستانی هزینه به همراه دارد اما اگر برای رفت و آمد نخست وزیر از خودرو استفاده گردد رفت و آمد در جاده هزینه کمتری به همراه دارد.\nهمچنین یکی از نظامیان بازنشسته ارتش در گفت وگو با روزنامه اکسپرس تریبون بیان کرد که هزینه راه اندازی هر هلی کوپتر هزاران روپیه است.\nوی ادامه داد: اگر نخست وزیر می خواهد مسیر ارزانتری انتخاب کند بهتر است پیاده روی کند. مثل کاری که هر صبح انجام می دهد.\nانتشار: 7 خرداد 1398 بروزرسانی: 26 آبان 1399 گردآورنده: batask.ir شناسه مطلب: 345\nبه "عمران خان به جای ماشین با هلیکوپتر به دفتر کارش می رود چون ارزان تر است!" امتیاز دهید\nدیدگاه های مرتبط با "عمران خان به جای ماشین با هلیکوپتر به دفتر کارش می رود چون ارزان تر است!"\nمهلت 72 ساعته حریری رو به انتها است، جعبه جادویی کارساز است؟\nرسانه های لبنانی از جعبه اصلاحاتی حریری و جلسه قریب الوقوعی که احتمالا در کاخ بعبدا برگزار خواهد شد، خبر داده اند که باید دید می تواند لبنان را به ساحل آرامش برساند.\nدانلود قسمت هفدهم سریال آقازاده؛ قسمت 17 آقازاده\nقسمت هفدهم سریال آقازاده به کارگردانی بهرنگ توفیقی و طراحی، نویسندگی و تهیه کنندگی حامد عنقا آدینه 25 مهر 1399 وارد شبکه نمایش خانگی می گردد.


مساله اقتباس ادبی و تصویر سینمایی در گفت و گوی گابریل گارسیا مارکز با اکرا کوروساوا.\nهفته نامه صدا – ساسان گلفر: مساله اقتباس ادبی و تصویر سینمایی در گفت و گوی گابریل گارسیا مارکز با اکرا کوروساوا.\nاکتبر 1990 بود و زمان فیلمبرداری «راپسودی در ماه اوت» کوروساوا که گابریل گارسیا مارکز به توکیو رفت، بازدید کرد. مارکز که پیش از روی کاغذ بردن رمان های برجسته ای مانند «صد سال تنهایی» و «عشق سال های وبا» چندین سال در بوگوتا در مقام منتقد فیلم کارکرده بود، بیش از شش ساعت درباره چندین موضوع با کوروساوار صحبت کرد. این بخشی از گفت و گوی دو چهره شاخص است که برای اولین بار در سال 1991 در لس آنجلس تایمز منتشر شد.\nمارکز: نمی خواهم این گفت و گو بین دو دوست مثل یک مصاحبه مطبوعاتی به نظر برسد، اما فقط این کنجکاوی بزرگ را دارم که خیلی چیزهای در مورد شما و آثارتان بدانم. برای شروع، علاقه مندم که بدانم چطور فیلم نامه های تان را می نویسید. اولا چون من خودم فیلم نامه نویس هستم و دوم برای اینکه شما اقتباس هایی عظیم از آثار ادبی بزرگ ساخته اید، و من در مورد اقتباس هایی که از داستان های من ساخته شده است یا ممکن است ساخته بشود، خیلی تردید دارم.\nکوروساوا: وقتی یک ایده اریژینال را در ذهن دارم که می خواهم به فیلم نامه تبدیل کنم، در اتاق هتل را روی خودم قفل می کنم و با کاغذ و مدادم همان جان زندگی می شوم. در آن زمان یک ایده کلی از طرح داستان دارم و کمابیش می دانم که پایانش چه می شود. اگر ندانم که با چه صحنه ای شروع کنم، از جریان ایده هایی که به طور طبیعی بیرون می زند، پیروی می کنم.\nم: اولین چیزی که به ذهن تان می رسد، ایده است یا تصویر؟\nک: نمی توانم آن را خیلی خوب توضیح بدهم، اما فکر می کنم همه اش با چند تصویر پراکنده آغاز می شود. در مقابل، من می دانم که فیلم نامه نویسان اینجا در ژاپن اول یک دید کلی از فیلم نامه ایجاد می کنند و آن را با صحنه ها سازماندهی می کنند و بعد از سمان دادن طرح شروع به نوشتن می کنند. اما فکر نمی کنم که این راه درستی برای انجام کار باشد، چون ما خدا نیستیم.\nم: آیا وقتی که از شکسپیر یا گورکی یا داستایوفسکی نیز اقتباس می کردید روش شما همین طور شهودی بود؟\nک: کارگردان هایی که فیلم های میان مایه می سازند شاید متوجه نشوند که انتقال تصاویر ادبی به مخاطبان از طریق تصاویر سینمایی بسیار دشوار است. مثلا در اقتباس یک رمان کارآگاهی که در آن جسدی در کنار ریل راه آهن پیدا می شد، کارگردان جوانی بود که اصرار داشت که یک نقطه خاص کاملا با آن لحظه در کتاب مطابقت داشته باشد. گفتم: «اشتباه می کنی. مشکل این است که قبلا رمان را خوانده ای و می دانی که جسد در کنار ریل پیدا می شود. اما برای افرادی که آن را نخوانده اند، آن مکان چیز خاصی ندارد.» آن کارگردان جوان مفتون قدرت جادویی ادبیات شده بود بدون آن که متوجه باشد تصاویر سینمایی باید به شیوه ای متفاوت بیان شود.\nم: آیا تصویری از زندگی واقعی را به یاد می آورید که بیان آن در فیلم به نظرتان غیرممکن آمده باشد؟\nک: بله. تصویر یک شهر معدنی به نام ایلیداچی که وقتی خیلی جوان بودم آنجا به عنوان دستیار کارگردان کار می کردم. کارگردان در نگاه اول اعلام کرد که جوّ آن شهر باشکوه و عجیب و غریب است و به همین دلیل ما در آن مکان فیلمبرداری کردیم. اما تصاویر فقط یک شهر درب و داغان و بدون جذابیت را نشان می داد، چون چیزی که ما می دانستیم، در تصاویر از دست رفته بود: این که شرایطی کار در شهر بسیار خطرناک است و زنان و کودکان معدنچیان از نگرانی در مورد ایمنی آنها در ترس ابدی زندگی می کنند. موقعی که یک نفر به دهکده ای نگاه می کند، یکی مبهوت زیبایی منظره می شود و یکی آن را عجیب تر از آنچه واقعا هست، می یابد. اما دوربین مناظره را به همان چشم نمی بیند.\nم: حقیقت این است که من می دانم کمتر رمان نویسی از تماشای اقتباس کتابش روی پرده راضی می شود. شما چه تجربه ای در مورد اقتباس های تان دارید؟\nک: اول بگذارید من یک سوال بپرسم: فیلم «ریش قرمز» من را دیده اید؟\nم: من این فیلم را در عرض 20 سال شش بار دیده ام و تقریبا هر روز با بچه هایم درباره اش صحبت کردم تا آن که بالاخره خودشان دیدند. بنابراین نه فقط یکی از محبوب ترین فیلم های خانواده من و خود من است، بلکه یکی از فیلم های مورد علاقه من در کل تاریخ سینماست.\nک: «ریش قرمز» یک نقطه عطف در تکامل من است. تمام فیلم های من پیش از آن با فیلم هایم بعد از آن فرق دارند. این فیلم پایان یک مرحله و آغاز مرحله دیگری بود.\nم: معلوم است. به علاوه در همان فیلم دو صحنه وجود دارد که وقتی در ارتباط با کلیت اثر شما بررسی شوند، افراطی به نظر می رسند و هر دو صحنه هم فراموش نشدنی هستند؛ یکی بخش مربوط به آخوندک است. و دیگری مبارزه کاراته در حیاط بیمارستان.\nک: بله، اما چیزی که می خواهم بگویم این است که نویسنده کتاب، شو گورو یاماموتو، همیشه مخالف این بود که رمان هایش به فیلم ها برگردانده شوند. او در مورد «ریش قرمز» استثنا قائل شد چون من آن قدر سماجت به خرج دادم تا بالاخره موفق شدم. با این حال، وقتی که او فیلم را تا آخر دید، برگشت و به من گاه کرد و گفت: «خیلی جالب تر از رمان من است.»\nم: تعجب می کنم، چرا آن قدر خوشش آمد؟\nک: چون او درک روشنی از ویژگی های ذاتی سینما داشت و تنها چیزی که از من می خواست این بود که در مورد پروتاگونیست، که یک زن کاملا درهم شکسته بود، خیلی مراقب باشم. جالب این بود که ایده یک زن شکست خورده در رمان او واضح و صریح نبود.\nم: شاید او فکر می کرد که هست، این چیزی است که اغلب برای ما رمان نویس ها پیش می آید.\nک: پس اینطور. درواقع برخی از نویسنده ها با دیدن فیلم هایی که براساس کتاب های آنها ساخته شده است، می گویند: «این قسمت از رمان من خوب به تصویر کشیده شده است.» اما آنها درواقع اشاره به چیزی می کنند که کارگردان اضافه کرده است. من درک می کنم که چه می گویند، چون ممکن است ببینند که به وضوح روی پرده نمایش بیان شده است، چیزی که صرفا از تفکر شهودی کارگردان ناشی شده است. چیزی که آنها قصد نوشتنش را داشتند، اما نتوانسته بودند بنویسند.\nم: این یک واقعیت شناخته شده است که «کار شاعران مخلوط کردن زهر است.» ولی اگر بخواهیم به فیلم فعلی شما برگردیم، آیا طوفان سخت ترین چیزی است که باید در فیلم دربیاورید؟\nک: نه. سخت ترین کار این است که با حیوانات کارکنی. مارهای آبی، مورچه هایی که گل سرخ می خورند. مارهای خانگی بیش از حد به مردم عادت کرده اند، آنها از روی غریزه فرار نمی کنند و مانند مارماهی رفتار می کنند. راه حل این بود که یک مار عظیم وحشی را گرفتیم که با تمام قدرت سعی کرد فرار کند و واقعا ترسناک شد.\nبه این ترتیب نقش خود را خوب بازی کرد. در مورد مورچه ها، مسئله این بود که آنها را وادار کنیم در یک خط از ساقه گل بالا بروند تا به گل سرخ برسند. مدتی طول کشید و دیدیم مورچه ها تمایلی به این کار ندارند، بالاخره ردی از عسل روی ساقه درست کردیم تا مورچه ها بالا رفتند. درواقع، مشکل زیاد داشتیم، اما ارزشش را داشت، چون من خیلی چیزها در موردشان یاد گرفتم.\nم: بله، متوجه شدم. ولی این چه نوع فیلمی است که مشکل اش با مورچه به اندازه مشکل توفان است؟ طرح داستانش چیست؟\nک: خلاصه کردنش در چند کلمه خیلی سخت است.\nم: یک نفر یکی دیگر را می کشد؟\nک: نه. خیلی ساده در مورد یک پیرزن اهل ناکازاکی است که از بمب اتمی جان سالم به در برده و نوه هایش در تابستان می روند او را ببینند. من صحنه های واقع گرایانه تکان دهنده ای که تماشایش غیرقابل تحمل باشد، فیلم برداری نکرده ام و قرار نیست وحشت این ماجرا را در فیلم و برای خود این شخصیت ها توضیح بدهم. چیزی که می خواهم بگویم نوع زخمی است که بمب اتمی در قلب مردم ما برجا گذاشت است و این که چطور به تدریج درمان می شود. روز بمباران را به وضوح به یاد می آورم و حتی هنوز هم نمی توانم باور کنم که این امر در دنیای واقعی اتفاق افتاده است. اما بدترین بخش این است که ژاپنی ها آن را به فراموشی سپرده اند.\nم: این فراموشکاری تاریخی چه معنایی برای آینده ژاپن و هویت مردم ژاپن دارد؟\nک: ژاپنی ها در موردش رک صحبت نمی کنند. سیاست مدارهای ما به ویژه از ترس ایالات متحده سکوت کرده اند. ممکن است آنها توضیح ترومن را قبول کرده باشند که او بمب اتمی را فقط برای پایان دادن به جنگ جهانی دوم به کار گرفته است. با این حال، برای ما، جنگ ادامه دارد. شمار کامل تلفات در هیروشیما و ناکازاکی به طور رسمی 239 هزار نفر اعلام شده است اما در حقیقت بیش از نیم میلیون نفر مرده اند. حتی همین حالا هم 2700 بیمار در «بیمارستان بمب اتمی» هستند که بعد از 45 سال درد و رنج از پیامدهای تابش رادیواکتیو منتظر مرگ هستند. به عبارت دیگر، بمب اتمی هنوز ژاپنی ها را می کشد.\nم: به نظر می رسد منطقی ترین توضیح این است که ایالات متحده از ترس آن که شوروی قبل از آمریکا ژاپن را بگیرد، تلاش کرد با بمب جنگ را به پایان برساند.\nک: بله، ولی چرا آنها این کار را در شهری انجام دادند که ساکنانش فقط غیرنظامیانی بودند که هیچ ارتباطی با جنگ نداشتند؟ این مراکز نظامی بودند که جنگ به راه می انداختند.\nم: بمب را روی کاخ امپراتور هم نینداختند که لابد باید نقطه بسیار آسیب پذیری در قلب توکیو باشد. و من فکر می کنم که همه اینها را می توان با این واقعیت توضیح داد که آنها می خواستند قدرت سیاسی و نیروی نظامی را دست نخورده نگه دارند تا مذاکرات را بدون نیاز به مشارکت متحدان شان به سرعت پیش ببرند. این چیزی است که هیچ کشوری دیگر در تمام تاریخ بشر تجربه نکرده است. حالا که به این جا رسیدیم؛ آیا اگر ژاپن بدون بمب اتمی تسلیم می شد، همان ژاپنی می بود که امروز هست؟\nک: گفتنش سخت است. افرادی که از ناکازاکی جان سالم به در برده اند، نمی خواهند تجربیات خود را به خاطر بیاورند، زیرا اکثریت آنها برای زنده ماندن مجبور شدند والدین، فرزندان، برادران و خواهران خود را ترک کنند.\nآنها هنوز نمی توانند جلوی احساس گناه را بگیرند. بعد هم که نیروهای ایالات متحده به مدت شش سال کشور را اشغال کرده بودند، با روش های مختلف این فراموشی را تسریع کردند و دولت ژاپن هم با آنها همکاری کرد. من حتی مایل هستم درک کنم که این همه بخشی از فاجعه اجتناب ناپذیری بوده که جنگ به وجود آورده است. اما فکر می کنم که حداقل، کشوری که بمب را انداخته است، باید از مردم ژاپن عذرخواهی کند. تا زمانی که این اتفاق نیفتد، این درام پایان نخواهدیافت.\nم: تا این حد؟ آیا این بدبختی را نمی شد با یک دوران طولانی شادی جبران کرد؟\nک: بمب اتمی نقطه شروع جنگ سرد و مسابقه تسلیحاتی و آغاز روند ایجاد و استفاده از انرژی هسته ای بود. با در نظر گرفتن چنین ریشه ای، شادی هرگز امکان پذیر نخواهدبود.\nم: متوجه شدم. انرژی هسته ای مثل یک نیروی نفرین شده متولد شد و نیرویی که در شرایط نفرین متولد شد، مضمونی عالی برای کوروساوا است. اما آنچه برای من مساله شده این است که شما خود انرژی هسته ای را محکوم نمی کنید، بلکه مورد سوءاستفاده قرار گرفتن آن از ابتدا را محکوم می کنید. برق چیز خوبی است، اگرچه صندلی الکتریکی اعدام هم وجود دارد.\nک: این ها شبیه هم نیستند. من فکر می کنم انرژی هسته ای فراتر از آن است که انسان بتواند آن را کنترل کند. در صورت بروز یک اشتباه در مدیریت انرژی هسته ای، فاجعه فوری و شدید اتفاق خواهدافتاد و رادیواکتیو برای صدها نسل باقی خواهدماند. از سوی دیگر، هنگامی که آب جوش می آید، کافی است که آن را خنک کنید تا دیگر خطرناک نباشد. اجازه دهید بیایید استفاده از عناصری را که جوشیدن آنها برای صدها هزار سال ادامه می یابد، متوقف کنیم.\nم: من بخش بزرگی از اعتقادم به بشریت را مدیون فیلم های کوروساوا هستم. اما موضع شما و دیدگاه تان نسبت به بی عدالتی وحشتناک استفاده از بمب اتمی علیه غیرنظامیان و این که آمریکایی ها و ژاپنی ها برای فراموش کردن ژاپنی ها همدست شده اند، درک می کنم.\nاما به نظر من به همان اندازه ناعادلانه است که انرژی هسته ای برای ابد نفرین شده تصور شود بدون در نظر گرفتن این که می تواند به شکل غیرنظامی خدمتی بزرگ برای انسان باشد. در این مورد ناخشنودی شما از این که ژاپن فراموش شده، سبب سردرگمی احساسات شما شدهاست؛ چون گناهکار در این مورد، بگوییم ایالات متحده، در نهایت گناه خود را به گردن نگرفته و یک عذرخواهی به مردم ژاپن بدهکار است.\nک: زمانی که انسان ها متوجه می شوند جنبه هایی از واقعیت وجود دارد که نمی توانند آن را دستکاری کنند، انسان تر می شوند. فکر می کنم که ما حق نداریم کاری کنیم که بچه های ناقص یا اسب های هشت پا به دنیا بیایند، مانند اتفاقی که در چرنوبیل افتاد. اما حالا فکر می کنم بحث مان خیلی جدی شده است و من قصد نداشتم.\nم: ما کار درستی انجام دادیم. وقتی یک موضوع مثل این جدی است، غیر از جدی بحث کردن چاره ای نیست. آیا فیلمی که فرآیند انتخاب بازیگرش را تمام کرده اید، اندیشه های شما در مورد این موضوع را آشکار نمی کند؟\nک: به صورت مستقیم، نه. وقتی آن بمباران اتفاق افتاد من روزنامه نگار جوانی بودم و می خواستم مقالاتی راجع به آنچه اتفاق افتاده بود، بنویسم، اما این کار تا پایان اشغال مطلقا ممنوع بود. حالا برای ساختن این فیلم شروع به تحقیق و مطالعه موضوع کرده ام و خیلی بیشتر از آن زمان می دانم. اما اگر فکر خودم را در این فیلم مستقیم ابراز می کردم، نمی شد آن را در ژاپن امروز یا هر جای دیگر نشان داد.\nم: فکر می کنید متن گفت و گوی ما را می شود منتشر کرد؟\nک: من هیچ اعتراضی ندارم که منتشر شود. برعکس؛ این مسئله ای است که بسیاری از مردم دنیا باید بدون هیچگونه محدودیتی در موردش اظهار نظر کنند.\nم: خیلی ممنون. وقتی همه چیز را در نظر می گیرم، فکر می کنم که اگر من ژاپنی بودم، من هم به اندازه شما در مورد این مساله حاضر نبودم تسلیم شوم. و در هر صورت، من شما را درک می کنم. هیچ جنگی برای هیچ کسی خوب نیست.\nک: همین طور است. مشکل این است وقتی درگیری شروع می شود، حتی بهترین چیزها هم در خدمت جنگ قرار می گیرند.\nنزاع طایفه‌ای مرگبار در شرق تهران\nباید دستاوردهای انقلاب را صادقانه تبیین کنیم\nطهرانچی خستگی ناپذیر و پرتوان است وکارستان میکند اگر برای او مجال باشد /امادانشگاه آزاد”نظام الملک” با نیت خالص میخواهد تاکارهای اساسی کند


جنگها و تاریخ - مطالب ابر ناوهلیکوپتربر\nهلیکوپتربرهای نیروی دریایی ژاپن\nچهارشنبه 6 آبان 1394 05:21 ق.ظ نظرات ()\nبازسازی نیروی دریایی ژاپن پس از جنگ کره و با چراغ سبز آمریکا آغازشد. هدف اصلی این بود که ژاپن ،به عنوان قوی ترین متحد غرب در منطقه ی شرق آسیا، یک نیروی دفاعی بزرگ و مستقل در برابر گسترش کمونیسم در اختیار داشته باشد. در ابتدا دو ناوشکن دست دوم نیروی دریایی آمریکا به این کشور فروخته شد اما توان بالقوه ی کارخانجات کشتی سازی ژاپن سبب شد تا این نیرو به سرعت بازسازی شود و به بازوی توانای نیروهای دفاعی ژاپن تبدیل شود. در سال 1956 نیروی دریایی ژاپن اولین کشتی نظامی بومی خود را پس از پایان جنگ جهانی دوم با نام ناوشکن هاروکازه به خدمت گرفت. این کشتی و کشتی هایی که پس از آن ساخته شدند از نظر تسلیحات و تجهیزات الکترونیکی به شدت به آمریکایی ها و ابسته بودند. اولین مأموریت این ناوگان دفاع از سواحل ژاپن بود بنابراین تمرکز اصلی بر روی ساخت شناورهای ضدزیردریایی بود.\nدر دهه ی هفتاد نیروی دریایی این کشور با به خدمت گرفتن ناوشکنهای هلیکوپتربر کلاس هارونا و کلاس شیرانه توانایی آبی-خاکی خود را تقویت کرد. هر کدام از این ناوشکن های 7500 تنی دارای آشیانه ی نسبتا بزرگی بودند که می توانست 3 فروند هلیکوپتر متوسط را در خود جای دهند و دارای یک عرشه ی پرواز در پشت کشتی بودند. اصطلاح ناوشکن هلیکوپتربر از ساخته های ژاپنی ها بود و این برای اولین بار بود که یک ناوشکن می توانست 3 فروند هلیکوپتر را با خود حمل کند. هر چند که قرار بود این ناوشکنها بر روی خود هلیکوپترهای ضدزیردریایی حمل کنند اما به خدمت گرفتن این گونه شناورهای نظامی توان آبی-خاکی محدودی نیز به نیروی دریایی ژاپن می داد چرا که این نیرو در هنگام نیاز می توانست از هلیکوپترهای آنها برای حمل تفنگداران دریایی و تسلیحاتشان به سواحل دوردست استفاده کند.\nقدم بعدی این نیرو برای افزایش توان آبی-خاکی در قرن بعد برداشته شد. ناوهای هلیکوپتربر هیوگا هرچند که در نیروی دریایی ژاپن به عنوان ناوشکنهای هلیکوپتر بر طبقه بندی شده اند اما برخلاف اسلافشان دارای عرشه ی پروازی بزرگی هستند که تمام طول بدنه را فراگرفته است. یعنی این کشتی ها ظاهری کاملا شبیه ناوهای هلیکوپتربر سنتی دارند و مشخصاتشان شبیه به ناوهای هواپیمابر ایتالیایی جوزپه گالیباردی و اسپانیایی پرنس آستریا می باشد.\nوظیفه ی اصلی کشتی های کلاس هیوگا از طرف مقامات ژاپنی جنگ ضدزیردریایی اعلام شده است و این امر باید توسط هلیکوپترهای محمول آن صورت بگیرد. همچنین می توان آنها را به عنوان کشتی سرفرماندهی یک ناوگان نیز بگار گرفت. البته بسیاری از ناظران اعتقاد دارند که ژاپن می تواند در هنگام لزوم با استفاده از هواپیماهای عمودپرواز اف-35 این ناوها را به ناوهای هواپیمابر تهاجمی تغییر کاربری بدهد. علت اینکه ژاپنی ها اصرار دارند که این ناوها را سلاح های دفاعی معرفی کنند حساسیت زیاد کره شمالی و به ویژه چین نسبت به افزایش توانایی های نظامی این کشور است. سابقه ی تجاوز ژاپن به کره و چین سبب شده تا هر گونه تغییر اساسی در استعداد نیروهای نظامی این کشور با مخالفت و نگرانی همسایگانش روبرو شود. به علاوه، ژاپن اعلام کرده که یکی از موارد اصلی استفاده از این گونه کشتی ها کمک به مردم غیرنظامی در هنگام بروز سوانح طبیعی می باشد.\nظرفیت رسمی کشتی های کلاس هیوگا 4 الی 11 فروند هلیکوپتر اعلام شده است اما هر یک از آنها احتمالا می توانند در موارد ضروری تا 24 فروند هواگرد را در خود جای دهند. به صورت عادی هر یک از ناوهای کلاس هیوگا دارای 3 فروند هلیکوپتر اس.اچ-60 و یک فروند هلیکوپتر ام.سی.اچ-101 هستند. در سال 2013 هواپیماهای عمودپرواز آمریکایی وی-22 در طی تمرینهای نظامی مشترک بر عرشه ی این ناو فرود آمدند. وزارت دفاع ژاپن رسما اعلام کرده است که به دنبال خرید هواپیماهای وی-22 از آمریکا می باشد و احتمالا از سال 2015 آنها را به خدمت خواهد گرفت. هواپیمای وی.22 را علاوه بر حمل چترباز و سرباز می توان برای عملیات جستجو و شناسایی نیز بکار گرفت.\nاین ناوها برای دفاع از خود علاوه بر گتلینگهای فالانکس دارای موشک انداز عمودی مارک-41 برای شلیک موشکهای ضدهوایی سی اسپارو و موشکهای ضدزیردریایی آسروک نیز هستند.\nدر نوامبر 2009 هیوگا در تمرینهای نظامی سالانه ی 21جی به همراه ناوهواپیمابر جورج واشنگتن و دیگر کشتی های آمریکایی و ژاپنی شرکت کرد. دو سال بعد و پس از زلزله و سونامی ژاپن هیوگا به کمک بازماندگان شتافت. 4 روز بعد خواهر هیوگا ،ناو هلیکوپتربر ایسه، نیز به خدمت نیروی دریایی درآمد و بلافاصله به عملیات امداد و نجات بازماندگان زلزله اعزام شد. پس از گردباد 2013 در فیلیپین هلیکوپترهای ناو ایسه برای کمک به بازماندگان اعزام شدند. این نیرو در حال حاضر دو فروند ناو هلیکپتربر کلاس هیوگا در اختیار دارد که آنها را در سالهای 2009 و 2011 به خدمت گرفته است.\nناوهای کلاس اوزومی حاصل تجربه ی موفق ژاپنی ها در طراحی و ساخت ناوهای هلیکوپتربر کلاس هیوگا هستند. دوباره ژاپن به دلایل سیاسی از اعتراف به اینکه ناوهای کلاس اوزومی دارای توانایی عملیات آبی-خاکی هستند سرباز می زند و نیروی دریایی این کشور ادعا می کند که هیچ آموزه ی رسمی آبی-خاکی ندارد. آنها ادعا می کنند که هدف از ساختن چنین کشتی هایی اعزام سرباز به مناطقی از خاک ژاپن است که ممکن است تحت حملات آبی-خاکی قرار بگیرند و یا قبلا توسط حملات دشمن اشغال شده باشند. بازهم تمام تلاش ژاپن این است که نشان دهد این کشتی ها یک سلاح تدافعی هستند نه تهاجمی.\nهرچند که اوزومی از سوی ژاپنی ها به عنوان یک کشتی تانک بر معرفی شده است اما در حقیقت اوزومی دارای سکویی در سینه ی کشتی ،برای پیاده کردن تانک و زرهپوش در ساحل، نیست و به جای آن دارای درهایی در پاشنه ی کشتی برای تخلیه ی محموله ی خود می باشد. همین امر این کشتی را در رده ی ناوهای هلیکوپتربر آبی-خاکی قرار داده است.\nدر حقیقت اوزومی با ابعاد و شکل خود بیشتر شبیه به یک ناو هواپیمابر کوچک است و شباهت زیادی با ناوهای هواپیمابر کلاس اینونسیبل نیروی دریایی سلطنتی بریتانیا دارد. البته این کشتی دارای تفاوتهای اساسی با ناوهای هواپیمابرنیز می باشد. ناوهای هواپیمابر ،به صورت عمومی، در زیر عرشه ی پروازی خود دارای یک آشیانه به عنوان پارکینگ و تعمیرگاه هواگردهای خود هستند. هواگردهای موجود در این آشیانه از طریق چند آسانسور به عرشه ی پرواز حمل می شوند. اما اوزومی دارای آسانسورهای کوچکی است و هیچ آشیانه ای در زیر عرشه ی پرواز آن وجود ندارد. در حقیقت در اوزومی از فضای عرشه ی پروازی به عنوان پارکینگ هواگردها استفاده می شود.\nدر قسمت پاشنه ی کشتی دو باند فرود برای نشست و برخواست هلیکوپترهای بزرگ سی.اچ-47 در نظر گرفته شده است. یک عرشه ی تخلیه در قسمت پاشنه ی کشتی قرار دارد که دو هاورکرافت در آن جای گرفته اند. در زیر عرشه ی اصلی یک عرشه به طول 100 متر قرار دارد که توسط آسانسور عرشه ی پرواز به دو قسمت تقسیم شده است. هلیکوپترهای بزرگ یا هواپیماهای عمودپرواز بزرگتر از آن هستند که توسط این آسانسور جابجا شوند. فضای این عرشه به حمل نفربرهای زرهی یا خودروهای نظامی اختصاص داده شده است.\nاوزومی به ژاپن توانایی نسبی عملیات آبی-خاکی ،به ویژه برای دفاع از جزایر دور افتاده تر این کشور، می دهد. به علاوه این کشتیها می توانند در مواقع ضروری ،مانند سیل یا زلزله، به تخلیه غیرنظامیان نیز کمک کنند. دو فروند از کشتی های این کلاس در سونامی سال 2011 توکیو در عملیات جستجو و نجات شرکت داشتند.\nهمانطور که ذکر شد یک سال پیش وزارت دفاع ژاپن اعلام کرد که برای افزایش توانایی های این کشتی ها قصد دارد که از هواپیماهای عمودپرواز وی-22 و زرهپوشهای آبی-خاکی آ.آ.وی7 در این کشتی ها بهره بگیرد. این ترکیب به ایزومو اجازه می دهد که به راحتی حملات آبی-خاکی فراتر از افق را اجرا کند بدون اینکه بخواهد ریسک هدف قرارگرفتن توسط پدافند ساحل به دریای دشمن را بپذیرد. در حال حاضر نیروی دریایی ژاپن 3 فروند از این ناوها را در اختیار دارد.\nاوزومی در کنار یو.اس.اس مرسی\nآخرین ویرایش: شنبه 2 آبان 1394 06:50 ب.ظ\nپنجشنبه 6 بهمن 1390 04:09 ق.ظ نظرات ()\nآخرین ویرایش: پنجشنبه 6 بهمن 1390 09:56 ب.ظ


shakhs sales بيمه شخص ثالث و حوادث راننده بیمه البرز\nshakhs salesدرخواست بیمه نامه یا سوال درمورد shakhs sales رشد فزاينده پديده شهرنشيني و زندگي صنعتي در كنار نياز و تمايل بشر به مقوله ارتباطات، حمل و نقل و جابجايي ها، به رغم مزاياي بي شمار تبعات و مصائب پيچيده اي را به دنبال داشته است. ساليانه تعداد زيادي از هموطنان عزيز در حوادث و تصادفات رانندگي جان خود را از دست داده و تعداد زيادي نيز با تحمل آثار جراحات، قطع عضو و از كارافتادگي به سختي زندگي مي گذرانند. بيمه به عنوان ضامن آرامش و تأمين امنيت خاطر مي تواند به كمك انسان ها شتافته و از تحميل هزينه هاي سرسام آور و غيرقابل جبران ناشي از مسئوليت جبران خسارات مادي بكاهد. اين شركت افتخار دارد در راستاي رسالت خود با ارائه پوشش هاي بيمه اي شخص ثالث و حوادث راننده پاسخگوي نياز و تقاضاي بيمه گذاران محترم باشد.\nبر اساس قانون (اصلاح قانون بيمه اجباري مسئوليت مدني دارندگان وسايل نقليه موتوري زميني مصوب سال ۱۳۸۷)، كليه دارندگان وسايل نقليه موتوري زميني و ريلي اعم از اينكه اشخاص حقيقي يا حقوقي باشند، مكلّفد تا وسايل نقليه مذكور را در قبال خسارات بدني و مالي نزد يكي از شركت هاي بيمه، بيمه نمايند. اين بيمه هرگونه زيان يا خسارتي كه در اثر حوادث ناشي از وسيله نقليه بيمه شده به افراد ثالث وارد شود را جبران مي نمايد. طبق قانون مزبور حداقل مبلغ بيمه موضوع اين قانون در بخش خسارت بدني معادل حداقل ريالي ديه اعلامي در هرسال و در بخش خسارت مالي حداقل ۵/۲ درصد تعهدات بدني مي باشد. بيمه گذار مي تواند براي جبران خسارت هاي بدني و مالي بيش از حداقل مزبور، بيمه نامه اختياري تحصيل نمايد.\nهرگونه سانحه اي از قبيل تصادم، تصادف، سقوط، واژگوني، آتش سوزي و يا انفجار وسايل نقليه و نيز خساراتي كه از محمولات وسايل نقليه مزبور به اشخاص ثالث وارد مي شود.\nخسارت هاي قابل جبران :\nخسارت مالي زيان هايي است كه به سبب حوادث مشمول بيمه موضوع قانون شخص ثالث به اموال اشخاص ثالث وارد شود.\nپرداخت خسارت مالي تا ۵/۲ درصد مبلغ ريالي ديه اعلامي در ماههاي حرام منوط به رويت هم زمان خودروهاي مقصر و زيانديده، دارا بودن بيمه نامه هاي معتبر طرفين حادثه، احراز وقوع حادثه و اصالت آن توسط بيمه گر و قبول تقصير از جانب راننده مقصر خواهد بود. درصورتي كه خسارت وارده بيش از مبلغ مذكور باشد پرداخت خسارت با ارئه گزارش مقامات انتظامي انجام مي پذيرد.\nبيمه حوادث راننده غرامت فوت، نقص عضو و از كار افتادگي دائم اعم از كلي و جزئي راننده مسبب حادثه را جبران مي كند.\n۱- پوشش اين بيمه نامه شامل راننده وسيله نقليه مسبب حادثه مي باشد اعم از اينكه راننده داخل يا خارج از وسيله نقليه باشد.\n۳- مبناي محاسبه و پرداخت غرامت نقص عضو و از كار افتادگي اين بيمه نامه ضوابط مندرج در آيين نامه هاي مصوب شوراي عالي بيمه است.\n۴- چنانچه راننده وسيله نقليه مسبب حادثه از محل بيمه نامه شخص ثالث يا صندوق تامين خسارتهاي بدني غرامت دريافت نمايد، تعهد بيمه گر به ميزان غرامت دريافتي كاهش خواهد يافت.\nدر صورتي كه در مدت اعتبار بيمه نامه خسارتي اعلام نشود، هنگام تمديد بيمه نامه شخص ثالث اجباري، مازاد اختياري و حوادث راننده تخفيف عدم خسارت ساليانه به شرح ذيل اعمال مي گردد: سال\n- به محض افزايش ديه توسط قوه قضائيه بيمه گذاران محترم مي توانند براي افزايش سقف تعهدات بيمه نامه شخص ثالث و حوادث راننده خود به واحدهاي صدور اين شركت مراجعه نمايد.\nنحوه صدور بيمه نامه شخص ثالث بيمه گذار مي تواند با در دست داشتن كارت وسيله نقليه و بيمه نامه سال قبل به يكي از واحدهاي صدور بيمه مراجعه نموده ، فرم پيشنهاد مربوطه را با راهنمايي كارشناس بيمه تكميل نمايد. بيمه گذار مي بايست حق بيمه را به صورت وجه نقد پرداخت و رسيد آن را به بيمه گر ارائه نمايد و پس از آن بيمه گر اقدام به صدور بيمه نامه نموده و بيمه نامه را به بيمه گذار تحويل مي نمايد. shakhs sales\nتعداد بازدید :5828\nبرچسب ها : بيمه اجباري شخص ثالث - بیمه حوادث راننده - بیمه شخص ثالث البرز - بیمه البرز - bime shakhs sales - بیمه خودرو و ماشین - تعهدات بيمه شخص ثالث\nبیمه دانابیمه درمان تکمیلی گروهی بیمه دانا بیمه کمک رسان ایران اس او اس sosتعرفه عضویت در کمک رسان sos بتاریخ اول آذر 95کمک رسان ایران اس او اس sos و بیمه تکمیلیبیمه کمک رسان ایران sosKomak Resan Iran sosKhadamat sos komak resan iran بیمه مابيمه تکميل درمان گروهي بيمه مابیمه مسئولیتبیمه آتش سوزیبیمه عمرو سرمایه گذاری بیمه ما بیمه آسیابيمه تکميلي گروهی آسيامسئولیت مدنی کارفرما بیمه آسیابیمه مسئولیت آسیابیمه آتش سوزی بیمه آسیابیمه عمر و پس انداز بیمه آسیا بیمه پاسارگادبیمه تکمیلی sos و درمان مسافران خارج از کشوربیمه عمر و تامین آتیه پاسارگاد بیمه البرزبيمه اميد آفرين بيمه جبران هزينه هاي درمان سرطانبيمه شخص ثالث و حوادث راننده بیمه البرز بیمه دیبيمه درمان تکميلي بيمه دیبیمه عمرو بازنشستگی بیمه دی بيمه کارآفرینبیمه درمان گروهی کارآفرینبیمه مسئولیت ساختمانی کارآفرینبیمه باربری صادراتی و وارداتی و داخلی کارآفرینبیمه شخص ثالث اتومبیل کارافرینبیمه بدنه اتومبیل کارآفرین بیمه سامانبيمه درمان تکميلي بيمه سامانبیمه عمر و تشکیل سرمایه بیمه سامان بیمه پارسیانبيمه درمان گروهي بيمه پارسيانبیمه عمر ساده بیمه پارسیان بیمه آسماریبیمه تکمیل درمان بیمه آسماری بیمه رازیبیمه درمان گروهی رازیبيمه زندگي و تشكيل سرمايه بيمه رازي\nپتانسيل هاي صنعت بيمه براي ايجاد اشتغالصدور بيشتر از ۲۴۱ هزار الحاقيه در بيمه معلمحق عضویت اس اواس sos در سال 95مدارک اس او اس در مواقع عدم صدور نامه کمک رساندندانپزشکی اس او اس کمک رسان ایران


مشارکت 97 درصدی / الهیار ملکشاهی، منتخب مردم شهرستان کوهدشت\nکد خبر: ۲۵۱۲۷۸۳\nتاریخ انتشار: ۱۴ اسفند ۱۳۹۰ - ۱۴:۳۰\nفرماندار کوهدشت گفت: مردم کوهدشت حماسه ای را خلق کردند که در تاریخ لرستان و کوهدشت ماندگار خواهد شد.\nغلامرضا حمزه پور در گفتگو با\nافزود: همزمان با پایان یافتن کار سرشماری آرا در حوزه ی انتخابیه کوهدشت،الهیار ملکشاهی به عنوان نماینده ی این شهرستان انتخاب شد.\nوی به مشارکت 97 درصدی مردم کوهدشت در انتخابات نهمین دوره ی مجلس شورای اسلامی اشاره کرد و افزود: مردم کوهدشت حماسه ای را خلق کردند که در تاریخ لرستان و کوهدشت ماندگار خواهد شد.\nفرماندار کوهدشت تصریح کرد: از مجموع 118 هزار نفر واجدین شرایط رای دهنده،115 هزارو 79 نفر در انتخابات شرکت کردند که الهیار ملکشاهی با کسب41 درصد آرا و 47 هزار و 88 رای،بیشتری آرا را به خود اختصاص داد و برکرسی بهارستان خواهد نشست.\nغلامرضا حمزه پورادامه داد: 179 شعبه اخذ رای،کار جمع آوری آرا را انجام دادند که79 شعبه آن در بخش مرکزی و حومه و 100 شعبه آن درشهرهای رومشگان،گراب،کونانی،درب گنبد و روستا ها، مستقر شده بود.وی بیان کرد: با توجه به برنامه ریزی های بسیار خوبی که تدوین کرده بودیم،شرایط بسیار مناسب و ایده آلی را برای تحقق حضور حداکثری مردم و سلامت و امنیت انتخابات بوجود آوردیم.\nفرماندار کوهدشت همچنین عنوان کرد: با توجه به وجود نیروها و مجریان بی طرف و همچنین اعتماد سازی در بین مردم،خوشبختانه این اعتماد در بین مردم بوجود آمد وبه لطف خدا موجب شد،ما انتخابات گسترده،پرشورو حداکثری را داشته باشیم که در نوع خود، درکشور بی نظیر بوده است.\nغلامرضا حمزه پور این حضور حداکثری را موجب اقتدار و سربلندی نظام دانست و گفت: در هیچ دوره ای ازانتخابات،چنین انتخاباتی با این امنیت و سلامت وجود نداشته و امیدواریم که نتیجه این حضور موجب پیشرفت وآبادانی شهرستان کوهدشت شود./س


Warning: Creating default object from empty value in /customers/2/9/c/roohsavar.me/httpd.www/fa/wp-content/themes/goodnews/lib/admin/redux-framework/inc/class.redux_filesystem.php on line 29 Warning: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /customers/2/9/c/roohsavar.me/httpd.www/fa/wp-content/themes/goodnews/lib/admin/redux-framework/inc/class.redux_filesystem.php:29) in /customers/2/9/c/roohsavar.me/httpd.www/fa/wp-content/themes/goodnews/lib/functions.php on line 479 بوبوئیسم چیست؟ - روح‌سـوار\nاز شش سال پیش تا الان که دوباره به استانبول برگشتم، تغییرهای زیادی به چشمم آمد. برخی از این تغییرها از سوی حکومت و شهرداری برنامه‌ریزی شده بودند که خیلی هم بد و بی‌سلیقه به‌نظر می‌رسیدند. برخی دیگر هم نتیجه‌ی تغییر و تحول‌های درون جامعه بودند که بسیار جالب به نظر می‌آمدند. می‌خواهم از یکی از همین تحول‌ها در زندگی شهری استانبولی‌ها که از شهرهای دیگری مثل پاریس و نیویورک و… الگوبرداری شده است صحبت کنم. از «بوبوئیسم.»\nولی اول باید توضیح بدهم که بوبوئیسم چیست.\nبوبو ( Bo Bo ) در زبان فرانسوی مخفف دو کلمه‌ی بورژوا و بوئِم است. معنی بورژوا را که می‌دانید. بوئم هم می‌شودبی‌قد و بند و شاعر مسلک. پس بوبو به معنای بورژوای بی‌قید است.\nالبته بوبوها نه اینقدرها بی‌قید هستند و نه شاعر . بلکه این واژه بیانگر قشری خاص از جوان‌های کم و بیش پولدار است که از سبک زندگی سنتی بورژوازی راضی نیستند و به راه تغییر سبک و هنجارهای زندگی فردی و اجتماعی خود گرایش دارند.\nنمای داخلی یک آپارتمان بوبویی برزیلی\nبوبوها به دور شدن از فضای زندگی بورژوازی و نزدیک‌تر شدن و آمیختن با دیگر قشرهای جامعه گرایش دارند. به همین دلیل اغلب از منطقه‌های پولدارنشین به منطقه‌های پایین‌نشین شهر مهاجرت می‌کنند. آنجا خانه‌ای می‌خرند و نمای داخل و خارج آن خانه را دوباره طراحی می‌کنند. کافه‌ها، بارها، گالری‌ها، کتابفروشی‌ها و مغازه‌های جدیدی دایر می‌کنند تا نیازهای فرهنگی خود را تامین کنند. کوچ به محله‌های جدید و البته متوسط و یا فقیرنشین از مهمترین ویژگی‌های این سبک زندگی است.\nبه‌تازگی و به دلیل قیمت بالای مسکن در پاریس، برخی از بوبوهای پاریسی به شهرهای کوچک اطراف کوچ می‌کنند و آنجا کلونی‌های خود را تشکیل می‌دهند.\nخوراک و پوشاک بوبوها\nاین سبک زندگی فقط به تغییر مکان خلاصه نمی‌شود. بلکه از آنجایی که یک تغییر سبک و سلیقه‌ی عمیق است، حتی لباس پوشیدن و غذا خوردن آدم‌ها را در بر می‌گیرد. بوبوها، برخلاف پدران و مادران خود، کت و شلوار اتوکشیده نمی‌پوشند و خودروهای کلاسیک و گران‌قیمت سوار نمی‌شوند. بلکه حتی اگر کت و شلوار هم بپوشند، به سبک هنرمندان است و حتی پارچه‌ی این لباس‌ها با جنس پارچه‌ی پوشاک یک مدیر بانک تفاوت دارد. مردان بوبو ریش یا دست‌کم ته‌ریش می‌گذارند و کمتر کراوات می‌زنند و زنان‌شان هم کمتر لباس‌های مجلسی می‌پوشند و از آرایش‌های غلیظ و انگشت‌نما پرهیز می‌کنند.\nهمچنین آنها به مصرف غذاهای «بیو» Bio گرایش دارند و به شدت از فست‌فود و فروشگاه‌های بزرگ مواد غذایی پرهیز می‌کنند.\nبرخلاف انتظار، شیوه‌ی زندگی بوبوها در حوزه‌ی حمل و نقل شهری بسیار کم‌هزینه است. آنها به استفاده از سامانه‌ی آمدوشد عمومی گرایش زیادی دارند. البته به شرطی‌که این سامانه، همچون شهر پاریس، کارآمد باشد. وگرنه آنها حتی سامانه‌های اشتراک خودرو برای خود طراحی کرده‌اند. به‌طوریکه چند نفر یا خانواده باهم جمع می‌شوند و یک یا دو خودرو می‌خرند و با یک برنامه‌ریزی ساده و کارآمد همگی از همان دو خودرو استفاده می‌کنند.\nچندسالی است که شهرداری پاریس تعداد زیادی اتوموبیل برقی را در سطح شهر برای استفاده‌ی عمومی قرار داده است که با اشتراکی نه چندان گران همه‌ی شهروندان می‌توانند از آنها استفاده کنند. «اتولیب»ها به سرعت جای خود را میان بوبوها باز کرده‌اند.\nبوبوها به استفاده از دوچرخه گرایش زیادی دارند و البته دوچرخه‌های وینتیج و قدیمی بین آنها بسیار رایج است. در شهرهایی که دوچرخه‌ی همگانی توسط شهرداری راه‌اندازی شده است، رفت‌وآمد با دوچرخه‌های همگانی به راه‌های پرطرفدار بوبوها تبدیل شده است.\nعکس بالا خیلی هم قدیمی نیست. بلکه در سال ۲۰۰۷ گرفته شده و یک بوبوی پاریسی را به تصویر کشیده است.\nشکل زندگی خانوادگی بوبوها\nبوبوها معمولن به صورت زوج زندگی می‌کنند و برخی از آنها هم خیلی زود بچه‌دار می‌شوند. (به نظرم انتخاب شغل‌های خلاق که آنها را کمتر درگیر زندگی ماشینی می‌کند به آنها اجازه‌ی بچه‌داری می‌دهد.) حتی خیلی از آنها پُربچه هستند. ازدواج‌های میان-قومی و میان-ملیتی بین بوبوها کم‌وبیش رایج است. از آنجایی که طلاق بخشی از زندگی مدرن تبدیل شده است، بوبوها هم سبک ویژه‌ی خود برای رویارویی با این پدیده را دارند. آنها خیلی خوب با طلاق کنار می‌آیند. به طوریکه بسیاری از آنها بعد جدایی و گذراندنِ دردسرهای آن، سعی می‌کنند در محله‌ای نزدیک زندگی کنند تا بچه‌ها برای رفت‌وآمد به خانواده‌ی پدر و مادر مشکلی نداشته باشند. در بسیاری از واحدهای خانوادگی بوبویی، خانواده از ترکیب پدر و مادر و فرزندان حاصل از ازدواج قبلی آنها شکل می‌گیرد که گهگاه تعداد عضوهای خانواده را پرشمار می‌کند. همچنین باید یادآور شد که بوبوها به «اداپت» کردن و سرپرستی بچه‌های بی‌سرپرست علاقه‌ی زیادی دارند. حتی برخی از آنها که تمایل به بچه‌دار شدن ندارند، این راه را انتخاب می‌کنند.\nکتاب‌خواندن، سینما و تئاتر رفتن، کنسرت موسیقی (البته به جز کنسرت خواننده‌های معروف)، بازدید از آتلیه و نمایشگاه‌ها، سفر و سفر و سفر (البته بیشتر سفر به مقصدهای غیرمعمول و کشف نشده)، فعالیت پاره وقت در انجمن‌ها و ان.جی.او ها بخش عمده‌ای از فعالیت‌های فرهنگی-اجتماعی بوبوها را تشکیل می‌دهد.\nمعمولن بوبوها به جریان‌های سیاسی چپ گرایش دارند. اگر در اروپا باشند، به حزب‌های اکولوژیست و سوسیال‌دموکرات گرایش دارند. در آمریکا هم که این سبک زندگی کم و بیش جا افتاده است، آنها به دموکرات‌ها و یا جریان‌های چپ لیبرال نزدیک‌ترند. اما بوبوها هرگز به جریان‌های چپ رادیکال‌تر تمایلی نشان نمی‌دهند. آنها طرفدار گسترش خدمات عمومی هستند؛ از اقلیت‌ها حمایت می‌کنند، با اجبارهای دینی و ایدئولوژیک رابطه‌ی خوبی ندارند و در یک کلام، همزمان طرفدار مسئولیت جمعی و آزادی فردی هستند.\nخانه‌ی یکی از دوستان بوبو در محله‌ای در حال ساخت و ساز در پاریس\nهمانطور که گفتم، بوبوها سبک زندگی خاصی دارند و این سبک با معماری داخلی خاص خانه‌ها، غذاها، پوشاک، تفریح‌ها و در مجموع امور جمعی خاصی گره خورده است. اما برای همه‌ی اینها باید پول داشت. آن هم پول زیاد. بنابراین بوبوها معمولا درآمدهای خوبی دارند. دست‌کم متوسط به بالا. اما آنها هر شغلی را انتخاب نمی‌کنند و تفاوت عمده‌ی یک جوان بوبو با پسرعمو/دخترعموی هم‌طبقه‌اش همین است. پسرعموی یک بوبو ممکن است کارمندعالیرتبه‌ی بورس یا مدیر یک بنگاه املاک یا یک بانک باشد. اما یک بوبو نه تنها ترجیح می‌دهد کمتر به سمت این نوع شغل‌ها برود، بلکه اصل این است که بوبو یک شغل «خلاق» creatif داشته باشد. معمار ( و ترجیحن معمار داخلی)، موسیقی‌گر، انفورماتیسین (طراح سایت، طراح نرم افزار)، گرافیست، مدیر، استراتژیست و مشاور تبلیغات، و یا روزنامه‌نگار (که البته این یکی خیلی پولدار نیست، مگر اینکه مدیر یک شبکه‌ی تلویزیونی باشد.) و شغل‌هایی از این دست. شغلهای بوبوها معمولن طوری باید باشد که آنها در یک زندگی خط کشی شده محصور نکند و تنوع ارتباطی قابل ملاحظه‌ای را برای آنها فراهم کند. همچنین این شغل‌ها باید وقت آزاد قابل توجهی برای آنها باقی بگذارد تا آنها بتوانند به فعالیت‌ها و تفریح‌های فرهنگی و اجتماعی خود برسند. درست به همین دلیل است که بسیاری از این جوان‌ها به شهرهای اطراف شهری مثل پاریس کوچ می‌کنند. زیرا هزینه‌های زندگی در این شهر بسیار بالا است و اگر آنها بخواهند در آن بمانند، باید اینقدر کار کنند که وقتی برای فعالیت‌های دیگر نمی‌ماند. کیفیت بخش مهمی از فلسفه‌ی زندگی بوبوئیسم را شکل می‌دهد.\nالبته همواره کسانی پیدا می‌شوند که در این قالب‌ها نمی‌گنجند.\nتفاوت بوبو با هیپستر\nشاید شما ببگویید که «بوبو که همان هیپستر و یا حتی هیپی و پانک و…» است. اما باید بگویم سخت در اشتباه هستید. هرچند شاید برخی از رمزها و ضابطه‌های زندگی بوبوها و هیپسترها باهم یکی و مشابه باشند و شاید برخی از محل‌های رفت‌وآمد و تجمع آنها یکی باشد، اما نباید این دو پدیده را باهم اشتباه گرفت. الان توضیح می‌دهم چرا.\nدرحالیکه بوبوئیسم یک سبک و شیوه‌ی زندگی همه‌جانبه و کامل را تشکیل می‌دهد، اما هیپستریسم اینقدر همه‌جانبه نیست و از لحاظ بنیان‌های اقتصادی و جامعه‌شناختی انسجام بوبوها را ندارد. همانطور که گفتم، بوبوها سرتاپای زندگی‌شان، از خوراک گرفته تا پوشاک و مسکن را، طبق کُدها و ضابطه‌های خاص، خودشان تامین می‌کنند؛ درحالیکه هیپسترها الزامن اینطور نیستند. آنچه که بوبوئیسم را از هیپستریسم متمایز می‌کند، پایه و بنیان اقتصادی بوبوها است. آنها شغل‌های پردرآمد و همزمان خلاق دارند. با همین دو ابزار (درآمد و خلاقیت) بوبوها می‌توانند باعث تغییر در زندگی شهر و جامعه بشوند. آنها با جابجایی درمحله‌های مختلف شهر، بافت اجتماعی را تغییر می‌دهند و روی زندگی فرهنگی و حتی سیاسی مردم اثر می‌گذارند. بوبوها با نیازهای جدیدی که در محله‌های جدید خود ایجاد می‌کنند، علاوه بر تغییرهای فرهنگی، باعث تغییر و تحرک اقتصادی می‌شوند و باعث ایجاد شغل‌های جدیدی که ممکن است تا پیش از آن وجود نداشته‌اند می‌شوند و یا به شغل‌ها و پیشه‌های دیگر – مثلن فروشنده‌ی دیسک‌های گرامافون و یا کفاش محل – رونق می‌بخشند.\nبوبوئیسم از لحظه‌ای شکل می‌گیرد که یک نفر (یا یک زوج ) توانایی تهیه‌ی یک مسکن مستقل را پیدا می‌کنند و چشم‌انداز زندگی آنها از ثبات و پایداری قابل‌توجهی برخوردار می‌شود. اما یک هیپستر می‌تواند در خانه‌ی پدرومادرش و یا با اتراق‌کردن نزد فلان دوست و بهمان آشنا زندگی‌اش را به‌سر کند. یک نوجوان ۱۵ ساله می‌تواند با تغییر ظاهر و عادت‌ها به یک هیپستر تبدیل شود، اما تازمانی که از لحاظ مالی استقلال پیدا نکرده باشد و قادر به تامین زندگی شخصی خودش نباشد، از لحاظ جامعه‌شناختی امکان مشارکت در شیوه‌ی زندگی بوبوها را ندارد.\nپس به طور خلاصه می‌توان گفت که هیپستریسم می‌تواند زیر هر سقفی شکل بگیرد، اما بوبوئیسم تنها و تنها زیر سقف شخصیِ فرد (یا زوج) امکانپذیر می‌شود.\nالبته همه‌ی اینهایی که گفتم دلیلی بر برتری این سبک زندگی نمی‌شود. بلکه حتی می‌توان ایرادها و نقدهای بسیار زیادی هم به این پدیده وارد کرد. برای مثال، یکی از مهمترین ایرادهای این سبک از زندگی این است که به راحتی گسترش‌پذیر نیست. زیرا به حد خاصی از درآمد وابسته است که کم هم نیست. بعلاوه، بسیاری از کسانیکه این سبک از زندگی را انتخاب می‌کنند، به رغم انتخاب خوبشان، اما الزامن بدلیل شایستگی‌های فردی‌شان به چنین شرایطی نرسیده‌اند. بلکه به لطف موقعت فرادست خانواده‌هاشان امکان چنین انتخابی را پیدا کرده‌اند.\nقصد من در این یادداشت معرفی این پدیده بود و واردِ قضاوتِ این پدیده نمی‌شوم.\nبه عنوان مقدمه‌ای بر به چند یادداشت بعدی که قرار است به تحول زندگی در پاریس و گسترش آن به دیگر شهرهای اروپای غربی و البته از قضا به استانبول بپردازم، لازم بود به تحول زندگی شهری که تحت تاثیر بوبوئیسم قرار گرفته است اشاره‌ای بکنم.\nدوستی به‌درستی یادآوری کرد که اصطلاح bobo ریشه در جنبشی ادبی در قرن نوزدهم دارد که به‌کار گیری آن ایهامی از همان اصطلاح است. که البته در متن امروزی ربطی چندانی به‌هم ندارند.\nنرگس 6 ماه ago پاسخ\nسلام، عذرخواهی میکنم میشه منبع مطالبتون رو بگید؟\nروح‌سـوار 5 ماه ago پاسخ\nسلام. من خودم ساکن پاریس هستم و بخش عمده‌ایش جستجوها و مشاهده‌های خودم است. اگر بگید دقیقا دربارهٔ کدام اطلاعات دنبال منبع می‌گردید بهتان معرفی می‌کنم.\nجوابیه‌ای به بنگاهِ ادبیاتِ پلیسی-جاسوسیِ فارس‌نیوز


لباس عروسی ساده: نوع و موارد مناسب\nبسیاری در حال حاضر انجام اب و تاب را دوست ندارد، تاکید بر لباس شیک. گاهی اوقات اختصار می توانید بیش از یک فراوانی از لوکس را بیان کنند. طراحان مد معاصر حال تلاش برای حفظ مجموعه های خود در سبک ساده و طبیعی است. روند دور زدن نیست و لباس عروسی. تجهیزات متوسط در این دسته - از روند اصلی فصل آینده.\nهنگامی که شما نیاز به یک لباس عروسی و متوسط؟\nاست یک اسطوره است که یک لباس ساده عروسی وجود دارد - بسیاری از زنان عادی، به دنبال، و یا کسانی که در تاج ایستاده است که اولین بار نیست. اما این طوری نیست. شرایط اغلب وجود دارد که حق برای لباس نسبتا کم است. این موارد عبارتند از:\nاگر بودجه شما بسیار محدود است، و هیچ امکان به خرید یک لباس گران وجود دارد. بیش از یک لباس ساده راهی برای خروج از این وضعیت است. در عروسی شیک لباس قیمت ها معمولا بسیار بالا است. اما این بدان معنا نیست که عروس در یک لباس ساده بدتر نگاه خواهد کرد.\nگاهی اوقات این طرح این است که هنوز هم در کلیسا و عروسی. لباس باید یک خط گردن قطع جریان های بزرگ و یا در حال حاضر بر روی صفحه نمایش در معرض شانه ندارد. و طول لبه دار کردن از لباس عروسی که معمولا قابل توجه است. نامناسب و پارچه شفاف و رنگی استفاده کنید.\nصاحبان اشکال غیر استاندارد لباس متوسطی اجازه خواهد داد که برای پنهان کردن نقص آن است. به همه شیوه ای از فضل و حساسیت.\nچه نوع عروسی و متوسط لباس هستند\nلباس عروسی ساده در سبک، رنگ، نوع مواد و تکنیک های دکوراسیون متفاوت است. معیارهای اصلی - طول لباس و سبک.\nدارندگان برش های کوتاه را ترجیح می دهند پاهای بلند و باریک و شکل مخروط. چنین ساز و برگ قادر به تاکید بر کرامت همه پنهان و ایجاد یک تصویر جاده، یک محل است که در صفحات براق از مجله است. حجاب کوتاه با دستکش های کوچک خواهد بود علاوه بر بزرگ.\nمد سرسبز، بر خلاف گذشته، معمولی بیشتر است. چنین تصویری از یک جو از هیبت ایجاد کنید. عظمت عروس سرافراز گردد. ساز و برگ قادر به پنهان کردن بسیاری از کاستی. توجه است که در کمر و گردن لهجه.\nعروس در لباس براق دراز خواهد بود که بهترین در هر تصویر نگاه کنید. این ساز و برگ قادر به جذب توجه بازدید کنندگان است. سبک امپراتوری است که گاهی اوقات مناسب تر از یک تصویر با شکوه.\nشایان ذکر است که ساز و برگ به ساده یا پیچیده مهم نیست. از همه مهمتر، چگونه عروس خودش است. لبخند - دکوراسیون مناسب برای هر تعطیلات.\nلباس عروسی یونانی\nاگر شما به خاطر تایلند کت، که بی پیرایه بود، ممکن است به نتیجه گیری. لباس ساده بود، او به خصوص خط مخروط دختر شکل.\nحالا طراحان با استفاده از این ایده، ایجاد یک لباس عروسی در سبک یونانی. به تازگی، یک مدل با یک دست است که با عقیق گرانبها متصل وجود دارد. این مدل ممکن است نگاه بسیار دیدنی و جذاب بیش از عروسی لباس با توری و دیگر عناصر تزئین.\nچنین پوشاک است پارچه فروشی در قفسه سینه مرتب شده اند. گزینه با یک حلقه به جای آستین وجود دارد. این کاملا به دور گردن کاری ادامه داده اند. اسپین در این مدل لخت به دور کمر است.\nدر هنگام انتخاب باید به یاد داشت که شانه های لخت هستند. ما نباید فراموش کنیم برای قرار دادن در پودر درخشان خود را. لباس عروسی ارزان شبیه به این - کم حرف و شیک.\nهمراه با یک شانه می تواند توسط یک کمربند گسترده تکمیل شده است. بسته به اینکه عروس مایل است تاکید دور کمر خود را و یا می خواهد برای ایجاد اثر بیش از حد، انواع گوناگون از لباس وجود دارد.\nلباس عروسی ساده این سبک خوبی برای زنان باردار مناسب است، کاملا پوشش معده است.\nمدل با یک قطار\nبرای افراد جوان و شکننده وجود دارد از طرف مقابل از مدل کوتاه. پشت سر آنها یک قطار طولانی. این ساز و برگ است "دم از فایر فاکس." نامیده می شود دامن اغلب از چندین لایه از پارچه توری ابریشمی نازک مخصوص روسری ولباس زنانه نازک ساخته شده است. از چنین بافت می تواند علاوه بر این دادهها نشان بر روی قفسه سینه است.\nلباس عروسی ساده از این نوع اجازه می دهد به تاکید شبح. صاف برش نور باعث می شود کل تصویر قابل ملاحظه است. برای سبک نیاز به اضافه کردن بخش های اضافی. این است که یک کمان سرسبز پشت، که بر "ماهی کوچک" (دلخوری و عصبانیت، به سمت پایین گشاد) است بصری بیشتر و بیشتر ظریف است. خود را از دم زانو می آید.\nچگونه در انتخاب مواد؟\nفقدان کامل از عناصر تزئینی - حق اختصار، که یک لباس عروسی متوسط. قیمت معتدل تر (در محدوده 10 000 روبل)، به جای مدل با فراوانی از جزئیات عالی است.\nما باید به آزمایش با رنگ و پارچه. انتخاب نمایندگی عبارتند از: ابریشم، ساتن، ساتن، و\nاگر کار است برای آماده سازی لباس به سبک امپراتوری، باید سعی کنید برای پیدا کردن یک وسط معقول در یک دکور غنی است. جالب است نگاه با یک سینه بند تعظیم می پوشاند و دامن در همان سبک تزئین خواهد بود.\nاین مهم است که به توجه به نه تنها لباس، اما کل تصویر. مدل موهای شیک و آرایش جذاب فراموش نشدنی. سادگی اجازه می دهد تا لباس عروسی ایستادگی کردن قطعات دیگر.\nخرافات عروسی غیر معمول، که در آن مردم باید باور\nرستگاری عروس: مراسم خنده دار و شاد\nانواع مدرن مراسم ازدواج\nاعتماد چیست؟ اعتبار: مشکل اعتبار است. اعتماد: به نقل از\nبره را در یک دیگ: دستور العمل با عکس\nچرا یک کودک نمی خواهند به رفتن به مهد کودک؟ عادت کودک به محیط جدید\nچه شما باید در مورد نیمه دوم آن می دانند، و آن را بهتر به چشم پوشی است؟\nدوچرخه Northway - تجسم کیفیت بی نظیر و قابلیت اطمینان باور نکردنی\nمالیخولیا چیست؟ به این معنی، مترادف و انواع سودا\nچگونه به یک samozames مایع برای سیگار الکترونیکی؟ نسبت دستور العمل


انتقال سوخت از ایران به لبنان پولی است یا مجانی؟ – اقتصادی خبری\nبه گزارش اقتصاد نیوز، پیش از ظهر امروز – پنجشنبه – «سیدحسن نصرالله» دبیرکل حزب‌الله لبنان در سخنرانی خود به مناسبت یوم‌الله عاشورای حسینی با اعلام خبر حرکت کشتی‌های حامل سوخت از ایران به سمت لبنان، نسبت به هرگونه تعرض به آنها شدیدا هشدار داد.\nبلافاصله پس از طرح این خبر از سوی دبیرکل حزب‌الله برخی افراد، رسانه‌ها و شبکه‌های معاند داخلی و خارجی با هدف تشویش اذهان عمومی داخل کشور نسبت به این موضوع، اقدام به شبهه‌افکنی پیرامون چگونگی پرداخت هزینه محموله‌های مذکور کردند. «نورنیوز» سایت نزدیک به شورای عالی امنیت ملی گزارش داده است: محموله‌های ایرانی سوخت که سیدحسن نصرالله امروز بدان اشاره کرد، تماما از سوی گروهی از تجار شیعه لبنانی خریداری شده و از لحظه بارگیری به عنوان مایملک آنها محسوب می‌شود.\nبه گزارش فرارو، سعد الحریری در واکنش به این اظهارات در حساب کاربری خود در شبکه توئیتر نوشت: «آیا آنچه صبح امروز درباره رسیدن کشتی‌های ایرانی شنیدیم یک مژده خوشحال‌کننده برای لبنانی‌هاست یا یک اعلام جنگ خطرناک در خصوص وارد کردن لبنان به جنگ‌های داخلی و خارجی؟»


مدل لباس ،طراحی ناخن،سرگرمی،رمان ،وهرانچه که بخواهید - بهترین زمان برای خوردن شام\nچهارشنبه 4 دی 1392 :: نویسنده : نازنین جهاندیده\nبه راستی فواید خوردن شام در ساعات اولیه شب، به جز تناسب اندام و کاهش وزن چیست؟ به ادامه مطلب بروید....\nبه گزارش باشگاه خبرنگاران،سوزش معده‌ای که در نتیجه خوردن غذا در ساعات پایانی شب باشد، مانع خواب آرام شما در طول شب می‌شود. اگر شما جزو آن دسته از افرادی هستید که اخبار مربوط به سلامت و تناسب اندام را پیگیری می‌کنند، حتماً تاکنون بارها از پزشکان و متخصصان تغذیه شنیده‌اید که باید شام را پیش از ساعت ۷ شب خورد. اما در زندگی روزانه، به دلایل گوناگون از جمله ترافیک یا سایر مشغله‌ها، معمولاً اکثر ما این قانون را رعایت نمی‌کنیم، اما به راستی فواید خوردن شام در ساعات اولیه شب، به جز تناسب اندام و کاهش وزن چیست؟ در ادامه مطلب، به برخی فواید رعایت این قانون اشاره می‌کنیم.\nبرچسب ها : بهترین زمان برای خوردن شام:مطالب پزشکی :چه موقع شام بخوریم،


اولتیماتوم سایپا به ابراهیم صادقی - پایگاه خبری قلم پرس\nشناسه : 71624\nبه گزارش ایسنا، هیات مدیره باشگاه سایپا دیروز (سه‌شنبه) با حضور ابراهیم صادقی سرمربی تیم فوتبال این باشگاه تشکیل جلسه داد تا درباره نتایج کسب شده در لیگ برتر گفت وگو شود. سایپا امسال تیم قدرتمندتری نسبت به فصل گذشته روانه مسابقات کرده اما از نظر مدیران این باشگاه نتایج مطلوبی حاصل نشده است. از […]\nبه گزارش ایسنا، هیات مدیره باشگاه سایپا دیروز (سه‌شنبه) با حضور ابراهیم صادقی سرمربی تیم فوتبال این باشگاه تشکیل جلسه داد تا درباره نتایج کسب شده در لیگ برتر گفت وگو شود. سایپا امسال تیم قدرتمندتری نسبت به فصل گذشته روانه مسابقات کرده اما از نظر مدیران این باشگاه نتایج مطلوبی حاصل نشده است.\nاز این رو در جلسه هیات مدیره به ابراهیم صادقی یک بازی دیگر فرصت داده شد تا با کسب پیروزی و در ادامه، کسب نتایج خوب، تیم را از شرایط بحرانی خارج کند.\nتیم فوتبال سایپا در حال حاضر با سه برد، ۹ تساوی و ۷ شکست، ۱۸ امتیازی است و در رده سیزدهم جدول قرار دارد.\nسایپا در هفته بیستم لیگ برتر فوتبال ایران یکشنبه هفته آینده از ساعت ۱۸:۳۰ دقیقه در ورزشگاه امام علی رفسنجان به مصاف تیم مس می رود.


بیانیه ۲۶۰ نفر از نمایندگان در تقدیر از عملکرد معاونت پارلمانی رئیس‌جمهور – خبرخوان صایب اخبار ایران و جهان\n۲۶۰ نفر از نمایندگان از عملکرد معاونت پارلمانی رئیس جمهور قدردانی کردند.\nبه گزارش ایلنا، سیدمحسن دهنوی در جلسه علنی امروز (یک‌شنبه، یکم خرداد ماه) مجلس شورای اسلامی بیانیه با امضای ۲۶۰ نفر از نمایندگان خطاب به ریاست محترم جمهور در مورد تعامل بین دولت و مجلس و عملکرد معاونت پارلمانی رئیس جمهور را قرائت کرد.\nحجت‌الاسلام و المسلمین آقای دکتر رئیسی\nاحتراماً تفاهم و تعامل سازنده بین دولت مردمی و مجلس شورای اسلامی هماهنگی و افزایش کارآمدی مجموعه دستگاه‌های اجرایی، پاسخگویی به مطالبات مردم شریف و ارتقاء سرمایه اجتماعی و تحکیم پایه‌های نظام جمهوری اسلامی است. بر خود لازم می‌دانیم از زحمات و تلاش‌های بی‌وقفه برادر جهادی ، مومن، پاکدست، فسادستیز و انقلابی جناب آقای دکتر حسینی قدردانی نموده و تعامل سازنده و ضابطه‌مند و فعالیت‌های بی شائبه ایشان و همکارانشان در جهت ایجاد تفاهم و همکاری بین دولت و مجلس را ارج نهیم.\nمسائل غیرضروری نباید در دستور کار مجلس باشد\nمشخص شدن فرآیند عضویت نمایندگان مجلس در کمیسیون‌های تخصصی\nبررسی تقاضای استرداد لایحه ایجاد 3 منطقه آزاد دستور کار مجلس


توضیحات معاون گردشگری در خصوص بیمه راهنمایان گردشگری - ایمنا\nکد خبر 407880\nبه گزارش ایمنا، بیمه راهنمایان گردشگری بیش از یک دهه است که پیگیری می‌شود. در قانون کار راهنمای گردشگری به عنوان شغل رسمی شناخته نمی‌شود. اصلاح این قانون نیز در توان و اراده وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی نبوده است، برای همین طرح بیمه راهنمایان گردشگری بدون پر شدن حفره‌های قانون کار، این‌بار از کانال مجلس شورای اسلامی پیگیری شد.\nولی تیموری ـ معاون گردشگری وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی ـ در توضیحات تازه‌ای گفت: سالیان سال دنبال این بودیم که راهنمایان به عنوان قشر زحمت‌کش در صنعت گردشگری از حداقل مزایای کاری و شغلی خود استفاده کنند. مسائل و ایرادهایی در سیستم‌های قانون‌گذاری وارد می‌کردند که نهایتا با پیگیری مشترک وزارتخانه و کانون انجمن‌های سراسری راهنمایان گردشگری ایران و همکاری‌های تنگاتنگ مجلس،  این لایحه تصویب شد. به نتیجه رسیدن این مصوبه دست‌کم یک و نیم ماه زمان برده است.\nوی گفت: در این مرحله سقفی را برای پوشش بیمه راهنمایان گردشگری قائل شدیم؛ عددی در حدود دو هزار نفر که به تشخیص وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی تعیین و بیمه می‌شوند. بر اساس این قانون مصوب نیز بخش مربوط به سهم کارفرمایی این بیمه را دولت پرداخت می‌کند.


شرایط بازنشستگی جدید marja.az – سایت فروش ساین کالا\nشرایط بازنشستگی جدید marja.az\n“مسئله تجربه بیمه برای همه مشاغل در آذربایجان یک پیشنهاد است. در این زمینه فقط بحث هایی وجود دارد. به همین دلیل است که گفتن هر چیز قطعی در این باره زود است. “\n“هدف اصلی این پروژه ها تقویت حمایت اجتماعی از بخش نسبتاً آسیب پذیر جمعیت است.”\nهادی رجبلی ، رئیس کمیته کار و سیاست اجتماعی مجلس ، گفت که این ایده برای پیچیدگی سیستم بازنشستگی نیست: “برعکس ، می توان آن را بهبود بخشید و مربوط به واقعیت ها و تجارب جهانی است. درباره چه چیزی می توان صحبت کرد؟ به عنوان مثال حقوق بازنشستگی. برای خدمات ملکی. ” افزایش 5 یا 10 سال طول مدت خدمت به معنای افزایش مسئولیت کارمند بازنشسته دولت است. با افزایش مسئولیت ، امتیاز نیز افزایش می یابد. این نه تنها در مورد خدمات کشوری ، بلکه در مورد سایر کارمندان نیز صدق می کند. فلسفه ایده این است که مردم در حال حاضر توده ای هستند. آنها فرصتی برای دریافت حقوق بازنشستگی و امتیازات بیشتر خواهند داشت ، به هیچ وجه برای بازنشستگی عجله نخواهند کرد ، مسئولیت آنها بیشتر خواهد بود. مشاغل جدید بیشتری ایجاد می شود ، قراردادهای کاری در همه جا تنظیم می شود و موارد دیگر. تفاوت های ظریف مهم برای چنین شهروندان پس از این مسئله مناسب تر خواهد بود. این پیشنهاد ما به مردم ما در خدمت منافع n است. “\nح.رجبلی با بیان اینکه یکی از پیشنهادات مربوط به موضوع حسابداری فردی است ، گفت: “وقتی افراد کار می کنند ، حساب بازنشستگی خود را ایجاد می کنند. موضوع دیگری وجود دارد که به طور موازی توسط دستگاه های اجرایی در حال کار است. این یک پروژه برای معلولان است. همچنین موارد جالبی در رابطه با حقوق بازنشستگی شهروندان ما وجود دارد ، هر دو پروژه هنوز در دستگاه های اجرایی در حال رایزنی هستند ، وزارتخانه های مربوطه نظرات خود را بیان می کنند ، و سپس ما هنگام ورود به مجلس جزئیات را می دانیم و فاش می کنیم ، کاملاً آشکار شده است ، شما نیازی به سقوط ندارید.\nصندوق رهن 5.4 میلیون منات درآمد کسب کرده است\nآذربایجان در حال حرکت به یک رژیم کاملاً شناور نرخ ارز است


درباره کرامت و فضائلی از امام صاد ق علیه السلام\nفوائد صبر و شکیبایى\n محمّد بن مرازم به نقل از پدرش مى گوید: در خدمت امام صادق علیه السّلام بودیم که در حیره از نزد ابو جعفر منصور دوانیقى، رخصت خروج دریافت کرد و آزاد شد و در همان ساعت اجازه، بى درنگ حرکت کرد و سر شب به پاسبانان گشتى برخورد و یک گمرک چى که در میان پاسبان هاى گشتى بود همان وقت، به حضرت درآویخت\nو گفت: نخواهم گذاشت تو از اینجا بگذرى.\nحضرت علیه السلام به او اصرار کرد و از او خواهش کرد ولى او به سختى سرباز زد و جلو حضرت را گرفت. من و مصادف در خدمت حضرت بودیم، مصادف به امام علیه السّلام عرض کرد: قربانت گردم این پاسبان سگى است که تو را مى آزارد و مى ترسم تو را نزد منصور برگرداند و نمى دانم منصور این بار با شما چه خواهد کرد، من با مرازم هر دو حاضریم که اگر اجازه دهى گردن او را بزنیم و جسد او را به رودخانه بیفکنیم.\nامام علیه السّلام در پاسخ فرمود: اى مصادف! خویشتن دار باش،\nو امام علیه السّلام پیوسته از پاسبان طلب رفع مزاحمت مى کرد تا وقتى که بیشتر شب گذشت و آنگاه او به حضرت اجازه گذر داد و حضرت علیه السلام به راه خود رفت و پس از آن فرمود: اى مرازم! این بهتر است یا آنچه تو گفتى؟\nعرض کردم: قربانت گردم این بهتر است.\nامام علیه السّلام فرمود: اى بسا که آدمى از ذلّت کوچکى برآید و به ذلّت بزرگترى گرفتار آید.\nرفتار امام صادق علیه السّلام با غلام خویش\n حفص بن ابو عایشه مى گوید: امام صادق علیه السّلام یکى از غلامانش را به دنبال کارى فرستاد و او دیر کرد. امام صادق علیه السّلام به دنبالش بیرون رفت و او را خوابیده یافت، پس حضرت علیه السلام نزدیک سر او نشست و بادش زد تا بیدار شد، چون بیدار شد امام علیه السّلام به او فرمود:\nفلانى! به خدا حق ندارى هم شب بخوابى هم روز، شبت از آن توست و روزت از آن ما.\nنام کتاب: بهشت کافى / ترجمه روضه کافى ص 121 و 122


خبرآنلاین: پس از برگزاری آیین آغازین سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر که شامگاه سه‌شنبه نهم بهمن در پردیس تئاتر تهران برگزار شد، با پخش فیلمی در فضای مجازی، برخی رسانه‌ها مدعی شدند در این مراسم تک‌خوانی زن صورت گرفته است.\nجشنواره فیلم فجر ، تکذیب تک خوانی زن ، سلام چهل سالگی ، محمد رحمانیان\nتوضیح وزارت ارشاد درباره تک‌خوانی زن در افتتاحیه فجر\nدرباره تکذیب تک‌خوانی زن در افتتاحیه جشنواره فیلم فجر\nدروغ میگید به چه راحتی، باعث تاسف هستش\n03:13 - 1397/11/10\nاز زنهای بی حیا متنفرم\nبرو بمیر فقط برو بمیر .\nمتاسفم برای همتی\n03:44 - 1397/11/10\nحالا مگه چه اتفاقی افتاده؟؟ زن هم مثل مرد حق زندگی داره. ...\n05:37 - 1397/11/10\nاین الان کجاش تکذیب بود !؟ این خبر شبیه به هرچی بود بجز تکذیبیه !!\n06:36 - 1397/11/10\nچرا الکی میگی من فیلمش دارم\nالان ده نمکی خودش را میکشه\n06:45 - 1397/11/10\nمن که تحریک شدم گناهش گردن کیه؟\nةجاي اين فيلم تحريك برانگيز بود كه شما تحريك شديد ؟\n07:12 - 1397/11/10\nخب دیگه خیالمون راحت شد.. سلام بهشت\n07:32 - 1397/11/10\nملت کجا هستن و شما کجا\n07:38 - 1397/11/10\nخب چه اشکالی داره مثلا\n08:00 - 1397/11/10\nپس علت گرانی،نابسامانی در اداره کشور،خروج امریکا ازبرجام،دزدها،اختلاس ها،تن فروشی ها و ......پیدا شد.\nاگر واقعا تک خوانی نکرده پس چرا وقتی دوربین تلویزیون داشت حضار رو نشون می داد حضار داشتن با شگفت زدگی به هم نگاه می کردن؟\n03:03 - 1397/12/10\nالان این آقایی که داشت میخوند رو بنظرم باید در بین خوانندگان حفظ کنند\nسرمایه ای هست برای خودش فقط پخش زنده یا با تصویر براش نگذارید آخه کدوم مردی روسری میپوشه


جایگاه ورزش بانوان در جامعه در حال پیشرفت است – به دخت\nجایگاه ورزش بانوان در جامعه در حال پیشرفت است\nنایب رئیس هیئت ورزش‌های همگانی استان مرکزی گفت: با توجه به اینکه فدراسیون بانوان مستقلاً فعالیت می‌کند به نسبت گذشته جایگاه ورزش بانوان پیشرفت کرده است.\nمریم صوفیانی با بیان اینکه سهم استان مرکزی از ورزش‌های همگانی استان حدود صد در صد است، اظهار داشت: ورزش‌های همگانی 24 کمیته دارد که در قالب تیم فعالیت می‌کنند و در استان مرکزی کلاس‌های آموزشی، ارتقا و تعیین سطح نیز فعالیت دارد.\nنایب رئیس هیئت ورزش‌های همگانی استان مرکزی در زمینه سهم این استان از همایش‌های پیاده‌روی همگانی نیز تصریح کرد: حدود 450 هزار نفر شرکت‌کننده در این زمینه سهم استانی ما است و در راستای پیاده‌روی همگانی بانوان نیز در مناسبت‌های مختلف این مهم محقق شده است.\nوی در زمینه جایگاه ورزش بانوان در سطح کشور نیز با بیان اینکه در حال حاضر این جایگاه در حال پیشرفت است، عنوان داشت: با توجه به اینکه فدراسیون در قالب بانوان مستقلاً فعالیت می‌کند به نسبت گذشته جایگاه ورزش بانوان پیشرفت کرده است.\nصوفیانی با بیان اینکه ارتقای جایگاه ورزش بانوان را در استان‌های مختلف شاهد هستیم، خاطرنشان کرد: این مهم در کلانشهرها جایگاه خود را یافته و در استانی نظیر مرکزی نیز ورزش همگانی در بخش بانوان سابقه ای 22 ساله دارد.\nنایب رئیس هیئت ورزش‌های همگانی استان مرکزی، افزود: در استان مرکزی حدود 42 ایستگاه ورزشی و سلامت در پارک‌ها فعال است که حضور بانوان در آن‌ها بسیار فعال و چشمگیر است.\nوی خاطرنشان کرد: همه بانوان جامعه باید در راستای حضور در ورزش بانوان و ورزش‌های همگانی پیشگام شوند تا بر این اساس این ورزش جایگاه در خور خود را بیابد.


دانلود نسخه Fitgirl بازی Thems Fightin Herds | مورچه\nدانلود بازی Thems Fightin Herds v2.1.0 نسخه CODEX برای کامپیوتر\nThems Fightin Herds عنوانی بامزه در سبک اکشن مبارزه ای با محیط دو بعدی می باشد که توسط استودیو Mane6 توسعه یافته و کمپانی Humble Games آن را در تاریخ 30 آپریل 2020 برای سیستم عامل های مک، لینوکس و ویندوز منتشر کرده است. Thems Fightin Herds یک بازی مبارزه‌ای است که با الهام گرفتن از سری My Little Pony ساخته شده است و بیش از هر چیز بر روی مکانیک‌های عمیق خود در بخش گیم‌پلی و البته طراحی گرافیکی بامزه‌ی خود تمرکز کرده است. اگرچه در نگاه اول این گونه به نظر می‌رسد که بازی مناسب سن خردسالان است ولی زمانی که به سراغ اکشن آن می‌روید، متوجه می‌شوید که با یک عنوان مفرح روبه‌رو هستید. این بازی شامل شش کاراکتر حیوانی مونث است که با یکدیگر مبارزه می کنند تا از میان خود قهرمانی که شایسته دستیابی به کلید جادویی باشد را بیابند و از دنیای آنها در برابر شکارچیان محافظت کند. هر یک از شخصیت ها دارای مجموعه حرکات مبارزاتی و قدرت های ویژه خود هستند که باعث منحصر به فرد بودن آنها شده است.\nتگ "دانلود نسخه Fitgirl بازی Thems Fightin Herds"