Anglia: ewangelicy nie chcą pośredniczyć w adopcji dla gejów | Fronda.pl\n16.07.20, 19:29fot. vatican media\n- „Zostało utrzymane nasze prawo do wspierania rodzin chrześcijańskich w osiąganiu jak najlepszych rezultatów w opiece nad szczególnie zagrożonymi dziećmi i młodzieżą. Zasmuca brak akceptacji dla naszego przekonania o kluczowej roli biblijnego małżeństwa chrześcijańskiego. Modląc się, podejmiemy decyzję jak kontynuować nasze powołanie i nadal pracować nad tworzeniem rodzin na zawsze” – informuje zarząd organizacji.\nVaticannews.va/Elżbieta Sobolewska-Farbotko – Anglia (Radio Bobola)\nPrzypomnijmy, że 30-50% dzieci hodowanych przez zboczeńców staje się zboczeńcami. No cóż, dzieci powielają wzór relacji "opiekunów", zarówno dobry jak i zły.\na skad ty to wiesz? Wiadoma rzecza jest z pewnoscia to, ze mniej inteligentni rodzice rodza takze nie bardzo inteligentne dzieci czego ty jestes przykladem.\nPodpowiada mi to przysłowie ludowe (stereotyp wynikający z wielu pokoleń obserwacji): "jakie jabłko, taka skórka, jaka matka, taka córka" albo "Niedaleko pada jabłko od jabłoni". Zapewne wzorem lewicowych "naukoffcoff" będziesz wymyślała wyrafinowane konstrukcje słowne, bo ci fakty nie pasują do lewackiego paradygmatu.\nPodpowiada mi to prosta obserwacja, że we wszystkich społeczeństwach, które pozwoliły na swobodną ekspresję zboczeńcom, liczba zboczeńców wzrasta z roku na rok, osiągając kosmiczne 15%, a w pewnych populacjach do 25%. To wystarczający dowód na to, że w podjęciu roli homoseksualisty, czynnik środowiskowy jest absolutnie dominujący. Nie jest to oczywiście wybór, bo trudno o molestowanym dziecku mówić, że dokonało wyboru... albo o dzieciach niszczonych opowiastkami o "zmiennopłciowym cierpiącym chłopczyku", że identyfikują się z tym szlochającym fikcyjnym bohaterem z własnej nieprzymuszonej woli. Techniki psychomanipulacji odnotowały spory postęp, i nikogo nie powinno dziwić, że z 5-latka obrabianego przez Człowieków LGBT można ulepić w zasadzie wszystko.\nladychapel" Nie udawaj! Przecież jesteś Lechem Kellerem Starym pedałem! W dodatku we wpisach chwalącym się co robisz z dziećmi! Mało ci siedzenia w kiciu? Chcesz więcej? Używasz też nick : "...ateista, dumny gej..."! Prawda!\nEwangelicy to odszczepieńcy. Nie ufajcie ich deklaracjom.\nChrześcijanie wszystkich krajów! Łączcie się w walce o bucie człowiekiem, a nie wymyślonym dziwadłem.\nTo jest wielka i plugawa hańba, że paskudni rządowi masoni zmuszają wszystkich do akceptacji zboczeńców.\nAnglio ratuj się póki czas2020.07.16 20:59\nBrawo Ewangelicy. Bożej opiece Was polecam\nAga Dziedzic💘🏳🌈2020.07.16 20:07\nNasz kiosyk Róchu "u Stacha" oferuje wiadomości z kraju i świata, wszystkie guuvno warte. Mamy tyż szeroki asortyment filmików z klasyka radziecką jak i porno radzieckie "Pejboj Pravda". Zapraszam.\nPiotr Nowak 🖐🏻2020.07.16 20:43\nNo fakt. Pajac. Nic więcej...\nkatolicka kretynizacja polski 🇵🇱2020.07.16 19:55\nPrzełom dla polskich rodzin LGBT? Córka lesbijek uzyskała PESEL. "Uznali ją za człowieka"! Alena Shumchyk wraz z żoną pobrały się i mieszkają w Hiszpanii, gdzie wspólnie wychowują półtoraroczną córkę. Od miesięcy toczyły walkę z polskim Urzędem Stanu Cywilnego o transkrypcję hiszpańskiego aktu urodzenia dziewczynki, w którym jako rodzice widniały obie kobiety, co jest niezgodne z polskim prawem. Wreszcie w sprawie nastąpił przełom. USC nadał dziecku numer PESEL, wkrótce otrzyma także dowód osobisty - informuje portal queer.pl.\nUznali ją za człowieka? Jak czytam takie głupoty to zastanawiam sie czy były wyprodukowane przez człowieka czy moze jednak przez maszynę do generowania ideologicznych bzdur. Poziom twoich wypowiedzi uwłacza godności człowieka. Nie wyobrażam sobie jak można być tak zindoktrynowany.\nPo drugie to nie jest córka lesbijek bo lesbijki nie mogą mieć dzieci. Czy prawa ojca są nieważne wg ciebie? Jestes zbyt zideologizowany zeby postawić się na jego miejscu i poczuć trochę empatii. To jest tragedia dziecka że robi sie wszystko zeby nie mogło poznać tożsamości swojego prawdziwego ojca.\nW 100%zgadzam się z Tobą.Bez udziału tkanki męskiej nie powstanie nowe życie w kobiecie u lesbijek i na odwrót u pedałów także bez jakiegokolwiek kobiecej tkanki.Mrzonki, mogą się przebierać za różne postaci , mogą się malować i wara im od naszych dzieci , nawet tych porzuconych.\nMaria Błaszczyk2020.07.17 1:10\nEeeee... A co ma "niemożność mienia dzieci" do rzeczy? Akurat komentujemy pod artykułem o adopcjach. Wiele rodzin adopcyjnych to takie, w których jeden lub oboje rodziców "nie mogą mieć" dzieci. W sensie takim, że jest to biologicznie niemożliwe. I jakoś nikt nie podważa tego, że ich - adoptowane - dzieci, to ich córki i synowie... nie wiem nic o "ojcu" w tym wypadku. Ale może w ogóle żadnego ojca tam nie ma? Sperma była z banku na przykład, albo z przypadkowego kontaktu? Albo on nie chciał mieć żadnych praw do tego dziecka? Albo te kobiety z mężczyzną dogadały się jakoś inaczej co do zabezpieczenia jego praw? Być może, jak w wielu tego typu sytuacjach, po prostu będzie brał udział w jego wychowaniu, a jego tożsamość będzie dziecku świetnie znana? Ja tego nie wiem. Ale świat pełen jest dzieci, które nie znają swoich "ojców". I całkiem sporo na nim jest dzieci, które nie znają swoich "matek". Więc użalanie się nad tym konkretnym dzieckiem, o którego sytuacji rodzinnej mało wiemy, ale możemy zakładać, że naprawdę jest ona lepsza niż sytuacja 65 milionów sierot znajdujących się obecnie na tej planecie - jest absurdalne.\nStop dewiantom !2020.07.16 19:35\nBrawo !!! Trzeba walczyć z ideologią LGBT !


PODOBNE DO: Kroniki Diuny.: Dzieci Diuny, t.3 - ebook/epub - CYFROTEKA.PL\n00720 015918 20450792 na godz. na dobę w sumie\nFRANK HERBERT (1920-1986) to jeden z najwybitniejszych twórców literatury SF, zdobywca prestiżowych nagród Hugo, Nebula i Prix Apollo, autor kilkunastu doskonałych powieści i zbiorów opowiadań, prekursor nurtu ekologicznego w fantastyce. Polski czytelnik zna . jego Oczy Heisenberga, Gwiazdę chłosty, Władcę niebios i Twórców bogów. Sławę przyniósł mu jednak przede wszystkim epokowy cykl „Kroniki Diuny” – barwna epopeja przedstawiająca dzieje pustynnej planety Arrakis, źródła najcenniejszej substancji we wszechświecie: melanżu. — Widzisz — zadudnił basowy głos — to tylko ja, twój dziadek ze strony matki. Znasz mnie. Byłem baronem Vladimirem Harkonnenem. — Ty... ty nie żyjesz! — wydyszała. — Ależ oczywiście, kochanie! Większość z nas, obecnych w tobie, nie żyje. Ale tak naprawdę żadne z nich nie pragnie ci pomóc. One cię nie rozumieją. — Odejdź — poprosiła. — Och, błagam cię, odejdź. — Przecież ty potrzebujesz pomocy, wnuczko. „Wygląda niezwykle” — pomyślała Alia, oglądając projekcję barona na ekranie zamkniętych powiek. — Chętnie ci pomogę — kusił. — Tutaj reszta walczyłaby tylko, żeby przejąć twoją świadomość. Każde z nich próbowałoby cię wyrugować. Ja natomiast... ja pragnę jedynie maciupkiego kącika dla siebie. Upłynęło dziewięć lat, odkąd oślepiony Paul Muad’Dib wyruszył samotnie na pustynię na spotkanie z Szej-huludem. W tym czasie rządy w Imperium sprawowała jego siostra Alia. Na drodze opętanej regentce wciąż jednak stoją prawowici następcy Paula - Leto i Ganima. Kilkuletnie dzieci są też zagrożeniem dla rodu Corrinów, odwiecznego wroga Atrydów, chcącego ponownie zasiąść na Tronie Złotego Lwa. Bliźnięta, którym także grozi opętanie, podejmują beznadziejną, zdawałoby się, walkę na kilku frontach jednocześnie. Tymczasem na Arrakis pojawia się charyzmatyczny niewidomy Kaznodzieja, który bardzo przypomina ich zmarłego ojca... Dom Wydawniczy REBIS wyda sześciotomowy cykl „Kroniki Diuny”, na który składają się powieści: Diuna, Mesjasz Diuny, Dzieci Diuny, Bóg Imperator Diuny, Heretycy Diuny i Kapituła Diuną. Dom Wydawniczy REBIS jest również wydawcą trylogii „Legendy Diuny”, na którą składają się powieści: Dżihad Butleriański, Krucjata przeciw maszynom i Bitwa pod Corrinem.


LION jest to przepis stworzony przez użytkownika monika6500. Ten przepis na Thermomix® znajdziesz w kategorii Słodkie wypieki na www.przepisownia.pl, społeczności Thermomix®.\npublished: 03/23/14 zmieniono dnia: 03/24/14\nLION Przepis jest nieprzetestowany\n440 g herbatników PETIT BEURRE (2* 220g)\n1 Baton Lion lub czekolada\n500 g śmietany kremówki 30% w woreczku (nie UHT)\n2 opakowania Śmietan-Fix (każdy na 250g śmietany)\n84 g batonów LION (2*42g)\n150 g (1,5 miarki TM) śmietany kremówki 30% w woreczku (nie UHT)\nPrzyjęcie Urodziny Urodziny dziecka Wiosna Lato Jesień Zima Karnawał Wielkanoc Dzień Matki Boże Narodzenie Dzień Ojca Dzień Babci i Dziadka Przepis dla dużej rodziny Podwieczorek Deser Ciasto\nMASA I LIONA\nBlaszkę wyłożyć papierem do pieczenia. Ułożyć pierwszą warstwę herbatników na nią masę krówkową . Ułożyć drugą warstwę herbatników. Wstawić do lodówki.\nUdekorować zmiksowanym batonem Lion (5-6s / obr. 6) lub startą czekoladą.\nDo czystego i suchego naczynia TM założyć motylek i wlać 500g dobrze schłodzonej śmietany ,ubić na sztywno dodając przez otwór w pokrywie Śmietan-Fix (wg. zaleceń na opakowaniu) – ok. 1min / obr. 4 (czas ubijania może się różnić).\nWyłożyć na trzecią warstwę herbatników. Wstawić do lodówki.\nDo naczynia miksującego włożyć połamane na mniejsze części batony Lion i zmiksować 5-6s / obr. 6. Przesypać do innego naczynia.\nDo czystego i suchego naczynia TM założyć motylek i wlać dobrze schłodzoną śmietanę ,ubić na sztywno pod koniec dodając cukier puder – ok. 40s / obr. 4 (czas ubijania może się różnić).\nDołożyć ser mascarpone, wymieszać na jednolitą masę – 7s / obr. 4. Wyciągnąć motylek.\nDo masy wrzucić zmiksowane batony Lion , wmieszać do masy kopystką.\nGotową masę wyłożyć na drugą warstwę herbatników, przykryć trzecią warstwą herbatników , wstawić do lodówki.\n1. Ciasto najlepiej smakuje i kroi się na drugi dzień gdy herbatniki zmiękną a masy ładnie zastygną.\nZgłoszony przez aliman29 na lutego 7, 2015 at 00:15.\nAliman29 bardzo się cieszę,\nZgłoszony przez monika6500 na grudnia 5, 2014 at 22:53.\nAliman29 bardzo się cieszę, że ciacho smakowało ! Pozdrowienia dla Dzieciaczków\nPrzepyszny, dzieciaki biły\nZgłoszony przez aliman29 na listopada 10, 2014 at 21:53.\nPrzepyszny, dzieciaki biły się o ostatni kawałek.\nemambi dziękuję za komentarz\nZgłoszony przez monika6500 na września 26, 2014 at 11:25.\nemambi dziękuję za komentarz To ciasto jest z reguły bardzo słodkie, co zawdzięczamy masie krówkowej - samego cukru są tylko 4 łyżki Jeżeli chodz o miksowanie batonów to w tej sytuacji każda sekunda jest ważna\nMocno słodkie ciasto. Ciekawa\nZgłoszony przez emambi na lipca 8, 2014 at 18:32.\nMocno słodkie ciasto. Ciekawa propozycja. Lion trochę mało wyczuwalny - może za bardzo zmiksowałem\nZgłoszony przez monika6500 na kwietnia 26, 2014 at 15:09.\nMałgosiu zapraszam do wypróbowania Pozdrawiam gorąco ! " src="http://www.przepisownia.pl/sites/all/modules/contrib/smileys/packs/Roving/love.png" alt=" " height="19" width="19">\nMoniczko, wygląda bardzo\nZgłoszony przez smoczek na marca 26, 2014 at 16:24.\nMoniczko, wygląda bardzo apetycznie . Chyba trzeba wypróbować Pozdrawiam.\nIlonko, Monia i Heniu,\nZgłoszony przez monika6500 na marca 26, 2014 at 13:17.\nIlonko, Monia i Heniu, Marzenko Zapraszam Was do przetestowania i wydania wyroku " src="http://www.przepisownia.pl/sites/all/modules/contrib/smileys/packs/Roving/wink.png" alt=" " height="19" width="19"> Mojej rodzince bardzo smakowało\nWitaj mondzia_ z139 ! Ja\nZgłoszony przez monika6500 na marca 26, 2014 at 13:10.\nWitaj mondzia_ z139 ! Ja zrobiłam ciasto w blaszce o wym. 36cm * 24cm. Pozdrawiam\nZgłoszony przez mondzia_z139 na marca 26, 2014 at 12:54.\nWitam, bardzo ciekawy przepis A czy jest on przewidziany na dużą czy małą blaszkę?\nDo wypróbowania w następny\nZgłoszony przez magi1 na marca 26, 2014 at 10:18.\nDo wypróbowania w następny wekend mam gości więc będzie w sam raz napewno bedzie pyszne. Bardzo lubimy takie ciasta\nI ja również wypróbuję\nZgłoszony przez Monia i Heniu na marca 25, 2014 at 10:55.\nI ja również wypróbuję ,wygląda na bardzo smaczne ,pozdrawiam\ntakie ciasta bardzo lubię w\nZgłoszony przez ilonaw na marca 25, 2014 at 07:27.\ntakie ciasta bardzo lubię w sobotę wypróbuje wygląda smakowicie\nMixi dziękuje Ci za pomoc !\nZgłoszony przez monika6500 na marca 24, 2014 at 19:31.\n" class="smiley-class smileysProcessed" alt=" " src="http://www.przepisownia.pl/sites/all/modules/contrib/smileys/packs/Roving/lol.png"> Mixi dziękuje Ci za pomoc ! " class="smiley-class smileysProcessed" alt=" " src="http://www.przepisownia.pl/sites/all/modules/contrib/smileys/packs/Roving/lol.png"> Pozdrawiam gorąco " class="smiley-class smileysProcessed" alt=" " src="http://www.przepisownia.pl/sites/all/modules/contrib/smileys/packs/Roving/lol.png">\nGrażynko zapraszam do\nZgłoszony przez monika6500 na marca 24, 2014 at 12:42.\n" src="http://www.przepisownia.pl/sites/all/modules/contrib/smileys/packs/Roving/love.png" alt=" " height="19" width="19"> Grażynko zapraszam do wypróbowania ! " src="http://www.przepisownia.pl/sites/all/modules/contrib/smileys/packs/Roving/love.png" alt=" " height="19" width="19"> Mam nadzieje,że będzie Wam smakować " src="http://www.przepisownia.pl/sites/all/modules/contrib/smileys/packs/Roving/love.png" alt=" " height="19" width="19">\nMoniczko ślinka leci Upiekę\nZgłoszony przez Grażyna Kamińska na marca 24, 2014 at 11:08.\nMoniczko ślinka leci Upiekę na weekend dla wnuczek,dziękuję za przepis Pozdrawiam\nBardzo przepraszam za\nZgłoszony przez monika6500 na marca 23, 2014 at 23:02.\nBardzo przepraszam za dodatkowe znaki w polu "Wskazówki" - to nie moje dzieło. Jutro poproszę o ich usunięcie. Proszę o wyrozumiałość


Paradoks szympansa | Księgarnia Internetowa LoveBooks - z miłości do czytania! O nas | Kontakt | Jak zamawiać | Koszty przesyłki | Regulamin zakupów | Polityka prywatności | Odbiór osobistyz miłości do czytania!\nwyprzedażdziałyAlbumyArtykuły dla niemowlątArtykuły szkolne, biurowe i papierniczeAtlasyAudiobookiCzasopismaDla dzieciDo nauki zawoduEncyklopedieGry planszowe i kartyJęzyki obceKalendarzeKodeksyKomiksy dla dorosłych i dzieciKsiążki kulinarneKsiążki podróżniczeLegoLektury szkolneLiteraturaLogopedia i pedagogikaModelarstwoMultimediaPodręcznikiPodręczniki akademickiePomoce edukacyjnePoradnikiPoradniki metodycznePrawo jazdyPrzewodniki, mapyPuzzleSłownik UpominkiZabawkilovebooks.pl > Paradoks szympansa\nParadoks szympansaSteve PetersWydawca: EdgardDział: Poradniki » PsychologiaEAN: 9788377883181ISBN: 9788377883181Stron: 304, Format: 16.5x23.5cmData wydania: 2013, Oprawa: miękka\njeżeli planujesz zakup tego produktu w przyszłości > dodaj do schowka> poleć znajomemuTwój wewnętrzny Szympans może być twoim najlepszym przyjacielem albo największym wrogiem – przekonaj się, na czym polega paradoks Szympansa!\njak stać się pewną siebie osobą, którą zawsze pragnąłeś być.Klienci zainteresowali tą pozycją kupowali także... Bez ograniczeńJerzy Vetulani, Maria MazurekGdyby ludzki mózg był tak prosty, że moglibyśmy go zrozumieć, bylibyśmy tak głupi, że nie zrozumielibyśmy go i tak.\nCzy normy etyczne u polityków... cena: 39,90 27,29 złdo koszyka Meto DomYves GrevetPierwszy tom trzymającej w napięciu trylogii dla młodzieży.\nSześćdziesięciu czterech chłopców mieszka w wielkim domu na odciętej od świata wyspie. Nadzorowani przez bezwzględnych Cezarów i monstrualnych żołnierzy, muszą... cena: 29,90 17,04 złdo koszyka Motywacja i perswazjaWeinschenk SusanZastanawiasz się, jak skutecznie zachęcić klienta do zakupu twojego produktu, jak namĂłwić dziecko do wykonywania obowiązkĂłw domowych albo przekonać szefa, że należy ci się podwyżka? Możesz użyć znanych ci sposobĂłw, ale po co... cena: 34,90 22,62 złdo koszyka Mózg. Fascynacje, problemy, tajemniceJerzy VetulaniNeurobiologia jest dziś jedną z najważniejszych i najbardziej wszechstronnych nauk. Pomaga odpowiedzieć na wielkie pytania, z którymi od dawna mierzyły się filozofia, teologia, psychologia i nauki społeczne, a także na małe pytania, które... cena: 32,00 21,89 złdo koszyka Pułapki myśleniaDaniel KahnemanCzy ludzie są świadomymi i autonomicznymi autorami własnych wyborów i osądów? Czy mogą ufać własnemu myśleniu, zwłaszcza temu szybkiemu - intuicyjnemu i emocjonalnemu? Rozważniej jest na pewno zdać się na myślenie wolne, analityczne.... cena: 49,00 31,48 złdo koszyka Spóźnieni kochankowieWilliam WhartonNajpopularniejsza w Polsce obok Ptaśka książka W. Whartona\nJack - amerykański biznesmen - porzuca świat interesów, aby na powrót odkryć swoje życie, malując ulice Paryża i żyjąc jak kloszard. Spotkanie z Mirabelle, niewidomą... cena: 32,90 21,31 złdo koszyka Starcie królówGeorge R.R. MartinŻelazny Tron jednoczył Zachodnie Królestwa aż do śmierci króla Roberta. Wdowa jednak zdradziła królewskie ideały, bracia wszczęli wojnę, a Sansa została narzeczoną mordercy ojca, który teraz okrzyknął sie królem.Zresztą w... cena: 49,00 33,52 złdo koszyka Trudny szef czyli jak się porozumieć z przełożonymAgnieszka WróbelTRUDNY SZEF, CZYLI JAK POROZUMIEĆ SIĘ Z PRZEŁOŻONYM.\nSzef jest przyczyną twoich frustracji? Uważasz, że cię nie docenia, zbyt często krytykuje lub reaguje agresywnie? Jeśli tak się dzieje, to ten poradnik pomoże ci zachować dystans... cena: 34,90 15,92 złdo koszykaInne książki tego autora:Paradoks SzympansaPodobne tytuły Paradoks SzympansaSteve PetersDrugie wydanie bestsellerowej książki, która pomaga zrozumieć, jak funkcjonuje umysł człowieka!\n• Emocje zbyt często dyktują ci, co robić?• W sytuacjach stresowych trudno ci opanować irytację i zdenerwowanie?• Odkładasz... cena: 39,90 25,86 złdo koszyka Misja szympansa KlemensaAgnieszka UrbańskaCzy wiesz, co może ci grozić, jeśli pozwolisz sobie na znudzenie i zniechęcenie? Uważaj! Kurzos nudelis czai się wszędzie!\nJeśli myślisz, że w małych miasteczkach czas się tylko wlecze i nie ma mowy o żadnej przygodzie, jesteś w... cena: 34,00 23,26 złdo koszyka ParadoksIgor BrejdygantNiepokorny i kierujący się własnymi zasadami inspektor Marek Kaszowski żyje w cieniu mrocznej przeszłości, samotnie, obwiniając się za wypadek samochodowy, w którym zginęły jego żona i córka. W pracy partneruje mu podkomisarz Joanna... cena: 39,90 25,86 złdo koszyka ParadoksKinga GebelMłody adwokat – Marek Rudnicki, prowadzący własną kancelarię, postanawia zająć się sprawą zaginięcia osiemnastoletniego chłopaka, Tomka. Pierwsze tropy prowadzą do jego rodzinnego domu i szkoły. Trzy dni później Rudnicki... cena: 23,00 15,73 złdo koszyka Paradoks czasuZimbardo Philip, Boyd JohnFascynująca lektura o znaczeniu czasu w życiu każdego z nas. Czym jest teraźniejszość, kiedy to w mgnieniu oka dzieje się wszystko, co rzeczywiste? Czym staje się przyszłość widziana przez okulary teraźniejszości? W końcu - czym jest... cena: 64,90 51,80 złdo koszyka Paradoks 4xDVD?Paradoks? to 13 intrygujących historii kryminalnych, których rozwiązanie nie zawsze jest zgodne z prawem, ale zawsze z poczuciem sprawiedliwości swoiście pojmowanym przez głównego bohatera inspektora Komendy Głównej Policji ? Marka... cena: 50,00 złdo koszyka Instynkt + Paradoks BoxGołda Andrzej, Brejdygant IgorINSTYNKT\nKażde miasto skrywa mroczne tajemnice. Wiele z nich to kryminalne zagadki, które rozwiązać może tylko ktoś obdarzony wyjątkową intuicją i empatią. Kimś takim jest Anna Oster. Kobieta posiadająca niezwykły instynkt. Dzięki temu... cena: 70,00 złdo koszyka Paradoks krzyżaEnzo Bianchi"Paradoks krzyża", jak konflikt śmierci i życia, skazania i zbawienia, milczenia i krzyku, zawsze karmił myśli i serca chrześcijan, którzy pragnęli złamać przyzwyczajenia rozważania, lenistwo wiary i chcieli medytować od początku ten... cena: 5,00 3,35 złdo koszyka Paradoks bazyliszkaAndrzej ŻakW pałacu księcia Korybuta, Agnieszka spędza wakacje wraz z mamą, która jest konserwatorem obrazów. Niestety nigdy nie ma czasu dla dziewczynki, a składane obietnice pozostają bez pokrycia. Jednak pałac kryje wiele tajemnic. Rozżalona Aga... cena: 23,00 15,73 złdo koszyka Paradoks czasuPhilip Zimbardo, John BoydFascynująca lektura o znaczeniu czasu w życiu każdego z nas. Czym jest teraźniejszość, kiedy to w mgnieniu oka dzieje się wszystko, co rzeczywiste? Czym staje się przyszłość widziana przez okulary teraźniejszości? W końcu - czym jest... cena: 59,00 47,08 złdo koszykawięcej...


Filharmonia Radomska - społeczne poparcie dla budowy filharmonii w Radomiu\nRadomska kultura potrzebuje w jak najszybszym czasie budowy gmachu filharmonii, na miarę obecnych i przyszłych potrzeb melomanów oraz ambicji i prestiżu miasta.\nZBUDUJMY RAZEM NAJPIĘKNIEJSZĄ FILHARMONIĘ w POLSCE - DUMĘ NASZEGO MIASTA!\nFacebookowy Fan Page FILHARMONII RADOMSKIEJ\n200-lecie Cmentarza Rzymskokatolickiego w Radomiu (1812-2012)\nCmentarzRzymskokatolicki przy ulicy Limanowskiego wkracza w sferę informatyzacji. Już niebawem miejsce pochówku osoby zmarłej, które chcemy nawiedzić sprawdzimy w specjalnym infokiosku lub Internecie.\nKs. Piotr Zamaria:\nProjekt realizowany jest z racji jubileuszu 200-lecia cmentarza. Uroczystości jubileuszowe rozpoczną się w tym roku 1 listopada i potrwają rok. Obecnie na prawie 18-hektarowym terenie znajduje się 27 tysięcy grobów, w tym około 3 i pół tysiąca zabytkowych. Przez 200 lat na tym cmentarzu pochowano ponad 200 tysięcy osób. (Źródło: www.diecezja.radom.pl)\nZarząd Społecznego Komitetu Ratowania\n33. Radomska Piesza Pielgrzymka na Jasną Górę\n33. Radomska Piesza Pielgrzymka na Jasną Górę. W tym roku 11 raz wyruszę na JASNOGÓRSKĄ CAMINO\nHasło tegorocznej, 33. Pielgrzymki Radomskiej na Jasną Górę, brzmi „Wdzięczność i zobowiązanie”, a związane jest ze słowami wyrytymi na pomniku bł. Jana Pawła II ustawionym przed Wyższym Seminarium Duchownym w Radomiu. Pomnik ten upamiętnia wizytę Ojca Świętego w diecezji radomskiej 4 czerwca 2011r.\nPS StronaPielgrzymki na FB: http://www.facebook.com/event.php?eid=125822910841944\n15.07/2011. Radomska Orkiestra Kameralna na prestiżowym Festiwalu w Pelplinie\nRadomska Orkiestra Kameralna wystąpi 31 sierpnia 2011r. na prestiżowym Międzynarodowym Festiwalu Muzyki Organowej w Katedrze Pelplinie. Muzycy z Radomia, dla uświetnienia 80 lecia miasta Pelplin wykonają, m.in. „Souvenir de Florence” Piotra Czajkowskiego. Już sam udział w tym znakomitym Festiwalu oraz gra w wspaniałej Katedrze Pelplińskiej, jest wielkim wyróżnieniem dla Orkiestry i Radomia.\nHistoria Festiwalu w Pelplinie\nOd 1992 roku w Katedrze w Pelplinie odbywał się cykl koncertów pt. "Pelplińskie Koncerty Kameralne". Organizatorami cyklu byli: Miejsko-Gminny Ośrodek Kultury, Sportu i Rekreacji w Pelplinie i Kuria Diecezjalna w Pelplinie. Koncerty miały wyłącznie charakter lokalny, a wykonawcami byli głównie muzycy krajowi. W 1999 roku (bezpośrednio po dokonanej renowacji instrumentu głównego) zainicjowana została pierwsza edycja "Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Organowej", który od początku swego istnienia stał się jedną z największych tego typu imprez kulturalnych w Polsce i największą w regionie kociewskim oraz tej części województwa pomorskiego. Jej dyrektorem został Gedymin Grubba, który tę funkcję (z przerwą zdrowotną 2001-2003; dyrektorem był wówczas Leszek Mateusz Gorecki) piastuje po dzień dzisiejszy.\nPS Strona Festiwalu: http://mfpelplin.w.interia.pl\nRozpoczynamy drugą fazę akcji ”Zadzwoń do posła”\nNa stronie internetowej StopAborcji.pl oraz na stronie Sejmu RP znajduje się link do wyników głosowania nad wnioskiem o odrzucenie obywatelskiego projektu ustawy. Jest tam lista 254 nazwisk posłów, którzy, głosując przeciw jego odrzuceniu, okazali się ludźmi sumienia.\nW tej fazie szczególnie ważne jest, by utwierdzać tych 254 posłów w ich dobrej decyzji. Dlatego też zachęcamy wszystkich do dzwonienia do tych właśnie posłów z podziękowaniami i uznaniem. Dobrze by było takie podziękowania złożyć jak najszybciej, gdyż jest to dla nich bezpośrednia informacja zwrotna.\nDUC IN ALTUM - nowy profil formacji chrześcijańskiej\nNie bój się, wypłyń na głębię jest przy tobie Chrystus.\nTo zaproszenie do świętości własnej i uświęcania innych pośród świata.\nKażdy może wypłynąć i Jemu zaufać, a On Nas nie zawiedzie!\n„Na początku nowego tysiąclecia, gdy kończy się rok Wielkiego Jubileuszu, w którym świętowaliśmy uroczyście dwutysięczną rocznicę narodzin Chrystusa, i gdy przed Kościołem otwiera się nowy etap drogi, rozbrzmiewa w naszych sercach echo słów, jakimi pewnego dnia Jezus, skończywszy przemawiać do tłumów z łodzi Szymona, wezwał Apostoła, aby «wypłynął na głębię» na połów ryb; Duc in altum (Łk 5, 4). Piotr i jego pierwsi towarzysze zaufali słowu Chrystusa i zarzucili sieci. «Skoro to uczynili, zagarnęli (...) wielkie mnóstwo ryb» (Łk 5, 6). Duc in altum!\nDziś te Jezusowe słowa kieruję do każdego i każdej z was: Wypłyń na głębię! Zawierz Chrystusowi, pokonaj słabość i zniechęcenie, i na nowo wypłyń na głębię! Odkryj głębię własnego ducha i wnikaj w głębie świata. Przyjmij słowo Chrystusa zaufaj Mu i podejmij swą życiową misję. Ludzie nowego wieku oczekują twojego świadectwa.”\nJan Paweł II List Apostolski „Novo millennio ineunte” na zakończenie Wielkiego Jubileuszu roku 2000\n30.06/2011. Zaproszenie na spotkanie z parlamentarzystami PIS „POLSKA JEST JEDNA”\nZapraszamy wszystkich mieszkańców Radomia\nna spotkanie z parlamentarzystami PIS „POLSKA JEST JEDNA”\n- 3 lipca 2011r., o godz. 13.00. Miejsce: Resursa Obywatelska\n- 12.00, Pl. Konstytucji 3 Maja (namiot promocyjny PIS) – breifing prasowy,\n- bezpośrednio po breifingu, złożenie kwiatów pod tablicą Ofiar katastrofy smoleńskiej i pod Pomnikiem Radomskiego Czerwca 76,\n- 13.00 – spotkanie z mieszkańcami Radomia w Resursie Obywatelskiej.\n"Polska jest jedna" to hasło akcji Prawa i Sprawiedliwości. - Ruszamy w podróż, która prowadzi nas do czterech pierwszych województw(...) Będziemy rozmawiali o Polsce, o ważnych sprawach - mówił Jarosław Kaczyński na wstępie objazdu Polski przez parlamentarzystów Prawa i Sprawiedliwości.\n- Będziemy chcieli dotrzeć do każdego powiatu, a nawet gminy - informuje prezes Prawa i Sprawiedliwości Jarosław Kaczyński. PiS wyrusza w podróż po Polsce, która ma być akcją informacyjną o rządach Platformy Obywatelskiej i Polskiego Stronnictwa Ludowego, ale także o programie Prawa i Sprawiedliwości. Prawu i Sprawiedliwości chodzi o bezpośrednie dotarcie do obywateli, żeby rozmawiać "o Polsce, o ważnych sprawach, nie o tych narzuconych przez propagandzistów strony rządowej".\n30.06/2011. Komisja Kultury o Senatorze II RP Macieju Glogierze\nNa ostatnim przed wakacjami posiedzeniu, Komisja Kultury Rady Miejskiej w Radomiu (29.06.2011) przyjęła moją propozycję uczczenia pamięci Senatora II RP Macieja Glogiera.\nPo ponad siedemdziesięciu latach od śmierci jednego z najwybitniejszych obywateli naszego miasta okresu przedwojennego Senatora II RP Macieja Glogiera, odznaczonego przez papieża Piusa XI Papieskim Orderem św. Grzegorza Wielkiego (1928), Komisja Kultury Rady Miejskiej w Radomiu, podjęła decyzję o skierowaniu do Prezydenta Miasta Radomia, propozycji wmurowania pamiątkowej tablicy poświęconej Senatorowi, na gmachu Zespołu Szkół Muzycznych w Radomiu.\nPrzedstawioną przeze mnie propozycję inskrypcji, starałem się przede wszystkim skonsultować i uzgodnić z Rodziną Senatora M. Glogiera oraz Panem Dr Jackiem Viethem (wielkim orędownikiem sprawy). W ostatnim czasie otrzymałem również wiele ciekawych propozycji uczczenia pamięci Senatora od mieszkańców Radomia, ludzi nauki i kultury. Jedną z ciekawszych była "ławeczka Glogiera" przed szkołą muzyczną, w stylu łódzkiej „ławeczki Tuwima”. Propozycja zarówno uczczenia pamięci Senatora w formie tablicy, umieszczonej na elewacji szkoły muzycznej, poparta również przez Jerzego Sekulskiego, została ostatecznie przyjęta przez aklamację, przez wszystkich członków Komisji Kultury. Przy tej okazji raz jeszcze przypomniałem zasługi Senatora dla przedwojennego Radomia i Polski.\nKomisja przyjęła również, że najlepszym momentem na wmurowanie tablicy, będzie rok 2012 (wskazałem na datę urodzin 24 luty), połączonym z koncertem uczniów szkoły muzycznej.\nTreść pamiątkowej tablicy:\nPAMIĘCI SENATORA II RZECZPOSPOLITEJ\nKAWALERA ORDERU ŚWIĘTEGO GRZEGORZA WIELKIEGO\nHONOROWEGO CZŁONKA WARSZAWSKIEGO TOWARZYSTWA MUZYCZNEGO IM. FRYDERYKA CHOPINA,WYBITNEGO RADOMIANINA, ORGANIZATORA SĄDOWNICTWA OKRĘGU RADOMSKIEGO W NIEPODLEGŁEJ POLSCE, ZAŁOŻYCIELA I DYREKTORA WYŻSZEJ SZKOŁY MUZYCZNEJ W RADOMIU, PREZESA POWIATOWEJ RADY SZKOLNEJ I RADOMSKIEGOTOWARZYSTWA DOBROCZYNNOŚCI, ZNAKOMOITEGO DZIAŁACZA SPOŁECZNEGO I WIELKIEGO PATRIOTY.\nRADOM, A.D. 2012 RADOMIANIE\nCzłonek Komisji Kultury RM\nPS Ad vocem do Pana Radnego Bohdana Karasia. We wczorajszej notatce Pana B. Karasia (http://radom.blox.pl/2011/06/W-teatrze-o-teatrze-Tak-dla-Glogiera-Lewica-a.html), pojawiła się informacja sugerująca, że „Jerzy Sekulski przyznał, że Grzecznarowski, Kelles-Krauz i Glogier była to czołówka radomskiej klasy politycznej. I to w takiej właśnie kolejności”.\nNie odniosłem wrażenia, z całego kontekstu wypowiedzi Pana J. Sekulskiego, jakoby właśnie w tej kolejności „ustawiał” zasługi tych trzech osób. Albo Pan Radny nie zrozumiał całego kontekstu wypowiedzi Pana Sekulskiego, albo (co bardziej prawdopodobne, zważywszy na zaangażowanie społeczno – polityczne po stronie J. Grzecznarowskiego) nadinterpretował sobie taką kolejność zasług.\nPodziękować należy za to Panu Sekulskiemu, że wskazał na (jak to określił B. Karaś), to że była to „czołówka radomskiej klasy politycznej”, z czym bez względu na moje sympatie i antypatie polityczne i ja się zgadzam. Co więcej w moich wypowiedziach najczęściej pojawia się stwierdzenie, że Senator M. Glogier, zasługuje na przywrócenie Jego pamięci i należnego mu miejsca w historii Radomia, „jak mniej lub bardziej zasłużenie, postacie współczesne Maciejowi Glogierowi; Kelles – Karuz czy Grzecznarowski, którzy mają już swoje miejsce w świadomości mieszkańców, a którym na nowo próbuje się stawiać kolejne „piedestały”.\nKolejna uwaga wymagająca wyjaśnienia, to wpis Pana B. Karasia do naszej wymiany zdań po Komisji Kultury. Pan Radny napisał: „Zwróciłem po posiedzeniu radnemu Adamcowi uwagę na różnice między lewicą a prawicą. My nie szukamy haków na prawicowego przedwojennego polityka, jak niektórzy działacze PiS na polityków lewicowych. Jak trzeba uhonorować to popieramy”.\nTaki wpis sugeruje, jakobym zarówno ja, jak i inni politycy PIS szukali jakichś „historycznych haków” w życiorysach przedwojennych polityków lewicy. Nigdy mi na myśl, jako historykowi, takie przesłanki nie przyświecały! Prosiłem, jedynie przy okazji moich wcześniejszych wypowiedzi nt. J. Grzecznarowskiego, aby pokazać pełną i obiektywną prawdę o przedwojennym Prezydencie Radomia. Niemniej dziękuje Panu Radnemu B. Karasiowi, za poparcie uhonorowania Senatora Macieja Glogiera w przedstawionej Prezydentowi Radomia formule.\nPominął natomiast Pan Radny B. Karaś istotny element mojej wypowiedzi, w której zwróciłem uwagę, że konieczna jest pewna równowaga i sprawiedliwość w ocenach zasług i pamięci o przedwojennych politykach lewicy i prawicy. Dziś w Radomiu dominuje pamięć tych pierwszych, z czym nie mogę się zgodzić! I nie bierze się taka postawa, zarówno moja, jak i części polityków PIS, z „nieufność i wypatrywanie złych stron lub spisków” … oraz przypadłości rodem z PRL (cytaty za B.Karaś), a pochodzi ze zwykłego poczucia sprawiedliwości i uczciwości dziejowej. Na tym etapie „odrabiania” naszej rodzimej i radomskiej historii, mamy jeszcze wiele do „nadrobienia”, dlatego sprawa nadania Honorowego Obywatelstwa Radomia dla J. Grzecznarowskiego, powinna poczekać do momentu, kiedy będziemy mieli w miarę pełne i obiektywne opracowanie życiorysu i działalności tej postaci. Wtedy również będziemy mogli podjąć, jako Komisja Kultury i Rada Miejska, w pełni odpowiedzialną decyzję o nadaniu lub nie, tytułu Honorowego Obywatelstwa Radomia dla J. Grzecznarowskiego.\nA różnice między lewicą a prawicą, nie polegają zasadniczo (chociaż są jedną z osi sporu) na innym widzeniu przeszłości, a na innym programie i wizji przyszłości Polski. Ale o tym innym razem (jak sobie będziesz życzył Bohdanie!).\nWcześniejsze notatki nt. Senatora Macieja Glogiera:\n2.07/2011. RADOM. Echo Dnia. Chcą przywrócić pamięć Macieja Glogiera, zasłużonego radomianina. Maciej Glogier, przedwojenny wiceprezydent Radomia i senator Rzeczpospolitej Polski. organizator sądownictwa po roku 1918, będzie miał pamiątkową tablicę w Zespole Szkół Muzycznych – zdecydowała Komisja Kultury Rady Miejskiej. http://www.echodnia.eu/apps/pbcs.dll/article?AID=%2F20110702%2FPOWIAT0206%2F632507182 \n29.06/2011. Komisja Kultury o teatrze radomskim i Senatorze Glogierze\nOstatnie przed wakacjami, posiedzenie Komisji Kultury Rady Miejskiej w Radomiu (29.06.2011) poświęcone było gównie omówieniu działalności Teatru Powszechnego J. Kochanowskiego w Radomiu (2008 – 2011) oraz rozpatrzeniu propozycji Radnych, uczczenia pamięci Senatora II RP Macieja Glogiera.\nBardzo szczegółowej analizy działalności Teatru Powszechnego J. Kochanowskiego w Radomiu (2008 – 2011), dokonał w czasie posiedzenia Komisji, dyrektor teatry Zbigniew Rybka.\nW dyskusji zwróciłem uwagę na następujące kwestie:\nPo pierwsze – podziękowałem całemu zespołowi Teatru, za to, że scena radomska staje się jedną z najważniejszych wizytówek życia kulturalnego Radomia oraz regionu radomskiego i Polski. To efekt pracy dyrektora i całego zespołu Teatru oraz przyjętej formuły bardzo różnorodnego repertuaru, który w pełni oddaje ideę teatru powszechnego. Dobrze, że radomski teatr odszedł od szukania wąskich niszy teatralnych; sceny eksperymentu, teatru muzycznego, czy li tylko sceny dramatycznej. Taka formuła, wysoki poziom artystyczny oraz bardzo dobra promocja, sprawiły, że w roku 2010 przedstawienia teatralne obejrzało 64 653 widzów (w roku 2007 było ich 37 700), a do czerwca 2011r. – 35362 widzów, co stanowi blisko 40% wzrost widowni. Wzrosła również znacząco w tym czasie ilość premier (średnio w roku – 9), średnia w roku ilości granych przedstawień – 321 (2007r. – 235) oraz ilość tytułów teatralnych na afiszu – obecnie 21.\nPo wtóre – podziękowałem za promocję i ogromne zaangażowanie Teatru na rzecz dzieci i młodzieży, szczególnie niepełnosprawnych (współpraca z Grupą Teatralną Dzieci i Młodzieży z Zespołem Dawna „Opatrzność”). Przy obecnym, bardzo słabym stanie czytelnictwa wśród młodych ludzi, zwróciłem uwagę, że szczególnie cenne w tym względzie są inscenizacje lektur szkolnych i książek adresowanych do dzieci i młodzieży („Romeo i Julia”, „Król Edyp”, „Zemsta”, „Wujaszek Wania”, „Hiob”, „Sztukmistrz z Lublina”, „Alicja w Krainie Czarów”, „Królowa Śniegu”, itd.). Wyróżnić należy również, powstanie sceny „Fraszka” (23.05.210), szczególnie lubianej przez najmłodszych widzów i rodziców oraz wychowawców, widzących w niej wypełnienie pozytywnych wzorców zachowań i przesłań wartości moralnych i ogólnoludzkich. Działalność sceny „Fraszka” dostrzegana jest i doceniana przez środowisko teatralne w Polsce oraz przez branżowe media ogólnopolskie (recenzje w „Teatraliach” i „Dzienniku Teatralnym”). www.teatr.radom.pl/aktualnosc/280/fraszko_sto_lat.html\nPo trzecie – szczególne wyrazy uznania, należy złożyć dyrekcji i całemu zespołowi teatralnemu za promowanie wartości patriotycznych i czczenie pamięci ważnych dla miasta i Polski osób i wydarzeń rocznicowych; m.in.\n- udział Teatru w obchodach 35. Rocznicy Radomskiego Czerwca 76 („Uliczna Ballada” - www.teatr.radom.pl/aktualnosc/279/wazna_premiera_na_zakonczenie_sezonu.html),\n- czy beatyfikacji Bł. Jana Pawła II („Brat naszego Boga” - www.teatr.radom.pl/aktualnosc/274/znakomita_historia_niezwyklego_malarza.html).\nPo czwarte – Teatr w ostatnich latach wzbogacił własny repertuar działalnością okołoteatralną, współpracą z wieloma osobami i instytucjami teatralnymi i kulturalnymi w Polsce oraz promocją miasta, za co również należy złożysz ogromne wyrazy szacunku i uznania.\n- Cykl „Goście teatru Powszechnego”,\n- udział w akcji „cała Polska czyta dzieciom”, www.teatr.radom.pl/aktualnosc/278/cala_polska_czyta_dzieciom....html\n- gościnne występy zespołu na deskach innych teatrów w Polsce oraz udział w festiwalach krajowych i zagranicznych,\n- współpraca ze szkołami, instytucjami kultury i stowarzyszeniami na rzecz promocji wychowania artystycznego i kulturalnego młodzieży i dzieci (m.in.: „Warsztaty teatralne”, „Bajkowa niedziela”, „Czytanie świata”, etc.),\n- udział w wystawach krajowych i światowych, promujących plakaty Teatru Radomskiego, Radomia i marki Radom.\nPo piąte – wyraziłem słowa uznania dla dbałości prezydenta miasta i dyrekcji Teatru o zasoby ludzkie (zespół artystyczny i administrację) oraz budynek i wyposażenie Teatru:\n- remont dachu budynku,\n- remont 10 mieszkań służbowych,\n- remont małej sceny i adaptacja sal prób, garderób, biur teatralnych, wymiana 100 okien i pomieszczeń sanitarnych,\n- zakupy dużej ilości sprzętu akustycznego i oświetleniowego, samochodu służbowego dla Biura Sprzedaży,\n- uregulowanie własności gruntów, na których stoi budynek Teatru.\nPo szóste – kończąc wyraziłem przekonanie, wraz z innymi członkami Komisji Kultury RM, że planowany w Teatrze na najbliższe trzy lata poważny remont, zostanie skrócony do dwóch lat i nie utrudni publiczności odwiedzającej Teatr, odbioru prezentowanych w nim przestawień.\nPlanowane inwestycje remontowe Teatru:\n- renowacja wentylacji,\n- wymiana i ocieplenie elewacji budynku,\n- budowa solarów.\nPo siódme – wszyscy członkowie Komisji zgodzili się, że wraz z zagospodarowaniem Placu Jagiellońskiego, musi ulec poprawie sytuacja miejsc parkingowych dla publiczności i gości Teatru, należy przyjąć zasadę, że wszystkie zaproszenia będą miały symboliczną odpłatność (ok. 10 zł. – jak w większości teatrów w Polsce) oraz budżet przyszłoroczny Teatru musi mieć wzrost, aby utrzymać wysoki poziom artystyczny.\nPS Strona Teatru Powszechnego im. J. Kochanowskiego w Radomiu: www.teatr.radom.pl\nNotatka nt. decyzji Komisji Kultury w/s uczczenia pamięci Senatora II RP Macieja Glogiera - ukaże się 30.06/2011.\n"Ratuj mnie" - kampania na rzecz życia!\nPierwsze czytanie projektu ustawy chroniącej życie dzieci nienarodzonych już w czwartek 30 czerwca – pomóż przekonać posłów do głosowania za życiem! Weź udział we Mszy św. i w wiecu poparcia dla projektu nowej ustawy antyaborcyjnej, które w tym dniu odbędą się w Warszawie.\nW najbliższy czwartek 30 czerwca około godziny 17:30 – o tej porze ma się rozpocząć pierwsze czytanie nowego projektu ustawy chroniącej życie wszystkich bez wyjątku dzieci nienarodzonych – przed budynkiem Sejmu rozpocznie się wiec w obronie życia dzieci poczętych. Organizatorzy akcji „Zadzwoń do posła” zachęcają wszystkich zaangażowanych w obronę praw dzieci nienarodzonych do wzięcia udziału w tej manifestacji poparcia dla projektu nowej ustawy.\nW czwartek rano w tej intencji zostanie odprawiona Msza święta w Archikatedrze p.w. św. Jana Chrzciciela, przy ul. Świętojańskiej. Początek Eucharystii zaplanowano na godz. 8:00\n30.06/2011. Zabiłam dziecko - zabiłam siebie... Aborcja to nie tylko - choć przede wszystkim - śmierć dziecka. Ma także poważne konsekwencje dla niedoszłych matek i ojców. Przed skutkami nie da się uciec, bywa zaś, że sa one zabójcze. Już Sokrates mawiał: "Szczęśliwsza jest ofiara zbrodni od swego oprawcy".\nPS Zobacz także: St. Żaryn, "Aborcja to publiczna sprawa". Mój brzuch, moja sprawa – krzyczą na manifestacjach feministki walczące o prawo do zabijania. Ich hasło jest oparte na fałszu. Przyzwolenie na aborcje nie tylko prowadzi do holokaustu nienarodzonych dzieci, ale również niszczy moralność i psychikę całego społeczeństwa. http://fronda.pl/news/czytaj/tytul/aborcja_to_publiczna_sprawa_-_slider_na_srode_14024\nSł. Adamiec, "Zadzwoń do posła - ratuj życie nienarodzonych"! nienarodzonych.http://adamiec.blox.pl/2011/06/17062011-Zadzwon-do-posla-ratuj-zycie.html \n29.06/2011. Rycerze Kolumba na straży życia. Jednoznacznie i bezkompromisowo opowiadamy się za życiem! - mówi radomianin Krzysztof Orzechowski, delegat stanowy Zakonu Rycerzy Kolumba w Polsce. Jutro rozpoczyna się posiedzenie Sejmu, na którym polscy parlamentarzyści dyskutować będą nad projektem ustawy zakazującej zabijania dzieci.\n26.06/2011. Weekend pod znakiem uroczystych obchodów 35. Rocznicy Radomskiego Czerwca 76\nMiniony tydzień i weekend upłynął w Radomiu pod znakiem najważniejszych dla miasta uroczystości związanych z obchodami 35. Rocznicy Radomskiego Czerwca 76.\nKulminacyjną częścią obchodów 35. Rocznicy Radomskiego Czerwca 76, była sobotnia (25.06/2011) Msza Świętą przy Pomniku Ludzi Skrzywdzonych, której przewodniczył Bp Henryk Tomasik wraz z biskupami: Stefanem Siczekiem i Edwardem Materskim.\nOrdynariusz radomski Bp Tomasik przypomniał słowa Bł. Jana Pawła II, wypowiedziane 20 lat temu w Radomiu (wizyta 4.06.1991r.): „rok 1976 stał się wstępem do dalszych wydarzeń lat osiemdziesiątych”.\nDalej biskup mówił, że „kosztowały one wiele ofiar, aresztowań, upokorzeń, tortur, śmierci, poprzez to wszystko torowały drogę ludzkiemu pragnieniu sprawiedliwości”.\nBiskup Tomasik wspominał bohaterów tamtych wydarzeń, a szczególnie ks. Romana Kotlarza, legendarnego kapelana radomskich robotników, którzy zaprotestowali przeciw wprowadzanym przez władze podwyżkom cen żywności: „Wspominamy go właśnie w tej chwili i w tym miejscu. To szczególny znak i lekcja wielkiej troski o ludzi skrzywdzonych i potrzebujących pomocy. Ks. Kotlarz przemawiał, że człowiek nie potrzebuje dzisiaj tylko pieniędzy, mieszkania, lodówki czy samochodu, ale pragnie prawdy, sprawiedliwości, szacunku i wolności. 11 lipca 1976 roku ks. Kotlarz prosił o wielką modlitwę w intencji wszystkich Polaków, którzy cierpią i są katowani. Wspominamy te bolesne wydarzenia. Ks. Roman na klęczkach przyjmował pałki. Stał przy kościele św. Trójcy i błogosławił protestujących. Bolesne jest to, że Polak podnosił rękę na drugiego Polaka. To bolesne wydarzenia i historia, która wzywa nas do szukania dróg, które nigdy nie pozwolą, aby Polak podnosił rękę na swojego brata”.\nNastępnie Biskup H. Tomasik podziękował przy okazji tym wszystkim rodakom, dzięki którym możemy dzisiaj trwać w wielkiej modlitwie błagalnej, aby Polska była wspólnotą ludzi, którzy służą dobru wspólnemu (Źródło: www.diecezja.radom.pl).\nTa część uroczystych obchodów Radomskiego Czerwca 76, jak zawsze miała szczególne znaczenie dla samych mieszkańców miasta, którzy wraz z żyjącymi uczestnikami tamtych wydarzeń, tłumnie oddali hołd Ofiarom Radomskiego Powiewu Wolności.\nSzczególnego znaczenia nabrała w tym dniu również wizyta Prezesa Prawa i Sprawiedliwości Jarosława Kaczyńskiego, który w południe (25.06.2011), wraz z licznie zgromadzonymi mieszkańcami Radomia, złożył kwiaty i oddał hołd Ofiarom wydarzeń pod Pomnikiem Radomskiego Czerwca 76.\nfoto. W. Ścibor\nMieszkańcy Radomia powitali Jarosława Kaczyńskiego oklaskami i okrzykami: „Jarek, Jarek” oraz chóralnym „Sto lat”. Premierowi towarzyszyli Antoni Macierewicz i Piotr Naimski - współtwórcy Komitetu Obrony Robotników. Po złożeniu kwiatów zebrani pod Pomnikiem mieszkańcy Radomia, odśpiewali Hymn Narodowy.\nPremier J. Kaczyński powiedział, że „Polska droga do wolności w pewnym momencie zatrzymała się w Radomiu i tu była tej drogi ogromnie ważna stacja”.\nW czasie briefingu Prezes PiS przypomniał, że po wydarzeniach Czerwca 76 w Polsce narodziła się silna opozycja wobec komunistycznych władz. „Droga ku wielkiemu wyzwoleńczemu ruchowi została otwarta. A zaczęło się w Radomiu”.\nfoto: J. Kutkowski\nJ. Kaczyński odpowiedział również na pytanie dziennikarzy, dlaczego nie weźmie udziału wieczornych obchodach, z udziałem Prezydenta B. Komorowskiego: „Mamy prawo do tego, żeby obchodzić te uroczystości sami, a nie w towarzystwie ludzi, którzy w sposób zupełnie niesłychany nas atakują i obrażają”.\nLider Prawa i Sprawiedliwości przypomniał również, że do tej pory ludzie odpowiedzialni za represje, które spotkały robotników po wydarzeniach czerwcowych, jeszcze nie zostali ukarani, a będzie to dopiero możliwe wtedy, „kiedy w Polsce skończy się postkomunizm, a zacznie się to, co niektórych tak bardzo przeraża, czyli IV Rzeczpospolita”.\nWieczorem w Szkole Muzycznej im O. Kolberga, dla uczczenia Pamięci Ofiar Radomskiego Czerwca 76, odbył się uroczysty koncert Radomskiej Orkiestry Kameralnej, która wykonała utwory polskich kompozytorów: Henryka Mikołaja Góreckiego: „Trzy utwory w dawnym stylu”, Krzysztofa Pendereckiego: „Sinfonietta numer 2” oraz Grażyny Bacewicz: „Koncert na orkiestrę smyczkową”.\nW niedzielę (26.06/2011), dopełnieniem radomskich obchodów Czerwca 76, był znakomity koncert w kościele oo. Bernardynów w Radomiu, w czasie którego licznie zebrani mieszkańcy Radomia, z biskupem Henrykiem Tomasikiem, wysłuchali między innymi utworów z płyty „Misterium Dźwięku. Pamięci Wydarzeń Radomskich Czerwca 1976” (reedycja 2011r.) z muzyką Roberta Grudnia jako wykonawcy i kompozytora.\nPłyta „Misterium Dźwięku. Pamięci Wydarzeń Radomskich Czerwca 1976”, poświęcona jest pamięci Ofiar tragicznych wydarzeń Radomskiego Czerwca 76. Autorem muzyki ilustrującej i oddającej atmosferę tamtych wydarzeń jest Robert Grudzień - wybitny artysta muzyk, koncertujący z najbardziej uznanymi twórcami. Jako radomianin wzrastał w atmosferze swojego miasta, w którym mieszka po dziś dzień. Gdy miał dwanaście lat stał się świadkiem wystąpienia robotników.\nRobert Grudzień stworzył muzykę poświęconą tamtym wydarzeniom, która wywarła ogromne wrażenie nie tylko na Prezydencie RP Ryszardzie Kaczorowskim, Prezydencie RP Lechu Kaczyńskim i Marii Kaczyńskiej ale przede wszystkim na samych uczestnikach radomskiego PROTESTU! Koncert składał się również z prezentacji filmów Konrada Gałki, poświęconych Radomskiemu Powiewowi Wolności: „Ksiądz Roman Kotlarz-Tęcza wśród ludzi”, „Ksiądz Roman Kotlarz-Buntownik w Sutannie", "Radomski Czerwiec 1976-Powiew Wolności".\nPS Ciąg dalszy notatki wkrótce …\n25.06/2011. Premier Jarosław Kaczyński w Radomiu z okazji 35 Rocznicy Radomskiego Czerwca 1976\nPREZES PIS JAROSŁAW KACZYŃSKI z MIESZKAŃCAMI RADOMIA,\nODDAŁ HOŁD OFIAROM CZERWCA 76\n24.o6/2011. PREZES PIS JAROSŁAW KACZYŃSKI ODDA HOŁD OFIAROM RADOMSKIEGO CZERWCA 76\nZapraszamy 25. czerwca 2011r., o godz. 12.00, aby pod POMNIKIEM RADOMSKIEGO CZERWCA 76, wraz z Panem Premierem Jarosławem Kaczyńskim złożyć kwiaty i oddać hołd Ofiarom w 35. Rocznicę Radomskiego Powiewu Wolności.\nPS (PAP) 25 czerwca 1976 r. w wielu zakładach pracy zorganizowano strajki w związku z ogłoszoną przez rząd podwyżką cen. Do największych wystąpień robotniczych doszło w Radomiu, Ursusie i Płocku. Protesty brutalnie stłumiła milicja i SB. W całym kraju aresztowano ok. 2,5 tys. osób.\nNa ulicach Radomia, Ursusa i Płocka odbyły się pochody i manifestacje, które zakończyły starcia z milicją. W Radomiu doszło do dramatycznych walk ulicznych. Zginęły dwie osoby - Jan Łabędzki i Tadeusz Ząbecki, przygnieceni przyczepą ciągnikową wypełnioną betonowymi płytami, którą próbowali zepchnąć w kierunku milicjantów. W Ursusie, a także w Płocku wieczorem interweniowały siły ZOMO (Zmotoryzowane Odwody Milicji Obywatelskiej). Manifestacje praktycznie dobiegały końca, bo władze ogłosiły, że wycofują się z podwyżek.\nW Zakładach Mechanicznych „Ursus” od rana strajkowała niemal cała załoga. Pracownicy udali się pod gmach dyrekcji. Gdy - podobnie jak w Radomiu - usłyszeli tam jedynie wezwanie do powrotu do pracy, spontanicznie wyszli na przebiegające nieopodal tory kolejowe i zablokowali trasy Warszawa-Kraków i Warszawa-Poznań, zatrzymując wszystkie pociągi. Demonstranci, siedząc przez cały dzień na torach, tworzyli żywą zaporę.\nZatrzymywani w Radomiu, Ursusie i Płocku stawali przed kolegiami i sądami. Z Radomia zapamiętano także „ścieżki zdrowia” - szpalery zomowców bijących przepuszczanych pomiędzy nimi manifestantów. W Ursusie w dwóch procesach skazano siedem osób na kary od 5 do 3 lat więzienia. Wielu ludzi zwolniono z pracy. Władze jeszcze wieczorem 25 czerwca wycofały się z forsowanego projektu podwyżki cen, co zapobiegło eskalacji konfliktu, ale także zmianom w kierownictwie partii i rządu. Premier Jaroszewicz - w odczuciu społecznym główny odpowiedzialny za niefortunną podwyżkę cen, zgłosił I sekretarzowi KC PZPR Edwardowi Gierkowi swą rezygnację.\nDymisja nie została jednak przyjęta. Skutkiem tego, skoro nie było nowego kierownictwa, nie zweryfikowano też oceny wystąpień robotniczych. W wielu miastach na żądanie Gierka władze partyjne zorganizowały wiece poparcia dla partii i jej polityki. Na masówkach publicznie piętnowano „warchołów” z Radomia i Ursusa.\n23 września 1976 r. grupa opozycjonistów wystosowała „Apel do społeczeństwa i władz PRL”, w którym ogłoszono powstanie Komitetu Obrony Robotników - ofiar represji w związku z wydarzeniami 25 czerwca 1976. W „Apelu” domagano się: przyjęcia do pracy wszystkich zwolnionych, amnestii dla skazanych i więzionych za udział w strajkach, ujawnienia rozmiarów zastosowanych represji i ukarania osób winnych łamania prawa.\n29 września wyszedł pierwszy numer „Komunikatu KOR”, w którym podano nazwiska 33 członków KOR i ich adresy oraz telefony . Utajnione były jedynie nazwiska zaufanych adwokatów opozycji: Władysława Siły-Nowickiego, Jana Olszewskiego i Jacka Taylora. Działalność KOR szeroko komentowało Radio Wolna Europa, dzięki czemu złamano monopol państwa na informowanie społeczeństwa.\nIdeą KOR i ROPCiO było niesienie pomocy robotnikom - organizowanie nowej pracy lub środków do życia dla zwolnionych, kontakt z rodzinami uwięzionych, a także wspieranie podsądnych na rozprawach, które współpracownicy KOR obserwowali formalnie jako publiczność - nieformalnie byli „mężami zaufania” patrzącymi na ręce peerelowskiej władzy sądowniczej. Oskarżonych bronili adwokaci związani z KOR.\n23.06.2011. Radomski Czerwiec 76 na nowym portalu IPN\nRadomski Czerwiec 76 na nowym portalu IPN\nBezpośrednią przyczyną protestu była drastyczna podwyżka cen wielu artykułów żywnościowych i niesprawiedliwe rekompensaty oraz arogancja, jaką wykazały się władze przedstawiając podwyżkę społeczeństwu. W Radomiu, Ursusie i Płocku ludzie wyszli na ulice demonstrując swój sprzeciw, doszło do starć z milicją, w Radomiu zakończonych dramatycznymi walkami ulicznymi, w których spłonął gmach Komitetu Wojewódzkiego PZPR. Władze jeszcze tego samego dnia wieczorem zawiesiły wprowadzenie podwyżki, co zapobiegło rozszerzeniu się protestu.\n23.06/2011. Kościół Św. Wacława w Radomiu\nMOJA WSPANIAŁA PARAFIALNA ŚWIĄTYNIA, z KTÓREJ MOCY DUCHOWEJ i HISTORII CZERPIĘ SIŁY KAŻDEGO DNIA


Dominika Płonka - strona oficjalna\nNauczyciel śpiewu, wokalistka, flecistka, pedagog. Absolwentka Akademii Muzycznej w Katowicach. Członek Zarządu ds. Europy i mentor w amerykańskim stowarzyszeniu nauczycieli śpiewu International Voice Teachers Of Mix.\nObok działalności edukacyjnej, działam na szeroką skalę związaną z różnymi zagadnieniami dotyczącymi świata muzyki. Współpracuję z wieloma organizacjami i stowarzyszeniami w Polsce i na całym świecie. Angażuję się zarówno w te projekty, które łączą się z moją pracą zawodową, jak i te rozwijające moje pasje.


Prowokacje i podsłuchy pod kontrolą sądów.\nChcę, aby zgodę na stosowanie wszelkich prowokacji i podsłuchów wyrażały sądy - zdradza "Super Expressowi" minister sprawiedliwości Zbigniew Ćwiąkalski.\nPolicja i służby specjalne mogą obecnie prowokować wręczaniem łapówki bez zgody sądu. Wystarczy akceptacja ze strony prokuratora generalnego lub okręgowego. Podobnie wygląda zakładanie podsłuchów w nagłych sytuacjach. To zdaniem wielu ekspertów może prowadzić do nadużyć.\n- Zamiast ścigać rzeczywiste afery, bywało, że służby budowały scenariusze operacji specjalnych i czekały na wpadkę prowokowanych osób - twierdzi Julia Pitera, która szczegółowo przyglądała się działaniom CBA.\nWykrycie prawdziwej afery wymaga dobrego rozpoznania, zwerbowania tajnych współpracowników, długotrwałego gromadzenia dowodów. Dlatego prowokacja niekiedy może stać się dla funkcjonariuszy próbą ominięcia pracochłonnego śledztwa. Zwolennikiem objęcia kontrolą sądową prowokacji jest także gen. Adam Rapacki, wiceminister spraw wewnętrznych i administracji.\n- To będzie w interesie policji i służb specjalnych. Trudniej będzie podważyć sens operacji specjalnej, na przeprowadzenie której zgodę wyraził niezawisły sąd - twierdzi Rapacki.\nDotąd policja i służby specjalne w nagłych sytuacjach mogły bez zgody sądu podsłuchiwać przez 5 dni. Jeśli sąd nie wyraził zgody na kontynuowanie podsłuchu, należało zniszczyć wszystkie zebrane materiały. - Ale przecież tego, co usłyszeliśmy, nikt nam z głowy nie wymazywał - chwalą się funkcjonariusze.\n- Stosowanie prowokacji czy zakładanie komuś podsłuchu to tak delikatna sprawa, że w demokratycznym państwie powinien o tym decydować niezawisły sąd - mówi Marek Biernacki (PO), szef Sejmowej Komisji Administracji i Spraw Wewnętrznych.


Kamera Sanyo Xacti VPC-E1 – wskocz z nią do wody! | Gadżetomania.pl\nXacti VPC-E1 to najnowsza kamera, a w zasadzie kamero-aparat od Sanyo w której do dyspozycji mamy bowiem całe 6-megapikseli matrycy, 5-krotny zoom optyczny oraz duży i odchylany ekran LCD o przekątnej 2,5 cala. A najważniejsze jest to, że kamera Xacti VPC-E1 jest wodoodporna i można za jej pomocą robić zdjęcia i kręcić filmy pod wodą do głębokości 1,5 metra! Na wakacje – bomba!\nZdjęcia (i filmy) zapisywane są na kartach SD lub SDHC, co pozwala na używanie kart o pojemności 8GB, co dzięki kodekowi H.264 pozwala na nagranie do 10 godzin materiału. Oczywiście jak na nowoczesny gadżet, Sanyo Xacti VPC-E1 ma system stabilizacji obrazu, obiektyw o ekwiwalencie 38–190 mm oraz tryb makro w którym zdjęcia można robić już od 1 cm.\nJeśli więc jedziesz wysoko w góry, popływać na desce lub pobawić się ekstremalnie w inny sposób, ta kamera jest dla ciebie. Sanyo Xacti VPC-E1 kosztuje ok. 500 dolarów i jak na razie dostępny jest tylko w USA.\nCanal+ - własne produkcje i więcej 3D Turbomysz w kształcie samochodu Wybrano najlepszą iluzję optyczną roku! [wideo] K-Lite Codec Pack 4.8.0 od Codec Guide Nowości MSI na Computex 2010 Gogle dla szalonego naukowca Małe OLEDy Toshiby jesienią Nowy build Avant Browsera Chińskie kopiowanie sięgnęło zenitu iPad 2 lepszy niż superkomputer sprzed lat CES 2008 - 52 cale Multi Touch Hitachi 10TB


Halogeny do ciągnika to najpopularniejszy sposób wyposażenia w lampy robocze do ciągników, ale również do kombajnów i wielu innych maszyn rolniczych. Halogeny robocze emitują światło naturalnej barwy, które nie męczy oczu, zapewniając tym samym komfort kierowcy. Szeroki wybór modeli w naszym sklepie sprawia, że każdy znajdzie lampy robocze do ciągników i innych pojazdów, bez marnowania czasu.\nHalogeny do ciągnika umożliwiają kontynuowanie prac polowych po zmierzchu, zwiększając ich efektywność. Prosty montaż i łatwa wymiana żarówek podnoszą satysfakcję z dokonanego wyboru oświetlenia roboczego.\nLampa robocza LRD 2679\nLampa robocza podwójna z regulacją światła\nMocna dwużarówkowa lampa z regulacją wiązki światła.\nLampa robocza z funkcją cofania LRD 2681\nIndeks: LRD 2681\nIlość diod świecących: 15\nFunkcje lampy: Światło robocze z funkcją cofania\nLAMPA ROBOCZA DIODOWA LRD977 12/24V 20W\nLampa robocza kwadrat do zabudowy\nLAMPA ROBOCZA LED 12/24V NA MAGNES\nLampa robocza 1500lm z przewodem 8m, rączką, włącznikiem i podstawą magnetyczną.\nLampa robocza LED 12/24V okrągła


> MOTORYZACJA>MYCIE POJAZDÓW OSOBOWYCH\nWłaściciele samochodów osobowych zobowiązani są do regularnego czyszczenia swojego pojazdu. Czyste auto nie tylko dobrze się prezentuje, ale i dłużej nam służy. By jednak tak było, warto sięgać po preparaty dedykowane samochodom osobowym, które czyszczą nie tylko skuteczne, ale i bezpiecznie bez ryzyka uszkodzenia delikatnych elementów pojazdu.\nPreparat w proszku łączący ze sobą środki nawilżające oraz wysoką...\nWzmocniony wysokopienny skoncentrowany środek czyszczący do...\n293,41 zł netto\n360,89 zł brutto\nPreparat łączący ze sobą środki nawilżające oraz wysoką moc mycia....\n298,48 zł netto\nProdukt zapobiegający powstawaniu osadów.\n670,55 zł netto\n824,78 zł brutto\nTUGA ALU-TEUFEL SPEZIAL 5L ŻEL PREPARAT...


Oświęcim: inwalidzi wojenni spotkali się przy wspólnym stole [ZDJĘCIA] | Oświęcim Nasze Miasto\nOświęcim: inwalidzi wojenni spotkali się przy wspólnym stole [ZDJĘCIA]\nEwelina Żebrak 08.04.2013 Zaktualizowano 09.04.2013\nW sali konferencyjnej starostwa powiatowego w Oświęcimiu spotkali sie kombatanci i inwalidzi wojenni. Każdy krył w sobie historię, o jakich warto posłuchać...\nWczoraj, pierwszy raz od roku, do wspólnego stołu usiedli członkowie Związku Inwalidów Wojennych, Wojskowych i Osób Represjonowanych. Spotkanie odbyło się w starostwie powiatowym w Oświęcimiu. Były łzy wzruszenia, gorzkie wspomnienia z przeszłości i deklaracje na przyszłość.\nKażdy z uczestników spotkania ma za sobą historię z której można by spisać powieść. - Wojna zabrała mi ojca - wspomina Maria Styczeń. - Do dziś wspomnienia budzą mnie w środku nocy i nie pozwalają zasnąć do rana. Modlę się o spokojny los naszego kraju, żeby już na żadnej wojnie nie umierały, kobiety, dzieci i ojcowie rodzin - opowiadała kobieta.\nDo związku należy 85 osób z powiatu oświęcimskiego. Wszyscy członkowie są ofiarami wojny. Na spotkaniu zaproszony został Zbigniew Starzec, wicestarosta oświęcimski. Zapewnił, że urząd pomoże inwalidom, by w przyszłości mogli spotykać się częściej. - Nasze drzwi stoją dla was otworem - mówił Zbigniew Starzec.\nNa wczorajsze spotkanie nie przybyli wszyscy członkowie Związku. Wielu z nich, z racji wieku i problemów zdrowotnych nie było wstanie dotrzeć na miejsce. Zbigniew Starzec zapowiedział, że ci kombatanci, którzy mają problemy z dojazdem, przy najbliższej okazji dostaną kierowcę z urzędu, a koszty pokryje starostwo.\nNa koniec spotkania rozdano wyróżnienia. Dyplomy spoczęły na rękach wieloletnich członków. Niesamowicie wiele emocji wzbudził wiersz autorstwa przewodniczącej Związku - Marii Styczeń. Kobieta opisywała w nim swoje wspomnienia zaczynając słowami "Moje dzieciństwo smutne było, dla mnie słońce jakby nie świeciło...".\ninwalidzi wojenni Oś...\nspotkanie w starostw...\nlądowisko przy szpit...\nlądowisko zagrożone ...\nWyjaśniła się sprawa lądowiska przy szpitalu w Oświęcimiu\nLądowisko przy szpitalu w Oświęcimiu czeka modernizacja, ale jak przekonują w oświęcimskim starostwie nie jest to spowodowane powstającym po drugiej stronie ulicy blokiem mieszkalnym


Roll-on do ochrony, nawilżania i gojenia się opuszek łap Francodex 90 ml | Follow the Nature\nRoll-on do ochrony, nawilżania i gojenia się opuszek łap Francodex 90 ml\nPreparat w formie roll-on zmiękcza i nawilża podeszwy łap psów. Wzmacnia i chroni łapy w przypadku odmrożenia lub oparzenia. Przyspiesza proces gojenia ran i pęknięć. Aplikator w kulce dla psów o wrażliwych poduszeczkach oraz psów aktywnych.\nRoll-on preparat do pielęgnacji i ochrony opuszek łap 90 ml wzmacnia poduszki psich łap i chroni je przed uszkodzeniami z zewnątrz. Wykazuje działanie garbujące i nawilżające a tym samym zapewnia poduszeczkom miękkość i odporność na pęknięcia. Wspiera gojenie się psich łap. Aplikator kulkowy ułatwia i przyspiesza stosowanie. Preparat Francodex do pielęgnacji i ochrony opuszek łap doskonale nadaje się dla psów o wrażliwych poduszeczkach lub psów aktywnych (polowanie, praca, biegi, agility, zaprzęgi...).\nDoskonale łagodzi podrażnienia i ogranicza rozprzestrzenianie się bakterii. Wzmacnia i ochrania łapy w przypadku odmrożenia lub oparzenia. Przyspiesza proces gojenia ran i pęknięć. Produkt do pielęgnacji łap jest praktyczny w stosowaniu: kulka pozwala łatwo i szybko rozprowadzić produkt na opuszkach. Pozwala Twojemu psu chodzić z łatwością po wszystkich rodzajach podłoża.\nZawarta w produkcie tanina wzmacnia warstwę rogową pokrywającą opuszki łap. Siarczan cynku łagodzi podrażnienia i hamuje rozwój drobnoustrojów. Gliceryna zmiękcza skórę i zapobiega jej pękaniu.\nWoda, środek chelatujący, gliceryna, guma ksantanowa, tanina, siarczan cynku, pirosiarczyn sodu, konserwujace. Bez parabenów.\nRoll-on ochronny do łap przeznaczony jest do używania przez cały rok u psów. Chroni i pielęgnuje psie opuszki na łapach.\nwzmacnia poduszeczki łap i chroni ich przed uszkodzeniami z zewnątrz\npreparat wykazuje działanie garbujące i nawilżające zapewnia poduszeczkom miękkość i odporność na pęknięcia\nsprzyja gojeniu się popękanym, suchym poduszkom na łapach\nkulkowy aplikator ułatwia i przyspiesza stosowanie\nnadaje się dla psów o wrażliwych poduszeczkach oraz psów aktywnych (polowanie, praca, biegi, agility, zaprzęgi)\nTylko do użytku zewnętrznego. Nałożyć produkt równomiernie na całą powierzchnię poduszeczki przesuwając kulką bezpośrednio po poduszeczkach. Powtarzać codziennie. Po aplikacji pilnować, by pies nie zlizał produktu i poczekać, aż specyﬁk całkowicie wyschnie, zanim pozwolimy psu chodzić po materiałach. Stosować 1 do 3 razy w tygodniu. Po użyciu: Nie pozwalać zwierzakowi chodzić po dywanach, wykładzinach, meblach, kanapach… aż do całkowitego wyschnięcia produktu. * Nie pozwalać by pies lizał łapy


Zakazany hazard w natarciu - Media - rp.pl\nAktualizacja: 13.03.2015, 07:56\nZakazany hazard w natarciu\nPonad 90 proc. polskiego rynku gier hazardowych to nielegalne firmy. Po zaostrzeniu przepisów szybko ich przybywa.\nW internecie kwitnie nielegalny hazard, a liczba oferujących go zagranicznych podmiotów w krótkim czasie się podwoiła – z 86 w 2012 r. do 156 w 2014 r. Celnicy, którzy w Polsce nadzorują hazard, nie potrafią go ukrócić. Za to ścigają graczy – wynika z raportu NIK, który poznała „Rzeczpospolita".\nPo głośnej aferze hazardowej zaostrzono przepisy i od 2011 r. np. w ruletkę można grać tylko w kasynach. Zakazane jest organizowanie i udział w grach hazardowych online z wyjątkiem tzw. zakładów wzajemnych (bukmacherskich), które mogą być prowadzone w sieci tylko przez firmy posiadające zezwolenie Ministerstwa Finansów. Dziś mają je cztery firmy: Totolotek, Fortuna, STS i Millenium.\nJednak firmy z siedzibami w rajach podatkowych nie przejmują się zakazami. Oferują polskim graczom całą gamę usług: oprócz bukmacherki m.in. ruletkę czy blackjacka. Z powodzeniem je, również wbrew ustawie, reklamują. Kontrola NIK potwierdza, że celnicy są bezradni – nie potrafią ograniczyć działalności zagranicznym firmom zarabiającym w Polsce, choć te nie mają wymaganych zezwoleń.\n– Tacy nielegalni internetowi bukmacherzy opanowali 91 proc. rynku. Ich obrót szacuje się na 5 mld złotych rocznie. Nie płacą podatków, a nasz budżet traci na tym każdego roku do 300 mln zł – mówi Paweł Rabantek, przedstawiciel Stowarzyszenia Pracodawców i Pracowników Firm Bukmacherskich.\nBiznes oferujący taki hazard nie jest ścigany w przeciwieństwie do polskich graczy. Za udział w nielegalnym hazardzie grozi grzywna (do 720 stawek dziennych, czyli ok. 16 tys. zł), a także nawet do trzech lat więzienia. Obie kary mogą też być orzeczone łącznie. Celnicy prowadzą obecnie przeciwko graczom 1100 takich spraw. Łatwo ich namierzyć – po numerze karty płatniczej.\nPolaków korzystających z nielegalnych serwisów wciąż przybywa: 24 tys. osób wygrało łącznie 27 mln zł. Lubelscy śledczy dotarli w 2014 r. do takich danych o przepływach pieniężnych przy okazji jednego z postępowań.\nAmatorzy gier wpadają w pułapkę, bo strony zakazanych zakładów prowadzone są w języku polskim bez informacji, że gra jest legalna tylko za granicą.\nJak ukrócić ten proceder? – Wystarczyłoby zablokować strony internetowe nielegalnych operatorów albo płatności. Tak się robi w wielu krajach Europy – wskazuje Rabantek.\nUstawę hazardową krytykuje jednak środowisko sportowe, bo wyjątkowo mocno uderzyła ona w polski sport. Bukmacherzy sponsorowali m.in. skoki narciarskie w Zakopanem, kluby ekstraklasy piłkarskiej czy największy klub piłki ręcznej. Wszystkie te firmy musiały się wycofać ze sportu.\nWiesława Dróżdż, rzeczniczka MF, zapewnia, że po kontroli NIK resort wnikliwie przyjrzy się problemowi hazardu. Zauważa jednak, że Polacy źle reagują na próby ograniczania wolności w internecie, co pokazała m.in. sprawa ACTA.\nTotalizator bliski przejęcia Totolotka\nHazard w internecie bez kontroli


Tutaj przyjdą róże\nCzy zdanie „Nie stawiaj cynii na stole, tutaj przyjdą róże” w sensie: 'Tutaj będzie postawiony wazon z różami' jest dopuszczalnym skrótem myślowym, czy też niedopuszczalnym regionalizmem?\nostatnio zaciekawił mnie temat czasu zaprzeszłego. W znalezionej przeze mnie literaturze jest bardzo niewiele informacji o tym pięknym, aczkolwiek, z tego co wiem, już praktycznie wymarłym czasie. Autorzy podręczników do historii języka polskiego opisują tylko jego formy. Chciałabym się dowiedzieć czegoś o jego powstaniu (kiedy to nastąpiło), jego rozwoju i użyciu. Byłabym wdzięczna, jeśli moglibyście Państwo podsunąć mi literaturę, w której można coś więcej na ten temat znaleźć.\ndioda LED i płyta CD\njak to jest z zwrotami typu dioda LED czy płyta CD? Chodzi mi o to, że np. LED zawiera w sobie już słowo diode, więc gdy mówimy dioda LED, słowo dioda po rozwiązaniu skrótu LED jest podwajane: „Podświetlenie jest zrobione na diodzie Light Emmiting Diode”. Czy nie lepiej byłoby mówić: „Podświetlenie jest zrobione na LED”? Podobnie z CD: czy nie lepiej mówić „Weź tę CD” niż „Weź tę płytę CD”?\nCzy poprawna jest konstrukcja etyczno-moralny? Z góry dziękuję za odpowiedź i serdecznie pozdrawiam.\nPrzy tworzeniu Oficjalnego Słownika Polskiego Scrabblisty przyjęto, że od każdego czasownika można utworzyć rzeczownik. W dodatku do każdego z nich można dodać partykułę nie- i powstały w ten sposób wyraz jest w pełni odmienny. OSPS roi się więc od nietarć, nieścięć i nierozpyleń. Czy słowa takie, mimo że praktycznie nieużywane, można uznać za poprawne?\nimiona włoskie na -o\nChciałbym uzyskać dodatkową poradę dotyczącą odmiany imion włoskich zakończonych na -o. Mianowicie Pan Jan Grzenia zaleca unikać odmiany imion mających swoje odpowiedniki w języku polskim (Romano – Roman, Roberto – Robert). Co natomiast zrobić z imionami włoskimi mającymi swoje odpowiedniki w innych językach, np. angielskim (Marco – Marc), albo z imionami pochodzenia włoskiego praktycznie nieużywanymi w Polsce (Lamberto – Lambert)?\nDlaczego nie ma w słownikach bardzo popularnego wśród posiadaczy samochodów słowa klema? To, że wyraz jest pochodzenia obcego lub ma polski odpowiednik, niezbyt mnie przekonuje – wszak znaleźć można w słowniku karburator (praktycznie nieużywane) lub dyferencjał – też z branży motoryzacyjnej.


Uroczyste zakończenie roku szkolnego 2016/2017 w Zespole Szkół w Grabowie - Aktualności - Serwis WWW Urzędu Miejskiego w Gołdapi\nUroczyste zakończenie roku szkolnego 2016/2017 w Zespole Szkół w Grabowie\nZakończenie roku szkolnego to zawsze dzień pełen pozytywnych emocji. Tak też było i tym razem. Cała społeczność szkolna ZS w Grabowie – uczniowie, absolwenci, rodzice, nauczyciele, pracownicy szkoły, dyrekcja i szanowni goście zebrali się w sali gimnastycznej, aby podsumować rok szkolny 2016/2017. Większość z nas żegnała się tylko na dwa miesiące wakacji, ale najstarsi gimnazjaliści mówi nam „do widzenia” po raz ostatni.\nCałą uroczystość rozpoczął tradycyjnie hymn. Pani dyrektor oficjalnie przywitała wszystkich obecnych, w szczególności przybyłych gości: pana Tomasza Lutę – burmistrza Gołdapi, majora Ryszarda Parynę - przedstawiciele 15 Pułku Przeciwlotniczego, ks. Tadeusza Kuleszę - proboszcza parafii Grabowo, radnego - pana Stanisława Wójtowicza oraz przewodniczącą rady rodziców - panią Emilię Osińską, a pani wicedyrektor odczytała list Warmińsko – Mazurskiego Kuratora Oświaty, w którym dziękował on nauczycielom i wychowawcom za trud włożony w wychowanie i kształcenie naszych pociech. Następnie odbyła się część, na którą czekali uczniowie, czyli zasłużone wynagradzanie najpracowitszych. Gratulowaliśmy i z przyjemnością biliśmy brawa naszym laureatom wszelakich konkursów i najzdolniejszym uczniom. Dziękujemy gościom za szczere i ciepłe słowa oraz gratulujemy wszystkim nagrodzonym.\nW ramach ostatnich wspólnie spędzonych chwil absolwenci gimnazjum przygotowali krótki skecz ukazujący lekcję języka polskiego w krzywym zwierciadle oraz wydeklamowali kilka słów pożegnania. Usłyszeliśmy również wiele życzeń pomyślności i udanych wakacji.\nSpotkanie zakończyły słowa pożegnania trzecioklasistów przygotowane przez uczniów klasy drugiej gimnazjum.


Cukinii śmierć » mojekoniki\nJeśli odrzuci się choć na kilka dni jedzenie, po które sięga się najczęściej – np. chleb, szynkę, ser… No dobrze, nie idźmy w “parówkowe” standardy, porozmawiajmy o czymś zdrowszym, ale równie sztampowym. Zdrowe jedzenie nierozerwalnie kojarzy się w powszechnej świadomości z cukinią. Kiedyś też jadłam jej całkiem sporo. Dziś mam na nią coraz większą alergię mentalną. „Weźmiesz cukinię, paprykę…” – słyszę i już prawie mam wylew. Wszystkie nijakie lecza, po których na brzuchu można namalować oczka i buźkę i sprzedać jakiemuś dziecku jako balon. Grillowana cukinia też zwykle wychodzi jak mokry wacik do demakijażu.\nWarzyw jest całe zatrzęsienie, dlaczego więc we wszystkim co “zdrowe” ma lądować cukinia i papryka? Dlaczego leczo? Dlaczego nie zjeść surówki ze świeżego kalafiora, pomidorów, rukoli czy bazylii i prażonych nasionek? Dlaczego nie sięgnąć po grillowane bataty z pastą z kaszy jaglanej, jarmużu i karczochów w oleju, które można kupić w markecie (ale lepiej unikać tych z octem)? Dlaczego nie ugotować ziemniaków w mundurkach i po odlaniu wody nie dodać młodych liści szpinaku, oliwy, czarnych oliwek soli, pieprzu i kuminu? Albo tylko oliwy i majeranku? Obok cukinii jest jeszcze dynia – dająca znacznie więcej możliwości kulinarnych, jest korzeń pietruszki – bardzo słodki. Są buraki. Jest wspomniany już kalafior. Z niego też można zrobić placki. Z batatów i marchewki zresztą tak samo.\nNo Responses to “Cukinii śmierć”\nU mnie eksperyment z niesmażeniem trwa, choć w sumie mogłabym już wrócić do “normalnego” jedzenia.\nZawsze mi się wydawało, że bez smażenia ani rusz, żeby było aromatycznie i smacznie, a tu się okazuje, że wyjście poza schemat i ograniczenie możliwości paradoksalnie powoduje, że możliwości jest więcej, a nie mniej 🙂\nJoanno, Twój beztłuszczowy eksperyment budzi moją zazdrość. Zastanawiałam się dlaczego, skoro mogłam zrezygnować z cukru, nie potrafię sobie teraz wyobrazić jedzenia z mniejszą ilością tłuszczu. Ale doszłam do wniosku, że może właśnie dlatego 🙂 Bo jak się rezygnuje ze słodkiego to się chce więcej tłustego. To rewelacyjny eksperyment. Ja mam póki co mocne postanowienie żeby przestać smażyć. Tylko dodawać oleje “na zimno”. I skutecznie mnie do tego zachęcił ostatni wyjazd jogowy. Jedzenie było potencjalnie pyszne, wegańskie. Ale mój brzuch cierpiał po nim niemożebnie.


Rostowski liczy na szybką pracę posłów nad regułą wydatkową - finanse\nDodano: 25-07-2013 20:39\nWicepremier, minister finansów Jacek Rostowski ma nadzieję, że Sejm w sierpniu zajmie się nowelizacją ustawy o finansach publicznych, która wprowadzi nową, stabilizującą regułę wydatkową.\n- Funkcjonowanie progu 50-procentowego będzie zmienione, on będzie włączony do nowej reguły, opartej na nowych zasadach europejskich, nowej regule wydatkowej, której założenia przyjęliśmy 10 dni temu i którą, mam nadzieję, przedstawimy Sejmowi na pierwszym posiedzeniu sierpniowym - powiedział w TVN24 Rostowski.\nZgodnie z przyjętymi w lipcu przez rząd założeniami nowelizacji ustawy o finansach publicznych w stabilizującej regule wydatkowej limit wydatków będzie uzależniony od średniookresowego realnego tempa wzrostu PKB, oczekiwanego poziomu inflacji i ewentualnej zmiany obciążeń fiskalnych. Reguła ma zacząć obowiązywać już przy wyznaczaniu wydatków na 2014 rok i objąć ponad 90 proc. sektora finansów publicznych.\nPierwsze po wakacjach parlamentarnych posiedzenie Sejmu zaplanowano na 28-30 sierpnia.\nREGUŁA WYDATKOWA ALERT | RSS\nDo artykułu: Rostowski liczy na szybką pracę posłów nad regułą wydatkową


Ile może być eksperymentu - Przedruk wywiadu z Edgarem Bąkiem z książki Miliard rzeczy dookoła. Agata Szydłowska rozmawia z polskimi projektantami graficznymi - MOCAK\n//Ile może być eksperymentu// – Przedruk wywiadu z Edgarem Bąkiem z książki Miliard rzeczy dookoła. Agata Szydłowska rozmawia z polskimi projektantami graficznymi\n» Ile może być eksperymentu – Przedruk wywiadu z Edgarem Bąkiem z książki Miliard rzeczy dookoła. Agata Szydłowska rozmawia z polskimi projektantami graficznymi\nAgata Szydłowska: Od czego się zaczęło?\nEdgar Bąk: W ósmej klasie podstawówki nagrywałem nocne programy z metalem. Przez kilkanaście miesięcy nagrywałem je na magnetowidzie i potem odtwarzałem. Raz magnetowid przestawił się i nagrał jakiś inny program. Było sobotnie przedpołudnie, wszyscy siedzą w salonie, włączam kasetę, a tam zamiast metalu pojawia się teledysk, w którym powtarzają się w kółko trzy dźwięki przez dwanaście minut. Teledysk był zmontowany z setek kawałków starych filmów, na których ktoś odbiera telefon. Oniemiałem. Otworzył się przede mną zupełnie nowy wszechświat, którego za bardzo nie rozumiałem. Nie wiedziałem, o co chodzi. Jakaś muzyka elektroniczna, amatorskie wideoklipy, głęboki underground, nikt tego nie sponsorował, więc wszystko było bardzo amatorskie, a co za tym idzie, szczere. Te klipy to była pierwsza sztuka wideo, jaką zobaczyłem, luźno montowane abstrakcyjne obrazy i dźwięk. Wtedy podjąłem decyzję, że pójdę na grafikę.\nJaki był związek między tymi klipami a grafiką?\nZrozumiałem, że gdzieś istnieje świat, w którym ja też mogę tak działać na ludzi. Żeby czuli to, co ja czułem wtedy. Czyli nie chodziło o komunikację czegoś konkretnego, tylko o ekspresję artystyczną? Tak, o ekspresję. Rzeczy, które robię, też opierają się na ekspresji. Nauczyłem się jednak, że muszą one funkcjonować, działać, być demokratyczne. To zawsze jest pewnego rodzaju ekspresja.\nCzyli jesteś bardziej artystą niż grafikiem.\nZ czegoś takiego wyrosłem, ale nigdy nie odważyłem się zostać artystą.\nNie sądzę, że sztuka jest na tyle ważna w życiu. Zakładam z wahaniem, że jest, ale to moja bardzo osobista sprawa. Żeby być artystą, trzeba mieć stuprocentową pewność, że to, co robisz, ma sens. Ja – przeciwnie. Mam za dużo ironii. A przecież artysta raczej nie ironizuje na temat swoich prac. Utrzymuje, że one są, po prostu muszą być, że świat bez nich byłby gorszy. Ja tak nie uważam, i to mi nie pozwoliło zostać artystą.\nCzym w takim razie jest grafika?\nW grafice okazało się, że mogę robić takie rzeczy, które pełnią jakąś funkcję, a ja mogę je wykonać tak, by mierzyć się z czymś wieloznacznym. To znaczy, że zajmuję się komunikacją wizualną, ale trochę luzuję gorse.\nCzy to kompromis między sceptycznym podejściem do sztuki a potrzebą ekspresji?\nTo nie jest kompromis. Po prostu znalazłem miejsce, gdzie to działa równocześnie. Kompromis ma zwykle negatywne konotacje, coś się dzieje kosztem czegoś. Tu zaś nie. To jest pole działalności, w którym możesz robić i to, i to.\nA gdzie z kolei jest klient, odbiorca, funkcjonalność itd.?\nWtedy, w latach dziewięćdziesiątych, zupełnie nie myślałem, że on gdzieś jest. Po prostu poczułem moc projektowania.\nTeraz jest absolutnie na pierwszym miejscu.\nTrochę mnie zaskoczyło to, co powiedziałeś o ekspresji. Czy to dobre słowo, „ekspresja”?\nTak. Mówisz serio? Widziałaś przecież moje prace, one są o... ekspresji!\nCzęsto mogłabym podejrzewać różnych grafików o to, że ich prace są ekspresją, ale nikt się do tego nie przyznaje. To jednak jest niemodne. Ekspresja była kiedyś, uważano, że grafik jest artystą, który coś przekazuje od siebie. Teraz przeważa podejście pragmatyczne: coś jest do zrobienia, ma pełnić jakieś funkcje, odpowiedzieć na zadanie, rozwiązać problem, a później otrzymujesz wynik.\nTak, masz rację, ale wydaje mi się, że do mnie ludzie przychodzą też po kawałek ekspresji. Chcą, żeby to było zrobione w jakiś sposób, mniej więcej taki, jak to robiłem do tej pory. Ja dostarczam produkty, które mają w sobie jakiś sposób myślenia. Ten sposób jest ekspresją. Lub ujmując to inaczej – to, co robię, ma po prostu działać, w taki czy inny sposób. Intelektualnie i emocjonalnie jednocześnie.\nTo wyjaśniałoby, dlaczego współpracujesz głównie z instytucjami kulturalnymi. One są chyba bardziej otwarte.\nTak, wydaje mi się, że są. Lub po prostu rozwiązania, które proponowałem do tej pory, są adekwatne do odbiorców ich komunikacji. To jest dobra grupa docelowa, bo w jakiś sposób mi bliska. Wychowana na tych samych tekstach i karmiona tymi samymi mitami. Trochę jakbym mówił do siebie. A z drugiej strony gotowe realizacje przyciągają następne, ale w jakimś stopniu podobne. Szczęśliwie lub nie, projekty w moim portfolio to drugie lub trzecie podejścia, które zaproponowałem. To często nie są pierwsze projekty, pierwsze były zbyt radykalne. No i nasi klienci często mają rację.\nWe mnie jest cały czas dysonans między kimś, kto potrzebuje swobody ekspresji, a tym, kto robi coś dla klienta i dla ludzi. Klienci często mają rację, ponieważ moje pierwsze projekty mogłyby nie zadziałać tak mocno.\nSą bardziej eksperymentem?\nTak. I pojawia się pytanie: ile może być eksperymentu w projektowaniu graficznym? Czy ta dziedzina ma sens? A może to raczej jakiś onanizm? Po co ludzie całościowo krytykują projektowanie graficzne? Czy świat będzie lepszy od tego?\nMówisz, że utożsamiasz się z grupą docelową odbiorców kultury, dlatego że operujecie tym samym językiem. Czy ma to przełożenie także na konkretny język wizualny, którego używasz?\nNie tylko w Warszawie, ale wszędzie na świecie wszyscy projektujemy bardzo podobnie. Okazuje się, że projektowanie graficzne ma bardzo krótkie nogi. Kiedy stwierdziłem, że jestem zmęczony pewnego typu powracającymi rozwiązaniami w komercyjnym projektowaniu, okazało się, że wszyscy w moim pokoleniu są tym zmęczeni. Wszyscy robimy fajne projekty, tylko że takie same. Nie ma w tym nic złego, pod warunkiem że ludzie cały czas myślą. Takie są czasy, że wszystko jest podobne: muzyka jest taka sama jak dwadzieścia, dziesięć, pięć, pięćdziesiąt lat temu. W modzie też nie ma nic nowego. Zobacz, jak my wyglądamy! Wyglądamy jak nasi rodzice. Począwszy od butów, nie mamy nic, co jest z 2012 roku. Może tylko masz okulary, których mogło nie być wcześniej.\nPewnie nie było. Ale ty nie masz wąsów.\nNie wszyscy nosili wąsy. Wszystko w sumie wygląda jak kiedyś. No więc trochę tak samo jest w projektowaniu. Uogólniam oczywiście.\nZ czego to wynika? Czy jest jakiś duch projektowania graficznego, który się unosi w powietrzu i niepostrzeżenie przenika do komputerów?\nDobre pytanie. Ludzie zawsze korzystali z form, które już były, ale nigdy nie mieli do nich takiego dostępu jak my teraz, przez internet. To jest na pewno bardzo ważna rzecz. Zaproponuję śmiałą teorię. Upadła żelazna kurtyna i skończyła się rywalizacja między mocarstwami, kto pierwszy będzie na Księżycu, na Marsie. W 2011 roku chyba przestały latać promy kosmiczne. Prawie nic się nie mówi teraz o misjach pozaziemskich. Skutkuje to tym, że nie mamy pożywki dla myślenia o przyszłości. To jest druga przyczyna. I trzecia sprawa: chyba coraz bardziej jesteśmy świadomi, w jaki sposób nasze imperialne marzenia wiązały się z niszczeniem tego, co zdobywamy. Jesteśmy bardziej świadomi, że nie musimy pędzić i być gdzieś pierwsi, ale możemy cieszyć się z tego, co mamy tu i teraz. Pewnie jest jeszcze więcej powodów. Widzę w internecie rzeczy, które wyglądają, jakby wyszły spod tej samej ręki, ale chyba pewien styl myli nam się z projektowaniem. Bo modne fonty i kolory to jedno, ale pomysł, narracja, historia, którą opowiadasz, to jest coś, co buduje więź z odbiorcą. Aktualność stylu w tym jakoś pomaga, bo bierze się z uśrednienia popkultury, w jakiej uczestniczy ten wycinek odbiorców, do którego mówisz. Ale kiedy oglądam blogi, bardzo szybko odsiewam to, co aspiruje, od tego, co faktycznie działa i nie gra tylko na siebie. Tak więc: zawsze liczy się pomysł.\nCzyli nastąpił koniec modernizmu i myślenia o przyszłości, skupienie się bardziej na teraźniejszości, przeszłości, lokalności. Nie chodzi już o wynajdywanie czegoś nowego, tylko o zatrzymanie się i rozejrzenie wokół. To jest ogólna tendencja. I okazuje się, że wszyscy, zarówno w Warszawie, jak i w Zurychu i Nowym Jorku, stosują te same rozwiązania. Ty też się w to wpisujesz.\nTak, absolutnie. Ale jak trafiłem na Trendlist, to zbaraniałem. Ta skala robi wrażenie. Dopiero potem przyszła refleksja, że w ten sposób można wylistować wszystko. Niemniej to, co ja czuję, jest moje i autentyczne. Co z tego, że pięć tysięcy osób na świecie czuje to samo, kiedy dla każdego jest to autentyczne?\nCzyli to jest naturalne...\nOczywiście, że naturalne. Wracając znowu do ubrania... Japoński sweter, który jest na całym świecie. Wszystko jest wszędzie.\nA gdzie jest miejsce na lokalność?\nAle weźmy projekt „WAW”. On jest zakorzeniony w lokalności, chociażby przez wernakularną typografię, której użyłeś. Mnie się wydaje, że w Warszawie projektowanie graficzne jednak czymś się różni od projektowania w innych miastach czy krajach, nie sądzisz?\nMamy taki moment, że jesteśmy, a właściwie zawsze byliśmy, najbardziej rozwiniętym krajem z byłych demoludów i dzięki temu możemy teraz w twórczy sposób to dziedzictwo traktować. To jest coś, czego nie miała reszta Europy i świata. Różnimy się od nich tym, że czerpiemy z naszego modernizmu do lat sześćdziesiątych oraz ze swobody lat dziewięćdziesiątych. Tego typu lat dziewięćdziesiątych w Europie nie było. Oni nie wiedzą, co znaczy dziki kapitalizm, i w tym nasza siła. A ponieważ Polska jest dużo do przodu przed innymi demoludami, to już możemy sobie to z dystansem i z humorem ogrywać.\nLata dziewięćdziesiąte, modernizm, lokalność – świadomie nawiązujesz do tych haseł? Mówisz, że wszędzie projektuje się tak samo, ale jednak mamy coś innego, nam tylko właściwego...\nTo ciekawe, bo gdybym wyjechał do Kalifornii, nie wiedziałbym, jak pracować. Musiałbym zweryfikować cały swój proces myślenia, percepcji rzeczywistości. Jak się odnoszę do lat dziewięćdziesiątych i modernizmu? Wcześniej nie byłem tego świadomy, ale jest to olbrzymia siła, do której można się odwoływać i która później rezonuje. Wszyscy wychowaliśmy się w tej samej rzeczywistości. Niektórzy lepiej ją pamiętają, inni gorzej, ale ona nas wszystkich uformowała. I to jest energia, dzięki której można projektować.\nPowiedziałeś kiedyś, że ty i paru twoich kolegów i koleżanek projektujecie tak, a nie inaczej, bo się wychowaliście w Polsce w latach dziewięćdziesiątych...\nTo było silne doświadczenie. Przecież cały czas jesteśmy w PRL-u albo pamiętamy PRL, a jednocześnie ktoś rozstawia szczęki albo łóżko polowe, handluje mięsem i sam wypisuje ceny. Nawet te wszystkie tabliczki z piwem z nadmorskich miejscowości: to jest coś, w czym, chcesz czy nie chcesz, żyjesz. Z jednej strony masz teledyski na MTV, a z drugiej strony oglądasz to wszystko, i to cały czas jest dokoła. To unifikujący kod kulturowy, który wszyscy znamy. Nie możemy udawać, że go nie ma, i nierozsądne byłoby z niego nie skorzystać. Okazało się, że można z niego zrobić coś, co samo się napędza, jeśli traktujesz to z dystansem i poczuciem humoru.\nWspominałeś wcześniej, że lubisz opracować najpierw zasadę działania, system.\nInteresują mnie sytuacje, w których obserwuję sam proces. Sama forma nie jest wtedy tak ważna jak na przykład język, który tworzy się do zbudowania danej formy. To taka programistyczna metoda, w której piszesz kod i on później sam coś robi. Myślę, że udało mi się zrealizować projekty działające jak równanie, którego wynik nie jest do końca ode mnie zależny. Tworzę gramatykę i formy, a ostateczny kształt sam z tego wypływa.\nOpowiedz, jak to wygląda w praktyce. Jak ten system działa?\nW ten sposób powstał zin „Surowy” oraz identyfikacja Centrum Sinfonia Varsovia1. Centrum Sinfonia Varsovia zaprojektowano jako miejsce służące bardzo szerokiej działalności. Przede wszystkim miała to być siedziba orkiestry, ale jednocześnie budynek miał zostać gruntownie przebudowany, żeby można było w nim wystawiać sztukę, organizować koncerty, a także odczyty, prelekcje, projekcje oraz stworzyć park rzeźby. Otwarta forma podpowiedziała wybór: albo prosty logotyp, dosyć surowy w wyrazie, albo coś bardzo skomplikowanego. Powstało pytanie: jak zdyscyplinować coś bardzo złożonego? Jak sprawić, żeby to działało, było rozpoznawalne przez ludzi, miało wszystkie cechy funkcjonalnej identyfikacji, a jednocześnie pozwalało opowiedzieć tak szerokim spektrum działań? Ludzie powinni zapamiętać znak i wyczuwać ogólny komunikat: tutaj dużo się dzieje i każdy znajdzie coś dla siebie. Udało mi się to zrobić tak, że zaprojektowałem gramatykę oraz zestaw symboli. Przyjąłem, że pewne formy mogą być wieloznaczne w różnym zestawieniu i im więcej interpretacji, tym lepiej. Przygotowałem kilkanaście elementów na bazie siatki, żeby potem łatwiej było składać, i podzieliłem je na cztery grupy. Można to było ułożyć na wykresie, w którym jedna linia odpowiadałaby zależności między tym, czy dana dziedzina sztuki jest bardziej oparta na trwaniu w czasie, zmianie, czy też bardziej statyczna, wizualna. Druga ujmowała tę samą zależność w materialny i zmysłowy sposób. W tej pierwszej chodzi o percepcję danej sztuki czy dziedziny, a w drugiej – o jej fizyczną charakterystykę: czy jest czymś nieruchomym, czy nie. Dzięki temu mogłem te formy z grubsza przyporządkować. Czy coś jest teatrem, który jest oparty na czasie i ruchu, czy rzeźbą, która jest oparta tylko na czasie, czy jest na przykład fotografią czy malarstwem, które są statyczne i bardziej wizualne, itd. Następnie dzięki algorytmowi logotyp na bazie tych form modyfikował się i dostosowywał do przestrzeni, którą miałby zajmować, albo do kontekstu, w którym istniał. Rozlewał się po całej płaszczyźnie w przypadku plakatu, kumulował w lewym górnym rogu jak stado rybek na papierze firmowym. W podobny sposób funkcjonował w przestrzeni, w samym budynku, na wszystkich drukach i plakatach.\nOpowiedz też o „Surowym”.\nModa jest trudną dziedziną, opartą przede wszystkim na stylu. Tutaj zadanie projektowe było dosyć proste: zrobić spójny magazyn modowy z materiału dostarczonego przez kilkudziesięciu kursantów, laureatów konkursu na Art and Fashion Festival w Poznaniu. Wszystkiego pilnowali Hania Rydlewska i Marcin Różyc. Jako dyrektor artystyczny musiałem zmierzyć się z wyjątkowo różnorodnym materiałem. Wymyśliłem, że elementem, który zepnie całość, będą wariacje na temat zwykłej czarnej ramki. Mogliśmy włączać i wyłączać poszczególne jej boki i to nam dało duży repertuar prostych form. Z jednej strony silnie zaznaczały one początek każdego artykułu, z drugiej różniły się od siebie i dobrze współpracowały ze zdjęciami grupy stażystów pod dowództwem Kuby Dąbrowskiego. Ponadto budowały rytm całego magazynu i w sposób algorytmiczny stworzyły nam okładkę. Jest ona po prostu zbiorowym portretem różnych osobowości, które stworzyły coś razem, a powstała poprzez prześwietlanie całego magazynu i nałożenie na siebie czarnych elementów, które konstruowały nam nagłówki w artykułach. Tak więc forma nie została zaplanowana,\nnikt jej nie komponował, była sumą. Ważny był sam proces. A o czym w końcu ten festiwal był, jak nie o tym!\nProjektujesz też nową identyfikację dla Nowego Teatru. Na czym ona polega? Czy nawiązujesz do wcześniejszych elementów identyfikacji, czy je zupełnie ignorujesz?\nZaczynam od nowa. To jest jedno z tych zleceń, kiedy obiekt, który trzeba opisać, jest trudny do uchwycenia. Z jednej strony trudno zrobić pojedynczy znak, który wszystko wyrazi, a z drugiej potrzeba posiadania identyfikacji jest bardzo ważna. I tu myślę w odwrotny sposób niż przy pracy nad Centrum Sinfonia Varsovia. Ta instytucja także organizuje bardzo dużo różnego rodzaju wydarzeń. Przede wszystkim jest to teatr, ale jeszcze przez długi czas będzie to miejsce, które aktywizuje miasto poprzez wiele dyskretnych działań. Przykładem jest cykl „Zrób to sam”, który polega na tym, że uczymy się od doświadczonych osób pewnych niezwykłych umiejętności. Trudno więc to wszystko zebrać i opisać prostym, jasnym znakiem. A rzeczą, która spina teatr i spotkania, jest scena. Jeżeli\nda się najbardziej abstrakcyjnie i w ogólny sposób ją opisać, będzie to albo prosta płaszczyzna, albo granice tego czegoś, tego miejsca. No i granice, taki najprostszy gest zaznaczania, ograniczania, opis – to właśnie jest logo Nowego Teatru. Dwie pionowe\ngrube linie, w środku – napis.\nJak przenosisz ten znak na inne elementy identyfikacji?\nIdea jest taka: jeżeli coś trzeba zaznaczyć, to zaznacza się właśnie linią. Działa to wtedy, kiedy coś jest pod spodem, przed czymś. Możemy to sobie wyobrazić przestrzennie: coś przed, za, pod spodem, od, do, pomiędzy. A logotyp jest giętki i pojemny. Oczywiście w tego typu projektach, podobnie jak w przypadku Centrum Sinfonia Varsovia, musi być jeden znak, który się nie zmienia. Identyfikacja Nowego Teatru obejmuje całe spektrum: od prostego znaku do tych wszystkich nieprzewidywalnychsytuacji, które kiedyś nastąpią.\nWydaje mi się, że teraz jest to coraz częściej spotykane myślenie: żeby nie projektować jednego logo, tylko system, który\npóźniej będzie modyfikowany, w zależności od potrzeby. Tak jak White Cat Studio zaproponowało w przypadku Netii.\nŚwietna identyfikacja. Myślę, że w Polsce coraz częściej rozumiemy, że marka to nie jest po prostu logo, ale stosunek ludzi do tego, co się branduje. Jeżeli odbiorcy mają coś poczuć, mogą to poczuć w szerszym sensie. Nie tylko kiedy widzą za każdym razem ten sam znak.\nA czy instytucja kulturalna potrzebuje brandingu?\nWydaje mi się, że każdy, kto chce coś komunikować w dzisiejszym świecie, musi starać się mówić w wyjątkowy sposób. Branding pozwala zaoszczędzić czas odbiorców, którzy nie muszą poznawać czegoś od nowa, ale mają już pewną intuicję, jakiś kapitał.\nJak będą zatem wyglądały plakaty? Czy będziesz pracował nad każdym osobno, czy jest jakiś szablon, który zaprojektowałeś?\nNowy Teatr ma taką politykę, że starają się dobierać różnych grafików do poszczególnych wydarzeń. To, co zaproponowałem, stanowi być może często niewidoczny, ale jednak istniejący szkielet dla wszystkiego, co stamtąd wychodzi.\nJuż od kilku sezonów pracujesz nad identyfikacją Miesiąca Fotografii w Krakowie. Jak się zmieniały pomysły i co jest w nich stałego?\nTo był, od kiedy zacząłem się tym zajmować, tak naprawdę jeden pomysł. Miał mocne wejście w pierwszym plakacie, który przygotowałem, i był rozwijany przez następne lata. W 2012 roku zaszła wyjątkowa sytuacja, ponieważ z jednej strony było dziesięciolecie festiwalu, co stanowiło punkt wyjścia do identyfikacji, a z drugiej rocznicowa edycja jest bardziej „dla ludzi”\nw porównaniu z poprzednią, której koncept był bardzo kuratorski. Nie pojawił się jeden pomysł, który wszystko by spajał, natomiast możemy poczuć, że tym razem festiwal to festiwal odbiorców. Odwracamy obiektyw, widz nie jest kimś biernym, kto podąża wytyczoną ścieżką, ale sam definiuje to, czym ten festiwal jest.\nJak to rozwiązałeś, pracując nad identyfikacją?\nW 2011 roku na Bliskim Wschodzie „arabska wiosna” odświeżyła oddolny, ludzki i emocjonalny. To jest bardziej koncepcja marketingowa niż projektowa. Tak, zdecydowanie. Przygotowana wspólnie z Krzysztofem Białkowskim.\nWydaje mi się, że kiedy projektowania jest faktycznie mało, koncepcję oddolnego zaangażowania można przełożyć na plakat. Jak to było, jeśli chodzi o inne elementy identyfikacji? Nie da się ich przełożyć czy tego nie chciałeś?\nMam świadomość, że projektowanie graficzne nie załatwia wszystkiego. Jest czymś niezbędnym, ale to tylko jedna składowa szerokiego pasma, którym docierasz do ludzi. To, co robimy, nazywa się komunikacją wizualną, lecz istnieje też kilka innych rodzajów komunikacji. Najfajniej i najskuteczniej to wychodzi, kiedy działa się razem. Ostatnio pracowaliśmy w większym zespole i ja byłem tylko jednym z jego elementów.\nPowiedziałeś, że mieliśmy wybuch aktywności oddolnej, obywatelskiej. Chodzi nie tylko o „arabską wiosnę”, ale także\ninne ruchy: oburzonych, okupujących itp. Twierdzisz, że ludzie zaczęli mówić za pomocą fotografii, ja sądzę, że także za\npomocą dizajnu, który bardzo charakterystycznie w tym kontekście zaistniał. Pojawiały się hasła napisane na kartonikach, plakaty robione przez ludzi na ulicy. Myślę, że te wszystkie ruchy w końcu będą miały wpływ na dizajn. Nie chciałeś z tego skorzystać? Pójść tą drogą?\nNie chodziło o proste naśladowanie, wykorzystanie stylu, który gdzieś powstał i służył do czegoś zupełnie innego. To, nad czym najmocniej pracowałem, to generalna strategia: to, jak komunikować festiwal, a nie po prostu, jak ma wyglądać plakat. Plakat powinien spełniać swoją funkcję w określonym zakresie i wiem, że to, jak będzie wyglądał, nie ma w sumie znaczenia dla tego, jak ludzie odbiorą cały festiwal.\nCzyli tu projektowanie się chowa?\nNa ogół projektowanie pozostaje gdzieś z tyłu. Jest dużo ciekawych rzeczy, które nie są efektem pracy przy komputerze, ale konceptem i ideą. To mi się właśnie najbardziej podoba w tym momencie.\nTo jeszcze projektowanie czy już coś innego?\nOgólnie nazwijmy to komunikacją.\nPowiedziałeś, że jeśli chodzi o plakat, ważniejsze jest dla ciebie uzyskanie jakiejś oryginalności, natomiast co do projektowania systemów, to w zasadzie mogą one operować tymi samymi elementami wizualnymi.\nTo jest pewna pułapka towarzysząca pracy nad dużym systemem. Im coś jest większe, im rozleglej ma działać, tym bardziej projektant musi mierzyć się z tym, że robi to dla ludzi, którzy nie zawsze są tak samo jak on obyci z estetyką, w inny sposób rozumieją język projektowy, mogą pochodzić z różnych środowisk, krajów i kultur. Dlatego należy sprowadzać wszystko do wspólnego mianownika bardzo ostrożnie. Wtedy trzeba się godzić na unifikację – to zagadnienie skuteczności, tak samo ważne jak edukacja graficzna i realizowanie swojej intuicji. Chodzi tylko o proporcje.\nA co, jeśli ktoś zobaczy identyfikację Nowego Teatru i stwierdzi: „No tak, Edgar tu był”? Przecież choćby w „Surowym” pojawiają się podobne elementy.\nNic się nie stanie, tak samo nie mam problemu z Trendlist. Jestem świadomy, że żyjemy w czasach, kiedy wszystkie formy już były. Poza tym komunikacja wizualna polega na tym, że mówimy wspólnymi formami do siebie, do innych. Dbamy o to, żeby coś było\nzrozumiałe i dla nadawcy, i dla odbiorcy. Jeśli projekt jednocześnie ma współbrzmieć z naszymi czasami i z tym, co dla ludzi jest pozytywne emocjonalnie, to musi posługiwać się podobnym repertuarem form. Nigdy nie było inaczej! Niezwykły indywidualizm grafików to mit. Graficy zawsze byli w służbie czegoś. Nie jesteśmy artystami. Żyjemy w czasach, kiedy trzeba zredefiniować to, kim jest projektant. Wszystko bardzo się zmienia, a my wciąż żyjemy dwudziestowiecznymi mitologiami. Projektowanie graficzne to pewna skończona liczba form i połączeń między nimi. Jeszcze nigdy nikt na świecie nie potrzebował takiej liczby indywidualnych, drobnych marek i brandów jak teraz. To naturalne, że nie wystarcza form. Musimy się z tym pogodzić. No i tak jak wspominałem,\nnajpierw jest opowieść i pomysł.\nOkładka czasopisma „Surowy”, 2010


Szafka na buty z metalowymi 4 półkami regał szary - Szafki - Homebook\n25 zł 65 zł\n25 zł 65 zł shoperly\nIdealnie zagospodarowana przestrzeń Metalowy regał na buty z 4 półkami marki Springos w jasnoszarym kolorze, umożliwi odpowiednie zagospodarowanie szatni czy przedpokoju. Stabilna konstrukcja półki została wykonana z najlepszych jakościowo materiałów , dzięki czemu posłuży przez długi czas. Szeroki 15 cm rozstaw między półkami umożliwi ułożenie na nich półbutów, a nawet wysokiego, zimowego obuwia. Regał jest lekki i poręczny, co pozwala na bardzo szybki montaż oraz zmianę jego położenia. Wykonanie z metalu oraz tworzywa sztucznego pięknie prezentuje się w każdym wnętrzu. PARAMETRY: Marka: Springos Ilość półek: 4 Kolor: jasnoszary, srebrny Materiał: tworzywo sztuczne, żelazne rurki pokryte proszkową powłoką z tworzywa sztucznego Maksymalne obciążenie: 20 kg Wysokość całkowita: 64 cm Szerokość całkowita: 50 cm Głębokość całkowita: 19,5 cm Odstęp między półkami: 15 cm Średnica rur (na półce): 10 mm Maksymalne obciążenie: 20 kg Maksymalne obciążenie 1 półki: 5 kg Kod produktu: HA2005 Nr oferty xSale HA2005\nZestaw 2 Szafek Nocnych Pari 2 Sonoma Biały\nRegał WALLY 0000064058 Salony Agata


Książki Barta zawsze stawały się literackim wydarzeniem. Za młodzieńczą powieść Rien ne va plus otrzymał Nagrodę Kościelskich, za Don Juana raz jeszcze był nominowany do Nagrody Nike, a Fabryka muchołapek znalazła się w jej finale oraz była nominowana do Angelusa i Nagrody Literackiej Gdynia. Film Rewers według jego scenariusza otrzymał Złote Lwy na Festiwalu Filmów Polskich w Gdyni.\nTym razem Andrzej Bart powraca z nową, znakomitą powieścią. Przedwojenna Warszawa, niemiecka okupacja, getto. Żydowscy policjanci, polscy szmalcownicy, zagrabiony majątek. Narratorem jest sam autor, a powieść to zapiski z lat 2019-2020, których zasadniczą część stanowi spotkanie z Danielem Czarewiczem, synem przedwojennego producenta filmowego.\nBart, początkowo niechętny gościowi i pomysłowi, aby spisać i przekazać światu jego opowieść, stopniowo daje się ponieść fascynującej historii.