ARCHITEKTURA TARGÓW POZNAŃSKICH PRZED 1920 ROKIEM | wbc.macbre.net\nARCHITEKTURA TARGÓW POZNAŃSKICH PRZED 1920 ROKIEM\nJ edną z cech charakterystycznych cywilizacji wieku XIX było zjawisko organizowania tak krajowych, jak ogólnoświatowych wystaw, na których prezentowano dorobek cywilizacyjny ówczesnych społeczeństw. Wielkopolska włączona w strukturę państwa pruskiego próbowała się dopasować do tych tendencji. Wystawy organizowane po 1850 roku miały z natury rzeczy bardzo ograniczony charakter. Sukces paryskiej wystawy światowej z 1867 roku, niezwykle licznie przez Wielkopolan odwiedzanej, doprowadził do ponownej próby zorganizowania wystawy w Poznaniu. Wystawa z 1872 r. odbyła się po wojnie francusko-pruskiej, ograniczyła się więc niemal wyłącznie do wystawców niemieckich. Dopiero w 1895 roku udało się zorganizować poważną wystawę, w której brało udział 630 wystawców. Ze względu na konflikt polskoniemiecki zrezygnowano z części rolniczej. Zorganizowano ją na terenach pofortecznych na północ od mostu Teatralnego. Plac wystawowy miał 7162 m kw., a hale i pawilony 3104 m kw. Zachowane przekazy ukazują okazałą, drewnianą konstrukcję hali o eklektycznym detalu architektonicznym, bardzo podobną do współczesnych rozwiązań z terenu Niemiec. Część ekspozycji umieszczona była na wolnym powietrzu. Wygląd wnętrz nie jest znany. Wystawa, jak na stosunki miejscowe, była znacznym sukcesem, jednak nie powtórzono jej w latach następnych. Dopiero w 1907 roku odbyły się dwie mniejsze wystawy: Ogrodnicza i Przemysłowa, ta ostatnia zorganizowana przez Towarzystwo Przemysłowe z udziałem 145 wystawców. Już wówczas w kołach urzędniczych zrodziła się myśl urządzenia nowej, wielkiej wystawy, która miałaby przedstawić dorobek wschodnich prowincji państwa. Jej celem miało być ukazanie postępu, jaki nastąpił na wschodnich kresach, a także przeciwstawienie się tym, którzy umniejszali znaczenie tzw. marchii wschodnich. Wybór Poznania był wypadkową wielu czynników.\nRyc. 1. Wystawa z 1895 roku, widok ogólny\nPrzeważyła znakomita lokalizacja przy linii kolejowej, niemal w środku wschodnich prowincji. W 1908 roku spotkali się Ernst Wilms - nadburmistrz Poznania i Gustav Wegner - wydawca "Posener Neueste Nachrichten". Wilms miał już znaczne doświadczenia w organizowaniu wystawy w Dusseldorfie, gdzie uprzednio był burmistrzem. 9 listopada 1909 roku 50 wybitnych obywateli miasta odbyło specjalną naradę. W jej wyniku, po porozumieniu się z zainteresowanymi stowarzyszeniami, powołano 15-osobowy Zarząd z ośmioma wydziałami. Protektorat nad wystawą zgodził się objąć następca tronu, książę pruski Wilhelm. Na czele komitetu honorowego, w którego skład wchodzili liczni ministrowie i prezesi prowincji, stanął kanclerz Rzeszy. Budżet wystawy preliminowano początkowo na 2,5 min marek. Dzięki subskrypcji uzyskano ponad 1 min marek, z czego 750 tys. przeznaczono na koszty wystawy. Nieco bardziej skomplikowaną była kwestia lokalizacji wystawy nazwanej wschodniopruską (ostdeutsche Ausstellung). W czasie prac przygotowawczych wielokrotnie zmieniano projektowane miejsce. Początkowo planowano urządzenie jej na terenie wystawy z 1895 r., jednakże wkrótce okazało się, że jest on zbyt mały na potrzeby szerzej niż tamta zakrojonej imprezy. Przez dłuższy czas utrzymywała się koncepcja wykorzystania na ten cel terenów Sołacza. W końcu jednak i z tego miejsca zrezygnowano ze względu na spore trudności komunikacyjne - nie było tam żadnej możliwości wygodnego dojazdu, a prowadzone prace nie gwarantowały terminowego zakończenia. Ostatecznie przyjęto lokalizację na terenach dogodnie położonych przy dworcu kolejowym, szczególnie, gdy zarysowała się możliwość odkupienia gruntów znajdujących się w rękach trzech różnych właścicieli i połączenia\nich w jedną całość. Bliskie sąsiedztwo dworca przyczyniło się do usprawnienia prac związanych z przeładunkiem potrzebnych materiałów budowlanych i eksponatów. Teren wystawy obejmował 350 000 m kw. Spośród innych tego typu założeń wyróżniał się włączeniem w jego obręb miejskiego Ogrodu Botanicznego. Cały teren został podzielony na trzy podobnej wielkości, prawie prostokątne części połączone między sobą. Nie widać tutaj jakiegoś jednolitego uporządkowania poszczególnych części. Są one swobodnie rozrzucone, jedynie miejsca o większej randze wyróżniają się wprowadzeniem osi mających podkreślić ich znaczenie. Dotyczy to szczególnie dziedzińca honorowego położonego przy wejściu głównym od strony ul. Cesarzowej Augusty Wiktorii (ob. Grunwaldzka), dziedzińca, który był miejscem uroczystego otwarcia wystawy przez Kronprinza w dniu 16 maja 1911 roku. Oś tego dziedzińca (o powierzchni 6000 m kw.) była wytyczona od bardzo rozbudowanego wejścia na tereny wystawowe do fasady Winiarni po stronie przeciwnej. Z osiątą krzyżowała się oś poprzeczna prowadząca przez środek dziedzińca do wielkiego portalu Głównej Hali Przemysłowej. Dziedziniec został zaprojektowany jako wielki parter trawnika przedzielony w środku pergolą zieleni uzupełnioną dekoracją rzeźbiarską. Autorem projektu był miejski dyrektor ogrodów Hermann Kubę. Wokół wielkiej fontanny, u zbiegu trzech części wystawy, znajdował się plac będący jej punktem centralnym. Fontanna ta, oświetlona w godzinach wieczornych, była obiektem dużego zainteresowania ze strony zwiedzających, a sam plac, chętnie przez wszystkich odwiedzany, stał się miejscem wypoczynku przed podjęciem dalszego etapu zwiedzania. Wzniesiona w części zachodniej Wieża Górnośląska - i tak bardzo rzucająca się w oczy - została dodatkowo podkreślona przez usytuowanie jej na przedłużeniu osi prowadzącej od nowego mostu Dworcowego do bramy wejściowej przy ul. Głogowskiej, bardzo rozbudowanej, o wielu aneksach mieszczących\nRyc. 4. Wystawa 1911 - główny plac od strony ul. Grunwaldzkiejkasy biletowe, toalety itp. Także przed niektórymi pozostałymi budowlami o większym znaczeniu powstawały place stwarzające korzystniejszą perspektywę widokową. Na obszernym terenie wystawy powstało szereg budowli. Dla pomieszczenia około 100 wystawców niezbędne było wybudowanie 25 dużych oraz 60 mniejszych pawilonów. Nie stanowiły one jakiegoś jednolitego pod względem architektonicznym zespołu. W czasie ich budowania, jak podawali sami Niemcy, stosowano zasadę "in variatio delectat". Porównując je z analogicznymi obiektami współczesnych wystaw (np. w Dreźnie, Dusseldorfie, Wrocławiu, Darmstadt), trudno znaleźć jakieś elementy pozwalające odróżnić obiekty poznańskie od innych. Wieża Górnośląska była najbardziej znaczącym pod względem architektonicznym obiektem wystawy, a ze względu na rzucającą sie w oczy charakterystyczną sylwetkę stała się jej- symbolem. Projektantem wieży był Hans Poelzig 11 , profesor Królewskiej Akademii Sztuk we Wrocławiu. Wybudowano ją dla potrzeb górnośląskich firm licznie reprezentowanych na wystawie, z których szczególnie cztery: "Donersmarckhiitte", "Bismarckhiitte", "Oberschesische Eisen - und Kohlenwerke" oraz "Oberschlesische Eisenbahn" miały największy udział w tym przedsięwzięciu. Specyfikę tej budowli stanowiło połączenie dwóch funkcji: miejsca ekspozycji oraz wieży ciśnień. Głównym wykonawcą robót była firma Donersmarckhiitte z Zabrza, która powierzyła firmie Guido Simon z Wrocławia prace przygotowawcze związane z pomiarami i położeniem fundamentów. Prace\nRyc. 5. Wystawa 1911 - Główna Hala Przemysłowa\nRyc. 6. Wystawa 1911 - Otwarta Hala Przemysłowa\nRyc. 7. Wystawa 1911 - Hala Betonowa z ekspozycją myśliwskąbudpwlane trwały siedem miesięcy (głównie zimowych). Rozpoczęto je we wrześniu 1910 roku, do 10 października całkowicie ukończona była konstrukcja żelazna o ciężarze 1375 ton, a do końca marca 1911 r. wieża była gotowa, co umożliwiło prowadzenie prac wykończeniowych i dekoracyjnych oraz wczesne urządzanie stoisk przyznanych firmom, które miały tu wystawiać. Wieża została zlokalizowana w przylegającej do dworca części terenów wystawowych, dokładnie na osi krótko przedtem powstałego mostu Dworcowego. Była to budowla na planie szesnastoboku, trójkondygnacyjna, o średnicy 58 m i wysokości 52 m, w swej formie zwarta i zwężająca się ku górze. U góry wieńczył ją występujący silnie ponad trzon pierścień zbiornika wodnego. Wykonano ją z trzech podstawowych materiałów: stali, cegły jako wypełnienia konstrukcyjnego oraz szkła. Bardzo wyraźne jest operowanie jednolitymi, dużymi płaszczyznami, prosty, oszczędny podział ścian i przeszkleń oraz brak ornamentu, którego miejsce zajmują zrytmizowane podziały konstrukcyjne. Do wnętrza wieży prowadziły schody zewnętrzne o szerokości 14 m przed każdym z dwu wejść. Wewnątrz silnie działał system konstrukcyjny składający się z podpór, kratownic, łuków i innych elementów nośnych, które zgodnie z nowymi tendencjami nie zostały ukryte, lecz mocno wyeksponowane. Trzon wieży wyznaczało 16 stalowych podpór, które wraz z ośmioma mniejszymi zgrupowanymi wokół blaszanego cylindra tworzącego szyb windy osobowej stanowiły oparcie dla zbiornika wody.\nRyc. 8. Wystawa 1911 - Wioska Osadnicza\nRyc. 9. Wystawa 1911 - Stary Poznań, widok na Bramę Wroniecką\nW najniższej kondygnacji o powierzchni użytkowej 2800 m kw. i na emporze, do której prowadziły duże klatki schodowe, znalazły miejsce eksponaty firm śląskich. Wyżej znajdował się zbiornik o średnicy 27 m i wysokości 7,3 m mogący pomieścić 4000 m sześć, wody (największy wówczas na terenie Niemiec). W czasie wystawy urządzono tutaj restaurację, z której okien rozciągał się widok na tereny wystawy i miasta. Do restauracji można było dojechać windą lub dojść schodami przeprowadzonymi między ośmioma podporami a cylindrem (w którym później znajdował się rurociąg). W pomieszczeniu restauracyjnym ponad oknami umieszczono wykonane przez śląskich artystów (Rossmann, Busch, Friese, Niemann) malowidła przedstawiające śląskie zakłady pracy, śląski pejzaż itp. Cylinder nad zbiornikiem tworzył oparcie dla kopułowatego przykrycia dachowego składającego się z systemu drewnianych krokwi i miedzianych blach położonych na papie. Jako forma architektoniczna Wieża Górnośląska była efektem przenikania się dwóch tendencji: tradycyjnej funkcji wieży ciśnień, dla której istniał określony schemat konstrukcyjny, oraz awangardowej wynikającej z pozycji architektonicznej. Poelzig, jako architekt związany z eksprosjonizmem, kładł duży nacisk na skrajnie rozumiany funkcjonalizm i konstruktywistyczne ujęcie formy. Wieża została oceniona przez wszystkich jako najwybitniejsze osiągnięcie wystawy poznańskiej, lecz ze względu na zastosowanie ciężkich proporcji prowadzących do niezwykłej masywności nie doczekała się naśladownictwa. Pawilon firmy "Konigs-und Laurahiitte".\nFirma ta nie skorzystała z możliwości wspólnego wystawienia z pozostałymi śląskimi zakładami w Wieży Górnośląskiej i wzniosła własny pawilon. Ekspozycja obejmowała powierzchnię 1600 m kw., a jej centralnym punktem była hala o długości 31 m, szerokości 15 m i wysokości 16 m wykonana w konstrukcji stalowej o ścianach wypełnionych cegłą. U stawiona na wysokim cokole, z szerokimi schodami prowadzącymi do zaakcentowanego podziałami wejścia ma wyraźnie wertykalny charakter. Tworzą go wysunięte przez lico dłuższych boków elementy nośne. W wyniku doprowadzenia otworów okiennych bezpośrednio do konstrukq'i powstały wielkie przeszklone płaszczyzny. Zarysowała się w ten sposób możliwość uwidocznienia systemu elementów nośnych zarówno od zewnątrz jak i od wewnątrz. Połączenie czerwonej barwy dachówek z zieloną konstrukcją i szarością otynkowanych ścian dawało niespotykane wrażenie kolorystyczne. Hala Betonowa (Betonhalle ) była obiektem zaprojektowanym wspólnie przez arch. Teubnera, Kłotha i Schneidera. Znajdowała się w włączonym w obręb wystawy Ogrodzie Botanicznym, a przeznaczona była do urządzania krótkotrwałych wystaw (np. wystawa trofeów myśliwskich, wystawa sztuki). Budowla ta wyróżniała się zastosowaniem żelbetonu jako głównego materiału budowlanego, co spowodowało, że niezbyt grube ściany mogły podtrzymać ciężkie sklepienie. Zbudowano ją na planie prostokąta o powierzchni 680 m kw. z dwoma ryzalitami zwieńczonymi szczytami. Bryła hali z portykiem łączącym oba ryzality, loggią na wysokości drugiej kondygnacji, prostymitoskańskimi kolumnami portyku i dwuspadowym dachem nawiązywała do rozwiązań klasycyzujących. Wewnątrz również zastosowano tradycyjne elementy, takie jak kolebkowe przesklepienie części środkowej mieszczącej dużą dwupiętrową salę (wymiary: dł. 25 m, szer. 12 m, wys. 8m) i dodanie lunet we wnękach ponadokiennych oraz dekoracje w formie medalinów i fryzów ornamentalnych ze stiuku. Jak widać, za zastosowaniem nowoczesnego na owe czasy materiału nie poszła dążność do ujawnienia jego właściwości. Prawdziwym zamiarem twórców było chyba tylko wykazanie, że beton jako materiał może z powodzeniem zastąpić tradycyjny sposób murowania, a nie służyć jedynie do wznoszenia nowoczesnych konstrukcji 11. Główna Hala Przemysłowa (Hauptindustriehalle, arch. Teubner, Kloth) była halą, w której znalazła miejsce największa liczba wystawców. Początkowo planowano wystawić ją w mniejszych rozmiarach (7200 m kw.), lecz na skutek wzrastającej liczby chętnych zwiększono jej powierzchnię do 9000 m kw. bez dobudowanych aneksów. Obiekt ten o konstrukcji fachwerkowej i formie trójnawowej bazyliki przytłaczał sąsiednie pawilony swoimi potężnymi rozmiarami (długość naw 120 m). Hala wejściowa mieściła się po środku, miała wysokość 30 m i przykryta była kopulastym dachem. Bogato dekorowany portyk prowadził do otwartego przedsionka. We wnętrzu zastosowano różne systemy przykrycia: w westybulu sklepienie klasztorne, w nawie głównej sklepienie beczkowe o rozpiętości 22,5 m, a w nawach bocznych płaskie sufity. W nawach zrezygnowano z jakichkolwiek zdobień. Natomiast bogato polichromowany był westybul, w którego środku ustawiono popiersie Kronprinza, projektora wystawy. Hala Maszyn (Maschinenhalle) miała powierzchnię 2800 m kw. (wymiary: dł. 80 m, szer. 35 m, wys. 15,5 m). Podobnie jak Główna Hala Przemysłowa była budowlą bazylikalną, trójnawową, nawa środkowa przykryta drewnianym sklepieniem, główne wejście zaakacentowano bogatym wystrojem rzeźbiarskim. W hali tej mieściła się siłowania całej wystawy, poza tym warto wspomnieć o zamontowaniu w jej wnętrzu suwnicy żurawia o udźwigu 20 ton. Poza wymienionymi istniało jeszcze wiele pawilonów o formie zbliżonej, lecz mniejszych rozmiarami oraz wykonanych z innego materiału (przede wszystkim z drewna jak np. Otwarta Hala Przemysłowa (Offene Industriehalle) arch. Deetz, Hala Izby Rolniczej arch. L. Sichert, Hala "Kalwerke" z Opola. Nie sposób pominąć obiektów, których przeznaczenie nie było czysto wystawiennicze. Takimi założeniami były: Wioska Osadnicza i Stary Poznań (Alt Posen).\nWioska Osadnicza (Kleinsiedlungsdorf) była odpowiedzią na rozporządzenie władz państwowych z dnia 10 września 1910 roku w sprawie osiedlania niemieckich robotników na terenie marchii wschodniej. Dotychczasowe próby budowy odpowiednich osad charakteryzowały się silnym schematyzmem. Zadaniem wystawy było pokazanie, że istnieją możliwości budowania tego rodzaju założeń bez uciekania się do oklepanych stereotypów, ale posiadających jednocześnie znamiona miejscowej tradycji uważanej za czysto niemiecką. Centrum małej wioski stanowił plac, wokół którego grupowały się domy mieszkalne\nRyc. 10. Wystawa 1911 - Stary Poznań, uliczka z kopią Si. Ratuszal **ń\nRyc. 11. Wystawa 1911 - Górna Bawariai budowle użyteczności publicznej. Obiektów tych było 12 z czego 8 to domy mieszkalne. Można było wyróżnić 3 typy domów: 1) Największy z pokazywanych domów, dwukondygnacyjny, na parterze mieścił 3 izby mieszkalne, kuchnię i sypialnię. Na piętrze 3 sypialnie i łazienkę. Ściany ceglane zostały otynkowane. Cena tego domu wg ówczesnych szacunków wynosiła 10 000 M. 2) Dom bliźniaczy składający się z dwóch mniejszych tak zbudowanych, że stajnie ich stykały sie z sobą. Cena takiej połowy 4200 M. 3) Dom pojedynczy (5-tego typu) o różnych planach, z zachowaniem zasady, że każdy powinien obejmować powierzchnię nie mniejszą niż 60 m kw., a ponadto mieścić kuchnię, izbę i sypialnię. Każdy z tych domów był ogrodzony, znajdowała się przy nim stajnia, studnia, ogród i działka o pow. 1250 m kw. Były one różnie wykonywane, niektóre z surowej cegły, inne tynkowane, niektóre o konstrukcji fachwerkowej. Cena około 4500 M. Z budowli służących celom publicznym należy wymienić drewniany kościół z wieżyczką z około 180 miejscami siedzącymi (w czasie trwania wystawy odprawiano tam nabożeństwa). Poza tym pokazana była wzorcowa gospoda, siedziba rady wiejskiej i szkoła. W domach składających się na wioskę osiedleńczą odbywały się wystawy osiągnięć Komisji Kolonizacyjnej. Również wykazaniu siły niemieckich wpływów miało służyć drugie założenie, tzw. Stary Poznań, czyli Alt Po sen. Był to kompleks budowli położonych nad niewielkim stawem znajdującym się w przylegającej do dworca kolejowego części wystawy. Całość otoczona była murami, w których znajdowała się kopia Bramy Wronieckiej, przez którą wchodziło się na teren założenia ze zgrupowanymi wokół rynku kopiami (w pomniejszonych rozmiarach) starych, poznańskich obiektów zabytkowych. Od strony bramy, po prawej stronie, znajdowała się kopia Odwachu, dalej kaplica maryjna (Marienkapelle). Naprzeciw góra zamkowa z miejskim archiwum, jeszcze dalej Pałac Działyńskich. Od strony północnej kopia kościoła św. Katarzyny (w którego wnętrzu umieszczono muzeum osobliwości Poznania), a naprzeciw kościoła Ratusz poznański ze swoją wschodnią fasadą. Od Ratusza widok na ulicę Jezuicką z kościołem Jezuitów jako jej zamknięciem. Wiele kamieniczek rynku poznańskiego znalazło w Starym Poznaniu swoje imitacje - w ich wnętrzach znajdowały się restauracje, kinoteatry itp. Aby umożliwić zwiedzającym wystawę wypoczynek i rozrywkę wbudowano też kilka restauracji i zespołów wnoszących elementy egzotyki oraz folkloru. Największymi restauracjami była Winiarnia i Piwiarnia (arch. A. Grotte), obie o dużej przelotowości, ustawione na cokołach z tarasowymi założeniami ogrodowymi ż tyłu, nawiązujące do budownictwa pałacowego. Wielkim powodzeniem w czasie wystawy cieszyła się Wioska Murzyńska (N egerdorf) składająca się z kilku chat, w których mieszkali specjalnie sprowadzeni z kolonii Murzyni, jak również Górna Bawaria (Oberbayern), budynek, w którym znajdowała się restauracja zdobiona pejzażami z okolic Garmisch- Partenkirchen. Obsługa nosiła regionalne bawarskie stroje. Jak widać, niemieccy organizatorzy wystawy nie chcieli być gorsi od innych pod żadnym względem.\nRyc. 12. Wystawa 1911 - Pawilon Prowincji Poznańskiej\nWystawa 1911 roku została zamknięta 9 października i była ostatnią niemiecką wystawą z Poznaniu. Z powodu jej ściśle niemieckiego charakteru spotkała się ona z bojkotem ze strony polskiej. Stąd też następna wystawa w Poznaniu o tak wielkiej randze, jaką była Powszechna Wystawa Krajowa w 1929 r., poza wykazaniem osiągnięć polskich sfer gospodarczych w dziesięcioleciu po uzyskaniu niepodległości, była także pewną formą konfrontacji z wystawą niemiecką.


Pytania i odpowiedzi - BONGO.PL - the best headshop in Poland\nPotwierdzenie zamówienia otrzymają Państwo na maila. Jeśli zajdzie taka potrzeba, sami skontaktujemy się z Państwem. Jeśli macie Państwo jakiekolwiek dodatkowe komentarze do zamówienia prosimy o wysłanie maila na adres biuro@donjurand.pl, podając numer zamówienia oraz opis sytuacji.\nReklamację można złożyć poprzez wysłanie maila na adres: reklamacje@donjurand.pl. Daj nam znać jak najszybciej. O ile to możliwe zadbaj o udokumentowanie sprawy, ale nie wysyłaj nic, dopóki się nie skontaktujemy.\nTak, w naszej ofercie jest możliwość dostawy za granicę. Szczegółowy cennik dostępny jest na życzenie.


Posted on 24 września 2021 24 września 2021 by DOZP\nFot.: gov.pl Komunikat ukazał się 23.09.2021 r. na stronie MKDNiS: Dzięki współpracy Ministerstwa Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu ze stroną niemiecką zabytkowa ikona z przedstawieniem Michała Archanioła, skradziona ponad 30 lat temu ze zbiorów Muzeum Warmii i Mazur w Olsztynie, wróciła do Polski. To pierwszy zwrot skradzionego dzieła sztuki na podstawie przepisów Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady, przy którym wykorzystano system informacji o rynku wewnętrznym Unii Europejskiej. Uroczyste przekazanie stronie polskiej pochodzącej z Rosji ikony…\nPosted on 10 sierpnia 2021 12 sierpnia 2021 by DOZP\nFot. Danuta Matloch (przez gov.pl) Komunikat ukazał się 09.08.2021 r. na stronie gov.pl: – W wyniku działań wojennych, rabunku okupantów, często systematycznego, Polska straciła w czasie II wojny światowej 516 tys. dzieł sztuki. Od wielu lat polskie państwo odzyskuje dzieła sztuki, które zostały zrabowane. W naszym ministerstwie powołany jest specjalny wydział, który się tym zajmuje – powiedział minister kultury, dziedzictwa narodowego i sportu prof. Piotr Gliński podczas uroczystości przekazania do zbiorów Muzeum Narodowego we Wrocławiu…\nFot. Maciek Jaźwiecki / Agencja Gazeta (przez warszawa.wyborcza.pl) Komunikat ukazał się 15.07.2021 r. na stronie MKDNiS: Polska w czasie wojny straciła 516 tys. ruchomych dzieł sztuki (…). Dziś do macierzystych zbiorów, choć historia jest jak zawsze w tych przypadkach dość skomplikowana, powraca przepiękny portret „Dama w pawich piórach”, wykonany w technice pastelu przez Teodora Axentowicza, a także pięć rysunków Michała Andriollego z cyklu ilustracji do utworu „Maria” Antoniego Malczewskiego – powiedział wicepremier, minister kultury, dziedzictwa…\nFot. Desa Unicum Sprzedaż dzieła Jana Matejki została gwoździem programu aukcji „Sztuka Dawna. XIX wiek, Modernizm, Międzywojnie” w warszawskim Domu Aukcyjnym DESA Unicum. Jego wartość została oszacowana przed ekspertów na kwotę 5-7 mln zł. Aukcję wygrała osoba, która przystała na kwotę 4,6 mln zł. Finalnie, po doliczeniu 20-procentowej opłaty aukcyjnej, nabywca zapłaci 5,5 mln zł. „Święty Stanisław karcący Bolesława Śmiałego” Fot. DESA Unicum Obraz „Święty Stanisław karcący Bolesława Śmiałego” powstał w 1877 r., co oznacza,…\nFot. Policja.pl Komunikat ukazał się 24.05.2021 r. na stronie Policja.pl: Policjanci z KWP w Szczecinie i Komisariatu Policji w Barlinku oraz archeologiem z Muzeum Narodowego w Szczecinie zabezpieczyli w Barlinku zespół zabytków archeologicznych z okresu średniowiecza. Sprawa została zainicjowana przez funkcjonariuszy zajmujących zwalczaniem się cybezprzestępczości. Kilka zabytków archeologicznych wystawiono do sprzedaży na jednym z portali aukcyjnych, gdzie wypatrzyli je policjanci. Według wyjaśnień mieszkańca Barlinka wszystkie zabytki pozyskał wcześniej jego nieżyjący ojciec. Zabytki archeologiczne są własnością…\nPosted on 28 kwietnia 2021 18 czerwca 2021 by DOZP\nFot. lublin.tvp.pl Pamiątki po dęblińskich pilotach – zegarki, motety i portfel – trafiły do Muzeum Sił Powietrznych w Dęblinie. Wydobyli je z zestrzelonego bombowca Vickers Wellington Holendrzy. Pierwotnym planem było przekazanie ich członkom rodzin Polaków, kiedy ci się jednak nie odnaleźli, zapadła decyzja o przekazaniu artefaktów do miejsca, w którym piloci uczyli się przed wybuchem II wojny światowej. Bombowiec Vickers Wellington został zestrzelony przez Niemców w maju 1941 roku. Wydobyty go z wody dopiero w…\nFot. Policja.pl Komunikat ukazał się 04.03.2021 r. na stronie Policja.pl: Rybniccy kryminalni zatrzymali 21-letniego mężczyznę podejrzanego o kradzież. Jego łupem padły zegarki i monety kolekcjonerskie o wartości blisko 58 tysięcy złotych, które skradziono z domu w Rybniku. Śledczy odzyskali większość skradzionego mienia. Rybniczanin przyznał się do winy. Grozi mu 5 lat więzienia. Kryminalni z Rybnika zatrzymali 21-latka podejrzanego o kradzież zegarków i monet kolekcjonerskich o wartości blisko 58 tysięcy złotych. Do kradzieży doszło na przełomie…\nPosted on 29 stycznia 2021 by DOZP\nFot. Policja.pl Komunikat ukazał się 29.01.2021 r. na stronie Policja.pl: W operacji koordynowanej przez Biuro Kryminalne Komendy Głównej Policji udział wzięły wszystkie komendy wojewódzkie Policji w kraju, Komenda Stołeczna Policji, CBŚP oraz Policjanci z Biura do Walki z Cyberprzestępczością KGP. Zaangażowani byli również funkcjonariusze Straży Granicznej oraz Krajowej Administracji Skarbowej. Operacja była wymierzona w zwalczanie kradzieży i nielegalny handel dobrami kultury, w tym szczególnie w nielegalny obrót zabytkami w Internecie. Policjanci i współpracujące służby koncentrowali…\nFot. Salvatore Laporta/IPA/Shutterstock XVI-wieczna kopia „Salvatora Mundi” Leonarda da Vinci, skradziona w ubiegłym roku z muzeum przy bazylice San Domenico Maggiore w Neapolu, została odzyskana przez włoską policję. Obraz autorstwa – jak się uważa – ucznia mistrza renesansu został znaleziony podczas przeszukania prywatnego mieszkania oddalonego o oko. 7 km od miejsca kradzieży. 36-latek będący właścicielem nieruchomości usłyszał zarzut zarzut paserstwa. Praca jest wzorowana na słynnym „Salvatorze Mundi” (wyk. ok. 1500 r.), który od czasu rekordowej…\nObraz Fransa Posta uważany za stratę wojenną odzyskany przez Muzeum Narodowe w Lublinie\nPosted on 14 grudnia 2020 by DOZP\nKomunikat wraz ze zdjęciami został opublikowany na stronie Muzeum Narodowego w Lublinie: Muzeum Narodowe w Lublinie odzyskało obraz holenderskiego malarza Fransa Posta, datowany na lata 1650-1680, widniejący w przedwojennych księgach inwentarzowych muzeum pod tytułem „Egzotyczny widok”. Frans Janszoon Post (ur. 1612 w Lejdzie, pochowany 17 lutego 1680 w Haarlemie) był holenderskim malarzem pejzażystą. Jako pierwszy Europejczyk malował krajobrazy Ameryki Południowej. W 2017 roku Helena Jankowska-Paluch, kustosz Muzeum Narodowego w Lublinie analizując wykazy strat wojennych odnalazła…\nOpublikowany w Odzyskane\tTagi Muzeum Narodowe w Lublinie, Muzeum Narodowe w Warszawie, odzyskane, Polska


Barbara Szymczak-Maciejczyk – Awantura o Emmę | Creatio Fantastica\n23/10/2017 · by Krzysztof M. Maj\t· in News, Publicystyka, Recenzja filmu.\t·\nRecenzja filmu: Potworna rodzinka [Happy Family], reż. Holger Tappe, Niemcy, Wielka Brytania: Ambient Entertainment GmbH, United Entertainment, Mack Media, Agir, Timeless Films 2017.\nKoniec października to termin, w którym straszne produkcje wyrastają w kinach jak grzyby po deszczu. Od pewnego czasu ta tendencja jest widoczna również wśród filmów animowanych, o czym świadczą choćby tegoroczne premiery: Potworna rodzinka, Między nami wampirami czy Coco. Pierwszy z tych tytułów miał swoją premierę w ubiegły piątek.\nRodzina Sielskich to zwykła, czteroosobowa grupa niemal obcych sobie ludzi. Emma jest szalenie niezdarną, ale pełną dobrych chęci matką, której „złote myśli” doprowadzają potomstwo do szału. Frank to głowa rodziny – zapracowany, zostający po godzinach i marzący o wakacjach facet-niedojda. Jego supermocą (zarówno ludzką, jak i potworną) są… cuchnące gazy, które pojawiają się w filmie zdecydowanie zbyt często – nie bawiąc ani dorosłych, ani dzieci. Do tej (nie)szczęśliwej gromadki należy jeszcze para dzieci: nastolatka Fay i Max, będący w bliżej nieokreślonym wieku. Dziewczyna jest – oczywiście – bardzo ładna i nieśmiała w kontaktach z płcią przeciwną. Na linii Emma – Fay dochodzi nieustannie do niebezpiecznych spięć. Z kolei Max to szkolny kujon dręczony przez osiłka. Brzmi znajomo? Powinno.\nSytuacja komplikuje się w momencie, w którym Dracula postanawia przeistoczyć Emmę w wampira i ożenić się z nią (a jakżeby inaczej!). Uwolniona po tysiącletnim pobycie w uwięzieniu Baba Jaga nieprawidłowo rzuca zaklęcie, przez co cała rodzina przemienia się w istoty, których kostiumy mają na sobie bohaterowie: Emma staje się seksowną wampirzycą w lateksie, Frank zmienia się w coś pomiędzy potworem (nomen omen) Frankensteina a Hulkiem, Fay zostaje mumią, a Max – krzyżówką wilkołaka i psa.\nPotworna rodzinka miała potencjał: producenci wykorzystali powszechnie znane „straszne” postaci, które od pewnego czasu pojawiają się już w filmach dla najmłodszych (wystarczy pomyśleć o takim hicie jak Hotel Transylwania i jego kontynuacji czy o wiele starszym Scooby Doo na Wyspie Zombie), poruszyli trudny temat rozpadu rodziny (Emma poważnie rozważa opuszczenie najbliższych i wyjście za Draculę), osadzili akcję w popularnych miejscach (Nowym Jorku, Londynie i na egipskiej pustyni) i tak dalej. Niestety, to nie wystarczyło.\nTwórcy Potwornej rodzinki – w oryginale Happy Family – prawdopodobnie mieli w zamiarze powtórzyć sukces powszechnie znanych i lubianych produkcji. Jednak po tylu latach gacek zjadający woskowinę z uszu nie bawi już tak, jak Shrek robiący z niej świecę.\nPodczas seansu nie można oprzeć się wrażeniu, że jedyną postacią, która faktycznie stara się coś zrobić, jest Emma. Tak naprawdę cały film mógłby być poświęcony jej: jako matce dzieci w trudnym wieku, niedocenionej żonie i niespełnionej zawodowo właścicielce księgarni. To właśnie ona próbuje zjednoczyć rodzinę, ona goni Babę Jagę (okej, to jest jeden z niewielu zabawnych momentów), ona – w swoim mniemaniu dla dobra rodziny – przyjmuje oświadczyny Draculi (kolejne clichée: wampir rozbudzający seksualnie kobietę – na co wskazuje nie tylko jej wampirzy strój, za który fanki tego typu ubioru z pewnością by zabiły, ale także dość nieudolnie odtańczone tango). Na niekorzyść tej postaci przemawia jednak niesamowicie irytujący polski dubbing, odbierający jej charakter.\nSłowo się rzekło – film traktuje o rozpadzie rodziny. Mamy więc kilka typowych figur, których wykorzystanie mogło przynieść pewne korzyści dla produkcji, ale w rezultacie tylko dodatkowo ją pogrążyło. Jak się przekonujemy – happy end jest przecież oczywisty, wystarczy spojrzeć na oryginalny tytuł – Emma zamiast Draculi wybiera Franka (co jest absurdalne, patrząc na jego kreację), rodzeństwo zaczyna się dogadywać, a cały kwartet finalnie staje się jedną wielką, wyluzowaną i szczęśliwą rodziną.\nPotworna rodzinka ma jednak kilka plusów i zdecydowanie należą do nich modelki obłapiające pana zielonego, mumia z przerostem ego i snobistyczno-bubkowaty Dracula zażywający kąpieli odmładzających i posiadający samolot, którego nie powstydziłby się sam Batman. Także pojawianie się i znikanie rymującej Baby Jagi może wywołać na twarzy uśmiech – zwłaszcza gdy, poniesiona niewłaściwym zaklęciem, znów pojawia się w najgorszym możliwym miejscu. Niestety, kilka uśmiechów w ciągu półtorej godziny to nie jest powód, dla którego warto obejrzeć tę animację.\nBarbara Szymczak-Maciejczyk, Awantura o Emmę, „Creatio Fantastica”, nr 2 (75).\nTagi: Baba Jaga, Dracula, Film animowany, Mumia, Potwór Frankensteina, Potworna rodzinka, Wampir, Wilkołak


15 podejrzanych rzeczy, z którymi kierowcy zwrócili się do mechanika. Nie, nie były to kobiety | Popularne 15 podejrzanych rzeczy, z którymi kierowcy zwrócili się do mechanika. Nie, nie były to kobiety | Popularne\nJak zwykło się mawiać wypadki chodzą po ludziach. Jednak aby uniknąć choć części, wystarczy regularnie sprawdzać swoje sprzęty, oddając choćby samochód do mechanika na przegląd. Patrząc na poniższe przypadki, zastanawiam się, cze te osoby, aby na pewno mają tego świadomość. Zobaczcie sami:\n#1 "Klient stwierdził, że jego samochód dzwoni"\n#2 "Prosimy zaprzestać jedzenia burrito"\nDo naprawy: "Klient stwierdził, że burrito dostało się do komory silnika. Prosi o jego usunięcie."\nUwagi: "Burrito zostało usunięte z silnika. Prosimy o jego niezjadanie - może być zanieczyszczone."\n#3 Tak się dzieje, gdy przejedziesz 200 tysięcy kilometrów bez wymiany oleju...\n#4 Jak do tego doszło?\n#5 Że co?\nProblem: "Klient zauważył, że gdy pada deszcz, woda przedostaje się na fotel pasażera (mówiąc, że szyberdach był otwarty). Gdy szyberdach jest zamknięty, woda nie dostaje się do środka."\n#6 Klient chciał uzupełnić płyn w żarówce. Podał ją i pokazał, że jest w połowie pusta.\n#7 Karoseria pierwsza klasa ??\n#8 A może to oregano?\n#9 Gdy chcesz kręcić bączki przy 100km/h\n#10 Nawet jeśli zamysł był dobry to jest zapowiedzią złych wieści...\n#11 Właśnie dlatego nie powinno się jeździć po materacach...\n#12 Gdy chcesz wymienić reflektor, a w związku z tym musisz zdemontować całą maskę...\n#13 Pianka montażowa to nie to samo co pianka do czyszczenia silnika...\n#14 "Kolega naprawił mi hamulce, ale ciagle słyszę jakiś dziwny dźwięk"\n#15 Bez kątówki się nie obejdzie ?\nTagi: obrazki z życia wzięte | śmieszne obrazki\nŚwieżo upieczona mama pokazała, jak wygląda tuż po porodzie. Szczery przekaz, który daje do myślenia\n„Wyborco PiS, nie jest ci wstyd?”. Dwa kontrowersyjne billboardy wywołały ogromne zamieszanie


Divided Kingdom: Everything is blue [...]\nEverything is grey, his hair, his smoke, his dreams and now he's so devoid of color he don't know what it means and he's blue, and he's blue.\nGODNOŚĆ: Każdemu przedstawia się jak Blue. Po prostu Blue. I tak się do niego zwracaj. Rodzice jednak nazwali go Jasper i nie każdy wie o tym imieniu, ponieważ nie każdemu o nim mówi. Woli swój pseudonim niż prawdziwe imię. Posiada też przydomek Blue Comedian (Niebieski Comik) przez to, że wiele osób uważa go za zawodowego komika.\nORIENTACJA: To...ciężki temat dla Blue. Kiedyś był aseksualny, a było to spowodowane depresją, stresem i lenistwem. Tak lenistwem. Przynajmniej tak myśli. Chociaż szczerze mówiąc nadal ma depresję itp., ale o tym za chwilę. Teraz już mu się na szczęście ,,polepszyło'' i jest heteroseksualny.\nWIEK: Blue ma 23 lata, ale przeżył 79 wiosen. Blue po prostu przestał się starzeć w wieku 23 lat i jest nieśmiertalny.\nSYMPATIA: Kilka wader wpadło mu w oko, ale wątpi, żeby coś z tego wyszło. Uważa, że raczej nikt nie obdarzy go jakimś większym uczuciem i nikt nie zaakceptuje jego charakteru na dłużej.\nRODZINA: Koday- przyszywany brat, ojciec- Sarutobi, matka- Arc.\nSTANOWISKO: Blue jest alchemikiem i wędrownym pieśniarzem\nCHARAKTER: Jaki jest Blue? Nad tym pytaniem trzeba się mocno zastanowić. Może zacznę od tego, że jest wyluzowanym basiorem. Lubi gry słowne (w języku angielskim) i opowiadać kawały. To jego życie i jedyna rzecz która podtrzymuje go przy tym życiu (nie wspominając o bracie). Uwielbia rozbawiać innych i wywoływać u nich śmiech. Kocha tworzyć słowa, które mają zabawne znaczenia. Potrafi z tym nieźle przesadzić. Gdy ma naprawdę dobry dzionek i chęć do żartów potrafi nawet tworzyć zdania, gdzie co drugie słowo ma inne, zabawne znaczenie. W takich rzeczach nie ma sobie równych. Potrafi rozśmieszyć nawet największego ponuraka, więc jeśli szukasz kogoś kto by ci poprawił humor idź do Blue. Wystarczy kilka minut i od razu zapomnisz o smutkach i problemach. Często irytuje innych swoimi żartami, najczęściej ofiarą jego zabaw słownych jest Koday-brat Blue. Jasper lubi takimi rzeczami robić mu na złość. Basior umie się jednak opanować z żarcikami i potrafi stać się bardzo poważny w niektórych momentach. Od czasu do czasu Blue uwielbia postraszyć innych, a następnie ukazać swoje poczucie humoru.\nBlue jest zazwyczaj przyjacielski i miły dla innych. Chociaż to zależy też od nastawienia drugiej osoby i humoru Blue. Czasami bywa chamski i sarkastyczny, ale tylko dla śmiechu i najczęściej przeobraża to w żart. Gdy osoba, z którą rozmawia Jasper jest miła to oczywiście nasz Blue też jest miły. Natomiast gdy osoba, z którą rozmawia nasz bohater jest niemiła to Jasper także będzie niemiły tylko, że na swój sposób. (czasami jednak pomimo złego nastawieniu do Blue ten i tak jest dla tego kogoś miły, ale powtarzam-czasami) Przykładem może być np. to, że będzie cię męczył niezbyt miłymi żartami na twój temat, będzie cię prześladował i będziesz czuł jego obecność nawet wtedy kiedy go nie ma w pobliżu, a nawet może cię wepchnąć do jakiejś pobliskiej dziury bez dna tak ,,przez przypadek''. No ewentualnie zniszczy cię psychicznie jak i fizycznie. Może Blue na takiego nie wygląda, ale jest do tego zdolny. I robi to bezlitośnie. To jest właśnie najfajniejsze w Blue-że nigdy byś go nie podejrzewał, że potrafi zrobić coś złego i być dla niektórych naprawdę niemiły, bo to przecież taki śmieszniutki basior. Jest sympatyczny, to fakt, ale w środku siedzi jego ciemna strona, która w ostateczności może się ujawnić. A gdy się ujawni to nie oszukujmy się-będzie po tobie. Każdy uważa, że Jasper to taki milutki wilczek nie robiący nikomu krzywdy, bo jak mógłby zrobić komuś skoro jest taki dobry?\nBlue posiada ogromną moc, której nie ujawni byle komu. Nawet byś nie pomyślał, że taki klaun może władać taką magią. Używa jej podczas walki, a podczas walki Blue jest nieprzewidywalny. Nie tylko w walce, także w życiu codziennym. Nigdy nie wiesz co może powiedzieć, jak się zachowa, co zrobi. Blue jest sprytny i nie da się tak łatwo oszukać. Bardzo dokładnie analizuje ruchy przeciwnika i potrafi je przwidzieć. Należy do odważnych i honorowych basiorów. Wiele osób po bójce z Blue ledwo przeżyło, zostało ciężko rannych i zapamiętało tą walkę na całe życie. Zdażali się też martwi... Wszyscy powinni wiedzieć, że z Blue nie powinno się zadzierać. Bijatyki zawsze bierze na poważnie, gdyż zna się na walkach. Nie zadzieraj więc z nim, jego rodziną i przyjaciółmi, bo cię znajdzie, zagryzie, da smokom na pożarcie, spali... Po prostu nie da ci spokoju i nigdy nie zapomni to co zrobiłeś. Będzie ci to wytykał do końca życia i znienawidzi cię całą duszą. No chyba, że się zmienisz i będziesz miał wyrzuty sumienia. Potrafi przebaczyć, ale NIGDY nie zapomni co zrobiłeś i gdzieś w środku nadal będzie mieć do ciebie urazę. Nigdy nie ucieknie z pola bitwy i do końca będzie walczyć o swoje bezpieczeństwo jak i bezpieczeństwo jego bliskich, nieznajomych, a nawet wrogów. Jasper może oddać nawet swoje życie za drugą osobę nawet tych, których nienawidzi. Jest pewny siebie i przed takim wyczynem się nie zawaha. Coś nakazuj mu ochraniać wszystkich przed złem, które czuć w powietrzu.\nBlue lubi pomagać i pocieszać innych. Jeśli potrzebujesz pomocy nie bój się z nim porozmawiać. Bardzo dobrze doradza innym. Umie rozwiązać w kilka minut problem innych, ale swojego nie potrafi. Nie przepada za składaniem obietnic, gdyż boi się, że nie będzie w stanie ich spełnić. Robi jednak wszystko, aby dochować obietnicy. Tajemnice bez problemu dotrzyma, ale z obietnicą różnie bywa.\nBlue perfekcyjnie kłamie, bo dawno się tego nauczył. Nie każdy umie zauważyć kiedy kłamie, bo nie daje tego po sobie znać. Czasami jednk denerwuje się podczas kłamania co można kątem oka zauważyć. Wtedy najczęściej idze spać, aby wymigać się od tłumaczenia. Ogółem stara się jednak nie kłamać, ale często jest do tego zmuszony.\nZ charakteru Blue jest różnie. Raz wesoły raz smutny. Raz lubi posiedzieć i porozmawiać z innymi psami, a raz woli posiedzieć sam i ze swoimi myślami-to zależy od humoru, a jego humor jest tak zmienny jak pogoda w górach. Jednak nie ważne w jakim będzie nastroju i tak dla każdego będzie miał czas na pogawędkę. Chociaż różnie to z nim bywa. Czasami ma nawet takie dni, gdzie przebywa tylko i wyłącznie sam tam, gdzie nikogo nie ma i nikt nie będzie go szukał. Będzie omijał wtedy wszystkich po kolei i ignorował. Ciężko jest go wtedy znaleźć. Zostaje wtedy sam, a tak naprawdę sam nie chce być. Często potrzebuje wsparcia, którego nie szuka. W takich sytuacjach robi na przekór i krzywdę sobie. Nieważne jednak jak się będzie czuł ty tego nie będziesz wiedzał, bo będziesz żył w przekonaniu, że jest z nim wszystko ok. A to wszystko dlatego, że wszystkie problemy, zmartwienia ukrywa za pomocą uśmiechu. Blue żyje w przekonaniu, że wystarczy się tylko uśmiechnąć by ukryć znajomą duszę i nikt nawet nie zauważy, że cierpisz. Ma depresje, o której nikt nie wie, wspaniale to ukrywa. Nawet jego brat, do którego jest bardzo przywiązany o niczym nie wie. Żeby dowiedzieć się jak czuje się to wystarczy spojrzeć w jego intensywne niebieskie oczy-one naprawdę wszystko zdradzają. Często można zauważyć, ze pomimo uśmiechu na pysku to głęboko w oczach widzieć smutek. Ten smutek widać zawsze. Chociaż nie tylko smutek-w jego oczach można zobaczyć tysiąc uczuć na raz. Jest basiorem, który odczuwa wiele uczuć na raz, tylko że w środku. Na zewnątrz może ukazać inne uczucia niż czuje w serduszku. Dlatego ciężko jest czasami dowiedzieć się jak się czuje, bo na jego twarzy widnieje ten sam uśmiech co zawsze.\nJasper jest ambiwertykiem, czyli, że posiada cechy charakterystyczne dla introwertyka jak i ekstrawertyka. Dzięki swojej ambiwertyczności potrafi się dogadać ze wszystkimi-introwertykami jak i ekstrawertykami, dzięki czemu ma duuuże znajomości. Wiele osób szanuje go za to, że z prawie każdym umie odnaleźć wspólny język. Blue jest pewny siebie i lubi onieśmielać innych, najczęściej dziewczyny. Z biegiem czasu nauczył się szybko rozpoznawać charakter innych. Wystarczy kilka chwil, aby przejrzał cię na wylot i już wie jaki jesteś. Potrafi przewidzieć co zrobisz, jak się zachowasz i co masz zamiar powiedzieć. Za to on jest bardzo nieprzewidywalny, ale każdy swój czyn ma już przemyślany. Kilka historii w jego życiu sprawiły, że jest wyrozumiały dla innych. Jest w stanie wyobrazić sobie co dana osoba przeszła i czuje, także nikogo nie ocenia nie znając tego kogoś. Nie przepada za osobami, które skreślają kogoś nie znająć tego kogoś. Gardzi takimi osobami. Najpierw myśli, później robi oraz mówi. Jest dobrym mówcą jak i słuchaczem. Chociaż osobiście to woli słuchać niż mówić, co nie oznacza tego, że boi się powiedzieć to co myśli-wręcz przeciwnie. Jest po prostu typem wilka, który nie lubi mówić i opowiadać dużo o sobie, a przynajmniej nie na początku pierwszego spotkania. Woli poznawać historię, zainteresowania i charakter innych. Uważaj jednak na słowa, bo Blue ma bardzo dobrą pamięć. Jest bardzo szczery, nie boi się powiedzieć to co czuje i raczej nie rzuca słów na wiatr.\nBlue jest zawsze opanowany, nawet przesadnie. Czasami w ogóle nie da się go wyprowadzić z równowagi, a jak już ci się uda, to nie da ci o tym znać. Po prostu przywali ci znienacka w twarz i odejdzie w podskokach.\nNie łatwo jest zdobyć jego zaufanie. Życie nauczyło go, że nie każdemu należy ufać. Jeśli jednak spróbujesz zrozumieć Blue (co graniczy się z cudem) i postanowisz poznać go bliżej to kto wie-może zostaniecie przyjaciółmi? Dla przyjaciół Blue wiernym i otwartym psem. Może się stać wspaniałym kompanem, na którego zawsze będziesz mógł liczyć. Nigdy ciebie nie zawiedzie i zawsze pomoże, a nawet wysłucha o każdej porze dnia i nocy. Zdobędziesz godnego uwagi przyjaciela. Zanim jednak to się stanie będziesz musiał się postarać, gdyż nie szuka przyjaciół na siłę.\nBlue ma znacznie zmniejszoną wrażliwości na bodźce emocjonalne i fizyczne. Towarzyszy mu obniżenie aktywności psychicznej i fizycznej, utracił wiele zainteresowań, zmniejszył liczbę kontaktów społecznych... Towarzyszy mu apatia. Basior ten jest bardzo uparty i nie da sobią pomiatać. Ambitny, ale jego depresja i apatia niszczą jego plany. Jasper nigdy nie powie dobrego zdania o sobie. Ma bardzo niską samoocenę. Uważa siebie za bardzo złą osobę.\nJest bardzo spostrzegawczy, a jego rola i działania zmieniają się w stosunku do wyborów innego wilka.\nWilk ten uwielbia zimę, śnieg i wtedy, gdy jest zimno. Kocha też deszcz i jak wiatr muska jego futro. Nienawidzi ciepła i lata. W upalne dni często przesiaduje w cieniu.\nBywa leniuchem. Strasznym leniuchem. Jego pozorne lenistwo spowodowane fatalizmem i apatią. Wierzy w przeznaczenia. Sądzi, że przyszłość i wydarzenia, które dopiero się mają wydarzyć, są już ustalone przez siły wyższe i nie mogą być zmienione przez żadne działania. Cierpi na bezsenność przez co jest często aktywny nocą, bo dzień zdarza mu się zdrzemnąć w dość dziwnych miejscach i nieodpowiednich sytuacjach. W nocy rzadko udaje mu się zasnąć, dlatego odsypia w dzień.\nAPARYCJA: Blue jest bardzo wysokim i wielkim basiorem. Jego wysokość w kłębie to 180 cm. Ma bardzo długie i masywne łapy, którymi może każdego powalić i staranować. Dzieki nim ma bardzo dobrą przyczepność do podłoża przez co wysoko skacze i dosyć szybko biega. Na dwóch tylnych łapach ma ,,skarpetki'' koloru białego. Jego tłów jest długi, na grzbiecie pomieści ze 3 osoby. Jest bardzo dumny z tego, że jest taki wielki. Ah mięśnie robią swoje~ Ten wilk jest naprawdę bardzo dobrze umięśniony, a dzięki nim silny. Gorący z niego chłop-i to dosłownie! Blue jest cieplutki jak piecyk. Pod gęstą sierścią ma wiele blizn po jakiś bijatykach, ale ich nie widać. Jego sierść jest mięciutka jak puch, zadbana i czysta. Jego rozczochrana czupryna jest czarna tak samo jak grzbiet i długi, gęsty ogon. Skraweg jego grzywki jest jednak niebieski i ukłąda się raz na lewo raz na prawo. Końcówka ogona jest też niebieska, a przed tym kolorem jest cienki biały jak śnieg pasek. Brzuch i podgardle ma szare/popielate. Pozostała część Blue jest...no właśnie jaka? Nie da się określić tego koloru. Fioletowy? Lawendowy? Coś w ten deseń. Blue ma nieskazitelnie piękne oczy koloru niebieskiego, które świecą. Czarny pas na każdym oki dodają oczom charakteru. Nos ma czarny jak guziczek. Na jego twarzy zawsze widnieje ten same uśmiech.\nŻYWIOŁY: Prąd, magia, niebieski ogień.\nBlue flames (niebieskie ogniki)-moc ta ma wiele zastosowań. Blue przywołuje niebieskie ogniki (niebieskie kule ognia) wokół siebie, które latają. Nazywa je swoimi towarzyszami, gdyż jest w stanie z nimi rozmawiać, bo zachowują się jak żywe istoty. Tylko on (i ojciec) zna ich mowę. Inni słyszą je jakby szeptały. Blue wraz z ojcem stworzył je przez przypadek podczas badań naukowych w jego laboratorium. Ogniki raz są lodowate jak lód raz gorące jak ogień-decyduje o tym Blue, gdyż płomyki zmieniają temperaturę na jego rozkaz. Czasami Blue flames dostosowują swoją temperaturę do samopoczucia Blue. Płomyki oświetlają jemu drogę latając nad nim, zawiadamiają go o tym że ktoś idzie, potrafią stworzyć barierę ochronną, zadać duże obrażenia wrogowi, zmienić się w dowolną formę, uzdrawiać za pomocą ognia i wiele innych. Blue nie dokońca zna ich wszystkie moce.\nMagic mode (tryb magika)-w trybie magika Blue ma wiele możliwości. Może posłużyć się telekinezą, telepatią, teleportacją, lewitacją, czytaniu w myślach (ale za tym nie przepada) i zaklęciami. Umie też rzucać klątwy. Blue posiada książkę, dzięki której uczy się zaklęć, gdyż do perfekcji je jeszcze nie opanował.\nFire wolf (ognisty wilk)-podczaz używania tej mocy sierść Blue zaczyna płonąć ogniem, ale to nie takim zwyczajnym ogniem. Niebieskim ogniem. Z oczu, nozdrzy i pyska wydobywa się błękitny, a źrenice zwężają mu się i wygląda jakby miał kocie oczy. Blue w takiej postaci potrafi zionąć ogniem, stworzyć ogień i go kontrolować, leczyć za pomocą ognia, wzrokiem zapalić coś lub kogoś niebieskim ogniem niedotykając tego kogoś/czegoś, a gdy stąpa po ziemi to tam gdzie postawił łapę zapala się podłoże tym oto ogniem. Temperatura ognia tak jak temperatura ogników dostosowuje się do samopoczucia Blue albo do jego zachcianek. Ognia tego nie da się zgasić, no chyba, że za pomocą specjalnej mikstury.\nElectric guy (elektryczny gość)-za pomocą tej mocy Blue elektryzuje się i jest w stanie porazić kogoś prądem. I to dosyć mocno. Podczas takiego naelektryzowania widać gołym okiem iskry i prąd który wędruje po sierści basiora. Gdy bardziej skupi się na mocy potrafi stworzyć burzę, dzięki czemu będzie w stanie kontrolować błyskawice. Potrafi też kontrolować urządzenia elektryczne.\nProtection from the dark side (ochrona przed ciemną stroną)-jest to bariera, dzięki której Blue jest odporny na ataki demonów, opętanie i wielu zaklęć.\nTime is ending (kończy się czas)-dzięki tej mocy Jasper może zatrzymać czas za pomocą magii, ale tylko na kilka minut. Na razie jego limit to 15 minut, ale nadal stara się pobić ten rekord.\nNeed for speed (potrzeba prędkości)-kiedyś nasz bohater dostał moc dzięki piorunowi, a mianowicie potrafi być tak szybki jak błyskawica. Tak jak podczas używania Electric guy można zobaczyć iskry i prąd który wędruje po jego sierści.\nZAINTERESOWANIA/TALENTY: Od zawsze Blue interesował się żartami i dowcipami. Gdy był mały kupował książki, które nauczyły go tajniki charyzmy, dowcipów i gier słownych. Chociaż stania się komikiem nauczył go jego tata. Jego najlepszym talentem jest po prostu rozśmieszaniu wszystkich dookoła. Umie wszystkich powalić z nóg swoimi dowcipami, dlatego wszyscy uważają go za komika. Często z tego powodu występuje w jakiś show i występach. Dawno temu Blue był asystentem ojca podczas badań naukowych, które przeprowadzali w specjalnym laboratorium. Dzięki temu Blue ma dużą wiedzę na temat chemii, biologii, fizykii (także na temat fizykii kwantowej). Jest całkiem dobry z matematyki. Interesuje się też tworzeniem rzeczy. Od czasu do czasu chodzi do warsztatu, aby coś poskręcać. Od niedawna zainteresowała go też muzyka. Blue umie grać na wielu instrumentach:gitarze, pianinie, skrzypcach i puzonie. Gdy nikogo nie ma w pobliżu to śpiewa coś pod nosem. Bardzo lubi śpiewać i nawet dobrze mu to wychodzi. Ulubionym zajęciem Blue jest tak naprawdę nic nierobienie. Mógłby całymi dniami leżeć na kanapie i spać.\nDon't worry, be happy (nie martw się, bądź szczęśliwy)-to jest chyba najspecjalniejsza moc Blue. Polega ona na tym, że basior potrafi stworzyć wokół siebie aurę, dzięki której osoby, które z nim przebywają zapominają o smutkach i problemach, ponieważ stają się nadzwyczaj szczęśliwe. Blue używa jej tylko po to, aby poprawić komuś dzień. Aura ta jest trzypoziomowa: pierwszy poziom sprawia, że wilk po prostu staje się szczęśliwy, drugi poziom sprawia, że Blue jest w stanie je kontrolować, wilki stają się prawdomówne, przestają ukrywać sekrety i swoje sztuczne oblicze, a poziom trzeci sprawia, że wilki zatracone we szczęściu zaczynają widzieć rzeczy i osoby, których nie ma, a które chcieli by mieć i spotkać. Wilk w takim stanie może oszaleć.\nHISTORIA: Blue urodził się na Delcie wraz z pozostałym rodzeństwem, ale tylko on przeżył z tego miotu. Uratował go ojciec dając mu do wypicia eliksir, który stworzył, dzięki czemu przeżył. Szczeniaki zachorowały, gdyż w tym czasie rozprzestrzeniła się nieznana nikomu choroba. Matka niestety zginęła od razu po porodzie. Ojciec opowiadał mu o niej same dobre rzeczy, a Blue jest dumny z tego, że miał tak dobrą matkę. Smutno mu było i nadal, że jej nigdy nie poznał. Ogółem żyło im się dobrze. Po jakimś czasie ktoś podłożył im Koday'a pod drzwiami do laboratorium, gdy był malutkim szczeniakiem. Oczywiście Blue wraz z ojcem przygarnęli go. Blue musiał zrezygnować z ,,pracy naukowca'', gdyż nie miał czasu pomagać ojcu i opiekować się przyszywanym bratem. Bardzo ze sobą się zżyli, nie opuszczali się na krok. Blue nauczył go wiele rzeczy i traktował jak swojego prawdziwego brata. Koday wyrósł, a kiedy skończył 16 lat, Blue postanowił opuścić rodzinne tereny i pozwiedzać świat. Koday obiecał mu, że jak będzie pełnoletni to go odnajdzie. W końcu trafił tu.\nPRZEDMIOTY: Blue posiada telefon, książkę z zaklęciami, papierosy\nLOKALIZACJA: Blue można spotkać wszędzie-czyli tam gdzie nie powinien być. W najdziwniejszych miejscach przy nieodpowiednich sytuacjach. Mieszka w jednym z budynku w Imperium a dokładnie to w Aztarat City. Ciężko im się mu tam jednak żyje, bo jak wychodzi domu to wszyscy szepczą za jego plecami, wytykają palcami, a to wszystko przez nienaturalny i wielki rozmiary basiora. Dom jest błękitny ma jedno piętro. Na parterze znajduje się kuchnia, jadalnia i salon, natomiast na piętrze pokój Blue, łazienka, i dwa pokoje gościnne. Z tyłu domu można znaleźć warsztat/mini laboratorium Blue.\n-gdy pisze to nigdy nie zapisuje dużych liter. Po prostu mu się nie chce.\n-często śpi podczas pracy.\n-nie lubi jak traci pewność siebie.\n-nie przepada za ludźmi.\n-cierpi na depresje oraz bezsenność, ponieważ w nocy, gdy śpi często śnią mu się sny prorocze, które zawsze się spełniają. Blue zdaje sobie sprawę co stanie się w niedalekiej przyszłości.\n-nienawidzi się rumienić.\n-często można go spotkać czytając jakąś książkę na temat fizykii i chemii.\n-nie lubi jak ktoś znienacka naruszy jego przestrzeń osobistą.\nINNE ZDJĘCIA: X X X\nSIŁA - 1000 SZYBKOŚĆ - 100 ZWINNOŚĆ - 100 MOC - 1000\nTECHNIKA - 300 RÓWNOWAGA - 200 ZRĘCZNOŚĆ - 150 UKRYCIE - 150\nBy... Fragonia o 15:00:00\nSlake Sparrow 7 lipca 2017 19:30


Natek Poland Sp z o.o. - Kraków - znajdz.org wyszukiwarka dobrych firm\nŚroda, 16 stycznia 2019 - Dzień Pikantnych Potraw\nAktualnie jesteś: Strona główna » Outsourcing IT » Natek Poland Sp z o.o.\nWadowicka 6 30-415 Kraków\n12 445 57 61 lb@natek.pl\nZadzwoń do nas +48 12 445 57 61\nW kategorii: Outsourcing IT,\nJesteśmy wiodącą firmą w branży IT outsourcingu i konsultingu IT w Europie Środkowej oraz Wschodniej. Natek to 10 lat doświadczenia w outsourcingu, near-shoringu i konsultingu IT, rozumiemy otoczenie biznesowe, kwestie redukcji kosztów i wyzwania informatyczne swoich klientów.\nMiędzynarodowa struktura firmy Natek ułatwia udostępnianie doświadczonych informatyków, którzy mają kluczowe znaczenie dla sukcesu projektów wykonywanych przez naszych klientów. NATEK oferuje szeroki wachlarz wysokiej jakości usług w pełni satysfakcjonujących dla wymagających klientów o najróżniejszych potrzebach. Bliskie relacje NATEK z klientami prowadzą do pomyślnej, długofalowej współpracy.\nUsługi IT outsourcingowe firmy NATEK to najlepszy sposób na powiększenie zasobów niezbędnych do realizacji strategicznych celów. Nasze doświadczenie jest gwarancją, że wszystkie projekty zostaną ukończone na czas i w granicach ustalonego budżetu, a rezultat będzie najwyższej jakości. Przykładamy wielką wagę do potrzeb i planów klientów.\nWspółpraca z nami jest elastyczna i przejrzysta, co pozostawia klientowi niezbędną kontrolę nad projektem, w tym możliwość podejmowania nowych decyzji i uwzględniania innowacji i pomysłów proponowanych przez NATEK.\nprogramiści, outsourcing IT, outsourcing konsulting IT, Usługi IT outsourcingowe\nPTI Krak-Net Sp. z o.o. - Kraków


Najlepsze techniki hakerskie 2010 roku - top 10 - strona 2 - PC World - Testy i Ceny sprzętu PC, RTV, Foto, Porady IT, Download, Aktualności\nNajlepsze techniki hakerskie 2010 roku - top 10\n25.01.2011, godz. 15:34\nluki z w zabezpieczeniach\n5. Ominięcie ochrony przed atakiem CSRF z wykorzystaniem technik: Clickjacking i HTTP Parameter Pollution (Lavakumar Kuppan). Mechanizm ochrony przed atakami CSRF (cross-site request forgery, atak polegający na użyciu przeglądarki do ataku na inną aplikację, do której atakujący nie ma dostępu) może zostać ominięty. Użytkownik - wprowadzony w błąd atakiem typu clickjacking (kliknięcie przycisku czy łącza na witrynie znanej i uważanej za bezpieczną inicjuje szkodliwą akcję) podaje adres e-mail, co może posłużyć atakującemu do zresetowania haseł dostępu do różnych usług.\n6. Uniwersalne XSS w Internet Explorerze 8 - Internet Explorer 8 wyposażony jest w moduł ochrony przeciw atakom CSRF. Niestety powstał exploit zdolny do ominięcia tego mechanizmu i pozwalający przetwarzać strony WWW w niewłaściwy lub potencjalnie niebezpieczny sposób.\n7. HTTP POST DoS (Wong Onn Chee, Tom Brennan.). Nagłówki HTTP POST są wysyłane do serwerów, informując je o ilości przesyłanych danych, po czym dane są wysyłane bardzo powoli, obciążając zasoby serwera. Im więcej takich pakietów wysyłanych jednocześnie, tym gorzej dla wydajności serwera.\n8. JavaSnoop (Arshan Dabirsiagh) - Agent Java działający na maszynie testowej, komunikuje się z narzędziem JavaSnoop celem testu aplikacji w poszukiwaniu luk w zabezpieczeniach. JavaSnoop może równie dobrze być aplikacją pożyteczną jak i narzędziem hakera.\n9. CSS informuje o historii przeglądania w Firefoksie (Robert Hansen). Kaskadowe arkusze stylów (CSS) mogą zostać wykorzystane do przechwycenia historii przeglądanych stron internetowych, zapisywanej przez przeglądarkę internetową. Wiedza o tym, gdzie zagląda internauta, mogłaby okazać się pomocna w zastawianiu na niego pułapek phishingowych.\n10. Aplet Java i DNS Rebinding (Stefano Di Paola). Aplety Java kierują przeglądarkę internetową na strony WWW kontrolowane przez włamywacza, wymuszając na aplikacji ominięcie bufora DNS i czyniąc ją podatną na atak typu DNS rebinding (podmiana adresu IP domeny pomiędzy kolejnymi skierowanymi do niej żądaniami).\nSzczegóły wszystkich ataków zostaną przedstawione na lutowej konferencji IT-Defence 2011.


Elodie Details – Przewijak – Monogram Print – Marcelinek.pl\nElodie Details – Przewijak – Monogram Print\nSKU: 7333222008893. KATEGORIE: Meble, przewijaki\nPrzewijak Elodie Details to praktyczny pomocnik do przewijania dziecka zarówno w domu jak i poza nim – w podróży czy na spacerze. Jest miły w dotyku, łatwo zmywalny oraz posiada dwa wymienne wkłady frotte – te na których leży dziecko, w trakcie przewijania. Z przodu podróżny przewijak posiada zapinaną na suwak kieszeń na pieluszkę, mokre chusteczki czy krem do pielęgnacji. Całość składa się do poręcznych rozmiarów i jest zapinana na rzep.\nPrzenośna mata do przewijania Elodie bez problemu zmieści się w torbie, koszu wózka lub po prostu możesz założyć ją na nadgarstek, dzięki uchwytowi z logo marki. Przewijak dostępny jest w różnych kolorach i wzorach. Dzięki temu możesz z łatwością podróżny przewijak dopasować do torby dla mamy czy wózka maluszka.\nNiewielki kompaktowy rozmiar – zmieści się w torbie czy wózku\nSzybko się rozkłada i składa – poręczny uchwyt do przenoszenia\nMateriał: zewnętrzny: 100% poliester, podszewka: 100% poliester, wkład frotte: 100% poliester\nWymiary: rozłożony: 87 x 51cm, złożony: 26 x 18 cm\nChildhome Dwustronny ochraniacz do krzesełka Evolu 2 Jersey Grey/Marin\nMy Bag’s Przewijak podróżny Cosmos\nChildhome Krzesełko do karmienia Lambda 3 Stone Grey\nFresk Przewijak podróżny Ptaszki


Górnicze związki tracą cierpliwość - Górnictwo\nGórnicze związki tracą cierpliwość\nW górniczych związkach nastrój nerwowego wyczekiwania. Związkowców niepokoją m.in. problemy z wydobyciem oraz brak informacji na temat przyszłości górnictwa - dowiedział się wnp.pl.\nGórnicze związki są coraz bardziej zniecierpliwione.\nW górnictwie nie brak problemów - spółki węglowe mają olbrzymie kłopoty z wydobyciem. Ponadto nie wiadomo, czy znajdą się środki z budżetu na realizację inwestycji początkowych w górnictwie i czy będą realizowane założenia strategii dla górnictwa do 2015 roku.\n?, 27.05.2008 22:33\nGorol, 27.05.2008 14:08\nPrzecież to istny cudotwórca,dzięki niemu niedługo na śląsku zniknie bezrobocie górnicy będą pracować 7 dni w tygodniu a (...)\nŚlązak , 27.05.2008 14:00\nŚląsk jest daleko od Warszawy i dalej od tych co decydują o wyborze.Nasza władza Śląsk odwiedza dwa razy w roku jak jest (...)\nsztygar, 25.05.2008 16:51\nno wszak jest\nNo wszak za Wacka jest Andy Chwiluk - tylko coś go na wnp puszczać nie chcą...\nwontrupka, 24.05.2008 10:28\nWymieniłem ci grzecznie kilka przykładów\nzakładów pracy które zostały sprywatyzowane. Tak się składa, że znam osobiście kilku ludzi tam (...)\nśleper, 23.05.2008 23:22\nWybacz ; ale nie będę czytał, po raz drugi.\nSpróbuj zrozumieć że: „Byłoby lepiej , gdybyś zabrał się do uczenia innych dopiero (...)\nWarszawiak, 23.05.2008 07:08\nDziwne , ze na Slasku nie wiedza kto bedzie wiceministrem , w Warszawie wszyscy mowia , ze ma nim byc drinz.Jan Bogolubow\nbaca, 22.05.2008 11:41\na ja sądziłem, że związkom chodzi tylko o stołki i kasę... he he he, myślicie, że ktoś sie jeszcze nabierze na wasze gadanie!? (...)\nwontrupka, 22.05.2008 10:55\nPrzeczytaj ,kolego,mój post jeszcze raz ,bardzo\npowoli i ze zrozumieniem.Co to jest demagogia wiem, i twój wysiłek związany z pisaniem definicji (...)\nśleper, 22.05.2008 10:25\nJednak; praca prowadzi do bogactwa.\nWontrupka jestes demagogiem a nie żadnym realistą.Demagogia to: «sposób pozyskiwania zwolenników (...)


Wiadomości: 12 koszykarzy Melbourne United zakażonych koronawirusem\nStrona Główna > Aktualności > 12 koszykarzy Melbourne United zakażonych koronawirusem\nfot. Melbourne United\n3 sierpnia 2020 09:40\nU 12 koszykarzy drużyny Melbourne United potwierdzono zakażenie koronawirusem, co spowodowało przerwanie treningów nie tylko tej ekipy, ale i drugiego zespołu South East Melbourne Phoenix. Obydwie drużyny trenują bowiem w tych samych obiektach.\nZawodnicy i członkowie sztabów zostali poddani kwarantannie. Władze ligi NBL wprowadziły szybko odpowiednie procedury przewidziane w takiej sytuacji, choć obecnie trwa przerwa w rozgrywkach. Nowy sezon ma się rozpocząć na przełomie listopada i grudnia.\nW minionym sezonie, przedwcześnie zakończonym z powodu pandemii koronawirusa, władze eligi NBL były krytykowane za zbyt późne przerwanie rozgrywek. Uczyniły to dopiero przy stanie 2-1 w finale dla Perth Wildcats. Przyznały następnie mistrzostwo drużynie z Perth, mimo że to zespół z Sydney Kings był liderem tabeli od początku do końca sezonu zasadniczego.\nW niedzielę rząd australijskiego stanu Wiktoria, gdzie od kilku tygodni obserwowany jest gwałtowny wzrost liczby zakażeń, ogłosił stan klęski żywiołowej. W Melbourne ma obowiązywać godzina policyjna; od środy przez 6 tygodni będą zamrożone usługi, zaś w samym Melbourne zakupy będzie mogła robić tylko jedna osoba z danego gospodarstwa domowego – nie częściej niż raz dziennie. Wprowadzono też zakaz przemieszczania się powyżej 5 km.\nkoronawirus, liga NBL, Melbourne United


Przewodniczący Episkopatu: niedziela to nie weekend / Aktualności\nPrzewodniczący Episkopatu: niedziela to nie weekend\n04.06.2015 17:07, aktualizacja 04.06.2015 17:26\n(fot. Lawrence OP / Foter / CC BY-NC-ND)\nZOBACZ WIĘCEJ Chrystus buduje naszą jedność i przypomina nam o naszej godności Kard. Nycz: Polska potrzebuje jedności ducha Jutro podpisanie listu o świętowaniu niedzieli Muzeum Męczeństwa Bł. Ks. Jerzego Popiełuszki Porzucenie Boga degraduje ludzkie życie Ekumeniczny list o świętowaniu niedzieli Uśmiechnięta twarz Kościoła\nOd chrześcijan oczekuje się, by nie mylili świętowania niedzieli, które powinno być prawdziwym uświęceniem dnia Pańskiego, z tzw. zakończeniem tygodnia, weekendem, rozumianym zasadniczo jako czas odpoczynku i rozrywki. Bardzo potrzebna jest tutaj autentyczna dojrzałość duchowa, która pomoże chrześcijanom "być sobą" - mówił podczas procesji Bożego Ciała w Poznaniu abp Stanisław Gądecki.\nPrzewodniczący Konferencji Episkopatu Polski zwrócił uwagę, że aby zrozumieć sens odpoczynku człowieka w niedzielę, trzeba zwrócić uwagę na "odpoczynek" Boga, po skończeniu procesu stwarzania świata.\nAbp Gądecki przypomniał, że chrześcijanie postanowili świętować odpoczynek pierwszego dnia po szabacie, w którym dokonało się zmartwychwstanie Pana. Podkreślił, że świętowanie niedzieli potrzebne jest ludziom, a nie Panu Bogu, bo "przez nasze świętowanie nie pomnażamy w niczym Jego wielkości i chwały". − Żaden człowiek ani żadna wspólnota nie mogą istnieć na dłuższą metę bez świętowania. Kto nie świętuje, ten z czasem marnieje − stwierdził przewodniczący KEP. Zaznaczył, że świętowanie uwalnia człowieka od ciągłych nacisków, otwiera czas i przestrzeń na swobodę i regenerację, a przez to umożliwia postawienie pytania o sens i ponowne przeorientowanie swego życia. Przypomniał, że człowiek jest nie tylko istotą produkującą (homo faber), ale także istotą świętującą (homo festivus) oraz bawiącą się i wypoczywającą (homo ludens).\nMetropolita poznański podkreślił, że niedziela jest duszą całego tygodnia, a sercem niedzieli jest uczestnictwo w Eucharystii, która stanowi źródło i szczyt życia chrześcijańskiego. − Z pewnością Msza święta stanowi najważniejszy i centralny punkt po chrześcijańsku przeżywanej niedzieli, tej "małej Wielkanocy". Świętując niedzielę i uczestnicząc w pełny sposób w Eucharystii - to znaczy, przyjmując słowo Boże i Ciało Pana - umacniamy w nas życie nieśmiertelne i "przygotowujemy" szczęśliwą wieczność w niebie − podkreślił abp Gądecki. Zauważył, że doświadczenie Pana Boga w górach, nad oceanem nigdy nie będzie porównywalne z doświadczeniem Boga podczas Mszy św., "ponieważ we Mszy św. Chrystus jest obecny rzeczywiście, sakramentalnie".\nZaznaczył, że dzisiaj jednak, nawet w krajach, w których świąteczny charakter tego dnia jest zagwarantowany ustawowo, "ewolucja sytuacji społeczno-ekonomicznej doprowadziła w wielu przypadkach do głębokich przemian w zachowaniach zbiorowych i w konsekwencji także w samym charakterze niedzieli".\nAbp Gądecki podkreślił, że powszechna stała się praktyka "weekendu", rozumianego jako cotygodniowy czas odpoczynku, przeżywanego nieraz z dala od stałego miejsca zamieszkania i związanego często z udziałem w różnych formach aktywności kulturalnej, politycznej lub sportowej, które zwykle są organizowane właśnie w dni świąteczne. − Jest to zjawisko społeczne i kulturowe, w którym nie brak z pewnością elementów pozytywnych, jeśli tylko przyczynia się ono, w duchu poszanowania autentycznych wartości, do rozwoju człowieka i do postępu życia społecznego jako całości − mówił abp Gądecki.\nStwierdził jednak, że gdy niedziela zatraca pierwotny sens i staje się jedynie "zakończeniem tygodnia", zdarza się czasem, że horyzont człowieka staje się tak ciasny, że nie pozwala mu dojrzeć "nieba".\nPrzewodniczący KEP przypomniał, że został zainicjowany ruch na rzecz wolnej niedzieli. Funkcjonuje "Przymierze na rzecz wolnej niedzieli", w diecezji legnickiej działa "Społeczny Ruch Świętowania Niedzieli", ideę popiera Akcja Katolicka. − Potrzeba wielu działań współpracujących ze sobą duchownych i świeckich, które będą budować i kształtować kulturę niedzieli i będą miały na celu zarówno ukazywanie istoty świętowania niedzielnego, jak też przyczyniały się do właściwego przeżywania tego dnia. Nie można pozostawić rzeczy w takim stanie, w jakim są obecnie − zaznaczył metropolita poznański.\nTagi: boże ciało, abp stanisław gądecki, niedziela, weekend


Pod kocem z książką w ręku: Czarowny świat snu. Peretz Lavie\nKiedy kładziemy się spać, nasz sen przechodzi stopniowo w 4 stadia. Bez wątpienia najciekawsze jest stadium 4, podczas którego następuje REM ( Rapid Eye Movement). Występują w niej szybkie ruchy gałek ocznych, mózg jest bardzo aktywny. Co najważniejsze pojawiają się marzenia senne. To właśnie wtedy śnią się nam podróże kosmiczne, straszne potwory, czy przyszły mąż. Fascynujące jest to, że mimo iż mózg podczas tej fazy (która trwa u młodej osoby ok. 25% całości snu) nie wypoczywa tak efektownie jak podczas innych stadiów, jest bardzo ważny dla naszego zdrowia. Według niektórych badaczy jeżeli pozbawimy kogoś REM osoba ta znacząco zmienia swoją osobowość (rzecz jasna na niekorzyść). Co ciekawe brak stadium 4 przez jakiś czas działa bardzo dobrze na osoby z depresją. Udowodniono, że jeżeli obudzimy kogoś właśnie w trakcie REM, osoba ta będzie umiała bardzo szczegółowo opisać swój sen. Lavie powołując się na swoje badania przekonuje, że osoby, które przeżyły Holocaust, ale nie umiały poradzić sobie mimo upływy lat z traumą, mają bardzo ograniczone 4 stadium. Wywnioskowano, że ludzie z wielkimi życiowymi dramatami w jakiś sposób blokują długość REM. Być może po to, aby we śnie nie wróciły do nich drastyczne przeżycia.\nAutor książki pracuje w Laboratorium Snu Technion w Hajfie. Dzięki swojej wieloletniej pracy, oraz nieskończonej ilości badań zagłębił się w problematykę snu na tyle, że ta strefa naszego życia ma przed naukowcami coraz mniej tajemnic. Czytając Czarowny świat snu zdałam sobie sprawę jak mało wiedziałam o śnie, mimo iż zajmuje on przecież 1/3 naszego życia! Lavie przytacza w swojej publikacji wyniki wielu badań, wyjaśnia w miarę przystępnym językiem zawiłości funkcjonowania naszego mózgu, udowadnia, że choć snem zaczęto interesować się poważnie stosunkowo późno, zrobiono już wiele, aby lepiej zrozumieć po co on nam w ogóle jest oraz jak pomóc osobom, które mają z nim problemy.\nBez wątpienia jest to lektura warta uwagi i czasu. Osobiście męczył mnie czasami zbyt suchy język, którym były opisane naprawdę interesujące badania i ich wyniki. Choć książka zawiera rozdział o bezsenności, nie dowiemy się z niego jak leczyć tą uprzykrzającą życie dolegliwość. Warto jednak pochwalić go za zwrócenie uwagi, iż każdy ma różną potrzebę na długość snu, także dzieci. Kuły mnie w oczy zdjęcia, które niestety przeważnie są bardzo niewyraźne. Mimo wszystko jednak uważam, że dzięki tej książce dowiedziałam się naprawdę bardzo wielu przydatnych informacji. Autor zamieścił również bibliografię, która z pewnością przyda się wszystkim tym, których zainteresował magiczny świat snu.\nrecenzje ami. 13 lipca 2014 20:14\nBrzmi naprawdę interesująco! Nigdy nie czytałam książki traktującej o śnie :)\nZatracona w książkach 13 lipca 2014 21:13\nJa także nigdy nie zastanawiałam się nad snem, który zresztą tak bardzo lubię :) Będę musiała kiedyś zgłębić temat ;)\nUnknown 13 lipca 2014 23:46\nFabuła brzmi ciekawa. Rozejrzę się za nią ;)\nWioleta Sadowska 14 lipca 2014 12:52\nInteresujący temat, który z chęcią bym zgłębiła.\nkasjeusz 14 lipca 2014 16:29\nI tytuł czarowny, i okładka. :) Jeśli nadal interesuje cię ta tematyka, poczytaj może "Liczenie baranów. O naturze i przyjemnościach snu".\nmolarnia 14 lipca 2014 23:34\nDziękuję za propozycję. Z pewnością rozejrzę się za tą książką :)\nLittle D. 14 lipca 2014 17:06\nInteresuje mnie ten temat, więc koniecznie się za nią rozejrzę ;)\nAgnieszka (koczowniczka) 16 lipca 2014 10:29\nCiekawe! Widzę, że autor pokusił się także o rozważania na temat snów zwierząt. Osobiście bardzo lubię obserwować zwierzęta, które często podczas snu ruszają łapami, pyszczkiem, itp. :-)


Nie zobaczyli istoty z teleskopowymi oczami, ale usłyszeli jej głosy… [DŹWIĘK] | dts24.pl - codzienne informacje z Nowego Sącza i regionu\nHome›Człowieku Zwolnij›Nie zobaczyli istoty z teleskopowymi oczami, ale usłyszeli jej głosy... [DŹWIĘK]\nSowy mają znacznie lepszy wzrok od człowieka, ale mimo świetnego przystosowania do nocnego trybu życia, nawet one w absolutnych ciemnościach nic nie widzą. Są jedyną grupą ptaków na świecie, których oczy skierowane do przodu, dlatego sowie spojrzenie przypomina ludzkie. Gałki oczne sów są... teleskopowe, a dzięki długiej ogniskowej mają zdolność powiększania obrazu, podobnie jak teleobiektyw. Tego wszystkiego można było dowiedzieć się dzięki ciekawej akcji sądeckich przyrodników.\nZałoga Zespołu Parków Krajobrazowych Województwa Małopolskiego zaprosiła wszystkich chętnych sowoholików na wycieczkę do lasu w okolicach Gabonia. Misją wyprawy było tropienie ptaków, które od wielu pokoleń intrygują, ciekawią, kuszą do nocnego wędrowania i odkrywania sekretów dzikiej przyrody.\n- To była niezwykła przygoda i było nas naprawdę dużo! Nie udało się nam wprawdzie zobaczyć sów, ale chętnie się do nas odzywały. Najaktywniejsze okazały się puszczyki zwyczajne, zarówno samce jak i samice. Zechciał się nam również zaprezentować słynny "ural", czyli puszczyk uralski. Nie odezwały się niestety wabione przez nas: sóweczka, pójdźka, włochatka i dostojny puchacz. Nasz przewodnik, ornitolog – Pan Tomasz Baziak, tak ciekawie opowiadał, że choć sów nie zobaczyliśmy, to dowiedzieliśmy się o nich bardzo dużo. Wspaniała atmosfera, towarzysząca naszej wyprawie spowodowała, że nie chciało się wcale wracać do domu. Dziękujemy Wszystkim za wspólne wędrowanie, a Nadleśnictwu Stary Sącz za wsparcie naszej wycieczki - relacjonują organizatorzy spotkania.\nA oto głosy, które słyszeli uczestnicy wyprawy:\npuszczyk (zwyczajny) - samiec\npuszczyk (zwyczajny) - samica\npuszczyk (zwyczajny) - samiec + samica\npuszczyk uralski - samiec'\nNocne tropienie sów było pierwszą z wypraw z cyklu "WĘDRUJEMY BESKIDAMI". W tym roku pomysłodawcy tej serii wycieczek zapraszają do wspólnego wędrowania pieszo oraz na wyprawy rowerowe i autokarowe których celem będzie między innymi odkrywanie urokliwych zakątków Starego Sącza i Muszyny oraz starych cerkwi Ziemi Sądeckiej.\nzdjęcia: Zespół Parków Krajobrazowych Województwa Małopolskiego\nŁabowa: koncert dobrych serc dla małego Wojtusia ...\nPiłka nożna. Aserekcup już w sobotę\nSandecja ma kolejnego bramkarza\nNowy Sącz: kolejne przypadki zakażenia koronawirusem


Jak przygotować się do uczenia angielskiego - lcu.com.pl Jak przygotować się do uczenia angielskiego – lcu.com.pl\nJak przygotować się do uczenia angielskiego\nW Polsce wielu studentów i absolwentów dorabia sobie udzielając korepetycji. Jest to zadanie dobrze płatne i nie wymagające bardzo dużych kwalifikacji. Wielu z nich wybiera język angielski, ponieważ wystarczy dobra znajomość, by uczyć osoby początkujące. Najłatwiej zacząć od nauki dzieci w wieku szkolnym. Dla nich język angielski to jeden z wielu przedmiotów szkolnych, mają z niego klasówki i zadania domowe. W takim wypadku praca korepetytora polega przede wszystkim na wspólnym wykonywaniu zadanych ćwiczeń i odpytywaniu z poprzednich lekcji. Jest to o tyle łatwe, że korepetytor nie musi samodzielnie ustalać harmonogramu lekcji. Język angielski dla zaawansowanych, np. osób przygotowujących się do matury czy innych egzaminów, wymaga już większej, usestymatyzowanej wiedzy, posiadania odpowiednich materiałów oraz pomysłu, jak przeprowadzać lekcje, by razem tworzyły całość. Jeżeli decydujemy się na przygotowywanie do egzaminu, najlepiej jeśli sami kiedyś do niego przystąpiliśmy, jeśli nie – powinniśmy najpierw rozwiązać chociaż kilka testów na odpowiednim poziomie.


Summary article 201 to 220 of 289 in channel 22793805\n70. rocznica śmierci mjr. "Ognia"\n70 . rocznica śmierci mjr. Józefa Kurasia "Ognia" ...Nie dajmy zginąć poległym. Zbigniew Herbert Major Józef Kuraś "Ogień" 70 lat temu, 21 lutego 1947 r., w wyniku zdrady Stanisława Byrdaka, Antoniego...\nPpor. "Ryba" - Ostatni z Białostocczyzny († 1957)\nMarch 4, 2017, 1:11 am\n60. rocznica śmierci ppor. Stanisława Marchewki "Ryby" ...Nie dajmy zginąć poległym. Zbigniew HerbertPpor. Stanisław Marchewka "Ryba"60 lat temu, nocą z 3 na 4 marca 1957 r., otoczony przez grupę...\n68. rocznica śmierci mjr. "Zapory"\nMarch 6, 2017, 10:43 pm\n6 8 . rocznica śmierci mjr. Hieronima Dekutowskiego "Zapory" ...Nie dajmy zginąć poległym. Zbigniew HerbertPpor. Hieronim Dekutowski "Zapora" , lipiec 1944 r. 68 lat temu, 7 marca 1949 r.,...\nMarch 14, 2017, 3:51 am\n68. rocznica zamordowania ppor. Henryka Wieliczko ps. "Lufa" W każdej akcji świeci przykładem odwagi i bohaterstwa żołnierzom. Z uzasadnienia nadania ppor. "Lufie" Krzyża Walecznych 68 lat temu, 14...\nDawid Golik, Maciej KorkućJózef Kuraś "Ogień" i Zgrupowanie Partyzanckie "Błyskawica" Kraków 2017, ss. 50, fotografie. (Broszura IPN o Józefie Kurasiu ps. "Ogień" - do pobrania )70 lat temu, 22 lutego...\nWyklęci 1944–1963. Żołnierze podziemia niepodległościowego w latach 1944–1963red. Kazimierz Krajewski i Tomasz ŁabuszewskiInstytut Pamięci Narodowej , Warszawa 2017, 550 s.Polskie podziemie...\n65. rocznica śmierci ppor. "Wiarusa"\n65. rocznica śmierci ppor. Stanisława Grabowskiego "Wiarusa"65 lat temu, 22 marca 1952 r., we wsi Babino, w wyniku doniesienia agenturalnego, został otoczony przez grupę operacyjną UB-KBW, ppor....\nMarch 24, 2017, 4:22 am\nW środku leży: Stanisław Grabowski "Wiarus", drugi z prawej: Edward Wądołowski "Humor", pozostali NN. Lato/jesień 1948 r. (fot. zbiory Barbary Sinczykowskiej). Blisko pięcioletnia działalność zbrojna...\nZwykły chłopak z Podlasia. Ppor. Stanisław Grabowski "Wiarus"Bezdomni i Podziemni, jak w bajce szli widmowi.Z niczyjego rozkazu, z własnego wyboru.Już tylko na te próby męstwa i honoru.Już tylko, by...\nMarch 31, 2017, 3:32 pm\n67. rocznica zamordowania ppor. Kazimierza Chmielowskiego "Rekina" ...Nie dajmy zginąć poległym. Zbigniew HerbertPpor. Kazimierz Chmielowski "Rekin", Białostocczyzna 1945 r.67 lat temu, 1 kwietnia 1950...\nApril 4, 2017, 11:12 pm\nDr Kazimierz Krajewski, Grzegorz WąsowskiKapitan Romuald Rajs "Bury" - dyskusji o wojnie partyzanckiej ciąg dalszy.Romuald Rajs "Bury", dowódca 1 Kompanii Szturmowej 3 Brygady Wileńskiej AK wychodzi z...\nApril 12, 2017, 10:27 pm\n66. rocznica śmierci st. sierż. Mieczysława Dziemieszkiewicza "R o ja" ...Nie dajmy zginąć poległym. Zbigniew Herbert St. sierż. Mieczysław Dziemieszkiewicz "Rój" na czele oddział u, 1948 r. 66 lat...\nMay 11, 2017, 10:29 pm\n68. rocznica śmierci ppor. Anatola Radziwonika "Olecha" ...Nie dajmy zginąć poległym. Zbigniew Herbert Ppor. Anatol Radziwonik „Olech”, „Mruk”, „Ojciec”, „Stary”, oficer VII batalionu 77 pp AK,...\n68. rocznica śmierci kpt. Zdzisława Brońskiego "Uskoka" ...Nie dajmy zginąć poległym. Zbigniew HerbertKpt. Zdzisław Broński "Uskok" 68 lat temu, 21 maja 1949 r., osaczony przez grupę operacyjną...\nJune 6, 2017, 12:26 am\nUpamiętnienie poległych żołnierzy NZW z patrolu plut. Władysława Grudzińskiego "Pilota", Popowo Borowe, 18 czerwca 2017 [kliknij w plakat aby powiększyć] W imieniu organizatora - Burmistrza Nasielska -...\nJune 14, 2017, 3:30 am\nOdnaleziono mogiłę chor. Antoniego Dołęgi "Znicza" - najdłużej ukrywającego się żołnierza antykomunistycznego podziemia.Chor. Antoni Dołęga "Znicz"13 czerwca 2017 r. specjaliści Biura Poszukiwań i...\n71. rocznica śmierci mjr. Mariana Bernaciaka "Orlika" ...Nie dajmy zginąć poległym. Zbigniew Herbert Mjr Marian Bernaciak "Orlik" 71 lat temu, 24 czerwca 1946 roku, podczas próby przebicia się przez...\nUroczystości pogrzebowe śp. ppor. Leona Taraszkiewicza "Jastrzębia" - Włodawa, 15-16 lipca 2017Uroczystości pogrzebowe ppor. Leona Taraszkiewicza "Jastrzębia", które odbędą się we Włodawie, rozpoczną...\nJuly 5, 2017, 2:12 am\n64. rocznica śmierci por. Wacława Grabowskiego "Puszczyka" i jego żołnierzy ...Nie dajmy zginąć poległym.Zbigniew HerbertOficer Wojska Polskiego nie poddaje się wrogom Polski!ostatnie słowa por....\nJuly 18, 2017, 4:51 am\nPogrzeb ppor. Leona Taraszkiewicza "Jastrzębia", Włodawa, 16 lipca 2017 - FOTORELACJAWe Włodawie odbyły się uroczystości pogrzebowe żołnierza podziemia niepodległościowego ppor. Leona Taraszkiewicza....


Wymiennik ciepła WH 18,5 kW | sklepwarsztatowy.pl\nOszczędzasz 16% (922,50 zł).\nCena w punktach: 24231 pkt.\nPo zakupie otrzymasz: 484.62 pkt.\nZintegrowane wielofunkcyjne króćce przyłączeniowe pozwalają na łatwą instalację.\nWymiennik WH to naturalny wybór niezależnie od aplikacji. Innowacyjny wzór przetłoczeń Micro Plate umożliwia wyższą wymianę ciepła przy niższej wadze i mniejszej ilości czynnika chłodniczego.


Fryzury dla cienkich włosów 2014 - Mody 2017 - Magazyn dla modnych kobiet 2017\nMagazyn dla modnych kobiet ⇒ Mody 2017 ⇒ Fryzury dla cienkich włosów 2014\nPomimo faktu, że cienkie włosy są problemem dla wielu, mogą odebrać mnóstwo eleganckich fryzur, które sprytnie ukryć ten nedstatok. Właściciele taka oferta włosy dowiedzieć się, jakie fryzury dla włosów cienkich w 2015 roku są najbardziej modne. Ale przed tym, możemy zauważyć, że z cienkiej struktury włosów, należy dać pierwszeństwo modelować długość krótko- lub średnioterminowej.\nfryzury damskie dla włosów cienkich\nJedną z opcji może być skutecznym kalibracji. W tym przypadku ważne jest, aby wybrać odpowiedni rodzaj danego kształtu, grubości i długości włosów. W celu wydłużenia wpływ ilości niezbędnej do regularnego cięcia końce odrastają. Doskonałym rozwiązaniem mogłoby być Boba fryzura, który jest idealny dla dziewczynek z cienkiej sierści. Włosy mogą być krótkie i dłużej, to zależy od preferencji.\nŚwietna alternatywa kalibracji może być warstwowe fryzury i cienkie włosy, które w 2015 roku nie mniej popularne. Na przykład, może to być etap, który wygląda idealny dla wszystkich kobiet. Poprzez stratyfikacji, tworząc dodatkową objętość i efekt gęstości.\nJeśli zawsze chcesz pozostać w zwycięstwo, spróbuj zastosować jeszcze cięcia, które mogą być uzupełniane z długimi masywnej cholkamy. W tym przypadku, można uzyskać nie tylko stylowy wizerunek, ale twoje włosy i dodać objętości wizualny. Stojak z grubymi grzywką, płynący obok będzie wyglądać bardzo imponujące.\nWiele kobiet z cienkimi włosami są niechętne, aby zmienić swój wizerunek, bo nie wiedzą, co robią fryzury. Jednak te przedsiębiorstwa, nie będzie trudno wybrać dokładnie to, czego potrzebują. Biznes i stale zajęty kobiety powinny zwracać uwagę na fryzury pikseli. To wymaga dużo czasu stojąc stylizacji, ale jednocześnie daje właścicielowi szczególny urok i kobiecość.\nOgólnie rzecz biorąc, wybrać fryzurę do cienkich włosów nie jest tak trudne, jak się wydaje, szczególnie w 2015 roku, gdy z usług pań nie tylko ogromna liczba salonów i fryzjerów, ale także na forum. Fakt, że tego typu łatwo różnych eksperymentów, co pozwala na tworzenie wielu stylów. To samo odnosi się do cienkich fryzury kręcone włosy. Pomagają pokonać wizerunek kobiecy i romantyczny, począwszy od porannego "zaniedbania", a kończąc na zawarcie eleganckiego towarzystwa. Osobliwością fryzury dla cienkich włosów jest to, że każda fryzura może zaktualizować lub zmienić, wygrywając tylko cholka.\nRomantyczne, luźne upięcie dla cienkich włosów | 2 sposoby Wideo.\nPoprzedni Artykuł Buty zimowe\nNastępny Artykuł Styl vintage w strojach


Drżenie - Maggie Stiefvater - Z głową w książkach\nHome 10/10 Egzemplarz recenzencki literatura fantastyczna literatura młodzieżowa paranormal romance recenzja wilkołaki Wydawnictwo Wilga Drżenie - Maggie Stiefvater\nAngelika Paterak 20:35 10/10, Egzemplarz recenzencki, literatura fantastyczna, literatura młodzieżowa, paranormal romance, recenzja, wilkołaki, Wydawnictwo Wilga\nDrżenie jest pierwszą częścią trylogii o wilkołakach autorstwa Maggie Stiefvater. Została wydana już w czterdziestu krajach, przez kilkadziesiąt tygodni widniała na liście bestsellerów New York Times'a, a także, niedługo doczeka się ekranizacji. Co skłoniło mnie do sięgnięcia po tę powieść? Masa pozytywnych recenzji i tematyka. Lubuję się w paranormal romance, darzę wielką sympatią wilkołaki, a także senny, zimowy klimat powieści zrobił swoje. Długo się nie zastanawiając, rozpoczęłam lekturę.\nGdy Grace była małym dzieckiem, została zaatakowana przez sforę wilków. Uratował ja jeden z nich, który od początku trzymał się na uboczu i nie próbował zrobić jej krzywdy, ale tylko patrzył jej w oczy. To właśnie Grace zapamiętała; jego piękne, mądre oczy o barwie głębokiego złota. Najpiękniejsze, jakie kiedykolwiek widziała. Tamtego razu, ten wilk uratował ją przed stadem, ale wcześniej, jeden z pozostałych członków sfory, zdołał ja ugryźć. Od tamtego dnia, Grace obserwuje wilka, a on ją. Lata mijają, a ona wciąż nie może zapomnieć o cudownych, złocistych oczach. Za każdym razem gdy próbuje zbliżyć się do wilka, ten się płoszy i ucieka. Grace przez cały ten czas podejrzewa, że wilki to nie tylko zwykłe zwierzęta, ale wilkołaki. Pewnego dnia, na progu swojego domu znajduje postrzelonego chłopaka imieniem Sam. Ma on dokładnie takie same oczy jak jej ukochany wilk. Tak więc, jej teoria sie potwierdza; jest on wilkołakiem. Dziewczyna od razu się w nim zakochuje i pozwala ich miłości rozkwitać. Jednak nie jest im dane zbyt długo cieszyć się sobą, bo nadchodzi ich największa dotychczas zmora jaką jest zimno. Pod wpływem obniżania sie temperatury i chłodu, wilkołaki zmieniają się w zwierzęta, a z upływem kolejnych lat, stają się coraz bardziej wrażliwi na zmiany pogody, aż w końcu przestają się przemieniać i zostają na zawsze w ciele wilka. Czy to już ostatni rok Sama? Czy zakochani będą mogli zostać razem?\nNarracja w powieści jest pierwszoosobowa, prowadzona na przemian z punktu widzenia Grace i Sama. Ciekawym dodatkiem są temperatury umieszczone przed każdym rozdziałem. Pomagają lepiej wczuć się w sytuację bohaterów. Co do samych postaci, to zostały świetnie wykreowane. Uwielbiam Sama! Wrażliwy, mądry i opiekuńczy chłopak. Grace urzekła mnie nieco mniej, ale również łatwo ją polubić. Natomiast, pięknie opisane zostało uczucie kwitnące między tymi dwojgiem. O takiej miłości można pomarzyć.\nDrżenie zachwyca równie mocno wnętrzem jak i wyglądem na zewnątrz. Cudowna okładka doskonale oddaje klimat historii, a zimowy krajobraz na niej przedstawiony ma w sobie magię. Oprawa graficzna z pewnością przyciąga wzrok i zachęca do zajrzenia do środka, aby poznać opowieść o pięknej miłości, a także o sile przyjaźni i uczucia.\nMimo że nie jest to książka przepełniona akcją i ciągłymi jej zwrotami, jest ona przyjemną lekturą na zimowe wieczory. Jeśli chcecie poznać historię pięknej miłości między dziewczyną, a wilkołakiem, sięgnijcie po Drżenie. Nie warto sugerować się porównaniami tej trylogii do sagi Zmierzch autorstwa Stephanie Meyer, bo zbyt wiele podobieństw tutaj nie ma. Chyba jedynie to, że w obu dziełach pojawia się motyw wilkołaków. Takie porównania mogą jedynie odstraszać czytelników, a lepiej nie przegapić tak dobrej książki jak Drżenie.\nZa możliwość przeczytania i zrecenzowania tej fantastycznej książki, bardzo dziękuję Wydawnictwu Wilga!\nAutor: Angelika Paterak o 20:35\nEtykiety: 10/10, Egzemplarz recenzencki, literatura fantastyczna, literatura młodzieżowa, paranormal romance, recenzja, wilkołaki, Wydawnictwo Wilga\nUnknown 29 stycznia 2012 20:52\nWiele słyszałam o tej książce jednak jakoś nie mam na nią czasu,a to wielka szkoda.\nAngelika Paterak 31 stycznia 2012 14:05\nMoże jednak chwila się znajdzie ;) Warto!\nUnknown 29 stycznia 2012 21:03\nCudowna książka w której się zakochałam i z niecierpliwością czekam na przesyłkę z drugim tomem :)\nJa właśnie wczoraj dostałam drugi tom i już nie mogę się doczekać kiedy się do niego dobiorę ;D\nMaruda007 29 stycznia 2012 21:11\nKsiążka jest super, a kolejna część już sobie czeka na półce:)\nEdyta 30 stycznia 2012 09:13\nMoże w końcu przeczytam, tylko naprawdę nie wiem kiedy. Czasu mało, a książek tak wiele i to tak wciągających.\nkasandra_85 30 stycznia 2012 11:23\nCzytałam dwie pierwsze części i również bardzo mi się podobały:))\nBlueberry 30 stycznia 2012 12:33\nMuszę się w końcu skusić na tą serię.\nMiravelle 30 stycznia 2012 12:52\nMam na nią przeogromną ochotę. Koniecznie muszę przeczytać!\nGosiarella 30 stycznia 2012 12:58\nCzytałam i naprawę mi się podobało :) Liczę, że kontynuacja znajdzie się u mnie w najbliższym czasie\nUnknown 30 stycznia 2012 15:12\nMam w planach i to bardzo niedługich. Książka już stoi na półce i czeka na swoją kolejkę.\nAngelika Paterak 31 stycznia 2012 14:06\nJestem ciekawa jak Ci się spodoba ;)\nQuerida 31 stycznia 2012 13:44\nUwielbiam tę książkę! Nie mogę się doczekać, kiedy w końcu będę miała okazję przeczytać "Niepokój". :)\nLarysa 31 stycznia 2012 14:00\nA ja jeszcze nie zaczęłam nawet czytać...ehh..muszę to szybko nadrobić:)\nJul 1 lutego 2012 12:45\nCzytałam i bardzo mi się podobała. Przeczytałam także 2 tom "Niepokój" i polecam ci go serdecznie.;D\nJulia 1 lutego 2012 20:09\nU mnie nadal kurzy się na półce. Mam nadzieję, że w końcu w ferie się za nią zabiorę. :)\nSewia 3 lutego 2012 20:01\nChciałabym to przeczytać, no i wygląda na to, ze słusznie. :)\nPozdrawiam :) [http://sewiasterecenzje.wordpress.com/]\n„Nowa laleczka” to już trzeci tom mrocznej serii od duetu autorek Ker Dukey i K. Webster. Pamiętam mój zachwyt po przeczytaniu pierwszej c...\n* synapsy Marii H. *\n154. Kraina Zeszłorocznych Choinek - Joanna Szarańska\nSapiens. Opowieść graficzna. Część 1. Narodziny ludzkości - Yuval Noah Harari\nSarah J. Maas - "Szklany tron", "Korona w mroku", "Dziedzictwo ognia"\n"Co budują zwierzęta?" Emilia Dziubak\nStylizacja inspirowana koszulką Honda Vintage Elisnore | Enduro7\n Eric- Emmanuel Schmitt- 'Księga o Niewidzialnym'\nZwiadowcy księga 15 - Zaginiony książę\nCzytam dziecku | Akademia Mądrego Dziecka. W gospodarstwie oraz Małe zwierzęta.\n"Piąte dziecko" - Doris Lessing


Pociągiem do Lubawy! - Mazury 2020 - Forum dyskusyjne WMTMK Olsztyn\nPociągiem do Lubawy! - Mazury 2020\nRejestracja: 2020-07-10, 18:03\nPost autor: NikoT » 2020-07-11, 10:37\nJak pewnie już słyszeliście, (albo nie) w ramach Mazur 2020, organizowany jest przejazd pociągiem do Lubawy! Jest to pierwszy od 10 lat pociąg na stacji w Lubawie. Razem z wieloma osobami działaliśmy w tym kierunku, no i udało się! Aktualnie razem z Turkolem dopinamy wszystko na ostatni guzik Przejazd będzie miał miejsce 25tego Lipca, i pociąg będzie ruszał ok. 10:00 z Iławy Głównej (Dokładny rozkład jazdy na stronie Turkolu), i przejedzie LK252 w stronę dworca w Lubawie. Prowadzącą lokomotywą będzie SM42 w klasycznych zielonych barwach (Najbardziej prawdopodobne) i do tego dojdzie kilka wagonów z lat 70/80. Wrzucę tutaj plakat stworzony przez moją siostrę Mam nadzieję, że zobaczymy się na wydarzeniu! Czołem.\nPost autor: Referee » 2020-07-19, 18:29\nWywiad z inicjatorem: http://e-lubawa.pl/akutalnosc/13769/poc ... helke.html\nPost autor: Piotr Janik » 2020-07-20, 03:02\nChciałem pięknie podziękować za link do wywiadu, jak również podjąć próbę małej syntezy (fotosyntezy), celem sprawdzenia funkcjonalności i elastyczności nowego Forum.\nfoto: Bartosz Brechelke\nPost autor: NikoT » 2020-07-25, 20:55\nwydarzenie się udało w stopniu ogromnym. Niech mi ktoś jeszcze powie, że zainteresowania koleją w Lubawie nie ma. Jako inicjator jestem dumny z tego, że to wyszło, i przede wszystkim nie ma nic lepszego niż usłyszenie od starszych osób mówiących do swoich wnuków "Patrz, zupełnie jak za starych czasów gdy do Lubawy jeździły pociągi!". Bez bicia przyznam, że łzy mi poleciały na widok tylu osób na dworcu. Ludzie chcą tu kolei i to widać!\nJeśli ktoś by chciał, mogę wstawić więcej fotografii z samego przejazdu. Niedługo też pewnie będę mieć materiał z drona. Pozdrawiam wszystkich.\nPost autor: Adam Dąbrowski » 2020-07-27, 22:31\nNikoT pisze: ↑\nPanowie, wydarzenie się udało w stopniu ogromnym. Niech mi ktoś jeszcze powie, że zainteresowania koleją w Lubawie nie ma. Jako inicjator jestem dumny z tego, że to wyszło, i przede wszystkim nie ma nic lepszego niż usłyszenie od starszych osób mówiących do swoich wnuków "Patrz, zupełnie jak za starych czasów gdy do Lubawy jeździły pociągi!". Bez bicia przyznam, że łzy mi poleciały na widok tylu osób na dworcu. Ludzie chcą tu kolei i to widać!\nKolego, Tobie i wszystkim innym osobom, które przyczyniły się do uruchomienia tego pociągu, należą się wielkie słowa uznania! Miałem przyjemność być na pokładzie i po 17 latach znów wjechać pociągiem do Lubawy. Widok mieszkańców na peronie rzeczywiście był budujący, życzę więc powodzenia w dalszych działaniach. Jeśli nie co dzień, to niech chociaż co roku pociąg pasażerski odwiedza to miasto.\nOczywiście, udostępniaj, co tylko możesz. Ja w wolnej chwili także postaram się zaprezentować trochę materiałów.\nPost autor: NikoT » 2020-07-29, 10:21\nto tutaj przesyłam resztę moich zdjęć z tego wydarzenia\nW oczekiwaniu na pociąg do Lubawy na stacji Iława Główna (Trzeba przyznać, że brzmiało to totalnie abstrakcyjnie!), pojawił się oto taki gość\nJuż w podróży! Mijamy nastawnie w Rakowicach i miejsce dawnego przejazdu kolejowego, gdzie teraz jest wiadukt\nDla mnie fotografia także ważna, dlatego, że jest to miejsce gdzie pierwszy raz sfotografowałem pociąg - na początku mojej kariery w 2018 roku!\nZdjęcie niczym obraz, wjazd na Zajączkowo Lubawskie - wjazdowi towarzyszyli mieszkańcy okolicznych domów którym obiecywałem jeszcze rok temu, że zobaczą jeszcze pociąg pasażerski tutaj\nLetnia sielanka, wjazd do Mortąg, okolice Palącu Mortęgi. Tutaj niestety Pałac Mortęgi nie wyciął krzewów znajdujących się w skrajni i pasażerowie musieli się chować by nie dostać, dosłownie z...liścia.\nStacja Lubawa! Szyny wręcz się uginały ze szczęścia na widok pociągu! Mieszkańcy dworca rozpoznali lokomotywę od razu, '"Łajka, łajka wróciła!" - krzyczeli Wjazd na Lubawę był punktem Mazur 2020 z największą frekwencją na pokładzie pociągu, natomiast nikt nie spodziewał się, AŻ takiego powitania!\nSM42-2386 (Na którą wiele osób narzekało, według mnie totalnie bez sensu...ale to później o tym.) stojąca w miejscu dawnej obrotnicy. Widok na bloki które ostatnio pociąg w tym miejscu widziały w 2010 roku!\nOzdoby w sąsiednich ogródkach oraz mrówki które porobiły mrowiska wzdłuż torów musiały przeżywać niezłe trzęsienie ziemi...\nStonka manewrująca - najlepszy gatunek stonki! Widok z peronu.\nNasza trzyosobowa ekipa która pomagała w przygotowaniu dworca pod przyjazd pociągu, po prawej (Chłopak w koszulce w Konstale 105...) to jakżę kto inny niż ja\nI na sam koniec, widok z Iławy Głównej - fiat SU45-054 który przeżywa swoje ostatnie miesiące...Widok z okna pociągu.\nA tutaj mój filmik z przejazdu:\nPost autor: kuba_mk » 2020-08-01, 22:33\nOde mnie taka anegdotka, ale oparta na faktach autentycznych.\nPo przyjeździe "Lubawy" do Iławy cały ten tłum wysypał się z pociągu i zaczął zmierzać do wyjścia. W przejściu podziemnym jedna z "normalnych" pasażerek, pewnie zdziwiona taką ilością ludzi pyta skąd ten pociąg przyjechał. Ktoś jej odpowiedział, że z Lubawy. Na co ona ze złością, że sobie z niej żartują: "Tak, k... z Księżyca".\nTakże moi drodzy, spodziewajcie się niespodziewanego.\nPost autor: NikoT » 2020-08-02, 12:44\nNo w sumie, dla wszystkich pociąg do Lubawy (Do czasu TurKolu) to było jedno wielkie widmo, nikt nie wiedział, czy coś jeździ, czy już nie Piękna historia, miejmy nadzieję, że z czasem "Pociąg z Lubawy" już takiego zdziwienia budzić nie będzie


Stałe rozwiązanie problemu dzięki depilacji laserowej - TRIPY\nStałe rozwiązanie problemu dzięki depilacji laserowej\nOpublikowano 21 grudnia 2017 17 września 2018 przez Antonina Sawicka\nLudzie nie przepadają za koniecznością regularnego golenia niektórych miejsc. Tak samo jak niektórzy mężczyźni nie golą się, kiedy nie idą do pracy, tak samo kobiety wolałyby nie golić nóg, jeśli nie zamierzają chodzić w sukienkach. Prawda jest taka, że nie trzeba się golić, by mieć gładkie nogi.\nRosnąca popularność depilacji laserowej łydek\nOczywiście nie bierze się do znikąd. Jeśli zależy nam na gładkich nogach bez konieczności golenia się, powinniśmy zainteresować się depilacją laserową. Jest to idealny sposób na to, by bez konieczności regularnego golenia się cieszyć się idealnie gładkimi nogami bez najmniejszych nawet włosków. Nie trzeba się też zupełnie martwić ceną. Tak naprawdę pod tym względem różnie prezentuje się depilacja laserowa łydek – Szczecin jest jednak pod tym względem dobrym miastem. Jeśli dobrze poszukamy, uda nam się znaleźć naprawdę dobre oferty, które nie nadwyrężą naszego budżetu domowego. Jest to najlepszy sposób na to, by w niskiej cenie pozbyć się raz na zawsze tej przykrej konieczności. Golenie nóg zawsze jest czymś, co wymaga czasu, dokładności, a także nierzadko wiąże się z drobnym chociaż bólem. Jeśli zdecydujemy się na depilację laserową, będziemy mogli pożegnać się z tego rodzaju problemami. Nasze nogi będą gładkie i piękne przez cały rok, bez konieczności martwienia się o to. Depilacją laserową można zająć się nie tylko łydkami. Praktycznie całe ciało może zostać poddane temu zabiegowi. Wtedy można w pełni zapomnieć o kupowaniu maszynek do golenia.\nDepilacje przy pomocy lasera stają się coraz popularniejsze, nie tylko na świecie, ale również w Polsce. Świadczy o tym coraz większa liczba miejsc oferujących tego rodzaju zabiegi. Jest to bardzo rozsądna rzecz – dzięki temu na pewno wiele kobiet pozbędzie się trapiących ich problemów.


22 lutego 2013 at 18:40 #3111\nrównież jestem przyszłym i na tą chwilę niedoszłym najemcą tego magicznego bloku 🙂\nśrednio raz na dwa tygodnie pojawiam się na budowie żeby sprawdzić postępy prac. Niestety nie mam dobrych wieści, ponieważ prace prawie w ogóle nie ruszyły z miejsca, niby robotnicy są, niby coś robią ale efektów brak.\nWykończenie jest w stanie tragicznym, niezgodnym z jakimikolwiek normami, o pionach drzwi czy okien nie wspomnę.\nJeśli MILMA ma 30 dni na naprawienie błędów to przy tylu usterkach nie ma na to szans.\nFaktycznie forum jest dobrym miejsce na zebranie się w większą grupę i aktywne zadziałanie w tym temacie. Z tego co wiem w naszym przypadku można pomyśleć o pozwie zbiorowym, ale musi być co najmniej 10 mieszkańców.\nCzekamy od Was na odpowiedzi poprzez forum, żebyśmy mogli pójść do przodu.