Łukasz Sianożęcki DODANE 02.03.2018 AKTUALIZACJA 02.03.2018\nTak ginęli wyklęci\nUmęczona torturami, odarta z szat i godności starsza kobieta, odpowiada, że nie umiera za zdradę, lecz za obronę prawdy i Chrystusa.\nŁukasz Sianożęcki DODANE 06.02.2018 AKTUALIZACJA 06.02.2018\nNiełatwo być jak Doktor Ola\nJest przykładem całkowitego poświęcenia życia dla bliźnich. Ta postawa nie byłaby możliwa bez pełnego zaufania Bogu.\nŁukasz Sianożęcki DODANE 02.01.2018 AKTUALIZACJA 25.01.2018\nAgata Bruchwald DODANE 03.10.2017 AKTUALIZACJA 25.01.2018\nI powinniśmy czuć się szczęśliwcami.\nAgata Bruchwald DODANE 28.04.2017 AKTUALIZACJA 25.01.2018\nModlitwa, śpiew i przydrożna kapliczka\nZłudne jest twierdzenie, że ze względu na pogodę nie widać, że zbliża się maj. Widać go i to bardzo wyraźnie.\nŁukasz Sianożęcki DODANE 23.02.2017 AKTUALIZACJA 23.02.2017\nZacząć od imion\nCzy pączek może pomóc przełamać lody? Wiele wskazuje, że tak właśnie jest.\nPo raz pierwszy pisałam taki artykuł. Historia podobna do tych, o jakich wcześniej czytałam w książkach.\nAgata Bruchwald DODANE 14.01.2017 AKTUALIZACJA 25.01.2018\nPolonezem na Jasną Górę\nJuż za kilka miesięcy… matura.\nPrzywrócić małżeństwo na piedestał\nDziś tę rangę lewicowa propaganda chce przypisać każdej dowolnej relacji między dwojgiem (a czasem nawet kilkorgiem) osób.\nAgata Bruchwald DODANE 10.10.2016 AKTUALIZACJA 25.01.2018\nPoszli inną drogą\nI to wcale nie był wynik cynicznego zachowania.


"Ogródek na twoim oknie" - doskonała książka na wiosnę! | Maluszkowe inspiracje\n"Ogródek na twoim oknie" - doskonała książka na wiosnę!\nNie wiem, co jest w tych szwedzkich książkach takiego, że praktycznie każda trafia w nasz gust. Zawsze poruszają mądre, aktualne tematy, zawsze robią to niezwykle umiejętnie i traktują młodego czytelnika serio (!). Nie znajdziemy tu zbyt wiele magii i gwiezdnego pyłu, ale rzeczywistość, która może być równie fascynująca (a może nawet bardziej), jak najbardziej wymyślna bajka.\nDziś pokażę wam książkę, dzięki której dziecko zapragnie mieć własny ogródek - i co ważne, może go mieć nawet mieszkając w bloku. A jeśli przeczytacie wpis do końca, będę miała dla was niespodziankę :)\nCo takiego wyjątkowego jest w tej książce?\nGotowe przepisy na to, jak posadzić/posiać i pielęgnować rośliny, żeby pięknie nam wzeszły i wydały owoce. Instrukcje są bardzo proste i dodatkowo wyjaśnione obrazkami. Właściwie nie potrzeba za bardzo naszej pomocy, żeby starszy przedszkolak samodzielnie wykonał każde z pokazanych tu zadań.\nWydanie - książka jest na spirali i ma twardą, kartonową okładkę. Spirala ułatwia korzystanie, bo możemy książkę otworzyć na dowolnej stronie i pracować, nie obawiając się, że się zamknie.\nKsiążka rozszerza dziecięce słownictwo - uczy, czym jest torf, zapylenie, zraszanie, sadzonka, szklarnia, drenaż, a także wyjaśnia, po co roślinom światło, jakim zagrożeniem mogą być szkodniki i jakie narzędzia potrzebne są do ich uprawy.\nUczy odpowiedzialności za wyhodowane samodzielnie roślinki. Systematyczne podlewanie, nawożenie, doglądanie. Widok efektów własnej pracy to również ogromna satysfakcja.\nPromuje zdrowe odżywianie - samodzielnie wyhodowane warzywa dużo lepiej smakują.\nUczy szacunku do pracy - trudno wyobrazić sobie ile wysiłku kosztuje prowadzenie ogródka, jeśli samemu się tego nie spróbuje.\nZapewnia wspaniałą zabawę z bliskimi - rodzicami, dziadkami, rodzeństwem i nie tylko.\nW środku znajdują się instrukcje uprawy następujących roślin: Amarylis, cytrusy, awokado, fasola, hiacynt, kiwi, mango, cebula, marchew, papryka, ziemniaki, trawa ozdobna, rzeżucha, słonecznik, są też różne sadzonki i narcyzy, a na końcu słowniczek trudniejszych pojęć.\nPolecam całej rodzinie!\nA na koniec NIESPODZIANKA - mam dla was 3 egzemplarze książki "Ogródek na twoim oknie".\nNapiszcie w komentarzu poniżej, jakie macie wspomnienia ze swojego dzieciństwa związane z ogródkiem i uprawą roślin. Pamiętajcie, żeby się podpisać :) Spośród wszystkich komentarzy wybiorę 3 osoby, które otrzymają książkę. Macie na to 5 dni - 01.05 w tym wpisie ogłoszę wyniki.\nTym razem decyzja, które z waszych wspomnień wybrać była chyba najtrudniejsza... Przy niektórych łezka kręci się w oku. Ale musiałam wybrać i oto one:\nPochodzę ze wsi, a moja mama zawsze miała imponujący ogród. Tak, mam masę dobrych wspomnień z nim związanych i dziś, jako miejska kobieta, bardzo brakuje mi grzebania się w ziemi. Ale w pierwszym odruchu przyszły mi do głowy te niezbyt miłe wspomnienia związane z warzywnikiem:\n- myszy polne czmychające spod nóg podczas jesiennych zbiorów marchewki i kapusty,\n- białe, tłuste, ruszające się pędraki wykopywane z ziemi gracką podczas pielenia truskawek,\n- ciągle nacinane motyką młode ziemniaki przy ręcznym wykopywaniu ich do obiadu (nigdy nie umiałam zrobić tego bez uszczerbku na kartoflu),\n- zielono-brązowe dłonie od wyrywanej hektarami łobody na polu ziemniaczanym - nie dało rady ich doszorować na niedzielę ;)\n- niepowodzenia w uprawach - do dziś czuję empatycznie jak przykro było mamie, kiedy po wielu tygodniach pracy warzywa zjadała jakaś "zaraza" (nie używało się wtedy chemii w ogóle).\nA kiedy warzywa leżały zimą w małej podziemnej piwniczce pod domem i byłam proszona o przyniesienie warzyw do zupy, strach mnie oblatywał, bo przesiadywały tam jaszczurki. Zupełnie jakby tych warzyw pilnowały ;)\nCiężko było... Lata 60-te. Bieda polskiej wsi. Ogród był naszym żywicielem. Uprawa warzyw i owoców to nie była zabawa. Nie było kolorowych gracek, gumowych rękawic, miłych dla oka designerskich gadżetów. Babcia śmiertelnie poważnie potraktowała wyrwane przez mnie całe grządki młodych wschodzących marchewek (myślałam, że to badyle) i poniosłam za to nawet jakąś karę. Narzędzia były ciężkie dla małych rąk. Moja pomoc w pracy w ogrodzie traktowana była poważnie - dzieci miały pracować, nie ociągać się, bo pracy było mnóstwo. Pamiętam ból pleców od długiego schylania się, ranę w stopie od starej ciężkiej gracy. Pamiętam zbieranie ziemniaków w wielkie wiklinowe kosze i wrzucanie dużej kapusty na taczkę. Ale mimo to, moje główne wspomnienia ogrodowe to wspaniałe smaki i zapachy - pomidorów jedzonych prosto z krzaka w całości, marchewki wyciągniętej z ziemi i wytartej tylko o stare spodnie, kwasek czarnych porzeczek i wgryzanie się w ostrą młodą cebulę.I rosę! Tak, tę rosę letnią o świcie, gdy szłam zrywać jeszcze nie nagrzane słońcem ogórki na kiszenie. Danka Sarna\nMy nie mieliśmy ogródka tylko mały skrawek trawnika przed blokiem. Pamiętam jak z mamą zrywałyśmy drobne, kolorowe kwiatki, różne trawy, szukałyśmy kamyków i błyszczących papierków od cukierków oraz... szkiełek. Mama pokazała mi jak robić "sekretne szkiełka" w ziemi. Znacie to? Malutkie kompozycje z kwiatów ukryte w dołku, przykryte szkiełkiem i przysypane ziemią. Mama robiła dla mnie kompozycje, a ja dla niej. Jaka radość z odkrycia takiego sekretu w ziemi i podniecenie co też tam mama ukryła! Magdalena Jagodzińska.\nAutorów bardzo proszę o kontakt w wiadomości prywatnej (maluszkowe.inspiracje@gmail.com) - z adresem do wysyłki :)\n3-5 , 6-9 , czytamy , książki dla przedszkolaka , książki dla uczniaka , Wydawnictwo Wam\nAleksandra Ćwięk 26 kwietnia 2018 09:37\nUprawa roślin nawet w bloku to coś dla nas! W zeszłym roku były pomidorki koktajlowe i poziomki. W tym mój mały ogrodnik dogląda i podlewa truskawki, a wkrótce i będzie sadzonka pomidorków, które samodzielnie uprawiane przez pierwsze letnie miesiące zeszłego roku smakowały najlepiej :) A zapomniałabym o mandarynkach, które wzeszły już kilka miesięcy temu i rosną w siłę! :)\nJakie jest moje wspomnienie z dzieciństwa zw. uprawą roślin? Jest ich wiele i kojarzą mi się z moją babcią, zapaloną ogrodniczką która jak się okazuje teraz mocno zakorzeniła we mnie potrzebę "grzebania w ziemi". Mieszkając w bloku, ale będąc szczęśliwą posiadaczką tarasu przebieram nóżkami na pierwsze oznaki wiosny i kupuje sadzonki roślin i jedno i wieloletnich, które uprawiam w donicach :) Jako dziecko każdy piękny wiosenny dzień spędzałam z babcią w ogrodzie pomagając na każdym etapie siewu, pielęgnacji i zbioru warzyw, owoców jak i pięknych kwiatów. W swoim tajemniczym miejscu wysoko na gałęzi orzechowca miałam wszystko pod nadzorem :) Najbardziej pamiętam smak zielonego groszku, zapach konwalii i szorowanie nóg poplamionych orzechowcem:) Piękny czas!\nNawet nie mam pewności, czy konkurs jest jeszcze aktualny, ale dziękuję że mogłam powspominać :) Pozdrawiam\nMonika Flok 26 kwietnia 2018 10:12\nTakie książki bardzo lubimy☺\nAnonimowy 26 kwietnia 2018 10:17\nOd dzieciństwa rodzice pokazywali mi ile radości może dać ogród.Zbierałam z Tatą winogrona,robiłam z Mamą soki z pigwy.Z małą koneweczką w kształcie słonika podlewałam kwiaty.\nDziś miłość do ogrodu przekazałam swojej córce,uwielbia ze mną sadzić roślinki.Ma rabatę swoich poziomek i krzaczki borówek.Cieszy ją każdy kwiat i uwielbia zapach bzu.\nA ja patrzę na Nią i widzę siebie kiedyś... :)\nEmilka B 26 kwietnia 2018 10:21\nWspaniała książka dla dzieci i nie tylko. Babcia zawsze kochała pracę w ogrodzie miała ich 2 jeden z kwiatami drugi z warzywami. Wczesną wiosną chodziłam z nią do ogrodu i siałyśmy, sadziłyśmy różne kwiaty, które kwitły przez cały rok. Mimo że nie zdarnie to jeszcze robiłam nieraz coś wysypałam ona zawsze cieszyła się z mojej pomocy :) później gdy ogród zaczął kwitnąć i pachnieć cieszyłyśmy się obie, że mimo tak dużej pracy mamy takie wspaniałe efekty. Z sadzeniem i sianiem warzyw było podobnie. Ona robiła mi bruzdki żebym wiedziała w które miejsce np wsiać marchew a swoimi niezdarnymi palcami sypałam nasionka ( w jedne miejsce mniej w inne więcej) ale siałam , a babcia wciąż była szczęśliwa że może spędzić ze mną czas. Później gdy było plewienie owych ogrodów, nieraz się śmiała bo wyrwałam coś dobrego, ale nigdy nie powiedziała złego słowa. Wspaniale wspominam tamte czasy i teraz moje dziewczynki robią to samo ze swoją babcią. Historia lubi się powtarzać ale najważniejsze w tym są wspomnienia, króre są bezcenne i nikt ich nie zabierze <3\nEmilka B 26 kwietnia 2018 12:37\nZulka 26 kwietnia 2018 12:10\nMam dwa wspaniałe wspomnienia związane z ogrodami w swoim dzieciństwie. Pierwsze to takie, że babcia miała działkę i sadziła na niej warzywa. Do dzisiaj pamiętam łuskanie grochu i wyjadanie go prosto z krzaka i że wraz z babcią sadziłam marchewki i inne warzywa i pamiętam też drzewo chyba morelowe, z którego morele były najlepsze i orzecha na którego uwielbiałam się wspinać :). Innym ogrodowym wspomnieniem są wakacje na wsi u kuzynek. Pełno krzaków porzeczkowych i agrestowych, sad z jabłkami i robienie sałatki owocowej z tychże owoców i oczywiście kolczyki z czereśni :).\nEwa Pekal 26 kwietnia 2018 12:36\nZ dzieciństwa pamiętam ogródki babci, pełne kwiatów, warzyw i owoców. Jadłam truskawki, poziomki, porzeczki prosto z krzaków. Na środku ogrodu rosła olbrzymią czereśnia, to pierwsze drzewo, na które włączam i z którego spadłam. Lubiłam spędzać tam czas. Ewa Kasperowicz-Pękal\nmarcjanna 26 kwietnia 2018 12:56\nPamiętam dużo owoców - truskawki, maliny, poziomki, porzeczki, agrest. Niestety z czasem kolejne krzaczki znikały robiac miejsce kwiatom. Ukochane dwa wspomnienia - zabawa z koleżanka w gumisie, agrest był naszym gumi-sokiem! Oraz zrywanie z balkonu malin, a jak nie mogliśmy już dosięgnać, przeskakiwaliśmy przez barierkę wprost do ogródka, żeby nie trzeba było chodzić na około domu.\nAnonimowy 26 kwietnia 2018 13:16\nDzień dobry! Z dzieciństwa mam całkiem różne wspomnienia - jak miałam ze dwa latka, to miałam "swoje" kwiatuszki zasadzone na działce babci, które zawsze już rosły tym samym miejscu... i przebiśniegi, które babcia zrywała mi na urodziny... ale pamiętam też, jak rodzice zmuszali mnie do plewienia grządek warzyw czego nienawidziłam... i chowałam się zawsze przed nimi, by nie rzucać się w oczy. Jak widzieli mnie bawiącą się, to z przekonania, że się nudzę - kazali mi plewić, wrrrr. Do dzisiaj tego nie znoszę... Ale za to co roku sadziłam w słoiczku, na gazie, fasolkę, by potem zasadzić ją koło mojej tajnej skrytki...\nDlatego dzisiaj, dla swoich dzieci, chciałabym raczej kreować miłe wspomnienia i miłość do natury w każdej postaci\nOla Nowakowska 26 kwietnia 2018 13:32\nDzień dobry:) Gdy byłam małą dziewczynką, całe dnie spędzałam w ogrodzie Dziadka. Nie chodziłam do przedszkola, ale za to chodziłam do OGRODU!:) Gdy wspominam te piękne dni, to przed oczami mam przede wszystkim mojego kochanego dziadka, który nauczył mnie sadzić warzywa, owoce, kwiaty. Siałam albo za gęsto, albo za rzadko. Gdy warzywa zaczynały wschodzić, to zawsze było widać która grządka była moja, a która dziadka:) Choć dziś Dziadka nie ma już z nami, to nadal dźwięczy mi w uszach jego ciepły głos: "Kolka, nie tak gęsto!":) (Dziadek nazywał mnie Kolka, bo kiedyś ukłuł mnie kaktus i byłam tak zła, że go (kaktusa) kopnęłam... Nie muszę pisać czym to się skończyło...) W każdym razie ogród Dziadka to moje najmilsze wspomnienia z dzieciństwa i do dziś czuję niezwykły zapach warzyw i ziemii, gdy wchodziło się do namiotu z pomidorami. Cudne wspomnienia! Ola Nowakowska\nAnonimowy 26 kwietnia 2018 15:02\nMonika G-K 26 kwietnia 2018 15:46\nEh...wdpomnienia ogródkowe��moi rodzice sadzili groszek cukrowy, ktorego smak uwielbiam do dziś. Pamiętam też jak razem z siostrą podziwiałyśmy maleńkie żabki, których wiosną było mnóstwo i próbowałyśmy je łapać między grządkami. A teraz jak o tym pomyślę to pękam ze śmiechu bo panicznie boję się żab��\nHmm mam raczej słabą pamięć, ale z tego co sobie przypominam to kojarzę, że mieliśmy wieeele warzyw i owoców m.in. słonecznik, ziemniaki, pomidory, dynie, patisony, truskawki, wiśnie, czereśnie, śliwki, jabłka, brzoskwinie, agrest, wszystkie rodzaje porzeczek, jagody, poziomki, rabarbar, cebulę, buraki i pewnie jeszcze coś by się znalazło ale aktualnie nie przypominam sobie. Wiem, że było z tym "trochę" pracy. Musiałam wcześnie rano wstawać, żeby babcia z którą mieszkaliśmy nie zjadła mi np. truskawek (trochę to straszne, że miała takie zapędy:P). Zawsze ze swoim przyjacielem mieliśmy "mądre" zabawy typu: kto zmieści najwięcej pestek z czereśni w ustach albo kto dalej splunie pestką, było super:D Mieszkaliśmy zaraz przy stawie i lesie, więc wiele niespodzianek często się w tych chaszczach warzywno-owocowych kryło np.jaszczurki i pająki z grubymi brzuszkami, których nienawidzę. Jeśli chodzi o samą uprawę to niestety nie mogłam się zaangażować bo moja mama na niewiele mi pozwalała zawsze twierdząc, że sama zrobi to lepiej. Dziś sama jestem matką i mam dwójkę małych dzieci, pozwalam im uczyć się na swoich błędach (oczywiście w granicach rozsądku). Starszy syn (4,5 l) pomaga mi w wielu obowiązkach, nie zawsze dokładnie np.sprząta czy lepi kluski ale uczy się i nabywa nowych umiejętności. W tym roku chce siać, wszędzie i wszystko, zbiera aktualnie nasionka a część już ma na swoim 1,5m x 1,5m poletku przygotowanym u babci posiane. Na każdych zakupach wypatruje kolejnych nasionek których brakuje mu w kolekcji. Oglądając gazetkę z ofertą jednego z supermarketów, na widok nasion żółtej cukinii powiedział do babci: babciu ja o takiej cukinii marzyłem, a nawet mi się w nocy śniła!Sądzę, że książką o której dzisiaj mogliśmy się trochę dowiedzieć byłaby spełnieniem jego marzeń tym bardziej, że jest mowa o pomarańczy o której sam wspominał. Młodszy syn pewnie też by się sporo nauczył. Pozdrawiam Martyna- mama Dawidka i Mateuszka\nKornelia Pyzik 26 kwietnia 2018 22:48\nW moim rodzinnym domku od zawsze były grzadki, a na nich wszystkie podstawowe warzywka. Sadzeniem i sianiem raczej zajmowali się rodzice, do mnie należała pielęgnacja, czyli plewienie. Widok pięknie oczyszczonych grządek był widokiem bezcennym, do dziś pamiętam tą satysfakcję . Wspomnieniem niezapomnianym jest również fasola. Było jej sporo, a jak to z fasolą już jest żeby się do niej dostać trzeba wyłuskać. I to właśnie było moje zadanie. Oj z uśmiechem na twarzy wspominam tą ogromną opałke pełna fasoli, choć wtedy nie było mi do śmiechu 😃\nAnonimowy 27 kwietnia 2018 03:12\nPamiętam, że jako dziecko miałam wydzieloną część ogródka, na której mogłam zasadzić co tylko chciałam. Poza tym pomagałam przy pieleniu, choć to wspominam jako męczące �� Teraz nie mam dużego ogródka (choć miejsce na niego jest) ale razem z dzieckiem staramy się co nieco wyhodować, aktualnie poziomki (wybór syna ��) i słonecznik (mój wybór).\nMy nie mieliśmy ogródka tylko mały skrawek trawnika przed blokiem. Pamiętam jak z mamą zrywałyśmy drobne, kolorowe kwiatki, różne trawy, szukałyśmy kamyków i błyszczących papierków od cukierków oraz... szkiełek. Mama pokazała mi jak robić "sekretne szkiełka" w ziemi. Znacie to? Malutkie kompozycje z kwiatów ukryte w dołku, przykryte szkiełkiem i przysypane ziemią. Mama robiła dla mnie kompozycje, a ja dla niej. Jaka radość z odkrycia takiego sekretu w ziemi i podniecenie co też tam mama ukryła!\nAnonimowy 27 kwietnia 2018 10:09\nMagdalena Jagodzińska. Zapomniałam się podpisać :)\nKatarzyna Grych 27 kwietnia 2018 11:06\nCała moja rodzina zarówno od strony mamy jaki i taty mieszkała w mieście w bloku. W związku z tym miałam dość ograniczone możliwości zabawy w ogrodzie, sadzenia i doglądania roślinek.Jednak pamiętam, że wraz z nadejściem wiosny zawsze sadziłyśmy z mamą rzeżuchę na liglinie :) codziennie sprawdzałam czy małe ziarenka już wykiełkował, podlewałam w razie potrzeby. Pierwszym momentem, na który czekałam było oczywiście wykiełkowanie ziarenek, a później moment, w którym rzeżucha była gotowa do jedzenia :) Teraz mieszkamy z mężem i dwójką dzieci na wsi, mamy duży ogród, dlatego taka książka bardzo by nam się przydała. Mama umie sadzić tylko rzeżuchę, a z chęcią nauczyłaby czegoś więcej swoje dzieci ;)\nAnia Kuś 27 kwietnia 2018 13:33\nMoże to co napiszę nie będzie zbyt pedagogiczne, ale przecież nie oto chodzi:) Wspomnienie, to wspomnienie. No więc do rzeczy. Moim największym koszmarem z dzieciństwa było pielenie ogródka:) Dlatego z bratem opracowaliśmy szybki plan jak to zrobić żeby się nie narobić. Otóż wszystkie chwasty zasypywaliśmy ziemią zamiast wyrywać...Mama troszkę dziwiła się dlaczego tak szybko rosną ponownie ale nigdy nie odkryła naszych działań :) Dopiero po latach ujawniliśmy nasze sztuczki... Dziś oczywiście sama chciałabym córce wpoić miłość do ogródka, no i żeby nie wpadała na takie głupie pomysły jak my.\nAnonimowy 27 kwietnia 2018 19:22\nWychowałam się na czereśni z kolczykami z nich na uszach, pod orzechem uwalniając orzechy z zielonych łupież, zbierając truskawki w wielkim słońcuna polu i godzinami zrywając porzeczki na przemian z agrestem. Niesamowity smak groszku ze strączków pamiętam do dzisiaj,a lwie paszcze, gladiole i margaretki obowiązkowo zbierałyśmy tuż przed wyjazdem z działki do domu. Moja ukochana Babcia i ja. Potem był czas pelargonii na balkonie, koniecznie czerwonych, ich płatki były dosłownie wszędzie. I jeżyków, które siały się niemalże same, a na zimę wszystkie doniczki pełne tych cudów lądowały na parapetach w pokojach. Moja Babcia to wszystko uwielbiała. I choć wtedy to wszystko było takie zwyczajne, czasem nudne, czasem denerwujące, dziś, gdy Jej już nie ma, próbuję uchwycić tamte chwile i zatrzymać je w doniczkach na swoim balkonie. Teraz to u mnie znienawidzone niegdyś płatki pelargonii roznoszą się pod butami i kocham to, bo to moje dzieciństwo i najpiękniejsze wspomnienia. Marta C. mój e-mail: to dzmarta@poczta.fm\nAnia Kor 28 kwietnia 2018 14:11\nCałe życie mieszkam w bloku, więc z ogródkiem nie mam za wielu wspomnień, ale pamiętam, że kiedyś przyniosłam mamie zerwane specjalnie dla niej mlecze - mniszek lekarski (wiecie jak zrywają kwiatki małe dzieci - tuż przy kwiatku, łodyga max 1 cm:)) i postanowiłam, że zasadzimy je w doniczce. Mama przyniosła doniczkę nasypałyśmy ziemi i "zasadziłyśmy" nasze mlecze. Codziennie oglądałyśmy jak rosną nasze mlecze (mama codziennie podmieniała kwiatki na coraz dłuższą łodygę) aż w końcu, tak jak na dworze, zamieniły się w dmuchawce, które zerwałyśmy i dmuchałyśmy sobie w twarz :) I tak zakończyła się nasza "ogrodnicza przygoda". Pozdrawiam serdecznie, Ania Marcinkowska\nAnonimowy 28 kwietnia 2018 14:45\nKiedy odwiedzaliśmy kuzynki - uwielbiałam bawić się w ich ogrodzie. To był taki mój świat fantazji, bo widoki wydawały mi się jak z bajki. Uwielbiałam przyglądać się pracy pszczół zbierających nektar z kwiatów. Było ich dużo, ponieważ wujek miał własne ule. W ogrodzie rosła dorodna jabłonka na której mieliśmy zrobiony domek. Był bardzo prowizoryczny, ale mieścił wszystkie dzieciaki w wiosce 😃.\nZ tych gorszych wspomnień pamiętam jak oberwało mi się, że z najładniejszych kwiatów w ogrodzie zrobiłam bukiet dla mamy. Ależ było mi przykro, bo byłam taka szczęśliwa wręczając go jej. Nie spodziewałam się, że zrobię przykrość cioci. Była naprawdę zła.\nA u nas? Od zawsze mieszkałam w boku i nie wyobrażałam sobie, że można mieć ogródek na oknie. Jedynie sadziliśmy rzeżuchę przed świętami Wielkanocnymi. W końcu kwiaty w domu ograniczyliśmy tylko do paprotek na ścianach i kaktusów na parapetach, ponieważ mieliśmy dwa koty, które zjadały wszystkie kwiaty z miękkimi liśćmi. Może właśnie dlatego zupełnie nie mam ręki do upraw... Bardzo żałuję, bo teraz moi synowie są zafascynowani życiem roślin. Zadziwia ich, że z pestki czy nasionka powstają różne rośliny, a nawet potężne drzewa.\nJakiś czas temu byliśmy u znajomych, którzy pochwalili się nam zasadzonym w doniczce już kiełkującym arbuzem. Chłopaki byli pod wrażeniem, więc i my postanowiliśmy coś zasadzić. Chłopcy chcieli arbuza, ale z obawy, że może nam to nie wyjść zdecydowałam o posadzeniu fasolki typu Jaś.., bo przecież jest prosta w utrzymaniu. Naopowiadałam dzieciom jak piękne wyrosną nasze fasolki, pokazywałam zdjęcia na internecie jak po kolei będą rosły...\nZaangarzowałam chłopaków do sadzenia. Mieliśmy świetną zabawę! I czekaliśmy na wykiełkowanie naszych fasolek .... i na 6 posadzonych wykiełkowała tylko jedna na samym brzegu doniczki.. Chłopaki byli zawiedzeni. Ale z tego co udało mi się zaobserwować to i tak chciałam za gęsto posadzić nasiona. Wyciągamy wnioski i będziemy próbować jeszcze raz 😉. Sama nabrałam ochoty na drobne uprawy z rodziną. Mieliśmy ogromną frajdę w czasie sadzenia, pojawienia się roślinki, a teraz obserwacji jak rośnie (na fb dodałam zdjęcie naszej fasolowej sadzonki - ma 2 tygodnie).\nAsia K 30 kwietnia 2018 22:41\nZacznę od tego, że nigdy nie miałam własnego ogródka. A bardzo chciałam mieć. Za to wraz z rodzicami osiągnęliśmy mistrzostwo świata w uprawie pelargonii na naszym balkonie. Piękne, różowe, duże pelargonie robiły wrażenie na wszystkich i z daleka przyciągały uwagę. Sporo było z tym zachodu - nie pamiętam już ile korytek mieliśmy, ale codzienne podlewanie (balkon mamy od południowej strony i panują na nim warunki subtropikalne) zajmowało mnóstwo czasu... A wcześniej procedura "rozszczepkowa" wszystkie parapety były "upstrzone" sadzonkami...\nWyprawy na ogródek były dla mnie - dziecka blokowego jak przejście do innego świata. Nasi sąsiedzi mieli działkę - czasami wybieraliśmy się tam z rodzicami. Objadałam się agrestem, wąchałam groszek pachnący (uwielbiałam ten zapach), zajadałam się nieco opiaszczoną marchewką, obserwowałam robaki i ... pieliłam grządki... Serio serio, uwielbiałam to robić.\nNajwspanialszy był jednak ogródek Dziadków (szkoda, że jakieś 500 km od nas), ze szklarenką z pomidorami, które pomagałam podlewać Dziadkowi, z poziomkami, które Dziadziuś dla mnie specjalnie zrywał, malinami i całą grządką pomarańczowych nasturcji, które Babcia uwielbiała. Tam spędzaliśmy sporą część naszego wakacyjnego czasu. I ciągle uśmiecham się na wspomnienie tamtych chwil.\nObu ogrodów już nie ma - miasta rozwijały się i na ich miejscu są nowe ulice.\nMoje dzieci też uwielbiają działkę. Swoich Dziadków (tak tak mój mąż był szczęściarzem). I mają trochę bliżej niż jak, bo tylko 140 km. Grabią trawę, wyrywają chwasty, podlewają, a ostatnio nawet załapali się na wysadzanie cebulek kwiatów!!!\nW przedszkolu naszych dzieci w grupie Tosi od połowy kwietnia realizowany jest projekt "Rośliny". Dzieciaki wysadzają cebulki, wysiewają nasiona, poznają kwiaty (ostatni Tosia zagięła na czymś Tatę). Obserwują, pielegnują i mają ogromną frajdę. Więc w domu też mamy teraz mini ogródek z wysianym szczypiorkiem i groszkiem.... A gdybyśmy przez przypadek wygrali książkę, na pewno powędrowałaby z Tosią do przedszkola, bo przecież to o "ich ogrodzie i roślinach":-)


Po maturze w mundurze - Defence24\n12 czerwca 2020, 14:35\nResort obrony narodowej zachęca maturzystów do studiowania na uczelniach wojskowych. Uczelnie wojskowe to atrakcyjne studia i perspektywy, ciekawe wyzwania i pewna praca w wojsku. Termin rejestracji i składania wniosków na studia wojskowe upływa 30 czerwca 2020 r. Dla kandydatów na kierunki cywilne na uczelniach wojskowych, terminy rejestracji kończą się w sierpniu i we wrześniu.\nod 1200 zł miesięcznie na I roku - bez podatku - kwota rośnie z kolejnym rokiem studiów, osiągnięciami, stopniami wojskowymi – do 2600 zł na V roku;\nbezpłatna nauka, zakwaterowanie i wyżywienie;\nbezpłatne umundurowanie, książki i pomoce naukowe;\nbezpłatny dostęp do obiektów np. strzelnice, trenażery, symulatory, baseny, siłownie;\nbezpłatny dostęp do specjalistycznych szkoleń i kursów np. pilota, płetwonurka, skoczka spadochronowego, SERE;\ndostęp do programu Erasmus+;\nzniżka 78% na bilet PKP;\nśroda, 8 lipca 2020, 02:47\nCzy w więzieniu też nie darmowego przykładowo zakwaterowania, wyzywienia? Utrzymanie więźnia to pewnie ze 4tysiaki ma miesiąc\nśroda, 8 lipca 2020, 02:16\nTo te stypendium jak Pan nizej piszę to na ciuchy i szampony? Dobry komp to 5000zl oprogramowanie legalne z 700zl office inne po 1500zl. Smartfon tez potrzebny to narzędzie. Czy studenci to na koniach czy pieszo? Samo OC to z 1000-2000zl. No i chyba tam wszystko w Kampusach? Kina rozrywki, golf..? Bo sory na paliwo tez pare stow. W tych czasach 3000 ta jak 10lat temu 1500. Nic tylko sie ciąć i modlic(heh) o zdrowie. Może uzywane kwiaty dla narzeczonej to bylby dobry biznes- mozna sie w budzecie zmiescic? Nie jeden ma inna strukture wydatkow i musi dorabiać? Czy nie rozsadne jest pracować na niskich staniwiskach a jak ktos lapie to w firmie awansuje? Albo skonczyc elektrykę i zarabiac 20tys? Informatykom to służby pewnie nonstop patrzą na ręce. Teraz w firmach to i samochód potrafią dać i studia opłacić. Dzis myślałem, czy to ze zabrania sie korzystać z narzedzi na egzaminie poprostu splyca nauke do rycia. Ten swiat to narzędzia a dzis ludzie nie potrafia wiedzy w smartfonie wyfiltrowac aby glupot nie powielać. Czyli przez te 5-6 lat to z wakacji nici? To jesli to stypendium i nie żołnierz to można nie podjąć pracy w wojsku po skonczeniu uczelni? Ja w projekcie z ue na Politechnice dostawalem do ręki 5000zl + swoje zarobki na najnizszym stanowisku w czasie wolnym, nadgodzin urlopów ale lacznie to z 10tys/mc. A to mieszkanie gdzie mieszkają to nie przypadkiem byle jakie pokoje jak z PRL tylko odswiezone? Jedzenie rozumiem jakosciowo od dietetyków czy jak to w wojsku byle co nakuwane i co jakis czas konserwa konserwantow.... Nie lepiej zrobić trojke dzieci i miec 1500 przez 18lat.. hahaha- to juz żart Gdzie my jesteśmy, zero profesjonalizmu i wizji na kazdym kroku... i teraz piloci bez roboty, na lekarzy(personel) plują i grosze płacą, wykladowcy na uczelniach po 3-4,5 tys.? śmiech. Logistycy sa ale poco? Czemu Ci ludzie nie sa na czele? Wojsko Logistyką stoi heh- smutne. Po tych innych szkolach to kim mozna być? Dobrym sciemniaczem/propagandzistom? To jest smieszne i żenujące, ze hamstwo na czele..- przykre patrzac jako obywatel. Wszyscy koledzy co wyjechali za granice (nie mowie o patologiach) podorabiali sie ogromnie. A za 5lat studiow to jak wyjdziesz po tej uczelni to same mieszkania potrafią pójść o 100-200tys w cenie a gdzie tam kredyt. Wiec jak nie pojdziesz do normalnej najnizszej pracy gdzie teraz to 4tys a kierowca to nawet i 12tys zarobi To sam skok wartosci mieszkania przewyższa stypendium 5 letnie. Heh, mieszkania nie masz i się nie dorobiles. A za niedlugo ceny mogą wystrzelic jeszcze bardziej. Oslabiona waluta i stopy napedzaja rynek a sami amerykanie moga kupic u nas o 20% wiecej(tak poszla waluta), euro tez do góry.. wiec zaś kolega co pojechal na "zmywak" jak zarabia 10tys(po przliczeniu) to nagle ma 12tys. A student moze kupic za to jedną dobrą opone do lepszego auta- bo sa i za tysiace heeee\nwtorek, 7 lipca 2020, 23:25\nKomentarze jak kwit w wojsku- musi dojrzec. Hehehe\nwtorek, 7 lipca 2020, 22:10\nSzeregowi w zwyż nie mają zapewnionej pracy? Etatow a etatow. Zaś im nizsze stanowisko to można wybierac gdzie sie chce a tu mogą rzucić oddelegowac.. I sie bujaj 25... a na wstepie za tysiac złotych - nie szkoda nerwów? A może to nie tak buduje się potęgę i łowi najlepszych maturzystów ;))\nwtorek, 7 lipca 2020, 20:48\nMogliby sobie darować "bezplatne" na kazdej Polibudzie i innych sa trenazery, sale gimnast...ect. 1200zl rok? Tj 14000zl/rok Lepiej pojsc na zawodowego szeregowego. Z dodatkami to 4500 tj. 54000zl + inne.. Ponadto 25lat??? Kleszcz z boleriozą wystarczy i Cie nie ma ale za to ladnie honorki oddawales. Szczerze: zawodowy sie szkoli caly tydz i student woj. też. Wiec skad ta różnica? I zawodowy dochodi do sufitu i tyle a student caly czas musi sie uczyć, czesto i po nocach- nie widze logiki . A w razie W czy jak ostatnio Covid to wszyscy traktowani rowno, czyli "służba"- no zawodowy to mógł do domu nawet jechać\nsobota, 13 czerwca 2020, 09:42\n...nie no 2600 w 2025 roku nono,fajny pieniądz...\nsobota, 13 czerwca 2020, 10:38\nNależy to traktować jako stypendium, poza tym masz wyżywienie i zakwaterowanie...\nStupendium, he, przecież to żołnierze - caly czas sie szkolą i to chyba w stylu High. Aż rwie.. na spawacza do Skandynawii albo na C+E do Niemiec. 5 lat i masz ponad 600tys i prawo do emerytury z tej kasy po 65roku? Może kasa nie jest ważna aby nie zajac sie konsumpcją- ale wyplata powinna byc jak szer. Na 1wszym ale np 50% w postaci ksiazeczki aby 5 latach a los różny- po 4 latach.. obudzić się golasem mówiąc, ze ten bez szkoły na truskawkach w Norwegii postawil dom i bedzie miec emeryturę z tego kraju - przykre/demotywujace. A jak szer. albo pdf. chce sie rozwijać i pójść na 5 lat. Taki wyszkolony żołnierz dostanie 1500?? I to ma pelnic funkcję motywacyjną czy..wręcz skrajnie odwrotnie?


Skład broni znaleziony na posesji koło Śniadowa - ::4lomza.pl:: Regionalny Portal\nSkład broni znaleziony na posesji koło Śniadowa\n4 sztuki broni i 1600 szt amunicji znaleźli łomżyńscy policjanci. Na składzik z bronią trafili podczas rewizji w domu mieszkańca gminy Śniadowo. Mężczyzna został zatrzymany. "Broń policjancji znaleźli przed południem podczas rewizji w domu 43 letniego Wiesława P, mieszkańca gminy Śniadowo" - mówi nadkomisarz Krzysztof Leończak z Komendy Miejskiej Policji w Łomży. "Policjanci zabezpieczyli dwie tzw samoróbki i dwie wiatrówki oraz 1600 szt amunicji. Wiesław P nie miał pozwolenia na znalezioną broń".\nNie wiadomo jeszcze do czego zatrzymany mężczyzna wykorzystywał znalezioną broń - ma to wyjaśnić prowadzone dochodzenie. "Broń została wysłana do badań" - dodaje Leońćzak. Zatrzymany został tylko Wiesław P, któremu grozi kara do 8 lat więzienia. Policja nie wyklucza jednak kolejnych aresztowań.\ncz, 08 grudnia 2005 16:51


Pogrzeb prezydenta Adamowicza nie do końca taki, jak życzyła sobie rodzina - KODUJ24.PL\nPogrzeb prezydenta Adamowicza nie do końca taki, jak życzyła sobie rodzina\nTamara Olszewska 21 stycznia 2019 4\nW sobotę odbył się pogrzeb zamordowanego prezydenta Gdańska. Choć rodzina Pawła Adamowicza nie zgodziła się na państwowy charakter pochówku, to jednak jej życzenie nie zostało uszanowane.\nŚwietna odpowiedź Pani Rzeczniczki,. Jeśli ktoś przyjechał na ten pogrzeb, to najwidoczniej z potrzeby serca a nie z wymogów protokołu oficjalnego. Nacisk propagandystów na „problem” miejsca w kosciele pokazuje ich małostkowość i niezrozumienie wydarzenia.https://t.co/KS6QvfLtpp\n— Wojciech Sadurski (@WojSadurski) January 21, 2019\nRodzinie zależało, by homilię na mszy pożegnalnej wygłosił ks. Krzysztof Niedałtowski lub ojciec Ludwik Wiśniewski, przyjaciele prezydenta, jednak arcybiskup Sławoj Leszek Głódź nie zgodził się na to. To on celebrował mszę i na pewno każdego uderzył mocno fakt, że w swoim kazaniu, witając przybyłych, pominął Donalda Tuska.\nPiąta ławka Andrzeja Dudy na pogrzebie Pawła Adamowicza. „Łamał konstytucję”\nRównież biskup nie uszanował woli rodziny. https://t.co/UcbfBvSCBa\n— nietabeata ™ #FBPE (@nietabeata) January 21, 2019\nObserwujący transmisję z mszy, zwrócili też uwagę, iż Premier Mateusz Morawiecki, minister Piotr Gliński i prezydent Andrzej Duda zasiedli z dala od rodziny Pawła Adamowicza, dopiero w piątym rzędzie. Dla osób związanych z obozem rządzącym było to rażące naruszenie protokołu, a według komentatorów prawicowych, świadczyło o braku woli pojednania. Rzeczywistość mówi jednak coś innego. Po prostu przedstawiciele władzy nie byli zaproszeni na pożegnanie zamordowanego prezydenta i stąd tak odległe miejsca. Był to pogrzeb o charakterze prywatnym, więc protokół był bez znaczenia.\nA to jest akurat bardzo ciekawe❗❗\nProf. Krzysztof Szczerski:\n– … miejsce usadzenia PAD było nam znane wcześniej. I z jakichś powodów, to było dla NICH bardzo ISTOTNE, żeby to było to właśnie miejsce🤔🤔 pic.twitter.com/8C8TJWPpeX\n— PikuśPOL 🇵🇱  (@pikus_pol) January 20, 2019\nWiadomo, że przedstawiciele władzy chcieli uczestniczyć w pochówku Pawła Adamowicza. Początkowo prezydencki minister, Paweł Mucha przyznał, że obecność władz na pogrzebie zależy od woli Magdaleny Adamowicz. Mimo jednak, że zarówno ona jak i brat Pawła Adamowicza nawet nie chcieli na ten temat rozmawiać, to nie uszanowano ich decyzji i w środę wieczorem kancelaria poinformowała, że prezydent Duda weźmie udział w uroczystościach pożegnalnych. Według Szczerskiego prezydent Duda zdecydował, że „dla niego istotny jest sam udział w pogrzebie i jeśli organizatorzy przywiązują tak wielką wagę do tego, żeby w tym a nie innym miejscu był posadzony, to nie będziemy tej sprawy dyskutować”.\n— Wojtek Prywatnie (@wciesiel) January 20, 2019\nBliski członek rodziny prezydenta Gdańska przyznał w rozmowie z „Gazetą Wyborczą”, że z zadeklarowaną obecnością Andrzeja Dudy jest pewien problem. Jak mówił, „Na urodziny i chrzciny się zaprasza, na pogrzeby może przyjść, kto chce”. Nie da się przecież zapomnieć, że „Paweł zabiegał o przestrzeganie konstytucji, brał udział w protestach w obronie Trybunału Konstytucyjnego i wolnych sądów. A wiadomo, jaką rolę odegrał w tych sprawach Andrzej Duda”. Nie da się też zapomnieć, jakim hejtem był obrzucony przez media rządowe.\nSkoro nie uszanowano zdania rodzin co do ekshumacji smoleńskich, to co się dziwić, że i w sprawie pogrzebu zignorowali ból najbliższych i ich wyraźną wolę. Jeżeli da się coś wykorzystać w celach politycznych (PAD, PMM) lub dla wypromowania własnej osoby („Flaszka” Głódź), wówczas wszystkie inne względy idą na bok. Katolicyzm á la polonaise.\n21 stycznia 2019 11:26\nBardzo mądrze postąpiono, że skremowano ciało prezydenta Pawła Adamowicza. Inaczej państwowe hieny cmentarne odkopywałyby go co jakiś czas.\n21 stycznia 2019 16:26\nTeż o tym zaraz pomyślałam.\n22 stycznia 2019 13:54\nDla mnie podstawowym zgrzytem była obecność współwinnych na ceremonii pogrzebowej, Cytowany dziś w mediach Duda palnął, że winien jest i on i Schetyna. Tak jest, panie Duda, tyle że pan i pana kumple wielokrotnie bardziej. Na kilka mniejlub bardziej agresywnych wypowiedzi polityków PO przypadają dziesiątki wściekłych słownych ataków takich bestii jak Kaczyński czy Pawłowicz – wszystko jest bardzo dobrze udokumenowane, Więc proszę tu nie uprawiać fałszywego żalu.\nKoszmarna postać ten nasz „prezydent”. Dwulicowy i zakłamany, aboslutnie niezdolny do przemiany. Przypomnę tylko haniebne szczucie podczas wizyty w Otwocku oraz niedawne szczucie na sędziów.\n22 stycznia 2019 06:33\nPrevious Post: Pod zarzutem wprowadzenia policji w błąd. Szef ochrony z 27. finału WOŚP zatrzymany\nNext Post: Absolwent Historii M. Morawiecki pomylił wypowiedzi Witosa z maksymami Dmowskiego


Grodzisko Dolne to spora wieś nieopodal Łańcuta. Mieszka tu pan Marek, który od kilku lat samotnie wychowuje swoją siedmioletnią córkę Julkę. Mężczyzna kupił stary, drewniany dom do remontu, by jak najszybciej wyprowadzić się z zajmowanego obecnie pokoju w domu rodzinnym. Nie chce, by Julka wychowywała się w towarzystwie jego uzależnionych od alkoholu braci. Niestety, kupiony dom był w znacznie gorszym stanie, niż pan Marek przypuszczał. Brak środków finansowych sprawia, że remont ciągnie się już 3 lata, a do użytku nadaje się jedynie jeden pokój. W budynku nadal nie ma kuchni, łazienki ani kanalizacji. Remont tak zniszczonego budynku to ryzykowne przedsięwzięcie, którego podejmuje się ekipa Artura Witkowskiego. Nowy dom pana Marka i Julki zaprojektuje Martyna Kupczyk. - "Nasz nowy dom" - 40/77 - VOD w INTERIA.TV\n"Nasz nowy dom", odc. 155\nGrodzisko Dolne to spora wieś nieopodal Łańcuta. Mieszka tu pan Marek, który od kilku lat samotnie wychowuje swoją siedmioletnią córkę Julkę. Mężczyzna kupił stary, drewniany dom do remontu, by jak najszybciej wyprowadzić się z zajmowanego obecnie pokoju w domu rodzinnym. Nie chce, by Julka wychowywała się w towarzystwie jego uzależnionych od alkoholu braci. Niestety, kupiony dom był w znacznie gorszym stanie, niż pan Marek przypuszczał. Brak środków finansowych sprawia, że remont ciągnie się już 3 lata, a do użytku nadaje się jedynie jeden pokój. W budynku nadal nie ma kuchni, łazienki ani kanalizacji. Remont tak zniszczonego budynku to ryzykowne przedsięwzięcie, którego podejmuje się ekipa Artura Witkowskiego. Nowy dom pana Marka i Julki zaprojektuje Martyna Kupczyk.\nDodano: Piątek, 18 października 2019 (13:24)\nINTERIA.TV > VOD > "Nasz nowy dom", odc. 155


Śmieciaki ratują świat! – Przedszkole Gminne\nŚmieciaki ratują świat!\nWe wtorek nasze przedszkole odwiedził teatr „TAK” z przedstawieniem „ Śmieciaki ratują świat”. Spektakl o tematyce ekologicznej, uświadomił dzieciom jak ważny jest recykling i dbanie o środowisko. Mali uczestnicy poznali również hasła promujące dobre zachowanie, m.in. oszczędzanie wody, prądu, szanowanie roślin i zwierząt. Dzieci świetnie się bawiły. Przedstawienie na długo pozostanie w pamięci naszych przedszkolaków.\nWitajcie wakacje„Instrumenty Paganiniego-strunowe fantazje”


Kredyt mieszkaniowy - 6 kroków, jak zwiększyć swoją zdolność kredytową w - Kredyty i pożyczki - Inwestycje - budnet.pl\nCeny nieruchomości rosną nieprzerwanie od kilku lat, napędzane ofertą niskooprocentowanych kredytów hipotecznych. Konsumenci wykorzystują sprzyjającą koniunkturę zaciągając nowe kredyty. W 2020 r. Rada Polityki Pieniężnej aż trzykrotnie obniżała wysokość stóp procentowych, dzięki czemu nasza gospodarka miała lepiej poradzić sobie z negatywnymi skutkami pandemii Covid-19. W konsekwencji do rekordowo niskiego poziomu spadło oprocentowanie kredytów hipotecznych, co sprawiło, że stały się one wyjątkowo tanie, a zakup mieszkania na wynajem wyjątkowo opłacalną inwestycją i to mimo pandemii. Czytaj dalej\nTylko w samym IV kwartale 2020 r. wartość kredytów mieszkaniowych udzielonych przy wsparciu pośredników zrzeszonych w Związku Firm Pośrednictwa Finansowego (ZFPF) wyniosła aż 8,3 mld zł, co wskazuje na ogromne zainteresowanie produktami tego rodzaju. Z drugiej strony aż 45% konsumentów w naszym kraju przyznaje, że ich dochody zmniejszyły się\nw wyniku pandemii, a tylko 1% badanych zauważył więcej gotówki w portfelach. W konsekwencji spadła siła nabywcza naszego społeczeństwa. Problemem jest także pogorszenie się zdolności kredytowej wielu osób. Co zrobić, by ją szybko poprawić i zwiększyć szanse na otrzymanie kredytu hipotecznego na kupno własnego mieszkania? Podpowiadają eksperci ZFPF.\nO zdolności kredytowej słyszał zapewne każdy, kto zastanawiał się nad wzięciem kredytu lub starał się o pożyczkę. Jest ona podstawową informacją dla banku o potencjalnym kredytodawcy. Na jej podstawie bank ocenia, czy klient ma możliwość terminowanego wywiązania się ze zobowiązania, czyli mówiąc inaczej – czy jego sytuacja finansowa jest na tyle stabilna, by mógł bez przeszkód spłacać kredyt. Zdolność kredytowa jest kwestią zmienną, bo wpływa na nią wiele czynników, m.in. wysokość otrzymywanych dochodów, miesięczne wydatki, obecnie spłacane zobowiązania, itp. A jeżeli zmienia się w czasie, to do pewnego stopnia można nią kierować. Przede wszystkim można ją poprawić, by mieć większe szanse na otrzymanie środków z kredytu. Wystarczy 6 prostych kroków.\nKrok 1: Popraw swoją sytuację finansową\nJednym z ważniejszych czynników wpływających na zdolność kredytową jest wysokość zarobków i ich stosunek do wydatków potencjalnego kredytobiorcy (to, jak radzimy sobie zarządzaniem finansami), oraz stałość zatrudnienia. Oczywiście, najlepszą sytuacją przed wnioskowaniem o kredyt hipoteczny byłoby znalezienie lepiej płatnej pracy. Jednak w korona-kryzysie może być to niezwykle trudne. Ale zamiast tego można zadbać o „lepsze” udokumentowanie swoich zarobków. Sprawdźmy, czy posiadamy właściwie poświadczone każde źródło naszych dochodów. A może zgodnie z Kodeksem Pracy przyszedł już czas na to, by pracodawca zmienił naszą formę zatrudnienia na stałą umowę podpisywaną na czas nieokreślony? Z pewnością, szczególnie\nw obecnej sytuacji, będą to dodatkowe punkty dla naszej zdolności kredytowej.\n– Zróbmy również porządek w wydatkach. Jeżeli mamy czas i dajemy sobie chwilę na poprawienie naszej zdolności kredytowej, minimum 3 miesiące przed złożeniem wniosku kredytowego ograniczmy niepotrzebne wydatki. Przyszły kredytobiorca powinien również zadbać o to, aby na jego rachunku osobistym nie widniała kwota salda równa 0 zł, ani tym bardziej debet. Najlepszą sytuacją jest zadbanie o regularne dodatnie saldo na koniec każdego miesiąca – podpowiada Ewa Kozłowska, ekspert ZFPF, Gold Finance.\nKrok 2: Sprawdź, których zobowiązań finansowych możesz się pozbyć\nKażde aktualnie spłacane zobowiązanie finansowe – pożyczka, drobny kredyt, nawet raty za zakupy, są obciążeniem dla domowej kasy, a co za tym idzie – mogą wpływać negatywnie na ocenę zdolności kredytowej, bo zdaniem banku w takim przypadku konsumenta nie będzie stać na kolejny kredyt. Więc jeżeli nasza sytuacja finansowa na to pozwala, powinniśmy postarać się o wcześniejszą spłatę kredytu na karcie czy pożyczki.\nJeżeli jednak nie jesteśmy w stanie dokonać wcześniejszej spłaty zobowiązań, warto rozważyć kolejną opcję, którą jest konsolidacja długów. Jest to połączenie dwóch lub kilku zobowiązań finansowych, np. kredytów, w jedno. Konsolidacji można poddać takie należności, jak np.: kredyt hipoteczny, ratalny, gotówkowy, samochodowy, zaciągnięte pożyczki, limit na rachunku bieżącym czy ten na karcie kredytowej. – Korzystając z konsolidacji, zamiast kilku różnych zobowiązań w różnych instytucjach, w bankach czy firmach pożyczkowych, będziemy spłacać jedną ratę pojedynczego kredytu. Zazwyczaj jest ona niższa niż suma wszystkich wcześniej spłacanych zobowiązań. Dodatkową zaletą tej opcji jest uniknięcie konieczności pilnowania, by każda płatność trafiała do danego wierzyciela na czas, a może być to kłopotliwe, gdy spłacamy kilka zobowiązań – wyjaśnia Ewa Kozłowska, ekspert ZFPF, Gold Finance.\nCzytaj również: Nowa ustawa frankowa\nSprawdźmy również, których wydatków możemy pozbyć się na stałe. Warto zrezygnować np. z dostępu do piątego z kolei serwisu stremingowego z serialami lub postarać się o tańszego dostawcę energii. Dzięki temu będziemy płacić niższe rachunki, co z pewnością pozytywnie wpłynie na ocenę naszej zdolności kredytowej.\nKrok 3: Zadbaj o swoją historię kredytową w BIK\nWydaje Ci się, że dotychczas byłeś/-aś wzorowym kredytobiorcą? Sprawdź, jak widzą to inni. Warto być świadomym faktu, że na naszą zdolność kredytową znacząco wpłyną również informacje z Biura Informacji Kredytowej. Są w nim zawarte nie tylko dane dotyczące tego, jak radziliśmy sobie ze spłatą zobowiązań w historii, ale także jak się wywiązujemy z tego obowiązku aktualnie. – To bardzo ważne fakty dla banku, który będzie oceniać naszą zdolność kredytową. A ten może wyczytać z BIK-u wiele przydatnych dla siebie informacji, np. to, czy mamy otwarty limit na karcie kredytowej lub na naszym rachunku. Pamiętajmy, że nawet ten niewykorzystany, będzie postrzegany przez bank, jak zaciągnięte zobowiązanie, które wpływa na naszą zdolność kredytową. Bank musi brać pod uwagę takie „nieaktywne” limity, gdyż nie może z pewnością wykluczyć, że klient nie zacznie z nich korzystać już po zaciągnięciu kredytu hipotecznego – komentuje Leszek Zięba, ekspert ZFPF, mFinanse.\nSprawdźmy również w Biurze Informacji Gospodarczej, czy przypadkiem nie widniejemy na tzw. czarnej liście dłużników. Mimo odpowiedzialnego zarządzania domową kasą i przeważnie terminowej spłaty zobowiązań, paradoksalnie możemy w łatwy sposób stać się dłużnikiem… mimochodem. Wystarczy jedna nieopłacona rata za zakupy, mandant czy kara za jazdę bez biletu w MPK i możemy pojawić się w takim spisie, nawet o tym nie wiedząc. To nie tylko wpłynie negatywnie na ocenę naszej zdolności kredytowej, ale w ogóle może przekreślić szansę na uzyskanie finansowania.\nKrok 4: Staraj się o środki z drugim kredytobiorcą\nNiewiele osób o tym wie, ale kredytu hipotecznego nie musimy brać w pojedynkę. O środki możemy się starać z drugą osobą, która staje się współkredytobiorcą. Może być to mąż, żona, a także ktoś z rodzeństwa, nasz rodzic itp. Każda taka osoba figuruje we wniosku, ma te same obowiązki, co „główny” kredytobiorca. Tu przede wszystkim chodzi o terminową spłatę. Bank również prześledzi i oceni zdolność kredytową osoby, z którą będziemy się starać o pieniądze. Jeżeli będzie ona odpowiednia, drugi kredytobiorca znacznie zwiększa szanse na otrzymanie kredytu mieszkaniowego i tylko wtedy warto zdecydować się na niego w takiej formie. Można uznać, że dobra/wysoka zdolność kredytowa naszego współkredytobiorcy wpływa pozytywnie na ocenę naszej zdolności kredytowej, ponieważ banki przy podejmowaniu decyzji o przyznaniu środków oceniają łączny dochód.\n– Staranie się o kredyt we dwoje częściej kończy się sukcesem. Według danych z BIK, para może liczyć na to, że uzyska o 17% wyższą wartość kredytu mieszkaniowego. Co więcej ,,kredyt we dwoje’’ to nie tylko zabezpieczenie dla banków, ale również dla nas samych. Decydując się na taką formę, w przypadku zdarzeń losowych tj. jak wypadek czy utrata pracy, nie pozostajemy bez wsparcia, bo obie osoby są jednakowo odpowiedzialne za spłatę zadłużenia. Takie rozwiązanie jest z jednej strony ułatwieniem, z drugiej niesie ze sobą ryzyko, dlatego składając wniosek w banku, pamiętajmy o tym, by zrobić to z osobą, do której mamy pełne zaufanie – zauważa Leszek Zięba, ekspert ZFPF, mFinanse.\nKrok 5. Wybierz dłuższy okres spłaty\nZdecydowanie się na dłuższy okres spłaty zobowiązania także pomaga zwiększyć zdolność kredytową. W tym przypadku występuje bowiem zależność: wydłużenie okresu kredytowania, sprawia, że pojedyncza rata zobowiązania będzie niższa. Ona z kolei będzie mniejszym obciążeniem finansowym dla naszego budżetu, co wpłynie pozytywnie na ocenę zdolności kredytowej. Nie można jednak ukryć, że spłacając kredyt w dłuższym okresie, zwracamy bankowi więcej pieniędzy z powodu „dodatkowych” odsetek. Sprawia to, że za całe zobowiązanie ponosimy wyższe koszty.\nKrok 6: Właściwy wybór rat\nWnioskując o kredyt hipoteczny, musimy podjąć szereg decyzji. Jedną z nich jest wybór tego, czy będziemy spłacać kredyt w ratach równych czy malejących. Nasza zdolność kredytowa wypadnie lepiej, gdy zdecydujemy się na raty równe, ale to jak w poprzednim przypadku, również zwiększa całkowity koszt kredytu, bo zapłacimy wyższe odsetki.\nWybór „rodzaju” rat czy formy oprocentowania (kredyt ze stałym i zmiennym oprocentowaniem) może być trudną decyzją dla przyszłego kredytobiorcy, ale ten nie musi podejmować jej samodzielnie. Warto skorzystać np. z pomocy pośrednika finansowego. Z jego wsparciem będziemy mogli sprawdzić, w jaki sposób różne „modele” spłaty będą wpływać na naszą zdolność kredytową. Taki ekspert posiada również wiedzę na temat aktualnej oferty i polityki kredytowej banków, co szczególnie w pandemii jest wiedzą nie do przecenienia. Taka osoba dokona wstępnej analizy naszej zdolności – podpowie co zrobić, by ją zwiększyć/poprawić i w którym banku będziemy mieć największe szanse na uzyskanie finansowania.\nCzytaj również: Zmiany czekają kredytobiorców\nTo ważne, ponieważ należy wiedzieć, że banki posiadają wspólnie, niejako odgórnie założone kryteria, wedle których oceniają zdolność kredytową swoich klientów, ale przyjmują również własne zasady. To dlatego zdarza się, że przy tych samych warunkach wyjściowych w niektórych bankach nasz wniosek kredytowy zostanie odrzucony, a w kolejnym otrzymamy środki.\nkredyt we frankach,\nBudowa hali produkyjnej Liczba postów: 1266 Grupa: Inwestycje Jeśli szukacie rzetelnego, dobrego dostawcy materiałów dla waszych projektów to po rury stalowe i profile zamknięte o parametrach spełniających najwyższe wymaga...\nDziałki budowlane: na co zwrócić uwagę przy wyborz... Liczba postów: 3 Grupa: Inwestycje To ja z kolei podrzucę taki namiar - działki na osiedlu Nowy Horyzont w Kobylance niedaleko Prawobrzeża Szczecina. Działki otoczone są lasem, blisko stamtąd też...\nProjektowanie osiedli wczoraj i dziś Liczba postów: 4 Grupa: Inwestycje My dlatego też wybraliśmy ZwCAD naprawdę wygodnie mi się na nim pracuje, dostępna jest wersja 64-bit pozwala na lepsze wykorzystanie mocy komputera i pracę już....\nKredyt czy pożyczka? Co nam się bardziej opłaca? Liczba postów: 58 Grupa: Inwestycje Sporo pieniędzy potrzebujecie na rozwój swojej firmy? Tu www.finiata.pl można znaleźć odnawialną linię finansowania i takie rozwiązanie może być lepsze niż kred...\nIle kosztuje dom w stanie "surowym"? Liczba postów: 2 Grupa: Inwestycje Hmmm... w okolicach Warszawy ceny są bardzo różne, wiele zależy od standardu. Również dobrze mały domek kilkanaście km od miasta może kosztować tyle co to http:...


Poważny wypadek na Mazowszu. Trzy ciężarówki zniszczone, jedna osoba ranna. Droga jest zablokowana | WawaINFO\nWypadek, w wyniku którego została poszkodowana jedna osoba, mógł dla jego uczestników zakończyć się znacznie gorzej. Na drodze krajowej nr 50 doszło do zderzenia trzech samochodów ciężarowych. Droga w kierunku Grójca pozostaje zablokowana.\nWypadek w Mszczonowie\n- Informację o wypadku otrzymaliśmy o godzinie 11:53. Na drodze krajowej 50 na wysokości Mszczonowa zderzyły się trzy ciężarówki. W związku z wyciekami zablokowana jest droga w kierunku Grójca. Policjanci zorganizowali i nadzorują objazd przez miejscowość Mszczonów. W wyniku zdarzenia jedna osoba została poszkodowana - informuje sierż. Monika Helińska, oficer prasowy KPP w Żyrardowie.


Siatka fałszerzy dokumentów kredytowych rozbita\nHiszpańskie służby rozbiły siatkę wyspecjalizowaną w podrabianiu dokumentów ułatwiających uzyskanie kredytów bankowych - podało MSW w Madrycie. Suma kredytów otrzymanych dzięki nim mogła sięgnąć nawet 60 mln euro.\nAllied Irish Banks ofiarą oszustw kredytowych\nBrytyjski Urząd Ścigania Przestępstw Gospodarczych oraz londyńska policja wszczęły śledztwo w sprawie rzekomych oszustw kredytowych na sumę ponad 80 milionów dolarów, których ofiarą padła irlandzka grupa bankowa Allied Irish Banks (AIB).\nTwórca WWW ofiarą fałszywej strony internetowej\nSir Tim Berners-Lee, twórca sieci World Wide Web, padł ofiarą własnego wynalazku: został oszukany przez fałszywy sklep internetowy. fot. Wikipedia Oryginalne logo World Wide WebNiedawno minęła\nRumunia: Sprzedawali dyplomy uniwersyteckie\nWładze Rumunii wszczęły na ośmiu uczelniach na południu i zachodzie kraju śledztwo w sprawie wydania fałszywych dyplomów dla około 15 tys. osób - poinformowały dziś rumuńskie źródła oficjalne.\nNiemcy podrabiają polską wódkę\nNiemiecka firma sprzedaje swoją wódkę jako polski produkt. Zapewnia klientów w Wielkiej Brytanii, że alkohol powstał na Mazurach, tymczasem produkowany on jest za Odrą.\nWładze USA ostrzej zabiorą się za przestępców finansowych\nProkuratorzy federalni i stanowi w USA zaczęli energiczniej ścigać sprawców oszustw finansowych, w tym zwłaszcza odpowiedzialnych za nieuzasadnione pożyczki na zakup domów, co leży u podłoża obecnego kryzysu ekonomicznego.\nUznany naukowiec fałszował wyniki badań\n"Chińska promocja" w sklepie iTunes\nKarty podarunkowe iTunes o nominalnej wartości 100 USD w chińskich serwisach internetowych dostępne są za 3 dolary. Niestety, to nie promocja popularnego sklepu z muzyką, ale efekt pracy chińskich programistów, którzy stworzyli generator "podróbek" kart podarunkowych.\nCzytaj całość na: fkn.pl\nMoskwa zerwała umowę na dostawę myśliwców do Chin, bo te podrabiają uzbrojenie. W ten sposób Pekin buduje swoją potęgę militarną, a na tani sprzęt znajduje kupców m.in. w Korei Północnej i Iranie


Jaskinie na Jurze przy Hotelu Kmicic | GdanskBiz.pl - informacje biznesowe\nPo zwiedzeniu Jaskini Na Dupce, wrócimy na czarny szlak, z którego, na wysokości Żródeł Zygmunta i Elżbiety w Złotym Potoku, zjedziemy na szlak zielony, stanowiący ścieżkę rowerową doliny Wiercicy “Ku Źródlom”. Podczas trasy wynoszącej 5,6 km przejedziemy bezpośrednio pod masywem Diabelskich Mostów, a następnie dotrzemy do baru w Ostrężniku, sąsiadującego ze Źródłem Zdarzeń i Zamkiem “Ostrężnik”. Celem naszej wizyty będzie Jaskinia Wierna – najdłuższa jaskinia na Wyżynie Krakowsko-Częstochowskiej, której łączna długość korytarzy wynosi 1027 m. Otwór wejściowy stanowi sztucznie poszerzona rozpadlina skalna, o długości 1,2 m i szerokości około 0,5 m. Po kilku metrach szczelina zmienia się w ciasną studzienkę, z której po 2 m dotrzemy do Sali Wytrwałych, o wymiarach 15 x 4 m i wysokości do 4 m. Na stropie i ścianach sali można dostrzec niewielkie formy naciekowe: makarony (“żywe” nacieki, dające początek większym stalaktytom), stalaktyty, draperie (wyjątkowo delikatne i niezwykle ozdobne zwisające formy krystalicznego węglanu wapnia, wyglądem przypominające firanki), polewy z mleka wapiennego (formy zbudowane z drobnokrystalicznego węglanu wapnia, pokrywające duże powierzchnie ścian i dna korytarzy). Lewa, węższa studnia prowadzi do Partii Dąbrowskich. Pod nią znajduję się szczelinowy korytarz, zasłany blokami skalnymi i rumoszem (skupisko głazów, bloków skalnych i gruzu różnej wielkości). Doprowadzi nas on do Sali Trójkątnej o wymiarach 12 x 3 m i wysokości do 2,5 m. Z tego miejsca możemy kierować się na północ, gdzie wysoki korytarz wiedzie przez piękne, śnieżnobiałe pola ryżowe (formy przypominające miniaturę tarasowych upraw ryżu). Po około 25 m naszym oczom ukażą się wspaniale wykształtowane nacieki grzybkowe (drobne formy nacieków agrawitacyjnych, których kierunek wzrostu jest zawsze prostopadły do podłoża, bez względu na jego nachylenie) i efektowne polewy. W kierunku wschodnim korytarz prowadzi do Sali z Wantą, z której przedostaniemy się do Niskiej Sali, o powierzchni 12 x 8 m, powstałej w wyniku obrywu na warstwie ławicowej. Możemy tam zaobserwować najładniejsze w całej jaskini gniazda stalaktytów. Z Niskiej Sali przywędrujemy w najładniejsze pod względem nacieków rejony jaskini – Korytarz Naciekowy oraz Partie Jurajskiego Klubu Jaskiniowego. W kierunku południowym przejdziemy do Sali Rysia, której nazwa nawiązuje do znalezionego w niej kompletnego szkieletu rysia, zalanego naciekiem. Wejścia do Jaskini Wierny są kontrolowane, odbywają się kilka razy w roku.\nPo odkryciu Jaskini Wierna skierujemy się z powrotem na zielony szlak, wiodący do Złotego Potoku. Po 3,6 km dotrzemy do ostatniego obiektu – Niedźwiedziej Groty, położonej w malowniczym rezerwacie przyrody “Parkowe”, na prawym brzegu doliny Wiercicy. Grota ma około 70 m długości, w skład której wchodzi podpatra kolumną komora i odchodzące z niej trzy korytarze. Miejsce to było znane już w epoce kamienia łupanego, gdy dawało schronienie myśliwym tego okresu, jednak w naszych czasach po raz pierwszy zainteresował się nim jeden z najwybitniejszych polskich wieszczów, Zygmunt Krasiński, dokonując niewielkich znalezisk kości prehistorycznych zwierząt. Późniejsze badania nad jaskinią doprowadziły do odkrycia wielu szczątków zwierząt epoki lodowcowej, między innymi mamuta, nosorożca włochatego oraz niedźwiedzia jaskiniowego. Obecnie spotkać tu można wiele gatunków nietoperzy, w tym nocka dużego. Jaskinia Grota Niedźwiedzia jest atrakcją ogólnodostępną dla turystów, nienastręczającą trudności podczas zwiedzania.\nPo zwiedzeniu ostatniej jaskini, leśnymi ścieżkami wrócimy na parking przy Hotelu “Kmicic”. Zmęczeni, lecz i niewątpliwie usatysfakcjonowani odbytą przez nas podróżą, przed powrotem do domu, możemy skorzystać z oferty hotelu, przy którym się znaleźliśmy.\nW Hotelu “Kmicic” zregenerujemy siły w luksusowych pokojach, a także odprężymy w dostępnym dla gości CENTRUM WELNESS & SPA, oddając się błogiemu relaksowi podczas zabiegów na twarz i ciało.


Apartament Muszelka blisko morza - Gdańsk\nApartament Muszelka blisko morzaapartamenty - mieszkania\nLocated 1.9 km from Ergo Arena, 2 km from Olivia Hall and 2.3 km from Oliwa Park, Apartament Muszelka blisko morza features accommodation situated in Gdańsk. The accommodation is 2.5 km from Oliwa Cathedral.\nW naszej ofercie m.in.: Po zakończeniu sprzątania pokoje są zabezpieczane do czasu przybycia gości, pokoje rodzinne, całkowity zakaz palenia, Personel przestrzega środków bezpieczeństwa określonych przez władze lokalne, Używane są chemiczne środki czystości, które skutecznie zapobiegają rozprzestrzenianiu się koronawirusa, Pościel, ręczniki itp. prane są zgodnie z wytycznymi władz lokalnych, piesze wycieczki, plac zabaw dla dzieci, parking, Przedmioty używane przez wiele osób, np. wydrukowane karty menu, czasopisma, długopisy czy gazety zostały usunięte, pokoje dla niepalących, bezpłatny parking, parking na miejscu.\nOferta naszego partnera Booking.com BG.2243863


Serbia: Członkowie prezydium BiH na wizycie w BelgradzieBałkany – Biznes – Kultura – Polityka | Bałkany - Biznes - Kultura - Polityka\nHome / Polityka / Polityka regionalna / Serbia: Członkowie prezydium BiH na wizycie w Belgradzie\n23 lipca 2015\tPolityka regionalna, Serbia Leave a comment 66 Views\nKilkanaście dni po tym, jak podczas uroczystości upamiętniających dwudziestą rocznicę masakry w Srebrenicy premier Serbii, Aleksandar Vučić, został zaatakowany i obrzucany kamieniami, spotkał się on w Belgradzie z członkami prezydium Bośni i Hercegowiny, którzy przybyli do stolicy Serbii z wizytą dyplomatyczną. W środę 22 lipca w Belgradzie pojawili się nie tylko Dragan Čović, Mladen Ivanić i Bakir Izetbegović ale także niektórzy członkowie bośniackiego rządu. Powodem, dla którego Aleksandar Vučić zaprosił członków prezydium BiH miały być rozmowy o współpracy obu państw w przyszłości (szczególnie o wspólnych projektach dotyczących infrastruktury) a także o zapowiadanym przez Milorada Dodika referendum w sprawie wymiaru sprawiedliwości w Republice Serbskiej w BiH.\nPo przybyciu do Belgradu członkowie prezydium zostali uroczyście przywitani a następnie wraz z premierem Vučiciem udali się na spotkanie, podczas którego rozmawiali na temat konkretnych projektów dotyczących współpracy w zakresie turystyki, energetyki i infrastruktury. Po rozmowach polityków odbyła się konferencja prasowa, w czasie której zapowiedziano, że początkiem jesieni prezydent Serbii Tomislav Nikolić ma udać się z wizytą do Sarajewa, co jest elementem dobrosąsiedzkiej polityki, której nie może zaszkodzić nawet taki incydent, który miał miejsce kilkanaście dni temu w Srebrenicy. Dragan Čović wyraził wdzięczność serbskiemu premierowi za zaproszenie i za chęć kontynuacji polityki zgody i współpracy. Jego zdaniem, przeszłość należy zostawić historykom a tymczasem skupić się na budowaniu wspólnej przyszłości. Ze strony dziennikarzy padało wiele pytań o aktualną sytuację w regionie, którą premier Vučić ocenił jako delikatną i przyznał, że potrzeba włożyć sporo energii w to, aby była ona stabilna, a aby tak się stało musi wzrosnąć stopień zaufania między Serbami, Chorwatami i Boszniakami. Oczywiście sporo uwagi poświęcono ostatnim wydarzeniom w Srebrenicy. Aleksandar Vučić przyznał, ze choć niejednokrotnie nie zgodzą się co do oceny przeszłości, z pewnością wszyscy będą dążyli do tego, by przyszłość wyglądała jak najlepiej. Pytany o to, dlaczego podejrzani o atak na Vučicia mężczyźni zostali uwolnieni, Bakir Izetbegović poprosił o więcej zaufania wobec systemu sprawiedliwości Bośni i Hercegowiny.\nMladen Ivanić, serbski członek prezydium, został poproszony o komentarz do słów Milorada Dodika, który nazwał go zdrajcą. Ivanić dyplomatycznie stwierdził, że styl komunikacji Dodika jest specyficzny, oraz, że te słowa „więcej mówią o nim, niż o mnie”.\nJeden z członków prezydium, Bakir Izetbegović, przyznał w czasie konferencji, że zależało mu na tym aby spotkanie odbyło się właśnie w Belgradzie i aby delegaci mogli wraz z premierem Vučiciem przespacerować się ulicą Knez Mihailova wśród ludzi. Premier Serbii przekonywał, że Belgrad jest otwartym miastem i wszyscy trzej mogą czuć się w nim jak w domu. Po konferencji prasowej politycy udali się na spacer ulicą Knez Mihailova do parku przy twierdzy Kalemegdan.\nWizyta prezydium BiH w Serbii odbiła się szerokim echem w bośniackich mediach. Cytują one wypowiedzi polityków oraz podkreślają, że spotkanie jest dobrym krokiem w kierunku stabilizacji stosunków między państwami.\nŹródła: rts.rs, blic.rs, slobodnaevropa.org\nAleksandar Vučić Bakir Izetbegović Belgrad Dragan Covic Kamila Sadowska-Lasyk Milorad Dodik Mladen Ivanić Prezydium BiH stosunki bośniacko-serbskie stosunki dyplomatyczne na Bałkanach stosunki serbsko-bośniackie\t2015-07-23\nTags Aleksandar Vučić Bakir Izetbegović Belgrad Dragan Covic Kamila Sadowska-Lasyk Milorad Dodik Mladen Ivanić Prezydium BiH stosunki bośniacko-serbskie stosunki dyplomatyczne na Bałkanach stosunki serbsko-bośniackie\nPrevious Bułgaria: Wąglik nad Morzem Czarnym\nNext Czarnogóra: Podgorica chce rozszerzać współpracę z Polską


Nocleg i wypoczynek w Gałkowie - www.galkowek.plwww.galkowek.pl\nGałków Mały i Gałków Duży to jedne z najatrakcyjniejszych, pod względem turystycznym, miejscowości na terenie gminy Koluszki. Ich rekreacyjne walory wynikają m.in. z bliskiego sąsiedztwa kompleksów leśnych. Ponieważ miejscowości te położone są niedaleko Łodzi ( około 20 km ), stanowią miejsce docelowe jednodniowych i weekendowych wyjazdów łodzian. Rozkwit turystyczny dotyczy głównie Gałkowa Małego i miał miejsce po 1866 roku. Wtedy to wybudowano linię kolejową łączącą Łódź z Koluszkami. Ułatwiona komunikacja oraz masowa wyprzedaż działek spowodowała wzmożony napływ letników z Łodzi. Do dziś w obrębie Gałkowa Małego istnieje i powstaje wiele nowych działek rekreacyjnych, na których mieszkańcy aglomeracji łódzkiej mogą swobodnie wypoczywać.\nNiezaprzeczalnym walorem Gałkowa Małego i Dużego jest bliskie sąsiedztwo kompleksów leśnych. Do najczęstszych lasów występujących w pobliżu tych miejscowości należą wielogatunkowe bory mieszane z udziałem buka, dębu, sosny, brzozy, osiki, lipy, a także bory sosnowe, w których dominująca rolę odgrywa sosna. Do najatrakcyjniejszych kompleksów należą, leżące na zachód od Gałkowa Dużego, drzewostany bukowo-jodłowe. Dają one wyobrażenie o tym, jak wyglądały kiedyś puszcze pokrywające tereny, zajęte obecnie przez miasta i infrastrukturę przemysłową.


Wyboista droga do wiedzy. Uczniowie wspinają się do szkoły po klifie - Superstacja\nWyboista droga do wiedzy. Uczniowie wspinają się do szkoły po klifie\nDroga do zdobycia bywa trudna. Udowodnili to uczniowie szkoły w chińskiej prowincji Syczuan, którzy aby dotrzeć na zajęcia, muszą wspiąć się na ośmiuset-metrowy klif. Trasę pokonują co dwa tygodnie, a jest ona bardzo niebezpieczna.\nChoć dla wielu dzieci poranne wstawanie do szkoły nie należy do przyjemności, ci mali Chińczycy muszą naprawdę się postarać, by dotrzeć do klasy.\nAby dostać się do szkoły z internatem w miejscowości Atuler trzeba wspiąć się na ośmiuset-metrowy klif. Setki lat temu ludzie osiedlili się tam, by uniknąć wojen.\nDziś droga do klasy zajmuje dzieciom prawie trzy godziny i jest wyjątkowo niebezpieczna. Niedawno czterdziestoletni mężczyzna, który chciał dotrzeć do wioski, podczas wspinaczki spadł z drabiny i zmarł.\nHistoria tych skłonnych do poświęceń uczniów odbiła się głośnym echem w lokalnych mediach. Władze prowincji Syczuan zapowiedziały już, że zbudują na klifie stalowe schody, aby ułatwić uczniom dotarcie do wiedzy.


SYLVECO Naturalny dezodorant ZIOŁOWY z korą dębu\nNaturalny dezodorant ZIOŁOWY z korą dębu\nZUŻYĆ DO: 09.2022\nKod produktu: SYL 049\nOszczędzasz 34% (11,00 zł).\nPachnie bardzo ładnie. Nie podrażnia.\nDezodorant ma przyjemną nie klejącą konsystencję i miły ziołowy zapach. Kulka pracuje sprawnie i produkt nie schnie długo na skórze. Daje się zauważyć właściwości pielęgnacyjne produktu. Nie polecam go osobom z dużym problemem potliwości, ani też nie na upały. Na zimę jest ok, zwłaszcza dla osób które nie potrzebują w 100 % niezawodnej ochrony. Trzeba powtarzać aplikację w ciągu dnia parę razy. Mimo wszystko go lubię i nie żałuję zakupu.\nPachnie bardzo ładnie. Nie podrażnia. Jednak w upalne dni, średnio maskuje nieprzyjemny zapach.


Brutalnie okaleczyli jeża! Zapałkami wydłubali mu oczy. Straszny widok! [ZDJĘCIA, WIDEO] - Super Express\nBrutalnie okaleczyli jeża! Zapałkami wydłubali mu oczy. Straszny widok! [ZDJĘCIA, WIDEO]\nAutor: Stowarzyszenie Leśne Pogotowie - Ośrodek Rehabilitacji Dzikich Zwierząt\nStraszna historia z województwa lubelskiego. Młodzi ludzie znęcali się nad jeżem. Zwierzę potraktowali jak zabawkę i wydłubali mu oczy zapałkami. Jeż trafił do Ośrodka Rehabilitacji Dzikich Zwierząt, ale jego życie już nigdy nie będzie takie samo.\nSytuacja miała miejsce w okolicach Zamościa. Mężczyzna spacerował z psem i dostrzegł grupkę nastolatków, którzy znęcali się nad jeżem. Na jego widok wszyscy uciekli, a spacerowiczowi ukazał się przerażający widok. Bardzo okaleczony ssak!\nMężczyzna zabrał ranne zwierzę do Ośrodka Rehabilitacji Dzikich Zwierząt w Skrzynicach. Natychmiast zajęli się nim weterynarze, a ich diagnoza była straszna. Jeż miał wydłubane oczy zapałkami, a jedna ciągle była w jego oku. Niestety, nie udało się uratować wzroku bezbronnego zwierzęcia.\nŻycie jeża już nigdy nie będzie takie samo. - Zwierzak jest bardzo agresywny i nerwowy. Wyraźnie pozostał ślad w jego psychice. Już nigdy nie opuści ośrodka - przekazało Leśne Pogotowie. Na szczęście rany goją się bardzo dobrze i jeż ma się coraz lepiej.\nSprawców tego haniebnego czynu nie udało się złapać.\nZabili psa SIEKIERĄ! Makabryczne sceny na Lubelszczyźnie\nBogowie Wojny wkraczają na Arenę! NIEZYKŁE WIDOWISKO w Lublinie [PROGRAM]\nFestiwal „Open City” ocenzurowany?! Szlaban dla kontrowersyjnych instalacji [AUDIO]\nLubelskie Klasyki spotkają się w Firleju. Niezwykłe auta na Moto Pikniku [AUDIO]\n„Nie zdążył” wyprzedzić koparki. Czołowe zderzenie z motocyklem. DRAMAT w Puławach\nPechowy PIĄTEK 13-GO? Sprawdzamy, czy wierzycie w przesądy! [AUDIO]\nNowe karetki na Lubelszczyźnie! Szybciej dotrą do pacjentów. Gdzie dojadą? [AUDIO]\nWybory 2019: Joanna Mucha. Kim jest „jedynka” Koalicji Obywatelskiej?\nWybory 2019: Jakub Kulesza. Kim jest „jedynka” Konfederacji?\nPlanujesz remont lub budowę domu? Tutaj sporo zaoszczędzisz


PlayStation Vita ze słabszym wsparciem Sony? | Projekt Konsola\n28 maja, 2015 28 maja, 2015\nAndrew House z Sony Computer Entertainment ogłosił dziś, że PlayStation Vita staje się systemem tylu ”legacy” no i rozpętało się piekło w sieci.\nSzef Sony Computer Entertainment na specjalnej konferencji potwierdził, że firma przestanie wspierać pierwszy model konsoli PlayStation Vita. Fani zrozumieli to w ten sposób, że nie powstaną nowe gry na ten system.\nNic bardziej mylnego. Sony zaprzestanie produkcji pierwszego modelu PlayStation Vita, ale nadal będzie wspierać go aktualizacjami. Andrew House podkreśla, że japońska korporacja nadal chce szukać miejsca dla PlayStation Vita w dzisiejszej branży i rozwijać zachodni rynek.\nPierwszym powodem do zadowolenia użytkowników konsoli może być fakt, iż już na E3 2015 zapowiedziane jest kilka nowych gier na ten system. Oczywiście, nie wiemy dokładnie jakie to gry, ale bardzo dobrze, że coś się w kwestii supportu PlayStation Vita dzieje.\nAndrew House faktycznie dodał, że aktualnie najlepszym rynkiem dla konsoli PlayStation Vita jest Azja. Nie wyklucza to jednak obecności sprzętu na zachodzi. Sony chce rozwijać swój rynek mobilny. Koncern ma również koncentrować się na integracji handhelda z PlayStation Vue oraz PlayStation Now.\n[dzięki – http://venturebeat.com/2015/05/27/sony-clarifies-legacy-platform-statement-our-portable-business-will-be-continued/]\nAndrew House, e3 2015, Gry na PlayStation Vita, PlayStation Vita, Sony E3 2015\nHollywood widziało już chyba wszystko, nawet to, że odtwórca głównej roli w...


Rock - TS\non Wto Sie 08, 2017 7:34 pm\nKilka kroków w przód i życie już nie będzie takie jak wcześniej. To co się widziało i co się doświadczyło potrafi zaowocować w zupełnie niespodziewany sposób… Choćby przypadkowe dwa spotkania, jedno praktycznie po drugim, jakie Aiko miała (nie)szczęście przeżyć. Nie, by miała narzekać na swojego pierwszego przyjaciela lub ogoniastego amatora, jednakże… Gdyby tamtego dnia nie wybrała się na wycieczkę w góry, nie spotkałaby Fabu. Wracając, nie zbłądziłaby i w opuszczonej chacie nie natknęłaby się na Saiyanina. Los bywa kapryśny, a tak jej pole widzenia rozszerzyło się dzięki dwóm, zasadniczym punktom, które odwdzięczyły się tym, czego w tamtej chwili potrzebowała. Po pierwsze, zyskała… Przyjaciół? Trudno powiedzieć coś takiego o grupie specyficznych indywiduów, lecz lepszego słowa znaleźć nie mogła. Nie, by w rok od razu się do nich przekonała i zaufała na śmierć i życie, ale dali się lubić i martwiła o tych wojowników, choć zasadniczo ich myśli płynęły pod innym kątem niż czarnowłosej dziewczyny.\nPierwsze dwa miesiące zeszłego roku, minęły Rock pracowicie. Najwięcej odparzeń i zadrapań pojawiło się właśnie w tamtych dniach, gdy skupiła się jak mogła na swoich obowiązkach w Korporacji. Szczęśliwie nikt jej nie podejrzewał o uczestnictwo w kontrataku na żołnierzy, którzy pamiętnego dnia napadli na górską wioskę, lecz była bardzo ostrożna. Armia potrafi z zaskoczenia stawiać zarzuty i miała dość drastyczne środki w wyciąganiu informacji, dlatego przez miesiąc zachowywała się nienagannie. Z czasem, widząc, że nic się nie dzieje, ośmieliła się odwiedzić przełożonego. Po omówieniu kilku spraw z Doktorem Briefsem i kierownikiem zmiany, jej plan tygodnia uległ drastycznej zmianie. Co drugi dzień, od rana do wieczora zmieniała uszczelki, opony, sprawdzała świece, wkładając ręce w co się dało. W zamian, kolejny dzień miała wolny od obowiązków, choć dla niepoznaki chodziła do Doktora Briefsa, rzekomo pomagając mu w różnych sprawach, robiła co chciała. Dla przykładu, pozwolił jej skorzystać z powszechnej bazy danych, by przekopała ją w poszukiwaniu jednej, konkretnej informacji. Rock obłożyła się książkami i mapami, szukając miejsca, które znała tylko z dość skromnego opisu staruszki. “Plemię indiańskie, pod wielkim słupem sięgającym nieba…” Teoretycznie żaden słup nie mógłby być aż tak wysoki, w końcu by się wygiął, zwalił na ziemię… Lecz choć Aiko kochała naukę i lubiła stosować ją do codzienności, wiele rzeczy jakich była świadkiem nie mogła ona wytłumaczyć. Poza tym, nie wszystko wymaga wyjaśnienia. Skupiając się nad kartograficznym księgami, Rock zdarzyło się zarwać kilka nocy i nad ranem obudzić się z twarzą w atlasie. Chciała za wszelką cenę znaleźć Fabu, przyjaciela, który zaufał jej na tyle, by pójść z obcymi sobie ludźmi na ich tereny. Dziewczyna czuła się winna, że nie była w stanie się nim zająć, co tylko wzmogło jej determinacje, by go jak najszybciej odszukać.\nW końcu się jej udało. Założyła gogle, schowała Mruczkę w kombinezonie i wprowadzając dane do “pożyczonego” GPSa, wsiadła na motor poduszkowy. Opłaciło się czytanie wszystkich legend i ciekawostek geograficznych, choć jej badania trwały jakieś dwa miesiące, to za pierwszym razem trafiła na miejsce. Przywitał ją tłum zaciekawionych spojrzeń, należących do rodowitych Indian. Ciemna skóra i włosy, charakterystyczne stroje i namioty… Wśród nich było kilkoro osób jaśniejszej rasy, paru z nich ją rozpoznało, jako tą, która była przy “jaszczurze” podczas ataku na ich wioskę. Nie musiała pytać nawet o Fabu - sam wybiegł jej na spotkanie. Aiko ogromny kamień spadł z serca gdy zobaczyła go w dobrym stanie. Przytuliła przyjaciela, przyjrzała mu się uważnie, wypytując jak minęła mu droga. Pytała co widział i kogo poznał, po cichu nie mogąc się nadziwić, jak przez kilka tygodni dojrzał. Z poziomu kilkuletniego dziecka podskoczył wysoko w górę, widziała to po tym jak się poruszał, słyszała w mowie i w wyraźnie lepiej składanych zdaniach.\nCieszyła się bardzo z tego spotkania, lecz nie mogła zostać na ziemiach Korin wiecznie. Kusiło ją by nie wrócić do miasta, lecz nie mogła zapomnieć o tym co się działo na świecie. Armia dalej trwała przy władzy, a jeśli choć trochę pomoże Korporacji i Doktorowi, na rzecz ruchu oporu rzecz jasna, to może tam dalej tkwić. Poza tym, plemię indiańskie, choć gościnne, nie mogło jej wiele zaoferować. Rock przydałaby się im jako mechanik, naprawiała by im potrzebne rzeczy, dbała o sprzęt, lecz oni nie potrzebowali nic z jej usług - żyli spokojnie i zgodnie z naturą. Niezwykłe w ówczesnych czasach, i sama Aiko nie zamierzała ingerować w ich styl życia. Podziękowała im tylko za opiekę nad bliskim przyjacielem, dostając jednocześnie przyzwolenie na częste wizyty. Przytuliła swojego ulubionego “Czerwonego Smoka”, obiecując, że za niedługi czas znów go odwiedzi i pożegnawszy się, wsiadła na motor, wracając do West City.\nNie tylko przez Fabu cały rok minął jej w rozjazdach. O dziwo góry znajdowały się o wiele bliżej, a Rock, nie wiedzieć czemu, znów pojawiła się w nie-do-końca-opuszczonej chacie. Czemu? Czy jako młoda, rozsądna kobieta, nie powinna unikać osobnika, który zamiast “dzień dobry” proponuje wspólne poczęcie dziecka? Yare yare. Nie zmieniało to faktu, że choć nieokrzesany, Haricotto był przemiły, poza tym, wyraźnie nie podobała się mu Armia. Wspólny wróg jednoczy, chyba było takie powiedzenie… Nawet gdy skupiała się na poszukiwaniach Fabu, pojawiała się co jakiś czas w chatce, również gdy była pusta. Dostała przyzwolenie od Saiyanina by tu przebywa i postanowiła zmienić to i owo. Korzystając ze swojej przepustki oraz możliwości zabierania niepotrzebnych części z budynku Korporacji, Rock zakasała rękawy, spełniając się zawodowo. Pierwszą rzeczą jaką zrobiła, było naprawienie kłopotu z prądem. Na takim odludziu trudno spodziewać się setki kabli pod ziemią, poprzedni właściciele mieli tutaj założoną prądnice. Problem w tym, że agregator prądotwórczy wymagał podłączenia do wiatraka lub musiałby być zasilany prądem rzeki… I jedno i drugie mogło zdradzić położenie chaty. Znalazło się jednak i na to rozwiązanie. Po odpowiednim podrasowaniu, by rozpalić i rozbudzić urządzenie, Rock podłączyła je do rowerka w piwnicy. Haricotto, poproszony o pedałowanie w celu zasilenia i rozruszenia urządzenia, wziął zadanie zbyt poważnie… Bądź źle oceniła jego siłę. Na krótki moment wszystkie żarówki rozjarzyły się jak setka słońc, po czym popękały z cichym trzaskiem. Aiko nie miała serca karcić o coś takiego, machnęła tylko ręką, z westchnieniem mówiąc, że jutro przywiezie nowe halogeny.\nOprócz Haricotto w chacie pojawiały się jeszcze dwie osoby. Również wysoki, spokojny chłopak o imieniu Ryu i rudowłosa, nieco “nieoswojona” dziewczyna, Aymi. Rozmowy z tą trójką były, zaiste, “ciekawe”. Haricotto czasem sprawiał wrażenie, że nie wie co się dzieje i nie znając zasad funkcjonujących na Ziemi, mówił coś szczerego, lecz w kontekście dla niej dziwnego. Sprawy wojowników, tak sobie to tłumaczyła czarnowłosa. Ryu z drugiej strony był bardziej opanowany i zdyscyplinowany, ich konwersacje były dość normalne, acz między nimi pozostawał pewien dystans. Rozmowy z nim były jaśniejsze niż z Harim, ponieważ jak przystało na kogoś z obcej planety, Saiyanin nie do końca odnajdował się w ludzkim świecie, dlatego często pytała się Ryu, “O co Haricotto chodzi?”. Oprócz tego, przekazywała im obojgu co udało się jej usłyszeć w Korporacji na temat Armii Czerwonej Wstęgi, czasem przyznając, że martwi się o nich. Nie mogła spędzać każdego dnia w górach i zdarzało się jej zadumać nad silnikami w pracy, czy przypadkiem gdzieś nie polecieli i nie wpakowali się w kłopoty. Potrafili znikać na długi czas i wtedy grzebała w izolacji pustego domu. Cóż, takie to były czasy i wiele poradzić na to nie mogła.\nZ tego towarzystwa najdłużej milczała Aymi. Przy pierwszym ich spotkaniu, ku zdziwieniu Aiko, nazywała Hariego swoim tatą. Było to dość… Dziwne, biorąc pod uwagę, że były w podobnym wieku i Saiyanin był starszy najpewniej tylko o kilka lat. Rock spojrzała na niego dziwnie, jednak postanowiła nie poruszać tematu, spodziewając się, że na jego twarzy pojawi się kropla potu i nerwowy uśmiech. Też coś… Nie, żeby miała zaraz jakieś pretensje, ale między całą trójką były jakieś tajemnice, połączenia i powiązania i momentami czuła się tam jak intruz. Wtedy tylko wzdychała, brała rękawice i zabierała się do pracy. Po kolei sprawdzała elektryczność w każdym pomieszczeniu oraz dostęp do wody, izolację oraz uziemienie. Uregulowanie prądnicy zajęło jej tygodnie, jeszcze gorzej było z wodą. Brak bieżącego dostępu do życiodajnej cieczy był nader kłopotliwy. Woda jednak w chacie była, ale Rock po krótkich oględzinach stwierdziła, że plątanina rur kradnie wodę z kilkunastu innych. Ktokolwiek to założył, miał tupet. Musiała odłączyć całą instalację na kilka dni, polecając wojownikom by odkopali kilka przewodów, by mogła się z nimi uporać i założyć dopływ świeżej wody z rzeki, która płynęła kawałek dalej.\nPod koniec całego zabiegu, gdy montowała kurki i zawory na tylnej ścianie domu, podeszła do niej Aymi. Dziewczyna najpierw usiadła nieopodal, obserwując ją, potem zaczęła zadawać pytania. I tak jak przy Fabu, Aiko starała się jak najprościej wytłumaczyć to co robiła, gdyż fachowe terminy były zbyt zawiłe jak dla kogoś o innych zainteresowaniach. Pierwsze lody zostały przełamane, choć i tak Rock miała wrażenie, że jest wobec niej niepewna i w tej ostrożności może nieco dziecinna. Co ona niby mogła, jak jej zagrozić? Zdzielić kluczem francuskim? Prędzej rzuci się na nią jej pantera, z którą tak często drzemie Mruczka w słońcu. Była z Aymi trochę specyficzna dziewczyna, znikała na całe dnie w lesie i Ryu z Haricotto nie wykazywali żadnego niepokoju. Chwilami Rock nie wiedziała czy powinna się martwić czy zachować spokój, aż w końcu się poddała. To były sprawy “wojowników”. Obserwowała treningi całej trójki i wiedziała, że wystarczyłby jeden ruch by pozbawić ją życia, więc rudowłosa na pewno sobie poradzi w głuszy. Choć raz padła propozycja by ćwiczyła z nimi, to pokręciła tylko głową, zabierając się za naprawę lodówki. Rock znała swoje ograniczenia, ale też nie chciała się przyznać, jak żałośnie jest słaba. Krzepa to jedno, ale branie leków to drugie. Wiedziała, że to z jej strony było niedojrzałe, ale nie powiedziała ani słowa o tym, że w kieszeni zawsze ma inhalator.\nOgromna siła mieszkańców chaty przydawała się podczas gruntownego remontu. Czy to noszenie ciężkich części czy kopanie albo przesuwanie instalacji, niewątpliwie pomagali w odnowieniu domu. Po całym tym roku Aiko zaczęła traktować chatę jak coś w rodzaju swojego dzieła. Zadbała o wszelkie instalacje, naprawiała sprzęt kuchenny, uregulowała ciśnienie w rurach w łazience, nawet przy drobnej pomocy założyła filtr na komin, by dym nie zdradził pozycji chaty. Krótko mówiąc, cieszyła się z tego co dokonała, choć chwalić się w Korporacji nikomu nie mogła. Z coraz większą niechęcią wracała do tamtego budynku, do miasta i pracy, lecz nie było na to rady. Nie wiedziała też jak mogłaby wytłumaczyć Haricotto w razie gdyby zapytał, że nie przeprowadzi się do domku w górach. Oni przeżyją bez niczego w głuszy, zapolują na obiad, dadzą sobie radę - ona nie. A w czasie ich nieobecności musiałaby dać sobie radę sama.\nNie zapomniała oczywiście o wizytach u Fabu. Odwiedziny były dla niej czymś w rodzaju rekreacji, mogła odetchnąć, pośmiać się i spędzić czas ze swoim przyjacielem. Przez moment myślała, że może jaszczur by zadomowił się w chacie w górach, ale widząc jak przywykł do plemienia, nie mogła tego zasugerować. Tu też miał przyjaciół i nawet gdyby jej posłuchał, bo była “jego pierwszą przyjaciółką”, nie byłoby to w porządku wobec niego. Dlatego przyjeżdżała do niego kiedy mogła, zawsze mając mu coś ciekawego do opowiedzenia, zaczęła nawet uczyć przyjaciela czytać i liczyć. Znalazła kilka książek, które mógł przejrzeć i sam się uczyć. Był bardzo pojętnym uczniem, lecz ciągle martwiła się, czy aby Armia nie próbuje znaleźć Fabu i unieszkodliwić. Na ten temat nie słyszała plotek w Korporacji, ale nie bardzo ją to uspokoiło. Jeśli coś było bardzo tajne, to nikt słowa wśród żołnierzy nie piśnie. Fanatyzm potrafił bardzo uprzykrzyć życie.\nW miarę jak płynął czas, Rock łatwiej było zarządzać czasem. Regularnie bywała i w chacie i na ziemiach Korina, najczęściej jednak tkwiła z umazanym smarem nosem w pracy. Szło jej lepiej, czuła się nieco pewniej dzięki rozmowom z Doktorem Briefsem i świadomości, że są jeszcze ludzie, którzy nie należą do ruchu oporu, a walczą z oprawcą. Przyzwyczaiła się do nich, może nawet trochę za bardzo.\nRe: Rock - TS\non Wto Sie 08, 2017 8:06 pm


Projekty domów letniskowych murowanych i domków drewnianych\nZnaleziono 34 projekty\nKoszt realizacji: 118 517 zł\nKoszt realizacji: 140 484 zł\nKoszt realizacji: 213 080 zł\nKoszt realizacji: 200 722 zł\nKoszt realizacji: 254 375 zł\nProjekty domów letniskowych z kolekcji pracowni architektonicznej MGProjekt mają bardzo różnorodny charakter. Idealnie nadają się do wykorzystania, jako plan budynku rekreacyjnego, ale można je również zastosować jako projekty domów letniskowych całorocznych.\nNiektórzy Inwestorzy nie planują budowy domu całorocznego, co może wynikać z ograniczonych możliwości budżetowych albo po prostu potrzeb. Warto pamiętać, że ceny działek rekreacyjnych pod domki letniskowe będą nawet kilka razy niższe w porównaniu z kwotami, jakie należy przeznaczyć na zakup typowej działki budowlanej.\nProjekty letniskowych domów jednorodzinnych gwarantują komfortowy wypoczynek. To szczególnie ceniona propozycja przez Inwestorów mieszkających na co dzień w mieście, którzy szukają możliwości zmiany otoczenia i zarazem pragną mieć większy kontakt z przyrodą. Dom letniskowy może stanowić doskonałą odskocznię od codziennych obowiązków, być cudowną enklawą wypoczynku, a jednocześnie stanowić miejsce wspaniałych spotkań wakacyjnych na działce w gronie przyjaciół.\nWszystkie propozycje z kategorii projekty domów letniskowych wyróżniają się niezbyt dużą powierzchnią użytkową, aby można było z łatwością dopasować projekt domu do danej działki rekreacyjnej – to bardzo ważne, ponieważ parcele o charakterze letniskowym zazwyczaj mają dość małą powierzchnię. Prezentowane projekty domów letniskowych murowanych i drewnianych cechuje wyjątkowo przejrzysty plan pomieszczeń i dobrze przemyślany układ funkcjonalny. Pomimo stosunkowo niewielkich gabarytów, wszystkie domy rekreacyjne będą wyjątkowo wygodne w codziennym użytkowaniu. Architekci MGProjekt zadbali o każdy najmniejszy szczegół, aby uniknąć wrażenia ciasnoty lub braku określonego rodzaju pomieszczenia. Każdy z projektów domków letniskowych MG Projekt jest świetnym przykładem na to, jak kreatywnie i elegancko można zaprojektować budynek o nawet niewielkim wnętrzu i to bez naruszenia komfortu mieszkania. Wszystkie projekty domków letniskowych z naszej pracowni mają jednocześnie charakter całoroczny, co zwiększa walory użytkowe tych propozycji.\nTradycyjny dom letniskowy kojarzy się oczywiście z domem drewnianym, stąd też wśród naszych propozycji tak wiele ofert domów stawianych w technologii szkieletowej, a także plany domów z bali. Technologia drewniana jest nie tylko lekka i naprawdę szybka w budowie. Szczególnie gotowe szkielety domów letniskowych umożliwiają wręcz błyskawiczne wprowadzenie się do domu. Działka zakupiona w okresie zimowym może być spokojnie użytkowana już późną wiosną – tym bardziej, że prace wykonuje się niezależnie od warunków atmosferycznych. W zasadzie trzy miesiące wystarczą, aby cieszyć się wypoczynkiem w swoim domu letniskowym.\nJednak w tej kategorii projektów domków letniskowych proponujemy również interesujące projekty domów stawianych w technologii murowanej. To w znacznym stopniu poszerza możliwości wyboru wymarzonego projektu. Domy letniskowe nie są zbyt duże, stąd w katalogu budynków rekreacyjnych dominują projekty małych domów. Sporą różnorodność widać w stylistyce. Inwestorzy mają do wyboru zarówno letniskowe domy parterowe, jak i tak modne w ostatnich latach projekty domów z poddaszem użytkowym. Projekty domów letniskowych z poddaszem się sprawdzą szczególnie, kiedy zakupiona działka będzie miała niewielkie wymiary albo niekorzystny, trudny do zagospodarowania kształt.\nKomfortowy projekt domu letniskowego\nPropozycje projektów domków letniskowych MGProjekt wyróżniają się bardzo przejrzystym układem pomieszczeń. Każdy projekt domku letniskowego ma wygodny układ, który zapewni jak najbardziej przyjemne spędzenie weekendu bądź części wakacji na działce. Jest oczywiście salon i to często połączony z otwartą kuchnią, aby optycznie powiększyć przestrzeń i nadać jej niezwykle nowoczesnego charakteru. Projekty domów letniskowych obejmują również co najmniej jedną sypialnię i łazienkę. W przypadku projektów domów letniskowych z poddaszem użytkowym można bardzo łatwo oddzielić strefę dzienną od nocnej albo strefę domową od gościnnej. Przecież w domu letniskowym zazwyczaj pojawiają się przyjaciele oraz dalsza rodzina, aby w miłym gronie odetchnąć od gonitwy dnia codziennego. W związku z tym projekty domków letniskowych zawierają ciekawie zaaranżowane miejsca na wypoczynek na łonie natury. W zależności od koncepcji bądź od ilości miejsca budynek może posiadać rozległy taras albo uroczą werandę. W otoczeniu bujnie kwitnących roślin znacznie przyjemniej spotkać się przy wieczornym posiłku czy też poczytać książkę w ciągu dnia. Wszystkie projekty domów letniskowych z kosztorysem obejmują zarówno plan architektoniczny, jak i konstrukcyjny. Zawierają ponadto schematy instalacji elektrycznej oraz wodociągowej – domek letniskowy ma więc charakter kompleksowy i dlatego można go wykorzystać jako pomysł na dom całoroczny. Domki letniskowe rekreacji indywidualnej wyróżniają się bardzo estetycznym wyglądem, wyjątkowo funkcjonalnie zaaranżowanym wnętrzem oraz ciekawymi propozycjami na atrakcyjne wykorzystanie terenu wokół bryły domu. Projekty domów letniskowych na pewno zaskakują swoimi niebanalnymi pomysłami. Zapraszamy serdecznie do zapoznania się z wszystkimi propozycjami domów letniskowych. Jesteśmy przekonani, że każdy Inwestor znajdzie projektu domu idealnie dopasowany do indywidualnych potrzeb i gustu. Nasi Architekci służą również swoją pomocą przy wyborze optymalnych projekty domków letniskowych. Projekty domów letniskowych MMGProjekt są tanie w budowie i utrzymaniu.


o której chodzicie na spacerki? - RODZICE.PL\no której chodzicie na spacerki?\n14 grudnia 2003 at 21:53 #34511\npytam, bo chcę go przestawić, tak żeby było wygodnie, tzn. zebym mogła obiadek zrobić:)\nwięc o której wychodzicie, ile trwają spacerki i jak to się ma do snu i obiadku?\nmój mały ostatnio chodzi spać różnie głównie z tego powodu, ze ząbkuje i nocki zarywa, a potem odsypia, albo i nie. i nie ma nic regularnie, chociaz się staram. kiedyś był sen ok 9-10 godzinkę. na spacer wychodziłam ok 12 i ok 13-13.30 wracałam na obiadek ok 14, a potem spanie już dłuższe.\n14 grudnia 2003 at 22:50 #452153\nRe: o której chodzicie na spacerki?\nWiec u nas mimo zabkowania regularnie jak w zegarku.\nO 7 pobudka wiec drzemka ok. 11.30 do 12.30 – ok. 13 spacerek tu roznie – przewaznie do 15 pozniej ok. 16 obiadek.\nJa mam taki problem z tymi spacerkami ze Jerema przyzwyczajony zasypiac w wozku – wiec mi jak dochodze do domku zazwyczaj przysnie i wtedy kraze godz dluzej – glodna jak wilk a budzic mi sie go nie chce bo wiem ze jak sie wybudzi to bedzie mial problem z zasnieciem a jak 2 drzemki nie bedize to o 18 marudzenie ze spac.\nNie wiem najlepszy sposob to przestawic spacer w moim przypadku na pierwsza drzemke tylko jakos dla mnie za wczesnie tak o 11 wychodzic i zebrac sie nie moge- ale musze sie zmobilizowac.\n14 grudnia 2003 at 23:16 #452154\nech… nie bede pomocna.. u nas są spacerki kiedy ide do pracy – a to jest roznie i na pewno nie wzorowo dla Ciebie\n15 grudnia 2003 at 00:56 #452155\nJa to raczej chodze na spacery jak jest pogoda ….. bo przewaznie leje deszcz i strasznie wieje … sztormy mnie wykoncza kiedys …… Mysle ze ne powinnas sie przejmowac co i o korej ….. chodzic na spacerki mozesz po obiadku (Ty spalisz kal. po obiedzie ) .\n15 grudnia 2003 at 01:11 #452156\nA my wychodzimy ok. 13-14 (jak idzie 2 razy w tygodniu moja tesciowa to jest to 13, ale jak ja wychodze sama to raczej 13.30 lub bliżej 14). A czas spacerku zależy od pogody. Najszybszy spacerek był 20 minutowy – był koszmarny wiatr i zacinąjący śnieg.\n15 grudnia 2003 at 22:22 #452157\nJa chodzilam po obiadku o 13 na godzinkę a teraz sie przestawilam i chodze po rannym spaniu o 11,12 potem zupka o 13 i o 14 spanie\n15 grudnia 2003 at 22:44 #452158\nmy wychodzimy po obiedzie, ok. 14-14.30\nteraz spacerujemy najwyżej 1,5 h, bo pogoda pod psem :(((\n15 grudnia 2003 at 22:59 #452159\nMy chodzimy na spacer ok.11, ale wtedy Igor przesypia tylko 1h, a potem marudzi. Jak pogoda dopisuje, a mi się chce (albo jak jest mąż) to Igor idzie na spacer jeszcze ok 2. Wtedy śpi do 4 i musimy wracać szybko do domu, bo się ściemnia, a Igor panicznie boi się być na dworze po zmroku…\nTeraz jest coraz gorzej, bo pogoda wietrzna i szybko robi się ciemno.\nBedzie coraz gorzej z tymi spacerami – nie tyle z powodu Igorka, co przez lenistwo mamy 🙁 Do tego mama nie znosi zimna. BRRRRR 🙁\n15 grudnia 2003 at 23:05 #452160\nteraz to ok 11- 12 i zależy od pogody a ta ostatnio brrr dziś np pięknie słoneczko swieci więc ja już prawie w gotowości spacerkowej a tu.. zadymka brrr ale byle do lata\n15 grudnia 2003 at 23:22 #452161\nale najczesciej popoludniu ( po jedzonku ) i jak nie pada .\na o tej porze roku i w tym regionie gdzie mieszkam lubi sobie popadac 😉\nwystarczy pojechac ok. 100 km , obojetnie w ktora chcesz strone – przewaznie niebo bez chmur !\ndo tego Tilli lubi spac ostatnio nawet do 12.00 ! – oczywiscie z przerwa na butle – wtedy albo spimy razem 😉 albo wstaje wczesniej i posprzatam , ugotuje, popiore itd…\ndzisiaj np. wyszlismy okolo 14.00 i zobaczylismy pierwszy snieg , ale byla frajda 😉\nbywaja tez dni , gdzie caly dzien siedzimy w domu – pogoda ,\nbywaja dni , gdzie jestesmy kilka godzin na spacerku …\n16 grudnia 2003 at 11:04 #452162\nu nas prawie identycznie..\npo prannnej kaszce o 9:30 i zabawie zasypiamy ok 11 potem po 12:30 zupka warzywna (teraz robie sama a co 😉 i wyjscie a po spacerze ok 16 obiadek z mieskiem…tak nam sie udalo ostatnio wyrobic ze nie ma spania na spacerze i jak wroce to jeszcze potem spi (druga drzemka) a ja moge zrobic obiad 🙂\ntezbym sie czesto chciala wybrac na spacer wczesniej ale chyba nie mam jak….\npozdrowienia dla jeremcia\nRodzice » Tematy » NASZE DZIECI » Noworodek, niemowlę » o której chodzicie na spacerki?\ninternetowa akcja społeczna – monitorowane przedszkola i żłobki\nZnikome objawy ciąży\nCo to za plaga na forum?\nSzkoły z wykładowym angieslkIm\n*** Raz , dwa , trzy jesienne mamy 2012 – to my***\nśniegowce dla dziecka KANGAROOS – miała któraś może?\nCzy dziecko może przebywać przy starszej babci\nDozownik do mleka Tommee Tippee\nPoproszę o kciuki dla Filipka\nteraz ja proszę o kciuki\nprezent na zakończenie roku-zerówka\nkwiaty – pilne\nMOCNO ALE TO MOCNO TRZYMAJCIE KCIUKI….\nWSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO DLA MAMUSIEK\npomóżcie-bo już nie wiem co mu jest?\nwygrałam bitwę – może wygram też wojnę\nubezpieczenie do pośmiania\ntrochę się przeraziłam!!!\njescze raz prosze o pomoc


♥ snail mail love ♥: Paczka z książkami od PNWM.\nPaczka z książkami od PNWM.\nWczoraj listonosz dostarczył mi dość pokaźną ilość przesyłek. Wśród listów i pocztówek znalazła się także paczka od PNWM (Polsko-Niemiecka Współpraca Młodzieży).\n• "niemieckie abc" - książka, w której znajduje się mnóstwo informacji i ciekawostek dot. kraju i zwyczajów naszych sąsiadów, opisanych za pomocą haseł ułożonych alfabetycznie. Dodatkowo zawiera czyste kartki, które można wykorzystać na własne notatki. Poniżej przykładowe strony z książki.\n• "polnisches abc" - odpowiednik "niemieckiego abc" napisany w języku niemieckim, zawierający podobne ciekawostki, tym razem o naszym kraju: znanych miastach, zwyczajach, tradycjach. Zamówiłam go gdyż wydał mi się świetnym prezentem dla mojej penpalki z Niemiec.\n• "Spróbuj po niemiecku" - Rozmównik i słownik w jednym, przejrzysty, urozmaicony grafikami i ciekawostkami. Z zapałem języka niemieckiego uczyć się nie będę, ale podstawowe zwroty nigdy nie wiadomo kiedy mogą się przydać. Poniżej fragment słowniczka.\n• "Wypisz, wymaluj Polska i Niemcy" - mapa Polski i Niemiec, zawierająca zabawne ilustracje, a na odwrocie ciekawostki o 26 wybranych regionach naszego kraju oraz państwa naszych sąsiadów.\nWybrałam dla siebie te cztery publikacje, jednak całkowicie bezpłatnie możecie zamówić sobie ich również więcej (nie tylko książki ale też płytę CD lub DVD) tutaj <klik>. Przy wyborze materiałów, które Was interesują zwróćcie uwagę, ponieważ nie wszystkie pozycje są darmowe. Skorzystacie? :-)\nMonika R.2 października 2014 04:30Świetne! Nie słyszałam o tym jeszcze. Zaraz sobie zamówię. Naprawdę wszystko za darmo (przesyłka też) ?A co wpisałaś w informacjach dodatkowych ? (Widzę, ze to też obowiązkowe pole) Przydatne książki do nauki i poznawania ciekawostek ;)OdpowiedzUsuńOdpowiedzipijanazyciem2 października 2014 05:00Tak, przesyłka również jest darmowa, jednakże jak już wspomniałam, należy zwrócić uwagę, aby do koszyka dodać jedynie publikacje podpisane jako "bezpłatne". W polu na informacje dodatkowe napisałam "brak" :-)UsuńOdpowiedzPocztówki Ag2 października 2014 04:40Mnie niestety język niemiecki nie interesuje, nie przepadam za tym językiem... Nigdy się go też nie uczyłam. Ale ogólnie pomysł bardzo mi się podoba :) Ale podziwiam Cię, że znajdujesz takie rzeczy, jeśli wpadnie ci w łapki coś związanego z angielskim, francuskim lub czeskim, to zgłoś się :D OdpowiedzUsuńOdpowiedzipijanazyciem2 października 2014 05:04Większość materiałów, które można zamówić nie mają nic wspólnego z nauką języka niemieckiego ;) swoją drogą też za nim nie przepadam i zawsze opornie mi szła jego nauka ;p UsuńOdpowiedzwerciarad2 października 2014 04:45Gdzie Ty takie rzeczy wynajdujesz? Skorzystałam i czekam na realizację zamówienia :)Okazuje się, że zamówiłam te same tytuły co Ty :DOdpowiedzUsuńOdpowiedzipijanazyciem2 października 2014 05:12Na tę stronę trafiłam akurat przypadkiem, kiedy szukałam ciekawostek na temat festiwalu Octoberfest... i tak od strony do strony trafiłam na te publikacje :-) Ja paczkę dostałam po 4 dniach, więc niebawem pewnie wyląduje w Twojej skrzynce :-)UsuńOdpowiedzfortis2 października 2014 06:08Wow! Super sprawa. Aż nie mogę uwierzyć, że książeczki są za darmo. Weszłam na stronę i możliwe, że jeszcze dziś coś zamówię! :)OdpowiedzUsuńFilolog2 października 2014 07:32Świetna propozycja dla osób interesujących się niemieckim. Myślę, że w innych językach tez można znaleźć podobne strony.OdpowiedzUsuńHardkorowa K2 października 2014 08:26Ciekawe te książki ;)OdpowiedzUsuńAiko2 października 2014 09:42Tak bardzo kocham niemiecki (sarkazm), aczkolwiek uczę się tego języka już od ponad 11 lat i nawet mam najlepsze oceny w klasie. Granica niemiecka też nie aż tak daleko ode mnie, no i mam masę Niemców sąsiadów za płotem. :)Generalnie jestem zdania, że takie książki są przydatne, zamówić nie zaszkodzi, szczególnie, że jest to darmowe, co jest naprawdę niesamowite. No i świetny miałaś pomysł z takim książkowym prezentem dla swojej koleżanki z Niemiec. Na pewno jej się przyda . :) OdpowiedzUsuńŻaba2 października 2014 11:55Nigdy niemieckiego się nie uczyłam, ale z pewnością książeczki zamówię, może dowiem się czegoś ciekawego! :DOdpowiedzUsuńZdeterminowana Ana3 października 2014 08:35Uczyłam się niemieckiego i szczerze przyznam, że bardzo lubiłam! :DOdpowiedzUsuńRóżowa Klara3 października 2014 14:35"Wypisz, wymaluj Polska i Niemcy" zaciekawiła mnie ta pozycja, a niemiecki uwielbiam. OdpowiedzUsuńAva lon3 października 2014 15:25Uwielbiam język niemiecki, bo jest to chyba jedyny język który rozumiem.Fajne te książki, takie dla początkujących.[b]Avalon[/b] - mój blogOdpowiedzUsuńDiana K4 października 2014 04:40Dzięki śliczne, ze podajesz takie ciekawe informacje na blogu :)OdpowiedzUsuńLenka ^^4 października 2014 07:13Fajne ! Ja bardzo lubię niemiecki! Już biorę się za robienie zamówienia :) OdpowiedzUsuńTalla4 października 2014 13:45fajne te książki :))jednak nie lubię języka niemieckiego :\_\_justsayhei.blogspot.comOdpowiedzUsuńSawatka6 października 2014 08:50Ale Ty wyszukujesz fajne rzeczy w Internecie! Ja niemieckiego uczę się od czterech lat, ale średnio mi to idzie, już lepiej czuję się w angielskim... Chociaż takie książeczki z chęcią bym przygarnęła, bo wydają się bardzo przyjazne, wszystko po to, aby jakoś polubić ten niemiecki i sam kraj ;)OdpowiedzUsuńDodaj komentarzWczytaj więcej...