Regulamin konkursów organizowanych przez Gallifrey.pl - Gallifrey.pl - wszystko o serialu Doctor Who\nRegulamin konkursów organizowanych przez Gallifrey.pl\nW Konkursie może wziąć udział każdy czytelnik serwisu Gallifrey.pl z wyłączeniem obecnych członków stałej redakcji.\nAby wziąć udział w konkursie, należy przesłać na adres redakcja@gallifrey.pl maila z załączoną pracą konkursową zgodną z wytycznymi określonymi przez Organizatora.\nUczestnicy konkursu deklarują, że przysługują im prawa autorskie do nadesłanych prac.\nZwycięzców wyłoni zespół redakcyjny Gallifrey.pl.\nLista zwycięzców zostanie opublikowana na stronie Gallifrey.pl w ciągu 7 dni od daty zakończenia konkursu. Uczestnicy zgadzają się na publikację prac biorących udział w konkursie na stronie Gallifrey.pl.\nNagrody zostaną wysłane Pocztą Polską w ciągu 10 dni roboczych od momentu opublikowania listy zwycięzców i/albo otrzymania adresów do wysyłki albo w ciągu 24 godzin w przypadku nagród w formie elektronicznej.\nDane osobowe i adresowe uczestników posłużą wyłącznie do wysyłki nagród.


Strona główna Hobby i Rozrywka Goodgame empire stwórz własne imperium\nDzieci lubią czytać, chociaż już mniej niż kiedyś. Kiedyś dzieci czytały bardzo dużo. Na zajęciach w szkole lub przedszkolu panie czytały opowiadania lub wiersze. Dzieci też się w ten sposób uczyły,. Zapoznawały się z literkami i zdaniami. Teraz bardziej popularne stały się komiksy. To nowoczesna alternatywa dla książek. Dzieci wolą czytać komiksy, bo mają dużo obrazków, a mało tekstów. Nie trzeba się przy tym za mocno skupiać. A dzieci nie lubią tracić energii na takie rzeczy. Wolą wyjść na pole i pobawić się ze znajomymi. Pobiegać po osiedlu lub pójść na plac zabaw, to sprawia im prawdziwą radość. Wiele dzieci lubi także grać w gry, które też robią się coraz bardziej popularne. Nie chodzi tylko o gry planszowe, ale coraz częściej komputerowe. To smutne, że maluchy coraz więcej czasu spędzają przed ekranami zamiast ze sobą nawzajem. Trzeba uczyć je dobrego spędzania czasu z najbliższymi. Wtedy ich relacje będą bardziej wartościowe, a przyjaźnie zawarte w dzieciństwie zostaną na zawsze.\nPoprzedni artykułCzłowiek skurwiel komiksy


Zdjęcia członków Einsatzgruppe D. Litery A - M\t Document\nZdjęcia członków Einsatzgruppe D. Litery N -Z i załącznik\t Document\nEgzekucje Żydów i jeńców wojennych przez członków Krajowego Batalionu Strzelców 783 i Stalagu 305 w Kirowogradzie i podobozie Adabash (Ukraina) w latach 1941-1943. Dokumentacja zdjęciowa\t Document\nZabójstwa więźniów obozu pracy przymusowej (ZAL) Pustków na terenie poligonu SS Heidelager k. Dębicy / dystrykt krakowski oraz udział tamtejszego batalionu w "akcjach przesiedleńczych" w Tarnowie, Dębicy i in. a także zdjęcia budynków i terenu z poligonu SS w Dębicy\t Document\nFotografie z polowania 1940/41 w powiecie sochaczewskim/ dystrykt warszawski\t Document\nZbiór zapisów przesłuchań dotyczących obozu koncentracyjnego Ravensbrück i jego podobozów. Litera A\t Document\nZbiór zapisów przesłuchań dotyczących obozu koncentracyjnego Ravensbrück i jego podobozów. Litera B\t Document\nZbiór zapisów przesłuchań dotyczących obozu koncentracyjnego Ravensbrück i jego podobozów. Litera C\t Document\nZbiór zapisów przesłuchań dotyczących obozu koncentracyjnego Ravensbrück i jego podobozów. Litera D\t Document\nZbiór zapisów przesłuchań dotyczących obozu koncentracyjnego Ravensbrück i jego podobozów. Litera E\t Document\nZbiór zapisów przesłuchań dotyczących obozu koncentracyjnego Ravensbrück i jego podobozów. Litera F\t Document


Dane pracowników Unicredit wystawione na sprzedaż - Puls Biznesu - pb.pl\nopublikowano: 21-04-2020, 10:02\nHakerzy wystawili na sprzedaż dane ok. 3 tys. pracowników Unicredit, największego włoskiego banku.\nOferta sprzedaży danych pojawiła się w sieci 19 kwietnia. Hakerzy twierdzą, że zawierają adresy poczty elektronicznej, numery telefonów oraz hasła logowania pracowników Unicredit.\n- Baza danych wydaje się prawdziwa – poinformował na swojej stronie internetowej Telsy, oddział Telecom Italia.\nUnicredit bada sprawę i skontaktował się z władzami. Dał do zrozumienia, że obecna sytuacja może być wynikiem ataku hakerów przeprowadzonego w Rumunii na jednym z serwisów rekrutacyjnych, zarządzanych przez stronę trzecią.\n- Nie ma dowodów, że doszło do włamania w jakichkolwiek systemach Unicredit – poinformował bank.\nBankowość / Dane pracowników Unicredit wystawione na sprzedaż


Reklama nagrana kamerą UV w nowej kampanii Vision Express - NowyMarketing\nReklama nagrana kamerą UV w nowej kampanii Vision Express\n\_Najnowsza odsłona kampanii marki Vision Express promuje serię okularów przeciwsłonecznych i zaskakuje zarówno koncepcją, jak i samą formą przekazu.\n– Świadomość szkodliwości promieniowania UV jest dość powszechna, szczególnie jeśli chodzi o jego negatywny wpływ na skórę. Bierze się stąd niezwykła popularność kosmetyków z filtrami UV, używanych masowo podczas słonecznych dni. Aby lepiej dotrzeć do wyobraźni odbiorców w perswazji naszej reklamy użyliśmy tego znanego, dermatologicznego wątku – podkreśla Krzysztof Iwiński, senior art director w Walk Creative.\n– To niezwykła przyjemność produkować materiał odbiegający od standardowych kopii reklamowych, a przy tym korzystać z niestandardowego sprzętu na planie. Wspólnie z Walk Creative wybraliśmy najlepsze rozwiązania techniczne, aby uzyskać jak najciekawszy efekt – komentuje Paulina Mergner, CEO SZUT SZUT STUDIO.


Juta materiał wybielana ok. 4,5m x 48cm "EMIZED - HURT" Importer i Hurtownia Artykułów Dekoracyjnych\n» Juta materiał wybielana ok. 4,5m x 48cm\nJuta materiał wybielana ok. 4,5m x 48cm\nKod produktu: MYH192762\nDługość: ok. 4,5 m (5Y)\nSiatki jutowe i płótna lniane we florystyce stanowią swoiste must-have i używane są w licznych kompozycjach kwiatowych jako podkład pod bukiety, kokardka, tasiemka, czy alternatywnie jako opakowanie prezentowe. Odpowiednio przycięta świetnie posłuży jako osłonka na doniczkę.\nUżycie materiału jutowego do bezpośredniej dekoracji wnętrz staje się coraz bardziej popularne. W wielu domach materiał jutowy obszyty dowolną koronką, bądź fikuśnymi supełkami używany jest jako bieżnik na stół. Do kompletu będą pasowały również zasłony wykonane z materiału jutowego przewiązane wstążką koronkową.\nJuta jest częstym materiałem do szycia różnego rodzaju jutowych ozdób - kwiatuszków, serduszek, aniołków, wianków.


Stopy w upalne lato - Egoist\nGdy zbliża się lato zaczynamy rozglądać się za odpowiednią garderobą związaną z ciepłą, słoneczną aurą. Pragniemy, aby lato było upalne i wyjątkowe, by móc cieszyć się posiadaniem na sobie jak najmniej ubrań. To takie fantastyczne nie tracić czasu na ubieranie. Palta, czapki, szaliki, kozaki już poszły w zapomnienie wczesną wiosną. Latem chcemy mieć na sobie już tylko zwiewną bluzeczkę, spódniczkę lub spodenki i leciutkie, ładne "cosik" na stopach.\nKolorowe stopy bez skarpet?\nLatem stopy nareszcie zaczynają "oddychać", nawet skarpetki nie są potrzebne, tylko lekki przewiewny, delikatny, kobiecy bucik. Nowością i wielkim hitem jest obecnie kolorowe obuwie z rzemyków lub pasków w otoczeniu wielobarwnych pomponików na cienkiej, lekkiej i mocnej podeszwie, nadając nam słodkiej elegancji. Sandały z pomponami, o których mowa, są niesłychanie wesołym uzupełnieniem całego ubioru. Barwne pomponiki rozmieszczone na rzemykach, bądź paskach, są miłe dla oka. Przyciągają uwagę, dlatego pamiętajmy o wypielęgnowaniu naszych stóp. Aby sandały z pomponami ładnie się komponowały ze stopą zadbajmy o to, aby pięty były miękkie i gładkie (piling w słonej wodzie wraz z szorowaniem pumeksem) a palce ze zdrowymi, dobrze wypiłowanymi paznokciami (wcale nie muszą być pomalowane).\nObcasy, koturna, czy płaska podeszwa?\nTutaj jest szeroki wachlarz rodzajów obuwia przeznaczonego na lato. Możemy na rynku znaleźć zarówno sandały z pomponami na koturnie, obcasie, jak i z płaską podeszwą. Wszystkie prezentują się niesłychanie elegancko. Pompony umocowane są przy samym rzemyku, bądź pasku, dzięki czemu nie przeszkadzają podczas chodzenia. Jeśli wybieramy się na plażę, lub potrzebujemy iść żwawym krokiem, najlepiej wybrać sandały z pomponami na płaskiej podeszwie. W takim obuwiu chodzi się bardzo wygodnie zarówno po twardej nawierzchni jak i po piasku. Łatwiej też je zdjąć ze stopy, by móc brodzić po ciepłej plaży na bosaka. Sandały z pomponami na koturnie są wygodne, stabilne i czynią nas wyższymi. Natomiast na wieczorną kolację w lokalu, lub wolny spacer, albo zabawę taneczną pięknie zaprezentują się omawiane sandałki na obcasie (szpileczce). Zgrabny obcas i kolorowe pomponiki to doskonałe połączenie stylu i elegancji.\nWesele i długa noc na nogach\nZnamy to uczucie, kiedy o północy już nie możemy wytrzymać w pięknych pantofelkach na obcasie, które strasznie zaczęły nas upijać. Warto pomyśleć, aby jednak zamiast pantofelków z zakrytymi palcami i piętami założyć sandały z pomponami. Dopasujemy je do każdej kreacji, gdyż pomponiki są różnokolorowe, więc bez względu na to, jakiej barwy jest sukienka, problem doboru butów o pasującym kolorze do kreacji przestaje istnieć. Sandały z pomponami sprawdzają się w każdych okolicznościach, są piękne, kolorowe i czegoś takiego nie było w dziejach damskiego obuwia, by przyczepione były do nich różnobarwne pomponiki.\nZbiornik hydroforowy, a woda ze studni\nData publikacji: 2019/12/13\nDla kogo studnia głębinowa Studnia głębinowa to bardzo przydatna inwestycja. Sprawdzi się na pewno w niektórych miejscowościach…


Jadacie majonez? - Strona 2 - CU, CD i inne zapalne choroby jelit\nStrona domowa\tStrona główna Leczenie i Badania Diety Produkty Spożywcze w NZJ Mleko i Produkty Mleczne\nJaki majonez jest wg Ciebie najlepszy ?\nCzas głosowania minął 17 gru 2008, 15:39\nKielecki ! Bo jest z Kielc !\n"Jak majonez to z Kętrzynia ! Bo kętrzyński jest najlepszy, sam przekonaj się!"\nMajonez Babuni! Do groszku Bounduelle\nWiniary - dobre pomysły, dobry smak!\nHellmans, bo ma w sobie to coś ;D\nLiczba głosów: 57\nRe: Jadacie majonez?\nPost autor: Natalka » 17 gru 2008, 14:49\nMajonez jem i krzywdy mi nie robi\nkiedyś trafiłam w sklepie majonez lekko pikantny, mmm super, ale nie pamiętam nazwy firmy;/\nPost autor: gryzonos » 17 gru 2008, 16:13\nnie lubię majonezu ohyda!\nPost autor: LaStella81 » 17 gru 2008, 19:37\nNie jem majonezu..po prostu nie lubię\nRejestracja: 08 gru 2008, 18:59\nSkontaktuj się z klaudiab87\nPost autor: klaudiab87 » 17 gru 2008, 19:49\njesli już jadam to tylko Kielecki.\n"Tragedie zdarzają się wszędzie. Możemy doszukiwać się przyczyn, winić innych, wyobrażać sobie jak odmienne byłoby bez nich nasze życie. Ale wszystko to nie ma znaczenia, zdarzyły się i koniec. Musimy zapomnieć o strachu, jaki wywołały, i rozpocząć odbudowę." - Paulo Coelho\nPost autor: renataszneler » 17 gru 2008, 20:43\nuwielbiam winiary ostatnio jadlam salatke jarzynowa bez majonezu ble niedobra\nPost autor: Raysha » 18 gru 2008, 13:27\nelwirka, starałam się\nI tak Twój majonez wygrywa\nPost autor: Mamcia » 18 gru 2008, 19:11\nMajonez!!! Ci co mnie znają, to wiedzą, że bez majonezu nie ma życia. Zastępuje masło, margarynę i wszelkie inne smarowidła. Ostatnio kielecki, wcześniej przez lata krakus. Najgorsze świństwo jakie znam to Helmans, ale babuni raz do roku można przełknąć.\nPost autor: Shadowka » 18 gru 2008, 22:37\nMamcia pisze: ajonez!!! Ci co mnie znają, to wiedzą, że bez majonezu nie ma życia. Zastępuje masło, margarynę i wszelkie inne smarowidła. Ostatnio kielecki, wcześniej przez lata krakus. Najgorsze świństwo jakie znam to Helmans, ale babuni raz do roku można przełknąć.\nMamcia wyglądasz na prawdziwego znawcę muszę spróbować tego kieleckiego\na mi ktoś ostatnio dał taki swojski i powiem, że był pyszny pierwszy raz miałam okazję taki zjeść, dzisiaj natomiast cały słoiczek władowałam do sałatki bo miałam wrażenie ,żę wciąż jest za mało\nMajonez jest bardzo dobrym dodatkiem nie potrafię go złączyć jedynie z parówkami\nPost autor: Daga » 19 gru 2008, 07:29\nzdecydowanie do sałatek, kanapek, zreszta do wszystkiego najlepszy jest kielecki hehe\nPost autor: danaK34 » 19 gru 2008, 22:21\nJa też uwielbiam majonez, najlepszy dla mnie to kielecki\nPost autor: MałaMi » 13 mar 2009, 13:27\nRaz mogę jeść majonez, raz nie. Generalnie nie jem nic związanego z majonezem, musztardą, keczupami, smażeniem, pieczeniem itd.\nPost autor: ita71 » 13 mar 2009, 23:37\nMy tylko winiary,a majonez czosnkowy palce lizać\nPost autor: paubom » 14 mar 2009, 08:54\nA u nas kieleckiego nie widziałam. Choć warto spróbować skoro wiele osób tak zachwyca smakiem... Z oferty przedstawionej przez moje okoliczne sklepy wybieram Winiary.\nPost autor: Alishia » 14 mar 2009, 11:02\nMajonez mniamniucha:)Ale jak jestem w Czechach od razu kupuję Tatarską Omascke..do frytek!\nPost autor: MałaMi » 14 mar 2009, 21:55\nkota pisze: http://www.studiosukces.pl/majonez.jpg\nhttp://student.wszia.edu.pl/~mm1/zdjeci ... onezem.jpg\nnarobię Wam smaka, bo ja jestem zua kobieta\nNo to było przegięcie:P\nOstatnio zmieniony 14 mar 2009, 22:25 przez MałaMi, łącznie zmieniany 1 raz.\nWróć do „Mleko i Produkty Mleczne”


DZP wyróżnione w XVI Rankingu Firm i Doradców Podatkowych - Blogi Kancelarii Domański Zakrzewski Palinka\nDZP wyróżnione w XVI Rankingu Firm i Doradców Podatkowych\n30 marca 2022 Artur Nowak Nasz zespół, Tax Blog\nZ przyjemnością informujemy, że DZP zostało kilkukrotnie wyróżnione w XVI Rankingu Firm i Doradców Podatkowych przygotowywanym przez redakcję Dziennika Gazety Prawnej.\nW kategorii „spory podatkowe” nasza Praktyka Podatkowa zajęła ex aequo trzecie miejsce. Ponadto w zestawieniu „największych firm doradztwa podatkowego” nasza kancelaria zajęła trzecie miejsce w kategorii „firmy średniej wielkości” (zatrudniające od 3 do 9 osób z uprawnieniami).\nRanking jest corocznym zestawieniem wiodących firm, które specjalizują się w doradztwie podatkowym oraz wyróżniających się doradców podatkowych. Nagrodzone zostały najlepsze kancelarie i firmy doradztwa podatkowego, a także najbardziej doświadczeni specjaliści w poszczególnych dziedzinach prawa podatkowego, którzy otrzymali indywidualne wyróżnienia.\nPoza osiągnięciami zespołowymi DZP może pochwalić się wyróżnieniem indywidualnym. Artur Nowak, Partner Współzarządzający Praktyką Podatkową, zajął ex aequo pierwsze miejsce w kategorii „spory sądowe”. Pierwsze miejsce kapituła przyznała Arturowi za reprezentację osoby fizycznej w sporze, w którym organy podatkowe zarzuciły podatnikowi pozorność podjętych czynności prawnych. NSA w pełni uwzględnił skargę kasacyjną przygotowaną przez Artura Nowaka wraz z zespołem i uznał, że organy podatkowe nie mogą stosować art. 199a par. 2 ordynacji podatkowej na zasadach zbliżonych do klauzuli obejścia prawa podatkowego. NSA nie podzielił zatem wcześniejszego stanowiska zaprezentowanego w wyroku z 8 października 2019 r. (sygn. II FSK 872/19), że powołany przepis pozwala na kwestionowanie skutków podatkowych skutecznie dokonanych i zrealizowanych czynności prawnych, oraz zainicjował korzystną linię orzeczniczą dotyczącą instytucji pozorności, a w szczególności w zakresie braku możliwości jej zastosowania wobec uchwał korporacyjnych. Sąd dokonał bardzo dogłębnej analizy instytucji pozorności czynności prawnych i zakreślił ramy jej stosowania przez organy podatkowe. Na ten wyrok powoływały się później kolejne sądy w swoich orzeczeniach.\nWyróżnienia potwierdzają skuteczność zespołu DZP w sporach z organami podatkowymi. To kolejny sukces kancelarii. Należy podkreślić, że zarówno DZP jako kancelaria oraz nasi specjaliści są regularnie wyróżniani w corocznych rankingach tworzonych przez prasę branżową.\nCały ranking dostępny jest na stronie Dziennika Gazety Prawnej.


Gry planszowe sposobem na nudę w podróży – Gry planszowe\nDługa podróż autem lub pociągiem może być prawdziwą katorgą, zwłaszcza gdy podróżuje się z małymi dziećmi, które podczas podróży bardzo się nudzą. Zamiast zamartwiać się, jak by tu zabawić najmłodszych, można prosto zaradzić takiemu stanowi rzeczy. Wystarczy zaopatrzyć się w odpowiednie akcesoria, na których najmłodsi skupią swoją uwagę. W ten sposób nie będą przeszkadzać innym podróżnym, którzy pragną mieć spokój. Idealnym pomysłem na zapewnienie sobie i dzieciom rozrywki podczas długiej podróży są gry planszowe. Wśród nich są takie, które odznaczają się minimalistycznym rozmiarem. Nie trzeba więc brać dodatkowej torby, wystarczy mała torebeczka, do której schowa się ulubione gry. Podróż w tak przyjemnej atmosferze bardzo szybko mija i wszyscy są zadowoleni. Warto wybrać takie gry, które zainteresują dzieci. Być może jakieś nowe, w które do tej pory nie grały. Będzie to dodatkowa atrakcja. Taka rozrywka rozwija wyobraźnię i zdolność logicznego myślenia, dlatego lepiej wybrać taką grę niż komputerową.


Tegoroczna nagroda im. Macieja Frankiewicza – relacja | Fundacja im Macieja Frankiewicza\nHome > Bez kategorii > Tegoroczna nagroda im. Macieja Frankiewicza – relacja\nRedakcja 21 lipca 20172017-07-21T11:40:07+00:002017-07-21T15:46:32+00:00\nJuż po raz piąty konkurs był organizowany dla upamiętnienia postaci Macieja Frankiewicza – wieloletniego wiceprezydenta, samorządowca, przede wszystkim człowieka o wielkim sercu, pełnego odwagi i konsekwencji w działaniu dla Polski.\nW tym roku, nominowanymi były osoby bardzo aktywne, działające społecznie, które mają poczucie odpowiedzialności za podejmowane decyzję. Charakteryzowała ich pogoda ducha oraz umiejętność rozbudzania swoich pasji w innych młodych ludziach ze swojego otoczenia. Wśród grona wybranych są min. organizatorzy wydarzeń wizualnych i teatralnych, instruktor harcerstwa, szef grupy rekonstrukcyjnej „Warta”, realizator filmów historycznych, wolontariusz organizujący lokalne akcje pomocowe, miłośnik Wronek i twórca portali internetowych, koordynator wolontariuszy widowiska „Orzeł i Krzyż” czy ochotnik straży pożarnej.\nNominowanymi jak co roku byli młodzi ludzie z całej Wielkopolski.\nZobacz film z gali nagrody!\nKapituła nagrody wybrała tegorocznego laureata z 10 nominowanych osób. Laureatem nagrody im. Macieja Frankiewicza w roku 2017 został Karol Grajewski – strażak, dziennikarz kilku lokalnych portalu we Wronkach.\nKim jest Karol Grajewski? zobacz film\nNa stronie www.nagrodafrankiewicza.pl przeczytacie więcej o tegorocznej nagrodzie i sylwetkach nominowanych.\nNa bieżąco śledź nasz profil www.facebook.com/NagrodaFrankiewicza/


Stalowa Wola: Powstanie przedszkole ze żłobkiem w technologii pasywnej - Puls Podkarpacia\nAktualności Dziecko Stalowa Wola\n8 września 2020 at 15:34 0\nNa zorganizowanej konferencji prasowej 7 września 2020 r. ogłoszono, że miasto dostanie ponad 9 mln zł ze środków unijnych w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Podkarpackiego na budowę miejskiego integracyjnego przedszkola ze żłobkiem.\nW Stalowej Woli wybudowana zostanie placówka, która zapewni opiekę dla 95 maluchów w wieku żłobkowym oraz 100 dzieci w wieku przedszkolnym. Obiekt ma powstać na terenie pomiędzy blokami ulicą Poniatowskiego 37 a Alejami Jana Pawła II 24. Ośrodek będzie miał charakter integracyjny, dlatego znajdzie się w nim miejsce dla dzieci z trudnościami rozwojowymi.\nPlacówka powstanie w technologii pasywnej, którą charakteryzuje dbałość o dobre parametry izolacyjne oraz zastosowanie szeregu rozwiązań, mających na celu zminimalizowanie zużycia energii w trakcie eksploatacji.\nBudynek będzie dwu kondygnacyjny, w którym zaplanowano niewielki basen. Basen umożliwi prowadzenie rehabilitacji oraz będzie służył innym ośrodkom rehabilitacyjnym i wychowawczym w tej części Stalowej Woli. Po zamknięciu zajęć basen ma być ogólnodostępny.\nZainstalowany zostanie system chłodzenia, system automatycznego monitorowania i sterowania temperaturą w poszczególnych pomieszczeniach, a przy budynku powstanie punkt ładowania pojazdów elektrycznych.\nZastosowana ma być wentylacja mechaniczna z odzyskiem ciepła, zamontowana pompa ciepła i instalacja fotowoltaiczna. Odnawialne źródła energii pokryją 46,5 proc. zapotrzebowania energii końcowej w budynku.\nCałkowity koszt inwestycji to ponad 20 milionów złotych. Obiekt ma być oddany do użytku na początku 2023 roku\nTagi przedszkola stalowa wola technologoa pasywna\nPoprzedni artykułPolska: Ważny postulat OPZZ przyjęty w sprawie europejskiej płacy minimalnej\nNastępny artykułPodkarpacie: Płot na granicy z województwem świętokrzyskim. Decyzja już zapadła.\nStalowa Wola: Relacja z pierwszego dnia Lata z radiem [relacja…


Zestaw ZIOŁOWY BaBa Oczyszczanie | Yerba Mate Sklep i Hurtownia\nUnion Suave - klasyczna Yerba Mate Autor: Michał, Góranie ma aż tak pobudzających właściwości, dobra dla smakuTelefon stacjonarny22 779 56 60Telefon komórkowy505 364 546E-mailsklep@yerbamarket.com\nZestaw ZIOŁOWY BaBa Oczyszczanie producent: Oranzada\nKrótki opis Po 1 kg: Młody jęczmień, Ostropest ziarno całe, Błonnik Witalność, Kawa zielona mielonaCzystek suszone liście 500g\nZestaw ZIOŁOWY BaBa Oczyszczanie Szanowny kliencie, Udostępniamy Ci mechanizm powiadamiania o ponownej dostępności produktu. Abyśmy wiedzieli, na temat ponownej dostępności których produktów chcesz być poinformowany, wystarczy, że dodasz go do listy produktów ulubionych. Kiedy tylko ten konkretny produkt będzie ponownie dostępny, otrzymasz od nas powiadomienie e-mailem. Aby mechanizm zadziałał potrzebne jest jeszcze zalogowanie się na wcześniej założone konto lub rejestracja jako nowy klient.\nNIE DA SIEMŁODY JĘCZMIEŃ POLSKI (trawa mielona) 1 kg\nJęczmień to jednoroczna roślina której wzrost można podzielić na parę etapów wzrostu. Nasz produkt jest efektem zbioru rośliny w pierwszym etapie, kiedy to przypomina jasno zieloną, świeżą trawę. Młody jęczmień można stosować jako dodatek do sałatek, napojów odżywczych, zup itp. a najczęściej przygotowujemy mieszając go z wodą i otrzymujemy gotowy odżywczy, zielony napój. Napój zostaje strawiony już po ok. 20 minutach zasilając szybko organizm w wartościowe składniki. Dostarczy Wam dużej porcji energii oraz doda sił. Jedna łyżeczka sproszkowanego, młodego jęczmienia odpowiada wartości odżywczej dwóch głów brokułów. Zielony sok może zastąpić jeden posiłek w ciągu dnia. Trawą młodego jęczmienia karmią się londyńskie elity, hollywoodzkie gwiazdy i nowojorska bohema. Już w starożytnym Rzymie młodzi i waleczni gladiatorzy spożywali młody jęczmień jako swoisty suplement diety lub, nazwijmy to po imieniu, po prostu doping. Dlatego nazywano ich „bordearii” - „zjadaczami jęczmienia”. Kraj pochodzenia: Polska\nOSTROPEST PLAMISTY całe ziarno 1 kg\nOstropest przypomina inną roślinę - oset. Jest uprawiany również w Polsce. Charakteryzuje się dużymi liśćmi w kolorze ciemnej zieleni z białym, przypominającym marmur wzorkiem. Z ostropestu pozyskuje się ziarna o jasnej lub ciemnobrązowej barwie. Literatura zielarska mówi nam, że nasiona ostropestu plamistego to swoisty strażnik naszej wątroby, który zawiera sylimarynę, flawonoidy gorycze i aminy. To właśnie sylimaryna chroni wątrobę przed działaniem niektórych związków trujących np. etanolu i przyczynia się do regeneracji wątroby. Korzyści wynikające z stosowania ostropest: pozbycie się bólów przy kolce wątrobowej, regeneracja uszkodzonej wątroby, trwałe pozbycie się kamieni w woreczku żółciowym, wzmocnienie wątroby przy wirusowym jej zapaleniu, regeneracja wątroby po kuracji lekami, chemioterapią, zatruciami związanymi z grzybami, protekcja przed marskością wątroby uszkodzonej przez alkohol.\nSkład: Ostropest plamisty ziarno całe 100%\nBŁONNIK WITALNOŚĆ mieszanka nasion 1 kg\nWymieszane ziarna babki płesznik 80% oraz łupiny babki jajowatej 20%. Produkt posiada wysoką zawartość naturalnego błonnika. Błonnik to włókna roślinne nierozpuszczalne i nie trawione w przewodzie pokarmowym. Mają zdolność pęcznienia dzięki czemu są tak doskonałe przy tak wielu dolegliwościach. Błonnik jest ważny w diecie, ponieważ wspomaga zrzucanie zbędnych kilogramów, oczyszcza jelita, usuwa toksyny z organizmu oraz reguluje poziom cukru we krwi. Błonnik odgrywa ważną rolę w prawidłowym funkcjonowaniu przewodu pokarmowego. Obecność błonnika w jelitach wpływa na prawidłowe funkcjonowanie całego organizmu. Dieta bogata w błonnik zalecana jest szczególnie przy chorobach cywilizacyjnych: otyłości, cukrzycy, miażdżycy. Inne zastosowania Błonnika Witalność: wspomaga zwalczanie nadwagi i otyłości, pomaga przywrócić optymalny poziom cholesterolu, usprawnia pracę jelit, wspomaga odchudzanie, likwiduje zaparcia, oczyszcza organizm z resztek pokarmowych, usuwa toksyny z organizmu, zapobiega efektowi jo-jo, obniża ryzyko zachorowań na raka i na chorobę wieńcową serca, oczyszcza wątrobę, oczyszcza układ trawienny, obniża ciśnienie krwi, zmniejsza uczucie głodu, hamuje nadmierny apetyt.\nPrzeciwwskazania: stany skurczowe i niedrożność jelit, bóle brzucha, nudności, wymioty, krwawienia odbytu, choroby przełyku i wpustu żołądka, niektóre postacie cukrzycy, nadwrażliwość na nasiona babki płesznik. Interakcje z lekami: może obniżać wchłanianie innych leków, np. glikozydów nasercowych, pochodnych kumaryn, preparatów mineralno-witaminowych\nSkład: ziarna babki płesznik 80%, łupiny babki jajowatej 20%\nNie poddane procesowi palenia, zmielone ziarna kawowca. Przez odmienny skład chemiczny (proces palenia zmienia skład chemiczny ziarna), zielona kawa smakuje inaczej. Jest łagodniejsza i praktycznie całkowicie pozbawiona goryczy. Obecnie w zawrotnym tempie zdobywa serca nowych konsumentów. Zielona kawa może być stosowana jako suplementy diety bowiem zawiera kwas chlorogenowy (ACG), który opóźnia przyswajanie cukrów i zapobiega magazynowaniu ich w postaci tłuszczu. Jest bogata w antyoksydanty i wspomaga oczyszczanie organizmu z toksyn. Proces palenia kawy nadaje jej charakterystycznego aromatu, jednak niszczy większość wartościowych składników, w tym kwas chlorogenowy. Napar z mielonych zielonych ziaren ma cierpki smak i pozbawiony jest typowego dla palonej kawy aromatu. Kraj pochodzenia*: Brazylia, Indie (*kraj pochodzenia podany na etykiecie produktu)\nSkład: Kawa zielona mielona 100%\nCZYSTEK suszone ziele 500 g\nCzystek (Cistus Incanus L.) – roślina pochodząca z południowej Europy, znana jako broń przeciw wirusom i bakteriom. Znajomość leczniczych właściwości czystka sięga IV w. p.n.e., kiedy na Bliskim Wschodzie, w północnej części Afryki, na Wyspach Kanaryjskich oraz wybrzeżach Morza Śródziemnego stosowany był w postaci naparu, który miał poprawiać samopoczucie, dodawać animuszu i zwiększać odporność. Czystek zawiera polifenole także taniny, cyneol, limon oraz eugenol. Jest jednym z najbogatszych źródeł polifenoli - związków fenolowych należących do grupy substancji roślinnych o działaniu antyoksydacyjnym i wspierającym układ immunologiczny człowieka. Polifenole przejawiają doskonałe własności antybiotyczne, działają przeciwzapalnie, przeciwwirusowo, przeciwbakteryjnie, przeciwhistaminowo i przeciwgrzybiczo. Herbata z czystka działa także antyhistaminowo, sprawdza się więc doskonale w walce z alergiami. W 1999 roku czystek okrzyknięto rośliną roku. Herbatę z czystka (Cistus incanus) można słodzić miodem i dodawać do niej limonkę lub cytrynę. Posiada bardzo przyjemny ziołowy odświeżający aromat.\nKraj pochodzenia*: Polska, Albania, Turcja (* numer partii i kraj pochodzenia na opakowaniu)\nSkład: Czystek suszone liście 100%


Nowa Fantastyka - Opowiadanie: Żongler - Antracyt\n- Opowiadanie: Żongler - Antracyt\nkobieta, Wałbrzych | 20.11.18, g. 15:15 | znaki: 25160\nJakby ktoś chciał przerwy od Ufów i Skowronków (od Sów nie, bo pisała to Sowa).\nCytat z Biblii Tysiąclecia, przypowieść to Legenda o Trzech Żywych i Trzech Martwych, czyli “Le Dit des trois Morts et des trois Vifs” w języku żaboludzi.\nW kolejce: chroscisko, drakaina, Wiktor Orłowski\nPrzeczytali: enderek, Finkla, regulatorzy, Anet, NoWhereMan\nPstryknął włącznik, ale choć jarzeniówki wydały z siebie zwiastujący powodzenie, przeciągły jęk, gdzieś rozległ się syk i niemrawa łuna słabego światła zniknęła tak szybko, jak się pojawiła.\n– Jak zwykle – oświadczył obojętny głos, widocznie przyzwyczajony do takiego obrotu wydarzeń. Rozległo się głębokie westchnięcie, a potem strumień latarki przeciął piwniczny mrok. Kulejący dozorca podjął przerwaną wędrówkę, wzbijając wokół siebie wirujące pasemka kurzu. – Wiem, o co pan zapyta – podjął. – Nie ma co liczyć na elektrownię. Dzwonię tam dwadzieścia lat, żeby w końcu kogoś przysłali, ale oni wybierają się tutaj jak ta cholerna kukułka.\n– Sójka – poprawił go Gallagher. Szedł ostrożnie za powłóczącym nogą mężczyzną, zaglądając do mijanych piwnic. Były strzeżone przez zbite w imitacjach drzwi krzywe deski, niektóre w całości pokryte graffiti. – To była sójka.\nPowolnie idący mężczyzna wzruszył ramionami.\n– Może i sójka. To w końcu pan jest artystą, nie ja. Lubi pan ptaki, tak?\n– Wolę ludzi – odpowiedział wymijająco Gallagher. Podłoga chyliła się w dół, a jemu dzwoniło w uszach. Odchrząknął, chcąc usłyszeć wybiegające echo. – Daleko jeszcze?\n– A co, ciąży panu ten wypchany kolega?\nGallagher podrzucił dźwiganego na ramieniu manekina. Zaszurał stopami o beton, żeby lepiej zapisać ten moment w pamięci dozorcy. Sapnął też dwa razy, starając się brzmieć jak ktoś poirytowany taszczeniem czegoś tak ciężkiego. Woźny obejrzał się krótko, z troską na twarzy podrapał się po nieogolonym podbródku.\n– Nie trzeba – uprzedził jego pytanie Gallagher. – I ja wiem, o co pan zapyta. To nie tylko drewno i gąbka. Ma w środku ołowiany szkielet, żebym mógł ustawić go w dowolnej pozycji. Wie pan, unosić ramiona albo nogi, jakby biegł.\n– Aha – rzekł niepewnie dozorca. Gryzł dolną wargę. – Znaczy, że maluje pan ludzi?\n– Mniej więcej. Antropomorficzne figury.\nMężczyzna myślał przez chwilę nad znaczeniem tego słowa. Widocznie nie doszedł do żadnego sensownego wniosku, bo w milczeniu ruszył dalej, wyraźnie przyspieszając kroku. Po chwili skierował promień latarki na odległe drzwi strzegące koniec długiego korytarza.\n– Tutaj. Trzysta dwadzieścia siedem. – Woźny złapał właściwy klucz i otworzył ciężką, mosiężną kłódkę. Drzwi wyglądały na porządne, zrobione ze zbrojonej blachy albo czegoś podobnego, grube, zimne i odstraszające. – Na samym dole, piętnaście minut drogi. – Dozorca popatrzył z uniesionymi brwiami na Gallaghera, po raz kolejny wątpiąc w jego zdrowe zmysły. – Jest pan absolutnie pewien, że tego właśnie pan szuka? Klitki w podziemiach, bez światła, powietrza i towarzystwa? Bo wie pan, tutaj nikt nie chodzi. Można tu zamordować człowieka i pewnie nikt by tego nie usłyszał.\n– Niech pan zostawi klucz – odpowiedział Gallagher, przenosząc manekina przez próg.\nWieczorem rozmawiał z manekinem o swoim życiu.\nOpowiedział mu o dziecięcym pokoju wyklejonym kolorowymi rysunkami, kipiącymi od wyobraźni. Te kształty wyrywały się nocami z papierowych ram, a potem fruwały pod sufitem niczym piękne motyle. O tym, jak z czasem zastąpił je portretami, tymi rzeczywistymi, o świecie, który znali wszyscy, i tymi ze świata należącego tylko do niego. Niektóre miały zastygłe, uwiecznione na ciemnym płótnie spojrzenia kogoś, kto naprawdę żył i prędzej czy później przestał. Inne nie lękały się śmierci. Nie były prawdziwe, więc nie znały strachu. Miały zwierzęce głowy, ciała sklecone z grzechoczących czaszek, były migoczącymi szkiełkami, rozciągniętą pajęczyną albo stworzonymi z dymu i deszczu stworzeniami o tysiącach oczu. Byli tacy, co brzydzili się tych istot, bali się ich lub gardzili czymś tak szkaradnym. Nawet postacie ze spokojnych portretów wykrzywiały usta, spoglądając w ich stronę.\nPodziwiała je tylko ona.\nMogłaby malować, gdyby chciała, ale pozwalała, żeby robił to on, stając się jego muzą, modelką i ukochaną. Zyskała setki twarzy, a każda była inna od poprzedniej i przestawiała coś zupełnie nowego. Tutaj radość, tam smutek. Rozpacz, zazdrość, nienawiść, wszystkie równie prawdziwe. Mogłoby się zdawać, że emocje przelewały się ze zdobionych ram prosto w stulone palce patrzącego. Gęstniały niczym coś, co można wypić, by smakować czystą esencję każdego obrazu.\nPijany całym jej smakiem, Gallagher malował śmierć. Teraz miał tylko manekina.\n– Wyprostuj się – powiedział mu, pochylony nad płótnem. Gdy podniósł wzrok, manekin stał w swojej nieruchomej pozycji. – Zapominam – westchnął. Z pędzla skapnęła kropla czarnej farby. – Nie potrafisz – oskarżył go. – Ja również nie potrafię.\nWyciągnął z portfela zdjęcie i zawiesił jej w lewym górnym rogu obrazu, ale nawet z pomocą ciepłych, współczujących oczu Diany nie mógł nakłonić manekina, żeby zaczął mówić. Okładał płótno pędzlem, póki nie ścierpły mu ręce, ale jego tworem było rozczarowanie. Czarno-biała twarz młodego mężczyzny o niesfornych lokach, pełnych ustach i spojrzeniu, które wyrażało przygnębienie, było czymś zatroskane, o oczach, w których tkwiło coś obcego. Przystojny młodzieniec wpatrywał się z uwagą w Gallaghera, naigrywając się z tajemnic, których malarz nigdy nie miał poznać.\nGallagher wyszarpnął go ze stelaża, rozerwał w dłoniach i cisnął strzępki w kąt pomieszczenia, gdzie piętrzył się stos pozostałych, identycznych czarno-białych młodzieńców.\nPowlókł się do laptopa i przez chwilę przeglądał w milczeniu te same pliki. Znał je na pamięć. Mapa trasy, którą tamtego dnia przeszła Diana i miejsca, w którym ją znaleziono. Badanie głębokości jeziora. Portret psychologiczny mordercy. Zdjęcia, okropne, zielono-fioletowe fotografie w różnym powiększeniu. A na koniec wywiad z tym, który doprowadził do odszukania ciała. Czterogodzinna rozmowa z niesłychanym medium, któremu Diana powiedziała, gdzie dokładnie jej szukać.\nGallagher przesłuchiwał wywiad raz jeszcze, wpatrując się w młodzieńca o czarnych lokach i zatroskanej twarzy, który ze spokojem opowiadał reporterce o wizji, jakiej doświadczył.\n– Słyszałem głos, zniekształcony, jakby dobiegał spośród fal. To była kobieta. Wołała mnie, wiedziała, że jestem gdzieś w pobliżu, że mogę jej pomóc. Gdy ją zobaczyłem, stała w wodzie, usta miała rozwarte w krzyku.\n– Co takiego krzyczała? – spytała dziennikarka. – Zrozumiał pan, co powiedziała?\nJej rozmówca uśmiechnął się wyrozumiale.\n– Próbowała krzyknąć, ale z jej ust wylał się strumień wody. Krztusiła się i usiłowała nabrać powietrza, ale dusiła się i nikt nie mógł jej pomóc. Musiałem patrzeć, jak umiera.\nMówił o tym niedbale, jakby nic to dla niego nie znaczyło. Gallagher wbijał paznokcie we wnętrze dłoni.\n– To podpowiedziało panu, że Diana Gallagher została uduszona?\nMłodzieniec westchnął, ubolewając nad brakiem zrozumienia.\n– Nie dostaję podpowiedzi, jedynie fakty. Diana pokazała mi, jak umarła, a potem zaprowadziła w miejsce, gdzie porzucono jej ciało.\n– Czy zdradziła, kto jej to zrobił?\n– Nie. Powiedziała jedynie, że osoba, która ją zabiła, zapłaci za to najwyższą cenę.\nDziennikarka skinęła poważnie głową, jakby obietnica zapłaty za popełnioną zbrodnię była czymś znacznie ważniejszym od ujęcia sprawcy. Zwróciła się twarzą do kamery.\n– To już wszystko na dziś. Wystąpił dla państwa spirytualista Volant. Już po przerwie eksperci wypowiedzą się na temat dualizmu żałoby Isaka Gallaghera. Czy śmierć żony będzie nowym natchnieniem dla kontrowersyjnego malarza?\nGallagher nie potrafił sobie wytłumaczyć, dlaczego ponownie to ogląda. Wiedział wszystko… wszystko, prócz jednego, czego nie dało się odczytać ze zdjęć ani usłyszeć między słowami wywiadów. Nie trudząc się, żeby zamknąć piwnicę, wrócił na górę, gdzie świat trwał, nie dostrzegając braku tak ogromnego kawałka całości. Gallagher nie pojmował, jak czas może płynąć dalej, choć zginęła Muza. Dziewięć z nich. Diana była wszystkimi i każdą z osobna.\nWybrał w telefonie kontakt zapisany jako „Morderca” i przyłożył zimną komórkę do ucha, wpatrując się beznamiętnie w szary deszcz okładający chodnik.\n– Wiedziałem, że zadzwonisz – rozległ się spokojny głos. – Czego chcesz tym razem?\n– Przecież wiesz – odpowiedział beznamiętnie Gallagher. – Jesteś tym cholernym jasnowidzem czy nie?\n– Będę za piętnaście minut. Jesteś głodny? – Głos milczał przez chwilę, czekając na odpowiedź. Kiedy odchrząknął, dało się usłyszeć rozbawienie. – Kiedy ostatnio jadłeś, Isaku?\nGallagher dawno zapomniał, że istnieje coś takiego jak jedzenie.\n– Mam w domu mnóstwo żarcia w plastikowych opakowaniach, resztki kondolencji. Chociaż ty daruj sobie troskę. Możesz sobie odgrzać, na co tylko masz ochotę.\n– A ty, na co masz ochotę? – zapytał młody, dźwięczny głos. Nie dało się odgadnąć tkwiącej w nim tajemniczej nuty.\nWkrótce się dowiesz, pomyślał Gallagher, rozłączając się.\nVolant przyszedł przed czasem, nienagannie uprzejmy. Starannie wytarł buty o wycieraczkę, a płaszcz umieścił na wieszaku i schował do szafy. Przyniósł ze sobą dwie drożdżówki i dwie kawy na wynos. Postawił je na jedynej wolnej części długiego stołu, niby mimochodem zerkając na wnętrze mieszkania. Oceniał krótko, lecz dokładnie. Nie skomentował jego stanu, choć było tutaj wiele do powiedzenia.\n– Widzę, że ostatnio sporo malowałeś.\nPatrzył na dzieło pokrywające powierzchnię całej ściany salonu – na wpół leżącego, nagiego mężczyznę, który jedną ręką przyciskał do siebie wylewające się z rozprutego brzucha spuchnięte wnętrzności. Drugą wznosił słabo ku patrzącemu, błagając o pomoc czy też skrócenie cierpienia. Obraz był namalowany różnymi odcieniami fioletu, od czerwieni aż po błękit, a ściana zdawała się krwawić.\nGallagher czuł jej zapach.\n– Wierz lub nie, ale to stare dzieło. – Stał, nie poruszając się, jakby to on przybył w gości. – Diana do tego pozowała. Ona zawsze potrafiła wyobrazić sobie wszystko.\n– Nawet powolną śmierć w okrutnych męczarniach – dokończył Volant, wypowiadając słowa, które wisiały w powietrzu.\nOczy mu rozbłysły, gdy zorientował się, o co chodziło Gallagherowi. Kawa i drożdżówki leżały nietknięte pośród zmiętych ubrań, poranionych książek, kubków z zastygniętymi fusami i szczątków roztrzaskanego wazonu na kwiaty.\n– Czy ty ją zabiłeś? – zapytał krótko Gallagher.\n– Znasz ją. Nie zabiłem twojej żony.\n– W takim razie skąd wiedziałeś, gdzie jej szukać?\n– Powiedziała mi. Ile razy muszę to jeszcze powtórzyć? Nie wiem, dlaczego Diana zwróciła się akurat do mnie, ale zrobiła to i tylko dlatego wiesz teraz w którym miejscu zapalić jej świecę.\n– Potrafisz opowiedzieć historię tak, żeby wszyscy ją kupili. Ludzie wierzą w to, co chcą usłyszeć, a chcieli smutnej opowieści o duchu, który odnalazł spokój. Ja w to nie wierzę.\n– Więc w co wierzysz? – spytał spokojnie Volant.\n– A w zaświaty? W niebo i piekło? W to, że rozłączeni bliscy ujrzą się znowu? A może będą szukać siebie, błądząc i nawołując, aż po kres dziejów? Czy wierzysz w karę, Isaku?\n– Chcesz, żebym się zabił? To pewnie byłoby ci na rękę, ty…\n– Mnie? – Młodzieniec uśmiechnął się smutno. – Przecież to do mnie przyszedłbyś po śmierci. To ja musiałbym wysłuchiwać twoich słów. Kto wie, może próbowałbym przekazać je komuś z twoich bliskich. Matce, na przykład.\nGallagher stał na tle ogromnego malowidła umierającego człowieka, a jego własna twarz zakrywała wykrzywione w niemym bólu oblicze konającego.\n– Moja matka nie żyje – oświadczył powoli Volantowi. – Rodzice zginęli podczas katastrofy samolotu, trzydzieści dwa lata temu. Wiem, dlaczego samolot spadł i wiem, gdzie są pochowani. Teraz chcę wiedzieć, dlaczego Diana zginęła. Kto jej to zrobił?\nMłodzieniec miał wzrok utkwiony w obrazie.\n– To nie ona pozowała – powiedział nagle. Przeniósł spojrzenie na Gallaghera. – Ona malowała. Na obrazie jesteś ty.\n– Diana nigdy nie malowała.\nChłopak wstał. W jego oczach pojawił się niepokój, jednak było to coś w rodzaju współczucia, nie strach przed gniewem żałobnika. Volant podszedł ostrożnie do ściany i wskazał coś w lewym rogu, tuż pod siną łydką konającego.\n– „DG” – przeczytał. – Diana Gallagher. To jej podpis. Robiła dwa małe kółeczka z ogonka „g”.\n– Skąd to wiesz? – Gallagher poczuł drżenie całego ciała, wszechogarniający ból, który kolejno zaciskał szczęki na jego kończynach. Gardło miał tak suche, że ledwo zrozumiał własne słowa. – Skąd wiesz tyle o mojej żonie? Chcesz powiedzieć, że rozmawialiście sobie, kiedy już umarła, czy może szeptała to wszystko do siebie, gdy powoli odbierałeś jej życie?\nVolant uśmiechnął się raz jeszcze. Podszedł do Gallaghera i wykonał taki ruch, jakby chciał położyć mu dłoń na ramieniu, nie zrobił tego jednak. Być może w tej chwili po raz pierwszy naprawdę udało mu się zajrzeć w przyszłość. Kiedy spojrzeli sobie w oczy, Gallagher zrozumiał swój błąd. Do tej pory malował je zwężone, nie wiedząc, co kryją jego powieki i pozwalając światłu igrać ze wzrokiem tego, co oglądał śmierć.\nTeraz zobaczył te oczy szeroko rozwarte, a w środku ciemność.\nRzucił się na chudego chłopaka, przydusił kolanem plecy, a potem mocno pociągnął za ramiona. Kręgosłup gruchnął, a ciało zwiotczało. Gallagher powiódł palcami po jego szyi, żeby odszukać puls.\n– Kto diabła złapał, niech go trzyma… – wydyszał, tłumiąc chichot. Otarł czoło i rozpłakał się.\nPotem zaniósł swojego gościa do piwnicy. Kiedy przekroczył próg podziemnej pracowni, siedzący w kącie manekin podniósł pozbawioną twarzy, zdeformowaną od nacięć głowę. Żyły miał rozprute aż do łokci, z pustych przedramion wystawała szara gąbka i sypały się trociny. Wiedział, co się szykowało.\n– Zastąpisz mnie – powiedział. W jego głosie pobrzmiewał smutek. Objął materiałowymi ramionami podkurczone kolana i zaczął szlochać.\nPokrywał białe płótno kolejnymi pociągnięciami czarnego węgla, kreśląc grube, surowe kreski, przyciskając rysik tak mocno, że poganiany kawałek skały drżał i pękał, niekiedy rozsypywał się w jego palcach. Kat miał czarne dłonie, twarz pokrytą szarymi plamami. Pot kuł w nich strużki niczym rylec rzeźbiarza, lecz ani rzeźbiarz, ani malarz nie byli zadowoleni ze swoich dzieł.\nPodłoga szeleściła od wyściełających ją kartek papieru. Gallagher pokutował na kolanach, błądził w nich w poszukiwaniu właściwych kluczy niczym ślepiec podążający za zbawiennym dźwiękiem. Nie potrafił powiedzieć, ile czasu spędził na wędrowaniu przez zamazane stronice. To mógł być dzień, ale równie dobrze rok.\nW końcu, na betonowej piwnicznej ścianie, powiesił sześć obrazów. Po lewej stronie znieruchomiały szkice trzech przystojnych, bladolicych młodzieńców. Po prawej znalazły się trupie oblicza, każde kolejne w gorszym stanie rozkładu. Tak zmieniała się twarz betonowej ściany – od spokojnego mężczyzny, który miał gładkie rysy i zamknięte łagodne oczy, po powoli rozwierającego powieki, budzącego się w strachu umierającego, aż do nagiej czaszki o szerokich, lśniących czernią oczodołach, która zdawała się drgać w objęciach mroku, otaczającego ją niczym całun.\n– Jest taka stara francuska przypowieść – zaczął Gallagher, patrząc w skupieniu na twarze swych sześciorga węglowych dzieci – o trzech bogatych panach, którzy zbłądzili na polowaniu i dotarli na cmentarz. Powitały ich tam trzy trupy, a każdy z nich był inaczej odziany. Jeden w rozchodzące się po ciele rany, drugi w gnijące mięso i pulchne czerwie, trzeci w klekot swoich nagich kości. Młodzieńcy patrzyli na nich ze wstrętem. Nigdy nie wierzyli, że przyjdzie im kiedyś umrzeć. Byli zbyt bogaci, potężni i piękni, żeby dzielić jeden los ze zwykłymi ludźmi. Śmiali się i szydzili, dopóki trzej zmarli nie powiedzieli, że sami byli ongiś wielkimi panami. Pierwszy królem, drugi papieżem, a trzeci nieznaną z imienia, potężną istotą. Zdradzili młodzieńcom, że wszystko musi umrzeć. Ale nie mieli racji.\n– Trzej żywi dołączyli do trzech martwych – podsumował manekin, który również słuchał opowieści. – Stali się sześcioma martwymi.\n– Pięcioma. – Gallagher wodził spojrzeniem po nieruchomych obliczach, by nie przegapić żadnego ruchu. – Trzecim zmarłym z opowieści była sama Śmierć. Stała na równi z władcą ludzi i wysłannikiem boga, zwykły szkielet ze starych kości. – Dłonie mu drżały, czarne od węgla. – Dlaczego to zrobiła?\n– Żeby zadrwić z ludzi – odparł manekin. I on cały się trząsł. – Inaczej nie uwierzyliby, że istnieje. Dała zmarłym głos, by zwiedli żywych.\n– Głos – powtórzył warknięciem Gallagher. Roześmiał się. W małej piwnicy echo stłoczyło się, napierając na ściany i szeleszcząc zawieszonymi obrazami. – Który z was jest właściwy? – krzyknął. – Który z was jest śmiercią?!\nDwóch na środku – żywy i martwy z równie szeroko rozwartymi oczami – spojrzało po sobie, zezując na boki.\n– Zabiłeś mnie – oskarżył Gallaghera ten, który nie żył. – Dlaczego każesz mi patrzeć na tego, którym byłem wcześniej? Jak możesz skazywać mnie na takie męki?\n– Mnie każesz patrzeć na tego, którym wkrótce się stanę – odparł żywy, z odrazą spoglądając na siebie po śmierci. – Jak możesz pokazywać mi coś, na co nie chcę czekać?\n– Jeżeli ty będziesz martwy, ja jestem żywy – powiedział trup.\n– Jeżeli ty byłeś żywy, ja jestem martwy – dodał młodzieniec.\n– To bez sensu – wtrącił znudzony manekin.\n– Jeden z was jest śmiercią – powtórzył Gallagher. – Powiedzcie mi, który, a złożę was z powrotem w jedną całość. Chcę tylko porozmawiać z moją żoną. Dowiedzieć się, kto ją zabił. Muszę usłyszeć prawdę.\n– My nie jesteśmy śmiercią – odpowiedziały chórem wszystkie obrazy.\nGallagher dyszał ciężko.\n– Więc kto nią jest?\n– Złóż nas.\n– Co się stanie, jeśli to zrobię?\nManekin wstał, jakby niewidzialne sznurki pociągnęły go w górę. Powoli zdjął ze ściany wszystkie obrazy. Ich papier był lekki, tak kruchy i przezroczysty, że nakreślone na nich linie zdawały się być żyłami na ciele człowieka, zarysami pracujących w rytm oddechu mięśni poruszających twarzą. Manekin złożył kartki w stos na blacie okrągłego stołu. Powoli i metodycznie kładł kolejne warstwy, nasuwając twarz na twarz, dopasowując kontur do konturu.\nGdy skończył, z kompletnego obrazu patrzyła na Gallaghera jego własna twarz. Strudzona, zapadnięta, z plamami po węglu na policzkach, o matowych, zupełnie suchych oczach kogoś, kto zużył je na nieprzynoszącym ulgi łkaniu.\n– Chciałeś ze mną rozmawiać – zadudnił głos, zmęczony i ciężki. Namalowane oblicze rozejrzało się ze znużeniem po wnętrzu piwnicy. – Ach, rozumiem. Już niedługo będziemy dość często do siebie mówić. Taka szczera rozmowa sama ze sobą jest niezwykle wartościowa.\nGallagher potrząsnął głową.\n– Chciałem rozmawiać ze śmiercią, nie z samym sobą.\nWęglowa twarz prychnęła pogardliwie.\n– Ja chciałbym, żebyś się ogolił, żebyś wziął prysznic i porządnie się wyspał. Ale to nigdy się nie stanie. Nie ma znaczenia, czego chcemy, głupcze. Trzech żywych z francuskiej przypowieści chciało tylko iść na polowanie.\n– Skoro jesteś mną, nie możesz wiedzieć, kto zabił Dianę. Wiesz tylko tyle, co ja. Ja tego nie wiem.\n– Czyżby? – zapytała czarna twarz. Kiedy się wykrzywiła, wyglądała jak spopielone, odrażające oblicze kogoś, kto zginął w płomieniach. – Ten kamień węgielny nie jest do rysowania. To nie kredka, Gallagher, ty durniu, ty skończony kretynie. Nie pozbędziesz się go tak łatwo.\n– Skąd… możesz o tym wiedzieć?\n– Spójrz, kto mnie podpisał.\nPod uchem, niczym kolczyk, wił się smukły podpis wykonany kobiecą ręką. „DG”. „G” z dwoma małymi kółeczkami zamiast ogonka. Gallagher przetarł oczy, przyozdabiając obie twarze w kolejne węglowe znamię.\n– Jest też tytuł – poradziła głowa. Jej głos był smutny.\nSpojrzała w dół, gdzie znajdowały się litery. Gallagher nie miał odwagi na nie spojrzeć. Twarz to wiedziała, była przecież jego.\n– „Morderca” – przeczytała.\nWzniosła pełne ciężaru winy oczy na Gallaghera. Gdy ten zaczął szlochać, rozmyła się i zniknęła, rozpuszczona przez wodę. Łzy wsiąkały w kartki tak długo, póki z papieru nie została poszarzała breja czegoś, co było kiedyś Isakiem Gallagherem.\n– Wciąż nie rozumiem, po co musimy tam schodzić – mruczał kulejący dozorca, idąc przez ciemny korytarz za snopem syczącej latarki. – Tam nic nie ma, tylko ten, no, stelaż.\n– Na obrazy? – zainteresował się jeden z dwóch policjantów.\n– Nie, na mokre skarpetki. – Niesprawna noga woźnego wsparta była metalową klamrą, która zawodziła i jęczała z każdym jego krokiem. – Przecież gość jest malarzem, tak?\n– Malarze też muszą suszyć gdzieś skarpetki – obronił się młody mężczyzna, drapiąc się zawzięcie w nieogolony policzek. – Każdy musi. Ja na przykład…\n– Stawiał na nim obrazy? – dopytywał się drugi policjant. – Jak wysoki był ten stelaż?\nDozorca chrząknął, poirytowany.\n– Nie sądzę, żeby się na nim powiesił, jeśli o to pan pyta. Ani na nim, ani nigdzie. Raczej bym zauważył, gdybym miał tu wisielca.\n– Przecież mówił pan, że nie schodzi tutaj często.\n– Ale Gallagher oddał klucz, nim odszedł. Albo jak tam sobie panowie mówicie, zanim „zaginął”. Gdyby taki wisielec przyszedł oddać mi klucz, myślę, że chyba bym to zapamiętał. Zadzwoniłbym nawet, cholera. Jak tylko jakiegoś zobaczę, to macie jak w banku, że zadzwonię.\n– Wcześniej zeznał pan, że nie widział pan Gallaghera, odkąd zeszliście razem do piwnicy, to jest – młodszy policjant zajrzał w notes – miesiąc temu.\n– W sumie to widziałem go jeszcze raz, jak wynosił manekina, ale…\n– Jakiego manekina?\n– No… Takiego wielkiego, wysokiego jak człowiek, z ruchomymi rękami i nogami, głową pewnie też. W środku miał ołowiany szkielet, żeby można było go ustawić. Pan Gallagher natrudził się z tym manekinem, oj natrudził. Zgrzany był i zmęczony, no i co rusz przystawał, żeby odsapnąć. Wszędzie zostawiał kawałki gąbki, co to wysypały się z tego manekina, takie czerwone.\n– Kiedy to było? – Starszy pstryknął długopisem, wyraźnie zaintrygowany.\n– Ze dwa tygodnie temu? Nie pamiętam.\n– I nie pomyślał pan, żeby kogoś zawiadomić? Patrząc na to, w jakim stanie był ten człowiek…\n– Ależ on był w znakomitej formie! Zdrowszy mi się wydał, nawet i odrobinę młodszy. Blady może, ale to pewnie dlatego, że siedział w tej piwniczce z dala od słońca. Chociaż artyści podobno tak mają. Po mojemu to całe malowanie wyszło panu Gallagherowi na dobre. Namalował, co mu na duszy ciążyło, i poszedł dalej. O, to już tutaj, trzysta dwadzieścia siedem. Pan potrzyma latarkę.\nZamek zazgrzytał, kiedy dozorca wepchnął do środka klucz. Otworzył masywne, zawodzące potępieńczo drzwi i plecami przygwoździł je do ściany.\nDwóch policjantów popatrzyło po sobie. Weszli ostrożnie, trzymając dłonie na kaburach pistoletów. Przez chwilę było słychać ich kroki na szeleszczącym papierze wyściełającym podłogę. Rozległ się odgłos czegoś ciężkiego, coś zaszurało, a potem zadudnił dźwięk drewna opieranego o betonową ścianę.\n– I co? – burknął dozorca, zaglądając ukradkiem do piwnicy. – Trup?\nWoźny wszedł do środka, powłócząc nogą. Omiótł spojrzeniem pokryte szkicami ściany i niski sufit, z którego rulonami papieru zwisały przemoknięte rysunki. W kącie leżały jakieś zatęchłe szmaty, pognieciona zatłuszczona torebka i pomięte kubki po kawie na wynos. Naprzeciwko wejścia, na drewnianym stelażu, widniał duży płócienny obraz. Przedstawiał piękną kobietę z zamkniętymi oczami. Włosy opadały jej łagodnie na ramiona, usta miała lekko rozchylone, jakby rozmyślała o czymś przyjemnym.\nByła jednak szara i smutna, martwa.\n– „I ona była szósta” – przeczytał policjant, pochylając się nad obrazem. Obejrzał się niepewnie. – Co to ma niby znaczyć?\n– Kto to wie? – odparł drugi. – Malarze są szaleni.\n– Co to jest? – spytał młodszy, trącając czubkiem buta coś rozsypanego na podłodze.\n– Gąbka – wyjaśnił z dumą dozorca. – Kuleczki gąbki. Z manekina, mówiłem panom.\n– Mówił pan, że były czerwone.\n– Bo były.\nStarszy policjant wzruszył ramionami, kończąc w ten sposób sprawę koloru gąbki.\n– Idziemy stąd. Niedobrze mi się robi od tych wszystkich twarzy. W tym świetle wyglądają, jakby mrugały.\n– To ta sama kobieta. – Młodszy z policjantów przyglądał się ścianom. – Każdy rysunek jest identyczny. O Boże. Myślisz, że to jego żona?\n– Pewnie tak. Jezu, Fowler, jak tak bardzo ci się podoba, weź sobie jeden. – Starszy poprawił mundur. – Nie ma tutaj zwłok Gallaghera, a tylko on nas obchodził. Niech pan zamyka tę norę.\n– To tyle? – zdumiał się dozorca. – A miejsce zbrodni? Te wszystkie szkice, co z nimi?\n– Nie ma ciała, nie ma zbrodni. Gallagher może sobie malować tysiące takich samych obrazów, za to jeszcze nie aresztują. Jeśli o mnie chodzi, niech dłubie w tym węglu aż do usranej śmierci.\nPowiedziawszy to, pstryknął teatralnie długopisem i wyszedł. Młodszy policjant pospiesznie podążył za nim.\nWoźny ruszył za nimi, ale zatrzymał się, by oderwać kawałek papieru, który przykleił mu się do podeszwy. Na pomiętej kartce napisano schludnym pismem:\nEzechiel, 32:7, "Gdy gasnąć będziesz, zasłonię niebiosa i zaciemnię ich gwiazdy. Słońce zakryję chmurami, a księżyc nie da swego blasku".\n– Trzysta dwadzieścia siedem – mruknął dozorca, spoglądając na numer klucza, który ściskał w dłoni. Chrząknął. Przezwał się w myślach starym, bogobojnym dziwakiem, a potem, kręcąc głową, dźwignął wielkie drzwi.\nNim je zamknął, zdawało mu się – przez krótką chwilę – że oczy kobiety na płóciennym obrazie są szeroko otwarte, wpatrzone w niego przeszywającym spojrzeniem… ale potem piwniczne drzwi zatrzasnęły się ciężko i pogrzebały za sobą czarno-białe węglowe rysunki.\nkobieta, Łódź | 20.11.18, g. 22:16\nHmmm. Nie wiem, co tu się summa summarum wydarzyło. Ktoś kogoś zabił? Malarz? Jasnowidz? Jego żona? Obrazy? Kto malował te dzieła? Nikt nic nie wie, a jak wie, to kłamie. I ja gubię się w tym mętliku sprzecznych zeznań. Wolałabym więcej wyjaśnień. A tu najwyraźniej wszyscy zainteresowani zaginęli.\nOczekiwałam lepszego wykonania. Pal licho literówki, nie ma ich dużo. Ale ortograf?\nGallagher wyszarpnął go ze stelażu, rozerwał w dłoniach i cisnął strzępki w kąt pomieszczenia,\nI tak płótno w rękach podarł?\nTo ja musiałbym wysłuchiwać swoich słów.\nNa pewno “swoich”?\nPot kuł w nich stróżki niczym rylec rzeźbiarza,\nmężczyzna | 20.11.18, g. 22:55\nFaktycznie tego mi było trzeba, odpocząć od UFO i skowronków ;)\nBardzo interesujące opowiadanie tylko przy niektórych zdaniach trzeba pogłówkować. To co tak z grubsza wyłapałem:\nOpowiedział mu o swoim dziecięcym pokoju wyklejonym kolorowymi rysunkami, kipiącymi od wyobraźni, która jak kadzie pełne zmieszanych farb wyrywała się nocami ze swoich papierowych ram, a potem fruwała pod sufitem niczym wielkie, piękne motyle.\nZbyt wydumane to zdanie, wyobraźnia jak kadzie?\nNiektóre miały zastygnięte,\nLepiej by brzmiało zastygłe.\nMogłoby się zdawać, że emocje przelewały się ze zdobionych ram prosto w stulone palce patrzącego.\nDomyślam się o co Ci chodziło, ale raczej chodziło Ci o rysującego który trzyma węgielek w dłoni i przelewa emocje na papier. Coś z tym zrób ;)\nGallagher wyszarpnął go ze stelażu\nWydaje mi się że ze stelaża.\nWybrał w telefonie kontakt zapisany jako „Morderca” i przyłożył zimną komórkę do ucha, wlepiając się szary deszcz okładający chodnik.\nTu czegoś brakuje, wlepiając się w szary deszcz.\nMocne słowo, ale w sumie też cierpię jak widzę cierpiące książki ;)\n– Przecież to do mnie przyszedłbyś po śmierci. To ja musiałbym wysłuchiwać swoich słów\nChyba wysłuchiwać twoich słów.\nObjął materiałowymi ramionami podkurczone kolana i zaczął szlochać.\nTo też źle brzmi, ramionami ciężko coś objąć, może po prostu rękoma z materiału.\nStało się sześciu martwych.\nStali się sześcioma martwymi.\nJak możesz pokazywać mi coś, czego nie chcę wyglądać?\nRaczej oglądać, no chyba że chodzi Ci o wyglądanie, oczekiwanie śmierci, a wtedy trzeba to zdanie przerobić.\nT nie kredka, Gallagher, ty durniu, ty skończony kretynie.\nTu zabrakło “o” .\nWszędzie zostawiał kawałki gąbki, co to wysypały z tego manekina, takie czerwone.\nPomysł niebanalny, wykonanie całkiem, całkiem. Jestem usatysfakcjonowany lekturą. Przemyśl tylko niektóre zdania i popraw to co Ci wyłapią inni i będzie z tego kawał dobrej historii ;)\nkobieta, Wałbrzych | 20.11.18, g. 23:39\nBiję się w pierś za ten ortograf, no ale mówię, że Sowa, ciemno było.\nDzięki za przeczytanie i oszlifowanie, przysiądę do edycji jak będzie nieco jaśniej (w sensie światła oczywiście)!\nDodam, że nie bez powodu jest tam cytat o karze z Ezechiela i imię Volant (no i hmm, tytuł).\nkobieta, Łódź | 20.11.18, g. 23:53\nA próbowałaś pisać przy włączonym monitorze? Wiem, że w ciemnym pomieszczeniu razi w oczy, ale może do tego okulary słoneczne? ;-)\nA tytuł jest tak wieloznaczny (Volant w sumie też – zakładam, że nie chodzi Ci o drążek sterowniczy ;-) ), że niewiele rozjaśnia. Skała, kolor. Fakt, węgiel się w tekście przewija.\nmężczyzna | 21.11.18, g. 00:03\nW sumie też jestem ciekaw, może rozwiń to:\nmężczyzna, Warszawa | 21.11.18, g. 14:52\nA nie twoich?\nRzucił się na chudego chłopaka, przydusił kolanem plecy, a potem mocno pociągnął za ramiona. Kręgosłup gruchnął, a ciało zwiotczało.\nPatrzył mu w oczy, rzucił się na niego i przydusił plecy kolanem? Ciągnąc za ramiona połamał mu kręgosłup? Co się tutaj wydarzyło?\nT nie kredka, Gallagher,\nNiestety też nie zrozumiałem co tu się wydarzyło. Tajemnica mi się podobała, malarstwo, dialogi, rozkładanie osobowości, składanie w jedną portretów, morderstwo, jasnowidz, intryga. Kurczę, no super to wyszło. Ale jak było tajemnicą, tak nią pozostało. :(\nNo właśnie – fajne te wątki, ale wszystko razem jakieś bardzo zagmatwane wychodzi.\nkobieta, 33 lata, Toruń | 21.11.18, g. 20:34\nZaczęło się obiecująco, jednak podzielam zagubienie przedpiśćców. Nie rozumiem, co tu się wydarzyło :(\nPochwały należą się za fajny, mroczny klimat i tę sztuczkę z nakładaniem obrazów, i za wykorzystanie przypowieści. Nie znałam jej, ale przywiodła mi na myśl “Śmiercie” Leśmiana, a że go wielbię, to się uśmiechnęłam ;) W ogóle jakoś mi ten wiersz gra z Twoim opowiadaniem – też jest motyw śmierci, która okazuje się śmiercią kogoś innego (bo chyba tak zrozumiałam Twój tekst, ale nie mam pewności, czy to słuszna interpretacja).\nPamiętam “Pieśń mgieł” i “Łzy skarabeusza” i odnoszę wrażenie, że w porównaniu do tamtych tekstów, ten wypada gorzej pod względem warsztatu – jakbyś pospieszyła się z publikacją i nie miała czasu go oszlifować. Początek przytłacza nagromadzeniem przymiotników, sporo jest tez długaśnych i nieco karkołomnych konstrukcji.\nKilka konkretów, które mi zgrzytały:\n– Jak zwykle – oświadczył obojętny głos, widocznie przyzwyczajony do takiego obrotu wydarzeń. Rozległo się głębokie, ubolewające westchnięcie, a potem piwniczny mrok przeciął strumień latarki. Kulejący dozorca podjął przerwaną wędrówkę, wzbijając wokół siebie wirujące pasemka kurzu.\nDużo przymiotników. Obojętny głos i ubolewające westchnięcie trochę się ze sobą kłócą – w końcu ubolewa nad tym brakiem światła czy mu to wisi? No i czy to na pewno głos był przyzwyczajony do takiego obrotu? I czy nie lepiej by brzmiało “obrotu spraw?”.\nZaszurał stopami o beton, żeby lepiej zachować ten moment w pamięci dozorcy.\nHm, nie wiem, czy na pewno można coś zachować w czyjejś pamięci? Może lepiej zapisać, utrwalić?\nWidocznie nie doszedł do żadnego sensownego wniosku, bo ruszył dalej, wyraźnie przyspieszając kroku.\nZgrzytnęło, nie kupuję tej implikacji, równie dobrze mógłby iść dalej i przyspieszyć, gdyby do jakiegoś wniosku doszedł.\nOpowiedział mu o swoim dziecięcym pokoju wyklejonym kolorowymi rysunkami, kipiącymi od wyobraźni, która jak kadzie pełne zmieszanych farb wyrywała się nocami ze swoich papierowych ram, a potem fruwała pod sufitem niczym wielkie, piękne motyle. O tym, jak z czasem zastąpił je portretami, tymi rzeczywistymi, dotyczącymi świata, który znali wszyscy, i tymi ze świata należącego tylko do niego.\nZa swojsko ;) Te kadzie mi też nie grają. Czy kadzie wyrywają się z jakichś ram? Portrety dotyczące świata – to jak na mój gust nieco niezgrabne. Przedstawiające postaci ze świata?\nTaka szczera rozmowa sama z sobą jest niezwykle wartościowa.\nZ samym sobą chyba?\nkobieta, Wałbrzych | 21.11.18, g. 21:03\nWtrącę, żem myślała, że serio nie będziecie mieć problemu z interpretacją, może nie jakąś super głęboką (bo nic tu ekstra głębokiego nie ma), ale chociaż taką powierzchowną. Z drugiej strony nie wiem, ile mam napisać, żeby nie zniechęcić potencjalnych czytających.\n!UWAGA SPOILERY (takie ogólnikowe, ale zawsze, kto lubi puzzle, niech nie czyta)!\nAntracyt = węgiel = kamień węgielny; kto niezaznajomiony z terminem, niech kopie (podpowiem, że w Westworld było coś bardzo podobnego, kto zna polską grę Layers of Fear też może dopatrzyć się podobieństwa);\nVolant – bezpośredniego linku nie wkleję, bo nie ma, ale polecam wpisać obok siebie “Volant” i “diabeł” i zobaczyć co się stanie :)\nEzechiel 32 mówi o karze przygotowanej dla człowieka (w kontekście biblijnym mowa akurat o Egipcie), kara jest też podkreślana w delikatnym foreshadowing np tutaj:\n”– Czy zdradziła, kto jej to zrobił?\n– Nie. Powiedziała jedynie, że osoba, która ją zabiła, zapłaci za to najwyższą cenę.”\n”Jeśli o mnie chodzi, niech dłubie w tym węglu aż do usranej śmierci.”\nTag na szczycie strony też powinien podszepnąć swoje (chyba).\nWerweno, dzięki za lekturę i wskazanie błędów, zaraz zabieram się za ich eliminację. Tekst nie jest w żadnym razie świeży, ma z dobre pół roku (zgrozo). Leśmiana lubię, nie przyprawiałam nim tego opowiadania, ale fakt, widzę podobieństwo. Twoja interpretacja idzie w dobrym kierunku :)\nCo do martwych w opowiadaniu: jedna osoba jest definitywnie martwa od początku, natomiast druga umiera w jego trakcie. No, nie mówcie mi teraz, że nie daję wam wszystkich potrzebnych kluczy!\nEDYT: Naoliwiłam, co zgrzytało. Następnym razem skorzystam z rady Finkli i będę pisać przy jasnym monitorze :)\nmężczyzna | 21.11.18, g. 22:17\nMyślałem że coś jeszcze ukrywasz, ale nie, wszystko się pokrywa. Część poprawiłaś, przy części się upierasz, ok, to Ty tu jesteś autorką. Przyjdą inni Ci to wytknąć ;) Ale spojrzyj jeszcze na to:\nGallagher przesłuchiwał wywiad raz jeszcze, wpatrując się w twarz młodzieńca o czarnych lokach i zatroskanej twarzy, który ze spokojem tłumaczył reporterce o wizji, jakiej doświadczył.\nW twarz o zatroskanej twarzy – niepotrzebne powtórzenie (usuń pierwszą twarz).\nMyślałem że jak poprawisz tych sześciu martwych to skojarzysz że tych pięciu też trzeba poprawić na pięcioma ;)))\nSamego z sobą, albo sam ze sobą – nie pytaj, popraw ;)))\nkobieta, Wałbrzych | 21.11.18, g. 22:24\nNie upieram się, po prostu monitor mnie oślepł i nie zauważyłam połowy :)\nkobieta, Łódź | 21.11.18, g. 22:25\nFinkla jeszcze o okularach słonecznych wspominała. Nie za wiele dobroci i światła na raz… ;-)\nkobieta, Wałbrzych | 21.11.18, g. 22:27\nZawsze mogę zainwestować w noktowizor!\nMam nadzieję, że odrobina tego dobrego światła trochę rozjaśniła mroki opowiadania…\nmężczyzna | 21.11.18, g. 22:32\nOk, będę tu zaglądał bo jestem ciekaw jak inni skomentują Twoje opowiadanie. Jak dla mnie jeden z lepszych pomysłów na jaki ostatnio tu trafiłem. Powodzenia ;)\nmężczyzna, Warszawa | 22.11.18, g. 07:54\nWczoraj, kładąc się spać, myślałem o tym opowiadaniu i stwierdziłem, że byłoby świetnie, gdyby towarzyszyła mu prawdziwa zbrodnia, a interpretacją tekstu zajęliby się ludziska i policja przez następne lata, by odkryć prawdę. No i oczywiście tekst stałby się miejską legendą.\nMoże świetnie, to nie do końca akuratne słowo. No i Ciebie, Żonglerko, do żadnych zbrodni nie zachęcam. ;) Ale…\nSamo w sobie to pomysł na opowiadanie.\nCo do samej interpretacji: to, co nam tu rozpisałaś wydaje się w miarę jasne, nie wiem tylko w jaki sposób to funkcjonuje i czemu manekin mówił? To taka część kary, czy to jakiś znak, inkarnacja?\nkobieta, Wałbrzych | 22.11.18, g. 18:28\nAc, miło mi, że rozmyślasz o tym tekście przed snem… albo i nie? Opowiadanie przyszło do mnie pod postacią snu i przez całą noc gadałam sobie z powyższym manekinem. Miał gość sporo do powiedzenia, ale po przebudzeniu byłam porządnie zestrachana. Morał z tego taki, nie gadajcie z manekinami.\nHmm. Do popełnienia tej konkretnej zbrodni trzeba by namówić jakiegoś malarza, bo ja zdecydowanie wolę malować słowami… ale na portalu są ludzie uzdolnieni wszelako, więc gdzieś na pewno jakiś się znajdzie. Tyle że nie życzę nikomu, by skończył tak jak malarz w opowiadaniu :) Jedna z gorszych opcji kary, jaką mogę sobie wyobrazić.\nManekin to raczej element horrorowy tekstu, manekiny są przerażające, a jeszcze jak mówią i podcinają sobie żyły. Posłużył do zbrodni, którą popełnił malarz, plus był jego towarzyszem niedoli. Symbolika on, ten kto podzieli się porządną interpretacją (niekoniecznie trafną) dostanie ode mnie wirtualne ciasteczko.\nkobieta, Łódź | 22.11.18, g. 22:00\nRóżne myśli przychodziły mi do głowy w trakcie lektury, ale kiedy w końcu doczytałam do ostatniej kropki, moje myślenie na niczym się skończyło i z przykrością wyznaję, że nie wiem, o co tu chodzi. :(\n– Jak zwykle – oświadczył obojętny głos, widocznie przyzwyczajony do takiego zwrotu wydarzeń. –> – Jak zwykle – oświadczył obojętny głos, widocznie przyzwyczajony do takiego obrotu wydarzeń.\n…a potem piwniczny mrok przeciął strumień latarki. –> Czy dobrze rozumiem, że strumień latarki został przecięty piwnicznym mrokiem?\nSzedł ostrożnie za woźnym… –> Wcześniej napisałaś: Kulejący dozorca podjął przerwaną wędrówkę… –> Czy chodzi o tego samego człowieka? Woźny i dozorca to chyba nie to samo.\nPo chwili skierował promień latarki na odległe drzwi wieńczące koniec długiego korytarza. –> Obawiam się, że drzwi nie wieńczą korytarza.\n…i spojrzeniu, które zdawało się być przygnębione, czymś zatroskane… –> Spojrzenie może wyrażać czyjeś przygnębienie i zatroskanie, ale nie wydaje mi się, aby spojrzenie mogło być przygnębione i zatroskane.\n…ze spokojem tłumaczył reporterce o wizji, jakiej doświadczył. –> Można tłumaczyć komuś coś, ale nie można tłumaczyć o czymś.\nProponuję: …ze spokojem mówił/ opowiadał reporterce o wizji, jakiej doświadczył.\n…i przyłożył zimną komórkę do ucha, wlepiając się w szary deszcz okładający chodnik. –> W jaki sposób, przykładając komórkę do ucha, można wlepić się w deszcz?\nMam w domu mnóstwo żarcia w plastikowych opakowaniach, resztki kondolencji. –> Co to znaczy, że resztki kondolencji ma w plastikowych opakowaniach?\nA może miało być: Mam w domu mnóstwo żarcia w plastikowych opakowaniach, resztki konsolacji.\n…a płaszcz odwiesił na wieszak i schował do szafy. –> Brzmi to nie najlepiej.\nMoże: …a płaszcz umieścił na wieszaku i schował do szafy.\nWidzę, że ostatnio sporo malowałeś.\nPatrzył na malowidło pokrywające… –> Czy to celowe powtórzenie?\n…leżały nietknięte pośród zmiętych ubrań, poranionych książek, kubków z zastygniętymi fusami i szczątkach roztrzaskanego wazonu na kwiaty. –> …i szczątków roztrzaskanego wazonu na kwiaty.\n…pozwalając światłu igrać z wzrokiem tego… –> …pozwalając światłu igrać ze wzrokiem tego…\nPo prawej znalazły się trupie oblicza, każdy kolejny w gorszym stanie rozkładu. –> Piszesz o obliczach, a te są rodzaju nijakiego, więc: Po prawej znalazły się trupie oblicza, każde kolejne w gorszym stanie rozkładu.\n…patrząc w skupieniu na twarze swych sześciu węglowych dzieci… –> …patrząc w skupieniu na twarze swych sześciorga węglowych dzieci…\n– Dlaczego każesz mi patrzeć na tego, kim byłem wcześniej? –> – Dlaczego każesz mi patrzeć na tego, którym byłem wcześniej? Lub: – Dlaczego każesz mi patrzeć na kogoś, kim byłem wcześniej?\n– Mnie każesz patrzeć na tego, kim wkrótce się stanę… –> – Mnie każesz patrzeć na tego, którym wkrótce się stanę… Lub: Mnie każesz patrzeć na kogoś, kim wkrótce się stanę…\n…kto zużył je na nie przynoszącym ulgi łkaniu. –> …kto zużył je na nieprzynoszącym ulgi łkaniu.\n…na drewnianym stelażu widniał duży płócienny obraz. –> Obraz może być np. olejny, stary, piękny, cenny, ale chyba nie płócienny.\nNa pomiętej karce napisano… –> Literówka.\nSłońce zakryję chmurami, a księżyc nie da swego blasku." –> Kropkę stawiamy po zamknięciu cudzysłowu.\nmężczyzna | 23.11.18, g. 20:20\nportretami, tymi rzeczywistymi, dotyczącymi świata\nCzy portrety mogą czegoś dotyczyć?\nwielkie, piękne motyle\nCzepialstwo z wysokiego poziomu: podwójny przymiotnik bardzo rzadko znajduje uzasadnienie. Lepiej zostawić jeden przymiotnik, ten potrzebny.\nCzęsto też okazuje się, że żaden przymiotnik nie jest potrzebny.\nuwiecznione na ponurym płótnie\nCo to znaczy, że płótno jest ponure?\nPijany całym jej smakiem, Gallagher malował śmierć. Teraz, bez niej, miał tylko manekina.\nZwróć uwagę na takie “śmieciowe” wtręty. Skoro miał tylko manekina, to wiadomo, że bez niej. Chyba można wykreśliić.\nOn ma na imię Isak, czy Izaak?\nCzy to osoba malarza jest szokująca, czy jego prace? Może lepiej, żeby sam malarz był kontrowersyjny.\nMoże lepiej resztki ze stypy. Nie daje się ludziom jedzenia w ramach kondolencji. Chociaż to i bohater może powiedzieć cokolwiek, sformułowanie brzmi dziwnie.\nŻeby zabić człowieka w ten sposób, trzeba iście Herkulesowej krzepy.\nPokrywał białe płótno kolejnymi pociągnięciami czarnego węgla,\n– Zabiłeś mnie – oskarżył Gallaghera ten, który nie żył. – Dlaczego każesz mi patrzeć na tego, kim byłem wcześniej? Jak możesz skazywać mnie na takie męki?\n– Mnie każesz patrzeć na tego, kim wkrótce się stanę – odparł żywy, z odrazą spoglądając na siebie po śmierci. – Jak możesz pokazywać mi coś, na co nie chcę czekać?\nRaczej bym zauważył, gdybym miał tu wisielca\nByła jednak szara i nieruchoma, martwa.\nCzy jest sens informować czytelnika, że postać na obrazie jest nieruchoma? Czy wyobrażone na płótnie sylwetki żyjących są ruchome?\nNa pomiętej karce napisano ładnym, schludnym pismem:\nNadmiar przymiotników. Czy wyobrażasz sobie pismo brzydkie i schludne?\nwyraźnym, przeszywającym spojrzeniem\nNadmiar przymiotników. Co to znaczy, że spojrzenie jest wyraźne? Że wyraźnie je widział? Skoro “zdawało mu się” to chyba jednak nie widział tego spojrzenia wyraźnie.\nNawet ja, wisielec, student materii ezoterycznej, egzegeta funeralnych tropów, nie rozumiem, o co chodziło.\nMalarz zabił żonę w celu… Uzyskania inspiracji do obrazu przedstawiającego różne etapy rozkładu? Potem zabił Volanta. Karą dla malarza było wieczne grzebanie się w węglu i obłęd.\nNic mądrzejszego nie wymyśliłem.\nmężczyzna | 23.11.18, g. 23:01\nEhh, to podpowiem co mi z tego wynikło ;) Żona była lepszym malarzem dlatego musiała zginąć. Jasnowidz był zbyt bliski prawdy o morderstwie – dlatego jak wyżej. I wszystko z premedytacją co widać po planowaniu z piwnicą i manekinem. Kolejna sprawa to prawdopodobna schizofrenia Gallaghera, albo raczej rozdwojenie jaźni, z których jedna jest zabójczo dokładna, a druga wypiera całe zło. I tu wkracza manekin jako sumienie malarza. To tak w skrócie bez otoczki i wątków pobocznych ;)\nkobieta, Łódź | 23.11.18, g. 23:16\nJa doszłam do wniosku, że jasnowidz był diabłem i karał zabójcę żony. Ale kto z nich wynosił trupa udającego manekina, to już nie wiem…\nkobieta, Wałbrzych | 23.11.18, g. 23:20\nPoprawione, chylę czoła, jesteście niezawodni. Przysięgam, że tekst leżakował i był przeglądany. Faktycznie potrzebuję tego noktowizora. Zrzutka mile widziana.\nChyba żyję dla dnia w którym zostanę zrozumiana jako autorka, szczególnie przez Reg :) Wiedz, że się nie poddam!\n– Volantowi gruchnął kręgosłup, ale Gallagher go tym gruchnięciem nie zabił. Potrzebował jedynie zaciągnąć go do swojej pracowni, żeby namalować parę wersji jego diabelnej buzi;\n– spirytualista raczej może być medium, i odwrotnie;\n– ‘resztki kondolencji’ to pogarda Gallaghera wobec wszystkich, którzy złożyli je w postaci jedzenia.\nWisielcu, masz słuszność jeśli chodzi o karę dla malarza, wieczne grzebanie w węglu (i tagu opowiadania na górze), plus uchylone zakończenie typu ‘wyszedł z tego czy jednak nie?’ zależne od… hmm, interpretacji czytelnika.\nmężczyzna | 23.11.18, g. 23:25\nNadal uważam, że chodziło Ci o spirytystę :P Spirytyzm, spirytysta, seans spirytystyczny, nie spirytualistyczny.\nkobieta, Wałbrzych | 23.11.18, g. 23:57\nMożliwe, że chodziło mi o spirytus :) Teraz sama nie wiem.\nenderku, nasze interpretacje pokrywają się w przypadkach manekina, premedytacji oraz szaleństwa/schizofrenii (no, tak też można). Reszta bardzo poetycko koszmarna, lubię to. Dostajesz ciasteczko.\nFinklo, gorąco! To pewnie przez ten spirytus Wisielca. A kto wyszedł z podziemia, to już nie powiem. Wydaje mi się, że tekst można interpretować optymistycznie, ale ja zdecydowanie wolę śmiertelnie pesymistyczne zakończenie (pun intended).\nmężczyzna | 24.11.18, g. 00:04\nWow, mam ciasteczko\nkobieta, Warszawa | 25.11.18, g. 10:30\nNie wiem, dlaczego Diana zwróciła się akurat do mnie, ale zrobiła to i tylko dlatego wiesz teraz[+,] w którym miejscu zapalić jej świecę.\nkobieta, Łódź | 25.11.18, g. 14:39\nŻonglerko, a ja żyję nadzieją, że kiedyś doznam iluminacji. :)\nmężczyzna | 26.11.18, g. 17:36\nTo nie tak, że nie jesteś rozumiana, Żonglerko. Wydaje mi się jednak, że większą siłę mają takie fabuły, gdzie ciąg zrozumiałych wydarzeń zmierza do nieoczekiwanej puenty lub po prostu dramatycznej kulminacji.\nNawiązania, aluzje, tajemnice i alegorie są raczej przyprawą niż zasadniczą treścią literackiego posiłku.\nkobieta, Wałbrzych | 27.11.18, g. 01:59\nOsobiście wolę uchylone drzwi zakończeń, może nie zawsze, ale jednak fascynuje mnie to łączenie kropek. Dodam, że w tym konkretnym przypadku nie przyprawiałam mego kotła śladem szalonego naukowca, serio miałam wrażenie, że fabuła jest raczej do zgadnięcia/wyczytania. Tak czy siak cieszy mnie ta nuta mhroczności w byciu niezrozumiałym, może ewoluuję w jakiegoś emo pokemona :)\nmężczyzna, 33 lata, Gdańsk | 28.11.18, g. 14:07\nInteresujące opowiadanie. Sam koncept postaci, ich relacji oraz ogólny zarys definitywnie na plus. Jednak w samym tekście nie poczułem tego, co najważniejsze – napięcia. W pewnym momencie widziałem już tylko chorego psychicznie malarza i jego kolejne zbrodnie. Zabrakło mi czegoś mroczniejszego niż same mordy i schizofrenia. Jakiejś nuty głębszego szaleństwa niż tylko rozmawianie sam ze sobą. Końcówka ma tego elementy, ale wchodzą zbyt późno.\nTym niemniej tenże koncert oglądało się nawet-nawet.\nkobieta, Wałbrzych | 01.12.18, g. 14:55\nCieszę się, że nawet-nawet ;)\nmężczyzna, 40 lat, Wrocław | 04.12.18, g. 08:34\nZ jednej strony fajnie czyta się teksty jakiś czas po dodaniu, bo wszystko jest ładnie wypolerowane i nie dość, że czytanie jest przyjemniejsze, to nie trzeba zatrzymywać się i pochylać nad niezręcznościami. Z drugiej – po iluśtam komentarzach trudno dodać już coś konstruktywnego.\nBardzo podobał mi się styl i osiągnięta dzięki niemu atmosfera. Ogólnie lubię malarskie teksty, taka umiejętność przetłumaczenia słów na obrazy, by potem z kolei za pomocą owych obrazów stworzyć odpowiedni nastrój – to nie byle co. Udało Ci się to znakomicie, do tego mnóstwo tam naprawdę znakomicie napisanych, świetnie i smakowicie przyrządzonych zdań. Lektura była autentyczną przyjemnością, jeśli można tak powiedzieć w przypadku tekstu o mroku, szaleństwie i zbrodni.\nZ fabuły jednak specjalnie zadowolony nie jestem – należę do czytelników, którzy lubią mieć na końcu pewność co do tego, co się tam tak naprawdę wydarzyło, a ewentualne odniesienia i interpretacje traktować jako smaczki raczej i ozdobniki, a nie trzon fabularny. W ogóle, gdy okazuje się, że jeśli chodzi o sens historii i znaczenie tekstu to "istnieje dowolność interpretacji, i każda interpretacja, niekoniecznie trafna, będzie słuszna", to szlag mnie trafia. Gdybym szukał czegoś takiego, to poczytałbym wyżej wymienionego Leśmiana.\nZatem uważam, że choć tekst napisany jest bardzo dobrze, zwłaszcza, że wprowadzałaś poprawki, nadmiar przymiotników w ogóle nie był już widoczny (nie żeby jakoś ogólnie mi przeszkadzał), jest klimatycznie, sugestywnie i bardzo malarsko, to fabularnie jestem nieco zawiedziony. Wieloznaczność opowiadania, która mnie interesuje, nie polega na tym, że nie wiadomo co się właściwie stało. Twój tekst zaczynał się jako fascynująca, klimatyczna opowieść o tajemniczej zbrodni, i to było super, ale zakończył się mrocznym (co jest jeszcze fajne – mrocznie znaczy fajnie ;-)), onirycznym horrorem. A to już mniej fajne.\nJednak mimo mojego niezadowolenia, biblioteka należy się opowiadaniu, jak (według pięknego sformułowania Bailouta) psu Budda.\nkobieta, Wałbrzych | 05.12.18, g. 15:22\nPrzyznam się, thargonie, że zrobiłeś mi dzień takim ładnym, merytorycznym komentarzem (no i klikiem). Doceniam tyle klikania i cieszę się, że koniec końców Ci się podobało :)


Wysiłkowe nietrzymanie moczu - problem kobiet w różnym wieku - Kosmetyki naturalne producent\nHome » Zdrowie » Wysiłkowe nietrzymanie moczu – problem kobiet w różnym wieku\nCoraz więcej kobiet w różnym wieku zgłasza się do lekarza pierwszego kontaktu z problemem “gubienia moczu” Wysiłkowe nietrzymanie moczu to dolegliwość bardzo rozpowszechniona, szczególnie wśród kobiet. Zaskakujący może być fakt, że nietrzymanie moczu dotyczy również młodych kobiet po 20 roku życia. Ta krępująca dolegliwość polega na niekontrolowanym, nieświadomym oddawaniu moczu wskutek nawet niewielkiego wysiłku fizycznego jak np. kichania, kaszlu i spontanicznego śmiechu. W ciężkich przypadkach może również występować podczas chodzenia i spoczynku. Badania pokazują, że dolegliwość ta jest często bagatelizowana i późno zgłaszana lekarzowi, co z kolei opóźnia proces diagnozy, a następnie odpowiedniego leczenia. Na wysiłkowe nietrzymanie moczu kobiety cierpią dwa razy częściej od mężczyzn. Ma to związek z fizjologią ciąży i porodu, w trakcie którego może dojść do uszkodzenia kanału rodnego i struktur zapewniających właściwą anatomię miednicy. Choć jest to problem wstydliwy, warto jak najwcześniej udać się z nim do lekarza, aby dokonał właściwej diagnozy i podjął się leczenia.


Śmieci | rogozno.wlkp.net.pl\nczerwca i nie wnosi opłaty do gminy. Natomiast z dniem 1 lipca będzie funkcjonował system gminny (wskazane będzie rozwiązanie umowy z przedsiębiorcą odbierającym odpady komunalne), a każdy właściciel i zarządca nieruchomości zamieszkałej będzie zobowiązany uiścić opłatę do gminy. Właściciele i zarządcy nieruchomości będą zobowiązani do złożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi i ilości osób zamieszkujących daną nieruchomość w pierwszym kwartale. Wzór deklaracji będzie dostarczony właścicielom i zarządcom nieruchomości. Właściciele posesji i zarządcy są zobowiązani do zgłaszania każdej zmiany w liczbie osób zamieszkujących nieruchomość w terminie 14 dni od jej zaistnienia (przeprowadzki itp.) Gmina w nowym systemie jest zobowiązana do zorganizowania odbioru odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy. Przedsiębiorca wyłoniony przez gminę w drodze przetargu będzie odbierał odpady zmieszane i selektywne zbierane od mieszkańców. Gmina będzie też sprawować nadzór nad prawidłowym zagospodarowaniem odpadów przez odbierającego. Opłata wynosi 14 zł (od osoby na miesiąc) w przypadku gdy odpady komunalne nie są gromadzone i odbierane w sposób selektywny, a 8 zł (od osoby na miesiąc) w przypadku gdy odpady segregujemy. W zamian za uiszczoną przez właściciela nieruchomości opłatę za\ngospodarowanie odpadami, odbierana będzie każda ilość odpadów. Odbiór zmieszanych\nodpadów dla budynków w zabudowie jednorodzinnej będzie odbywał się co 2 tygodnie, a\nzbierane selektywnie 1 raz w miesiącu, a dla zabudowy wielorodzinnej nie rzadziej niż\n2 razy w miesiącu, z pozostałych terenów nie rzadziej niż raz w miesiącu. Selekcja ma\ndotyczyć takiego podziału na worki: brązowy/czarny – odpady ulegające biodegradacji,\nżółty tworzywa sztuczne, metal, zielone – szkło, niebieski – papier, tektura,\nopakowania wielomateriałowe. Do odpadów “kłopotliwych”, które będziemy musieli\nwrzucać we wskazane miejsca należą (odbiory zgodnie z harmonogramem, kilka razy w\nroku): chemikalia i odpady niebezpieczne, zużyte baterie i akumulatory, zużyty sprzęt\nelektryczny i elektroniczny, meble i odpady wielkogabarytowe, zużyte opony.\nAutor adminOpublikowano 02/03/2013 Kategorie Aktualności\nPoprzedni Poprzedni wpis: Dawcy szpiku są w Rogoźnie\nNastępny Następny wpis: 30-lecie muzeum


V - Sport.pl - Najnowsze informacje - piłka nożna - F1- tenis - koszykówka - siatkówka\nAnna Felska, sportsinwinter.pl\nŚwiętokrzyski Związek Piłki Nożnej opublikował zestaw par V rundy Pucharu Polski na szczeblu okręgu.\nO sensacyjnym awansie Wigan przesądziła bramka Willa Grigga z 79. minuty spotkania. Goście od końcówki pierwszej połowy grali w osłabieniu, gdyż czerwoną kartkę zobaczył Fabian Delph. To dopiero druga porażka Manchesteru City w tym sezonie w rozgrywkach krajowych. Wcześniej drużyna Pepa Guardioli pr\nSiatkarski Ośrodek Szkolny przy radomskim liceum jest częścią ogólnopolskiego programu, który obejmuje uczniów nauką i jest połączony z wszechstronnym szkoleniem siatkarskim. - S.O.S przy V LO to jedyne liceum na Mazowszu, w którym istnieje klasa zajmująca się szkoleniem i edukacją młodych\nJesteś studentem? Wygraj pakiet startowy na V Bieg Fabrykanta\nnastępnie wyłonieni zostaną zwycięzcy. Warto dodać, że na liście startowej V Biegu Fabrykanta, czyli biegowej historii Łodzi, jest już 1,4 tys. zawodników. Limit wynosi 2 tys. uczestników, dlatego kto jeszcze nie zapisał się na zawody, a ma taki zamiar, powinien się już długo nie zastanawiać.\nFabryce. Niestety, szans na rozejrzenie się było niewiele, bo starałem się utrzymać dobre tempo. Moim celem na dzisiaj było poprawić życiówkę. Według zegarka się udało. Żona będzie dumna - cieszył się na mecie Michał Truskolas. A na mecie na uczestników V Fabrykanta czekały pamiątkowe medale, które\nudziału w akcji "wyBIEGAM poMOC" wszystkich dla mnie bohaterów, którzy pobiegną z wielką mocą ratowania życia i zdrowia dzieciaków. V Bieg Charytatywny został objęty honorowym patronatem: Marka Michalaka, rzecznika praw dziecka, Józefa Pilcha - wojewody małopolski, Jacka Krupy - marszałka\nV Festiwal Górski Wondół Challenge - tłumy na spotkaniu z podróżnikami\ntakich jak pokazy filmów (w tym z Banff Mountain Film Festival) czy wystaw fotografii, w trakcie V Festiwalu Górskiego Wondół Challenge, odbyły się szkolenia z pierwszej pomocy oraz zakresu bezpieczeństwa, które organizowane były przez Zespół Ratunkowy PCPM we współpracy z GOPR. Tłumy odwiedziły również\nEksperci Pantene Pro-V Hair Research Institute odkryli, że bez względu na kształt, rozmiar czy pochodzenie etniczne, we włosach każdego człowieka odkładają się minerały zawarte w wodzie, w szczególności miedź. Oksydacja jest naturalnym procesem utleniania, który sprawia, że miąższ jabłka brązowieje\npowiększył swoją przewagę w klasyfikacji generalnej Tour de Pologne. Klasyfikacja V etapu: Piąty etap prowadził pofałdowaną i interwałową trasą z trzema górskimi premiami TAURON – Hucisko, Rychwałd oraz Przełęcz Przegibek - siedmiokilometrowy podjazd z różnicą wzniesień ponad trzysta metrów. Na trasie\nniezwykle emocjonująca, wyrażająca ogromne postępy i sprawności, podopiecznych AMP GOOL. Piłkarską atmosferę podgrzała loteria przygotowana przez organizatora, gdzie głównymi nagrodami była piłka i koszulka z podpisami piłkarzy Legii Warszawa. Do wielkiego finału V Wielkiego Turnieju Śiiateczno\nV Festiwal Górski Wondół Challenge [PROGRAM]\nSobota 21.03.2015 SALA GŁÓWNA: 10.30 - 11.00 prezentacja o pierwszym zimowym wejściu na Cho Oyu 11.00 - 12.30 pokaz filmu "Jurek" 12.30 - 13.30 pokaz filmu "Manaslu" 13.30 - 14.30 pokaz filmu "Zakopiańczycy" 14.30 - 15.00 wręczenie nagród RMD Winter RUN 15.00 - 16.30 b\nBieg Fabrykanta to wyjątkowy bieg po ulicach Księżego Młyna. Dziesięciokilometrowa trasa prowadzi przez najciekawsze zakątki historycznego osiedla Łodzi. Piąta edycja zawodów była wyjątkowa. W tym roku nie były to tylko mistrzostwa Polski radców prawnych, ale oficjalne mistrzostwa Polski kobiet w bi\nV Leszczyńska Masa Krytyczna (25 listopada 2011)\nOrganizator: Leszczyńska Liga RowerowaTermin i miejsce startu: 25 listopada, godzina 17:00, Rynek, Leszno.Informacje dodatkowe: Zapraszamy na piątą Leszczyńską Masę Krytyczną. Spotkajmy się w ostatni piątek miesiąca o godzinie 17:00 na leszczyńskim Rynku. Wstęp wolny. Zapraszamy!Więcej infor\nDr Leszek Maria Rouppert zmarł 23 grudnia 2010 roku w wieku 70 lat. Był postacią doskonale znaną nie tylko w polskim środowisku koszykarskim, ale i poza granicami kraju. Karierę sportową rozpoczynał w klubie YMCA Kraków, potem występował w krakowskim Starcie i Cracovii. Trzykrotnie wywalczył tytuł m\nZespół z naszego miasta przygotowuje się do rywalizacji w III lidze i walki o awans do wyższej klasy podczas obozu w Drawsku Pomorskim. Na razie daleko mu do idealnej formy. Ekipa Wiesława Borończyka w sparingu niespodziewanie przegrała z miejscową, V-ligową Drawą. - Nie ma czego ukrywać: to był\nDr Leszek Maria Rouppert wprawdzie pochodził z Krakowa, ale znakomicie wpisał się w pejzaż lubelskiego sportu, a szczególnie koszykówki. Nad Bystrzycę przyjechał w 1962 roku i już Lublina nie opuścił. Jako zawodnik występował w Starcie, z którym zdobył brązowy medal mistrzostw Polski. Potem został g\nDwa dni – 17 – 18 marca w trakcie których, eksperci z Polski i zagranicy będą dzielić się swoją wiedzą, doświadczeniem oraz wynikami swoich badań. Podczas wielu wykładów, seminariów i prelekcji Uczestnicy dowiedzą się jak jeszcze lepiej wykorzystywać wiedzę z zakresu psychologi\nDrogie Panie, Kobietki i Dziewczyny! Z przyjemnością informujemy, że od dziś przyjmujemy zgłoszenia na 5 edycję Zlotu Freediverek. Tym razem będzie nie tylko odkrywczo, urzekająco i przyjemnie, ale także ODJAZDOWO! Dla kogo Zlot? Dla wszystkich pozytywnie zakręconych kobiet, kochających bezkresny\nswojemu szczęściu. Projekty można zgłaszać od 24 listopada do 31 stycznia poprzez formularz na stronie www.miejodwage.pl . Do rywalizacji w V edycji plebiscytu stanąć mogą uczestnicy w maksymalnie 3-osobowych zespołach. Zgłoszone projekty podróżnicze nie mogą trwać dłużej niż 2 miesiące, a ich realizacja\nV Masa Krytyczna - Racibórz (5 czerwca 2011)\nOrganizator: raciborscy rowerzyści Termin i miejsce startu: 5 czerwca, godzina 15:00, obok pomnika Arki Bożka (ul.Opawska), Racibórz. Informacje dodatkowe: Jubileuszowa Masa Krytyczna pod hasłem 'Budują w pocie czoła, a nam się krzywią koła'. Wstęp wolny, zapraszamy. Więcej informacji TUTAJ . &n\nV Rajd Gombrowiczowski (12-13 czerwca)\nORGANIZATOR: Oddział PTTK im. Mieczysława Radwana w Ostrowcu Świętokrzyskim TERMIN I LOKALIZACJA: START: TRASA: ORGANIZATOR ZAPEWNIA: WIĘCEJ INFORMACJI:\nJuż po raz piąty spotkanie FWE jest głównym miejscem spotkań przedstawicieli branży fitness w tej części Europy. Zwiększającą się z roku na rok liczbę uczestników, do udziału zachęca możliwość zapoznania się z kluczowymi zagadnieniami fitness marketingu i coachingu. Podczas tegorocznej edycji imprez\n-breaku. Warto jednak zaznaczyć, że trener Jerzy Wietecha dał w tym spotkaniu pograć więcej tym zawodnikom, którzy w dwóch pierwszych pojedynkach grali mniej. W sobotnim półfinale AKS V LO zmierzy się z drugą drużyną grupy A, Metrem Warszawa albo Skrą Bełchatów. Oba te zespoły zapewniły sobie już awans do\nKaczmarek jest najlepszą łódzką biegaczką. Nic więc dziwnego, że pokładane są w niej duże nadzieje na dobry wynik. O zwycięstwo nie będzie jednak łatwo. - Bieg ma rangę mistrzostw Polski, więc wiele zawodniczek szykowało formę specjalnie na tę okazję. Moje ostatnie przygotowania również były podporz\nprzypominający Ivicę Olicia, oddanego niegdyś przez Hamburgera SV do Bayernu Monachium. Dyrektor Arnesen wieszczy Łotyszowi wielką karierę międzynarodową. - W zespole HSV mówią na mnie Rudi. To skrót od nazwiska Rudnevs, ale też porównują mnie do Rudi Völlera. Oczywiście, że kojarzę to nazwisko. To legenda\nORGANIZATOR: PTTK O/ Biłgoraj, Gmina Tereszpol TERMIN I LOKALIZACJA: 5 września, Biłgoraj, lubelskie START: 8:30, Biłgoraj, Józefów, Zwierzyniec, Szczebrzeszyn, Tereszpol, Tomaszów Lubelski TRASA: Biłgoraj, Józefów, Zwierzyniec, Szczebrzeszyn, Tereszpol, Tomaszów Lubelski -\nwydaniu czołówki polskich i międzynarodowych prezenterów. Będzie to V Spring Fitness Festival, który odbędzie się w obiektach Stacji Nowa Gdynia w Zgierzu. W ubiegłym roku wiosenna konwencja przyciągnęła 270 osób - instruktorów i fanów fitnessu, aquaaerobiku i indoor cyclingu. W tym roku uczestnicy mogą\nV Stalowowolski rowerowy cross country (1 maja)\nORGANIZATOR TERMIN, LOKALIZACJA START TRASA ZAPISY PROGRAM KATEGORIE WIEKOWE DODATKOWE ATRAKCJE W wyścigu mogą brać udział wyłącznie rowerzyści pełnoletni posiadający sprawny rower. Kask ochronny - konieczny!!! WIĘCEJ INFORMACJI\nVitkovice Skiareál Aldrov 512 38 Vitkovice v Krkonošich Czeska Republika tel.: (+420) 481 582 730, (+420) 481 582 925 fax: (+420) 481 382 539 e-mail: obec@vitkovicevkrk.cz starosta@vitkovicevkrk.cz www.vitkovicevkrk.cz www.skialdrov.cz Vitkovice v Krkonošich to ośrodek narciarski, usytuowany\n, Długosiodła, Lucynowa, Łochowa, Koworowa i Ciechanowca. Spotkanie rozegra się 13 grudnia 2014 roku na infrastrukturze sportowej Publicznego Liceum im. Orła Białego w Kosowie Lackim. Natomiast wielki finał V Turnieju to mecze Grupy Zachodniej w ramach której są Wołomin, Ostrówek, Tłuszcz, Duczki, Zielonka\nV Mistrzostwa Polski Dzieci z Domów Dziecka. SOS Kraśnik mistrzem Polski!\nZdobywca tytułu Mistrza Polski Dzieci z Domów Dziecka w Piłce Nożnej będzie reprezentował Polskę w II Mistrzostwach Świata Dzieci z Domów Dziecka w Piłce Nożnej, które odbędą się w Warszawie już 26 i 27 lipca br. Tegoroczny Mistrz Polski, drużyna SOS Kraśnik, zwyciężył w finale z Burzą Kłobuck. Roz\nJuż po raz piąty najmłodsi adepci basketu - zrzeszeni w Piotrówce Radom - mogą doskonalić swoje umiejętności w starciu z czołowymi zespołami kraju, a także i z zagranicy. W trzech radomskich szkołach rozgrywane są bowiem zawody dla roczników: 2001, 2003 i 2004. Na inaugurację w kategorii najmłodszej\nV runda Pucharu Polski w okręgu krakowskim\n, Madej, Kapelak - Mielec, Wiącek. Pozostałe wyniki: Wawel (V) - Alwernia (IV) 3:1, Wieczysta (V) - Garbarnia (IV) 0:1, Jordan Zakliczyn (A klasa) - Dalin Myślenice (IV) 3:2, Iskra Krzęcin (V) - Skawinka (IV) 3:2. Mecz Puszcza Niepołomice (IV) - Górnik Wieliczka (III) przełożony na wiosnę.\nCzwarte zawody z tego cyklu odbyły się w 1996 r. i były zaliczane do Pucharu Polski. Na starcie stanęło wtedy około 70 zawodników z całego kraju. Natomiast w sobotniej imprezie udział wzięło tylko 12 osób. - Pozostał pewien niedosyt - przyznaje Jan Zalewski, dyrektor Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekr\n- Dostaliśmy informację od obserwatora i sędziego, że obaj dostali przed meczem dziwne telefony, z dziwnymi propozycjami. Obserwator sprawdził ten numer i opisał wszystko w protokole. Nie pozostało nam nic innego jak zgłosić tę sprawę do prokuratury. Nie mamy praw ani środków aby samemu sprawdzać tę\nbędzie remis. Stolem, co pokazuje w kolejnych meczach, stracił już chyba nadzieję na utrzymanie i mimo że traci tylko dwa punkty do Rodła Kwidzyn, raczej już go nie wyprzedzi. Tym bardziej że teraz zagra z walczącą o wydostanie się ze strefy barażowej Wisłą Tczew. Ostatnią kolejkę rozegrają V-ligowcy\nPińczów; chłopcy: 1. Nike Ciechanów, 2. SP 25 Kielce, 3. Wisła Sandomierz. Klasy V - dziewczęta: 1. KSS I Kielce, 2. PSSP nr 5 Krapkowice, 3. Źródełko; chłopcy: 1. UKS Busko, 2. SP 12 Piotrków Trybunalski, 3. Kusy. Klasy VI - dziewczęta: 1. KSS Kielce, 2. Krapkowice, 3. Vive Kielce; chłopcy: 1. Kusy I, 2\nŁódź. Grupa A: KKS Koluszki - LKS Różyca 1:0, Zjednoczeni Stryków - Zawisza Rzgów 3:1, Polonia Andrzejów - GLKS Dłutów 0:2, LKS Gałkówek - PTC Pabianice 2:2, GKS Ksawerów - LZS Justynów 4:0, MKS 2000 Tuszyn - Stal II Głowno 2:0, Włókniarz Pabianice - Pogoń Rogów 6:0. 1.Włókniarz\t26\t64\t86-18 2.KKS\t26\nMocne tempo na dystansie Mega narzucili liderzy wyścigu, którzy już na samym początku oderwali się od peletonu. Ucieczka okazała się skuteczna. Pięcioosobowa grupa, wśród której był także Cezary Zamana, dowiozła 1,5 minutową przewagę do mety. Zwyciężył Paweł Pyzikowski (LKK Lublin). Dalej w ko\nstoczyły pięciosetowy bój. Tym razem górą byli zawodnicy SKS-u i to oni awansowali do kolejnej rundy Pucharu Polski. W V rundzie rozgrywek pucharowych zagrają też zawodnicy Ślepska Suwałki. Oni w IV rundzie mieli wolny los. SKS Hajnówka - Warta Zawiercie 3:2 Sety : 23:25, 22:25, 25:23\nfinału 17 marca te trzy ekipy będą musiały zaprezentować swój projekt i oddać go pod ocenę kapituły, która wybierze zwycięzcę V edycji. Półfinaliści V edycji Memoriału im. Piotra Morawskiego "Miej odwagę!". "Dalej niż na Magadan Cię nie ześlą...mawiali kiedyś Rosjanie. Magadan - Rosyjski\nZawody na dystansie 10 km odbędą się 29 sierpnia na terenie Księżego Młyna w Łodzi. Bieg Fabrykanta to tzw. biegowa historia miasta, jego trasa prowadzi bowiem przez najważniejsze zabytki miasta. Aby impreza przebiegła jak najlepiej, organizatorzy poszukują wolontariuszy, którzy chcieliby pomóc przy\nSoczi, dzień V: zimowe podsumowania\nMedaliści Dnia Piątego Narciarstwo alpejskie - zjazd To była niesamowita i piękna historia! Szwajcarka Dominique Gisin i Słowenka Tina Maze miały dokładnie taki sam czas - 1.41:57! Oznaczało to, że obie dostaną złoty medal! Było więc dwa razy złotej radości, uśmiechów i trzymania się za ręce... ...a\nSadownik przypieczętował swój awans efektownym zwycięstwem nad Plonem Garbatka. Podopieczni Stanisława Bilskiego bili rywali na głowę nie tylko w aspekcie sportowym, ale także... najwyższą średnią wieku zespołu. Przed szansą wywalczenia awansu stoją również piłkarze Wulkana, którzy w ostatnim pojedy\nzaskakującą wypowiedź działacza Broendby i nazywają ją "bombą". Carsten V. Jensen, dyrektor sportowy Broendby, w rozmowie z "Ekstrabladet" zdradził, że były król strzelców ekstraklasy w barwach Piasta Gliwice może zmienić klub: Kamil stał się wybitną postacią dla klubu, jest dla nas bardzo\nSobotnia impreza rozpocznie się już od godziny 8.00, kiedy to na parkurze zobaczymy w akcji zawodników startujących w konkursie LL (wysokość przeszkód do 80 cm.). Pierwszego dnia zawodów uczestnicy rywalizować będą w sumie w sześciu konkurencjach tj.: wspomniana LL, oraz S1, L, P, N i C. Ten ostatni\nZanim o tym, warto odnotować, iż poza najdłuższym dystansem 42 195 m jest jeszcze kilka innych, jak: półmaraton (21 097,5 m), bieg festiwalowy (3,5 km) oraz rywalizacja sztafet (4 x 5,3 km), a do tego mistrzostwa radców prawnych. Nie obejdzie się także bez pewnych nowości, albowiem wprowadzony zosta\nWystaw drużynę na Euro, graj z nami o 20 tys. zł! Dziennikarz "The Telegraph" porównuje Roya Hodgsona do króla Henryka V, który broni honoru angielskiego futbolu. - Jako naród zaczęliśmy grać w piłkę profesjonalnie w 1860 roku. Przez wieki nie byliśmy oskarżani o to, byśmy nie traktowali\nPrzez trzy dni Radom był gospodarzem piątego turnieju koszykarskiego - Radom Basket Cup. W tegorocznej edycji mecze rozgrywali koszykarze z roczników - 2001, 2003 i 2004. Najlepszy wynik z zespołów gospodarzy uzyskali chłopcy z rocznika 2004. Podopieczni Łukasz Chrustowicza bez najmniejszych problem\nRicky v Orlických horách (740-992 m n.p.m.) to ośrodek narciarski położony na południowo wschodnich stokach szczytu Zakletý (991 m n.p.m.) należący do Ski klub sti nad Orlici. Dowodem jakości tutejszych terenów mogą być doroczne Międzynarodowe Zawody Studentów w dyscyplinach\nAkcja Polska Biega objęła patronat nad V Festiwalem Spełnionych Marzeń. Bieg Spełnionych Marzeń odbywa się co roku na dwóch pętlach po leśnych ścieżkach w dzielnicy Wesoła w Mysłowicach. Impreza rozpocznie się już o godzinie 10 - będą biegi dla dorosłych i dla dzieci oraz nordic walking. Po\nodbiega od Kennetha Alfreda (obaj grają na pozycji napastnika), a w przyszłości może stanowić o sile "zielonych". Zresztą w Radomiaku jest więcej utalentowanych zawodników. Wiele wskazuje na to, że zwycięstwem zakończy sezon Pilica Białobrzegi. Jej przeciwnik - Piast Piastów, już spadł do V\nPrzed V kolejką piłkarskiej IV ligi\nW sobotę o godz. 16 na stadionie przy ul. Limanowskiego KS Raków podejmować będzie Szombierki Bytom. To niewątpliwie najciekawszy pojedynek weekendu. Zmierzy się pierwsza z drugą drużyną w tabeli. Zapewne na mecz wybierze się spora grupa kibiców. Będą zapewne chcieli ponownie zobaczyć w akcji Piotra\nspadły do klasy A (z wyjątkiem rezerw Ruchu Radzionków, które wycofały się z rozgrywek po rundzie jesiennej). Uwaga: zespoły, które zajęły przedostatnie miejsca, najprawdopodobniej rozegrają ze sobą baraże o pozostanie w V lidze (dwa z czterech utrzymają się).\nWyniki V rundy MDMP\n, RKM Rybnik oraz Apator Toruń. Wyniki V rundy: * Grupa II - Rzeszów: I. miejsce: RKM Rybnik - 22 pkt.: Romanek 14 (3, 3, 2, 3, 3), Szczyrba 8 (0, 1, 3, 2, 2), Pawlaszczyk - ns; II. miejsce: Unia Tarnów - 21: Baran 8 (2, 0, 2, 1, 3), Kołodziej 13 (3, 2, 3, 3, 2); III. miejsce: Włókniarz Częstochowa - 17


Andrzej Dziubek z medalem Gloria Artis. Urodzinowy koncert zespołu De Press (zdjęcia) • malopolskaonline.pl\nNiedziela, 17 lipca 2016 14:02\nAndrzej Dziubek z medalem Gloria Artis. Urodzinowy koncert zespołu De Press (zdjęcia)\nJABŁONKA. Zespół De Press swoje 35-lecie świętował w Jabłonce. Podczas urodzinowego koncertu wójt Antoni Karlak i wręczył liderowi zespołu medal brązowy „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” przyznany przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego Piotra Glińskiego.\nArturo Mari z wizytą na Orawie (zdjęcia)\n35 czerwonych róż z okazji jubileuszu wręczyli liderowi zespołu koledzy z ławy szkolnej: Julian Stopka, Aniela Stopka i Emilia Rutkowska.\nMedal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” nadawany jest osobom szczególnie wyróżniającym się m.in. w dziedzinie twórczości artystycznej, działalności kulturalnej.\nDe Press zagrał w składzie: Andrzej Dziubek – wokal, Dariusz Budkiewicz – bas, Jacek Szczepaniak – gitara, Seweryn Piętka – perkusja. Gościnnie wystąpili - Synnove Rognlien i Helg Synnove Rognlien. Synnove Rognlien zaśpiewała norweskie melodie ludowe.\nKoncert był zakończeniem I Międzynarodowego Festiwalu „Na pograniczu kultur w Jabłonce na Orawie”, będącego częścią obchodów Jubileuszu 450-lecia Jabłonki.\nWcześniej na scenie wystąpił Dziecięcy Zespół Regionalny z Tarnopola z Ukrainy, zespół regionalny z Brebu w Rumunii, Węgierska Orkiestra Dęta z Nagymányok Orkiestra Dęta z Żarnowicy, Zespół Pieśni i Tańca im. Józefa Szczotki „Wierchy” w Milówce oraz Zespół Oravan Senior z Niżnej na Słowacji.\nopr.s/ zdj. Andrzej Habina\nźródło: UG Jabłonka


Archiwum 15 04 2020 w problematyce Dentystyczny - http://dentystyczny.transport.malbork.pl/\nchirurg stomatolog zabrze Takie zabieg odkamieniania powinniśmy przechodzić mniejJeżeli mamy problemy z zębami to nie powinniśmy dłużej zwlekać, tylko jak najszybciej umówić się na wizytę do dobrego stomatologa. Nasze s sprawdź to\nO stomatologiiKto potrzebuje leczyć zęby?O stomatologiiWażne informacje i nowoczesnej stomatologiiPoradnik pacjenta - wizyta u dentystyArtykuł o współczesnej stomatologiiBielsze zęby - co i jakBoisz się wizyty u dentysty? NiepotrzebnieSzokujące 3 Metod Aby Mieć piękny uśmiechCzy ktoś też potrzebuje leczyć zęby?Gabinet stomatologiczny zabrzeWizyta u stomatologa - kilka poradNowoczesne metody w stomatologii - o implantachDobry dentysta w ZabrzuCiekawe kto może Leczyć zęby?Dobry stomatolog w ZabrzuO kwestiach stomatologicznych - kilka poradJak wybrać dobrego stomatologa? Poradnik dla pacjentów z ZabrzaPostaw na nowoczesny gabinet stomatologicznyJak wybrać dobrego stomatologa? Poradnik dla pacjentów z ZabrzaRadzimy jak leczyć zęby taniejWspółczesna stomatologia, czyli dlaczego nie musisz już bać się dentystyBoisz się wizyty u dentysty? NiepotrzebnieDentyści, stomatolodzy i ...Wizyta u dentysty - nie ma powodów do obawPoradnik pacjenta - wizyta u dentystyCzy są zmiany jak leczyć zęby?Poradnik pacjenta - wizyta u dentystyCzego używają obecnie dentyści? Nowe techniki w stomatologiiDobry stomatolog w Zabrzu