Numer 10, kwiecień 1996 r.\nEwangelizacja środków społecznego przekazu\n- Wasze świadectwo i praca w mediach są potrzebne Kościołowi i społeczeństwu, Bp Jan Chrapek\n- Media objawieniem Boga?, o. Grzegorz Dobroczyński SJ\n- Akcja „Białego Tygodnia”\nWasze świadectwo i praca w mediach są potrzebne Kościołowi i społeczeństwu - Bp Jan Chrapek\nWystąpienie na Plenarnym Spotkaniu RRK w dniu 4 listopada 1995 roku\nI. Dokonania ruchów w rozwoju mediów katolickich\nProszę Państwa, chciałbym, żeby moje dzisiejsze wystąpienie było odczytane w kontekście tego, co powiedziałem na podobnym spotkaniu plenarnym RRK, ponad trzy lata temu, w czerwcu 1992 roku. Jak się wydaje, było to spotkanie bardzo inspirujące. Moja wypowiedź została umieszczona w jednym z numerów biuletynu „Rada Ruchów Katolickich w Polsce”, który jest narzędziem współpracy ruchów. Wtedy próbowałem zwrócić Państwa uwagę na konieczność zaangażowania się w pracę z mediami i w mediach dla celów ewangelizacyjnych. Od tamtego czasu bardzo dużo zrobiono. Tamta refleksja zainspirowała i zaowocowała bardzo ciekawymi inicjatywami. Chciałbym je przypomnieć po to, żeby dzisiejsza refleksja posunęła nieco dalej nasze myślenie o mediach i konieczność ich zaangażowania w szeroko pojętą pracę i zadania ewangelizacyjne i apostolskie.\nCo więc zrobiono od tamtego czasu? Najpierw bardzo wielu członków ruchów brało udział, jako współorganizatorzy a także jako uczestnicy, w wielu kursach dziennikarskich zarówno dla prasy, jak i radia. I muszę powiedzieć, że skutki tych szkoleń są bardzo pozytywne. Wyłoniła się grupa ludzi, która dzisiaj redaguje czasopisma o wiele bardziej profesjonalnie, a niektóre bardzo profesjonalnie. Wymienię tylko gwoli przykładu pismo ruchu Odnowy w Duchu Świętym „List”. To pismo jest jednym z najbardziej profesjonalnych, a jednocześnie służące samemu ruchowi, jak i ludziom poszukującym. Pismo to jest bardzo dobre zarówno od strony dziennikarskiej, jak i od strony, nazwijmy to, typowo formalno-warsztatowej.\nPodobnie pisma „Oaza” czy „Różaniec”, którego pierwszy numer niedawno wyszedł. Owe kursy i wspólna praca członków różnych grup w permanentnej formacji zawodowej przyniosły owoce. Jest też duża liczba członków ruchów zaangażowanych w różnego rodzaju lokalne media czy też lokalne radiostacje, zwłaszcza diecezjalne. I także tam obserwuje się większą profesjonalizację oraz wypracowywanie coraz ciekawszych form, w których zawarte są treści religijne. Kursy, studia, coraz to lepsze czasopisma, dużo ciekawych książek na temat duchowości lub historii ruchów to są te inicjatywy, które należałoby kontynuować z jeszcze większą odwagą i gorliwością. Dlaczego? Czas aktualnych przemian, zwłaszcza w zakresie zmian dokonujących się w mediach jest szczególnie dla nas sprzyjający. Kończy się czas „owczego pędu”, zachwytu prasą finansowaną przez koncerny zachodnie. Narasta głód za prasą kolorową, profesjonalną ale inspirowaną wartościami i zgodną z tradycją polską. Jest tu pewna luka, po okresie ogromnego zachwytu czasopismami typu „Tina” itd. Oczywiście zakup tych czasopism jest jeszcze duży, ale ci, którzy śledzą każde zmiany w zakresie rynku prasowego, stwierdzają spadek nakładu. Wytworzyła się pewna luka, którą trzeba zagospodarować. Trzeba dobrze opracować wizję z punktu widzenia menadżerstwa, zaangażowania reklamy, rozeznania rynku, zapotrzebowań ludzkich oraz aktualnych tematów i problemów. Jest bardzo duże zapotrzebowanie na pismo dla kobiet, które mówiłoby o ich problemach oraz na pismo dla młodych dziewcząt.\nDrugą sprawą, którą uświadomili nam Amerykanie, którzy szkolili od strony menadżerskiej katolickich dziennikarzy, jest możliwość zagospodarowania od strony prawnej całego szeregu inicjatyw, m.in. tworzenia agencji reklamowych, tworzenia banku informacyjnego, w tym także prawa funkcjonowania prasy czy innych mediów w prawodawstwie polskim. Ja sygnalizuję tylko pewne sprawy. Jak umieć wejść w tę pewną istniejącą próżnię, która moim zdaniem będzie się rozszerzała jeszcze przez 2-3 lata?\nWzrasta - wbrew temu, co możemy zauważyć na podstawie doniesień prasowych - zainteresowanie problematyką religijną, ale pojętą i prowadzoną w kontekście spraw dotykających naszego życia. Pokolenie ludzi młodych, można powiedzieć kolumbów, którzy próbowali wejść w biznes itd., powoli odczuwa potrzebę refleksji inspirowanych wartościami religijnymi. Proszę o tym nie zapominać, np. badania Uniwersytetu Warszawskiego, prowadzone nad zainteresowaniami ekologicznymi: dlaczego interesujesz się i chcesz zaangażować w ekologię. Okazało się, że 65 procent respondentów mówi z przyczyn religijnych. Jest to bardzo ważny znak. Inspiracja religijna motywuje ludzi angażujących się w ekologię. Per analogiam, narasta potrzeba refleksji nad uczciwością w prowadzeniu biznesu, umiejmy to usłyszeć. I Państwo, jako przedstawiciele, nazwijmy to Kościoła, który jest „na dole” i który ze swej istoty ma przemieniać „na dole” - jesteście do tego powołani. Nie wolno uwierzyć ani ulec temu hałasowi, który do nas dociera, a który chce nam wmówić, że nie ma owych tęsknot. Na ten kontekst nakłada się doświadczenie zebrane przez ruchy. W telewizji czy w innych miejscach jest szereg ciekawych i profesjonalnych ludzi z ruchów i wspólnot niekoniecznie nazywających siebie ruchami. Są oni tylko trochę rozproszeni i teraz trzeba wysiłku, żeby się zjednoczyć.\nII. Mówić językiem współczesnych mediów o Ewangelii\nJakie należałoby podjąć inicjatywy na rzecz pracy z mediami?\n1. W dalszym ciągu podejmować prace na rzecz wypracowywania nowego stylu przekazywania treści Ewangelii poprzez media, czyli wypracowywania jego form, języka i gramatyki. Zrobiono tu już bardzo dużo. Są już czasopisma, które są religijne i jednocześnie profesjonalne, choćby wspomniany przeze mnie „List”, ale nie tylko. Okazało się, że ludzie znaleźli sposób ciekawego mówienia o sprawach wiary językiem dziennikarskim. Oczywiście jeszcze są problemy na przykład ze zrobieniem dobrego reportażu religijnego, ale jest to trudny gatunek dziennikarski, który - nawiasem mówiąc - dziś nie jest tak popularny. Natomiast dużo lepiej wychodzi robienie wywiadów. Tutaj obserwuje się bardzo duży profesjonalizm.\n2. W prasie religijnej, w tym również w prasie ruchowej, zauważyłem ciekawą rzecz - która jeszcze nie istnieje w ocenianych przeze mnie czasopismach jak np. „Tygodnik Powszechny” - materiały są krótkie. Dziś nikt nie wytrzyma w tygodniku artykułu dłuższego niż 7 stron, a w dzienniku artykułu dłuższego niż 3 strony. Pod tym względem pisma ruchowe zachowują tę formę. Kolejna sprawa, od strony formy, w czasopismach, z którymi się stykam -zaczęły być zamieszczane zdjęcia i to jest już profesjonalnie robione. Ale w dalszym ciągu trzeba podejmować wysiłek w celu wypracowania form, języka i gramatyki, która byłaby zgodna z poszczególnym medium i jednocześnie umiała zawrzeć w sobie treści religijne. W radiu słuchałem niedawno kilku audycji o doświadczeniach ruchów, bardzo ciekawie zrobionych i nie za długich. Tutaj widać mniej inicjatyw, ale idących w słusznym kierunku.\nJeżeli chodzi o język chciałbym podkreślić i stale to powtarzam, żeby wypracowywać język miłości a nie oskarżania. Proszę Państwa, Kościół w pewnej mierze zwyciężył w minionym czasie komunizmu, dlatego że mówił na wyższym poziomie i swoim językiem, a nie zszedł do poziomu języka „rynsztoku prasowego”. W naszych pismach należy wypracowywać język, który będzie potrafił mówić i także sprzeciwiać się wobec pewnych trendów politycznych, społecznych, ale na zupełnie innym poziomie.\nIII. Nowe kierunki zaangażowań apostolskich ruchów poprzez media\nW jaki sposób obecnie możemy apostołować w mediach?\n1. Organizować konkursy na materiały prasowe czy radiowe wśród członków własnego ruchu. Z czasem w ten sposób wyłoni się właściwych ludzi. Jeśli otrzymacie 100 materiałów i z tego wyłowi się 3 dobre materiały, to oznacza wielki sukces. W te osoby później trzeba zainwestować. Jeśli wyłowicie 5 materiałów, będzie wspaniale. Taka jest prawidłowość. Organizując konkursy na różnego rodzaju formy prasowe czy radiowe odkrywamy nie zauważone talenty a potem, jeśli jest jakaś „chropowatość”, ale czujemy tam iskrę intuicji, bożą iskrę dziennikarską, to w tych ludzi warto inwestować np. poprzez organizowanie kursów pogłębiających im zainteresowanie.\n2. Inspirować twórczość muzyczną oraz zespoły dobrze opracowujące swe pieśni, niekoniecznie tylko religijne, ale inspirowane tymi wartościami na bardzo profesjonalnym poziomie i robić potem z tego nagrania. Jest to szalenie ważne w tej chwili, kiedy liczne media audialne, radia cieszą się ogromną popularnością. Młodzieżowe radio chce być radiem szybkim, muzycznym. Możliwości wejścia na rynek są duże. Jeśli w ruchu są zespoły muzyczne, to warto z nimi popracować. Do dziś na poziomie międzynarodowym pieśni ruchu „Focolari” wchodzą w klasykę religijną z tego powodu, że są na bardzo wysokim poziomie profesjonalnym. Zresztą nie tylko tego ruchu. Dobrze by było organizować konkursy, festiwale, nagrywać je na profesjonalnym sprzęcie. Chętnie skorzystałyby z tego katolickie rozgłośnie radiowe. Potem można by zorganizować wielki ewangelizacyjny i reewagelizacyjny koncert na Stadionie Dziesięciolecia z udziałem najlepszych zespołów z przekazem telewizyjnym. Dlaczego te konkursy są ważne? Bo stosunkowo łatwo uzyskać pieniądze na nagrody od różnych instytucji, trudniej na prowadzanie czasopisma czy na zespół .\n3. Inspirować powstawanie zespołów artystycznych, zwłaszcza dziecięcych. Tu jest luka w polskich mediach. Mam na myśli zespoły śpiewacze, baletowe czy pantomimy religijnej. Coraz więcej diecezji rozpoczyna wielkie misje ewangelizacyjne, które będą prowadzone zupełnie inaczej, i potrzeba do tych misji zespołów ewangelizacyjnych, potrafiących wykorzystać takie formy jak: śpiew, taniec, pantomimę. Ten obszar dotyczący zaangażowania dzieci jest niezagospodarowany. Również, poza wyjątkami, nie ma dobrych świeckich piosenek dla dzieci a możliwość jest tu duża. I jeśli podejmiemy takie inicjatywy, to ze strony rodziców będzie odpowiedź. Jeśli zorganizowalibyśmy profesjonalną szkołę tańca, baletu religijnego czy pantonimy religijnej, to nie tylko uczylibyśmy małego człowieka sztuki, ale dawalibyśmy mu coś w zakresie szeroko pojętej ewangelizacji. To, co teraz powiem, ma charakter marzeń z roku 2020: wspólne organizowanie festiwali co jakiś czas przez ruchy np. festiwalu twórczości ewangelizacyjnej z happeningami ulicznymi. Był już Kongres, który odbił się szerokim echem. To dzisiaj jest nam potrzebne. Oczywiście trzeba by obmyśleć formy przygotowania, żeby było to bardzo profesjonalne. Ale wyobraźmy sobie, że jest taki wielki festiwal pieśni i teatru religijnego w Warszawie, a potem te wszystkie grupy idą na ulice.\n4. Reklamować prasę katolicką, własne czasopisma religijne tak, aby rozbudzić wygasłą potrzebę czytania prasy religijnej. Nie bójmy się siebie nawzajem. Przebijmy ten mur, który mówi, że prasa religijna jest dla osób starszych, po 60-siątce. Przez najbliższe lata należy wzbudzić potrzebę czytelniczą. i chęć wspierania jej poprzez kupowanie. Nie bójmy się nawet jeżeli będzie 500 tytułów z nakładem 10 milionowym i tylko co 3 człowiek będzie to czytał. Ta kampania miałaby znaczenie nie tylko ewangelizacyjne ale także cywilizacyjne. Bo audiowizualne media, które będą coraz bardziej zalewać rynek ze swoją wielką agresywnością i iluzorycznością, będą odciągać od czytelnictwa, co ma skutki cywilizacyjne.\nZachęcanie do czytelnictwa jest bardzo twórcze zarówno dla kultury, jak i cywilizacji. Wyrabiając potrzebę czytelnictwa oraz chęć wspierania go, poprzez kupowanie, tworzymy lobby i popieramy zespoły redakcyjne. Potrzebna jest wielka wspólna kampania ludzi z ruchów na rzecz reklamowania czasopism religijnych. Jest to bardzo ważne. Po trzech latach, jak to powiedziałem na wstępie, zaobserwowałem pod tym względem ogromne zaangażowanie ruchów, nastąpiło zwiększanie czytelnictwa prasy religijnej i zauważenie konieczności wspierania poprzez jej kupowanie.\n5. Podejmować współpracę z prasą lokalną, samorządową, gminną i niedługo powiatową, a nie tylko tworzyć własne pisma. Media lokalne zarówno prasowe, jak i radiowe są bardzo otwarte na treści religijne, ale musi to być bardzo dobrze robione. Żyjemy w kraju, gdzie jest 90 procent katolików, a więc cała prasa powinna być stricte religijna, ale jest to po prostu ułuda. Chcę powiedzieć, że w innej prasie wartości ewangeliczne powinny być obecne, a więc wchodźmy tam. Gdy piszemy jak pani powinna ładnie ubrać się na niedzielną mszę św., co jest obecnie modne, jak urządzić stół, imieniny, 18-te urodziny - tworzymy nową kulturę. Z nią wchodźmy w prasę lokalną, samorządową, gminną. Szukać dalszej możliwości pracy w świeckich mediach komercyjnych i podejmować się zadania przekazywania w nich treści religijnych. Istnieje taka prawidłowość, która sprawdziła się na Zachodzie, że wzrost liczby mediów nie oznacza wzrostu ilości przekazywanych treści i owe media, chcąc zagospodarować czas radiowy czy strony gazetowe, potrzebują ludzi i treści. Np. niektóre ruchy mogłyby dzielić się szeregiem niekoniecznie typowo religijno-formacyjnych treści. Ta możliwość będzie się tworzyć w miarę powstawania nowych mediów komercyjnych. Wspierać pracę radia diecezjalnego czy też lokalnego. Tutaj ta współpraca między prasą a radiem diecezjalnym jest otwarta, a jak się one satelitarnie ze sobą połączą to będą i powinny propagować prasę tak, jak się to dzieje np. w Radio Maryja, które czyta niektóre artykuły z czasopism i zachęca do czytelnictwa. To jest bardzo twórcze. Można na poziomie lokalnym przedrukować artykuły z prasy ruchowej.\n6. Stworzyć sieć dystrybucji prasy. Można to uczynić w oparciu o parafie, ale nie w oparciu o księży, którzy i tak są przemęczani różnego typu obowiązkami. Myślę, że bardzo wielu księży chętnie zgodzi się, aby powstały grupy apostolskie osób świeckich zajmujące się sprzedażą czasopism czy książek. Będzie to wielkie dzieło apostolskie wspierające to, o czym wspomniałem wcześniej: czytelnictwo prasy religijnej. Bardzo często tak się dzieje, że ta prasa się nie rozchodzi, ponieważ nie ma osoby, która by się tym zajęła. Tworzenie alternatywnej sieci dystrybucji prasy, niekoniecznie wyłącznie religijnej, ale także tematycznej tak, aby nasz punkt mógł się sam finansować.\n7. Tworzyć punkty wypożyczalni kaset o tematyce religijnej i klasycznej, choć może nie przy każdej parafii. Nie muszą one też działać przez cały tydzień, ale w weekendy, bo ludzie mają wówczas więcej czasu. Będzie to naprawdę bardzo apostolskie i są tu ogromne możliwości.\n8. Prowadzić szkolenia związane z poznawaniem i pogłębianiem profesjonalizmu w zakresie menadżerskim. To jest zadanie świeckich: zadbać o całe zaplecze. U nas w Polsce czasem słyszy się, że biskupi nie poparli naszej gazety, więc się rozpadła. Konieczne jest dziś poznawanie arkan tego, co nazywa się menadżerstwem prasowym, ekonomicznym. I byłoby dobrze zorganizować 1 czy 2 kursy, gdzie wprowadzano by w to zagadnienie.\n9. Reklama, przed którą pobożni przedstawiciele mediów się bronią, uważając że to manicheizm. Proszę Państwa, mówienie, że w prasie katolickiej czy w mediach nie powinno być reklamy, jest manicheizmem. Nie powinno być niedobrej reklamy i powinniśmy w naszych mediach tworzyć alternatywny sposób robienia reklamy. Jest to wielki problem w Ameryce, gdzie istnieje jeden model: agresywny i jak go nazywają - taki trochę małpi. Powinniśmy reklamować kierując się wartościami chrześcijańskimi, ewangelicznymi: nie wszystko i nie w ten sam sposób, ucząc ludzi wybierać. I jeszcze jedno, reklamując niektórzy się nie przebiją, a jeśli się przebiją to uczestniczą w agencjach reklamowych, które ich wspierają. W ten sposób możemy też tworzyć pewne lobby ekonomiczne. Dawniej ateizacja szła przez ideologię, dzisiaj idzie przez biznes. Myśmy robili ewangelizację przez antyideologię marksistowską, dzisiaj musimy to czynić poprzez humanizowanie czy uetycznienie biznesu. Dlaczego nie wspierać reklamą w czasopismach ludzi, którzy się kierują w biznesie przesłaniami chrześcijańskimi, wartościami ewangelicznymi. Oni płacą nam za reklamę, zamiast płacić za reklamę gazecie, która i tak ma wysoki nakład. Ci ludzie mają zysk i my mamy zysk. Praca nad reklamą i być może stworzenie wspólnej agencji, poznawanie jak się to robi, wchodzenie w tę pracę jest bardzo ważnym zadaniem dla ruchów.\n10. Uczenie się bycia rzecznikami np. w ruchach. Każdy ruch, jego centrum powinno mieć rzecznika. Warto zorganizować kurs jak być rzecznikiem. A potem taki człowiek może być rzecznikiem parafii przy okazji ważnego wydarzania czy nawet dekanatu itp. Uczenie się tego sposobu funkcjonowania jest bardzo ważne.\n11. Uczenie się jak przygotowywać materiały dziennikarskie na jakąś uroczystość. Bardzo często jest tak, że o jakimś wydarzeniu się nie mówi tylko dlatego, że nikt go nie przygotował od strony dziennikarskiej albo mówimy, że dziennikarz źle powiedział. Bardzo często dziennikarze nie robią dobrego materiału, bo nie znają materii rzeczy. Powinien być ktoś, kto przygotuje materiały od strony dziennikarskiej, będzie służył informacją, przekaże odpowiednie materiały, kto jest faktycznym rzecznikiem. Wtedy można łatwiej i fachowo przekazać informację.\n12. Poznawanie zasad public relations - kolejna sprawa jako zadanie, zwłaszcza dla osób świeckich. Jest to zupełnie nowa rzecz, do której w Polsce nie byliśmy przygotowani: jak to robić, jak zorganizować konferencję, jak ją obsłużyć?\n13. Znajomość praw medialnych: prawa prasowego i radiowego. Bardzo często jest tak, że ktoś nam w prasie ubliża, tylko dlatego, że my nie wiemy jak zareagować. Tutaj znowu księżom jest nieco trudniej niż ludziom świeckim.\nIV. Ruchy winny wnosić w kulturę: radykalizm, wierność charyzmatowi oraz dobrą eklezjologię\nKończąc wyrażę życzenia, które nie są ściśle związane z mediami, ale są istotne.\nDzisiaj potrzeba, bardziej niż 4-5 lata temu, w ramach ruchów położenia większego nacisku na radykalizm formacyjny i charyzmatyczny, ponieważ istnieje niebezpieczeństwo „rozpływania się”. Z tego radykalizmu formacyjnego oraz odważnej i twórczej wierności charyzmatowi może się zrodzić prawdziwe zaangażowanie. Wydaje się, że nastąpiło pewne odejście od radykalizmu formacyjnego i wierności charyzmatom, spowodowane sytuacją na zewnątrz, która nas jakby trochę uśpiła. Ruch Odnowy będzie ciekawszy i bardziej potrzebny, im bardziej będzie wiemy sobie, podobnie Focolari itp. Ruchy katolickie są tym bardziej ciekawe i potrzebne Kościołowi i naszemu społeczeństwu, które przechodzi czas wstrząsów, im większy będzie ich radykalizm. I mówiąc o zadaniach i wyzwaniach w dziedzinie mediów, które są znakiem dzisiejszych czasów, chcę wskazać, że winniśmy się w nie angażować ale z radykalizmem formacyjnym, z wiernością charyzmatowi i dobrą eklezjologią. Mała świadomość eklezjologiczna jest największym problemem polskiego Kościoła. Te trzy elementy pozwolą funkcjonować w mediach zarażając entuzjazmem wypływającym z Ewangelii. Stąd w mediach, także ruchowo-religijnych należy zwracać uwagę na:\n1. Dalsze budzenie ludzi świeckich do odpowiedzialności za Kościół w strukturach życia społecznego. Ciągle jej nie ma, ciągle czeka się na to co powiedzą księża itd.\n2. Uczenie się wzajemnej współpracy świeckich z kapłanami. W jaki sposób? W audycjach radiowych, materiałach prasowych pokazywać pozytywne sposoby współpracy. Oczywiście można czasami mówić o negatywach. Wspaniałe było przesłanie telewizyjne ze spotkania zorganizowanego przez Kongregację ds. Duchownych w Rzymie, gdzie świeccy opowiadali o cudownej i czasem trudnej współpracy z kapłanami. Musimy nauczyć się tej współpracy, to nie zostało nam dane, ani księżom ani świeckim, i ukazywać to w prasie, zwłaszcza ruchowej.\n3. Otwarcie misyjne na kraje i Kościoły, zwłaszcza na Wschodzie. Ja mam wrażenie, że my tutaj tę okazję bliskości Wschodu straciliśmy. Nie tylko księża czy zakonnicy winni tam wyjeżdżać, ale ludzie świeccy, choćby na wakacje. Otwarcie misyjne jest wielką potrzebą. Są w ruchach nauczyciele, których się poszukuje na Wschodzie. Dlaczego ruchy nie zorganizują wspólnej grupy nauczycieli, którzy pojechaliby uczyć na Kaukazie. Znalazłyby się pieniądze, nawet ministerialne.\n4. Wyzbywanie się kompleksów i fobii poprzez pokazywanie ciekawych inicjatyw, które się podejmuje. Ile cudownych inicjatyw robią ludzie w Polsce i tego nie widać, bo wszystko to przekrzykują inne media.\n5. Rozbudzanie entuzjazmu i nadziei w ludziach. Nie można ciągle w naszych gazetach i radio narzekać. Jest tyle cudownych możliwości. Zamiast narzekania i ciągłego straszenia jakimś "smokiem", on zawsze będzie, nie został do końca zniszczony, mówmy z entuzjazmem jak go przestraszyć.\n6. Odbudowywanie etycznego myślenia, bo mamy nieetyczne myślenie począwszy od takich spraw, że np. media katolickie oszkalują kogoś i nie raczą przeprosić. Jest to grzech a nie tylko kłamstwo. Podobnie brakuje etycznego myślenia o biznesie. To jest wielka potrzeba chwili, konieczność. Łatwo jest zniszczyć dobre imię i godność człowieka. Jeżeli Komisja Episkopatu przeprosiła, to właśnie w imię tego. Nawet mój wróg nie może mieć zniszczonego dobrego imienia. Jeżeli myślę inaczej, to znaczy że z chrześcijaństwem mam niewiele wspólnego. Prawda i dobre imię są wartością, którą musimy się kierować. Można podać wiele przykładów – nieetyczność biznesu i polityki. Wmówiono nam, że w biznesie i polityce nie ma etyki. Wierzymy w to i sami nie mamy odwagi się włączyć, ale jeżeli ktoś się tym zajmuje uważamy, że jest już brudny. A on podejmuje przecież heroiczny wysiłek bycia etycznym biznesmenem czy etycznym politykiem.\n7. Wyzwalanie ludzi ze zniechęcenia, obojętności, apatii. To kolejny temat, który powinien być obecny w mediach, jeżeli chcemy prawdziwie apostołować.\nMedia objawieniem Boga? - O. Grzegorz Dobroczyński SJ\nReferat z teologii mediów wygłoszony na spotkaniu członków RRK zaangażowanych w pracę w środkach społecznej komunikacji dnia 27.01.1996\nNasz temat chciałbym rozważyć w trzech zasadniczym etapach. Po pierwsze trzeba nam wskazać na podstawowe ludzkie doświadczane mediatyczne; następnie - zauważyć jego analogię w wymiarze teologicznym. Wreszcie - w zestawieniu ludzkiej i teologicznej sfery doświadczeń - postarać się o odpowiedź na zawarte w temacie pytanie.\nl. Przykład ignacjański: Kontemplacja o Wcieleniu\nChciałbym zacząć od opowiedzenia pewnej historii. Jedną z fundamentalnych kontemplacji ignacjańskich Ćwiczeń Duchowych jest Kontemplacja o Wcieleniu (Ć.D. 101- 109). Ignacy zaprasza w niej rekolektanta do przypomnienia sobie „jak to było na początku”. Zgodnie zaś z ignacjańskim opisem, „na początku” Bóg w Trójcy spoglądał na kulę ziemską, na różne kontynenty, kultury, na ludzi czarnych, żółtych i białych, smutnych i wesołych. Bóg postrzega zarazem jak wszyscy ci ludzie idą do piekła. Trzy Osoby Boskie postanawiają więc, w związku z tym, by położyć kres temu nonsensowi. Druga Osoba Trójcy ma więc zstąpić na ziemię, aby ludzkość odkupić. Ten właśnie obraz jest dla mnie bardzo nośny w treść w momencie, gdy proponuję Wam rozmowę na temat „objawienia Boga poprzez media”.\nTemat wydaje się być raczej prowokacją - świat mediów zdaje się być wszystkim innym niż światem Bożym, a jednak wydaje mi się, że zdanie to można wypowiedzieć bez znaku zapytania na jego końcu. Kontemplacja o Wcieleniu jest dla poparcia tej tezy obrazem kluczowym.\n2. Doświadczenie mediatyczne\nZanim zaczniemy mówić o mediach, trzeba nam powiedzieć o czymś, co nazywam „doświadczeniem mediatycznym”. Wydaje się, że właśnie w ignacjańskiej Kontemplacji mamy do czynienia z tego typu doświadczeniem w wymiarze teologicznym.\nCo nazywam doświadczeniem mediatycznym? Jest to doświadczenie, jakie każdy z nas posiada i powinien je sobie uświadomić, a polegające na wyzbyciu się mitu, który w mniejszym czy większym stopniu również każdy z nas w sobie nosi, w wyniku którego poznawanie świata uważamy za proste rejestrowanie jego odbicia w naszym umyśle. Zakwestionowanie mitu polega na przeżyciu, że odnosząc się do świata - a świat rozumiem tu nie tylko w sensie rzeczywistości materialnej ale także świata relacji ludzkich, historii itd. - stoimy nie jak podmiot (subiekt) przed przedmiotem (obiektem), nie jak jedna rzeczywistość przed drugą, niezależną i autonomiczną, nie mające - poza odbiciem wzajemnym - żadnego ze sobą styku, lecz że relacja ta jest całkiem inna. Jest to relacja złożona. Bowiem poznawanie świata nie jest jego „odbijaniem”, lecz złożonym procesem w powiązaniu wzajemnym podmiotu i przedmiotu. Polega on na:\na. doświadczaniu i postrzeganiu świata na różny sposób: przez wzrok, smak, powonienie, słuch,\nb. na poddaniu tym doświadczeń analizie intelektualnej, jak również emocjonalnej (istnieje wszak - jak pisał Pascal – „logika serca”),\nc. następnie na osądzeniu wspomnianego rozumienia, weryfikacji jego prawdziwości oraz\nd. decyzji, czyli egzystencjalnym potwierdzeniu rozpoznanej prawdy.\nWszystkie wspomniane momenty tworzą funkcjonalną całość i żaden z nim nie istnieje w oderwaniu od pozostałych.\nTak wygląda schemat doświadczenia mediatycznego, w którym nie odbieramy biernie danym ze świata, lecz wychodzimy intencjonalnie ku światu. Czynimy to otwierając oczy o godzinie, o której zwykliśmy z trudem się budzić do kolejnego dnia. Samo otwarcie oczu i przyjście doświadczeń nie jest jeszcze poznaniem. Dopiero w kolejnych krokach, kiedy po wypiciu porannej kawy nasz umysł rozpocznie sprawne działanie, uruchamiamy dalszy ciąg procesu.\nRozumiemy co wokół nas się dzieje. Cały czas decydująca jest moja własna aktywność. Nie tylko rejestruję wrażenia, ale i konstruuję poznawaną rzeczywistość.\nNajwyraźniej widać to w relacjach międzyludzkich. Kiedy z kimś rozmawiam, często w czyjąś wypowiedź wpisuję moje rozumienie (często bardzo opacznie) tej wypowiedzi, zamiast ją po prostu zarejestrować taką jaka była. Stąd rodzą się liczne trudności wzajemnego komunikowania i można je tylko wtedy przezwyciężyć, gdy obie strony zdają sobie sprawy z mechanizmów projekcji. Podobna sprawa dokonuje się w odniesieniu do świata materialnego. Chodzi o doświadczalne zderzenie się z własnymi projekcjami, z niedoskonałością oglądu i sądów o rzeczywistości, o filtrowanie przedrozumienia świata.\nDoświadczanie mediatyczne polega więc na konstruowaniu i interpretowaniu świata. Jest ono rdzeniem naszego poznawania wszelkiej rzeczywistości. Poznawanie jest interpretowaniem. Z tego wcale jednak me wynika, że musi być ono fałszowaniem świata.\n3. Doświadczenie mediatyczne w wymiarze teo-logicznym\nPowracając zaś w tym momencie do wątku teo-logicznego, cofnijmy się do ignacjańskiej Kontemplacji o Wcieleniu. Jak zachowuje się w niej Bóg? Naprzód PATRZY. Następnie, Osoby Trójcy rozmawiają ze sobą i dokonują ANALIZY sytuacji. Z kolei wydają SĄD i DECYDUJĄ o posłannictwie Syna Bożego wobec ludzkiego nieszczęścia. Jezus Chrystus sam zostaje mediatorem lub medium zbawczym.\nDo analogicznego zachowania Ignacy przyucza każdego rekolektanta od samego początku Ćwiczeń. Cel Ćwiczeń Duchownych, to przecież „wszelki sposób odprawiania rachunku sumienia, rozmyślania... i inne działania duchowe... do usunięcia wszelkich uczuć nieuporządkowanych, a po ich usunięciu do szukania i znalezienia woli Bożej” (Ć.D. 1). Cały czas u Ignacego jest obecny wspomniany schemat: trzeba smakować, poznawać, czyli przyjmować wrażenia, następnie rozważać (considerar), analizować, aby wreszcie osądzić i dojść do decyzji rozpoznając wolę Bożą.\nIgnacemu chodzi więc - powracając do naszego języka - o oczyszczenie interpretacji świata i woli Bożej i rozpoznanie oraz odrzucenie wszystkiego co jest moje, co jest skażone moim egoizmem, co jest grzeszne, po to aby móc się - jak w Kontemplacji Pomocnej do Uzyskania Miłości - szczerze pomodlić „daj mi jedynie miłość Twą i łaskę, albowiem to mi wystarczy.” Miłość Boża i łaska są warunkiem koniecznym, aby podmiot stanął wobec świata jako człowiek Boży, autentyczny, ukierunkowany na prawdę.\nWspomniany sposób podejścia nie jest patentem wyłącznie ignacjańskim. Jeśli otworzymy ewangelię janową i jego 1 list, cóż przeczytamy? „To wam oznajmiamy... cośmy słyszeli o Słowie życia, co ujrzeliśmy własnymi oczami, na co patrzyliśmy i czego dotykały nasze ręce - bo życie objawiło się. Myśmy je widzieli i o nim świadczymy... abyście i wy mieli współuczestnictwo z nami” (1 J 1,1-4).\n„Myśmy widzieli, słyszeli...” - to faza doświadczenia przechodząca w fazę rozumienia i rozeznawania aż do decyzji: „o nim świadczymy, abyście i wy mieli współuczestnictwo…”.\nPo doświadczeniu prawdy i opowiedzeniu się za nią przychodzi efekt fascynacji prawdą, porwanie przez nią w taki sposób, że z entuzjazmem dzielę się nią z ludźmi. Tworzy się grono „wyznawców” danej prawdy, niekoniecznie w sensie religijnym: fan club, grupa pomocy sąsiedzkiej, partia polityczna. Autentyzm poznającego człowieka porywa innych do współuczestnictwa i tak tworzy się komunia osób, wspólnota - jako owoc komunikowania czy komunikacji.\nNa marginesie pragnę zwrócić tutaj uwagę na sprawę terminologii. Komunikowanie dokonuje się w najbardziej istotny sposób na drodze masowej. Winniśmy tu dbać o czystość języka, aby nasze doświadczenie świata było też czyste. W języku polskim utarł się termin „środki masowego przekazu”. Jest to zaszłość minionej epoki, gdzie nadawca miał do wtłoczenia w głowy określone treści i relacja nadawca-odbiorca była jednokierunkowa. O dziwo utyskując na media, notorycznie mówimy o nich jako o środkach „przekazu” a w języku kościelnym upór ten owocuje nawet pokrętnym tłumaczeniem tytułów dokumentów i nazw instytucji. Zamiast mówić o komunikowaniu, tam gdzie łacina czy inne języki mówią communicatio, communications, Kommunikation etc... mówimy z uporem o przekazie.\nA przecież nie jest to tylko sprawa nazewnictwa. Gdy mowa o komunikowaniu - mowa o relacji zwrotnej. Przekaz - to nade wszystko nakaz, „prikaz”. Nie wolno więc mówić o przekazie, należy mówić o komunikowaniu. Komunikacja brzmi źle po polsku, bo kojarzy się z transportem, jednak całkiem dobrze brzmi słowo "komunikowanie". Ktoś z moich współbraci zwrócił mi uwagę, że ten termin z kolei kojarzy się z Komunią św. I dobrze - to nie jest zarzut, bo właśnie komunikowanie prowadzi do komunii czyli wspólnoty. Niechże prowadzi do jak najdoskonalszej i najświętszej z komunii... Tak więc ludzie Kościoła „mają interes” oraz szansę ewangelizacji mediów przez wprowadzanie samego nazewnictwa!!! Tyle na marginesie. Powróćmy do wątku głównego.\nW doświadczaniu mediatycznym da się rozpoznać znany jeszcze z innych kontekstów podstawowy schemat: „widzieć-sądzić-działać”. Schemat ów przynosi w sobie wspomniane doświadczanie mediatyczne.\nReasumując nasz drugi krok należy powiedzieć, że w obrębie ludzkiego doświadczania mediatycznego mieści się doświadczenie teo-logiczne. Można przekornie powiedzieć jeszcze inaczej. Wewnątrz najbardziej fundamentalnego, bo teologicznego doświadczania świata mieści się ludzkie mediatyczne doświadczenie.\nJeżeli teraz spojrzymy jak Vaticanum II mówi o Bożym Objawieniu, to jeszcze raz uzmysłowimy sobie (por. DV 2 i 4 zwłaszcza) wagę sprawy. DV 4 przywołuje Hbr 1,1. Teksty te apelują nie do abstrakcyjnej teorii ale do doświadczenia, które jest percypowane, rozumiane i poddane sądowi ludzkiej decyzji. W DV 2 mowa jest o „słowach i czynach wewnętrznie ze sobą powiązanych” (łac. verbis gestisque). Wszystko to uwypukla, iż Objawienie, „Słowoczyn” jest złożonym wydarzeniem apelującym do pełnej odpowiedzi zarazem umysłem i sercem. Relacja Bosko-ludzka jest więc wchodzeniem we wspólnotę poprzez komunikowanie będące "samoudzielaniem się" (Selbstmitteilung Gottes - termin K. Rahnera). W doświadczaniu teo-logicznym mamy do czynienia z komunikowaniem się z największą, fundamentalną rzeczywistością, z Logosem, największym Sensem ( J 1,1 nn).\nW każdym ludzkim doświadczaniu, w którym interpretujemy świat, czyli odczytujemy i wczytujemy weń sens, albo jesteśmy wierni temu co podstawowe albo od tej podstawy egzystencji uciekamy. W pierwszym wypadku wnosimy w nasz świat sens, w drugim - chaos i bezsens.\n4. Próba odpowiedzi\nW tym momencie dochodzimy do trzeciego punktu. Przed wnioskami należy jeszcze spostrzec jeden fakt. Media nie są rzeczywistością obcą człowiekowi - nie są wyłącznie domeną wysokiej technologii. Nie miałyby tak silnego działania, gdyby nie wchodziły w sam rdzeń ludzkich doświadczeń i mechanizmów ludzkiego poznania. Technologia doskonale imituje strukturę doświadczania mediatycznego. Nieszczęście człowieka polega na tym, że zapoznając naturę własnego doświadczenia i sposobu bytowania w świecie nie umie sobie poradzić z tym co „przychodzi z zewnątrz”, choć tak naprawdę to „coś” jest wyrwaną mu cząstką niego samego! W ten sposób człowiek zniewolony jest nie przez media jako takie tylko przez „wyobcowanie siebie samego”.\nJak bowiem dokonuje się rejestracja świata przez media? Uczestniczący w danym zdarzeniu dziennikarz rejestruje piórem, mikrofonem lub kamerą pewne DOŚWIADCZENIE. Następnie, udając się do redakcji i dowiadując się od redaktora naczelnego, że ma bardzo ograniczony czas antenowy na relację lub minimalną ilość linijek w gazecie na informację z wydarzenia, poddaje zebrany materiał intensywnej analizie intelektualnej, usiłuje ZROZUMIEĆ i materiał i to co się wydarzyło. Ostatecznie DECYDUJE co z zebranego materiału skrótowo, symbolicznie odda wrażenie, wyrazi istotę rzeczy, faktu, procesu, który obserwował. Sytuacja dziennikarza jest godna pożałowania. Z drugiej strony - ma on fascynującą misję zinterpretowania realiów i ich usymbolicznienia. Działa on jak artysta w obrębie własnego doświadczenia mediatycznego i apelując do analogicznego doświadczenia odbiorcy, opisując rzeczywistość zarazem ją kreuje. Jednak jego podstawową misją jest UKAZYWANIE SENSU zdarzeń. Jego opisywanie świata jest opisywaniem ROZUMIEJĄCYM. Proces poznania i opisu rzeczywistości w mediach odpowiada naturze doświadczenia mediatycznego człowieka.\nOgraniczaniem tego opisu jest usymboliczniony skrót. W wypadku pewnego reportażu radiowego, który musiał być znacznie skrócony, powstał dylemat jak znaleźć kilka minut do wycięcia z taśmy. Reportaż dotyczył strajków w czasach rządu Hanny Suchockiej. Ktoś ze specjalistów w dziedzinie reportażu - wbrew opinii wszystkich innych - znalazł taki skrót w wypowiedzi J. Kuronia, która została zredukowana wyłącznie do jednego zdania: „my zdepczemy te strajki”... Jedno zdanie z długiej wypowiedzi wystarczyło, aby oddać cały dramatyzm sytuacji: minister spraw socjalnych, niegdysiejszy dysydent i obrońca praw robotników ogłasza „zdeptanie strajku”! Poprzez ten zabieg osiągnięto także ów „rozumiejący opis”. Nie zawsze jednak cel ten da się osiągnąć i nie zawsze daje osiągać się łatwo. Jednak na tym polega działanie mechanizmu mediów. Tak jak w każdym ludzkim doświadczeniu rzeczywistość interpretowana jest w sposób symboliczny. Wydobywa się jej sens i ten sens komunikuje się sobie nawzajem. Siła mediów polega na tym, że ten zakomunikowany sens prowokuje ludzi do wejścia w jakąś formę wspólnoty. Trywialnym przykładem tego są opery mydlane: gospodynie domowe, które śledzą te filmy (stąd nazwa gatunku - z uwagi na reklamy proszków do prania dobierane ze względu na publiczność oglądającą te seriale) po emisji spotykają się ze sobą w domach lub na spacerach na placu zabaw dla dzieci i debatują o przeżyciach postaci seriali. Tylko one wiedzą o co chodzi: tworzą swoisty klan, wspólnotę odczuć.\nPoważniej zaś reflektując na owym wspólnototwórczym działaniem komunikowania, tutaj widzimy klucz siły takiego medium jak Radio Maryja. Medium może stać się bowiem przez komunikowanie sensu ważką siłą społeczną. Dowodem - oprócz doświadczeń wspomnianej rozgłośni są losy "radia ludowego" w Ameryce Łacińskiej (Radio Maryja jest w gruncie rzeczy realizacją modelu takiego radia), które - choć de facto apolityczne - politycznie przewróciło w szeregu krajów kilka już rządów z dyktaturami włącznie. Radio ludowe polega na żywym kontakcie ze słuchaczami, informowaniu o tak podstawowych sprawach jak ceny warzyw na rynku w mieście (co dla będącym w drodze do miasta rolników nie było bez znaczenia), o wydarzeniach w wioskach (a czasem chodziło o działania grup militarnych i paramilitarnych dyskryminujących wieśniaków), dotykając istotnych spraw szarego człowieka budowało świat jego wartości, usensawiało jego życie. Na tym zasadzała się siła tegoż radia, która ostatecznie była siłą więzi społecznej. Siła ta może się objawić nagłe w momencie kryzysu, wyborów, ważnych wydarzeń o skali ogólnonarodowej. Jest to siła komunii wynikającej z komunikowania.\nPowtórzmy więc raz jeszcze: media nie odzwierciedlając biernie świata interpretują go sym-bolicznie. Symbol to coś, co łączy ludzi: był w dawnym czasach znakiem powstałym z przełamania jakiejś rzeczy; posiadający jej części, spotykając się odnajdywali swoje „pokrewieństwo” przez możliwość odtworzenia całości z dwóch części symbolu. Media składają razem jakieś sensy, które tworzą - lub nie tworzą - pewną całość i jedność. Jednak media mogą działać czasem - i działają – dia-bolicznie. Rozłamują i niszczą jedność. Dzielą. Działają diabolicznie, kiedy zamiast sensu komunikują nonsensu, chaos i bezsens. Wtedy np., kiedy dziennikarz nie rozumiejący rzeczywistości wykonuje swoją pracę i przekazuje wykrzywiony obraz przeżytego doświadczenia. Dzieje się to, gdy zabraknie albo kompetencji, albo dobrej woli, albo po prostu poprawności w wykonywaniu zawodowych zadań.\nMedia mogą także przyczyniać się do porządkowania obrazu świata lub do pogłębiania chaosu i w taki sam sposób kreować rzeczywistość sensu lub nonsensu. Wydaje się, że w obecnym czasie transformacji w naszym kraju media ponoszą ogromną współodpowiedzialność za stan życia społecznego, kulturalnego i moralnego z tego właśnie wspomnianego przeze mnie powodu nade wszystko. Dziennikarstwo czysto sensacyjne, oddziałujące na zasadzie dostarczania kolejnych bodźców jest katastrofą i degeneracją. Bodźców różnorakich społeczeństwo nasze ma wszak aż nadto. Potrzebuje ich rozróżniania i rozumienia. Potrzebuje „medium”, które zgodnie ze swoim „powołaniem” pomogłoby opisać to, wobec czego, szary człowiek staje i to w taki sposób, by on wiedział co się do niego mówi.\nSamo zaś pomnażanie bodźców jest mnożeniem bezsensu, działaniem dia-bolicznym i w tym sensie niszczącym tkankę społeczną To wszystko widzimy własnymi oczami i jakże często pozostajemy bezradni. I tylko dlatego media w dobie obecnej „odbijają rzeczywistość”, że przez brak sensownego wyjaśniania procesów i zdarzeń wyznają bezradność ludzkiego intelektu i woli wobec tychże zdarzeń; tę samą bezradność, która niszczy „człowieka z ulicy”. Paradoksalnie rzecz biorąc - tylko w ten beznadziejny sposób objawia się prawda o nas.\nCzy istnieje jednak mimo wszystko objawienie Boga poprzez media? Czy są one objawieniem Boga?\nPomimo wszystkich wypowiedzianych zastrzeżeń odpowiedź jest pozytywna. Istnieje w mediach potencjał objawiania Boga, bowiem istnieje w nim potencjał objawiania sensu. Jest w nim potencjał mówienia o największym sensie i potencjał tworzenia komunii poprzez komunikowanie. Jednak - tak jak cała rzeczywistość - media poddane są duchowej walce w której ma miejsce także działanie bezsensu i działanie sił diabolicznych. Media pod tym względem podlegają normalnym prawom wszelkiej ludzkiej rzeczywistości; są wszakże elementem ludzkiej kultury. Ewangelizacja mediów i poprzez media jest ewangelizacją ludzkiej kultury: tego, czym i w czym my najgłębiej i najpełniej żyjemy. Ewangelizacja poprzez media nie polega więc na wzięciu mikrofonu do ręki i łudzeniu się osiągnięciem większej skuteczności przez sam fakt, że nasz głos obejmuje większą liczbę potencjalnym słuchaczy. To jeszcze za mało: to jeszcze nie musi być działanie ewangelizacyjne. Może to być przecież tylko krzykliwe wypowiadanie słów i antyewangelizacja o ile w przekazie nie będzie zawarty jakiś sens, lecz bezsens krzyku. Takie ryzyko powstaje np. wtedy, gdy ewangelizator posługuje się medium nie znając jego poetyki, mechanizmów; wówczas grozi to, że mikrofon stanie się propagandową tubą, a gazeta religijna ulotką agitacyjną. Wówczas możliwe jest tanie moralizowanie, ranienie cudzym uczuć, nachalna propaganda. Również ewangelizator może działać zarówno sym- jak i dia-bolicznie.\nProblem rozeznania obydwóch działań jest podstawowym problem "być albo nie być" Boga w mediach i objawiania w tym świecie Jego obecności. W świecie kultury, świecie zawsze zapośredniczonym poprzez media, świecie mediatycznym, medialnym.\nAkcja „Białego Tygodnia” ‘96\n9 -14 kwiecień 1996\nW związku z nasilającym się zjawiskiem nadmiernego oglądania TV i wynikającego z tego faktu uzależniania od oglądania programów telewizyjnych, proponujemy akcję nie oglądania TV i nie korzystania z gier komputerowych przez okres tygodnia od Wtorku Wielkanocnego do Niedzieli Białej.\nDo wzięcia udziału w Akcji Białego Tygodnia zapraszamy Ruchy i Stowarzyszenia Katolickie oraz inne instytucje i środowiska zainteresowane naszą propozycją.\nZachęcamy do rozpropagowania naszej inicjatywy wśród jak najszerszego kręgu osób, zarówno osobiście, jak i poprzez środki społecznej komunikacji.\nBiały Tydzień pozwoli nam zobaczyć, jak i czy jesteśmy uzależniali od TV. Pewne wyrzeczenie, którego się podejmiemy, pozwoli zasygnalizować problem nadmiernego oglądania TV w Polsce oraz pomoże dostrzec jakie niebezpieczeństwo to zjawisko stwarza dla dzieci i młodzieży, dorosłych i naszych rodzin.\nIstotą akcji nie jest jedynie zaniechanie oglądania TV, ale pozytywne działania i doświadczenia na rzecz zdrowszej relacji do TV, a więc:\n- uczenie się alternatywnego spędzania czasu wolnego i umiejętności jego zaplanowania dla siebie, swojej rodziny oraz szerzej grupy osób, w osiedlu itp.,\n- przeznaczenie więcej czasu na rozmowy, spotkania z bliskimi, kolegami, na rozwój sportu, swojego hobby,\n- uczenie ludzi wybierania programów TV, które chcą oglądać, poprzez wykorzystanie czasopism przedstawiających szczegółowo programy z tygodniowym wyprzedzeniem.\nWażną i najbardziej narażoną na „oglądactwo” grupą są dzieci i młodzież, dlatego należałoby zadbać, aby w naszych rodzinach dzieci mogły w czasie Białego Tygodnia inaczej spędzić czas wolny, szczególnie, że jest w nim jeden dzień ferii oraz weekend. Można o tym zjawisku napisać artykuł, przedstawić w radiu, także w formie humorystycznej. Można też podjąć ten problem we wspólnotach i grupach, na spotkaniach formacyjnych w okresie Wielkiego Postu - czyli przed Białym Tygodniem.\n- Biały, bo jest to okres oktawy Wielkanocy, czyli tydzień po świętach Wielkanocy, przed Białą Niedzielą.\n- Biały, bo w tym czasie nie będziemy zanieczyszczać naszych emocji oraz naszej wyobraźni obrazami i doświadczeniami płynącymi z oglądania TV.\n- Biały, bo jest to „ekologiczny” tydzień dla naszej wyobraźni i uczuć.\n- Więcej bieli w wyobraźni i uczuciach!\n- Tydzień mogę wytrzymać bez TV, nie więcej.\n- Zamiast czasu na TV ofiaruję czas bliskim oraz sobie na aktywny wypoczynek, hobby, sport.\n- Rzeczywistość jest bardziej kolorowa niż TV.\nInicjatywa Białego Tygodnia spotkała się z szerokim odzewem zarówno wśród członków ruchów i stowarzyszeń, jak i szerszego grona osób. Opublikowano kilkadziesiąt artykułów, wyemitowano wiele audycji radiowych na temat uzależniania od oglądania TV, zarówno w mediach katolickich, jak i niezależnych.\nProblem uzależniania od TV okazał się szerszym problemem społecznym niż sądziliśmy. Dane OBOP-u, niestety, potwierdziły jego powszechność oraz nasze niepokoje.\nPrzed telewizorem spędzamy codziennie blisko 5 godz., czyli więcej czasu niż dzieci i młodzież spędzają w szkole, a nieco mniej czasu niż dorośli poświęcają na pracę zawodową.\nSwój niepokój w tej sprawie wyraził ostatnio Ojciec Święty, podczas modlitwy Anioł Pański, w dniu 10 marca br.: Środki społecznego przekazu mają bezdyskusyjną wartość, ale nie można czynić z nich władców naszego życia. W wielu rodzinach telewizor zdaje się zastępować a nie ułatwiać dialog między osobami. Pewien post także w tym wymiarze może być bardzo zdrowy.\nW czasie wielu rozmów, spotkań, poświęconych przygotowaniom do Białego Tygodnia stwierdziliśmy, że najtrudniejszą sprawą dla wielu osób w jego przeprowadzeniu jest problem zawarty w pytaniu: Co mamy robić wieczorem w naszej rodzinie, kiedy nie będziemy oglądać TV? To pytanie jak bumerang wracało niemal w każdym spotkaniu. Przedstawialiśmy różne propozycje jak można ciekawie spędzić czas wolny przez te kilka dni bez TV, ale wydaje się nam, że nad jego rozwiązaniem powinni pomyśleć rodzice, grupy, wspólnoty tak, aby przedstawić ciekawe propozycje spędzenia czasu, zarówno w rodzinie, jak i w gronie znajomych. Liczymy w tej sprawie na aktywność członków ruchów katolickich, a ciekawe propozycje prosimy nadsyłać do Sekretariatu Rady Ruchów Katolickich.\nJeśli jakiś ruchów, organizacja, środowisko, rozgłośnia radiowa lub gazeta chciałyby się włączyć w naszą akcję, to prosimy o kontakt. Pragniemy dzielić się doświadczeniami w tej dziedzinie i pomagać sobie nawzajem na przyszłość.\nBiały Tydzień - czy koniec Akcji?\nAkcja Białego Tygodnia, ogłoszona przez Radę Ruchów Katolickich, zakończyła się w Białą Niedzielę 14 kwietnia. W oparciu o dane wynikające z zainteresowania akcją można szacować, że ponad milion osób ograniczyło czas oglądania telewizji, a od 250 do 400 tysięcy w ogóle jej nie oglądało w okresie Białego Tygodnia. Byli też tacy, którzy poszerzyli okres nieoglądania telewizji o Wielki Tydzień.\nAnimatorami akcji Białego Tygodnia stały się tysiące ludzi, którzy dostrzegli problem nadmiernego oglądania telewizji przez Polaków i zechcieli pomóc sobie i innym. W ten sposób zawiązała się nieformalna więź, wspólnota osób - uczestników akcji. Byli nimi nie tylko członkowie ruchów, do których pierwotnie skierowany był apel RRK, ale również dziennikarze, ludzie młodzi i dziadkowie zatroskani o swoich wnuczków, ludzie prości oraz specjaliści w dziedzinie mediów i psychologii. Dzięki nim do kilku milionów osób dotarła informacja o tym, że nasz stosunek do telewizji nie jest właściwy.\nDo akcji, poza 100 ruchami i stowarzyszeniami katolickimi, włączyły się rozgłośnie radiowe i prasa. Opublikowano ponad 100 różnych artykułów, np. w „Gazecie Wyborczej” i „Dzienniku Bałtyckim”. Wyemitowano dziesiątki audycji w radiu, szczególnie w katolickich rozgłośniach lokalnych, np. w radiu „Józef” z Warszawy, „Góra Św. Anny” z Opola, „Dobra Nowina” z Tamowa. Programy dotyczące akcji Białego Tygodnia nadały również rozgłośnie o zasięgu ogólnopolskim, takie jak Radio Watykańskie, I program Polskiego Radia, Radio dla Ciebie. Ruch „Dzieło Krwi Chrystusa” przygotował trzydziestominutową audycję na temat akcji Biały Tydzień, której nagrania rozesłał do 7 rozgłośni.\nZorganizowano seminaria oraz spotkania formacyjne poświęcone problematyce korzystania z telewizji, np. Wspólnota Życia Chrześcijańskiego przygotowała sesję na temat wychowania do odbioru telewizji. W niektórych parafiach księża przedstawiali akcję w ramach ogłoszeń parafialnych. Informacje o niej pojawiły się także w gazetach parafialnych. W Gdańsku do akcji włączyły się władze miasta oraz sejmik samorządowy. Po ogłoszeniu akcji niektóre gazety zmieniły sposób prezentacji programów TV, ułatwiając ich łatwiejszy wybór.\nJednak główny akcent w przebiegu akcji został położony na świadectwo indywidualnych osób i rodzin, kierujących się zdrowszym podejściem do telewizji. Przykład ludzi, którzy zaczęli rozumieć problem i poszukiwać form jego rozwiązania, był o wiele bardziej przekonujący i skuteczny, niż apele w mediach. Wzajemne zachęcanie się do poszukiwania możliwości innego spędzania wolnego czasu, rozmowy na temat wpływu telewizji na życie rodzinne, organizacja wspólnych przedsięwzięć, takich jak turnieje, zabawy były istotą akcji.\nAkcja odniosła sukces. Trudno jednak cieszyć się nim w pełni, ponieważ zobaczyliśmy, że stoimy w obliczu bardzo poważnego problemu społecznego, jakim jest niezdrowy, niewolniczy niemal stosunek do telewizji. Blisko pięć godzin spędzanych codziennie przez przeciętnego Polaka przed telewizorem winno niepokoić wszystkich, dla których dobro i zdrowie naszego narodu jest ważne - od władz państwowych i lokalnych poczynając, poprzez wychowawców, kapłanów, na każdej rodzinie kończąc. Czeka nas wiele lat wytrwałej pracy, abyśmy nabrali właściwej, zdrowej postawy do telewizji.\nBiały Tydzień - akcją całoroczną Rady Ruchów Katolickich\nAkcja Białego Tygodnia zostanie przekształcona w całoroczny cykl pracy RRK. Ta pierwsza inicjatywa pozwoliła nam określić problem i jego rozmiary. Zamierzamy przez cały rok pracować nad propagowaniem:\n1. Wybierania programów TV, które warto oglądać - kto wybiera, nabiera zdrowszej postawy do TV.\n2. Wywierania nacisków na prasę prezentującą tygodniowy program TV, aby czyniły to w taki sposób, który ułatwia podejmowanie decyzji (np. poprzez stawianie gwiazdek, dokładniejsze omawianie i ocenianie programów, filmów) i to zarówno dla dorosłych, jak i dla dzieci, a nie jedynie ich reklamowanie.\n3. Edukacji do właściwego odbioru środków komunikacji społecznej. Winna ona stać się stałym przedmiotem od przedszkola po uniwersytet. To wymóg naszych czasów, nie tylko europejskich norm dotyczących tego zagadnienia.\n4. Spędzania czasu wolnego alternatywnego w stosunku do TV np. sport, książka, hobby, gry rodzinne, spacery itp. Akcja ukazała nam, iż wiele osób nie wie co robić z wolnym czasem, a nie że jest go za mało.\n5. Podjęcia poważnych badań socjologiczno-psychologicznych nad zjawiskiem nadmiernego oglądania TV i jego skutków, zarówno wśród dzieci, jak i dorosłych, przykład przecież od nich wychodzi.\nTo tylko niektóre wnioski, jakie nasuwają się z naszej akcji; głębiej zajmiemy się nimi na spotkaniach Zespołu Koordynującego Rady Ruchów Katolickich.


Rock Area - Artykuły: H-ONE - 2020 - MMLXIX\nArtykuły » Recenzje - H » H-ONE - 2020 - MMLXIX\nH-ONE - 2020 - MMLXIX\n1. Toxic Cloud\n2. Save It : Kill Yourself\n3. Hitting a Wall\n7. Strength and Silence\n8. Bland World\n11. I Don't Give a Fuck (ft. David Sidilarsen)\nFrancuskie trio - H-ONE, dostarcza nam porządną dawkę metalowego łomotu. Chłopaki od dłuższego czasu postawili sobie za misję, opowiadać o zagrożeniach płynących dla naszej planety i w całości ich nowego albumu ten klimat jest wyczuwalny. Od chwili kiedy weźmiecie w rękę ich nowe wydawnictwo wieszczące coś niedobrego na rok 2069-tym, ta powaga się udziela.\nEkipa porusza się na utartym gruncie metalowego rzemiosła, powiedziałbym że parają się nowoczesnym thrashem... może corem. Brzmią porządnie i solidnie, a właśnie przez zastosowanie tu i ówdzie pewnych postrockowych akcentów całość brzmi nowocześniej. Pojawiają cię co rusz takie motywy, które tylko wzmagają apokaliptyczny nastrój. Kiedy na przykład klawiszowy patent urywany jest dość wredny sposób i zaczynam kręcić na to nosem, po chwili uświadamiam sobie, że pasuje do całokształtu. Na zasadzie akcentu pojawia się sekcja smyczkowa... i wypada to nad wyraz dobrze. Powiedziałbym nawet że w tym względzie mam niedosyt. Bardzo dobrze sprawdzają się momenty gdzie bas pozostaje instrumentem prowadzącym. Tym bardziej, że jego brzmienie oscyluje od ciepłego tembru po metalowy brud. Pochwalić trzeba też rytmikę jako taką. Perka nabija połamane patenty, a partie gitar również nie należą do najprostszych. Ja cały czas zastanawiam się czy tą płytę traktować bardziej w kategorii (za przeproszeniem) pierdolnięcia, czy klimatu. Francuzi radzą sobie doskonale na pograniczu tej percepcji. Wysmażyli naprawdę solidny krążek.\nNiby to jest tak, że artyści od zawsze byli bardziej wrażliwi na otaczający świat, a za pomocą swoich dzieł mogli zwrócić uwagę na pewne aspekty. H-ONE wpisują się w pewien nurt, ale ta odezwa zaczyna nabierać na mocy, bo i zagrożenie jest coraz bliższe i realne. Nie jest to więc album, który sprawi, że w tych tematach zostaniecie nawróceni. Raczej utwierdzi was we wcześniejszych przekonaniach, albo sprawi że po prostu więcej czasu poświęcicie na myśli o działaniach prewencyjnych. Takie podejście jest potrzebne, a forma za pomocą której właśnie zwrócono waszą uwagę - naprawdę zadowalająca.\nNapisane przez RA dnia lipiec 22 2020 466 czytań ·


''Strachy z gazety'' Grzegorza Kucharczyka - Tradycji Katolickiej\n''Strachy z gazety'' Grzegorza Kucharczyka Zobacz następny temat\nForum Tradycji Katolickiej Strona Główna » Historia\nWysłany: Wto 14:55, 24 Maj 2011\nNakładem wydawnictwa fronda ukazała się kolejna książka wybitnego historyka Grzegorza Kucharczyka. Jest to świetna analiza pierwszego dziesięciolecia działalności jednego z najbardziej wpływowych dzienników w Polsce. Książka oparta jest przede wszystkim na tekstach drukowanych w latach 90-tych opatrzonych błyskotliwym, wnikliwym komentarzem autora. W kolejnych rozdziałach autor rozprawia się z wizją świata według Gazety. A przed czym to ostrzega nas dziennik? Jakie to niebezpieczeństwa czyhają na nas? Już same tytuły rozdziałów mówią wiele. Strach przed nacjonalizmem, czarny sen o dekomunizacji i lustracji. Strach przed nienarodzonymi. Jak pisze Kucharczyk książka jest zaledwie szkicem do opisu problemu jakim jest wizja Polski i przemian po 1989 r. prezentowana na łamach dziennika.\nWysłany: Wto 15:45, 24 Maj 2011\nWprawdzie to forum Tradycji katolickiej i celem jest przybliżanie spraw wiary - Regulamin - ale ... pozycja godna zostawienia.\n"Gazeta Wyborcza" straszy Polaków od ponad dwudziestu lat. Zaraz po odzyskaniu niepodległości redakcja straszyła systemem wielopartyjnym do którego nasz naród nie dorósł. Później gazeta wykorzystywała demony nacjonalizmu, dekomunizacji, lustracji, integryzmu Kościoła, państwa teokratycznego, antysemityzmu, zaściankowości, ksenofobii itp. Redaktorzy z Czerskiej zawsze wiedzą co nam zagraża. W zależności od okresu może to być ZChN, rządy Kaczyńskich, homofonia czy rusofobia Polaków. Grzegorz Kucharczyk analizuje większość tych strachów obficie korzystając z cytatów.


Ocieplenie Budynku Warszawa\nRealizujemy prace od 1989 roku. Realizujemy wykonania prac: - termomodernizacyjnych, - docieplenia ścian, - docieplenia stropów, - remont elewacji, - konserwacja elewacji wykonanych w systemie BSO, - przeglądy techniczne i gwarancyjne elewacji wykonanych w systemie BSO, - mycie elewacji, - usuwanie glonów z elewacji przy pomocy odpowiednich maszyn czyszczących poprzez sodowanie i piaskowanie, - malowanie elewacji Jesteśmy dostępni dla Klientów na terenie Warszawy. Dbamy o zadowolenie każdego Klienta.\nOsoby z Usługi ogolnobudowlane darbud złożą Ci bezkonkurencyjną ofertę ocieplanie domu styropianem. Mają na swoim koncie wiele dobrych referencji od Klientów, co świadczy o ich przywiązaniu do obowiązków. Żeby uzyskać dokładną wycenę skontaktuj się jeszcze dziś - możesz tylko zyskać.\nPracownicy Inprotect Sp z oo Spk przedstawią Ci doskonałą ofertę ocieplanie domu styropianem. Mają na swoim koncie wiele pozywnych opinii od Klientów, co świadczy o ich przywiązaniu do obowiązków. Dłużej nie zwlekaj i zadzwoń teraz - gwarancja zadowolenia!\nFirma Arlux24 to wybitni specjaliści od dociepleń budynków i ocieplania budynków, obsługujący Klientów z miejscowości Warszawa i pobliskich powiatów. Wyczerpującą ofertę otrzymasz po kontakcie, dlatego nie zwlekaj.\nPoszukujesz profesjonalistów od ociepleń domów? Wykorzystaj kompetencje Wiwian Sp z oo. Ażeby otrzymać szczegółowe informacje skontaktuj się jeszcze dziś - naprawdę warto.\nPowierz prace dotyczące ocieplania domów profesjonalistom firmy HAMERTEX z miejscowości Warszawa. Podbiją Cię swoimi kompetencjami i fachowością. W okolicy Warszawy są w ścisłej czołówce. Aby uzyskać dopasowaną ofertę skontaktuj się już teraz - możesz tylko zyskać.\nSpecjaliści z PRACOWNIA HQP Kamil Adrian Wasiak przedstawią Ci bezkonkurencyjną ofertę ocieplanie domu styropianem. Mają na swoim koncie wiele pozywnych referencji od Klientów, co świadczy o ich profesjonalnym podejściu do pracy. Ustal pasujący termin bez zbędnej zwłoki!\nWłaśnie wybierasz godnego uwagi specjalistę, dzięki któremu osiągniesz swój cel? am Sp z oo z Warszawy jest na to najlepszym rozwiązaniem. Jeszcze dziś zadzwoń do nich i poznaj ofertę.\nSUPER POLECAM. Super kontakt i jeszcze lepsze wykonanie. Jako jedyna firma była wykonaniem elementów na domku jednorodzinnym (ok.30 m2). Zrobili to idealnie.Polecam\nDocieplenia budynków nie ma dla firmy KRIS-PUR Andrzej Dąbrowski żadnych tajemnic. Dzięki ponadprzeciętnemu doświadczeniu są gotowi doradzić każdemu Klientowi w zakresie ocieplania domów. Jeszcze dzisiaj zadzwoń do nich, aby uzyskać szczegółowe informacje.\nKażdy, kto potrzebuje ocieplania domu winien koniecznie zgłosić się do Escargot i poznać świetne oferty. Zaledwie chwila dzieli Cię od uzyskania atrakcyjnej wyceny - skontaktuj się od razu!\nOczaruje Cię profesjonalne działanie PMLEW SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ w miejscowości Warszawa. Ta firma ociepleniowa ma wykwalifikowanych pracowników, więc możesz być pewny, że izolacja poddasza zostanie zakończone z należytą uwagą. Gorąco zachęcamy do zapoznania się z ofertą - nie pożałujesz.\nJeżeli szukasz pierwszorzędnej izolacji poddasza w rejonie Warszawy i oczekujesz dużego zaangażowania to zaufaj wykwalifikowanym pracownikom EXTREME LINE - Prace wysokościowe Grzegorz Kamiński . Żeby poznać dopasowaną ofertę skontaktuj się - możesz tylko zyskać.\nFirma Złoty Gwóźdź sp z oo świadczy swoje usługi wykorzystując najnowsze trendy na rynku. Koncentruje się na Klientach z Warszawy i z sąsiednich miast. Aby uzyskać szczegółową wycenę skontaktuj się od razu - warto.\nNie możesz znaleźć dobrej oferty dotyczącej ocieplania domu? Firma budowlana Mur -Beton na pewno Ci pomoże - ma w swojej ofercie bogaty wybór produktów i dopasuje je do Twoich potrzeb. Realizują oczekiwania nawet najbardziej wymagających Klientów, dlatego ich wybór na pewno będzie dobrą decyzją.\nWciąż szukasz profesjonalistów od ocieplenia budynku? Zaufaj wykwalifikowanym pracownikom PAMG SP ZOO. Spełniają wymagania nawet najbardziej wymagających Klientów, dlatego ich wybór na pewno będzie dobrą decyzją.\nStarasz się odnaleźć solidnego fachowca z zakresu wyjątkowego ocieplania dachu, dzięki któremu szybko zrealizujesz swoje cele? Firma Good Wood Szymon Jaraczewski jest Twoim rozwiązaniem. Przedzwoń, a specjaliści udzielą odpowiedzi na wszystkie pytania - nie pożałujesz.\nOsoby z SABA OGRODY przedstawią Ci najlepszą ofertę ocieplania domu. Mają na swoim koncie wiele dobrych referencji od Klientów, co świadczy o ich przywiązaniu do obowiązków. Umów się na rozmowę jeszcze dziś, aby uzyskać więcej szczegółów.\nChesz znaleźć wartego uwagi specjalistę z zakresu wysokiej klasy ocieplania dachu z Twojego rejonu, dzięki któremu szybko zrealizujesz swoje cele? Firma M-BUD Warszawa jest Twoim rozwiązaniem. Przedzwoń, a specjaliści udzielą odpowiedzi na wszystkie pytania.\nJeśli poszukujesz dobrej współpracy to profesjonaliści z BUZA SP Z OO perfekcyjnie pasują do Twojego zlecenia. Ledwie krok dzieli Cię od dostania atrakcyjnej wyceny - skontaktuj się od razu!\nUwierz na słowo ekspertom w dziedzinie ocieplenia budynku i zatrudnij ERATO ENERGY SP Z OO. Precyzja z jaką wykonują powierzone im zadania, zachwyci każdego. Przedzwoń, aby otrzymać ofertę.\nPopularne frazy: ocieplenie ścian zewnętrznych styropianem Warszawa, układanie styropianu pod wylewki Warszawa, ocieplenie budynku styropianem Warszawa, panele elewacyjne drewnopodobne Warszawa, ocieplanie ścian od wewnątrz styropianem Warszawa, ocieplenie domu cena Warszawa, docieplenie ściany Warszawa, ocieplenie domu Warszawa, koszt ocieplenia domu Warszawa


Konkurs na najlepszą stylizację Halloweenową\nW dniu 31.10.2017r. naszą szkołę nawiedziła inwazja Zombie. Upiory, wiedźmy, żywe trupy i inne straszydła rywalizowały w szkolnym konkursie na najlepszą stylizację Halloweenową. W konkursie brały udział wszystkie klasy fryzjerskie. Oceniano stylizację na którą składały się: przebranie, makijaż i fryzurę. Pomysłowość uczestników konkursu przerosła nasze najśmielsze oczekiwania. Wyglądali oni naprawdę przerażająco, o czym mieli okazję przekonać się mieszkańcy Jarocina.\nPrzemarsz halloweenowych bohaterów ulicami naszego miasta wywołał niemałą konsternację i przerażenie wśród przechodniów. Najlepsze i najstraszniejsze stylizacje zaprezentowali uczniowie klasy IV TFN, drugie miejsce zajęła klasa III TFE, a na trzecim stopniu podium stanęła klasa II TF.


O nagrodzie - Nagroda Województwa Małopolskiego im. Stanisława Witkiewicza\nma na celu promowanie wysokiej jakości architektury wpisującej się w krajobraz kulturowy Małopolski, zgodnie z zasadą ładu przestrzennego tj. kształtującej przestrzeń, w sposób tworzący harmonijną całość oraz uwzględniający w uporządkowanych relacjach wszelkie uwarunkowania i wymagania funkcjonalne, społeczno-gospodarcze, środowiskowe, kulturowe i kompozycyjno-estetyczne, oraz nawiązującej w sposób twórczy i nowatorski do najbardziej reprezentatywnych cech zabudowy regionalnej. Ustanowienie Nagrody im. Stanisława Witkiewicza jest formą zwrócenia uwagi na ważny aspekt, jakim jest tworzenie spójnego obrazu architektonicznego regionu oraz pozwala na aktywny udział samorządu Województwa Małopolskiego w kreowaniu wartościowych rozwiązań architektonicznych i urbanistycznych w regionie.\nNagroda przyznawana jest raz na dwa lata projektantom lub zespołom projektantów oraz inwestorom najlepszych realizacji architektonicznych, w ramach w trzech kategorii (obejmujących miejsca pierwsze, drugie i trzecie): architektura użyteczności publicznej, architektura mieszkaniowa, przestrzeń publiczna.\nPrzyznanie Nagrody Województwa Małopolskiego im. Stanisława Witkiewicza obiektowi architektonicznemu lub zespołowi obiektów jest równoznaczne z wyróżnieniem jego projektanta lub zespołu projektantów i inwestora.\nZgłaszane do konkursu obiekty muszą być: usytuowane na obszarze województwa małopolskiego, nowoprojektowane, a także zrealizowane i oddane do użytkowania w okresie dwóch lat kalendarzowych poprzedzających ogłoszenie konkursu.\nRozstrzygnięcia konkursu o Nagrodę Województwa Małopolskiego im. Stanisława Witkiewicza dokonuje Zarząd Województwa Małopolskiego na podstawie oceny i nominacji Sądu konkursowego.


Kluczowy kurs euro w dopłatach dla rolników\nW ostatnim kwartale 2015 r. dowiemy się, po jakim kursie będą przeliczane dopłaty za 2015 rok – informuje Ministerstwo Rolnictwa. Unijne rozporządzenie nr 1306/2013 w art. 106 dopuszcza możliwość przeliczna dopłat po kursie euro z całego września, a nie tylko jego ostatniego dnia „w uzasadnionych przypadkach".\nZgodnie z przepisami art. 106 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 549, z późn. zm.) w przypadku gdy bezpośrednia płatność przewidziana w rozporządzeniu (UE) nr 1307/2013 zostaje dokonana na rzecz beneficjenta w walucie innej niż euro, państwa członkowskie dokonują przeliczenia na walutę krajową kwoty pomocy wyrażonej w euro na podstawie ostatniego kursu walutowego ustalonego przez Europejski Bank Centralny przed dniem 1 października roku, dla którego pomoc została przyznana.\nJednocześnie w drodze odstępstwa od ww. zasady, w należycie uzasadnionych przypadkach, państwa członkowskie mogą zadecydować o dokonaniu przeliczenia na podstawie średniej kursów walutowych ustalonych przez Europejski Bank Centralny podczas miesiąca przed dniem 1 października roku, dla którego pomoc została przyznana.\nUwzględniając ww. przepisy oraz to, że płatności w ramach kampanii 2015 r. będą wypłacane od 1 grudnia 2015 r. kurs według którego będą one przeliczane zostanie ustalony w ostatnim kwartale 2015 r.”\nW ubiegłych latach, stawki płatności były przeliczane z euro na polskie złote po kursie ustalonym przez EBC na dzień 30 września danego roku. Rolnik przed tym okresem może jedynie ocenić szacunkowo równowartość należnych mu płatności bezpośrednich."


Za kilka dni stan punktów karnych sprawdzimy w internecie\nNapisane przez Redakcja\tOpublikowano w Regionalne piątek, 21 kwiecień 2017 16:21\nDużą bolączką dla kierowców, którym dość często zdarza się naruszać przepisy ruchu drogowego są punkty karne. Jeżeli przekroczymy limit 24 – wówczas tracimy prawo jazdy, którego odzyskanie będzie wymagać ponownego zdania egzaminu. Od poniedziałku stan naszych punktów karnych będziemy mogli monitorować na bieżąco przez internet.\nNajlepszą metodą na unikanie konsekwencji punktów karnych jest przepisowa i bezpieczna jazda. Jest jednak wielu kierowców, którzy balansują na granicy dopuszczalnego limitu. Od poniedziałku, jak informuje Ministerstwo Cyfryzacji, w ramach funkcjonalności portalu www.obywatel.gov.pl będziemy mogli sprawdzić nasze kontro kierowcy pod kątem przyznanych punktów karnych. Serwis poinformuje nas również za jakie naruszenia (kiedy, jakim samochodem) zostaliśmy ukarani punktami karnymi.\nŻeby móc skorzystać z tej funkcjonalności musimy posiadać konto z zarejestrowanym profilem zaufanym. Dokonać możemy tego bezpłatnie w Urzędzie Wojewódzkim oraz placówkach Poczty Polskiej. Profil zaufany bez wychodzenia z domu mogą uzyskać również internetowi klienci banków – PKO BP, ING, Envelo, Millennium Bank. Warto zarejestrować jednak ten profil, bowiem umożliwi on nam wykonanie wielu funkcji urzędowych za pomocą domowego komputera.\nPunkty karne za wykroczenia drogowe ulegają automatycznemu przedawnieniu po roku od popełnienia naruszenia.\nWięcej w tej kategorii: « Firmy mniej inwestują\tCo dla nas może oznaczać Brexit? »


Wszystko co musisz wiedzieć o reklamie bilbordowej - Inwestujemy w przyszłość\nMarek Napisano 31 marca 2020\nO tym, jak bardzo istotna jest rola reklamy w biznesie, boleśnie przekonują się najczęściej ci przedsiębiorcy, którzy jakiekolwiek działania marketingowe uważają za zbędne. Nic dziwnego – trudno przecież zadbać o stały przypływ nowych klientów w momencie, kiedy większość z nich nie ma pojęcia o istnieniu danej marki. Stąd też różnorakie formy reklamy stały się na tyle powszechne, że spotykamy je zarówno w swoim najbliższym otoczeniu, jak i w sieci. Jedną z nich są konstrukcje wielkoformatowe, w postaci np. billboardów właśnie.\nCzym jest reklama billboardowa?\nWady reklamy billboardowej\nDlaczego warto postawić na reklamy przy autostradzie lub ekspresówce?\nCzym jest wspomniana wyżej reklama billboardowa? – Najprościej rzecz ujmując, jest nią tablica lub plakat reklamowy, charakteryzujący się dużą powierzchnią i imponującymi rozmiarami (liczącymi od kilku do kilkunastu nawet metrów wysokości czy szerokości). Należy ona do tzw. nośników reklamy zewnętrznej, z którą potencjalny klient zetknąć się może na ścianach budynków lub na ulicy. Niektóre z nich przymocowuje się do specjalnych, dedykowanych im słupów – inne są w pełni mobilne i łatwo zmienić ich lokalizację. Niejednokrotnie spotkać możemy również billboardy podświetlane, równocześnie wykazujące wysoką odporność na zmienne warunki pogodowe.\nOgromne rozmiary tej formy promocji marki to zresztą jedna z ich głównych zalet. Umieszczane w miejscach natężonego ruchu, billboardy stają się zauważalne dla setek tysięcy osób – nawet z odległości kilkuset metrów. W przeciwieństwie więc do różnego rodzaju mniejszych banerów i plakatów, naprawdę trudno je przeoczyć – zwłaszcza, kiedy sporą powierzchnię reklamową wypełnia do tego interesujący przekaz danej kreacji.\nPonadto spośród wielu innych reklam, z którymi każdy z nas spotyka się na co dzień, to właśnie je uznaje się za najmniej irytujące: nie przerywają one bowiem wykonywanych przez nas aktualnie czynności i nie „narzucają” się tak, jak chociażby reklamy radiowe czy telewizyjne. W żaden sposób nie nawiązują też relacji bezpośredniej z odbiorcą, wymuszając na nim określone działanie – pozostają neutralne, a my przyglądamy się im uważniej tylko w momencie, kiedy mamy na to ochotę.\nSprawdź również: Trendy w regionie – 2014 dobry dla inwestycji w Europie Wschodniej\nCo istotne, ten rodzaj konstrukcji reklamowych „pracuje” dla nas całą dobę przez okres tak długi, na jaki wynajęliśmy go do promocji naszych usług. Nierzadko bywa przy tym tańszy niż inne formy reklamy, eksponowane np. przy pomocy telebimów.\nWśród wad tychże nośników najczęściej wymienia się natomiast ich ingerencję w naturalny krajobraz lub architekturę miasta. Złą sławą cieszą się przede wszystkim billboardy umieszczane na zabytkowych budynkach oraz w miejscach, które dotąd charakteryzowały naturalne, malownicze widoki. Zbyt duża ilość kreacji wielkoformatowych, nagromadzonych w jednym miejscu wprowadza też swego rodzaju chaos informacyjny, mogący dezorientować odbiorcę – co wzbudza poczucie irytacji i przesytu.\nInwestując w reklamę billboardową powinniśmy się przy tym liczyć z ryzykiem uszkodzenia jej np. przez różnorakie ataki wandalizmu. Rozważając natomiast formę samej prezentowanej kreacji, starajmy się zbudować krótki acz treściwy jej przekaz – tak, by nasza reklama zbytnio nie dekoncentrowała np. kierowców.\nCennik wynajmu billboardów (https://emantia.pl/strony/cennik) bywa niejednorodny – finalna cena naszego zamówienia zależeć może od wielu czynników. Należą do nich chociażby: rozmiar zamawianego nośnika, jego dodatkowe atuty (np. w formie oświetlenia), docelowa lokalizacja oraz czas „emisji” naszych treści. Stąd też wiele firm, mających je w swojej ofercie sugeruje wycenę indywidualną. Ogólne koszty wynajmu takowej kreacji wynoszą zazwyczaj od kilkuset do kilku tysięcy złotych.\nJak jednak wykorzystać maksimum zalet billboardów, niwelując przy tym obecność ich wad? – Niektóre firmy mają na to własne rozwiązania. Jedną z nich jest chociażby marka Emantia, która swoje konstrukcje umieszcza wyłącznie przy głównych autostradach (m.in. A 1) i drogach ekspresowych (S8). W ten sposób jej produkty nie zakłócają architektury czy krajobrazu, jednocześnie przykuwając uwagę potencjalnych klientów z daleka – a tych billboard przy autostradzie może „pozyskać” naprawdę wielu. Każdego dnia.\nPoprzedni wpisGdzie sprzedać złote monety?\nNastępny wpisZalety pracy w IT\nMarek 20 listopada 2014\nMarek 13 października 2016\nMarek 27 grudnia 2014


Biechów (powiat buski)\nWarto zobaczyć Miasta, miasteczka i wsie Biechów (powiat buski)\nBiechów (powiat buski)\nPoprawiony: poniedziałek, 30 lipca 2012 18:26\tWpisany przez Krzysztof Żołądek\tponiedziałek, 30 lipca 2012 18:19\nBiechów - wieś położona na ternie gminy Pacanów w powiecie buskim w województwie świętokrzyskim. Pierwsze wzmianki o tej miejscowości pojawiają się już w XIV wieku, kiedy to ówcześni właściciele tych ziem - Biechowscy herbu Białąga (wg. innych źródeł herbu Powała lub Ogończyk) - występowali na wielu dokumentach. Wśród nich jest dokument wydany przez króla Władysława Jagiełłę 19 listopada 1390 roku, a dotyczy przeniesienie Biechowa z prawa polskiego na średzkie w ramach uznania zasług Jarosta z Biechowa, który w czasie pospolitego ruszenia odbywał służbę rycerską na zamku korczyńskim.\nW późniejszych latach Biechów był pod zarządzaniem wielu osób, m.in. rodu Szaniawskich i Popielów. Po 1919 rok Biechów był siedzibą gminy Wójcza.\nNad Biechowem wznosi się od bezmała 700 lat kościół p.w. Wszystkich Świętych. Pierwszy budynek świątyni znajdował się w okolicy już w XIV wieku, a jego fundatorem był Johannes Fredro w 1315 roku. Spłonął jednak w czasie najazdu tatarskiego w 1498 r. Po trzynastu latach wybudowano nowy kościół - drewniany. W roku 1878 był już w fatalnym stanie i postanowiono drewniane ściany stopniowo zastępować murowanymi. W październiku 1886 r. bp kielecki Tomasz Teofil Kukliński konsekrował kościół, a w ołtarzu głównym umieścił relikwie św. Feliksa i Klemensa. W tak oddanej formie budynek dotrwał do czasów II wojny światowej. Jako, że w okolicy przebiegała pod koniec działań wojennych linia działań wojennych kościół został zniszczony. Odbudwano go w latach '50 ubiegłego wieku.\nJesteś w: Start Warto zobaczyć Miasta, miasteczka i wsie Biechów (powiat buski)


Veronica Langbråten - Jula historia\nVeronica rozpoczęła pracę w Jula Norwegia w marcu 2008 roku. Była zatrudniona jako druga osoba w biurze głównym, zaraz po dyrektorze generalnym, jeszcze zanim Jula otworzyła multimarkety w Norwegii. Tak Veronica opowiada o swojej współpracy z Jula.\nPodjęłam pracę w Jula, ponieważ do poprzedniej firmy musiałam daleko dojeżdżać i szukałam czegoś bliżej domu. Praca w Jula wydawała się bardzo ciekawa, firma dopiero rozpoczynała działalność (w Norwegii), miała przed sobą wiele możliwości rozwoju.\nZostałam zatrudniona na stanowisku, które nazywało się „regnskapsmedarbeider” (pracownik ekonomiczny), jednak nikt tak naprawdę nie wiedział, co powinnam robić. Na początku robiłam „wszystko”. Byliśmy tylko we dwójkę, Per i ja. Co tydzień od poniedziałku do czwartku Per był najczęściej w biurze głównym w Skara. Teraz odpowiadam za wynagrodzenia w całej Jula Norge i bardzo lubię to, co robię. Jej największą zaletą jest atmosfera, mili współpracownicy i możliwości rozwoju.\nNa początku nie współpracowaliśmy z żadną agencją, która zajmowałaby się korektą przetłumaczonych ze szwedzkiego na norweski katalogów. Wówczas Per i ja samodzielnie musieliśmy się tym zajmować. I oczywiście wszystko było „na wczoraj”. Cała ta sytuacja skończyła się zatrudnieniem mojego męża w charakterze „konsultanta” do pomocy, gdyż inaczej nie dalibyśmy rady zdążyć w terminie. Siedzieliśmy w biurze do późnego wieczora, żeby wszystko skończyć. Jednak mam z tamtych czasów piękne i miłe wspomnienia.\nPodczas uroczystego otwarcia każdego nowego multimarketu w Szwecji tradycją jest serwowanie tortu kanapkowego. Torty kanapkowe nie są raczej popularne w Norwegii, jednak życzeniem spółki matki było, aby kontynuować tę tradycję również w Norwegii. Tak więc gdy Jula Norge otwierała swój pierwszy sklep w Trondheim (Lade), moim zadaniem było znaleźć firmę, która przygotuje taki tort kanapkowy. Jednak nikt w okolicy nie chciał się podjąć tego zadania. Ostatecznie znalazłam szwedzkiego dostawcę, który zgodził się dostarczyć nam taki tort za granicę. W przypadku Trondheim nie był to wielki problem ze względu na lokalizację blisko granicy. Jednak kiedy otwieraliśmy kolejny multimarket w Haugesund, sytuacja była trudniejsza. Ostatecznie udało nam się rozwiązać ten problem, jednak tylko dlatego, że w pobliskiej piekarni pracował Szwed, który zgodził się podjąć zadania. Jak do tej pory jeszcze się nie zdarzyło, żeby któryś z multimarketów nie miał tortu kanapkowego podczas otwarcia.


SPC GEAR Gem PMW3325 Mysz - ceny i opinie w Media Expert\nMysz SPC GEAR Gem PMW3325\nWyjątkowo lekka, ważąca zaledwie 67 gramów, myszka o zwartym i pełnym korpusie oraz wydajnych podzespołach. Podstawą świetnych parametrów są wytrzymałe i ultraszybkie przełączniki Kailh GM 4.0 oraz sensor PixArt o wysokiej czułości (do 8000 DPI). Zamknięty korpus myszki GEM oraz materiały wysokiej jakości zapewniają dużą sztywność oraz wytrzymałość konstrukcji, a specjalne przetłoczenia na bokach poprawiają chwyt. Uzupełnieniem jest przewód w oplocie typu „paracord”, który jest niezwykle giętki, a dzięki swojej niskiej wadze niemal niewyczuwalny podczas intensywnej rozgrywki.\nNikola 8 września 2021\nDobrze układa się w dłoni. Przyciski nie są za głośne, a kabel nie przeszkadza w użytkowaniu. Na chwilę obecną nie napotkałam żadnych problemów. Kolorystyka satysfakcjonuje oko, a podświetlenie jest ciekawym smaczkiem tej myszki. Idealnie nadaje się do gier, ale także do codziennego, spokojnego użytkowania.\nMikołaj 11 września 2021\nMysz jest bardzo fajna i dobrze wykonana.


Czy leczenie alkoholizmu jest płatne? - Życie bez uzależnień\nŻycie bez uzależnień\nTerapia odwykowa alkoholowa szansą na powrót do zdrowia\nNa czym polega terapia alkoholowa online?\nDla kogo rozwiązaniem jest terapia alkoholowa zamknięta?\nAlkoholizm i jego objawy\nCzy leczenie alkoholizmu jest płatne?\nOpublikowane przez Mateusz w dniu 14 sierpnia 2018\nKiedy Ty lub Twój bliski przyznacie się do choroby alkoholowej i będziecie chcieli podjąć leczenie, zapewne zaczniecie zastanawiać się nad tym, jaką cenę przyjdzie Wam zapłacić za błędy? Mamy tutaj oczywiście na myśli ośrodki dla alkoholików, które oferują swoje usługi dla potrzebujących. Dziś postaramy się przybliżyć Wam zarówno możliwość terapii płatnej, jak również tej oferowanej w ramach NFZ. Odpowiemy zatem na pytanie – czy leczenie alkoholizmu jest płatne.\nOśrodki dla alkoholików płatne – cena leczenia\nWybierając ośrodek płatny, musisz liczyć się z tym, że cena uzależniona jest od różnych czynników, które wpływają na leczenie chorego. W jednym ośrodku będzie większa, w innym zaś mniejsza. Niemniej jednak, każda cena uzależniona będzie na pewno od podstawowych czynników, do których należy:\n● koszt pobytu i wyżywienia\n● opieka personelu, w tym pomoc psychologa i terapeuty\n● konsultacje lekarskie, w tym również postawienie odpowiedniej diagnozy\n● rehabilitacja (jeśli ta jest konieczna)\n● ewentualne leczenie farmakologiczne\nNiemniej jednak, warto zdawać sobie sprawę z faktu, że warto zapłacić każdą cenę, bo leczenie alkoholizmu jest niezwykle ważne nie tylko dla osób chorych, ale przede wszystkim dla ich bliskich, którzy koniec końców stają się współuzależnieni od nałogu.\nTerapia alkoholowa bezpłatna\nJeżeli nie stać Cię na opłacenie ośrodka, terapia alkoholowa może być przeprowadzona w ramach NFZ. Leczenie alkoholizmu w Polsce odbywa się bowiem zarówno w formie prywatnej, jak i refundowanej. Niemniej jednak, jeśli przyjrzeć się – leczenie alkoholizmu bezpłatne dla wielu pozostawia wiele do życzenia. Nie chcemy teraz promować leczenia płatnego, jednak warto zauważyć, że często terapie przeprowadzane w ramach NFZ mają niewiele wspólnego z leczeniem medycznym, które daję psycholodzy i psychiatrzy w ośrodkach prywatnych.\nKtórą formę leczenia wybrać?\nZdajemy sobie sprawę z faktu, że niektórych ludzi po prostu nie stać na to, aby rozpocząć leczenie prywatne. Dlatego odpowiadając na tytułowe pytanie – czy leczenie alkoholizmu jest płatne – należy powiedzieć, że nie musi być. Jeżeli jednak masz środki na to, aby skorzystać z prywatnej oferty, zastanów się nad tym dobrze.\nKategorie:\tLeczenie alkoholizmuOdwykTerapiaTerapia alkoholowa onlineTerapia alkoholowa zamkniętaUzależnieniaZdrowieZdrowy tryb życia\nTagi:formy leczeniaośrodki dla alkoholikówterapia alkoholowa\nAlkoholizmu nie trzeba się wstydzić. Alkoholizm należy leczyć. Terapia odwykowa dla alkoholików, choć trudna, może dla wielu stać się powrotem do lepszego życia, rodziny. Niewielu zdaje sobie sprawę z faktu, że terapia odwykowa alkoholowa jest Czytaj więcej…\nTerapia alkoholowa online – nowym sposobem walki z uzależnieniem Terapia alkoholowa, to dla wielu ludzi trudny temat. Szczególnie, jeśli nie potrafią przyznać się do tego, że chorują na alkoholizm. Należysz do takich osób? Pamiętaj, nie Czytaj więcej…\nCzym jest alkoholizm? Alkoholizm, inaczej zwany chorobą alkoholową, to okresowe picie alkoholu, które doprowadza do stanu, w którym uzależniona osoba uznaje, że czuje się lepiej psychicznie. Z czasem osoba chora pije, aby uniknąć złego samopoczucia Czytaj więcej…


Pielęgnacja pięt z Neutrogeną | E-Informator\nSpękana, nadmiernie przesuszona i łuszcząca się skóra na piętach to przede wszystkim łatwo zauważalny problem estetyczny, zwłaszcza kiedy na nasze stopy zakładamy lekkie, odkryte obuwie. Popękane pięty to czasami także znak, że coś niepokojącego dzieje się z naszym organizmem. Braki witamin, nadwaga oraz niektóre choroby mogą się bowiem objawiać zmianami skórnymi na stopach. Najczęściej jednak popękane pięty to przede wszystkim niewłaściwa pielęgnacja tej szczególnej partii ciała. Wystarczy zatem odpowiednio o nią zadbać, zastosować wysokiej jakości, sprawdzone kosmetyki, aby szybko pozbyć się tego mało estetycznego problemu.\nZapomnij o suchych i spękanych piętach\nWydawać by się mogło, że prawidłowa pielęgnacja pięt jest kłopotliwa i wymaga przeprowadzenia serii skomplikowanych zabiegów oraz zastosowania specjalistycznych preparatów, które zregenerują spękaną skórę. Okazuje się jednak, że wystarczy dwa razy dziennie użyć kremu do stóp marki Neutrogena (https://neutrogena.com.pl/product/27), żeby skóra na nich błyskawicznie stała się miękka, gładka i dobrze nawilżona. Ten wyjątkowo efektywny w działaniu specyfik zawiera unikatową Formułę Norweską, czyli oryginalną recepturę opartą na specjalnie wyselekcjonowanych składnikach, Które mają doskonały wpływ na kondycję skóry stóp. Regularna pielęgnacja pięt tym preparatem to najskuteczniejszy sposób, aby raz na zawsze pozbyć się nieestetycznych zmian skórnych tej partii ciała. Systematycznie stosowany zapewni piętom idealną gładkość pięt oraz nienaganny ich wygląd\nUnikatowa formuła, wyjątkowa skuteczność działania\nSpękane pięty to częsty problem, który dotyka zarówno kobiety, jak i mężczyzn. Na szczęście są sprawdzone sposoby, aby szybko pozbyć się szorstkiej, popękanej skóry na stopach. Systematyczne stosowanie odpowiedniego kremu pomoże zregenerować zniszczoną skórę i przywrócić jej odpowiedni poziom nawilżenia. Zawarte w preparacie składniki, między innymi kwas hialuronowy, gliceryna, a także pantenol dogłębnie ją nawilżają i łagodzą nadmierną suchość w obrębie pięt. Na efekty nie trzeba zbyt długo czekać. Już po pierwszej aplikacji specyfiku daje się zauważyć wyraźną poprawę. Skóra staje się bardziej miękka i gładka, a przede wszystkim odpowiednio nawilżona. Krem do stóp na popękane pięty marki Neutrogena posiada lekką, ale niezwykle odżywczą formułę, co więcej, doskonale się wchłania. Nie pozostawia na skórze tłustego i lepkiego filmu, co niewątpliwie jest jego zaletą. Doskonale dba o stopy, a spękanym piętom błyskawicznie przywraca gładkość oraz miękkość.\nZdrowie neutrogena, pielęgnacja pięt, zdrowie


Etykiety: 601 look , aluminium , części , gadżety\nCzas najwyższy pochwalic się nowym nabytkiem. Nowym w prawdziwym tego słowa znaczeniu, czyli nowym fabrycznie! Nabytkiem tym jest lusterko. Jest to moje drugie fabrycznie nowe lusterko tego typu (o pierwszym pisałem już dość dawno temu w poście: Lusterka). Wraz z lusterkiem w paczce znajdowało się oryginalne pudełko (a właściwie to co z niego zostało), na którym jest instrukcja wymiany szkła oraz montażu lusterka.\nEtykiety: blacharka , ogłoszenia , problemy\nWczoraj w moim garażu na auto spadł zderzak, który podwieszony był na ścianie garażu. O tym "kto?", "co?" i "jak?" pisał nie będę. Po prostu był to nieszczęśliwy wypadek i tyle. Początkowo myślałem, że ucierpiał jedynie błotnik przedni od strony kierowcy (odprysk lakieru w jednym miejscu), ale okazało się, że jest znacznie gorzej. Pech chciał, że wgnieceniu uległ przedni słupek. Wygląda to nieciekawie i wiem, że sam nie dam rady tego zrobić idealnie. Szpachlowanie, cięcie, spawanie nie wchodzą w grę. Szukam "magika" (osoby lub firmy), która byłaby w stanie usunąć to wgniecenie bez niszczenia czegokolwiek. Podobno są takie cuda.\nJeśli ma ktoś namiary na takiego właśnie "magika" to bardzo proszę o podanie ich w komentarzu. Najbardziej interesuje mnie Łódź oraz okolice.\nkomentarze ( 13 ) | Publikowanie komentarza\nEtykiety: serwo , silnik , składanie\nMoje podstawowe działania jakie w tej chwili mają miejsce przy aucie dotyczą głównie komory silnika. Chcę wszystko doprowadzić do porządku, odświeżyć, złożyć i odpalić silnik.\nPo pracy nad drzwiami od strony pasażera (pisałem o nich w postach: Duroplasty drzwi (część pierwsza) oraz Duroplasty drzwi (część druga)) przyszła pora na drzwi od strony kierowcy. Technika wykonania oczywiście dokładnie taka sama chociaż po tej stronie żeby dobrze spasować ze sobą rozcięte krawędzie trzeba było użyć więcej blaszek.\nDziś zacząłem ogarniać i skłądać komorę silnika. Chętnie skorzystałem z pomocy taty przy wymianie kolektora ssącego. Operacja odbyła się bardzo sprawnie i bezproblemowo, a to nie da się ukryć, była właśnie zasługa taty. Sam bym sobie z tym tak szybko nie poradził.\nNowo założony kolektor (pisałem o nim w poście: Kolektor ssący) posiada króciec umożliwiający podłączenie serwa (pisałem o nim w poście: Serwo).\nWypadałoby zdać jakąś małą relację z dalszych prac nad drzwiami (zacząłem o tym pisać w poście: Duroplasty drzwi (część pierwsza)). Kolejny etap klejenia duroplastu na drzwiach polegał na zdjęciu ścisków oraz tymczasowo przykręconych blach i zaklejeniu pozostałych otworów. Następnie całość została oszlifowana i wyszpachlowana.\nAby nie okazało się przed samym składaniem, że dopracowania wymagają jeszcze pewne drobne elementy to pomału staram się je wyszukiwać, czyścić i lakierować. Niby to nic wielkeigo, ale potem takie drobiazgi mogą nieźle opóźnić składanie auta "do kupy".\nEtykiety: lakierowanie , ogłoszenia , remont\nTrudno uwierzyć, ale od ostatnich prac, ktore miały miejsce minęły już prawie 2 miesiące (post: Lakier z przodu)! Różne były powody tak długiej przerwy jaka nastała w pracach. Nie ma co jednak "płakać nad rozlanym mlekiem" i usprawiedliwiać się, trzeba ruszyć dalej. Auto czeka na dokończenie lakierowania, przerobienie duroplastów drzwi (o tym być może powstanie jeszcze jakaś relacja) i złożenie.\nNa początek poprawiłem spasowanie tylnego błotnika po stronie kierowcy i położyłem na nim podkład do tworzyw sztucznych, a następnie podkład wypełniający. Nic wielkiego, ale od czegoś trzeba zacząć.


Działka na sprzedaż, Krakowski Jerzmanowice-Przeginia Jerzmanowice, 96 000 PLN, 800 m2, domy-77 | Domy.pl\nSUPER OFERTA!!! KUPUJĄCY 0% Prowizji. Do Sprzedania malowniczo położona działka budowlana o powierzchni 8 arów w miejscowości Jerzmanowice Gmina Przeginia-Jerzmanowice. Kształt działki zbliżony do prostokąta ( 26 m x 31 m ) w pierwszej linii zabudowy bezpośrednio przy drodze asfaltowej. Według Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego w całości przeznaczona pod zabudowę jednorodzinną. Istnieje możliwość dokupienia i połączenia z innymi działkami w tym samym szeregu lub w drugim szeregu tzw. drugiej linii zabudowy. Położenie działki wśród zabudowy jednorodzinnej. Dojazd do działki drogą asfaltową. Do działek usytuowanych w drugim szeregu wytyczona droga dojazdowa jako osobny nr działki. Dostępne media do przyłączenia tj. energia elektryczna, woda z sieci oraz gaz. Okolica cicha i spokojna. W niedalekim sąsiedztwie unikatowe skałki charakterystyczne dla Ojcowskiego Parku Krajobrazowego. W pobliżu sklepy, szkoła, przystanki komunikacji miejskiej. Do trasy nr 94 Kraków-Olkusz około 2,5 km. Możliwość wyboru działki wśród 6 innych. Pięć z nich o powierzchni około 8 arów jedna 11 arowa. Zapraszamy do oglądania.UWAGA: Na stronie inwestlokum.pl w szczegółach danej oferty kalkulator rat kredytowych. Oprocentowanie już od 3,40%. OFERUJEMY POMOC W UZYSKANIU KREDYTU HIPOTECZNEGO!GWARANCJA I BEZPIECZEŃSTWO TRANSAKCJI OBSŁUGA TEJ NIERUCHOMOŚCI OBJĘTA JEST LICENCJĄ PAŃSTWOWĄ NR: 11276 Informacje zamieszczone w ogłoszeniu nie stanowią oferty w rozumieniu Kodeksu Cywilnego. Liczba wyświetleń ogłoszenia: 80\nDziałka na sprzedaż: Krakowski Jerzmanowice-Przeginia Jerzmanowice Numer ogłoszenia: domy-77\nJesteś zainteresowany ofertą? Interesuje mnie oferta numer 77 - Działka na sprzedaż, Krakowski, Jerzmanowice-Przeginia, Jerzmanowice, powierzchnia: 800 m², cena: 96 000 PLN. Proszę o kontakt.


Napisz wątekOdpowiedz Strona 8 z 15 [ Posty: 150 ]\nNapisane: 07 kwi 2015, 20:01\nMotywacja Zaeeda jakoś mi zawsze zwisała podczas tej misji, bo moje renegadzkie podejście mówi, że warto poświęcić tych ludzi, aby powstrzymać Vito w imię większego dobra. Tak to on sobie odlatuje i niszczy życie kolejnym osobom.\n@Polish nie wiem czy wiesz, ale jeśli wykonasz lojalkę Zaeeda po misji samobójczej to wtedy możesz go zostawić na pastwę płomieni Szkoda, że Shep wtedy nie podsumowuje tego słowami ""Fry you son of a bitch"\nOstatnio edytowano 07 kwi 2015, 20:02 przez master_rpg, łącznie edytowano 1 raz\nNapisane: 07 kwi 2015, 20:02\nI dostał w palnik i vida nie złapał. Renegat zrobił by to samo co zaed\nNapisane: 07 kwi 2015, 20:12\nRenegat jest poprostu realistą. Całego świata nie uszczęśliwi i tak przeto robi to w swoim własnym otoczeniu, a załoga na pewno będzie szczęśliwsza mając po swojej stronie lojalnego najemnika niźli bandę niewiele wartych cywilów (w dodatku trybików w zbrodniczej machinie Słońc) i najemnika z chowaną urazą.\nNapisane: 07 kwi 2015, 20:15\nZaed nie chowa urazy przekonałem go.\nZostawić go na pastwe płomnieni nie Raczej wysadził bym go na cytadeli lub omedze\nNapisane: 07 kwi 2015, 20:19\nPisząc "najemnik z urazą" miałem na myśli zarówno zaeeda jak i Vido. Oszczędzając cywilów nie osłabiasz Słońc + zostawiasz im bossa (brak wtedy "bezkrólewia", kłótni o władzę, i całego tego szajsu osłabiającego organizację, za to interes dalej się kręci)\nNapisane: 07 kwi 2015, 20:22\nNie mogłem tak zostawić cywili .\nNapisane: 07 kwi 2015, 20:25\nCzyli honorowo jest ocalić 10, iżby 1000 mogło cierpieć i zginąć?\nNapisane: 07 kwi 2015, 20:26\nZważywszy na to, że spotykamy się z BS parokrotnie, to żywy Vido nie bardzo ma czym dowodzić...\nNapisane: 07 kwi 2015, 20:28\nNo jakoś trójka temu przeczy. Takie szumowiny szybko się odradzają, obacz mlecz w ogrodzie albo perz.\nNapisane: 07 kwi 2015, 20:29\nNie wiesz czy zgina jeszcze zmiejszylem pozniej liczebnosc BS


Pracowity tydzień – ZGKiM Nowogród Bobrzański\nZGKiM Nowogród BobrzańskiarchiwumPracowity tydzień\nPosted by zgkimnb on 22 lutego 2016\nW tygodniu od 12 do 19 lutego br. działania naszej Spółki prowadzone były w różnych dziedzinach, w których mogliśmy służyć mieszkańcom naszej gminy.\nZgodnie z przyjętym planem, kontynuowaliśmy sprawdzanie szczelności sieci wodociągowej. Tym razem prace w tym zakresie prowadziliśmy w miejscowości Klępina. Ponadto, w związku z wystąpieniem awarii na sieci wodociągowej, której efektem było wstrzymanie dostaw wody do części mieszkańców (czytaj), nasza ekipa remontowa przystąpiła do natychmiastowego usunięcia problemu i –w efekcie sprawnie przeprowadzonej akcji – jeszcze tego samego dnia woda popłynęła z kranów u wszystkich naszych Klientów.\nDbając o naszą sieć wodociągową, wykonaliśmy drabiny złazowe do komór zasuw przy rzece Bóbr. Ponadto musieliśmy usunąć awarię na przyłączu, zlokalizowanym przy ul. Zielonogórskiej 12. Prowadziliśmy też wymianę wodomierzy.\nTydzień upłynął nam również na bieżącej eksploatacji stacji uzdatniania wody, cotygodniowym przeglądzie sieci kanalizacyjnej i utrzymaniu działania oczyszczalni ścieków, w tym odwadniania osadów ściekowych. W jednej z przepompowni wymieniliśmy pompę, a ponadto, na terenie przepompowni prowadziliśmy prace porządkowe.\nW zakresie gospodarowania odpadami prowadziliśmy odbiór odpadów zarówno pochodzących z selektywnej zbiórki, jak i zmieszanych (niesegregowanych), w tym z terenu cmentarzy, oraz bieżącą obsługę składowiska, która polegała głównie na pracach porządkowych i rozkładaniu odpadów na kwaterze.\nStandardowo też świadczyliśmy usługi na zlecenie właścicieli nieruchomości, należało do nich m.in. opróżnianie zbiorników bezodpływowych (szamb) i udrożnianie wewnętrznych instalacji kanalizacyjnych.\nNaszych pracowników można było spotkać również na terenie miasta przy pracach porządkowych. Utrzymywaliśmy też w czystości toalety miejskie.