Każdy ma marzenia. Moje to czapka niewidka. Z nią na głowie mógłbym pojawiać się w sądzie i niezauważony przysłuchiwać się naradzie sędziów nad wyrokiem. Zgodnie z procedurą narada jest tajna. Nie tylko nie możemy w niej uczestniczyć, ale również dowiedzieć się, jak przebiegała. Przebieg narady i głosowania jest tajny, a zwolnienie od zachowania tajemnicy jest niemożliwe. Tajemnica sali narad jest tak samo silnie strzeżona jak tajemnica spowiedzi czy tajemnica obrończa. Nikt, w żadnych okolicznościach, nie może zmusić sędziego do wyjawienia, w jakich okolicznościach doszło do uzgodnienia wyroku.\nObrońca wygłosił przemówienie zawierające wiele argumentów, nie zawsze jednak wie, w jaki sposób wpłynęły one na werdykt sądu, czy przekonał sędziów swoim wystąpieniem, czy też sąd już wcześniej zdecydowany był na takie rozstrzygnięcie. Czy był przekonujący, czy też jego argumenty nie wpłynęły na decyzje sądu? Temida potrafi być zwodnicza. Wielokrotnie widziałem radość na twarzach obrońców, gdy sąd wydawał korzystny dla ich klientów wyrok, po czym z uzasadnienia wynikało, że o takim rozstrzygnięciu wcale nie zadecydowały argumenty podniesione w końcowym wystąpieniu.\nUzasadnienie wyroku powinno przedstawiać tok myślenia sądu przy jego wydawaniu. Nie musi jednak wskazywać, jakie argumenty przekonały sąd do takiego rozstrzygnięcia.\nZdarza się, że pisemne uzasadnienie nie odzwierciedla rzeczywistego toku myślenia sądu. Swego czasu opisano w mediach sprawę, w której sąd po wydaniu wyroku zlecił napisanie uzasadnienia aplikantowi, młody człowiek zaś scedował to zadanie na osobę trzecią. A więc projekt uzasadnienia nie został sporządzony przez sędziego, który wydał wyrok, a autor nie znał nawet argumentów podnoszonych przez strony w swoich wystąpieniach. Jak widać, takie rzeczy się zdarzają.\nA przecież adwokat to profesjonalista, którego praca polega na przekonywaniu do swoich racji, i żeby ocenić własną skuteczność, musi wiedzieć, jak jego argumentacja wpłynęła na końcowe rozstrzygnięcie. Bez tej informacji nie wie, na ile w sprawie zatriumfował jego profesjonalizm, a na ile wyrok jest wynikiem szczęśliwego zbiegu okoliczności niezwiązanych z pracą obrończą. A jeśli przekonał sąd, to które argumenty o tym zadecydowały, które zaś okazały się nieistotne. Jeśli zaś przegrał, to czy jego argumenty okazały się istotne, wywołały wątpliwości sądu, czy też sam błędną argumentacją przyczynił się do porażki.\nPraca adwokata to nieustające samodoskonalenie. Chcemy wiedzieć, jaka argumentacja czy jakie zachowania na sali sądowej wzmacniają naszą skuteczność, a jakie ją osłabiają. Dlatego zarówno dla obrońcy, jak i dla prokuratora tak cenna byłaby wiedza o naradzie, podczas której podejmowana jest decyzja o wyroku.\nW jaki sposób obraduje sąd? Czy w głowach sędziów rozstrzygnięcie zapada już po przeczytaniu akt, czy pozostają oni bezstronni do czasu wygłoszenia końcowych wystąpień przez strony procesowe? Czy o wyniku decydują tylko aspekty merytoryczne, czy też prywatne sympatie lub antypatie sędziów?\nFilm, o którym opowiem, zaczyna się w momencie, gdy sędziowie przysięgli opuszczają salę sądową i udają się do pokoju narad. Nie oglądamy zeznań świadków, wystąpienia prokuratora, przemówień obrońcy. O tym, jak przebiegała rozprawa, dowiemy się z rozmów przysięgłych dyskutujących nad wyrokiem.\nSympatia do strony a wyrok\n„Dwunastu gniewnych ludzi” w reżyserii Sidneya Lumeta pokazuje to, co niedostępne dla zwykłego śmiertelnika, a nawet adwokata i prokuratora. Akcja rozgrywa się w sali narad, w której obraduje ława przysięgłych mająca podjąć decyzję w sprawie zabójstwa. To zakulisowa relacja z tego, jak dochodzi do wydania wyroku. Przed rozpoczęciem narady przysięgli dostają ostatnie instrukcje od sędziego. Jeśli będą mieli uzasadnione wątpliwości co do winy oskarżonego, powinni wydać wyrok uniewinniający, w przypadku braku takich wątpliwości – powinni go skazać.\n– Panowie, ciąży na was wielka odpowiedzialność – kończy swoje wystąpienie sędzia.\nGdy przysięgli zostają sami, okazuje się, że bardziej interesują ich prawnicy, którzy występowali w sprawie, niż same dowody.\n– Co pan sądzi o oskarżycielu? – pada pytanie.\n– Myślę, że był naprawdę ostry. Sposób, w jaki przedstawiał szczegóły…\nPrawnicy zawsze są oceniani przez składy sędziowskie. Jedni irytują, inni wzbudzają sympatię. Czy te oceny przekładają się na końcowe orzeczenie? Teoretycznie oczywiście nie powinny. Znaczenie winny mieć jedynie argumenty merytoryczne. A jak jest w istocie? Czy zdarza się, że sympatia lub antypatia dla którejś ze stron procesowych przekłada się na łagodniejszy lub surowszy wyrok? Argumentacja strony, którą sąd darzy sympatią, może być łatwiejsza do przyjęcia niż głos prawnika, którego wypowiedzi sąd irytują. Dla niektórych sędziów argumenty przedstawiane przez strony nie mają żadnego znaczenia, bo oni już zdecydowali o winie lub niewinności oskarżonego. Oto fragment rozmowy przysięgłych:\n– Prawnicy mówią i mówią o niczym, nawet jak sprawa jest tak oczywista jak ta.\n– Myślę, że to ich obowiązek.\nGłosowanie nad wyrokiem\nPrzysięgli przystępują do pierwszego głosowania nad wyrokiem. Ich werdykt musi być jednomyślny, w przeciwnym razie ława przysięgłych zostanie rozwiązana. Tu system amerykański różni się od polskiego.\nW polskiej procedurze do wydania wyroku nie jest konieczna jednomyślność. Głosowanie nad wyrokiem odbywa się w ten sposób, że najpierw głos zabierają ławnicy według ich wieku, od najmłodszego, a następnie sędziowie według starszeństwa służbowego. Chodzi o to, żeby osoby młodsze nie sugerowały się opiniami innych, lecz przedstawiły swój własny pogląd. Orzeczenie zapada większością głosów. Jeśli zdania są podzielone, tak że żadne z nich nie uzyska większości, zdanie najmniej korzystne dla oskarżonego przyłącza się do tego najbardziej doń zbliżonego, aż do uzyskania większości. Przy podpisywaniu wyroku sędzia, który się z nim nie zgadza, ma prawo zaznaczyć na orzeczeniu swoje zdanie odrębne, podając, w jakiej części, jakiej części i w jakim kierunku kwestionuje orzeczenie.\nWydaje się, że w filmowej sali narad nikt nie ma wątpliwości co do winy oskarżonego. Przewodniczący odczytuje kolejne kartki z werdyktem „winny”. Na sam koniec – jeden głos za uniewinnieniem. Choć wynik głosowania wynosi 11 do 1 na korzyść orzeczenia o winie, wyrok nie może zapaść. Musi być jednomyślność, ktoś kogoś musi zatem przekonać. Przysięgli starają się dowiedzieć, co spowodowało, że jeden z nich głosował za niewinnością.\n– Naprawdę myśli pan, że jest niewinny?\n– Nie wiem, chcę o tym porozmawiać.\n– Jedenastu z nas twierdzi, że jest winny. Nikt oprócz pana nie chce o tym rozmawiać.\n– Przy jedenastu głosach za skazaniem trudno podnieść rękę i wysłać chłopaka na śmierć bez przedyskutowania tego.\nArgumenty za skazaniem\nPrzysięgli zastanawiają się, jak doprowadzić do jednomyślnego rozstrzygnięcia. Decydują się przedstawić swoje argumenty za skazaniem, żeby przekonać mężczyznę o odrębnym poglądzie, że to oni mają rację. Każdy z przysięgłych ma powiedzieć, dlaczego uważa oskarżonego za winnego. To chyba najlepszy moment w filmie, pokazujący, jak różną drogą mogą podążać ludzkie myśli i jak różne zdarzenia czy argumenty mogą wpływać na decyzje. Kilkunastu mężczyzn, a każdy z nich do takiego samego wniosku dochodzi za pośrednictwem innej metody logicznej.\nPoznanie sposobu myślenia członków składu orzekającego to najważniejsza informacja dla prawnika – daje mu możliwość dobrania takich argumentów, które przekonają konkretnego sędziego. Najlepszą metodą jest czytanie wydawanych przez niego orzeczeń. Pozwala bowiem poznać sposób jego myślenia, a w konsekwencji na dobranie takiej argumentacji, która dla owego sędziego będzie w rozstrzyganej sprawie przekonująca.\nW filmie pierwszy z przysięgłych nie potrafi racjonalnie podać racji, które przekonały go do winy oskarżonego.\n– Po prostu myślę, że jest winny. Wydawało mi się to oczywiste od samego początku. Nikt nie udowodnił, że tak nie jest.\nWypowiedź ta świadczy o ignorancji prawnej przysięgłego. Nie słuchał pouczeń sędziego. Podstawową zasadą prawa karnego jest, że oskarżony nie musi dowodzić swojej niewinności, to jemu należy dowieść winę. Dlatego ławnicy strofują niekompetentnego kolegę.\n– Nikt tego nie musi udowadniać. To zadanie oskarżyciela. Oskarżony nawet nie musi otwierać ust.\nTen przysięgły nie analizuje dowodów i w ocenie sprawy nie kieruje się logiką. Opiera się na ogólnym wrażeniu. Na taką ocenę składa się zapewne zarówno wygląd oskarżonego, jak i sposób, w jaki zeznaje. Zatem o wyniku sprawy często decydować mogą nie tylko dowody, ale i wrażenie, jakie pozostawi po sobie oskarżony. To istotna informacja dla prawnika. Przygotowując obronę, nie można skupić się jedynie na analizie dowodów i argumentacji prawnej. Adwokat odpowiada także za wrażenie, jakie pozostawi po sobie klient. Powinien zasugerować mu, jak ma się ubrać i jak zachowywać na sali sądowej. A także pomóc w przygotowaniu wyjaśnień, tak by brzmiały wiarygodnie.\nDrugi z przysięgłych oświadcza, że do tej sprawy nie ma żadnego osobistego stosunku, a co do winy przekonały go zgromadzone dowody, które zaczyna analizować. Dopiero dzięki niemu poznajemy szczegóły sprawy, nad którą obraduje ława przysięgłych.\nOsiemnastolatek zostaje oskarżony o zabójstwo ojca. Prokurator dowodzi, że po tym, jak został uderzony przez ojca, chłopak wybiegł z domu, kupił nóż sprężynowy i około północy wrócił do domu, by zadać mu śmiertelny cios w klatkę piersiową. Chłopak nie przyznaje się do winy, twierdząc, że po kłótni z ojcem istotnie kupił nóż, który potem zgubił. W czasie, gdy dokonano zabójstwa ojca, był w kinie, jednak nie potrafi przypomnieć sobie nazwy filmu. Wrócił do domu po nocnym seansie około trzeciej w nocy i został zatrzymany przez policję. Nikt nie może potwierdzić jego alibi.\nProkurator dla wykazania winy chłopca przedstawił następujące dowody. Zeznania sąsiada z mieszkania poniżej, starszego mężczyzny, który stwierdził, że dziesięć minut po dwunastej z mieszkania powyżej usłyszał odgłos awantury. Oskarżony, którego głos rozpoznał, krzyknął „zabiję cię”, po czym sekundę później usłyszał, jak ciało upada na ziemię. Słyszał, że sprawca trzaska drzwiami i zbiega po schodach. Wtedy sam podbiegł do drzwi i zobaczył oskarżonego na schodach. Jest pewien swojego rozpoznania. Zadzwonił po policję, która znalazła ofiarę.\nKolejny dowód to zeznania sąsiadki z naprzeciwka. Widziała przez okno zabójstwo i rozpoznała oskarżonego, którego znała. Tego dnia leżała w łóżku, nie mogąc zasnąć. Dziesięć minut po północy spojrzała przez okno i zobaczyła, jak oskarżony uderzył nożem ojca. Widziała to przez okna przejeżdżającej w chwili zabójstwa między domami kolejki. Nie było w niej pasażerów, a światło się nie świeciło, dzięki czemu mogła zobaczyć to, co działo się w oknie naprzeciwko. Zdaniem przysięgłego te dowody są niepodważalne, a ich analiza prowadzi do wniosku, że to oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu.\nWedług kolejnego przysięgłego za winą chłopca przemawiają jego niewiarygodne zeznania. Fakt, że nie potrafił w śledztwie wskazać tytułu filmu, na którym był, ani obsady, przemawia za tym, że kłamie, a więc jest winny. Następny wskazuje na motyw, bo bez motywu nie ma sprawy. Oskarżony miał motyw, bo wcześniej kłócił się z ojcem i został przez niego uderzony. Zabił, bo chciał się zemścić. Ten argument wywołuje dyskusję. Chłopak był wcześniej bity wielokrotnie, przywykł już do tego. Zatem dlaczego tym razem miałby reagować w ten sposób? Czy dwa uderzenia mogły sprowokować go do popełnienia morderstwa? Przysięgli uważają, że mogły przeważyć szalę, bo każdy ma granicę wytrzymałości.\nCzy te argumenty przekonały przysięgłego głosującego za niewinnością do zmiany zdania? Mężczyzna przyznaje, że jeśli weźmie się pod uwagę zeznania świadków, chłopak wygląda na winnego. Nadal ma jednak wątpliwości. Jego zdaniem nic nie jest pewne. W czasie procesu miał wiele pytań, których nie mógł zadać, zaś obrońca nie przyłożył się zbytnio do tej sprawy. Nie przesłuchał dokładnie świadków, a wiele kwestii pominął.\nTen fragment dotyczy jednego z najpoważniejszych sporów toczonych pomiędzy prawnikami: jak powinna wyglądać rola sądu w trakcie procesu. Czy powinna mu przysługiwać inicjatywa dowodowa i prawo do zadawania pytań świadkom, czy też praw tych powinien być pozbawiony? W amerykańskiej procedurze rozstrzygnięcie jest jednoznaczne. Sąd ma być niemym obserwatorem toczących się na sali sądowej wydarzeń. Nie może z urzędu ani dopuszczać dowodów, ani zadawać pytań świadkom. Decyduje jedynie o dopuszczeniu bądź niedopuszczeniu dowodów.\nW polskiej procedurze karnej wygląda to inaczej. Sędziowie na równi ze stronami mają prawo do zadawania pytań świadkom, jak również sąd z urzędu może dopuszczać wszelkie dowody, które w jego ocenie będą służyły wyjaśnieniu sprawy. Zmiana procedury karnej, która będzie obowiązywała od 1.7.2015 r., ma te zasady częściowo zmienić. Aktywny dotychczas sąd zamieni się w niemego i biernego obserwatora.\nZasady te nie będą jednak tak jednoznaczne jak w procedurze amerykańskiej, bowiem ustawodawca pozostawił pewne furtki. W szczególnie uzasadnionych wypadkach sąd uprawniony będzie do zadawania pytań i podejmowania z urzędu inicjatywy dowodowej. Pozostaje tylko pytanie, czy wyjątki przewidziane przez ustawodawcę pozostaną wyjątkami, czy też staną się regułą.\nKtóre z tych rozwiązań jest lepsze? Oczywiście nie ma jednoznacznej odpowiedzi. Oba mają swoich zwolenników i przeciwników. Zwolennicy obecnej procedury twierdzą, że daje ona większą możliwość dotarcia do prawdy materialnej, bowiem sąd może pozyskać te dowody, które pominęli adwokat i obrońca. Czy nie jest to jednak przejaw braku zaufania do profesjonalizmu stron procesowych, wynikający z przekonania, że tylko uczestnictwo sądu w procedurze dowodowej może doprowadzić do prawidłowego rozstrzygnięcia?\nZ kolei zwolennicy bierności sądu są zdania, że obowiązujące dotąd prawo sądu do zadawania pytań i dopuszczania dowodów skutkuje tym, że w istocie dąży on do udowodnienia własnej koncepcji i przeprowadza dowody mające temu służyć. A to jest sprzeczne – dodają – z zasadą bezstronności sądu. Przecież aktywny procesowo sąd przestaje być bezstronnym obserwatorem, gdy stara się narzucić własną koncepcję lub wspomaga procesowo jedną ze stron: tę, której argumenty są mu bliższe.\nJestem zwolennikiem zmiany istniejącej procedury. Strony występujące w postępowaniu mają takie same kompetencje zawodowe jak sąd, powinny więc podołać obowiązkowi dotarcia do wszystkich istotnych dowodów. Sąd ma się koncentrować na ocenie dowodów, a nie poszukiwać ich wspólnie ze stronami. Daje to większe gwarancje wydania bezstronnego orzeczenia.\nAle od tej reguły będą wyjątki, a to zawsze daje pole do interpretacji. Po pierwsze – czy strony procesowe będą przeświadczone o tym, że mogą liczyć tylko na siebie? Po drugie – czy nie grozi nam to, że każdy sędzia będzie prowadził inną politykę? Przecież jeden może konsekwentnie milczeć, inny zaś uznać, że jego obowiązkiem jest służenie sprawiedliwości swoją wiedzą i doświadczeniem. A wówczas stanie się aktywnym uczestnikiem procesu. Poszczególne sale sądowe będą jak odrębne księstwa rządzące się własnymi prawami, co w konsekwencji doprowadzi do chaosu i niejednolitości orzecznictwa. Ustawodawcy zabrakło wiary w prawników i konsekwencji.\nPowinno się zadawać tylko te pytania, na które zna się odpowiedzi\nWróćmy do filmowej sali narad. Przysięgły, który głosował za uniewinnieniem, po raz pierwszy ocenia zachowanie obrońcy.\n– Wydaje mi się, że obrońca nie przyłożył się zbytnio do tej sprawy. Nie przesłuchał dokładnie świadków, wielu pytań nie zadał.\n– Jakich pytań? – wtrąca inny przysięgły. – Skoro ich nie zadał, to znaczy, że znał odpowiedzi.\n– Gdybym był tym dzieciakiem, prosiłbym o innego prawnika. Chciałbym, aby mój obrońca nie pozostawił suchej nitki na oskarżycielu, a przynajmniej żeby próbował.\nJak zatem powinien zachowywać się adwokat na sali rozpraw? Każdy klient najchętniej widziałby swojego obrońcę jako pewnego siebie prawnika, biorącego świadków w krzyżowy ogień pytań i wykazującego ich nieprawdomówność. Rzeczywistość sal sądowych nie jest jednak tak widowiskowa jak w filmach. Możliwość zadawania pytań świadkom to broń obosieczna – korzystanie z niej może przynieść tyle samo szkody co pożytku. Nieprzemyślane pytanie może przesądzić o skazaniu klienta, dlatego z narzędzia tego należy korzystać z umiarem.\nAdwokaci mawiają, że powinno się zadawać tylko te pytania, na które zna się odpowiedzi. Z pozoru to mądra zasada, jednak nie zawsze prowadząca do sukcesu. Działając w ten sposób, nie zaszkodzimy klientowi, ale nie zawsze mu pomożemy. Praca adwokata polega nie tylko na nieszkodzeniu, ale również na zdobywaniu nowych dowodów mogących wykazać niewinność oskarżonego. To zaś wymaga zadawania pytań, na które nie znamy odpowiedzi. Jeśli sprawa jest dobra dla klienta, możemy ją jeszcze poprawić, ale przez naszą dociekliwość możemy też znacznie ją pogorszyć.\nW bufetach sądowych często słyszy się opowieści o adwokatach, którzy zadali o jedno pytanie za dużo. Dlatego gdy materiał dowodowy przemawia na naszą korzyść, eksperymentowanie nie wydaje się najlepszym pomysłem. Inaczej jest, gdy wszystkie dowody świadczą przeciwko klientowi. Jego sytuację trudno pogorszyć, zawsze zaś można uzyskać nowe informacje, które pozwolą zdyskredytować, dotychczas wiarygodne, dowody.\nW sprawie, nad którą obradują przysięgli, dowody przemawiają przeciwko oskarżonemu, zatem pomóc mu może tylko aktywność obrońcy. Brak profesjonalizmu obrony dostrzegł jeden z przysięgłych i głosował przeciw skazaniu, chcąc sprowokować pozostałych do wnikliwszej analizy dowodów.\nPrzy tak biernym obrońcy korzystniejsze dla sprawy byłoby aktywne uczestniczenie sędziów w procesie, czyli możliwość zadawania przez nich pytań.\nSytuacja z filmu – że adwokat nie pomaga – to wyjątek od reguły. Wydawałoby się, że obrońca, który odebrał stosowne wykształcenie, będzie profesjonalistą potrafiącym właściwie przedstawić argumenty osłabiające dowody oskarżenia. Ponieważ jednak nie znalazł on argumentów na korzyść oskarżonego, przysięgły sam zaczyna analizować materiał dowodowy.\nOstrożność w stosunku do dowodów\nNóż, który oskarżony kupił kilka godzin wcześniej, jest identyczny z tym, jaki znaleziono w ciele ofiary. Sprzedawca rozpoznał go i stwierdził, że był to wyjątkowo rzadki model, jedyny egzemplarz, jakim dysponował. Dla pozostałych przysięgłych sprawa jest przesądzona.\n– Zdarzają się zbiegi okoliczności – przekonuje przysięgły.\n– A ja twierdzę, że nie – ripostuje inny.\nPrzysięgły wyjmuje z kieszeni taki sam nóż jak ten, którym zabito ofiarę.\n– Kupiłem go wczoraj w lombardzie na tej samej ulicy, na której mieszka ten dzieciak – informuje zdumionych kolegów.\nUdowadnia zatem, że ów wyjątkowy, jak sugerowano, nóż nie tak trudno zdobyć.\nOto nauka, jak ostrożnie trzeba podchodzić do dowodów. Zbiegi okoliczności wprawdzie nie zdarzają się często, jednak się zdarzają. W „Stuleciu detektywów” Jürgen Thorwald opisuje proces toczący się przed angielskim sądem. Do mężczyzny idącego londyńską ulicą podbiegła kobieta, która uwiesiwszy się jego ramienia, wezwała policję, twierdząc, że jest on oszustem. W komisariacie oświadczyła, że mężczyzna jest jej narzeczonym, któremu powierzyła wszystkie swoje oszczędności. Miał kupić dla nich mieszkanie, ale zniknął. Teraz, po kilku miesiącach, spotkała go przypadkowo na ulicy. Mężczyzna zaprzeczał, twierdząc, że kobietę widzi po raz pierwszy w życiu, zaś w czasie, gdy miał popełnić zarzucane mu czyny, pracował jako inżynier w kopalni w Ameryce Południowej. Został zatrzymany, a jego wizerunek opublikowano w prasie w celu sprawdzenia, czy nie ma innych pokrzywdzonych. Zgłosiło się jeszcze kilkanaście kobiet twierdzących, że zostały oszukane w taki sam sposób. W zatrzymanym rozpoznały swojego narzeczonego. Wobec takich dowodów proces był formalnością. Mężczyzna został skazany na wieloletnie więzienie.\nPo jego wyjściu na wolność scena sprzed skazania powtórzyła się. Znowu na ulicy podbiegła do niego kobieta twierdząca, że po zaręczynach uciekł z jej majątkiem. Mężczyzna został ponownie zatrzymany. I tym razem zgłosiły się kolejne pokrzywdzone, które go rozpoznały. Nie mógł jednak popełnić zarzucanych mu oszustw, bowiem w tym czasie przebywał w więzieniu. Sprawcą musiał być ktoś inny. Postanowiono jeszcze raz przeanalizować jego wcześniejszą sprawę i okazało się, że w czasie, gdy miał dokonać oszustw, rzeczywiście, jak od początku twierdził, pracował w Ameryce Południowej. Kilka miesięcy później zatrzymano prawdziwego sprawcę, bliźniaczo podobnego do owego mężczyzny. Podobieństwo było tak duże, że przy rozpoznaniu myliły się nawet kobiety, które były z nim zaręczone.\nPrzypadki zatem zdarzają się, a przy ocenie dowodów nietrudno o pomyłkę. Jeśli czasem nie potrafią się zidentyfikować narzeczeni, to ile wątpliwości może budzić rozpoznanie osoby, którą widziało się przez kilka sekund.\nWątpliwości w procesie\nFilmowi przysięgli analizują kolejne dowody. Dla oskarżenia najistotniejsze są dwa. Pierwszy to zeznanie staruszka, który twierdził, że słyszał krzyk chłopca: „zabiję cię”, potem odgłos upadającego ciała, a następnie uciekającego po schodach oskarżonego. Drugi – zeznanie kobiety, która leżąc w łóżku, widziała, jak chłopak uderza ojca nożem. Przysięgły zaczyna je analizować. Kolejka przejeżdżała bardzo blisko okna budynku, w którym dokonano morderstwa. Świadkowie mówili, że było to na wyciągnięcie ręki. Przejazd pociągu wywołuje hałas. Zgodnie z zeznaniem kobiety do morderstwa doszło, gdy kolejka akurat przejeżdżała, bo to przez jej okna widziała cios zadany nożem. Zdaniem staruszka okrzyk „zabiję cię” padł na sekundę przed upadkiem ciała, czyli w czasie, gdy wagony przejeżdżały pod oknem. Czy w tych warunkach mógł on usłyszeć przez okno krzyk dochodzący z mieszkania powyżej? Czy mógł rozpoznać głos chłopaka, a potem odgłos upadającego ciała? Ci z przysięgłych, którzy mieszkają w podobnych warunkach, uznają, że to niemożliwe.\nPojawia się zatem pierwsza wątpliwość. Czy mężczyzna rzeczywiście to wszystko słyszał, czy też była to jedynie autosugestia pozwalająca zyskać uwagę publiczności zgromadzonej w sądzie? Ten sam świadek zeznał, że zaraz po zdarzeniu, piętnaście sekund później, stanął w otwartych drzwiach i widział zbiegającego po schodach chłopca. Czy ta relacja jest prawdopodobna?\nPrzysięgli przypominają sobie świadka: to stary mężczyzna powłóczący nogą. Czy był w stanie w tak krótkim czasie dotrzeć do drzwi? Odtwarzają rozkład jego mieszkania i robią eksperyment. Przebycie tej drogi powinno mu zająć ponad czterdzieści sekund. Świadek zeznał, że po upadku ciała od razu usłyszał, że ktoś biegnie. Zanim dotarłby do drzwi, po chłopaku nie byłoby już śladu. Zatem jego relacja okazuje się całkowicie niewiarygodna. Ława przysięgłych ponownie robi głosowanie. Tym razem stosunek głosów wynosi 6 do 6.\nPozostaje jednak dowód z zeznań kobiety, która widziała zbrodnię. Od dwudziestej trzeciej była w łóżku. Nie mogła zasnąć i przewracała się z boku na bok. Obracając się, spojrzała w okno i stała się przypadkowym świadkiem. Sędziowie głosujący za skazaniem uważają, że jest to niepodważalny dowód. Przysięgli są zmęczeni, jeden z nich zdejmuje okulary i zaczyna masować palcami górną część nosa.\n– Dlaczego pan tak robi?\n– To przez okulary, powodują dyskomfort.\n– Ta kobieta, zeznając w sądzie, też tak robiła i miała podobny ślad na nosie – przypomina sobie mężczyzna.\nPrzysięgli uświadamiają sobie, że kobieta musi mieć wadę wzroku, skoro nosi okulary. W sądzie zapewne je zdjęła, żeby wyglądać atrakcyjniej. Na pewno też zdejmowała okulary, kładąc się spać. Zatem nie mogła wyraźnie zobaczyć sceny morderstwa, a tym samym rozpoznać sprawcy. Kolejny dowód zostaje podważony. Przysięgli ponownie przystępują do głosowania.\nAby nie popsuć państwu przyjemności oglądania filmu, nie zdradzę, jakie zapadło rozstrzygnięcie. Film jest pasjonujący, jednak fragmenty o tym, że oskarżony został pozostawiony całkowicie sam sobie, są nieprzekonujące. Oskarżony ma zagwarantowane prawo do obrony, czyli prawo do korzystania z profesjonalnego prawnika, który przedstawi argumenty na jego korzyść. Obowiązkiem adwokata jest wyszukać i podnieść wszelkie wątpliwości istniejące w sprawie. Czy przekona on do swoich tez sąd, to już zupełnie inna historia. W omawianej sprawie obrońca nie doszukał się żadnych wątpliwości i przysięgli muszą je znaleźć sami.\nZdarza się, że obrońca popełnia błąd i nie dostrzega istotnej okoliczności świadczącej na korzyść oskarżonego, jednak niemożliwe, by nie podniósł żadnych argumentów na korzyść klienta. W takim wypadku powinien interweniować sędzia, bo prawo oskarżonego do obrony nie było w sposób prawidłowy realizowane.\nW istocie narada to przede wszystkim analizowanie przez sąd argumentów obrony i oskarżenia. Oczywiście zdarza się, że sąd w oparciu o własną argumentację znajdzie rozstrzygnięcie odmienne od proponowanych przez strony. Na tym polega swobodna ocena dowodów, jednak jest różnica pomiędzy postrzeganiem inaczej a niedostrzeganiem niczego.\nFilm przestrzega przed tym, co może się wydarzyć, gdy oskarżony nie ma zapewnionej prawidłowej obrony. To nie przysięgli powinni szukać argumentów na korzyść oskarżonego. Przy właściwej pracy adwokata ich zadanie powinno się ograniczyć do analizy argumentów przez niego podanych. Największym wstydem dla obrońcy jest usłyszeć w uzasadnieniu, że sąd oparł się na innych niż przytoczone przez niego przesłankach.\nFilm, w którym rolę adwokata przejęli przysięgli, pokazuje, że logiczne argumenty mają wielką moc przekonywania. Wyroki nie są przynoszone do sądu w teczkach i trafne przeanalizowanie przez strony zebranych dowodów może przesądzić o wyniku sprawy.\nPokazuje on również, jak niedoskonała potrafi być sprawiedliwość i jak wiele zależy od przypadku. Analizując samodzielnie materiał dowodowy, przysięgli doszli do innych rozstrzygnięć niż te, które wcześniej wydawały im się oczywiste. Wystarczyło, że ktoś pomógł im przeanalizować dowody. Przypadkiem było, że wśród nich znalazł się pierwszy „gniewny”, który miał wątpliwości.\nOznacza to, że rozstrzygnięcie procesu jest często uzależnione od uczestników rozprawy. Ta sama sprawa rozpatrywana w innym składzie mogłaby zostać zakończona zupełnie inaczej. Czy zatem wynik procesu jest odzwierciedleniem prawdy obiektywnej, czy też przyznaniem nagrody w konkursie na najlepszą argumentację?\nGdyby zawsze wygrywała prawda obiektywna, prawnicy nie byliby potrzebni.


Peninia Art...: Dwie kartki...\nAniaTworzy poniedziałek, lipca 17, 2017\npiękne ! kwiaty robią wrażenie!\nPeninia wtorek, lipca 18, 2017\nmadośka poniedziałek, lipca 17, 2017\nEwa Gawlik poniedziałek, lipca 17, 2017\nCelestial poniedziałek, lipca 17, 2017\nPrzepiękne! Cudowne kompozycje kwiatowe :)\nMarille wtorek, lipca 18, 2017\nPrześliczne karteczki. Bardzo mi sie podobają. Świetna kolorystyka.\nPatty O'Malley wtorek, lipca 18, 2017\nThese are so pretty, Gosia! I love that sweet little bird tucked into the flowers.\nKarolina Jeżak wtorek, lipca 18, 2017\nPrzepiękne, Gosiu! :)\nWanda wtorek, lipca 18, 2017\n"Szalka" - Agnieszka wtorek, lipca 18, 2017\nzojka wtorek, lipca 18, 2017\nW parze jeszcze piękniej 😊!\naga-craft wtorek, lipca 18, 2017\nCudne, uwielbiam błekity i turkusy :)\npiaseiza wtorek, lipca 18, 2017\nPiękne, wspaniała kolorystyka:)\nBarbara Niezgoda wtorek, lipca 18, 2017\nprzepięknie wyglądają! podziwiam:))\nMoje ulubione kolory! Piękne karteczki :)\nPeninia środa, lipca 19, 2017\nBarbetka K środa, lipca 19, 2017\nFantastyczny, letni klimat ślubny z piękną kwiatową oprawą :)\nŚliczna, pastelowa! :)\nKoralikiBeaty Beata środa, lipca 19, 2017\nrosaliaa piątek, lipca 21, 2017\npiękne, letnie, kwitnące\nPięknie - i w "moich" kolorkach :) Tym bardziej mi się podobają :)\nAle piękne!!! Bogate i delikatne zarazem:)\njestem stale pod wrażeniem, że tak pięknie wychodzi Ci ułożenie tak dużej ilości kwiatów na kartkach! super!\nZjawiskowe, przepiękne... :) Cudne kompozycje tworzysz!\nDaga czwartek, sierpnia 17, 2017\nBardzo piękna! Moje ulubione kolory;)\nPiękności! Świetna kompozycja!


Wierzyciel GetBacku złożył wniosek do sądu - finanse\nWierzyciel GetBacku złożył wniosek do sądu\nGetBack ma plan naprawczy. Fot. Shutterstock\nDodano: 10-05-2018 14:53\nDo sądu wpłynął wniosek wierzyciela - osoby fizycznej - o otwarcie postępowania restrukturyzacyjnego w trybie postępowania sanacyjnego wobec spółki GetBack SA - oznajmił rzecznik Sądu Okręgowego we Wrocławiu.\nGetBack postanowił podzielić w ramach postępowania wierzycieli na trzy grupy "obejmujące poszczególne kategorie interesów".\nPierwsza grupa wierzycieli obejmuje obligatariuszy spółki.\nGrupa druga obejmuje wierzycieli publicznoprawnych.\nTrzecia grupa obejmuje wszystkich wierzycieli nie należących do powyższych grup.\nSpółka przewiduje, że poziom zaspokojenia wierzycieli w przypadku postępowania upadłościowego nie przekroczy 25 proc. wierzytelności objętych układem.\nWnioskodawca zwraca się w nim o "utajnienie jego wniosku i nieujawnianie go na witrynie internetowej Sądu z uwagi na ochronę dóbr osobistych wnioskodawcy, w tym szczególności jego danych osobowych", "otwarcie postępowania sanacyjnego wobec GetBack SA z siedzibą we Wrocławiu", a także o ustanowienie tymczasowego zarządcy majątku dłużnika lub tymczasowego nadzorcy sądowego.\nCzytaj także: Jest stanowisko sądu w sprawie restrukturyzacji GetBack\nCzytaj również: Cała gospodarka może mieć problem przez jedną polską firmę\nWIERZYCIELE ALERT | RSS\nDo artykułu: Wierzyciel GetBacku złożył wniosek do sądu


O CNOCIE GORLIWOŚCI (PRACOWITOŚCI) I GRZECHU LENISTWA | Pietras Dawid\nO CNOCIE GORLIWOŚCI (PRACOWITOŚCI) I GRZECHU LENISTWA\nGorzów Wlkp., dn. 17 XII 2016 A.D.\nKontynuujemy nasz cykl kazań o cnotach i grzechach głównych. W dzisiejszym kazaniu chcemy podjąć refleksję nad cnotą gorliwości w dobrym oraz o przeciwieństwie tej cnoty, czyli o grzechu lenistwa. Na początku skupimy się na cnocie gorliwości.\nPrzede wszystkim cnota gorliwości w dobrem polega na tym, by szczerze i usilnie pracować nad uświęceniem siebie. Musi ona wypływać z miłości do Boga i to jest podstawą jej wartości. Podobnie jak relacja z Bogiem musi być podstawą innych cnót. Wielki egzegeta Korneliusz a Lapide pisał: „Jeśli króla Aleksandra Wielkiego pobudzała nadzieja sławy ziemskiej do tak wiekopomnych czynów, cóż dopiero my powinniśmy czynić, którzy mamy na widoku wieczną chwałę”. A św. Augustyn dodaje: „Jeśli tyle trosk dokładamy, by przedłużyć sobie nieco życie, o ileż więcej starań powinniśmy dołożyć, by żyć wiecznie!”. Cel więc naszej gorliwości jest szczytny – życie wieczne z Bogiem! Wartość nad wartościami!\nSam Chrystus Pan mówił nam, że o zbawienie trzeba nam walczyć, starać się usilnie. Powiedział: „Nie każdy, który mówi: Panie, Panie, wejdzie do Królestwa niebieskiego” (Mt 7,21) oraz „Królestwo niebieskie gwałt cierpi, a gwałtownicy porywają je” (Mt 11,12). Chciejmy więc stać się gwałtownikami Królestwa Bożego! Św. Paweł nauczał o zawodnikach, którzy biegną na stadionie, lecz tylko jeden otrzymuje nagrodę. Mamy tak biec, byśmy ją otrzymali (1 Kor 9,24). Między nami więc powinna być rywalizacja o większą świętość! Ale musi to być zdrowa rywalizacja, bez nawet cienia zazdrości. Z tej nauki wynika, że o Królestwo niebieskie mamy się bardzo starać, by je osiągnąć. Mimo tego św. Antoni Pustelnik mawiał: „Zawsze jednak jest jeszcze Królestwo niebieskie bardzo tanie; płaci się za nie mniej, niż jest warte”. Niebo zostało otwarte przez odkupieńczą Krew Chrystusa, inaczej nawet największa gorliwość nie dała by nam możliwości jego osiągnięcia. Nikt sam swojej duszy wykupić nie może (Ps 49,8). Nasza gorliwość konieczna jest więc do zbawienia, ale zawsze miejmy świadomość, że potrzebujemy Bożej łaski i że otrzymujemy ją na mocy zasług krzyżowej Męki.\nGorliwy więc robi wszystko, by korzystać z pełni środków łaski, jakie daje nam Kościół. Tak jak ogrodnik używa wszelkich narzędzi, by pielęgnować swój ogród, tak człowiek gorliwy używa wszelkich środków, by uświęcić swą duszę. Żyje sakramentami, szczególnie częstą Komunią św. i sakramentem spowiedzi św. Słucha z uwagą kazań, czyta Słowo Boże i nim się karmi, zdobywa odpusty. Korzysta z każdej sposobności do czynienia dobra i czynów miłosierdzia. Chętnie postępuje na drodze do doskonałości chrześcijańskiej. O stopniach życia duchowego mówiłem w dwóch kazaniach pt. „O drodze do świętości”. Te stopnie to etap oczyszczenia, oświecenia i zjednoczenia. Gorliwy więc pragnie tej doskonałości. Stąd żyje modlitwą i sakramentami, kocha Kościół katolicki i sumiennie stara się przestrzegać przykazań Bożych i kościelnych. Chętnie ponosi dla Boga każdą ofiarę, a ze swoimi wadami walczy z wszystkich sił. Dlatego gorliwy nierzadko staje się obiektem drwin i niezrozumienia nawet we własnym domu. Jednak świadom swoich własnych słabości w pokorze przyjmuje te cierpienia, jednoczy się z Bogiem i nie zniechęca się. W krzyżu Chrystusa szuka sensu wszelkich cierpień i trudów. Modli się za swoich winowajców i przebacza im. Przede wszystkim człowiek gorliwy troszczy się o swoją duszę, o zbawienie swojego domu i innych ludzi.\nGorliwość jest cnotą, która jest konieczna do czynienia dobra. W naszym życiu duchowym spotykamy bowiem różne przeszkody, przede wszystkim pokusy ze strony szatana, świata i pożądliwości ciała. Bez gorliwości ciężko jest je pokonywać i wypełniać dobre uczynki. Albowiem dobry uczynek nierzadko wymaga ofiary z naszej strony oraz wysiłku. Nawet modlitwa wytrwała jest modlitwą gorliwą. Mówimy np., że „ktoś modli się gorliwie”. Wystarczy wspomnieć wytrwałą modlitwę św. Moniki, matki św. Augustyna. Modliła się ona przez długie lata o jego nawrócenie.\nGorliwość, a konkretnie systematyczna wielka praca, uczyniła niejednego wielkim w oczach Boga i ludzi. Możemy wspomnieć o gorliwości, pilności i pracowitości św. Jana Pawła II. Podobnie nasz biskup gorzowski sługa Boży Wilhelm Pluta. Byli oni tytanami pracy. Od rana do wieczora duszpasterzowali, modlili się, pisali… Podobnie sługa Boży kard. Stefan Wyszyński. W filmie „Prymas – Trzy lata z tysiąca” widzimy scenę, kiedy podczas uwięzienia w klasztorze w Stoczku Warmińskim, prymas nakazuje zrobić dokładny plan dnia, według którego będą funkcjonować wraz z kapelanem i siostrą zakonną. Ci dostojnicy Kościoła ukazują nam, że gorliwość nie może być chaotyczna, porywcza i nieuporządkowana. Nieuporządkowana i porywcza gorliwość szybko się może skończyć zmęczeniem i zniechęceniem. Szybko się studzi. Znamy satyryczne powiedzenie poety Jana Sztaudyngera: „Mistyk wystygł. Wynik – cynik”. Bez samodyscypliny w jakiejkolwiek dziedzinie nie dojdziemy nigdy do niczego wielkiego.\nWidzimy jak gorliwie pracują siły zła dla osłabienia Kościoła świętego. Opracowują całe plany, jak osłabić i sprotestantyzować Kościół katolicki poprzez przeróżne doktryny. Systemy totalitarne, tajne stowarzyszenia okultystyczne, środowiska liberalne poprzez mass media próbują zdyskredytować Kościół, a poprzez ustanawiane prawa osłabić moralność wśród wiernych. Są w tym wielce gorliwi i inteligentni. A czy my z równie wielką gorliwością zabiegamy o dobro Kościoła? Czasem w tej duchowej walce potrzeba – rozumianego po Bożemu –sprytu i przebiegłości według słów Chrystusa: „Bądźcie roztropni jak węże i nieskazitelni jak gołębie” (Mt 10,16). Ile odwagi płynącej z gorliwości wciąż nam trzeba, by stawać w obronie wartości katolickiej wiary?!\nGorliwość musi być również zdrowa i kierować się mądrością. Taką miarą zdrowej gorliwości jest wypełnianie obowiązków stanu, czy to małżeńskiego, czy duchownego czy w życiu konsekrowanym. Gorliwa pobożność, która realizuje się kosztem obowiązków małżeńskich jest gorliwością jałową i nie podoba się Bogu. Matka nie może kosztem rodziny, czyli zaniedbania domu, męża, dzieci angażować się w kilka grup modlitewnych w parafii. Tu przykładem dla małżonków jest św. Joanna Beretta Molla. Podobnie ksiądz nie może angażować się w zajęcia, choćby najbardziej pobożne, ale zaniedbując parafię i parafian. Przykładem był tu św. Jan Maria Vianney, który potrafił zostawić setki penitentów w kościele przybyłych z całej Francji do spowiedzi i biec na wioskę, by udzielić ostatnich sakramentów umierającemu parafianinowi. Wiedział, że przede wszystkim posłany jest do swoich parafian w Ars. Mimo wytężonej pracy nigdy też nie zaniedbał modlitwy psalmami, czyli kapłańskiego Brewiarza. Codziennie czytał życiorysy Świętych i fragment Biblii.\nPrócz tego, cnota gorliwości musi być rozumna. Inaczej bardziej szkodzi, niż pomaga. Gorliwość więc nie może odbywać się kosztem zdrowia. Potrzeba tu pewnej roztropności w podejmowaniu np. umartwień, postów… Ojciec rodziny nie może narzucać sobie takich postów, po których nie będzie miał siły pracować, by utrzymać rodzinę. Naszym obowiązkiem jest troska o zdrowie fizyczne, ale również psychiczne. A więc gorliwość nie może zabrać nam czasu na rozrywkę, odpoczynek, spotkanie z rodziną czy z przyjaciółmi. Wszystko musi dokonywać się we właściwej harmonii ducha, ciała i psychiki. Pracoholizm nie jest cnotą gorliwości i pracowitości. Prowadzi on do wyczerpania i zniechęcenia. Zwróćmy też uwagę na ilość odmawianych modlitw. Rozchwiana gorliwość prowadzi czasem niektóre pobożne osoby do „łapania” wielu modlitw i nakładania ich na siebie. Jakieś nowenny i inne nabożeństwa, których ilość i czas odmawiania zamęcza te osoby. Jest to też jakaś pułapka złego ducha, bo ostatecznie prowadzi to do wyjałowienia na modlitwie i acedii, czyli duchowej depresji. Niektórzy mają tendencję do chwytania się wielu duchowości na raz, wielu różnych zobowiązań modlitewnych… Zamęczają później swoje sumienie, bo czegoś tam nie odmówili. Bądźmy roztropni w obowiązkach modlitewnych, jakie na siebie nakładamy. Lepiej odmówić mniej, a z większym skupieniem, niż nałożyć na siebie wiele modlitw, na odmówienie których brakuje czasu w ciągu dnia. Co z kolei prowadzi do zaniedbania obowiązków stanu i przemęczenia. Z ogromnym dystansem podchodźmy również do objawień prywatnych nie uznanych przez Kościół, których ogromna ilość krąży po Internecie. Nęcą one czasem wielkimi obietnicami, jakie niesie odmówienie tych, czy innych modlitw, o tej, czy innej godzinie. I wciągają w wir niezdrowej, niesprawdzonej duchowości. To też nie jest zdrowa gorliwość. Na pewno w utrzymaniu się w zdrowej gorliwości wielką pomocą będzie stały spowiednik lub kierownik duchowy.\nSpójrzmy teraz na grzech lenistwa, który jest przeciwieństwem cnoty gorliwości w dobrem. Jest to również ostatni z siedmiu grzechów głównych. Człowiek leniwy, czyli gnuśny, to taki, który lęka się wszelkiej uciążliwej pracy, mogącej przyczynić się do jego dobra doczesnego lub wiecznego. Opieszałość objawia się więc jako próżniactwo, czyli wstręt do pracy, jeśli człowiek wcale nie chce pracować, ani nawet spełniać swych obowiązków zawodowych. Leniwy zazwyczaj bywa też letni, czyli ospały w dobrem, kiedy nie chce czynić nic dla zbawienia swej duszy. Św. Bonawentura porównywał opieszałego do zaspanego, który nie budzi się nawet wtedy, kiedy mu poduszkę wyciągają spod głowy. Nawet przyroda stworzona przez Boga ukazuje nam ciągły ruch. Np. ruch ciał niebieskich w kosmosie, pracowite pszczoły, mrówki itd. W Księdze Przysłów czytamy: „Do mrówki się udaj, leniwcze, patrz na jej drogi, bądź mądry” (Prz 6,6). A ile bardziej my winniśmy pracować na nasze zbawienie, a nie gnuśnieć w lenistwie. Człowiek został stworzony na obraz i podobieństwo Boga, ma więc rozum i wolną wolę. Te dary powinien wykorzystać dla dobra, dla udoskonalania cywilizacji według nakazu Bożego, by czynić sobie ziemię poddaną (Rdz 1,28). Św. Jan Paweł II takimi słowami rozpoczyna swoją encyklikę „Laborem exercens” o pracy ludzkiej: „Z pracy swojej ma człowiek pożywać chleb codzienny (por. Ps 128 , 2; por. także Rdz 3, 17 nn.; Prz 10, 22; Wj 1, 8-14; Jr 22, 13) i poprzez pracę ma się przyczyniać do ciągłego rozwoju nauki i techniki, a zwłaszcza do nieustannego podnoszenia poziomu kulturalnego i moralnego społeczeństwa, w którym żyje jako członek braterskiej wspólnoty; praca zaś oznacza każdą działalność, jaką człowiek spełnia, bez względu na jej charakter i okoliczności, to znaczy każdą działalność człowieka, którą za pracę uznać można i uznać należy pośród całego bogactwa czynności, do jakich jest zdolny i dysponowany poprzez samą swoją naturę, poprzez samo człowieczeństwo”.\nDalej, człowiek leniwy ma tendencję odkładania spraw na później. Przesuwa więc wykonanie pracy na później, a przy tym szuka przyjemności zmysłowych. Człowiek leniwy z łatwością popełnia np. grzech nieumiarkowania w jedzeniu i piciu oraz grzechy nieczyste. Odsuwając wykonanie obowiązków na później, często już w ogóle ich nie wykonuje. Jest jakaś prawda w powiedzeniu: „Kiedyś – znaczy – nigdy”. Stąd opieszały nigdy nie dojdzie do doskonałości chrześcijańskiej. Św. Jan Kasjan powiedział: „Widzieliśmy, jak wielcy grzesznicy świata przechodzili do doskonałości, nigdy jednak nie widzieliśmy tego u chrześcijan obojętnych”. Trzeba nam więc być albo zimnymi albo gorącymi. Wiemy, że letnich Chrystus wypluje z ust swoich – jak czytamy w Apokalipsie św. Jana (Ap 3,16). Dlatego trzeba nam podjąć wezwanie papieża Franciszka, który podczas Światowych Dni Młodzieży mówił prostym językiem, by „wstać z kanapy”. By wyzbyć się lęku i lenistwa, który paraliżuje życie duchowe. Papież mówił, by nie mylić szczęścia z wygodą. „Sądzimy, że abyśmy byli szczęśliwi, potrzebujemy dobrej kanapy. Kanapy, która pomoże nam żyć wygodnie, spokojnie, całkiem bezpiecznie. Kanapa na wszelkie typy bólu i strachu” – mówił, ostrzegając, że również taka postawa paraliżuje i odbiera nam wolność. “Kochani młodzi, nie przyszliśmy na świat, aby «wegetować», aby wygodnie spędzić życie, żeby uczynić z życia kanapę, która nas uśpi; przeciwnie, przyszliśmy z innego powodu, aby zostawić ślad”. Papież podkreślił, że tego właśnie oczekuje od nas Jezus, bo On jest Panem ryzyka, a nie komfortu, bezpieczeństwa i wygody. “Aby pójść za Jezusem – mówił papież – trzeba mieć trochę odwagi, trzeba zdecydować się na zamianę kanapy na parę butów, które pomogą ci chodzić po drogach, o jakich ci się nigdy nie śniło, ani nawet o jakich nie pomyślałeś”. Jesteśmy więc powołani do wielkich rzeczy!\nLeniwy natomiast często narzeka na zmęczenie i na ilość obowiązków. A nawet twierdzi, że tak wiele pracuje! Być może nawet więcej niż inni! To przekonanie kieruje ich na skupieniu się na swoich sprawach, na dobrach, które sami posiadają (św. Grzegorz Wielki). Leniwy uważa się też za mądrzejszego. Księga Przysłów mówi: „Leniwy ma się za mądrzejszego niż siedmiu odpowiadających rozsądnie” (Prz 26,16). Leniwy też często się spóźnia i bywa niepoukładany w codziennych sprawach. W ten sposób uprzykrza życie innym, okazując im brak szacunku np. poprzez spóźnianie się na Mszę św. niedzielną. To z kolei rodzi wiele frustracji i niepotrzebnych nerwów.\nTrzeba więc z całą stanowczością stwierdzić, że grzech główny lenistwa jest źródłem wielu innych grzechów – taka jest z resztą istota siedmiu grzechów głównych. Św. Bazyli mawiał: „Próżniactwo jest mistrzem wszelkich występków”. A inny Ojciec Kościoła św. Jan Chryzostom pisał: „Człowiek jest jak rola. Jeśli roli nie zasiejemy dobrym nasieniem, wydaje krocie chwastów. A człowiek, który z natury swej zawsze pragnie jakiegoś zajęcia, oddaje się zajęciom złym, jeśli nie zajmie się sprawami pożytecznymi”. Natomiast św. Bernard porównywał leniwca do wody długo w miejscu stojącej. Jak w takiej wodzie zagnieżdżą się robaki i zgnilizna, tak dusza gnuśnego staje się siedzibą wszelkich żądz. Spójrzmy też, ile łask marnuje leniwy, ile darów Bożych zaprzepaszcza! W kontekście grzechu lenistwa polecam moje kazanie „O wartości czasu w perspektywie wieczności”. Patrząc dalej na skutki lenistwa, św. Cezary był przekonany, że próżniaka dotyka o wiele więcej pokus niż człowieka pracowitego. Prócz tego opieszałość sprowadza na człowieka nędzę doczesną. Leniwy bowiem popada w ubóstwo i nieszczęścia. Księga Przysłów poucza: „Jak długo, leniwcze, chcesz leżeć? I kiedyż ze snu powstaniesz? Trochę snu, trochę drzemki, trochę złożenia rąk, aby zasnąć – a przyjdzie na ciebie nędza jak rozbójnik i niedostatek jak ktoś bezczelny” (Prz 6,9-11). Są i tacy, którzy poprzez grzech lenistwa zaniedbali zdrowie swoje lub podopiecznych, a w konsekwencji życie. Wiemy także, że pracować z człowiekiem leniwym to bardzo uciążliwa sprawa.\nW końcu, grzech lenistwa może stać się drogą na wieczne potępienie duszy. Doprowadzić może człowieka do zatwardziałości sumienia i ciemności duchowych w sercu. Chrystus mówił: „Każde drzewo, nie przynoszące owoców, będzie wycięte i w ogień wrzucone” (Mt 7,19). Czy leniwy nie przypomina również tych panien z lampami, które nie wzięły wystarczającej ilości oliwy, o których mówił Chrystus w przypowieści (Mt 25,1-13)? Czy więc lenistwo, które urosło do ogromnej rangi nie stanie się przeszkodą w osiągnięciu zbawienia? Znamy przypowieści, w których Chrystus ukazywał sługę, który nie rozmnożył otrzymanego talentu. Jezus kończy jedną z tych przypowieści słowami: „A sługę nieużytecznego wyrzućcie na zewnątrz – w ciemności! Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów” (Mt 25,30). Wszyscy więc leniwi są sługami nieużytecznymi, bo zmarnowali niejeden talent, jaki otrzymali od Boga. Ile takich niezwykłych talentów zmarnowało się przez wieki? Ale wiemy, że rozwój talentów wymaga pracy, wysiłku i wielu wyrzeczeń. Zdarza się, że człowiek mniej zdolny, ale gorliwy i pracowity dojdzie dalej niż uzdolniony, ale rozleniwiony. Widać to np. w nauce. Dlatego św. Teresa mawiała: „Bóg nie obiera sobie za przyjaciół tych, którzy są przyjaciółmi wygody”. Lenistwo jest więc grzechem przeciwko Bogu, ale również przeciwko sobie, gdyż nie stajemy się tacy, jacy moglibyśmy się stać. Nie stajemy się tak piękni Bogiem, jak piękni moglibyśmy się stać dzięki cnocie gorliwości i pracowitości w dobrem. Wystarczy wspomnieć chociażby o zaniedbaniu wychowywania dzieci do wiary w tak wielu rodzinach... Kiedy widzimy scenę, w której rodzic przywozi dziecko komunijne lub kandydata do bierzmowania do kościoła, a sam jedzie do domu albo do marketu, to ciśnie się pytanie: czy ci rodzice mają jeszcze wiarę? A może tak skrajne lenistwo ogarnęło tych ludzi, że nie są w stanie nawet godziny poświęcić dla Pana Boga? To jest dramat, jaki się dzieje w Kościele w Polsce! Wspomnieć jeszcze można o wielu innych formach lenistwa wobec praktyk pobożnych jak np. zanik nabożeństwa pierwszych piątków miesiąca, brak dobrego rachunku sumienia przed spowiedzią itd. Nie brak i takich, którzy z lenistwa nie potrafią przyklęknąć na dwa kolana podczas Przeistoczenia. Coraz mniej od siebie wymagamy…\nZapytajmy się teraz, jak walczyć o cnotę gorliwości i pracowitości, a zarazem, jak wystrzegać się grzechu lenistwa. Przede wszystkim naszym zadaniem jest naśladować Jezusa Chrystusa, który kiedy rozpoczął swoje nauczanie, wykorzystał każdą chwilę. Naśladować Apostołów, a szczególnie św. Pawła i wielu innych Świętych w ich gorliwości i wypełnianiu obowiązków stanu, nierzadko mimo wielu przeciwności i zmęczenia. Opieszały powinien również przywoływać sobie na pamięć nagrodę wieczną, jaka czeka za wytrwałą pracę nad swoim uświęceniem. Niech słowa św. Pawła będą zachętą: „W czynieniu dobra nie ustawajmy, bo gdy pora nadejdzie, będziemy zbierać plony, o ile w pracy nie ustaniemy” (Ga 6,9). Podobnie powinien pomyśleć o przyszłym sądzie i o tym, że będzie musiał zdać rachunek ze swoich talentów i otrzymanych łask. Warto również uzmysłowić sobie wagę chrztu, dzięki któremu staliśmy się dziećmi Boga. Starochrześcijański hymn śpiewany przy chrzcie brzmiał: „Zbudź się, o śpiący, i powstań z martwych, a zajaśnieje ci Chrystus” (Ef 5,14). A dziecko Boże ma przecież pracować na chwałę Boga i dla dobra Kościoła. Wielu powinno przypomnieć sobie, jakie obietnice składali, kiedy przynosili dzieci do chrztu św. czy zawierając związek małżeński lub przyjmując święcenia kapłańskie. Należy też podjąć postawienie ustanowienia w życiu pewnej samodyscypliny. Sam Jezus mówił, że kto będzie wierny w rzeczach małych, ten w wielkich wierny będzie (Łk 16,10). Trzeba więc może zacząć od rzeczy małych. Św. Josemaria Escriva pisał: "Chwila bohaterska - To wstawanie o ustalonej godzinie. Bez wahania: jedna myśl nadprzyrodzona i... w górę!- Chwila bohaterska: oto umartwienie, które wzmacnia wolę, a nie osłabia twojej natury". A czasem może i potrzebna jest nam modlitwa słowami: „Panie Boże spraw, żeby mi się chciało tak, jak mi się nie chce”. Są świadkowie, którzy twierdzą, że o. Pio idąc do kaplicy na modlitwy powtarzał: „Panie, jak mi się nie chce… Panie, jak mi się nie chce”. A przecież wiemy, że w stopniu wzorowym wypełniał obowiązki zakonnika i kapłana. Zawsze więc pomyślmy, ze względu na Kogo i dla Kogo wypełniamy nasze codzienne czynności.\nTroszczmy się więc o cnotę gorliwości w dobrym, pracując na chwałę Bożą i przynosząc obfite plony. Mimo szarzyzny dnia codziennego, mimo braku widomych owoców, nie poddawajmy się w walce o cnotę gorliwości!\nZakończmy słowami św. Pawła Apostoła: „Przeto, bracia moi najmilsi, bądźcie wytrwali i niezachwialni, zajęci zawsze ofiarnie dziełem Pańskim, pamiętając, że trud wasz nie pozostaje daremny w Panu” (1 Kor 15,58).


Wózki widłowe - lista firm w całej Polsce | Panorama Firm\nWyniki dla branży: wózki widłowe - 1139 firm.\nZadzwoń pod numer 412543020\n...Wózki widłowe używane są w magazynach, halach produkcyjnych i sklepach wielkopowierzchniowych do podnoszenia i opuszczania ładunków oraz ich przewożenia na bliskich dystansach. Zakup takich pojazdów najlepiej skonsultować ze specjalistami z Inicjatywy Północno Zachodniej, którzy pomagają przy wyborze najlepszych wózków. W ofercie firmy znajduj...\n...Wózki Widłowe Auto Gaz od lat sprzedają sprawdzone urządzenia transportu bliskiego. Pojazdy, takie jak wózki widłowe i paletowe sprawdzają się w magazynach i na placach załadunkowych. Klienci mogą kupić nowe i używane wózki, w tym: -spalinowe wózki widłowe, -elektryczne wózki widłowe, -wózki widłowe zasilane gazem. Pojazdy mają różnych udźwig...\n...Posiadamy wieloletnie doświadczenie w branży wózków widłowych, dzięki czemu dysponujemy gruntowną wiedzą w zakresie nowoczesnych rozwiązań wykorzystywanych w budowie tych maszyn. Oferujemy sprzęt do transportu wewnętrznego w hurtowniach, zakładach przemysłowych, sklepach czy magazynach. Posiadamy w ofercie wózki marki Still, Toyota oraz Komatsu...\nZadzwoń pod numer 895338668\nOpony i części do wózków widłowych\nZadzwoń pod numer 468018096\n...Widlaki to wydajne urządzenia, świetnie sprawdzające się podczas rozładunku i załadunku towarów. Są również powszechnie stosowane w magazynach do transportu wewnętrznego. W wózki widłowe renomowanych producentów zaopatrzą się u Państwo w firmie Krzysztofa Gałeckiego w Zawierciu. Firma jest dealerem wózków widłowych pochodzących od renomowanych...\nul. Mickiewicza 25, 26-130 Suchedniów\n...Bywa, że wózek widłowy odmówi posłuszeństwa i nie chce wykonywać swojej pracy. Praktycznie w każdym miejscu, gdzie wózki są wykorzystywane, są potrzebne zawsze i ich awaria przynosi pewne straty. Z racji tego podejmujemy się serwisowania i napraw wózków widłowych. Zapewniamy, że realizujemy zlecenie od razu od przyjęcia zgłoszenia. Nieustannie...\nOmega Brkić, Musialski, Żyto sp.j.\nul. Jaśminowa 20, 99-340 Krośniewice\n...Cieszymy się uznaniem oraz doskonałą renomą. Od lat zajmujemy się produkcją, oraz serwisem wózków widłowych. Nasz sprzęt stanowi niezbędne wyposażenie wielu magazynów, zakładów produkcyjnych oraz hal. Stale poszerzamy naszą ofertę. Posiadamy bogaty wybór akcesoriów. W zakładzie Inter Lift zajmujemy się również naprawą wózków widłowych. Zatrudniamy...


Panele laminowane Jesion Biały Perspective Quick-Step, Euro&House\nSKU: UF1184 Kategorie: Panele laminowane, Producenci, Produkty, Quickstep\nInnowacyjne połączenie nowoczesnej estetyki i rozwiązań to pojęcia, które opisują panele laminowane Quick-Step. Wykonane w technologii Scratch Guard, panele podłogowe Jesion Biały Quick-Step zachowują nienaganny wygląd oraz mają zapewnioną wytrzymałość na wszelkie uszkodzenia.\nPanel laminowany Jesion Biały charakteryzuje niezwykle łatwy proces zakładania paneli, co możliwe jest dzięki użyciu przez firmę Unilin systemu montażowego Uniclick Multilift. Procedura ta pozwala sprawnie wykończyć nawet najbardziej wymagające wnętrza, ponieważ jej funkcjonowanie bazuje na zatrzaskach.\nPodłoga laminowana Quick-Step staje się sposobem na poszerzenie wygody w przestrzeniach domowych dzięki dodatkowi w postaci warstwy antystatycznej. Quickstep to także wodoodporna podłoga laminowana, której właściwości gwarantują możliwość zastosowania jej w kuchniach i łazienkach. Technika wykonania, w jakiej zaprojektowano panele laminowane Quick-Step, umożlwiają zastosowanie ich na ogrzewaniu podłogowym.\nCzterostronna V-Fuga wzbogaca niebanalną estetykę podłogi laminowanej Quick-Step, nadając głębi pomieszczeniu. Perfekcyjny balans pomiędzy szerokością a długością deski to cecha charakterystyczna dla kolekcji Perspective, z której pochodzi panel podłogowy Jesion Biały. Jasny kolor, spełniający wymagania nowoczesnej stylistki, w połączeniu z podłużnymi sękami świetnie sprawdzi się w eklektycznych aranżacjach.


Matematyka Dla Dzieci Wrocław - Nauka Matematyki Dla Dzieci Wrocław\nMatematyka to prezent na całe życie - najlepszy jaki możesz podarować dziecku. Naszą firma z tym mottem bardzo utożsamia się każdego dnia. Staramy się uzmysłowić rodzicom jak nauka matematyki dla dzieci może być łatwa, przyjemna i bezstresowa. Co ciekawe im wcześniej Państwo zaczniecie wprowadzać podstawy matematyki, tym szybciej i łatwiej Wasze dzieci będą mogły ją wykorzystać w późniejszym życiu.\nW latach osiemdziesiątych XX wieku zostały przeprowadzone pierwsze eksperymenty, dowodzące, że nauka matematyki rozpoczyna się dla człowieka wraz z urodzeniem. Już maleńkie dziecko jako noworodek potrafi zidentyfikować i rozróżnić zarówno wzrokowo, jak i słuchowo, liczbę elementów z zakresu od 1 do 4. Kolejne badania wykazały jak bardzo korzystną nauką jest matematyka dla dzieci. Przeprowadzane przy użyciu różnych technik, potwierdziły tezę, że mózg człowieka jest od urodzenia wyposażony w połączenia neuronowe, służące kategoryzacji świata pod kątem ilości. Uzmysławia nam to, czym jest matematyka dla dzieci z tej najmłodszej grupy wiekowej.\nNa podstawie wykształcenia i wieloletnich informacji wiemy, że polski system nauczania tylko w niewielkim stopniu jest w stanie zaspokoić te potrzeby. Zbyt mała liczba godzin z matematyki dla dzieci powoduje, że większość szkół realizuje ten przedmiot z bardzo ubogą podstawą programową z matematyki. Wychodząc naprzeciw potrzebom dzieci stworzyliśmy ciekawy system nauczania matematyki dla dzieci na terenie Wrocławia. Gorąco zachęcamy do współpracy z nami wszystkich rodziców wraz z ich pociechami.\nWspółpracując z naszą szkołą Earlymath Wasze dzieci będą mogły skorzystać z wyjątkowego programu nauki matematyki. Nasze zajęcia rozbudzą w dzieciach ciekawość, zaangażowanie i możliwość wykorzystania matematyki w codziennym życiu.\nPoprzez doskonałą zabawę, wspólnie biorąc udział w wyjątkowym treningu kreatywności Wasze dzieci zdobędą umiejętności logicznego myślenia. Nauka matematyki od najmłodszych lat kształtuje analityczne myślenie oraz solidne podstawy w kolejnych etapach życia.\nZadaniem naszej szkoły jest kompleksowe, nowoczesne i skuteczne nauczanie matematyki dzieci na wszystkich etapach edukacji. Uważamy, że każdy może, a nawet powinien nauczyć się matematyki na takim poziomie, który będzie odpowiadał jego przyszłym potrzebom. Należy tylko wcześniej zadbać i stworzyć odpowiednie warunki do nauki matematyki dzieciom.\nZapraszamy do kontaktu z nami wszystkich rodziców z miasta Wrocław, którym zależy na kształtowaniu i rozwijaniu umiejętności analitycznego myślenia swoich dzieci.


e-wesele.pl - Obiawy wzmożonego napięcia mięśnowego u dzieci.\nWątek: Obiawy wzmożonego napięcia mięśnowego u dzieci.\nAutor Wątek: Obiawy wzmożonego napięcia mięśnowego u dzieci. (Przeczytany 1201 razy)\nObiawy wzmożonego napięcia mięśnowego u dzieci.\n19 Grudnia 2007, 11:08\nWitam wszystkie mamy, czy ktoś ma jakieś informacje na temat wzmożonego napięcia mięśniowego u niemowląt? Podobno często tata przypadłość długo nie zostaje zdiagnozowana. Ja jestem nieco przewrażliwiona pod tym względem ponieważ w ciąży brałam fenaterol, a o podobno dość często powoduje właśnie wnm u dziecka. Nasza Pani pediatra nie widzi u Małej niczego niepokojącego, ale właśnie wyczytałam, że objawem wnm jest np. to kiedy dziecko podnosząc główkę w pozycji na brzuszku podpiera się na rączkach mając zaciśnięte piąstki?? Moja Pola za troszkę ponad tydzień skończy 4 miesiące i tak właśnie robi\nOdp: Obiawy wzmożonego napięcia mięśnowego u dzieci.\n19 Grudnia 2007, 12:02\nJa na Twoim miejscu wybrałabym sie do FIZJOTERAPEUTY.\n19 Grudnia 2007, 13:04\nMarto Tak właśnie miałam zamiar zrobić, ale zadzwoniłam do naszej lekarki i ona uspokoiła mnie mówiąc, że narazie takie podnoszenie to dla Małej tak duży wysiłek, że może zaciskać piąstki i póki co to nie jest żaden powód do zmartwień, więc poobserwuję ją jakiś czas i jeżeli nic się nie zmieni to będę szukała jakiejś innej konsultacji.\n19 Grudnia 2007, 13:12\nNa pewno jak pojdziesz to dowiesz sie DUZO wiecej o tym jak nosić .. jak bawić sie ... cwiczyć i nie robic krzywdy dziecku...\nja jestem zdania ze taka wizyta to powina być obowiazkowa jak szczepienie...\nOd swojej fizjoteraputyki wiem ile i jakie rzeczy "żle" robimy NIESWIADOMIE bo kto ma nas nauczyć tego ?\nbo nasze mamy robiły tak... bo jak inaczej ?\n19 Grudnia 2007, 13:44\nNo faktycznie coś w tym jest. Muszę tylko znaleźć namiar na kogoś dobrego w Poznaniu\n28 Grudnia 2007, 09:07\nMarta a moglabys mi podac namiary na jakiegos dobrego fizjoterapeute bo moja Maja ma problemy z lezeniem na brzuszku i cwiczeniem karku w zwiazku z czym chcialabym zasiegnac porady co moze moglibysmy robic w zamian. Bylabym bardzo wdzeczna! No i tak przy okazji pozdrowienia dla was. Szkoda ze juz was z nami (chodzi o watek) nie ma, ale cale szczescie jestescie chociaz tak\n28 Grudnia 2007, 21:59\nQuasiu ale MArta chodzi do terapeuty w Warszawie.....\nNika moja tosia tez tak robila, neurolog podejrzewala problemy zmiesniami bo dlugo tez miala zacisniete piastki ale 3 pediatrow rozwailo moje obawy. Wszystko bylo normalnie..\n2 Stycznia 2008, 09:39\nTak ja mam namiary ale w warszawie\n2 Stycznia 2008, 10:34\nja czasem bywam w warszawie ale poszukam kogos tu na miejscu. kurcze martwie sie troche bo mala ma juz 3 miesiace i nie chce nawet ruszyc glowki poza tym ciagle sie wierci, ma zacisniete piasteczki itp. nie wiem czy to takie temperamentne dziecko ale troche zaczynam sie martwic.\n2 Stycznia 2008, 10:44\nmysle ze warto poszukac kogoś...\n2 Stycznia 2008, 11:41\npopieram Martę warto kogoś poszukać!!Moją Polę obejrzała koleżanka mojego męża która kończy studia i za chwilę będzie fizjoterapeutą i powiedziała, że wszystko jest bardzo dobrze, a te piąstki to podobno do pół roku to norma!!!Rybko dzięki dodałaś mi otuchy!!\n10 Stycznia 2008, 11:33\nNika wczoraj neurolog stwierdzila ze moj maly zaczyna miec objawy wzmorzonego napiecia bo podobno mu sie brodka czesie ( ciekawe kiedy ). Moj tez ma piastki zacisniete na brzuszku ale to nie powod by sie niepokoic. Neurolog kazal mi klasc malego na brzuszku , przed nim dawac zabawke i jedna jego raczke wyciagac ku tej zabawce by ja "glaskal". Podobno poki malec nie chwyta swiadomie zabawek to tak moze miec. Ksiazkowo malec majac 4 mies i 2 tyg. powinien chwytac sie za kolanka i zabierac lezaca przed nim zabawke bedac na brzuszku.Mamy tez takie cwiczenie ze maly lezy na pleckach , podkurczamy mu nozki i lewa raczka dotykamy prawego kolanka i na zmiane. Ale pamietaj kazde dziecko rozwija sie indywidualnie ! I nie czytaj zbyt wiele w necie bo potem sa same czarne scenariusze. A i ja jeszcze dostalam kalcium dla malego bo mu wit D3 nie podajemy.\n10 Stycznia 2008, 12:02\nto "trzęsąca sie bródka" jest jednym z objawów?\n10 Stycznia 2008, 12:04\nAni noworodkom to się bródka trzęsie....w ogóle maja drzenia mieśniowe i to jest norma...więc sie nie doszukuj...\n10 Stycznia 2008, 12:31\noki, nie bede\npoprostu zauwazylam, ze malu trzęsie sie bródka - myślałam, ze z zimna ale kark miał ciepły...\n10 Stycznia 2008, 12:41\nnio grzeczna dziewczynka....\nI zapamietaj sobie - masz śliczne zdrowe dziecko....hough...\n10 Stycznia 2008, 12:45\nLilian ma racje - nie ma co sie doszukiwac.\nJak dla mnie to tamta neurolog musiala sie do czegos doczepic wiec cos wymyslila dlatego ja nie biore jej zdania pod uwage.\nI nie ma co wierzyc wszystkiemu z netu bo nasze dzieci by mialy wszystkie opisywane choroby.\n10 Stycznia 2008, 13:08\nŚwięta racja nie ma co się doszukiwać, mojej jeszcze czasami trzęsie się bródka teraz już bardzo bardzo rzadko ale się zdarza i ci??lekarka mówi że to normalne za każdym razem jak jesteśmy u niej to sprawdza napięcie mięśniowe u Poli i jest ok, a z tymi zabawkami w pozycji na brzuszku to Pola też ich chyba nie łapie narazie chwyta tylko to na czym leży, zabawki łapie już chyba świadomie, a kolankami czy się bawi ....mhhh za uda się łapie ale za kolanka??muszę poobserwować , ale schizować się nie będę w końcu tak pisze Antalis każde dziecko rozwija się w w swoim tempie, ja czytam pierwszy rok dziecka i tam nic o kolankach ani o łapaniu zabawek nie ma. A tam cieszmy się zdrowymi dziećmi a nie wyszukujmy na siłę problemów skoro ich nie ma!!!Racja mamuśki\n19 Stycznia 2008, 17:39


Jaki laserowy telewizor? RANKING 2021 i OPINIE | KinoPortal.pl\nRanking laserowych telewizorów 2021\nZastanawiasz się, jakilaserowy telewizor jest najlepszy? Sprawdź nasz ranking laserowych telewizorów 2021, gdzie znajdziesz takie informacje jak cena, specyfikacja techniczna, parametry, opinie użytkowników, recenzje i to, jak wypadły testy. Sprawdź które laserowe telewizory są najchętniej polecane przez kupujących. Ranking laserowych telewizorów znajdziesz poniżej.\nPrzygotowany przez nas ranking laserowych telewizorów 2021 uwzględnia dobre, najlepsze, najchętniej polecane i wybierane laserowe telewizory dostępne w sklepach. Porównujemy produkty, opinie o laserowych telewizorach, ceny oraz weryfikujemy co piszecie na forum. Dzięki temu możemy wybrać TOP 174laserowych telewizorów ułatwiając Ci wybór najlepszego modelu.\nOpinie o laserowych telewizorach w 2021 roku\nW naszym TOP 20 znajdziesz najnowsze opinie o laserowych telewizorach dodane przez użytkowników. Sprawdź laserowe telewizory posiadające najlepsze opinie w ocenie kupujących. Zobacz jakie wypisali wady i zalety danego modelu.\nJaki laserowy telewizor kupić w 2021?\nWybierając laserowy telewizor w 2020 / 2021 roku warto sprawdzić ranking laserowych telewizorów. Sprawdzisz w nim ceny, wady i zalety oraz opinie. Co więcej, dowiesz się jaki laserowy telewizor jest dobry i który telewizor warto kupić.\nDobry laserowy telewizor, czyli jaki model kupić w 2021?\nWiemy, że nie jest łatwo wybrać dobry laserowy telewizor, co ma dobre opinie a cena nie jest wysoka. Ułatwieniem będzie ranking laserowych telewizorów. Uwzględniliśmy w nim opinie, ceny, wady i zalety, recenzje oraz parametry poszczególnych modeli. Sprawdź jakie laserowe telewizory polecamy.


Największa impreza dożynkowa w regionie! Podlaskie Święto Chleba za nami [wideo/foto]\nponiedziałek, 12 sierpień 2019 09:42\nW niedzielę, 11 sierpnia odbyła się XIX edycja Podlaskiego Święta Chleba w Ciechanowcu. Patronat medialny nad imprezą objął portal wysokomazowiecki24.\nNiezwykłe i wyjątkowe wydarzenie, zorganizowane przez Muzeum Rolnictwa im. ks. Krzysztofa Kluka w Ciechanowcu, przyciągnęło nie tylko tłumy mieszkańców miasta i okolic, ale również turystów z całej Polski.\nTradycje żniwne oraz obrzędy im towarzyszące pełniły dawniej istotną rolę w życiu polskiej wsi. Jednak z biegiem lat ich tradycyjna forma zaczęła zanikać. Podlaskie Święto Chleba poprzez swoją wyjątkową formę w prosty i namacalny sposób przybliża uczestnikom tradycje związane ze żniwami oraz zachęca do dalszego ich kultywowania.\nUczestnicy dożynek mogli aktywnie brać udział w pokazach tradycji ludowej - koszenie zboża, ustawianie snopków, młócenie cepem czy młocarnią, jak również oborywanie przepiórki. Chętni mogli spróbować również swoich sił w konkursie na wykonanie równianki. Nie zabrakło tradycyjnych wieńców dożynkowych, barwnego korowodu dożynkowego, parady zaprzęgów konnych oraz obrzędu dzielenia kilkumetrowej chałki. Wyjątkowości wydarzeniu nadała parada zabytkowych ciągników i lokomobili z kolekcji ciechanowieckiego muzeum.\nGoście odwiedzający tego dnia Ciechanowiec mogli też spróbować i porównać smak chleba z regionalnych piekarni z całej Polski oraz zagranicy, jak również poznać receptury wypieku idealnego pieczywa uczestnicząc w różnych ciekawych warsztatach piekarniczych.\nPrzybyłym do ciechanowieckiego muzeum czas umilały występy kapel ludowych i zespołów folkowych. Gwiazdami wieczoru były zespoły Mitra i Golec Orkiestra.\nFoto: Ania Olędzka i Patryk Wojtczuk


La Roca Village Barcelona - centrum outletowe - Hania.com.pl\nLa Roca Village Barcelona – centrum outletowe\n5 października 2014 by Hania komentarze 2\nJakiś czas temu czytałam na blogu Fashionelki o miasteczku/wiosce pod Londynem gdzie jest centrum outletowe znanych marek. Zaciekawiona jej postem (link tutaj) i zdziwiona cenami o jakich mówiła Eliza (bardzo niskie w porównaniu z normalnymi sklepami) uznałam, że warto poszukać w innych krajach takich miejsc. Oszczędność na ubraniach znanych marek zawsze się przyda :) tym bardziej, że wykonanie takich rzeczy jest o wiele lepsze niż w naszych sieciówkach.\nBędąc z Michałem w Barcelonie dowiedzieliśmy się, że około pół godziny drogi od naszego hotelu znajduje się La Roca Village (centrum outletowe znanych marek) Zaciekawieni tym co możemy tam zobaczyć i kupić wybraliśmy się z Michałem na małą wycieczkę. Miasteczko wygląda przepięknie, małe niskie budyneczki, a w nich sklepy bardzo znanych marek. Ilość ubrań i rewelacyjne ceny sprawiają, że warto tam pojechać i zobaczyć czy jest coś dla Was wartościowego. My kupiliśmy tylko kilka rzeczy ale osoby, które tam robiły zakupy były całe obładowane torebkami z zakupami:)\nJeśli poszukujecie dobrze wykonanych, markowych ubrań w niskich cenach to to miejsce jest rewelacyjne :)\nbarcelonablog krakówblog lifestylowyblog modowyblog o modzieblogerkablogerka krakówblogerka lifestyleblogerka modowablogerka urodowacentrum outletowecracowcracow bloggerhaniahanna kępa szulkosmetykikrakówkrakowska blogerkakrakowski blogla roca villagelifestylemodastylistkastylistka krakówuroda\n7 października 2014 at 10:24\nJak patrze na to zdjęcie to tęsknie za latem . Miejsce prezentuje się pięknie ,a do tego można tam coś fajnego upolować . Koniecznie muszę wspomnieć o tym miejscu kuzynce która kocha zarówno podróże jak i zakupy .\nJa upolowałam torebkę Korsa za 1/3 ceny :) rewelacja po prostu :) marzy mi się aby tam wrócić :)\nJak wspomagać odchudzanie?5 października 2014\nKlinika, której ufam- VESUNA5 października 2014\nPodróżniczy niezbędnik by Hania5 października 2014\nNaturalne składniki w nowoczesnym wydaniu- nowa kolekcja Semilac5 października 2014


KIEDY KRÓLOWA UMIERA - sklepmiodek.pl\nKIEDY KRÓLOWA UMIERA\nPoradnik pszczelarza 18 października 2020\nMartwa królowa w twojej nowej paczce pszczół nigdy nie jest mile widzianym widokiem. To może być szczególnie przykre dla nowych pszczelarzy. Ale nie jest to rzadki problem. Przeczytaj dalej, aby dowiedzieć się, jakie są typowe scenariusze, które mogą doprowadzić do śmierci Twojej królowej i co należy z tym zrobić.\nDlaczego moja królowa umarła?\nPojawienie się nowych pakietów pszczelich jest bardzo oczekiwanym wiosennym wydarzeniem. Dla wielu pszczelarzy będą to ich pierwsze kolonie, dla innych są one sposobem na zastąpienie strat zimowych lub po prostu nowym dodatkiem do rosnącej pasieki. Nic więc dziwnego, że paczka z martwą królową byłaby powodem do niepokoju. Poza oczywistym rozczarowaniem, może to być również kłopotliwe.\nDlaczego zdrowa, nowa królowa miałaby umrzeć tak szybko? I co powinieneś zrobić teraz, gdy już ją ma?\nJak wszystko w pszczelarstwie, jest więcej niż jedna odpowiedź na te pytania. Kwestie związane z tranzytem Jak w przypadku wszystkich rzeczy w pszczelarstwie, jest więcej niż jedna odpowiedź na to pytanie. Jednym z możliwych wyjaśnień, dlaczego twoja królowa umarła, jest to, że twoja paczka nie była właściwie traktowana podczas transportu. W takim przypadku, twoja królowa i jej opiekunowie często nie żyją w klatce. Zobaczysz również dużą liczbę martwych robotnic w swoim pakiecie. Również żywe pszczoły mogą być letargiczne. Rozwiązanie Jeżeli pszczoły przybędą w takim stanie, zrób zdjęcia i natychmiast skontaktuj się z dostawcą, by je o tym poinformować. Renomowany pszczelarz powinien zastąpić Twój pakiet i/lub królową. Zainstaluj żywe pszczoły w ulu zgodnie z planem i upewnij się, że podajesz im wodę z cukrem. Później możesz połączyć te pszczoły z pakietem zastępczym lub po prostu dodać do nich nową królową po przybyciu do ula.\nInnym częstym powodem śmierci królowej paczki jest to, że twoja paczka ma dwie królowe. Czasami, gdy pszczelarz robi paczkę, przypadkowo potrząsnął nią z robotnikami. Następnie, gdy dodana jest królowa w klatce, pszczoły robotnice odrzucają ją, ponieważ mają już królową. Pszczoły robotnice mogą zabić królową w klatce podczas transportu, a w momencie przybycia znajdziecie ją martwą w klatce lub mogą ją zabić kilka dni po zainstalowaniu pakietu. Zazwyczaj, w tym scenariuszu, okaże się, że twoja królowa nie żyje, ale reszta pakietu jest zdrowa. Rozwiązanie Jeśli to brzmi jak twoja sytuacja, to nadal dobrym pomysłem jest skontaktowanie się z twoim dostawcą, aby dać mu znać, co się dzieje. Prawdopodobnie zaoferują ci wysłanie nowej królowej, jednak powinieneś wstrzymać się z instalacją. Jeśli twoja kolonia ma już królową, każda nowa królowa, którą próbujesz wprowadzić, jest skazana na śmierć. W tym momencie możesz się zastanawiać, skąd możesz wiedzieć na pewno, czy twoja paczka jest bez królowej, czy nie ma w niej zatrzęsionej królowej. Niestety, odpowiedź jest taka, że nie możesz jeszcze wiedzieć i będziesz musiała poczekać co najmniej tydzień, aby się tego dowiedzieć. Ostrożnie, powinieneś oprzeć się pokusie przeszukania klastra w poszukiwaniu królowej, gdy są one instalowane po raz pierwszy.\nWstrząśnięta królowa nie zawsze jest oznaczona i jest mało prawdopodobne, że ją zauważysz. Wszelkie wysiłki w tym celu mogą jedynie stresować pszczoły i skłonić nowe do opuszczenia ula. Zalecam zainstalowanie pszczół zgodnie z planem i przeczekanie tygodnia po instalacji przed ich sprawdzeniem. Ta rada ma zastosowanie nawet jeśli wasza królowa po przybyciu do ula była żywa, ale kilka dni później odkryła martwe przed ulem. Po tygodniu pszczoły powinny były zbudować jakiś grzebień, a jeśli jest tam królowa, łatwiej będzie ją zauważyć na grzebieniu. Grzebień pozwala także na szukanie jaj, co jest dowodem na to, że masz królową, nawet jeśli nie jesteś w stanie jej znaleźć. (Pamiętaj, że jeśli twoje umiejętności wykrywania królowej nie są rozwinięte, napisałem całą książkę na ten temat, która na pewno pomoże ci się poprawić!) Jeśli po tygodniu nadal nie możesz znaleźć królowej i nie masz jaj, poproś swojego dostawcę, aby wysłał ci królową zastępczą. Pamiętaj jednak, aby podwójnie sprawdzić, czy nie ma jaj w grzebieniu, kiedy przyjedzie i zanim ją zainstalujesz. Niektóre potrząsane królowe potrzebują trochę więcej czasu, aby zacząć składać jaja.


Ola Madura - SportoweFakty.pl\nOla Madura lubi Komentarz\nIle grał Dąber i Bachynski? Ten drugi to istny kloc na poziomie ogona 1 ligi. Dąber to opcja głównie obronna, choć wierze w jego umiejętności.\nTylko matołki, które nienawidzą każdego, kto zagraża ich ukochanemu klubowi cieszą się z niepowodzenia (mam nadzieję tymczasowego) innego klubu. Nie będzie Czarnych, swoją nienawiść przeleją na innych, bo matoł musi kogoś nienawidzić. Brak mi w naszej lidze Śląska, Pruszkowa,Warszawy drużyn z Poznania, Krakowa. To piękna historia polskiego basketu. Mam nadzieję, że Czarni po raz drugi w historii otrząsną się z problemów i za rok po raz dziesiąty z kolei zagrają w play-offach.\nOla Madura został fanem Koszykówka\nOgólnie mówi z sensem, ale trzeba pamiętać, że kiedyś zabrakło już takich potęg jak Śląsk czy później Prokom (który nigdy ale to nigdy nie miał żadnych problemów finansowych a mówiło się nawet, że mają ponad 20 mln budżet) i w sumie jakoś nikt bardzo tego nie odczuł. Nie ten to znajdzie się nowy Mistrz ! Choć oczywiście chce aby nikogo nie zabrakło w walce po misia, żeby później nikt nie zarzucał, że "wygraliście bo Stelmetu nie ma".\nA mi się wydaje ze to jakieś gierki negocjacyjne ;) Nie chce mi się wierzyć że nagle Trefl przebił ofertę dużo mocniejszych klubów TBL w których mógłby grać Filip\nKuba jesteś niesamowty!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!\nKuba - kochamy Cię!!!!!!!!!!\nBrawo Kuba jesteś wielki. Zawsze zastanawiałem się dlaczego trenerzy z Borusii i Fiorentiny z Ciebie zrezygnowali przecież tyrasz na boisku jak mało kto?A tobie Mats dziękuję za to że doceniasz naszego Kubę. Brawo Wy...\na rzucanie kubkami z piwem przez bande kebabów było ok? Dobrze zrobił wojtek. pokazał im że wisi im ich zachowanie buraczane i tyle. Wyjaśnień to powinni żądać od swoich kebabowych kibiców, którzy jak małpy zaczęli rzucać w naszych wszytskim czym mieli.\nmoże i nieszczęsny Szczęsny ale sędzia był ponadklasowy dawał pograć szczególnie Szwajcarom,chyba ma kredyt we frankach\n4 lata temu | 12 odpowiedz [5 komentarzy w tej dyskusji]\nniczego złego nie zrobił\nWielka afera.... napił się piwa i podniósł kciuk !! jakie to barbarzyńskie zachowanie !! nikt nie pije piwa !! i jeszcze sportowiec !! kur.... codziennie widać gorszą patologię na zewnątrz, a czepiają się takiej drobnostki... a zachowanie kibiców Szwajcarii było już ok ??\nSię finał zrobił naprawdę świetny.\nGratulacje ECSfan masz dziś co swiętować. Apetyty są zawsze wieksze, ale co najmniej 14 drużyn chciałby tego brązu, który macie :)\nGRATULACJE dla CZARNYCH I ich kibiców\nCzarnuchy;) kipisz robicie... i świat na Brązowo się jawi;) Zepnijcie poślady i po Zwycięstwo. Oczy wiście, że siara ten brak transmisji... wielu chętnie by się poprzyglądało... po cholirę powtórka w tym czasie wczorajszego meczu;( późną porą też to można było puścić. Ten Kosz w Polsce ciągle ma pod górę... niefajnie;(\nNo no , ciekawie, oby się im udało.\nCześć Olu. A może byś się tak odważyła na napisanie własnego komentarza? Będe Ci kibicował.\n07:11 Strach przed lataniem


Wschód is goodWschód is good\n28 reportaży o Gruzji, Armenii, Rosji, Krymie, Ukrainie, Białorusi i Rumunii. „Chciałem nadać tym tekstom charakter opowieści i gawędy. Nie są to więc typowe relacje czy dzienniki podróży, pisane na gorąco dzień po dniu. Czytelnik znajdzie natomiast relacje z tego, co mnie tam spotkało – w zdecydowanej większości były to przygody pozytywne […]. Nic nie poradzę na to, że naprawdę kocham ten Wschód i że dla mnie Wschód is good!” – Paweł Krysa\nWschód is good Paweł Krysa Wydawca: Wydawnictwo MG MOBI + EPUB (w wersji papierowej 256 stron)


Zosia Ślotała wzrusza się swoim sklepem - PudelekX\nDodał/a: iiingvar, 03 Grudnia 2018 o 10:49\n"Spełniłam marzenie otwierając sklep i teraz go pielęgnuje dla każdego, kto przychodzi do mnie. Nie sam produkt, ale zakup jego i opakowanie ma sprawiać przyjemność ! Wpadniecie do mnie przed Świętami?" - prosi celebrytka.\ngość ‧ [03.12.18, 12:50] Zgłoś\n" Nie sam produkt ale zakup jego i opakowanie ma sprawiać przyjemność ! Wpadniecie do mnie przed Świętami ? " .... po takiej antyreklamie to już wiem do którego sklepu nie wpadać. :)\ngość ‧ [03.12.18, 12:07] Zgłoś\nA ktoś w ogóle przychodzi do tego sklepu?!\ngość ‧ [03.12.18, 13:17] Zgłoś\nWpadnę po różaniec za 400 zł. Grażyna biznesu.\ngość ‧ [03.12.18, 13:50] Zgłoś\nno wiesz, ja się ostatnio dowiedziałam, że w Stolycy co drugi zarabia 10k na rękę, więc stać ich :P\n[autor="gość"]Wpadnę po różaniec za 400 zł. Grażyna biznesu.[/autor]no wiesz, ja się ostatnio dowiedziałam, że w Stolycy co drugi zarabia 10k na rękę, więc stać ich :P\ngość ‧ [03.12.18, 14:30] Zgłoś\n[autor="gość"][autor="gość"]Wpadnę po różaniec za 400 zł. Grażyna biznesu.[/autor]no wiesz, ja się ostatnio dowiedziałam, że w Stolycy co drugi zarabia 10k na rękę, więc stać ich :P[/autor]Chyba jenów.\nCB Radio w telefonie! ‧ [03.12.18, 20:19] Zgłoś


Szorty dżinsowe ze ściągaczem w pasie - Cellbes online na Cellbes.pl\nLuźne szorty z miękkiego i wygodnego dżinsu bawełnianego. Ściągacz i tasiemka do ściągania w pasie. Normalny stan. Kieszenie z przodu i atrapa rozporka. Tkanina sprana fabrycznie. Długość wewnętrzna nogawki ok. 18 cm we wszystkich rozmiarach.\nDzień dobry. Czy będzie jeszcze dostępny rozmiar 36? Pozdrawiam Magda\nTo jest odpowiedź od Cellbes Dziękujemy za zainteresowanie. Na ten moment nie jest przewidziana dostawa tego rozmiaru. Zachęcamy do obserwowania naszej strony, ponieważ zdarza się, że produkty powracają do oferty. Pozdrawiam/Kasia\nProszę o wymiary szortów w rozmiarze 48 i 50. Dziękuję\nTo jest odpowiedź od Cellbes Informujemy, że w rozmiarze 48 obwód w pasie wynosi 96cm(naciąga się do 124cm),w biodrach to 132cm. Natomiast dla rozmiaru 50 obwód w pasie to 102cm(naciąga się do 130cm), wymiar w biodrach wynosi 138cm. Pozdrawiam/Kasia\nProszę poprawić w tytule: słowo "rybaczki" zamienić na "szorty". W treści opisu jest właściwe określenie. Pozdrawiam.\nKupuj Szorty dżinsowe ze ściągaczem w pasie online na Cellbes.pl!


Jak działają rowery elektryczne | ElektroBikes.pl - blog firmowy\nby Michał on cze 12, 2013 • 10:20\nWychodząc naprzeciw wzrastającej fali zainteresowania rowerami elektrycznymi w Polsce warto opisać jego podstawowe funkcje i podstawowy proces działania, by zminimalizować błędne spostrzeżenie, jako że rower elektryczny to doskonały środek transportu głównie dla osób starszych. Nic bardziej mylnego bowiem na całym świecie jednoślady tego rodzaju są najbardziej powszechne właśnie wśród ludzi młodych, nowoczesnych i wygodnych, którzy poruszają się na co dzień w wielkomiejskim zgiełku a w weekendy lubią wyruszyć w rowerową podróż w nieznane. Sama idea stworzenia rowerów elektrycznych polega nie na wyręczaniu kierującego pojazdem, ale na wspieraniu go przy pedałowaniu (co oczywiście przyda się także seniorom).\nRowery z napędem elektrycznym swoim wyglądem nie różnią się wiele od tych tradycyjnych, są jednak masywniejsze i bardziej wytrzymałe.\nRama roweru elektrycznego została wzmocniona – to w niej właśnie zostały zamontowane pojemniki na akumulatory (mogą być też zakładane tuż obok tylnego koła). W niektórych typach rowerów jak na przykład w austriackich KTM akumulatory montowane są na dolnej rurze – w miejscu, które zwykle przeznacza się na bidon.\nRowerem elektrycznym przy wspomaganiu pojedziemy najszybciej 25 km/ h, dalsze osiągi prędkości możliwe są przy użyciu własnych mięśni. Warto wspomnieć, iż 1 przejechany kilometr przy zastosowaniu tego pojazdu to tylko 1 grosz.\nDo jazdy potrzebny jest napęd, ten stanowi silnik bezszczotkowy (zwykle o mocy 250W), który najczęściej wyposażony jest także w mechaniczną przekładnię, dzięki której możliwe jest sterowanie obrotami.\nRower elektryczny to niezwykle innowacyjne urządzenie – za jego sterowanie odpowiada mikrokomputer, czyli serce całego układu. To właśnie on odpowiedzialny jest za zasilanie silnika w momencie ustawiania manetki gazu bądź szybkości pedałowania i jego odcinanie kiedy kierujący hamuje.\nRower elektryczny wyposażony jest w skuteczne hamulce bębnowe bądź tarczowe w przednim kole i V- Brake montowane w kole z tyłu.\nRowery elektryczne są nieco cięższe od tradycyjnych, przykładowo górskie i trekingowe KTM ważą około 25 kilogramów, ale należy przy tym wspomnieć, iż posiadają one opcję przekształcania na rower tradycyjny (po odłączeniu zasilania bądź zdjęciu baterii o wadze około 3 kg). Nieco lżejsze – szczególnie te do jazdy miejskiej są rowery Kreidler, wśród oferty tego producenta znaleźć można nawet takie o wadze poniżej 20 kg z załączoną baterią.


lakier do paznokci | Kreatywna.pl\nStrona główna/Tag: lakier do paznokci\nArchwium dla tagu: lakier do paznokci\n25 lutego 2016\tUroda 0\nLakier hybrydowy to preparat, który po nałożeniu na płytkę jest utwardzany w lampie UV. Jego atutem jest odporność na zadrapania, odpryskiwanie i uszkodzenia. Manicure hybrydowy to dobre rozwiązanie dla tych, którzy chcą się cieszyć długotrwałym efektem nieskazitelnych paznokci. Na czym polega fenomen lakierów hybrydowych Drogeria, sklep internetowy, czy wyspy z …\n27 sierpnia 2015\tUroda 2\nJuż ponad pięć tysięcy lat temu w Chinach, za czasów rządów dynastii Ming, malowano paznokcie. W niewielkiej miseczce mieszano pszczeli wosk, barwniki roślinne, białka jajek oraz żelatynę, co pozwalało uzyskać charakterystyczną, lepką maź do nakładania na paznokcie. Ulubionym kolorem Chińczyków była czerwień, bowiem kojarzyła się z władzą i wyższą klasą …


jakie meble do fioletowego pokoju | dan-designs.pl\nWrocław - auto samochód zastępczy\nNasza oferta » jakie meble do fioletowego pokoju\tjakie meble do fioletowego pokoju\nNajwiększy popyt zioło jest dla świeżych ziół dla sklepów spożywczych i restauracji. Sporo plantatorów również dostarczyć nowych i stałych klientów na rynkach sobotę rolnika. Popularny element wartości dodanej jest 4-herb Rozmiar parapet „błyskawiczne” ogród ziołowy, gotowy do rozpoczęcia snipping. Inni hodowcy znaleźć suszone zioła kulinarne w pakietach dobrze sprzedawać na targu.Oferta – sprawdź teraz! Z setek wyborów, w tym w szerokim zakresie zioła etniczne poważnych kucharzy, plantatorzy mogą rozwijać ze świeżymi ziołami.


Płyty meblowe i wiórowe - Ogłoszenia-GieldaWyszkow.pl - GieldaWyszkow.pl - Darmowe ogłoszenia Giełda Wyszków\ndodano: 2022.02.16 ważne do: 2022.05.17 wyświetleń: 18\nKronospan to wiodący producent wysokiej jakości materiałów drewnopochodnych oraz najwyższej jakości produktów dla branży meblarskiej z drewna certyfikowanego, poużytkowego oraz recyklingowego. Firma prowadzi produkcję w ramach zrównoważonego rozwoju, stosując innowacyjne technologie.\nW naszej szerokiej ofercie odnaleźć można m.in.: płyty meblowe i wiórowe, znajdujące szerokie zastosowanie w meblarstwie i aranżacji wnętrz. Odnaleźć można produkty z wykończeniem powierzchni od matów, przez połyski po struktury imitujące pory drewna, betonu czy zupełnie gładkie – dzięki czemu dostosowanie produktów do stylu wnętrzarskiego nie będzie stanowić problemu.\nPo więcej informacji zapraszamy na naszą stronę - https://kronosfera.pl/\npokaż telefon\thttps://kronosfera.pl/


Nocny cień: Krwawe błogosławieństwo, albo Ogień przebudzenia\nKrwawe błogosławieństwo, albo Ogień przebudzenia\nMacie czasami tak, że spojrzycie na okładkę powieści, zerkniecie na opis i wiecie, że to jest absolutnie coś, co musicie w najbliższej przyszłości przeczytać? Ja tak miałam z Ogniem przebudzenia Anthony'ego Ryana. Chociaż wcześniej na naszym rynku wydawniczym pojawiła się Pieśń krwi oraz jej kontynacja, Lord wieży, nie poświęciłam tym tytułom dłuższej chwili. Po przeczytaniu pierwszej części cyklu Draconis memoria wiem jednak, że nazwisko tego brytyjskiego autora powinnam zapamiętać na dłużej i śledzić jego nowości.\nCo czytelnik ma więc szansę znaleźć w Ogniu przebudzenia? Żelazny Syndykat Handlowy, Błogosławieni, wolny rynek, na którym największą potęgę zdobywa ten, kto kontroluje produkcję oraz handel smoczą krwią i... oczywiście smoki. Smoki żyjące w niewoli dla krwi, dzięki czemu wybrańcy, pewien procent społeczeństwa, zdobywa szczególne umiejętności. Mogą być zwinniejsi oraz szybciej się leczyć (Zielona); przez pewien moment dzierżyć niesamowitą siłę (Czarna) czy władzę nad ogniem (Czerwona), jak i wchodzić w trans i porozumiewać się na duże odległości (Niebieska). Co jednak może się stać, kiedy źródło zacznie wysychać, a hodowane przez ludzi zwierzęta będą stawać się słabsze, a ich rody powoli obumierać?\nNa samym początku załatwmy Sprawę Smoków. Sprawę Smoków, pisaną wielkimi literami, ponieważ to dla mnie też jeden z bardziej interesujących i "kontrowersyjnych" pomysłów przedstawionych w powieści. Anthony Ryan wziął jedno z bardziej czarujących i magicznych stworzeń, jakie można znaleźć w fantasy i zrobił z nich zwykle zwierzęta hodowlane. Ludzie mają pewien respekt przed tymi stworzeniami, jasne. Niestety bardziej dlatego, że to wielkie bydlęta, które mogą zmiażdżyć człowiekowi czaszkę jednym hapsnięciem niż dlatego, że są takie pełne wdzięku i finezji. Co prawda, Ogień przebudzenia niejednokrotnie wspomina o nacji, która swojego czasu bardzo czciła smoki i żyła z nimi w harmonii, co otwiera pole do dyskusji i możliwych teorii, jakie - mam wrażenie - będą tworzyć się już w następnym tomie. W pierwszej części jednak jest powiedziane jasno, że smoki są hodowane, a dzikie okazy łapane i trzymane w niewoli przez właśnie unikalność, jaką jest ich krew oraz możliwości, jakie daje.\nKiedy mamy w książce wyjątkowy środek, dający supermoce, powinniśmy mieć też grupę wybranych; nielicznych ludzi, mogących z niego korzystać. Anthony Ryan nie tłumaczy w Ogniu przebudzenia, jak człowiek może stać się/ urodzić się Błogosławionym, czyli osobą, której smocza krew nie wypala na skórze ran, a skonsumowany płyn, obdarza wyjątkowymi zdolnościami. Sam system magii od razu przypomniał mi Ostatnie Imperium Brandona Sandersona, gdzie bohaterowie połykali różne rodzaje metali (np. cynę, miedź) i dzięki temu zyskiwali dodatkowe umiejętności. Myślę, że nie popełnię gafy mówiąc, że fani Sandersona powinni sięgnąć po Draconis Memoria Ryana i przekonać się, czy powieść tego brytyjskiego autora też do nich przemówi. I nie chodzi mi tutaj tylko o leczenie kaca książkowego czymś podobnym fabularnie, ale też porównaniem stylu pisania. Anthony Ryan ma całkiem inny warsztat pisarski; buduje rozległy świat przedstawiony, ale tempo akcji jest wolniejsze, przez co czytelnik ma wrażenie, że niektóre wydarzenia bardzo się ciągną. Czytając Z mgły zrodzonego przeżyłam nie lada niespodziankę, ponieważ pewne wątki, które myślałam, że będą ciągnąć się aż do końca trylogii, znalazły swój finał już w pierwszej części. U Ryana tego nie ma.\nW Ogniu przebudzenia ujęło mnie również to, jak bardzo ludzkich bohaterów stworzył autor. Doskonałym przykładem są tutaj protagoniści, chociaż postaci drugoplanowe także są niczego sobie. Trójka głównych bohaterów - Clay Torcreek, Lizanne Lethridge oraz Corrick Hilmore - to całkiem charakterni osobnicy, których czytelnik poznaje po trochu z każdą kolejną stroną. Chociaż na początku dowiadujemy się dla kogo pracują lub z kim wchodzą w konszachty, trudno orzec, jak się mogą w danych sytuacjach zachować. Wielką niespodzianką w tym temacie była dla mnie Lizanne. Nieraz byłam gotowa przysiąc, że zrobi coś całkowicie innego, a ona jednak na przekór wszystkiemu, zaskakiwała mnie raz po raz. Ich motywacje są zagmatwane, czasem niejasne. Każdy z nich ma własne słabości i bolączki, dzięki czemu sprawiają wrażenie bardzo prawdziwych. Jestem naprawdę ciekawa na co ich jeszcze stać i jak bardzo ewoluują na przestrzeni kolejnych części serii.\nPoza tym steampunk! Anthony Ryan bardzo pozytywnie mnie zaskoczył, tworząc niesamowicie klimatyczną atmosferę steampunku, a że zaraz po urban fantasy steampunk jest tym, co tygryski lubią najbardziej.... bardzo serduszkuję tę powieść! W Ogniu przebudzenia pojawia się wiele elementów, które świetnie eksplorują to, co w erze pary i maszyn najlepsze. Mamy tutaj rewolucję przemysłową, środki lokomocji napędzane przez Błogosławionych posługujących się Czerwoną, czas nowych wynalazków i prześcigania się coraz to nowymi pomysłami z konkurującymi mocarstwami. Zmodyfikowaną broń oraz urządzenia niezwykle podobne do naszych, a jednak w pewien sposób "udoskonalone" na rzecz fabuły oraz świata przedstawionego.\nPowieść Anthony'ego Ryana to mieszanka interesujących pomysłów, jak również nieraz wykorzystywanych idei w książkach fantasy. Mieszanka, która nigdzie indziej nie miałaby racji bytu, a tutaj pobudza do życia intrygującą historię, o jakiej nie można przestać myśleć jeszcze długo po odłożeniu powieści na półkę. Jeśli do tej pory wahaliście się, czy sięgnąć po Ogień przebudzenia, mogę Wam z pełną odpowiedzialnością kazać wyruszyć do księgarni i zdobyć własny egzemplarz. Jestem jednak całkiem przekonana, że już na słowo "smoki" byliście kupieni, tak samo jak ja. :)\nZa możliwość zanurzenia się w świecie pełnym smoków i niesamowitych przygód, serdecznie dziękuję wydawnictwu Mag.\nTags: Blair i książka, fantastyka, fantasy, książka, Wydawnictwo Mag


Rekompensata za budowę kanalizacji na mojej działce - murator.pl\nRekompensata za budowę kanalizacji na mojej działce\nPrzez moją posesję będzie przebiegać sieć kanalizacji sanitarnej i wodociągowej. Wyraziłem zgodę na jej budowę. Czy mogę się domagać rekompensaty?\nBudowa kanalizacji sanitarnej i wodociągowej co do zasady nie powinna mieć miejsca na prywatnej posesji, jednak jeżeli nie ma innej możliwości, wówczas albo gmina/miasto wykupi od Pana określoną część Pana nieruchomości potrzebnej do budowy przedmiotowej kanalizacji, albo może zostać ustanowiona służebność przesyłu. Jeżeli właściciel nieruchomości (w tym wypadku Pan) nie wyraża na nią zgodę, a Pańska nieruchomość jest potrzebna do prawidłowego działania urządzeń, wówczas przedsiębiorca może żądać jej ustanowienia za odpowiednim wynagrodzeniem dla Pana. Powinno się to odbywać na mocy umowy cywilno-prawnej pomiędzy Panem a przedsiębiorcą.\nPowinien się Pan zwrócić do przedsiębiorcy, który chce wybudować sieć kanalizacji na Pańskiej nieruchomości.


Mama zostanie artystką | Blog Gratka.pl\nStrona główna Praca Rynek pracy Mama zostanie artystką\nMama zostanie artystką\nCzy można pogodzić opiekę na dzieckiem z pracą, a przy tym wykonywać zajęcie zgodne z własnymi zainteresowaniami? Zabrzańska instytucja szkoleniowa Veno’s Studio rusza z projektem "Artystyczne\npasje szansą na nowy zawód dla młodych matek".\nTo już drugi, dofinansowywany z unijnych pieniędzy projekt Veno’s Studio, ukierunkowany na przeszkolenie osób o artystycznym zacięciu.\nWcześniej Veno’s Studio prowadziło zajęcia dla osób pragnących założyć firmę działającą w "kulturze". Nowy projekt kierowany jest do młodych mam z województwa śląskiego. Inicjatorzy, którzy na organizację bezpłatnych szkoleń otrzymali pieniądze z budżetu państwa i Europejskiego Funduszu Społecznego, chcą zachęcić mamy do aktywności i osobistego rozwoju.\nJak przekonują, czas pozostawania w domu i opieki nad dziećmi nie musi oznaczać wyłączenia z życia społecznego i zawodowego. Projekt jest adresowany do pań uzdolnionych artystycznie i zainteresowanych rozwijaniem swoich umiejętności w zakresie technik plastycznych i muzycznych.\n– Rynek pracy potrzebuje osób z kwalifikacjami, jakie chcemy dać beneficjentkom projektu. Od wielu lat współpracuję z jednym z przedszkoli i wiem, że takie placówki potrzebują pań pracujących jako uzdolnione artystycznie i plastycznie pomoce wychowawczyń. Liczymy, że naszym kursantkom uda się w ten sposób znaleźć zajęcie w żłobkach, świetlicach czy młodzieżowych domach kultury – mówi Wenancjusz Ochman, koordynator zabrzańskiego projektu.\nJego zdaniem, umiejętności zdobyte podczas szkolenia pozwolą także na pracę w domu. Dla kobiet z takimi kwalifikacjami wkrótce otworzy się nowy rynek pracy – chodzi o nowelizację przepisów ułatwiających zakładanie kameralnych, przydomowych żłobków.\nBeneficjentką poprzedniego projektu Veno’s Studio jest Iwona Galuza. Założona przez nią firma ma wiele wspólnego z projektem, który dopiero co ruszy. Zabrzanka zajęła się organizacją imprez dla dzieci. Jako bibliotekarka przygotowująca coroczne akcje "Lato w mieście" ma już niemałe doświadczenie w pracy w najmłodszymi.\n– W ogrodzie wynajętego domu stworzyliúmy wioskę indiańską. Dzieci mogą też malować przy sztalugach, poza tym relaksują się podczas jogi, śpiewają i grają na instrumentach. Planuję także otworzyć mini-zoo. Zaczynałam od darmowych imprez, potem rozpuściłam wici wśród znajomych. I tak interes powoli zaczyna się rozkręcać. Najważniejsze, by w poszukiwaniu klienta wyjść poza sztampę – mówi właścicielka "Kulturki".\nW najbliższym szkoleniu mogą wziąć udział niepracujące kobiety, niezarejestrowane jako bezrobotne lub poszukujące pracy i wychowujące dzieci.\nUczestniczki skorzystają z wielostronnego wsparcia, zaczynając od wypracowania wspólnie z doradcą zawodowym indywidualnych ścieżek rozwoju zawodowego, po zajęcia aktywizujące, warsztaty komunikacji i rozwiązywania konfliktów w miejscu pracy oraz oczywiście zajęcia plastyczne i muzyczne. Panie zainteresowane podjęciem w przyszłoúci samodzielnej działalności gospodarczej będą miały okazję nauczyć się również tego, jak założyć i rozkręcić firmę.\nOrganizatorzy chcą przybliżyć kursantkom coraz bardziej popularne, elastyczne formy zatrudnienia, takie jak telepraca. Umożliwia ona godzenie obowiązków rodzinnych z jednoczesnym wykonywaniem pracy.\nW czasie, gdy mamy będą się szkolić, ich dzieci znajdą się pod fachową opieką w mini-przedszkolu. Uczestniczki otrzymają szkoleniowe stypendia, a paniom spoza Zabrza zostaną zrefundowane koszty dojazdu.\nProjekt potrwa do listopada 2009 roku. Zgłoszenia już są przyjmowane – rekrutacja będzie prowadzona do 30 września, chyba że organizatorom uda się wcześniej skompletować grupę, liczącą 50 osób.\nWięcej informacji można uzyskać pod nr tel. (032) 777 44 10, e-mail: venos@venos.zabrze.pl\nFormularz zgłoszenia uczestnictwa w szkoleniu jest dostępny na stronie www.venos.zabrze.pl i w biurze projektu w Zabrzu przy ul. Wolności 311.\nPoprzedni artykułLegalnie nad Loarą\nGrudziądz: dadzą dodatkową „stówkę” na dziecko


Kamper Wynajem - Lublin, Warszawa - CaliforniaCamper.pl - Kampery\nCalifornia Beach 4x4\nWypożyczalnia Camperów / Wynajem Kamperów\nZapraszamy do zapoznania się z naszą ofertą samochodów campingowych VW Grand California oraz VW California\nChcesz zasmakować caravaningu? Interesuje Cię wynajem kampera? Sprawdź naszą ofertę kamperów w California Camper! Z pewnością znajdziesz tu pojazd, który będzie odpowiadał Twoim oczekiwaniom. Nasze kampery wyróżniają się wysokim standardem, gdyż zależy nam na tym, by każdy klient był w pełni usatysfakcjonowany i przeżył przygodę swojego życia.\nOferujemy Ci kilka znakomitych rozwiązań!Weekendowy wyjazd we dwoje, wakacje marzeń z rodziną lub przyjaciółmi, albo podróż służbową w mobilnym biurze! Każdą z tych opcji możesz zrealizować, wynajmując u nas kamper!\nDysponujemy doskonale wyposażonymi samochodami kempingowymi: Volkswagenem Grand California oraz Volkswagenem California Beach. Pojazdy są całkowicie dostosowane do podróżowania. Zarówno jeden, jak i drugi jest przestronny, dzięki czemu możesz zabrać ze sobą niemalże wszystko! Nie zapomnij o kawiarce, by w trakcie wyprawy codziennie delektować się smakiem i aromatem pysznej, świeżo zaparzonej kawy.\nW nowoczesnym pojeździe campingowym Grand California 2.0 standardem jest ciepła woda, lodówka, toaleta, prysznic, czy też kuchenka gazowa. Ogromnym plusem jest to, że całym tym wyposażeniem dysponujesz nie tylko na postojach, ale również w trasie! Umożliwia on o wiele lepsze warunki niż w hostelach, tańszym hotelu, czy pensjonacie! Dodatkowo możesz liczyć na systemy wspomagające kierowcę, wielofunkcyjną kierownicę, automatyczne światła LED, automatyczną klimatyzację, skrzynię biegów, aktywny tempomat, radio dotykowe z Bluetooth oraz nowoczesną nawigację.\nDrugi samochód (dostępny od sierpnia 2021 r.) fabrycznie nowy Volkswagen California Beach sprawdzi się doskonale zarówno w formie multivana, jak i samochodu turystycznego. Umożliwia podróż aż 7 osobom, a także 4 miejsca do spania, dzięki funkcjonalnemu i podnoszonemu dachowi. Jest wyposażony w bagażnik na 4 rowery, zabudowę kuchenną, w tym zlew, kuchenkę gazową i lodówkę kompresową. Ma napęd 4x4, silnik 150 KM oraz przyłącze zewnętrzne. Możesz liczyć również na klimatyzację, ogrzewanie postojowe, Bluetooth, nawigację, czy aktywny tempomat.\nDlaczego warto wynająć nasze kampery?\nWynajem kampera w California Camper! Sprawdź naszą ofertę\nW California Camper gwarantujemy Ci: pełne bezpieczeństwo (Pakiet OC, AC & Assistance z wykupioną opcją najmu), indywidualne podejście, brak ukrytych opłat, pełne szkolenia przed wynajęciem oraz pomoc w trakcie trwania podróży. Zapraszamy do zapoznania się z naszą szczegółową ofertą wynajmu kampera. Sprawdź jeszcze dziś!\nKampery od California Camper to:\nNowoczesne rozwiązania, przestrzeń i świetne wyposażenie sprawia, że podróżowanie kamperem jest niesamowicie komfortowe! To zdecydowanie pojazd klasy premium!\nPodróż kamperem daje ogromne poczucie wolności! Sam decydujesz, o której wyjedziesz z danego miejsca, dokąd się wybierzesz i gdzie będziesz spać.\nNasze kampery to nowe modele samochodów o nowoczesnym wyposażeniu i parametrach. Mają wiele nowoczesnych systemów bezpieczeństwa.\nPodróżowanie z bliskimi\nKampery w California Camper są znakomite na długie wyprawy rodzinne z dziećmi.


Psychoterapia małżeńska i psychoterapia dzieci - dobry psychoterapeuta w Poznaniu - Kasperek Sadi Polska\nHome » Psychologia » Psychoterapia małżeńska i psychoterapia dzieci – dobry psychoterapeuta w Poznaniu\nPosted By kingakasperek.pl on Maj 11, 2017 |\nNie ma co ukrywać – problemy rodziców bardzo często przenoszą się na małe dzieci, które wczuwają się w pełnienie konkretnych ról w rodzinie. Tymczasem wiek dziecięcy powinien być w 100% bezproblemowy – jest to czas na wspaniałą zabawę z rówieśnikami, spędzenia fantastycznego czasu z rodzicami, doznawanie rodzicielskiej miłości. Wszystko, tylko nie obarczanie dzieci winą za jakiekolwiek problemy wywodzące się ze świata dorosłych. Problemem może być zmuszanie małego dziecka do uczestnictwa w zajęciach, które nijak nie współgrają z zainteresowaniami dziecka, ale odzwierciedlają niespełnione marzenia rodziców.\nDobry rodzic zaobserwuje pasje swojego dziecka i będzie pomagał je rozwijać, jednocześnie zachowa tolerancję dla zmiennych zainteresowań małego człowieka. Naciskanie dziecka na uczenie się gry na gitarze w sytuacji gdy dziecko nie ma muzycznego talentu generuje sytuacje stresowe, które bardzo źle wpływają na psychikę dziecka. Czujni rodzice potrafią wychwycić nieprawidłowości w zachowaniu swoich pociech i wiedzą, że psychoterapia dzieci może być owocna. Jednocześnie może im być potrzebna psychoterapia małżeńska. Dobry psychoterapeuta przyjmuje w miastach takich jak poznań.