http://the-streetangel.blogspot.com/ - na tym blogu znajduje się zwiastun do nowego opowiadania. To nie jest Dramione, to jest moja historia. Blog prawdopodobnie ruszy gdzieś na początku czerwca. Zwiastun tworzony po stresie maturalnym, dla relaksu. Mam nadzieję, że wam się spodoba.\nAutor: Mia Vlad o 08:07 1 komentarz:\nRozdział 38 - OSTATNI\nKiedyś myślałem, że miłość to uczucie które tak naprawdę nie istnieje. Żyłem wśród ludzi pozbawionych wszelkich ludzkich uczuć. Stałem się taki sam jak oni. Minęło sporo czasu zanim zrozumiałem co jest tak naprawdę w życiu najważniejsze. To ona mnie zmieniła. Będąc razem ponad czterdzieści lat można by powiedzieć, że wiemy o sobie wszystko. Nic bardziej mylnego. Każdego dnia coraz bardziej mnie zaskakiwała. Nasze dzieci były podobne zarówno do mnie jak i do niej. Hermiona miała w sobie coś wyjątkowego. Była ufna i zawsze chciała pomagać innym. Nawet jeśli ktoś na to nie zasługiwał. Niestety choroba przyszła niespodziewanie. Podczas wspólnych rozmów w szpitalu próbowała mnie pocieszać. Tak naprawdę nikt nie wiedział co jej dolega. W tym przypadku lekarze byli bezradni.\n- Draco, zawsze będę cię kochać. - szeptała co no.\nJuż nie byliśmy nastolatkami. Na życie patrzyliśmy zupełnie inaczej niż kiedyś. Przeżyliśmy ze sobą tyle pięknych wspólnych lat. Kto by pomyślał, że dwoje tak nienawidzących się ludzi może tak bardzo się pokochać.\nCały czas byłem przy nie niej.\n- Nie odchodź. Tak bardzo cię potrzebuję. - mówiłem.\n- Już na mnie czas. Wiedz, że ty oraz nasze dzieci są dla mnie największym cudem jaki spotkał mnie w całym moim życiu Kocham was.\nCała Hermiona. Zawsze wiedziała co powiedzieć. Odeszła wcześnie rano, dokładnie o szóstej czterdzieści pięć. Na jej twarzy dostrzegłem cień uśmiechu. Była spokojna bo wiedziała, że dam sobie ze wszystkim radę. Dzieci były już dorosłe. Żyły własnym życiem i całe dnie spędzały w pracy. Jen pracowała w Hogwarcie jako nauczycielka obrony przed czarną magią, a Chris miał własną firmę deweloperską. Nie pochwalał życia pod czarodziejskim rygorem. Po prostu wolał uczęszczać do szkoły do której uczęszczają mugole. Gdy zadzwoniłem do niego aby poinformować go o śmierci matki przyjął to nadzwyczaj dobrze. Powiedział, że przyjedzie tak szybko jak tylko się da. Wychowaliśmy dzieci tak dobrze jak tylko potrafiliśmy. Niektórych słów po prostu nie można cofnąć. Jen załatwiła wszystkie formalności związane z pogrzebem więc mogłem spokojnie odpocząć od wydarzeń ostatnich dni. Próbowałem się pozbierać aby być wsparciem dla moich dzieci.\nW dzień pogrzebu przed kościołem zebrało się mnóstwo ludzi. Byli znajomi i przyjaciele. Zjawił się także Chris wraz ze swoją dziewczyną Anabel. Przyjmowałem kondolencje i jednocześnie modliłem się aby to wszystko się już skończyło. Miałem swoje lata i czułem się zmęczony. Przybyła Ginny wraz ze swoim mężem i dziećmi oraz multimiliarderka Luna, która po ukończeniu Hogwartu ani razu się do nas nie odezwała. Jednak pieniądze zmieniają ludzi i to niestety na gorsze. O niczym innym nie myślałem tylko o tym aby wrócić do domu. Nawet jeśli przeżyje chwilę słabości to chcę ją przeżyć we własnym domu. Myślałem, że jakoś się stamtąd wymknę ale Jen cały czas mnie pilnowała. Większość płakała. Tylko ja stałem jak ten słup soli. Wolałem być sam. Wśród tych wszystkich ludzi nie czułem się najlepiej. Dostrzegłem Blaise'a. To była moja szansa aby się stamtąd wydostać.\nPo piętnastu minutach byłem w drodze do domu. Towarzyszył mi mój najlepszy przyjaciel Blaise Zabini.\n- Ja rozwiedziony, ty wdowiec... - westchnął Blaise.\n- Takie życie. - odparłem. - Dziękuję, że przyszedłeś, przyjacielu. Dzięki tobie mogę w końcu wrócić do domu. Wśród tych wszystkich ludzi czułem się niezbyt komfortowo. Większość z nich jest dla mnie obca.\n- Rozumiem. - powiedział Blaise.\nSzliśmy w milczeniu. Dostrzegłem, że przed domem stoi jakiś starszy pan. Ja też jestem już stary ale on na pewno jest ode mnie dużo starszy. Wiedziałem, że skądś go znam.\n- Dzień dobry. - odparłem. - Czy ja pana skądś znam?\nSpojrzałem mu w oczy. Dopiero teraz dostrzegłem, że w ręku trzyma jakiś dziwnie znajomą książkę. Okazało się, że to nie jest książka tylko pamiętnik! Pamiętnik mojej Hermiony!\n- Poznałeś prawda? - zapytał mężczyzna. - To jest pamiętnik który należał do twojej żony\n- Dlaczego go ukradłeś i kim ty w ogóle jesteś?! - zawołałem.\n- To ja, Lucas. - powiedział cicho.\nPodał mi do ręki pamiętnik i zamierzał odejść ale go powstrzymałem.\n- Dlaczego go zabrałeś? - zapytałem.\n- Ja też ją kochałem. - wyznał Lucas. - Ciężko mi było się z nią rozstać dlatego chciałem mieć coś co należało do niej.\n- Nie rozumiem, więc dlaczego mi go oddajesz?\n- Wydaje mi się, że ona chciałaby abyś go przeczytał. - odparł Lucas. - Ona naprawdę darzyła się wielkim uczuciem.\nWszedłem do domu i tak naprawdę nie wiedziałem co mam zrobić. Byłem ostatnimi czasy bardzo zmęczony. Nie sypiałem zbyt często ale ciekawość wzięła górę. Otworzyłem pamiętnik na pierwszej stronie\n" 31.08.2003r, niedziela\nTylko ty tak naprawdę mnie rozumiesz. Nie mogę spać, mam koszmary, nie potrafię poradzić sobie z tą całą sytuacją po wojnie. Moja blizna wciąż mi przypomina cierpienie, ból no i żal do jednej jedynej osoby, która mogła mnie uratować. Draco Malfoy. Pieprzony tchórz. Nic nie zrobił. Nic.\nMimo wszystko wracam do Hogwartu. Mam zamiar skupić się na nauce. Moja przyszłość jest wciąż niepewna. Sama nie wiem co dalej zrobię ze swoim życiem. Wracam wraz z Ginny, Harrym i Ronem. Są dla mnie jak rodzeństwo. Czasem mam ochotę uciec, zapaść się pod ziemię i zapomnieć. Nikt mnie nie rozumie..."\n" Nagle ktoś złapał mnie za rękaw mojej szaty i przyciągnął do siebie. Czułam się jak w filmie. Niestety to tylko mój codzienny prześladowca.\n- Czego chcesz?! - zawołałam i zaczęłam się wyrywać.\n- Granger, nie podskakuj. - warknął Malfoy.\n- Pożałujesz, rozumiesz?! - odparł blondyn i jeszcze bliżej się do mnie przysunął.\nOn ma niebieskie oczy. Dlaczego tego wcześniej nie zauważyłam? Jezu, gdzie ja się patrzę...\nChyba zaczynam rozumieć dlaczego te dziewczyny tak do niego wzdychają.\n- Nie złego nie zrobiłam. - oświadczyłam. - Nie przyznałeś się, że to ja cię tak znokautowałam. Nie mam zamiaru tego rozgłaszać. Twoja urażona duma powinna to jakoś przeboleć.\nChciałam odejść ale mi na to nie pozwolił. Zresztą jak zawsze.\n- Nie daruję ci tego Granger. - powiedział blondyn i odszedł.\nSpodziewałam się takiego obrotu sprawy. Malfoy zrobi wszystko aby uprzykrzyć mi życie. Nic nowego."\nMoże to ani czas ani odpowiednia chwila ale nie mogłem powstrzymać się od śmiechu. Dokładnie pamiętam jak Hermiona przefarbowała swoje włosy na fioletowo. Mimo wszystko uważałem, że wyglądała naprawdę ładnie. Choć moja Granger to tylko szatynka z dziwnym fryzem na głowie ale szatynka. Coraz bardziej chciało mi się spać. Zasnąłem po przeczytaniu większości kartek z pamiętnika. W moich snach jak zwykle ukazywała się Hermiona. Tym razem miała na sobie białą sukienkę, rozpuszczone włosy i dziwnie pomalowane usta. Aura miejsca w jakim się znajdowałem miała w sobie coś magicznego. Było pięknie i chciałem tu zostać jak najdłużej. Z nią. Hermiona machała do mnie. Wołała do siebie. Podszedłem do niej.\n- Myślałeś, że tak szybko się mnie pozbędziesz? Nic z tego. - odparła Hermiona.\n- Chciałbym tu z tobą zostać. - wyszeptałem.\n- I zostaniesz. Już na zawsze.\nMała niespodzianka z okazji zakończenia bloga, klik\nNie wierzę, że to koniec. Pisząc ostatni rozdział czułam się jakoś nieswojo. I tak uważam, że mogłam go napisać lepiej. Nie będę narzekać. Pierwsze co to chciałam podziękować:\nLaFinDeLaVie Harry Potter\ni wszystkim którzy czytali i śledzili tę historię. Gdyby nie wy pewnie bym nie dotrwała do ostatniego rozdziału, który sobie wymyśliłam już dawno temu. Na pewno zacznę czytać od nowa tego bloga i poprawiać błędy. Poza tym nie planuję żadnego nowego bloga o Dramione. Chciałabym stworzyć coś zupełnie swojego. Co prawda miałabym pomysł na Blinny i myślę, że całkiem ciekawy ale na razie o tym nie myślę. Nie rezygnuję z tematyki Potterowskiej. Po prostu muszę trochę zwolnić i zaczerpnąć powietrza aby stworzyć coś oryginalnego. Nie żegnam się wami. Mówię do zobaczenia ! :)\nAutor: Mia Vlad o 09:41 43 komentarze:\n18.03.2004 r, niedziela\nObudziłam się w dość dobrym nastroju. Poszłam do Wielkiej Sali aby spokojnie zjeść śniadanie. Zauważyłam dziwne spojrzenia i tak naprawdę nie wiedziałam o co im może chodzić. Luna podsunęła mi "Proroka Codziennego". Gdy spojrzałam na pierwszą stronę omal nie zemdlałam.\nJames Lestrange popełnił samobójstwo!\nPod tym nagłówkiem było wklejone zdjęcie Jamesa. Jeszcze wtedy myślałam, że Lestrange jest miłym i sympatycznym chłopakiem. Zupełnie innym niż Malfoy. Jednak patrząc na to zdjęcie coś mi się tutaj nie zgadzało. Może i nie znałam go zbyt dobrze ale uważałam, że James był zbyt silny psychicznie aby popełnić samobójstwo. Przecież poprzysięgał zemstę i miał szansę na rychłe wyjście z Azkabanu. Myślę, że to nie było takie zwykłe samobójstwo i, że ktoś maczał w tym palce. Modliłam się aby to nie był Draco... Aby to wyjaśnić postanowiłam odwiedzić go w jego dormitorium. Poza ty chciałam go zobaczyć. Oczywiście spał. Godzina dwunasta popołudniu, a on jeszcze spał. Postanowiłam go obudzić. Widok zaspanego Malfoy'a był bezcenny.\n- Cześć kotku, co tam? - zapytał Draco jedną ręką delikatnie mnie obejmując, a drugą przecierał swoje zaspane oczy.\n- Sam zobacz. - odparłam i podałam mu gazetę do ręki.\n- Co jest... - urwał blondyn. - James...\n- Draco, powiedz, że nie miałeś z tym nic wspólnego. - odparłam.\nSpojrzał na mnie ostro. Już mnie nie obejmował.\n- Jak mogłaś tak pomyśleć? - warknął Draco. - W sumie mogłaś, przecież jestem bezwartościowym dupkiem któremu nie zależy na zdaniu własnej dziewczyny.\n- To my jesteśmy parą? - zapytałam.\nKolejna gafa z mojej strony.\n- Ty w ogóle nie rozumiesz co ja do ciebie mówię. Obiecałem ci, że nie zrobię nic głupiego. Jesteśmy parą. Przynajmniej tak do tej pory myślałem.\n- Draco, nie wiedziałam, że ty mnie tak traktujesz. Myślałam, że...\n- Nie jesteś kolejną z wielu jeśli o to ci chodzi, a teraz wyjdź. Chcę zostać sam. - powiedział ostro.\nOstro się na mnie wkurzył. W sumie słusznie. Choć wciąż myślałam, że miał coś z tym wspólnego. Zostawiłam gazetę na łóżku i wróciłam do swojego dormitorium. Miałam ogromne wyrzuty sumienia. No i nie sądziłam, że Draco postrzega mnie jako swoją dziewczynę. Mimo wszystko się cieszę. I tak muszę go jakoś ubłagać żeby mi wybaczył ale wszystko idzie ku dobremu. Ja i Malfoy ehhh, gdyby ktoś mi to kiedyś powiedział to... A właściwie to Luna mi kiedyś o tym wspominała. Ludzie którzy się zazwyczaj nienawidzą najczęściej się kochają. Przynajmniej w moim przypadku tak jest. Nie wiem czy Malfoy mnie kocha. Mężczyźnie mówią różne rzeczy, a później postępują wbrew temu co mówią. Ważniejsze od słów są czyny dlaczego nie czekam na żadne "kocham cię". Po prostu chcę czuć, że mam go blisko siebie. Na dworze była piękna pogoda. Czułam, że zbliża się wiosna. Postanowiłam poczytać książkę na świeżym powietrzu. Chyba pierwszy raz od wieków zostawiam swój pamiętnik w pokoju. Uznałam, że nie będę się zastanawiać i użalać nad sobą tylko po prostu pójdę na błonia poczytać ciekawą książkę. Mam nadzieję, że z szczęśliwym zakończeniem.\n(Od tego momentu są to bezpośrednio przemyślenia Hermiony, jej odczucia nie opisywane w pamiętniku)\nMiałam na sobie okulary przeciwsłoneczne. Czytałam romans. Może i to do mnie niepodobne ale czasem lubię się odstresować poprzez czytanie takich lekkich książek. Właściwie to już kończyłam gdy poczułam, że ktoś za mną stoi. Odwróciłam się i spojrzałam w górę. Ujrzałam uśmiechniętego Lucasa.\n- Cześć Lucas. - odparłam.\nOd czasu naszej ostatniej rozmowy miałam do niego żal. Nawet nie próbował mnie zrozumieć. Po prostu się zakochałam i nic nie mogłam na to poradzić.\n- Herm, pięknie wyglądasz. - powiedział Lucas.\n- Właściwie to przyszedłem się pożegnać. - wyjaśnił Davis.\n- Tak, ale nie martw się. Będę cały czas miał cię na oku.\n- Dlaczego nie możesz zostać w Londynie? - zapytałam.\n- Dobrze wiesz. Ty i Malfoy.... - westchnął Lucas. - Wciąż uważam, że on na ciebie nie zasługuje. To drań ale jesteś dorosła i wiesz co robisz.\n- Czemu go tak bardzo nienawidzisz?\n- To już dłuższa historia. Może ci kiedyś opowiem. Życzę ci szczęścia i zawsze bądź sobą. Nie zmieniaj się nawet dla niego. - powiedział cicho Lucas.\n- Będzie mi ciebie brakować. - odparłam.\nChciało mi się płakać. Będę za nim tęsknić.\n- Nie płacz. - odparł Lucas. - Obiecuję, że niedługo wrócę.\nI odszedł. Czułam, że to z mojej winy Lucas wyjechał. Nie wiadomo czy jeszcze kiedyś go zobaczę. Na pewno bo przecież wciąż był moim opiekunem. Nawet przez moment pomyślałam, że może między mną, a nim coś być. Niestety serce nie sługa i zakochałam się w tym palancie Malfoy'u. Choć ostatnio Draco wcale nie zachowywał się jak dupek tylko jak dżentelmen. To było do niego całkowicie niepodobne. Zadziwiał mnie. Zresztą już nie pierwszy raz.\nDo swojego dormitorium wróciłam w dość parszywym nastroju. Weszłam do środka i zamarłam. Ubrania porozrzucane po całym pokoju, książki leżące na podłodze które wcale nie zachęcały do czytania, a mój pamiętnik... No właśnie, gdzie jest mój pamiętnik?! Podbiegłam do łóżka i zajrzałam pod poduszkę. Zawsze tam chowałam swój dziennik. Niestety nie było go tam. Co mi strzeliło do głowy żeby nie zabrać go tym razem ze sobą? Szukałam go wszędzie. Myślałam, że może coś mi się pomyliło i że schowałam go gdzieś indziej. Pamiętnik był dla mnie swego rodzaju terapią. Spisywałam tam moje wspomnienia, obawy, uczucia. Nie wyobrażałam sobie, że ktoś inny może go przeczytać i wykorzystać przeciwko mnie. Nawet nie zauważyłam gdy Malfoy wszedł do środka.\n- Granger... - urwał Malfoy.\n- Czego?! - zawołałam.\nNie byłam w nastroju do rozmów, a tym bardziej do kłótni.\n- Przepraszam cię Malfoy ale jestem załamana i nie mam ochoty się z tobą kłócić. Przyjdź jutro. - odparłam.\n- Ten pokój wygląda jak po jakimś huraganie. - stwierdził blondyn.\n- Jak przyszłam to już tak było. Nic mi nie zniknęło oprócz...\n- Ktoś zabrał mi pamiętnik. - wyszeptałam. - Tylko w nim mogłam spisywać swoje odczucia, obawy, wspomnienia.\n- Uważasz, że ktoś nie posiadający pamiętnika nie ma wspomnieć?\n- Tego nie powiedziałam. Po prostu mi jest łatwiej spisywać je na kartce. Później mogę je co jakiś czas na nowo odtwarzać w głowie.\n- Rozumiem. - powiedział Draco. - A wiesz, ja codziennie odtwarzam w swojej głowie nasz pierwszy pocałunek. To jest moje najszczęśliwsze wspomnienie.\n- Draco, przepraszam cię za dzisiaj. Poniosło mnie. - odparłam od razu zmieniając temat.\n- Nad zaufaniem musimy jeszcze trochę popracować.W każdym związku są chwile zwątpienia. Jak to się mówi , wzloty i upadki, czy tak?\nDługo myślałam co mu odpowiedzieć. Moje być albo nie być.\n- Kocham cię. - odparł Draco. - Już dawno powinienem ci to powiedzieć ale przez większość czasu zachowywałem się jak kompletny palant. Ogólnie zrozumiem jeśli będziesz potrzebowała trochę czasu aby przetrawić to co ci właśnie powiedziałem.\n- Granger, dlaczego nic nie mówisz?\n- Też cię kocham. - odparłam i mocno się do niego przytuliłam.\nW sumie od tego ciągłego przytulania musieliśmy się położyć na łóżku aby jakoś wszystko podsumować.\n- Zgubiłam pamiętnik, a znalazłam chłopaka. - stwierdziłam.\n- No i to jakiego chłopaka. Mądrego, dobrego, przystojnego... - wyliczał blondyn.\n- Już sobie nie dodawaj. - odparłam cały czas się śmiejąc.\n- Tworzymy własną historię, Granger. Będzie ci potrzebny nowy pamiętnik. Ze mną na pewno nie będziesz się nudzić, kotku.\n- Domyślam się. - odparłam.\nI tak cały dzień spędziliśmy na tworzeniu swojej własnej historii. Zawsze chowałam się pod stertami książek modląc się aby nikt nie zwrócił na mnie większej uwagi. Jak na złość Malfoy zawsze zwracał. Jego aroganckie zachowanie, pewność siebie i wredny uśmieszek zawsze mnie wnerwiały. No i wciąż tak jest. Tylko teraz gdy patrzę na niego to mam ochotę spędzić z nim całe życie. No i może spędzę, kto wie? Mimo wszystko będąc z nim czy będąc zupełnie sama w końcu mam poczucie własnej wartości. Wiem jaka byłam i jaka jestem. Zmieniłam się. Teraz czeka mnie wielka niewiadoma lecz wiem, że sobie poradzę. Bo miłość to największy skarb w życiu i nigdy nie należy wypuszczać jej z rąk.\nHej ho, Mia mnie zwą!\nTo nie jest ostatni rozdział. Jeszcze będzie jeden. I od razu was uprzedzam, że początek rozdziału 38 czyli ostatniego może was zmylić. Mam nadzieję, że mnie nie zlinczujecie, heh. Ale to zleciało.\nPozdrawiam wszystkim i życzę wam fajnej niedzieli i udanego przyszłego tygodnia. Dziękuję wszystkim czytającym i komentującym. Jesteście wspaniali bo zawsze potraficie znaleźć czas aby skomentować lub przeczytać nowy rozdział. Lub to i to ;)\nAutor: Mia Vlad o 08:38 16 komentarzy:\n09.03.2014r , piątek\nKażdy dzień w obozie jest bardzo męczący. Po tak wzmożonym wysiłku mam tylko ochotę tylko i wyłącznie spać. Najczęściej śpię w łóżku Malfoy'a. Wiem jak to wygląda, ale tak wcale nie jest. Ja i on to kompletnie zakręcony układ. Mimo wszystko lubię spędzać z nim czas. Scott torturuje coraz to nowymi treningami i ćwiczeniami siłowymi. Jeszcze dokładnie trzy dni, do końca tego przeklętego obozu. Jutro sobota więc Scott nam zapowiedział, że tego dnia wybierzemy się do miasteczka o nazwie Eastbourn*. Podobno spędzimy czas w parku rozrywki oraz zagramy w tenisa. W końcu coś niewymagającego siły.Jutro jest sobota, a to znaczy... Umówiłam się z Lucasem. Nic mu nie wspomniałam o moim pobycie w obozie. Pomyśli sobie, że go wystawiłam. Niestety nie posiadam ani różdżki ani telefonu aby go jakoś powiadomić. Liczę na cud. Nie chcę tracić z nim kontaktu. Malfoy cały czas zerkał mi przez ramię.\n- Czego chcesz? - zapytałam odsuwając pamiętnik jak najdalej od niego.\n- Coś ty taka niemiła? - zapytał przymilnie Draco cały czas bawiąc się moimi włosami.\n- Jestem zła i lepiej nie zbliżaj się do mnie póki mi się nie polepszy.\n- Pierwszy raz nie z mojego powodu. Słucham, co się stało?\n- Nie ma o czym mówić. Po prostu jutro ktoś mnie znienawidzi. To wszystko.\n- Ciebie? No cóż czasem potrafisz być wredna ale ogólnie myślę, że przesadzasz.\n- Wcale. Co byś zrobił gdybyś się z kimś umówił, a ten ktoś by cię perfidnie wystawił?\n- Kilka razy się zdarzyło abym to ja kogoś.. Czekaj, czekaj. Umówiłaś się z kimś na randkę? Z jakimś facetem? Kim on jest?\n- Mogłam ci nie mówić. - westchnęłam. - Z przyjacielem. I to nie miała być randka. Zwykłe spotkanie towarzyskie.\n- Tak to się teraz mówi.... Z kim się spotykasz, Granger?!\n- Nie denerwuj się, Malfoy. - odparłam. - Z przyjacielem. I z niczego nie muszę ci się tłumaczyć.\n- Prawda, nie musisz.\nI odszedł. Nie rozumiałam zachowania Malfoy'a. To znaczy coś tam świtało mi w głowie, że może jest troszeczkę zazdrosny. Tylko zupełnie nie miał o co być zazdrosny. Lucas był przystojny, uroczy, godny zaufania aczkolwiek nie był Malfoy'em. Nikt tak jak on nie potrafił mnie zdenerwować ani doprowadzić do płaczu. Z nim się śmiałam i przez niego najczęściej płakałam. Położyłam się na łóżku aby się trochę zdrzemnąć. Niestety Kelly wraz z Blaisem spędzali wspólnie czas w namiocie. Na dworze było dość zimno i za bardzo nie miałam się gdzie podziać. Oczywiście znowu byłam sama. Malfoy mnie unikał, a z moim zdrowiem nie było zbyt dobrze. Całe popołudnie spędziłam na dworze. Gdy weszłam do namiotu to cała się trzęsłam. I chyba nawet miałam gorączkę.\n- Herm, jak ty się czujesz? - zapytała zatroskana Kelly.\nTeraz zatroskana, a kilka godzin wcześniej nic jej to nie obchodziło.\n- Ź-źle.. - jęknęłam.\nCzułam, że mój stan z każdą chwilą coraz bardziej się pogarsza. Do namiotu wszedł Mafloy, który od razu zauważył moją niedyspozycję.\n- Granger, jesteś cała rozpalona. - wyszeptał Malfoy przytykając rękę do mojego czoła.\nKelly szukała w plecaku czegoś co mogło by obniżyć gorączkę. Z plecaka wyciągnęła niewielką fiolkę z różowym płynem w środku.\n- Wypij, to dobrze ci zrobi. - odezwała się Kelly.\nPosłuchałam ją i powoli wypiłam różowy płyn. Jakby trochę poczułam się lepiej ale głowa wciąż mnie bolała. Uznałam, że najlepiej będzie jeśli spróbuje zasnąć. Przy moim łóżku siedział Malfoy. Postanowiłam go potraktować tak jak on mnie. Zachował się jak dzieciak, który tak naprawdę nie wie czego chce. Ja wiem czego chcę nie pozwolę być tak traktowana. Oczekuję szacunku.\n- Zamierzasz mnie tak ignorować, Granger? - zapytał Draco. - W sumie prawidłowo. Zareagowałem trochę zbyt emocjonalnie. Przecież możesz spotkać się z kim chcesz. Nic mi do tego.\nMów Malfoy, chętnie posłucham.\n- Jestem zazdrosny. - wyznał blondyn. - To dla mnie pierwszy raz więc oczekuję zrozumienia.\nJak jeszcze go trochę podenerwuję to nic się nie stanie.\nZłapałam go za rękę i przytuliłam do siebie.\n- Jesteś idiotą, wiesz? - zapytałam.\n- Nie pozwalaj sobie. - odparł Malfoy i tak wsunął się pod kołdrę.\nDzisiejszy dzień zapowiadał się całkiem miło. Mieliśmy cały dzień dla siebie. Spędzaliśmy czas w miasteczku Eastbourn. Nikt tam nie byłam więc bardzo ucieszyła mnie taka wycieczka. Poza tym obecność Malfoy'a tym bardziej poprawiała mi humor. Nie wierzę, że to napisałam. Przez większość pisania swojego pamiętniku wspominałam tylko jak bardzo go nienawidzę. A teraz? Boję się napisać, że go lubię i że go... No właśnie, a jeśli on nie czuje tego samego? A jeśli z jego strony to jakaś gra? W trakcie gry w tenisa zastanawiałam się nad sensem mojego życia i w sumie nic mądrego nie wymyśliłam. Ginny jakoś dawała sobie ze wszystkim radę. Nie rozmawiałyśmy zbyt często ale wierzyłam, że to jeszcze się kiedyś zmieni. Luna żyje miłością i nie zwraca na nic uwagi, Kelly chyba zapałała miłością nie tylko do Zabiniego ale również do sportu. Zauważyłam, że Scarlett siedzi sama w kącie. Po wygranym secie z Pansy Parkinson (Jestem najlepsza!) postanowiłam z nią porozmawiać.\n- Scarlett, co ty taka smutna? - zapytałam.\nW sumie to było głupie pytanie.\n- Nie jestem smutna. Po prostu nie mam ochoty na te wasze głupie zabawy. - wyjaśniła Scarlett.\nAuć. Zabolało. Może spróbuję inaczej.\n- Mi też go brakuję. - odparłam. - Bardzo za nim tęsknię.\n- Ja za nikim nie tęsknię...\n- Kogo ty chcesz oszukasz?\n- Odwal się Granger.\n- Mówisz zupełnie jak Malfoy. - stwierdziłam lekko uśmiechając się do niej.\n- Coś czuję, że niedługo zostaniemy rodziną. W końcu ty i mój brat macie się ku sobie.\n- Prędzej Astoria zmądrzeje niż twój brat mi się oświadczy. - odparłam i się głośno roześmiałam.\n- Jeszcze się zdziwisz. - odparła Scarlett.\nPark rozrywki był dla mnie drugim domem. Może i nie jestem wysportowana ale odwagi mi nie brakuje. Zaliczyłam wszystkie najbardziej niebezpieczne kolejki górskie. Rodzice często mi zabraniali wchodzić tu i tam jako dziecko ale teraz nie zawahałabym się przed niczym aby to powtórzyć. Całą grupą wybraliśmy się do pubu. Okazało się, że w pubie była grana muzyka na żywo. Byliśmy zachwyceni.\n- Ci mugole to jednak są pomysłowi. - westchnęła Astoria.\nNie znałam jej od tej strony. Zawsze gardziła takimi jak ja, a teraz jest zachwycona. Zapewne to było tylko chwilowe. Zamówiłam piwo i usiadłam przy stoliku obok Luny i Mike'a. Do stolika przysiadł się także Malfoy. Luna cały czas nas obserwowała. Miałam wrażenie, że nie jest zachwycona z tego co się dzieje między mną, a nim. Co jakiś czas kręciłam głową w rytm muzyki i sobie podśpiewywałam. Malfoy cały czas mi się przyglądał.\n- Nic, lubię jak taka jesteś.\n- No jak jesteś sobą. W moim towarzystwie zawsze byłaś taka jakaś spięta. Teraz powolutku to się zmienia. Mam nadzieję, że już tak zostanie.\n- To skomplikowane, Malfoy. - wyszeptałam.\n- Wiem, powiesz mi jak będziesz na to gotowa.\nPrzytuliłam się do niego. Zamknęłam oczy. Tak by mogło zostać już na zawsze. Przypomniałam sobie, że nic przecież wiecznie nie będzie trwać. W końcu Malfoy się mną znudzi i przestanie się mną interesować.\nZ powrotem wracaliśmy w bardzo wolnym tempie. Spędziłam miło ten dzień. Zauważyłam, że ze Scottem rozmawia jakiś mężczyzna. Gdy go rozpoznałam omal nie zemdlałam.\n- Lucas?! - zawołałam.\n- Cześć, Herm. - powiedział Lucas i delikatnie mnie objął.\n- Mieliśmy się spotkać w Hogsmeade. Czekałem na ciebie ponad dwie godziny ale się nie pojawiłaś. Myślałem, że coś ci się stało dlatego poszedłem porozmawiać z McGonnagall. Ona mi powiedziała gdzie jesteś. No i jestem.\n- Cieszę się. - odparłam. - Zapraszam cię do mojego namiotu.\nW namiocie siedziała Kelly wraz z Blaisem oraz Malfoy.\n- Słuchajcie, to jest Lucas. - oznajmiłam.\n- Ja już nie muszę się przedstawiać. Ja i Lucas dość dobrze się znamy. - powiedział zimno Malfoy podając mu rękę.\nPopatrzyli na siebie z taką widoczną w stosunku do siebie wrogością, że aż sama nie wiedziałam co tym mam myśleć. Lucas zapewne uznawany jest za zdrajcę i dlatego Malfoy go tak nie lubi. Każdy ma prawo popełnić błąd. Jesteśmy tylko ludźmi.\n- Chodźmy na zewnątrz, co? - zaproponował Lucas.\n- Dobrze.. - odparłam. - Ale mi zrobiłeś niespodziankę.\n- Mieszkasz z Malfoy'em w namiocie? Nie boisz się? Przecież to śmierciożerca.\nNie podobał mi się ton w jaki sposób mówił o Draco.\n- Każdy ma prawo popełnić błąd. To nie jest zły człowiek.\n- Bronisz go jakby nie wiem kim dla ciebie był... - zakpił Lucas.\n- Nie muszę ci się z niczego tłumaczyć - odparłam.\n- Zakochałaś się w nim. - powiedział cicho Lucas.\nNie patrzył mi w oczy. Jednak z jednym stwierdzeniem miał rację i dopiero teraz zdałam sobie z tego sprawę. Zakochałam się. W Malfoy'u. Dlaczego akurat w nim?\n- Tak, kocham go. - przyznałam.\n- On na ciebie nie zasługuje. - powiedział Lucas. - Zabił tylu ludzi, nie przeszkadza ci to?\n- Lucas, ludzie się zmieniają.\n- Ale nie tacy. Hermiono, będę już się zbierał. - odparł Lucas. - Do zobaczenia.\nI już go nie było. Wszystko się pogmatwało. Łatwiej było uciekać i nie słuchać głosu serca. Teraz to jest niemożliwe. Gdy wróciłam do namiotu wszyscy już spali. W moim łóżku spał Draco. Położyłam się obok niego.\nNie odpowiadał. Nawet jeśli mnie znienawidzi i już nigdy się do mnie nie zbliży muszę mu powiedzieć o Jamesie.\nDo Hogwartu wróciliśmy trzy dni temu. Przez te trzy dni nic wielkiego się nie zmieniło. No może oprócz tego, że zdecydowałam się wyjawić Malfoy'wi swój sekret. Nie wiedziałam czy mogę mu zaufać ale tylko jemu jednemu miałam odwagę to wszystko opowiedzieć. Umówiliśmy się w Pokoju Życzeń. Mieliśmy być tylko my. Na początku żartowaliśmy i wygłupialiśmy się.\nWiedziałam, że teraz albo nigdy.\n- Draco, muszę ci coś powiedzieć. - odparłam.\n- Nie wiem jak mam to ci powiedzieć. Boję się, że mnie znienawidzisz i przestaniesz ze mną rozmawiać.\n- Nigdy się tak nie stanie. - powiedział poważnie Malfoy. - Powiedz co się stało.\n- Zostałam zgwałcona. - wyszeptałam.\nMimowolnie po moich policzkach zaczęły spływać łzy. Nie mogłam spojrzeć mu prosto w oczy. Po prostu nie potrafiłam. Wstydziłam się ale musiałam mu to powiedzieć. Nie mogłam go cały czas odpychać i tym samym nie mogłam cały czas uciekać przed uczuciem do niego.\n- Kim on jest? - zapytał ostro Draco.\n- James. - odparłam.\n- Dlaczego mi nie powiedziałaś?! - wykrzyknął blondyn. - Zabiję go!\n- Bałam się. On mi groził. Nie mogłam, poza tym przez ten cały czas pomiatałeś mną. Po prostu nie mogłam... - szlochałam. - Nienawidzisz mnie?\n- Nie, po prostu jestem wściekły. Na ciebie za to, że mi nie powiedziałaś i na niego za to, że jest takim draniem. Ale nie martw się. On za to zapłaci jak najwyższą cenę. Obiecuję ci to.\n- Nie rób głupot, proszę cię. - poprosiłam.\n- Dlaczego nikomu o tym nie powiedziałaś?\n- Nie wiesz jak to jest. On mnie splamił. Chciałam zapomnieć ale to wszystko wciąż do mnie wracało. Poza tym on mi groził, zastraszał i bałam się, że znów mnie zgwałci. To było takie obleśne. Dotykał mnie, a ja nie mogłam zapanować nad emocjami. Byłam w jakimś transie. Nie potrafiłam się nawet obronić. To było takie...\n- Ciii... - powiedział Draco. - Póki ja tu jestem to będę cię chronił i nie pozwolę aby coś ci się stało.\n* - takie miasteczko istnieje w Anglii lecz nie jest wcale takie małe. To już moja inwencja twórcza.\nRozdział taki sobie. Czy Lucas jeszcze się pojawi? Tak w jedynym rozdziale. Już niedługo koniec ale jeszcze się nie żegnam. Mam mało czasu dlatego jeden rozdział na tydzień. Jeszcze trzy tygodnie zostały do wystawiania ocen więc mam sporo sprawdzianów, popraw itp. Dziękuję wszystkim którzy komentują. Jesteście weri speszyl czyli wyjątkowi no i emejzing <3 Za każdym razem gdy widzę nowy komentarz to popadam w samozachwyt. Nawet gdy to krytyka. Komentarze oznaczają, że czytacie i to jest właśnie to co lubię. Każdy komentarz to nowa korona dla króla Juliana,\nŻyczę wszystkim weny i przepraszam za błędy. Od tej nauki niedługo wybuchnę :D\nAutor: Mia Vlad o 11:57 25 komentarzy:\n04.03.2004r , niedziela\nSiedząc w chatce Hagrida, przytulając się do Lucasa i jednocześnie pisząc w swoim pamiętniku czuję, że coś powoli we mnie pęka. Mam zbyt dużo tajemnic. Lucas wyczuwa, że coś jest nie tak. Ja nie mogę się zebrać na to aby mu powiedzieć prawdę. Wyda się, że kłamałam. Poza tym uzna mnie za kompletną idiotkę. Gdybym mu wyznała, że James mnie zgwałcił to na pewno teraz nie byłabym tak posiniaczona. W sumie sama jestem sobie winna. Choć z drugiej strony nie znałam Lucasa zbyt dobrze, a moi przyjaciele mieli poważniejsze rzeczy na głowie. Czułam, że Lucas mi się przygląda.\n- Co cię trapi? - zapytał Lucas.\n- Nic. - powiedziałam w końcu. - Po prostu jestem zmęczona.\n- Czujesz się na siłach aby wrócić do zamku?\n- Tak. - oznajmiłam zdecydowanie.\nPrzez cała drogę milczeliśmy. Powiedzieć czy nie powiedzieć... Przez te ciągłe tajemnice, wątpliwości niedługo osiwieje.\n- Hermiono, musimy się pożegnać. - odparł Lucas. - Nasz wspólny wypad do Hogsmeade w sobotę, nadal aktualny?\n- Oczywiście. - zapewniłam.\nPrzez chwilę się zawahałam czy nie pocałować Lucasa. Zdecydowałam, że tylko go uściskam na pożegnanie. W końcu jest ode mnie dużo starszy. Nie chcę mu się narzucać.\nDopiero gdy Lucas zniknął poczułam się wolność. Nikt chyba dobrze nie wie jakie to jest uczucie. Boże, czuję się jakbym unosiła się tysiąc metrów nad ziemią. Niestety moja szczęście pękło jak bańka mydlana. Na korytarzu spotkałam wściekłego Malfoy'a. Nie miałam ochoty się z nim kłócić ale chyba nie miałam innego wyjścia.\n- Granger, wytłumacz mi dlaczego mojego kuzyna zamknięto w Azkabanie i dlaczego ty akurat tam byłaś?! - wykrzyknął blondyn.\n- Twój kuzyn chciał mnie zabić. - wyznałam.\n- Nie mówi się co tylko...\n- Granger, czy on coś ci zrobił?. -zapytał Draco.\nWiele złego, Malfoy. Odebrał mi moje dziewictwo w bardzo brutalny i chory sposób. Poza tym groził mi i mnie zastraszał. A na końcu chciał rozkwasić mi nos. Jednym słowem kanalia.\n- Mam kilka siniaków ale nic mi nie jest. - wyjaśniałam.\nDokładnie mi się się przyjrzał.\n- Nie chciałem na ciebie nakrzyczeć. - odparł cicho Malfoy. - Po prostu nie spodziewałem się takiego obrotu sprawy.\nWidziałam w jego oczach ból. Co prawda James mnie skrzywdził, ale to też kuzyn Malfoy'a, jego jedyna rodzina. Mina Malfoy'a mnie rozczuliła. Miałam ochotę go przytulić i jakoś załagodzić jego ból. Co pomyślałam tak też zrobiłam. Delikatnie objęłam Malfoy'a w pasie i go do siebie przytuliłam.\n- Co robisz? - zapytał zaskoczony blondyn.\n- Pocieszam cię. Nawet taki ktoś jak ty na to zasługuje. - wyjaśniłam.\n- Nie potrzebuję twojej litości. - powiedział zimno Draco i wyrwał się z moich objęć.\nNo cóż chciałam mu pomóc, jakoś pocieszyć, a on co? Zachował się jak jakiś buc. Czułam się zmęczona dlatego poszłam do swojego dormitorium aby się położyć. Jak się spodziewałam Kelly spała znowu gdzieś indziej. Podstawowe pytanie gdzie?\n05.03.2004r , poniedziałek\nobudziłam się dość późno. Około godziny dziewiątej zeszłam na śniadanie. Okazało się, że dyrektorka miała nam coś do zakomunikowania.\n- Mam wam coś do zakomunikowania. Otóż zamierzamy zorganizować dla was wycieczkę, no może nie wycieczkę ale swego rodzaju mugolski obóz przetrwania...\nDyrektorka oszalała. Raz w życiu brałam udział w takim przedsięwzięciu . Przecież nasz lalki barbie się załamią. Zresztą ja wcale im się nie dziwię.\n- W każdej drużynie jest was czworo. Każda drużyna otrzyma do dyspozycji namiot, kompas, mapę i trochę jedzenia. Gdy dotrzecie na miejsce będzie się wami opiekował zawodowy instruktor. - wyjaśniała MacGonnagall. - Obóz będzie trwał tydzień.\nNieeee.... Spojrzałam na skwaszone miny Mike'a i Malfoy'a. To będzie bardzo długi tydzień.\n- Jutro zaczynacie. - dodała dyrektorka lekko się uśmiechając. - Radzę się zacząć pakować.\nCo prawda miała przewagę nad chłopakami. Świat mugolski znałam o wiele lepiej od nich. Do naszej drużyna przyłączyła się Kelly. Także nie była zachwycona z tej całej zaistniałej sytuacji. W końcu zdobyłam się na odwagę aby jej się zapytać co porabia nocami.\n- Kelly, mogę cię o coś zapytać? - zapytałam.\n- No bo widzisz, chodzi o to, że...\n- Wykrztuś to wreszcie.\n- Co robisz nocami jak ciebie nie ma w dormitorium? Wiem jak to brzmi, nie jestem wścibska czy coś tylko trochę się martwię o ciebie\nKelly lekko się do mnie uśmiechnęła.\n- Mam chłopaka. - wyznała Kelly. - I to z nim spędzam noce. To Blaise Zabini.\n- Blaise?! - zawołałam niezwykle ucieszona. - To wspaniale!\n- Jestem z nim taka szczęśliwa...\nCieszyłam się jej szczęściem. Od razu w lepszym humorze zaczęłam się pakować. Uznałam, że na taką wyprawę potrzebne mi będę jakieś wygodne dżinsy, kurtkę, kilka T-shirtów, bluzę, kurtkę, dresy oraz jakieś wygodne adidasy Okazało się, że Kelly zupełnie się na tym nie zna. Chciała spakować swoją szatę oraz jakieś dziwne sukienki. Od razu jej to odradziłam. Nie tylko ona miała takie problemy. Do mojego dormitorium zawitali także Mike i Draco.\n- Nie wiemy co mamy spakować. - odparł Mike.\n- Cóż, myślę, że wystarczy jedna, dwie pary zwykłych dżinsów, kilka t-shirtów, jakiś sweter, bluzę, kurtkę wygodne adidasy lub trampki oraz jakiś dres. Większość będziecie mieli na sobie w drodze do obozu. - wyjaśniałam.\n- Herma, jesteś taka mądra. - westchnął Mike i mnie uściskał. - Lecę się porządnie spakować!\nI już go nie było. W drzwiach nadal stał Draco. Kelly domyśliła się, że blondyn chce ze mną porozmawiać dlatego zostawiła nas samych.\n- Pomóc ci jeszcze w czymś ? - zapytałam grzecznie.\n- Właściwie to jest jedna rzecz o jakiej w tej chwili myślę.\n- O tym. - powiedział Malfoy i mnie mocno pocałował.\n- Herm, nie wiesz może... - urwała Ginny.\nNie wiadomo skąd się tu pojawiła. Najgorsze w tym wszystkim było to, że Gin nas widziała. Będzie myślała, że od samego początku miała rację.\n- Ojej, przyjdę później. - odezwała się ruda i zniknęła, a ja chciałam zapaść się pod ziemię.\nTak bardzo było mi wstyd. Próbowałam jakoś ukryć swoją twarz we włosach.\n- Maleńka, nie masz się czego wstydzić. - odezwał się Malfoy i wyszedł z mojego dormitorium.\nCo za irytujący człowiek?! Choć całuje wspaniale to i tak go nienawidzę!\n06.03.2004 r, wtorek\nObudziłam się o piątej rano. Ubrałam się ciepło aby nie narzekać to, oraz aby nie zwalniać tempa wyprawy. Najgorsze było w tym wszystkim to, że nie mogliśmy mieć przy sobie różdżek. Każda drużyna mogła wstać o której chciała ale uważałam, że im późniejsza godzina tym gorzej. Dlatego moja drużyna już o szóstej już wyruszyła. To ja kierowałam całą wyprawą. Miałam w ręce mapę i kompas. Kelly, Malfoy i Mike wyglądali na bardzo niewyspanych. Obliczyłam, że o godzinie ósmej powinniśmy być na miejscu. Szliśmy bardzo wolno. Nie chciałam ich poganiać ale wolałam dojść szybko do obozu i mieć już później spokój.\n- Ile jeszcze? - pytała zmęczona Kelly.\nNie nawykła do takich wędrówek. Cóż ja zresztą też nie ale po wyprawie po horkruksy byłam mocno zahartowana.\n- Według moich obliczeń jeszcze trzy kilometry. - odparłam.\nRzeczywiście niewiele się pomyliłam. Po niecałej godzinie dotarliśmy na miejsce. Okazało się, że naszym instruktorem jest prawdziwy tyran. Miał na imię Scott.\n- Wreszcie jesteście panienki! - zawołał Scott. - Witajcie na obozie przetrwania. Będziemy trenować waszą wytrzymałość zarówno psychiczną jak i fizyczną. Na początek rozłóżcie swój namiot i przebierzcie się w jakieś wygodniejsze ubrania. Macie na to piętnaście minut.\nKiwnęliśmy głowami i nawet nie wiedzieliśmy od czego się zabrać. Cóż, rozkładanie namiotu zajęło nam ponad godzinę. Scott bardzo się na nas zdenerwował. Szybko się przebraliśmy i musieliśmy biegać dziesięć okrążeń wokół obozu. Później robiliśmy po pięćdziesiąt pompek. Mike i Malfoy zupełnie nie wiedzieli co to są pompki no i dostali po sto pięćdziesiąt. Następnie robiliśmy po sto pajacyków i znów biegaliśmy. Uporaliśmy się z tym wszystkim do godziny dwunastej popołudniu. Nasz namiot był tylko trochę magiczny. W środku znajdowały się cztery mocno ściśnięte do siebie łóżka. Miałam ochotę na kąpiel. Było mi tak gorąco i byłam tak spragniona jak nigdy. Z drugiej strony kąpiel w jeziorze na początku marca to niezbyt komfortowa sytuacja. Postanowiłam zaryzykować. Kelly uznała, że woli śmierdzieć niż wejść do lodowatej wody w jeziorze. Jezioro było niedaleko obozu. Wzięłam ze sobą mydło, szampon i rzeczy na przebranie. Od razu postanowiłam wyprać mój przepocony dres. Na szczęście nikt mnie nie widział dlatego mogłam na spokojnie się rozebrać i wykąpać. Woda rzeczywiście była lodowata. Trzy raz wchodziłam do wody i od razy z niej wybiegałam. Umyłam włosy i je wypłukałam. Cały czas rozglądałam się wokół czy ktoś mnie nie obserwuje. Na szczęście nikogo nie było. Od razu wytarłam się ręcznikiem i ubrałam w suche ubrania. Poczułam się o niebo lepiej. Gdy szłam w stronę namiotu zauważyłam, że do obozu przybywają coraz to nowi rekruci. Dobrze, że my mieliśmy już to wszystko za sobą. Weszłam do namiotu i od razu położyłam się do łóżka. W namiocie siedział tylko Malfoy i chyba czytał książkę. Był bez koszulki. Starałam się nie zwracać na niego większej uwagi. Poza tym było mi strasznie zimno. Blondyn chyba to zauważył bo od razu podszedł obok mnie i zaczął dotykać po całym ciele. Na początku go odpychałam ale później sama zaczęłam się do niego przytulać.\n- Chociaż raz przydałeś mi się na coś. - odparłam i pogłaskałam go po nagich plecach.\n- Tak się kończą wodne eskapady. - skwitował Draco lekko się uśmiechając.\n- Ale masz przerażoną minę Granger.\n- Chyba nie widziałeś mnie nagą? - zapytałam.\nTeraz naprawdę czułam się przestraszona. Przez chwilę milczał.\n- Nie, ale żałuję. Na drugi raz uprzedź mnie kiedy będziesz szła nad jezioro. Z chęcią pomogę ci umyć plecy albo coś innego...\n- Zboczeniec. - odparłam i go lekko szturchnęłam.\n- To coś złego że chce podziwiać twoje zgrabne ciałko, hm?\nTym razem uderzyłam go dwa razy mocniej.\n- Dobra, dobra. Ale pocałować byś mnie mogła...\nPrzez chwilę się zawahałam ale uznałam, że chwila takiego relaksu dobrze mi zrobi. Delikatnie go pocałowałam w usta, ale ona zaczął pogłębiać pocałunek i wodzić palcami po moim ciele. Gwałtownie się od niego odsunęłam.\n- Chodźmy zobaczyć co inni porabiają. - zaproponowała i od razu się od niego odsunęłam.\nZrezygnowany i chyba lekko wkurzony Draco wrócił do swojego łóżka i nie miał zamiaru ze mną więcej rozmawiać. Wyszłam tylko na chwilę z namiotu ale uznałam, że nic ciekawego się nie dzieje dlatego położyłam się spać.\nSpałam grubo przez pięć godzin. Obudziłam się około szóstej rano. No i chyba w porę bo Scott kazał nam rozpalić ognisko oraz przygotować kiełbaski. Okazało się, że nasi profesorowie przysłali nam kiełbaski i mięso na ruszt abyśmy mogli się trochę posilić. Oczywiście nikt nie wiedział jak to zrobić. Uznałam, że muszę jakoś każdym pokierować.\n- Potrzebne nam jest drewno z lasu i długie patyki. Ja posiadam zapałki więc...\n- Co to są zapałki?- zapytał Blaise.\n- Zapałkami będziemy mogli podpalić drewno i dzięki temu rozpalimy ognisko. - wyjaśniłam. - Najlepiej niech każdy znajdzie dla siebie jakiś patyk na który nadzieje kiełbaskę i mięso.\nChłopaki zajęli się zbieraniem drewna. Gdy okazało się, że odpowiednia liczba można było rozpalić ognisko.\n- Czego ci mugole nie wymyślą... - westchnęła Astoria.\nKażdy nadział sobie na patyk kiełbaskę i trochę mięsa. Oczywiście musiałam im zaprezentować jak odpowiedni trzymać nadziane patyki. Moi przyjaciele oprócz Harry'ego wyglądali na bardzo zafascynowanych. No, a ja próbowałam jakoś zamaskować swój kiepski nastrój. Schowałam się w namiocie aby się porządnie rozpłakać. Nie wiem nawet dlaczego. Prawda jest taka, że boję się zbliżyć do jakiegokolwiek mężczyzny. Z Malfoy'em jest inaczej ale gdy on zaczyna mnie dotykać to ja panikuję. Nie wiem jak mam sobie z tym poradzić. Cieszę, że Jamesa tu nie ma ale jednocześnie wciąż czuję jego obecność. Wiem, że głupio to brzmi ale dla mnie seks czy cokolwiek innego będzie błędem. Nie jestem na to gotowa. Wiem, że trochę minęło czasu od tamtego incydentu ale wciąż widzę jego twarz, słyszę jego śmiech, czuję dotyk i przypominam sobie. Wiem, że nie mówiąc o tym nikomu robię wielki błąd ale nie umiem się przełamać.\n- Granger, śpisz? - usłyszałam Malfoy'a.\n- Wiem, że nie śpisz, otwórz oczy i mnie wysłuchaj. - rozkazał Draco.\n- Myślałam, że jak nic nie powiem to się ode mnie odczepisz. - westchnęłam. - Mów co tam masz do powiedzenia i daj mi spać.\n- Wiesz, że na mnie działasz? Twoje usta, twoje oczy, twój dotyk są dla mnie ciągłym utrapieniem. W tym momencie mam ochotę się na ciebie rzucić ale tego nie zrobię bo wiem, że coś się trapi. Boisz się tego. Będę trzymał się z boku, pocałuję ci kilka razy. Mam nadzieję, że w końcu zdobędziesz się na to aby powiedzieć mi prawdę.\n- A jeśli to coś złego? - zapytałam. - Coś co może jeszcze pogorszyć nasze stosunki?\n- Jakoś to przeżyję. Poza tym chcę abyś była ze mną całkowicie szczera, maleńka.\nBlondyn delikatnie pocałował w czoło i położył się obok.\n- Dzięki , Malfoy. - odparłam. - Nie myliłam się mówiąc, że jest w tobie coś dobrego.\n- Nie rozczulaj się. To tylko pozory skarbie.\nZasnęłam z uśmiechem na twarzy....\nI jest nowy rozdział Ogólnie podoba mi się ten rozdział. Poza tym zawsze mi się marzyło pojechać na taki obóz, dlatego wplotłam go tutaj. To jest jeden z ważniejszych rozdziałów pod względem uczuciowym. Niedługo wszystko się powyjaśnia. Powoli dobiegamy do końca. Zapraszam do czytania i komentowania.\nAutor: Mia Vlad o 09:13 21 komentarzy:\nByła trzecia rano, a ja wciąż nie mogłam spać. Dużo myślałam o ty co mi powiedział Malfoy. Zastanawiałam się czy kłamał, a może znów sobie ze mnie kpił? Wciąż myślałam jak to wszystko przelać na papier. Było dość późno, a Kelly znów nie wróciła na noc. Martwiłam się o nią. Co prawda nie znałam jej zbyt długo ale jeśli wpadła w łapy Jamesa to już po niej. No i po mnie. Przecież on zrobi wszystko aby mnie zniszczyć.\nA wracając do Malfoy'a i jego dziwnych zachowań to...\n- Bo wtedy mogę być blisko ciebie, Granger. - wyszeptał Malfoy.\n- Nagle sobie to uzmysłowiłeś? - zapytałam lekko zdezorientowana.\nWolałam trzymać go na dystans. Nie chciałam robić sobie większych nadziei. Już raz pomyślałam o nim cieplej niż o wrogu i co dostałam? Wyzwiska i ciągłe obelgi. Nie chcę być kolejną zakochaną idiotką w Draco Malfoy'u. Nie żebym była! Nie kocham go ani nic, po prostu mam do niego lekką słabość.\n- Właściwie to tak. - odparł Draco. - I gdyby nie ktoś kto mnie bardzo dobrze zna to pewnie nigdy bym ci tego nie powiedział.\n- I czego ode mnie oczekujesz? - zapytałam nerwowo.\nMoże i byłam do niego wrogo nastawiona ale nie umiałam się odnaleźć w tej całej sytuacji. Malfoy jak na siebie zachowywał się co najmniej dziwnie. Myśli, że mnie poderwie na te wszystkie wyświechtane teksty? Nie ma takie opcji.\nNiebezpiecznie zaczął się do mnie zbliżać. Czułam, że ma jakieś niecne zamiary.\n- Wiem, że między nami różnie bywało. Strasznie z tobą pogrywałem. Nie będę cię za to przepraszał bo nie nawykłem do tego.\n- Możesz przejść do sedna? - ponagliłam go.\nMilczał. Naprawdę nie wiedziałam czego mam się spodziewać. Przybliżył się do mnie i delikatnie pocałował mnie w usta. Nie zmuszał mnie do tego. Prosił o więcej ale niczego ode mnie nie oczekiwał. Dziwne, jak na niego oczywiście. Nie wiedziałam jak mam zareagować. Na chwilę się odsunął ode mnie aby spojrzeć mi w oczy. Nieśmiało się do mnie uśmiechnął.\n- Nie umiem ci powiedzieć co czuję. Może sama się w końcu domyślisz co tak naprawdę jest między nami. - odparł Malfoy i zostawił mnie samą.\nDotarłam do dormitorium. Miałam zupełny mętlik w głowie. Podobał mi się. No, ale której się nie podobał? To było raczej pytanie retoryczne. I jak tu zrozumieć facetów... Mógł od razu powiedzieć o co mu chodzi. Od zawsze ze mną pogrywał. Nawet jak mieliśmy pod trzynaście lat zawsze potrafił powiedzieć coś co kompletnie zbiło mnie z tropu.\nPołożyłam się jakoś po piątej. Nie spałam zbyt długo. Wzięłam prysznic i poszłam zjeść śniadanie, a właściwie to obiad. Moje włosy były w kompletnym nieładzie. Związałam je w warkocz aby się jakoś prezentować. Zauważyłam, że Kelly siedziała przy stole obok Blaise'a i Jamesa. Tylko Malfoy był jakiś nieswój. Nie zauważył mnie. Miałam nadzieję, że tak zostanie. Usiadłam obok Luny i Mike'a którzy cały czas się przytulali. Tworzyli wspaniałą parę. Coś czuję, że niedługo będę szykować się na ich ślub. Oczywiście nie teraz bo wszyscy są przybici po śmierci Rona, ale na pewno w przyszłości do tego dojdzie.\n- Cześć. - odparłam siadając obok Luny.\n- Hej, Herm. - odparła Luna. - Ostatnio nam gdzieś przepadłaś.\n- Musiałam odreagować. - wyjaśniłam. - Dużo czasu spędziłam w samotności.\nNie mogłam jej powiedzieć o Lucasie. Każdy miał swoje tajemnice. Ja również.\n- Nie znałem Rona zbyt dobrze ale wiem jak jego śmierć musiała na was wpłynąć. Nie mówiąc już o Ginny..- odezwał się Mike.\n- Podobno z nią lepiej. - powiedziała blondynka. - Harry mówił, że jutro już wracają na lekcje.\n- Nie wiem czy to dobry pomysł. - odparłam.\n- A ja myślę, że dobrze jej to zrobi. - odparł Mike. - Magia jest dobra na wszystko.\nSłuchałam ich w milczeniu. Jakoś nie miałam ochotę na rozmowę. Czułam, że obok mnie ktoś usiadł. Obróciłam się i zobaczyłam uśmiechniętego Malfoy'a.\n-Witaj, Granger. - odparł Draco.\nStarałam się na niego niego nie patrzeć. Niestety inni patrzyli i to perfidnie na to jak usta Malfoy'a niebezpiecznie zbliżają się do moich włosów.\n- Co ty do cholery wyprawiasz? - syknęłam jednocześnie wściekła jak i zawstydzona.\n- Siedzę obok ciebie i podziwiam jak próbujesz uciec przed moim wzrokiem. Nie sądziłem, że jesteś taka wstydliwa, Granger.\n- Nie całuj mnie więcej. - warknęłam.\n- Dlaczego? Przecież to lubisz, skarbie.\n- Malfoy, nie wiem gdzie cię podmienili ale masz natychmiast przestać się tak zachowywać. Ludzie patrzą.\nOdwróciłam wzrok i napotkałam wzrok Ginny i Harry'ego. Właśnie wchodzili do Wielkiej Sali. Przyglądali mi się uważnie. Może mi się przywidziało ale dałabym sobie rękę uciąć, że Ginny lekko się do mnie uśmiechnęła. Co prawda Harry był w lekkim szoku, a ruda szybko doprowadziła go do porządku. Zauważyłam, że do Wielkiej Sali wchodziła smutna i zrezygnowana Scarlett. Strasznie mi było jej szkoda. Ron był dla niej kimś bardzo ważnym.\n- Muszę coś ogłosić. Coś co dawno powinien zrobić. - wyszeptał Draco. - Nigdzie nie uciekaj. I tak cię znajdę.\nDraco ku mojemu zdziwieniu i nie tylko mojemu wszedł na stół i poprosił aby wszyscy na chwilę ucichli.\n- Muszę coś ogłosić. - odparł Draco. - Już dawno powinienem to zrobić lecz byłem zbyt wielkim tchórzem aby to zrobić. Chodź Scarlett.\nZdziwiona dziewczyna podeszła do Malfoy'a zupełnie nie wiedząc o co chodzi.\n- Chcę ogłosić, że ta śliczna i niezwykle mądra kobieta to moja siostra. - oznajmił Draco dumnie wskazując na Scarlett. - Pomogła mi zrozumieć co tak naprawdę się w życiu liczy.\nNo cóż nie sądziłam, że Malfoy się na to kiedykolwiek zdobędzie. Zawsze był tchórzem i liczył się ze zdaniem innych, a teraz zachował się naprawdę bardzo odważnie. Zaimponował mnie. Wśród zgiełku rozmów postanowiłam się ulotnić. Zdecydowanie za dużo wrażeń. Poczułam, że ktoś mnie trzyma za rękę.\n- Nigdzie nie idziesz. - odparł Malfoy.\nCoś czułam, że nie będzie mi tak łatwo się go pozbyć.\n- Malfoy, chcę byś sama. - odparłam w miarę łagodnym głosem.\n- Wcale nie chcesz. - powiedział spokojnie Draco. - Kłamiesz. Potrzebujesz mnie, Granger.\n- Nic nie wiesz. - warknęłam.\nNie potrzebowałam go! Za kogo on się ma?! Nie jesteś jakimś Bogiem, Malfoy! Nadęty buc!\n- Nienawidzę cię. - odparłam.\n- Oj wiem, a w tym nienawidzeniu jesteś taka seksowna Granger... - westchnął blondyn. - Aż chce się ciebie schrupać.\n- Weź się ogarnij człowieku! Gadasz jak jakiś potłuczony.\nDelikatnie się uśmiechnął. Ehhh, ten jego uśmiech... Zdecydowanie za dużo o nim ostatnio myślę. Muszę przestać. To nie jest wcale dla mnie dobre. Zakochać się w nim to jak powoli zacząć kopać dla siebie głęboki bezkresny dół. Wtedy już nie będzie dla mnie ratunku.\n- Muszę iść gdzieś. - odparłam.\n- Ktoś tu się boi... - zastanawiał się głośno Malfoy.\nNie reagowałam na jego słowa. Szłam po prostu przed siebie. Przed moim pokojem stała Ginny. Dawno z nią nie rozmawiałam. Chyba czas to zmienić.\n- Zaskoczona, że mnie tu widzisz? - zapytała Ginny.\n- Właściwie to tak. - odparłam. - Co tu robisz?\n- Chciałam cię przeprosić. To jak się zachowywałam było okropne. Wiem, że już nigdy nie będzie tak samo. Przepraszam i życzę ci szczęścia z Malfoy'em.\n- Że z kim? - zapytałam zaskoczona.\n- No dzisiaj wasze zachowanie mówiło samo za siebie.\n- Przypominam ci, że to twój były chłopak. Zresztą nigdy mi nie powiedziałaś dlaczego się z nim związałaś.\n- Teraz to już mogę ci powiedzieć. Chciałam zdenerwować Pottera. Niby chciał być ze mną ale wciąż to odkładał. Musiałam mu dać nauczkę. No, a poza tym Malfoy wciąż mówił tylko o tobie. Mówił, że cię nienawidzi i takie tam ale gdy się pojawiałaś w zasięgu jego wzroku to nawet najsilniejsza siła nie była w stanie go od ciebie odciągnąć.\n- Gin, ja i on... To nie mogłoby się udać.\n- Wiesz, co ci powiem? Bzdury gadasz. Nie oceniaj go przez pryzmat tego co było. Jest arogancki, samolubny i nadęty ale chyba już trochę zmądrzał skoro zdał sobie sprawę co do ciebie czuje.\n- A co czuje? - zapytałam.\n- Kiedy przyjdzie odpowiedni moment to będziesz wiedzieć.\nStara dobra Gin. Tak dawno z nią nie rozmawiałam na takie tematy. W ogóle ostatnio rzadko z kim rozmawiałam. Przyjrzałam się jej uważnie.\n- Ciężko mi ale Harry bardzo mi we wszystkim pomaga. Między nami nigdy nie było tak dobrze. To on namówił mnie abym z tobą porozmawiała. Wciąż nie jest chętna do rozmów na ten temat ale nie chcę z tobą tracić kontaktu. Nasza przyjaźń jest dla mnie naprawdę ważna. - wyjaśniła Ginny.\nPopatrzyła na mnie przez chwilę i odeszła. Nie przytuliła, nie objęła, po prostu odeszła. Czułam jednak, że między nami coś się zmieniło. Moja przyjaciółka miała silny charakter. O wiele lepiej traciła sobie ze stratą niż ja. Miałam iść do dormitorium ale uznałam, że będzie lepiej jeśli się pójdę na spacer. Pomyślałam, że nawet trucht dobrze mi zrobi. Miałam biegać ale po tym incydencie z pobiciem zrezygnowałam z tego. Teraz poczułam, że właśnie bieg pozwoli mi się wyzwolić ze złych uczuć.\nNa początku biegłam powoli, a później szybciej, i coraz szybciej. Czułam jak wiatr powiewa mi we włosach. Nagle poczułam zmęczenie. Popatrzyłam przed siebie. Dostrzegłam kobiecą sylwetkę która powoli zbliżała się do mnie.. To była... Ronnie? Chyba mi się nie przywidziało. Uśmiechała się.\n- Hermiono, ja miło mi cię widzieć. - odparła Ronnie. - Tęskniłam.\nWiedziałam, że jej słowa wcale nie były szczere. Jej pojawienie w Hogwarcie wcale nie było przypadkowe. Ktoś musiał jej pomóc. Kto byłby na tyle głupi? Przecież ona była walnięta i dodatkowo niebezpieczna.\n- Jak tu się dostałaś? - zapytałam. - Co ty tutaj w ogóle robisz?\nUśmiechnęła się kpiąco. I ten uśmiech wcale nie był skierowany do mnie. Odwróciłam się. Za mną stał James. Cóż, wszystko było jasne. Działali w zmowie. Na szczęście wzięłam ze sobą różdżkę. Wyciągnęłam ją z kurtki aby ich trochę postraszyć.\n- Czego chcecie? - zawołałam odważnie.\nO tej porze w Hogwarcie wszyscy zazwyczaj spali albo siedzieli w bibliotece nad książkami. Musiałam sobie sama poradzić. Widocznie czekali na to aż zostanę całkowicie sama. Obydwoje wyciągnęli różdżki. Wiedziałam, że Ronnie nie mam co się bać. Nie umiała czarować. Zazwyczaj blefowała.\nPodeszli do mnie bliżej. Nic nie mówili.\n- Crucio. - powiedział cicho James.\nZaczęłam zwijać się z bólu lecz nie chciałam się tak łatwo poddać.\n- Drętwota. - warknęłam.\nOślepiłam go i dzięki temu cruciatus przestał na mnie działać. Zaczęłam uciekać. Uznałam, że najlepszym rozwiązaniem będzie ucieczka do chatki Hagrida. Zdecydowanie była najbliżej. Biegłam ile sił mi w nogach. Za mną biegła Ronnie. Była niezwykle szybka. Odwróciłam się do niej aby rzucić na niej zaklęcie.\n- Densaugeo! - zawołałam.\nJej przednie zęby urosły w zastraszającym tempie. Ha, punkt dla mnie! Niestety nie na długo bo przede mną bardzo szybko znalazł się Lestrange.\n- Ty głupia dziwko! - wykrzyknął James tym razem nie używając magii tylko używając siły uderzył mnie pięścią w brzuch. Skuliłam się z bólu. Uklękłam. Różdźka wypadła mi z dłoni. James złapał mnie za włosy i mocno za nie pociągnął.\n- Chciałem trochę się z tobą pobawić zanim miałaś umrzeć ale nie zasługujesz na to. Jesteś niewdzięcznicą!\nTym razem nie mogło mi się udać. Prosiłam Boga aby mi jakoś pomógł. Podniosłam się na równe nogi i kopnęłam go prosto w krocze. Musiałam coś wymyślić aby mu uciec. Ronnie była tuż obok mnie. James kopnął mnie prosto w twarz. Zdążyłam złapać za różdżkę.\n- Expelliarmus! - zawołałam.\nSzybko pobiegłam do chatki Hagrida. Gdy Hagdrid otworzył mi drzwi był nieco zaskoczony, a gdy zobaczył moją twarz to już w ogóle.\n- Cholibka, Hermiona co ci się stało? - zapytał zaskoczony Hagdrd.\n- Hagrid, on chce mnie zabić! - wykrzyknęłam wskazując na biegnącego za mną Jamesa.\n- Wystrzel Patronusa, ja się tym zajmę. - odparł Hagrid.\nBył o wiele wyższy od Jamesa i Ronnie. Słabe zaklęcia na niego nie działały.\n- Expecto Patronum! - zawołałam.\nMój patronus przybrał postać zielonego smoka. Dziwne...\nPo moim czole spływała krew. Czułam, że zaraz zemdleje. Usłyszałam znajomy głos Lucasa. To on zajął się zarówno Jamesem jak i Ronnie. Był moim opiekunem. Reagował na moje wezwanie. Mój patronus na niej podziałał. Tylko nie wiedziałam dlaczego przybrał postać zielonego smoka. Spojrzałam na Lucasa, który od razu wezwał straż magiczną oraz dementorów.\n- Lucas, poczekaj. - odparłam. - Chcę z nimi porozmawiać.\n- Nie wiem czy to najlepszy pomysł. - powiedział wrogo Lucas.\nPodeszłam do nich. Nie patrzyli mi prosto w oczy.\n- Co ja wam takiego zrobiłam? - zapytałam. - Dlaczego się tak na mnie uwzięliście?\n- Zabiłaś moją matkę. - wycedził James. - Jesteś nikim.\n- Nie zabiłam jej. - powiedziałam spokojnie. - To nie byłam ja. Dopóki kierujesz się w życiu nienawiści nigdy nie będziesz do końca szczęśliwy. Żal mi ciebie.\nSpojrzałam na Ronnie. Pojawiła się aby zniknąć. Dlaczego akurat mu zaufała? Przecież mogła się zmienić. Wierzyłam, że w każdym człowieku było coś dobrego. Nie rozumiałam jej.\n- Dlaczego? - zapytałam. - Po co ci to wszystko?\n- Draco Malfoy. - warknęła Ronnie. - On musi zapłacić za wszystko mi zrobił mi i mojej rodzinie.\nGdy zniknęli zaczęłam płakać. Lucas mnie objął. Czułam się bezsilna. Jak to mogło się w ogóle stać?\n- Ciii... - odparł Lucas.\n- Dlaczego, Boże, dlaczego..?\nJak wam się podoba rozdział? Mi średnio bo zmieniłam całkowicie koncepcję tego opowiadania. Mam nadzieję, że jakoś wybrnę. Rozdział dłuższy, nie wiem czemu połowa opowiadania wygląda jakby była wklejona. Coś chyba znowu poustawiałam źle. Dziękuję tym co czytają i komentują,to dla mnie bardzo ważne. Następny rozdział nie wiem kiedy ale ja nie umiem długo wytrzymać bez pisania dlatego niedługo pewno się pojawi, najpóźniej za tydzień. Lecę oglądać "Igrzyska śmierci". Przeczytałam cała trylogię ale jakoś brak czasu było na filmy. Jestem ciekawa czy będzie takie dobre jak książka.\nAutor: Mia Vlad o 12:49 17 komentarzy:\n03.03.2004r , sobota\ndopiero dzisiaj zdecydowałam się opisać wspomnienia, które pokazał mi Lucas. Cóż, nawet nie wiem od czego zacząć. Kelly jeszcze smacznie spała. Nie miałam odwagi jej się zapytać czy ją coś łączy z Jamesem. Bałam się odpowiedzi. Z Harrym rozmawiałam wczoraj wieczorem. Dokładnie wyjaśnił mi co wraz z Ginny planują w przyszłości. Chcą skończyć szkołę i z tego co wiem to później wspólnie zamieszkać. Harry oczywiście nie potrafił mówić o uczuciach. Jednak wiem, że śmierć przyjaciela bardzo nim wstrząsnęła. Zresztą nie tylko nim. Luna i Mike nie za bardzo wiedzą jak się w tej sytuacji zachować. Wspierają nas ale widać, że nie czują się z tym wszystkim komfortowo.\nMoje wspomnienia są cały czas świeże. Trudno mi jest je obrać w słowa ale spróbuję...\n- Dlaczego nie powiedziałeś mi o tym wszystkim wcześniej? - zapytałam.\n- Nie umiem ci tego wytłumaczyć. Jedynie mogę pokazać. - odparł Lucas i wyciągnął z kurtki małą fiolkę. W niej znajdował się niebieski płyn.\n- Czy to są twoje...? - odparłam gestykulując przy tym rękami.\n- Tak. - odparł Lucas. - Proszę, weź.\nPowoli otworzyłam fiolkę.\n- Złap mnie za rękę. - poprosiłam. - nie chcę być sama.\nDotknęłam niebieskiego mazistego płynu. Poczułam, że zaczynam się trząść. Czułam, że płynę, latam, przenoszę się w gdzieś w jakiś odległy mi nieznany ląd. Kilka razy przenosiłam się w przeszłość aby dowiedzieć się o czymś prawdy ale nigdy to nie dotyczyło bezpośrednio mnie. Upadłam na ziemię. Muszę przyznać, że zabolało. Mój gruby tyłek ledwo to zniósł. Lucas pomógł mi wstać.\n- W twoim domu. - wyjaśnił Lucas.\nRozejrzałam się wokół. rzeczywiście to był mój dom. Miałam dwa latka. Bawiłam się klockami. W tym czasie moi rodzice rozmawiali z rodzicami Lucasa oraz z małym dziesięciolatkiem który chyba się o coś z nimi kłócił.\n- Podejdźmy bliżej. - zaproponował mężczyzna.\nUsłyszałam krzyki. Zobaczyłam moich rodziców. Byli tacy młodzi, tacy w pełni życia...\n- Nie będę się nią opiekował! - zawołał chłopczyk.\n- Synku, to twoje przeznaczenie. - odparł ojciec Lucasa. - To dla ciebie wielkie wyróżnienie.\nCzyli ten mały chłopczyk to był Lucas. Teraz wszystko było jasne.\n- Mam chronić mugolaczkę?! - wykrzyknął zbulwersowany chłopczyk. - Dlaczego ja?!\n- To twoja przyjaciółka, Lucas. - odezwała się moja matka. - Spójrz na to inaczej. Zawsze będziesz blisko niej.\n- Nie chcę. - odparł chłopczyk i spojrzał na mniejszą wersję mnie.\nPodszedł do mnie/małej dziewczynki zaczął pomagać mi przy budowie zamku.\n- Pamiętam to. - wyszeptałam zwracając się do Lucasa.\n- Zachowałem się okropnie. - wyznał Lucas. - Przejdźmy dalej. Mamy jeszcze o wiele więcej do obejrzenia.\nPrzenieśliśmy się w czasie o jakieś dziesięć lat. Bawiłam się samotnie w przed domem. Nigdy nie miałam koleżanek w swoim wieku. Już wtedy czułam się inna. Czasem przychodził do mnie Lucas aby się ze mną pobawić. Czasem mnie do siebie przytulał, a ja zakochana w nim po uszy nie dostrzegałam wielu oczywistości. Na przykład tego, że wokół domu kręciło się kilku osobników w czarnych szatach. Dopiero teraz to zauważyłam. Jeden z nich to przecież... Lucjusz Malfoy?! Co on robił przed moim domem?! No i dlaczego Lucas z nim rozmawia?\n- Ej, czy ty byłeś, jesteś...? - zaczęłam się plątać w swoich pytaniach.\nLucas na mnie nie patrzył. Zrozumiałam, że miałam słuchać, a nie zadawać pytania.\n- Kiedy nam ją wydasz? - usłyszałam i z przestrachem spojrzałam na Lucasa.\n- Muszę zachowywać pozory normalności. - usłyszałam od młodszej wersji Lucasa.\n- Czarny Pan rośnie w siłę. On wie, że ta dziewczyna jest bystra i może zamieszać w przyszłości. Chcę jej się najszybciej pozbyć.\n- Odkąd on wierzy w takie bzdury?\n- Ta sama osoba przepowiedziała mu, że chłopiec urodzony w lipcu odbierze mu prawie całą jego moc. I tak się stało. Czarny Pan woli nie ryzykować.\n- Jak wiesz każdy mugol ma swojego strażnika. - warknął Davis. - Jeden fałszywy ruch i będzie po nas.\nWspomnienie się rozmyło. Spojrzałam uważnie na Lucasa. Planowali mnie zabić jak byłam jeszcze taka mała? Nic z tego nie rozumiałam. Milczał. Kolejne wspomnienie odbywało się już w Hogwarcie. Lucas rozmawiał się z Albusem Dumbledorem w jego gabinecie.\n- Są źli, że wciąż jeszcze jej nie zabiłem. Teraz jest dla nich nie tylko ona zagrożeniem. Odkąd zaprzyjaźniła się z Potterem codziennie przychodzą do mnie śmierciożercy i mi grożą. - odparł Davis.\n- Zakon się z tym zajmie. Najlepiej zrobisz jeśli stąd na kilka lat wyjedziesz. - poradził Albus.\n- Ale Hermiona...\n- Jest tutaj bezpieczna. Najlepiej zrobisz jeżeli na jakiś czas znikniesz z jej życia. - odparł Dumbledore. - Poza tym Hogwarcie nie mogą przebywać osoby postronne dłużej niż przez dwadzieścia cztery godziny.\n- Rozumiem... - odparł powoli Lucas. - A czy kiedyś będę jej mógł mu o tym wszystkim opowiedzieć?\n- To od ciebie zależy...\nObraz się rozmył. Spojrzałam na Lucasa. Miał zamknięte oczy. Miałam wrażenie, że nad czymś intensywnie rozmyśla. Współczułam mi. Wiem jak to jest kiedy wie się o czymś czego nie można nikomu wyjawić. Spojrzałam przed siebie. Utknęliśmy w środku bitwy. Walczyłam akurat z Bellatrix Lestrange. Podczas walki omal mnie nie zabiła. Myślałam, że to ja odwróciłam jej zaklęcie ale to nie byłam ja. Spojrzałam w lewą stronę i ujrzałam Lucasa, który w ostatniej chwili uratował mnie przed śmiercią. Był tam. Chronił mnie. Uratował mnie. Jak mogłam myśleć, że był zły.\n- Lucas, ja nie wiedziałam... - odezwałam. - Dziękuję.\n- Niestety nie mogę zostać w Hogwarcie na dłużej. Takie są zasady.\n- Mam jedno pytanie. Czy ktoś cię krzywdzi, zastrasza lub grozi?\nPomyślałam o Jamesie ale uznałam, że nie mogę mu powiedzieć prawdy. Nie mogłam się przemóc.\n- Nie. Wszystko jest w jak najlepszym porządku. - odparłam.\n- Spotkamy się w przyszłą sobotę w Hogsmeade? Chcę z tobą spędzić trochę czasu.\n- Pewnie. Z chęcią przyjdę.\n- To jesteśmy umówieni. Na mnie już czas...\nPocałował mnie w oba policzki, przytulił i odszedł.\nOd tego momentu Lucas stał się dla mnie kimś ważnym. To była jedyna osoba na której mogłam polegać. Nie zmieniała zdania co chwilę, była szczera i chciała ze mną spędzać czas. Lucas jest wspaniałym materiałem na przyjaciela i w sumie na chłopaka też. Lecz za wcześnie aby o tym mówić.\nAle się rozpisałam. Wciąż nie mogłam uwierzyć, że śmierciożercy chcieli mnie zabić gdy byłam taka malutka. Ojciec Malfoy'a nigdy mnie nie lubił. Zresztą jego syn także za mną nie przepada. Był piękny sobotni dzień. Uznałam, że nie czas siedzieć w pokoju i załamywać ręce tylko przejść się na jakiś spacer. Ubrałam się ciepło bo temperatura jeszcze nie przekraczała zero stopni Celsjusza. Było kilka stopni na minusie. Delikatny wiaterek powiewał mi włosy, a ja czułam się całkowicie wolna. Chociaż raz w życiu nikt nic ode mnie nie chciał. Jednak gdy spojrzałam na wszystko z innej perspektywy pomyślałam, że samotność wcale nie jest czymś dobrym. Dlatego postanowiłam, że pójdę na herbatkę do Hagrida. Spojrzałam przez okno i zobaczyłam, że Hagrid ma jakiegoś gościa. Zapukałam do drzwi chatki. Hagrid otworzył mi drzwi.\n- Cześć Hagrid. - odparłam i przytuliłam się do mężczyzny.\n- Cholibka, Hermiona. - powiedział powoli mój przyjaciel. - Wchodź.\nZamarłam. W pierwszej chwili nie wiedziałam co powiedzieć. Malfoy u Hagrida?! To oni się przyjaźnią? Przecież Malfoy w trzeciej klasie chciał za wszelką cenę uśmiercić biednego hipogryfa, który należał do Hagrida.\n- Malfoy. - warknęłam.\n- Witaj Granger. - odparł blondyn.\n- Piję herbatę.. - z uśmiechem odparł Malfoy.\n- Ale u Hagrida?\nNo, a biedny Hagrid przyglądał się nam z przedziwnym błyskiem w oku.\n- Cholibka,a może wy się w końcu ochajtacie , co? - odezwał się Hagrid.\nMalfoy cały czas próbował hamować wybuch niekontrolowanego śmiechu. No cóż, mimo wszystko też musiałam się uśmiechnąć. Pierwszy raz od wielu tygodni miałam ochotę na głupawkę. I chyba nie tylko ja. Spędziłam miło czas w towarzystwie Hagrida i Malfoy'a. Gdy zaczęło się ściemniać w milczeniu szliśmy we dwoje do zamku. Wciąż nie dawał mi spokoju fakt co u Hagrida robił Malfoy.\n- Co robiłeś u Hagrida? - zapytałam. - Ale tak szczerze.\n- Czasem mu pomagam. - odparł blondyn zupełnie nie patrząc m w oczy. - Jest już coraz starszy i niestety z niektórymi rzeczami sobie nie radzi. Kiedyś robił to złoty chłopiec, teraz Potter ma ważniejsze rzeczy na głowie. Pomyślałem, że...\n- Chciałeś pomóc. - wtrąciłam. - Jednak nie jesteś takim bezuczuciowym draniem jak myślałam.\n- Nie rozckliwiaj się, Granger. Wciąż jestem taki sam.\n- Nie umiesz się angażować. - odparłam. - Dlaczego rano uciekłeś?\n- No właśnie. - podjęłam temat. - Byliśmy tylko my. Czego się bałeś?\n- Odrzucenia. - wyszeptał Draco. - Wciąż słyszałem jaki powinienem być, a jaki nie jestem. Nikt nie może pokochać takiego kogoś jak ja.\n- Jesteś tego pewien? - zapytałam łapiąc go delikatnie za rękę.\n- Tak, ja po prostu nie umiem być z jedną osobą przez krótki czas, a co dopiero przez całe życie. Dziewczyną kochają słowa, wyznania, a ja nie potrafię taki być.\n- Dziewczyny i tak cię kochają. - odparłam. - A ze mną?\n- Byś był w stanie... Nieee, to głupie. Zapomnij. - odparłam.\nAle ze mnie idiotka! Jestem okropna, jak mogłam tak się dać podejść\n- Skrzywdziłbym cię. - wyznał blondyn. - Zresztą robię to przez cały czas.\n- To prawda. Tylko dlaczego?\nI jest nowy rozdział. Myślę, że nie jest najgorszy. Też bym chciała mieć strażnika czarodzieja. W moim świecie każdy by miał takiego opiekuna. ;) Mam jednak złe wieści. W przyszłym tygodniu na pewno nie będzie rozdziału. Mam za dużo sprawdzianów, egzamin próbny i się nie wyrobię ze wszystkim. Obiecuję, że w następnym tygodniu, czyli w marcu już tak na początku pojawi się rozdział. Smutno mi bo już niedużo rozdziałów do końca. Ale jak na razie akcja dopiero się rozwija. Dedykuję rozdział wszystkim tym którzy czytają i komentują. Jesteście emejzing!!! ;D\nAutor: Mia Vlad o 09:43 14 komentarzy:\nTen blog jest już zakończony ale zapraszam do czytania poprawionych rozdziałów które będą już w wkrótce ;)


Egzaminy - Centrum Aikido w Warszawie R Hoffmann 6 dan\nZasady przystępowania do egzaminów dla dorosłych\nDo egzaminu na stopień kyu może przystąpić każdy ćwiczący, który spełni stawiane mu wymagania. Dotyczą one umiejętności technicznych, regularności treningu i odpowiedniej ilości godzin „przećwiczonych” na macie. Przystępując do egzaminu należy mieć opanowany materiał wymagany na dany poziom oraz odpowiednio utrwalony materiał ze wszystkich poprzednich egzaminów.\nNa egzamin kyu rekomendację dają instruktorzy (Sempai) prowadzący na codzień grupy. Oznacza to, że osoba przygotowująca się do egzaminu na stopień kyu powinna zgłosić chęć zdawania swojemu Sempaiowi minimum na 2-3 tygodnie przed planowanym egzaminem. Pozwoli to na sprawdzenie umiejętności i ewentualną korektę niedociągnięć.\nRekomendacji na egzamin mistrzowski dan udziela wyłącznie Sensei. Po rekomendację na dan należy zgłosić się się minimum miesiąc przed planowanym egzaminem.\nWymagania egzaminacyjne, dla wygody ćwiczących, dostępne są w dwóch zapisach\n1) uproszczonym – zawiera tylko techniki dodawane na poszczególne kyu\n2) pełnym – zawiera wszystkie techniki wymagane na każde poszczególne kyu.\nPobierz: Wymagania egzaminacyjne – wersja uproszczona\nPobierz: Wymagania egzaminacyjne – wersja pełna\nZasady przystępowania do egzaminów dla dzieci\nEgzaminy w grupach dziecięcych odbywają się dwa razy w roku. Sesja Główna – każdego roku treningowego w czerwcu. Sesja Dodatkowa (dla dzieci, które z różnych powodów nie mogły wziąć udziału w Sesji Głównej) – w grudniu lub styczniu. Egzamin można zdawać tylko 1 raz w roku. (np. dzieci, które zdają egzamin w Sesji Dodatkowej następny egzamin zdają dopiero w następnej Sesji Dodatkowej)\nNa egzamin rekomenduje Sempai prowadzący grupę. Każde dziecko rozpatrywane jest indywidualnie w pięciu aspektach:\n– wiek dziecka w momencie przystąpienia do egzaminu\n– posiadane umiejętności\n– systematyczność uczęszczania na zajęcia\n– zaangażowanie w trening\n– zachowanie na zajęciach.\nW grupie Juniorów młodszych o dopuszczeniu do egzmainu decyduje ogólna opinia instruktora, w grupach Juniorów średnich i starszych – zdobycie między jednym a drugim 2 czerwonych belek pośrednich (czerwonych) będących wyznacznikiem pracy treningowej.\nW przypadkach budzących wątpliwości Sempai zasięga rady Senseia, innych Sempaiów oraz konsultuje decyzję z Rodzicami.\nStopnie kyu są powiązane bezpośrednio z wiekiem dzieci, a wymagania dostosowane do ich potencjalnych możliwości.\nZobacz: program egzaminacyjny dla dzieci


Jak przygotować dom na narodziny dziecka? - zabawkowicz.pl\nZwykle rozpoczynamy przygotowania urządzając pokój dziecka. Musimy jednak pamiętać, że pewnej reorganizacji wymaga cała przestrzeń. Zwróćmy szczególną uwagę na kwestie bezpieczeństwa i komfortu malucha.\nZwykle rozpoczynamy przygotowania do narodzin urządzając pokój dziecka. Musimy jednak pamiętać, że pewnej reorganizacji wymaga cała przestrzeń. Zwróćmy szczególną uwagę na kwestie bezpieczeństwa i komfortu malucha.\nKażde dziecko w swoim czasie doceni z pewnością zalety posiadania własnego pokoju. Jednak na samym początku maluszek musi być niemal przez cały czas pod czujną opieką rodziców. Dlatego postarajmy się w poszczególnych pomieszczeniach wygospodarować bezpieczną przestrzeń, w której będzie mogła przebywać nasza pociecha. W sypialni przeznaczmy dodatkowe miejsce na łóżeczko, gdzie maluch wysypiać się będzie w ciągu pierwszych dni swojego życia. Warto też wyposażyć się w sprytne sprzęty, dzięki którym będziemy mogli wykonywać codzienne obowiązki, mając stale oko na niemowlaka. Taką możliwość zapewnia np. nowoczesny leżaczek z regulowanym oparciem i wysokością, a także blokadą funkcji bujania. Zwróćmy uwagę na dodatkowe akcesoria, takie jak daszek umożliwiający ochronę przed słońcem, czy też możliwość doczepienia stymulującego zmysły łuku z zabawkami. Kolejną ważną sprawą będzie urządzenie specjalnego miejsca do kąpania i przewijania maluszka. Niezbędne okażą się zatem funkcjonalna wanienka oraz przewijak. Warto sięgnąć po wysokiej jakości produkty, kompatybilne z innymi sprzętami - np. przewijak Camele'o od Beaba możemy umocowac na specjalnym stojaku, nadającym się do wykorzystania także razem z wanienką.\nPrzewijak i wanienka z serii Camele'o od Beaba\nNiezmiernie ważną sprawą jest przygotowanie odpowiedniego oświetlenia. W ciągu pierwszych miesięcy życia maluszka prawdopodobnie wielokrotnie przyjdzie nam wstawać do niego w nocy. Dlatego dobra lampka nocna powinna znaleźć się nie tylko przy łóżeczku niemowlaka, lecz również przy naszym łóżku. Z pewnością warto rozważyć modele z czujnikami ruchu lub regulacją oświetlenia. Lampka dla dziecka powinna zapewniać mu poczucie bezpieczeństwa - najlepiej, gdy jej światło będzie delikatne i dyskretne. Świetnym rozwiązaniem są nienagrzewające się lampki, które możemy nawet włożyć maluszkowi do łóżeczka, nie obawiając się o jego bezpieczeństwo. Takie innowacyjne funkcje posiada m.in. lampka Pixie, mająca też dwa różne natężenia światła i gasnąca automatycznie po postawieniu na podstawce.\nLampka Pixie, Beaba\nSamo urządzenie pokoju malucha w bezpieczny sposób to spore wyzwanie, jak jednak sprawić, by pozostałe pomieszczenia w domu też nie stanowiły zagrożenia? Z pomocą przychodzą nam funkcjonalne zabezpieczenia, które naprawdę ułatwiają życie. W każdym pomieszczeniu warto np. zabezpieczyć rogi oraz ostre krawędzie mebli. Używając specjalnych zabezpieczeń utrudnimy maluchom dostęp do szafek z środkami czystości czy szuflad, którymi mogłyby one przytrzasnąć sobie palce. Szczególnych zabezpieczeń wymagają takie miejsca, jak np. okna lub schody - do zagrodzenia drogi ciekawskim małym odkrywcom przydadzą się specjalne bramki oraz barierki. Do najniebezpieczniejszych miejsc w domu należą kuchnia oraz łazienka. W kuchni postawmy na blokady pokręteł kuchenki czy specjalny panel oddzielający dziecko od palników, a w łazience - na maty antypoślizgowe lub miękkie nakładki na twardy kran. Ważnym zadaniem każdego rodzica jest również zadbanie o bezpieczny, zdrowy i komfortowy sen maluszka. Nadmierna suchość powietrza to częsty problem w naszych mieszkaniach, zwłaszcza w sezonie grzewczym. Dlatego warto zainwestować w cichy, wydajny i praktyczny nawilżacz powietrza np. od Beaba.\nUltradźwiękowy nawilżacz powietrza od Beaba\n#pokój dziecka #zabezpieczenia dla dzieci #bezpieczeństwo dzieci #lampka nocna dla dziecka


MP Zakopane: Żyła z kolejnym tytułem - skoki narciarskie\nPiotr Żyła wywalczył na Średniej Krokwi tytuł letniego mistrza Polski na obiekcie normalnym. Srebrny medal zdobył Klemens Murańka, a brązowe - Dawid Kubacki i Tomasz Pilch.\nDla Żyły, który latał dziś na odległość 103,5 oraz 106 metrów, to już piąty tytuł mistrza kraju - wcześniej triumfował w 2014 (lato i zima), 2017 (zima) i 2019 (lato) roku. Wiślanin wyraźnie, bo o 7,5 punktu, pokonał Klemensa Murańkę (102 i 104 m).\nNa najniższym stopniu podium stanęło z kolei dwóch skoczków - Dawid Kubacki (100 i 104 m) oraz Tomasz Pilch (98 i 106,5 m) - warto zaznaczyć, że drugi z brązowych medalistów awansował na "pudło" aż z dziesiątego miejsca zajmowanego na półmetku.\nPoza czołową trójką (czy też czwórką) znaleźli się Jakub Wolny, Jan Habdas, Kamil Stoch, Stefan Hula, Maciej Kot i Klemens Joniak; w drugiej dziesiątce zakończyli rywalizację z kolei m.in. Paweł Wąsek, Aleksander Zniszczoł czy Andrzej Stękała, a także jedyny zagraniczny zawodnik - Patrik Vitez ze Słowenii (dwunasty).\nW obu seriach skoczkowie startowali z belek osiemnastej, dziewiętnastej i dwudziestej.\n1 Piotr Żyła 103.5 106.0 279.2\n2 Klemens Murańka 102.0 104.0 271.7\n3 Dawid Kubacki 100.0 104.0 268.2\nTomasz Pilch 98.0 106.5 268.2\n5 Jakub Wolny 99.5 103.5 265.2\n6 Jan Habdas 106.5 103.5 264.5\n7 Kamil Stoch 100.0 101.5 262.7\n8 Stefan Hula 100.0 101.5 261.7\n9 Maciej Kot 97.0 102.5 255.7\n10 Klemens Joniak 104.0 99.0 254.5\n11 Paweł Wąsek 97.0 99.5 250.2\n12 Patrik Vitez 102.0 99.5 250.0\n13 Aleksander Zniszczoł 92.0 103.5 245.7\n14 Szymon Zapotoczny 102.5 95.5 243.5\n15 Andrzej Stękała 92.5 100.5 242.7\n16 Marcin Wróbel 99.5 99.0 241.0\n17 Kacper Juroszek 89.0 103.0 238.7\n18 Arkadiusz Jojko 97.5 98.0 238.0\n19 Kacper Tomasiak 97.5 95.5 233.0\n20 Adam Niżnik 93.0 97.5 227.0\n21 Jarosław Krzak 91.0 92.0 217.2\n22 Krzysztof Leja 90.5 91.5 216.7\n23 Stanisław Ciszek 92.0 93.5 215.0\n24 Mateusz Gruszka 88.0 94.0 214.7\n25 Szymon Jojko 93.0 92.0 214.5\n26 Krzysztof Kieta 90.0 94.0 211.0\n27 Karol Niemczyk 89.5 89.5 200.0\n28 Łukasz Łukaszczyk 89.0 86.0 189.5\n29 Stanisław Majerczyk 89.5 84.5 189.0\n30 Jan Galica 88.5 84.0 185.0\n31 Robert Ryś 88.0 96.5\n32 Jakub Wisełka 85.0 88.5\n33 Wiktor Szozda 83.5 86.5\n34 Dawid Jarząbek 83.0 85.0\n35 Mateusz Chraścina 83.0 84.0\n36 Filip Gluza 81.0 80.0\n37 Klemens Staszel 77.5 72.5\n38 Wiktor Pękala 76.0 69.0\n39 Wiktor Węgrzynkiewicz 75.0 67.0\nDawid Stasiak 75.5 67.0\n41 Michał Martynek 75.0 66.5\n42 Mikołaj Serwatowicz 74.5 63.0\n43 Mateusz Król 72.5 62.0\n44 Wojciech Troszok 73.0 61.5\n45 Damian Lasota 70.5 57.5\n46 Paweł Szyndlar 70.0 56.5\nWiktor Fickowski 70.0 56.5\n48 Maciej Staszewski 70.0 53.5\n49 Gabriel Kukuczka 68.5 51.0\n50 Mateusz Michniak 67.0 46.5\nNie ma podstaw, by tak sądzić. :-)\npatrzę na wyniki i widzę, że wszyscy skaczą tak samo kiepsko, a nie tak samo dobrze\nNo to wtedy jasne - nie mogły one startować do końca sezonu 2020/2021, a latem już tak. I wówczas Tomasiak będzie mógł wystartować najwcześniej latem.\nPola Bełtowska i Sara Tajner mają ten sam rok urodzenia 2006. Dzień i miesiąc według przepisów FIS nie ma znaczenia.\n@Paw Klawiatura czasem nie odbija literki i je gubię jak nie zauważę.\nPrzepisy fis są pisane i publikowane na sezon. W ubiegłym roku były na sezon 2020/21 i obejmowały lato 2020 i zimę 20/21 tak jak są również oznaczane periody/okresy w kalendarzach zawodów. W przepisach na ubiegły sezon było napisane że startować w nich mogą zawodnicy urodzeni w 2005 roku lub wcześniej. Zaś w przepisach na sezon 2021/22 napisane "startować w nich mogą zawodnicy urodzeni w 2006 roku lub wcześniej".\nCo do skoczkiń lub też skakajek... Teraz (Na PŚ) nie mogli wysłać żadnej innej, bo nie miało by to sensu. Ale pozostałe też będą startować i przydali im Pękalę jako trenera mentalnego... Może to coś pomoże? Skakajek nie mamy wiele, ale są utalentowane i mogą coś sensownego osiągnąć. Teraz też, ale zwłaszcza za rok, dwa, trzy.\nNie ma skoczka Tomasik, jest Tomasiak :) No właśnie, więc nie pisz, żeby go powołać na Falun.\nAle niektóre polskie skoczkinie (ur. 2006) nie startowały zimą tego roku na FIS Cup w Szczyrku, a latem już jeździły na FIS Cupy. Może to jednak nie z powodu wieku nie startowały wtedy. Zresztą P. Bełtowska nadal 15 lat nie ukończyła (Tajner już tak).\nOdnośnie Tomasika to przepisy FIS odnośnie startu w zawodach FC mówią wyraźnie, że startować w nich mogą zawodnicy urodzeni w 2006 roku lub wcześniej. Tomasik urodzony w 2007 roku musi poczekać do następnego sezonu aby móc wystartować. Teraz pozostaje mu LC tak aby pokazać sie z dobrej strony i załapać na powołanie do kadry juniorskiej na przyszły sezon.\nJa bym jeszcze nie przekreślał nikogo, choć dostrzegam to co @jb i @Pawmak napisali. Zobaczymy za miesiąc. A Rzadkoszmógł mieć kontuzję lub - jak Przybyła - wykupioną wcześniej wycieczkę. :-)\nJarząbek ostatnio się chyba na niczym nie skupiał, więc albo to był incydentalny występ, albo wraca do sportu, ale to już on pewnie wie, do jakiej dyscypliny.\nRok temu wystąpił Kukuła, ale u niego to okazał się incydent.\nA Niemczyk też już ma status nieaktywny na FIS-ie, więc może se skoczył na pożegnanie, a jak nie, to parę gorszych skoków na igelicie nie przesądza, czy coś będzie ze skoczka, czy nie...\nTomasiak to za rok spokojnie może na FIS Cup.\nHabdas i Joniak robią systematyczne postepy. Z tyłu czają się Wróbel i Tomasiak. Szkoda, że z tego towarzystwa odpadł Rzadkosz, który w ogóle nie wystartowął w kwalifikacjach, a talent miał nie mniejszy, niż oni. Poniżej oczekiwań Ryś i Martynek. Z Niemczyka to już chyba nic nie będzie. Stękała potwierdza, że od miesięcy jest w słabej formie, i nie daje rady nic z tym zrobić - jak tak dalej pójdzie, to Pekin obejrzy w tv. Za to wciąż w formie Hula. Jarząbek niech się zdecyduje, czy chce skupić się na skokach, czy kombinacji\nObawiam się, że najszybciej za rok, a pewnie i to nie.\nKiedy drużynowe kobiet i mixt'y?\nJeśli to chodzi o Tomasiaka, to chyba jest za młody, żeby mógł w FIS Cupie startować.\nO ile odbędą się zawody FC w Falun to powinni zabrać oprócz kadry młodzieżowo-juniorskiej Wróbla i Tomasika z kadry rezerwowej. Amilkiewicza nie muszą brać bo czymś absencja w MP była spowodowana.\nNa MP coraz większa rzesza skoczków juniorskich przeskakuje kadrowicza z narodowej Jarosława Krzaka. Teraz to nawet do zawodów PK się nie załapie.\nNic nie powinni i nic nie można.\nStoch, Hula, Stękała i Kot powinni zakończyć już kariery. Trzeba do kadry świeżej krwi wprowadzić.\nCiekawy ten Tomasiak z rocznika 2007.\nDziadka Hulę można już odstawić z kadry jest dwóch młodych za niego.\nŻyła mega zaimponował widać było po drugim skoku że dał dziś z siebie absolutnie wszystko trochę niepokoi to że go kolano bolało ale potem jak wchodził na dekoracje było wszystko ok więc to raczej nic poważnego jutro ponoć ma się oszczędzać także luzik ;) Na plus napewno Murańka i drugi skok Pilcha . Na rewelacje tych zawodów zasługują panowie Habdas i Janiak papiery na dobre skakanie mają szczególnie Janek . Trochę niepokoi Kamil nie były to może jakieś bardzo złe jego skoki w konkursie ale widać że pomimo dobrych prędkości dalej coś nie gra .\nA co z NIżnym Tagiłem (PŚ)?\nW wersji na desktop jest.\nNiby tak, ale mogliby tu go zmarnować...\nPoza tym szkoda Lei, który na pierwszą dwudziestkę miał szansę. szkoda też Murańki, że nie wygrał. Kamil trochę za słabo, Habdas, Joniak i Tomasiak- no, no! :-)\nStękała i Juroszek zdecydowanie za słabo.\nWąsek i Zapotoczny? Coś może się z tego urodzić.\nTen Vitez to mógłby zostać w Polsce i powalczyć o awans do kadry narodowej. Potencjał jest, w miarę młody, mówi po polsku.\nMP Zakopane: Żyła z kolejnym tytułem\nDodano: 28 października 2021, 22:11


„Okno otwarte” z Polsat Viasat Explore HD!\nPrzez cały wrzesień i październik abonenci telewizji cyfrowej, którzy nie mają na co dzień dostępu do kanału Polsat Viasat Explore HD, mogą bez ponoszenia dodatkowych kosztów, zapoznać się z jego bogatą ofertą. Kanał zajmuje pozycję 58 dekodera.\nPOLSAT VIASAT EXPLORE to męski świat na wyciągnięcie ręki. Bohaterowie to ludzie z krwi i kości, bliscy widzom, którzy inspirują swoją postawą, wytrwałością oraz nietypowymi zawodami lub pasjami. Zapraszamy do świata wyjątkowych ludzi i ekstremalnych przygód!\nPOLSAT VIASAT EXPLORE to:\nautentyczne, wiarygodne, intrygujące postaci\nponad 90% programów wyprodukowanych w ciągu ostatnich 2 lat\nHITY POLSAT VIASAT EXPLORE:\nAbonentów, którzy zdecydują się na zakup pakietów, w których znajduje się kanał Polsat Viasat Explore zapraszamy do Biura Obsługi Abonenta przy ul. Piotra Skargi 1 w celu podpisania umowy. Teraz abonament w promocji nawet przez 4 miesięce wynosi tylko złotówkę! Więcej szczegółów w regulaminie promocji „Nowe pakiety cyfrowe za 1 zł”.


19.03.2006, 13:23 #1\nJak pewnie zauważyliście, zakończyliśmy przed momentem aktualizację naszego forum. Po przeprowadzeniu pierwszych testów wygląda, że wszystko działa\nJeżeli coś znajdziecie, co nie działa, a wcześniej nie było z tym problemu, to proszę o informację w tym temacie.\nZmieniona została również prezentacja linków na linki przyjazne dla wyszukiwarek. Nie ma to dla Was znaczenia, ale tak informacyjnie piszę\nNo i to by było chyba na tyle. Do następnego upgrade'u\n19.03.2006, 13:24 #2\nnie mogę dodać posta z formularza szybkiej odpowiedzi.\n19.03.2006, 13:28 #3\n19.03.2006, 13:28 #4\nNie działa wogule belka nawigacyjna w szybkiej odpowiedzi jak i odpowiedzi normalnej (przyciski są jakby nieaktywne, jak by ich nie było)\n---> przyciski pogrób, kursywa itd\n---> Unread 0, Total 1 z polskiej wersji zmieniły się na english\n---> nie można zmienić stylu poprzez belke nawigacyjną na dole forum\n---> znikła opcja dawania załączników (w tym dziale jej nie ma)\n19.03.2006, 13:31 #5\nJaki styl, jaka przeglądarka?\nUnread i Total zaraz zmienimy.\nU mnie przyciski, jak i belka zmiany stylu działają. Styl MaciejT 1 i cdrinfo.pl\n19.03.2006, 13:32 #6\nPrzeglądarka Opera, styl MaciejT 1,to samo na innym stylu ...\nCo do załączników umnie pod Operką nie ma takowej opcji\nkliknięcie na emote po prawej stronie też nie daje żadnego efektu, zaraz sprawdze jak jest na IE\nOstatnio zmieniany przez mgit : 19.03.2006 o godz. 13:35\n19.03.2006, 13:35 #7\ntak wygląda błąd.\na tak wygląda troche skopany formularz\n19.03.2006, 13:36 #8\nOpera, okienko szybkiej odpowiedzi\n19.03.2006, 13:39 #9\nPod IE to samo\n19.03.2006, 13:39 #10\nSzybka odp. jeszcze nie działa w stylu vB oryginalnym. Ale na cdrinfo.pl i MaciejT 1 działa zarówno szybka odpowiedź, jak i zmiana stylu. Pod Operą oczywiście.\n19.03.2006, 13:45 #11\nco się stało z ciemnym stylem dark?\nznowu mam się męczyć i ogladać ten ochydny niebieski...\njest błąd - po napisaniu w szybkiej odpowiedzi, zatwierdzeniu nie pokazuje się klawisz edycji postów - trzeba ręcznie odświeżać.\nOstatnio zmieniany przez woitas : 19.03.2006 o godz. 13:48\n19.03.2006, 13:49 #12\nNie ma Arcade (gier)\n19.03.2006, 13:52 #13\nw tytule strony jesli otwarta jest przykladowo 8 strona danego topicu napisane jest 'page 8'\nogolnie jest pozytywnie, tylko teraz jakos tak wszystko zlane sie wydaje. Ale to prawdopodobnie kwestia przyzwyczajenia\n19.03.2006, 13:54 #14\nW ustawienia profilu jest Tekst po angielsku dotyczący Daty Urodzin\n19.03.2006, 13:56 #15


Bereszyński na drodze Ibrahimovica? Formę Skorupskiego sprawdzi Inter - Dziennik.pl\nBereszyński na drodze Ibrahimovica? Formę Skorupskiego sprawdzi Inter\n4 grudnia 2020, 12:44 Ten tekst przeczytasz w 1 minutę\nSampdoria, której piłkarzem jest Bartosz Bereszyński, może być kolejną ofiarą rozpędzonego AC Milan. Lider włoskiej ekstraklasy, niepokonany w tych rozgrywkach od 8 marca, zagra w Genui w niedzielę o 20.45 w 10. kolejce.\nOd momentu wznowienia rozgrywek po przerwie spowodowanej pandemią COVID-19 AC Milan jest jedną z najlepszych drużyn w Europie. W meczach o stawkę poniósł tylko jedną porażkę - u siebie z Lille 0:3 w listopadowym spotkaniu Ligi Europy. Jak się okazało, nie miało to większego znaczenia, bo po pięciu kolejkach "Rossoneri" i tak mają już zapewniony awans do 1/16 finału.\nW ekstraklasie na drużynę z Mediolanu nie ma na razie mocnych. Jej bilans to siedem zwycięstw i dwa remisy, z 23 punktami pewnie prowadzi w tabeli. Wicelider i lokalny rywal Inter zgromadził 18.\nNie ma też sposobu na powstrzymanie "wiecznie młodego" Zlatana Ibrahimovica. Szwed, który w październiku skończył 39 lat, z powodu zakażenia koronawirusem i kontuzji wystąpił tylko w sześciu meczach ligowych, ale zdobył w nich 10 goli i przewodzi klasyfikacji strzelców. Nie wiadomo jednak, czy będzie mógł wystąpić w niedzielę o 20.45, bo może nie zdążyć wyleczyć urazu. Czwartkowe spotkanie LE z Celtikiem (4:2) oglądał jeszcze z trybun.\nNa ławkę trenerską powrócił za to Stefano Pioli, który wcześniej kilkanaście dni spędził w izolacji po pozytywnym teście na koronawirusa.\nTen zespół jest naprawdę imponujący. Jesteśmy bardzo zżyci, cieszę się, że jestem częścią tej grupy i wszystkiego, czego ostatnio dokonuje. Oby tak dalej - powiedział Hiszpan Brahim Diaz, który w czwartek strzelił gola Celticowi.\nJeśli "Rossoneri" utrzymają wysoką formę i dobrą atmosferę w drużynie, słabo spisująca się ostatnio Sampdoria nie powinna sprawić im większego problemu. Drużyna Bereszyńskiego jest na 11. miejscu z 11 punktami, ale w ostatnich czterech kolejkach zdobyła tylko dwa.\nMimo to, jak donosi włoski serwis calcionews24.com, klubowi zależy na przedłużeniu kontraktu z trenerem Claudio Ranierim. Problemem dla zarządu ma być nie przeciętna dyspozycja drużyny w tym sezonie, a wysokie wynagrodzenie doświadczonego szkoleniowca. Decyzja ma zapaść w styczniu.\nWicelider Inter sprawdzi natomiast formę innego Polaka - bramkarza Bolonii Łukasza Skorupskiego. Spotkanie zaplanowano na sobotę na godz. 20.45.\nTrzecia w tabeli ekipa Sassuolo, która podobnie jak Inter zgromadziła 18 punktów, zmierzy się w niedzielę o 15 na wyjeździe z Romą. Zajmujący czwarte miejsce i mający 17 "oczek" Juventus Turyn, którego bramkarzem jest Wojciech Szczęsny, w sobotę o 18 podejmie w derbach znajdujące się w strefie spadkowej Torino.\nDziesiątą kolejkę zakończy poniedziałkowy mecz we Florencji, gdzie o 20.45 Fiorentina podejmie Genoę. Bramkarzem gospodarzy będzie najprawdopodobniej Bartłomiej Drągowski.\nŁukasz Skorupski Inter Mediolan Sampdoria Genua AC Milan Zlatan Ibrahimović Bartosz Bereszyński seriea piłka nożna


Przetargi – Strona 40 – Biuletyn Informacji Publicznej – Spółka Restrukturyzacji Kopalń S.A.\nSRK/NZ/BZ-2265–35/18 Dostawa oprogramowania do wykonywania kopii zapasowych, wirtualizacji oraz aktualizacja obecnie wykorzystywanych licencji dla Spółki Restrukturyzacji Kopalń S.A. Dostawy Przetarg nieograniczony 03.12.2018 Szczegóły\nSRK/NZ/KWK C -2265-50/18-Roboty szybowe w 2019r.: Część I – Kompleksowa wymiana 1 kompletu czterolinowego zawieszenia naczynia wyciągowego wlk. 3 w górniczym wyciągu szybowym szybu „Budryk” przedział wschodni. Część II – Kompleksowa wymiana 2 kompletów czterolinowego zawieszenia naczynia wyciągowego wlk. 0 w górniczym wyciągu szybowym szybu „Staszic” przedział drzewny. Część III – Kompleksowa wymiana 2 kompletów zawieszenia liny wyrównawczej typu SADEX wlk.. 3/100kN 138×29 w górniczym wyciągu szybowym szybu „Witczak” dla Spółki Restrukturyzacji Kopalń S.A. Oddział KWK „Centrum” Usługi Przetarg nieograniczony 06.12.2018 Szczegóły\nSRK/NZ/KWK M-2265-66/18/19 „Badania i analiza zagrożenia wybuchem pyłu węglowego – wykonanie pomiarów intensywności osiadania i zawartości części niepalnych w pyle kopalnianym dla SRK S.A. Oddział KWK Makoszowy w 2019 roku” Usługi Przetarg nieograniczony 03.12.2018 Szczegóły\nPrzegląd roczny wraz z wykonaniem dokumentacji systemu sygnalizacji pożarowej CSP-35-2 dla SRK S.A. w Bytomiu oddział KWK ,,Śląsk” w Rudzie Ślaskiej. Usługi Zapytania ofertowe 30.11.2018 Szczegóły\nSRK/NZ/KWK S–2265–39/18/19 Świadczenie usług w zakresie profilaktycznej opieki zdrowotnej oraz innych zadań służby medycyny pracy związanych z ograniczaniem szkodliwego wpływu pracy na zdrowie pracowników oraz badań psychologicznych dla pracowników SRK S.A. w Bytomiu Oddział KWK „Śląsk” w 2019 roku. Usługi Przetarg nieograniczony 03.12.2018 Szczegóły\nPRZZ/0794 Opinia rzeczoznawców dotycząca zagrożeń naturalnych lub ich klasyfikacji: wykonanie badań kontrolnych wraz z oceną stanu zagrożenia wybuchem pyłu węglowego w wyrobiskach SRK S.A. Oddział w Jastrzębiu – Zdroju KWK „Jas – Mos”. Usługi Zapytania ofertowe 30.11.2018 Szczegóły\nSRK/NZ/KWK BD-2265-39/18/19 „Świadczenie usług ochrony osób i mienia oraz fizycznego zabezpieczenia obszarów, obiektów i urządzeń dla SRK S.A. Oddział KWK „Boże Dary” przez specjalistyczne uzbrojone formacje ochronne od 01.01.2019r. do 31.12.2019r.” Usługi Przetarg nieograniczony 03.12.2018 Szczegóły\nSRK/NZ/KWK M-2265-68/18/19 „Dostawa oleju napędowego dla SRK S.A. Oddział KWK „Makoszowy” w 2019 roku” Dostawy Przetarg nieograniczony 03.12.2018 Szczegóły\nSRK/NZ/KWK B-2265-19/18/19 „Świadczenie usług ochrony osób i mienia oraz fizycznego zabezpieczenia obszarów, obiektów i urządzeń dla SRK S.A. Oddział KWK „Brzeszcze Wschód” przez specjalistyczne uzbrojone formacje ochronne (SUFO) w 2019r.” Usługi Przetarg nieograniczony 30.11.2018 Szczegóły\nSRK/NZ/KWK W-2265-6/18/19 „Świadczenie usług ochrony osób i mienia oraz fizycznego zabezpieczenia obszarów, obiektów i urządzeń dla SRK S.A. Oddział KWK „Wieczorek I – szyb Wschodni”. Usługi Przetarg nieograniczony 30.11.2018 Szczegóły


Pobierz My Free Farm 2 1.49.007 android Celkon Campus A125\nNie wiem jakie co nowego można wymyślić dla farmy. Co gorsza programiści z firmy upjers GmbH też nie wiedzą. Po prostu po raz kolejny przerobili androidową fermę, podrasowali grafikę, a gameplay pozostał niezmieniony.\nJak zwykle bywa w tego typu grach mieszkamy na wsi, posiadamy dość dużą wolność w wyborze drogi rozwoju dla swojej farmy, którą oczywiście musimy rozwijać, ulepszać, hodować na niej mnóstwo różnych gatunków itd. Grafika występuje w formacie 3D, jest wyrazista i soczysta, macie do wyboru wiele budynków, zwierzęta są milutkie — generalnie stoi przed wami klasyka gatunku. Wygodne sterowanie i szeroki wachlarz możliwości udekorowania farmy sprawią, że proces gry będzie spokojny i przyjemny, co cenimy w tych grach. Wszystkie zadania, postawione przed graczem, są znane fanom gatunku, programiści nie wprowadzili żadnego nowatorstwa. Może to nawet i lepiej. Gdyż w takich grach nikt nie szuka niebezpiecznych przygód i zaskakujących zwrotów akcji.\nGrafice należy się przyglądnąć oddzielnie — jest jednocześnie piękna i nie stawia przed waszymi urządzeniami wysokich technicznych warunków. To oznacza, że praktycznie każdy współczesny telefon nadaje się do tego, aby zainstalować na nim grę, a ona nie będzie się zacinać. Ale pamiętajcie, że musicie mieć dostęp do Internetu, aby w nią zagrać.\nZalety gry My Free Farm 2:\ndobra grafika i ładny świat,\nponad 20 rodzajów roślin,\n8 rodzajów zwierząt,\n15 budynków dla zdobywania zasobów,\nokoło 80 produktów,\nzdobywajcie klientów i realizujcie ich zamówienia,\nrozmaite możliwości udekorowania fermy.\nWady gry My Free Farm 2:\ngra pracuje tylko w trybie online,\njak zwykle do gry dołączony jest sklep internetowy, w którym możecie wydać trochę pieniędzy,\nna razie tylko w angielskiej wersji językowej.\nPodsumowanie: farma jak farma, z tym, że polityka pieniężna programistów jest agresywna, jeśli was to nie zniechęca, gra jest dobrym wariantem, choć nie wyróżnia się niczym na tle innych.\nPobierz My Free Farm 2 1.49.007 dla Celkon Campus A125\nwersja 1.49.007 (304018)\nrozmiar 120.45 MB\nMy Free Farm 2 1.49.007 / 2022-04-14\nMy Free Farm 2 1.49.006 / 2022-04-04\nMy Free Farm 2 1.48.003 / 2022-02-04\nMy Free Farm 2 1.47.005 / 2021-11-03


Korepetycje z matematyki Starachowice - EDUN Korepetycje\nEDUN » Korepetycje z matematyki Starachowice\nMatematyka często staje się zmorą wielu dzieci w wieku szkolnym. Nie chcą chodzić na zajęcia, odrabiać prac domowych i ciągle usprawiedliwiają się tym, że nie rozumieją materiału. Odkąd matematyka powróciła na egzaminy maturalne spora część licealistów poszukuje solidnych korepetycji z matematyki.\nEDUN Starachowice oferuje swoją pomoc w matematycznych rozterkach uczniów, Jeżeli Twoje dziecko musi nadrobić zaległości, przygotować się do egzaminu lub matury z matematyki, a może chce pogłębiać swoje zainteresowania zakresie tego przedmiotu – w każdym przypadku korepetycje z matematyki w naszym centrum edukacyjnym będą idealnym wyborem.\nPoziomy nauczania – EDUN Korepetycje Starachowice\nKorepetycji udzielamy uczniom na każdym poziomie kształcenia. Na zajęcia zapraszamy dzieci ze szkoły podstawowej i młodzież ze szkół średnich.\nDlaczego korepetycje w EDUN Starachowice działają?\nNaszą skuteczność zawdzięczamy doświadczonej kadrze korepetytorów, którzy dostosowują metody nauczania do indywidualnych potrzeb studenta. Wiedza jest weryfikowana w odpowiedni sposób, tak, aby po każdych zajęciach uczeń rozumiał przerobiony materiał.\nPlacówka EDUN Korepetycje w Starachowicach przykłada dużą uwagę aby zajęcia prowadzone były w ciekawy sposób, dzięki czemu uczniowie szybciej i bez stresu przyswajają wiedzę. Korepetycje z matematyki w centrum EDUN prowadzone są w niewielkich grupach, dzięki czemu każdemu uczestnikowi poświęcona jest odpowiednia uwaga.\nKorepetycje prowadzimy na wszystkich poziomach nauczania: szkoła podstawowa,liceum, technikum, szkoła zawodowa. Prowadzimy także kursy z matematyki, przygotowujące do egzaminów na koniec z każdego tych poziomów nauczania.


Maria Kazimierczak - Portal ZP\nPedagog, trener warsztatu z umiejętności psychospołecznych z listy Polskiego Towarzystwa Psychologicznego. Absolwentka Wydziału Pedagogiki Uniwersytetu Warszawskiego.Doświadczenie zawodowe zdobywała pracując w placówkach oświatowych między innym w: przedszkolu, szkole, Centrum Metodycznym Pomocy Psychologiczno–Pedagogicznej, Ośrodku Rozwoju Edukacji, Mazowieckim Samorządowym Centrum Doskonalenia Nauczycieli.Ukończyła Szkołę Trenerów Psychologicznych, Studium Pomocy Psychologicznej i Socjoterapii, Szkołę Mediacji, Kurs przygotowujący do superwizowania osób prowadzących zajęcia edukacyjne. Jest realizatorem szkoleń Szkoły dla Rodziców i Wychowawców.\nJak określić warunki udziału w przetargu na organizację misji gospodarczych do innego kraju?\nPytanie: Czy w przypadku realizacji projektów polegających na organizacji misji gospodarczych możliwe jest postawienie warunku udziału w postępowaniu z ograniczeniem co do pochodzenia uczestników „... zorganizowanie 3 misji gospodarczych/wyjazdów studyjnych z Polski, w tym przynajmniej 1 misji gospodarczej/wyjazdu studyjnego do Chin z udziałem przynajmniej 6 polskich uczestników...”? Beneficjent uzasadnił ograniczenie tym, że w różnych krajach obowiązują odmienne normy społeczne i kulturowe (w tym relacje biznesowe, podejście do czasu, spotkań, sposobu komunikacji, wartości społecznych), inaczej postrzegane oraz odbierane są wzorce zachowań. Powyższe ma szczególne znaczenie w przypadku innych kręgów kulturowych. Nierespektowanie obyczajów danego kraju może pozbawić szans na dobra współpracę już na początkowym etapie współpracy.


Zamówienie 2019 najnowszy gorący letni panie kwiatowy jersey gypsy długa, maksi długa spódnica lato ładny kwiatowy letnia sukienka plażowa dropshipping | Spodnie \_ www.cigarblog.pl\n2019 najnowszy gorący letni panie kwiatowy Jersey Gypsy długa, maksi długa spódnica lato ładny kwiatowy letnia sukienka plażowa Dropshipping\nTagi: spódnica szelki, bardzo długa spódnica, spódnica tiulowa w kwiaty, tričkové maxi šaty, spodnica damskie, szyfonowa spódnica, spódnica damskie, szorty spódnica, spodnica skirt, bordowa długa spódnica boho.\nNumer/Liczba modelu: Skirts\nJakość na pierwszym miejscu, zapewniając najlepszą obsługę.\nKlient jest naszym przyjacielem.\nStylowy wygląd, 100% nowy, wysokiej jakości! Brytyjska nowa szyfonowa damska koszulka BOHO z kwiatowym wzorem Gypsy długa, maksi długa spódnica przeciwsłoneczna Sezon: wiosna/jesień/lato\nMateriał: dobrej Chiffonr\nS: talia (rozciągliwa) 67 cm długość 94 cm\nM: talia (rozciągliwa) 72 cm długość 95 cm\nL: talia (rozciągliwa) 80 cm długość 96 cm\nXL: talia (rozciągliwa) 88 cm długość 97 cm Uwaga:\nIstnieje 2-3% różnicy w oparciu o pomiary ręczne. Rozmiar azjatycki (1 ~ 2 mniejszy niż rozmiar w usa/wielkiej brytanii), proszę dokładnie sprawdzić instrument przed zakupem.\n1 cal = 2.54 cm Należy pamiętać, że ze względu na światło i ekran rzeczywisty kolor przedmiotu może nieznacznie różnić się od koloru wyświetlanego na obrazie i powinien zaakceptować niewielką różnicę kolorów. Co dostałeś: 1 x spódnice damskie (bez żadnych akcesoriów) Życzymy udanych zakupów i miłego dnia!\nKobiety długa spódnica Retro wysokiej talii wzór w cętki satynowa spódnica jak jedwab lato kobiety w pasie o średniej długości spódnice trapezowe Femme\nSurmiitro Polka Dot dwustronna aksamitna spódnica trzy czwarte kobiet 2021 jesienno-zimowa koreańska wysoka talia długa linia plisowana spódnica kobiet\nTalia Cm Hip Cm Długość Cm Udo Cm Jeden rozmiar 60-90 - 78 Uwaga: 1.1 cal = 2.54cm 2. Rozmiar może mieć 2-3cm różni się ze względu na pomiarze ręcznym. Zwróć uwagę, kiedy mierzysz. 3. Proszę ściśle przestrzegać tabeli rozmiarów, aby wybrać rozmiar. Nie\nKobiety długie spódnice 2021 Celmia moda wysokiej talii Vintage Plaid długie spódnice dorywczo luźne popędzający plisowana spódnica Plus rozmiar 5XL