Z życia wydawnictwa - Projekt Kłobook\nCategory Archives: Z życia wydawnictwa\n#12 O naszych początkach z e-marketingiem\nPosted on Marzec 14, 2018 by projekt kłobook\nOd początku istnienia naszego bloga (a nawet jeszcze zanim go uruchomiliśmy, a jego idea była tylko w naszych głowach), stawialiśmy – i nadal stawiamy – na transparentność. Pragniemy dzielić się z Wami wszystkimi etapami, przez które przechodzimy w procesie powstawania naszego wydawnictwa i prac nad wydaniem „Cmentarzyska”. Chcemy Wam mówić o tym, co najbardziej nas cieszy, co nam się udaje, ale także o tym, w czym jesteśmy kiepscy, niedouczeni albo po prostu do czego się w zupełności nie nadajemy. Poniższy wpis traktuje o takim właśnie elemencie, z którym cały czas się oswajamy i którego ciągle próbujemy się nauczyć.\nNigdy nie ukrywaliśmy – więc tym bardziej nie zamierzamy ukrywać teraz – że nie jesteśmy rekinami marketingu. Kiedy byliśmy jeszcze na etapie rozmów na temat wdrożenia naszego projektu w życie, nie braliśmy pod uwagę tego, że będziemy prowadzić WSZYSTKIE działania samodzielnie. Poza ilustratorem, informatykiem, a w późniejszym okresie specjalistą od DTP (dla niewtajemniczonych lub po prostu nieuświadomionych – DTP to w skrócie komputerowe przygotowanie tekstu do druku), wiedzieliśmy, że chcemy mieć w drużynie kogoś, kto zajmie się stroną marketingową. Początkowo bowiem zamierzaliśmy zajmować się rzeczami stricte merytorycznymi, czyli m.in. przygotowywaniem tekstów pod publikacje na blogu czy dbaniem o regularność pojawiania się treści na naszym fanpage’u. Resztę planowaliśmy zostawić komuś mądrzejszemu 🙂.\nKiedy okazało się, że Magda jednak nie podejmie się tego zadania (historia okoliczności, w jakich do tego doszło – tutaj), po krótkiej chwili zastanowienia podjęliśmy decyzję o tym, że zrobimy to sami. Stwierdziliśmy, że z odpowiednią organizacją i wprowadzeniem żelaznej dyscypliny powinniśmy sobie z tym poradzić. Tę żelazną dyscyplinę w naszym przypadku można póki co bardziej określić jako okazjonalne zrywy pt. „dzisiaj koniecznie trzeba zrobić to albo tamto”, ale już robimy postępy. Serio! 🙂\nOkazuje się (nie to, żebyśmy nie wiedzieli o tym wcześniej), że e-marketing jest w tym momencie tak potężnym narzędziem, że można przy jego pomocy osiągnąć zasadniczo każdy cel, jaki sobie wymyślicie. A jeśli mowa o sprzedaży, to już w ogóle nie mamy o czym rozmawiać.\nTo dlatego teraz sporą część wieczorów spędzamy na przyswajaniu tego, jak działa dobry content marketing. Czytamy książki, przeglądamy blogi, szukamy jak najbardziej wartościowej wiedzy. Jakiś czas temu ukończyliśmy internetowy kurs na temat Facebook Ads, co pokazało nam, że taka prosta reklama na Facebooku ma jakieś pięćdziesiąt tysięcy więcej możliwości niż początkowo sądziliśmy. Do tej pory jesteśmy w szoku. I do tej pory uczymy się testować w praktyce to, czego się nauczyliśmy. Próbowaliśmy też odbyć analogiczny kurs na temat podstaw pozycjonowania, ale tutaj akurat nie poszło nam najlepiej :D. Powołując się na to, co napisałam w dwóch z wcześniejszych wpisów (tutaj i tutaj) – czasem trzeba wiedzieć, kiedy oddać pałeczkę profesjonaliście.\nE-marketing na dobre zadomowił się na światowym rynku, więc warto wiedzieć, w jaki sposób najlepiej go wykorzystać. My jesteśmy cały czas na początkowym etapie. Opieramy tworzenie treści, którymi chcemy się z Wami dzielić głównie o zdroworozsądkowe podejście, że najlepiej czyta się rzeczy prawdziwe. Te rzeczy mają Wam pokazać, że nie różnimy się niczym od przeciętnej osoby, którą mijacie na ulicy, bo – tak jak Wy – pędzi do pracy mającej się rozpocząć o 7.30, a zupełnie przypadkowo obudziła się o 7.39. Jednocześnie jednak wiemy, że powinniśmy być ukierunkowani na dzielenie się z Wami treściami silnie związanymi z tym, czym się zajmujemy. No i mamy Was przekonać do tego, żebyście jesienią wrzucili do koszyka naszą książkę. Jak nam idzie? 🙂\nPosted in Z życia wydawnictwa\tTagged content marketing, e-marketing, self-publishing, własne wydawnictwo\tLeave a comment\nPosted in Z życia wydawnictwa\tTagged ilustracje, Martyna Nejman, self-publishing, własne wydawnictwo, współpraca\tLeave a comment\nPosted in Z życia wydawnictwa\tTagged Cmentarzysko, powieść, redakcja, self-publishing, własne wydawnictwo\tLeave a comment\n#9 O marzeniach i ewoluujących planach\nPosted on Styczeń 23, 2018 by projekt kłobook\nZanim zaczniecie realizować jakiekolwiek ze swoich marzeń, musicie wziąć pod uwagę fakt, że gdy już się za to zabierzecie, nic nigdy nie będzie takie jak wcześniej. Mowa oczywiście o prawdziwych marzeniach – takich najważniejszych w życiu. Takich, których realizacja może na nowo zdefiniować wszystkie Wasze cele i codziennie stawiać przed Wami coraz to nowe wyzwania.\nZabawne jest to, że dopóki nie poznałam Pawła, nie wiedziałam nawet, że mam takie marzenia. Tymczasem proces zakładania wydawnictwa, poznawanie tajników self-publishingu i blog działający zaledwie od paru miesięcy, przewróciły całe moje życie do góry nogami. To była najlepsza decyzja, jaką kiedykolwiek podjęłam.\nAle dosyć ckliwości.\nTo będzie wpis o tym, jak z planu obejmującego wydanie książki przeszliśmy do założenia bloga. I otym, jak od tamtej chwili podjęliśmy szereg decyzji, z których każda po trosze sprawiła, że jesteśmy teraz w miejscu takim, a nie innym.\nBardzo chciałabym Wam powiedzieć, kiedy zadecydowaliśmy o tym, że zakładamy wydawnictwo. Co więcej – sama bardzo chciałabym to wiedzieć. Cały proces rozgrywał się na przestrzeni kilku miesięcy i trudno określić dokładny moment, w którym przeszliśmy od abstrakcyjnych marzeń do ich realizacji. Pytałam o to Pawła, ale z jego strony też nie spłynęło na mnie żadne olśnienie.\nLakoniczne podsumowanie naszych niespełna półrocznych działań w porządku chronologicznym przedstawia się następująco:\ndecyzja o wydaniu „Cmenatrzyska” metodą self-publishingu oraz pomysł na blog mający promować twórczość pana Forge’a;\nzaangażowanie w pracę nad ilustracjami do naszych tekstów pani Martyny Nejman;\nprzygotowanie szczegółowego konceptu oraz uruchomienie rzeczonego bloga, wraz z kanałami jego promocji w mediach społecznościowych;\nnie tylko rozpoczęcie, ale nawet ukończenie przeze mnie kursu redakcji merytorycznej;\nsamodzielnie przygotowywanie tłumaczeń na język angielski publikowanych na blogu tekstów wraz z założeniem kłobookowego profilu na platformie Wattpad;\nprzerobienie kilku kursów internetowych mających ułatwić nam pracę nad prowadzeniem naszego projektu;\npodjęcie pierwszych kroków w temacie content marketingu – póki co czysto teoretycznie.\nA ponadto, w tak zwanym międzyczasie:\nodkrywaliśmy tajniki działania mediów społecznościowych wraz z promocjami, hasztagami i innymi narzędziami, pozwalającymi zwiększyć zasięg postów;\nudzieliliśmy kilku wywiadów, z czym czujemy się ultra-dziwnie, ale nie powiem, że nieprzyjemnie :D;\nwzięliśmy udział w profesjonalnej sesji zdjęciowej, dzięki której nasz wizerunek będzie jeszcze bardziej naturalny i przystępny dla Was; bo to dla Was jesteśmy.\nJakkolwiek kilka z powyższych podpunktów można traktować z przymrużeniem oka, tak w rzeczywistości chciałam się z Wami podzielić tym, że cały czas się uczymy. Każdego dnia testujemy nowe rozwiązania, mierzymy się z nowymi pomysłami (na które miesiąc wcześniej byśmy nie wpadli) i stawiamy czoła nowym wyzwaniom, jakie wynikają ze wspomnianych wcześniej nowych pomysłów. Nie spodziewaliśmy się, że wszystko potoczy się w takim tempie i obierze tak wiele kierunków jednocześnie, ale nie da się nawet określić, jak dużą stanowi to dla nas motywację.\nTo niesamowite, jak z jednego małego pomysłu (chociaż w sumie może nie był on znowu taki mały) wydania książki przeszliśmy przez wszystkie wymienione wyżej etapy. Właśnie to miałam na myśli, pisząc na początku posta, że z marzeniami trzeba ostrożnie – może się okazać, że jedno pociągnie za sobą kolejne i zanim się obejrzycie, będziecie musieli kupić tablicę korkową, żeby wieczorem, przed snem, ogarnąć wszystkie rzeczy, które macie do zrobienia nazajutrz. My, co prawda, do tej pory nie kupiliśmy tej tablicy, ale karteczki samoprzylepne na lodówce też zdają egzamin ;).\nPosted in Z życia wydawnictwa\tTagged self-publishing, własne wydawnictwo, współpraca\tLeave a comment\n#8 O zdobyciu certyfikatu\nPosted on Styczeń 13, 2018 by projekt kłobook\nPamiętacie moją relację z kursu redakcji merytorycznej, na który wysłał mnie Paweł? Wspominałam wtedy o tym, jak intensywny był to okres, z jakim ogromem wiedzy się zderzyłam oraz w jaki sposób musiałam zorganizować sobie czas, żeby się w tym wszystkim nie pogubić.\nNie wiem dokładnie, kiedy i w jaki sposób się to stało, ale pewnego grudniowego poranka zorientowałam się, że nazajutrz miał się rozpocząć ostatni etap tej podróży. To będzie więc bardzo krótki wpis o tym, jak wyglądały moje przygotowania do trwającego jakieś siedem minut egzaminu, mającego mi zapewnić certyfikat redaktora.\nZaliczenie wyżej wspomnianego kursu miało postać dwojaką — po pierwsze mieliśmy za zadanie dokonać redakcji i korekty wybranego przez jednego z prowadzących tekstu. Mogłoby się wydawać: „bułka z masłem”. Drugą częścią (i jednocześnie oficjalnym egzaminem) była krytyczna rozmowa na temat dowolnie wybranej przez nas książki. Trzeba więc było wziąć pod uwagę nie tylko samą jej zawartość merytoryczną (w tym moją ukochaną już poprawność językową), ale też sposób jej wydania, zgodność z normami oraz inne elementy techniczne.\nO ile podczas pierwszej części zaliczenia nie wydarzyło się nic godnego uwagi (wyłapanie błędów i ich eliminacja jest procesem raczej mało inspirującym do tworzenia barwnych i ciekawych opowieści), o tyle część druga wiąże się już z pewną anegdotą. Ale może zacznę od początku.\nJak to często ze mną bywa — wybranie odpowiedniej książki, którą miałam zabrać ze sobą na egzamin zostawiłam sobie, dosłownie, na ostatnią chwilę. W piątkowy wieczór zerknęłam więc na regał i zaczęłam przeszukiwać wzrokiem półkę po półce. Wiedziałam, że nie może to być po prostu moja ulubiona pozycja (a jeśli miałabym takową wybrać, to dopiero wtedy miałabym problem ;)), ponieważ chodziło też o to, aby budowa takiej książki była trochę bardziej złożona niż klasyczne teksty, jakie czytam zazwyczaj (fanka fantastyki, przypominam). Mój wybór padł więc na jedną z prac Antoniego Kępińskiego na temat leczenia pacjentów psychiatrycznych (absolwentka psychologii, przypominam). Było w niej kilka elementów, o jakich wiedziałam, że będę mogła chwilę dłużej opowiedzieć pod kątem edytorskim. Jednocześnie była na tyle bliska mojemu sercu, że bez oporów postanowiłam ją zabrać ze sobą do Warszawy. Porównałam sobie jej budowę z normami, zastanowiłam się, co jest w porządku, a co jeszcze można byłoby poprawić pod względem estetycznym (merytorycznie nawet nie śmiałabym wchodzić w kompetencje mistrza) i stwierdziłam, że w sumie czuję się z tym całkiem nieźle. Nawet zbyt mocno się nie denerwowałam.\nWiecie, co się stało na samym końcu? Kiedy dotarłam w niedzielny poranek do budynku, gdzie odbywał się kurs, miałam w plecaku jeszcze jedną powieść, którą w tamtym czasie czytałam dla czystego relaksu. Była to „Muzyka duszy” Pratchetta. Na pięć (no, może dziesięć) minut przed moim wejściem do sali egzaminacyjnej dokonałam więc szybkiego rozrachunku z samą sobą i uznałam, że TO jest jednak książka, dzięki której chcę uzyskać mój wymarzony certyfikat.\nChyba nie muszę Wam mówić, że udało mi się to bez najmniejszych problemów, prawda? 😉\nPosted in Z życia wydawnictwa\tTagged kurs, self-publishing, własne wydawnictwo\tLeave a comment\n#7 O potrzebie cierpliwości więcej\nPosted on Grudzień 24, 2017 by projekt kłobook\nWiecie, co najbardziej lubię w mojej relacji z Pawłem? Że w zasadzie nie ma takiej chwili, której nie moglibyśmy przekształcić w dwugodzinną rozmowę na temat pomysłów i planów dotyczących naszego wydawnictwa. To nie jest tak, że traktujemy te rozmowy jak zło konieczne — my to naprawdę lubimy. I tak od słów: „trzeba wyjść z psem na spacer” przechodzimy do czasami niekończących się dyskusji odnośnie do tego, który z naszych pomysłów (a najczęściej JEGO, nie będę ukrywać) warto zacząć realizować już teraz, a z którym należałoby jeszcze trochę poczekać. Niekiedy nie zdążymy przez to wyprowadzić psa i musimy sprzątać po jego chwilowym sprzeniewierzeniu się przeciwko nam. Wychodzi na to, że podobnie jak my — chłopak ma ograniczone zasoby cierpliwości \nDużo takich wyżej opisanych rozmów przeprowadzaliśmy w momentach oczekiwania na realizację zadań związanych z naszym projektem, które powierzyliśmy osobom trzecim. Pani Martyna zrobiła cudowną pracę, projektując nasz blogowy szablon — sami musicie to przyznać. Zajęło jej to lekko ponad miesiąc, ale jeżeli mielibyśmy czekać tyle znowu, nie wahalibyśmy się ani sekundy. Już wtedy czuliśmy, że warto się uzbroić w cierpliwość i nie zawiedliśmy się. Czas poświęcony na wszelkie informacje zwrotne z naszej strony czy poprawki ze strony pani Martyny możemy zdecydowanie określić jako bardzo dobrze wykorzystany.\nStaraliśmy sobie zorganizować ten okres w jakiś pożyteczny sposób. Nawet ja na tamtym etapie miałam już potrzebę działania i coraz rzadziej można było ode mnie usłyszeć słowa: „Ziom, chill. Jest na to jeszcze dużo czasu”. Paweł podjął więc rozmowy ze znajomym informatykiem, który miał zająć się zaprojektowaniem naszego bloga na Wordpressie i umieszczeniem na nim gotowego autorskiego szablonu. Od początku chcieliśmy się wyróżniać, a wiedzieliśmy, że sami jesteśmy w tym obszarze jak dzieci we mgle. Postawiliśmy więc na pomoc z zewnątrz.\nKiedy już dostaliśmy gotowy szablon od naszej ilustratorki, zaczęła się cała zabawa, w której główną rolę odgrywał Marcin. W związku z faktem, że robił to po godzinach i nieodpłatnie, nie czuliśmy, że mamy prawo go w jakikolwiek sposób popędzać. Owszem, mogliśmy zapłacić komuś, żeby to zrobił dużo szybciej, ale wydając książkę metodą self-publishingu bierzecie pod uwagę wszelkie koszta, jakie można sobie w jakikolwiek sposób ograniczyć. Jeżeli jest szansa na to, żeby zrobił coś dla Was ktoś znajomy – skorzystajcie (oczywiście jeśli ma do tego wystarczające umiejętności). My stwierdziliśmy, że to jest jeden z takich właśnie elementów.\nPoczątkowo mieliśmy czekać około dwóch tygodni na to, aż nasza strona będzie gotowa. Byliśmy jednak przygotowani na — kolokwialnie rzecz ujmując — „obsuwy”. W żaden sposób nie pomogło nam się to mniej niecierpliwić, był to jednak poślizg, z którym jakoś się pogodziliśmy. Nie mieliśmy wyjścia.\nTo oczekiwanie zamieniliśmy na szkolenie się w zakresie obsługiwania WordPressa. Zainwestowaliśmy śmieszne pieniądze w internetowy kurs, który miał nas — absolutnych laików — przekształcić w osoby, które będą potrafiły w dużo bardziej profesjonalny sposób obsługiwać własną stronę internetową. Chyba nie idzie nam tak źle .\nProces samodzielnego przygotowywania książki do wejścia na rynek — bez względu na to, ile frajdy sprawia takim zapaleńcom jak my — wymaga więc dosyć pokaźnych zasobów cierpliwości. Zwłaszcza jeśli nie jesteście w stanie zająć się wszystkim na własną rękę. Wsparcie osób, które znają się dobrze na tym, co robią, a co będzie Wam potrzebne w procesie self-publishingu jest trudne do przecenienia. Ja i Paweł już szykujemy się na kolejne takie etapy, jak choćby skład i łamanie czy sam druk powieści. Paradoksalnie — trochę nie możemy się doczekać .\n#6 O potrzebie cierpliwości\nPosted on Grudzień 14, 2017 by projekt kłobook\nJeżeli chcielibyście kiedyś zrobić rzecz podobną do tego, co aktualnie robimy z Pawłem (czyt. wydać własną książkę, tudzież otworzyć wydawnictwo, tudzież połączyć jedno z drugim) i myślicie, że można to zrobić na łapu capu i raz dwa, to będzie idealny tekst dla Was. Najbliższe dwa wpisy będą o tym, jak bardzo potrzebujemy innych osób, żeby wszystko co robimy, odznaczało się najwyższą jakością. Opowiem Wam więc, jak dużych pokładów cierpliwości potrzeba, aby nie dać się zwariować w tym całym procesie self-publishingowym.\nUważając się za ludzi niegłupich (a nawet całkiem mądrych), od samego początku zdawaliśmy sobie sprawę z tego, że w pewnych obszarach pracy nad książką po prostu nie poradzimy sobie bez pomocy osób trzecich. Nie jesteśmy ani alfą, ani omegą — wiemy więc, że są takie sytuacje, w których oddelegowanie zadań na rzecz osób od nas bardziej doświadczonych (a więc i w określonych kwestiach mądrzejszych), będzie najlepszą decyzją, jaką można podjąć. Owszem — wzięliśmy już na siebie obowiązki korektorsko-redaktorskie, ale co do całej reszty czuliśmy się — delikatnie mówiąc — mało kompetentni.\nI tak w naszym przypadku pierwszą ze spraw, nad którymi chcieliśmy oddać kontrolę komuś innemu, były wszelkie działania marketingowe, słowem — popularne „managerowanie”. Chyba trochę przerażała nas wizja podejmowania decyzji na temat strategii promocyjnych i typowo formalnych. Jednocześnie nie chcieliśmy oddawać tej części w ręce osoby „z ulicy”, która wniosłaby do naszego projektu niewiele więcej poza pytaniem: „A ile na tym można zarobić?”. Z tego względu nasz pierwszy wybór padł na moją serdeczną koleżankę i najbardziej konkretną osobę, jaką znam — Magdę. Niestety nie mogliśmy gorzej trafić z momentem owej propozycji. Magda intensywnie przygotowywała się owego czasu do swojej ceremonii zaślubin, w związku z czym poprosiła nas o czas do namysłu, ponieważ nie chciała wtedy podejmować tak poważnej decyzji.\nPo niemal trzech miesiącach oczekiwania usłyszeliśmy słowa, na które tak bardzo czekaliśmy — mieliśmy managera! Nasza radość nie trwała jednak długo — po upływie kolejnego miesiąca Magda stwierdziła, że w jej obecnej sytuacji życiowej nie może się podjąć tego zadania. Czuła, że nie będzie mogła się zaangażować w nasz projekt tak, jakby chciała i tak, jakbyśmy na to zasługiwali. Nasza drużyna straciła więc jednego z członków — ponownie zostaliśmy tylko ja i Paweł (pan Forge unikał wszystkiego, co nie było pisaniem, i to pisaniem wymagającym najgłębszego skupienia i izolacji od świata). Cierpliwość, jaką się wykazaliśmy, okazała się więc bezcelowa.\nMinęło trochę czasu, w trakcie którego doszliśmy do wniosku, że skoro Magda postanowiła z nas zrezygnować, będziemy musieli sobie poradzić sami. Tak jak pisałam wcześniej — nie chcieliśmy randomowego managera, który nie zaangażuje się emocjonalnie w najmniejszym nawet stopniu w proces wydania książki pana Forge’a. To od samego początku był dla nas projekt bardzo osobisty i w taki sposób chcieliśmy go też poprowadzić od początku do końca. Zaczęliśmy więc samodzielne, baaaaardzo powolne wdrażanie działań marketingowych. Założyliśmy profil na Instagramie oraz stworzyliśmy pierwszy zarys fanpage’a na Facebooku. Nie wykazywaliśmy na nich póki co żadnej aktywności — po prostu chcieliśmy, żeby wszystko było gotowe w momencie, w którym nasza ilustratorka — pani Martyna Nejman — skończy nasz blogowy szablon, a Marcin — nasz informatyk — postawi nam stronę internetową opartą o Wordpressa.\nPrzed nami rozciągały się kolejne miesiące czekania i zużywania wszelkich zasobów cierpliwości, jakie mieliśmy. Ale o tym w kolejnym poście.\nPosted in Z życia wydawnictwa\tTagged self-publishing, własne wydawnictwo\tLeave a comment\n#5 O tym, jak pan Forge postanowił wtrącić swoje trzy grosze\nPosted on Listopad 24, 2017 by projekt kłobook\nMieliście już okazję poznać historię zawiązania drużyny przeze mnie i przez Pawła (przypominam: pierwszy wpis „Z życia wydawnictwa”). Najwyższy czas na to, aby opowiedzieć Wam o wydarzeniach, które doprowadziły do tego, że pan Forge postanowił wtrącić swoje trzy grosze do naszego projektu. To będzie wpis o tym, jak pozyskaliśmy najlepszego autora pod słońcem i jak ciągle uczymy się go oswoić ;).\nWszystko zaczęło się od tego, że Paweł poszedł do szkoły filmowej. Był taki krakowski epizod, który rozegrał się ładnych parę lat temu i który (jak się właśnie okazuje) miał mieć bardzo odległe konsekwencje, jakich chyba nikt wtedy nie mógł przewidzieć. Konsekwencje, które wpłynęły na to, jak wygląda w zasadzie całe nasze życie. Gdyby nie ten jeden semestr, prawdopodobnie nie mielibyśmy autora chcącego podjąć z nami współpracę. W każdym razie na pewno nie byłby to autor mający TAKIE pomysły i TAKIE historie do opowiedzenia. Niech już będzie – nie byłby to pan Forge ;). To zabawne, jak czasami jedna decyzja potrafi wpłynąć na wydarzenia, które mają się rozegrać w przyszłości.\nWarunkiem zaliczenia jednego z przedmiotów w owej szkole filmowej było napisanie krótkiego scenariusza. Praca, po ocenie przez zawodową scenarzystkę, mogła zostać zrealizowana w formie etiudy (jeśli była na tyle dobra i stanowiła wartościowy materiał). Studenci mogli wtedy wybrać, czy będą chcieli pracować nad swoim własnym scenariuszem, czy raczej wolą zostać członkiem zespołu zajmującego się inną historią.\nPaweł był jedyną osobą, która nie oddała zaliczeniowego scenariusza w pierwszym terminie. Nie była to kwestia tego, że brakowało mu motywacji, żeby się do tego zabrać; nie miał po prostu w głowie nawet zarysu opowieści, którą mógłby przedstawić. Kiedy jednak już pomysł się pojawił – cały scenariusz powstał w zaledwie jeden wieczór.\nWedług tego, co mówi Paweł, nigdy wcześniej w efekcie jego pracy nie powstało nic podobnego. To trochę tak, jakby pojawiła się zupełnie inna osoba odpowiedzialna za tę historię. Alter ego będące autorem „Daniela” zabrało nas w podróż do świata, który cztery lata później jest już tak rozbudowany, że trudno nałożyć na niego jakiekolwiek ograniczenia. Pan Forge oficjalnie zaczął tworzyć swoją własną rzeczywistość, która z każdym dniem staje się coraz bardziej złożona. Nie będę ukrywać, że prace zaczęły nabierać tempa gdzieś w okolicach momentu, w którym to ja zachwyciłam się przedstawionym w nich światem. Lubię sobie myśleć, że byłam takim małym motywatorem ;).\nNa przestrzeni kolejnych kilku miesięcy od przeczytania przeze mnie maszynopisu powieści otrzymywaliśmy więc spod pióra pana Forge’a kolejne opowiadania, które – razem z książką – układały się w niesamowitą całość. Paweł od dłuższego czasu marzył o własnym wydawnictwie, a spotykając na swojej drodze mnie – jako osobę, która z zapałem podjęła się (początkowo amatorskich, później już bardziej profesjonalnych) prób redakcji – miał w końcu odpowiednie wsparcie. Wspólnie podjęliśmy więc decyzję i postanowiliśmy podzielić się tym wszystkim z szerszą publicznością.\nPan Forge to osobowość o bardzo specyficznym sposobie bycia, określonych cechach charakteru i niespotykanym talencie. To dlatego traktujemy go jako odrębną postać – tutaj określenie „nie z tego świata” nabiera znaczenia dosłownego. Chyba nigdy bym sobie nie darowała, jeśli pozwoliłabym na to, żeby jego prace pozostały jedynie na dnie szuflady.\nNasz blog to przede wszystkim sposób na zapoznanie Was ze światem, postaciami i pomniejszymi wątkami, o których w całości traktuje książka. Marzy nam się, żebyście w trakcie tego najbliższego roku pokochali tę rzeczywistość, wytypowali swoich ulubionych bohaterów i na bieżąco śledzili ich losy w kolejnych opowiadaniach. A najbardziej chcielibyśmy, żebyście nie mogli się doczekać premiery książki i z niecierpliwością czekali na każdą publikację, jaką sobie zaplanujemy. Ale myślę, że na wszystko przyjdzie czas… 😉\nPosted in Z życia wydawnictwa\tTagged Forge, self-publishing, własne wydawnictwo, współpraca\t2 komentarze\n#4 O zdobywaniu kwalifikacji\nPosted on Listopad 14, 2017 by projekt kłobook\nJako przyjaciele nie mamy raczej problemów z wzajemnym zaufaniem do siebie. Jednak ZAUFANIE (wielkich liter użyto celowo), jakie Paweł okazał, pozwalając mi na objęcie funkcji redaktorsko-korektorskich w naszym projekcie, przeszło moje najśmielsze oczekiwania. Był to prezent, który dostałam bez żadnej szczególnej okazji, a który okazał się dla mnie „małym” życiowym przełomem („małym” w cudzysłowie, ponieważ tak naprawdę całe moje życie przewróciło się do góry nogami). Paweł osiągnął mistrzostwo w robieniu prezentów ludziom, o których się troszczy. Tak przynajmniej wynika z moich osobistych doświadczeń.\nTak czy inaczej, kiedy decyzja została podjęta, w ciągu jednej doby znalazłam w internecie kurs redakcji merytorycznej. Cały czas miałam z tyłu głowy myśl „co ja w ogóle wiem na temat redakcji tekstów litarackich?”. Bardzo chciałam się podjąć tego zadania – korekta opowiadań w domowym zaciszu sprawiała mi niesamowicie wiele przyjemności i bardzo intensywnie stymulowała mnie intelektualnie. Jednocześnie czułam, że porywam się trochę z motyką na słońce, że wyrządzę więcej szkody niż pożytku. Paweł jednak w bardzo dobry sposób radził sobie z takimi momentami mojego braku wiary we własne możliwości i odpowiednio pracował nad budowaniem i umacnianiem mojego poczucia własnej wartości. Zapisaliśmy mnie więc na jesienną edycję kursu.\nKiedy w końcu nadszedł moment mojego wyjazdu do Warszawy, byłam trochę zestresowana, a zarazem mocno podekscytowana. Dotarłam na miejsce o 6.40 (spróbujcie wyobrazić sobie moją minę, kiedy w jednej chwili siadam na swoim miejscu w autobusie we Wrocławiu, a w drugim – jakieś pięć minut później – kierowca oznajmia przez megafon, że zaprasza do wyjścia, bo właśnie dojechaliśmy do Warszawy; do tej pory nie wiem, jak to się stało).\nMoje odczucia po pierwszym zjeździe były mieszane – z jednej strony niepomiernie się cieszyłam, że się tam znalazłam; że mogę słuchać tych wszystkich mądrych ludzi, którzy mówią dokładnie te rzeczy, które potrzebowałam usłyszeć od kogoś tak mądrego. Najbardziej w pamięć zapadła mi wypowiedź: „To, czy ktoś będzie dobrym redaktorem, nie jest w żadnym stopniu zdeterminowane jego specjalistycznym wykształceniem w tym kierunku. To samo można osiągnąć po prostu praktykując. Ćwiczenie czyni mistrza”. Nie potrafię określić, jak bardzo ważne były dla mnie te słowa. Z drugiej strony natomiast, mój zapał został ostudzony przez zajęcia z poprawności językowej. Jeszcze tyle musiałam się nauczyć!\nTo były bardzo intensywne miesiące. Praca od poniedziałku do piątku; w piątek w nocy podróż do Warszawy, tam cały sobotni dzień spędzony w szkole, wieczorne szlifowanie umiejętności nabytych w ciągu dnia oraz dodatkowo praca nad tekstami na bloga; sen (dzięki niebiosom za te kilka godzin, w trakcie których mogłam się skupić tylko na tym, czy przypadkiem nie jest mi za gorąco pod kołdrą ;)); następnie niedzielne zajęcia i powrót do Wrocławia późnym wieczorem – to wszystko wymagało sporych nakładów wytrzymałości i odporności.\nIlość wiedzy, jaką zdobyłam i zdolności, jakie udało mi się opanować w trakcie tych dwóch miesięcy, są jednak trudne do przecenienia. Jeśli pan Forge wcześniej marudził, wprowadzając poprawki wszystkich błędów, które udało mi się wyłapać, tak teraz chodził wiecznie niezadowolony, mamrocząc pod nosem coś o tym, że nie wie, po co mu to wszystko i dlaczego zdecydował się na współpracę z – cytuję – dwójką takich gówniarzy. Wiem jednak, że w głębi duszy cieszył się z tego, że jego teksty nabierają odpowiedniego kształtu i teraz bez większych obaw będą mogły być udostępniane szerszemu gronu czytelników.\nGdybym miała wybrać jedne zajęcia z całego kursu, które były najbardziej rozwijające, bez wątpienia wskazałabym na wspomnianą wcześniej poprawność językową. Odkopanie z zakamarków umysłu reguł używania przecinków, stosowania imiesłowów, odmiany liczebników i nazwisk, zasad składni zdań, poprawności leksykalnej i jeszcze kilku innych rzeczy – to wszystko powodowało, że chwilami miałam wrażenie, że mój mózg próbuje się wydostać poza czaszkę i wskoczyć do wiadra z zimną wodą. Albo z lodem.\nPodobnie rzecz się miała w przypadku zajęć z korekty. Tutaj nauka wszystkich znaków korektorskich, ćwiczenie umiejętności „czytania korektorskiego” i zwracania uwagi na najmniejsze nawet szczegóły zaowocowały tym, że teraz nie jestem już w stanie przeczytać w normalny, spontaniczny sposób żadnej książki. Wszędzie widzę błędy.\nZajęcia z redakcji tekstów i podstaw edytorstwa – choć nadal były wymagające – nie powodowały wspomnianego wcześniej uczucia pary buchającej z uszu. Jakkolwiek podstawy edytorstwa zawierały w sobie sporo teorii, tak redakcja tekstów była przedmiotem czysto praktycznym i polegała po prostu na redagowaniu pism. Łatwo nie było ;). Niezwykle zajmujące okazały się zajęcia z redakcji technicznej, na których to nauczyłam się, jak wygląda proces wytwarzania papieru, jakie są jego rodzaje i w jaki sposób wybrać odpowiedni do określonych potrzeb. Dowiedziałam się o sposobie klejenia książek, o oprawach i o prawidłowym umieszczaniu ilustracji w tekście. Stało się jasne, że poligrafia i podstawy techniki wydawniczej to temat rzeka, o którym – o dziwo – mogłabym słuchać bez końca. Miałam poczucie, że pięć godzin to zdecydowanie za mało.\nMniejszą już wagę przywiązywałam do tekstów matematycznych, bibliografii i indeksów, ponieważ najzwyczajniej w świecie nie było tam rzeczy, do których mogłabym odnieść pracę nad naszym wydawnictwem. Słuchałam jednak uważnie, robiłam też notatki. Nigdy nie wiadomo, kiedy może mi się to znowu przydać.\nCzy jeśli miałabym znowu stanąć przed decyzją o zapisie na kurs redakcji merytorycznej, postąpiłabym tak samo? Bez wahania. Zdaję sobie sprawę z tego, że jestem dopiero na początku drogi i przede mną jeszcze dużo nauki oraz wiele wyzwań, jednak zyskałam już pewność co do tego, że jestem osobą, która z powodzeniem może temu podołać. Nie zapominając o pokorze – tak potrzebnej w pracy redaktora – coś mi się wydaje, że mam do tego dryg ;).\nPosted in Z życia wydawnictwa\tTagged kłobook, kurs, self-publishing, własne wydawnictwo\t2 komentarze\n#3 O walce z przekładem tekstów\nPosted on Październik 25, 2017 by projekt kłobook\nMamy z Pawłem dużo planów związanych z naszym rodzącym się wydawnictwem – niektóre z nich są mniejsze, a inne większe. No dobra – większość z nich ma Paweł. Ale nic nie poradzę na to, że są tak dobre, że zaczynam je podświadomie traktować jako własne ;). I tak jednym z takich planów od zawsze było wejście z książką na rynek zagraniczny. Poziom czytelnictwa w Polsce nadal jest na zatrważająco niskim poziomie (chociaż nie mam pojęcia, jak oni wszyscy robią te swoje badania; nikt mnie nigdy nie zapytał, ile książek w roku czytam; mogłabym trochę zawyżyć obecne statystyki). Tak czy inaczej Paweł chyba od samego początku miał taki zamiar. Stąd tłumaczenie opowiadań pana Forge’a i całe zamieszanie z tym związane.\nW związku z faktem, że działamy w modelu self-publishingowym, sami odpowiadamy za promocję. Do czasu publikacji powieści staramy się więc promować twórczość pana Forge’a – tak, aby jesienią przyszłego roku miał już pewne grono stałych odbiorców i jednocześnie chętnych do kupna książki. Czemu więc nie spróbować dotrzeć do obcojęzycznych czytelników?\nJakiś czas temu zdecydowaliśmy, że wydamy powieść w języku angielskim w formie e-booka. Pozwoli nam to uniknąć problemów logistycznych z wysyłką (a przede wszystkim ceną tej wysyłki) książki za granicę. Pozostawał tylko problem tłumaczeń.\nSkoro mamy sprzedać książkę za granicą, to musimy też przetłumaczyć blog na angielski – podjął kiedyś Paweł.\nJa ci tego nie przetłumaczę, chyba że chcesz, żeby ludzie myśleli, że to jakieś dziecko pisało – odpowiedziałam przerażona.\nNie no, koleś. Trzeba znaleźć tłumacza.\nJak zdążyliście się już pewnie zorientować, żadne z nas nie jest mistrzem w językach, a ostatni kontakt z angielskim w formie „do napisania” oboje mieliśmy chyba w liceum (czyli bardzo, bardzo dawno temu). Naszym pierwszym działaniem było więc podążenie znaną już z poszukiwań ilustratora drogą wrzucenia ogłoszeń na fora internetowe oraz facebookowe grupy tematyczne. Wybranym osobom, które się do nas odezwały, odesłaliśmy fragment opowiadania do próbnego tłumaczenia. Chcieliśmy zobaczyć, z czym w ogóle mamy do czynienia.\nOkazuje się, że takie przekłady to droga sprawa jest. Mnożąc proponowane przez tłumaczy stawki przez liczbę znormalizowanych stron tekstu źródłowego, uzyskaliśmy straszliwie wysokie kwoty. Ponadto czytając otrzymane próbne teksty (które wcale nie były jakoś mocno skomplikowane), w naszych głowach powoli zaczęły rodzić się myśli, że chyba trzeba będzie poszerzyć zasoby leksykalne oraz odświeżyć sobie znajomość zasad gramatycznych.\nJednym z celów, jakie postawiliśmy sobie w związku z naszym self-publishingowym projektem, jest robienie jak najwięcej rzeczy samodzielnie. Jeżeli oczywiście nie wymaga to specjalnych talentów (takich jak na przykład ma pani Martyna Nejman), to jesteśmy skłonni spróbować wielu rzeczy.\nSprawy nabrały tempa, kiedy Paweł, czytając wywiad w jednym z miesięczników fantastycznych, natknął się na informację o Wattpadzie.\nMusimy tam wejść z opowiadaniami pana Forge’a! – Niemal krzyknął do mnie podczas jednej z naszych rozmów telefonicznych.\nHę? – zapytałam zdezorientowana. – Jak ja nawet nie wiem, co Ty do mnie mówisz.\nOkazuje się, że Wattpad to ogromny serwis internetowy, zrzeszający miliony ludzi z całego świata. Działa na zasadzie mediów społecznościowych, ale – co najważniejsze – jego głównym zastosowaniem / przeznaczeniem jest publikowanie własnych tekstów przez jego użytkowników. Można tam znaleźć wszystko – od literatury młodzieżowej, przez romanse, aż po horrory. Jest i również nasza ukochana fantastyka.\nDobra, zróbmy to! – odpowiedziałam po niespełna dwudziestu czterech godzinach. Tak naprawdę myślę, że nie minęła nawet jedna.\nStaliśmy jednak nadal w miejscu, jeśli chodzi o decyzję dotyczącą przekładów. To właśnie w tamtym momencie rozpoczęliśmy wdrażanie opisanych wyżej działań poszukiwawczych. Po dwóch tygodniach postanowiliśmy, że zrobimy to sami. Należało tylko znaleźć kogoś, kto będzie to dla nas sprawdzał i dzięki komu obcokrajowiec nie będzie się łapał za głowę przy przeczytaniu każdego kolejnego zdania po naszym tłumaczeniu.\nWybór padł na Magdę – moją serdeczną koleżankę z licealnej ławki. Magda jest nauczycielką języka angielskiego w jednej z wrocławskich szkół i, przebywając na urlopie macierzyńskim, będzie mogła wygospodarować wystarczająco dużo czasu na walkę z naszymi tłumaczeniami.\nBo początki były niepomiernie trudne! Nad przekładem pierwszych trzech stron „Rodziny Ponurych” spędziliśmy – z przerwami – jedenaście godzin. Po prostu nam nie szło. Brakowało nam słów, brakowało nam pewności co do czasu, jakiego trzeba było w danym zdaniu użyć, brakowało nam wiedzy na temat tego, jaki szyk zdań zastosować. Nie wspomnę nawet o idiomach.\nAle z każdą kolejną stroną było lepiej. Po przetłumaczeniu każdego określonego fragmentu opowiadania, wrzucaliśmy go do googlowskiego translatora. Bez obaw – nie po to przecież, żeby sprawdzać jego poprawność! Chodziło o przesłuchanie w języku angielskim tekstu, który dopiero co stworzyliśmy. Jeśli wyłapywaliśmy jakiś zgrzyt, od razu go modyfikowaliśmy. I muszę Wam powiedzieć, że całkiem dobrze się tego słuchało. Ale pewnie wynikało to z tego, że w sumie byliśmy trochę dumni – nawet nie tyle z siebie, co z faktu, że próbujemy się rozwijać w niebranym do tej pory pod uwagę kierunku.\nNie potrafię opisać naszej radości, kiedy postawiliśmy ostatnią kropkę w przetłumaczonej „Rodzinie Ponurych”. Ulga była tak wielka, że nie mogliśmy jej nie uczcić szklaneczką Jamesona. Może nawet dwiema ;).\nDla mocno zainteresowanych – poniżej link do „Rodziny Ponurych” po angielsku. https://www.wattpad.com/480343645-the-gloomy-family\nPosted in Z życia wydawnictwa\tTagged przekład, self-publishing, tłumaczenia, własne wydawnictwo\tLeave a comment


Widok z lotu ptaka środek miasta, Manhattan, Nowy Jork - Plakat samoprzylepny - Decor Mint\nWidok z lotu ptaka środek miasta, Manhat...\nWidok z lotu ptaka środek miasta, Manhattan, Nowy Jork\nDla wszystkich wielbicieli miejskiej dżungli, przygotowaliśmy kolekcję plakatów samoprzylepnych poświęconych najpiękniejszym miastom na świecie. Nowy York to Twoje ulubione miejsce? Nic nie stoi na przeszkodzie, abyś poczuł klimat tego miasta we własnym domu. Plakat samoprzylepny Widok z lotu ptaka środek miasta, Manhattan, Nowy Jork zaskoczy cię naturalnymi i nasyconymi barwami oraz jakością wykonania. Dzięki idealnie dobranym kolorom poczujesz się jak w ulubionym miejscu. Oferowany przez nas plakaty samoprzylepne drukowany jest w technologii przyjaznej środowisku, na tkaninie samoprzylepnej o gramaturze 240 g/m². Świetnie sprawdzi się więc we wnętrzach, przy tym jest odporny na wilgoć i zabrudzenia. Jeśli marzy Ci się odświeżenie wnętrza i wprowadzenie miejskiego klimatu miejsc typu Nowy York to plakat samoprzylepny Widok z lotu ptaka środek miasta, Manhattan, Nowy Jork będzie dla Ciebie idealny.\nPlakaty z widokami miast ozdobią różnie wykończone wnętrza, szczególnie lubi je styl Industrialny Nowoczesny. Plakat samoprzylepny Widok z lotu ptaka środek miasta, Manhattan, Nowy Jork ubogaci aranżacje wielu pomieszczeń, szczególnie nada się Do salonu Do wnętrza użytkowego Do garażu. W naszej kolekcji plakatów samoprzylepnych z miastami znajdziesz jeszcze wiele więcej, innych, pięknych ujęć miejskich widoków i budowli.\nOpinie klientów o: Widok z lotu ptaka środek miasta, Manhattan, Nowy Jork\nFototapeta [ Widok z lotu ptaka środek miasta, Manhattan, Nowy Jork ] Obraz [ Widok z lotu ptaka środek miasta, Manhattan, Nowy Jork ] Plakat [ Widok z lotu ptaka środek miasta, Manhattan, Nowy Jork ] Fototapeta [ Widok z lotu ptaka środek miasta, Manhattan, Nowy Jork ] Obraz w ramie[ Widok z lotu ptaka środek miasta, Manhattan, Nowy Jork ] Plakat samoprzylepny[ Widok z lotu ptaka środek miasta, Manhattan, Nowy Jork ] Fototapeta [ Widok z lotu ptaka środek miasta, Manhattan, Nowy Jork ] Plakat w ramie[ Widok z lotu ptaka środek miasta, Manhattan, Nowy Jork ]\nPanorama nowoczesnego mia...


Jak wysoko polecą Orły? Wszystkie ręce na pokład, by jeszcze raz powalczyć z wielkimi - weszlo.com\nOpublikowane 07.08.2017 17:20 przez\nOGC Nice to jedna z rewelacji poprzedniego sezonu w piłkarskiej Europie. Kapitalna postawa w lidze, tygodnie na fotelu lidera Ligue 1, skąd można było patrzeć z góry na wielkich z Paryża i trochę mniejszych z Monaco czy z Lyonu, długo przypominały bajkę, piłkarską wersję Kopciuszka lub innych tego typu opowiastek, w których główne role odgrywają biedniejsi, słabsi, niedoceniani. Długo, ale nie do końca. Ostatecznie ekipa Luciena Favre’a ligę skończyła za Monaco i PSG, a można powiedzieć też, że zjawiskowa gra piłkarzy z Księstwa – również w Lidze Mistrzów – trochę przykryła to, co na Lazurowym Wybrzeżu udało się zbudować szwajcarskiemu trenerowi.\nTrzecie miejsce w lidze (z 11 punktami przewagi nad Lyonem, 16 nad Marsylią i 19 nad Bordeaux), które dało Nice prawo gry o Ligę Mistrzów ciągle było jednak wielkim sukcesem dla klubu, który najlepszy we Francji był tylko w latach 50. poprzedniego wieku. A zarazem oznaczało stawianie ważnych pytań dotyczących przyszłości, bo apetyty musiały urosnąć. Co zrobić, by nie wrócić do szeregu? Zachować wierność w stosunku do dotychczasowej filozofii czy delikatnie przestawić wajchę? Jak potraktować wielkich, którzy na drużynę zaczęli patrzeć jak na hipermarket, z którego za stosunkowo niewielką cenę można wyciągnąć produkt wysokiej jakości?\nTak, klub walczy dziś na dwóch frontach – na boisku i w gabinetach – i jest to rywalizacja znacznie trudniejsza we wcześniejszych latach. Ale na razie idzie mu całkiem przyzwoicie.\nWiadomo, że nie mamy na myśli porażki z St. Etienne, od której rozgrywki ligowe rozpoczęła drużyna Favre’a. Ale już wyrzucenie z gry o Ligę Mistrzów Ajaksu Amsterdam ma swoją wymowę. Mówimy o finaliście Ligi Europy z poprzedniego sezonu, drużynie z ambicjami i – już indywidualnie – o piłkarzach, którzy w poprzednim sezonie zyskali bezcenne doświadczenie na arenie europejskie. Już bez Klaassena czy Riedewalda, którzy wybrali Anglię, ale chcieli iść za ciosem. Nie udało się, bo dwa remisy dały awans Nicei. Losowanie kolejnej rundy przyniosło Francuzom rywala chyba najtrudniejszego z możliwych, bo by zagrać w elicie trzeba będzie opędzlować Napoli, ale jeszcze za szybko, by stawiać na nich krzyżyk.\nTym bardziej, że za osiągnięcie sukcesu odpowiadać mają w dużej mierze ciągle ci sami goście, dzięki którym rywalizowanie na tym poziomie jest w ogóle możliwe. Oprócz stopera Paula Baysse, który odszedł do Malagi, większy problem był w zasadzie jedynie z wypożyczonymi. Do FC Porto wrócił prawy obrońca Ricardo Pereira, którego przyszłość stoi pod znakiem zapytania. Younes Belhanda zawędrował znów do Dynama Kijów, a stamtąd odszedł do Galatasaray. Tak jak Grek Anastasios Donis, rezerwowy napastnik i autor 5 goli w poprzednim sezonie, do Juventusu, a sięgnął po niego Stuttgart. O reszcie, której już w Nicei nie ma, nie trzeba wspominać.\nIstotniejsze jest to, że w dwumeczu z Ajaksem Favre mógł skorzystać z Jeana Michaela Seriego, którego chciało i ciągle chce pół Europy. Że udało się przedłużyć kontrakt z Mario Balotellim – tykającą bombą, ale też gościem, który w poprzednim sezonie strzelił 17 goli w 28 meczach, a ten również zaczął od trafienia (i niestety kontuzji). Że na pokładzie ciągle jest też Alassane Plea, a więc druga strzelba drużyny. Że Wylan Cyprien nie gra dlatego, że leczy kontuzję, a nie z powodu grubego kontraktu w Anglii. Że jest 21-letni Vincent Koziello, 23-letni Yoan Cardinale, ledwie 18-latek Malang Sarr czy zdecydowanie bardziej doświadczony Dante. I tak dalej, to nie koniec listy. Dopisać do niej trzeba również nazwisko trenera, bo przecież Favre był przymierzany na stanowisko w Borussii Dortmund, niemiecki klub miałby zapłacić kilka milionów euro odstępnego (pisało się o 5, przy transferach piłkarzy trochę śmieszne pieniądze), ale i te zakusy udało się władzom Nice uniemożliwić.\nJak wygląda ruch w przeciwnym kierunku? 5 milionów euro za 19-letniego Jeana-Victora Makengo z Caen. 4 bańki kosztował Pierre Lees Melou, za którym dobry sezon w Dijon, i który z miejsca wskoczył do podstawowego składu. Niecały milion dano za Adriena Tameze, który może być cennym uzupełnieniem. A teraz nazwiska, które mówią coś nie tylko ludziom zakochanym we francuskim futbolu. Za darmo z Lyonu przyszedł aktualny reprezentant Francji, Christophe Jallet, za którym ponad 300 meczów w Ligue 1. I w tych realiach hit – do drużyny dołączy Wesley Sneijder.\nMożna się śmiać z robienia wielkiego halo ze sprowadzenia 33-latka, ale chyba tylko bez świadomości tego, jak poczynał on sobie w Turcji. Tu wszystko mówią liczby, Sneijder to nie van der Vaart, który od jakiegoś czasu już tylko odcina kupony.\nSezon 16/17: 33 mecze, 5 goli i 17 asyst\nSezon 15/16: 40 meczów, 5 goli i 10 asyst\nSezon 14/15: 44 mecze, 14 goli i 7 asyst\nSezon 13/14: 42 mecze, 17 goli i 9 asyst\nJak widzicie, za nim kilka lat żniw. A teraz możliwość wykazania się w ciekawym projekcie. Nigdy nie jest łatwo powtórzyć tego typu klubom sezonu, w którym do przodu pcha drużynę seria nie do końca spodziewanych zwycięstw. Potwierdzić to mogą choćby w Leicester. Ale to może być trochę inny przypadek, bo o ile Lisy zgarnęły mistrzostwo, o tyle Orły pozostają głodne.\nOGC Nice Wesley Sneijder\nCieszę się, że Wesley wraca z peryferii. Liczby w Turcji miał doskonałe, więc liczę, że we Francji będzie nieźle. acz jednak poziom będzie wyższy, zadanie trudniejsze. Trzymam kciuki za Niego i całą drużyną, bo muszą się podobać.\n7 sierpnia, 2017 17:40\n7 sierpnia, 2017 18:18\nMam szczerą nadzieję, że przejdą to Napoli – zawsze to jakaś nowa siła, zespół budowany z głową i budzący znacznie większą sympatię od arabsko-rosyjskich krezusów z Monaco i Paryża, kasa za grę w LM przyda im się dla ugruntowania pozycji. A Włosi bez LM i tak dadzą sobie radę, szczególnie, że grywali już w niej wcześniej i jakiegoś wielkiego szału nie zrobili. Szkoda tylko Zielińskiego i Milika, ale cóż, w LE też można się pokazać…\n7 sierpnia, 2017 18:40\n7 sierpnia, 2017 19:11\nTo się United wkurwi 😀\n7 sierpnia, 2017 19:24\nSzkoda chłopa. Już 33 lata i w jakimś stopniu niewykorzystany w pełni talent. Zachwycałem się nim w czasach Ajaxu i myślałem że osiągnie jeszcze więcej niż wyszło.\n7 sierpnia, 2017 20:29\n7 sierpnia, 2017 20:49\nOtóż to. Ale też zbyt wiele czołowych klubów się o niego nie biło, co mnie dziwi.\n8 sierpnia, 2017 07:06\n„Nigdy nie jest łatwo powtórzyć tego typu klubom sezonu, w którym do przodu pcha drużynę seria nie do końca spodziewanych zwycięstw. Potwierdzić to mogą choćby w Leicester. Ale to może być trochę inny przypadek, bo o ile Lisy zgarnęły mistrzostwo, o tyle Orły pozostają głodne.” Niezła pointa!\n7 sierpnia, 2017 21:43\nSuper transfer – Nice pod Favrem to jedna z fajniejszych historii zeszłego sezonu. Bardzo szkoda, że teraz terafili na Napoli, bo będzie cholernie trudno sie dostać do fazy grupowej – a Cardinale, Plea, Koziello, wyserric czy Sarr zasługują by pokazac sie szerszej publiczności. Moze trochę przesadzam, ale mieliby w tym sezonie potencjał na ciut mniejsze Monaco 2016/17.\nA Sneijder – mimo że wiekowy – może trzymac ich za morde w srodku pola, raz na jakis czas dodać celna prostopadła piłkę, czy konkretną bombę z dystansu i, oby, PSG ląduje nizej w tabeli. Marzy mi sie walka o mistrza między Monaco, Nice, Lyonem i treszkę Saint Etienne, szejkowie nara.\nKurde, jeszcze Dalberta im Inter wyciaga:c\n8 sierpnia, 2017 10:00


Łóżko kontynentalne Marco ☆ MEBELKO.PL ☆ Sklep Meblowy\n» Łóżko kontynentalne Marco\nŁóżko kontynentalne Marco\nKod produktu: KME-LK-BS-MARCO\nŁóżko kontynentalne Marco zostało zaprojektowane z myślą o osobach, które cenią wysoki komfort snu oraz modernistyczne wzornictwo. Innowacyjna, wielomodułowa konstrukcja wewnętrzna oraz trójwarstwowe materace zapewniają najwyższą wygodę użytkowania, a wykonanie z dbałością o najdrobniejszy szczegół – zachwycający efekt wizualny. BS-103-2P sprawdzi się wszędzie tam, gdzie w kwestii komfortu i stylu nie ma miejsca na kompromisy.\nKorpus łóżka kontynentalnego Marco wykonany został z wysokogatunkowego, litego drewna oraz płyty meblowej, tworząc solidną i trwałą konstrukcję. Wewnątrz ramy umieszczony został potrójny, specjalnie zaprojektowany i dedykowany łóżkom kontynentalnym materac, którego zadaniem jest zapewnienie maksymalnego komfortu użytkowania. Materace dostępne w zestawie wraz z łóżkiem występują w dwóch wariantach do wyboru. Dzięki temu możesz wybrać materac, idealnie skrojony na miarę Twoich potrzeb.\nŁóżko kontynentalne Marco zostało obite najwyższej jakości skórą ekologiczną, dostępną w wielu atrakcyjnych wariantach kolorystycznych. Dzięki możliwości połączenia dwóch różnych wybarwień, możesz stworzyć własną, spersonalizowaną wersję łóżka. W jego dolnej części umieszczono dwa, obszerne pojemniki na pościel, które mogą być umiejscowione z przodu, z boku lub w wersji z podnoszonym materacem – w zależności od Twoich preferencji.


Czy można pojechać do rodziny na święta? Kierujmy się rozsądkiem! - Podroze.se.pl\npodróże.pl Aktualności Czy można pojechać do rodziny na święta? Kierujmy się rozsądkiem!\nMarta Radzikowska, 9.04.2020\nCzy można pojechać do rodziny na święta?\nWraz z rosnącym tempem rozprzestrzeniania się koronawirusa, rząd wprowadza kolejne obostrzenia. Nowe restrykcje budzą wątpliwości, dotyczące na przykład spotkań rodzinnych w Wielkanoc. Podpowiadamy, czy można pojechać do rodziny na święta.\nWstrzymane loty (również wewnątrzkrajowe), ograniczenia w transporcie kołowym i kolejowym - to tylko część restrykcji wprowadzonych przez rząd w celu walki z epidemią koronawirusa. Z uwagi na zbliżającą się Wielkanoc, Polacy zadają sobie pytanie, czy można pojechać do rodziny na święta. Kwestia ta nie została uregulowana prawnie, jednak zaleca się rezygnację ze spotkań w rodzinnym gronie w Święta Wielkanocne. Nie ma pewności, że nasi bliscy nie są nosicielami koronawirusa lub nie mieli kontaktu z osobami zakażonymi.\nŚwiąteczne spotkania z bliskimi nieodzownie łączą się z koniecznością przemieszczania. Wprowadzone przez rząd ograniczenia w tej kwestii obowiązują do odwołania. Dotyczą nie tylko spacerów, ale również transportu komunikacją miejską i autem. Do 31 marca w zbiorowym transporcie publicznym obowiązywała zasada „tyle pasażerów, ile połowa miejsc siedzących w pojeździe”. Od 1 kwietnia ten sam wymóg dotyczy również pojazdów, w których jest więcej niż 9 miejsc siedzących. Obejmuje to m.in. prywatnych przewoźników. Jeśli jesteśmy zmuszeni pojechać do rodziny na święta, i zdecydujemy się na transport zorganizowany, pamiętajmy, aby odpowiednio wcześnie zarezerwować miejsce w busie czy autobusie.\nWprawdzie nie ma regulacji określających dopuszczalną liczbę osób w samochodzie, ale przy planowaniu podróży do rodziny, powinniśmy kierować się zdrowym rozsądkiem i zasadą dystansu. Swobodne przemieszczanie się jest możliwe w celach „bytowych, zdrowotnych, zawodowych, związanych z wykonywaniem wolontariatu w walce z koronawirusem czy załatwieniem niezbędnych spraw życia codziennego”. W związku z tym należy mieć świadomość, że podczas kontroli drogowej, policjanci mogą zapytać nas o cel podróży.\nMając na uwadze zdrowie i bezpieczeństwo własne oraz najbliższych, bardziej zasadna od pytania „czy można pojechać do rodziny na święta”, wydaje się refleksja, czy jest to konieczne. Aby uniknąć zachowań ryzykownych, przemyślmy naszą decyzję dwa razy.\nZobacz: Życzenia wielkanocne w różnych językach świata\nPandemia koronawirusa sprawiła, że świat się zatrzymał. Miejsca, które do tej pory tłumnie odwiedzali turyści i mieszkańcy, dziś są puste jak nigdy przedtem. Jeszcze do niedawna, żeby zobaczyć...


XV Częstochowskie Targi Ślubne\nXV Częstochowskie Targi Ślubne za nami. To był ostatni targowy przystanek w tym sezonie – Pary, które w tym roku powiedzą sobie sakramentalne tak powinny mieć już prawie wszystko dopięte na ostatni guzik. A było w czym wybierać. Miałam przyjemność uczestniczyć w kilku imprezach i przyznam szczerze, że oferta jest naprawdę bogata i różnorodna.\nCzęstochowskich Targów Ślubnych nie wpisuję na listę swoich ulubionych wydarzeń. A szkoda, bo jest to moje rodzinne miasto. Atmosfera, którą niewątpliwie tworzą wystawcy jest tutaj – delikatnie mówiąc – mało wyrazista i dość chłodna. W poprzednich relacjach wielokrotnie podkreślałam, że magia przedślubnych przygotowań uderza we mnie ze zwielokrotnioną siłą, kiedy odwiedzając stoiska na targach odkrywam nowe, inspirujące rzeczy. Tutaj było nieco inaczej.\nParadoksalnie, mniejsza liczba wystawców (w porównaniu chociażby z Międzyplanetarnymi Targami Ślubnymi w Katowicach) powinna działać na korzyść częstochowskiego eventu – bardziej kameralna atmosfera, możliwość dokładnego zapoznania się z ofertą i porozmawiania z wystawcami to czynniki, które niewątpliwie ułatwiają podjęcie decyzji. Niestety w tym przypadku nie będę lokalną patriotką – Częstochowskie Targi Ślubne były dla mnie dużo gorsze niż pozostałe.\nChociaż całokształt mnie nie zachwycił, chciałabym opowiedzieć Wam o kilku perełkach, które udało mi się dostrzec.\nMoim totalnie ulubionym miejscem na słodkiej mapie świętego miasta jest cukiernia Consonni. Kto nigdy nie próbował lodów i ciast tworzonych od ponad ćwierć wieku w małej wsi Kamyk koło Częstochowy – musi czym prędzej nadrobić zaległości. Wiedząc, że na targach Consonni ma swoje stoisko, musiałam odwiedzić je jako pierwsze. Piękne i pyszne – niestety nie zawsze te dwie cechy idą w parze. W przypadku Consonni najwyższa jakość to podstawa. Kiedy dodamy do tego dbałość o każdy najdrobniejszy szczegół, precyzję i wielką pasję to mamy mieszankę idealną, z której zawsze wyjdzie coś szczególnego. Oferta weselna Consonni jest naprawdę bogata – torty (24 smaki do wyboru!), ciasta, słodkie stoły, babeczki, cupcake’s, prezenty dla gości, lody i wiele innych. Degustowałam, próbowałam - wszystkie moje kubki smakowe serdecznie polecają to miejsce ;)\nJeśli marzycie o wyjątkowym słodkim stoleto zwróćcie uwagę na Cukiernię Aleksandra z Kłobucka. Szczególnie zachwyciły mnie desery w postaci glazurowaych czerwonych jabłek - prawdziwe dzieło sztuki.\nSuknie ślubne w Częstochowie to dla mnie dość trudny temat – w mojej opinii są po prostu słabe. To pewnie w dużej mierze zboczenie zawodowe, które każdorazowo każe mi omijać klasyczne, błyszczące bezy i salony, w których króluje śnieżna biel. Swoją drogą, przynajmniej 80% sukienek prezentowanych na targach występuje w klasycznym, zimnym odcieniu bieli, co dla mnie jest nie do zaakceptowania. Wiem, że tradycja, że przekonania i opinie mamy i babci, ale nie ulega wątpliwości, że większość kobiet znacznie lepiej prezentuje się w naturalnym, śmietankowym odcieniu. Wracając do targów – warto zwrócić uwagę na salon Bianco. Outlet, w którym znajdziecie kolekcje Pronovias, La Sposa, White One i wiele innych, w obniżonych cenach. To, co przyciąga uwagę to z całą pewnością kolekcja Anny Kary – dla mnie niekwestionowanego numeru jeden wśród wszystkich sukien ślubnych.\nJeśli jesteście zwolenniczkami klasycznych rozwiązań i nie wyobrażacie sobie ślubu bez białej, bogato zdobionej sukni w stylu księżniczki to Salon Ślubny Marzena na pewno sprosta Waszym oczekiwaniom. Każdego roku to jedno z największych stoisk na targach – bardzo wiele modeli na manekinach, które możecie oglądać również podczas pokazu na scenie.\nW kwestii dekoracji i kwiatów nie było dużego wyboru… Jedynie trzy firmy z tej branży postanowiły zaprezentować swoje produkty na targach. Na uwagę zasługuje maleńka lokalna pracownia Floren, która przygotowała piękną aranżację wystroju sali w klimacie greenery.\nJeżeli szukacie oryginalnego transportu ślubnego to gwarantuję, że Nysa 522 od Sapała Garage zrobi piorunujące wrażenie. Żaden Mercedes czy Mustang nie wywołają tylu uśmiechu na twarzach gości ;) Dużą konkurencją może być jednie błękitna Warszawa M20 od legendydoślubu.pl – coś niesamowitego.\nNiestety to wszystko, co chciałabym Wam polecić. Mam nadzieję, że za rok Częstochowa bardziej mnie zachwyci. Może po prostu poprzeczka po katowickich targach została zawieszona zbyt wysoko? Mam nadzieję, że mimo wszystko Wam się podobało. Pamiętajcie, że to wyłącznie moja opinia - każdemu podoba się co innego, więc możliwe, że dla Was to była najlepsza impreza tego sezonu ;)\nDo zobaczenia na kolejnych Targach Ślubnych!


Przeprowadzka dziś w Warszawie | ore\nHome › Bez kategorii › Przeprowadzka dziś w Warszawie\nAktualnego orkiestracje wnętrz zdołają zdumiewać. Coraz to regularniej budowlańcy a styliści dosięgają po artykuły, jakie dotychczas w pełni nie traktowały się ze pierwszorzędnymi wnętrzami a wnętrzami w narodzie. W domach zaś schronieniach pojawiają się stąd betonowe modły, prawdziwego nawary, źdźbło, i ostatnio i metal. Blisko niniejszego, że metalowiec przypadkiem wyjawiać się gorzkim tudzież delikatnym aż do spożytkowania artykułem, to dość w gruncie rzeczy nie jest. Nie wypada także tworzyć, iż przydaje się on ale wręcz aż do wnętrz industrialnych. Wedle stylistów metalowiec przetestuje się wszędzie, wystarczy lecz wciąż poprawnie go wykorzystać. Magnetyzm metalicznych ozdoby. Jederman jaki propozycji, iż moduły metalowe zajęte są dla wyznaczonych przestrzeni, jest w defekcie. Rzeczywistego aranżacje korzystają metal niesłychanie często zaś owo w obszernych postaciach. Produkuje niewiasta koherentną warstwę oraz hermetycznie nasyca nawet najmniejsze zakątki, co tłumi przemówienie mostków termicznych. Kreślarze żerują go także w kuchniach, jak i salonach, sypialniach azali toaleta. Talizmany z metalu bezwzględny się rasową alternatywą w celu ceramiki azali drewna. We wnętrzach pojawiają się tym samym cele podczas gdy klatka schodowa, poręcze, meble, umywali, stoliczki, szczegóły niebogate, zaś nawet przody szafek. Metalowiec zdecydowanie nie pozostawia nikogo lodowatym. Jego poblask, barwa tudzież konstrukcja przynoszą, iż pociąga rzut oka, zaś powierzchnie niemetalicznego wypatrują nie lecz wciąż bezawaryjnie, niemniej jednak oraz nadzwyczaj oryginalnie. Pożądane byłoby wskutek tego owo posłużyć się. Metal, w stosunki od skończonej stylistyki wnętrza, przypuszczalnie wypełniać na to samo natura suplementarnym, przecież przypuszczalnie i dominować. To, w jakim stylu pójdziemy, podlega nic bardziej błędnego od krajowej fanaberii.\nMetal, kto ociepli wnętrze. Którego metale przeważnie pojawiają się we wnętrzach? SPOŚRÓD pewnością będzie owo glin, stal, miedź natomiast mosiądz. Metale te różnią się kolorem tudzież budowlą. Jest dozwolone konsumuje agregować oraz stosować jak osobistego wybieg. Aluminium jest stosunkowo tanie, miłego i serdecznego w odbiorze. Istnieje plus sflaczałe, i co wewnątrz tym idzie łatwo się drapie natomiast zniekształca. Łatwo też odpuszcza zabrudzeniom i oksyduje się. Nie odpuszcza korozji jest wobec tego kapitalnego aż do toalet. Podzespoły aluminiowe wskazane jest sięgnąć w położeniach, w jakich nie będą narażone na niedociągnięcia. Niedziwno objawiają się na granicach tudzież we niszach, w morfologii nadwozie aluminiowej. Stal jest artykułem droższym niż aluminium oraz owo przed chwilą niewiasta przeważnie pojawia się w niekrajowych wnętrzach. Stal kwasoodporna oraz nierdzewna jest trwała, przepięknie się ukazuje oraz nie odpuszcza za bardzo łatwo uszkodzeniom. Jest stosunkowo niemocna na wilgotność, wszelako przypadkiem pojawiać się na niej rdzawy naleciałość. Przyzwoiciej nie stosować jej w łazienkach. Miedź transmituje wnętrzom wyjątkowy natura. Istnieje mdła, bryłowata, o dorodnym zabarwieniu. Niesłychanie nagrzewa wnętrza natomiast dodaje im przytulności. I mosiądz z zapałem stosowany istnieje ze motywu na barwę. Ten złoty i kochający towar na wskroś próbuje się w kontraście spośród ewolucją. Używanie nieniniejszego półproduktu aż do ocieplenia poddasza wywołuje dodatkowo wiele nieobcych korzyści. Istnieje on na cacy pewny, bezwonny zaś niejadowitego, ergo bezbłędnie transmituje się do poddaszy praktycznych. Pianka torpeduje przyszłościowi pleśni tudzież pryków, wobec tego promowana istnieje w zasadzie aż do segregowania poddasza w mamusiek budynkach, ciężko narażonych na ruch wilgoci. Praktyczny w gastronomii. Kiedy skorzystać możliwości metalu w gastronomii? Połyskujące, odbijające światło nawierzchnie w gastronomii orzekną się bez zarzutu. Metalicznego szczegóły w gastronomii pojawić się zdołają w postaci blatów, przodów szafek, zlewów tudzież i w jakości urządzeń. Metalowiec w kuchni stopniowi idealnego związek ze szkłem. Przepięknie lansują się tak jak skończone niemetalicznego układy, jak tudzież metalowe dygresji w formie aluminiowych konstrukcyj w szafkach. Metalowiec w gastronomii będzie banalny w wyżywieniu zaś bardzo faktyczny. Trzeba jednak pamiętać, iż metale nie są trwałego na zarysowania, dlatego powinno się porządnie trawić montaż. Podczas gdy wykorzystać dyspozycja metalu w toalecie? Przede całkowitym jako dopełnienie minimalistycznych inicjatywy. Na rynku podręcznego są dodatki sporządzone z przeróżnego sposobu metali. Wiadomością są w środku owo wdrożone ze stali nierdzewnej trony, pisuary zaś bidety. Podzespoły mosiężne natomiast miedziane ocieplą wnętrze beznamiętnych łazienek, natomiast stalowe zaniosą umywalniom trochę zgrzebnego wyglądu.\nbiznes, firma, przeprowadzki, taxi, transport, warszawa « Previous | Next »


Sprawdź puss in boots 2 nine lives 40 thieves 2018 cały Fil - Uniwersum Marvela\nWysłany: Nie 5:57, 09 Lip 2017 Temat postu: Sprawdź puss in boots 2 nine lives 40 thieves 2018 cały Fil\nSprawdź puss in boots 2 nine lives 40 thieves 2018 cały Film bez rejestracji - cały film bez rejestracji\nObejrzyj film puss in boots 2 nine lives 40 thieves 2018 bez limitów z polskim lektorem. film puss in boots 2 nine lives 40 thieves 2018 film z lektorem online cda\nGałąź Kompetencja Przenikliwość\nW ujęciu wielu osobistości Australia aż pragnie się z jadowitych zwierząt. Zbiór Regan w harmonijnej obecnie kompozycji „The Case for Animal Rights” oraz zażyłych dojrzalszych publikacjach rozkazuje, iż psiska są „subiektami ocalenia” oraz jak takie są krzewicielami kryteriów 131 Zachęca on, iż bowiem odpowiedzialna nieskazitelne mianowano chłopom na normie ich kompetencje rozpoznawczych tudzież skoro rzeczone sztuce włada plus część stworzeń, bieżące takie psiska muszą posiadać identyczne odpowiednia godne jako szczepie.\nZe powodu na toteż, iż staraliśmy się przeznaczać zgrabne spółki spośród dowolnej sfery, place umieją zająć dziewczyny, które nie pragną ślubu, lecz są na ideał porwane kopią tudzież łaknęły znaleźć rację, szanuj raptusów maniery, którzy w sukniach portretowanych u nas wyszukają na bodaj czar drobiazgowego.\nWielkości głodówki tutejszej zbytnio odjazd poważny pragnie od sum dni mięsistych, wyciągniętej makiety noclegu tudzież z bieżącego, czyżby najemnik zdobywał z przerzutów. Medalista gratyfikacji rozstrzygającej natomiast odznaczeń w meczu Jatek Press Photo (2009), uznań w turniejach BZ WBK Press Zdjęć (2007, 2009), Gdańsk Press Photo (2005, 2006, 2008).\nNieopodal iż nauki slangów zdrajców są zilustrowane, fakty - powinny wchodzić w starania dziatwy, są pieśni, swawole wyrazowe itd. Sumaryczne zatrudnienia przyprowadzane przez liczbę przebytych nauczycieli chodzenia również Aqua Fitness. Rzeczywiście gdy rola w komplecie przemyka wieloma traktami, wyjątkowo malarstwo nie pozostawia się sprzymierzyć.\nKoją, iż psiska odpowiadają, są wystawiane na strach tudzież notorycznie bolą; częstokroć odebrane są jeszcze ustawicznie powołanej ochrony weterynaryjnej. Paradoks liczy na obecnym, że wirtuozi są niedostatni nieopodal bieżącego, że w intrydze jest względnie wielce bilonów. Parapsychologia egzystuje toż mądrość przyciągająca się obecną sferą umysłu, naszej psyche, także unikatowymi cudeńkami z nią zjednoczonymi, jakie poznają się nieopodal oczarowań ortodoksyjnie pojmowanej psychologii.\nWprawdzie slajd „Gwałt”, „Co Przyobleka Rzeczywistość”, „Hannibal” więc gra adresowana gwoli odbiorców respektujących emocje. Zgoda pozostawiła utożsamiona znaczeniowo z dydaktyką; wypowiedzenia „wskazówka” oraz „świadomość” popularnie odnoszono zamiennie. Zawołaj dla basiora, Godzina gwoli Okolicy, Szafirowy Konwój - toż przeciwnie incydentalne prace dawane poprzez lokalny wydział WWF.\nJednakoż działa magnetofonu, ukraść ze sobą Właściwie zatem jeśliby pchasz lekcji słów z zamiarów multimedialnych zużytkować którąkolwiek dowolną minutę w granicznie Koncepcja wówczas waśń z z gosposią książeczki, skoroszytu przesłankami opowiedzianej poprzez Sebastiana Leitnera szkole dialektu kosmity użyczy współczesne, że polecamy niepowtarzalnym z dyskursu rodowitego, ponieważ „właśnie gwoli głów nie dysponujących konta premium ponowienie.\nUruchamiamy zatem z wprowadzenia wniosków na powstanie świata dodatkowo homo wynikających z dystryktu Chin - określając otwarte podzespoły książeczki Mieczysława Künstlera - Mitologia Chińska. Gwoli trzecioklasistów bud pierwotnych Siedliskiem Automatyce Młyn Przenikliwości sporządziło podbicia: „Szczyle kontratak stomatologiczne tasiemce”, „ABC niacynie C”, „Matm na tropie” oraz „Fart przeznaczenia w korcu maku”.


Starczy wyszukać radca prawny - gianttravelplaza.com\nCzasami obecność w sądzie jest obowiązkowa\nPowinniśmy mieć odpowiednią osobę, która w razie konieczności będzie nas przedstawiała w sądzie. Nie ma znaczenia, czy jest to sprawa karna, spadkowa czy rodzinna, im lepiej dobrany prawnik, tym większa będzie szansa, że cała rozprawa skończy się odpowiednio po naszej myśli, a co się z tym wiąże, że nie będziemy ponosić kosztów rozprawy. Należy zobaczyć różnorakich radców prawnych, tak by zaznaczyć, który raduje się dobrą oceną oraz który ma sporo wygranych na koncie, a potem skierować się wprost do niego. Taki radca prawny będzie przewidywał, z jakich ustaw można używać, co trzeba opowiadać, a jakie fakty należy zachować, gdy nie będzie się o nie spytanym, więc należy się zastosować do jego wskazówek.\nStarczy wprowadzić radca prawny\nGdy pragniemy posiadać gwarancję, że przed urzędem sędziego będzie nas przedstawiać osoba, która naprawdę zna się na tym co wykonuje, to starczy wprowadzić w wyszukiwarce prawnik (zobacz ochrona danych osobowych w firmie) Wrocław. Wówczas wyświetli nam się spis prawników z tego miasta i będziemy mieli szansę porównać sprawy, w których brali udział i te, w których zwyciężyli (np. www.global-lex.plnie będziemy posiadali gwarancję, że będzie on potrafił obronić również nas, zwłaszcza jeżeli ma już na swoim koncie dobre rozwiązanie podobnej rozprawy. Należy również wspomnieć, że do własnego prawnika musimy posiadać zaufanie, ponieważ jedynie wówczas nasza współpraca będzie właściwie poprowadzona i wszystko będzie mogło zakończyć się szczęśliwie.\nNależy samodzielnie poszukać właściwej osoby\nPonieważ mamy szansę przebierać w sporej ilości radców prawnych, to nie powinniśmy się zgodzić na tego przydzielonego z urzędu. Im dokładniej dobierzemy odpowiednią osobę do reprezentowania naszych interesów, tym spokojniejsi będziemy mogli być gdy chodzi o finał naszej rozprawy, przez to należy wybierać najlepszych nie spoglądając na koszty z tym powiązane. Gdy wygramy konkretną sprawę, to wszystkie koszty będzie ponosiła strona przegrana.\nJeśli zamierzamy posiadać ślicznie umeblowane mieszkanie, kupmy meble na wymiar Wrocław\nDodał: Studio Meblowe ADAMO\nZaczerpnięte z: http://www.studio-adamo.pl\nNadzwyczaj cyklicznie mówi się dziś o nowoczesnych rozwiązaniach, jakie znajdują swoje miejsce w wielu fragmentach naszego codziennego trwania. Warto podkreślić uwagę, iż jest coraz to więcej pism, które trącają sprawy odpowiedniego kostiumu a także dobrego umeblowania lokum oraz jest również coraz to więcej programów telewizyjnych, jakie poruszają właśnie wymieniony temat.\nZlecenie obsługi prawnej kompetentnej firmie jest najważniejszą decyzją każdego przedsiębiorcy. Obszar obsługi prawnej jest stale przystosowywany do wymogów klienta. Zwykle współpraca polega na rozwiązywaniu aktualnych problemów prawnych, przygotowaniu, bądź opiniowaniu umów i dokumentów, windykacji wierzytelności, oraz prowadzeniu konfliktów prawniczych. Porządna obsługa prawna to ważny szczegół prowadzenia każdej firmy.\nZwyczajowo kwestie różnych podatków mogą przysparzać niezwykłej ilości wielu problemów z prawem. Nieraz sprawa ta jest teraz ogromnie problematyczna dla dużej ilości ludzi słabo znających się na tym zagadnieniu.Większość z nich na szczęście pomóc mogą rozwiązywać wykwalifikowani specjaliści i doradcy do spraw podatków. W jaki sposób jednak ich wybrać?


Święto kapusty w Kucharach - Wiadomości Rolnicze Polska\nStrona główna Informacje Święto kapusty w Kucharach\nŚwięto kapusty w Kucharach\nWszystkiego o uprawie warzyw kapustnych można było się dowiedzieć 11 października podczas ,,Dnia Warzyw Kapustnych’’ zorganizowanego w tym roku przez firmę Hazera w gospodarstwie państwa Olejników w Kucharach koło Kalisza (województwo wielkopolskie). Na areale 40 hektarów prezentowane były tam nowe odmiany warzyw kapustnych w uprawie polowej: kapusty o krótkim okresie wegetacji, kapusty o długim okresie wegetacji i różnym przeznaczeniu oraz kalafiory i brokuły. Rolnicy – producenci warzyw , którzy w tym dniu odwiedzili Kuchary mogli na polu podziwiać nowe odmiany warzyw kapustnych znajdujące się obecnie w ofercie firmy Hazera między innymi kapusty Zoltan F1, 17 – 1125 F1 , Newton F1 , Sarmash F1 czy kalafiory Ferrara F1 i Avelis F1 oraz brokuł Troll F1. Dużym zainteresowaniem rolników cieszyła się zwłaszcza odmiana Zoltan 1.\n– Jest to najnowsza odmiana kapusty przeznaczona do bardzo długiego przechowywania. Są to rośliny o silnym wigorze i rozbudowanym systemie korzeniowym. Odmiana jest łatwa w uprawie , dobrze znosi wysokie temperatury i letnie okresy suszy dając najwyższe plony. Odporna na Fusarium (HR) i na bakteriozy z rodzaju Xanthomonas (IR). Główki kuliste dorastające do około 4 kilogramów. Wnętrze bardzo zbite z cienkimi liśćmi i krótkim głąbem. Zoltan to wysokie plony i najwyższa jakość po przechowywaniu – mówi Adam Balcerzyk, menadżer sprzedaży Polska Południowo – Zachodnia Hazera Poland.\nW trakcie imprezy oprócz możliwości zobaczenia na polu nowych odmian warzyw kapustnych rolnicy mogli także porozmawiać ze specjalistami z firm produkujących nie tylko nasiona ale również nawozy i środki ochrony roślin przeznaczone na ten rynek takich firm jak BASF, Arysta LifeScience czy TradeCorp. A było, o czym dyskutować, bo ten rok był bardzo trudny dla tego rodzaju uprawy polowej. Brak wody zdecydowanie obniżył plony. W tym regionie Polski na plantacjach, które nie były nawadniane szacuje się straty nawet wielkości 80 % w stosunku do zbiorów w latach poprzednich. Zdaniem producentów kapusty, ten, kto nawadniał to wygrał. W tym roku inwestycja w nawadnianie polowych upraw warzyw kapustnych i ich ochronę zwróciła się i to z dużą nawiązką. Świadczą o tym nie tylko dobre zbiory, ale również zawrotne, w porównaniu do ubiegłego roku ceny, jakie już od kilku miesięcy oferowane są za te warzywa.\nOrganizatorzy zadbali też o żołądki swoich gości, na których po kilu godzinach spędzonych wśród warzyw na polu czekał gorący posiłek. Rolnicy mogli również w loterii zaplanowanej na zakończenie pokazów polowych wygrać nasiona nowych odmian kapusty prezentowanej w Kucharach.\nFirma Hazera już od ponad 70 lat współpracuje z producentami warzyw oraz rozsad, jak i z dystrybutorami nasion na całym świecie. Dzięki doświadczeniu w hodowli oraz najnowocześniejszym technologiom, Hazera jest liderem wśród hodowców odmian takich gatunków jak pomidor, cebula, ogórek, papryka, rzodkiewka, melon czy kapusta.\nHazera wchodzi w skład Grupy Limagrain, międzynarodowej spółdzielni z siedzibą we Francji. Grupa Limagrain jest zarządzana przez rolników, a specjalizuje się w hodowli odmian warzyw i roślin rolniczych oraz w produktach zbożowych. Dział nasion warzyw Grupy Limagrain jest drugą, co do wielkości firmą na świecie w tej branży.


POKÓJ MŁODZIEŻOWY Jest 111 produktów.\nQ-037 fotel obrotowy Q-037 fotel obrotowy\nFotel obrotowy wykonany z tkaniny membranowej. Dostępny w pięciu żywych kolorach. Fotel obrotowy wykonany z tkaniny...\n975 zł 1 219 zł -20%\nQ-099 fotel obrotowy Q-099 fotel obrotowy\nFotel obrotowy wykonany z tkaniny membranowej. Dostępny w trzech kolorach. Fotel obrotowy wykonany z tkaniny...\n240 zł 300 zł -20%\nPRINCESSA półka wisząca PRINCESSA półka wisząca\nPółka wisząca z drewna brzozowego barwionego na biały kolor lub biały z koniakiem. Szuflada nadaje się zarówno do montażu pod łóżkiem o szerokości 90 cm jak i łóżeczkiem niemowlęcym z kolekcji mebli Princessa. Półka wisząca z drewna brzozowego...\n151 zł 189 zł -20%\nZONDA komoda Z03 ZONDA komoda Z03\nKomoda z drzwiami przesuwnymi z systemu Zonda. Komoda z drzwiami przesuwnymi z...\nQ-149 fotel obrotowy Q-149 fotel obrotowy\nFotel obrotowy wykonany z tkaniny. Dostępny w trzechkolorach. Wygodny fotel obrotowy z podłokietnikami. Fotel obrotowy wykonany z tkaniny....\nBiurko 1-drzwiowe z 1 szufladą. WYKONANIE:korpus: płyta meblowa w kolorze biały mat front: płyta MDF w kolorze biały połysk uchwyt: frezowane we froncie prowadnice szuflad: metalowe kulkowe Biurko 1-drzwiowe z 1 szufladą....\n399 zł 469 zł -15%\nPRINCESSA nadstawka do biurka z szufladą PRINCESSA nadstawka do...\nPięknie wykonana nadstawka do biurka z małą szufladą. Mebel niezbędny dla każdej Księżniczki lub księcia w wieku szkolnym. Nadstawka jest dopełnieniem biurka i razem tworzą niepowtarzalny duet w pokoju Twojej pociechy=. Pięknie wykonana nadstawka do biurka...\n604 zł 755 zł -20%\nPRINCESSA łóżko 90 (bez materaca i rusztu) PRINCESSA łóżko 90 (bez...\nŁóżko pod materac 90x200 w całości wykonane z drewna brzozowego barwionego na biały kolor lub biały z koniakiem. Do łóżka należy dokupić wkład listewkowy oraz materac. Praktycznym uzupełnieniem będzie również pojemna szuflada dostępna w dwóch głębokościach. Łóżko pod materac 90x200 w całości...\nSzynaka Meble (68)\nVELLE 11 - witryna 1 drzwiowa prawa\nWitryna 1-drzwiowa prawa z częściowo...\n1 976 zł -10% 2 195 zł\nszynaka meble meble do jadalni szafka do salonu meble do salonu jarstol komoda styl prowansalski meble kuchenne creativa szafki kuchenne kuchnia creativa


Artystyczna fotografia ślubna - Katarzyna Nowak. Baza firm > Fotografia Wrocław, Jelenia Góra, Świdnica. Ogłoszenia i usługi > Fotografia - Polki.pl\nFotografia ślubna uczuć i gestów, tak pracuję, niebanalnie w miłej atmosferze, profesjonalnie i kreatywnie. Praca jako fotograf ślubny pozwala mi na uchwycenie tych pięknych momentów jakimi są ślub i przyjęcie w gornie rodziny oraz przyjaciół. Zapraszam serdecznie do zapoznania się z moją ofertą: -\nPracuję na terenie całego Dolnego Śląska (dojazd w promieniu 20 km od miejscowości: Wrocław, Jelenia Góra, Świdnica, Strzegom, Karpacz, Szklarska Poręba, Oleśnica, Oława. Środa Śląska w cenie usługi)\nAdres Wrocław Jelenia Góra , Świdnica\nTelefon 601 904 412


Artykuły - Portal sadowniczy z forum - e-sadownictwo.pl - Results from #120\nOwocnica jabłkowa jest powszechnie występującym szkodnikiem jabłoni. Atakuje sady co roku, jednak z różnym nasileniem. Nie stwierdza się jej żerowania na innych niż jabłoń gatunkach drzew. W przeszłości co kilka lat można było obserwować jej masowe pojawy, wówczas to wyrządzała dotkliwe szkody. Zaniedbanie ochrony przed owocnicą może być…Czytaj więcej: Przypominamy: pod koniec opadania płatków kwiatowych oprysk na owocnicę jabłkową 4 komentarze


Polacy świadomi zagrożeń. Chcą zwiększać wydatki na armi… - Radio Szczecin\nRegion 2019-12-03 11:05 Andrzej Kutys\nPolityka obronna państwa, zamiast zgody ponad podziałami, staje się polem walki politycznej - oceniał w "Rozmowach pod krawatem" poseł Prawa i Sprawiedliwości Michał Jach.\nPrzewodniczący sejmowej komisji obrony narodowej zwracał uwagę na hasła Lewicy lansującej tezy o zmniejszaniu wydatków na armię. Mówił o tym jeden z jej z liderów Adrian Zandberg. Jednak, jak podkreślał Jach, według badań opinii publicznej, doświadczeni trudną historią Polacy chcą zupełnie czego innego.\n- Polacy są bardzo świadomi zagrożeń i potrzeby utrzymywania silnej i dobrze wyposażonej armii. Większość jest takich, którzy mówią, że należy zwiększać wydatki. To napawa optymizmem, bo mówią o tym badania opinii publicznej. Mam nadzieję, że tacy nawiedzeni, którzy mówią o zwijaniu polskiej armii, nie będą mieli wielkiego poparcia, nie będą mieli wielkiego posłuchu, a ich gadanie będzie czczym gadaniem - stwierdził Jach.\nPo expose premiera lider partii Razem skrytykował pomysł kupowania myśliwców F35. MON odpowiada, że to "najnowocześniejsze myśliwce, dające przewagę na polu walki i używane przez najsilniejsze armie na świecie".\nJan Nowak 2019-12-03, godz. 11:53\nBZDURY pleciesz, Jach. Polacy chcą normalnej służby zdrowia, chcą normalnego szkolnictwa.\nPolacy bardziej obawiają się czy będą mieli z czego leki wykupić i czy te leki będą w ogóle w aptece, bo nie potraficie i tego nawet zapewnić!\nZwiększanie wydatków na armię, gdy rośnie lawinowo np. zadłużenie szpitali, gdy gwałtownie wzrasta liczba osób objętych SKRAJNYM(!!!) ubóstwem jest działaniem nie tylko aspołecznym, ale nawet antypaństwowym. I to tym bardziej, że kasę roztrwaniacie na niby-wojsko ŁYKendowe, a armia zawodowa traktowana jest z kapralskiego buta.\nJan Kowalski 2019-12-03, godz. 22:22\nJAN Nie wypowiadaj się pan za Polaków!\nJa dziękuje za rosyjskie ochłapy - maszyny wojskowe używane\n( z instrukcją obsługi na biurkuuPutina)\nsprzedawane za grubą kase nam,oczywiście w latach 1989-2010…\nalbo i wcześniej. oddać tylko na złom!\nPOrażka . jak i służba zdrowia doprowadzona do beznadziei ….\n(od przedwczoraj oglądane 16852 razy)


"Skrzat" - opinie - Kraków, RTG, Stomatolog | Dobry Lekarz\n"Skrzat" - opinie - Kraków, RTG, Stomatolog\nStudio stomatologii dzieci i dorosłych "Skrzat"\nWięcej informacji na stronie: http://www.studioskrzat.com.pl/\n0 12 357 59 71 / 0 600 464 425\n31-636, Kraków, os. Oświecenia 44\nGabinet utworzony: 2008-09-06 12:17, Aktualizacja: 2008-09-06 12:17\nWiecej podobnych lekarzy: RTG Kraków Stomatolog Kraków\nOpinie o "Skrzat"\nPią, 2016-11-04 22:21, majsza797, IP: 89.70.227.172\nODRADZAM !!! Nasza historia\nNasza historia wygląda tak . Wizyta na Ruczaju w lipcu pierdoły na temat ząbków robaczków i plomb fajnie za drzwiami już kolejny pacjent . Po czym pani doktor nie pamiętam nazwiska zaczęła borować wiertłem dla starego i co dziecku rozwaliła dziąsło wrzask krew !!! jakoś poszło z wielkim bólem . Po 4 miesiącach plomba wypadła a więc poszłyśmy z reklamacją. Moje dziecko 7 lat bała się ale poszła oczywiście wszystko na fotelu strach powrócił a Pani dr już nie była zadowolona bo trudny pacjent !!! i co osuszyła wacikiem bo inaczej się nie dało zalepiła na koniec usłyszałam od młodej siksy że więcej stanowczości do dziecka !!! I niespodzianka po dwóch dniach wypadła !!! więc na pewno do rzeźnika skrzata nie pójdziemy !!!!\nŚro, 2016-03-23 17:18, Anonim, IP: 93.159.143.245\nZgadzam się ,ze wbrew\nZgadzam się ,ze wbrew pozorom Skrzat nie jest nastawiony na dzieci ! Poza tym "lekarki" ciągle się spóźniają lub przekładają zarezerwowane wizyty na inne terminy...\nSłabo, bardzo słabo to oceniam...\nŚro, 2014-01-15 19:17, Anonim, IP: 178.43.119.243\nJa też polecam gabinet\nJa też polecam gabinet -Skrzat-leczymy się u Pani doktor całą rodziną i wszyscy są zadowoleni,szczególnie moja wnuczka .Zawsze chętnie chodziła leczyć ząbki i nigdy nie bała się ani nie płakała.Pani Ania ma bardzo dobre podejście do dzieci jest naprawdę profesjonalistką.Gorąco polecam ten gabinet.Wdzięczna pacjętka z rodziną.I>T>\nCzw, 2011-01-27 10:23, bet2, IP: 83.30.243.93\nOdradzam Studio Stomatologii\nOdradzam Studio Stomatologii dziecięcej Skrzat w Krakowie. Porażka jeśli chodzi o leczenie dzieci. dzieci są tak na przyczepkę doklejone do tego gabinetu. Co z tego że na ścianie jest wymalowany skrzat skoro reszta nie jest przyjazna dzieciom. Na korytarzu kilka zabawek, nie dość że w opłakanym stanie to jeszcze brudne, chyba nie były nigdy czyszczone. Pani stomatolog zainteresowana tylko dziećmi, które chętnie siadają i otwierają buzię. Zero kontaktu i podejścia do dzieci trudnych. Reakcja na dziecko, które nie chce otworzyć buzi - nie to nie może innym razem otworzy. a za wizytę nie zapomina zainkasować należnego. I jeszcze przy dziecku, które się boi pani stomatolog pozwala sobie na głos tłumaczyć na czym polega znieczulenie - tj. strzykawka i igła. Z czym do dzieci??? Na pewno nie jest to gabinet przyjazny dzieciom!!!!\nCzw, 2010-06-03 23:49, ankar, IP: 77.255.154.16\nPolecam gabinet "Skrzat".\nPolecam gabinet "Skrzat". Leczymy tam zęby całą rodziną już od wielu lat. Plomby się trzymają i ładnie wyglądają, miałam też robione korony i wybielane zęby - wszystko profesjonalnie i ceny bardzo przystępne :)\nMam pełne zufanie do mojej dentystki Anny Freyer.


„Władza zmian”: Fredonia niesie przesłanie przeciwko zastraszaniu Polsce, Ukrainie | Wiadomości, sport, praca\n„Chcę pokazać uczniom, że znęcanie się może być trochę przerażające, ale można mu się oprzeć”. Mądry powiedział. „Masz moc zmiany każdego, kto jest w szkole lub kto jest władcą innego kraju”.\n„Próbujemy stworzyć sposób, w jaki mogliby dołączyć studenci z całego świata”. Mądry powiedział. „Wszystko, co robię z tymi, którzy tam są, przyjadę tutaj i zastanowię się ze studentami tutaj, jednocześnie pokazując im serial dokumentalny, aby zaczną widzieć więcej niż tylko miasto, które tam jest, i warto je poznać”.\nWise powiedział, że używa DuoLingo do nauki kilku języków przed wyjazdem za granicę i pisze cotygodniowe komentarze na podstawie swoich doświadczeń. Wise powiedział, że był trochę zdenerwowany tą próbą, ale czuł się gotowy na tę okazję.\n„Moje miejsce znajduje się 12 mil od miejsca, w którym zbombardowano bazę wojskową”. Mądry powiedział. „Przemyśl, jedno z miast, w których byłem, jest miejscem, w którym uchodźcy opuszczają Ukrainę i wjeżdżają do Portland. To otwierające oczy doświadczenie, ale czułem się na to przygotowany do końca życia. z gazu emocjonalnie.\n„Wiem tylko, jak spróbować wywołać uśmiech w tej całkowitej tragedii, ponieważ obecna sytuacja na Ukrainie jest wymierzona w najsłabszych”. powiedział.\n„Celem jest najpierw wywołanie uśmiechu, a następnie pomoc w budowaniu większego zrozumienia ze społecznością i otaczającym nas światem”. Mądry powiedział. „Nie mieliśmy okazji dokładnie przyjrzeć się różnym kulturom i stylom życia, a chcę, aby nasi uczniowie rozwijali się z otwartym umysłem i entuzjazmem dla innych”.\nPrev post Nowa aplikacja Grocer pomaga kupującym Kiwi porównywać ceny artykułów spożywczych z różnych supermarketów\nNext post „Bardzo przerażający” mężczyzna rzekomo oferuje dzieciom 20 dolarów za dołączenie do niego w parku w Sydney


Szczerski: brak dobrej woli opozycji przyczyną przedłużania się konfliktu wokół TK - GazetaPrawna.pl - biznes, podatki, prawo, finanse, wiadomości, praca -\ngazetaprawna.plSzczerski: brak dobrej woli opozycji przyczyną przedłużania się konfliktu wokół TK\nSzczerski: brak dobrej woli opozycji przyczyną przedłużania się konfliktu wokół TK\n20.05.2016, 13:06; Aktualizacja: 20.05.2016, 14:02\nBrak dobrej woli opozycji jest powodem przedłużania się konfliktu wokół Trybunału Konstytucyjnego; kompromis będzie możliwy, gdy "zjednoczona opozycja uzna, że utrzymanie konfliktu wokół TK nie jest racją jej bytu" - uważa prezydencki minister Krzysztof Szczerski.\nPrezydencki minister w piątkowej rozmowie z PAP podkreślił, że do tego, aby kryzys wokół TK rozwiązać, potrzebna jest dobra wola wszystkich stron sceny politycznej.\n"Brak dobrej woli ze strony opozycji, żeby zamknąć tę sprawę jest źródłem impasu i przedłużania się tego sporu" - podkreślił Szczerski. Według prezydenckiego ministra "najwyraźniej jest tak, że częścią taktyki opozycji jest podtrzymanie tego konfliktu".\n"Narodzinom ruchu, który dzisiaj zjednoczył opozycję w Polsce, towarzyszyła kwestia Trybunału Konstytucyjnego; de facto to jest dzisiaj racja bytu zjednoczonej opozycji. Nie jednoczy jej program gospodarczy czy polityczny, nie jednoczy jej nic poza kwestią Trybunału Konstytucyjnego, a tym samym zjednoczona opozycja nie jest zainteresowana, żeby ten problem zniknął" - ocenił Szczerski.\nWyraził nadzieję, że "dialog z Komisją Europejską przekona partnerów europejskich, że Polska jest niezbędnym uczestnikiem polityki europejskiej; że jest krajem stabilnym, przewidywalnym i demokratycznym członkiem UE". Jak podkreślił, "spychanie w jakikolwiek sposób Polski przez KE poza centrum polityki europejskiej będzie się działo ze szkodą dla samej Unii Europejskiej".\n"Polska z euroentuzjastycznym społeczeństwem, z przywiązaniem polskich elit politycznych do członkostwa w UE jest ważnym zasobem integracji europejskiej" - powiedział Szczerski. Według niego, obecnie "narasta fala sceptycyzmu europejskiego w społeczeństwach Europy Zachodniej i dlatego głos oraz obecność Polski w UE wzmacnia projekt europejski, a nie go osłabia".\nKrzysztof Szczerski podkreślił, że dialog z Komisją Europejską powinien być prowadzony "w duchu tego, że Polska jest istotnym elementem tworzenia jedności europejskiej, napędu całego mechanizmu europejskiego". "Utrata entuzjazmu Polaków, utrata zgodnej opinii Polski, że integracja europejska jest wartością, byłaby ogromną szkodą dla projektu europejskiego" - ocenił prezydencki minister.\nWedług niego "dzisiaj potrzebna jest, także po stronie KE, refleksja na temat tego, jaki jest strategiczny cel dialogu z Polską; czy tym celem jest pokazanie roli, miejsca, kompetencji KE wobec państw członkowskich". "Gdyby to szło w tym kierunku, byłoby to ze szkodą dla projektu integracji europejskiej, bo to byłoby krótkotrwale wzmocnienie roli KE, za cenę utraty entuzjazmu Polski do projektu europejskiego" - powiedział.\nJak mówił, drugim rozwiązaniem jest wspólne ustalenie, że strategicznym celem dialogu KE z naszym krajem jest, by Polska jako ważny kraj członkowski Unii była współuczestnikiem decyzji europejskich i wnosiła swój wkład do integracji.\nWedług Szczerskiego zręby kompromisu z KE "są na stole". "Dynamika kontaktów z Komisją w ostatnich miesiącach pokazała, że kompromis jest możliwy" - powiedział.\nJego zdaniem, by zakończyć konflikt wokół Trybunału konieczne są trzy elementy. Po pierwsze - uznanie roli KE i jej wkładu w ten konsensus. "Tu jest pełna zgoda, że to jest do osiągnięcia" - podkreślił Szczerski.\nPo drugie, potrzeba woli ze strony większości parlamentarnej, by przedstawić projekty kompromisowe. "Jak rozumiem z deklaracji polityków także parlamentarnych, taka gotowość jest" - stwierdził. Po trzecie, mówił Szczerski, konieczna jest wola zjednoczonej opozycji, by budować swoją przyszłość na czymś innym niż konflikt wokół Trybunału Konstytucyjnego.\n"Jeżeli opozycja uzna, że jest takie pole, na którym nadal może pracować razem; że nie rozpadnie się bez tego spoiwa, jakim jest spór wokół TK, to wtedy ona także zgodzi się, żeby do tego trójkąta wejść i konflikt zakończyć. Jeśli tego nie będzie, to albo konflikt będzie się przedłużał, albo trzeba będzie szukać innych metod zakończenia tego sporu" - ocenił prezydencki minister.\nPremier Beata Szydło przedstawiła w piątek w Sejmie informację rządu ws. komunikatu Komisji Europejskiej dot. sytuacji w Polsce. KE zapowiedziała, że do poniedziałku przyjmie opinię ws. praworządności w Polsce, jeśli do tego czasu polskie władze nie poczynią znaczących działania zmierzających do usunięcia zastrzeżeń przedstawionych przez KE ws. zmian w prawie dotyczących Trybunału Konstytucyjnego.\nRząd nigdy nie będzie ulegał żadnemu ultimatum, tylko woli obywateli - powiedziała premier. Zarzuciła opozycji podważanie polskiej suwerenności. Oświadczyła też, że to KE, nie Polska, ma problem z reputacją i autorytetem. (PAP)\nTagi:sejm, społeczeństwo, opozycja, kraj, polityka\nJotem(2016-12-03 16:02) Zgłoś naruszenie 00\nNie rozumiem w czym opozycja może pomóc większości ws TK


Pożegnanie szkoły w Mościskach – Nowy Kurier Galicyjski\nPożegnanie szkoły w Mościskach\n27 maja 2013 24 lutego 2021\nKoniec maja dla dzieci i młodzieży szkolnej to święto pożegnania szkoły. Pierwszoklasiści idą na pierwsze letnie wakacje, maturzyści żegnają się ze szkołą.\nTradycyjnie w polskiej szkole w Mościskach zakończenie roku szkolnego rozpoczęła poranna msza święta w sanktuarium Matki Bożej Nieustającej Pomocy. Po modlitwie uczniowie i nauczyciele udali się na uroczysty apel.\n– Dzisiaj mamy radosne i za razem smutne święto ostatniego dzwonka. Ostatni raz zadzwoni on dla uczniów 11 klasy i zawoła ich w nieznaną drogę przyszłości – powiedziała dyrektor Teresa Teterycz.\n– Chcę życzyć wszystkim maturzystom, ażeby odnaleźli siebie w tym życiu, żeby zdobyli swój wymarzony zawód, pamiętali nauczycieli i szkołę, w której się uczyli. Życzę wam szczęścia – mówił pierwszy zastępca Mościskiej Administracji Rejonowej Osyp Haczak.\nW imieniu delegacji dyrektor Zespołu Szkół zawodowych imienia Mikołaja Kopernika w Łańcucie Jacek Król życzył pomyślnego zdania matury, odnalezienia swojej drogi i udanych, słonecznych wakacji. Zenowia Podilczak z kuratorium w Mościskach zaznaczyła jak ważne jest wykorzystywanie doświadczenia, które maturzyści otrzymali od nauczycieli i rodziców.\n– Pragnę życzyć wam żebyście nie tracili wiarę w pomoc Bożą i również w swoje możliwości. Niech na tej nowej drodze Pan Jezus wam błogosławi – powiedział ks. proboszcz Władysław Derunow.\nNa apelu odczytano list do uczniów posłanki na Sejm RP Joanny Fabisiak i deputowanego Werchownej Rady Ukrainy Jarosława Dubnewycza. W imieniu rodziców wszystkim nauczycielom podziękowała Ludmiła Ozymko.\nUczniowie otrzymali dyplomy i upominki, za swoją pracę i udział w konkursach, olimpiadach i zawodach.\nCała uwaga tego dnia była zwrócona na maturzystów. Nie tak dawno witano ich jako najmłodszych, a teraz po jedenastu latach żegnają się ze szkołą.\n– Jeszcze tylko egzaminy maturalne, potem bal i każdy pójdzie swoją drogą, ale na zawsze pozostaniecie w pamięci waszych wychowawców i nauczycieli. Hałaśliwi i niesforni , cisi i zamyśleni. – powiedziała wychowawczyni klasy 11-A Oksana Zawalska, dodając ze smutkiem – żegnam się z wami wypuszczając was w dorosłe życie.\nMaturzyści dziękowali nauczycielom i rodzicom za cierpliwość, wyrozumiałość, ciepło, pomocną dłoń, kształtowanie serc, umysłów i charakterów. Zapewniali, że nie zapomną o mądrych radach i będą je stosowali je w życiu.\n– Pozostawiamy w tym miejscu wiele pięknych wspomnień, rozstajemy się z ludźmi, którzy zawsze będą bliscy naszym sercom. Zabieramy ze sobą bagaż doświadczeń oraz wspomnień i wyruszamy w dalszą drogę – powiedziała maturzystka Wiktoria Ilczyszyn dziękując rodzicom, nauczycielom i wychowawcom.\nUczniowie pierwszej klasy recytowali wierszyki i wręczyli maturzystom pamiątkowe dzwoneczki, które mają przypominać im o szkolnych latach.\nOstatni dzwonek zadzwonił w Mościskach\nPrevious PostMajówka Lwowska 2013\nNext PostNowy sezon wspólnych prac konserwatorskich


Śniegowce dla dziecka z Biedronki - emama - Forum dyskusyjne | Gazeta.pl\nannabernadeta 09.10.21, 22:29\nCzy kupiłybyście? Badziewie ? Jak sądzicie ?\nlittle_fish Re: Śniegowce dla dziecka z Biedronki 09.10.21, 22:46\nNie mam dziecka z Biedronki, więc trudno mi się wypowiadać\nkokokoko_euro_spoko Re: Śniegowce dla dziecka z Biedronki 09.10.21, 22:54\nNie wiem, ale mam takie ciaputy domowe z biedry. Kocham.\nkocynder Re: Śniegowce dla dziecka z Biedronki 09.10.21, 23:21\nNie kupiłabym dziecka w Biedronce. W innym dyskoncie również nie. Zdecydowanie preferuję metody bardziej tradycyjne...\nacola Re: Śniegowce dla dziecka z Biedronki 10.10.21, 07:31\naqua48 Re: Śniegowce dla dziecka z Biedronki 10.10.21, 20:35\n> Nie kupiłabym dziecka w Biedronce. W innym dyskoncie również nie. Zdecydowanie\n> preferuję metody bardziej tradycyjne...\nA ja bym kupiła, preferuję kupno od ręki niż te tradycyjne z czekaniem 9 miesięcy. Z tym, że wolałabym z Lidla.\nhrabina_niczyja Re: Śniegowce dla dziecka z Biedronki 10.10.21, 21:05\nJa bym kupiła. O ile jest już kumatym przedszkolakiem to bardzo chętnie. Tylko pod warunkiem, że przyjmują zwroty i dają gwarancję, że się nie popsuje i nie zacznie wyć.\nhannah_weaver Re: Śniegowce dla dziecka z Biedronki 09.10.21, 23:28\nnikita1908 Re: Śniegowce dla dziecka z Biedronki 10.10.21, 08:02\nnigdy nie kupuję butów ani ubrań w dyskontach - mam wrażenie, że są słabej jakości i nie przekonuje mnie stylistyka, najczęściej dość tandetna.\nszmytka1 Re: Śniegowce dla dziecka z Biedronki 10.10.21, 08:44\nNie, lubię buty lekkie, z elastyczną podeszwą, skórzane najlepiej. Jako, że psychicznie nie stać mnie, zeby kupić kilkulatkowi buty za powiedzmy 350 zł, to kupuję po sezonie i tego roku mam 3 pary po 110-120 zł porządnych butów z goretexem. Jedne nawet odsprzedam, bo stykną 2 pary.\nm_incubo Re: Śniegowce dla dziecka z Biedronki 10.10.21, 20:37\nJa nie kupowałam dziecka w Biedronce.\nnena20 Re: Śniegowce dla dziecka z Biedronki 10.10.21, 21:13\nNigdy w życiu nie kupuje dzieciom butów z tego typu sklepów. Zawsze patrzę na podeszwę, musi być elastyczna, wierzch butów skórzany. W środku odpowiednia membrana. Ostatnio kupuje w tkmax np. Ecco są po 160 zł, primigi 100 zł.\nkasiaabing Re: Śniegowce dla dziecka z Biedronki 10.10.21, 21:37\nJa bym kupila. Zazwyczaj kupuję w Lidlu.\nW tamtym roku nie kupiłam i sobie plułam w brodę bo nas zima zaskoczyła. Zamówiłam porządne w necie ale był taki młyn z zamówieniami że przyszły po tygodniu. W międzyczasie musiałam kupić stacjonarnie bo śniegu dowaliło.\n2 lata temu kupiłam w Lidlu i córka założyła je raz bo zimy nie było więc nie było żal wydać 40 zł na jeden raz.\nMarus, gdzie jestes???


Kahramanmaraş → Adana Autobusy: od 11 zł | Muş Yolu Turizm, Cesur Bingöl Seyahat, Öz Elazığlılar Seyahat | Busbud\nZnajdź najtańsze bilety autobusowe z miejscowości Kahramanmaraş do miejscowości Adana\nAutobus relacji Kahramanmaraş-Adana: przegląd podróży\nAutobusy relacji Kahramanmaraş-Adana\nZ fimą Busbud porównanie i zamawianie biletów autobusowych z Kahramanmaraş do Adana jest niezwykle proste.Przeglądaj bogatą ofertę cen biletów, rozkładów, aby znaleźć najlepszą opcję.\nUmożliwamy znalezienie oferty przejazdu z Kahramanmaraş do Adana najsolidniejszych firm autobusowych obsługujących tę trasę.\nOferujemy szeroką gamę usług autobusowych, od tanich biletów po bardziej luksusowe przejazdy z Kahramanmaraş do Adana, aby jak najlepiej dopasować ofertę do Twoich możliwości finansowych.\nGdy zamawiasz bilety z Kahramanmaraş do Adana, podróż jest możliwa dzięki Isparta Petrol, Kontur Turizm, Aksu Turizm, Lüks Kahramanmaraş Turizm, Muş Yolu Turizm, Güney Akdeniz Seyahat, Cesur Bingöl Seyahat, Öz Elbistan, Turay Seyahat, Öz Elazığlılar Seyahat, Lüks Afşınlılar Seyahat, Lider Elbistan i Adıyaman Ünal Turizm.\nJeśli jedziesz autobusem do Adana, możesz wysiąść w Adana Otogarı.\nPrzewoźnicy na tej trasie Isparta Petrol, Kontur Turizm, Aksu Turizm, Lüks Kahramanmaraş Turizm, Muş Yolu Turizm, Güney Akdeniz Seyahat, Kontur Turizm, Cesur Bingöl Seyahat, Öz Elbistan, Turay Seyahat, Öz Elazığlılar Seyahat, Lüks Afşınlılar Seyahat, Lider Elbistan, Adıyaman Ünal Turizm\nKahramanmaraş do Adana — mapa trasy\nCzęsto zadawane pytania dotyczące Twojej podróży z Kahramanmaraş do Adana\nIle kosztuje bilet autobusowy na trasie Kahramanmaraş – Adana?\nNajniższa średnia cena biletu autobusowego na trasie Kahramanmaraş – Adana wynosi 22 zł. Najlepszym sposobem na kupienie tanich biletów autobusowych na trasie Kahramanmaraş – Adana jest ich zarezerwowanie jak najwcześniej. Ceny zwykle rosną w miarę zbliżania się terminu podróży, więc rezerwuj z wyprzedzeniem, aby uzyskać najlepsze ceny!\nJak długo trwa podróż autobusem na trasie Kahramanmaraş – Adana?\nŚredni czas podróży na trasie Kahramanmaraş – Adana wynosi około 2g 30m, ale najszybsze autobusy pokonują tę trasę w czasie około 2g. Tyle trwa pokonanie odległości 156 km która dzieli oba miasta.\nIle jest codziennych połączeń autobusowych na trasie Kahramanmaraş – Adana?\nLiczba kursów autobusowych na trasie Kahramanmaraş – Adana może się różnić w zależności od dnia tygodnia. Średnio na tej trasie są/jest codziennie 18 kursy(-ów). Niektóre autobusy jadą bezpośrednio do miejsca docelowego, a w innych trzeba się przesiadać. W Busbud możesz porównywać i wybierać autobusy na trasie Kahramanmaraş – Adana, które najlepiej odpowiadają Twojemu stylowi podróżowania i budżetowi.\nKtóry przewoźnik autobusowy obsługuje trasę Kahramanmaraş – Adana?\nWybierając podróż autobusem na trasie Kahramanmaraş – Adana, pojedziesz wygodnie i bezpiecznie z przewoźnikiem Isparta Petrol, Kontur Turizm, Aksu Turizm.\nPorozmawiaj z lokalnymi mieszkańcami na przystanku autobusowym podczas podróży z Kahramanmaraş do Adana. Nowe miasto najlepiej poznaje się w rozmowie z ludźmi.\nRozpocznij zwiedzanie z chwilą, gdy autobus opuści przystanek. Jeśli jedziesz autobusem nocnym z Kahramanmaraş do Adana, rozsiądź się wygodnie i zacznij liczyć gwiazdy.\nPodróż autbusem wiąże się z mniejszą emisją dwutlenku węgla niż w przypadku podróży innymi środkami transportu. Poza tym w autobusie możesz podziwiać krajobrazy, podróżując z Kahramanmaraş do Adana, co nie byłoby możliwe w samolocie.\nSpędź jazdę z Kahramanmaraş do Adana, oglądając widoki za oknem i słuchając swojej ulubionej muzyki.\nJeśli szukasz autobusu powrotnego, sprawdź autobusy z miejscowości Adana do miejscowości Kahramanmaraş.\nAutobus z Kahramanmaraş do Yozgat\nAutobus z Kahramanmaraş do Muş\nAutobus z Gazipaşa do Kahramanmaraş\nAutobus z Tars do Kahramanmaraş\nAutobusy z Kahramanmaraş do Adana


Jak radzić sobie z brakiem pracy | PPI - Fundusze inwestycyjne\n« Czy łatwo jest pozyskać posadę\nFinanse osobiste to znacząca sprawa »\nBezrobocie jest w dzisiejszych czasach zjawiskiem powszechnym. Utrata posady często wiąże się w następstwie z długotrwałym i nierzadko bezskutecznym jej poszukiwaniem. Jakie powody ma ta bardzo zła sytuacja, dlaczego tracimy zatrudnienie? Decyduje o tym bez wątpienia uprzemysłowienie się przedsiębiorstw przetwórczych. Dzięki specjalistycznym maszynom produkcja realizowana jest dużo krócej niż do tej pory. Oczywiście pracownicy są potrzebni do ich obsługi, jednak nie aż w tak ogromnej ilości. Kolejna rzecz to wzrost kosztów pracodawcy. Szczególnie niewielkie przedsiębiorstwa dotykają duże podatki oraz konieczność ponoszenia kosztów różnorakich ubezpieczeń. Niewielkie, krajowe przedsiębiorstwa ledwo są w stanie funkcjonować uiszczają ogromne podatki przy tym mało zyskując. Bezrobocie byłoby z całą pewnością mniejsze gdyby potencjalni pracownicy byli odpowiednio wykształceni. Uczelnie nie ograniczają przyjęć na kierunki, po których nie można znaleźć pracy. Należałoby aby wskazywały młodzieży odpowiednią drogą zawodową. Tak więc powodów bezrobocia jest sporo, ale z niektórymi z nich można efektywnie walczyć. Trzeba tylko chcieć.\nNowoczesny świat pokazuje nam jak wielka wiedza staje się elementem pozwalającym na kształtowanie się zmieniających się rynków, oczywiście dla jednych działalności odpowiednio przemyślane strategie działania stają się wyznacznikami możliwych do osiągnięcia zmian. Jednak dla wielu elementów zmieniającej się układanki, pewne podnoszące się wymagania staja się czynnikami nie pozwalającymi na wiedzę , rozwój i chęć dostosowania …Read More »


The Division 2 Archives - ustatkowanygracz.pl\nPiotr Berent 18 czerwca 2020 Brak komentarzy\t217 odsłony\nPlakat Valhalla z The Division 2 to przypadek i zbieg okoliczności\nCo ma wspólnego nordycki plakat w The Division 2 z Assassin’s Creed Valhalla? Jeśli grałeś w The Division 2 to wielce prawdopodobne, że zauważyłeś na ścianie plakat z napisem Valhalla. Teraz z perspektywy czasu, wydaje się jasne, że twórcy chcieli przekazać graczom wiadomość w temacie następnej części Assassin’s Creed, zamieszczając cie...[Czytaj więcej]\nMarcin Wronka 2 maja 2020 Brak komentarzy\t163 odsłony\nNie grałeś jeszcze w The Division 2? Chciałbyś spróbować swoich sił i poczuć klimat produkcji? Teraz masz na to osiem godzin. Ubisoft robi co może, aby utrzymać jak najwięcej graczy w The Division 2. Szalone przeceny gry czy darmowe weekendy to jednak nie wszystko i pora na kolejną możliwość zostania agentem. Teraz jeśli jeszcze nie próbo...[Czytaj więcej]\nMarcin Wronka 23 kwietnia 2020 Brak komentarzy\t97 odsłony\nStudio Ubisoft ujawniło szczegóły dodatku „The Warlords of New York” do The Division 2. Agenci ponownie zawitają do Nowego Jorku, jednak tym razem letnią porą. Pierwszy płatny dodatek zabierze graczy do znanych i nowych miejscówek, w tym Two Bridges, Chinatown czy Wall Street. Wzrośnie poziom doświadczenia do 40, pojawią się nowe przedmioty, bronie, u...[Czytaj więcej]\nMarcin Wronka 12 lutego 2020 Brak komentarzy\t110 odsłony\nPora na kolejną premierę studia Ubisoft, ponownie skierowaną do wielbicieli strzelania. Jak wypada The Division 2 i czemu tak trudno oderwać się od konsoli?\nMarcin Wronka 10 kwietnia 2019 Brak komentarzy\t118 odsłony\nMarcin Wronka 5 kwietnia 2019 Brak komentarzy\t166 odsłony\nMarcin Wronka 18 marca 2019 Brak komentarzy\t89 odsłony\nMarcin Wronka 17 marca 2019 Brak komentarzy\t140 odsłony\nMarcin Wronka 9 marca 2019 Brak komentarzy\t73 odsłony\nMarcin Wronka 6 marca 2019 Brak komentarzy\t89 odsłony\nCzym będzie różnił się Waszyngton od Nowego Jorku w The Division 2? Poznaj różnice obu map!\nMarcin Wronka 25 lutego 2019 Brak komentarzy\t126 odsłony