Jarosław Szarek: Dwa zwycięstwa nad komunizmem - 40. rocznica powstania NSZZ „Solidarność” - Instytut Pamięci Narodowej\nInstytut Pamięci Narodowej Jarosław Szarek: Dwa zwycięstwa nad komunizmem - 40. rocznica powstania NSZZ „Solidarność” -\nNiepodległość, dopiero co odzyskana w 1918 r., znalazła się w śmiertelnym niebezpieczeństwie, zagrożona przez nadciągające wojska bolszewickie. Niebezpieczeństwo potęgowała dodatkowo niekorzystna sytuacja wewnętrzna. Materialnej i humanitarnej katastrofie towarzyszył bowiem brak ducha narodu, tworzonego przecież też przez ludzi „mówiących po polsku i tylko po polsku mówić umiejących, przypisanych siłą rzeczy do obywateli Rzeczypospolitej Polskiej, ale latami niewoli i z niewoli płynących skutków – niedorosłych jeszcze do uczuć patriotycznych ‒ notował pisarz Adam Grzymała-Siedlecki. Ich dzieci, ich wnukowie – będą Polakami z woli i z uczucia – oni sami są dopiero Polakami z mowy li tylko”1. To oni właśnie pytali latem 1920 r.: „Kto zwycięża? Polacy czy nasi?”, to oni dezerterowali z wojska, oni czekali na bolszewików, otumanieni ich hasłami. Liczni byli ci, o których żołnierz i literat Eugeniusz Małaczewski pisał, że „sprawę wiekuistą, jaką jest Polska, mierzą spadkiem lub zwyżką waluty. Dla nich Polska ginie już wówczas, gdy cena na artykuły pierwszej dla nich potrzeby wynosi dziś aż tyle, gdy wczoraj wynosiła tylko tyle. Są to ci sami, którzy w listopadzie 1918 r. nazywali szaleństwem wiarę w Niepodległość Ojczyzny”2. W dramatycznych chwilach 1920 r. tworzyli najliczniejszą partię, nazwaną przez ulicę partią OPK, czyli „Onufry, Pakuj Kufry”.\nW takich warunkach wzmogła się bolszewicka agitacja. Komuniści podjęli nieudaną próbę przerwania pracy w kopalniach w Zagłębiu Dąbrowskim. Napiętą sytuację udało się częściowo opanować dzięki tysiącom członków Stowarzyszenia Samopomocy Społecznej, którzy zastąpili robotników. Stołeczną elektrownię miejską uruchomiono przy pomocy wojska. Chaos i anarchia zaczęły przerażać nawet tych, którzy wcześniej dążyli do destabilizacji państwa. Socjalistyczny „Naprzód” pisał pod koniec czerwca 1920 r.: „Rozprzęgają się węzły społeczne i moralne. Wybuchła straszliwa wojna domowa wszystkich przeciwko wszystkim”.\nNie inaczej było w rozdrobnionym sejmie, który jeszcze 18 maja 1920 r. na stojąco witał wracającego z Kijowa Józefa Piłsudskiego. Marszałek Wojciech Trąmpczyński przemawiał: „Sejm cały przez usta moje wita Cię, Wodzu Naczelny, wracającego ze szlaku Bolesława Chrobrego […]. Historia nie widziała jeszcze kraju, który by w tak trudnych warunkach, jak nasz, stworzył swoją państwowość”6.\n„Kraj, jakby sobie poprzysiągł, by dopomagać klęsce – pisał Adam Grzymała-Siedlecki. – Hańba naszego młodego życia niepodległego […]. Po wsiach wśród rolników, a zwłaszcza wśród bezrolnych, głucha agitacja na rzecz bolszewików i podziemne podjudzenia przeciwko uchwalonym poborom wojskowym. U góry, w rządzie i w sejmie – niezgoda”7. Generał Stanisław Szeptycki, przybyły na krótko do Warszawy z frontu nad Berezyną, w wywiadzie dla „Rzeczpospolitej” dał wyraz zdumieniu na widok miasta. Z młodzieży zapełniającej kawiarnie i ulice – mówił – można by w krótkim czasie sformować tak potrzebne na froncie dywizje. Wojnę prowadzi się na dwóch frontach: wewnętrznym i zewnętrznym. Gdy ten pierwszy nie istnieje, nie wygra się wojny ‒ podkreślał. Dopiero groza położenia sprawiła, że front wewnętrzny zaczął powstawać.\n24 czerwca, kiedy Wojsko Polskie resztkami sił powstrzymywało bolszewicki Front Zachodni na Białorusi, a po krwawych walkach musiało oddać 1. Armii Konnej Siemiona Budionnego Żytomierz, gdy rozpoczynał się już wielki odwrót na zachód, udało się sformować rząd z premierem Władysławem Grabskim na czele. W swym exposé Grabski powiedział: „Dziś czas, ażeby naród otrząsnął się z […] lekkomyślnego traktowania najpoważniejszych podstawowych zagadnień swego bytu. […] Ludzie bawią się więcej niż przed wojną. Chodzą spokojni, stawiają wymagania, myślą tylko o bogaceniu się chwilowym […]. I to się dzieje nie tylko w stolicy, nie tylko po miastach, to się dzieje wszędzie”8.\nBiskupi zebrani na Jasnej Górze wskazywali Polakom na niezwyciężoną broń duchową: „Wymódlmy Ojczyźnie naszej tryumf i zwycięstwo”. W tysiącach kościołów brzmiały słowa listu o wrogu, który „łączy okrucieństwo i żądzę niszczenia z nienawiścią wszelkiej kultury, szczególnie zaś chrześcijaństwa i Kościoła – jak podkreślali biskupi. Za jego stopami pojawiają się mordy i rzezie, ślady jego znaczą palące się wsie, wioski i miasta, lecz nade wszystko ściga on w swej ślepej zapamiętałej zawiści wszelkie zdrowe związki społeczne, każdy zaczyn prawdziwej oświaty, każdy ustrój zdrowy, religię wszelką i Kościół”10.\nKolejne inicjatywy mobilizowały do walki z komunizmem, a wśród nich Obywatelski Komitet Obrony Państwa z wymownym skrótem OKOP. Struktura ta służyła Armii Ochotniczej jako intendentura oraz tyły organizacyjne. Wreszcie „Armia Polska miała za sobą mur społeczny, o który mogła się oprzeć plecami”11 – tłumaczył Ignacy Oksza-Grabowski, kierownik Wydziału Prasowego OKOP.\nOd 10 do 17 lipca na apele odpowiedziało ponad 30 tys. ochotników, a do końca miesiąca było ich blisko 65 tys. Po Mszy św. polowej 18 lipca ochotnicy wyruszyli z Warszawy na front. Tłumy padły na kolana i nad placem rozległy się suplikacje – Święty Boże, Święty Mocny. Z Płocka wyszedł pierwszy szwadron ochotniczego pułku ułanów, Łowicz dał swych harcerzy. Akcja werbunkowa rozszerzała się w Wielkopolsce i na Pomorzu. W Grudziądzu i Toruniu po Mszach św. polowych punkty werbunkowe przyjmowały chętnych. W Koninie zgłosili się prawie wszyscy starsi uczniowie gimnazjów. „Było coś wspaniałego w tym pochodzie najmłodszych pod sztandary ‒ wspominał Grzymała-Siedlecki. ‒ Jakby wojna krzyżowa, porywająca na nogi wszystkich, kto zdolny jest podźwignąć oręż. A byli wśród nich i tacy, którzy, naprawdę mówiąc, nie dorośli siłami do uciążliwej służby wojskowej. Byli wśród nich chłopcy bezkrwiści, wycieńczeni niedostatkiem rodzin inteligentnych, z których pochodzą; byli suchotnicy i słabi na serce; byli wątli i wymizerowani trudami nauki. Były wśród nich prawie dzieci. Żaden nie cofnął się”12.\nW ciągu kilku zaledwie tygodni naród wykrzesał siły, które powstrzymały bolszewików. Przed rozstrzygającym bojem premier Wincenty Witos wizytował oddziały pod Warszawą. Trafił pod Radzyminem na najsłabszy odcinek, na którym żołnierze ponosili duże straty i nie notowali żadnego sukcesu, „co wytworzyło w nich psychologię słabości i strachu, których nie mogą się pozbyć” ‒ pisał13. Inne były nastroje wśród przygotowujących się do natarcia na Nasielsk. Premier wspominał: „Mała tylko część żołnierzy miała na sobie kompletne, choć potargane mundury, co najmniej połowa była bez obuwia, idąc bosymi, pokaleczonymi nogami po ostrych drogach i żytnich ścierniskach. […] na niektórych wisiały tylko resztki ze spodni i innego ubrania. Natomiast wszyscy posiadali karabiny i naboje, a w rozmowie okazywali wielką pewność siebie i wiarę w zwycięstwo” 14. I zatriumfowali nad bolszewikami.\nNiespełna dwa dziesięciolecia po warszawskiej wiktorii pokoleniu wychowanemu w niepodległej Rzeczypospolitej przyszło znów składać gigantyczną ofiarę niezgody na niewolę ‒ od 1939 r. pod okupacjami niemiecką i sowiecką, a od 1944 r. w Polsce lubelskiej i następnie pojałtańskiej, gdy Moskwa oddała władzę swoim namiestnikom ‒ następcom zdrajców, o których w 1920 r. pisał Stefan Żeromski: „Kto na ziemię ojczystą, chociażby grzeszną i złą, wroga odwiecznego naprowadził, zdeptał ją, stratował, splądrował, spalił, złupił rękoma cudzoziemskiego żołdactwa, ten się wyzuł z ojczyzny”15.\nW dorosłe, samodzielne życie wkraczało w latach siedemdziesiątych XX w. pokolenie urodzone pod koniec II wojny światowej lub zaraz po niej – niepamiętające Polski niepodległej i tym łatwiej ulegające komunistycznej propagandzie. Skuteczność sowietyzacji wymagała zerwania łańcucha tradycji niepodległościowej. Marginalizowano więc środowiska weteranów. Odrazę budzą tomy dokumentów bezpieki opisujących działania wymierzone w ludzi u schyłku życia – żołnierzy Legionów i wojny polsko-bolszewickiej. Zakłamano całe obszary historii, a niektóre z niej wymazano. Cenzura nie zezwalała na zamieszczenie „informacji i wzmianek o niżej wspomnianych odznaczeniach, ustanowionych i przyznawanych w przeszłości przez władze burżuazyjnej Polski, rząd emigracyjny lub emigracyjne organizacje na emigracji […] 3. Krzyż Ochotniczy za Wojnę (1918‒1921), 4. Medal Ochotniczy za Wojnę (1918‒1921), Medal Pamiątkowy za Wojnę (1918‒1921)”16.\nW takiej rzeczywistości Stefan Kisielewski stawiał w Dziennikach z 1977 r. pytanie: „Czy my wszyscy nie jesteśmy przypadkiem zdegenerowani? Przecież, jeśli od trzydziestu lat akceptuje się, żyjąc w nim, stan rzeczy, że na białe mówi się czarne, dyktaturę nazywa się demokracją, gwałt przyjaźnią etc., to muszą z tego wyniknąć jakieś konsekwencje psychiczne”17. Widomymi przejawami kryzysu były kwestie ekonomiczne – absurdy gospodarki, sowiecka zależność, zadłużenie, kolejki… Zazwyczaj pomija się te trudno wymierzalne, ale groźniejsze: zrujnowanie etosu pracy, odwrócenie systemu wartości oraz wszechobecność kłamstwa, demoralizującego skuteczniej i degenerującego trwalej niż puste półki. Językiem propagandy przemawiały zideologizowana szkoła i uczące konformizmu wyższe uczelnie.\n„Rosnące trudności gospodarcze […] i zjawiska dezorganizacji życia społecznego mają wyraźny związek z przejawami poważnego kryzysu moralnego – pisali biskupi pod koniec lat siedemdziesiątych XX w. Wśród nich zaznacza się lekceważenie prawdy w kontaktach międzyludzkich, pogarszający się stan uczciwości społecznej: nierzetelna praca, brak poczucia wspólnego dobra, korupcja, alkoholizm, ogólne zniechęcenie, pogłębiająca się obojętność wobec potrzeb ludzkich i ogólnospołecznych oraz brak życzliwości w stosunkach międzyludzkich”18. Hierarchowie zwracali uwagę na katastrofalną sytuację demograficzną, pogłębianą przez 300‒800 tys. aborcji rocznie; podkreślali, że „godność narodowa rodzi się przede wszystkim z poczucia własnej historii, z szacunku do własnej kultury oraz duchowego i religijnego dorobku”, że „jedność narodu nie jest możliwa, jeżeli historia, kultura i religijna spuścizna narodu jest zniekształcona i trwale podporządkowana ideologii marksistowskiej”19.\nNie inaczej widział sytuację prof. Edward Lipiński, nestor polskich ekonomistów, przed laty działacz Polskiej Partii Socjalistycznej, później członek PZPR i wreszcie jeden z założycieli Komitetu Obrony Robotników. W artykule Fikcje i rzeczywistość z 1977 r. zwracał uwagę na tworzenie „sztucznego słownictwa, wyrażającego rzeczowość urojoną”, i języka „fałszywej świadomości”. Kolejno wyliczał obszary zapaści: „katastrofa mieszkaniowa […], niedorozwój szpitalnictwa, ruina morale pracy, niepokojący stan komunikacji […], niszczenie rolnictwa, zniszczenie drobnego przemysłu i rzemiosła […], ostry kryzys zaopatrzenia oraz inflacja […] zbyt powszechne przejawy korupcji, alkoholizm, a ponadto – rak biurokracji, pozbawienie narodu rzetelnej informacji”20.\nW tej obezwładniającej rzeczywistości 1977 r. pojawił się tekst Andrzeja Kijowskiego Rachunek naszych słabości, sygnowany przez Polskie Porozumienie Niepodległościowe ‒ przepisywany na maszynie poza zasięgiem cenzury. Jego słowa przeczytało może kilkuset lub kilka tysięcy Polaków. Artykuł budził nadzieję, której do 16 października 1978 r. – dnia wyboru kard. Karola Wojtyły na Stolicę Piotrową ‒ brakowało najbardziej. Kijowski pisał: „Znamy na pamięć powtórzenia naszej historii. Jednakże obok tych odruchów zbiorowych, jakie się pod wpływem owych powtórzeń wykształciły – krycia się w prywatne życie, szukania rekompensaty w szyderstwie i oszukaństwach, w pijaństwie i cynizmie – wytworzyły się wzory postaw wspaniałych. Powstały nie tylko na polach bitew, ale w codziennej upartej pracy dla ojczyzny. Naszą historię tworzy nie bezwład, cynizm i prywata, lecz ludzie, którzy poświęcili życie dla uzdrowienia społecznych i gospodarczych stosunków, dla przeciwstawienia się przemocy administracyjnej i szkolnej, ludzie, którym zawdzięczamy to, że Polska – mimo wszystko – wciąż jest Polską, dla której warto żyć”21.\nJacek Bocheński w drugoobiegowym „Zapisie”, w tekście napisanym w listopadzie 1980 r., oddawał z dystansem spojrzenie warszawskich opozycyjnych salonów na świat pracy: „Robotnicy nie mogli rzekomo zdobyć się na nic więcej niż na te rzadkie, chaotyczne i daremne rebelie, podczas których brali na pół godziny komitet partyjny, aby opróżnić go z zapasu wędlin i podpalić. Swoje upośledzenie rozumieli tylko jako brak dostępu do partyjnych bufetów i dacz dyrektorskich. Ich aspiracje nie sięgały głębiej, bo zostali skutecznie otępieni przez system, odcięci od wszelkich wyższych wartości, znieprawieni pijaństwem, lewizną i złodziejstwem. Ich poczucie sprawiedliwości czy godności dotyczyło porcji jadła, osławionej kiełbasy, która każdemu jest wydzielana, ale nie swobód obywatelskich, o których nie mieli pojęcia”22. Nie inaczej postrzegały „roboli” kręgi władzy. Nieco łagodniej widzieli ich kondycję moralną redaktorzy „Bratniaka”, pisma Ruchu Młodej Polski, bo w Gdańsku do robotników było bliżej z racji działalności Wolnych Związków Zawodowych. Znali ich siłę, ale ‒ jak czytamy w redakcyjnym artykule ‒ wątpili, „by […] umieli sformułować program narodowej odnowy i wziąć na siebie główny ciężar jego realizacji. […] Wiedzieliśmy, że są nastawieni patriotycznie, że słowa «Polska», «naród» – mają dla nich autentyczny sens. Czy jednak wystarczy to, aby podjęli walkę w imieniu całego Narodu, w interesie wszystkich Polaków?”23.\nHistoria pokazała, że patriotyzmu robotników wystarczyło aż nadto. Iskrą, która rozpaliła protest w lipcu 1980 r., było wprawdzie ogłoszenie podwyżki cen, ale w połowie sierpnia Wielki Strajk w Gdańsku i solidarnościowe protesty przekreśliły inteligenckie wątpliwości. „Otóż w sierpniu 1980 r. stało się przede wszystkim kilka rzeczy, które, jak przedtem słyszałem od mądrych ludzi – stać się nie mogły. Żaden rozsądny, odpowiedzialny, doświadczony i zorientowany «realista» nie brał ich pod uwagę” – notował Bocheński24.\nPorozumienia podpisane w Szczecinie, Gdańsku, Jastrzębiu-Zdroju i Dąbrowie Górniczej pierwszy raz dawały światu pracy w bloku sowieckim możliwość powołania własnej organizacji, a wraz z jej powstaniem – nadzieję na zmianę. W filmie Robotnicy ’80, tuż po scenie podpisania porozumień gdańskich, żołnierz 1. Wileńskiej Brygady Armii Krajowej Henryk Mażul mówi, ocierając łzy: „Jak to powiedzieć, troszkę polski dzień przyszedł… po tylu latach… wolności troszkę będziemy mieli”.\nI „przyszedł polski dzień”. Nie minęło kilka tygodni, a wszyscy żyli w innym kraju ‒ odmienionym przez powiew wolności, któremu dane było trwać szesnaście miesięcy. Czas ten nie był „karnawałem”, jak zwykło się mówić ‒ wypełniła go ciężka praca wielu środowisk bezinteresownie zaangażowanych w naprawę Ojczyzny, zrujnowanej przez komunistów. Ludzie uwierzyli, że działanie niesie sens. Czas nadziei ukazał fikcję czerwonej ideologii. Nie zadał śmierci najeźdźcom, jak w roku 1920, ale czy ówczesna atmosfera przebudzenia i entuzjazmu nie przypominała tej z lata 1920 r.? Czy nie mogły się do niej odnosić słowa publicysty „Kuriera Warszawskiego” z lipca owego roku: „W całym kraju idzie nowy duch. Zaczęła się wielka rewolucja mózgów i serc. […] Nowy duch! Każdy dom polski jest cudną przemianą. Inaczej błyszczą oczy! Inaczej tętni puls. Inaczej roi fantazja narodu. Małość zamiera, wielkość się rodzi”25.\nKomunizm był zerwaniem ciągłości z tożsamością kształtowaną przez wieki ‒ tą, z której wyrósł zwycięski duch 1920 r. System narzucony w 1944 r. zamierzał odciąć Polskę od europejskiej tradycji. Szeroko pojęty ruch Solidarności tę naruszoną więź odbudowywał, wykraczając swymi deklaracjami i działaniami daleko poza sprawy socjalne. W październiku 1980 r. sygnatariusze porozumień sierpniowych, m.in. Andrzej Gwiazda, Anna Walentynowicz i Lech Wałęsa, przybyli na południe Polski. Msza św. w bazylice archikatedralnej św. Stanisława i św. Wacława na Wawelu, wizyta na Uniwersytecie Jagiellońskim i na Jasnej Górze podkreślały ogólnonarodowy charakter ruchu. Na Wawelu, wśród królewskich grobów, delegacja wysłuchała kazania ks. Józefa Tischnera. „Słowo «solidarność» przyłączyło się dziś do innych, najbardziej polskich słów, aby nadać nowy kształt naszym dniom. Jest takich słów kilka: «wolność», «niepodległość», «godność człowieka» – a dziś słowo «solidarność». Każdy z nas czuje ogromny ciężar ukrytych w tym słowie treści” – mówił autor Etyki solidarności. – „Sens tego słowa określa Chrystus. »Jeden drugiego brzemiona noście, a tak wypełnicie prawo Boże«. Cóż znaczy być solidarnym? Znaczy nieść ciężar drugiego człowieka” – słuchali przywódcy związkowi treści, które w następnych latach były rozwijane w papieskich homiliach. „Przeżywamy dziś niezwykłe chwile. Ludzie odrzucają maski z twarzy, wychodzą z kryjówek, ukazują prawdziwe twarze. Spod prochu i zapomnienia wydobywają się na jaw ich sumienia. Jesteśmy dziś tacy, jacy naprawdę jesteśmy. To, co przeżywamy, jest wydarzeniem nie tylko społecznym czy ekonomicznym, lecz przede wszystkim etycznym. […] Najgłębsza solidarność jest solidarnością sumień” – tłumaczył ksiądz Tischner26.\nNastępnie wielotysięczny, rozentuzjazmowany tłum przeszedł Traktem Królewskim, wnosząc Lecha Wałęsę – nieświadomy jego wcześniejszych związków z SB – na rękach na Rynek. Na płycie, w miejscu, w którym Tadeusz Kościuszko przysięgał w 1794 r., goście z Wybrzeża złożyli ślubowanie, a Alina Pienkowska powiedziała: „Przyrzekamy Ci, Naczelniku, że nie zawiedziemy społeczeństwa, które obdarzyło nas zaufaniem, i abyśmy mogli wywiązać się z ciążących na nas obowiązków, powtarzamy za Tobą: »tak nam dopomóż, Panie Boże i Niewinna Męko Syna Jego. Amen«”.


Pełnia lata w domu tymianka: Podobno\nPodobno poza kuchnią istnieje jakieś życie.\nTak twierdzą ludzie, którzy TAM byli.\nTam są rzeki, góry, drogi i bezdroża, a nawet miasta, teatry, kina i sklepy z butami na zimę.\nMoże kiedyś Ori się tam wybierze.\nHana 26 października 2014 21:57\nZałożę się, że pierwsze trzy zdjęcia noszą tytuł "gdzie to żarcie"? Reszta po prostu piękna bez podtekstów:)))\nOri 27 października 2014 10:35\nPierwsze psie zdjęcia mówią dosłownie: Szybciej, szybciej, dawaj wreszcie jeść! A reszta to istotnie pokaz bezinteresowności obliczonej na późniejsze względy;-)\nAnonimowy 26 października 2014 22:30\nOri, życie jest w Tobie i w Twojej kuchni prawdopodobnie znacznie lepszej jakości, niż w tym zewnętrznym świecie...\nOri 27 października 2014 10:37\nTak, kuchnia pełna Wzruszaczy jest bezpieczna i czysta (czysta w sensie metaforycznym) i rzeczywiście przedkładam ją na świat zewnętrzny. A pokazuję ją też jako odpowiedź na liczne pytania, kiedy zrobię czy pokaże to, tamto lub owo. Odpowiedź: wtedy, kiedy wyjdę z kuchni!\nChwile... 26 października 2014 23:05\nZ kuchnią nie przepadam, choć podobno nie źle gotuję. Jednak tam... poza nią, nie jest tak pięknie. Chyba dlatego gnam zawsze do domu, aby zapchać mordkę mojego tylko jednego żarłoka. Też sama mu gotuję, bo w kupione żarło nie wierzę.\nCiekawa jestem jak sobie radzisz z taką ilością plączących się pod nogami. Ja o jednego tak często się potykam, że nie raz bym jego staranowała, albo samą siebie przez jaśnie pana pod nogami.\nOri 27 października 2014 10:39\nBrodzenie pośród ławicy zwierząt i omijanie uszu i ogonów opanowałam do perfekcji. Nikt nie cierpi z wyjątkiem moich kolan i kręgosłupa;-)\nEdyta z Kubkiem Kawy 27 października 2014 00:16\nJak wiadomo psy są boskie. I jak wiadomo, lubię psy. Bo są boskie:-) I są przytulne. I są oddane. I świetnie potrafią współspacerować po lesie. I potrafią zmusić do spaceru przed szóstą rano, przed pracą. I potrafią idealnie wpasować się w wyleżany dołek na kanapie. I jeszcze potrafią tak pięknie eksponować nosy na zdjęciach Ori. I pięknie wyglądać w kuchni Ori. Ale koty... Koty na parapecie Ori wyglądają bajecznie. Każde zdjęcie z parapetem Ori pełnym kotów Ori budzi mój nieustający, dech zapierający w piersiach zachwyt. Ale zdjęcie skrzynki na jabłka pełnej robiących mrrrrrr i grrrrr sierściuszków... to już przeszło moje możliwości przyswajania wizualnych rozkoszy! Ilość kota na centymetr kwadratowy (oraz sześcienny) skrzynki rozbawia. A jakość, JAKOŚĆ! kota na tym centymetrze powalająca! Ori! Po co Ci świat poza kuchnią? Cały świat masz obok. Pikuś teatr! Pikuś miasto! Gdzie znajdziesz tyle radości, wdzięczności, ciepła i miłości. W teatrze? W mieście? Choćby i Twój udział w miłości Wzruszaczy był do spółki z pełną michą:-))) Że oczywiście o Panu Domu Tymianka nie wspomnę, liczonym wraz z wieczornymi paluszkami:-)\nPozdrawiam wszystkie uszy, ogony, a zwłaszcza mokre nosy oraz Szanowną Obsługę Mich:-))))))))\nOri 27 października 2014 10:48\nOj, Ty to to umiesz człowiekowi poprawić nastrój! Recenzja warta skrzynki pełnej kotów! A skrzynka owa jest po prostu orgią rozkoszy wizualnej i dotykowej (mięciutka i ciepła) przez cały dzień. Nie zawsze jest odpowiednie światło, żeby je fotografować i dobrze, bo bym całymi dniami tkwiła przy skrzynce, a kto by gotował, prał i kuwety sprzątał, no kto?\nEdyta z Kubkiem Kawy 27 października 2014 15:16\nNo tyż prowda... Ktoś musi się uwijać, by ktoś mógł tak pięknie wypełniać sobą skrzynki, parapety, podłogi, kanapy... Niektórzy są po prostu stworzeni wyłącznie do WYŻSZYCH celów, a niektórzy... :-D\nGocha PieskieSzycie 27 października 2014 07:47\nDom pełen po brzegi! Nic dziwnego, że nie ma jak, nawet od czasu do czasu, wybrać się do tzw miasta. A może by się jakaś niania w pobliżu znalazła, choć na mały wypad do teatru???\nOri 27 października 2014 10:50\nNiania by się znalazła, ale teatry drogie w stolicy i w gumiakach nie wpuszczają, więc na razie nie dla nas!\nMonique 27 października 2014 09:07\nPani kochana, a po ile ta skrzynka kotów? ;)\nTo tak jak z zyciem poza biurem... podobno istnieje .....\nSkrzynka kotów po kosztach - czyli bezcenna!\nIza z Kidowa 27 października 2014 10:13\nOri, zwierzęta Cię kochają. Widać to na każdym cudnym zdjęciu.\nChwała, że są tacy LUDZIE jak Ty.\nOri 27 października 2014 10:51\nPewnie, że kochają, kto by nie kochał takiej dobrej słuzby!\nTwins Pot 27 października 2014 11:00\nMoże i takie miejsca istnieją... :)\nJa tymczasem napawam się szczęściem w mojej kuchni i korzystam z każdej chwili domowego ciepła. Rozpieszczam moje trzy koty i próbuję pobrać od nich jak najwięcej energii, tak potrzebnej mi jesienią. Zazdroszczę Ci tych psich dywaników na podłogach i skrzynek pełnych kociego cudu. Chętnie bym się podzieliła z Tobą, odrobiną mojego wolnego czasu. Pozdrawiam ciepło. Dorota\nPS czy widzę na zdjęciach kochaną Daszkę? Bardzo wydoroślała. Psia piękność po prostu :)\nBeata Bartoszewicz 27 października 2014 14:27\nAle nie ma tam TYLE WDZIĘCZNOŚCI, MIŁOŚCI I PIĘKNYCH WIDOKÓW :) Same Sympatyki futrzane. Pozdrawiam Dom Tymianka, Beata z Wystarczająco.\nP.S. Psiara też, choć w liczbie pojedynczej.\nannamaria magda 27 października 2014 14:45\nWitaj Ori, jestes Wielka, po co Ci to zycie poza kuchnia ,taka radosc i szczescie bije z tych mordek kiedy dostaja jesc i tylko czekaja na to, co tam teatr, film, tu masz wszystko, a prawde mowiac, obecnie nie pamietam kiedy bylam w teatrze mieszkajac w tym miesci jak warszawa, mnie to juz nie bierze wole byc z pieskami,pozdrawiam cieplo\n1. Po pierwsze Pani Ori - widzi Pani tę zapchaną tu skrzynkę pocztową? To znak. To znak, że wszyscy chętnie podeślą Pani mapę świata z zaznaczonymi sklepami obuwniczymi. To fakt, że zimą nie ma co chodzić po śniegu w sandałach. Ale też gdy spojrzec w oczy Wzruszaczom, gdy spojrzeć na wysycenie światłem i cieniem obrazy (stanowiące wyimek i pryzmat) Tymiankowa, to widać, że Pani, Księżno Tymiankowa, i w kuchni i w kaloszach na dworze, dotyka Pani istoty Wszechrzeczy, doświadcza Pani emocji prawdziwej, niekłamanego kontaktu z naszymi braćmi i siostrami naszymi mniejszymi, tyle, że innych gatunków, ale jakże szczerymi. Więc, Księżno Tymiankowa, proszę nie gonić za miejską ułudą, bo dobrze wiemy, że nie wszystko złoto, co się świeci.\n2. Po drugie pozdrawiam Panią Edytę - Artystkę, w szczególności od Aniołów :)\n3. Po trzecie to pisała Tadziowa\nCudowna gromada sierściuszków. :) Nie wiem jak się mieszka z taką gromadką,na pewno nie ma czasu na nudę. Ale wyglądają cudownie :):).Pozdrawiam


Media: USA zarekomendują trzecią dawkę. "Słabnąca skuteczność" - Polsat News\nMedia: USA zarekomendują trzecią dawkę. "Słabnąca skuteczność"\n17.08.2021, 19:51 Świat\nKonieczność podania trzeciej dawki ma mieć związek ze słabnięciem skuteczności szczepionek po pewnym czasie.\nPowinni przyjąć trzecią dawkę? Wyniki badań seniorów\nInformację o podjęciu decyzji przez zespół ekspertów Białego Domu podały m.in. "Washington Post" i "New York Times".\nWedług doniesień, decyzja zostanie ogłoszona jeszcze w tym tygodniu, ale pierwsze dodatkowe szczepienia spodziewane są we wrześniu, po oficjalnym zatwierdzeniu przez Agencję Żywności i Leków (FDA) wniosku Pfizera i Moderny w tej sprawie.\nJuż w ubiegłym tygodniu FDA i Centra Kontroli i Prewencji Chorób (CDC) zarekomendowały dodatkową dawkę szczepionek dla osób o obniżonej odporności. Główny doradca medyczny prezydenta USA Joe Bidena, dr Anthony Fauci przyznał też, że podobna rekomendacja dla szerszej populacji jest tylko kwestią czasu.\nDecyzja ma dotyczyć na razie tylko szczepionek Pfizera i Moderny, ale w przyszłości spodziewane jest też podobne zalecenie dotyczące preparatu Johnson & Johnson.\nNie czekali na zmianę wytycznych\nJeszcze w lipcu FDA i CDC zapewniały, że Amerykanie "w tym momencie" nie potrzebują dodatkowej dawki szczepionki.\nJak podaje jednak "Washington Post", ocenę oficjeli i ekspertów zmieniło nadejście fali zakażeń wariantem Delta koronawirusa, który spowodował potężną falę hospitalizacji, przytłaczającą placówki medyczne w części kraju.\nW związku z tymi obawami już ponad milion Amerykanów na własne życzenie przyjęło trzecią dawkę preparatu, nie czekając na oficjalną zmianę wytycznych.\nCzytaj więcej: Trzecia dawka dla seniorów w Niemczech. Będzie podawana od września


Stan Skibby na Thanks Jimi Festival\nStrona główna / Muzyka / Newsy / Stan Skibby na Thanks Jimi Festival\nStan Skibby pierwszy raz usłyszał muzykę Hendrixa we wrześniu 1970 r., kiedy jego starszy brat, Cubby, przyniósł do domu płytę "Band Of Gypsys". Od tej pory słuchał go codziennie. Po ukończeniu Central High School w Chicago przyłączył się do grupy R&B Magnum Force. Ich pierwszy album był lokalnym hitem i sprzedał się w nakładzie 50 tysięcy egzemplarzy. Stan Skibby założył swój pierwszy "hendriksowski" zespół w 1992 roku. Jego marzenie spełniło się w 1994 r., gdy zagrał z basistą "Band of Gypsys", Billym Coxem, w klubie Buddy'ego Guya, świętując urodziny Jimiego Hendriksa.\nPo raz pierwszy przyjechał do Polski w 2000 roku na zaproszenie Leszka Cichońskiego, który w trzydziestą rocznicę śmierci Jimiego Hendriksa zorganizował memoriałowa trasę koncertowa Tribute to Jimi Hendrix. Zarejestrowany został wtedy materiał na płytę w szczecińskim Free Blues Club oraz w garderobie i łazience klubu 'Alibi' we Wrocławiu.\nWedług ankiet magazynów "Twój Blues" oraz "Gitara i Bas" krążek "Thanks Jimi" z udziałem Stana Skibby’ego został wybrany rockową i gitarową płytą roku. Stan Skibby jest jednym z najlepszych naśladowców Jimi'ego Hendriksa. W 1999 roku wygrał Hendrix Competition Festival w Memphis, kwalifikując się do finału w Seatle. Mówią o nim: “żywy Hendrix" - gra, śpiewa i wygląda jak Jimi, jest leworęczny i jako jeden z niewielu gra naprawdę zębami.\nMuzyk wystąpi 1 maja na wrocławskim Rynku, gdzie wspólnie z tysiącami gitarzystów zagra i zaśpiewa “Hey Joe", a później będzie gościem Leszka Cichońskiego w Koncercie Gwiazd na Wyspie Słodowej.\nPrzypomnijmy, że w ramach Thanks Jimi Festival na Wyspie Słodowej wystąpią Europe (1 maja) oraz Marcus Miller (2 maja)


Coaching / Jenny Rogers | Książka w Gandalf.com.pl\n- Jak stać się skutecznym coachem?\nZupełnie nowe - rozszerzone - wydanie bestsellera Jenny Rogers!\nNowe wydanie uwzględnia najnowsze odkrycia neurobiologii i ich praktyczne zastosowania w pracy coacha. Autorka oprócz teorii, podstawowych zasad i technik coachingowych, omawia także zagadnienia praktyczne: budowanie zaufania między coachem a klientem, ustalanie celów, stawianie wyzwań czy pracę z osobą, która doświadczyła traumy. Porusza takie kwestie jak etyka pracy, coaching przez telefon czy udzielanie informacji i rad na sposób coachingowy. To książka dla praktyków, obfitująca w cenne wskazówki poparte wieloma studiami przypadku i przykładami rozwiązywania różnych, nierzadko skomplikowanych, problemów. Zawiera liczne scenariusze i wytyczne pomocne w codziennej pracy coacha. Napisana w przystępny sposób, stanowi znakomity przewodnik po praktyce coachingowej - niecenione źródło wiedzy i inspiracji zarówno dla coacha początkującego, jak i doświadczonego, chcącego udoskonalić swój warsztat. To najbardziej obszerne i wyczerpujące wprowadzenie do tematyki coachingu.\nŚwietna książka, w natłoku publikacji nie-za-wysokiej wartości ta jest wyróżnia się dobrym poziomem merytorycznym i przystępnym językiem. Wronek\n-12% Coaching książka\nCoaching wart milion to autentyczna historia młodego przedsiębiorcy, Marcina Kokoszka, który w wieku 23 lat przyszedł do mnie, jako coacha biznesowego z informacją, że ma milion długu, gdyż popełnił kilka błędów w prowadzeniu firmy. Książka opowiada głównie historie Marcina, ale jest opatrzona...\nKsiążka ta w sposób bardzo prosty i przystępny tłumaczy, czym jest coaching. Odnajdziemy w niej podstawowe zasady, umiejętności oraz strukturę rozmowy coachingowej w modelu Coachingu Drogi. Umieszczone w książce zadania pozwalają na przećwiczenie poznanej wiedzy. W ostatnim rozdziale przeczytać...\nMasz czasami wrażenie, że mówisz do swoich pracowników, jakbyś mówił do ściany? Nie masz już siły tłumaczyć czegoś po raz kolejny? Szkolenie pracowników nie zawsze jest zadaniem prostym i efektywnym. Nasze wskazówki pomogą Ci przeprowadzić coaching; skuteczny sposób rozwijania kompetencji Twoich...


Testament RMS Titanic. 100 lat po tragedii- prawda leży na dnie morza? - Gospodarka morska.\nWiadomości Testament RMS Titanic. 100 lat po tragedii- prawda leży na dnie morza?\nW nocy z 14 na 15 kwietnia 1912r. RMS Titanic – należący do towarzystwa okrętowego White Star Line podczas swego dziewiczego rejsu zderzył się z górą lodową. 2 godziny później mit niezatapialnego statku zniknął pod falami Atlantyku wraz z 1500 pasażerami Titanica. Dziennikarze, którzy relacjonowali katastrofę, która w tamtą mroźną noc zachwiała całym dotychczasowym pojęciem bezpieczeństwa na morzu orzekli, że tajemnica poszła na dno w raz ze statkiem MS Titanic. W sto lat po tamtej tragedii Urząd Morski w Gdyni, Akademia Morska, Wyższa Szkoła Administracji i Biznesu im. E. Kwiatkowskiego w Gdyni, Liga Morska i Rzeczna, Stowarzyszenie Kapitanów Żeglugi Wielkiej przy współudziale Koła Naukowego Nawigator Wydziału Nawigacyjnego Akademii Morskiej w Gdyni oraz Koła Naukowego Prawa Morskiego Wyższej Szkoły Administracji i Biznesu im. E. Kwiatkowskiego zorganizowali konferencję naukową będącą testamentem najsłynniejszego statku pasażerskiego w dziejach żeglugi morskiej.\n- Organizując konferencję mieliśmy na uwadze nauki, jakie z katastrofy Titanica płyną dla nas współcześnie. Wszystkie ciekawostki, które dzisiaj usłyszymy po stu latach albo już znalazły zastosowanie w żegludze albo trwają prace by je wdrożyć. W czasach Titanica pasażerów statków pasażerskich nie wdrażano w obraz i potęgę morza ( zrezygnowano z dodatkowych szalup ratunkowych by nie zabierać miejsca do spacerowania). Dziś nauczeni doświadczeniem wymagamy, by pasażer przestrzegał reguł panujących na pokładzie. Mając na uwadze wypadki takie, jak przewrócenie się promu Costa Concordia zadajemy sobie obecnie pytanie: czy samo nowoczesne oprzyrządowanie wystarczy? W jaki sposób już na etapie nauczania w szkołach morskich dokonywać selekcji ludzi mających predyspozycje psychiczne do sprawowania funkcji kapitana? Wiedza o tym, jak konstruować statek, jak zapobiegać katastrofom musi trafić na ląd- do armatora. Kapitan odpowiada przede wszystkim za bezpieczeństwo swoich pasażerów. Wśród swoich coraz liczniejszych obowiązków musi mieć jeszcze czas na obserwację - mówi Andrzej Królikowski, Dyrektor Urzędu Morskiego w Gdyni.\nAula Wykładowa w budynku Wyższej Szkoły Administracji i Biznesu była zapełniona już pół godziny przed 10.00- oficjalną godziną rozpoczęcia konferencji. Tuż po wstępnej mowie powitalnej gość specjalny gdyńskiej konferencji- Prezydent RP Aleksander Kwaśniewski przyjął Pierścień Hallera- najwyższe odznaczenie nadawane za zasługi dla rozwoju Polski Morskiej z rąk Andrzeja Królikowskiego- prezesa Ligi Morskiej i Rzecznej. Aleksander Kwaśniewski został nominowany do wyróżnienia w 2002 roku, ale dopiero dziś odebrał pierścień.\n- Dziękuję prezesowi Ligi Morskiej i Rzecznej za to wyróżnienie. Z nagrodami jest tak, że obdarowany ma zwykle wątpliwości, czy zasłużył na takie wyróżnienie. Taka postawa jest wyrazem nie tylko ogromnej skromności, ale także rozsądku. Gdy czytano uzasadnienie wręczenia Pierścienia Hallera zastanawiałem się, czy rzeczywiście na niego zasłużyłem. Doszedłem wówczas do bardzo nieskromnego wniosku- zasłużyłem- żartował były prezydent.\n- Moje życie związane jest z wybrzeżem i z morzem. Urodziłem się na środkowym Pomorzu, bardzo blisko Kołobrzegu, studiowałem w Gdańsku, a później jako polityk, parlamentarzysta i prezydent nie tylko odczuwałem silne związki z wybrzeżem, ale starałem się wspomagać politykę morską. Każdy, kto zna Półwysep Helski wie, że inwestowaliśmy tam rozsądnie i niemało po to, by pokazać światu, że polskie wybrzeże jest nie tylko piękne, ale również może być sporym atutem dla naszej gospodarki i społeczeństwa. Drodzy Państwo, dziękuję za obdarowanie, obiecuję, że w granicach swoich aktualnych możliwości będę wspierać Polską obecność na wybrzeżu i siłę naszego regionu- oznajmił Aleksander Kwaśniewski.\nGdy ucichła burza oklasków głos zabrał prof. zw. dr hab. Jerzy Młynarczyk, który w swoim referacie „Tragedia Titanica-przebieg wydarzeń” opisał historię pechowego rejsu od momentu, gdy obserwatorzy na bocianim gnieździe Frederick Fleet i Reginald Robinson Lee zawiadomili mostek kapitański o górze lodowej, aż po akcję ratunkową podjętą przez znajdujące się w pobliżu statki Carpatia i California. Sekunda po sekundzie odtworzono ostatnie 3 godziny przed zatonięciem jednostki. Profesor kompleksowo nakreślił wszystkie znane obecnie przyczyny katastrofy, od pożaru w ładowni poprzez opóźnienie w sygnalizowaniu wiadomości na mostek kapitański (brak lornetki w bocianim gnieździe), aż po błąd manewrowy ( padła komenda: cała wstecz, statek nie wykorzystał pełnej mocy silnika do manewru wymijającego). Wykorzystanym w referacie źródłem były zachowane akta Izby Morskiej.\n- Nie ulega wątpliwości, że po 100 latach niektóre kwestie nie zostaną nigdy wyjaśnione. W historii Titanica przykłady ofiarności i bohaterstwa przeplatają się z przejawami tchórzostwa i podłości. W katastrofie można ujrzeć obraz nadziei i rozpaczy, poświęceń i ukaranej pychy- obraz naszego świata- podsumował autor wystąpienia.\nDla licznie zgromadzonych ekspertów prawa morskiego godnym uwagi punktem programu okazał się referat dr Piotra Lewandowskiego, przedstawiciela Wyższej Szkoły Administracji i Biznesu im. E. Kwiatkowskiego- Tragedia RMS Titanic- raporty brytyjskiego Wreck’s Commissioner i Komisji Senatu Stanów Zjednoczonych.”Śledztwo przeprowadzone przez Brytyjczyków trwało od maja do 30 lipca 1912r. W ramach postępowania przesłuchano 102 świadków, brytyjska komisja wyciągnęła wnioski w ciągu 36 dni od rozpoczęcia obrad. W odróżnieniu od systemowych działań Brytyjczyków działania amerykanów miały charakter nieformalny. Przesłuchano 80 świadków, zaś raport końcowy uwzględniał aż 1000 kontekstów. Opinia Brytyjczyków była jednoznaczna: statek zatonął w wyniku kolizji z górą lodową, zaś przyczyną wypadku była nadmierna prędkość. Wnioski amerykanów były zbieżne z ustaleniami Wreck’s Commissioner.\nPropozycje, które podły w rekomendacjach ( utworzenie międzynarodowego patrolu lodowego) przyczyniły się do nowelizacji praw i zasad bezpieczeństwa morskiego i były fundamentem współczesnych standardów bezpieczeństwa żeglugi morskiej (Titanic był ostatnim statkiem, który zatonął w wyniku zderzenia z górą lodową). Obie komisje były zgodne, że na statkach pasażerskich powinny znajdować się środki ratunkowe w ilości nie mniejszej, niż liczba pasażerów (Titanic posiadał zaledwie 20 łodzi ratunkowych, z których każda mogła pomieścić 70 osób, łodzie i tratwy mogły więc pomieścić 1170osób. Do czasów katastrofy statki o wyporności dwukrotnie mniejszej od Titanica dysponowały podobną ilością miejsc w łodziach ratunkowych!). Po wyjściu statku z portu powinno się wprowadzać obowiązkowe ćwiczenia ratunkowe( powinny być one odnotowane w dzienniku okrętowym i powtarzane raz na tydzień), liczba miejsc w łodziach powinna być dokładnie oznaczana.\nZ dzisiejszego punktu widzenia ustalenia obydwu komisji wydają się być oczywiste, jednak to właśnie zmiany w przepisach bezpieczeństwa zapoczątkowane przez katastrofę ostatecznie zamknęły epokę w dziejach żeglugi morskiej, w której doborowi dywanów do kabin w I klasie poświęcano więcej czasu niż kwestiom bezpieczeństwa.\nKolejnym punktem programu poruszającym prawne następstwa katastrof morskich był referat dr Cezarego Łuczywka- Radcy ministra Transportu: informacja MTBiGM o utworzeniu Państwowej Komisji Badania Wypadków Morskich.”Wstąpienie streszczało postanowienia Parlamentu Europejskiego z 2009r. dotyczące obowiązków prowadzenia dochodzeń w przypadku wypadku na morzu nakładanych na bandery państw członkowskich Unii. Dochodzenia powinny być prowadzone przez wykwalifikowanych inspektorów, będących przedstawicielami niezależnego organu, któremu państwo nada stosowne uprawnienia. W lipcu 2011 Rząd RP zadecydował, że takim organem w Polsce będzie Państwowa Komisja Badania Wypadków Morskich. Parlament Europejski zadecydował, że komisja ma działać niezależnie od postępowań karnych, cywilnych prowadzonych przez sąd, policję, prokuraturę czy nawet wojsko. W skład komisji wchodzi 5 członków, z czynności służbowych wyłącza się każdego członka komisji, który mógłby być powiązany z którąkolwiek ze stron biorących udział w wypadku. Celem pracy komisarzy jest ustalenie okoliczności i przyczyn wystąpienia wypadku lub kolizji. Praca ta ma przyczynić się do poprawy stanu bezpieczeństwa morskiego. Komisja będzie miała obowiązek badania każdego wypadku do którego doszło w granicach wód terytorialnych RP, w którym doszło do całkowitej utraty statku, śmierci człowieka lub poważnej szkody dla środowiska naturalnego. Członkowie komisji będą interweniować w przypadku wszystkich wypadków, w których uczestniczyły statki polskie i zagraniczne. Fundamentem wszystkich działań komisji będą 4 zasady: nie orzekanie owinie i odpowiedzialności, zorientowanie wyłącznie na przyczyny techniczne wypadków, posługiwanie się wspólną metodą badań stosowanych przez komisje w innych państwach członkowskich. Rekomendacje komisji są wskazaniem dla wszystkich organizacji, których ustalenia i akty prawne mogłyby przyczynić się do poprawy bezpieczeństwa na morzu.\nUstawa o Powołaniu Państwowej Komisji Badania Wypadków Morskich ma szansę wejść w życie pod koniec kwietnia 2013r.\nWystąpienie dr Jana Jankowskiego bezpośrednio nawiązywało do przesłania konferencji. W transporcie morskim wszelkie mity o rzekomej niezatapialności i absolutnym bezpieczeństwie prowadzą wyłącznie do nieszczęść i strat materialnych. Niestety to właśnie katastrofy morskie są motorem postępu.\nJeszcze nie tak dawno bezpieczeństwo wiązano ze statycznością statku. Współcześnie, gdy rozmiary i tonaż jednostek zaczął gwałtownie wzrastać do problemu statyczności doszła jeszcze kwestia wytrzymałości konstrukcji statków (w ciągu ostatnich 25 lat w katastrofach masowców zginęło przeszło 2 tyś członków załóg). Już w XVII wieku przekonano się, że statek może zatonąć bez względu na swą stateczność początkową. Badacze i konstruktorzy okrętów mniej więcej co 100 lat przekonywali się, że założenia konstrukcyjne, które przyjęto za wystarczające kryterium konstrukcyjne były bezlitośnie weryfikowane przez morze. Współcześnie pasażerskie statki typu ro-ro mają podobne problemy co obciążone działami i osłabione furtami armatnimi galeony z XVI i XVII wieku (W dalszym ciągu opracowywane są kryteria stateczności statku w stanie uszkodzonym. By skutecznie badać zachowanie się uszkodzonej jednostki na morzu potrzebne są modele matematyczne, sprawdzane przy pomocy eksperymentów. Zdaniem prelegenta należy położyć większy nacisk na symulacje w ekstremalnych warunkach pogodowych ( obecnie przeszło 30% katastrof ma miejsce w czasie trudnych warunków pogodowych). Obowiązujące dziś podejście do testowania statyczności i wytrzymałości statków: od szczegółu do ogółu sprawia, że testy nie mogą uwzględnić wszystkich sił, które działają na jednostkę podczas wypadku na morzu. Zdaniem autora przyszłością jest analiza ryzyka- metoda dedukcyjna ( od ogółu do szczegółu) która w dalszej perspektywie przyczyni się do ogólnej poprawy bezpieczeństwa żeglugi morskiej na świecie.\nPodobne było przesłanie następnego wystąpienia. W swoim referacie „Od Titanica do Costa Concordia-o znaczeniu przypadku w rozwoju systemu bezpieczeństwa życia na morzu” przedstawiała definicję bezpieczeństwa rozumianą jako akceptowane, uświadomione ryzyko. W myśl tej opinii systemy bezpieczeństwa są więc metodami zarządzania ryzykiem. Konwencje nie przyczynią się do poprawy bezpieczeństwa, jeśli nie będą wdrażane przez jak największą liczbę państw, a ich stosowanie nie będzie nadzorowane przez ponadnarodowe instytucje. Zarządzanie ryzykiem sprowadza się do prewencji i ciągłej poprawy systemów zarządzania bezpieczeństwem. Od 1 lipca 1998 sprawy bezpieczeństwa reguluje Kodeks ISM, (Międzynarodowy kodeks zarządzania bezpieczną eksploatacją statków i zapobieganiem zanieczyszczaniu). Dokument kompleksowo ujmuje każdy z aspektów bezpieczeństwa. Mimo nagromadzenia aktów prawnych na przestrzeni ostatnich lat większość wypadków jest wynikiem naruszenia podstawowych zasad bezpieczeństwa, czyli prawa. Jako rozwiązanie tego problemu autorka referatu sugerowała audyty w zakresie zgodności obowiązujących na statku procedur z Kodeksem ISM. Niezbędna jest kontrola 3 elementów: kultury, zarządzania i stosowania prawa. Prezentację zamknęło pytanie skierowane do licznie zgromadzonych ekspertów i praktyków prawa morskiego- kto ma zarządzać kapitanem?\nJednak szczegółowe przepisy bezpieczeństwa morskiego to zaledwie połowa sukcesu. Ich wdrażanie zależy przede wszystkim od ludzkiej mentalności. Czynnik ludzki poruszały dwa wystąpienia: „Tragedia Titanica szansą na poprawę bezpieczeństwa żeglugi dla przyszłych pokoleń( dr inż. Ryszard Wróbel) i „Czynnik ludzki- najsłabsze ogniwo systemu”( mgr Małgorzata Chojnowska i mgr Iwona Królikowska). Hipotezą pierwszego z nich była możliwość powtórzenia się przypadku Titanica. Biorąc pod uwagę współczesne trendy rozwoju statków pasażerskich(maksymalizacja tonażu i przedkładanie estetyki nad bezpieczeństwem podróżnych) sprawiają, że wielkie katastrofy morskie nie są zamkniętym rozdziałem w historii żeglugi. Referat wygłoszony przez mgr Iwonę Królikowską dotyczył psychologii bezpieczeństwa i sposobom zapobiegania paniki podczas wypadków morskich. Lata szkoleń nie wystarczą do radzenia sobie ze stresem w sytuacji ekstremalnej. Kluczem do zrozumienia zachowania się człowieka w chwilach zagrożenia życia jest jego mentalność i temperament. Prelegentka podzieliła uczestników katastrofy na ludzi z zewnętrznym i wewnętrznym poczuciem kontroli. Pierwsi oczekują na polecenia, drudzy podejmują samodzielne działania, przedstawiciele tej grupy uważają, że to oni odpowiedzialni są za przebieg wypadków. Doświadczenie uczy, że ludzie łatwiej radzą sobie z katastrofami naturalnymi, niż z tymi, które były dziełem człowieka( zamachy terrorystyczne, rażące zaniedbanie). Drugim elementem jest kultura organizacyjna, czyli społeczne podejście do kwestii bezpieczeństwa, wzory zachowania i wartości. Niską kulturę znamionuje egoistyczne podejście do kwestii bezpieczeństwa ( charakterystyczne dla pasażerów Titanica), zaś ludzie o wysokiej kulturze są odpowiedzialni nie tylko za siebie ale i za innych. W kulturach poświęcających dużo uwagi kwestiom bezpieczeństwa dominuje przeświadczenie o potrzebie współdziałania i świadomość występowania powiązań między pasażerami. Jeszcze sto lat po katastrofie najsłynniejszego statku White Star Line służby ratownicze donoszą, że większość ludzi oczekuje na ratunek ze strony odpowiednich instytucji. W świetle tych faktów pasażerowie Titanica padli ofiarą zaniedbań i przedkładania zysku nad bezpieczeństwo.\nSesję przedpołudniową zamykał referat poświęcony przygotowaniu załóg współczesnych statków do obsługiwania coraz bardziej zaawansowanych technicznie urządzeń pokładowych. Autor sugerował, że mimo olbrzymich sum i coraz bardziej zaawansowanej technologii systemy bezpieczeństwa nie działają jak należy. Tylko w jednym tygodniu na cieśninie Singapurskiej dochodzi do 2 wypadków i kolizji. Obecnie mimo systemowych szkoleń i dyplomu szkoły morskiej, który musi posiadać każdy członek załogi 60% doświadczenia nadal zdobywa się w praktyce. 10% doświadczenia członkowie załogi wymieniają między sobą podczas spotkań i dyskusji, zaś resztę zdobywa się w akademii morskiej i podczas szkoleń organizowanych przez armatora. W rezultacie współczesne procedury szkolenia obowiązujące na statkach niektórych kompanii nastawione są na szkolenie załoganta tuż po jego zaokrętowaniu. Po wstępnej rozmowie z kapitanem załogant podpisuje dokument, w którym sam określa, jakie aspekty bezpieczeństwa na morzu wymagają w jego przypadku doszkolenia. W połowie kontraktu przystępuje się do weryfikacji wiedzy. Szkolenia mają charakter ciągły. Jeśli ze względów praktycznych nie można przeprowadzić szkoleń dot. sytuacji kryzysowych na morzu marynarza kieruje się do ośrodka szkoleniowego dysponującego symulatorami. Każdy kursant otrzymuje listę kompetencji. Ukończenie kursu jest poświadczone przez kapitana, starszego mechanika, a w przypadku szkoleń lądowych na symulatorach specjaliści z dziedziny psychologii.\nBy dążyć do wyeliminowania najczęstszych przyczyn wypadków i uczyć się na cudzych a nie własnych błędach towarzystwa okrętowe prowadzą rejestry kolizji, które przekazywane są do systemów używanych przez towarzystwa ubezpieczeniowe. Pozostałe informacje przekazywane są przez urządzenia zamontowane na mostku nawigacyjnym. W rezultacie można odtworzyć przebieg zajścia z dokładnością do rozmów toczonych między członkami załogi na mostku nawigacyjnym.\nDrugą część pierwszego dnia konferencji otworzyła mowa Rektora Akademii Morskiej w Gdyni prof. dr hab. Inż. Romualda Cwilewicza. Druga część spotkania była zdominowana przez techniczne aspekty pracy na morzu. 7 wystąpień dotyczyło zarówno historii nawigacji, jak i najnowszych osiągnięć w tej dziedzinie.\nProblematykę współczesną nakreślił referat dr hab. Inż. Kpt. ż. W. Zbigniewa Burciu „ Niezawodność środków ratunkowych w akcji ratowniczej.”Wystąpienie doktora dotyczyło niespopularyzowanego jeszcze w literaturze naukowej problemu niezatapialności jednostek ratunkowych. Przy pomocy szeregu prezentacji określono kierunek dryfowania tratw ratunkowych w zależności od siły i kierunku wiatru oraz warunków panujących na morzu. Jak dotychczas parametrem niezawodności jednostek ratunkowych był czas. Badania trwały pół roku, zaś fundamentem symulacji przeprowadzonych przez zespół Zbigniewa Burciu ( grupa matematyków specjalizujących się w symulacjach) była prędkość wiatru. Oprócz parametru wiatrowego wpływ na stabilność tratw oraz obszar poszukiwania rozbitków ma także liczba miejsc na tratwie. Do najniebezpieczniejszych należą tratwy 20 osobowe, zaś największe szanse przeżycia mają rozbitkowie w 6 osobowej tratwie. Parametry niezawodności to kluczowe dane dla zespołów poszukiwawczych- w pierwszej kolejności należy przystąpić do poszukiwań tratw charakteryzujących się niskim parametrem niezawodności.\nNie zabrakło też wystąpień stanowiących pomost między dwoma epokami żeglugi: czasami swobodnego traktowania norm bezpieczeństwa oraz obecnym okresem nawarstwiania się praw, norm i standardów. Prezentacja dr hab. Anny Styszyńskiej przedstawił genezę i realizację idei Międzynarodowego Patrolu Lodowego.\nPola lodowe północnego Atlantyku były przyczyną zatonięcia setek statków i śmierci tysięcy ludzi. Titanic był ostatnią jednostką, której przypadł w udziale ten los. Mimo to ciągłe doskonalenie sposobów wykrywania zagrożeń jest naszym obowiązkiem nie tylko wobec nauki, ale także wobec ludzkiego życia. O postępie w dziedzinie wykrywania zagrożeń traktował referat „wykrywalność radarowa gór lodowych” wygłoszony przez Mateusza Gila, studenta wydziału Nawigacyjnego i najmłodszego prelegenta na konferencji.\nW porównaniu z urządzeniami pokładowymi lub obliczeniami przeprowadzanymi na podstawie obserwacji wzrokowych wykrywanie gór lodowych metodą radarową gwarantuje znacznie większą dokładność. Mówca koncentrował się na relacjach między kształtami gór lodowych a poziomem wykrywalności. Lód odbija sygnał elektromagnetyczny 60 razy gorzej niż stal o tej samej powierzchni odbicia. Natężenie sygnału nie ma wpływ na detekcję. Wpływ na wykrywalność ma również wiek lodu. Starszy lód jest bardziej zwarty, a więc łatwiej odbijający sygnał. Dodatkowy problem dla nawigatorów w regionach arktycznych stanowią grovlery- odłamki gór są wykrywalne jedynie w niewielkich odległościach od źródła wysłania sygnału, dlatego po stu latach od tragedii Titanica wszystkie podręczniki nawigacji nadal kategorycznie polecają znaczne ograniczenie prędkości na obszarach występowania pól lodowych. Oprócz tego w rejonie zagrożenia polecane jest „myszkowanie”, czyli okresowa zmiana kursu celem upewnienia się, czy nie ma zagrożenia poza granicami obszarów detekcji. Obecnie, dzięki technikom cyfrowej obróbki obrazu radarowego nawigatorzy są w stanie wykryć 80-90% zagrożeń.\nPo mimo nowoczesnego oprzyrządowania nie sposób wyobrazić sobie pracy nawigatora bez nowoczesnych map. Referat dr hab. Inż. Kpt. ż. w. Adam Weintrit, prof. nadzw. AM w Gdyni dziekana Wydziału Nawigacyjnego Akademii Morskiej „Morskie mapy nawigacyjne na początku XX wieku i dzisiaj.”W wystąpieniu nakreślono ostatnie sto lat historii kartografii. Dziekan porównał znalezione na terenie wydziału stuletnie mapy nawigacyjne z współcześnie używanymi w żegludze. Różnice dotyczyły wyłącznie szczegółów ( dokładniejsze izobaty, inne odwzorowania, skale- na Titanicu były mapy w skalach mniejszych niż 1:50 000). To właśnie codzienna praca kartografów jest naszą jedyną informacją na temat ostatniego kursu statku White Star Line. Kartograf Titanica zaznaczał 2 razy dziennie wyznaczał pozycję jednostki. Jednak obliczenia kartografów z tamtego okresu należy traktować z dużą dozą podejrzliwości- nie uwzględniały bowiem dryfu jednostki na skutek działania prądów morskich. Między innymi z tego względu wrak Titanica odnaleziono dopiero w 1985r. Dziś, po raz pierwszy w historii żeglugi nawigator ma możliwość wyznaczania pozycji statku w czasie rzeczywistym.\n- Gdyby na Titanicu nie płynęło tylu vipów i milionerów, katastrofa tak dużego statku byłaby zaledwie jedną z wielu, a udoskonalanie technik nawigacyjnych byłoby jeszcze bardziej żmudnym i długotrwałym procesem- podsumował dziekan Wydziału Nawigacyjnego.\nSesję popołudniową pierwszego dnia konferencji zamknęły 3 referaty dotyczące praktyki nawigacji.\nWystąpienia: „Nawigacja morska 100 lat po tragedii Titanica”( Jacek Pietraszewicz) „Wpływ orzeczeń izb morskich na bezpieczeństwo żeglugi,”(SSO Wojciech Midziak) oraz ISM- biurokracja czy bezpieczna nawigacja” ( kpt. ż. w. Wojciech Sobkowicz) podsumowały współczesną wiedzę na temat nawigacji.\nDrugiego dnia frekwencja dopisała w jeszcze większym stopniu. Pierwotnie organizatorzy spodziewali się około 200 gości, ale rzeczywistość pozytywnie ich zaskoczyła. Na widowni znaleźli się zarówno oficerowie marynarki w służbie czynnej, przedstawiciele mediów jak i studenci Akademii Morskiej w Gdyni.\n-Rok temu byliśmy współorganizatorami międzynarodowej konferencji Transnav.To bezprecedensowe wydarzenie w świecie nauki. Jednak samodzielna organizacja konferencji odbywającej się w murach naszej własnej uczelni to dla nas zupełnie nowe doświadczenie. Zdobywanie wiedzy w taki sposób jest o wiele ciekawsze niż uczenie się poprzez uczestnictwo w codziennych wykładach. Mamy nadzieję, że wykorzystamy nabyte w ten sposób doświadczenie, by w przyszłości móc częściej uczestniczyć w organizacji podobnych imprez- stwierdziła Magdalena Bergel, przewodnicząca Koła Naukowego Nawigator Wydziału Nawigacyjnego Akademii Morskiej w Gdyni.\nPunktualnie o godz. 9.30 rozpoczął się referat dr hab. Inż. Mirosława Gerigka z katedry budowy okrętów przy PG „Współczesne problemy związane z budową statków w aspekcie przetrwania katastrofy na morzu.” Jak udowadnia prelegent niezatapialność statku wynika z jego podziału przestrzennego. By ocenić ryzyko uszkodzenia jednostki w warunkach sztormowych należy przeanalizować jego dynamikę, czyli zachowanie się uszkodzonego obiektu na morzu. Do poprawy bezpieczeństwa przyczyni się więc szybkie modelowanie zachowania się obiektów przy pomocy modeli fizycznych, na podstawie którego nastąpi potem szacowanie ryzyka. Zdaniem doktora Mirosława Gerigka wkrótce będziemy w stanie dokładnie przewidzieć co dzieje się z jednostką sekunda po sekundzie.\nNastępne dwa wystąpienia dotyczyły zarówno logistyki ( organizacja ruchu pasażerskiego), jak i wymagań technicznych stosowanych w żegludze. Obydwa referaty: „Formowanie wymagań technicznych dla statków przez IMO na podstawie katastrof statków pasażerskich” ( dr hab. Inż. Wiesław Tarełko , prof. nadzw. AM w Gdyni) i „Konsekwencje zatonięcia promu „Express Samina” dla organizacji ruchu pasażerskiego w rejonie Wysp Greckich” ( dr inż. Kpt. ż.w. Bogumił Łączyński, prof. nadzw. AM Gdyni) były ilustracją zarówno zmieniającej się techniki oraz świadectwem doświadczenia zawodowego nawigatora.\nReferat dr inż. Zbigniewa Szozda „Prace Podkomitetu ds. stateczności, linii ładunkowych i bezpieczeństwa statków rybackich (SLF) w zakresie bezpieczeństwa statków pasażerskich” był ostatnim wystąpieniem poświęconym sprawą technicznym.\nKatastrofę Titanica zapamiętano ze względu na jej rozmiary oraz z uwagi na to, że przecięła ona losy wielu prominentów. Dzięki temu faktowi relacja z wypadków trafiła nie tylko do gazet, ale również na karty powieści i poematów. Wystąpienie Ewy Wieczorek „Katastrofa Titanica inspiracją dla twórców- literatura, film, sztuki plastyczne” był zestawieniem wszystkich dzieł, w których do dzisiaj żyje pamięć Titanica: od filmów niemych po holywódzkie superprodukcje i od obrazu Williego Stoewera ‘Zatonięcie Titanica” po mini kopie góry lodowej sprzedawane jako lód do drinków.\nCiekawostką był odczyt „Wrak Solena (1627) i eksploatacja zabytków” autorstwa dr Elżbiety Wróblewskiej, przedstawicielki Muzeum Morskiego w Gdańsku. Opierając się na źródłach z epoki oraz relacjach płetwonurków uczestniczących w akcji wydobywczej Wróblewska podała pełną listę odzyskanych z wraku przedmiotów.\nOstatnim odczytem było wystąpienie mgr Dominika Borka „Zagrożenia na morzu, inne niż katastrofy, czyli” mroczny” art. 177kk (piractwo).”\nOstatnia minuta konferencji poświęcona była wszystkim pasażerom i członkom załóg, których Bóg-„najwyższy nawigator” powołał do siebie. Tym samym wypełnił się testament Titanica- katastrofa stała się przestrogą dla wszystkich. Morze nie uznaje kompromisów, potrafi wiele ofiarować, ale też wymaga perfekcji.\nPodsumowując, konferencja „Testament RMS Titanic. 100 lat po tragedii” była mocnym punktem wśród propozycji kulturalno-edukacyjnych Trójmiasta. Biorąc pod uwagę bogactwo poruszonych na niej aspektów katastrofy oraz przytoczonych punktów widzenia można śmiało ocenić, że prawda została wydobyta z dna morza.


"Najcenniejsze jest pod ziemią." Co dalej z rondelą przy Wysokiej Bramie w Olsztynie? - Olsztyn\n"Najcenniejsze jest pod ziemią." Co dalej z rondelą przy Wysokiej Bramie w Olsztynie?\n2022-06-22 18:14:43(ost. akt: 2022-06-23 00:05:17)\nPrace przy budowie pętli tramwajowej przy Wysokiej Bramie w Olsztynie wpłyną na kształt rondeli? „Dziura” z zabytkowymi fortyfikacjami na starówce może zostać pogłębiona. I wtedy może się okazać, że będziemy mieli sporej kubatury średniowieczną budowlę. Tylko czy to się uda?\nCo dalej z „dziurą” przy Wysokiej Bramie? Tak olsztyniacy nazywają rondelę, która jest częścią zabytkowych fortyfikacji z XIV wieku. Odkryto ją dokładnie dziesięć lat temu. Jej historia jet bogata nie tylko ze względu na wiek, ale i zamieszanie związane z jej odkryciem. Przeżywała wzloty i upadki. Miała być zasypana, żeby pod hałdą piachu czekać na lepsze czasy.\nTeraz znowu ma swoje pięć minut. Dzięki tramwajom. Ratusz ma bowiem pomysł na zagospodarowania w jednym czasie całego terenu przed Wysoką Bramą – zarówno części tramwajowej, jak i wykopaliska. Żeby mieć na to pieniądze, urzędnicy złożyli wniosek o uczytelnienie reliktów do drugiej edycji programu inwestycji strategicznych Polski Ład.\n— Wnioskowaliśmy o 30 mln złotych w rządowym programie Polski Ład na uczytelnienie rondeli i zagospodarowanie obszaru bezpośrednio przed Wysoką Bramą. Niestety, nasz wniosek nie zyskał akceptacji, dlatego teraz szukamy innych możliwości zagospodarowania tego miejsca, zgodnie z projektem architektonicznym i w terminie, który będzie się pokrywał z zakończeniem projektu tramwajowego, do końca przyszłego roku — odpowiada Patryk Pulikowski z olsztyńskiego ratusza.\nTo tak jakby przeciąć nagle miasto na pół\n— Wykonaliśmy dokumentację zagospodarowania archeologicznego od Wysokiej Bramy aż do zamku. Wiem, że część na pewno będzie realizowana w związku z inwestycją tramwajową. Bo musi być wykonana — mówi Grzegorz Dżus, architekt i autor rewitalizacji rondeli. — Czego możemy się spodziewać? Mam nadzieję, że rondela zostanie odsłonięta aż do głębokości posadowienia, czyli ok. 7 metrów od terenu. Odsłonięty może być też mur średniowieczny. Czy uda się też zrealizować kładkę prowadzącą do Wysokiej Bramy? Ale żeby wszystko zrobić, trzeba przejść masę rzeczy związanych z infrastrukturą. Mamy tu plątaninę sieci. Chodząc po chodniku, nie zdajemy sobie nawet z tego sprawy. Nikt też nie wyobraża sobie, co oznacza pogłębienie rondeli. To tak jakby przeciąć nagle miasto na pół. Mamy pod ziemią magistrale gazowe, ciepłownicze… Na szczęście wszystkie sieciowe sprawy są już realizowane.\nI dodaje: — To, co jest najcenniejsze, cały czas jest pod ziemią. Mamy jeszcze zasypane kilka metrów oryginalnej, średniowiecznej potężnej budowli. Teraz widzimy tylko koronę, reszta jest zasypana ze względu na budowę sieci. A kiedy już je przełożymy, raptem okaże się, że będziemy mieli sporej kubatury budowlę średniowieczną. Wieża, która ma 6-7 metrów wysokości zrobi wrażenie. To pozytywnie zmieni starówkę.\nWysoka Brama i dziura\nZielone światło pracom daje również konserwator zabytków. — Wciąż jest aktualne pozwolenie konserwatorskie dotyczące rewitalizacji tego obszaru — zapewnia Bartłomiej Skrago, rzecznik Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Olsztynie.\nO rondeli zrobiło się głośno podczas budowy linii tramwajowej. Pierwsze fragmenty średniowiecznych murów zostały odkryte przy przebudowie pl. Jedności Słowiańskiej jeszcze w 2012 roku. To jedno z najważniejszych archeologicznych odkryć w historii Olsztyna. Chociażby dlatego, że fortyfikacje powstały za czasów, gdy na olsztyńskim zamku rezydował Mikołaj Kopernik. W 2012 roku odsłonięto nie tylko fortyfikacje, ale również odnaleziono monety, wyroby ceramiczne, kule armatnie, kule ceramiczne do rażenia piechoty. Rok później odsłonięto kolejne pozostałości, tym razem umocnienia broniące wjazdu do miasta. Archeolodzy odkryli fragment barbakanu lub bramy ze zwodzonym mostem. Eksperci określili je jako rondela. Było się więc czym chwalić, dlatego olsztyński ratusz zorganizował nawet ogólnopolską konferencję na temat zagospodarowania reliktów i ich wyeksponowania.\nOdkrywka została ogrodzona. Wokół pojawiły się plansze informujące o kształcie średniowiecznego Olsztyna. Później rondela niszczała… Olsztyniacy przyzwyczaili się do tego widoku, a turyści zaglądali do dziury z myślą, że trwają prace remontowe. Jesienią 2015 roku umieszczono tymczasową warstwę izolacyjną z zaprawy wapienno-cementowej. Nadzieja na odnowienie obszaru pojawiła się w 2017 roku, bo ratusz ogłosił konkurs architektoniczny. Wygrała właśnie pracownia Grzegorza Dżusa. Zabrakło jednak pieniędzy.\nNa początku 2021 roku ratusz zdecydował, że rondela ma być zabezpieczona i zasypana. W miejskim budżecie nie znaleziono pieniędzy na wyeksponowanie tego miejsca. Zasypanie reliktu miało być rozwiązaniem tymczasowym, chroniącym wykopaliska przed niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi.\n— Zasypanie byłoby droższe niż uczytelnienie. Nie da się po prostu zasypać dołu, który ma 7 metrów głębokości. Taki grunt musi siadać, więc mielibyśmy tam dziurę. Żeby na przykład zrobić w tym miejscu plac, trzeba byłoby ten grunt stabilizować warstwami. Należałoby również ten dół zdrenować. Inżynieryjnie to skomplikowane. Gdy uzmysłowiłem miastu koszty związane z zasypaniem, wszyscy zrozumieli, że nie ma odwrotu. Rondelę można tylko ratować — podkreśla Grzegorz Dżus. — Nikt nie ma wątpliwości, że to jedno z najbardziej znanych i koniecznych do zrobienia miejsc w Olsztynie. Tu się ludzie umawiają, tu zaglądają turyści. Po prostu musimy to zrobić. W tej chwili nie pytamy już czy się to zrobi, tylko kiedy. Wiem, że taką inwestycję można przeprowadzić w rok.\nPrzypomnijmy też, że kiedy odkryto rondelę, konserwator zabytków nie zgodził się na budowę w tym miejscu peronu tramwajowego, bo mogłoby to uszkodzić pozostałości pod ziemią. W związku z goniącymi terminami i koniecznością rozliczenia projektu z Unią Europejską, zdecydowano się na skrócenie linii i budowę tymczasowego peronu na ul. 11 Listopada. Powstał tutaj wyłącznie jeden tor, co uniemożliwia dłuższe postoje oraz mijanie się tramwajów. Teraz trwa kolejny etap inwestycji. Na pl. Jedności Słowiańskiej pojawią się dwa tory tramwajowe, które połączą się z wydłużonym już istniejącym torem torem przy ul. 11 Listopada. Rozwidlenie nastąpi za przejściem dla pieszych wiodącym między domem handlowym a Wysoką Bramą.\n— Rondela była już znana w latach siedemdziesiątych. Zatem raz już ją odkryto, o czym wówczas pisała nawet „Gazeta Olsztyńska”. Natrafiono na nią w momencie, gdy wykonywano w tym miejscu magistralę wodociągową. Potem wszyscy o niej zapomnieli — podkreśla Grzegorz Dżus. — Myślę, że teraz nikt już o niej nie zapomni.\nrondela dziura Wysoka Brama Olsztyn starówka wykopaliska\nfrost #3102156 26 cze 2022 12:42\nDrążyć dziurę aż do oporu. Niech Europa wie, że to dziura na miarę naszych możliwości i aspiracji. Dziura i Olsztyn to synonim.\njanusz #3102140 25 cze 2022 07:26\npo co to eksponowac zasypac i juz to tylko szpeci starowke\nTrewor #3102057 23 cze 2022 10:30\nA co ze stadionem de la gruz?! Czy Grzymowicz i bezradni także złożyli wniosek o uczytelnienie reliktów do drugiej edycji programu inwestycji strategicznych Polski Ład? Dziura przed Wysoką Bramą jest symbolem rządów Grzymowicza. Niech zostanie. Tylko trzeba tablicę upamiętniającą tam dać. Żeby potomni wiedzieli dlaczego i dzięki komu jest ta dziura. Bo po Czesławie już mamy pamiątkę. Świecące pały przed ratuszem, które nieśmiało oswietlają w nocy wierzę ratuszową, którą tak rozsławił jurny swego czasu Czesław Jerzy podczas sprośnych rozmów telefonicznych.


Siulka: Unboxing - wielka paczka kosmetyków od Makeup Revolution Polska\nUnboxing - wielka paczka kosmetyków od Makeup Revolution Polska\nDzisiaj mało pisania, ale za to dużo zdjęć, bo postanowiłam zrobić dla Was zdjęciowy unboxing paczki od Makeup Revolution Polska, która dotarła do mnie przedwczoraj. Początkowo myślałam o filmiku, ale totalnie nie szło mi nagrywanie, więc postawiłam na metodę "tradycyjną" ;). Chcecie zobaczyć co w najbliższym czasie będzie pojawiało się na blogu?\nW paczce znalazły się kosmetyki oraz akcesoria Makeup Revolution, Freedom Makeup oraz I Heart Makeup, list a także torba, która uciekła od zdjęć :D.\nJako pierwsze moim oczom ukazały się "szczotkowe" pędzle do twarzy Makeup Revolution - Precision Contour - Oval Face, Oval Cheek i Oval Shape, z których bardzo się ucieszyłam, bo znalazły się one na mojej zeszłorocznej wishliście i tego chciejstwa nie zdążyłam jeszcze spełnić :).\nOtrzymałam także silikonowe aplikatory do konturowania Makeup Revolution - Silicone Contour - Silicone Flat, Silicone Blend, Silicone Contour - bardzo mnie ciekawi jak się spiszą, bo jestem dość sceptycznie nastawiona, a być może mnie zaskoczą ;).\nArsenał pędzli zasilił zestaw Makeup Revolution - Ultra Sculpt & Blend Collection - trzy sztuki do konturowania i blendowania oraz gąbeczka do makijażu, której jestem bardzo ciekawa, bo próbowałam już kilku marek i nadal wygrywa dla mnie oryginalny Beauty Blender.\nW paczce znalazło się kilka palet cieni do powiek, te na zdjęciu powyżej to:\n- Makeup Revolution - Pro HD - Amplified 35 Palette - Neutrals Cool - zawiera 35 cieni do powiek\n- Makeup Revolution - Pro HD - Amplified 35 Palette - Inspiration - zawiera 35 cieni do powiek\n- Makeup Revolution - Pro HD - Eyes & Contour Palette - zawiera 108 cieni do powiek, puder do konturowania, 3 rozświetlacze i 1 puder bananowy.\nKolejne to trzy paletki Makeup Revolution z kolekcji Renaissance o prześlicznych opakowaniach - dwie z nich - Renaissance Palette Day i Renaissance Palette Night to palety cieni, a trzecia - Renaissance Glow - rozświetlaczy.\nNastępna partia palet to z kolei wytwór Freedom Makeup, kwartet na zdjęciu powyżej to:\n- Freedom Makeup - Pro 12 - Audacious 3\n- Freedom Makeup - Pro 12 - Audacious Mattes\n- Freedom Makeup - Pro 12 - Romance and Jewels\n- Freedom Makeup - Pro 12 - Chasing Rainbows\nRównież z Freedom Makeup pochodzi paleta House of Glamdolls - Exotica Doll Look zawierająca 4 pudry do brwi, 3 rozświetlacze, 10 cieni do powiek, 2 róże oraz 4 pomadki.\nKolejny duet palet to Freedom Makeup z serii Pro Artist Pad:\n- Freedom Makeup - Pro Artist Pad - Studio to Go - 32 cienie do powiek, bronzer, róż oraz rozświetlacz\n- Freedom Makeup - Pro Artist Pad - Extreme Vice - 48 cieni do powiek\nPalety na powyższym zdjęciu nie trzeba chyba nawet przedstawiać - to oczywiście czekoladka I Heart Makeup - I Heart Chocolate - posiadam już czekoladkę w wersji czarnej - Chocolate Vice i bardzo ją lubię, więc i tą chętnie obadam :).\nKolejne dwa produkty to palety do konturowania Makeup Revolution - Pro HD - Powder Contour oraz Cream Contour w wersji Fair. Powder Contour posiadam już w opcji Light Medium i zdenkowałam nawet jeden z bronzerów, więc zobaczymy czy znajdę coś dla siebie w wersji dla jasnej karnacji.\nNastępna para to ponownie palety do konturowania tym razem z Freedom Makeup - Pro Strobe Cream oraz HD Highlighter and Contour Set - obydwie zaopatrzone w pędzle.\nRównież z Freedom Makeup pochodzi kolejny zestaw do konturowania z bronzerem i rozświetlaczem, czyli Pro Contour Kit w odcieniu Fair.\nKolejny po czekoladce charakterystyczny produkt to serduszkowy róż/rozświetlacz I Heart Makeup - Blushing Hearts w odcieniu Iced Hearts - nie uwierzycie ale to moje pierwsze serducho! :)\nNastępna paleta z Freedom Makeup to tym razem zestaw róży i rozświetlaczy Pro Blush & Highlight w wersji kolorystycznej Peach & Baked.\nOpakowanie we wzór moro to Makeup Revolution - Camouflage Corrector czyli zestaw korektorów w różnych kolorach do tonowania i ukrywania niedoskonałości skóry od zasinień pod oczami do zaczerwienień czy naczynek. Jestem bardzo ciekawa jak się u mnie spiszą, bo dotychczas nie stosowałam tzw. korekcji kolorystycznej.\nMakeup Revolution - Rose Lights - Highlighting Powder Palette to z kolei paleta trzech rozświetlaczy.\nKolejny produkt z Freedom Makeup to Pro Camouflage & Correct - korektor w kolorze zielonym.\nZnajoma panterka na zdjęciu to Freedom Makeup - Pro Glow - Pink Cat, który już posiadam i pojawił się nawet jakiś czas temu na blogu. Obok niego z kolei przysiadł Makeup Revolution - Strobe Highlighter w odcieniu Rejuvenate - zapewne wypróbuję go do podkreślania letniej opalenizny :).\nNastępny duet to produkty "przed i po", czyli Makeup Revolution - Pro Base - Aqua Priming Base do stosowania przed nałożeniem makijażu, oraz fixer Makeup Revolution - Pro Fix - Amazing Makeup Fixing Spray - do utrwalenia stworzonego dzieła.\nDwa maluchy ze zdjęcia powyżej to korektory Freedom Makeup - Pro HD Longwear w odcieniach Porcelain i White. Ciekawa jestem czy ten biały dałby sobie radę jako rozjaśniacz do podkładu - na pewno to sprawdzę :).\nZ kolejną trójką znamy się już bardzo dobrze, bo pomady Freedom Makeup to moje ulubione produkty do brwi - pisałam o wersji Medium Brown kiedyś na blogu i nadal jestem jej wierna. Trójka ze zdjęcia to kolory Ebony, Blonde i Soft Brown.\nMakeup Revolution Polska nie zapomniało też o produktach do ust. Na zdjęciu powyżej dwa zestawy pomadek:\n- Freedom Makeup - Pro Lipstick Kit - Bare Collection - zawierający kolory 111 Untouched, 112 Sooner or Later, 113 Whispers, 114 Naked Beauty oraz 115 Mannequin\n- Freedom Makeup - Pro Lipstick Kit - Now Collection - zawierający kolory 116 Game On!, 117 Juicy Lips, 118 You Had Me at Hello, 119 Adorn, 120 True Power\nTe cztery śliczności ze zdjęcia to pomadki Makeup Revolution - Breathe, Renew, Rebirth oraz Date - opakowania mają przecudne, zobaczymy co wyczarują na ustach :).\nKolejne produkty do ust to pomadki w płynie Freedom Makeup - Pro Melts - Stripped Collection - Bare, Stripped i Exposed oraz w pojedynczym opakowaniu - No Heroes.\nOstatni już produkt z paczki to pomadka I Heart Makeup z serii Lip Lava, która pojawiła się już na blogu, jednak tym razem jest to egzemplarz z kolekcji Molten Chocolate o nazwie Naked Chocolate.\nMuszę przyznać, że zarówno wielkość jak i zawartość paczki zrobiła na mnie niemałe wrażenie. Sama nie wiem od czego zacząć testowanie? Może mi pomożecie? Napiszcie koniecznie o czym najchętniej przeczytałybyście w pierwszej kolejności :).\nTAG: Freedom Makeup, I Heart Makeup, Makeup Revolution\nYasniiable 2 sierpnia 2017 19:39\nto jest dopiero petarda! Oszalałabym:)\nsiulka 2 sierpnia 2017 20:05\nMoja mina jak otworzyłam paczkę - taaaaki banan :D :D :D.\nSiouxie 2 sierpnia 2017 20:01\nOMG ile tego!!!! Chyba najbardziej jarają mnie te szczoteczki do podkładu. Mam oryginalną Cailyn i bardzo sobie chwalę\nsiulka 2 sierpnia 2017 20:04\nWłaśnie też się zajarałam, bo jestem bardzo ciekawa :D. No ale oczywiście życiem rządzi blog i dopóki zdjęć nie zrobię do posta to nie ruszę, a już się dzisiaj nafociłam srogo, więc muszę poczekać do jutra :D.\nKOSMETASIA 2 sierpnia 2017 20:17\no matko i córko!!! ;-) zaczęłabym fruwać przy słońcu, gdybym dostała taką genialną paczkę! :D zazdro! niech Ci wszystko pięknie służy :*\nSilesian Beauty 3 sierpnia 2017 18:48\nJa odleciałam scrolując posta :D\nKasia Kępka 2 sierpnia 2017 20:27\nAle dużo cudowności! To teraz czekam na opinie, szczególnie palet cieni :D\nBlingBlingMakeUp 2 sierpnia 2017 20:47\nWow niezly arsenal ;) Mnie najbardziej zaciekawily palety MUR Renaissance :D\nLavendyna 2 sierpnia 2017 20:50\nJa pikole chyba bym padla jakbym dostala taką pakę!!!! Wszystko wyglada kusząco. Mnie ciekawia te spreye przed i po wykonaniu makijazu, czy faktycznie utrwalaja.\nDla mnie raj! :)\nDorota 3 sierpnia 2017 00:37\nPiękny zestaw, miłego testowania! :)\nKamila JK 3 sierpnia 2017 09:40\nWow, super paka. mam kilka z tych kosmetyków, m.in. 3 palety Amplified, 2 serduszka, czekoladki i rozświetlacze Rose Lights\nMilena M 3 sierpnia 2017 12:08\nPaka pełna wspaniałości :)\nO WOW! Z takiej paczki każda z nas byłaby Happy! :D\nJustyna Frymus 3 sierpnia 2017 17:58\nMnie najbardziej podobają się te pędzle- już jakiś czas temu widziałam pozytywne recenzje na zagranicznym utra. Ponadto do brwi Freedom też lubię i używam z przyjemnością:)\nJustyna Frymus 3 sierpnia 2017 17:59\n*Youtube-sorki, t9 mi płata figle\nElf Naczi 3 sierpnia 2017 18:14\nSzczerze - nie pogardziłabym taką paczką, bo zawartość wygląda super :D W sumie nie miałam chyba żadnej z tych rzeczy, a nasłuchałam się na ich temat wiele skrajnych opinii, chociaż w sieci większość jest jednak pozytywna :D\nSouthgirl 6 sierpnia 2017 10:48\nŁoooo *.* Patrze, patrze i jestem w szoku ile tego jest :D\nZuzkaPisze.pl 7 sierpnia 2017 09:10\nChcę zobaczyć kolory paletki w centki :)\nPaulina Rychter 7 sierpnia 2017 19:03\nTrafiłam do Ciebie przez przypadek, kiedy szukałam informacji o keratynowym prostowaniu włosów. Spodobało mi się i chyba zostanę na dłużej :)\nsiulka 7 sierpnia 2017 20:21\nYasminella 9 sierpnia 2017 18:39\nMiałam kilka ich produktów, ale niestety większość mnie nie powaliła jakością.\nAlieneczka 12 sierpnia 2017 12:53\nło matko ;) malowałabym ;)))\nmoreblush 12 sierpnia 2017 18:41\nMnie najbardziej ciekawi jakość pędzli. Wyglądają super.\nJoannaa Lifestyle 7 listopada 2017 11:25\nOjacie ile dobroci ! <3


Dziennik Urzędowy Województwa Mazowieckiego - rok 2011 nr 142 poz. 4548 - INFOR.PL\nDzienniki Urzędowe - rok 2011 nr 142 poz. 4548\nUchwała nr IX/57/2011 Rady Gminy Teresin\nW SPRAWIE MIEJSCOWEGO PLANU ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO GMINY TERESIN OBEJMUJĄCEGO DZIAŁKI NR EWID. 298/4 I 298/9 W OBRĘBIE TERESIN\nNa podstawie art. 18 ust. 2 pkt. 5 i art. 40 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity - Dz. U. z 2001 r. nr 142, poz. 1591 z późniejszymi zmianami), art. 20 ust.1 i art. 27 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 z późniejszymi zmianami) oraz Uchwały Nr XLIV/293/10 Rady Gminy Teresin z dnia 6 lipca 2010 r. w sprawie przystąpienia do sporządzenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obejmującego obręb Teresin B w zakresie działek nr ewid. 298/4 i 298/9 w obrębie Teresin, stwierdzając że niniejszy plan jest zgodny ze „Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Teresin” (Uchwała Nr II/01/06 Rady Gminy Teresin z dnia 21 lutego 2006r.) Rada Gminy Teresin uchwala, co następuje:\n§ 1. Uchwala się miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Gminy Teresin obejmujący działki nr ewid. 298/4 i 298/9 w obrębie Teresin, zwany dalej planem, na obszarze i w brzmieniu określonym niniejszą uchwałą.\n§ 2. 1. Plan obejmuje teren o powierzchni 0.105 ha.\n2. Granice obszaru objętego planem oznaczone są symbolem graficznym na rysunku planu sporządzonym w skali 1:1000 stanowiącym załącznik nr 1 (graficzny) do niniejszej uchwały.\n§ 3. 1. Plan obejmuje:\n1) tekst planu stanowiący niniejszą uchwałę;\n2) rysunek planu w skali 1:1000 będący integralną częścią niniejszej uchwały stanowiący załącznik nr 1;\n3) rysunek planu odnosi ustalenia zawarte w niniejszej uchwale do terenu objętego granicami planu przy użyciu oznaczeń zastosowanych i opisanych odpowiednio w legendzie:\na) oznaczenia graficzne będące ustaleniami planu:\n- wymiarowanie linii rozgraniczających i linii zabudowy,\n- przeznaczenie terenów – określone symbolem literowym i cyfrowym;\nb) pozostałe oznaczenia graficzne mają charakter informacji oraz uzupełnienia i nie stanowią ustaleń planu miejscowego.\n2. Integralną częścią niniejszej uchwały jest rozstrzygnięcie będące załącznikiem nr 2 dotyczące sposobu rozpatrzenia uwag do projektu planu zgłoszonych w czasie wyłożenia projektu planu do publicznego wglądu.\n3. Integralną częścią niniejszej uchwały jest rozstrzygnięcie będące załącznikiem nr 3 dotyczące sposobu realizacji inwestycji z zakresu infrastruktury technicznej oraz zasad ich finansowania, które należą do zadań własnych Gminy.\n§ 4. 1. Plan sporządza się w zakresie zgodnym z ustawą o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.\n2. W planie nie występują:\n1) Obszary przestrzeni publicznej w rozumieniu ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym;\n2) Tereny lub obiekty podlegające ochronie, ustalonej na podstawie odrębnych przepisów, w tym tereny narażone na niebezpieczeństwo powodzi oraz zagrożone osuwaniem się mas ziemnych;\n3) Obszary wymagające szczególnych warunków zagospodarowania oraz ograniczenia w użytkowaniu, w tym zakaz zabudowy;\n4) W obszarze objętym planem nie ustala się zasad i granic terenów do scalania i podziału nieruchomości.\n1) planie – należy przez to rozumieć miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Gminy Teresin obejmujący działki nr ewid. 298/4 i 298/9 w obrębie Teresin,\n2) rysunku planu – należy przez to rozumieć rysunek sporządzony na mapie zasadniczej w skali 1:1000, stanowiący załącznik nr 1 (graficzny) do niniejszej uchwały;\n3) uchwale – należy przez to rozumieć niniejszą uchwałę Rady Gminy Teresin, o ile z treści przepisu nie wynika inaczej;\n4) ustawie – należy przez to rozumieć przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, o ile z treści przepisu nie wynika inaczej;\n7) terenie – należy przez to rozumieć część obszaru planu wyznaczoną na rysunku planu liniami rozgraniczającymi o określonym przeznaczeniu, sposobie użytkowania lub odrębnych zasadach zagospodarowania, oznaczoną na rysunku planu numerem i symbolem literowym;\n8) linii rozgraniczającej – należy przez to rozumieć granice terenów przedstawione na rysunku planu linią ciągłą, dzielące obszar planu na tereny o różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach zagospodarowania;\n9) nieprzekraczalnej linii zabudowy – należy przez to rozumieć wyznaczoną na rysunku planu lub ustaloną linię określającą najmniejszą dopuszczalną odległość budynku od linii rozgraniczającej drogi, od innych obiektów lub granic działki;\n10) przeznaczenie podstawowe – część przeznaczenia terenu, która powinna dominować w danym terenie lub obszarze w sposób określony ustaleniami planu;\n11) maksymalnej wysokości zabudowy - należy przez to rozumieć maksymalną wysokość budynku mierzoną od poziomu terenu przy głównym wejściu do budynku do najwyższego punktu dachu;\n12) elewacji frontowej – elewacja budynku zlokalizowana od strony frontu działki;\n13) froncie działki – część działki budowlanej przyległej do drogi publicznej lub drogi wewnętrznej, z której odbywa się zjazd na działkę;\n14) maksymalnej intensywności zabudowy - nieprzekraczalna wartość stosunku sumy powierzchni liczonej w obrysie murów zewnętrznych wszystkich kondygnacji nadziemnych wszystkich budynków, do powierzchni działki;\n15) maksymalnej wielkości powierzchni zabudowy - nieprzekraczalna wartość stosunku powierzchni zabudowy wszystkich budynków do powierzchni działki określona w %;\n16) procentowy wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej - stosunek terenu biologicznie czynnego do powierzchni działki wyrażony w %.\n2. W odniesieniu do innych określeń użytych w planie i nie zdefiniowanych w niniejszej uchwale należy stosować definicje zgodne z obowiązującymi przepisami i aktami prawnymi.\n§ 6. Przeznaczenie terenu.\n1. Plan wyznacza teren o przeznaczeniu podstawowym:\n1) teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i usług oznaczony na rysunku planu symbolem 1MN/U,\n2) teren komunikacji - teren części drogi kategorii gminnej klasy dojazdowej (narożne ścięcie linii rozgraniczającej) oznaczony na rysunku planu symbolem 1KDDp.\n§ 7. Parametry i wskaźniki kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym linie zabudowy, gabaryty obiektów i wskaźniki intensywności zabudowy.\n1. 1MN/U - teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i usług przeznaczony pod budowę budynków mieszkalnych jednorodzinnych, budynków usługowych (w tym usług użyteczności publicznej i zamieszkania zbiorowego) oraz budynków pomocniczych dla obsługi terenu, takich jak garaże dla samochodów osobowych (do 3 stanowisk) i budynków gospodarczych wraz z urządzeniami i obiektami infrastruktury technicznej, miejscami postojowymi, dojazdami i zielenią.\na) dla budynków mieszkalnych, lub mieszkalno - usługowych:\n- maksymalna ilość kondygnacji nadziemnych – 2,\n- maksymalna wysokość– 12 m,\n- maksymalna wysokość poziomu posadzki parteru – 1.20 m w stosunku do poziomu terenu,\n- dachy dwu lub wielospadowe o nachyleniu połaci dachowych do 45o .\nb) dla budynków usługowych:\n- maksymalna wysokość – 12 m,\n- maksymalna wysokość poziomu posadzki parteru - 0.60 m w stosunku do poziomu terenu,\n- maksymalna ilość kondygnacji nadziemnych – 1,\n- maksymalna wysokość – 7.0 m,\n2) Budynki mieszkalne i budynki usługowe mogą funkcjonować jako oddzielne obiekty lub jako budynki o funkcji mieszanej;\n3) Dopuszcza się na poszczególnych działkach lokalizowanie tylko budynków mieszkalnych lub tylko budynków usługowych;\n4) Ustala się możliwość lokalizacji budynków w granicy działki lub w odległości min. 1.5 m od granicy działki;\n5) Intensywność zabudowy działki max 0.7;\n6) Powierzchnia zabudowy budynków gospodarczych i garażowych nie może być większa niż 50% powierzchni łącznej zabudowy na działce;\n7) Linie zabudowy zostały wyznaczone jako nieprzekraczalne od strony dróg i terenów przyległych do planu oraz zwymiarowane na rysunku planu;\n8) Ustala się, że wyznaczone w planie linie zabudowy są liniami nieprzekraczalnymi dla budynków i wszystkich jego elementów;\n9) Nieprzekraczalne linie zabudowy od strony pozostałych granic działek należy wyznaczać zgodnie z przepisami odrębnymi1) ;\n10) Ustala się obowiązek zapewnienia minimum 1 miejsca parkingowego dla samochodu osobowego na działce; w przypadku zaistnienia usług min. 1 miejsce parkingowe dla samochodu osobowego na 50m2 powierzchni użytkowej budynku usługowego;\n11) Ogrodzenia od strony dróg należy lokalizować w ustalonej linii rozgraniczającej;\n12) Ustala się zakaz lokalizowania ogrodzeń betonowych z elementów prefabrykowanych od strony dróg;\n13) Istniejące ogrodzenia, zlokalizowane niezgodnie z linią rozgraniczającą, mogą być użytkowane w dotychczasowej lokalizacji, z prawem do ich zachowania, z wyłączeniem modernizacji, przebudowy i odbudowy;\n14) Od strony dróg obowiązuje zakaz wykonywania ogrodzeń o wysokości powyżej 1.8 m.\n2. 1KDDp – teren komunikacji - teren części drogi kategorii gminnej klasy dojazdowej (narożne ścięcie linii rozgraniczającej).\n1) teren komunikacji obejmuje realizację części chodnika wzdłuż drogi gminnej;\n2) szerokość terenu 1KD obejmuje teren narożnego ścięcia linii rozgraniczających o szerokości 5.0m;\n3) dopuszcza się realizację sieci infrastruktury technicznej pod warunkiem zachowania przepisów odrębnych;\n§ 8. Zasady i warunki zagospodarowania wynikające z potrzeb ochrony środowiska, przyrody i krajobrazu kulturowego.\n1. Ustala się zakaz realizacji inwestycji znacząco oddziaływujących na środowisko w rozumieniu ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.\n2. Ustala się, że realizacja niezbędnych elementów infrastruktury technicznej lub urządzeń ochrony środowiska zapewniających ochronę gleby, wód powierzchniowych i podziemnych oraz powietrza powinna następować równocześnie lub wyprzedzająco w stosunku do realizacji inwestycji i urządzeń na terenach objętych planem.\n3. Ustala się, że prowadzenie działalności powodującej wprowadzenie gazów lub pyłów do powietrza, emisję hałasu oraz wytwarzanie pól elektromagnetycznych nie powinno powodować przekroczenia standardów jakości środowiska poza granicami terenu, do którego prowadzący działalność posiada tytuł prawny oraz nie może przekraczać na tej granicy norm dopuszczalnych dla terenów sąsiednich.\n4. Ustala się wykorzystanie jako czynników grzewczych w szczególności: gazu, energii elektrycznej, energii słonecznej, oleju niskosiarkowego i innych.\n5. Wskaźnik procentowy minimalnej do zachowania powierzchni biologicznie czynnej wynosi 30%.\n6. Wielkości maksymalnej powierzchni zabudowy ustala się na 40%.\n7. Wynikająca z działalności obiektów usługowych uciążliwość akustyczna winna zamykać się w granicach terenu, do którego inwestor posiada tytuł prawny. Ochrona przed hałasem powinna polegać na stosowaniu właściwych rozwiązań technicznych zapewniających właściwe warunki akustyczne w budynkach sąsiednich i na działkach sąsiednich, zgodnie z normami Prawa Ochrony Środowiska i Rozporządzenie Ministra Środowiska w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku.\n8. Teren 1MN/U w zakresie dopuszczalnych poziomów hałasu kwalifikuje się jako teren przeznaczony na cele zabudowy mieszkaniowo - usługowej w rozumieniu przepisów dotyczących ochrony środowiska.\n9. Zakaz, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy:\n1) przedsięwzięć zaliczanych do celów publicznych w rozumieniu ustawy o gospodarce nieruchomościami takich jak urządzenia infrastruktury technicznej;\n2) inwestycji celu publicznego z zakresu łączności publicznej, której lokalizacja winna być zgodna z przepisami odrębnymi2) .\n1. Na terenie objętym planem nie występują obiekty zabytkowe wpisane do rejestru zabytków lub będące pod ochroną konserwatorską i inne obiekty uznane za dobra kultury współczesnej (w rozumieniu przepisów odrębnych3) ).\n§ 10. Zasady modernizacji, rozbudowy i budowy systemów komunikacji.\n1. Określenie układu komunikacyjnego wraz z parametrami oraz klasyfikacją dróg:\n1) Obsługa komunikacyjna terenu opiera się o istniejące drogi kategorii gminnej (ul. Rynkowa; ul. Szkolna) znajdujące się poza granicami planu;\n2) Przy skrzyżowaniach dróg należy stosować narożne ścięcia dróg w liniach rozgraniczających zgodnie z rysunkiem planu i przepisami odrębnymi4) .\n2. Określenie warunków powiązań układu komunikacyjnego z układem zewnętrznym:\n1) Obszar planu powiązany jest z istniejącym układem komunikacyjnym - drogą krajową nr 2 poprzez ul. Rynkową i ul. Szymanowską oraz jej przedłużenie do drogi krajowej.\n1. Zasady zaopatrzenia w wodę - Ustala się zaopatrzenie w wodę dla obszaru objętego planem z istniejących sieci wodociągowych.\n2. Zasady odprowadzenia ścieków sanitarnych i wód opadowych - Ustala się obowiązek odprowadzenia ścieków sanitarnych do istniejącej sieci kanalizacji sanitarnej.\n3. Zasady zaopatrzenia w energię elektryczną - Ustala się zasady zaopatrzenia w energie elektryczną w oparciu o istniejącą sieć elektroenergetyczną SN, zasilaną z GPZ Teresin, zgodnie z docelowym zapotrzebowaniem.\n4. Ustala się zasady i obsługę w zakresie telekomunikacji w oparciu o istniejącą i projektowaną sieć telekomunikacyjną.\n5. Zasady zaopatrzenia w gaz przewodowy - W obszarze opracowania brak jest sieci gazowej. Ustala się docelowo zaopatrzenie w gaz w oparciu o projektowaną sieć gazu przewodowego.\n6. Zaopatrzenie w ciepło z indywidualnych źródeł ciepła z zastosowaniem m.in.: nieszkodliwych, ekologicznych czynników grzewczych (tj.: gaz, olej opałowy niskosiarkowy, energia elektryczna, energia słoneczna, odnawialne źródła energii i inne), których eksploatacja powodująca wprowadzenie gazów lub pyłów do powietrza nie spowoduje obniżenia standardów jakości powietrza poza terenem, do którego właściciel instalacji posiada tytuł prawny.\n7. Ustala się zasady usuwania odpadów - Ustala się obowiązek realizacji systemu selektywnej zbiórki odpadów w miejscu ich powstawania zgodnie z przepisami lokalnymi. Sposób zagospodarowania działki musi uwzględniać zapewnienie terenu do czasowego gromadzenia odpadów przed ich wywozem w sposób nie zagrażający zanieczyszczeniem: powietrza, wód i gruntu poprzez pylenie, emisje gazów i odcieki.\n1. Ustala się że tereny, których przeznaczenie zostało zmienione planem, mogą być użytkowane w sposób dotychczasowy do czasu ich zagospodarowania zgodnie z ustaleniami niniejszego planu.\n§ 13. Określa się stawkę procentową służącą naliczaniu opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości uchwaleniem planu:\n1. Dla terenów objętych planem ustala się stawkę w wysokości 0%.\n§ 14. W granicach niniejszego planu traci moc uchwała Rady Gminy Teresin nr XI/60/05 z dnia 6 grudnia 2005r w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Teresin obejmującego obręb Teresin B.\n§ 15. Wykonanie niniejszej Uchwały powierza się Wójtowi Gminy Teresin.\n§ 16. Uchwała wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa Mazowieckiego.\n§ 17. Uchwała podlega publikacji na stronie internetowej Biuletynu Informacji Publicznej Urzędu Gminy Teresin.\n2) Ustawa o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych\n3) USTAWA o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami\n4) ROZPORZĄDZENIE MINISTRA INFRASTRUKTURY w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.\nRozstrzygnięcie dotyczące sposobu rozpatrzenia uwag zgłoszonych do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Teresin obejmującego działki nr ewid. 298/4 i 298/9 w obrębie Teresin\nDo projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Teresin obejmującego działki nr ewid. 298/4 i 298/9 w obrębie Teresin, w wyznaczonym terminie do dnia 5 maja 2011 roku, nie zostały zgłoszone uwagi.\nRozstrzygnięcie dotyczące sposobu realizacji inwestycji z zakresu infrastruktury technicznej zapisanych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy Teresin obejmującym działki nr ewid. 298/4 i 298/9 w obrębie Teresin należących do zadań własnych gminy oraz zasad ich finansowania\nNa podstawie art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r. Nr 80 poz. 717 z póź. zm.) określa się następujący sposób realizacji oraz zasady finansowania inwestycji z zakresu infrastruktury technicznej zapisanych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy Teresin obejmującym działki nr ewid. 298/4 i 298/9 w obrębie Teresin należących do zadań własnych gminy:\n1. DROGI PUBLICZNE\n1) Koszty realizacji inwestycji dotyczących dróg publicznych dotyczą terenu przeznaczonego pod tzw. trójkąt widoczności.\n2) Koszty realizacji inwestycji dotyczącej drogi publicznej wymienionej w pkt. 1 obejmują koszty podziału geodezyjnego nieruchomości i wykupu gruntów oraz koszty utwardzenia drogi.\n3) Wykup terenu przeznaczonego po realizację inwestycji dotyczącej drogi publicznej wymienionej w pkt. 1, odbywać się będzie równolegle wraz z podziałem nieruchomości dokonanym na wniosek właścicieli nieruchomości, kosztem których ma zostać wydzielony teren pod drogę – zgodnie z ustawą o gospodarce nieruchomościami oraz ustaleniami indywidualnymi pomiędzy właścicielami a Gminą.\n4) Środki finansowe na utwardzenie drogi pochodzić będą z budżetu gminy, funduszy unijnych oraz partycypacji właścicieli gruntów.\n2. SIEĆ WODOCIĄGOWA I KANALIZACJI SANITARNEJ\n1) Sieć wodociągowa – w ul. Rynkowej oraz ul. Szkolnej znajduje się sieć wodociągowa.\n2) Siec kanalizacji sanitarnej – w ul. Rynkowej oraz ul. Szkolnej znajduje się sieć kanalizacji sanitarnej.\n3. SIECI I URZĄDZENIA ELEKTROENERGETYCZNE I GAZOWE\n1) W ul. Rynkowej znajduje się podziemna sieć elektroenergetyczna SN. Plan miejscowy ustala zaopatrzenie w energię elektryczną w oparciu o istniejącą sieć elektroenergetyczną SN.\n2) W zakresie zaopatrzenia w gaz ustala się docelowo zaopatrzenie w gaz w oparciu o projektowaną sieć gazu przewodowego.\n3) Do zadań własnych gminy, zgodnie z art. 18 Prawa energetycznego, w zakresie zaopatrzenia w energię i paliwa gazowe, należy planowanie i organizowanie zaopatrzenia oraz finansowanie oświetlenia dróg publicznych.


Artelis - Triple C's - Custom Cars & Cycles - Krzysiek Prażanowski - Kultura i Sztuka, Muzyka\nAutor: Krzysiek Prażanowski\n1459 razy czytane\nSolowa płyta reprezentanta Miami sprzedała się przyzwoicie i zadebiutowała na 1 miejscu listy Billboardu. Album zbierał świetne recenzje na niejednym blogu czy forum o rapie. Zachęcony sukcesem, pewny siebie raper postanowił więc zająć się promocją swych ziomków - składu o nazwie Triple C's - i była to bramka samobójcza. 12 000 sprzedanych egzemplarzy w pierwszym tygodniu to druzgocąca porażka, wziąwszy pod uwagę fakt, że premiera płyty "Custom Cars & Cycles" poprzedzona była promocją w postaci niezliczonej ilości teledysków, materiał w wersji "dirty" wypłynął do sieci dopiero w dniu premiery, pojawia się na nim duża ilość sławnych gości, a frontmanem ekipy jest nie byle kto - sam Rick Ross. Najdziwniejsze jest jednak to, że omawiany krążek trzyma całkiem przyzwoity poziom i zupełnie nieoczekiwanie zagościł w mych głośnikach przez dłuższy czas.\nTriple C's to "kwartet", w którego skład wchodzą, oprócz oficera Rossa, jeszcze Torch, Gunplay i Young Breed. Ksywki niekoniecznie mają tutaj znaczenie, gdyż jestem przekonany, że panowie znikną ze sceny jeszcze szybciej niż się pojawili - żaden z nich bowiem nie prezentuje sobą niczego, co mogłoby go wyróżniać spośród tysięcy czarnych młodzieńców marzących o karierze w rapbiznesie. Najgorszy, a zarazem najbardziej znany jest Gunplay, który oprócz tego, że jego wokal nazwałbym lekko oksymoronicznie "dynamicznym pojękiwaniem", a teksty nie prezentują zbyt wysokiego poziomu intelektualnego, to w dodatku na klipach wygląda raczej na parodię rapera. Pozostali panowie są po prostu poprawni - ich głosy nie rażą, mają wyczucie rytmu, a rymy zwykle nie przekraczają granicy żenady. Wydawać się jednak może, że punktem wyjścia dla nagrywania "Custom Cars & Cycles" był kompletny brak potencjału. Czemu zawdzięczamy fakt, ze krążek naprawdę buja?\nOdpowiedź na to pytanie wiąże się z trzema kwestiami - są to podkłady, goście i sam Rick Ross, który przeżywa obecnie drugą młodość i wszystkie problemy z opinią publiczną wyniosły go na szczyt, ujmowany w kontekście własnego potencjału, możliwości lirycznych. Ricky wyróżnia się zarówno wokalnie jak i tekstowo - sypie punchline'ami, czasem dość skomplikowanymi podwójnymi rymami i słucha się go po prostu przyjemnie. Inna sprawa, że żaden rozsądny fan hiphopu nie uwierzy już w słowa wypowiadane przez Rossa dotyczące jego życia; ujmijmy to jednak jako konwencję i okazję do zanurzenia się w innym, na swój sposób fascynującym świecie - świecie narkotyków, pieniędzy, drogich samochodów i pięknych kobiet. Ten obraz rapera nadal jest aktualny na prawie każdym polskim forum hip hop, chociaż w USA raper stracił swoją wiarygodność.\nPodkłady bujają i też może to być zaskoczeniem, wziąwszy pod uwagę fakt, że jedyni znani producenci na "Custom Cars & Cycles" to Drumma Boy, a także duet Cool & Dre, którzy łącznie są autorami trzech podkładów. Udało się jednak stworzyć płytę dość przebojową, a także spójną brzmieniowo, mimo że obok typowo południowych podkładów z pierwszej części płyty, możemy na albumie odnaleźć okraszone zachodnim vibe'em tracki takie jak "Gangster Shit" czy "Chick'n Talk'n". Z tych pierwszych natomiast wyróżniają się na pewno: otwierający płytę "Custom Cars & Clips" singlowy "Go", najlepszy chyba na płycie "Erryday", czy mroczny "Yams Pt. 2". Zdecydowanie najgorszym momentem krążka jest utwór "Throw It in the Sky" - tak płytki, nudny i nieudolny, że naprawdę sporym wyzwaniem jest odsłuchanie go więcej niż raz. Problematyczny wydaje się track o nazwie "Break It Down" - podkład początkowo sprawia wrażenie bardzo słabego, gdy jednak wchodzi zwrotka Buna B, muzyka zaczyna po prostu brzmieć inaczej. Jest to niespotykany na co dzień przykład, pokazujący jak dobry raper potrafi przenieść marny beat na wyższy poziom. Nie do końca wyszły również tracki z założenia spokojniejsze. "Finer Things" jeszcze jakoś się broni, ale umieszczone obok siebie "Diamonds & Maybachs Pt. 2" i "Hustla" po prostu srodze przynudzają.\nDwa ostatnie wymienione przeze mnie kawałki trwają odpowiednio ponad siedem i pięć minut. Tym sposobem przechodzimy do ostatnich, powiązanych ze sobą wad płyty - jest na niej za dużo gości, przez co między innymi, utwory są za długie. W każdym chyba tracku nawijają wszyscy członkowie Triple C's, a gdy dochodzą do tego jeszcze inni raperzy, kawałki stają się niekiedy nieznośnie rozwlekłe. Nie każdy w końcu wykonawca ze składu musi się w danym utworze pojawiać, a tym bardziej nawijać długą zwrotkę. Najlepszym jednak rozwiązaniem byłoby oczywiście wyrzucenie ze składu Gunplaya.\nPłyta "Custom Cars & Cycles" nie jest głęboka, oryginalna ani odkrywcza. Jeśli pominąć poszczególne wyczyny Rick Rossa i niektórych gości, to nie jest nawet dobra technicznie. Obcowanie z nią może jednak sprawić przyjemność. Podkłady bujają, tematyka jest lekka, a Ricky i niektórzy goście potrafią słuchacza zainteresować. Nie miałem co do tego krążka żadnych oczekiwań - stąd więc może moje zdziwienie i recenzja w tonie lekko prześmiewczym acz raczej pozytywnym. Szukasz w hiphopie głębi? - nie było jej na "Depper Than Rap", nie ma tym bardziej i tutaj; jest natomiast dobra, niewymagająca rozrywka, której też od czasu do czasu warto się oddać.\nEber Rapgra Forum\nLista Tagów: rick, ross, hip, hop, rap, forum, triple, c, hiphop\n» Eminem - Relapse - recenzja płyty\n» Peja vs Tede - konflikt między polskimi raperami\n» Tede odpowiada na ataki Peji i zgarnia złotą płytę\n» Wspólne projekty Trey Songza i Drake'a.\n» Dizzee Rascal - Tongue N Cheek recenzja\nartelis.pl › Kultura i Sztuka › Muzyka › Triple C's - Custom Cars & Cycles\nPeja vs Tede - konflikt mię... >>\nTede odpowiada na ataki Pej... >>\nPrzygotuj samochód do lata >>\nOdśwież samochód przed wiosną >>\nJak chronić lakier samochod... >>\nCD Chopin Festiwal Krakow The ableton alternatywa bilety dj dzieci forum gitara gitary gothic hip hip-hop hiphop hop imprezy jazz koncert koncerty kultura metal mp3 muzyczny muzyka nacjonalizm nagłośnienie nauka gry na gitarze patriotyzm piosenki polska pop poznan płyta rap recenzja rock rozrywka sztuka techno tworzenie muzyki warszawa wesele zespół zespół muzyczny zespół na wesele zespół weselny Łódzki\nEminem - Relapse - recenzja ... >>\nPeja vs Tede - konflikt międ... >>\nTede odpowiada na ataki Peji... >>\nWspólne projekty Trey Songza... >>\nDizzee Rascal - Tongue N Che... >>\nGucci Mane kończy beef z You... >>\nWyniki sprzedaży amerykański... >>\nKim jest 50 Cent? >>


Gabinet psychologiczny czechowice dziedzice - Narzędzia warsztatowe klimatyzacja poznań klima wentylacja w domu Narzędzia warsztatowe klimatyzacja poznań klima wentylacja w domu\nKażdy z nas chociaż raz w życiu był w sytuacji, jaka go przerosła. Część się poddała, część postanowiła sobie ulżyć w pojedynkę, tymczasem część postanowiła skorzystać z pomocy specjalisty. To ostatnie zachowanie chociaż najmniej popularne, jest jednak w najwyższym stopniu skuteczne. Psycholog istotnie potrafi pomóc. Dokąd zatem się zwrócić w takiej sytuacji, którego psychologa wybrać? Miejsc takich jak gabinet psychologiczny Poznań jest w istocie sporo. Z trudem jest polecić konkretnego psychologa. Jeden będzie lepszy w sprawach małżeńskich, inny skuteczniej pomoże dziecku. W zawodzie tym jak w każdym innym, są podziały na branżę. Warto najpierw zrobić rozeznanie wśród znajomych, ewentualnie poszukać w internecie.