Wyszukiwanie trwało 0.00 sekund. Szukaj: Posty napisane przez: musco\nForum: Pytania i Odpowiedzi 26-02-14, 19:43\nLoot Czerwone Smoki.\nDodane przez musco\nA może by tak chodzić czasem na coś na czym nie...\nA może by tak chodzić czasem na coś na czym nie ma waste? Myślę, że skoro kiedyś można było chodzić na cyce dla profitu i na bagienne z wastem to i na wyższych poziomach coś takiego się znajdzie.\nForum: Pytania i Odpowiedzi 25-06-13, 22:42\nDa się to zrobić ;p jest kilka małych klitek,...\nDa się to zrobić ;p jest kilka małych klitek, których nikt nie licytuje. Także jeśli ktoś ma postać z ssem, na której nie ma domku, proszę bardzo ;P\nForum: Pytania i Odpowiedzi 25-06-13, 15:46\nCóż wygrałem aukcję, w której byłem sam(czyli tą...\nCóż wygrałem aukcję, w której byłem sam(czyli tą na której mniej mi zależało). Tą gdzie był jeszcze ktoś inny przegrałem ale nie mam pewności, czy ktoś mnie przebił czy może osoba, która była druga...\nForum: Pytania i Odpowiedzi 24-06-13, 22:14\nCo rozumiesz pod stwierdzeniem bezużyteczna?...\nCo rozumiesz pod stwierdzeniem bezużyteczna? Możesz sprawdzić jakie są, ile dają doświadczenia, ile mają życia, co może z nich wypaść...\nprzytoczę tutaj wilka:\nForum: Pytania i Odpowiedzi 24-06-13, 21:41\nWiem, że może odgrzebuje stary temat ale jestem...\nWiem, że może odgrzebuje stary temat ale jestem dokładnie takiej samej sytuacji a nie ma odpowiedzi, która by mnie zadowalała.\nZalicytowałem domek jednak nie tylko ja chciałbym go mieć. Więc...\nForum: Poradniki 13-06-13, 09:10\njeśli siedzi się na czerwiach od ~~13 do 20...\nJeśli miałbym się zastanawiać czy czerwie czy coś innego to wg. mnie liczą się tylko krasnale. Exp nie...\nForum: Poradniki 01-06-13, 17:03\nA ja poleciłbym rycerzom na 30 poziomie raindar....\nA ja poleciłbym rycerzom na 30 poziomie raindar. Chodząc sobie do mostu można spokojnie wyciągać +40k expa. Do tego ze szkieletów i ghuli wypada tona złota ( jeśli dobrze pamiętam to 1,5h expa - 2bp...\nForum: Archiwum 05-07-12, 00:15\nA czy ten "błąd" z dodawaniem większej ilości...\nA czy ten "błąd" z dodawaniem większej ilości procent do umiejętności będzie zmieniany w update? Chciałbym wiedzieć czy mogę skupić się na expieniu z średnim skillem czy teraz nabić trochę pnów i...


Marcin Luter - Cień Jana Husa (45)\nePatmosna ZachódMarcin Luter - Cień Jana Husa\nOstre starcie dwóch dyskutantów miało swą kulminację – Eck zarzucił Lutrowi, że wyznaje kacerskie poglądy Jana Husa. Luter, rozdrażniony i nie do końca panujący nad sobą, odpowiedział: „Wśród artykułów Husa i husytów jest wiele twierdzeń na wskroś ewangelicznych i chrześcijańskich, których Kościół żadnym sposobem potępić nie może!” Na sali zawrzało; książę Jerzy Brodaty aż wstał i zawołał: „Oto zaraza husycka!” Na to Eck, pewny siebie i siły swych argumentów: Kościół nie potępi artykułów Husa? Przecież sobór w Konstancji obłożył klątwą i Husa, i jego twierdzenia. Czyżby ojciec Luter odrzucał autorytet świętego soboru powszechnego?”*\nLuter zmieszał się; wychowano go w przekonaniu, że Hus i jego stronnicy to zajadli kacerze, niezwykle niebezpieczni. Pamięć o wojnach husyckich sprzed stu lat była jeszcze żywa w graniczącej z Czechami Saksonii. Przeważające siły niemieckie nie umiały poradzić sobie ze zbuntowanymi Czechami; to częstokroć husyci byli górą w tych walkach, a nawet sami najechali Niemcy. Dopiero, gdy stronie katolickiej udało się doprowadzić do rozłamu w szeregach przeciwnika, najeźdźcy niemieccy wspólnie z umiarkowanym stronnictwem husyckim pokonali radykalnych taborytów. W bratobójczej tej walce radykałowie ulegli swym dawnym współwyznawcom, którzy zdradzili ich za cenę komunii pod dwiema postaciami i czeskiego języka we mszy – istne trzydzieści judaszowych srebrników. Ponury ten obraz był jeszcze czarniejszy z racji podwójnej zdrady – Jana Husa zawezwano na sobór w Konstancji, obiecując mu nietykalność osobistą i sam cesarz niemiecki Zygmunt Luksemburski zaopatrzył go w list żelazny. W Konstancji cesarz nie dotrzymał słowa, Husa wtrącono do więzienia, osądzono i spalono na stosie. Nie wiemy, ile z tego dotarło do Lutra; wspomina on tylko, że jeden z jego nauczycieli w klasztorze w Erfurcie odważył się kiedyś na ostrożną uwagę, że Husa niesłusznie wyklęto.\nKsiążę Jerzy Brodaty z władzami uniwersytetu w Lipsku zgodnie uznał Ecka za zwycięzcę debaty. Nie to jednak było najważniejsze. O wiele istotniejszym było, że Luter, chcąc nie chcąc, publicznie zadeklarował się po stronie husyckiej herezji. Jeszcze w marcu 1519 roku, a więc przed debatą, napisał do Spalatina, nadwornego kaznodziei elektora saskiego: „Na ucho mówię Ci i w zaufaniu – nie wiem, czy papież jest antychrystem, czy jego apostołem, tak sprzedaje i krzyżuje on Chrystusa w swoich dekretach”**. Teraz, po lipskiej dyspucie, zradykalizował się jeszcze bardziej. Napisało do niego dwóch husytów z Pragi czeskiej – Jan Paduszka i Wacław Rożdalowski:„Czym Hus był niegdyś w Czechach, ty tym dziś jesteś w Saksonii. Nie zachwiej się!”** Obaj Czesi zapewnili Lutra, że jest bardzo znany w Pradze, że znajdzie tam wielu przyjaciół, a do listu dołączyli dzieło Jana Husa „O Kościele” –„abyś sam dowiedział się z jego pism, jaki to był człowiek”*. Luter, ciągle pełen uprzedzeń, przez kilka tygodni nie zajrzał do przesłanego mu dzieła; gdy je wreszcie jednak przeczytał, ze zdumieniem stwierdził:„Wszyscy jesteśmy husytami, nie wiedząc o tym”. Jeśli ktokolwiek łudził się jeszcze możliwością pojednania Lutra z panującym Kościołem, to teraz musiał porzucić wszelką nadzieję – zerwanie stało się ostateczne. Luter, pod wrażeniem lektury dzieła Husa, oznajmił Spalatinowi: „Nie wiem, co myśleć, gdy zastanawiam się nad straszliwym Bożym wyrokiem, wydanym na człowieka – oto publicznie sto lat temu spalono na stosie jasną i prawdziwą Ewangelię; potępia się ją po dziś dzień i nikomu nie wolno jej wyznawać”*.\nKontynuacja - część XLVI. Pisma, broszury, ulotki\nTagi: antychryst, apostoł, Chrześcijanie, ewangelia, herezja, Jan Hus, Kościół, Marcin Luter, Oręż którym walczymy, papież, sobór powszechny


Jak Dostosować Optymalne Ustawienia WMM | anteny i akcesoria\nWMM to funkcja sieci bezprzewodowej, która umożliwia routerowi nadanie priorytetu różnym typom ruchu. W tym przewodniku omówimy niektóre typowe ustawienia, które mogą oferować różne routery, aby pomóc Ci w dokonaniu najlepszych optymalnych ustawień opcji bezprzewodowych multimediów.\nPrzedstawimy również kilka łatwych do zrozumienia scenariuszy, kiedy i jak należy optymalnie wykorzystać te przydatne ustawienia WMM. W ten sposób możesz osiągnąć maksymalną prędkość i dokładność, korzystając z opcji Wireless Multimedia.\nWłączona (VoIP i filmy, produkt Apple), Wyłączona (ogólne użycie komputera)\nGeneralnie powinieneś włączyć tę opcję. Obsługa WMM pomaga w różnego rodzaju ruchu, takim jak usługi głosowe, wideo i usługi działające w tle. Dzieje się tak, że jeśli używasz VoIP, mniej prawdopodobne jest, że napotkasz opóźnienia. Możesz mieć płynniejsze działania podczas strumieniowego przesyłania filmów. Jednak wadą jest to, że może opóźniać inny ruch sieciowy o mniej krytycznym charakterze, taki jak pobieranie dużych plików.\nNależy zauważyć, że jeśli używasz produktów Apple, takich jak iPhone, iPad, iPod touch lub Apple TV. Będziesz musiał włączyć obsługę WMM, w przeciwnym razie nie będziesz mógł połączyć się z siecią Wi-Fi 802.11n.\nJeśli jednak masz konflikty lub przerywasz połączenie podczas korzystania z tej opcji. Istnieje duże prawdopodobieństwo, że używane urządzenia nie mają najnowszych sterowników lub systemu operacyjnego. Zaktualizuj wszystkie swoje urządzenia, aby mieć najnowszy system operacyjny i sterowniki, aby sprawdzić, czy to rozwiąże problem z funkcją obsługi WMM.\nJeśli nadal masz problem z funkcją obsługi WMM, być może urządzenia, do których masz podłączony router, są po prostu za stare. Należy wtedy rozważyć wyłączenie obsługi WMM routera.\nWł. (Do użytku ogólnego), Wył. (Obszar o dużych zakłóceniach Wi-Fi)\nNo-Acknoledgement to funkcja dokładności, która poprawia dokładność przesyłanych danych. Aby to działało, do strumienia danych dołączane są dane sprawdzające błędy, aby zapewnić dokładność. Zwykle nie korzystasz z tej opcji, o ile nie mieszkasz w zwartym sąsiedztwie sieci Wi-Fi.\nNajłatwiejszym sposobem sprawdzenia tego jest wyłączenie braku potwierdzenia i sprawdzenie, czy nie napotkasz żadnych problemów z połączeniem bezprzewodowym. Jeśli nie ma problemu, otrzymasz niewielką premię do prędkości bez potwierdzenia.\nMożesz chcieć sprawdzić No-Ack lub Ack Suppression, aby uzyskać więcej informacji.\nObsługa oszczędzania energii\nWył. (Sieć domowa), Wł. (Sieć publiczna)\nCelem tego ustawienia jest to, że router kolejkuje dane, gdy urządzenia mobilne są w trybie oszczędzania energii. Celem jest oszczędzanie baterii w urządzeniach, które są zasilane z baterii. Jedyną wadą tej opcji jest to, że w pewnych warunkach może powodować rozłączenia między urządzeniami a routerem.\nJeśli masz sieć domową, po prostu ją włącz. Wyłącz opcję tylko wtedy, gdy kiedykolwiek napotkasz problemy z przerywanym lub spadkiem sygnału z / do telefonu komórkowego lub tabletu.\nMożesz jednak po prostu pozostawić tę opcję wyłączoną, jeśli tak naprawdę nie zależy Ci na zużyciu baterii, gdy jesteś w domu. Włączaj funkcję oszczędzania energii tylko wtedy, gdy urządzenia mobilne wyczerpują się zbyt szybko i starasz się przedłużyć żywotność baterii.\nJeśli hostujesz sieć publiczną, rozważ włączenie tej opcji. Chcesz być w stanie uchronić odwiedzających przed zbyt szybkim wyczerpywaniem się baterii.\nMożesz przeczytać więcej o obsłudze oszczędzania energii w WMM APSD .\nOpcje kolejki WMM\nNiektóre routery umożliwiają zmianę ustawień WMM specjalnie dla różnego rodzaju ruchu. Same w sobie są dość proste, jednak odnotujemy je i podamy tutaj bardziej jasne definicje mediów. Priorytet jest klasyfikowany od wysokiego do niskiego.\nGłos. Voice over IP (VoIP) i media strumieniowe.\nWideo. Aplikacje wideo.\nNajlepszy wysiłek. Większość standardowych aplikacji IP korzysta z tej kolejki.\nTło. Niski priorytet z dużą przepustowością. Aplikacje, takie jak FTP.


Polska znika z Rosji | Przegląd\nAutor: Krzysztof Pilawski\t| Maj 27, 2007\nZapomniano, że komunizm nie ma narodowości, że pod pomnikami sowieckimi/radzieckimi leżą szczątki bardzo wielu narodowości, w tym zapewne i Polacy\n– Panie profesorze, na początku musimy wyjaśnić jedną kwestię. Czy jest pan wykształciuchem? Popularyzator tego określenia, Ludwik Dorn, mówił niedawno, że ci, którzy uznają je za obraźliwe, po prostu mają małą wiedzę. Bo, jak utrzymywał, kto zna Dostojewskiego, ten dobrze wie, o co chodzi. Pan profesor wie?\n– Musielibyśmy zdefiniować pojęcie. W znaczeniu, jakie nadał mu ten polityk od “burej suki”, zapewne jestem. Natomiast zdecydowanie nie jestem w znaczeniu Sołżenicynowskiej obrazowanszcziny (słyszałem, jak Dorn wywodził je od intelligenczestwa – takiej bzdury u Sołżenicyna oczywiście nie ma). Pojęcie Sołżenicynowskie sam tłumaczę mniej sympatycznie – “wykształceńcy”. To pseudointeligencja, która – prócz wykształcenia – nic nie wyniosła z domu ani uniwersytetu. I teraz siorbie herbatkę ze szklanki, mrużąc oko, by nie natknąć się na łyżeczkę. Zagryza słoniną pokrojoną na gazecie, mając w nosie wszystko, co jej bezpośrednio nie dotyczy. Polskie wykształciuchy to najczęściej zaangażowana w sprawy społeczne inteligencja z dziada pradziada, nieakceptująca ani lewicowego, ani prawicowego bolszewizmu.\n– Skoro jesteśmy przy bolszewikach: Włodzimierz Lenin – znany z jeszcze mocniejszego niż marszałek Sejmu języka – posługiwał się pogardliwym określeniem intelligenszczyna w stosunku do tzw. burżuazyjnej inteligencji. Ale przejdźmy do tematu. W relacjach między Polakami a Rosjanami narosło wiele nieporozumień. Także językowych. Zdarza się, że nie potrafimy prawidłowo nazwać wschodnich sąsiadów. Na przełomie lat 80. i 90. w całym kraju pojawiły się bazary, które nazwano “ruskimi”, handlujących zaś na nich określono wspólną nazwą “Ruscy”. Tak było zarówno w Warszawie, gdzie zjeżdżali przedsiębiorczy obywatele ze wszystkich dawnych republik Związku Radzieckiego, jak i w Przemyślu, gdzie handlowali głównie Ukraińcy, czy w Białymstoku – choć tu “na ruskim bazarze” dominowali Białorusini. Dlaczego ich wszystkich wrzucono do jednego worka?\n– W czasach sowieckich Aleksander Sołżenicyn walczył o to, by świat zachodni nie utożsamiał sowieckości/radzieckości z rosyjskością. Walka ta odniosła powodzenie przede wszystkim wśród inteligentów czytających Sołżenicyna, gdy wypowiadali się o rosyjskiej kulturze. Nikt z nich, ani na Zachodzie, ani w Polsce, nie nazywał przecież np. Okudżawy i Wysockiego artystami sowieckimi/radzieckimi. Byliśmy w stanie odróżnić rosyjskość od sowieckości. Kultura w odbiorze była z reguły rosyjska, ormiańska, gruzińska, ukraińska… Państwo – sowieckie/radzieckie. Po jego upadku powstał problem, gdyż jego miejsce zajęła – z nieco okrojonymi granicami – Federacja Rosyjska. Znowu więc powróciło, nawet wśród sporej części inteligencji, utożsamienie rosyjskości z sowiecką/radziecką przeszłością. Wojska radzieckie opuszczały przecież Polskę, Czechosłowację, Węgry… jako wojska “rosyjskie”, choć Rosjanie (Russkije) stanowili w nich jedynie część. W Federacji Rosyjskiej do pewnego stopnia poradzono sobie z tym problemem, przywracając pojęcie rossijskij. Państwo jest rossijskoje i każdy obywatel tego państwa to Rossijanin, niezależnie od tego, czy jest narodowości “ruskiej”, polskiej, żydowskiej, czeczeńskiej, baszkirskiej, kałmuckiej czy jakiejś innej. W naszym ani w żadnym innym znanym mi języku nie znaleziono jeszcze rozróżnienia na russkij i rossijskij, Russkij i Rossijanin. Wszystko zależy od kontekstu. Z tym kontekstem nie radzą sobie ani politycy, ani dziennikarze. Jak więc wymagać od “mas”, by nie wrzucały wszystkich do jednego “ruskiego” worka?\n– Czy to określenie “Ruscy” nie było przypadkiem synonimem “Murzyna” – wyrażało polską megalomanię, pogardę w stosunku do przybyszów ze wschodu? Zwłaszcza że los “Ruskich” leżał w polskiej kieszeni. “Ruski bazar”, na którym “Ruscy” prosili: “Pan kupi”, dla wielu Polaków stał się formą odreagowywania kompleksów. Także dla dresiarza z powieści Doroty Masłowskiej “Wojna polsko-ruska pod flagą biało-czerwoną”, który czuje się “polskim panem” wobec “Ruskich”.\n– Zdecydowanie nie! Taką megalomanię widzę u polskich polityków i u wielu zarozumiałych publicystów-wykształceńców. Polskie “masy” współczuły “Ruskim”, szczególnie na początku lat 90., gdy same klepały biedę, a na “ruskim bazarze” mogły zrobić zakupy dużo taniej niż w sklepie. W latach 90. nie było w Polsce śladu rusofobii. Autorytet Sołżenicyna sprawił, że Rosjan postrzegaliśmy jako ofiary komunizmu. Winien był komunizm, a nie Rosjanie.\n– To przeciwstawienie – komunizmu i Rosjan – jest interesujące. Na przełomie lat 80. i 90. ubiegłego wieku rosyjscy skrajni nacjonaliści głosili, że komunizm został wymyślony przez Żydów po to, by zniszczyć Rosję. Wiktor Czernomyrdin jako premier mówił o komunizmie jako zarazie przywleczonej z Zachodu, który nie chciał jej trzymać u siebie. Obecnie wśród rosyjskich elit władzy częsty jest pogląd, że komunizm był projektem zachodnim, sprzecznym z tradycyjnymi wartościami rosyjskimi… Oni winą za komunizm obarczają Zachód! Tymczasem w Polsce panuje – uzasadnione zresztą – przekonanie, że komunizm przynieśli Rosjanie… I w tej sprawie trudno się więc zrozumieć.\n– Ja nie przeciwstawiam komunizmu Rosjanom. Mówię, że komunizm nie ma narodowości. Bezsensowne jest utożsamianie go z żydostwem, z żydobolszewizmem, z czym mieliśmy i my do czynienia w Polsce międzywojennej, jak i bezsensowne jest utożsamianie go z rosyjskością. Powiem wręcz rzecz straszną dla niejednego polskiego ucha: w Katyniu nie mordowano Polaków, mordowano tam wrogów klasowych. Komuniści wytrzebili najpierw “swoją” inteligencję (rosyjską, gruzińską, żydowską, ukraińską…), “trafiła się okazja” – wymordowali polską – by nikt nie przeszkadzał w budowie “społeczeństwa” bezklasowego i beznarodowego.\n– W czasie, gdy w Polsce masowo pojawiały się “ruskie bazary”, jedno z popularnych haseł politycznych brzmiało: “Sowieci do domu!”. W tej chwili mówi się w Polsce potocznie o pomnikach “ruskich” żołnierzy. Co się zmieniło?\n– Wszystko przez owo utożsamienie “Sowietów” z “Ruskimi”, Putina ze Stalinem, propagowane przez wielu polityków, telewizję i prasę. Zapomniano, że komunizm nie ma narodowości, że pod pomnikami sowieckimi/radzieckimi leżą szczątki bardzo wielu narodowości, w tym zapewne i Polacy. W internecie znajdzie pan masę portali z dowcipami, a wśród polskich – dział “Polak, Niemiec, Rusek”. Poniższy dowcip, zaczerpnięty z internetu, dobrze oddaje dzisiejsze telewizyjne zaprogramowanie “nas” do “Rusków”: W przedziale jadą Polak, Rusek, Francuz i matka z córką. Pociąg wjeżdża w tunel. W ciemności słychać cmok i trzask. Oto, co myślą osoby w przedziale:\nMatka: Porządna córka. Ktoś ją pocałował, a ona go w pysk…\nCórka: Głupia matka. Frajer ją pocałował, a ona go w pysk…\nFrancuz: Ale mi się udało, pocałowałem ją, a w pysk dostał ktoś inny…\nRusek: Co jest? Najpierw mnie całują, a potem biją…\nPolak: Wy się tam całujcie, a ja Ruskiemu i tak dołożę!\n– I dokładamy! My im – oni nam. Wicepremier Przemysław Gosiewski nie bez dumy wspomina przodka Aleksandra Korwina Gosiewskiego, który brał udział w wyprawie na Moskwę, był komendantem polskiej załogi na Kremlu, przyczynił się do wielkiego pożaru miasta. To dokładanie jest kilka wieków starsze niż komunizm. O co tak właściwie poszło i kto, według pana, zaczął?\n– Kto zaczął – nie jest tu istotne. Problem polega na pełnym wzajemnym niezrozumieniu. Gdybyśmy, dla przykładu, przestali oskarżać Rosjan o ludobójstwo w Katyniu, a zaczęli mówić o komunistycznej zbrodni wojennej (też nie ulega przedawnieniu!), dawno w tej sprawie byśmy się porozumieli, gdyż tacy ludzie jak Sołżenicyn byliby po naszej stronie. Widzimy, niestety, wyłącznie swoją krzywdę. Kiedyś Rosjanom współczuliśmy, a oni odpłacali nam podziwem za naszą otwartość wobec nich w latach 60. i za nasz antykomunistyczny bunt w latach 80. Uczyli się polskiego, by czytać polską prasę. Byliśmy przecież najweselszym barakiem w obozie. Teraz gardzą nami za naszą pychę, cierpiętnictwo, za poniżanie ich prezydenta, którego popierają przecież masowo w całej swej różnorodności narodowej: za to przede wszystkim, że żyje im się coraz lepiej, że stać ich na wczasy w Hiszpanii i w Turcji, a paszporty mają przecież w domu, tak jak my.\n– Może winna jest religia? Rosjanie od wieków oskarżają katolików o chęć podboju ich kraju. Polska była postrzegana jako narzędzie katolickiej ekspansji. W języku rosyjskim słowa ksiądz, jezuita, kościół nie brzmią mile dla ucha…\n– To historia. Rosjanie w większości utożsamiają się z prawosławiem jako kulturą. Religijność komunizm wytrzebił z nich skutecznie. Praktykuje jedynie maleńka cząstka społeczeństwa – około 5%. Występuje oczywiście prawosławny nacjonalizm, ale jest on na marginesie życia społecznego i politycznego. Bez porównania groźniejszy jest tam ekstremizm islamski. Znany kościół przy Małej Gruzińskiej w Moskwie nie jest już postrzegany jako “kościół polski”. Tym bardziej że nabożeństwa odbywają się w nim również po rosyjsku, niemiecku, francusku i… koreańsku.\n– W ostatnich latach Polska jawi się Rosjanom głównie jako narzędzie USA w wielkiej grze geopolitycznej – wypychania Rosji z byłych republik radzieckich, izolowania jej. Jedną z pana publikacji ilustruje karykatura, na której Aleksander Kwaśniewski (wtedy prezydent) czyści buty gospodarzowi Białego Domu…\n– Aleksander Kwaśniewski znalazł się na tej karykaturze jedynie jako koalicjant antysaddamowski. Z moim przyjacielem, prof. Olegiem Riabowem, wydajemy w Iwanowie książkę o wzajemnym postrzeganiu się Polaków i Rosjan w karykaturze (powinna się ukazać przed wakacjami). I mieliśmy problem – brak Polaków we współczesnych karykaturach rosyjskich. Nie interesujemy ich. Lekceważą nas tak dalece, że nawet nie chcą się z nas pośmiać. A najbardziej przykre jest to, że utraciliśmy zaufanie Russkich Rossijan. I sami temu jesteśmy winni, skoro do gazet i programów telewizyjnych zapraszamy niejednokrotnie np. przedstawiciela 20-osobowej wspólnoty religijnej, nieuznawanej przez patriarchat moskiewski, by wypowiadał się o rosyjskości i prawosławiu. Russkije mogą tu tylko z lekceważeniem wzruszyć ramionami.\n– A może to jest odwieczna walka dusz – anarchistyczno-demokratycznej polskiej i scentralizowanej rosyjskiej?\n– To romantyczna bajka. Gdyby Rosjanie sami nie byli anarchistyczni, bolszewicy nie przejęliby władzy. Problemem Rosji jest brak świadomości prawnej. W Polsce z tą świadomością też nie jest dobrze (przykładem są chociażby wypowiedzi rządzących polityków o Trybunale Konstytucyjnym), ale w Rosji jej po prostu brak. A jak budować demokrację bez świadomości prawnej? Stąd – wciąż utopijne – hasło Putina o dyktaturze prawa w Rosji. Stąd – rosyjski autorytaryzm. Bez niego przy braku świadomości prawnej państwo się rozleci. Dlatego w Rosji “demokracja sterowana” jest jedynym obecnie sensownym rozwiązaniem. Zachód dochodził do demokracji kilkaset lat, dajmy trochę czasu i Rosjanom.\n– Kiedy Rosjanie mówią wyzwolenie, w Polsce natychmiast jest to tłumaczone na zniewolenie. Czy tu jest miejsce na kompromis?\n– Bardzo spodobało mi się określenie Jerzego Pomianowskiego: Wojska sowieckie/radzieckie nas ocaliły, ale nie wyzwoliły. Tłumaczmy to cierpliwie russkim Rosjanom, oskarżając o zbrodnie komunizm, a nie ich.\n– Wzajemne uprzedzenia są dziedziczone z pokolenia na pokolenie. Ma pan od lat kontakt ze studentami – polskimi i rosyjskimi. Czy jest nadzieja, że oni – żyjący w epoce globalizacji i standaryzacji – odrzucą archaiczne schematy? Przykład Rosjanina, który doszedł do finału “Tańca z gwiazdami”, jest chyba budujący?\n– Moi studenci uprzedzeń rusofobskich na pewno nie mają. Zapewne mają je natomiast studenci Bartłomieja Sienkiewicza, który głośno krzyczy, że jest rusofobem i że jest z tego dumny. Badaliśmy uprzedzenia moskiewskich studentów socjologii. Okazało się, że nie mają w stosunku do Polaków żadnych uprzedzeń z prostej przyczyny – nic o Polsce i Polakach nie wiedzą. Dosłownie nic! Nie badaliśmy natomiast poglądów studentów “historyków” – Jurija Muchina i Stanisława Kuniajewa, specjalistów od “anty-Katynia”. Nie wiem nawet, czy mają jakichś swoich studentów.\n– historyk idei, uczeń Andrzeja Walickiego. Wydał m.in. pięciotomowy leksykon rosyjsko-polsko-angielski “Idee w Rosji”, antologię “Dusza polska i rosyjska – od A. Mickiewicza i A. Puszkina do Cz. Miłosza i A. Sołżenicyna” oraz “Katalog wzajemnych uprzedzeń Polaków i Rosjan”.


San Pedro de Alcántara, Marbella: domy wakacyjne | HomeAway\nZnajdź wynajem wakacyjny na pobyt — San Pedro de Alcántara\nPrzestronny apartament dwupoziomowy na najwyższym piętrze w osiedlu zamkniętym\nPuerto Banus. Basen i prywatny ogród. 200m golfowych, restauracji i sklepów\nFANTASTYCZNE MIESZKANIE NASTĘPNE DO KURSU GUADALMINA GOLF W MARBELIE\nBardzo przestronny i jasny. Golf, relaks, morze i plaża. Idealny dla rodzin.\nNowoczesny apartament. Góry i morze.\nPiękny andaluzyjski willa z basenem i przyległych pól golfowych\nSan Pedro de Alcántara – czekają na Ciebie atrakcje takie jak plaża\nSan Pedro de Alcántara – piękne miejsca np. plaża i parki przyrody czekają. To miasto idealne na relaks i z przyjaznymi ludźmi. Na podróżnych czekają golf i bar. Obojętne, czy chcesz wyjechać na wakacje z rodziną, ukochaną osobą czy przyjaciółmi, Wasz pobyt stanie się przyjemnością. Wiele obiektów oferuje w pełni wyposażoną kuchnię i pralnię.\nSan Pedro de Alcántara i okolice: najważniejsze zabytki\nCzy chcesz zobaczyć główne atrakcje w okolicy? Na turystów czekają atrakcje takie jak golf i pływanie. Wyjdź poza swój wygodny domek wakacyjny i poznać wszystko, co czyni miejsce takie jak San Pedro de Alcántara tak atrakcyjnym. Oto najciekawsze miejsca, które warto odwiedzić i które znajdują się w odległości 48 kilometrów od centrum.\nPole golfowe Real Club de Golf Guadalmina (1,7 km)\nPole Golfowe Atalaya (2,9 km)\nPole golfowe Los Naranjos (2,9 km)\nPole golfowe La Quinta (3,2 km)\nPole golfowe Real Club de Golf Las Brisas (3,4 km)\nSan Pedro de Alcántara: Pogoda\nJeśli zależy Ci na pięknej pogodzie w czasie wakacji, sierpniu, lipcu, wrześniu i czerwcu to najcieplejsze miesiące. Średnia temperatura wynosi wtedy 28°C.\nSan Pedro de Alcántara: czekają na Ciebie takie atrakcje jak plaża\nObojętnie czy masz w sobie ducha podróżnika, czy chcesz po prostu odpocząć na łonie natury, miejsce takie jak San Pedro de Alcántara zauroczy Cię swoim pięknem. Oto niektóre z najważniejszych widoków w okolicy w odległości 48 kilometrów od centrum.\nBulwar San Pedro Alcántara (0,4 km)\nPlaża Puerto Banus (3,8 km)\nPlaża Saladillo (5,4 km)\nPlaża de Nagüeles (6,4 km)\nPlaża de Casablanca (7,2 km)\nPlaża Fontanilla (8,3 km)\nTransport w miejscowości San Pedro de Alcántara\nDoleć na lotnisko w miejscowości takiej jak Gibraltar (GIB), położone jedynie 48,9 km od centrum Jeśli nie możesz znaleźć odpowiedniego lotu, zdecyduj się na lotnisko takie jak Malaga (AGP), położone w odległości 49,3 km od miasta.\nGdzie się zatrzymać w pobliżu miejsca takiego jak San Pedro de Alcántara, Marbella?\n2019 — oferujemy Ci 195 domków wakacyjnych koło miejsca takiego jak San Pedro de Alcántara. Od 104 obiektów typu Apartamenty/mieszkania do 48 obiektów typu Wille, tu jest ten idealny na pobyt z najbliższymi koło miejsca takiego jak San Pedro de Alcántara.\nW której dzielnicy najlepiej się zatrzymać w mieście takim jak San Pedro de Alcántara?\nCzy podróżujesz solo, czy z rodziną i przyjaciółmi, w tych dzielnicach możesz się zatrzymać zarówno na weekendowy wyjazd, jak i dłuższe wakacje w mieście takim jak San Pedro de Alcántara:\nGuadalmina: liczba dostępnych domów wakacyjnych to 588\nMarbella — centrum miasta: liczba dostępnych domów wakacyjnych to 304\nUrbanización el Rosario: liczba dostępnych domów wakacyjnych to 122\nCarib Playa: liczba dostępnych domów wakacyjnych to 184\nSan Pedro de Alcántara — co warto zobaczyć?\nNa HomeAway znajdziesz wiele domów wakacyjnych położonych niedaleko najważniejszych zabytków w miejscu takim jak San Pedro de Alcántara. Wśród podróżnych na HomeAway, pięć najpopularniejszych miejsc, które warto zobaczyć to:\nKościół św. Piotra: liczba dostępnych domów wakacyjnych — 4 757\nZamek Króla Maurów: liczba dostępnych domów wakacyjnych — 907\nKlub Golfowy Finca Cortesin: liczba dostępnych domów wakacyjnych — 2 846\nMuzeum wina malaga: liczba dostępnych domów wakacyjnych — 5 887\nPole golfowe Estepona Golf: liczba dostępnych domów wakacyjnych — 3 107\nJest jednak jeszcze więcej miejsc, do których zaprasza Cię San Pedro de Alcántara. Znajdziesz tam wiele domów wakacyjnych do wyboru. Użyj naszej wyszukiwarki, by zobaczyć domy wakacyjne dostępne w pobliżu interesującego Cię miejsca.\nCzy mogę wynająć obiekt taki jak Apartamenty/mieszkania w miejscu takim jak San Pedro de Alcántara?\nOczywiście. Apartamenty/mieszkania: liczba obiektów tego typu dostępnych na HomeAway w miejscu takim jak San Pedro de Alcántara to 104 . Nasze popularne typy obiektów do wynajęcia w miejscu takim jak San Pedro de Alcántara to:\nCzy mogę znaleźć dom, w którym znajduje się basen w mieście takim jak San Pedro de Alcántara?\nTak, możesz wybrać swój wymarzony dom, w którym znajduje się basen spośród 162 domów w miejscu takim jak San Pedro de Alcántara. Użyj naszej wyszukiwarki, by zobaczyć dostępne domy.\nSan Pedro de Alcántara — odkrywaj miejsca w pobliżu\n11 196 wynajem wakacyjny\n292 296 wynajem wakacyjny


"Tu często kończą swój żywot". Wyścigi wraków w Łasku — Radio Łódź\npon, 30 sty 2017 01:03:00 +0100\n"Tu często kończą swój żywot". Wyścigi wraków w Łasku\nPonad 30 załóg stanęło na starcie wyścigów wraków samochodowych w Łasku. Na śniegu i lodzie zainaugurowano VII edycję Survival Wrak Race.\nImpreza, z roku na rok cieszy się coraz większą popularnością. W Łasku, w 2017 r. zorganizowane zostanie 6 punktowanych wyścigów, które składają się na ligę. Oprócz dobrej zabawy liczy się zwycięstwo w cyklu, a to już rodzi emocje.


Nadchodzą urodziny Twojego dziecka albo inne święto rodzinne? Animator dla dzieci będzie dobrym planem, gdy nie masz pomysłu, jak możesz rozplanować pociechom czas w tym dniu. Umiejętna organizacja imprez dla dzieci to jego specjalność, zatem możesz mieć pewność, że przekazujesz swoje dziecko odpowiedniej osobie. W jakiej sytuacji animator dziecięcy okaże się najlepszym pomysłem? W każdej chwili, gdzie będzie dużo dzieci zatem należy zagwarantować im ubaw oraz ochronę. Niezależnie od tego, czy będzie to bal dla dzieci czy urodziny dziecka - animator zabaw dla dzieci powinien się w tym miejscu zjawić.\nWiesz, że dobrym planem może być animator dla dzieci na wesele? Animator na wesele będzie wielkim wsparciem tego znaczącego wydarzenia. Niektórzy nie chcą zapraszać na tę uroczystość, dlatego że obawiają się o ich bezpieczeństwo a także znudzenie. Tymczasem jeśli pracę wykonuje animatorka dla dzieci z umiejętnościami, nie ma obaw.\nOrganizacja urodzin dla dziecka może przysparzać sporo kłopotów rodzicom. Chcemy, aby imprezy urodzinowe dla dzieci były w ich pamięci przez długi czas, jednak czasem nie mamy pojęcia, jak to zrobić. Animator na urodziny może zlikwidować taki kłopot. Zaplanuje ciekawe i pogodne swawole, które będą jednocześnie dydaktyczne a także rozrywkowe.\nNie tylko urodziny dla dzieci powinieneś uświetnić w träna snoppen http://frickleyathleticmuseum.co.uk/penis-forstoring.men/ taki sposób. Może to być każda chwila, na którą zaproszone zostaną pociechy zatem zdecydujesz się uprzyjemnić im czas w innowacyjny sposób. Musisz zaprosić animatora, jeżeli pragniesz umilić chwile w ciągu jakiejkolwiek imprezy dla dzieci. Najlepiej, żeby była to osoba, która z przyjemnością zawiązuje kontakt z maluchami.\nJaki charakter musi reprezentować animator? Przede wszystkim będzie to cierpliwość, fantazja i bycie dowcipnym. Najwspanialszy animator bawi się bawi się tak doskonale, jak pociechy. Możesz być w takim momencie pewien, że posiada do swojego zawodu predyspozycje i odpowiedni charakter. Wyłącznie taki animator zajmie czas maluchy.


Jak się robi tabele i tabulatory? Proszę o szczegó... - Zadane.pl\nJak się robi tabele i tabulatory? Proszę o szczegółowy opis.\nprzez Kasia1693 12.12.2009\nTabele robi sie tak:\nw wordzie pisze taki an gornym pasku napis wstaw\ni tam wybierz tabele ewentualnie zawsze można narysowac ;) łatwiejsze a tabulatory nei wiem jak\nTabelę zrobisz w programie Word wchodzisz w pasku narzędzi u góry wstawianie i tabela i rysujesz ją ręcznie lub podajesz liczbę wierszy i kolumn. A tabulatory do wyrównanie do środka zaznacz tekst i naciśnij ctrl+E\nW wrodzie 2007 robisz tak:\ntabela: wstawianie > tabela> zaznaczasz ilośc kolumn i wierszy i dajesz wstaw tabelę\nw starszej wersji powinno być podobnie\ntabulatory: można użyć klawisza tab, lub kliknąc na linijce


Wypożyczalnia samochodów Heraklion od zł 32/dzień: porównaj 517 najlepszych ofert | Discover Car Hire\nWypożyczalnia samochodów - Heraklion\nWybierz miejsce Port lotniczy Kreta Heraklion (HER) Śródmieście Heraklion, podstawienie do hotelu Heraklion Port\nWypożyczalnia samochodów Heraklion, Śródmieście\nzł 32.50 / za dzień\nzł 36.76 / za dzień\nzł 38.93 / za dzień\nzł 40.03 / za dzień\nzł 40.37 / za dzień\nzł 32.81 / za dzień\nTop 20 miast w okolicy Heraklion\nWynajem samochodu Saloniki od zł 37.82 za dzień\nw odległości 468.1 km / 290.8 mil\nw odległości 621.9 km / 386.4 mil\nTop 20 miejsc w okolicach Heraklion\nWynajem samochodu Lotnisko Heraklion od zł 32.50 za dzień\nWynajem samochodu Heraklion, Śródmieście od zł 32.50 za dzień\nWynajem samochodu Heraklion Port od zł 36.25 za dzień\nWynajem samochodu Port lotniczy Sithonia od zł 122.36 za dzień\nWynajem samochodu Lotnisko Chania od zł 44.84 za dzień\nWynajem samochodu Santorini Lotnisko od zł 85.68 za dzień\nWynajem samochodu Port lotniczy Milos od zł 74.54 za dzień\nWynajem samochodu Port lotniczy Karpatos od zł 59.65 za dzień\nWynajem samochodu Port lotniczy Naksos od zł 72.24 za dzień\nWynajem samochodu Kos Lotnisko od zł 41.61 za dzień\nWynajem samochodu Rodos Lotnisko od zł 28.25 za dzień\nWynajem samochodu Port lotniczy Samos od zł 39.10 za dzień\nW którym miesiącu wynajem samochodu jest najtańszy w lokacji: Heraklion?\nKoszt wynajmu samochodu zależy od okresu w roku i pod tym względem Heraklion nie jest wyjątkiem. Poniższy wykres przedstawia zmiany cen w zależności od miesiąca, aby pomóc ci w znalezieniu najlepszej oferty.\nŚrednia cena wynajmu w Heraklion\nNajlepszym miesiącem na wynajem samochodu w Heraklion jest Marzec — ceny za wynajem Economy zaczynają się od zł 49.99.To o 61% taniej niż średnia roczna i 82% taniej niż wynajem w Sierpień (kiedy to ceny zaczynają się od zł 277.22 za Compact). Informacje te mogą pomóc ci w znalezieniu najlepszej ceny.\nJaka zazwyczaj jest długość wynajmu w Heraklion?\nDługość podróży różni się w zależności od miesiąca. Najpopularniejszym miesiącem jest Czerwiec, a w tym czasie podróżujący wypożyczali samochód na średnio 10 dni. Miesiącem, w którym okres wynajmu był najkrótszy, to Marzec, a średnia wynosiła 5 dni.\nHeraklion - średnia długość wynajmu w\nW którym okresie wynajem samochodu jest najpopularniejszy w lokacji: Heraklion?\nChociaż Heraklion cieszy się popularnością przez cały rok, najbardziej popularnym miesiącem na podróż do tego miejsca jest Lipiec, z kolei najmniej popularny na podróż miesiąc to Czerwiec.\nHeraklion - popularność wynajmu samochodów wg miesięcy\nHeraklion: top 16 partnerów w 2019 r.


Żel przeciwsłoneczny z aloesem 100ml - Phamily.pl\nHolika Holika Aloe Water Proof Sun Gel 1...\nHolika Holika Aloe Water Proof Sun Gel to przeciwsłoneczny, łagodzący krem do twarzy i ciała wzbogacony ekstraktem z soku liści aloesu. Doskonale nawilża (jego skład to 78% składników nawilżających), koi podrażnioną skórę, chroni przed promieniami UVA i UVB (posiada wysoki stabilny filtr przeciwsłoneczny). Krem jest wodoodporny, delikatny, ma wygodną kremowo-żelową konsystencję, bardzo szybko się wchłania i nie barwi. Odświeża i przywraca cerze blask. Produkt przeznaczony do każdego rodzaju skóry.\nKrem delikatnie rozsmarować na twarzy i szyi. Stosować regularnie, jeśli ekspozycja skóry na słońce jest częsta.\nNałożyć krem na skórę minimum pół godziny przed kąpielą słoneczną. Czynność powtarzać co około 2 godziny. Można stosować krem pod makijaż.


Rozrywka | Sharkgubin.pl\nWiększość obywateli zna polityków jedynie z wystąpień medialnych, ewentualnie spotkań wyborczych. Tak naprawdę niewiele o nich wiedzą, nie zdają sobie też sprawy, na czym faktycznie polega ich praca. To, co polityk…\nChoć uwodzenie kobiet to bardzo trudna sztuka, której większość mężczyzn uczy się przez wiele lat, to jednak są techniki, które mogą nam tu bardzo pomóc. Jak zatem skutecznie uwodzić kobiety?…\nZ przykrością moglibyśmy rzec, że ogromnie duża liczba osób myśli nadal, że elektroniczna rozrywka to szkodliwość i to właśnie one sprawiają, że młodzież popełnia przestępstwa. Jest to zdumiewająco dziwaczne, ponieważ…


Kylie singlem - Kozaczek.pl\nKozaczek.pl » Kylie Minogue » Kylie singlem\nczytany: 4732 razy\nkylie minogue olivier martinez rozstanie\nPotwierdziło się. Kylie rzuciła narzeczonego.\nkylie minogue/© Photorazzi\nKylie Minogue rozstała się z narzeczonym Olivierem Martinezem. Para wydała wspólne oświadczenie, aby uniknąć fałszywych podejrzeń.\nPiosenkarka i francuski aktor rozstali się ze względu na niezgodność charakterów. Mają zamiar pozostać bliskimi przyjaciółmi.\nOskarżenia padające pod adresem Oliviera o niewierność zasmuciły ich oboje, ale nie mają nic wspólnego z decyzją o rozstaniu. Aktor był posądzany o romans z koleżanką po fachu Michelle Rodriguez. Ta informacja była o tyle ciekawa, że Michelle raczej woli towarzystwo kobiet niż mężczyzn.\nKylie Minogue koncertuje aktualnie w Wielkiej Brytanii w ramach swojej trast Showgirl.\nczytano: 15673 razy\nczytano: 17791 razy\nczytano: 6894 razy\nczytano: 10089 razy\nczytano: 4475 razy


Centrum ekipy – FAQ\nAKTUALIZACJA: Funkcja Centrum ekipy nie jest już dostępna w Fortnite.\nJeśli grasz na urządzeniu mobilnym, możesz teraz zebrać ekipę w czasie pobierania aktualizacji.\nP: Jak używać Centrum ekipy?\nO: Jeśli masz już zainstalowaną mobilną wersję Fortnite, na początek sprawdź, czy jest ona zaktualizowana do najnowszej wersji. Nie? Przejdź na fortnite.com/download z poziomu urządzenia.\nO: Nie. Po prostu trochę się zmienił ekran główny mobilnej wersji Fortnite. Po uruchomieniu aplikacji na górze ekranu głównego znajdziesz przycisk umożliwiający przejście wprost do gry. Używając dolnej części ekranu przejdziesz natomiast do Centrum ekipy, gdzie spotkasz znajomych przed grą.\nO: Dotknij jeden z przycisków, „Instaluj” lub „Graj” na ekranie głównym, a jeśli jesteś w Centrum ekipy – strzałkę w górnej części ekranu lub przeciągnij palcem w dół, by zobaczyć przycisk Fortnite. Po zakończeniu instalacji po prostu dotknij „Graj”! Gracze, którzy byli wcześniej w ekipie, pozostaną w grupie i mogą wskoczyć do gry razem.\nUwaga: część urządzeń może pobrać aplikację i wejść do Centrum ekipy, ale nie pozwala uruchomić gry, ponieważ urządzenie nie spełnia minimalnych wymagań – w takim przypadku na ekranie pojawi się odpowiednie powiadomienie (wymagania nie zmieniły się od momentu wprowadzenia Centrum ekipy, pracujemy jednak nad dodaniem nowych obsługiwanych urządzeń).\nP: Czy mogę rozmawiać ze znajomymi, którzy są w meczu, nawet jeśli nie gram z nimi?\nP: Jak przenieść ekipę z telefonu na konsolę/PC?\nO: Uruchom Fortnite na wybranej platformie, mając otwartą aplikację na telefonie. Ekipa i czat głosowy przeniosą się gry.\nP: Mam w ekipie znajomego, który jest w Centrum ekipy, ale ze mną nie gra. Czy system będzie wymuszać na mnie grę w trybach z większymi drużynami? Czy gracze w Centrum ekipy i w mojej ekipie będą wpływać na moją kolejkę?\nO: Mając otwartą aplikację na swoim urządzeniu i będąc w ekipie na PC lub konsoli dotknij przycisk „Przenieś czat głosowy na to urządzenie”. Zyskasz możliwość komunikowania się ze znajomymi przez urządzenie mobilne, ale zarządzanie ekipami będzie możliwe jedynie w lobby w grze.\nO: Możesz zamknąć ekipę, by można było do niej dołączyć tylko na zaproszenie, używając ikony kłódki nad awatarem. Pamiętaj o jej kliknięciu, jeśli nie chcesz, by inni gracze rozmawiali z tobą na czacie głosowym lub dołączali do twojej ekipy. Przy pierwszym uruchomieniu aplikacji zobaczysz powiadomienie z prośbą o ustawienie tej opcji.\nO: Dzwonkami! Możesz zadzwonić dzwonkiem lamy znajomego w wielu miejscach i zaprosić go do swojej ekipy. Znajdziesz je na ekranie głównym, znajomego, ekipy, a także w menu dzwonków. Pamiętaj, by nie dzwonić za dużo – dzwonki mają limity zabezpieczające przed spamowaniem znajomych.\nO: Nie, ale jeśli nie chcesz kontaktować się z innymi graczami, możesz zmienić ustawienia grupy, by była prywatna.\nO: Po pierwsze, sprawdź, czy masz stabilne połączenie internetowe. Po drugie, spróbuj dołączyć do ekipy ponownie – być może jej ustawienia uległy zmianie. Możliwe również, że w czasie próby dołączenia do ekipy, aplikacja twojego znajomego zaczęła działać w tle lub została zamknięta.\nP: Używam urządzenia mobilnego. Po dołączeniu do ekipy stworzonej przez znajomych na konsolach nikt mnie nie słyszy. Co mam zrobić?\nPlayStation: Przejdź do menu i wybierz swoją ekipę, potem [Ustawienia ekipy] > [Czat głosowy], a następnie włącz opcję „Traktuj priorytetowo czat głosowy w grze”\nXbox: [Przycisk Xbox na padzie] > [Zakładka „Ekipa”] > [Wybierz ekipę] > Wciśnij przycisk opcji, by przełączyć się na czat głosowy w grze\nP: Jak zmienić zdjęcie profilowe? I kolor tła?\nO: Użyj przycisku-hamburgera, który znajdziesz w lewym górnym rogu ekranu, by otworzyć menu profilu. Dotknij „Edytuj profil”, następnie ikonę z awatarem. W tym miejscu możesz wybrać dowolny strój, który posiadasz w grze lub kilka innych, darmowych, a także zmienisz kolor tła.\nCentrum ekipy tworzy nowe sposoby na porozumiewanie się z drużyną i kontakt ze znajomymi, a to tylko mała część opcji, które pojawią się w nim w przyszłości. Nie możemy się doczekać waszych opinii w miarę jak będziemy udoskonalać Centrum. Wypróbujcie je i dajcie nam znać, co myślicie.


Rosegal - cudna torebka z listkiem - Czary-Marty\nRosegal - cudna torebka z listkiem\nby Czary Marty - 12.11.17\nPrzychodzę do Was z moim zamówieniem z Rosegal. Niestety jest to chyba najmniej udane zamówienie jak do tej pory. Dlaczego? Otoż z czterech zamówionych rzeczy pasuje mi tylko jedna. Jednak jestem z niej zadowolona na tyle, że mogę zapomnieć o pozostałych dwóch.\nZacznijmy od mojej rzeczy z której jestem zadowolona. Mianowicie będzie to torebka. Urocza szara torebeczka z listkiem. Brałam ją z myślą o weselach i wieczornych imprezach. Jej kolor to szary więc powinna pasować do większości kreacji. Zamiast paska mamy łańcuszek a cała torebka zapinana jest na magnesik. KLIK\nKolejna rzecz to portfel. Myślałam, że będzie to cienki, mały portfelik do schowania kart i banknotów. Miał być mały i poręczny a przyjechał dość sporej wielkości, raczej nie będę go nosiła. Ma kilka kieszonek na karty, dwie komory na zamek. Całość zapinany na klips. KLIK\nBluza, która zamówiłam dla męża - niewypał. Wzięłam rozmiar taki jak zwykle, czyli 2xl. A przyszła w rozmiarze, moim zdaniem, takie większe M. Materiałowo nawet w porządku, taki cienki polarek. Jednak poza tym kompletywny niewypał. KLIK\nOstatnie niewypał to koszula. Na stronie podobała mi się bardzo, materiał też miała nie najgorszy bo mieszankę bawełny i poliestru, jednaj tego drugiego wyczuwałam tu zbyt dużo. Dodatkowo rękawy, jak zwykle, odrobinę przykrótkie. Nie zrobiłam zdjęcia bo zwyczajnie się sobie w niej nie podobałam, ale poszła w dobre ręce. KLIK\nThis bag is amazing, like it so much!\nDystyngowana Panna 12/11/17\nBardzo ładna torebka! Szkoda, że koszula to niewypał, bo zapowiadała się naprawdę fajnie :(\nCzary Marty 12/11/17\nszykuję się z torebką na Twoje wesele ;p\nOhoho, do tego czasu, to Ci ją mole zjedzą 😂😂😂 Tylko magnes zostanie!\nJeszcze zobaczymy 😂\nPani Blondynka 12/11/17\nTorebka jest cudowna! Sama bym sie taka zaopiekowala :)\nFakt jestem bardzi zadowlona\nŚwietnie że chociaż torebka wynagrodziła Ci te mniej udane zakupy :) Wygląda pięknie!\nW torebce nadzieja ;-)\nTorebka jest naprawdę piękna :D Szkoda, że koszula okazała się totalnym niewypałem bo na stronie wygląda naprawdę fajnie :D\nPatrycja K. 12/11/17\nSzkoda trochę tej koszuli, ale torebka świetna!!\nIwona Mieczkowska 12/11/17\nKoszulą jestem mega rozczarowana, a torebka rzeczywiście jest śliczna :)\nRoksana F 12/11/17\nTorebka piekna !\nSzkoda ze koszula to nie wypal bo ja również miałam ja na oku\nZuzanna Dudko 12/11/17\nPodoba mi się torebka, jednak z przyczyn praktycznych jest nie dla mnie.\nMarina Abramava 12/11/17\nOjej, ta torebka cudna!!!! Szkoda, że koszula niewypał, będę wiedziała czego nie zamawiać!\nAnszpi- Droga do perfekcyjnych włosów 13/11/17\nSzkoda, że ubrania okazały się nie wypałem. Koszula bardzo ładnie wygląda na modelce i na nich nigdy nie ma krótkich rękawów, ciekawe czy mają taką długość rąk czy to magia programu do obróbki :)\nIness Ka 13/11/17\nkoszula caaałkowicie w nie moim stylu...ale torebka i portfel podobają mi się bardzo :)\nTorebka super idealna na imprezę :)\ntorebka cudna mój styl :)\nNatalia | jakpiekniebyckobieta.pl 13/11/17\nPodoba mi się ta torebka ;)\nJulka - www.Okiem-Julii.pl 13/11/17\nTen portfel jest super, w końcu udało mi się zmieścić wszystkie karty, hahaha.\nSzkoda, że niewypały... a ta ostatnia bluzka na zdjęciu wygląda po prostu świetnie! Dobrze, że poszła w dobre ręce:D\nMonika St 13/11/17\nGabriela Jaworska 13/11/17\nSzkoda, że koszula okazała się niewypałem :9 ale torebeczka bardzo fajna :)\nAja lubie takie minimalne torebeczki. Sliczna jest. Co do bluz meskich to hmmm...szyte sa chyba na drobnych fscetow, bo i te co ka zamawiam dla mojego sa zbyt waskie.\nTa torebka piękna jest ;)\nTorebka bardzo ładna.. Szkoda, że zamówienie się nie udało :*\nMam tą torebkę z listkiem (według mnie to pióro :D) i jest świetna :)\nJust Do One Step 14/11/17\nTorebka jest świetna, aż szkoda że reszta zamówienia się nie udała\nPaulina K 15/11/17\nKoszula bardzo fajna. Szkoda, że niewypał.\nEwa TK 15/11/17\nśliczna jest ta mała torebeczka :)\nTorebka jest po prostu piękna. Najbardziej mi się podoba\nTorebusia jest śliczna, zakochałam się. Portfel wygląda na zdjęciu na mały wręcz drobnych rozmiarów, szkoda że niewypał bo ciekawy.Bluza też byłaby fajna gdyby nie te nikłe wymiary. Dobrze że chociaż coś z tych zakupów wypaliło i choć odrobinę jesteś zadowolona 😁\nWindow of Fashion by Moni 16/11/17\nNie dziwię Ci się, że jesteś zadowolona z torebki. Pięknie się prezentuje. :)\n$14.73, $12.06, $14.05\noooo tak!! torebka jest przecudowna :D\nkwietniowa na blogspocie 19/11/17\nA mi tu przypadł do gustu portfelik;>


Kto to jest notariusz? W jakich sytuacjach jest w stanie udzielić nam pomocy? Jakiego rodzaju kwestie wymagają jego wsparcia? | Twoja elektroniczna przyszłość\nHome » Kto to jest notariusz? W jakich sytuacjach jest w stanie udzielić nam pomocy? Jakiego rodzaju kwestie wymagają jego wsparcia?\nW życiu od czasu do czasu musimy korzystać ze wsparcia jednostek, które są w większym stopniu biegłe w konkretnej dziedzinie wiedzy. Czasami chodzi raczej o umiejętności manualne, czasami o bardzo wąską wiedzę.\nPrzykładem takiego zawodu oraz specjalisty, z jakiego usłUG jesteśmy zmuszeni czasami korzystać jest notariusz. Czym się zajmuje jak i kiedy korzystamy ze wsparcia takiego kogoś?\nGdy potrzebny nam notariusz Warszawa, podobnie jak inne większe miejscowości posiadają dużą ilość fachowców, którzy będą nam w stanie pomóc. Należy od razu powiedzieć, iż notariusz to taki zawód, jaki określamy mianem zaufania publicznego.\nKliknij ten odsyłacz i zdobądź użyteczne info w kontekście analizowanej tu problematyki! Na pewno faktycznie uznasz je za godne uwagi!\nTa osoba może nam pomóc sporządzić dokument, który będzie ważnym aktem notarialnym, jakim będziemy mogli posługiwać się, by przykładowo udowodnić własne prawa do konkretnej nieruchomości. To wszak często w tego typu sytuacjach korzystamy z usług takiego fachowca. Może chodzić o przekazania nieruchomości bliskiemu członkowi rodziny, albo też o zmianę posiadacza na skutek transakcji kupna i sprzedaży.\nGdy (Kancelaria Notarialna w Toruniu - notariusz-rakoczy.pl/) jest nam niezbędny notariusz Ursynów tak samo, jak inne części stolicy posiadają różnych specjalistów. Natomiast wcale nie znaczy to, iż gdy mieszkamy w danej dzielnicy, to musimy korzystać tylko z usług fachowca posiadającego biuro w naszym rejonie. Możemy bez problemu zdecydować się na notariusza, jaki znajduje się gdzieś dalej, gdy przykładowo ktoś poleci nam właśnie kogoś takiego. Notariusz to osoba, jaka uczestniczy nie tylko w sprawach związanych z nieruchomościami. Jest w stanie nam udzielić pomocy w przypadku tematów spadkowych, lub też gdy chodzi o pełnomocnictwa.\nDlatego, jeżeli mamy jakąś sprawę i nie mamy pewności czy ktoś taki będzie w stanie nam pomóc, to umówmy się z notariuszem i porozmawiajmy z taką osobą, a on na pewno nam doradzi.


Grudzień 2017 - Mindness\nKlienci w tych medialnie oszalałych czasach są przyzwyczajeni, że markę widać wszędzie. Komunikacja przez media społecznościowe to raczej standard niż coś nadzwyczajnego. Oni – Twoi klienci – już dawno tam są! A ty? Media społecznościowe – dostępne całą dobę dla każdego – służą przede wszystkim do budowania relacji. Prezentujesz się tam, budujesz markę ekspercką […]\nDobra wiadomość: media potrzebują ekspertów. Więc jeśli nim jesteś, NIC nie stoi na przeszkodzie, aby skorzystali na tym inni. Choćby cały świat! Nawiązanie relacji z tradycyjnymi mediami to naturalna konsekwencja budowania wizerunku profesjonalisty i eksperta. Dlatego odrzuć wahania (jeśli je czujesz). I do dzieła! Komunikacja – połączenie ludzi – jest kluczem do osobistego i […]\nCzy budować markę osobistą?\nI o co w tym w ogóle chodzi? Zacznijmy od tego, że markę osobistą już masz. Budujesz ją codziennie przez całe życie. To po prostu Ty – w wielu aspektach. Rzecz w tym, aby od teraz kształtować ją bardziej świadomie. I nie – to nie ma być ani przesadne obnażanie się, ani […]\nPomagam. Taką mam wizję siebie i misję do wypełnienia. Czy wypada mi przy tym intensywnie zabiegać o klientów? Pomnażać dochody? Budować silną markę? Stawać się coraz bardziej widocznym? W tym artykule przedstawimy swój punkt widzenia odnośnie pytania: czy psycholog może dużo zarabiać? Jednego takie pytania zaskoczą, innemu – wydadzą się zasadne. Bo przecież: Pieniądze to […]


Strefa Problem - alkoholizm • Wyświetl temat - List do mojej złości\nList do mojej złości\nautor: lulla » 18 maja 2008, 09:50\nMoja najdroższa Złości!\nSą ludzie, którzy mi mówią, że mam Cię nie czuć. Osądzają Cię jakbyś była czymś złym, czego mam się pozbyć. Kiedy Cię doświadczam, sugerują mi, że jestem mściwa i hołubię urazę, – że muszę dać Ci odejść, abym mogła osiągnąć „wewnętrzny spokój” i „uzdrowienie.” Sprawiają oni, że czuję się tak, jakbyś była czymś niewłaściwym, oburzającym – a nawet złem, które zmienia mnie w pamiętliwego potwora.\nNie chcą słyszeć o Tobie ani o tym, dlaczego jestem wściekła. Nie interesuje ich to, co czuję. Zamiast tego udzielają mi rad i pouczeń. Boją się słuchać Cię i rozumieć, skąd pochodzisz i czego dotyczysz, więc potępiają Cię jak się zjawiasz, w nich lub w ich zasięgu, wierząc, że to rozwiązuje problem, o którym chcesz ich zawiadomić.\nW moim dzieciństwie toczyła się zażarta wojna przeciw Tobie, którą wypowiedzieli moi rodzice. Zmusiło mnie to do odcięcia Cię od mojej duszy i wykluczenia z repertuaru emocji. Później prowadziłam już tę wojnę sama, chcąc być tak dobra i przebaczająca – doskonała – jak tego ode mnie oczekiwano. Od suwało mnie od Ciebie również to, że, na co dzień miałam styczność z moją wiecznie piekląca się matką, a tak odrażająca i odpychająca jak ona nigdy nie chciałam być. Był to, więc kolejny, poważny powód, dlaczego Cię uciszałam. Kosztowało mnie to bóle głowy i inne symptomy, a nawet choroby – lub czułam się wycieńczona, pomieszana, smutna i nie mogłam w nocy spać. Ocięcie się od Ciebie zmieniło mnie w służalczą, uległą niewolnicę bez własnego, prawdziwego głosu; od tej pory nie mogłam przemówić w mojej obronie i nie miałam władzy nad swoim życiem.\nPamiętam jak wyrywałaś się ze mnie różnymi skrytymi drogami, gdy byłam nastolatką: nie będąc Cię świadoma, wycofywałam się w milczenie. Nie odzywałam się do rodziny całymi dniami, wychodząc nieraz do szkoły bez dzień dobry i do widzenia. Później stosowałam tę strategię także w innych związkach, w których zamiast wyrażać swoją opinię, zatrzaskiwałam się w milczeniu – tym samym stanie, jaki wymuszano na mnie w dzieciństwie.\nNigdy nie zapomnę mojego pierwszego, świadomego i przerażającego spotkania z Tobą… Wspominam je z wielkim smutkiem i wstydem, gdyż stałam się tym, czym zawsze gardzi\nłam – wściekłą furią, jak moja matka, kierującą złość przeciw swojemu dziecku. Kiedy to się stało, mój syn miał zaledwie trzy latka, a jego braciszek – rok. Patrzyłam na nich przez okno kuchni, jak bawią się drewnianą huśtawka w ogrodzie. Starszy trzymał ją w górze rękami i nagle puścił tak, że przeszła tuż obok głowy młodszego. Z furią wypadłam z domu i zrobiłam to, przed czym zawsze chciałam moje dzieci uchronić: pobiłam moje starsze dziecko. Chociaż z miejsca zaczęłam szczerze żałować i uklękłam przy nim starając się go ukoić, mój synek, który nigdy nie był bity, płakał przez ponad godzinę, będąc najwyraźniej w szoku i ledwie łapiąc powietrze. Poczułam się zdruzgotana i pokonana w głębi siebie. Podatne na zranienie, bezbronne ciałko mojego syna i jego dopiero kształtująca się dusza zostały przeze mnie straumatyzowane. Jego zaufanie do mnie, matki, załamało się. Płaczę, pisząc to teraz po latach i czując, jak wielkiej dokonałam zdrady zaufania mojego syna, jak i zdrady moich wartości.\nStałam się oprawcą, ponieważ zapomniałam i „przebaczyłam” moim rodzicom nadużycia, jakich na mnie dokonali w dzieciństwie. Skierowałam swoją dawną, zignorowaną i spętaną wściekłość i nienawiść, należną moim oprawcom, przeciw własnemu, bezradnemu dziecku. Poszłam za ich przykładem, używając przemocy i złości do zamordowania uczuć – zarówno mojego syna jak i moich własnych, stłumionych w dzieciństwie.\nSyn potrzebował zrozumienia i ochrony, a nie przemocowego wybuchu wściekłości, której nigdy nie odważyłam się spojrzeć w twarz. Wulkan niedopuszczonej nigdy złości z dzieciństwa wybuchł i był prawdziwym powodem mojej okrutnej akcji. Gdy miałam najwyżej sześć lat, moje uczucia zostały całkiem zepchnięte na bok. Nie wolno mi było mówić ani o mojej zazdrości, ani o potrzebie zrozumienia i bliskości. Musiałam stać się dorosłą, rezolutną wizytówką rodziny, którą wrobiono w poczucie odpowiedzialności za dobrostan wszystkich innych – poza mną samą.\nTak więc, zbiłam własne dziecko z powodu nieświadomego, uśpionego we mnie bólu i wściekłości, której nigdy nie skierowałam tam, gdzie powinnam: w stronę moich rodziców i niańki. Zbiłam moje dziecko – w taki sam sposób, w jaki uciszano mnie w dzieciństwie – z ignorancji wobec własnych uczuć i cierpień i aby zdusić dawną zazdrość nagromadzoną wskutek zaniedbywania mnie przez rodziców i faworyzowania innych. Zachowanie mojego synka przy huśtawce wyzwoliło ze mnie bolesne uczucia, których nikt nigdy nie wysłuchał, nie zrozumiał i nie ukoił. Niedopuszczony krzyk protestu dziewczynki i jej pragnienie pozbycia się faworyzowanych braci i sióstr, aby mogła być wreszcie blisko rodziców, wyładował się niesprawiedliwie i destrukcyjnie na moim dziecku. Dopiero gdy poszłam na terapię, odkryłam, dlaczego nie mogłam być taką matką, jaką chciałam – współodczuwającą, chroniącą i zdolną spokojnie objaśnić synkowi niebezpieczeństwo puszczania huśtawki i wysłuchać go, jego i jego uczuć.\nPonieważ mimo najmocniejszych postanowień i najlepszych intencji nie udawało mi się być kochającą matką a w relacji małżeńskiej zmagałam się z trudnościami, zdecydowałam się na terapię. Och, moja droga Złości! Ukazałaś mi się wtedy, by oświecić mnie prawdą, jak bardzo bolesne i straszne było moje dzieciństwo i jaką we mnie musiało wzbudzać furię. Uprzytomniłam sobie, że masz moc podsyłania mi wglądów, siły i odwagi do skonfrontowania się z moją przeszłością, do spojrzenia prawdzie w oczy, chronienia siebie, stawiania granic i egzekwowania ich – moc odnajdowania moich potrzeb i wartości i stawania po ich stronie.\nNigdy nie zwykłam myśleć, że jesteś moją Przyjaciółką i że mogę się od Ciebie uczyć. Uważałam Cię za niebezpiecznego wroga, którego muszę zgasić. Tymczasem, wiele się do dziś zdołałam od Ciebie nauczyć! W terapii ożyłaś i ożywiłaś mnie, dzięki akceptacji terapeutki. To było doświadczenie niosące siłę, oświecenie i wolność. Pomogło mi wprowadzić wiele zmian w życiu. Przy tym zdałam sobie sprawę, że mogę zmieniać jedynie samą siebie – nie innych, na przykład moich mężów. Pokazałaś mi, co było dla mnie nie do przyjęcia w moim pierwszym małżeństwie oraz, że mam ludzkie prawo opiekować się sobą z miłością i spełniać swoje potrzeby. Pozwoliłaś tej świadomości powoli wzrastać, aż stała się moją wewnętrzną rzeczywistością. W miarę, jak łapałam kontakt z moimi potrzebami, gromadziłam siłę do podjęcia najistotniejszej dla mnie decyzji – do opuszczenia tego związku. Nauczyłaś mnie także, że jeśli zbuntuję się przeciw zakłamaniu i lekom uspokajającym (trankwilizatorom), i odstawię je, mogę stać się inną, dzielniejszą, bardziej wyzwoloną i zrównoważoną matką.\nW tamtym okresie zrozumiałam jak wielka jest Twoja siła uzdrawiania. Przypominam sobie jedną z sesji z moim pierwszym terapeutą, parę lat po tym, jak ukończyliśmy naszą wstępną pracę. Wkrótce po zbudowaniu trwałej relacji terapeutycznej dostałam swędzenia w gardle – wyskoczył mi brzydki, zaogniony rumień i utrzymywał się tygodniami. Próbowałam każdego możliwego leczenia i nic. Rumień zniknął dopiero, gdy pozwoliłam Ci, moja Złości, wyrazić się, – gdy napisałam pełen nienawiści list do terapeuty, którego nie wysłałam, lecz który uwolnił mnóstwo pełnych wściekłości pytań, zwłaszcza dotyczących tego, czemu tak długo tkwiłam w trudnym, dławiącym dla mnie małżeństwie. Po tym, jak się wyprowadziłam i zaczęłam żyć własnym życiem, rumień powracał jeszcze dwukrotnie. Za każdym razem usuwało go tylko pisanie listów do terapeuty, i do nikogo innego. Od tego czasu rumień nigdy już nie powrócił. Być może poczułaś się zrozumiana i wysłuchana po tym, jak wysłałam ostatni z litów. Mój terapeuta odpisał mi w tonie współczucia, żalu i smutku.\nPokazałaś mi także drogę ewakuacyjną z mojego drugiego małżeństwa, w którym zostałam złapana w inny powstały w moim dzieciństwie labirynt. Dostrzegłam go również dzięki tobie. Przede wszystkim jednak, dałaś mi zdolność odczucia i skonfrontowania się z nadużyciami dokonanymi na mnie przez niańkę i z jej postawą wobec mnie. Dopóki nie przemówiłaś, ciągle ją idealizowałam, gdyż osoba ta przez sześć lat mieszkała ze mną niczym matka. Odeszła, jak miałam siedem lat. Olbrzymi, spowodowany rozdzierającą separacją ból, który tak często wypływał na sesjach w terapii sprawiał, że nie potrafiłam dostrzec prawdy na temat mojej niańki. Drogocenna fizyczna bliskość między nami – bliskość pogardzana, potępiana i niepraktykowana przez moją matkę – kazała mi w dzieciństwie wierzyć, że niańka mnie naprawdę kocha. Mała dziewczynka we mnie desperacko uczepiła się tego przekonania, tak samo jak uczepiła się przekonania, że kocha mnie mój pierwszy mąż. W efekcie, nawet w terapii umykało mi, jak okrutna była dla mnie ta osoba – jak bezlitośnie mnie biła i jak bezwzględnie porzuciła, nie odwiedzając mnie ani razu po tym, jak odeszła. Zamknęłam szczelnie oczy na te doświadczenia z nią i dopiero załamanie mojego drugiego małżeństwa zerwało mi tę kurtynę sprzed oczu, po ponad pięćdziesięciu latach życia.\nPo odseparowaniu się od drugiego męża, pokazałaś się jako ból w moim lewym biodrze – w miejscu, w które w dzieciństwie byłam bita najczęściej, nie tylko ręką, ale też ramiączkiem do ubrań i trzepaczką do dywanów, zostawiającymi rany. Pokazałaś mi nie tylko, jaką torturą było to dla tej dziewczynki, ale i jak bardzo ją ujarzmiło, czyniąc poddaną i sprawiając, że już jako dorosła nadal poddańczo dostosowywałam się do ukochanego człowieka. Dałaś mi siłę ujrzenia konsekwencji okrucieństwa mojej niańki i moich rodziców. Każdy ich sadystyczny atak, każda podła niesprawiedliwość, rodziła we mnie rozdzierający ból, terror, poczucie winy, osamotnienie i strach, wtrącające dziecko, jakim byłam w przekonanie, że jest do szpiku złe, winne, niezasługujące – i że na nim i tylko na nim spoczywa ciężar odpracowania win poprzez bycie uległym i spełnianie oczekiwań, wymagań i rozkazów innych ludzi. Gdy skontaktowałam się z bólem w biodrze, pozwoliłaś mi zobaczyć, jak okrutni byli wobec mnie moi bliscy i jak to ich okrucieństwo wzmagało moją uległość. Mogłaś wreszcie wykrzyczeć swój protest i bunt przeciwko wyidealizowanej niani. Dzięki temu zobaczyłam i porzuciłam służalczą rolę kogoś zaspokajającego innych swoim kosztem, do której zostałam wdrożona w dzieciństwie. Ty z pewnością nie chcesz, abym była niewolnicą bez własnych potrzeb, bez głosu, bez zaznawania szacunku i bycia kochaną. Dzięki Ci, droga Złości!\nPo rozwodzie opuścił mnie ból w biodrze, ale gdy zaprosiłam do siebie myśl o ponownym zejściu się z drugim mężem, ból pojawił się w innym miejscu, w lewym barku. Jest to miejsce, które w dzieciństwie zaznawało szarpania i żelaznego uścisku w chwilach, gdy byłam pouczana i gdy krzyczano na mnie. Ból ten pokazał mi, jak bardzo jako dziecko zostałam zahamowana w rozwoju poprzez wściekłą, arogancką „nieomylność” moich opiekunów. Kłamstwa, jakich słuchała ta dziewczynka, zmusiły ją do milczenia i uległości. Poprzez ten ból w barku ostrzegłaś mnie, abym nie była miła dla ludzi, którzy są ślepi i głusi na moje uczucia i potrzeby. Opowiedziałaś mi, w jaki sposób niańka, rodzice, mężowie – nawet terapeuci – potrafili mnie uwiązać do swoich złudzeń i kłamstw, oraz jak mogli rozciągnąć nade mną władzę i posiąść mnie na własność wykorzystując mojego ducha, hojność i energię życia.\nPełne furii i przemocy wybuchy opiekunów, jakie musiałam znosić w dzieciństwie, zahamowały mnie w rozwoju, pozbawiając wolnej woli i energii życia. W miarę, jak słuchałam swojego bólu, Ty dochodziłaś do głosu, droga Złości, aż podcinający siły przymus stał się dla mnie jasny – aż ukazała mi się moja kompulsja bycia miłą za wszelką cenę i naprawiania wszystkiego – zwłaszcza, kiedy inni mnie ranili, okłamywali, zwodzili, zdradzali, traktując bez miłości i szacunku, bez żalu i wyrzutów sumienia, bez chęci zrozumienia i wglądu. Moja mała dziewczynka potrzebowała tylko móc czuć się bezpieczna i wierzyć, że jest kochana. Nie mogła zdać sobie sprawy z tego, jak źle jest traktowana, więc jej jedynym celem stało się wprowadzanie harmonii, by odzyskać „dobrą” nianię lub matkę, która by jej NIE przerażała.\nTa dawna dziecięca tęsknota chciała mnie teraz złączyć na nowo z aroganckim, nieokazującym uczuć mężem, który wykorzystywał moją dającą, służącą jego potrzebom postawę do momentu, aż przestała go urządzać moja choroba wywołana stresem, uniemożliwiając mi bycie na każde jego życzenie. Musiałam zobaczyć w nim egoistycznego człowieka, który mną manipulował i szukał nade mną kontroli. Musiałam stanąć przed faktem, że wpadłam znów w potrzask z dzieciństwa. To Ty, moja droga Złości, uczyniłaś tę prawdę widoczną dla mnie – pokazałaś mi, w jaki sposób horrory z przeszłości zaprogramowały mnie na zaznawanie i tolerowanie nadużyć.\nTo, czym się ze mną dzieliłaś, staje się moją świadomą wiedzą - wsiąka we mnie, dając bezcenne informacji i rozjaśniając fakty. Ty nie chcesz, bym była bezosobowym dawaczem, który jest wykorzystywany i traktowany bez respektu, miłości, brania pod uwagę i troski. Dziękuję Ci, że odkryłaś te prawdy przede mną!\nZastanawiałam się często, dlaczego doznajesz tak wiele odrzucenia, oporu i potępiania? Dlaczego, pod słońcem, zostałaś mi dana? To jasne, że musiał być wyraźny powód, tak jak w przypadku moich wszystkich uczuć. Mam je dla ochrony przed ranieniem i zaznawaniem szkód, dla obrony mojej integralności, zdrowia i życia. Uczucia i moje prawdziwe potrzeby czynią mnie osobą niepowtarzalną, szczególną, tworzą moje prawdziwe ja. Czuwają na tym, bym zaznawała spełnienia. Ty, więc z pewnością masz się pokazywać i masz wielkie znaczenie jako autentyczna, najwartościowsza reakcja mojego organizmu, jako prawdziwe moje uczucie, które objawia mi tajemnice. Dlaczego więc ludzie tak szorstko Cię osądzają?\nPotępianie Cię zaczęło się już w moim wczesnym dzieciństwie, kiedy Ty, moja droga Złości, zostałaś naznaczona etykietką przestępstwa i postawiona w stan permanentnego oskarżenia. Wściekłość była jedyną i wyłączną własnością moich rodziców i innych osób w pozycji autorytetu. Uczono mnie, że Bóg „śledzi wszystko,” wtrąca do piekła, sprawuje „sąd ostateczny” i karze swym zaciekłym, pełnym furii gniewem. Każdy dzień mojego dzieciństwa pełen był „sądów ostatecznych,” które skazywały mnie na potępieńczy ogień poczucia winy, lęków i wstydu za moją „wrodzoną złośliwość.” Taki Bóg wydawał się jak super-rodzic – wszechpotężne przedłużenie i tak wszechmocnej władzy rodzicielskiej nade mną. Bałam się Go tak, jak bałam się biblijnych, zastraszających i onieśmielających przekazów. Chociaż Jezus potępiał tych, co „zgorszą choć jedno z tych niewinnych” maleństw i uczył, że nie może wejść do Królestwa Niebieskiego nikt, kto nie stanie się na nowo dzieckiem, nie wpływało wcale na raniący, degradujący sposób wychowywania mnie.\nBóg i rodzice współpracowali ze sobą. Należeli do klasy wybranej, której wolno było czuć i wyrażać złość w każdy sposób, kierując ją przeciw bezbronnym. Bracia, siostry i ja byliśmy wszyscy stałymi jej odbiorcami. Nigdy nie widziałam moich rodziców złoszczących się na ich własnych rodziców, ani na Boga, ani na ważne autorytety. Bóg bardzo ich przypominał: miał nieograniczona władzę i używał jej do prześladowania każdego, kto wzbudzał Jego niezadowolenie i oczywiście był słabszy.\nWypowiedziana mi za pomocą złości wojna zaczęła się zanim jeszcze poznałam słowa i otrzymałam jakąkolwiek samoświadomość. Matka stosowała wobec mnie przemoc, gdy byłam jeszcze niemowlęciem, nie miałam jeszcze roczku, sama mi później o tym mówiła. Napawa mnie przerażeniem myśl, co tak wczesna przemoc czyniła z moim małym, delikatnym ciałkiem, jak strasznie musiała mnie przerażać w obliczu mojej całkowitej słabości i zależności, jaką torturą psychiczną musiał być ów ciągły terror, ból i lęk przed jeszcze większym bólem. To małe ciało nie mogło uciec, ani ochronić się w żaden sposób, nie byłam zdolna sformułować żadnych słów ani myśli, nie miałam świadomości, by móc cokolwiek przeprocesować. To bezbronne ciałko tyranizowane i zżerane przez druzgoczące, okaleczające uczucia, mogło jedynie odczuwać. „Czuję, więc jestem” – tak przedstawiają się początki ziemskiego życia. Jak zrozpaczona musiała czuć się moja dziecięca egzystencja, jak beznadziejne były jej próby rozeznania, dlaczego jest bita, jak dewastująca niemożność zmienienia strasznej rzeczywistości… Doświadczanie złości innych nie podlegało dyskusji. W konfrontacji z przemocową wolą rodziców, jej własna złość została zamordowana i stłumiona jeszcze w kołysce. Nie miałam szansy zrozumieć, co powinnam robić, by uniknąć tej wściekłości, bicia i zła, które mnie spotykało. Pod koniec pierwszego roku życia spełniłam jednak pierwsze życzenie mojej matki: by dziecko nie moczyło pieluch.\nŻycie tego niemowlęcia obracało się wokół bycia atakowaną, torturowaną, oskarżaną i wokół prób poradzenia sobie z tymi doświadczeniami. Wskutek działającej w niepojęty sposób komunikacji fizycznej za pomocą bicia, nauczyłam się od wczesnych miesięcy, że moje życie, moje uczucia i moje potrzeby – JA SAMA – nie mam znaczenia. Byłam uważana za rzecz i traktowana jak własność, która ma nie przeszkadzać i nie być ciężarem dla rodziców. Musiałam zużywać całą energię, siłę i witalność na skupianie się na ich wymaganiach. Nie mogłam w spokoju doświadczać siebie, być z sobą i poznawać się. Musiałam zapracowywać na prawo istnienia, zgadując i spełniając życzenia rodziców.\nGdybyśmy ja i Ty, droga Złości, mogły być obok tej maleńkiej dziewczynki, kiedy matka ją atakowała, nasza wściekłość uratowałaby to dziecko; chwyciłybyśmy ją w ramiona i zabrały jak najdalej od owej okrutnej, bezlitosnej kobiety. Matka zapewne wstrząsowo dowiedziałaby się ode mnie, co myślę o niej i jej barbarzyńskiej brutalności. Ciągle się zastanawiam, dlaczego nie było nikogo stojącego po stronie tej maltretowanej osamotnionej dziewczynki? Gdzie był wtedy ojciec, krewni, sąsiedzi, społeczność? Gdzie było państwo i dobry Bóg? I dlaczego wciąż jest legalne takie traktowanie niemowląt i dzieci; dlaczego wciąż publikuje się książki doradzające bicie niemowląt jako dobrą rzecz? To są przecież horrendalne przestępstwa przeciw życiu, człowieczeństwu i całemu rodzajowi ludzkiemu!\nZłość była osądzana jako zła tylko w przypadkach, gdy przejawiało ją dziecko; ono nie miało prawa się złościć, tylko autorytety – autorytety, które uciszają Cię ostrym potępieniem, piętnując Cię jako „bunt,” „samowolę,” „nieposłuszeństwo,” „arogancką zuchwałość” czy „nieuzasadnione pretensje.” Złość u dziecka traktowana jest jak przestępstwo, które trzeba karać, oskarżać i zabraniać, podczas gdy moi rodzice i niańka (a jakąż osobę mogli zatrudnić) mogli swobodnie wylewać na mnie kubły nienawiści, nie podlegając nigdy żadnej kontroli ani karze. Ich zdeprawowane, poniżające, pełne przemocy ataki napełniały mnie śmiertelnym strachem i rządziły moim życiem. Zniszczyły moje zaufanie do samej siebie, zabrały mi zdolność właściwego analizowania rzeczywistości.\nW obliczu tej przemocy, wyrażającej jedynie złość i nienawiść, byłam przerażona i spanikowana. To jest strasznie chore kłamstwo twierdzić, że przemocą można zarządzać „bez złości,” jak twierdzą orędownicy bicia dzieci, broniąc swego okrucieństwa za pomocą tego bezczelnego przekrętu i zakrywając nim prawdę. W moim dzieciństwie nikt nie mógł pomóc mi zdemaskować oprawców, ich nieludzkości, ani tym bardziej przerwać ich nadużyć. Każdy protest bezbronnej i zależnej od nich dziewczynki ściągał na nią jeszcze większe zagrożenie. Bicie, a później też i straszenie za pomocą lektur, kompletnie mnie sterroryzowało. Kiedy następowała przemoc, chciałam tylko znów poczuć się bezpiecznie i blisko z okrutną osobą, w której nigdy nie mogłam rozpoznać oprawcy. Ponieważ Tobie, moja Złości, nie pozwalano żyć, nie mogłam zobaczyć mojej krzywdy i poczuć się ofiarą. Z mroków rozpaczy i zamętu, a także tęsknoty, by wszystko „było znów dobrze” a relacja sprawiała miłe wrażenie, wyrosło moje potężne uzależnienie od miłości i akceptacji.\nOsoby dorosłe niemal nieodwracalnie wrosły w poczucie uprawnienia do swojej złości, które wygodnie usprawiedliwiają kłamstwem: „To dla twojego dobra.” Uwierzyli, że mają dane przez Boga prawo do krytykowania, dołowania, upokarzania, karania, krzyków i wrzasków a nawet bicia dziecka, czym narażają jego bezpieczeństwo fizyczne i psychiczną integralność… Podczas gdy sami nieustannie wentylują swoją wściekłość, zabraniają odczuwania jej i wyrażania dzieciom, nakazując im samokontrolę, wzięcie się w garść i czytając im moralizujące opowiastki. Moi dorośli utrzymywali, że zasługuję na ich okrucieństwa i że popełniane na mnie przestępstwa ich fizycznej i werbalnej przemocy są wyłącznie MOJĄ winą i wynikiem MOICH błędów. Sprzedali mi swoją tyranię w opakowaniu ich uprawnienia do niej – destrukcyjnego kłamstwa wykluczającego jakiekolwiek moje współczucie dla samej siebie, siejąc zamęt tym praniem mózgu. Ustawili się w roli świętych, którzy nie popełniają błędów i są wolni od jakiejkolwiek odpowiedzialności za siebie, własne zachowania i uczucia. Uniemożliwili mi stawanie w życiu po swojej stronie.\nAle gdybym to ja ośmieliła się uderzyć jakieś inne dziecko, zostałabym surowo pouczona czytanką i biciem za ten zły uczynek – wiecznie powtarzającym się złem, które naznaczyło całe moje dzieciństwo i które musiałam znosić codziennie bez szemrania. Jako dziewczynka nie umiałam przejrzeć tej hipokryzji. Nie mogłam zadać sobie pytania: „A kto poucza i karze dorosłych, który biją słabsze, podatne na zranienie istoty? Kto ich bije za ich błędy? I dlaczego te potężne autorytety mają moc i prawo wymyślania, według swoich kaprysów, każdego rodzaju grzechu oraz arbitralnego decydowania o pokucie dla jego naprawy?”\nUczucia i potrzeby dziecka, a szczególnie potrzeba okazywania złości, ogłoszone są grzechami śmiertelnymi. Moi rodzice i niańka stale łamali głowy nad wymyślaniem sposobów podejścia mnie i przyłapania na czymś, za co mogliby mnie obwinić i ukarać, żadne z nich jednak nie zadało sobie trudu wysłuchania tej dziewczynki, zrozumienia jej i zatroszczenia się o jej dobro. W jaki sposób dziecko miałoby znaleźć przejście przez labirynt chytrej gry potężnych, oprawczych mocy – przetrwać w niebezpiecznej i chorej psychicznie machinie znęcania się i nadużywania władzy?\nMoim sposobem na przetrwanie w dzieciństwie stało się przebaczanie doznawanych krzywd bez ich rozpoznania i oprotestowania. Nie miałam innej drogi niż dźwiganie na grzbiecie niesłusznej winy i kłanianie się kłamstwom, manipulacjom i przemocy. Dorośli mieli zawsze rację, dziecko – z góry było uznane za winne. Nie dostając zrozumienia ani przebaczenia, moja dziewczynka była zmuszona wierzyć każdego dnia: „To ja jestem zła i robię wszystko źle.” Przekonanie to stało się jej – moim – niewysłowionym i najgłębiej schowanym cierpieniem, które wypłynęło w terapii ogromną, otwartą, najboleśniejszą raną.\nNikt nie widział mojego cierpienia, nikt nie chronił tej dziewczynki, nie było po jej stronie nikogo, kto by przemówił przeciw horrorom, jakich zaznawała. Wręcz przeciwnie, wszyscy wymagali od mnie, że pogrzebię te niesprawiedliwości w niepamięci razem ze swoim wewnętrznym dzieckiem i przetrwam pod maską wiecznej uprzejmości, zawsze wybaczając potężnym rodzicom i wszystko przyjmując od nich z gotowością. Moja dziewczynka kochała ich, oczekując tylko na miłość i dobro z ich strony, za które oddałaby i zrobiła wszystko, łącznie z dźwiganiem krzyża winy, którym nigdy nie powinna zostać obarczona. Jednak jej miłość, bezosobowe dawanie i poświęcenie nie znajdowały odzewu. Okrutna przemoc skazała ją na beznadziejną egzystencję, bez godności i szacunku, w ciemnym lochu osamotnienia, lęku, wstydu, winy i izolacji.\nW dzieciństwie istniał tylko jeden sposób przeżycia – pogodzić się, usprawiedliwić i znosić agresywne, nieludzkie zachowania i postawy dorosłych. Ale później, w wieku dorosłym, otworzyło się wyjście! Ty odmieniłaś moje życie, droga Złości, pozwalając mi zdemaskować kłamstwa i zbuntować się przeciw jadowitej grze potęg, dając mi siłę stania się prawdziwą i przejrzystą. Dałaś mi zdolność mówienia NIE, kiedy ktoś traktuje mnie nie fair. Dałaś mi wgląd i mądrość, bym mogła odstawić niezdrowe związki oraz odsłoniłaś mi moją dawną i obecną rzeczywistość.\nAni jako dziecko, ani przez długie lata dorosłości, nie umiałam rozpoznać, czego mnie nauczasz – że to NIE MOJE, ale rodziców i niańki zachowania były odrażające, złe, nie przebaczające i poza kontrolą. Mówiły wyraźnie o nadużywaniu władzy przez moich oprawców, ich arogancji i okrucieństwie. Ludzie, którzy modlą się o przebaczenie, nie praktykują go. Czują się lepsi, potężniejsi, nawet wszechmocni i zawsze usprawiedliwieni w karaniu, degradowaniu czy wylewaniu swojej wściekłości na słabsze, bezbronne istoty i czerpać z tego nawet radość. To oni hołubią urazę i mają wielki problem ze złością. Ich dusze i umysły są zamknięte, niedostępne dla wglądów. Nie są w stanie komunikować się otwarcie i prawdziwie.\nIm bardziej mogłaś się otworzyć dzięki terapii, tym więcej prawd mi objawiałaś. Pokazywałaś mi jak zmanipulował mnie ów nieludzki, szalony system rodzinny, wdrukowując mi toksyczne przekazy, i jak do dziś jeszcze oskarża mnie i obwinia, każąc każdy problem w moim i nie tylko moim życiu przypisywać wyłącznie własnej, nieusuwalnej winie i wrodzonej złośliwości. To właśnie było celem „czarnej pedagogiki,” do której bezwolnie musiałam się stosować. To dorośli mieli prawo do wolnej woli, nie dzieci. Udowadniano mi to notoryczne za pomocą doktryn, których musiałam bez końca słuchać w dzieciństwie i które do dziś mam w pamięci, na przykład:\n“Children with their own will and mind - must be hit on their behind.” (dzieci o własnej woli i myśleniu – muszą brać lanie w tyłek).\nDorośli nigdy nie przyznawali się do winy, nigdy nie przepraszali – zawsze mieli rację. Po ich stronie stało prawo i sprawiedliwość. Nie było nikogo, kto broniłby tę dziewczynkę. Każdy przestępca ma prawo do obrońcy w sądzie. Prawo i sprawiedliwość mojego dzieciństwa jednak trzymały stronę moich oprawców. Rodzice i niańka byli prokuratorami, składem sędziowskim i egzekutorami własnego systemu penitencjarnego, w którym oskarżona nie miała żadnych praw do obrony ani godności przesłuchań i musiała siedzieć cicho, bez wnoszenia argumentów na swoją obronę. Jako dziecko nie miałam praw, ani ludzkich, ani zapisanych w kodeksie i do dziś dzieci ich nie mają.\nOkropną konsekwencją było to, że tak bardzo się bałam życia i konfliktów. Nie miałam głosu. Wnoszenie sprzeciwu wobec zła, które widziałam, słyszałam i czułam, było dla mnie niemożliwe. Żyłam pozbawiona kontaktu z moimi potrzebami, więc nie zaspokajałam ich. Przez lata byłam przekonana, że nie umiem rozwiązywać problemów, więc nie ośmielałam się nawet próbować. Musiałam zlekceważyć Cię, moja droga Złości i bezcenna przyjaciółko, podobnie jak inne uczucia i prawdziwe potrzeby. Jedynymi dozwolonymi uczuciami dzieciństwie były wdzięczność, żałowanie win, podziw dla rodziców i adoracja dla Boga. Dozwolone były tylko te potrzeby, jakie określali rodzice, piastunki, religia i szkoła. Przez lata myślałam, że znoszenie tego, co mi robią i czego domagają się inni oraz stosowanie się do tego jest moją potrzebą.\nStrasznie długo nie byłam w stanie przeżywać prawdziwej siebie i w ten sposób omijało mnie życie. Zaprogramowano mnie na chowanie głowy w piasek, ślepe wierzenie autorytetom, służenie im jak niewolnica. Potrzebowałam Twojej potężnej witalności i wglądów, jak również terapeutycznego wsparcia, bym mogła odzyskać siebie i moje życie. Tak jak zawsze, ja, która musiałam dźwigać na barkach brzemię winy i przebaczenia, zmuszona byłam wierzyć, że to ja jestem niedobra i pełna urazy, gdy tylko ośmielam się wyrażać mój odmienny punkt widzenia, gdy protestuję, lub gdy chcę zakończyć niszczący mnie związek – przede wszystkim ten z rodzicami. Kiedy doszłaś do głosu i wyraziłaś się dzięki terapii, pokazałaś mi wyjście z tego szaleństwa! Stałaś się moim sprzymierzeńcem, który pomaga mi rozpoznawać ludzi takimi, jacy są, zamiast ślepo przyjmować wizerunek, jaki usiłują mi wcisnąć z powodu swojego egocentryzmu. Wlałaś we mnie odwagę uświadamiania sobie tego, jak jestem traktowana przez innych. Uratowałaś mnie przez dalszym poświęcaniem czasu i energii na tęsknotę i próby dotarcia do osób, które mnie tylko raniły – a szczególnie, jeśli nie wykazywały przy tym skruchy, wyrzutów sumienia, ani żadnego wglądu.\nJestem Ci ogromnie wdzięczna, że dałaś mi siłę kroczenia ścieżką godności i bycia prawdziwą dla siebie. W głębi duszy zawsze za tym tęskniłam. Ty nie chcesz mnie kontrolować ani prowadzić życia za mnie – chcesz mnie chronić i wspierać moją świadomość prawdy. Wszystkim, czego kiedykolwiek potrzebowałaś ode mnie, było słuchanie Ciebie z uwagą, abym mogła wyłowić Twój przekaz i podążać za nim. Wtedy przechodzisz. Masz zdolność i siłę wskazywania, co jest nie tak w moim dzisiejszym życiu i co było nie tak w przeszłości. Dobijasz się do mnie tak długo i wytrwale, aż zrozumiem i wprowadzę konieczne zmiany na lepsze w moim życiu i odzyskam wolność.\nChociaż przychodzisz tylko czasami, by podzielić się ze mną tym, co wiesz, to jednak ludzie myślą, że mam problem ze złością, skoro pozwalam sobie na poznawanie Cię. Osądzają mnie, gdy usiłuję Cię zrozumieć i chcę się od Ciebie uczyć. Wkładają Cię do szufladki z napisem: „złe emocje,” które trzeba „przepracować.” Potępiają Cię nawet, mimo że masz tak wiele do opowiedzenia, zwłaszcza na temat ludzkiego dzieciństwa!\nLudzie, religie, ideologie i systemy społeczne, uważają się za tolerancyjne, sprawiedliwe i ludzkie, jednak żywią przekonania pełne uprzedzeń i wrogości, zachęcającej do nienawidzenia bliźnich, a nawet dają im otwarte przyzwolenie zemsty. Przedstawiają jako prawdę swoje nietolerancyjne, często nienawistne przekonania o nich, choć ci wcale ich nie skrzywdzili, a przy tym odmawiają wyzbycia się własnych ograniczających, autorytarnych przekonań. Używają tych przekonań dla uzasadnienia okrutnych, pełnych potępienia, upokarzających zachowań wobec innych także po ich śmierci.\nRóżne tak zwane prądy duchowe szczycą się tym, że przekraczają dogmaty religijne. Trzymają się jednak niejasnych, nieuchwytnych i nieokreślonych pojęć o „zbawieniu,” pochodzących z archaicznych tradycji, które zaprzeczają uczuciom, zranieniom i przemocy dokonywanej na bezbronnych istotach ludzkich. Tradycje te nie rozpoznają źródeł tak zwanych złych emocji ani ważnej roli ludzkich uczuć, a szczególnie złości. Tłumią i wypierają najwartościowsze, kluczowe informacje przynoszone przez uczucia – informacje o prawdziwej ludzkiej naturze i niepowtarzalnej indywidualności jednostek, informacje o historii i rozwoju każdego poszczególnego człowieka. Nade wszystko potępiają złość i nienawiść jako „uczucia negatywne” doradzając wyciszanie się, akceptację i przebaczenie, które według tych prądów duchowych ma uzdrowić wszystkie konflikty, patologie społeczne i związki z ludźmi, szczególnie z własnymi rodzicami. Ale czy to się sprawdza? Czy Ty, droga Złości, jesteś bez znaczenia, zastosowania i wartości? Czyżbyś miała być pomyłką, błędem lub szalonym wybrykiem natury, który mamy odsunąć na bok i pogrzebać – bez przyjrzenia się Tobie i bez konsekwencji takiego kroku?\nRozumieć przebaczenie jako zaniechanie zemsty, ma sens. Ale złość nie może być przebaczona ani wyparta medytacją czy siłą woli – może być jedynie przyjęta i zrozumiana. Przekonałam się na bazie moich doświadczeń, że jeśli tak zwane złe emocje zostaną przyjęte, wysłuchane i powiązane ze swoim źródłem – z oprawcami z dzieciństwa - przechodzi żądza zemsty, przechodzi nieuzasadniona, ślepa nienawiść. Ale tylko pod warunkiem, że ludzie zrozumieją swoją złość i jej przyczyny.\nWiele duchowych szkół dąży do przezwyciężenia „złych emocji,” wmawiając nam, że rozwojowi służą tylko tak zwane pozytywne uczucia. Słynny przywódca duchowy, Dalaj Lama, naucza: „Musimy także zdać sobie sprawę, że te ‘negatywne emocje’ są nie tylko bardzo złe i szkodzą zarówno osobiście jednostkom, jak i społeczeństwu oraz przyszłości naszego świata.”\nZgadam się, że wylewanie złości i nienawiści na niewinne istoty, zwłaszcza dzieci, które są najbardziej podatne na zranienie, to niebezpieczne, nikczemne przestępstwo, które wnosi do kołyski przemoc, złość i nienawiść – nigdy zaś, przenigdy, pokój. Przemoc wobec dzieci rodzi wyłącznie przemoc. Nie zgadzam się jednak z tym, że złość może po prostu zniknąć poprzez nakazy moralne czy medytację.\nDopuszczona i zrozumiana złość daje nam siłę odcięcia się od oprawczych osób oraz powielania destrukcji, jakiej zaznaliśmy w dzieciństwie; siłę docenienia własnych uczuć i potrzeb, a stąd pokochania siebie; siłę określenia swoich wartości, bronienia ich i wcielania w życie; siłę potwierdzenia własnej godności człowieczej oraz pójścia za swoim powołaniem. Daje nam odwagę mówienia prawdy w obliczu potężnych. Pozwala nam zaangażować się w działania kładące kres przemocy wobec niewinnych osób – przede wszystkim wobec bezbronnych dzieci, które wciąż, każdego dnia, muszą rozpaczliwie cierpieć z powodu rodzicielskich nadużyć. Największa, najniebezpieczniejsza, siejąca spustoszenie i nieograniczona moc spoczywa w naszych czasach w rękach rodziców i opiekunów dzieci.\nZłość i nienawiść nie znikają dlatego, że chcemy się wyciszyć z tych emocji lub wyprzeć je siłą. W swoim ważnym, fascynującym artykule „Czym jest nienawiść?” (What is Hatred?) Alice Miller pisze: “Ja również wierzę, że nienawiść zatruwa organizm, ale tylko tak długo, jak jest nieświadoma i kieruje się, w przeniesieniu, na zastępcze postacie i kozły ofiarne.” Kiedy przekierujemy ją przeciw oprawcom, którzy nas niszczyli, staje się ona naszym największym sprzymierzeńcem. Tak jak Ty dla mnie, moja droga Złości.\nStłumione, nieuświadomione emocje złości i nienawiści powodują wyłącznie spustoszenie, działając z podziemia. Musimy zrozumieć nie tylko powód i źródło pochodzenia tych potężnych uczuć, ale też urazy stojące za nimi oraz prawdy, jakie te uczucia chcą nam objawić. Świat stałby się miejscem, gdzie byłoby mniej nienawistnej agresji w środowisku człowieka. Zbudziłby się w końcu z pradawnej ślepoty na cierpienie dzieci oraz przymusu chronienia rodziców, nauczycieli, duchownych i innych osób, które je wykorzystują i niszczą. Z miejsca ich krzywdzenia stanąłby w miejscu otoczenia ich autentyczną ochroną, miłością opieką. Przestałby zapychać je na całe życie, w imię dyscypliny i „dla ich własnego dobra,” nieświadomymi, stłumionymi, zatruwającymi emocjami, co nazywamy wychowaniem.\nRezolucja ONZ z 1996 roku żąda, abyśmy traktowali nasze dzieci jak istoty ludzkie, które mają prawo żyć i wzrastać w godności, nie zaznając krzywd. Przemoc dokonywana na najmłodszych, najbardziej podatnych na zranienie istotach ludzkich, niszczy zdrowy rozwój ich miękkich, najbardziej delikatnych mózgów, które kształtują się rosną w pierwszych latach życia. Okrutne i bezwzględne traktowanie uszkadza ten dziewiczy, zdrowy organ i w rezultacie nie jest on zdolny potem odczuwać empatii ani dla własnego cierpienia, ani dla cierpień innych – zwłaszcza dzieci. Takie otępione, niezdolne do refleksji mózgi nie potrafią zaprzestać usprawiedliwiania nadużyć na dzieciach i będą je nazywać eufemizmami: klaps, dyscyplina, wychowanie. Jordan Riak z fundacji NoSpank zamieszcza w swojej broszurze „Plain Talk about Spanking” ciekawą listę synonimów słowa klaps.\nZawsze czułam się winna, gdy doświadczałam Cię w sobie, droga Złości, gdyż zdawało mi się, że zmieniasz mnie w potwora, jakim nie chcę być - w złą dziewczynkę lub złą, nic nie wartą kobietę. Kiedy się pojawiałaś, bałam się, że dzieje się we mnie coś strasznego. Wstydziłam się byś podobna do matki. Dziś jednak, kiedy ludzie mówią mi, że jesteś zła i nie masz sensu, czuję jak silnie we mnie wzbierasz. Nie podoba Ci się, gdy Cię ignorują i próbują wyeliminować za pomocą manipulujących Tobą technik, jak „medytacja,” „skupienie wewnętrzne,” wymuszony „pokój ducha” czy powinność „przebaczania.” Reagujesz z miejsca i chronisz mnie dzisiaj, gdy ludzie określają mnie mianem „pielęgnującej urazę” „nie uleczonej,” „nie wolnej” czy „odmawiającej przebaczenia,” gdy zaczynam o Tobie mówić lub Cię okazywać.\nUprzytomniłam sobie, że ci, którzy głoszą kazania o przebaczeniu i potępiają złość, sami mają głęboki problem z nierozpoznaną własną złością. Odmawiają uświadomienia sobie swej osądzającej, lekceważącej postawy, swojego problemu z wypartymi emocjami, jak też zła i zranień, jakie przez to wyrządzają innym. Myślę, że boją się Ciebie, droga Złości oraz tego, co mogłabyś im opowiedzieć o ich historii dzieciństwa i życiu. Zaprzeczają uczuciom innych i nie chcą o nich nic słyszeć. Zwiedzeni oszukańczą szatą przebaczania, która obiecuje im „uwolnienie od złości i nienawiści” jako panaceum i uzdrowienie, rozpowszechniają to zaprzeczanie po świecie. Ale to się nie sprawdza, tak jak nie sprawdzają się ich destrukcyjne i autodestrukcyjne, żałosne zachowania.\nMedytacja stara się przezwyciężyć “negatywne uczucia” – przejść im i oddalić się, aby umysł mógł trwać „skupiony” i osiągnąć „wewnętrzny spokój.” Ta koncepcja przekradła się też niestety do wielu terapii. Praca moich terapeutów też była nią skażona. Jedne z nich mówił, że prawdziwe Ja jest miejscem słów na literę „C:” (calm, compassionate, centered, creative, confident, courageous and curious) spokojny, współczujący, skupiony, twórczy, ufający, odważny i ciekawy. Nie wymieniał złości jako ważnej, witalnej niosącej informacje części tego Ja. I choć z pewnością Cię akceptował, droga Złości, gdy pojawiałaś się we mnie, i nie doradzał mi przebaczenia, to nie cenił Cię naprawdę Twojej. Nie mógł brać poważnie informacji, jakie przynosiłaś. Powodem było to – jestem pewna – że sam unikał Cię w życiu. Istotnie, był cierpliwym, rozumiejącym terapeutą dla każdego. Nie skonfrontował jednak swojego dzieciństwa, nie mógł, więc pozwolić sobie na doświadczanie dawnego, stłumionego oburzenia i wściekłości, które by wtedy wypłynęły. Nie aspirował do tego, by uczyć się od tych uczuć o sobie, własnej przeszłości i życiu ani o swych rzeczywistych potrzebach.\nMyślę, moja Złości, że nie miałaś miejsca w życiu osobistym żadnego z moich trzech terapeutów. Oni nadal żyli w głębi jako bezsilne, wybaczające wszystko, dobre dzieci, tęskniące za wprowadzaniem harmonii. Ponieważ cała ta trójka znajdowała się pod wpływem tradycji duchowych, nie byłaś dla nich mile widzianym, uznawanym i cenionym zjawiskiem, mogącym odsłonić prawdę o ich dziecięcym bólu. W końcu porzuciłam pracę z tymi ludźmi, czując się przez nich zwodzona i zdradzana. Bez uświadomienia sobie witalnej roli, jaką grasz w konfrontowaniu mnie z historią mojego dzieciństwa i radzeniu sobie z bieżącą rzeczywistością, nie mogłam stać się silną, ufającą sobie kobietą. Dlatego Ty, moja droga Złości, jesteś najbardziej esencjonalną, wyjątkową częścią mojej duszy i mojego prawdziwego Ja.\nWiele czasu zajęło mi docenienie Twojej roli i zaproszenie Cię. Dziś, kiedy nasza relacja się zmieniła, stałaś się moja najlepszą przyjaciółką. W miarę jak kontaktuję się z fizycznymi i emocjonalnymi kanałami, jakimi mój organizm wyraża dawny ból, odkrywasz mi coraz głębsze poziomy horrorów z dzieciństwa i tego, jak bardzo przywiązywały one mnie w życiu do destrukcyjnych ludzi.\nDoświadczanie Cię jest fascynujące i oświecające. Gdy słucham Cię z szacunkiem i mogę porozmawiać o Tobie z kimś, kto mnie rozumie i słyszy – gdy mogę podzielić się tym, dlaczego i na kogo jestem oburzona lub wściekła – wiem, że zostajesz uwolniona naprawdę, bo wyraziłaś siebie i zostałaś zrozumiana.\nKiedy Cię już wysłucham i pozwolę Ci się wyrazić, przynosisz mi pokój wewnętrzny. To, co mi za każdym razem objawiasz, staje się faktem. Zdejmujesz mi klapki z oczu i widzę rzeczywistość. Dajesz mi jasność co do mojej przeszłości i dzisiejszego życia. Zaopatrujesz mnie w zaufanie do samej siebie. Umacniasz siłą. Dzięki temu mogę dziś traktować słabsze, bezsilne istoty ze współczuciem i umacniać je prawdą. Wreszcie wiem, że wszystkie uczucia niosą nam ważne informacje, jeśli tylko słuchamy ich jesteśmy na nie otwarci.\nżródło : http://www.koniecmilczenia.ngo.org.pl/litkmart.html\nRe: List do mojej złości\nautor: lulla » 18 sty 2015, 11:47


Dermalift - Gabinet Medycyny Estetycznej i Kosmetologii opinie komentarze • Białystok • al. Jana Pawła II 59F • dobrakosmetyczka.pl\nWszystkie Pozytywne (17) Neutralne (0) Negatywne (3)\ndata: 2018-02-16 09:14\nBardzo miła i profesjonalna atmosfera jak i sama Pani kosmetolog z dużym doświadczeniem i z ogromną wiedzą :) W Dermalift byłam na zabiegu depilacji laserowej przede mną jeszcze kilka serii zabiegowych ale już widzę efekty na swoich nóżkach :)\ndata: 2018-01-19 11:08\nByłam w gabinecie Dermalift na zabiegu usuwania włókniaków. Pani kosmetolog jest bardzo profesjonalną i sympatyczną osobą :) POZDRAWIAM! Ślad po włókniakach zaginął a miejsca pięknie się zagajają. Bez zawahania mogę polecić ten gabinet. Była to moja pierwsza wizyta ale z pewnością jeszcze tam wrócę :)\ndata: 2017-09-08 10:48\nWitam byłam w tym gabinecie na hennie i regulacji. Bardzo miła Pani, wszystko przebiegło raz dwa. Pani kosmetolog odpowiedziała na wszystkie moje pytania odnośnie mojej cery. Gabinet przytulny. Bez wahania mogę polecić.\ndata: 2017-08-25 09:36\nJestem bardzo zadowolona z efektu. Manicure hybrydowy jest super. Lakier trzyma się na paznokciach w nienaruszonym stanie aż do momentu usunięcia. Aktualnie jestem już po drugim manicure i na pewno nieostatnim. Zdecydowanie polecam!\nW salonie jest bardzo czysto, przytulnie i kobieco. Wizyta zdecydowanie odpręża i powoduje uśmiech na twarzy, który pozostaje na długo\ndata: 2017-08-22 11:46\nPolecam, byłam na zabiegu oczyszczania twarzy wszystko mi wytłumaczono jak mam postępować po zabiegu co mi wolno czego nie wolno. Efekt super! Pani kosmetolog również bardzo miła. Wnętrze salonu przytulne.\ndata: 2017-08-11 15:24\nByłam w tym gabinecie pierwszy raz. Co prawda mieszkam na drugim końcu miasta ale koleżanka bardzo polecała zabiegi właśnie tu. Jestem mile zaskoczona pod każdym względem, myślę że będę częstym gościem :) pozdrawiam\ndata: 2017-07-29 12:19\nByłam w tym gabinecie na rzęsach 3D, bardzo piękne miejsce, miła i profesjonalna obsługa. Jestem bardzo zadowolona z moich rzęs. Już poleciłam to miejsce swoim koleżankom. Pozdrawiam miłe panie z Dermalift!\ndata: 2017-07-03 15:14\nByłam na manicure hybrydowy. Miła obsługa, przyjemna atmosfera i bardzo ładny salon. Pani Kasia wykazała się pełnym profesjonalizmem. Podczas wizyty dowiedziałam się wielu ciekawych rzeczy na temat zabiegów wykonywanych w gabinecie.\nW salonie byłam pierwszy raz. Miłe zaskoczenie, profesjonalna obsługa i miła atmosfera. Wracając z UK będę zaglądać :) Porównując salony z Wielkiej Brytanii ten salon przewyższa je pod każdym względem przede wszystkim podejściem do klienta.\ndata: 2017-06-01 14:43\nZachęcam wszystkie panie do korzystania z usług w tym gabinecie. Prześliczna aranżacja oraz bardzo miła i kompetentna obsługa.\nJestem bardzo zadowolona efektami z przeprowadzonych zabiegów.\nPozdrawiam Panią Katarzynę.\ndata: 2017-05-22 10:38\nJestem bardzo oczarowana tym gabinetem oraz panią Katarzyną , która go prowadzi. Trafiłam tam dzięki rekomendacjom mojej koleżanki i jestem jej za to bardzo wdzięczna. Wystrój, kultura, fachowość i higiena są tam wzorcem dla innych gabinetów.\nautor: Magda F\ndata: 2017-05-06 20:55\nJestem stałą klientką w Dermalift i naprawdę szczerze polecam ten gabinet. Ostatnio poprawiałam sobie usta i jestem mega zadowolona z efektu końcowego, naprawdę super !\ndata: 2017-04-19 18:35\nJestem bardzo niezadowolona z zabiegów, to nie była jednorazowa wizyta miało być pięknie miały być efekty a jest koszmar, jest żle, jak nie gorzej niż przed zabiegiem, pieniądze nie zostały zwrócone, zmarnowany czas i pieniądze.\ndata: 2015-03-04 12:55\nDo salonu trafiłam przez facebooka, koleżanka była na manicure hybrydowym weszłam, obejrzałam zdjęcia prac i byłam pod wielkim wrażeniem ! Manicure hybrydowy różne kolory, wzory, ombre, postacie malowane na paznokciach i inne cuda wianki. Od kilku miesięcy regularnie przychodzę na manicure, ostatnio robiłam również rzęsy 1:1 i zabiegi na twarz. Wszystko na wysokim poziomie, ceny przystępne, częste promocje, fachowa obsługa i co dla mnie jest ważne pełna sterylizacja. Polecam każdemu Panią Kasię a żeby się przekonać wystarczy znaleźć salon na facebook.\ndata: 2014-03-22 23:03\nLudzie, korzystajacy z groupona a pozniej na tej podstawie opinie o saloniebto swiete krowy, ktore za to ze wykupia usluge duzo taniej chca byc traktowani jak swiete krowy. Sama wielokrotnie korzystalam z uslug dermalift i nigdy nie bylo problemow, a wrecz jestem zachwycona jakoscia uslug. I kazdemu z reka na sercu polecam ta kosmetyczke\ndata: 2014-03-19 16:30\nWcześniej nie wpisywałam się na forach czy blogach..... , ( nie moje\nklimaty i jestem zbyt zajęta ) ale gdy zobaczyłam negatywną opinię o\nGabinecie Dermalift to mną zatrzęsło. Korzystałam kilkakrotnie wraz z\nsiostrą z zabiegów w tym Gabinecie i szczerze mówiąc jesteśmy obie\nbardzo, ale to bardzo zadowolone. Gabinet ma bardzo ładny wystrój w\nktórym utrzymany jest miły przytulny klimat. Zabiegi są wykonywane w\nbardzo miłej i przesympatycznej atmosferze na profesjonalnych\nurządzeniach przez miłą osóbkę, która posiada bardzo dużą wiedzę\no kosmetologii i chętnie się nią dzieli z klientkami.\nTo że trzeba się dużo wcześniej rejestrować na zabiegi to jest standard w dobrych gabinetach. To tak jak z wizytą do dobrego lekarza,\nczy dobrego mechanika samochodowego.\ndata: 2014-03-17 13:59\nJA TEŻ WYKUPIŁAM GRUPON NA MASAŻ.NIESTETY BYŁ KŁOPOT ŻEBY ZAPISAĆ SIĘ W GODZINACH PO 16-STEJ.PANI PROPONOWAŁA JEDYNIE GODZINY 8-12 (CZYLI GODZINY PRACY WIEKSZOŚCI SMIERTELNIKÓW).GRUPON BYŁ WAŻNY DO 7 MARCA.NIE ZREALIZOWAŁAM GO A WŁAŚCICIELKA POWEDZIAŁA MI ŻE NIE ZAMIERZA ZREALIZOWAĆ MOJEGO GRUPONU BO TERMIN MINĄŁ....JAK SIĘ NIE MA WOLNYCH TERMINÓW TO TRZEBA SIĘ ZASTANOWIĆ NAD SENSEM GRUPONÓW.POZA TYM TA PANI WŁAŚCICIELKA BYŁA BARDZO NIEMIŁA I [wymoderowano treści wulgarne] W ROZMOWIE.ODRADZAM!!!!PORAŻKA!!!!\ndata: 2014-03-10 15:54\nRobilam w tym gabinecie serie mezoterapi mikroiglowej i efekt jest naprawde super, nawet moje kolezanki w racy to dostrzegly. Teraz jestedm zapisana na depilacje laserową.\nPozdrawiam personel Dermalift Justyna K.\ndata: 2014-03-08 10:54\nNaprawdę polecam, korzystam z zabiegów kosmetycznych u Pani Katarzyny ponad rok. Jest osobę bardzo miłą i konkretną, a przy tym posiada ogromną wiedzę ze swojej dziedziny. Zabiegi wykonywane są na wysokim poziomie i profesjonalnych urządzeniach.\nJeden z najlepszych salonów w Białymstoku.\nDużo wcześniej trzeba dokonać rezerwacji.\ndata: 2014-03-03 18:36\nWykupiłam na grouponie manicure hybrydowy w tym salonie. Salon wygląda bardzo ładnie, super wnętrze, jest muzyka, kosmetyczką jest miła, młoda kobieta, aale.. Niestarannie wykonuje hybrydy. Do tego niewielki wybór kolorów lakierów. Nie wiem, jak reszta zabiegów, ale manicure i hybrydów w tym salonie zdecydowanie nie polecam!\nMedycyna estetyczna zajmuje się korektą szeroko pojętych defektów estetycznych o rozmaitym podłożu takich jak: blizny, rozstępy, otyłość cellulit, starzenie skóry. Zabiegi te są wyłącznie pozachirurgiczne, więc nie wymagają pobytu w szpitalu i są wykonywane ambulatoryjnie Dlatego dbając o bezpieczeństwo jak i komfort naszych klientów w naszym gabinecie pracujemy na polskich oraz niemieckich urządzeniach, które są cenione na całym świecie i posiadają certyfikat medyczny.\nSkin Solution to światowa nowość na rynku medycyny estetycznej. Jest to rewolucyjne urządzenie w redukcji zmarszczek mimicznych, polepszeniu elastyczności skóry oraz poprawie owalu twarzy. Każda końcówka z igłami przeznaczona do zabiegu jest sterylnie zapakowana i przeznaczona tylko dla jednego klienta, dzięki temu rozwiązaniu klient nie musi martwić się o ryzyko przeniesienia\nEfekty zabiegów są zdumiewające i porównywalne do liftingu bez skalpela.\n* lifting twarzy\n* laserowe leczenie trądziku\n* liposukcja ultradwiękowa\n* Oraz pełna gama zabiegów kosmetycznych z urody ciała i urody twarzy.\nNasza pełna oferta wraz z cennikiem:


Ustawa o promowaniu wytwarzania energii elektrycznej w morskich farmach wiatrowych wchodzi w życie\nJesteś tutaj: Strona główna Wiedza Aktualności Ustawa o promowaniu wytwarzania energii elektrycznej w morskich farmach wiatrowych wchodzi w życie\n▪ 5 lutego 2021 r. ▪ Zaktualizowano: 5 lutego 2021 r. ▪ Autor: Redakcja PITax.pl\nW Dzienniku Ustaw opublikowano 3 lutego 2021 r. ustawę o promowaniu wytwarzania energii elektrycznej w morskich farmach wiatrowych z 17 grudnia 2020 r. Na jej podstawie zostaje także wprowadzona nowa opłata od morskich farm wiatrowych\nUstawa z 17 grudnia 2020 r. o promowaniu wytwarzania energii elektrycznej w morskich farmach wiatrowych została podpisana przez Prezydenta w dniu 21 stycznia 2021 r. i opublikowana w Dzienniku Ustaw w dniu 3 lutego 2021 r.\nWynikająca z ustawy nowa opłata, będzie mieć zastosowanie w przypadku przedsiębiorstw energetycznych zajmujących się wytwarzaniem energii elektrycznej w morskich farmach wiatrowych.\nPonieważ dotychczas w polskim ustawodawstwie nie wprowadzono definicji morskiej farmy wiatrowej, znalazła się ona w ustawie: „przez morską farmę wiatrową należy rozumieć instalację stanowiącą wyodrębniony zespół urządzeń służących do wytwarzania energii, w skład którego wchodzi jedna lub więcej morskich turbin wiatrowych, sieć średniego napięcia wraz ze stacjami elektroenergetycznymi zlokalizowanymi na morzu, z wyłączeniem urządzeń po stronie górnego napięcia transformatora lub transformatorów znajdujących się na tej stacji”.\nPrzedsiębiorstwo energetyczne, któremu zostanie przydzielona koncesja na produkcję energii elektrycznej w morskiej farmie wiatrowej, będzie obowiązane wnosić do budżetu państwa coroczną, dodatkową opłatę.\nNowa opłata ma zapełnić lukę prawną, ponieważ obecnie farmy wiatrowe nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości.\nOpłata od morskich farm wiatrowych będzie stanowić iloczyn mocy zainstalowanej elektrycznej wyrażonej w MW oraz odpowiedniego współczynnika, określonego w rozporządzeniu wydanym na podstawie ustawy Prawo energetyczne. Współczynnik ten, wg limitu wpisanego do ustawy, nie może przekroczyć 23 000 zł/MW.\nMinisterstwo Klimatu i Środowiska ocenia roczne wpływy z opłaty na 283 mln zł.