کتاب ربه کا- اثر: دافنه دوموریه - دهه 1930 میلادی\nاثر دافنه دوموریه از انتشارات جامی - مترجم: حسن شهباز-دهه 1930 میلادی\nمعرفی کتاب ربه کا از نگاه کاربران این است. خوشمزه، در کنار آتش زیر پتو با کتاب چای پیچ خورده است. پنجره در یک روز بارانی با کتاب حیوان خانگی شما. ماندن کتاب تمام شب. در حالی که خواندن آن، آرام آرام ستون فقرات شما را می گیرد (اما در یک راه خوب!). این یک شاهکار از ادبیات گوتیک، وارث سنت رمان هایی مانند Wuthering Heights و جین Eyre است. در واقع، آن را قرن بیست و یکم جین ایر، با یک پیچ و تاب مدرنیستی، می نامند. نوشته شده است به طوری که شخصیت ها و حوادث به نظر می رسد کاملا قابل اعتماد در زمینه حتی زمانی که آنها به آرامی موهای خود را در پشت گردن خود ایستاده در پایان. این که آیا شما به طور کلی طرفدار رمز و راز، عاشقانه و یا هیجان انگیز است، این کتاب کاملا ساده خواندن خوشمزه است.\nâ € شب گذشته من رویای من دوباره به Manderley رفت @. این یکی از خطوط معروف ترین در ادبیات قطعا آن را در همان گفتگو همان تماس با من اسماعیل. حتی افرادی که هرگز کتاب را خواندند یا فیلم عالی ای که توسط آلفرد هیچکاک دیده می شود، ممکن است در مراسم معروف \_"ماندریلی\_" مشهود باشد. Daphne du Maurier محل اجاره ای به نام Menabilly که اساس ماندلای داستانی بود، اجاره کرد. Arenâ € ™ ما خوشحالم که او نام را تغییر داد؟ فقط چند بار منبر را بگو و سپس چند بار منابیل را بگو. اگر شما مثل من هستید، با صدای بلند و موافقان مندللی و با Menabilly روبرو میشوید، شما فقط آن را به عنوان سریع ترین زبان خود را می خواهید. Daphne du Maurier در راه پله در Menabilly راوی، یک زن جوان از 21، به طور رسمی به ما معرفی نشده است. او یک همسر برای خانم عصبانی آمریکایی به نام خانم ون هپپرز است. آنها در مونت کارلو هستند و زمانی که خانم ون هپپرز با یک بیماری مبتلا به خستگی بیش از یک ویروس یا باکتری الهام گرفته است، راوی ما خود را برای گذراندن وقت با بیوه ای Maximilian de Winter آزاد می کند. او مشهور است، اما خانه اش، ماندلای حتی بیشتر مشهور است. احزاب در مقیاس Gatsby، محوطه سازی زیبا، و البته معماری یک املاک بزرگ انگلیسی ساخته شده منجرلی دعوت نامه ای آرزو. لورنس اولیویه به عنوان Maximilian de WinterAfter a romance of the whirlwind، basting de Winter سرخوشانه بانوی جوان فشرده را از پاهای خود جدا میکند و از خدمات خانم ون هپپرز از دست میرود و ازدواج میکند. او دوردست و خجالتی است و با این حال جذاب تر مثل یک پدر، 42 ساله است که از یک شوهر است، اما قهرمان جوان ما با ایده معشوقه مندللی مشتاق است. در حال حاضر نام خانم، خانم دیمینت، و شاید برای اضافه کردن یک بی تفاوتی به شخصیت زودگذر du Maurier هرگز نام او را با ما به اشتراک گذاشته است. Daphne du Maurier و کودکان در Menabilly الهام بخش ManderleyDaphne du Maurier از یک خانواده معروف می آید. پدربزرگش جورج دو موریور، نویسنده مشهور و کارتونیست پانچ بود. پدر او مدیر بخش برجسته به نام سر جرالد دو موریور بود و مادرش بازیگر موریل بوومون بود. دافنه \_"پرورش، مغز، و زیبایی\_" نیز داشت، که در رابطه با شخصیت ربکا نیز استفاده می شد و خوشبختانه دو موریه تصمیم گرفت تا بیشتر با این سه گانه دارایی ها از شخصیت بیشتری کار کند. دو موریه با سرهنگ فردریک \_"سرب\_" فرانسیس براونینگ، که سوءاستفاده های آن در حین عملیات بازار بازار، به یک فیلم ساخته شد، \_"پل\_" بیش از حد، ازدواج کرد. آقای خانم دیمیتی، معاون نخست وزیری، با هیجان عصبی به ماندری رفت. او از کمبودهای او آگاه است. او بیش از حد خجالتی است، خیلی جوان است، بیش از حد اعتماد دارد، و هرچند او خیلی دوست دارد با ربکا دیمینت افسانه ای و زیبایی غریب او رقابت کند. ربکا، همیشه ربکا. هر جا که در منبری وارد شدم، هر جا که بخوابم، حتی در فکر و رویاهایم، ربکا را دیدم. حالا می دانستم که شکل او، پاهای بلند باریک، پاهای کوچک و باریک است. شانه هایش وسیع تر از من است، دست های هوشمندانه توانا. دست ها که می توانند قایق را هدایت کنند، می توانند یک اسب را نگه دارند. دست ها که گل ها را مرتب کردند، مدل های کشتی ها را ساختند، و نوشت: \_"مکس از ربکا\_" بر روی برگ پروازی کتاب. چهره اش را نیز دیدم، کوچک و بیضی شکل، پوست سفید سفید، ابر موی تیره. من می دانستم که عطر او پوشیده است، می توانم خنده او و لبخند او را حدس بزنم. اگر آن را شنیدم، حتی در میان هزار نفر دیگر، باید صدای او را تشخیص دهد. ربکا، همیشه ربکا. من هرگز نباید ربکا را از بین ببرم. انتظار می رود خانم دوییدر، یکی از طرفداران و تهدید کننده ربکا، خانم دانور است. با وجود بهترین تلاش های خانم جوان ما، او با ناکامی در تلاش است تا خانم دانورس را با پیروزی برنده جایزه بگیرد. خانم دنوره به حضور شبح ربکا وفادار به حفظ اتاق و اموال او همانطور که در زمانی که او زنده بود وفادار است. هر چه بیشتر خانم ویزای زمستانی جدید، احساس احترام بیشتری را احساس می کند که او باید به معشوقه جدید خانه نشان دهد. خانم دنورز توسط جودیت اندرسون و خانم دیمینت توسط جفان فونتین در سال 1940 فیلم آلفرد هیچکاک بازی کرد. ما در کنار آن ایستاده بودیم و به یکدیگر نگاه می کردیم. من نمیتوانستم چشمانم را از خود دور کنم چقدر تاریک و مشتاق آنها در آن چهره سفید پوست بود، چقدر بدبخت، چقدر پر از نفرت است. شما احساس می کنید که میخواهید تشویق کنید چون قهرمان ما شروع به اعتماد به نفس می کند و شروع به رشد خود می کند ما می بینیم خانم دانوره شروع به کاهش می کند و با حضور او غافلگیر کننده ربکا است. البته همه چیز شروع به درست شدن می کند، همه چیز خیلی اشتباه شروع می شود. من واقعا متعجب شدم که یاد بگیرم که یک نسخه از ربکا به عنوان کلید یک کتاب کد توسط آلمانی ها در جنگ جهانی دوم مورد استفاده قرار گرفت. اعتقاد بر این نیست که این کتاب برای انتقال اطلاعات مورد استفاده قرار گرفته است، زیرا بخش رادیویی دستگیر شده آلمانی ها را متقاعد کرده است که این کتاب به عنوان یک کد به خطر افتاده است. کن فلوتی از این ایده در کتاب «کلید کلید ربکا» استفاده کرد. اثرات دیگر احتمالا دوو Maurierâ € ™ ثانیه مشهور ترین شخصیت ایجاد، sho ...\nخوب، این بی بدیل است. بنابراین، بیشتر دوستانم این کتاب را دوست دارند. به طور طبیعی، من نیز می خواستم. من ذهنیت گله را سرزنش می کنم. Baaah آیا من این کتاب را دوست داشتم؟ بارها بله آیا من هم این کتاب را نادیده گرفتم؟ بارها بله این تصمیم گیری در مورد رتبه بندی یک کار بسیار سخت تر از آن است که من معمولا با آن مواجه هستم. پس از بازتاب دادن به آن برای برخی از زمان ها و دوباره خواندن یادداشت های F-Bomb لادن، من با دو ستاره می روم، زیرا به طور کلی، من از این لذت نمی برم. در حالی که من برخی از جنبه ها را نادیده گرفتم، هنوز می توانم آن را زرق و برق دار ببینم، وقتی آن را می بینم. صادقانه، تقریبا این سه ستاره را برای نوشتن به تنهایی دادم، چرا که آنقدر زیبا است که منحرف می شود و هنگامی که شما آن را با یک محیط گوتیک حیرت انگیز جفت می کنید؟ Magic.â € œNature دوباره به او آمده بود و، کمی بعد، در سکوت او، راه موذیانه به درایو با انگشتان طولانی و مستحکم محکوم شده بود. \_"چه چیزی منحرف برای من بود نگرش و اقدامات آن نشان داده شده درون آن من یکی از آن خوانندگان نیستم که باید شخصیت ها را دوست داشته باشند تا از یک داستان لذت ببرند یا از پیام آن قدردانی کنند. چند نمونه وجود دارد که در آن یک کتاب را بسیار ارزانی داشتم حتی زمانی که من از هر فردی در آن نفرت داشتم. به همین دلیل، چون من لزوما با آنچه که انجام می دهند یا فرآیندهای تفکر آنها موافق نیستم، آنها را در برخی سطوح درک می کنم. متاسفانه، این مورد با ربکا نیست. سرنیزه زن، که همچنین راوی است، بدون نام و نام خانوادگی در سراسر آن باقی مانده است. پس از خواندن، بعدا متوجه می شوم که آیا این به این معنی است که اگر نویسنده به نام Daphne خود بود، خیلی واضح بود. او بسیار تعریف از مری سو است، تقریبا به طور کامل پس از فردی که او را ایجاد کرده است. اما، به خاطر این بررسی، به نام MC Not Cory تماس بگیرید. من فکر می کنم آن حلقه جاذب به آن است. این هم مناسب است، زیرا او تقریبا کامل و کاملا مخالف من است تقریبا در هر راه قابل تصور است. وقتی کتاب باز می شود، نه کوری در زندگی او بازتاب می کند، و صفحات باقی مانده روی رویدادهایی که در آن زندگی می کنند، تمرکز می کنند. این همه در مونت کارلو آغاز می شود، و او به عنوان همدم به یک زن بی معنی و بی نظیر از ابزار است. برخورد یک فرصت شغلی او را به یک انگلیسی انگلیسی ثروتمند به نام ماکسیم د ویمرت، یک مرد بیست ساله او ارشد و به تازگی بیوه. آنچه در ادامه می بینیم، خلسه ی گردبادی است که در برابر فضای جنوب فرانسه قرار دارد. برای تلفن های موبایل دوست داشتنی نیست، آیا این کار را نمی کند؟ نه خیلی زیاد این قسمت از کتاب به عنوان چیزی بیش از یک یادآوری از اینکه چگونه اولین عشق عجیب و غریب می تواند ما را خدمت می کنند. کلاه خود را برای Du Maurier برای تصویر برداری بی عیب و نقص خود را از این زمان در زندگی ما، زمانی که آینده خود را در مقابل شما گسترش یافته است و تمام فانتزی های خود را هنوز هم ملموس است. چه چیزی موجب شد که خواندن آن بسیار سخت تر باشد MC. نه کوری رویا هستم او عمیقا در داخل سرش زندگی می کند و کوچکترین چیزی که از همراهی وی برای میزبانی یک جشن کوکتل، به سوی صعود خورشید می تواند ذهن خود را به چرخش بفرستد، همانطور که عواقب بی حد و حصر این چیزها را به نمایش می گذارد. این گرایش هنگامی که ماکسیم وارد تصویر می شود وسواسی می شود. جایی که او هر دو نابالغ و نوا است، او پیچیده و تقسیم شده است. خوشبختی او وابسته به لبخند اوست، بدبختی او با یک کلمه سخت تصمیم گرفت. با تشکر از تفاوت سن آنها، فراموش شده است که این چه چیزی است، چگونه اولین عشق عشق خام و همه چیز می تواند باشد، و به خاطر آن احساس بی دقتی می کند. او مزایای کامل او را در سرتاسر دنیا می گیرد و من تقریبا از نقطه نظر او متنفر بودم. دلیل منحصر به فرد این است که او حتی به همه او را جذب می کند؛ زیرا (مشاهده اسپویلر) [او ضدضه همسر دیرینش است. (پنهان کردن اسپویلر)] بنابراین، متاسفم به تمام فرستنده های ماکسیم، اما من می توانم هیچ چیز در مورد یک مرد مسن تر که به طرز عادی سوء استفاده از همسر جوان بی گناه خود را نفی می کند پیدا کند. نه کوری ممکن است عصبانی باشد، اما او احمق نیست. درونی بودنش باعث می شود او یک ناظر مشتاق و حتی در اوایل روز با هم، او متوجه است که چیزی بین او و ماکسیم وجود ندارد. او احساس می کند که باید متفاوت باشد، پیش بینی می کند چه چیزی باید بیافتد. پس از ماه عسلشان، آنها به خانه میروند تا ماندری که در آن همه روشن می شود. ربکا ربکا ربکا ربکا REBECCA! همسر مرده همیشه با آنها با آنها هستیم. هر دو خدمتكار خانوار و روستاییان اطراف آن، طبیعت خروجی خود را، احزاب وحشی خود را ترجیح می دادند، به این ترتیب كه می توانستند از خودشان بیرون بیاورند و احساس كنند كه آنها دوست دوست دارند، نه كوری و خجالتی. طبیعت را ترک کرد این کار به مسائل کمک می کند که او بلند، زرق و برق دار، تصفیه شده و به خوبی پرورش داده شده است و تقریبا همه کسانی که کوری نمی ماند احساس نیاز به او را از این یادآوری می کند. او احساس می کند که ربکا ازدواج خود را مانند یک غوغا آویزان می کند، گام های او را در خانه جدیدش آویزان می کند، شوهرش را از فراز قبر بی نظیر می کند. بنابراین قابل درک است که پس از چند هفته کوتاه در ماندرلی، نه کوری شروع به بیشتر از محیط اطراف خود می کند، به نوبه خود بی نظیرتر فکر می کند، همه چیز درباره ی ازدواج او و مردی که خود را به آن متصل می کند، سوال می کند. در این نقطه، کتاب تبدیل به یک حرکت آرام می شود ...\nیک زن، یک مرد، یک زن دیگر سایه؛ چشم انداز، خانه، یک تاریخ پنهان. این شش عنصر، انگیزه گوتی از Udolpho و Jane Eyre را به داستان سیزدهم اعلام کرده اند. Daphne du Mauriers ربکا برای این ژانر بسیار مهم است، زیرا در آن du Maurier این شش عنصر را ساده کرده و سازماندهی کرد، روایت را تصحیح کرد، تمرکز اساطیری و غنی کردن ابهام داستان او را داشت. آنچه که دو موریه می دانست این است که قلب گوتیک عاشقانه مبارزه بین دو زن است، یک بیداری یک زندگی جدید نیست و یکی محتمل است که یک روح باقی بماند. این مرد ممکن است هدف متضاد خود، خانه و چشم انداز عرصه خود را، اما این نبرد بین این دو زن، برای زندگی و قدرت و استقلال است، که ماهیت داستان است. در ربکا، مرد خالی از سکنه، خجالتی ماکسیم دیمین زمستان که از یک زن جوان ناموفق - یک همراه همسر ساده و بی رحمانه - که او در طول اقامت اخیر در مونت کارلو ملاقات کرده است، ازدواج کرده است. دو بازگشت به امپراطوری مسیحیت مشتی ماندری، اما همسر جدید به زودی خانه و محوطه قدیمی و همچنین ذهن شوهرش به طور فزاینده و مشتاق او را تحت سلطه روح ربکا، همسر نخستین مرده اش می یابد. نویسندگان ساده نابغه در این حقیقت قرار دارند که در ربکا روح خانم مرده، خانه و منظره را تحریک می کند و انسان را وسوسه می کند. درنتیجه، هر تلاشی از خانم دیویماند جدید - راوی - برای تنظیم خانه و کارکنان (از جمله خانم دانورس، خانم خانهدار و ناخوشایند) برای کشف خانه و زمین، یا درک وقایع گذشته که مداخله می کنند با شادی فعلی او بخشی از مبارزه مرکزی رمان ها و تاریخ پنهان آن است. توصیف دوم خانم د وینتر ممکن است از لحاظ ظرافت و آرام و گاهی در معرض بی گناهی دردناک باشد، اما هر برخورد، هر کشف، ما را به قلب رمز و راز ربکا و ماندرلی نزدیک تر می کند. علاوه بر ساختن نمونه روایت، چیزهای دیگر که من بیشتر درباره این کتاب دوست داشتم شرح مفصلی ماندرولی بود، قدرت ماندگار دو فصل اول (تنها دو مجموعه در حال حاضر) و سرنوشت جذاب و مبهم راوی رمان، خانم دوم زمستان، زن بدون نام. یکی از لذت های گناه گوتیک خوب است توصیف یک خانه با شکوه قدیمی است، به طوری دقیق و غنی در جزئیات است که شما می توانید در مورد چگونه لذت بخش - و یا چگونه ترسناک - زندگی در چنین عمارت ممکن است Manderly جایی است که برای خواننده زنده است، و آن را بسیار دلپذیر است که آن را به ما توسط فردی که در حال تجربه آن - و تلاش برای استاد آن - برای اولین بار توصیف شده است. فصل اول به درستی معروف برای راویان رویائی را به تصویر می کشد که در آن باز می گردد تا املای ماندری که اکنون ویران شده است. شرح آن از طبیعت بیش از حد احیا شده، تجلیل از عظمت شهادت ماندلای، بخش اعظمی از خلق و خوی اعدام است و داستان را به طور مؤثر به عنوان هر متن باز در ادبیات معرفی می کند. (من عناوین مورد علاقه من را نادیده نگیرید: اولین صحنه هملت، فصل اول خانه بیگ و توضیحات عمارت استرنودو در صفحات اول خواب بزرگ). شخصا، فصل دوم کتاب را جالب تر می بینم. این مکسیم و راوی را توصیف می کند - که اکنون دو نفر از آنها راhappy @ می نامد، زیرا زندگی خود را در قاره در یک سری هتل ها زندگی می کنند. اما چیزی درباره توصیف راویان ما به من غلط غم انگیز است: دو نفر از آنها به عنوان یک زوج سالخورده و سالم به من شبیه هستند، که در سال های گذشته آنها را به خاطر لذت های سطحی و بازی های بی نظیر فرو می ریزد. با این حال، همسر، زن که این را به ما می گوید - ما بعدا می فهمیم - در حال حاضر به سختی در سی سالگی اش است. آیا این میتواند @ happiness @ باشد؟ این سوال در طول خواندن کتاب من همچنان به من تعجب کرد و حتی در حال حاضر بر روی تغییرات منفی در مورد موضوعات آن تاثیر می گذارد. از چند هفته بعد از اتمام این رمان، از سرنوشت راویان چه می خواهم؟ آیا او به میزان معینی از خوشبختی - هرچند متوسط - به موفقیت رسیده است که ربکا را به دست آورده است، و ماکسیم را به خاطر خودش فراموش کرده است؟ آیا او صرفا اشکال اجتماعی خالی و روال غم انگیز را پذیرفته بود که ربکا - هرچند گناهانش ممکن بود - با چنین خشمگینانه مبارزه کرد؟ یا اوhappy @ - تفسیری است که من در حال حاضر با آن فریاد می زنم - زیرا او، به شیوه ای غریب و مضطرب، در Maxim خود در حالت کاهش یافته او بیشتر از ربکا می تواند به قدرت برسد؟ با این حال، چنین شادی کمتر از وعده های او یک بار نشان داد به طور خلاصه، زمانی که او معتقد بود که او هنوز می تواند معشوقه مندللی - پس از شبح Rebeccas exorcised شد، قبل از او آموخته اند جهان خود را سوزانده بود؟ من نمی دانم پاسخ به این سوالات و من باید بگویم که من آن را دوست دارم. برای من، حداقل، رمان همیشه با ابهامات خالی از سکنه خواهد بود، و این چیز خوبی است. این یکی از دلایلی است که من ربکا را به عنوان یک کارگر غنی و پرطرفدار پیدا می کنم.\nمن کاملا 100٪ کور رفتم اعتماد کور مورد نیاز بود، از دوستان مورد اعتماد، اما من برای همیشه به این کتاب مراجعه کردم تا این کتاب را اولویت بندی کنم. من ربکا را از سال 2014 از Kindle دریافت کردم. چقدر احمق بودم که صبر کنم. 313، 907 رتبه بندی .... و 13، 947 نظر، در Goodreads، ... با امتیاز کلی 4.2 امتیازات مانند SPEAK! آن را نه hype یا! @ Rebecca @ پایدار ترین کلاسیک از عشق و شر EVER همیشه خواندن. رمز و راز، هیجان انگیز گوتیک، درام، اسرار، جرم و جنایت، تعلیق، برخی از قطعات قابل پیش بینی ... اما هنوز همه ... چرخش و چرخش تعجب وجود دارد، شخصیت های فراموش نشدنی سه بعدی، نوشتن زرق و برق دار با شرح واضح، و املاک زیبا به نام Manderley . @ نه گل وحشی به خانه در Manderley آمد. او گلهای مخصوصی را کشت، که برای خانه به تنهایی، در باغ دیوار، رشد کرد. او گفت، یک گل رز یکی از چند گل بود که به نظر می رسید حفره بهتر آنها رشد می کند. یک کاسه گل رز در اتاق نشیمن دارای عمق رنگ و یک سنت بود که آنها در باز نیست. چیزی شبیه گلهای رز در شکوفه، چیزی کم عمق و شاداب است، مانند موهای زنانه و بی نظیر. در خانه آنها اسرارآمیز و ظریف @ شدند. من آن را دوست داشتم - من آن را دوست داشتم - من آن را دوست داشتم! TIMELESS ...... با غنای بیشتر از بسیاری از نسخه های جدید انتشار این ژانر. با تشکر ویژه از ژان، سارا و آب نبات .... و بسیاری دیگر از دوستان Goodreads که این را قبل از من خواندند. REBECCA یک رمان است - یک بار خوانده شده - ما هرگز نمی توانیم فراموش کنیم! من قطعا طرفدار جدیدی از نویسنده Daphne Du Maurer هستم. Scapegoat نیز فوق العاده بود !!! PS ..... من باید بیرون بروم ... اما باید دوباره برم و شروع به خواندن بررسی های دیگر REBECCA کنم !!! من آخرین 80٪ را در یک نشست خوانده ام! من صرف کردم من باید به اینترنت بیفتم ...... اما به عقب برگردم - برای بحث - و غیره! آخر هفته مبارک به این جامعه دوست داشتنی!


بهترین شبیه ساز اندروید برای لینوکس - Sadegh KhademiSadegh Khademi\nNovember 20, 2018 | صادق خادمی | آموزش, لینوکس\nمن برنامه نویس اندروید نیستم اما به واسطه‌ی کارم در شرکتی که محصولات زیادی را برای اندروید توسعه داده، به روش های مختلف نیاز پیدا می‌کردم که شبیه‌ساز اندروید داشته باشم.\nمعمولا از دسکتاپ لینوکسی استفاده میکنم در نتیجه باید شبیه‌ساز مناسب لینوکس پیدا می کردم. با پرس‌و‌جو از دوستان و تست چند مورد تصمیم گرفتم این مطلب را بنویسم.امیدوارم برای شما هم مفید باشد.\nاگر از Android Studio برای نوشتن کدهای برنامه‌ی خودتان استفاده کرده اید این شبیه ساز برای شما طراحی شده، یک شبیه ساز فوق‌العاده که اگر از Android SDK استفاده میکنید بهترین کاربری را برای شما خواهد داشت ولی به تنهایی هم میتوانید از آن استفاده کنید. عکس ها حجم زیادی از هارد دیسک را اشغال میکنند و میزان رم مصرفی هم زیاد است اما همه‌ی امکانات به خوبی کار میکنند.\nبا این شبیه‌ساز شما می‌توانید کم بودن میزان شارژ باتری، در حرکت بودن گوشی و بقیه چیزایی که به شرایط سخت افزاری بستگی دارد را تست کنید.\nزمانی که Shashlik رو نصب کردید از طریق ADB(Android Debug Bridge) به آن متصل شوید و برنامه اندرویدی خود را اجرا نمایید. بعد از آن برنامه ها میتوانند بصورت مستقل از روی دسکتاپ اجرا شوند، اولین اجرای برنامه بخاطر اینکه VM را قبل از برنامه اجرا میکند کٌند خواهد بود.\nالبته این برنامه هنوز در نسخه بتا است و آخرین بروزرسانی مربوط به سال 2016 است، پس خیلی روی بروزرسانی ها حساب نکنید ولی اگر برنامه شما روی این شبیه‌ساز کار میکند، خب بزارید کار کند.\nAndroid_x86 را می‌توانید بر روی ماشین مجازی نصب کنید، VirtualBox یکی از گزینه هاست ولی تنها گزینه نیست. نکته جالب در خصوص Android_x86 این است که شما می‌توانید به عنوان سیستم عامل دوم نصب کنید و سیستم خودتان را dual boot کنید. ابزار تجزیه و تحلیل برای برنامه های شما چیزی نیست که در این پروژه اولویت بندی شده باشد در نتیجه ممکن است کمبود هایی داشته باشد ولی برای استفاده معمول خیلی خوب است. بروزرسانی راحتی هم دارد که هم می‌توانید از ISO استفاده کنید و یا پکیچ RPM استفاده کنید.\nدر واقع اسم کاملش ANDROID IN BOX است که بصورت Anbox خلاصه نویسی شده است .Anbox به شما این امکان رو میدهد که برنامه اندروید را در لینوکس اجرا کنید.بسته بصورت snap نصب می شود به جز زمانی که قصد توسعه برنامه داشته باشید که برای این کار باید سورس کد رو برای اندروید دانلود کنید. این برنامه برای اجرای برنامه های کوچک روی دسکتاپ عالی است. برای نصب برنامه های اندرویدی راحت ترین راه پیدا کردن مدیر‌بسته (package manager) است،برنامه adb با هر دستگاه اندرویدی متصل به کامپیوتر ارتباط برقرار میکند و anbox به عنوان یه گوشی متصل به کامپیوتر عمل میکند. شما همینطور می‌توانید گوگل‌پلی رو نصب کنید که بخاطر مسائل حقوقی در برنامه گنجانده نشده یا اینکه از F-Droid به عنوان نسخه جایگزین استفاده کنید.\nتنها توزیع Close source که می‌توانید به صورت رایگان ازش استفاده کنید!!!\nبطور کامل می‌تواند تمام چیزی که گوشی قادر به انجام است را شبیه سازی کند،از VirtualBox در پس‌زمینه استفاده میکند و رابط گرافیکی خوب این برنامه باعث می‌شود تا تست ها به راحتی انجام شوند.\nاین شرکت همچنین مزارع (farm) آنلاین سخت افزاری اجاره میدهد که می‌توانید برای تست اجاره کنید که البته با توجه به قیمتش به نظر میرسه بیشتر برای برنامه نویس های حرفه ای طراحی شده است.\nاگر از مرورگر Chrome استفاده میکنید می‌توانید ARC-welder را از فروشگاه وب chrome دانلود کنید، نصب آن ممکن است زمان بر باشد چون برنامه سنگینی است و شامل یک شبیه‌ساز هم میشود. زمانی که آن را نصب و اجرا کردید با یک صفحه ساده خوش‌آمد گویی مواجه میشوید، صفحه خوش‌آمد گویی شامل یه + بزرگ و متن ‘Add your APK’ است که شما باید فایل apk را بر روی هارد خود داشته باشید .ARC-welder برای تست طراحی شده و روی لینوکس هم اشکالات زیادی دارد ولی با Gnome هماهنگ شده است.\nحتماً در خصوص نصب و نحوه استفاده از این ابزار ها در پست های جداگانه‌ای خواهم نوشت.


تاریخچهٔ مکینتاش و اپل · ایرماگ\nامروز 24 ژانویه 2019, 15:31\nتاریخچهٔ مکینتاش و اپل\n50 پست • صفحهٔ 4 از 4 • 1, 2, 3, 4\nپاسخ: تاریخچهٔ مکینتاش و اپل\nتوسط Ahmad » 07 دسامبر 2016, 01:59\nتشکر فراوان رضا گرامی بابت به اشتراک گذاشتن این عکس‌ها.\nتوسط iSam » 07 دسامبر 2016, 13:46\nممنون رضا جان برای اشتراک این عکس‌ها و خاطره‌ها. نمیدونم چرا برای من هم اینقدر نوستالژیک به نظر می‌رسه اون دوران، هرچند که الان با دسترسی شگفت‌انگیزی که به اطلاعات داریم، واقعاً در دوران خارق‌العاده‌ای از تاریخ مدرن داریم زندگی می‌کنیم. با یک ثانیه گوگل کردن، کارهایی رو میشه کرد که در اون دوران، شاید روزها و ماه‌ها زمان می‌برد.\nدقیقا الآن در زمانی زندگی می کنیم که دارای پیشرفت و تکنولوژی و امکانات مناسبتری هستیم ولی چیزی که هست اینه که زندگی دارد معنای خودش را از دست می دهد. آن لذتی که آن زمان از داشتن آن دیسکت داشتی، الآن از بهترین و گرانترین گجت ها هم نداری! آن عمق یادگیری در آن زمان در دانشگاه و کتابخانه و ... الآن اصلا تصورش هم سخت است! رباتیسم شروع شده و مثل سیگاری که با لذت میکشیم ولی داریم تیشه به ریشه خود می زنیم، دارد همین کار را می کند!\nتوسط Ilia » 15 مارس 2017, 22:04\nاولین مکی که من خریدم، پاور پیسی ۶۱۰۰ بود در سال ۱۹۹۴. آنکه سمت راست تبلیغ پایین است که ارزانترین سه مدل بود (البته من مانیتور ساده ای خریدم نه مثل آن که در این عکس هست):\nاینها اولین سری مک هایی بودند که با پراسسور پاورپیسی ساخته میشدند که آن زمان برای خودش تحولی بود. مدل ارزانتری که من خریدم ۲۵۰ مگ هارد داشت بدون درایو سی دی. همکلاسی های من مدل هم قیمتی را خریده بودند که درایو سی دی (فقط برای خواندن، نه نوشتن، با 2x سرعت) داشت اما در عوض هاردش ۱۶۰ مگ بود. منکه پول برای خرید سی دی نداشتم، مدل ۲۵۰ مگی را انتخاب کرده بودم، و بعدا که هارد آنها پر شده بود، با ۷۰ مگ هارد بزرگترم، به درایت خودم تبریک میگفتم! آنرا مقایسه کنید با الان که آیفون با ۲۵۶ گیگ می آید!\nدیروز داستان زیر را میخواندم که برایم بسیار جالب بود و خاطرهٔ آن روزها را زنده کرد:\nhttp://www.cultofmac.com/470349/today-a ... arl-sagan/\nتوسط iSam » 15 مارس 2017, 23:06\nخیلی خیلی باحال و تأثیرگذار بود ایلیا، ممنون.\nتوسط Behnam » 18 مارس 2017, 21:11\nاین دومین مکی بود که داشتم. ولی اولی هدیه بود. دومی آیمک جی۴ سال ۲۰۰۲ اولین مکی بود که خودم خریدم. هنوز هم سالم و قبراق کار می‌کند... اگر به برق وصل کنم!\nفانت‌های سری ایکس روی این مک ساخته شد.


گوشی رول شونده سونی تا چند ماه دیگر معرفی می‌شود - گجت نیوز\n5 دیدگاه ارسال شده توسط: معین کریمی 16 تیر 1398 ساعت 13:40\nیک افشاگر می‌گوید که سونی به دنبال عرضه یک گوشی با نمایشگر رولی است. ظاهرا گوشی رول شونده سونی تا چند ماه آینده معرفی می‌شود. در ادامه بیشتر با گوشی تاشو سونی آشنا شوید.\nدر کنگره جهانی موبایل که چند ماه پیش برگزار شد٬ دو شرکت هواوی و سامسونگ از گوشی‌های منعطف خود به نام میت ایکس و گلکسی فولد پرده برداری کردند. این رونمایی باعث به وجود آمدن دسته‌بندی جدیدی در بازار موبایل شد و کاربران می‌توانند با خرید یک گوشی انعطاف پذیر٬ دیوایس خود را تا کرده و در داخل جیبش قرار دهد. ظاهرا یکی دیگر از شرکت‌هایی که به دنبال فعالیت در این حوزه است٬ شرکت سونی خواهد بود.\nسونی یکی از گوشی‌سازهای پرآوازه و محبوب در بازار جهان است و می‌خواهد با ساخت یک گوشی تاشو٬ از رقبای بزرگی همچون سامسونگ٬ هواوی یا حتی گوگل عقب نماند. ظاهرا این گوشی رول می‌شود و کاربر می‌تواند اندازه‌ی نمایشگر را مطابق میل خود تغییر دهد. گفته می‌شود گوشی رول شونده سونی اوایل سال 2020 میلادی رسما معرفی خواهد شد. این اطلاعات در صفحه‌ی توییتری یک افشاگر به نام مکس جی منتشر شده است.\nجزئیات گوشی رول شونده سونی\nظاهرا گوشی رول شونده سونی از نمایشگری ساخت شرکت ال جی دیسپلی بهره می‌برد. انتظار می‌رود باتری این دیوایس 3220 میلی‌آمپر ظرفیت داشته باشد و دوربین آن نیز تا زوم 10 برابری را ارائه کند. در انتها این افشاگر می‌گوید که گوشی تاشو سونی از تراشه‌ی اسنپدراگون 855 قدرت می‌گیرد و با مودم 5G کوالکام به نام X50 همراه است.\nگوشی تاشو گوشی رول شونده 1398-04-16\nبرچسب ها : گوشی تاشو گوشی رول شونده\nقبلی شرایط فروش سایپا در 16 تیر 98\nبعدی: نشستن بیش از حد و عوارض خطرناک آن برای پشت میز نشین ها\n17 تیر 1398 ساعت 22:47 در 10:47 ب.ظ\nای ول خدایی دست همشون تو پیشرفت بسته\n16 تیر 1398 ساعت 22:49 در 10:49 ب.ظ\nاینم زد تو خال منعطف ها\n16 تیر 1398 ساعت 18:33 در 6:33 ب.ظ\nاحسنت.به این میگن نواوری و پیشرفت.برندهای بنجل چینی یاد بگیرید\nنه نه یاد نگیرید بهتره چون مستقیم میرن کپی برابر با اصلش تولید میکنن\n16 تیر 1398 ساعت 16:45 در 4:45 ب.ظ\nببینم سونی چی تولید میکنه.. ماشالله سونی.\n16 تیر 1398 ساعت 16:03 در 4:03 ب.ظ\nsony عشقی فقط


به گزارش فناوری فرهنگی، بازی‌های ویدئویی نه‌تنها سبک زندگی و فرهنگ یک جامعه را تحت تأثیر خود قرار دادند، بلکه تکنولوژی‌های مختلفی را وابسته به هویت خودشان کردند. تولید کامپیوترهای گیمینگ، کنسول‌های همراه، تلفن‌های هوشمند مخصوص بازی، پلتفرم‌های واقعیت مجازی، همه و همه در راستای یک تجربه ویدئو گیمی تولید شدند. در حالی که بسیاری از این فناوری‌ها ذاتاً برای سرگرمی خلق نشده بودند. با این حال کامپیوترهای خانگی و تلفن‌های هوشمند، هردو از پلتفرم‌های محبوب بازی هستند؛ اگر چه فلسفه خلقت این فناوری‌ها تقریباً هیچ ارتباطی با مفهوم سرگرمی نداشته است. یکی از بزرگ‌ترین پیامدهای این صنعت، ظهور واقعیت مجازی بود. آینده‌ای که اگر چه در مجموع چشم‌انداز امیدوارکننده‌ای دارد اما یادآور عصر سایبرپانکی زمین است. اگر چه هویت واقعیت مجازی در حال حاضر چندان جدی گرفته نمی‌شود، اما تولید بازی‌های ویدئویی احتمالاً اولین گام برای ورود به جهانی کاملاً مجازی تلقی می‌شود. جایی که حضور فیزیکی معنایی ندارد. آینده‌ای که بعید نیست در آن آدم‌ها با گذاشتن یک ماسک بر روی صورتشان، در درون یک واقعیت تخیلی به زندگی ادامه دهند. به همین اندازه جدی و با همین شدت، ترسناک و البته در عین حال هیجان‌انگیز.\nبازی‌های ویدئویی صنعت بازی رایانه‌ای\t۱۳۹۹-۰۳-۰۷\nبرچسب زده شده با :بازی‌های ویدئویی صنعت بازی رایانه‌ای


در زير، روش هاي لاغري بالون و اسليو معده را از جهات مختلف و به صورت اجمالي مقايسه كرده ايم. با راهنماي سريع زير مي توانيد تصميم بگيريد كه كدام يك از جراحي هاي لاغري بالون يا عمل اسليو معده براي شما مناسب است.\nروش انجام جراحي\nاسليو معده : معمولا به روش لاپاراسكوپي و از طريق برش هاي كوچك انجام مي شود. جراح، اين شكاف ها را در بالاي شكم ايجاد مي كند و ابزار ظريفي را از آن ها به داخل شكم فرو مي برد. حدود ۸۰ درصد از ساختار معده حذف مي شود. اشتها و ميزان غذاي مصرفي فرد به دليل كوچك شدن معده كاهش مي يابد. در اثر اين جراحي، تغييرات هورموني رخ مي دهد كه باعث بهبود بيماري هاي مرتبط با چاقي خواهد شد.\nبالن معده: يك كيسه ي سيليكوني پر از محلول سالين درون معده بيمار قرار مي گيرد. اين كيسه باعث مي شود كه فرد خيلي زودتر احساس سيري كند. به علاوه، مدت زمان هضم غذا و خالي شدن شكم افزايش مي يابد. هورمون اشتها كمتر از قبل توليد خواهد شد. تمامي اين ها منجر به لاغري بيمار مي شوند. بالن معمولا تا ۶ ماه در معده بيمار باقي مي ماند و پس از آن، به روش آندسكوپي خارج مي گردد.\nميزان كاهش وزن بعد از عمل\nاسليو معده: امكان كاهش وزن تا ۵۰ درصد بعد از دو سال. موفقيت عمل به پايبندي بيمار به تغييرات لازم در سبك زندگي و عادت هاي غذايي بستگي دارد.\nبالن معده: تا ۶ ماه بعد از جراحي، كاهش حدود ۱۰ الي ۱۵ درصد از وزن بيمار. ميزان دقيق كاهش وزن بستگي به عادت هاي غذايي بيمار و تغييراتي دارد كه در سبك زندگي خود ايجاد مي كند.\nاسليو معده : در هفته اول بعد از عمل، بيمار بايد غذاهاي آبكي بدون شكر و كربوهيدرات مصرف كند. در طول سه هفته بعدي تنها مجاز به خوردن غذاهاي پوره شده خواهد بود. پس از آن، به رژيم غذايي معمول خود بازمي گردد. در ماه هاي اول، بيمار بايد چكاپ هاي مرتب انجام دهد\nبالن معده : در هفته اول، بيمار بايد غذاهاي آبكي مصرف كند. سپس، براي مدتي بايد به غذاهاي نرم روي آورد. بعد از حدود ۳ هفته، بيمار مي تواند رژيم غذايي و فعاليت هاي هميشگي خود را از سر بگيرد.\nعوارض جانبي متداول\nاسليو معده : تا ۶ ماه بعد از جراحي لاغري امكان نازك شدن تارهاي مو، احساس سردي، خشكي پوست، حالت تهوع و استفراغ وجود دارد. اما همه اين حالات موقتي هستند. كه در اين موارد متخصص جراحي لاغري مصرف روزانه يك قرص براي كاهش اسيد معده را توصيه مي كند.\nبالن معده :احساس درد و تهوع در روزهاي اول. امكان تركيدن بالن در معده. احتمال بسيار بالاي افزايش وزن بعد از خارج كردن بالن. نياز به رژيم هاي غذايي سخت و ورزش مداوم.\nبازدید سال : 137855\nبازدید کلی : 137855


نشريه سالمند شناسي،\nmagiran.com > نشريه سالمند شناسي > فهرست مطالب سال دوم، شماره 1\nفصلنامه پزشكي, پيراپزشكي و پرستاري به زبان فارسي - انگليسي\nسال دوم، شماره 1، تابستان 1396\nبررسي ارتباط بين سبك هاي شوخ طبعي و حمايت اجتماعي با رضايت جنسي در زنان سالمند متاهل\nآناهيتا خدابخشي كولايي *، نوشين سادات ميرافضل صص 1-10\nمقدمه: دوران سالمندي يكي از مهمترين تغييرات و تحولات رشدي در زندگي فرد به شمار مي رود. با وجود اطلاعات اندكي كه در زمينه رضايت جنسي و اثر ساير مولفه هاي روان شناختي بر اين مقوله دارد، بنابراين هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسي ارتباط بين سبكهاي شوخ طبعي و حمايت اجتماعي با رضايت جنسي در زنان سالمند مي باشد.\nروش: اين پژوهش توصيفي از نوع همبستگي است. جامعه آماري پژوهش شامل، كليه زنان سالمند 60 تا 70 ساله اي است كه در مراكز جهان ديدگان وابسته به شهرداري منطقه سه شهر تهران در سال 1395 ثبت نام كرده بودند كه از اين ميان تعداد 200 نفر به روش نمونه گيري تصادفي ساده، انتخاب شدند. داده هاي پژوهش از طريق پرسشنامه رضايت جنسي هادسون، مقياس ارزيابي حمايت اجتماعي و پرسشنامه سبك هاي شوخ طبعي جمع آوري شدند. سپس با استفاده از آزمون همبستگي پيرسون و رگرسيون چند متغيره و نرم افزار SPSS نسخه21 مورد تحليل قرار گرفتند.\nيافته ها: نتايج نشان داد كه، بين سبك هاي شوخي طبعي خود ارزنده و پيوند جويانه با رضايت جنسي رابطه مثبت و معنادار به دست آمد (001/0>p). اما بين سبك هاي شوخ طبعي پرخاشگرانه و خود تحقيرگر با رضايت جنسي رابطه منفي و معناداري مشاهده شد (001/0>p). همچنين بين حمايت خانواده، حمايت دوستان، حمايت ساير افراد و نمره كل حمايت اجتماعي با رضايت جنسي رابطه مثبت و معناداري وجود دارد (001/0>p).\nنتيجه گيري: نتايج پژوهش نشان داد كه، سبكهاي شوخ طبعي و حمايت اجتماعي در رضايت جنسي زنان سالمند نقش دارد. از اين رو، متخصصان بهداشت رواني سالمندي با آگاهي از رابطه سبكهاي شوخ طبعي با مولفه هاي رضايت جنسي و حمايت اجتماعي مي توانند به بهبود كيفيت ارتباطي و زندگي زناشويي زنان سالمند با همسران آنها، كمك كنند.\nکليدواژگان: رضايت جنسي، شوخ طبعي، حمايت اجتماعي، سالمند\nبررسي اثر بخشي فعاليت بدني بر ميزان سلامت عمومي، شادكامي و اميد به زندگي زنان سالمند و يائسه\nسلمان علوي، عبدالصالح زر *، مرتضي سليمي آوانسر، فاطمه احمدي صص 11-19\nمقدمه: يائسگي رخدادي طبيعي است كه در دوران ميانسالي اتفاق مي افتد كه در طولاني مدت اثرات منفي در فرد به جا مي گذارد. اين پژوهش با هدف بررسي اثر ورزش بر ميزان سلامت عمومي، شادكامي و اميد به زندگي زنان سالمد و يائسه انجام شده است.\nروش: تحقيق حاضر از نظر استراتژي توصيفي و از نظر مسير اجرا علي- مقايسه اي بود. تعداد 109 نفر زن يائسه (42 نفر فعال و 67 غير فعال) شهر شيراز (در سال 1395)، به شيوه نمونه گيري در دسترس و داوطلبانه در مطالعه شركت كردند. به منظور جمع آوري اطلاعات از فرم اطلاعات دموگرافيك و پرسشنامه هاي سلامت عمومي (GHQ28)، شادكامي آكسفورد (OHI) و اميد به زندگي اشنايدر استفاده شد. براي تحليل داده ها از نرم افزار 18 SPSS از آزمون كالموگروف- اسميرنوف و آزمون t مستقل استفاده شد (05/0 =α).\nيافته ها: نتايج نشان داد كه زنان يائسه فعال در مقايسه با زنان يائسه غير فعال داراي سطح شادكامي بهتري مي باشند (001/0 =p). همچنين زنان يائسه فعال بطور معني داري داراي سطح سلامت عمومي بهتري نسبت به زنان يائسه غير فعال مي باشند (001/0 = p). اما تفاوت معني داري بين اميد به زندگي زنان يائسه فعال و غير فعال مشاهده نشد (445/0 = p).\nنتيجه گيري: با توجه به يافته هاي تحقيق مي توان چنين گفت كه انجام فعاليت بدني و ورزش مي تواند باعث بهبود سلامت عمومي و شادكامي زنان يائسه شود. لذا مي بايست تدابيري در جهت تسريع شركت زنان يائسه در ورزش انديشيد و امكانات لازم را جهت انجام فعاليت ورزشي در اختيار اين قشر قرار داد.\nکليدواژگان: يائسگي، سلامت عمومي، شادكامي، اميد به زندگي، ورزش و فعاليت بدني\nرابطه حمايت اجتماعي و كيفيت زندگي مرتبط با سلامت سالمندان شهر تبريز سال 95\nتوكل اقاياري هير، داود قاسم زاده *، اكبر ابراهيمي اورنگ صص 20-28\nمقدمه: كيفيت زندگي مرتبط با سلامت يكي از ابعاد مهم مقوله كيفيت زندگي سالمندان بشمار مي رود لذا هدف پژوهش حاضر بررسي رابطه بين حمايت اجتماعي و كيفيت زندگي مرتبط با سلامت در سالمندان شهر تبريز مي باشد.\nروش: در اين پژوهش همبستگي اطلاعات با استفاده از پرسشنامه هاي كيفيت زندگي مرتبط با سلامت (SF 36) و حمايت اجتماعي ادراك شده چند بعدي در يك نمونه 350 نفري از سالمندان مناطق ده گانه تبريز جمع آوري شده و تحليل داده ها با استفاده از از آزمون هاي همبستگي و رگرسيون و SPSS نسخه 22 انجام شد\nيافته ها: نتايج نشان داد كه حمايت اجتماعي رابطه مثبت و معني داري با كيفيت زندگي مرتبط با سلامت سالمندان داشته و ميزان كيفيت زندگي مردان بيشتر از زنان مي باشد. نتايج رگرسيون گام به گام نشان مي دهد كه متغيرهاي حمايت اجتماعي، درآمد و حمايت از سوي دوستان 30 درصد از واريانس متغير كيفيت زندگي مرتبط با سلامت سالمندان را تبيين مي كند.\nنتيجه گيري: توجه به حمايت اجتماعي به عنوان يكي از عوامل اجتماعي موثر بر سلامت در ارتقا كيفيت زندگي سالمندان از اهميت فوق العاده اي برخوردار است.\nکليدواژگان: كيفيت زندگي مرتبط با سلامت، حمايت اجتماعي، سالمند، تبريز\nتاثير فعاليت هاي جسماني بر كيفيت زندگي، اميد و رضايت از زندگي سالمندان شهر ايلام\nشمس الدين رضايي *، محسن اسماعيلي صص 29-40\nمقدمه: دوران سالمندي يكي از مهمترين تغييرات در زندگي افراد به شمار مي رود و به نظر مي رسد كه فعاليت بدني يكي از عوامل موثر در بهبود كيفيت همه ابعاد زندگي اين دوران است. بنابراين هدف اين پژوهش بررسي تاثير فعاليت هاي جسماني بر كيفيت زندگي، اميد و رضايت از زندگي سالمندان شهر ايلام با استفاده از روش تحليل مسير مي باشد.\nروش : اين پژوهش توصيفي- تحليلي است. جامعه آماري شامل كليه سالمندان 60 سال و بالاتر شهر ايلام مي باشد كه تعداد 200 نفر(144 مرد و 56 زن) از آنها به روش طبقه اي به عنوان نمونه انتخاب گرديدند. به منظور جمع آوري اطلاعات از پرسشنامه هاي استاندارد بين المللي فعاليت جسماني (IPAQ)، كيفيت زندگي (SF-36)، رضايت از زندگي (SWLS) و مقياس اميد (AHS) استفاده شد. براي تجزيه و تحليل داده ها از 22 SPSS و 20 AMOS استفاده گرديد.\nيافته ها: نتايج نشان داد كه فعاليت جسماني با ضريب مسير 34/0 بر بعد جسماني كيفيت زندگي، با ضريب مسير 30/0 بر بعد رواني كيفيت زندگي، با ضريب مسير 30/0 بر اميد و با ضريب مسير 25/0 بر رضايت از زندگي اثر گذار است. همچنين اميد با ضريب مسير 23/0 بر رضايت از زندگي اثرگذار است.\nنتيجه گيري: فعاليت هاي بدني ويژه سالمندان بر كيفيت، اميد و رضايت از زندگي سالمندان اثرگذار است؛ بنابراين اجراي برنامه هاي ورزشي منظم در مراكز مراقبتي سالمندان و پارك ها مي تواند به عنوان روشي جهت ارتقاء سلامت و بهبود زندگي سالمندان مورد استفاده قرار گيرد.\nکليدواژگان: سالمند، كيفيت زندگي، اميد، رضايت از زندگي، فعاليت بدني، ايلام\nعوامل مرتبط با رفتارهاي خود مراقبتي سالمندان مبتلا به فشارخون شهر اروميه بر اساس مدل اعتقاد بهداشتي\nصابر پورمحمد، زهرا جليلي * صص 41-50\nمقدمه : پرفشاري خون، مهم ترين مشكل بهداشتي در كشورهاي در حال توسعه و يكي از دلايل مرگ زودرس و عامل خطر بيماري هاي قلبي- عروقي، سكته مغزي و نارسايي كليه بخصوص در سالمندان است. پژوهش حاضر با هدف بررسي عوامل مرتبط با رفتارهاي خود مراقبتي سالمندان مبتلا به پرفشاري خون بر اساس مدل اعتقاد بهداشتي در شهرستان اروميه انجام شد.\nروش: در اين مطالعه مقطعي 120 سالمند مبتلا به پرفشاري خون كه تحت پوشش مراكز بهداشتي درماني شهرستان اروميه بودند به طور تصادفي ساده وارد مطالعه شدند. ابزار گردآوري اطلاعات، پرسشنامه محقق ساخته مشتمل بر سوالات دموگرافيك، آگاهي، رفتارهاي خود مراقبتي و سازه هاي مدل اعتقاد بهداشتي بود. داده ها با استفاده از آزمون هاي آنوا، رگرسيون خطي و با به كارگيري نرم افزار 16SPSS مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.\nيافته ها: ميانگين سن سالمندان مورد مطالعه 72/11± 6/72 سال بود. نتايج نشان داد كه رفتار خودمراقبتي با جنسيت، وضعيت تاهل، وضعيت اقتصادي ارتباط آماري معناداري داشت. از بين سازه هاي مدل اعتقاد بهداشتي بيشترين و كمترين سازه پيشگويي كننده رفتار خود مراقبتي بترتيب، خودكارآمدي درك شده (382/0 B=)، حساسيت درك شده (20/0 B=) بدست آمد كه از لحاظ آماري معنا دار بود.\nنتيجه گيري: با توجه به نتايج بدست آمده، سازه هاي مدل اعتقاد بهداشتي مي تواند نقش مهمي در كنترل پرفشاري خون در ميان سالمندان داشته باشد و سازه خودكار آمدي درك شده از بين سازه هاي اين مدل پيش گويي كننده بيشتر رفتارهاي خود مراقبتي كنترل پرفشاري خون در ميان سالمندان است، لذا توصيه مي شود كه در مطالعات بعدي برروي ساير سازهاي ديگر اين مدل پيرامون رفتارهاي خود مراقبتي در سالمندان مدنظر محققين قرار گيرد..\nکليدواژگان: خود مراقبتي، سالمند، مدل اعتقاد بهداشتي، پرفشاري خون\nحمايت درك شده عاطفي از ديدگاه سالمندان ايراني: تحليل محتواي هدايت شده\nشيما نظري *، اكرم فرهادي، ليلا صادق مقدم، عليرضا نمازي شبستري صص 51-64\nمقدمه: با توجه به اهميت حمايت اجتماعي در ارتقاي سلامت جسمي و رواني سالمندان، اين مطالعه به بررسي حمايت درك شده عاطفي بعنوان يكي از زيرمجموعه هاي حمايت اجتماعي در جمعيت رو به رشد سالمندان مي پردازد.\nروش: در اين مطالعه كيفي به روش تحليل محتواي هدايت شده، تعداد 14 سالمند از نقاط مختلف تهران شركت كردند. داده ها از طريق مصاحبه نيمه ساختار يافته جمع آوري و با استفاده از ماتريس طراحي شده بر اساس مرور متون تجزيه و تحليل شدند.\nيافته ها: نتايج نشان داد كه سالمندان «حمايت عاطفي» را بعنوان يكي از منابع مهم حمايت، دربرگيرنده «روابط نزديك با اطرافيان»، «عشق و عواطف»، «توجه و مراقبت»، «محرم راز»، « امنيت عاطفي در شرايط نياز» و «ادراك مثبت از خود» مي دانند.\nنتيجه گيري: با توجه به اهميت حمايت عاطفي درك شده، دست اندركاران سلامت سالمندان بايد در طراحي مداخلات با هدف ارتقا سطح حمايت اجتماعي سالمندان به اين نوع حمايت توجه بيشتري مبذول دارند.\nکليدواژگان: حمايت عاطفي، سالمند، تحليل محتواي هدايت شده


» زنان تحصیلکرده با دستمزدی کمتر از قانون کار، بدون بیمه و قرارداد؛ زنانی با حقوق‌های ۱۵۰ هزارتومانی\nبه گزارش شهروند، «شش ماه است که از حدود ۳ عصر تا ۱۲ شب در این فلافل‌فروشی کار می‌کنم، لیسانس علوم‌سیاسی از دانشگاه پیام‌نور دارم و ماهی ۱۵۰ هزارتومان حقوق می‌گیرم. خانواده‌ام به من اعتماد کامل دارند وگرنه نصف‌شب برگشتن یک دختر به خانه، آن هم در این شهر کوچک برای فامیل بی‌آبرویی است.» مادرش همان روزهای اول؛ زمانی که «مریم» کار منشی‌گری‌اش در یک کلینیک پزشکی را از دست داد و از طرف یکی از دوستانش فلافل‌فروشی را پیدا کرد، سراغ همسایه‌ها رفت تا ساعت پایان کار جدید دخترش را به آنها بگوید و آنها فکر بدی درباره نصف‌شب برگشتن‌های مریم نکنند. او یکی از حدود هشت‌میلیون کارگر ایرانی است که حداقل‌های قانون کار هم شامل حالش نمی‌شود، پیش از این هم نمی‌شد: «از سه‌سال پیش منشی دو پزشک بودم. حقوقم تقریبا همین بود ولی کار بهتر و راحت‌تری داشتم، دقیق هم نمی‌دانم چرا اخراج شدم. بعد از آن هم چند ماه بیکار بودم و از سر کلافگی و بیکاری این‌جا آمدم.»\nماجرای حقوق‌های بسیار پایین‌تر از نرخ تعیین‌شده توسط شورایعالی کار به یک شهر و دو شهر یا یک استان خاص محدود نمی‌شود، اگرچه در استان‌های محروم این موضوع شایع‌تر است. «شهناز» فارغ‌التحصیل مهندسی کامپیوتر است که از ۷و نیم صبح تا ۱۲و نیم ظهر و در شیف عصر هم از ۵ تا ۸ در نمایندگی یکی از بیمه‌های معروف مشغول به‌کار است. او متولد و ساکن «مسجدسلیمان» در استان خوزستان است که ماهانه ۳۰۰هزار تومان دستمزد می‌گیرد و این کار را یک تجربه و سرگرمی می‌بیند: «اول این‌که دختر با پسر فرق می‌کند چون در حالت کلی بار مالی خانواده روی دوش دختر نیست. می‌دانم که در تهران یا حتی همین اهواز دخترها دنبال حقوق بهتر هستند و شرایط در شهرهای بزرگ فرق می‌کند، ولی مثلا در مسجدسلیمان یا دزفول و شوشتر وضع کار دختران همین است. همین مغازه بغلی، دوستم با لیسانس حسابداری ۸و نیم تا ۲ عصر و ۴ تا ۹ شب کار حسابداری می‌کند و ماهی ۲۰۰هزار تومان می‌گیرد. مجبوریم و این کارها سرگرمی و تجربه است.» شهناز می‌گوید که به‌واسطه کار پدرش دفترچه تأمین اجتماعی دارد ولی اگر این دفترچه نبود از کارهای خصوصی امکان پرداخت بیمه و دریافت دفترچه برایش وجود نداشت: «هیچ‌کس بیمه نمی‌کند مگر فامیل نزدیک صاحب‌کار باشی یا این‌که طرف خیلی وجدان داشته باشد. هر ۶ ماه یک‌بار ما قراردادی را امضا می‌کنیم که در آن نوشته حقوق برابر قانون کار است و حق بیمه‌مان را هم به‌طور نقدی دریافت می‌کنیم، از ما چک یا سفته هم می‌گیرند که یک‌وقت شکایت نکنیم یا اگر شکایت کردیم این چک‌ها را به اجرا می‌گذارند.» ماجرای گروگانگیری با چک و سفته، بخش مشترک سخنان بسیاری از دختران شاغل در کارهای غیررسمی است هرچند که براساس حرف‌های این مهندس کامپیوتر ۲۶ساله، اگر این چک و سفته هم نباشد باز هم کسی شکایت نمی‌کند: «خب کسی که شکایت کند تا همیشه امکان سرکار رفتن را برای خودش از بین می‌برد.\nهر ساله و در هفته‌های آخر اسفند، جلسات پرتنش شورایعالی کار برای تعیین حداقل دستمزد کارگران برای سال بعد برگزار می‌شود که اسفند گذشته و پس از جلسه ۱۲ساعته شورایعالی کار، این عدد برای سال۹۶ با افزایش ۱۴.۵درصدی به رقم ۹۳۰هزار تومان رسید؛ افزایشی که هیچ‌گاه رضایت نمایندگان کارگری را جلب نکرد اما کارگران زیادی همین عدد را هم رویای دست‌نیافتنی خود می‌بینند. «گلاره» اگرچه الان در یک کتابفروشی تازه‌تأسیس در سنندج حدود هفت ساعت در روز کار می‌کند و ماهانه ۵۰۰هزار تومان دستمزد می‌گیرد اما تا همین یک‌سال پیش ساکن ساختمان پنج‌طبقه پزشکان در مرکز استان کردستان بوده است. او کارشناس ادبیات فارسی است و آخرین حقوق دریافتی‌اش از منشی‌گری ۲۵۰ هزارتومان بوده است: «تا مرداد پارسال منشی بودم، بدون هیچ قرارداد قانونی یا بیمه‌ای. بعد از ازدواج به پیشنهاد همسرم سراغ شکایت رفتم که هنوز هم به حق و حقوق درستی نرسیده‌ام. مدارک زیادی داشتم که میزان دریافتی‌ام را نشان می‌داد و طبق قانون باید حق بیمه و حقوق رعایت‌نشده‌ام در این سال‌ها را می‌گرفتم اما اداره کار معیار قضاوت را نه حداقل دستمزد تعیین‌شده که عرف بازار و اشتغال سنندج تعریف می‌کند. دستمزد بیشتر منشی‌ها هم تقریبا همین مقدار است و من تا الان هیچ پول و حقی از این شکایت دریافت نکرده‌ام.» او هم می‌گوید که این شکایت برایش سنگین تمام شده و امکان ندارد پزشکی استخدامش کند هرچند که سه‌سال تجربه در منشی‌گری دارد. گلاره همراه همسرش حالا در شیفت‌های مختلف یک کتابفروشی کار می‌کنند که قرار است برای آنها بیمه پاره‌وقت پرداخت شود و دستمزد بهتری دریافت کنند.\nاین روزها دختران و زنان تحصیلکرده که در مهدکودک‌های خصوصی، مطب‌های پزشکان، دفاتر مهندسی و صنف‌های مختلف بازار و… مشغول به کار هستند، بیشتر از هر دوره دیگری به چشم می‌آیند؛ کارگرانی ارزان که میل به استقلال، اجبار فقر، بیکاری و… آنها را وادار به پذیرش کارهایی با دستمزد پایین، بدون قرارداد و بیمه و شروطی متفاوت کرده است. اگر چه درباره تعداد این کارگران، عددهایی تخمین‌زده می‌شود اما هیچ آمار رسمی در این زمینه وجود ندارد و با توجه به شرایط کار آنها، به نظر نمی‌آید امکان دستیابی به آماری دقیق وجود داشته باشد. «حسام نیکوپور» معاون پژوهشی موسسه عالی پژوهش تأمین اجتماعی که پیش از این ۸۰درصد شاغلان بدون بیمه را زنان دانسته بود، درباره آخرین آمارها در این زمینه به «شهروند» می‌گوید: «کل شاغلان کشور حدود ۲۱ و نیم‌میلیون نفر هستند که حقوق‌بگیر بخش خصوصی، دولتی یا تعاونی هستند. تعدادی شاغل هم وجود دارد که غیرمزد و حقوق‌بگیر هستند مانند کارکنان مشاغل خانگی و افراد کارفرما یا خویش‌فرما. اتفاقی که در اقتصاد ایران می‌افتد به دلیل رکود و نبود تولید، بخش غیرمزد و حقوق‌بگیر گسترش پیدا می‌کند که الان به حدود ۴۵ تا ۴۶درصد کل شاغلان رسیده‌اند. نخستین خصوصیت این کارها این است که مشمول قانون کار نیستند، احتمال بیمه‌شدن آنها کم است، حداقل قانون دستمزد درباره آنها رعایت نمی‌شود، سطح آموزش آنها کمتر است و احتمال بیکاری آنها بیشتر است؛ یعنی الان حدود ۱۰میلیون نفر جمعیت کارکنان در کشور وجود دارد که باید اختیاری خود را بیمه کنند و اجباری وجود ندارد. تعداد بیمه‌شدگان ایران حدود ۱۵میلیون نفر است که با در نظرگرفتن جمعیت ۲۱ونیم میلیون نفری کارکنان در ایران، حدود ۶ونیم میلیون نفر از کارکنان بیمه نیستند. این ۶و‌نیم‌میلیون نفر کسانی هستند که مزد و حقوق‌بگیر نیستند و حداقل ۸۰ درصد آنان را زنان تشکیل می‌دهند.» نیکوپور ادامه می‌دهد: «اول این‌که سهم غیرمزد وحقوق‌بگیران که بخش زیادی از آنها را زنان تشکیل می‌دهند در حال افزایش است. علاوه بر این در بین مزد و حقوق‌بگیران هم مواردی در حال گسترش است که به آنها کارهای نامتعارف می‌گویند؛ یعنی این‌که حقوقی کمتر از حداقل دستمزد می‌گیرند یا این‌که قراردادهای سفید امضا می‌کنند یا مجبور به کار پاره‌وقت یا نیمه‌وقت هستند. در این‌جا فرار تعداد بیمه‌شدگان نیست بلکه فرار مبلغ است؛ یعنی حقوقی کمتر از حداقل دستمزد که الان ۹۲۶هزار تومان است، پرداخت می‌شود ولی بیمه متناسب با این عدد پرداخت می‌شود یا این‌که فرد حقوق بیشتری می‌گیرد اما بیمه‌ای متناسب با حداقل دستمزد برای او پرداخت می‌شود. حدود ۴۰ درصد بیمه‌پردازان سازمان تأمین اجتماعی روی حداقل مبلغ پرداخت می‌شود که در سال‌های گذشته این مورد در حال افزایش است یعنی تمایل کارفرماها برای پرداخت بیمه بر روی حداقل دستمزدها در حال افزایش است.»\nمعاون پژوهشی موسسه عالی پژوهش تأمین‌اجتماعی افرادی که حداقل دستمزد به آنها پرداخت نمی‌شود را حدود دو، سه درصد از کارکنان مزد و حقوق‌بگیر می‌داند که البته به نظر می‌آید گروهی از این کارگران، حتی جایی در بین آمار ۲۱ونیم میلیونی کارکنان کشور ندارند. نیکوپور اگر چه پیگیری قانونی را به‌عنوان راهکاری به این دسته از زنان پیشنهاد می‌دهد اما گسترش چنین کاری را تحث‌تأثیر شرایط نامناسب اشتغال در کشور می‌داند.


دانلود مقاله تجسم تعاملی داده های بزرگ در زمینه حسابداری بررسی عملکرد فعلی و موانع بالقوه برای پذیرش - فایل هاب\nدانلود مقاله تجسم تعاملی داده های بزرگ در زمینه حسابداری بررسی عملکرد فعلی و موانع بالقوه برای پذیرش\nدانلود مقاله ISI تجسم تعاملی داده های بزرگ در زمینه حسابداری بررسی عملکرد فعلی و موانع بالقوه برای پذیرش\nمقاله حسابداری بازار سنتی به زبان انگلیسی و یک مقاله علمی پژوهشی می باشد که در مجلات معتبر علمی خارجی به چاپ رسیده است و پژوهشگران و دانشجویان می توانند به عنوان یک منبع معتبر از آن استفاده نمایند. این مقاله مربوط به سال ۲۰۲۰ می باشد و یک مقاله جدید و به روز است.\nهدف – کلان داده مقادیر بالا و اشکال جدیدی از داده های ساختاریافته , بدون ساختار و نیمه ساختار یافته را وارد حوزه حسابداری می کند و این نیازمند مدیریت داده ها و روش های گزارشگری جایگزین است . ایجاد بینش از این منابع داده جدید نیاز به اشکال مختلف و تعاملی تجسم در زمینه تجزیه و تحلیل بصری را برجسته می کند. با این وجود، شکاف قابل توجهی بین توصیه های پژوهشی و استفاده فعلی در عمل مشهود است. به منظور درک و غلبه بر این شکاف، تجزیه و تحلیل دقیق از وضعیت موجود و همچنین شناسایی موانع بالقوه برای پذیرش حیاتی است. هدف مقاله بررسی این موضوع است.\nطراحی / روش شناسی / رویکرد – نظرسنجی با ۱۴۵ حسابدار تجاری از شرکت های اتریشی از طیف گسترده ای از بخش های تجاری و تمام سطوح سلسله مراتبی انجام شده است. این نظرسنجی با هدف این مطالعه انجام شده است: شناسایی موانع، خوشه‌بندی شده به عنوان مرتبط با انسان و مرتبط با فناوری، و همچنین بررسی عملکرد فعلی با توجه به استفاده از تجسم تعاملی برای داده‌های بزرگ.\nیافته ها – کمبود دانش و تجربه در مورد انواع تجسم جدید و تکنیک های تعامل و تمرکز تنها بر مایکروسافت اکسل به عنوان ابزار تجسم را می توان به عنوان موانع اصلی شناسایی کرد، در حالی که استفاده از منابع داده های متعدد و پیاده سازی تدریجی ابزارهای نرم افزاری بیشتر تعیین کننده است. اولین محرک های فرزندخواندگی\nمحدودیت ها / پیامدهای تحقیق – با توجه به جمع آوری داده ها با یک نظرسنجی استاندارد، امکان برخورد فردی با شرکت کنندگان وجود نداشت که می تواند منجر به تفسیر نادرست از پاسخ های داده شده شود. علاوه بر این، جامعه نمونه اتریشی است که ممکن است از نظر تعمیم نتایج به سایر میراث جغرافیایی یا فرهنگی مشکلاتی ایجاد کند.\nپیامدهای عملی – این مطالعه نشان می‌دهد که افراد آگاه و آشنا با تجسم‌های کلان داده تعاملی، سهولت درک شده بالا را نشان می‌دهند. بنابراین، ارائه آموزش های کافی و همچنین تجسم های کاربر محور و پشتیبانی فناوری برای افزایش بیشتر استفاده در حرفه حسابداری ضروری است.\nاصالت/ارزش – تحقیقات زیادی به معرفی اشکال بدیع تجسم های تعاملی اختصاص یافته است. با این حال، تمرکز کمی روی تأثیر این ابزارهای جدید برای داده های بزرگ از دیدگاه پزشکان و نیازهای آنها صورت گرفته است.\nگزارش‌گری مالی، کلان داده، تجزیه و تحلیل بصری، تجسم تعاملی، تجسم داده‌های بزرگ\nنوع مقاله پژوهشی\nدر طول دهه گذشته، افزایش فوق‌العاده‌ای در مقدار داده‌های دیجیتال جمع‌آوری شده از منابع مختلف وجود داشته است. سیستم‌های پایگاه داده امکان جمع‌آوری انبوه داده‌ها را فراهم می‌کنند که می‌تواند برای تشخیص و پیش‌بینی مشکل استفاده شود، اما همچنین برای به دست آوردن درک کلی بیشتر از مدل‌های کسب‌وکار فعلی با شناسایی عوامل تأثیرگذار مهم (Goes, 2014؛ Mayer-Schönberger and Cukier, 2013) . در نتیجه، ما می‌توانیم علاقه‌مندی به استفاده از این مجموعه داده‌های بزرگ ساختاریافته و بدون ساختار را به منظور افزایش تصمیم‌گیری آگاهانه و تحلیلی مشاهده کنیم (چن و همکاران، ۲۰۱۲؛ سونگر و همکاران، ۲۰۰۴).\nاین روند بر متخصصان حسابداری نیز تأثیر گذاشته است. مدیریت حجم زیادی از داده ها یک نیاز جدید نیست، زیرا در سطحی اساسی، این حرفه باید داده ها را برای اهداف مختلف تصمیم گیری خلاصه، ساختار و آماده کند (Janvrin and Weidenmier Watson, 2017). با این حال، مفهوم Big Data به طور فزاینده ای نه تنها به عنوان مدیریت داده با حجم بالا، بلکه در تنوع و سرعت بالا نیز درک می شود. زیرا نه تنها از داده های داخلی شرکت برای تجزیه و تحلیل (عمدتا داده های ساختاریافته) استفاده می شود، بلکه از منابع خارجی مانند وب سایت ها، متون، ویدیوها، اینترنت اشیا، RFID، حسگرها و سایر موارد/منابع (عمدتا داده های نیمه ساختاریافته و بدون ساختار) استفاده می شود. ) که برای ایجاد تصویر جامع تری لازم است (Janvrin and Weidenmier Watson, 2017). با این وجود، به محض اینکه یکی از معیارهای ذکر شده در بالا برآورده شد، از Big Data صحبت می کنیم.\nدر این زمینه، رشته تجسم اطلاعات (InfoVis) توجه فزاینده ای را به خود جلب کرده است (دیلا و راشکه، ۲۰۱۵) زیرا هدف آن شناسایی و ایجاد تصاویر متمایز با تأکید بر وظایف خاص یا ویژگی های داده برای تسهیل درک و درک است (Lurie and Mason, 2007). تجسم به خودی خود به ویژه در این زمینه و به ویژه برای حسابداری مدیریت مفید است، زیرا هدف اطلاع رسانی به ذینفعان داخلی و خارجی در مورد گذشته، وضعیت فعلی و آینده شرکت است. با استفاده از تجسم، می توان روندها، همبستگی ها و بی نظمی ها را به روشی کارآمدتر و مؤثرتر بومی سازی کرد. این امر به ویژه در صورتی صادق است که مجموعه داده ها از نظر اندازه و پیچیدگی در حال افزایش باشند (Falschlunger و همکاران، ۲۰۱۶). برای انجام این کار، گزارش دهی به اشکال مختلف (به عنوان مثال داخلی و خارجی) در حسابداری و استفاده از سنت نهادینه شده است.\nFileHub ID : Looks File234223\nنوشته شده درنوشته شده در ۰۵ فروردین ۱۴۰۱ / 0 / تگ ها , دانلود مقاله ISI تجسم تعاملی داده های بزرگ در زمینه حسابداری بررسی عملکرد فعلی و موانع بالقوه برای پذیرش, مقاله حسابداری بازار سنتی به زبان انگلیسی و یک مقاله علمی پژوهشی می باشد که در مجلات معتبر علمی خارجی به چاپ رسیده است و پژوهشگران و دانشجویان دسته بندی ها حسابداری\nپست قبلیجواب نهاد مبحث مبحث خداشناسی – اثبات وجود خدا\nپست بعدیدانلود مقاله تأثیر عوامل خارجی و داخلی بر رویه های حسابداری مدیریت: مطالعه پاکستان


اعتراض به اختناق و فضای امنيتی\nتحصن 400 دانشجو\nدر دانشگاه سيستان و بلوچستان\nدر پی تحصن شورای مركزی انجمن اسلامی دانشجويان در دانشگاه سيستان و بلوچستان، حدود 400 تن از دانشجويان به اين تحصن پيوستند. متحصنين به عملكرد تبعيض آميز هيات نظارت بر تشكلها نسبت به انجمن اسلامی دانشجويان، جو اختناق و سركوب در دانشگاه، برخوردهای امنيتی، غير قانونی و غير اخلاقی كميته انضباطی و عدم تشكيل شورای صنفی پس از دو سال معترض هستند.\nاين تحصن راس ساعت 18 (شنبه 30 ارديبهشت) آغاز شد و در ساعت 19:30 پايان يافت. در اين مراسم دانشجويان با زدن كفهای ممتد 3 دقيقه ای نسبت به جو حاكم بر دانشگاه و عملكرد مسئولين اعتراض كردند. مراسم با سخنرانی اعضا شورای مركزی انجمن اسلامی و نمايندگان قومی (بلوچ، كرد و ...) در اعتراض به عملكرد سليقه ای و جو ارعاب در دانشگاه ادامه يافت و با خواندن قطعنامه تحصن و سرود يار دبستانی پايان يافت.\nقطعنامه پايانی اين تحصن با اشاره بر زمينه های اعتراض دانشجويان گفته می شود: نگاه و رفتار تبعيض آميز "هيات نظارت بر تشكلها"(متشكل از رياست دانشگاه، نماينده وزير و رياست نهاد نمايندگی ولايت فقيه) به عنوان بالاترين ركن تصميم گيرنده و هيات نظارت بر تشكلها متاسفانه با در پيش گرفتن رفتار تقابلی با رنگ و بوی سياسی با برگزاری هرگونه فعاليت دانشجويی مستقل با تمام قوا مخالفت كرده است. به گونه ای كه در طول 20 ماه گذشته حتی با يك درخواست مجوز از طرف انجمن اسلامی كل موافقت نشده است.\nقطعنامه متحصنين همچنين از تعليق تشكيل شورای صنفی انتفاد می كند و به پرونده سازی و جو امنيتی ناشی از اقدامات كميته انضباطی بشدت اعتراض می كند.


بیش از 320 هکتار شالیزار و گندمزار در بهشهر دچار آبگرفتگی شد | میهن پست\nبیش از 320 هکتار شالیزار و گندمزار در بهشهر دچار آبگرفتگی شد\nˈ غلامرضا قنبری ˈ پنجشنبه شب در گفت و گو با خبرنگار ایرنا افزود : سیلاب همچنین به حدود 20 دامداری و مرغداری…\nˈ غلامرضا قنبری ˈ پنجشنبه شب در گفت و گو با خبرنگار ایرنا افزود : سیلاب همچنین به حدود 20 دامداری و مرغداری نیز خسارت وارد کرده است.\nوی ادامه داد : خسارت بخش کشاورزی فقط به آبگرفتی زمین های کشاورزی و دامداری ها محدود نشد و متاسفانه بر اثر سیلاب بیش از 158 کیلومتر از جاده های بین مزارع مناطق جلگه ای و کوهستانی بهشهر هم آسیب دیده است.\nرییس اداره جهاد کشاورزی بهشهر گفت : اولویت اصلی خدمات رسانی در حال حاضر منازل و مناطق شهری سیل زده است و پس از پاکسازی کامل آن با بسیج ماشین آلات مورد نیاز ، نسبت به رفع مشکلات ناشی از سیل وارد شده به بخش کشاورزی اقدام می کنیم.\nوی افزود : بر اساس برآوردهای انجام شده بخش کشاورزی بهشهر متحمل بیش از 17 میلیارد ریال خسارت شد که امیدواریم دولت با توجه به نقش موثر کشاورزان بهشهری در تولید محصولات زراعی، راهی مطلوب برای پرداخت این خسارت ها بیابد.\nقنبری همچنین از تخریب سه دهنه پل و نهر کشاورزی بر اثر شدت سیلاب خبر داد و گفت : سیل همچنین بیش از 80 هکتار از مزرارع گوجه فرنگی شهرستان را دچار آبگرفتگی شدید کرد.\nبارندگی شدید و کم سابقه روز چهارشنبه در مازندران در کمتر از دو ساعت سبب جاری شدن سیلاب در بیشتر مناطق این استان بویژه مناطق شرقی و مرکزی شد که بر اساس گزارش های رسمی دو کشته و یک زخمی نیز بر جای گذاشت.\nمیزان بارندگی در مناطق شرقی مازندران در کمتر از 24 ساعت بیش از 130 میلی متر گزارش شده است که این مقدار بارندگی بویژه این که بیشتر آن در دو ساعت اول بود ، یک رکورد محسوب می شود.\nبارندگی شدید و جاری شدن سیلاب روز چهارشنبه بیش از همه به بخش کشاورزی بویژه شالیزارها در مناطق مختلف مازندران خسارت وارد کرد.\nماه خرداد زمانی است که نشا برنج در تمامی مناطق جلگه ای مازندران به پایان می رسد و کشاورزان با پشت سر گذاشتن مرحله کشت ، وارد مرحله داشت این محصول راهبردی می شوند.\nورود سیلاب به شالیزارها که با گل و لای ، سنگ ، چوب و دیگر ناخالصی همراه است سبب از بین رفتن گیاهی می شود بتازگی نشا شده و هنوز بدرستی در شالیزار ریشه نزده است.\nگندمزارهای مازندران نیز در مراحل پایانی رسیدن محصول برای برداشت قرار دارند.\nاستان مازندران با تولید بیش از یک میلیون تن برنج سفید در سال ، تامین کننده اصلی این محصول راهبری در کشور است.ک/3


عرضه دام برای دامداران صرفه اقتصادی ندارد\nپیام ملّت-معاون سلامت اداره کل دامپزشکی استان زنجان از افزایش ۱۵ درصدی جمعیت دامی استان نسبت به مدت مشابه سال گذشته خبر داد.\nمجید اسکندرپور در گفت و گو با خبرنگار «پایگاه خبری-تحلیلی پیام ملّت» اظهار کرد: به علت کاهش موضوع خشکسالی دامداران دام خود را نگه داشته و از عرضه آن خودداری می‌کنند و این امر موجب افزایش زاد و ولد در میان دام ها و ایجاد تراکم و افزایش جمعیت دامی شده است.\nوی با بیان اینکه روستاییان و دامداران اکنون که فصل ییلاق است به علت وفور علوفه از عرضه دام خود به کشتارگاه ها تا فصل پاییز خودداری می کنند افزود: در پاییز علوفه کاهش می یابد لذا دامداران و روستاییان جهت خرید علوفه باید متقبل هزینه های شوند به همین علت اقدام به عرضه دام خود می کنند.\nمعاون سلامت اداره کل دامپزشکی استان زنجان با اشاره به اینکه کشتارگاه در صورت عرضه دام به آن تا سقف ظرفیت خود جهت تامین هزینه هایش اقدام به کشتار می کند ادامه داد: علت پایین آمدن میزان کشتار در کشتارگاه ها عرضه نشدن دام به آنها است.\nوی از عدم تغییر قیمت دام علی رغم وجود تورم فراوان خبر داد و گفت: برخی از واحدهای پرواربندی تعطیل و غیرفعال شده اند برخی دیگر نیز در شرف تعطیلی هستند. چراکه قیمت دام پایین است اما هزینه های کارگر، علوفه، واکسن، دارو و حتی دستمزد چوپان گران شده، از سوی دیگر مردم اوضاع مالی مساعدی ندارند و قدرت خرید آنها کاهش یافته است به همین علت سرانه مصرف گوشت قرمز پایین آمده است.\nاسکندر پور پایین آمدن سرانه مصرف گوشت قرمز یا به عبارتی کاهش تقاضا را همراه با پایین آمدن قیمت گوشت قرمز دانست و تصریح کرد: باتوجه به قیمت های کنونی عرضه دام برای دامداران صرفه اقتصادی نخواهد داشت./ش


ایران قراردادهای جدیدی را برای ترغیب شرکتهای نفتی ارایه دهد - تحلیل ایران\nچهارشنبه ۲۰ آبان ۱۳۹۴ — ۲۲:۵۰\nشبکه خبری سی.ان.بی.سی اعلام کرد: هنگامی که صنعت نفت جهان با هدف آماده شدن برای طولانی تر شدن دوره ارزانی نفت، بیشتر بر سودآوری تمرکز کرده ، ایران باید قراردادهای ترغیب کننده تری ارایه دهد تا شرکت های نفتی بین المللی به این کشور برگردند.\nبه گزارش گروه اقتصادی ایرنا به نقل از شبکه خبری یاد شده، ایران در ماه سپتامبر (شهریور) پیش نویس قراردادهای نفت و گاز برای جذب سرمایه گذاران و خریداران خارجی در پسا تحریم را تصویب کرد، اما تاکنون جزییاتی از آن منتشر نشده است.\nایران در کنفرانسی هایی که در تهران و لندن به ترتیب در تاریخ های 21 و 22 نوامبر (30 آبان و یک آذر) و 22 الی 24 فوریه (دوم تا پنجم اسفند) برگزار می شوند، از قراردادهای نفتی و گازی خود رونمایی خواهد کرد.\nپاتریک پویانه، مدیر اجرایی شرکت توتال فرانسه در کنفرانسی در ابوظبی، پایتخت امارات متحده عربی گفت: توتال فرصت های موجود در بخش های گاز، نفت، پتروشیمی و بازاریابی را رصد می کند و منتظر اعلام قراردادهای جدید ایران هستیم.\nوی افزود: شرکت توتال احتمال دارد در کنفرانس تهران که در آن وزیر نفت ایران چارچوب قراردادهای نفتی را مشخص خواهد کرد، مشارکت خواهد کرد.\nایران گفته است ، قراردادهای جدید نه فقط شرایط قراردادهای بیع متقابل را جذاب ساخته ، بلکه نسبت به شرایط قراردادهایی که عراق در سال 2009 و 2010 به شرکت های نفتی خارجی پیشنهاد کرده بود ، بهتر است.\nشرکت های بزرگ نفتی جهان اعلام کرده اند، چنانچه ایران شرایط قراردادهای قبل از تحریم خود را بهتر سازد ، به این کشور باز خواهند گشت و برخی شرکت های خارجی، شرایط قراردادهای پیش از تحریم ایران را به زیان خود می دانستند.\nمارتن وتسلار، مدیر گاز شرکت انگلیسی-هلندی شل گفت: امروز قراردادهای بیع متقابل به دلیل ارزانی محصولات و ذخایر بالادست برای شرکتها جذاب نیست.\nسید مهدی حسینی رییس کمیته بازنگری قراردادهای نفتی کشورمان سال گذشته تایید کرد، قراردادهای بیع متقابل در گذشته کاملا یکسویه و به نفع ایران بوده و شرکتهای خارجی با چنین قراردادی، انگیزه ای برای حضور در صنعت نفت ایران نخواهند داشت.\nوی افزود: مدیرعامل توتال به ایران اعلام کرد، با شرایط قراردادهای پیش از تحریم ، به ایران بازنخواهند گشت.\nحسینی اضافه کرد، براساس قراردادهای جدید، حلقه های مختلف صنعت نفت (اکتشاف، توسعه و تولید) به صورت یکپارچه واگذار می شوند.\nنفت قراردادهای نفتی پساتحریم\nگاز سرمایه گذاری\nنفت ارزان سبب کاهش سرمایه گذاری در پروژه های نفتی می شود


آنها به عروسک ها هم شلیک می‌کنند؛ روایت‌های فیس‌بوکی حامد اسماعیلیون\nسایت ملیون ایران > آخرین مطالب > آنها به عروسک ها هم شلیک می‌کنند؛ روایت‌های فیس‌بوکی حامد اسماعیلیون\nحامد اسماعیلیون در کنار همسرش پریسا اقبالیان و دخترشان ری‌را\nآخرین پیامی که حامد اسماعیلیون برای پریسا ارسال کرده بود\nالی فیل صورتی ری‌را که حامد اسماعیلیون در روایت‌هایش درباره اش نوشت\nیادبود ری‌را و پریسا در گوشه‌ای از مطب کوچک زوج دندانپزشک\nاو خطاب به ری‌را نوشته بود: تو به هاگوارتز رفتی. به دنیای رویاها همان‌طور که آرزو می‌کردی.\n«حامد اسماعیلیون» را اهالی ادبیات می‌شناختند. او داستان نویس جوان و شیرین قلمی از نسل نوی نویسندگان ادبیات فارسی است که کتاب «آویشن قشنگ نیست» و «دکتر داتیس» او دو دوره متوالی برنده جایزه بنیاد گلشیری شد. حامد اسماعیلیون بعدها نه تنها نتوانست اجازه انتشار کتاب‌های تازه‌اش را از سیستم وزارت ارشاد بگیرد بلکه کتاب مشهورش به نام «گاماسیاب ماهی ندارد» نیز اجازه تجدید چاپ نیافت.\nبسیاری، حامد اسماعیلیون را از وبلاگش به نام «گمشده در بزرگ راه» می‌شناسند. وبلاگی که تا سالها به روز می‌شد و محل مراجعه روزانه دلخوشان به حوزه ادبیات بود. او که یک دانپزشک است به امید آینده روشنتری که فرصت آزادی و رشد بیشتری به خانواده‌اش و دخترش «ری را» بدهد راهی کانادا شد و با همسرش، «پریسا اقبالیان» که دندانپزشک زبردستی بود در شمال تورنتو، در منطقه‌ای به نام «آرورا» اقدام به راه اندازی مطب کوچکی کردند پر از گلدان‌های ارکیده که پریسا برایش مهم بود زنده و شاداب بمانند.\nروز قبل از پروازی که منجر به فاجعه ای دهشتناک شد، حامد و پریسا آخرین سفارش‌های معمول را بهم کردند، این که دیر نرسد و به موقع فرودگاه باشد و اینکه «چقدر دوستتان دارم و منتظرتان هستم».\nاما آنها هرگز نرسیدند.بامداد روز هیجدهم دیماه سال ۱۳۹۸ و در همان نخستین دقایق سرنگونی هواپیمای مسافربری شماره ۷۵۲ خط هوایی بین المللی اوکران به دست سپاه پاسداران که ۱۷۶ زندگی را با خود به قعر مرگ فرو برد، زندگی حامد اسماعیلیون برای همیشه به دو بخش قبل از مصیبت و بعد از مصیبت تقسیم شد.\nپست‌ها و نوشته‌های مجازی او که پیش از این اتفاق، مرجع دلخوشان به ادبیات بود تبدیل به صدای دلشکستگانی شد که با اندوه بسیاری می‌خواستند بدانند چرا آن هواپیما در کمال نامردی و نامرادی و بی‌کفایتی به زیرافتاد و ۱۷۶ جان تشنه زندگی را از بین برد.\nاو مصداق کامل این جمله شد که «من زنده می‌مانم تا به مدد کلمه و ادبیات روایت کنم ستمی را که بر عزیزانم رفت و نگذارم فراموشی دامن دادخواهی را بگیرد.»\nاو در نخستین واکنشی که نسبت به سقوط هواپیما نشان داد در یک پست کوتاه نوشت زن و فرزندش هم در آن هواپیما بوده اند.\nبعد از آخرین پست فیسبوکی مرد آرامی که قصه می‌نوشت در مورد « ماجرای مقالهٔ اخیر نیویورک‌تایمز و امتناع افسران شاه از کشتار مردم» در ارتباط با اسنادی بود که آن روزها بنیاد راکفلر منتشر کرده بود،حال و هوای صفحه فیسبوکی او با یک گردش صد و هشتاد درجه تغییر کرد.\nاو روز هشتم ژانویه نوشت: «برای به خاک سپردنِ آرزوهای پریسایم و چشم‌های ری‌رایم عازم تهرانم. در میان ما سه نفر عاشقانه‌های زیادی هست که تا مرگم پیش من می‌ماند و آن را عریان نخواهم کرد. امیدوارم آن روز زودتر برسد. هیچ از چند و چونِ پروازِ اوکراین نمی‌دانم و می‌روم که آن چشم‌های درخشان را به خاک بسپارم. توانِ پاسخ‌گویی به هیچ پیغامی را ندارم و راهیِ هیچستانم. مرا ببخشید.»\nبعد از آن بود که ما حامد و دربدری‌هایش را در فرودگاه‌های بین راه دنبال می کردیم. او تبدیل به نماد خانواده‌هایی شد که عزیزانشان را در پرواز هواپیما گم کرده بودند و بی‌راه و چاره می‌رفتند تا جسدهای شرحه شرحه شده را پس بگیرند.\nحامد در صف بازرسی فرودگاه با بازمانده دیگری ملاقات می کند که به مثابه خودش دردی بزرگ بر شانه داشته.\n«در صفِ بازرسیّ فرودگاه همدیگر را دیدیم هادی. تو زار می‌زدی هادی. آن‌قدر حواست پرت بود که چهار بطری آب‌معدنی همراهت بود. من گفتم پسرت؟ تو گفتی زنم و پسرم. من گفتم زنم و دخترم. پسر تو نُه ساله دختر من نُه ساله. آن‌طرف گیت همدیگر را بغل کردیم و زار زدیم هادی. زار زدیم هادی. من گفتم ما داغیم هادی حالی‌مان نیست تو گفتی داغیم حالی‌مان نیست. من گفتم هادی ما داریم کجا می‌ریم؟ داریم می‌ریم بچه‌هامان را بذاریم توی خاک هادی؟ گریه کردیم هادی. مدرسهٔ ری‌را به بچه‌ها نامه داده که با این اندوه کنار بیایند. چرا به من کسی نامه نمی‌دهد هادی؟ مدرسهٔ پسر تو چه هادی؟ تو با پرواز دیگری بودی. گفتم اسم پسرت چه بود هادی؟ گفتی رامتین. گفتم دختر من ری‌را بود هادی. تو مرا می‌فهمی هادی. فقط تو هستی که عمق این اندوه را می‌فهمی هادی. تویی که این سوراخ سوراخِ چاک چاک را می‌فهمی هادی. بیا با هم زار بزنیم پسر. بیا پسر. ما داریم می‌ریم پیش‌شون پسر. بیا با هم زار بزنیم.»\nبعد از آن حامد اسماعیلیون روز نهم ژانویه راهی فرودگاه فرانکفورت شد تا برود تهران و همسر و دخترش را تحویل بگیرد. اما از همان نخستین دقایق این سفر دردناک از «عابدزاده»، رییس هواپیمایی کشوری درخواست کرد جعبه سیاه هواپیما را به شرکت سازنده ارسال کنند. او ضمن یادآوری سرنوشت بازماندگان کشتی سانچی، تاکید کرد که بعد از این واقعه دیگر از او چیزی باقی نمانده که قربانی مصلحت اندیشی کند.\n«می‌خوانم و می‌گریم. در فرودگاه فرانکفورتم و ساعت‌ها در تنهایی. نمی‌توانم جواب بدهم. این همه مهربانی برای من اشک است و اشک. چگونه قوی باشم؟\nاما یک پیغام. جناب عابدزاده رییس هواپیمایی کشوری جعبهٔ سیاه این هواپیما باید باید باید به شرکت سازنده ارسال شود تا ما بدانیم چه برای عزیزان‌مان رخ داده است. این تو نیستی که فردا باید برای شناسایی جسد سوختهٔ دخترت تست دی‌ان‌ای بدهی. ما را هم‌سرنوشتِ بازماندگانِ سانچی نکنید. از من چیزی نمانده است که آن را قربانیِ مصلحت‌اندیشیِ جنابعالی کنم. یک کلام .»\nما او و کلماتش را شهر به شهر دنبال می‌کنیم. آنجا که مویه‌هایش تمامی ندارند: «می‌گفت من نمی‌خوام برم هاروارد. می‌خوام برم هاگوارتز.\nچرا من دیروز یک‌کاره زنگ زدم مدرسه‌ش و گفتم ری‌را دیگه نمیاد؟»\nیا آنجا که عکس عزیزانش را بازنشر می‌کند و می‌پرسد بدون آنها چه کند، با مجلاتی که برای ری را آبونه کرده؟ با یادشان و خاطره‌هایشان و درمی مانیم و هیچ پاسخی برای سوالات بی‌شمار آن مرد نداریم.\nحالا آمار دنبال کنندگان صفحه حامد اسماعیلیون پرشماره شده. آنها که در این سفر با او گریسته‌اند برای مردگانی که عاشق‌ترین زندگان بودند. او روز نهم ژانویه می‌نویسد پروازش به دلایل امنیتی از فراز فرانکفورت برگشت داده شده. این اتفاق همزمان با اظهارات نخست وزیر کانادا در مورد حمله موشکی سپاه به هواپیماست. خبری که همه ایرانیان بیرون ودرون مرزها را درگیر می‌کند. سیل عکس و نقاشی ودل نوشته و مویه است که به سمت حامد روانه شده. تصویر فورسپس دندانپزشکی که در محل سقوط پرواز توسط «محمد رزازان» گرفته شده، موید حضور پریسا و ری راست در میانه آتش.\nاو اهل ادبیات است. به کلمه پناه می‌برد. آنجا که می‌نویسد در ساعت‌هایی که خوابیده با ری را ترانه سینیوریتا را زمزمه کرده.\n«در چند ساعتی که خوابیدم ری‌را دست در دستِ من رقصید چون می‌دانم طرفدارِ رقصیدن نیست. بیدار شدم و با خود از ابراهیم منصفی خواندم\nدر آن دقایق مرکزای برای حامد آدم‌ها صورت ندارند. اشباحند. تاریکند.\nاشباحی در کنار من راه می‌روند گاهی کسی با من حرف می‌زند و من جواب می‌دهم اما فقط حرکت لب‌ها پیداست. اسباب صورت را نمی‌بینم. من یادم نیست او چه گفته است و من چه جواب داده‌ام. اینجا تاریک است. من تاریکی را بغل کرده‌ام. تاریکی سرد است. تاریکی تیز است و گوشه‌های ناصافی دارد که در قلبم فرو می‌رود. تاریکی با من مهربان نیست. چرا تاریکی عاشقِ من شد؟ چرا بغلم کرد؟»\nاو اینجا هم به پاسداشت عشق می‌اندیشد. به اینکه دوستانش فراموش نکنند از ارکیده‌های مطلب رها شده در تورنتو مراقبت کنند چون پریسا عاشق ارکیده‌هایش بوده.\nیا وقتی که تصویر پیام‌های رد و بدل شده‌اش با ری را را با ما به اشتراک می گذارد که به دخترکش در مورد اشتباهات املایی متن پیام ها متذکر می‌شده. او هنوز به تهران نرسیده است. برای ما که هر لحظه به آن صفحه غمزده سرک می‌کشیم می‌نویسد قبلا حامد اسماعیلیون بوده ولی حالا خودش را در فرودگاه‌های دنیا این طور معرفی می‌کند «زن و دخترم در آن هواپیما بودند.» مردی که به گفته خودش در سایه و تاریکی ایستاده و همسر و فرزندش را که در آفتاب ایستاده‌اند تماشا می‌کند.\nسرانجام حامداسماعیلیون که برای به خاکسپاری همسر و کودکش راهی ایران شده روز یازدهم ژانویه و بعد از سفری طولانی، در صفحه فیسبوکش می‌نویسد که به مقصدش، ایران رسیده است.\nاو خطاب به ری را می‌نویسد «تو به هاگوارتز رفتی. به دنیای رویاها همان‌طور که آرزو می‌کردی. من از مشنگ‌ها یا به قول خودت از ماگل‌ها هستم و دیگر نمی‌توانم تو را ببینم. سفرت بخیر دخترم.»\nمابین عکس‌ها دنبال نشانه هاست. کتاب‌های ری را و «الی» فیل صورتی زیبایی که ری را در آخرین تماسش از ایران در مورد او با پدرش گفت و گو کرده است.\nاسماعیلیون به حکم یک تاریخ تلخ و به حکم تجربه می‌داند که باید مدارا کند تا آنچه از عزیزانش باقی مانده را به او بدهند.\nروز دوازدهم ژانویه می‌نویسد: «پریسا و ری‌را، صبر می‌کنم. زنده نگه‌داشتنِ شما باید مرا زنده نگه‌دارد. من زنده خواهم ماند تا فراموش نشوید. صبر می‌کنم تا تکه‌های شما را کنار هم بچینند و به من تحویل بدهند. گویا هنوز مشغول کارند. من صبر می‌کنم همچنان که هنوز در توهمم شما از سفر بازنگشته‌اید.\nپریسا و ری‌را، کلمات از من می‌گریزند مثل وقتی که در اتاقم به نوشتن مشغول بودم و هر دو پر سر و صدا سراغم می‌آمدید. من‌بعد شما همیشه در آن اتاق با من خواهید بود و من گفتگوهای گمشده را خواهم نوشت. بگذارید فقط تکه‌ها را کنار هم بچینند و تحویلم دهند. از آن پس دنیا طور دیگری خواهد بود.»\nاو از آنچه پیرامونش می‌گذرد در شگفت است. صندوق‌های میوه، سینی‌های حلوا و کیک‌های یزدی مراسم ختم و پارچه‌های سیاه، پیام آور حقایقی دردناکند. فقدان روی کریهش را نشان داده است.\n«از این هفته قرار بود دیگر به هانوور نروم و شب‌ها در ریچموندهیل پیش پریسا و ری‌را بمانم. بعد از سال‌ها این جابجایی ممکن شد تا یک شب دوری در هفته تمام شود و سه‌شنبه‌شب‌ها وقتی از مطبِ دوردست برمی‌گردم ری‌را برای «پنج دقیقه بغل» خودش را در رختخواب به خواب نزند.\nاز این هفته قرار بود شب‌ها در بغلم بخزد و بخواهد قصهٔ «سلمان کَر شعبانِ کَرِ» مثنوی را برایش بخوانم. پریسا بگوید «تنبل! خودت بخون.» و ری‌را بخندد و بگوید «نه! بابا بامزه تعریف می‌کنه» من قصه را بخوانم و او منتظر شود تا من به جایی برسم که مرد دهاتی به شعبان بگوید «مرد حسابی چرا چرت و پرت می‌گویی؟ مگر این هیکلت را برای زیر گل درست کرده‌اند» شعبان که خوب نمی‌شنود کمرش را نشان دهد و بگوید «بله. بله تا اینجا». آن‌وقت ری‌را غش‌غش بخندد و بگوید «دوباره. دوباره بخون بابا» بخندیم بخندیم و من در بغلم سفت او را بفشرم. تمام هفته‌ها را شمرده بودی ری‌را. «هشت هفته مونده بابا که دیگه نری هانوور»، «شیش هفته مونده بابا»، «چهارهفته مونده بابا.»\nامروز دوشنبه اما دیدم صندوق‌های میوه، سینی‌های حلوا و کیک‌یزدی را بار ماشین می‌کنند. پرتقال نارنگی خیار. خرما حلوا پارچه‌های سیاه. مقصد کجاست؟ مسجد کوچکِ کوچهٔ مادری‌ات. مراسم چیست؟ مراسم پرسهٔ تو و مادرت. من که جانی ندارم و نخواهم آمد، اما ری‌را غش‌غش خنده در اولین دوشنبه‌شبِ باهم‌بودن کجا سینی‌های حلوا کجا ری‌را. دوباره بخون بابا و بغلِ سفت کجا و صندوق‌های میوه و صدای مداح کجا ری‌را؟ به من بگو عزیزم. این مراسمِ ختمِ من است یا تو و مادرت یا هرسه نفرِ ما ری‌را؟»\nحالا هر چه آن مرد دردمند می‌نویسد هزاران لایک می‌خورد. مردم با او عزاداری می‌کنند. نه تنها برای ری را و پریسا که برای همه درگذشتگانی که به ناحق از پروازشان بازمانند.\n«در آن هواپیما فقط آدم‌ها نبودند. در آن هواپیما فقط خلبان، کادر پروازی و مهماندارها نبودند. در آن هواپیما فقط مردها، زن‌ها و بچه‌ها نبودند. در آن هواپیما فقط پریسا و ری‌رای من نبودند.\nدر آن هواپیما کتاب‌ها و عروسک‌ها هم بودند. در آن هواپیما « اِلی» هم بود؛ فیل صورتیِ ری‌را. افتخار آشنایی حضوری با الی نصیبم نشد. الی تازه و در ایران به دوستان ری‌را اضافه شده بود و من در گفتگویی اینترنتی دیده بودمش. الی قرار بود چهارشنبهٔ پیش و بعد از باز کردن چمدان‌ها اول با من ملاقات کند بعد با «سه»، «ببری»، «جوبی» و «مانک». الی قرار بود توصیف شود. «بابا الی با ببری زیاد خوب نیست»، «نمی‌دونم موآنا بتونه با الی فارسی حرف بزنه یا نه»، «الی علف نمی‌خوره بابا. این‌جوری نگو». و پس از آن الی قرار بود طی مراسمی باشکوه به تخت ری‌را راه یابد و به بقیهٔ عروسک‌ها بپیوندد.\nنمی‌دانم کجایی اِلی. تو را پیدا نخواهم کرد فیل صورتیِ کوچک که بویِ آغوشِ ری‌را را می‌دهی. تو در عکس‌های سقوط نیستی. از همه پرسیده‌ام. تو یکپارچه صورتی بودی. تو در ویدیوهای سقوط هم نیستی. شاید هم در چمدانی باشی که تحویل نخواهم گرفت چون فرصت و حوصلهٔ انحصار وراثت را ندارم. اما تو وجود داشتی الی. تو در راه بودی و تو جایی در آن هواپیما نشسته بودی الی.»\nروز هفتم بعد از سقوط سرانجام او به تماشای تابوت عزیزانشان در پزشکی قانونی رفته است. ما هم با او همراهیم.\n«امروز روز هفتم است. وقتِ آن است که این صفحه را ترک کنید. بعد از هفتم دیگر کسی حوصلهٔ زاری ندارد همه می‌روند و زندگی در جریان است اما در این صفحه مردی تا ابد خون گریه خواهد کرد. مردی که نه در پیِ شهرت بود نه در پیِ دیده شدن. او ادبیات را بوسیده و کنار گذاشته بود تا روزها را با خانواده سپری کند. مردی که می‌نوشت اما منتشر نمی‌کرد. اما این نوشتن دستِ خودش نیست. آرامَش می‌کند. به ویژه اگر تابوت زن و فرزندش را صبح امروز در پزشکیِ قانونی دیده باشد.»\nچیزهای زیادی هست که او باید سامان بدهد. باید اشتراک مجله‌های آبونه را پایان دهد. باید فکری به حال حقوق پریسا کند. هر نشانه و اتفاقی که از دنیای زندگان برمی آید به یادش می‌آورد که دیگر آنها نیستند. اوج استیصال و سرگشتگی تنها بازمانده خانواده ایی که تا پیش از آن، زندگی آرام و مهربانی داشتند.\n«پریسا جان! دیشب ای‌میل آمد که کلینیک داوسن حقوقِ دسامبر را به حسابت ریخته است. ضربه‌ها تدریجی‌اند. ای‌میل مجلات فرانسوی ری‌را، ای‌میل شرکت‌های فروش لوازم دندانپزشکی و نامهٔ تسلیت رییس انجمن دندانپزشکان انتاریو و رییس انجمن دندانپزشکی ایران هم همین کار را با من می‌کنند. همهٔ دنیا می‌خواهند بگویند تو رفته‌ای و من باور نمی‌کنم.\nپریسا جان! آیا تو فکر می‌کنی جرات کنم به حقوق دسامبرت دست بزنم؟ اگر ری‌را بود موضوع دیگری می‌شد. می‌گفتم صرف مخارج دخترت کرده‌ام. اما ری‌را هم نیست و من. و من چه صلاحیتی دارم؟\nپریسا جان! تو بهترین دندانپزشکی بودی که می‌شناختم. خوشحالم که زمان زنده بودنت این را از من شنیده‌ای؛ سخت‌کوش، باسواد، مسوول و متعهد. برای رسیدن به این مقام مرارت کشیدی و تلاش کردی. دوستان، همکاران و بیمارانت می‌توانند شهادت دهند. شب‌ها در حال خواندن جزوات علمی خوابت می‌برد و روزها در کتاب‌های مرجع دنبال جواب سوالاتت می‌گشتی. من از تو آموخته‌ام و نزدت شاگردی کرده‌ام.\nپریسا جان! تو زنِ مستقلِ همه‌چیزتمامی بودی و می‌دانستی چقدر دوستت می‌دارم. در بیست سال گذشته رفیقی بهتر از تو پیدا نکردم و نقب زدن به آن‌چه با هم پیموده‌ایم آمیخته‌ای از حسرت و اشک و شادمانی‌ست.\nپریسا جان! در ماه دسامبر و در برف ساعت‌ها به کلینیک داوسن راندی و برگشتی؛ صبح‌های زود، شب‌های تار. برای هر بیمارت باحوصله کار کردی در عین آن‌که به امور ری‌را رسیدگی می‌کردی و حتا فرصت نداشتی لاستیک یخ‌شکن زیر اتومبیلت بیندازی. پولی اگر درمی‌آمد می‌خواستی به زخمِ سفر دوازده‌روزه‌ات به ایران بزنی که به نظرت پرخرج می‌رسید. امور بانکی دست خودت بود و تو بهتر از من شرایط را می‌دانستی.\nپریسا جان! چگونه به حقوق دسامبرت دست بزنم؟ عزیزم! به محض این‌که برگردم آن را صرف اموری می‌کنم که دوست می‌داشتی؛ درمان کودکان بی‌بضاعت در ایران و هزینهٔ تحقیقات در heart and stroke foundation در کانادا. (پریسا پس از درگذشت پدرش بر اثر سکتهٔ قلبی نیروی داوطلب موسسهٔ قلب و سکته‌های مغزی بود و بچه‌ها را هم عاشقانه دوست می‌داشت)\nامیدوارم از کاری که خواهم کرد راضی باشی.\nروز دهم هجرت است. شهر زنده است و نفس می‌کشد و آنجا در قلب یک سردخانه کوچک، دو قلب تپنده که عاشق زندگی بودند از تپیدن بازایستاده اند.\n«می‌گویند تا تو بی‌قراری می‌کنی به خوابت نخواهند آمد. می‌گویند تا چشمه‌های اشک جاری‌ست در رویا آن‌ها را نخواهی دید.در روز دهم بی‌قراری می‌کنم. در روز دهم اشک می‌ریزم. نیازی به خواب و رویا نیست. به ایوان می‌روم و رو به شهر سیمانی سیگاری می‌گیرانم. ری‌را ندیده است من سیگار بکشم. سال‌هاست که. از آن چهارشنبهٔ لعنتی شروع شد وقتی از دوستان خواهش کردم پاکتی سیگار به دستم برسانند. اگر ری‌را بود بی‌رودربایستی می‌گفت «بابا مراقب سلامتی‌ت نیستی» بله دخترم مراقب سلامتی‌ام نیستم اما سعی‌ام را می‌کنم. چند روزی چند ماهی چند سالی به من فرصت بده تا خودم را بازیابم.\nدر روز دهم شهر را تماشا می‌کنم. نیازی به رویا نیست. شهر می‌تواند زنده باشد شهر می‌تواند نفس بکشد. من می‌دانم جایی از آن زندگی پنهان است، در سردخانه‌ای کوچک در دل این شهر دو قلب تپنده پنهانند، دو عاشق زندگی، دو پرندهٔ مهاجری که با پرواز آخرین به منزل نرسیدند.\nدر روز دهم با بی‌قراری سیگار را بر کفِ ایوان پاسار می‌کنم. «باشد ری‌را. مراقب خودم هستم عزیزم.»\nنوزدهم ژانویه زمان به نفع یک قلب دربه در نیست. زمان برای درد آنها که عزیزانشان را نه بر اثر یک حادثه و اتفاق، که از سر یک جنایت گم کرده‌اند مرهم نیست.\n«فرشاد همیشه می‌گفت دو چیز از توانِ آدمیزاد خارج است، دو اندوه بزرگ. فرشاد همیشه می‌گفت در عمری که کرده‌ام دو چیز را می‌شناسم که کمرشکن است که زانو را خم می‌کند. فرشاد همیشه می‌گفت مهاجرت و مرگِ فرزند.\nفرشاد عزیزم! تو که روانِ آدمی را می‌شناسی، تو که پزشک عالیرتبه‌ای آن سوی اقیانوس‌ها هستی، تو، فرشاد عزیزم، تو بگو من چگونه هنوز نفس می‌کشم؟ چطور هنوز این پاها راه می‌روند؟ این دست‌ها بند کفش می‌بندند این نفس در هوای برفی‌ها می‌شود و در آسمان خودش را گم می‌کند؟ تو بگو فرشاد؟ بگو چطور ممکن است؟\nفرشاد، نگار، بهرام، لیلا، مهدی، ستاره، بهناز، مهدی، لیلا، پویه و فرهنگ عزیز، رژینِ مهربان، محمد، باربد، الیار و رایان دوست‌داشتنی، ای شاهدانِ غمگینِ زندگیِ ما، که سال‌های تلاش تنهایی و موفقیت ما را دیده‌اید، دلتنگ‌تان هستم. شما که چمدانم را بستید شما که برایم بلیت خریدید شما که مرا به فرودگاه رساندید شما که برایم پیراهن مشکی آوردید، وقتی برگشتم به من بگویید. از خاطراتِ دخترها بگویید. از جزییات کوچکی که می‌دانید. گریه نخواهم کرد. قول می‌دهم. زاری نخواهم کرد. قول می‌دهم. من این دو زندگیِ کوتاه را به جشن خواهم نشست. روزهای خوب را به یاد بیاورید و وقت برگشتن در گوشم بخوانید. من همیشه منتظر شنیدن هستم.»\nاو ویدیویی از بیست سال پیشش با پریسا در دانشکده دندانپزشکی تبریز را منتشر کرده و آنجا نوشته است روز بیست و یکم ژانویه هنرمندان، به پاسداشت یاد و خاطره پریسا و ری را مراسم بزرگداشتی برگزار می‌کنند و خودش در این مراسم نخواهد بود.»\n«پریسای عزیزم، دو هفته از آخرین گفتگوی ما گذشت. تو دربارهٔ رزرو تاکسی به فرودگاه حرف می‌زدی و من که در سایه نشسته بودم تا تو و ری‌را موهای کوتاهم را نبینید و غر نزنید گفتم عازم سرکارم و خیلی نمی‌توانم طولانی‌اش کنم. تو فقط می‌خواستی به منِ وسواسی تاکید کنی که به موقع و شاید پنج ساعت پیش از موعد به فرودگاه می‌رسی و من خیالم راحت باشم و مثل مار زخمی تمام روز از نگرانی به خود نپیچم. رانندهٔ مطمئن، هوای خوب، جادهٔ بی‌برف.\nپریسای عزیزم، کاش آن گفتگو تا امروز طول می‌کشید. کاش ری‌را به جای لحظه‌ای رد شدن از جلوی دوربین، طولانی‌تر می‌ایستاد و من سیر می‌دیدمش. برای آخرین بار، آخرین بار، آخرین بار. تو نمی‌دانی آخرین بار چه ترکیبِ مشمئزکنندهٔ عذاب‌آوری‌ست.\nپریسای عزیزم، می‌توانستیم ساعت‌ها بی‌خودی بایستیم و به هم زل بزنیم. می‌توانستیم از نرفتن، نیامدن و به پرواز نرسیدن حرف بزنیم. تو به پروازت نرسی من سرکار نروم ری‌را از جلوی دوربین رد نشود و زمان در لحظه باقی بماند.\nآخرین گفتگوی ما بود و آخرین گفتگوی ما باقی ماند و این زخمِ خون‌چکان چنان گشوده است که انگار امروز صبح اتفاق افتاده است.»\nاولین نشانه‌های خشم حامداسماعیلیون که می‌تواند نماینده خشم عمومی مردم عصبانی، نسبت به اقدام سپاه برای انهدام هواپیما باشد در بیست و پنجم دیماه در متن یک توضیح کوتاه در توضیحی در باب تصویر دخترش به چشم می‌خورد.\n«اِلی این بود، فیل صورتیِ ری‌را. در یکی از آخرین عکس‌ها. در چمدان‌هایی که غارت شدند. در هواپیمایی که به مقصد نرسید.\nاِلی هم صورتش را از من دریغ کرده است. به طرف من برگرد اِلی. مرا نگاه کن اِلی.»\nهمان تاریخ و همان روز حامد اسماعیلیون با انتشار تصویر یک کلید در صفحه اینستاگرامش در مورد دست درازی به اموال مسافران نوشته است: « نه چمدان‌ها، نه عروسک‌ها، نه کتاب ها. نه گردنبند و نه فیل صورتی و نه حتی حلقه ازدواجمان از دست غارتگران در نرفته است. یک کلید. کلید خانه تنها چیزی است که باقی مانده است. کلید خانه و دو پیکر متلاشی شده آن طور که خودشان نوشته اند. تبریک می‌گویم. در قتل هم سمبلیک عمل می‌کنید.»\nبیست و ششم ژانویه ، دیگر سه هفته سرگردانی مابین فرودگاه‌ها و سردخانه‌ها به پایان رسیده. او که رفته بود تا عزیزانش را در ایران به خاک بسپارد تصمیم می‌گیرد آنها را به کانادا برگرداند.\n«پریسا و ری‌رای عزیزم بالاخره به خانه برگشتند. نه بر صندلیِ مسافران که در تابوت‌های مخصوصِ بخشِ بار.»\nاو خشمگین از سازوکاری که زندگی‌اش را تا ابد به تیرگی کشانده، خطاب به کسانی که او را نویسنده ایی «نجیب» خوانده‌اند اعتراض می‌کند و به سالها سانسور و توقیف آثارش، به شش سال ممنوع الفعالیت بودنش و به بازجویی‌هایش اشاره می‌کند و می‌گوید نویسنده «نانجیبی» است و در روزهای آتی آن را به اثبات خواهد رساند.\n«در یکی از بیانیه‌ها که با حسن نیت هم تهیه شده بود کلمه‌ای به من نسبت دادند که خوابم را آشفته کرده است. « حامد اسماعیلیون، نویسندهٔ نجیب.» در تمام روزهای گذشته به این عبارت فکر کرده‌ام و هنوز آن را باور نمی‌کنم. نویسندهٔ نجیب، نویسندهٔ نجیب.\nبله من آدم نجیبی هستم. یا باید همین‌طوری باشد. دیگران می‌توانند قضاوت کنند. اما نویسندهٔ نجیبی نیستم. از اتفاق در این باره بسیار نانجیبم. این‌که به سانسور و توقیف آثارم، به شش سال ممنوع‌الفعالیت بودن، به بازجویی‌ام در ایران و به پیغام‌های تاق و جفت هم اعتراض کرده‌ام و هم تا حدودی تن داده‌ام آیا از نجابت است؟ یا از این‌که کمتر کسی مرا همراهی می‌کند؟ یا از این‌که زن و فرزندی فوق‌العاده در کنارم بود و این سوی دنیا حماقت‌های وزارت سانسور برایم اهمیتی نداشت؟ شکی نیست بوسیدن هرروزهٔ دخترم، در آغوش گرفتن همسرم، شغل خوب، رفقای خوب، همهٔ رنج‌ها را آسان می‌کرد و کار را از پیگیریِ امری فردی خارج کرده بود. می‌گفتم بگذار عملهٔ سانسور و ممنوعیت در این حماقت بمیرند. آیا شما نام نجابت بر این رفتار می‌گذارید؟ نتیجه روشن است. بله دوستان! من به طور واضح و روشنی «نویسندهٔ نانجیبی» هستم و در اینجا «جان شیرینِ» زن و فرزندم از دست رفته است و با بلایی که بر سر همسر و فرزندم آورده‌اند فرصت را مغتنم می‌شمرم و در همین صفحه پیشاپیش از خیلی از کلمات‌تر و تمیز، از نجابت، از خوشرویی، از ادب، از نزاکت و از لطافت اعلام برائت می‌کنم.\nمامور امنیتی‌ای که پریروز صبح زود در تهران در درگاهِ هواپیما ایستاده بود و زیرچشمی مرا نگاه می‌کرد و نمی‌دانست دستور چیست می‌داند من از چه حرف می‌زنم چون در چشمان من نه ترس می‌دید نه اضطراب. او در صورت من جز خشم و نانجیبی چیزی پیدا نمی‌کرد. بله. من نویسندهٔ نانجیبی هستم و در روزهای آتی آن را اثبات خواهم کرد.»\nپست بعدی حامد اسماعیلیون در فیسبوک که مابین صفحات مجازی دیگرش با نظم بیشتری به روز می‌شود این بار از مداخله بی‌شباهت به بازجویی و اعتراض یک کارمند فرودگاه اشاره می‌کند که نسبت به ویزای وابستگان حامد برای شرکت در مراسم ختم، واکنش نشان داده است.\n«کارمندِ رذل، پست و فرومایهٔ فرودگاهِ تهران! که بوی گند دهانت از پشت تلفن تا اینجا، تا یازده هزار کیلومتر دورتر هم می‌رسد و هیچ همدردی در وجودت نیست، کثافتی را که قی کرده‌اید بیشتر از این هم نزن و بگذار اعضای خانواده برای شرکت در خاکسپاری به راحتی از کشور خارج شوند. ضمن این‌که به تو ربطی ندارد چرا دولت کانادا به راحتی و ظرف چند ساعت ویزا را صادر کرده است. به تو اخطار می‌کنم که سرت را پایین بیندازی و دهانت را ببندی.»\nنشانه‌های غمی که تبدیل به خشم شده ، روایت داستان مردی است که مستحق تاریکی نیست. او روز بیست و هفتم ژانویه و قبل از به خاکسپاری عزیزانش به کسانی اشاره می‌کند که «نه تنها دشمن ایرانند که شغل اصلی شان تکثیر مصیبت است.»\n«حال معلم ری‌را خوب نیست. حال هم‌کلاسی‌هایش خوب نیست. حال پسربچه‌ای که ری‌را پارسال پشت او در آمده و نگذاشته است تحقیر بشود خوب نیست. حال مدیر مدرسه خوب نیست. حال رانندهٔ اتوبوس مدرسه خوب نیست. حال همبازی‌اش در کوچه خوب نیست. حال دخترک دبیرستانی که شنبه‌ها صبح پیشش می‌آمد خوب نیست. حال بیمار پریسا که از چین به معلم پیانوی ری‌را زنگ زده و گفته «بگویید این خبر در مورد پریسا صحت ندارد» خوب نیست. حال معلم پیانوی ری‌را خوب نیست. حال همکاران پریسا خوب نیست. حال مدیر موسسهٔ کفن و دفن که از مرگ بسیار می‌داند خوب نیست. حال همسایه‌ها خوب نیست. حال ما هم خوب نیست.\nنه تنها دشمن مردم ایرانند که شغل اصلی‌شان تکثیرِ مصیبت است. هرچه موج نفرت فراگیرتر باشد لذت بیشتری می‌برند. دشمنان مردم، دشمنانِ مردم دنیا.»\nاو روز بعد – بعد از سکوت از سرناچاری‌اش در تمام بیست روز گذشته می‌نویسد. سکوتی برای برگرداندن عزیزانش به خانه. از آنکه نمی‌خواسته بساط نماز میت و دوربین و گورستان به پا کنند و اینکه می‌دانسته صاحب عزا خواهند شد و به ریش ما خواهند خندید.\nاو در ایران بود و بیرون کشیدن پیکر عزیزانش از دهان هیولا تبدیل به هدفش شد.\nمابین کلماتی که روز بیست و هشتم ژانویه به ثبت رسیده شرح سفری دردناک و آوارگی مابین وزارت خارجه جهنمی تا پزشکی قانونی روایت شده است. او خوشحال است که نگذاشته «عمامه به سرهای فرصت طلب و ژنرال‌های جانی با دک و پز قرون وسطایی» بر پیکر همسرش نماز بخوانند.\nپریسای عزیزم حالا تو اینجایی، پیش خودم. می‌دانستم چه بر سر جنازه‌ها خواهند آورد. تاریخ این چهل و یک سالِ منحوس را واو به واو می‌دانم. بساط نماز میت و دوربین و گورستان‌شان را از بر هستم. می‌دانستم چگونه خانواده‌های بی‌پناه را در منگنه خواهند فشرد. می‌دانستم چگونه صاحب‌عزا خواهند شد و به ریش ما خواهند خندید. دیدیم. همگی در این بیست روز با هم دیدیم. همان‌طور که در گذشته دیده بودیم.\nبا دوستان خودم و خودت مشورت کردم. من برای تدفینِ شما به ایران آمده بودم اما ورق برگشت. وقتی به ایران آمدم چیزی برای از دست دادن نبود اما وقتی رسیدم بیرون کشیدنِ شما از دهان هیولاها هدف بزرگم شد. همان ساعت انتشار بیانیهٔ خفت‌بار تصمیم‌مان را گرفتیم که شما به کانادا برگردید و من مجریِ این تصمیم بودم.\nپریسا جان! جنگیدم، با چشمان اشکبار و قلبی شکسته جنگیدم، آوارهٔ وزارت خارجهٔ جهنمی‌شان در میدان توپخانه شدم، سرگردان در پزشکی قانونیِ متعفن‌شان در کهریزک، آن طویلهٔ بی‌در و پیکر به این و آن رو انداختم، خودم را حقیر کردم بیچاره کردم تا تو و ری‌را برگردید تا سنگ‌ها را بردارم و به هدفم برسم. پریسا جان! توش و توانی نمانده است تا روایت آن دو هفتهٔ جهنمی را بنویسم. غمِ تو غمِ از دست دادنِ تو چاهِ عمیقِ سیاهی‌ست که ته ندارد و مدام غلیان می‌کند.\nاما پریسا جان! نگذاشتم به پیکر پاک تو و دخترمان ری‌را اهانت شود. نگذاشتم عمامه‌به‌سرهای فرصت‌طلب و ژنرال‌های جانی با دک و پزِ قرون وسطایی‌شان بر پیکرت نماز بخوانند. نگذاشتم عزاداران حرفه‌ای، سیاهپوشانِ مادرزاد، مطربان گورخانه و مکبرانِ بدصدا دور شما حلقه بزنند. نگذاشتم تو را بر شانه‌های‌شان بگیرند در سلفی‌های‌شان ظاهر شوی کثافتِ مغزشان مشام تو را بیازارد و وهنِ کارناوالِ حقیرشان تو و ری‌را را از من ناامید کند. نگذاشتم آن پرچم را بر تابوت شما دراز کنند نگذاشتم پلاکاردی بزنند نگذاشتم به حریم شما وارد شوند نگذاشتم در آن گورهای بی‌نام و نشان که برایت در نظر گرفته‌اند در قطعهٔ شهدا تو را و ری‌را را دفن کنند سنگ قبر شهید بر مزارت بنشانند و روزی هم در آینده آن سنگ قبر را بشکنند.\nپریسا جان گفته بودم در ثروت و فقر، در بیماری و سلامت، در بدترین و بهترین روزها در کنارت هستم تا روزی که مرگ ما را از هم جدا کند. اما مرگِ تو مرگِ تو و مرگِ فرشتهٔ زیبای‌مان ری‌را مرا بیشتر از همیشه به تو پیوند داد. مرگ ما را از هم جدا نکرد. قتلِ ناجوانمردانهٔ تو مرا با تو محکم‌تر از گذشته یکی کرد.\nپریسای عزیزتر از جان! تو حالا اینجایی پیش خودم. با عزت و احترام در خانه‌ات در تورنتو تشییع خواهی شد و به کمک دوستانم و دوستانت که خواهر یگانهٔ آن‌ها بودی مراسمی محترمانه برای تو و ری‌را تدارک می‌بینم. پریسای عزیزم مرا به خاطر بیست روز سکوت ببخش. ببخش ببخش ببخش مرا ببخش. پریسا جان مرا ببخش. چاره‌ای نبود.»\nو بالاخره آن جان‌های تشنه به خاک سپرده شدند. پریسا و ری روز بیست و نهم ژانویه در گورستان « الگین میلز » در خاک آرام گرفتند و حامد اسماعیلیون پیشنهاد داد شرکت کنندگان در این مراسم به جای آوردن دسته گل، به نمایندگان موسسات خیریه ایی که کارشان کمک به کودکان بی‌سرپرست و درمانده در ایران است کمک کنند.\nروز بعد از به خاکسپاری او به آدم‌های مهربان و نازنینی که در طول تمام این روزها با او همدردی کردند می‌گوید بروند زندگی کنند. چون هیچ چیزی آلام او را درمان نمی‌کند.\n«آدم‌های مهربان! آدم‌های نازنین! فراموش کنید. بروید زندگی کنید. بیست و دو روز گذشته است. خود را عذاب ندهید. واقعیت را بخواهید هیچ چیز مرا تسلا نمی‌دهد. هیچ چیز مرا نجات نخواهد داد و مرا ببخشید که نمی‌توانم برای‌تان توضیح بدهم. دست‌های من از کلمه خالی‌ست. از اشک از خشم از همه‌چیز خالی‌ست. زندگی کنید.»\nروز به خاکسپاری کودکان کلاس چهارم مدرسه ایی که ری را در آنجا درس می خوانده، برای حامد نامه نوشته اند. یکی شان نوشته «سه دور تمام دور مدرسه دویده تا آرام شده است». بعضی‌ها نوشته‌اند که جای همکلاسی شان خوب است، یک عده نوشته‌اند سزاوار نبود، ری را حتی ده سالش هم نشده بود.\n«از طرف مدرسه دو جعبهٔ زیبا و یک چمدان کوچک دریافت کردم. و البته دو روزنامه دیواری بزرگ که بچه‌ها اسمت را در مرکز آن نوشته‌اند با نوشته‌هایی مورچه‌وار در پیرامونش.\nری‌را جان! در جعبه‌ها نامه‌هایی هست. نامه‌هایی به من برای تسلی برای پذیرش برای باور کردن. بچه‌ها همه متاسف هستند همه گریه کرده‌اند حتا یکی‌شان سه دور تمام مدرسه را دویده است تا آرام شود. در جعبه‌ها نقاشیِ «تنبل» و «میمون» فراوان است، حیوانات مورد علاقه‌ات.\nری‌را جان! نگفته بودی در کلاس اول برج شیرینیِ آرین را در یک لحظه خورده بودی و کلاس از خنده منفجر شده است. همه در نوشته‌ها از آن یاد کرده‌اند.\nری‌را جان! بیشتر بچه‌های کلاس چهارم نوشته‌اند جای تو در بهشت خوب است. یادت هست تا چه اندازه در این موارد با هم حرف می‌زدیم؟ اما بعضی بچه‌ها هم جور دیگری نگاه کرده‌اند. دوست نزدیکت نوشته «سزاوار نبود» یا یکی دیگر گفته «ری‌را حتا ده سالش هم نشده بود.»\nری‌را جان! در چمدان وسایل شخصی تو را جا داده‌اند. مدادها دفترها کتاب ریاضی. کاردستی‌هایی که با عشق می‌ساختی. دستکش‌های بافتنی‌ات هم آن‌جاست. مثل پریسا که دستکش و کلاه را در ماشینش جا گذاشته است و آن‌ها را از آن روز روبروی خودم جا داده‌ام تا مرتب ببینم. اما ری‌را جان! باز کردن این جعبه‌ها و چمدان آن‌قدر سخت نبود که باز کردنِ بسته‌ای کوچک در گوشهٔ چمدان. سخت‌ترین کار گشودن آن بسته بود. در آن بسته کفش‌های کوچک توست. کفش‌های سیاه و سفید مدرسه‌ات که قول دادی تمیز نگه‌داری و تمیز نگه داشته بودی.\nری‌را جان! امروز دوباره به اتاقت، آن معبد کوچکِ دربسته، به آن جعبه‌ها به چمدانت و به کفش‌ها سر خواهم زد.»\nاو در واگویه دیگری با پریسا یادی می کند از شخصیت «بهمن» در داستان توکای آبی .\n«پریسا جان! تو اولین کسی بودی که توکای آبی را خواندی. وقتی خواندی چرا نگفتی بهمن در قصه نمیرد؟ وقتی خواندی چرا نگفتی اگر بهمن می‌میرد پس روز خاکسپاری‌اش آفتابی نباشد؟ وقتی خواندی چرا نگفتی او را در گورستانِ الگین‌میلز خاک نکنم؟ تو می‌دانستی من پیش از نوشتنِ داستان به آن گورستان رفته‌ام بر سنگ قبرها قدم زده‌ام بر مردگانِ آن گریسته‌ام. پس چرا نگفتی نه؟\nپریسا جان! چرا روز خاکسپاری تو و ری‌را شبیهِ روز خاکسپاریِ بهمن آفتابی بود؟ چرا شما را به الگین میلز بردم؟ چرا دنیا در آن ساعت از کار نیفتاد؟ کسی میخ‌کوب نشد؟ کسی دست از غذا خوردن نکشید؟ چرا آسمان خون گریه نکرد؟»\nاو فقدان را پذیرفته و می‌داند که با آن هیچ نمی‌توان کرد جز گریه‌های طولانی و دردی که شب تا صبح تنش را خرد می‌کند اما «نوع حادثه» چیزی است که برای دادخواهی در مورد آن قرار است پایش را روی زمین بگذارد.\nروز یکم فوریه صفحه حامد اسماعیلیون این طور به روز می‌شود: «صبح که بیدار می‌شوم تمام بدنم درد می‌کند. انگار تا صبح لگدکوب شده‌ام. غذا می‌خورم اما طعمش را نمی‌فهمم. می‌خوابم اما انگار چشمانم باز است. هیچ لذتی دیگر معنا نمی‌دهد. هرجا که می‌روم موج اندوه با من است و تا شعاعی خنده‌ها را از لب می‌چیند، آدم‌ها را مچاله می‌کند چون باد سردِ مرگزایی که بر گل‌های تازه بوزد. طوری که جلو می‌آیند و با اشک تسلیت می‌گویند. شکایتی ندارم.\nکتاب « سوگ» به زبان فارسی را خریدم و ورق زدم. کسی توصیه کرده بود. خوشم نیامد. نثر ضعیفی داشت. علاوه بر این‌که واکنش‌های من بیمارگونه نیست. من ساعت شش و پانزده دقیقهٔ هر صبح رعشه نمی‌گیرم. من به تلفن پریسا زنگ نمی‌زنم تا بدانم چرا دیر کرده است (چرا زنگ زده‌ام تا صدای ظریفش را روی پیام‌گیر بشنوم). من ساعت سهٔ بعدازظهر در ایستگاه اتوبوس نمی‌ایستم تا ری‌را بیاید. من باور کرده‌ام. من نسبت به آن‌ها که ترکم کرده‌اند خشمگین نیستم. من به موضوعاتی چون بهشت و جهنم و فرشته‌ها بی‌علاقه‌ام. من به دعا و نفرین اعتقادی ندارم. برای من مرگ پایان آرزوهاست و آن‌طور که فهمیده‌ام دو چیز اساسی آزارم می‌دهد. «فقدان»، «نوع حادثه».\nبا اولی هیچ نمی‌توانم کرد جز گریه‌های طولانی و دردی که هر شب تا صبح تنم را خرد می‌کند. اما برای دومی پایم را روی زمین خواهم گذاشت.»\nحامد اسماعیلیون روز بعد با شرح ماجرای هواپیمای پان امریکن لاکربی که با توطئه معمر قذافی بر فراز اسکاتلند منفجر شد، به عاقبتی که در انتظار توطئه گران اشاره می‌کند، به عاقبت طراح این بمب گذاری که با خفت و خواری با بیماری سرطان مرد و قذافی که هواپیما با دستور مستقیمش منفجر شد و همه می دانیم چه بر او رفت.\n«در بیست و یکم دسامبر ۱۹۸۸ هواپیمای پان‌امریکن که از فرانکفورت به دیترویت سفر می‌کرد و قرار بود در لندن و نیویورک توقف کند بر اثر انفجار بمب بر فراز لاکربیِ اسکاتلند منفجر شد و همهٔ مسافران، خدمه و یازده نفر از اهالی لاکربی در این حمله جان باختند.\nاز ماجرای لاکربی می‌گویم تا همه، ایرانیان، ایرانی‌کانادایی‌ها و کانادایی‌ها و سایر ملل بدانند پرونده‌ای چنین چه فراز و نشیبی داشت. تا همه بدانند این همراهی حرف از یک روز و دو روز نیست.\nلیبی مسوول این بمب‌گذاری شناخته شد و مدت‌ها تحت فشار قرار گرفت. می‌گویند دستگاه اطلاعاتی آلمان شرقی هم دخالت داشت. اگر خاطرات روزانهٔ رفسنجانی را بخوانید خواهید دید چند بار شبح جنگ بر فراز لیبی چرخید و جمهوری اسلامی چگونه نقش واسطه را بازی می‌کرد. عاقبت یازده سال بعد قذافی ناگزیر شد عبدالباسط مقراطی طراح حمله را به بریتانیا واگذارد (از بیست و یک ملیت در این هواپیما بودند و اکثرا بریتانیایی) خودش هم گفت از چنین حمله‌ای بی‌خبر بوده است.\nقذافی پانزده سال بعد مجبور به پرداخت غرامت شد و عاقبتِ خودش را هم که می‌دانید. هرچند مقراطی در زندان سرطان گرفت و قبل از انقلاب لیبی به کشورش بازگشت و قذافی چون یک قهرمان ملی به استقبال او رفت.\nمعمر قذافی بیست و سه سال بعد از لاکربی به آن وضع فجیع کشته شد (فرماندهان او گفتند که شخصا دستور این حملهٔ تروریستی را صادر کرده بود) مقراطی هم سال بعدش بر اثر بیماری مُرد.\nپرواز PS752 از جنایتِ لاکربی فجیع‌تر و دردناک‌تر به نظر می‌رسد. ضمن این‌که حقایق پرواز را آشکار نمی‌کنند و انگار مشغول پنهان کردنِ خاکروبه زیر فرشند.\nهمان‌طور که بالاتر گفتم هدفم از این نوشته زنهار دادن به همهٔ کسانی‌ست که با ما همدردند و یا از خانواده‌های قربانیان هستند. ما باید سال‌ها در کنار هم بمانیم درغیراین‌صورت این جعبهٔ سیاه هم به جعبه‌های سیاه دیگر خواهد پیوست و فراموش خواهد شد. بعد از برگزاری مراسم یادبود عزیزانم که صرفا فضایی دوستانه و خانوادگی خواهد داشت و در آیندهٔ نزدیک بیشتر خواهم گفت\nحامد همان روز در صفحه اینستاگرامش هم اشاره ایی به ماجرای پرواز لاکربی دارد: « لاکربی ایران؟ آشویتس ایران یا چرنوبیل ایران؟ این پرونده را هر چه نام بگذارید پی اس ۷۵۲ نام دارد و قرار نیست به فراموشی برود. پرونده پرواز پان آمریکن یا لاکربی را بخوانید.»\nآخرین اظهارات «حامد اسماعیلیون» ویدیوی سخنرانی او در مراسم بزرگداشت همسرش، پریسا اقبالیان و دخترش ری‌را است. او در این مراسم به دردمندی هر چه تمامتر از دادخواهی می‌گوید:\n«گفته می‌شد هواپیماهای آمریکایی پس از حمله ایران از پایگاه‌های جنوب خلیج فارس به آسمان برخاسته اند. خبری که صحت نداشت اما می‌گویند عدم صحت آن به گوش مقامات نظامی ایران نرسیده بود. به پریسا گفتم دقیقا روزی که داری می‌روی چهلم بچه‌های آبان است. پریسا با تردید نگاه می‌کند. می‌گویم پریسا چهلم، مابین مصیت‌های ما ایرانی‌ها خیلی مهم است. می‌داند. پریسا می‌فهمد. ری را می‌پرسد بابا! چرا در ایران مردم را می‌کشند؟ به او چه بگویم؟ صدای ویدیوهای کشتار آبان هر روز در خانه می‌آید و من هر روز انگار کشوهای یک سردخانه عظیم را یک به یک باز کنم و با دیدن عکس هر جوان از دست رفته ایی خون می‌گریم.\nبه او می گویم عزیزم! در ایران آدم‌های بدی هستند که تحمل شادی مردم را ندارند. تحمل زندگی راحتشان را ندارند.\nری را وقتی به تهران می‌رسد عکس روحانی سیاه پوشی را به مادرش نشان می‌دهد و می‌پرسد مامان! آدم بدی که بابا می‌گوید همین است؟ پریسا در جوابش می‌خندد و تایید می‌کند و من اضافه می‌کنم بله دخترم آدم بد ما همین است. ری راجانم! آدم‌های بد دنیای تو از قصه‌ها می‌آمدند.آنها بد بودند. خبیث بودند. شاید هم می‌خواستند دنیا را به آتش بکشند. اما آیا آدم‌های بد قصه تو به یک هواپیمای مسافربری شلیک می‌کنند؟\nهواپیما از باند بلند شد. من در ساعت‌های منتهی به پرواز با پریسا و ری را تماسی نداشتم. فقط با اضطراب وضعیت پروازها را تماشا می‌کردم. ماجرای حمله به فرودگاه‌های ایران در سال ۱۳۵۹ و سقوط هواپیمای ایرباس در سال ۱۳۶۷ جلوی چشمانم بود و با خودم می‌گفتم پروازها کنسل خواهند شد.\nمی‌گویم پریسا نگرانم. می پرسد چرا؟ برای آنکه این یارو را کشته اند؟\nاو به دوربین نگاه می‌کند. در نگاه زیبای او نگرانی نیست. در چشم‌های او زندگی شعله می‌کشد و موسیقی جریان دارد. در چشم‌های او آدم‌هایی می‌رقصند با موهایی افشان و لب‌هایی که به قهقهه بازند. تو زندگی را نزدیک به خودت می‌دیدی پریسا. تو نگران نبودی چون بودن یا نبودن ژنرال‌ها را در زندگیت بی‌تاثیر می‌دانستی اما من نگران بودم و تو نگرانی را در چشم‌هایم می‌دیدی و می‌دانستی در سرم چه می‌گذرد.\nهواپیما برمی خیزد. خلبان سه بار از پدافند اجازه گرفته است. سپاه پاسداران چندین ساعت پیش یک پایگاه موشکی را به شمال فرودگاه منتقل کرده است تا محافظ مراکز نظامی باشد. آنها به سیستم موشکی……مجهزند. موشک‌ها چندان بزرگ و غول آسا نیستند و پروازها هم کنسل نشده‌اند و رفت و آمد عادی در جریان است اما مردم در خانه‌ها هر لحظه انفجاری بزرگ را انتظار می‌کشند و گاهی هم از سپر انسانی حرف می‌زنند. موشک اول شلیک می‌شود. راستین، ری را، سیاوش، آراد، بهناز، پریسا، منصور، درسا و فایزه صدای انفجار را می‌شنوند. آنها نمی‌دانند صدای چیست. ما می‌دانیم. آنها نمی‌دانند چگونه نقص فنی رخ داده است یا چطور پرنده ایی وارد موتور شده است؟ آنها نمی‌دانند چه کسانی به هواپیما حمله کرده اند؟ ما می‌دانیم. در آن ثانیه‌های وحشتناک چه می‌گذرد؟ در آن ثانیه‌هایی که عزیزان ما بر فراز فرودگاه بین المللی پایتخت یک کشور، توسط حکومت مستقر، مورد اصابت موشک قرار گرفته‌اند چه می‌گذرد؟ سی ثانیه بعد موشک دوم شلیک می‌شود. پارسا، دل آرام، فاطمه، فرهاد، دریا، ری را صدای انفجار دوم را می‌شنوند. آنها نمی‌دانند فردا صبح کارشناسان دانشگاهی در ایران با دلیل موجه می‌خواهند ثابت کنند که چرا به هواپیما، حمله موشکی نشده است. ما اما می‌دانیم. آنها نمی‌دانند کاپیتان‌هایی با سابقه در دنیا وجود دارند که حقیقت را انکار خواهند کرد. ما می‌دانیم. آنها نمی‌دانند که دروغگویانی وجود دارند که پا بر خونشان خواهند گذاشت و به ما خانواده‌ها خواهند خندید. ما اما می‌دانیم. به احترام مسافران هواپیما و به میزان فاصله دو موشک، یک دقیقه و سی ثانیه برمی خیزیم و سکوت می‌کنیم.\nسکوت همه جا حکمفرما می شود…..\nپریساجان! ری را جان! گفته بودم محافظ شما خواهم بود. گفته بودم تا پای جان از شما مراقبت خواهم کرد. من حتی می‌توانستم میزبان خوبی برای شما باشم. ظرف‌ها را شسته بودم. لباس‌ها را اتو کرده بودم. باک ماشینت را پر کرده بودم. مجلات فرانسوی ری را روی میزش بود. فقط مانده بود دسته گلی از گل‌های تازه که اول صبح می خریدم. پریساجان نمی‌خواهم به سقوط فکر کنم، به چمدان‌های سالمی که کنار پیکرهای سوخته شما ماند و غارت شد. به پلیس که ۲۵ دقیقه بعد رسید و به وانت‌های ضایعاتی که با دستکش، قطعات داغ هواپیما را پشت ماشین‌هایشان می‌انداختند. به حلقه ازدواجمان که کسی از انگشت بی‌جان تو بیرون کشید.\nپریساجان! تو عاقبت حرف‌های مرا در مورد ژنرال‌ها باور کردی. ری را جان تو هم حرف‌های مرا در مورد آدم بدها باور کردی. در آن هواپیما فقط آدمها، زنها، بچه‌ها و خلبان و میهماندارها نبودند، در آن هواپیما عروسک‌ها و کتابها هم بودند. آنها به عروسک‌ها هم شلیک می‌کنند. آنها به کتابها، به ترانه‌های کوچک خوشبختی، به زمزمه‌های عاشقانه و به بوسه‌های طولانی هم شلیک می‌کنند. آنها به شیطنت‌های پسرانه، به چشمان زیبای ری را، به موهای پریسا ، به رنگ، به نور، به خنده و سفر و هوای آزاد و به زیبایی و جوانی و زندگی هم شلیک می‌کنند.آنها حتی به شمع یادبود، به عکس مردگان، به جنازه‌های متلاشی شده و خاطرات از دست رفته شلیک می‌کنند. ما پیش از این از مادران جانباختگان جنگ، از مادران خاوران، از مادران ۸۸ و از مادران آبانماه حرف می‌زدیم. پریساجان، ری را جان! حالا از پدران پرواز ۷۵۲ حرف می‌زنیم. حالا از هادی، از شاهین، از علیرضا، از محمود و از حامد حرف می‌زنیم من از عمق تاریکی حرف می‌زنم. مرا ببخشید اگر بهترین نوشته‌ام را برای شما ننوشتم. ذهنم یاری نمی‌کند. من مرگ هزاران نفر را در کتاب‌ها خوانده‌ام، مرگ آدم‌هایی را در داستانهایم نوشته‌ام اما این فقدان، جای خالی این آغوش‌های گرم و دست‌های زیبا مرا خواهد کشت.\nتاریکی مرا بغل کرده و نوری نیست. من ته اقیانوسم و غم به قتل رسیدن شما بر آسمان سرزمین پدریتان می‌تواند مرا بکشد. وجود تراژیک این فاجعه می‌تواند مرا از پای درآورد. اما شما می‌دانید من به تقدیر و نفرین، به دعا و ماورا اعتقادی ندارم و خوب می‌دانید پای من روی زمین است. به بهشتی که می‌گویند شما در آنید اهمیتی نمی‌دهم، شما در بهشت خانه کوچکمان بودید، من به فرشته شدنتان اعتقادی ندارم چون شما زیبا بودید.\nشاید واقعه ایی بتواند نوری اندک بر قلب سیاه من بتاباند و آن چیزی نیست جز تحویل دادن جعبه سیاه هواپیما، آشکار شدن رازهای این پرواز و دادخواهی، دادخواهی و فقط دادخواهی… هر کسی از پرواز ۷۵۲ بدون دادخواهی سخن بگوید حق مطلب را ادا نکرده است. من تا آن روز زنده و منتظر می‌مانم و دوستتان دارم.\nاو در آخرین پست اینستاگرامی‌اش عکسی از کودکی ری را منتشر کرده که روی دوچرخه در یک مسیر خلوت مابین چمنزار، در حال دور شدن از دوربین است. اسماعیلیون نوشته بعید است که دوباره صفحه اینستاگرامش را به روز کند. نوشته قلبی دیگر نمانده که سخن بگوید. او همچنین نوشته ممکن است در رسانه‌ها گفت و گوهایی بشنوید. یا نامه‌هایی بخوانید که با خواست عدالت و دادخواهی خواهد بود.\n« من با دو تیر خلاصی که خورده‌ام می‌روم تا زندگی ملالت آور پیشین و البته کارهای نیمه تمام پریسا را به جایی برسانم.»\nمتنی مشابه با متن اینستاگرام در آخرین پست فیسبوکی حامد اسماعیلیون به چشم می‌خورد:\n« زندگیِ ما سه نفر شاید از دید دیگران زندگیِ ملال‌آوری بود، بی‌مهمانی‌های بزرگ، بی‌تلویزیون، بی‌دوستانِ فراوان. من آن زندگیِ ملال‌آور را دوست می‌دارم و چراغِ روشنِ آن زندگی، دو نفری بودند که سرِ هیچ و پوچ از دست داده‌ام. اما منشِ من همان است. باید بروم و ببینم با این زندگی چه باید کرد. باید بروم ببینم با نوروز و روزهای تولد و تابستان چه باید بکنم. روان‌درمانی را هم شروع خواهم کرد.\nممکن است در گفتگوهایی مصاحبه‌هایی شرکت کنم که تنها هدف آن احقاقِ حقِ پریسا و ری‌را خواهد بود. در توانِ من نیست که این موضوع را در ۳۶۵ روز سال داغ نگه‌دارم. حتمن کسانی هستند که چنین کاری خواهند کرد اما خبرهای تازه را برای‌تان خواهم گفت و در وقت لازم طلب یاری خواهم کرد. می‌دانم فراموش نمی‌کنید.\nفرسوده شده‌ام و ممنونم از فیس‌بوک و کاربرانش که کمک کردند گریه کنم. با بسیاری از پیام‌ها گریه کردم و به سوگواری‌ام کمک کرد. اینستاگرام را هم شاید دوباره ببندم. چیزی برای گفتن نمانده است.»\nبرچسب‌ها: آنها به عروسک ها هم شلیک می‌کنند؛ روایت‌های فیس‌بوکی حامد اسماعیلیون, پریسا اقبالیان, حامد اسماعیلیون, ری را, گمشده در بزرگ راه


روزنامه کيهان: نخست‌وزیر عراق: حراست از موجودیت حشد الشعبی مهم‌ترین وظیفه ماست\nنخست‌وزیر عراق ضمن حضور در مقر بسیج مردمی (حشد الشعبی) و در دیدار با معاون فرمانده این نهاد، تاکید کرد که حراست از موجودیت بسیج مردمی، مهم‌ترین وظیفه دولت جدید عراق است.\n«عادل عبدالمهدی» در دیدار با «ابومهدی المهندس» در مقر بسیج مردمی عراق، تاکید کرد بسیج یک دستاورد تاریخی برای عراق بوده و به ارتش، پلیس و سایر نیروهای امنیتی قدرت بخشیده است.\nنخست وزیر عراق تصریح کرد: حفظ موجودیت بسیج، از مهم‌ترین وظایف ماست و ما از این موجودیت، با قدرت حراست خواهیم کرد. این اظهارات در حالی صورت می‌گیرد که اخیرا آمریکایی‌ها خواستار انحلال بسیج مردمی عراق شده بودند.\nواکنش اروپا به بدعهدی آمریکا /ابراز تأسف و دیگر هیچ! به خانه خوبان نزدیک شده‌اید(یادداشت میهمان) اخبار ویژه نخست‌وزیر عراق: حراست از موجودیت حشد الشعبی مهم‌ترین وظیفه ماست خودکفایی 90 درصدی ایران در ساخت قطعات نیروگاهی رزمایش مشترک مدافعان آسمان ولایت در وسعت ۵۰۰ هزار کیلومتر مربع ادعای قطع همکاری روسیه و چین با ایران بدون پذیرش FATF واقعیت ندارد سخنی از ژرفای دل(نکته) ملت ایران با قدرت راه خود را ادامه می‌دهد هیچ رأفتی در برخورد با مفسدان اقتصادی نخواهد شد


کمیسیون حقوق بشر: در ۱۷ حمله بر «نماز‌گزاران، ملا‌امامان و عبادتگاه‌ها» در جریان ده ماه گذشته ۱۷۰ تن کشته شده‌اند - هشت صبح\n۸صبح، کابل: کمیسیون مستقل حقوق بشر در گزارشی اعلام کرد که از ۲۵ ماه میزان سال گذشته تا ۲۳ سرطان سال جاری، ۱۷ حمله انتحاری، انفجار ماین، کشتار هدف‌مند، تیراندازی افراد ناشناس و گروه طالبان بر مسجدها، درمسال، ملاامامان و نمازگزاران صورت گرفته است که در نتیجه آن ۱۷۰ نفر کشته شده‌اند. گزارش کمیسیون مستقل حقوق بشر روز شنبه، بیست‌وهشتم سرطان، نشر شد.\nطبق گزارش کمیسیون مستقل حقوق بشر، در این حملات ۲۷۲ تن زخم برداشته‌اند. در میان قربانیان ۱۴ کودک و پنج ملاامام شامل‌اند. هم‌چنان ۲۲ کودک دیگر در این حملات زخمی شده‌اند.\nکمیسیون مستقل حقوق بشر گاه شمار این حملات را با رقم تلفات آن به ترتیب نشر کرده است.\nدر گزارش کمیسیون مستقل حقوق بشر آمده است، در ۲۵ میزان ۱۳۹۸ در ولسوالی هسکه‌مینه ولایت ننگرهار در حمله انتحاری گروه داعش بر نمازگزاران به تعداد ۶۴ غیرنظامی کشته و ۳۴ تن (به شمول ۵ کودک) زخمی شدند.\nهم‌چنان در حمله گروه داعش در ششم ماه حمل سال جاری بر درمسال سیک‌ها در شور‌بازار کابل به تعداد ۲۵ نفر از غیرنظامیان (به شمول زنان و کودکان) کشته و به تعداد ۱۲ تن (شامل ۳ زن و ۵ کودک) زخمی شده‌اند.\nدر حمله تفنگ‌داران ناشناس در مسجدی در هنگام برپایی نماز جمعه در شهر لشکرگاه، مرکز ولایت هلمند که در بیست‌ونهم حمل صورت گرفته است، سه نفر از جمله یک کودک کشته شده‌اند.\nطبق گزارش کمیسیون مستقل حقوق بشر، انفجار ماین در چهاردهم ثور در مسجدی در روستای محمدحسن ولسوالی خیرکوت ولایت پکتیکا، ۱۶ زخمی برجای گذاشته است. چهار کودک و چهار نظامی شامل زخمیان بوده‌اند.\nبه همین ترتیب، در هژدهم ثور سال جاری نمازگزاران در شهر مهترلام، مرکز ولایت لغمان، هدف قرار گرفته است که در نتیجه آن یک نفر کشته و یک نفر دیگر زخمی شده‌اند.\nدر گزارش از حمله بر ملا‌امام مسجد قلعه بهادرخان از مربوطات ناحیه ششم شهر کابل یاد شده است که در هنگام نماز تراویح از سوی تفنگ‌داران ناشناس در بیستم ثور سال جاری کشته شد.\nهم‌چنان طبق این گزارش، در بیست‌ودوم ثور، تفنگ‌داران ناشناس در ولسوالی جبل‌السراج پروان یک نفر را با پسرش در مسیر برگشت از مسجد به خانه کشته‌اند.\nکمیسیون مستقل حقوق بشر از حمله بر مراسم جنازه در ولسوالی کوزکنر ولایت ننگرهار یادآوری کرده است که در بیست‌وسوم ثور صورت گرفت. این کمیسیون شمار کشته‌گان این حمله انتحاری را ۵۱ نفر و زخمیان را ۱۵۹ گزارش داده است.\nدر همین روز، طالبان بر نمازگزاران در روستای محمدحسن ولسوالی خیرکوت ولایت پکتیکا تیراندازی کرده‌اند که در نتیجه آن چهار غیرنظامی به شمول دو کودک کشته و یک کودک دیگر زخمی شده‌اند.\nدر گزارش کمیسیون مسقل حقوق بشر از انفجار ماین در نزدیکی مسجدی در شهرک عینو‌مینه قندهار یادآوری شده است که در نتیجه آن دو غیرنظامی کشته و سه تن دیگر زخمی شدند. این انفجار در بیست‌وششم ثور صورت گرفته است.\nرویداد دیگر در منطقه خلازایی شهر چاریکار، مرکز ولایت پروان، در سی‌ام ثور ثبت شده است. در تیراندازی تفنگ‌داران ناشناس در هنگام افطار در مسجدی در این منطقه هفت غیرنظامی کشته شدند و ۱۳ غیرنظامی دیگر زخم برداشتند.\nدر همین تاریخ، تفنگ‌داران ناشناس بر نمازگزاران در مسجدی در روستای گورچکوی ولسوالی صبری خوست تیراندازی کرده‌اند که کمیسیون مستقل حقوق بشر شمار تلفات آن را چهار کشته و دو زخمی گزارش داده است.\nهم‌چنان در سیزدهم جوزا دو نفر به شمول ایاز نیازی در مسجد وزیر محمداکبرخان در شهر کابل کشته شدند. در این انفجار پنج غیرنظامی دیگر زخمی شدند.\nبه همین ترتیب، انفجار در مسجد شیرشاه سوری در کارته چهار شهر کابل که در بیست‌وسوم ثور صورت گرفت، سبب کشته شدن ملا‌امام این مسجد و یک غیرنظامی دیگر شد. در این انفجار ۱۵ نفر دیگر زخمی شدند.\nدر همین روز، ملا‌امام مسجد روستای خلیان ولسوالی چاه‌آب ولایت تخار در حمله افراد ناشناس کشته شد.\nطبق گزارش کمیسیون مستقل حقوق بشر، در بیست‌ونهم جوزا افراد وابسته به طالبان شیخ حسن ملا‌امام مسجد قریه کهنه ولسوالی دهنه‌ی غوری بغلان را به اتهام اعلام جنازه یک فرمانده پولیس محلی از طریق بلندگوی مسجد، لت‌وکوب و شنکجه کردند و سپس کشتند.\nکمیسیون مستقل حقوق بشر از تیراندازی افراد مسلح بر نمازگزاران در ناحیه هفتم شهر میمنه، مرکز ولایت فاریاب که در آن چهار نفر کشته و ۱۱ تن زخمی شدند، به عنوان هفدهمین حمله بر نمازگزاران و عبادت‌گاه‌ها یادآوری کرده است. این رویداد در بیست‌وسوم سرطان صورت گرفته است.\nاین کمیسیون گفته است که کشتارهای هدف‌مند غیرنظامیان، عالمان دینی، نمازگزاران و حمله بر امکان مذهبی و عبادت‌گاه‌ها افزایش یافته است و از این بابت نگران است.\nکمیسیون مستقل حقوق بشر این نوع حملات را نقض آشکار حقوق بین‌الملل بشردوستانه و جنایت جنگی خوانده است.\nاین نهاد از حکومت خواسته است که با حفاظت مؤثر از مکان‌های مذهبی و سلامت نمازگزاران، از آزادی عقیده و بیان و مدارای مذهبی و عقیدتی در کشور مراقبت بیش‌تر کند.\nکمیسیون مستقل حقوق بشر از نهادهای امنیتی و عدلی و قضایی نیز خواسته است که با تحقیق همه‌جانبه و هدف‌مند، عاملان این حمله‌های جنایت‌بار را شناسایی و عدالت را برای قربانیان و بازماند‌ه‌گان آن‌ها تضمین و تأمین کنند.