پل ویریلو و جنگ؛ از خوانش پیچیده میشل فوکو و والتر بنیامین تا تاثیرگذاری بر ژیل دلوز و فلیکس گاتاری\nهنر گفت و گو ـ ایمان انصاری با پیتر آیزنمن 1392/02/08\nایمان انصاری -\nخــلـاصــــــــــــــه : در اين گفتگو سعى كردم روند تكاملى كار پيتر ٓايزنمن را با نظر به مفهوم معمارى ذهنى و سينتكتيك، و روش ساختارگراى كارهاى ابتدايىاش دنبال كنم. سپس بررسى كنيم كه چطور معمارى او از قالب ساختارگراى ابتدايى فاصله گرفت و مفاهيمى چون سايت و سوژه وارد كارش شدند. در نهايت كنجكاو بودم تا چه حد ايده سوژه و تعامل ذهنى بين معمارى و فرد در كارهاى اخيراو نقش داشته، وبا نظر به عالقه او به سينما و كارهاى ميشأييل هانكه، تا چه حد به ارتباط ايده «نو سابژكتيويته» و معمارى باور دارد.\nتا کـنون 14 نفـر به این مقاله امتیاز داده اند\nدیگر مقالات ایمان انصاری\nتام مین؛ تغلیظ مفهومي و رادیکالیسم ساختاري ( مفاهيم و نظريات معماري )\nمقدمه مصاحبه کننده\nتاريخ معمارى آغشته از كار معمارانى است كه معمارى را بازنمايى از طبيعت، قدرت، مذهب، فرهنگ، و يا كاركرد و مصرف دانسته اند. خالى از هويت و معناى باطنى، معمارى مقصود و هدف خود را در تقليد اشكال و زينت هاى طبيعى، نماد هاى سياسى، نشانه ها و علائم فرهنگى، و يا باور هاى ساختگى پنداشت. و معمارى مدرنيسم قرن بيستم، كه وعهده اش بازگشت معمارى به عوامل پايه اى خود بود، فاقد از آن شناخت شخصى و هويت درونى، به تجليل و ستايش تكنولوژى و فن آورى روى آورد. از تحقيقات رودولف ويدكوور (كتاب Architectural Principles in the Age of Humanism) در كنكاش بناهاى البرتى، تا نوشته هاى كالين رو (كتاب Mathematics of the Ideal Villa) در تحليل ويلاها و عمارتهاى لوكوربوزيه، معمارى بدنبال نيمه پنهان خود بود؛ روان و ضميرى درونى كه به جسمش جان، و به رفتارش شكل، و به آرمانش چهره بخشد.\nتنها در نقشه ها و كارهاى پيتر آيزنمن بود كه معمارى در نهايت خودش را يافت. به دور از وابستگى هاى سمنتيك (طبيعى، تاريخى، فرهنگى، مذهبى، كاركردى، و حتى فردى) آيزنمن يك سيستم گرامرى و سينتكتيك معمارانه (استفاده از ستون، ديوار، سازه، پله و ساير المانهاى معمارى) براى معمارى تعريف كرد كه همانند زبان توانايى داشت كه به آن معنا بخشد. خانه هاى اوليه او يا "معمارى مقوايى" برگرفته از آن ايده بود كه مفهوم "معمارى" فراتر از ساختمان است؛ و جسم ساختمان فقط جلوه اى است از روان و ضمير درونى اى كه معناى معمارى در آن نهفته است. با تكامل كار او و تغيير مقياس پروژه ها، معمارى او مواجه با سايت و زمنيه اى شد كه لايه جديدى به سيستم معنايى اش افزود. معمارى او در كاناريجيو و "شهرهاى حفارى مصنوعى" بر گرفته از سايت و شهر است، ولى نه شهر فيزيكى يا واقعى، بلكه شهر ذهنى، تصورى يا مصنوعى. به همان اندازه كه پروژه "واقعى" در نقشه ها و ذهن او خوابيده بود، سايت و زمنيه كارش هم برگرفته از يك تعريف ذهنى وساختگى از شهر شد. اما آنچه اين معمارى ذهنى را به واقعيت نزديك تر ميسازد ارتباط آن با فرد و سوژه معمارى است كه در ديوارهاى إيست بازرسى چارلى برلين در كار او ظهور ميكند. معمارى آيزنمن به شكل سنبل و نمادى در مقابل فرد نمى ايستد، بلكه تعامل فكرى مطلبد و ارتباط ذهنى با سوژه بر قرار ميكند كه در معنا مبادله ميشود تا عرضه. قدرت و تأثير كارهاى پيتر آيزنمن نهفته در آن تعامل و تأمل درونى است كه در نهايت انعكاسى از وجود خود ما است: جستجو براى معنا و مقصود؛ آنچه ما و معمارى در آن سهيم ايم.\nدر اين گفتگو سعى كردم روند تكاملى كار پيتر آيزنمن را با نظر به مفهوم معمارى ذهنى و سينتكتيك، و روش ساختارگراى كارهاى ابتدايى اش دنبال كنم. سپس بررسى كنيم كه چطور معمارى او از قالب ساختارگراى ابتدايى فاصله گرفت و مفاهيمى چون سايت و سوژه وارد كار او شدند. در نهايت كنجكاو بودم تا چه حد ايده سوژه و تعامل ذهنى بين معمارى و فرد در كارهاى اخير او نقش داشته، و با نظر به علاقه او به سينما و كارهاى ميشائيل هانكه، تا چه حد به ارتباط ايده "سابژكتيويته نوآیین" و معمارى باور دارد.\nايمان انصارى: آقاى آيزنمن، شما بيش از هر معمار معاصر ديگر فضايى خارج از عرصه سنتى و متعارف براى معمارى تجسم كرده ايد. شما پیوسته بيان كرده اید كه معمارى مدرنیسم هيچگاه بطور كامل مدرن نبوده است، به این دلیل که هيچگاه نتوانست در يك سطح بنيادى انعكاسى مفهومى از هويت معمارى ايجاد كند. از پروژه ها و خانه هاى اوليه شما ميتوان جستجو و تلاشی مداوم براى تعريف يك سيستم معنايى، و ایجاد و بسط يك مدل زبانشناسانه برای معمارى را دريافت: اينكه ساختمان ها تنها اجسام فيزيكى نيستند، بلكه دستاوردها و موجودیت هایی هستند با معانى نهفته؛ يا به نوعى نشانه ها و علائمى پراكنده در يك متن اجتماعی فراتر. ولى آن خانه هاى ابتدايى در عين حال بخشى از يك پروژه بزرگتر در مورد ماهيت ترسيم و بازنمايى (representation) در معمارى بودند. شما آنها را "معمارى مقوايى" خوانديد، آنچه كه عوامل وابسته ساختمان چون مواد، مقياس ، كاركرد (function)، سايت، و ساير وابستگى هاى معنايى(semantics) را به سود تعريف معمارى به مثابه "سينتكس" نا ديده ميگيرد: تصور فرم به عنوان يك شاخص، يك سيگنال، و يا يك نماد. به همين منظور، به تعريف من، بين خود جسم و ايده آن ، رويكرد شما تابع دومى است. "خانه فيزيكى" صرفاً رسانه و وسيله اى است كه از طريق آن تجسم "خانه مجازى" يا "خانه مفهومى" ممكن ميشود. در اين معنا، "ساختمان واقعى" تنها در نقشه ها و ترسيم ها، و ماكت هاى شما وجود دارد.\nپيتر آيزنمن: "معمارى واقعى" تنها در نقشه ها وجود دارد. "ساختمان واقعى" خارج از نقشه ها وجود دارد. تفاوت مهم اينجا اينست كه مفهوم "معمارى" با "ساختمان" يكسان نيست.\nايمان انصارى: پس با اين تعريف، آيا هيچگاه آرزو كرديد هيچ يك از آن خانه ها ساخته نمى شدند؟\nپيتر آيزنمن: نه، اجازه بده كمى به عقب برگردم چون نكات زيادى مطرح كردى. اگر در معمارى امروزمناظره اى وجود داشته باشد، مباحثه پایای دو ايدئولوژى است: معمارى چون سازمانی فرهنگى، مفهومى، و روشنفكرانه؛ و معمارى به عنوان يك سازمان پديدارشناختى به معناى تجربه سوژه در وابستگی با تجربه ماديت، نور، رنگ، و غيره. من هميشه در جانب مخالف پديدارشناسى بوده ام. شخصا علاقه اى به كار پيتر زومتور يا كسانى كه وقت خود را صرف نگرانى درباره جزئييات نقش چوپ يا رنگ فلان ماده روى سطح ميكنند نداشته و ندارم. با اين همه، ساختن هنوز ضروری است. اما مفهوم "معمارى مقوايى" تماما بدان معنا ست كه ماديت اثر معمارانه به مثابه یک بیانیه "ضد مادی" حائز اهميت است. شايد مهمترين كارهايى كه در عرصه مفهمومى انجام داده ام در آن خانه هاى مقوايى بود. به عنوان مثال، تصاوير خانه ٢ بدون نور خورشيد گرفته شده بودند كه هيچ سايه اى يا جزئيات واقعى ديگرى در آن وجود نداشته باشد. و اتفاقاً وقتى يكى از اين تصاويرى كه از خانه ٢ گرفتيم در يك مجله فرانسوى چاپ شد زير آن (به اشتباه) نوشتند: "ماكت خانه ٢." بنابراين، من به هدفى كه داشتم رسيدم و آن كاهش تفاوت بين جسم ساخته شده و ماكت آن بود. من همواره "ماكت ساخته" را به عنوان واقعيت مفهومى معمارى در نظر داشته ام. بنابراين وقتى، اين خانه ها را ميبينيد و بازديد ميكنيد، متوجه ميشويد كه تا چه میزان آموزنده و مشقهای مهمى بوده اند. هر كدام موضوعى متفاوت داشتند؛ ولى اين خانه ها در رابطه با هیچ محور معنایی در قالب اجتماعى يا فرهنگى کلمه نبودند، بلكه درباره "معناى معمارى" بودند؛ و اينكه آنها چه معنا و نقشى در تكامل فرهنگ انتقادى معمارى در طول زمان دارند. بنابراين در حالى كه كارهاى من در آن دوره علاقمند به سينتكس و گرامر معمارى بودند، در عين حال بدنبال يافتن ارتباطات آنالوژيك يا قياسى بين زبان و معمارى بودند. و البته اين زمانى است كه من با ژاك دريدا شروع به كار كردم. نقش ژاك در مرحله بعدى كار مهم بود چون او استدلال كرد كه در زبان امكان تفكيك نشانه (sign) و نشانگر (signifier) - يعنى بين يك چيز و آن چيزى كه علامت يا نشانه آن است - وجود دارد. اما در معمارى چيزى كه آنرا براى فلسفه پسا ساختگارگرا (post-structuralist) جالب كرده اينست كه معمارى هميشه گوياى اين واقعيت بوده كه به عنوان مثال ستون هم نشانه و علامت ستون بوده وهم نشانگر/ خود ستون، و يا ديوار هم نشانه ديوار بوده و هم نشانگر/ خود ديوار. وقتى البرتى پالاتزو روچلاى راطراحى كرد، يك سيستم ستون شبكه اى (column grid) و يك سيستم ديوارهاى سازه اى را در يك ديوار مشترك قرار داد. او ميگويد دو سيستم سازه اى اينجا وجود دارد؛ كدام سيستم اصلى است؟ و البته اين چيزى است كه شما ميتوانيد در خانه ٢ مشاهده كنيد؛ جایی که یک سيستم سازه اى حشو وجود دارد. پس چيزى كه من سعى در انجام آن داشتم اين بود كه يك سرى چيزهايى را از چارچوب تاريخى آنها جدا كنم و با آنها آزمايش و تجربه هاى مختلف انجام دهم. و البته نه در قالب "مدرنيست" به معناى واقعى كلمه؛ بلكه من اعتقاد دارم پروژه هاى من مدرنيست تر از سبك مدرنيست بودند چرا كه آنها دقيقاً بدنبال چيزهايى بودند كه فلسفه و فلاسفه مدرن، چه نيچه، هايديگر، دريدا، وسايرين بدنبال آن بودند. پس وقتى من خانه٢ را با يك سيستم سازه اى ستونى و يك سيستم سازه اى ديوارى ساختم، اينجا يك حس افزونگى دو سيستم وجود دارد. و وقتى اين افزونگى وجود دارد ديوار ها يا سازه اند يا نشانه. حالا وقتى چنين كارى انجام ميدهيد، مبينيد ميتوان همانند زبان نشانه ديوار را از خود ديوار جدا كرد، وقتى چيزى بنام "نشانگر معلق" بوجود مى آيد كه نه لزوماً به ستون مرتبط است و نه به ديوار. اينجاست كه كارهاى من وارد يك عرصه پيچيده ترمى شوند و مشكل ساز تر از لحاظ معنا. و آنجاست كه از خانه دور ميشوم چون خانه براى حفظ و تداوم يك تحقيق و تفحص در مقياس ديگر بيش از حد كوچك است؛ مقياسى كه تو را به سوژه (معمارى) ميرساند، و تو را به سطح پيچيده اى از بازنمايى ميرساند، و خيلى اتفاقات ديگر مى افتد. حالا اگر برگردم به بحث خانه ها وبخواهم آن سوال را جواب بدهم؛ اول اينكه، من هيچ وقت فكر نكردم كه بخواهم چيزى جز خانه طراحى كنم. به این دليل كه فكر ميكردم خانه به اندازه كافى جا براى انجام آزمايش ها و تجربه هاى غير كاركردى دارد، چون تنها يك نوع سيستم كاركردى براى خانه وجود ندارد بلكه سازماندهى هاى مختلف معمارى به آن شكل ميدهد. هرچند اين تفكر بعداً مشكل ساز شد. دوم اينكه من فكر نميكردم كه هيچگاه لازم باشد خانه هايم را بازديد كنم. به عبارت ديگر، آنها خانه هايى بودند كه طى شش ماه تا يك سالى كه باز بودند من حتى به بازديد آنها نرفتم. چون اعتقاد داشتم چيزى كه مهم است خود خانه يا ساختمان آن نيست، بلكه آن چيزى است كه در نقشه ها و ترسيم ها نهفته است. مركز كانادايى معمارى جایی که بخشى از آرشيو من آنجاست، به عنوان مثال براى خانه ٢ حدود دو هزار نقشه دارند كه من آن زمان انجام دادم. من ترسيم ميكردم و ترسيم ميكردم و ترسيم ميكردم، ولى نميدانستم بدنبال چه هستم. پارامتر هاى كلى آن چيزى كه دنبالش بودم را ميدانستم، ولى هيچ فرمولى براى بدست آوردن آن نداشتم. هر خانه ساختار مفهومى اى پشت خود داشت. هر كدام از آنها با تحقيق خاص خود آغاز شده و به ايده هاى بزرگتر و بزرگتر، و مسائل پيچيده تر و پيچيده تر رسيدند كه خانه هاى ابتدايى آنها را داگماتيك وار كنار گذاشته بودند. پس اساساً اين دوره ای بسیار مهم از كارهاى من بود كه از سال ١٩٦٧ تا ١٩٧٨ و پروژه كاناريجيو در ونيز ادامه پيدا كرد. در كاناريجيو اتفاق ديگرى رخ داد.\nايمان انصارى: قبل از اينكه درباره كاناريجيو صحبت كنيم اگر امكان دارد لحظه ای درنگ كنيم. پس با این احوال فكر نميكنيد چون اين خانه ها وجود اصلى و واقعى شان در دنياى ذهنى و ترسيمى است آنها معنى واقعى شان را به محض ساخته شدن از دست ميدهند، يعنى زمانى كه "معمارى واقعى" تبديل به "ساختمان واقعى" ميشود؟\nپيتر آيزنمن: منفردو تافورى زمانى حرف مهمى به من زد. او گفت: پيتر، اگر ايده هايت را نسازى هيچ آنها را جدى نخواهد گرفت. معمارى شامل ديدن اينست كه آيا آن ايده ها ميتوانند در برابر فشار ساختمان، مردم، زمان، كار كرد، و ساير عوامل واقعى مقاومت كنند يا نه. او گفت: "تاريخ اهميتى به تو نخواهد داد اگر تو چيزى نسازى." من فكر ميكنم حرف او كاملاً صحيح است. اگر من چيزى نساخته بودم، من و شما الان اين گفتگو را نميكرديم.\nايمان انصارى: پس معنى ساختمان در اين چارچوب چيست؟ آيا بر اين باوريد كه خانه ساخته شده يا "ساختمان واقعى" بعنوان "ماكت ساخته" آن "معمارى واقعى" است كه فقط در نقشه ها وجود دارد؟\nپيتر آيزنمن: گاهى اوقات هست، گاهى اوقات فراتر از آن است، و گاهى اوقات كمتر. وقتى به آرونوف سنتر سينسناتى ميروى، تجربه آن فضا تجربه اى فوق العاده است. نقشه ها و ترسيم ها هم به خودى خود چيز فوق العاده ديگرى هستند. اما آنها دو چيز متفاوتند. من ميبايست آرونوف سنتر را مى ساختم، ميبايست وكنسر سنتر را مى ساختم، ميبايست سانتياگو كه پروژه آخرم هست را ميساختم. بايد برى و آنرا از نزديك ببينى چون نميتوانى آنرا با نقشه ترسيم كنى. نميتوان آنرا ذهنى درك كرد. بايد آنرا ديد و تجربه كرد، كه بسيار از لحاظ مفهومى متفاوت است با چيزى كه من از خانه اول تا سانتياگو بدنبال آن بودم. پس در واقع امروز ميتوانيم در مورد سه مرحله كارى صحبت كنيم: مرحله اول كه آثار و خانه هاى صرفاً مفهومى اند كه همان طور كه اشاره كردى لزوماً نميبايست ساخته ميشدند، مرحله دوم پروژه هاى زمينى اند (ground) كه در مقياس ديگرى اند و اكثر آنها ميبايست ساخته ميشدند، و نهايتاً مرحله سوم سانتياگو است كه يك پروژه تركيبى است بدليل اينكه نه زمينى است و نه شكلى (figure).\nايمان انصارى: در مورد پروژه هاى زمينى و كاناريجيو صحبت كنيم. كارهاى ابتدايى شما و خانه هاى اوليه تقريباً بطور انحصارى متوجه تجزیه و تشريح عناصر معمارى، و عملياتى بودند كه استقلال (autonomy) و انعطاف پذيرى يك شئ معمارانه را تضمين ميكردند. اما در كاناريجيو شاهد نظام جديدى هستيم كه "شهر هاى حفارى مصنوعى" را آغاز ميكنند و كاراكتر كار شما بعد از آن را تعريف ميكنند: حركت از ساختار (structure) به سايت يا متن (text)؛ يا به زبانى ديگر، از ساختارسازى جسم (structuralization of the object) به متن سازى سايت (texualization of the site).\nپيتر آيزنمن: يا ميشود گفت: از عمليات زبانى به عمليات متنى. چرا كه متون به نسبت در مورد سايت صحيح اند، ولى ديگر سينتكتيك يا گرامرى نيستند و چيز ديگرى هستند. اگر بگوييم خانه هاى اوليه تمثيلى از تمرينات گرامرى در چارچوب زبان اند، اين پروژه هاى زمينى ديگر آنالوگی به زبان نيستند. من باور اينكه زبان ميتواند آنالوگى براى معمارى باشد را از دست دادم. به اين نتيجه رسيدم كه ميبايست كارى كه انجام ميدادم را درون معمارى پيدا كنم تا بيرون آن. مطالعات و كار من از اين پس بيش از هر چيز در رابطه با متن معمارى است. و اين بطور تصادفى پيش نيامده است. چيزى كه بايد بدانى اينست كه من در سال ١٩٧٥ وقتى پروژه خانه ١٠ را از دست دادم تحت روانكاوى رفتم. و داستان از اين قرار بود كه من آن سال به عنوان رئيس بخش امريكايى اولين بيناله معمارى كه تحت عنوان "اروپا- امريكا" در اسپانيا برگزار مى شد منسوب شده بودم. در همان زمان، من ميبايست نقشه هاى نهايى خانه ١٠ را تمام ميكردم. صاحب ملك زمين را كنده بود و منتظر بود كه در سپتامبر ساخت خانه را شروع كند. من تمام آن تابستان را در ايتاليا گذراندم و توجهى به نقشه ها و كارها نكردم. وقتى برگشتم نقشه ها آماده نبود. صاحب ملك عصبانى شد، پروژه را لغو كرد و حتى حاضر به پرداخت هزينه ها هم نشد. من بشدت افسردگى پيدا كردم، و متوجه شدم كه طرز تفكر من از لحاظ عقلانى، فرهنگى و كارآفرينى از مسيرى كه بايد باشد خيلى فاصله گرفته است. آن وقت بود كه به تجزيه و تحليل وارد شدم، و در آن حيطه متوجه تفاوت زيست در ذهن، و زندگى در تن و واقعيت زمين شدم. و از طريق جلسات روانكاوى و درمانم متوجه شدم كه اشكال معمارى من اينست كه زاييده از زمين، يا از زير سطح زمين، يا به تعريفى ديگر بر گرفته از ضمير ناخودآگاه نيست. شواهد اين تغيير جهت فكرى براى اولين بار در سال ١٩٧٨ در پروژه كاناريجيو ونيز رخ ميدهد كه كاملاً در زمين است. اما این فقط يك پروژه زمينى نيست، بلكه يك پروژه شهرى هم هست. و در عين حال واقعى نيست بلكه مفهومى است آنجا كه از بيمارستان ونيز لوكوربوزييه استفاده ميكند كه در واقع هيچوقت ساخته نشد. بعد از آن در سال ١٩٨٠ دعوت شدم به مسابقه اى در ايست بازرسى چارلى در برلين كه پروژه من آنجا باغ ديوارها در زمين است، و اينجا ديگر نمى توان روى زمين برلين قدم برداشت هرچند كه اين پروژه داخل زمين و حك شده در آن زمين است. و بعد از برلين وكسنر سنتر را انجام دادم و غيره. تعدادى از اين پروژه ها در مجموعه "حفارى هاى مصنوعى" قرار ميگيرند. بنابر اين، اين پروژه هاى زمينى برآمده از دو چيز بودند: اول، تكامل فكرى و تحول روانى شخص من؛ و دوم، علاقه آن زمان من به ايده "فرم ضعيف." من هميشه علاقه مند بوده ام به چيزهايى كه واضح نيستند، و ظريف و پيچيده اند. در آن زمان در ايتاليا فلسفه اى مطرح بود تحت عنوان "فرم ضعيف" كه درباره ساختن اشكال غير واضح بود. در نتيجه، زمين برای من فرصت يك دايلوگ بين نظريه (figure-ground) - نقشه هاى سياه و سفيد كالين رو- و معماران متنى (contextualists)، و يا كار كسانى كه در استرادا نوويسيا نقشه هايى شبيه نقشه نولى رُم را درست كردند را ايجاد كرد. هدف آنها تفكيك مفهوم جسم (figure) با زمين (ground) بود، در نگاه آنها هرچه تفاوت بين آن دو بيشتر باشد بهتر است. و كار من دقيقاً برعكس آنها بود. كار من حمله مفهومى به به "جسم-زمين" و تلاش براى ايجاد يك سيستم "جسم-جسم شهرى" (figure-figure urbanism) بود. و البته علاقه من به پيرانزى و كار معروف او "كامپو مارزيو" کاملا بر من موثر بود. خلاصه همه اين موارد گرند هم آمدند و اين چيزى اختيارى، سطحى يا سرسرى نبود؛ بلكه به نوعى برگرفته از زندگى كارى من بود. كار من در روانشناسى خودم، كار من در حرفه ام ، و كار من در تدريسم همه اجزایی از يك قطعه اند. به همين منظور من هيچوقت نميگويم كه مرحله اول كارم بهتر بود يا مرحله دوم. بلكه آنها همه مراحلى متفاوت اند كه برگرفته از مراحل مختلف زندگى من اند. و آنها هم در متون و نوشته هاى من ظاهر ميشوند، و هم در كارهاى ساخته شده من. من از هر سه مرحله كارى ام هم نوشته ام و هم ساخته ام. پس در واقع اينگونه بود كه به كاناريجيو رسيدم.\nايمان انصارى: ميخواهم از استفاده بيمارستان لوكوربوزييه در كاناريجيو بپرسم. بر خلاف آن خانه هاى اوليه كه بطور كاملاً مستقل وجود داشتند، در كاناريجيو ميبينم كه شما ناگهان با ايده سايت روبرو شديد؛ يك سايت واقعى، و اتفاقاً يك سايت فوق العاده غنى: ونيز. اما با اين حال ميبينم حتى اينجا هم رويكرد شما إبداع يك سايت بود؛ يك سايت مصنوعى. چيزى كه براى من جالب توجه است استفاده شما از بيمارستان ساخته نشده لوكوربوزييه به عنوان نقطه عزيمت، و بكارگيرى (grid) بيمارستان به مثابه يك سيستم مولد در پروژه خودتان است. و جالب تر از همه اينكه وقتى نقشه هاى پروژه كاناريجيو را ترسيم کرده اید، بيمارستان لوكوربوزييه را بدون هيچ تمايز گرافيكى كنار پروژه خود ترسيم کردید. بيمارستان لوكوربوزييه را چطور بايد در نقشه هاى شما خواند؟ آيا قصد شما پيشنهاد ساخت بيمارستان لوكوربوزييه به همراه پروژه خودتان بود؟ يا دلالت به اين كه پروژه شما هم ميبايست مثل بيمارستان لوكوربوزييه نساخته باقى بماند؟ این هر دو يا هيچ كدام؟ يا شايد يك نشانه يا سرنخ بى معنى؟\nپيتر آيزنمن: اول از همه، يك نشانه بى معنى نيست. اما در عين حال حاكى از هيچكدام آنها نيست. شما تحليل جالبى از خواندن آن دارى، اما من آن زمان فكر اينها را نكردم. چيزى كه من به آن فكر كردم اين بود: من نياز به چیزی در بافت و زمینه داشتم. من يك معمار زمينه گرا (contextualist) نيستم و نميخواستم فقط به سايت و زمينه واكنش نشان داده باشم، مگر با مفهوم فلسفى حضور و عدم حضور كه ژاك دريدا درباره اش صحبت ميكند. از دید من، بحث غياب در پروژه هاى زمينى و ايده رد (trace) بسيار مهم است. به عنوان مثال سيگموند فرويد ميگويد كه چطور رُم از يك سرى رد ها و آثار باقى مانده از لايه هاى مختلف تاريخى ساخته شده بود، و دسترسى به ضمير نا خودآگاه، حفارى و كشف رد هايى از گذشته است كه رسوب كرده اند؛ گذشته خود فرد و گذشته و تاريخ فرهنگى كه ميبايست به آن دست يافت. كوربوزييه براى من يك لأيه از آن تاريخ فرهنگى را فراهم ساخت. به عبارت ديگر، شما ميبينى كه در (ايست بازرسى چارلى) برلين من همين كار را با شبكه (خيابانى) ١٧٦٠ و ١٨٣٠ انجام دادم. انطباق و لايه بندى اين رد ها و لايه ها همان روندى است كه رُم بر آن تكامل يافت، برلين تكامل يافت، و ساير شهر ها تكامل خواهند يافت. من همواره به روند تكاملى آثار به جا مانده از ساختمانهاى گذشته علاقه داشتم. برايم مهم نبود كه قرار بود ساخته شوند يا نه، و به همان اندازه برايم مهم نبود كه پروژه من ساخته خواهد شد يا نه. در واقع استفاده از ايده "رد" و آثار باقى مانده به عنوان كليد آغاز يك پروژه آنچیزیست که برايم مهم بوده است. به همين دليل، كاناريجيو نقطه عطفى در كار من بود. كاناريجيو آن لولا يا مفصلى است كه ژاك دريدا از آن ميگويد؛ مفصل بين قبل و بعد.در واقع ساخته شدن پروژه من يا بيمارستان لوكوربوزييه در آن اهميت نداشت، بلكه اهميت حضور بيمارستان ساخته نشده (يا غايب) به عنوان يك لايه فرهنگى و تاريخى، و به عنوان يك نقطه اتصال به سايت و آغاز بوجود آوردن پروژه بود. چون در اين پروژه من هيچ برنامه (program) يا چيز ديگرى نداشتم كه با آن شروع كنم. و اگر شما به پروژه هاى ديگرى كه براى آنجا پيش نهاد شده بود نگاه كنيد همه متفاوت اند. من گفتم كه ونيز در حال از دست دادن جمعت است. نيازى به مجموعه مسكونى جديد ندارد و به اندازه كافى مسكن دارد. پس بياييم حفره ايجاد كنيم، و دقيقاً همين كار را كردم. اما آن وقت سوال اينجاست كه آيا سطح آن زمين كف حفره هاست؟ و يا سطح بالا و اطراف حفره ها؟ آيا جسم خود زمين است؟ و خلاصه خيلى از سوالهايى كه ايجاد میشوند. و البته مسئله مقياس به ميان ميايد چرا كه من "خانه ١١آ" را در سه مقياس مختلف در كاناريجيو معرفى كردم: مقياس واقعى خانه، مقياس ماكت خانه، و مقياس سومى كه در آن خانه تبديل به ماكت پروژه بزرگترى ميشود. پس بحث مقياس وارد پروژه شد كه تا قبل از آن وجود نداشت، بحث زمين وارد پروژه شد، بحث رده وارد پروژه شد، و خيلى عواملى كه بعداً كار من را تعريف ميكنند در كاناريجيو آشكار شدند. ولى ايمان، الان كه به گذشته نگاه ميكنم، آيا ميتوانم بگويم كه آن زمان به همه اين چيزهايى كه الان به شما ميگويم كاملاً آگاه بوده ام؟ نه، فكر نميكنم. هرچقدر هم كه كارم آگاهانه به نظر بيايد، بخش زيادى از آن برایم مثل شنا كردن زير آب گل آلود بود آنچنانکه تلاش من فقط پيدا كردن لبه استخر و راهى براى بيرون آمدن باشد. براى من هيچوقت واضح نبود كه دقيقاً چه كار ميكنم. هيچوقت نميدانستم چه كاری انجام میدهم. در واقع من در كلاسهايم در دانشگاه ييل ايده داشتن يك پروژه كلى را تدريس ميكنم، ولى در عين حال هنوز نميدانم كه پروژه (كلى) خودم چيست. ميدانم لوكوربوزييه يك پروژه (جامع) داشت، ميدانم ميس فن در روهه يك پروژه (كلى) داشت. اگر الان به من بگويید که تو خيلى درباره ايده يك پروژه (كلى) حرف ميزنى؛ بسیار خوب پروژه خودت چيست؟ من جواب خواهم داد كه هنوز فكر ميكنم که در تلاش برای يافتن پروژه خودم هستم.\nايمان انصارى: شنيدن اين خيلى برايم جالب است. اما به برداشت من، استفاده شما از بيمارستان ساخته نشده لوكوربوزييه به عنوان يك سرنخ يا نقطه عزیمت نشانه اين است كه بيمارستان لوكوربوزييه براى شما همان چيزى است كه ونيز براى لوكوربوزييه بود: يك سايت؛ اما اينجا تبديل ميشود به سايتى كه در حقيقت در آنجا نيست. و اين موضوع نقش نقشه و ترسيم در معمارى را در ذهن من به ميان مى کشد. اگر سايت واقعى در نقشه و ترسيم است، آن وقت بيمارستان لوكوربوزييه در آن حضور دارد. اما اگر سايت واقعى ونيز است، آن وقت بيمارستان آنجا حضور نخواهد داشت و غايب است. بنابراين، این دوباره مشابه خانه هاى اوليه، به نظر مى آيد كه پروژه كاناريجيو فقط به عنوان يك نقشه معنا و مفهوم داشته باشد. به نظر من مى آيد كه ترسيم و نقشه كشى در كار شما به عنوان يك رسانه اساسى ظهور ميكند، مشابه نگارش در زبان. سوال من اينجاست كه با پيشرفت ابزار طراحى و نقشه كشى، آيا فكر نميكنيد كه نقش ترسيم - آن ارتباط مستقيم ذهنى و فيزيكى- در معمارى معاصر در حال محو شدن است؟\nپيتر آيزنمن: اجازه بدهید به شما بگويم، من حتى قادر به خواندن يك كتاب در كيندل (kindle) نيستم. من ميبايست كتابی داشته باشم، كه وقتى مطالعه ميكنم بتوانم در آن يادداشت كنم. شما كتابهاى من را كه ميبينىد مملو از يادداشت و نوشته اند با قلم ها، رنگها، و زمانهاى مختلف، چرا كه به عنوان مثال وقتى امروز كتابى را ميخوانم كه ده سال پيش هم خوانده ام، برداشت من از آن با ده سال پيش متفاوت خواهد بود. چون من امروز آدمى متفاوت هستم. پس به اين دليل است که هنوز كتاب ميخرم و در كتابهايم يادداشت مينويسم. اين نكته اول. نكته دوم اينكه براى من مطالعه و ترسيم يك چيز هستند. من نميتوانم روى كامپيوتر چيزى را بخوانم. براى همين هر وقت كسى نقشه اى در كامپيوتر ميكشد از او ميخواهم كه آنرا پرينت كند كه من بتوانم روى آن ترسيم كنم. نميتوان در كامپيوتر با وصل كردن يك سرى نقطه يك پلان كشيد. بايد به يك دياگرام فكر كرد و اينكه واقعاً چه كار ميكنيم. همه كارهاى من، حتى مسابقه اى كه اخيراً در تركيه برنده شديم، ابتدا با دست ترسيم شده، و سپس در كامپيوتر ساخته و پرداخته شده اند. من با ترسيم فكر ميكنم. ترسيم شيوه تفكر است. پس براى من، ترسيم شكلی از نوشتن است، و شكلی از خواندن آن چه مى نويسم. بنابر اين من هيچ تفاوتى بين آن دو نميبينم. و براى من ترسيم درست كردن يك چيز زيبا يا حتى بازنمايى (representation) يك ايده نيست، بلكه خود مظهر و تجسم واقعى آن است. و تنها راهى كه ميتواند به واقعيت بپيوندد از طريق ترسيم و نقشه هايم است. معماران و دانشجويان معمارى امروزه توان خود را براى تفكر از طريق ترسيم از دست داده اند. من گاهى اوقات به صفحه مانيتور كسانى كه اينجا در دفترم كار ميكنند مینگرم، و ميبينم که ساعت ها به اين چيز ها نگاه ميكنند، در فضاى سه بعدى آنرا مى چرخوانند، و من با خودم فكر ميكنم: آنها واقعاً چه کاری ميكنند؟ واقعاً ديوانه وار است! از آنها مى پرسم آيا مى دانى برش آن چه شكلى است؟ پلان آن چه شكلى است؟ اما آنها اين چيز ها برايشان مهم نيست.\nايمان انصارى: انگار به نوعى (امروزه) ترسيم يك امر ثانوى است. يعنى زمانى كه مدل سه بعدى آن چيز يا شئ تكميل شد، آن وقت ميتوان آنرا بريد و از آن برش و پلان گرفت.\nپيتر آيزنمن: دقيقاً، اما من هميشه با آن برش ها كارم را شروع ميكنم. من آن برش ها را مى سازم.\nايمان انصارى: اگر بياييم كارهاى شما قبل از ١٩٧٨ و كاناريجيو را با نگاهى تفسيرى بررسى كنيم، ميتوانيم بگوييم كه آنها شامل دو اصل ساختارگرا هستند: اول، حذف (bracketing) زمينه هاى فيزيكى و تاريخى؛ و دوم، حذف سوژه به نفع يك ساختار درون-سوژه اى (inter-subjective structure) معنايى معمارى (architectural signification). خانه هاى ابتدايى شما به عمد تمام سمانتيك ها (وابستگيهاى معنايى) را به نفى سينتكس (نشانه مستقل بدون معنى) كنار گذاشتند. در عين حال، حتى بازنمايى و ترسيم هاى آنها يك حس عينيت (objectivity) ساختارگرايانه بوجود آوردند: استفاده از ترسيم ورفرم اكسونومتريك (به جاى پرسپكتيو)، و عكسهاى سياه و سفيد خانه ٢ كه در فضايى برفى، به نظر منفصل از زمينه و سايت، و خالى از هر سوژه يا زندگى است. وقتى به كاناريجيو ميرسيم، براى اولين بار شاهد گنجاندن اصل اول ساختارگرا هستيم: زمينه هاى فيزيكى و تاريخى؛ هر چند كه هنوز زمينه اى نمايه اى باشد چرا كه بيمارستان لوكوربوزييه وجود خارجی در سايت نداشته است. اما در عين حال اصل دوم و سوژه فردى هنوز در اين معمارى غايب است. به عنوان مثال مقياس خانه هاى ١١آ يا عمق حفره هاى روى زمين از هر گونه مقیاس فردى ، استفاده از فضا ها، و حتى كاربرى آنها بوضوح چشم پوشى ميكنند\n؟ رويكرد مشابهى را متوان در اكثر پروژه هاى زمينى ديگر آن دوران ديد. آيا درست است كه بگوييم شما از اصول ساختارگرايى كه كارهاى ابتدايى شما را شكل داده اند فاصله گرفته ايد؟ و اگر چنين است، دقيقاً چه زمانى سوژه (منحصر به فرد) معمارى، و نقش و تجربه شخصى آن از فضا وارد كار شما شده است؟\nپيتر آيزنمن: حتماً همينطور است؛ تا قبل از كاناريجيو كارهاى من "ساختارگرا" بود، پس از آن "پسا ساختارگرا" شد. اما در مورد موضوع سوژه (subject) و ايده "تأثير" (فردى) (affect) بايد بگويم كه به عنوان مثال كسى مثل جيمز جويس كه كتاب "شب زنده دارى فيگن ها" را مى نويسد به خواننده كارش فكر نمى كند، بلكه به خود كار فكر ميكند. توماس پيننچن كه "رنگين كمان جاذبه" را مينويسد به فكر خواننده اثر نيست، و به خود اثر فكر ميكند. برای يك نقاش اهميتى ندارد كه كسى نقاشى او را ميفهمد يا نه، بلكه او به مبحث نقاشى و تاثير كارش بر دانش(knowledge) نقاشى فكر ميكند. در نظر من مسوليت يك معمار اين نيست كه دغدغه احساس مردم در فضا يا نوع استفاده آنها از فضا را داشته باشد. بلكه دلمشغولی او ميبايست نسبت به تاثير آن تجربه معمارانه روى مردم باشد. به عبارت ديگر، اهميتى ندارد كه مردم از آن معماری خوششان بيايد يا نه. من جامعه شناس نيستم كه بخواهم از مردم رأى بگيرم. اما در عين حال قصد من پاك كردن نقش سوژه هم نيست. حرف من اينست كه سوژه تنها يكى از همه موارد متعددی است كه به آن علاقه دارم. اگر توجه به سوژه به معناى ساختن بناهاى تفريحى يا تفننى است هرگز به این کارعلاقه اى ندارم. اما واقعيت كارهاى من احساسى در افراد ايجاد ميكند، مخصوصاً كارهاى آخرم كه بيشتر احساسى و تاثير گذار اند. به همين دليل است كه مثلاً نميتوان فقط به نقشه ها و ترسيم هاى پروژه آرونوف سنتر سينسيناتى نگاه كرد؛ بايد به سينسيناتى رفت و فضاى آن را تجربه كرد. حتى شايد نتوان در مورد آن نوشت؛ و همينطوراست نسبت به پروژه سانتياگو يا بناى ياد بود يهوديان در برلين. در مورد پروژه يادبود برلين حتى خود من نميدانستم كه نهايتاً اینگونه شکل خواهد گرفت. وقتى در فضاى بين آن اركان سنگى راه ميرويد چيزى متفاوت تجربه ميكنيد كه نه ارتباطى به هولوكاست دارد و نه ارتباطى به ترسیمات. اما آن فضا گونه ای فضاى باور نكردنى است. صدا آنجا متفاوت است، ماديت آنجا متفاوت است، و خلاصه تجربه احساسى (affective experience) آن فضا بسيار غامض است و مثل قدم زدن در سنترال پارك نيست. حضور در فضاهاى من مثل پيكنيك یک روز تعطيل نيست. بلكه نياز به مقداری انرژى، تمركز، و مشاركت (participation) دارد. آنها تعامل را مطالبه ميكنند.\nايمان انصارى: دليل اينكه من اين سوال را مطرح كردم اين بود كه بعد از كاناريجيو ميتوانيم ظهور عوامل سابژكتيويته (subjectivity)، يا بهتر بگويم "بين-سابژكتيويته" (inter-subjectivity) را در كار شما مشاهده كنيم؛ و موافقم كه اين كمتر مربوط به تاثيرپذيرى احساسات افراد يا تجربه فردى آنها از فضا است، و بيشتر وابسته به يك ارتباط و تعامل ذهنى بين سوژه و معمارى است. فهم و خوانايى پروژه همانطور كه اشاره كرديد اين تعامل فيزيكى و ذهنى را مطالبه ميكند. به عقيده من، پروژه ايست بازرسى چارلى شما در برلين (١٩٨٠) بهترين نمونه برای آن است. در اين پروژه شاهد چالش هاى مشابه اى با ساير "شهرهاى حفارى هاى مصنوعى" در ارتباط با سايت و زمينه (context) هستيم. مجدداً ايده رد ، لايه بندى، حفر و حفارى سايت يا شهر را شاهد هستيم. اما روى هم قرار دادن (superimposition) سيستم شبكه اى (grid) به هيچ وجه شبيه پروژه هاى قبلى نيست. اينجا شبكه فقط از طريق يك علامت روى زمين يا با بالا و پايين آوردن جزئى توپوگرافى ابراز نشده. بلكه در برلين، اين شبكه تبديل به يك سرى ديوارهاى ٣/٣ مترى شده است كه امتدادی از ديوار برلين روى سايت هستند. و فكر ميكنم اينجاست كه براى اولين با شاهد ظهور سوژه و نقش انكار ناپذير فرد در كارشما هستيم؛ چرا كه سوژه اينجا واقعاً محدود در فضاى خالى شبكه ديوارهاست. او سپس از فضا خارج میشود و روى ديوار قدم ميگذارد، و ديوارها و شبكه خود مسند جديدى شكل ميدهند. با اشغال يك ديوار غير قابل تصرف، سوژه فضاهايى خالى كه قبلاً در آن بوده را به شكل آثارى باستانى ميبيند كه زير اين زمين جديد دفن شده اند. اين پروژه به شدت وابسته به سوژه فردى و تجربه و تعامل او در فضا ست. معمارى اينجا عمداً به مقياس قد و اندازه فرد، نوع حركت او، زمان، حافظه و خاطره او، و درك كلى او از فضا واكنش نشان ميدهد. در حقيقت، به اعتقاد من همين فرديت (subjectivity) است كه تمام اين پروژه را با هم نگه ميدارد. در عين حال فكر ميكنم اين لحظه حساسى در روند تكامل كار شماست: از خانه هاى مقوايى كه به عنوان اشيا و اجسام مستقل معمارى عمل ميكنند، به حفره هاى كاناريجيوى ونيز كه كه با مفهوم سايت مواجه ميشود و حضور زمينه را إذعان ميكنند، و نهايتاً به ديوارهاى برلين ميرسيم كه سوژه فردى را (بالآخره) به بازى ميكشانند. از نظر من، اين پروژه اى است كه نمى توان آنرا در نقشه فهميد، مگر از راه فهم داستان (narrative) آن و تصور تجربه فردى در فضاى آن.\nپيتر آيزنمن: ايمان، فكر ميكنم جواب سؤالت را خودت دادى. كاناريجيو بى شك مفصل بين گذشته و حال كار من بود. اولين پروژه اى كه من بعد از كاناريجيو انجام دادم ايست بازرسى چارلى برلين بود. برلين همانند كاناريجيو بود، اما در عين حال عميق تر در ضمير نا خودآگاه من ريشه داشت، و چيزى بوجود آورد كه نه براى چپ بود و نه براى راست. در واقع شهردار برلين آن زمان به من گفت: ببين، من نمى توانم اين پروژه را بسازم چرا كه همه از آن متنفر خواهند شد، چه جناح راست و چه جناح چپ. اما همانطور كه اشاره كردى قطعاً مربوط بود به نقش فرد، و تجربه او در فضا. شكى نيست زمانى كه روى ديوار ٣/٣ مترى راه ميرويد، آن تنها فضايى است كه ميتوان آنرا اشغال كرد و روى آن راه رفت. آنوقت است كه فرد روى مسند (datum) جديد برلين قدم ميگذارد، كه مسند ديوار برلين است. پس ديوار(برلين) ديگر وجود ندارد چرا كه آن ديوار حالا بخشى از تن پروژه است. بعد وقتى بالاى برج مراقبت ميرويد چيزى نميتوان ديد چون هيچ پنجره اى وجود ندارد. بعد از آن ويرانه هاى پايين را ميتوان ديد. خلاصه همه اينها در مورد تجربه بالا رفتن، پايين آمدن، و عبور كردن سوژه است. درست است كه هيچ شكى وجود ندارد كه اينجا سوژه فردى وارد پروژه من شده است، و همانطور كه گفتىد، نمى توان اين پروژه را درك كرد، مگر اينكه تجربه فرد را در فضا تجسم کنیم. اين واقعاً ميتواند تجربه فوق العاده اى باشد. و به همين دليل است كه معمارى ميبايست در نهايت سوژه را به شيوه اى (در قالب) معمارى شامل كند. به عبارت ديگر، آن كار صرفاً معمارى بود، همانطور كه سياسى بود، و همان اندازه كه واقعى بود؛ و معنا و مفهوم خاصى نداشت. لايه هاى معنايى و رده هايى از تاريخ آلمان در خود داشت، اما پيام واقعى آن اين بود: "ما ديگر نميتوانيم روى زمين برلين قدم برداريم، و ميبايست روى زمين ديگرى قدم بگذاريم. تاريخ زمين برلين را مخدوش ساخته است، و همانند رُم و ساير جاها ميباست روى زمين ديگرى قدم برداريم." اما اين قدم برداشتن سوژه بود. پس اينجا درباره يك سوژه پساساختگارگرا صحبت ميكنيم. در اين لحظه در برلين و بعد از كاناريجيو بود كه پساساختارگرايى وارد كار شد. و بعد از آن همه پروژه ها تغيير ميكنند، و جنبه اى تجربى و احساسى به خود ميگيرند. در اين ترديدى نيست. و ميتوانم به شما بگويم كه وقتى به سينسيناتى میروید -كه بعد از اين انجام شد- وقتى به يادبود در برلين يا سانتياگو ميروید حسى را تجربه خواهى كرد كه نميتوان آنرا در عكس يا نقشه نشان داد.\nايمان انصارى: بياييد كمى درباره سينما صحبت كنيم. ميدانم كه شما به سينما علاقه خاصى داريد، و قبلاً از زبان شما شنيدم كه خانه هاى (مقوايى) شما متأثر از كارهاى فيلمسازان آوانگارد و مفهومى آن زمان بوده است. به خصوص پيتر كوبلكا و ايده فيلمهاى فليكر كه در آن تماشاگر فريم هاى جداگانه فيلم را در ذهن خود متصل ميكند و يك روند متحرك معقول ميسازد. در خانه هاى شما، خانه نهايى (Fin d'Ou T Hou S) که به عنوان مثال شما از آن ايده بهره ميگيريد و به نوعى تمام آن فريم هاى جداگانه (پروسه شكل گيرى خانه) را در يك فضاى سه بعدى روى هم فرو ميريزيد: خانه نهايى مكعب اِل (L-cube) را در مقياس هاى مختلف و در مراحل مختلف شكل گيرى در خود جاى داده است. همچنين ميدانم كه شما از طرفداران كارهاى ميشائيل هانكه هستيد، و به ياد دارم سه سال پيش در بين صحبت هايتان در هاروارد گفتيد: " معماران بايد همانطورى معمارى بسازند كه ميشائيل هانكه فيلم درست میكند." اگر بياييم به روال رشد سينما در قرن بيستم نگاه كنيم، ميتوانيم شاهد فرايند تكاملى مشابهى باشيم. در اولين جنبش مدرن سينما، كه كارهاى افرادى چون آيزنشتاين، ژان لوئيس بودرى، و كريستين متز شامل آن ميشوند، فيلم براى اولين بار اين واقعيت را اذعان كرد كه فيلم است: يك محصول سينمايى كه از حاوى يك سرى تصاوير ثابت ضبط شده است كه توسط پروژكتور روى صفحه نمايش به حركت در مى آيند. جنبش مدرن دوم را مى توانيم به كار فيلمسازانى چون ميشائيل هانكه نسبت بدهيم.\nپيتر آيزنمن: شايد جنبش سوم. هانكه محصول یا متأثر از كار افرادى مثل گودارد، تروفو، يا آنتونيونى نيست. او محصول هرزاگ، فاسبندر، و مرحله سوم تكامل مدرن است. شايد مرحله خاص خودش.\nايمان انصارى: اگر بياييم به كارهاى هانكه در مقايسه با سينماى مدرن ابتدايى نگاه كنيم، شاهد آن خواهیم بود كه در كار هانكه نه تنها فيلم اذعان ميكند كه فيلم است، بلكه در عين حال توسط تماشاگر دیده ميشود. اذعان و به رسميت شناختن سوژه سينمايى يا تماشاگر است كه فيلمهاى هانكه و فيلمسازان دوره او را از فيلمسازان پیشین جدا ميكند. معانى و احساسات در اينجا توسط فيلم ساز براى يك گروه مخاطب تجويز نشده است. بلكه فهم فيلم، و همراه آن احساسات درون آن تا حد زيادى وابسته به تجربه و تعامل ذهنى فردی با فيلم است. فيلم "بازى هاى مسخره" هانكه اين تعامل و بازى بين تماشاگر و فيلم را در حد بالایی ايجاد ميكند.\nپيتر آيزنمن: حتى مستقیما با تماشاگر حرف ميزند! درست است، و اين مرحله پساساختارگراى سينما است. گودارد و امثال او ساختارگرا بودند، به اين معنا كه (فيلمهاى) آنها با كسى صحبت نميكردند. برايشان اهميتى نداشت كه آيا كسى در سينما نشسته (و فيلم را تماشا ميكند) يا نه. اما (فيلمهاى) هانكه مستقيماً با تماشاگر صحبت ميكند. در "باز هاى مسخره" به عنوان مثال فيلم را متوقف ميكنند و ميگويند: نه، ما فيلم را بر ميگردانيم. او همواره تماشاگر را به بازى ميگيرد. و تماشاگر واقعاً تحت تاثير كار هانكه قرار ميگيرد. نميخواهم حتى درباره فيلم اخير او برايت بگويم چون ميدانم هنوز آنرا تماشا نكردى. در هر حال، من فكر ميكنم هانكه در مرحله سوم سينما است. و فراموش نكن كه من و او تقريباً هم سن ايم. و من هم در مرحله سوم كار خودم هستم، كه نميدانم با چه مرحله اى در صحنه كلى معمارى مطابقت ميكند. اما مطمعناً كار او ارتباط خيلى كمى با توليدات فعلى سينما دارد. من فكر نميكنم فيلمسازان يا هنرمندان اهميت زيادى به توليدات هنرى بخش خود ميدهند، بلكه بيشتر اهميت به وتوليدات هنرى و فرهنگى زمان خود ميدهند. به عنوان مثال من به ادبیات زمان خودم علاقه مندم ، فيلم و سينماى زمان خودم، فلسفه زمان خودم، نقاشى و هنر زمان خودم، من واقعاً به اينها علاقه دارم. در عين حال خيلى علاقه ندارم بدانم در دنياى معمارى امروز چه ميگذرد، بلكه علاقه دارم بدانم در فرهنگ دور و برم چه ميگذرد. برايم ذره اى اهميت ندارد كه بياركه اينگلس چه كاری ميكند و برايم كاملاً بى اهميت است. اما علاقه دارم بدانم ايان مك ايوان در نويسندگى چه ميكند، يا جاناتان فرانزن يا هانكه در فيلم و سينما. و به همين دليل من با امثال ژاك دريدا كار كردم، با ريچارد سِرا كار كردم، با هانكه كار كردم، و با افراد زياد ديگرى كه خارج از دايره معمارى اند. آنها برايم مهم تر از معماران بوده اند.\nايمان انصارى: من علاقه مندم كه درباره اين ايده "سابژكتيويته نوآیین" كه در رابطه با كار هانكه به آن اشاره كرديم بشنوم. و اتفاقاً شما يك مقاله در رابطه با اين موضوع "سابژكتيويته نوآیین و معمارى" در كتابى درباره هانكه اخيراً چاپ شد نوشته ايد. به اعتقاد من، پروژه إيست بازرسى چارلى شما در برلين خيلى نزديك شد به ايجاد اين تجربه سابژكتيويته نوآیین در معمارى.\nپيتر آيزنمن: و من كاملاً موافقم.\nايمان انصارى: اما ما آن پروژه را داشتيم، بعد رسيديم به پروژه يادبود در برلين، و سانتياگو كه چيزى كاملاً متفاوت رخ ميدهد.\nپيتر آيزنمن: يك چيز متفاوت، بسيار متفاوت. اما در مورد يادبود در برلين نميتوانيم بگويم كه آن پروژه واقعاً ارتباطى با روال تكاملى كار من داشت. ميتوانم بگويم سانتياگو تا حدى بيشتر مرتبط بود. اما بناى يادبود برلين يك چيز خاص بود، چرا كه نوع (program) خاصى داشت. و براى همين يك كار نابجا بود. يا بهتر است بگوييم آنقدر نياز داشت متفاوت باشد كه ديگر با بقيه كارها يكى نبود. به همين دليل من هيچوقت بناى يادبود برلين را به حساب نمى آورم. و موافقم كه بناى يادبود برلين مثل پروژه ايست بازرسى چارلى درون- سابژكتيو (inter-subjective) نيست.\nايمان انصارى: آيا فكر ميكنيد كارهاى اخير شما به سمت اين نوع درون - سابژكتيويته (inter-subjectivity) حركت ميكند؟ آيا ارتباطى بين كار خودتان و كار ميشائيل هانكه در خصوص اين نوع سابژكتيويته ميبينيد؟ و آيا فكر ميكنيد معمارى ميباست به كاوش (explore) اين نوع سابژكتيويته را بپردازد؟\nپيتر آيزنمن: در مورد كار هاى خودم، نميتوانم بگويم. هيچوقت نميدانم. اين چيزى است كه شما بايد به من بگويید، چون من از مسير كار خودم آگاه نيستم. و نميدانم كه آيا كارهايم به سمت ميشائيل هانكه حركت ميكند. اما فكر نميكنم كه معمارى ميبايست اين موضوع سابژكتيويته را دنبال كند. معمارى ميبايست معمارى را دنبال كند. من چيزهاى جديد (حداقل جديد براى خودم) در معمارى امتحان ميكنم. بعنوان مثال پروژه جديد من در تركيه به اعتقاد من پروژه جديدى است. اما هيچ ارتباطى با كار و پروژه ميشائيل هانكه ندارد. من بيشتر درگير پروژه ها و تحقيقات درون معمارى ام تا ارتباط آنها با ساير پروژه هاى فرهنگى. من نوشته هاى ميشائيل هانكه را ميخوانم، فيلم هاى او را ميبينم، نوشته هاى دريدا را ميخوانم، كتاب داستان ميخوانم، اما در نهايت علاقه اصلى من به معمارى است. به عنوان مثال، سمينارى كه من فردا در دانشگاه ييل تدريس ميكنم درباره آلبرتى است. و به اعتقاد من، ما ميبايست كارهاى آلبرتى را مطالعه كنيم تا ببينبم ايده مدرن كجا آغاز شد، ايده تاريخ كجا آغاز شد، و پروژه متافيزيكی كجا آغاز شد، و در نهايت جاى ما امروز در مقايسه با آلبرتى كجاست؟ من دوازده سخنرانى درباره آلبرتى در اين سمينار انجام ميدهم. و اين هيچ ارتباطى با ميشائيل هانكه ندارد.\nايمان انصارى: براى اتمام گفتگو، شما قبلاً گفته ايد كه اگر هر كدام از ما به عنوان يك معمار حتى دو يا سه ساختمان "كانونيك" (canonic) -اثر معمارانه ای كه در لبه دانش روز خود است- ايجاد كنيم خود دستاوردى زياد است. ميخواهم از شما بپرسم كه كدام يك از پروژه هاى شما كانونيك ترين است؟ يا به زبانى ديگر، اگر بخواهيد يك يا دو پروژه از كارهاى خودتان را انتخاب كنيد كه با آن شناخته شده باشيد و يا با آن به ياد آورده شويد كدام يك از كارهايتان را انتخاب ميكنيد؟\nپيتر آيزنمن: كاناريجيو قطعاً اولين پروژه خواهد بود، اما ساخته نشده، و ميبايست پروژه ساخته شده باشد. اينجاست كه كمى قضيه تيره و تار ميشود. در مورد سانتيگو نميتوانم چيزى بگويم چون هنوز به اتمام نرسيده. يادبود برلين خيلى فاصله دارد و نميتوان به حسابش آورد. ميتوانم بگويم "راينهارت هوس" اما آن هم ساخته نشده، هرچند پروژه فوق العاده بحث برانگيزى است. يكى از پروژه هايى كه خيلى علاقه داشتم ساخته مى شد، يا شايد از بين پروژه هاى ساخته نشده پروژه مورد علاقه من موزه كى برانلى پاريس است. فكر ميكنم واقعاً يك پروژه فوق العاده است و واقعاً آرزو داشتم اين پروژه را بسازم. اما پروژه هاى زيادى وجود دارد. من بيش از ١٥٠ پروژه دارم كه فقط ٢٥ تا ازآنها را ساخته ام. ولى به اعتقاد من برخى از نوشته هاى من به اندازه ساختمان هايم اهميت دارند، و فكر ميكنم مرا با آن نوشته ها به اندازه ساختمان ها به ياد خواهند آورد، و نه فقط ساختمان ها. چرا كه من يك معمار ساختى نيستم؛ من يك معمار نويسنده ام، يك معمار متفكر ام، يك معمار معلم ام. و براى من نوشته ها به اندازه ساختمان ها اهميت دارند چرا كه هر دو لزوماً يكى هستنند.\nايمان انصارى: خيلى ممنونم آقاى آيزنمن.\nپيتر آيزنمن: من از شما ممنونم. فكر ميكنم سوالات خوبى بود. حالا برو و فيلم جديد هانكه را ببين.\nکلمــــات کـلیدی : معماری، سابژکتیویته، آیزمن، انصاری، سینما، هانکه، دریدا، تئوری، فلسفه، نو سابژکتیویته\nمنــــــــــــــــــابع : ایمان انصاری در گفتگو با پیتر آیزمن\nاین مقاله پیش از این در Architectural Review, The Architect's Newspaper, همشهری معماری چاپ شده است .\nتعــــداد بازدیــد : 10436 بار تعداد دانــــــلود : 411 بار امتیاز تحـــریریه : 5\nپوریا فرخی ( 1392/02/27 ) :\nمن يك معمار سازنده نيستم؛ من يك معمار نويسنده ام، يك معمار متفكر ام، يك معمار معلم ام\nابراهیم کریم پور ( 1393/06/07 ) :\nسامان کلهری ( 1393/11/14 ) :\nاز استاد ارجمند آقای ایمان انصاری تشکر فراوان را دارم. و تشکر بسیار از استاد و معلم توانای معماری معاصر آقای پیتر آیزنمن.عالی بود .این همان چیزی است که من به عنوان دوای درد معماری ایران می بینم.و من خیلی بهش علاقه دارم (تفکر،فلسفه،تاریخ و مفاهیم معماری معمار).


05 تير 1398 - 20:12\nخوردن چیپس در بارداری نه تنها موجب چاقی و بیماری قلبی می‌شود، بلکه مشکلات رشدی جنین، بیش فعالی را در کودکان و سرطان را در بزرگسالان به همراه دارد.\nمصرف چیپس و پفک در بارداری به دلیل اینکه حاوی مقدار زیادی نمک و چربی است کارکرد کلیه را در دراز مدت با مشکل روبرو می‌کند و فشار خون بارداری را افزایش می دهد.\nزمانی که مواد نشاسته‌دار مثل سیب زمینی در دمای بالا پخته می‌شود ماده شیمیایی به نام آکریلامید تولید می‌شود که می‌تواند سرطان‌زا باشد.\nاین ماده در بدن تجزیه شده و ماده‌ای به نام گلاسیدامید تولید می‌کند که می‌تواند با اثر بر روی DNA و ایجاد جهش در ژن‌ها باعث بروز سرطان و آسیب سیستم عصبی شود، عوارضی همچون اختلال در هوشیاری، ضعف، تحریک‌پذیری و تغییرات رفتاری همچنین اختلالات باروری از جمله عوارض آکریلامید در بدن است.\nقبل از استفاده یا پخت سیب‌زمینی بهتر است آن را پوست کنده و به مدت یک ساعت در آب قرار داد تا قند موجود در آن کاهش یافته و تولید آکریلامید کمتر شود.\nخوردن چیپس در بارداری چیپس خوردن در بارداری تغذیه دوران بارداری تغذیه درست در بارداری\nخوردن چیپس در بارداری، اشکالی داره؟


استویا (Stevia) با بسته بندی 100 گرم | عطارک | فروشگاه محصولات گیاهی\nخانه » محصول » استویا (Stevia) با بسته بندی 100 گرم\nنام محصول: استویا (Stevia)\nخواص: لاغری و کاهش وزن، کاهش فشار خون، کنترل و پیشگیری از پوسیدگی دندان، پیشگیری از دیابت\nاستویااستویا اصلاستویا چیستاستویا و لاغریاصولی ترین روش لاغریپودر استویاخرید استویاخرید انلاین استویاخرید اینترنتی استویاخرید پودر استویاشیرین برگشیرین کننده طبیعیگیاه استویالاغری با استویامضرات استویا\nاستویا یا شیرین برگ یک گیاه با قدرت شیرین کنندگی بسیار قوی می باشد که می تواند یک جایگزین مناسب برای قندهای تصفیه شده، در رژیم غذایی آنهایی که می خواهند چند کیلو کم کنند، باشد. برگ های استویا را می توان خشک یا خرد کرد و جایگزین شکر در چای، قهوه و غیره کرد.\nگیاه استویا (Stevia rebaudiana) یک گیاه بسیار شیرین بومی پاراگوئه و دیگر مناطق گرمسیری آمریکا است. برگ های استویا برای قرن ها در سراسر آمریکای جنوبی شیرین کننده های چای و نوشیدنی بوده اند. خوشبختانه کشت این گیاه چند سالی است که در زمین های شهرهای شمالی ایران نیز شروع شده است. به تازگی، افراد مبتلا به دیابت و رژیم غذایی به طور یکسان برای کاهش میزان مصرف شکر خود به استویا روی آورده اند؛ زیرا بر خلاف عسل، شکر و قند این شیرین کننده طبیعی دارای کالری صفر است و توسط بدن متابولیزه نمی شود. البته کالری موجود در استویا دقیقا صفر نیست. ولی به حدی کمتر از شکر است که می‌توان آن را در دسته‌ی شیرین‌کننده‌های بدون‌کالری قرار داد.\nتاثیر استویا بر شاخص‌هایی مانند قند خون، سطح انسولین، فشار خون و وزن بدن بسیار اندک تا صفر است.\nمیزان قند یا کالری در استویا ناچیز یا صفر است. بنابراین استفاده از آن راهی مناسب برای کاهش کالری دریافتی است که در نتیجه سبب کنترل و یا کاهش وزن خواهد شد.\nخطر سرطان لوزالمعده را تا ۲۳٪ کاهش می دهد.\nبه‌طور بالقوه می‌تواند موجب کاهش فشار خون شود.\nعصاره استویا دارای خاصیت آنتی باکتریال است و از رشد باکتری های دهانی عامل جرم دندان و در نتیجه، از پوسیدگی دندان جلوگیری می کند.\nاستویا ممکن است با داروهای ضد قارچ، ضد التهاب، ضد میکروب، داروهای ضد سرطان، ضد ویروس، مهار کننده های اشتها، مسدود کننده های کانال کلسیم، داروهای کاهش دهنده کلسترول، داروهای افزایش ادرار، داروهای باروری و سایر داروها، تداخل ایجاد کند.\n2 دیدگاه برای استویا (Stevia) با بسته بندی 100 گرم\nسیما – 13 آوریل , 2019\nچه عالیه این گیاه?\nخیلی مزه خوبی داره\nاستویا رو برای پدرم خرید کردم،ولی خیلی خوشمزه است و خودم هم از اون استفاده میکنم\nدرود بر شما بانو سیما\nبله این گیاه مزه شیرین و جالبی داره و خوشحالیم که باعث رضایت شما بوده است.\nکامران صالحی – 10 فوریه , 2020\nمن برای اولین بار از سایت شما خرید کردم و انصافا اونقدر خدمات شما منظم و سریع بود که مطمئنا مشتری دائم شدم\nبسته بندی زیبا/ محصول با کیفیت/ارسال به موقع/قیمت مناسب\nعطارک – 10 فوریه , 2020


اعتبارات اسنادي با هزینه 1600000 ريال توسط موسسه سازمان مديريت صنعتي برگزار می گردد. دوره بعدی قرار هست بزودی شروع شده و به مدت 20 ساعت ادامه یابد. این دوره به نشانی خيابان وليعصر - نبش خيابان جام جم - ساختمان آموزش برگزار خواهد گردید\nهزینه: 1,600,000 ريال\nدوره آموزشی اعتبارات اسنادي جهت ارتقا سطح مهارت اعتبارات اسنادی ، موثر خواهد بود. ضمنا این دوره برای مشاغل کارشناس بازرگانی ، کارشناس حقوقی ، توصیه می گردد. دانشجویان رشته های مدیریت بازرگانی ، نیز می توانند در این دوره حضور بهم رسانند\nکاربر گرامی، در صورت تمایل می‌توانید پس از وارد نمودن مشخصات خود، اعتبارات اسنادي را رصد کنید


۳ کشته در تیراندازی در فروشگاهی در آمریکا - تابناک | TABNAK\nدر تیراندازی که در فروشگاهی در شهر اوکلاهمای آمریکا روی داد دست کم ۳ نفر کشته شدند.\nکد خبر: ۹۳۸۲۲۳\nتاریخ انتشار: ۲۸ آبان ۱۳۹۸ - ۰۳:۴۲ 19 November 2019\nبه گزارش تابناک به نقل از فارس، در جریان تیراندازی کور در فروشگاه «وال‌مارت» در شهر اوکلاهمای آمریکا دست کم ۳ نفر کشته شدند.\nپلیس و نیرو‌های امدادی به سرعت به محل وقوع حادثه در بزرگراه ۸۱ دونکان در شهر اوکلاهما رفتند.\nبرخی رسانه‌های گزارش داده‌اند که فردی که اقدام به تیراندازی کرده نیز کشته شده است.\nپیش از این نیز پلیس کالیفرنیا می‌گوید یکشنبه شب بر اثر تیراندازی در جریان یک مهمانی در شهر «فرسنو»، دستکم چهار مرد کشته شده‌اند.\nاوکلاهمای تیراندازی آمریکا تیراندازی جمعی Mass shooting


آموزش بلاگری حرفه ای اینستاگرام ❤ - رعد آموز\nخانهمتفرقهآموزش بلاگری حرفه ای\nآموزش بلاگری حرفه ای عدد\nبازگشت وجه هفت روز بازگشت وجه\nپشتیبانی بعد از خرید فعال می گردد\nسطح صفر تا صد بلاگری\nتعداد ساعات آموزش خیلی زیاد!\nمشاوره قبل خرید دارد\nآموزش بلاگری یکی از مباحث مهم دنیای تکنولوژی و پیشرفت فناوری است. بلاگری دانشی است برای کسب درآمد های میلیاردی به ساده ترین روش ممکن و رسیدن به موفقیت در سریع ترین زمان.\nدقت کنید که بلاگری تنها در صورتی ساده خواهد بود که آن را صحیح و از مکان های معتبر آموزش ببینید. اینکه در کجا و چگونه آموزش می بینید روی موفق شدن شما تاثیرات بسزایی را ایفا خواهد کرد. البته نباید تلاش و علاقه را هم در این عرصه دست کم گرفت.\nعلاقه = موفقیت\nقبل از اینکه به ادامه ی آموزش بلاگری بپردازیم باید بدانید که تفاوت بین ولاگر و بلاگر چیست؟\nولاگر کیست؟ به چه کسی ولاگر می گویند؟\nولاگ vlog مخفف عبارت Video Blog می باشد. معنای عبارت Video Blog وبلاگ ویدیویی است. یعنی در واقع ولاگر کسی است که عمل تولید محتوای ویدیویی را انجام می دهد. ولاگر فقط و فقط محتوای ویدیویی تولید می کند.\nبلاگر کسی است که تولید محتوای ویدیویی، متنی و صوتی را انجام می دهد. به این عمل بلاگری گفته می شود. بلاگر محتوا هایی را که تولید می کند در فضای مجازی منتشر می کند.(بیشتر شامل اینستاگرام می شود.) پس متوجه شدید که تفاوت بین بلاگر و ولاگر چیست؟\nولاگر تنها محتوای ویدیویی تولید می کند اما بلاگر محدودیتی ندارد.\nتا به اینجا از آموزش بلاگری اینستاگرام به صورت کامل با مفهوم کامل ولاگر و بلاگر آشنا شدید. شما با گذراندن آموزش بلاگری با یک تیر دو نشون خواهید زد. هم بلاگری را یاد خواهید گرفت و هم اینکه وبلاگری را آموزش می بینید. ولی اگر فصد دارید به صورت حرفه ای ولاگری انجام دهید حتما در دوره ی آموزش ولاگری شرکت نمایید.\nاهداف یک بلاگر کدامند؟\nاگر شما می خواهید وارد عرصه ی بلاگری شوید و در دوره های آموزش بلاگری شرکت کنید باید در مرحله ی اول هدف خود را تعیین نمایید چون بلاگری بدون هدف مثل یک کشتی بدون مقصد می ماند و دچار سردرگمی خواهید شد. اهداف بلاگر شدن شامل موارد زیر می شود.\nتمامی بلاگر هایی که در هر شبکه اجتماعی فعالیت می کنند به شیوه های متفاوت درحال فروش هستند. به عنوان مثال یک بلاگر لایف استایل با فروش سبک زندگی که داره درآمد کسب می کنه. بلاگر های طنز با خندوندن شما کسب درآمد و اینکه خلاصه تارگت اصلی اینکه کسی بلاگری می کنه چیزی جز فروش نیست.\nترفند های متفاوتی هم برای بلاگری فروش وجود دارند که در ادامه چند مثال برای آشنایی شما زده می شود:\nایجاد ترس از دست دادن\nنتایجی که کاربران کسب کردند\nنتایجی که خودتون کسب کردید\nشخصیت بلاگر چگونه است؟\nدر واقع می توان گفت بلاگر شخصی است که تمایل زیادی به اشتراکی گذاری زندگی خود یا دانشش در شبکه های اجتماعی دارد. بلاگر ها در حوزه های مختلفی مانند طنز، خوانندگی، آموزشی، روانشناسی و سبک زندگی استوری و پست های مختلف منتشر می کنند.\nموضوع دیگری که می توان در مورد با شخصیت بلاگر ها گفت فن بیان بالای آنهاست و اینکه به راحتی می توانند نظرات خود را در مورد با موضوعات مختلف بیان کنند.\nبیشتر بلاگر هایی که اعتماد به نفس بالاتری دارند در 90% مواقع موفق ترند.\nاگر دقت کرده باشید در اوایل مقاله گفته شد که بلاگر زندگی یا دانش خود را در شبکه های اجتماعی به اشتراکی می گذارد. پس در صورتی که به عنوان مثال تنها در اینستاگرام فعالیت می کنید برای اینکه کاربران هدف بتوانند راحت تر شما را پیدا کنند باید در تمامی شبکه های اجتماعی محبوب فعال باشید.\nبلاگری برای خجالتی ها!\nاز مهمترین روش های بلاگری برای افراد خجالتی بلاگری بدون چهره است. بلاگری بدون چهره به این گونه است که شما یا اصلا از صورت خود فیلم نمی گیرید و یا با کمک گرفتن از نقاب بلاگری بدون چهره را انجام می دهید. این روش برای افراد خجالتی خیلی مناسب است. می توانید جهت اطلاعات بیشتر به صفحه ی آموزش بلاگری بدون چهره مراجعه کنید.\nبرای شروع بلاگری به چه وسایلی نیاز داریم؟\nشما در حال حاضر که در صفحه ی دوره ی آموزش بلاگری قرار دارید یک دستگاه هوشمند هم در دسترس تان هست، همین کفایت می کند. شما در اوایل می توانید تنها با داشتن یک تلفن همراه بلاگری کنید و خیلی ساده بعد از اینکه توانستید از بلاگری درآمد کسب کنیدد وسایل خود را گسترش دهید. (میکروفن حرفه ای، پرده ی سبز و…) .\nاگر هم وسایل حرفه ای در دسترستان قرار دارد می توانید محتوا هایی با کیفیت خیلی بالاتر تولید کنید. پس در اوایل کار خود نیاز به وسایل حرفه ای ندارید و در دوره آموزش بلاگری هم سعی شده با حداقل امکانات حداکثر کیفیت تولید محتوا به شما آموزش داده شود.\nاگر در مورد با این موضوع شک دارید به اولین پست های بلاگر های معروف یک سری بزنید. وضعیت پست هایشان واقعا ….\nدرآمد شما پس از بلاگری به سبک آموزش بلاگری ما ⚡\nپس از اینکه به صورت کامل بلاگری را فرا گرفتید و دوره ی آموزش بلاگری را به پایان رساندید می توانید با کمک گرفتن از روش های کسب درآمد از بلاگری درآمد خیلی بالایی را که حتی فکرش هم به ذهنتان خطور نکرده است برسید. امتحان این موضوع مجانی است سری به درآمد افراد موفق از بلاگری بزنید.\nمنظور از انواع بلاگر چیست؟\nآیا تا به حال فکر کرده اید که چند نوع بلاگر وجود دارد؟ در ادامه ی آموزش بلاگری اینستاگرام قصد داریم به معرفی انواع بلاگر بپردازیم.\nخواننده ها، بازیگران و ورزشکاران و..\nبلاگر های تست غذا (food blogger)\nبلاگر هایی زیبایی و فشن\nانواع بلاگر طنز و دابسمش ساز\nبلاگر های آموزشی\nگروه بلاگر های گیمینگ\nخواننده ها، بازیگران و ورزشکاران\nاین دسته از افراد در واقع از طریق موزیک ها و یا فیلم هایی که در آنها نقش آفرینی کرده اند مخاطب زیادی را جذب کردند. این دسته از بلاگر ها در استوری و پست های خود از منطق خواصی پیروی نمی کنند در واقع موضوعی واحدی ندارند. همچنین این دسته از بلاگر ها رشد خیلی سریعی دارند و در بعضی مواقع در یک ماه میلیون ها فالور جذب می کنند. از جمله بهترین آنها می توان به امین حیایی و… اشاره نمود.\nدر ادامه ی آموزش بلاگری به مبحث خوشمزه ی فود بلاگر ها می رسیم.\nفود بلاگر ها در واقع کسانی هستند که می توانند به خوبی حس و حال غذایی که میل می کنند را به کاربری که ویدیو را تماشا می کند انتقال دهند. به عنوان مثال حالت های صورت در هنگام خوردن غذای ترش و…\nفود بلاگر ها همچنین چالش هایی را هم انجام می دهند که طرفدار زیادی جذب می کنند. به عنوان مثال خوردن تند ترین غذای دنیا و یا خوردن 5 پیتزا در مدت 30 دقیقه و…\nیکی از مباحث مهمی که در آموزش بلاگری به آن خواهیم پرداخت مبحث فود بلاگری است.\nیک اشتباه رایج در مورد با فود بلاگرها\nافرادی که تست غذا انجام می دهند ولاگر هستند. به عنوان مثال تا به حال دیده ای که کسی با متن بتواند به خوبی حس و حال خوردن یک غذا را به شما منتقل کند؟ یا اینکه با صدای ملچ و ملوچ بتوانید مزه ی غذا را تصور کنید؟ جواب قاطعانه خیر است!\nپس باید بگویید ولاگر تست غذا چون به صورت تخصصی روی تولید محتوای ویدیویی فعالیت می کند.\nبلاگر های زیبایی و فشن\nفشن بلاگری یعنی تولید محتوا در زمینه مد پوشاک و محصولات آرایشی\nمحتوا هایی که فشن بلاگر ها تولید می کنند در قالب:\nمعرفی استایل های و مد های جدید\nپوشیدن انواع لباس و تولید محتوا از آن\nنقد و بررسی موضوعات مربوط به مد\nتست لوازم آرایشی و بیان نظرشان در مورد با آن\nبلاگر های طنز\nبلاگر های طنز دسته ای از بلاگر ها هستید که زمانی وارد صفحات آنها در شبکه های اجتماعی می شوید نتوانید خودتان را از خنده جمع کنید. بلاگر های طنز فضای فان و خنده داری را در صفحات خود ایجاد می کنند و معمولا روحیه ی شاد و پر انرژی دارند.\nدر مورد با شخصیت بلاگر های طنز باید گفت افرادی شوخ و بامزه هستند. بلاگری طنز فوت و فن های مربوط به خود را دارد که در دوره ی آموزش بلاگری به آن پرداخته ایم.\nبلاگر های لایف استایل\nدر ادامه ی آموزش بلاگری به بلاگر های پر طرفدار لایف استایل میرسیم. این دسته از بلاگری را تقریبا 90% افراد می توانند به راحتی انجام دهند. بلاگری لایف استایل در واقع یعنی زندگی روزانه ی خود را با دیگران به اشتراک بگذارید. مثلا فردا می خوام یه سر برم سفر و یه خرید حسابی کنم… اطلاعات بیشتر آموزش بلاگری لایف استایل\nاین دسته از بلاگر های طرفدار های خیلی زیادی را جذب می کنند. در واقع بلاگر های لایف استایل شیوه زندگی خود را به مردم می فروشند.\nجهت مطالعه ی بیشتر برای انواع بلاگر می توانید به فایل pdf زیر مراجعه کنید یا به آموزش انواع بلاگر سر بزنید.\nکتاب معرفی بلاگری\nچگونه با بلاگری کسب درآمد کنیم؟\nموضوع مهم دیگری که در مورد با آموزش بلاگری باید بدانید روش های کسب درآمد از طریق بلاگری است. این موضوع برای انواع بلاگر کمی متفاوت است. به عنوان مثال برای فود ولاگر ها افرادی هزینه ای پرداخت می کنند تا فود بلاگر غذای آنان را تست کند ولی در مورد با بلاگر های طنز این موضوع پابرجا نیست. در ادامه به صورت فهرست وار و با توضیحات کوتاه کسب درآمد از بلاگری که در بیشتر روش های بلاگری یکسان است توضیح داده شده اند.\nانواع تبلیغات(غیر مستقیم، مستقیم و…): روش های متفاوت تبلیغات که بسیار گسترده است از منابع درآمد تمامی بلاگر ها به شمار می رود.\nفروش محصولات: فروش محصولات هم برای تمامی پیج های فروشگاهی درآمد خیلی بالایی را به همراه دارد.\nهمکاری در فروش: این روش یک موضوع تخصصی است و ترفند های خود را دارد. در این روش با شرکت هایی مثل دیجی کالا کار می کنید و…\nکسب درآمد از طریق استخدام در شرکت های دیگر: رفته رفته با ورود دنیا به سوشیال مدیا وجود یک بلاگر در شرکت ها بیشتر حس می شود و شرکت ها حاضر هستند مبلغ بالایی را برای بلاگری به شما بپردازند.\nآموزش بلاگری: شما می توانید بعد از یادگیری بلاگری خودتان هم دوره های آموزش بلاگری را به فروش برسانید و کسب درآمد کنید.\nهر کدام از روش های بالا و چندین روش کسب درآمد دیگر فوت و فن بازدهی بالاتر خود را دارند که در دوره ی آموزش بلاگری به صورت جامع به آنها خواهیم پرداخت.\nدر ادامه ی آموزش بلاگری نکات مهم اولیه برای موفق شدن\nروش های متفاوتی وجود دارد که با انجام دادن آنها می توانید تا میزان خیلی زیادی در کار بلاگری خود پیشرفت نمایید.\nخودت باش: اینکه همیشه سعی کنید شبیه به دیگران باشید تاثیرات خیلی مخربی را در به موفقیت رسیدنتان ایفا می کند. خودتان باشید چرا که هر کسی یکسری جذابیت های خاص است. اینکه قصد دارید مثل بقیه باشید از کم بودن اعتماد به نفس نشات می گیرد که باید اعتماد به نفستان را بالا ببرید.\nاز جلوی دوربین آمدن نترس: یک مشکل بزرگ که برای بیشتر دانشجو های دوره ی آموزش بلاگری به وجود آمده بود ترس از رفتن جلوی دوربین است. این ترس از آنجایی شروع می شود که با خود می گویید:\nنکنه از قیافه ی من خوششون نیاد: اصلا قیافه مهم نیست و مردم با توجه کیفیت محتوا از شما خوششان می آید و شما را دنبال می کنند. ولی در هر صورت می توانید از فیلتر های اینستاگرام و یا اسنپ چت استفاده کنید که از این بابت هم راحت شوید.\nنکنه سوتی بدم :( : وقتی که شما به صورت کامل به مباحث مسلط باشید به هیچ عنوان سوتی نمی دهید. اگر هم سوتی داید دنیا که به آخر نرسیده بهترین استاد هم گاهی سوتی م دهند و…d\nاگر مایه ی مسخره ی همه بشم چی؟ در مورد با این سوال حرفی برای گفتن ندارم! احتمالا اگر برای شما هم سوال شده ساقی خیلی خوبی دارید.\nتا به اینجا همه چیز را در مورد با بلاگری متوجه شدید الا ترفند های ناب و متفاوت آموزش بلاگری از انیجا به بعد شما را با ترفند های ناب و متفاوت آشنا خواهم کرد.\nکاربر را تشنه بگذارید!\nبرخی اوقات در بلاگری تعداد پست هایی که منتشر می کنید از حد ممکن بالا تر می رود. این موضوع بیشتر در صفحات فروشگاهی اتفاق می افتد. این موضوع اصلا مطلوب نیست و پست های شما برای کاربران بی ارزش خواهد شد. اما در صورتی که فاصله ی بین انتشار هر پست را رعایت کنید کاربر تشنه ی دیدن پست های دیگر شما می شود و در نتیجه تعامل افزایش پیدا می کند و در نتیجه ….\nاستفاده از اعداد در بلاگری\nیکی دیگر از موضوعات مهمی که در این قسمت از آموزش بلاگری به آن می پردازیم قدرت اعداد است. اعداد می توانند کمک خیلی زیادی در بیشتر دیده شدن شما مخصوصا در اوایل کنند. به دو این دو مثال نگاه کنید.\nچند ترفند خفن اینشات\n3 ترفند خفن اینشات\nتحقیقات نشان داده است که عنوان هایی که عدد داشته باشند بیشتر نظر کاربر را به خود جلب میکنند. و در بین اعداد سه عدد 3 ، 6 و 9 بیشترین تاثیر را داشته اند.\nبالاخره به فوت کوزه گری آموزش بلاگری رسیدیم. فوت کوزه گری در سه کلمه خلاصه می شود: تولید محتوا باکیفیت\nبدون محتوای با کیفیت به هیچ وجه نمی توانید در بلاگری موفق شوید و افزایش فالوور اینستاگرام و دیگر شبکه اجتماعی رو داشته باشید. تولید محتوا با کیفیت خیلی سخت نیست و اگر کار با ابزار های تولید محتوا در بلاگری را به خوبی یادبگیرید هیچ مشکلی از این بابت نخواهید داشت.\nیکی از بهترین ابزار های تولید محتوا اینشات می باشد. از همین رو می توانید در دوره های آموزش اینشات شرکت کنید و به سادگی تولید محتوا حرفه ای و با کیفیت رو شروع کنید.\nحرف آخر آموزش بلاگری\nدر این آموزش به صورت کامل به جیک و پیک بلاگری پرداختیم و نکات مهمی را مثل روش های بلاگری فروش، روش های کسب درآمد از بلاگری و انواع بلاگر پرداخیتم و شما اگر به صورت کامل این موارد را درک کنید قسمت زیادی از راه جذاب بلاگری را طی کرده اید.\nآموزش بلاگری یکی از لازمه های این روزهاست و اگر کسی نتواند جای خود را در شبکه های اجتماعی ثبات ببخشد یک ضرر بزرگ را متحمل شده است. اگر بدانید بلاگری چه تاثیراتی روی فروش شما می گذار هیچ گاه یک ثانیه هم غفلت نمی کردید. بلاگر کار خیلی سختی نیست اما اینکه بخواهیم بگوییم ساده است هم بی انصافی است.\nاگر هر گونه سوالی در مورد با دوره ی آموزش بلاگری اینستاگرام در ذهن شما پدید آمده می توانید در قسمت نظرات بیان کنید تا در کمترین زمان به پاسخ خود برسید.\nحسین محمدی( خریدار محصول )\nواقعا عالی بود مممنون به حاشیه نپرداختید یک راست رفتید سر موضوعات مهم\nسلام، هر سوالی در مورد با آموزش بلاگری دارید در خدمت شما هستیم.


فیلم بی خاطره ی پایان | منظوم\nفیلم سینمایی بی خاطره ی پایان (1394)\nبی خاطره ی پایان (1394)\nThe Endless Memory\nخلاصه داستان فیلم سینمایی بی خاطره ی پایان\nاین فیلم در مورد یک دختر به نام فاطمه است که یکی از بستگانش را از دست داد و نتوانست با مرگش کنار بیاید. در طول این فیلم او می خواهد بداند چگونه دیگران با مرگ عزیزان خود مقابله می کنند.\nمعرفی و بررسی فیلم بی خاطره ی پایان:\nفیلم سینمایی بی خاطره ی پایان به‌کارگردانی در 4 سال پیش یعنی سال 1394 تولید شده است.\nداستان فیلم بی خاطره ی پایان\nاز محتوا و داستان فیلم بی خاطره ی پایان چقدر اطلاع دارید؟\nدر خلاصه داستانی که یا از سوی تیم رسانه‌ای اثر و یا توسط دیگر رسانه‌ها درباره داستان بی خاطره ی پایان منتشر شده است، می‌خوانیم: «این فیلم در مورد یک دختر به نام فاطمه است که یکی از بستگانش را از دست داد و نتوانست با مرگش کنار بیاید. در طول این فیلم او می خواهد بداند چگونه دیگران با مرگ عزیزان خود مقابله می کنند.»\nعوامل فیلم بی خاطره ی پایان\nدر مجموع بیش از 0 نفر در تولید فیلم بی خاطره ی پایان نقش داشته‌اند و هر یک از آنها در منظوم یک صفحه اختصاصی دارند.\nاطلاعات فیلم بی خاطره ی پایان\nتاکنون در بخش‌های گالری عکس و پوستر فیلم بی خاطره ی پایان، ویدئو و تیزر فیلم بی خاطره ی پایان، حواشی فیلم بی خاطره ی پایان، دیالوگ برتر فیلم بی خاطره ی پایان، سوتی فیلم بی خاطره ی پایان و نقد فیلم بی خاطره ی پایان هنوز موردی ثبت نشده است. قطعا ما و شما به این حد قانع نیستیم؛ باید به‌کمک علاقمندان فیلم، سریال و تئاتر، این دایرة‌المعارف آنلاین و بانک اطلاعات هنرمندان و آثار سینما، تلویزیون و تئاتر را کامل و کامل‌تر کنیم.\nگالری عکس فیلم بی خاطره ی پایان (0 تصویر)\nاضافه کردن تصویر فیلم بی خاطره ی پایان\nگالری ویدئوی فیلم بی خاطره ی پایان (0 ویدئو)\nاضافه کردن ویدئو فیلم بی خاطره ی پایان\nبازیگران فیلم بی خاطره ی پایان مشاهده همه\nاضافه کردن بازیگر یا عوامل فیلم بی خاطره ی پایان\nلیست کامل عوامل فیلم سینمایی بی خاطره ی پایان »\nحواشی فیلم بی خاطره ی پایان (0 حاشیه)\nاضافه کردن حاشیه فیلم بی خاطره ی پایان\nسوتی های فیلم بی خاطره ی پایان (0 سوتی)\nاضافه کردن سوتی فیلم بی خاطره ی پایان\nدیالوگ های فیلم بی خاطره ی پایان (0 دیالوگ)\nاضافه کردن دیالوگ فیلم بی خاطره ی پایان\nارزیابی مردم از فیلم بی خاطره ی پایان (از مجموع 0 رای)\nبررسی‌های مردم درباره فیلم بی خاطره ی پایان (0 بررسی)


Windows 8 tricks,Windows 8 secret codes,Windows 8 Registry Tips ,مجموعه ترفندهای ویندوز ۸ - پی سی سیتی\nWindows 8 tricks,Windows 8 secret codes,Windows 8 Registry Tips ,مجموعه ترفندهای ویندوز ۸\nویرایش توسط bigbang : 05-05-2013 در ساعت 06:33 PM\nشما می‌توانید فولدر یا نرم افزار مورد نظر خود را به منوی Send To بیفزاید. به عنوان مثال اگر برنامه فوتوشاپ را به این لیست اضافه کنید به راحتی می‌توانید فایل مورد نظر خود را از طریق کلیک راست برروی فایل و آیتم‌های موجود در منوی Send To انجام دهید.\nاگر شما قصد دارید تا فولدر یا نرم افزار مورد نظر خود را به منوی Send To بیافزایید تنها کافسیت کلیدهای ترکیبی Win+R را فشرده و در Run عبارت زیر را اجرا کنید:\nدر این حالت یک فولدر برای شما نمایش داده می‌شود. این دستور در واقع میانبر برای دسترسی به فولدر زیر است:\nحال برای اضافه کردن آیتم به لیست Send To تنها کافیست شورت‌کات فولدر یا نرم افزار مورد نظر خود را در فولدر Send To کپی کنید. توجه داشته باشید که باید شورت کات را در این فلودر کپی کنید نه خود فولدر یا فایل اجرای نرم افزار مورد نظر.\nویرایش توسط bigbang : 05-07-2013 در ساعت 01:59 AM\nدر این مقاله، به آموزش دو ترفند رجیستری در ویندوز 8 میپردازیم که میتواند سرعت باز شدن منو ها را افزایش دهد.\nبه این منظور باید ابتدا وارد ویرایشگر رجیستری شوید.\nبرای ورود به ویرایشگر رجیستری در ویندوز 8 ، کلیدهای Win+Q را به طور همزمان فشار دهید تا صفحه جستجوی ویندوز باز شود. سپس عبارت regedit را در کادر Search وارد کرده و Enter را بزنید.\nاگر پنجره سوال در مورد اجازه دسترسی به رجیستری باز شد، دکمه Yes را بزنید تا برنامه Registry Editor اجرا شود.\nترفند اول: کلید MenuShowDelay در رجیستری، مدت زمانی که با کلیک کردن ماوس طول می کشد تا منو ها برای شما نمایش بیابند را تعیین میکند. مقدار پیش فرض آن 400 است که با چند مرحله می توانید آن را به یک عدد کوچکتر تبدیل کنید تا منو ها برای شما سریع تر نمایش بیابند.\nبرای دسترسی به این کلید، در رجیستری ویندوز به مسیر زیر بروید:\nسپس در سمت راست بر روی گزینه MenuShowDelay کلیک راست و Modify را انتخاب کنید. در پنجره کوچک نمایش داده شده در قسمت “Value Data” یک مقدار زمانی را وارد کنید تا سرعت نمایش منو ها تغییر کند. عدد پیش فرض 400 میلی ثانیه است. میتوانید با تغییر این عدد، سرعت را کمتر یا بیشتر کنید (مثلا میتوانید آن را روی 200 تنظیم کنید تا سرعت دو برابر شود).\nسپس بر روی OK کلیک کنید و در پایان سیستم خود را مجدد راه اندازی کنید تا نتیجه کار را ببینید. به عنوان مثال میتوانید سرعت باز شدن منوی کلیک راست را امتحان کنید.\nترفند دوم: کلید MouseHoverTime مدت زمان انتظار برای نمایش یک پنجره Popup است. پنجره Popup همان پنجره ای است که با نگه داشتن ماوس بر روی یک آیکون، به صورت خودکار باز شده و اطلاعاتی را در اختیار شما قرار میدهد. شما می توانید با تغییر مقدار ارزشی آن در رجیستری، زمان انتظار برای باز شدن آن را کمتر کنید.\nدر سمت راست بر روی گزینه MouseHoverTime کلیک راست کرده و گزینه Modify را انتخاب کنید.در پنجره کوچک نمایش داده شده در قسمت “Value Data” یک مقدار زمانی را وارد کنید تا مدت زمان انتظار برای نمایش پنجره های Popup تغییر کند. عدد پیش فرض 400 میلی ثانیه است. میتوانید با تغییر این عدد، زمان انتظار را کمتر یا بیشتر کنید (مثلا میتوانید آن را روی 200 تنظیم کنید تا زمان انتظار نصف شود).\nسپس بر روی OK کلیک کنید و در پایان سیستم خود را مجدد راه اندازی کنید تا نتیجه کار را ببینید. به عنوان مثال میتوانید ماوس را روی آیکون Recycle Bin نگه دارید و زمان باز شدن Popop را تست کنید.\nچگونگی دسترسی به کنترل پنل در ویندوز ۸\nدر منوی استارت قدیمی ویندوز امکان اضافه کردن کنترل پنل به منوی استارت وجود داشت و همچنین می توانستید محتویات Control Panel را به صورت لیست در منوی شروع ویندوزهای اسبق مشاهده کنید. در ویندوز ۸ نیز امکان افزودن کنترل پنل به صفحه شروع یا همان استارت اسکرین و همچنین تسکبار وجود دارد. اما اصلی ترین نکته ای که در این کار وجود دارد این است که اول بدانیم کنترل پنل کجاست؟!\nروش اول: جستجو به دنبال کنترل پنل\nانجام این کار بسیار ساده است. تنها کافی است نشانگر موشواره را به سمت راست صفحه نمایش برده و آن را از بالا به پایین بکشید و یا سمت راست را در تبلت خود لمس نمایید. حال نوار نونوار چرمزبار یا همان Charms bar نمایان خواهد شد. راستی کلید ترکیبی Win+Q برای این عمل نیز استفاده نمایید. حال از طریق کلید Search به جستجو کنترل پنل بپردازید.\nاکنون در نوار جستجو Control Panel را وارد نمایید. و نتایج جستجو را از کادر سمت چپ یافته و بر روی آن کلیک کنید.\nروش دوم: از طریق نوار Ribbon در Windows Explorer\nدر ویندوز ۷ تنها کافی بود ویندوز اکسپلورر را می گشودید و سپس از نوار ابزار Open Control Panel را انتخاب می نمودید.\nدر ویندوز ۸ هم این کار با کمی تغییرات همراه بوده؛ اما باز هم شما می توانید از طریق نوارابزاری که جای خود را به ریبان داده است این عمل را انجام دهید و بر روی آیکون Open Control Panel کلیک کنید. نوار Ribbon را که یادتان هست؟ همانی که در از آفیس ۲۰۰۷ به بعد جایگزین تولبار قدیمی آفیس شد! حالا در ویندوز ۸ نیز جای نوار ابزار قدیمی ویندوز را اشغال کرده است.\nروش دوم: چارمز بار و تنظیمات\nراستی خود Charms bar هم امکان دسترسی به کنترل پنل را نیز برایتان به ارمغان می آورد. تنها کافیست پس از گشودن آن این بار Settings را انتخاب کنید. حال از قسمت Settings بر روی Control Panel کلیک کنید تا وارد کنترل پنل گردید.\nنکته: البته این گزینه تنها از طریق نوار چارمز میز کار قابل دسترس است و در حالت مترو از آن خبری نیست.\nروش چهارم: آسان ترین راه – راست کلیک بر روی جایگاه قدمی Start\nآخرین و شاید بهترین روش راست کلیک کردن به مکان آشنا و قدیمی Start است که دیگر متاسفانه فوت کرده و وجود خارجی ندارد، است. بدین جهت به حالت Desktop رفته و بر مکان عزیزی از دست رفته راست کلیک کنید. اکنون از طریق context menu باز شده Control Panel را انتخاب نموده تا کنترل پنل در اختیارتان قرار گیرد.\nبدهی است که امکان دارد در نسخه نهایی ویندوز ۸ شامل تغییراتی باشیم. اما خیالتان تخت این موارد عمرا تغییر نخواهد کرد. حال نظر شما چیست؟ کدام یک از این روش ها مناسب تر هستند؟ آیا شما نیز روشی دیگر سراغ دارید؟ نظرات و روش های دیگر خود را با ما و دوستانتان در بخش نظرات به اشتراک بگذارید.\nویرایش توسط bigbang : 05-07-2013 در ساعت 07:47 PM\nمجموعه ترفندهای ویندوز8, کلک های ویندوز 8, کدهای مخفی ویندوز 8, رجیستری ویندوز 8


دیدگاه‌های کلامی ابراهیم.../\nاکثر دانشوران و متفلسفان مسلمان در قرون گذشته - که تخصص معمول نبوده - در مسایل متنوّع علمی و فرهنگی اعمّ از نقلی و عقلی می‌اندیشیدند و اظهارنظر می‌کردند، و به اصطلاح «متفنّن» و یا «ذوفنون» بودند. نظّام هم به حسب معمول در اغلب مسایل مطروحه در جامعه‌ی اسلامی عصر خود اعم از مسایل دینی و کلامی و فلسفی محض فکر کرده و به اظهارنظر پرداخته است. ما اکنون در این مقاله صرفاً به طرح و بحث آراء و عقاید دینی و کلامی ابراهیم نظام که معمولاً «جلیل الکلام» نامیده می‌شود می‌پردازیم.\nواجب عقلی است؛ میان متکلّمان مورد بحث است که حسن و قبح، عقلی است، یا شرعی. جمهور معتزله و امامیّه، حسن و قبح را مطلقاً عقلی می‌دانند و اشاعره، شرعی و فرقه‌ی ماتریدیّه قایل به تفصیل‌اند و می‌گویند وجوب معارف، از جمله معرفت خداوند عقلی است امّا وجوب احکام، شرعی است. بنابراین بنا بر مذهب معتزله بر انسان بالغ و عاقل پیش از ورود شرع بر حسب عقل، معرفت خداوند واجب است. (1)\nنظّام در این مسئله مانند جمهور معتزله، (2) به ویژه استادش ابوالهذیل (3) می‌گوید: بر انسان واجب است، وقتی که قدرت تفکّر و تعقّل یافت، پش از ورود سمع، با نظر و استدلال به تحصیل معرفت خداوند و شکر نعمت او بپردازد. (4)\nذات و صفات خداوند\nنظّام مانند جمهور معتزله و برخلاف علّاف (5) قایل به توحید و تنزیه مطلق ذات و نافی صفات است. او می‌گوید: خداوند از ازل آزال عالم، حیّ قادر، سمیع، بصیر و قدیم است؛ بذاته، نه با علمی، حیاتی، قدرتی، سمعی، بصری و قدمی. و همچنین است قول او در سایر صفات ذات و معنی عالم، قادر، حیّ، سمیع، بصیر و قدیم، اثبات ذات و نفی ضد آنها؛ یعنی جهل، عجز، موت، ناشنوایی و نابینایی. (6) مقصود اینکه درواقع جز ذات چیزی نیست و ذات و صفات مصداقاً یک چیزند و معنی این سخن تأکید قاطع بر وحدت ذات و تنزیه مطلق و نفی هر نوع تشبیه و مظنّه‌ی کثرت است. امّا در عین حال باید توجه داشت بنا بر نقل شهرستانی، معتزله با قول به وحدت مصداقی ذات و صفات و نفی صفات به صورت ذوات قدیمه‌ی قائم به ذات، صفات را به عنوان وجوه و اعتبارات عقلی ذات واحده‌ی الهی پذیرفتند؛ (7) یعنی، به وحدت مفهومی قایل نشدند و نظّام هم با قول به وحدت مصداقی ذات و صفات، وحدت مفهومی صفات را نمی‌پذیرد. چنان که وقتی از وی سؤال می‌شود: اگر جز ذات چیزی نیست، پس چرا صفات متعدّد و قول عالم، قادر، حیّ و امثال آن با هم مختلف است؟ مقصود اینکه در این صورت لازم می‌آید معنی عالم، همان معنی قادر و امثال آن بوده و علاوه بر وحدت مصداقی ذات و صفات، آنها مفهوماً نیز وحدت داشته باشند و در نتیجه اطلاق صفات متعدّد مختلف بر او به نظر غیرقابل توجیه آید. او در جواب قبول نمی‌کند که معنی عالم، همان معنی قادر و معنی حیّ و ... باشد، یعنی وحدت و عینیّت مفهومی صفات را نمی‌پذیرد و اختلاف صفات را معلول اشیاء متّضادی از قبیل جهل، عجز، موت و امثال آن می‌داند که از ذات متعالی نفی می‌شود. (8)\nاو گاهی هم اطلاق صفات، البته فقط علم و قدرت را بر خداوند، از باب توسّع می‌داند، که مقصود از آن تثبیت عالم بودن و قادر بودن خداوند است، امّا در عین حال نمی‌گوید خداوند را حیات و سمع و بصر است، زیرا خداوند بر خود اطلاق علم و قدرت کرده و فرموده است: «أنزَلُه بعلمِهِ» (9) و «أشَدُّ مِنهُم قُوَّة» (10) لذا ما می‌گوییم و او را علمی و قدرتی هست آن هم از باب توسّع و تثبیت اینکه او عالم و قادر است. (11) امّا چون سایر صفات ذات مثلاً حیات و سمع را بر خود اطلاق نکرده ما او را حیّ و سمیع می‌خوانیم ولی از اطلاق حیات و سمع خودداری می‌کنیم. (12) و همچنین چون او بر خود اطلاق وجه کرده و فرموده: «وَ یَبقی وَجهُ رَبِّکَ»؛ (13) ما می‌گوییم او را وجهی است منتهی از باب توسّع؛ یعنی که مقصود از وجه، خود اوست، زیرا عرب، وجه را به جای خود شیء به کار می‌برند و می‌گویند: «لولا وجهک لَم افعل أی لو لا أنت لَم أفعل». (14)\nاراده‌ی خدا یا اراده در خدا\nدر مبحث اراده‌ی خدا سه مسئله پیش آمده است: الف: آیا خداوند حقیقتاً مرید است یا نه؟ ب: آیا اراده‌ی او قدیم است یا حادث؟ ج: آیا اراده‌ی ازلیّه متعلّق به همه‌ی کاینات است یا نه؟ طبق روایاتی، نظّام و کعبی و جاحظ و نجّار، خداوند را در حقیقت، موصوف به اراده نمی‌دانستند اگرچه او در کتاب آسمانی، خود را مرید نامیده است. آنها می‌گفتند: مراد از مرید بودن خداوند در مورد افعال خود، خالق بودن و منشی بودن افعال است؛ یعنی اراده‌ی او در واقع، خلق و انشاء است و در خصوص افعال بندگان امر به آن است. شیخ مفید، متکلّم امامی نیز همین قول را پذیرفته است و امّا مقصود از اراده‌ی ازلی خداوند فقط علم اوست. (15)\nاشعری نوشته است: به زعم اصحاب نظّام، وصف خداوند به اینکه او مرید اشیاء است در معنا تکوین اشیاء است و اراده‌ی او به تکوین، همان تکوین است و وصف به اینکه مرید افعال بندگان است، امر به آن است و امر به آنها غیر آنهاست و وصف او به اینکه مرید به اقامه‌ی قیامت است به این معناست که او حاکم به آن و مُخبر به آن است. (16) قاضی عبدالجبار هم روایت کرده است که ابوالقاسم بلخی و نظّام گفتند: وقتی که گفتیم خداوند مرید فعل خود است، مراد ما این است که فعل او به وجه سهو و غفلت انجام نمی‌گیرد، و چون گفتیم او مرید فعل غیر است، مراد از آن امر به آن و نهی از خلاف آن است. (17)\nعضدالدین ایجی پس از اشاره به قول حکما از جمله ابن سینا که اراده‌ی خدا را، نفس علم او به وجه نظام اکمل می‌دانند و آن را عنایت می‌نامند می‌نویسد: عدّه‌ای از رؤسای معتزله، امثال ابوالحسین (مقصود ابوالحسین بصری است) و نظّام و جاحظ و علّاف و ... گفته‌اند اراده‌ی خدا علم او به نفعی است که در فعل موجود است. (18)\nقوشچی هم در شرح خود بر تجریدالاعتقاد در شرح عبارت خواجه: «و تخصیص بعض الممکنات بالایجاد فی وقتٍ یدلّ علی ارادته و لیست زائدةً علی الدّاعی و الالزم التّسلسل او تعدّد القدما» آورده است که: مصنف (خواجه) و جماعتی از رؤسای معتزله، همچون ابوالحسین، نظّام، جاحظ، علّاف، ابوالقاسم بلخی و محمود خوارزمی گفته‌اند که اراده همان علم به نفع است که دواعی نامیده می‌شود. (19) ابومعین نسفی متکلّم ماتریدی نیز نوشته است: «نظّام و معتزله‌ی بغداد مانند کعبی و استادش ابوالحسین خیاط و پیروانشان گفتند: «إنّ الله لایوصف بالارادة علی الحقیقة بل یوصف بها بالمجاز». (20)\nحاصل اینکه نظّام، مانند کثیری از اهل حکمت و کلام برخلاف اشاعره، صفت اراده را که به معنای تخصیص یکی از دو مقدور به وقوع و مغایر علم و قدرت باشد انکار کرده است. (21)\nخداوند، قدرت بر شرور و معاصی ندارد\nجمهور معتزله از جمله ابوالهذیل استاد نظّام می‌گفتند شرور و معاصی، مقدور خداوند است امّا او هرگز مرتکب شرّ و معصیت نمی‌شود.\nاشعری نوشته است: «معتزله اختلاف کردند در اینکه می‌توان گفت خداوند قدرت بر ظلم دارد یا نه؟ به زعم اکثر آنها خداوند قادر بر ظلم و جور است امّا نمی‌کند. ابوالهذیل در جواب کسی که از وی پرسید: اگر خداوند که قادر بر ظلم و جور است، ظلم کند امر چگونه می‌شود؟ پاسخ داد: این امر محال است اتفاق افتد، زیرا ظلم از نقص باشد و نقص بر خدا جایز نباشد، یعنی محال است. (22) امّا نظّام برخلاف آنها گفت خداوند قادر بر شرور و معاصی و ظلم و جور نیست. (23) شهرستانی آنجا که مفردات، یعنی عقاید و آرای خاص وی را گزارش می‌دهد، می‌نویسد: نخستین آنها این است که: «إن الله لایوصف بالقدرة علی الشّرور و المعاصی». (24) بغدادی هم، آنجا که فضایح او را می‌شمارد اولین آنها را این می‌داند که او گفته خداوند قادر بر ظلم و کذب نیست. (25) ابن حزم نیز نظیر همین سخنان را به وی نسبت داده است. (26) طبق روایت شهرستانی، نظّام برای اثبات عقیده‌ی خود چنین استدلال می‌کرده که: قبح، ذاتی امر قبیح است و تنها همان قبح است که مانع نسبت فعل قبیح به خداوند است، پس در تجویز و وقوع قبیح از او نیز قبح است، بنابراین همان قبح، مانع تجویز فعل قبیح از خداوند است؛ «فاعل العدل لایوصف بالقدرة علی الظلم». (27)\nفخرالدین رازی عقیده‌ی نظّام را در این مقام با عبارتی دیگر نقل کرده و نوشته است: «و امّا نظّام چنین انگاشت که خدا قادر بر جهل و سایر قبایح نیست و برای اثبات عقیده‌اش چنین استدلال کرد که: فعل قبیح محال است و محال غیرمقدور است، و محال بودن فعل قبیح بدین دلیل است که دلالت بر جهل و حاجت می‌کند و آن دو در مورد خداوند محال است و مؤدّی به محال، محال است. و امّا اینکه محال غیرمقدور است، زیرا مقدور چیزی است که ایجادش جایز و صحیح است و آن مستدعی صحّت وجود است و ممتنع را صحّت وجود نیست.\nرازی پس از نقل قول و استدلال نظّام، استدلال وی را نمی‌پذیرد. جالب اینکه خواجه در تخلیص المحصّل، پس از نقل عقیده و دلیل نظّام، سخنان رازی و پاسخ وی را به استدلال نظّام نقل می‌کند و با اینکه عقیده و دلیل نظّام را درست نمی‌داند، پاسخ رازی را هم اساسی و استوار نمی‌یابد و می‌گوید: پاسح استوار و اساسی این است که: آنچه غیر مقدور است محال ذاتی است، امّا محال غیری در واقع، ممکن ذاتی است، بنابراین مقدور بودنش منافی محال غیری بودنش نیست. (28)\nخداوند بر اصلح از آنچه انجام داده قادر نیست\nنظّام در ارتباط با اینکه خداوند، قادر بر شرور و معاصی و ظلم و جور نیست، گفته است: خداوند بر اصلح از آنچه انجام داده قدرت ندارد. اشعری نوشته است: «ابراهیم نظّام گفت: گفته نمی‌شود خداوند بر اصلح از آنچه انجام داده قادر است؛ زیرا اگر خداوند قدرت بر آن داشته باشد و انجام ندهد، بخل خواهد بود ... همچنین گفته نمی‌شود خداوند بر دون آنچه انجام داده قادر است، زیرا انجام مادون، نقص است و نقص بر خداوند جایز نیست». (29)\nبغدادی، در مقام انتقاد از ظلم و به تعبیر خود، ذکر فصایح وی می‌نویسد: او می‌گفت خداوند نمی‌تواند آنچه را که برخلاف صلاح و مصلحت بندگانش است انجام دهد و نمی‌تواند از نعمت بهشتیان ذرّه‌ای بکاهد، زیرا نعیم آنها به صلاحشان است و کاستن از چیزی که به صلاح بندگان است ظلم بر آنهاست. همچنین خداوند نمی‌تواند به عذاب دوزخیان ذرّه‌ای بیفزاید و یا از عذابشان چیزی بکاهد و گمان می‌کرد خداوند قادر نیست احدی از اهل بهشت را از بهشت خارج سازد و همچنین نمی‌تواند کسی را که دوزخی نیست به دوزخ بیندازد و ... ؛ بغدادی در پایان سخن می‌افزاید: معتزله‌ی بصره در این قول وی را تکفیر کردند و گفتند: واجب است قادر بر عدل، قادر بر ظلم و قادر بر صدق، قادر بر کذب هم باشد و اگرچه به علت قبح ظلم و کذب، و غنایش مرتکب نمی‌گردد، زیرا قدرت به شیء، واجب است قدرت بر ضدش باشد، بنابراین وقتی که نظّام گفت: خداوند قادر بر ظلم و کذب نیست لازم می‌آید قادر بر صدق و عدل هم نباشد و قول به اینکه خداوند قادر بر عدل نیست کفر است و آنچه مؤدّی کفر باشد نیز کفر خواهد بود. (30)\nابن راوندی هم نظیر این سخنان را به نظّام نسبت داده و بر وی اعتراض کرده که: اگر خدا به زعم تو بر ترک آنچه انجام داده و همچنین بر تقدیم و تأخیر آن قادر نباشد در این صورت او مطبوع و مضطرّ خواهد بود، نه فاعل مختار. امّا شنیدنی است که خیاط این گفتار و این نسبت‌ها را تماماً تکذیب می‌کند و می‌نویسد:\n«به عقیده‌ی ابراهیم (نظّام) خداوند کاری نمی‌کند مگر اینکه قادر بر ترک آن و فعل غیر و بدل آن است، جز اینکه فعل و ترکش به مصلحت بندگان و نفع آنهاست و کسی که قادر بر فعل و ترک آن است مختار است نه مضطرّ و مطبوع، زیرا از فاعل مضطرّ و مطبوع جز فعل واحدی صادر نمی‌شود چنان که آتش فقط فاعل تسخین است و برف فاعل تبرید». (31)\nاجماع مسلمانان منعقد بر این است که قرآن معجزه‌ی پیامبر بزرگوار اسلام محمدبن عبدالله (صلی الله علیه و آله و سلم) است. امّا در عین حال اختلافاتی واقع شده است: از جمله 1. معجزه، قرآن متلّو است یا قرآنی که همواره با خدا بوده و هست و هرگز نازل نشده است: قول اول قول جمهور مسلمین و قول دوم، مروی از اشعری است. (32) 2. آیا اعجاز قرآن، متمادی است و همواره معجزه خواهد ماند یا با قیام حجّت در زمان رسول (صلی الله علیه و آله و سلم) به دلیل عجز و ناتوانی عرب از معارضه، معجزه بودن آن مرتفع شده و اگر اکنون با قرآن معارضه شود حجیت قرآن، که به ثبوت رسیده باطل نشده و همچنان باقی خواهد بود؟ برخی قول دوم را پذیرفتند امّا جمهور اهل اسلام گفتند اعجاز قرآن تا روز قیامت باقی است. 3. در مقدار و اندازه‌ی معجز قرآن اختلاف شده که آیا مقدار، کمترین سوره‌ی قرآن یعنی «انّا اعطیناک الکوثر» است و کمتر از آن معجز نیست و یا هر چه قرآن بر آن اطلاق می‌شود ولو یک آیه معجز است. اشاعره قول اول را قبول کردند ولی دیگران گفتند، همه‌ی قرآن از کم و زیاد معجز است. 4. در وجه اعجاز قرآن هم اختلاف پیش آمده. بعضی وجه اعجاز قرآن را در بلاغت آن دانستند و گفتند قرآن در اعلی مرتبه و درجه‌ی بلاغت است. بعضی هم گفتند وجه اعجاز در این است که خداوند خلق را از قدرت بر معارضه باز داشته است./ (33) یعنی به اصطلاح، «صرفه» است. گفتنی است که خواجه نصیرالدین طوسی متکلّم نامدار شیعه در تجریدالاعتقاد خود بدون اظهارنظر قطعی نوشته است: «و إعجاز القرآن قیل لفصاحته و قیل لاُسلوبه و فصاحته و قیل للصرفه و الکلّ محتمل». (34) ما مناسب دیدیم اختلاف چهارم را که در وجه اعجاز قرآن واقع شده به تناسب بحث به استناد عبارات مواقف و شرح آن بسط و گسترش دهیم: عدّه‌ای گفتند وجه اعجاز، نظم غریب قرآن است که در مطالع و مقاطع و فواصلش برخلاف نظم و نثر عرب نازل شده است؛ برخی از معتزله بر این قول‌اند. عدّه‌ای دیگر گفتند وجه اعجاز درجه‌ی عالی بلاغت قرآن است، که مثل آن دیده و شنیده نشده است. این قول جاحظ است. به قول قاضی ابوبکر باقلانی، وجه اعجاز هر دو، یعنی نظم و درجه‌ی عالی بلاغت است. عدّه‌ای هم گفته‌اند وجه اعجاز اخبار از غیب است مانند قول حق تعالی: «وَهُم مِّن بَعْدِ غَلَبِهِمْ سَیَغْلِبُونَ\n» (35) قومی هم برآنند که وجه اعجاز قرآن عدم اختلاف و تناقض در آن است. آنها احتجاج به قول حق تعالی کردند که: «وَلَوْ كَانَ مِنْ عِندِ غَیْرِ اللّهِ لَوَجَدُواْ فِیهِ اخْتِلاَفًا كَثِیرًا\n». (36) طایفه‌ای هم گفته‌اند اعجاز قرآن به صرفه است؛ یعنی، خداوند آنها را از آوردن مثل قرآن با اینکه توانایی آن را داشته‌اند منصرف ساخته است امّا این گروه در وجه صَرفه اختلاف کردند. استاد ابواسحق از اشاعره و نظّام از معتزله گفته‌اند خداوند دواعی آنها را با وجود اسباب داعی بر معارضه برگردانیده است. امّا شریف مرتضی از شیعه گفته: خداوند علومی را که در معارضه بدان نیازمند بودند از آنها سلب کرده است. (37) مطابق این نقل، نظام وجه اعجاز قرآن را صرفه - به معنایی که در بالا به وی نسبت داده شد - می‌دانسته است، امّا شیخ ابوجعفر طوسی (و: 460 هـ) متکلّم شیعی میان عقیده‌ی سید مرتضی و نظّام فرقی نمی‌بیند که پس از ذکر قول سید می‌نویسد: «و به قال، النظّام». (38)\nولی ایجی، آنجا که در خصوص فرقه‌ی نظّامیّه سخن می‌گوید، تنها این جمله را می‌نویسد که و قالوا یعنی «نظّامیّه نظم القرآن لیس بمعجز» نظم قرآن معجز نیست. شارح (سید شریف) جمله‌ی مذکور را بدین صورت شرح می‌دهد: معجز تنها اخبار به غیب از امور گذشته و آینده و نیز صرف خداوند است. عرب را از اهتمام به معارضه‌ی آنکه اگر آنها را به حال خود واگذاشت مثل و بلکه افصح از آن را می‌آوردند. (39) مطابق این نقل به عقیده‌ی نظّام وجه اعجاز قرآن اخبار به غیب و صرفه‌ی هر دو است.\nاشعری هم حکایت می‌کند، که نظّام گفته است: «الأیة و الاعجوبة فی القرآن ما فیه من الإخبار عن الغیوب، فاما التألیف و النّظم فقد کان یجوز أن یقدر علیه العباد، لولا أن الله مَنَعَهم بمنع و عَجزٍ احدثهما فیهم». (40) از این حکایت برمی‌آید که به نظر نظّام وجه اعجاز قرآن إخبار به غیب است. مقریزی هم نوشته است: به زعم وی اعجاز قرآن فقط در اخبار به غیب است. (41) از عبارات ادیبانه‌ی ذیل جاحظ شاگردی وی برمی‌آید که نظّام تألیف قرآن را حجت نمی‌دانسته است.\nجاحظ در حجج النبوّه خود می‌نویسد: «کتبت لک کتاباً أجهدتُ فیه نفسی ... فَلَم ادَع فیه مسئله لرافضی و لا لحدیثیً و لا لَحشویًّ و لا لکفرٍ مُباد: (کافری که آشکارا دشمنی می‌کند) و لا لمنافق و لا لإصحاب النظّام و لِمَن نجم بعد النظّام ممّن یزعم أنَّ القرآن حقّ و لیس تألیفه بحجة و أنّه تنزیل و لَیس ببرهانِ». (42)\nشایسته‌ی توجه است در حالی که اکثر ارباب مقالات و فرق و حتی شاگردش جاحظ نوشتند که نظّام تألیف قرآن را اعجاز نمی‌دانسته، خیاط آن را انکار می‌کند و می‌نویسد به عقیده‌ی ابراهیم (نظّام) قرآن نه از وجهی بلکه از وجوهی حجت نبی (صلی الله علیه و آله و سلم) است برای نبوّتش، از جمله اِخبار به غیب و اخبار از آنچه در نفوس مردم است و به آنچه خواهند گفت. (43)\nچنان که ملاحظه شد عبارات و منقولات مختلف و در نتیجه عقیده‌ی نظّام در مسئله مانند سایر مسایل در بوته‌ی ابهام است و اظهارنظر قطعی دور از جزم و احتیاط است.\nمیان متکلّمان و فرقه‌های اسلامی در امامت مفضول اختلاف پیدا شده، اشعری نوشته است: زیدیّه و اکثر معتزله امامت مفضول را جایز می‌دانند. امّا عدّه‌ای تأکید می‌کنند که امام باید افضل مردم باشد. (44) ابن حزم هم نوشته است: طوایفی از خوارج و معتزله و مرجئه و قاضی ابوبکر محمدبن طبیب باقلانی (و: 403 هـ) متکلّم اشعری مالکی ملقب به «شیخ الاشاعره» و همه‌ی روافض گفته‌اند که امامت مفضول بر افضل جایز نیست. امّا طایفه‌ای از خوارج و معتزله و مرجئه و جمیع شیعه‌ی زیدیّه و همه‌ی اهل سنّت به جواز امامت مفضول بر افضل قایل شدند. (45)\nبه روایت بغدادی، نظّام همچنین شاگردش جاحظ امامت مفضول را جایز نمی‌دانستند و تأکید داشتند که فقط افضل، شایسته‌ی امامت است و با وجود افضل امامت مفضول جایز نیست. (46)\nطریق تعیین امام\nدر این مسئله نیز میان متکلّمین اختلاف است. اشعری نوشته است: در طریق امامت، اختلاف واقع است که آیا همیشه به نصّ و توقیف است و یا گاهی هم به غیر نصّ واقع می‌شود. عدّه‌ای گفتند امامت تنها از طریق نصّ و توقیف است و هر امامی هم امام بعدی را به نصّی که از خداوند سبحان رسیده تعیین می‌کند، امّا عدّه‌ای دیگر گفتند امام گاهی هم بدون نصّ و توقیف و از طریق عقد اهل العقد واقع می‌شود. (47)\nطبق برخی از روایات، نظّام این طریق را قبول نداشته و تأکید می‌کرده که طریق تعیین امام تنها نصّ و توقیف است. شهرستانی در مقام طعن و نقد وی نوشته است که او می‌گفته: امامت تنها از طریق نصّ و تعیین ظاهر و مکشوف ثابت می‌شود و پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) در مواضع کثیری بر امامت علی (رضی الله عنه) نصّ فرمود تا حدی که آن بر جماعت مشتبه نشد، امّا عمر آن را پنهان ساخت و او همان کسی است که در روز سقیفه بیعت بر ابوبکر را سرپرستی کرد. (48)\nابن شاکر هم گفته است: نظّام امامت ابوبکر را انکار می‌کرد و می‌گفت: امامت تنها با نصّ و تعیین ثابت می‌شود و آن فقط در خصوص علی بن ابیطالب اتفاق افتاده است. (49)\nنظّام شیعه بوده است؟\nاگر روایات فوق درست باشد مسلّماً نظّام شیعه بوده است. امّا از نوشتار برخی از اصحاب فرق و مقالات خلاف آن برمی‌آید؛ مثلاً نوبختی، (50) اشعری قمی (51) از متکلّمین شیعه‌ی امامیّه و نشوان حمیری شیعه‌ی زیدی متکلّم معتزلی (و: 573 هـ) نوشته‌اند: نظّام در امامت، قرشی بودن را شرط نمی‌دانسته و به استناد آیه‌ی «إن أکرَمَکُم عنداللهِ أتقَیکُم»: (52) (همانا گرامی‌ترین شما نزد خدا پرهیزکارترین شماست) هر کسی را که از دیگران پرهیزکارتر، نزد خدا گرامی‌تر، به او داناتر و از اوامر و نواهی‌اش و فرمانبردارتر باشد، شایسته‌ی امامت می‌دانسته است؛ عرب باشد، یا عجم، سفید باشد یا سیاه. (53)\nتشیّع نظّام به نظر بسیار بعید می‌نماید. روایت شهرستانی و ابن شاکر چون در مقام انتقاد از وی صادر شده قابل اعتماد نیست. مقالات دیگری هم به وی نسبت داده‌اند که با عقاید اهل سنّت هرگز سازگار نیست؛ مثلاً، برخی از اعمال عمر را مورد انتقاد قرار داده از جمله نوشته است: در روز حدیبیّه و در روز وفات پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) از میراث عترت جلوگیری کرد (54) و نماز تراویح (55) را بدعت نهاد و نصربن حجاج (56) را از مدینه تغریب و تبعید کرد و مسلمانان را از حج متعه باز داشت و نکاح موالی را با زنان عرب حرام کرد. (57) او همچنان از عثمان عیب جویی کرده و بر وی انتقاداتی وارد ساخته است. (58) امّا در عین حال باید توجه داشت که اینها نمی‌توانند دلیل تشیّع او باشد؛ زیرا اولاً چنان که اشاره شد این گونه مقالات و انتقادات را مخالفانش در مقام طعن و نکوهش وی نقل کرده‌اند، بنابراین در صحّت انتساب آنها به وی می‌توان تردید داشت، ثانیاً او همچنان که از ابوبکر و عمر و عثمان انتقاد کرده طبق نقل مخالفانش از سایر صحابه از جمله امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) نیز خرده گرفته است که آن حضرت در برخی از مسایل به رأی خود عمل کرده است. (59) البته در مسئله‌ی اجماع، بر مذاق شیعه سخن گفته و نفس اجماع را در احکام شرعی جایز ندانسته و تصریح و تأکید کرده که: «انما الحجة فی قول الإمام المعصوم» (60) و بر وفاق اکثر علمای شیعه به جواز قیاس قایل نشده. (61)\nهمچنین امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) را در جنگ‌هایش مصیب و محاربان آن امام همام را امثال طلحه، زبیر، عایشه و معاویه، مخطی شناخته است. (62)\nو نیز رأی آن حضرت را در امر تحکیم، صواب و سخن مخالفان وی و عمل حکمین را خطا دانسته است. (63) امّا او برخلاف اکثر مسلمین از جمله شیعه و بر وفاق خوارج، نصب و تعیین امام را واجب نمی‌دانسته، (64) مگر در مواقعی مخصوص؛ نوبختی و اشعری قمی نوشته‌اند به زعم نظّام و پیروانش هنگامی که مردم درون و برونشان را شایسته کردند و نیکوکار و خوش رفتار شدند تعیین امام بر آنها واجب نیست. اگر برعکس، بدرفتار و ناهنجار شدند ناچار امامی از میانشان پدید می‌آید و بر آنها واجب است از وی پیروی کنند؛ (65) گفتنی است که شیخ مفید، متکلّم شیعی، نه تنها او را شیعه نمی‌داند، بلکه از معاندان امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب، امام اول شیعیان قلمداد می‌کند! (66)\nبه نظر من هرگز نمی‌توان او را در شمار شیعیان دوازده امامی به شمار آورد که چنان که مذکور افتاد طبق برخی از روایات، بعضی از عقایدش درست مقابل و مخالف آنهاست. به علاوه با اینکه او با چند تن از امامان معصوم این فرقه، معاصر بوده، در آثارش نامی از آن بزرگواران دیده نمی‌شود و به زیارت آنها هم توفیق نیافته است. امّا احتمال شیعه‌ی زیدی بونش مانند سایر معتزلیان هست؛ اگرچه بسیار ضعیف است. بنابراین روی هم رفته قطعیّت تشیّعش منتفی است. امّا احتمال سنّی بودن وی هم به معنای متداول (یعنی به معنایی که در تداول اهل سنّت و جماعت است: که عبارت از تقیّد و الزام به احکام شریعت و سنّت پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) و حفظ احترام صحابه‌ی رسول - مخصوصاً خلفای راشدین - است) منتفی است که چنان که گفته شد او مانند اکثر معتزله احیاناً احکام شریعت را رعایت نمی‌کرد و به صحابه و حتی خلفای راشدین هم بی‌احترامی و اسائه‌ی ادب می‌کرد. باید گفت او متکلّمی معتزلی و متفلسفی جسور است که بیشتر پای بند عقل است و می‌خواهد همه چیز از جمله دین و مذهب را با عقلش توجیه کند. لذا گاهی سخنانش با عقاید شیعه سازگار می‌نماید و گاهی هم با اقوال اهل سنّت موافق درمی‌آید و در مسایلی هم خرق اجماع می‌کند و سخنی می‌گوید که برخلاف عقیده‌ی هر دو گروه است و از آن باکی ندارد.\nنظّام برخلاف جمهور اهل سنّت و جماعت بر اجماع به معنای متبادر و مشهور، یعنی اتفاق امّت اسلامی، یا مجتهدان مسلمان بر حکمی شرعی پس از وفات پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) قایل نیست و حجیّت اجماع را در فروع شرعیّه انکار می‌کند و در معنی به معصومیّت امّت عقیده ندارد و جایز می‌داند که امّت، اجماع و اتفاق بر خطا کنند. (67) شهرستانی نوشت: «نظّام حجیّت اجماع را انکار کرد و گفت: حجیّت فقط در قول امام معصوم است. (68) قبلاً گفتیم او کتابی به نام النُکت نوشته و در آن به اثبات عدم حجیّت اجماع پرداخته است.\nطبق نوشته‌ی غزالی، نظّام نخستین کسی است که در اَسناد حجیّت اجماع یعنی احادیث «لا تجتمع امّتی علی خطاء» و «لا تجتمع امّتی علی ضلالة» اظهار خلاف کرده و به انکار آنها پرداخته است. (69) گفتنی است طبق ادعای خوانساری نظّام نه تنها به حجّیت اجماع به معنی اتفاق قایل نشد، آن را به معنایی دیگر یعنی قولی که حجتش قائم است، ولو قول واحد باشد حجت دانست. به عبارتی، مستند اجماع را حجت شناخت نه خود آن را، که البته برخلاف لغت و عرف است. غزالی می‌نویسد چون نظّام به حجیّت اجماع، عقیده نداشت، از طرفی هم حرمت مخالفت با اجماع را به تواتر شنیده بود، لذا برای اینکه با حفظ عقیده‌اش با قول جمهور مخالفت صریح نکند آن را حجت دانست، امّا به معنای خاصی که با لغت و عرف سازگار نیست؛ یعنی قولی که حجتش قائم است و لو قول واحد باشد. (70)\nبا در نظر گرفتن آنچه شهرستانی از وی نقل کرد که او قول امام معصوم را حجت می‌داند، می‌توان گفت مقصودش از حجت قائم و مستند اجماع، همان قول امام و نصّ است نه نفس اجماع، بنابراین قول نظّام در حجیّت اجماع به قول علمای شیعه‌ی امامیّه نزدیک می‌شود که فرمودند: «حجیة الإجماع فی الحقیقة عندنا إنّما هی باعتبار کشفه عن الحجه الّتی هی قول المعصوم (علیه السلام)»: (71) (حجیّت اجماع در حقیقت فقط به اعتبار کاشفیّت آن از حجت است که آن قول امام معصوم است).\nنظّام برخلاف استادش ابوالهذیل و برخی از معتزله و بر وفاق داودبن علی بن خلف اصفهانی ظاهری (200-270هـ) پدید آورنده‌ی مذهب ظاهری - که مصدر و منبع احکام فقهی را فقط نصوص می‌شناسد - (72) و مانند برخی از فقهای شیعه‌ی امامیّه، قیاس شرعی (نه قیاس لغوی، صرفی و منطقی) را حجت نمی‌دانسته است. (73) از روایت ابن عبدالبرّ برمی‌آید نظّام نخستین کسی است که صحت و حجیّت قیاس را نفی کرده که البته مورد اعتراض دیگران از جمله استادش ابوالهذیل واقع شده است (74) و پس از وی دیگران از جمله داود اصفهانی از وی تبعیّت کرده‌اند.\nنهضت معتزله در اسلام که برای ارزش نهادن به عقل در برابر عقل پیش آمد، بدان جا انجامید که تنها احادیثی را بپذیرند که با عقل‌هایشان سازگار می‌آید و در نتیجه احادیث دیگر را یا تأویل کردند و یا به کلّی کنار گذاشتند. نظّام هم که از بزرگان و استادان این فرقه است در این خصوص از دیگران عقب نمانده و حتی در اعتبار و حجیّت عقل و ارزش احکام آن شدیدتر از ایشان اصرار ورزید و در تأویل و انکار احادیث و رد «اصحاب الحدیث» بیش از پیشینیان تجرّی کرد. او تنها به تبیین و توجیه عقلی نپرداخت، بلکه در کنجکاوی و نقد عقلی تا آنجا پیش رفت که برای شک مرتبه‌ای بیش از یقین قرار داد و عقل را ناسخ احادیث پنداشت (75) و برخی از احادیث را به بهانه‌ی اینکه با عقل سازگار نیست مردود شناخت. بالاتر از اینها کارش از نقد محض به طعن و تکذیب صریح کشیده شد و به طعن و تکذیب عدّه‌ای از صحابه و راویان حدیث پرداخت و مثلاً این روایت ابن مسعود: (76) «ألسعیدُ مَن سَعِد فی بطن امّه و الشّقیُ مَن شَقِیَ فی بطن امّه» را تکذیب کرد، زیرا آن را بر خلاف عقیده و قول معتزله یافت که می‌گویند: سعادت و شقاوت از قضا و قدر الهی نیست و نیز روایت ابن مسعود را در خصوص «شقّ القمر» مردود شناخت که آن را موافق عقلش نیافت. (77) ابن قتیبه امام و نماینده‌ی اصحاب الحدیث او را از بزرگ‌ترین طاغیان بر حدیث و صحابه و مکذبان آنان قلمداد می‌کند و می‌نویسد: برخی از احادیث را مخالف قرآن شناخت و برخی دیگر را از جهت حجیّت عقل نپذیرفت و عقل را به جهت حجیّتش ناسخ اخبار انگاشت. (78) طبق نقل جاحظ، نظّام در خصوص اخبار مروی از رسول (صلی الله علیه و آله و سلم) می‌گفته: «و کیف یجیز السّامعُ صدقَ المُخبر، إذا کان لا یَضطرّه خبره، و لم یکن معه علمٌ یدلّ علی صدق غیبه، و لا شاهد قیاس یُصدّقه و کونُ الکذبِ غیر مُستحیل منه مع کثرة العلل الّتی یکذب النّاس لَها و دقّة حیلهم فیها، ولو کان الصّادق عندالنّاس لا یکذب، و الأمین لا یخون، و الثّقة لا یَنسی، و الوفیّ لا یَغدر، لطابَتِ المعیشة، ولَسلموا من سوء العاقبة». (79) حاصل اینکه اخبار مروی از پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) در صورتی حجت است که افاده‌ی یقین و ضرورت کند و در نزد سامع و شنونده، نشانه و شاهدی باشد که بر صدق مخبر دلالت کند و کذب راوی را مستحیل نماید و در غیر این صورت حجت نیست، ولو راوی آن صادق و امین باشد، زیرا او معصوم نبوده و احتمال کذب و خیانت منتفی نیست. نظّام می‌گفت: اگر فقیهان، محّدثان و راویان اخبار و صالحان که مورد قبول مردم هستند در نقل اخبار و در ذکر آثار دروغ نمی‌گفتند و راه ناصواب نمی‌پیمودند، آثارشان متناقض و اخبارشان متدافع نمی‌نمود. (80)\nشنیدنی است که نظّام نه تنها خبر واحد، بلکه خبر متواتر را هم حجت نمی‌دانسته است. (81) ابن حزم نوشته است: «نظّام گفت: «إنّ خَبر التّواترِ لا یضطَرّ»: (خبر متواتر، افاده‌ی ضرورت نمی‌کند)، زیرا درباره‌ی هر یک از راویان، احتمال خبط و کذب وجود دارد، بنابراین این احتمال درباره‌ی همه موجود است و محال است از کسانی که درباره‌ی هر یک احتمال کذب جایز است، جمعیتی گرد هم آیند که احتمال کذب درباره‌ی آنها منتفی باشد همچنان که ممکن نیست از اجتماع نابینایان کسانی پدید آیند که بینا باشند». (82) البته ابن حزم این تنظیر را به حق درست نمی‌داند، (83) امّا با وجود این همه بی‌اعتنایی به حدیث، او احادیثی را که با فکر و عقلش سازگار می‌نماید می‌پذیرد و در واقع در قبول احادیث اصالت را به عقل می‌دهد و عقل را محک و معیار می‌شناسد. حدیثی را می‌پذیرد که عقل تأییدش کند و در صورتی که نقض کند نمی‌پذیرد و اگر حدیثی باشد که عقل را در آن حکمی نباشد و تأویلش را درنیابد و در نقض و تأییدش متوقف بماند، او نیز در رد و قبول آن توقف می‌کند تا برای آن تأویلی بیابد؛ مثلاً، به احادیثی که در تفضیل گربه بر سگ وارد شده اعتنا نمی‌کند، زیرا حکم عقل را معارض و متناقض آنها می‌یابد، که برابر با عقل و فکرش سگ را سودمندتر از گربه می‌داند و در نهایت، احادیث مزبور را مردود می‌شمارد و سگ را بر گربه برتری می‌دهد. جاحظ نوشته است. ابراهیم (نظّام) گفت: شما گربه را بر سگ مقدّم داشتید و از نبی (صلی الله علیه و آله و سلم) روایت کردید که به کشتن سگ‌ها و زنده نگه داشتن و تقریب و تربیت گربه‌ها امر فرموده است، در حالی که نفع سگ از گربه بیشتر است. گربه نفع زیادی ندارد و زیانش بیشتر از نفعش است؛ تمام منفعت گربه در خوردن موش است و آن هم کم اتفاق می‌افتد که گربه‌ای موشی را شکار کند امّا سگ منافع بسیاری دارد، (84) با وجود این، برای حدیثی که از پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) وارد شده و از خوردن آب از دهان مشک نهی فرموده، شأنی و اعتباری قایل می‌شود، که آن را موافق عقلش تشخیص می‌دهد. جاحظ از وی نقل می‌کند که گفت، من در جوانی حدیثی از پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) شنیدم که از خوردن آب از دهان مشک نهی فرموده است. پیش خود برای آن حدیث شأنی قایل شدم و در وجه آن اندیشیدم تا اینکه گفته شد مردی از دهان مشک آب خورده، ماری او را گزیده و مرده است. زیرا مارها در دهان مشک‌ها وارد می‌شوند. پس دانستم هر حدیثی که تأویلش را نمی‌دانم آن را معنایی است و اگرچه من بدان واقف نیستم. (85)\n1. باجوری، شرح جوهر التّوحید، ص 27، 47؛ علامه حلی، کشف المراد فی شرح تجرید الاعتقاد، ص 302.\n2. شهرستانی، همان، ج 2، ص 45.\n3. همان، ج 2، ص 52.\n4. همان، ج 1، ص 58.\n5. شهرستانی، همان، ج 1، ص 50-49؛ همان، نهایه الاقدام، ص 180.\n6. اشعری، همان، ج 1، ص 247؛ همان، ج 2، ص 179.\n7. شهرستانی، همان، ص 199.\n8. اشعری، همان، ج 2، ص 179.\n9. سوره‌ی نساء (4)، آیه‌ی 166.\n10. فصّلت (41)، آیه‌ی 15.\n11. اشعری، همان، ج 2، ص 180.\n12. همان، ج 1، ص 265.\n13. الرّحمن (55)، آیه‌ی 27؛ اشعری، همان، ج 1، ص 266.\n15. شهرستانی، همان، ص 238؛ شیخ مفید، اوائل المقالات فی مذاهب و المختارات، ص 58.\n16. اشعری، همان، ج 1، ص 267.\n17. قاضی عبدالجبار، شرح الأصول الخمسه، ص 434.\n18. جرجانی، شرح مواقف، ج 8، ص 82.\n19. قوشچی، شرح تجرید العقائد، ص 315.\n20. نسفی، تبصرة الأدله، ج 1، ص 375.\n21. جرجانی، همان جا.\n22. اشعری، همان، ج 1، ص 275-274.\n23. ابن نباته، همان، ص 226؛ شیخ مفید، همان، ص 62.\n24. شهرستانی، همان، ج 1، ص 54.\n25. بغدادی، همان، ص 134.\n26. ابن حزم، همان، ج 2، ص 185.\n27. شهرستانی، همان جا.\n28. طوسی، تلخیص المحصّل، ص 301-300.\n29. اشعری، همان، ج 2، ص 249.\n30. بغدادی، همان، ص 134-133.\n31. خیاط، همان، ص 63.\n32. ابن حزم، همان، ج 3، ص 15.\n33. ابن حزم، همان، ج 3، ص 16-15؛ شیخ طوسی، تمهید الاصول، ص 334.\n34. علامه حلی، همان، ص 357؛ قوشچی، همان، ص 362.\n35. سوره‌ی روم (30)، آیه‌ی 3.\n36. نساء (4)، آیه‌ی 82.\n37. جرجانی، همان، ج 8، ص 245-244.\n38. شیخ طوسی، همان جا.\n39. همان، ص 380.\n40. اشعری، همان، ج 1، ص 296.\n41. مقریزی، الخطط المقریزیه، جچ 4، ص 165.\n42. جاحظ، مجموعه رسایل، حجج النّبوّة، ص 166.\n43. خیاط، همان، ص 68.\n44. اشعری، همان، ج 2، ص 151.\n45. ابن حزم، همان، ج 4، ص 163.\n46. بغدادی، اصول الدین، ص 293.\n47. اشعری، همان، ج 2، ص 148.\n48. شهرستانی، همان، ج 1، ص 57.\n49. ابوریده، همان، ص 175، به نقل از: ابن شاکر، همان، ص 13.\n50. نوبختی، فرق الشیعه، ص 11.\n51. اشعری قمی، المقالات و الفرق، ص 9.\n52. حجرات (49)، آیه‌ی 13.\n53. حمیری، الحورالعین، ص 152.\n54. شهرستانی، همان جا؛ بغدادی، همان، ص 147.\n55. تراویح: جمع ترویحه و ترویحه در اصل به معنای یک بار نشستن است. نماز تراویح، بیست رکعت است. اهل سنّت آن را در شبهای رمضان سنّت مؤکد دانند. تهانوی، کشاف اصطلاحات الفنون، ج 1، ص 549.\n56. نصربن حجّاج چهره‌ای بسیار فربه و مویی به غایت زیبا داشته، زنان مدینه به وی عشق می‌ورزیدند. عمر شبی در کوچه‌های مدینه می‌گشت. ناگهان شنید زنی در خدر و پرده سرای خود این بیت می‌خواند: «هَل من سبیل خمر فأشربها. ام من سبیل إلی نصربن حجّاج». لذا عمر او را که هیچ گناهی نداشت به بصره تبعید کرد. ابن خلکان، همان، ج 2، ص 32-31.\n57. بغدادی، همان جا.\n58. شهرستانی، همان جا؛ بغدادی، همان جا.\n59. شهرستانی، همان جا.\n60. سید مرتضی، همان، ج 1، ص 406.\n61. همان، ص 683-673.\n62. اشعری، همان، ج 2، ص 145.\n63. همان، ج 2، ص 142.\n64. جرجانی، همان، ج 8، ص 345.\n65. نوبختی، همان، ص 11؛ اشعری قمی، همان، ص 9.\n66. شیخ مفید، مجالس در مناظرات، ص 285.\n67. بغدادی، الفرق بین الفرق، ص 132؛ همان، اصول الدین ص 11؛ اسفراینی، همان، ص 72؛ ابن قتیبه دینوری، تأویل مختلف الحدیث، ص 22؛ جرجانی، همان، ج 8، ص 380؛ سید مرتضی، همان جا.\n68. شهرستانی، همان جا.\n69. غزالی، المستصفی من علم الأصول، ج 1، ص 112.\n71. ابن شهید ثانی، معالم الاصول، ص 165.\n72. ابوزهره، تاریخ المذاهب الاسلامیه، ج 2، ص 345.\n73. سید مرتضی، الذریعه، ج 1، ص 676-675؛ شهرستانی، همان جا؛ بغدادی، الفرق بین الفرق، همان جا؛ فخررازی، اعتقادات فرق المسلمین، ص 41.\n74. ابن عبدالبر، جامع بیان العلم و فضله و ما ینبغی فی روایة و حمله، ص 64-63.\n75. ابوریده، همان، ص 31، 46، 53-52؛ ابن قتیبه دینوری، همان، ص 53؛ جاحظ، همان، ج 6، ص 16.\n76. ابوعبدالرّحمن بن مسعود نام مادرش ام عبد و دختر عبدود بود. از قدمای صحابه‌ی پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) است. او را ذوالهجرتین گویند، زیرا یک بار به حبشه مهاجرت کرد و یک بار به مدینه؛ از قارئین قرآن است و در سال 32 وفات یافت.\n77. بغدادی، همان، ص 148-149.\n78. ابن قتیبه دینوری، همان، ص 53-21.\n79. حمیری، همان، ص 230.\n80. همان، ص 231.\n81. بغدادی، الفرق بین الفرق، ص 43؛ همان، اصول الدّین، ص 20-19، 12-11؛ اسفراینی، همان جا.\n82. ابن حزم، همان، ج 5، ص 19؛ جرحانی، همان جا.\n83. همان جا.\n84. جاحظ، الحیوان، 1969 م، ج 2، ص 153.\n85. همان، ج 4، ص 267.


بارسلونا خواهان بازگشت مسی - چمبله\nصفحه اصلی جهان بارسلونا خواهان بازگشت مسی\nتوسط : adminدر: می 17, 2014 در: جهان, ورزشبدون دیدگاه\nتصمیم غیرقابل بازگشت مسی برای جدایی از بارسلونا/ استعفای بارتومئو هم فایده‌ای ندارد\nبه گزارش خبرگزاری تسنیم و به نقل از نشریه اسپورت، لیونل مسی می‌خواهد از بارسلونا جدا شود و هیچ کسی هم نمی‌تواند او را از تصمیمش برگرداند. این تصمیم مسی تحت تأثیر خشم و نارضایتی او از تحقیر تیمش به خاطر باخت ۸ بر ۲ مقابل بایرن مونیخ در لیگ قهرمانان اروپا نیست. مشکل لئو ماندن یا نماندن خوسپ ماریا بارتومئو هم نیست، فرضیه‌ای که از روز گذشته تا الان بسیاری از رسانه‌ها آن را دلیل اصلی درخواست کاپیتان آرژانتینی برای درخواست جدایی او مطرح کرده‌اند. به این ترتیب رفتن بارتومئو هم فایده‌ای نخواهد داشت. تصمیم مسی غیرقابل بازگشت است و تنها چیزی که او را راضی می‌کند، مذاکره برای همواره شدن مسیر انتقالش است.\nطبق گزارش نشریه اسپورت کاتالونیا، مسی معتقد است که می‌تواند خارج از مهلت تعیین شده در قراردادش برای اعلام درخواست جدایی‌اش (دهم ژوئن) هم از نوکمپ خارج شود چون آن بند برای شرایط عادی تنظیم شده که در حالت عادی ۱۰ روز پس از پایان فصل است. این فصل اما به دلیل شیوع کرونا و وقفه سه چهار ماهه، تا اواسط ماه آگوست ادامه پیدا کرده و مهلتی که باشگاه برای مسی تعیین کرده بود در اواسط فصل و قبل از ثبت ناکامی‌های بارسلونا در لالیگا و لیگ قهرمانان بود.\nمسی نمی‌خواهد با بارسلونا وارد یک دعوای حقوقی شود اگرچه او تصمیمش را با ارسال یک فکس به اطلاع بارسلونا رسانده است. او امیدوار است که بارتومئو درخواستش را بپذیرد و به او اجازه دهد که به عنوان بازیکن آزاد یا حداقل با دریافت رقمی به مراتب پایین‌تر از غرامت ۷۰۰ میلیون یورویی فسخ قراردادش برود.\nبه موجب قانون بوسمن، مسی در ماه ژانویه سال ۲۰۲۱ می‌تواند در ماه ژانویه با هر باشگاهی که می‌خواهد آزادانه و بدون نیاز به جلب رضایت باشگاه بارسلونا وارد مذاکره شود. این یعنی که بارسلونا برای اینکه فصل آینده مسی را بدون دریافت هیچ پولی از انتقال او از دست ندهد، چاره‌ای ندارد جز اینکه امسال با فروشش موافقت کند، آن هم با رقمی منطقی اگرچه انتظار می‌رود که این رقم بالا ۱۰۰ میلیون یورو باشد.\nدر حال حاضر هیچ پیشنهاد رسمی از هیچ تیمی برای مسی ارسال نشده اما شرایط این بازیکن خیلی سریع می‌تواند تغییر کند. منچسترسیتی، منچستریونایتد، پاری‌سن‌ژرمن و اینتر تیم‌هایی هستند که در صف اول خرید این بازیکن ۳۳ ساله هستند. در این میان اما نشریه اکیپ فرانسه گزارش کرده که بعید است مسی به پاری‌سن‌ژرمن برود چرا که حقوق دریافتی او بیشتر از مجموع حقوق کیلیان دو ستاره فعلی این تیم، کیلیان امباپه و نیمار است و این یعنی که باشگاه فرانسوی باید سقف پرداخت حقوق خود را خارج از چارچوب تعریف شده در قانون بازی جوانمردانه مالی بشکند یا اینکه یکی از ستاره‌های فعلی‌اش را بفروشد تا بتواند مسی را بخرد، اقدامی که مدیران باشگاه آنها را امکان‌پذیر نمی‌دانند.\nاز تفاوت بین کالج و دانشگاه چه می‌دانید ؟


بازسازی برند – آژانس برندینگ موسسه ایده\nتغییر نگرش در طراحی خدمات و محصولات جدید، اساسنامه هویت بصری برند ، نحوه تعامل با مشتریان و ارتباطات با آنان و بسیاری از موارد دیگر از پایه های بنیادین بازسازی برند می باشد. بازسازی برند (Rebranding) متفاوت از بازسازی لوگو (Logo Redesigning) است. برخی از مدیران گمان می‌کنند اگر رنگ سازمانی یا لوگوی‌شان را عوض کنند برندسازی مجدد انجام شده است. اساسا برندسازی مجدد، از بازنگری در استراتژی شروع می‌شود، یعنی اول باید چارچوب‌های استراتژی برند بازتعریف شود . چارچوب استراتژی، به طراحان کمک می‌کند تا نسبت به بازنگری روی هویت بصری اقدام کنند. در حقیقت هویت بصری سازمان باید بیان‌کننده جوهره و ارزش‌های برند باشد.\nبرخی تصور می‌کنند اگر فقط ظاهر سازمان را تغییر دهند نشان‌دهنده این است که سازمان‌شان تغییر کرده یا به روز شده در حالی که همان محصولات قبلی را با همان اشکالات قبلی به بازار عرضه می‌کنند، سیستم توزیع‌شان همان سیستم قدیمی است و نحوه برخورد کارکنان تغییری نکرده است. مبحثی که برخی مدیران در مورد برندینگ به آن اهمیت زیادی نمی‌دهند، این است که از دفتر مرکزی‌شان راجع به بازار قضاوت می‌کنند و برحسب آن قضاوت‌ها استراتژی سازمان را برای نخستین بار می‌نویسند یا استراتژی را بازنگری می‌کنند.\nچندین دلیل وجود دارد که سازمان ها به تغییر تصویر سازمانی‌شان می‌پردازند. مثلا سازمانی که سالهاست کسب و کار خود را راه انداخته، برای اینکه تصویر سازمانی و محصولاتش بنظر مردم مدرن بیایند و مشتریان مدرن را نیز جذب کند به برندسازی مجدد روی می‌آورد. همچنین سازمانی که بخاطر محصولات یا اعضائش تصویری منفی پیدا کرده، خوب است که برندسازی مجدد انجام دهد. برخی شرکتها نیز جهت ایجاد تمایز نسبت به رقبا یا پس از ادغام شرکت با سایرین یا پس از اتمام ورشکستگی این کار را انجام می‌دهند.\nسه مرحله اساسی برندسازی مجدد:\nهدفتان از برندسازی مجدد چیست؟ چرا اینکار را انجام می‌دهید؟ امیدوارید پس از انجام این کار چه چیزهایی را بدست آورید؟ از کارکنان و مشتریان بپرسید که الآن شرکت شما را چگونه می‌بینند؟ امیدوارند در آینده شما چگونه باشید؟ حال ببینید آیا برندسازی مجددی که خودتان پیشنهاد کرده‌اید با دیدگاه‌های آنها برای آینده‌تان همخوان است؟ این گرفتن بازخورد شما را در تعیین موقعیت، پیشنهاد ارزش و پیام رسانی که در مرحله بعد باید انجام دهید، کمک می‌کند.\n۲) بیان :\nشما باید به وضوح و بطور مداوم با فلسفه وجودی‌تان، موقعیتتان و رویکردهایتان به عنوان یک کسب و کار ارتباط برقرار کنید. پشت فلسفه وجودی‌تان و اینکه شما که هستید احساس بگذارید. مثلا بگویید چرایی انجام کارتان را توضیح دهید نه اینکه فقط بگویید چکاری انجام می‌دهید.\nشما هرگز نمی توانید بدون انجام تحقیقاتی که به شما اطمینان دهد دلایلتان برای برندسازی مجدد معتبرند و اهدافتان از برندسازی مجدد قابل دستیابی و مناسبند، برندسازی مجدد انجام دهید. شما باید اطمینان یابید که مسیر حرکت شما جهت برندسازی مجدد، با خواسته ها و نیازهای مشتریان از برند شما (یا برندی که قرار است بشوید) مطابقت دارد. پژوهشهای متنوعی وجود دارد که می توانید انجام دهید تا مطمئن شوید برندسازی مجدد شما موفقیت آمیز است، از جمله :


مشاهده قلب ابرنواخترها با استفاده از امواج گرانشی - پرتال جامع علم دیلی\nموج گرانشی، موجی است که میدان گرانشی آن را تولید می‌کند. میدان گرانشی یک مدل برای توضیح نفوذی که یک جرم سنگین در اطراف خود می‌گسترد است، و این نیرو بر جرم سنگین دیگری اعمال می‌شود؛ بنابراین، یک میدان گرانشی برای توضیح پدیده‌های گرانشی استفاده می‌شود، و در یکای نیوتن در هر کیلوگرم اندازه‌گیری می‌شود.\nسایر مقالات این مجموعه: « اعضای جدید ایستگاه فضایی بین‌المللی به مقصد رسیدند تغییر شکل کهکشان‌ها به خاطر انفجار ستاره‌ای »\nاین دو سیاره تازه متولد شده اند\nتیمی از دانشمندان موفق به شناسایی شواهدی از دو سیاره نوزاد در اطراف یک ستاره جوان شده‌اند.\nنظافت خانه را به "نظافتچی هوشمند" بسپارید\nتمیز کردن کف خانه همیشه یکی از مسائل عذاب آور و کسل کننده است. برای این منظور تاکنون چندین ربات…\nمصرف زیاد گوشت قرمز احتمال ابتلا به سرطان روده بزرگ را افزایش میدهد\nطبق تحقیق دانشگاه آکسفورد، شرکت‌کنندگان در این تحقیق که طی یک هفته ۴وعده گوشت قرمز مصرف کردند، ۴۲درصد بیشتر احتمال…\nدولت انگلیس از برنامه‌های خود برای ممنوعیت استفاده از دانه‌های ریز در محصولات آرایشی و بهداشتی تا سال 2017 خبر…