Książkowe zacisze: Językowo... English Matters wydanie specjalne 8/2013\nJęzykowo... English Matters wydanie specjalne 8/2013\nENGLISH MATTERS WYDANIE SPECJALNE NR 8/2013\nZ tym numerem specjalnym zrobiono mi ogromną przysługę - to, co w nim się znajduje może mi się przydać do olimpiady z j. angielskiego, w której startuję. "Zwyczaje i tradycje Wielkiej Brytanii" - taki oto napis widnieje na pocztówce z okładki. A o czym to konkretnie możecie poczytać?\nNa samym początku jest rozpiska wydarzeń na cały rok. Możecie poczytać o takim wydarzeniu, jakim jest "Pancake Day Race", "Swan Upping", "London Fashion Week", czy "Burning the Clocks". Oczywiście to nie wszystko w tym dziale, a jedynie nieliczne z wydarzeń.\nZnacie hymn brytyjski "God save the Queen"? W kolejnym dziale dowiecie się co nieco właśnie o nim, przeczytacie trochę ciekawostek i faktów.\nWiele ludzi uważa, że najlepiej uczy się języków z piosenek. Tu mamy więc utwór "I will survive" Glorii Gaynor rozłożony na części pierwsze - przydatne zwroty znajdujące się w tekście, nieco gramatycznych zagadnień - to jest coś, co może się przydać!\nCo wiecie o królewskiej etykiecie? Ja nie wiedziałam zbyt wiele, aż do przeczytania kolejnego artykułu, poświęconego właśnie temu zagadnieniu. Jest również mini-quiz powiązany z tym tematem.\nUniwersytet Oxfordski... Marzenie wielu ludzi o dużych mózgach. Dzięki artykułowi poświęconemu tej uczelni możemy dowiedzieć się, jak to tam jest, zobaczyć przystań wielkogłowych od środka.\nJak wyobrażacie sobie Brytyjczyka? Dobrze wychowani gentlemani z parasolką? Jeśli tak, to przeczytajcie artykuł o tych, którzy wyłamywali się z tego stereotypu.\nNie mogło zabraknąć tekstu o mieście nad Tamizą - Londynie, a także o słynnym "Notting Hill Carnival", a także o lokalnych wydarzeniach sportowych.\nJak zwykle artykuły uzupełnione są słowniczkami, a niektóre teksty można odsłuchać na telefonie czy komputerze, w dodatku wszystko uzupełnione wieloma zdjęciami. Tematyka jest zróżnicowana, więc myślę, że każdy znajdzie coś dla siebie. Polecam, zarówno ten numer, jak i wcześniejsze.\nPamiętacie o rozdaniu, prawda? :)\nKlikać w baner w pasku bocznym - przekieruje Was na odpowiednią stronę.\nAutor: Julia K. o 12:38\nEtykiety: Colorful Media, English Matters, magazyny, wydanie specjalne\nRecenzje Kiti 26 listopada 2013 22:01\nMi się bardzo podobają te czasopisma, zwłaszcza dział o sławnych ludziach.\nawiola 27 listopada 2013 03:49\nWłaśnie czytam ten numer.\nBukwa 27 listopada 2013 10:39\nNo, no, wygląda miło (kocham angielski, chociaż nienawidzę brytyjskiej kuchni i herbaty - dziwne schorzenie...) :>\nKornelia Pikulik 27 listopada 2013 10:46\nNie czytałam jeszcze, ale zapowiada się ciekawy numer:)\nKlaudia Sowa 27 listopada 2013 13:45\nStrasznie lubię te gazety :)


thepolkadotproject: pozwolić być dzieckiem\nNie ma ostatnio dnia, żebym nie chlipała po kątach. Czuję, jakbym ją traciła. Bo choć miewała takie trudne okresy w przeszłości, co kilka miesięcy wracały do nas różne bunty i histerie, ten jest dla mnie najtrudniejszy. Byłam zbyt pewna siebie, sądziłam, że świadomość, wiedza i miłość uchronią nas przed syndromem starszej siostry. A tu dupa. Starsza siostra nie chce moich czułości, ona w nosie ma moje zainteresowanie. Czy jest zazdrosna - to pytanie padało non stop przez pierwszy miesiąc po narodzinach Hanki. A ona przecież nie ciągnie jej za uszy ani nie mówi, że jej nie znosi. Nie, nie sądzę, żeby była zazdrosna, to bardziej złożone trudne emocje, z którymi sobie ewidentnie nie radzi. Ja też nie, i to właśnie ta bezsilność wkurza mnie najbardziej. Bezsilność i moje własne uczucia, to że wpadłam w tę kliszę, choć tak bardzo się przed nią broniłam.\nBo oto okazuje się, że faktycznie zapominasz, że starsza siostra to też dziecko. Jej tylko pięć lat nagle stało się AŻ. Zrobiła się duża, urosła. I nie możesz znieść tej wiecznie rozlanej herbaty, tych rozsypanych kredek, tego, że ona nie mówi, tylko wrzeszczy, nie chodzi, tylko biegnie i tupie, stuka, trzaska drzwiami, wszystko robi z impetem, który drażni mnie niemiłosiernie. Wkurza mnie, że przytula się czystym płaszczem do zabłoconego samochodu i wrzeszczy nad głową usypiającej siostry. "Ciszej" to ostatnio najczęściej powtarzane słowo w naszym domu. Naprawdę nie podejrzewałabym nas o popełnianie tak podręcznikowych błędów.\nKiedy akurat nie tupie i nie wrzeszczy, nie obraża się i nie buntuje, a ja akurat nie wkurzam się na nią, to serce mi pęka. W ciągu jednego miesiąca jej spokojne, przewidywalne życie wywróciło się do góry nogami - zyskała siostrę, straciła status najmłodszej w rodzinie. A teraz jeszcze dwa mleczne zęby, wzruszyło mnie to symboliczne zakończenie wczesnego dzieciństwa. Ją chyba też, jakby czuła, że to jeszcze bardziej zbliża ją do dorosłości, której tak bardzo nie chce. Ona chce krzyczeć i skakać, tupać i trzaskać drzwiami z impetem, ona chce mieć tylko pięć lat. Dlaczego tak trudno jest pozwolić dziecku być dzieckiem?\nKiedy mogę, naprawiam swoje błędy. Podszczypuję i zaczepiam, prowokuję nasze dziewczyńskie chichoty, zmieniam głosy, maluję ją jak księżniczkę, proponuję partyjkę planszówki, pieczemy razem pierniki. Czas, choć najcenniejszy, pozostaje deficytowy, już nigdy nie będę go mieć dla niej tyle, co dawniej. Wpadam w kolejną kliszę, ale nie potrafię stłamsić w sobie tej potrzeby, żeby sprawić jej radość. Nie, nie kupuję jej miłości. Tak, pewnie troszkę zagłuszam wyrzuty sumienia. Zdałam sobie sprawę, że przede wszystkim - dodaję jej atrybutów dzieciństwa. Baloniki, chorągiewki, bębenki, dzieci na paradzie, kropki, kolory, zabawa i radość. W kolorowe ramki wkładam obrazki - króliczek, miś i cytrynka zamiast słów "pamiętam, że jesteś małą dziewczynką". Kolorowy pióropusz z pomponikiem, mój Szczerbaty Piorun najsłodszy.\nZestaw cudnych, kolorowych dodatków u Zośki pochodzi z Lamps & Co. To młoda, polska marka, specjalizująca się w fantastycznych lampkach i dodatkach do pokoików dziecięcych: poduszkach, pufach, pledach. Ostatnio w ich ofercie pojawiły się też cudowne ramki - lekkie i bezpieczne, bo bez szybki, lakierowane ekologicznymi farbami. Do Zosi wybrałam też duży, lekki puf oraz puszyste poduchy z kolekcji "dzieci na paradzie" i "baloniki" oraz lampkę z balonikami. Jak mówi właścicielka marki, która sama zaprojektowała wszystkie produkty - są one połączeniem skandynawskiej prostoty z odrobiną amerykańskiego luzu. Sama bym tego lepiej nie nazwała! Idealnie wpasowały się w kolorystykę i styl Zosinego pokoju, dodając element zabawy i beztroski jej poważnemu, pięcioletniemu, szczerbatemu życiu.Wspaniały pomysł na prezent i dla dziewczyn, i chłopaków!\npoduszka baloniki // poduszka dzieci na paradzie // puf dzieci na paradzie // kolorowe ramki\npióropusz - Moi Mili\ntipi - teepee.pl\nkróliczka - Sweet Village\nAutor: Agnieszka Burska - Wojtkuńska o poniedziałek, grudnia 15, 2014\nEtykiety: home, Lamps&Co, pióropusz, poduszki dla dzieci, pokój dziecięcy, pokój dziewczynki, pufy dla dzieci, skandynawski pokój dziecięcy, skandynawski styl, skandynawskie zabawki, tipi\nAnia Scraperka 15 grudnia 2014 13:46\nOjeju jak Wy tam macie ślicznie!!! <3 :)\nbardzo ładne zdjęcia i te twoje dziewczynki... :)))\nIzabela Perez Harriette 15 grudnia 2014 14:07\npodejrzewam ze wiele matek czuje to co ty ale nie wiele umie to tak ładnie ujac w słowa.. trzymam kciuki za Was kobitki :D a pokoj bajkowy ( ale w takim gustownym znaczeniu ;p )\nsandrynka 15 grudnia 2014 14:08\nboże, jakbym czytała o sobie i o naszej codzienności. a przecież już minęły 4 lata, młodszy się urodził.... niezbyt to pocieszające, że tak już będzie i nic tego nie zmieni...\nNudy nie ma 15 grudnia 2014 14:14\nHmm, trudny temat. U nas jest trochę odwrotnie. Młodsza (2 lata) dyryguje, starsza (ponad 3,5) jest przez nią zdominowana. A nie jest to łatwe, bo ma naturę nadzwyczaj wrażliwą.\nInspiracjeOnline 15 grudnia 2014 14:17\nnie łatwe to wszystko... ale poradzicie sobie:)\nswoją drogą przeslicznie urządzony pokoik:)\nLena 15 grudnia 2014 14:17\nFilip miał rok jak urodziła się Blanka. Do dziś zmagam się z tym, że on przecież powinien wiedzieć, że jak ją pchnie to stanie jej się krzywda. Nie wie, jako niespełna dwulatek ma jeszcze prawo nie rozumieć takich ciągów przyczynowo skutkowych. Kierują nim inne intencje niż chęć zrobienia jej krzywdy, dla niego to zabawa. I tu przykłady można mnożyć.\nTemat trudny, ale nie wolno nam się poddać. Ile mam w sobie sił i intuicji staram się tą miłość dzielić, tak żeby żadnemu jej nie zabrakło.\nMy white nook 15 grudnia 2014 14:18\nAle pieknie to napisałas :)) Pokoik Zosi cudowny :)\nKakałoo Blog 15 grudnia 2014 14:21\nMój brat jest ode mnie tylko rok młodszy, więc to tak, jakby był od zawsze. Nie pamiętam, jak było zanim się pojawił. Ale zawsze się zastanawiam, jak na pojawienie się rodzeństwa reagują starsze dzieci, takie które już zdążyły się przyzwyczaić, że są domową gwiazdą i wyraźnie czują, jak wiele się zmieniło, kiedy w domu pojawił się nowy człowiek. To musi być strasznie trudne, ale z drugiej strony to pewnie w dużej mierze kwestia przyzwyczajenia. Za jakiś czas dziewczyny będą miały swoje wspólne dziewczyńskie sprawy i wszystko będzie wyglądało inaczej.\nLorka 15 grudnia 2014 14:55\nu nas to od tygodnia nowośc.. nagle moje maleństwo zrobiło się takie duże.. i choć zwariowała na punkcie młodszej, to mówi,że jest zazdrosna.. ale tylko troszeczke.. i tez jakby mniej sie chce do mnie przytulać, a za chwile marudzi ,że chce do mamy.. ( kiedy ja akurat karmie) i ,że o niej zapomniałam.. dlatego dużo dyskutujemy..moze łatwiej bo mała jasno określa swoje emocje..\nMonika O. 15 grudnia 2014 15:31\nU mnie to samo. Moja Zosia chciała oddać Hanię do brzuszka jak się urodziła ( też miałam 5 letnią różnicę). Ty tylko karmisz ją i karmisz, słyszałam. Już nie miałam czasu na czytanie jej książek, na wygłupy, bo Hania po 2 godziny przy cycku wisiała. Traciłam ją z dnia na dzień. Teraz gdy ma już 10 lat, ta przepaść jest ogromna. Nie udało mi się zatrzymać jej dzieciństwa, bo została starszą siostrą i musiała być ODPOWIEDZIALNA, MĄDRZEJSZA, zawsze ustępować. Wiele teraz w niej złości. Ja codziennie obiecuję sobie, że to naprawię, że będę ją tulić, wygłupiać się, ale rano znowu specjalnie drażni Hanię, by ta płakała, znowu w plecaku ma tonę niepotrzebnych rzeczy a na biurku piętrzą się papiery i inne śmietki. Hania jest uprzywilejowana, a nie powinno tak być. Powinnam traktować je równo, zwłaszcza że sama byłam starszą siostrą, a nie umiem. Czemu?\nMartyna G. 15 grudnia 2014 16:45\nTwoja córka ma po prostu charakterek. Często rodzice zapominają o starszych dzieciach - też to odczuwałam będąc najstarszą z rodzeństwa. Myślę, że okres buntu jest przejściowy :)\nA co do pokoju - Jest niesamowity! Bajkowy. Jestem po prostu zachwycona tymi dodatkami! Masz gust-świetny gust. Warto polecić ten sklep...\nW dodatku nie mogę niewspomnieć o tym, że zrobiłaś naprawdę cudowne zdjęcia! ;)\nnasza szafa 15 grudnia 2014 16:55\nDokładnie przez to przechodzilismy i dalej przechodzimy. Poprawa idzie ku lepszemu\nmysza 15 grudnia 2014 18:33\njako mama jednego dziecka nie znam takich problemów ale wierzę,że nie jest łatwo..za to wierzę,że dacie radę i za niedługo gdy obie oswoicie się z nową sytuacją będzie idealnie :)\nZosia ma cudowny pokój :)\nmargarita 15 grudnia 2014 21:54\nJa w zasadzie żyłam w błogiej nieświadomości że tak się stanie. Tylko podświadomie ostatni miesiąc ciąży spędziłam w całości z synkiem. Jeździliśmy na wycieczki autobuem, odwedziliśmy wszystkie place zabaw w okolicy i robiliśmy wszystko to na comiał ochotę. Chciałam mu dać wszystko z siebie tak na przyszłość. A teraz jak urodziła się Zuzia on wie że jest inaczej. Ale na Zuzie przygotowywaliśmy go z mężem przez całą ciążę. On ją kocha nad życie i tylko raz powiedział że on by wolał żeby Zuzia się nie urodziła bo mógłby w domu krzyczeć ;) Teraz jesteśmy miesiąc w domu razem non stop bo Jasio choruje i nie chodzi do przedszkola i mamy mały nas nowy rytuał. Ok godz 10-11 robimy sobie zajęcia z rytmiki i włączamy piosenki ulubione Jasia w stylu ogórka i kulfona i biegamy po domu (razem z Zuzia) i śpiewamy i krzyczymy i skaczemy i robimy wszystko to na co Jasio ma ochotę. Ma się wykrzyczeć i wyskakać :) i jest trochę lepiej. ALe teraz dużo częściej tuli się do mnie i mówi mi że mnie kocha (odkąd urodziła się ZUzia)...\nmojamania 16 grudnia 2014 10:39\nZnam te emocje... Wiem, że bardzo pomagają chwile spędzone tylko ze starszym dzieckiem - wyjście na spacer, nawet do sklepu, to stwarza poczucie "tylko JA i MAMA". I pomyśl, że kiedyś będą dla siebie ogromnym wsparciem... Chociaż minie jeszcze sporo czasu:)\nJusta 17 grudnia 2014 23:23\nWitaj. Od jakiegoś czasu Cię "podczytuję" i czasem jakbym o sobie czytała...ale tym postem to już łzy moje, głęboko schowane wycisnęłaś :-) Mam 5 letnią Hankę i roczną Lilę i to co właśnie przeczytałam jest kropka w kropkę o mnie.Wrzaski, które wcześniej były czymś normalnym teraz irytują i drażnią podwójnie, tupanie, bieganie, wycieranie się o brudny samochód...kruszenie, rozlewanie, bałagan...ech, za wiele by wymieniać.Trwa to wszystko już ponad rok, i się staram jak mogę i szlocham wieczorami na kanapie gdy te Małpeczki już śpią i tak słodko wyglądają. Sama jestem starszą o 5 lat siostrą i wiem jak boli "strata" rodziców gdy na horyzoncie pojawia się nowe dziecko...a mimo to wciąż popełniam błędy. I każdego ranka Hania znów staje się w moich oczach Hanną, która powinna wiedzieć to i tamto a nie wie.Nie wie, bo ma dopiero 5 lat i też nie ma dwóch dolnych jedynek. I ja to wiem...a jednak chyba nie do końca :-(\nP.S. Pozdrawiam Was serdecznie. Twoja Zosia tak bardzo przypomina mi moją Hankę - to samo spojrzenie czarnookie, ten sam zadziorny uśmieszek ;-) Ciekawe co z Twojej Panny Hanny wyrośnie bo moja roczniaczka już doskonale charakterek pokazała (nie odbiega zbyt mocno od siostry :-))\npinky_deer 19 grudnia 2014 12:06\npinky_deer 19 grudnia 2014 13:14\nDobra, piszę tego posta na raty, jak wszystko inne, co od 5 miesięcy robię partiami, gdyż jestem mamą osobniczki nie śpiącej w dzień dłużej niż 15 minut, lubiącej powisieć na cycu i ząbkującej aktualnie...\nJa też Cię podczytuję, zawsze z zaległościami i podobnie jak Justa powyżej, kropka w kropkę, moje odczucia i obserwacje kserują się z Twoimi zdaniami w tym poście. I właściwie bardzo się cieszę, że nie jestem odkrywcza ani też osamotniona, co i tak nie usprawiedliwia mnie z małych i średnich grzeszków wobec mojej "starszej" 5 letniej córki. Miśka od niedawna ma aż 5 lat, bo została w czerwcu starszą siostrą aktualnie 5 miesięcznej Lilki ( uśmiech do Justy).\nPodczytuję Cie tym bardziej, jak się doczytałam, że będziesz także mogła się pochwalić parzystą liczbą córek ;) byłam ciekawa Twoich spostrzeżeń, a teraz widzę Was w Nas sprzed 5 miesięcy. Wszystko stanęło na czubku ogona. I ja sie irytuję. pokrzykuję, upominam, uspokajam, nakazuję, jest "ciszej" a częsciej jest nawet "zaraz" lub "później" i Miśka jest właściwie tylko obrażona, zła, smutna lub naburmuszona, jak mawiam - negatwna. Tak na zmianę albo walczymy albo się przepraszamy. A powodów do dyskusji i walki jest jak wiesz, bez liku. Aż że ostatnio Miśka zbyt dużo choruje to ciągle musi przebywać w towarzystwie moim i swoje nieśpiącej, absorbującej siostry.\nZwykle się nie wywnętrzam na blogach, ale w tym obrazku zobaczyłam siebie :)\nNiech no mi któraś z Mam powie, że to się po jakimś czasie naprostowuje...bo po 5 miesiącach wychowywania mniejszej ulewaczki i większej burczymuchy sama jestem nastawiona buntowniczo i minę miewam kwaśną.\nbajaderka 19 grudnia 2014 17:02\nU nas tez 5 letnia roznoca wieku. Kubusia nie nastawialismy na bajkowe zycie z mlodsza siostra. Mowilismy,tlumaczylismy ze bedzie plakac, ze mama bedzie musiala karmic i tak dalej. Na szczescie typowej zazdrosci u nas nie ma, chociaz faktem jest, ze czesciej chcd sie do mnie tulic, mowi ze mnie kocha. Ja staram sie gryzc w jezyk za kazdym razem kiedy chce powiedziec "ciszej" "nie krzycz"...nie raz skutkuje to obudzeniem Julki...wiem, jak bardzo wkurza ten 5 latek, ktory przeciez POWINIEN juz rozumiec, wiedziec, przewidywac. W naszych glowach. Bo tak naprawde nic nie powinien, nic nie musi. Jest dzieckiem na tych samych prawach co mlodsze rodzenstwo...staram sie pracowac nad soba...zeby On nie stracil. A tak latwo sie zapetlic w tym,wymagac, oczekiwac.\nMania 19 grudnia 2014 23:41\nPodczytuje Cię już od pól roku... i lubię do Ciebie zaglądać bo mówisz jak jest. Nie owijasz w bawełnę, nie słodzisz... Jak czujesz radość i szczęście to od razu to czuć, ale nie boisz się napisać, że wkurzasz się na dziecko, czy, że masz już wszystkiego dość. Bo chyba każdy tak ma, prawda? Aby były wzloty, muszą być upadki. Paradoksalnie podnosisz na duchu takim postem, bo człowiek sobie nagle zdaje sprawę, że nie jest sam. Że gdzie jest rodzeństwo (u mnie też 2 dziewczyny! Gabrysia prawie 4 latka i Iga 1 rok) tam musi być zazdrość. A gdzie dwoje dzieci i jedna matka, to nie ma opcji aby zadowolić je obie w 100% NIESTETY. Też ubolewam nad tym, że moja starsza córka od roku ciągle słyszy tylko "oj zaraz", " nie teraz", " ciszej bo obudzisz Igę". Przykro mi, bo była jedna, najważniejsza na świecie, a teraz jakby zeszła na drugi plan. Ona teoretycznie też nie wykazywała typowej zazdrości , w sensie nie chciała krzywdzić małej. Wpierw była ciekawa i kochająca, cieszyła się z siostry. Ale minęło kilka tygodni, zrozumiałam, że ta mała dzidzia zostaje z nami na zawsze, że mama i tata muszą dzielić czas, i się zaczęło-smutek. Jakiś czas to trwało, musiałam naprawdę dawać z siebie 200%, bo przez rok byłam w domu z nimi obiema, teraz Gaba poszła od września do przedszkola.. Z jednej strony się cieszę, bo wreszcie mogę nacieszyć się drugą córką. A z drugiej, mam wciąż wyrzuty sumienia, że nie jestem już taka fajna mama dla Gabci. Że za dużo od niej wymagam... Ale co zrobić, jak byłyśmy tylko 2 i Gaba coś "narozrabiała" jak to dzieci, to podchodziłam do tego z uśmiechem na buzi. Że moje dziecko jest prawdziwym dzieckiem i się uczy świata. A teraz cokolwiek zmajstruje to się zaraz denerwuje na nią, bo nie mam już siły na ciągłe sprzątanie, pilnowanie itd.\nNie ma złotej rady, nie może być bo matka jest tylko jedna, miłość się mnoży ale czas niestety dzieli. Jedyne co to dbam o to aby codziennie pobyć z Gabą sam na sam. Bez Igusi.\nA swoja drogą, Iga do roku czasu była spokojna, wiedziała od urodzenia, że nie jest jedna i tez musi czasem poczekać, wykazywała wiele cierpliwości. Ale od kiedy skończyła roczek (3 listopada :) ) to też się zaczęła robic zazdrosna. Gdy widzi , że Gaba się do mnie tuli to wybucha płaczem i wpycha się między mnie a Gabę. I tak siędzę na tej podłodze, a one dwie moje córcie przepychają się na moich kolanach - ojj nie wiem czy śmiać się tu czy płakać. Dobrze, że za 15 lat będziemy to wspominać z uśmiechem na buzi :))\njo@śka 22 grudnia 2014 10:31\nU nas różnica wieku ponad 5 lat. Starszy syn. Też się czasem łapię na tym, że przecież On powinien już to wiedzieć, że robi się tak a nie tak. No ale co mogę? Mogę się tylko starać i kochać. Reszta przyjdzie.


Koleje Śląskie uruchomią specjalne połączenia w Sylwestra i Nowy Rok\ninformacja prasowa ⚫ 19.12.2017 ⚫ 9\n– Rok temu pojawiały się głosy, że warto umożliwić tego rodzaju transport także w tym kierunku. Stąd ta nowość w sylwestrowym rozkładzie jazdy – tłumaczy Michał Wawrzaszek, rzecznik prasowy Kolei Śląskich. – Tym samym liczba stacji obsługiwanych przez nasze sylwestrowe połączenia zwiększy się o 11 w porównaniu do ubiegłego roku. Łącznie zapewnimy powrót z sylwestrowych szaleństw do 19 miejscowości w naszym regionie – dodaje.\nKoleje Śląskie z nowym rozkładem jazdy. Jakie będą zmiany? 10\nKŚ: Będą dodatkowe postoje w Katowicach Podlesiu 0\nDużo pociągów do Rybnika i Zakopanego. Lokalne samorządy finansują połączenia 142


Smaker /Przepisy / Dania główne / Kasza zapiekana z fetą i pieczarkami\n13195 odsłon Lekkie danie, tanie, bardzo zdrowe 15 min średnie przystępne\n2023 odsłon Jako wielbicielka kaszy gryczanej polecam pyszne połączenie kaszy z sosem śmietanowo bardzo... 30 min łatwe przystępne\n272 odsłon Nie macie czasu siedzieć w kuchni ale jesteście bardzo głodni ? To nic ! Mam przepis na... 30 min łatwe tanie\n1371 odsłon Tradycyjny gulasz wołowy z kasza jęczmienną i kiszonymi ogórkami. > 60 min średnie przystępne\n23134 odsłon Przepyszna kasza z warzywami, która może stanowić dodatek do obiadu lub samodzielną... 30 min średnie przystępne\n4072 odsłon :) 60 min trudne tanie\nDania główne Zapiekana kasza jaglana z twarogiem na słodko\n4805 odsłon Przepyszna i zdrowa zapiekanka z kaszy jaglanej, przekładana warstwą twarogu i ulubionego dżemu > 60 min łatwe tanie\n32148 odsłon Pełnia smaku, pełnia zdrowia... a przy tym naprawdę niewiele kalorii :) 30 min średnie przystępne\n10884 odsłon Kasza jęczmienna, zapiekana z pomidorami i podana z sosem czosnkowym. 30 min łatwe tanie\nDania główne Kasza jaglana po meksykańsku\n2395 odsłon Kasza jaglana w roli głównej. :-) Bardzo pasuje do meksykańskich smaków i szczerze polecam... 60 min łatwe tanie\n11818 odsłon Nie macie pomysłu na pyszną kaszę jaglaną? Spróbujcie przygotować ją z kurkumą i... 30 min łatwe tanie\n16535 odsłon Kasza jaglana w towarzystwie cukinii , suszonych pomidorów i chili. Może być serwowana jako... 30 min łatwe tanie\nPolecane przepisy: kasza gryczana zapiekana z feta\nDania główne Kasza gryczana z pieczarkami\n4834 odsłon Od razu zapowiadamy, że to nie tylko dodatek do obiadu. Kasza niesamowicie smakuje bez żadnych... 30 min łatwe tanie\nDania główne Kasza gryczana z pomidorowym pesto\n3432 odsłon Kochamy kasze, ryże i różne tegesy. Wariacji mnóstwo można zapodać. Wczoraj wariowaliśmy... 30 min łatwe tanie\n13671 odsłon Proste,dla lubiących kaszę:) 30 min średnie przystępne\nDania główne Wielowarzywne curry\nDesery Rolada z nutką truskawek.


Cena ocalenia. – REUNION 69\nAutor --- Data 25/05/2021 • ( Dodaj komentarz )\nO historiach ocalałych dzieci i książce „Piętno Zagłady” Joanny Beaty Michlic\nHenryk Grynberg„«Pod powierzchnią», czyli w kryjówkach, traciło się dzieciństwo. […] «Na powierzchni», czyli na aryjskich papierach, traciło się tożsamość: królowały tam udawanie, naśladowanie cudzej tradycji i kultury, dezorientacja i ambiwalencja”, pisze o książce Joanny Beaty Michlic i własnych przeżyciach Henryk Grynberg.\nOsobiste historie ocalałych dzieci stanowią istotną część Zagłady, która nie skończyła się dla nich w 1945 roku – podkreśla Joanna Beata Michlic we wstępie do swojej książki „Piętno Zagłady” [Żydowski Instytut Historyczny, Warszawa 2020]. „Rany – zarówno fizyczne, jak i psychiczne – nie zabliźniły się po 1945 roku ani szybko, ani całkowicie [i] będą kształtować ich tożsamość oraz pamięć, nawet jeśli oni sami wieść będą udane życie zawodowe i rodzinne”. Autorka zbadała kolekcje powojennych relacji tych dzieci, między innymi w nowojorskim archiwum YIVO, gdzie – ku swemu zdziwieniu – znalazła je wciąż nieskatalogowane w kartonowych pudłach. Badaczka postuluje włączenie doświadczeń dzieci „w główny nurt publicznej dyskusji o kondycji ludzkiej w poludobójczym świecie”, gdyż „ich mówione i pisemne relacje są najważniejszymi i najcenniejszymi nośnikami pamięci o drugiej wojnie światowej i Zagładzie” oraz o tym, jak wschodnioeuropejskie „społeczności sąsiedzkiego współistnienia przemieniły się w społeczności ludobójcze” [s. 102].\nPod powierzchnią i na powierzchni\nDzieci, obok chorych i starych, jako pierwsze wywożono na śmierć. Centralny Komitet Żydów w Polsce (CKŻP) zarejestrował latem 1945 roku zaledwie pięć tysięcy ocalałych dzieci (we Francji ocalało dwa razy więcej). Po roku wróciło do Polski około trzydziestu tysięcy dzieci ocalałych w Związku Sowieckim. Według francuskich obliczeń (OSE) w całej Europie ocalało 175 tysięcy żydowskich dzieci poniżej szesnastego roku życia. Doktor Michlic wskazuje cztery kategorie ratowników: a) altruistycznych przyjaciół, znajomych, b) altruistycznych nieznajomych działających z pobudek moralnych i patriotycznej nienawiści do okupanta, c) ratujących za niezbędną rekompensatą kosztów, d) ratujących dla zysku.\nW książce autorka przytacza relacje dzieci, które przetrwały „pod powierzchnią”, czyli w kryjówkach, lub „na powierzchni”, czyli na aryjskich papierach. Dzieci „pod powierzchnią” były uzależnione od dobrej lub złej woli ludzi, którzy pozwalali zostać, wyganiali, porzucali lub wydawali. Bywały traktowane jak tania siła robocza, dla posłuszeństwa straszone donosem: „wyzywała mnie, biła […] chciałam od niej odejść, lecz ona mi nie dała, grożąc, że wyda mnie Niemcom”; „żyłyśmy w ciągłym strachu, bo nas straszyła, że nas wyrzuci”. Często decydującym czynnikiem była presja sąsiadów: „boją się sąsiadów, żeby ich nie wydali”. Oraz własnej rodziny: „musiałam od moich opiekunów odejść, bo ich syn groził policją”. Często chodziło tylko o zysk: „jak tylko nas ograbili, wyrzucili nas”; „mamusia miała jeszcze takie świnki, to jest złoto, i płaciła każdego miesiąca tej kobiecie [ale] jeść dawała nam mało, zawsze takie buraki, jak dla krowy i kartofle w łupinach”. Za mojego półtorarocznego brata pobrano zapłatę z góry, po czym wydano go Niemcom (patrz film dokumentalny „Miejsce urodzenia”). Mojej matce nigdy tego nie powiedziano, mnie dopiero w czasie filmowania, ale ojciec na pewno o tym wiedział i między innymi dlatego zginął.\nDobrzy i szmalcownicy\nW książce nie brak jednak zeznań na rzecz dobra: „była dla mnie dobra jak matka”; „była bardzo dobra dla mnie, choć wiedziała, że jestem Żyd”; „opiekowali się nami jak własnymi dziećmi”; „sąsiedzi wiedzieli, że jesteśmy Żydami, ale byli dobrzy i nie zdradzili nas”; „za swą nieustanną pomoc i oddanie dzieciom nie chciała przyjąć żadnej zapłaty”; „zajęła się nami trzema jak własnymi dziećmi”; wyrobiła mi metrykę chrztu i zameldowanie […] dała na to wszystko pieniądze, sprzedając wszystkie swoje rzeczy, tak że nie miała się w co ubrać”; „jak się dowiedział, że jestem Żydem, to też dla mnie był dobry. […] ludzie buntowali, żeby mnie wygnał, [ale] on powiedział, że nie ma sumienia mnie wygnać”; „ten ksiądz, który mnie chrzcił, był bardzo dobry i oddał mnie do zakładu”; „przenosili się z dzieckiem w okolicę, w której nikt ich nie znał”; „tu na stacji złapał mnie Niemiec. […] Na szczęście miałem dwóch znajomych Polaków, którzy ręczyli za mnie, że nie jestem Żydem”. Ważne było każde wsparcie psychiczne: „Moją jedyną przyjemnością były odwiedziny Antka i Wacka, którzy wspinali się do mnie na strych i […] opowiadaliśmy sobie różne rzeczy” [s. 81]. „Bali się wpuścić mnie do domu, ale dali mi kilkaset złotych. Za te pieniądze kupiłem papierosy od handlarzy na ulicy i zacząłem handlować papierosami”.\nA oto starcie dobra i zła. Bojąc się zbiorowej odpowiedzialności, mieszkańcy wsi uradzili, „aby dzieci zaprowadzić do stodoły i tam we śnie główki siekierą odrąbać”. „Wsadziłam dzieci na wóz i powiedziałam wszystkim, że wywiozę je poza wieś, by je utopić […] i gdy nadeszła noc, wróciłam z dziećmi z powrotem i umieściłam na strychu u sąsiadki” – opowiada niania, która je uratowała i została na zawsze ich matką, a nawet babcią ich dzieci [s. 162 i 205]. „Niskie przyzwolenie społeczne na ratowanie Żydów” i wręcz stygmatyzacja ratowników „jako działających na szkodę Polski” [s. 109] – sprzyjały szmalcownikom. A była to „aktywna, dobrze zorganizowana i bardzo niebezpieczna część społeczeństwa”. Działali „w kolektywach lub indywidualnie, zarówno w miastach, jak i na wsi”. Wymuszali okup od rozpoznanych Żydów i od ich ratowników lub brali od Niemców nagrodę za wydanie [s. 161].\n„Pod powierzchnią”, czyli w kryjówkach, traciło się dzieciństwo: „od 23 czerwca 1943 nie widziałem światła dziennego do 10 listopada 1944. Ciągle siedzieć bez ruchu i powietrza”; „zamknięci byliśmy w komórce […] brudni, głodni, od czasu do czasu dostawaliśmy nawet porządne baty”. A „na powierzchni”, czyli na aryjskich papierach, traciło się tożsamość: królowały tam udawanie, naśladowanie cudzej tradycji i kultury, dezorientacja i ambiwalencja. Dziewczynka urodzona w 1932 roku – były to przeważnie dzieci z lat 30., moje pokolenie – opowiada o przemocy fizycznej i psychicznej ze strony gospodyni, ale jest jej wdzięczna, że jej nie wyrzuciła i po latach poprze wniosek o przyznanie jej i jej mężowi tytułu Sprawiedliwych (okazuje się, że nie wszystkie medale są takie same).\n„Na powierzchni” płaciło się wysoką cenę psychiczną: „Gospodyni powiedziała, że gdybym był Żyd, to by mnie na miejscu dała zabić”. Cenę tę płaciła również moja młoda matka, gdy w długie zimowe wieczory musiała słuchać opowieści o tym, co robiono z Żydami w okolicy, a były to okolice Radziłowa, Wąsosza i Jedwabnego. „Na powierzchni” byliśmy aktorami w codziennej „grze o życie”, „teatrze śmierci”, gdzie widzowie byli podejrzliwi i „bacznie przyglądali się każdemu nowemu dziecku”. „Pokaż jaja” – wołali nasi rówieśnicy w przekonaniu, że obrzezanie polega na kastracji. Życie dziecka-aktora zależało od wieku, stanu świadomości. Oto przykład. „Obie dziewczynki wyprowadzono z getta w tym samym okresie […]. Obie przechowywano około trzech miesięcy – za wynagrodzeniem – i obu pozbyto się w podobny sposób. Przeżyła tylko młodsza, urodzona pod koniec 1939 roku, która mniej wiedziała. Nie wiedziała nawet, że jest Żydówką (nawet u nas po wojnie twierdziła, że nie jest), więc policja, nie mając dowodów, oddała ją do zakładu. Starsza dziewczynka za dużo wiedziała jak na swoje pięć lat, chciała to komuś opowiedzieć, była «gadatliwa» i przypuszczalnie powiedziała policjantom, że była w getcie”. To z mojego „Ciągu dalszego”.\nJa „na powierzchni” od niespełna siódmego do ósmego roku życia dobrze wiedziałem, kim jestem i czego nie wolno mówić [patrz „Żydowska wojna”]. Z drugiej strony byłem za mały, żeby naprawdę się bać, dlatego gra w tym teatrze mi przychodziła bez trudu. Zwłaszcza że występowałem wraz z matką, moim czujnym reżyserem. Ileż trudniej musiało być dzieciom nieco starszym, a dużo bardziej świadomym i w dodatku bez ojca czy matki. Pomagały sobie wzajemnie i młodszym, uczyły jedne drugich zmawiać modlitwy, zachowywać się w kościele i u chłopów, odróżniać przyjaciół od wrogów. „Temat żydowskiej pomocy wzajemnej wyłonił się z badań nad żydowskim oporem niezbrojnym zwanym amida”, gdy po latach zaczęto wreszcie dostrzegać bohaterstwo w oporze cywilnym – pisze dr Michlic [s. 48]. „Ojciec mój był bojownikiem o kawałek chleba” – wynotował Korczak w getcie z pamiętnika jednego ze swych podopiecznych. Takim samym bojownikiem był mój ojciec.\nPiętna psychiczne ujawniały się zaraz po ocaleniu, gdy trzeba było zmierzyć się z nieodwracalną stratą rodziny, dzieciństwa, własnej społeczności, „lokalnej i narodowej ojczyzny” [s. 68]; „od nowa się nauczyć […] zaufania do dorosłych”, współżycia z innymi, miłości, czułości, nadrobić opóźnienie w nauce (w żydowskiej szkole, wszyscy w mojej klasie byli o rok, dwa, a nawet trzy lata starsi ode mnie). Oprócz sierocej nieufności w niektórych relacjach wyczuwa się gniew: „w jaki sposób ocalałam – to nie wasza sprawa”. Dzieci, które przeżyły samodzielnie, nie chciały być od nikogo zależne: „Nie wierzyłem ludziom. Dziś też nie wierzę. Wierzę samemu sobie. Własnym siłom”. Te „doświadczenia Zagłady były formatywne” [s. 54].\nZ „ukrycia jawnego”, czyli „na powierzchni”, dzieci wyniosły „pogmatwane poczucie tożsamości, rozdwojoną jaźń, pękniętą osobowość”. Trudno było wrócić do tożsamości żydowskiej, „oduczyć się postrzegania żydowskości w negatywnym świetle”, pozbyć się antyżydowskich uprzedzeń. Nie chcieliśmy więcej należeć do społeczności, do której żywiono powszechną pogardę i nienawiść. Niektórzy z nas po wyzwoleniu zostawali jakiś czas „na aryjskich papierach” i w polskich szkołach nadal odgrywali przybraną tożsamość: „kiedy wyjedziemy do Palestyny, to będę mogła być Żydówką” (taki sposób myślenia był jednym ze źródeł syjonizmu). I mnie matka zapisała w Łodzi do polskiej szkoły, gdzie jako Henryk Krzyżanowski brałem udział w lekcjach religii do tego stopnia, że powierzono mi w przedstawieniu rolę „świętego Stasia”, którą zagrałem z takim powodzeniem, że dosłownie noszono mnie na rękach – a równocześnie byłem zapisany do kibucu Haszomer Hacair.\nNiektóre ocalone „na powierzchni” dzieci „pogodziły się ze swą złożoną podwójną tożsamością” dopiero w wieku dorosłym. Niektóre zachowywały więź z religią katolicką nawet jako dorośli, a nawet po wyjeździe na Zachód. Narratorka mojego autentycznego opowiadania „Umowa z Bogiem” w zbiorze „Drohobycz, Drohobycz” do końca życia wstępowała do kościoła pomodlić się i utrzymywała kontakt z zakonnicami, które ją uratowały i które kochała. Jaskrawymi przykładami przywiązania do religii, która uratowała im życie, są żydowscy księża w Polsce i w Izraelu, a najbardziej arcybiskup Paryża Jean-Marie Lustiger. Autorka książki wspomina o kobietach, które wyszły za katolików, nie wyjawiając im swojego pochodzenia. Ja znałem w Polsce Żyda, który ożenił się z katoliczką i oboje ukrywali jego prawdziwą tożsamość przed jej rodziną i własnymi dziećmi. Ujawniano się w latach 90., „gdy w warunkach rodzącej się liberalnej demokracji po raz pierwszy w historii polskich Żydów żydowskość i polskość zaczęto postrzegać jako zgodne, a nie w wykluczające się tożsamości społeczne”, lecz w powyżej wspomnianym przypadku nigdy do tego nie doszło.\nZaraz po wojnie zaczęło się poszukiwanie i „odzyskiwanie” dzieci powierzonych lub podrzuconych i dochodziło do rozdzierających scen. Bywało, że ludzie zaadoptowali i pokochali dziecko podrzucone albo wzięte z sierocińca, nie wiedząc, że jest żydowskie, a tu zgłasza się ktoś z rodziny i trzeba je oddać. Z drugiej strony dziecko ochrzczone i przywiązane do religii katolickiej nie chciało porzucić kochających je rodziców i iść do zapomnianego lub nieznajomego krewnego, na domiar złego „do Żydów”. Zdarzało się, że przybrani rodzice uciekali z dzieckiem i zmieniali adresy jak w czasie okupacji. Niektórzy zgłaszali się do żydowskich organizacji po wsparcie finansowe na potrzeby wychowywanego dziecka, lecz bywali i tacy, co żądali wygórowanej rekompensaty, właściwie okupu (jak w przypadku Gabrysi Bromberg, opisanym w moim „Memorbuchu”). Niektóre dzieci czuły przynależność do obu rodzin i pozostawały w bliskim kontakcie do końca życia. Tylko te, nad którymi się znęcano, chętnie szły „do Żydów”. Żydowskie domy dziecka pomagały przywrócić dzieciństwo: „Stałam się znów dzieckiem i mam swój dom”; i tożsamość, ukazując pozytywne aspekty żydowskiej przeszłości i kultury, lecz trudno było pomóc w rozterce: „Jest mi tu dobrze, ale chciałbym wracać do mamusi, bo ją kocham”. Do przybranej mamusi.\nNiektóre dzieci za nic nie chciały się rozstać z przybranymi rodzicami, często jedynymi, jakich znały. Uciekały do nich z powrotem. Autorka przytacza przypadek, że dla dobra dziecka krewni zostawili je przybranej rodzinie. Wspomina także o „samotnych i bezdzietnych kobietach, które nigdy nie rozstały się z uratowanymi przez siebie dziećmi” i przy wsparciu żydowskich organizacji „wyjechały z nimi za granicę jako najbliższa rodzina”. Ale dochodziło do rozpraw sądowych. Czasem między żydowskimi stronami, gdy dwie różne rodziny zgłaszały się po to samo dziecko. Jak w przypadku mojego ojczyma Uszera Powązka, który odebrał od zakonnic dziewczynkę, wierząc, że jest jego, a później zgłosił się jej prawdziwy ojciec i udowodnił to w sądzie [patrz „Zwycięstwo”]. Uszera córką była tamta pięcioletnia, co za dużo wiedziała. W książce Joanny Michlic wkradło się tu parę nieścisłości: Uszer ożenił się z moją matką nie w 1948 roku, lecz w 1945, a mnie przyjęto do domu dziecka w Helenówku w 1946, kilka miesięcy przed moją niedoszłą przyrodnią siostrą, nie „później”. Możliwe, że moja matka i Uszer mieli z początku tylko ślub religijny i że – zgodnie z podaną w książce informacją – dopiero w 1948 roku wzięli ślub cywilny (który mógł im pomóc w sporze o dziecko).\nDoktor Michlic, która jest historykiem „śledczym”, pisze również o dalszych losach uratowanych dzieci, udokumentowanych w postępowaniach sądowych oraz archiwach CKŻP i Yad Vashem. Do dziś zwracają się do niej krewni dzieci zaginionych w czasie Zagłady. Jej „Piętno Zagłady” jest innowacyjną fuzją pracy badawczej z popularną literaturą dla wszystkich. Czytałem ją z podziwem i przejęciem.\nPS Omawiana tu edycja jest przekładem z angielskiego. Nie wiem, jak brzmiało w oryginale zdanie: „W roku 1948 ożenił się ponownie z niejaką panią Grynberg, która ocalała wraz z synem Henrykiem, mającym później zostać uznanym pisarzem” [s. 188]. Otóż matka wiadomej osoby nie jest „niejaka”. Chyba że wszystkich rodziców uznaje się za „niejakich”.\nJoanna Beata Michlic, „Piętno Zagłady”, Żydowski Instytut Historyczny, Warszawa 2020.\nIzraelski wojownik Druzów


Wyniki dla: "finanse"\nWyniki 1 - 25 z 157 | Na stronie: 10 25 50\nOZZL mówi otwarcie – Ministerstwo Finansów nie akceptuje ustawowych propozycji Ministerstwa Zdrowia w kwestii podwyżek dla zawodów medycznych. Tymczasem resort finansów krótko ucina pytania o dodatkowe pieniądze dla pracowników ochrony zdrowia: trwają konsultacje. OZZL mówi otwarcie – Ministerstwo Finansów nie akceptuje ustawowych propozycji Ministerstwa Zdrowia w kwestii podwyżek dla zawodów medycznych. Tymczasem...\nNaczelna Rada Lekarska wciąż próbuje przekonać Ministerstwo Finansów, że szkolenia zawodowe organizowane przez samorząd lekarski dla jego członków powinny być zwolnione z PIT, czyli podatku dochodowego od osób fizycznych. Naczelna Rada Lekarska wciąż próbuje przekonać Ministerstwo Finansów, że szkolenia zawodowe organizowane przez samorząd lekarski dla jego członków powinny być zwolnione z PIT, czyli podatku dochodowego od...\nProponowane przez Ministerstwo Zdrowia systemowe rozwiązanie minimalnych wynagrodzeń dla zawodów ochrony zdrowia nie jest akceptowane przez Ministerstwo Finansów. Proponowane przez Ministerstwo Zdrowia systemowe rozwiązanie minimalnych wynagrodzeń dla zawodów ochrony zdrowia nie jest akceptowane przez Ministerstwo Finansów. Problem minimalnych wynagrodzeń w ochronie zdrowia był wczoraj dyskutowany podczas posiedzenia zespołu...\nPod koniec września była szansa na to, że lekarze nie będą musieli stosować kas fiskalnych. Obecnie, po zmianach w projektowanym rozporządzeniu ministra finansów, z preferencji będą mogli korzystać lekarze udzielający świadczeń na odległość. Czyli nikt. Pod koniec września była szansa na to, że lekarze nie będą musieli stosować kas fiskalnych. Obecnie, po zmianach w projektowanym rozporządzeniu ministra finansów, z...\nMinister finansów i rozwoju nie zgadza się na propozycje minimalnych płac dla pracowników ochrony zdrowia – informuje OZZL. Czy krytykowany przez niemal wszystkie medyczne środowiska projekt wyląduje w koszu? Minister finansów i rozwoju nie zgadza się na propozycje minimalnych płac dla pracowników ochrony zdrowia – informuje OZZL. Czy krytykowany przez niemal wszystkie medyczne środowiska projekt wyląduje w koszu? „Jak nas...\nMinister finansów przygotował projekt rozporządzenia dającego lekarzom możliwość uniknięcia w przyszłym roku obowiązku zakupu kasy fiskalnej lub rezygnacji z ewidencjonowania na niej sprzedaży, jeśli już taką kasę kupili. Trzeba jednak spełnić kilka warunków. Minister finansów przygotował projekt rozporządzenia dającego lekarzom możliwość uniknięcia w przyszłym roku obowiązku zakupu kasy fiskalnej lub rezygnacji z...\nMinisterstwo Finansów od stycznia do marca br. premiuje wydruki z kas fiskalnych lekarzy i lekarzy dentystów. Ministerstwo Finansów od stycznia do marca br. premiuje wydruki z kas fiskalnych lekarzy i lekarzy dentystów. Paragony wystawione za usługi z branży medycznej mogą bowiem wziąć udział w Narodowej Loterii Paragonowej, w której wygraną jest samochód. Resort finansów co kwartał będzie zmieniać branżę. Celem...\nMinisterstwo Finansów zdecydowało, że akcja edukacyjna, która ma zachęcać do brania i wydawania paragonów fiskalnych, nie skończy się 31 października br., ale potrwa pół roku dłużej, czyli do 31 marca 2017 roku. Ministerstwo Finansów zdecydowało, że akcja edukacyjna, która ma zachęcać do brania i wydawania paragonów fiskalnych, nie skończy się 31 października br., ale potrwa pół roku dłużej, czyli do 31 marca 2017 roku. To...\nMinisterstwo Finansów chce, żeby każdy lekarz i lekarz dentysta, który prowadzi działalność gospodarczą, musiał stosować kasę fiskalną, i to niezależnie od wysokości osiąganych obrotów. Przewidują to zapisy projektu nowego rozporządzenia w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących, które będzie obowiązywać w latach 2015-2016. Ministerstwo Finansów chce, żeby każdy lekarz i lekarz...\nJeśli lekarz w ramach prowadzonej działalności pracuje poza miejscowością, w której mieszka lub w której stale wykonuje działalność, to zgodnie z wyjaśnieniami resortu finansów (nr 120453/K) można to uznać za podróż służbową. Dzięki temu część związanych z tym wydatków lekarz będzie mógł uwzględnić w swoich kosztach podatkowych. Jeśli lekarz w ramach prowadzonej działalności pracuje poza miejscowością, w której mieszka lub w której...\nLekarzu, kupiłeś w ciągu ostatnich pięciu lat dom czy luksusowy samochód? Sprawdź, czy masz na te wydatki pokrycie w deklarowanych fiskusowi przychodach. Rząd nowelizuje przepisy dotyczące sankcyjnego opodatkowania przychodów z nieujawnionych źródeł. Pierwszy przepis ma wejść w życie 28 lutego 2015 roku. Lekarzu, kupiłeś w ciągu ostatnich pięciu lat dom czy luksusowy samochód? Sprawdź, czy masz na te wydatki pokrycie w deklarowanych fiskusowi...\nBardzo prawdopodobne, że przez najbliższe miesiące pacjenci dużo częściej niż do tej pory będą się upominać u praktykujących prywatnie lekarzy i dentystów o paragony. Bardzo prawdopodobne, że przez najbliższe miesiące pacjenci dużo częściej niż do tej pory będą się upominać u praktykujących prywatnie lekarzy i dentystów o paragony. Wszystko za sprawą organizowanej przez Ministerstwo Finansów loterii paragonowej. Po fryzjerach i...\nSytuację finansową każdego zadłużonego szpitala należałoby rozpatrywać indywidualnie. Wynik finansowy jest splotem wielu okoliczności i uwarunkowań. 10 mld zł – na tyle Najwyższa Izba Kontroli wyliczyła zadłużenie szpitali samorządowych w Polsce. Dr Małgorzata Gałązka-Sobotka, wiceprzewodnicząca Rady NFZ, dyrektor Instytutu Zarządzania w Ochronie Zdrowia Uczelni ŁazarskiegoSytuację finansową każdego zadłużonego szpitala należałoby rozpatrywać...\nMedical Tribune Stomatologia - Nr 03 (marzec) / 2015\nLekarze i lekarze dentyści nie pobierają opłat za porady zakończone wystawieniem recepty dla członków rodziny lub siebie. Prezes NRL zapytał Ministerstwo Finansów, czy trzeba rejestrować takie usługi na kasie fiskalnej. Lekarze i lekarze dentyści nie pobierają opłat za porady zakończone wystawieniem recepty dla członków rodziny lub siebie. Prezes NRL zapytał Ministerstwo Finansów, czy trzeba rejestrować takie usługi na kasie...\nOstatnia szansa na dialog, czyli czas na ruch Beaty Szydło\nPorozumienie Rezydentów OZZL stawia na rozmowy ostatniej szansy: do czołowych polityków związkowcy przesłali listy, w których proszą o podjęcie rozmów na temat postulatów młodych lekarzy. Jeśli dialog zawiedzie, wytoczone zostaną najcięższe działa. Porozumienie Rezydentów OZZL stawia na rozmowy ostatniej szansy: do czołowych polityków związkowcy przesłali listy, w których proszą o podjęcie rozmów na temat postulatów młodych lekarzy. Jeśli...\nZakres obowiązków lekarzy rodzinnych ma być większy, ale o zwiększeniu finansowania specjalistów pracujących w POZ jak na razie nie ma mowy. Zakres obowiązków lekarzy rodzinnych ma być większy, ale o zwiększeniu finansowania specjalistów pracujących w POZ jak na razie nie ma mowy. Lekarze podstawowej opieki zdrowotnej wraz z większymi obowiązkami spowodowanymi zmianami systemowymi potrzebują więcej pieniędzy. NFZ jak dotąd nie ma nawet...\nZgodnie z rozporządzeniem ministra rozwoju i finansów w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących, lekarze i lekarze dentyści, którzy rozpoczynają udzielanie świadczeń zdrowotnych na rzecz osób fizycznych, muszą zainstalować kasę fiskalną od razu. Zgodnie z rozporządzeniem ministra rozwoju i finansów w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas...\nMedical Tribune - Nr 04 (kwiecień) / 2017\nUlga prorodzinna należy do najpopularniejszych odliczeń, z jakich korzystają podatnicy przy sporządzaniu zeznań rocznych. Z uwagi na ograniczenia przepisów wielu podatników nie wie, czy może ją zastosować. Dlatego opracowaliśmy kilka przykładów sytuacji rodzinnych, w których mogą się znaleźć lekarze, i rozstrzygnięć (na podstawie interpretacji organów podatkowych oraz informacji resortu finansów), czy mają prawo do ulgi na dziecko,...\nPakiety opiekuńcze zamiast pojedynczych procedur\nKonstanty Radziwiłł po raz kolejny zapowiada rewolucję w systemie – zmianę sposobu finansowania, wzrost publicznych nakładów na ochronę zdrowia i powszechny dostęp do świadczeń. Konstanty Radziwiłł po raz kolejny zapowiada rewolucję w systemie – zmianę sposobu finansowania, wzrost publicznych nakładów na ochronę zdrowia i powszechny dostęp do świadczeń. W wywiadzie, jakiego udzielił Konstanty Radziwiłł „Dziennikowi Gazecie Prawnej”, pojawia...\nZ trzech wariantów, które dają możliwość zwiększenia nakładów na ochronę zdrowia i pensji – woli politycznej, przekonania społeczeństwa, że tak trzeba, oraz nacisków siłowych kolejny resort sugeruje, że w grę wchodzi tylko opcja trzecia – alarmują lekarze rezydenci. Z trzech wariantów, które dają możliwość zwiększenia nakładów na ochronę zdrowia i pensji – woli politycznej, przekonania społeczeństwa, że tak trzeba, oraz nacisków siłowych...\nWydawanie przez SP ZOZ – na wniosek pacjenta – kserokopii wyników badań oraz duplikatów zaświadczeń lekarskich i psychologicznych w celach leczniczych jest zwolnione z VAT, tylko jeżeli związane jest z usługami w zakresie opieki medycznej zwolnionej od podatku. Swoje stanowisko w tej sprawie minister finansów zawarł m.in. w interpretacji indywidualnej z 14 lutego 2014 roku (nr PT8/033/61/163/SBA/13/RD15149). Wyjaśnił w niej, że...\nSezon na fałszywe maile dotyczące podatków trwa. Ministerstwo Finansów ostrzega wszystkich podatników przed fałszywymi informacjami o nierozliczeniu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2015 rok. Sezon na fałszywe maile dotyczące podatków trwa. Ministerstwo Finansów ostrzega wszystkich podatników przed fałszywymi informacjami o nierozliczeniu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2015 rok. Okazuje się, że pracownicy...\nPismo z urzędu skarbowego przyprawia o szybsze bicie serca, nawet gdy rozliczenia prowadzi się na bieżąco i zgodnie z przepisami. Pismo z urzędu skarbowego przyprawia o szybsze bicie serca, nawet gdy rozliczenia prowadzi się na bieżąco i zgodnie z przepisami. Resort finansów postanowił więc zminimalizować stres związany z korespondencją od fiskusa. Wprowadzono nowy wzór formularza wzywającego podatnika do wizyty w urzędzie skarbowym....\nW 2016 roku fiskus dostanie od lekarzy rozliczających podatki według karty podatkowej tyle samo co w 2015 roku. W 2016 roku fiskus dostanie od lekarzy rozliczających podatki według karty podatkowej tyle samo co w 2015 roku. Wynika to z obwieszczenia ministra finansów w sprawie stawek karty podatkowej (M.P. z 2015 roku poz. 1120). Karta podatkowa to najprostszy sposób rozliczania się przedsiębiorców z fiskusem. Nie wymaga prowadzenia...\nMinister Rozwoju i Finansów wydał dwa rozporządzenia dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych, na podstawie których określone stypendia nie będą opodatkowywane podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Minister Rozwoju i Finansów wydał dwa rozporządzenia dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych, na podstawie których określone stypendia nie będą opodatkowywane podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Opierając...


Oprogramowanie Logitech K350, Klawiatura Bezprzewodowa, Aktualizacja sterowników | MTC Solutions\nOprogramowanie Logitech K350, Klawiatura Bezprzewodowa, Aktualizacja sterowników\nLeave a Comment on Oprogramowanie Logitech K350, Klawiatura Bezprzewodowa, Aktualizacja sterowników\nzapraszamy do Logitechuser.com strona poświęcona popularnym produktom lub urządzeniom firmy Logitech.jednym z nich jest Klawiatura Logitech K350 Wireless Keyboard with wave shape frame, klawiatura ciesząca się dużą popularnością wśród użytkowników. Niektórzy twierdzą, że wydajność tej klawiatury jest bardzo skuteczna, zwłaszcza jeśli jest używana do pisania zadań, wykonywanie różnych zadań za pomocą K350 jest znacznie łatwiejsze, wygodniejsze, kształt jest również wyjątkowy, jego użycie jest również wydajne i jest wysoce zalecane dla osób, które potrzebują klawiatury z podłokietnikami i bez użycia kabli. Oprócz tego oferujemy również oprogramowanie Logitech K350 kompatybilne z systemami Windows i Mac. Możesz go znaleźć poniżej i pobrać zgodnie z używanym systemem operacyjnym. Dostępne pliki do pobrania obejmują najnowszy program Logitech SetPoint (Typ 32/64-bitowy i inteligentny Instalator), narzędzie do aktualizacji oprogramowania układowego oraz narzędzie Unifying, które można pobrać poniżej. Nasza recenzja Klawiatury Logitech K350 dotyczy wydajności klawiatury, jakości, oferowanych korzyści, a także specyfikacji klawiatury K350. Aby uzyskać więcej informacji o tym, jak efektywniej korzystać z Klawiatury Logitech K350, możesz pobrać plik PDF, który umieściliśmy poniżej, lub możesz odwiedzić stronę FAQ, aby uzyskać kompletny przewodnik dotyczący klawiatury K350, na przykład jak zainstalować oprogramowanie w systemach Windows i Mac, jak podłączyć klawiaturę do komputera PC i laptopa, jak dostosować klawiaturę Logitech K350 za pomocą Logitech SetPoint, używać Num Lock, wskaźników Caps Lock, Klawiatury, Klawiatury NumPad i klawisza F na klawiaturze, w tym rozwiązań, gdy klawiatura nie jest podłączona do komputera, klucze, których nie można zaprogramować, nie można dostosować oprogramowania Logitech na Windows, a także na Macu, a także Jak odinstalować oprogramowanie itp. Odwiedź tę stronę, aby uzyskać pełne informacje. Nie zapomnij odwiedzić oficjalnej strony internetowej pod adresem https://www.logitech.com, aby uzyskać pełne informacje na temat innych produktów Logitech Wireless Keyboards.\nZobacz także: oprogramowanie Logitech K270, Klawiatura Bezprzewodowa do win, mac.\nKlawiatura Logitech K350 Wireless Keyboard Z Ramą w kształcie fali i podparciem dłoni, przegląd i specyfikacje\nKlawiatura Logitech K350 Wireless Keyboard to Klawiatura z serii Ergo o doskonałym komforcie fali (fala, krzywa i podparcie dłoni), dzięki której podparcie dłoni może rozpieszczać dłonie podczas pisania. Żywotność baterii urządzenia Logitech K350 wynosi do 3 lat.\nbezprzewodowy dostęp USB, podłącz mały Logitech Unifying do komputera (Plug-and-Play). Możesz także dodać inne ulepszenia, takie jak mysz, głośniki i Kamery internetowe, a także podłączyć te urządzenia do komputera. Z 2.Połączenie bezprzewodowe 4 GHz, możesz pracować z pewnej odległości od biurka, a może możesz sterować klawiaturą bezpośrednio z pewnej odległości. Przełączanie z komputera nigdy nie było łatwiejsze, wygodniejsze i bezproblemowe.\noprócz kształtu Klawiatury Logitech K350, która jest wyjątkowa, ale także bogata w poziom komfortu podczas korzystania z klawiatury, konstrukcja wave-like z pewnością jest w stanie zapewnić maksymalną satysfakcję swoim użytkownikom podczas rozpoczynania pracy nad zadaniami pisania. Dzięki unikalnemu wzornictwu, kontury w kształcie fali pozwalają na bardziej eleganckie sterowanie klawiszami klawiatury i znacznie swobodniejsze użytkowanie.\nKlawiatura Logitech K350 Wireless Keyboard ma również zakrzywiony profil o znanym kształcie i jednolitym rozmiarze klawiszy, aby ułatwić użytkownikom rozpoznawanie niektórych klawiszy i innych klawiszy na klawiaturze, dzięki czemu możesz wykonywać swoje zadanie bardziej optymalnie, wygodnie, zrelaksować się i lepiej.\nreszta dłoni dostępna w Logitech K350. Masz trzy opcje wysokości nóg klawiatury i musisz tylko dostosować ją do poziomu komfortu dłoni.\nnatychmiastowy i szybki dostęp jest łatwy za pomocą dotykowego sterowania palcem, aby uzyskać dobre odtwarzanie multimediów, dostosować głośność muzyki. Logitech K350 ma specjalny przycisk do uruchamiania Media Center.\nta klawiatura ma również programowalny klawisz klawiatury, który jest przyciskiem klawisza F, i wystarczy zainstalować Logitech Setpoint i ustawić klucz zgodnie z życzeniem.\nZobacz także: oprogramowanie Logitech MK550, bezprzewodowe Combo, aktualizacja sterowników.\na teraz pobierz oprogramowanie, które dostosowuje się do systemu operacyjnego na komputerze, zainstaluj oprogramowanie, a następnie dostosuj klawisze klawiatury za pomocą Logitech SerPoint w systemie Windows i narzędzia do aktualizacji oprogramowania układowego w systemie Mac OS, a także zapoznaj się ze specyfikacją klawiatury bezprzewodowej Logitech K350, otwierając poniższe pole.\nnarzędzie do aktualizacji oprogramowania sprzętowego firmy Logitech, Setpoint i Logitech Unifying dla systemu Windows\nnarzędzie do aktualizacji oprogramowania sprzętowego firmy Logitech i Logitech Unifying dla systemu Mac\nLogitech Unifying dla systemu operacyjnego Chrome\n2.4 GHz quad DJ (ujednoznacznienie)\npodłącz / zasilanie\nTyp baterii & Rozmiar\n2 AA alkaliczne (nie do ładowania)\nlampki kontrolne (LED)\nmoc & Bateria\nWymiary produktu (Klawiatura & )\nSzerokość→ 420 mm (16,5 cala)\ngłębokość→ 250 mm (9,8 cala)\nWysokość→ 30 mm (1,18 cala)\nWaga→ 850 g (29.98 uncji)\nSzerokość→ 14 mm (0,55 cala)\ngłębokość→ 19 mm (0,75 cala)\nWysokość→ 6 mm (0,24 cala)\nWaga→ 6 g (0.21 uncji)\nMarka Model Logitech K350 Wireless keyboard with wave Shape Frame\nPobierz przewodnik, aktualizację oprogramowania układowego, punkt ustawienia i oprogramowanie Unifying\nponiżej udostępniliśmy pliki do pobrania oprogramowania Logitech K350, które jest zgodne z systemami Windows, Mac i innymi systemami operacyjnymi. Na przykład Logitech SetPoint (Typ 32/64-bit i SmartInstaller), narzędzie do aktualizacji oprogramowania układowego i Logitech Unifying. Po prostu kliknij, aby otworzyć ( + ) i zamknąć przycisk ( – ), jeśli chcesz powrócić. Pobierz oprogramowanie kompatybilne z systemem operacyjnym na swoim komputerze. Zapewniamy również przewodnik konfiguracji w pliku PDF, który można pobrać tutaj. Aby uzyskać pełne informacje na temat maksymalizacji wydajności Klawiatury Logitech K350 Wireless keyboard, odwiedź wspomnianą przez nas stronę. A teraz przewiń poniżej, aby znaleźć to, czego potrzebujesz.\nPokaż oprogramowanie Logitech K350 dla systemu operacyjnego Windows\nWersja ⇒ 6.70.55\nOstatnia aktualizacja ⇒ 2020/12/16\nObsługa systemu operacyjnego ⇒ Windows 8, Windows 7, Windows 10\nRozmiar Pliku ⇒ 80.4 MB (32-bitowy)\nOstatnia aktualizacja Last 2020/12/16\nRozmiar Pliku ⇒ 82,8 MB (64-bitowy)\nRozmiar pliku ⇒ 4.62 MB (SmartInstaller)\nnarzędzie do aktualizacji oprogramowania układowego Logitech\nWersja ⇒ 1.2.169\nOstatnia aktualizacja ⇒ 2019/08/20\nRozmiar Pliku ⇒ 14,7 MB (64-bitowy)\nRozmiar Pliku ⇒ 13,3 MB (32-bitowy)\nWersja ⇒ 6.69.123\nOstatnia aktualizacja ⇒ 2019/02/01\nRozmiar Pliku ⇒ 80,2 MB (32-bitowy)\nRozmiar Pliku ⇒ 82,6 MB (64-bitowy)\nOstatnia aktualizacja Last 2019/02/01\nObsługa systemu operacyjnego Windows Windows 8, Windows 7, Windows 10\nRozmiar pliku ⇒ 4.19 MB (SmartInstaller)\nWersja ⇒ 6.69.126\nOstatnia aktualizacja ⇒ 2019/04/25\nRozmiar Pliku ⇒ 80.2 MB (32-bitowy)\nOstatnia aktualizacja Last 2019/04/25\nWersja ⇒ 2.50.25\nOstatnia aktualizacja ⇒ 2010/03/30\nObsługa systemu operacyjnego ⇒ Windows 8, Windows 7, Windows 10, Windows Vista, Windows XP lub starszy\nRozmiar Pliku ⇒ 4 MB\nPokaż oprogramowanie Logitech K350 dla Mac OS\nWersja ⇒ 1.0.69\nOstatnia aktualizacja ⇒ 2019/10/04\nObsługa systemu operacyjnego ⇒ macOS 10.15, macOS 10.14, macOS 10.13, macOS 10.12, macOS 11.0\nRozmiar pliku ⇒ 3.8 MB\nWersja ⇒ 1.2.109\nObsługa systemu operacyjnego Mac macOS 10.14\nRozmiar pliku ⇒ 27.3 MB\nWersja ⇒ 1.3.375\nOstatnia aktualizacja ⇒ 2019/10/07\nObsługa systemu operacyjnego Mac macOS 10.15\nWersja ⇒ 1.2.359\nOstatnia aktualizacja ⇒ 2017/02/01\nObsługa systemu operacyjnego Mac Mac OS X 10.10, Mac OS X 10.11, Mac OS X 10.12, Mac OS X 10.13.X\nPokaż oprogramowanie Logitech K350 dla Chrome OS\nWersja ⇒ 1.0.1\nOstatnia aktualizacja ⇒ 2014/12/19\nObsługa systemu operacyjnego Chrome Chrome OS\nRozmiar Pliku ⇒ 990 KB\nPrzewodnik po klawiaturze K350 wprowadzenie (PDF)\njeśli masz jakieś pytania dotyczące bardziej efektywnego korzystania z Klawiatury Logitech K350 Wireless Keyboard i chcesz poznać powiązane rozwiązania podczas instalowania oprogramowania Logitech K350 na swoim komputerze, odwiedź naszą stronę Często zadawane pytania (FAQ). Wszystkie informacje, o które chcesz zapytać, są wymienione na tej stronie, w tym:\nPrzewodnik po podłączeniu klawiatury Logitech K350 Wireless Keyboard do komputera za pomocą odbiornika Logitech Unifying i połączenia Bluetooth.\nprzewodnik dotyczący instalacji oprogramowania Logitech K350 w systemach Windows i macOS.\nprzewodnik dotyczący dostosowywania Klawiszy Klawiatury Logitech w systemach Windows i Mac.\nprzewodnik dotyczący używania klawiatury NumPad, Klawiatury, Klawiatury Scroll Lock, Num Lock i wskaźników Caps Lock na klawiaturze Logitech K350.\nporadnik jak prawidłowo czyścić klawiaturę Logitech K350.\nPoradnik Jak używać klawiszy F na klawiaturze bezprzewodowej K350.\nprzewodnik dotyczący programowania klawisza funkcyjnego za pomocą Logitech SetPoint w systemie Windows.\nprzewodnik na temat korzystania z oprogramowania Logitech unifying i urządzenia USB 3.0.\ni istnieje wiele innych informacji, takich jak wymiana baterii klawiatury, informacje o żywotności baterii klawiatury, odległość działania klawiatury, system operacyjny obsługujący klawiaturę itp. W tym rozwiązania podczas podłączania klawiatury Logitech K350 do komputera, urządzenie Unifying nie działa, sieć bezprzewodowa nie działa podczas korzystania z urządzenia USB 3.0 i często traci połączenie. Podczas korzystania z Klawiatury Logitech K350 klawiatura nie działa, a lampka baterii klawiatury nie jest włączona, skróty klawiszowe na klawiaturze K350 nie działają. Podczas dostosowywania oprogramowania Logitech K350 nie można zainstalować oprogramowania na komputerze, nie można dostosować klawiszy klawiatury, nie można zaprogramować skrótu itp. Dlatego odwiedź link wymieniony powyżej, ponieważ przyda się on podczas rozpoczynania korzystania z Klawiatury Logitech K350 Wireless Keyboard. Niezależnie od tego, o czym wspomnieliśmy powyżej, a mianowicie w odniesieniu do problemów występujących na klawiaturze. Klawiatura Logitech K3550 Wireless keyboard udowodniła trwałość,komfort i dobrą wydajność podczas pisania. Jednak, gdy pojawiają się problemy z klawiaturą, masz już kroki i je rozwiązać. Dziękujemy za odwiedzenie naszej strony internetowej. Mamy nadzieję, że przewodnik, który zapewniamy, może Ci pomóc.\n“najzdrowsze” alkohole i jak zhakować kaca\nWewnątrz fuzji dużych firm prawniczych Twin Cities\ndlaczego MRSA to duży Problem w szpitalach ?


W Jarocinie powstanie park handlowy Multishop - Handel Nowoczesny - Wiadomości\nW Jarocinie powstanie park handlowy Multishop\nAutor: dlahandlu.pl 10 września 2014 11:25\nFirma Cushman & Wakefield została wyłącznym agentem ds. komercjalizacji parku handlowego Multishop Jarocin. Planowana data oddania obiektu do użytku to IV kwartał 2015 r.\nMultishop Jarocin realizowany będzie przy ul. Powstańców Wielkopolskich, przy drodze krajowej nr 15. Powierzchnia najmu obiektu wyniesie 5 400 mkw. Na terenie inwestycji powstanie również parking na ponad 230 miejsc. Park handlowy swoim zasięgiem obejmie 27 tys. mieszkańców Jarocina oraz ponad dwukrotnie większą liczbę potencjalnych klientów z okolicznych miejscowości województwa wielkopolskiego.\nInwestycję realizuje spółka Multishop Development, która pod marką Multishop wybudowała już park handlowy w Sochaczewie. W sąsiedztwie działki, na której powstanie Multishop Jarocin, znajdują się dwa inne obiekty handlowe - market budowlany Bricomarche i hipermarket spożywczy Intermarche.\nMultishop RSS Cushman and Wakefield RSS park handlowy RSS komercjalizacja RSS


Trudno jest znaleźć bar, którego menu nie zawierałoby koktajlu Long Island Ice Tea. Składa się z pięciu różnych napojów alkoholowych, co sprawia, że jest niesamowicie smaczny, ale mocny. Pomimo faktu, że nazwa „Ti” jest w nazwie koktajlu, herbata nie jest używana w przepisie. Najprawdopodobniej nazwa jest związana z wyglądem napoju, a dokładniej z jego kolorem.\nHistoria powstania koktajlu „Long Island Ice Tea”\nNie ma konkretnej wersji, kiedy dokładnie pojawił się ten popularny napój.\nNajpopularniejsze są trzy wersje, o których omówimy bardziej szczegółowo:\n„Sztuczka”. Ta historia jest uważana za najpiękniejszą. Kiedy w Ameryce ogłoszono zakaz barmanów mieszkających na Long Island, przygotowali mocny koktajl poprzez liczne eksperymenty, które wyglądały jak zwykła mrożona herbata. W ten sposób goście baru odważnie pili alkohol i nie bali się, że policja je sprawdzi i nałoży na nich grzywnę;\n„Konkurencja”. Mieszkańcy Nowego Jorku spędzali wieczory w milczącej rywalizacji: szli wzdłuż Long Island Street i chodzili do każdego baru, popijając kieliszek swojego ulubionego alkoholu. Zwycięzcą jest osoba, która mogła samodzielnie dojść do końca ulicy. Barmani instytucji znajdujących się na początku alei chcieli w jakiś sposób zmusić klientów do nie odwiedzania innych instytucji i pozostania z nimi. W tym celu wynaleziono koktajl, który już po pierwszej szklance nie umożliwiał przejścia do innych instytucji. Pomysł dał wynik, ludzie po prostu nie mogli się ruszyć, pozostali w barze i dalej wydawali na to pieniądze. Historia mówi, że wkrótce ludzie wymyślili nowy konkurs - już pod względem ilości wypitych koktajli;\n„Romantyczna historia”. Ta wersja wskazuje, że barman Robert Butt wymyślił popularny napój alkoholowy. W instytucji, w której pracował, często znajdował się mężczyzna, który wypił wystarczająco dużo whisky. Po kilku okularach mężczyzna zmienił się nie do poznania i zachował się łagodnie mówiąc, że nie jest godny. Jego kochanek postawił go przed wyborem: albo ona, albo whisky. W końcu wybrał swoją bratnią duszę. Po przybyciu na przyjęcie mężczyzna mógł pić tylko herbatę. Kiedy dziewczyna odeszła, mężczyzna zdecydował się na sztuczkę i poprosił barmana o dodanie alkoholu do swojej herbaty. Butt poszedł po więcej i wlał do szklanki kilka różnych rodzajów alkoholu jednocześnie.\nTakie interesujące historie opowiadają o pojawieniu się popularnego napoju, ale niestety żadna z wersji nie ma dowodów.\nJak zrobić koktajl z Long Island według klasycznej receptury?\nTen napój alkoholowy o sile 28% jest łatwy do przygotowania, jeśli znasz jakieś sztuczki.\n20 ml złotego rumu;\n20 ml dżinu;\n20 ml srebrnej tequili;\n185 g lodu.\nWeź wysoką szklankę highball i napełnij ją kostkami lodu.\nNastępnie wlej kolejno wszystkie składniki, a następnie wymieszaj je długą łyżką.\nUdekoruj napój plasterkiem cytryny lub wiśni. Podawaj ze słomką.\nJak gotować bezalkoholową herbatę lodową Long Island?\nJeśli jesteś przeciwnikiem alkoholu lub sytuacja jest taka, że w tej chwili nie możesz pić alkoholu, na przykład musisz gdzieś pójść lub iść na spotkanie, możesz wypić koktajl bezalkoholowy. Wszystko jest przygotowane bardzo prosto i wystarczy spędzić tylko 3 minuty.\n120 ml coli, lemoniady i mrożonej herbaty;\nWeź wysoką szklankę i napełnij ją do połowy kostkami lodu.\nWlej najpierw lemoniadę, potem herbatę i colę. Udekoruj cytryną.\nPopularne przepisy na koktajl na Long Island\nIstnieją alternatywne opcje przygotowania pysznego napoju alkoholowego, w którym można stosować różne proporcje składników i innych składników.\nZastanawiamy się nad najpopularniejszymi opcjami!\nTen napój jest bardziej aromatyczny w porównaniu do wersji klasycznej.\n15 ml srebrnej tequili;\n15 ml jasnego rumu;\n15 ml likieru pomarańczowego;\n30 ml syropu;\nNajpierw musisz wlać alkohol do szklanki: 15 ml srebrnej tequili, jasnego rumu, wódki i likieru pomarańczowego oraz kolejne 20 ml dżinu.\nNastępnie do szklanki przesyła się 30 ml soku z cytryny i syropu. Wymieszaj długą łyżką.\nNa samym końcu musisz wlać 50 ml coli i włożyć lód.\nZe względu na użycie dużej ilości alkoholu napój nabywa przedrostek „extra”.\n1 część dżinu;\n1 część białego rumu;\n1 część tequili;\n1 część „Cointreau”;\n2 części soku z cytryny;\n15 ml coli;\nWeź highball, napełnij go lodem i wlej wszystkie składniki na wierzch.\nMieszaj, wlej 15 ml coli i podawaj z plasterkiem cytryny i słomką.\nKolejny przepis, który pozwala przygotować napój, który nie jest tak odurzający, jak opcje omówione powyżej, ponieważ w składzie nie ma sody.\n20 ml „Cointreau”;\n20 ml białej tequili;\nAby uzyskać różnorodny smak i aromat, dodaj kolejne 50 ml soku żurawinowego;\nWielu uwielbia koktajl Trimile Long Island, który zawiera aromatyczny likier melonowy.\n20 ml likieru Midori na bazie melona;\nDo mieszania zalecany jest shaker.\nPołącz 20 ml białego rumu, tequili, dżinu, soku z cytryny, wódki, likieru Midori na bazie melona i Cointreau.\nW tym przepisie zamiast coli lepiej jest użyć sody;\nNaucz się gotować Electric Ice Tea. Nazwa powstała z powodu tego, że w świetle latarni dyskotekowych napój świeci, jakby był naładowany prądem.\n1 część rumu;\n1 część „Blue Curacao”;\n2 części duszka;\nNajpierw wlej lód do szklanki, następnie wlej alkohol, a dopiero potem sok z cytryny i duszkę.\nDelikatnie wymieszaj i udekoruj przed podaniem.\nWśród żeńskiej połowy ludzkości malinowa Long Island jest bardzo popularna.\n15 ml odki;\n15 ml tequili;\n15 ml dżinu;\n60 ml coli;\n15 ml likieru malinowego.\nWłóż kilka kostek lodu do shakera i wlej 15 ml wódki, tequili, rumu i ginu i kolejne 20 ml soku z cytryny.\nDelikatnie wymieszaj bez wstrząsania i za pomocą sita wlewaj zawartość do wysokiej szklanki z lodem.\nNastępnie wlej 60 ml coli i warstwowego likieru malinowego w ilości 15 ml.\nW skład Maimi Ice Tea wchodzi sok żurawinowy, sok z cytryny, tequila i sznaps brzoskwiniowy. Ten napój jest bardzo silny i po kilku łykach człowiek może poczuć lekkie zatrucie;\nW Kalifornii colę w tym napoju zastępuje sok żurawinowy i ananasowy, a zamiast likieru pomarańczowego i tequili stosuje się Amaretto.\nPrzepisy na koktajl Long Island Ice Tea są proste, a jeśli masz wszystkie składniki w barze, możesz spędzić udane wakacje.\nJednak, jak widać, napój ten pozwala na zastąpienie niektórych składników, więc nie krępuj się eksperymentować.\nKoktajl Negroni: historie pochodzenia, kompozycja i przepisy na domowe gotowanie\nJakie leki moczopędne i zioła są dozwolone w przypadku obrzęków podczas ciąży?\nKto potrzebuje pessara położniczego?\nCo musisz wiedzieć o porodzie za granicą? Kiedy i gdzie szukać kliniki?


Minecraft. Na głęboką wodę - Nick Elioplaos (Książka) - Księgarnia Internetowa Egmont\nWciągająca powieść dla wszystkich miłośników Minecrafta!\nDzięki specjalnym goglom piątka szkolnych przyjaciół przenosi się do wirtualnego świata swojej ulubionej gry. Bohaterowie nie przypuszczają nawet, jak wiele tajemnic skrywa przed nimi Minecraft. Podczas tej niezwykłej wyprawy natrafiają na porzucony na plaży wrak statku i ukrytą w nim tajemniczą mapę skarbów. Niestety droga do skarbu prowadzi przez ocean – biom, którego jeszcze nie poznali. Skarb jednak kusi, dlatego przyjaciele podejmują wyzwanie i ruszają w pełną przygód i niebezpieczną podróż.\n„Minecraft. Na głęboką wodę” to trzecia z powieści, których akcja rozgrywa się w świecie bestsellerowej gry. Wciągająca, pełna zwrotów akcji opowieść zachęci dzieci do czytania i pozwoli im zanurzyć się w ulubionym uniwersum. Książka przeznaczona dla dzieci od ósmego roku życia.\n„Minecraft. Na głęboką wodę” to:\n●\tżywy, zrozumiały język dostosowany do wieku dzieci;\n●\twartka akcja umieszczona w znanym czytelnikom uniwersum;\n●\tdoskonały sposób na rozbudzenie miłości do czytania w miłośnikach gry Minecraft!\nPuść wodze fantazji i włącz twórcze myślenie dzięki Podręcznikowi kreatywności Minecrafta – jedynej książki, której potrzebujesz, aby nadać nowy wymiar swoim zdolnościom! Dowiedz się krok po kroku, jak wznosić pierwsze budowle, w jaki sposób je oś...


Biokominek wolnostojący Hitze Lanza 02 - wkladykominkowe.net.pl\n> Biokominki>Biokominki>Biokominki wolnostojące>Biokominek wolnostojący Hitze Lanza 02\nBiokominek wolnostojący Hitze Lanza 02\nBiokominek wolnostojący Hitze Lanza 02 wykonany został z wysokiej jakości stali lakierowanej proszkowo. Materiał dodatkowo posiada zwiększoną odporność na wysokie temperatury. Idealnie sprawdzi się jako ozdoba ogrodu, tarasu czy patio; równie skutecznie ozdobi każde pomieszczenie mieszkalne. Ciekawe i niepowtarzalne kształty sprawdzą się w każdej nowoczesnej aranżacji. Produkt pełnić może także funkcje oświetleniowe - ma budowę biopochodni wolnostojącej.\nBiokominek wolnostojący Hitze Lanza 02 w zestawie posiada pojemne bionaczynie, wygaszacz płomienia. Dodatkowo do zestawu dołączono podstawę ze szpikulcem, dzięki której można w stabilny i solidny sposób zamocować biopochodnię w ziemii. Zasilany jest bezwonnym biopaliwem, którego efektem spalania jest para wodna i dwutlenek węgla (nie wydziela dymu i sadzy). Podczas palenia emituje łagodne ciepło i światło. Pojemne bionaczynie gwarantuje długie i przyjemnie spędzone wieczory.


Kiedy ludzie są najbardziej szczęśliwi? | Papilot\nKrzywa szczęścia: Kiedy ludzie są najbardziej zadowoleni z życia?Krzywa szczęścia: Kiedy ludzie są najbardziej zadowoleni z życia?\nCoraz częściej słyszy się o tym, że młodzi ludzie są nieszczęśliwi. Wiele obowiązków domowych, wyścig zawodowy, edukacja na różnych polach (w końcu jeden fakultet to już za mało), a także stres związany z niestabilną sytuacją na świecie na pewno nie pomagają nam uzyskać radości z życia. To w takim razie czy istnieje moment, kiedy człowiek staje się jednak spokojniejszy i bardziej uśmiechnięty? Według badań są to dwa okresy – dzieciństwo i wczesna młodość oraz dojrzałość.\nPrzeczytaj też: Mam 30 lat i jestem wypalona zawodowo...\nKrzywa szczęścia – co to takiego\nSkąd taka pewność? Teorię tę stworzył David Blanchflower z Dartmouth Cellege. Głosi ona, że największe szczęście człowiek może odczuwać na początku i u schyłku życia. A wszystko dlatego, że w średnim wieku większość z nas ma na głowie mnóstwo wyzwań i zmian. Martwienie się o rodzinę, jej byt i bezpieczeństwo, ciągły brak czasu i zmęczenie odbierają nam szczęście. Co istotne, istnieją badania, które pokazują, że pary, które nie mają jeszcze dzieci deklarowały znacznie wyższy poziom satysfakcji.\nA zatem... jako dzieci czy nastolatkowie borykamy się ze znacznie mniejszą porcją problemów i odpowiedzialności. Tak samo jak i po 60. roku życia, kiedy w związku z przejściem na emeryturę porzucamy działalność zawodową i zaczynamy korzystać na nowo z życia.\nPrzeczytaj też: Internauci na TikToku posługują się tajemniczym kodem. Co kryje się pod liczbą 1437?\nCzy takie podejście jest charakterystyczne tylko dla ludzi? Nic z tych rzeczy. Tak samo zachowują się bowiem szympansy. Można zatem stwierdzić, że taki wzorzec mamy już zakorzeniony.\nCzy ta teoria pokrywa się z rzeczywistością? Na to pytanie musisz odpowiedzieć sobie sama!


BENECOS Konturówka do ust RED!\nKonturówka do ust RED!\nKoryguje i podkreśla kontur ust oraz utrwala szminkę\nKod produktu: BEN 90238\nBardzo dobra konturówka z bardzo dobrym składem.Utrzymuje się dość długo na ustach.\nKonturówka ma mocno czerwony kolor, wtapia się z czerwoną szminką. Utrzymuje się długo i łatwo się rozprowadza na ustach.


RACJA III RZECZYPOSPOLITEJ\nPolski imperatyw: jak najdalej od Rosji!\nMotto dla polskich polityków: Stateczny i śmiały umysł pomaga w przeciwnościach, przemaga nienawiść, broni od przygód. Niemęski i pieśćliwy przeciwnie, przyzywa niebezpieczeństwa. Komu męstwo albo stateczność życia nie przyzna, bojaźń albo ucieczka bardzo rzadko zbawia (Andrzej Maksymilian Fredro Przestrogi polityczno-obyczajowe p. 112)1/\nJaka jest racja stanu III RP? Czy taka sama jak w chwili okrągłego stołu? Czy taka jak przed atakiem terrorystycznym na USA? Zawalił się dwubiegunowy świat, NATO rozszerzyło swoje władztwo na Wschód, Ameryka w praktyce wypracowuje nową strategię, świat wchodzi w okres bardzo szybkich zmian politycznych... A w Polsce zapaść umysłowa? Czy politycy polscy nie są zainteresowani określeniem na nowo polskiej racji stanu? Czy zadowalają ich niemal bliźniaczo do siebie podobne i podobnie zresztą nie realizowane - sejmowe exposé kolejnych premierów III RP? A przecież pora najwyższa zadać sobie pytanie, czy Polska może wziąć udział w nowym rozdaniu kart na świecie, czy będzie jedynie obserwatorem lub - nie daj Bóg! ofiarą kolejnego obrotu ciał światowych?\nJest to pytanie tym pilniejsze, że Polska już znalazła się w trudnej sytuacji, czego wyraźnym symptomem jest ofensywa gospodarcza Moskwy wobec naszego kraju, nie znajdująca przeciwwagi w działaniach amerykańskich czy zachodnich. Skończyło się światowe 5 minut, dzięki którym - a nie dzięki własnym zasługom i staraniom - mogliśmy uciec z sowieckiego imperium. Teraz Moskwa odzyskuje siły. I próbuje odzyskać imperium. Stanowi to dla Polski śmiertelne zagrożenie; pamiętajmy przy tym, że znaczna część krążących w polskim systemie finansowym pieniędzy może pochodzić z sowieckich służb specjalnych i z mafii rosyjskiej, choć trafiły do nas via Zachód. Gdyby został przeprowadzony rzetelny proces w sprawie Funduszu Obsługi Zadłużenia Zagranicznego, być może, moglibyśmy się łatwiej obronić przed uzależnieniem naszej gospodarki i państwa od wschodnich wpływów. Że są to wpływy potężne, świadczy sprawa światłowodu przy gazociągu jamalskim, a przede wszystkim, niemożność w suwerennym od kilkunastu lat państwie! stworzenia innych niż rosyjskie źródeł zaopatrzenia Polski w gaz i ropę naftową. Amerykanie, żeby choć trochę psychologicznie osłabić swoją zależność od ropy z Bliskiego Wschodu, kupują droższą ropę od Rosjan, a rząd w Warszawie cenami baryłek ropy i ton gazu, uzasadnia odłożenie na Święty Nigdy strategicznych dla bezpieczeństwa państwa inwestycji, pozwalających sprowadzać gaz ziemny i ropę naftową w z różnych stron świata. Takie postępowanie przystoi handlarzom, a nie politykom, odpowiedzialnym za losy państwa. Jest czymś szokującym i wystawiającym III RP jak najgorsze świadectwo jako państwu - że języczkiem u wagi w kluczowych dla bezpieczeństwa Polski przedsięwzięciach w branży energetycznej są ludzie o jednoznacznie rosyjskich powiązaniach i interesach. Tymczasem, zasadniczy wniosek, wynikający z naszego wielowiekowego doświadczenia politycznego, brzmi: nigdy z Rosją, jak najdalej od niej, choć przyjaźnie, a jak nie można inaczej, to i przeciw niej! To jest aksjomat każdego poważnego myślenia o polskiej racji stanu, choćby nie wiem jak gorąco protestowali miłośnicy poprawności politycznej. Wybór między Wschodem a Zachodem, to jest nadal wybór między cywilizacją śmierci i cywilizacją życia. Naprawdę zatem, nie mamy wyboru, jak tylko pazurami trzymać się Zachodu. Tak się szczęśliwie przy tym składa, że obecnie mamy wielką szansę stać się autentycznym, cenionym i cennym, sojusznikiem jedynego mocarstwa światowego, USA. Sojusznikiem, czyli partnerem. Ale nic nie jest nam dane raz na zawsze. Co najwyżej, los w postaci obecnego prezydenta USA - dał nam dodatkową minutę historycznej szansy...\nMożna zauważyć, że światowa scena polityczna będzie się w najbliższych latach zmieniać szybko i w nieoczekiwany sposób. Rysuje się już nie taktyczny, ale strategiczny sojusz USA z Rosją. Jest kilka tego powodów. Po pierwsze, walka z terroryzmem, w tym terroryzmem państwowym. Po drugie szukanie przez Amerykanów nowych źródeł energii, mające na celu rozluźnienie zależności od Bliskiego Wschodu. Po trzecie odsuwanie się od coraz mniej potrzebnej Europy, która jest konkurentem gospodarczym i coraz bardziej wątpliwym sojusznikiem wojskowym. Są i inne przyczyny, a wśród nich fakt posiadania przez Rosję broni atomowej, a także konieczność zapobieżenia przez światowy klub atomowy rozprzestrzenieniu broni masowego rażenia, jak również chęć USA i Rosji budowania przeciwwagi politycznej dla świata muzułmańskiego oraz dla potężnych - na razie, głównie ludnościowo - państw azjatyckich (Chiny, Indie).\nAmerykanie szukają więc nowych rozwiązań, a UE i NATO były jak pokazała historia sposobem na utrzymanie w pokojowych ryzach samej Europy, i na gospodarczy rozwój jej zachodniej części. Przy rozpatrywaniu każdego istotnego obecnie problemu światowego: terroryzmu, broni masowego rażenia, wojen lokalnych, ale potencjalnie zagrażających ładowi światowemu, przydatność polityczna, ekonomiczna i wojskowa mocarstw europejskich (z wyjątkiem Wielkiej Brytanii) jest dla USA zerowa, a może wręcz ujemna, gdyż kraje te nieraz usiłują opóźnić działania uważane przez Amerykę za niezbędne, ostatnio np. uderzenie wojskowe na Irak.\nOczywiście, USA nie sprzedadzą Rosji Europy czy Polski. Gra Moskwy jest subtelniejsza. Potrafi ona cierpliwie odbudowywać swoją pozycję, milimetr po milimetrze, krok po kroku. Już ma specjalny status wobec NATO, znalazła się w klubie najbogatszych(!) państw świata G-8, stara się o specjalne traktowanie ze strony UE i chyba je uzyska (kłania się casus Kaliningradu )...Ani się Waszyngton obejrzy, kiedy jego rosyjski przyjaciel zhardzieje i wystawi rachunek za przyjaźń! Tym bardziej, że europejscy politycy w rodzaju obecnego kanclerza Niemiec i prezydenta Francji starają się obezwładnić Amerykanów. Podejrzewam, że Amerykanie, którzy z Sowietami i Rosją znają się nie od dziś, uwzględnili rachunek przyjaźni w swoich kalkulacjach, choć rzecz jasna nie wiem, w jaki sposób chcą Moskwie zapłacić? W Europie czy gdzie indziej?\nW tej skrótowo tu zarysowanej - nowej sytuacji, powinniśmy najpierw zadać sobie pytanie o przyszłość naszego bezpieczeństwa państwowego.\nNATO ZNACZY AMERYKA\nJeszcze niedawno wydawało się oczywiste, że dwiema potężnymi kotwicami bezpieczeństwa Polski na wiele, wiele lat będą NATO i UE. Satysfakcja rozumnej części polskich elit z przyjęcia Polski do NATO była zatem w pełni zrozumiała. Amerykanie z tej okazji też wiele prawili o historycznym znaczeniu tej chwili. I miała ona znaczenie historyczne! Lecz już i niewiele więcej z niej pozostało. Sami Amerykanie mają teraz poważniejsze sprawy na głowie niż dbanie o małe europejskie państwa. Współdziałanie z Rosją jest im niezbędne dla kontrolowania rozwoju sytuacji na świecie, a głównie dla okiełznania niebezpieczeństwa rozprzestrzenienia broni masowego rażenia, zwłaszcza w krajach niedemokratycznych. NATO powoli staje się instytucją marginalną, zdolną co najwyżej do obrony własnego terytorium, o ile rzecz jasna zdoła politycznie podjąć taką decyzję; a staje się przecież coraz bardziej klubem politycznym, z Rosją jako gościem specjalnym tego klubu. Różnica w poziomie uzbrojenia między NATO a USA jest tak duża, że stawia pod znakiem zapytania możliwość wspólnych operacji militarnych. Dla Waszyngtonu, Europa poza Wlk. Brytanią - zaczyna się jawić jako bardzo kłopotliwy sojusznik: militarnie opóźniona (ale żądająca od USA tarczy wojskowej i nie zwiększająca własnych wydatków na zbrojenia), politycznie oporna ( a czasem wroga), gospodarczo konkurencyjna (też nieraz na sposób mało przyjemny)...\nCo więc trzeba zrobić, żeby Polska nie była tak postrzegana, jak niechętna Ameryce część zachodniej Europy? Co możemy zaproponować Ameryce?\nUsługi wywiadu w rejonach, które interesują Waszyngton, a są przez nas nieźle rozpoznane, jak np. Irak (co już raz Amerykanie wykorzystali), czy w ogóle Bliski Wschód. Notabene, polska klasa polityczna w znacznej mierze wywodzi się ze służb specjalnych, co - należy się spodziewać ułatwi jej zrozumienie problemu. To raz. Następnie, specjalizacja wojskowa w dziedzinie interesującej Amerykanów, tak żeby być wprawdzie małym, ale trudnym do zastąpienia trybikiem w machinie wojskowej USA. Oczywiście, równolegle powinniśmy konsekwentnie uzbrajać nasze wojsko w dobry sprzęt amerykański (żenująca jest dyskusja o tym, jakie samoloty zakupić, przecież tu chodzi o bezpieczeństwo strategiczne III RP, a nie o handel!), gdyż niezależnie od sojuszy, państwo powinno móc się skutecznie bronić samo przez co najmniej 2-3 miesiące. Wymaga to zwiększenia wydatków na zbrojenia, co nie jest popularne w tzw. elektoracie, ale politycy nie powinni w tej sprawie ulegać magii procentów w sondażach popularności.\nDalej - dobrze by było przekonać Amerykanów do założenia w Polsce rozmaitych instalacji militarnych, może nawet baz wojskowych, rakietowych itp.? Specjalny status ekonomiczny tych terenów? Połączyć militaria z biznesem? Żeby Amerykanom było tu najtaniej, najatrakcyjniej.\nKiedyś mówiono nie bez racji, że gwarancją bezpieczeństwa dla danego kraju jest obecność w nim koncernów amerykańskich, ich interesy. Do nas jakoś nie chcą się pchać, czego smutnym objawem jest oddanie naszego przemysłu petrochemicznego inicjatywie rosyjskiej. Więc może połączyć biznes z armią?\nNiezależnie od rozmaitych pomysłów praktycznych, jedno wydaje się pewne bez silnych, korzystnych dla Amerykanów, więzi III RP z armią USA, z polityką wojskową Waszyngtonu, będziemy jako państwo skazani na humory polityków i ich zazwyczaj wątpliwe koncepcje.\nNasza ewentualna aktywność w grze światowej, musi się jednak opierać nie tylko na sprawności wojskowej, lecz także gospodarczej i politycznej. Kolejne pytanie brzmi: na ile potrafimy zbudować państwo silne, sprawne, o wydajnej i atrakcyjnej dla innych krajów gospodarce? I już choćby z tego powodu, nasze członkostwo w UE jest absolutnym priorytetem, mimo, że nie stanowi dziś, niestety, kotwicy bezpieczeństwa strategicznego.\nCYWILIZOWANIE PRZEZ WSTĘPOWANIE\nUnia jest nam jednak niezbędna jako impuls i swoisty wymuszacz cywilizacyjnych zmian, głównie w sferze gospodarczej, ale również reguł życia publicznego, prawa, obrotu gospodarczego, obiegu finansów, banków oraz zabezpieczenia przed praniem pieniędzy i uszczelnienia granic. Obecna rządowa oferta pod adresem tzw. szarej strefy, żeby zalegalizować majątki kosztem 7,5% podatku jest w tym kontekście mało czytelna. Czy chodzi o ułatwienia dla przestępców czy o doraźne wpływy do budżetu? Po akcesie do UE, taki mechanizm potencjalnego, gigantycznego prania pieniędzy mógłby stanowić problem. UE broni się choć z różnym skutkiem w poszczególnych krajach - przed dopuszczaniem do gry gospodarczej pieniędzy mafii i zorganizowanej przestępczości.\nTo są niewątpliwe plusy z kandydowania do UE. Plusem są także fundusze pomocowe, choć to, oczywiście, skandal, że znaczna część europomocy jest marnotrawiona (rozkradana czy używana na cele partyjne) przez polskich, nomenklaturowych urzędników. Część tych pieniędzy służy jednak polskim przedsiębiorcom i rolnikom; znikąd indziej by ich nie było. Największym skandalem jest zresztą, że administracja rządowa i samorządowa nie robią niemal nic, żeby ułatwić polskim firmom uzyskiwanie unijnego wsparcia. Pieniądze oferowane przez Unię przepadają bezpowrotnie. Rząd też odpowiada za to, że polski system bankowy żyje głównie z kredytowania deficytu budżetowego, a nie ze współdziałania ekonomicznego z małym i średnim biznesem. Informacja jak mało złożono wniosków o pieniądze z funduszu SAPARD wystawia jak najgorsze świadectwo nie rolnikom, ale bankom rolnym, agencjom rządowym, specjalizującym się w problematyce wiejskiej i samemu rządowi.\nGeneralnie rzecz biorąc, cywilizowanie przez wstępowanie do UE ma oznaczać, że powstaje państwo silne i uczciwe, o jasnych regułach prawnych i podatkowych, nie próbujące ograć obywatela, w pewnym sensie lepsze od obywatela, a zatem faktycznie mu służące. Nie w sferze politycznych zapewnień, ale w praktyce, co oznacza m.in. fachową administrację i wspieranie przedsiębiorczości.\nNasza pozycja polityczna znów powtórzę, ale trzeba, warto wbijać to stale do głowy - wynikać będzie ze stanu armii, gospodarki, państwa i kreatywności politycznej. Czy potrafimy wzbić się na poziom ważnego sojusznika USA w budowie demokratycznego i pokojowego ładu światowego, czy zostaniemy biedakiem, żebrzącym o wsparcie w zamian za dawno minione i nikomu już niepotrzebne zasługi w zwalczaniu komunizmu.\nWSTYDLIWA TWARZ POLSKI\nNaprawa państwa polskiego to przedsięwzięcie karkołomne, podobne do prac Herkulesa, jednak trudniejsze ze względu na ogólną niechęć elit politycznych do zmian. Pomijając krótki okres po 4 czerwca 1989r. i utworzeniu nowego rządu z udziałem i PZPR i opozycji demokratycznej, kiedy euforia obalenia komunizmu nakazywała myślenie w kategoriach dobra publicznego, partie i ugrupowania polityczne III RP ograniczyły się w swoim działaniu do dbania o własne interesy, czasem uwzględniając przy tym interesy części swojego elektoratu. Każdy rząd przedstawiał zapowiedzi zmian i każdy premier kreślił w swoim exposé ważne elementy polskiej racji stanu i myśli państwowej. Żaden ich nie spełnił. Tak naprawdę zmiany w Polsce dokonywały się pod naciskiem zewnętrznym, najpierw przy okazji wstępowania do NATO, obecnie z racji starań o członkostwo UE. Klasycznym i bardzo wymownym przykładem jest tu sprawa lustracji i dekomunizacji, zakończona całkowitą polityczną porażką, przy jednoczesnym bezkonfliktowym i skutecznym wprowadzeniu natowskich certyfikatów dostępu do tajemnicy państwowej, strzegących III RP przed ludźmi niebezpiecznymi dla jej bezpieczeństwa.\nCzy i na ile aspiracje unijne pomogą Polsce wyzwolić się ze standardów słowiańskich na rzecz standardów zachodnich, nie wiem? Nie mitologizujmy też instytucji świata zachodniego, firmowały one nieraz najprzeróżniejsze szalbierstwa. Ale narzuciły też normy postępowania, które ukróciły marnotrawstwo. Z tego punktu widzenia, pouczające mogą być np. skutki kontroli UE w Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Jedno jednak nie ulega już wątpliwości: konieczność sprostania wymogom UE cywilizuje III RP. Jest to tym cenniejsze, że powtórzę polskie elity polityczne nie działają na rzecz naprawy państwa polskiego; tkwiąc w swoistym dryfie, ograniczają się do sfery werbalnych deklaracji. Oczywiste jest przecież, że w słowach wszyscy politycy są przeciw patologiom i wszyscy są za racjonalnymi reformami. O tym, że są to tylko deklaracje świadczy choćby fatalny stan praworządności (w tym afery w sądach, służbach specjalnych, prokuraturze), dezynwoltura podatkowa państwa (łącznie z podwójnym opodatkowaniem za to samo vide: podatek drogowy i tzw. winiety, czy wycofywanie się z ustalonych już terminów obniżek podatków), przenikanie się struktur mafijnych i państwowych, politycznych. W tym kontekście znowu powtórzę - o szokująco złym stanie państwa świadczy choćby to, że ludziom poważnym przychodzi w ogóle do głowy, aby na rządowe projekty abolicji podatkowej i deklaracji majątkowych, spojrzeć jako na swoistą wypłatę klasy politycznej na rzecz mafii, która za śmieszne 7,5% podatku wypierze kolosalne majątki, pochodzące z działalności przestępczej. To tylko przykłady, ilustrujące ciężką chorobę struktur i mechanizmów całej III RP.\nCO I JAK NAPRAWIĆ?\nNaprzód trzeba naprawić polskie prawo i instytucje powołane do stania na jego straży. To da się zrobić przez ustanowienie odpowiednich praw i powołanie instytucji niezależnych od polityków, wyborów i kadencji, aby strzegły ich przestrzegania, na wzór Trybunału Konstytucyjnego. Prawa te powinny, przede wszystkim, zabronić ciałom politycznym działań, psujących państwo. A do tego mają one jak wiadomo wielką skłonność. Prawa te mają zatem określić reguły i zasady, których nie wolno łamać ustawodawcy, pod groźbą złamania Konstytucji. Są to głównie zasady i reguły, dotyczące praw i wolności osobistych oraz politycznych obywateli; jak również podatków na nich nakładanych, rzetelności i zaufania w obrocie gospodarczym oraz gwarancji dla wolności słowa i działań obywatelskich.\nPolitycy nie chcą jednak żadnych ograniczeń dla swego władztwa. Bez polityków w systemie demokratycznym nic zrobić się nie da. A zatem postulat o zasadniczym wręcz znaczeniu, to konieczność namówienia klasy politycznej na reformy państwa. Nie jest bowiem bezpiecznie poszukiwać rozwiązań poza istniejącym ustrojem demokratycznym, choć skala degradacji państwa skłania do propozycji radykalnych, typu Samoobrona. Jednak doświadczenie historyczne poucza nas, że rewolucje nie przynoszą niczego poza cierpieniami i zniszczeniem.\nCo może skłaniać polskich polityków do sformułowania na nowo polskiej racji stanu i działania na jej rzecz? Przede wszystkim, poczucie odpowiedzialności za kraj, za przyszłość państwa i narodu. Wbrew pozorom, poczucie i chęć wypełnienia misji historycznej mogą stanowić całkiem silny napęd do działania dla ludzi o wyższej moralności i ideałach. I to, że politycy tacy są w naszej rzeczywistości zdecydowaną mniejszością, nie powinno ludzi rozsądnych zniechęcać. Jeśli byłby plan polityczny dla Polski, interesujący i ważny z punktu widzenia USA, to myślę, że grupa polityczna, która chciałaby do tego planu przysposobić III RP, znalazłaby w swoim działaniu niemałe wsparcie polityczne. Jak zaś pokazuje doświadczenie historyczne, klasa polityczna jako całość charakteryzuje się podobnymi reakcjami jak elektorat: ulega ludziom zdecydowanym i z pomysłami, daje się też przekupić i zdominować.\nWiem, że to mało, może nawet bardzo to i naiwne, ale bez współdziałania polityków, idących w poprzek własnym partiom i wyborcom, w imię dobra Polski, niewiele da się zdziałać. Wierzę, że takich polityków-patriotów wcale nie jest tak mało, jakby się wydawało na pierwszy rzut oka. Dlaczego jednak mają oni iść w poprzek własnym partiom? Ano dlatego, że każda partia obecnie w Polsce jest partią skażoną prywatą, aferami, egoizmem aparatu, złodziejstwem swych działaczy. Każda ma swoje trupy w szafie. I dlatego żadna partia nie będzie wiarygodna, odwołując się do hasła dobra ogólnego, dobra państwa, racji stanu. I niczego te różne partie nie wynegocjują między sobą. Nie chodzi tu o żaden kompromis! Z racją stanu państwa jest jak z prawdą: nie wybiera się jej przez negocjacje, układy i głosowania, ona po prostu jest, a określają ją czas i okoliczności, rozwój wydarzeń na świecie. Albo potrafimy jako państwo trafnie odczytać znaki czasu, albo zapłacimy - również jako naród, nie tylko jako państwo - wysoki i gorzki rachunek.\nNamawiam tych polskich polityków, którym chodzi o coś więcej niż tylko o prywatę, do odwagi myślenia o przyszłości Polski. I im właśnie dedykuję słowa Andrzeja Maksymiliana Fredry przytoczone na wstępie tego tekstu.\nKlasa polityczna, elity, partie polityczne, instytucje polityczne nie powinny zwlekać z określeniem na nowo polskiej racji stanu. Nie jest to zadanie proste, ponieważ wymaga odpowiedzi na trudne pytania. Jak zapewnić Polsce bezpieczeństwo zewnętrzne? Jak naprawić państwo polskie? Jaką powinniśmy przyjąć strategię państwową (polityczną, gospodarczą, wojskową, kulturalną i naukową) na najbliższe 20-30 lat? Na pytania te starałem się częściowo odpowiedzieć w tym tekście. Bez debaty publicznej o racji stanu III RP, bez sformułowania racji stanu i konsensusu wokół tej racji głównych sił politycznych, nasze państwo będzie niczym głuchy i ślepy wśród sprytnych i zapobiegliwych. Na łasce jakiegoś Robin Hooda, jeśli taki się trafi w XXI wieku.\nTekst w formie skróconej został opublikowany na łamach Gazety Wyborczej z 15-16 października 2002 roku, poprzednio został odrzucony przez Rzeczpospolitą, która zgadzała się go opublikować tylko pod warunkiem usunięcia wszystkich istotnych fragmentów.\n1/ W tłumaczeniu Jana Ignacego Jankowskiego, wydawnictwo IBL Warszawa 1999r., str.115


Bar sałatkowy "U Peli": Zaproszenie 25 - małe uzupełnienie\nZaproszenie 25 - małe uzupełnienie\nDopisuję to małe uzupełnienie do zaproszenia, ponieważ okazuje się, że temat "polskie sałatki" sprawia Wam pewne trudności. W takim razie podpowiadam skorzystanie z książek kucharskich typu "Kuchnia polska", szczególnie ze starszych wydań.\nOczywiście wiem, że taka propozycja niesie za sobą niebezpieczeństwo Waszej rezygnacji z udziału. Coraz częściej trafiam na blogach, nie tylko kulinarnych, na krytyczne oceny tamtych książek i tamtych przepisów.\nNiemodne, niezdrowe, zbyt kaloryczne...\nAle mam nadzieję, że nie tak całkowicie są one do odrzucenia i coś znajdziecie dla siebie.\nPozdrawiam już prawie majowo i zapraszam.\nAutor: Pela o 12:02\nMaggie 30 kwietnia 2012 12:41\nJa juz salatke wymyslilam, zrobie ja w srode - bedzie moze niezdrowa i niemodna, ale na pewno smaczna :)\nPela 30 kwietnia 2012 12:54\nMaggie - to świetnie! Już zaczynałam mieć wizję całkowitej pustki barowej tym razem. :)\nPanna Malwinna 10 maja 2012 18:34\nhttp://filozofiasmaku.blogspot.com/2012/05/saatka-ziemniaczana-ze-szczypiorkiem.html potwornie spóźniona, ale jestem i ja;) Przepraszam Elu za ten poślizg. Czekam na kolejną edycję;) W końcu leniuchować nie możemy, a dobra sałatka nigdy nie jest zła;)\nPela 11 maja 2012 16:33\nMalwi - przecież poślizg kontrolowany (czyli umówiony) :) Nie mogę dodać komentarza u Ciebie, coś mi blogger fiksuje. Jeszcze będę próbować.\nLeniuchowanie sałatkowe nie jest wskazane, więc zaproszenie już jutro (czekało na podsumowanie).


Włochy. Aktor Richard Gere może zeznawać w procesie Matteo Salviniego w sprawie statku z migrantami - TVN24\n28 września 2021, 6:57\nRichard Gere może zeznawać w procesie Matteo Salviniego\nAmerykański aktor Richard Gere zgodził się zeznawać przeciwko byłemu ministrowi spraw wewnętrznych Włoch Matteo Salviniemu, wobec którego toczy się postępowanie sądowe w sprawie odmowy przyjęcia hiszpańskiego statku z migrantami.\nProkuratorzy na Sycylii oskarżyli Matteo Salviniego o ubezwłasnowolnienie migrantów na pokładzie hiszpańskiego statku ratunkowego Open Arms. Doszło do tego, gdy polityk był wicepremierem i ministrem spraw wewnętrznych. Grozi mu do 15 lat więzienia.\nKiedy Richard Gere, który w tym czasie był na wakacjach z rodziną w Toskanii, usłyszał o wstrzymywanym statku, rozmawiał z organizacją pozarządową i pojechał na Sycylię, aby dołączyć do organizacji charytatywnej i pomóc w dostarczaniu żywności i zaopatrzenia ludziom przebywającym na pokładzie.\n72-letni aktor wziął również udział w konferencji na Lampedusie i wzywał ludzi do wspierania organizacji charytatywnej i osób, które Open Arms uratowała. – Wszystkie ręce na pokładzie byłyby stracone – powiedział. – Byłem na Lampedusie dwa czy trzy lata temu, żeby zobaczyć tamtejszy obóz dla migrantów, więc znałem sytuację osobiście – podkreślił.\nO migrantach powiedział zaś, że to ludzie, "którzy przeżyli okropne chwile". – Dużo wycierpieli. Nazywają ich migrantami, ale to uchodźcy, którzy potrzebują pomocy – dodał.\nSalvini poprosi Gere'a o autograf\nPo 19 dniach oczekiwania na morzu, wszystkim migrantom pozwolono wysiąść na Lampedusie. Matteo Salvini powiedział, że wstrzymując statek Open Arms, wykonywał swoją pracę.- Będę sądzony za obronę mojego kraju – powiedział. – Pójdę z podniesioną głową, także w waszym imieniu – dodał.\nW zeszłym tygodniu prawnicy reprezentujący Open Arms złożyli listę świadków gotowych zeznawać przeciwko Salviniemu – wśród nich znalazł się Richard Gere. – Jeśli ktoś chce zamienić proces w show i chce zobaczyć Richarda Gere'a, niech idzie do kina, a nie do sądu – powiedział dziennikarzom Salvini.\n- Znam go jako aktora, ale nie wiem, jakich lekcji chce mi udzielić – dodał, obiecując, że poprosi amerykańskiego aktora o autograf dla swojej matki.