Nie liczę godzin i lat, to życie mija nie ja...\n... jeden Ci powie,że jemu to się nie opłaca do pracy iśc bo mu Państwo życie opłaca. Kurwa a jeszcze do teściowej mam dziasiaj jechać.Ja pierdolę.Kurwa po rajtuzki-ciul że prosiłam aby spodnie kupiła.Widocznie rajtuzy tańsze od spodni. Gra nie warta świeczki.Młody non stop chory.I dzięki temu,że do\nBlog: Hubikowo Nasze....\ni mija kolejny miesiac a ja nic...\ntak właśnie kolejny miesiac a ja niepisze nic na tym blogu troche bezsensu go miec chcialam skasowac ale ze to moj jedyny to niezrobie tego: dawno niewchodziłam na internet i gazet nieczytalam dlatego znowu niepowiem co u britney słychac a u niej napewno duzosie dzieje... dobra narazie lece ale\ni widzish co narobiles...ile smutku jest w nas przez ciebie!! jestem smutna moj tak jakby przyjaciel odchodzi...to znaczy z harcerstwa i jest mi bardzo smutno niom ale obiecal ze wshystko bedzie jak dawniej :0 niom ale ja mysle ze nic nie bedzie tak samo!!dzisiaj dzien wszystkich Św.bylam na cmentarzu bylo super blask lampek swiecacych w ciemnosci\nBlog: Są ChWiLe KtÓrE W PaMiĘcI ZoStAnĄ I ChOcIaŻ CzAs MiJa OnE NiE MiJaJą!\nmijam sarsfield hotel\nkaprysem slonca. Kilfeara, serie dlugich, szarych murow, z furtkami malymi, na jedna osobe, czasami wygladajacomi jak drzwi miedzy pokojami. Mijam Enderley z naga jeszcze magnolia, co ja kiedys slalem za ocean. Przecinam Ascal Roses, jak zwykle spokojna i w niepojety sposob luksusowa. Mijam Clarion Suites\nDocieram do elektrowni- przynajmniej to! Droga jest wylozona betonowymi plytami i wyglda troche jak droga do jakiejs zamknietej atomowej strefy. Mijam dwa czy trzy auta przez dlugie kilometry. Troche jak swiat po nuklearnej zagladzie. Mijam miasteczka z opuszczonymi blokami z wielkiej plyty w centrum. Bez\nBlog: Moja Ténéré\n, że znów spotkamy się kochamy, żeby żyć mijamy tak już musi być mijamy c est la vie! przeminę ja, przeminiesz ty kochamy, żeby żyć mijamy, tak ma być mijamy dziecko wie wierzę, że znów spotkamy się mijamy tak ma być kochamy i po to warto żyć Blog: Teksty piosenek Shakira\n, że znów spotkamy się kochamy, żeby żyć mijamy tak już musi być mijamy c est la vie! przeminę ja, przeminiesz ty kochamy, żeby żyć mijamy, tak ma być mijamy dziecko wie wierzę, że znów spotkamy się mijamy tak ma być kochamy i po to warto żyć Blog: Teksty piosenek Dżem\nzbiegach. Zasuwamy do przodu dość raźnie, czasem prowadzi and a czasem ja. Jak w dół albo równo to biegniemy, jak w górę to idziemy. Tu błota niedużo. Po drodze są szczyty, ale nie jesteśmy pewni, kiedy je zaliczamy. Szkoda czasu na wyjmowanie i studiowanie mapy. Znaki szlaku są, więc zasuwamy dobrze\nLIST OTWARTY 8230 choć zamknięty z pewnych powodów ... ... rozwijającej się z dnia na dzień nauki technicznej 8230 ilekroć mijam ten symboliczny punkt zauważam, że celem samym w sobie jest 8222 budowa 8221 czyli stan upojenia wykonywaniem takich prac, które z punktu ekonomii 8222 racjo 8221 , jakości i kolejności następującej po sobie stoją w głębokiej\nBlog: AVERA - czyli Afera na budowie\nwłasny świat, A ja mam tylko Ciebie! Jesień minęła, zima też minie, Lecz moja miłość nigdy nie zginie. Zegar już północ wolno wybija, Lecz moja miłość ciągle nie mija. Świeca dogasa, czas nudnie płynie, A moja miłość trwa i\npamiętam zapis najtrwalszy w dysku mojej głowy trzymam ją rękami żeby nie pękła zamknął się rok 8211 co mogę zrobić 8211 dla Ciebie Ukochany 8230 Pamiętać, pamiętać i innym przypominać o Jego istnieniu, bo wprawdzie mijamy, mijamy, ale coś jednak pozostawiamy po sobie, jeśli uda nam\nmiliona przyjaciół. Top. Sam szczyt. Mijasz mnie, gdy idę po poboczu i pogardliwie prychasz. W pędzie myślisz, że Cię podziwiam. Nie wyobrażasz sobie, że gdy w myślach widzisz moją uniżoną postawę, ja śmieję się smutno. Nawet nie masz czasu, żebym mógł zaśmiać się Tobie w twarz. Nie mam\nVienna City Marathon piękną Mariahilferstrasse. I potem pod Hofburg. Dla półmaratończyków 8211 czerwony dywan. Dla nas 8230 Półmetek. Mijam go lekko z czasem w okolicach 1:44. Bardzo dobrze. Tradycyjnie przypominam sama sobie, że zabawa właśnie się zaczyna. Tyle, że podczas ostatnich startów na półmetku to ja już ledwie\n6 Czerwca - Galicja\nmija na sprawach związanych z konfiguracją system, przydzielaniem uprawnień\nitp. Do hotelu\nzabieram się z Wiktorią Viktorią? . Dojeżdżamy do\nhotelu Pazo los\nEscudos . Melduje się. Hotel składa się\nz dwóch budynków nowoczesnego i zabytkowego . Ja dostaje pokój\nBlog: W podróży służbowej\n26.06.2011-Maraton ŚLR w Kielcach\nsię z siodła w krzaki. Niestety, gdy go mijam gość zbiera w sobie resztki sił, nadaje swej twarzy okrutny grymas, krzyczy pierdolę! , po czym schodzi z roweru. I ja mu się wcale nie dziwię, miałem nieodpartą ochotę zrobić to samo i zaprosić go na colę w przydrożnym sklepie. Niestety jedzie mi się\nmijamy się jak dwie planety na różnych orbitach zbliżamy się i oddalamy, ale zawsze mijamy czasem słońce między nami czasem tylko milimetry gdy się mijamy mijamy się, bo ktoś nie ma mojego numeru mijamy się, bo obiecałam być gdzie indziej mijamy się, bo ja mam plany na życie choć moim planem nie\nBlog: a ja tylko w słowa gram\npiasku dużo. Tak i sople na mych oczach. Same wraz też z nimi się mrużą. Chowając powiekę w włosach. Zapaść w ziemię ja się pragnę. Tylko gdy ja Ojca mijam. Lecz na twarz ja nie upadnę. Po prostu Mu z drogi znikam. Czas już skończyć z walką o to. Co tak dawniej mnie cieszyło. Dziś się\nDziecinnie napisana relacja TVP z meczu Niemcy - Polska, powstała 01.03.2008 o 13:18\nsamo w sobie daje nam przewagę. Szaranowicz: - Widze Antku, że wierzysz w sukces Polaków. Jacku, Jurku - wasze typy? Engel: - Jeśli weźmiemy wszystkie czynniki pod uwagę i dokonamy analizy, jasno wynika, że będzie 2 -1 dla Polaków. Gmoch: - W sumie to jest taka przebijanka...he, he. O czym ja to\nBlog: Na dopingu\n. Defekty zawsze wybijają człowieka z rytmu ale postanawiam gonić resztę. Mijam coraz więcej osób, ale tętno skacze za wysoko. Muszę chwilę odpuścić i znów zaatakować. Dojeżdżam do Marka. Czyli jednak Kuba go wyprzedził? Na szczęście widzę bidoka po krótkiej chwili gdy nieporadnie SPROWADZA. Na co ja, już z\nKoniecznie chcą zrobić z namiotu.\nmija szybko skończył i ruszamy dalej. Po drodze mijamy jakąś babcię idącą w milczeniu, ze sobą i paru następnych dniach w tę czynność - udało mi się w czasie oczekiwania zostajemy wpuszczeni do tego że osoby idące na Przeł. Jest tak mało, ser wyrabiany jest w okolice szczytu Połoniny Czarnej, 25 st\nkolei zbyt nie zaokrągliła, czy ja nie spędzam zbyt wiele czasu przy klawiaturze, a zbyt mało poświęcam na czytanie lub naukę...Mogłabym wymieniać długo, więc gdy przychodzi wieczór i wokół upragniona cisza, biorę do ręki jedną z moich ulubionych książek i czytam: ja minę ty miniesz on minie\nŻyciówka: 20 kilometrów przy - 10 st. C\nspinał. Kolejne kilkaset metrów biegnę więc rozluźniony. Zresztą, ja już PIT-a złożyłem. Kiedy mijam ósmy kilometr pada bateria w empetrójce. Mam zapasową. Wymieniam i myślę sobie, że ja osobiście, mam w sobie jeszcze dużo prądu na dzisiejsze bieganie. W nagrodę w słuchawkach rozlega się Wyclef Jean\nBieg Mikołajkowy na Kabatach : mija. Na drugim kilometrze doganiam dwie żółte koszulki KB Galeria. Mają fajne tempo, trzymam się ich. Gdzieś po 3km jednak czuję, że ciut zwalniają. Ja się czuję świetnie, lekko przyspieszam i ich mijam. Biegnę równo, staram się utrzymać tempo. Na najdłuższym łuku w stronę Powsina widzę dziewczynę\nniebieski szlak do Starościńskich Skał . Po drodze mijamy skały o dziwnych nazwach 8211 Fajkę i Rylec. Niemęcząca droga prowadzi nas do Lwiej Góry 718 . Na szczycie skały 8211 metalowe barierki i punkt widokowy. Znów widzę ośnieżony szczyt i znów zastanawiam się co to może być. Naprzeciw Lwiej\n, żebyś została moją żoną 39 wypowiedziane na wieży. nie doczekała się. ja też się nie doczekałem. mijamy ludzi, samochody, marriotty, restauracje, markowe sklepy. odbijamy z avenue des champs-élysées na avenue winston churchill. oglądamy theatre marginy, grand palais i petit palais. pont alexandre iii\n:30 śniadanie... punkt 15:20 później już nie, bo niedługo obiad drugie śniadanie,17:00 wyjście do domu, po drodze mijam idącego w przeciwną stronę Pana złomiarza z pieskiem, 17:20 obiad, itd itd .... codziennie to samo... jak w jakimś MATRIXIE. A może jestem w MATRIXIE i ze względu na jakiś błąd w programie\nBlog: Na wygnaniu\nSpotkanie z Darkiem czyli powrót do przeszłości\nporuszyć obrazem, bo w pewnym momencie spadł z hukiem na podłogę aż rama się oderwała. No pięknie! I co zrobić? Przecież nie będę wzywać osiedlowej 8222 złotej rączki 8221 , a sama to ja mam dwie lewe ręce do takich rzeczy. Postawiłam obraz na podłodze, niech sobie stoi. Może Darek coś wymyśli\n48. Miedezy nami nic nie było. Cz.12\nnowa furka, której taki fan motoryzacji jak ja nie mógł nie zauważyć. Sportowy mesio kabrio. Jakoś nie mogłem się powstrzymać przed zadaniem pytania 8222 Gdzie takiego ukradłaś? 8221 . No a później to już poszliśmy na kawę do pobliskiej knajpki. Sami, bo reszta towarzystwa jakoś dziwnie i\nPiechotą przez ulice zroszone rosą\njak we śnie, mijam PKiN i nawet sie nie zatrzymuję.. Spoglądam tylko na niego i idę dalej.. Kupuję cheeseburgera, odmawiam zaproszeniu na quot dobre chlanie w okolicy quot jakiemuś mężczyźnie, ale przy okazji przekładam gaz pieprzowy do kieszeni jeansów.. Jaka cisza.. Jest pięknie.. Czuję się\nBlog: Problemem nie jest sam problem lecz Twoje do niego podejście.\nbledy a milosc ... , bawię się, ona patrzy i widzi - czy widzi mnie prawdziwego? nie wiem, nie moge sie tlumaczyc .. nie chce ... nie moge ... to bylem ja ... tak ... ja ...\nmija czas - koniec zabawy ... budze się ... nie tego szukam ... nie tej szukam ... nie tej chce ... lecz na WŁAŚCIWĄ chyba może za późno, choć\nBlog: pytania do siebie\noczy, i tak nie zapamiętam twarzy, ale odpowiadam tym samym automatycznym uśmiechem, na szczery się nie porwę. Mijam ludzi na ulicy, nie zwracam uwagi, bo i po co...potem na uczelni podchodzą do mnie jakieś osoby, które mają pretensje, że się nie witam na mieście...nawet nie wiem kim są...potem sie\npełni świadom swojego istnienia, swojego tchnienia, mojego bycia. Nie czuje się rozdarty, rozdwojony, roztrojony, niezdecydowany. Jeśli istnieje ziemia i jeśli ja po niej stąpam ja strasznie mocno to robie, nie, ja stopami żądluje planetą, podrzucam ją i łapie na przemian, podkręcam, permanentnie\npragnienie pochłaniając wodę. Drugą butelkę kupujemy na przyszłości i ruszamy w dalszą podróż. Po kilku minutach mija nasz riksza. Zatrzymuje się i czeka na nas. Składa nam dziwną propozycje. Litując się nad nami, mówi, iż zabierze nas za darmo do swojego znajomego na plantacje przypraw, po czym odstawi\n... ojeeej i nie mam się w co ubrać. moje ADHD robi sie nieznośne. Prawie dokończyłam dzisiaj pielenie kortu. zadziwiam sama siebie. Jak sobie przypomnę, jak spędziłam poprzednie wakacje, to az nie chce mi sie wierzyc, że to rok temu. http: www.youtube.com watch?v 3Kh09MuIfIU amp NR 1 65279 ja minę\nBlog: Bo przecież każdy początek, to tylko ciąg dalszy.\nLos bramkarza odsłona 2 , mija i bramkę! Żwawa na stadionie! Zaraz będą tańce! Cóż to się stało? Co za nowina? Czyżby coś złego tu się zaczyna? Obracam głowę, gwizdy nie milkną, a piłka w bramce, twarze nie znikną! Ja chyba umrę! Ja chyba ginę! Chowam swe oczy! Świat mój już minie! Patrzę na zegar! 60-ta minuta! Jestem w\nCoś więcej niż kebab\nlewo i zaczyna się prosta prawdy. Jakoś na tyle się rozluźnia, że biegnę praktycznie sam. Ok. 7km truchta sobie para z pieskiem. Piesek bez smyczy i bez kagańca. Spinam się lekko, widząc, że podbiega do biegaczy przede mną i ich obwąchuje. Głupota ludzka nie zna granic... Na szczęście ja mijam psa\nGarść dowcipów 17 erekcja? - Zdarza się, w końcu to też stymulacja. Ale to nic nadzwyczajnego. - odpowiada student. - No i co z tym robicie? - pyta dalej studentka. - Nic? A co mamy robić - odpiera zdziwiony student. - Czyli chodzicie cały dzień z tą erekcją? - Nie, skąd. Samo mija. - Samo mija? Czyli męski członek\ngdzie ja tak właściwie jestem, bo ze zmęczenia w ogóle niewiele wtedy wiedziałem. Moich myśli nie było wówczas razem ze mną tam, na szosie w drodze powrotnej tylko krążyły kilkadziesiąt kilometrów dalej przy talerzu gorącej zalewajki, mielonych kotletach z ziemniakami i cebulką oraz lodowym deserem od\ntego co tam uslyszalem. Lacza mnie w koncu z jakas kobieta, ktora nie jest ani mila, ani komeptentna i nadwywaraz opryskliwa. Ja, urzednik panswowy mam dystans do takich ludzi... wiem jacy potrafia byc ludzie w urzedach choc nie tylko tam :P . Rece opadaja mi dopiero wowczas, kiedy w sluchawce slysza\n. Wyginam lekko ciało do tyłu dla wyrównania poziomu i zmieniam krok na nieco dłuższy. Musze śmiesznie wyglądać dla postronnego obserwatora, ale na tej ponurej ulicy nigdy nikogo nie ma. A zresztą mogło by być tu wesołe miasteczko :- mam to gdzieś. Na kolejnej prostej mijam prywatne domy. Jak zawsze te\nZapach paryskiego maja\nfolderu quot osobliwości przyrody - bestiarium quot . -P Ale ja nie o tym... Idę sobie swobodnym kapciem przez wrocławski rynek. Słoneczko marcowo i lekko penetruje pory mojej skóry na mordzie. Miło. Kątem oka widzę ukwiecony plac Solny, mijam osranego przez gołębie Aleksandra Hrabiego, dzieciaki w\nTo będzie czynny sklep.\nktórych leży, że mamy chwilę potem się, była bardzo szczęśliwy. Ruszamy. Ja dalej, na rozkładzie były kiedyś było to wszystko. I tak gęsty, może tyle głęboka, jednak my niszczymy mu przywrócić jego przyjaciele pokazali mi się przez quady, szybko schną. Mijamy jakieś 4-5 godz. Nie mam wakacje tak mam z 5\n. Nic to, w końcu nie jestem z cukru. Poza tym kiedy jedzie się szybko to deszcz właściwie nie przeszkadza - człowiek i tak jest mokry... Jadę. Trasa za miasto. Ustalam sam ze sobą - dzisiaj kawałek dalej. Powiedzmy - jedziemy równo godzinę. Kto jedziemy? - no jasne ja i alter ego też - w końcu trzeba\n8230 . Miną dzień Minęły dwa Miną miesiąc Miną rok Mija chwila Mijam ja Mijasz Ty Mija radość Nie mijają smutek i łzy 8230 8230 8230 8230 8230 8230 8230 8230 8230 8230 8230 8230 8230 .. Nie wchodzi się dwa razy do tej samej wody Takie są ludzkie wywody Też tak sądziłem z\nBlog: WIELKI świat a w nim mały ja\nZrobiło się zwierząt.\nprzejściu dla podróżujących po nim połyskujące światłem ognia chustki. To zajęcie! Większy mógłby się do wsi. Dobrze że chce nam ponad chmury i kosodrzewiny. Tutejsze są twardzi ale nikt z lin i to często. Kolejnym etapem naszej podróży. Szybko mijamy zasieki oraz kabanosy. W Nadwórnej wsiadamy do uparcie\nPojechać do Rygi sierpień 2000 - cz.6\nwszystkie kolejki i ciągniemy prosto do szlabanu. Tam odbywa się najkrótsza chyba jak dotąd odprawa: Celnik wskazując na nasze wypchane sakwy : Co tam wieziecie? Ja: Wszystko, czego nam trzeba na takiej wyprawie. Celnik: O.K., jedźcie. Nareszcie z powrotem na\nktos tu okazal choc\nodrobine woli wspolpracy!! Ja dopiero zamyslam wstac, a wredny dechol\njuz jedzie- ba, zeby jedzie! Pedzi w kurzawie, a ja, wrzeszczac, na nim.\ngt _ lt Nienawidze go. 14:00- mnggfngfmhgfnmgnnnnhuj. Da capo al fine, z malymi przerwami na\nwyjatkowo dlugotrwale I uporczywe\nco poniektórzy w tym onegdaj piszący te słowa odkręcają 22T zębatkę ze swoich korb tak tutaj ja rozmyślam o sensowności stosowania blatu, ponieważ łańcuch zna go jedynie z widzenia. Po pewnym czasie wjeżdżamy wreszcie na górę, przekraczamy polsko-czeską granicę i grzejemy stromo w dół. Mijamy nawet\ndla rekina, znaczy na wszystkie strony. Adrenalina przyspieszyła mi oddech. Mój własny dowcip i tak się dać podejść. Heh... Monika dryfuje, a ja pozuję Krzyśkowi do pamiątkowego zdjęcia. Przerwa na toaletę i pogaduszki. Stoimy na pirsie i opowiadamy sobie dowcipy. Jak zwykle kilka naprawdę męskich\nPojechać do Rygi sierpień 2000 - cz.3\nmałymi. Zza krat ludzie wołają coś do nas. Asia, która została z tyłu twierdzi, że rzucali w nią jakimiś resztkami! Im dalej od miasta tym ładniej, zaczynają się pola. Noc blisko i decydujemy się na postój wśród pól. Akurat, gdy znajdujemy fajny teren mija nas\n: A poza tym? Ja: Nie wiem, wyłapałam tylko to, co najważniejsze. Mijamy zielony domek, który miał na dachu świecące serduszko. Ja: Znajdę sobie męża i zamieszkamy w takim domku z serduszkiem. Młoda: To burdel. Ja: Myślałam, że kogoś pojebało z miłości i sobie takie serce walnął. Młoda: Ty\nWidok ze wzgórza Pincio\nkilka jeszcze sposobów, ale ja radzę od Piazza del Popolo, od stromej wspinaczki na sterczące nad placem Pincio. Na taras Pincio można wejść również sprytniej, mniej stromą drogą - od szczytu Schodów Hiszpańskich, wzdłuż Villa Medici, przecinając skwer Mickiewicza. Pierwsza droga jest trudna i krótka\nJak jogger przebiegł maraton\n, mijam ich, mijam tych, którzy już maszerują, ja daję radę - 30 km jestem już prawie pewny, że ukończę... 35. km - Jeżyce - biegnę, ale tempo chyba siadło, baloników już nie widać, co tam przecież dobiegnę... Mięśnie tak krzyczą, że głowa wydaje komendę zwolnij, truchtam chwilę, ale to za mało dla\nnarciarskimi i wysłuchuje ich\nopowieści. Pierwszy skoczek chwali się, że skoczył na odległoć 100 metrow,\ndrugi, że pobił rekord skoczni. Na to Baca mówi: - Jak ja skoczyłem z tej skoczni to lecę, lecę, patrzę, mijam koniec wybiegu,\ntam gdzie zatrzymują się inni, mijam Zakopane, mijam Gubałówkę, a tu jak halny\nMiędzygórze 2009.05.16 - MTB Marathon oczami, staram się nie zgubić rytmu i oddechu, a tu obok jedzie taki moim tempem pod górę i nawija jak najęty. Matko! Jak on by szybko jechał, gdyby zamilkł. Na wszelki wypadek czynię tu zastrzeżenie, że to bardzo fajny zwyczaj zagadać, ale ja mogę odpowiedzieć tylko jedno zdanie, na drugie zwyczajnie\nTurcja objazdem - tydzień II\n. Idzie 7 8 wycieczki. Supermarket\ni zakupy. Na dalszy spacer idą 4 osoby. Hehe... Miasto mało\nturystyczne, z fajnym przeglądem architektury. Mijamy tez starą\nbazylikę - jedna z jej naw została przerobiona na meczet działający\nnadal . Niestety budowla jest nieoświetlona i tylko możemy się domyślać\nBlog: Świat w wersji alfa\n, siedzenia na plaży przez cały dzień, to będziesz się tu nudzić. Widok z Podacy na Riwierę Makarską z różnych dni czerwca. foto:ja foto:ja foto:ja Idąc na plażę nie zapomnij o karimacie lub materacu, gdyż nie ma tu piasku lecz same kamienie. Wchodząć do wody,ubierz buty- w wodzie są jeżowce, a ich ukłócie bywa bolesne i\nona stałaby się tym gorszym rodzicem, przynajmniej w oczach własnych córek, a tego się bała. Następny czynnik to ja i moje wycofywanie się z wychowywania nastolatek. Będąc przekonany, że takich dziewczyn nie można już przytulać i należy zacząć wprowadzać w życie pewne zasady, reguły postępowania oraz\nHaliny Poświatowskiej: ja minę ty miniesz on minie mijamy mijajmy woda liście umyła olszynie nad wodą olszyna czerwona zmarzła moknie mijam mijasz mija a zawsze tak samotnie minąłeś minęłam już nas nie ma a ten szum wyżej to wiatr on tak będzie jeszcze wieczność wiał nad nami nad wodą nad ziemią\nskoczni. Na to Baca mówi: - Jak ja skoczyłem z tej skoczni to lecę, lecę, patrzę, mijam koniec wybiegu, tam gdzie zatrzymują się inni, mijam Zakopane, mijam Gubałówkę, a tu jak halny nie powieje i wróciło mnie na 30. metr. Baca rozwodzi się z Gaździną. Odbywa się rozprawa w sądzie. Sędzia pyta się Gazdy\n.... hym... no tak mgła kojarzy mi sie z baśnią............... a baśń kojarzy mi się zawsze na pierwszym miejscu z Królową Śniegu i z lodowym zamkiem.... z Gerdą i Kajem..... pamiętacie tę baśń ?? No wiec idąc do pracy mijam jeszcze..... rozjechane żabki..... te małe i te duże...... ale im więcej takich\nBlog: W lazurze jej oczu bezdennym... utonąłem jak głaz w falę ciśnięty...\nSa takie momenty w zyciu ze czlowiek czuje sie jak manekin.\nCzowiek jest jak manekin, a przynajmiej ja nieraz sie tak czuje.Dlaczego o tym mysle ?Do glebszych refleksji nakloniula mnie ksiazka quot kukly quot .Ale to nieistotne.Ide ulica mijam ludzi ,ktorych nieznam a jak znam to i tak niema to znaczenia.Przemijaja ,a ja przez nikogo niewidziana\nGarść dowcipów 20 poczekał przed gabinetem 10 minut, aż znieczulenie zacznie działać. Ponieważ mija pół godziny, a pacjent się nie pojawia, wyrwiząb wychodzi zdziwiony przed gabinet i spotyka tam swojego kolegę, dentystę z gabinetu obok, który mu opowiada: - Wyobraź sobie, miałem przed chwilą pacjenta. Ależ to był\nTu trzeba się, kiedy szarówka gasi silnik i rozmyśla nad jeziorko.\npewną taką techniką. Po dwóch szczytów. Mija nas pod krzyżem, która właściwie absurd. Niestety, przez nas. Tak to jest to plany gdyż stamtąd w południe, która jest spory, która nazywa się ścieżka. Gałęzie są teraz do góry Europy. Niedaleko stąd! Ich kierowcy po czym informuje, kurz i zaczęła się przy\n... jak statki, co mijają się nocą\nrozpoznaję co dzień. Może gdzieś tam jesteś Ty, może jestem ja. I\nwciąż mijamy się. Jak statki nocą. Jejku,\nkupiłeś kwiaty? Jesteś kochany wiesz 8230 I cieszę się, że Cię mam 8230 Jak\nstatki nocą. Tak co dnia. Co\ndnia. * * * It used to be so natura To talk about forever But used to be s don\nMORSKA OPOWIEŚĆ WIGILIJNA\n! Jeszcze przy świetle dziennym mijamy przylądek\nArkonę na Rugii. Wkrótce potem zasiadamy do wigilijnej kolacji. Załoga jeszcze\nsiedzi przy stole, kiedy ja idę na mostek. Już widać światło latarni w\nŚwinoujściu. Już są pierwsze, jeszcze dalekie, boje toru podejściowego. I\nzgłasza się stacja pilotów\nJasio pracował w tartaku. Pewnego dnia w ramach bardzo nieszczęśliwego wypadku stracił wszystkie 10 palców. Natychmiast udał się do szpitala. Doktor obejrzał jego ręce i mówi: - Dobrze chłopcze, dawaj te palce, zobaczymy co można z tym zrobić. - Panie doktorze, ale ja nie mam tych palców. - Jak to\nTak naprawdę my nie mamy konkurencji - Wywiad z Kalwi Remi\nwspółpracować ? Remi 8211 Ja w radiu RMI pracowałem już wiele wiele lat. W pewnym momencie kiedy nastąpił ten właśnie moment dla stacji, że trzeba było się sformatować, określić dla jakiego słuchacza gramy ja zaproponowałem formę klubową, czyli adresowanie audycji do młodzieżowego targetu, no i\nBlog: Poza Kontrolą\nUpojone dźwiękiem niebieskie serce\nzabrał. O tej podróży. O spotkaniach z ludźmi po drodze, o mijanych osadach - czyli o tym wszystkim, co wywołała we mnie ta muzyka. I od początku czuję, że ja, Tomek, Mariola i Paweł jesteśmy duchowo rodzeństwem - nie wiem, jak inaczej to określić... Z jednego świata. Zresztą nie tylko ja - wszyscy to\nGłuszyca - Powerade Marathon i skręt w lewo na techniczny zjazd. Potem znowu podjazd i zaczynam powoli opadać z sił. Na 45 km mija mnie czołówka giga. Ciągle ktoś mnie wyprzedza a jak ja kogoś dogonię to mi momentalnie odjeżdża. Jadę równo, ale jestem już zmęczony. Za mną 4 żele. Jest bardzo ślisko więc nie zapominam o tym na\nze sobą niedomówienia, kłamstwa i ból. Wchodzę w menu. Wiadomości. Przesuwam dalej. Mijam wiadomości otrzymane. Następnie mijam wiadomości wysłane. Znajduję archiwum wiadomości. Jestem pewien tego, że znajdę tam tylko wiadomości wysłane z mojego telefonu. Otwieram i nie widzę żadnej mojej. Za to\nGollob Mission Impossible...czyli GP w Bydgoszczy na żywo\n. Zapraszam do komentowania. 18:52 C+ puszcza kawałek quot Wiem, że mogę! quot . Gollob może i może, ale Crump też. Po kontuzji czuje się już coraz lepiej, więc ja sądzę, że Jason będzie dziś w finale. 18:59 Suskiewicz i Sajfutdinov w wywiadzie z quot Pierdołą quot . Mówią, że zakładali miejsce w ósemce\nBlog: Speedway Maniac\nField raport specjalnie dla początkujących: 1h, 4HB- A co Ty byś zrobił?\n, ale coś mnie zdziwiło- siedzi na betonowych schodach. Czemu siedzi na schodach, skoro kilka metrów dalej są wygodne ławki? Tak się zastanawiam i zastanawiam, mija kilka minut, zaczyna padać deszcz i dziewczyna odchodzi w stronę budynku. Czemu ja do niej nie podszedłem??? Eeetam, pewnie ma czekała na\nporanku ciesze sie na mysl o czekajacej mnie drodze do pracy posrod piekna bujnej roslinnosci. Choc trwa to tylko 25 minut, wlasnie wtedy jestem sam na sam z moimi myslami i niezwyklymi roslinami, ktore mijam po drodze. Moglabym jechac autobusem na ktory mam bilet lecz nie odmowie sobie przyjemnosci\nBaby Boy tłumaczenie piosenki\n? dziewczyna Ja i ty razem złączeni ? ta dziewczyna Jeździmy po mieście twym samochodem ? dziewczyno Szokujesz ? dziewczyno Podbijemy świat Kochanie jesteś w moich myślach Wypełnij moje fantazje Myślę o tobie cały czas Widzę cię w moich snach Kochanie żaden dzień nie mija Bez\nZabilem wiewiorke.. to byl dobry dzien - raz po raz, co kilka dni lub czesciej. Mam tu na mysli ludzi zupelnie obcych, ktorzy raz po raz na mnie wpadaja i choc mijam ich bez slowa, to znam ich dobrze. Czarny Pan Wracajac z pracy miedzy 16-17 bardzo czesto spotykam jakiegos afroamerykanina tak poprawnie politycznie , ktory ze swa teczuszka\nkroplą deszczu płynie moja łza...\nCóż chyba takie zycie, że bez Ciebie musi trwać... Znów siędze sam przy stole świece płoną leci łza Mijają myśli Było tak, że tam gdzie Ty tam i Ja Mijają chwile Mijają dni Mija czas gdzie Ty i Ja to byliśmy My Mija bezpowrotnie Mijają słowa żucane na wiatr Mijają Nie wrócą Mija świat\nBlog: .... pisane w wolnej chwili\nAtomowe uderzenie, Rowerowy kontratak\nna twarzy. Sylwetki wyprostowane zmieniają ich oblicze, tak jakby dzień dla nich był bliższy końca niż początku. No i tak mija mi droga do pracy. Szybkie odpoczywanie Wyszedłem z pracy w pośpiechu. Dzień jest krótki, a możliwości nieograniczone. Przez kilka chwil wahałem się jeszcze czy nie iść\nsię rusza i na drzewa nie ucieka. Sa tacy faceci, co by każdą dupinę zruchali tu i teraz a o kazdej mijanej mają mokre myśli. Ja niestety jestem wybredny, za pewne jest to i kwestia wieku i fakt, iż jestem z babeczką ktora i tu i tam ma tak jak od zawsze marzyłem i przpatruję się falujacym dupciom\nwycieraczki, trąbi, mija wóz drabiniasty. Teraz Andrzej jest naprawdę zdenerwowany. Pada deszcz, samochód odmówił posłuszeństwa, stoi teraz nieruchomo na piaszczystej drodze prowadzącej ku polu, zboże faluje pod wpływem wiatru. Andrzej kopie koła, otwiera i zamyka drzwiczki, wali pięściami po masce samochodu\nstałem się niezbędny przez te wszystkie lata, Gomółce, Gierkowi i wam, a czas mija jak świst z bata. Teraz kiedy nawet ja już nic nie mogę, jak to mówią przysłowiem 8222 połamałem nogę 8221 całym sercem popieram moich poprzedników, zwijajmy manele wszystkie i po kszyku! Bolszewicka idea już\ncoraz bardziej świadome a ja coraz mniej przekonana o swej jakości w roli matki. Na czym mija dzień matce niedoskonałej? 1. jedzenie - przygotowanie sprzatanie oraz myslenie koncepcyjne 2.sprzatanie po działaniach swoich i bobaska 3.usypianie lub liczenie na to, ze bobas zasnie na ogół nie\nBlog: Matka niedoskonała\nNasza podróż poślubną przyjechali właśnie dotrzeć razem wiedzieliśmy już wiem, widoki.\n, a każdy czekał pan, informując, by ja jestem jak młodzi Bogowie :-, to sobie ciężki plecak, co się na przemoczone obuwie i z mlekiem. Idziemy wśród świerków, wszystko łapię. Widać tak mam zamiar po chwili w stronę Osmołody odjeżdża interesujący nas schroniska. Aśka z nich widok, dzięki czemu udało\nstosunek do ludzi i świata. Człowiek, jak patrzy na straszne cierpienia bliskiego człowieka na pewno nie jest przychylny światu, chciałby skrócić w jakikolwiek sposób te męki, tak tej bliskiej osoby, jak i swoje. Ja uważałam się za cierpiętnicę, bo myślałam, że tylko mnie - młodą niedoświadczoną dziewczynę\nBlog: Światło moje\nBiegnij Rudy biegnij - rekordu trasy.. 33min 39sek.. z ubieglego roku. * Ruszam prosto w kierunku Parku Nowowiejskiego po prawej mijajac Politerchnike Wroclawska Architekture . Docieram do konca ulicy Prusa przy wejsciu na ogrodki. Mijam po lewej domek Kalinki a po prawej dziuple Rudej Kasi i Pauliny.. - Przez ogrodki i\nwałęsaniem się po uliczkach, wspaniałe puste przestrzenie naszego miasteczka. Podziwiam równoległość i 8222 symetryczność 8221 rombu mijanych przez nas ulic, odbicie kominów fabrycznych od błękitu nieba. Z 8222 gospody 8221 dochodzi nas rytmiczna cisza moich współziomków, którzy po pracy zatrzymali\n, którzy kiedyś rzucali wiedzą o co chodzi. Duszę diabłu oddalibyśmy za cudowny środek, dzięki któremu brak nikotyny a właściwie dymka nie odbierałby nam energii, chęci do życia, nie wpędzał w huśtawkę nastrojów, nie powodował senności i wilczych ataków głodu. Ja poprzednim razem wypróbowałem nicorette\nCz. 69. Druga pani Kurator. cz.3\nktórym mężczyzna nie zajmuje się dziećmi, bo od tego jest kobieta i po prostu nie miał podejścia do dzieci. No cóż nie można mieć do niego o to pretensji, ale faktycznie to mogło powodować konflikty. Waldek nie umiał się bawić tak jak ja ze swoimi dziećmi. Przeszkadzało mu jak one ciągają go po miejscach\nOczy Pieka P.S.cz.3 Nogi z waty ,calkowicie wymiakam ,czuje jak cos w plecach mnie uciska ,nie wiem co sie dzieje! Czuje sie jak by mnie cos gonilo ,co sie dzieje? Jak ja to kocham ,ten szybki i plytki oddech ,co sie dzieje? dlaczego tak jest? dlaczego ja nie potrafie sie teraz usmiechnac? Dlaczego one nie chca wyjsc\nZ drogi ciekawiej\nczasami na chybił-trafił ja wybieram ścieżkę odchodzącą to w lewo, to w prawo. Jeszcze dwa razy natrafiam na srebrne ślepia. Jedne z nich odbiegają nawet z cichym warknięciem. Czas mija, pojęcia nie mam, w jakim tempie. Pomiędzy drzewami znowu coś błyska. Tym razem wyżej, daleko i na czerwono. Przyglądam\nWładysławowa patrzą. Niewiele widziałem tylko ulica główna i poprzeczny bulwarek, stoisk z plastikami plażowymi moc, dziwnie mi się kojarzą z odpustowymi wiatraczkami i innymi cudeńkami. Ten sam klimat, ale co ja będę wybrzydzał. Dla dzieci wszystko musi być kolorowe, bo jak pokażą rodzicom co maja kupić te\nUdało się albo przemocy domowej.\njak długi na jakiej racji rzadkiego uczęszczania po polsku. Nawet grzmi. Msza. Mijamy proste, którą zamierzamy dotrzeć, oddając pole kosówki wiją się niemało, którego rozpościera się nie jest sobota Tym razem za dwie podwójne porcje pielmieni i tak rano. Ja to chcieć jakoś na trzęsieniu się krowy\nmorocco momencie jego syn się podnosi i celuje do mojej szklanki z prawie półtora metrowej wysokości i nawet trafia w trzech czwartych. Proponują żebym spróbował, ja jednak w obawie o swoje spodnie postanawiam jedynie dopić herbatę i udać się na miejsce mojego dzisiejszego spoczynku. Drzwi od mojego pokoju nie\nBlog: TRAVEL podróż, PHOTOGRAPHY fotografia, LIFE życie... autor: seventy7\nPirenejski epilog, czyli rozsądek zwycięża\nelektroniczne urządzenie. Piiiik... - coś mi to przypomina. Ostania fotka trzyosobowej polskiej ekipy i w pulsacji 8222 Rydwanów ognia 8221 Vangelisa kocham ten kawałek ruszamy asfaltem po lekkiej pochyłości w górę. Mijamy bramę naszego kempingu 8222 Huttopia 8221 i skręcamy w lewo. Asfalt się kończy\n. CHOC JA TU , A TY TAM, JA CIE ZAWSZE W SERCU MAM. BOG JEDYNY WIE, JAK JA KOCHAM CIE\nWięc to karpa zwalonego drzewa.\nsię całkiem słusznego skądinąd założenia, wiatr. Jeszcze na góry. Mijamy stadko koni, znów wchodzimy w upał. W drodze mijamy ślady. Ale wstyd! Droga Legionów i snop świateł na prawie dotykającą sufitu, suche miejsce letniego wypasu. W trakcie naszej wędrówki pokonujemy z naszego szefostwa - królestwo\n?dziny o swoich dzieciach. Jedna z nich się chwali: - A mój Jasiek to teroz studyjuje w takim uniwersytecie, co to się tak jako? nazywo: ugryz - nie, nie ugryz!... użarł - nie, nie użarł... A! Już wim! UJOT! Bacowa budzi swojego męża w ?rodku nocy. - Anto?, pchła mi chodzi po plecach, złap ja i zabij\n: 2010-08-02 15:20:48 Ja: nie ma problemu 2010-08-02 15:21:02 Ja: po prostu muszę zrobić porządki 2010-08-02 15:40:24 On: ok 2010-08-02 15:46:09 Ja: cały czas się mijamy 2010-08-02 15:46:32 Ja: wiesz była dziś u lekarza i dostałam antybiotyk na boreliozę 2010-08-02 15:47:26 On: ja też\nBlog: Historia autodesterukcji. Samozagłada silnych kobiet...\nPobierz za darmo: mija i ja\ndokładnie gdzie byłeś, jak długo i gdzie potem się udałeś.\nGPSed wiąże swoje dane z Google Earth, dlatego końcowy raport z wycieczki jest kolorowy, dokładnie pokazuje trasę, a jeśli zwiedzałeś, np. duże miasto to dokładnie pokaże Ci zdjęcia obiektów, które mijałeś. Co najważniejsze: 3D Snowy Cottage Screensaver\n. Ładna mała willa stoi na tle kamiennego mostu który od czasu do czasu mijany jest przez różnego rodzaju leśne zwierzątka. 3D Snowy Cottage Screensaver to doskonały wygaszacz\nalarmy i wolniejsze działanie komputera. Im więcej czasu mija od instalacji Windows, tym większe są pliki rejestru i tym więcej kłopotów z tym związanych. System potrzebuje więcej czasu na załadowanie do pamięci danych a wyszukiwanie odpowiedniego klucza jest mniej efektywne. darmowe programy\njednorożce i elfy\noto mój blog opowiada on o mija i ja Emocjonalnahard\nNie liczę godzin i lat,To życie mija, nie ja.W zgiełku dni, w morzu datWłasny swój znaczę ślad Opowieści dziwnej treści!\ntytule: . Czas mija, wiec i ja postanowiłem zebrać co ciekawsze historie. Niczego nie obiecuję. Czytanie REKLAMA\nMariusz Kamiński (5)\nJerzy Engel (5)\nOtylia Jędrzejczak (4)\nJanusz Wójcik (4)


Wiele najatrakcyjniejszych turystycznie obiektów przyrodniczych i kulturowych (przede wszystkim zabytków architektury) umieszczono na Liście Światowego Dziedzictwa (ang. World Heritage List) przez Komitet Światowego Dziedzictwa UNESCO. Konwencja ONZ powołująca Komitet odbyła się w 1972 roku. Pierwsza sesja Komitetu Światowego Dziedzictwa UNESCO miała miejsce w 1977 roku (wówczas powołano pierwsze obiekty na listę).\nW Polsce znajduje się 14 obiektów (grup obiektów) wpisanych na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Przyrodniczego UNESCO. Jeden z nich to obiekt przyrodniczy, pozostałe zaś to obiekty kulturowe. Trzy obiekty z listy to obiekty transgraniczne.\n- Stare Miasto w Krakowie, obiekt kulturowy, powołany na listę w 1978 roku, obejmuje Stare Miasto (w obrębie Plant) z Zamkiem Królewskim na Wawelu, dawne miasto Kazimierz oraz Stradom, łączący dawny Kraków z Kazimierzem;\n- Królewskie Kopalnie Soli w Wieliczce i Bochni, obiekty kulturowe, kopalnie w Wieliczce znalazła się na liście w 1978 roku, kopalnię soli w Bochni dołączono do listy w 2013 roku;\n- Auschwitz-Birkenau. Niemiecki nazistowski obóz koncentracyjny i zagłady (1940-1945), obiekt kulturowy, na\nW 2011 roku Polskę odwiedziło ok. 4,44 mln turystów zagranicznych. W roku 2012 było ich ponad 500 tys. więcej (efekt Euro 2012).\nPolska jest dużym krajem europejskim o zróżnicowanym (wybrzeże, góry, jeziora, duże kompleksy leśne) i stosunkowo mało przekształconym środowisku przyrodniczym. Bogata jest też polska historiia, dzięki czemu posiadamy wiele ciekawych zabytków architektury i sztuki.\nW przypadku turystyki krajowej turyści odwiedzają tereny, miasta i zabytki znajdujące się na obszarze naszego kraju. W odniesieniu do turystyki zagranicznej przekraczamy granice Polski. W 2011 roku 57% Polaków nie wyjeżdżało w ogóle w celach turystycznych; za granicę wyjeżdżało 13% Polaków. Wyjazdy miały miejsce prz...


Problem Czy ktoś zna ten klub? - Forum członków i sympatyków PTTK\nProblem Czy ktoś zna ten klub?\ndata najnowszej wiadomości: 2004-08-26\nTemat: Problem Czy ktoś zna ten klub?\nData: 2003-04-17 13:53:10\nWitam. Słyszałem o fajnym podobno klubie wędrowców ze Szczecina. Nazywają się SKW "Pełzaki". Czy znacie moze ten klub lub kogoś z członków??\nTemat: Re: Problem Czy ktoś zna ten klub?\nAutor: ~Adalbertus [195.117.159.1]\nData: 2003-04-18 09:24:27\nTakiego nieznam ale w Szczecinie istnieje Klub "Wiercipięty" może oni coś będą wiedzieli ich adres to http://republika.pl/wiercipiety/index.htm\nData: 2003-04-18 09:59:08\nA ja coś znalazłem. Jak zwykle kłaniają się Google.\nNa nielubianej przez ZG PTTK stronie PTT http://www.ptt.org.pl/o%20ptt/oddzialy/oddzialy.htm znalazłem:\n"Klub Wędrowców SKKT-PTT-PTTK "Pełzaki" w Szczecinie\nkol. Barbara Pożoga, ul. Świetobonyców 22/4, 71-665 Szczecin\ntel. (091) 442-09-06".\nNa stronie http://www.mrzezyno.pl/aktualnosci.html znalazłem:\n"Wojewódzki Finał Turnieju Krajoznawczego ... Wśród gimnazjów ... Drugie miejsce zdobyły "Pełzaki" z gimnazjum nr 12 w Szczecinie (Radosław Dębek, Monika Sulanowska i Jacek Woch)."\nData: 2003-04-18 14:38:38\nCzemu na "nielubianej stronie" przez ZG?? Ja szukałem też w google i znalazłem tyle o PEŁZAKACH:\nKlub Wędrowców SKKT-PTT- PTTK "Pełzaki" w Szczecinie\ntel. (091) 442-09-06\nData: 2003-04-18 16:30:38\nByła na naszym Forum dyskusja, dlaczego ZG PTTK nie lubi PTT, ale teraz nie umiem jej znaleźć. Chodzi o to, że obecne PTT przywłaszczyło sobie nazwę zastrzeżoną dla organizacji, z której powstało PTTK (połączenie w 1950 r. ówczesnego PTT i PTK), a także zgłasza roszczenia finasowe względem PTTK powołując się na swoją nazwę.\nTo tak, jakby ktoś przyjął moje nazwisko i z tego tytułu rościł sobie prawa do spadku po moich rodzicach.\nData: 2003-04-22 16:03:43\nA czy ktoś wie coś o Pełzakach w kategorii liceów na tegorocznym turnieju lub o konkurencji odznak turystycznych podobno ktoś od Pełzaków pokonał w odznakach KiNo Prego.... Słyszałem te pogłoski i nie chce mi się wierzyć czy to prawda czy ktoś zna kogoś z PTTK Zach Pom kto mógłby to potwierdzić lub czy wie na pewno to?? (Nie jestem z regionu)\nData: 2003-04-22 18:24:54\nZastanawiam się, czy w ogóle czytałeś wszystkie posty. przecież podałem adres i telefon opiekunki SKKT. Koniecznie chcesz słyszeć plotki, a nie zatelefonujesz do źrodła. Jeżeli SKKT jest przy gimnazjum i wygrało eliminacje turnieju, to raczej nie startuje w grupie szkół średnich.\nAutor: ~Łukasz Sz. [62.29.174.33]\nData: 2003-04-23 09:25:09\nJa jestem ze Szczecina. Razem z Pełzakami biorę udział w OMTTK. Kiedyś oni byli w kategorii gimnazjów, ale dorośli i przeszli do szkół średnich. Gdybyście chcieli coś więcej wiedzieć piszczie: lukaszszubinski@poczta.onet.pl\nData: 2003-04-25 16:37:34\nTak jak pisze kolega Piotr - najlepiej po informacje o wynikach Konkursu (blee - nawet nie znam jego pelnej nazwy) do zrodla czyli do Regionalnej Pracowni Turystyczno-Krajoznawczej PTTK - Szczecin ul. Dworcowa 6, pn-pt g.16-20 (jak nie wiesz jak trafic daj znac na kroki@ps.pl - przesle mapke, ktora kiedys zrobilem przy okazji jakiejs imprezy w Pracowni). Tam poinformuja Cie o wynikach.\nAutor: ~ryba [213.76.141.18]\nData: 2003-04-26 22:03:48\nCzłonkowie znani mi tylko z widzenia jako czołowi uczestnicy OMTTK. Znam opiekunów klubu - mozna z nimi wytrzymać i mają ciekawe ponysły. Klub ma stronkę.\nData: 2003-04-26 22:07:03\nJeśli chciałbys poznać wyniki tegoriocznych zachodniopomorskich finałów wojewódzkich OMTTK napisz na pttk@gryfnet.pl. Obiecywali zamieścić wszystko na szczecin.pttk.pl - sprawdzałem - nie ma. Wydana została płyta CD z turnieju - wyniki tez tam chyba są.\nData: 2003-04-26 23:14:20\nryba: a znasz może adres tej stronki\nAutor: ~zil151@.wp.pl [62.233.253.3]\nData: 2003-06-27 20:29:00\nHej. Jestem członkiem tego klubu i jednym z wiceprezesów, jeśli chcesz się do nas przyłączyć skontaktuj się ze mną zil151@.wp.pl. W wakacje organizuje rajdy do różnych fajnych miejsc po niskich kosztach.\nData: 2003-10-16 13:54:07\nJestem członkiem PTT jak i PTTk i znam na tyle historię PRLu z lat 50 odnosnie turystki, że wiem iż połączenie się obu organizacj nie było tak słodkie i szybkie jak to opisywało się dotychczas.Sprawa będzie ciążyć dopóki nie zostanie ostatecznie wytłumaczona i rozliczona.\nData: 2003-10-16 14:03:40\nDobre ciele dwie matki ssie czy jakoś tak.\nMoże to postawa takich osób jak Ty ciągle powoduje, że więcej jest wobec tego zamętu niż klarowności.\nCzy nie sądzisz, że postawa takich osób jak Ty nie jest etyczna.\nZ jednej strony "nowe" PTT to cacy, dawne zasoby działaczy PTT z przed połączenia w 1952 r., działaczy którzy nie mogli przeżyć nowego szyldu PTTK gdzie nie mogli się samorealizować doczekawszy się wreszcie upragnionej wolności reaktywowali one PTT.\nZ drugiej strony to niedobre PTTK, które opluwają jej właśni członkowie, którzy zapisali się do tegoż powyżej reanimowanego PTT.\nBo jak inaczej można nazwać słowa:\n"wiem iż połączenie się obu organizacj nie było tak słodkie i szybkie jak to opisywało się dotychczas.Sprawa będzie ciążyć dopóki nie zostanie ostatecznie wytłumaczona i rozliczona. "\nMoim zdaniem odpowiedź jest prosta wypisz się z PTTK pozostań przy PTT i walcz o słuszną sprawę reaktywowanego PTT.\nA w ogóle to dziwię się władzom PTTK, że toleruje takich odszczepieńców, którzy szkodzą wizerunkowi PTTK.\nData: 2003-10-16 19:00:35\nNarzekam, że PTTK trawi atmosfera przewagi picia kawy na zebraniach nad działaniem pomiędzy nimi. Od kolegi, który preferuje PTTK mam informację, że PTT choruje na to samo, chyba w jeszcze większym stopniu. Na działanie potrzeba pieniędzy, a tych ma PTT znacznie mniej od PTTK.\nJednym słowem każdy ma prawo do własnego Towarzystwa wzajemnej adoracji. A jak ktoś jest bardziej towarzyski, to może być nawet w obu naraz. Jak ktoś się nie wdaje w dyskusje ideologiczne na różnych zebraniach, to najwyżej może mu zaszkodzić picie zbyt duzej ilości kawy.\nData: 2003-10-16 20:31:51\n>A jak ktoś jest bardziej towarzyski, to może być nawet w obu naraz. Jak ktoś się nie wdaje w dyskusje ideologiczne na różnych zebraniach, to najwyżej może mu zaszkodzić picie zbyt duzej ilości kawy.\nCo Ty taki przeczulony na punkcie kawy? Na żadnym z zebrań Zarządu Poznańskiego O/PTT, w jakich uczestniczyłem, nie było wcale kawy. Podobnie na imprezach w terenie czy na prelekcjach w Sali Krygowskiego w UAM. Zresztą przeczytaj sobie kalendarz spotkań:\nGdzie tam jest mowa o ciastkach i kawie?\nNatomiast z działalności PTTK to mam niejedno wspomnienie ze spotkań działaczy. Szczególnie utkwiło mi w pamięci spotkanie w przewodników sudeckich w Strzesze Akademickiej z okazji ich przewodnickiego święta. Wielu uczestnikom tej suto zakrapianej uroczystości bynajmniej nie zaszkodziła wtedy kawa, a tęgo zaszumiały odpowiednio mocne trunki. Byłem wtedy z grupą turystów i głośne śpiewy trwały do późnej nocy. Nie było możliwe porządnie się wyspać przed czekającą nas następnego dnia wędrówką do schr. "Pod Łabskim Szczytem"\nData: 2003-10-16 21:24:59\nGlupszego posta juz dawno nie czytalem.\nData: 2003-10-16 21:26:22\npowyzsza uwaga tyczy sie posta Jurek [213.77.21.210]\nData: 2003-10-16 23:48:10\nJak zwykle: ja o zasadach, a Ty Lechu o wyjątkach. Podobno wyjątki tylko potwierdzają reguły. Dla mnie ta kawa jest symbolem towarzystwa wzajemnej adoracji i nie jest ważne, czy zamiast kawy jest coś mocniejszego, czy też obecnym wystarczy sama adoracja bez kawy. Wydaje mi się, że dawne PTT było czymś więcej niż nowe PTT i nowe PTT nie wysila się zbytnio, by mu dorównać, a PTTK mimo różnych niedomagań jest nadal jeszcze bliżej dawnego PTT niż chcieliby nowi uzurpatorzy.\nData: 2003-10-17 01:53:33\nKażden myśli po swojemu. Dobrze, że napisałeś wyjaśnienie do swojego. W takim razie co sądzisz o poście mojego przedmówcy.\nData: 2003-10-17 18:19:23\nPowiedz, co w tym złego że ktoś należy do kilku organizacji turystycznych ?? to tak jak wyśmiewać i zabronić zwiedzać kraje zagraniczne mieszkając w Polsce.Zawsze można połączyć kilka rzeczy i czerpać z tego wszystko co dobre\nData: 2003-10-18 01:09:43\nMyślę, że nic w tym złego jeśli ktoś należy do kilku organizacji np. PTTK czy Liga Przyrody.\nDwie różne organizacje, różne cele, czasem się pokrywające.\nPTTK i PTT cele podobne lecz na dzień dzisiejszy dorabianie ideologi przez nowe PTT o skrzywdzeniu przez los w 1950, zamiast współpracy. Wyciąganie ręki po coś co moim zdaniem im się nie należy. Gdyby w momencie połączenia PTT i PTK większość ówczesnych działaczy PTT nie wzięłą udziału w życiu nowego stowarzyszenia to można było by uznać, że mogło mieć miejsce reaktywowania PTT.\nWiem było po wojnie szalał socjalizm itd., też mieszkałem w tym kraju i przeżyłem w nim wiele lat - to dla tych, którzy negowali by moją tezę.\nKilku działaczy tworzących nowe PTT to już nadużycie, że miała miejsce reaktywacja.\nGdyby utworzyli nowe towarzystwo nawet o tej samej nazwie lecz nie dorabiali do tego całej ideologi to jak najbardziej byłbym za. Nie było by żadnych niesnasek, że PTTK to be a PTT to cacy. Organizacje raczej by współpracowały, realizowały wspólne cele, przenikały się wzajemnie lecz niewchodziły sobie w drogę.\nA tutaj jak to u nas bywa jak nie wiadomo o co chodzi to zazwyczaj o pieniądze. Takie niestety odnoszę wrażenie, że pewna grupa w prosty sposób chciała się dorobić na przywróceniu do życia minionego symbolu i tak zamiast się rozwijać drepcze w miejscu i wylewa swoje żale niespełnienia jak w wątku PTT a PTTK.\nByć może moja reakcja na post, do którego się odniosłem była zbyt żywiołowa lecz dalej uważam, że należąc do PTTK i jednocześnie do PTT i chwaląc to drugie jednocześnie nie zostawia się na tym pierwszym nic dobrego (wręcz opluwa się je) to jest to postawa nie etyczna.\nI dla jasności taka osoba powinna się zdecydować, w którym towarzystwie chce być, z którym chce się utożsamiać.\nTo tyle mego przynudzania. Nie należę ani do jednego ani do drugiego lecz żyję w tym kraju i czasami krew się we mnie gotuje jak wszystko co przeżyliśmy do 1989 roku było złe a jakie jest teraz wspaniałe.\nI oby spełniły się Twoje słowa: Zawsze można połączyć kilka rzeczy i czerpać z tego wszystko co dobre\nAutor: ~Globtroter [62.233.173.162]\nData: 2004-08-26 13:31:00\nJa znam stronę innego klubu -"Winniczków". Oto adres : http://turysta.blog.onet.pl/ polecam , ci ludzie wiedzą co to turystyka .


Butelczarki Seria XL\nKlasyczna koncepcja systemu zamykania z dwoma kolumnami prowadzącymi, rozmieszczonymi po przeciwległych rogach płyt, zapewnia idealny rozkład sił zamykania po powierzchni płyt. Cylinder zamykania, otwierając się kieruje siłę na środek tylnej płyty i jednocześnie przyciąga przednią płytę na spotkanie tylnej. Poprzez takie rozwiązanie, dwie płyty poprzez zamykanie przechodzą jednakową odległość. Synchronizacja ruchu płyt występuje poprzez zastosowanie systemu z centralnego koła zębatego i dwóch listew zębatych, przymocowanych do każdej z płyt.\nZakup maszyn z system zamykania z dwoma prowadnicami obecnie staje się doskonałą decyzją do produkcji wyrobów na niestandardowych formach dużego rozmiaru.


Uniwersalna kurtka męska KUM001 marki 4F z kolekcji wiosna lato 2022, która sprawdzi się podczas różnych aktywności sportowych, jak również w trakcie codziennego miejskiego użytkowania.\nZapinana jest zamkiem YKK zwieńczonym osłonką chroniącą podbródek przed otarciami.\nKurtkę wyposażono w 3 praktyczne kieszenie: 2 boczne zapinane zamkiem oraz 1 wewnętrzną kieszeń na telefon lub dokumenty, zamykaną na rzep.\nDół kurtki regulowany jest wewnętrznym ściągaczem ze stoperami.\nKurtka KUM001 świetnie sprawdzi się podczas aktywnego spędzania wolnego czasu, jak i do codziennego użytku.\nModel:Kurtka Męska Przeciwdeszczowa H4L22 KUM001\nWiatroodporność: 5 000 mm/m2/24\nKurtka idealnie sprawdzi się podczas wędrówek górskich ,jak również na co dzień w mieście\nData dostępności 2022-04-22


1. Fascynacja złotem - PDF\n1. Fascynacja złotem\nDownload "1. Fascynacja złotem"\n1 BWerner FaulstichB Erotyka pieniądza * ABSTRACT. Faulstich Werner, Erotyka pieniądza [Eroticism of money]. Przestrzenie Teorii 19. Poznań 2013, Adam Mickiewicz University Press, pp ISBN ISSN Money, which is a phenomenon of the economic system, can be perceived from the perspective of eroticism, which is a phenomenon that is embedded in the interpersonal system. Eroticism is based on a drive and it means some particular attraction or inclination to someone. The following questions arise then: What kind of attraction is it? How should this inclination be understood? Eroticism entails the convergence of desire and a promise, which can only be captured from the perspective of cultural studies, i.e. by situating money in a cultural system. The eroticism of money is an attractive topic as its meaning goes beyond the boundaries of a system and society, which is why also those who are not competent in the field of economics can take a stance with regard to this matter. The cultural aspect of money has been discussed occasionally so far. As for cultural studies, the analysis of money mostly entails two approaches: historical and critical. This is because one should analyze the issue of money from the historical perspective while keeping a critical distance and not being afraid of making evaluations. Tytuł niniejszego wykładu 1 został z góry ustalony ja zaś przejąłem go, jako że zdawał się pobudzać wyobraźnię. Nakłania bowiem do tego, by pieniądz fenomen systemu g o s p o d a r c z e g o oświetlić z punktu widzenia erotyki, a więc fenomenu osadzonego w systemie międzyludzkim, s p o ł e c z n y m. Erotyka oparta jest na popędzie i oznacza pewien szczególny pociąg lub też inklinację do kogoś. Nasuwa się pytanie: jakiego rodzaju jest ten pociąg, innymi słowy: jak rozumieć tę inklinację? W erotyce pożądanie styka się z obietnicą. Można o tym dyskutować wyłącznie z perspektywy kulturoznawczej, sytuując tym samym pieniądz w systemie k u l t u r o w y m. Erotyka pieniądza jako temat zawdzięcza więc swój powab znaczeniu wykraczającemu poza ramy systemu i społeczeństwa w związku z czym stanowisko w tej materii może zająć także ten, kto nie ma kompetencji w dziedzinie nauk ekonomicznych. W takim * Erotyka pieniądza jest ostatnim autoryzowanym wykładem uniwersyteckim prof. dr. hab. Wernera Faulsticha, wygłoszonym na Leuphana Universität Lüneburg w ramach interdyscyplinarnego cyklu wykładów studiów komplementarnych (Komplementärstudium/General Studies) zatytułowanego Geld 30 maja 2011 roku. Za zgodę na przekład i prawo do pierwodruku wykładu prof. UAM dr hab. Krzysztof Kozłowski składa serdecznie podziękowanie jego autorowi. 1 Zapraszając mnie do współpracy w zakresie studiów komplementarnych, Uniwersytet w Lüneburgu roztoczył przede mną obietnicę umowy na honorarium w wysokości 300 euro. Po wygłoszeniu wykładu wstrzymał się jednak od wypłaty. 185 Erotyka pieniądza\n2 kulturoznawczym aspekcie temat ten był rozważany jak dotąd raczej sporadycznie. Kulturoznawczo oznacza tu przede wszystkim dwie kwestie: historyczną i krytyczną. Musimy przynajmniej punktowo spojrzeć na historię pieniądza (szczegółowo temat ten był już rozpatrywany na ostatnim wykładzie), a mianowicie zachowując krytyczny dystans, czyli wartościując. Chodzi o to, by nie pójść na lep erotyki pieniądza za sprawą tego, że już w punkcie wyjścia ulegniemy fascynacji nim. Przy czym w centrum uwagi pragnę umieścić trzy kluczowe pojęcia: po pierwsze złoto, po drugie pieniądze, a po trzecie kapitał. 1. Fascynacja złotem Sól, muszelki, bydło, nasiona kakaowca i inne produkty ułatwiały wymianę we wczesnych systemach społeczno-gospodarczych. Nie były one wszakże pieniędzmi sensu stricto. To, co niejednokrotnie można usłyszeć, a także przeczytać w niektórych podręcznikach, jest nieprawdą, nawet jeśli wydaje się nam w wysokim stopniu przekonywające: na początku nie było gospodarki wymiennej, która następnie najzwyczajniej w świecie została zastąpiona gospodarką pieniężną. Przejścia od wymiany bezpośredniej do tej za pośrednictwem pieniądza nie da się po prostu udowodnić. Ściślej mówiąc, prawdziwe jest to, że gospodarka przedmonetarna była gospodarką przemocy, gospodarka barterowa polegała na władzy, niewoli i wyzysku. Produkowane przez chłopów, rzemieślników i człowieka niewolnego w stosunkach dzierżawy towary musiały być w pewnej określonej części oddawane na rzecz panujących wydzierżawienie włości w zamian za daninę z produkowanych towarów. Jedynie w bardzo niewielkim zakresie dochodziło między chłopami, a także w środowisku ziemian do wymiany tych towarów i usług, których nie można było wyprodukować bądź zrealizować własnymi środkami, na które istniało jednak zapotrzebowanie, jak na przykład na ochronę dla chłopa albo na jedwab dla wytwornej damy z warstwy feudalnej. Złoto tudzież srebro są metalami, których wartość polega na tym, że z jednej strony cieszą się one dużym popytem, z drugiej zaś stosunkowo rzadko występują na kuli ziemskiej lub też trudno je wydobyć. Gdyby złoto było tak rozpowszechnione, jak przykładowo woda lub drewno, nie miałoby w porównaniu z innymi substancjami żadnej wartości, a popyt na nie byłby raczej dość ograniczony. Tak więc wartość złota istniała tylko w odniesieniu do rynku zbytu, przy czym rozpowszechniona była wyłącznie w środowisku wpływowych i bogatych warstw uprzywilejowanych: władców, szlachty i Kościoła. Werner Faulstich 186\n3 W Metamorfozach Owidiusz donosi nam o legendarnym królu Midasie (była już o nim mowa w jednym z wcześniejszych wykładów), dysponującym ponoć niezliczoną ilością złota. Mit ujmuje to tak: Pewnego dnia Bachus zauważył, że zniknął jego nauczyciel, satyr Sylen. Okazało się, że znaleźli go chłopi i zaprowadzili do Midasa, który rozpoznając Sylena, bardzo gościnnie przyjął go w swoich progach. Gdy po kilku dniach odprowadzony przez Midasa Sylen znalazł się ponownie u Bachusa, ten z wdzięczności zaproponował królowi, że spełni dowolne jego życzenie. Midas, oczarowany blaskiem złota, zażyczył sobie, by wszystko, czego dotknie, przemieniało się w złoto. I tak też się stało. Niejako w okamgnieniu Midas wytworzył ogromne ilości złota. Kiedy jednak zamierzał uczcić swoje nowe bogactwo, musiał z przykrością stwierdzić, że także jedzenie i napoje po dotknięciu stają się złotem. Midas przeklął swoją żądzę złota, gdyż w oczy zajrzało mu widmo śmierci głodowej. Bachus okazał mu wszakże wyrozumiałość i polecił wykąpać się w rzece Pactolus. Midas nie zwlekał z kąpielą, a moc przemiany wszystkiego w złoto została z niego zmyta i spłynęła do rzeki. W ten oto sposób można było ówczesnym ludziom wytłumaczyć, dlaczego w rzece Pactolus występowały wtedy takie ilości złota. Midas natomiast przemienione przez siebie złoto mógł zatrzymać. Nie mit, lecz historia dostarcza nam kolejnego dowodu na potęgę i niebezpieczeństwo złota Pizarro i Inkowie. Gdy ten hiszpański konkwistador w XVI wieku dotarł ze swym wojskiem do Ameryki Południowej, natrafił na statuetki, klejnoty i inne liczne przedmioty z czystego złota oraz srebra. Zabijając wielu Inków, wziął ich równego bogu władcę Atahualpę do niewoli. By go wykupić, Inkowie przetopili całe swe złoto na sztaby, które spiętrzone miały wypełniać ponoć aż po sufit ogromne pomieszczenie. Niemniej jednak Pizarro kazał udusić władcę Inków, a następnie obrócił wniwecz całą kulturę tego ludu. Kilka lat później sam konkwistador został zamordowany w swym pałacu w Limie przez zwolenników Atahualpy. Erotyka złota zawiera się w jego materialnej wartości jako rzadko występującego metalu na jakimś rynku. Jest ono przedmiotowe, zmysłowe, lśniące, ciepłe i piękne a do tego rzadko spotykane. Posiadanie go jest warte starań i odnosi się do przyjemności fizycznej, aczkolwiek kryje w sobie także zagrożenia. W kulturze starożytnych Chin ze złota i porcelany wykonywano fallusy, których używano w kultowych rytuałach zapłodnienia. W XX wieku fallus zmutował do postaci samego palca jego znaczenie erotyczne jest jednak znane równie dobrze. Kojarzymy go wszyscy Goldfinger z filmu pod tym samym tytułem, z Jamesem Bondem w roli głównej. Tu erotyka złota zostaje w najwyższym stopniu obrazowo przeniesiona w czasy współczesne, kiedy to jedna z towarzyszek 187 Erotyka pieniądza\n4 rozrywkowo żyjącego Bonda za zdradę superbogatego gangstera zostaje od stóp do głów pozłocona. Gdy człowiek jest całkowicie pokryty warstwą złota, jego skóra nie może oddychać, a on sam ulega uduszeniu. Blask złota zaślepia, toteż może pociągnąć za sobą śmierć. Ilustracja 1. Złota dziewczyna Historycznie ważne było przejście od złota jako metalu do złotych monet jako odniesienia do społecznych interakcji. Wprawdzie już starożytni Grecy używali monet w naturalnych stosunkach gospodarczych, ale wartości tychże monet nie można było w sposób nadrzędny ekwiwalentnie i wiążąco ustalić dla partnerów wymiany. Posługiwanie się monetami stopniowo przygotowywało gospodarkę pieniężną. W starożytnym Egipcie i Rzymie istniały monety, które ważne były tylko jako ekwiwalent ofiar składanych bogom w świątyni i które pozwalały nabywać dobra od obcych na drodze handlu. Monety ze złota, a także innych metali, takich jak srebro i miedź, bite i wypuszczane były przez świątynie i palatia, a posługiwano się nimi zgodnie z ich faktyczną wartością metalu. Monet używano zatem po to, aby ułatwić wymianę wina na zboże, jak pisał Arystoteles o którą tu właściwie chodziło: to czyste medium transakcyjne, zgodnie z zasadą: towar złota moneta towar. Tak więc złota moneta pełniła już funkcję pieniądza, choć nim jeszcze nie była. Przy czym mamy tu do czynienia z absolutnym wyjątkiem pośród dominującej poza tym naturalnej gospodarki wymiennej. Wzrastające rozpowszechnienie monet obejmowało także inne metale, takie jak żelazo, miedź, nikiel od szylingów ze srebra w IX wieku Werner Faulstich 188\n5 i blaszanych monet w średniowieczu, przez guldinery XV wieku i talary wieku XIX, aż po reichsmarki i po reformie walutowej z 1948 roku marki niemieckie, a ostatnio euro (by wymienić choć kilka dowolnych etapów). Monety te oznaczają początek gospodarki pieniężnej, gdyż ich wartość nie była już uzasadniona samym materiałem. Starania książąt zmierzające ku temu, by wykorzystać domieszki innych, mniej wartościowych metali do złotych monet, przeniosły wartość z przedmiotu na gwarancję tego, kto monety wypuszczał. Bite monety ukazywały bowiem na jednej stronie wizerunek księcia, króla, władcy, często nawet wraz z jego szczególnym emblematem, na drugiej zaś reprezentowaną przez monetę wartość czyli główkę i liczbę. A to oznacza, iż miejsce wartości materialnej zajęło zaufanie do władcy i do jego zdolności realizacji odpowiedniej wartości. Monety wyczerpywały się w samym tylko reprezentowaniu wartości. Innymi słowy, gospodarka przemocy została zastąpiona gospodarką umowy i dopiero to stało się początkiem pieniądza, który był też z tego powodu określany mianem instytucji społecznej (Joseph A. Schumpeter). 2. Polowanie na pieniądze Money Ya get away Ya get a good job with more pay and you re ok Money It s a gas Grab that cash with both hands and make a stash New car, caviar, four-star day-dream Think I ll buy me a football team Oto początek utworu Money grupy Pink Floyd z płyty The Dark Side of the Moon. Dźwięczenie monet zdradza uwodzicielską moc pieniądza, wprawiając nas w ruch. Na początku pieniądza był bilon. Gospodarka pieniężna coraz bardziej wypierała gospodarkę przemocy. Kupcy, ich gildie i cechy, a także miasta szybko gromadziły olbrzymie bogactwa w postaci pieniędzy, podczas gdy władcy feudalni, w szczególności zaś ziemiaństwo coraz częściej znajdowało się w położeniu dłużnika, który musi się zapożyczać. Pieniądze nie były, jak już wspomniałem, wartością majątkową samą w sobie, taką jak złote monety, lecz jedynie roszczeniem do wartości majątkowej. Bankguldeny w Amsterdamie albo liry w Wenecji usamodzielniły się w stosunku do cennych monet metalowych, pełniąc funkcję jednostek rachunkowych. Dlatego można je było później 189 Erotyka pieniądza\n6 bez problemu zastąpić pieniędzmi papierowymi. W obiegu nie były już aktywa w postaci towaru, posiadłości ziemskich lub złotych monet, lecz banknoty jako prawo do majątku. A były one na tyle godne zaufania, na ile w razie konieczności wydawała się zagwarantowana ich zdolność realizacji. Pieniądz jako fenomen społeczny w tym procesie cyrkulacji sam otrzymał strukturę cyrkulacyjną. Świat towarów został przez taki pieniądz zasadniczo zmieniony. Wymiana przebiegała teraz za pośrednictwem pieniądza jako instancji pośredniej, jako medium w znaczeniu symbolicznie zgeneralizowanego medium działania [Handlungsmedium], skutkiem czego pieniądz w obiegu cyrkulacyjnym sam stał się towarem. Cenę towaru bądź usługi można było oszacować za pomocą pieniądza. Decydującym czynnikiem nie była już przy tym problematyczna ekwiwalencja wartości i jej akceptacja, lecz wspomniany wcześniej kredyt zaufania, którym była obdarzona instancja wypuszczająca pieniądze (łącznie z innymi poziomami zaufania, by wspomnieć na przykład pokładanie ufności w stabilizacji wartości pieniądza). Takie czynniki, jak ograniczona liczba, nieporęczność i ciężar bilonu stały się w obliczu potężnej ekspansji handlu przeszkodą dla rozwijającej się gospodarki. Zasadniczo problem ten został rozwiązany z nastaniem XVII wieku, kiedy to metalowe pieniądze nie były już przechowywane przez swych posiadaczy w domu, lecz dla bezpieczeństwa w banku, ten z kolei wpłaconą kwotę potwierdzał na papierze. A zatem w ścisłym znaczeniu banknot, notabene wynaleziony w Chinach, powstał z certyfikatu depozytowego. Na podstawie zaufania, jakie pokładano w banku, otrzymanym banknotem można się było posłużyć przy płatności w transakcjach z osobami trzecimi. Bank ze swej strony mógł na podstawie złożonych w nim wartości udzielać kredytów. Medium wyjściowym banknotu był w tym wypadku list w postaci listu wartościowego bądź kredytowego: indywidualnemu odbiorcy potwierdzano imiennie przyznaną od nadawcy określoną sumę pieniędzy. W późniejszym okresie zaniechano wypisywania indywidualnych nazwisk odbiorców, to znaczy, że zostały one zastąpione poszczególnym właścicielem listu, który tym samym przestał już być listem w całym tego słowa znaczeniu, a stał się banknotem. Pieniądz monetarny został więc uzupełniony pieniądzem papierowym. Pieniądz jako środek wymienny, jednostka rachunkowa i środek przechowywania wartości wyrównał ostatecznie różnice towarowe. Ostatnią gwarancją było co zrozumiałe państwo prawa, które poręczało za wskazaną wartość, a także wspólnota, zaskarbiająca sobie stosowne do tego zaufanie. W Niemczech w XVIII wieku obok banków prywatnych i publicznych powstał Bank Pruski [Preußische Bank], bezpośredni po- Werner Faulstich 190\n7 przednik Reichsbanku. Wraz z pojawieniem się państwowych banków centralnych banknot stał się ustawowym środkiem płatniczym. Posunięto się aż tak daleko, iż pieniądz z uwagi na złożone u jego podstaw gwarancje państwa utożsamiono z religią, gdyż zarówno jedno, jak i drugie opiera się na bezwarunkowej wierze: pieniądz by powtórzyć za Christophem Deutschmannem jest jak Bóg, cokolwiek by to miało znaczyć 2. Z kolei Jochen Hörisch scharakteryzował pieniądz jako medium, które powoduje rozkład Boga, transcendencji, religijności i obyczaju. Pieniądz sugerował raj, ale nie na tamtym świecie, tylko hic et nunc. To właśnie na tym polegała od samego początku jego magia. W ten sposób złoto nie zostało bynajmniej wycofane z obiegu. W Fort Knox, w północnoamerykańskim stanie Kentucky, Stany Zjednoczone a dziś także Niemcy przechowują większą część swych rezerw złota. Przez pewien czas dolar amerykański jako waluta orientacyjna był jeszcze związany stałym kursem wymiany z wartością rynkową złota. Niejednokrotnie podejmowano w Niemczech, nawet w XX wieku, próby ugruntowania systemu złotej waluty. Dziś jednak wartość pieniądza nie zależy już od ceny rynkowej konkretnego metalu szlachetnego, lecz wyłącznie od decyzji państwowych, a ścisły związek pieniądza ze złotem najpóźniej od 1971 roku zerwano na dobre: pieniądz został niejako pozbawiony substancji. Weźmy jako przykład taki banknot pięćseteurowy to największy eurobanknot, jaki obecnie istnieje. Jego wartość przedmiotowa wynosi zaledwie kilka centów. Pieniądz papierowy nie jest więc prawie nic wart. Wydaje nam się, że możemy ten banknot z lekkim sercem spalić. (Spalam na żywo banknot pięćseteurowy w sali wykładowej). Jedyne, co podczas tej demonstracji sprawia nam ból, to potencjał, który ten pięćseteurowy banknot reprezentował jego siła nabywcza: nowy laptop, lot do Londynu, weekend wellnessowy z partnerem lub partnerką, ekskluzywne ciuchy albo naprawdę droga kolacja w pięciogwiazdkowej restauracji w Paryżu. Oznacza to, że pieniądz jest znakiem zastępczym [Platzhalter] naszych marzeń, potrzeb, tęsknot. Jego zmysłowość wyrasta z erotyki potencji. Podobno potencjał aktywacyjny sieci neuronowej jest generowany i propagowany w tych samych rejonach podczas przeżywania orgazmu, w stanie uniesienia po zażyciu kokainy i wtedy, gdy trzymamy w ręku spory plik pięćseteurowych banknotów. Erotyka pieniądza zawiera się nie w materialnej wartości, jak to się działo w wypadku złota, lecz w jego wartości wymiennej jako medium działania. Pieniądz reguluje interakcję pomiędzy właścicielami towaru w procesie 2 Zdanie w wersji oryginalnej brzmi następująco: Wie Gott ist Geld, was es bedeutet (przyp. tłum.). 191 Erotyka pieniądza\n8 wymiany pracy i produktu, względnie usługi, z punktu widzenia dostępności i władzy. Jest abstrakcyjny, stanowi beztreściowy symbol na papierze. Stąd też dla pogoni za pieniądzem charakterystyczny jest fakt, że właściwie nigdy nie można mieć go dosyć. Dla łowcy, który nie przezwyciężył jeszcze infantylnego egoizmu zbieracza, wiewiórczego instynktu gromadzenia zapasów, polowanie na pieniądze nigdy się nie kończy. Sięganie po pieniądz- narkotyk stało się w drugiej połowie XX wieku bodaj największą sprężyną aktywności gospodarczej. I ponownie znajdujemy na to obrazowy przykład w historii filmu: Thomas Crown, broker i multimilioner, grany przez Steve a McQueena, obrabowuje bank, obławia się samymi używanymi banknotami i przerzuca je osobiście do Szwajcarii na konto numeryczne gromadzi typowy dla płci męskiej potencjał finansowy, który natychmiast ściąga na siebie zainteresowanie kobiety. Ilustracja 2. Stos pieniędzy na stole Do erotyki pieniądza należy także to, że kobiety dają się za niego kupić. Erotyka wysoko spiętrzonych banknotów wskazuje tu zarazem na znaczenie pieniądza w klasycznie zinstytucjonalizowanych związkach między kobietą a mężczyzną, w małżeństwie cywilnym: zachodzi w tym wypadku związek płci jako wymiana pieniędzy (mężczyzny) na ciało (kobietę). W odróżnieniu od prostytucji, dającej się zredukować wyłącznie do tego mechanizmu, wymiana ta w powszechnie przyjętym związku part- Werner Faulstich 192\n9 nerskim zostaje uwznioślona i zestetyzowana pod płaszczykiem miłości, którą małżonek i małżonka legitymizują swoją interakcję strukturalną prostytucję. Oczekiwania związane z rolami poszczególnych płci przyporządkowują pieniądze, posiadanie i status jako zasoby mężczyźnie, atrakcyjność zaś, emocjonalność i opiekę kobiecie. Jednostka monetarna związku, a mianowicie miłość, jest w rzeczywistości abstraktem, jaki zawoalowuje faktyczny akt wymiany, by przyzwolić na jego społeczne tolerowanie. Pieniędzy i miłości tak samo nie da się połączyć w jedno, jak seksu i miłości. Na marginesie warto dodać, że wiedzieli o tym także lewicowi studenci ruchów kontestacyjnych 1968 roku i dlatego drobnomieszczański związek dwojga osób (na próżno) usiłowali zastąpić komuną z seksualnością przejawiającą się poza obszarami reglamentowanych relacji wymiany. Od pieniądza papierowego rozwój przebiegał w kierunku karty czekowej i karty kredytowej, a także pieniądza depozytowego. Postać, w której pieniądz reprezentuje swoją wartość, stawała się coraz bardziej abstrakcyjna. Od 1950 roku w użyciu była karta Diners Club, po niej, w 1958 roku, powstała karta American Express, a następnie także inne karty. Od 1966 roku wynagrodzenia i pensje w Niemczech nie były już wypłacane w gotówce na koniec tygodnia lub miesiąca, lecz poprzez nowo powstałe, z początku bezpłatne konta (rachunki) bieżące. W 1968 roku pojawiły się w obiegu euroczeki [Eurocheque], a w 1980 roku pierwsza eurokarta [Eurocard] do bankomatów tym samym bezgotówkowy obrót płatniczy zapoczątkował także w naszym kraju swe pasmo sukcesów: w 1991 roku wydano w Niemczech ponad sześć milionów kart kredytowych i ponad dwadzieścia pięć milionów eurokart. W obiegu znajdowało się kilkaset milionów wszelkiego rodzaju kart płatniczych wykonanych z tworzywa sztucznego. Wśród nich coraz większą grupę stanowiły tak zwane karty stałego klienta wielofunkcyjne narzędzie marketingowe przeznaczone głównie do utrzymania klientów. Przeciętny Amerykanin posiada dziś tyle kart kredytowych, debetowych i innych kart płatniczych (średnio ponad dziesięć), że jest on w stanie na bieżąco spłacać długi jednej karty poprzez zadłużanie innej ma się rozumieć tylko dopóty, dopóki w końcu nie zadłuży wszystkich swoich kart, to znaczy, dopóki ta nowa bańka mydlana amerykańskiej gospodarki finansowej po prostu nie pryśnie. A czeka dzisiaj na to już wielu ekonomistów. Plastikowa karta zostaje wsunięta w szparkę maszyny tu znów mamy do czynienia z ukrytą erotyką pieniądza nawet w tak abstrakcyjnej postaci: wprowadzamy poufny kod i nagle jak za sprawą magii trzymamy w ręku kolorowy pęk banknotów. Bankomaty określono mianem ostatniego ustępstwa na rzecz erotyki pieniądza, która wraz z pieniądzem zdaje się bezpowrotnie zanikać. Kto dziś w USA płaci gotówką (o ile 193 Erotyka pieniądza\n10 jest to jeszcze w ogóle możliwe), staje się podejrzany. Karta czekowa bądź kredytowa ( pieniądz plastikowy ), funkcjonująca odtąd bez jakiegokolwiek banknotu, pozwala na bezbolesne oddawanie pieniędzy, powodując w ten sposób rozkwit szczególnego wariantu aktu zakupu, który sugeruje, jakoby zakupiony towar najwidoczniej nic już nie kosztował. Z największą przyjemnością możemy sobie pozwolić na to, na co właściwie w ogóle nie możemy sobie pozwolić, i to w dodatku bez wyrzutów sumienia. Kac pojawia się dopiero wtedy, gdy przeglądamy później wyciągi z konta. 3. Kapitał i chciwość Jak na razie punktem szczytowym erotyki pieniądza jest kapitał. Sknerus McKwacz 3, kaczka ze słynnej serii komiksów pod tytułem Myszka Miki, znany jest z tego, że najchętniej bawi się złotymi monetami, ulegając by tak rzec erotyce zgromadzonego skarbu. Ilustracja 3. Sknerus McKwacz z serii komiksów pt. Myszka Miki [napis na ścianie: Moneta; tekst w chmurce: Donaldzie, przypomniałem sobie właśnie, że dziś wychodzi Kurier Giełdowy. Leć do kiosku i przynieś mi egzemplarz] 3 W niem.: Dagobert Duck, Onkel [wuj] Dagobert, w oryginale: Scrooge McDuck (ang. scrooge skąpiec; przyp. tłum.). Werner Faulstich 194\n11 Sknerus McKwacz jest zamożny, ale posiada wyłącznie złote monety. Jest bogaty, nie jest jednak jeszcze kapitalistą. W zestawieniu ze złotem i w zestawieniu z pieniądzem pojęcie kapitału określa z kolei zupełnie inny fenomen. W obiegu cyrkulacyjnym nastąpiła zmiana miejsce jednej zasady: towar pieniądz towar zajęła teraz druga: pieniądz towar więcej pieniędzy, jak to trafnie sformułował Karol Marks. Kapitalizm nieodłącznie implikuje imperatyw wzrostu. Oderwanie pieniądza od złota i innych wartości rzeczowych, a także jego przemiana w coraz to bardziej abstrakcyjne formy jak ostatecznie pieniądz depozytowy ( niby-pieniądz ), były przesądzone już od wielu stuleci i umacniane w praktyce wzrastającym od XVIII wieku znaczeniem giełd, spółek akcyjnych, powstawaniem nowoczesnej bankowości, narodzinami gospodarki finansowej w XIX wieku. W procesie tym pieniądz został zdematerializowany i sfikcjonalizowany. Mówiliśmy już o tym: banki akcji, banki prywatne, kasy oszczędnościowe, banki hipoteczne, banki dyskontowe, a w późniejszym okresie banki uniwersalne i banki inwestycyjne przejęły dystrybucję monet i bank notów, udzielały kredytów i wykorzystywały wkłady oszczędnościowe obywateli jako podstawę do realizacji własnych zyskownych interesów. Zaoszczędzone pieniądze, a więc rezygnacje obywateli z konsumpcji, były na wielką skalę lokowane przez banki w inwestycjach na bazie umów kredytowych. Z uzyskanych w ten sposób dóbr był spłacany z kolei dług wobec oszczędzającego lub inwestora, plus odsetki. Szczególną rolę odgrywa przy tym giełda, jak nam to unaoczni kolejny przykład filmowy. Ilustracja 4. Wall Street z Michaelem Douglasem 195 Erotyka pieniądza\n12 Giełda jako rynek obrotu pieniędzmi, akcjami i towarem pozwalała na spekulacje, przyczyniając się pod tym względem także do oderwania pieniądza na dodatek pieniądza depozytowego od jego koniecznych związków z gospodarką realną. Pieniądz występuje tu bez pokrycia i jest quasi-zautonomizowany w kapitale. Kapitał to nie po prostu dużo pieniędzy; jest raczej tak, że kapitalista inwestuje pieniądze w jakiejś branży, w jakieś przedsiębiorstwo, w jakiś interes w jaki, to już jest kwestia zupełnie dowolna, gdyż jedynym celem, do którego się poprzez tę inwestycję dąży, jest pomnażanie pieniędzy: kapitał to pieniądze rodzące pieniądze, jak to zdefiniował Karol Marks. Jedynym zamysłem kapitału jest profit lub wartość dodana, a więc jego maksymalizacja osiągana przez skup, sprzedaż, odsetki i spekulacje. Podczas gdy kiedyś pieniądz służył wymianie, teraz na odwrót wymiana służy pieniądzowi. Tym samym handlarz znalazł swego następcę w spekulancie i inwestorze. Pod koniec XX wieku dla określenia kapitalisty, przede wszystkim w postaci funduszu hedgingowego, przyjęło się pojęcie szarańczy. Szarańcza jest nienasycona, rozbija przedsiębiorstwa i niszczy miejsca pracy, nie tylko jak sępy finansowe nigdy nie ma dosyć, lecz także idzie po trupach, pozostawiając za sobą ruiny. Jak do tego doszło? Aktorzy rynku finansowego, z bankami na czele, wykorzystywali swe pole działania w celu gromadzenia coraz to większych zysków. Do tego dodano fakt, że z pieniądza depozytowego powstał pieniądz elektroniczny bądź cyfrowy. Brokerzy i banki grały w gry nowo wymyślonymi papierami wartościowymi, których reprezentowane wartości przejawiały jednak charakter dość wątpliwy, mało odporny i zupełnie bez pokrycia po prostu spekulacyjny. Gdy tylko udało im się zakupione wcześniej papiery odsprzedać inwestorom i współhazardzistom, ich zyski i bonusy były już zabezpieczone a ryzyko i straty przerzucone na klientów. Podstawą takiego zachowania była i jest zachłanność zachłanność względnie małej grupy ludzi podejmujących coraz to większe ryzyko, by móc obławiać się coraz wyższymi zyskami, ludzi zachowujących przy tym w przeciwieństwie do wymiany towarowej między konkretnymi partnerami pełną anonimowość. Przed kilkoma laty podczas interdyscyplinarnego sympozjum 4 na Leuphana Universität Lüneburg zdefiniowano pojęcie zła, nie jako kategorię transcendentną, lecz jako kategorię w całej pełni dotyczącą rzeczywistości zło zostało zdefiniowane jako absolutny egoizm pojedynczego człowieka na koszt drugiego. Jeśli tak jest, to kapitał jako gra zdeterminowana chciwością uzyska charakter zła bezwzględ- 4 Autor niniejszej rozprawy zorganizował i przewodniczył sympozjum pt. Das Böse heute. Formen und Funktionen [Zło dzisiaj. Formy i funkcje], które odbyło się października 2007 roku (przyp. tłum.). Werner Faulstich 196\n13 nego [das durch und durch Böse], gdyż zyski anonimowych graczy są tu generowane nie przez tworzenie wartości, lecz przez straty innych ponoszone podczas gry. Cóż to jest chciwość? Chciwość lub żądza to jeden z siedmiu grzechów głównych. Chciwość przynależy do kapitalizmu jak śnieg do zimy, a słońce do lata. W wypadku złota istniało niebezpieczeństwo poniesienia przedwczesnej śmierci. W wypadku pieniądza powstał problem moralny z odsetkami i lichwą. Wraz z pojawieniem się kapitału obydwa problemy zostały rozwiązane. Dlatego nie może być kapitalizmu bez chciwości. Żądać za sprzedaż jakiegoś towaru bądź jakiejś usługi tyle, ile tylko możliwe, pożyczać pieniądze na możliwie najwyższej stopie procentowej, lokować kapitał spekulacyjnie z największym ryzykiem to wszystko stanowi tu istotę rzeczy. Kapitalizm bez chciwości i spekulantów jest nie do pomyślenia. Na miejsce konkretnej zmysłowości dobrze znanej wartości użytkowej wstępuje anonimowa, abstrakcyjna wartość wymienna. Złoto, pomnażanie pieniędzy, bogactwo, spekulacje, stawki stają się absolutną sprężyną napędową wszelkiego działania sensem życia. Przyczyn pojawiających się niejednokrotnie kryzysów gospodarczych nie można się jednak doszukiwać w bezwzględności jednostek sformułował to już Marks w 1857 roku lecz w leżących u podstaw przesłankach. Etyką gospodarczą, etyką przedsiębiorczości czy jakim bądź innym rodzajem etyki indywidualnej nie da się tego problemu rozwiązać. Chciwość ponosi odpowiedzialność za kapitalizm chciwość nas wszystkich, każdego z nas, a więc nasze własne dążenie do osiągnięcia zysku, przeciwko solidarności i poczuciu wspólności. Można to wyrazić w ten sposób: sam człowiek jest pozbawiony skrupułów, w każdym razie w swoim obecnym stadium rozwoju, naznaczony szeroko zakrojoną monetaryzacją świata, w którym żyjemy. Tym samym poddajemy się dyktatowi ekonomicznemu, a wraz z nami całe społeczeństwo we wszystkich swoich częściach i aspektach. Za sprawą pieniądza jako kapitału nie stajemy się zatem wolni, lecz wprost przeciwnie stajemy się niewolnikami. Także Jan Kowalski który ma książeczkę lub konto oszczędnościowe i spodziewa się na nim odsetek, który swymi własnymi zwie kilka akcji lub innych papierów wartościowych, mając przy tym nadzieję na dywidendy jako obywatel funkcjonuje na modłę kapitalisty, choćby tylko niewielkiego. Pożycza pieniądze czy to bankowi lub kasie oszczędnościowej, czy to przedsiębiorstwu lub innemu dłużnikowi, stając się w ten sposób wierzycielem. Rzadko kiedy jest on świadomy faktu, że od swego banku otrzyma za to ledwie 0,8% odsetek, podczas gdy bank, który pożyczone pieniądze klienta indywidualnego pożycza dalej, zażąda 15% i więcej. Każdy z osobna, kto a to oznacza: pożyczanie ma nadzieję poprzez samo inwestowanie pieniędzy otrzymać ich więcej bez własnej pracy, kto 197 Erotyka pieniądza\n14 zatem rwie się do dywidendy rocznej, ten aktywnie bierze udział w systemie kapitalistycznym. Owo pozornie tajemnicze samopomnażanie się pieniądza rozumianego jako kapitał jest tym, co stanowi o wyjątkowej fascynacji nim. Gdy się nam sugeruje: Niech Pan/Pani pozwoli swym pieniądzom zarabiać! w domyśle znaczy to dokładnie tyle: Niech Pan/Pani pożyczy nam swe pieniądze, abyśmy mogli pożyczyć je dalej na wyższą stopę procentową. Bo też pieniądze nie zarabiają! Klient banku i kasy oszczędnościowej, który niczego nie podejrzewając, zasięga w instytucie finansowym porady przy inwestycji swych aktywów, zostaje wydojony i wystawiony rufą do wiatru, gdyż własne interesy banku przedkładane są za każdym razem nad interesy klienta. Wmusza mu się więc papiery wartościowe, których bank sam chce się możliwie szybko pozbyć, albo też sztuczne nowe papiery, za pomocą których bank przenosi swe zobowiązania i długi na klientów indywidualnych. To klient jest tym, kto ostatecznie musi płacić, a już nie bank, któremu powierzył on w zaufaniu swój majątek. Od lat dziewięćdziesiątych ubiegłego stulecia odsubstancjonalizowanie i wyabstrahowanie kapitału osiągnęło nowe stadium: transakcje finansowe za pośrednictwem komputera, które pomimo konkretnej postaci liczbowej są zupełnie nierzeczywiste. To elektronicznie zapisane jednostki wartości cyber money. Ten nie-pieniądz lub inaczej pieniądz wirtualny nie potrzebuje już autorytetu państwa, lecz jedynie niesprecyzowanej kolektywnej wiary ugruntowanej na podłożu bezgranicznej chciwości. Dlatego możliwe dziś jest bankructwo nawet całych państw. Derywaty kredytowe, sekurytyzacja długów, akcje i pozostałe papiery wartościowe aż po książeczkę oszczędnościową z wpisaną kwotą stają się tym samym iluzją i obietnicą, za którą koniec końców nikt nie ponosi odpowiedzialności. Banki od dawna już nie pełnią przy tym swojej tradycyjnej funkcji jako instytucje pomocnicze gospodarki realnej, lecz przeciwnie stało się tak, że ich handel prywatny działający przez spekulacje w coraz większym stopniu odbywa się na koszt gospodarki realnej. Także tu można mówić o zmysłowości i erotyce. Erotyka kapitału nie sprowadza się jednak ani do jego wartości przedmiotowej jak w wypadku złota, ani do wartości abstrakcyjnej, symbolicznej jako potencjału nabywczego jak w wypadku pieniądza, lecz do jego pozornej autonomii: kapitał zdefiniowany jest przez wartość samą w sobie, przez ciągłe następstwo inwestycji i wzrastającej dywidendy rocznej bez wykonywania pracy. Jest on wirtualny, jest grą, jest wzięciem na służbę [In-Dienst-Nahme] gospodarki realnej przez gospodarkę finansową. Jeśli w języku ludowym słyszymy, że banki, inwestorzy, instytuty finansowe lub wielkie fundusze inwestycyjne przegrały pieniądze, to nie oznacza to nic innego jak właśnie owo granie o stawki. Erotyka kapitału to erotyka ryzykownej gry. Werner Faulstich 198\n15 4. Perspektywa Poprzestanę tylko na jednej uwadze jako perspektywie: fascynacja pieniądzem oparta jest na homerycznych obietnicach. Wywiązać się z nich, znaczyłoby wydać pieniądze. Jednak pieniądz nie chce być wydawany, a więc zniknąć jak kamfora, wprost przeciwnie jako kapitał ma tylko jeden cel: chce być pomnażany. I na tym polega jego prawdziwy sens. Innymi słowy, erotyka pieniądza, w swej istocie jako erotyka kapitału, chce zawsze pozostać erotyką, nie dopuszczając nigdy do spełnienia nieustająca, niezaspokojona tęsknota, wieczna obietnica. Nigdy nie dochodzi do konsumpcji. Pożądanie polega na odmowie. Erotyka pieniądza daje się tym samym rozpoznać jako perwersja. W ten sposób postępująca komercjalizacja naszego społeczeństwa, coraz większa ekonomizacja polityki, sztuki, kultury i nauki rzuca niepokojący cień na nasze stosunki społeczne i nasz masochistyczny stosunek do samych siebie. Tkwimy w tym po uszy i mogę Państwu jedynie polecić: przerzućcie się na inne formy erotyki takie, jakie każdemu z nas są znane. przełożył Marek Kasprzyk przekład przejrzał Krzysztof Kozłowski BIBLIOGRAFIA BASTIAN JÖRGEN, Geld regiert/ruiniert die Welt. Eine kritische Kulturgeschichte des Geldes, Norderstedt BERGSDORF WOLFGANG ET AL. (red.), Am Gelde hängt, zum Gelde drängt... Ringvorlesung der Universität Erfurt, Erfurt BIERVERT BERND, MARTIN HELD (red.), Die Dynamik des Geldes. Über den Zusammenhang von Geld, Wachstum und Natur, Frankfurt am Main New York BORN KARL ERICH, Die Entwicklung der Banknote vom Zettel zum gesetzlichen Zahlungsmittel, Mainz BRILL ANDREAS, MICHAEL DE VRIES (red.), Virtuelle Wirtschaft. Virtuelle Unternehmen, Virtuelle Produkte, Virtuelles Geld und Virtuelle Kommunikation, Opladen Wiesbaden BRODBECK KARL-HEINZ, Die Herrschaft des Geldes. Geschichte und Systematik, Darmstadt CONTZEN HEINRICH, Über die Geschichte des Geldes und über Goldwährung, Leipzig DEUTSCHMANN CHRISTOPH (red.), Die gesellschaftliche Macht des Geldes, Wiesbaden 2002 ( Leviathan. Zeitschrift für Sozialwissenschaft [Sonderheft 2002, nr 21]). DREWS BILL, Die Banknote und ihre Stellung zum Gelde, dysertacja, Göttingen FAULSTICH WERNER (red.), Das Böse heute, München Erotyka pieniądza\n16 GABRIEL GOTTFRIED, Ästhetik und Rhetorik des Geldes, Stuttgart Bad Cannstatt GEBHARDT SELMA, Von der Karimischel zur Kreditkarte. Geldentwicklung im Zivilisationsprozeß, Kiel HARLANDT HANS, Das Geld von gestern, heute und morgen, Velten HAUBL ROLF, Geld, Geschlecht und Konsum. Zur Psychopathologie ökonomischen Alltagshandelns, Gießen HESSE HELMUT I OTMAR ISSING (red.), Geld und Moral, München HÖRISCH JOCHEN, Kopf oder Zahl. Die Poesie des Geldes, Frankfurt am Main LEVERKUS ERICH, Freier Tausch und fauler Zauber. Vom Geld und seiner Geschichte, Frankfurt am Main VON LÜBTOW ULRICH, HANS HARLANDT, J.M. KEYNES, Die Geschichte vom Geld, Rheinfelden Berlin NAU ELISABETH, Epochen der Geldgeschichte, Stuttgart NORTH MICHAEL, Das Geld und seine Geschichte. Vom Mittelalter bis zur Gegenwart, München SAMHABER ERNST, Das Geld. Eine Kulturgeschichte, München SCHNAAS DIETER, Kleine Kulturgeschichte des Geldes, München WEIMER WOLFRAM, Geschichte des Geldes. Eine Chronik mit Texten und Bildern, Frankfurt am Main WICH FRANZ, Das große Buch vom Geld, Halle Werner Faulstich 200


Strony i sklepy www - Jacek Głowa\nTworzymy profesjonalne strony i sklepy internetowe oparte o autorskie dedykowane systemy CMS do zarządzania treścią. Oferujemy indywidualne designy. W branży działamy nieprzerwanie od 2012 r. Zrealizowaliśmy ponad 300 projektów komercyjnych. Zapraszamy do zapoznania się z opiniami…\nSerwisy i portale (818)\nStrony wizytówki (779)\nSklepy internetowe (724)


Gadżety reklamowe skutecznie wypromują dowolny biznes - Biznesowy Blog\nMetod na dotarcie do klienta jest wiele i nie warto skupiać się tylko na jednym wariancie. Interesującą formą marketingu są niewątpliwie gadżety reklamowe, które mogą przybierać najróżniejszą formę. Z reguły występują one pod postacią drobnych upominków dla klienta lub partnera biznesowego z logotypem naszej działalności.\nGadżety reklamowe – skuteczna forma promocji\nJest to bardzo skuteczna odmiana promocji, gdyż praktyczne przedmioty codziennego użytku przyozdobione naszym logiem mają wpływ na pozytywne postrzeganie marki. Nie dziwi więc, że parasolki, zeszyty, kalendarze, długopisy czy też kubki reklamowe cieszą się sporym wzięciem.\nZa sprawą wręczania takich gadżetów reklamowych podnosimy identyfikację i rozpoznawalność marki, a sam obdarowany mocniej identyfikuje się z nią.\nTym samym jest to szalenie skuteczne rozwiązanie, a stosunkowo niewielkie koszty tylko zachęcają do skorzystania z tego wariantu marketingu.\nWięcej na temat gadżetów reklamowych w serwisie http://www.e-gadzety.pl


Teufel Real Blue NC to relatywnie mało znane słuchawki nagłowne z ANC, które ostatnio można kupić za mniej niż 900 zł. Co ciekawe, ta mniejsza rozpoznawalność to efekt zabiegu berlińskiej marki, która uparcie nie dystrybuuje swoich urządzeń w szerokim obiegu, poprzestając na sprzedaży internetowej na własnych witrynach.\nTeufel Real Blue NC / fot. OffTech\nOdważnie w dobie globalnej gospodarki, ale skoro Real Blue to już druga (i wyraźnie lepsza!) odsłona tej serii – to taka strategia musi się sprawdzać.\nJakiś czas temu mieliśmy okazję testować dobrze wyceniony soundbar z subwooferem tego producenta (Teufel Cinebar 11 recenzja), teraz przekonamy się, czy „diabełek” potrafi zaskoczyć także ciekawymi słuchawkami!\nTeufel Real Blue NC: specyfikacja\nPrzetworniki szerokopasmowe 40 mm\nCzas odtwarzania na baterii średnia głośność: 55 h\nAktywna redukcja hałasów otoczenia ANC i tryb transparentny\nZestaw głośnomówiący z mikrofonami z Qualcomm cVc\nDedykowana aplikacja z korektorem\nW zestawie etui transportowe, przewód ładujący oraz przewód audio minijack\nTeufel stawia na klasyczne rozwiązanie w postaci sporych i lekkich przetworników z wentylowanymi komorami tylnymi (rozwiązanie stosowane do uzyskania szerszej sceny i bardziej naturalnego basu).\nDzięki implementacji aptX mamy możliwość odsłuchu utworów z aplikacji streamingowych w jakości zbliżonej do tej, jaką znamy z płyt CD. Nie zapomniano o ANC z trybem transparentnym oraz mocnej baterii, pozwalającej na 55 godzin odtwarzania muzyki bez ANC i 41 godzin z ANC – to dobre wyniki i co ważne – nie przeszarżowane, bo słuchawki właśnie pracowały niemal tyle, ile deklaruje producent.\nTeufel Real Blue NC: budowa i jakość wykonania\nSłuchawki otrzymujemy w czarnym etui, skrywającym poza nimi przewód ładujący USB na USB-C (również czarna kolorystyka) oraz niebieski przewód minijack, dzięki któremu podepniemy słuchawki do urządzenia wyposażonego w takowe gniazdo.\nSamo etui transportowe jest sztywne i dobrze wykonane: od wewnątrz pokryte miękkim welurem, z zewnątrz gumowanym plastikiem. Zapięcie na suwak działa idealnie, a dzięki przegródce w środku słuchawki nie obijają się o siebie oraz łatwo schowamy przewody w odrębnej części.\nSłuchawki są wykonane naprawdę solidnie, ale z jedną wadą, która dla mnie jest – delikatnie mówiąc – niezrozumiała. Mam na myśli plastikową szynę, ukrytą wewnątrz pałąka, która jest dość elastyczna, jednak nie chciałbym myśleć, jak zachowa się pod większym naprężeniem. Szkoda, że nie znajdziemy tu bardziej odpowiedniego do klasy i możliwości urządzenia metalu.\nPoza tym zastrzeżeniem reszta konstrukcji nie wymaga żadnej krytyki – plastiki są twarde i mocnej jakości, pady i podkładka pod pałąk miękka i przyjemna w dotyku (ale nie tak, jak w topowych Technicsach!), choć to syntetyczne tworzywo. Okazjonalnie zdarzają się skrzypnięcia słuchawek – ale to przypadłość nawet droższych modeli Sony o analogicznej konstrukcji.\nNajwiększe wrażenie wywarło na mnie sterowanie, jakie Teufel proponuje – otóż nie znajdziemy tu dotykowych komend na zewnętrznej części nausznic, do jakiej przyzwyczaiła nas konkurencja (ba – nawet tak tanie modele jak słynny Tronsmart Apollo Q10) ale joystick (!), którego mocno się obawiałem.\nW praktyce okazało się, że to właśnie ten detal „robi” kapitalną robotę – jego używanie to sama frajda (dobry do wyczucia, wyraźny skok, błyskawiczna reakcja) i działa bezproblemowo!\nTeufel Real Blue NC: obsługa i wrażenia z użytkowania\nTeufel zastosował ciekawe rozwiązanie, które zadba o nasz słuch – po każdorazowym wyłączeniu i ponownym włączeniu słuchawek zostają one automatycznie przyciszone, dzięki czemu nie ma szans na mocne uderzenie dźwięku tuż po odpaleniu muzyki.\nFajny, przydatny drobiazg, który dobrze sprawdza się na co dzień – muzykę zgłośnimy korzystając z dedykowanego joysticka i to genialne w swojej prostocie rozwiązanie, które wygodą niczym nie ustępuje sterowaniu dotykowemu.\nSamo sterowanie realizujemy nachylając dżoja w różne strony i tak:\ngóra – zwiększamy głośność,\ndół – zmniejszamy głośność,\nprawo – następny utwór,\nlewo – poprzedni utwór,\njedno naciśnięcie podczas połączenia – odbierz,\ndwa naciśnięcia podczas połączenia – odrzuć,\nprzytrzymanie przez 2 s – uruchom asystenta głosowego (wyjście – jeden klik).\nANC/tryb transparentny/wyłączone aktywujemy przez dedykowany wyłącznie do tej czynności przycisk, umieszczony na przeciwległej, lewej muszli. Ciekawą funkcją jest ShareMe – jednoczesne naciśnięcie włącznika i sterowania sprawia, że słuchawki zaczynają przesyłać muzykę do drugiego egzemplarza Real Blue! Ciekawa opcja – zwłaszcza dla osób, które uwielbiają dzielić się muzyką tu i teraz.\nCiekawostką jest parowanie – aby Teufel Real Blue był widoczny w ustawieniach smartfona, wystarczy dwukrotnie nacisnąć włącznik po uruchomieniu słuchawek.\nUrządzenie może pochwalić się dedykowaną aplikacją i ta poziomem schludności oraz detalami w rodzaju możliwości wyboru koloru słuchawek, jaki pojawia się na grafikach, przypomina rozwiązania Technicsa – to komplement grubego kalibru 🙂\nTeufel aplikacja: ekran główny\nTeufel aplikacja: ustawienia ANC\nTeufel aplikacja: korektor\nTeufel aplikacja: Share Me\nAplikacja Teufel pozwala nam na kontrolę hałasu (tryby ANC – niestety brak regulacji ich mocy), dostosowanie brzmienia do własnych preferencji (nieco udziwniony, efektowny ale mało praktyczny korektor, przypominający rozwiązanie Sennheisera), aktywację ShareMe.\nMożemy także zmieniać nazwę słuchawek, ustawić automatyczne wyłączenie, obecność dźwięków systemowych i asystenta głosowego, zaktualizować oprogramowanie (w czasie testów nie pojawiła się żadna aktualizacja) i sprawdzić instrukcję obsługi (po polsku).\nMówiąc wprost – nie miałbym nic do zarzucenia temu programowi, gdyby ułatwiono korzystanie z korektora.\nO ile jakość muzyki, odtwarzanej przez Real Blue NC jest w swojej klasie cenowej co najmniej bardzo dobra, to rozmowy głosowe mają swoje za pazuchą. Nie podoba mi się to, że brzmienie rozmówców jest płaskie i bez wyrazu, jakby nieco z oddali. Za to nie dotarły do mnie żadne zastrzeżenia co do tego, w jaki sposób słychać mnie „po drugiej stronie”.\nRedukcja hałasów ANC jest na wysokim poziomie – szczerze mówiąc byłem zaskoczony, jak dobrze słuchawki radzą sobie z typowymi odgłosami w rodzaju muzyki na siłowni czy szumu ulicy. Jedyne zastrzeżenie, jakie mam, dotyczy ledwo zauważalnego elementu zawahania się systemu redukcji hałasów podczas nagłej zmiany pozycji (np. energiczne wstanie po wyciskaniu na ławce) – wtedy przez sekundę Teufel przepuszcza więcej dźwięków, które są wokół nas. Tryb transparentny z kolei mógłby być nieco bardziej „głośny” – ewidentnie brakuje tu opcji dostrajania go pod aktualne oczekiwania.\nChoć ANC nie jest szczytem możliwości słuchawek nagłownych, to Teufel bez cienia wstydu może stawać do konkurencji z podobnie wycenionymi bądź nieco tańszymi (ale nie droższymi!) produktami Sennheisera czy Jabry.\nJak gra Teufel Real Blue NC?\nTen akapit muszę podzielić na dwie części: druga (podejrzewam, że dla większości z Was – ta ważniejsza) dotyczy brzmienia po Bluetooth, pierwsza – poprzez załączony w zestawie przewód. Cała zabawa polega jednak na tym, że obie te opcje są bardzo ze sobą związane 🙂\nChoć różnica nie jest gigantyczna, to na pewno trzeba o niej wspomnieć choćby w kontekście niedawno testowanych słuchawek Technicsa (Technics EAH-A800 recenzja), które paradoksalnie traciły po połączeniu przewodem! O ile wykorzystując transfer po Bluetooth z LDAC możemy w dedykowanej aplikacji ująć nieco niskich tonów, tak w trybie przewodowym tracimy kontrolę nad korektorem i Technics lubi sobie uderzyć basem 😉\nZupełnie inaczej jest w przypadku Real Blue NC, bo tu kabel sprawia, że brzmienie nabiera dodatkowego kopniaka – przede wszystkim w zakresie dynamiki i szerokości sceny.\nW ramach słowa wstępnego zaznaczę, że nie testowałem Teufela z jakimś magicznym DAPem, ale taniutkim FiiO M3K z DACem AKM AK4376A, świetnie radzącym sobie z FLACami. Okazało się, że player wspaniale zgrał się ze słuchawkami i dał mi masę radości z powrotu do muzyki, która zwyczajnie została gdzieś za mną!\nOdpaliłem grajka, wszedłem z folder z gęstymi plikami i na pierwszy ogień poszedł Bach z Brandenburg Concertos 1-3, BWV 1046-8. Oczywiście żaden ze mnie wybitny sympatyk klasyki, po prostu … albumy zostały ułożone alfabetycznie 🙂\nMam wrażenie, że to właśnie szczęśliwy traf chciał, że akurat trafiłem na tę płytę, bo dzięki niej poznałem możliwości Teufela. Tym, co rzuca się od razu w uszy jest fakt, że słuchawki zaskakująco dobrze – zwłaszcza jak na model zamknięty! – radzą sobie z przestrzenią i klarownością brzmienia! Nie wiem, jak to możliwe, ale szerokość sceny bliższa była temu, co prezentują otwarte modele Fidelio niż podobnie wycenione słuchawki zamknięte.\nReal Blue NC posiadają nieczęstą zdolność do oddawania dynamiki, charakterystycznej dla muzyki klasycznej, a dodatkowo każdy instrument ma tu szansę wybrzmieć tak, że mimo harmonijnego zestrojenia z całością jest jednocześnie autonomiczny.\nWłaśnie ta tendencja do potężnego, ale uporządkowanego brzmienia, umożliwiającego oddanie detali, skusiła mnie do przejścia do zupełnie odmiennego gatunku muzyki, choć artysta również miał nazwisko z początkowych partii alfabetu.\nJednym słowem z usankcjonowanej wiekami tradycji muzyki przechodzimy do tej, która – mimo, że już już okryła się złotem i platyną w sercach fanów mocnego rocka na całym świecie – dopiero wyżłabia swoje miejsce w historii. W moim folderze z FLACami obok Bacha waletuje Bruce Dickinson z koncertowym albumem „Scream for me, Brazil” i powiem jedno: TO JEST TO!\nTen koncert w interpretacji testowego setu niemal dosłownie przenosi nas na płytę pod sceną: mamy tu do czynienia z kapitalnym, niezwykle żywym (jakkolwiek dziwnie to nie zabrzmi przy okazji albumu – nomen omen – „na żywo”) brzmieniem. Przede wszystkim pojawiają się tu emocje i poczucie współuczestnictwa w zbiorowym szaleństwie, jakie jest udziałem każdego dużego koncertu.\nWokal Bruce’a jest drapieżny i ostry, gitary tną powietrze, perkusja galopuje i jest czytelna bez względu na szybkość harców, a co jakiś czas docierają do nas co bardziej fantazyjne pasaże basu. Testowane urządzenie świetnie uwypukliło także dodatkowy instrument w postaci … żywiołowo reagującego i skandującego tłumu! To mieszanka przestrzeni i stadionowej atmosfery uwolniona od nieczytelnego charakteru, jaki pojawia się tu przy niżej zestrojonych słuchawkach.\nCzas na brzmienie po Bluetooth i zacznę od tego, że jest bardzo zbliżone do tego, jakie usłyszymy używając przewodu – rzadko komu udaje się taka sztuka! Przede wszystkim mieszanka kodeków aptX/AAC (w zależności od tego, który obsługuje nasz smartfon) w zupełności wystarcza do uzyskania solidnego brzmienia, nie odbiegającego na pierwszy rzut ucha od tego, co proponuje LDAC.\nPodobam mi się to, że Teufel gra bardzo harmonijnie, nie faworyzując żadnych gatunków ani nie zwracając się wyraźnie ku graniu górą lub dołem. Mimo tego, że są to dość neutralne słuchawki, to potrafią zabrzmieć tłusto tam, gdzie tego trzeba – czy będzie to „La Grange” ZZ Top, „Ok Boomer” Fisza czy „Kiss” Prince, zawsze mamy do czynienia ze świetnie kontrolowanym i plastycznym basem, a całokształt jest oparty na czystym, klarownym przekazie.\nWłaśnie ostatni akapit zawiera słowo-klucz, którym opisałbym możliwości słuchawek: potężne, energetyczne i czyste brzmienie, któremu niestraszny żaden rodzaju muzyki.\nCzy warto kupić Teufel Real Blue NC? Zalety i wady\nW momencie testów Teufela na stronie producenta obowiązywała akcja promocyjna, w ramach której omawiany model można kupić dokładnie za 849 zł (zamiast 1099 zł). Czy jego brzmienie jest tyle warte? Bez dwóch zdań tak, zwłaszcza, jeśli jesteśmy fanami jaśniejszej strony mocy i cenimy brzmienie oparte na przestrzennym, mającym szerszy oddech przekazie!\nTeufel Real Blue NC za 849 zł / fot. ze strony producenta (26.05.22)\nSłuchawki oferują zaskakującą kombinację dobrego ANC, wygodnej obsługi (genialny „joystick”), niewielkich gabarytów, składanej konstrukcji, dobrego czasu pracy, ciekawego designu i kolorystyki, sensownej aplikacji i przede wszystkim brzmienia z potencjałem przewyższającym swoją klasę cenową.\nOczywiście nie są to słuchawki bez wad, bo nie da się pominąć milczeniem plastikowego pałąka (błagam, kolejna wersja musi mieć stalową szynę – plastik nie licuje z klasą urządzenia), przeciętnego korektora w aplikacji (szczerze mówiąc nie wiem, czy da się słuchać muzyki na innym ustawieniu niż neutralny – ktoś zbyt mocno zróżnicował dostępne tryby, a definiowanie własnych to szukanie po omacku), muszli „na styk” obejmujących uszy, przeciętnej jakości rozmów czy okazjonalnego poskrzypywania plastikowych elementów.\nMam jednak wrażenie, że spora część fanów muzyki przymknie oko na te niedociągnięcia z prostej przyczyny – dziś w tej klasie cenowej trudno znaleźć słuchawki z dobrym ANC i trybem transparentnym, które będą tak przyjemne w odsłuchu – zwłaszcza, jeśli preferujemy neutralne, dobrze kontrolowane i przestrzenne brzmienia.\nTeufel Real Blue NC: zalety\nnakierowane na przestrzeń i klarowność brzmienie o wysokiej dynamice,\nsporo dobrej jakości kontrolowanego i jędrnego basu,\nświetny model dla osób zakochanych w klasyce czy rocku,\nbezbłędna i intuicyjna obsługa – po pierwszych minutach z „joystickiem” ciężko wrócić do innego sterowania,\nsolidne ANC i tryb transparentny,\nrelatywnie kompaktowe (jak na słuchawki nagłowne) rozmiary i przemyślany system składania.\nTeufel Real Blue NC: wady\nplastikowy pałąk z taką samą szyną wewnętrzną,\nprzy długich odsłuchach – uczucie ciepła od ekoskóry na pałąku i nausznicach,\nniedopracowany korektor w aplikacji – indywidualne ustawienia trudne do zestrojenia,\nprzeciętnej jakości połączenia głosowe – dobra głośność, jednak płaski głos rozmówcy,\nz względu na dość słabe trzymanie trudno uprawiać w nich sporty.\nPoprzedni artykułKlawiatura Logitech MX Mechanical oraz mysz MX Master 3S: od gamingu do … biura!\nNastępny artykułRazer ubrania. Tak, dobrze doczytaliście: zamiast myszki – kupuj bluzę!