Rozdział trzeci | Polonia Serwis\nDotarcie do mieszkania Zbycha zajęło nam sporo czasu, a to z powodu dwóch nie cierpiących zwłoki spraw. Załatwienie pierwszej, czyli zaopatrzenie się w odpowiedni surowiec do gipsowania, wymagało wstąpienia do sklepu z artykułami budowlanymi. Toteż gdy pojawiła się przed nami tablica ze strzałką w lewo i napisem „ART. BUD. Właściciel P. Fuszerek”, natychmiast skręciliśmy w wyznaczonym kierunku. Szyld ów powinien moim zdaniem brzmieć po prostu „Buda pana Fuszerka”, bo podążając za wskazówkami dotarliśmy w końcu pod oklejony papą barak dawnej zajezdni polewaczek. Tu jednak spotkała nas nie lada niespodzianka. Mimo niepozornej powierzchowności, „ART. BUD.” okazał się wyjątkowo dobrze zaopatrzony, a jego dumny posiadacz nieprzeciętnie wykwalifikowany i chętny do udzielania wskazówek. Przysporzyło nam to zresztą trochę kłopotu. Kto by się spodziewał, że kupowanie tak prostej rzeczy jak worek zwykłego gipsu może być zajęciem równie skomplikowanym, tudzież wymagającym fachowego przygotowania co degustacja francuskich win?\nJuż na wstępie pan Fuszerek w osobie własnej przygwoździł nas pytaniem o rodzaj planowanych prac. Widząc nasze niezdecydowane miny, wyjaśnił uprzejmie, że gips jest gipsowi nierówny, a ściślej mówiąc istnieje wiele jego rodzajów, z których każdy używany jest do zgoła odmiennych celów. Ku naszemu zdumieniu dowiedzieliśmy się, że gipsowanie może się odbywać na rzadko i mokro, średnio wilgotno, a wręcz półsucho. W dodatku dogłębnie i pod ciśnieniem albo warstwowo, na powierzchni. Stosowane jest zarówno do uszczelniania, obtykania i wypełniania wszelakich otworów, jak i podkładowo, a nawet wykończeniowo. Niestety, właściciel sklepu, zagalopowawszy się w wyższe rejony remontowo–budowlanego królestwa, nie wspomniał nic o zwykłym gipsowaniu medycznym. Sami jakoś nie znaleźliśmy odwagi wykazać naszej niewiedzy w tak banalnej kwestii. Na domiar złego, nikt z nas nie miał bladego pojęcia jaka ilość potrzebna jest właściwie do usztywnienia nogi. Bąknęliśmy tylko coś o zajęciach kółka artystycznego i o planowanej rzeźbie przestrzennej.\n– A to inna sprawa – powiedział pan Fuszerek, wyraźnie rozczarowany, że jego wysokowartościowy gips wbrew swemu konstruktorskiemu przeznaczeniu miał zostać zmarnowany na cele kulturalno-oświatowe, w dodatku o wątpliwej, amatorskiej jakości. – Czy macie panowie na myśli rzeźbę wewnętrzną czy też zewnętrzną? Inaczej mówiąc: czy dane dzieło sztuki ma być przechowywane pod dachem, czy wyeksponowane na dworze?\n– Czy to ma znaczenie? – zapytałem.\n– Zasadnicze, młody przyjacielu – odparł pan Fuszerek. – Rzeźby wewnętrzne nie są w gruncie rzeczy narażone na wpływ czynników atmosferycznych, w odróżnieniu od rzeźb zewnętrznych, które z tego powodu muszą się charakteryzować większą wytrzymałością.\n– W takim razie chyba poprosimy coś nadającego się na rzeźbę zewnętrzną. Coś trwałego i konkretnego – zadecydował za mnie Gnuś.\n– Konkretnego? – Pan Fuszerek z satysfakcją zatarł dłonie i rozejrzał się po sklepie. – Służę z przyjemnością!\nPo czym przytachał z zaplecza wydęty papierowy wór z czerwonym napisem „CONCRET”.\n– Najlepszy importowany artykuł! Myślę, że zadowoli to panów potrzeby. Czy dołożyć jeszcze kielnie, młotki i inne narzędzia pracy twórczej?\nPodziękowaliśmy uprzejmie za oferowane nam instrumenty i puściliśmy „ART. BUD.” pana Fuszerka, uginając się pod ciężarem\nworka, którego zawartość – jak poinformował na pożegnanie właściciel – miała zapewnić naszej „rzeźbie” istnie pancerną wytrzymałość. Miałem cichą nadzieję, że jak to zwykle ze sprzedawcami bywa, trochę przesadza.\n– No to mamy z głowy gips i możemy skoncentrować wysiłki na haku na Zbycha! – obwieścił triumfującym głosem.\n– Sam sobie koncentruj! – wysapał Pałąk, na którego akurat wypadła kolejka dźwigania nabytego przed chwilą ładunku. W duchu jednak był pewnie tak samo ciekawy jak ja, co też miało się okazać tym sławetnym hakiem.\nNasze oczekiwania spotkały się z rozczarowaniem. Gnuś zaciągnął nas najzwyczajniej w świecie do sklepu mięsnego swych rodziców i kazał poczekać przed tylnymi drzwiami. Sam wślizgnął się do środka. Po dłuższej nieobecności pojawił się na ulicy z wypchaną reklamówką.\n– To właśnie mój hak – odparł dumnie, machając mi torbą przed nosem.\n– Pachnie raczej kaszanką… – zauważyłem.\n– Bo to jest kaszanka. Trzy kilogramy pierwszego gatunku! No może drugiego. Gdybym podebrał z lodówki tej najlepszej, ojciec na pewno by zauważył. Ale w przypadku Zbycha to nie gra roli.\n– Zwariowałeś? Chcesz go tym nakarmić?!\n– Sam się nakarmi. Zbych szaleje za kaszanką.\n– Nic o tym nie wiedziałem – spojrzałem nieufnie na Gnusia i jego reklamówkę.\n– Ale ja wiem – pochwalił się. – Już wiele razy widziałem jak przychodziła do nas babcia Zbycha, pani Mahoniowa, zaopatrzyć się w większą ilość. Zawsze się przy tym skarży, że ma do nas tak daleko, ale Flajszerowie, mimo że ich sklep jest dużo bliżej, nie prowadzą sprzedaży kaszanki i salcesonu. Szczególnie zależy jej zawsze na kaszance, a domyślacie się chyba, że starsza pani sama nie wcina całej torby dziennie?\n– Bo ja wiem? – podrapał się w brodę Pałąk. – Równie dobrze kaszanka może być dla kogoś z rodziny. Albo dla psa. Pomyślałeś o psie?\nGnuś pokręcił głową.\n– Zbych nie ma psa. Ma tylko rybki, które się żywią rurecznikami\ni sproszkowanym pokarmem z rozwielitek. Rodziców też nie ma, a ściślej nie ma ich w Cichopękach.\n– Racja! – przytaknąłem. – Zbych mieszka u babki, bo inaczej musiałby dojeżdżać do szkoły spoza miasta. Przecież czasami odwiedza rodziców podczas weekendu i dlatego w piątki zwalnia się z wychowania fizycznego, żeby zdążyć na popołudniowy autobus.\n– Tak przynajmniej twierdzi – mruknął Gnuś. – W rzeczywistości tak zwany popołudniowy autobus odchodzi dopiero wieczorem, ale to nieważne. Ważne jest co innego. Zauważyliście na przykład jak Zbych kryje się na przerwach ze swoim drugim śniadaniem?\nFaktycznie, zauważyliśmy. Gdy przychodziło do spożywania kanapek, zawsze gdzieś znikał z pokaźnym zawiniątkiem pod pachą. Kiedyś przez przypadek natknąłem się na niego w szatni i zanim zdążył zatrzasnąć mi przed nosem drzwi, zdołałem zobaczyć, że wykrzywione ze złości usta miał pełne czegoś, co rzeczywiście przy pewnej dozie wyobraźni mogło uchodzić za kaszankę.\n– Nie myślisz chyba, że… – zacząłem, ale nim dokończyłem zdanie Gnuś twierdząco pokiwał głową.\n– Tak właśnie myślę, a nawet jestem pewien. On się chowa, żeby nikt się nie dowiedział o jego pięcie.\n– Właśnie pięcie. Przysłowiowej, tak jak ten facet w starożytnej Grecji, którego nigdzie nie można było zranić poza piętą. Taki miał słaby punkt. Ze Zbychem jest podobnie, z tą różnicą, że jego słabym punktem nie jest pięta tylko kiszka. W dosłownym tego słowa znaczeniu. I on o tym wie. A ponieważ nie może się opanować, jedyną rzeczą, jaka mu pozostaje jest za wszelką cenę chronić tajemnicy swego niekontrolowanego pociągu do kaszanki. Wyobrażacie sobie, co by się działo gdyby sprawa wyszła na jaw? Straciłby w szkole cały autorytet i każdy miałby na niego haka.\n– Tak jak ty? – kiwnąłem na reklamówkę.\n– Tak jak ja – potwierdził Gnuś z chytrym uśmieszkiem.\n– Kaszanka kaszanką, ale może by ktoś wziął ode mnie ten przeklęty gips? – przerwał nam Pałąk. – Ty go nieś! W końcu jak by nie było to twoje! – wręczył mi z ulgą ciężki pakunek, przez co chwilowo sprawa haków, pięt i kiszek spłynęła z mojego punktu widzenia na dalszy plan.\nW drzwiach mieszkania powitała nas znajoma twarz drugorocznego Zbycha. Nie wyglądał na specjalnie ucieszonego naszą wizytą.\nGrymas jaki pojawił na jego ustach robił raczej wrażenie niesmaku graniczącego z obrzydzeniem.\n– Cześć stary – powiedział na powitanie Gnuś.\nZauważyłem, że reklamówkę z kaszanką strategicznie trzymał schowaną za plecami.\n– Cześć – powtórzyliśmy w duecie z Pałąkiem.\n– Spływajcie! – zasapał Zbych niezbyt gościnnym tonem i chciał nam zatrzasnąć drzwi przed nosem. Pewnie by mu się udało, gdyby Gnuś nie przytrzymał ich stopą.\n– Mamy z tobą do pogadania – bez mrugnięcia okiem zakomunikował Gnuś.\n– Wy ze mną? Ciekawe o czym?\n– Powiedziałem spływajcie! – Zbych naparł na drzwi, aż naprężona płyta pilśniowa zaskrzypiała złowrogo.\nGnuś szybkim ruchem wydobył z ukrycia reklamówkę.\n– Może to cię przekona o naszych dobrych intencjach.\n– Co to ma być? – spytał Zbych, chociaż pewnie i tak już wiedział. Kaszanka pachniała na całą klatkę schodową.\n– Zobacz – zachęcił Gnuś kuszącym głosem machając jednocześnie torebką.\nRozchodząca się na boki woń wywołała pożądany efekt. Zbych wystawił przez szparę pulchną rękę i złapawszy reklamówkę, wciągnął ją natychmiast w głąb mieszkania. Wyglądało to trochę komicznie. Jak tłusty ślimak łykający w pośpiechu podstawioną przynętę, by w następnej chwili zniknąć w ukryciu swej muszli. Zza przymkniętych drzwi usłyszeliśmy szelest celofanu. W duchu nastawiłem się na to, że rozpakowana kaszanka lada moment wyląduje na naszych twarzach, co byłoby niestety typowym zakończeniem wszystkich pomysłów i haków Gnusia. Ku mojemu zdziwieniu, nic podobnego nie nastąpiło. Wręcz przeciwnie! Mych natężonych uszu doszły jednoznaczne odgłosy mlaskania. W dodatku najwyraźniej było to mlaskanie ukontentowane. Spojrzałem z podziwem na mojego przyjaciela. Czyżby tym razem wreszcie mu się udało? Mrugnął do mnie porozumiewawczo i pokazał kółko zrobione z połączenia kciuka i wskazującego palca prawej dłoni – „Wszystko gra!” Naprawdę, Gnuś czasami mnie zdumiewa.\nOględziny kaszanki wraz z próbną konsumpcją musiały trwać\ndobre dwie minuty albo nawet i dłużej. Nie poganialiśmy Zbycha w obawie, iż oznaka niecierpliwości mogłaby zniszczyć dobrze zapowiadający się zalążek naszych układów. Jak to zwykle bywa, wykazana przez nas cierpliwość została w końcu nagrodzona. Drzwi uchyliły się szerzej i naszym oczom ukazał się ponownie drugoroczny Zbych. Lewy policzek przecinała mu brunatna pręga, powstała w wyniku pośpiesznej próby wytarcia resztek kaszanki z warg, co też niezbyt się udało. Z kącika ust wisiał mu nawet kawałek błyszczącego celofanu. Poprzednia niechęć nie opuściła całkiem jego lica – to moi drodzy nie zdarzało się nigdy, jako że w przypadku Zbycha skwaszenie jest trwałym i nieusuwalnym elementem kosmetycznym – lecz była to niechęć rutynowa, pod którą rysowało się wyraźnie błogie rozrzewnienie. Czyżbyśmy faktycznie trafili go kaszanką w przysłowiową piętę?\n– Dobre? – zapytał Gnuś.\n– Ujdzie. A teraz mówcie co was dręczy albo wynoście się wreszcie.\nGościnność naszego starszego kolegi była doprawdy bezgraniczna. Nie będę was zanudzał dalszymi pertraktacjami. Wystarczy jeśli powiem, że usłyszawszy prośbę o zagipsowanie, Zbych o mały włos nie wypluł na wycieraczkę kawałków skonsumowanej przed chwilą na próbę kaszanki. Trudno mu się dziwić. Wyobrażam sobie ile wysiłku i przebiegłości musiał dotychczas zainwestować w upolowanie nieszczęsnych ofiar swej medycznej pasji, a tu niespodziewanie, na jego własnym progu pojawia się delikwent, który nie tylko z własnej woli domaga się usztywnienia, ale w dodatku przynosi ze sobą gotowy worek gipsu, nie mówiąc już o drobnym upominku. Słyszeliście kiedyś o podobnym nonsensie? Zbych na pewno nie słyszał. Szczerze mówiąc, ja także nie – przynajmniej do tej pory. Jego początkowe osłupienie przeszło dosyć szybko w furię, która niemalże zniweczyła cały nasz dotychczasowy wysiłek. Zaczął wykrzykiwać na cały blok, że nie będziemy z niego robić bałwana i jeśli natychmiast nie znikniemy mu z oczu, to nas nauczy. Nie zdążyliśmy się dowiedzieć co byłoby ewentualnym przedmiotem grożącej nam edukacji, bo w rozgorączkowaniu Zbych zachłysnął się skórką od kaszanki i trzeba go było z całej siły klepać po plecach – przysługa, którą spełniliśmy z największą ochotą. Kiedy wreszcie czerwony, napuchnięty i z wybałuszonymi oczyma ciężko dysząc opadł na pokrywające podłogę wytarte linoleum, Gnuś wykorzystał okazję i wślizgnął się do środka. Babci Mahoniowej na\nszczęście nie było. Kiwnął na nas, abyśmy pomogli mu przetransportować podduszonego i w wyniku naszego klepania zapewne też nieźle potłuczonego Zbycha do pokoju.\nTutaj nastąpił dalszy ciąg negocjacji, które po dłuższej wymianie argumentów zakończyły się ostatecznie powodzeniem. Pewnie dlatego, że po pierwsze Zbych zorientował się, iż najprostszym sposobem pozbycia się nas z mieszkania będzie spełnienie prośby, po drugie zaś odezwała się w nim pasja udzielania pierwszej pomocy. Nie była to wprawdzie sytuacja wymarzona, bo pacjent nie tylko nie wzbraniał się przed zabiegiem, lecz wręcz naciskał. Ale pal to sześć! Lepsze takie gipsowanie niż żadne. Zupełnie jak w tym przysłowiu o wróblu i gołębiu, z których jeden miał pecha być w garści, podczas gdy drugi przechadzał się beztrosko po dachu. Jak by nie było, Zbych zobowiązał się ostatecznie do zagipsowania mej nogi. Nie myślcie, że za darmo. Gnuś osobiście zaproponował w zamian tygodniowy bon, przewidujący bezpłatną codzienną dostawę dwóch kilogramów kaszanki. Przyznam, że mnie tym wzruszył. Zbych pokręcił trochę nosem, ale niezbyt przekonywująco i tylko dla formy, w rezultacie bowiem przystał na nasze warunki. Odpowiednia umowa została wnet spisana na wyrwanej z zeszytu kartce, przebiegły Gnuś nie kwapił się jednak z podpisem.\n– Po wykonaniu zadania! – stwierdził stanowczo.\nZbych wymamrotał pod nosem coś brzydkiego pod adresem Gnusia, nakazał nam nie ruszać się z miejsca i wyszedł z pokoju. Usłyszeliśmy jak gruchocze czymś w kuchni.\n– Skąd weźmiesz tyle kaszanki? – zapytałem szeptem. – Ojciec zauważy.\n– Spokojna głowa – uśmiechnął się Gnuś, jak zwykle nie tracąc pewności siebie.\nZacząłem mieć pewne niewyraźne podejrzenie, ale zanim zdążyło ono przybrać konkretny kształt, na progu ponownie pojawił się Zbych, tym razem z pomiętym obrusem lub prześcieradłem pod pachą i z aluminiowym wiadrem w ręku.\n– Masz – rzucił obrus Gnusiowi. – Podrzyj na równe paski, jakieś dziesięć centymetrów szerokości. A ty – podał wiadro Pałąkowi – grzej do łazienki i zmieszaj gips z wodą. Tylko nie za rzadko!\n– A ja? – zapytałem nieśmiało.\n– Ty? – zdumiał się Zbych, jak gdyby dopiero teraz mnie zauważył. – Zdejmuj but i podwijaj nogawkę!\nZdjąłem i podwinąłem. Gnuś skończył tymczasem rwanie obrusu, a Pałąk przytachał z łazienki wiadro pełne gęstej białej bryji. Zabiegowi gipsowania nic nie stało już na przeszkodzie. Zbych rozłożył na dywanie kilka gazet i podsunął dwa krzesła.\n– Siadaj na jednym, a o drugie oprzyj stopę – poinstruował.\nGdy to uczyniłem, wyciągnął rękę do Gnusia:\nGnuś posłusznie podał kawałek obrusu. Zbych umoczył go w rozrobionym gipsie i wprawnie owinął wokół mojej nogi. Zachichotałem, kiedy kilka mokrych kropel spłynęło mi po gołej łydce.\n– Zamknij się! – odezwał się Zbych i ponownie wyciągnął rękę w kierunku Gnusia:\nI tak to szło. Zbych równomiernie oblepiał mi nogę warstwami namoczonych w gipsie szmat, przy czym na każdą nowo nałożoną warstwę dmuchał suszarką do włosów babki Mahoniowej. Po pół godzinie moja noga została fachowo usztywniona. Zbych wyraźnie się rozkręcił. Chciał gipsować mi także udo, ale w wyniku protestów, jakie natychmiast podniosłem, musiał ograniczyć swe zapędy do wersji podkolanówkowej. Na koniec pozostała tylko wąska szpara, przez którą wyglądały palce.\n– Dla cyrkulacji powietrza – wyjaśnił Zbych. – Żeby ci ta brudna gira nie zgniła pod spodem.\nPałąk i Gnuś posprzątali gazety z podłogi. Zbych w tym czasie umył ręce, a ja siedziałem przy otwartym oknie, susząc gips w przeciągu. Dopiero teraz przyszło mi do głowy, że nawet jeśli cały ten bezczelny bluff nie wyjdzie na jaw i rodzice rzeczywiście postanowią zostawić mnie w domu, to do ich wyjazdu, a więc praktycznie przez cały następny tydzień, będę się musiał przemęczyć z tą przeklętą skorupą na nodze! Trochę zrzedła mi mina wobec takiej prognozy. Do licha, czy skoro złamanie i tak jest symulowane, nie mogłem przynajmniej poczekać z nim do ostatniego momentu? A jeśli rodzice postanowią przesunąć podróż do Wiadrowa na później? Albo jeszcze gorzej: któreś z nich zostanie za mną w Cichopękach? Byłbym wówczas unieruchomiony na dobre. Ładnie się zapowiada, nie ma co!\nJak gdyby dla uzupełnienia mych czarnych myśli poczułem pod gipsem, w okolicy kostki, niepokojące swędzenie. Poruszyłem się na krześle. Nieprzyjemne uczucie ustało na moment, lecz tylko po to, aby zaraz dać o sobie znać ze zdwojoną siłą, dodatkowo obejmując w posiadanie\npiętę. Zafalowałem wystającymi na zewnątrz palcami. Identyczna reakcja, tyle że tym razem zaczęła mnie swędzieć cała stopa. Próbowałem się podrapać przez dziurę wentylacyjną, dziękując w duchu za przezorność Zbycha. Moja wdzięczność okazała się przedwczesna, bo nie mogłem wetknąć palca pod gips dalej, aniżeli na dwa centymetry. Poza tym swędzenie uciekło zaraz w głąb i odkrywszy sobie nowe pole do popisu, rozbiegło się po całej łydce. Zdesperowany złapałem sitko do wyławiania rybek, które leżało obok akwarium. Z ulgą zdołałem wsadzić jego drucianą rączkę pod skorupę i nie zważając, że niemal zdzieram sobie skórę, zacząłem się drapać jak opętany. Do pokoju wszedł odświeżony Zbych. Widząc co robię, bezlitośnie wyrwał mi sitko.\n– Dawaj to! Zwariowałeś?\n– Kiedy mnie swędzi! – wytłumaczyłem.\n– Jeśli się będziesz drapał, to dopiero cię zacznie swędzieć. Gips to nie zabawa bracie!\n– Nie wiedziałem, że aż tak…\n– Trzeba się było zastanowić zanim do mnie przyszliście – powiedział, nie bez cienia satysfakcji. Potem zwrócił się do Gnusia:\n– A w ogóle to podpisuj wreszcie umowę i jazda!\nGnuś zlekceważył podsunięty mu pod nos papier.\n– Poczekaj, stary. Ty nam jakiś humbug wciskasz. Przecież to wcale nie schnie – wskazał na moją nogę.\n– Co ci nie schnie? – i Zbych dla zaprezentowania jakości wykonanego opatrunku dźgnął palcem w gips. Efekt był chyba inny niż przewidywał. Palec skruszył powierzchniową warstwę i bez większego oporu wszedł w białą maź pod spodem. Zakłopotany Zbych podrapał się w policzek, pokryty pierwszą szczeciną, z której tak był dumny.\n– Rzeczywiście, coś długo wysycha. Pokaż no ten gips – machnął na Pałąka. Pałąk przyniósł z łazienki rozerwany worek, w trzech czwartych jeszcze pełny. Zbych spojrzał na czerwony napis „CONCRET” i wybuchnął złośliwym śmiechem.\n– Idioci! Co wyście mi przynieśli!?\n– Co?! – zapytałem mocno zaniepokojony.\n– Toż to najzwyklejsza w świecie zaprawa murarska z importu! Concret. Eh! Wy angliści!\nZbledliśmy wszyscy trzej.\n– O rany! I co teraz będzie? – złapałem się za głowę.\n– Nic. Poschnie trochę dłużej, a potem skuje ci nogę. A ja wam skuję gęby za to, że spapraliście robotę!\n– No, no, stary, nie unoś się – rozjemczym głosem załagodził Gnuś. – Niech sobie Rysio w takim razie spokojnie dosycha, a ty się w tym czasie przebierz.\nZbych zamilkł i zatrzepotał rzęsami.\n– Niby za co się przebrać?\n– Nie za co, tylko w twój biały kitel pielęgniarski. Myślisz, że zrobisz na rodzicach Rysia odpowiednie wrażenie w powycieranych dżinsach i oplutej na brzuchu podkoszulce? – i dla podkreślenia swojego niesmaku, Gnuś cmoknął kilka razy z dezaprobatą.\n– O tym, że jako typ wzbudzający zaufanie osób dorosłych, pomożesz nam doprowadzić zadanie do końca, czyli w przekonywujący sposób przekażesz pacjenta w ręce rodziny.\n– Ja mam go przekazywać?\n– Niestety, my z Pałąkiem odpadamy z przyczyn zasadniczych. W domu Rysia jesteśmy beznadziejnie spaleni. Ty, to inna sprawa.\n– Zgłupiałeś? O tym nie było mowy w kontrakcie!\n– Nie było? – Oczy Gnusia przybrały tak niewinny wyraz, że w porównaniu z nimi sierotka Marysia miałaby podstępny, rozbiegany wzrok starego lichwiarza, wciskającego naiwnym klientom pordzewiałe samochody po wielokrotnie zawyżonej cenie. – Myślałem, że to się rozumie samo przez się. Ale w takim razie…\n– W takim razie podpisuj i won!\nGnuś westchnął i rozłożył bezradnie ręce.\n– Nie mogę, stary. Przysięgam, że chciałbym, ale nie pozwalają mi wewnętrzne pryncypia.\n– Draniu! Ja z ciebie zaraz wytrząsnę wewnętrzne pryncypia! Z was trzech wytrząsnę, łobuzy!\n– Ale… – Tu Gnuś podniósł do góry palec wskazujący – Gdybyś się ewentualnie zdecydował, moglibyśmy oczywiście przedyskutować podwyżkę w wynagrodzeniu.\nZbych zasapał. Najwyraźniej miał ogromną ochotę zrobić z nami coś nieestetycznego. Jedyną nadzieją było, że kaszankowy hak nie zawiedzie również tym razem. I nie zawiódł!\n– Miesiąc darmowej kiszki. Kiedy przyjdę i ile zechcę.\n– Dwa tygodnie, po dziesięć kilo tygodniowo – odpalił Gnuś. – To razem dwadzieścia kilo, stary. Plus drobna premia na początek. Co ty na to?\nZbych cisnął w niego morderczym spojrzeniem.\n– Podpiszesz dokument teraz i bez żadnych trików! A zaraz w poniedziałek meldujesz się u mnie z pierwszą ratą!\nGnuś skinął głową i wydobył z kieszeni długopis. Powiedzcie sami, czy ktoś kiedykolwiek z równym gestem szastał dla waszego dobra kaszanką? Bardzo wątpię. Taki Gnuś, przy wszystkich swych wadach, po prostu nie zdarza się na każdym rogu.\nPo zakończeniu formalności, Zbych starannie złożył kartkę i wsunął ją do tylnej kieszeni spodni. Zastanowił się nad czymś przez chwilę, a potem sam do siebie kiwnął głową.\n– Potrzebujemy wózek inwalidzki. Wystarczyłaby zwykła kula, ale wózek robi zazwyczaj druzgocące wrażenie. Na wszelki wypadek kulę też weźmiemy. Poza tym trzy kitle i dwie maski chirurgiczne.\n– Maski? – spytał Gnuś.\n– Maski będą dla ciebie i tego tumana – wskazał na Pałąka. – Za-łożycie dla niepoznaki. Dam wam jeszcze białe czapki i okulary ochronne. Rodzone babki was nie poznają.\n– Może lepiej poczekamy przed domem? Mówię ci, że rodzice Rysia nie należą do grona naszych wielbicieli.\n– A ja niby sam mam się pocić? O nie! Poza tym nie będę tachał tego przeklętego wózka po schodach na… – spojrzał na mnie. – Na którym ty właściwie mieszkasz piętrze?\n– Na drugim – odpowiedziałem z mojego miejsca od oknem.\n– No właśnie, na drugie piętro. Odpowiadam tylko za intelektualną część waszego kretyńskiego planu. Od wszystkich prac fizycznych umywam ręce, a jak nie, to…\n– W porządku, idziemy z tobą. Pokaż te maski i wózek.\n– Nie tak szybko. Chyba nie myślisz, że mam w mieszkaniu cały skład medyczny? Sprzęt przyniesiemy z gabinetu szkolnego.\n– W sobotę o tej porze szkoła będzie zamknięta – zmartwił się Gnuś.\n– Nie będzie. Dzisiaj jest przedwakacyjna zbiórka harcerzy, podczas której ma się odbyć inwentaryzacja sprzętu przed wyjazdem na obóz. Pewnie wydrapują resztki zeszłorocznej grochówki z menażek i wietrzą getry. A nawet jakby była… – tu Zbych wydobył z kieszeni pęk kluczy i zabrzęczał Gnusiowi pod nosem.\n– A woźny Wycieruch pozwoli nam grzebać w gabinecie?\n– Zapominasz chyba z kim rozmawiasz! Gabinet to mój drugi dom. Poza tym – zrobił tajemniczą minę – mam pewne układy…\n– Układy z woźnym Wycieruchem? – nie wytrzymał Pałąk.\n– Ty sobie lepiej nie przerywaj dłubania w nosie! – zdenerwował się Zbych. – Zresztą jak mamy iść, to idziemy. Ja otwieram gabinet, wy wszystko nosicie. Ty natomiast – zwrócił się do mnie – siedź na miejscu i na krok się nie ruszaj! Zrozumiałeś?\n– I jak ktoś będzie pukał, udawaj, że nikogo nie ma w domu. Inaczej możesz wpaść w ręce pani Żuchwil, czego nawet tobie nie życzę.\n– Pani Żuchwil ? Gdzieś chyba słyszałem to nazwisko…\n– Dziwne gdybyś nie słyszał. Chyba całe miasto słyszało. Pani Żuchwil pracowała przez czterdzieści lat w przychodni stomatologicznej. Większość plomb z Cichopękach to jej robota. Na szczęście jest już na emeryturze i nikomu więcej nie zagraża, chociaż krążą plotki, że urządza sobie na ulicy łapanki na pacjentów i boruje.\n– Boruje na własną rękę w domowym gabinecie. Na starej skrzypiącej maszynie. Albo też… – Zbych z respektem zniżył głos, tak że odruchowo wyciągnęliśmy wszyscy szyje aby go lepiej słyszeć – …albo też wyrywa od razu. Bez znieczulenia, bo pani Żuchwil nie uznaje takich nowomodnych wymysłów.\n– To okropne! – zawołałem. – I nic nie można zrobić? Zawiadomić policji albo coś takiego?\nZbych zaśmiał się szyderczo.\n– Policji? Widziałeś kiedyś w telewizji komendanta Gruchałę?\n– Widziałem. Czasami podaje statystykę wypadków drogowych w lokalnych wiadomościach.\n– I co? Nic ci się nie rzuciło w oczy?\n– Niby co mi się miało rzucić?\n– Druty na zębach! Człowiek ma usta pełne przedpotopowych przyrządów do korekcji wad zgryzu! Dlatego nigdy się nie uśmiecha.\n– No wiesz, może po prostu nie jest mu do śmiechu, kiedy mówi o ofiarach wypadków…\n– A jego seplenienie? – Zbych stanął na baczność, zwichrzył sobie włosy i wysunąwszy czubek języka, wydeklamował:\n– Wcoraj w godzinach wiecornych dosło na skzyzowaniu alei Ksywopsysięzców z ulicą Sopena do stłucki z udziałem tsech cięzarówek. Wsyscy kierowcy zostali psewiezieni do spitala z licnymi potłuceniami. Apeluję do państwa o scególną ostroznosc na tym niebezpiecnym skzyzowaniu…\nZakryłem sobie dłonią usta, z trudem pohamowując śmiech. Co by\no Zbychu nie mówić, karykatura komendanta Gruchały udała mu się znakomicie. Widziałem, że i Gnuś z Pałąkiem, czerwoni na twarzach i z zaciśniętymi wargami, walczyli o zachowanie powagi.\n– I myślisz, że to przez… – wydusiłem wreszcie z niedowierzaniem, ale Zbych przerwał mi wpół słowa zanim zdążyłem dokończyć pytanie:\n– A jakże! Pani Żuchwil osobiście odwiedziła komendanta zaraz po jego pierwszym wywiadzie telewizyjnym. Powiedziała, że krzywe zęby są obrazą dla urzędu i w ogóle bezwstydną kompromitacją. Zanim zdążył się obejrzeć, już miał w ustach pełno metalowych naciągów i zaczepów. Przy okazji posterunkowy na komisariacie został wyszczotkowany fluorem, a telefonistka musiała łykać pastylki na zły oddech. Jakby to w jej zawodzie grało jakąś rolę… Ale to nie wszystko. Pani Żuchwil zamieszcza swój numer telefonu w cotygodniowym wydaniu zdrowotnego dodatku do „Odgłosu Cichopęków” i przyjmuje anonimowe donosy na wady zgryzu.\n– Każdy może zadzwonić i złożyć donos na zęby.\n– Głupi jesteś! Kto by tam składał donos na własne zęby! Na kogoś innego oczywiście.\n– No, na przykład, że sprzedawczyni w kwiaciarni od ciągłego odgryzania końcówek łodyżek ma wykrzywione siekacze i mówiąc pluje na klientów.\n– Naturalnie, że działa! Sam sprawdziłem.\n– Ty? – wykrzyknęliśmy zdumieni.\n– Csiii… Nie tak głośno! – uciszył nas Zbych. – Jak wypaplacie to zrobię z was bryję!\n– Co z nas zrobisz?!\n– Nieważne. Nikomu ani słowa! Kiedyś na Wf–ie miał być sprawdzian z akrobacji z szarfą. Chyba pamiętacie. Z zasady pogardzam wszelkimi formami bezsensownego udzielania się natury fizycznej, o akrobacji z szarfą nie wspominając. Chciałem po prostu zgłosić bark stroju, ale przypomniało mi się w porę, że już przekroczyłem limit i ostatnim razem kiedy zgłosiłem, podczas sprawdzianu z rzutu piłką lekarską, Tyka zagroził, że jeśli jeszcze raz przyjdę bez spodenek gimnastycznych, będę ćwiczył w slipach. Ze względu na reputację w szkole nie mogłem do tego oczywiście dopuścić.\n– Jasne – potwierdziliśmy zgodnie, chociaż wiele oddalibyśmy za widok Zbycha w slipach, wykonującego akrobacje z szarfą.\n– No więc na przerwie poszedłem do automatu, wykręciłem numer pani Żuchwil i złożyłem donos.\n– Na Tykę. Powiedziałem, że dzwonię w imieniu komitetu rodzicielskiego i proszę o bezzwłoczną interwencję w sprawie pana Tyczkiewicza, który daje młodzieży zły przykład, nie dbając jak należy o higienę jamy ustnej.\n– Nie zauważyłem, żeby Tyka jakoś specjalnie nie dbał o higienę jamy ustnej… – wtrąciłem z powątpiewaniem.\n– A żeby specjalnie dbał zauważyłeś?\n– Też nie…\n– No właśnie! To już wystarczy do złożenia donosu. Pół godziny po moim telefonie, akurat przed samą lekcją, kiedy już się zaczynałem niepokoić, pod szkołę przyjechała pani Żuchwil. Poprosiła woźnego Wycierucha, żeby ją zaprowadził do pana Tyczkiewicza i zamknęła się z nim w składziku sprzętu sportowego. Pięć minut potem, Tyka wyskoczył jak by go wystrzelili z procy. Złapał swoje dresy i trzymając się za zęby pomknął gdzieś korytarzem. Akrobacje z szarfą oczywiście mi się upiekły.\n– Pamiętam, że lekcja wtedy odpadła, ale nie wiedziałem, że to właśnie dlatego – zawołał z uznaniem Gnuś.\n– Właśnie dlatego – potwierdził Zbych.\n– I nie miałeś wyrzutów sumienia? – zapytałem.\n– Ja? Niby z jakiego powodu?\n– No, że stałeś się donosicielem. Zawsze myślałem, że ktoś kto składa donosy musi się potem podle czuć.\n– Jakoś się nie czułem – wyznał z rozbrajającą szczerością. – Poza tym, Tyce wyszło to na zdrowie. On pije dużo kawy i faktycznie miał nalot.\n– Na zębach. Za to po wizycie pani Żuchwil zaczął błyskać i lśnić. Nie widzieliście jak na niego ostatnio patrzy pani Ociężlik?\nSkinęliśmy zgodnie głowami. Pani Ociężlik od niedawna faktycznie dziwnie zerkała na Tykę. Nie mieliśmy bladego pojęcia, że to przez jego lśnienie.\n– Niesamowite! – pokręciłem głową. – Tylko nie rozumiem, co ta straszna kobieta miałaby robić w twoim mieszkaniu?\n– Bo ona i moja babcia to dawne koleżanki szkolne – westchnął\nZbych. – Niestety, nadal utrzymują żywe kontakty towarzyskie i pani Żuchwil ma zwyczaj nachodzenia nas w najbardziej niespodziewanych momentach. Już parę razy przez nieuwagę wpadłem w jej ręce i niewiele brakowało, aby również na mnie przeprowadziła kilka drastycznych zabiegów.\n– Przecież podobno masz zęby jak z kości słoniowej? – wtrącił Gnuś. – Sam słyszałem jak się chwaliłeś w szatni.\n– Bo mam – łypnął na niego Zbych. – Tylko, że pani Żuchwil nie robi to różnicy. Kiedyś chciała mnie borować profilaktycznie.\n– Profi…, co? – nie dosłyszałem.\n– Profilaktycznie. To znaczy na zapas. Powiedziała, że wprawdzie nie mam próchnic, ale mógłbym mieć i dlatego na wszelki wypadek należy mi wstawić kilka plomb. Albo nawet drobny aparacik prostujący siekacze. Wcale nie dlatego, że są krzywe, tylko żeby się w przyszłości nie wygięły. Gdyby nie moja zwinność, gadałbym teraz z wami jak komendant Gruchała. Ale ty nie licz, że się jej wymkniesz. Na pewno nie z tym – Zbych wskazał na mój gips. – Dlatego najlepiej siedź cicho i nikomu nie otwieraj.\n– A jak wróci babka? – zapytałem.\n– Nie wróci. Pojechała na zlot działkowiczów, na którym będą przyznawać coroczne nagrody za najlepiej zorganizowane grządki. Babka ma nadzieję na specjalny puchar w kategorii użytkowania kompostu. Nawet jeśli nie wygra, po całej imprezie ma być oficjalne przyjęcie z degustacją wyrobów własnych, które potrwa co najmniej do późnego wieczora. Działkowicze! – Zbych puknął się palcem w czoło.\n– No to grzejemy, bo nie ma czasu – ponaglił Gnuś i na odchodne machnął mi ręką. – Susz się, Rysiu!\n– Spokojna głowa – odpowiedziałem.\nJuż mieli wychodzić, kiedy Zbychowi coś się przypomniało. Wrócił do pokoju i podał mi małe, okrągłe pudełko z zakręcaną pokrywką.\n– Byłbym na śmierć zapomniał! Gdybyśmy nie wrócili do drugiej, nakarmisz tym rybki. Wystarczy rozsypać cztery szczypty po powierzchni wody. To ważne. Nie zapomnisz?\n– Nie zapomnę .\n– No! Bo to ich pora karmienia! Jak przegapisz… – zawiesił znacząco głos, aż po plecach przeszedł mi wyimaginowany batalion mrówek.\n– Możesz na mnie liczyć! – zapewniłem – Słowo!\nZbych odwrócił się na progu jakby chciał coś jeszcze dodać. Zamiast tego spojrzał na zegarek, machnął dłonią i wyszedł do przedpokoju.\nCzym różnią się rzeźby zewnętrzne od rzeźb wewnętrznych – Hak na Zbycha – Pakt kaszankowy – Zostaję zagipsowany – Co naprawdę było w worku – Kto boruje w Cichopękach – Anonimowe donosy na wady zgryzu – Ostrzeżenie.


Potaniało o 20.000 zł\nopublikowano: 2014-03-10 12:07:52\nMieszkanie przy Jana Pawła II 18 można kupić taniej\nTo będzie już trzeci przetarg na sprzedaż tej nieruchomości. Lokal jest dwukondygnacyjny. Ma 62,02 m kwadratowych. Są tam 3 pokoje, kuchnia, łazienka z WC i WC, 2 przedpokoje, korytarz i klatka schodowa. Do mieszkania przynależy też pomieszczenie gospodarcze na podwórku. Ma 5,36 m kwadratowego. To wszystko można kupić od miasta za 160.000 zł. Poprzednio prezydent chciał za tę nieruchomość 180.000 zł.\nKomentarze do artykułu: Potaniało o 20.000 zł\nkomentarz dodano: 2014-03-10 17:26:22\nDawny dom nauczyciela na terenie szkoły nr 13....\nkomentarz dodano: 2014-03-10 12:32:16\nCzyli 30 m parter i 30 piętro i w tym dwa przedpokoje, korytarz, klatka schodowa - jakiś zbytek w tych korytarzo - przedpokojach??? Do tego 3 pokoje z kuchnią, łazienka i WC oddzielnie ?? Jak oni to wszystko rozmieścili??


Rynek Łódzki - 2020-01\n24.03.2020 Napisane przez Jerzy Mazur\n2019 rok upłynął dla Transgourmet Polska, właściciela sieci sklepów Selgros Cash&Carry, pod hasłem „edukacja”. Rozwój branży HoReCa to jeden z ważniejszych aspektów działalności firmy.\n34 nowe inwestycje, ponad 2,1 mld zł zadeklarowanych nakładów i 828 nowych miejsc pracy. To wynik z jakim rok 2019 kończy Łódzka Specjalna Strefa Ekonomiczna. Jest to rekordowy wynik w historii spółki. Łódzka strefa pozyskała o 4. inwestorów więcej niż w roku 2018.


Każdej rewolucji potrzebny jest rytm-wspomnienie o śp. Tadeuszu Mazowieckim : Felietony filozoficzne, psychologiczne i inne...\n- Nie chcemy wyścigu szczurów!, Nie chcemy życia bez wartości! – mówili studenci i licealiści zebrani w Wyższej Szkole Nauk Humanistycznych i Dziennikarstwa, gdy prezentując swoją książkę „Rok 1989 i lata późniejsze”, spotkał się z nimi (15.02.2013) -\npierwszy premier III RP Tadeusz Mazowiecki.\nSala - jak to się zwykło mówić - „nabita po brzegi”. Blisko 500 osób. Młodzi ludzie nie tylko z Poznania, także z Gniezna, z Wrześni, z Rawicza ... Chwilami napięcie było znaczne, zwłaszcza gdy padło pytanie o „grubą kreskę”, gdy emocjonalnie z problemami, których oni dociekali nie chcieli się mierzyć a raczej je zakrzyczeć ci, których młodość przypadała na lata „Solidarności”, na lata ustrojowych w Polsce przemian.\nI tym razem zadziałała przysłowiowa siła spokoju Tadeusza Mazowieckiego, umiejętność nawiązania kontaktu z rówieśnikami - okazuje się - jednego z jego wnuków, zadającego mu podobne pytania, demonstrującego taki sam stosunek do rzeczywistości.\nKażda rewolucja ma swój rytm, powiedział Tadeuszowi Mazowieckiemu młodzian z tzw. prowincji, gdy już wybrzmiał dyskurs oficjalny, kiedy – ku mojemu wielkiemu zaskoczeniu nie zaduszono premiera w ścisku po autografy, ale z kulturą ustawiono się w spokojnej do niego kolejce...\nSłowa te zrozumiałam udając się jakiś czas później do kina, na film „Sugar Man” o legendarnym teraz, po wielu latach Sixto Rodriguezie, amerykańskim bardzie lat 60. i 70 . XX wieku. Jego nagrania wtedy nie podbiły Stanów, dzisiaj – zwłaszcza w RPA, należy wręcz do grona muzyków wszech czasów.\nPo seansie także rytm tej pieśni prowadził mnie do odlegle zaparkowanego samochodu, a w myślach powrócił Jacka Kaczmarskiego refren „A mury runą, runą ...”, porywający właśnie pokolenie „Solidarności”.\nZ dzisiaj często zmęczonymi i rozgoryczonymi uczestnikami trudnych, niestety także tragicznie w historii zapisanych zdarzeń lat 80. i 90. XX wieku - Tadeusz Mazowiecki spotkał się dzień wcześniej (14.02.2013). To o tyle oczywiste, że to stąd, z szeregów Unii Demokratycznej kandydował na posła, tu w Poznaniu miał swoje Biuro Poselskie.\nNiewielka aula Wyższej Szkoły Handlu i Usług także była wypełniona. Także pytanie o „grubą kreskę” dominowało. Obok roznamiętnionych dywagacji na temat katastrofy smoleńskiej, unaoczniającej głębokie pomiędzy nami podziały, poruszanie się w obszarze mitów, porywczość w ferowaniu ocen, wyroków.\nDyskusję z coraz rzadziej w życiu publicznym spotykaną kulturą, taktem i wyważeniem prowadziła prof. Anna Wolff-Powęska. Pokazała, że można zadać praktycznie każde pytanie, wyrazić swój sąd. Istotna jest w tym forma i intencja. Istotne jest, czy chcemy rozmawiać, czy dociekamy relacji, oceny takich czy innych zdarzeń, czy chcemy konfrontować się z nimi, czy tylko obrażać, zagłuszać, deprecjonować...\nFakt, że Tadeusz Mazowiecki był człowiekiem stąd, spowodował, że niemal każdy chciał z nim porozmawiać osobiście, na niezbyt obszernym podium ze szklanym stolikiem...\nTak w skrócie przytaczam atmosferę obu spotkań z człowiekiem czynnie, bezpośrednio biorącym udział w formowaniu realiów nowej Polski.\nPonad trzydzieści lat po podpisaniu Porozumień Sierpniowych widzimy, że marzenia bywają wyidealizowane, że gorączka rewolucji nie ogarnia wszystkich obszarów życia publicznego, że z naiwnością często idzie się naprzeciw zrutynizowanym, dobrze okrzepłym układom.\n„Rewolucja jak Saturn pożera własne dzieci” – diagnozował Georges Jacques Danton (1759–1794) – francuski adwokat, doskonały mówca, jeden z organizatorów i przywódców rewolucji francuskiej, ścięty na polecenie Robespierre’a (również adwokata i rewolucjonisty, w czasach kryzysu za pomocą terroru zwalczającego opozycyjne frakcje – Dantona i Héberta,).\nSłowa Dantona przywoływane są po niemal każdych przewrotach. Każdorazowo bowiem okazuje się, że idealiści widzą wrogów tylko przed sobą, nie widzą ich obok siebie i za plecami, zapominają w ferworze walki, że człowiek z natury jest istotą niereformowalną, że z łatwością wsiąka w dogodne dla siebie struktury, nawet, gdy są one zaprzeczeniem głoszonych przez niego ideałów. Ze strachu, z chciwości, z małości swojego ducha, z pychy.\nOdwieczny to temat sztuki, literatury, filmu. – Na scenie Teatru Polskiego w Poznaniu oglądać możemy na przykład teraz (premiera 6.03.2013) uwspółcześnionego inscenizacyjnie przez Pawła Szkotaka „Otella” Williama Szekspira. I co? Nic. Świat w zmieniającym się kostiumie historycznym nie wyzwala się z rytmu podbojów, zawłaszczeń, grabieży, mordów. Demon ekstremalnego zła jest silniejszy od haseł wolności, równości, braterstwa. Nawet jeżeli za kulisami zdarzeń stoją ludzie z natury szlachetni.\nProf. Anna Wolff-Powęska pytała „Żółwia” (jedna z „ksyw” byłego premiera) o granice kompromisu. W odpowiedzi usłyszeliśmy: – Żółw nie daje w mordę, żółw się wycofuje. Jeżeli jest to złamanie pewnych zasad, to nie należy w ten kompromis wchodzić. Kompromis wyrzeczenia się „Solidarności” był nie do przyjęcia. Czym innym jest kompromis w życiu codziennym, czym innym w polityce. Przyzwoitość w polityce jednak nie zawsze popłaca. Każda partia, to grupa interesów. Nie najlepiej czułem się w mundurze partyjnym. Widoczna jest powszechna słabość systemu partyjnego. Nie ma nadrzędności dobra państwa nad dobrem partyjnym. Myślę, że czeka nas zastąpienie partii innymi ruchami społecznymi. Żeby obywatele byli dumni z kraju i żeby się z nim identyfikowali. Metapolityka¹, władza to stwarzanie ram dla życia zbiorowego, kształtowanie tych ram. Polityka degeneruje się, kiedy polityka staje się tylko walką o władzę. Ku przyszłości można iść tylko drogą ewolucyjną, bez tworzenia obywateli drugiej kategorii. Opukuję ten problem ze wszystkich możliwych stron, problem uchronienia Polski od prowokacji, od awantury.\nW wydanej właśnie książce, do której Tadeusz Mazowiecki był długo namawiany, i którą z dużym wysiłkiem składał, wchodzimy w rytm rewolucji lat 80. minionego stulecia, rytm przemian lat 90. W bardzo osobistym rozdziale „Jak do tego doszło” Tadeusz Mazowiecki zawiera rys tego wszystkiego, co implikuje naszą rzeczywistość. Autor wyraźnie kieruje swoją książkę do czytelników, którzy w polityce chcą widzieć coś głębszego, którzy od polityków oczekują tego, dla czego dajemy im swój mandat, a co rozmyło się w rozmyciu wszelkich wartości w ogóle: postawy służby społecznej. We stępie do swojej pracy były premier pisze, iż chce nią w jakieś mierze spełnić swój obowiązek dania świadectwa o naszej najnowszej historii. Pisze, że istotne wydało mu się przedstawienie myśli politycznej, jaką kierował się w tamtym czasie i jaka, w jego przekonaniu zachowuje wartość także na przyszłość.\nJest więc w „Roku 1989 i latach następnych” bez wątpienia szczera ocena stanu wojennego, warunki i kulisy tworzenia się nowego rządu, relacje z Lechem Wałęsą, który nie mierzył w stanowisko premiera, zdecydował, że może być wyłącznie prezydentem. Przeczytamy – wyrywkowo oczywiście relacjonuję obfitą treść publikacji Tadeusza Mazowieckiego – o ciągle jak się okazuje żywych kwestiach okrągłego stołu i owej „grubej kreski” (rozdział „Sąd nad Gruba Kreską”)... Mamy na stronach tej książki relację z reform u wschodniego sąsiada, opis wyłomu w Obozie Jałtańskim, ruchów w formacjach Europy Zachodniej i trybu rozstrzygania kwestii naszych granic zachodnich, także – układania nowych relacji ze Stolicą Apostolską.\nWalorem nie do przecenienia są tu liczne kopie dokumentów, listów, zdjęcia.\nWymowny bardzo jest rozdział zatytułowany „Wiedziałem, że się uda” – rozmowa Teresy Torańskiej² z Tadeuszem Mazowieckim dla „Gazety wyborczej” datowana 11-12 i 18-19 września 2004:\nTT³ - Dwunastego września 1989 roku, podczas zaprzysiężenia pańskiego rządu w Sejmie, Lecha Wałęsy nie było.\nTM – Zapraszałem go, wszyscy go zapraszaliśmy. Zależało nam na tym, żeby był. Ale nie przyjechał. Nie wiem dlaczego. Wcześniej przekazałem mu telefonicznie skład rządu. Nie miał uwag.\nTT – Podsłuchy pan miał?\nTM – Gdzie?\nTT – W Urzędzie Rady Ministrów.\nTM – (śmiech) Zapytałem o to generała Kiszczaka, ministra spraw wewnętrznych. Trochę później. Odpowiedział : „Naszych nie ma”.\nTT – A co z granicą?\nTM – Niemcy pełną parą szły do zjednoczenia. Uważałem, że nie wolno nam tego momentu przegapić i trzeba uregulować sprawę naszej zachodniej granicy.\nTT – Ktoś w rządzie okazał się nielojalny?\nTM – Czy pani musi takie pytania zadawać? Są różne stopnie lojalności. Gdy człowiek wie, że zawsze i w każdej sytuacji można na kimś polegać, i sytuacje, które określiłbym – niepełnej spolegliwości. No, palenie dokumentów było wyłomem w tej lojalności. [...]\nWstrząsający jest rozdział – „Ostatni raport z Bośni”, o bezradności wobec bałkańskiego dramatu i rezygnacji z mandatu specjalnego sprawozdawcy Komisji Praw Człowieka ONZ. Wzruszające – wspomnienia przyjaciół, nieżyjących już: Jana Strzeleckiego, Mieczysława Pszona, Jerzego Turowicza, Jacka Kuronia, Güntera Särchena, Bronisława Geremka, Marka Edelmana, Krzysztofa Skubiszewskiego, Jana Kułakowskiego.\nTen rozdział otwierają słowa Psalmu 90., Modlitwa Mojżesza, męża Bożego.\nLiczyć dni nasze naucz nas,\nabyśmy przywiedli serca do mądrości.\nA żegnając się z młodzieżą w WSNHiD, Tadeusz Mazowiecki wobec ich rozgoryczenia, niechęci brania udziału w życiu społeczeństwa rozwarstwionego, zantagonizowanego, bez realnie nakreślonej przyszłości – apelował: Nie odwracać się, tylko zmieniać !\n¹Metapolityka – filozofia polityki, zawierająca jej teorię bytu (metafizykę), teorię poznania (epistemologię) i teorię wartości (aksjologię); intencjonalnie określająca konieczne dla istnienia dobrego społeczeństwa reguły ładu politycznego.\n² Teresa Torańska zmarła 2 stycznia 2013\n³Oznaczenie wypowiedzi inicjałami moje - GB\nRok 1989 i inne lata


W 1945 r. zlikwidowano drugi tor pomiędzy Runowem Pomorskim a Białogardem. W latach 1952-1956 pomiędzy Gdańskiem Głównym a Gdynią Chylonią oddano do użytku linię kolejową biegnącą równolegle do linii 202, dziś oznaczoną jako linia kolejowa nr 250, po której kursuje większość pociągów trójmiejskiej SKM. W 1985 przedłużono tory do Rumii, a w międzyczasie na odcinku Gdańsk Gł. – Wejherowo utworzono kilkanaście nowych przystanków. Od tamtej pory na tym odcinku po torach linii 202 kursują głównie pociągi dalekobieżne. Na początku lat 80. XX w. otwarto jedyny nowy przystanek poza siecią SKM – w Głuszynie.\nPrace projektowe mają zakończyć się pod koniec 2019 roku. Prace budowlane przewidziane są na lata 2020-2023. W ramach projektowanej inwestycji zaplanowano budowę pięciu nowych przystanków o roboczych nazwach Reda Buczka (Gniewkowska), Bolszewo, Gościcino Zielony Dwór, Łebień i Siemianice oraz przebudowę 22 stacji i przystanków. Nowe perony powstaną m.in. w Gdyni Chyloni, Rumii, Redzie, Wejherowie, Gościcinie Wejherowskim, Bożympolu Wielkim, Godętowie, Lęborku, Pogorzelicach, Strzyżynie Słupskim, Leśnicach i Słupsku. Ponadto powstanie 18 nowych przejść pod torami, a 7 będzie zmodernizowanych. W ramach inwestycji modernizacji zostanie poddanych 47 mostów i wiaduktów .\nStatystyki i podziały liniiEdytuj\nOstatnio edytowano 9 paź 2020 o 22:45\nTę stronę ostatnio edytowano 9 paź 2020, 22:45.


Rzecznik Praw Obywatelskich oraz Uniwersytet Warszawski zorganizowali konferencję naukową online „Przeciwdziałanie molestowaniu seksualnemu w środowisku akademickim - w kierunku standardów i procedur”.\nJak skutecznie przeciwdziałać takim negatywnym zjawiskom i tworzyć na uczelni klimat braku przyzwolenia na dyskryminację? Jak reagować na sygnały o molestowaniu seksualnym w środowisku akademickim i jakie kroki podjąć w razie otrzymania zgłoszenia? Jak wspierać osoby doświadczające molestowania i molestowania seksualnego na uczelni? – to zagadnienia, które stanęły przed uczelniami.\nIdeą konferencji jest połączenie debaty środowiska akademickiego i prezentacji wyników badań z praktycznymi warsztatami na temat wypracowania procedur działania w przypadku zgłoszenia o molestowaniu seksualnym, na wszystkich szczeblach zarządzania uczelnią. Uczestnicy i uczestniczki konferencji, reprezentujący różne polskie uczelnie, będą mieli okazję omówić konkretne rozwiązania w tym obszarze podczas interaktywnych warsztatów online.\nKonferencja - relacja:\n31,2% studentów i studentek zadeklarowało, że doświadczyło przynajmniej jednego zachowania o charakterze molestowania seksualnego od momentu rozpoczęcia studiów. W przeważającej większości były to kobiety.\nWśród badanych kobiet, 61,5% zdecydowało się powiedzieć komuś o zajściu. Wśród najczęściej wymienianych powierników znaleźli się: koledzy i koleżanki ze studiów (niemal 61%) oraz inne osoby spoza uczelni (69,4%).\nTylko 4,3% uczestniczek badania zdecydowało się powiedzieć o zdarzeniu pracownikowi naukowemu, a 1,6% innemu pracownikowi uczelni.\nSkala molestowania i molestowania seksualnego w Polsce wydaje się być ciągle niedoszacowana. Wskazują na to m.in. wyniki analiz prezentowane w raporcie RPO „Doświadczenie molestowania wśród studentek i studentów. Analiza i zalecenia”, którego fragmenty przytoczono powyżej. Problem ten został dostrzeżony także przez organy międzynarodowe, które w rekomendacjach pod adresem Polski wskazały na potrzebę wzmocnienia ochrony prawnej przed dyskryminacją, a także zintensyfikowania wysiłków na rzecz przeciwdziałania molestowaniu, molestowaniu seksualnemu i przemocy seksualnej.\nPo raporcie nadszedł czas na poszukiwanie rozwiązań. Konferencja naukowa „Przeciwdziałanie molestowaniu seksualnemu w środowisku akademickim - w kierunku standardów i procedur”, odbyła się online 23 czerwca 2020 roku.\nWydarzenie otworzyli dr hab. prof. UW Marcin Pałys, Jego Magnificencja Rektor Uniwersytetu Warszawskiego oraz dr hab. Adam Bodnar, Rzecznik Praw Obywatelskich. RPO nakreślił tło działań podejmowanych w tym obszarze: Biuro badało jak wyglądają praktyki, procedury, jaka jest skala molestowania w środowisku akademickim. Rzecznik podkreślił także, że jest to część szerszego zjawiska, związanego z konsekwencjami akcji #metoo. Elżbieta Korolczuk, socjolożka z Uniwersytetu Soderntorn, w swoim eseju podkreślała, że ważne jest aby akcja #metoo dotarła „pod strzechy”. RPO kierując się tym podejściem adresuje materiały związane z molestowaniem do konkretnych grup społecznych i zawodowych, których problem dotyczy: studentów czy służb mundurowych. Raport BRPO „Doświadczenie molestowania wśród studentek i studentów. Analiza i zalecenia” został rozesłany do wielu uczelni i stał się punktem wyjścia dyskusji, jakie rozwiązania podejmować, aby przeciwdziałać molestowaniu i molestowaniu seksualnemu w środowisku akademickim. Mamy nadzieję, że obserwujemy proces, który uruchomi zmianę: nie możemy poprzestać na deklaracji, że jesteśmy przeciwni takim zjawiskom, musimy wdrażać odpowiednie procedury – podkreślił RPO.\nDr hab. prof. UW Marcin Pałys, Jego Magnificencja Rektor Uniwersytetu Warszawskiego opowiadał o praktykach związanych z promowaniem równości i różnorodności podejmowanych na Uniwersytecie Warszawskim. Dobrym przykładem działań jest akcja „Wszyscy jesteśmy równoważni”, skierowana do studentów i pracowników. Ma ona za zadanie przeciwdziałać dyskryminacji. Podstawą funkcjonowania uczelni jest szacunek i bezpieczeństwo, podkreślił Rektor. Molestowanie i molestowanie seksualne to zachowania niosące olbrzymie zagrożenia dla osób ich doświadczających, są także całkowicie sprzeczne z filozofią uczelni. Osoby doświadczające takich zjawisk mają pełne prawo oczekiwać wsparcia ze strony społeczności akademickiej oraz zdecydowanej reakcji. Tutaj powinny wkroczyć sprawnie działające procedury – przystępne i przejrzyste.\nWystąpienie „Znaczenie rozwiązań równościowych na uczelniach” wygłosiła prof. Małgorzata Fuszara, prawniczka, socjolożka, członkini Rektorskiej Komisji ds. Przeciwdziałania Dyskryminacji na Uniwersytecie Warszawskim.\ndr hab. Adam Bodnar, Rzecznik Praw Obywatelskich,\ndr Anna Cybulko, Rzeczniczka Akademicka UW,\ndr Bartłomiej Chludziński, Rzecznik Akademicki UMK w Toruniu,\ndr Agata Adamiecka-Sitek, Rzeczniczka Praw Studenckich w Akademii Teatralnej im. A. Zelwerowicza w Warszawie,\nAlina Czyżewska, Koordynatorka Pogotowia Prawnego Kultury Niepodległej, członkini Sieci Obywatelskiej Watchdog Polska,\nmoderacja: dr hab. Julia Kubisa, Główna Specjalistka ds. Równouprawnienia na UW.\nLink do retransmisji (YouTube)\nData publikacji: 2020-01-28 11:59:17\nTytuł: Konferencja Przeciwdziałanie molestowaniu seksualnemu w środowisku akademickim - w kierunku standardów i procedur


Waloryzacja dziedzictwa - Przedmioty - Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu\nKod przedmiotu: 1402-WD-1Z-K-S2 Kod Erasmus / ISCED: (brak danych) / (0228) Interdyscyplinarne programy i kwalifikacje związane z naukami humanistycznymi\nNazwa przedmiotu: Waloryzacja dziedzictwa\nGrupy: Przedmioty obowiązkowe - 1 rok, sem. zimowy - Ochrona dóbr kultury, konserwatorstwo (s2)\nCzas poświęcony na pracę indywidualną studenta ( godz.): 60\n- przygotowanie do zajęć/zadania – 15\n- przygotowanie sprawozdania: „waloryzacji wybranego obiektu” - 30\nW01: Ma pogłębioną wiedzę o waloryzacji zabytków architektury i dziedzictwa, którą jest w stanie rozwijać i twórczo stosować w działalności profesjonalnej.\nW02: Zna terminologię stosowaną do waloryzacji zabytków i dziedzictwa na poziomie rozszerzonym i metodologiczne podstawy badań naukowych.\nW04: Ma uporządkowaną, szczegółową wiedzę z zakresu waloryzacji zabytków i dziedzictwa, właściwą dla studiowanego kierunku studiów.\nU02: Wykorzystuje i selekcjonuje informacje i analizuje problemy z wykorzystaniem odpowiednio dobranych źródeł oraz formułuje na tej podstawie odpowiednie sądy dotyczące waloryzacji zabytków i zasobu dziedzictwa.\nU03: Potrafi samodzielnie zdobywać i integrować wiedzę oraz poszerzać umiejętności badawcze, które następnie stosuje w sytuacjach profesjonalnych.\nU07: Potrafi w sposób spójny i fachowy komunikować się na tematy związane z oceną wartości elementów dziedzictwa.\nK01: Potrafi współdziałać w profesjonalnym zespole i kierować nim.\nK03: Potrafi odpowiednio określić priorytety służące realizacji określonego przez siebie lub innych zadania.\nK05: Identyfikuje i rozstrzyga dylematy związane z wartościowaniem dóbr kultury, jest świadomy swej odpowiedzialności decyzyjnej.\n- pokaz multimedialny (wykorzystanie materiału fotograficznego i filmowego)\nMetody dydaktyczne problemowe/poszukujące:\nPrzedmiot wprowadzający wiadomości i ćwiczący umiejętności z zakresu waloryzacji zabytków i dziedzictwa. W trakcie zajęć studenci uczą się i ćwiczą na przykładach wykorzystanie metod ZAW (Zabytkoznawcza Analiza Wartościująca), wykonują sprawozdania na podstawie samodzielnie wybranych obiektów zabytkowych i samodzielnie zlokalizowanego zasobu dziedzictwa, zapoznają się z literaturą przedmiotu oraz aktywnie uczestniczą w zajęciach.\nGłównym celem przedmiotu jest przekazanie wiedzy z zakresu waloryzacji zabytków architektury oraz dziedzictwa oraz wyćwiczenie stosowania metody waloryzacji – ZAW. W trakcie zajęć student/ka poznaje znaczenie waloryzacji zabytków i dziedzictwa, metody, ich praktyczne zastosowanie (w oparciu o prezentowany w trakcie zajęć materiał oraz o samodzielną pracę z obiektem zabytkowym i zasobem dziedzictwa, samodzielnie wybranym przez studenta/kę). Przedmiot przygotowuje do działalności zawodowej, w szczególności do pracy z obiektem zabytkowym i zasobem dziedzictwa pod kątem umiejętności przeprowadzania jego waloryzacji\n1. Krawczyk J., Dialog z tradycją w konserwatorstwie – koncepcja zabytkoznawczej analizy wartościującej, [w:] Acta Universitatis Nicolai Copernici – Zabytkoznawstwo i konserwatorstwo XLIV, Toruń 2013\n1. Frodl W., Pojęcie i kryteria wartościowania zabytków, ich oddziaływanie na praktykę konserwatorską, Warszawa 1966;\n2. Krawczyk J., Teoria Aloisa Riegla i jej polska recepcja a problemy konserwatorstwa współczesnego, [w:] Współczesne problemy teorii konserwatorksije w Polsce, red. B. Szmygin, Warszawa-Lublin 2008, s. 72-73,\n3. Arszyński M., Idea – pamięć – troska. Rola zabytków w przestrzeni społecznej i formy działania na rzecz ich zachowania od starożytności do polowy XX wieku, Malbork 2007.\n4. RAMOWA KONWENCJA RADY EUROPY DOTYCZĄCA WARTOŚCI DZIEDZICTWA KULTUROWEGO DLA SPOŁECZEŃSTWA, FARO 2005; DOKUMENT Z NARA O AUTENTYZMIE, NARA 1994; KONWENCJA O OCHRONIE NIEMATERIALNEGO DZIEDZICTWA KULTUROWEGO, PARYŻ 2003 [w:] VADEMECUM KONSERWATORA ZABYTKÓW Międzynarodowe Normy Ochrony Dziedzictwa Kultury, red. Bogusław Szmygin, Warszawa 2015\nZaliczenie na ocenę na podstawie uzyskania pozytywnej oceny z opracowania sprawozdania;\n- pod uwagę brane będzie przygotowanie studenta do ćwiczeń oraz aktywność na zajęciach (0,5 oceny).\nKoordynatorzy: Andrzej Borsuk\nProwadzący grup: Andrzej Borsuk\nKoordynatorzy: Daria Jagiełło\nProwadzący grup: Daria Jagiełło\nZajęcia prowadzone w formie zdalnej, synchroniczne i asynchroniczne [kurs na platformie Moodle, z użyciem systemu do prowadzenia konferencji BigBlueButton]


Podsumowanie 28. kolejki. Jak grali nasi rywale? - Górnik Niwka Sosnowiec\nZa nami 28. kolejka katowickiej klasy okręgowej. Sosnowiczanie przegrali w Miasteczku Śląskim z Odrą, a jak zagrali nasi rywale? Sprawdźmy!\nW ostatniej kolejce podopieczni Michała Chmielowskiego zagrali na wyjeździe z Odrą Miasteczko Śląskie. Mecz zakończył się skromnym zwycięstwem rywali. Bramkę na wagę trzech punktów zdobył w 31. minucie Szymon Wojtkowiak.\nJak poradzili sobie nasi pozostali rywale? Górnik Bobrowniki Śląskie pokonały lidera rozgrywek, Dramę Zbrosławice 2:0, a Szczakowianka Jaworzno strzeliła drugiej drużynie Zagłębia Sosnowiec aż cztery bramki. Górnik Wojkowice pokonał Łazowiankę Łazy 4:2, a Tęcza Błędów zremisowała 1:1 ze Źródłem Kromołów. Remisem zakończyło się także spotkanie Łagiszy z Silesią Miechowice (3:3). Z trzech punktów cieszyli się również Orzeł Miedary (3:1 z Cyklonem Rogoźnik) i Siemianowiczanka Siemianowice Śląskie (1:0 z Sokołem Orzech). W sumie padło 26 bramek.\nPo 28. kolejkach liderem rozgrywek pozostaje Drama Zbrosławice, która ma sześć punktów przewagi nad drugą Szczakowianką Jaworzno (60.). Niwczanie z 40. punktami na swoim koncie plasują się na dziewiątym miejscu. Tabelę zamyka SKS Łagisza (17.). Do końca sezonu pozostały dwie kolejki.\nWyniki 28. kolejki katowickiej klasy okręgowej:\nSiemianowiczanka Siemianowice Śląskie - Sokół Orzech 1:0\nTęcza Błędów - Źródło Kromołów 1:1\nDrama Zbrosławice - Górnik Bobrowniki Śląskie 0:2\nCyklon Rogoźnik - Orzeł Miedary 1:3\nŁazowianka Łazy - Górnik Wojkowice 2:4\nSzczakowianka Jaworzno - Zagłębie II Sosnowiec 4:0\nOdra Miasteczko Śląskie - AKS Górnik Niwka Sosnowiec 1:0\nSKS Łagisza - Silesia Miechowice 3:3


Newsy | gsmManiaK.pl - Part 4\nAMD „zdobyło” Xiaomi. Rywalizacja z Intelem nabiera rumieńców\nSamsung po cichu wprowadził do oferty nowy tablet - Galaxy Tab A Kids Edition (2019), który skierowany do najmłodszych. Nie jest to jednak model nowy, gdyż w rzeczywistości producent postanowił dorzucić bumper i przechrzcić Galaxy Tab A 8.0 (2019), który zadebiutował w lipcu tego roku.\nW internecie krąży zdjęcie pudełka Xiaomi Mi Note 10 - tego chyba nikt się nie spodziewał. Co wiemy o nachodzącym flagowcu od Xiaomi i czy jest dla niego miejsce na rynku?\nDosłownie za kilka dni do sprzedaży trafi nowa wersja modelu Honor 20 Lite - tym razem sprzęt zostanie wyposażony w wyświetlacz AMOLED, co stanowi sporą zmianę w porównaniu do bazowego sprzętu, który trafił na rynek w maju.\nWłaśnie poznaliśmy konkretne terminy aktualizacji poszczególnych smartfonów Xiaomi oraz Redmi do najnowszej wersji systemu-nakładki MIUI 11. Lista jest obszerna i obejmuje zarówno tańsze konstrukcje, jak i te nieco droższe. Sprawdź, czy i kiedy załapiesz się na update do MIUI 11.\nPo wielu tygodniach zapowiedzi lśniący Honor 20 Pro pojawił się w polskiej sprzedaży, dlatego warto rozważyć jego zakup. Cena flagowca z topowym procesorem, ekranem z dziurką i poczwórnym aparatem nie zmieniła się, co z pewnością zainteresuje wielu maniaKów ładnych smartfonów.\nTo bez wątpienia jedno z największych ogłoszeń w temacie gier mobilnych w ostatnich miesiącach - ogromny hit z pecetów, League of Legends, zmierza na urządzenia mobilne z systemem Android i iOS. Ta niesamowicie popularna MOBA nie będzie się zbytnio różnić od pierwowzoru z PC, zawierając sporo sprawdzonych pomysłów na rozgrywkę.\nNa polskim rynku Motorola One Action jest już od dłuższego czasu, a w Stanach Zjednoczonych startuje dopiero przedsprzedaż. Zainteresowani otrzymają w prezencie... drugi smartfon.\nDo oficjalnej prezentacji najnowszego smartfona z serii Moto G - Moto G8 Plus pozostało już coraz mniej czasu. Dlatego też tym bardziej cieszy fakt, że już teraz możemy przyjrzeć się specyfikacji technicznej i poznać wygląd\nNie da się ukryć, że LG w ostatnich latach pokazał się z gorszej strony, jeśli chodzi o tempo aktualizacji oprogramowania do nowszych wersji systemu Android. Można nawet zaryzykować stwierdzenie, że w tej niechlubnej konkurencji wyprzedził nawet Samsunga. I choć wątpię, aby coś się w tej materii zmieniło się w najbliższym czasie, to jest jednak nadzieja dla entuzjastów tej marki.\n« Pierwsza« Poprzednia...345...Następna »1 336 »\n126 queries. 0,369, 0.368 (0,369) seconds.


Lizbona - Największe atrakcje - WP Turystyka\nPółwysep Iberyjski, południowo-zachodnie wybrzeże ujścia Oceanu Atlantyckiego\nLizbona to stolica południwoeuropejskiego kraju, Portugalii, która co roku gości tysiące turystów. Warto wziąć Lizbonę pod uwagę podczas planowania urlopu, gdyż jest to przede wszystkim bardzo ciepłe miasto o dosyć dobrze rozbudowanej sieci komunikacyjnej (w Lizbonie znajdziemy zarówno tramwaje, jak i autobusy, taksówki i metro) i do którego z łatwością można dostać się samolotem z Warszawy.\nLizbona leży w południowo-zachodniej części Portugalii, na wybrzeżu, przy Oceanie Atlantyckim, w ujściu rzeki Tag - największej rzeki w Europie. Sąsiaduje z miastem Almada, do którego można dostać się przez ogromny most Ponte 25 de Abril, biegnący wzdłuż tejże rzeki.\nKiedy warto lecieć do Lizbony?\nLizbona znajduje się w strefie klimatu subtropikalnego, który sprawia, że są tam długie, ciepłe lata i krótkie zimy. Warto zatem odwiedzić Lizbonę w okresie od maja do października, gdyż średnie dobowe temperatury wynoszą wtedy powyżej 20 stopni, jest bardzo dużo dni słonecznych i mało opadów.\nJedną z największych atrakcji turystycznych Lizbony jest Zamek św. Jerzego, który znajduje się niedaleko brzegu oceanu, na Alfamie. Jest to jeden z najstarszych zabytków Portugalii i na pewno warty zobaczenia. Ponadto warto pokusić się o zwiedzenie klasztoru Hieronimitów w Lizbonie, który został wpisany na listę UNESCO, a także spróbować przejechać się sławnym tramwajem 28, który przejeżdża obok najważniejszych atrakcji turystycznych Lizbony.\nCzęsto odwiedzanym miejscem jest także oceanarium w Lizbonie.\nLizbona – kuchnia\nPortugalskie smaki to przede wszystkim proste dania z rybami i owocami morza. Najpopularniejszym daniem, które z łatwością można dostać w Lizbonie, jest bacalhau, czyli dorsz suszony i solony, przygotowywany na różne sposoby (podobno jest to jedyna ryba na świecie, z której można zrobić aż 365 potraw). Nie oznacza to jednak, że nie jada się innych mięs, wręcz przeciwnie: jedną z innych, bardziej znanych potraw portugalskich jest cozido, czyli jadane głównie zimą danie składające się z wielu mięs i warzyw, m.in. wołowiny, wieprzowiny, ziemniaków, kapusty, ryżu.\nNależy pamiętać, że Portugalia słynie z produkcji win, dlatego, będąc w Lizbonie, spróbujmy lampki wzmacnianego wina porto lub madery.\nW Lizbonie królują różnego rodzaju kawiarnie (szczególnie pastelarie, dostępne niemalże na każdym kroku) i restauracje. Oferują one oferują lekkie śniadania, które składają się najczęściej z kawy, soku pomarańczowego, słodkich babeczek pasteis de nata i tostów, a także tradycyjne obiady i kolacje. Należy wiedzieć, że niektore knajpy zamykane są już popołudniu\nLizbona – sieć komunikacyjna\nRozbudowana sieć komunikacyjna w Lizbonie sprawia, że wszędzie jest blisko. Możemy przejechać się metrem, łączącym najwazniejsze punkty w mieście, który dzieli się na cztery części: czerwoną, niebieską, żółtą i zieloną. Warto wiedzieć, że metro w Lizbonie to nie tylko środek komunikacyjny, z którego codziennie korzystają tysiące mieszkańców. To także miejsce, gdzie często organizuje się wystawy oraz targi, również strajki.\nNa powierzchni miasta mamy sieć tramwajową i autobusową. Bilety można kupić praktycznie wszędzie: w budkach do tego wyznaczonych, u kierowców, na stacjach, w automatach tramwajowych. Miasto oferuje nam dodatkowo windy miejskie, które stanowią niejako znak rozpoznawczy Lizbony, a także taksówki i kolej podmiejską.\n- śniadanie w pastelarii - od ok. 8,60 zł do ok. 17 zł,\n- obiad - od ok. 25 zł do ok.40 zł,\n- bilet na tramwaj, autobus, metro: funkcja zapping - ok. 6 zł; zakupiony u kierowcy - ok. 8 zł; zakupiony u motorniczego - ok. 12 zł,\n- 1,5 l butelka wody mineralnej niegazowanej: ok. 4 zł\n- butelka regionalnego wina bialego: od 6 zł w górę\nLotnisko Humberto Delgado w Lizbonie, sieć tramwajowa, sieć autobusowa, sieć metro


Jessica Guzek: [kim jest?, wiek, Miss Polonia, partner, Instagram] - Obcas.pl\nJessica Guzek to bez dwóch zdań jedna z najpiękniejszych kandydatek do zdobycia tytułu Miss Polonia. Jeśli wszystko pójdzie zgodnie z planem, gala finałowa odbędzie się już niebawem. Podczas niej poznamy najładniejszą kobietę w Polsce. Jeśli jesteście ciekawi, co wiadomo na temat jednej z uczestniczek stających do rywalizacji, koniecznie przeczytajcie artykuł zamieszczony poniżej!\nPost udostępniony przez Miss Polonia Official (@miss.polonia) Paź 18, 2020 o 9:30 PDT\nJessica Guzek: wiek\nNiewątpliwie, patrząc na zdjęcia Jessicki wiele osób zastanawia się, ile lat ma ta blond piękność. Otóż na oficjalnej stronie konkursu Miss Polonia, możemy dotrzeć do informacji, że dziewczyna ma 22 lata. W związku z tym, zalicza się do grona najmłodszych kandydatek do zdobycia tytułu. Na co dzień jest studentką, dla siebie wybrała kierunek dziennikarstwo. Oprócz tego, w wolnych chwilach pracuje jako modelka. Zdjęcia pochodzące z sesji zdjęciowych, w których uczestniczy możemy znaleźć między innymi w jej social mediach. Dziewczyna interesuje się sportem, w szczególności tenisem ziemnym. Ponadto, w wolnych chwilach lubi sięgać po dobrą literaturę.\nJessica Guzek: Miss Polonia\nMiss Polonia to konkurs piękności organizowany w Polsce, który jest jednym z najstarszych gali miss na świecie. Dotychczas, zorganizowano już 42 wieczory, podczas których wybrana zostaje najpiękniejsza Polka. 20 pięknych kobiet, a wśród niech Jessica, na pewno zrobią wszystko, aby zdobyć ten tytuł. Gala odbędzie się na przełomie jesieni i zimy już tego roku.\nPost udostępniony przez Jessica (@jessica.guzek) Paź 15, 2020 o 9:45 PDT\nJessica Guzek: partner\nJesteśmy przekonani, że ta kandydatka na miss wpadła w oko wielu panom z męskiej części widowni. To zwłaszcza oni pewnie zastanawiają się, czy jej serce jest już zajęte. Wszystko wskazuje na to, że Jessica jest singielką. W sieci na próżno szukać informacji na temat jej statusu związku.\nPost udostępniony przez Jessica (@jessica.guzek) Wrz 25, 2020 o 1:59 PDT\nPowiązane tematy:Jessica Guzek, Jessica Guzek instagram, Jessica Guzek kim jest, Jessica Guzek miss polonia, Jessica Guzek partner, Jessica Guzek wiek, miss polonia, wybory miss polonia


Finalis – Finanse są po to aby pracować dla Ciebie a nie na odwrót.\nDoświadczenie, duża wiedza i zaangażowanie.\nPosiadamy kilkunastoletnie doświadczenie zarówno produktowe jak i sprzedażowe. Uczymy się z każdym sprzedanym produktem, z każdą szkodą która uczy czegoś nowego. Wiemy co działa a co nie, co jest warte wydania pieniędzy a czym szkoda sobie po prostu zawracać głowę…\nJakość usług od 2008\nDokładamy wszelkich starań, aby oferować usługi najwyższej jakości w najbardziej konkurencyjnych cenach.\nZabezpiecz swoją przyszłość dzięki naszym Polisom\nNa co dzień skupiamy się na najlepszych produktach dostępnych aktualnie na rynki. Nie sprzedajemy wszystkiego, sprzedajemy to co zadziała. Znamy doskonale OWU polecanych produktów. Znamy mechanizmy działania polecanych polis i wspieramy naszych klientów podczas procesu likwidacji szkody.\nWiększość naszych klientów przed zgłoszeniem szkody do Towarzystwa Ubezpieczeniowego informuje nas o zaistniałym zdarzeniu. Pozwala to na szybsze i bardziej korzystne likwidowanie szkód oraz oszczędza czas naszych klientów. Zdajemy sobie sprawę, że polecane przez nas polisy po prostu muszą zadziałać – po to są!\nDlaczego wybór nas jest najlepszą opcją?\nZabezpiecz swoją przyszłość dzięki naszym rozwiązaniom pakietowym\nZacznij już dziś - skontaktuj się z nami.\nNa czym polega obsługa kompleksowa?\nZaczynamy od spotkania lub rozmowy telefonicznej z potencjalnym klientem. Zbieramy informacje o posiadanych już polisach oraz o potrzebach jakie ma klient. Po kilku dniach przedstawiamy kompleksowe rozwiązanie polegające na przejęciu wszystkich ubezpieczeń klienta, objęcie ich autorskim systemem monitorowania najkorzystniejszych ofert. Każdą polisę dostarczamy do domu, pilnujemy terminowości wystawiania polis, wspieramy za każdym razem kiedy klient ma szkodę.\nJak znaleźc naszego Agenta?\nPreferujemy kontakt telefoniczny lub mailowy – według uznania i wygody klienta. Nie siedzimy w biurze czekając na klientów. Kłóci się to z naszą filozofią – wolimy pracę w terenie. Jesteśmy zawsze do Państwa dyspozycji…..\nJak wspieracie swoich klientów w przypadku szkody?\nBardzo często na prośbę klientów pomagamy wypełnić druk zgłoszenia szkody oraz zgłaszamy szkodę w imieniu klienta. Gdy wysokość odszkodowania jest zaniżona, działamy na rzecz klienta aby wysokość odszkodowania została w sposób polubowny i ugodowy podwyższona. Podczas całego procesu likwidacji szkody bazujemy na zdobytym doświadczeniu oraz korzystamy z autorskich rozwiązań wypracowanych prze kilkanaście lat naszej działalności.\nCo mogę zyskać powierzając Wam moje ubezpieczenia?\nCzas, spokój i bezpieczeństwo. Znajdziemy najkorzystniejszą ofertę dla Ciebie i Twoich bliskich, dopilnujemy terminów przedłużania polis, zmonitorujemy za każdym rynek aby mieć pewność, że polecany produkt jest najlepszym rozwiązaniem w danym momencie. Pomożemy w zgłoszeniu szkody i przeprowadzimy przez proces jej likwidacji.\nProsimy o kontakt – na początku telefoniczny luba mailowy a następnie zaprosimy na spotkanie aby przedstawić ofertę. Naturalnie wysyłamy oferty na maila, którego poprzedzamy rozmową telefoniczną z klientem, aby wyjaśnić dlaczego proponujemy dany produkt i jakie są jego cechy.\nJak obsługujecie firmy?\nKażda branża ma swoją specyfikę i wymaga zupełnie innych ubezpieczeń. Na spotkaniu z przedsiębiorcami analizujemy ich potrzeby aby zminimalizować koszty, zwiększyć do maksimum poziom zabezpieczeń , ale też podpowiadamy rozwiązania dopasowane do specyfiki biznesu. Jest wiele produktów o których przedsiębiorcy nie wiedzą a mogą one znacznie usprawnić ich biznes.\nMożliwe, że odpowiedź znajdziesz na naszej stronie\nOto niektóre z najczęściej zadawanych pytań:\n+ 48 500 210 030 + 48 507 070 799\nWszelkie prawa zastrzeżone - www.finalis.pl


Nazwy dla nowych lodołamaczy wybrane! - RZGW Warszawa\nNazwy dla nowych lodołamaczy wybrane!\nW piątek 30 listopada w siedzibie Obiektu Hydrotechnicznego Stopnia Wodnego Włocławek odbyła się uroczystość wręczenia nagród w konkursie „Kto przełamie lód”, organizowanym w związku z realizowanym przez Wody Polskie projektem na budowę dwóch nowych lodołamaczy. Miło nam poinformować, że za rok zobaczymy lodołamacze SOKÓŁ i ORKAN! Zwycięskie nazwy wymyślili Beata Wojtasik i Filip Malinowski ze Szkoły Podstawowej nr 14 im. Marszałka Józefa Piłsudskiego we Włocławku, a opiekunem tej grupy była Pani Magdalena Rosol. Serdecznie gratulujemy i dziękujemy za udział w konkursie!\nUroczystość przebiegła w niezwykle radosnej atmosferze. Dla wszystkich dzieci, nie tylko autorów nazw, była ona ogromnym przeżyciem. Nagrody wręczyli Dyrektor RZGW Warszawie Robert Chciuk, Rzecznik prasowy RZGW w Warszawie Urszula Tomoń i Jacek Gadkowski, Kierownik Projektu. Były to: zestaw multimedialny dla szkoły oraz walizki i worki z gadżetami dla zwycięzców i opiekuna grupy. Dodatkowo cała klasa miała niesamowitą okazję do zwiedzenia jednego ze stacjonujących w porcie zakładowym we Włocławku lodołamacza. Na wszystkich czekał niebiesko-biały słodki stół, pełen smakołyków, które sprawiły uczniom nie lada frajdę.\n„Kto przełamie lód” polegał na wymyśleniu nazw dla dwóch lodołamaczy, które w przyszłości będą pracowały na Zbiorniku Wodnym Włocławek. Nazwa miała się składać z maksymalnie siedmiu liter, a inspiracją do jej stworzenia miała być przyroda i geografia. Ideą konkursu było, aby nazwy dla lodołamaczy były wymyślone w grupach, którymi przewodzić będą opiekunowie z grona nauczycieli szkoły. Poprzez konkurs chcieliśmy przybliżyć uczniom, ich opiekunom, a także wszystkim mieszkańcom Włocławka znaczenie akcji lodołamania, jakie ma dla zapewnienia osłony przeciwpowodziowej w sezonie zimowym. Uczniowie mieli przy tym niecodzienną okazję, aby stać się autorami imion dla dwóch nowych lodołamaczy, które przez następne lata będą pracowały na Zbiorniku Włocławek. Zatem zwycięstwo w tym konkursie to bez wątpienia ogromne wyróżnienie i prestiż dla grupy, opiekuna i szkoły.\nDwie nowe jednostki – lodołamacz czołowy i liniowy - powstające w Stoczni Koźle Sp. z o.o. z siedzibą w Kędzierzynie-Koźlu pojawią się we Włocławku 15 listopada 2019 r. Lodołamacze to specjalistyczne statki, które pracują w sezonie zimowym na ZW Włocławek. Lodołamanie ma na celu poprawę warunków spływu kry i lodu w okresie zimowym z Wisły powyżej zbiornika, a także przeciwdziałanie tworzeniu się na nim zatorów lodowych.\nKonkurs organizowany był w ramach działań informacyjno-promocyjnych dla Projektu „Budowa 2 lodołamaczy dla potrzeb zimowej osłony przeciwpowodziowej na terenie działania RZGW w Warszawie” realizowanego w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2014-2020, Oś priorytetowa II Ochrona środowiska, w tym adaptacja do zmian klimatu, Działanie 2.1 Adaptacja do zmian klimatu wraz z zabezpieczeniem i zwiększeniem odporności na klęski żywiołowe, w szczególności katastrofy naturalne oraz monitoring środowiska.


Wylize Cipki I Dupcie W Australii.\nSzukasz: Wylize Cipki I Dupcie W Australii.\n29 czerwca 2014 0 Elastyczne godzinypracydla zatrudnionychwUK18 marca 2010 Wylize cipki i dupcie Seks oralny w Melbourne w Australii /ogloszenia/work-in-tesco/ .\nPracaWTesco- PracawWarszawa. Główna » ogloszenia » Wylize cipki i dupcie w Australii PracawTescoPeterborough. +14 1943 397 750 wewn.\nDodaj 21 września 2015 Mobile Catering. Praca za granicą Wylize cipki i dupcie w Australii Szczegółyoferty, -TESCOwAnglii .\npracawtescowanglii. ZarobkiwTesco- Careego miejscepracy Jak wygląda pracawTescoi jakie są opinie opracywTesco ?. KIEROWCY CE Szukam koleżanki do dobrej zabawy Asda. Ososby zainteresowane prosze o Wylize cipki i dupcie w Australii kontakt.\nTutaj znajdziesz atrakcyjneofertypracywPolsce i za granicą. PracawTescoUK„ WTescoUKjest zupełnie inaczej, pracowałam tam przez rok, również na nocną zmianę. Ukwtytule wpisujac Wylize cipki i dupcie w Australii. Szczegóły contractors zatrudni pracownika dopracywTescoTidworth jako cleaner janitor /s-praca-w-tesco-w-anglii/ .\nWylize cipki i dupcie w Australii PoloniaTransport. Główna Strona Wylize cipki i dupcie w Australii Noty prawne. Tanie Autobusy Wylize cipki i dupcie w Australii do Londynu. TVPPoloniaTydzien Polski /watch?, 816300 Registered Charity No Wylize cipki i dupcie w Australii /c7/pl/glowna-strona/ More - Portal brytyjskiej Polonii - Ogłoszenia .\nLondynPL PoloniaW Londynie Wypadek w pracy 7943650240 Wypdek drogowy 200% po polsku Otrzymasz z nami wysokie odszkodwanie za wypadek w pracy lub Wylize cipki i dupcie w Australii wypadek drogowy w Anglii i Szkocji, v=8PqSkDL_ysg .\nZamieszczaj bezpłatnieogłoszenialub kupuj i sprzedawaj całkowicie za Wylize cipki i dupcie w Spotkania na seks bez zobowiazan w Germany Australii darmo!. Pl -Ogłoszenia Wylize cipki i dupcie w Australii .\nZapraszamy na Wylize cipki i dupcie w Australii Gumtree Polska, lokalnej strony ogłoszeniowej, aktualnych ofert. .\nSamochodyna sprzedaż w Wylize cipki i dupcie w Australii Wielkiej Brytanii .\nOgłoszenia. Duży wybór marek i Wylize cipki i dupcie w Australii modeli, samochód na Twoją kieszeń.\nSamochodyZ Anglii najnowszeogłoszeniana olx, "Samochód Wylize cipki i dupcie w Australii sprzedam".\nZnajdziesz tu informacje jak zdobyć zatrudnienie na terenie Wielkiej Brytaniiw 2014 Wylize cipki i Starsze dupcie w Australii r. /praca-w-anglii/ .\nPracaAnglia Oferty pracy Anglia Najnowsze oferty pracy Anglia Wylize cipki i dupcie w Australii znajdzieszwserwisie mile widziane CPC. Rynek pracy otwarty od 1 maja 2011 r Wylize cipki i dupcie w Australii. /PracaAnglia Dataogłoszenia. NIEMCY RYNEK Bez Wylize cipki i dupcie w Australii ograniczeń.\nLegalne zatrudnieniewoparciu o umowę o pracę podpisywaną bezpośrednio z zagranicznym Wylize cipki i dupcie w Australii Logistyka, Zakupy, Transport • Motoryzacja. Legalne oferty pracy za granicą, gdzie można znaleźć wiarygodneogłoszenia, formalności .\nPracawAnglii- Pracaza granicą. 13/8 /lista/fr_anglia Wylize cipki i dupcie w Australii .\nPracawAnglii2016 Aktualneogłoszenia- Imperial Szukasz pracywAnglii. Stworzyliśmy ten portal z Wylize cipki i dupcie w Australii myślą o wszystkich osobach planujących wyjechać, jak i tych, którzy już przebywają poza granicami naszego kraju. Tylko aktualneogłoszenia , równieżpracabez języka, ograniczeń.\nPrzenoszą się Wylize cipki i dupcie w Australii na Poznam panią od 18-40 lat Tindera. Dobreprogramy .\nPolacy porzucają Wylize cipki i dupcie w Australii serwisy randkowe, more. .\nAplikacja Wylize cipki i dupcie w Australii randkowa 4tindr już dostępna dla WP6 .\nktóry łączy 27 milionów par każdego dnia. Jaka inna aplikacja Wylize cipki i dupcie w Australii randkowa to potrafi?. Dostępne na PC /pl/badoo-vs-tinder .\nNajciekawsze profile z portalu Your browser indicates if you've visited this Wylize cipki i dupcie w Australii >>serwisrandkowy- tu poznasz ciekawych Tu poznasz ciekawych ludzi, znajdziesz miłość, romans lub seks.\nPrzenoszą się na Polacy porzucają Wylize cipki i dupcie w Australii serwisy randkowe. Randki, randka, ogłoszenia towarzyskie, matrymonialne, sex, romans, miłość, przyjaźń, ludzie, pogadaj, chat.\nDarmowe ogłoszenia w UK, polskie Wylize cipki i dupcie w Australii ogłoszenia w Wielkiej Brytanii to jedna z najlepszych metod na to. Wylize cipki i dupcie w Australii ogloszenia samochodowe uk, ogloszenia samochodowe anglia, Ogłoszenia samochodowe Anglia ogloszenia w uk\nPolski Wylize cipki i dupcie w Australii Serwis Ogloszeniowy w UK.\nOgłoszenia Wylize cipki i dupcie w Australii Motoryzacyjne Auto giełda Ogłoszenia\nogłoszenia samochodowe uk. Ogloszenia ze Szkocji, Walii, Anglii, Londynu, Birmingham, Leeds, Bristolu UK - Ogłoszenia w UK - Wylize cipki i dupcie w Australii .\nCzęści samochodowe, silniki, skrzynie biegów, sprzęgła, reflektory opony i alufelgi Wylize cipki i dupcie w Australii - nowe i - bezpłatne ogłoszenia motoryzacyjne w .\nOgłoszenia Wylize cipki i dupcie w Australii motoryzacyjne dla osób prywatnych i dealerów samochodowych.\nPoznaj Polaków 15 latka zaprasza napalonego, sex telefon za Granicą Wylize cipki i dupcie w Australii Już Dziś!. NajwiększySerwisRandkowydla Polek i Polaków na Emigracji. kliknij i znajdź miłość!, zobaczyłam baner polishhearts na portalu randkowym swatka i jako że Wylize cipki i dupcie w Australii mieszkam i pracuje w Szkocji. Swatka Cię zeswata, eDarling .\nRandki Online. Umawiamy na Randki tysiące Wylize cipki i dupcie w Australii osób dziennie.\nWylize cipki i dupcie w Australii Polskie Randki w Szwecji. Polish Dating .\nPolskie randki na emigracji. Randki dla Wylize cipki i dupcie w Australii Polaków na emigracji. Poznaj naszserwisrandkowyjuż teraz !.\nOd zaraz Wylize cipki i dupcie w Australii propozycja ciekawejpracyw Anglii na magazynie z odzieżą w miejscowości Chetna na seks spotkanie BedfordUK. /oferty/anglia/ .\nWylize cipki i dupcie w Australii\nPraca w Anglii Praca za granicą na produkcji Z podstawową znajomością języka angielskiego ofertapracyw Anglii na magazynie z odzieżą na Wylize cipki i dupcie w Australii terenie Wellingborough, /praca/chatham-x24- .\nPraca w Anglii od zaraz,ofertypracyw Londynie. Szkocja Samozatrudnienie albo praca dla Wylize cipki i dupcie w Australii agencji lub praca na kontrakt, praca 5 Zonaty szuka mezatki w Australii dni w tygodniu. /Praca-Uk .\nTeam Leader UK+PL Wylize cipki i dupcie w Australii w firmie HRK S.A. /praca-uk-kent .\nPraca chatham, kent - -Ofertypracy Praca chatham, Wylize cipki i dupcie w Australii kent - w serwisie Znajdź i zaaplikuj na ofertępracy. - Warszawa -ofertypracy


Jakie właściwości ma olej CBD? - wit-mat.pl\nKonopie przemysłowe należą do starych roślin od tysięcy lat wykorzystywanych przez człowieka. Z czasem zaprzestano ich uprawy, a dzisiaj ponowie wracają do łask. Okazało się bowiem, że mają one wiele cennych właściwości. Produktem, który pozyskiwany jest z konopi przemysłowych jest między innymi olej.\nOlej konopny – jaki ma skład?\nOlej konopny 10ml uzyskuje się z kwiatów konopi przemysłowych. Rośliny, z których wytwarzany jest olej konopny 10ml pochodzą wyłącznie ze sprawdzonych, ekologicznych plantacji. Olej konopny 10ml nie zawiera więc pozostałości nawozów sztucznych bądź herbicydów. Warto dodać, że konopie przemysłowe nie zawierają THC. Oznacza to, że olej CBD 10ml nie uzależnia.\nOlej CBD 10ml jest za to produktem bardzo bogatym w witaminy, sole mineralne i olejki eteryczne. Ponadto olej CBD 10ml zawiera znaczne ilości niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych. Co ważne, olejek CBD 10ml można kupić w bardzo różnym stężeniu.\nOlejek CBD 10ml jest suplementem diety, który zawiera wyłącznie naturalne składniki. Dzięki licznym substancjom, które zostały wykryte w konopiach przemysłowych, olejek CBD 10ml ma wiele właściwości zdrowotnych. Olej konopny CBD może być wykorzystany w leczeniu wielu chorób.\nStosując olej konopny CBD 10ml nie należy jednak rezygnować z tradycyjnych metod leczenia. Olej konopny ma właściwości przeciwbólowe i przeciwzapalne. Wykazuje także działanie przeciwpsychotyczne. Otwarte opakowanie należy przechowywać w chłodnym miejscu.


Szkoła uczuć / Walk to Remember - Filmy romantyczne, komedie, nowości filmowe- Filmyromantyczne.pl\nPremiera: 2002-06-28 (Polska) , 2002-01-23 (Świat)\nAktorzy: Al Thompson, Daryl Hannah, Mandy Moore, Peter Coyote, Shane West\nOpis: Oparta na faktach, prawdziwa opowieść o miłości, dwojga ludzi, którzy właśnie wchodzą w życie dorosłe. Landon (Shane West) - to pewny...\nOpis Szkoła uczuć / Walk to Remember\nOparta na faktach, prawdziwa opowieść o miłości, dwojga ludzi, którzy właśnie wchodzą w życie dorosłe.\nLandon (Shane West) – to pewny siebie, szkolny przystojniak. Nie zabiega o dobre o oceny w szkole, ani o opinię innych o sobie. Jego przeciwieństwem jest Jamie (Mandy Moore), która jest córką miejscowego pastora. W odróżnieniu od Landona jest skromna, nie leniuchuje, chętnie zabiera się do pracy i z wdzięcznością pomaga innym. Wydawałoby się, że dzieli ich wiele, ale już wkrótce ich drogi się skrzyżują.\nAkcja filmu ma miejsce w szkole wyższej. To wyjątkowe ze względu na unikalne środowisko miejsce. W którym wszyscy wszystko klasyfikują, segregują, etc. Należenie do grup jest jedną z ważniejszych wartości. Tu najbardziej się liczy to czy „jesteś z nami czy przeciwko nam”. W szkole w Beaufort, Landon Carter z pewnością jest na najważniejszej liście. A Jamie Sullivan? Cóż… ona najprawdopodobniej nie jest na żadnej z list. Landon i Jamie prawdopodobnie nigdy by nie zwrócili na siebie uwagi. Pewnie nawet nigdy by się na siebie nie natknęli, gdyby nie tragiczny wypadek.\nScenariusz na podstawie książki Nicholasa Sparka „A Walk To Remember”. Jak mówi producentka, Denise Di Novi:\nHistoria ta jest popularna nie tylko wśród nastolatków i młodszych dzieci, ale też wśród dorosłych, praktycznie w każdym wieku. Wydaje mi się, że tajemnica tej popularności tkwi w tym, że przypomina ona każdemu o tym, co w życiu jest najważniejsze: bezwarunkowa miłość, nadzieja i wiara. Są to wartości znane ludziom od tysięcy lat, o których należy mówić nie tylko młodym ludziom, przeżywającym swe pierwsze miłości, ale przypominać wszystkim, w ciągu całego ich życia.\nSzkoła uczuć to nie tylko romans dla nastolatków. To opowiedziany w sposób współczesny LOVE STORY. Wygrana Teen Choice i Złoty Popcorn, i liczne nominacje filmowe, tylko potwierdzają, że obraz w reżyserii Adam’a Shankman warto zobaczyć.\nPoprzedni 500 dni miłości / 500 Days of Summer


Owady - artykuły | Gazeta Pomorska\nLatające mrówki. Czy są dla nas groźne? Jak się ich pozbyć?\nLatające mrówki w całym kraju. Czy to już plaga? Jak sobie z nimi radzić. Czy są niebezpieczne dla ludzi?


LOTUS Maxi z sondą pomiarową - H2Otech\nStrona główna » Produkty » LOTUS Maxi z sondą pomiarową\nLOTUS Maxi 80\nLOTUS Maxi 160\nLOTUS Maxi 240\nLOTUS Maxi 400\nLOTUS Maxi 600\nLOTUS Maxi 1000\nLOTUS MAXI z sondą pomiarową jest największym produktem naszych generatorów dwutlenku chloru i jest stosowany we wszystkich tych przypadkach, w których istnieje potrzeba dużej produkcji, np. w dużych oczyszczalniach wody.\nDwutlenek chloru produkowany przez LOTUS MAXI jest ustawiony proporcjonalnie do przepływu wody obiegowej lub na podstawie wartości zadanej, jest następnie dozowany do strumienia wody.\nOPCJA CZUJNIKA GAZU\nLOTUS MAXI z detekcją czujnika gazu.\nReaktor z PVC\nAlarmy niskiego poziomu reagentów\nStężenie ClO2 do 2 g/l\nTemperatura pracy: 0-45ºC\nZawór wielofunkcyjny (bezpieczeństwa)\nDane o produkcji w czasie rzeczywistym\nSzarżowa produkcja ClO2\nProdukcja proporcjonalna do przepływu wody\nWejście analogowe 0-20mA\nWejście wodomierza impulsowego\nKontrola napięcia zasilania\nCiągła produkcja ClO2\nobudowa IP65 (NEMA4x)\nprevious post: LOTUS Maxi\nnext post: LOTUS Ultra z sondą pomiarową


Oakley Radar Pace - okulary, które zastępują trenera\nOakley Radar Pace – okulary, które zastępują trenera\nTAGI:intelOakley Radar Paceokularyosobisty trenersystem treningowytrenowanie\nNapisany przez: PCElite.pl 19/10/2016\nIntel wspólnie z Luxottica, jedną z największych firm projektujących okulary, zaprezentowali sportowy model Radar Pace marki Oakley wyposażony w system treningowy. Osobisty trener wbudowany w okulary działa w czasie rzeczywistym i jest aktywowany głosowo dzięki zastosowaniu technologii Intel Real Speach. Rozwiązanie to zostało po raz pierwszy zastosowane w urządzeniu konsumenckim.\nModel Oakley Radar Pace wyposażony w technologię Intel Real Speech całkowicie odmienia indywidualny trening, zarówno dla zawodowców, jak i amatorów. Okulary poprzez wbudowany moduł Bluetooth bezprzewodowo łączą się ze smartfonami, na których użytkownik może zapisywać i monitorować swoje postępy oraz ustalać cele treningowe w dedykowanej aplikacji opracowanej we współpracy z inżynierami Intela. Aplikacja analizuje wyniki i jest w stanie opracować zindywidualizowane programy treningowe, które są przekazywane w czasie rzeczywistym użytkownikowi za pośrednicwtem wbudowanych słuchawek i technologii Intel Real Speech. Z kolei wbudowany mikrofon umożliwia swobodną komunikację z urządzeniem, w tym zadawanie pytań. Ponadto, Radar Pace zostały wyposażone w zestaw czujników takich jak żyroskop, akcelerometr czy czujnik wilgoci, oraz port USB do ładowania urządzenia i touchpad. Urządzenie można zsynchronizować z uslugami Siri i Google Now na sparowanych smartfonach.\nIntel Real Speech rewolucjonizuje treningu sportowy\nTrzy nowe płyty główne od Asusa – X99-Deluxe, X99-Pro i X99-A\nASRock X99 WS: pierwsza płyta X99 dla stacji roboczej\nIntel Core i7-7700K “Kaby Lake” – test w kolejnym benchmarku\nPrototypowy pendrive ze złączem Thunderbolt\nOpublikuj komentarz w tym wpisie jako pierwszy. napisany przez "Oakley Radar Pace – okulary, które zastępują trenera"