Rzecznik praw dziecka | BelferBlog\n23 lipca 2008,\tśroda, Dariusz Chętkowski\nAby zostać rzecznikiem praw dziecka, Marek Michalak musiał zyskać poparcie większości posłów (poparły go PO i PSL). Mam nadzieję, że zyska też poparcie dzieci, bo inaczej guzik warte będzie jego urzędowanie. Swoje kandydatury wystawiły też inne partie (PiS – Leszka Dobrzyńskiego, SLD – Katarzynę Piekarską). Trochę to dziwne, iż rzecznik praw dziecka musi być stanowiskiem partyjnym. Zresztą nawet o wyborze dyrektora szkoły, podobnie jak kuratora czy dyrektora Okręgowej Komisji Edukacji oraz szefa Wydziału Edukacji, decyduje rządząca w regionie bądź w kraju partia. Wszędzie są łapy partii, a w edukacji dzieci przede wszystkim. Według mnie czysty nonsens – szczególnie jeśli chodzi o rzecznika praw dziecka.\nDoszliśmy zatem z wyborem rzecznika praw dziecka do absurdu. A może byśmy tak wrócili do normalności? Jeśli dziś uznaje się nastoletnich przestępców, czyli dzieci, za dojrzałych na tyle, aby odpowiadali przed sądem jak dorośli, to dlaczego dziecko nie mogłoby być rzecznikiem praw dzieci? Przecież bywają dzieci dojrzałe, które o wiele bardziej nadawałyby się na to stanowisko niż partyjny wyrobnik. Nie mam nic przeciwko Markowi Michalakowi, ale nie trzeba być specjalnie domyślnym, aby wiedzieć, że będzie musiał przede wszystkim służyć partii, a dopiero w drugiej kolejności dzieciom. Natomiast dziecko, które zostałoby wybrane na rzecznika przez inne dzieci, służyłoby dzieciom. Czyżby już nie było w kraju króla Maciusia, że musimy sięgać po partyjnych wyrobników?\nKorczak przewraca się w grobie. Uważam, że wybieranie rzecznika praw dziecka przez posłów to upokarzanie dzieci. Dzieci nie wybierały tych posłów, ponieważ nie mają prawa wyborczego. Dlaczego więc posłowie wybierają dla dzieci swojego człowieka? Na niewiele przydadzą się wszystkie przymioty Marka Michalaka, jeśli brak mu będzie niezależności.\n23 lipca o godz. 13:41\t39236\nMa Pan rację że rzecznik praw dziecka to niekoniecznie powinna być osoba partyjna ale z drugiej strony nie przesadzajmy z tymi królami Maciusiami ,no nie dajmy się zwariować,które normalne dziecko wie o czymś takim jak rzecznik praw dziecka,no miejmy litość,urząd ten jest dla dorosłych którzy się tymi dziećmi opiekują,dla rodziców,więc nie wiem o co Panu chodzi…Żeby to dzieci szły do wyborów i wybieraly sobie rzecznika?To by była dopiero żenada…\n23 lipca o godz. 14:49\t39247\nTa instytucja jest po prostu zbędna.Ot kolejna,kosztowna dla podatników, synekura dla różnych partyjnych wyrobników.I tyle!\n23 lipca o godz. 16:36\t39259\nKażde stanowisko w Administracji Państwowej jest miejscem pracy osoby pracującej dla całego narodu i to na narodzie spoczywa rzeczywisty i konstytucyjny obowiązek dopilnowania by osoba obejmująca stanowisko lub pracująca na stanowisku państwowym pracowała dla dobra wszystkich dlatego szkoda czasu zastanawiać się nad tym kto i dlaczego wybrał pracownika Administracji Państwowej a lepiej przeznaczyć ten czas na dopilnowanie by osoba taka poznała zakres swoich obowiązków i je wykonywała ponieważ przepisy wszystkich Ustaw i Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej określają iż każda osoba pracująca w Administracji Państwowej podlega w zakresie wykonywanych przez siebie obowiązków jedynie swoim bezpośrednim przełożonym w pracy a więc konkretnemu pracownikowi wyższego szczebla w Administracji Państwowej i ma wykonywać swoje obowiązki dla dobra całego narodu.\n23 lipca o godz. 17:48\t39267\nMam wrażenia, że w tym wpisie Pan narzeka na tą sytuację, a nie potrafi wskazać rozwiązania, bo Król Maciuś to nie jest poważne rozwiązanie problemu.\n23 lipca o godz. 18:52\t39274\nJestem absolutnie za tym, by dzieci wybierały (spośród siebie) swego rzecznika. Taki dalszy ciąg samorządów szkolnych (czy jeszcze istnieją?), a jednocześnie świetna szkoła zachowania obywatelskiego i takiegoż przygotowania. Jeżeli dzieci będą głosować, to jako dorośli będą wiedzieć „czym to się je”.\nPonieważ szkoła (z konieczności) jest średnia, więc nieco uczniów się po prostu okrutnie nudzi. Tych lepszych, zdolniejszych. I czyż nie tacy właśnie powinni kandydować i zostać rzecznikiem?\nZamiast partyjnych wyrobników, których żaden zawód się nie imał więc zapisali się do partii.\nOczywiście w katolickim kraju ten pomysł nie przejdzie. To nie np. Szwecja.\n23 lipca o godz. 19:25\t39281\nPan Marek Michalak oświadczył dzisiaj w radiowej Trójce, że nie należy do żadnej partii. Ciekawe, czy to oznacza, że będzie niezależny od PO-PSL?\nPozdrawiam wszystkich zainteresowanych tą sprawą\n24 lipca o godz. 9:57\t39373\nUwielbiam takie zawołania: „Oczywiście w katolickim kraju ten pomysł nie przejdzie.” Choćby temat nie miał nic wspólnego ani z katolicyzmem, ani z żadną inna religią (juz widze tych prawosławnych i muzułmanów, a nawet protestantów, ktorzy ochoczo obsadzają dziećmi stanowiska w administracji państwowej), to zawsze przeciez mozna wyładowac frustrację i dokopać katolikom. Qba, chętnie bym z Tobą podyskutowała na temat katolicyzmu, bo wydaje mi się, ze argumentów wystarczyłoby Ci tak na 3 minuty. Ale ponieważ to właściwie nie miejsce i czas po temu, więc nie będę ciągnąć wątku. Ot, taki „rant”, jak napisaliby anglojęzyczni.\n24 lipca o godz. 10:05\t39374\nJa tam w tego Michalaka wierzę. Warto sobie poczytać o jego dotychczasowych osiągnięciach i dotychczasowym zaangażowaniu w sprawy dzieci. A jak się sprawdzi na stanowisku RPD, okaże się w praniu.\n24 lipca o godz. 11:54\t39396\nZgadzam się z Danką. RPD to nie jedna osoba, to urząd z urzędnikami których nie wybiera już Sejm tylko koledzy partyjni RPD. Dlatego urząd ten (jak każdy urząd w Polsce) najbardziej sprawny będzie w wydawaniu pieniędzy podatników i pokrętnym uzasadnianiu celowości wydatków.\n24 lipca o godz. 15:48\t39418\nmoje stwierdzenie o katolickim kraju dotyczyło tylko i wyłącznie realiów, czyli coraz bardziej otaczającej nas rzeczywistości. A, że rozwinięta przeze mnie idea Gospodarza kłóci się z zasadami dominującej w Polsce wiary, stąd i moje stwierdzenie.\nOczywiście poza tym „dokopuję” katolikom gdzie i jak mogę. I nie ma to nic wspólnego z frustracją, bom od Polski daleko, jeno ( j. w. ) z coraz bardziej otaczającą nas rzeczywistością. Mało tego, moje „dokopywanie” nie ma nic wspólnego z wiarą (bom żarliwy ateista i uznaję niezbywalne prawo każdego do wiary bądź niewiary), a jedynie z jej instytucjonalizacją. Tak, jak z idei sportu współczesne olimpiady zrobiły czysty interes, tak i instytucje kościelne, uzurpując sobie wyłączne prawo do kontaktu z bogiem, doprowadziły sytuację do takich absurdów, że ręce opadają. A oni dalej gadają.\nI komuniści i Kaczyńscy też tak czynili – głośno chwalić się cudzymi zasługami i przypisywać swe najgorsze wady innym, twierdząc jednocześnie, że chce się pojednania.\nAle w zasadzie jest mit to już obojętne. I być może nie zareaguję już na płonące stosy.\nA wszystko dlatego, że od dawna znam różnicę pomiędzy nauczyć się i zapamiętać.\n25 lipca o godz. 6:11\t39473\nChetnie czytam Pana blog, chociaz nie zabieram glosu na forum. Tym razem jednak nie moge sie powstrzymac, by swego zdania nie wtracic. Nie wiem jak wyobraza sobie Pan wybory RPD przez dzieci. Od ktorego roku zycia mialyby prawo glosu? Ten pomysl uwazam za absurd. Nie wiem, czy wybor RPD przez sejm jest najlepszy, ale z pewnoscia lepszy niz wybor takiego rzecznika przez same dzieci.\nCo do pana Michalaka uwazam, ze wybor byl sluszny. Wydaje mi sie, ze akurat dla tego czlowieka dobro dzieci bedzie wazniejsze niz jego partia. W polowie lat 90-ych zostal odznaczony Orderem Usmiechu – najsympatczniejszym medalem swiata. O czyms to swiadczy. Byl najmlodszym czlowiekiem, ktory to odznaczenie dostal. Przjrzalem tez bardzo pobieznie liste tych, ktorzy przez lata zostali w ten sposob wyroznieni. Nie widze tam pomylek.\nZanim zaczniemy krytykowac pana Michalaka dajmy mu szanse, nie wyprzedzajmy zdarzen. Uwazam, ze nie wolno nam nawet sugerowac, ze pan Michalak bedzie myslal najpierw o partii, a pozniej o dzieciach. Dopiero zostal wybrany, nic takiego jeszcze sie nie zdarzylo, nie mamy wiec nawet prawa tak sadzic. A jesli w przyszlosci cos takiego mialoby miejsce, powinnismy miec mozliwosc natychmiastowej interwencji.\n25 lipca o godz. 8:15\t39482\nNajbardziej denerwuje mnie lenistwo dziennikarzy. I mamy przykład. Pan red. Chętkowski beż sprawdzenia faktów wysmarzył kłamliwy tekst. O tym, że pan Michalak jest bezpartyjnym kandydatem jak się chciało można było przeczytać.\n25 lipca o godz. 14:26\t39501\nW Polsce rządzą partie i nawet najbardziej bezpartyjny urzędnik bez nich nic nie zrobi.Będzie więc musial ich(rządzących) sluchać!!!Skądinąd rzecznik to marnowanie naszych pieniędzy bez pozytku!!!\n2 sierpnia o godz. 17:35\t65370\nciekawe jakie są wasze zdania teraz, po rocznej pracy pana Michalaka?\nna marginesie… interesowałam się pracą…\npo pierwsze kiepsko płacą, jak na wymagania,\na po drugie ten urząd to malutki urzędzik liczący ok. 40 osób (i cała Polska dzieci)\nwspołczuje wszystkim… raczej nie jest im lekko…\njak tylko sie o tym dowiedzialam zrezygnowalam z pomyslu\nw lepsze narzędzia wyposazony jest pan Kochanowski i przynajmniej ma sztab ludzi


Ręcznik kąpielowy dla dziecka - jaki najlepszy?\nMieszkanie Dom Rodzina\nRęcznik kąpielowy dla dziecka – jaki najlepszy?\nDodał: Monika 19 marca 2019\nJeśli chodzi o produkty dla dzieci, to sklepy mają dla nas tysiące propozycji. Niestety jak wiadomo – nie wszystkie są dobrej jakości, a szkoda Czym więc sugerować się podczas zakupów.\nSkóra dziecka jest bardzo delikatna. Dlatego należy zwracać uwagę na produkty, które mają z nią styczność. Chodzi rzecz jasna o odzież, ale i ręcznik kąpielowy dla dzieci. Bo który jest najlepszy? Z pewnością taki, który jej nie podrażnia.\nRęcznik do kąpieli – na to zwróć uwagę\nPodpowiadamy – czym sugerować się wybierając ręcznik kąpielowy dla dziecka. Na początku – rozmiar. Trzeba wybrać produkt, który będzie dopasowany do wzrostu i wieku dziecka. Ręcznik, który kupujemy dla niemowlaka nie sprawdzi się w przypadku kilkulatka z prostego powodu – nie osłoni całego ciałka i nie można nim otulić naszej pociechy, by było jej ciepło.\nDla malutkich dzieci są ręczniki z kapturkiem (wówczas bardzo łatwo wychłodzić niemowlę i opatulenie mokrej główki jest bardzo ważną kwestią). W przypadku starszaków, nie jest to już takie konieczne, aczkolwiek i takie modele są dostępne.\nIstotną kwestią jest także skład materiału. To podstawa, jeśli kupujemy ręcznik. Nie powinno się wybierać tych, które mają w swoim składzie poliester. Dlaczego? Otóż może on działać drażniąco na delikatną skórę dziecka i co za tym idzie – wywoływać niezbyt przyjemne konsekwencje, świąd oraz zaczerwienienia. Najlepszy będzie ręcznik kąpielowy dla dziecka wykonany z bawełny lub frotte. Taki jest bowiem miły i przyjemny w dotyku, a do tego – naturalny, dzięki czemu można go stosować nawet w przypadku wrażliwej skóry.\nKupując ręcznik kąpielowy warto postawić na jakość. Z pewnością dłużej nam posłuży grubszy ręcznik, z wysokiej jakości materiałów. Warto przyjrzeć się także szwom – powinny być solidnie wykonane. Nie może być też żadnych wystających nitek – ich pociągniecie groziłoby rozpruciem się ręcznika.\nJak wiadomo – najmłodsi zwracają uwagę na wygląd. Chcą, by ręcznik do kąpieli był kolorowy, a najlepiej, by przedstawiał także ulubione postaci z bajek, filmów itp. Wśród chłopców dominują więc wzory ze Strażakiem Samem, Bingiem, Psim Patrolem, Batmanem czy Supermenem. Dziewczynki zaś preferują różowe ręczniki z księżniczkami, postaciami z Krainy Lodu, kucykami itp. Na szczęście, jeśli chodzi o kolorystykę to panuje tu „istne szaleństwo” – w sklepach znajdziemy chyba ręcznik kąpielowy dla dziecka w każdym wzorze i kolorze. Wielu rodziców jednak zapomina, że jest to element, na który zwracamy uwagę dopiero na końcu naszych zakupów i potem żałuje. Dlatego najpierw patrzymy na metkę i skład, a dopiero potem na barwę.\nHostessa – praca i zarobki\nUgly shoes – brzydkie buty podbijają ulice każdego miasta\nJakie są formalności związane z kupnem nieruchomości na...\nLampy wiszące do jadalni – jak wybrać oświetlenie...\nShow Car Shine – jak pielęgnować samochód latem?\nMaterac dla dziecka – jego wybór ma znaczenie!\nWakacyjny wyjazd z dziećmi – jak się przygotować?\nKredyt hipoteczny w Warszawie – wszystko co musisz...\nFototapeta 3D pomysłem na nieziemskie wnętrza!\nCo robi szeptucha?\nEleganckie sukienki na wesele dla 60 latki – najlepsze propozycje\nManicure tytanowy – dla kogo przeznaczony?\nZdrowe drugie śniadanie, które możesz zjeść w domu lub zabrać do pracy\nUgly shoesJak często wykonywać cytologięProgram Otwarte Strefy AktywnościMaterace termoelastyczne\nShow Car Shine – jak pielęgnować samochód latem? 27 maja 2022\nEkstrakt z zielonej herbaty na cenzurowanym – uważaj! 8 listopada 2021\nOpryszczka wargowa – czy jesteśmy na nią skazane? 19 października 2021\nNatka - Zawody przyszłości – kogo brakuje na rynku pracy?\nDominika - Zdrowe drugie śniadanie, które możesz zjeść w domu lub zabrać do pracy\nGabi - Manicure tytanowy – dla kogo przeznaczony?\nBaśka - Kobiety pokochały rozświetlacze – dlaczego?\nJulita - Pies ze schroniska – jak się przygotować?\n@2017 - LaczyNasSzminka.pl


kosmetyki modelujące - wszystko na temat kosmetyki modelujące w serwisie Milion Kobiet\nArtykuły dla frazy : kosmetyki modelujące (17)\nPrezentacja zawartości portalu dla wyrażenia kosmetyki modelujące. Przygotowany przez nas system wyszukiwania artykułów dla danego słowa kluczowego (w tym przypadku kosmetyki modelujące) daje możliwość bardzo szybkiego uzyskania satysfakcjonującej informacji dotyczącej tego, ile artykułów związanych z zapytaniem kosmetyki modelujące posiadamy w swoim serwisie. W tej chwili dla zapytania kosmetyki modelujące jesteśmy w stanie zaprezentować Ci kosmetyki modelujące materiałów. Najstarszy z artykułów na ten temat jest z Poniedziałek 06.06.2011 najnowszy z kolei został przez nas opublikowany Czwartek 21.11.2013. Nasz portal daje Ci możliwość śledzenia nowych treści (pojawiających się dla interesującego Cię zapytania kosmetyki modelujące ) przez kanał RSS. Dzięki nam na bieżąco będziesz informowany o zmianach, nowych treściach dotyczących tematu kosmetyki modelujące.


Utrata dowodu osobistego - co robić? Zagrożenia i wskazówki.\nZgubiłeś lub został Ci skradziony dowód osobisty? To okazja dla złodzieja danych!\nNie od dziś wiadomo jak ważna jest ochrona naszych danych osobowych i dokumentów jak dowód osobisty, paszport. Szczególnie dzisiaj, kiedy wiele spraw może zostać sfinalizowanych przez internet, po podaniu zaledwie kilku danych określonych w dowodzie osobistym, bez konieczności odwiedzin np. placówki bankowej.\nKradzież lub zguba dowodu osobistego – co robić?\nJeśli doszło do zdarzenia, w trakcie którego nasze dane osobowe mogły wpaść w niepowołane ręce, konieczne jest natychmiastowe powiadomienie banku o zaistniałej sytuacji i zastrzeżenie dowodu osobistego. Jeśli mamy pewność, że nasze dokumenty zostały skradzione, niezbędne jest powiadomienie Policji. Brak takiego działania wiąże się z realnym zagrożeniem wystąpienia daleko idących konsekwencji, takich jak posłużenie się naszymi danymi w celu uzyskania pożyczki.\nDowód osobisty to źródło informacji o osobie – imię, nazwisko, imię ojca, numer Pesel oraz seria i numer dowodu. Dane te pozwalają na zaciągnięcie zobowiązania w sieci, dlatego konieczna jest nasza natychmiastowa reakcja!\nCo grozi za posługiwanie się czyimiś danymi w celu uzyskania kredytu bankowego?\nOczywiście posługiwanie się naszymi danymi nie jest bezkarne, co nie zmienia faktu, że im szybciej zostanie podjęte przeciwdziałanie – tym większa szansa na uniknięcie problemów. Próba wyjaśnienia zaistniałej sytuacji bowiem może okazać się dla nas długotrwałym i kosztownym procesem. Posługiwanie się naszym dokumentem tożsamości, a także zaciąganie w związku z tym zobowiązań, uległo penalizacji w przepisach kodeksu karnego.\nZgodnie z regulacją art. 274 Kodeksu karnego, kto zbywa własny lub lub cudzy dokument stwierdzający tożsamość, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo nawet pozbawienia wolności. W art. 275 § 1 Kodeksu karnego uregulowano natomiast konsekwencje posługiwania się, kradzieży oraz przywłaszczenia czyjegoś dowodu, wskazano bowiem, że kto posługuje się dokumentem stwierdzającym tożsamość innej osoby albo jej prawa majątkowe lub dokument taki takie kradnie lub go przywłaszcza, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.\nPrzede wszystkim jednak uznać należy, że posłużenie się czyimś dokumentem w celu uzyskania kredytu znajduje swoje uregulowanie w art. 286 § 1 Kodeksu karnego, gdzie wskazano, że\nkto, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadza inną osobę do niekorzystnego rozporządzenia własnym lub cudzym mieniem za pomocą wprowadzenia jej w błąd albo wyzyskania błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębiorczego działania, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.\nNawet próba posłużenia się takim dokumentem jest karalna – mówimy wówczas o usiłowania oszustwa. Wprowadzenie w błąd polega oczywiście na poświadczeniu nieprawdy co do swojej tożsamości, a co to za tym idzie przecież również zdolności kredytowej. Osiągnięcie korzyści majątkowej dla sprawcy jest oczywiste – osoba taka, może być poszukiwana przez długi czas.\nNiekorzystne rozporządzenie mieniem polega na tym, że kredytodawca udzielił kredytu z zamiarem uzyskania jego spłaty. Problemy zaczynają się wówczas kiedy rzekomy kredytobiorca wskazuje, że nigdy nie zawierał żadnej umowy i pierwszą informacją dla niego w tym zakresie są np. pisma czy telefon z banku. Po zaistnieniu takiej sytuacji niezbędne jest podjęcie działania, jak przede wszystkim poinformowanie o sytuacji organów ścigania, a także współpraca z bankiem. Dlatego też właśnie tak istotne jest zastrzeżenie swoich danych po zagubieniu czy kradzież dokumentu – bez takiego działania możemy po prostu okazać się niewiarygodni dla kredytodawcy, który zgłosi się po spłatę udzielonego kredytu. Stąd bardzo ważny morał – chrońmy nasze dane.\nOd oszustwa uregulowanego w regulacji art. 286 Kodeksu karnego należy rozróżnić przestępstwo wskazane w regulacji art. 297 Kodeksu karnego, polegające na oszustwie finansowym. Zgodnie z art. 297 § 1 Kodeksu karnego:\nkto w celu uzyskania dla siebie lub kogo innego, od banku lub jednostki organizacyjnej prowadzącej podobną działalność gospodarczą na podstawie ustawy lub albo od jej organu lub instytucji dysponujących środkami publicznymi – kredytu, pożyczki pieniężnej, poręczenia, gwarancji, akredytywy, dotacji, subwencji, potwierdzenia przez bank zobowiązania wynikającego z poręczenia lub z gwarancji lub podobnego świadczenia pieniężnego na określony cel gospodarczy, instrumentu płatniczego lub zamówienia publicznego, przedkłada podrobiony, przerobiony, poświadczający nieprawdę lub nierzetelny dokument albo nierzetelne, pisemne oświadczenie dotyczące okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego, instrumentu płatniczego lub zamówienia podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.\nDefinicji dokumentu należy szukać w art. 115 § 14 Kodeksu karnego. Zgodnie z powołaną regulacją dokumentem jest każdy przedmiot lub inny zapisany nośnik informacji, z którym jest związane określone prawo, albo który ze względu na zawartą w nim treść stanowi dowód prawa, stosunku prawnego lub okoliczności mających znaczenie prawne.\nZa okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania np. kredytu bankowego jest chociażby oświadczenie o sytuacji majątkowej, czy osobistej potencjalnego kredytobiorcy. Mają one znaczenie dla ustalenia przez kredytodawcę zdolności kredytowej. Należy mieć na uwadze, że umowa kredytu jest umową zaufania i kredytodawca w dużej mierze polega właśnie na oświadczeniach i informacjach przekazanych przez osobę ubiegającą się o kredyt. Za środek płatniczy uznać należy m.in. kartę kredytowa. Możliwość jej uzyskania również wiąże się z koniecznością przekazania do banku informacji, które pozwolą ustalić, czy osoba ubiegające się o wydanie karty kredytowej posiada zdolność do regulowania zobowiązań wynikających z posługiwania się kartą kredytową.\nMając na uwadze powyższe, bardzo istotne jest aby wypełniając dokumenty niezbędne dla uzyskania kredytu wykonywać przedmiotową czynność w sposób odpowiedzialny i rzetelny.\nZasada ograniczonego zaufania i rozwaga\nMając na uwadze powyższe, posługując się swoimi danymi, należy kierować się zasada ograniczonego zaufania. Warto rozważyć przetrzymywanie istotnych dokumentów na komputerze w folderze zabezpieczonym hasłem, przesyłanie skanów dokumentów zakodowanym pliku. Nie udostępniajmy naszych dokumentów ani danych osobom postronnym bez potrzeby, pilnujmy dokumentów zarówno w mieszkaniu, jak i w torebce. Po ich utracie podejmujmy szybkie i zdecydowane działanie. Pamiętajmy, że ktoś może posłużyć naszym dokumentem zawierając umowę kredytu za drugiej strony ekranu komputera, co uniemożliwi dokonania weryfikacji chociażby za pomocą posiadanego zdjęcia.


Szlakami Huncwotów: XII. "Magia" świąt\nXII. "Magia" świąt\nPrzepraszamy Was ogromnie, za naszą nieobecność. Wbrew pozorom wcale nie umarłyśmy, może trochę się zakopałyśmy pod stosem podręczników, zeszytów i zadań maturalnych. Rozdział miał być opublikowany dużo prędzej, ale jak to mawia nasz nauczyciel historii "życie jest okrutne, a w szkole tym bardziej". Na szczęście notka pojawia się dzisiaj i pragniemy ją zadedykować: Arvis, Dorcas, Małej Czarnej, i Repesco . Dziękujemy za to, że jesteście z nami od początku i cały czas śledzicie naszą historię. Jesteście cudowne!\nWiemy, że nagromadziło nam się kilka nominacji do LBA. Jest nam niezmiernie miło, że jest ich aż tyle. Same powoli przestajemy się w nich orientować. Na wszystkie odpowiemy, ale zrobimy to dopiero w przerwie świątecznej, wybaczcie, niestety prędzej nie znajdziemy czasu.\nA teraz już nie przynudzamy, tylko zapraszamy do czytania! ;)\nPod koniec grudnia w Hogwarcie zawitała w końcu zima. Błonia i Zakazany Las przykryte były pierzyną białego puchu, toteż zachwyceni tym faktem uczniowie spędzali większość czasu wolnego poza murami szkoły. Urządzali zacięte bitwy na śnieżki, lepili bałwany, niektórzy próbowali nawet budować śnieżne hipogryfy, które niestety wcale nie przypominały tych oryginalnych. Jednak nie wszyscy byli zachwyceni tą zimową aurą. Pan Filch dostawał wręcz białej gorączki na widok wielkich kałuży w Sali Wejściowej. Sprawcami tych powodzi, jak w myślach nazywał je szkolny woźny, byli oczywiście przemoczeni po zimowych harcach młodzi czarodzieje. Jednak nie tylko pan Argus nie pałał entuzjazmem, podobnie nastawiona była także pani Pomfrey, która każdego dnia podawała przeziębionym studentom swoje zapasy eliksirów, przeklinając w myślach ich nieodpowiedzialność i głupotę. Jednak uczniowie wcale nie przejmowali się narzekaniami woźnego i pielęgniarki, ponieważ w Hogwarcie wyczuwalna była świąteczna atmosfera. Wszytko to za sprawą Hagrida, taszczącego do zamku wielkie choinki, które z wielkim zapałem przystrajał profesor Flitwick, śpiewając pod nosem piosenkę o zaczarowanych bombkach. Świąteczny entuzjazm udzielił się także Huncwotom, którzy całkiem niedawno wrócili z Hogsmeade, gdzie zakupili gwiazdkowe upominki dla najbliższych. Chłopacy rozsiedli się wygodnie w starych fotelach przed kominkiem. Na ich twarzach malował się wyraz głębokiego zadowolenia, jedynie Lupin był jakiś posępny. Właściwie nikogo nie powinno to dziwić. Chłopak zachowywał się tak od ostatniej pełni, a właściwie od chwili, kiedy dowiedział się o tym, co zrobił. Czuł się winny względem Syriusza i żadne argumenty nie były w stanie uświadomić mu, że Łapa i pozostali Huncwoci nie mają mu tego za złe. Remus oczywiście wiedział lepiej i od razu zapowiedział, że następną pełnię spędza samotnie. Tłumaczył się tym, że nie chce narażać swoich przyjaciół, że to co zrobili było najczystszą głupotą. Oczywiście James i Syriusz zignorowali paplaninę kolegi, a Peter jak zwykle poszedł w ich ślady.\n- Luniek! - warknął James – Przestań się tym w końcu zadręczać! Nic takiego się nie stało. Wszyscy żyją – dodał z uśmiechem.\n- James! Czy ty siebie słyszysz? - wybuchnął prefekt – To, co stało się z Syriuszem, to nic?! - zapytał wyraźnie rozwścieczony.\n- Łapa spędził prawie trzy tygodnie w szpitalu, dostaliśmy ten cholerny szlaban, ale nikt się nie zorientował, co tak naprawdę się stało – powiedział spokojnie Rogacz.\n- I mówisz, że nic się nie stało?! - teraz ton głosu Remusa przeraził grupę trzecioklasistek, które siedząc przy stoliku, skrobały jakieś wypracowanie. Dziewczęta zabrały swoje rzeczy i udały się do dromitorium.\n- Luniaczku, uspokój się, bo jeszcze ktoś cię usłyszy – powiedział okularnik.\n- Przecież Syriusz mógł zginąć! Wszyscy mogliście! - syknął Lupin przez zaciśnięte zęby.\n- Remus, przestań dramatyzować – do rozmowy wtrącił się teraz Syriusz - Twoje ostre pazurki zostawiły mi wprawdzie trzy jakże urocze szramy, które właśnie się zabliźniają. Ale wcale nad tym nie ubolewam. Przeciwnie. Wiesz, jak fajnie wyrywa się panny na opowieść o straszliwym potworze z Zakazanego Lasu, któremu musiałem stawić czoła? - zapytał wyraźnie ucieszony.\n- Jesteście totalnie nieodpowie... - niestety Remusowi nie dano dokończyć, ponieważ do salonu wkroczyła właśnie profesor McGonagall, która trzymała w swych dłoniach wielgachny zwój pergaminu. Zastępczyni dyrektora, jak co roku, przyszła do swoich podopiecznych, aby sporządzić listę osób, które Boże Narodzenie planują spędzić w zamku. Tylko troje Gryfonów oznajmiło, że nie planują wracać na święta domu. Kobieta zapisała ich nazwiska na swojej liście, przypomniała Gryfonom, że za chwilę rozpoczyna się kolacja i opuściła pokój. Po jej wyjściu przyjaciele nie podejmowali już tematu pełni. James i Syriusz uważali, że Remus przesadza. Peter jak zwykle niewiele rozumiał z tej rozmowy, a Lupin zrezygnował z tłumaczenia przyjaciołom, jak bardzo jest dla nich niebezpieczny. Uznał, że teraz nie będzie ich przekonywał, ponieważ i tak nie trafiają do nich żadne argumenty. Jednocześnie obiecał sobie, że nie pozwoli im pójść ze sobą następnym razem. To przecież jego problem i musi poradzić sobie z tym sam. Nie może nikogo narażać, a już na pewno nie tej trójki, która mimo tego że zna jego, jak to zwykli określać, „futerkowy problem”, nie odtrąciła go. Jego rozmyślania przerwała Lily, która go zagadnęła:\n- Remus, dziękuję ci, że pożyczyłeś mi ten „Poradnik eliksowara” - powiedziała dziewczyna, wyciągając w stronę kolegi rękę, w której trzymała ową książkę – Naprawdę wiele się z niego dowiedziałam. Wiedziałam, że eliksiry są fascynujące, ale nie wiedziałam, że aż tak! - powiedziała ucieszona. Jej uśmiech jednak nieco przygasł, gdy jej zielone oczy napotkały wzrok Blacka. Dziewczyna szybko pożegnała się z Lunatykiem i odeszła. Jej dziwne zachowanie nie uszło uwadze Jamesa. Jako szukający był przecież obdarzony nieprzeciętną spostrzegawczością i widział, że Evans od kilku dni zachowuje się dziwnie w stosunku do Łapy. Już nie narzuca mu się z tymi swoimi korepetycjami z eliksirów i co więcej nie odpowiada nawet na syriuszowe „cześć” posyłane w jej stronę. Potter zastanawiał się, co może być przyczyną tak dziwnej sytuacji. Przecież Black zachowywał się normalnie. Nigdy nie darzył Lily wielką sympatią. Traktował ją jak zwykłą koleżankę i tak robił także teraz. Natomiast pani prefekt wyglądała, jakby Syriusz bardzo ją uraził. Rogacz postanowił, że nie będzie snuł żadnych bezpodstawnych domysłów. Mógłby dojść do złych wniosków. Okularnik po prostu zagadnął swojego najlepszego przyjaciela:\n- Łapciu, nie sądzisz, że Evans zachowuje się jakoś dziwnie? Pokłóciliście się na ostatnich korkach czy co? - zapytał zdezorientowany chłopak.\n- Eeee... - zaczął niepewnie Black – Może chodźmy do dormitorium, co? Zdaje mi się, że szykuje nam się poważna rozmowa. - Huncwoci dźwignęli się więc z miejsc, które zajmowali i za radą długowłosego udali się do sypialni.\n- No to o co chodzi z Lily? - zapytał wyraźnie zaintrygowany Potter\n- Wcale się nie pokłóciliśmy – powiedział zgodnie z prawdą Gryfon - Tylko ona...\n- Co ona? - zapytał przerażony James, przerywając tym samym swojemu kumplowi.\n- No bo ona próbowała mnie pocałować – powiedział Syriusz na jednym wydechu. Oczy szukającego Gryfonów przybrały teraz rozmiar galeonów. James nie za bardzo wiedział co ma ze sobą zrobić. Ma obić Łapie ryj, zrobić Lilce awanturę czy może iść i pocałować Dorcas, tak po prostu, żeby sprawiedliwości stało się zadość? Black jakby odgadł niecne zamiary przyjaciela, bo od razu pospieszył z wyjaśnieniami – Ale się nie pocałowaliśmy. James, przecież wiesz, że nigdy bym tego nie zrobił. Nie wiem, co jej strzeliło do głowy. Nawet nie próbowałem się tego dowiedzieć, ale myślę, że jasno dałem jej do zrozumienia, iż mnie nie interesuje i że raczej zdania w tej kwestii nigdy nie zmienię. Powinienem powiedzieć ci o tym wcześniej, ale najpierw pełnia, potem skrzydło szpitalne i jakoś wyleciało mi to z głowy. Wybacz, stary – powiedział Łapa. Rogacz poczuł niewysłowioną ulgę. Syriusz po raz kolejny udowodnił, że jest prawdziwym przyjacielem, który nigdy nie posunąłby się do zdrady. James wyszczerzył się w stronę Blacka. W ten sposób wyrażał swoją wdzięczność. Jednak Potter nie był do końca szczęśliwy. Jakim cudem Lily woli Syriusza? I od kiedy ona go lubi? Chłopak był wyraźnie rozgoryczony. Przecież byli z Łapą jak dwie krople wody. Zawsze razem. Wspólne wybryki, szlabany, obaj mieli powodzenie u dziewcząt, obaj świetnie latali na miotłach, obaj byli podziwiani przez innych uczniów. To właśnie te cechy charakteru Jamesa wiecznie irytowały Evansównę, a przynajmniej ona tak twierdziła. Jak to się stało, że u Syriusza jej nie przeszkadzały, a wręcz ją pociągały? Szukający Gryfonów rzucił się na swoje łóżko i zaciągnął kotary. Przyjaciele postanowili, że nie będą mu przeszkadzać. Znali Jamesa i wiedzieli, że wszystkim czego ten teraz potrzebuje, jest odrobina samotności. Poza tym co mieliby mu powiedzieć w zaistniałej sytuacji? Troje Huncwotów udało się więc na kolację, zostawiając okularnika z jego myślami.\nJedyną rzeczą, jaką czuł teraz Potter, była wściekłość. Chłopak był bezgranicznie rozwścieczony. Nie, nie na Syriusza, ale na Lilkę. Jak ona tak mogła? Jak mogła wrzeszczeć na niego za coś, co tak naprawdę podziwiała w Blacku? To było po prostu niesprawiedliwe! I strasznie dwulicowe!\nLily Evans, kryształowa dziewczyna, prymuska, ulubienica nauczycieli, pani prefekt, prawiąca wszystkim morały, sama gra nieczysto! James otworzył szufladę swojej szafki nocnej i wyjął z niej małe zawiniątko. Rozwinął ozdobny papier. Na jego dłoni spoczywał teraz połyskujący, srebrny wisiorek w kształcie jelonka, który z gracją zwisał na delikatnym łańcuszku. Potter kupił go w mugolskiej części Londynu, kiedy w wakacje udał się na Pokątną, by zakupić swoje szkolne wyposażenie. Gdy tylko go ujrzał, od razu pomyślał o Lily. Wiedział, że ten drobny jelonek pięknie wyglądałby, spoczywając w zagłębieniu jej szyi. Bez zbędnych zastanowień chłopak kupił ten drobiazg. Postanowił, że ofiaruje go swojej ukochanej z okazji Bożego Narodzenia. Nie zwracał uwagi na to, czy dziewczyna zrozumie symbolikę tego upominku. Ważne, że on wiedziałby, o co w tym wszystkim chodzi. Chciał podarować jej część siebie. Ten jelonek miał symbolizować jego drugą naturę. Chciał być dumny, widząc, że jego ukochana nosi część jego samego. Ale teraz postanowił, że nie wręczy jej tego prezentu. Nie zrobi tego, bo Evans i tak na nim nie zależy. Stwierdził, że już dosyć. Wystarczy uganiania się za tą rozkapryszoną dziewczyną, która i tak nie docenia jego starań. Od dzisiaj ta ruda wiewióra go nie obchodzi! Wpatrując się w połyskującego jelonka, James przysiągł sobie, że to koniec. Koniec z Lily Evans! Rozczochraniec ponownie otworzył szufladę i wepchnął wisiorek w jej najciemniejszy kąt.\nTroje Huncwotów siedziało właśnie w swoim przedziale. Remus przynaglony koniecznością wypełniania obowiązków prefekta nie mógł im towarzyszyć. Przyjaciele jednak nie narzekali na ten fakt. Z jednej strony brakowało im towarzystwa Lunatyka, z drugiej jednak cieszyli się, ponieważ nie musieli słuchać jego wykładów na temat odpowiedzialności. Chłopacy grali w Eksplodującego Durnia, kiedy James nagle wybiegł jak oparzony z przedziału. Syriusz i Peter spojrzeli po sobie niepewnie, niewiele rozumiejąc z tej sytuacji. Nie widzieli bowiem tego, co zauważył ich przyjaciel. Oczom Pottera ukazała się sylwetka jego szkolnej koleżanki – Stelli McGregor. Dziewczyna była bardzo ładną, blondwłosą piątoklasistką. Okularnik rozmawiał z nią zaledwie parę razy na wróżbiarstwie, które Gryfoni mieli właśnie z Krukonami. Te kilka spotkań utwierdziło go w przekonaniu, że jego koleżanka jest naprawdę sympatyczna.\n- Cześć, Stella – zagadnął Rogacz.\n- O, James. Hej – powiedziała blondynka, uśmiechając się słodko.\n- Nie zechciałabyś pójść ze mną do Hogsmeade w pierwszy weekend po świątecznej przerwie? - zapytał, posyłając jej huncwocki uśmiech.\n- Bardzo chętnie – odpowiedziała, a grupa koleżanek, która ją otaczała, zaczęła chichotać. Potter jednak nie zwrócił na to najmniejszej uwagi.\n- To jesteśmy umówieni – powiedział – Wesołych Świąt, Stella – zakończył rozmowę i powrócił do swoich przyjaciół. Gdy tylko wszedł do przedziału, Łapa i Glizdek obdarzyli go zdziwionym spojrzeniem.\n- No co? - zapytał zdezorientowany okularnik.\n- Stary, co to miało być? - zapytał Black.\n- Niby co? - powiedział rozczochraniec, zajmując miejsce.\n- Od kiedy interesuje cię McGregor? - zapytał Peter, na co James tylko przewrócił oczami. Reakcja przyjaciół szczerze go bawiła. Już nie można porozmawiać z dziewczyną? Nie tylko Evans istnieje na tym świecie, a poza tym on nie chciał już mieć z nią nic wspólnego.\n- Od razu interesuje. Po prostu zaprosiłem ją do Hogsmeade. Stella wydaje się być całkiem miła i postanowiłem, że chcę ją bliżej poznać – powiedział spokojnie tak, jakby było to najbardziej oczywistą rzeczą. Sądząc po wytrzeszczonych ze zdumienia oczach Łapy i Glizdogona, oni wcale nie uważali, że James zachowuje się normalnie. Przeciwnie, Syriusz nawet uważał, że jego przyjaciel postradał zmysły, o czym świadczył fakt, że umawia się z kimś innym poza Lily.\n- A co z rudą? - zapytał długowłosy.\n- Skończyłem z nią. Już wam o tym mówiłem – powiedział i na nowo zajął się wcześniej przerwaną grą. Black nic nie powiedział, ale był przekonany, że jego przyjaciel wcale nie odpuścił. Po prostu chwilowo wściekł się na Evansównę i postanowił zademonstrować to całemu światu, udając, że dziewczyna wcale go nie obchodzi. Syriusz zastanawiał się tylko, jak długo Rogacz wytrzyma.\nLily Evans z płaczem rzuciła się na swoje łóżko. Wiedziała już, że to było najgorsze Boże Narodzenie w jej życiu, a to wszystko za sprawą jej jedynej siostry. Dziewczęta były kiedyś najlepszymi przyjaciółkami. Niestety wszystko się zmieniło, kiedy młodsza córka Evansów została przyjęta do Hogwartu. Od tamtego momentu Petunia znienawidziła swoją siostrę i wcale tego nie ukrywała. Zawsze wyzywała Lily od dziwolągów, dziwadeł. Mówiła jej, że jest chora psychicznie i że rodzice powinni zamknąć ją w szpitalu dla obłąkanych. Ruda bardzo to przeżywała. Zawsze ilekroć kłóciła się z siostrą, robiło jej się przykro, ale mimo to miała nadzieję, że jeszcze kiedyś się pogodzą. Miała nadzieję, że Petunii przejdzie. Niestety dzisiaj jej siostra pogrzebała tę nadzieję, wykrzykując Lily w twarz, że jej nienawidzi i że wolałaby wcale nie mieć siostry niż być spokrewnioną z takim dziwadłem. Jak ona mogła coś takiego powiedzieć? I jak mogła ją tak bardzo nienawidzić. Przecież to nie jest jej wina, że jest czarownicą! Oddałaby wszystko, aby Petunia także była obdarzona magiczną mocą, ale nie mogła przecież nic z tym zrobić! Naprawdę chciałaby, żeby jej siostra wraz z nią chodziła do Hogwartu. Kilka razy próbowała przekonać Dumbledore'a, aby na to pozwolił, jednak dyrektor pozostawał nieugięty. Po jakimś czasie Lily zrozumiała, że Petunia nie może podjąć nauki w jej szkole. Ruda jednak próbowała pogodzić się z siostrą. Próbowała za każdym razem, kiedy tylko przebywała w domu. W obecności Petunii nigdy nie opowiadała o swoim świecie i magii, nie chciała jej irytować. Próbowała z nią rozmawiać, ale starsza siostra pozostawała nieugięta. Na wszelkie próby rozmowy reagowała agresją. Nie pomogły nawet prośby rodziców. Lily była coraz bardziej zrozpaczona i bezsilna. Nie wiedziała, jak pogodzić się z Petunią. Miała wprawdzie wspaniałe przyjaciółki, ale żadna z nich nie była w stanie zastąpić jej siostry. Jednak nie tylko to tak bardzo martwiło panią prefekt. Dziewczyna przejmowała się także swoją pogarszającą się relacją z najlepszym przyjacielem – Severusem. Od jakiegoś czasu chłopak miał dla niej coraz mniej czasu, widywali się zaledwie raz w tygodniu. Coraz częściej miała wrażenie, że Ślizgon męczy się w trakcie tych spotkań. Dzisiaj także ją zawiódł. Zaprosiła go na świąteczną herbatę, chciała wyrwać go z domu, w którym ciągle kłócili się jego rodzice. Chciała spędzić z nim trochę czasu, chciała podzielić się z nim swoimi zmartwieniami związanymi z Petunią, chciała po prostu złożyć mu świąteczne życzenia. On, mimo tego że obiecał przyjść, złamał dane jej słowo. Lily dawno nie czuła się tak samotna. Miała wrażenie, że wszyscy ją opuścili, nawet Potter, który wyjątkowo w tym roku nie wysłał jej sowy z życzeniami. Gdyby tego było mało, panna Evans czuła się źle sama ze sobą. Jej głowę zaprzątała cała ta pokręcona sytuacja z Syriuszem. Ruda bardzo długo myślała o tym, co się ostatnio stało i musiała przyznać, że ani trochę siebie nie rozumiała. Przecież Black wcale jej nie interesował. Był przystojny, to prawda i ostatnio wydawał się nawet nieco bardziej ludzki, ale na pewno nie chciała się z nim wiązać. Nie wiedziała, dlaczego zachowywała się tak, jakby ktoś nafaszerował ją eliksirem miłosnym. Nie wiedziała, co strzeliło jej do głowy, że próbowała go pocałować. Gdy teraz o tym myślała, wzdrygnęła się. Może nawet trochę polubiła Łapę, ale nic poza tym. Może faceci mają jednak rację i dziewczyny faktycznie są skomplikowane? Lily miała już dość tej sytuacji. Nie chciała czuć już zażenowania za każdym razem, gdy na jej drodze stawał Syriusz. Dlatego też chwyciła za pióro i kawałek pergaminu, które spoczywały na jej biurku. Postanowiła, że naprawi całe to zamieszanie, które spowodowała.\nDorcas żałowała, że nie została w zamku. Dziewczyna szczerze nienawidziła świąt. Nienawidziła tej atmosfery sztuczności, która jej zdaniem była nieodłącznym elementem Bożego Narodzenia. Przynajmniej w jej domu zawsze tak to wyglądało. To właśnie tego dnia jej wiecznie kłócący się rodzice zasiadali do jednego stołu, udając, że są wielką, kochającą się rodziną. Meadowes miała tego dość. Irytowały ją te przesadne i nieszczere uprzejmości, którymi jej rodzice się obdarzali. Nie miałaby nic przeciwko prawdziwemu pogodzeniu, ale wiedziała, że w tym domu zawieszenie broni będzie trwało tylko jeden dzień. Jutro jej rodzice znów zaczną się kłócić, ojciec znowu zacznie pić, a matka znów będzie uciekać do koleżanek, byleby tylko nie siedzieć w domu z mężem, którego nienawidziła i córką, z którą nie umiała rozmawiać.\n- Kochanie, mógłbyś mi podać misę z indykiem? - Gabriella Medowes skierowała te pytanie w stronę swojego męża.\n- Ależ oczywiście, kochanie – powiedział potulnie pan Kevin – Dorcas, skarbie, też masz ochotę? - zapytał, patrząc na córkę.\n- Przestańcie! - krzyknęła dziewczyna, wstając z miejsca. - Po co to robicie?! Po co udajecie, jak bardzo się kochamy, skoro jutro wszystko będzie jak dawniej?! Znów przestaniemy ze sobą rozmawiać! Ojciec znów się upije, a ty, mamo wyjdziesz z domu, nawet o nas nie myśląc! Darujcie sobie te uprzejmości, bo zaraz się porzygam! - zszokowana Gabrielle spojrzała na córkę, która nigdy się tak nie zachowywała. Nie wiedziała, czy powinna milczeć, czy może zacząć mówić, żeby ratować sytuację. Jej dylemat rozwiązał Kevin, który w tym momencie po prostu podszedł do córki i wymierzył jej siarczysty policzek. Czarnowłosa poczuła tylko tępy ból po prawej stronie twarzy.\n- Przynajmniej jesteś szczery, tato – powiedziała i nie zwracając uwagi na nic, udała się do swojego pokoju.\nWedług Anne święta straciły swój urok cztery lata temu. Właśnie cztery lata wcześniej w dniu Bożego Narodzenia, zmarła jej mama. Sylvia Loran była cudowną kobietą. Była to taka osoba, w której towarzystwie każdy czuł się dobrze. Nikt nie spodziewał się, że odejdzie ona tak szybko, zostawiając męża, troje synów i jedyną córkę. Anne nigdy nie pogodziła się ze śmiercią matki. W męskim towarzystwie ojca i braci czuła się samotna. Kochała ich całym sercem. Ale nie wyobrażała sobie tego, że mogłaby się zwierzyć ojcu. Nie miałaby odwagi powiedzieć mu o swoich uczuciach do Remusa. Taką rozmowę powinna odbyć z matką. To właśnie ona powinna rozmawiać z nią o damsko-męskim świecie uczuć. Dzisiaj tęsknota dziewczyny była jeszcze bardziej dotkliwa. Boże Narodzenie, które w większości domu było radosnym świętem, w domu Loranów była smutną rocznicą śmierci, o której w dokuczliwy sposób przypominało puste miejsce przy stole, które zazwyczaj zajmowała Sylvia. To właśnie ona nadawała świętom uroku. We wszystkich jej gestach, którymi obdarzała swoje dzieci, widoczna była matczyna miłość. Na swojego męża zawsze spoglądała tak, jak robiła to w dniu ślubu. Loranowie naprawdę się kochali i każdy, kto ich znał, zazdrościł im tej miłości. Teraz ich rodzinny dom nie był już tak ciepły i przyjazny. Wyczuwalna była w nim atmosfera głęboko skrywanego smutku i tęsknoty za Sylvią.\nDla Jamesa tegoroczne Boże Narodzenie nie było szczęśliwe. Mimo tego, iż obiecał sobie, że nie będzie myślał o Lily, wciąż to robił. Odkąd tylko Syriusz powiedział mu o dziwnym zachowaniu Evans, Potter cały czas analizował tą sytuację. Im dłużej się nad tym zastanawiał, tym bardziej chore wnioski wyciągał. Może Evans jest szaleńczo zakochana w Syriuszu? I dlatego tak źle traktuje jego, Jamesa, bo nie jest on Łapą, do którego wzdycha? Może dlatego tak się wścieka, bo Syriusz nie zwraca na nią uwagi? Rogacz nie wiedział, co ma robić. Jak ma zniechęcić Lily do Blacka? I co robić, żeby w końcu jej zaimponować? Przecież tak się starał! Robił wszystko, żeby ją uszczęśliwić, a ona i tak tego nie doceniała. Może faktycznie powinien dać sobie z nią spokój? A może powinien wymyślić coś naprawdę imponującego i tym sposobem zdobyć jej serce? James był zły sam na siebie. Po co umawiał się ze Stellą? Przecież to wcale nie zbliży go do Evans. Przeciwnie, dziewczyna pewnie pomyśli, że się zakochał w Krukonce i dalej będzie podrywać Syriusza. Czasami Potter żałował, że w ogóle poznał Lily. Miał wrażenie, że gdyby nie ona, jego życie byłoby o wiele łatwiejsze!\nSyriusz Black nawet nie liczył, że jego święta będą udane. Nigdy takie nie były. Zawsze były okropne, ale stały się jeszcze gorsze, kiedy to Tiara Przydziału umieściła go w Gryffindorze. Chłopak nienawidził Bożego Narodzenia. Tego dnia cała jego pokręcona rodzina spotykała się w domu Blacków przy Grimmuald Place. Wszyscy rozmawiali tylko o tym, jaki to Dumbledore jest zły i jak wielki błąd popełnia, przyjmując do szkoły wszystkich, którzy nie są czystej krwi. Szlachetny ród Blacków uważał także, że cały podział na domy jest bezpodstawny, ponieważ ich zdaniem tylko uczniów Slytherinu można nazwać prawowitymi czarodziejami. Reszta nie jest godna, żeby szczycić się tym tytułem. Oczywiście wszystkie ciotki i wujkowie pocieszali Walburgię i Oriona. Mówili im, aby nie przejmowali się Syriuszem, zaznaczając, że nawet w najbardziej znakomitych, czarodziejskim rodach trafiają się czarne owce. Orion dziękował wtedy im wszystkim, mówiąc, że nie wie jak to możliwe, aby w żyłach takiego plugawca, którym w jego mniemaniu był jego rodzony syn, płynęła jego krew. Wielokrotnie powtarzał, że Syriusz to największa porażka, jaką poniósł w całym swoim życiu i dziękował wtedy całej rodzinie za zrozumienie. Łapa nic nie mówił, przywyknął do tego, że rodzice nie mówią o nim wcale, zupełnie tak, jakby nie istniał, albo nazywają go swoim największym życiowym niepowodzeniem. Szczerze powiedziawszy, Syriusz także żałował, że rodziny się nie wybiera. Gdyby było to możliwe, na pewno jego wybór padłby na jakąś normalną, spokojną rodzinę.\n- Staraliśmy się wyperswadować mu te wszystkie głupoty z głowy, naprawdę – powiedziała Walburgia – Ale nie mamy siły przebicia, bo Syriusz wybiera sobie nieodpowiednich przyjaciół, co jest dość zrozumiałe, zważywszy na to, że jest w Gryffindorze. Potterowie są wprawdzie czystej krwi, ale co z tego? Wszyscy wiemy, że to kochasie i obrońcy szlam. To pewnie ten ich chłopak tak bardzo wpływa na naszego syna .\n- James Potter to szaleniec – wtrąciła się Bellatriks - I do tego jest zdrajcą krwi. Ugania się za Lily Evans. Zdaje mi się Syriusz się z nią koleguje – dodała\n- Evans? Nie znam tego nazwiska. Chyba nie są czystej krwi. Jest mieszańcem? - zapytał Orion.\n- Nie, wujku – znów odezwała się Bella – Pochodzi z rodziny mugoli.\n- A więc szlama! Wstydziłbyś się, Syriuszu! - krzyknęła Walburgia. Tego było za dużo dla młodego Blacka. Nie obchodziło go to, że rodzice się go wstydzą i traktują go gorzej od Stworka – ich domowego skrzata. Jednak nie pozwoli na to, aby obrażali jego przyjaciół!\n- Przepraszam, że moi przyjaciele w przeciwieństwie do was, są normalni! - powiedział Syriusz - Dobrze wiem, że najchętniej zabilibyście wszystkich, którzy nie są czystej krwi. Zatem życzę kochanej rodzince pomyślnego układania wizji oczyszczenia świata z mugoli. Przepraszam, że sam nie będę w tym uczestniczył, ale myślę, że dla takiego plugawca jak ja i tak nie znajdziecie miejsca w tym jakże szlachetnym planie – zakończył chłopak i udał się do swojego pokoju. Leżąc na łóżku, spoglądał na złotego lwa Gryffindoru, który znajdował się nad jego łóżkiem. Pamiętał tą chwilę, kiedy stara Tiara Przydziału oznajmiła wszystkim, że młody Black, ku zaskoczeniu wszystkich został Gryfonem. Pamiętał radość, która mu wtedy towarzyszyła. Cieszył się, że nie trafił do Slytherinu. Już wtedy, jako jedenastoletni chłopiec, wiedział, że nie chce iść w ślady swoich rodziców. Dzisiaj uważał, że może być z siebie dumny. Odkrył, że tylko nasze wybory mogą zdecydować o tym, kim się staniemy. Nazwisko i pochodzenie nie mają na to żadnego wpływu. Jego rozmyślania przerwała mała sówka, stukająca w jego okno. Wyglądała ona znajomo, jednak Black nie mógł sobie przypomnieć do kogo należy. Chłopak wpuścił ptaka do pokoju i odebrał od niego białą kopertę, na której zgrabnym pismem napisane było jego imię i nazwisko. Zaciekawiony otworzył kopertę i wyciągnął list.\nChciałam Cię przeprosić za moje ostatnie zachowanie. Wiem, że zachowywałam się naprawdę dziwnie, aż boję się, co sobie o mnie pomyślałeś. Chcę, żebyś wiedział, że nic do Ciebie nie czuję. Po prostu nie wiem, co strzeliło mi do głowy i jeszcze raz przepraszam. Mam nadzieję, że po powrocie do szkoły będziemy mogli dalej się kolegować.\nCiałem Remusa zawładnął teraz jeden wielki ogień. Chłopak czuł się jakby ktoś odrywał mu mięśnie od kości. Ten okropny ból powalił go na podłogę małej drewnianej szopy. To właśnie tutaj miał przyjąć swoją gorszą postać. Dlaczego właśnie dzisiaj? Dlaczego musiał niszczyć swojej rodzinie święta? Dlaczego musiał być sam? Obiecał sobie, że już nigdy nie pozwoli przyjaciołom na to, aby towarzyszyli mu podczas pełni. Ale teraz, gdy już raz zobaczył, że w czasie pełni nie musi być sam, jego samotność była jeszcze bardziej dotkliwa. Teraz na drewnianych deskach leżał już wilkołak. Stwór podniósł się na nogi i dając upust swoim uczuciom, zawył przeciągle.\nSzczęśliwy Peter siedział przy świątecznym stole. Korzystając z pobytu w domu, zajadał się smakołykami, które przygotowała jego matka. Pani Pettigrew była doskonałą gospodynią. I żadna z uczt w Hogwarcie nie mogła równać się z jej kulinarnymi umiejętnościami. Rozochocony Glizdogon sięgał właśnie po czwarty kawałek matczynego piernika, kiedy usłyszał głos swojego starszego brata:\n- Może przestałbyś już jeść, tłuściochu? Nie widzisz,jak wyglądasz? Jeszcze trochę a nie przeciśniesz się przez drzwi!\nPeter nic nie odpowiedział. Zrezygnował z jedzenia piernika. Jego brat był dla niego okropny. Za każdym razem się z niego naśmiewał. Wytykał mu nadwagę i to, że nigdy nie miał dziewczyny. Uważał Petera za beznadziejnego czarodzieja, który nigdy niczego nie osiągnie. Zawsze krytykował jego kiepskie oceny. Powtarzał mu, że jest nikim, bo nie gra w szkolnej drużynie Quidditcha. Wcale nie musiał tego robić. Peter i tak zawsze uważał się za gorszego, bo ojciec nieustannie porównywał go do starszego brata. Mark Pettegrew był chodzącym ideałem. Był przystojny, wysportowany i dowcipny, zawsze był dobrym uczniem, ze wszystkich OWUTEM-ów dostał „W”, był kapitanem Quidditcha i miał piękną dziewczynę, z którą niedługo miał wziąć ślub. A on, Peter, był chodzącym nieszczęściem, przynajmniej w oczach ojca i brata. Dlatego też chłopak nie mógł doczekać się powrotu do szkoły. Chciał być już ze swoimi przyjaciółmi, którzy w pełni go akceptowali i którym nie musiał niczego udowadniać.\nAutor: Łapa i Rogacz o 20:41\nAnonimowy 28 marca 2015 20:45\nPierwsza. Zaraz wracam z komentarzem :)\nPanienka Livvi 28 marca 2015 20:53\nDruga! Lecę czytać :)\nKochane Rogaczu i Łapo!\nPotter nieźle się wkurzył, jak usłyszał że Evans próbowała pocałować Syriusza. Już pomyślałam że James naprawdę walnie Blacka. Ale Potter był spokojny (nowość).\nJuż uważam Stelle za tępą dzidę. To pewnie taka typowa blondi Lala. James nie potrzebnie z nią się umówił.\nGłupia Petunia, jest gorsza od Snape'a. Ona jest debilnym dziwolągiem a nie Lilka. Ta już widzę Petunie w Hogwarcie:\nJestem czarownicą, jestem od was lepsza, jestem waszą panią. Dobrze że Lilka napisała do Łapy.\nDorcas miała chyba najgorsze święta. Rodzice którzy są dupnymi rodzicami nagle na święta stają się bardzo kochającą rodzinką.Jakbym miała taką rodzinkę to bym zwiała.\nBiedna Anne i jej rodzina. Naprawdę ciężko im musi być po stracie matki. Ta to ma gorsze święta od Dor.\nTo słodkie że James cały czas myśli o Evans. I po co on się umówił z tą tępą dzidą? Mam nadzieję jednak że wyśle Lily łańcuszek, zaraz po tym jak Syriusz powie mu o liście od Evans.\nRodzina Łapy jest pojebana. Jak oni mogą tak traktować swojego syna.? I co z tego że jest Gryfonem, przynajmniej nie jest pragnącym zabić wszystkich mugoaków śmierciożercą. Mam nadzieję że pokarze list który dostał od Lily, Jamesowi.\nLupina skomentuje jednym zdaniem : Ma koleś przerąbane.\nNie lubię brata Petera , jest jakimś zapatrzonym w siebie dupkiem. Mówi wszystko co mu przyjdzie do głowy nie zwracając uwagi czy zrani tym inną osobę. Jakbym miała takiego brata to kulka w łeb.\nŁapa i Rogacz 30 marca 2015 00:09\nDziękujemy Ci za cudowny komentarz. :)\nOdpowiedzi na wszystkie pytania znajdziesz już niebawem w najbliższych notkach :)\nCiężko nam powiedzieć, kiedy następny rozdział. Nie chcemy niczego planować, bo podajemy jakiś konkretny termin, a potem okazuje się, że nauczyciele z dnia na dzień coś sobie wymyślą i nie da rady. Póki co notki będą ukazywały się raczej nieregularnie, co powinno się zmienić po 24. kwietnia, kiedy to kończymy szkołę. ;)\nDorcas Meadowes-Black 29 marca 2015 14:47\nDobrze, że Syriusz powiedział Jamesowi prawdę. Lepiej, że dowiedział się tego od niego, a nie od kogoś innego.\nZałożę się, że Stella to pewnego rodzaju zemsta.\nDorcas i Syriusz to mają przechlapane ze swoimi rodzinami. Szczerze im współczuję.\nNawet James, która ma normalną sytuację rodzinną musiał się zamartwiać co z Lily.\nPozostaje mi życzyć Wam weny i czasu na pisanie.\nLuthien 29 marca 2015 20:18\nchciałabym zacząć od podziękowań za kolejny cudowny komentarz pod moim ostatnim rozdziałem. Ja niestety nie potrafię komentować w taki sposób jak wy, ale postaram się coś napisać :) Po pierwsze rozdział jest jak zwykle cudowny, chociaż nie bardzo pasuje mi do niego ten tytuł. Nie wiem, jak wy to robicie, ale piszecie dosłownie jak zawodowe pisarki i macie jeszcze czas robić to tuż przed maturą. Ja mam za tydzień jedną poprawkę i nie wiem, w co ręce włożyć, ale do rzeczy.\nCieszę się, że Syriusz powiedział o wszystkim Jamesowi. Cieszę się również, że Potter nie wściekł się na przyjaciela, tylko podziękował w duchu, że ten nigdy go nie zdradzi. Rozumiem z kolei jego uczucie względem Evans, która wybiera wszystkich, tylko nie jego. Mam skrytą nadzieję, że Lily jednak dostanie ten naszyjnik, bo w moim przekonaniu jest cudowny.\nOsobiście, na miejscu Lupina, bardziej nawrzeszczałabym na swoich kumpli, którzy są mega nieodpowiedzialni. Z jednej strony dobrze, że Remus dowiedział się o tym, co zrobili, z drugiej nie, bo zaczął się za wszystko obwiniać, a to naprawdę nie była jego wina. Mam nadzieję, że jednak się ugnie i w styczniu pozwoli chłopaków iść razem z nim. Sam przecież widzi, że w towarzystwie lepiej się czuje.\nMam nadzieję, że postanowienie Jamesa szybko pójdzie w zapomnienie. Sądząc po dalszej części rozdziału, raczej tak. Stella wydaje się być miłą dziewczyną, ale standardowo wolę, żeby Potter nie ganiał za innymi dziewczynami. Najlepiej jakby porozmawiał z Evans i wyjaśnił całą sytuację, bo teraz on nie wie, o co chodzi i ona też nie wie, dlaczego ten się do niej nie odezwał w święta. Swoją drogą jestem ciekawa, czy wyjaśnicie, dlaczego Lily chciała wcześniej pocałować Blacka.\nJak widać, nikt nie miał cudownych świąt. Może lepiej jakby wszyscy zostali razem w Hogwarcie? Współczuję Lily. Musiała czuć się naprawdę okropnie, kiedy Petunia ją zwyzywała i to w święta. Nie znoszę tej postaci. Snape ją wystawił i cieszę się, że zbliżamy się do końca tej przyjaźni. Rozumiem, że James mógł się czuć urażony, ale żeby nie wysłać jej nawet życzeń?\nCieszę się, że pokazałyście sytuacje rodzinne każdego z bohaterów. Nikt nie ma łatwo. Szkoda mi Dorcas. Ojciec pijak, matka dba tylko o własną skórę. Osobiście też nie lubię świąt, bo wszystko jest takie sztuczne i pseudo rodzinne, ale żeby bić własne dziecko za to, że wyraża swoje zdanie? Jej rodzice powinni pomyśleć, jak ona się czuje. Dor miała rację, jej ojciec był chociaż szczery.\nCo do Anne... W sumie trochę rozumiem brak matki w jej wypadku. Potrzeba rozmowy, której nie można odbyć. I na dodatek święta zamiast radować, przypominają o smutnej rzeczywistości.\nNiech Potter nie mówi, że gdyby nie Lily wszystko byłoby łatwiejsze. Evans jest warta jego zachodu i nie może z niej zrezygnować. Uważam, że powinien do niej napisać i spytać o tą sytuację, jeśli tak bardzo go to dotknęło. Chociaż z drugiej strony może to głupi pomysł :/ Rozwiązanie tej sytuacji zostawiam wam :) Chciałabym tylko, żeby Evans zorientowała się, że nie wystarczy przeprosić tylko Syriusza.\nNie wiem, czy ze wszystkich osób Black nie ma najgorzej. Ciągłe upokarzanie, wyzywanie i poniżanie. Ja bym chyba nie wytrzymała i już dawno uciekła z domu do Pottera. Na te święta również. Ile można słuchać o zabijaniu "zdrajców krwi" i "szlam", szczególnie, że wśród takich obracasz się dziesięć miesięcy w roku.\nZa Peterem nie przepadam, ale jeśli już komentuję wszystko po kolei to również napiszę kilka słów. Zastanawiam się dlaczego prawie na każdym blogu Glizdek ma cudowną matkę i okropnego ojca oraz rodzeństwo. Szczerze, to jakoś mało mam dla niego współczucia, być może dlatego, że potem zdradzi moją ukochaną parę, ale ogólnie nikomu nie życzę takiej okropnej rodziny.\nI na koniec szkoda mi również Remusa. Nie dość, że stracił święta, to jeszcze znowu się obwinia, że zepsuł je również rodzicom.\nPozdrawiam was serdecznie i życzę dużo weny.\nŁapa i Rogacz 30 marca 2015 00:16\nDziękujemy za ten przecudowny i tak długi komentarz. Sprawił nam ogromną frajdę! :)\nJeżeli chodzi o tytuł jest on ironiczny, a przynajmniej taki miał być w zamyśle, dlatego też słowo magia znajduje się w cudzysłowie. Może jednak nie przekazałyśmy sarkazmu w odpowiedni sposób.\nCo do Lily i Jamesa... Ich sytuacja już niebawem się wyprostuje, jeśli ich relację można tak określić, ale wszystko w swoim czasie.\nJeszcze raz bardzo dziękujemy! :)\nRepesco 30 marca 2015 12:33\nZacznę może od tego, że serdecznie dziękuję za dedykację! Jest mi niezmiernie miło, że moje komentarze sprawiają Wam tyle radości.\nRozdział jak zwykle boski. Naprawdę myślałam, że James walnie Syriusza z impetem w twarz! Jednak cieszę się, że tak się nie stało, przecież to nie jego wina, że Lilka chciała go pocałować.\nPodobało mi się to, że ukazałyście jak wyglądają święta, u każdego z ważniejszych bohaterów. Dzięki temu będę mogła jeszcze bardziej wczuć się w ich życiowe rozterki.\nNajbardziej podobał mi się fragment świąt Syriusza. Dobrze im powiedział! natomiast najsmutniej było mi czytać o Annie. Strasznie mi jej żal.\nCieszę się, że Lily wysłała list do Syriusza. Przynajmniej trochę wyjaśniła sytuację. Mam nadzieję, że James chociaż przez jakiś czas będzie trzymał się swojego postanowienia i chociaż wiadomo, że nie przestanie kochać Lily to jednak, mógłby przez jakiś czas tego nie okazywać. Może wtedy ona zobaczyłaby co straciła.\nKończąc moje wypociny, pozdrawiam Was serdecznie i czekam na kolejny rozdział :*\nA tak już na sam koniec, miałabym do Was ogromną prośbę! Kopnijcie mnie proszę w tyłek, bo jakoś nie mogę zabrać się za nową miniaturkę.\nRuda Em 30 marca 2015 13:59\nKolejny raz na Waszym koncie pojawił się genialny rozdział. Jest po prostu cudowny. Czytałam go już wczoraj, niestety nie miałam kiedy go skomentować.\nZacznę może od początku. Nie dziwię się obawom Remusa, przecież podczas ostatniej pełni stało się to czego cały czas się obawiał. Zaatakował swojego przyjaciela. Co prawda ten nie ma urazy, ale i tak Lupin się przejmuje. Co innego gdyby Łapa trafił na dwa dni do Skrzydła, ale nie on siedział i się leczył przez trzy tygodnie!\nMimo wszystko mam nadzieję, że chłopcy przekonają Lunatyka, że będą mu towarzyszyć.\nBiedny James. To musiał być dla niego cholerny cios! Jego ukochana czuje miętę do Syriusza - jego najlepszego przyjaciela. Przecież gorzej być nie może! Myślę, że w takiej sytuacji zrobilabym tak samo jak Potter. Zaczęłabym robić wszystko, żeby pokazać, że nie zależy mi na tej ukochanej osobie. Dobrze, że Łapie nie oberwało się od Rogacza. Całkowicie odwrotnie jak u mnie na blogu.\nNie dziwię się Lily, że unikała Syriusza. Pewnie ciężko było jej znieść tak jawne odrzucenie przez faceta. Najważniejsze, że zdała sobie sprawę, że nic nie czuje do Black'a. Bo jeszcze tego by brakowało Potter goniący za Evans, Evans goniąca za Blackiem, a Black...\nCiekawa jestem, czy dojdzie do spotkania Jamesa i Stelli. W sumie zapytał tylko czy pojdą razem do Hogsmeade, a to przecież nie musi oznaczać randki. Może to być przyjacielski spacer... (o ile do niego dojdzie).\nDorcas. Wydaje mi się, że nie ma niczego gorszego od spędzenia świąt w atmosferze sztuczności. Prawda jest taka, że już lepiej być samemu, niż wśród bliskich skaczących sobie ciągle do gardła.\nAnne i jej rodzina nie powinni pogrążać się w smutku. Powinni żyć dalej. Co prawda puste miejsce przy stole niejednokrotnie powinno skłaniać nas do refleksji, myslenia o bliskich jednak nie na zasadzie zatopienia się w smutkach, lecz na zasadzie wspomnienia wszystkich cudownych chwil z tą osobą. Skoro matka Ann Sylvia była radosna to i oni powinni dla uczczenia pamięci właśnie tacy się stać.\nRuda nie powinna przejmować się Petunią. Przecież nie może wiecznie robić wszystkiego, żeby ta ją pokochała i zaczęła traktować jak dawniej. Evans powinna mieć swoją dumę.\nPeter - chyba nie ma niczego gorszego, niż porównywanie do starszego rodzeństwa. Sama to kiedyś przeżyłam i uwolniłam się dopiero od tego kiedy powiedzialam sobie na głos, że to iż nie jestem moją siostrą nie znaczy, że jestem gorsza, a jak ktoś tak uważa, to niech idzie do mojej siostry, a ode mnie się odwali. Życzę Glizdkowi, żeby i on zaczął wierzyć w siebie i olał zdolniejszego brata, bo nie ważne są wyniki, tylko to co ma się w środku.\nJames pogrązony w rozpaczy i wściekłości. Pewnie dodatkowo skołowany. Szkoda, że nie doszło między nim, a Lily do konfrontacji. Może wtedy by mu przeszło. Szczerze mam nadzieję, że szybko dowie się, iż Lily nie kocha Syriusza. W ogole byłabym zapomniała. Ta scena z prezentem - łańcuszkiem strasznie mnie wzruszyła. Przez chwilę myślałam, że Rogaś wyrzuci go przez okno.\nBlack jestem pod wrażeniem, że przeciwstawil się rodzicom i stanął w obronie przyjaciół. Pewnie nieźle mu się za to dostanie. Jestem jednak z niego dumna. Kolejny raz udowodnił, że jest prawdziwym Gryfonem, a nie smierdzącym Ślizgonem.\nNa koniec chciałabym wyrazić zadowolenie z tego, że L.E. zdecydowala się naskrobać list do Blacka. Oby Łapa jak najszybciej go przeczytał i przesłał do Rogacza. Oczywiście Syriusz nie ma pretensji do Lilki? Będą ze sobą normalnie gadać?\nPozdrawiam Wasza Em\nAnonimowy 31 marca 2015 19:51\nPozdrawiam Wasza Astoria\nDorcas Meadowes-Black 3 kwietnia 2015 12:28\nHej! Zapraszam na rozdział 30 http://syriusz-black-i-dorcas-meadowes.blogspot.com/\nNarCyzia.♥ 6 kwietnia 2015 21:18\nKochane Łapa i Rogacz.\nPewnie zabijecie mnie albo coś w tym stylu, za tyle dni spóźnienia!\nJednak chcę, żebyście wiedziały, że każdego dnia myślałam "I znów nie miałam czasu na Łapę i Rogacza", cudem było, że znalazłam czas na rozdział.\nMam nadzieję, że jednak tak źle nie jest i wydziedziczycie mnie :(\nWracając do rozdziału zupełnie nie dziwię się Lily, ze unika Syriusza, jednym słowem dała plamę, jednak cieszę się, że Rogacz nie wini Blacka.\nDla Jamesa musi być to ogromnie bolesne, wiedzieć, że ona woli twojego przyjaciela...\nGlizdek, choć nie lubię tej postacie doskonale wiem, co przeżywa...\nA twoja siostra to, a twój brat tamto... Irytujące, czasami aż bolesne...\nŻyczę mu, by odzyskał swój głos.\nNaprawdę szkoda mi Anne, mama była jej pierwszą przyjaciółką, to z nią mogłaby porozmawiać, o wstydliwych sprawach, lub po prostu czysto kobiecych, nie oszukujmy się ojciec rzadko kiedy to zrozumie...\nCzas na wiecznie irytującą mnie Petunię, nie cierpię jej, inaczej tego nie nazwę.\nNaprawdę cieszę się, że Ruda napisała do Syriusza, może dzięki temu choć trochę się między nimi naprostuje, bo będą normalnie rozmawiać, prawda?\nCzekam na kolejny rozdział, życzę weny.\nPs. U mnie nowy rozdział: http://narcyzia-pisze.blogspot.com/2015/04/rozdzia-7-bal-mugolskie-telenowele-i.html\nRogata 22 kwietnia 2015 23:49\nMoje wirtuozki blogowania!\nTa magia świąt czasem jest czarna. Bardzo podobało mi się, że zwróciłyście uwagę na każdą postać, nie zawsze czytając można wywnioskować co dzieje się w rodzinach bohaterów, a tutaj przybliżyłyście nam relacje osób wymyślonych przez Was:) Ale po kolei.\nMarudzenie Lunatyka jest już jego znakiem rozpoznawczym chyba, martwi się o przyjaciół a nie rozumie, że jego nieodpowiedzialni koledzy podczas pełni mają niezła zabawę. Z drugiej strony kto nie chciałby być nielegalnym animagiem i hasać sobie po lesie z wilkołakiem? To bardzo ekscytujące:)\nLily, ty wariatko, najpierw pchasz się z jęzorem do Blacka a potem palisz buraka jak tylko go widzisz, bo on nie chce się wiązać z taką rudą jędzą:D Szczerze to nawet mi jej nie szkoda, ona musi być z Jamesem i koniec kropka! Więc niech szybko to zrozumie i cieszy się szczęściem z takim cudownym facetem jakim jest Potter:) Fajnie, że sytuacja między nimi się rozwiązała, po tym liście na pewno Syriusz będzie z nią normalnie rozmawiał.\nJames jest strasznie impulsywny, gdyby nie refleks Łapy z wyjaśnieniami, to nie dość, że nasz psiak miałby sznyty po pazurkach Remusa to jeszcze piękne, fioletowe limo od Pottera:D bardzo podoba mi się jak pokazujecie charakter Jima, jest bardzo naturalny. Zazdrośnik, impulsywny, nie przemyśli swojego postępowania a potem żałuje decyzji. Czy na pewno skończy z Lily? Wątpię, dowodzi to jego zazdrość i ciągłe analizowanie zachowania Evans. W czym Black jest lepszy? Padłam:D I ta jego Stella, pewnie jest miłą i sympatyczną dziewczyną a ja już jej nie lubię, bo Potter ma znów głupi pomysł na wzbudzenie zazdrości czy zapominanie o Lily, właśnie poprzez szukanie zastępstwa. I ten wisiorek z jelonkiem, to urocze, że chciał w ten sposób dać jej kawałek siebie, pewnie teraz odziedziczy go ta druga... Bleeee\nDor ma przesrane, biedna dziewczyna, nie ma szczęścia , u mnie też nie za dobrze się u niej w życiu dzieje, jakoś maltretujemy te dziewczę:)\nStrasznie przykro mi sie zrobiło, kiedy czytałam o Annie, tęskna za mamą... Okropne przeżycie.\nPeter też nie ma za kolorowo, starsze rodzeństwo może być okropne, albo pomaga albo gnoi. W końcu jego kompleksy i zajadanie ich musiało się skądś wziąć:( Nie powinnam się czepiać, bo sama tak robię, ale nie chcę żebyście powielały mój błąd i pomijały Petera. Mało go w opowiadaniu, jest takim szarym tłem, w sumie tak przedstawiła go Rowling ale Wy na pewno byście wymyśliły dla niego jakaś ciekawą scenkę. :)\nPiękne są te opisy. Nie wiem co dalej powiedzieć xd\nnie zbyt miłe są dla nich te święta, James nieźle się wkurzył, ale nie walnął na szczęście Syriusza...


Spotkanie z samorządowcami w Słupsku\nAktualności » Spotkanie z samorządowcami w Słupsku\nW środę 6 marca z inicjatywy posła Aleksandra Mikołaja Mrówczyńskiego z udziałem wicewojewody pomorskiego Mariusza Łuczyka, w Słupsku odbyło się spotkanie z samorządowcami z powiatów słupskiego, lęborskiego, człuchowskiego, bytowskiego oraz chojnickiego.\nPodczas spotkania poseł i wicewojewoda zaprezentowali prawie 80 samorządowcom szczegóły programów rządowych kierowanych do „Polski powiatowo- gminnej”. Najważniejszym z tych programów jest program Funduszu Dróg Samorządowych- wsparcia samorządów w modernizacji i remontach dróg lokalnych /powiatowych i gminnych/. Regulamin Funduszu pozwala nawet na 80% dofinansowanie inwestycji /w zależności od zasobności samorządu/. Kolejnym równie ważnym programem jest program Czyste Powietrze- kierowany do wszystkich mieszkańców Polski, właścicieli domów jednorodzinnych, którzy chcą wymienić źródło ciepła na wyższej klasy, ekologiczne oraz poddać termomodernizacji budynek. Dofinansowanie inwestycji może sięgać na 90% kosztów kwalifikowanych w zależności od dochodu na mieszkańca gospodarstwa domowego. Bardzo ważnym programem wsparcia Polaków, jest program wspierania budownictwa komunalnego. Beneficjentem programu są samorządy, które otrzymają rządowe wsparcie finansowe na budowę tanich w eksploatacji i utrzymaniu mieszkań komunalnych.\nSamorządowcy mieli bardzo wiele pytań do ekspertów, którzy przybyli na spotkanie zorganizowane przez posła Aleksandra Mrówczyńskiego. Świadczy to o dużym zainteresowaniu włodarzy programami rządowymi, które są wdrażane.


Funkcję tę docenią wszyscy, którzy używają telefonów w samochodzie. Czym dokładnie jest i na co pozwala - Dzisiaj\nFunkcję tę docenią wszyscy, którzy używają telefonów w samochodzie. Czym dokładnie jest i na co pozwala\nWiększość smartfonów w Polsce działa pod kontrolą systemu operacyjnego Google’a, a to oznacza, że teoretycznie mogą korzystać z Android Auto. Funkcję tę docenią wszyscy, którzy używają telefonów w samochodzie np. jako nawigacji. Czym dokładnie jest i na co pozwala?\nNajprościej mówiąc, Android Auto to specjalny interfejs przystosowany do używania w samochodzie. Charakteryzuje się dużymi przyciskami i ograniczoną liczbą funkcji. Poza dzwonieniem pozwala używać tylko aplikacji, które zostały do niego dostosowane. Są to np. wspomniane Google Maps czy Waze, a także Spotify, Google Play Music czy Pocket Cast.\nInterfejsu można używać na dwa sposoby. Jeśli mamy kompatybilny system multimedialny, Android Auto może być wyświetlany na ekranie w samochodzie. Co ważne, działa równolegle z systemem auta, dzięki czemu można między nimi wygodnie przełączać. To szczególnie istotne w modelach, gdzie z wyświetlacza steruje się np. klimatyzacją.\nAndroid Auto w żaden sposób nie integruje się z samochodem, przez co nie pozwala na kontrolowanie go. Drugą z możliwości jest używanie interfejsu bezpośrednio na smartfonie. Nie trzeba łączyć go w żaden sposób z systemem samochodu, ale robiąc to możemy wykorzystać głośniki i mikrofon auta. Warto zwrócić uwagę, że korzystając z Android Auto na telefonie ekran nie będzie się blokował automatycznie.\nWszyscy znamy tę piosenkę, ale mało osób wie, kto ją wykonywał Previous post\nZdjęć internautów, którzy mimo tego że byli bardzo zawiedzenie, potrafili zachować cierpliwość Next post


Czy zdrowe jedzenie może nas zniszczyć? - Psychologia.net.pl\nCóż złego w tym, że dbając o swoje zdrowie, zrezygnujemy z fast-foodów, choresterolu, konserwantów, tłuszczy, cukrów, soli? Będziemy zdrowsi. Nasz brzuch nie będzie śmietnikiem. Będziemy się lepiej czuć. A jeśli przesadzimy? Anoreksja, bulimia – choroby, o których ostatnio dość głośno. Ale do tego niechlubnego grona prężnym krokiem wkracza nowy dręczyciel naszych myśli, nowa choroba...\nChoroba ta – ortoreksja – pochodzi od dwóch, łacińskich słów: orto – prawidłowy, oreksis – apetyt. Wymyślił ją amerykański lekarz Steven Bratman. Jako dziecko chorował na alergię, dlatego rodzice pozwalali mu jeść tylko niektóre produkty. Musiał wykluczyć ze swojej diety mleko i pszenne pieczywo. Z biegiem czasu sam zaczął komponować dla siebie potrawy. Poświęcał na to mnóstwo uwagi, aż w końcu stało się to dla niego obsesją. Nie mógł skoncentrować się na niczym innym poza zdrową dietą. Spędzał kilka godzin dziennie na przygotowywaniu posiłków. Sama czynność jedzenia także stała się niezwykle czasochłonna. Każdy kęs przeżuwał kilkadziesiąt razy. Był znawcą wszelkich najnowszych, prozdrowotnych trendów żywieniowych. W jego biblioteczce można było znaleźć głównie książki o zdrowym jedzeniu. Oczywiście w tej sytuacji jego życie zawodowe, rodzinne i towarzyskie zeszło zupełnie na margines.\nSteven Bratman miał szczęście w nieszczęściu. Zaobserwował, że niektórzy jego pacjenci są tak skoncentrowani na zdrowym jedzeniu, że to staje się w końcu przyczyną ich choroby. Doszedł do wniosku, że ma dokładnie taką samą obsesję, którą nazwał ortoreksją i opisał ją w swojej książce pt.: „W szponach zdrowej żywności”.\nOrtoreksja jest jednostką chorobową zaliczaną do zaburzeń odżywiania o podłożu psychologicznym. Jest to obsesja na punkcie jakości przyjmowanego pokarmu. Ortorektycy stosują bardzo rygorystyczną dietę, która eliminuje coraz więcej produktów, aż w końcu pozwalają sobie na spożywanie jedynie kilku z nich, które według ich przekonań są bezpieczne. A wtedy dość szybko pojawiają się problemy zdrowotne na skutek braku składników mineralnych i witamin – „dieta cud”, która miała dodać siły i energii doprowadza do makabrycznej pułapki. Jednak to nie zdrowotne powikłania są najgorsze. Niedobór potasu czy wapnia można w miarę szybko nadrobić. Ale co zrobić, gdy w głowie kłębi się jedna myśl: co zjeść? Zjeść czy nie zjeść? Czy to zdrowe? Czy mogę to zjeść?\nJuż kładąc się spać myślimy o jutrzejszym menu, przeglądamy najnowsze diety, czytamy artykuły o zdrowym odżywianiu, spędzamy godziny w sklepie z ekologiczną żywnością, skrupulatnie liczymy kalorie, a wizja siebie ze „smakowitym” fast-foodem przeraża. Jeśli już jednak zdarzy się takie, wcale niemałe według ortorektyka, szaleństwo to poczucie winy i wyrzuty sumienia każą to odpokutować przez jeszcze bardziej surowe restrykcje. Ciągłe myśli o jedzeniu aż huczą w głowie, nie ustępują miejsca żadnym innym. Nie ma szans pomyśleć o pracy, rodzinie czy rozrywce. Niemal całkowicie umysł ortorektyka owładnięty jest przez natrętne myśli. Ale co z tym zrobić? Jak z tym walczyć? Jak uciec od własnych myśli?\nCokolwiek zaczniemy robić, to i tak jedna, wciąż ta sama myśl powraca – co zjeść, żeby było zdrowe? Ortorektycy w przeciwieństwie do anorektyków skupiają się na jakości, a nie na ilości produktów. Jednak ich myśli krążą wokół tego samego wiru – jedzenia.\nPoczątkowo wszystko wydaje się niewinne – dbamy o siebie, o zdrowie, urodę. Nie ma przecież w tym nic złego. Stopniowo jednak coś, co miało być w naszym władaniu, zaczyna nami rządzić. Dostosowujemy swój dzień do posiłków, unikamy obiadów z rodziną, rezygnujemy z grilla u przyjaciół, a urodzinowy tort staje się przekleństwem. W końcu brakuje czasu na pracę, bo trzeba przygotować posiłek czy przejrzeć nowinki dietetyczne. Nawet nie zauważamy, kiedy jedzenie przejęło nad nami kontrolę.\nJak to się dzieje, że człowiek – istota racjonalna pozwala tak łatwo nad sobą zapanować? Niewątpliwie jedną z przyczyn jest chęć dbania o siebie, zgubienia kilku zbędnych kilogramów i wprowadzenia drobnych zmian w nawyki żywieniowe. Jednak czy taka odpowiedź jest wystarczająca? Warto spojrzeć na problem nieco głębiej.\nBadania E. Mikołajczyk wskazują, że osoby z tendencją do zachowań perfekcyjnych są bardziej narażone na zaburzenia odżywiania. Ich standardy zachowań są tak wysokie we wszystkich sferach życia, że sprostanie im jest niemożliwe. Cudowny związek, zdrowe, mądre dzieci, satysfakcjonująca praca, zgrabna sylwetka, szerokie zainteresowania – każdy sobie tego życzy i stara się to osiągnąć. Jednak perfekcjoniści nie dają sobie przyzwolenia na popełnianie błędów. Wprowadzają ostre zasady i wymagania nawet w swoim jadłospisie, a wszelkie słabości odbierają jako sromotną porażkę. Jednak czy to nie wolność jest najwyższą wartością człowieka? A gdzie tu miejsce na wolność, gdy rządzi nami jedzenie?\nNie od dziś wiadomo, że zaburzenia odżywiania idą w parze z problemami emocjonalnymi. Ucieczka w myślenie o jedzeniu może być antidotum na samotność i pustkę. Ale do czego prowadzi ortoreksja, jeśli nie właśnie do wykluczenia z życia społecznego? Unikamy towarzystwa, bo to się łączy ze spotkaniem przy jedzeniu, ale znajomi w końcu także unikają nas, bo jak długo można rozmawiać o zdrowym żywieniu? I tak zatoczyliśmy błędne koło – wciąż odczuwamy samotność.\nLiczne grono ortorektyków to młode osoby wychowywane najczęściej w rodzinach nadopiekuńczych. Często są psychicznie uzależnione od swoich rodziców, nie są w stanie podjąć decyzji o życiu na własną rękę. Więź z rodziną jest u nich tak mocna, że czują się wręcz nielojalni, gdy podejmują jakieś kroki bez konsultacji. Wprowadzając „udziwnienia” w menu chcą zamanifestować swoją autonomię. Jest to jednak pozorna niezależność. Zamiast poczucia odpowiedzialności za siebie wpadają w sidła nowego władcy.\nMłody człowiek ma także olbrzymią potrzebę budowania własnej tożsamości i indywidualności. Nikt z nas nie chce być tuzinkowy, ale czy taki sposób wyróżniania się z tłumu jest rzeczywiście tym, na czym nam zależy?\nOrtoreksja jest powolnym wyniszczaniem swojego ciała i psychiki. Osoby zmagające się z nią powinny czuć się po prostu oszukane. Bez względu na to, czy powodem tej „przygody” ze „zdrową” dietą była poprawa samopoczucia, potrzeba autonomii, wypełnienie wewnętrznej pustki czy poczucie indywidualności – osoby te zabrnęły w zaułek, w którym znajduje się zupełnie coś przeciwnego niż poszukiwały: gorszy nastrój, uzależnienie, jeszcze większa pustka i odtrącenie. To, przed czym chcą uciec, to ich goni, a to, co chcą osiągnąć oddala się.\nNajważniejsze jednak jest, aby na trasie tego biegu dostrzec znak „stop”, zatrzymać się i spytać „dokąd biegnę?”. Bowiem świadomość problemu to warunek konieczny do wyjścia z pułapki – ortoreksji.\nAutor: Gwiazdka Data: 2009-03-18, 19:02:00 Odpowiedz\nBardzo dziękuję za artykuł. Otworzył mi oczy. Czy ktoś zauważył u siebie podobną obsesję na punkcie zdrowej żywności?... Czytaj dalej\nRE: Czy zdrowe jedzenie może nas zniszczyć? - whiterose, 2009-05-31, 14:56:48\nRE: Czy zdrowe jedzenie może nas zniszczyć? - kombinatorka, 2009-05-31, 21:10:06


Egmont – Strona 5 – Teatr dla Wszystkich\nMarcin Sendecki: Wielki skarb. Egmont, Warszawa 2019 – pisze Izabela Mikrut. Taki temat do tej pory w serii Czytam sobie bezpośrednio się nie pojawiał – a jeśli już to raczej jako dodatek do rozmaitych czytanek. Marcin Sendecki chce, żeby dzieci…\nZofia Stanecka: Basia i zegarek. Egmont, Warszawa 2019 – pisze Izabela Mikrut. Basia otrzymuje od dziadka zegarek. Szaleje ze szczęścia i nie zdejmuje prezentu nawet w wannie (trzyma wtedy rękę poza nią, żeby przedmiot się nie zamoczył). Podziwia i pokazuje…


Olkusz | Page 3\nUM Olkusz: Zakup nowości wydawniczych\nPowiatowa i Miejska Biblioteka Publiczna w Olkuszu w ramach Programu Wieloletniego „Narodowy Program Rozwoju Czytelnictwa” Priorytet 1 – Zakup nowości wydawniczych do bibliotek publicznych\nPolicja Olkusz: Grupa „Speed” przeciw piratom drogowym\nGrupa „Speed” przeciwdziała niebezpiecznym zachowaniom na drogach. Sama już nazwa wskazuje, jakie zadania stoją przed mundurowymi. Nadmierna prędkość jest bowiem jednym z głównych czynników wpływających na ryzyko zaistnienia wypadków drogowych. Mundurowi z grupy „Speed” kierowani są również na...\nPowiat Olkusz: INFORMACJA WICEMARSZAŁKA WOJEWÓDZTWA MAŁOPOLSKIEGO\nWicemarszałek Województwa Małopolskiego Tomasz Urynowicz przekazuje harmonogram spotkań konsultacyjnych w sprawie aktualizacji "Programu Ochrony...\nPowiat Olkusz: Spotkanie świąteczno-noworoczne z olkuskim kołem niewidomych\nW olkuskim Klubie Przyjaźń odbyło się tradycyjne spotkanie zorganizowane przez Polski Związek Niewidomych Okręg Małopolski Koło Olkusz, które było...\nZKGKM Olkusz: UWAGA MIESZKAŃCY PRZYSIÓŁKA „GORENICE KĄTY”!!!\nZarząd Związku Komunalnego Gmin „Komunikacja Międzygminna” w Olkuszu informuje, że od dnia 09 stycznia 2020 roku, mieszkańcy przysiółka „Gorenice Kąty” korzystający z linii komunikacji miejskiej „G” będą mogli jadąc przez Gorenice Pętla w kierunku Olkusza uiszczać jedną opłatę za przejazd w wysokości biletu jednorazowego obowiązującego na obszarze jednej jednostki administracyjnej zgodnie z cennikiem opłat za\nMałopolscy policjanci ujawniają kolejne przypadki cofania liczników samochodów\nOd 25 maja 2019 r. zgodnie z nowelizacją kodeksu karnego, cofanie...\n12 stycznia br. już po raz dwudziesty ósmy policjanci zaangażują się w zapewnienie porządku podczas Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Spokój podczas Finału zależy także od stosowania się do zasad bezpieczeństwa przez osoby, które w nim uczestniczą. Pamiętajmy o bezpieczeństwie dzieci i osób...\nUM Olkusz: Miliony złotych popłyną do Gorenic\nPolicja Olkusz: Nowe przepisy podczas kontroli drogowej i pierwszy zatrzymany kierowca z cofniętym licznikiem\nOd 25 maja 2019 r. zgodnie z nowelizacją kodeksu karnego, cofanie liczników w samochodach czy motocyklach to przestępstwo zagrożone karą nawet do lat 5 więzienia. Z kolei od 1 stycznia 2020 r. dzięki nowelizacji rozporządzenia w sprawie kontroli ruchu drogowego, policjanci spisują stan licznika w...\nPolicja Olkusz: Awantura domowa i nietrzeźwi rodzice sprawujący opiekę nad małoletnimi dziećmi\nW poniedziałek (6.01.20r.) z samego rana mundurowi zostali wezwani do jednego z mieszkań w powiecie olkuskim. Według zgłoszenia małżonkowie mieli się między sobą awanturować. Kiedy wysłano na miejsce policyjny patrol, w mieszkaniu mundurowi zastali 39-letnią kobietę i 40-letniego mężczyznę oraz...\nPowiat Olkusz: ZMIANA LOKALIZACJI PORADNI NOWEGO SZPITALA W OLKUSZU\nPowiat Olkusz: INFORMACJA DLA PRZEDSIĘBIORCÓW\nZachęcamy przedsiębiorców powiatu olkuskiego do zapoznania się z informacjami dotyczącymi BDO - Bazy Danych Odpadowych.\nPowiat Olkusz: Koncert Noworoczny 2020\nW niedzielę 5 stycznia w zabytkowych murach olkuskiej Bazyliki odbyło się wyjątkowe przedsięwzięcie artystyczne – koncert polskich i zagranicznych kolęd i...\nZKGKM Olkusz: ŚWIĘTO TRZECH KRÓLI\nW dniu 06 stycznia 2020 r. komunikacja miejska będzie realizowana wg. rozkładów jazdy obowiązujących w niedziele i święta bez dodatkowych ograniczeń. W tym dniu wierni z trzech olkuskich parafii przejdą ulicami Olkusza w uroczystym Orszaku Trzech Króli. W czasie przemarszu mogą wystąpić czasowe opóźnienia w realizacji kursów. W poniższym linku szczegółowy opis tras Orszaków: http://www.umig.olkusz.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=7059:orszak-trzech-kroli-w-olkuszu-4&catid=14&Itemid=167&lang=pl\nUM Olkusz: Wspólnie powitaliśmy 2020 rok\nNa jaką formę wsparcia prawnego mogą liczyć frankowicze?\nKredyty we frankach były flagowym produktem wielu banków w pierwszej dekadzie XXI wieku. Klienci byli kuszeni dużo lepszym oprocentowaniem oraz możliwością znacznego obniżenia kosztów. Osoby, które zdecydowały się na kredyt długoterminowy, naraziły się na poważne długi. Na szczęście, pomoc frankowiczom działa coraz sprawniej i pozwala wielu kredytobiorcom na odzyskanie utraconych pieniędzy. Co możemy zrobić w sytuacji, gdy kredyt frankowy doprowadził nas do zadłużenia?\nDlaczego kredyt we frankach nie okazał się opłacalny?\nFrank szwajcarski przez wiele lat był postrzegany jako waluta wyjątkowo stabilna i odporna na wahania kursów. Eksperci nie przewidzieli jednak sytuacji, w której Narodowy Bank Szwajcarski celowo dopuści do wzmocnienia swojej waluty, celem niedopuszczenia do nadmiernej deflacji. W roku 2011 sprawdził się czarny scenariusz, w którym rata kredytu we frankach zaczęła piąć się niebezpiecznie w górę. Tym samym, atrakcyjna okazja zakończyła się dla wielu kredytobiorców ogromnym zadłużeniem.\nSytuacja na pewno nie jest czarno-biała, ale biorąc pod uwagę skalę problemu, pomoc dla frankowiczów to bardzo istotne zagadnienie dla gospodarki i sektora bankowości. Prawo coraz częściej staje po stronie pokrzywdzonych klientów, czego efektem są kredyty frankowe wyroki nakazujące zwrócenie nadpłat lub unieważnienie kredytu. Banki robią wszystko, aby chronić swoje interesy, jednak w tym przypadku to frankowicze zaczynają być górą.\nNie zawsze istnieje możliwość całkowitego unieważnienia kredytu. W końcu jest to pełnoprawne zobowiązanie między klientem a bankiem. Jednak kancelaria radców prawnych Warszawa dowodzi, że liczne umowy z bankiem zawierają pewne nieprawidłowości, które mogą zostać wykorzystane na korzyść frankowiczów. Tym samym, kredytobiorca może odzyskać nadpłatę, która powstała w skutek spłacania zadłużenia wynikającego z ryzyka kursowego. Frankowicze wyroki znają już przypadki, w których kredytobiorca otrzymał nawet kilkadziesiąt tysięcy złotych zwrotu.\nNa czym polega pomoc frankowiczom?\nWarto mieć na uwadze, że samodzielna batalia z bankiem rzadko kiedy kończy się happy endem, o ile nie mamy rozległej wiedzy na temat prawa oraz finansów. Lepiej zatem powierzyć nasze interesy w ręce specjalistów. Doświadczone kancelarie, które od lat zajmują się podobnymi problemami, są w stanie błyskawicznie wychwycić wady prawne umożliwiające umorzenie umowy z bankiem. W wielu sytuacjach możliwe staje się również „odwalutowanie” czyli przekształcenie umowy na tradycyjny kredyt złotówkowy.\nWarto przeanalizować wyroki sądowe z ostatnich lat. Coraz częściej są one przychylne frankowiczom. Zdaniem sądu, banki często nie wywiązały się z obowiązku należytego poinformowania klienta o dużym ryzyku. W ten sposób, kredyt we frankach pozew umożliwia umorzenie długu powstałego na skutek indeksacji kursowej. Co więcej, pomoc frankowiczom umożliwia nawet odzyskanie części nadpłaty z tytułu płacenia zawyżonych rat kredytu po wzrośnie kursu CHF.\nJak uporać się z kredytem we frankach?\nNajlepiej oddać sprawy w ręce doświadczonych specjalistów. Pomoc dla frankowiczów stoi na coraz wyższym poziomie, a sądy coraz częściej uwzględniają rację pokrzywdzonych klientów. Coraz większa liczba banków została zmuszona wyrokiem do umorzenia kredytu we frankach, a także do wypłacenia nadpłaty z tytułu niekorzystnej zmiany kursów. Korzystna dla frankowiczów jest także ostateczna decyzja Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w kwestii kredytów frankowych.\nUM Olkusz: Tak minął rok 2019\nUM Olkusz: Olkusz pod czujnym okiem kamer\nPowiat Olkusz: Posiedzenie nowo wybranej Powiatowej Społecznej Rady ds. Osób Niepełnosprawnych


6 grudnia 2019 (artykuł sprzed 2 lat)\nZ okazji mikołajek trójmiejskie kluby przygotowały specjalne imprezy.\nMikołajki w tym roku potrwają dłużej - obejmą także weekend, więc nuda nam nie grozi. Przed nami mikołajkowe koncerty, imprezy taneczne, seanse kinowe i wydarzenia dla dzieci.\nTrójmiasto: wszystkie imprezy mikołajkowe\nW Szkole Muzycznej w Gdyni z okazji mikołajek usłyszymy muzykę chóralną. Metro organizuje koncert Mikołaj z Metra Cięty, w trakcie którego zagrają DuoAcoustic Big Band i One Night Stage.\nNa specjalną, dużą mikołajkową imprezę w rytmie disco zaprasza Ergo Arena. W trakcie Przebojowych Mikołajek na scenie wystąpią: Cleo, Boys, Top Girls, MIG, Weekend, Książę Kapota, Ronnie Ferrari, Daj to głośniej, Miły Pan i Łobuzy.\nOkazji do spędzenia mikołajkowego wieczoru w klubie będzie naprawdę dużo. Mikołajkową Burleskę proponuje Miasto Aniołów, Wtedy organizuje Fikołajki, a w Desdemonie czeka nas potańcówka, wykład i premiera klipu Kiev Office. CK Bowling zaprasza na Mikołajkowe karaoke, w klubie Wolność zagra Pac1 (wcześniej odbędzie się tam Bifor z Mikołajem), a w klubie Kosmos Dj Guido. Barmanów w przebraniu Mikołaja spotkamy w Autsajderze, w Bunkrze odbędzie się Mikołajkowe granie teledysków, a w Batory Food Hall Mikołajkowe Party z DJ NOZ.\n107 organizuje specjalną, świąteczną, charytatywną edycję impro.\nW mikołajkowe popołudnie na Placu Grunwaldzkim w Gdyni po raz pierwszy zaświeci multimedialna choinka zbudowana z niemal 30 tys. światełek. Podczas Mikołajek na osiedlu Zamehofa-Opata Hackiego (ZOH) w Chyloni czekają nas koncerty, fragmenty "Potopu" Salci Hałas w wykonaniu Teatru Gdynia Główna, dekorowanie choinki, konkursy, animacje i rozgrywki piłkarskie.\nDużo mikołajkowych atrakcji organizowanych jest dla rodzin z dziećmi.\nfot. 123rf / yarruta\nAkademia Zabawy Wykrzyknik zachęca wszystkie dzieci w wieku 5-12 lat do udziału w Nocowisku mikołajkowym. Specjalne, świąteczne animacje dla dzieci przygotowało Loopy's World, a w Dzikich Pląsach odbędą się Mikołajki nie z tej bajki. Misja ratujmy święta. Na warsztaty w pracowni Świętego Mikołaja zaprasza Sala zabaw Filiko.\nŚwiąteczne ogłoszenia w Trójmieście\nDzieci w wieku 3-11 lat mogą spędzić mikołajki na zabawie w Budumi lub Klockowni. Bale mikołajkowe dla dzieci odbędą się w Z-Dance Studio i Studiu Tańca Siemanko. Na mikołajkowe, rodzinne warsztaty zaprasza też Verres en Vers, a w Restauracji Walter odbędzie się Mikołajkowy brunch z warsztatami dla najmłodszych.\nAtrakcje z okazji mikołajek przygotowały też galerie handlowe - w Galerii Morena zagości Fabryka Świętego Mikołaja, Galeria Madison poleca Święta Pełne Słodyczy, a w Alfa Centrum odbędzie się spotkanie z Mikołajem.\nSala Koncertowa Portu Gdynia chętnie ugości dzieci podczas pokazów iluzjonistów Mikołajkowe Magic Show. W Oliwskim Ratuszu Kultury Teatr MagMowcy przedstawi Fabrykę zabawek Świętego Mikołaja. Ciekawie zapowiada się też mikołajkowe czytanie bajek na tarasie widokowym Olivia Star. Specjalne atrakcje na mikołajkowy weekend przygotowało też Akwarium Gdyńskie. Warto też wybrać się z dziećmi na niedzielny mecz siatkówki Trefl Gdańsk - Grupa Azoty Zaksa Kędzierzyn-Koźle, klub przygotował na ten mecz mnóstwo atrakcji dla najmłodszych.\nMikołajki możemy spędzić też w kinie. Z tej okazji w sieci Helios czekać będą seanse z nagrodami, konkursy, gry i zabawy, a w repertuarze m.in. "Kraina lodu 2", "Śnieżna paczka", "Młody renifer Alex" i "Ratujmy Florę". KinoPort z okazji mikołajek zorganizuje bezpłatne pokazy filmowe dla dzieci - "Tęcza" i "Sing Song".\nZdjęcia: Pomysły na mikołajki w Trójmieście: dla dużych i małych\nJak spędzisz mikołajki?\nwyjdę na świąteczny spacer pooglądać dekoracje na mieście\nobejrzę świąteczny film w kinie lub domu\nnie planuję nic specjalnego\nZ-Dance Studio Gdańsk, al. Rzeczypospolitej 11A\nSiłownie i fitness kluby 1 miejsce 8.5\nKoncert mikołajkowy 7 grudnia 2019 (sobota)\nMikołajkowe karaoke 6 grudnia 2019 (piątek)\nMikołajki z Pac1 7 grudnia 2019 (sobota)\nBifor z Mikołajem 6 grudnia 2019 (piątek)\nMikołajki 6 - 7 grudnia 2019\nMikołajkowe granie teledysków / Mamut & PZ 6 grudnia 2019 (piątek)\nMikołajkowe Party z DJ NOZ 6 grudnia 2019 (piątek)\nAkcja Charytatywna Impro dla Sławka 8 grudnia 2019 (niedziela)\nNocowisko mikołajkowe 6 grudnia 2019 (piątek)\nMikołajki w Loopy's World 6 - 8 grudnia 2019\nMikołajki nie z tej bajki. Misja ratujmy święta! 7 grudnia 2019 (sobota)\nWarsztaty w pracowni Świętego Mikołaja 7 grudnia 2019 (sobota)\nMikołajki 6 - 8 grudnia 2019\nBal Mikołajkowy dla Dzieci 6 grudnia 2019 (piątek)\nFabryka Świętego Mikołaja 7 grudnia 2019 (sobota)\nŚwięta Pełne Słodyczy - Mikołajki w Madison 6 - 7 grudnia 2019\nMikołajkowe Magic Show - pokazy iluzjonistów dla dzieci 6 grudnia 2019 (piątek)\nFabryka zabawek Świętego Mikołaja - Teatr MagMowcy 8 grudnia 2019 (niedziela)\nRodzinne mikołajki 7 grudnia 2019 (sobota)\nMikołajki w Kinoporcie | bezpłatne pokazy filmowe dla dzieci! 7 grudnia 2019 (sobota)\nRodzinne warsztaty 8 grudnia 2019 (niedziela)\nSpotkanie z Mikołajem 6 grudnia 2019 (piątek)\nMikołajkowy brunch z warsztatami dla najmłodszych 8 grudnia 2019 (niedziela)\nNajlepszego dla was wszystkich, bawcie się dobrze.\nMikołajki to prezent do buta\nCo to za dorabianie ideologii ? Na siłę tworzy się coś nowego czyli wyciąganie kasy.\nPromocja nihilizmu i konsupcji trwa ! (5)\nWbrew temu warto uświadomić młodym kim był i co robił św,Mikołaj\nNo tak, powinniśmy tylko się umartwiać nie? (2)\nLudzkość ma w genach potrzebę karnawału. Tak było od zawsze i zawsze będzie.\nWidać jak uczą w Gdańsku. Ty wiesz co to jest karnawał? (1)\nA ty wiesz? Widocznie niespecjalnie.\nNo, od 2015 mamy kult niżu cywilizacyjnego konsumującego za pieniądze uczciwych podatników.\nWięc zupełnie w głowach ludziom namieszano z tą Laponią.\nA może pomysłem będzie spokojna, rodzinna sobota? (4)\nMoże nie każdy pragnie mieć iprezowac i pic? Pomyslcie trochę\npolacy umieją tylko pić (2)\njak zabierzesz im flaszkę to są zagubieni i robią sie agresywni lub wpadają w depresje\njeżeli takimi ludźmi się otaczasz to współczuję (1)\nw swoim środowisku tego nie zaobserwowałem\njakie to srodowisko?\nA może nie każdy chce się kisić w mieszkaniu?\nI chce wyjść gdzieś z przyjaciółmi? Pomyśl trochę. Dorosłość polega na akceptacji, że ludzie są różni i mają różne potrzeby.\nDużo białego i Melo w Sopocie.\nDużo białego i Melo w Sopocie. Tak to widzę


Analiza produktów Amazon. Na co zwrócić uwagę? | Expandica.com\nAnaliza produktów Amazon. Jak to zrobić i na co zwrócić uwagę?\nAnaliza produktów Amazon pozwoli Ci zwiększyć sprzedaż. Twoje produkty będą łatwiej odnajdywane. Nie zapominaj o tym, że trzy najważniejsze elementy mające wpływ na sukces ich sprzedaży na rynkach Amazon to, w kolejności ich ważności:\nAnaliza produktów Amazon – zadbaj o odpowiedni opis\nNasze produkty muszą po pierwsze być łatwe do znalezienia przez kupujących. Powinny posiadać wszystkie parametry, a także być dobrze, wyczerpująco jakościowo i stylistycznie opisane. To podstawa.\nJeśli sprzedajemy produkty własnej marki opisywanie i parametryzacja produktów należy do nas, trzeba zwrócić uwagę na wybór odpowiedniej kategorii, w której znajdą się produkty (drzewo kategorii jest różne w zależności od rynku Amazon). W zależności od kategorii zestaw danych obowiązkowych jest różny. Najlepiej podać ich jak najwięcej co ułatwi jego wyszukiwanie i docelowo rank produktu. Aby pobrać pełen zestaw wymaganych danych zaloguj się do Seller Centrall->Inventory->Add a product (lub Add a product via Upload) ->Create a new product listings.\nJeśli dodajesz swoją ofertę do już istniejących ofert (piggybacking) możesz zmienić część danych klikając Edit w zakładce Inventory przy danym produkcie. Części danych nie da się jednak zmienić bez akceptacji ze strony Amazon. Wówczas należy założyć „case” z prośbą o zmianę danych produktu i poprzeć ją na przykład linkiem do strony producenta.\nPrzeprowadź analizę sprzedaży na Amazonie\nProdukt jest widoczny na stronach Amazona, szuka aktywnie nowego właściciela i teraz jest czas na jego analizę pod kątem jego sprzedaży, popularności i marżowości. Poniżej przedstawiamy kilka kluczowych parametrów produktów, które udostępnia Amazon sprzedawcom w panelu Seller Central. To na ich podstawie możemy szybko ocenić „kondycję” danego produktu. Jest to nic innego jak analiza produktów Amazon.\nSprzedaż czyli Sales Rank. Sales Rank to materiał na osobny wpis, artykuł, a może i książkę. Generalnie Sales Rank mówi nam o rankingu danego produktu w kategorii na danym rynku i w danym czasie. Im ranking niższy, tym produkt jest bardziej popularny. Sales rank jest bezpośrednio skorelowany z ilością sprzedawanych sztuk produktu, a ta zależy od kategorii. Ranking produktu 50 000 w kategorii ogród na rynku amazon.de oznacza dla przykładu sprzedaż około 30-35 sztuk tygodniowo. Ten sam ranking w kategorii Electronica może już oznaczać 70-80 sztuk tygodniowo. Dodatkowo ten sam ranking tego samego produktu w kategorii ogród może oznaczać 30 sztuk w lipcu, ale już w styczniu zaledwie 5 sztuk. Generalnie dążeniem każdego sprzedawcy powinno być takie „sterownie” produktem, aby sales rank rósł. Największy wpływ na wzrost popularności produktu (niższy sales rank) mają: opinie klientów dotyczące produktu, cena produktu, popularność kategorii / produktu powiązanego, jakość opisu. Sales rank widoczny jest przy każdym produkcie zarówno na karcie produktu oraz w panelu sprzedawcy w zakładce „Inventory”\nKonkrencyjność – Lowest price + Postage. Szybki podgląd na to jak Twoja oferta plasuje się na tle innych sprzedawców. Parametr ten jest dostępny w Seller Central w zakładce Inventory. Jeśli w tym polu widzisz „zielony tick” i informację „Lowest” to znak że Twoja oferta jest najniższa i tym samym w kontekście ceny masz największą szansę na sprzedaż tych produktów. To, że Twoja oferta jest najtańsza, nie oznacza, że zawsze będzie ofertą „Buy Box”, ale zwiększa to jej szansę, aby być ofertą pierwszego wyboru.\nJeśli w Polu „Lowest price + Postage” widzisz kwotę w formacie € xx.xx + € yy.yy oznacza to, że innych sprzedający wystawia dany produkt w niższej cenie sumarycznej (produkt + dostawa). Wtedy Twoje szanse na „Buy Box” są mniejsze. Możesz oczywiście jednym kliknięciem zrównać swoją ofertę w ofertą konkurenta klikając „Match Price”. Jest to jednak tak łatwe i często stosowane, że jest też pułapką najniższej ceny. Warto raz na jakiś czas analizować marżowość produktów dokładnie, żeby nie paść ofiarą wojny cenowej i nie zostać pokonanym przez ujemną marżę.\nProwizja od sprzedaży czyli Fee preview. To kolejna dana dostępna w Seller Central, która mówi o tym, jaka jest szacowana marża, którą zatrzyma sobie Amazon ze sprzedaży danego produktu. Jest to kwota brutto pobierana z kwoty brutto sumy zamówienia – koszt produktu + koszt dostawy. Faktyczna kwota potrącenia prowizji od sprzedaży potwierdzana jest w mailu transakcyjnym po realizacji sprzedaży danego produktu. Co do zasady Fee Preview zgadza się z faktycznie potrącona kwotą, ale …na przykład dla produktów, których cena sprzedaży jest niska – zazwyczaj mniej niż € 10 – prowizja liczona jest jako stawka € minimum lub x% od wartości sprzedaży – w zależności co wyższe. W praktyce oznacza to ze prowizja Amazon od sprzedaży za bardzo tanie produkty może wynieść nawet 100%! Prowizja od sprzedaży potrącana jest ze środków zebranych na naszym koncie.\nAutomatyczna bieżąca analiza oferty\nPowyżej opisane parametry to oczywiście tylko część z danych produktowych, które obejmuje analiza produktowa Amazon. Są to najważniejsze elementy na jakie powinniśmy zwracać uwagę, jednak ich obecność w Seller Central na poziomie każdego produktu jako widok defaultowy nie jest przypadkowa. Pozwalają one w kilka sekund ocenić performance danego produktu. Jest to wygodne i intuicyjne, ale jak zwykle diabeł tkwi w szczegółach. Poleganie tylko na analizie „na oko” może spowodować, że nasza oferta będzie słabo widoczna i nie wykorzystamy nisz rynkowych i okazji, niekonkurencyjna lub sprzedawana z ujemną marżą. Jeśli masz w ofercie kilkadziesiąt lub kilkaset produktów niezbędna będzie bieżąca automatyczna analiza oferty. Wtedy będziesz zawsze trzymać rękę na pulsie naszego portfolio produktowego i nie doprowadzić do zawału. Dla kilku tysięcy produktów to już wręcz obowiązek. Na te i inne dolegliwości polecamy oczywiście expandica.com.\n27th Gru 2017 - 16:14\nDobry artykuł. Czy jest możliwość zmiany opisu produktu dla już wcześniej założonego ASIN?


Praca - strona 7 - Ogłoszenia Hamburg - Praca, Mieszkania, Pokoje, Wynajem\nElewacje - brygady i pracownicy na umowę\nFirma budowlana zatrudni pracowników i brygady przy elewacjach zabudowań jedno- i wielorodzinnych na terenie Hamburga. Gwarantujemy pracę długoterminową, dobrą stawkę i terminowe płatności. Oczekujemy solidności i doświadczenia. Osoby zaintere...\nPraca - (Hamburg) - Styczeń 25, 2018 10.00 Euro €\ndam prace sprzatanie - reinigung obiektow na terenie HH do sprzatania potzrbujemy dwie osoby ( pare ) praca od zaraz na zasadzie Basis , kleinunternehme,Slesbstäendig wynagrodzenie na okresie probnym do uzgodnienia tel. 0...\nPraca - (Hamburg) - Kwiecień 8, 2018 10.00 Euro €\nSzukam kobiety do pracy na mieszkaniach prywatnych. Praca od poniedziałku do piątku lub soboty. Zainteresowanych proszę o kontakt : info@uno-clean.de lub 015162409234.


Uczestnicy wypraw na Mount Everest muszą starać się o zgodę na publikację zdjęć | Donald.pl\nUCZESTNICY WYPRAW NA MOUNT EVEREST MUSZĄ STARAĆ SIĘ O ZGODĘ NA PUBLIKACJĘ ZDJĘĆ\nnowym sezonie wspinaczkowym\nwyprawy na Everest\nmuszą starać się o\nzgodę na publikację zdjęć\n, na których sfotografowane są osoby spoza ich grupy. Nowe przepisy mają w ten sposób\nchronić prywatność wspinaczy:\n- Nasze prawo zakazuje rozpowszechniania zdjęć i wideo zrobionych na Evereście bez zgody departamentu. Ale takich praktyk nie zaniechano - powiedziała dziennikowi The Kathmandu Post Mira Acharya, dyrektorka działu wspinaczkowego w ministerstwie turystyki.\nKrytycy przepisów uważają jednak, że ich\ncelem jest cenzura, tak by niewygodne zdjęcia nie wypływały o sieci:\nJestem pewien, że urzędnicy nie wydaliby zgody na słynne zdjęcie zatorów na Evereście\n, które obiegły świat i za które oberwało się władzom - komentuje Sushil Chetri, fotograf i filmowiec z Katmandu.\nNepal stracił wizerunkowo i tego typu zakazy to sposób na takie wizerunkowe sytuacje\n- dodaje Chetri.\nMira Acharya dyrektorka działu wspinaczkowego w ministerstwie turystyki przekonuje jednak, że chodzi o poszanowanie praw innych wspinaczy:\n- Każdy wspinacz może robić i przekazywać fotografie i wideo własnej grupy lub samego siebie, ale spotka się reakcją władz, jeśli będzie wykonywał lub przekazywał fotografie innych wspinaczy bez zgody departamentu.\nSzanujemy wolność osobistą wspinaczy, ale to nie oznacza, że mogą umieszczać zdjęcia innych osób bez ich zgody\n- Zdarzało się, że wspinacze fotografowali ciała zmarłych na szlaku. Te zdjęcia trafiały szybko do internetu i na pewno raniły rodziny zmarłych - twierdzi z kolei Tshering Sherpa, przewodnik górski z Namche Bazar.\nNepal musiał ograniczyć liczbę turystów na Mount Everest, bo robił się niebezpieczny tłum\nNajwyższa góra na Ziemi jest jeszcze wyższa\nNepal zakaże jednorazowego plastiku w rejonie Mount Everest