Czy marzy mi się New York City Marathon? - pawelbiega.pl\n04.11.2013 14.11.2017 Paweł Matysiak\tkomentarzy 16 Maraton\nNew York City Marathon wczoraj królował. To największy maraton świata w jednym z największych miast świata. Ponoć najbardziej magiczny i będący marzeniem każdego biegacza-maratończyka. Ale czy na pewno? We mnie NYC Marathon budzi mieszane uczucia. Z jednej strony nie jest spełnieniem moich marzeń. Ale z drugiej strony? coś w nim jednak jest.\nTak wiem, że to największy maraton na świecie\nNie da się kłócić z faktem, że jest to maraton na świecie największy. Chętnych, co roku jest ponad 100 tysięcy a biegnie raptem, co trzeci. W tym roku bieg ukończyło ponad 48 tysięcy osób. To kolejny rekord imprezy, która i tak jest rekordowa. Największa. A kto z nas nie chce brać udział w rzeczach największych? Tym bardziej, kiedy to on sam będzie jedną z głównych postaci.\nW związku z tak dużym zainteresowaniem impreza stała się też w pewien sposób elitarna. Nie każdy, kto chce, może pobiec. Zgłaszasz się i czekasz na loterię. Albo cię wylosują albo nie. Tych niewylosowanych jest dwukrotnie więcej niż tych, co biegną i oni coraz bardziej chcą w maratonie pobiec. A im trudniej się dostać na start tym późniejsza meta lepiej smakuje.\nNYC Maraton to też prestiż. Z tym dyskutować ciężko, bo powiedzenie komuś (tym bardziej niebiegającemu), że przebiegłem maraton w Nowym Jorku spowoduje, że opadnie mu szczęka i zbierając swoje zęby z podłogi uzna mnie za mistrza świata. No chyba, że w całej tej euforii zapyta się – który byłeś? Głupio wtedy powiedzieć, że czternaście tysięcy pięćset czterdziesty dziewiąty…\nAle w NYC Maratonie nie chodzi tylko o maraton. Sam maraton to w końcu tylko dobrze znane 42 kilometry asfaltu. Poza nią jest jeszcze Nowy Jork – jedno z największych miast świata i jedno z jego finansowych i gospodarczych centrów. Miasto wielkie, gigantyczne i tak inne, że jego panorama przywodzi na myśl scenerie z filmów science-fiction. Tylko że to nie fikcja. To tam jest na prawdę: Manhattan, żółte taksówki, Central Park, Statua Wolności, Madison Square Garden i cały klimat Nowego Jorku – miasta, które nigdy nie śpi. Smaczkiem jest też trasa przebiegająca przez wszystkie 5 dzielnic. Od Staten Island, przez Brooklyn, Queens, Bronx i Manhattan. Kończy się w Central Parku – samym środku wielkiego jabłka jakim jest Nowy Jork.\nNowy Jork jest tak daleko, że jest wielce prawdopodobnie, że nigdy tam nie dotrę. Wyjazd na bieg czy też do samego Nowego Jorku to dla większości wyprawa życia. Kosztuje ładną okrągłą sumkę pieniędzy i zapewne trochę zachodu z wyrobieniem wizy. Mnie na taki wyjazd najzwyczajniej w świecie nie stać. Nie odłożę na niego, a brać kredytu na bieganie nie zamierzam. Dlatego też nie mam się co przejmować. Cele powinny mieć to do siebie ze ich realizacja powinna być realna. Wyjazd na nowojorski maraton jest na razie kompletnie nierealny, więc nie może nawet pretendować do roli celu.\nNie przepadam też za takimi tłumami jak w Nowym Jorku. Czterdzieści tysięcy biegaczy na trasie mnie przeraża. To właśnie z powodu tłoku nie startuję w warszawskich dychach typu Biegnij Warszawo czy Bieg Niepodległości. Z Półmaratonem Warszawskim też mam nie po drodze. Wyjątek robię tylko dla maratonów, bo to istota mojej biegowej przygody. Poza tym nasze maratony to „zaledwie” kilka tysięcy biegaczy i tłok stosunkowo szybko się rozładowuje. A ja właśnie lubię mieć luz. Lubię biegać swobodnie i czuć wolność. Właśnie dla tej wolności biegam. Nieprzypadkowo też wybieram biegi mniejsze lub bardzo małe. więc jeśli mam możliwość startu w jakimś małym kameralnym maratonie to startuję. Dlatego tak bardzo lubię zawody w Sielpi i Kampinosie. Manhattanu nie ma, ale też jest zajebiście!\nDlatego też nie widzę się finiszującego w kilkudziesięciotysięcznym tłumie biegaczy. Lubię czuć się kimś, lubię czuć się wyróżniony. A na takiej nowojorskiej mecie nigdy nie będę. Będę jednym z wielu tysięcy ludków, którzy przebiegli tego dnia maraton. Dostanę medal, może jakąś folię na plecy i obsługa będzie chciała się mnie jak najszybciej pozbyć ze strefy mety, bo przecież kolejne tysiące biegną za mną.\nPo życiówkę też tam raczej nie pojadę. Raz, że będę zmęczony podróżą i zmianą czasu. Nowojorska atmosfera też pewnie dołożyłaby swoje. Dwa to trasa. Nowy Jork to teoretycznie płaskie, nadmorskie miasto. Teoretycznie taka też powinna być trasa. A nie jest. Jeden most, drugi most… Łącznie jest ich pięć. Nie znam z obdukcji trasy maratonu, ale patrząc na profil trasy – łatwo nie jest. Nie przypadkowo też wyniki zwycięzców nie ocierają się nawet o te najszybsze na naszym globie. A jechać do Nowego Jorku, aby tylko przebiec maraton i jeszcze wydać na niego fortunę? Nie dziś i nie teraz.\nDlatego właśnie wczorajszy NYC Marathon tak mało mnie interesował. Z obowiązku odnotowałem tylko 2:08 Geoffrey Mutaia i na tym maraton się skończył. Nie stało się nic nadzwyczajnego, nie odwołali go, a też i kibicować nie było komu, bo nikt znajomy w Nowym Jorku nie biegł. Ot, maraton jak maraton.\nI tylko się zastanawiam. Czy gdyby ktoś nagle powiedział mi, że mogę sobie wybrać dowolny maraton na ziemi, a on załatwi mi wszystko, to co bym wybrał? Czy wybrałbym to co sprawi mi więcej frajdy jako biegaczowi czyli mały maraton gdzieś na pięknym i dziewiczym końcu świata? Czy jednak wybrałbym New York City Marathon – największy maraton na świecie?\nZaczynając pisać byłem przekonany, że wybrałbym koniec świata. Po zakończeniu pisania już nie jestem tego taki pewny…\n16 myśli na temat “Czy marzy mi się New York City Marathon?”\n04.11.2013 o 22:29\nNo jak to. Dla Pameli byś nie pobiegł? Żartuję oczywiście i trochę kpię z tych portali, które z jej biegu zrobiły wielkie wydarzenie, pomimo że zrobiła wynik mocno słaby.\n04.11.2013 o 22:40\nZ Pamelą to co najwyżej chciałbym sobie fotkę zrobić aby kumplom pokazać 🙂 Niektórzy bardziej by mi tej fotki zazdrościli niż Nowego Jorku i maratonu 😉\n04.11.2013 o 22:08\nZ tym tłumem to chyba nie jest tak źle, tam strefami wypuszczają ludzi. Największy bieg w jakim biegłem to było ok 15tys. ludzi w Barcelonie i było tak sprawnie zrobione, że nawet przez chwilę nie odczuwałem dyskomfortu. A pamiętaj, że biegasz coraz szybciej, nawet warszawskie dychy są już dość przyjemne jak biega się je w 40-41 min, a przecież wkrótce będziemy poniżej tego pułapu;D\nA co do NYC to mi się marzy, oj marzy.. także dlatego, że chciałbym zobaczyć samo miasto. Zapewnie zorganizowałbym to w formie 2- lub 3-tyg wakacji w USA, więc o zmianę czasu i zmęczenie lotem bym się nie martwił. Ale u mnie mają jednego wielkiego minusa. Za udział w losowaniu się płaci i nawet jeśli Cię nie wylosują to opłata (niewielka, ale jednak) idzie w kosmos. No i samo wpisowe jest kosmiczne. Więc zamierzam się zakwalifikować ze względu na czas. Jak dobrze pójdzie to może po 40-tce połówkę w 1:23 pobiegnę;)\n04.11.2013 o 22:37\n„40-41 min, a przecież wkrótce będziemy poniżej tego pułapu” – to się nazywa optymistyczny akcent na progu nowego sezonu biegowego 😀\n05.11.2013 o 10:20\nPaweł, ja z 42:18 na poniżej 40 przeskoczyłem w ciągu niespełna roku (listopad-lipiec). 42 złamałeś w kwietniu, więc 40 pęknie wiosną 2014 jak nic:)\n04.11.2013 o 22:57\nJeśli potraficie spać w samolocie, ja to zawsze mogę w czasie długich przelotów potrafię przespać 8-10h w czasie 12 godzinnego rejsu to wówczas przestawienie się na inną strefę czasową wydaje się, że jest łatwiejsze…:)\n05.11.2013 o 03:59\nWlasnie przebieglam ten opisywany maraton, siedze jeszcze w NY i mysle sobie ze takie teorie nijak sie maja do tego jak wyglada wlasnie ten maraton. Nie ma w polsce i nie bedzie jeszcze dlugo tak dobrze zorganizowanego maratonu, ponad 40 tys. ludzi puszczanych sprawnie w odstepach 50 min. i nie ma co gdybac o korkach i tlumach. A przede wszystkim tu przed, w trakcie i po maratonie jestes bohaterem, wszyscy gratuluja, babcie w metrze ustepuja miejsca, nie wspominajac o kibicach na calej tresie- i to robi atmosfere a nie drapacze chmur. Wize dostaje sie na taki wyjazd od reki i pozostaje probowac miec czas albo losowac a nie gdybac, koszta wyprawy sa przereklamowane, tutaj takze sa hotele na polska kieszen\n05.11.2013 o 10:23\n„koszta wyprawy sa przereklamowane” – to ile wyniósł Cię wyjazd? Czyli bilety+jedzenie+plus+noclegi+startowe?\nBo nie sądzę, by poniżej 3 tys. zł i to tylko pod warunkiem, że byłaś tam kilka dni. A często na taki wyjazd chce się zabrać swoją drugą połówkę, no i wydłużyć go o co najmniej kolejnych kilka dni. Wyjazd na dowolny polski maraton to maksymalnie 500 zł, a i to pod warunkiem, że masz daleko i nie dzielisz się paliwem z kimś znajomym (o co nie jest trudno).\n05.11.2013 o 14:11\nAle chyba mowimy o maratonie ktory jest marzeniem kazdego biegacza a nie o jednym z 2-3 ktore kazdy srednio biega w roku. To byl moj prezent na 40 urodziny i szykowalam sie 2 lata zeby to byla taka wisienka na torcie, zabawa a nie kolejna proba robienia zyciowki. Tak naprawde najdroze jest wpisowe i przelot a jedzenie, metro i hotel jak w polsce, sa osoby tutaj ktore przynajmniej 2-3 lata sie na ten strat szykowaly, znalazly tanie loty nie prze polskie linie i wiez mi nie sa to az takie koszty, podkreslam jak traktujesz ten marraton wyjatkowo i dlugo sie szykujesz a nie jako kolejny zaliczony. A wart jest potraktowania wyjatkowo\n05.11.2013 o 15:45\nFantastyczny prezent!:) Zdecydowanie się zgadzam z tym co napisałaś, ale z zastrzeżeniem, że przeciętnego Polaka na coś takiego i tak nie stać, a szkoda… Wielu biegaczy zbiera na NY Marathon kilka lat, to prawda, ale w morzu maratończyków stanowią oni kroplę.\n05.11.2013 o 22:03\nBilet w dwie strony do NY można dostać już od ok. 1600 zł, a więc jeśli jest to wyjazd, na który się przygotowujemy fizycznie i finansowo jakiś czas to cena wyniesie tyle co wakacje w Egipcie czy innym Śródziemnomorskim kraju…, a kraj naprawdę warty zobaczenia. Zainteresowanych zapraszam do obejrzenia galerii https://plus.google.com/photos/101759951934240107711/albums/5934675067885036817\n06.11.2013 o 09:30\nŚwietne zdjęcia! I do tego takie USA w pigułce 🙂\n06.11.2013 o 12:32\nMimo, że lot i zwiedzanie Nowego Yorku to jedno z moich marzeń (jak chyba dla wielu ludzi) to właśnie też mam mieszane uczucia co do tego maratonu. Niby jeden z najważniejszych, największych, najbardziej prestiżowych ale… no właśnie, ale. Wydatek finansowy na taką imprezę, lot, koszty pobytu tam chyba są zbyt wielkie dla zwykłego śmiertelnika. Za duże na pewno dla mnie, żeby od tak zdecydować, że wydaję tysiące złotych aby przebiec maraton. Jednak osobiście moim marzeniem jest maraton w Londynie. Dzięki temu, że w Londynie byłem kilka razy a nawet mieszkałem tam pewien czas wiem, że wydatki dotyczące Londynu są dużo niższe niż NY dlatego wiem, że udział w Maratonie Londyńskim jest jak najbardziej realny.\n06.11.2013 o 12:54\ndokladnie, a w NY nikt nie musi mieszkac na manhattanie, ja np mieszkam w Queens i tez jest super a taniej\n22.09.2015 o 23:42\nciekawy wpis, zapraszam jutro do mnie przeczytac moją relację z przygotowań do tego maratonu 🙂 i polecam jednak próbować i spełniać marzenia a nie mysleć ,ze nigdy nie bedzie mnie na to stac. Tak sobie mysle ,ze nie ma takiego miejsca na ktore mnie nie bedzie stac, po prostu zrobie wszyskto zeby zarobić i dokonac, poleciec, zobaczyc co tylko bede chciala 🙂 Pozdrawiam\n12.11.2016 o 00:16\nZgadzam się z Anitą. Właśnie wczoraj wróciłam z Nowego Jorku, gdzie przebiegłam maraton. Był jednym z moich marzeń, które udało się mi zrealizować. I powiem Wam jedno: fantastyczny maraton, perfekcyjna organizacja i atmosfera, jakiej nie odda żaden opis. Pobiegłabym tam jeszcze raz dla tej atmosfery i kibiców. W Nowym Jorku to jest wielkie święto, a biegacze są bohaterami. Nie lubię takich biegaczy- narzekaczy, którzy próbują zniechęcić innych np. do maratonu w Nowym Jorku, chociaż nigdy tam nie byli, bo ich na to nie stać. Najtaniej jest nigdzie nie pojechać, tylko biegać w pobliskim parku lub lesie. Ostatnie zdanie Anity: nie ma takiego miejsca na które nie będzie mnie stać, jeśli będę tylko chciała tam polecieć, zwiedzić i pobiec maraton – ja tak nie tylko myślę, ja to wiem na pewno. Dwa lata temu przebiegłam Antarctic Ice Marathon – żeby pobiec na Antarktydzie i przeżyć niezwykłą przygodę wzięłam kredyt, który za kilka miesięcy skończę spłacać. I wiecie co? – nie żałuję!!! Miejcie marzenia i spełniajcie je! Bo się udaje, jeśli czegoś bardzo się chce i do tego dąży. A biegacze są systematyczni, konsekwentni i zdeterminowani.\nPozdrawiam marzycieli 🙂


Po zastosowaniu wyglądam na 10 lat młodszego - Gray Protect opinie - najlepszy na siwe włosy - Nasze-Opinie.pl\nGray Protect opinie – początki siwienia…\nMam prawie 50 lat i bardzo szybko zacząłem siwieć. To uwarunkowane genetycznie, wszyscy w męskiej linii bardzo szybko tracili swój ciemny kolor włosów. Od ponad 20 lat walczę z tym procesem, bo w dzisiejszych czasach siwe włosy kojarzą się od razu ze starością. A ja nie chciałem być tak postrzegany przez innych, czułem się młody duchem i tak też chciałem wyglądać. Kolor włosów ma naprawdę duże znaczenie, jeśli chodzi o sposób odbierania nas przez społeczeństwo. Sam przyłapałem się na tym, że spotykając osoby z szarymi włosami, zwykle oceniałem ich wiek błędnie o jakieś 15 lat, bo dopiero później dowiadywałem się, ile tak naprawdę mają już wiosen. To podświadomość, nic z tym nie można zrobić, dlatego musiałem po prostu znaleźć sposób, żeby zmienić kolor włosów. Farbowanie nie wchodziło w grę – wydaje mi się to mało męskie i poza tym, to działa tylko na jakiś czas. Co miesiąc miałbym chodzić do fryzjera i prosić o ponowne nałożenie farby? Nie dość, że to nieskuteczna metoda, to jeszcze w dodatku droga, a ja nie lubię wyrzucać pieniędzy w błoto.\nZacząłem pytać w aptekach czy są jakieś suplementy diety albo szampony, które pomagają przywrócić naturalny kolor włosów. Czasem farmaceuci wprost informowali mnie, że dla mnie jest już raczej za późno na takie produkty, inni podawali listę preparatów, z których mógłbym skorzystać. Nikt jednak nie gwarantował sukcesu. Ostatecznie i tak wydałem masę pieniędzy na wszystkie produkty do pielęgnacji włosów. Jedne szampony obiecywały natychmiastową zmianę odcienia, na innych było zaznaczone, że trzeba stosować je systematycznie i przez około rok, żeby odnieść efekt. Ale przyznam, że nawet po roku efekty były znikome, a większość z nich nawet nie działała. Przetestowałem wszystkie popularne produkty.\nPewnego dnia, jadąc autobusem, podsłuchałem rozmowy dwóch mężczyzn w podobnym wieku do mojego. Rozmawiali o problemach z włosami, a jeden z nich wymienił produkt Gray Protect i polecił go swojemu rozmówcy. Szybko odszukałem, gdzie siedzą ci dwaj panowie, spojrzałem na włosy polecającego mężczyzny i byłem zaskoczony. Były naprawdę w świetnej kondycji, a przede wszystkim – były ciemnobrązowe. Jeśli to był efekt, jaki uzyskał dzięki wymienionemu preparatowi, nie mogłem dłużej czekać i testować czegoś, co nie przynosi efektów.\nGray Protect opinie – terapia i rewelacyjne rezultaty\nKupiłem opakowanie kapsułek i zacząłem je regularnie przyjmować. Już po pierwszym tygodniu zauważyłem, że włosy nabierają jakby innego odcienia, ale nie chciałem wyciągać pochopnych wniosków, w końcu mógł to być tylko efekt placebo. Ale mijały kolejne tygodnie, a moja siwizna powoli zamieniała się w mój naturalny, ciemny kolor. Wszyscy zaczęli się interesować, co takiego robię, że udało mi się uzyskać taki efekt. Często też słyszę komplementy na temat gęstości moich włosów. Nic dziwnego, bo to, jaką metamorfozę przeszły moje włosy dzięki Gray Protect ciężko opisać słowami – to trzeba zobaczyć samemu, dlatego też jeśli ktoś z Was ma podobny problem, naprawdę polecam się zapoznać z tym produktem. Gray Protect sprawił, że teraz nie tylko duchem jest o wiele młodszy, ale też wyglądam na 10 lat mniej! Nie jestem już starszym panem, któremu trzeba ustępować miejsca w komunikacji miejskiej. Czuję się świetnie z moimi nowymi włosami.\nZdjęcie pobrane z oficjalneego sklepu internetowego producenta www.grayprotect.pl\nTagged Gray Protect\nPrev Reducer Thermo Extreme – pomoc w zmaganiu z otyłością – Reducer Thermo Extreme opinie o preparacie\nNext Vital Hair – i włosy jak nowe – Vital Hair opinie – skuteczny produkt na poprawę stanu włosów


F1: Bahrajn dostanie drugą szansę? - motogazeta mojeauto.pl\nmojeauto.pl > motogazeta > Aktualności > F1: Bahrajn dostanie drugą szansę?\nF1: Bahrajn dostanie drugą szansę?\n2011-04-13 źródło: mojeauto.pl jb\n1 maja br. dowiemy się czy FIA zamierza dać organizatorom Grand Prix Bahrajnu jeszcze jedną szansę na zorganizowanego wyścigu w ramach czempionatu Formuły 1. Organizatorzy już zapewniają, że decyzja międzynarodowej federacji będzie dla nich pozytywna.\nTego dnia upływa bowiem termin na podjęcie decyzji w sprawie Bahrajny, który w tym roku ponownie miał otwierać sezon 2011. Niestety ze względu na niestabilną sytuację polityczną na Bliskim Wschodzie, zdecydowano o nie przeprowadzaniu wyścigu w pierwszej połowie marca. Organizatorzy GP Bahrajnu są jednak przekonani, że FIA podejmie słuszną dla nich decyzję i dopuści wyścig jeszcze do sezonu 2011. "Jesteśmy w ciągłym kontakcie z FIA. Z tego co teraz wiemy, nie ma żadnych przeszkód by zorganizować wyścig w Bahrajnie jeszcze raz" - mówi szejk Salman bin Isa Al Khalifa, zarządca Bahrain International Circuit. "Bezpieczeństwo w naszym kraju wróciło do normy. Życie toczy się swoim normalnym tempem" - zapewnił Al Khalifa.\nJako możliwy termin rozegrania GP Bahrajnu wymienia się 13 listopada. Wiele w tej kwestii zależy też od organizatorów wyścigu w Abu Zabi. Ze względu na zrobienie miejsca w kalendarzu Bahrajnowi, wyścig w Zjednoczonych Emiratach Arabskich rozegrany zostanie tydzień lub dwa tygodnie później niż planowano, a więc w okolicach drugiego tygodnia grudnia. Jak nieoficjalnie wiadomo w tej sprawie także jest już optymistyczne porozumienie.\nTematy w artykule: FIA F1 Grand Prix Bahrajnu\nOto nowe Audi R18 e-tron quattro\nAudi z turbodieslem TDI pod maską to marzenie statystycznego Polaka. Oto bolid, który tylko w teorii spełnia wspomniane kryteria.


zastępczość: Dąbrowski Tadeusz - LHC\nDąbrowski Tadeusz - LHC\nO LHC to pisze dużo finwe.isilra na Cytadeli, o czarnych dziurach też, zresztą...\nale ja, w czwartek, po dwudziestej, w kawiarni "Strych" w Gdyni, na Przystani Poetyckiej, podczas zapachu piwa i soku pomarańczowego oraz promocji tomu wierszy Tadeusza Dąbrowskiego "Czarny kwadrat" usłyszałam wiersz:\nModel Standardowy składa się z równań, które, jeśli przyjrzymy się im bliżej, okazują się koślawe i nie takie eleganckie, jakich należałoby się spodziewać po równaniach opisujących podstawowe prawa natury. Fizycy mają pomysł na stworzenie większych, prostszych i znacznie piękniejszych równań(...) prof.Frank Wilczek\nMuszą tylko wyjaśnić, czym jest ciemna materia,\na także co jest w środku i z drugiej strony czarnej\ndziury. Ułożą równanie piękniejsze niż poezja,\nzanim przerodzi się w wiersz, dowiem się z liczb, że liść\njest liściem, ptak ptakiem, śmierć śmiercią, Einstein\nNewtonem, Różewicz Herbertem, a Świetlicki\nsobą. Wierzę w naukowców, dlatego modlę się\nby byli odważniejsi niż poeci, w przeciwnym razie\nzanim napiszą swoje równanie, odkryją\nże z drugiej strony zerka na nich ich własne\noko. A wtedy równanie rozleci się w zdanie\ni rozerwie im usta.\nTadeusz Dąbrowski "Czarny kwadrat" Wydawnictwo a5 2009\nAutor: Beata o 00:21\nEtykiety: czarne dzióry:), Finwe.isilra, LHC, Tadeusz Dąbrowski, wiersz\n17 lipca 2009 08:19\nten wielki zderzacz jednak tworczy jest, bardzo\n17 lipca 2009 08:27\nPiwo i cok pomaranczowy?? brrrr nie pasuje absolutnie. Piwo i oranzada mmmmhhhh to na upalne dni i bez czarnej dziury w pamieci.\nteraz rozumie przy zapachu, tez bym takiej mieszanki nie pil ;))))\nAle co kawiarenka , wiersze i na sucho???\n17 lipca 2009 11:19\nach, Diesel...jam kierowca jest, na sucho, na sucho...\n17 lipca 2009 13:01\nWierzmy w naukowców, ponieważ oni męczą się latami, opisując abstrakcję... a przecież można pisać o rzeczywistości abstrakcyjnie, tak jak tutaj...\n17 lipca 2009 13:13\nPrzez ten wpis dowiadywałem się nawet, kim ten pan Dąbrowski jest. Mój rocznik, nieźle.\nWiersz ciekawy, ale chyba poeta jest lekko negatywnie nastrojony w stosunku do naukowców:)\n20 lipca 2009 12:46\njako poeta to on ogólnie powinien być z pewną taką nieśmiałością do wszystkiego:)\n26 lipca 2009 12:28


Tutorial do Pozbyć się Search.searchmwpro.com | Jaki Do Odinstaluj Malware\nTutorial do Pozbyć się Search.searchmwpro.com\nRozwiązanie Usunąć Search.searchmwpro.com\nBłędy generowane przez Search.searchmwpro.com\n0x80240002 WU_E_MAX_CAPACITY_REACHED The maximum capacity of the service was exceeded., 0x00000085, 0x00000010, 0x00000049, 0x80242003 WU_E_UH_REMOTEALREADYACTIVE A remote update handler could not be created because one already exists., 0xf0804CBS_E_OPEN_FAILED the update could not be found or could not be opened, 0x80243FFE WU_E_WUCLTUI_UNSUPPORTED_VERSION Unsupported version of WU client UI exported functions., 0x80244002 WU_E_PT_SOAPCLIENT_OUTOFMEMORY Same as SOAPCLIENT_OUTOFMEMORY – SOAP client failed because it ran out of memory., 0x80246009 WU_E_DM_BITSTRANSFERERROR A download manager operation failed because there was an unspecified Background Intelligent Transfer Service (BITS) transfer error., 0x0000008B, 0x8024400B WU_E_PT_SOAP_VERSION Same as SOAP_E_VERSION_MISMATCH – SOAP client found an unrecognizable namespace for the SOAP envelope., 0x80246FFF WU_E_DM_UNEXPECTED There was a download manager error not covered by another WU_E_DM_* error code. , 0x80242017 WU_E_UH_NEW_SERVICING_STACK_REQUIRED The OS servicing stack must be updated before this update is downloaded or installed., 0xf0803 CBS_S_STACK_SHUTDOWN_REQUIRED servicing stack updated, aborting, 0x000000E3, 0x0000007D\nSearch.searchmwpro.com Usuwanie Przewodnik dla przeglądarek Firefox\nSearch.searchmwpro.com : Analiza szczegółowa\nSearch.searchmwpro.com Jest groźną infekcją komputerową, która została zaprojektowana głównie przez oszustów do rozprzestrzeniania się z hosta do hosta. Ten wirus został powiadomiony, w tym możliwość replikacji poprzez samo odtwarzanie lub kompromitację innych programów systemowych przez modyfikowanie ich. Victimizing programy systemowe mogą zawierać pliki danych, a nawet sektor rozruchowy na dysku twardym komputera. Wspomniana infekcja komputerowa zwykle atakuje uruchamiane komputery Windows XP. Search.searchmwpro.com Identyczne z kilkoma innymi złośliwymi infekcjami, uzyskują cichą infiltrację wewnątrz System Bez powiadomienia przez użytkowników. To na perforację z powodzeniem, powoduje na niej wiele niebezpiecznych problemów.\nSearch.searchmwpro.com : Taktyka pracy\nSearch.searchmwpro.com Inicjuje przewodzenie złych praktyk poprzez przede wszystkim uzyskanie pełnej kontroli nad System A następnie ponowne zajęcie ustawień wstępnych. To ponowne pobieranie skutkuje automatyczną aktywacją szczególnego zagrożenia za każdym razem, gdy jest ono ponownie uruchamiane. Poza tym malware atakuje istniejącą przeglądarkę i zmienia to ustawienia domyślne. Powodzi ekran całego przeze mnie winy z niekończącymi się reklamami, które choć na pierwszy rzut oka wydają się autentyczne, ale mimo to analitycy zachęcają do tego, aby nigdy ich nie ufać, ponieważ badania wyraźnie udowodniły, że zostały celowo wykonane w sposób, który powoduje przekierowanie na kilka domen phishingowych Uzyskiwanie dostępu do użytkowników. Reklamy te wraz z rozwijającym się irytacją również sprawia, że System Szybkość bardzo powolna i powolna poprzez zużywające mnóstwo dostępnych zasobów.\nco więcej, Search.searchmwpro.com Śledzi sesję surfingową online użytkownika i nagrywa swoje osobiste materiały, które następnie są udostępniane agentom marketingu internetowego w celach komercyjnych. Poza tym wszystko to instaluje liczne dodatkowe infekcje w Kaspersky Anti-Virus System Poprzez degradujący potencjał roboczy w znacznym stopniu. To infekowanie złośliwego oprogramowania szkodliwego jest również źródłem danych przechowywanych na dysku twardym systemu lub na urządzeniach peryferyjnych połączonych z nimi przez szyfrowanie ich. To szyfrowanie sprawia, że pliki są całkowicie niedostępne dla użytkowników. Tak więc, aby chronić pliki systemu, a także chronić system, bardzo ważne jest, aby Czysty Search.searchmwpro.com Z powodzeniem Od System.\nSearch.searchmwpro.com : Tryb dystrybucji\nSearch.searchmwpro.com Często perforuje się przez zanieczyszczone urządzenia peryferyjne.\nSearch.searchmwpro.com Może wejść w System Z powodu oglądania witryn pornograficznych i surfowania w błędnych domenach.\nNajlepszym sposobem, aby Czysty Search.searchmwpro.com\nKliknij tutaj, aby skanować, wykrywać & Kasować Search.searchmwpro.com\nNajlepszym sposobem, aby Kasować Search.searchmwpro.com Z powodzeniem\nPostępowanie 2 : Search.searchmwpro.com Uruchomiony proces Usuwanie od Windows Menadżer zadań\nPostępowanie 3 : Kasować Złe pliki Search.searchmwpro.com Z Rejestru\nPostępowanie 4 : Najlepszym sposobem, aby Kasować Search.searchmwpro.com Z Panelu sterowania\nPostępowanie 5 : Kasować Search.searchmwpro.com Od Firefox\nZnajdowanie i usuwanie plików rejestru wygenerowanych przez Search.searchmwpro.com I kilka innych podobnych infekcji.\nHKEY_CURRENT_USER\_Software\_Microsoft\_Windows NT\_CurrentVersion\_Winlogon “Shell” = “%AppData%\_<Search.searchmwpro.com>.exe”\nNajlepszym sposobem, aby Kasować Search.searchmwpro.com Od Windows 7 / Vista\nWybierz Search.searchmwpro.com Z listy, a następnie wybierz opcję “Odinstaluj / Zmień”.\nNajlepszym sposobem, aby Kasować Search.searchmwpro.com Od Windows 8/8.1\nNajlepszym sposobem, aby Kasować Search.searchmwpro.com Od Windows 10\nDokonaj wyboru Search.searchmwpro.com I kilka innych nieznanych lub podejrzanych aplikacji, które mają zostać usunięte z listy.\nNajlepszym sposobem, aby Search.searchmwpro.com Usuwanie Od Mozilla Firefox:38.0.1\nDokonaj wyboru Search.searchmwpro.com Lub kilku innych dodatków, które mają zostać usunięte. Kliknij przycisk Usuń.\nNajlepszym sposobem, aby Kasować Search.searchmwpro.com Od IE 7:7.00.5730.1300\nNajlepszym sposobem, aby Kasować Search.searchmwpro.com Od Chrome 55.0.2883\nDalej, na Search.searchmwpro.com I inne złe rozszerzenia, które mają zostać usunięte, kliknij przycisk “Usuń” z Chrome.\nZresetuj wszystkie istniejące przeglądarki w razie, jeśli Search.searchmwpro.com Nadal pojawia się\nNastawić Mozilla Firefox:38.0.1 Ustawienia do Kasować Search.searchmwpro.com\nNastawić IE 7:7.00.5730.1300 Ustawienia do Czysty Search.searchmwpro.com\nNastawić Chrome 55.0.2883 Ustawienia do Kasować Search.searchmwpro.com Z powodzeniem\nUwaga: zresetowanie Chrome nie usunięło ważnych prywatnych danych użytkownika, takich jak ich zakładki i hasła. Zamiast tego usuwa tylko rozszerzenia Chrome, historię, pliki cookie, ustawienia, stronę główną, domyślnego dostawcy wyszukiwania, aby usunąć / usunąć złe pliki Search.searchmwpro.com infekcja.\nThis entry was posted in Trojan and tagged Kroki aby usunąć Search.searchmwpro.com, Odinstaluj Search.searchmwpro.com z Windows 10, Odinstaluj Search.searchmwpro.com z Windows 7, Odinstaluj Search.searchmwpro.com z Windows 8, Usuń Search.searchmwpro.com z programu Internet Explorer on 18 July 2019 by admin.\n← Usunąć Trojan:PDF/Foretype.A!ml z Chrome .herad file virus Deinstalacja: Rozwiązanie Odinstaluj .herad file virus Ręcznie →


Obywatelskie zatrzymanie nietrzeźwego kierowcy. 62-latek miał ponad 2,7 promila - Informacje - Komenda Miejska Policji w Skierniewicach\nObywatelskie zatrzymanie nietrzeźwego kierowcy. 62-latek miał ponad 2,7 promila\nDzięki właściwej postawie kierujących pojazdami udało się zablokować i uniemożliwić dalszą jazdę nietrzeźwego kierowcy opla corsy. Mężczyzna jechał do Skierniewic od strony Rawy Mazowieckiej mając 2,7 promila alkoholu w organizmie.\n15 marca 2021 roku około godz. 14:00 dyżurny skierniewickiej policji otrzymał telefoniczną informację, że w Skierniewicach na ul. Rawskiej na drodze wojewódzkiej 707 został ujęty nietrzeźwy kierujący. Po niespełna 5 minutach we wskazane miejsce dojechał patrol skierniewickiej drogówki. Policjanci na miejscu zastali zaparkowane 3 samochody. Z relacji uczestników wynikało, że znajdujący się na prawym pasie ruchu opel corsa został celowo zablokowany i zatrzymany poprzez kierujących dwoma innymi pojazdami. Kierujący oplem astra 49-letni mieszkaniec powiatu rawskiego, jak i kierujący toyotą 33-letni mieszkaniec Skierniewic jechali drogą wojewódzką 707 od strony Rawy Mazowieckiej w kierunku Skierniewic. Przed Skierniewicami zauważyli opla, którego kierujący jechał bardzo wolno i nie potrafił utrzymać stałego toru jazdy. Podejrzewając, że kierowca jest nietrzeźwy postanowili go zatrzymać. Wjeżdżając do Skierniewic przed rondem wykorzystali rozwidlenie jezdni i po wyprzedzeniu zmusili kierowcę do hamowania i zatrzymania pojazdu. Wówczas pasażer astry wysiadł i podszedł do kierowcy corsy wyciągając kluczyki ze stacyjki. Zaraz po zatrzymaniu kierowcy zadzwonili na nr alarmowy powiadamiając o tym policję. Funkcjonariusze po przyjeździe na miejsce przebadali 62-letniego kierowcę corsy, który miał 2,7 promila alkoholu w organizmie.\nKierowanie pojazdem w stanie nietrzeźwości jest przestępstwem i kierującemu grozi kara pozbawienia wolności do lat 2.\nPamiętajmy, że ujęcie obywatelskie jest przywilejem każdego, które zgodnie z art. 243 Kodeksu postępowania karnego jest w pełni legalne. Przestępcę można zatrzymać zarówno na gorącym uczynku, jak i po pościgu podjętym bezpośrednio po popełnieniu przestępstwa. Trzeba jednak pamiętać, że takie prawo przysługuje w jednym z dwóch przypadków, gdy zachodzi obawa ukrycia się sprawcy bądź, gdy nie można ustalić jego tożsamości. Zatrzymanego w ten sposób przestępcę należy niezwłocznie przekazać w ręce organów ścigania.


„Mamo, u mnie wszystko w porządku” - zaczął to robić dla mamy, a teraz podziwiają go wszyscy! Kobieceinspiracje.pl\nmom i'm fine , podróże , mama , mamo u mnie wszystko w porządku\nPodróże potrafią zmienić życie, ale również wywołują wiele niepokoju wśród bliskich. Jonathan Kubben Quiñonez poszedł jednak za głosem serca i opuścił swój dom w Brukseli, aby zwiedzać świat. Nie zapomniał jednak o swojej mamie, która odchodziła od zmysłów, kiedy jej syn podróżował po całym świecie. Mężczyzna wpadł na genialny pomysł, aby w wyjątkowy sposób dać znać swojej mamie o tym, że o niej pamięta i jest bezpieczny.\nBelg zwiedził już między innymi Holandię, Japonię, Tajlandię i wiele innych niesamowitych miejsc. Swoje podróże relacjonuje na Instagramie pod nazwą momimfine. Na każdym zdjęciu pozuje jednak z kartką, na której jest napisane „Mamo, u mnie wszystko w porządku”. Pomysł nie tylko spodobał się jego mamie, ale również internautom, którzy zaczęli obserwować podróże Jonathana.\nJego pomysł został doceniony przez wielu ludzi i w tym roku okrzyknięto go Influencerem Roku 2018. Obecnie mężczyznę obserwuje ponad 335 tysięcy internautów, aby móc podziwiać kolejne piękne cele podróży oraz wspierać pomysł, który był tak naprawdę efektem troski o swoją mamę.\nGłowa Cukru znajdująca się w Rio de Janeiro nad Zatoką Guanabara nad Oceanem Atlantyckim posiada wysokość 396 m n.p.m. Z tego miejsca można podziwiać wiele zakątków miasta, a na sam szczyt można wspinać się samemu, korzystając ze specjalnych tras lub zdecydować się na podróż kolejką linową.\nOktoberfest organizowane w Monachium jest doskonale znany na całym świecie. Ta impreza należy do jednych z największych festynów ludowych, a wciągu jej trwania spożywane jest około 5 milionów litra piwa. Dodatkowo można bliżej poznać niemiecką kulturę oraz tradycje.\nAmsterdam czyli Wenecja Północy należy do pięknych miejsc, w której można podziwiać niesamowite zabytki jeżdżąc na rowerze. Miasto tętniące życiem i wolnością.\nKraj Kwitnącej Wiśni może się pochwalić wieloma niesamowitymi miejscami i wyjątkową tradycją, ale to las bambusowy w Kioto jest jedną z głównych atrakcji dla turystów. Też i w tym miejscu podróżnik chciał dać znać mamie, że u niego wszystko w porządku.\nZ początku miał to być jedynie sygnał dla mamy, ale obecnie ten pomysł pokochało wiele ludzi. To pokazuje, że najpiękniejsze rzeczy wychodzą prosto z serca.\nCo kraj, to obyczaj. Warto go znać, wybierając się w podróż\nStrona główna › Poradnik › Lifestyle › „Mamo, u mnie wszystko w porządku” - zaczął to robić dla mamy, a teraz podziwiają go wszyscy!


W SZCZĘŚLIWEJ ARABII I NA ZIEMIACH LEWANTU – Nieruchomości\nW SZCZĘŚLIWEJ ARABII I NA ZIEMIACH LEWANTU\nLipiec 8, 2014 Grody, zamki, fortece No comments\nPołączenie wymienionych w tym podrozdziale krain jest niewątpliwie zabiegiem sztucznym, służącym jedynie temu, by na szlaku wędrówki po obszarach cywilizacji starożytnych nie pominąć rejonów, w których budownictwo obronne zaświadczone jest zachowanymi zabytkami lub przynajmniej śladami zabytków. Taka sztuczność wystąpi jeszcze nie jeden raz w książce, która zakłada objęcie wszystkich ważniejszych dla tematu obszarów, uwzględnienie tego aspektu w wielu przypadkach nie daje się podporządkować klarownemu, w pełni logicznemu układowi. Jeśli jednak przypomnieć, że istota założeń obronnych, zasada ich kształtowania była w określonych epokach identyczna lub podobna, to omawianie przykładów w zaskakujących niekiedy zestawieniach obszarów nie będzie może kwestią istotną.\nPOTWIERDZENIE OPISÓW W BADANIACH\nInstalacje wewnętrzne – co należy wiedzieć?\nNA PRZEMIAN Z KAMIENIA I CEGŁY


Tak czytamy na stronie Instytutu Pamięci Narodowej w dziale poświęconym zmianom nazw ulic. I tutaj właśnie można przeczytać szczegółowy życiorys Stanisława Sołdka, który - w opinii badaczy IPN - uzasadnia konieczność dokonania tej zmiany w ramach kolejnego procesu dekomunizacyjnego.\nA historia nazwy tej ulicy jest ciekawa i dzięki naszemu czytelnikowi pisaliśmy o tym dwa lata temu.\nOtóż ulica Sołdka na początku powstawania naszej dzielnicy (a na pewno jeszcze w 1987 roku) nosiła nazwę ul. kpt. Stanisława Kosko. Później - nie wiadomo, w jakich okolicznościach - została przemianowana. A nasz czytelnik zwrócił przed dwoma laty uwagę na to, że kpt. Kosko jest postacią znacznie bardziej zasłużoną dla Trójmiasta. Ówczesna decyzja zmiany nazwy jest niezrozumiała.\nCzy obecna opinia Instytutu Pamięci Narodowej doprowadzi do kolejnej zmiany nazwy tej ulicy? Czy będzie to ponownie ul. kpt. Stanisława Kosko? W Gdańsku nie ma takiej ulicy (a w Gdyni jest).\nKim był kapitan Stanisław Kosko?\nW latach 1927 - 1929, razem z narzeczoną Jadwigą Titz, studiował w Szkole Nauk Politycznych w Warszawie, będąc równocześnie radcą wydziału żeglugowego Departamentu dla Spraw Morskich. Na wielokrotne prośby komendanta „Daru Pomorza" Konstantego Maciejewicza zgodził się objąć funkcję IV oficera w rejsie żaglowcem dookoła świata. W październiku 1935 ożenił się z dr Jadwigą Titz, a kilka miesięcy później opublikował reportaż z podróży „Przez trzy oceany", za który otrzymał Srebrny Wawrzyn Akademicki Polskiej Akademii Literatury, a Ministerstwo Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego zatwierdziło książkę do bibliotek uczniowskich w szkołach średnich ogólnokształcących. W 1935 otrzymał dyplom kapitana żeglugi wielkiej, a od 1.07.1937 był dyrektorem Państwowej Szkoły Morskiej w Gdyni. Był ponadto członkiem założycielem Związku Oficerów Marynarki Handlowej, członkiem Ligi Morskiej i Kolonialnej, Stowarzyszenia Polskich Dziennikarzy i Publicystów Gospodarczych, członkiem-założycielem Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Gdyni (w 1937), współpracownikiem „Małej encyklopedii wojskowej", członkiem redakcji miesięcznika „Morze", autorem wielu artykułów na tematy floty polskiej.\nNa krótko przed wybuchem wojny, 25 sierpnia, powołany został do czynnej służby i, będąc porucznikiem rezerwy Marynarki Wojennej, objął dowództwo na przybrzeżnym statku pasażerskim „Gdynia". Jeszcze jako dyrektor wydał ostatnią decyzję, która uchroniła od zniszczenia bądź przejęcia przez Niemców „Dar Pomorza", rozkazując w razie wojny pozostawić żaglowiec w Szwecji. 31 sierpnia, ze względu na zajmowane przez niego stanowisko w szkole oraz niezwykle wysokie kwalifikacje ważne dla państwa, nadeszło z Warszawy pismo zwalniające kapitana ze służby wojskowej. On odmówił jednak zejścia z posterunku. 2 września „Gdynię" zbombardowały niemieckie samoloty, kapitan został śmiertelnie ranny. Zmarł 8.09.1939r. W pogrzebie na Cmentarzu Witomińskim, wśród świstu kul, uczestniczyła garstka profesorów, uczniów i pracowników Szkoły Morskiej. Po wojnie żona postawiła kapitanowi pomnik z napisem: „Pierwszy uczeń i ostatni dyrektor Szkoły Morskiej w Gdyni". Odznaczony był m.in. Krzyżem Niepodległości, srebrnym Krzyżem Zasługi, Medalem Niepodległości, francuskim L'Ordre de I'Etoile Noire du Benin, Medalem „Polska swemu obrońcy" (za wojnę 1918-1920). 31.01.1957 dr Jadwiga Titz - Kosko dokonała chrztu nowego polskiego dziesięciotysięcznika, nadając mu imię „Kapitan Kosko". W 1971 Szkoła Podstawowa nr 35 na Witominie, a w latach 80. jedna z ulic na Obłużu otrzymały jego imię. Po śmierci dr Jadwigi Titz-Kosko, która zmarła w 1989 po pracowitym i pięknym życiu, prochy kapitana zostały ekshumowane i oboje małżonków (z inicjatywy ówczesnego zarządu Spółdzielni Mieszkaniowej „Za Falachronem") pochowano w nowej Alei Zasłużonych na Cmentarzu Witomińskim.\n« wróć | wersja do wydruku | odsłon: 1398


do mydła - DENDA\nRosnąca świadomość konsumentów sprawia, że wiele osób zaczyna produkcję domowego mydła. Dzięki temu mydła nie zawierają sztucznych dodatków oraz składników alergiczny, a naturalne olejki, które dbają o naszą skórę. Są całkowicie spersonalizowane – zaczynając od składników, poprzez zapach, a kończąc na kształcie. Ten możemy łatwo uzyskać stosując silikonowe formy. Mogą to być kwiaty, idealne kule, plastry miodu, a dla odważnych mamy nawet formę w kształcie szwajcarskiego sera.\nForma silikonowa - bobas\nForma silikonowa - ciastko\nForma silikonowa - halloween\nForma silikonowa - kwiatek\nForma silikonowa - motyle


Zabezpiecz się - warto - Komentarze - PC Format\nStartKomentarzeZabezpiecz się - warto\nZabezpiecz się - warto\n3 listopada 2014, 11:10 | Czytany 522\nProgram antywirusowy to jedna z najważniejszych aplikacji w każdym komputerze. Bez niego ryzykujemy utratą naszych danych, a jeżeli korzystamy z bankowości internetowej, także pieniędzy. W najnowszym wydaniu PC Formatu znajdziecie za darmo jeden z najlepszych antywirusów - Bitdefenter Total Security 2015\nSamo słowo program antywirusowy jest oczywiście uproszczeniem. Klasycznych aplikacji które chronią wyłącznie przez typowymi wirusami praktycznie się już nie sprzedaje. Występują one za to w bardziej rozbudowanych pakietach - tzw. Internet Security, które zabezpieczają przed znacznie większą ilością zagrożeń. To konieczne, ponieważ wirusów jakie znamy sprzed 10 czy 15 lat, które radośnie niszczyły wszystkie dane na dysku, dzisiaj praktycznie już nie ma. Dlaczego? Bo to się nie opłaca. Swój czas i umiejętności, przestępcy wolą poświęcić na tworzenie oprogramowania, które działa w ukryciu, niczego nie niszczy, za to kradnie. Kradnie z naszego komputera dane jakie tylko się da, bo wśród nich mogą być hasła do serwisów, konta bankowego itp. A te dane pozwolą na zaplanowanie dalszych przestępstw bądź zwyczajnie ograbienie nas z pieniędzy. Kradnie także moc obliczeniową naszej maszyny, która bez naszej wiedzy może być podłączona do tzw. botnetu wykorzystywanego np. do masowego rozsyłania spamu, lub generowania bitcoinów na konto przestępcy.\nKomputer podłączony do internetu jest cały czas narażony na ataki, często prowadzone nie przez przestępców osobiście, ale przez roboty, które rutynowo czeszą sieć szukając niezabezpieczonych maszyn. Aby uniknąć takiego zagrożenia wystarczy nawet najprostsza zapora, jednak jeżeli jest ku temu okazja - jak w najnowszym wydaniu PC Formatu - warto ja za darmo zmienić na coś lepszego.\nOczywiście, sam antywirus to tylko połowa sukcesu. Druga połowa to zdrowy rozsądek. Jeżeli będziemy się nim kierować, to niewykluczone, że nawet bez żadnego oprogramowania chroniącego nasz komputer przez długi czas nie złapiemy żadnego paskudztwa. Z drugiej strony - nawet najlepsze oprogramowanie nie uchroni nas od wpadki, jeżeli będziemy wchodzili na podejrzane strony, klikali w linki z których aż krzyczy, że są trefne, czy w liczyli, że to tylko do nas los się uśmiechnął i odnalazł nas bogaty krewny z Nigerii.\nZ punktu użytkownika komputera najgorsze jest jednak to, że cyberprzestępcy nie spoczywają na laurach. Nie wystarczy się nauczyć w jakie linki nie klikać i jakie okazje ignorować. Lada dzień pojawią się nowe, jeszcze lepiej przygotowane podpuchy, które naprawdę na pierwszy rzut oka będzie ciężko odróżnić od standardowych akcji marketingowych. I z pewnością nie jeden raz nawet najbardziej rozsądny użytkownik komputera da się nabrać jak małe dziecko.\nW ostatnich miesiącach kwestia bezpieczeństwa parokrotnie wypływała na wierzch. Niestety za każdym razem miało to miejsce przy okazji wycieków danych/haseł z popularnych serwisów i utraty danych. To dobitnie pokazuje jak ważny jest zdrowy rozsądek. Jednym z jego przejawów jest na przykład nie umieszczanie kompromitujących nas materiałów w niezaszyfrowanej postaci na dyskach w chmurze. Dobrym założeniem jest takie, które każe traktować wszystkie dane wrzucone na dysk sieciowy jako publiczne - wówczas dwa razy się zastanowimy zanim wrzucimy tam swoje nagie fotki.\nW najnowszym numerze PC Formatu oprócz antywirusa na płycie znajdziecie też dwa artykuły, które pomogą uchronić się przed przykrymi konsekwencjami takich wypadków. Pokazujemy jak szyfrować dane przechowywane w chmurze, a także przedstawiamy zbiór porad, których przestrzeganie\nzwiększy stopień bezpieczeństwa.\nTagi: antywirus, Bitdefender\n30 listopada 2014, 19:32\nKupiłem zainstalowałem a kod nie działa :( wyskakuje mi taki oto komunikat: This is not a valid redeem code. Go back and try again. A valid redeem code is a 10 character code TRY AGAIN Still encounter an issue? We're here to help. Please contact us! i co teraz, mam go tylko na 30 dni???\n25 listopada 2014, 14:16\nkupiłem, zainstalowałem, otrzymałem klucz i ROZCZAROWANIE klucz ważny 90 dni a miała być "PEŁNA WERSJA NA CAŁY ROK"\n5 listopada 2014, 15:41\nmuli mi przez to kompa


Sesje indywidualne - Emilia Kulpa Nowak\nZapraszam do pracy indywidualnej: na konsultacje rodzicielskie, komunikacji NVC, sesje empatii i sesje coachingowe.\nW szczególności polecam Twojej uwadze sesje wokół trudnych relacji i momentów z przeszłości.\nPracujemy z trudnymi momentami, zranieniami czy bólem, które powracają i potrzebują ciepła i empatii, uwalniamy zadawniony żal, lęk, odrzucenie. Być może chcesz wybaczyć jakieś słowa czy zachowanie innym ludziom (szczególnie tym, których kochasz), a może chcesz zrozumieć, skąd wziął się ból, rozczarowanie, bezsilność? Wykorzystując procesy NVC i elementy coachingu obdarzamy te sytuacje, ludzi, dawne rany, niezaspokojone potrzeby empatią tak, by dzisiaj mieć w związkach i relacjach więcej przestrzeni, sprawstwa, scentrowania, wewnętrznej równowagi, poczucia wpływu, integralności). Dzięki temu zaczynasz mocniej wierzyć w swoje możliwości, uzdrawiać relacje, wybaczać, kochać i rozwijasz skrzydła.\nTo nie są sesje psychoterapii, choć czasami możemy zaglądać głębiej, opieramy się tutaj na empatii, pracy z dawnymi ranami, wybaczaniem, przekonaniami, krytycznym wewnętrznym głosem. Pracujemy na zasobach, czasami z konkretną sytuacją, osobą lub historią z Twojego życia. Przyglądamy się temu, co jest ważne dzisiaj i wyzwala energię i zasoby.\nPracuję z dorosłymi, osobami, które chcą budować świadome i świeże relacje w życiu (w rodzinie, z dziećmi, partnerem, przyjaciółmi, w pracy) i mieć więcej satysfakcji z życia, więcej sprawczości i wewnętrznej mocy.\nPracuję także online i przez telefon.


Objawy zespołu nadreaktywności pęcherza - Zespół nadreaktywności pęcherza - objawy\nZobacz tagi: nadwrażliwość czuciowa, objawy zapalenia wątroby, zaburzenia fizyczne, wnętrostwo jednostronne, kołatanie serca, obrzęk okołostawowy, wirujący obraz, zapalenie drobnoustrojami mikoplazmatycznymi, ostre zapalenie oskrzeli, ból brzucha\nZobacz również opis choroby: Zespół nadreaktywnego pęcherza\nPrzy tak rozległym występowaniu choroby warto poznać bliżej jej objawy i podjąć odpowiednie leczenie, póki jest na to czas!\nSymptomy tej choroby skupiają się wokół układu moczowego i płciowego, m.in. są to:\nobjaw charakteryzujący wiele różnych schorzeń, między innymi zakażeń układu moczowego (np. rzęsistkowicy) oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego.\nWystępuje on również przy nowotworze prostaty.\nW ciąży pojawia się jako konsekwencja nacisku rozrośniętej macicy na pęcherz.\nPolega na patologicznie częstym oddawaniu moczu, zwykle w małych ilościach.\nnagła, niepohamowana potrzeba oddania moczu. Spowodowana jest nieprawidłowymi skurczami pęcherza, pojawiającymi się w trakcie jego wypełniania.\nCzynniki wpływające na wstępowanie parcia naglącego to między innymi stres, silne emocje, zmiana temperatury lub nawet szum wody cieknącej z kranu! Jest to wyjątkowo niemiłe uczucie i uniemożliwia ono prowadzenie normalnego życia.\nParcie naglące to częsty objaw zapalenia przewodu moczowego.\nnietrzymanie moczu z parcia:\njest to objaw wynikający z parcia naglącego i polega na mimowolnym wycieku moczu. Jest to jeden z najbardziej przykrych i nieprzyjemnych symptomów tej choroby. Kiedy parę czynników wpływających na objawy choroby się połączy, chory może nie zdążyć na czas do łazienki.\nTo odbija się na jego życiu, zwykle zmienia pracę i środowisko tak, by mógł w miarę normalnie funkcjonować.\nNietrzymanie moczu prawie dwa razy częściej dotyka kobiety niż mężczyzn!\nNajważniejszą rzeczą jest profilaktyka. Zarówno kobiety jak i mężczyźni powinni ćwiczyć mięśnie Kegla, które znacznie pomagają w usunięciu problemu nietrzymania moczu.\nPowinno się unikać siadania na zimnych i wilgotnych powierzchniach, ponieważ prowadzi to do zapalenia przewodu moczowego, a to do dalszych powikłań, między innymi do zespołu nadreaktywnego pęcherza.\nWarto spytać naszych mam i babć, a one z pewnością potwierdzą, że raz złapana infekcja w ten sposób wciąż będzie się odnawiać.\nSymptomów nie należy lekceważyć i jeśli nie da się ich w stosunkowo krótkim czasie uleczyć domowymi sposobami lub się pogłębiają, należy bezzwłocznie zasięgnąć porady lekarza.\nZobacz tagi: częstomocz, parcie naglące, nietrzymanie moczu z parcia, zespół nadreaktywności pęcherza,\nsymptomy choroby Osgooda-Schlattera, ospa objawy, głowa boli od pięciu dniu, czy tracę wzrok, podrażnienie, okres prenatalny, dermatoza, napoje, Kserostomia, trening relaksacyjny


Jaki wzmacniacz do 2 kolumn i subwoofera Tonsila - elektroda.pl\ngabir115 30 Gru 2012 20:36 5241 31\n#1 30 Gru 2012 20:36\nWitam, mam pytanie dotyczące wyboru wzmacniacza. Otóż posiadam subwoofer pasywny firmy Tonsil i ostatnio nabyłem dwie kolumny Unitra Tonsil Altus 75. Chciałbym do tego dokupić jakiś wzmacniacz a w przyszłości korektor graficzny. Na wzmacniacz mam do wydania maksymalnie 350zł. Myślałem nad jakimś wzmacniaczem z Yamahy, Sony lub Pioneer'a, 4 kanałowym o mocy około 50-75W. Jeszcze przy okazji ktoś może mi doradzić jaki kupić kabel do podłączenia tego wszystkiego, nie musi być jakiś najtańszy tylko żeby było coś dobrego w rozsądnej cenie. Specyfikacja kolumn to moc muzyczna 100W, moc znamionowa 65W, impedancja 8Ohm (dane nie były podane więc sugerując się tym samym modelem podaje te które udało mi się znaleźć). Na dole dołączam specyfikacje subwoofera. Chciałbym dodać że wolałbym amplituner niż sam wzmacniacz ale wszystkie propozycje mile widziane.\n#2 05 Sty 2013 00:23\nMogę Ci zaproponować Fisher CA-876 lub Pioneer A-616. Do napędzenia tych głośników potrzebujesz mocnego pieca lub najlepiej jakiejś końcówki mocy.\n#3 06 Sty 2013 00:00\nNo dobra, tylko chciałbym jeszcze wiedzieć czy jak kupię mocny wzmacniacz pod subwoofer to przy mocniejszym podkręceniu głośności nie spali mi tych kolumn które są o prawie połowę słabsze ? Ogólnie chciałbym aby ktoś mi podpowiedział czy po kupieniu wzmacniacza z tymi kolumnami będzie to jakoś grało? I czy da się do tego dobrać jakiś wzmacniacz żeby kolumny jak i subwoofer dobrze grały ? Proszę o odpowiedź i z góry dziękuję.\n#4 06 Sty 2013 01:52\nwiększa moc wzmacniacza to nawet wskazana sytuacja, gdyż w 99% przypadków przy podanej mocy na głośniki będzie miał mniejsze zniekształcenia niż jakaś słaba pierdziawka (o mocy mniejszej niż Twoje kolumny). Nie sugeruj się mocą wzmacniacza, że jest większa od mocy głośników, gdyż przecież nie grasz z maksymalną mocą wzmacniacza. Do regulacji mocy służy pokrętło volume, którym należy operować we współpracy z mózgownicą, przecież wzmacniacz nie podaje CI na "dzień dobry" całej dostępnej mocy z końcówki... Z tych trzech firm do Altusów najlepszy będzie Pioneer - mocny i miękki bas, Yamaha jest twardsza (i szybsza), Sony eksponuje głównie średnicę - to tak w skrócie. Ja lubię jak gra Yamaha, ale lubię też jak gra mój Harman PM655Vxi Co do suba - jeśli rzeczywiście masz taki apetyt na niskie tony to przydałaby się jakaś końcówka mocy do niego lub dedykowany wzmacniacz (Tonsil posiada takowe). Co do korektora to już chyba troche przeginasz Korektor moim zdaniem degraduje tor audio, lepiej przeznacz tą kwotę na wzmacniacz i kup za całość jeden porządny klocek, wtedy korektor będzie zbędny.\n#5 06 Sty 2013 09:07\nwojtas wolf wojtas wolf\nWitam, większość wzmacniaczy stereo mimo że ma cztery wyjścia na głośniki działające szeregowo(choć są wyjątki) więc będziesz musiał podłączyć woofer do wzmacniacza ,a od woofer-a do kolumn. I tu pojawia się pytanie po co takie duże satelity(tak będą działać altusy podłączone do suba ponieważ woofer ma wbudowaną zwrotnocę). Znowu gdy podłączysz suba i kolumny równolegle(wzmacniacz musi działać od 4 ohmów) pojawi się problem z basem. A co do wzmacniacza zależy jakie brzmienie chcesz uzyskać,dużo niskiego dudniącego basu, czy raczej wyraźnego dźwięku? Jak lubisz podbity dźwięk to poszukaj diory ws504,mocy dużo i korektor będzie zbyteczny.\n#6 06 Sty 2013 15:06\n#7 06 Sty 2013 16:09\nPodłączając Altusy przez subwoofer będą grały średnimi i wysokimi tonami, ponieważ zwrotnica w subwooferze stłumi niskie częstotliwości, jeśli podłączysz głośniki i subwoofer oddzielnie to Altusy będą grały całym pasmem, a sub wesprze je w zakresie niskich częstotliwości.\nKolega winien zaznaczyć jeszcze o jaki konkretnie model subwoofera chodzi. Powyższe stwierdzenie jest słuszne jedynie w wypadku subwooferów tak skonstruowanych, ze mają wewnątrz wbudowane zwrotnice bierne do podłączenia satelit.\nCo prawda wynika to pośrednio z pierwszego postu Autora, ale dla kogoś, kto nie zwróci na to uwagi jest to mylące...\n#8 06 Sty 2013 16:40\nczyli tak jak napisałem - altusy pod wzmacniacz, wyprowadzasz sygnał z wzmacniacza (np. subwoofer out jeśli wzmacniacz coś takiego przewiduje) do osobnej końcówki na subwoofer, ewentualnie np. z tape out do dedykowanego wzmacniacza subwoofera (z regulacją głośności)... Tylko to mi przychodzi do głowy. Podłączanie przez zwrotnicę subwoofer - niskie, altusy - średnie i wysokie, tylko zniszczy brzmienie altusów... Zastanawiam się ile Ty tego basu chcesz, bo jeśli kupisz porządny wzmacniacz z dużą ilością basu (dlatego poleciłem z tych trzech co wybrałeś Pioneera) to subwoofer może być zbyteczny. Jeśli chciałbyś mocny i wyraźny dźwięk to ta większa moc wzmacniacza jest wręcz wskazana (duży zapas). Mam nadzieję, że temat korektora sobie odpuściłeś\n#9 06 Sty 2013 17:19\nMoim zdaniem największym zepsuciem dźwięku są właśnie altusy, osobiście bym je sprzedał i kupił jakieś sensowniejsze małe kolumienki i podłączył do suba właśnie przez zwrotnicę i bedzie to grało o niebo lepiej niż altusy.\nA jakiej muzyki kolega słucha? To może mieć kluczowe znaczenie jeśli chodzi o dobór sprzętu.\n#10 06 Sty 2013 18:34\nCO do wyboru muzyki to raz a dwa, jak podłączysz kolumny i suba przez zwrotnice, to na kolumny pójdzie pasmo odcięte np. przy 100Hz - to w ogóle ma sens co radzisz? Altusy mają dosyć basu tylko trzeba czymś konkretnym je napędzić z dużym zapasem.\nZobacz tu: http://www.youtube.com/watch?v=vHg6Hox35G8\n#11 06 Sty 2013 19:07\nAltusy posiadałem kiedyś i te kolumny nie grają tylko hałasują i powodują wstrząsy,a wysokie tony z tej tubki są tragiczne,podłączajac małe monitorki np. jamo(da sie kupić naprawde tanio)zyska czysty i wyraźny dźwięk a niedobór basu da subwoofer,proste rozwiązanie,w przypadku altusów żaden wzmacniacz nie pomoże,dla mnie to są beznadziejne kolumny i tyle.\n#12 06 Sty 2013 19:41\nbo to nie są kolumny do delektowania się muzyką tylko do łupania dla mnie to takie mini-estradowe brzmienie, ale basu mają sporo. Może miałeś źle je ustawione albo jakimś słabym wzmacniaczem napędzałeś. Ja miałem Altus 100 chyba i nie jedną imprezę obsłużyły, ale to dawne czasy\n#13 06 Sty 2013 20:02\nAkurat do imprez lepiej nadawały się polaris 300,a altusy to były moje pierwsze duże kolumny które marnie wspominam,choć imprezy też się na nich robiło.A bas z tego suba co ma kolega jest bardzo dobry jeśli nie lepszy niż w altusach. Ba znakomicie się słucha dubstepów i d'n'b, mam podobny sub tyle że stx na dwóch głośnikach w tandemie i niech się altusy schowają z tym pudlastym basem.\n#14 06 Sty 2013 21:52\nNajczęściej słucham rock'u i różnych rodzai muzyki techno. Na razie sprzedaż tych kolumn nie wchodzi w grę, muszę je wykorzystać przynajmniej na razie. Alexhawk jeżeli chodzi o ten bas to nie potrzebuje go jakoś mega dużo tak żeby mi wszystko w pokoju podskakiwało, tylko żeby był on dość wyraźny i mocny. Korektor na razie sobie odpuściłem.\n#15 06 Sty 2013 21:54\nok więc tak jak sądziłem od początku, a ile chcesz przeznaczyć na wzmacniacz (dodając kwotę przeznaczoną na korektor)?\n#16 06 Sty 2013 22:04\nLiczyłem że na wzmacniacz przeznaczę około 350 a za korektor dam około 200 jeżeli bym teraz go kupował, więc około 550zł ale gdybym poczekał do lutego to mogę mieć więcej do wydania.\n#17 06 Sty 2013 22:37\nZa 550 masz naprawdę szeroki wybór,omijaj jvc, technicsa,yamahę mi nie podoba się jak grają,warto poszukać onkyo i denona, szczególnie starsze i wysokie modele, choć kiedyś widziałem w komisie sony esprit za taką kasę a taki wzmak można w ciemno brać.\n#18 06 Sty 2013 23:31\n#19 06 Sty 2013 23:49\n550 zł to dobra kwota na wzmak.. Parę dni temu zastanawiałem się czy nie kupić Pioneera 676 - https://www.elektroda.pl/rtvforum/topic2448017.html w sensownej cenie, ale jednak zabrakło funduszy Za to polecam tego klocka, nie będziesz żałował.\n#20 06 Sty 2013 23:54\nNabyłem te dwie kolumny okazyjnie i od czegoś trzeba zacząć, na razie sobie trochę u mnie pograją a później z biegiem czasu jak będę miał troszkę więcej pieniędzy to wymienię je na coś lepszego. A co do firmy Denon to nie wiem czy dobrze słyszałem ale kolega mówił żeby nie kupować nic z tej firmy bo ponoć to jedna wielka lipa, czy to prawda ? Myślałem nad jakąś straszą yamahą lub pioneerem. Jakie modele polecacie ? Najlepiej prosiłbym o modele lub linki.\n#21 06 Sty 2013 23:56\n#22 07 Sty 2013 08:47\nAlexhawk przedstawił dobry wzmak w dobrej cenie, jeśli tylko nie przeraża kogoś pobór prądu śmiało można kupić...\n#23 07 Sty 2013 23:36\nJeszcze chciałbym zapytać jakie kable do podłączenia kupić ?\n#24 07 Sty 2013 23:42\nSolidne. Jakieś 2,5 mm2. Reszta nie ma znaczenia. Estetyczne\n#25 07 Sty 2013 23:47\nJa posiadam Technics SU-VX920 i 2 głośniki Tonsil Altus 140 I śmiga aż miło\n#26 08 Sty 2013 01:07\nRaczej nie narzekasz na brak mocy tego wzmacniacza to chyba najwyższy z serii VX model .\nJa posiadam SU-V900 roznosił moje Altusy 140 . (subwoofer jest zbędny) .\nPrzez funkcje (Direct z pominięciem jego przedwzmacniacza) na przedwzmacniaczach SU-C1000M2\nlub SU-A40 gra jeszcze lepiej (bez korektora) choć przyznam ze w połączeniu z SH-8065 jest również ciekawie .\nFunkcja „Direct: w tym wzmacniaczu jak dla mnie jest idealna do bezpośredniego połączenia z SL-PS840\nod razu z OUT sterownie wzmocnieniem odbywa się z pilota CD .\n#27 08 Sty 2013 16:57\nTe dwa wzmacniacze: SU-V900 jak i SU-V920 są na prawdę wzmacniaczami z wyższej półki ale niestety cenę też trzymają Gdyby nie moje ograniczenia budżetowe to chętnie bym kupił któryś z nich. Ja poszedłem za podpowiedzią i kupuje tego Pioneer'a a-676. Na razie sobie ten korektor odpuściłem ale w przyszłości będę polował na Pioneer'a SH-8065 i jakieś lepsze kolumny. Jeszcze gdybym mógł zapytać, bo chcę kupić zwykły kabel cca-ofc, miedź beztlenowa, przekrój 2,5mm2 ale ostatnio wyczytałem coś o podobnym kablu tyle że posrebrzanym i chciałbym zapytać czym się te dwa kable różnią w odsłuchu ?\n#28 08 Sty 2013 18:21\ntrochę nadgorliwi Panowie moderatorzy jesteście...\ndj-MatyAS jak czegoś nie zrozumiałeś w moim poście to nie znaczy , że inni również. Pozdr!\nZrozumiałem wystarczająco dużo, aby wyciągnąć właściwe wnioski. |\nKolega "olewa" sobie regulamin.\nUrlop na czas potrzebny do zapoznania się z w/wym. Regulaminem, oraz zasadami @-tykiety.\n#29 08 Sty 2013 20:30\nGabir115 jeśli nie masz dużej odległości od wzmacniacza do kolumn to nie widzę sensu kupować kabli o tak dużym przekroju,lepiej postawić na jakość kabla i wybrać jakiś markowy kabelek uplastyczniający górne pasmo, w specjalistycznych sklepach będą wiedzieć o co chodzi.\n#30 08 Sty 2013 23:18\nJedna kolumna będzie oddalona od wzmacniacza o 5-6 metrów, natomiast druga o 2-3 metry. Myślę że to ani dużo ani mało.\nPodobne tematy Jaki wzmacniacz do 2 kolumn i subwoofera Tonsila\nWitam. Od razu powiem, że jestem zielony w tych sprawach. Mam dwie małe "kolumny" i Subwoofer. Chciałbym mieć je pod wzmacniaczem, tylko nie wiem jaki... (1)\na ja mam do was takie pytanko ile może kosztować taki Holtona400 kompletny z trafem filtrem i wszystkimi pierdołami tak żebym go dostał i nic nie musi... (45)\nI jeśli mogę posiadam dwa NADY 300 i napędzam je dwoma TDA7294 sterowane Spiryt,em ,przy 80% wysterowania mają dość pomimo że niema przesteru.Sinus ty... (18)\nCześć. Jestem początkując jezeli chodzi o rozbudowe sprzęt audio tak wiec miał bym pytanie dotyczące wzmacniacza. Otóż mam 2 kolumny Unitry w której... (3)


Co jest za zakrętem: lipca 2012\nKiedy wyrusza się w podróż - długą, czy krótką, daleką, czy bliską - najpierw, jeszcze zanim wyjdzie się z domu, w głowie zbierają się myśli ciężkie niczym burzowe chmury. No bo w domu jest tak przytulnie i bezpiecznie, po co więc ruszać gdziekolwiek? Rozważamy po raz kolejny wszystkie za i przeciw i w końcowych rozrachunku bilans, jak zawsze w takich sytuacjach, zbliżony jest do zera. Te ścierające się w nas chęci i niechęci, odczucia i przeczucia...\nA przecież wystarczy tylko opanować niepewność, postawić ten pierwszy krok, podnieść odważnie głowę do góry i już przed nami roztacza się świat, którego próżno szukać na co dzień. Tajemnica kryje się za każdym zakrętem. :) Z wiatrem przywianą usłyszeć można obietnicę przygody. Po słonecznych promieniach ślizgają się już nasze myśli. I kiedy już wreszcie wyjdzie się z domu przestaje być ważne czy pogoda jest taka, czy inna, bo letni deszcz niesie ze sobą obietnicę tęczy, a ta jak wiadomo, jest bramą do świata bajki. Bajek zaś nigdy dosyć.\nDlatego wydaje mi się, że skoro już pokonało się lęki i niepewności i podjęło się decyzję w sprawie przeżycia kolejnej przygody w świecie baśni, nie należy marudzić i utyskiwać, a z radością przyjmować wszystko, czym narrator opowieści obdzieli. Deszczem i burzą, słońcem i upałem, dniem i nocą. Miejscami i ludźmi, którzy te miejsca zapełniają. Czasem odmierzanym raz leniwie, innym razem szybko.\nCzasoprzestrzeń, w której przebywam wypełnia jakaś tęsknota, która trawi wszystko, co we mnie tkwi. Ta tęsknota ma skrzydła motyla. Jest delikatna i wrażliwa. Czasem schowana w kokonie własnej niepewności, lęku i bólu ucieka przed światem. Częściej w pięknym tańcu nad kwietną łąką sieje miłość i spokój. Trzepocąc skrzydłami zawisa nieruchomo nad najpiękniejszym kwiatem, tym, który ma kształt i kolor serca gotowego nakarmić motyla swoim nektarem. A ten, niepewny, że przed nim kwiat rozchylił swe płatki, drży w oczekiwaniu na spełnienie.\nA czas ucieka, bo w czasie nie może się spełnić. Czas jest okrutny. Starcom podsuwa przed oczy młode dziewczęta. Motylom daje zbyt mało dni na drżenie niepewności. Pragnienia sprowadza do piekieł i sprawia, że życie staje się niemożliwe.\nŚwiat w różowych okularach jest dziwaczny. Na pewno nie jest piękny. Dlatego patrzmy na świat taki, jaki jest.\nPo raz pierwszy w życiu cmentarz łemkowski widziałam kiedy miałam kilkanaście lat. Cmentarz znajdował się w Wysowej, w Beskidzie Niskim. Wyraźnie oddzielona była stara część od nowej. Stara część składała się oczywiście z mogił nad którymi straż trzymały krzyże cerkiewne - o ośmiu końcach. Gdy pytałam skąd te groby, ktoś mi wytłumaczył, że "kiedyś mieszkali tu Ukraińcy".\n- No dobrze, ale nowe tablice nagrobne pisane były również cyrylicą - pomyślałam. Nie zgłębiałam jednak tematu, gdyż wtedy wiedza taka nie była mi potrzebna.\nKilka lat później rozpoczęła się moja krótka (zbyt krótka) przygoda pracy w niezwykle ciekawym miejscu. Pracowałam w placówce kultury, która m.in. sprawowała nadzór merytoryczny nad ośrodkami kultury w terenie. Karpaty - ich niezwykła etnografia, bogactwo kultury, historii, obrzędów, zwyczajów i tradycji ludowej - otworzyły przede mną swoje podwoje. Wtedy właśnie, w pracy zetknęłam się powtórnie z kulturą Łemków, ale też do końca temat nie był dla mnie klarowny. Wysłuchiwałam cudownych opowieści ludzi "zarażonych" kulturą i tych, co z dziada pradziada wywodzili się z grup etnograficznych tworzących daną kulturę, oraz znawców terenu i tematu. Brałam udział w imprezach folklorystycznych itp. Toteż kiedyś wysłuchałam wspaniałej opowieści o wymierających zawodach w powiecie gorlickim: dziegciarza, maziarza i kamieniarza.\nNie umiem dzisiaj powiedzieć na pewno, ale mam nieodparte wrażenie, że opowiadający użył słów: powiat gorlicki zamiast np. Beskid Niski i raczej na pewno nie powiedział, że zawodami, o których mówi, trudnili się niegdyś Łemkowie. Takie były czasy - o rzeczach zakazanych mówić nie wolno było.\nI znów musiało upłynąć kilka lat - tym razem sporo, zanim ponownie usłyszałam o Łemkach, ich kulturze i historii. To był ten raz, który otworzył mi jakąś furtkę w głowie. I wszystko stało się jasne.\nOd tamtej pory każdy wyjazd w Beskid Niski owocuje poszerzeniem wiedzy na ten temat. Łemkowszczyzna to nie tylko Beskid Niski, ale ten jakoś szczególnie swoją pustką i milczeniem na każdym kroku przypomina o niegdysiejszych czasach.\nW Beskidzie Niskim nawet cmentarze są "wyludnione". We wsiach położonych daleko od głównych dróg i tras przelotowych, otoczone stylowymi płotami, stoją krzyże nad mogiłami, które czas zrównał z ziemią. Krzyże ze starości chylą się ku ziemi. Kute elementy pordzewiały i albo odpadły, albo pokruszone tkwią jeszcze osadzone na kamiennych krzyżach i cokołach. W niektórych miejscowościach na cmentarzach wydzielono kwaterę dla poległych w okrutnych bitwach I wojny światowej. Częściej cmentarze wojenne znajdują się w miejscu bitwy, gdy po przejściu frontu zebrano i policzono trupy wszystkich wojsk.\nNa starych cmentarzach w miejscowościach, gdzie czas zatrzymał się 65 lat temu, zaczęły pojawiać się nowe groby z tablicami pisanymi cyrylicą. To znak, że ludzie wrócili na ojcowiznę, żyją tam i umierają.\nJednak będąc na takim cmentarzu ma się wrażenie, że te nowe granitowe grobowce zakłócają atmosferę miejsca. Zbyt wielki dysonans między tym, co było, czego nie było i co znów jest we współczesnym wydaniu.\nJednak niezależnie od wszystkiego najwspanialsza na cmentarzu łemkowskim, gdzieś w głębi Beskidu Niskiego, z dala od uczęszczanych dróg i przelotowych tras, jest cisza i spokój, jakimi te miejsca emanują. Jakby taki cmentarz dosłownie jaśniał ciszą.\nZ pewnością cisza cmentarzy łemkowskich jest magnetyzująca. Takiej ciszy żywy człowiek potrzebuje, by usłyszeć własne myśli. Takiej ciszy potrzebuje, by zagłębić się w siebie, by przemyśleć wszystko, dać sobie czas na pozbieranie tego, co się rozpierzchło. By zwyczajnie pobyć ze sobą w sobie.\nCmentarz łemkowski w Zdyni\n(w tle cmentarz wojenny nr 52)\nCmentarz wojenny nr 52 na cmentarzu w Zdyni\n(grób św. Maksyma Sandowycza.\nObecnie jego relikwie znajdują się w cerkwi w Gorlicach.)\nAutor: Dorota Wolanin o 00:06 Brak komentarzy:\nEtykiety: Beskid Niski, Łemkowszczyzna, Maksym Sandowicz, Zdynia\nBoże pastwisko w Beskidzie Niskim\nSamochód mknął trasą prowadzącą przez Beskid Niski. Ruch zauważalny tylko na odcinku Nowy Sącz - Gorlice i potem na krajowej 9. ale oba odcinki stanowią niewielki procent całej trasy. Przynajmniej takie ma się wrażenie, ponieważ te odcinki, które prowadzą równolegle wzdłuż południowej granicy w głębi Beskidu Niskiego dają prawdziwe wytchnienie kierowcy i pasażerom.\nDzień był przepiękny. Słońce świeciło od rana a wiatr przepędzał po niebie okręty białych chmur. Tak białych, jak białe i puszyste bywają w słoneczny, wietrzy dzień.\nZawsze mam wrażenie, że na granicy powiatów gorlickiego i nowożmigrodzkiego jest granica dwóch różnych światów. Żartobliwie mówimy, że tam zaczyna się Ukraina, bo gęsto zaludniony i zabudowany powiat gorlicki zamienia się w rozległe pustkowia. Te pustkowia i niezagospodarowane ręką ludzką tereny mają związek z tragiczną historią tego rejonu. Bo kto uszedł z życiem podczas operacji dukielsko-preszowskiej, ten zapewne nie uchronił się przed wysiedleniem (Łemków) w 1947 roku w czasie akcji Wisła. Trasa na tym odcinku wiedzie przez naturalną granicę między Łemkowszczyzną, a terenami zamieszkanymi przez Polaków. Na długości kilkudziesięciu kilometrów nie uświadczy domu, ni śladu działalności człowieka. Nie znikają tylko wszechobecne w Beskidzie Niskim kapliczki przydrożne, co tym bardziej każe powziąć przekonanie, że mieszkali tam niegdyś pobożni ludzie. Przeważają murowane kapliczki z maleńkim okienkiem, w którym tkwi Matka Boska w powodzi sztucznych kwiatów. W całej Polsce blisko maja kapliczki z Matką Bożą są odświeżone i przyozdobione nowymi kwiatami, więc i te ściągają wzrok swoim świeżym jeszcze wyglądem.\nZa każdym razem, gdy tamtędy przejeżdżam zastanawiam się, dlaczego tak wielkie połacie ziemi stoją odłogiem. Nikt tam nie sieje ziarna, ani nie sadzi niczego, co z końcem lata i jesienią mogłoby dać plon. Być może ziemia tam jest podmokła, albo jakaś inna przeszkoda stoi na drodze zagospodarowania przez człowieka tego kawałka świata.\nBeskid tam jest wyjątkowo niski, więc są miejsca, gdzie widok rozpościera się daleko aż po horyzont, którego granice wytyczają niewielkie wzniesienia.\nMapa sporządzona przez prof. Romana Reinfussa\n(miałam zaszczyt osobiście poznać tego wielkiego etnografa Karpat-\nwspaniałego człowieka, pełnego humoru i ciepła).\nByły miejsca, że boćki brodziły po łąkach i zdawało się, że skupiły się tam wszystkie, które przyleciały do Polski. Są okolice, że z rzadka pojawiają się domy, ale raczej w pobliżu jakichś miejscowości. Pomiędzy miastami i wsiami tereny są zdecydowanie puste. Tym bardziej zdziwiło olbrzymie stado krów pasących się na łące. Pastwisko wydzielał tzw. elektryczny pastuch. Krowy miały zapewniony cień, który tak lubią w samo południe - mogły poruszać się aż do linii lasu.\nPamiętam, że jeszcze kilka lat temu na tych terenach nie można było uświadczyć choćby jednej krowy przy żadnym z domów. Na szczęście dobra tradycja hodowli krów się odradza.\nKrowy pasące się na pastwiskach sprawiają wrażenie najszczęśliwszych stworzeń na świecie. Tak leniwie skubią trawę, często polegują w ciągu dnia, że jak nic chciałoby się rzucić wszystko i zasiąść nieopodal, by móc poobserwować te zwierzęta. One same zawsze - to pamiętam od najwcześniejszych lat - bardzo żywo zainteresowane są obecnością człowieka i zawsze mam wrażenie, że patrzą na obcego ignorując go kompletnie. Odwracają zaledwie łeb w stronę ciekawskiego człowieka i nie przerywając żucia trawy machną ogonem od niechcenia. Czasem wydadzą jakiś odgłos na powitanie, albo na odczepnego, po czym wracają do swojego zajęcia - czyli skubania trawy, przeżuwania, opędzania się od bąków i błogiego leniuchowania. Gdy człowiek z miasta chce sobie nieco pomuczeć, to mu czasem odpowiedzą, innym zaś razem zlekceważą kompletnie. Ale nie przestają obserwować spode łba.\nCzyż patrząc na pasące się krowy nie ma się wrażenia, że są najszczęśliwszymi stworzeniami pod słońcem?\nPastwisko w Beskidzie Niskim\nŻycie w Beskidzie Niskiem płynie jakimś innym tempem. Tam wszyscy są szczęśliwsi. Nawet ludzie.\nEtykiety: akcja Wisła, Beskid Niski, Dukla, kapliczki przydrożne, Łemkowszczyzna, pastwisko, prof. R. Rainfuss\nMocno się zdziwiłam, kiedy wchodząc do poczekalni chirurgii jednego dnia zobaczyłam siedzącego tam mężczyznę. Byłam przekonana, że jestem zapisana jako pierwsza w tym dniu na zabieg. Tymczasem mężczyzna poinformował mnie, że czeka na żonę i trochę się już denerwuje, "bo już dość długo tam jest".\nOd pierwszego momentu wydawał mi się znajomy i tylko, jak zwykle, nie mogłam sobie przypomnieć skąd go znam.\nZaledwie usiadłam mężczyzna wyszedł. Ale szybko wrócił i czy to z nerwów, czy dla zabicia czasu, czy też po prostu z grzeczności rozpoczął pogawędkę. Zaczął od życia zawodowego. Szybko włączyłam się do jego monologu i rozmowa przeszła na tory filozoficzno-pedagogiczne, by na koniec mój rozmówca mógł opowiedzieć mi w telegraficznym skrócie całe swoje życie. W bogatej karierze uprawianych zawodów był nauczycielem muzyki.\n- A! Pewnie uczył w jednej ze szkół, do których uczęszczałam - pomyślałam.\nNic z tego. Raczej znałam go tylko z widzenia, ponieważ gdy byłam dzieckiem, mieszkaliśmy na tym samym osiedlu. Poza tym, gdy się jest dzieckiem życie jest prostsze. Wiele czasu spędza się poza domem, bywa się dosłownie wszędzie, więc siłą rzeczy poznaje się więcej ludzi (przynajmniej z widzenia), wie się o wielu więcej wydarzeniach, niż wiedzą dorośli i jest się w stanie ogarnąć po prostu cały świat. Kiedy człowiek dorośleje porasta mchem codzienności. Zasklepia się we własnych problemach, więc i świat robi się mniejszy, mniej się dzieje na zewnątrz (bo więcej wewnątrz) za to ludzi przybywa, jakby ich ktoś namnożył...\nW rozmowie mężczyzna stwierdził, że w szkole dawniej to było inaczej, że on dzisiaj nie może zrozumieć tego, co mu czasami opowiadają uczniowie podczas prywatnych lekcji muzyki, jakich udziela. Mówił, że kiedy on uczył w szkole, nigdy nie miał problemów ze zdyscyplinowaniem klasy, z egzekwowaniem wymagań wobec uczniów i z żadnym z tych problemów, z którymi borykają się współcześni nauczyciele. Tu rozwinął opowieść do całego wachlarza stosowanych form pracy i indywidualnego podejścia do ucznia itp.\nAbsolutnie nie brzmiało to jak robienie z siebie bohatera. Było w jego głosie coś, co kazało mi żałować, że mężczyzna ów do dzisiaj nie jest nauczycielem. Ale też, że nie był moim nauczycielem. Miał niesamowity dar opowiadania i zaciekawienia słuchacza tematem swej opowieści. Mnie zafascynowała opowieść tego mężczyzny.\nCoraz częściej łapię się na tym, że nie mam ochoty na przygodną rozmowę z obcą osobą. Wolę zamknąć się w świecie własnych myśli i obserwacji. Tym razem było naprawdę inaczej. Aż żałowałam, że żona mojego towarzysza wyszła po skończonym zabiegu i ucięła się nasza rozmowa.\nMężczyzna nie jest bezimiennym człowiekiem. Jest częścią miasta, w którym mieszkam. Trochę samodzielnie, trochę w działaniu z innymi tworzył historię najnowszą Nowego Sącza. Choć dla rodowitych sądeczan jest tylko "krzokiem" (krzok to ten, który przybył do miasta i zakorzenił się) to jednak mocno i nieprzeciętnie zapisał się w historii regionu.\nPrzede wszystkim był zawodowym żołnierzem. Do Sącza, jak mówi, przybył na rozkaz, gdy w 1975 roku przy Karpackiej Brygadzie Wojsk Ochrony Pogranicza z powstałej w '56 roku orkiestry tworzyła się Orkiestra Reprezentacyjna. Już wcześniej był oddelegowany do służby w orkiestrze, ponieważ muzyka od najmłodszych lat była jego pasją. Chyba odziedziczył ją po swojej mamie, którą muzyka uratowała w czasie II wojny światowej przed wywiezieniem do Auschwitz. Pracując w zakładach dziewiarskich produkujących pod nadzorem SS-manów (pewnie) mundury dla wojsk niemieckich, przyłapana została na nieumyślnym zniszczeniu materiału. Nadzorujący strażnik wywlókł ją na środek i ot tak skazał na wywiezienie do obozu koncentracyjnego. Odsunął ją od pracy, ale i tak musiała czekać ze wszystkimi na koniec zmiany. Prosiła i błagała o cofnięcie wyroku, ale Niemiec nie uległ. Zrezygnowana usiadła na schodach, wyciągnęła z kieszeni harmonijkę ustną, z którą się nie rozstawał i zaczęła grać. Zagrała na jakiejś wrażliwości Niemca, gdyż ten po wsłuchaniu się w jej rzewną muzykę, kazał jej wracać do pracy.\nPotem, gdy była już żoną i matką to ona uratowała swojego pierworodnego przed nakazem ojca, który dążył do tego, by syn przejął jego fach i interes. Pierworodny - mój rozmówca - uczęszczał do szkoły muzycznej, muzykę miał w duszy, pozwalała mu ona widzieć świat w najpiękniejszych barwach, na przekór szarej i biednej komunistycznej codzienności. Marzył o studiach muzycznych, o zawodzie muzyka. Ojciec był rzeźnikiem i do takiego zawodu kazał się synowi szykować. Za przyzwoleniem matki, która jak nikt wiedziała, jaki głód muzyka wywołuje w człowieku i że zdolna jest kata zamienić w wybawiciela, sprzeciwił się woli ojca. A to w pierwszych powojennych dekadach było nie lada wyczynem.\nWszystko to działo się oczywiście daleko od Nowego Sącza. Bo Nowy Sącz, jak wspomniałam, powołał do siebie sierżanta Stanisława Szarego rozkazem z 1975 roku. Spakowawszy rodzinę stawił się do służby nie tylko w wojsku, ale przede wszystkim miastu.\nW trakcie służby były studia muzyczne na Uniwersytecie Warszawskim z kompozycji i dyrygentury (ponoć najtrudniejsze ze wszystkich studiów muzycznych), musiały być i studia pedagogiczne, skoro jest nauczycielem dyplomowanym. Prócz muzyki, w duszy mojego towarzysza z poczekalni chirurgii jednego dnia, gra poezja.\nWykształcił wiele pokoleń muzyków i kompozytorów. O niektórych głośno w świecie muzyki w kraju i za granicą. Grał i dyrygował w orkiestrach dętych wojskowych i górniczych, a także szkolnych. To niewątpliwie przyczyniło się do bogactwa miasta, w którym przyszło mu żyć.\nAle jest jedna rzecz, której ani przed nim, ani po nim nie dokonał nikt inny.\nOtóż za namową jednego z rodu Dobrzańskich - opiekunów zegara z wieży sądeckiego ratusza - poświęcając własny urlop przez cały lipiec 1976 roku codziennie, co godzinę od 6 - 22, w mundurze muzyka Orkiestry Reprezentacyjnej Wojsk Ochrony Pogranicza, odgrywał z ratuszowej wieży hejnał na trąbce.\nAutor: Dorota Wolanin o 16:39 Brak komentarzy:\nEtykiety: dzieje Nowego Sącza, Historie ludzi, muzyk, Orkiestra Reprezentacyjna Straży Granicznej (dawniej: Wojsk Ochrony Pogranicza), Stanisław Szary\nMają smukłe sylwetki. Zbudował je człowiek po to, by za ich pomocą wykorzystać siłę natury. Od wieków tak robił tylko niegdyś nadawał im ciężkie kształty; nie potrafił zbudować tak wysokich i lekkich. Jednak zawsze zmuszał je do niewolniczej pracy. Choć te - smukłe i nowoczesne - nie wyglądają, jakby oddane były w służbę człowiekowi i zniewolone. Sprawiają wrażenie, jakby wolność była ich naturą i gdyby ktokolwiek miał czas i chęć zatrzymać się na chwilę i popatrzeć (tylko popatrzeć!) zauważyłby, że choć stoją przykute do swoich miejsc, to jednak oddając się wiatrom, są naprawdę wolne. Lekkie, swobodne i wolne! Wykorzystują prądy powietrza i tańczą swój podniebny taniec. Śpiewają przy tym najpiękniejszą pieśń. Każdego dnia inną. Każdego dnia piękną i niepowtarzalną. Nie bacząc na człowieka i służbę u niego wiodą życie wolnych i szczęśliwych istot.\nGdybym miała więcej odwagi zamieszkałabym u ich stóp. Przy domu posadziłabym czerwone tulipany, by choć trochę było jak w kraju wiatraków. Każdego ranka wychodziłabym na pole, na którym stoją, by razem z nimi odtańczyć taniec radości. By wysłuchać ich pieśń i zaśpiewać własną. Wyciągałabym swoje ramiona i czekałabym na dobry wiatr. Ten przynosiłby wieści wprost z mórz i oceanów, ze szczytów najwyższych gór i najprostszych przestrzeni. Słone krople morskich wód niesione z wiatrem układałyby moje włosy, a w uszach rozbrzmiewałby krzyk mew. Opowieści wszystkich tysiącleci splotłyby się w jedną, którą wiatr raz wykrzykiwałby mi z całej mocy, innym zaś razem nucił jak kołysankę do snu. Wieści z najwyższych gór tchnęłyby mrozem i pewnie nie raz zaplątałby się przepiękny płatek śniegu w środku lata w tych wiatrach, hulających na rozległych przestrzeniach, które za swój dom upodobały sobie wiatraki. Potem znów wiatr zaplątałby w moje włosy płatki nieznanych kwiatów z najprostszych przestrzeni i melodie wyśpiewywane przez ludzi z tamtych stron świata...\nTymczasem bardziej zniewolona od wiatraków przykutych do ziemi, bardziej przywiązana do swojego miejsca na ziemi - snuję pieśń wolności, o której w każdym poszumie śpiewa wiatr.\nXX Święto Dzieci Gór\nOd 20 lat lipce w Nowym Sączu rozkwitają Świętem Dzieci Gór. Z różnych stron świata przyjeżdżają dziecięce zespoły folklorystyczne na festiwal, którego pierwowzorem był Międzynarodowy Festiwal Folkloru Ziem Górskich w Zakopanem (pewnie już dzisiaj mało kto o tym pamięta). Warunkiem wzięcia udziału w tym kolorowym święcie dzieci jest zamieszkiwanie i działanie na terenie górskim. Każdego roku w imprezie bierze udział taka sama ilość zespołów zza granicy i z Polski, bo organizatorzy dla dobrej integracji i zadzierzgnięcia się przyjaźni łączą tygodniowy pobyt tych i tych dzieci. Mali uczestnicy polskiego zespołu folklorystycznego stają się gospodarzami i przewodnikami swoich zagranicznych kolegów.\nFestiwal jest zawsze bardzo kolorowy, ponieważ organizatorzy starają się zapraszać zespoły z różnych stron świata, tak by różnorodność kultur była wyraźnie widziana. Dzieci kolorowe są nie tylko za sprawą swoich regionalnych strojów, ale mają też różny kolor skóry. Każdy festiwal zaczyna się Mszą św. niedzielnego poranka, by przed wieczorem barwny korowód przeszedł ulicami na sądecki rynek, gdzie oczekują na małych gości mieszkańcy miasta i okolic. Następuje oficjalne przywitanie przez władze i organizatorów - dzieci otrzymują klucze do miasta - a po krótkiej prezentacji zespołów na scenie przed ratuszem, kiedy mrok otuli już wszystkie ulice, wybuchają fajerwerki, które rozświetlają kotlinę.\nKażdy dzień tygodnia, który zapoczątkowała niedziela z korowodem i fajerwerkami, przebiega pod hasłem dnia pod patronatem jednego zespołu zza granicy i z Polski. Dzieci występują najpierw na scenie na rynku, zwiedzają Sądecczyznę, występują też w innych miastach, by wieczorem dać koncert i prawdziwy pokaz swoich możliwości w sali widowiskowej. I tak aż do kolejnej niedzieli, która zamyka festiwal dziecięcy równie uroczyście jak wcześniejsza niedziela otwarła.\nSą goście Święta Dzieci Gór i Sądecczyzny, którzy rokrocznie w tym czasie odwiedzają nasz piękny region tylko po to, by uczestniczyć w tej przepięknej dziecięcej fieście.\nŚwięto Dzieci Gór Nowy Sącz, 22.07.2012\nŚwięto Dzieci Gór. Nowy Sącz, 22.07.2012\nAutor: Dorota Wolanin o 23:27 Brak komentarzy:\n30. Jubileuszowa Łemkowska Watra\nPlakat ze strony internetowej "Watry"\nWatra to ognisko. Pierwszy raz z taką nazwą spotkałam się dawno, u zarania mojej harcerskiej drogi. Bo harcerze zapożyczyli od Łemków to słowo i wzięli w użytkowanie. Widać podobne w nas dusze.\nO Łemkach usłyszałam równie szybko, bo w słowach rzewnej piosenki, której melodia snuje się jak dym z ogniska "po polach, po lasach, po urwiskach".\nPotem poznałam historię jednego z najwybitniejszych przedstawicieli narodu łemkowskiego - Nikifora Krynickiego, którego prawdziwe nazwisko (w polskojęzycznej wersji) brzmi: Epifaniusz Drowniak.\nJednak długo nie znałam prawdziwej historii Łemków.\nŻyję na styku dwóch światów, które istniały niegdyś w mojej ojczyźnie. Niegdyś. Jeden z nich mocno przesiąknięty jest wielokulturowością i wielonarodowością. Drugi nie ma nic wspólnego z barwną przeszłością i jest teraźniejszością pozbawioną przez okrutne dzieje i ich oprawców tego wszystkiego, co mogło być naszym udziałem. Historia zatraciła wiele cennych aspektów z życia narodów.\nPołudniowo-wschodni rejon Polski aż do 1947 roku zamieszkiwali Łemkowie. Byli oni jedną z wielu grup etnicznych i narodowych w naszym kraju o niezwykle bogatej kulturze, obyczajowości, odrębności religijnej i wszystkim tym, co pozwalało dawnym mieszkańcom Polski budować szeroko rozumianą tolerancję i współdziałanie. Poprzez wielkie zawirowania historyczne pod kryptonimem "Akcja Wisła" usiłowano spolszczyć Łemków. Pozbawiono ich ziemi, domów, historii, tradycji, kultury, rodziny, sąsiadów. Wszystkiego, co stanowiło o ich odrębności. W brutalny sposób, nocą, pod lufami karabinów przeprowadzono akcję przesiedleńczą. Wywieziono ich do różnych części kraju i zakazano powrotu.\nWiele lat musiało minąć nim ktokolwiek z nich odważył się powrócić na Łemkowszczyznę. Domy zdążyły obrócić się w ruinę, wsie i osady nazwano inaczej, polskimi nazwami, cerkwie przerobiono na kościoły obrządku rzymskiego, pomniki na cmentarzach porosły mchem. Jedynie tylko kamienne prawosławne krzyże przy drogach przypominały o tym, co było.\nDziś niewielki procent Łemków powrócił "na swoje". Reszta pozostała w miejscach, do których ich przesiedlono. Sporo wyjechało za granicę tworząc silne wspólnoty. Bo ten zadziwiający naród (encyklopedie mówią: grupa etniczna) ma niezwykłą siłę jednoczenia się dla zachowania swojej kultury, odrębności, barwności, tradycji, języka, religii, historii i tego wszystkiego, co świadczy o przynależności do narodu.\nMieszkam na skraju Łemkowszczyzny. Miasto, w którym mieszkam, wśród swoich obywateli jeszcze przed II wojną światową miało obok katolików - protestantów, żydów, prawosławnych i grekokatolików, czyli Łemków właśnie. Dziś pewnie też są obok - mieszkają, pracują, ale na co dzień ich nie widać, nie wyróżniają się spośród innych mieszkańców niczym szczególnym. Na co dzień. Bo bywają takie wydarzenia, które pozwalają im być sobą w tłumie jednakowych ludzi.\nTakimi wydarzeniami są różnego rodzaju festiwale organizowane w kraju i na całym świecie, a jednym z najgłośniejszych jest Łemkowska Watra w Zdyni.\nZdynia to niewielka łemkowska wieś położona w głębi Beskidu Niskiego, ten zaś niegdyś w większości zamieszkany był przez Łemków.\nTegoroczna, podwójnie jubileuszowa, bo obchodzona po raz 30. i przypadająca w 65 rocznicę wydarzeń "Akcji Wisła" z 1947 roku obchodzona była pod hasłem: „To je ta jedyna pid nebom twoja Zemla” zgromadziła tłumy uczestników z całego świata. Najwięcej było oczywiście z Polski, Ukrainy i Słowacji. Ale słyszeliśmy też dogadywanie się ludzi łamaną z łemkowszczyzną angielszczyzną.\nOgień łemkowskiej watry\nStałam przy ogniu, przy watrze zapatrzona w płomienie, które dawały ciepło nie tylko mi w ten zimny lipcowy wieczór. Przyglądałam się ludziom i przysłuchiwałam ich rozmowom. Na scenie występowały zespoły łemkowskie. Od razu widać było, kto Łemko, kto Polak, bo łemkowskie nogi same podrywały swoich właścicieli do skocznego tańca. A jaki to był rytmiczny taniec! Najpierw stopy układały wzór na ziemi, tuż na nimi skrzętnie uwijały się nogi, by zaraz wprawić w cudowny taniec biodra - te zaś powodowały, że korpus utrzymany w przepięknej linii podrygiwał - a oczy ino przy tym błyszczały i strzelały na boli iskrami. Kobiety tańczyły z kobietami, matki z dziećmi, nieliczne pary mieszane; niektórzy mężczyźni snuli się od baru do baru i przychodzili do swoich małżonek nader często - te otwierały torebki i wysupływały nieco grosza na kolejne piwo. Inni gromko śpiewali. Albo też dwóch starców stojących obok z największym zainteresowaniem śledziło wybory miss tegorocznej watry.\nTych z Ukrainy rozpoznać można było po przepięknych koszulach ręcznie haftowanych i gumowcach (kaloszach). Wszyscy, no, prawie wszyscy z Ukrainy na nogach mieli gumowce. Czas deszczowy, to i pewnie błoto zrobiło się na polu namiotowym wielkie. A przecież Beskid Niski wyjątkowo jest mokry sam z siebie.\nPrzypomniałam sobie z rozrzewnieniem nasze harcerskie obozy z pierwszej połowy lat 80-tych. Też wszyscy obowiązkowo mieliśmy gumowce na deszczową pogodę. Zamieniliśmy je na buty górskie. Oni jeszcze nie. Za to dysponują niezwykłym bogactwem rękodzielnictwa. Są to haftowane koszule, krajki, makaty, obrusy, ścierki kilimy i (!) makatki na płótnie takie do zawieszenia w kuchni. Mają też całą gamę wyrobów z gliny - od przedmiotów użytkowych, po dekoracyjne. Wszystko ręcznie robione, nie jakaś tam chińszczyzna.\nWatra płonęła. Wieczór przeistoczył się w noc. Do ognia co rusz podchodził kto inny, postał, pozwolił się zaobserwować i poszedł, by jego miejsce zaraz zajął następny. Większość stających w kręgu ognia rozpoznawała swoich znajomych, niektórzy witali się jak z dawna nie widziani znajomi, inni, widać, już się w tym roku spotkali. Ponieważ wrosłam w swoje miejsce przy watrze co i rusz ktoś pytał mnie, czy nie widziałam kogoś. Język łemkowski jest zlepkiem języków krajów, które Łemkowie zamieszkiwali (Polska, Słowacja, Węgry, Rumunia, no i oczywiście Ukraina) na bazie języka ukraińskiego ze sporą domieszką słów wołoskich (to taka moja uproszczona definicja). Dlatego jest zrozumiały. Kompletnie zrozumiały. Aż mnie ta zrozumiałość języka łemkowskiego mocno zaintrygowała.\nPatrząc w ogień przywołałam na pamięć moją nianię - Weronkę, o której w moim rodzinnym domu wiele się nie mówiło. Jedyną informacją, jaką znam na temat Weronki, jest ta, że była przesiedlona. Zwykłam myśleć, że zza wschodniej granicy, jako repatriantka. A może moja Weronka była przesiedlona w czasie Akcji Wisła??? Dziadek przywiózł ją skądś z zachodu Polski... Pamiętam jej śpiewny głos, zupełnie inny niż Polaków mieszkających za Bugiem.\nMoże więc nie dla wszystkich język łemkowski jest aż tak zrozumiały? Może Weronka mówiła do mnie w tym języku i dlatego tkwi w moim wnętrzu? Przecież Weronka tuliła mnie do swojego serca w najwcześniejszym okresie mojego życia.\nNiebo rozświetlały kolorowe światła reflektorów scenicznych. Watra płonęła spalając chwile. Ogień dawał ciepło i skupiał ludzi - jak we wszystkich stuleciach w historii tego pasterskiego narodu. Jak w dziejach wszystkich ludzi świata. Nie ma bowiem takiej kultury, dla której ogień nie miałby znaczenia. Dlatego przy łemkowskiej watrze było miejsce i dla mnie.\nWyroby rękodzieła ludowego\nDzisiaj jestem płatkiem śniegu\nCo postanowisz, niech się ziści...\nUcieczki w nieznane ciąg dalszy\nZa trudne słowa\nPrzepraszam, ale ja ze słowem na Q...\nNieśmiało sunie brzask\nWiększa i silniejsza\nKażda chwila jest inna


W niewoli "małpek" - gloswagrowiecki.pl\nJesteś tutaj: Start Wydarzenia Wydarzenia WYDARZENIA W niewoli "małpek"\nUtworzono: wtorek, 24, wrzesień 2019 21:43\nOpublikowano: wtorek, 24, wrzesień 2019 21:43\nW ciągu kilkunastu lat statystyczny Polak wypił o 2 litry czystego spirytusu na głowę więcej. Statystyki ostatnio windują tzw. "małpki"\nW ciągu ostatnich lat pojawiło się ok. 50 gatunków wódki. Od pewnego czasu producenci napojów alkoholowych zaczęli je rozlewać do butelek o pojemności 100 i 200 ml. Ocenia się, że Polacy wypijają ich ok. 3 milionów sztuk ...dziennie. To tak, jakby wszyscy mieszkańcy Warszawy i Poznania razem liczeni, sięgali codziennie po "małpkę". Rocznie kupujemy ich ok. miliarda. Producenci uważają te statystyki za zawyżone, ale zaczynają dostrzegać problem wzrostu spożycia alkoholu. W końcu go produkują i udostępniają handlowcom.\n- Już codziennie widuję klientów, którzy do tradycyjnych zakupów: pieczywo, nabiał, wędliny, dorzucają "małpki", które łatwo schować w kieszeni albo bez zbędnego zwracania na siebie uwagi osuszyć w drodze do domu. Istna plaga, bo wokół walają się puste buteleczki - mówi mi jeden z mieszkańców Wągrowca.\n- Od czasu, kiedy zaczęto wypłacać wszelkie 500 plus i inne świadczenia mogę w ciemno zamawiać ten towar, bo wiadomo, że długo stać na półce nie będzie - mówi jeden z właścicieli sklepu w Skokach. - Na co innego kasy nie ma, na "małpki" zawsze starczy. (...)


Jakie lakiery do paznokci polecacie? - Forum 2021 - RODZICE.PL\nPonieważ mam co malować a niestety wszystkie moje lakiery AVON raczej już mi nie posłużą dlatego mam pytanie o “dobre” lakiery do paznokci.\n“Dobre” czyli takie, które nie wycierają się po 1 dniu, nie odpadają od płytki po zmyciu naczyń, które szybko schną itp.\n27 odpowiedzi na pytanie: Jakie lakiery do paznokci polecacie?\nRe: Jakie lakiery do paznokci polecacie?\ncreative – kupuje u pani od paznokci po 25zł/butelka\none sa made in usa i są niewiarygodnie wręcz trwałe.\nmoje ulubione kolorki: spike i masquerade\nOki, cena mnie nie odstarszyła tylko te nazwy mnie intryguja. Szukam czegoś jak mleczny beż lub czekolada. To moje ulubione kolorki.\nA próbowałaś lakierów Inglot? Ja kiedyś ich używałam i pamiętam że byłam zadowolona.\nwg mnie ‘de besciaki’ to lakiery Sally Hansen\nAvon rzeczywiście beznadziejny.\nSłyszałam o nich dużo dobrego. No i spore są.\nAga i Tyśka [tylko 2 m-ce do 2 latek]\nJa polecam INGLOT nie odpryskuje i długo trzyma 🙂\nJa polecam polską firmę Joko. Niedrogie i stosunkowo długo utrzymujące się na paznokciu lakiery.\nJa Ty to zrobiłaś, że i małą widać i suwaczek?\nPopieram,mnie również te lakiery się podobają.\ndla mnie rewelacja sa lakiery INGLOT\nniska cena, wydajne, duzo kolorow i naprawde dobra jakosc\nJa tez poszukuję dobrej firmy.Ostatnio kupiłam Avon i tez jestem niezadowolona:(\nUmyje naczynia i lakier sie odpryskuje.\nOstatnio rozmawiałam z koleżanką,która namiętnie maluje paznokcie i pytałam ja jakie da dobre. Poleciła mi taki za 2,90zł:))Ponoc trzyma kilka dni i nie odpryskuje. Niestety nie znam nazwy.\nkolorów jest mnóstwo – własnie dzisiaj zerknełam na swoje (malowane w czwartek) i widzę, że jeszcze do pojutra pociagną spokojnie :-))) czyli mniej wiecej tydzień 🙂 Potem musze przemalowywac bo mi strasznie szybko rosną paznokcie i to widać 🙂\nNo kochana, ja patrzę na swoje paznokcie malowane w sobotę i po prostu krew mnie zalewa. Koszmar.\nJuz się za nie biorę.\nA ja polece Ci lakiery Inglot. Chodzę polamawana nimi około tygodnia, jakośc dobra za atrakcyjną cenę i duży wybór kolorów.\nZgadzam sie, sa rewelacyjne. Po tych lakierach moje paznokcie rosna jak szalone. POLECAM !\nL’oreal Jet Set Shine!!!\nKiedys kupowalam tanie lakiery Inglota, Constance Carrol itp\nw pewnym momencie stwierdzilam ze mnie juz na nie NIE STAC!\nDlugo schly na paznokciach, szybko sie kruszyly, a polowe musialam wyrzucic, bo sie szybko starzaly.\nTeraz kupilam L’oreala i jestem zachwycona. Kosztuje ok25zl, ale warto!\nJest bardzo dobry wydajnosciowo -cieniutko sie smaruje, bardzo szybko wysycha!\nDlugo sie trzyma na paznokciach, nawet gdy sie duzo sprzata, pierze, myje naczynia itd\nNie robia sie zadne nierownosci, paznokcie sa rowniotko pokryte\nDziękuję, skorzystam, choć większośc z wypowiadających sie mam poleciła własnie INGLOTA. 🙂\nA z tych do francuskiego manikiru, jakie polecacie??? Bardzo misię podobają takie paznokcie. Od długiego czasu noszę się z zamiarem kupna, ale nie wiem jaki wybrać :-O\nZ góry dzięki za podpowiedzi 🙂\nRe: a do francuskiego?\nZnasz odpowiedź na pytanie: Jakie lakiery do paznokci polecacie?