Katarzyna Michalak: maja 2015\nDziś premiera "Zachcianka"...\n... w nowej "sukience" barwy wschodzącego słońca.\nMiałam nadzieję, że dostanę na czas egzemplarz autorski i będę mogła nacieszyć nim oczy i pokazać go Wam, ale nie dostałam.\nKtóraś z Was ma już książkę? Przyślecie zdjęcia? :)\nAutor: Katarzyna Michalak - pisarka o 17:07 10 komentarzy:\nDwa najpiękniejsze dni w moim życiu....\n... to dni urodzin moich dzieci. I nie piszę tego, bo w Dniu Matki tak wypada. Naprawdę moment, gdy przytuliłam pierwszego synka, a kilkanaście lat później drugiego, nie może się równać z niczym. To były dwie chwile największego szczęścia, jakiego doświadczyłam.\nDwa jednodniowe pisklątka: Andrzej i Patryk\nWam życzę jak najwięcej takich chwil, moje kochane, wspaniałe Mamy-Czytelniczki.\nAutor: Katarzyna Michalak - pisarka o 15:02 7 komentarzy:\nNiespodzianka nr 2, której... nie będzie\nŻartowałam: będzie na pewno, tylko nie tak szybko, jak planowałam. Ale od początku... Tam gdzie zazwyczaj kończę moje powieści nie ma ani TV, ani intenretu, ani żadnych innych rozrywek, które mogłyby odwrócić moją uwagę, czy pozwolić uciec mi od pisania. Jestem tylko ja i mój laptop. Książka, nad którą pracuję. Photoshop i kilka tysięcy zdjęć, nad którymi mogę posiedzieć, gdy robię sobie przerwy oraz... książki, które zaczęłam, czekające na swój czas. Ostatnio zebrałam je do jednego folderu i okazało się, że jest takich tytułów - tak, tak, mają już swoje tytuły, bohaterów, pierwsze rozdziały - dokładnie 16. Mam więc do napisania 16 książek, oprócz tych, które już są wpisane w plan wydawniczy. A ktoś mnie kiedyś pytał w ramach jakiegoś wywiadu, czy mi się pomysły nie skończą.\nNie. One ciągle się zaczynają, tylko czasu brak.\nWracając do tematu: siedziałam w mojej samotni ze "Spełnienia marzeń!" i żeby odpocząć od pisania, zaczęłam... czytać. "Miasto Walecznych".\nKurczę, dziewczyny, gdy zebrałam w całość wszystkie pliki, prolog, początek, luźne epizody, otrzymałam ponad 400 stron książki. Nawet 450... Dobrej, wciągającej, poruszającej książki, która dała znać: przyszedł mój czas.\nW moim umyśle, czy raczej sercu od tamtej chwili trwa mała rewolucja: wszystko domaga się dopisania brakujących rozdziałów, rozwinięcia i zakończenia poszczególnych wątków, czyli po prostu wydania "Miasta Walecznych" i jego drugiej części (bo będzie tego z 700 stron), czyli "Miasta Niepokonanych".\nPierwsze, co zrobiłam wróciwszy do domu, to zebrałam wszystkie nagromadzone przez lata materiały, a niektóre z nich to rzeczy unikatowe.\nNa przykład oryginalny "Biuletyn Informacyjny", który kupiłam w antykwariacie akurat tego dnia, w którym pisałam epizod o wybuchu powstania w Paryżu. Pamiętam, że to było niesamowite: moja bohaterka biegnie do znajomego Francuza z tym "Biuletynem" w ręku, krzycząc, że w Paryżu wybuchło powstanie! A ja mam przed sobą ten właśnie numer... Absolutnie niesamowite doznanie...\nDwie dedykacje od Anny Eriksson, która była łączniczką w legendarnym Batalionie "Zośka" od pierwszego do ostatniego dnia Powstania. Wierzcie mi: gdy Ktoś taki jak Ona, którą szanuję i podziwiam całym sercem, mówi o mnie "moja przyjaciółka" jest to bardzo... wzruszające.\nOryginalny plan Warszawy, bodajże z 1935 roku, który kupiłam na Allegro, żeby "poczuć".\nTo wszystko są rzeczy inspirujące, wręcz wołające: Pisz, Katarzyno! Pisz! A teraz materiały, z których już korzystałam, albo będę korzystać - wierzcie mi, równie ciekawe:\nMapka, którą zeskanowałam z większej mapy, potrzebna mi do jednego tylko epizodu, na którą naniosłam pozycje naszych i wroga - takich mapek mam więcej. Wy tego w książce widzieć nie będziecie, ale ja dzięki temu dokładnie wiem, gdzie, kiedy, którędy, jak wycofywali się Powstańcy, jak odbijali utracone pozycje etc. Nie. Chyba jednak to zobaczycie, tak jak widziałyście atak terrorystów na konwój PCK w "Nadziei" - wtedy też naszkicowałam podobną mapkę - a mój konsultant, który przeżył taki atak, po przeczytaniu tego fragmentu zapytał z niedowierzaniem: Ty tam byłaś, czy co?\nTak. Byłam. W jakiś sposób byłam...\nNa koniec trzy stosiki. Książki, które kupiłam albo dostałam. Czasem wspaniali ludzie otwierali swoje zbiory i mówili: Pani Katarzyno, proszę się częstować. Proszę brać to, co będzie pani potrzebne do tej powieści.\nJeszcze muszę te zbiory o parę pozycji uzupełnić. Brakuje mi genialnych "pomarańczowych książeczek" jak je nazywam, czyli "Powstanie Warszawskie 1944 Wybór dokumentów" - nie zdajecie sobie sprawy, jak niesamowitą lekturą może być właśnie przedruk oryginalnych dokumentów, rozkazów, obwieszczeń etc... Czytałam je jak najbardziej wciągającą powieść i parę "kwiatków" stamtąd na pewno w mojej powieści umieszczę... Mam też komplet "Biuletynów Informacyjnych" z lat 44-45 (również przedruk) i też już nie mogę się doczekać, gdy do nich zasiądę...\nMam unikalne albumy (przyznam, że niektóre zdjęcia po prostu roztrzaskują serce...), mam niepozorną książeczkę napisaną przez Niemca, który "sprzątał" na Woli - zajrzałam do niej raz, rzuciłam okiem na opis "akcji", na zdjęcie obok i... nie mogłam więcej czytać, ale będę musiała, bo chcę by o pomordowanych wtedy kilkudziesięciu tysiącach ludzi ktoś pamiętał). Jest pamiętnik "dobrego Niemca", oficera, który sądząc po tytule, starał się ratować każdego - chciałam zajrzeć do tej książki, ale po poprzednie, tej "niepozornej" nie byłam już w stanie i na koniec jest mój mały czarodziejski notesik, w którym mam notatki do "Miasta Walecznych". Obejrzyjcie sobie moje stosiki, a ja przejdę potem do drugiej części tytułu tego wpisu...\nTo właśnie miała być niespodzianka nr 2: "Miasto Walecznych tom1", wydane na Boże Narodzenie tego roku. Bądź co bądź mam już 90% książki, ale... to pozostałe 10% jest równie ważne, co reszta i muszę nad nim przysiąść na nieco dłużej, niż nad - gotową wydawałoby się - książką.\nOto, co przede mną, nim dokończę tom 1 i zabiorę się za 2:\n- specjalna sesja fotograficzna na okładki obu tomów (mam nadzieję że autorem zdjęć będzie znakomity, genialny fotoreporter, któremu bardzo się ten pomysł spodobał)\n- przejście kanałami ze Starówki do Śródmieścia - trzymajcie za mnie kciuki, szczurów się specjalnie nie boję, będę pod opieką przewodnika i to pewnie niejednego, ale... może być to traumatyczne\n- kilka filmów obejrzanych w małej sali kinowej jedynie we własnym towarzystwie - tak, żeby "zanurzyć się" w te filmy, starannie dobrane, nie mogę mieć obok siebie żujących popcorn, znudzonych gimnazjalistów, muszę być sama. Przeżycie będzie pewnie podobne do przejścia kanałami\n- lektura wszystkich powyższych książek, od okładki do okładki i spisanie wszystkich odnośników, gdzie opieram akcję na faktach - mrówcza praca...\ni na koniec najgorsze, co mnie czeka, a co sobie sama chcę zafundować:\n- więzienie na Rakowieckiej, w jednej z cel, w których byli więzieni albo mordowani nasi Bohaterowie. Bo "Miasto" nie kończy się na Powstaniu, a na... (tu musiałabym zdradzić zakończenie)... Kończy się parę lat po wojnie. Tyle mogę powiedzieć. I myślę, że zejście do podziemi mokotowskiej katowni będzie gorsze, niż kanały, bibliografia, "niepozorne książeczki" i cała reszta.\nA na to potrzebuję czasu...\nTak więc zamiast dokończyć przynajmniej pierwszy tom i oddać go w Wasze ręce jeszcze w tym roku, wyślę moje zbiory na koniec świata i do nich dołączę, zaś Wy dostaniecie na Święta "Amelię" i jeszcze coś, co powinno się Wam spodobać.\nKurczę, naprawdę "zapadłabym się w Miasto i to byłoby niesamowite" już teraz, ale taką książkę pisze się raz w życiu.\nWracam więc do pogodnych obyczajówek...\n"Miasto Walecznych" nadal musi czekać na swój czas...\nAutor: Katarzyna Michalak - pisarka o 17:47 19 komentarzy:\nO Jezu!, czyli... pierwsza niespodzianka\nOd paru dni wiedziałam, że rosyjski Wydawca wypuszcza na rynek "Rok w Poziomce", znany nam jako "God w Romaszkie" - tak przetłumaczyła fragment zaprzyjaźniona tłumaczka. Wysłaliśmy jakiś czas temu pierwsze dwa rozdziały ładnie oprawione do paru największych wydawnictw rosyjskich i z jednym została podpisana umowa.\nPamiętacie "Romaszkę", czyli "Rok w Rumianku" (bo Poziomka tłumaczyła się na rosyjski słabo)? Przypominam:\nI oto dowiaduję się, że na dniach wychodzi.... hmmm.... "Ziemlianicznyj God" (Truskawkowy rok) z okładką, którą zobaczycie, jak rozwiniecie stronę (żeby było większe zaskoczenie ;))))\nAutor: Katarzyna Michalak - pisarka o 20:52 19 komentarzy:\nJuż można kupić w przedsprzedaży na empik.com śliczny "Zachcianeczek" (tom II "Poczekajki", jakby ktoś jeszcze nie wiedział), premiera 27 maja.\nW sierpniu "Spełnienia marzeń!" w zupełnie innej "sukience" - Wydawca postanowił włączyć tę powieść do serii owocowej, chociaż nie jest związana z poprzednimi tomami.\n"Dziś kończę osiemnaście lat. Już nigdy mnie nie dotkniesz. Już nigdy nie uderzysz.\nI nie zobaczysz nigdy więcej” – To przyrzeka Klaudia sobie i temu, który ją skrzywdził, gdy staje na progu małego, starego domku, w którym ma nadzieję odnaleźć spokój i poczucie bezpieczeństwa.\nLos stawia na jej drodze Kamila, który jest przystojny, bystry, krnąbrny i… niewidomy.\nOboje są równie samotni, oboje są sobie potrzebni, obojgu grozi to samo niebezpieczeństwo… Rodzące się uczucie dwojga młodych ludzi budzi zazdrość tych, którzy powinni stanąć po ich stronie, a o Klaudię upomina się przeszłość, której ledwie zdołała umknąć.\nMimo to i on, i ona podejmują walkę o swe marzenia, choć cena wydaje się wysoka. Zbyt wysoka…\nNiezwykła i wzruszająca opowieść, od której nie można się oderwać aż do końca.\nW lipcu lub sierpniu powrócimy po raz ostatni do "Poczekajki"...\nDodam, że jeszcze Was mogę czymś zaskoczyć, a nawet dwoma czymiś, ale na ogłoszenie tych niespodzianek jeszcze za wcześnie...\nAutor: Katarzyna Michalak - pisarka o 10:22 37 komentarzy:\nPrzed chwilą wróciłam do domu i mogła wejść do netu (nim nakarmię dzieci i zwierzęta). Od razu więc wzięłam się do wpisu blogowego.\nZdjęcie podkradzione niezawodnej Lee Ann ;)\nChciałabym Wam podziękować za to, że przybyłyście tak tłumnie. Z całej Polski. Wstawałyście o piątej rano, przyjeżdżałyście z rodzicami, z dziećmi, z Wrocławia, Poznania, Krakowa, Łowicza, Sosnowca... już nie pamiętam skąd jeszcze... by zamienić ze mną kilka słów i zdobyć dedykację w książce (czasem książkach, kilkunastu, nie zapomnę jęku kolejki, gdy Ola zaczęła wyciągać po kolei całą swoją kolekcję do podpisu :))) Niektóre z Was czekały w kolejce po półtorej godziny, ja podpisywałam niemal trzy godziny - tym samym pobiłyśmy zeszłoroczny rekord. :))\nNajbardziej chyba poruszyła mnie pani Ania, która zaledwie dwa miesiące po operacji nowotworu mózgu, ledwo odzyskawszy wzrok, o kulach, przyszła na spotkanie ze mną, żeby mi podziękować za "W imię miłości". W takich chwilach brak mi słów, w oczach pojawiają się łzy i jednocześnie nabieram na nowo głębokiego sensu tego, co robię.\nAniu kochana, bardzo Ci dziękuję, że przyszłaś i bardzo wierzę, że wszystko będzie dobrze...\nTutaj są podziękowania od Ani dla Was: Anna Czubacka To prawda, niecałe dwa miesiące po operacji guza mózgu chciałam choć na chwilę zobaczyć Panią Kasię i podziękować za "W imię miłości ",bo dużo mi pomogła ta książka. Dziękuję Pani Małgosiu,bo z tych emocji i zmęczenia zapomniałam podziękować Państwu w kolejce. Jestem wdzięczna bardzo, że mogłam tam z Państwem być i zaznać tyle wsparcia i ciepła.\nW ogóle wszystkie spotkania, choć tak króciutkie, były wspaniałe. Ja Was po prostu lubię i mam nadzieję, że mogłyście to poczuć, szczególnie - i to jest pewnie zaskakująca wiadomość - że za parę miesięcy wyjeżdżam bardzo daleko na bardzo długo. Było to prawdopodobnie ostatnie nasze spotkanie. Dlatego podwójnie cieszę się, że przyjechały te z Was, które naprawdę chciały się ze mną zobaczyć.\nGdy już nacieszyłam się Waszymi komentarzami pod wpisem z Targów, weszłam nieco wyżej i przyznam, że wszystko mi opadło.\nJak wiecie, dzisiaj wychodzi trzeci tom Kolekcji (nota bene jest naprawdę piękny).\nTo zdjęcie z kolei podkradzione Kindze Kupczak :))\nPrzysłałyście zdjątka zdobycznych tomów (za co serdecznie dziękuję i przepraszam, że tym razem nie zrobię kolażu, ale naprawdę muszę zająć się domem, dziećmi i całą resztą), ale pojawiły się też wpisy narzekaczek.\nI nie mówię o tych z Was, które musiały się nabiegać, by zdobyć ten tom. Uprzedzałam, że nakład będzie się zmniejszał i ilość punktów, do których książki będą docierały też - mnie również wkurza to, że w Empikach się poniewierają po magazynach, był przypadek, że nie wystawiono ich na półki, a w małych miejscowościach nie ma Kolekcji w ogóle, ale niestety nic na to nie poradzę, dystrybutor ma tajny plan, według którego rozdziela egzemplarze Kolekcji - dlatego namawiałam Was na prenumeratę i tu dochodzę do narzekaczek: dziewczyny, książka w prenumeracie kosztuje 11zł, wysyłka jest bezpłatna, dostajecie trzy tomy w jednej paczce do domu, nie musicie biegać za nimi po mieście i na dodatek, gdyby Kolekcja została przerwana w którymś momencie, Wy dostaniecie całość. I jeszcze jest źle? Przecież gdyby mieli Wam wysyłać po jednym tomie, to koszty wysyłki byłyby wyższe, niż koszty druku.\nAutentycznie tracę całą radość, że udało się tę kolekcję zgrać, ładnie oprawić, wydać, wypuścić w Polskę, bo ciągle czytam, że za drogo, że nie ma, że trzeba czekać... I wiecie co? Chyba zamiast tłumaczyć się narzekaczkom, pójdę do ogrodu, zobaczyć, czy nowe róże się przyjęły. Dzieci, kwiaty i zwierzęta - najwdzięczniejsze istoty pod słońcem. One potrafią się cieszyć każdym drobiazgiem...\nPS. Ja, bądź co bądź autorka, też potrafię dostawać moje egzemplarze dłuuugo po terminie premiery, choć powinnam otrzymywać je jako pierwsza. I co? I nic. Przecież świat mi się od tego nie zawala, a korona z głowy nie spada.\nAutor: Katarzyna Michalak - pisarka o 18:01 26 komentarzy:\nSpotkanie na Targach Książki\nO "Mistrza" i "Zemstę" zapytam innym razem (sorry, zdjęłam wpis, który był tu jeszcze przed chwilą), ale są ważniejsze sprawy do przekazania, a nie wiem, czy będę w najbliższym czasie on line.\nDziewczęta, za dwa dni zaczyna się największe święto książki (przynajmniej dla mnie, która w nim uczestniczyła od najmłodszych lat), czyli Targi w Warszawie. Może kiedyś wybiorę się do Frankfurtu, tam są podobno jeszcze większe, ale na razie mnie nie ciągnie.\nI chociaż nie jeżdżę na spotkania autorskie (bo po prostu nie mam czasu na skorzystanie ze wszystkim zaproszeń - musiałabym przemierzać Polskę chyba przez cały rok, a mam przecież coś takiego jak dom, dzieci i pracę), chociaż nie bywam na żadnych eventach (nawet nie wiem, jak coś takiego wygląda, a kilka razy mnie zapraszano), to raz w roku na Targi Książki w Warszawie dla Was, moje kochane, przyjeżdżam. By podpisywać książki, które ze sobą przywiozłyście, by zamienić z każdą z Was kilka słów, zrobić sobie fotkę, czasem przytulić się serdecznie, bo poruszają mnie spotkania z Wami i Wasze opowieści - wiele z Was znam stąd i z maili, z fanpejdżu, z zielonej strony, gdy jeszcze istniała... - a już najbardziej mnie wzrusza, gdy jedziecie setki kilometrów właśnie, by się ze mną spotkać. Do dziś nie zapomnę kilkunastoletniej Czytelniczki z Poznania, która wyciągnęła na spotkanie ze mną swojego tatę, bo sama była za młoda, by przyjechać. Nie zapomnę serdecznego uścisku Pani Doktor, która jest anestezjologiem i przyjechała z daleka, żeby mi powiedzieć, że moje książki po ciężkim dyżurze są dla niej kroplą radości.\nI bardzo wzruszające.\nZdjęcie "pożyczone" od Czytelniczki Lee Ann z zeszłorocznych Targów. :)\nI dlatego w sobotę 16 maja o godz. 14 możecie do mnie przyjechać (z dowolną ilością książek do podpisu i z telefonem albo aparatem, by pstryknąć sobie selfie ;). Będę na Was czekała na stoisku Wydawnictwa Literackiego (musicie je odnaleźć na mapce Targów, ja i tak zawsze się gubię...).\nUwaga: zwykle takie spotkanie trwa godzinę, chociaż ostatnio pobiłam podobno rekord Targów i podpisywałam książki non stop przez dwie godziny i kwadrans. Do ostatniej, czekającej w dłuuugiej kolejce Czytelniczki. Kolejce Czytelniczek zgranych, rozgadanych, i mających wspólne tematy, dodam. Podobno się Wam nie nudziło! ;D\nMoże się jednak zdarzyć, że będzie Was niewiele, wtedy będę do Waszej dyspozycji od godz. 14 do 15.\nNa koniec zagadka dla spostrzegawczych :)) na stronie targów, czyli TUTAJ jestem na jednym ze zdjęć. Bardzom ciekawa, czy któraś z Was mnie wypatrzy. :))\nTo co, dziewczęta, do zobaczenia w sobotę?\nAutor: Katarzyna Michalak - pisarka o 00:03 19 komentarzy:\n"Mistrza" ciąg dalszy?\nTaki oto wpis pojawił się dziś w zakładce "mistrzowskiej":\nDroga Pani Kasiu, na "Mistrza" trafiłam przypadkowo, szukając innej książki i wpadłam... jak śliwka w kompot z Raulem i jego całą otoczką. I przyznam, że szukającej książki nie znalazłam, bo już dalej tak naprawdę nie szukałam. Ja szczerze mówiąc, nie czytam książek polskich autorów, dlatego postanowiłam sprawdzić czy warto wrócić z Zachodu do Polski. I powiem jedno: WARTO! Po znalezieniu "Mistrza" razem z koleżanką umówiłyśmy się, że zaczniemy czytać dopiero 15 maja, ona skończy pracę licencjacką, a ja zaliczę wszystkie egzaminy. Albo los chciał inaczej, albo ja się szybciej poddałam bo w ten sam dzień, dzień przed moim pierwszym egzaminem zamiast powtarzać materiał to w całości przeczytałam "Mistrza". Ostatnia godzina czytania spowodowała, że już nie widziałam tekstu, ponieważ tak leciały mi łzy niczym ulewa deszczu... A później wcale nie było lepiej, byłam w jak letargu i dalej przeżywałam Raula, książkę, tą historię. Wtedy wiedziałam, że muszę prosić Boga o jedno, żeby pozwolił mi się skupić następnego dnia na egzaminie...\nPani Kasiu przeczytałam całe mnóstwo książek, niektóre pamiętam (mam swoje perełki), a niektóre czytam po dwa razy i dopiero w czasie drugiego razu orientuję się, że jednak już tą książkę czytałam. Ale tak naprawdę, żadna z tych książek nie wzbudziła we mnie takich uczuć - nigdy, czytając książkę nie płakałam, i za to Pani bardzo dziękuję. Więc jestem pewna, że gdy będę czytała "Mistrza" drugi raz, to wiem, że nie będzie to przypadek a świadoma decyzja. Niestety (albo stety) Raula nie da się zapomnieć i tak tym sposobem "Mistrza" dodałam do listy moich książek, gdzie zajmuje ona pierwsze miejsce, w kategorii: Najlepsza książka jaką czytałam. Zgadzam się z czytelniczkami, że powinna powstać ekranizacja, jednak i tak każda z nas będzie mieć swojego Raula i swoje wyobrażenie o tej historii. Wykonała Pani, po prostu "Mistrz"owską pracę i wierzę, że jest Pani z niej dumna, tak jak ja dziękuję Pani, Pani Kasiu za to, że ona powstała. (Fajnie, że nawet w snach historia Raula ma ciąg dalszy)\nZ wielką niecierpliwością czekam na "Zemstę", choć z tego co widzę pierwszeństwo mają Marzenia, a potem jak coś to będziemy się Mścić.\nI teraz jedno z ważniejszych pytań: Czy aby na pewno chcę, aby inna książka przebiła "Mistrza"?\nChyba nie jestem jeszcze na to gotowa. :))\nŻyczę Pani wielu sukcesów, a przede wszystkim ciągle niewyczerpanej wyobraźni.\nMilenie najserdeczniej dziękuję za niesamowicie motywujące, wprost uskrzydlające słowa, a Wam się przyznam, że... chyba zmieniłam zdanie, zarzekając się, że ciągu dalszego tej historii nie będzie (bo co to za "Mistrz" bez Mistrza i takie tam...)\nJak wiecie sama z siebie zaczęła się mi któregoś dnia, czy którejś nocy pisać "Zemsta" i wygląda na to, że to BĘDZIE właśnie ciąg dalszy "Mistrza".\n(Ile razy powtarzałam, Kasiu: nigdy nie mów nigdy?).\nOczywiście nie byłabym sobą, gdyby Raul ot tak pojawił się w życiu Soni i Pawła, żeby nieco w nim namieszać. Ja nie lubię przewidywalności, ale...\nAle prolog i kawałek pierwszego rozdziału już jest, okładka jest, pomysł jest i tylko termin wydania by się przydał. Poinformuję Was niedługo o najnowszych planach (będziecie BARDZO zaskoczone), więc może i ów termin się pojawi.\nNa razie zapraszam Was do oglądania i komentarzowania. Ponieważ będzie "Zemsta", "Mistrz" musi mieć nową oprawę (słowo "sukienka" tu nie pasuje). Przypominam więc na dobry początek "Zemstę", a potem jak zwykle mały quiz okładkowy: Mistrz z Mistrzem, czy Kochankowie? ;)\nPS. Tak, przyznaję się i nic na to nie poradzę: jestem beznadziejnie zakochana w tym facecie. Właściwie to nie tylko w nim. W obu Łukaszach także. I w Danielu. W Sellinarisie oczywiście też. ;)))\nAutor: Katarzyna Michalak - pisarka o 22:58 25 komentarzy:\nSpełnienia marzeń! czyli vlogowania cz. VII\n... ale tym razem będzie o Waszych marzeniach, moje kochane. ;)\nAutor: Katarzyna Michalak - pisarka o 23:11 8 komentarzy:\n"Mam i ja!" czyli o mojej i już częściowo Waszej Kolekcji...\nNiezawodne Czytelniczki na fanpejdżu spontanicznie zdały relację ("Mam i ja!") z dzisiejszej premiery "Wiśniowego Dworku" czyli drugiego tomu Kolekcji moich książek. Niektóre okraszone były zdjęciami - załączam kolaż i bardzo dziękuję! Jesteście przekochane! :*:*\nNim jednak wkleję to zdjęcie, kilka ważnych informacji i odpowiedzi na powtarzające się pytania:\n1. Tak, od 20 kwietnia wychodzi Kolekcja Książek Katarzyny Michalak (czyli moich, jakby ktoś nie wiedział). Jest to wydanie ładne, pełnowymiarowe, ale przeznaczone TYLKO dla punktów prasy i prenumeratorów. Nie znajdziecie tych książek w księgarniach ani "normalnych" ani wysyłkowych.\n2. Obecnie jest dostępny w sprzedaży tom II czyli "Wiśniowy Dworek", za dwa tygodnie pojawi się tom III (kolejność książek i wszystkie niezbędne informacje TUTAJ), a poprzedni ZNIKNIE ze stoisk i kiosków, tak jak znikają czasopisma, gdy wychodzi następny numer. Co się dzieje z tymi znikniętymi egzemplarzami i czy można je będzie gdzieś awaryjnie kupić - nie wiem. Wolę nie myśleć, że są mielone na makulaturę jak czasopisma właśnie, bo mi serce pęknie.\nWiem jedno (bo uprzedził mnie o tym Wydawca):\n3. Ilość miejsc, w których będzie można kupić następne tomy i ilość egzemplarzy w tych miejscach BĘDZIE SIĘ ZMNIEJSZAĆ. Nakład jest dostosowywany na bieżąco do zapotrzebowania i... cóż... pewnie coraz trudniej będzie zdobyć następne tomy, chyba że...\n4. ... jest się PRENUMERATOREM. Wtedy masz pewność, że dostaniesz wszystkie 31 tomów na miejsce, na czas, na pewno (Wydawca zastrzegł, że może zakończyć wydawanie Kolekcji w dowolnym momencie i tylko prenumeratorzy mają pewność, że otrzymają komplet). Przy czym cena książki w prenumeracie to 11zł (koszty wysyłki gratis), a w kiosku 13,99. Nie muszę mówić, że to świetna cena za pełnowartościową książkę. Ktoś skomentował, że kupował książki za ponad 30zł a teraz można je kupić za grosze - zgadzam się i nie zgadzam. Po pierwsze dla jednych książka w cenie paczki papierosów to i tak za drogo, po drugie jednak książki wydawane "normalnie" w seriach - poczekajkowej, owocowej, ferrinowej etc... - to zupełnie co innego.Zresztą wiecie o tym, bo macie te książki na swoich półkach.\n5. Ja rozumiem, że malkontenci muszą ponarzekać: że w Kolekcji nie będzie Kawiarenki i Sekretnika (nie będzie), że nie można zaprenumerować poszczególnych tytułów (nie można), że i 11zł, czy 13,99 to i tak drogo etc...etc...etc... Ale mam nadzieję, że większość z Was cieszy się z tej Kolekcji tak jak ja.\nRadość tych właśnie - które się cieszą - widać poniżej. Rozbroiłyście mnie, przysyłając Wasze "Wiśniowe Dworki". :))\nAutor: Katarzyna Michalak - pisarka o 23:41 9 komentarzy:\nNajbliższy plan wydawniczy, który miło Was zaskocz...\n"Mam i ja!" czyli o mojej i już częściowo Waszej K...


Wiceminister zdrowia apeluje do Szczypińskiej. "Nie rzucaj na szalę swojego zdrowia" - Polityka - wszystko o polityce w Dziennik.pl - politycy, informacje, PO, PiS, SLD dziennik.pl\n21.06.2013, 19:31 | Aktualizacja: 21.06.2013, 20:20\nParlamentarzystka powiedziała dziś, że rezygnuje z leczenia onkologicznego, gdyż chce zwrócić uwagę na brak dostępności do leczenia. Dotyczy to w szczególności chorych na raka.\nSzczypińska mówiła, że w sytuacji, w jakiej znalazła się ona, są tysiące pacjentów z Pomorza. Wskazywała, że pozbawia się ludzi prawa, które wynika z konstytucji. Posłanka zastrzegła, że nie upomina się o siebie, lecz o tych pacjentów którzy zasypują ją prośbami o pomoc w dostaniu się do specjalisty.\nPo konkursie na opiekę specjalistyczną przeprowadzonym przez NFZ okazało się, że zachodni rejon województwa pomorskiego został bez poradni hematologicznej.\nPo deklaracji posłanki PiS, NFZ i wiceminister zdrowia obiecują, że nie zostawią chorych na raka w Słupsku bez pomocy. Sławomir Neumann apeluje też do posłanki, by nie rzucała na szalę swojego zdrowia. Dodaje, że pacjenci będą mieli opiekę.\nFundusz zapewnia, że pieniądze na poradnię hematologiczną przy szpitalu specjalistycznym w Słupsku na pewno się znajdą.\nMacierewicz składa zawiadomienie. Na Tuska, Millera i Laska przeczytaj »\nTagi: Jolanta Sczypińska, onkologia, nfz, leczenie, Sławomir Neumann\nZYCIE SZCZYPISNKIEJ ZA WLADZE I ZWYCIESTWO KACZYNSKIEGO!!! PARANOJA PISU!!!\na to śmieć. Ty falszywy ... A co z resztą pacjentów w całej Polsce ? Czym wy jesteście , że wam sie należy, a narodowi nie ? Powiem kim jesteście. Fałszywymi oszustami i kłamcami.\nChwała Szczypinskiej. Ale takich ludzi wiecej raczej w parlamencie nie ma.\nto czysta propaganda jarek juz ja ustawil a tojaro kretacz maly nie blaznij sie pisioro chcesz byc MATKA TERSOM MECZENNICA ZALOSNA JESTES PRZECIERZ ONA JUZ DAWNO WIEDZIALA ZE JEST CHORA W 2009 R TO CZYSTA PRPAGANDA MYSLE ZE KRETACZ JAREK CHCE SIE SZYBKO DO KORTYA DOSTAC JAK Z PRL TYPOWE ZAGRYWKI BACHORA Z ZOLIBORZA JA NIE BEDE PLAKAC PO NIEJ BO TO CZYSTA PROPAGANDA TEJ CWANIARY TO CO TY ROBISZ TO JEST NIEKCZEMNE WSTYD POSLANKO\nObyście nigdy nie byli pacjentami onkologicznymi i nie musieli się leczyć\npanie Neuman, postawa pana w Komisji Sejmowej to postawa człowieka zgniłego moralnie\nCo to ta pis-tumanka, nie ma srodkow na leczenie? Niech Kaczyński zapewni jej leczenie z pieniędzy PIS, a nie wydaje na bzdurną ochronę i głupie książki.\nNie wymieniam TYCH SZCZEKACZY ZLODZIEI OSZUSTOW NA POslanke Ktorzy sobie zapewnili Byt --I nie widza obok czlowieka ---HIENY --Nawet moga pozrec z wscieklosci --Dziekijemy -ze az tak trzeba zwrac uwage na to szambo w ktorym jesesmy --Pewien Polityk powiedzial ---POZWOLCIE POLSCE RZADZIC ONA SAMA SIE WYKONCZY --TYLKO TRZEBA DODAC CZY TO POLACY OBECNIE RZADZA TO POPARANCY ROZNI ____KASA STOLEK ICH HASLO\nSkąd tyle esbeków starych i obleśnych na ten forum, co na Szczypińską szczekają?\nchce robic polityke na swojej trumnie to niech robi, ale w to nigdy nie uwierze. PISdzielce znajda sposoby, a smrod zostanie.\nRE Talib życzę ci tego byś i Ty MÓGŁ doznać tego co przeżywają pacjenci chorzy na nowotwory Przysłowie mówi nie ciesz się bratku z czyjegoś wypadku dziś ja jutro Ty\nzrobic w polsce to co zrobila czechoslowacja podzial i spokuj niech powstanie kaczorandja czy jak to se nazwom pisolad stawjaiom pomniki krola zrobiom z jarka i spoko .\nPOgonić PO !\n@cziras-skoro tak wygląda służba zdrowia specjalistów, którzy mieli (oficjalny przekaz kłamstwa) gotowe projekty ustaw , nieoficjalnie scenariusz p. Sawickiej to nie ma się co dziwić, że ręce opadają. Nie pisz o polityce na trumnach, bo to tragedia PiSu a polityka PO. Nie pisz o sekcie , bo poparcie dla PiSu rośnie, a straszyć teraz będą PO.Lepiej kup sukienkę żonie premiera.\nTępy ograniczony POmatole o czym ty bredzisz ??? skoro twoja koleżanka z pracy ma się tak dobrze czy zastanawiałeś się jak ma w tej sytuacji czuć szary Kowalski ??? za mały rozumek masz aby to POjąć !!!.\nJak NFZ może mieć pieniądze, gdy:\n- pensje lekarzy to średnio od 5 do 10 tys zł, a specjaliści mają koło 20 tys zł,\n- siostry tfu p. mgr mają płatne średnio po 2- 3 tys zł brutto - systematycznie na konto,\n- lekarze pracują prywatnie i na państwowym - kantując tu i tam. Prywatnie nie rozliczając się właściwie z NFZ i Skarbówką, na państwowym nie przestrzegając czasu pracy,\n- pacjentów mają za durni, traktują ich jako zło konieczne,\n- domagają się kasy od pacjentów, bo NFZ im źle płaci,\n- nie popełniają błędów w sztuce i nie chcą płacić z tego tytułu odszkodowań,\n- dentyści to szczególna kasta / drogo, na chama, a jakość pracy do d/\n- każdy powinien dopisać swoje przypadki ze służbą zdrowia.\nA wielu ma wiele ciekawsze relacje niż wyżej opisane. Do okaleczenia lub śmierci swoich bliskich włącznie. I za to od 1954 do dnia dzisiejszego odpowiada Donek i PO.\nMoze jednak poinformowac narod wybrany na czym stoi aby fantasmagorie nie rzadzily zyciem spolecznym. Na opieke zdrowotna przeznaczamy 4 % PKB a dla porownania Szwecja 8,4% co oznzcza przy roznicach potencjalow gospodarczych,ze oni wydaja rownowartosc okolo 115 miliardow zlotych przy ludnosci 9,5 miliona. Ceny lekow,sprzetu sa podobne a organizacyjnie,sprzetowo oni maja nadmiar wszystkiego...Aby oczekiwac takiej opieki jak u sasiadow musielibysmy wydawac rocznie okolo 400 miliardow zl tj 25% PKB. Te informacje naleza sie narodowi !!! Pretensje trzeba miec wlasnie o brak informacji.\nSkoro w pisiorskiej sekcie można robić politykę na trumnach, to tym bardziej można ją robić używając do tego zdrowia jednej z jej wyznawczyń\nDziękuję Pani Szczepińskiej za godna postawę Obudziła Neumanna i obiecuje że kasę znajdzie Dziwne gdzie ta kasa skoro On musi jej szukać dla ratowania ludzi Wstyd że trzeba uciekać sie do takich sposobów by ich obudzić Tysiące urzędników i nie zauważyli tego że ludzie w ciężkiej chorobie nowotworowej nie maja się gdzie leczyć co za znieczulica Do skręconej nóżki Tuska przybiegło aż 5 lekarzy a do ciężko chorych nie ma kasy na lekarzy obrzydliwość\nSam należysz do bolszewickich chamów.\nnie na każdego członka przypada 5 specjalistów.


Logcarrierem wokół globu 1 - blog sailorwolf\nLogcarrierem wokół globu 1\n22.04.2021 604 1\nJan.15th 1997 - Oct.7th 1997\nElisabeth Oldendorff 1997\nW drodze z Kuwejtu do Durbanu, 23 stycznia 97\nO wpół do siódmej rano wsiadłem w Warszawie w samolot Lufthansy i ruszyłem do Frankfurtu.\nObok mnie siedział jakiś ponad dwumetrowy dryblas. Był w towarzystwie podobnych dryblasów, więc prawdopodobnie reprezentacja koszykówki, albo coś w tym rodzaju.\nStewardessa podała śniadanie, więc chciałem posmarować masłem chleb, ale masła w zwykłych srebrnych papierkach nie było.\nHa-myślę więc sobie - nie ma masła to nie, będzie mniej cholesterolu.\nNadziałem najbliższy kawałek topionego sera na widelec i wsadziłem sobie do ust. A to było właśnie masło.\nWielkolud patrzył na mnie osłupiały, a ja uśmiechnąłem się do niego z politowaniem, że nie wie, że tak właśnie ostatnio jada się masło.\nPołknąłem tę wstrętną tłustość, to samo zrobiłem z następnymi serami i zmartwiłem się ile tego cholesterolu zjadłem.\nNa szczęście przypomniałem sobie, że czerwone wino natychmiast się z tym cholesterolem rozprawi, tak przynajmniej stoi we wszystkich gazetach.\nKiedy więc nadeszła następna stewardessa z piciem poprosiłem ją o buteleczkę czerwonego wina. Teraz ona z kolei wywaliła gały.\nMusiała sięgnąć do swojego wózeczka na dół, bo byłem jedyny, który chciał wino o siódmej rano.\nDryblas zerkał zdumiony jak piłem i myślał pewnie jak daleko mu jeszcze do Europy.\nWe Frankfurcie trzeba było poczekać, więc nie miałem wyjścia.\nPrzejrzałem prasę oraz udzieliłem wywiadu jakiejś damie, która wypytywała wszystkich po kolei, dlaczego latają właśnie Lufthansą.\n- A co - myślę sobie - ucieszę ją -\nPodałem wiek i zawód (biznesman) i tu puściłem oko, co miało znaczyć, że handluję czymś tajemniczym, n. p. bronią.\nDziewczyna przysunęła się i ściszyła głos.\nPowiedziałem jej, że latam tylko i wyłącznie Lufthansą, bo mają najlepsze załogi, a ja boję się wylecieć w powietrze, a wielu jest takich, co by mnie chętnie wysadziło.\nTu założyłem ciemne okulary, a wystraszona ankieterka poszła sobie, że niby jakby co, to ona w nic nie jest wmieszana.\nW samolocie nie było wielu pasażerów, a przed międzylądowaniem w Kuwejcie mężczyźni o ciemnej karnacji znikali sukcesywnie w toalecie, by pojawić się znów w białych długich szatach i turbanach.\nJa zapomniałem swoich szat, więc się nie przebierałem.\nNa lotnisku w Dubai okazało się, że urwali mi rączkę od walizki, więc musiałem ją wlec na kółeczkach. Po drobnych problemach z biurokracją znalazłem się koło północy przed dworcem lotniczym.\nStało tam mnóstwo osób z najróżniejszymi kartkami na kogo czekają.\nNiestety na mnie nikt nie czekał.\nPrzeważnie mieli na kartkach nazwy hoteli, a nie statków, czy agencji.\nStoję więc tak sobie i stoję i rozglądam się po palmach i w końcu u jednego Araba na kartce obok wielkiego HOTEL PALM BEACH widzę stoi maleńkie Piotr Thomas.\nWięc podchodzę do niego, a on się ucieszył, bo myślał, że już się nie doczeka. Ale, mówi musimy jeszcze poczekać na Thomasa.\nTo ja jestem na drugie Thomas mówię mu i pokazuje paszport, a on swoje, że jeszcze jeden.\nNo i co okazało się, że miał rację. Na mój statek leciał jeszcze Niemiec trzeci mechanik Thomas.\nZawiózł nas kierowca do hotelu i tam się okazało, że agent z oszczędności czy głupoty zamówił nam pokój małżeński.\nRozsunęliśmy łóżka, bo aż tak się nie znaliśmy i Thomas poleciał do recepcji.\nPo paru minutach wrócił z trzema piwami. Ja nie chciałem więc je wypił i zasnęliśmy.\nNa drugi dzień, bez większych kłopotów dotarliśmy na statek, który okazał się być zupełnie nowym (5 lat) i budowanym w Japonii bulk (masowiec) and logcarrierem ( statek do przewozu pni drzew).\nKapitan był Filipińczykiem, ale zaraz dodał, że mieszka w Niemczech i ma żonę Niemkę.\nWidok z mostku - na burcie widoczne stantions do mocowania logów na decku.\n24 stycznia 1997\nDziś piątek i gorąco jak to na szóstym stopniu szerokości. Klimat na szczęście chodzi, statek ma ostatecznie dopiero pięć lat.\nMoże zabrać 23 000 ton ładunku paliwa i wody, ma cztery 30tonowe dźwigi i jest przeznaczony na masówkę, brak bulk i logi. O tym właśnie marzyłem siedząc ostatnie 6 lat na kontenerowcach.\nZałoga Kapitan Filipińczyk, 4 Niemców w maszynie, jeden Polak - czyli ja, -razem 21 osób.\nNa statku porządek jak w Navy, lepiej niż u Maerska. Wszystko zrobione na czas i dokładnie, jak trzeba, żadnych dyskusji i szemrania, czy spóźnień. Wzorowy statek, inaczej niż się spodziewałem.\nStary je po filipińsku ryby i ryż. Siedzimy przy stole we trzech –stary, ja i chief mechanik - Manfred. Poczatkowo postanowiłem się trochę odchudzić, jedząc też tylko ryby i ryż. Steward podawał staremu i mi ryż i ryby oraz sałatę. Ryby smażone podawano z głową, je się je łyżką i widelcem. Początkowo drażniły mnie te rybie głowy, tym bardziej, że były to okazy z wielkimi paszczami i zębami i patrzyły z talerza co najmniej nieprzyjaźnie.\nPotem się przyzwyczaiłem.\nManfred zaś jadał tradycyjnie po niemiecku kartofle, wieprzowinę i kapustę.\nWięc żeby nikogo nie urazić najpierw ryba z ryżem, a potem drugi obiad po niemiecku i syty wstaję od stołu.\nJedzenie dobre, choć cudów nie ma.\nBiuro mam jak biuro, zawalone papierami i skoroszytami.\nKomputery dwa-stary i nowy z systemem Windows. Początkowo byłem zestresowany, bo nic z tego windowsa nie kapowałem ( u Maerska miałem w komputerze DOS), ale teraz po tygodniu radzę sobie całkiem nieźle. W każdym razie to wielka wygoda.\nNiestety coraz ciężej jest znaleźć na statku zwykłą maszynę do pisania. Wszystko pisze się na komputerze. A ja przecież nie będę pisał na komputerze w biurze moich prywatnych piśmideł.\nMuszę mieć w radiu kasetę i piwko, żeby coś ładnie napisać.\nTa maszyna na której teraz piszę to chyba jedyna maszyna na statku z niemiecką trzcionką z a, o, e, u umlaut czy jak mu tam.\nLecimy pod balastem z Kuwejtu do Durbanu w RPA. Nic się zabawnego nie wydarzyło.\nNo może z wyjątkiem ubioru pilota w Kuwejcie. Więc jest wprawdzie zima ale tu 26 stopni.\nPilot miał na sobie granatową pikowaną kurtkę,podpiętą pod brodę czapkę uszankę z czarnej ceraty ze sztucznym futerkiem, okulary w złotej oprawie (jak Kuwejt to Kuwejt) Nad paskiem ze złotą klamra wystawało mu z 5 cm grubych barchanowych kalesonów, a do tego my w T-shirtach i szortach.\nGrzejemy kursem 208 jutro miniemy Seszele i wchodzimy w kanał między Afryką i Madagaskarem.\nW poprzednim rejsie mieli szczęście. Zawinęli na Mauritius i Madagaskar.\n9 luty 1997\nZawinęliśmy właśnie do Pointe Noire w Congo. Logi dla nas przygotowane leżą już na brzegu. Ładne kawałki drewna nie powiem. Po kilkanaście ton.\nPrzybyło mnóstwo czarnych oficjeli w mundurach khaki i dawaj wymyślać przeszkody, które można by ominąć dając flaszkę whisky albo karton papierosów.\nWoda słodka ograniczona, bo mamy 21 osób załogi, a tylko 174 tony wody.\nTrzeci oficer rozmawiał podobno z jakimś statkiem, który stał tu miesiąc pod załadunkiem.\nPodobno trzech odwieźli do szpitala na malarię, pomimo że jedli te same tabletki co my jemy. Między innymi i chiefa oficera.\nNie będę przy komarach mówił na jakim stanowisku pływam, bo mnie też użrą.\nChoć Oldendorff obiecał, że tylko jeden statek za chiefa.\nStąd grzejemy do Owendo i Port Gentil w Gabonie, a potem do Bata w Gwinei Równikowej.\nŁadunek taki sam logi OKOUME.\nJakiś statek Lauritzena z Kopenhagi ładuje eukaliptus. Niby duński, a ma na rufie port macierzysty Manila.\nGorąco jak cholera, ale dziś niedziela, może nie będą ładować, to pójdę do miasta, o ile Pointe Noire jest miastem.\nAgent okazał się być czarnym bosonogim gentlemanem w jaskrawożółtym stroju powiedzmy w pidżamie. Wpadł na chwilę do mnie do biura z jakimiś rulonami i poleciał do starego na górę.\nListów żadnych nie przyniósł, ostatecznie Afryka nie po to jest Afryką, żeby listy dochodziły.\nSzczerze mówiąc chodzi mi bardziej o gazety, bo przez ostatnie trzy tygodnie jestem kompletnie odcięty od świata.\nOd operatorki z Gdyni radio wiem tylko, że koło Stavanger zatonął jakiś grek z całą polską załogą, tam gdzie chodziłem ostatnio na Gardskayu. Jak mieli ładunek jakiejś rudy czy apatytów to musiał zniknąć w parę minut, przy powiedzmy dziurze w ładowni.\nJa mam na szczęście drewno, ale w morzu człowiek się robi całkiem malutki. Dopiero tam człowiek widzi, jak niewiele od niego zależy.\nAle mądrale za biurkami w wielkich miastach mają na wszystko gotową odpowiedź.\nDopiero czwarty tydzień jestem na tym statku, ale ten czas błyskawicznie mi upłynął. Nie przeczytałem żadnej książki, zasypiałem natychmiast po dotknięciu głową poduszki.\nPoszedłbym na spacer, bo nie dotykałem lądu od Dubai. Nawet czapkę przeciwsłoneczną kupił mi wysłany elektryk-Rosjanin z Władywostoku. Przy okazji powiedział mi, kto na statku jest alkoholikiem.\nNa drugi dzień……..\nPrzyjechał supercargo, czyli reprezentant czarteru. Chce załadować jak najwięcej jak najlepszego ładunku. Jest strasznie przemądrzały. Serb, czy Chorwat, ale podobno obywatel Australii, zamieszkały w Paryżu.\nWczoraj wyszliśmy z elektrykiem na miasto. Nic dodać nic ująć - Pointe Noire czyli Czarna Dziura.\nJak wyszliśmy to robiło się już ciemno. Doszliśmy zakurzoną drogą do centrum, w którym było po prostu trochę więcej świateł.\nUsiedliśmy przy stoliku na ulicy, ale stolik należał do klimatyzowanej chińskiej restauracji.\nZamówiliśmy lokalne piwo pod nazwą 1664.\nByło w półlitrowych butelkach, było zimne i całkiem smaczne.\nLedwo usiedliśmy przysiadły się do nas dwie brunetki i poprosiły o piwo.\nDostały po piwie, ale barman wcale nie policzył za to drożej niż np. w Niemczech, tylko tyle samo, co nam po dwa dolary za flaszkę.\nByło bardzo miło, ale poszliśmy do drugiej restauracji, gdzie historia się powtórzyła, z tym, że tym razem na etykietce piwa był krokodyl. Zabawiał nas czarny chłopiec, który przyniósł przenośny magnetofon i tańczył w rytm piosenek Michaela Jacksona.\nA dwóch malców czyściło nam buty, za co dostali sowitą zapłatę.\nPotem wzięliśmy taksówkę i pożeglowaliśmy na statek.\n10 luty 1997\nZjawiło się mnóstwo Murzynów i zaczęliśmy ładować nasze logi OKOUME, potężne pnie wydzielające miły, egzotyczny zapach. Ładują dobrze, nie mam na razie żadnych problemów. Z jednej strony ładują z lądu, a z drugiej z wody.\nOczywiście pod trapem mnóstwo handlarzy z pamiątkami, z których absolutnie wszystkie są z hebanu i kości słoniowej.\nNa razie mi to niepotrzebne, kupiłem tylko mango i ananasy.\nŁadują do 1800, a potem od 1900 do 0400.\nDo dupy takie spanie, ale trudno sprzedałem się za psa to szczekam: hau, hau.\nCoraz mniej mi się ten supercargo podoba. Za dużo gada i się chwali.\nZnałem kiedyś takiego gadułę, jeszcze w Polsce.\nMówił, że właśnie sprzedał BMW, wpłacił na Mercedesa, a teraz ma Syrenę jako wóz przejściowy.\nJa na tle logów przygotowanych do załadunku\n11 luty 1997\nLunął tropikalny deszcz i padał przez dwie godziny, więc zamknąłem ładownie.\nWprawdzie połowa drewna i tak przypłynęła tu w formie tratw, ale mam okólnik, że jeden statek ładował w deszcz i był claim ładunkowy, bo drewno zabarwiło się rdzą od tanktopów. (dna ładowni)\nDrugi z trzecim mechanikiem poszli sobie do jakiegoś baru. Jak już się napili piwa, to wyszli i chcieli wziąć taksówkę na statek. Wtedy otoczyło ich z 15 typów i zabrali im wszystko co mieli -165 dolarów i zegarki. Jak poszli na policję, to policja najpierw zażądała pieniędzy. Na dokładkę zabrali im przepustki.\n„C’est l’Afrique” jak mówi z przekąsem supecargo.\nOkazał się być po prostu Chorwatem mieszkającym w Chorwacji i to wszystko. Na chorwackim paszporcie - po prostu” wóz przejściowy Syrena”.\nAle jak zmalał, to się zrobił bardziej strawny.\nSztauplan robiliśmy razem z nim i teraz już wiem na pewno, że współczynnik sztauerski nie jest 1.8m3/t, tylko 2,8m3/t (współczynnik sztauerski - objętość jednej tony danego ładunku)\nCzyli do ładowni 7000 metrów sześciennych wejdzie mi najwyżej 4 000 ton.\nI jeszcze 8 metrów do góry na decku. Tam pójdzie teak z Abidjanu.\nJutro ruszamy dalej. Do Owendo - będziemy tam stali na rzece i ładowali prosto z wody. Podobno syf - ładuja byle jak, trzeba pilnować. Jak dobrze pójdzie to z Afryki ruszymy dopiero 10 marca, czyli ponad 1 miesiąc afrykańskich wakacji.\nNajsmutniejsza rzecz to zwierzęca pokora tutejszych Murzynów, mówią tylko po francusku, więc ich nie rozumiemy, prosząc o jedzenie pokazują tylko brzuchy, rzeczywiście do pleców przyrośnięte. A my jesteśmy nażarci po korek, więc ich nie rozumiemy.\nAle jak im pomóc? Jak się taki naje to przede wszystkim przeleci żonę i już dodatkowa gęba do wykarmienia. Tylko edukacja! Dać im wędkę a nie tylko rybę.\nJak uczył wielki Władimir Ilicz? Uczytsja, uczytsja i jeszczo raz uczytsja!\nTylko wtedy mają szanse „wejść do Europy” jak mowia polscy zakokmpleksieni politycy. Tylko, że nikomu na tym nie zależy. Rzeczywistość przerasta najgorszą fantazję.\nWody mamy jeszcze 160 ton, ale jedna pralnia zamknięta i nawet na te jedną dobę przelotu do Gabonu uruchomimy ewaporator (urabiacz słodkiej wody z wody morskiej), zawsze te 15 ton się urobi.\nNa razie jednak ładują logi, a mnie bolą nogi.\n14 luty 1997\nNo, dziś mija miesiąc jak tu jestem. Jak minął? Cholernie szybko. Jak tak dalej pójdzie, to ani się obejrzę jak stuknie mi siedemdziesiątka.\nStoimy na redzie Owendo. Owendo jest dzielnicą Libreville, stolicy Gabonu i leży dokładnie na równiku.\nRzuciliśmy prawą kotwicę. Parę innych statków też kotwiczy, ładują przed nami. Są silne pływy więc kręci nami. Obecnie księżyc ma 1 kwadrę więc prąd jeszcze nie jest najsilniejszy.\nŁadować będą z tratw przy prądzie wychodzacym, czyli zgodnym z kierunkiem rzeki Gabon, która jak większość rzek na świecie płynie z gór do morza.\nKoło piątej rano radar zaczął się awanturować, że coś podeszło bliżej niż milę. Jesteśmy przygotowani na piratów, więc alarm i obserwacja. Zawołałem starego a sam z ukaefką poleciałem na pokład.\nOkrążały nas jakieś małe łupiny bez świateł, za to z ogromną prędkością. Stary informował w jakim namiarze, a my próbowaliśmy je dostrzec.\nNic nie widzieliśmy, ale słyszeliśmy motory. Miałem ze sobą dwie rakiety kazałem dać wodę na pokład. I tak tkwiliśmy do świtu na pokładzie aż odpłynęli.\nPostoimy 2-3 tygodnie. Jest mi wszystko jedno. Nawet jestem zadowolony. Klimatyzacja działa, słychać nieźle Gdynię radio, można tanio pogadać przez telefon. Przez satelitę 6.50 $, a przez Gdynię Radio 3 $. Chyba, że na koszt abonenta,wtedy 6 zł 12 gr za minutę.\n15 luty 1997.\nJedziemy podobno pod załadunek we wtorek. Piratów w nocy nie było. Gdynię Radio słyszałem, ale oni mnie nie. Statek nowy, wszystko dobrze działa. Towarzysko się nie udzielam, chociaż dziś może sobie pozwolę zobaczyć kasety, które sobie nagrałem w domu. Mam dwadzieścia filmów. Dla towarzystwa wezmę Ruska elektryka. Polski trochę rozumie, a jakby co to mu wytłumaczę po rusku. Nie darmo się robiło maturę w Białymstoku. Tam wszyscy mowia po rusku. Elektryk już się cieszy - powiedział, że przyniesie jakiegoś amura czy jesiotra w oleju, co go przywiózł z Władywostoku. W ogóle przedtem pływał w Dalnowostocznom Parachodstwie.\nNiestety statkowa filmoteka jest bardzo kiepskiej jakości –same kopie. Oryginały ktoś podprowadził.\nPodobno tu dużo stowawaysów. (pasażerów na gapę)\nPodzieliłem statek na części, rozrysowałem i zapoznałem załogę, kto jest za co odpowiedzialny. Przed wyjściem z portu każdy ma podpisać listę.\nOsobiście uważam, że każdy powinien mieszkać tam, gdzie mu pasuje, ale niestety moje uważanie zostawiłem w domu.\nPoprzedni statek znalazł 8 stowawaysów i odesłał ich z Afryki Południowej co kosztowało kupę szmalu.\nMichael supercargo czyli jak na niego mówię w myślach „Wóz przejściowy”, mówi, że z Gabonu listy dochodzą. Więc wyślę moje listy. Dzieci w ogóle do mnie nie piszą. Trudno ich dzieci też nie będą do nich pisać.\nReda Owendo czyli Libreville, 22 lutego 1997\nCzekamy ciągle na ładunek naszych pni OKOUME, ale przygotowali ich dopiero 500 kubików, podczas gdy mamy ich wziąć 20 tysięcy. Miesiąc na kotwicy jak nic. 22 marca słońce przechodzi równik, a my stoimy właśnie na równiku, czyli jak teraz jest 30C, to będzie 40C.\nNo cóż. Czekanie jest straszne, ale się nie nudzę. Wziąłem udział w marynarskim wieczorku u starego. Wszystkie te marynarskie gadki są identyczne. Czy po polsku, czy po duńsku, czy po angielsku czy w tagalog (filipiński).\nOtóż Republika Gabon - wcześniejsza kolonia francuska uzyskała niepodległość 17 sierpnia 1960 roku. Poprzednio wchodziła w skład jednego z czterech terytoriów francuskiej Gwinei Równikowej. Ulokowana na równiku zajmuje 103 tysiące mil kwadratowych czyli 267 tysięcy kilometrów kwadratowych, w dorzeczu Ogiue-jednej z największych rzek Afryki. Rzeka ma 550 mil długości i wypływa z Congo uchodząc do morza wielką deltą koło Cap Lopez. Większość kraju pokryta jest podzwrotnikową dżunglą i ma ogromną ilość opadów. Góry Chaillu wznosza się na 1150 metrów w południowej części kraju i 200 mil wgłąb lądu.\nMieszkańcy w większości wchodzą w skład plemienia Bantu i jest ich 950 tysięcy w tym 12 tysięcy pochodzenia europejskiego.\nStolica Libreville (65 tys.). Inne miasta Port Gentil (30 tys.) i Lambarenet ( 7 tys.) Gabon graniczy z Kongo na południu i wschodzie, zaś na północy z Kamerunem i Gwineą Równikową. Język urzędowy francuski. Złoża manganu, żelaza, uranu. Klimat niezdrowy - malaria, śpiączka, żółta febra.\nParty na pokładzie. Za stołem w środku Kapitan, z lewej ja, czyli c/o, z prawej ruski elektryk.\nDalszy ciąg locji:\nPrezydenta wybiera się co 7 lat. Jest głową państwa, administracji i sił zbrojnych. Najwięksi partnerzy handlowi to USA, Francja i Niemcy. Waluta frank CFA. System metryczny.\nOkoło tysiąca mil użytecznych nawigacyjnie wód.\nI właśnie przed chwilą jedną z tych nawigacyjnie użytecznych wód przedstawiciel plemienia Bantu przybył pirogą na statek i przy pomocy oficjalnego języka francuskiego zaproponował nam sprzedaż ryb i owoców. Ponieważ chwilowo nie dysponujemy frankami CFA, za ryby dostał sześć beczek po oleju, a za mango, papaje i ananasy po dolarze za dwa duże owoce.\nNatomiast takie zdawałoby się Kongo, a graniczy z Gabonem, Zairem i rzeką Kongo, oraz Republiką Afryki Centralnej i Kamerunem i ma 80 mil wybrzeża Atlantyku i największy port Pointe Noire.\nPoprzednio było francuską kolonią pod nazwą Kongo Środkowe, ale proklamowało niepodległość 15 sierpnia 1960 ( dwa dni przed Gabonem, a co)\nPowierzchnia 133.5 tys.mil kwadratowych czyli lekko licząc 345.765 km kwadratowych , czyli 33.765 km kwadratowych więcej niż Polska a ludność tylko 1.25 mln a i to w większości z plemienia Bantu, mówiących urzędowo po francusku. Żeby jeszcze to był francuski!\nStolica Brazaville 180 tys ludzi.\nWodę przed użyciem koniecznie gotować! Malaria i dezynteria są bardzo powszechne.\nWaluta też frank CFA (nie muszą wymieniać jak jada do Gabonu).\nKolej 320 mil Brazaville - Pointe Noire - jeden peron tylko mają.\nOd siebie dodam jeszcze że to wszystko pokryte zapierającym dech kurzem i ogromną ilością urzędników państwowych żądających łapówki absolutnie za wszystko, a najmniejsza nieprawidłowość w deklaracji celnej , czy nieopuszczenie bandery o zmierzchu. Mieszkańcy żebrzą - dolar wystarcza na przeżycie 1 dnia.\n24 lutego 1997\nJedenasty dzień redy. Ograniczyłem zużycie słodkiej wody. Diabli wiedzą jak długo postoimy, a w Afryce zawsze są kłopoty z wodą.\nCiekawa rzecz, kiedy woda była nieograniczona szło 3-4 tony dziennie, a jak woda jest tylko w godzinach 1700-1800 zużycie skoczyło do 8 ton dziennie. Musiałem ograniczyć tylko do 1830-1900. Wczoraj był pierwszy dzień nowego ograniczenia i poszło tylko 900 litrów do mycia i 100 litrów do picia. Mam jeszcze 120 ton więc możemy stać i stać.\nWcale nie zauważyłem, żeby ktoś był brudniejszy niż przedtem. Sam wziąłem 3minutowy shower oraz wyprałem t-shirt i gatki.\nZajęty jestem rozgryzaniem japońskiej dokumentacji statecznościowej ( czy ktoś czytał kiedykolwiek instrukcję czegokolwiek pisanej przez Japończyków po angielsku?)\nAle Japończycy są cholernie dokładni, wszystko do trzeciego miejsca po przecinku, podczas gdy ja jestem w stanie odczytać zanurzenie do pół centymetra i to jak nie ma fali.\nNo, ale nasz statek przy średnim zanurzeniu zanurza się o 1 centymetr przy załadowaniu każdych 31 ton, a każda tona ładunku to większy fracht dla czarterującego. Więc ich dochody w moim oku zlokalizowane są!\nJak się pogrzebie w tej dokumentacji to człowiek sobie całą szkołę przypomni.\nW końcu użyłem zeszytu do stateczności, który prowadziłem u Wesołowskiego na kursie kapitanów żeglugi małej w roku 1983.\nDo tej pory na wszystkich statkach kontenerowych obywa łem się bez tego zeszytu chociaż zawsze go z sobą woziłem, a tu proszę.\nOczywiście to wszystko jest w komputerze, ale jak na razie jedyną metodą uznawaną przez Izby Morskie jest metoda klasyczna.\nI program do komputera tez jest oparty o „Informacje o stateczności”, czyli „Loading Booklet”\nI muszę tu skomentować rzecz bardzo ważną. Jestem tu jedynym Polakiem i nie mam do kogo gęby po polsku otworzyć, ale wolę załogę filipińską niż polską, co ciekawe niemiecki chief mechanik jest podobnego zdania to znaczy woli Filipków niż Niemców.\nTe dwa Norwegi z polską załogą, na których pływałem w zeszłym roku wspominam jak zły sen.\nOczywiście nie można na podstawie paru jednostek oceniać wszystkich, ale właśnie te jednostki są w stanie obrzydzić pracę.\nNa każdy temat wszystko wiedzą,”na poprzednim statku to było tak a tak”.\nOczywiście wszystko to opowiadają po polsku, bo do języków to oni ”nie mają zdolności”.\nSzczyt był jak na norweskim statku Gardwill jeden starszy marynarz ze Szczecina chciał sobie wymienić wszystkie plomby w Oslo, bo jak mu koledzy powiedzieli zapłaci za to armator.\nZadzwoniłem do armatora i spytałem czy to prawda, powiedział, że na koszt armatora tylko awaryjne rwania i plombowania, ale ów Polak mi nie uwierzył,\nZa każdym zawinięciem do Oslo ( co tydzień) znikał, jak się okazało chodził do dentysty na wymianę tych plomb.\nZdziwił się przy wypłacie, a właściwie dwóch kolejnych wypłatach, jak dostał po 50 dolarów.\nFilipińczycy, nawet stewardzi mówia po angielsku zrozumiale, choć urzędowy maja tagalog.\nI dlatego prawdopodobnie w norweskiej flocie jest 1000 Filipinczyków ( w tym 100 kapitanów) a Polaków tylko 90 (9 kapitanów) - dane z 1996.\nStary zawołał agenta, ale ładunek dalej niegotowy. Wybiera się na ląd na rynek kupić świeże warzywa , bo się kończą.Trzeba będzie zamówić jakiś speed boat, czyli pirogę z motorkiem.\nWczoraj kucharz przyrządził te wielkie ryby, które kupiliśmy od Bantu za puste beczki. Gotował je podobno na parze i były bardzo smaczne i co najważniejsze miały wielkie ości.\nTrzeba coś wymyślić dla załogi żeby im nie odbiło. Na razie tyrają przy malowaniu burt na stelingach, ale w weekendy mają za dużo czasu. Trzeba sobie jakieś marynarskie zabawy poprzypominać, albo rozdać parę talii kart, które znalazłem w szufladzie.\nW komputerze mam grę w kierki, ale jakąś inną odmianę niż ja znam. Tzn marynarską - cztery rozbójniki i cztery odgrywki. Ale z komputerem wygrywam zawsze.\nW Singapurze schodzi połowa załogi ze Starym włącznie. Mam nadzieję, że nie\nprzyjadą gorsi niż obecni. Drugi na przykład robi wielką robotę. Wielu europejskich oficerów mu do pięt nie dorasta. Nadgodziny robi dla mnie, wysyła alotmenty telexem oraz AMVER i w ogóle.\nW nocy wachtowy Paraiso obudził mnie, że jakas łódź zbliżyła się na 10 metrów. Poleciałem na pokład i łódź jak mnie rozespanego zobaczyłą, to się chyba wystraszyła i uciekła, a my spokojnie doczekaliśmy świtu.\nMyślę, że te ryby i ryż dobrze mi robią, bo wprawdzie nie mam wagi, ale skróciłem pasek o dwie dziurki.\n26 luty 1997\nWczoraj trochę przygazowałem z ruskim elektrykiem. Poszło litr ginu i 10 piw.\nPamiętam tylko, że siłowaliśmy się z ruskim na rękę, oczywiście go położyłem, a on przed walką dawał mi 7 sekund, że niby z nim wytrzymam tylko 7 sekund, zanim mnie położy.\nPotem chciał jeszcze na lewą, to go położyłem na lewą i boli mnie ręka. Łeb mi pęka i modłę się,żebym w końcu mógł sobie pójść z biura spać.\nTaki człowiek głupi od tej wódy.\nNawet nie mam siły iść na pokład zobaczyć, co tam bosman robi.\nZawsze sobie przysięgam, że się już nie uchleję, ale po pierwszym kieliszku zapominam. Jestem do siebie pełen obrzydzenia, ale co robić? Muszę jakoś z tym żyć.\nNo nareszcie coś się dzieje. Dziś rano Michael (Wóz Przejściowy) zawołał mnie przez radio, że o ósmej mamy pilota i idziemy na working anchorage.\nWięc podnieśliśmy sześć szakli okropnie obrośnietego przez te dwa tygodnie łańcucha i rzuciliśmy kotwicę 3 mile dalej.\nNa dokładkę supercargo zmienił załadunek z 20 tysięcy metrów sześciennych na 16500, z czego półtora tysiąca metrów też na Jangcy, ale do jakiegos innego chińskiego portu. Niech ładują jak chcą, byle tylko zaczęli.\nDostałem od pilota kalendarzyk pływów i tratwy mają podchodzić tylko na „slack water”, czyli w momencie zmiany pływu.\nŁadować mają na dwie zmiany, z tym, że od 9 marca przy bardzo wysokiej wodzie, spowodowanej porą deszczową tylko w dzień.\nBosman zbudował specjalny zaburtowy sraczyk dla stewedorów (dokerów). Oprócz tego ma być tylko wiadro wody do picia i nic więcej. Jeść maja we własnym zakresie.\nTeraz będę musiał częściej wychodzić na pokład, więc długie portki i krem przeciwko komarom i tse tse.\nTaki człowiek jakiś leniwy w tym klimacie, tylko by leżał i leżał, nawet te głupie 12 godzin dziennie mu się nie chce pracować.\nChyba na ląd do knajpy ze starym też się nie wybiorę, bo któryś z nas musi zostać, przy czym on jedzie.\nPoczty oczywiście nie ma, jedyna pociecha, że nikt nie dostał listów.\n1 marca 1997\nNo, zaczęli ładować. Najpierw przybyło 38 czarnych stewedorów, a potem przypłyneły 104 logi (sami liczymy). Potem tych 38 stewedorów załadowało te 104 logi i popłyneli do chat krytych liśćmi palmowymi. I od tej pory, czyli ponad dobę nic się nie dzieje.\nDziś sobota, przed chwilą agent zawołał, że dziś i jutro nie robią. Stary jedzie na ląd z kucharzem po świeże warzywa, oraz nadać pocztę, między innymi moje prywatne listy. Radziłem mu żeby wziął perkal i paciorki, ale nawet noży i siekier nie chciał wziąć.\nWziął tylko ukaefkę i powiedział, że jak zawoła pomocy mam wysłać za nim na ląd szalupę uzbrojonych ludzi. Tak będzie jeździł co tydzień bo według cyrkularza może w ten sposób kupować raz na tydzień za 300 dolarów. Po raz pierwszy widzę, że cyrkularz pracuje na korzyść kapitana i załogi.\nNo, stary pojechał, a ja używam nieograniczonej władzy. Na początek zrobiłem sobie grzankę z dżemem. Jak się zdemoralizuję (władza absolutna podobno demoralizuje absolutnie) to zrobię sobie i drugą, a co.\nStary wrócił z warzywami w całości, nie musiałem wysyłać szalupy z ludźmi na pomoc. Listy prywatne dał agentowi, ale zamówień nie, więc będę jeszcze mógł dopisać.\nUstawiłem drugiego trzeciego na wachty sześciogodzinne. Więc się wyśpię, potem się zdrzemnę, a nastepnie pójdę spać.\nKlimat tak chodzi, że się muszę przykrywać drugim kocem. Mam nadzieję, że nic nie nawali.\nDzwoniłem do domu, wszystko dobrze. W Afryce nawet satelita nie działa porządnie. W tym klimacie nic się nikomu nie chce. Nawet lokalnym Murzynom kopulować. Terytorium większe do Polski i tylko milion mieszkańców i to głodnych.\nJakby było odwrotnie, to już dawno by przyjechali do Europy i ją skolonizowali. Polska bylaby na przykład zamorskim terytorium Nigerii. Nazywali by nas białaskami i musielibyśmy dla nich pracować na plantacjach buraków cukrowych. Nasz lokalny mróz miał jednak ogromny wpływ na losy narodu. W każdym razie pomógł nam zachować niezależność od Afryki.\n4 marca 1997\nWczoraj załadowali 174 logi, czyli 750 metrów sześciennych. Robili przez 10 godzin w trzydziestu ośmiu, czyli cztery gangi.\nGang (brygada) taki składa się z dźwigowego, lukowego (taki co pokazuje dźwigowemu), tallymana i pięciu robotników, z których w przypadku Gabonu dwóch śpi, a trzech pracuje. 4 x 8 – 32, więc pozostaje jeszcze sześciu. Jeden\nprawdopodbnie dział socjalny i drugi - kulturalnooświatowy.\nUbrani są nędznie, ci w ładowni na bosaka, lukowy trochę lepiej, tallyman ma dlugie spodnie i tallyshit, no a dźwigowy to już potężna władza (30 ton SWL czyli Safety Weight Limit czyli unos dźwigu)).\nNatomiast Kulturalnooświatowy i Foreman to już szczyty władzy. Dostali po lewej burcie pomieszczenie z biurkiem i klimatyzacją. Reszta przebiera się na zewnątrz.\nJedyne, co dostają z naszej strony to wiadro wody i kubek bez ucha.\nKiedy wychodzę na pokład w hełmie, butach i grubych skarpetach z radiem przytroczonym do paska, zaczyna się poruszenie i wszyscy pracują dwa razy szybciej. Stanąłem przy trzeciej ładowni a tallyman zaczął szybciej gwizdać gwizdkiem na dźwigowego, a nawet krzyczeć „atansją, atansją!!!”\nBył zamożny, miał spodnie od dresów, trampki, zegarek i gazetę.\nA dziś tylko jeden gang, za to robią na dwa dźwigi.Tylko 68 logów, ale za to potężnych-niektóre maja ponad dwa metry średnicy.Wyjątkowo dużo dziś śpiących - tylko dwóch w ładowni do odczepiania slingów.W ogóle jak się patrzy na tych obdartych i wiecznie głodnych ludzi, to się nie chce wierzyć, że to właśnie oni sa właścicielami tych logów i minerałów, które ładują na pirsie obok.Wszystko zarabiają obcy, przeważnie biali, ale i Japończycy zważywszy mój czarter Mitsui.Taki to syf na tym świecie, bądź dobry, łagodny i licz się z cudzym zdaniem to cię pożrą sprytniejsi we własnym kraju.Natura jest bezwzględna i tylko najsilniejsi przetrwają. Cała reszta przeżyje swoje życie w nędzy i to krótko.\nWłaściwie jakby tak wolno nie robili to bym nie napisał dwóch opowiadań i trzech humoresek, które wysłałem Tomaszkiewiczowi z Tygodnika Morskiego. Na kontenerowcach jest tyle roboty, że człowiek bez przerwy jest w stressie.\nA tu, proszę po robocie wypijam zimne piwko i jestem gotów do przeniesienia na papier swoich przemyśleń.\n14:12 w wodzie zostało jeszcze ze dwadzieścia logów i spokój do jutra. Jutro „slack” mamy o ósmej, więc logi przyholują o dziewiątej. Mam nadzieję, że co najmniej 200 sztuk - inaczej będziemy tu kotwiczyć do kwietnia.\nNa przykład logcarrier, który wczoraj podniósł kotwice ładował tu od 26 listopada. Wczoraj inny statek „Orion Glory” miał napad złodziei. Podpłynęli speed boatem, rzucili linę z hakiem i wspięli się na pokład .Wszystko to widział nasz drugi z mostku i zawołał przez radio tamtego drugiego i atak został odparty.\nStary mówi, że w tamtym tygodniu piraci w Indonezji zastrzelili Starego i chiefa z pokładu. Biedny chief. Jak nas tak napadną oddam bez oporu całą gotówke 120 zł.\nBosman, Filipińczyk mówi, że oni robią tak-biorą dwie łodzie i 200 metrów stalowej linki i tak manewrują, żeby statek znalazł się miedzy nimi. Wtedy statek ich wlecze, a oni się składają do burt , parę strzałów na postrach i włażą na pokład.\nMoże ktoś kiedyś wyposaży nas w broń. Jeden KbkAK i pistolecie dla ofcerów zupełnie wystarczy.\nA z gołymi rękami to możemy najwyżej na grzyby.\nNo idę na pokład, który ma na oko 120C.\nJuż wróciłem. W wodzie zostało 18 logów. Przyszedł dziś jakiś Francuz od załadowcy, to się go pytam, co tak po sto logów cykają, a on, że mają trudności z markowaniem, tzn.napisaniem olejno ile kubików ma dany log i dla jakiego statku jest.\nMogą ściąć drzewo w górach, dostarczyć na redę, a nie mogą paru głupich cyferek napisać. Tutaj w Gabonie góry są jak w Polsce, w górach, a morze nad morzem. Niech mnie tam puszczą to ich zorganizuję jak trzeba. Stary miał urodziny przedwczoraj i mówi, że mu jakoś ciało zwiotczało. Cóż 58 lat to wiek poważny.\n5 marca 1997\nNie robią dziś, ale ja optymistycznie kazałem bosmanowi podnosić stantions na pokładzie.\nStary z chiefem mechanikiem pojechali na ląd kupić coś do maszyny, a ja wymyślam coś, żeby zbierać wodę deszczową i używać jej do prania. Jest teraz pora deszczowa i leje codziennie i jakbyśmy mieli mieli dwie dwustulitrowe beki codziennie to moglibyśmy używać tej wody do różnych cełów. Postoimy tu jeszcze z miesiąc zanim ruszymy i będziemy mogli produkować wodę. Mam jeszcze 38 ton wody pitnej i 71 ton do mycia. Nie jest to wiele zważywszy, że wczoraj przez 15 minut poszło 2300 litrów. Doszedłem do takiej wprawy, że do mycia potrzebuje 5 litrów wody dziennie, a do prania jeszcze wiadro. Więc łazienka jest jeszcze łazienką, tym bardziej, że w w toaletowych rurociągach jest od dawna woda słona. Zresztą nie taka ona słona jak w morzu. W morzu ma 1.025 ton na kubik, a w zatoce 1.017 tony na kubik. Rano zaprzyjaźniony Murzyn przywiózł ananasy na deser z targu, który nazywa się Lalala.\nZaładowaliśmy w Owendo dotychczas 1097 tony, czyli 1600 cbm, czyli 10%.\nNo, bosman obciął dna z dwóch beczek po oleju Shella, teraz myje grease removerem, a potem pomaluje dwa razy od wewnątrz, żeby woda nie rdzewiała. W tym czasie drugi mechanik skrócił dwa szpigaty na wysokości tych beczek i podstawiono beczki pod te szpigaty (rury odprowadzajace wodę deszczową). W ten sposób cała woda z pelengowego i nawigacyjnego będzie szła do beczek. Mechanicy pomagają bardzo chętnie, bo od dawna piorą kombinezony w słonej wodzie, a wiadomo jak się człowiek potem w takim kombinezonie czuje. Teraz tylko pozostałe szpigaty na tych pokładach należy zaczopować, żeby się woda nie marnowała, tylko szła do naszych beczek.\nNiestety prośby o bunkierkę z wodą na ląd nie skutkują. Nigdy jeszcze nie odmówili i zawsze skwapliwie notowali ile ton chcemy, ale jak się okazało nie mają ani wody, ani czym przywieźć.\nStary mnie namawia, żebym z nim jechał na ląd, chyba się dam namówić tym bardziej, że muszę kupić błonę do aparatu.\nDwa lata temu zacząłem pisać policyjną „Cayman” powieść i teraz na nią w szpargałach trafiłem i nie wydaje mi się taka głupia nawet na film, więc chyba będę kontunuował. Muszę tylko wymyślić plan, wątki i siadać do pisania.\nMoże mi się uda skończyć w tym rejsie. Chciałbym jakieś 300 stron maszynopisu. Mam mnóstwo różnych rozwiązań wymyślonych, a nie podczytanych. Jak już siadam do maszyny to pisze się samo.\nAle ogólnie myślę o tym bez entuzjazmu, bo wiem jaka to ciężka praca. Ciekawe –jak czytam te parę gotowych stron, to jakbym w ogóle nie ja to napisał, czasami się nawet śmiałem i jestem ciekawy co będzie dalej. Ale jak nie napiszę to się nie dowiem.\nStary z chiefem wrócili - okazało się , że musieli kupić połączenie z butlą z acetylenem, bo poprzednie w wyniku wybuchu zostało zniszczone.\nJest szósta rano, a ja wpadłem do biura zaplanować z bosmanem robotę na cały dzień. Wczoraj wieczorem spadło trochę deszczu i w pół godziny obie beki były przelane.Woda nie jest krystaliczna, ale do prania w sam raz. Coś mnie w mostku pobolewa, chyba niedługo umrę. No niedługo mi 47 stuknie, ale to będzie stuk. Mam nadzieję, że na lądzie a nie na statku.\nNp. załadowali 97 logów w 4 gangi (w Polsce mówi się ganek) i o wpół do drugiej pojechali do chaty. Po kiego grzyba wysyłali 4 gangi na 97 logów? Wystarczyłyby 2.\nNikt nie wie o co chodzi. A chodzi o pieniądze.\nDla paru sprytniejszych niż cała reszta.\nWięc kolejna niedziela. Do wczoraj załadowali 4100 kubików, czyli 25% ładunku z Libreville. 4038 kubików z Pointe Noire, więc nieco ponad 8 tysięcy kubików, co stanowi kolo 5 tysiecy ton. W tym tempie będziemy tu stali do końca maja i szczerze mówiąc wszystko mi jedno, można zrobić malowanie całego pokładu i statek będzie jak nowy. Natomiast ci co są tu już parę miesięcy mają zagwozdkę. Na przykład ruski elektryk i paru Filipków mieli schodzić na początku kwietnia w Singapurze.\nW czwartek przyholowali 136 logów i zaczęli ładować. Prąd był ponad trzy węzły. Wiecie jak wygląda prąd ponad trzy węzły? Woda wygląda jak wezbrana powodzią rwąca rzeka. Do tego od strony dżungli zerwał się rwący wiatr i falka na pół metra. Patrzyliśmy jak logi podskakuja na fali i wyrywają hufnale, którymi były pomocowane do stalowej liny i dryfują szybko w stronę morza. Tak zerwało nam się 57 logów i załadowalismy tylko 79. Nikt tego nie łapał, może czekali na powrotny prąd?\nŁaduje łącznie 11 statków i wszystkie miały te same kłopoty. Nie miały tych kłopotów tylko statki ładujące heban, który jest cięższy od wody i przypłynął na barkach.\nStary mnie namawia, żebym spacerował po pokładzie jak on, bo trzeba się ruszać. Oczywiście, że trzeba, ale jak mam wyjść na pokład 42C jak w kabinie mam 19C?\nJakby to było w Polsce po deszczyku to można spacerować, ale tu? Człowiek się zaraz spoci a wody na kąpiele nie ma.\nNo Aleksiej ten ruski elektryk nagrywa mi teraz na kasety magnetofonowe fajną muzykę.\nNagrywa na pustych kawałkach taśm, na których jest nagrane już co innego np. płacz mojego syna Kacpra. Niestety nawet kaset się tu nie kupi.\nAle w tym tygodniu to już na pewno jadę na ląd, choć szczerze mówiąc nie chce mi się. Afryka jak Afryka. Brud, smród i bida.\nZziajałbym się na lądzie, spocił i zmęczony , ale szczęśliwy wróciłbym do chłodnej kabiny.\n„C’est la vie”, ”just life”, czy jak kto woli „wot żizń”!\nPostępy w moje policyjnej powieści idą.\nJednego już uśmierciłem, jednego postrzeliłem i przeniosłem akcje do Nowego Yorku.\nAle tam też upał, więc w następnym rozdziale wracam do Polski. I domieszam trochę kobiet, bo na razie występują tylko marginalnie.\nAlkohol na moim statku w postaci piwa i wina już się skończył, więc pozostał tylko gin i whisky.\nJa na szczęście nie muszę, wystarczy mi zimna woda, ale są tu tacy co się już niepokoją.\nOdpowiada mi kuchnia filipińsko-niemiecka. To znaczy cały tydzień ryż i ryby a w sobotę „ein topf”.\nMoja mama jako trzynastoletnia dziewczynka była w wojnę na robotach w Niemczech (wieś Falkenheim) to mówi, że na śniadnaie mieli zawsze\nchleb z syropem z cukru, a w sobotę” ein topf”.\nOdwykłem od zup gęstych od śmietany, tłustych miąs i zawiesistych sosów.\nŻadnych polskich kucharzy!\nI jak ja teraz mam chwalić jedzenie żony?\nJeszcze muszę tylko przestać jeść jajka na śniadanie. Poza tym jeszcze nie widziałem, żeby ktoś przy naszym stole (Stary, ja i mechanik) smarował chleb masłem.\nLeży sobie biedne masełko i pokrywa się z nudów jełczem. (Chyba tak się mówi jak masło jełczeje?).\nWszyscy wpieprzają tylko kurczaki, ryby i ryż. Właściwie już się nawet tego nie zauważa.\nPrzemiana materii wzorcowa no i dwie dziurki na pasku mniej.\nW niedzielę wybraliśmy się ze Starym, trzecim oficerem, drugim i trzecim mechanikiem i marynarzem na plażę.\nZawołaliśmy pirogę z motorkiem i wsiedliśmy. Była bardzo chybotliwa i musieliśmy siedzieć tyłkami w wodzie, żeby się nie przewróciła. Byłem zły, przemoczony. Jechaliśmy na tę plażę przeszło godzinę i na dokładke stanął mu motor.\nPlaża była za to bardzo miła. Piach i mnóstwo wyrzuconych na plażę kiedyś logów, które prawdopodobnie zdryfowały tu z jakiegoś statku.\nZ piachu wyrastały kokosowe palmy chowające pod pióropuszami pierzastych liści wiązki dojrzałych orzechów, a pod nimi maleńka francuska restauracyjka.\nUsiedliśmy przy stoliku pod jakimś ogromnym drzewem podobnym do baobabu, ale z orzechami i zamówilismy ogromne ilości piwa.\nTowarzystwo było mieszane, przeważnie rodziny, co tu przyszły na niedzielny obiad, przeważnie biali. Czarni za to wesoło tańczyli na piasku.\nWypiliśmy więc tego piwa sporo, bo jeszcze miliśmy karton ze statku, mówiliśmy coraz głośniej - my ze starym i trzecim po angielsku, a Niemcy (mechanicy imagazynier) po niemiecku i spędzalismy wesoło czas, ale do naszej pirogi zakotwiczonej z pięćdziesiąt metrów od brzegu zaczęły włazić dzieciaki i nasz Murzyn postanowił pirogę przestawić. Odpłynął więc i przywiązał ją do jakiegoś wraku około 400 metrów dalej.\nUcztowaliśmy beztrosko dalej wychodząc co chwila do toalety, ale niektórzy już się narąbali.\nMarynarz Catalino poszedl do toalety i wrócił cały mokry. Pytamy co się stało a on mówi, że toaleta była zajęta, więc czekając wziął prysznic.\nZrobiła się piąta i ruszyliśmy do łodzi. Niestety ktoś wpadł na pomysł, żeby narwać orzechów kokosowych.\nNa plaży w Owendo -szpanuję do zdjęcia\nWięc marynarz wspiął się i zrzucił parę orzechów.\nAle Kapitan powiedział, że to dupek i on mu pokaże jak się porządnie wchodzi na palmę. Objął palmę wspiął się jakies trzy metry i zjechał drapiąc sobie brzuch.\nPozbieraliśmy te orzechy i ruszyliśmy do pirogi wzdłuz plaży. Ale piasek się skończył, zaczęly się jakieś doły i wykroty, co chwilę wpadaliśmy po szyje do wody. Założyłem buty, żeby nie pokaleczyć stóp.\nNa dokładkę zauważyłem, że zaczął się odpływ i dryfujace logi zasuwały 3-4 węzły w stronę otwartego morza. Nie daj Boże, żeby motorek nawalił -pomyśłałem. Wtedy będziemy zgubieni. Nawet statku nie zawołamy, bo baterie od radia padły.\nMusieliśmy tym najsłabszym pomagać, bo sami nie mogli iść. Pogubili orzechy i ubrania.\nŻeby z tych skałek wskoczyć na łódź to trzeba już było być na prawdę być odważny.\nAle w końcu wszyscy znaleźliśmy się na pirodze, ale okazało się, że kotwica się zaplątała.\nTrzeci się rozebrał wziął nóż i skoczył za burtę, ale kapitan tego nie zauważył i zawstydzony niepowodzeniem na palmie też wziął nóż i skoczył z drugiej burty.\nSpotkali się pewnie pod wodą z nożami pocięli linę na kawałki i wynurzyli się po obu burtach. Byłem zły, bo robili to wszystko z pijacką radością.\nOpublikowano: 22 kwietnia 2021, 17:27\nHobby Salon 24 im. Adama Słodowego\nHobby Co Bóg sądzi o tatuażach? Tatuaże w Piśmie Świętym\nHobby Na pomoc\nHobby Lasy otwarte dla miłośników bushcraftu\nRozmaitości Hiszpania - Afryka Zachodnia\nRozmaitości Across przez Pacyfik - kontenerowiec z drobnicą\nRozmaitości Meksyk-Japonia- Chiny - Ameryka Południowa, Hawaje - Korea-Chiny\nsailorwolf 16 maja 2021, 08:58\nw Hiszpania - Afryka Zachodnia\n@karol123 Port zbudowali Chińczycy. Z angielskojęycznej gazety dowiedialem się. ż od 2007 nie wolno handlować Ludźmi\nsailorwolf 14 maja 2021, 18:43\nw Meksyk-Japonia- Chiny - Ameryka Południowa, Hawaje - Korea-Chiny\n@Krzysztof J. Wojtas Szanowny panie Wojtas Cyklon, albo cyclone znaczy po prostu niż . Antycyklon wyż w związku z tym. Czyli cyklon, hurricane (huragan), czy tajfun to jest dokładnie to samo....\n31 powodów, dla których nie biorę szczepionki\nTragiczny finał poszukiwań zaginionych nastolatków z Ledna\nPoszukiwania zaginionych chłopców w Lubuskiem. Policja odnalazła ciało\nAwionetka wylądowała na autostradzie A1 pod Częstochową - zobacz zdjęcia\nnotka-przewrotka 2, czyli "baju baju" przed Wielkim Restartem Salonowym\nJak to jest z tą karą śmierci?


Nuncjusz odchodzi | Tygodnik Powszechny\nStrona główna » Obraz tygodnia » Nuncjusz odchodzi\nNa dwa miesiące przed Światowymi Dniami Młodzieży papież mianował dotychczasowego nuncjusza w Polsce abp. Celestina Migliorego nowym nuncjuszem w Rosji.\nWatykański dyplomata przyznał, że o nominacji dowiedział się już w lutym, podczas spotkania Franciszka z moskiewskim patriarchą Aleksym na Kubie.\nAbp Migliore nie był papierowym dyplomatą – aktywnie wpływał na to, co się działo w polskim Kościele. Gdy kilku zajmujących ważne stanowiska w Episkopacie biskupów rozpoczęło wojnę z prezydentem Komorowskim o in vitro, publicznie sugerując, że nie powinien on przystępować do komunii, nuncjusz upomniał ich na forum Episkopatu.\nNa czas jego urzędowania w Polsce przypadł okres wymiany znacznej liczby biskupów diecezjalnych – połowa z wszystkich 44 diecezji otrzymała nowych rządców. Przez jego biuro przeszły także 33 nominacje biskupów pomocniczych. Jednak przyglądając się nominacjom, nie można powiedzieć, że Migliore starał się o radykalną zmianę – raczej dążył do stabilizacji. Dlatego konserwatywna Częstochowa otrzymała nieufnie nastawionego do świata abp. Wacława Depę, zaś inne ważne diecezje – gnieźnieńska stolica prymasowska czy osierocona przez abp. Józefa Życińskiego diecezja lubelska – otrzymały biskupów otwartych na dialog ze współczesnością: abp. Wojciecha Polaka i abp. Stanisława Budzika.\nGdy Jan Paweł II w 1989 r. nuncjuszem w Polsce mianował abp. Józefa Kowalczyka, uczynił wyjątek – zasadą jest, że watykański dyplomata nie powinien pochodzić z kraju, do którego jest kierowany, by na jego działalność nie miały wpływu dawne powiązania. Benedykt XVI mianował w 2010 r. nuncjuszem w Polsce Włocha. Dla samego Migliorego nie był to awans – do Warszawy trafił z prestiżowej placówki dyplomatycznej przy ONZ. Było to raczej świadectwo szacunku Benedykta XVI wobec polskiego Kościoła. Papież Franciszek nie darzy polskiego Kościoła taką estymą. Należy się zatem spodziewać nominacji dyplomaty średniego szczebla (w chwili zamykania numeru jeszcze tej nominacji nie było).\nZapytany przez KAI, kto będzie nowym nuncjuszem w Polsce, abp Migliore zażartował: „Po nuncjuszu »migliore«, czyli »lepszym«, może przyjść już tylko »najlepszy«”. Kontekst tego żartu wyjaśnił abp Stanisław Gądecki – gdy w 2010 r. delegacja polskiego Episkopatu witała na lotnisku nowego nuncjusza, ówczesny przewodniczący Episkopatu, abp Józef Michalik, zażartował: „Po dobrym nuncjuszu otrzymaliśmy nuncjusza »migliore«, czyli »lepszego«”. „Migliore” po włosku znaczy także „najlepszy”. ©℗\nAdres Wysłane przez eddiepolo w wtorek, 31.05.2016, 09:46\nKogo by tu papież nie przysłał, polscy biskupi dalej będą po swojemu gdakać. To taka rasa, hodowana przez wieki drogą żmudnych krzyżówek pychy, głupoty, chciwości, hipokryzji, obłudy, zakłamania.\nMoże gdyby nuncjusz głośno\nAdres Wysłane przez Melchior w wtorek, 31.05.2016, 10:53\nMoże gdyby nuncjusz głośno wytknął krnąbność naszej kasty wielebnych różnych nacji to nie dążyli by oni do jawnej schizmy z kościoła rzymskiego. Jakoś nie słyszało się o protestach nuncjusza wobec wyskoków różnych naszych biskupów i innych wszystkowiedzących wielebnych. Nie napomknął o szkodach i zgorszeniach przez nich czynionych. Nie ma co mieć nadzieję, że następca będzie inny.\nAdres Wysłane przez Melchior w wtorek, 31.05.2016, 17:29\nPo przeczytaniu komentarza Katarzyny Wiśniewskiej (link poniżej łagodzę moje sądy dotyczące Nuncjusza. Może pozostanę przy zdaniu, że słabo było jego wystąpienia słychać w naszym rozwrzeszczanym kraju. http://wyborcza.pl/1,75968,20157457,arcybiskup-migliore-nuncjusz-niewygodny.html#BoxGWImg\nPolaczek 2016 w Watykanie\nAdres Wysłane przez eddiepolo w środa, 01.06.2016, 05:56\nTa wiadomośc jest interesująca, warto ją w skrócie przytoczyć. Otóż wg K. Wiśniewskiej z GW niespodziewane odwołanie nuncjusz Migliore to reakcja Watykanu na nowego ambasadora Polski w Watykanie, mianowanego przez grupę trzymającą władzę po nieoczekiwanym odwołaniu ze stanowiska Piotra Nowiny-Konopki. Na jego miejsce powołany został niejaki Janusz Kotański. Nowy ambasador to przedstawiciel zaangażowanego nurtu patriotycznej poezji polskiej. Oto fragment jednego z jego utworów: +++ "Polaczek 2010 odlewa się odlewa się na zdjęcia umarłych/ rzuca spermą w krzyż/ symuluje kopulację do wtóru maryjnych pieśni/ oblewa wódką kobiety/ jego patroni klepią go za to upierścienioną dłonią po wypasionym czerwonym od śmiechu pysku".+++ I tak oto "dobra zmiana" przekroczyła progi Watykanu.\nWszystkie "napięcia" wewnątrz Kościoła,\nAdres Wysłane przez Jarosław Nejno w środa, 01.06.2016, 08:37\njak i ogromne zainteresowanie Kościołem z zewnątrz(gdziekolwiek wyznaczalibyśmy jego umowną granicę), pokazuje że on wciąż żyje, i to jeszcze jak żyje! I raczej przeżyje wszystkie "alternatywy" na tej ziemi, aż ogarnie wszystkich ludzi-ale i wtedy dyskusje nie ustaną. Tylko już nikomu na myśl nie przyjdzie żadna schizma. A te które jeszcze trwają od 500 i do 1000 (bez mała) lat, znikną niebawem jako historyczne wspomnienie nieumiejętnej dyskusji pomiedzy chrześcijanami, którzy różnili się, różnią się i różnic się będą, pozostając jednak w istotnej jedności.


Skarpety narciarskie Bridgedale MerinoFusion Ski Mountain Lady - plum/berry 8a.pl\nSkarpety narciarskie Bridgedale MerinoFusion Ski Mountain Lady - plum/berry\n107,90 64,74 zł 107,90 64,74 zł 107,90 64,74 zł 107,90 64,74 zł\nBridgedale MerinoFusion Ski Mountain Lady to grube skarpety narciarskie, które pokochają wszystkie panie uwielbiające poszaleć na nartach, a jednocześnie zmagające się zimą na stoku z problemem zmarzniętych stóp.\nBridgedale to marka będąca synonimem ciągłego dążenia do perfekcji, doskonalenia swoich produktów tak, by dorastały wraz z wymaganiami coraz bardziej wyspecjalizowanych użytkowniczek. Producent skarpet najwyższej jakości co sezon zaskakuje nowymi rozwiązaniami, łącząc je ze sprawdzonymi, które przypadły do gustu szerokiemu spektrum aktywnych osób na całym świecie.\nZ doświadczenia specjalistów Bridgedale, a także ich pasji do sportów zimowych, zrodziły się MerinoFusion Ski Mountain Lady, kompletne i doskonałe w każdym calu skarpety narciarskie dla pań. Całość wykonano z najepszych dostępnych materiałów, co pozwoliło im nadać konkretne właściwości w określonych strefach. Główną tkaniną wykorzystaną przez projektantów została wzmocniona przędzą Endurofil™ wełna merino. Takie połączenie nadaje doskonale izolującej merino wytrzymałości, a także poprawia jej parametry oddychalności. Oprócz tych dwóch tkanin, zdecydowano się na użycie wytrzymałego nylonu, a także domieszkę elastycznej Lycry®, która zapewnia optymalne przyleganie skarpety oraz zachowanie przez nią odpowiedniego kształtu.\nPrzeznaczone do jazdy na nartach w bardzo niskich temperaturach skarpety Bridgedale MerinoFusion Ski Mountain Lady będą Twoim najlepszym kompanem, gdy mimo bardzo niskiej temperatury nie będziesz miała zamiaru postradać swoich planów podboju kolejnych stoków.\nSkarpety Bridgedale CoolFusion Run Speed Trail Lady - shade turquoise


Puzzle 500 Wilcza natura Trefl - sklep Bee.pl\n> Zabawki > Gry, Puzzle, Karty > Puzzle > Puzzle Standard > 500-999 elementów > 500 Wilcza natura\nPuzzle składające się z 500 elementów przedstawiające wilki. Po ułożeniu powstanie obrazek o wymiarach 480 x 340mm. Produkt został wykonany z wysokiej jakości materiałów, z zastosowaniem specjalnego kalandrowanego papieru odbijającego światło, co ułatwia układanie. Produkt został wyprodukowany w...\nPuzzle składające się z 500 elementów przedstawiające wilki. Po ułożeniu powstanie obrazek o wymiarach 480 x 340mm. Produkt został wykonany z wysokiej jakości materiałów, z zastosowaniem specjalnego kalandrowanego papieru odbijającego światło, co ułatwia układanie. Produkt został wyprodukowany w Polsce, a do produkcji zostały użyte materiały ekologiczne.\nSzczegóły - Puzzle 500 Wilcza natura Trefl\nKod producenta: 37349\nWymiary: 39.0x26.0x4 cm


Były hegemon PLK znów w strefie medalowej. O finał zagra z Anwilem Włocławek - WP SportoweFakty\nByły hegemon PLK znów w strefie medalowej. O finał zagra z Anwilem Włocławek\nPo siedmiu latach przerwy Arka Gdynia (kiedyś znana jako Prokom Trefl i Asseco Prokom) znów zagra o medale w Polskiej Lidze Koszykówki. Podopieczni Przemysława Frasunkiewicza w półfinale zmierzą się z Anwilem Włocławek.\nKarol Wasiek 14 Maja 2019, 21:51\nLider Energa Basket Ligi był zdecydowanym faworytem ćwierćfinałowej rywalizacji z Legią Warszawa. Wielu ekspertów typowało zakończenie serii po trzech meczach, tymczasem warszawianie mocno postawili się Arce Gdynia i zaskoczyli koszykarską Polskę. - Utarliśmy nosa niedowiarkom i ekspertom - śmieje się trener Tane Spasev.\nZnakomicie grali Polacy: Karolak, Matczak, Kowalczyk i do wyłonienia zwycięzcy potrzebny był piąty mecz.\nFaworyt został przez warszawian postawiony pod ścianą, ale wytrzymał presję. W decydującym spotkaniu gdynianie pokazali klasę. Drużynę do zwycięstwa (94:75) poprowadził Amerykanin James Florence, autor aż 35 punktów.\nZobacz także: EBL. Legia Warszawa. Z Arką przegrali, ale zdobyli serca kibiców. Tane Spasev ma dalej prowadzić zespół\n- Legia postawiła nam naprawdę ciężkie warunki, grali bez kompleksów, szybko i zdecydowanie. Musieliśmy zmienić niemal całą naszą obronę, żeby ich zatrzymać. Jestem dumny z zawodników, że poświęcili się i dali z siebie 100 procent w obronie. Nikt nie dbał o atak - mówi Przemysław Frasunkiewicz.\nSzkoleniowiec Arki nie ukrywa, że porażki w meczach 3. i 4. dały sporo do myślenia. Po nich nastąpiła szczegółowa analiza, której efekty było widać w piątym spotkaniu serii z warszawską drużyną.\n- Trzy dni spędziliśmy na analizie i porównywaniu meczów 1. i 2. z pojedynkami 3. i 4. Patrzyliśmy, co zafunkcjonowało, a co przyniosło nam straty. Legia to nie jest przypadkowa drużyna. Trener Tane Spasev przygotował swoją taktykę do tego, co my robiliśmy, tak jest zazwyczaj w play-offach. Te dopasowania są bardzo ważne. Po analizie uznaliśmy, że nie możemy iść na taką wymianę ciosów. Wiedzieliśmy, że Legia czymś odpowie. Musieliśmy mieć parę wariantów - zdradza Frasunkiewicz.\nSiedem lat poza strefą medalową. Teraz Anwil\nZwycięstwo z Legią dało gdynianom przepustkę do gry o medale. Tego w Gdyni nie było od... siedmiu lat! Po raz ostatni Arka (kiedyś znana jako Prokom Trefl i Asseco Prokom) w strefie medalowej była w sezonie 2011/2012. Podopieczni Andrzeja Adamka w wielkim finale pokonali Trefl Sopot 4:3.\nGdyński klub chce w tym sezonie wrócić na szczyt. Przedstawiciele Arki na hasło reklamowe play-off wybrali motyw "Projekt X". To nawiązanie do liczby zdobytych mistrzowskich tytułów. Drużyna celuje w dziesiąte złoto.\nSiedem lat temu w barwach gdyńskiej drużyny występowali tacy zawodnicy jak Donatas Motiejunas (później trafił do NBA), Jerel Blassingame, Mateusz Ponitka czy Przemysław Zamojski. Tamten sezon doskonale pamiętają Przemysław Frasunkiewicz, Piotr Szczotka (obecnie trener od przygotowania motorycznego) i Adam Łapeta. Każdy z nich dołożył swoją cegiełkę do zdobycia złotego medalu.\n- Oczywiście, że pamiętam tamten sezon. Seria z Treflem była pasjonująca. To była prawdziwa batalia - przyznaje Łapeta, który jest przekonany, że rywalizacja z Anwilem będzie miała bardzo podobny przebieg.\nIvan Almeida poprowadzi Anwil do zwycięstwa?\nPierwszy mecz półfinałowy odbędzie się 16 maja (czwartek - 17:45). Gdynianie mieli znacznie mniej czasu na przygotowanie do tej serii, włocławianie rywalizację w ćwierćfinale zakończyli bowiem tydzień temu (wygrali 3:0 ze Stalą). - Nie uważam, żeby to miało znaczenie. Jedni wolą być wypoczęci, inni w rytmie meczowym. Seria to pokaże i oceni - podkreśla Frasunkiewicz.\nGdynianie w tym sezonie trzykrotnie pokonali Anwil, ale... - To nic nie znaczy. Anwil był wtedy innym zespołem. Na pewno nie podejdziemy do tej serii w ten sposób, że mamy na nich receptę. W play-off trzeba reagować i kto to będzie robił lepiej ten wygra - uważa trener Arki.\n- W ogóle o tym nie myślimy. Jesteśmy teraz zupełnie innym zespołem - zapowiada z kolei Jarosław Zyskowski, skrzydłowy Anwilu.\nmecz 1, 16 maja (czwartek), godz. 17:30 - transmisja w Polsat Sport Extra\nmecz 2, 18 maja (sobota), godz. 20:15 - transmisja w Polsat Sport Extra\nmecz 3, 21 maja (wtorek), godz. 17:30 - transmisja w Polsat Sport Extra\new. mecz 4, 23 maja (czwartek), godz. 17:30 - transmisja w Polsat Sport Extra\new. mecz 5, 26 maja (niedziela), godz. 17:30 - transmisja w Polsat Sport\nZobacz także: EBL. Jarosław Zyskowski: Rywale mają z nami kłopoty\nKoszykówka Polska Arka Gdynia Energa Basket Liga Gdynia


GWSH - Gdańska Wyższa Szkoła Humanistyczna Ogólne informacje o programie Erasmus+\nStrona główna Ogólne informacje o programie Erasmus+\nProgram Erasmus powstał w 1987 roku jako zakrojony na wielką skalę europejski program wymiany studentów. Mimo że jego zasięg i cele poszerzały się w kolejnych latach, główna idea pozostaje ta sama: rozwijanie międzynarodowej współpracy między uczelniami. Nazwa Erasmus nawiązuje do imienia holenderskiego filozofa i teologa, humanisty Erazma z Rotterdamu (1466 – 1536). Nie bez przyczyny. Erazm, podobnie jak inni wybitni ludzie renesansu, kształcił się w wielu ośrodkach akademickich w różnych krajach Europy, a jego poglądy na edukację były przesycone głębokim humanizmem.\nW 1995 roku program Erasmus wszedł w skład utworzonego wówczas programu wspólnotowego SOCRATES, wspierającego międzynarodową współpracę w sferze edukacji. Od roku 2007 Erasmus stanowi komponent nowego programu edukacyjnego o nazwie „Uczenie się Przez Całe Życie” (Lifelong Learning Programme).\nNależy zgłosić się do Biura Koordynatora Programu Erasmus i śledzić informacje na stronie internetowej uczelni. Rekrutacja kandydatów odbywa się w roku akademickim poprzedzającym wyjazd.\nCelem Erasmusa jest podnoszenie jakości kształcenia w krajach uczestniczących w tym programie przez rozwijanie międzynarodowej współpracy między uczelniami oraz wspieranie mobilności studentów i pracowników szkół wyższych.\nPełne uczestnictwo w działaniach programu Erasmus umożliwia uczelni otrzymanie tzw. Karty Erasmusa (Erasmus Charter for Higher Education – ECHE). Gdańska Wyższa Szkoła Humanistyczna znalazła się w gronie uczelni mogących się poszczycić uzyskaniem jej na lata 2014 – 2020.\nPolska strona internetowa programu Erasmus+: www.erasmusplus.org.pl\nDeklaracja Polityki Erasmusa (PL/EN)


Klocki lego rozsypane w saunie - UX Blog\nMarcin Woźny\tin UX dla Product Ownerów\t| 11 września, 2019\nKlocki lego rozsypane w saunie\nNa dniach jest uruchamiane PSD2. Takie rozporządzenie unijne, które będzie wymagało wielu zmian w sektorze bankowym i fintechowym.\nI cały misterny plan też w PSD2..\nSiara (Kilerów dwóch)\nGłówną zmianą zauważalną przez klientów będzie podwójne uwierzytelnienie (2FA). Zmiany te przypomniały mi o jednej ważnej rzeczy, z której nie wszyscy w IT sobie zdają sprawę.\nNikt nie chce się logować do Twojego serwisu\nSerio. Zalogowanie nigdy nie jest celem samym w sobie. To tylko przeszkoda w osiągnięciu celu. Jak każdy formularz. Klient do Ciebie przychodzi rozwiązać swój problem. Formularze i interfejsy tylko w tym pośredniczą. Powinny być jak najbardziej niezauważalne i intuicyjne.\nUsługa polega na działaniach podejmowanych w celu dostarczenia określonych korzyści lub zaspokojenia potrzeb (za wikipedią). Pamiętaj o tym. Usługa sama w sobie nie jest i nie powinna być celem. Twoje oprogramowanie nie działa do momentu, kiedy nie pomaga w realnym rozwiązywaniu problemów.\n„Zabijcie wszystkich! Bóg rozpozna swoich”\nUsuń wszystkie przeszkody, wszystkie formularze inputy, checkboxy, radiobatony. A teraz połóż tylko te niezbędne do rozwiązania problemu. Każdy kładź ostrożnie. Patrz na to jak na klocki lego, które rozrzucasz w saunie. Każdy jeden boli. Czy naprawdę zapisy do newslettera na oknie finalizacji to dobre miejsce?\nCelem jest rozwiązanie problemu. Dokładaj wszelkich starań aby zminimalizować koszty jakie musi ponieść klient. Formularz, zbędna funkcjonalność, zbyt rozbudowane opcje – to wszystko rozmywa ścieżkę do celu. Klient traci czas. Pójdzie do konkurencji, która nie zawraca mu głowy produktami. Hasło „Czas to pieniądz” przestaje być metaforyczne\nZacząłem cytatem i cytatem zakończę:\nFormularze, buttony, cikciki ficzery\nCzy klient ich potrzebuje do cholery?


Ubiquitous Player - 2014.9.2 download free •• Pobierz za darmo na Windows\nStrona głównaWindowsProgramyMultimediaOdtwarzacze audio i videoUbiquitous Player 2014.9.2\nUbiquitous Player 2014.9.2 download (pobierz za darmo)\nKamil 11 września 2014\nOgromna uniwersalność i wielofunkcyjność.\nObsługa dużej liczby formatów.\nW pełni bezpłatny.\nZaawansowani użytkownicy mogą narzekać na zbytnią prostotę funkcji.\nUbiquitous Player to niezwykle ciekawy i dość nietypowy odtwarzacz multimedialny oferujący mnóstwo narzędzi, które służą nie tylko do odtwarzania muzyki i filmów, ale to różnych czynności wykonywanych w systemie operacyjnym Windows.\nProgram Ubiquitous Player posiada bardzo bogatą funkcjonalność niespotykaną w innych tego typu programach. Mimo ogromnej ilości dodatków i funkcji, program jest prosty w obsłudze i ma czytelny interfejs, dzięki czemu nawet początkujący użytkownicy bez doświadczenia informatycznego będą w stanie poradzić sobie ze wszystkimi możliwościami. Oczywiście nie zabrakło podstawowych funkcji, takich jak odtwarzanie muzyki w różnych formatach. Co więcej, podczas odtwarzania program wyświetla wszystkie najważniejsze informacje o aktualnie odtwarzanym pliku muzycznym: tytuł utworu i album, gatunek, rok produkcji, komentarz etc.\nW programie Ubiquitous Player użytkownik znajdzie również wygodny menadżer przeznaczony do zarządzania wszystkimi plikami na dysku twardym. Jest to bardzo przydatne szczególnie w momencie, gdy na dysku lub innych nośnikach posiadamy setki lub tysiące plików multimedialnych. Za pomocą tego dodatku możemy te pliki katalogować, wyszukiwać z uwzględnieniem różnych wytycznych, zmieniać nazwy, kopiować, przenosić itp.\nOczywiście Ubiquitous Player to nie tylko muzyka i filmy, ale również grafika. Program wyposażono w bardzo wygodną przeglądarkę plików graficznych i zdjęć z możliwością ich modyfikacji oraz tworzenia pokazu slajdów. Co więcej, za pomocą tego samego narzędzia możemy przeglądać strony internetowe, edytować i przeglądać dokumenty, dokonywać obliczeń matematycznych. Jak widać program Ubiquitous Player może zastąpić wiele innych i jest idealnym rozwiązaniem dla początkujących użytkowników, którzy nie chcą instalować osobnego programu do każdego zadania.


ile na paysafecard to 10 euro w złotówkach\npytanko czy Level up juz działa ?\n@Namo jakbym wplacil donate o 10.15 to o ktorej bym mial gotowe konto?\n5 minut temu, Nowiniak napisał:\no ktorej bym mial gotowe konto?\nDziś wieczorem, muszę się odrobić z modowaniem po pauzie.\nna koncie nie moge grać dopuki bys nie zrobil lvl??\ni jaki lvl bym mogl dostac za 100 psc\nPrzed chwilą, Nowiniak napisał:\nMożesz grać, pod danymi do logowania odpiszę ci jak będę wbijał na twoje konto.\n1 minutę temu, Nowiniak napisał:\njaki lvl bym mogl dostac za 100 psc\nJaki sobie chcesz.\nNie, jednak zostawiam komputer.\nA jednak się zmieścił, jutro będę modował.\nWitam jestem laikiem pod tym względem. Proszę powiedzcie mi czy na PS3 też możemy się tak zabawić bo jak co to wykupuje to nawet za 5 minut.\n33 minuty temu, credesik napisał:\nzdaje mi się że nie wystarczy przeczytać regulamin\n@Namo dasz radę dziś zmodowac? x)\nTak, koło 20:00\nDonate'a wysłałem, tylko jeszcze jedno pytanie ile trwa dobijanie do 125lvl'a?\nMam pytanie,ponieważ konta modowane i dodawany do nich hajs/lvl jest tylko na PC ale czy jest możliwośc przeniesienia konta zmodowanegoz konta PC na konto PS4 ? Jeśli tak to jak można to zrobić albo poleć ktoś strone piszącą o tym jak to działa i jak to sie robi.\nPrzed chwilą, prettyboylips napisał:\njest możliwośc przeniesienia konta zmodowanegoz konta PC na konto PS4 ?\nTylko donate, masz dwa systemy do tego


Z czego pytania podczas LDEK - edukacja, kursy, szkolenia: LDEK, PES, inne\nZ czego pytania podczas LDEK\nCo w ramach LDEK (foto: sxc.hu)\nJak już pisaliśmy po raz pierwszy Lekarsko Dentystyczny Egzamin Końcowy (LDEK) będzie przeprowadzony w I połowie lutego 2013 r.\nCentrum Egzaminów Medycznych w Łodzi do końca października 2012 r. uruchomić ma system składania wniosków o przystąpienie do pierwszego LDEK. Trzeba pamiętać, że osoba zamierzająca przystąpić do LDEK musi wypełnić stosowny wniosek na stronie internetowej CEM:\n- do 30 listopada roku kalendarzowego poprzedzającego rok, w którym przeprowadzany jest egzamin (w przypadku egzaminów wyznaczonych na I połowę lutego);\n- do 30 czerwca roku kalendarzowego (w przypadku egzaminów wyznaczonych na I połowę września).\nCoś wiadomo o pytaniach, które będą obowiązywać podczas każdego LDEK. W zasadzie jest to określenie proporcji pomiędzy poszczególnymi tematami z zakresu kształcenia przeddyplomowego.\n- stomatologii zachowawczej 46 pytań,\n- stomatologii dziecięcej 35 pytań,\n- chirurgii stomatologicznej 25 pytań,\n- protetyki stomatologicznej 25 pytań,\n- periodontologii 14 pytań,\n- ortodoncji 20 pytań,\n- medycyny ratunkowej 10 pytań,\n- bioetyki i prawa medycznego 10 pytań,\n- orzecznictwa lekarskiego 7 pytań,\n- zdrowia publicznego 8 pytań\nWśród pytań z zakresu: stomatologii zachowawczej, stomatologii dziecięcej, chirurgii stomatologicznej, periodontologii i ortodoncji znajdzie się co najmniej 20 zagadnień z onkologii.\nSzczegóły związane z organizacją i przeprowadzeniem określa rozporządzenie ministra zdrowia z 30 lipca 2012 r. w sprawie Lekarskiego Egzaminu Końcowego i Lekarsko - Dentystycznego Egzaminu Końcowego (Dz.U.12.903 z 8 sierpnia 2012 r.).\neduDENT LDEP LDEK CEM


Gateway kupuje Packard Bell\nAmerykańska firma Gateway ogłosiła plan przejęcia jednego znajwiększych w Europie producentów pecetów, jakim jest PackardBell.\nJak informuje serwis PC Magazine, propozycja przejęcia PackardBell wyszła ze strony tajwańskiej firmy Acer, która z kolei planujeprzejęcie Gateway.\nGateway złożył wiążącą ofertę zakupu wszystkich akcji Johna Hui,jakie ten posiada w PB Holdings SARL - właścicielu Packard Bell.Hui jest obecnie największym udziałowcem Packard Bell. W ubiegłymroku Gateway podpisał z nim porozumienie, które dało firmie prawopierwokupu w przypadku, gdyby Hui zdecydował się sprzedać PBHoldings.\nJeśli dojdzie do transakcji, będzie ona mocnym ciosem dlachińskiego Lenovo, rywalizującego z Acerem o miano trzeciegonajwiększego producenta komputerów na świecie. Na początku sierpniafirma ta ujawniła, że prowadzi rozmowy w sprawie możliwego zakupuPackard Bell.\nZ kolei Acer ogłosił plan przejęcia za 710 milionów dolarówfirmy Gateway pod koniec sierpnia bieżącego roku.\nDołącz do dyskusji: Gateway kupuje Packard Bell


Biuro Rachunkowe Katowice – Strona 2 – Biuro Rachunkowe Katowice sprawdz\nOdwiedź nasze Biuro rachunkowe w Katowicach. Najlepsza księgowość online i offline na wyciągnięcie ręki. Pozwól zarządzać finansami profesjonalnej grupie ekspertów. najtańszy kredyt gotówkowy Eksperci do Twojej dyspozycji 24/7. Zadaj pytanie na temat księgowości otrzymasz odpowiedź w przeciągu 15 min.\nBiuro rachunkowe Warszawa Praga Elektroniczny obieg faktur jest systemem, dzięki któremu nie jest konieczne długotrwałe i mozolne sporządzanie faktur w wersji papierowej. Jest to szczególnie korzystne rozwiązanie dla każdego przedsiębiorcy, który musi w ciągu miesiąca sporządzać setki takich dokumentów na potrzeby rozliczeń z organami kontroli skarbowej. Bardzo istotny jest …\nBiuro rachunkowe Warszawa Bemowo Rozliczenie faktur z prowadzenia działalności gospodarczej jest bardzo ważnym elementem prowadzenia spraw przedsiębiorstwa. Co do zasady dokonuje tego profesjonalny księgowy, który jest zatrudniony w firmie. Zakres jego obowiązków określany jest przez wspólników bądź przez osobę, której zostało powierzone wyłączne prawo do prowadzenia spraw spółki. Duże …\nBiuro rachunkowe online Księgowość w naszej firmie powinna być prowadzona w sposób skrupulatny i rzetelny. Dzięki temu mamy pewność, że nasze przedsiębiorstwo stale będzie przynosiło zyski, a pieniądze nie będą wypływały z firmy bez solidnej podstawy faktycznej. Bardzo ciekawe rozwiązanie oferują niektóre firmy zajmujące się świadczeniem usług w dziedzinie …\nBiuro rachunkowe Wola Profesjonalne firmy księgowe zatrudniają specjalistów, którzy dbają o każdy szczegół. Z takich usług korzystają niemal wszyscy przedsiębiorcy, którzy dbają o to, żeby księgi oraz inne ewidencje były prowadzone w sposób fachowy i kompleksowy. Nie warto powierzać swoich spraw osobom, które nie mają żadnej wiedzy z zakresu …\nBiuro rachunkowe cennik Wielu przedsiębiorców decyduje się na korzystanie z pomocy profesjonalnego biura księgowego. Takie rozwiązanie jest szczególnie korzystne dla osób, które nie mają pojęcia o czynnościach z zakresu rachunkowości, które muszą podejmować w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej. Nie da się ukryć, że jedynie profesjonalista jest w …\nMokotów biuro rachunkowe Postępowania przed organami podatkowymi mogą stanowić nadmierną uciążliwość dla wielu przedsiębiorców. Na szczęście istnieje pewno rozwiązanie, dzięki któremu możemy uniknąć uciążliwej drogi formalnej. W przypadku, gdy w naszym biurze zatrudniony jest profesjonalny księgowy, może on nas reprezentować przed organami administracji publicznej. Takie rozwiązanie jest niezwykle korzystne, …\nBiuro rachunkowe Śródmieście Przy zakładaniu własnej firmy powinniśmy mieć na uwadze kilka kwestii. Przede wszystkim konieczne jest przeanalizowanie rynku. Dzięki temu będziemy w stanie szybko stwierdzić, czy prowadzenie danej działalności gospodarczej będzie dla nas opłacalne. W przypadku, gdy odpowiedź na to pytanie okaże się twierdząca, warto rozważyć wszelkie koszty, …\nBiuro rachunkowe Szczecin Prowadzenie działalności gospodarczej może okazać się bardzo rentowne. Czasem jednak niezbędne jest upewnienie się, że przedsiębiorstwo nadal przynosi duże zyski i warto je prowadzić. Nie da się ukryć, że dla wielu osób jest to kwestia kluczowa, ponieważ nie są w stanie wyrównywać strat firmy. Dlatego przedsiębiorcy …\nBiuro rachunkowe Piaseczno Nadzór księgowy jest bardzo często spotykanym rozwiązaniem, które umożliwia sprawdzenie, czy księgi oraz inne ewidencje na potrzeby rozliczeń są prowadzone w sposób należyty. Dzięki temu przedsiębiorca może podjąć niezbędne kroki w celu zapewnienia sprawnego funkcjonowania swojej firmy. W przypadku, gdy przeprowadzona kontrola wykaże jakiekolwiek nieprawidłowości, warto …\nBiuro rachunkowe Bydgoszcz Ryczałt ewidencjonowany jest jedną z form rozliczenia się z działalności gospodarczej. Przedsiębiorca, który wybierze taką formę opodatkowania, powinien jednak liczyć się z koniecznością dopełnienia wielu uciążliwych formalności. W takiej sytuacji niezbędne jest skorzystanie z profesjonalnych usług księgowego. Dzięki temu będzie mógł być pewien, że podatek zostanie …