Prawdziwa historia chrześcijaństwa w Polsce | Berean Beacon\nRICHARD BENNETT: Polska jest bardzo bliska memu sercu, ponieważ jest podobna do mojej ojczyzny Irlandii. Na lipiec i sierpień 2000 roku miałem zaplanowaną podróż do Polski w celu głoszenia Słowa Bożego. Byłem bardzo zaskoczony, kiedy na krótko przed ustalonym terminem cała podróż została odwołana. Powodem, który mi podano, było to, że kościoły ewangeliczne, które miałem odwiedzić, rozmyśliły się. Wiele z nich oświadczyło, że ich zdaniem katolicy NIE muszą być ewangelizowani, a raczej powinniśmy z nimi współpracować. Gdy w końcu dotarłem do Warszawy w roku 2003, dowiedziałem się od kilku prawdziwych pastorów, że fałszywy ruch ekumeniczny odniósł w Polsce znaczący sukces. Było to dla mnie bolesne, ponieważ znałem niektóre z faktów dotyczących polskiej historii. Dzisiaj mam zaszczyt przedstawić PETERA SLOMSKIEGO. Jego rodzice wyjechali z Polski do Anglii w latach 60-tych i był on wychowywany na polskiego katolika. Później dzięki Bożej łasce nawrócił się do Pana Jezusa Chrystusa. Jest on obecnie na bieżąco zaangażowany w kontakty z prawdziwymi wierzącymi w Polsce. Zdaniem Petera wiele osób postrzega Polskę jako kraj katolicki, a z niektórych przekazów wynika, że szesnastowieczna Reformacja ją ominęła. Czy jest to trafne przedstawienie Polski?\nPETER SLOMSKI: Prawdą jest, że wiele osób myśląc o Polsce automatycznie wiąże ją z katolicyzmem. Jest on częścią polskiej historii i kultury, w szczególności biorąc pod uwagę powstanie państwa polskiego w roku 966, gdy Mieszko I (930-992) poprzez bitwy i negocjacje zjednoczył plemiona słowiańskie i utworzył państwo polskie, a nade wszystko godząc się na ślub z czeską księżniczką Dubrawką (Dąbrówką) porzucił swoje pogańskie wierzenia, aby zostać „chrześcijaninem”. W przeciągu stulecia, w szczególności po uznaniu przez niemieckiego cesarza Ottona III nowego Królestwa Polskiego, wprowadzono chrześcijaństwo według przyjętego w Niemczech rytu rzymskiego. Jednakże badając historię dokładniej, a tym samym udzielając rzetelnej odpowiedzi na twoje pytanie, należy uznać, że stwierdzenie, iż Polska zawsze była krajem katolickim, nie jest w pełni precyzyjne oraz, że szesnastowieczna Reformacja nie ominęła Polski, jak sądzą niektórzy.\nWarto zauważyć, że nawet w tych wczesnych wiekach nowo przyjętej religii katolickiej Królestwo Polskie doświadczyło obecności nie tylko członków Kościoła rzymskokatolickiego, ale również wiernych Kościoła prawosławnego, wierzących z wczesnego okresu, zwanych waldensami oraz wierzących z czasów Jana Husa nazywanych husytami. Historyk Adam Zamoyski zwraca uwagę na to, że „W późnym średniowieczu królestwo Polski i Litwy tylko nominalnie było córką Rzymu.” Dalej przekonamy się, że w szczególności w szesnastym wieku żyło wielu Polaków pochodzących z różnych warstw społecznych, którzy trwali w wierze odrębnej od religii katolickiej. Problem, który napotykamy dzisiaj, wynika stąd, iż zniszczono wiele dokumentów zawierających relacje dotyczące chrześcijaństwa w Polsce. Dotyczy to przede wszystkim okresu w historii znanego jako Reformacja. Będąc dzieckiem polskich rodziców, przesiąkniętym kulturą tego kraju i polskim katolicyzmem, zostałem wychowany w nieświadomości tej części historii.\nWarte odnotowania, choć tragiczne jest to, że historia szesnastowiecznej Reformacji w Polsce została w dużym stopniu pominięta, biorąc pod uwagę wpływ, jaki wywarła na ten kraj doktryna Reformacji.Polski historyk, Walerjan Krasiński zauważa:“Zasady tej doktryny, wyznawane przez najznakomitsze w kraju rody, roztrząsane były na częstych i licznych synodach, a kościoły, w których głoszono te nauki, szkoły w których je wykładano, jako też drukarnie, poświęcone ich rozszerzaniu, liczne były w Polsce i kwitnące…”\nRICHARD BENNETT: Czy zatem jesteśmy w stanie przedstawićprawdziwy obraz tej historii? Co tak naprawdę mówią nam dokumenty?\nPETER SLOMSKI: Na szczęście nadal możliwe jest do pewnego stopnia przedstawienie tej historii w taki sposób, jak należy to zrobić. Tu i ówdzie odkrywane są zapisy i dostępne są książki, z których możemy uzyskać wiedzę na temat prawdziwej wiary, a co ważniejsze, Polacy mogą poznać historię swojego własnego kraju. Już sam okres pomiędzy dziesiątym a szesnastym wiekiem, dostarcza wielu przykładów.\nJedną z grup wierzących, którzy zamieszkiwali Polskę w okresie, który nazywamy wiekami średnimi, byli Vaudois, zwani zwykle waldensami. Świadectwo waldnensów, widoczne zarówno w ich pismach, jak i sposobie postępowania, wskazuje na to, że zasadą ich życia było posłuszeństwo autorytetowi Biblii. Poza tymi fundamentalnymi zasadami waldensi odmawiali składania przysiąg, odrzucali ideę skazania na czyściec oraz modlitwy za zmarłych. Po śmierci są tylko dwie drogi, ogłaszali, droga do nieba i droga do piekła. Wiara i sposób postępowania przedreformacyjnych waldensów poruszała wielu ludzi w tych ciemnych wiekach. Piszący na początku siedemnastego wieku polski historyk Andrzej Węgierski twierdził, że pomiędzy trzynastym i czternastym wiekiem waldensi założyli w pobliżu Krakowa osadę. Zatem oczywistym wydaje się to, że pomiędzy dwunastym i czternastym wiekiem w Polsce obecna była ta ekscytująca i bardzo realna, istniejąca poza kościołem katolickim wiara.\nPrzed szesnastowieczną Reformacją największe wpływy chrześcijańskie w Polsce pochodziły prawdopodobnie z Czech, głównie od naśladowców czeskiego reformatora Jana Husa (ok. 1369-1415). Poprzez nauczanie Husa w Pradze w całych Czechach rozwinął się ruch starający się zreformować Kościół rzymskokatolicki zgodnie z Pismem Świętym. Polska była blisko związana z Czechami i znacząca grupa polskiej młodzieży studiowała na uniwersytecie w Pradze. Nie jest więc zaskakujące, że jednym z pierwszych męczenników husyckiej reformacji był Polak: Stanisław Paszek, który w roku 1411 poniósł śmierć z powodu występowania przeciwko odpustom Kościoła rzymskokatolickiego głoszonym w Pradze.\nKról Polski Władysław II Jagiełło (1351-1434), zainteresował się doktryną Husa i osobiście z nim korespondował. Zaprosił on do Polski współreformatora Husa, Hieronima z Pragi (ok.1371-1416) i powierzył mu reorganizację Uniwersytetu Krakowskiego. Hieronim miał również możliwość swobodnego poruszania się po Polsce i Litwie. Wpływ tego nauczania uwidocznił się w roku 1415: fakt, że na Soborze w Konstancji (1414-1418), gdy Kościół rzymskokatolicki potępił Jana Husa i skazał go na spalenie, to właśnie polska delegacja z zaangażowaniem broniła Husa, nie jest powszechnie znany. W rezultacie ich starań wyrażono zgodę na wysłuchanie Husa; zdarzenie to z wdzięcznością przywołuje w swoich listach sam Hus. Można więc zauważyć, że czeskie nauczanie zyskało sympatię Polaków. Działo się tak również po spaleniu Husa na stosie w roku 1415, gdy jego nauki rozprzestrzeniały się po Polsce.\nWielu polskich szlachciców było otwartymi zwolennikami czeskich doktryn. Następca Hieronima na Uniwersytecie Krakowskim Andrzej Gałka Dobczyński lub z Dobczyna jako profesor teologii napisał utwór poetycki na cześć angielskiego reformatora Johna Wycliffe (ok.1320-1384), którego pisma miały znaczący wpływ na Husa. Pisze on w tym utworze: “Wiklef prawdę powie. / Niemasz mu równego / Mistrza pogańskiego / I chrześcijańskiego,/ Ani bardziej wiernego / Aż do dnia sądnego./ … Chryste, przez Twe rany / Racz nam dać kapłany, / Iżby prawdę wiedli, / Antychrysta pogrzebli,/” Naród polski był pobudzany ku otworzeniu się na Boże słowo oraz do opozycji wobec Rzymu. W roku 1515 w Polsce na dwa lata przed przybiciem dziewięćdziesięciu pięciu tez do drzwi kościoła zamkowego w Wittemberdze przez niemieckiego mnicha Marcina Lutra, polski pisarz Biernat z Lublina (1465-1529), oświadczył w swojej opublikowanej w Krakowie pracy: “Musimy wierzyć tylko Pismu i odrzucić ludzkie obrządki.” Wyglądało na to, że otworzyła się droga do szerzenia światła Reformacji w Polsce.\nRICHARD BENNETT: Dziękuję, wszystkie te informację są bardzo zachęcające. Tak więc dotarliśmy do wieku szesnastego. Czy możesz nam opowiedzieć, co wówczas zaczęło się dziać w Polsce? W jakiej formie Reformacja przeniknęła do Polski?\nPETER SLOMSKI: Na początku szesnastego wieku królem Polski był Zygmunt I Stary (1467-1548). Uważa się, że jego panowanie, które rozpoczęło się w roku 1506, wyznaczało początek polskiego złotego wieku kultury. Jego druga żona Bona Sforza z Mediolanu (1494-1557), była zagorzałą protektorką sztuki i poglądów renesansowych. Wpływy te, z tendencją ku nowym poglądom, wzmacniały potrzebę reformy w Kościele rzymskokatolickim, rzucając wyzwanie jego ograniczeniom. Przede wszystkim ludzie słyszeli prawdę Bożego Słowa i stawali przed wyzwaniem działania w zgodzie z tą prawdą. Można stwierdzić, że szesnastowieczna Reformacja zaczęła przenikać do Polski trzema głównymi strumieniami. Już w rok po tym, jak Luter rzucił Kościołowi rzymskokatolickiemu w roku 1517 wyzwanie dotyczące kwestii nawrócenia i zbawienia, inny dominikanin, Jakub Knade wystąpił w Gdańsku przeciwko Kościołowi rzymskokatolickiemu. To stanowiło początek ”strumienia luterańskiego”.\nW roku 1518 w tym głównym porcie i „stolicy” polskich Prus Knade zrzucił swój mnisi habit, ożenił się i zaczął publicznie nauczać przeciwko Rzymowi. Postawiono go przed sądem i uwięziono. Ostatecznie został uwolniony, ale musiał opuścić Gdańsk. Przeniósł się do Torunia, gdzie nadal bez rozgłosu upowszechniał swe nauki znajdując się pod ochroną potężnego szlachcica o imieniu Krokow. Nasiona zasiane przez Knadego w Gdańsku nie zginęły i w jego miejsce pojawili się inni. Reformatorzy starali się organizować swój ruch zgodnie z nauczaniem Marcina Lutra. Duchownym katolickim odebrano pięć kościołów, które przekazano zwolennikom reform. Doktryna chrześcijańska zaczęła przynosić owoce w innych miastach polskich Prus, takich jak Toruń, Braniewo i Elbląg.\nRICHARD BENNETT: Widzimy więc oczywiste przykłady reform pojawiających się w polskich Prusach. Wspomniałeś jednakże, że istniały inne drogi, którymi Reformacja trafiała do Polski.\nPETER SLOMSKI: W ślad za ”Reformacją luterańską” wkrótce pojawił się inny strumień, mający swoje początki w nauczaniu Ulricha Zwingliego (1484-1531) oraz Jana Kalwina (1509-1564) w Szwajcarii; można go określić jako „strumień kalwinistyczny lub szwajcarski”. Podczas panowania króla Zygmunta I powstało na południu kraju w Krakowie tajne stowarzyszenie skupiające naukowców, którego celem było zgłębianie szerzącego się w Europie nauczania Reformacji i dyskutowanie na jego temat. Członkowie stowarzyszenia nawoływali ludzi do powrotu do Biblii w aspekcie Bożej łaski i zbawienia; ludzie ci skupiali się w szczególności na nauczaniu kalwinistycznym. Francis Lismanini, wykształcony Włoch należący do zakonu franciszkańskiego, znajdował się w posiadaniu większości protestanckich pism z Europy i przekazał te pisma do dyspozycji stowarzyszenia, aby jego członkowie mogli je przeczytać, przemyśleć i przedyskutować. Do grupy tej należeli Jan Trzecieski; jego syn Andrzej Trzecieski; Bernard Wojewódka; Andrzej Frycz Modrzewski; Jakub Przyłuski; Adam Drzewiecki; Andrzej Zebrzydowski; Jan Uchański i wiele innych osób wykształconych i o wysokiej pozycji.\nW rezultacie rozpowszechniania prawd Ewangelii przez to stowarzyszenie wiele osób, w szczególności wśród szlachty, nabrało odwagi i zaczęło przeciwstawiać się Kościołowi rzymskokatolickiemu. Kaznodzieja katedralnego kościoła w Krakowie publicznie potępił bałwochwalstwo i nakłaniał ludzi do czytania Ewangelii. W roku 1546 Feliks Cruciger ze Szczebrzeszyna, proboszcz w Niedźwiedziu w pobliżu Krakowa, rozpoczął wykładanie z ambony czystych słów Ewangelii. Inny duchowny Jakub Sylwiusz, proboszcz w Krzemieniu, w roku 1547 jako pierwszy całkowicie zaprzestał odprawiania mszy.\nWiele wysoko postawionych i wpływowych osób zaczęło otwarcie przyjmować doktryny Reformatorów, wśród nich: Seweryn Boner, Justus Deciusz, Mikołaj Oleśnicki, Marcin Zborowski, Stanisław Cikowski, Jan Firlej i Mikołaj Rej z Nagłowic (1505-1569). Rej nazywany jest ojcem literatury polskiej. Był on pierwszym poetą piszącym po polsku, a nie po łacinie. Fakt, że ten bohater polskiej literatury nawrócił się z rzymskiego katolicyzmu i brał aktywny udział w Reformacji, został tak dobrze ukryty, że dzisiaj wielu Polaków przyjmuje go z zaskoczeniem. Przyczynił się on znacząco do szerzenia doktryn Reformacji. Nie tylko podjął się on założenia reformowanego zgromadzenia na terenie swoich własnych dóbr ziemskich, ale również kilku zborów w innych miejscach. Nawoływał również do przetłumaczenia Biblii na język ojczysty, aby również ludność chłopska miała dostęp do Słowa Bożego.\nRICHARD BENNETT: Naprawdę budującą rzeczą jest słyszeć o tym, jak Reformacja zaczęła oddziaływać na Polskę poprzez wpływ nauczania Lutra i Kalwina, a jednocześnie ludzie wracali do Biblii jako fundamentu swego życia. Były więc dwa strumienie wpływów docierające do Polski, ale wspomniałeś również o trzecim.\nPETER SLOMSKI: Trzeci strumień Reformacji napłynął ze strony sąsiadujących z Polską Czech. Można określić go jako „strumień czeski”. Wierzący z Czech zostali ponownie użyci przez Boga, tym razem w wieku szesnastym, co dało jeszcze większy efekt. Cesarz Ferdynand I (Habsburg) został Ferdynandem królem Czech i 4 maja 1548 roku wydał edykt nakazujący zamknięcie kościołów należących do tamtejszych wierzących, uwięzienie ich pastorów i zmuszający wielu braci do opuszczenia ojczyzny. Wierzący ci znani byli jako Bracia Czescy. Byli oni duchowymi spadkobiercami Husa. Tysiąc z nich podzielony na trzy grupy zaczął przemieszczać się do Wschodnich Prus, gdzie obiecał im schronienie Albert Brandenburski, nowy gorliwy reformator. Przewodził im Maciej Syoński, którego polski historyk Węgierski opisał, jako „wodza ludu Bożego.”\n25 czerwca ostatnia, licząca około czterystu osób grupa dotarła do Poznania, gdzie zostali powitani przez kasztelana miasta i pierwszego wojewodę wielkopolskiego, Andrzeja Górkę. Niezmiernie bogaty szlachcic, już wcześniej wyznający nauki reformacyjne, przyjął ich łaskawie i umieścił w swoich dobrach ziemskich w Kórniku, Koźminie i Szamotułach. Wiele wpływowych i znaczących rodzin zostało zwolennikami biblijnych przekonań Braci Czeskich i z czasem na terenie Wielkopolski, jak i w innych częściach Królestwa Polskiego, powstało około osiemdziesięciu kościołów. Szczęśliwie prawdy Reformacji napłynęły do Polski z Niemiec, Szwajcarii i z Czech, jak również z pozostałych części Europy, co w rezultacie sprawiło, że wielu Polaków doświadczyło uwolnienia z więzów Kościoła rzymskokatolickiego, ale również uwolnienie z więzów grzechu ku nowemu życiu ze Zbawicielem Jezusem Chrystusem. Tak wyglądała sytuacja w Polsce w roku 1548 w momencie śmierci Zygmunta I Starego i wstąpienia na tron jego syna Zygmunta II Augusta.\nRICHARD BENNETT: W wielu krajach europejskich niedługo po tym, jak rozbłysło w nich światło Reformacji, następowały straszne prześladowania i cierpienie. Usłyszeliśmy już o cierpieniach, które dotknęły Czechy pod tyrańskimi rządami Ferdynanda. W Anglii za panowania Marii Tudor wielu doświadczyło śmierci na stosie. Czy Kościół rzymskokatolicki w Polsce zaniechał walki?\nPETER SLOMSKI: Faktem jest, że podczas gdy „heretycy” za granicą byli tysiącami paleni na stosie, w Polsce byli oni tolerowani; faktycznie Polska stała się znana, jako „kraj bez stosów”. Wielu Polaków o wysokiej pozycji i wpływach nawracało się, co w rezultacie doprowadziło do tego, że Reformatorzy byli chronieni przez przedstawicieli tej wpływowej szlachty, która stanowiła dziesiątą część populacji; była to klasa uprzywilejowana i bez zgody Sejmu nie można było tknąć ich samych, ani naruszyć ich dóbr. Prawu, które chroniło szlachtę podlegali nie tylko najwyżsi przedstawiciele kleru katolickiego, ale podlegał mu nawet sam król. Kładziony w Polsce nacisk na indywidualną wolność i prawa w dużym stopniu czynił kler katolicki nieefektywnym w obszarze legislacyjnym i politycznym wobec Reformatorów.\nKolejnym czynnikiem byli polscy królowie Zygmunt I Stary iZygmunt II August (1520-1572). Byli oni z natury tolerancyjni, a drugi z nich nie tylko czytał Nauki Jana Kalwina, ale korespondował z genewskim reformatorem i był bardzo przychylny naukom Reformacji.\nNa Sejmie w roku 1552 Andrzej Frycz Modrzewski (1503-1572), który był sekretarzem króla, wyłożył monarsze swoje poglądy dotyczące reformacji kościoła. Wprawdzie nigdy nie zostały one publicznie uznane przez króla, ukazują jednakże właściwe pojmowanie części kwestii fundamentalnych:\n…kościół nigdy nie był i nie jest obecnie nieomylnym. Będąc zgromadzeniem ludzkim, mógł błądzić, błądzi i nadal błądzić może.\nPismo Święte powinno być jedyną zasadą wiary, ponieważ jest ono pewne i prawdziwe, bezbłędne i niezdolne do błędu, zawierając główne i niezbędne zasady zbawienia.\nSłowo Boże powinno być stawiane wyżej nad kościół i nad wszelką władzę, która została stworzona… Pismo Święte powinno objaśniać się samo przez się, a ustępy niezrozumiałe należy tłumaczyć przez inne, których myśl jasno jest wyrażona.\nRICHARD BENNETT: Wspomnieliśmy krótko Husa w Czechach, Lutra w Niemczech i Kalwina w Szwajcarii; czy nie było żadnej głównej postaci, która mogła pokierować działaniami Reformacji w Polsce, a w szczególności zjednoczyć wierzących?\nPETER SLOMSKI: Historycy wydają się być zgodni co do tego, żenajwiększą nadzieją na przeprowadzenie reformacji w tradycyjnym kościele oraz zjednoczenie różnych nurtów reformacji był Jan Łaski (1499-1560), znany poza Polską jako Joannes à Lasco lub John Laski. Łaski, urodzony w zamku w Łasku położonym sto pięćdziesiąt kilometrów od Warszawy, był synem bogatego ziemianina. Młody Łaski, który przeznaczony był do stanu duchownego, otrzymał najlepsze wykształcenie dzięki swojemu wujowi oraz szkołom, do których uczęszczał w kraju rodzinnym i w Europie. Gdy przyjechał do Zurychu w Szwajcarii, zawarł znajomość ze szwajcarskim Reformatorem Ulrichem Zwingli, który usilnie namawiał go do „badania Pism”. Możliwe, że to właśnie wtedy rozpoczął on swą drogę w kierunku prawdy znajdującej się w Ewangeliach, która uwalnia ludzi z kajdan tradycji i samousprawiedliwiających uczynków. “Czy mogę, poprzez wykonywanie uczynków zalecanych [przez kościół] zyskać spokojne sumienie i uczynić siebie świętym w obliczu Boga?”.\nOdrzuciwszy najwyższe honory Kościoła rzymskokatolickiego, opuścił Polskę w roku 1537. Trzy lata później ogłosił publicznie swoje oddanie Reformacji i ożenił się. Przez dwadzieścia lat przyczyniał się do zreformowania kościołów w niderlandzkiej Fryzji\nWschodniej oraz w Anglii w Londynie. W roku 1556 ostatecznie powrócił do swojej ukochanej ojczyzny. Pragnieniem jego serca było zreformowanie kościoła w Polsce w zgodzie z Pismem Świętym. Zabrał się więc energicznie do pracy: głosił, organizował synody, publikował książki, aktywnie uczestniczył w przygotowywaniu pierwszego reformacyjnego tłumaczenia Biblii (Biblia Brzeska), aby każdy Polak mógł wziąć do rąk Prawdę, a przede wszystkim starał się doprowadzić do zjednoczenia różnorodnych ruchów reformacyjnych w Polsce. Niestety Łaskiemu nie było dane ujrzeć ukończenia dzieła Reformacji, ponieważ zmarł w cztery lata po swym przybyciu do Polski. Mimo to „jego żywotność, aktywność i praktyczne umiejętności pozostawiły głęboki i trwały ślad w dziejach polskiej reformacji”.\nReformacja miała ogromny wpływ na społeczeństwo. Podstawą Reformacji była Biblia, a zatem wszyscy byli zachęcani do czytania Pisma Świętego. W związku z tym Reformatorzy założyli wiele szkół: w szkołach podstawowych dzieci były uczone czytania i pisania. Protestanci wzywali również do reformacji ekonomii politycznej oraz domagali się sprawiedliwości społecznej z ochroną prawną dla chłopów. Intelekt narodowy, który dzięki reformacyjnym prawdom nabrał nowego życia, rozszerzył się na naukę, prawoznawstwo, teologię oraz literaturę powszechną. Tolerancyjność narodu polskiego przyciągała tłumy uchodźców, uciekających przed płonącymi stosami Rzymu w ich własnych ojczyznach. Przynosili ze sobą wykształcenie, talenty oraz umiejętności wytwórcze, jeszcze bardziej wzbogacając Polskę. Tak więc kraj ten w okresie rozkwitu Reformacji rozkwitał również materialnie, politycznie i kulturowo, stając się wielkim w oczach pozostałej części Europy. Nic dziwnego, że okres panowania Zygmunta I i Zygmunta II był złotym wiekiem Polski, skoro źródła owoców tego okresu znajdują swój początek w doktrynach Reformacji.\nRICHARD BENNETT: Dowiaduję się wspaniałych rzeczy. Jednak wiadomo, że obecnie, jeśli mówi się o kościele dominującym w Polsce, to jest nim Kościół rzymskokatolicki. Od tego czasu Polska jako kraj nie uzyskała już takiej pozycji. Co się stało?\nPETER SLOMSKI: Często zadawałem sobie pytanie „Dlaczego historia Polski była tak tragiczna, szczególnie w ostatnich pięciu stuleciach?” Studiując ten temat doszedłem do przekonania, że wiąże się to z Reformacją i jej późniejszym upadkiem oraz z ponownym rozkwitem katolicyzmu u schyłku szesnastego wieku. Wtedy właśnie rozpoczęła się tragedia i problemy Polski. Gdy upadła Reformacja, upadła Polska. Jednym z najbardziej zasadniczych powodów zakończenia Reformacji był „wróg we własnym obozie”. Polska doświadczyła rozwoju doktryny kwestionującej boskość Pana Jezusa Chrystusa i Ducha Świętego: antytrynitaryzmu. Odrzucenie boskości Chrystusa było atakiem, który uderzył w samo serce Ewangelii, rozpoczynając rozkład w wielu kościołach i wyrywając wielu z kalwinistycznych kościołów w Małopolsce i na Litwie.\nNie były to jedyne wewnętrzne problemy: panowała również ciągła nietolerancja i niezgoda pomiędzy luteranami a kościołami czeskimi i szwajcarskimi w kwestii sakramentu Wieczerzy Pańskiej. Luteranie trwali w swojej małostkowości niezdolni dostrzec, że fundamentalnym punktem jedności była Ewangelia oraz doktryna usprawiedliwienia wyłącznie na podstawie wiary. Po kilku latach wyłamali się z jedności trzech kościołów reformacyjnych. Spowodowało to pozbawienie polskiej Reformacji siły, jaką niesie jedność. Zasadnicze dla upadku Reformacji w Polsce było również to, że jej prawdy nie zawsze były rozpowszechniane poza szlachtą. Do roku 1576 według Węgierskiego istniały w Małopolsce sto dwadzieścia dwa kościoły wyznania szwajcarskiego, ale składające się niemal wyłącznie ze szlachty, która zaniedbała szerzenie Ewangelii reformacyjnej wśród chłopstwa. W końcu istniała jeszcze kwestia króla Zygmunta II Augusta i jego chwiejnej natury. Historyk ewangeliczny Wylie ma zapewne rację, gdy stwierdza: „Wątpliwe jest, czy Zygmunt August kiedykolwiek podjął się zbadania dwóch wyznań wiary odnośnie najważniejszego pytania, które z nich jest w stanie udźwignąć ciężar zbawienia jego duszy; i tak, przy chwiejnych oraz słabo określonych przekonaniach, jego zamiar zmierzenia się z reformą kościoła nigdy nie doszedł do skutku”.\nJednakże poza problemami wewnętrznymi wróg czyhał również na zewnątrz i wraz ze śmiercią Zygmunta II Augusta bramy otworzyły się szeroko, wpuszczając go do wnętrza. Mówię tu o przybyciu do Polski Jezuitów. Po powrocie z Soboru Trydenckiego w roku 1564 kardynał Stanisław Hozjusz (1504-1579) został zaalarmowany postępami, jakie Reformacja uczyniła w jego diecezji i zaczął poszukiwać pomocy za granicą. Zwrócił się on do Jezuitów. Weszli oni zarówno do domów szlachty, jak i chłopów, nauczali na uniwersytetach, posiadali wędrownych głoszących odwiedzających wsie, wystawiali sztuki przedstawiające życie tak zwanych świętych i dzięki swym czyniącym cuda relikwiom gromadzili tłumy, budząc ich trwogę. Uciekali się do ostrego krytykowania pastorów reformacyjnych w publikacjach, wierszach, plotkach i otwartych oskarżeniach. “Tłum czytał, śmiał się i wierzył … kłamstwo było powtarzane wciąż na nowo, aż w końcu wskutek wytrwałości i zuchwalstwa, protestanci i ich wyznanie zostało ogólnie znienawidzone i otoczone pogardą.”Wielu prostych ludzi, którzy znaleźli się pod wpływem Jezuitów, było wykorzystywanych jako narzędzia do wzniecania nienawiści i przemocy. Kościoły w Krakowie, Wilnie i innych miejscach były atakowane i plądrowane.\nJednakże głównym sposobem oddziaływania Jezuitów było działanie wyrafinowane. Zaczęli oni wkradać się w łaski szlachty. Bodajże najznaczniejszym polskim jezuitą był Piotr Skarga (1536-1612), który wierzył w odzyskanie kraju dla Rzymu, „nie siłą i żelazem, ale szlachetnym postępowaniem, nauką, dyskusją, poprzez łagodne stosunki i przekonywanie.” A jednak Skarga nie tylko usprawiedliwiał, ale wprost aprobował zniszczenie kościoła w Krakowie, zalecając likwidację „herezji” wszelkimi możliwymi sposobami. Tak więc wyrafinowanie i podstęp były mieszane w tyglu z uprzejmą dyskusją i rzekomą prawością, ale gdy tylko Kościół rzymskokatolicki upewniał się co do swojej pozycji i siły, wkrótce pojawiały się ogień i miecz. Z końcem szesnastego stulecia Skarga został spowiednikiem króla Zygmunta III Wazy, jak również kapelanem sejmowym. To stanowisko umożliwiało mu wywieranie ogromnego wpływu.\nWraz ze wzrostem wpływów Jezuitów, biskupi zaczęli wprowadzać nowe edykty, ograniczające wolność religijną, kładąc w ten sposób kres wszystkiemu, co osiągnęła Reformacja. Z czasem dekrety posuwały się coraz dalej ku istocie polskiego prawodawstwa. Co mogło być tego rezultatem, jeśli nie upadek Reformacji, a wraz z tym upadek niegdyś wspaniałego, inteligentnego i wolnego narodu. “Półwiecze, w którym przeważający był wpływ protestancki było „augustowskim wiekiem polskiej literatury”. Kolejne półwiecze … objawiło się wyraźnym i nad wyraz przygnębiającym upadkiem w każdym obszarze umysłowego wysiłku … Bez wolności nie ma sił żywotnych; ale Jezuici nie pozwalali sobie na pozostawienie umysłów swych uczniów na wolności … ślady Polski przestały być widoczne w obszarze literatury, w świecie handlu oraz na arenie politycznej…”\nW duszach wielu ludzi zgasło światło; nie wolno już im było czytać Biblii na własny użytek i poznawać osobiście swego Boga Zbawiciela. Zostało im zabrane Słowo Boże, a tym samym odebrano im podstawowy sposób poznawania Boga. Ich zbawienie nie miało pochodzić jedynie od Jezusa, ale miało się znajdować u Jezuitów i w systemie Kościoła rzymskokatolickiego z jego kapłaństwem. Upadek Reformacji był upadkiem biblijnej wiary, a tym samym upadkiem narodu. Nie dziwi więc, że złoty wiek się zakończył, w przeciągu stu lat ten uprzednio tolerancyjny naród został zdewastowany przez wojnę domową i inwazję, a w okresie dwóch wieków stał się tak słaby, że został wymazany z map Europy przez swych sąsiadów. Polska nigdy nie wróciła do złotego wieku i chwały okresu Reformacji. Teraz jedyną odpowiedzią, również dla każdego Polaka, pozostaje nowa duchowa Reformacja: powrót do Pisma Świętego i zwrócenie się do Zbawiciela Jezusa Chrystusa.\nRICHARD BENNETT: Jak możemy odnieść to, o czym mówiłeś, do naszych czasów?\nPETER SLOMSKI: Musimy przyjąć biblijne spojrzenie, mające zastosowanie do naszych czasów. Gdy Reformacja dotarła do Polski, zmieniła ona społeczeństwo na lepsze. Dlaczego? Ponieważ u jej podstaw znajdowała się Biblia i jej przesłanie, Dobra Nowina, że człowiek może być zbawiony ze swoich grzechów i przemieniony w Jezusie Chrystusie. Po pierwsze musimy dostrzec, jak wygląda sytuacja tego świata i w jakim położeniu znajduje się każdy z nas. Pismo Święte stwierdza: “cały świat tkwi w złem”. Wszyscy mają coś na sumieniu i złe serce. Każdy człowiek ma nieczyste sumienie z powodu swojego osobistego grzechu. Każdy ma niegodziwe serce z powodu grzechu pierworodnego pochodzącego od Adama. Grzech jest złem o nieskończonym znaczeniu, ponieważ został popełniony przeciwko nieskończonej Osobie.\nWszyscy potrzebujemy łaski Bożej w Chrystusie Jezusie. Ewangelia jest wybranym narzędziem, które Pan Bóg wykorzystuje do wybawienia swego ludu. Do Was, drodzy Polacy, mówię tak jak Apostoł Paweł: „Ewangelia Chrystusowa jest bowiem mocą Bożą ku zbawieniu każdego, kto wierzy,…” Każda osoba, która jest zbawiona, jest „…usprawiedliwiona darmo, z łaski jego, przez odkupienie w Chrystusie Jezusie.” Są to niektóre ze słów Pisma Świętego ogłaszane przez prawdziwych jego głosicieli i nauczycieli w toku dziejów Polski. To jest prawda, która przez krótki okres czasu przemieniła w Polsce wielu ludzi, ponieważ zwrócili się oni jedynie ku Zbawicielowi. Po drugie musimy uznać jednego, prawdziwego Zbawiciela. Wierzący musi polegać na Chrystusie Jezusie, sprawcy i dokończycielu jego wiary. Gdy ufamy tylko Chrystusowi Jezusowi, zostaje nam przypisana Jego sprawiedliwość i chociaż nasze grzechy są jak szkarłat, On czyni je białymi jak śnieg. Zostajemy przemienieni stając się nowym stworzeniem w Chrystusie. To jest właśnie dobra nowina, a my modlimy się i prosimy w Panu, aby ci, którzy są w Kościele rzymskim oraz ci, których świat kusi swoją przelotną chwałą, usłyszeli Słowo Boże i żyli!\nRICHARD BENNETT: Podsumowując ten wywiad należy zadać ważne pytanie: kto jest twoim Kapłanem? Kapłaństwo Chrystusa jest chwalebne, jak On sam. Jest to kapłaństwo, w którym ofiarował On Ojcu całego siebie. Jest to jego ukończone dzieło, w którym chwała Jego Osoby będzie jaśnieć na zawsze. Jako kapłan uczynił wszystko, co było konieczne, aby zmazać grzechy swojego ludu. Zapewnił mu zarówno przebaczenie grzechów, jak i swoją własną doskonałą pozycję przed Bogiem. “Wykonało się,”ogłosił. Tym, co zostało wykonane, było dzieło Chrystusa – Jego życie w doskonałym posłuszeństwie woli swego Ojca (Ew. Jana 4:34) i jego śmierć na krzyżu, która była zapłatą za obrazę doskonałej świętości Boga (List do Rzymian 3:25) oraz ludzki bunt wobec sprawiedliwych wymagań Boga (V księga Mojżeszowa 13:4) – które dla wierzącego zakończyło niewolę grzechu (List do Rzymian 6:7) oraz prawdziwe moralne poczucie winy, które towarzyszy jego grzechowi (List do Efezjan 1:4)! Zapłacona została cena odkupienia wierzącego! Spełnione zostały wszystkie wymogi Bożego prawa. Krótko mówiąc, dokonane zostało kompletne zadośćuczynienie Bogu za wierzącego.\nKościół Katolicki w Warszawie, jaki widziałem na własne oczy w 2003 roku, to iluzja i pozory. Uwierz w Odwiecznego Pana i poznaj jedynego, prawdziwego kapłana, który daje życie teraz i na wieki! “Mając więc, bracia, ufność, iż przez krew Jezusa mamy wstęp do Świątyni drogą nową i żywą, którą otworzył dla nas przez zasłonę, to jest przez ciało swoje, oraz kapłana wielkiego nad domem Bożym…” To jest droga życia, jedyna droga do życia wiecznego. Próba dotarcia do Boga poprzez kapłanów ziemskich ofiar, dla których nie ma miejsca w erze Nowego Testamentu, jest śmiercią. Droga do Odwiecznego Ojca wiedzie jedynie poprzez Odwiecznego Kapłana; Jego śmierć jest dla nas drogą do prawdziwego życia wiecznego. Dla tych, którzy w to wierzą, jest On tak cenny, że wykracza to ponad ludzkie pojmowanie. Zwróć się teraz do Chrystusa jedynie w wierze dla odkupienia, które daje tylko Bóg, opartego na śmierci i zmartwychwstaniu Chrystusa. “Albowiem łaską zbawieni jesteście przez wiarę, i to nie z was: Boży to dar; nie z uczynków, aby się kto nie chlubił.”\nDrogi Internauto z Polaki, mówimy do Ciebie w prawdzie i miłości Pana. Podana strona internetowa może służyć ku Twojej pomocy. Przez tą stronę można się z nami skontaktować: www.bereanbeacon.org.\nRICHARD BENNETT urodził się w Irlandii. W roku 1964 wstąpił do Zakonu Dominikanów. Dwadzieścia jeden lat spędził jako ksiądz katolicki na Trynidadzie w Indiach Zachodnich. Został zbawiony dzięki Bożej Łasce w roku 1985, po czym formalnie zrezygnował z kapłaństwa i wystąpił z Kościoła Katolickiego. Obecnie mieszka w Portland w stanie Oregon, USA. Największą jego radością jest głosić Ewangelię po domach. Współredaktor książki Daleko od Rzymu blisko Boga i autor książki Catholicism: East of Eden. Jest dyrektorem „Berean Beacon” (Misja Latarnia Berejska) – www.bereanbeacon.org.\nPETER SLOMSKI urodził się w Anglii w roku 1970, ale wychowywał się w polskiej, katolickiej rodzinie. Jego rodzice w roku 1960 wyjechali z Polski. W roku 1991 Peter poznał i zrozumiał ewangelię o zbawieniu z łaski przez wiarę i zobaczył w Jezusie swojego zbawiciela. Przez kilka lat pracował jako miejski radca prawny w Halifax na północy kraju. Otrzymał Dyplom z Teologii i Duszpasterstwa, jest autorem książki Rzymski katolicyzm: Świadectwa historii i Pisma Świętego oraz Zdumiewająca Bożą łaska: Złoty łancuch zbawienia. Mieszka w Poznaniu gdzie głosi i naucza w Zborze Ewangelicznym „Agape”.\nAutorzy udzielają pozwolenia na kopiowanie tekstu tego wywiadu, jeśli tekst kopiowany będzie w całości i bez wprowadzania zmian. Dozwolone jest również zamieszczanie tekstu w całości i bez zmian na stronach internetowych.\nKraj ten znany był w języku łacińskim – języku średniowiecznego kościoła – jako Polonia, od nazwy plemienia Mieszka Polanie. Nazwano ich tak od słowa pola oznaczającegorozległe tereny łąkowe.\nBolesław Chrobry (967-1025), syn Mieszka, powitał Ottona w Gnieźnie wspaniałą ceremonią. Cesarz, na którym wywołała ona wielkie wrażenie, nałożył własną koronę na głowę Bolesława jako znak uznania przez niego nowego polskiego królestwa.\nAdam Zamoyski, The Polish Way: A Thousand-Year History of the Poles and their Culture (Hippocrene Books, 1987), str. 75 / Własną drogą. Osobliwe dzieje Polaków i ich kultury(Kraków 2002).\nWalerjan Krasiński, Zarys dziejów powstania i upadku Reformacji w Polsce, Tom I, Przedmowa autora, (Nakładem „Zwiastun Ewangelicznego”, Warszawa 1903), str. 4-5.\nKrasiński, Zarys dziejów powstania i upadku Reformacji w Polsce, Tom I, Część I, str. 38.\nOdpusty były udzielanym przez Kościół katolicki wybawieniem od kary czyśćca. Czyściec był miejscem, gdzie według nauki Kościoła katolickiego, dusze cierpiały po śmierci, aby „spłacić” (doczesną) karę za swoje grzechy. W rezultacie oznaczało to, że człowiek mógł kupić sobie uwolnienie od grzechu.\nCały wiersz zamieszczony jest w publikacji Krasińskiego, Zarys dziejów powstania i upadku Reformacji w Polsce, Tom I, Część I, str. 45-46.\nWalerjan Krasiński, Slavonia, str. 182. Cytowany w James A. Wylie, The History of Protestantism, Tom III, Księga dziewiętnasta, Rozdział I(Hartland Publications, 2002),str. 1572.\nPisarz protestancki, Miaskowski, powiada: „Mikołaj Rej, którego nasz naród stawia na równi z Hezjodem u greków i Ennjuszem u rzymian, ponieważ wszyscy trzej wskazali swoim narodom drogę do wiedzy.” Zupełnie przeciwnie katolicy nazywali go „szatanem nieokrzesanym” i „dragonem okszańskim” (od należącego do niego majątku ziemskiego). Cytowane w Krasiński, Zarys dziejów powstania i upadku Reformacji w Polsce, Tom I, Część II, Rozdział II, str. 104.\nCytowany w Krasiński, Zarys dziejów powstania i upadku reformacji w Polsce, Tom I,Część II, Rozdział I, str. 97.\nPełniejsze fragmenty można znaleźć w Krasiński, Zarys dziejów powstania i upadku reformacji w Polsce, Tom I, Część II, Rozdział IV, str. 140-149.\nCytowany w Wylie, History of Protestantism, str. 1580.\nWylie, History of Protestantism, str. 1581.\nArtykuł „Lasko” w McClintock i Strong,Cyclopedia of Biblical, Theological, and Ecclesiastical Literature. Cytowany w Gideon David Hagstotz i Hilda Boettcher Hagstotz,Bohatorowie reformacji (Chrześcijański Instytut Wydawniczy „Znak Czasu”, Warszawa 2008), str. 229.\nTo znaczy kościołów Czeskiego, Kalwinistycznego/Szwajcarskiego i Luterańskiego.\nKrasiński, Zarys dziejów powstania i upadku reformacji w Polsce, Tom II, Rozdział XIII, (Nakładem „Zwiastun Ewangelicznego”, Warszawa 1904), str. 214. Mogło to wywołać znaczne konsekwencje zważywszy wpływ Kościoła katolickiego na chłopstwo.\nWylie, History of Protestantism, str. 1580.\nWylie, History of Protestantism, str. 1604. Skarga napisał książkę, Żywoty świętych, która jest nadal popularna.\nZamoyski, The Polish Way, str. 90.\nZobacz Krasiński, Zarys dziejów powstania i upadku reformacji w Polsce, Tom II, Rozdział IV, str. 71-72.\nWylie, History of Protestantism, str. 1605 i 1606.\n1 list Jana 5:19\nList do Rzymian 3:24\nList do Hebrajczyków 10:19-21\nList do Efezjan 2:8-9


Gazeta Mysłowicka » Nie ma sposobu na wandali?\n18 czerwca 2015\tAutor: Bogumił Stoksik\nNiszczony i zaśmiecany, traktowany jako droga na skróty lub miejsce alkoholowych libacji. Problem cmentarza ewangelickiego pozostaje nierozwiązany od lat.\nJako miejsca spoczynku naszych bliskich są zazwyczaj traktowane z szacunkiem. Są jednak niechlubne wyjątki od tej reguły. Jednym z nich jest cmentarz ewangelicki mieszczący się przy ul. Oświęcimskiej. 140-letnim cmentarzem opiekuje się przede wszystkim Parafia Ewangelicko-Augsburska w Mysłowicach. Skala zniszczeń i zaśmiecania tego terenu przekracza jej możliwości.\n– Policja i straż miejska zobowiązały się, że będą kontrolować okolice cmentarza, ale kontrole nie dały dotychczas rezultatów. Odwiedzający groby bliskich umawiają się często, że będą przychodzić parami na cmentarz, bo nie czują się tam bezpiecznie. Sam byłem świadkiem sytuacji, w której ktoś rzucał butelkami w stronę osób odwiedzających groby bliskich – komentuje sytuację ks. Adam Malina, proboszcz parafii ewangelicko-augsburskiej.\nJest wiele przykładów zniszczeń i kradzieży na terenie cmentarza. Nieduży budynek, który kiedyś był wykorzystywany jako kaplica, został przed paru laty podpalony. Myślano wtedy o jego odbudowie, ale ciągłe dewastacje postawiły te plany pod znakiem zapytania. Ostatecznie władze parafii zadecydowały, że budynek zostanie rozebrany.\nSam obiekt ok. 10 lat temu został pozbawiony prądu, bo wielokrotnie zdarzały się tam kradzieże kabli energetycznych. Dziś podobny problem jest z doprowadzeniem wody na ten teren. Rok temu została uszkodzona studzienka wodociągowa, a licznik wyrwany. W tym roku było podobnie.\nCmentarz traktowany jest też jako miejsce libacji. Cyklicznie organizowane są akcje jego sprzątania przez ochotników. Każdorazowo przy takim sprzątaniu znajdowane jest tam kilkaset butelek po alkoholu. Cmentarz stał się też miejscem, przez które przechodzi sporo osób, chcąc sobie skrócić drogę z ul. Oświęcimskiej na drugą stronę miasta, za torami. Kilkakrotnie naprawiane na zlecenie parafii ogrodzenie jest ciągle niszczone i na chwilę obecną opiekujący się cmentarzem zaniechali dalszych napraw.\n– Niestety, jeśli będzie możliwość przejścia przez tory, to znajdą się amatorzy skracania sobie drogi w ten sposób. Myślę, że dopiero modernizacja linii kolejowej Katowice-Kraków może cokolwiek tu zmienić – mówi ks. Malina. – Razem z hurtowniami znajdującymi się za płotem cmentarnym myślimy o sposobach ochrony przed dewastacjami. Może miejski monitoring rozwiązałby przynajmniej częściowo problem – dodaje.


ZERO - Nawilżane Chusteczki do Czyszczenia Armatury Sanitarnej - Skarby Syberii\n> Eko Dom>ZERO - Nawilżane Chusteczki do Czyszczenia Armatury Sanitarnej\nChusteczki z BIO kwasem cytrynowym i olejkiem z drzewa herbacianego przeznaczone są do czyszczenia armatury sanitarnej. Nie rysują powierzchni, doskonale usuwają osady z mydła, uporczywy brud, niszczą bakterie, pozostawiają połysk i przyjemny zapach.\nNawilżane naturalne i bezpieczne chusteczki bez szkodliwych i niebezpiecznych substancji chemicznych szybko i łatwo pozwolą uporać się z uporczywym brudem, doskonale usuwają osady z mydła, rdzę, niszczą bakterie i usuwają pleśń. Polerują czyszczoną powierzchnię i przywracają utracony połysk. Po oczyszczeniu powierzchni nie jest wymagane spłukiwanie wodą.\nłatwo usuwają osady z mydła, rdzę, pleśń\noczyszczają armaturę sanitarną, kabiny prysznicowe, wanny akrylowe oraz emaliowane, jacuzzi\nOlejek z drzewa herbacianego – ogólne działanie tego olejku to właściwości bakteriobójcze i przeciwgrzybiczne. Usuwa bakterie, naturalnie dezynfekuje, zapobiega rozwojowi szkodliwych mikroorganizmów, neutralizuje nieprzyjemne zapachy, hamuje rozwój pleśni, niszczy zarodki pleśni i całkowicie zapobiega powstawaniu nowych, niszczy również roztocza.\nSkład (INCI): woda oczyszczona, alkohol izopropylowy, kwas cytrynowy, wodorotlenek sodu, Polyquaternium-95, olejek z drzewa herbacianego, niejonowe środki powierzchniowo czynne, kompozycja perfum, metyloizotiazolinon, linalol\nZERO - Nawilżan...


Proboszcz wprowadza opłatę za śmieci od każdego grobu!\nfot. UG Wręczyca Wielka\n29 maja 2019 r. | 10:22\nJeden z mieszkańców gminy poinformował mnie o nowej opłacie narzuconej przez Parafię św. Józefa we Wręczycy Wielkiej. Chodzi o nową opłatę za śmieci z każdego grobu z cmentarza we Wręczy Wielkiej.\n"Panie Pawle, wiem że to nie Pana "działka", ale proboszcz z Wręczycy poinformował. że trzeba wnosić opłaty za śmieci od każdego grobu...a przecież nigdy takich opłat nikt nie wnosił".\nponiżej fragment ogłoszenia duszpasterskiego z ostatniej niedzieli:\nW tym tygodniu otrzymaliśmy zawiadomienie o podniesieniu opłat za wywóz śmieci z cmentarza, zgodnie z uchwałą Rady Gminy z 28 marca br., o 88%. W związku z tym oraz innymi potrzebami związanymi z utrzymaniem cmentarza, informuję że od czerwca obowiązywać będą wyższe opłaty cmentarne – podniesione tylko o 25%. Aby były fundusze na pozostałą różnicę w kosztach wprowadzona zostaje obowiązkowa roczna opłata regulaminowa w wysokości 30 zł za każdy grób. Opłatę tę można przekazywać osobiście lub przelewem do Uroczystości Wszystkich Świętych, z podaniem numeru grobu.\nPozostawiam to do waszej wiadomości.\n38 odpowiedzi na “Proboszcz wprowadza opłatę za śmieci od każdego grobu!”\n29 maja 2019 o 10:26\nA kto ma płacić za śmieci jak wójt podnosi opłaty…\nTutaj akurat nie jest wina wójta, tylko firmy która podnosi ceny,\nDodam.ze.wojt który obejmuje urząd w ciągu 1 kadencji nie zrobi nic bo jest tyle spraw że z jazda trzeba się zaznajomić,\nZałożę się że pani Madzia też nic nie zrobiła by w ciągu jednej kadencji\n29 maja 2019 o 10:36\nA kasa z „tacy” to gdzie idzie ?\nWziąść z jednej niedzieli i opłacić wywóz smieci.\nKsiądz pozbył się ludzi z kościoła i chce jeszcze z cmentarza hehe\nnie wyczymie z tym klechom.. organki patafian już spłacił ??\nTo je**ny traswestyta w czarnej kiecce\nna glupote nie ma lekarstwa. ludzie przestana w koncu umierac,beda rekordy dlugowiecznosci\nNie jestem fanem Instytucji Kościoła w Polsce ale akurat utrzymanie cmentarza powinno spoczywac na osobach których bliscy na tym cmentarzu leżą. Jakby nie patrzeć to z każdego grobu śmieci są. I nie piszcie mi tutaj że na tacę rzucacie bo nikt wam nie każe plus jeden rzuca drugi nie a opłaty od grobu dzielą koszty stosunkowo sprawiedliwie. Teraz czekam na hejt.\n29 maja 2019 o 14:17\nParafia bierze kasę za wszystko za msze w tygodniu za pogrzeby za śluby i są koledy i to nie są małe pieniądze tylko duże sumy\nWięc parafie jest stać na opłacanie wywozu śmieci\n29 maja 2019 o 14:36\nJasne że stać ale to żaden argument. Pracodawcę stać żeby podnieść pensję o 200zl i co z tego że to stać? Co to za argument. To że kogoś stać nie znaczy że ma ci dać.\nOpłata za msze jest opłata za usługę wykonania modłów, opłata za komunię ślub pogrzeb itp Tak samo. To że są to pieniądze nieopodatkowane po stronie księdza to skandal ale to jednak inny temat.\nKolejna sprawa to wysokość tych opłat, pchacie księżom w kieszeń ile wlezie na kazdym kroku a później lamenty. Slub 1000 pogrzeb 800 czy więcej walicie? Sami rozpasaliscie tą trzodę to teraz nie płakać tylko płacić.\nTo chyba jedyna rozsądna opłata w tej instytucji, opłata za śmieci\nAkurat ja księdzu nie pcham w kieszeń bo zawsze daje tyle na ile mnie stać\nA mam problem o to że biorą kasę za pomachanie łapami i powiedzenie kilku słów\nSkoro chce opłaty za śmieci to niech nie ciągnie tyle od ludzi\nA jak nie zapłacę to co eksmisja ?\nJak ksiądz chodzi po kolędzie to właśnie daje mu na takie coś jak np. Na smieci ogrzewanie itp.\nRaz na rok 100 wystarczy plus msze i tace\n29 maja 2019 o 14:57\nTak więc prosta sprawa. Od 100zl które dajesz po kolędzie od3jmij opłatę za grób i wyjdziesz na zero…\nTak właśnie będzie, jak nie płacisz to bedize tam inny grób\nJa rozumiem że opłata jest dla Ciebie wyjątkowo wysoka gdyż nie wierzysz w sakrament udzielany w trakcie tego „pomachania łapami”\nTym bardziej nie rozumiem dlaczego tak pragniesz tego „pomachania łapami”. Wg mnie jesteś w takim razie niewierzący. Żeby nie było nie krytykuję tego. Natomiast są cmentarze komunalne, śluby urzędowe itp jeżeli nie wierzysz w sakrament udzielany podczas machania łapami. Problem wysokich opłat zniknie.\nNie jesteś blisko z kościołem i chyba to widać w twojej wypowiedzi,\nZacznijmy od pochówku, pewnie jeszcze nie miałeś okazji tego załatwiać, A więc, idąc załatwić pogrzeb płacisz księdzu spora kasę która jest jak tonoji twierdza opłata (nazwijmy to) utrzymanie, czyli grób jest i ma prawo być na cmentarzu 20 lat, hmm no ok A co dalej jak rodzina chce by grób był kolejne lata ? No to kolejna wyprawa do księdza i kolejna danina,\nHmmm tak to ma wyglądać? Co w tej cenie się mieści?\nA no nic ,po prostu płacisz żeby sobie pomnik stał, takie płacowe, parkingowe czy inne nazwy, abonamencik za komórkę, heh\nTak tak ksiądz placi ubezpieczenie za cmentarz , Hmmm no ja też, Ty też.inny też placi, kościół na siebie zarabia i to nie mało więc stać go na to by to opłacić, że śmieciami jest to samo,\nNie jestem blisko kościołem tu masz rację.\nNatomiast wcześniej napisałem już że to że kogoś stać nie znaczy że musi mi dac. Uważam że należy określić za co jest 20letnia opłata za grób i tyle w temacie.\nW swoim poście napisałem że opłata za śmieci jest sprawiedliwa, nie posiadam natomiast wiedzy czy opłata 20letnia także obejmuje śmieci. Jeżeli tak to żądanie księdza podwojnej zapłaty za to samo jest skandalem\nA opłata za pogrzeb, która nie jest mała to niby na co ma iść? Księdzu w kieszeń żeby mógł auto zmienić?\n29 maja 2019 o 14:39\nTak to jest opłata za usługę a nie za śmieci. Zamiast Tak lamentowac przydaj się na coś i poproś księdza o paragon….\nJa uważam, że za złotówkę tygodniowo na tackę to proboszcz mało może zrobić. W każdym mieście jest opłata od grobu i to dużo wyższa niż 30 złotych rocznie, wiec bez przesady!\nJak ludzie poprzenosili się do innych parafii to niech przeniosą tez groby na inne cmentarze, co staje się coraz bardziej popularne w związku z migracją.\nUważam również, że ludzie, którzy nie chodzą do kościoła i nie dają dziesięciny nie powinni się wypowiadać, bo to tak jakby chodzili do sklepu i narzekali, że wszystko ma swoją cenę i nic nie dostaną za darmo.\nDziesiecina? Widzę u pani mentalnie to tak XV-XVII wiek…\nOczywiście że osoby które nie chodzą do kościoła mogą wypowiadać się na temat opłat w kościele. Jeżeli są to opłaty nieopodatkowane to jak najbardziej każdy obywatel może się na ten temat wypowiadać bo każdy obywatel płaci podatek dochodowy. No może poseł nie płaci… przynajmniej nie za całość, ale to w sumie lepszy rodzaj obywatela widocznie… no może jeszcze kosmetyczka i inni na książce podatkowej nie płacą. Ale wracając do tematu.\nPlaccie księdzu ile wlezie to wasze pieniądze byleby był paragon:)\nWręczyca to jest wieś\nOd każdej ofiary na kościół można sobie odliczyć podatek, wiec jeżeli ktoś daje, to niech przelewa na konto parafii z tytułem darowizna na kościół, albo prosi proboszcza o zaświadczenie, i każdego roku można sobie to odliczyć!\nKażda parafia płaci podatki, wiec tutaj tez argument do obalenia, a ilu z nas pracuje na czarno czy to w Polsce czy za granicą i żadnych podatków nie opłacamy\nJa nie mówię o odliczeniu darowizny od mojego podatku tylko o podatku dochodowym księży. Mówisz o innym podatku.\nOwszem płacą parafie podatek od ilości mieszkańców ale nijak ma się to do przychodu parafii z tytulu wykonywanych uslug i ogromnych kwot za nie.\nNa bank wchodzimy tutaj w drugi próg podatkowy 32%….\n29 maja 2019 o 15:14\nTo ilu z was pracuje ba czarno mnie nie interesuje. W dzisiejszych czasach pracować na czarno to trzeba chcieć. Natomiast nie usprawiedliwia to ogromnych kwot których fiskus nie ściąga z Kościoła i to zgodnie z prawem….\n29 maja 2019 o 15:18\nPanie Olo, widzę, że mądrze Pan pisze, ale na terminach się Pan nie zna. Dziesięcina to jest ofiara, którą daje się na kościół i na inne kulty religijne i nic nie ma z XVI wiekiem wspólnego tylko była uznawana jeszcze przed ustanowieniem jakiego kolejek prawa. Tak wiec jako osoba, która taką ofiarę daje mogę się wypowiadać, że osoby, które do kościoła nie chodzą, ofiar nie dają a oczekują, że ksiądz opłaci jeszcze wywóz śmieci z cmentarza, na którym nie tylko wierzący są pochowani. Ludzie odchodzą z tego kościoła do innych to niech tez przeniosą groby na inne cmentarze, skoro tak bardzo nie lubią tego księdza i nie chcą mu dawać żadnych pieniędzy i tyle w temacie.\nPodobno jest w Polsce wolność słowa\n29 maja 2019 o 15:28\nByć może się mylę ale uczono mnie w szkole, a uczyłem się pilnie, że dziesiecina to przymusowy podatek placony na kościoły który został zniesiony 200-300 lat temu… wynosił on jedną dziesiątą dochodów stąd nazwa dziesięcina.\nByć może chodziło Pani o daninę? Której jednym z rodzajów BYŁA dziesięcina?\nKażda dziesiecina była daniną ale nie każda danina była dziesięciną. Tak samo jak każdy kwadrat jest prostokątem ale nie każdy prostokąt jest kwadratem.\nChyba że Pani płaci na kościoł jedna dziesiątą swoich dochodów – wówczas ma Pani prawo nazywać swoją daninę dziesieciną i jest to poprawne.\n29 maja 2019 o 15:33\nTo że i ja i Pani możemy wyrażać swoje opinie dowodzi że jest wolność słowa. Co na tym forum z tym redaktorem nie jest takie oczywiste. Juz niedlugo Internet nie bedize wolny ale jeszcze jest. Natomiast wolnosc slowa nie wyklucza krytykowania Pani wypowiedzi jeżeli ktoś ma odmienne zdanie. To jest polemika dyskusja debata jak kto chce.\nCiekawe czy wzorem proboszcza inne parafie tez wyznaczą taką oplatę? Smieci drozeją wszędzie,Wreczyca nie jest wyjatkiem,faktem jest ze odkad ks Gros objąl parafie mnostwo ludzi zniechecil i przestali do wreczyckiego kosciola chodzic,do komunii przystapila trojka dzieci a do bierzmowania ponoc wybiera się we Wreczycy osemka,nie bylo tak nigdy.\n29 maja 2019 o 15:10\nParafia na terenie której mieszkam również jakieś opłaty od grobu wprowadza ale szczegółów nie znam.\n29 maja 2019 o 22:22\nSzanowny Panie w całości się zgadzam , jak wielmożny Pleban dalej się tak będzie zachowywał to niebawem w kościele będzie tylko wiatr hulał . Chcę zwrócić uwagę takie dziwne opłaty Pleban wprowadza za akceptacją RADY PARAFIALNEJ więc musimy do nich mieć pretensje. W wielu parafiach takich Plebanów przegonili lub na taczce wywieźli dla dobra parafian .\nLudzie nie chodźcie do kościoła, nie dawajcie ofiar, nie płaćcie za sakramenty, których nie musicie przyjmować, a nawet nie wypada, jak się do kościoła nie chodzi i nie wierzy w Boga!\nAle nie mówcie ile to ma ksiądz, i co z tym robi, bo tego nie wiecie i ja tez nie wiem!\nBłagam mówmy konstruktywnie nie obrażając jedni drugich, bo to świadczy o naszej kulturze i wychowaniu! Możemy wyrażać opinie, ale bez obrażania i przeklinania.\nA opłata za wywóz śmieci, moim zdaniem, powinna być płacona przez parafian a nie księdza, bo to każdy z nas ma tam bliskich, którym kupuje kwiaty, znicze i wieńce i potem niesie to na śmietnik, i niestety samo się to wszystko nie zutylizuje i nie wywiezie!\nPoza dwoma wypowiedziami januszy trollingu, które zostały dodane przed rozpoczęciem wlasciwej dyskusji na ten temat, uwazam ze jest to jedna z bardziej kulturalnych polemik jakie przyszło mi prowadzić z kimś na tym forum.\nTo śmieci pod pache i wypad z cmentarza jak wam nie pasuje\nByły mieszkaniec WW pisze:\nNa tym cmentarzu leżą co najmniej cztery osoby z mojej najbliższej rodziny. Nie mieszkam we Wręczycy od 75 roku, a w tej chwili jedynym który został tam z rodziny, jest mój kuzyn(któremu i tak nie wiedzie się najlepiej). Jakim więc prawem czarna menda, śmie żądać opłat za sprzątanie cmentarza? Ma problem? To niech się zwróci do gminy, której to mieszkańcy odprowadzają podatki, między innymi na takie cele. Nie dostanie w gminie? To wypad do ePiskopatu, albo do Watykanu. Dosyć tego żerowania na wiernych. Gonić dziada do uczciwej roboty, a nie wymyślania na jaki cel by tu wyłudzić kasę.\n30 maja 2019 o 06:10\nPrzeciez oplacamy miejsce na cmentarzu na 20 lat to nie jest mała kwota.\nKażdy grób musi być opłacony więc również w tej opłacie powinien być wywóz śmieci!!!\n30 maja 2019 o 10:06\nmoge dac 30 zl, i za wszystkie uslugi koscielne tez placic,ale niech ksiadz wystawi paragon albo fakture,jak kazdy uczciwy obywatel to wtedy pogadamy\nZ tego co zrozumiałem, w tekście parafialnym cytowanym w artykule jest napisane, że właśnie chodzi o to, żeby nie podnosić aż o 88 % opłat cmentarnych, na które państwo narzekają, a które często są wnoszone przy pogrzebie lub co 20 lat (o czym pisze pani „Anna”).\nA tak poza tym, czy mógłby ktoś napisać, kto tam wie, ile wynoszą opłaty w Częstochowie na cmentarzach? Są większe czy mniejsze od tych? Tak z ciekawości…\nkosciol byl zawsze poza prawem i kompetencjami panstwa .niech placa podatki,to beda mogi domagac sie swojego,a nie biora kase za wszystkie uslugi i nikt ich z tego nie rozlicza ani nie ma wgladu.\nA zdjęcie cmentarza akurat z Truskolasów\nChcą odwołać Wójta Tomasza Osińskiego. Czy Wręczycę Wielką czeka referendum?\nMateusz Wąsiński zostanie Dyrektorem Zespołu Obsługi Placówek Oświatowych we Wręczycy Wielkiej?\n43 Chcą odwołać Wójta Tomasza Osińskiego. Czy Wręczycę Wielką czeka referendum?\t26 Nowe opłaty za śmieci są GIGANTYCZNE!\t16 Jest już droga w Grodzisku. Czas na kanalizację i gaz…\t11 Segreguj i płać, albo nie…


Piękne i idealne brwi, jak dbać | Kobieta na Czasie\nHome Zdrowie i Uroda Piękne i idealne brwi\nJeśli zmagasz się z problemem rzadkich, słabych oraz nieciekawego kształtu Twoich brwi – to czas na zmiany! Każda z nas wie, że idealne brwi stanowią dużą wartość, jeżeli chodzi o wygląd twarzy. Zadbane i estetyczne będą idealną bazą pod makijaż, zwłaszcza kiedy jesteś zwolenniczką make up no make up. Marzą Ci się gęste oraz wyraziste brwi? To ten wpis jest właśnie dla Ciebie, poznaj sposoby na otrzymanie perfekcyjnych brwi!\nKilka sposobów na idealne brwi!\nJeszcze kilka lat temu największym trendem były cienkie i prawie niewidoczne brwi. Teraz natomiast kobiety stawiają na naturalność oraz gęste włoski. Zobacz jak osiągnąć taki efekt w zaciszu swojego domu. Na rynku znajdziemy wiele odżywek do brwi, które pomogą Ci w walce z cienkimi oraz słabymi włoskami. Wystarczy, że regularnie będziesz stosować odpowiednio dobrany preparat. Musisz uzbroić się w cierpliwość, ponieważ pierwsze oznaki zagęszczenia czy porostu mogą być widoczne od jednego nawet do trzech miesięcy. Sposób ten jest o tyle trudny, że idealną odżywkę dobierzesz na podstawie prób i błędów. Pamiętaj, że to co sprawdzi się u innych kobiet, nie musi oznaczać takiego samego efektu u Ciebie. Jeżeli nie chcesz wydawać fortuny na odżywki możesz sięgnąć po ich swoisty zamiennik, który równie dobrze się sprawdzi. Mowa tu oczywiście o olejku rycynowym, można go dostać już za kilka złoty w każdej aptece. Inne naturalne oleje również pomogą w przyśpieszeniu wzrostu włosków. Dość popularne ostatnimi czasy stał się olej: kokosowy, arganowy czy sezamowy. Aplikacja ich jest bardzo prosta, możemy wykorzystać starą szczoteczkę po tuszu, która uprzednio musimy wyczyści pod bieżącą wodą. Pomocne będą waciki czy płatki kosmetyczne, którymi lekko wmasujemy zawartość we włoski. Jeżeli nie chcesz czekać długo na efekty możesz pochylić się nad zakupem specjalistycznych kapsułek przeznaczonych do pielęgnacji brwi. Na rynku znajduje się obecnie wiele rodzajów, te najpopularniejsze zawierają keratynę, która stanowi bazę dla budulca włosa. Kapsułki te często wzbogacane są o inne witaminy czy minerały wpływające na wzmocnienie włosków.\nPiękne brwi – bazą makijażu\nZadbane brwi stanowią bazę dla makijażu. Świetnie sprawdzą się w upiększeniu nieumalowanej twarzy. Twoje brwi powinny być zadbane, ładne, a także wyraźnie zaznaczone. Nigdy nie dopuszczaj do sytuacji, aby były przerysowane, przez co Twoja twarz może nabrać karykaturalnego wyglądu. Do mody wróciła naturalność, powoli przestaje szukać się prawie geometrycznego oraz nienaturalnego kształtu. Na topie są teraz krzaczaste, mocne prawie męskie brwi o intensywnym kolorze. Pamiętaj jednak o umiarze, dobierz odpowiednią barwę do swojej karnacji i koloru włosów. Kolejnym krokiem będzie dobranie idealnego kształtu, który będzie współgrał z wielkość głowy oraz proporcjami twarzy. Jeśli nie jesteś pewna jak to zrobić udaj się do kosmetyczki, która profesjonalnie zrobi to za ciebie. Od odpowiedniej regulacji brwi zależeć będzie jakiego nasza twarz nabierze charakteru.\nJak podkreślać brwi?\nPodkreślenie brwi stanowi nieodłączny element każdego makijażu. Do tego posłużą nam kosmetyki, które są do tego przeznaczone. Znajdziemy wiele cieni oraz pomad w wielu kolorach. Dzięki temu barwa brwi będzie idealnie współgrała z włosami, jak i karnacją. Specjalny żel pozwoli nam na ich utrwalenie. Jeśli natomiast nie chcesz nadawać koloru swoim brwiom, a jedynie ułożyć odpowiednio, w tym przypadku doskonale sprawdzi się bezbarwny tusz do rzęs. Tak zadbane brwi będą stanowiły świetną dekorację dla naszej urody.\nPoprzedni artykuł Jak dbać o pięty, by były ładne?\nNastępny artykuł Jak zorganizować tanie wczasy zagraniczne?


“Wydaje mi się, że dzisiaj ludzie poszukują takich utworów” – Michał Sławecki i Marcin Nierubiec [WYWIAD] - Polska Płyta / Polska Muzyka\nOpublikowane w 20 czerwca 2022 20 czerwca 2022 przez pppm\n“Wydaje mi się, że dzisiaj ludzie poszukują takich utworów” – Michał Sławecki i Marcin Nierubiec [WYWIAD]\nUtwór “Silently” zapowiada wyjątkowy projekt, składający się z 10 pieśni skomponowanych przez Marcina Nierubca do wierszy Jamesa Joyce’a. Wykonawcą jest wybitny kontratenor – Michał Sławecki. Zapraszamy na nasz wywiad z artystami.\n“Silently” jest kompozycją znanego ze współpracy z wieloma artystami Marcina Nierubca. Jak doszło do Waszej współpracy i w jaki sposób szukaliście wspólnej przestrzeni muzycznej, która będzie spójna z Pana wizją artystyczną?\nNasza współpraca została nawiązana po wiadomości mailowej wysłanej do mnie przez Marcina Nierubca, który zapytał – czy zechciałbym wykonać jego utwór. Znając twórczość Marcina wiedziałem, że nie jest to gatunek muzyczny, w którym poruszam się swobodnie, a raczej jestem tylko odbiorcą. Poprosiłem o nuty, poprosiłem, aby opowiedział więcej o pieśniach i tak rozpoczęliśmy przygodę.\nWspółpracował Pan z takimi znaczącymi polskimi kompozytorami jak Paweł Mykietyn, Bartosz Chajdecki, Maciej Zieliński, Andrzej Zarycki. Czym współpraca z Marcinem Nierubcem różnica się od pracy z innymi kompozytorami? Czy w ogóle mieliście Panowie czas, żeby się poznać, tworząc ten projekt?\nTak, mieliśmy okazję się poznać, a proces twórczy trwał dość długo. Na pewno musieliśmy się dotrzeć i poszukać złotego środka, chociażby w tonacjach. Współpraca z Marcinem różniła się o tyle, że rozpoczęliśmy prace nad projektem w czasie kompletnego zamknięcia w domach przez pandemię. Ja jestem osobą, która szalenie sobie ceni kontakt na żywo i lubię – siedząc przy instrumencie – „dłubać” nad danym utworem. Muzyka Marcina jest na pewno odmienna od wymienionych kompozytorów, z którymi współpracuję. Nie wiem czy już w tym pytaniu powinienem to powiedzieć, ale na pewno była to dla mnie duża niespodzianka, jak nasza praca będzie się rozwijała i w jakim kierunku to wszystko pójdzie. Ja chciałem bardzo zachować siebie w tej muzyce, i to z czego się wywodzę, czyli moją miłość do muzyki klasycznej.\nCo według Pana jest największą wartością tego projektu związanego z twórczością Jamesa Joyce’a, a w szczególności utworu “Silently”, który stał się wizytówką tego wydarzenia?\nWydaje mi się, że ich współczesność. Poruszamy tu bardzo obecne dziś dla wszystkich tematy – samotność, tęsknota. Nie chciałbym w żaden sposób narzucać interpretacji, ale moim skrytym marzenie, tworząc ten projekt było, aby każdy odnalazł te wartości, które są dla niego ważne, a przede wszystkim zobaczył prawdę tych utworów.\nNa ile według Pana utwór “Silently” jest reprezentatywny dla całego projektu?\nUtwór jest w języku angielskim – tekst znanego na cały świecie poety. Do tego wszystkiego utwór jest bardzo intymny, wydaje mi się, że dzisiaj ludzie poszukują takich utworów. Temat, który poruszamy jest globalny.\n“Silently to dla mnie utwór, dzięki któremu odbywam podróż w nieznane i nieodkryte przeze mnie dotychczas”. Co było dla Pana największym odkryciem związanym z tym utworem?\nBardzo trudne pytanie, bo elementów było wiele. Wydaje mi się jednak, jak przy każdej mojej współpracy, to ludzie, z którymi tworzyliśmy utwór. To jest dla mnie największa wartość mojej pracy. Pracowałem z ludźmi ze świata jak już wspomniałem dla mnie kompletnie nieznanego. Bardzo wiele się nauczyłem, ale też i zobaczyłem jak ja i moje serce reaguje na taką muzykę. Kto wie może, to nie ostatni taki projekt.\nCzy projekt z muzyką Marcina Nierubca stanowił dla Pana jakieś wyzwanie od strony wykonawczej, ale też interpretatorskiej?\nNa pewno. Nie wynika to z trudności warstwy muzycznej, tylko używania trochę innej techniki. To również było dla mnie bardzo ciekawe. Moje codzienne życie na scenie w operze w teatrze, czy też w filharmonii wymaga ode mnie innej emisji. Wykonuje dzieła akustycznie z orkiestrą i nie śpiewam do mikrofonu. Co do samej interpretacji, podszedłem do tego w taki sposób, jaki uczyłem się na studiach, kiedy wykonywałem cykle pieśni, nie nadinterpretowywać oraz znaleźć różnice pomiędzy arią a pieśnią.\nIle czasu musiał Pan poświęcić, żeby przygotować się do tego projektu? I na ile jako artysta był Pan w stanie związać się emocjonalnie z tymi utworami?\nKażdy utwór, który wykonuje staje mi się bardzo bliski. Współpraca ze współczesnymi kompozytorami sprawia, że to ja jestem tym, który wykonuje je po raz pierwszy. Te utwory są pisane dla mnie, to duże wyróżnienie, ale też i odpowiedzialność. W końcu zapisuję się w takim momencie na kartach historii. Nie ma innej możliwości, aby nie stały się one dla mnie bliskie. Poprzez pracę nad danym utworem, zaczynamy się z nim zaprzyjaźniać i naładowywać go osobistymi emocjami. Ten proces lubię najbardziej. Kiedy nuty na pięciolinii zaczynają opowiadać jakąś historię, która zbudowana jest z moich przeżyć, emocji, uczuć.\nCzy znał Pan wcześniej twórczość irlandzkiego pisarza Jamesa Joyce’a? Na ile musiał Pan przyswoić jego dokonania, żeby odnaleźć się w tym projekcie?\nPrzyznam szczerze, że znałem tylko dwa dzieła, więc abym dobrze zrozumiał Joyce`a musiałem poznać jeszcze kilka jego dzieł. Tu znowu mogę odnieść się do Pana pytania, że projekt dał szansę nauczenia się nowych rzeczy.\nDo utworu “Silency” powstał teledysk w reżyserii Tadeusza Kabicza. Jak Pan wspomina pracę nad tym wyjątkowym klipem, promującym to wydarzenie?\nTo była wspaniała praca, ale bardzo bardzo trudna. Nagranie teledysku wiąże się z byciem na planie bardzo długo. W tym projekcie ważne dla twórców Tadeusza Kabicza i Marcina Szołtyska było abyśmy uchwycili poranne światło, więc zdjęcia musieliśmy rozpocząć już o 3:30 nad ranem. Ujęcia były robione w różnych miejscach tego niesamowitego lasu, więc wiązało się to z częstym przemieszczaniem się. Aby mogło powstać takie wideo, pracuje nad tym ogromny sztab ludzi, których nie widać i z tego miesiąca chciałbym wszystkim podziękować, bo to szalenie ciężka praca.\nMarcin Nierubiec [WYWIAD]\nJak doszło do tego, że to Pan został twórcą muzyki do tak wyjątkowego projektu związaną z poezją Jamesa Joyce`a?\nBardzo lubię utwory Jamesa Joyce`a. W czasie pandemii zacząłem ponownie czytać wiersze z cyklu „Chamber music”. Ich rytmika, melodyjność są absolutnie wyjątkowe. Prawie 100 lat temu również po kilka utworów z tego wydawnictwa sięgnął nasz wielki kompozytor Karol Szymanowski tworząc 7 pieśni do słów Joyce`a w 1926 roku. Ja starałem się spojrzeć na poezję autora „Ulissesa” współcześnie z perspektywy 2021 roku, kiedy komponowałem muzykę.\nPierwszą odsłoną tego wydarzenia jest utwór “Silently”, który ukazał się tuż przed Bloom`s Day, czyli świętem obchodzonym 16 czerwca dla uczczenia irlandzkiego pisarza Jamesa Joyce’a. Czy wcześniej miał Pan styczność z twórczością Joyce’a?\n„Pamiętnik artysty z czasów młodości” był jedną z moich ważniejszych lektur w liceum. Z kolei zachwyciłem się wierszami z „Chamber music” już na studiach na muzykologii na Uniwersytecie Warszawskim. Wydały mi się inspirujące i „śpiewne” czyli nadające się na pieśni, ale pracę nad nimi zacząłem wiele lat później. Cieszę się bardzo, że Ambasada Irlandii wsparła powstanie teledysku do „Silently” i że stał się on częścią obchodów Bloom`s day.\nCo było dla Pana najważniejsze, pisząc kompozycje, będące częścią tego projektu? Czy miał Pan wolną rękę w tworzeniu, czy też ktoś wysyłał Panu sugestie związane z tym projektem?\nMiałem wolną rękę w tworzeniu tego projektu, bo sam jestem jego pomysłodawcą. Na początku dokonałem selekcji utworów z „Chamber music” i zaczęły powstawać pierwsze pieśni, które wysyłałem mailem do Michała Sławeckiego, kontratenora, z którym poznałem się dopiero przed ich nagraniem.\nCo było najtrudniejsze w realizacji tak specyficznego projektu? Czy pojawiły się jakieś trudności związane z jego realizacją?\nMyślę, że zawsze największą trudność w przypadku wartościowych, ambitnych projektów są pieniądze. Tym bardziej cieszymy się z Michałem Sławeckim, że Ambasada Irlandii jest patronem naszego teledysku. Drugą trudnością jest namówienie właściwych i utalentowanych ludzi, by dołączyli do naszego projektu. Wspaniale, że zarówno teledysk jak i samo nagranie z udziałem muzyków powstało dzięki pracy i zaangażowaniu wyjątkowych osób jak Tadeusz Kabicz – reżyser teledysku, Marcin Szołtysek – autor zdjęć, tancerki, cała ekipa teledyskowa, Splot Quartet, czy pianistka Natalia Czekała oraz wiele innych osób.\nCzy w jakiś szczególny sposób starał się Pan zbudować przestrzeń muzyczną, w której będzie mógł się z łatwością odnaleźć się kontratenor Michał Sławecki?\nChciałem, żeby Michał miał dużo miejsca i przestrzeni na swoje śpiewanie. Żeby instrumenty smyczkowe i fortepian, które mu towarzyszą budowały nostalgiczno-poetycki obraz w „Silently”, a on sam był rodzajem alter-ego poety. Nie wszyscy wiedzą, ale Joyce również śpiewał i był tenorem. W jednym z konkursów muzycznych „Feis Ceoil” w Dublinie w 1904 roku zajął nawet 3 miejsce. Luigi Denza, włoski kompozytor, jeden z jurorów chwalił jego głos i zachęcał do zawodowej kariery wokalnej.\nCo urzekło Pana jeśli chodzi o talent i specyfikę wokalną kontratenora Michała Sławeckiego? Czy miał Pan wcześniej do czynienia z takimi artystami, jeśli chodzi o tworzenie muzyki?\nJeśli chodzi o śpiewaków operowych to pracowałem wcześniej przy moim projekcie Co-Opera z wybitnymi artystami: Justyną Reczeniedi, która ma sopran koloraturowy i Krystianem Krzeszowiakiem – tenorem. Są to spotkania fantastyczne, bo możliwości śpiewaków operowych są wyjątkowe. Z kolei Michał Sławecki jest kontratenorem. Ma fantastyczną barwę głosu, którą się zapamiętuje, fenomenalne zdolności aktorsko-interpretacyjne, więc jest idealnym wykonawcą moich pieśni. Poza tym jest bardzo ciekawą osobowością sceniczną. Mam nadzieję, że będziemy wspólnie rozwijać nasz projekt i doprowadzimy w perspektywie do nagrania całej płyty.\nCo według Pana jest najważniejsze jeśli chodzi o pierwszy utwór “Silently”? Co subiektywnie jest jego największą wartością?\nTak naprawdę jest to pieśń miłosna. Joyce pisał, że tworząc pierwsze utwory z cyklu „Chamber music” był samotnym młodzieńcem, który chodził na długie spacery nad rzeką i marzył o miłości i o byciu z kimś bliskim. Myślę, że tę tęsknotę słychać w utworze. A pierwsze słowa, które śpiewa Michał delikatnie w piano pianissimo: „Silently she`s combing her long, long hair” (po polsku: „W milczeniu ona czesze swoje długie, długie włosy”) już wprowadzają nas w nastrój utworu.\nW kompozycji “Silently” możemy usłyszeć także kwartet smyczkowy Splot Quartet i pianistkę Natalię Czekałę. Czy od strony aranżacyjnej i instrumentalnej także miał Pan wpływ na to, jak będzie wyglądać ostateczny kształt poszczególnych propozycji?\nTak, utwór jest skomponowany i zaaranżowany wyłącznie przeze mnie. Cieszę się z udziału kwartetu smyczkowego Splot Quartet, bo to 4 fantastyczne instrumentalistki: Kornelia Grądzka, Karolina Gutowska, Agnieszka Podłucza i Dobrawa Czocher, która niedawno podpisała kontrakt z Deutsche Grammophon. Towarzyszyła im znakomita pianistka Natalia Czekała. Za nagranie odpowiada Jeremiasz Hendzel, a za mix i mastering Piotr Wieczorek.\nCzy cały projekt będzie miał Pan okazję zaprezentować podczas jakichś specjalnych koncertów lub wydarzeń towarzyszących świętu poświęconemu twórczości Joyce’a?\nTak, mamy nadzieję na koncerty w Polsce i za granicą, ale najpierw musimy nagrać kolejne pieśni, żeby zamknąć cykl i zacząć działania organizacyjno-promocyjne. Wierzymy, że poezja Joyce`a dotrze do nowego pokolenia słuchaczy dzięki naszemu projektowi.\nPoprzedni wpisPoprzedni KAŚKA z nowym albumem. Posłuchaj singla “Forget-Me-Not”!\nNastępny wpisNastępne Karolina Lizer największą zwyciężczynią 59. KFPP w Opolu


swidnica.gosc.pl → W blasku świdnickiej Pani\n▲\tHomilię wygłosił biskup pomocniczy Adam Bałabuch.\nMiały one silny akcent maryjny, jak zresztą cały rok. – Maryja dzięki tak wielkiemu obdarowaniu stała się szczególnym wzorem nowego człowieka, stworzonego w sprawiedliwości i prawdziwej świętości. Jest dla nas wzorem człowieka odkupionego – mówił bp Adam Bałabuch w homilii.\nPrzypomniał on również, że uroczystość Zwiastowania Pańskiego jest także Dniem Świętości Życia. – Nie jest to przypadkowa zbieżność. Syn Boży stał się człowiekiem i zamieszkał na ziemi właśnie w chwili zwiastowania, a nie dopiero w chwili narodzenia. Ten fakt musi mobilizować nas do szacunku wobec każdego poczętego życia, bo to jest początek życia człowieka – wyjaśniał biskup pomocniczy. Odnosząc się do rocznicy powstania diecezji, zapowiedział najważniejsze wydarzenia, które czekają nas w najbliższym czasie. Zakończenie trwającej trzy lata peregrynacji Matki Bożej Fatimskiej czy koronacja obrazu Świdnickiej Pani w Słońcu świadczą o maryjnym charakterze diecezji. Na koniec przedstawiciele zebranych grup wręczyli bp. Ignacemu kwiaty wraz z podziękowaniami za służbę Kościołowi i społeczeństwu. Wydarzenie, choć skromne, przyciągnęło uwagę lokalnych mediów, pokazując, że życie diecezji także należy do najważniejszych wydarzeń piastowskiego miasta.


Mgr Karolina Adamczyk - psycholog | ZnanyLekarz.pl\nWybickiego 25/1, Tczew\nPoradnictwo psychologiczne • od 100 zł +1 więcej\nUkończyłam studia na Uniwersytecie Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy, uzyskując tytuł psychologa o specjalności wspomaganie rozwoju. Ponadto jestem Te...\n13 lipca 2018 Lokalizacja: Gabinet Psychologiczny Karolina Adamczyk • psychoterapia\nUżytkownik zweryfikowany • 13.07.2018 Pokaż więcej • Lokalizacja: Gabinet Psychologiczny Karolina Adamczyk Pokaż mniej\nPo wyjściu z gabinetu czułem się o niebo lepiej niż wcześniej. Pani magister zaskoczyła mnie swoim podejściem, dzięki czemu nie miałem problemu ze swobodną rozmową. Na pewno wrócę jeszcze. Gorąco polecam!????\n8 lipca 2018 Lokalizacja: Gabinet Psychologiczny Karolina Adamczyk • poradnictwo psychologiczne\nUżytkownik zweryfikowany • 08.07.2018 Pokaż więcej • Lokalizacja: Gabinet Psychologiczny Karolina Adamczyk Pokaż mniej\nOtwarta na ludzi i gotowa do pomocy. Indywidualne i profesjonalne podejście, jednak wciąż jak człowiek do człowieka. Bardzo gorąco polecam Panią Karolinę!\n5 lipca 2018 Lokalizacja: Gabinet Psychologiczny Karolina Adamczyk\nUżytkownik zweryfikowany • 05.07.2018 Pokaż więcej • Lokalizacja: Gabinet Psychologiczny Karolina Adamczyk Pokaż mniej\nGorąco polecam Panią Karolinę. Pierwszy raz spotkałam się z tak ludzkim podejściem do każdej sprawy i życzliwością. Uśmiech od ucha do ucha- inni by mogli się wiele od tej Pani nauczyć!\n19 czerwca 2018 Lokalizacja: Gabinet Psychologiczny Karolina Adamczyk • psychoterapia\nUżytkownik zweryfikowany • 19.06.2018 Pokaż więcej • Lokalizacja: Gabinet Psychologiczny Karolina Adamczyk Pokaż mniej\nZ całego serca polecam Panią Karolinę! Bardzo profesjonalne i indywidualne podejście do pacjenta. Rozmawiając z Panią Karoliną czułam się swobodnie i bezpiecznie. Pani psycholog wzbudza zaufanie. Z pewnością umówię się na wizytę jeszcze nie raz.\n19 czerwca 2018 Lokalizacja: Gabinet Psychologiczny Karolina Adamczyk • stany lękowe\nDo Pani Magister trafiłam przypadkiem, po dłuższym czasie szukania pomocy. Moje zaufanie do psychologów było nadszarpnięte, jednak po wizycie u Pani Karoliny wyszłam z uśmiechem na twarzy. Miła, kompetentna i uśmiechnięta, do tego potrafi wysłuchać, jednym słowem strzał w dziesiątkę! Niezdecydowanym polecam, są jeszcze fachowcy na tym świcie.\n10 czerwca 2018 Lokalizacja: Gabinet Psychologiczny Karolina Adamczyk\nUżytkownik zweryfikowany • 10.06.2018 Pokaż więcej • Lokalizacja: Gabinet Psychologiczny Karolina Adamczyk Pokaż mniej\nCieszę się, że trafiłam do Pani Karoliny. Jest to osoba życzliwa, uśmiechnięta, a przede wszystkim słucha pacjenta i go nie ocenia - czego chyba najbardziej się obawiałam. To była pierwsza i na pewno nie ostatnia wizyta. Szczerze polecam!\nUkończyłam studia na Uniwersytecie Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy, uzyskując tytuł psychologa o specjalności wspomaganie rozwoju. Ponadto jestem Terapeutą Ręki I i II stopnia, a uprawnienia do pracy z dziećmi uzyskałam poprzez udział w module przygotowania pedagogicznego. Obecnie swoją wiedzę i umiejętności wzbogacam uczęszczając na Całościowy Kurs Przygotowujący do egzaminu na certyfikat psychoterapeuty atestowany przez Polskie Towarzystwo Psychiatryczne oraz akredytowany przez Polskie Towarzystwo Psychologiczne.\nNa co dzień pracuję z dziećmi, młodzieżą oraz osobami dorosłymi. Prowadzę zajęcia w ramach wczesnego wspomagania rozwoju dziecka, terapię ręki, terapię psychologiczno-pedagogiczną oraz konsultacje i poradnictwo dla rodziców.\nW swojej pracy kieruję się przede wszystkim postawą otwartości, uważności i szacunku dla drugiej osoby. Ważne jest dla mnie, aby stworzyć atmosferę zaufania i bezpieczeństwa, w której kształtuje się proces zmiany i rozwoju. Korzystam z wielu metod i technik terapeutycznych ponieważ uważam, że każda osoba jest inna i potrzebuje indywidualnego podejścia.\nDo swojego gabinetu zapraszam, jeśli m.in.:\n- potrzebujesz konsultacji dotyczącej swojego dziecka,\n- masz wątpliwości, czy Twoje dziecko rozwija się prawidłowo,\n- dziecko staje się bardziej lękliwe i wycofane lub bardziej agresywne,\n- dziecko ma problemy z komunikowaniem się,\n- jesteś w trudnej sytuacji życiowej np. choroba, śmierć bliskiej osoby, utrata pracy, rozstanie,\n- chcesz wprowadzić zmiany w swoim życiu i potrzebujesz wsparcia,\n- chcesz doprowadzić aktualne sprawy do końca, ale brakuje Ci do tego motywacji,\n- szukasz pomocy w radzeniu sobie z niską samooceną i poczuciem winy,\n- borykasz się ze stanem obniżonego nastroju lub depresją,\n- miewasz intensywne, negatywne myśli na swój temat,\n- szukasz pomocy w ograniczeniu zachowań agresywnych,\n- doświadczasz chronicznej złości,\n- chcesz rozwijać swoje umiejętności społeczne,\n- chcesz nauczyć się zachowań asertywnych.\nPrzyjmuję w Tczewie, przy ulicy Wybickiego 25/1 w budynku Studia Fotograficznego “Justyna Prabucka”.\nJeśli nie odbieram telefonu, proszę o zostawienie wiadomości sms.


Dzisiejsza muzyka wyglądałaby inaczej, gdyby nie Motorhead | hyperreal.info\n31 Grudzień, 2015 - 19:00\nmuzyka, historia, stymulanty, alkohol, heroina, Vice.pl\nLemmy zaczynał jako techniczny Hendrixa, a jego pierwszym składem było Rocking Vicars. Mamy koniec lat sześćdziesiątych, powstaje Hawkwind, czyli ojcowie space rocka. Dla wielu ludzi skład o wiele ważniejszy od Motorhead. Lemmy odcisnął swoje brzmienie grając w tym składzie. Posłuchajcie jak inkubowała motoryka Motorhead w kosmicznej macicy Hawkwind.\nDokładnie w połowie lat siedemdziesiątych Lemmy zostaje wyrzucony z Hawkwind. Aresztowany, siedzi w pierdlu za posiadanie amfetaminy. Nie może grać gigów. Niektórzy interpretują ten incydent jako odwieczną walkę dwóch szkół ćpania. Psychoeksploracja i psychodeliczny sakralizm Hawkwind kontra instrumentalne, żołnierskie korzystanie z syntetyków. Amfetaminę wymyślono w końcu dla żołnierzy Wehrmachtu. Motorhead to w ulicznym, brytyjskim slangu po prostu typ, który cały czas jest utytłany w prochu. Podobnie jak pot head to palący oporowe ilości trawy, a crack head czy meth head to ktoś nadużywający tych dwóch, wybitnie uzależniających substancji.\nZatrzymajmy się jednak przy Hawkwind. Zanim stoner rock stał się tak generycznym gatunkiem jak dziś, chłopaki z Kyuss robili w ramach tego gatunku zajebiście ciekawe rzeczy. Zawsze twardo twierdzili, że nigdy nie słuchali Black Sabbath. Ciężko w to uwierzyć, ale dopiero kiedy otwarcie przyznają się do fascynacji Hawkwind, staje się to wiarygodne. Podobnie jest z całą rzeszą szugejzerów, na czele z My Bloody Valentine i Spiritualized, zresztą czuć to nawet w cholernym A Place To Bury Strangers!\nZostawmy nieodkryte, nieskolonizowane światy i wróćmy do potu, wódy i gorzkiego jak aspiryna speeda. Jest 1975 rok, Lemmy wychodzi z pierdla i zakłada Motorhead. Skład w którym Philthy Animal grał razem z Lemmym to czasy wywierania ogromnego wpływu. Rezonans ten niesie się po dziś dzień, ale zacznijmy od początku. Nie myślcie jednak, że będę się tu pałował typami, którzy zawsze waflowali Lemmy'emu w wywiadach ( mam na myśli Grohla, typów z Metaliki czy Anthrax). Znajdą się tutaj bardziej skromni artyści w których muzyce słychać groove Motorhead, bo takim właśnie gościem był Lemmy. Nie zadzierał nosa, po prostu konsekwetnie robił swoje.\nW 1978 powstaje Amebix, jedni z praojców crust punka. Podobnie jak Motorhead łączą speed metal z punkiem. Czerpią garściami z twórczości wczesnego Motorhead. Nie kopiują, dodają do tego jeszcze więcej brudu i mroku. Wokal Roba Millera, brzmi jak jeszcze bardziej przepity Lemmy ze zdartym gardłem. Mieli nawet nagrać kawałek wspólnie z Motorhead. Koniec, końców Lemmy wycofał się z tego kolabo.\nZanim Fenrizowi z Darkthrone przypomniało się, że uwielbia Motorhead, czy Black Flag i stało się to słyszalne na płytach DT typy z Hellhammer brzmieli jak black metalowy Motorhead. Było to na długo przed tym zanim Kvelertak postanowił zrobić fuzję black metalu z r'n'r, barwną i wystrzałową jak festyn w Bawarii.\nMatt Pike, znany głównie z tytanicznej pracy jaką wykonał na doommetalowo-sludge'owym poletku wraz ze Sleep też nie ukrywa fascynacji Motorhead. W zasadzie można powiedzieć, że band, który założył na gruzach Sleep, czyli High on Fire to po prostu sludge'owy Motorhead.\nPamiętacie szwedzki gatunek jakim był death'n'roll? Bez Motorhead Entombed, czyli kapela odpowiedzialna za jego powstanie, nie nagrałaby takich płyt jak Uprising. Na scenie hardcore/punk pod koniec pierwszej dekady XXI wieku panowała turbo moda na stary, dobry Motorhead i death'n'roll. Na rodzimym podwórku temat podchwyciły takie zespoły jak Daymares, We are Idols, czy Snakes Parade. Po pewny czasie zauważył tę koniunkturę Southern Lord i zaczął wydawać rzeczy pokroju Black Breath.\nDzięki Motorhead punk był blisko metalu po raz kolejny. I to jest w tym wszystkim najlepsze. Porozumienie ponad podziałami. Nie to, że jakiś kuc będzie wydawał całe kieszonkowe na Jacka Danielsa i udawał Maxa Kolonko na koncertach swojej stonerpolowej kapeli. Zupełnie nieistotny jest fakt, że Lemmy walił oporowe ilości speeda, burbonu i czerwonego mięsa. Ważne jest to, że pomimo różnic był w stanie zainspirować ludzi o totalnie odmiennych poglądach na używki. Powstawały i powstają kapele straight edge czy vegan, które uskuteczniają nadświetlne tempo i motorykę wynalezioną przez naspidowanych freaków z Motorhead.\nWracając do samego Lemmy'ego i jego stosunku do używek. Ubóstwiał speeda, gardził kokainą, a psychodeliki go nudziły. Nienawidził heroiny i tu należy się zatrzymać. Miał do niej bardzo twardy stosunek. W jego wspomnieniach ( White Line Fever) wspomina, że jedyną kobietą, którą kochał była dziewczyna, która praktycznie zmarła na jego rękach. Zastał ją martwą w wannie po powrocie do domu, w którym wspólnie mieszkali. Susan Bennett zmarła w wieku 19 lat w wyniku przedawkowania heroiny.\nLemmy, miałeś prezencję niczym niepokonany rewolwerowiec albo kapitan pirackiego statku. Wszystkim wydawało się, że jesteś nieśmiertelny. Dla szarpidrutów i wszystkich fanów szybkiego napierdolu takim pozostaniesz. Jeżeli istnieje życie pozagrobowe to mam nadzieję, że odnalazłeś tę od której oddzieliła cię heroina. Jeżeli wierzyć w wędrówkę dusz, życzę żebyście się spotkali w innym życiu. Tak, czy siak zrobiłeś tutaj kawał budzącej szacunek, porządnej roboty. Spoczywaj w spokoju. My zostaliśmy tutaj i z niesmakiem obserwujemy, że nie minęło jeszcze 24h od twojej śmierci, a już znajdą się ludzie, którzy chcą zarobić pieniądze na merchu związanym z twoim zgonem. Sępy, pierdolone sępy, człowieku.\nWybierz ocenęGive Dzisiejsza muzyka wyglądałaby inaczej, gdyby nie Motorhead 1/10Give Dzisiejsza muzyka wyglądałaby inaczej, gdyby nie Motorhead 2/10Give Dzisiejsza muzyka wyglądałaby inaczej, gdyby nie Motorhead 3/10Give Dzisiejsza muzyka wyglądałaby inaczej, gdyby nie Motorhead 4/10Give Dzisiejsza muzyka wyglądałaby inaczej, gdyby nie Motorhead 5/10Give Dzisiejsza muzyka wyglądałaby inaczej, gdyby nie Motorhead 6/10Give Dzisiejsza muzyka wyglądałaby inaczej, gdyby nie Motorhead 7/10Give Dzisiejsza muzyka wyglądałaby inaczej, gdyby nie Motorhead 8/10Give Dzisiejsza muzyka wyglądałaby inaczej, gdyby nie Motorhead 9/10Give Dzisiejsza muzyka wyglądałaby inaczej, gdyby nie Motorhead 10/10Wycofaj ocenę\n9 Lipiec, 2016 - 18:17


Krzesełko stolik KUBI.MAX - Haniwood\n» Krzesełko - stolik KUBI.MAX\nKrzesełko - stolik KUBI.MAX\nKUBI.MAX to wielofunkcyjny stolik lub krzesło, które rośnie z Dzieckiem. Twój Maluch będzie zachwycony nowym mebelkiem, stanowiącym piękny dodatek w pokoju. Meble Smating, zostały zaprojektowane w duchu Montessori o podobnym do siebie designie. Tym samym tworząc zestaw mebli, wszystkie będą do siebie pasowały i tworzyły harmonijny wystrój.\nWiek: 1-7 lat\nKolor: 9 odcieni do wyboru\nWysokość stolika: 39 cm\nWymiary krzesła: 39 x 39 x 39 cm\n(wys. szer. głęb.)\nSklejka spełnia wymagania normy EN 13986 E1 o niskiej emisji formaldehydu\nCertyfikat FSC oraz PEFC\nZgodność z wymaganiami EUTR\nSystem zarządzania jakością i środowiskiem ISO 9001 i ISO 14001\nTest higieniczny (żłobki, przedszkola)\nStolik dostępny jest w 9 wersjach kolorystycznych. Barwę można dopasować do swoich indywidualnych potrzeb. Paleta barw, tworzy przekrój pastelowych lub bardziej intensywnych kolorów. Produkty Smating, zachowane są w spójnym designie oraz kolorystyce. Zachęcamy do stworzenia, własnego zestawu mebli.


Belfoto - zdjęcia, śluby, reportaż\nStrona główna Oferta O mnie Galeria\nJako zawodowy fotograf prasowy z trzydziestoletnim stażem kontynuuję działalność fotoreporterską oferując m.in. obsługę fotograficzną wydarzeń rodzinnych np. ślubów, wesel, chrztów itd., a także innych, mniej oficjalnych eventów. Jestem gotowy działać wszędzie tam, gdzie dzieją się ważne rzeczy.\nZajmuję się również dokumentacją fotograficzną wartościowych zbiorów (np. rodzinnych pamiątek).\nWykonuję na miejscu skanowanie slajdów, negatywów, starych zniszczonych dokumentów. Profesjonalnie reprodukuję dzieła sztuki, obrazy (również za szybą), rzeźby, biżuterię, znaczki, monety, uwzględniając charakterystyczne cechy przedmiotów jak zarysowania, pęknięcia itp.\nRealizacja odbywa się w domu zleceniodawcy lub w innym wyznaczonym przez niego miejscu. Kompletny i niekopiowany materiał fotograficzny, zarejestrowany na karcie pamięci, zostaje przekazany właścicielowi tuż po wykonaniu zdjęć wraz z oświadczeniem na piśmie zobowiązującym mnie do pełnej dyskrecji na temat sfotografowanych eksponatów oraz danych osobowych klienta.\nPoza dowodem potwierdzającym własność (w przypadku kradzieży) tego rodzaju zdjęcia są właściwym załącznikiem wymaganym przy zawieraniu ubezpieczeń, odpowiednim materiałem do wykonania znacznych powiększeń, a w przypadku zniszczenia będą pomocne w odtworzeniu utraconego przedmiotu.


KOKAIN: Jak nie kijem to pałką czyli o zastosowaniu kremu w bezstresowym wychowywaniu dziecka niepokornego.\nAutor: Kokain o czwartek, października 27, 2011\njestemsliczna@ 27 października 2011 20:53\nkokainko! dzidzie głodzisz? ;) twoja pomysłowość mnie zwaliła z nóg... jak zwykle boska jesteś!\nAnonimowy 27 października 2011 21:02\nKokainko! czekam, az wydasz poradnik bo Twoje metody wychowawcze moga zainspirowac kazdego szukajacego pomocy rodzica.\nSmiszkat 27 października 2011 22:17\nSzkoda ze ja gałki nie mam w drzwiczkach od szafki bo twoj swietny pomysł wykorzystałabym i wypróbowała na małżu co czekoladki podkrada...\nkokain 27 października 2011 22:24\nNa Malza co podkradaczekoladki to sposb batdziej brutalny poleca Monthy Pyton- czekoladki eksplodujace w ustach kolacmi, ktore przebijaja policzki.\nNo, ale ty Malza kochasz, to moze nie. :)\nLa Petitte Princesse 28 października 2011 07:34\nDobre heheh zastosuje na Pana Małża. Może nie będzie plądrował w nocy lodówki jak mu się raczki poślizgają.\nKasia 28 października 2011 12:27\nBiedne, głodne dziecko! :D\nW sumie dobrze, że ja nie mam gałek w drzwiach, tylko normalne klamki, bo coś czuję, że Matka by mi lodówkę tak urządziła... tam jest dużo dobrego mięska i piwko, też dobre! :D\nSmiszkat 28 października 2011 17:00\nJa bardzo żałuje ze nie mam gałek bo bym patent wykorzystała...a tak na razie malża nie potraktuje wybuchowymi czekoladkami bo ktos musi pracować na moje waciki:)\na brzuszek rosnie i od piwka i od czekoladki :)\nLucyna 28 października 2011 18:26\nSmiszkat, pokochac brzuszek :-)


Podgląd linków z Twittera w Safari | iMagazine\n25/09/2013, 21:51 · Paweł Hać · @pawelhac · 0\nDo uruchomienia funkcji niezbędne jest zalogowanie się do swojego konta w serwisie Twitter z poziomu iOS. W tym celu wchodzimy do Ustawień, a następnie do zakładki Twitter. Następnie wpisujemy swoją nazwę użytkownika i hasło, po czym je zatwierdzamy.\nInstalowanie jakiejkolwiek aplikacji do obsługi Twittera nie jest wymagane, więc gdy system zapyta o pobranie takowej z App Store, możemy spokojnie odmówić. Teraz przechodzimy do Safari i wybieramy z dolnego paska przycisk zakładek.\nZ górnego paska wybieramy ikonę @, symbolizującą menu Wysłane łącza. W nim pojawiają się wszystkie linki, przesyłane przez śledzone przez nas na Twitterze osoby. Jeżeli otworzymy link, to informacja o źródle będzie wyświetlana na górze ekranu.\n#101 #iOS #iOS 7 #iPad #iPhone #iPod touch #link #Safari #Twitter\n(Prawie) Wszystko o iOS 14 i iPadOS 14 Apple kontra Epic Games: podsumowanie pierwszego tygodnia Aktualizacja iOS do wersji 14 Apple płaci 100 milionów dolarów i zgadza się na wiele zmian w App Store Elon Musk kupił Twittera za 44 miliardy dolarów


Odkryj Utworzone Przepisy! | Przepisownia\nOdkryj Utworzone Przepisy!\nWysłane przez admin w wt., 16.11.2021 - 14:38\nPrzepisownia przez wiele lat była bardzo ważnym miejscem dla fanów urządzenia Thermomix®. To właśnie tutaj miłośnicy gotowania wymieniali się swoim doświadczeniem, inspiracjami i wskazówkami.\nDziś jesteśmy dumni z tego, że możemy z Wami świętować kolejny krok w rozwoju kreowania przepisów.\nZdajemy sobie sprawę jak długo czekaliście na możliwość tworzenia własnych przepisów na platformie Cookidoo®. Dzięki funkcji Utworzone Przepisy – już jest to możliwe!\nFunkcja Utworzone przepisy pozwala na tworzenie, importowanie a także modyfikowanie przepisów na Cookidoo®. Już teraz możecie dodawać do Cookidoo® swoje ulubione rodzinne przepisy, a także pomysły z książek kucharskich, inspiracje od szefów kuchni, bądź magazynów kulinarnych i przygotować je na swoim urządzeniu Thermomix TM6®!\nFunkcja importowania przepisów umożliwia przenoszenie przepisów z Cookidoo® i modyfikowanie ich zgodnie z własnymi preferencjami, a także importowanie ulubionych przepisów z Przepisowni, dzięki czemu wszystkie Wasze przepisy znajdują się w jednym miejscu.\nJak importować przepis z Przepisowni? Jest to niezwykle proste! Wystarczy kliknąć przycisk „Importuj do Cookidoo® , który dostępny jest przy każdym przepisie na Przepisowni, następnie można edytować dany przepis na Cookidoo®.\nSprawdźcie nasz film poniżej, aby uzyskać kilka wskazówek dotyczących tego, jak edytować, bądź stworzyć nowy przepis, aby w pełni cieszyć się możliwością importowania przepisów!\nŻyczymy udanej zabawy przy tworzeniu własnych przepisów!\nAby dowiedzieć się więcej, przejdzie do funkcji Moje przepisy i poznajcie Utworzone przepisy.\nPRZEJDŹ DO UTWORZONYCH PRZEPISÓW


Zmiany w systemie topienia statków i pozyskiwania store credits - Star Citizen - Game Armada / Star Citizen Polska - największa polska społeczność Star Citizen\nZmiany w systemie topienia statków i pozyskiwania store credits\ndodany przez Dako, 23 Styczeń 2016 w Star Citizen\nWe wczorajszym RtV Ben zapowiedział zmiany w systemie topienia statków oraz pozyskiwania w ten sposób store credits na dalsze zakupy.\nTestują nowy system i w przyszłym tygodniu powinniśmy poznać szczegóły. Jedyne co padło to stwierdzenie o jakiś tokenach związanych z przetopionym statkiem a co za tym idzie z credits\nSzkoda jeśli to ograniczą bo możliwość wyboru topienia i zakupu kolejnych statków za kredyty jest fajną dającą dużo możliwości opcją. W przypadku zmian trzeba będzie już dziś podejmować decyzje co do ostatecznego wyglądu naszej floty albo inwestować kolejne dziesiątki/setki USD w sklepie RSI Z drugiej strony dzięki temu dopływ milionów na konto RSI w kolejnych miesiącach/latach nie zostanie zagrożony a dzięki temu SC będzie się rozwijać ...\nPozostaje czekać na bardziej szczegółowe informacje.\nEdytowane 23 Styczeń 2016 przez Dako\nNa moim koncie pojawił się JEDEN "token" Czekam na opis i zasady działania ...\nno to kiszka, mam złe przeczucia ale nie spekuluję jednak raczej nie wyciągnę z Buy Back żadnego CCU za 0$ bo może to skutkować utratę tokena a to nie było by fajne.\na co tam raz kozie śmierć, sprawdziłem i prostuję, właśnie odkupiłem Archimedesa z LTI za kredyty z konta. I teraz mogę już odkupować dalej ale za kasę z zewnątrz.\nciekawy jestem co wygeneruje kolejnego tokena? Ilość wydanej kasy czy stopionych przedmiotów?\nEdytowane 29 Styczeń 2016 przez Nexus\nDzięki Nexus za poświęcenie i sprawdzenie\nCo do statuetek to chyba nie będzie nadal kłopotu bo:\n1. Odkupujemy je za realną kasę\n2. Topiąc kilka/kilkadziesiąt uzbieramy jakąś łączną kwotę store credits i dopiero za nie wykorzystując "token" coś tam odkupimy - będzie to chyba jeden statek (a nie zbiorczy zakup kilku pozycji/statków/upgrade)\nMam nadzieję, że tokeny będą odnawialne np. raz na miesiąc\nCzekam na zasady od CIG\nEdytowane 29 Styczeń 2016 przez Dako\n@Dako Czyli jednak dobrze skumałem\nBen w RtV właśnie powiedział, że otrzymujemy JEDEN token na KWARTAŁ ...\nZa jeden token można odkupić jeden statek.\nTokeny się nie kumulują.\nRedDeer i Smaily dodali reakcje\nAuć... Tylko czekać na dokupywanie Tokenów...\nTo się odnosi tylko do odkupywania starych pledge, za store credits? To o co ta drama? Lepsze to niż nie można by wcale.\nPoza tym dalej można normalnie mielić statki/pakiety/whatever i kupować za to inne, nowe, ze sklepu?\nEdytowane 29 Styczeń 2016 przez Quelen\nDrama może nie ale zawsze ograniczenie w możliwościach stworzenia swojej wymarzonej floty.\nWszystko zależy od tego ile kto ma pozycji (statki/upgrade) w Buy Back Pledge i na ile lubi kombinować nie wydając kolejnej gotówki.\nWydaje mi się, że w tym roku będziemy mogli polatać wieloma naszymi statkami i coś takiego w jakiś tam sposób nas ogranicza.\nTragedii nie ma ale mimo wszystko szkoda bo najpierw dali nam "piaskownice, wiaderko, łopatkę i grabki" a później powiedzieli, że będziemy mogli z niej korzystać tylko raz na trzy miesiące ...\nPytanie mam o Buy back pledge. Mam tam statek. Relianta z LTI, który był apgrejdnięty do 325a. Potem spalony w celu pozyskania kredytów. No i teraz w zakładce Buy Back pod tym statkiem jest napis:\nCzyli rozumiem, że jak odkupię tę paczkę to dostanę Relianta bez upgrade do 325a, tak?\nNo ok, to można z powrotem zakopać kotleta\nEdytowane 9 Październik 2016 przez zaraz\nSkoro tak, to jest to swojego rodzaju UnCCU. A co się stanie jeśli zmielimy paczkę od AMD z Omegą, która przeszła CCU do czegoś tam? Próbował ktoś to mielić i potem odkupować? Omega była paczką specjalną to podejrzewam, że nie da się jej odkupić z BBP. A może się da? :>\n@zaraz Nie da się odkupić takiej paczki, bo jest to "przedmiot" limitowany, podlegający specjalnej promocji i kosztuje 0 USD.\nTak, ale tylko raz na 3 miesiące. Nie da się odkupić więcej za RSI credits, więc albo czekasz albo $$$.\n@zaraz tak jak @Quelen pisze, stracisz paczkę. Zawsze możesz spróbować napisać do supportu, że to tak głupio wyszło, byłeś pijany, kot wyszedł z domu wieczorem i wrócił rano. Tam też są ludzie, może zostaniesz wysłuchany\nNo taka polityka mocno uderza w osoby co zainwestowały dużooo pieniędzy, ale na przykład dla mnie nie stwarza dużego problemu bo już mało inwestuje w grę a bardziej w sprzęt i dla tego 1 token na 3 miesiące w zupełności mi wystarczy. Zapewne CIG chce ukrócić trochę te przetapianie i motywować to płacenia w $ :]\nTo ma na celu ograniczenie traktowania buyback jako przechowalni dla statków/upgreadów, jednocześnie ograniczając handel nimi. Dla zwykłego użytkownika 1 token na 3 miesiące nie jest wielkim problemem, nawet jak zainwestował dużo kasy.


Strona głównaAktualnościRok 2014Wymiana Polsko-Niemiecka 2014\nDodano: Poniedziałek, 24 luty 2014\nZapoczątkowana trzynaście lat temu współpraca obydwu miast rozwija się bardzo dynamicznie. Szczególną rolę odgrywa w niej wymiana młodzieży szkolnej pomiędzy Klosterbergschule w niemieckim Bad Berka a Publicznym Gimnazjum w Żabnie.\nSpotkania młodzieży umożliwiają przełamanie wzajemnych stereotypów i uprzedzeń. Po kilku wspólnie spędzonych dniach nawiązują się polsko-niemieckie przyjaźnie, które bardzo często dopingują młodych ludzi do intensywnej nauki języków obcych. Młodzież miała okazję zapoznać się z warunkami, w jakich uczą się ich rówieśnicy z Niemiec, spotkać się z władzami samorządowymi, a także zwiedzać ciekawe miejsca.\nW trakcie realizacji projektu uczniowie brali udział w wyciecze do Bad Berki, zwiedzali Erfurt, Weimar oraz poznawali atrakcje turystyczne, kulturę i obyczaje Turyngii. Był też czas na wspólne zabawy, wizytę w aquaparku, zajęcia terenowe, artystyczne, rywalizację sportową podczas meczu siatkówki o puchar burmistrza Bad Berki.\nPobyt młodzieży w Niemczech sfinansowano dzięki pomocy międzynarodowej organizacji Polsko–Niemiecka Współpraca Młodzieży w Warszawie, Urzędu Miejskiego w Żabnie oraz środków własnych.


Chłodnie - GOLDBECK\nOptymalne pokrycie zapotrzebowania na przestrzeń\nTworzymy przestrzeń na logistykę w zakresie chłodzenia i zamrażania. Podstawą naszej pracy jest budowanie z prefabrykowanych elementów systemowych. Towarzyszymy naszym klientom od opracowania planu koncepcyjnego skoncentrowanego na sposobie wykorzystania obiektu, przez wykonanie robót budowlanych „pod klucz”, aż do usług pozwalających zachować wartość budynku. Nasz sposób budowy — zastosowanie prefabrykowanych przemysłowo elementów systemowych — umożliwia ekonomiczną realizację obiektów w wysokiej jakości, a także zapewnia krótki i w dużym stopniu niezależny od warunków pogody czas robót budowlanych. Dodatkowo, modułowa budowa gwarantuje wysoką elastyczność pod względem dopasowania do zmieniających się warunków wykorzystania.


Newsletter 26 października - 2 listopada 2016\nTemat: Newsletter 26 października - 2 listopada 2016\nPOKAZ I SPOTKANIE Z TWÓRCAMI FILMU LINIE 41\n27 października 2016r., godz.18:00\nJuż jutro zapraszamy Państwa na wyjątkowe spotkanie i pokaz filmu\nPo projekcji odbędzie się spotkanie i rozmowa z Natanem Grossmanem (Ocalałym z Litzmannstadt Getto), Jensem-Jürgenem Ventzkim (synem nadburmistrza okupowanej Łodzi) i reżyserką Tanią Cummings oraz twórcami filmu.\nOcalały z getta w Łodzi (dawniej Litzmannstadt) powraca do miasta w poszukiwaniu śladów swojego brata, który zaginął tu w 1942 roku. Jego ścieżki przecinają się z trasą podróży syna byłego nazistowskiego nadburmistrza miasta, który przybywa tu by zgłębić skrywaną przez lata rodzinną tajemnicę. Drogi obydwu poszukiwań spotykają się i zbliżają.\n3 listopada 2016 roku, godz. 18.00\nProfesor Paweł Śpiewak Dyrektor Żydowskiego Instytutu Historycznego oraz Tadeusz Rolke Fotograf\nFotografie prezentowane na wystawie powstały w 16 miejscowościach Podlasia zimą 2015 i wczesną wiosną 2016 roku. Inspiracją do ich wykonania był tekst Mirosława Tryczyka Twarde sumienie, opublikowany w kwartalniku "Karta" numer 85/2015.\n24 listopada 2016 r., godz. 18:00\nZapraszamy na kolejny Klub Czytelniczy w ŻIH. Tym razem będziemy omawiać książkę Dorit Rabinyan pt. „Żywopłot”. Książka ta w Izraelu wzbudziła zachwyt i kontrowersje. Jest to opowieść o miłości Izraelki i Palestyńczyka, którzy poznali się w Nowym Jorku. Ich rozmowy, a także rozmowy z ich przyjaciółmi i członkami rodziny, często przypominały chodzenie po polu minowym. Autorka przeżyła podobną historię, co dodaje rys autentyczności do napisanej przez nią powieści. Dorit Rabinyan jest uważana za jedną z najciekawszych pisarek izraelskich, jest laureatką kilku nagród.\nKsiążka ta była zdjęta z listy lektur dla licealistów w Izraelu (za szerzenie niewłaściwych wartości) co wzbudziło społeczny protest, w wyniku którego decyzję tą cofnięto.\nKsiążkę można nabyć w Księgarni na Tłomackiem, gdzie też nasze spotkania się odbywają. Wcześniejsze przeczytanie książki bardzo zalecam ale nie jest konieczne by uczestniczyć w naszym klubie.\nZaprasza prowadząca Alicja Kościan, pracownik biblioteki ŻIH.\nNAGRODA KARSKICH DLA PROF. EWY GELLER\nUstanowiona przez Jana Karskiego w 1992 r. i administrowana przez YIVO Institute nagroda wynosi 5 tys. dolarów i przyznawana jest corocznie autorom prac poświęconych stosunkom polsko-żydowskim oraz dokumentujących wkład Żydów do kultury polskiej. Od momentu ustanowienia Nagrody Karskich jej laureatami zostali: Eugenia Prokop-Janiec, Jerzy Ficowski, Michał Friedman, Marek Rostworowski, Henryk Grynberg, Ruta Sakowska, Jerzy Tomaszewski, Hanna Krall, Maria i Kazimierz Piechotkowie, ksiadz Stanisław Musiał, Leszek Hońdo, Michał Jagiełło, Monika Adamczyk-Garbowska, Jan Jagielski, Joanna Tokarska-Bakir, Szymon Rudnicki, Aleksander Skotnicki, Joanna Nalewajko-Kulikov, Marcin Wodziński, Alina Skibińska i Barbara Engelking, Piotr Matywiecki, Jerzy Malinowski.\nLaudację na cześć tegorocznej laureatki wygłosiła dr Joanna Nalewajko-Kulikow.\nTo jest zarchiwizowany newsletter stworzony przez właściciela jhi (Tłomackie 3/5, 00-090 Warszawa, Poland) i wysłanego przez GetResponse w dniu 2016-10-26. Zgłoś nadużycie.