Sobota 29 kwietnia od samego rana była w Aberlogwyn dniem wytężonych prac. Zaczęły się one zresztą już dwa dni wcześniej. Przez ostatni rok u Knightów zdarzali się wprawdzie goście, Emily z matką także jeździła do innych w odwiedziny, ale od jej wypadku Aberlogwyn nie widziało jeszcze tylu ludzi jednocześnie, ilu miało przybyć na popołudniowe przyjęcie urodzinowe.\nOd rana Mildred Knight doglądała wszystkiego, biegała wręcz z kuchni do salonu, z salonu do jadalni, z jadalni na podwórze. Na przybycie gości wszystko musiało błyszczeć! Należało starannie wysprzątać salon, wypastować podłogi, wytrzepać dywany, przynieść odświętne obrusy i zastawę (osobną na podwieczorek, osobną na obiad, a przecież jeszcze przewidziany był deser), nastroić fortepian. Dla gości, którzy mieli zostać na noc – w tym dla tajemniczego wujka Eugene’a i prawdopodobnie nawet dla kapitana Scoldinga – uporządkowano pokoje gościnne. Ze spiżarni wydobyte zostały marynaty, dżemy i inne przetwory. W kuchni powstawały pasztety, pieczenie, ciasta i puddingi. Iris, Hopper i kucharka nie wyrabiali się ze wszystkim, kuzynka Cordelia, choć była w zasadzie gościem, w miarę możliwości pomagała w różnych pracach, ale to i tak nie wystarczyło, więc pani Knight pożyczyła od brata służącą i podkuchenną. Wuj Robert nie miał nic przeciwko temu, gdyż sam był przecież zaproszony, a w czwartek i piątek nie potrzebował służby, bo wybrał się polować na rozlewiskach.\nNa zewnątrz Evans woskował auto, którym miał odebrać parę osób z dworca, a ogrodnik i jego dwaj pomocnicy doprowadzali do porządku podwórze. Ogromny wilczarz Fangs, razem z całą budą, przeprowadził się tymczasowo na północną stronę domu, żeby nie straszyć gości. Drugi z psów, mały Petey, nie wymagał takich środków ostrożności, zresztą Cordelia w czasie swego pobytu całkiem go obłaskawiła: chodził teraz za nią po całej posiadłości i domagał się smakołyków.\nEmily czuła się bardzo niezręcznie: wszyscy wokół się uwijali, a ona, nawet gdyby chciała, przez swoje kalectwo niewiele mogła zrobić. Najchętniej zniknęłaby na ten czas w starym parku, przesiedziała w altanie i zajęła się poprawianiem powieści, ale niestety, sama była przyczyną i poniekąd beneficjentką tego całego zamieszania.\nNa szczęście szybko znalazło się dla niej zajęcie. Pierwsza z gości, pani Sara Abrahams, przyjechała już w piątek, bo przekonania nie pozwalały jej podróżować w sobotę. Do tej pory panna Knight utrzymywała z nią tylko znajomość korespondencyjną, która zrodziła się z prasowej polemiki o losach okupowanej Belgii. Pani Abrahams, trzydziestokilkuletnia izraelitka rodem z Antwerpii, była aktywną działaczką w środowisku belgijskich uchodźców i uczestniczyła w różnych inicjatywach dobroczynnych, choć nie doświadczyła niemieckiej okupacji na własnej skórze. Do Wielkiej Brytanii przyjechała jesienią aż z samego Konga, gdzie jej mąż służył w wojskach kolonialnych.\nEmily martwiła się, czy ta znajomość, dobrze się rozwijająca w wymianie listów, nie straci przy spotkaniu twarzą w twarz. Wbrew jej obawom pani Abrahams okazała się bardzo energiczną, pogodną osobą. Miała czarne włosy związane w kok, z pojedynczym siwym pasmem na lewej skroni, nosiła okulary w drucianych oprawkach, a przyjechała w przewiewnej kremowej sukni, w kilku miejscach obszytej ciekawą, brązową koronką, wykonaną, jak się zdawało, dość prymitywnie i niezdarnie, lecz egzotyczną i w jakiś sposób fascynującą. Okazała się nieco uduchowiona i ekscentryczna, ale nie w tak przerażający sposób jak ciotka Flora ze Swansea. Chętnie wdawała się z panną Knight w odważne dyskusje, oscylujące pomiędzy polityką, metafizyką i historiami z życia rodzinnego.\n- Niezależnie od tego, jakimi słowami zwracamy się do B-ga – w tym słowie za każdym razem robiła zwarcie krtaniowe, aby uniknąć łamania drugiego przykazania – musimy pamiętać o naszych bliskich na wojnie. O pani ojcu w Mombasie i o moim chłopie w dżungli. Szykują tam nową ofensywę, ale nie zapomniał mi przysłać nowych koronek – mówiła pani Abrahams, gładząc egzotyczne obszycie rękawa. – A pani, Emily, co dobrego ostatnio ukochany przysłał?\nCiepłym wiosennym popołudniem kapitan Scolding, w mundurze wieczorowym o kroju zbliżonym do fraka, wyszedł przed budynek stacji kolejowej w Caerphilly. Był już prawie u celu. Przez ostatnie tygodnie Aberlogwyn urosło w jego myślach do rozmiarów Ziemi Obiecanej. Niekiedy nachodziły go niepokoje, czy w ogóle będzie w stanie znów się cieszyć obecnością Emily i kojącą atmosferą jej domu, położonego na uboczu prowincji. Może wskutek minionych wydarzeń za bardzo się zmienił? Lepiej było o tym nie myśleć, skupić się na wspomnieniu jej spokojnych oczu, delikatnych palców kryjących w sobie stanowczość, która budziła się dopiero wtedy, gdy panna Knight brała w dłoń pióro… Już niedługo nie zabraknie mu takich wrażeń, chyba tylko na widok subtelnej kostki nie będzie mógł liczyć w tak gęstym towarzystwie.\n- W drogę wyruszałem sam, a na miejsce dojechało trzech – powiedział, omiatając wzrokiem plac dworcowy.\n- To wprost cud, że każdemu z nas udało się dotrzeć w jednym kawałku i po drodze nic się nie zdarzyło – odparł Henry Vincent, ubrany równie uroczyście jak przyjaciel. – Jeżeli masz coś przeciwko, my dwaj możemy jeszcze zawrócić.\n- Nawet o tym nie myśl! Jesteś zaproszony, szykują dla ciebie miejsce przy stole.\n- Ani chybi w którymś liście wspomniałem o tym, jakim wsparciem byłeś dla mnie w tym trudnym okresie – stwierdził Scolding. – A może po prostu byłoby skrajną nieuprzejmością, gdybyś towarzyszył mi aż do Aberlogwyn, a potem zamknięto ci drzwi przed nosem.\nOstatni tydzień, pomiędzy Wielkanocą a przyjęciem urodzinowym, Scolding i Vincent spędzili w podróży. Tony musiał przyznać, że ciągle zmieniające się otoczenie nie pozwalało mu zanurzać się w chandrze, czarne myśli nachodziły go coraz rzadziej. I to pomimo faktu, że w ciągu tego tygodnia miał do wykonania dość smutną misję, pojechał bowiem do Bedford złożyć wizytę siostrze Matthewsa. Na miejscu jednak okazało się, że dwa dni wcześniej Dunmore wpadł na ten sam pomysł.\nCały wieczór, aż do później nocy, przesiedział Northumbryjczyk z Dorothy Matthews, pijąc likier migdałowy i wspominając zmarłego przyjaciela, dopóki oboje kompletnie się nie spili. Chyba tylko Opatrzności należało zawdzięczać, że nie doszło pomiędzy nimi do czegoś więcej, zwłaszcza że za trzy tygodnie Dorothy miała brać ślub. Na wieść o tym Dunmore znów poczuł się zdruzgotany, nie tyle samym faktem, że siostra przyjaciela wychodzi za mąż, co tym, że jej wybranek okazał się dentystą. Z tej przyczyny następnego dnia Dunmore upił się ponownie.\nKiedy do Bedford przyjechali Tony z Henrym, panna Matthews, wciąż cierpiąca z powodu nadużycia likieru, wysłuchała tego, co mieli do powiedzenia na temat jej brata. Potem skierowała ich do najbliższej restauracji, gdzie Dunmore urządził tymczasowe centrum dowodzenia. Po spotkaniu z kolegami przyznał, że nie ma się gdzie podziać. Nie chciał wracać do domu po koszu otrzymanym od panny Macnaughton, a biorąc pod uwagę rozwój sytuacji z siostrą Matthewsa, nie miał też zamiaru pozostawać w Bedford. Scolding i Vincent zdecydowali się więc wziąć go do Walii. Co prawda Dunmore nie był do Aberlogwyn zaproszony, sam jednak rozwiązał ten problem w prosty sposób, proponując, że będzie robić za służącego.\n- Uważasz, że to się uda? – powątpiewał w dalszym ciągu Vincent, stojąc na schodach dworca. – Wątpię, żeby uznali tam za normalną sytuację, w której oficer i dżentelmen jest służącym drugiego oficera.\n- Sądząc po listach, Emily jest dość świadoma społecznie.\n- Ale jej matka chyba nie zniesie takiej ekstrawagancji.\n- Cóż – stwierdził Tony – to i tak ma większe szanse powodzenia, niż wtedy, gdy poszliśmy do zoo i Dunmore próbował wejść bez biletu, udając lemura.\n- Co takiego?! Nigdy nie słyszałem.\n- Tak było. Jeszcze wtedy na wyspie Sheppey, gdy dopiero uczyliśmy się latać i po służbie jeździliśmy do Londynu.\n- To znaczy co robił? Chodził na czworakach, wspinał się na drzewa?\n- Nic z tych rzeczy. Po prostu przy wejściu, zamiast kupić bilet, powiedział: „Jestem nowy lemur i przyszedłem do pracy”.\nKapitan Dunmore, w odróżnieniu od pozostałych ubrany nie wieczorowo, a w codzienny mundur służbowy, wyszedł z dworca, objuczony walizkami.\n- A więc Walia! – zauważył z entuzjazmem. – Deszcz, owce i jeszcze raz deszcz, litery w nazwach miejscowości można by losowo pozamieniać i nikt by się nie zorientował, a wszyscy nazywają się Jones, Evans albo Thomas i śpiewają w chórach. Czuję, że mi się tu spodoba.\nNa oficerów nikt nie czekał. Musieli spędzić trochę czasu przed dworcem, zanim pojawiło się auto, z którego wychynęło znajome oblicze Evansa.\n- Trzech panów jest? – zapytał zdziwiony szofer.\n- Dwóch i pół – powiedział Scolding. – Otwórz bagażnik.\nDo Aberlogwyn napływali kolejni goście. Przyjechali Welshowie z Ariadną – jej siostra Daphne nie mogła przybyć. Coultowie z Merthyr Tydfil przywieźli syna Percy’ego i córkę Saffron w żółtej sukni, dopasowanej bardziej do jej imienia niż do urody. Przybyli zaprzyjaźnieni przedstawiciele lokalnej socjety, jak doktor Cresnall z żoną i proboszcz z całą rodziną. Pojawił się, oczywiście, sztabsrotmistrz Miakiszew w czerkiesce ze lśniącymi pagonami i zdobionymi srebrem gazyrami, a także Ernie Griffith, podczas gdy ojciec tego ostatniego dopiero wracał z polowania.\nPrzybył też, z pozdrowieniami od majora Knighta, którego obowiązki trzymały w Afryce, jego przyjaciel, brygadier William Eugene Grubb-Platt, czyli w skrócie wujek Eugene. Spośród pozostałych wyróżniał się środkiem transportu, bo o ile inni dotarli do dworu powozami lub rzadziej autami, on przyjechał wierzchem na karym rumaku. Na prawej ręce wciąż miał opatrunek – utrata trzech palców to poważna sprawa. Nie założył stroju wieczorowego, bo zostawił go gdzieś w Mombasie, tylko idealnie odprasowany mundur służbowy z czerwonymi brygadierskimi patkami i kompletem odznaczeń.\n- Tyle lat… – powiedziała pani Knight z uznaniem. – Mąż często pana wspominał, panie brygadierze.\n- Tak? – Grubb-Platt uśmiechnął się pod wąsem. – A cóż takiego o mnie naopowiadał? Pewnie, że byłem w gorącej wodzie kąpany i ani chwili nie mogłem dłużej usiedzieć na tył… znaczy, na miejscu?\n- Mówił, że był pan bardzo śmiały i zawsze zgłaszał się na ochotnika do najbardziej ryzykownych zadań – odparła gospodyni. – Aż w końcu nagle kazał pan się przenieść w bezpieczniejsze miejsce.\n- Bezpieczniejsze, a to dobre! – oficer zachichotał. – Przez jakiś czas byłem doradcą w wojskach radży Manipuru, ale zabrałem się stamtąd, bo mi się nudziło. Wie pani, gazety zawsze dużo piszą o granicy północno-zachodniej, o górach, pustyni i tych dzikich Afgańczykach z wielkimi nożami. Północno-wschodnia nie cieszy się tak złą sławą, a to dlatego, że żaden dziennikarz przy zdrowych zmysłach nie pakuje się do dżungli! Węże, pająki, pijawki i bandy Kukisów… Proszę sobie wyobrazić: patrol, idzie się przez dżunglę, a tu nagle wyłazi na panią taki jeden z włócznią na wierzchu!\n- No tak… – odparła Mildred Knight drżącym głosem. – To faktycznie musi być miejsce dla ludzi o nerwach jak końskie postronki.\n- W ostatnim liście ojciec napisał, że przyjedzie, jak tylko śnieg spadnie w Afryce – zaniepokoiła się Emily. – Miał na myśli taką długą perspektywę czasową, czy raczej chodziło mu o Kilimandżaro albo coś w tym rodzaju?\n- Jeszcze co innego – wyjaśnił wujek Eugene. – Gubernator Niemieckiej Afryki Wschodniej nazywa się Schnee, czyli Śnieg. Kiedy on padnie, to panny ojciec wróci.\nGdy Tony wysiadł z auta na podwórzu przed werandą dworu, było przed piątą. Słońce spoglądało z południowego zachodu, emanując ciepłem. Scolding poczuł, jak napływa ono w głąb niego samego. Choć był tu przedtem tylko raz, i to dawno, wszystko wyglądało tak znajomo, jakby wyjechał dopiero wczoraj. Czego, a raczej kogo brakowało w tym kojącym krajobrazie? Nie było słychać szczekającego wielkiego brytana, ale to akurat lepiej. Poza tym – Emily nie stała na werandzie tak jak wtedy. Musiała być w środku. Za chwilę Tony przekroczy te drzwi i nadejdzie moment, na który czekał od tylu miesięcy…\nStał, patrzył na wejście do dworu i nagle spostrzegł, że nie może zrobić ani kroku naprzód. Pragnął tej chwili, ale bał się jej, niespodziewanie odniósł wrażenie, że jest zupełnie nieprzygotowany…\n- Idziemy – usłyszał za plecami dobitny głos Vincenta i ruszył przed siebie.\nWkrótce znalazł się w znajomej sieni, na znajomych dywanach, a witał go nienagannie odstrzelony Hopper, który wziął od oficerów czapki. Dunmore, podążający na końcu, próbował wcisnąć kamerdynerowi także walizki, ale ten nie miał już wolnych rąk.\n- Dobry wieczór – powiedział w końcu.\n- Dobry wieczór, kapitanie. Nareszcie się doczekałam.\nSama Emily na widok Tony’ego wpadła w radosną panikę. Była pewna, że głos odmówi jej posłuszeństwa. Tak się nie stało, nieźle sobie poradziła. Miała ochotę już, natychmiast rzucić mu się na szyję, ale okoliczności temu nie sprzyjały. Może później, po obiedzie.\nWymiana spojrzeń trwała długo. Wtem do kapitana Scoldinga dotarło, że w zasadzie powinien najpierw przywitać się z matką Emily, jako z właściwą panią domu. Od razu przy wejściu taki nietakt! To po prostu straszne… Zdawało mu się, że wyróżnia z szumu rozmów czyjąś uwagę o „nieokrzesanych marynarzach”, lecz sama pani Mildred nie skomentowała jego zachowania, przywitała go życzliwie jak zawsze… Ale czy na pewno? Wyglądała na mniej entuzjastyczną niż ostatnio. Może jednak jest urażona?\n- Porucznik Vincent – przedstawił przyjaciela, starając się ignorować podszepty zwichrowanego umysłu. – Człowiek, dzięki któremu w ogóle zdołałem tu dotrzeć.\nHenry przywitał się uprzejmie. Czuł, że dobrze wypełnił swoją misję. Przeprowadził Tony’ego przez czarne rafy skryte w jego własnej duszy i doprowadził go na miejsce, do prowincjonalnego dworu, który mógł się dla niego stać złotokopułym pałacem rozkoszy.\n- A trzeci z panów? – upewniła się pani domu, spoglądając ponad jego ramieniem.\n- To znany pani kapitan Dunmore, jest tu dość przypadkowo – wyjaśnił Scolding, czując się niezręcznie. – Właściwie tylko pomaga. Przyzwyczaiłem się, że mam dwóch skrzydłowych, więc…\n- O, dobry wieczór, pamiętam pana! – Mildred Knight rozpoznała trzeciego z lotników. – Zapraszam!\n- Proszę na mnie nie patrzeć, mnie tu nie ma – odezwał się Northumbryjczyk z pojednawczym uśmiechem.\n- Zapraszam, kapitanie! – matka Emily nie chciała słyszeć sprzeciwu. – Zaraz znajdzie się jakiś taboret.\n- Nie chcę sprawiać kłopotu – rzekł Dunmore tonem, który, gdyby nie okoliczności, można by nazywać uwodzicielskim. – Proszę mi tylko pokazać, którędy do stajni, to się rozgoszczę.\n- Ależ niech się pan nie wygłupia! – spod uprzejmości pani Knight błysnęła nagle żelazna determinacja. Gospodyni najwyraźniej poczuła się dotknięta i postanowiła, że nie daruje niesfornemu pilotowi swojej gościny, nawet jeżeli ma to oznaczać znalezienie w szybkim tempie dodatkowego nakrycia…\nScolding wreszcie rozejrzał się po salonie. Wnętrze było znajome, większość gości jednak widział pierwszy raz w życiu. Niektóre twarze budziły chyba jakieś skojarzenia, lecz nie mógł ich należycie przyporządkować do żadnych nazwisk. Dopiero po chwili rozpoznał znajomą postać – Fiodora Miakiszewa.\n- Na maszynie przyjechali? – upewnił się Rosjanin. – A my tu już myśleli, że na samolocie!\n- Jesteśmy na urlopie – przypomniał Tony. – Nie daliby nam samolotu.\n- Żal, no niczego nie podziałasz. Na pewno wy by wykonali niezapomnime wrażenie, przyziemiając się na samolocie tam na polach.\n- Może kiedyś, następnym razem…\n- Pomnę, jak mój drug, esauł Kamkow, pojechał raz nawiedzić pannę. Przyskakał pod usadźbę w Podmoskowiu, ale tak już po niej tęsknił, że nie chciało się jemu czekać, aż otworzą wrota, więc wziął i prygnął przez płot.\n- Konno? – upewnił się Scolding.\n- Konieczno, i to nie sam, a z luzakiem, którego wiódł ze sobą. Prosto w klomby!\n- Właśnie czegoś takiego bym się obawiał – stwierdził Tony. – Z tutejszego podwórza nie byłoby najlepsze lądowisko.\nPani Knight, wsparłszy dłonie na biodrach, rozejrzała się po salonie.\n- Jeszcze nie ma mojego brata – rzuciła do Scoldinga i jego towarzyszy. – Przy odrobinie szczęścia będą panowie mieli okazję zobaczyć go w wyjątkowej chwili, kiedy akurat nie jest pijany jak lord.\n- Robert Alfredowicz ochocił się za zajcami – wyjawił sztabsrotmistrz. – Dłużny był przyjechać na obiad, ale póki jeszcze go niet.\nPani Mildred wzięła na siebie misję zapoznawania nowo przybyłych z tymi gośćmi, którzy zjawili się wcześniej. Zaczęła od – pogrążonych właśnie w rozmowie – proboszcza i łysego brygadiera armii. Gdy prowadziła Tony’ego ku tej dwójce, coś w twarzy starszego oficera, w tym zawadiackie jasne wąsy, wydało się kapitanowi dziwnie znajome…\nWojskowy spojrzał na nich i jego błękitne oczy rozszerzyły się gwałtownie, jak gdyby zobaczył ducha. Scolding nie mógł mu się dziwić, bo sam zareagował równie wielkim zdumieniem, rozpoznawszy go z bliska.\n- A więc to pan? – odezwał się Grubb-Platt, a w jego głosie zaskoczenie mieszało się z rozbawieniem. – No wiecie państwo, jestem w szoku! Pani Knight mówiła o panu, ale myślałem, że żle dosłyszałem nazwisko. Do głowy by mi nie przyszło, że spotkamy się znowu w takich okolicznościach.\n- Abu Asifa – powiedział Tony. – Myślałem, że jest pan w Darfurze.\n- O jasny gwint, pomyliłem drogę! – brygadier William Eugene Grubb-Platt vel Abu Asifa alias wujek Eugene z rozmachem uderzył się zdrową dłonią w czoło.\n- Panowie się znacie? – zapytała zdumiona pani Knight.\n- Spotkaliśmy się kiedyś – odparł Grubb-Platt. – Ale to tajemnica.\n- Niesamowite – wykrztusił proboszcz.\n- I powiedzcie mi teraz, że wojna nie zbliża ludzi – stwierdził brygadier. – Później, kapitanie, porozmawiamy o tym, gdzieśmy przez ten czas bywali. Oczywiście w takim zakresie, w jakim wolno nam o tym mówić!\nSeria powitań trwała. Ariadnę Welsh pamiętał Scolding z pierwszego, pechowego obiadu u Knightów, który zakończył się krwawą jatką. Cordelia Harris natomiast tak biła po oczach swą płomienną rudością, że kapitan mimowolnie spojrzał w stronę, z której spodziewał się Dunmore’a, żeby zobaczyć, czy zrobiła na nim wrażenie.\n- Czołem, panie kapitanie – pozdrowił go tyczkowaty czternastolatek.\n- Panicz Ernest, jak sądzę? – Tony poczuł się nieco pewniej, potrafiąc rozpoznać kolejną osobę.\n- Zgadza się – odparł kuzyn Emily. – Wyciągał mnie pan z wody, jak się topiłem.\n- Czy przez ten czas nauczyłeś się może pływać?\n- A pewnie! – odparł Ernie poważnie. – Nie jestem tym samym człowiekiem co dawniej. Jak Emily złamała nogę, to tatko dał mi szlaban na powożenie, więc musiałem sobie znaleźć inną rozrywkę.\n- A w szkole jak sobie radzisz?\n- Tam jest mniej okazji do pływania, ale zawsze się coś wymyśli. Chciałem być kawalerzystą, ale chyba prędzej zostanę nurkiem. Kawaleria i tak dzisiaj niepotrzebna.\nI właśnie dlatego powinieneś zostać kawalerzystą, pomyślał Tony, ale powstrzymał się przed wypowiedzeniem tego na głos. Będziesz mieć większą szansę na przeżycie.\nWybiła piąta i nadszedł czas, aby udać się do jadalni. Scolding, oczywiście, posłużył pannie Knight ramieniem. Porucznik Vincent towarzyszył Saffron Coult, a Dunmore – Ariadnie Welsh.\n- Dziękuję, że przyjechałeś – szepnęła Emily, gdy w kulturalny sposób przekraczali próg jadalni.\n- To ja dziękuję, że mnie zaprosiłaś. Ty beze mnie jakoś sobie dajesz radę, ja bez ciebie – nie bardzo.\n- Potwornie – odparł Tony. Choć bardzo się starał, nie zawarł w intonacji tego jednego słowa całego cierpienia, jakiego przysparzała mu ostatnio nieobecność Emily.\nPodano podwieczorek. U szczytu stołu siedziała sama gospodyni, po bokach mając proboszczostwo i wujka Eugene’a. Dalej goście rozmieszczeni byli zgodnie z wiekiem i rangą. Tony z Vincentem zajmowali miejsca w połowie stołu. Naprzeciwko siedziała Emily, flankowana przez panią Abrahams i Cordelię, na lewo od której usadowiła się reszta panien. Na końcu stołu siedział Ernie Griffith i kilkoro innych małoletnich gości. Dunmore, któremu Hopper przyniósł taboret, także przysiadł gdzieś w tamtej okolicy, ale pani domu surowo zaproponowała mu miejsce obok kolegów z Royal Navy.\nJedno krzesło, między panem Welshem a Miakiszewem, pozostawało puste. Dopiero dziesięć po piątej z sieni dobiegło trzaśnięcie drzwiami, a po chwili do jadalni wgalopował imć Robert Griffith.\n- Dobry wieczór wszystkim! – zawołał, zmierzając w stronę wolnego krzesła.\n- Znowu się spóźniłeś? – zapytała pani Knight z przyganą.\n- Jak to „znowu”, siostro, już cały rok się nie spóźniałem na tak uroczyste przyjęcie. Byłbym szybciej, ale pomyliłem drogę.\n- Bo pewnie znowu się opiłeś.\n- Robert Griffith nigdy nie pije na polowaniu! – obruszył się pan na Roddbwlch. – Przedtem albo potem, to co innego. Rzeka wylała i musiałem się przeprawiać.\nEmily dzieliła swoją uwagę między Tony’ego a panią Abrahams, kuzynki i przyjaciółki. Saffron Coult robiła maślane oczy do Henry’ego Vincenta, choć ten nie zwracał na nią szczególnej uwagi.\n- Nie podoba mi się ten ruski – mruczała Sara Abrahams, spoglądając z niepokojem na Miakiszewa. – Pewnie miałby ochotę urządzić sobie jakiś mały pogromik.\n- Znam Fiodora Andriejewicza od miesięcy, jest całkiem porządny – odparła panna Knight.\n- Jest rosyjskim oficerem. To już wystarczy.\n- W perskiej służbie – uzupełnił Scolding.\n- Żydzi w Rosji to jak u nas Irlandczycy – stwierdziła Emily, wykorzystując okazję zmiany tematu.\n- A nawet poniekąd Walijczycy – odparła pani Abrahams. – Też mieliście kiedyś króla Dawida.\n- A gdyby tak państwo żydowskie założyć w Snowdonii?\n- Szkoda, że błogosławionej pamięci pan Herzl na to nie wpadł – przyznała Belgijka. – Może trochę tu zimno, ale prawie wszędzie byłoby lepiej niż w tym nieszczęsnym erecu, o który wszyscy robią tyle szumu. Wiesz, moja droga, czego najbardziej żałuję? Kilkanaście lat temu – pewnie nie pamiętasz, bo jeszcze byłaś mała – prawie się udało z Ugandą. Miałabym rzut kamieniem do wszystkich krewnych, ale twardogłowi się uparli i masz, będą odbijać Turkowi Palestynę.\n- Tylko czy takie sąsiedztwo wyszłoby na dobre jednym i drugim? – zapytała Cordelia.\n- Z pewnością możemy się sporo nauczyć od siebie nawzajem – odparła pani Abrahams.\n- Największym nieszczęściem chrześcijan jest to, że się zupełnie oduczyliście mówić o uczuciach. Nie mówiąc już o czynnościach, które towarzyszą ich wyrażaniu.\n- Bez przesady – sprzeciwił się Henry. – Mieliśmy Szekspira, Johna Donne’a, lorda Byrona i wielu innych, którzy umieli mówić o miłości w sposób niezwykły.\n- No właśnie, niezwykły! Bo to były wybitne indywidualności. A cóż mają począć zwykli ludzie, którym na każdym kroku wmawia się na ten temat jakieś straszne androny?\n- Jakiego rodzaju androny, jeśli można wiedzieć? – zapytał Dunmore.\n- Potwornego! – stwierdziła Belgijka. – Na przykład, przyjęło się uważać, że jedynie mężczyzna potrafi pożądać. A tymczasem Talmud mówi, że kobieta odczuwa pożądanie dużo silniej, za to znacznie lepiej nad nim panuje.\n- Bardzo słusznie! – zgodziła się Ariadna Welsh. – Mądrze gada ten Talmud, kimkolwiek jest.\nKapitan Scolding już dawno nie czuł się tak odprężony, zadowolony i na swoim miejscu. Kanapki były doskonałe, konfitura może nieco przyciężka, ale i tak wysokiej próby. Aż strach było myśleć, co przygotowała pani Knight na właściwy posiłek. Na towarzystwo też nie mógł narzekać.\nA sama Emily? Patrzył na nią z drugiej strony stołu i nie wychodził z zachwytu nad tym, jak pewnie się ona czuje w inteligentnej rozmowie. Spośród uczestniczek dyskusji odzywała się najrzadziej, ale zawsze trafnie. Gdyby tak jeszcze udało się spędzić z nią choć trochę czasu, wyłącznie z nią…\nHenry Vincent widział sprawę nieco inaczej. Gościnność domu Knightów przypadła mu do gustu. Obserwując Emily, musiał przyznać, że Tony’emu doprawdy się poszczęściło, a jej matka także sprawiała wrażenie sympatycznej mimo pewnej zgryźliwości. Nawet do służby domowej nie miał zastrzeżeń. Za to dostrzegł, że panna Harris ukradkiem ku niemu zerka, i to coś za często. W pewnym momencie czyjaś stopa pod stołem zaczęła, niby przypadkiem, natrafiać na nogę Henry’ego. Porucznik zawstydzony cofnął nogę, aby uniknąć tak krępującego kontaktu, lecz już po chwili miękkie palce dotknęły jego goleni i na niej pozostały… Zażenowany Vincent znów spojrzał na Cordelię, a ona podniosła głowę znad talerza i zarzuciła nań gęste sieci swoich rzęs. Henry posłał jej spojrzenie przepełnione, jak miał nadzieję, bezbrzeżnym politowaniem, a gdy po kilku sekundach pojedynku wzrokowego odwróciła głowę i jakby nigdy nic włączyła się na nowo do dyskusji, odsunął się nieco z krzesłem, by wyjść poza jej zasięg.\n- Zgadzamy się chyba – twierdziła tymczasem Emily – że w tym temacie pozostaje wiele do zrobienia. I to powinna być praca angielskich kobiet, skoro mężczyzn bardziej absorbuje to, co na froncie.\n- Racja! – potwierdziła żarliwie Cordelia. – Kiedy w końcu wrócą z wojny, nie będziemy tymi kobietami co dawniej!\n- Gadacie, jakbyście się naczytały Eleonory Partridge – skomentowała córka proboszcza.\n- Jestem przekonana, że panna Partridge ma bardzo podobne poglądy – odparła panna Knight, po czym zwróciła się do Tony’ego: – A pan jak sądzi, kapitanie?\n- Panna Partridge? Jej felietony są raz lepsze, raz gorsze – powiedział Scolding. – Kiedy ostatnio je śledziłem, raczej szło ku lepszemu, ale od tamtej pory miałem dłuższą przerwę. Pisała coś na ten temat?\n- Przyznam, że nie pamiętam – rzekła panna Knight, nagle tajemniczo rozweselona. – Ale znając ją, z pewnością się jeszcze wypowie. Zawsze podkreślała, jak wiele niedocenionej pracy wkładają kobiety w to, by społeczeństwo się nie rozleciało.\nPodwieczorek dobiegł końca, pozostała jeszcze ponad godzina do prawdziwego posiłku. Towarzystwo zajęło się dyskusjami w samorzutnie sformowanych gronach. Niektórzy panowie wyszli na werandę zapalić, Mildred Knight wiodła rozmowę z jakimś wujostwem, grupka panien obległa dość zdezorientowanego Vincenta. Emily, wymieniwszy parę komplementów z doktorową Cresnallową, podeszła do Tony’ego.\n- Wyjdźmy na świeże powietrze, póki jeszcze widno – zaproponowała.\nCordelia towarzyszyła im jako starsza kuzynka, pilnując, żeby nie doszło do niczego gorszącego. W sieni Emily wzięła laskę z wieszaka, chociaż nie było to konieczne, bo i tak Tony wziął ją pod rękę.\nNa dworze było rześko, ale wciąż w miarę ciepło, jeszcze nie zaczęło ciągnąć wieczornym chłodem. Słońce stało nisko, już wkrótce miało zazłocić firmament. Na ganku zgromadzili się Miakiszew, wuj Robert i proboszcz. Od pierwszego z nich dym buchał niczym z komina – zamiast kulturalnego tytoniu znów widać palił piekielnie mocną machorkę, owiniętą w urywek „Glamorgan Gazette”. Pani Coult przechadzała się po ogrodzie różanym, ciągle jeszcze każącym czekać, aż pojawią się w nim pierwsze aromatyczne pąki.\nEmily ze swym kapitanem, w asyście panny Harris, ominęli ogród i skierowali się wprost do starego parku. Było jeszcze dość widno, żeby się tam poruszać bez lampy.\n- Za każdym razem podziwiam Emily, jak jej się chce wędrować po tej puszczy – rzekła Cordelia.\n- Gdybym nie wędrowała, już dawno by te alejki zarosły – odparła panna Knight.\nSpacerowali w wolnym tempie. Emily lekko utykała, jej biodro z rzadka trafiało przy tym na Tony’ego. Ten ostatni czuł wzruszenie tak silne, jakby serce mu napęczniało, nie pozwalając zaczerpnąć pełnego oddechu. Był tu, znowu tu był. Dotarł na miejsce, niby obce, a jednak tak bliskie. Emily była przy nim, trzymał ją pod ramię i niczym się nie przejmował: ani bezlitosną stalową lawiną, jaka przewalała się przez całą Europę, ani wizją własnego ostatecznego uderzenia o powierzchnię morza, ani obawami, że zaprzepaści wprawdzie niedoskonałą, ale jednak największą miłość, jakiej kiedykolwiek doświadczył i na jaką może nawet nie zasłużył. Tak, cieszył się tym, czego doświadczał: orzeźwiającym chłodem popołudnia, szumem drzew i miękkim jak kołdra półmrokiem, którym go ogarniały, odblaskiem dojrzewającej zorzy na przezierającym pośród pni stawie, dobrym towarzystwem we dworze… No i oczywiście tą skromną wspaniałością, której dotyk uzdrawiał go, jak gdyby była aniołem.\nZbliżali się do starej altany. Kiedy byli już o niecałe sto jardów, Cordelia nagle przystanęła.\n- Tam jest strasznie – stwierdziła z figlarnym uśmiechem. – Dalej nie idę.\nEmily skinęła głową i pociągnęła Tony’ego ku altanie.\n- Kiedy zostanę sławną pisarką – powiedziała – to któregoś dnia wyremontuję to miejsce. Załatam dziurę w dachu i tak dalej. Właściwie dach mogłabym naprawić już w tym roku, ale altana wymaga więcej pracy.\nWeszli do środka, uważając na połamane stopnie; właśnie, to jeszcze pilniejsze niż dach, pomyślała Emily. Uwolniła ramię z uścisku kapitana, o własnych siłach podeszła do ławki i usiadła.\n- Co z Cordelią? – upewnił się Tony.\n- Stoi na warcie, żeby nikt nam nie przeszkadzał.\n- Sprytne – skomentował, dosiadając się do ukochanej.\n- Mówiła, że jesteś bardzo przystojny.\n- Gdyby mnie zobaczyła po walce z Beduinami, z sińcem na pół twarzy, nie byłaby tak łaskawa.\n- Och, już kiedy o tym mówisz, wszystko zaczyna mnie boleć!\n- Nie ma za co, przecież to ze współczucia.\n- Swoją drogą – stwierdził Scolding, obrzucając wzrokiem oddalone plecy i rude loki panny Harris – ona mi chyba próbowała zbałamucić obserwatora.\n- Co? Przecież ma narzeczonego. Zresztą ostrzegałam ją, że Henry jest równie kategorycznie wykluczony jak ty. Ech, Londyn…\nTony lekko pogładził palce Emily, które tak uwielbiał. Przysunął się do niej nieco, patrząc, czy jej twarz nie powie mu szybciej niż słowa, że posunął się zbyt daleko.\n- A więc mamy krótką chwilę dla siebie, dopóki nie zawołają nas na obiad – powiedziała i uścisnęła jego dłoń.\nW tym momencie serce przemówiło samo, zanim rozum zdołał dobrać właściwe słowa. Jakoś tak się złożyło, że twarze obojga równocześnie zbliżyły się do siebie, a usta zatonęły w sobie nawzajem, dopiero teraz stopniowo odkrywając, jak bardzo były siebie spragnione. Z każdą sekundą oboje odczuwali, że im dłużej trwa bliskość między nimi, tym bardziej staje się niewystarczająca. Tony utracił opory i otoczył Emily ramionami, a ona, na ile starczało jej możliwości, starała się oburącz zwisnąć na jego barkach. Wreszcie odchyliła się gwałtownie, chwytając w dłonie twarz kapitana.\n- Tyle miesięcy… – westchnęła.\n- Byłoby ze mną zupełnie źle, gdyby nie twoje listy – wyznał Scolding.\n- Cieszę się, że ci się przydały – odparła, czując, jak serce prawie chce jej wyskoczyć z piersi. – Ja też czekałam z utęsknieniem na każdy z twoich. Ale nawet listy nie dają takich wrażeń jak prawdziwa bliskość, w sensie fizycznym…\nZorientowała się nagle, jak to mogło zabrzmieć. Raptownie poczuła, jak się czerwieni, choć chwilę wcześniej nie miała oporów dyskutować o pożądaniu, i to w towarzystwie.\n- To może ty teraz mów, a ja się skupię na całowaniu – zaproponowała, obracając w żart swą niezręczność. – Jak będę miała coś ważnego do powiedzenia, napiszę ci w liście, dobrze wiesz, że na piśmie lepiej mi się formułuje myśli.\n- Jesteś taka… niejednoznaczna.\n- Może tajemnicza? – Emily uśmiechnęła się. – Nic z tych rzeczy, kapitanie. Jestem zwykłą kulawą panną, która próbuje być intrygująca, a jak to jej wychodzi, to szkoda gadać.\n- Wiesz, kim naprawdę jesteś? Przypomnę ci. Jesteś dla mnie czystym uosobieniem całego piękna, którego na tym świecie jest za mało.\n- Och, nikt tak nigdy do mnie nie mówi, jestem zupełnie nieodporna…\n- Nie chodzi mi wyłącznie o piękno fizyczne – sprecyzował kapitan.\nI znów zaczęli bombardować pocałunkami swe oblicza. Emily wtuliła się w Tony’ego mocniej. Wyglądało na to, że ów poryw serca, którego za każdym poprzednim razem wyczekiwała z coraz większym zniecierpliwieniem, nareszcie nadszedł! Miała ochotę przetestować tolerancję kapitana, siadając mu na kolanach, ale tego nie zrobiła, jedynie jej prawa, nieszczęsna noga zahaczyła delikatnie o jego łydkę.\n- Nie wiem czy wiesz, ale nie jesteś pierwszym kandydatem, który wpadł w oko mojej matce – stwierdziła. – A jedynie pierwszym, do którego sama coś poczułam. Paru innych już bywało u nas na obiedzie, ale byli mi równie obojętni jak sieczkarnia w szopie. Zresztą, za młoda wtedy byłam.\n- Po prostu dojrzałaś. Ja chyba też.\n- Właśnie! – zgodziła się panna Knight. – Muszę ci coś wyznać. Początek naszej znajomości, nawet wtedy, kiedy pierwszy raz tu przyjechałeś, był… rozczarowujący. Liczyłam, że poczuję coś więcej, że porwie mnie wicher namiętności. Wyrzucałam sobie, że coś robię źle, skoro i ty nie wydajesz się porwany. Teraz wiem, że uczucie czasem musi dojrzeć. Zwykle to mężczyźni nie potrafią czekać, co prowadzi do różnych nieszczęść. A potem się okazało, że wcale nie byłeś beznamiętny, tylko taki cierpliwy…\n- To prawda, spędzanie wielu godzin w monotonnej scenerii morza pomaga wyrobić cierpliwość.\n- …A teraz już wiem bez cienia wątpliwości, że cię kocham – stwierdziła z łatwością, która ją samą zaskoczyła.\nTony wziął głęboki oddech, jakby ktoś wreszcie podniósł szlaban zagradzający drogę z najgłębszych zakątków płuc. To się działo naprawdę. To była miłość. Trzymając ją w ramionach, czuł, jak zieleni się na nowo jego wyschłe serce.\n- Ja też cię kocham, ale w odróżnieniu od ciebie, nie jestem na tyle utalentowany, żeby ci o tym powiedzieć w taki sposób, jak na to zasługujesz – wyrzucił z siebie.\n- Nie przesadzaj, chwilę temu udało ci się coś zbliżonego.\nPocałunki, jakie wymieniali, były tak słodkie, tak bezbrzeżnie pełne prawdziwej światłości, że mogłyby trwać w nieskończoność.\n- Atas! – zabrzmiał teatralny szept Cordelii, ostrzeżenie, że ktoś nadchodzi.\nOderwali się od siebie, rzucili ku przeciwnym krańcom ławki. W oddali rozległ się szelest czyichś kroków po listowiu i żwirze. Któż to się włóczy po chaszczach? Tony obejrzał się. Dunmore, a jakże! Nie interesowało go to, co w altanie, podjął rozmowę z panną Harris.\n- Pani niezwykłe włosy przypominają mi kogoś – doleciał do nich fragment jego wypowiedzi. – Kogoś, kto, niestety, już nie żyje.\n- Ale zmyśla – powiedział Scolding półgłosem. – Przecież Matthews nie był rudy.\nDalszy ciąg rozmowy nie był zrozumiały z tej odległości, ale Cordelia musiała chyba błyskawicznie spacyfikować Northumbryjczyka, bo szybko zawrócił w stronę dworu.\n- Mamy jeszcze chwilę spokoju, nim podadzą do stołu – stwierdziła Emily.\nKapitan przez chwilę siedział w milczeniu, wsłuchując się w jej głos – wcale niepodobny do głosu skowronka czy do czego tam głos dziewczyny porównują poeci, niski i trochę jakby nienastrojony, ale jakże kojąco ten głos na niego działał. Jeszcze raz dotknął kolejno palców jej dłoni, chociaż nie musiał się upewniać, że to wszystko dzieje się na jawie.\n- Czemuż moje palce tak przyciągnęły twoją uwagę? – zapytała zaintrygowana.\n- Ponieważ są to wyjątkowo piękne palce, wręcz idealne, godne wyrzeźbienia w alabastrze.\n- Ach, to bardzo miłe słowa – stwierdziła. – I dość rzadko spotykane, nawet w książkowych romansach. A już w ogóle nigdy nie słyszałam, żeby kiedykolwiek ktoś powiedział dziewczynie, że ma ładne uszy.\n- Zademonstruj, to zaraz usłyszysz.\nZwiewnym ruchem odsunęła włosy, odsłaniając w całości prawe ucho. Na jego widok Tony po raz już kolejny tego wieczoru doświadczył przypływu czułości.\n- Bardzo harmonijne – przyznał. – Pokaż jeszcze i drugie, a na długo zapomnę o problemach.\nPanna Knight spełniła jego życzenie. Scolding delikatnie przesunął palcem wzdłuż krawędzi jej ucha, a później złożył tam pocałunek, w którym usiłował z jak największą delikatnością zawrzeć całość uczucia, które nim targało tego wieczoru. Jak mu wyszło, tak wyszło, ale Emily roześmiała się życzliwie.\n- Jeżeli jeszcze powiesz, że nie przeszkadza ci moja noga, to już w ogóle osiągnę pełnię szczęścia.\n- Tu nie ma co przeszkadzać albo nie przeszkadzać. Tak cię po prostu życie uformowało i ja cię kocham, czczę i wielbię w pełni tego, jaka jesteś rzeczywiście.\n- Mam nadzieję, że już niedługo będziesz mieć mnóstwo okazji, aby się naprawdę przekonać, jaka jestem.\nWtuliła się w Tony'ego, a ten objął ją i spontanicznie ucałował w oko. Przez ułamek sekundy sądziła, że ta pieszczota okaże się niezbyt przyjemna, jednak jego usta musnęły jej rzęsę z taką subtelnością, że poczuła, jak serce jej topnieje jeszcze bardziej.\nPrzyzwyczaiła się już myśleć o Tonym jako o swoim wymarzonym mężczyźnie, zawsze jednak brała pod uwagę groźną ewentualność, że mogła się okazać dla niego jedną z wielu. Ale on był tak czuły i tak bardzo mu na niej zależało… Jak mogła tak mu nie dowierzać? Wtedy po raz pierwszy pomyślała na poważnie o perspektywie małżeństwa. Dotąd zdawało się jej to odległą przyszłością, prawie fantastyką naukową, na tym etapie znajomości przesadą, ale teraz zadawała sobie pytanie – czyż to nie wspaniała perspektywa być z nim każdego dnia? A nawet, o zgrozo, każdej nocy?\n- Na Boga, zaraz się rozpłaczę ze szczęścia, jak Saffron – wykrztusiła. – Ona jest tak uczuciowa, że aż strach. Jak jej pudding nie smakuje, to płacze z rozczarowania, a jak smakuje, to ze wzruszenia. Kiedyś pisała wiersze, ale jak prosiłam, żeby mi jakiś przeczytała, to nigdy nie mogła doczytać do końca, zawsze się rozpłakała w połowie.\n- Nabierasz mnie – nie dowierzał Tony.\n- Sam się przekonasz. Dziś trzyma się naprawdę nieźle, ale prędzej czy później musi pęknąć, znam ją.\n- Pora się zbierać! – dobiegł z oddali półgłośny krzyk Cordelii. – Na razie nikogo nie obeszło, żeście poszli na spacer, ale jeśli się spóźnicie, na pewno zauważą!\nKiedy cała trójka wróciła do salonu, życie towarzyskie toczyło się w najlepsze. Ariadna Welsh, kusząco rozciągnięta na rekamierze, flirtowała z synem proboszcza. Brygadier Grubb-Platt prowadził z sztabsrotmistrzem Miakiszewem ożywioną dyskusję w bardzo obcym języku, prawdopodobnie perskim. Henry opowiadał Saffron Coult o tym, jak porucznik Davis uniknął śmierci dzięki temu, że złamał rękę, a Saffron płakała ze współczucia.\n- No więc powiedział mi taką mądrość – do uszu Tony’ego dotarł fragment wypowiedzi doktora Cresnalla. – Co jest największym wrogiem kobiety? Majeranek. Tylko, do kroćset, nie wiem, dlaczego niby…\nDunmore szybko znalazł wspólny język z imć Robertem Griffithem: obaj byli jednakowo niedopasowani, jednakowo wstawieni i, jakby to ujęła pani na Aberlogwyn, dobrali się w korcu grochu. Rozmawiali właśnie o myślistwie i Northumbryjczyk opowiadał wujowi solenizantki, jak poszedł kiedyś z ojcem na polowanie.\n- No więc daję ojcu znak: patrz, tam za krzakiem! Na pewno jeleń! Ojciec podrzuca dubeltówkę do oka, pif-paf – a tu zza krzaka piętrowy bluzg! Coś jest nie tak, myślę sobie, nigdy w życiu nie słyszałem, żeby jeleń tak parszywie klął. A ojciec do niego z drugiej lufy, bo jeleń czy nie, o kulturę trzeba dbać! A potem się okazało, że to był stary Moffatt.\n- Moffatt był jeleniem? – Griffith przyjrzał się oficerowi mętnym wzrokiem.\n- Można to i tak ująć – przytaknął Dunmore. – Nic mu się nie stało, takie tam draśnięcia, ale i tak podał nas do sądu.\nW tym momencie Mildred Knight przyszła z jadalni i zapowiedziała, że obiad zaraz zostanie podany.\n- A propos strzelania, coś mi się przypomniało – stwierdził Griffith. – Pozwoli pan, Dunmore, na chwilę na zewnątrz?\nGoście zajęli miejsca, choć kilkorga jeszcze brakowało. Emily z ulgą stwierdziła, że w razie czego to nie ona i Tony byliby parą, która ściągnęłaby na siebie uwagę spóźnieniem. Iris i służąca z Roddbwlch krzątały się wokół stołu.\n- Jeszcze będzie deser – oznajmiła panna Knight, spoglądając na swego kapitana z drugiej strony stołu. – Wieczór się mocno przeciągnie.\nPrawie wszyscy już przyszli, ale zanim przystąpiono do posiłku, z miejsca wstał William Eugene Grubb-Platt.\n- Panie, panowie i oficerowie marynarki wojennej – zagaił. – Choć każda okazja jest dobra, żeby zjeść, a przede wszystkim się napić, zebraliśmy się tutaj, by świętować dwudzieste urodziny naszej drogiej Emily, córki mego przyjaciela, który, niestety, nie mógł dziś zobaczyć własnej córki, wchodzącej w tak poważny okres życiowy, w którym powinny wkrótce nastąpić diametralne zmiany, bo ze swymi dzielnymi Pusztunami bije Niemca w Tanganice. Atena, o ile kiedykolwiek istniała, to bogini wojny i mądrości. Nam dała to pierwsze, niech więc przynajmniej Emily udziela tego drugiego. W dalszym ciągu. Za to i za nią wypijmy!


Łyżeczki do espresso marki Villeroy & Boch – duży efekt małej formy Kawa espresso stała się nieodzownym elementem codzienności – łyżeczki do espresso Villeroy & Boch dotrzymują kroku temu wyzwaniu! Warto zadbać o stylowe dodatki do małej czarnej. Czytaj dalej...\nEleganckie łyżeczki do espresso Villeroy & Boch\nCi, którym poranne wstawanie sprawia wiele problemów, sięgają po pierwsze espresso czy mokkę już o świcie, inni serwują sobie tę przyjemność dopiero po sutym obiedzie. Skoro zatem kawa espresso stała się codziennym rytuałem, najwyższa pora zaopatrzyć się w odpowiedni zestaw filiżanek i łyżeczek. Łyżeczki do espresso to perfekcyjne akcesoria, które dodadzą serwisowi do kawy subtelnych akcentów zarówno w zakresie formy, jak i koloru. Czasem wystarczy ożywić domowy zestaw filiżanek nowymi, odpowiednimi łyżeczkami. Oryginalny design zestawów łyżeczek do espresso umożliwia wiele kombinacji z bogatym wyborem form naszych serii porcelanowych. A jeśli kawie towarzyszy też kawałek ciasta, Villeroy & Boch pomoże dobrać odpowiednie widelczyki, które harmonijnie wpiszą się w wystrój kawowego stolika.\nNierzadko są to najmniejsze elementy całego zestawu sztućców, a jednak niewielu kawoszy chciałoby z nich zrezygnować: łyżeczki do espresso. Najchętniej oczywiście z małym makaronikiem czy innym pysznym, niewielkim ciasteczkiem. Jako że standardowa porcja espresso to według włoskich wytycznych około 25 ml i dlatego większość filiżanek do espresso ma pojemność od 40 do 100 ml, zwykła łyżeczka do kawy o rozmiarze około 15 cm byłaby zdecydowanie za duża. Ponadto przewracałaby filiżankę lub stale z niej spadała. Lepiej więc zaopatrzyć się w małą łyżeczkę Villeroy & Boch i bez przeszkód, wszystkimi zmysłami rozkoszować się tym ulubionym napojem.\nKażdego dnia używamy łyżeczek do espresso i mokki. Dlatego jest rzeczą szczególnie ważną, żeby ładnie wyglądały, nie ścierały się i nadawały do mycia w zmywarce. Aby móc zagwarantować te trzy właściwości, łyżeczki do espresso Villeroy & Boch produkowane są z wysokiej jakości stali szlachetnej. Stop składa się w 18% z chromu, co sprawia, że łyżeczka jest nierdzewna, i dodatkowo nadaje jej wyjątkowy blask. Wynosząca 10% zawartość niklu powoduje, że kwasy zawarte w kawie nie reagują z metalem, dzięki czemu łyżeczki do espresso są absolutnie neutralne smakowo. Natomiast barwne silikonowe uchwyty – znak rozpoznawczy naszych kolekcji specjalnych – są dopuszczone do kontaktu z żywnością i nie tracą koloru.


Prius III - lider podwyższa poprzeczkę - motogazeta mojeauto.pl\nmojeauto.pl > motogazeta > Premiery > Prius III - lider podwyższa poprzeczkę\nPrius III - lider podwyższa poprzeczkę\n2009-01-14 źródło: Toyota mojeauto.pl\nPodczas targów motoryzacyjnych w Detroit Toyota zaprezentowała trzecie już wcielenie lidera w coraz bardziej popularnym na całym świecie segmencie pojazdów o napędzie hybrydowym.\nPonad milion sprzedanych egzemplarzy dwóch pierwszych generacji pierwszej masowo produkowanej hybrydy w ciągu 12 lat obecności na rynku sprawiło, że Toyota Prius to obecnie niekwestionowany lider wśród wszystkich oferowanych na rynku pojazdów hybrydowych. Jednak konkurencja nie śpi, czego dowodem jest coraz liczniejsza grupa aut o napędzie hybrydowym, jakie bądź powoli wyjeżdżają już na drogi różnych kontynentów, bądź są dopiero prezentowane na największych targach motoryzacyjnych. Kwestia góra kilku lat i w segmencie hybryd zrobi się naprawdę bardzo, bardzo tłoczno. A wszyscy będą mieć tylko jeden cel - zaatakować pozycję, jaką zdążył wyrobić sobie Prius.\nDlatego też Toyota nie śpi i wprowadza nowego Priusa, który ma pokazać wszystkim swoje miejsce w szeregu. Prius III nie stanowi jednak jakiejś rewolucyjnej zmiany w stosunku do swojego poprzednika. Poza zmienioną stylistyką, najważniejsze zmiany dotyczą napędu - i to zarówno jednostki benzynowej, jak i elektrycznej - dzięki czemu nowy Prius ma zapewiać lepsze osiągi, co do tej pory często było jednym z mankamentów auta.\nPod względem stylistycznym Prius zachował swoją taką dość masywną sylwetkę, jednak trzecia generacja modelu zdecydowanie nabrała agresywności, a jej linie stały się bardziej ostre. Wszystko podporządkowane jednemu celowi, aby nadwozie było jak najbardziej aerodynamiczne. W efekcie Prius III ma obecnie najniższy współczynnik oporu powietrza wśród masowo produkowanych modeli, wynoszący zaledwie 0,25 (Prius II ma 0,26).\nNajważniejsze zmiany zaszły jednak w sercu nowego Priusa, czyli układzie Hybrid Synergy Drive. Jest lżejszy, zajmuje on mniej miejsca, jest bardziej wydajny i przede wszystkim dużo bardziej oszczędny. Aby malkontenci mieli nieco mniej powodów do narzekania, użyta została większa i mocniejsza jednostka benzynowa. 1,8-litrowy silnik o mocy 98 KM zastąpi dotychczasową 1,5-litrową jednostkę, która generowała zaledwie 76 KM. Mocniejszy jest także silnik elektryczny, którego maksymalna moc wynosi obecnie 80 KM. Łącznie napęd hybrydowy w nowym Priusie ma moc 134 KM, czego bezpośrednim przełożeniem jest m.in. szybszy start do setki, wynoszący teraz 9,8 sekundy, czyli o ponad pół sekundy szybciej niż w poprzedniku.\nNowa generacja hybrydowej Toyoty oferować będzie trzy tryby jazdy. Po załączeniu przycisku EV Prius będzie napędzany wyłącznie silnikiem elektrycznym, jednak będzie to możliwe wyłącznie na krótkim dystansie i przy niskich prędkościach. Pozostałe dwa tryby to Power, który zapewnić ma nieco więcej sportowych wrażeń, oraz Eco, który pomaga kierowcy uzyskać jak najniższe wyniki spalania.\nWśród ciekawych a nowych rozwiązań warto zwrócić uwagę na zamontowane na przesuwanym dachu panele słoneczne. Gromadząca się tam energia służy następnie do zasilania większości systemów pokładowych, w tym m.in. klimatyzacji. Kierowca będzie mógł z zewnątrz ustawić żądaną temperaturę w kabinie swojego Priusa.\nNa europejskim rynku Toyota Prius III zostanie zaprezentowana podczas marcowych targów w Genewie. Na polskim rynku spodziewany jest tuż po wakacjach.\n>>Zobacz więcej nowości z tegorocznych targów NAIAS w Detroit<<


Domatene Supa - pomidorowa z kluskami z mąki i kuskusu - puszka.pl\nDomatene Supa - pomidorowa z kluskami z mąki i kuskusu\n1/4 filiżanki kuskusu + 1/4 filiżanki wrzątku\nsiekana pietruszka (dałam koperek)\nutarty ser Cheddar\nW garnku rozgrzać oliwę, przysmażyć cebulę i czosnek. Jak cebula będzie zeszklona dodać pomidory i gotować aż cebula będzie złota a pomidory miękkie (ja cebulę zezłociłam wcześniej, a pomidory z puszki i tak są miękkie). Dodać przypawy i dobrze wymieszać. Dodać bulion, zagotować, zmiksować całość. Pozostawić na maleńkim gazie jeszcze 20-30 minut.\nPrzygotować kluski. Ubić masło z żółtkami na puszysty krem. Kuskus zalać wrzątkiem, nakryć i poczekać 5 minut. Do masy maślanej dodać kuskus, mąkę, mleko, koperek i sól i wymieszać dokładnie. Białka ubić na pianę w osobnym naczyniu, dodać do masy i delikatnie wymieszać. Łyżeczką nakładać kluseczki do zupy i jeszcze chwilę gotować.\nPrzed podaniem posypać zupę zieleniną i utartym serem.\nNadesłał(a) ryfka, dnia: Dec 22, 2009\nŹródło/autor przepisu: http://rodzinna-kuchnia.blogspot.com/2009/06/bugaria-domatene-supa-pomidorowa-z.html\nno, ok dzieki :)\n~nina Jan 6, 2010\nSzczerze mówiąc nie mam pojęcia, rzadko zastanawiam się nad kalorycznością potraw, które jadam...\nNa pewno nie należy do dań dietetycznych, ale - jak to zupa - pewnie bombą kaloryczną też nie jest. Nie umiem ci konkretniej odpowiedzieć na to pytanie :)\njak myslisz ryfka? bardzo tuczace jest to danie? mysle o tluszczu i weglowodanach...\n~ninka Jan 6, 2010\nOwocowy kuskus z bakaliami (wegańska)


Karolina_Wycina: Koguciki i komputer\nPozostając w klimacie przedświątecznym, dziś kolejna karteczka wielkanocna. Folkowa z kogucikami. Radosna też jest, a że na zewnątrz szaruga (którą luuubię!), to koniecznie rzućcie na kogutki okiem, bo kontrastują z dzisiejszą aurą na całej linii.\nSkorzystałam też z możliwości przygotowania tego posta na cudzym (mojego Darka) komputerze, bo mój laptop ponownie odmówił współpracy i aktualnie znów w serwisie leżakuje... ja nie wiem, ale jak tak dalej pójdzie to albo zbankrutuję, albo drogą kupna nabędę nowy komputer, bo ileż można?...\nWracając do karteczki :) Papiery GoScrap, koguciki z Crafty Moly.Tekturkę pociągnęłam miętową inka gold, dzięki temu fajnie się błyszczy. Do tego kawałek koronki, bo jak folk to koronki muszą być, oraz kilka akrylowych bąbelków i napis.\nUdanego weekendu i niech moc będzie z Wami i Waszymi komputerami!! :)\nAutor: Karolina_Wycina o 21:58\nFlorens 6 marca 2016 07:40\nSuper. Wspaniałe kolory. Czekałam na jakąś folkową pracę :) Dziękujemy za udział w wyzwaniu Craft Style.\nasterek 6 marca 2016 13:42\nŚwietna :) Istny wybuch radości :)\nUnknown 6 marca 2016 15:16\nŚwietna!!! Uwielbiam takie ludowe motywy :))\nRączka Made 6 marca 2016 15:51\nmalwinkowo-scrap 6 marca 2016 17:06\nalez sliczna i radosna karteczka:), od razu humor sie poprawia:), i ja tez uwielbiam szaruge:)!\nŚwietny ludowy klimat. Super praca :)\nDecoArtMagda 9 marca 2016 20:28\nsuper, uwielbiam folk, a szarugi mam już dosyć ;P\nOlga Bielska 20 marca 2016 19:23\nŚwietna, na ludowo :)


Hotel Cztery Pory Roku, Rudna Mała 35, 36-060 Głogów Małopolski, Polska\nHotel Cztery Pory Roku\nWysoko oceniany za czystość Trzygwiazdkowy hotel Cztery Pory Roku położony jest w Rudnej Małej, 3 km od Głogowa Małopolskiego. Obiekt oferuje proste, elegancko urządzone pokoje z bezpłatnym bezprzewodowym dostępem do Internetu. W pobliżu znajduje się rzeszowskie lotnisko Jasionka.\nHotelowa restauracja serwuje specjały kuchni polskiej i międzynarodowej przyrządzane na bazie lokalnych produktów sezonowych. Codziennie rano w hotelu dostępne jest wliczone w cenę śniadanie w formie bufetu. Bar oferuje szeroki wybór drinków oraz gorące napoje.\nW zielonym ogrodzie znajduje się taras z częścią wypoczynkową oraz plac zabaw dla dzieci. Na miejscu dostępny jest bezpłatny parking.\nOkolica hotelu Cztery Pory Roku zapewnia doskonałe warunki do uprawiania jazdy konnej i kolarstwa, a także organizacji zimowych kuligów. Hotel oddalony jest o 1,3 km od rezerwatu przyrody Bór oraz o 10 km od Rzeszowa.\nCeny na najbliższe terminy zaczynają się od 135 zł za noc\nRudna Mała 35, 36-060 Głogów Małopolski, Polska


77. rocznica wybuchu II Wojny Światowej | Zespół Szkół Morskich w Kołobrzegu\n4 września 2016 Nowości\n1 września to nie tylko początek roku szkolnego. 77 lat temu Niemcy hitlerowskie zaatakowały Polskę łamiąc pakt o nieagresji, wypełniając przy tym postanowienia paktu Ribbentrop–Mołotow z ZSRR. Rozpoczęła się II Wojna Światowa – najstraszniejsza i najkrwawsza wojna w dziejach ludzkości. Nasz kraj jako pierwszy dał zbrojny odpór Niemcom płacąc potem niewyobrażalną dla dzisiejszych pokoleń cenę. Zginęło około 6 milionów obywateli Rzeczpospolitej.\nCo roku mieszkańcy polskich miast i wsi obchodzą tę tragiczną rocznicę. W Kołobrzegu uroczystości odbyły się na placu 18 marca. Przypomniano audycje radiowe z września 1939 roku, odczytano apel poległych. Złożono wieńce pod pomnikiem Walk o Kołobrzeg. W wydarzeniu uczestniczyła Kompania Honorowa Zespołu Szkół Morskich.\nTekst i fot.: P. Chlastawa\nkołobrzeg, rocznica wybuchu II wojny światowej, zespół szkół morskich w kołobrzegu, zsm, zsmor


puzzle « DzieciPrzyPlanszy.pl – Gry planszowe dla dzieci i rodziców\nWpisy z tagiem ‘puzzle’\nLabiryntowe Mądre Jajeczka\nMarcin Niebudek, wtorek, 19 Maj 2015\nTym razem znowu coś dla jednego gracza, czyli „Smart Egg – Labyrinth Puzzle” („Mądre Jajo”). Dostaliśmy trzy z sześciu takich jaj: Jester (poziom 4), Lava (poziom 8) i Skull (poziom 9). Zobaczcie jak poszło z nimi Tomkowi…\nJaja na pierwszy rzut oka wyglądają na trudne, ale już po kilkunastu minutach Jester (czyli jajo z poziomem 4) został pokonany przez naszego 8 letniego syna. Pozostałe też nie trwały dużo dłużej.\nNiestety własnie prostota wpływa na to, że możemy im dać maksymalnie 4 (choć to nadal wysoka ocena).\nDziękujemy TM Toys za przekazanie puzzli do recenzji!\nTagi: puzzle, TM Toys


Miłość i zgoda domu ozdoba. Od ziarna do chleba - Gmina Brzozie\nStrona główna Aktualności Miłość i zgoda domu ozdoba. Od ziarna do chleba\nMiłość i zgoda domu ozdoba. Od ziarna do chleba\nPrzy pięknej pogodzie zorganizowano w sobotę w Brodnicy festyn „Od ziarna do chleba”. W okolicach szkoły należącej do Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego przy ul. Karbowskiej było gwarno, pachniało grochówką a roztańczona i rozśpiewana scena zbierała oklaski z widowni.\nNajwiększym zainteresowaniem cieszyły się stoiska przygotowane przez panie z kół gospodyń wiejskich. Po prostu smaczne jadło. Ale byli też zawodowi producenci artykułów spożywczych jak choćby tradycją słynący rypiński „Rotr”. Były zatem wyroby mleczne i sadzonki kwiatów, nasiona i miód, wyroby rękodzieła artystycznego – rzeźby w drewnie i glinie, stary sprzęt gospodarstwa domowego i nowiutkie traktory, ciągniki z kabiną klimatyzowaną i dawne formy do wypieku ciasta, kuchenna makatka z napisem „Miłość i zgoda domu ozdoba”.\nA na scenie dominowali uczniowie CKZiU Brodnica, „Wesołe Kumoszki” ze Zbiczna, cyrkowcy, tancerze zumby a także grupa „Boys Band”.\nFestyn odwiedzili m.in. Ryszard Bober, przewodniczący sejmiku woj. kujawsko-pomorskiego, Piotr Boiński, starosta brodnicki.\nPoprzedni artykułPierwsze płatności on-line w ramach nowej e-usługi KRUS\nNastępny artykułInformacja o przełączeniach numeru 997 do CPR\n„Czyste Powietrze” – spotkanie informacyjne dla mieszkańców Gminy Brzozie


Ministerstwo kultury podatek - artykuły | Gazeta Wrocławska\n500 plus powinno być ograniczone. Należy zrezygnować z 500 plus na każde dziecko – tak uważają przedsiębiorcy\nPrzedsiębiorcy uważają, że rząd powinien znacznie ograniczyć wypłacanie pieniędzy w ramach programów społecznych typu 500 plus. Ich zdaniem rekordowy deficyt finansowy jest wyjątkowo niebezpieczny. Związek Przedsiębiorców i Pracodawców podkreśla także, że epidemia koronawirusa jeszcze się nie skończyła i musimy być przygotowani na jej ewentualne wzmocnienie.\nPrzedstawiciele największych polskich związków przedsiębiorców i stowarzyszeń reprezentujących firmy z sektora nowoczesnych technologii, cyfrowego oraz internetowego wspólnie zaapelowali do polskich eurodeputowanych, by ci w Parlamencie Europejskim odrzucili projekt Dyrektywy w sprawie prawa autorskiego w obecnym kształcie, który uderza m.in. w polskie firmy, naukowców oraz internautów. O wsparcie w tej sprawie zwrócili się także do premiera Mateusza Morawieckiego. Zaniepokojenie wobec niektórych projektowanych przepisów wyraziła Federacja Konsumentów.\ncenzura internet ustawa\nprawo aurorskie w internecie\nKonkurs na projekty związane z ukazaniem prześladowania prywatnej działalności w czasach PRL-u\nZwiązek Przedsiębiorców i Pracodawców ogłasza konkursy na projekty związane z ukazaniem prześladowania prywatnej działalności gospodarczej w czasach PRL.\nbiznes w PRL\nKONKURS BIZNES PRZEŚLADOWANIA PRL\nNocne poszukiwania zaginionej Małgosi. W akcji policja, straż i mieszkańcy [ZDJĘCIA]\nZaginęła 8-letnia Małgosia z Kiełczowa. Widziałeś ją? 15\nSprawca szokującej agresji na drodze zatrzymany. Grozi mu 5 lat 14\nTrzykrotnie przekroczył prędkość, wyprzedzał na pasach. Tłumaczenie zaskakuje 15


Słodkiego, miłego życia! Nowe kolekcje mebli dla dzieci od marki VOX. – Portal – meble i wnętrza Meblosfera\nW zupełności wystarczą podstawowe meble: bezpieczne łóżeczko z dobrze dobranym materacem, komoda z praktycznym przewijakiem oraz szafa. Do takiego zestawu z powodzeniem można dobrać na przykład fotel, który będzie służył rodzicom\ni dziecku podczas karmienia.\nPosted In + Aktualności, - Pokój dziecięcy i młodzieżowyTagged In meble VOX\nOgród to wyjątkowa część domu – tworzy jego […]\nTrwała i estetyczna elewacja to wizytówka każdego […]


Chiński online dla dzieci - jak to wygląda? - Miła Szkoła Językowa\nEfektywna nauka•4 Minuty•0 Komentarzy\nCzy dzieci również mogą uczyć się chińskiego online? – to jedno z pytań, które ostatnio najczęściej wpada do naszej skrzynki odbiorczej.\nJasne, że mogą! Na indywidualne zajęcia zapisują się nawet przedszkolaki, a do grupowych dołączają już zerówkowicze. Przy grupowych zajęciach ważne jest by dziecko radziło sobie całkiem nieźle z pisaniem i czytaniem po polsku, między innymi by mogło ze spokojem odnaleźć się w podręczniku i brać udział we wszystkich wspólnych grach!\nJaki wiek jest najlepszy do rozpoczęcia nauki chińskiego online?\nNie ma na to jednoznacznej odpowiedzi, dlatego że każde dziecko rozwija się w trochę innym tempie. Za to możemy bezpiecznie przyjąć, że dziecko około 7 roku życia będzie już gotowe na zajęcia tego typu. Mamy też młodszych uczniów, ale w przypadku maluchów warto wcześniej umówić się na lekcję próbną by sprawdzić jak się skupiają i angażują. Czasami okazuje się, że wystarczy odczekać pół roku i maluch jest już gotowy do rozpoczęcia przygody z chińskim. 🙂\nW jakim stopniu dziecko powinno znać się na komputerze?\nPodstawy w zupełności wystarczą. Przed lekcją wystarczy upewnić się czy dziecko wie co to jest: link, okno, przeglądarka, odświeżanie strony oraz chat. Powinno umieć też posługiwać się myszką.\nPodczas zajęć korzystamy z autorskiego programu Miłej “Chińska Akademia Smoczej Magii”. Dzieci poznają przygody smoczej ferajny ucząc się nowych wyrażeń i znaków. Każda lekcja uzupełniana jest o piosenki, gry i zabawy, które na długo zostają w pamięci. 🙂\nZajęcia odbywają się na przyjaznej platformie, do obsługi której wystarczy przeglądarka Google Chrome lub Mozilla Firefox, nazywa się “Whereby”. Link do zalogowania się przesyłamy w mailu przed pierwszymi zajęciami i jest niezmienny aż do końca semestru.\nKiedy otwieracie nowe grupy?\nNajnowszą otwieramy w marcu! Do wiosennej grupy zapisują się dzieci w wieku 7-10 lat. Zazwyczaj najwięcej grup powstaje jesienią, ale warto zawsze zapytać, czy czasami nie szykuje nam się kolejna.\nSkąd wezmę podręcznik?\nPodręcznik i inne materiały są w cenie kursu. Przesyłamy je paczkomatem lub pocztą po opłaceniu przesyłki. Twoje dziecko dostanie od nas materiały, które starczą na dwa semestry, więc nie będzie potrzeby dodrukowywania niczego w domu. Oprócz podręcznika dostaniecie też dostęp do powtórkowej aplikacji Quizlet, gdzie regularnie będą pojawiać się zestawy do treningu słówek.\nCzy można umówić się na lekcję próbną?\nPewnie! Zostaw nam swoją dostępność, a my z przyjemnością przeprowadzimy darmową lekcję, po której ze spokojem podejmiecie decyzję.\nCo dziecko umie po roku nauki?\nWszystko zależy od poziomu zaangażowania małego kursanta. Zdarzają się przypadki, gdzie dzieciaki wręcz oddychają chińskim i uczą się poza lekcjami na własną rękę wyszukując nowych słówek i piosenek. Dziecko, które uczy się z nami raz w tygodniu, a do tego chociaż raz po każdych zajęciach powtarza w domu poprzez słuchanie piosenek i używanie quizleta zazwyczaj umie się przedstawić, zna liczby, części ciała, kolory, narodowości, wyrażenia jak “usiądź”, “podejdź”, “klaśnij”, codzienne czynności, członków rodziny, nazwy zwierząt leśnych i morskich, pierwsze produkty spożywcze. Wie jak powiedzieć ile ma lat, co lubi, a co potrafi. Radzi sobie też fajnie ze znakami. Potrafi je odwzorowywać, rozpoznaje liczby, kolory i kształty natury, a do tego umie napisać część słów z pamięci (dla przypomnienia tak wyglądają przykładowe chińskie krzaki: 我，木，是，妈妈，家人).\nMożna przez naszą stronę, gdzie znajdziesz formularz kontaktowy albo możesz wysłać do nas wiadomość na Facebooku, czy zadzwonić.\nW razie jakichkolwiek pytań daj znać! Chętnie pomożemy.\nLisy z kosmosu 🦊 - chiński serialownik! 🚀🚀


Awaria termometru rtęciowego - co robić?\nJednym z najczęściej używanych przyrządów do pomiaru temperatury w domu jest termometr rtęciowy - specjalny rodzaj szklanego termometru, którego zasada opiera się na korzystnych właściwościach ciekłego metalu - rtęci.\nRtęć jest bardzo toksyczną substancją, jednak to ona daje najdokładniejsze dane w procesie pomiaru temperatury, ale delikatna konstrukcja samego urządzenia wymaga specjalnych zasad postępowania z tego typu termometrem: szklany termometr rtęciowy może pęknąć po upuszczeniu i inne metody niewłaściwego użytkowania.\nWażne jest, aby wiedzieć, co zrobić, jeśli termometr ulegnie awarii w domu - podjęte w odpowiednim czasie środki bezpieczeństwa pomogą chronić bliskich przed zagrożeniem, jakie stanowi zatrucie.\nDlaczego ludzie nadal używają termometrów rtęciowych?\nJak wspomniano powyżej, tylko właściwości rtęci mogą dawać odczyty o wysokiej dokładności w procesie pomiaru temperatury: jest to możliwe dzięki niskim wskaźnikom topnienia. Substancja wchodzi w proces topienia w niskiej temperaturze (niskiej dla innych metali) - tylko 38,8, dlatego część tej substancji jest płynna.\nJeśli substancja zaczyna się nagrzewać, rozszerza się, dlatego podczas pomiaru temperatury substancja ta daje prawie idealną skalę liniową i pokazuje swoje zmiany, gdy waha się zaledwie o kilka dziesiątych stopni Celsjusza.\nAni termometry z alkoholem, ani gliceryną nie mają takiej czułości i innych cech, co oznacza, że nie mogą dać bardzo dokładnego wyniku pomiaru.\nWszystkie powyższe cechy rtęci sprawiły, że ten typ urządzenia jest najpopularniejszym typem termometru do pomiaru temperatury ciała, jednak nigdy nie należy zapominać o niebezpieczeństwie, jakie stanowi zepsuty termometr.\nW Stanach Zjednoczonych i wielu krajach europejskich od dawna zakazane są termometry rtęciowe (od około 2007 r.), Ale w Rosji są takie termometry w każdym domu i są stosowane w prawie wszystkich placówkach medycznych.\nNiebezpieczne właściwości rtęci, o których wszyscy powinni wiedzieć\nCzęsto ludzie mylą się, myśląc, że rtęć sama w sobie jest trująca: tak nie jest, kontakt z nią jako taki nie stanowi śmiertelnego zagrożenia dla żywego organizmu. Tylko jony tej substancji powstające w wyniku procesu utleniania są toksyczne.\nKażdy, kto dobrze zna chemię i właściwości pierwiastków, może rozsądnie zauważyć, że zwykłe temperatury pokojowe nie wystarczą, aby rozpocząć ten proces i będzie miał rację - metal ciężki nie utlenia się w temperaturze pokojowej.\nAle z tego powodu zagrożenie dla życia ludzkiego nie spada, a wynika to z właściwości tej substancji już opisanych powyżej.\nPary rtęci są śmiertelnie niebezpieczne dla zdrowia człowieka - podczas oddychania łatwo przenikają do głębi płuc i tam właśnie proces toksycznego utleniania rozpoczyna się wraz z uwalnianiem toksycznych jonów. Ważne jest, aby wiedzieć, że proces parowania rtęci zachodzi nie tylko w powietrzu - przebiega również szybko w wodzie.\nJakie jest niebezpieczeństwo zepsucia termometru dla zdrowia ludzkiego?\nMetale ciężkie łatwo przenikają do ludzkiego ciała i szybko się przez niego rozprzestrzeniają: zwykle pary rtęci najpierw przedostają się do płuc, a dopiero potem, wraz z krwią i tlenem, docierają do innych ważnych organów - nerek, wątroby, serca, przewodu pokarmowego i mózgu .\nTen podstępny metal łatwo wnika w ciało, ale usunięcie go stamtąd będzie bardzo trudne - walka z zatruciami rtęcią jest procesem przedłużającym się.\nPamiętaj raz na zawsze - każda ilość rtęci, która dostanie się do organizmu, jest niebezpieczna i może spowodować nieodwracalne szkody dla zdrowia ludzkiego.\nW zależności od nasilenia objawów zatrucia, a także od całkowitej liczby jonów rtęci, które przeniknęły do organizmu, eksperci wyróżniają dwa rodzaje zatruć rtęcią: ostry i przewlekły.\nNa szczęście ostre zatrucie tym metalem jest niezwykle rzadkie. Mogą być spowodowane tylko przez ogromną ilość rtęci, która dostała się do ludzkiego ciała w stosunkowo krótkim czasie. Niebezpieczeństwo ostrego zatrucia metalem polega na tym, że nawet pierwsze objawy nie spowodują natychmiast, ale dopiero po 8-10 godzinach.\nOstre zatrucie metalem ma poważne objawy: ostre bóle głowy, nudności, na przemian z wymiotami, dziąsła zaczynają obficie krwawić i puchnąć.\nW jamie brzusznej możliwe jest również cięcie bólu, osoba może cierpieć na biegunkę i gorączkę - do 40 stopni. Częsty kaszel i ból gardła wywołują ogólny obrzęk płuc. Śmierć po ostrym zatruciu metalem następuje w ciągu kilku dni.\nZnacznie częściej w praktyce medycznej dochodzi do przewlekłego zatrucia oparami rtęci lub, jak się je nazywa, terminem naukowym - rtęć.\nTakie zatrucie występują w przypadku przedłużonego pobytu w przestrzeni pomieszczenia, w którym powietrze jest zatruwane oparami rtęci lub w przypadku stałego i regularnego kontaktu z substancjami zawierającymi metal ciężki w wysokim stężeniu.\nW przewlekłym zatruciu metalem centralny układ nerwowy człowieka jest często i najpoważniej dotknięty - metal ciężki ma właściwości niszczące komórki nerwowe.\nObjawami przewlekłego zatrucia metalem są częste zawroty głowy, bezprzyczynowe bóle głowy, osoba staje się nieuważna, w kończynach pojawia się bardzo zauważalny drżenie. Zaniedbane formy przewlekłego zatrucia metalem mogą prowadzić do rozwoju otępienia, a następnie śmierci.\nZepsuliśmy termometr - podejmujemy środki\nPierwszą rzeczą do zrobienia po zerwaniu termometru w domu jest wyprowadzenie wszystkich ludzi z pokoju, zwłaszcza dzieci w wieku przedszkolnym i zwierząt. Tylko członkowie rodziny, którzy wezmą udział w niezbędnym sprzątaniu, mogą pozostać w pokoju;\nWszystkie okna i drzwi balkonowe należy natychmiast otworzyć w pomieszczeniu, aby zapewnić doskonałą wentylację i wietrzenie par rtęci. Ważne jest, aby pamiętać, że pomieszczenie będzie musiało być regularnie i dokładnie wietrzone przez kolejny tydzień, po tym, jak termometr się w nim zderzy;\nNie zapominaj, że wszystkie inne drzwi mieszkania lub domu prowadzące do innych pomieszczeń muszą być zablokowane, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się toksycznych oparów rtęci w całym mieszkaniu lub domu. Pamiętaj jednak, że mieszkanie nie powinno mieć przeciągu - lekkie kule rtęci szybko rozpadną się przy najmniejszym silnym wietrze. Ponadto wiatr może rozerwać te kulki na małe cząsteczki, które następnie tworzą toksyczny pył rtęciowy, który może osadzać się na meblach.\nPo środkach podjętych w celu odizolowania rtęci w jednym pomieszczeniu możesz przystąpić do bezpośredniego zbierania rtęci. Pamiętaj, aby nosić rękawiczki na dłoniach i chronić stopy za pomocą medycznych pokrowców na buty lub torebek celofanowych.\nSurowo zabrania się używania odkurzacza lub miotły do czyszczenia kul rtęci: te domowe środki czyszczące mogą rozszczepiać kulki rtęci wrażliwe na uderzenia mechaniczne. Nie powinieneś próbować rozkładać kulek rtęci w jedną wielką kroplę - proces ten może również pociągać za sobą trujące rozprzestrzenianie się rtęci.\nDo prawidłowego montażu rtęci z powierzchni lepiej jest używać strzykawek lub zwykłych serwetek zwilżonych tłustą i lepką kompozycją (na przykład olejem słonecznikowym) - metal ciężki przyklei się do tłustej powierzchni. Do zbierania kulek rtęci nadaje się taśma, taśma, taśma klejąca.\nKulki można również delikatnie zamiatać na czerpak miękką szczotką do rysowania lub wacikiem zamoczonym w wodzie. Sprawdź, czy nie ma pęknięć w każdej szczelinie w podłodze lub listwie przypodłogowej.\nJeśli substancja ze złamanego termometru spadnie na dywan lub dywanik, ostrożnie zwinąć je i zabrać na zewnątrz. Lepiej, co możesz zrobić, to umieścić dywan lub dywanik w dużej plastikowej torbie;\nPrzedmioty i dywany odwiedzane przez kule rtęci nie mogą być używane przez trzy miesiące - przez cały ten czas muszą być systematycznie i wentylowane przez długi czas;\nUbrania najlepiej nie prać, ale po prostu wyrzucić, ponieważ twoje zdrowie jest znacznie droższe niż stylowa spódnica lub sukienka!\nCiężki metal zebrany podczas czyszczenia, a także same narzędzia czyszczące, są umieszczane w pojemniku i przekazywane do Ministerstwa Sytuacji Nadzwyczajnych, zaleca się udanie się tam, jeśli nie wiesz, co zrobić, aby samemu wyeliminować konsekwencje uszkodzenia termometru rtęciowego.\nWilgotność w mieszkaniu: jak dostosować wilgotność w pomieszczeniu\nJak sprawić, by mąż szanował swoją żonę?\nRozpoczęcie nowego życia: tworzenie nowego wizerunku\nSałatka gruzińska: różne sposoby gotowania\nCo ugotować, jeśli wybierasz się na piknik


Sprzedam lokal użytkowy: Warszawa Targówek, 42 m2, 359000 PLN - Archiwum Domiporta.pl\nLokal użytkowy na sprzedaż Warszawa, Targówek, Goworowska\n359 000 PLN 8 548 zł/m2\nBEZPOŚREDNIO sprzedam lokal usługowy z najemcą – 8% zwrotu STOPA ZWROTU Z INWESTYCJI Aktualnie lokal jest wynajęty. Najemca przystosował go do działalności – branża beauty; Stopa zwrotu z inwestycji (roczna) – 8%; opłaty czynszowe dla wspólnoty oraz za media płatne przez najemcę; Okres obowiązującej umowy najmu – czas nieokreślony, dwumiesięczny okres wypowiedzenie. LOKALIZACJA JEDYNY LOKAL USŁUGOWY W BLOKU, OBOK DUŻE OSIEDLE MIESZKANIOWE Oferowany lokal usługowy znajduje się w Warszawie w Dzielnicy Targówek przy ulicy Goworowskiej, pomiędzy ul. Rembielińską, a ul. Wysockiego; W niewielkiej odległości od lokalu znajdują się przystanki komunikacji miejskiej; Przystanek przy ul. Bartniczej obsługuje linie autobusowe nr 114, 126, 145, 156, 204, 414, N02, N14, N64; Dojazd do lokalu samochodem możliwy jest zarówno od ulicy Rembielińskiej, jak i Wysockiego. PLAN ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO Dla terenu, na którym znajduje się lokal został uchwalony plan zagospodarowania przestrzennego; Plan przewiduje rozbudowę II linii metra na terenie Targówka. DANE LOKALU Lokal usługowy o metrażu 41,76 m2 położony jest na parterze 4 piętrowego budynku mieszkalnego; Wejście do lokalu z ulicy; Wysoki standard budynku - nowy budynek mieszkalny z 2013 roku; zagospodarowane części wspólne; budynek ocieplony – niskie opłaty czynszowe i za media; okolica czysta i zadbana; Ogólnodostępne miejsca parkingowe wokół lokalu – dużo miejsc postojowych, brak parkometrów i ograniczeń wspólnoty; Aktualnie lokal jest wynajęty. Najemca przystosował go do działalności – branża beauty; Możliwość własnej aranżacji i zmiany rodzaju działalności - lokal nadaje się do prowadzenia zarówno działalności usługowej, handlowej jak i biurowej; Możliwość umieszczenia reklamy na budynku; Dostęp dla osób niepełnosprawnych i wózków dziecięcych. DANE FINANSOWE Sprzedaż bezpośrednia (nie płacisz prowizji); Wystawiam fakturę VAT; Nie płacisz podatku PCC; Cena sprzedaży 359 000 zł netto (+VAT 23%). !!! NIE WSPÓŁPRACUJE Z AGENCJAMI POŚREDNICTWA NIERUCHOMOŚCI !!!\nwojewództwo: mazowieckie powiat: Warszawa gmina: Warszawa miejscowość: Warszawa dzielnica: Targówek ulica: Goworowska\nLokal użytkowy w nowoczesnym budynku. Obecnie, w pełni wyposażony salon fryzjersko-kosmetyczny. Jednak jego przeznaczenie może być zupełnie inne. W zależności od potrzeb i rodzaju prowadzonych usług. ...\n79,93 m2 7 9 133 zł/m2\n1200 m2 0 6 625 zł/m2


Rynek pracy w teoriach ekonomicznych\nLiczba stron/format: 170\nKsiążka traktuje o funkcjonowaniu rynku pracy z punktu widzenia prezentowanego w teoriach ekonomicznych. Skupiono się przede wszystkim na teoriach będących dorobkiem kierunku neoklasycznego i kierunku neokeynesowskiego, tworzących tzw. główny nurt ekonomii. Rozpatrywane teorie przedstawiono w podziale na teorie o charakterze mikroekonomicznym i makroekonomicznym. W ujęciu mikroekonomicznym, rozważania dotyczą głównie decyzji przedsiębiorstw i pracobiorców (gospodarstw domowych), przy uwzględnieniu szeroko rozumianego instytucjonalnego otoczenia rynku pracy, tworzonego przez państwo. W skali makroekonomicznej, rozważania dotyczą głównie narzędzi polityki gospodarczej wykorzystywanej przez państwo, przy uwzględnieniu oczekiwanych reakcji przedsiębiorstw i gospodarstw domowych na zmiany polityki państwa, warunkujących skuteczność tej polityki. W obu perspektywach uwzględniono zmiany stanu koniunktury gospodarczej, co zdaniem autora ma decydujący wpływ na adekwatność poszczególnych modeli teoretycznych do rzeczywistości gospodarczej.\nEkonomiczny obraz rynku pracy 9\n1.1. Rynek pracy - podstawowe pojęcia 9\n1.2. Zasoby na rynku pracy 11\n1.3. Strumienie przepływu na rynku pracy 16\n1.4. Równowaga rynku pracy 20\n1.5. Cykl koniunkturalny a rynek pracy 23\n1.6. Szkoły i kierunki myślenia ekonomicznego a interwencja państwa w gospodarce 28\nRynek pracy w ujęciu mikroekonomicznym 39\n2.1. Popyt na pracę 39\n2.2. Podaż pracy 42\n2.3. Płaca jako cena pracy 47\n2.4. Przyczyny nierównowagi rynku pracy w ujęciu mikroekonomicznym 48\n2.4.1. Teorie kierunku neoklasycznego 48\n2.4.2. Teorie kierunku neokeynesowskiego 55\n2.4.3. Segmentacja rynku pracy 60\n2.5. Możliwości ingerencji państwa w sytuację na rynku pracy na poziomie mikroekonomicznym (instrumenty polityki mikroekonomicznej) 64\nRynek pracy w ujęciu makroekonomicznym 83\n3.1. Priorytety makroekonomiczne a polityka gospodarcza 83\n3.2. Klasyczny i neoklasyczny obraz funkcjonowania rynku pracy 84\n3.3. Keynesowski i neokeynesowski obraz funkcjonowania rynku pracy 88\n3.4. Spór wokół związków inflacji i bezrobocia a równowaga rynku pracy 91\n3.5. Instrumenty polityki makroekonomicznej a rynek pracy 98\n3.5.1. Polityka fiskalna a rynek pracy 100\n3.5.2. Polityka pieniężna a rynek pracy 111\n3.5.3. Polityka fiskalna i pieniężna jako narzędzia stabilizacji koniunktury 116\n3.6. Wpływ otwarcia gospodarki na rynek pracy 123\n3.6.1. Handel zagraniczny a rynek pracy 123\n3.6.2. Polityka kursu walutowego a rynek pracy 128\n3.6.3. Otwarcie gospodarki a skuteczność ingerencji państwa 133\n3.6.4. Reakcje przedsiębiorstw na otwarcie gospodarki 137\n3.7. Oddziaływanie państwa na rynek pracy w skali makroekonomicznej 140


Kosz lepszy od Rawii Rawag - zpleszewa.pl - wiadomości - informacje - ogłoszenia – portal - Pleszew - zpleszewa.pl\n› Sport i rekreacja› Drużynowe 5 miesięcy temu 6.01.2019\nArtykuł: Kosz lepszy od Rawii Rawag\nKosz po raz drugi w tym sezonie zwyciężył Rawię fot. Mariusz Kruchowski\nCzy istnieje koszykarskie życie bez Grzegorza Małeckiego? Na pewno trudno będzie zastąpić świetnego skądinąd koszykarza, który podpisał kontrakt z Górnikiem trans.eu Wałbrzych. Rawię Rawag udało się jednak pokonać, bo z dobrej strony zaprezentowali się inni zawodnicy Kosza.\nNajlepszym graczem w pleszewskiej ekipie okazał się Alan Urbaniak, który uzyskał ranking evaluation 23, zdobywając 23 punkty i notując 7 asyst. Mikołaj Spała osiągnął double-double dzięki dwucyfrowej zdobyczy punktowej (18) i zbiórek (10). Blisko skopiowania tego wyczynu był też Przemysław Galewski, który popisał się stuprocentową skutecznością w rzutach z dystansu (4/4). To główni autorzy zwycięstwa nad rawiczanami. Mecz lepiej zaczęli rywale, którzy po minucie gry wygrywali 5:0. Wówczas Kosz popisał się jedenastopunktowym runem i ostatecznie zakończył pierwszą kwartę zwycięstwem 21:18. Pojedynek był wyrównany, a prowadzenie zmieniało się kilka razy. Przyjezdni ostatni raz mieli punktową przewagę w 37’, kiedy to po trafieniu Bartłomieja Rodaka wygrywali 73:71. Końcówka meczu w wykonaniu ekipy trenera Kaspra Smektały była jednak świetna. Nasz zespół zdobył w niej 19 punktów, tracąc tylko pięć i po raz drugi w tym sezonie zwyciężył rawiczan. W najbliższą sobotę Kosz zagra na wyjeździe z Intermarche II Zielona Góra. Będzie trzecia z rzędu wygrana?\nKOSZ PLESZEW – RAWIA RAWAG RAWICZ 90:78 (21:18, 19:14, 17:25, 33:21)\nKS Kosz Pleszew: Alan Urbaniak – 23 (3), Mikołaj Spała – 18, Przemysław Galewski – 14 (4), Mikołaj Serbakowski – 10 (1), Dominik Grudziński – 9 (1), Rafał Kikowski – 6, Patryk Marek – 5 (1), Szymon Dekiert – 3 (1), Mateusz Zimny – 2, Michał Główka – 0, Łukasz Ptak – 0; najwięcej dla Rawii: Maciej Muskała – 26 (8), Bartosz Zając - 11


Podróżny niezbędnik kosmetyczny\nPodróżny niezbędnik kosmetyczny\nZabiera mało miejsca w podróżnej kosmetyczce, zawiera to, co latem dla naszej skóry najważniejsze, przynosi natychmiastową pomoc przesuszonej, sfatygowanej słońcem skórze.\nSummer Celebration Clareny pozwala naprawdę cieszyć się wakacyjnym luzem.\nCoraz częściej myślimy o tym, by podczas wakacyjnego wyjazdu nie obciążać się nadmiarem kosmetyków. I to nie tylko ze względu na ich ilość, ale również po to, by w czasie urlopu dać odpocząć twarzy od używanych codziennie preparatów pielęgnujących i upiększających. Małe opakowania kosmetyków są wygodne, ale czasem irytuje nas to, ile buteleczek, pojemniczków i tubek trzeba ze sobą zabrać.\nSummer Celebration firmy Clarena to zestaw podróżny składający się z czterech elementów zamkniętych w jednym, poręcznym opakowaniu. Idealny na krótkie lub dłuższe wyjazdy, zawsze zmieści się nawet w niewielkiej kosmetyczce. Specjalnie dobrane kompozycje kosmetyków zapewnią skórze długotrwałe nawilżenie, również podczas największych upałów. W skład zestawu wchodzą:\nHydro Oxy Cream - krem nawilżająco-dotleniający o przedłużonym działaniu (25 ml). Zawiera m.in. kompleks PENTAVITIN® i kwas hialuronowy, składniki gwarantujące optymalne nawilżenie i szybkie wchłanianie.\nS.O.S. Hydro Serum - serum intensywnie nawilżające (25 ml). Już po pierwszej aplikacji przywraca komfort suchej skórze. Mikrokapsułki wit. E spowalniają proces starzenia się skóry.\nOxygenating Eye Cream - dotleniająco-napinający krem pod oczy (10 ml). Zawiera proteiny, kofeinę i witaminy. Napina i ujędrnia skórę, likwiduje oznaki zmęczenia i zasinienia wokół oczu.\nSensitive Pearls - perełki do skóry wrażliwej (15 szt). Zawierają żel aloesowy o działaniu łagodzącym i nawilżającym.\nDzięki takiej zawartości zestawu, niestraszne będzie wysuszenie i podrażnienie skóry, narażonej na słońce, wiatr, czy działanie morskiej wody.\nCena detaliczna: 98,-


Bezpiecznie nad wodą podczas pikniku z policjantami - 2018 ROK PIESZEGO - Komenda Powiatowa Policji w Tarnowskich Górach\nBezpiecznie nad wodą podczas pikniku z policjantami\nW ramach ogólnopolskiej akcji „Kręci mnie bezpieczeństwo nad wodą”, policjanci z Komendy Wojewódzkiej Policji w Katowicach wspólnie z tarnogórskimi policjantami, wzięli udział w pikniku „Lato nad Chechłem”. Impreza została zorganizowana przez Stowarzyszenie na rzecz Rozwoju Zalewu Chechło. Podczas pikniku policjanci przeprowadzali konkursy oraz radzili uczestnikom, jak bezpiecznie wypoczywać nad wodą i korzystać z jej uroków, unikając potencjalnych zagrożeń.\nGłównym celem ogólnopolskiej akcji "Kręci mnie bezpieczeństwo nad wodą" jest propagowanie właściwego zachowania na akwenach, w tym zasad bezpiecznej kąpieli, bezpiecznego żeglowania oraz uprawiania sportów wodnych, a w efekcie ograniczenie wypadków utonięć. W ramach akcji „Kręci mnie bezpieczeństwo nad wodą”, policjanci z Komendy Wojewódzkiej Policji w Katowicach, z Komendy Powiatowej Policji w Tarnowskich Górach i dzielnicowi z Komisariatu Policji w Radzionkowie, wzięli udział w pikniku „Lato nad Chechłem”. Impreza została zorganizowana przez Stowarzyszenie na rzecz Rozwoju Zalewu Chechło.\nPodczas wakacji wiele osób swój wolny czas spędza nad wodą. W tym okresie niestety dochodzi również do większej liczby utonięć. By zapobiegać tego typu wypadkom, policjanci podczas zorganizowanego pikniku, dla najmłodszych uczestników, zorganizowali konkursy propagujące bezpieczne zachowania nad wodą. Uświadamiali milusińskich i ich rodziców, że spędzając czas nad wodą należy korzystać jedynie z wyznaczonych strzeżonych kąpielisk i miejsc wyznaczonych do kąpieli, a rodzaj aktywności dostosować do swoich umiejętności i możliwości psychofizycznych. Policjanci przestrzegali, że wchodząc do wody, należy zwracać uwagę na znaki i tablice informacyjne, przestrzegać regulaminu kąpieliska oraz stosować się również do uwag i zaleceń ratownika. Rodziców milusińskich, stróże prawa przestrzegali, żeby unikali kąpieli po spożyciu alkoholu, po wytężonym wysiłku fizycznym lub bezpośrednio po posiłku oraz zachowali również ostrożność podczas kąpieli po długotrwałym przebywaniu na słońcu. Przypominali, aby korzystać tylko ze sprawnego i właściwie wyposażonego (np. w kamizelki ratunkowe) sprzętu pływającego.\nPodczas pikniku, policjanci uświadamiali uczestników, że wakacyjna beztroska sprzyja różnego rodzaju zagrożeniom, na które narażone są przede wszystkim dzieci i młodzież. Urlop nie zwalnia rodziców i opiekunów z odpowiedzialności za bezpieczeństwo pociech. Dlatego w tym okresie szczególnie należy zapewnić im opiekę i zainteresowanie, w maksymalnym stopniu uczestnicząc w spędzaniu przez nie wolnego czasu. Warto porozmawiać z dzieckiem o bezpiecznych zachowaniach podczas wypoczynku, uczulić na zagrożenia związane z kontaktami z nieznajomymi osobami. Przestrzeganie wszystkich tych zasad, jest gwarantem bezpiecznego wypoczynku nad wodą i korzystania z jej uroków.


Czwartkowe doładowania na South Park w Mr Green\nDoładowania na South Park w Mr Green\nZagraj na South Park w Mr Greenie. Możesz zgarnąć nawet 10 000 PLN doładowań\n2014-12-18 06:45 PROMOCJE KASYNOWE KASYNO MR GREEN\nKasyno Mr Green przygotowało dla Ciebie wspaniałe prezenty, które masz okazję znaleźć każdego dnia w Świątecznym Kalendarzu Mr Green. Wiemy, że za oknem zimno, ale możesz umilić sobie czas grając w tym serwisie. 18 grudnia, jak w każdy czwartek do rozlosowania jest 10.000 PLN w gotówce. Według świątecznego kalendarza ten zielony serwis wraz ze Świętym Mikołajem przygotowali na ten dzień slot South Park, do którego dodają doładowania gotówkowe od 20 do 1000 PLN.\nJeśli masz chęć przenieś się do miasteczka South Park i spędzić trochę czasu z małymi chłopcami, a przy okazji im pomóc, to zachęcamy. Gra posiada cztery gry bonusowe, funkcje Wild i darmowe spiny. Slot jest tak wciągający, że nie można przestać grać. Doskonała grafika, świetna oprawa dźwiękowa i humor z tekstami z tej sławnej kreskówki, który jest wszechobecny na każdym etapie gry jest rewelacyjny.\nZaloguj się i zagraj 18 grudnia w slot South Park, a Mr Green wylosuje konta graczy, na które dołoży dodatkowe doładowania w wysokości od 20 do 1000 PLN wolnych od obrotu. Gotówka wpłynie na Twoje konto już jutro. Bonus będziesz mógł natychmiast wypłacić lub uprzyjemniać czas na slotach dalej. To jeszcze nie wszystko biorąc udział w promocji „Doładowanie od Mr Green” masz szansę zgarnąć najnowszego iPhona 6. Każdy chciałby go znaleźć po choinką. Jeżeli marzy Ci się taki prezent, to po prostu podaj własny adres e-mail zarejestrowany w Mr Green i dołącz do cotygodniowych „ Doładowań Gotówkowych”, podczas których 5 wybranych graczy otrzyma iPhona 6.\nJeśli jeszcze nie posiadasz konta w Kasynie Mr Green, to pamiętaj, że nowym graczom na dobry początek współpracy serwis ten proponuje znakomity bonus powitalny. Jako nowy gracz otrzymasz dodatkowo 100% swojego pierwszego depozytu, aż do 500 PLN. Proste, przejrzyste zasady, wartka, energiczna gra i padające, co chwilę wygrane! Nie pozostaje Ci nic innego jak tylko grać i wygrywać. Nie przegap okazji, aby powiększyć swoje kasynowe konto! Graj w South Park, bo już słychać śmiech Świętego Mikołaja! Graj w polecanym przez nas serwisie, opłaca się! Powodzenia!


Leczenie zaburzeń stawu skroniowo-żuchwowego Starogard\nNovodent » Baza wiedzy » Leczenie zaburzeń stawu skroniowo-żuchwowego\nStaw skroniowo-żuchwowy łączy żuchwę z czaszką. Schorzenia występujące w jego obrębie potrafią dawać o sobie znać w bardzo subtelny sposób, mogący pozornie nie budzić dużych podejrzeń. Dysfunkcje stawu skroniowo-żuchwowego to jednak bardzo niebezpieczna dolegliwość, którą należy leczyć! W Novodent stosujemy leczenie holistyczne, aby nie tylko wyeliminować lub zmniejszyć klikanie w stawie i starcie zębów, ale również uboczne efekty, takie jak szumy w uszach czy zgrzytanie zębami! Jeżeli więc zauważycie nawet najdrobniejsze przeskakiwanie w stawie, należy niezwłocznie udać się do gabinetu stomatologicznego.\nJakie są najczęstsze zaburzenia stawu skroniowo — żuchwowego?\nDo najczęstszych zaburzeń funkcjonowania zaliczamy chorobę okluzyjną oraz bruksizm. Choroba okluzyjna to efekt nieprawidłowej pracy omawianego stawu, podczas której zęby dolne i górne nie stykają się ze sobą tak jak powinny. Bruksizm natomiast to zaburzenie, którego następstwami jest zgrzytanie zębami oraz ich wyjątkowo mocne zaciskanie, przez co możemy zauważyć wyraźne starcie zębów. Naszą specjalizacją w zakresie tych zaburzeń jest zarówno leczenie choroby okluzyjnej jak i bruksizmu. Dbamy o to, aby Wasz narząd żucia działał tak, jak powinien.\nChoroba okluzyjna często przebiega z bólami głowy np. typu migrenowego, bólami samoistnymi zębów, wrażliwością zębów lub bólami skroni.\nNieprawidłowe warunki zwarcia\nUrazy mechaniczne szczęki i żuchwy, takie jak zwichnięcie żuchwy\nStany zapalne w okolicy stawu\nNieprawidłowy zgryz, nieleczony przy pomocy aparatu ortodontycznego\nWystąpienie urazu odcinka szyjnego kręgosłupa\nNapięcie mięśni w obrębie głowy i całego ciała\nLeczenie zaburzeń stawu skroniowo-żuchwowego jest wieloetapowym procesem, w którym staramy się całkowicie wyleczyć wszystkie dolegliwości w jego zakresie. Każde leczenie, niezależnie od tego, czy występuje klikanie w stawie, choroba okluzyjna czy też nawet zwichnięcie żuchwy, traktowane jest w sposób indywidualny.\nAnalizujemy narząd żucia — jego działanie i wszystkie anomalie — na bazie powstałych wniosków decydujemy się na konkretne leczenie. Należy jednak pamiętać, że proces ten wymaga czasu i współpracy na linii stomatolog — pacjent — czasem fizjoterapeuta .\nKorzyści zabiegów fizjoterapeutycznych narządu żucia\nWyleczenie dolegliwości związanych z wyleczeniem narządu żucia i samego stawu żuchwowego są wielowymiarowe. Przede wszystkim, w Novodent przywracamy prawidłowy ruch żuchwy i napięcie mięśni używanych przy nim. Efekty leczenia stawu skroniowo-żuchwowego są długotrwałe, przez co ani bruksizm, ani choroba okluzyjna nie będą dawały o sobie znać!\nOdwiedź gabinet Novodent — pomogliśmy już wielu pacjentom , postaramy się pomóc i Tobie.\nKolejna wizyta zaliczona do udanych. Pełen profesjonalizm. Z każdą wizytą strach przed stomatologiem maleje a przecież o to chodzi. Szczerze polecam znajomym i wszystkim innym! Jestem bardzo zadowolony!\nTo się nazywa fachowy dentysta. :) Wszystkie zabiegi wykonali w sposób precyzyjny, do tego bardzo sprawnie i w 100% bez bólu. Jestem po kanałowym i mam koronę, która jest dokładnie taka sama jak pozostałe zęby! Super. :)\nZdecydowanie polecam! Prawidłowe podejście do pacjenta - planowanie i dokładne tłumaczenie procesu leczenia oraz pytania na co się godzę, a nie stwierdzenie: "I tak to trzeba zrobić to już zrobimy skoro Pan siedzi" - co miałem w innym gabinecie.\nByłem na kilku wizytach i cieszę się, że to właśnie tam trafiłem z moim bólem zęba. Mój obecny lekarz nie powiedział mi, że ten właśnie ząb jest do leczenia kanałowego... Dopiero tutaj Pani Doktor zajęła się moim problemem, zrobiła mi zdjęcia, wszystko fachowo i profesjonalnie\nJestem bardzo zadowolona z obsługi, począwszy od rejestracji, pani Kasia jest bardzo miłą, uśmiechniętą i pomocna osobą. Lekarze stomatolodzy znają się na swojej pracy! Tłumaczą bardzo dokładnie i zrozumiale. Na pewno tam wrócę. Polecam.


Bawią, rozluźniają i wprawiają w doskonały nastrój. W styczniu Stopklatka pokaże znane komedie, które nokautują śmiechem. Wśród propozycji znajdą się m.in.: Hudson Hawk, Rybka zwana Wandą, Poranek kojota i Za jakie grzechy.\nHudson Hawk komedia z gwiazdorską obsadą\nW sobotę, 16 stycznia o godz. 18:00 widzowie będą mogli zobaczyć komedię Hudson Hawk z Bruce’em Willisem w roli głównej. W filmie, znany aktor wciela się w tytułową postać – legendarnego włamywacza, który po dziesięciu latach spędzonych w więzieniu, pragnie się ustatkować i rozpocząć nowe, uczciwe życie. Niestety, jest to tylko pobożne życzenie. Wkrótce po wyjściu na wolność Hawk otrzymuje wyjątkowe zlecenie – ma ukraść trzy najpilniej strzeżone dzieła Leonarda da Vinci.\nO czym jest film Rybka zwana Wandą?\nW wtorek, 19 stycznia o godz. 21:55 Stopklatka pokaże film Rybka zwana Wandą. To z kolei wypełniona po brzegi zabawnymi dialogami i scenami komedia kryminalna z Johnem Cleese’em i Jamie Lee Curtis w rolach głównych. Fabuła przedstawia historię kochającej diamenty, atrakcyjnej Amerykanki i jej kochanka, którzy wplątują się w poważną aferę kryminalną. Ten wielokrotnie nagradzany film z mistrzowskim wdziękiem ukazuje różnice kulturowe pomiędzy Amerykanami i Anglikami.\nPolska kultowa komedia\nW sobotę, 23 stycznia o godz. 20:00 będzie można obejrzeć Poranek kojota kultową romantyczno-gangsterską komedię w reżyserii Olafa Lubaszenki. Główny bohater, Kuba (Maciej Stuhr), jest rysownikiem komiksów. Pewnego dnia zastępuje swojego kolegę jako kelner na wystawnym bankiecie. Tam poznaje piękną i bogatą piosenkarkę, Noemi. Chłopak nie zdaje sobie jednak sprawy, że jest ona powiązana ze środowiskiem gangsterskim…\nRenée Zellweger w roli ambitnej menadżerki\nW niedzielę, 24 stycznia o godz. 16:05 do łez rozbawi widzów także film Za jakie grzechy, w którym laureatka Oscara Renée Zellweger, wciela się w postać przebojowej i niezwykle ambitnej menadżerki – Lucy Hill. Kobieta całkowicie poświęca się karierze zawodowej. Pewnego dnia, nie wiedząc w co się pakuje, bez namysłu przyjmuje kolejne polecenie służbowe, które ma jej pomóc osiągnąć upragniony sukces i awans. Tymczasem, atrakcyjne z pozoru wyzwanie, okazuje się zwykłą reorganizacją małego zakładu przemysłowego, w małym i zimnym miasteczku w Minnesocie.


Na stres i złe samopoczucie - trampolina! - Sukces jest kobietą!\n– Kiedy mam chandrę, zamiast wyżywać się na domownikach, wskakuję na trampolinę. Nic tak nie wypompowuje negatywnych emocji, jak pół godzinki intensywnych podskoków – mówi Katarzyna, jedna z szczęśliwych posiadaczek tego sprzętu. Nie przeszkadza jej to, że ćwiczy w małym, jednopokojowym mieszkaniu w bloku. – Wbrew pozorom, żeby trenować na trampolinie, nie potrzeba domu z ogródkiem ani dużej sali fitness. Wystarczy kawałek podłogi. I absolutnie nie należy się martwić, że w czasie skoków uderzymy głową w sufit! Trampoliny do użytku domowego nie wybiją nas pięć metrów w górę – uśmiecha się.


Agnieszka Kaczorowska bardzo schudła - Zeberka.pl\nZeberka.pl » Agnieszka Kaczorowska » WOW! Agnieszka Kaczorowska bardzo schudła?!? (FOTO)\nczytany: 9406 razy\nagnieszka kaczorowska diety gwiazd\nAgnieszka Kaczorowska przez ostatni rok była obiektem drwin internautów. Tancerka i aktorka, która zawsze mogła pochwalić się wysportowaną, szczupłą sylwetką, przybrała bowiem lekko na wadze. Swoje dodatkowe kilogramy tłumaczyła faktem, że zaczęła utożsamiać się z graną przez siebie postacią w serialu Klan.\nCzytaj także: INTERNAUCI DO KACZOROWSKIEJ: "GWIT MA ZGRABNIEJSZE NOGI OD CIEBIE!" (FOTO)\nWszystko wskazuje na to, że Agnieszka pożegnała już dodatkowe kilogramy Bożenki i znów może się cieszyć doskonałą figurą. Na wczorajszej imprezie gwiazda zachwyciła wszystkich szczupłą talią i buzią prezentując swoje wdzięki w granatowej sukience.\nCzytaj także: Czy Agnieszka Kaczorowska schudła trenując do Tańca z gwiazdami? (ZDJĘCIA)\nZgrabne nogi, pociągła buzia i wcięcie w talii - naszym zdaniem Agnieszka dawno nie wyglądała tak pięknie! Zobaczcie najnowsze zdjęcia gwiazdy - wydaje nam się, że teraz hejterzy nie będą mieli się do czego przyczepić!\nTen szczegół stylizacji Joanny Krupy będziecie chciały zastosować u siebie\nAgnieszka Kaczorowska już planuje CIĄŻĘ!\nWiemy też, jak będzie wyglądał jej ślub.\nAgnieszka Kaczorowska ZARĘCZYŁA się!\nSwój pierścionek zaprezentowała na gali.\nOFICJALNE oświadczenie managerki Agnieszki Kaczorowskiej\nKomentarze: Agnieszka zjedz snickersa!\nNieinwazyjna metoda na większe wargi! Duże usta to obiekt pożądania wielu kobiet. Przyznajcie - która z Was nie chciałaby mieć warg w stylu Kylie Jenner? No, albo chociaż połowę z tego! Jeżeli myślałyście, że jedynym sposobem na ... czytaj więcej


Krystyna Różaniecka przewodnicząca na kolejną kadencję : bilgorajska.pl (ul. nadstawna, Biłgoraj, rada osiedla)\n> Start > Aktualności > Krystyna Różaniecka przewodnicząca na kolejną kadencję\n2015.04.15 09:51 | aktualizacja: 2015.04.15 09:59\nNa drugą kadencję, do reprezentowania mieszkańców Osiedla Nadstawna przed władzami miasta, wybrana została Krystyna Różaniecka.\nNa wstępie przewodnicząca Krystyna Różaniecka przedstawiła zebranym sprawozdanie z działalności Rady za lata 2011 - 2015. Tematy jakie podejmowano znajdą Państwo w artykule: Osiedle bez poważnych problemów\nNa początku obrad wyłoniono Radę Osiedla Nadstawna, w skład której weszło 15 osób:\nRobert Pawlos, Ryszard Niespodziewański, Zenon Kowalik, Piotr Małysza, Włodzimierz Dmitroca, Sławomir Bosak, Ryszard Kostrubiec, Mieczysław Obszański, Leszek Grabowski, Krystyna Różaniecka, Dorota Bernaś, Stanisław Bubiłek, Edward Porzuc, Czesława Litkowiec, Halina Kręt.\nKolejnym krokiem był wybór przewodniczącego Rady Osiedla (statut mówi, że może nim zostać osoba, która została wybrana członkiem rady). Zgłoszono kandydaturę dotychczasowej przewodniczącej oraz Zenona Kowalika i Piotra Małysza. W głosowaniu tajnym kandydaci uzyskali: Różaniecka 9 głosów, Małysza 4 głosy, Kowalik 2 głosy. Stanowisko więc utrzymała dotychczasowa przewodnicząca.\nBy formalności stało się zadość konieczne było wybranie zastępcy przewodniczącego. Tu rywalizowało dwóch kandydatów: Piotr Małysza i Halina Kręt. W pierwszej turze żadna z osób nie uzyskała wymaganej większości, konieczna była więc dogrywka. Ostatecznie, jednym głosem, wygrała Halina Kręt.\nKrystyna Różaniecka przewodnicząca na kolejną kadencję, 0 out of 5 based on 0 ratings\nNowy skład Rady Osiedla Rapy\nPodsumowanie kadencji i bieżące problemy\nMieszkańcy osiedla Piaski mają głos\ntagi: ul. nadstawna, rada osiedla\n~ Fata Macie szczęście ,ze ją macie\n~ ruletka Popieprzone osiedle nadstawna wy tylko umiecie ujadac a moze by ktos ruszyl ***** i przyszedl na wybory osiedla a nie teraz tylko ujadacie,ta pani niedobra itp. ja na jej miejscu nawet bym sobie glowy nie zawracal tym osiedlem bo to tylko szkoda zdrowia.\n~ ela do ~ nadstawny zenowaty Miała nie startować? Przecież startuje wszędzie i nigdzie się nie załapała więc niech chociaż tu sobie trochę porządzi :P\n~ nadstawny zenowaty A miała nie startować w wyborach.A to ci chytruska?!


Błaszczak i Mosbacher zaprzeczają rewelacjom "Onetu". Umowy jednak nie pokażą - NCZAS.COM\nStrona główna Wiadomości Polska Błaszczak i Mosbacher zaprzeczają rewelacjom „Onetu”. Umowy jednak nie pokażą\n3 sierpnia 2020 13:14\nAmerykańscy żołnierze w Polsce. (Zdj. Marcin Bielecki)\nWedług informacji „Onetu” ceną, jaką Polska zapłaci za zwiększoną liczbę amerykańskich wojsk w naszym kraju, jest wyłączenie żołnierzy USA spod polskiego prawa oraz eksterytorialność baz. Mariusz Błaszczak i Georgette Mosbacher zaprzeczają, choć nie wskazali, czemu zaprzeczają konkretnie.\nW piątek minister obrony narodowej Mariusz Błaszczak oraz ambasador USA w Polsce Georgette Mosbacher poinformowali dumnie, że liczba wojsk USA nad Wisłą zostanie zwiększona. Fachowo nazywa się to umową o wzmocnionej współpracy obronnej. USA wycofują z Niemiec ponad 12 tys. żołnierzy, a co najmniej tysiąc z nich ma trafić nad Wisłę.\nCo twierdzi „Onet”\n„Onet” twierdzi, że umowa została zawarta na skandalicznych do Polski warunkach. Amerykanie podobno wynegocjowali sobie, że ich obywatele, w razie popełnienia jakiegokolwiek przestępstwa, zostaną przejęci przez żandarmerię USA, wysłani do kraju i dopiero tam ewentualnie osądzeni. Chodzi tutaj nie tylko o przestępstwa popełnione na służbie, ale także te „prywatnie” – np. spowodowanie wypadku samochodowego, pobicie w knajpie, gwałt itd.\nPolacy podobno nie będą mogli wejść do baz, które trafią w ręce Amerykanów, bez ich zgody. „Sojusznicy” mają dostać do swojej dyspozycji m.in. bazę lotniczą w Powidzu oraz część poligonu w Drawsku Pomorskim razem ze znajdującą się tam infrastrukturą wojskową.\nInnym ciekawym wątkiem jest moment ogłoszenia porozumienia polsko-amerykańskiego. Jako pierwsza komunikat wysłała Mosbacher. Według „Onetu” stało się to w momencie, gdy Błaszczak był na spotkaniu prezydentem Andrzejem Dudą i premierem Mateuszem Morawieckim. Politycy omawiali właśnie negocjacje z USA. Deklaracja Mosbacher kompletnie ich zaskoczyła. Błaszczak naprędce sklecił podobny komunikat. Więcej na ten temat TUTAJ.\nCo twierdzą Błaszczak i Mosbacher\nZarówno Błaszczak, jak i Mosbacher w mediach społecznościowych zaprzeczają doniesieniom „Onetu”. Nie wskazują jednak, która z informacji (albo czy wszystkie) jest nieprawdziwa. Mamy lakoniczne komunikaty oraz zapewnienia, że umowa zostanie pokazana publicznie po jej podpisaniu.\n„Stop #fakenews! Pojawiające się informacje dotyczące zasad stacjonowania żołnierzy Sił Zbrojnych USA w Polsce są nieprawdziwe. Umowę przedstawię po jej podpisaniu. Dezinformowanie szkodzi bezpieczeństwu Polski!” – napisał Błaszczak.\n„W mediach pojawia się wiele informacji odnośnie rzekomej zawartości nowej polsko-amerykańskiej umowy o współpracy obronnej. Nie są one zgodne z prawdą. Upublicznimy szczegóły kiedy umowa zostanie podpisana” – dodała Mosbacher.


Lit. powszechna: ćwiczenia, lektury i pojęcia - Literatura - Wymiennik\nLit. powszechna: ćwiczenia, lektury i pojęcia notatki\n2009-02-08 13:55:14 Jane_PL literatura, powszechna, lektury, 0 Komentarzy\nPoniżej zobaczysz niesformatowany początek pliku. Cały plik zajmuje 195.94 kB.\nĆwiczenia, lektury i pojęcia – Powszechna BIBLIA: różnice między ewangeliami (zapłata za przyniesienie wiadomości, dobra nowina): św. Marek – uczeń św. Piotra, do nie-żydów, 60/70r, język żywy, prosty, emocjonalny, waga na uczucia, fakty, brak interpretacji, napisana w Rzymie, często pojawia się słowo ewangelia, męka, zbawienie, Uzdrowienie paralityka → cegła, przykryty słomą dach; motywy rozwijane przez Mateusza, mówi o reakcjach – traktuje Jezusa również jak człowieka. św. Mateusz – lewi, 80/85 r., pisana dla żydów, więcej interpretacji, wszystkie kazania z komentarzami, polemika z faryzeuszami, napisana po zburzeniu świątyni w Jerozolimie, Rodowód od Abraham, Uzdrowienie: brak opisu domu; wypełnienie Starego Testamentu, budowa Kościoła, obraza Faryzeuszy. św. Łukasz – lekarz (terminologia medyczna), język – bogaty, elastyczny grecki, przypowieści, uczeń św. Pawła, męka, uniwersalizm, powstaje równolegle do św. Mateusza, Dzieje Apostolskie, Rodowód od Adama i Ewy, Uzdrowienie: opisuje dom grecki, bo innego nigdy nie widział; najbardziej biograficzna i literacka, dedykowana Teofilowi. św. Jan – rybak, uczeń Jana Chrzciciela, 90/97 r., umiera śmiercią naturalną, język ubogi, niewyszukany, skierowana do żydów, słowo ewangelia 1x, wiele opisów Chrystusa w Jerozolimie, elementy z życia Jezusa: 1 boh. Jan Chrzciciel, cuda = znaki, dyskusje z uczonymi w piśmie, epifanie – objawienia Jezusa po śmierci, silny dualizm (dobro – zło) jak w maniheizmie i gnozie (wiedza dzięki odmiennym stanom świadomości, mistyka); dużo odniesień filozoficznych i alegorii. Ewangelie synoptyczne Łukasz (jednoczesne spojrzenie, obejmujące jakąś większą całość): Marek, Mateusz,\nPotop: w Gilgameszu – hałas, arka na 7 pięter, rozpacz Bogów; w Biblii: niegodziwość ludzka, niewielka arka, Bóg nie żałuje, 40 dni Pieśń nad Pieśniami: nawiązanie do bliskowschodniej pieśni weselnej (także egips\nTo tylko początek pliku. Cały plik zajmuje 195.94 kB. Pobierz całą treść w pliku.\nĆwiczenia, lektury i pojęcia - Powszechna.pdf (195.94 kB)