Nowa Fantastyka - Opowiadanie: Jastek Telica - Nekromanta\n- Opowiadanie: Jastek Telica - Nekromanta\nmężczyzna | 08.06.17, g. 09:35 | znaki: 37774\nInne uniwersum niż poprzednie.\nI z bohaterem, a nie tylko wydarzeniami.\nAle z akcją raczej szczątkową, bo nie ona ma tu znaczenia.\n20.06. – poprawiona wersja, szczególnie w partiach późniejszych, czyli mniej oczywisty główny bohater, a i jego adwersarzowi udało się przechwycić nieco racji.\nNauczyciel w teorii kochał najbardziej to, że doświadczenie musiało ją potwierdzić. Chociaż projektowaniem bynajmniej nie gardził. Brało się to przede wszystko stąd, że był człowiekiem nauki. Przysłowiowym. Znał cechy charakterystyczne używanych ingrediencji, planował ich działanie, aczkolwiek zdarzało się, że ostatecznie w różnych zestawieniach i one go zaskakiwały, zyskując bardzo niepokojące, a przy tym zachwycające osobliwości. Cierpliwie je wynotowywał, dochodząc przy tym do frapujących wniosków, które kazały mu zmieniać dotychczasowe przekonania dotyczące natury świata. Był badaczem, stąd musiał wnikliwie zgłębiać naturę nietypowego zjawiska. Nie ustawał w tej pracy.\nDo odziedziczonej biblioteki dodał kilka pozycji spisanych własną ręką. Ciesząc się, że kiedy już go nie będzie, a przecież nadejdzie taki czas, ludzkość i tak będzie korzystać z jego dorobku.\nPodobne dzieła nieśmiertelne!\nA już specjalnie takie, w których praktyka potwierdzała teoretyczne koncepty.\nNiepewność co do wyniku jest wszak immanentną cechą doświadczenia, ostatecznego weryfikatora wcześniej żywionych założeń. Bo życie niespodziewane zawsze i nie przewidzisz, do czego doprowadzi, choćby, zdawałoby się, przemierzone zostały wszystkie ścieżki. Opowiadał to później dzieciom, które bywały zainteresowane albo absolutnie znudzone. Jak to małoletni. Całkowicie nie zaplanujesz ich reakcji, można mieć tylko nadzieję, że trud nie pójdzie na marne. Zatem warto kruszyć ich rozleniwienie efektownymi eksperymentami. Tacy niezmanierowani nadmiarem formalizmów uczniowie lubią jak coś wybucha albo rozdyma, uważają to za bardziej żywe i godne zainteresowania. Co przecież słuszne. Nuda to śmierć. Dbał o to, by na jego lekcjach nie ziewano, zawsze musiało coś się dziać. Świetnie! Co jednakże wymagało stosownych przygotowań. Niekrótkich, bo także wybuchy należało odpowiednio zaprojektować. A nie mogły się powtarzać. Wynika z tego, że nawet ukazanie niepowtarzalnego cudu natury wymaga wcześniejszych żmudnych planów i ćwiczeń. Stosowania rutyny.\nNauczył się, że wszystko warto zapisać, bo pamięć nie ogarnia. Niedaremna mitręga. Ile szczypt jednej ingrediencji, kiedy podanej, czy ciepłej, czy wręcz przeciwnie, zmieszanej, czy położonej jedna na drugiej warstwami. To miało znaczenie. Na koniec czy potraktowanej wstrząsem od węgorza, którego nie wolno brać w gołe ręce, by samemu nie paść bez zmysłów albo materii podpalonej i tak żrącej, że przepalającej spiżową tarczę.\nA więcej niż bardzo zajmowali go adresaci całego widowiska.\nDzieciaki raz bywały zachwycone, a wtedy klaskały, piszczały, sprawdzało się pokazywanie wybuchów i w ogóle zjawisk niecodziennych o bardzo gwałtownym i widowiskowym przebiegu. Ale czasem rozwydrzone i marudne.\n– To już było – mamrotały.\n– Ależ nigdy – sprzeciwiał się.\nBo nie było. Przygotowania polegały na tym, że nie improwizował, a planował.\n– Jak to nie? Kiedy było.\nUdowadniał. Był wymowny.\nPrychały, buczały, nie chciały słuchać.\nWzorem innych, by uwagę pozyskać, wolał nie łapać za kij albo kazać klęczeć na grochu, choć to metody tradycyjne i o potwierdzonej skuteczności. Stawiał na pomysłowość. Czyli najpierw rozbawić. Przekonał się, że to sposób skuteczniejszy niż jakikolwiek inny. Ale zarazem też najtrudniejszy. Zabawa zawsze musi być jedyna w swoim rodzaju, co by nie mówić: oryginalna, choć nauka, to wszak mozół i rutyna polegająca na wielokrotnych powtórzeniach, w tym eksperymentu potwierdzającego prawdziwość teoretycznych rozważań.\nPonieważ do wszystkiego przystępował z nadludzką skrupulatnością, robiąc zestawienia, wykresy i statystyki, zatem po tym, jak zorientował się, że reakcje dzieci bywają niespodziewanie niekonsekwentne, począł notować na ich temat wszystko. Nie rezygnował ze zanalizowania choćby najmniej zasadnego drobiazgu. Przyglądając się uczniom, rozpoznawał który kiedy ma zdecydowanie zły dzień i niekorzystnie wpływa na kolegów. Odkrywał naturalnych przywódców, ale i tych, którzy całkiem niespodziewanie rządzili danego dnia. Nic nie uchodziło jego uwadze. Prowadził linie i strzałki. Ustalał moc oddziaływania. Ale nie spieszył się z ostatecznymi wnioskami. Analiza i interpretacja to zasadniczo rozbieżne kwestie. Jedna co prawda wynika z drugiej, ale nie należy ich pochopnie mieszać. Na każdą właściwy czas. Wszystko po kolei i po jednym. Mądra zasada. Jednak kiedy wieczorem odczytywał notatki, nie pojmował z nich nic. Żadne zachowanie dzieci nie wskazywało na katastrofę, jeśli się taka zdarzyła.\nA była stałą.\nZatem ponownie odczytywał skrupulatnie sporządzone charakterystyki postaci, odnosił je do adekwatnych zachowań dorosłych.\nTym bardziej nic nie chciało mu się potwierdzić. Dorośli okazywali się przewidywalni. Śmiali się nawet z niezabawnych żartów, gratulowali sztampowych rozwiązań, bo sprawdzone, chwalili za ciekawą formułę, tym goręcej im bliższe związki łączyły ich z autorem takich nieekscytujących rozwiązań.\nA dzieci nie.\nOczywiście nie zniechęcił się i tym gruntowniej oddał się analizie. Sporządził dodatkowe wykresy, rozbudował statystyki, na tablicy strzałki zataczały koła od ucznia do problemu. To była rzetelna robota.\nJego odpowiedzią na brak rezultatów były jeszcze szerzej prowadzone badania. Przystąpił do nich z zapałem naukowca, uzbroił się w odpowiedni aparat badawczy, linijki, wskazówki i tabliczki do zapisywania, przygotował się teoretycznie i przez niekrótki czas jego uczniowie stali się celem naukowych działań.\nDopiero po miesiącu doszedł do wniosku, że oszalał.\nDzieci oczywiście zanudził, bo nie zajmował się ukazywaniem im złożoności i cudowności świata, ale obiektem uczynił tych, których miał zachwycać. Gapił się na nie, zadawał bardzo podchwytliwe pytania, proponował rozwiązywanie testów. Uczynił je celem. Ostatecznie doprowadził do tego, że ziewały na zajęciach.\nCo do niczego nie wiodło. Bo prawda taka, że ludzi nie zrozumiesz, ani dużych, ani tym bardziej małych.\nOpowiedział o swych próbach dobremu przyjacielowi.\n– Amikusie, widzisz, wprost oszalałem – tłumaczył, kiedy zasiedli nad winkiem w gospodzie.\nKapela cymbalistów dawała popis. Kamrat przytupywał i rozglądał się za rozrywkami.\nByło ich parę, poniekąd.\n– Podmiot pomyliłem z przedmiotem.\nAle puszczone oko zyskało odpowiedź w postaci wzruszenia ramion nieczułego obiektu.\n– A jaśniej nie umiesz? – burknął.\nAmikus był dobrym przyjacielem, też badaczem, ale wypowiedzi cenił raczej proste i praktyczne, niżeli złożone i nazbyt wyrozumowane. I nawet wtedy, kiedy muzyki nie słuchał, i nie puszczał oka do dziewczątek.\n– Nie badam ludzi, a zjawiska.\n– A w tym rzecz. Niektórzy jednak badają ludzi – Amikus uśmiechnął się.\nA obiekt pokzał mu coś ładnego.\n– I do czego dochodzą?\n– Inspirujących wniosków.\n– Potwierdzonych doświadczeniem?\nAmikus na chwilę oderwał się od obiektów, a zwrócił ku zaangażowanym cymbalistom. Strasznie dzwonili. Zastanowił się.\n– Hm, nikt takich nie przeprowadza.\n– A co ty mnie tak odpytujesz, jakbym był wyznawcą podobnych praktyk? Nawet kwestii nie przemyślałem, bo nie zajmowała mnie nadto. Nie dręcz mnie jak przedstawiciela takiego osobowościowego nurtu.\n– To wybacz, myślałem, że on ci bliski.\n– Bynajmniej. Ja się czym innym zajmuję – prychnął.\nA obiekty stale go ignorowały.\nAmikus sporządzał rozprawy, bardzo dogłębne i rozumne, a odnoszące się do innych rozpraw, które też były niesłychanie dogłębne i rozumne. Potwierdzały siebie nawzajem. Dawały wielką radość twórcy. Wcale nie potrzebował badać ludzi, ni ich dziwacznych osiągnięć. One niestety, mogły stać w sprzeczności z uczonym wywodem, kpiły sobie z sumiennego naukowca.\n– A ja cenię sobie doświadczenie – rzekł nauczyciel.\n– Nigdy nie mogłem tego zrozumieć. Strata czasu. Dobrze rozpisana teoria wyjaśnia wszystko.\nBadacz dokonał całkiem odmiennych obserwacji.\n– Dzieci wolą przykład – zauważył.\n– Kto? – Amikus patrzył po kształtnych obiektach. Nie na myśli mu były mniej krągłe figury.\n– Chyba nie zapomniałeś, że kształcę małoletnich.\n– Na pożytek.\n– Bogowie! Czyli wciąż ci nie przeszło?\n– Zapaliłem się nawet bardziej.\n– Nie pojmuję doprawdy czemu.\n– Największe wyzwania.\n– Spróbuj zrozumieć.\nPrzyjaciel popatrzył litościwie.\n– Nic z tego nie masz.\n– Mnóstwo frajdy.\n– To cokolwiek, choć i tak nie za wiele by tłumaczyło, nawet gdyby dzieci coś odkrywały.\n– Chodzi o to, by się dzielić.\nPrzyjaciel plasnął po udach.\n– Bujdy wierutne! Czekaj, a na te doświadczenia, chociaż pozyskałeś fundusze ?\n– Więc nawet tego ci nie zwracają?! – wykrzyknął Amikus. – Z torbami pójdziesz. Teoria tania, bo uskuteczniana na papierze, praktyka wręcz przeciwnie, ponieważ na barachło idą nieograniczone środki..\n– A od kiedy ty taki praktyczny się zrobiłeś?\n– Od kiedy z tobą zacząłem się zadawać. Ty lepiej stwórz jakiś kamień filozoficzny, to przynajmniej coś schowasz do kieski.\nKamień filozoficzny miał kreować błyszczące cudeńka. Zyskowny wynalazek.\n– Za daleka wyprawa – ocenił nauczyciel.\n– Kamień filozoficzny ukryty został na jednej z plaż.\nAmikus spojrzał czujnie.\n– Co za brednie?\n– Tak czytałem.\n– Że na jednej z plaż? – upewniał się teoretyk.\n– Nad Morzem Niespokojnym.\n– To rozległy akwen.\n– W Eligocji.\n– To już coś, wybrzeże dość szczupłe, ale, jakby policzyć, to i i tam plaż znajdzie się kopa. A czemu akurat na plaży?\n– Bo tak stało w zapiskach.\nTeoretyk milczał. Dopóki nie przemówił:\n– Powiedz, żarty sobie stroisz?\nAmikus pilnie strzegł własnej godności. Nie cierpiał, jak ją kto nadwerężał. Tak go wzięło, że przestał nawet gapić się na krągłe obiekty.\n– Gdzieżby! – zaśmiał się nauczyciel. – Całkiem tak stało napisane. Kamień filozoficzny leży na plaży.\n– Dyrdymały! I nikt go nie odnalazł? Z jego pomocą można wyprodukować furę złota.\n– Czemu ograniczać się do jednej? Nawet dziesięć. Szukano go tam. Chodzili tacy i kamienie wygrzebywali, a niepotrzebne ciskali daleko do wody. Powyrzucali wszystkie. Chciwość czyni ludzi bardzo rzetelnymi. Stąd teraz to plaże piaszczyste.\n– I mimo to nikt go dotąd nie znalazł?\n– Widzę, że cię zaciekawiłem.\n– Zastanawiam się, po co takie bzdury wymyślasz? – odrzekł Amikus. Złość go brała, wolałby zająć się czymś praktyczniejszym i dającym pozytywne widoki. Tańcem na przykład z jakimś kształtnym obiektem.\n– Co prawda, to podobno nawet taki jeden znalazł, ale z przyzwyczajenia wyrzucił śladem innych kamieni – ciągnął nauczyciel.\n– Teraz to jestem pewien, że się ze mnie natrząsasz. Wstydź się, z przyjaciela kpinki sobie stroić.\n– Ale to niezwykle inspirująca opowieść. Przy okazji bardzo wiele mówiąca o ludzkiej naturze.\n– Czy ja mam ci zawsze wszystko wyjaśniać?\n– Nie, tylko wtedy jak głupstwa pleciesz.\n– A jednak cię zainteresowałem.\n– No dobrze, mniej więcej pojmuję wagę nawyków. Ale że też chce ci się takie bajki wymyślać. Czasu ci nie żal?\n– Bynajmniej, to nie moja. Przeczytałem ją i bardzo mi podeszła. Nie uważasz, że jest urocza?\n– Uważam, że oszalałeś – oświadczył praktyczny teoretyk. – Na głupie doświadczenia majątek wydajesz, by dzieci zabawić. Nie podziękują ci, zobaczysz.\n– Oby je zainteresować. Z każdym się w końcu udaje, byle sposób wynaleźć.\nAmikus przypatrzył się przyjacielowi.\n– Och ty wynalazco! To nawet tyle nie osiągnąłeś?\n– Trudna sprawa. Uczniowie są wymagający. Trzeba ich stale zadziwiać. Dlatego wpadłem na bardzo niekonwencjonalny pomysł.\n– By pójść z torbami – domyślił się przyjaciel.\n– Nie jest tak źle. W zasadzie to potrzebuję niewiele ingrediencji. To sposób całkowicie oryginalny.\n– I pewnie chcesz by mi szczegółowo opowiedzieć?\n– A co, nie życzysz sobie?\n– Nie bardzo. Lepiej wina się napijmy. Szkoda, że cymbaliści zrobili przerwę. Bardzo udatnie im szło, aż nogi same do tańca wyrywały. Bez muzyki będzie trudniej.\nPraktyk pokiwał głową.\n– Ty naprawdę nie chcesz – zrozumiał.\n– Dwa razy mam powtarzać?\nNauczyciel zaczął bardzo intensywnie kręcić łepetyną, jakby sprawdzał doświadczalnie, czy przytwierdzona do karku dostatecznie solidnie.\n– Niewiarygodne, a tyś przecież uczony!\n– Czy to znaczy, że ostatni dureń?!\n– No tak, dorosły jesteś.\n– Co przez to rozumiesz? – czujnie spytał przyjaciel.\n– Dzieci dojrzewając, rozum tracą.\n– Chyba zyskują – sprzeciwił się Amikus.\n– Uczą się kłamać.\n– Zaraz wyłożysz mi uczenie, że całe doświadczenie dorosłego to pomyłka.\n– A jest inaczej?\nPrzyjaciele dyszeli jak po walce, ale resztę wieczoru wbrew pozorom spędzili zgodnie i radośnie. Cymbały sprawiły, że powspominali młode lata, doznane zawody, połowiczne sukcesy, wielkie marzenia, które się nie spełniły, poprzestanie na mniejszych, choć odmiennych. I to nie dotyczyło ich, ale przede wszystkim tych lat młodych.\nDo domu nauczyciel wrócił późno. W głowie mu szumiało, bo oczywiście wina przelali więcej niż kilka czarek. Zdumiewał się także odmianie przyjaciela, ale nade wszystko spokoju nie dawały mu jutrzejsze zajęcia. Bo zaplanował nie byle co. Czegoś takiego dzieci nigdy nie widziały. Żałował, że stary kompan zbył go jak natręta i nie chciał słuchać. Z pewnością mógłby doradzić niejedno. Kiedyś był więcej niż przeciętnie pomysłowy. Umiał cieszyć się głupstwami, dziś tylko bawiły go skończone cymbały, jeśli nie zdołał zażyć zbliżenia z krągłymi obiektami.\nZepsuł go czas.\nRano praktyk był rozdrażniony a zarazem niepewny.\nOczywiście przygotował wszystko, łącznie z celnymi dygresjami i przewidywanymi przez uczniów wątpliwościami, a także powrotem z manowców, po których mieliby się błąkać. To była po prostu pierwszorzędna robota.\nKtóra nie wiedzieć czemu powodowała, że drżały mu ręce.\nNa lekcje szedł szybko.\nPrzynajmniej kiedy o tym pamiętał.\nBo kiedy nie pamiętał, to od razu zwalniał, ogarniały go nieliche wątpliwości i przygnębiające przeczucia, jakby miał stanąć przed surowym sędzią stanowiącym o jego całym życiu, a nie gromadą dzieciaków, które uwielbiają się bawić, a nie cierpią uczyć. A przecież miał pomysł, jak ich porwać za sobą. Zatrzymywał się nie raz, przypatrywał dostojnemu żółwiowi, gapił na zeschnięty pień, w pełzających po nim robakach widział alegorię ludzkiego pielgrzymowania.\nNachodziły go bardzo głębokie myśli.\nAle i tak w końcu dotarł do szkoły.\n– Dziś będzie nietypowo – zagaił, kiedy uczniowie się zgromadzili.\nNa stole znajdowały się już niezbędne rekwizyty. Ustawione w kolejności, którą cierpliwie wyrył na pamięć.\n– Przecież zawsze tak jest – zauważył najbardziej niepokorny wychowanek.\nW zasadzie to nauczyciel spodziewał się oporu z jego strony. Ale nie takiej treści.\n– Ubawicie się – obiecał.\nPo niedowierzających spojrzenia poznał, że traktują go z pewną rezerwą, a jednak dając szansę. Musiał tylko się wykazać.\n– Wykorzystując to, czego się nauczyliśmy, wkrótce opanujemy jeszcze więcej.\nTypowe przekomarzania, więc nie przejął się. Wciąż wierzył w siebie.\nPrzecież opracował szczegółowy plan.\n– Weźmiemy udział w sprawach życia i śmierci. Nie ma nic ważniejszego.\nTak sądził, że przynajmniej ich zaintryguje.\nNie docenił młodzieży.\n– Chyba, że pryszcz na nosie – któryś wtrącił.\n– A najbardziej u dziewczyny przed schadzką – natychmiast dodał drugi.\n– Albo gdzie indziej u siebie, po niej – z przekąsem dokończył trzeci.\nPyszczyli o dorosłych sprawach. Kpinkowali sobie. Od razu widać, że jeszcze dzieci. Jako przewodnik poprowadzi ich za sobą. Dokądkolwiek zechce. Pewność pedagoga urosła.\nAle należało rychło przejść do rzeczy, bo pozostawić sprawy własnemu rozwojowi, to urwisy zepsują wszystkie drobiazgowe przygotowania.\n– Oto żaba – położył spory okaz na blacie.\n– To ma być życie i śmierć? – któryś młokos pisnął, siląc się na humor, co wyszło, ale odwrotnie z tej racji, że głos mu mutował.\nPozostali roześmiali się z gołowąsa. Dojrzali!\n– Jakaś nieruchawa – odezwał się z boku bardziej spostrzegawczy.\n– Bo martwa – odparł nauczyciel, tak machając rękami, jakby opędzał od siebie jakieś niewonne aromaty. – Wszystko zaczyna się od śmierci.\n– Chyba odwrotnie. Od życia.\n– A ono gdzie?\n– W ciemności – wyjaśnił.\n– Aha, i co dalej?\nChyba jednak ich nie zaintrygował. To podpowiedział:\n– Może ktoś sprawdzi?\n– Idź, Pyrku, ty często łazisz po rowach.\n– Cykor cię obleciał?\nPyrko wypiął wątłą pierś.\n– Wcale! – prychnął.\n– To zasuwaj.\nWięc podszedł. Obejrzał stworzenie, pociągnął za odnóże. Podniósł, gapił się jak opada.\n– I co? – pytali uczniowie.\nPyrko wzruszył ramionami.\n– Zdaje się, że trup, choć na oko całkiem świeży.\n– Ślinka ci cieknie, co?\n– Nie! – ale właśnie ją przełknął.\nOni nie ustawali.\n– Jak poliżesz, to zamieni się w księcia.\n– Durnie! A po co mi książę?\n– To może w księżniczkę. Jak nie sprawdzisz, to nie przekonasz się na własnej skórze.\n– Przestańcie opowiadać bzdury – strofująco wtrącił nauczyciel.\n– On uwierzył – uczniowie śmiali się z łatwowiernego kolegi.\nKtóry się obraził.\nEksperymentator postanowił prędzej przejść do rzeczy.\n– Ta żaba dzisiaj ubita – oświadczył.\n– Osobiście przez ciebie, nauczycielu? – zaciekawili się uczniowie.\n– Na potrzeby doświadczenia.\n– Nauka to krwawa profesja, nie mówiłem? – zapiał naczelny podżegacz. – A durnie wybierają najemniczy fach.\nZnowu dzieci zaczęły się rozpuszczać, już dziadowski bicz mniej niesforny. Prowadzący nie czekał, aż całkiem straci nad nimi kontrolę. Nabyte doświadczenie podpowiadało, że anarchia za chwilę stanie się faktem.\nTo ją zaatakował planowo.\nKiedy uniósł tasak, młoda publika zamarła z wrażenia, a kiedy opuścił, gromadnie jęknęła.\nNa pół przeciął żabę, a skoro tasak był ostry jak brzytwa, to nawet krwią nie prysło, ni flaczki nie ochlapały uczniów.\n– To na dowód, by nie było wątpliwości, że całkiem z niej trup.\n– Wierzymy – mruknął podżegacz. – A po co to wszystko? Jakbyśmy chcieli żaby dręczyć, to Pyrka byśmy zaangażowali. On po rowach nie takich rzezi dokonuje.\n– Ty się ode mnie odfastryguj.\n– A niby przyszyłem? Toż prawdę gadam, tyś krwawy żabobójca.\n– Kij ci w zadek, dupku – zamamrotał.\nPodżegacz się śmiał.\nGromadka się rozochociła, nauczyciel czuł, że za chwilę wszystko stracone. Przyspieszył rozwój wydarzeń.\n– Ktoś sprawdzi?\n– A po co? – wzdrygali się jeden przez drugiego. – Teraz to na pewno trup.\n– Śliski i ohydny.\n– A więc pora na przeprowadzenie doświadczenia.\n– Teraz? A wcześniej to co było?\n– Adekwatny wstęp. Rozwinięcie nazwiemy cudem życia.\nUczniowie patrzyli podejrzliwie.\n– Niby co? – jechało im jakąś typową lekcją.\nNauczyciel szybko rozłożył resztę przyborów, w tym ten najważniejszy, lśniący klejnot. W misie umieścił ciałko płaza i pomoce. Uczniowie zamilkli. Mistrz sypnął proszkiem. Poszła para i coś się zaskrzyło, z kolejnego puzdra wyciągnął węgorza wstrząsającego i umieścił w następnej misie, którą postawił pod pierwszą.\n– Oto jest! – zawołał, stukając w dno, by podrażnić stworzenie.\nPoszło zgodnie z zamierzeniami. Postukiwanie wkurza, niemalże z mocą tępych opinii.\nWęgorz miotał się i robił swoje. Trzaski przybrały na sile, a z górnej misy wydobył się snop iskier, trochę przypominający wybuch lawy z wulkanu, tyle że znacznie mniejszych rozmiarów. Dzieci były wyraźnie pod wrażeniem. Gęby w ciup, widoczne napięcie i oczekiwanie.\nNauczyciel nieco przeciągnął chwilę, kiedy napawał się osiągniętym sukcesem, ale nie pozwolił, by ta trwała nazbyt długo, nie był przecież jakimś tam tragikiem. Efektowność miała służyć, a nie być celem samym w sobie. Sięgnął drewnianymi szczypcami do środka, by nie paść porażonym przez ciskającego się piorunowego węgorza, ostrożnie wydobył żabę.\nTeraz spodziewał się wielkiego: Och!.\nKtóre z jakiegoś powodu nie nastąpiło.\nPrzecież wszystko poszło jak w planie. Co się dzieje?\nChrząknął nieco zmieszany.\n– Jak widzicie, żaba cała.\n– Zrosła się? Ale jak? – ktoś się zdziwił.\n– Nie tylko cała – zauważył mistrz – również żywa.\n– Przecież się nie rusza?\nWłaśnie w tej chwili żaba łypnęła.\nZgromadzenie wydało z głębi siebie zapierające dech: Och!\nNauczyciel się uśmiechnął. Był gotów wyjaśnić im pewne frapujące aspekty dzisiejszego osobliwego doświadczenia, co by nie mówić niecodziennego, a później przystąpić do kolejnych zagadnień, w tym tych najbardziej ekscytujących, a mianowicie odnoszących się do podstawowej kwestii stawianej sobie przez badacza: Co to wszystko znaczy i jak zmieni dotychczasowy świat?\n– Jakaś oszukańcza podmianka! – wrzasnął młodociany podżegacz.\nBadacz zdziwił się. Nie na taką reakcję się nastawił.\n– Czysta prawda – sapnął.\n– Nauczycielu, podmieniłeś gadzinę. Gapiliśmy się na te światełka, a iluzjoniści zawsze uskuteczniają wtedy na boku zwodnicze szachrajstwa.\n– Nie jestem jakimś magikiem, a badaczem! – oburzył się nauczyciel.\nAle podżegacza nie przekonał, ani też kilku jego zwolenników, a później całej reszty, która po tym jak wcześniej się zdumiewała, tak teraz drwiła niemiłosiernie, biorąc odwet za naiwną wiarę. Nie dali prowadzącemu dojść do głosu.\nTak oto poniósł klęskę.\nOpowiadał o niej późnym wieczorem swemu przyjacielowi teoretykowi.\n– Zupełnie nie rozumiem, jak ta sprawa wyrwała mi się spod kontroli. Niby nad wszystkim panowałem. Szło zgodnie z planem. Przewidziałem przecież, że będą marudzić. To młodzież, udaje, że zna się na wszystkim. Zarozumialstwo i blaga to ich charakterystyczne wyróżniki. Ale i tak nie wiadomo czemu katastrofa. Ożywiłem żabę, a oni wyzwali mnie od kuglarzy. Mnie, skrupulatnego badacza! Więcej zachwytu budzi w nich pospolity linoskoczek, co dla radochy gawiedzi łazi nad pustymi łepetynami ignorantów, niźli świeżo odkryte prawidła świata. Cóż za upadek!\nAmikus tym razem nie słuchał cymbałów. Choć dzwoniły. Nawet za krągłościami się nie oglądał. Naprawdę go wzięło.\n– Jak to ożywiłeś żabę? – zdumiał się.\n– A o czym chciałem ci opowiedzieć uprzednio, kiedy nie raczyłeś słuchać? Właśnie o tym.\n– To prawdziwe wskrzeszenie?\n– A na czym polega nieprawdziwe?\n– Nie wiem, nigdy się z czymś podobnym nie spotkałem – przyznał teoretyczny przyjaciel. – W bajkach co najwyżej.\n– Ja fabuł nie majstruję. Przeprowadziłem naukowy eksperyment. Długo się przygotowywałem i bardzo skrupulatnie. Kiedy wpadłem na pomysł, najpierw doprowadzałem żabę na skraj śmierci, a później uzdrawiałem. Wielokrotnie. Tak się zaczęło. Aż osiągnąłem zaplanowany cel. Myślałem, że tym właśnie zainteresuję uczniów, po czym wspólnie rozważymy pozostałe aspekty. Poczynając od moralnych. Wiesz, wychowankowie mają otwarte głowy i niecodzienne przemyślenia. Nie boją się obśmiania i nie są jeszcze tak przewidywalni jak starzy, stąd dochodzą do tego, o co my nawet nie zapytamy. A to, czego dokonałem, trochę stawia świat na głowie. Liczyłem na wyznaczenie marginesów problemu, nie doceniając pokus, które tymczasem zdążyły ich zmanierować. Nie wierząc, że prawdziwy cud wezmą za kuglarską sztuczkę. To niewyobrażalna krzywda.\n– Opowiedz więcej.\n– Nie uronię ni słówka. Obiecuję.\n– No, no. Nie poznaje kolegi.\n– Nie dokazuj, do rzeczy.\n– Zawrócenie z progu śmierci to jedno, ale przekroczenie go, to drugie. Dokonałem tego, choć przyznam, że nie tylko za sprawą nauki.\n– Użyłeś magii?\nBadacz się skrzywił.\n– Raczej religii. Tu najwięcej zdziałała szczera modlitwa.\n– Rozmodlony uczony. Doprawdy, dziwaczne zestawienie.\n– Świat nazbyt zawikłany, by ogarnąć go samym rozumem. Trzeba umieć prosić.\n– Wielu się modli, a nic nie uzyskuje.\n– Może bogowie nie chcą słuchać, póki odpowiednio dobitnie się do nich nie przemówi? Wykorzystując to, czym obdarzyli w swej łaskawości, na przykład rozumem? – rozważał nauczyciel. – Jak już wzbudzi się w nich zainteresowanie, to chyba słuchają, a jak nadstawiają ucha, to spełniają ludzkie pragnienia. Czyli trzeba je tonować, bo lepiej, by wszystkie jednak się nie ziszczały. Sam wiesz.\n– Odchodzisz od tematu.\n– A co nim jest? – zaśmiał się badacz. – Żaboreinkarnacja? Po wcześniejszej pośród nich hekatombie? Ciarki mnie przechodzą na wspomnienie, ile tych żyć złożyłem na ołtarzu nauki.\n– Rzekotek, przyjacielu.\n– Zawsze to życie. Choć każdy powie, że mało warte. Teraz sam nie wiem. Ale wiesz, mnie zajęły oczywiście najbardziej praktyczne aspekty tego zagadnienia, a mianowicie czy wskrzeszona żaba to ta sama żaba.\n– Sądziłeś, że śmierć coś zmieni?\n– A ty byś się nie stawiał takiej kwestii? Co my wiemy o powrocie zza grobu?\n– Że nikt nie wraca.\n– Jeśli właściwie uczczony, bo inaczej przywlecze się zmora.\nAmikus skrzywił się, jakby żabę wziął do ust.\n– Chyba tego płaza nie pochowałeś?\nBadacz się roześmiał.\n– Taka metafora. Śmieję się teraz, ale tak naprawdę to wcale mi nieśmieszno. Zostałem wydrwiony.\n– Stale odbiegasz od tematu.\n– To wracam. Okazało się, że to jednak ta sama żaba. Oczywiście rzetelne wskrzeszenie pierwszy raz przeprowadziłem u siebie w domu i na osobności. Wcześniej obserwując obiekt za życia. Wiesz, wybrałem sobie taką nietypową żabę, co łypała we właściwy sobie sposób, swoiście kręciła łbem, unosiła odnóża w niepowtarzalnej kolejności i na trzy tempa łykała muszki. Zanotowałem wszystkie odmienne zachowania, jakie zdołałem zaobserwować. Później zabiłem, niech bogowie wybaczą…\n– Płaza. Tylko śliskiego, wkurzającego rzekotaniem, wodnego szkodnika! Przestań traktować to stworzenie jak równe ludziom! To niewłaściwe.\n– Skoro tak mówisz. Sam nie wiem. Jakoś mi dziwnie. Zamieszałem bardzo, aż mnie ciarki przechodzą.\n– Opowiadaj! – warknął Amikus. Dość miał tego rozczulania się nad gadziną, co po rowach spędza brudny żywot.\nPraktyk wrócił do historii.\n– Po przywróceniu do życia obserwowałem ją bardzo uważnie. Wszystkie charakterystyczne odruchy zostały powtórzone.\n– Czyli masz pewność?\n– Wiesz, osobowości zbadać nie zdołałem.\n– Osobowości? – przyjaciel zazgrzytał zębami.\n– Wybacz. Wiem, że uczłowieczam zwierzę, ale stało mi się ono dziwnie bliskie. Pewności co do tego, czy ona we wszystkim taka sama, oczywiście nie mam. Ostatecznie nie pytałem. Nie znam języka rzekotków.\n– Wciąż ją masz?\n– Tę żabę, a po co? To ostatecznie tylko żaba.\n– Czyli brak ci dowodu?\n– Przyjacielu, po tygodniu obserwacji wyniosłem ją na łąkę, bo żywe żaby mają paskudne obyczaje i trudno z nimi żyć pod jednym dachem. Ale zapewniam cię gorąco, że takie doświadczenie mogę powtórzyć sto razy. Bo przecież kolejne przeprowadziłem przy uczniach. Z wiadomym skutkiem.\n– Nie wściekaj się. To ważne odkrycie. Próbowałeś powtórki na bardziej skomplikowanych organizmach?\n– A co, miałem zamordować bezpańskiego kota? Już przy płazach gryzły mnie moralne katusze. Przyjacielu, nie powtórzę eksperymentu na stworzeniu, które bardziej świadomie odczuwa ból. Myślę, że na małym przykładzie wystarczy. Najpierw należy rozważyć konsekwencje.\n– Zmienione warunki dają różne wyniki, wiesz o tym.\n– Nie przekonasz mnie.\n– Zrobiłeś się nagle dziwnie ostrożny, jak nie ty.\n– W tej kwestii wolę jednak sobie niedowierzać. Wyobrażasz sobie, jakie to potencjalnie rodzi konsekwencje?\n– A ty rozumiesz?\n– Ja chcę je rozważyć.\n– Z dziećmi, przyjacielu – łagodnie zauważył Amikus. – Jakby to była kwestia stosowna na lekcję. Kiedy dokonujesz rewolucji zdolnej zatrząsnąć światem w posadach.\n– Dzieci maja otwarte głowy. Na razie to wystarczy.\n– Rozumiem. W gruncie rzeczy to odkrycie wolisz zachować dla siebie?\n– Na razie. Póki sprawy nie przemyślę.\n– Tyś w jej środku. Tobie właśnie się nie uda. Poradź się innych, zyskasz nowe spojrzenie.\n– Coś mnie przed tym ostrzega.\n– Ale nie wiesz co, prawda? Niejasne przeczucia. To trzeba nazwać.\n– Jednak się wstrzymam.\n– Powstrzymujesz postęp.\n– Wolę go kontrolować.\nAmikus nie zgadzał się, ale w tym temacie powiedział swoje. Pokręcił głową, choć z innego powodu.\n– Wiesz, że to w zasadzie cud? Jak ty tego dokonałeś?\nNauczyciel wzruszył ramionami.\n– Do końca to nie wiem, dlatego wspominam ci o modlitwach, które cierpliwie wznosiłem do bogów, ale przypuszczam, że miało to również niejaki związek z użyciem kamienia filozoficznego.\nAmikus zerwał się.\n– Co?! – wykrzyknął. – Znalazłeś go?\n– Siadaj i nie krzycz – sapnął badacz. – Zwracasz na nas uwagę.\nGapiła się na nich bez mała cała gospoda.\nTeoretyczny przyjaciel siadł.\n– Opowiadaj! – zasyczał. – Skąd go masz?\n– Oczywiście nie szukałem go na żadnej plaży. W takie umoralniające opowiastki nie wierzę, choć kto wie, czy nie przekazują one jakiejś wyższej prawdy…\n– Dość dygresji! – zażądał Amikus.\n– Słusznie. Stworzyłem taki sobie na potrzeby eksperymentu.\nPrzyjaciel zaśmiał się.\n– Nie było łatwo, przyznam, ale znasz mnie. Tak długo próbuję, aż się uda.\n– I co, wytwarza złoto?\nAmikus aż się skręcił.\n– A o czym mówimy, jak nie o kamieniu filozoficznym? Pytam o rzecz najbardziej podstawową, czy złoto potrafi wytworzyć?\nBadacz wzruszył ramionami.\n– Przyznam, że nie przyszło mi na myśl, by weryfikować takie gminne przesądy.\n– Przecież trzeba wypróbować zakres możliwości.\n– No i wypróbowałem.\n– Na żabie, a praktyczniejsze zastosowania? Bogactwo chociażby? Mógłbyś porzucić całe to daremne uczenie i użyć życia.\n– Do bogactwa można dojść również w mniej cudowny sposób. Z czego taka korzyść, że później mniej się nim szafuje. Złota na świecie wystarczy tyle, ile jest. I tak sprawia dość kłopotów.\n– Nie mówię, żebyś dzielił się nim z całym światem.\n– Nabijasz się ze mnie. Po pierwsze przykro mi by było trzymać w ukryciu taki skarb niby jakiś dusigrosz, a po drugie, ze wszystkich zastosowań kamienia filozoficznego to najbardziej trywialne. Wiesz, życia w przeciwieństwie do złota nie wykopiesz i nie przetopisz w kuźni. To tak zdumiewający cud, że nie porówna się go z niczym innym.\n– Byle gęsiarka do spółki ze świniopasem za obórką je zmajstruje.\n– No widzisz, a mędrcom się nie udaje. Cud! – zaśmiał się badacz.\nAle widział, że Amikus go jednak nie rozumie.\nWyglądał na świat. U dołu huczało wzburzone morze. Chmury nadciągnęły ciężkie i ołowiane, i groziły światu. Zapowiedź. Ale badacz w związku z oczekiwaną burzą planował przeprowadzenie kilku zarzuconych eksperymentów. Kiedy nadmiernie skupił się nad zagadką życia, inne sprawy na tym ucierpiały.\nPrawie nie zauważył, jak weszli.\nByło ich kilkunastu. Sami miejscowi, jakby notable, w każdym razie zgromadzenie na poły oficjalne, bo z kapłanem, prokuratorem i celnikiem, ale i ludźmi prywatnymi. Na samym końcu wsunął się Amikus.\nGospodarz chrząknął i zdumionym spojrzeniem potoczył po przybyszach.\n– Co was sprowadza, sąsiedzi?\n– Doszły nas słuchy, nauczycielu, że parasz się magią. Wierzyć się nie chce, bo to praktyki ohydne i zakazane.\n– Ja? – zdumiał się gospodarz. – Dzieci naskarżyły?\n– Nie, one tylko potwierdziły pogłoski. A tym im nie zaprzeczasz. Od magii ziemia się otwiera, niebo leje potop, wody wzbierają, panoszy się szarańcza, a zarazy dziesiątkują naród. Zgubę na ziomków chcesz sprowadzić?\n„Tylko potwierdziły” – zastanowił się uczony i nieco się pocieszył, że nie przez uczniów został wydany. Ale przecież poza nimi prawie nikt nie wiedział.\n– Nie zamierzam nic wielkiego.\n– Każdy tak powiada.\n– Udało mi się żabę ożywić.\n– No taką, która wedle obyczaju muchy zjada.\n– Czyli morduje? – zauważył kapłan.\nBadacz zaśmiał się.\nZgromadzenie nie wiedzieć czemu zachowywało śmiertelną powagę.\n– I na tym ten żabon poprzestanie? – pisnął jakiś poczciwina.\n– Jaki żabon? Płaz zwyczajny, co owadami się żywi. Podobnie jak kot myszami. Macie z tego powodu kłopot, czy korzyść, że szkodniki wam do zboża się nie zabierają?\n– To kocurołaka też zamierzasz zmajstrować? Żeby nam na piersiach siadał i na śmierć dusił?\nGospodarz złapał się za głowę.\n– Ktoś wam strasznych głupot naopowiadał. Jesteście tacy ciemni?\nToczył po nich wzrokiem, wypatrując tego, kto ich natchnął bezrozumnym strachem.\n– Przyjacielu – wtedy wystąpił Amikus. – Nie naśmiewaj się z ludzkich leków. Poważyłeś się naruszyć podstawowe prawidła świata. Niejeden mag poczynał od małego, niby dla dobra ludzkości, tylko dotkliwe klęski sprowadzał.\nWtedy gospodarz wszystko pojął.\n– Czyli ty za tym stałeś. Przyjacielu, czemu?\n– Posiadłeś władzę, która wywyższa cię nad innych, a nie wiadomo, ku czemu jej użyjesz. Ty przed nikim się ze swych poczynań nie tłumaczysz, nie radzisz. Sam jak tyran.\n– Nie sam, próbowałem z innymi.\n– Nieświadomymi dziećmi, co dla hecy świat podpalą? Mieliśmy nauczyciela, wychowywał cię, utrzymywał. Odkryciami nakazywał się dzielić, nie trzymać w tajemnicy.\n– Nawet żab żałowałem. Do czego miałbym tego użyć? Ty tych ludzi żabonami i kocurołakami trwożysz! Tobie taka wiedza powinna przypaść?\n– Czyli nie wypierasz się, nauczycielu, jesteś nekromantą? – odezwał się kapłan.\n– Kim? – sapnął badacz. – Rozum postradaliście?\n– Musimy tu wszystko zabezpieczyć – wtrącił się urzędnik, po czym obrócił do zbrojnych. – Przystąpcie do rzeczy.\nNa widok ich min nauczyciel się zatrząsł, mieli mu wydrzeć jego odkrycie. Nad którym nie pracowali, nie wydawali ostatniego grosza, planów nie sporządzali. Po prostu sobie wziąć.\nI użyć w sobie wiadomym celu, nad którym badacz już władzy by nie miał.\nKto określi, czy to okaże się zbożne, uczciwe i pożyteczne?\nWcale im nie ufał.\nI bardzo w nich wątpił, to nie były dzieci. Dorośli, to znaczy, że wszystko liczyli, a chciwość już ich brała w posiadanie.\nOczywiście nie mógł pozwolić, by za jego przyczyną pogrążyli się ostatecznie.\nWziął na siebie ich sumienia.\nMiał pod ręką kilka ingrediencji. Zaczerpnął jedną ręką, rzucił przed siebie. Dołożył z drugiej. Połączone w powietrzu składniki zaskrzyły się. Poszła para.\n– Czaruje! – zapiał kapłan.\nA gospodarz nie tracił czasu.\nI nie zawahał się, ani ręka mu nie zadrżała.\nSzurnął na stół swe największe skarby, kamień filozoficzny i wszystkie zapiski cierpliwie notowane w księdze, by nie zostały zapomniane. Teraz wolał, by jednak nikt z nich nie skorzystał. Posypał je proszkami.\nDopiero wtedy ktoś się przedarł przez mgłę, ale za późno.\nPrzez blat sypała się struga żywego ognia, przepalała blachę, którą był okuty, bo na nim badacz dokonywał swych eksperymentów, a wolał zabezpieczyć się przed niektórymi ich katastrofalnymi skutkami.\nW żelazie dziura.\nReszta zniweczona w proch i pył.\n– Co uczyniłeś? – wrzasnął głosem rannego zwierza, załzawionymi oczyma oglądając zniszczenie.\n– Myślałeś, że może te skarby wrzucę do morza? Z wody jednak dałoby się je wyłowić, a odratować pogorzeliska już nie.\nŚlad nie pozostał po odkryciach.\n– Czy ty rozumiesz, jak wielki skarb wpadł ci w ręce?\n– Wcale nie wpadł. Sam go sprokurowałem.\n– To cud. Nasz mistrz kazał taki dawać ludziom. Nie miałeś prawa go niszczyć!\n– Ale właśnie, że miałem, jako odkrywca, który życie temu poświęcił. To ja pytałem o możliwe skutki, jakie poczyni w codziennym ludzkim bytowaniu, o etycznej rewolucji nie wspominając.\n– Ty pytałeś? Sam?\n– Znowu to powtarzasz!\n– Bo wziąłeś na barki ogromną odpowiedzialność.\n– Uważasz, że ty byś ją lepiej nosił? Przyjacielu, ty mnie wydałeś, bo przyśniły ci się złote góry po użyciu kamienia filozoficznego. To właśnie tobie brak kwalifikacji naukowych i moralnych. Właśnie takim jak ty podobne skarby nigdy nie powinny przypaść.\nAmikus dyszał ciężko.\n– Głupcze, po stokroć, głupcze!\n– Już po wszystkim!\n– Zapłacisz za to!\n– A co wy możecie mi zrobić? – gospodarz wzruszył ramionami.\n– Owszem, coś możemy – przemówił prokurator. – Jesteś nekromantą. Co prawnie wzbronione.\n– Od żab.\n– Przyjacielu – zasyczał Amikus – przecież nie zapomniałeś o tych sprokurowanych cudach. Słyniesz ze słoniowej pamięci.\n– Schlebiasz mi teraz?\n– Wiedzę twoją doceniam.\n– I zamierzasz ją ze mnie wydobyć? Pewnie torturami? A później podzielić się rezultatami z drugimi? Wiem, że nie, tyś skąpiec. Ale jak mnie ukrzyżują, to wszystko przepadnie.\n– Ty tak naprawdę? Nie możesz mieć racji.\n– Ty masz lepszą, nikczemny zdrajca?\n– Nie ja cię wydałem.\nTeoretyk podszedł bliżej.\n– I myślisz, że śmiercią się wykpisz? – syknął. – O nie. Przemyślałem sprawę. Ona wielka. Taki wynalazek i jego zastosowanie nie mogą być zależne od fanaberii dziwaka. Ludzkość nie straci takiej okazji. Nie zostaniesz zabity, to byłoby niezrozumiałe marnotrawstwo.\n– To co, galery?\nAmikus się zaśmiał.\n– Nie dopuszczę do tego. Niech stanie na odpracowaniu win u człowieka, który rozumie z wagą jakich odkryć ma do czynienia.\nBadacz się wzdrygnął.\n– Zniewolisz mnie?\n– Wolisz poganianie batem podczas robienia wiosłem? I tak cię złamiemy.\n– W imię czego?\n– Zysku społeczności!\n– Górnolotne słowa, wiem o co ci idzie naprawdę. Ty do każdej nikczemności namówisz tych zastrachanych nieszczęśników. Aż tak daleko posuniesz się, że utwierdzisz ich w ignorancji? Jesteś badaczem, szczególnie tobie nie wolno.\n– Oni nie wiedza, ktoś musi im drogę wskazać.\n– Toż przed chwilą chciałeś do spółki wciągasz, a już nimi kierujesz?\n– Dla ich dobra.\n– I góry złota.\n– I zdrowia – dodał Amikus.\n– Ja ci nie zaufam! Zgubisz nie tylko siebie, ich także.\n– Przeciwnie. Ocalę.\n– Jakim kosztem? Podłości?\n– Podziel się.\n– Nie odpowiedzialnością. Wolę sam ją dźwigać.\n– Zdrajco! Żal mi ciebie.\nAmikus zazgrzytał zębami.\n– Siebie wkrótce pożałujesz bardziej. Przysięgam, dostaniesz się w moje ręce!\n– Amikusie, co cię tak odmieniło? Przeklinam to!\n– Prędzej naprawiło. Wiem, co czynić. To wtóre narodziny.\n– Chyba ostateczna śmierć. Jak najgorsza karma.\n– Płacz nad własną.\n– Przecież twa niegodziwość kiedyś wyjdzie na jaw. Nie ściska cię w dołku na myśl o pośmiertnym osądzie?\n– Przypisujesz sobie znajomość boskich wyroków. Typowy czarnoksiężnik. Już ponosi cię pycha.\n– Los może się odwrócić.\n– A kto ci w tym dopomoże, nieszczęśniku? Przecież nie ludzie. Ty nawet z dziećmi nie umiesz gadać.\n– Ktoś się znajdzie.\n– Może jakiś bóg?\n– Pomodlę się.\n– Nie masz już cudownego artefaktu. W jaki sposób zdobędziesz jego uwagę?\n– Nie masz prawa mnie osądzać!\n– Nie ja. Wszyscy!\nkobieta, 30 lat, Toruń | 08.06.17, g. 19:36\nCiężko mi się czytało to opowiadanie. W wielu miejscach stosujesz jakąś dziwną składnię, coś jakby to miała być stylizacja, ale jakoś nie bardzo to wychodzi, o np tu:\nBo życie niespodziewane zawsze i nie przewidzisz do czego doprowadzi, choćby, zdawałoby się, poznane zostały wszystkie ścieżki.\nBardzo dziwaczne zdanie i mało zrozumiałe. Jest takich więcej, niestety.\nDodatkowo razi tu i ówdzie użycie bardzo współczesnych zwrotów w tekście, którego akcja, jak wiele wskazuje, toczy się w przeszłości – albo w jakiś innej rzeczywistości będącej odpowiednikiem naszej przeszłości. A tu nagle takie twory jak “pamięć nie ogarnia” czy “bardzo mi podeszła” (o książce bodajże).\nPoczątek przytłacza opisowością i wielokrotnym powtarzaniem tych samych informacji. Dialog naukowców tez nie przypadł mi do gustu – miałam wrażenie, że chwilami gadają jak potłuczeni, przerzucając się rwanymi, niewiele znaczącymi frazami. Inaczej wyobrażałabym sobie takie spotkanie. Nie spodobały mi się też “krągłe obiekty”, czymkolwiek były.\nZnacznie lepiej wypadła, w moim odczuciu, scena w klasie. Tutaj, wśród uczniaków, takie rwane frazy sprawdziły się znacznie lepiej, dzięki nim fajnie daje się odczuć klimat. Piękne słówko – “odfastryguj” :)\nNo i generalnie od tego momentu czytało mi się przyjemniej, a pomysł na dalszy rozwój opowieści spodobał mi się, jednak nadal nie mogłam przekonać się do stylu.\nkobieta, Łódź | 09.06.17, g. 00:59\nHmmm. Ogólnie nie podeszło.\nPoruszasz ciekawy problem etyczny, ale droga do niego nudnawa, a końcówka przypomina wykład.\nByć może spowodowała to czarno-białość postaci.\nmężczyzna | 10.06.17, g. 10:04\nTo zdanie poprawne, choć przecinka mi zabrakło przed “i”.\nTo nie do końca nasza przeszłość, bardziej pasująca byłaby starożytność grecka lub rzymska, a oni mieli szkoły. Byli na poły racjonalni. Ale jak szkoła to młodzież i kwestia jakiego użyć języka. Doszedłem do wniosku, że naleciałości współczesne będą mi pasowały. Zatem je stosowałem.\nKrągłe obiekty to kobiety, na które gapi się teoretyk. Musiałem go nacechować.\nSłówko” odfastryguj “ chyba istnieje, choć rzadko się go używa.\nPotłuczona rozmowa? Fajne określenie. Chciałem by wypadła naturalnie.\nmężczyzna | 10.06.17, g. 10:08\nA widzisz, jak czytam komentarze, to jednemu nie podoba się dokładnie to, co drugiemu wydaje się dobre.\nZ tym czarno-białym podziałem coś na rzeczy. Próbowałem teoretyka uczynić mniej jednoznacznym. Muszę widać staranniej poszukać uzasadnienia dla jego zdrady, która w tym wypadku za mocno obsadza go w roli egoisty. To powinno być coś w rodzaju kierowania się dobrem ogółu. Przemyślę to jeszcze.\nkobieta, Łódź | 10.06.17, g. 11:33\nA skąd, Anonimie, skoro nie wiemy kim jesteś, mamy wiedzieć, które Twoje uniwersum było poprzednie i czym obecne różni się od tamtego?\nmężczyzna | 10.06.17, g. 16:28\nTo ja od Loszka i Przepowiedni. I wędrujących goblinów.\nmężczyzna, Wrocław | 10.06.17, g. 19:42\nNie wiem o jaki świat chodzi, ale ten który tu przedstawiłeś jest przesycony opisami, trudny w odbiorze (choć tematyka momentami ciekawa), jakby zniekształcony językiem, który stosujesz. Cóż, nie przemówiło.\nkobieta, Łódź | 11.06.17, g. 00:24\nDość nudny wstęp i mało zajmująca rozmowa w karczmie sprawiły, że doczytałam do pierwszych gwiazdek i w tym miejscu przerwałam lekturę. Uznałam, że skoro przez pół opowiadania nic mnie nie zainteresowało, raczej małe są szanse, bym straciła coś ważnego w dalszej części. We fragmencie traktującym o pobycie w karczmie, mocno zniesmaczyło mnie ciągłe napomykanie o krągłych/ kształtnych obiektach.\nDo nie najlepszych wrażeń niewątpliwie przyczyniło się wykonanie pozostawiające bardzo wiele do życzenia.\nmężczyzna | 11.06.17, g. 20:39\nBardzo chciałbym się odnieść, ale zważywszy na ogólnikowość i fragmentaryczność opinii, nie mam punktu zaczepienia.\nkobieta, Łódź | 11.06.17, g. 21:07\nNo cóż, Anonimie, tekstom niewiadomego autorstwa, nie zwykłam poświęcam zbyt wiele uwagi.\nmężczyzna | 13.06.17, g. 10:04\nTo nawet zrozumiałe, bo skoro diabeł zagrzebał się w szczegółach, to by nie popaść w schizmę, lepiej poprzestawać na ogólnikach.


Rusza "polskie Davos". Przy Krynicy pojawią się metrów. in. Mateusz Morawiecki jak i również szef rządu Litwy\nDom - Wiadomosci - Rusza "polskie Davos". Przy Krynicy pojawią się metrów. in. Mateusz Morawiecki jak i również szef rządu Litwy\n30.07.2019-392 widoki -Wiadomosci\nPonad 4 tys. gości z Europy, Azji i USA – wśród nich politycy, szefowie korporacji i eksperci – spotka się w trakcie trzydniowego Forum Ekonomicznego w Krynicy. To największa tego typu impreza w Europie Środkowo-Wschodniej, którą często nazywa się "polskim Davos".\nForum potrwa trzy dni: od 4 do 6 września. Wydarzenie obejmuje sześć sesji plenarnych, na które złoży się 180 paneli, wykładów, warsztatów, a także prezentacji regionalnych i narodowych, w trakcie których poruszane będą zmartwienia regionu Europy Środkowo-Wschodniej. Prócz kwestii politycznych i ekonomicznych omawiane będą sprawy połączone z ochroną zdrowia, innowacjami, bezpieczeństwem, biznesem, kulturą jak i również mediami.\nKto stanie się w Krynicy\nUdział w Forum internetowym Ekonomicznym potwierdzili: premier Mateusz Morawiecki; wicepremier, minister związanych z kulturą Piotr Gliński; minister bliskich, pracy i polityki społecznej Elżbieta Rafalska; minister edukacji narodowej Anna Zalewska; kierownik resortu energii Krzysztof Tchórzewski; minister infrastruktury Andrzej Adamczyk; minister środowiska Henryk Kowalczyk; szefowa Ministerstwa Finansów Teresa Czerwińska; szef resortu rolnictwa Jan Krzysztof Ardanowski.\nW Krynicy pojawią się również premier Litwy Saulius Skvernelis i wicepremier rządu Rumunii Ana Birchall.\nMateusz Morawiecki będzie gościem specjalnym debaty poświęconej wyzwaniom zdrowotnym państwa w kontekście rozwoju gospodarczego. Oprócz szefa rządu i ministra zdrowia w debacie wezmą udział również szefowie kluczowych resortów - m. in Teresa Czerwińska wraz z Ministerstwa Finansów i minister rodziny, pracy i strategii społecznej Elżbieta Rafalska, minister inwestycji i rozwoju Jerzy Kwieciński i minister cyfryzacji Marek Zagórski.\nPremier weźmie też udział w panelu pt. "Gaming – czy Polska może być nadrzędnym graczem w rywalizacji na temat Dolinę Krzemową w CEE". W panelu poświęconym wyzwaniom w tworzeniu nowych branży gospodarki i warunkom, które to powinny być spełnione, żeby wesprzeć polskie firmy w odnoszeniu globalnych sukcesów, wystąpi również prezes GPW Firm Dietl.\nOd 2007 r. ważną frakcją Forum Ekonomicznego w Krynicy jest Forum Regionów a mianowicie platforma wymiany poglądów jak i również miejsce spotkań liderów samorządowych i elit regionalnych spośród Europy Środkowo-Wschodniej z interesem i środowiskiem naukowym.\nTematami Forum Regionów 2018 roku mają być metrów. in.: polityka spójności według 2020 roku, nowe reguły funkcjonowania specjalnych stref gospodarczych i ich wpływ dzięki samorządy, współpraca międzyregionalna jak i również transgraniczna.\nSzef resortu spraw zagranicznych Jacek Czaputowicz weźmie udział w kasetonu "Ciche połoniny - jak zapewnić bezpieczeństwo polityczne w Europie Karpat? ". Zaproszeni do odwiedzenia rozmowy goście to: minister spraw zagranicznych i handlu Węgier Péter Szijjártó, szef resortu spraw zagranicznych Łotwy Edgars Rinkevičs, Przewodniczący Komisji ds. Zagranicznych węgierskiego Zgromadzenia Narodowego Zsolt Németh i Przewodniczący Polsko-Słowackiej Grupy Znajomosci i były minister defensywy Słowacji Martin Fedor.\nEnergetyka podczas "polskiego Davos"\nUdział w debatach i panelach podczas Forum Ekonomicznego po 2018 roku potwierdzili szefowie największych polskich spółek energetycznych, m. in. PKN Orlen - Daniel Obajtek, PGNiG - Piotr Woźniak, PGE - Henryk Baranowski.\nSzef resortu energii Krzysztof Tchórzewski wraz ze własnym litewskim odpowiednikiem Žygimantasem Vaičiunasem wezmą udział w kasetonu dotyczącym krótko- i długoterminowego bezpieczeństwa energetycznego. Ministra Tchórzewskiego będzie można też posłuchać podczas debaty poświęconej energii przyszłości i europejskiemu rynkowi energii elektrycznej w kontekście wartości dla konsumentów. Paneliści porozmawiają również o wpływie dostosowywania polityki klimatycznej i energetycznej na równowagę gospodarczą branży energii UE.\nPerspektywom dla przewozu poświęcono debatę "Przyszłość infrastruktury transportowej w Europie". Uczestnictwo w niej zapowiedzieli metrów. in. minister infrastruktury Andrzej Adamczyk, minister transportu i komunikacji Litwy Rokas Masiulis, minister transportu Czech Dan Ťok.\nPrezes Polskiego Funduszu Rozwoju Paweł Borys będzie gościem panelu nt. wpływu inwestycji infrastrukturalnych na rzecz osiągnięcia zrównoważonego rozwoju społecznego i gospodarczego kraju. Dowiemy się z niego więcej na temat wpływu - także bezpośredniego, jak i pośredniego - rozwoju infrastruktury dzięki poszczególne gałęzie gospodarki.\nPełnomocnik Rządu ds. Kierowniczego Portu Komunikacyjnego Mikołaj Wild przedstawi koncepcję budowy Środkowego Portu Komunikacyjnego w kontekście polityki bezpieczeństwa transportowego. Posłuchać jest możliwość również paneli poświęconych szansom na rewitalizację naszych stoczni czy Korytarza Północ–Południe. Na tematy te rozmawiać będą m. in. wiceminister infrastruktury Andrzej Bittel, prezes PKP Cargo Czesław Warsewicz i wiceprezes PKP Mirosław Antonowicz.\nO szansach i zagrożeniach związanych ze sztuczną inteligencją rozmawiać pozostaną m. in. szef resortu cyfryzacji Marek Zagórski jak i również prezes PZU Paweł Surówka.\nPodczas krynickiego forum internetowym odbędzie się wręczenie nagród w kategoriach: Człowiek Roku kalendarzowego, Firma Roku, Nowa Obszar kulturowy Nowej Europy i Przygotowanie Pozarządowa Europy Środkowo-Wschodniej.\nLaureatami nagrody Człowieka Roku byli m. in. Jan Paweł II, Lech Wałęsa, Vaclav Havel, Donald Tusk, Jarosław Kaczyński, Viktor Orban i Beata Szydło.


przyszłość - www.plotek.pl\nTK Maxx i Olka Osadzińska łączą siły, aby wesprzeć Akademię Przyszłości i pomóc dzieciom w lokalnych społecznościach\nsobą ukryte znaczenie – kwiaty, jakie znalazły się wśród przypinek i na notesach symbolizują rozwijający się potencjał, jaki każdego dnia kształtują w sobie podopieczni Akademii Przyszłości, a to co pozwala im w pełni zakwitnąć, to obecność wspierających dłoni każdego z nas. Zysk ze sprzedaży\npomogła mu psychicznie, kiedy program był emitowany w telewizji. Czujemy się ze sobą bardzo dobrze i jest to naprawdę szczęście, że mogliśmy się wspierać w trakcie emisji programu. W tym momencie jesteśmy na etapie planowania dalszej przyszłości razem. Nie chcemy się dzielić życiem prywatnym w\nchwila pojawiają się nowe rewelacje na ten temat. Kossakowski znał przyszłość? Rozstanie z Martyną przepowiedziała mu zielarka Tym razem tygodnik "Świat&Ludzie" podaje, że Przemek Kossakowski spotkał osobę, która przewidziała rozstanie z Martyną Wojciechowską. Dziennikarz był gospodarzem\ninwestycjami, bo dzisiaj wszelkie ryzyko zdecydowanie Ci się opłaci. Co więcej, zyskasz parę pomysłów na przyszłość, które mogłyby usprawnić Twoje codzienne funkcjonowanie. Twoje plany spotkają się z aprobatą ze strony rodziny. Horoskop dzienny – Panna Przestań wreszcie żyć przeszłością. Chociaż pewna\nO związku Joanny Opozdy i Antka Królikowskiego oraz ich miłości można by nakręcić film. Choć kilka miesięcy temu para rozstała się po krótkim czasie spotykania się, dziś jest narzeczeństwem, które niebawem stanie na ślubnym kobiercu. Choć oboje milczą i nie chcą zdradzać żadnych szczegółów\npodsumował dotychczasowe życie, w którym może pochwalić się "cudownym bagażem". Zapowiedział, że stara się patrzeć w przyszłość i odstawić na bok sentymenty z przeszłości. Melancholia jest mi bliska i nie jestem wolny od refleksji, natomiast żebym się szalenie wzruszał tym, że zrobiłem coś\nAnna i Grzegorz Bardowscy pracują właśnie nad bardzo ważnym projektem. M ałżeństwo zadecydowało, że nadeszła najwyższa pora na postawienie pierwszego domu. Poszczególne etapy budowy para relacjonuje w swoich mediach społecznościowych oraz na YouTube. "Rolnik szuka żony". Anna Bardowska\n. Aktorka w rozmowie z The Daily Mail powiedziała, że nie wyklucza wspólnej przyszłości z Johnnym. Jonny i ja nigdy się nie kłóciliśmy i nigdy się nie skrzywdziliśmy. Naprawdę chciałam być jego żoną… istnieje bardzo duże prawdopodobieństwo, że kiedyś w przyszłości moglibyśmy się ponownie pobrać\n"Ślub od pierwszego wejrzenia". Iza i Kamil odwiedzili "DDTVN". "Bywały bardzo ciężkie chwile". Ujawnili plany na przyszłość\nIza i Kamil stworzyli jedyną parę z piątej edycji " Ślubu od pierwszego wejrzenia ", która zdecydowała się pozostać w małżeństwie. Okazuje się jednak, że to wcale nie była łatwa decyzja. Uczestnicy show pojawili się w "Dzień dobry wakacje", gdzie ujawnili szczegóły. Iza i Kamil w


Iran przyznał, że ukraiński samolot pasażerski został zestrzelony przy użyciu rosyjskich rakiet – Kresy24.pl – Wschodnia Gazeta Codzienna\n21 Sty 2020 Rosja, SUPERNEWS, Ukraina 1 comments\nOrganizacja Lotnictwa Cywilnego Iranu przyznała w raporcie, że samolot „Międzynarodowych Linii Lotniczych Ukrainy”, który rozbił się okolicach Teheranu 8 stycznia br., został zestrzelony przy użyciu wyprodukowanych w Rosji dwóch rakiet „ziemia-powietrze” z wyrzutni „Tor-M1” .\nRakiety zostały wystrzelone przez żołnierzy Korpusu Strażników Rewolucji Islamskiej z kierunku północnego. Wyrzutnie systemu „Tor-M1” został wprowadzone do uzbrojenia armii rosyjskiej w 1991 roku. Iran zakupił co najmniej 29 takich instalacji. Teheran przyznał również, że „czarne skrzynki” z zestrzelonego samolotu są jedną z najbardziej złożonych konstrukcji tego rodzaju na świecie, a Iran nie ma technicznej możliwości odczytania zapisanych na nich danych zestrzelonego samolotu. Według agencji informacyjnej Bloomberg Francja i Stany Zjednoczone odmówiły dostarczenia Iranowi sprzętu do odczytania danych z tych rejestratorów.\nReuters: Iran na razie nie zamierza zwrócić Ukrainie „czarnych skrzynek” z zestrzelonego ukraińskiego Boeinga Kancelaria prezydenta Ukrainy nie wyklucza celowego zestrzelenia ukraińskiego Boeinga w Iranie 20-21 stycznia zostaną przetransportowane na Ukrainę ciała i szczątki ofiar katastrofy ukraińskiego samolotu w Iranie Pristajko: przebywający w Iranie ukraińscy specjaliści uzyskali dostęp do „czarnych skrzynek” z rozbitego ukraińskiego Boeinga Rosyjskie MSZ nie widzi podstaw, aby obwiniać Iran o to, że jego rakiety mogły trafić w ukraiński samolot w pobliżu Teheranu\nTagi: Iran katastrofa ukraińskiego samolotu pasażerskiego Organizacja Lotnictwa Cywilnego Iranu Rosja rosyjskie wyrzutnie rakietowe "Tor-M1" śledztwo w sprawie katastrofy ukraińskiego samolotu Ukraina\nrosyjskie wyrzutnie rakietowe "Tor-M1"\n22 stycznia 2020 o 16:52 Odpowiedz ↓\nDzwine ze nikt was jeszcze nie skrytykowal za te rosyjskie rakiety\nKibice z Grodna żądają zawieszenia rozgrywek pucharowych


W Odessie zarąbali ochroniarza misji Unii Europejskiej – Kresy24.pl – Wschodnia Gazeta Codzienna\nW Odessie zarąbali ochroniarza misji Unii Europejskiej\n06 sie 2015 Ukraina 21 comments\nCiało mężczyzny z licznymi ranami rąbanymi głowy znaleźli przechodnie na jednej z plaż Odessy.\nZabity to 42-letni Ukrainiec z Odessy, który był ochroniarzem misji Unii Europejskiej ds. pomocy przygranicznej dla Ukrainy i Mołdawii (EUBAM). Zabójstwo miało miejsce kilka dni temu, jednak poinformowano o tym dopiero teraz. Trwa śledztwo.\nMisja Unii Europejskiej w Odessie to organ konsultacyjno-techniczny zajmujący się przede wszystkim poprawą funkcjonowania służb celnych i straży granicznej Ukrainy i Mołdawii oraz dopasowaniem ich do wymogów UE. Misja działa od 30 listopada 2005 roku na prośbę władz obu tych krajów. Oprócz głównego biura ma 6 lokalnych filii po obu stronach granicy mołdawsko-ukraińskiej.\nTagi: granica Mołdawia Odessa przestępczość Straż Graniczna Unia Europejska zabójstwo\n6 sierpnia 2015 o 17:51 Odpowiedz ↓\nWidze ze banderland wraca do dlugiej tradycji rabania ludzi siekiera.Zachod pelna geba.\n6 sierpnia 2015 o 18:06 Odpowiedz ↓\nTypowy isahakianista. Specjalnie hodowany idiota.\n6 sierpnia 2015 o 18:29\nBanderowcom wstęp wzbroniony.\nPavlo, dałbyś już przynajmniej spokój z tym marksistowskim słownikiem, myślę, że większość z nas nasłuchała się już podobnego bełkotu o imperialistach, syjonistach itp. w czasach komunistycznej dyktatury.\nCzłowiek Siekieratka go załatwił,odmiana ukraińskiej surykatki.\n6 sierpnia 2015 o 19:30 Odpowiedz ↓\nDo piszacych wczesniejsze komentarze: towarzysze, przecie to wyście go zaszlachtowali bo był “banderowcem” ze Lwowa… musicie się bardziej postarać niż w Norymberdze (mowie o tym co wasi przodkowie probowali wszystkim wmowic o Katyniu) bysmy uwierzyli w te wasze skojarzonka…\n6 sierpnia 2015 o 19:59 Odpowiedz ↓\nDaj spokój 🙂 To naprawdę są idioci ze specjalnej hodowli. Widziałem to bydełko na różnych kazaniach-spotkaniach. Wiadomi cwaniaczkowie zbierają przygłupów i poddają prymitywnej indoktrynacji. Żebyś Ty słyszał niektóre “argumenty” podczas “kazań”!\nTakie zgromadzenia robactwa powinno się utylizować w zarodku,\na nie pozwalać rozwijać szkodnikom interesu naszej Ojczyzny.\nNo i specjalista od kazań się objawił co w dodatku wszystko wie i wszystko słyszał. My jesteśmy ze specjalnej hodowli a on z niezwykłej.Taki Król Dawid współczesny-wszystko wie i wszystko wyczuje i z wrodzoną sprawiedliwością osądzi.\nGdyby byl popem i święcił widły wtedy nie byłby cwaniaczkiem? Zaczynam mieć dość tego pavlovego chamstwa wobec księdza, czy redakcja tego nie widzi?\n7 sierpnia 2015 o 09:50\nDo “PolakNieTroll “!\nJa też miewam podobne odczucia, gdy obserwuję działania głupawej hałastry podburzanej przez TIZ-a i jemu podobnych sprzedajnych cwaniaków. Trzeba jednak pokazać wyższość wolności słowa nad cenzurą.\nWolność słowa była najważniejszym hasłem polskiej walki o niepodległość od końca lat 40-tych. Niech więc sobie isahakianiści szczekają. Bronią przeciwko nim jest popularyzacja wiedzy. Każdy sensowny artykuł historyczny, każdy dostępny w Internecie popularyzujący wiedzę film, działa na korzyść Polski, Polaków, Ukrainy, Ukraińców, Litwinów… Białorusinów…\n6 sierpnia 2015 o 20:32 Odpowiedz ↓\nMiałem trollom odpisać, ale szkoda mojego czasu na pisanie\nz psiarnią Putlera.\nMiał rację mój dziadek mówiąc, że ” Gdzie Kacap, tam syf, kiła i mogiła”.\nMam nadzieję,że tych wszystkich “he he”, “wulgarnych”, “Maxxxów” ABW ma namierzonych i nie pozwoli się czerwonej zarazie powtórnie rozlać\n7 sierpnia 2015 o 10:13\nMożesz być pewny, że ABW ma ich namierzonych 🙂 Nie nagłaśnia się tego za bardzo, bo służby są do działania, nie od gadania. Raz tylko zauważyłem w telewizji informację o rozpracowaniu grupy trolli. Udowodniono kontakty z Rosjanami. Informację podała PiSowska “Republika” w ubiegłym roku.\nTrzeba też pamiętać, że trollowanie na ogół nie jest przestępstwem. Nawet działanie putinowskiej partii Piskorskiego (niedobitki “Samoobrony”) jest legalne.\nCo do samego faktu istnienia trollowni, to nikt nie robi z tego tajemnicy. Nawet Rosjanie.\nO jednej rzeczy trzeba pamiętać. Opłacani trolle stanowią mniejszość. Już kilkadziesiąt lat temu komuniści wbijali kursantom do głowy:\nWASZYM ZADANIEM NIE JEST DZIAŁANIE !!\nWASZYM ZADANIEM JEST INSPIROWANIE DZIAŁAŃ !!\nTak więc jest bardzo mało prawdopodobne, żeby taki “Vandal” albo inny “Maxxx” był opłacanym trollem. Ich poziom inteligencji temu przeczy. W 99 przypadkach na 100, są to ludzie sprowokowani przez zawodowców do działania.\nMosiutek przecież jesteś najpoważniejszym trollem polskiego internetu.Nie ma większego trolla!!!Ty zresztą doskonale o tym wiesz.To co robisz w polskim internecie to zwykły bandytyzm i tobie z tym widocznie dobrze.Do usera “Paweł” -nie masz pojęcia z kim sobie dyskutujesz. Tutaj też ma kilkadziesiąt wcieleń i sam ze sobą uprawia pogaduszki.Co więcej Mosiutek potrafi się sam ze sobą nie zgadzać,zwłaszcza kiedy kogoś udaje ,na przykład Rosjanina pod nickiem Dołgoruki (na Interii) 😉 Wyzywa go wtedy od kacapskich trolli 😉 Facet powinien trafić do psychiatryka a jego już sławne “czy żona Dudy to Polka” itp do kosza na śmieci\n6 sierpnia 2015 o 20:41 Odpowiedz ↓\nWróciłem parę dni temu z Odessy. Spokój cisza….\nCzy w tej chwili w Odessie jest aż tak niebezpiecznie czy po prostu jest to incydent?\nPytm bo planuje wyjechać turystycznie do tego miasta w sierpniu.\n7 sierpnia 2015 o 18:44 Odpowiedz ↓\nJest bezpiecznie. Byłem z narzeczoną 10 dni. Wróciłem 1 sierpnia. Jestem bardzo zadowolony. Polecam\n7 sierpnia 2015 o 18:03 Odpowiedz ↓\nWidzę że ukry nic się nie zmieniły przez te 70 lat jak byli bandytami tak są nimi dalej oni chyba wyssali z mlekiem mongolskiego ojca sadyzm i dzikość i tak już pozostanie\n7 sierpnia 2015 o 18:46 Odpowiedz ↓\nWiesz Jarema dlaczego jesteś budzącym odrazę ruskim kłamcą? Bo jak na Ukrainie ktoś kogoś zamorduje to nie oprzesz się, żeby nie napisać, że wszyscy Ukraińcy to banderowscy zbrodniarze (a skąd wiesz, że go ruscy nie zabili? Ale mniejsza z tym). Ale jak Rosjanin zarąbał i poćwiartował na kawałki 6 własnych dzieci, żonę w ciąży i matkę – to tego czemuś nie komentujesz. Wtedy nie zauważasz. A jakbyś już musiał to byś pewnie skomentował: Oj tam, oj tam. Na całym świecie są przecież zbrodnie. Albo byś napisał: No i co z tego, że zamordował, skoro banderowcy zamordowali 120 tys. Rzygać mi się chce jak czytam takich psycholi jak ty.\n8 sierpnia 2015 o 07:55\nBrawa za wiedzę historyczną! Tak masz rację Jarema był z pochodzenia Rusinem\n8 sierpnia 2015 o 10:25 Odpowiedz ↓\nCiekaw jestem ilu z was komętujących było kiedykolwiek na Ukrainie?


Mediatorzy z UJ najlepsi na świecie! – Małopolska Mediatorzy z UJ najlepsi na świecie! – Małopolska\nDziekanat Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego znajduje się w Collegium Novum\nDrużyna młodych prawników z Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie zwyciężyła w Międzynarodowym Konkursie Mediacyjnym w Sprawach Gospodarczych. W 1/4 finału krakowski zespół pokonał drużynę Uniwersytetu Warszawskiego, by w półfinale spotkać się z ekipą z Cornell University w USA. Ostatecznie młodzi prawnicy z Krakowa pokonali w finale zespół z Nowej Zelandii ( University of Auckland).\nMiędzynarodowy Konkurs Mediacyjny w Sprawach Gospodarczych (ICC International Commercial Mediation Competition) jest organizowany we współpracy z American Bar Association. Jego celem jest przybliżenie studentom kierunków prawniczych instytucji mediacji jako alternatywnej metody rozwiązywania sporów gospodarczych, również między przedsiębiorcami z różnych krajów i kręgów kulturowych. Tegoroczna, ósma edycja odbywała się w dniach 8-12 lutego 2013 roku, w siedzibie ICC w Paryżu.Uczestnicy paryskiego konkursu musieli wcielić się w odpowiednie role podczas symulacji mediacji. Ich głównym zadaniem było zastosowanie takiej argumentacji i taktyki negocjacyjnej, aby spór został rozwiązany w sposób najbardziej optymalny i zgodny z interesem obu stron. Konkurs odbywał się w całości w języku angielskim.\nTylko sześćdziesiąt sześć uczelni na świecie zyskało możliwość wystawienia drużyny w tym mediacyjnym konkursie. Chętnych nie brakowało. Na Uniwersytecie Jagiellońskim zostały zorganizowane wewnętrzne wieloetapowe eliminacje, podczas których trzeba było wykazać się między innymi wiedzą prawniczą, znajomością prawniczego języka angielskiego, umiejętnościami mediacyjnymi i właściwą mową ciała. Ostatecznie do drużyny mającej reprezentować krakowski uniwersytet wybrano: Martę Warchoł, Karolinę Jackowicz, Jakuba Bielamowicza i Tomasza Marek. Przygotowaniami zespołu do konkursu zajęły się Dr Małgorzata Kożuch oraz Maria Kierska.\nMiędzynarodowy Konkurs Mediacyjny w Sprawach Gospodarczych to jedyne takie wydarzenie łączące rywalizację, szerzenie dobrych praktyk, naukę i pozwalające na nawiązywanie nowych znajomości i współpracy z innymi ośrodkami akademickimi z całego świata. Konkurs daje również swoim uczestnikom niepowtarzalną możliwość uczestniczenia w mediacji w formie “mootowej”, poznawania różnic kulturowych we współpracy międzynarodowej i korzystania z uczestnictwa w wielu wydarzeniach towarzyskich.\nFoto: Wikipedia (autor KHRoN)\nTags: Dr Małgorzata Kożuch, ICC International Commercial Mediation Competition, Maria Kierska, mediacje, mediacje gospodarcze, Międzynarodowy Konkurs Mediacyjny w Sprawach Gospodarczych, negocjacje, prawo, UJ, Uniwersytet Jagielloński w Krakowie


E Coli W Ciąży - Zdrowie w ŚwiatKobiety.pl\n...zarazki. Dodatkowo witamina C wzmacnia naczynia krwionośne, a to sprawia, że wirusom trudniej jest przeniknąć do organizmu. W czasie ciąży ochota na produkty kiszone jest zupełnie naturalna. W tym okresie(...) E. coli (Escherichia coli). Przywierają one do ścianek dróg moczowych i rozmnażając się, stają przyczyną zakażeń. Substancje zawarte w żurawinie wspomagają wypłukiwanie bakterii E. coli ich...\n...przerost błony dziewiczej, która uciska cewkę moczową i pęcherz, utrudniając odpływ moczu. Ryzyko zapalenia pęcherza zwiększa się również w czasie ciąży i klimakterium, kiedy błona śluzowa dróg moczowych(...) Escherichia coli. Pałeczka okrężnicy jest zawsze obecna u zdrowych ludzi w przewodzie pokarmowym, ale niebezpieczna staje się, kiedy trafi właśnie do dróg moczowych. Często winna jest również Chlamydia...\n...lub jej brak. W 90 proc. przypadków sprawcą infekcji jest pa łeczka okrężnicy (Esche- richia coli). Bakteria ta spełnia pożyteczną rolę w jelicie grubym. Uczestniczy w trawieniu pokarmu, produkcji(...) się przez nią do dalszych części układu moczowego. Bardziej narażone są też kobiety w ciąży i po menopauzie. W pierwszym przypadku wahania hormonalne powodują, że pęcherz może nie być opróżniany do...


Ulicę Miłosną w Kolonii zaleją asfaltem - Tygodnik Szczytno - to się czyta\nMieszkańcy tak zwanej ulicy Miłosnej, znanej też jako Gnojna w Kolonii doczekają się w końcu asfaltu. Gmina Świętajno otrzymała na tę inwestycję 810 tys. zł dofinansowania z Funduszu Inwestycji Lokalnych.\nData: Niedziela, 2021-05-23 19:01:23\nPrzez mieszkańców Kolonii (gmina Świętajno) przez lata droga do tartaku nazywana była ulicą Gnojną, a potem Miłosną. - Dziś tu raczej pasuje Wybojowa – mówi nam jeden z mieszkańców Kolonii. Za rządów poprzedniego wójta w ulicy wybudowana została kanalizacja, przy czym istniejąca nawierzchnia asfaltowa zupełnie zniszczona. Po poprzednim wójcie zostały więc doły, a obecna wójt też jakoś nie może się z tym uporać.\nMieszkańcy ulicy Miłosnej, których jest grubo ponad 30, od lat domagają się przywrócenia asfaltu na drodze.\n- Od budowy kanalizacji minęło już niemal 8 lat, chyba czas, aby w końcu pojawił się też tu asfalt – mówią.\nTo się na szczęście zmieni. Jest szansa, że jeszcze w tym roku ruszy remont drogi.\n- Na razie prace będą dotyczyły odcinka o długości około 1,2 km – mówi wójt gminy Świętajno dr Alicja Kołakowska. - Projekt mamy, oczywiście, na dłuższy odcinek, ale na razie wsparcie otrzymaliśmy na pierwszy etap i to on będzie realizowany.\nWsparcie to 810 tys. zł. Łączny szacowany koszt prac to około 1,6 mln zł. Ostateczna cena będzie znana jednak dopiero po przetargu, który będzie ogłoszony jeszcze w tym roku.\n- Niewiele osób chyba już o tym pamięta – mówi nam jeden z mieszkańców wsi. - Z tego co ja wiem, to powodów było kilka, że tak tę uliczkę naszą nazwano. Najpierw wszyscy wszystko wyrzucali na tę ulicę, potem dochodziło nawet do „wojen nocnikowych” pomiędzy niektórymi z mieszkańców. Tak słyszałem, ale czy to prawda?\nMieszkańcy wsi wolą jednak nazwę Miłosną.\n- Zdecydowanie jest ładniejsza – mówi z uśmiechem nasz rozmówca. - Nazwa pochodzi od tego, że tu młodzież umawiała się tu na schadzki, a to zakochani chodzili trzymając się za ręce, a i w innych hm... okolicznościach zdarzyło się przyłapać tu jakieś parki. Więc tak powstała Miłosna.\nFot. Na razie na drodze znajduje się żwir. Wkrótce zastąpi go asfalt. Ciekawe, czy dla wyremontowanej uliczki mieszkańcy wymyślą nową nazwę...


Zakończenie roku szkolnego 2020/2021 – IV Liceum Ogólnokształcące w Toruniu\nBY Krzysztof 28 czerwca 2021\nW piątek 25.06.2021 uroczyście zakończyliśmy niezwykły rok szkolny. W swoim przemówieniu Pani Dyrektor Małgorzata Białek gratulowała pokonania wielu wcześniej niespotykanych trudności - około 80% zajęć odbyło się w formie zdalnej! Wiązało się to z ogromnym wysiłkiem całej społeczności naszej szkoły.\nZe względu na wciąż trwający stan epidemii, uroczystość została podzielona na trzy części. Jako pierwsi ze szkołą na czas wakacji pożegnali się pierwszoklasiści. Była to dla nich wyjątkowa uroczystość. Oprócz zakończenia roku szkolnego przeżyli swoje ślubowanie. Kolejne uroczystości były pełne gratulacji i podziękowań dla uczniów klas drugich po szkole podstawowej i następnie klas drugich po gimnazjum. Mimo tak długiego okresu nauki zdalnej, było czego gratulować! Nasi uczniowie nie zwolnili tempa ze względu na epidemię.\nRozdaliśmy 46 nagród za osiągnięcia w olimpiadach i konkursach oraz za pracę społeczną na rzecz szkoły oraz 161 dyplomów Summa Cum Laude (rozdawanych uczniom, którzy uzyskali średnią ocen 5.0 i więcej).\nDrodzy Czwórkowicze, trzeba to powiedzieć głośno: jesteście wspaniali i w pełni zasłużyliście na wakacyjny wypoczynek. Zbierajcie siły i doświadczenia. Do zobaczenia we wrześniu.\nUroczystość zakończenia roku szkolnego przygotowywały klasa 2Ap z wychowawcą prof. Marleną Zielińską oraz klasa 2Cp z wychowawcą prof. Krzysztofem Hennigiem.\nOrganizatorzy pragną podziękować paniom prof. Renacie Adamczyk-Nowak, prof. Sylwii Kosowicz, prof. Małgorzacie Petrowskiej, prof. Elizie Adamiec-Pomponii, prof. Marzennie Maciaś, pani Anicie Mickiewicz, panu Maciejowi Falkowskiemu oraz pani Sylwii Błaszczyk za pomoc w zorganizowaniu całej uroczystości.\nWszystkie zdjęcia znajdują się w galerii szkolnej Przejdź\naktualności, uroczystości, wydarzenia\nNagroda w konkursie statystycznym\nToruński Oddział Polskiego Towarzystwa Fizycznego funduje dwa stypendia


hronologia żuycia jacka Soplicy... - Zadane.pl\nPoprzednie pytanie Następne pytanie Hronologia żuycia jacka Soplicy\nprzez sandrudia45 18.03.2010\nGłównym bohaterem "Pana Tadeusza" Adama Mickiewicza jest jacek Soplica. BYło on ojecem tytułowego bohatera i bratem Sędziego Soplicy. W trakcie czytania książki poznajemy go jako ks. Robaka. Jacek pochodził z licznej szlacheckiej rodziny. Był przedstawicielem średnio zmaożnej szlachty. Ze względu na swój bojowy charakter, został przwódcą drobnej szlachty litewskiej i zdobył sobie jej zaufanie. Zjednywał sobie ludzi i szukał poparcia wśród szlachty i chłopstwa, wzbudzając w nich patriotyzm. Uczestniczył w sejmikach, a Stolnik Horeszko zabiegał o jego przyjaźń. Zapraszał go na biesiady itp. Było on potrzebny Horeszce, ponieważ miał on możliwość manipulowania na sejmikach głosami okolicznej szlachty. Liczyły sie z nim najzamożniejsze narody. Bohater w młodości kochał się w Ewie, córce Stolnika Horeszki. Dumny magnat nie zgodził się oddać jej reki ubogiemu szlachcicowi i wolał unieszczęśliwić oboje wydając Ewę za mąż za bogatego kasztelana. Jacek ożenił się z pierwszą lepszą kobietą, która urodizła mu syna tadeusza i po krótkim czasie zmarła. Urażona ambicja Jacka doprowadziła go do krwawej zemsty. Niejednokrotnie błąkał się w okolicy zamku Horeszków nie mogąc pogodzić się ze stratą Ewy. Pewnego razu był świadkiem ataku Moskali odpieranego przez Stolnika. Emocje zwyciężyły i Jacek zabił Horeszkę. Odtąd uznano go za zdrajcę narodu. Następnie Soplica uciekł do Legionów, postanowił poprawę i wstapił do zakonu. Od tego czasu na znak pokory nazwał się Robakiem. W Legionach działał jako emisariusz , przenosząc wiadomości, co było czasami niebezpieczne. Nie robił tego dla sławy i chwały, lecz po to , aby odkupić dawną pychę i bezduszność. Był kilkakrotnie ranny, aż wreszcie w przebraniu księdza Robaka, wrócił na Litwę, gdzie ze specjalną misją miał organizować powstanie, którego wybuch był wyznaczony na momentwkroczenia wojsk napoleońskich. Jacek z narażeniem zycia wędrował od dworu do wdoru namawiając chłopów do powstania. nawet własnemu synowi Tadeuszowi, nie wyjawił, kim jest, chociaż niejdnokrotnie bardzo tego pragnął. Tułaczka po różnych krajach , stoczone bitwy i odniesione rany, a przede wszystkim wyrzuty sumienia odmieniły go tak bardzo, że nie rozpoznały go najbliższe osoby. Zginął po bitwie stoczonej u boku syna i brata. Na łożu śmierci wyznał prawdę o swoim zyciu i dowiedział się , że uzyskał przebaczenie od umierającego Stolinka Horeszki.\nNie wiem czy dobrz jest ale powinno chyba bo z Komputera mamy przepisałam bo uczy histy!


Niezłomne Orły z poważnym problemem – Miasto wycofało się z obietnicy…\n22 maja 2015, 9:01\nJuż za tydzień pierwszy turniej sezonu plażowego. Cieszymy się z tego powodu wręcz szalenie. Czeka nas bardzo długa i prawdopodobnie wyniszczająca podróż pociągiem. Do Krakowa udamy się w nieco okrojonym składzie, ale będziemy walczyli jak zwykle do upadłego – tak brzmi ostatni wpis na facebooku piłkarzy ręcznych zespołu BTH Orły Olsztyn, sympatycznych chłopaków, którzy latem realizują swoją pasję.\nOd dwóch sezonów Orły zajmują w Mistrzostwach Polski czwarte miejsce. Ta dyscyplina cieszy się w Polsce z roku na rok coraz większym zainteresowaniem, jest bowiem niezwykle widowiskowa, a dla wielu zawodników stanowi wręcz wymarzone uzupełnienie rozgrywek halowych. Wydawałoby się, że na Warmii i Mazurach, szczególnie w stolicy regionu, powinna znaleźć sprzymierzeńców. Przecież będąc w sercu Krainy Tysiąca Jezior aż prosi się by promować takie właśnie dyscypliny. Tym bardziej, że zawodnicy w przeciwieństwie do innych sportowców nie wysuwają żadnych roszczeń, mają tylko jedną prośbę.\nAle o tym w liście przesłanym do redakcji przez prezesa Stowarzyszenia Pilki Ręcznej Orły Olsztyn Tomasza Oczkowskiego. Oto jego treść\nStowarzyszenie Piłki Ręcznej Orły Olsztyn, którego zaszczyt mam być prezesem ma poważny problem, którego nie jesteśmy w stanie sami rozwiązać. Nie mamy gdzie trenować. Nie mamy boiska do piłki ręcznej plażowej. Miasto Olsztyn kompletnie ignoruje nasze prośby zasłaniając się znikomym zapotrzebowaniem na tego typu obiekt w Olsztynie. Zostaliśmy zapewnieni, niestety tylko ustnie, przed rozpoczęciem budowy Centrum Rekreacyjno-Sportowego Ukiel, że obiekt spełniający nasze oczekiwania powstanie. Stało się inaczej. W miejscu, w którym miało znajdować się boisko powstaną kolejne boiska do siatkówki plażowej.\nRozumiemy, że siatkówka w Olszynie jest bardzo popularna. Rozumiemy również, że boiska do siatkówki są potrzebne. Nie rozumiemy tylko dlaczego naszą dyscyplinę oraz nas traktuje się w ten sposób. Czy w Olsztynie naprawdę nie można wygospodarować kilkudziesięciu metrów kwadratowych?\nSkoro kiedyś się powiedziało „a” wypada obietnicy dotrzymać, tym bardziej, że mamy do czynienia z zespołem walczącym o medal Mistrzostw Polski, w którym są również reprezentanci kraju. A przede wszystkim są to ludzie z ogromną pasją, którzy wywodzą się z różnych ekip, ale połączyło ich wspólne zainteresowanie i reprezentując Olsztyn dają z siebie ile mogą, a nawet więcej. W całym tego słowa znaczeniu, bowiem chętnie dzielą się swoimi umiejętnościami z innymi, których beach handball też zafascynował może nie tyle wymiarze wyczynowym, co rekreacyjnym. Nie kwestionując większej na razie popularności siatkówki plażowej, warto stworzyć alternatywę, proponując w Centrum Rekreacyjnym nad jeziorem Ukiel inną formę czynnego wypoczynku. Różnorodność ofert jest przecież dodatkowym atutem. Warto to jeszcze raz przemyśleć i znaleźć również miejsce piłkarzom ręcznym zarówno tych z Orła, jak i zwyczajnym, którzy wolą biegać z piłką niż ją odbijać.\nA jak przygotowują się do sezonu zawodnicy BHT Orły Olsztyn widać na zdjęciach. Zamiast w naturalnych warunkach na plaży – w środku osiedla.


Nieruchomości 3D jako nowa koncepcja w pośrednictwie nieruchomości\nWirtualna rzeczywistość służy nie tylko do rozrywki. Obecnie jest to coraz potężniejsze narzędzie marketingowe, którego znaczenie stale wzrasta. W przyszłości skorzystają na nim liczne branże, do których zaliczyć można także…\nUtrzymuje się z dochodów generowanych przez własny kapitał, nieruchomości, czy wkłady bankowe. Dzieje się tak za sprawą spływających odsetek od lokat bankowych, wpływów z akcji, obligacji, a także czynszów za…\nMieszkanie na poddaszu nie cieszy się zbyt dobrą sławą wśród naszych rodaków. W innych krajach jest wręcz przeciwnie. A w zakupie tego rodzaju nieruchomości prześciga się wielu inwestorów. Mieszkania na…\nDom powinien dawać nam poczucie bezpieczeństwa i bliskości z członkami rodziny, być oazą spokoju i harmonii. Zdarzenia losowe mogą niestety ten spokój zburzyć. To dlatego ważną kwestią jest ubezpieczenie naszej…\nAranżacja w tym stylu, to przede wszystkim duża przestronność i elegancja, która płynnie przeplata się z nowoczesnością. Ten design oddaje włoską mentalność, czyli swobodę i zamiłowanie do luksusu i elegancji….\nCo prawda żyjemy w czasach, w których tradycyjne książki są wypierane przez e-booki oraz audiobooki. Gdy jedziemy na wczasy, częściej zabieramy ze sobą kompaktowy czytnik e-booków – zamiast sterty ulubionych…\nJakie mieszkania są najchętniej kupowane w Polsce?\nRynek nieruchomości zmienia się z roku na rok. Niegdyś kupując mieszkanie tylko 1 z 12 kupujących interesowała obecność windy w niskim bloku. Jeszcze kilka lat temu im większe mieszkanie tym…\nW ostatnich wpisach proponowaliśmy Wam sposób na ciekawą aranżację mieszkania w dalekowschodnim stylu oraz jak odpowiednio zadbać o utrzymanie w nim czystości. Tym razem chcielibyśmy poruszyć temat odmienny, choć niezwykle…\nSztuka sprzątania – zamień obowiązek w przyjemność\nMówi się, że czysty dom to oznaka zmarnowanego życia. Podobno czas przeznaczony na sprzątanie to czas zmarnowany na bezcelowym działaniu, przynoszącym niewielki skutek. Istna syzyfowa praca chciałoby się rzec. Mimo…\nMyśląc o urządzeniu naszego własnego mieszkania, stajemy przed odwiecznym pytaniem “w jakim stylu powinniśmy to zrobić?”. Sposobów na dobór dekoracji jest mnóstwo. Ile właścicieli lokali, tyle pomysłów. Możemy spróbować wypracować…


28.10.2021 Ceny transferowe a COVID-19: TP compliance\nJednym z założeń Rekomendacji FCT w zakresie wpływu pandemii COVID-19 na ceny transferowe jest przedstawienie podatnikom działań koniecznych do podjęcia w celu prawidłowego wywiązania się z obowiązków z obszaru TP.\nJednocześnie warto podkreślić, że zarówno Rekomendacje FCT, jak i dokument Guidance on the transfer pricing implications of the COVID-19 pandemic przygotowany przez OECD, opierają się na zasadach ogólnych, zawartych w Wytycznych OECD, których podstawowym założeniem jest wsparcie podatników oraz administracji podatkowych w ustalaniu i weryfikacji cen transferowych i które mają zastosowanie niezależnie od warunków występujących na rynku. Rekomendacje FCT stanowią doprecyzowanie tych zasad na potrzeby szczególnej sytuacji, jaką była pandemia. Nie stoją z nimi w sprzeczności, a raczej tłumaczą w jaki sposób należy czytać i stosować poszczególne wytyczne w dobie kryzysu.\nOstatnim tematem poruszonym w ramach Rekomendacji FCT jest tzw. TP compliance, tj. zagadnienia związane z dokumentacją cen transferowych i kwestią ciężaru dowodowego. Nie bez powodu wątek ten zamyka rozważania autorów, stanowi on bowiem podsumowanie rekomendacji dotyczących analizy wpływu pandemii na poszczególne obszary związane z TP, którą należy przeprowadzić przed przystąpieniem do sporządzenia dokumentacji lokalnej i grupowej. Celem takiej dokumentacji jest bowiem uzasadnienie rynkowego charakteru stosunków gospodarczych pomiędzy podmiotami powiązanymi.\nW tym świetle, rozdział 7 Rekomendacji FCT należy postrzegać jako wtórny do reszty treści dokumentu i niejako systematyzujący sposób ujęcia informacji zebranych na potrzeby zbadania/udowodnienia wpływu COVID-19 na działalność danego podmiotu, grupy kapitałowej czy poszczególnych transakcji.\nRekomendacje FCT wskazują na brak obowiązku informowania o wpływie pandemii na transakcje kontrolowane lub działalność podmiotów powiązanych w dokumentacji lokalnej oraz grupowej.\nJednocześnie autorzy podkreślają, że w przypadku identyfikacji takiego wpływu – informacje te powinny zostać uwzględnione w dokumentacji cen transferowych.\nKwestie ciężaru dowodu w kontekście weryfikacji cen transferowych w trakcie pandemii pozostają bez zmian. Podatnik ma obowiązek udokumentowania wszelkich okoliczności gospodarczych, które warunkują stosunki i zdarzenia gospodarcze pomiędzy podmiotami powiązanymi, tak aby przekonać fiskusa o zasadności i rynkowości podejmowanych działań.\nPozytywnie należy ocenić fakt, że w Rekomendacjach FCT wprost wyraża się cel zawierania takich informacji, którym ma być weryfikacja cen transferowych, nie zaś dodatkowe obciążenie administracyjne podatnika poprzez zobowiązanie go do dokładnego opisania wpływu COVID-19 na poszczególne obszary prowadzonej działalności gospodarczej.\nNiemniej jednak przygotowując rzetelny opis poszczególnych elementów wymaganych w dokumentacji, wydaje się, że nie sposób jest zupełnie pominąć fakt wystąpienia pandemii COVID-19, np. w sytuacji, w której podatnik nie rozpoznał wpływu na własną działalność, którą prowadzi na rynku, na którym wpływ pandemii jest zauważalny.\nAutorzy publikacji podkreślają, że COVID-19 mógł pozostać bez wpływu lub mieć wpływ zarówno negatywny, jak i pozytywny na działalność danego podmiotu, tak w odniesieniu do samej transakcji kontrolowanej, jak również do rynku lub branży, w której działa podatnik. W praktyce można jednak zaryzykować stwierdzenie, że pandemia dotknęła wszystkich uczestników rynku, przy czym jej wpływ mógł być odczuwalny z różną intensywnością, tak bezpośrednio, jak i pośrednio – np. poprzez zmianę sytuacji gospodarczej dostawców lub klientów podatnika, która jest silnie skorelowana z jego działalnością.\nW ramach Rekomendacji FCT wskazano, że dla określenia wpływu COVID-19 na dokumentowane transakcje lub działalność całej grupy podmiotów powiązanych, podatnicy mogą (lecz nie muszą!) posiłkować się wszelkimi metodami i dostępnymi danymi.\nW Rekomendacjach FCT zawarto szereg przykładów danych źródłowych, które mogą wspomóc przedsiębiorców przy wywiązaniu się z ciężaru dowodowego, np. zestawienie zmian wolumenów/wartości sprzedaży, dane z działu kontrolingu, raporty branżowe opisujące wpływ pandemii na działalność branży, komunikaty spółek giełdowych, czy też informacje pozyskane bezpośrednio od kontrahentów. Wskazano także wskazówki co do sposobu analizy posiadanych informacji oraz istotne obszary, na których warto skupić się badając wpływ COVID-19, w szczególności:\nistotne z punktu widzenia dokumentowanej transakcji czynniki mikro i makroekonomiczne, które miały wpływ na kontrolowaną transakcję lub działalność rupy jako całości,\nstopień, w jakim zmaterializowały się ryzyka transakcyjne w wyniku pandemii COVID-19 oraz w jaki sposób te ryzyka zostały przypisane do poszczególnych stron transakcji,\nwpływ nieprzewidzianych w dotychczasowej analizie ryzyka czynników wywołanych pandemią COVID-19 na przebieg i wynik transakcji kontrolowanej w okresie sprawozdawczym,\nzmiany zachodzące w całej grupie podmiotów powiązanych, w tym m.in. zmiany profilów funkcjonalnych podmiotów z grupy, zmiany w udziale podmiotów w tworzeniu łańcucha wartości dodanej, zmiany założeń i kierunku realizowanej strategii.\nRekomendacje FCT wyjaśniają, że pandemia nie powoduje automatycznej zmiany historycznego rozkładu ryzyka między stronami transakcji. Jednak należy podkreślić, że to właśnie analiza ryzyk (w tym określenie które ryzyka się zmaterializowały) w czasie pandemii i wskazanie do której strony transakcji te ryzyka były historycznie przypisane przed pandemią są kluczowe dla określenia skutków COVID-19 w ramach transakcji pomiędzy podmiotami powiązanymi.\nAutorzy Rekomendacji FCT krok po kroku omawiają możliwe działania, które mogą być pomocne dla celów analizy/udokumentowania skutków COVID-19 w ramach poszczególnych elementów dokumentacji lokalnej i grupowej wymaganych przepisami prawa. Co do zasady, są one zbieżne z „ogólnymi” Wytycznymi OECD, jednak odniesienie się do tych zagadnień w ramach formalnego przewodnika sporządzonego przy współpracy ekspertów z dziedziny TP, przedstawicieli biznesu oraz administracji, niewątpliwie uspokoi i rozwieje wątpliwości podatników, co do tego, jakich informacji mogą oczekiwać organy, by zaspokoić ciężar dowodu.\nZamykając nasz cykl artykułów poświęcony Rekomendacjom FCT w zakresie dokumentowania wpływu pandemii COVID-19 na ceny transferowe, mamy nadzieję, że udało nam się podsumować najważniejsze wnioski płynące z lektury tego obszernego przewodnika.\nRekomendacje FCT omawiają szeroki zakres aspektów stosowania cen transferowych w okresie pandemii i zawierają wiele cennych wskazówek dotyczących dokumentowania wpływu COVID-19 na rozliczenia pomiędzy podmiotami powiązanymi. W naszej ocenie, opracowanie przez autorów przykładów możliwych rozwiązań, przy jednoczesnym unikaniu formułowania definitywnych zaleceń, które niejako obligowałyby podmioty powiązane do wywiązania się z dodatkowych, w stosunku do ustawowych, obowiązków z zakresu TP, może istotnie ułatwić podatnikom to trudne zadanie.\nWysiłek włożony przez autorów Rekomendacji FCT został doceniony przez przedstawicieli departamentu cen transferowych przy Ministerstwie Finansów w trakcie ostatniego Forum Cen Transferowych. Dołączamy się do podziękowań, wierząc, że publikacja będzie pomocna w przygotowaniu dokumentacji cen transferowych za rok 2020.\nKarolina Górniak, Associate w Enodo Advisors


Rekrutacja 2021/2022 - Zespół Szkół nr 1 w Godzieszach Wielkich\nNie będę Państwu przedstawiać zalet obu placówek, bo jestem przekonana, że działa tzw. "marketing szeptany" i poznajecie Państwo opinie innych rodziców. Kolokwialnie mówiąc; każda pliszka swój ogon chwali - dlatego nie piszę o zaletach. Proszę jednak także pamiętać, że co Polak to inna opinia, dlatego chętnie udzielimy zainteresowanym Państwu informacji drogą telefoniczną i mailową. Zapraszamy także do odwiedzenia strony internetowej.\nObie placówki oprócz działalności edukacyjnej oferują także rozbudowaną sferę opiekuńczą co jest ważne szczególnie dla pracujących rodziców. Fundamentem naszej działalności jest współpraca obu placówek z rodzicami dla rozwoju naszych dzieci.\nJeżeli wybierzecie Państwo nasze placówki dołożymy wszelkich starań, aby zapewnić jak najlepszą edukację, wychowanie i opiekę. Zawsze jednak niezbędne jest Państwa wsparcie w tym zakresie.\nSerdecznie zapraszam. Czekamy!\ndyrektor Zespołu Szkól nr 1 w Godzieszach Wielkich\nWniosek do przedszkola (doc) (pdf)\nDeklaracja kontynuacji (doc) (pdf)\nZgłoszenie dziecka do klasy pierwszej (doc) (pdf)\nZarządzenie Wójta - zalacznik1.2 (pdf)\nZarządzenie Wójta - zalacznik1.3 (pdf)\nZachęcamy do przeglądania artykułów - Aktualności na osi czasu w Strefie wydarzeń.\nAktualności 332 Czytaj dalej...\nAktualności 383 Czytaj dalej...\nAktualności 404 Czytaj dalej...\nAktualności 322 Czytaj dalej...


Dekarz Lubin, firma dekarska Lubin, usługi dekarskie z Lubina\nusługi budowlane, usługi dekarskie, firma dekarska, usługi remontowe, naprawa dachu, Usługi elewacyjne, remont dachu, wymiana dachu, usługi ciesielsko dekarskie, firma dekarska Lubin, Dekarz Lubin, usługi dekarskie z Lubina, układanie dachów w Lubinie\nUsługi dekarskie Lubin\nNasz firma dekarska Lubin zajmuje się profesjonalną naprawą dachów oraz układaniem nowej dachówki w Lubinie.\nMożna stwierdzić, iż dach jest tarczą ochronną różnych domów zarówno mieszkalnych jak i przemysłowych. To właśnie on chroni nas przed wszelkimi anomaliami pogodowymi. Zapewnimy ze Twój dach w mieście Lubin na długie lata będzie szczelny i niezawodny.\nŚwiadczymy usługi dekarskie w Lubinie z zakresu:\nPokrycia z dachówki w Lubinie\nPokrycia z papy w Lubinie\nPokrycia z blacho-dachówki i blachy w Lubinie\nWstawianie okien dachowych w Lubinie\nWstawianie rynien w Lubinie\nBudowa dachu w Lubinie\nZapraszamy do skorzystania z usług dekarskich z Lubina w naszej niedrogiej a zarazem rzetelnej firmie dekarskiej. Oferujemy Państwu różne usługi związane z dekarstwem w Lubinie, począwszy od małych remontów typu układanie dachówek, zmiana wieźby dachowej po całkowitą budowę od podstaw różnego rodzaju dachów.\npraca dla dekarzy za granicą, malowanie dachów cennik, uszczelnianie dachu, pokrycia dachowe papa, pokrycia dachowe cennik, ile kosztuje pokrycie dachu, usługi wysokościowe, remont dachu cennik, dachy remonty,\nStrona główna - Galeria - Oferta - Kontakt usługi dekarskie z Lubina, Dekarz Lubin, firma dekarska Lubin


Są pączki obłożone stawką VAT 5 i 8 proc. oraz nawet takie ze stawką 23 proc. | Wałbrzych Nasze Miasto\nPracodawcy Rzeczypospolitej Polskiej 28.02.2019\nZa istnienie trzech pączków podatkowych winę ponoszą nowelizacje przepisów ustawy o VAT, które weszły w życie w 2011 r. Dariusz Gdesz\n– Skomplikowane podziały towarów i niejasności w klasyfikowaniu ich do odpowiednich stawek to znak rozpoznawczy polskiego systemu podatkowego – mówi Łukasz Czucharski, ekspert podatkowy Pracodawców RP. – To znamienne, że od lat z okazji tłustego czwartku cała Polska śmieje się z trzech różnych stawek VAT na pączki, a mimo to system nie ulega zmianie. Na co dzień bowiem właściwe stosowanie prawa podatkowego w Polsce przyprawia przedsiębiorców o ból głowy i przynosi im wiele kłopotu.


Clonex | Growshop GrowTent\nClonex® Mist to najnowsza innowacja w technologii klonowania, opracowana, aby klonowanie było jeszcze bardziej udane. Innowacyjna, złożona mieszanka aminokwasów i składników mineralnych przyspieszająca zdrowy proces ukorzeniania. Zaprojektowany do pracy z hormonem ukorzeniającym Clonex lub bez, Clonex Mist znacznie przyspiesza ukorzenianie i tworzenie zdrowej podstawy dla nowych roślin.\nClonex Rooting Gel to wysokowydajny żel ukorzeniający na bazie wody opracowany przez Growth Technology™ Ltd. Jest to trwały żel, który pozostaje w kontakcie wokół łodygi, faktycznie uszczelniając naciętą tkankę, a następnie dostarczając hormony potrzebne do pobudzenia komórek korzenia rozwój. Jest wytwarzany w surowych warunkach laboratorium farmaceutycznego, dzięki czemu wyprzedza o lata staromodne hormony i proszki.\nProdukty z kategorii Clonex\nJak używać Clonex Mist?\nWeź sadzonki roślin, wykonując czyste ukośne cięcie tuż pod węzłem liścia. Zanurz uciętą część w Clonex Rooting Gel i natychmiast włóż ją do kostki ukorzeniającej. Spryskaj nowe sadzonki Clonex Mist i umieść je w propagatorze. Po 2-3 dniach ponownie zamocz sadzonki.\nJak używać Clonex Rooting Gel?\nNajpierw zanurz w żelu na żądaną głębokość. Następnie włóż uciętą część do podłoża ukorzeniającego. Spryskać sadzonki i umieścić w propagatorze lub w ciepłym, czystym, i wilgotnym środowisku. Na koniec oczekuj rozwoju korzeni w ciągu 1-2 tygodni. W rzeczywistości możesz używać Clonex Rooting Gel na wszystkich rodzajach sadzonek roślin, w tym drzewiastych, zielnych i kwitnących gatunkach ozdobnych, warzywach, drzewach owocowych i małych owocach.


Stacja Kontroli Pojazdów Wiślana - Czestochowa.dlawas.info - portal informacyjno - rozrywkowy\nczestochowa.dlawas.info » Katalog firm » Motoryzacja » Kontrola pojazdów\nID firmy: 24461\nŁomianki, ul. Wiślana 21\nKończy się już termin przeglądu samochodowego i szukasz najbliższej stacji? Jedź do Stacji Kontroli Pojazdów Wiślana. Nasza stacja wyposażona jest w wysokiej jakości narzędzia kontrolne. Naszą specjalnością są badania okresowe samochodów, badania techniczne przed pierwszą rejestracją, badania pojazdów zasilanych gazem lub po zatrzymaniu dowodu rejestracyjnego. Dodatkowo na naszej stacji wykonujemy kontrole motocykli, motorowerów, ciągników czy quadów. Zastanawiasz nad zakupem pojazdu, jednak potrzebujesz go wpierw sprawdzić? Zgłoś się do nas – przeprowadzimy kontrolę dokładnie. Stacja Kontroli Pojazdów Wiślana zaprasza już teraz.\nStrona internetowa: https://skpwislana.pl/


Mieszkania - katalog stron-liteon.pl\nPortal Morizon.pl oferuje gościom najlepszą na rynku wyszukiwarkę domów i mieszkań. Za jednym kliknięciem uzyskujesz szereg funkcji umożliwiających precyzyjne wyszukiwania ogłoszeń z każdej części Polski. Dodatkowe możliwości pozwalają na określenie wielu kryteriów wg których wyszukujesz domy, mieszkania, działki budowlane lub lokale użytkowe. Bezproblemowy w obsłudze interfejs umożliwi wyszukiwania dosłownie nawet osobom, które rzadko korzystają z komputera. Potężna liczba ponad 800 000 nieruchomości zapewnia, że prawie każdy znajdzie upragniony lokal mieszkalny. Wejdź i przekonaj się sam dlaczego o Morizon.pl mówi się jako o najlepszej wyszukiwarce nieruchomości na rynku.\nogłoszenia nieruchomości, mieszkania, pośrednictwo nieruchomości, działki, wynajem, kupno, biura nieruchomości, oferty nieruchomości, lokale użytkowe, wyszukiwarka nieruchomości, nieruchomości, domy\nuslugi (15), katalog stron www (22), wroclaw (18), promocja stron (19), nieruchomości (27), fotografia ślubna (16), Pozycjonowanie stron www (15), Wrocław (19), psychoterapia (14), moda (14), pożyczki (19), reklama internetowa (17), pozycjonowanie stron internetowych (15), lokaty bankowe (16)


Kubeczki Wawarium.pl - Aukcje WOŚP - Allegro.pl\nloopfx - 100%\n5 osób licytowało\nPrzewidywana dostawa: za 21 dni w punkcie\n(wtorek, 2 lutego 2021, 06:18:42)\nPrzedmiotem aukcji jest unikalna i niepowtarzalna kolekcja 5 kubków z logo forum akwarystycznego wawarium.pl - Smorenką w tematycznej odsłonie na wszystkie pory roku. Istnieją tylko trzy takie zestawy na świecie!\nKubki pochodzą z licytacji zeszłorocznego Finału Orkiestry. Przeznaczeniem kubeczków miał być udział w charytatywnej aukcji Fundacji Tu i Teraz z Kunic. Niestety w marcu wiadomo kto zmienił większość planów, w związku z powyższym kubeczki ponownie wracają do WOŚP.\nOprócz waloru dekoracyjnego posiadają magiczną moc sprawiania, że najgorsza kawa smakuje wyśmienicie, a trzymane w pobliżu akwarium powstrzymują rozwój glonów i sprzyjają lepszemu wybarwieniu ryb. Zazdrość innych akwarystów gratis.\nRazem z kolekcją przesyłamy całą pozytywną energię zespołu Wawarium, dzięki której niemożliwe staje się możliwe, a marzenia się spełniają.\nWysyłka z: Duchnice, Ożarów Maz., Polska\nniedziela, 31 stycznia, 20:14:37\nniedziela, 31 stycznia, 13:40:30\nniedziela, 31 stycznia, 11:51:55\nponiedziałek, 25 stycznia, 11:23:52\nniedziela, 24 stycznia, 12:06:08\nNumer oferty: 10150711565


Kino | Kratery\nObrazy trochę jak z horroru. Brzuchomówcy ze swoimi lalkami. Oryginalne stare fotografie. Wywołują uczucie grozy, przestrach, coś zdecydowanie nieprzyjemnego. Pop-kultura wypacza wyobraźnię. Tu akurat winna jest Laleczka Chucky i inne, podobne do niej, potworki filmowe.\nźródło fotografii i jeszcze kilka zdjęć >>\nWpis opublikowany w Bez kategorii, Film i otagowany brzuchomówca, Groza, Horror, horrory, Kino, Laleczka Chucky, pop-kultura, Psychologia 2012-05-25 przez Jolanta Michalska.\nHans Kloss, bohater z dzieciństwa\n„W Paryżu najlepsze kasztany są na placu Pigalle”\nZnowu to usłyszałam. Znowu oglądam „Stawkę większą niż życie” w telewizji. I znowu mam jakieś przeoczone odcinki. Oglądałam serial kilkanaście razy, ale nie pamiętam, aby kiedykolwiek udało mi się obejrzeć wszystko po kolei. W końcu będę musiała kupić DVD.\nAktorstwo w „Klossie” zachwyca. Najlepsi aktorzy, jacy byli w tamtych czasach. Nieplastikowi. Zupełnie inni niż współczesne polskie gwiazdy. I nawet jeśli poziom absurdu i niezgodności z realiami historycznymi jest w tym serialu wysoki, mogę go oglądać dziesiątki razy, podobnie jak wiele innych dzieł z tamtych czasów.\nNatomiast ogromną większość współczesnych polskich produkcji fabularnych oglądam raz i mam dość na zawsze. Takie „Nigdy w życiu!”, na przykład, czy bardziej ambitne „Wesele”. Nawet zdecydowanie ambitne filmy, jak „Przemiany”, to nie do końca to. Mniej się orientuję w najnowszych polskich „wytworach” w tej dziedzinie, niemniej nie liczę na cuda. I dlaczego ciągle te same twarze na ekranie? Pewnie dla przyciągnięcia przeciętnego widza, któremu „podobają się melodie, które już raz słyszał”.\nWspółczesne kino, nie tylko polskie, mnie nie zachwyca. Zdaje się, że sztuka filmowa umarła, i nie pomogą jej żadne reanimacje, żadne Dogmy czy inne eksperymenty. Sztukę wyparło rzemiosło sprzężone z przemysłem filmowym i zasadami ekonomii.\nWpis opublikowany w Bez kategorii, Film i otagowany dzieciństwo, Emil Karewicz, Hans Kloss, Kino, Nigdy w życiu, polskie kino, Przemiany, Stawka większa niż życie, sztuka filmowa, Tadeusz Mikulski, Wesele, wspomnienia 2010-02-16 przez Jolanta Michalska.


Ciekawe gadżety z nadrukiem | Sprawdź to\nObecnie stale powiększająca się ilość ludzi w naszym kraju jest zainteresowanych posiadaniem własnej i całkowicie unikatowej odzieży. Ubrania dostępne w polskich sklepach sieciowych już dawno przestały nas zadowalać i poszukujemy produktów, które są w pełni wyjątkowe i niepowtarzalne. Takim produktem mogą być na przykład swoje bluzy z nadrukiem.\nKoszt takiej bluzy jest dokładnie taki sam do standardowej bluzy dostępnej w sieciowym sklepie. Jest to najwyższej jakości produkt stworzony z bawełny posiadają wzór, kolor albo napis według waszego uznania. O ile od w każdej chwili marzyliście o pozostaniu projektantem ubrań, to właśnie macie ku temu najlepszą okazję (warto sprawdzić: Bokserki meskie z wlasnym zdjeciem). Dla osób uwielbiających ciekawe ubrania dostępnych jest kilkadziesiąt albo wręcz kilkaset gotowych projektów, które uprzednio zostały utworzone przez internautów. Jeżeli więc nie chcecie poświęcając własny czas tworzyć własnej koszulki lub bluzy, to warto gruntownie przejrzeć koszulki z nadrukiem, który zostały już wyprodukowane przez firmę i wybrać jedną z nich (więcej: Podkladka po myszke z wlasnym nadrukiem).\nGadżety z nadrukiem cieszą się również ogromną popularnością i będzie to z całą pewnością bardzo dobry dodatek do waszego domu albo zwykłego stroju. Ilość gadżetów z nadrukiem dostępnych na stronie www jest ogromna i na pewno będziecie zaskoczeni, jak wiele możecie posiadać świetnych towarów wykreowanych wyłącznie i wyłącznie przez was. Największą popularnością cieszą się oczywiście kupki, które na stronie sklepu internetowego występują w kilkudziesięciu modelach. Tożsamo, jak w sytuacji innych produktów, możecie kupić gotowy model lub utworzyć swój własny.\nWarto sprawdzić: Bluzy z własnym napisem.


W jaki sposób musi wyglądać leczenie z narkomanii i dlaczego dobra terapia jest istotna? » www.fantasy-art-prints.com\nNarkomania jest to uzależnienie od narkotyków. Może dotknąć ludzi w każdym wieku, którzy nie mogą zrezygnować z potrzeby nieustannego przyjmowania odurzających substancji. Działają całkowicie na odwrót – ciągle zwiększają ich porcje, by odczuwać lepsze efekty, co może doprowadzić do śmierci.\nNasza placówka trudni się leczeniem narkomanii i resocjalizacją osób uzależnionych.\nLeczenie narkomanii składa się z kilku stadiów. Pierwszym z nich jest oczywiście postawienie właściwej diagnozy przez rozpoznanie ustalonych wskaźników potwierdzających uzależnienie (sprawdź serwis) konkretnej osoby- moje źródła. Są to m.in. głód narkotykowy, brak kontroli nad własnym życiem, kontynuowanie brania groźnych specyfików mimo świadomości ich niesprzyjającego oddziaływania, zespół abstynencyjny po ich odrzuceniu albo zupełna obojętność na inne sfery codziennego funkcjonowania.\nW początkowym etapie leczenia trzeba przeprowadzić detoks, który uwolni osobę uzależnioną od następstw brania środków odurzających. Jest to początek ciężkiej drogi, która wymaga wsparcia medycznego, albowiem może nastąpić szereg uciążliwych dla pacjenta objawów - w tym drżenie rąk, pocenie się, nudności, urojenia wzrokowe oraz słuchowe, wzrost ciśnienia tętniczego lub nawet stany lękowe albo depresja doprowadzająca do samobójstwa. Odtruwanie w domu mogłoby być wyjątkowo nierozważne, gdyż osoba uzależniona nie może być pozostawiona sama sobie.\nJuż od tego momentu wymaga kontaktu z psychologiem, który daje jej poczucie bezpieczeństwa i chociaż w małym stopniu zmniejsza poczucie dyskomfortu. Kolejnym stadium jest terapia, której czas zależy od realizowanego programu, natomiast ostatnim krokiem jest readaptacja społeczna, która powinna pomóc powrócić osobie uzależnionej do normalnego funkcjonowania bez brania środków psychoaktywnych.\nPierwszym krokiem do wyjścia z uzależnienia jest sama chęć uzależnionego do zaprzestania nałogu. Nie jest to łatwy proces, ponieważ narkomania doprowadza do zmian w psychice, osłabienia woli, degradacji w społeczeństwie oraz wielu innych trudności, z którymi należy sobie poradzić. Jednak trzeba dołożyć wszelkich wysiłków, bo skala uzależnienia od narkotyków ciągle wzrasta wciągając w nie coraz młodsze osoby, którym trudno jest potem normalnie żyć.\nTags: narkotyki, nałóg, substancje, odstawienie