Pierwsza setka...tym razem bez kieliszka: 2015\nJestem nudnym, powtarzającym się, leniem....\nI ten tytuł mógłby zakończyć całą sprawę. Wystarczyłoby, że cofnęlibyście się o kilka postów wstecz, w okolice grudnia, roku pańskiego 2014 i przeczytali co tam jest napisane. Bo dokładnie tyle samo mam do powiedzenia tu i teraz.\nSami zobaczcie. Cytaty poniżej\n- już za chwilę, jak co roku, Bóg się narodzi\n- młodzież zaleję się w trupa na pasterce (przynajmniej nikt w tym roku nie zamarznie...no chyba, że jakiś zdolniacha się zatrzaśnie w zamrażarce)\n- ludzie mający wszystko w dupie, nagle zaczną wykrzykiwać "wesołych świąt! "\nI nic się w powyższej materii nie zmieniło.\nJa napisałem list do Świętego Mikołaja, ale nie czekając na jego odpowiedź, sam zdecydowałem sobie coś sprezentować\nSalomon Fellraiser. Za informacją od producenta: niski, lekki i szybkoschnący model z ostrą rzeźbą bieżnika jest doskonały do treningów w błotnistym i mokrym terenie.\nPrzymierzałem się do Speedcrossów, ale gdy je założyłem, czułem się jakbym wsadził stopę w drewniane pudełko. Może one i dobre, ale czułem się w nich dziwacznie. W Feelraiserach czuję się jak w normalnym bucie. Tyle, że bieżnik mają z Ursusa C-360. Ciekawe ile wytrzymają. No i jak się sprawdzą pod kątem komfortu użytkowania.\nJeszcze mało w temacie lenistwa?Cytujmy dalej.\nBo sprawiłem sobie, wraz z butami, drugi prezent (znów werble):\nNo..z ta Prehybą w tym roku było troszkę trudniej, bo trzeba się było dać wylosować, ale koniec końców, jestem na liście startowej ze statusem opłaconego startu.\nWielka Prehyba, podobnie jak w roku ubiegłym, będzie miała rangę Mistrzostw Polski w długodystansowym biegu górskim. I mam ambitny plan, znaleźć się w tym biegu w pierwszej setce.W zeszłym roku do tego wyniku zabrakło dwadzieścia minut. Ze względu na to, że wszyscy cały rok sumiennie trenowali, strzelam, że poprawić trzeba się o jakieś pół godziny i trafić w wynik w okolicach 5:20:00\nDwa kolejne plany startowe na rok 2016? Sudecka Setka (bo jakże inaczej) oraz Bieg Siedmiu Dolin. W obu startach cel będzie jeden: ukończyć. Pomimo udanego debiutu, nie czuję się na siłach by określić barierę czasową, która chciałbym złamać. Chciałbym ,żeby było szybciej niż poprzednio. A o ile? Nie mam bladego pojęcia...\nSzczególnie, że trudno cokolwiek teraz wyrokować. Od dwóch tygodni lenię się mam roztrenowanie. I to takie na full wypasie. Siedzę, chleje, nic nie robię. Miałem coś robić w zamian, ale nie idzie...Dodatkowo mam ranę na ciele (pozdrowienia dla Tomka z Azazela), która skutecznie mi uniemożliwia robienia czegokolwiek. Więc chleję....\nMam nadzieję, że lada chwila, będę już zdatny do użytku, bo zacząłem tyć w zatrważającym tempie. Serio....posiedzi człowiek trochę i się zaczyna robić okrągły...\nOczywiście, nie mógłbym myśleć o Nowym Roku bez postanowień noworocznych. W tym roku postanowieniem są ćwiczenia ogólnorozwojowe oraz core stability, które mam wpleść w tydzień treningowy.\nJuż możemy zacząć przyjmować zakłady, do którego tygodnia się uda zachować systematykę. Drugiego? No cóż...postanowienia noworoczne mają taką moc, że siebie samego przekonuję.\nChciałbym też dokonać modyfikacji w samym treningu. Już przetestowałem co się dzieje ze mną podczas długotrwałego wysiłku, więc postanowiłem zdjąć trochę z objętości, kosztem szybkości. Więcej drugiego zakresu, dwa treningi dziennie, zamiast ponad trzydziestokilometrowych wybiegań itd, itp. No i chciałbym raz na jakiś czas wyskoczyć ze swoim Kochaniem w góry i ją (i siebie) trochę przegonić po pagórach. Pytanie tylko czy finanse na to pozwolą. Sam jestem ciekaw efektów takich zmian.Wierzę głęboko, że wyjdą mi na dobre.\nA póki co idę otworzyć piwo...Bo nawet przy roztrenowaniu o nawodnienie się trzeba dbać.\nAutor: Pierwsza setka nie z butelki o 09:41 Brak komentarzy:\nEtykiety: bieganie, ultramaraton, maraton trening bieganie, roztrenowanie, Salomon Fellraiser, Sudecka Seta, Wielka Prehyba\nSezon uważam za zamknięty. Prawie...\nUffff......to już. Koniec mojego sezonu biegowego. Jeszcze ze dwa tygodnie pomęczę bułę lekkimi biegami w pierwszym zakresie, żeby nie przeżyć szoku z powodu nagłego odstawienia butów do biegania (nigdy nic nie wiadomo...może jaka delirka z tego powodu człowieka dopadnie?), a następnie trzy-cztery tygodnie czegoś, co fachowcy nazywają roztrenowaniem, a laicy, tacy jak ja, lenistwem. Taki jest plan. Może ten uda mi się zrealizować, w przeciwieństwie do tego, który miał być wzorcowo przepracowanym czasem przed ostatnim w tym roku startem.\nŻeby zachować pewien standard, poniżej zrzuty z biegowego pamiętnika - od pierwszego października, po ostatni start w sezonie.\nJak widać z powyższego, trochę opierdzielania się było. A to trzy treningi w tygodniu, zamiast planowanych czterech, a to tempo, albo dystanse, inne niż zakładał plan. Dość powiedzieć, że żaden tydzień (no poza ostatnim przed Radomiem) nie został przepracowany zgodnie z założeniem. Trudno.\nKilka słów o samym ostatnim starcie. No cóż....to pierwszy maraton trzeźwości, jaki sobie zafundowałem od bardzo dawna. Tak dawna, że nawet nie pamiętam od kiedy. Sam X Radomski Maraton Trzeźwości to kameralna, niezbyt mocno obsadzona (czas zwycięzcy Bartka Olejniczaka 2:45:34 - choć dla mnie jest kosmiczny - jednak nie powala; ba sam byłem w pierwszej czterdziestce open, a w piętnastce w kategorii wiekowej) impreza. To także pierwszy maraton biegany w kółko - 10 pętli po 4200 metrów. Pomimo moich obaw, nudno nie było. Pomimo tego, że życiówki nie zrobiłem (a roiło mi się to w głowie na kilka tygodni przed startem), jestem bardzo zadowolony. Czas - 3:26:17 - w niekorzystnych warunkach pogodowych (deszcz, wiatr) jest całkiem spoko. Tempo biegu miałem dość równe - blisko 4:50 (takie wystarczyłoby do życiówki). Obsrałem się, za przeproszeniem, na kilometrach od 34 do 38. Przy utrzymywanym tętnie (148) tempo spadło do, kolejno 5:09, 5:00, 4:57, 4:54, 5:04 - więc 54 sekundy dołożyłem sobie właśnie tutaj. W zestawieniu, z maratonem, w którym zrobiłem życiówkę i tak późno mnie trafiło. Nauka na przyszłość - poza biciem serca, kontroluj również czas. Czy wrócę do Radomia za rok? Jeżeli Bóg da...czemu nie.\nA teraz czas na piwo i chwilę lenistwa.\nAutor: Pierwsza setka nie z butelki o 11:19 Brak komentarzy:\nEtykiety: bieganie, ultramaraton, maraton trening bieganie, chwała pokonanym, roztrenowanie, X Maraton Trzeźwości Radom\nPanie Best, kiedy to się wszystko spieprzyło?\nTak. Śmiało można zadać takie pytanie samemu sobie. Jak miało być? No jak? Pozostało 6 tygodni i chce je przepracować najsumienniej jak się da. Prawie trzy tygodnie po wypowiedzeniu tego zdania mogę powiedzieć: Ta...pfff...jasne....\nZacznijmy od początku. Urlop. I to w cholernym Alicante - ciepłym, jak na październik w Polsce, miejscu. Nic tylko biegać. Biegać, byczyć się i biegać. Ile zrobiłem? A z 56 kilometrów. Kły ostrzyłem na jakieś świetne czasy BNP...achy...ochy...nadzieje ...I gówno. Miasteczko, można śmiało nazwać miastem przyjaznym podbiegom. W mojej okolicy znaleźć płaski kawałek graniczyło z cudem. Górki, dołki, dołki, górki. Nic to, przynajmniej miałem wymówkę, że szybko nie biegam. Druga teoria (bron Boże, nie wymyślona przeze mnie) mówi, że cześć winy spada na moje zestawy plażowe. Ale nie do końca temu wierzę.\nMetalowy zestaw plażowy.\nBraki biegowe nadrabiałem spacerami. Dziennie w przedziałach 20-40 km. Każdy dzień był jak trening back to back. Dla chodziarza.\nTak mnie rozleniwiło hiszpańskie słońce, że pogoda w Polsce w ząbki kuła. Po raz pierwszy, od niepamiętnych czasów poszedłem na siłownię, pobiegać na bieżni. 18 km BNP O matko...jaki to koszmar.Gorąco. Chujowy widok - typ z typiarą próbujący odbić piłeczkę squashową częściej niż raz (!). Pojedynek paralityków. Za to niezły trening mentalny. Zwyciężyłem. Ale sam sobie zadaję pytanie - jak to mogłem kiedyś robić 3 razy w tygodniu?\nZestaw plażowy mieszany (szklano-aluminiowy).\nI wszystko było nawet do przyjęcia, aż do dziś. Dzisiaj jest dzień, w którym runęło niebo. Kompletnie przygnębiony (głównie przez pracę) i zmęczony (nie cierpię łażenia po sklepach i punktach usługowych, ale musiałem...), wrzuciłem na siebie biegową zbroję. Wyszedłem w mrok i chłód na ostatnie, przed maratonem, długie wybieganie - 25km. Wróciłem do domu po 33 sekundach. Nie mogłem. Kompletna niemoc, niechęć i cholera wie co jeszcze. Pieprzony Götterdämmerung...Już widzę tę życiówkę w Radomiu. Jak daje dyla przede mną, a ja stoję jak pizda (swoją drogą, ciekawe, czy to można podciągnąć pod oksymoron?).\nNawet nie ma nadzieii na to, że jutro będzie lepiej. Bo wiadomo, że nie będzie.\nAutor: Pierwsza setka nie z butelki o 11:22 Brak komentarzy:\nEtykiety: bieganie, ultramaraton, maraton trening bezsens, bieganie, Maraton Trzeźwości Radom\nI'm your private pacemaker, a pacemaker for money ...\n37 Maraton Warszawski ukończony! Co więcej? Nie dałem plamy i ukończyłem go zgodnie z planem. Co więcej? Moja Lepsza Połowa, dla której byłem zającem, w dość dobrym zdrowiu, dotarła do mety razem ze mną. Co więcej? Na mecie powiedziała, ze gdybym nie był jej zającem, nie zrobiłaby tego. Co mi po medalach, dyplomach i Volvo w nagrodę? To wyznanie jest najwyższym laurem!\nCzas na koniec. Cztery godziny pękły zgodnie z planem.\nCo mogę powiedzieć o samym biegu? Hm...mówiąc szczerze nigdy nie biegłem innego maratonu. Tylko i wyłącznie warszawski. W porównaniu do ubiegłych dużej różnicy nie widzę. Jak zawsze w pełni profesjonalny, jak zawsze z jakimiś wpadkami (nie mówicie, ze tylko ja widziałem flagę oznaczająca pierwszy kilometr dwa razy), jak zawsze fajna trasa, jak zawsze jakaś miła niespodzianka (tym razem pelerynka na koniec biegu - całkiem w pytkę; aż głupio będzie kiedyś ją na jakimś biegu porzucić).\nCo mi się rzuciło w oczy - znów się trafili jacyś dziwni zające. Być może jestem przewrażliwiony, ale jeżeli zając na 4:00:00 szarpie tempo jakby raz chciał zrobić pięć minut mniej, a raz więcej, to chyba nie jest dobrze (to, że dobiegły z nim dwie czy trzy osoby, chyba o czymś świadczy). W zeszłym roku taki sam był na 3:25:0 czy tam 3:20:00....Panowie organizatorzy - postarajcie się bardziej, bo to dość istotny element. No, ale pewnie łatwiej postawić stolik z żelem na trasie, niż weryfikować zająca.\nCo mogę powiedzieć o samym byciu zającem? To chyba jednak nie dla mnie. Bardziej zmęczyłem się psychicznie niż fizycznie. Tak bardzo nie chciałem jej spieprzyć tego biegu (wiecie ile musiałbym się później w domu nasłuchać freudowskich przejęzyczeń typu: Spierdoliłeś mi cały maraton i przygotowania zjebie! zamiast Podaj, proszę, sól Kochanie). Kontrola tempa co dwieście metrów (żeby nie było, że szarpiemy tempo), organizowanie Jej wszystkiego na punktach odżywczych, żeby mogła tylko zająć się biegiem, dodawanie otuchy, opowiadanie żartów (a właściwie, w kółko tego samego...kazała mi się zamknąć na 15 kilometrze), mobilizacja...Przejebane.\nOch...zapomniałem o jeszcze jednym szczególe, który słówko "przejebane" podniesie do kwadratu. Aż trudno mi było w to uwierzyć. Co się stało?Otóż, aby wygodniej m się biegło i ją obsługiwało, zabrałem plecak z bukłakiem. Na jakimś 10 km czuję, że moje plecy są bardziej mokre niż powinny być....macam...macam.. Kurrrr...wymieniony na gwarancji bukłaczek do plecaka znów się rozszczelnił. Uroczyście oświadczam wszem i wobec: nie kupujcie w Decathlonie bukłaków, bo są beznadziejne i szkoda na nie czasu, nerwów, pieniędzy! Co jeszcze? W plecaku miałem telefon, w koszulce foliowej.Niestety ilość płynu, w której się kąpał, pomimo koszulki, zabiła go. Na śmierć. Jedyne czym się pocieszam, to, że stało się to na trasie maratonu ulicznego, a nie na jakimś biegu górskim. No cóż. Czas wypróbować produkt z wyższej półki. Polecilibyscie coś?\nCo mnie ubawiło na koniec, to, że pośród chodzących, za metą, na sztywnych nogach, zombiaków, ja poruszałem się lekkim krokiem tancerza. Przebiegłem maraton i nawet mnie nogi nie bolały jakoś bardzo. Myślę, że jeszcze ze 20 km mógłbym w tym tempie, po płaskim, dołożyć. Niesamowite (oczywiście tylko dla mnie).\nPrzede mną już tylko krótki urlop, a później Maraton Trzeźwości w Radomiu. I na nim będę chciał zrobić życiówkę. Pozostało 6 tygodni i chce je przepracować najsumienniej jak się da. Pomimo urlopu i pokus, które podczas niego czyhają. Trzymajcie kciuki.\nPamiętnik z wrzesnia wygląda tak:\nI na koniec - element satyryczno-edukujący.\nEtykiety: bieganie, ultramaraton, maraton trening chujowy bukłak z decathlonu, maraton, Maraton Trzeźwości Radom, Maraton Warszawski, trening\nJest coś romantycznego w cuceniu kogoś strzałem z liścia. Trzask! Raz. I trzask dwa ...dla pewności. Pobudza jak sole trzeźwiące. Sprawdzony sposób. Do czego piję? A bo sam sobie takie dwa ciosy zadałem w ostatnim czasie. Cios pierwszy - stary dziad, który jednak daje radę - Fatboy Slim nawiedził Warszawę. Cios drugi - stary dziad, który już ledwo ciągnie - czyli ja, nawiedziłem Krynicę.\nNad pierwszym ciosem nie ma się co rozwodzić. Mistrz wszechwag muzycznych, dał taki popis, że nie można było ustać w miejscu. Wiecie jak ważne jest ładowanie węgli przed biegiem. I innych takich. Mikroelementów, pierwiastków, nawadniania się i tak dalej. Ciało to jedno. Nie zapominajcie o duchu. Chyba zacznę wypatrywać mega energetycznych imprez przed zawodami, żeby naładować się pozytywna energią. Bo warto. Tak, brzmi głupio, ale gdy brakuje sił, to napędza nas to co mamy w głowie, czyż nie?\nCios drugi - Festiwal Biegów w Krynicy. A tam 34 km biegu po górkach. Przewyższenie 1720 metrów.\nPrzed samym startem postanowiłem sobie, że czas spróbować przebiec coś w górach na maksimum swoich możliwości (to był mój trzeci taki start; pierwszy w Szczawnicy, był po to, aby zobaczyć z czym to się w ogóle je, drugi w Boguszowie Gorcach, był setką, w której wyzwaniem było samo ukończenie, więc teraz, nadszedł czas, aby spróbować pocisnąć). Stan swojej formy oceniłbym na jakieś 3/4 szczytu (no może trzymając się nowej nomenklatury butelkowej, na 0,7). Więc nie najgorzej, ale też bez szału.\nProfil wyglądał tak:\nPatrząc na nachylenie pierwszych dwóch podejść, planowałem je tylko podejść (idiotyczne zdanie, nie?). Ale, być może przez naładowanie się energią na Fatboyu, coś mnie niosło i na zamianę podbiegałem, podchodziłem, podbiegałem, podchodziłem. Pierwszy bufet -11km 1:17:03 (23 minuty straty do zwycięzcy - Kamila Leśniaka). Szybka herbatka, banan, garść rodzynek, ćwiartka pomarańczy - łącznię 4 minuty - lecę dalej.\nKolejna góra, zbieg, i znów podbieg. Tu już się trochę zacząłem męczyć, ale widoki pozwalały czasem o tym zapomnieć. Kolejny pomiar czasu - 17 km - 2:10:00 (strata do zwycięzcy urosła do 40 minut). Jeszcze trochę pod górę, ostatni bufet (kolejne 4 minuty obżarstwa, picia herbatki, podśmiechujek z ludźmi za stołami) i dalej pod górę. Czas po bufecie 2:57:00 (60 minut straty do lidera). I dalej pod górę. Runek zdobyty!. Coś sobie ubzdurałem, że dalej jest już tylko z góry, więc, jak to mówią jedynka, dwója, trója, smród gumy i dymu od chuja...I zdziwko, ze trzeba jeszcze,czasem, podbiec pod górę. Szok.Niedowierzanie. Ale jakoś, udało się dobrnąć do mety. Czas 4:08:20 (89 minut straty do zwycięzcy; jak on to robi?!).\nGeneralnie sam bieg oceniam na bardzo dobry. I organizacyjnie spoko, i dobrze pobiegłem, bufety dobre, pogoda też spoko. Cały Festiwal, już troszkę gorzej. Największa padaka to odprawa przed biegiem. To, że była na lodowisku, już pominę. Trochę chłodu nikogo nie zabiło. Ale zrobić takie nagłośnienie, że nic nie słychać, to już szczyt szczytów. Po 10 minutach stwierdziłem, że to bez sensu i wyszedłem.\nOrganizatorzy nie popisali się także z autobusami na 10km. Podobno, a wiem to z wiarygodnego źródła, bardzo było się do takiego autobusu dostać, gdy stało się wyznaczonym miejscu....Ale to tylko otoczka.Uj z nią.\nW ramach ciekawostki dodam, ze znów mogę dodać tag "chujowy bukłak z Decathlonu". Tak. Też zaczął przeciekać.Wstyd jednak trochę. Myslałem, że jeden mi się trafił wadliwy, ale drugi? Znów trzeba będzie jechać z reklamacją.\nCo przede mną jeszcze? Na początek parę piwek i mecz Midtjylland - Legia Warszawa :)\nA za tydzień i trzy dni - Maraton warszawski. Planowany czas 3:59:59. Ciekawe czy się sprawdzę jako zając...\nAutor: Pierwsza setka nie z butelki o 09:52 Brak komentarzy:\nEtykiety: bieganie, ultramaraton, maraton trening bieganie, chujowy bukłak z decathlonu, Festiwal Biegów, ja pierdolę co za czad, Krynica\nWakacje, oczywiście dla tych, którzy mieli wakacje, są już tylko letnim wspomnieniem. Fala upałów, która nękała Warszawę i okolice - czyli całą Europę - odeszła razem ze wspomnieniami o wakacjach. Pożółkłe liście powoli zaczynają zalegać na wyschniętych trawnikach, zapowiadając nieuchronnie zbliżająca się jesień. A w raz z jesienią przyjdzie deszcz, plucha, deprecha, nostalgia i melancholia.... Aż nie chce mi się o tym myśleć, że ktoś tak może myśleć :)\nPorzucając roztrząsania filozoficzne, czas na krótką analizę sierpnia. Miesiąc jak kolejka górska. Na początku fajnie, później dół, później jeszcze większy dół, później faza zobojętnienia..aby na koniec stwierdzić, że i tak wszystko jedno. Ale po kolei. Początek, na fali lipcowego optymizmu był obiecujący. Trzymałem sobie nawet wyższe tempo na treningach, wierząc, że potrafię zagrać na nosie własnej fizjologii i innym większym i mniejszym trenerom mówiącym o tym, że pewne rzeczy przychodzą z czasem. A ja? Nieee....Ja stwierdziłem, że można strzelić palcami i dwa miesiące treningów można pominąć i tylko zbierać ich plony. Zdradzę Wam tajemnice - ni chuja nie jest to możliwe! W pewnym momencie przyszło załamanie (zrucałbym na pogodę, ale nie lubię sam się oszukiwać). Zacząłem zwalniać, męczyć się, a na dokładkę, pogłębił mi się brak motywacji. Brak celu, to powolne kierowanie się w niebyt...\nTreningi sobie szły swoim torem, raczej z luźnym podejściem. Oczywiście tylko biegam - ćwiczenia ogólnorozwojowe i core stability, jak leżały tak leżą. Może ktoś je w końcu podniesie. Miłym przerywnikiem, była wycieczka w góry. 16 km w okolicach Żywca. Troszkę ponad dwie godzinki, ale po ciężkiej trasie i z balastem pod postacią Mojej Lepszej Połowy, która po tych przebieżkach pożegnała się z myślą o starcie na dystanie 34 km na Festiwalu Biegów Górskich.\nJak wyglądał Żywiec? tak:\nA późńiej szybki prysznic i wycieczka do muzeum miejscowego browaru. Całkeim ciekawe i fajne, ale latanie po górach zdecydowanie bardziej zabawne.\nPóźniej dopadło mnie jakieś zapalenie i tydzień żarłem antybiotyk, co wpłynęło bardzo negatywnie na mnie i moje chęci do życia. Beznadzieja. Pić nie możesz, jak się ruszasz to zaraz leje się z Ciebie, jak z sikawy strażackiej. Ostatni dzień kuracji antybiotykowej przypadał na dzień startu w II BMW Półmaratonie Praskim. Jeszcze na dwie minuty przed strzałem startera, zastanawiałem się, czy nie wycofać się. Koniec końców, poleciałem i nie żałuję. Jak na to, jak się czułem i jak przepracowałem ten tydzień, poszło całkiem nieźle -1:41:49.\nMiesiąc w podsumowaniu wygląda tak:\nŁączenie 261 km. Ujdzie.\nCo w najbliższym czasie? Wspomniany Festiwal Biegowy - 34 kilometry . Maraton Warszawski, zasłużony urlop i niesamowicie kuszący Maraton Trzeźwości w Radomiu (Jezu jakie to jest combo ).\nA tymczasem pakuje buciki i lecę na Agrykolę na Test Coopera. Sam jestem ciekawy jak pójdzie.\nPrzed wyjściem powiem głosem moralizatora - mierzcie siły na zamiary. Parafrazując: od tysięcy lat wszystkim cywilizacjom, kulturom i religiom, wielkim wojnom i rewolucjom, najwybitniejszym ludziom na świecie zawsze towarzyszy kupa. Teraz rozumiesz... to jest życie. Mnie oszukasz, przyjaciela oszukasz, mamusię oszukasz, ale organizmu nie oszukasz.\nRaz do roku sobie o tym przypominam. Przynajmniej.\nAutor: Pierwsza setka nie z butelki o 09:58 Brak komentarzy:\nEtykiety: bieganie, ultramaraton, maraton trening bieganie, II BMW Półmaraton Praski, trening\nCzasem lubię ostro się zeszmacić.\nTo prawda. Lubię to - jak mówią fejsbukowcy. Lubię się zeszmacić w dwóch znaczeniach tego słowa. W pierwszym - czyli klasyczne upodlenie, po którym człowiek nie wie jak wrócił do domu, gdzie był, co robił i dlaczego ma dziwne przedmioty w kieszeniach. Drugie - w sensie sportowym, czyli wycisk po którym człowiek nie ma siły nawet wejść pod prysznic i jedyne na co siłę ma to oddychanie. Ze względu na piękną pogodę i piękne, warszawskie, okoliczności przyrody, ostatnimi czasy zwycięża we mnie to pierwsze znaczenie. Ba, nawet teraz, gdy siedzę i piszę, paruje ze mnie wczorajsza wóda, a stukot klawiszy sprawie, że mózg eksploduje w głowie.\nW samym bieganiu taki stan mi nie przeszkadza. Bo nie biegam. Normalnie bieganie na kacu mnie nie przeraża. Trzeba zabrać większy bidon, albo robić trasę koło sklepów i non stop pić, ale w takim stanie mogę wyciągnąć maksymalnie tempo dolnego rejonu pierwszego zakresu, co kłóci się z moim planem treningowym :) Bo, co zaskakujące, jego realizacja zaczyna iść całkiem nieźle. Nawet leciutkie podkręcenie temp treningowych jakoś idzie.\nLipiec prezentował się tak:\nŻeby tego nie psuć zastanawiam się nad przeprowadzeniem eksperymentu na żywym organizmie (spokojnie, swoim) i sprawdzić czy da się jeden miesiąc ograniczyć spożycie, do takiego poziomu, aby nie kolidował z treningiem. Może być ciężko (jak mówiłem pogoda i okoliczności przyrody...), ale skoro zaczęło żreć, to może warto?\nCo jeszcze? Poznane w Szczawnicy małżeństwo biegowych wariatów zaproponowało wycieczkę na festiwal biegowy w Krynicy ( http://www.festiwalbiegowy.pl/ ). Skusiliśmy się. Wybór padł na ten bieg.\nMając na uwadze, że dwa tygodnie później będzie Maraton Warszawski nic dłuższego chyba nie ma sensu. I tak pewnie dobrze da to w kość (profil trasy jest całkiem niezły), a dodatkowo start jest w samo południe. A przewiduję dośc wysokoą temperaturę tego dnia.\nJuż się nie mogę doczekać. Tylko ilość ludzi, która tam na pewno będzie, mnie przeraża.\nNo nic...korzystając z ostatniego weekendu przed rozpoczęciem eksperymentu, nie pozostaje nic innego, jak iść i wypić piwo na kaca...Ale z umiarem. Jutro rano za kółko i do Kampinosu na 25 km. Dawno tam nie byłem, więc będzie to miła odmina ppo klepaniu kilomterów w betoneowej dżunglii.\nA skąd tytuł? Z poezji śpiewanej\nAutor: Pierwsza setka nie z butelki o 09:00 Brak komentarzy:\nEtykiety: bieganie, ultramaraton, maraton trening bieganie, festiwal biegowy w Krynicy, kac, trening, wóda\nA kto umarł, tan nie żyje....\nEch...życie jest ciężkie.\nZnaczy ta jego biegowa część, żeby nie było, że narzekam na swój los.Brak celu rozleniwia mnie kompletnie. Nie mogę sobie narzucić reżimu treningowego, cięgle coś odkładam, przekładam, zmieniam...Setka była planem, który naprawdę mnie mobilizował i dawał strasznego kopa. Teraz ...teraz jest pustka.\nW ramach zapełnienia tej pustki wziąłem na warsztat, po raz kolejny z resztą, plan Pana Skarżyńskiego (taka niezmodernizowana leciutko przeze mnie wersja planu na złamanie trójki). Pomyślałem, że skoro bazę, wytrzymałość, jak zwał, tak zwał, mam przygotowana, popracuję nad tempem. Ot tak...dla odmiany.\nPunktem wyjścia, jest założenie, żeby pracować na takich tempach, jakbym półmaraton miał zrobić w 1:33:00 (patrząc na to, że życiówkę, w połówce, mam 1:35:41 - i to był mój naprawdę świetny bieg - szanse są żadne na taki wynik, ale punkt wyjścia jest). Takie założenie, po wrzuceniu w kalkulator biegowy zmiania tempa treningu o tak:\nSzybciej mniej więcej o 6 sekund, w każdym zakresie. Szaleństwo? Na pewno. Czy da sę to zrobić? Zobaczymy. Na chwilę obecną, po dwóch tygodniach treningów, po wprowadzenia zmiany, jest w kratkę. Raz się uda utrzymać tempo, raz nie.A nie o to chodzi. Pomimo tego, postaram się pociągnąć tak jak najdłużej. Jakie to przyniesie efekty?Pewnie się zajadę, ale póki co jadę dalej.\nZebrałem się w końcu w sobie, aby zawieźć przeciekający bukłak do Decathlonu. Niezły ubaw.\n-Dzień dobry chciałbym wymienić, w ramach reklamacji, bukłak od tego plecaka, bo przecieka.\n- Proszę pokazać. (baba zza lady nalewa wodę).\n30 sekund później.\n-Panie i co Panu tu przecieka. Sucho jak w pieluszcze u niemowlaka\n- Nie mówię, że się leje jak z sikawy strażackiej, tylko, że przecieka. Cierpliwością się trzeba wykazać.\n-I chciało się Panu do nas jechać, żeby się przekonać, że nie przecieka?\n-Mordeńko przecieka. Mówię Ci. Po 45 minutach biegu plecy mam mokre, a wszystko, co jest w plecaku pływa w izotoniku.\n- Ile?I ja mam tu panu ten bukłak z wodą 45 minut trzymać i czekać?\n- A jak inaczej? Zróbmy tak - niech Pani go położy sobie na biureczku, a ja się przespacerują po sklepie i pooglądam co macie nowego.\n-Eeee...wierzę Panu na słowo.\nSzast, prast i nowy plecak (tak, nowy, bo samego bukłaka, co dziwne, nie wymieniają) leży sobie w domu i czeka na inaugurację. Pomimo tonu w jakim odbywała się rozmowa, to efekt wysoce zadowalający. Cieszę się, że Decathlon nie robi scen przy reklamacji. Na marginesie, ogólnie zauważam trend, że to drogie marki kopią się z Klientem, a tańsze nie. Po wymianie towaru ze starego na nowy, w doskonałym nastroju, stwierdziłem, ze przelezę się i tak po sklepie. I co? Jestem gorszy niż kobieta :) Wyszedłem dodatkowo z nowymi butami.\nMizuno Wave Rider 18. Na swoją obronę powiem tylko, że były w okazyjnej cenie - 320 pln. Nawet w necie nie znalazłem taniej w rozmiarze 44. Pierwszą przebieżkę zrobiłem wczoraj. Wrażenia? Wydają się twardze od Nexusów, w których biegam teraz. Wydają się być też mniej przewiewne (chociaż temperatura powietrza w dniu wczorajszym była taka, że i koszulka climacool adidas wydawała się przepuszczać powietrze jak folia...). I mniej niż Nexusy stabilizują kostkę. Wszytsko to bardzo subiektyne odczucia. Po pierwszych stu kilometrach moze będzie można powiedzieć coś więcej.\nTotalnie bez związku z bieganiem. Skąd taki tytuł? Pogrzebałem kilka dni temu swoją babcię. I wiecie co? Wstyd, że tak długo odwlekałem to, żeby się z nią spotakć. W końcu ze słowa "później" zrobiło się "za późno". Trzeba sobie to wziąć do serca i przestać odkładać pewne sprawy, bo znów się okaże, ze jest za późno.\nWiem, że po zestawieniu powyższego zdania z pierwszymi zdaniami tego wpisu, brzmię jak ktoś z rozdwojeniem jaźni, ale co począć?\nJak powiedział poeta Śpieszmy się kochać ludzi tak szybko odchodzą...\nJak mówi autor bloga Śpieszmy się robić rzeczy, bo szybko odejdziemy...\nDo Twarowskiego dużo mi brakuje.\nAutor: Pierwsza setka nie z butelki o 02:47 Brak komentarzy:\nEtykiety: bieganie, ultramaraton, maraton trening Decathlon, Mizuno Wave Rider 18, trening\nNo to na chłodno.\nKurz bitewny opadł, więc można na spokojnie wyciągnąć wnioski, podzielić się przemyśleniami i tym podobne.\nSam wyścig zaskoczył mnie tym, że był łatwy pod względem, nie wiem jak fachowo to nazwać, ale powiedzmy, że technicznym. Wszystko działo się na drodze lub na tak szerokich ścieżkach, aby mógł się zmieścić quad. Mając w pamięci zbiegi i podejścia, które były w Krynicy na trasie Wielkiej Prehyby, tu poczułem się trochę niespełniony (chociaż, pewnie dzięki temu, że takich nie było, to udało mi się ukończyć). Na pierwszy bieg ultra, mający sto kilometrów, to dobry wybór.\nSami wiecie, że miałem obawy przed tym, czy trenuję wystarczająco dobrze. Sam schemat był, jak się okazuje, (dość) dobry. W przyszłości zrezygnuję z wybiegań powyżej 40 kilometrów (no może raz zrobię 50km, tak dla samej frajdy przebiegnięcia takiego dystansu. Może to głupie, ale trudno) na rzecz dwóch treningów w ciągu dnia np 2x20km. Teraz, gdy już wiem, jak zachowuje się mój organizm podczas długotrwałego wysiłku, wydaje mi się to bardziej sensowne.\nCo jeszcze? Żadne Kopy Cwila, Agykole, górki Szczęśliwickie, nie dadzą tego co prawdziwe góry. Warto będzie w przyszłości pomyśleć o weekendowych nawet wyjazdach w jakieś pagóry. Lepszą Połowę ubrać w buty do biegania i to co normalni turyści robią idąć, zrobić biegiem. Mam nadzieję, że Ona to wytrzyma. Dodatkowo, czas poćwiczyć marsz pod górę. Naprawdę można w bardzo szybkim tempie podejść, a nie podbiegając. Wiem, bo byłem wyprzedzany w ten sposób...\nWarto pracować nad szybkością. Ten element potraktowałem, patrząc z perspektywy czasu, trochę po macoszemu i brakowało momentami mocy, żeby trochę przyjebać przyspieszyć. Tak jakby nogi zapomniały, co trzeba zrobić.\nJeżeli treningi szybkościowe traktowałem po macoszemu, to ćwiczenia na core i ogólnorozwojowe, to niechciane dziecko, które cudem uniknęło skrobanki i zostało oddane do domu dziecka. Totalna klapa. Podczas samej Sudeckiej Setki jednak nie odczuwałem zaniedbań.Ale jestem przekonany, że trzeba będzie w końcu się przemóc i je robić. .\nNa koniec słówko o treningu, powiedzmy, mentalnym. Trzeba wierzyć. Pomimo zwątpienia, pomimo tego, że wydaje nam się, że robimy coś niewłaściwie, że nie jest tak jak być powinno, trzeba wierzyć. Nie tracić celu z oczu i cały czas wierzyć. Wierzyć w samo to, że się to uda. Wychodząc na trening, nawet na dziesięć kilometrów, mieć świadomość tego, ze właśnie ta dycha, przybliża nas do mety stukilometrowego biegu.Wiem, ze brzmi to, jak pierdolenie z internetowych filmików o motywacji, ale wszystko co mówię, to prawda.\nLubię zawody. Lubię to co się dzieje przed nimi i po nich. No...może z wyłączeniem Tłocz się Biegnij Warszawo. Ale cała resztą - super. W Boguszowie-Gorcach też tak było. Ludzie z zaciekawieniem pytają czy przyjechałeś tu na Setkę, czy to robiłeś, oceniają twoje szanse na tle miejscowych zawodników. Panie z Domu Gościnnego Rodar, sprawiały wrażenie, jakby celem ich życia było sprawienie, żebyś się uśmiechnął i otrzymał wszystko o co poprosisz (chociaż ulokowanie mnie na drugim pietrze nadal uważam za złośliwość Panienki :> ). Panie z baru na przeciwko Rodaru, martwiące sie czy oby nie jesz za mało przed samym startem. Po prostu mistrzostwo świata.\nW sumie to tylko jeden. Za mało było w tym biegu biegania. No...ale to tylko i wyłącznie moja wina.\nSam nie wiem. Pewnie powinienem zakończyć pisanie swoich wypocin, ale ...hm...spodobało mi się. Odkryłem w sobie dar pisarski :):) Po napisaniu tego zdania stwierdzam, ze odkryłem w sobie talent kabaretowy.Chyba nawet jest na takim samym poziomie co pisarski :)\nA tak serio, skupiając się na bieganiu. W tym roku to już, chyba tylko półmaraton Praski (Praga w Warszawie, rzecz jasna, a nie ta czeska podróba) i Maraton Warszawski. Na MW mam być dla Swojej Lepszej Połówki zającem na 3:59:59, jeżeli tak będzie, to poszukam jeszcze czegoś z miesiąc później, żeby wystartować naprawdę, aby się sprawdzić. Bo na 3:59:59 chyba dam radę...Chociaż, pokorę przed tym dystansem i tak czuję. Chciałbym złamać 3:25:00, ale nie wiem czy sie to uda.\nA tymczasem, przygotowanie, do MW, uważam za otwarte.\nDla porządku run logi z czerwca:\nAutor: Pierwsza setka nie z butelki o 12:14 Brak komentarzy:\nEtykiety: bieganie, ultramaraton, maraton trening biegi ultra, co mam z soba teraz zrobić, Sudecka Seta, ultra trening\nTo już. Plan wykonany. Koniec. Możemy rozejść się do domów. Byłem. Przeżyłem. Zobaczyłem. Niesamowite uczucie. Trudno opisac to wszystko co się działo ze mną i wokół mnie.\nO samym biegu.\nStart z rynku o 22:00. Huk fajerwerków, zawodzenie konferansjero-spikera. I tłum wariatów. Tłum, który wystartował i prze do przodu, napędzany całodziennym oczekiwaniem na tę właśnie chwilę. Jedni jak z procy - oni znają swoją wartość. Robią to nie pierwszy raz, wiedzą co ich czeka, wiedzą czego się spodziewać. Drudzy lekkim truchtem - już to robili, już startowali w biegach ultra, ale nie są jeszcze pewni reakcji swoich organizmów. Kolejni - jak ja - powłóczący noga za nogą - wszak to dopiero dwa metry i nie wiadomo co będzie dalej. Czołówki zapalające się, gdy kończy się 'runda honorowa" po mieście. Zaczynają się góry. To, że biegłem ostatni pozwalało na obserwację fantastycznego zjawiska - żywa linia białych świateł, która biegła po czarnych zboczach góry. Nauczony doświadczeniem (polecam powiedzenie "jak się nie przewrócisz, to się nie nauczysz"), starałem się w pełni koncentrować na tym co mam pod nogami, żeby nie skończyć już na starcie. Droga, po której się biegło, to pokruszone kamienie o dość ostrych krawędziach. Chwila nieuwagi mogłaby skończyć wyścig bieg. Wokół duzo ludzi. Ludzi, którzy, o zgrozo, wyglądają jak stali pacjenci szpitali i ZUSU. Mają po 60, 70 lat...mają sandały na nogach, dresy Polsportu sprzed lat...mają więcej siły ode mnie. Wyprzedzają mnie jak chcą. W środku słyszę głos Przyspiesz! Nie daj się tak! Na co Ty im pozwalasz! Jednak opanowuję demona siedzącego we mnie i realizuję wczesniej nakreślony plan: powoli, ale do przodu.\nPierwszy punkt żywieniowy i pierwszy zgrzyt - ciągle jestem jednym z ostatnich i zabrakło kanapek i słodkich bułek. Zostały banany, więc żrę trzy i lezę dalej. Trochę się niepokoję, że na kolejnych punktach też tak będzie, a zakładałem sobie sporo jeść (naczytał się człowiek, że im dalej tym z jedzeniem gorzej...). Po czterech, pięciu godzinach (czyli circa 35 km) zaczynam mieć dość ciemności. Lampka zaczyna przygasać (taaa..40h na jednych bateriach z pełną mocą..litości Panie Producencie), chcę Słońca. Mówię sobie, że świt mnie odmieni. I tak też się stało. Dzikie podejście na Dzikowiec, 55 km, piękny świt, miłe powitanie na punkcie żywieniowym...czego chciec więcj:\nZdjęcie ukradzione z fejsbunia Pani Olki Hamerskiej (notabene bardzo uroczej persony)\nOdmienił. Było cudownie do jakiegoś 62km. Potem wydarzył się dramat. Prąd mi odcięło, kryzys jakiś dopadł, śpiący się zrobiłem. Zacząłem mieć lekkie halucynacje - trawa rosła w oczach, kamienie zaczynały się poruszać. Co jest kurwa? pytam siebie w myślach. Pomimo tego w głowie jedna myśl - zdechniesz, a zrobisz te sto kilometrów. Nie siadaj. Nie śpij. Biegnij.Idź.Biegnij.Idź.Biegnij.Idź....i tak do zajebania.\nNa całe szczęście, około 70 km przeszło. Nie, że nagle zrobiło się z górki i poczułem się jak nowo narodzony, ale nie było dramatu. Nawet na skrócie - 72km - spokojnym głosem, można było powiedzieć, że idzie się dalej. Później jeszcze punkt żywieniowy ze strażakami i Welcome to Boguszów-Gorce! Ciach, ciach po mieście, pyk, pyk po schodkach (ten co to wymyślił powinien sam po nich się powspinac po 15 godzinach na nogach), ostatnia górka i koniec. Stadion. Meta. Udało się. Najdłużej twrający wysiłek w moim życiu. Jedno z marzeń ziściło się. Cudowna chwila.\nHm...tu chyba trochę poczekam, żeby w sposób uporządkowany coś powiedzieć. Wysnuć wnioski i takie tam. Póki co, w dalszym ciągu cieszę się tym, że się udało.\nGloria victis.Gloria victoribus.\nTylko pytam czemu bieg na 96 km nazywa się setką?\nAutor: Pierwsza setka nie z butelki o 11:23 Brak komentarzy:\nEtykiety: bieganie, ultramaraton, maraton trening ja pierdolę co za czad, Sudecka Seta, ultramaraton\nA jednak to jest....\nDla tych co nie śledzą (czyli dla praktycznie wszystkich) nawiązuję do dnia drugiego lutego roku pańskiego dwa tysiące piętnastego. Stało się. Stało się po raz pierwszy w życiu. Pękło 300 kilometrów. W maju licznik zatrzymał się na 359 kilometrach. Teraz wiem skąd to ciągłe uczucie zużycia i ogólnego przemęczenia. Trochę ten przebieg dał mi w kość. Robotę zrobiły dwie pięćdziesiątki, które zrobiłem. I pierwsza i druga powiedziała mi:\n-Stary, setkę to Ty naprawdę rób w barach. Bo ta sudecka, to Ci bokiem wyjdzie.\nNo cóż..jeszcze zobaczymy ...Chociaż mogą mieć, cholery, rację. Dodatkowo miałem już sen o Sudeckiej Setce. Wystartowałem i biegłem...i biegłem...i biegłem..i punkty kontrolne, były połączeniem pijalni wód (bynajmniej nie mineralnych) z pizzerią. Na każdym punkcie robiło się mniej więcej ćwiartkę wódki i dwa kawałki pizzy i biegło się dalej. Na ostatnim punkcie przed metą, miałem jeszcze trzy minuty, żeby się zmieścić w limicie czasowym, walnąłem kielicha, zagryzłem pizzą, poderwałem się na nogi, podbiegłem co sił i....się obudziłem. Teraz nie wiem czy skończyłem czy nie. Przez to się nie przekonam czy miewam prorocze sny.\nMaj, był miesiącem jeszcze jednego jubileuszu. Trzydziestego maja, przekroczyłem kilometr numer dziesięć tysięcy, od czasu kiedy prowadzę runloga (czyli prawie od początku, swoich biegowych początków). Czyli mógłbym pobiec do Lizbony (a czemu tam? Bo uwielbiam to miasto), wrócić do Warszawy, a zorientowawszy się przy drzwiach, że klucze zostały w Portugailii, wrócić po nie. Tak mi wyszło z mapy...\nCo jeszcze o maju? Miesiąc, w którym (znów) położyłem lachę na ćwiczenia ogólnorozwojowe. A tak sobie, w kwietniu, obiecywałem. Robić je będziesz. Robić je będziesz. Półtora miesiąca, to dasz radę być systematyczny, nie? Teraz się zastanawiam, czy na dwa tygodnie wcześniej jest sens. Pewnie jakiś by był..ale czy dam radę utrzymać systematykę dwa tygodnie?\nMoże nie uwierzycie, ale już się nie mogę doczekać 19 czerwca. Blog wystartował 20 października zeszłego roku. Prawie osiem miesięcy później, na chwilę przed startem, nie czuję się przygotowany. Plan, który sobie nakreśliłem, został zrealizowany w jakichś 85-90%. Nie miałem jakichś dużych zaniedbań (oczywiście biegowo, a nie, że ćwiczenia...). Trzymałem tempa i dystanse. Dziś siedząc oblały przed kompem (w piłkę się gra...), widzę, że zrobiłem tak naprawdę, niewiele. Czy mnie to martwi? Ani trochę. Sprawdzian nadchodzi, a jeżeli go obleję, to będę powtarzał rok i podejdę do niego ponownie. Czy chcę go oblać? Za cholerę nie. I zrobię wszytsko co w mojej mocy, żeby dotrzeć do tej cholernej mety w Boguszowie-Gorcach.\nCały maj wyglądał tak:\nJak wspomniałem na wstępie, trochę mnie ten miesiąc wymęczył. Teraz dwa tygodnie, trochę poluzuję z dystansami (najdłuższe co mam w planach to trzy dyszki, które już notabene zrobiłem), jeszcze jeden wypad nocny do lasu, aby pobiegać z latarką na głowie, trochę pod górkę, lekkie akcenty. I już.\nNo i znalazłem swoje kulinarne powołanie. Uwielbiam robić potrawy, które wyglądają jak kocie wymioty, a smakują wybornie. Do wymyślenia tej tezy, natchnął mnie gar gazpacho, który właśnie wstawiłem do lodówki.... Niech się chłodzi, zaraz obok wódeczki, którą odpalam jutro, z okazji finału Ligi Mistrzów.\nAutor: Pierwsza setka nie z butelki o 11:26 Brak komentarzy:\nEtykiety: bieganie, ultramaraton, maraton trening bieganie, bolą mnie nogi, sny, This is Sparta\n50ml czyli pół...ale za to na raz.\nZe względu na to, że dotrzymuję obietnic, zupełnie jak harcerz, stad takie, a nie inne powitanie. Obiecałem sobie strzelić pięćdziesiątkę treningowo i słowo ciałem się stało. W niedzielę dołączyłem do grona zacnych, jak to mówi moja Ukochana, debili i wariatów (mówi to jednak z wydźwiękiem pozytywnym, więc awantury i przemocy domowej nie było). Wrażenie? Jak maraton, tyle, że dłużej. Dodatkowo starałem się twardo trzymać tego, że bieg ten, ma mnie nie tylko przygotować na długi wysiłek, ale i na to, by wybić sobie z głowy głupie pomysły typu skoro teraz czuję się świetnie, to parę kilometrów pobiegne szybko, a później, jeżeli będzie taka potrzeba, to zwonię i odpocznę. Znacie pewnie to uczucie, nie? Każdy kto biega, chyba, je zna. Ustaliłem, że będę trzymał tempo między 5:55 a 6:05 na kilometr i żeby gonił mnie dziki zwierzak, to nie przyspieszę. I z małymi wahnięciami (plus minus 5 sekund od czasu do czasu) się udawało. Się udawało do trzydziestego kilometra. Później, bez najmniejszego ostrzeżenia, przy zachowaniu tętna na tym samym poziomie, tempo siadło. 6:19, 6:20. 6:23, kilka razy powyżej 6:30 (skrajny przypadek to aż 7:12 na 47 kilometrze, ale fakt jest taki, ze tam lekko pod górę było). Kiepski prognostyk. Drugie (pierwsze było po Wielkiej Prehybie) ziarno niepewności zostało zasiane...Przebiec drugie tyle?? I to w górach?? Jakby nie było Kampinos płaski jak naleśnik (mi wyszło 182 m przewyższenia podczas biegu, to co to jest?). Bez szans. Jak to mówią, pierwsze 50 km biegnie się nogami, drugi 50 km biegnie się głową (chociaż, niektórzy mówią, że pierwsze 100km się biegnie nogami, a resztę głową. Nie wierze im...). Czy moja głowa uciągnie coś takiego? Nie wydaje mnie się... Z resztą wszyscy na osiedlu wiedzą, ze głowę mam niezbyt tęgą. Fakt, że do picia, ale pewnie się przekłada jedno na drugie.\nMam w planach za dwa tygodnie zrobić jeszcze jeden taki trening. Może nawet w trochę wolniejszym tempie (od razu założyć docelowe 6:10 - 6:15). Pewnie powinienem dać sobie trochę większą przerwę między takim treningami, ale, tydzień później, będzie już tylko dwa tygodnie do Sudeckiej Setki, więc też byłoby słabo. Czy pójdzie lepiej? Oby.\nCo jeszcze? Skończyłem tak najedzony, że nawet nie poszedłem na obiad po biegu. Dwa żele, kanapka z masłem orzechowym, makaron chiński (jakaś 1/3 paczki z zupki chińskiej) z połówką awokado, kilka rodzynek - tak wyglądało biegowe menu. Aaaaaa..i dwa herbatniki z łakomstwa. Więc tu było ok. I nawodnienie, sądząc po kolorze moczu, też w porządalu.Na plusik jeszcze to, że nie zdycham dzisiaj. Z lasu wróciłem, wziąłem kąpiel, strzeliłem piwko, wino, obejrzałem mecz....i dziś wstałem jak młody buk (tak, mam na myśli drzewo, które u niektórych było symbolem miłości, płodności i cierpliwości, zeby nie było, ze w trzyliterowym słowie, dwa błedy zrobiłem). Nawet kaca nie miałem.\nDla tych, dla których jeden obraz wart jest pięćdziesięciu tysięcy słów (albo metrów):\nPomijając całą tą otoczkę - jedzenie, nawadnianie, trening, prognozy ble, ble, ble...Polecam każdemu takie wybieganie. Człowiek, przyroda, zjednoczenie...Sama frajda. Tak się radośnie czułem, że na parking, który był dla mnie początkiem i końcem biegania, wpadłem z radosnym okrzykiem na ustach. Czym zadziwiłem i ubawiłem (mocno)sieniorską ekipę żeńską uprawiającą nordic-walking czy jak kto woli chodzenie z badylami.\nAutor: Pierwsza setka nie z butelki o 11:39 Brak komentarzy:\nEtykiety: bieganie, ultramaraton, maraton trening bieg na 50 kilometrów, bieganie długodystansowe, ultramaraton\nCo by dużo nie mówić, kiedyś to robili numery. I muzyka i teksty...Weźmy pod lupę piosenkę z 1970 roku.:\nI don't feel so bright...\nI to jest prawda, jak w mordę dał. Skąd to wiem? Prosta sprawa - wybrałem się na bieganie z czołówką. Do tej pory, jedyne gdzie z nią się udawałem, to tereny w pełni zurbanizowane (na potrzebę tekstu Łazienki Królewskie są także terenem w pełni zurbanizowanym). Niby tam ciemno, ale zawsze gdzieś jakiś refleks światła, jakiś błysk latarni, samochód z ksenonami, rowerzysta z lampeczką...Coś zawsze gdzieś rozjaśni mrok. Tym razem, w ramach przygotowań wybrałem się nocą do lasu. Normalnie jak bieg w czarnej dupie dziurze. Widzisz tylko to, na co padnie światło lampki, a reszta pogrążona w ciemnościach. Źle mówię - pogrążona w cholernej nicości.\nWrażenia? Skok adrenaliny jest. Niby jestem dorosłym facetem i żadnego lęku przed taką wycieczką nie czułem, ale wyskakujący, nagle, z za krzaka jelonek, może sprawić, że mózg wysyła sygnał do zwieraczy, ze chyba warto wypuścić coś odstraszającego. Drugie wrażenie? Nocą w lesie jest cholernie głośno. Wszelkie leśne stwory, chyba tylko czekają na to, aż zgaśnie światło i ludzie zabiorą się do domów. Wtedy zaczyna się koncert - ptaszyska, żaby jakieś...Posłuchać jest miło. I słuchałbym, rozkoszował się każdym dźwiękiem, gdyby nie to, że w takim biegu muszę być non stop skupiony. Chwila rozluźnienia, chwila odpłynięcia gdzieś myślami, powodowała, że się potykałem. Podobnie z rozglądaniem się. Normalnie, w dzień, biegniesz i podziwiasz ten cały las. Drzewa, krzaki...A w nocy? Światło pada tam gdzie odkręcasz głowę. Patrzysz w lewo, chcąc jednocześnie kątem oka widzieć co masz pod nogami? Nie ma szansy..W prawą stronę, co może być zaskakujące, jest tak samo. Dodatkowo światło z czołówki (nie wiem, może akurat tej, która ja mam), wysysa barwy z otoczenia. Wszystko jest takie blado nijakie. Patrzę na ziemie i nie wiem, czy to runo leśne, czy ścieżka....A jeszcze trzeba na oznakowania szlaku patrzeć, żeby wybiec tam, gdzie się chce, a nie w Berlinie czy innym mieście...\nJak na pierwszy raz to uczucia mam mieszane, z przewaga jednak tych negatywnych. Wolę widzieć co się dzieje wkoło mnie. Jak połączę, w wyobraźni, zbiegi ze Szczawnicy, z tymi ciemnościami i światłem z czołówki, to już widzę swoje połamane nogi i guzy na głowie. Dodatkowo, gdy słyszę, że niektórzy latają po lesie w nocy, bez żadnego świtała, to przed oczami staje mi pewne wydarzenie z dzieciństwa. Mazury.. góra ze zboczami porośniętymi gęsto drzewami...bluza narzucana na głowę, przez którą ledwo co widać...szybki zbieg ...błysk...a później już tylko namiot i guz na czole. Tak, więc tego...dzięki..nie skorzystam.\nMając jednak na uwadze to, że Sudecka Setka startuje o 22:00, a słońce wschodzi w czerwcu koło 4:00 (tak mi się coś kojarzy.. podczas powrotów o tej godzinie przeważnie kiepsko u mnie z pamięcią...), co oznacza 6 godzin biegu w ciemnościach, wybiorę się jeszcze przed tym startem na nocne bieganie.\nCo ciekawe 25 kilometrów w ciemnościach i 25 kilometrów wykonanych dzień później (taki back to back w sumie...9 godzin między biegami) zrobiłem w takim samym tempie. A więc, nawet jak będzie jasno to za cholerę szybciej nie pobiegnę.\n..I don't need a dark tree,\nI can't feel, I can't see...\nA dla tych, którzy nie znają cytowanej pieśni:\nAutor: Pierwsza setka nie z butelki o 08:55 Brak komentarzy:\nEtykiety: bieganie, ultramaraton, maraton trening back to back, bieganie, bieganie nocą po lesie


nawozy dolistne na rzepakred-led.com.pl | red-led.com.pl\nZakład pracy AGREKO to działający nieprzerwanie od 2000 roku kluczowy i rzetelny producent nawozów dla rolnictwa. Nasi pracownicy od wielu już lat swoją ogromną wiedzą i doświadczeniem w branży służą współpracującym z firmom rolnikom.\nAGREKO produkuje różne rodzaje wysokogatunkowych nawozów takich jak m.in. nawozy dolistne Grinlist, nawóz donasienny Dynavit, nawóz granulowany ekumeniczny Trasvit, i co niemiara innych równie popularnych.\nNawozy naszej produkcji prowadzą do poprawienia plonowania i podniesienia jego jakości. Oprócz tego podwyższają odporność roślin na wszelkiego rodzaju choroby pochodzące od grzybów, a naraz znacznie ograniczają wpływ suszy na wielkość zbiorów. Nasze nawozy są również nadzwyczajnie uniwersalne, co nadzwyczajnie ułatwia ich zastosowanie w polu, a w efekcie obniża całościową cenę nawożenia.\nNawozy z serii Grinlist, to artykuły mikroelementowe, które przeznaczone są przede wszystkim do dolistnego dokarmiania różnych gatunków roślin hodowlanych. Zestawy poszczególnych mikroelementów w naszych nawozach są bardzo starannie dobrane przez doświadczonych ekspertów zgodnie z potrzebami konkretnej uprawy. Nawozy dolistne naszej produkcji nie zawierają innych makroskładników aniżeli niezbędne do prawidłowego wzrostu rośliny, magnez a oprócz tego siarka, co znacznie wpływa na poprawę jakości zebranych plonów. Zakład pracy AGREKO stawia przede wszystkim na uniwersalność wszystkich produkowanych nawozów. W przypadku niecałkowitego zużycia danego zestawu nawozów do jednej uprawy, w bardzo prosty droga towar ten można zmodyfikować można w prosty droga zmodyfikować i w następstwie tego zastosować do nawożenia innej rośliny.\nPage Rank: N/A (stan na Luty 14, 2018 11:58 am)\ngooglebot: 6 (ostatnio: 02.10.2017 03:16:42)\nyahoo: 1 (ostatnio: 09.10.2016 12:20:53)\nNawozy dolistne na rzepak\nThis entry was posted in led and tagged Nawozy dolistne na zboża, zaprawianie nasion.


IWONA WINIARCZYK - Lustro\n26 z 70\nDekoracja z drewna - lustro do powieszenia lub do postawienia.\nWymiary: około 28 cm x 30 cm, lustro około 12 cm x 14 cm, grubość 3 cm.\nPrzedmiot jest dopracowany w najmniejszym szczególe, z dużą starannością i dbałością o detale. Do każdego projektu dobieram idealnie pasujący kawałek drewna, z uwzględnieniem rysunku i kierunku usłojenia, pięknym pęknięciem, czy naturalnym zniekształceniem. Dzięki temu każdy przedmiot jest niepowtarzalny, unikatowy\nMateriały: lustro, wosk, drewno brzozowe\nProdukt ID: #76415, wystawiony: 2017-01-24


Mercedes inwestuje w elektromobilność - WSSE "INVEST-PARK". Wałbrzyska Specjalna Strefa Ekonomiczna "INVEST-PARK".\nMercedes inwestuje w elektromobilność\nMercedes-Benz Cars wybuduje w Jaworze, na terenie zarządzanym przez Wałbrzyską Specjalną Strefę Ekonomiczną, ośrodek produkujący akumulatory do pojazdów elektrycznych. Daimler rozbuduje w ten sposób istniejący kompleks, w którym produkowane będą również silniki.\nBudowa fabryki silników Mercedes-Benz w Wałbrzyskiej Specjalnej Strefie Ekonomicznej (Jawor)\n– Jesteśmy świadkami rewolucji przemysłowej 4.0, w której Polska odgrywa wiodącą rolę. Tym bardziej cieszy fakt, że w Jaworze będą produkowane nie tylko tradycyjne silniki, ale także baterie elektryczne – mówił premier Mateusz Morawiecki po spotkaniu z Markusem Schäferem członkiem Zarządu Mercedes-Benz Cars w KPRM.\nPrezes Rady Ministrów zaznaczył, że inwestycja w fabrykę baterii pokazuje, że z jednej strony przedsiębiorcy chętnie rozszerzają swoją działalność na terenie kraju i są zadowoleni z otoczenia biznesowego, a z drugiej strony umacnia się pozycja Polski, jako lidera w branży elektromobilności. Zakład w Jaworze planuje produkcję ok. 100 tys. sztuk baterii rocznie i rozbudowę istniejącego zakładu produkcyjnego do ok. 20 000 m kw. Inwestor zakłada utworzenie ok. 300 dodatkowych miejsc pracy. Szacuje się, że wartość inwestycji wyniesie ok. 200 mln Euro. Początek produkcji przewidziano na połowę 2020 roku.\n– Decyzja o rozpoczęciu produkcji baterii elektrycznych pokazuje, że firmy, które rozpoczęły działalność inwestycyjną, wierzą w talenty pracowników, dostawców, kontraktorów i dobrą współpracę również z instytucjami rządowymi – dodał szef rządu. Podkreślił też, że inwestycja w elektromobilność wpisuje się w obszar, który promuje czyste powietrze.\nTo kolejna inwestycja w elektromobilność w wałbrzyskiej strefie. Na realizację projektów związanych z elektrycznymi napędami zdecydowały się między innymi: Umicore, LS, GTHR, oraz Capchem. Niedawno produkcję przekładni hybrydowych uruchomiła także wałbrzyska fabryka Toyota Motor Manufacturing Poland.\n– Nie da się jednak ukryć, że inwestorzy zainteresowani są prowadzeniem w Polsce tego rodzaju działalności – zarówno w charakterze produkcji gotowych podzespołów jak i elementów związanych z elektrycznymi i hybrydowymi jednostkami napędowymi – podkreśla Maciej Badora, prezes wałbrzyskiej strefy. – Jeśli tendencja ta będzie się utrzymywać, to mamy szansę stać się przodującym ośrodkiem branży elektromobilnej w Europie – dodaje.\nŹródło: Kancelaria Prezesa Rady Ministrów / Daimler/ WSSE\nLink: Komunikat Biura Prasowego Mercedes-Benz Manufacturing Poland


Kontakt z portalem - portal@40latki.pl\nKorzystanie z Serwisu oznacza akceptację niniejszego regulaminu oraz zobowiązanie się przez użytkownika do przestrzegania jego postanowień.\nRejestracja na portalu jest bezpłatna i oznacza założenie darmowego konta.\nZ chwilą rejestracja Klient oświadcza i zapewnia, że przeczytał i zaakceptował powyższy Regulamin i stanowi on tym samym integralną część umowy o świadczenie usług przez portal 40latki.pl\nRegulamin obowiązuje wszystkich użytkowników (w tym zarówno subskrybentów jak i użytkowników niezarejestrowanych) również tych, którzy korzystają z portalu 40latki.pl poza terytorium Polski.\nReklamacje wynikające z nieznajomości treści niniejszego regulaminu nie będą rozpatrywane. Termin rozpatrzenia reklamacji wynosi do 14 dni roboczych.\nAdministrator może odmówić rejestracji ( usunąć konto bezpłatne ) konta dowolnemu użytkownikowi bez podania przyczyny. Portal nie akceptuje adresów email tzw. skrzynek tymczasowych, jak np. "koszmail, yopmail" i innych.\nPortal przeznaczony jest dla przeglądarek internetowych działających na systemach rodziny Windows, OS, linux, z wyłączeniem systemów mobilnych. Z uwagi na liczbę powstających przeglądarek mobilnych portal nie może zagwarantować poprawności działania na każdej przeglądarce internetowej.Aby portal działał poprawnie konieczna jest zgodność przeglądarki internetowej ze standardami HTML 5.0 oraz CSS 3.0 Brak działania lub ograniczone działanie na przeglądarkach systemów mobilnych, nie może podlegać reklamacji.\nW przypadku umieszczania pornografii/mocnej erotyki na portalu, przyjmujesz do wiadomości, że portal społecznościowy 40latki.pl powiadomi odpowiednie organy o zmuszaniu do oglądania pornografii zgodnie z Art.202 1 KK.\nPortal to nie zbiór ogłoszeń towarzyskich. Jeśli poszukujesz spełnienia w sferze erotycznej lub poszukujesz płatnych ( sponsorowanych ) spotkań, romansów itp. spotkań, zostaniesz szybko zablokowany. Umieszczanie jakichkolwiek propozycji seksualnych czy preferencji jest zabronione. Jeżeli w jakikolwiek sposób oświadczasz lub dajesz do zrozumienia, że jesteś w związku małżeńskim, związku z inną osobą, i poszukujesz "odmiany", również zostaniesz zablokowany.\nPortal nie przegląda poczty użytkowników portalu. Wyjątek stanowią wiadomości zgłoszone jako wulgarne lub wiadomości o identycznej treści, które z uwagi na ochronę przed tzw. spamem mogą zostać wyłapane przez algorytmy.\nKorzystając z Serwisu użytkownicy zobowiązują się ponadto do:\nnie dostarczać treści bezprawnych, w szczególności treści pornograficznych lub erotycznych z udziałem osób małoletnich lub skierowanych do osób małoletnich, treści związanych z nakłanianiem do nierządu oraz treści tworzonych z naruszeniem praw zwierząt w świetle odrębnych przepisów.\nnie podawać podczas rejestracji fikcyjnego, nie swojego adresu email - aby korzystać z portalu podczas rejestracji poświadczasz, że adres email stanowi Twoją własność;\nnie dostarczać treści naruszających dobra osobiste osób trzecich;\nnie dostarczać treści o charakterze reklamowym, marketingowym;\nnie udostępniać swoich kont lub danych dostępowych do tych kont osobom trzecim.\nzakładać więcej niż jednego konta.\nnie umieszczać na portalu danych takich jak: imię i nazwisko, adres zamieszkania, PESEL, adres email, numer telefonu, numer komunikatora, odnośnik do innych stron zawierających jakiekolwiek dane osoby. Dane takie zostaną usunięte z serwera przed ich publikacją na łamach portalu\nnie wysyłania wiadomości zawierające to samo bądź podobne sformułowanie do wielu różnych członków - wszystkie wiadomości zostaną usunięte\nnie zachowywania się wulgarnie w stosunku do któregokolwiek użytkownika portalu\nnie umieszczania zdjęć nie przedstawiających twojej osoby ( aktualnego zdjęcia twarzy - oczy, nos, usta widoczne w sposób wyraźny ), zdjęć ściągniętych z internetu itp. oraz umieszczanie zdjęć zawierających dane kontaktowe lub reklamy innego portalu.\nnie informowania użytkowników na łamach portalu o posiadaniu lub nie, płatnego konta\nnie zniesławiać portalu, wypowiadać się negatywnie, zniechęcając innych użytkowników do korzystania z portalu\nCzłonkostwo w portalu 40latki.pl\nKonto użytkownika– nazwa użytkownika oraz hasło tworzone przy wypełnieniu formularza tworzenia konta w portalu 40latki.pl, umożliwiające zarządzanie profilem użytkownika, pozwalające na usługi podstawowe , wysyłanie dostępnych szablonów wiadomości, dodawanie zdjęć do profilu.\nMusisz mieć skończone min.30 lat jako kobieta lub min. 40 lat jako mężczyzna aby zapisać się do serwisu 40latki.pl i korzystać z naszej strony internetowej. Przez używanie naszej Strony internetowej, poświadczasz, i zagwarantowujesz, że spełniasz przewidziane niniejszym regulaminem warunki.\nRegulamin pozostaje w mocy zarówno kiedy jedynie korzystasz z naszej strony internetowej bądź też gdy jesteś już zarejestrowanym członkiem.(subskrybentem)\nAdministrator 40latki.pl usunie Twoje konto, w przypadku nieprzestrzegania zasad niniejszego Regulaminu a, w powyższym przypadku nie będziesz upoważniony do jakiegokolwiek zwrotu pieniędzy bądź odszkodowania. W takim przypadku nawet, gdy członkostwo jest zakończone, to zapisy niniejszego regulaminu pozostają w mocy.\nStrona internetowa jest stworzona wyłącznie dla osobistego użycia indywidualnych członków i nie może zostać użyta do innych celów ( np. handlowych, marketingowych). Organizacje, przedsiębiorstwa, osoby prawne i osoby nie posiadające osobowości prawnej nie mogą stać się członkami i nie mogą korzystać z serwisu bez zgody portalu.Administratorem portalu jest:CEIDG\nNielegalne bądź nieupoważnione użycia naszej strony internetowej, w tym zbieranie danych zarejestrowanych użytkowników bądź adresów email członków, wysyłania niezamawianej wiadomości reklamowej będzie karane usunięciem konta i podjęciem odpowiednich kroków prawnych.\nNa mocy niniejszego regulaminu ponosisz wyłączną odpowiedzialność za publikowane i przesyłane do innych użytkowników treści.\nUmieszczając jakiekolwiek dane bądź materiały w naszym serwisie , zaświadczasz na podstawie niniejszych zasad korzystania z serwisu 40latki.pl że posiadasz wyłączne prawa autorskie, aktualną licencje do korzystania, prawo do ich dystrybucji, bądź pisemną zgodę właściciela jakiegokolwiek zastrzeżonego prawa autorskiego materiału, znaków towarowych, prawnie chronionej informacji do dysponowania nimi.\nNiedopuszczalne jest na mocy niniejszego regulaminu, jakiekolwiek nękanie innych członków i subskrybentów naszego serwisu/ kierowanie gróźb, bądź inne zabronione prawem działania\n40latki.pl nie rozstrzyga sporów pomiędzy poszczególnymi członkami i subskrybentami. Wszelkie nieporozumienia między sobą użytkownicy rozwiązują samodzielnie.\nNa podstawie niniejszego regulaminu przyjmujesz do wiadomości, że ponosisz wyłączną odpowiedzialność karna i cywilną za podejmowane przez siebie działania, nasz serwis informuje jednocześnie o ryzyku w zawieraniu kontaktów z poszczególnymi członkami.\nPłatności na portalu\nUżytkownik wyraża zgodę na rozpoczęcie świadczenia usługi związanej z członkostwem w serwisie 40latki.pl niezwłocznie w chwili złożenia zamówienia na abonament, w związku z czym nie przysługuje mu prawo do odstąpienia od umowy w terminie 14 dni od jej zawarcia.(zgodnie z artykułem 38 pkt 13. Ustawy z dnia 30 maja 2014 o prawach Konsumenta)\nPłatność na portalu - opłaty wynoszą od 79zł do 199zł w zależności od ofert promocyjnych\nPłatności dokonuje się jednorazowo aż do momentu: usunięcia konta, zablokowania konta z powodu złamania regulaminu, zlikwidowania portalu\nPłatności na portalu obsługuje firma DotPay.pl\nPłatność nie jest subskrypcją - wnosisz opłatę tylko i wyłącznie raz\nDodatkowe warunki korzystania z portalu 40latki.pl\nW przypadku dokonania zmian w regulaminie, portal poinformuje o tym niezwłocznie zarejestrowanych użytkowników poprzez publikację jednolitego tekstu Regulaminu na łamach Serwisu, lub rozesłanie informacji o zmianach w formie wiadomości e-mail bądź publikacji odpowiedniej informacji po zalogowaniu na konto. Warunkiem dalszego korzystania z Serwisu jest zaakceptowanie postanowień regulaminu w całości wraz z wprowadzonym zmianami. W przypadku braku akceptacji zmian w regulaminie, użytkownik rozwiązuje tym samym umowę z Administratorem, co jest równoznaczne z usunięciem konta, bez możliwości zwrotu wniesionych opłat - o braku zgody prosimy poinformować portal pod adresem 40latki@40latki.pl pisząc z adresu email na który zarejestrowane zostało konto. Zabronione jest kopiowanie jakichkolwiek elementów portalu bez zgody właściciela.


Byłem żałosnym dupkiem, czyli jak żyć z sensem 8199173147 - Allegro.pl\n"Poradnik dla każdego faceta. Sęk w tym, że Bóg dał nam i mózg, i penisa, ale za mało krwi, by mogła zasilać oba te organy jednocześnie." Robin Williams To książka dla wszystkich, którzy poznali, co to czarna rozpacz. Przeklinali dzień, w którym się urodzili. Przeżyli zawód miłosny, poznali smak klęski zawodowej, mają za sobą toksyczne związki i zmagali się z niepewnością. Dla tych, którzy czasami czuli się jak żałosne dupki. Kim nie nawołuje do wojny płci, ale do uświadomienia sobie, czym są męskość, siła i miłość. Bo przecież świat desperacko potrzebuje lojalnych braci, kochanych i silnych partnerów, mądrych i odpowiedzialnych facetów. Wystarczy zastosować się do rad autora, by już nigdy nie usłyszeć pytania: Gdzie ci mężczyźni? Jeżeli jednak ktoś ci je zada, będziesz mógł spokojnie wskazać na siebie.\nWielki Ogarniacz Życia we dwoje czyli jak być raze\nMój kawałek raju, czyli jak wybrać dobre życie Żur


Dostępność produktów - chillpill.pl\nWiększość produktów widocznych w sklepie internetowym chillpill.pl jest dostępna. Informacja o dostępności artykułu widoczna jest na stronie każdego z produktów.\nO dostępności produktu świadczy wyświetlająca się obok wybranego artykułu informacja o cenie oraz możliwość dodania go do koszyka. Wówczas można złożyć zamówienie uzupełniając wszelkie dane niezbędne do jego realizacji.\nW przypadku, gdy produkt jest niedostępny, nie istnieje możliwość dokonania zakupu.\nGdy stan magazynowy nie pozwala na realizację zamówienia określonej ilości towaru, złożenie zamówienia na daną ilość nie będzie możliwe. W koszyku widnieć będzie maksymalna możliwa ilość dostępnych produktów zgodnych z obecnym stanem magazynowym a na stronie ukaże się informacja o niemożliwości dodania większej ilości do koszyka.\nJeśli z jakiegoś powodu nie będziemy mogli zrealizować zamówienia poinformujemy o tym niezwłocznie drogą mailową.


MOJE TRZY GROSZE: Maciej MALICKI - "Kogo nie znam"\nJuż na pierwszej stronie Malicki wpędza mnie w zadumę określeniem: "bardzo mocno nieogolony". Przeprowadzona przeze mnie analiza semantyczna, nie przynosi rozwiązania; dalej nie umiem sobie wyobrazić takiego osobnika. Na drugiej stronie napięcie wzrasta: bohaterka, prawdopodobnie polska policjantka, nie tylko jeździ sportowym samochodem, lecz w dodatku uzbraja go w "koguta" i włączając go bez jakiegokolwiek "służbowego" powodu, łamie przepisy poruszania się pojazdami uprzywilejowanymi. W domu bierze kąpiel i zasiada nad materiałami ze śledztwa, bezprawnie wyniesionymi z komendy. Teraz retrospekcja....\nBohaterem jest autor, Maciej Malicki, który szwenda się niby z racji swego zawodu – pisarza, nie tylko po całej Polsce, ale i po Czechach, i w różnych miejscach spostrzega fatalny napis „Uziemnić diament”, który jest kojarzony ze znikaniem bądź śmiercią wielu osób. Autor – bohater oprócz szwendania, nieustannie pije piwo, czasem coś mocniejszego, sika, pali i zaspokaja swoje chucie. Inteligencją nie grzeszy, więc ratuje się bardzo krótkimi zdaniami, a często również rzucaniem pojedynczymi słowami. I tak się nie ustrzegł od bełkotu, którego schematyczne frazy są powtarzane do opisu „głębi” jego odczuć. Na stronie 153 mamy wyznanie:\n"Zawsze lubowałem się w rynsztokach. Ostatnio zalałem się w sztok i wyciągnąłem wniosek, że granica między życiem a literaturą jest granicą umowną."\nTo widać, to słychać, to czuć. Oprócz chlania i sikania mamy „inteligentne rozmowy” (str. 121 - w oryginalnym tekście bez wykropkowań):\nDojechałem do końca z ciekawości, bo autor już nie żyje, a recenzenci bzdurzą o jakimś porzuceniu, powodującym w efekcie śmierć. Nic nie zrozumiałem, a snobistyczne szukanie koneksji, że w Mikołowie mieszkał Wojaczek żenuje.


ZA KULISAMI TEATRU BOLSZOJ. Filmy dokumentalne w PLANETE+\nreżyser: Jean-Pierre Bozon\nfilm dokumentalny, Francja, 1993, 13 min.\nOpowieść o ludziach związanych z jednym z największych teatrów świata, Bolszoj, których nazwiska nie pokazują się na afiszach, ale bez których życie teatru nie mogłoby funkcjonować.\nMaszyniści, garderobiani, krawcowe - często są w teatrze od 30-tu, 40-tu, a nawet 50-ciu lat. Dawniej praca w teatrze oznaczała ustabilizowaną sytuację materialną dla całej rodziny. Obecnie, w dobie ciągłego ograniczania budżetu, kryzys dotyczy szczególnie tej warstwy pracowników.


Projekt SHARING SKILLS w ramach badań nad „ekonomią dzielenia się”.\nDolnośląska Agencja Rozwoju Regionalnego S.A. rozpoczyna realizację nowego projektu!\nInformujemy, iż z dniem 1 listopada 2015 Dolnośląska Agencja Rozwoju Regionalnego S.A. rozpoczyna realizację projektu pn. „Increasing the labour market relevance of VET provision and reducing skills mismatches and shortages in the new booming "Sharing Economy" sector" (Zwiększenie znaczenia dla rynku pracy potrzeby kształcenia i szkolenia zawodowego oraz zmniejszenie niedopasowania umiejętności i niedoborów w nowym dynamicznie rozwijającym się sektorze „ekonomii dzielenia się") w ramach AKCJI 2 – WSPÓŁPRACA NA RZECZ INNOWACJI I WYMIANY DOBRYCH PRAKTYK w zakresie partnerstwa strategicznego w dziedzinie kształcenia, szkolenia i młodzieży programu ERASMUS+.\npozyskanie wiedzy o sektorze „ekonomii dzielenia się" poprzez przeprowadzenie badań i analizy w wybranych krajach (Niemcy, Włochy, Belgia, Grecja, Polska, Portugalia);\nwymiana informacji pomiędzy różnymi krajami (Portugalia, Niemcy, Grecja i Polska) w obliczu tych samych problemów związanych z rozwojem „ekonomii dzielenia się";\nwykorzystanie wyników przeprowadzonych badań i analiz w podejmowaniu decyzji w procesie wypracowania nowego podejścia do "europejskiej ekonomii dzielenia się" poprzez uczestnictwo partnerów w dyskusji dotyczącej przechodzenia od "ekonomii dzielenia się" do "realnej ekonomii",\nopracowanie pakietów szkoleniowych dla praktyków "ekonomii dzielenia się", zawierających akredytację odpowiednich organów do spraw akredytacji;\nopracowanie materiałów do szkolenia realizowanego on-line w formie seminarium i ustanowienie systemu akredytacji dla osób, które chcą uzyskać "poświadczenie", ich umiejętności i wiedzy zdobytej podczas uczestnictwa w nowych pakietów szkoleniowych.\nW kontekście powyższych celów w ramach projektu powstaną m.in. raport z wyników badań, moduł szkoleniowy dla praktyków oraz e-seminarium dotyczące „ekonomi dzielenia się", a także zostaną zorganizowane dwa wydarzenia, którym towarzyszyć będą krótkoterminowe sesje szkoleniowe.


Energetyczna Niepodległość. Rozmowa z prezesem PGE, Wojciechem Dąbrowskim | Gazeta Polska\nWywiad [Nowa Strategia PGE]\nPrzeświadczenie o konieczności zbudowania niezależności gospodarczej było silne wśród twórców naszej niepodległości. Pamiętajmy, że odzyskaniu państwowości w 1918 roku towarzyszyła bardzo trudna sytuacja ekonomiczna. Kraj był wyniszczony I wojną światową, wojną z bolszewikami i walkami o granice Polski. W każdym elemencie gospodarczym trzeba było wszystko zaczynać praktycznie od nowa. Także w energetyce – mówi prezes PGE, Wojciech DąbrowskiW Narodowe Święto Niepodległości zadajemy pytanie, czym jest niepodległość? To pytanie jest dla Polaków szczególnie ważne, ale i paradoksalnie trudne. Lata zaborów pokazały, że wizji niepodległości Polski było wiele. Od postaw lojalistycznych i liczenia na łaskawe oko zaborcy po bierny i aktywny opór z wystąpieniami zbrojnymi włącznie. To postrzeganie niepodległości miało swoje odzwierciedlenie w naszej historii. Bo nazwa, insygnia czy nawet pewna władza nad terytorium nie oznaczają zawsze pełnej niepodległości.


Złe wieści dla polskich pracodawców. O tanich pracowników może być jeszcze trudniej. Zwłaszcza tych z Ukrainy | Biznes na Next.Gazeta.pl\nKarol Bogusz 10.06.2018 11:35\nWyższe niż w Polsce średnie zarobki, najniższe bezrobocie w Unii Europejskiej i przede wszystkim coraz bardziej liberalne przepisy przy zatrudnianiu cudzoziemców - tym Czesi kuszą pracowników ze Wschodu. I to coraz skuteczniej.\nPolscy pracodawcy stają w tej chwili w obliczu nowej sytuacji. Dobra koniunktura gospodarcza, emigracja na Zachód, niskie bezrobocie i niż demograficzny powodują, iż na polskim rynku pracy brakuje pracowników. Częściowo ten popyt pomagają zaspokoić ci przyjeżdżający do nas ze Wschodu, szczególnie z Ukrainy.\nNiestety, w walce o Ukraińców mamy rywala, i to całkiem nam bliskiego. Czechy, coraz mocniej i chętniej otwierają dla nich swój rynek pracy. W tym roku legalną pracę u naszych południowych sąsiadów podejmie blisko 20 tysięcy Ukraińców. Wydaje się, że to niewiele, jednak nie chodzi o liczby, a o dynamikę. W 2016 roku legalnie pracowało tam 3800 osób, a w 2017 roku ta liczba zwiększyła się 9600\nTen szybki przyrost liczby zatrudnionych może zmusić polskich pracodawców do ostrzejszej walki o pracownika ze Wschodu. Tym bardziej, że Czesi wprowadzają w kolejne ułatwienia w podejmowaniu zatrudnienia przez Ukraińców. Przykładowo w ostatnim czasie, jak podaje "Gazeta Prawna", skrócono okres otrzymania pozwolenia na pracę z roku do 3 miesięcy.\nNajniższe w UE bezrobocie i podwyżki\nWarto również dodać, że w Czechach są wyższe niż u nas zarobki (średnia płaca brutto w I kw. 2018 to nieco ponad 5 tys. zł, w Polsce 4600), a bezrobocie jest na poziomie 2,3 proc. (w Polsce to 6,1 proc.), co jest najniższym wynikiem w Unii Europejskiej.\nKolejny wabik, to sugestia tamtejszego Ministerstwa Spraw Zagranicznych, że Ukraińcy będą wynagradzani tak samo jak Czesi. Choć w tym ostatnim przypadku sytuacja wydaje się zmieniać także u nas. Jak bowiem wynika z „Barometru Imigracji Zarobkowej – I półrocze 2018” przygotowanego przez Personnel Service, już 24 proc. firm jest gotowych zapłacić Ukraińcom nawet więcej niż Polakom. W drugim półroczu 2017 r. było ich 16 proc.\nCzytaj więcej: Firmy w Polsce będą chciały zatrudnić dodatkowo aż 1,4 mln Ukraińców\n1,8 mln oświadczeń dla cudzoziemców\nW Polsce brakuje obecnie 120 tysięcy pracowników, a w ciągu najbliższych dwudziestu lat ta liczba może jeszcze wzrosnąć, chociażby ze względu na obniżenie wieku emerytalnego.\nO skali naszego uzależnienia od pracowników ze Wschodu, szczególnie z Ukrainy, może świadczyć fakt, że według resortu pracy, pod koniec 2017 roku powiatowe urzędy zarejestrowały ok. 1,8 mln oświadczeń o zamiarze powierzenia wykonywania pracy dla ok. 1,1 mln cudzoziemców. Z tego aż 95 proc. oświadczeń oraz 85 proc. zezwoleń dotyczy Ukraińców. Pozostali to m.in. obywatele Białorusi, Mołdawii, Indii, Nepalu, Turcji, Armenii, Chin i Wietnamu.


Nie lubię Wojciecha Pszoniaka – KRN*\nTOPICS:Gliwicki Teatr MuzycznyPromocjaWojciech Pszoniak\nPosted By: info_poster_eu 30 kwietnia 2012\nNie lubię i… wolno mi. I mimo że go nie lubię, InfoPoster informuje, rzecz jasna, o mającym się odbyć 2 maja na deskach Gliwickiego Teatru Muzycznego benefisie aktora. A informuje mimo tego, że co do zasadności samej imprezy tudzież przyznania Wojciechowi Pszoniakowi tytułu honorowego gliwiczanina ja sam co najmniej nie jestem przekonany. Informacja – rzecz święta i warto się w końcu do tego przyzwyczaić.\nKilka lat temu, w Kino Teatrze X (po remoncie Wydział Architektury Politechniki Śląskiej) miał się odbyć wieczór szczególny. Jerzy Malitowski, człowiek któremu ja i mój teatr mamy do zawdzięczenia tak wiele, że nawet trudno to wyrazić, chodził dumny jak paw, wszem i wobec obwieszczając, że oto stanie się rzecz ważna i symboliczna – na dechy w tym właśnie budynku powróci aktor, który z nich właśnie startując odbył wielką życiową podróż i… właśnie wraca. Święto „Iksa”, święto STG (stowarzyszenia zajmującego się budynkiem i jego działalnością), święto wielu osób, dla których właśnie miała się odbyć niezwykła podróż do ich młodości i wreszcie święto grubo ponad 300 zgromadzonych widzów, którzy wydali po 70 zł (nie wiem, czy dobrze pamiętam, ale bardzo drogo!) za bilety i tłumnie (z dostawkami!) przybyli do „Iksa”. Być może „jestem misiem o bardzo małym rozumku”, że zacytuję klasyka, ale przypuszczałem wtedy i byłbym skłonny przypuszczać i dziś, że powinno to być święto także Wojciecha Pszoniaka. Niestety, nie było, a sam aktor zadbał o to, żeby zepsuć dosłownie wszystko prawie czterem setkom chcących go kochać ludzi. „Belfer”, monodram w jego wykonaniu niestety został odwołany, widzowie siedzący już w komplecie na widowni zostali odesłani do domu, pieniądze za bilety zostały im zwrócone, a Jurka Malitowskiego (co najmniej znajomego Pszoniaka z lat jego młodości) stojącego prawie ze łzami w oczach w tej jego flanelowej koszuli i mówiącego do pełnej sali, że wielki polski i francuski aktor nie wystąpi – Jurka Malitowskiego z tej chwili nigdy nie zapomnę.\nByłem przy tym i wiem o czym piszę. Na bieżąco dowiadywałem się, jakie piekło już kilka godzin wcześniej mieli Jurek i inni z STG. Wielki aktor przyszedł do teatru cokolwiek nie w sosie. Od początku było widać, że będzie ciężko. Przeszkadzało mu wszystko. Warunki, w końcu oświetlenie – pretekst, który sprawił, że spektakl zerwano. Malitowski załatwiał dodatkowe reflektory – nie widziałem nigdy sceny w „X” tak dobrze oświetlonej. Naprawdę jednak nie o to chodziło. Wszyscy obserwowali, jak Wojciech Pszoniak po prostu się rozsypuje na ich oczach. Zapewniam, że światło było odpowiednie, zapewniam, że publiczność najlepsza z możliwych, ale z powodów, których można się było co najwyżej domyślać, spektakl się nie odbył. Wielki aktor w moich i prawie 400 osób oczach udowodnił, że bardzo wielkim aktorem nie jest, a wielki gliwiczanin, że swoją gliwickość także lekce sobie waży, wystawiając tylu ziomków do wiatru. Tłumaczenia, że artyzm, że szacunek dla własnego dzieła, że standardy – tak, byłyby dobre, ale wtedy kiedy Wojciech Pszoniak swoją decyzję o zagraniu w tym miejscu podejmował. Mógł to być sentymentalny powrót do korzeni – był, nie tylko w moich oczach, skandal. Od tej chwili nie lubię Wojciecha Pszoniaka, choć do niej traktowałem go raczej neutralnie, nigdy przesadnie (subiektywnie!) nie ceniąc jego aktorstwa.\nA jeśli chodzi o benefis? Cóż, nie wiem ile miasto kosztuje ta „promocja” i nawet nie jestem przekonany, na ile jest to promocja Gliwic, a na ile po raz kolejny konkretnych osób z wierchuszki GTM. Reżyserem znów jest, a jakże, ów znany już z wielu innych wspaniałych reżyserii podobnych „eventów”. Wróćmy do kosztów – ile tego może być? Może 170, może 180 tysięcy, a może jeszcze więcej? Na pewno jednak tyle, że starczyłoby na wyprodukowanie jednego, wreszcie bardzo dobrego spektaklu. Zapytała mnie w komentarzu pod informacją o benefisie jedna ze znajomych osób, jakie to atrakcje szykuje się na tę okazję na ulicach, naprawdę dla gliwiczan? Hm, ma być jakiś przejazd beneficjenta limuzyną i… i już. Także do GTM zbyt wielu gliwiczan się nie dostanie. Jak było od początku ogłaszane, miejsc dla nich jest mało. Dopytałem – sprzedaż dla publiczności zaczęto od miejsc na balkonach, inne sprzeda się, jeśli zrezygnują osoby z list zaproszonych gości, które były w gestii Wydziału Promocji Miasta. Więc się pytam w tym miejscu, honorowy to gliwiczanin, czy też honorowy celebryta miasta? Szkoda, że nie zaplanowano np. kilku prezentacji „Belfra”, za darmo, z wdzięczności aktora dla gliwiczan, lub na koszt miasta, jako promocji „do wewnątrz”.\nMam także wątpliwości, co do wartości tej promocji miasta. Takiej promocji bowiem trzeba dopilnować. Inaczej kto ma zjeść, zje, kto ma wypić, wypije, kto ma zrobić foto ze znanymi personami, zrobi je i i tak zapomni, gdzie to zrobił. I będzie tak jak w przypadku tej informacji przy okazji wręczenia Wojciechowi Pszoniakowi francuskiego odznaczenia, kiedy to zabrano go nawet gliwickiej uczelni, przypisując Uniwersytetowi Śląskiemu (patrz obrazek).\nSwoją drogą, jeśli konsekwentnie wybiera się taką linię promocji miasta i wiąże ją z konkretną osobą, to może Wydział Promocji powinien jednak monitorować medialne informacje i takie jak ta korygować, a nie zostawiać to innym? Nie ukazała się ona w końcu w „Echu Pcimia” tylko na Wirtualnej Polsce!\nOczywiście niezależnie od wszystkiego samemu Jubilatowi życzę z okazji urodzin jak najlepiej. Wczoraj obejrzałem „Dantona”, naprawdę! Robespierre to była wielka rola!\n*KRN – Komentarz Redaktora Naczelnego\nNIE i TAK Magdaleny Ciniewskiej, czyli o czym świadczy pomysł dyrektora Gabary\nRosa Alba rozsławia Gliwice – Gliwice? Mają to w nosie!\nKolejny bubel gliwickiej Promocji\nAdieu, Monsieur le Directeur!\n„…TEATR MÓJ WIDZĘ OGROMNY…” (cz. 3 – gwiazda czerwona)\nWakacyjna promocja tylko do niedzieli!\nSkandal w konkursie na dyrektora GTM – mój komentarz\nPromocja araba nie kupi, czyli dlaczego ścięto Uliczników\n1 Comment on "Nie lubię Wojciecha Pszoniaka – KRN*"\nmarcin | 30 kwietnia 2012 at 1:50 pm | Odpowiedz\nfryzura mądra, ale uśmiech nie ten (foto-góra)\nna dole zaś odwrotnie (foto -dół)\ngdzie gra ?\nSławek o Dreszcze po Zimnej wojnie…\nInfoBoster o Prasówka – Prezenterom TVP brakuje tylko mundurów\nartur o Noc Kupały – jaka była naprawdę?\nInfoposter o Miłość pokonała raka. Co nam niesie darkWind?\nJaro o Miłość pokonała raka. Co nam niesie darkWind?\nChronologia Dariusz Jezierski Dariusz Jezierski kandydat na prezydenta miasta Demokracja Felieton Fotografia Gliwice Gliwicki Teatr Muzyczny Henryk Małysz Historia Kalendarium Krystian Tomala Kultura Literatura Materiały nadesłane Media Muzyka Ochrona Środowiska Patologie w mieście Patologie w spółkach Piotr Wieczorek Piłka nożna Platforma Obywatelska PO Polemika Polityka Prasówka PRUIM Pyskowice Rada Miasta Gliwice Rada Miejska Referendum Rocznice Samorząd Miasta Gliwice Satyra Sprawy mieszkańców Spółki miejskie Teatr Urząd Miejski Wojewoda Śląski Wybory prezydenta miasta Wybory Samorządowe Wywiad Zbigniew Lubowski Zygmunt Frankiewicz


Odwołanie z urlopu wypoczynkowego | Najlepszy blog o prawie pracy i HR\nutworzone przez admin | 23 maja, 2019 | Kodeks pracy, Urlop wypoczynkowy |\nMorza szum, ptaków śpiew, złota plaża pośród drzew…..\nJak dobrze być na urlopie.\nBeztrosko spędzać czas nigdzie się nie spiesząc, a już na pewno nie do pracy.\nGdy tak błogo mija urlop z zaskoczeniem możesz przyjąć, fakt, że oto szef dzwoni i coś od ciebie chce i to nie ma nic wspólnego z rafą koralową, surfowaniem, czy drinkami z parasolką.\nNasze prawa urlopowe\nDla przypomnienia, zgodnie z Kodeksem pracy, pracodawca ma obowiązek udzielić pracownikowi urlopu w roku kalendarzowym, w którym pracownik uzyskał do niego prawo.\nNa wniosek pracownika, urlop wypoczynkowy może zostać przydzielony mu w częściach. Jednak pod warunkiem, że co najmniej jedna część wypoczynku powinna trwać nie mniej niż 14 kolejnych dni kalendarzowych (art. 162 Kodeks pracy).\nPonadto, urlop jest udzielane w dni będące dla pracownika dniami pracy. Dlatego przy udzieleniu urlopu uwzględnia się rozkład czasu pracy pracownika.\nCzy nam się to podoba, czy nie ustawodawca przewidział w art. 167 § 1 Kodeksu pracy, pracodawca może odwołać pracownika z urlopu tylko wówczas, gdy jego obecności w zakładzie wymagają okoliczności nieprzewidziane w chwili rozpoczynania urlopu.\nOczywiście z praktycznego punktu widzenia, aby odwołać pracownika z urlopu, pracodawca musi mieć realną możliwość się z nim skontaktować i wiedzieć, gdzie spędza urlop.\nJeżeli zatem spędzasz urlop w lesie tropikalnym to może być problem z zasięgiem.\nPracownik nie jest obowiązany do podania pracodawcy informacji o tym.\nJedynie w zupełnie wyjątkowych sytuacjach pracodawca może domagać się tego na podstawie obowiązku pracownika dbałości o dobro zakładu pracy.\nPracodawca nie prosi\nWarto, abyś zapamiętał, że odwołanie z urlopu jest poleceniem.\nZa niewykonanie polecenia służbowego pracownikowi grożą sankcje przewidziane w Kodeksie pracy, aż po rozwiązanie bez wypowiedzenia z winy pracownika (art. 52 Kodeksu pracy)\nSkuteczne odwołanie pracownika z urlopu wymaga od pracodawcy złożenia jednoznacznego oświadczenia woli w sposób pozwalający pracownikowi zapoznać się z jego treścią. Wymogu tego nie spełnia wysłanie przez pracodawcę wiadomości na prywatną skrzynkę mailową pracownika, zwłaszcza gdy takiego środka komunikacji nie wykorzystywano wcześniej do komunikacji między stronami stosunku pracy. (wyroku SN z 8.03.2017 r., II PK 26/16, OSNP 2018/4, poz. 43).\nJeśli zatem będziesz w takiej sytuacji to nie domyślamy się, co autor (pracodawca) miał na myśli, dlatego, że pracodawca powinien jednoznacznie powiedzieć, że odwołuje cię z urlopu.\nW przypadku wątpliwości warto, czy dobrze zrozumiałeś pracodawcę, warto informację potwierdzić.\nW przypadku odwołania z urlopu pracodawca jest obowiązany pokryć koszty poniesione przez pracownika w bezpośrednim związku z odwołaniem go z urlopu (art. 167 § 2 Kodeksu pracy).\nTo nie mogą być wymyślone koszty, ale realnie poniesione.\nPonadto, pracownik powinien udowodnić poniesione koszty dotyczące wcześniejszego powrotu z urlopu jego rodziny.\nMoże to zrobić za pomocą wszelkich środków dowodowych, ja chociażby potwierdzenie przelewu za zmianę rezerwacji hotelu, faktura, bilet lotniczy, paragony, pisemne oświadczenie.\n← Zobacz wcześniejszy wpis Gdy jesteś szefem biernego zespołu →


24 H Szara torebka worek na ramię z eko skóry WodoodpornyWorek MANA MANA na manamanabags.com 24 H Szara torebka worek na ramię z eko skóry WodoodpornyWorek\n24 H Szara torebka worek na ramię z eko skóry WodoodpornyWorek\nTorba w fasonie worka wykonana z eko skóry w kolorze szarym. Wewnątrz znajduje się wytrzymała, podszewka w tym samym kolorze, a w niej trzy kieszonki – dwie otwarte i jedna zamykana na zamek błyskawiczny. Torba posiada solidne uchwyty, wykonane z eko skóry w kolorze szarym. Umożliwiają swobodne noszenie torby na ramieniu, oraz regulowany pasek do noszenia torby na ukos. Torba zapinana jest na zamek błyskawiczny w kolorze czarnym.\ndługość paska – regulacja 120 cm\nModelka na zdjęciu prezentuje rozmiar L.


Roseboro szykuje się na BloomFest 2019 | Mutual Holding\nRoseboro szykuje się na BloomFest 2019\nBy: adminPosted on 22 stycznia, 2022\nnie szukaj dalej idealnego wiosennego wypadu w Sampson County.\nmiasto Roseboro jest podekscytowany gospodarzem ich 2nd annual BloomFest w centrum Roseboro w sobotę, 27 kwietnia, od 10 A.M. do 4 p. m.\nBloomFest jest przyjazny dla rodzin festiwal odbywa się w sercu centrum Roseboro. Podczas gdy Roseboro może być mały, 1st coroczne wydarzenie na pewno nie było z szacunkową frekwencją 2,500 osób. W drugim roku BloomFest z pewnością przyciągnie wielu z hrabstwa Sampson i nie tylko.\nz ponad 60 lokalnych sprzedawców wszelkiego rodzaju z food trucków, lokalnych rzemieślników, firm, organizacji non-profit i kościołów ulice centrum Roseboro będą wypełnione po brzegi podekscytowanymi uczestnikami festiwalu i uczestnikami.\nw tegorocznym składzie bloomfest entertainment wystąpi zespół Eastline w godzinach od 12 do 14 oraz kilku innych lokalnych artystów wokalnych i tancerzy. Przynieś krzesło trawnikowe, aby usiąść, zrelaksować się i cieszyć się muzyką i żywą atmosferą.\n10: 00-Powitanie przez Roseboro Mayor Alice Butler\n10: 05 — Hymn narodowy\n10:10 — poświęcenie „Sądu Chasity” honorującego Chasity Melvin\n10:30 — centrum rekreacji Stedman Zumba Class\n10:45 — Carolina Dance Company\n11:00 — tancerze Srmc Wellness Center\n11:15 — maluch music special\n12-14:00 — the eastline band\n14:15-15: 00 — will Roberts\n15: 15 — daire Boso\n15: 30 — only 1 (Contemporary Christian)\n16: 00 – Zakończenie BloomFest\nBloomFest oferuje zajęcia dla całej rodziny, od muzyki na żywo i rozrywki, pyszne jedzenie z jednej z dziewięciu food trucków i trzech restauracji do zapakowanego w dżem Kid Korner w centrum Roseboro Park.\nFood trucks biorące udział w BloomFest w tym roku to wdzięczna Szopa Z Salemburg, z której wpływy trafiają do Salemburg Food Bank, The Donut Hut, Simply Delicious, the Hot Dog Shack, m & m concessions, Funnel Cakes & More, Franks Seafood, Kotton Kandy Party Proz & It ’ s Time for Kettle Corn & Lemonade, LLC. I oczywiście wszystkie trzy lokalne restauracje, Pizzeria Vinny ’ s, Steakhouse Railroad Street i Snoballs Pelican będą otwarte na jedzenie i napoje.\nw parku w centrum miasta goście Festiwalowi mogą znaleźć wszelkiego rodzaju bezpłatne zajęcia dla dzieci, w tym domy podskakujące, Sampson County Rabbit Club, Hubb ’ s Farm barrel train, darmowe zwierzęta balonowe, nowe boisko do siatkówki plażowej lub grać w koszykówkę.\njednym z dodatków do Bloomfestu w tym roku jest poświęcenie miejskich boisk do koszykówki. Sądy uhonorują Roseboro native, Chasity Melvin i legendę koszykówki, nazywając boiska do koszykówki w downtown park: „Chasity’ s Court”. Chasity jest absolwentką Lakewood High School, gdzie poprowadziła Lady Leopards do ich pierwszych w historii mistrzostw stanu. Chasity zaczęła grać w koszykówkę na NC State University, gdzie przeszła na emeryturę i otrzymała tytuł Lady Wolfpack All-American. Chasity nosi tytuł „ACC Legend”i jest częścią NC State University Sports Hall of Fame Top 50 ACC Athletes. Następnie miała okazję grać w koszykówkę na całym świecie w drafcie ABL i WNBA i została wybrana do WNBA All-Star. Osiągnięcia Chasity nie kończą się na koszykówce, jest teraz autorką pobożnego pamiętnika zatytułowanego „At The End of the Day” I była inspirującym mówcą na wielu wydarzeniach. Wielu obywateli Hrabstwa Sampson jest dumnych z naszego przyjaciela, sąsiada i członka społeczności, Chasity.\nMały Miejski Komitet głównej ulicy Roseboro pracował pilnie w ciągu ostatniego roku, aby ukończyć i I II Fazę „Sądu Chasity” przez BloomFest poprzez mycie ciśnieniowe, podszewkę i malowanie kortów i tablic. Etap III zostanie ukończony jeszcze w tym roku, dodając betonową podkładkę i nowe trybuny. Sądy te są często używane przez mieszkańców i Komitet jest podekscytowany, aby uczcić Chasity rano BloomFest. Zapraszamy wszystkich do przyłączenia się do uroczystości odsłonięcia i przecięcia wstęgi. Książki Chasity będą na sprzedaż w jej namiocie obok ” Sądu Chasity.”\nmożliwości na BloomFest są nieograniczone, po rozkoszowaniu się Kid Korner, festiwalowicze mogą przejść się ulicą na wystawę Touch-a-Truck, gdzie zarówno dzieci, jak i dorośli mogą odkrywać różne typy pojazdów, uczyć się ich użytkowania i Kariery, których pojazd wymaga do obsługi. Wystawa Touch-a-Truck jest tak zabawną wizualną i wyjątkową okazją edukacyjną. Również BloomFest będzie miał” Art Alley ” ponownie w tym roku, gdzie dzieci mogą bawić się kredą chodnikową, malować płótna i doniczki i robić biżuterię.\nAutor: Allie Strickland\nBruce M. Ramer, Przewodniczący Rady Dyrektorów CPB


W istniejącym budynku najłatwiejsze jest użycie bezprzewodowego, radiowego systemu inteligentnego. Jest on droższy od konwencjonalnego – przewodowego – ale czujniki i łączniki z przyciskami nie wymagają okablowania. Możliwa jest więc zmiana ich lokalizacji oraz umieszczenie ich w nietypowych miejscach (co jest istotne przy zmianie aranżacji pomieszczeń, czy przesuwaniu ścian działowych). Trzeba jednak pamiętać, że elementy wykonawcze (np. siłowniki) muszą mieć doprowadzone zasilanie.\nWszystkie nowoczesne kotły, klimatyzatory, centrale wentylacyjne i tak muszą mieć doprowadzone zasilanie. Dlatego spięcie ich w instalację inteligentną wymaga jedynie przesyłania (wymiany) informacji, a to bez problemu zapewniają systemy bezprzewodowe.\nPracą takiego systemu zawiaduje sterownik, zbierający i przetwarzający sygnały przekazywane do niego poprzez fale radiowe z różnorodnych bezprzewodowych czujników (ruchu, wilgotności, ciśnienia, natężenia światła, zalania, dymu, czadu, gazu usypiającego i in.), rozmieszczonych w budynku i w ogrodzie. W kraju sporą popularność zdobył bezprzewodowy system xComfort. Stosuje się też bezprzewodową (uproszczoną) odmianę standardu KNX.\nPopularne systemy przewodowe bardziej polecane są do nowo budowanych budynków. Nie jest to jednak regułą, bo np. modernizacja budynku jest okazją do montażu dodatkowego okablowania i ukrycia go pod tynkiem (oczywiście po zarchiwizowaniu przebiegu przewodów). W przypadku takiego rozwiązania do komunikacji może służyć dodatkowy przewód systemowy (jak np. w popularnym w Europie systemie KNX) lub dodatkowa żyła zwykłego przewodu elektrycznego (jak w systemie LCN). W drugim przypadku układa się np. przewody czterożyłowe zamiast trójżyłowych.\nDodatkowy przewód systemowy (magistrala) pozwala na równoczesne przesyłanie wielu sygnałów i jest dzielony przez wiele urządzeń, dlatego zużywa się go niewiele. Warto wykonać takie okablowanie na etapie układania instalacji w budynku, jeśli prawdopodobne jest, że w przyszłości zdecydujemy się na instalację inteligentną. Decyzję o montażu systemu inteligentnego najlepiej podjąć na etapie projektowania domu. Generalnie, im więcej procesów chcemy zintegrować, tym wcześniej warto zaplanować system.


Dior Hypnotic Poison woda toaletowa 150 ml | Perfumy.pl\n150 ml495 zł\n100 ml399 zł\n100 ml tester345 zł\nopis perfum Dior Hypnotic Poison woda toaletowa 150 ml\nZapach Dior Hypnotic Poison został stworzony z myślą o kobietach, które kuszą swoją zmysłowością. Ta kobieca, a jednocześnie tajemnicza woda toaletowa stanowi sekretną broń w sztuce uwodzenia. Za jej magnetyczny charakter odpowiedzialne są nuty gorzkiego migdału i kminku, które fenomenalnie współgrają z akordami drzewa cedrowego i palisandru. Z kolei zapachy jaśminu sambac, wanilii oraz piżma dodadzą każdej kobiecie pewności siebie, a także podkreślą jej uwodzicielską naturę. Ta pełna sprzeczności mieszanka oszałamia również nitami drzewa sandałowego i mchu dębu. Całości dopełnia stylowy flakon o pojemności 150 ml.\nOpinie Dior Hypnotic Poison 150 ml\nzapach piękny i trwały, bardzo udany zakup\nMarka Dior to dla mnie synonim klasy, a do tego zawsze chętnie testuję perfumy o migdałowej nucie - w Hypnotic Poison są one moim zdaniem szczególnie zachwycające i stanowią znakomite tło dla tej zmysłowej, kobiecej kompozycji. Gorąco polecam ją ze względu na sam zapach, jak i jego niebywałą trwałość.\nGrażyna, Nowa Iwiczna\nPiękny zapach,dla odważnych kobiet


Krótka Chwila W Wiecznym Mieście - Podróż - Kolumber.pl\nKrótka Chwila W Wiecznym Mieście\nPodróż Krótka chwila w Wiecznym Mieście\nOpisywane miejsca: Rzym\nPrzyspieszając kroku i wymijając slalomem kolejnych turystów konsekwentnie zmierzałam do celu. Jeszcze jedna uliczka i już będę tuż tuż. Wreszcie jest! Majestatyczna, piękna – Fontanna di Trevi. To do niej wrzuciłam osiem lat temu polski grosik. Wiedziałam, że wrócę. Szumiąca rzymską wodą obietnica spełniła się.\nJest kilkanaście minut po godzinie dwunastej. Dotarłam tutaj prawie w samo południe. Za niespełna 24 godziny będę znowu w Krakowie, ale teraz mam kilka chwil na podziwianie tego XVII-wiecznego cuda. Mogę spojrzeć w białe kamieniste oczy bóstwa oceanów, które siedzi na rydwanie ciągnionym przez dwa trytony. Chociaż minęło tyle lat, pamiętam dokładnie, co mówił przewodnik podczas mojej ostatniej wizyty w Rzymie. Misa fontanny symbolizuje morze. Zgodnie z tradycją, kto wrzuci do niej monetę, wróci tutaj. Patrząc na tłumy podporządkowujące się zwyczajowi, stolica Włoch jeszcze długo będzie miejscem chętnie odwiedzanym.\nDla mnie Rzym również stał się miejscem symbolicznym. To jedna z piękniejszych i najbardziej tajemniczych stolic w Europie. Ludzie zjeżdżają się tutaj drogami z różnych stron i z rozmaitych powodów. Ja korzystając z nadarzającej się okazji postanowiłam spędzić tutaj jeden dzień – mimo, że to krótka chwila w Wiecznym Mieście to czas zapowiadał się niezwykle atrakcyjnie.\nRzym to miasto, w którym namacalnie dotknąć można tajemnicy sprzed wieków. Monumentalne budowle i specyficzny klimat sprawiają, że spacerując po chodnikach i skwerach człowiek do szpiku kości przeniknięty zostaje atmosferą kolebki kultury zachodniej i centrum myśli chrześcijańskiej. Nie trzeba przewodnika – mury same szepcą opowieści sprzed wieków.\nNie tracąc zbyt wiele czasu ruszyłam dalej rzymskimi uliczkami. Kolejnym miejscem, które pragnęłam zobaczyć był Panteon – świątynia wzniesiona w 27 r. p.n.e. ku czci wszystkich bóstw. Obecnie przystosowana jest ona do kultu chrześcijańskiego, jednak jej struktura pozostała bez zmian. Budowla wzniesiona na planie koła z wielką kopułą i otworem po środku, przez który do wnętrza wpływają promienie włoskiego słońca. Całość robi wrażenie! Przed Panteonem kolejna fontanna – dużo mniejsza, ale wykonana równie starannie. Postanowiłam zostać na tym placu chwilkę dłużej. Usiadłam przy stoliku pobliskiej restauracji i zamówiłam Margheritę. Uwierzcie smak włoskiej pizzy jest na rzymskiej ziemi zupełnie inny niż w polskiej pizzerii -włoskiej tylko z nazwy.\nPosilona ruszyłam dalej – do serca. Watykan to miejsce okryte tajemnicą, siedziba papieży i cel wizyt milionów pielgrzymów i turystów rocznie. Z Placu Św. Piotra udałam się wprost do Bazyliki. Czas wyciszenia, modlitwy –okryję go ciszą.\nŻeby zobaczyć Watykan z innej perspektywy warto wspiąć się na taras widokowy na kopule Bazyliki Św. Piotra. Wchodząc po krętych schodach trzeba się uodpornić na kręcenie w głowie, ale prawdziwy zawrót czeka każdego, kto z góry spojrzy w dół na Plac, ogrody watykańskie, a w dalszej perspektywie miasto i rzymskie wzgórza. Pięknie!\nTymczasem powoli zmierzch okrywa watykańskie mury. Po zejściu na poziom rzymskich uliczek pora skierować swe kroki do klimatycznego hoteliku. Pokój urządzony w typowo włoskim stylu jest dopełnieniem dnia pełnego wrażeń.\nOczy otwieram wraz z brzaskiem. Leciutkie śniadanie i cappuccino pokrzepia mnie i pozytywnie nastawia do dalszej części przygody. Zostało już niewiele czasu. Kontynuując wczorajszy spacer wybieram się do Koloseum. Tak popularnie zwany jest Amfiteatr Flawiuszów, który w czasach swojej świetności - a raczej słuszniej trzeba by powiedzieć, że w okresie swojej złej sławy - mieścił na widowni blisko 50 tysięcy widzów, którzy z entuzjazmem oglądali często okrutne igrzyska. Koloseum było świadkiem walk gladiatorów, polowań na zwierzęta, bitw wodnych i cierpienia pierwszych chrześcijan. Brrrr! Pora stąd pójść, bo to niechlubna karta historii.\nOstatnim punktem programu mojej chwili w Wiecznym Mieście jest Forum Romanum. To tutaj prawie dwa tysiące lat temu powstało centrum, gdzie spotykali się tamtejsi mieszkańcy. W starożytności był to wielki plac otoczony monumentalnymi bazylikami. Dzięki pracy archeologów turyści mogą oglądać te fragmenty, które pozostały do dzisiaj. Swoją drogą ciekawe, czy za kolejne dwa tysiące lat pozostanie coś po dzisiejszych mniejszych lub większych rynkach w miastach Europy.\nJeszcze kilka zdjęć na tle łuków i kolumn i pora wyruszyć na dworzec kolejowy. Na stacji Terminii wsiadam w pociąg, który w zaledwie 40 minut dowiezie mnie na lotnisko Fiumicino. Stosunkowo krótki lot i znów będę w Krakowie – ale jakaś taka inna niż wczoraj, gdy stąd wylatywałam – bogatsza we wspomnienia, bo każda krótka chwila w Wiecznym Mieście jest bezcenna.


NFC Smart Tag: dokumentacja techniczna | Loxone Smart Home\nNFC Smart Tag (sticker)\nZa pomocą NFC Smart Tag i urządzenia z systemem operacyjnym Android można szybko wykonywać zdefiniowane działania lub bezpośrednio przenieść się do określonej pozycji w aplikacji Loxone Smart Home. Nauka tagów NFC odbywa się w aplikacji Loxone Smart Home i jest możliwa tylko w telefonach z systemem Android. Nauka w pozostałych telefonach jest możliwa, pod warunkiem, że mają one dodany Miniserver w aplikacji i obsługują technologię NFC.\nNFC Smart Tag można chronić przed zapisem. Funkcji nie można zmienić\nFunkcja NFC jest w pełni obsługiwana tylko na urządzeniach z systemem Android,\ntj. Android App. Dla urządzeń z systemem iOS użyj alternatywnych kodów QR.\nNFC Smart Tag można nalepić tylko na powierzchnie niemetalowe.\nSzyfrowane NFC Smart Tagi można umieszczać na metalowych powierzchniach dzięki ferrytowej warstwie.\nTagi nie mogą być mokre.\nTrzymać z dala od magnesów i instalacji elektrycznych.\nGięcie może spowodować uszkodzenia.\nNFC przykładać do telefonu tylko w wyznaczonych miejscach (patrz dokumentacja telefonu). Przyłożenie w niewłaściwych miejscach może powodować zakłócenia sygnału.\nW przypadku posiadania tagu NFC w portfelu mogą występować zakłócenia ze strony kart kredytowych obsługujących technologię NFC. Tych zakłóceń można uniknąć, utrzymując bezpieczną odległość między tymi kartami a tagiem.\nNauka poleceń i pozycja w aplikacji\nDo nauki tagu NFC potrzebny jest smartfon z Androidem. Aktywuj na telefonie NFC\ni uruchom aplikację Loxone Smart Home.\nPołącz się z (wybranym) Miniserverem i przejdź do menu ustawień NFC.\nTutaj możesz zdecydować, w jakim celu będzie używany tag NFC:\nPozycja w aplikacji: możliwe jest określenie pozycji w aplikacji\nPolecenie: pozwala zdefiniować akcję (np. aktywacja alarmu)\nMiniserver: nawiąże się połączenie z Miniserverem\nWykonaj żądaną funkcję lub wybierz w aplikacji miejce,\nktóre chcesz zapisać. Po wykonaniu wymaganych kroków kliknij (jak pokazano na zrzucie ekranu) na przycisk – akcja zostanie zapisana.\nAby zakończyć proces i zapisać dane, przytrzymaj smartfon na tagu NFC.\nJeśli chcesz odczytać, wyczyścić lub zablokować nadpisywanie tagu NFC, wykorzystaj odpowiednie funkcje w aplikacji.\nPamiętaj, że po zablokowaniu nadpisywania tagu NFC,\nnie można już tego zmienić.\nPo wykonaniu działania przyłóż smartfon do tagu NFC.\nJeśli chcesz użyć tagu NFC i uruchomić wyuczoną akcję,\nmusisz odblokować wyświetlacz swojego telefonu.


Strony związane z hasłem: dla kobiet - strona 1 - Katalog stron seo - polskie strony internetowe\nNie masz pomysłu, jak podreperować swój budżet? Brakuje ci pieniędzy na pokrycie nieplanowanych wydatków? A może trafiła ci się niepowtarzalna okazja zakupu rzeczy, o której marzysz? Teraz to nie problem. Sprawdź, jak prosto i szy...


Aktualne zasady rozliczania samochodów – leasing i najem\n1 dzień – 6-8 godzin\nDziały księgowości i działy handlowe firm posiadających flotę samochodów\nPracownicy oferujący finansowanie samochodów\nProwadzący z doświadczeniem w branży motoryzacyjnej\nJakie są skutki rozliczania umowy leasingu w PIT – w zależności od wybranej formy opodatkowania (skala, podatek liniowy, ryczałt)?\nJakie są skutki wprowadzenia MSSSF16 dla leasingobiorców?\nJakie zmiany w leasingu wprowadził Polski Ład?\nW jaki sposób wydatki związane z umową leasingu powinny być ujmowane w Księdze Przychodów i Rozchodów (KPiR)?\nJakie skutki podatkowe mają zmiany umowy leasingu w trakcie jej obowiązywania?\nCzy wynajem samochodów pracownikom uprawnia do odliczenia od nich 100% VAT?\nKiedy umowa spełnia definicję leasingu na gruncie CIT i ustawy o rachunkowości?\nKiedy konieczne będzie prowadzenie ewidencji przebiegu pojazdów i co powinna ona zawierać?\nJakie są obecne zasady dotyczące odliczenia VAT od raty leasingu?\nKiedy powstaje obowiązek podatkowy w leasingu i najmie?\nDostawa towarów czy świadczenie usług – jak zakwalifikować umowę leasingu dla celów VAT?\nKażdy z Uczestników szkolenia może otrzymać imienny certyfikat uczestnictwa podpisany przez prowadzących. Certyfikat może mieć zarówno formę elektroniczną, jak i drukowaną.\nPolskie przepisy podatkowe nie należą do najłatwiejszych, dlatego pytania wśród Uczestników często pojawiają się dopiero po zakończeniu szkolenia. Nasi prowadzący są jednak do dyspozycji także w ramach indywidualnych konsultacji poszkoleniowych. Decyzja o długości konsultacji oraz liczbie ich Uczestników należy do Ciebie.\nJeśli chcesz umożliwić zadawanie pytań po szkoleniu wszystkim Uczestnikom szkolenia, warto zaplanować sesję pytań i odpowiedzi, podczas której prowadzący odpowiedzą na wszystkie, nawet te najtrudniejsze pytania. Sesja Q&A stanowi świetne dopełnienie wielu szkoleń.


Kandydat na Kierowcę | Page 7 | www.informatorkierowcy.pl\nTesty na prawo jazdy będzie można zaskarżyć do ministra? Jest projekt zmian\nEgzamin na prawo jazdy musi się odbywać w całej Polsce według takich samych reguł i pod nadzorem ministra - informuje "Rzeczpospolita". Ma to wyeliminować absurdalne pytania. Nie da się ich sprawdzić, bo bazy pytań są tajne.\nNowe egzaminy na prawo jazdy są nielegalne?\nZmiana przepisów, która weszła w życie w styczniu 2013 roku, sprawiła, że teoretyczna część egzaminu na prawo jazdy stała się równie trudna, jak ta praktyczna. Jak informuje "Dziennik Gazeta Prawna", w części ośrodków w ogóle nie powinien być on przeprowadzany.\nOd kiedy w życie weszły nowe zasady zdawania egzaminu na prawo jazdy, na forach internetowych nastąpił wysyp zapytań o to, gdzie łatwo i bezproblemowo zdać egzamin i uzyskać upragniony dokument. I wcale nie chodzi tu o polskie miasta.\nUproszczą egzamin na prawo jazdy\nWiele wskazuje na to, że już niedługo nastąpi ważna zmiana w egzaminach na prawo jazdy. Punktowy próg zdawalności jego części teoretycznej zostanie obniżony. Czy oznacza to, że na ulice będą trafiać mniej pewni kierowcy, a może jest to pośrednie przyznanie się ministra transportu do błędów?\nDlaczego tak trudno zdać na prawo jazdy?\nWciąż słaba jest zdawalność egzaminu teoretycznego na prawo jazdy.\nZdawalność egzaminu na prawo jazdy kat. B znacznie spadła\nZnacznie pogorszyła się zdawalność teoretycznego egzaminu na prawo jazdy kat. B według nowych reguł - wynika z danych zebranych przez "Motor" w kilkudziesięciu Wojewódzkich Ośrodkach Ruchu Drogowego.