Agresja i brak akceptacji w grupie rówieśników. Jak rozpoznawać i przeciwdziałać sytuacjom konfliktowym wśród uczniów > TWARZĄ W TWARZ. uczniowskiemu? - PDF\nAgresja i brak akceptacji w grupie rówieśników. Jak rozpoznawać i przeciwdziałać sytuacjom konfliktowym wśród uczniów > TWARZĄ W TWARZ. uczniowskiemu?\nDownload "Agresja i brak akceptacji w grupie rówieśników. Jak rozpoznawać i przeciwdziałać sytuacjom konfliktowym wśród uczniów > TWARZĄ W TWARZ. uczniowskiemu?"\n1 nr 04/2008 grudzień 2008 Wydarzenie oświatowe roku 2009 str. 48 Moje dziecko nie jest idealne str. 33 Patryk kontra nauczyciele Szkolne prowokacje str. 19 Jak rozpoznawać i przeciwdziałać sytuacjom konfliktowym wśród uczniów Agresja i brak akceptacji w grupie rówieśników > Pracownia pedagogiczna > Jak przeciwdziałać mobbingowi uczniowskiemu? > Jak być skutecznym i zadowolonym nauczycielem? > TWARZĄ W TWARZ > Wywiad z sędzią Anną Marią Wesołowską na temat działań podejmowanych w ramach profilaktyki przemocy i agresji wśród nieletnich\n3 OD redakcji Pedagogiczne Święta Boże Narodzenie to święta bardzo pedagogiczne, śmiało można powiedzieć, że skierowane do ludzi zajmujących się wychowaniem. W czasie świąt wszyscy idziemy do żłóbka betlejemskiego, w którym narodził się Jezus. Potem udajemy się do domu nazaretańskiego, w którym Jezus się wychowywał. Pozostajemy tam z Nim do momentu gdy jako dorosły, trzydziestoletni mężczyzna rozpoczyna swoją publiczną działalność. Widzimy, jak w zwykłej rodzinie Jezus Bóg człowiek wzrasta w mądrości i łasce u Boga i u ludzi. Atmosfera świąt Bożego Narodzenia to atmosfera miłości i pokoju. Życzę szkołom a więc nauczycielom, wychowawcom i uczniom wielkiego spokoju; spokoju, który pomoże uczyć, wychowywać oraz tę naukę i wychowanie pobierać, aby można było realizować programy fot. M. Ambroziewicz dydaktyczne, wychowawcze, osiągać zamierzone cele. Życzę spokoju i rozwagi w tym wszystkim, co się nazywa odpowiedzialnością za oświatę w Polsce, oświatę, która ze swej natury nie znosi nagłych zmian, zrywów, szarpnięć i niepewności, ponieważ to wszystko źle odbija się na wychowaniu młodego pokolenia. Życzę, aby wszystko to, co jest do poprawienia i dokończenia w reformie oświaty, szczególnie w początkowym etapie edukacji, jak również na poziomie ponadgimnazjalnym, odbyło się spokojnie, z wielkim namysłem i przede wszystkim bez straszenia zmianami nauczycieli i uczniów.przy tej okazji dziękuję wszystkim tym, którzy szkołę tworzą: dyrektorom szkół, nauczycielom, wychowawcom, pracownikom nadzoru pedagogicznego, pracownikom administracyjnym, a także rodzicom dzieci i młodzieży za to, że potrafią i chcą wygrywać tę wielką konkurencję, jaką w procesie wychowania i kształtowania młodego pokolenia toczą z falą nowoczesnych mediów, nierzadko będących dziś antywychowawcami. Wiem, że mamy dzisiaj wyjątkowo dobrą młodzież. Większość, bo aż 90%, chce zdawać maturę, a połowa idzie na studia. Takiej młodzieży nie mieliśmy nigdy!niech Jezus Chrystus, który rodząc się w Betlejem, będąc dzieckiem, młodzieńcem, prawdziwie stał się człowiekiem, błogosławi wszystkim! Niech Maryja Matka Jezusa i św. Józef Jego opiekun wspierają nasze rodziny i szkoły. Niech uczą nas, jak dbać o rozwój i wychowanie, aby nasze dzieci i młodzież wzrastały w mądrości i łasce u Boga i u ludzi! Na prawdziwe spotkanie z rodzącym się Jezusem z serca błogosławię szczęść Boże! Metropolita Warszawski Arcybiskup Kazimierz Nycz Drodzy Czytelnicy! Agresja w szkole to główny temat bieżącego numer Głosu Pedagogicznego. Problem nie całkowicie nowy Raport NIK już w roku 2000 potwierdzał bowiem stosunkowo dużą skalę tego zjawiska. Agresja była wśród dzieci obecna zawsze, lecz to, co stanowi nowy wymiar tego zjawiska, to rozpowszechnienie i natężenie takich zachowań oraz nasza dorosłych bezsilność. Dlaczego tak się dzieje? Jedni boją się uczniowskiej reakcji, nieraz przecież słyszeli o agresji stosowanej wobec ich koleżanek i kolegów po fachu. Drudzy mniej czy bardziej świadomie sami zachowują się agresywnie, widząc w tym jedyną metodę dyscyplinowania uczniów. Szkoła w sposób naturalny, ze względu na swoją instytucjonalność, jest środowiskiem sprzyjającym agresji poprzez: często pozorowaną podmiotowość ucznia, nie zawsze właściwy sposób oceniania jego zachowania i wiedzy, nauczanie skoncentrowane na realizacji materiału programowego, nieprawidłowe relacje między nauczycielami i uczniami oraz samymi uczniami. Na ten temat uczniowie wypowiadają się niechętnie, a jeśli już, to tylko w sondażach anonimowych. Podobnie jest z nauczycielami, którzy boją się, iż ujawniona w ich placówce agresja będzie dla nich antyreklamą. Wszyscy jednak narzekają na trudną i agresywną młodzież, oczekując, że ktoś lub coś po prostu ją zmieni. Jestem pewna, że wśród nauczycieli są i tacy, którym problem agresji w szkole nie jest obojętny. Nie chcą walczyć z agresją, tylko jej przeciwdziałać, umiejętnie rozpoznawać przyczyny tego typu zachowań oraz wspierać uczniów w uwalnianiu się od nich. Wiedzą, że muszą przyjrzeć się także własnej postawie, każdej relacji z uczniem i reakcjom na jego zachowanie. Taki wgląd w siebie jest podstawą pracy wychowawczej. Trzymam kciuki za Państwa sukces. Redaktor Prowadzący Małgorzata Łoskot głos pedagogiczny\n4 SPIS TREŚCI SPIS treści GRUDZIEŃ 2008 TEMAT MIESIĄCA 3 Agresja i brak akceptacji w grupie rówieśników TWARZĄ W TWARZ 7 Uczeń na ławie oskarżonych Wywiad z sędzią Anną Marią Wesołowską 45 Akt agresji... Postawa nauczyciela na tle klasy, relacje agresor ofiara PRACA Z TRUDNYM UCZNIEM 19 Patryk kontra nauczyciele PRACOWNIA PEDAGOGICZNA str. 10 PRACOWNIA PEDAGOGICZNA 10 Mobbing w sieci O nowoczesnych narzędziach i źródłach agresji 13 Bezpieczeństwo w szkołach w świetle raportu NIK 15 Jak przeciwdziałać mobbingowi uczniowskiemu? Program wychowawczo-interwencyjny Nie winić 29 Eurosieroctwo Przyczyna zaburzonego zachowania dzieci i młodzieży 33 Moje dziecko nie jest idealne Budujemy wspólny front szkoła rodzice 36 Jak być skutecznym i zadowolonym nauczycielem? O technikach poznawczych i behawioralnych, które mogą być przydatne do pracy z agresywnym uczniem* NARZĘDZIOWNIA 21 Scenariusz lekcji wychowawczej 23 Ankieta dla ucznia 25 Lista kontrolna pedagoga 27 Notatka służbowa FELIETON 32 Wypędzanie diabła CHARAKTERY 42 Prędzej bym małpy nauczył! Część II Z WIZYTĄ W Gimnazjum w Ostrówku IDZIE NOWE 48 Wydarzenie oświatowe roku 2009 WYDARZENIE OŚWIATOWE ROKU 2009 str. 48 Z wizytą w... str. 44 Wydawca Wydawnictwo FORUM Sp. z o.o. ul. Polska 13, Poznań Redakcja Wydawnictwo FORUM Sp. z o.o. ul. Polska 13, Poznań DYREKTOR WYDAWNICZY Magdalena Balanicka Redaktor Prowadzący Małgorzata Łoskot Redaktor Naczelny Natalia Wojciechowska Sekretarz Redakcji Katarzyna Grunt Redaktor Techniczny Aleksandra Jaworska Koordynator Wydawniczy Dagmara Radomirska Reklama Anna Baranowska, tel: (061) Obsługa klienta i prenumerata Infolinia: , (061) korekta Studio redakcji i korekty LIGATURA Projekt, DTP OPEN ZONE art & design Druk Drukarnia Interak Sp. z o.o. NAKŁAD 4000 egzemplarzy Serwis zdjęciowy Dreamstime głos pedagogiczny grudzień 2008\n5 TEMAT MIESIĄCA Agresja i brak akceptacji w grupie rówieśników Jak rozpoznawać i przeciwdziałać sytuacjom konfliktowym wśród uczniów Brak akceptacji w domu rodzinnym, szkole czy pracy to poważny problem wywołujący frustracje i konflikty, zaburzający relacje międzyludzkie, szczególnie gdy dotyczy dzieci i młodzieży szkolnej. Nie znam człowieka, któremu nie zależy na byciu akceptowanym. Taką potrzebę ma każde dziecko, każdy uczeń, rodzic i nauczyciel. Akceptacja otoczenia potrzebna jest człowiekowi jak powietrze stanowi bazę prawidłowego rozwoju jednostki, jej społecznego funkcjonowania. Dzieci, które przekraczają bramę szkoły, są ufne, wrażliwe, pełne dobrych chęci i możliwości. Od tego, jak ułożą się ich wzajemne relacje z rówieśnikami i nauczycielami, zależy całe ich życie. Dzieci potrzebują i nawiązują nowe znajomości, przede wszystkim na terenie szkoły. To tu powstają przyjaźnie, pierwsze związki miłosne, formują się grupy towarzyskie. Tutaj też coraz większą głos pedagogiczny\n6 TEMAT MIESIĄCA wartość ma dla nich opinia kolegi lub koleżanki, a nie rodzica czy nauczyciela. Grupa rówieśnicza staje się stopniowo substytutem rodziny spełnia jej funkcje, dając dziecku poczucie przynależności i bezpieczeństwa. Jednak nie zawsze jest tak wspaniale. W grupach rówieśniczych dochodzi niestety do ostrych antagonizmów, przybierających formę zachowań aroganckich, ignoranckich, agresywnych. W każdej szkole są dzieci odrzucane przez rówieśników, nieakceptowane z przeróżnych powodów: bo są grube lub chude jak patyk, bo zamyka się błędne koło, narastają konflikty i trudności. Nauczyciel jako wzór zachowań Ogromną rolę w procesie kształtowania stosunków interpersonalnych wśród uczniów ma do spełnienia nauczyciel. Jest on osobą znaczącą, stąd też staje się często wzorem, czyli modelem postaw, wywołując świadome lub nieświadome skutki. To przecież nauczyciel w szkole reaguje na określone zachowania uczniów, stosuje kary lub nagrody jako system fazie na dalszym utrzymywaniu poczucia bezpieczeństwa i stwarzaniu okazji do budowania więzi między uczniami. Ważne jest, aby nauczyciel sam nie przypisywał uczniom określonych ról. 3. Ustalenie wartości i norm. W tej fazie uczniowie ustalają, co w ich klasie będzie ważne, jakie działania, zachowania będą uchodziły za dobre, a jakie za złe. Ta faza jest niezwykle ważna dla atmosfery w klasie. Nauczyciel ma znaczący wpływ na formowanie się tych zasad i ich precyzyjne określenie. Nauczyciel jest osobą znaczącą, stąd też staje się często wzorem, czyli modelem postaw, wywołując świadome lub nieświadome skutki. mają same piątki lub źle się uczą, bo nadopiekuńcza mama przynosi im do szkoły drugie śniadanie, bo nie mają modnych ciuchów i komputera, są niegrzeczne, wulgarne, agresywne albo ciapowate, nieśmiałe i zagubione. Co ich zatem łączy? Na pewno zaburzone, nieadekwatne, często automatyczne, sztywne zachowania, najczęściej w relacjach: ja i rówieśnicy, ja i dorośli, ja i szkoła, ja w stosunku do samego siebie niepozwalające budować satysfakcjonujących dla obu stron relacji z otoczeniem. Ci uczniowie nie wyciągają wniosków z nieudanych relacji koleżeńskich, nie zdobywają umiejętności budujących więzi i ciągle narażają się na negatywne reakcje środowiska. Przez to przeżywają stres, czują się źle, mają poczucie winy i świadomość bycia nieakceptowanym. To z kolei wyzwala w nich agresję, powodującą kolejną falę krytyki i negatywne konsekwencje społeczne. Tak wzmocnień negatywnych bądź pozytywnych, boryka się z klasowymi konfliktami, interweniuje, a kiedy trzeba udziela wsparcia. Psychologowie holenderscy z Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Amsterdamie są zdania, że nauczyciel ma także ogromny wpływ na zjawisko agresji i przemocy w klasie szkolnej. Zajmując się badaniem rozwoju grupy, jaką jest klasa, oraz roli, jaką może spełnić nauczyciel w zapobieganiu konfliktom i agresywnym zachowaniom dzieci, wyróżnili następujące etapy: 1. Rozpoznanie: kim jesteśmy, czego możemy od siebie oczekiwać, jak będziemy się do siebie odnosić. Rola nauczyciela polega tu na stworzeniu atmosfery, w której uczniowie będą mogli się poznawać i przedstawić swoje oczekiwania. 2. Regulowanie wpływów każdego ucznia, czyli tworzenie ról i relacji. Rola nauczyciela polega w tej Obserwacja uczniów Czy to wystarczy? Na początek tak, ale pamiętajmy, że klasa szkolna to żywy organizm, który podlega ciągłym zmianom. Dlatego należy wnikliwie obserwować uczniów razem i każdego z osobna, wciąż poznawać powiązania poszczególnych dzieci z resztą grupy, określać ich status. Warto przy tym korzystać z badań socjometrycznych, pamiętając, że wyniki nie dają jednoznacznego, kompleksowego obrazu struktury klasy. Odpowiednie ich wykorzystanie może jednak złagodzić przyszłe konflikty, np. łącząc w grupy uczniów, którzy się nawzajem wybierają, natomiast osoby izolowane dołączając np. do grupy uczniów bardziej aktywnych. D. Ekiert-Grabowska wyróżniła kilka kategorii dzieci funkcjonujących w klasie. Dzieci akceptowane cieszą się uznaniem. W stosunku do nich występują silne postawy pozytywne. Dzieci akceptowane mają największe możliwości zaspokajania potrzeb psychicznych w grupie, mają największą szansę prawidłowego rozwoju społecznego. Dzieci te są atrakcyjnymi partnerami w różnorodnych interakcjach na terenie szkoły, znajdują się w centrum życia klasy, nie powodują konfliktów, a zdarza się, że łagodzą spory głos pedagogiczny grudzień 2008\n7 TEMAT MIESIĄCA reklama Ważne jest, by nauczyciel pomógł uczniom w przezwyciężaniu i rozwiązywaniu konfliktów, stwarzał okazje do nabywania umiejętności prawidłowego reagowania w sytuacjach trudnych i spornych bez agresji, za to z poszanowaniem praw własnych i cudzych. między pozostałymi uczniami. Z kolei dzieci przeciętnie akceptowane to dzieci raczej lubiane, ale nie zajmują ważnych miejsc w strukturze grupy. Przebywanie w grupie nie dostarcza im zbyt wielu bodźców pozytywnych, ale też nie jest źródłem silnych bodźców negatywnych. Dzieci o statusie niezrównoważonym to osoby, do których część uczniów ma stosunek pozytywny, lubi je i akceptuje, a część przeciwnie. Tacy uczniowie są jakby jednocześnie akceptowani i odrzucani. Dzieci izolowane funkcjonują na marginesie życia klasy. Nie podejmują działań na rzecz grupy, często są określane jako bierne społecznie. Nie są pożądanymi partnerami interakcji, nie są specjalnie lubiane ani nielubiane po prostu nie liczą się w grupie. Dzieci odrzucane są natomiast przedmiotem jawnie deklarowanej niechęci grupy. Nie znajdują w ramach klasy szkolnej warunków do zaspokojenia ważnych potrzeb. Klasa ich nie lubi i nie uznaje. Mają bardzo niewielki wpływ na to, co się w klasie dzieje. Dzieci o statusie niezrównoważonym oraz dzieci izolowane i jawnie odrzucane stanowią potencjalne źródło konfliktów w grupie. Specjaliści twierdzą, że mogą one stać się zarówno ofiarami, jak i sprawcami agresji w szkole. Dlatego właśnie im należy poświęcić sporo nauczycielskiej uwagi. Konfliktów występujących w grupach dziecięco-młodzieżowych nie da się uniknąć. Ważne jest, by nauczyciel pomógł uczniom w ich przezwyciężaniu i rozwiązywaniu, stwarzał okazje do nabywania umiejętności prawidłowego reagowania w sytuacjach trudnych i spornych bez agresji, za to z poszanowaniem praw własnych i cudzych. Warto sprawić, by dzieci od najmłodszych lat uczyły się mechanizmów, które tymi zjawiskami rządzą. Polecam nauczycielom program Gdańskiego Wydawnictwa Psychologicznego Bezpieczne dziecko autorstwa Elżbiety Zubrzyckiej, którego naczelną zasadą jest NAJPIERW NAUCZYĆ, POTEM WYMAGAĆ. Seria książeczek adresowanych do uczniów szkół podstawowych pomoże przeprowadzić ciekawe zajęcia, m.in. z podstaw komunikacji, rozpoznawania swoich emocji, radzenia sobie ze złością. Co robić, gdy konflikt między uczniami zaistniał? Należy dokładnie rozpoznać sprawę. Gdy nauczyciel nie wie, co się dzieje w klasie, a tylko ma poczucie, że dzieje się coś złego, nie powinien przystępować do zażegnania konfliktu. Fałszywa diagnoza, nieskuteczne działanie mogą dodatkowo przysporzyć uczniom wielu szkód natury psychologicznej i moralnej. Jeśli głos pedagogiczny\n8 TEMAT MIESIĄCA by przeciwdziałać konfliktom, A należy wspólnie z uczniami przestrzegać następujących zasad: mów otwarcie o tym, co czujesz i czego chcesz; bierz odpowiedzialność za powstały konflikt, czyli zastanów się, jaki jest w nim twój udział, czy zależy ci na jego rozwiązaniu i co chcesz w tym celu zrobić; zaczynając rozmowę na temat zaistniałego konfliktu, nie mów o kimś: Uważam, że ty, ale skoncentruj się na własnych uczuciach: Ja czuję się..., kiedy ty... ; nie zadawaj retorycznych pytań w rodzaju: Jak mogłeś to zrobić?, zastąp je stwierdzeniem: Jest tak i tak, musimy to rozwiązać czyli myśl konstruktywnie, zamiast wyładowywać własną złość; wspólnie poszukać dróg rozwiązania konfliktu, aż do całkowitego wyeliminowania go. Nauczyciel powinien sam prezentować twórcze nastawienia do zaistniałej sytuacji. Polega ono na wykorzystaniu konfliktu do wspólnej analizy zachowań i postaw, dzięki której uczniowie mogą lepiej poznać i zrozumieć samych siebie i innych ludzi, a także rozwinąć swe umiejętności psychologiczne. Takie działania powinny w efekcie przyczynić się do rozwoju u uczniów postaw społecznych. Małgorzata Łoskot słuchaj uważnie drugiej strony; niczego nie ukrywaj, mów o wszystkim, co ci przeszkadza; bądź przygotowany, że inni nie zgodzą się z twoim stanowiskiem, co nie znaczy, że są ludźmi, z którymi nie można dojść do porozumienia; staraj się zachować spokój jeżeli czujesz, że wybuchniesz złością, oddychaj głęboko przeponą; bądź przygotowany do negocjacji: Jeśli ty zrobisz to, ja ze swojej strony postaram się o tamto mogę zgodzić się na kompromis w tej sprawie, ale w tamtej nie. Jak rozumiem, nie chcesz mi pomóc w sposób, który uważam za najlepszy, czy wobec tego proponujesz mi inne rozwiązanie tego konfliktu? (H. Hamer) Bibliografia: 1. D. Ekiert-Grabowska, Dzieci nieakceptowane w klasie szkolnej, WSiP, Warszawa 1982.H. Hamer, Klucz do efektywności nauczania. Poradnik dla nauczycieli, Wydawnictwo Veda, Warszawa G. Tibo-Zaü, Dziewczynka, która przestała się uśmiechać, GWP, Gdańsk E. Zubrzycka, seria Myślenie i komunikacja jak rozwiązywać konflikty (m.in. Jak pomyślę, tak zrobię; Po co się złościć?; Powiedz, jak!), Gdańsk. wcześniej były prowadzone rozmowy orientacyjne, trzeba zacząć od zgromadzenia informacji i opinii od wszystkich uczniów w klasie. Nauczyciel musi również zadbać o stworzenie atmosfery bezpieczeństwa, zaufania i otwartego komunikowania się, w której każdy uczeń ma prawo mówić o konflikcie oraz wszyscy mają prawo ustosunkować się do zaistniałej sytuacji. Tą drogą wszyscy zainteresowani określają z czasem, na czym tak naprawdę polega dany konflikt, jaki mają wspólny interes w jego rozwiązaniu oraz jakie konsekwencje przyniesie rozwiązanie konfliktu, a jakie brak rozwiązania. Jeżeli konflikt ma charakter osobisty, należy stworzyć warunki do otwartej, pełnej i bezpośredniej wymiany informacji i odczuć między stronami. Uczniom źle do siebie nastawionym i pełnym furii trudno jest, nie obrażając się i nie ubliżając sobie, porozumiewać się konstruktywnie. Wobec tego najpierw należy stworzyć okazję do rozładowania złości, a następnie W styczniowym wydaniu: Założenia reformy oświatowej co czeka dyrektora szkoły i nauczycieli w zakresie pracy wychowawczej od stycznia 2009 roku. głos pedagogiczny grudzień 2008\n9 twarzą w twarz >> Uczeń na ławie oskarżonych Wywiad z sędzią Anną Marią Wesołowską na temat działań podejmowanych w ramach profilaktyki przemocy i agresji wśród nieletnich Głos Pedagogiczny: Coraz więcej młodych osób zasiada na ławach oskarżonych. Czy przyczyną tego jest złe wychowanie, brak zrozumienia ze strony rodziców i szkoły, wpływ mediów? Anna Maria Wesołowska: Z mojego doświadczenia wynika, że każdy z tych czynników ma znaczenie. W początkowym okresie życia najważniejsza jest rodzina, wartości przez nią przekazane. Jeżeli zabrakło tego fundamentu, potem trudno to nadrobić. Szkoła oprócz funkcji edukacyjnej może i powinna pełnić również funkcję wspomagającą rodziców w wychowaniu ich dzieci. To oczywiście nie jest łatwe, ale konieczne. Tymczasem sama szkoła często reaguje w nieodpowiedni sposób na agresywne zachowania młodych, tylko ich karząc. A im właśnie szczególnie potrzeba zainteresowania, troski, zrozumienia; często są to ludzie z trudnych rodzin. Trzeba starać się do nich dotrzeć i im pomóc. Inaczej ostatecznie obrócą się oni przeciwko światu. Jeśli chodzi o trzeci czynnik media, to tak jak wiele narzędzi, mogą one być wykorzystywane zarówno w dobrym, jak i złym celu. Często, niestety, promuje się w nich przemoc i agresję. Zbyt duża z tym styczność, bez żadnego dozoru, objaśnienia, może wyrządzić wiele szkody, pozbawia młodych ludzi wrażliwości na cierpienie innych. Anna Maria Wesołowska Sędzia Sądu Okręgowego w Łodzi w IV Wydziale Karnym. Występuje w serialu fabularno-dokumentalnym Sędzia Anna Maria Wesołowska, emitowanym przez telewizję TVN. Pani najnowsza książka Bezpieczeństwo młodzieży to zbiór felietonów z opisem autentycznych spraw toczących się przed sądem. Jaki cel przyświecał tej formie publikacji? Książka ma na celu edukację prawną młodzieży i dorosłych. Stanowi kolejny, istotny element mojej pracy edukacyjnej. Poprzez felietonistyczny opis autentycznych rozpraw sądowych chciałam w prosty sposób przekazać odbiorcom, jakie kary grożą za konkretne, nawet wydawałoby się drobne przestępstwa. Książka, mam nadzieję, spełni przede wszystkim swoją funkcję profilaktyczną, zmusi do refleksji, zastanowienia. Zależy mi na tym, żeby młodzież zasiadała w ławie szkolnej, a nie na ławie oskarżonych. W swojej książce zachęca Pani nauczycieli i rodziców do podejmowania różnych aktywności przeciwdziałających m.in. zjawisku narkomanii, agresji, kradzieży wśród dzieci i młodzieży. Które z nich przynoszą najlepsze rezultaty? głos pedagogiczny\n10 twarzą w twarz Te, które młodzież akceptuje. Chodzi o to, aby nie narzucać młodym swojej wizji świata, ale przede wszystkim zachęcić ich do rozmowy. Należy słuchać młodzieży, bo ona jeśli zdobędziemy jej zaufanie informuje nas o tym, co niedobrego się dzieje wokół niej i jakie są tego przyczyny. Nasze pokolenie z wieloma rzeczami nie miało styczności, dlatego należy dać młodym możliwość wypowiedzenia się. Dopiero kiedy zrozumiemy, w jakim świecie funkcjonują, możemy starać się im pomóc. W jaki sposób ciekawie i efektywnie rozmawiać z uczniami o zagrożeniach i przestępczości? Czy nie wymaga to od wychowawców odpowiedniego przygotowania, np. z zakresu znajomości prawa? Znajomość prawa oczywiście się przydaje, ale najważniejsze to słuchanie młodzieży, rozmowa z nią, żywe reagowanie na ich zdanie, autentyczne zainteresowanie. Młodzież to wyczuwa i wówczas jest skłonna do dyskusji. W jednym z wywiadów powiedziała Pani, że widok nastolatka wprowadzanego na salę rozpraw w kajdankach za posiadanie grama narkotyku to forma najtańszych i najlepszych akcji profilaktycznych. Czy młodzi ludzie rzeczywiście uczą się na błędach innych? Młodzi często myślą po fakcie. Widok rówieśnika w kajdankach pozwala uzmysłowić sobie, że skradziony koledze telefon komórkowy, posiadanie grama narkotyku to nie zabawa, za to grozi surowa kara. Młodzi powinni uczyć się tego, że każdy czyn ma swoje konsekwencje. Oczywiście bywa różnie z tym uczeniem Młodzież musi zrozumieć, że życie nie jest grą komputerową ani filmem. Po drugiej stronie przestępczego zachowania stoi zawsze osoba pokrzywdzona i odpowiedzialność, którą trzeba za swój czyn ponieść. * się na cudzych błędach. Jestem jednak przekonana, że nawet jeśli jednemu młodemu człowiekowi uczestnictwo w rozprawie pomoże, to już jest sukces. Czasem widzę, jak uczniowie ci słuchają tego, co dzieje się na sali, z wypiekami na twarzy, z niedowierzaniem, zdarzają się łzy. Po jednej z rozpraw podszedł do mnie 16-letni chłopak i powiedział: Pani Sędzio, Musimy być bardziej wrażliwi na krzywdę dziecka. Nie pozostawiać go samemu sobie nawet wówczas, gdy odmawia rozmowy na temat przykrych przeżyć, a zwłaszcza wówczas. Powodem milczenia jest najczęściej wmówione dziecku brzemię tajemnicy i winy. wszystkim pani nie pomoże, ale niektórzy zaczną się zastanawiać. I o to chodzi. Która ze spraw z udziałem nieletniego była dla Pani najtrudniejsza? Każda sprawa z udziałem nieletniego jest trudna. Oswojeni z agresją są bezkrytyczni wobec własnych zachowań. Często dopiero na sali rozpraw dociera do nich, że po drugiej stronie jest osoba, którą skrzywdzili. Wówczas żałują, ale czasu nie da się cofnąć. Zdarza się, że młodzi popełniają przestępstwo, bo już psychicznie nie wytrzymują jakiejś sytuacji. Szczególnie zapamiętałam sprawę nastolatka, który usiłował zabić własną matkę. Na rozprawie jego babcia zeznała, że matka nie broniła go przed konkubinem, który gdy chłopiec był mały wycierał jego głową podłogę. Takie sprawy długo się pamięta. Jakie uczucie towarzyszy podejmowaniu decyzji, która niejednokrotnie zmienia całe życie człowieka? Po pierwsze, ogromnej odpowiedzialności, ale również walki. Rodzi się świadomość, że nie można poprzestać tylko na wymierzaniu sprawiedliwości, że należy coś zmienić. Zawsze staram się wytłumaczyć oskarżonemu, dlaczego otrzymał taką a nie inną karę. Warto wierzyć, że każdy człowiek może się zmienić, bo inaczej sądzenie nie miałoby sensu. Podstawą spokoju sumienia po wydaniu wyroku jest własne etyczne życie, wewnętrzny spokój, poczucie, że było się na rozprawie maksymalnie bezstronnym i niezawisłym. Pracuje Pani zawodowo, nagrywa program telewizyjny, pisze felietony i publikacje. Skąd czerpie Pani siłę na udział w tylu projektach? Jak większość z nas, mam silne pragnienie zmiany świata na lepsze. Jest tak dużo do zrobienia w tej kwestii, że nie mam czasu myśleć o swoim zmęczeniu. Czasem oczywiście zdarzają się słabsze momenty. Wtedy zawsze głos pedagogiczny grudzień 2008\n11 twarzą w twarz ostoją jest dla mnie dom mąż i córki. Sił dodają mi także uśmiechy ludzi na ulicy, ich życzliwość, a także zrozumienie ze strony kolegów w pracy. Jakie wskazówki do pracy wychowawczej z uczniami w nowym roku poleciłaby Pani czytelnikom Głosu Pedagogicznego? Przede wszystkim z młodzieżą należy rozmawiać i przekonać ją, że nam na niej zależy. Dziękujemy za rozmowę. *Wszystkie cytaty pochodzą z książki A. M. Wesołowskiej Poradnik prawny. Bezpieczeństwo młodzieży, Poltext, Warszawa Zachęcamy Państwa do udziału w konkursie NIE dla szkolnych przestępstw. Wystarczy z poniższych sytuacji wybrać jedną i opisać jakie działania podjęliby Państwo wobec ucznia zgodnie z ustawą o postępowaniu w sprawie nieletnich. Spośród przesłanych odpowiedzi rozlosujemy nagrody 5 książek Sędzi Anny Marii Wesołowskiej Bezpieczeństwo młodzieży z autografem autorki. Odpowiedzi prosimy przesyłać na adres do 16 stycznia 2009 r. Proponowane sytuacje: KONKURS 1. Nauczyciel otrzymał anonimową informację, że jego uczeń posiada przy sobie substancję przypominającą narkotyk i rozdaje ją kolegom z młodszych klas. 2. Uczeń zgłosił nauczycielowi kradzież telefonu. Wskazał też osobę, która miała się dopuścić kradzieży. Niezapomniana Gala Klubu Przedsiębiorczych Nauczycieli 8 listopada w wypełnionej po brzegi głównej sali Galerii Porczyńskich w Warszawie podczas uroczystej, trzeciej już gali Klubu Przedsiębiorczych Nauczycieli IMPULS, na której obecni byli m.in. nauczyciele, dyrektorzy szkół, uczniowie należący do Szkolnych Klubów Przedsiębiorczości, dyrekcja i pracownicy NBP oraz przedstawiciele instytucji i firm współpracujących z Bankiem ogłoszono wyniki wszystkich organizowanych co roku przez IMPULS konkursów. Galę otworzył Zastępca Dyrektora Dep. Komunikacji Społecznej Tadeusz Deszkiewicz oraz przedstawiciel Fundacji Młodzieżowej Przedsiębiorczości Prezes Zbigniew Modrzewski. Wręczenia nagród w najważniejszych kategoriach: Najlepszy Nauczyciel Przedsiębiorczości, Najlepsza Szkoła Przedsiębiorczości i Najlepszy Szkolny Klub Przedsiębiorczości 2008 dokonał dyrektor NBP Sławomir Skrzypek. W rolę prowadzącego imprezę wcielił się znany aktor i prezenter Maciej Orłoś. Przed ogłoszeniem ostatecznych wyników poszczególnych konkursów organizatorzy zadbali o to, by przedstawić skrót najlepszych prac w kategorii reklama telewizyjna, wyłonionych w czerwcu w konkursie na najlepszą reklamę TV i radiową Szkolnych Klubów Przedsiębiorczości. Przypomniano też pokrótce historię Klubu Impuls i jego dokonania. Potem nadeszła chwila, na którą wszyscy najbardziej czekali, czyli ogłoszenie wyników w poszczególnych kategoriach (najlepsza strona www szkolnego klubu przedsiębiorczości, najlepszy projekt własny, najlepszy nauczyciel przedsiębiorczości w województwie i w rankingu ogólnopolskim, najlepsza szkoła i klub przedsiębiorczości). Najlepszymi Nauczycielami Przedsiębiorczości 2008 zostali: Jadwiga Dworecka z Gimnazjum nr 1 im. H. Sienkiewicza w Rawiczu oraz Michał Góralczyk z Zespołu Szkół Mechanicznych im. Komisji Edukacji Narodowej w Poznaniu. Prezes NBP Sławomir Skrzypek, który wręczał im te najwyższe nagrody gratulował laureatom sukcesu i życzył dalszych osiągnięć. Reprezentowane przez zwycięskich nauczycieli szkoły i kluby zdobyły też miano najlepszych szkół i klubów przedsiębiorczości w Polsce. Galowy wieczór był ze wszech miar udany, zadowolone miny obdarowanych, pozujących do wspólnych i indywidualnych zdjęć, były tego najlepszym dowodem. Niektóre panie, które stanowiły chyba większość obecnych, ustawiały się w długiej kolejce po autograf Macieja Orłosia. No i wszyscy mówili sobie: do zobaczenia na kolejnej IV Gali w przyszłym roku. Waldemar Pławski głos pedagogiczny\n12 pracownia pedagogiczna! o nowoczesnych narzędziach Mobbing w sieci i źródłach agresji Mobbing w sieci to nowe i stosunkowo słabo znane zjawisko, polegające na znęcaniu się psychicznym z użyciem tzw. nowoczesnych mediów. W tytule artykułu nawiązałam do znanej w Polsce akcji edukacyjno-profilaktycznej dotyczącej zagrożeń, jakim podlega dziecko operujące w internetowej sieci. Tymczasem w tym tekście chcę ostrzec przed nowym zjawiskiem mobbingu w sieci. Należą do nich telefony komórkowe oraz Internet, a w nim różnorodne, wirtualne miejsca spotkań i rozmów dzieci i młodzieży, takie jak czaty i kluby (np. MySpace, Facebook, Bebo, Nasza-klasa itp.) czy witryny filmowe (np. YouTube). Coraz więcej uczniów posiada w domu komputery z dostępem do Internetu, nie wspominając o komórce, z którą każdy uczeń niemal się nie rozstaje. Do typowych zachowań mobbingowych w sieci należą: zaczepki i prowokacje, oszukiwanie, doprowadzanie do konfliktu z innymi powodujące izolację od grupy, plotki i pomówienia, zawstydzanie, wyśmiewanie, upokarzanie, straszenie oraz grożenie. Komunikaty przesyła się w formie słownej (rozmowy na żywo ), pisemnej (SMS-y lub rozmowy na czatach) bądź krótkich nagrań filmowych z komórek, rozpowszechnianych potem jako filmy amatorskie na YouTube. Bardzo istotny jest wymiar czasowy tego rodzaju mobbingu; cechuje go duża częstotliwość incydentów (np. kilkanaście razy dziennie lub częściej!) oraz zwykle długi okres dręczenia (np. kilka miesięcy lub dłużej). Ofiara bombardowana jest nieustannie, tzn. zarówno w czasie trwania lekcji szkolnych, jak też przed zajęciami i po nich, a nawet późnym wieczorem lub w nocy. Uważa się, że mobbing w sieci jest najbardziej rozpowszechniony wśród dziewcząt, choć doniesienia zarówno z Polski, jak i zagranicy ujawniają znaczne rozmiary problemu także wśród chłopców. Konsekwencje sieciowego mobbingu są poważne, a w wielu przypadkach dramatyczne. Nierzadko doprowadzają do całkowitego wyniszczenia ofiary, załamania psychicznego, depresji, a nawet prób samobójczych czy samobójstw. Ofiarami mobbingu w sieci są w przeważającej większości uczniowie, ale znane są też przypadki maltretowania nauczycieli. Dla lepszego zrozumienia zjawiska szczegółowo opiszę prześladowanie rówieśnicze z użyciem nowych mediów, analizując dwa przypadki z praktyki. Przypadek Agnieszki Agnieszka, lat 12, była miłą, spokojną i raczej nieśmiałą dziewczynką, zdolną i dobrą uczennicą, która rozpoczęła gimnazjum, trafiając do żeńskiej klasy. Na pierwszy rzut oka widać było, że jest dużo mniejsza i drobniejsza od swoich koleżanek. Większość dziewcząt dobrze się już znała z poprzednich szkół (rejonizacja), ale Agnieszka, z innej części miasta, nie znała nikogo. Dziewczęta już w pierwszych tygodniach utworzyły tak zwane kliki (małe, zamknięte grupy, wrogo nastawione do innych, bacznie strzegące swych interesów, przywilejów i tajemnic), odrzucając Agnieszkę z każdej z nich. Dziewczynka była osamotniona, przerwy spędzała z dala od wszystkich, a na lekcjach nie miała z kim siedzieć. Doszło do tego, że nie wolno jej było nawet podejść do koleżanek, odezwać się albo spojrzeć w ich stronę. Każda próba kwitowana była brutalnym odepchnięciem, wyzwiskami, a nawet groźbami. Agnieszka zrozumiała, że będzie jej ciężko, ale nawet nie przeczuwała tego, co dopiero miało nastąpić zmasowanego ataku wszystkich klik, które postanowiły wykończyć, a następnie pozbyć się intruza ze swojej klasy. Dziewczyny wykradły numer komórki Agnieszki, a potem podstępnie namierzyły ją w czatach na Internecie, przyjaźnie się odzywając i prosząc o włączenie na listę rozmówców. Od tej pory zaczęło się istne piekło. Agnieszka każdego dnia, co chwilę otrzymywała obelżywe SMS-y (od rana do wieczora, a nawet nocą), a zaraz po lekcjach dziewczyny zaczepiały ją na Internecie, wydzwaniając i włączając się do jej rozmów z osobami spoza szkoły. Maltretowały ją komentarzami na temat wyglądu ( jesteś brzydka, wstrętna, kurdupel, chuda, niemodnie ubrana itp.), 10 głos pedagogiczny grudzień 2008


Podkategoria: Artykuły reklamowe - strona 1 - Blog lifestylowy - parentingowy - rodzinny - zdrowie moda i uroda - Boosted\nEtykiety - PrintNet\nWykorzystując usługi, jakie proponuje zakład drukarski PrintNet błyskawicznie i bez problemu będziesz mógł skonstruować adekwatny portret swojej marki, albowiem jej kompleksowa oferta to m. in. druk wielkoformatowy, plakaty, ulotki reklamowe, wizytówka i sporo innych graficznych ... zobacz szczegóły wpisu\nFirma Himmel Polska gorąco zaprasza różnego gatunku aktualnych, a także spodziewanych konsumentów prywatnych i komercyjnych do drobiazgowego obeznania się ze spektrum implementacji z kategorii flagi firmowe, druk cyfrowy bądź wszelkiego typu maszty flagowe o urozmaiconych rozmiar... zobacz szczegóły wpisu\nKubki reklamowe - Daba Bartosz Górski\nOstatnio nader modne są różnego typu ciekawe kubki z nadrukowanym logo. Gdy również marzysz, aby posiadać taki kubek, to znany producent kubków promocyjnych ma wiele propozycji, np. wykona dla Ciebie wielokolorowe nadruki na kubkach z wymyślonym przez Ciebie wzorem. Jesteśmy firm... zobacz szczegóły wpisu\nStoiska targowe - Eweld Expo Solutions Mateusz Kanikowski\nW przypadku, gdy poszukujesz spółki koncentrującej się na instalacji targowych stoisk w Poznaniu, serdecznie zapraszamy do zapoznania się z naszą propozycją. Posiadamy własne zaplecze produkcyjne, z tego względu jesteśmy w stanie zaproponować naprawdę wysokiej klasy zabudowę targ... zobacz szczegóły wpisu\nLitery przestrzenne - RekArt Bartłomiej Gordzelewski\nOsoby, które mają zamiar zakupić systemy wystawiennicze czy też komplety eleganckich wizytówek, serdecznie zapraszamy do odwiedzenia naszego e-sklepu reklamowego. Na życzenie kontrahentów zajmiemy się również przygotowaniem liter ze styropianu, produkcją szyldu reklamowego, atrak... zobacz szczegóły wpisu\nSłodkie Upominki - NOBILIA Ryszard Garmada\nSzeroki wybór ponad 200 słodkich prezentów oferuje firma Słodkie Upominki NOBILIA Ryszard Garmada. Produkuje oraz konfekcjonuje słodycze na użytek kampanii promocyjnych, reklamowych i innych. W ofercie znajdą Państwo pastylki, drażetki, cukierki, gumy do żucia i wiele innych. Ofe... zobacz szczegóły wpisu\nParasole z nadrukiem - MGM GROUP S.C.\nArtykuły grawerowane - Axon Art Barbara Amanowicz\nwielkoformatowy (2), balony reklamowe (1), maszty (1), kubkach (1), kalendarze reklamowe (1), firmowe (4), drukarnia (7), tablice reklamowe (1), namioty reklamowe (1), bramy reklamowe (1), drukarnia Warszawa (1), sklep reklamowy (1), na ślub (4), produkcja reklamowa (1), etykiety (4), z nadrukiem (4), reklama wielkoformatowa (1), producent (25), słodkie upominki (1), ekspozycje (1), litery (2), stoiska targowe (2), wystawiennicze (2), kasetony reklamowe (1), systemy wystawiennicze (1), reklamowe (11), słodycze firmowe (1), parasole (1), zaproszenia (3), cukierki z logo (1), parasol (1), kubki (2), nadruki na (1), montaż stoisk targowych (1), podziękowanie (1), stoisko (2)\nChemia gospodarcza - FMCG Trad\nFirma FMCG Trade od ok. 20 lat zajmuje się sprzedażą dobrych niemieckich środków czyszczących. By zapoznać się z detalami propozycji tej spółki, musisz tylko i wyłącznie ... zobacz szczegóły


Kolagen | Popraw Zdrowie Skóry z Tym Tajemniczym Suplementem - MYPROTEIN™\nKolagen to prawdopodobnie jedna z największych nazw w świecie suplementów, zaraz obok kwasów tłuszczowych omega-3 i kreatyny. Ale pomimo tego statusu, wciąż pozostaje lekko tajemniczy.\nPo raz kolejny dietetyk i badacz jakości żywności Richie Kirwan przychodzi z pomocą, aby pomóc Ci wygładzić zmarszczki, tłumacząc, co mówią – a czego nie – badania o suplementach kolagenowych.\nKolagen, wierzcie lub nie, jest w rzeczywistości najczęściej występującym białkiem w naszym ciele. Dzieje się tak, ponieważ jest to białko strukturalne, które można znaleźć w skórze, paznokciach, tkankach i kościach. Poczekaj! Zanim staniesz się zbyt podekscytowany, musisz wiedzieć, że kolagen nie niesie żadnych korzyści dla budowania mięśni.\nChwila! Jak to białko może nie pomagać w budowaniu mięśni? Cóż, kolagen nie jest kompletnym źródłem białka, co oznacza, że nie zawiera wszystkich niezbędnych aminokwasów potrzebnych ludzkiemu organizmowi. W tym przypadku jest to tryptofan.\nCo więcej, jest prawie bezużyteczny w stymulowaniu syntezy białek mięśniowych i MPS. Dla tych, którzy nie wiedzą – jest to proces wzrostu i naprawy tkanki mięśniowej.\nJeśli szukasz produktu, który Ci w tym pomoże, lepiej wybierz to:\nMimo że nie odgrywa żadnej roli w MPS, nie oznacza to, że jest bezużyteczny. W rzeczywistości jest niezbędny i odżywczy dla zdrowia skóry, tkanek, paznokci i kości.\nMamy niestety złe wieści dla wegan. Kolagen pochodzi wyłącznie ze źródeł zwierzęcych — jest ekstraktowany z kości oraz tkanek łącznych i formułowany w suplementy. Obecnie istnieje kilka szeroko dostępnych opcji dla wegańskiego kolagenu. Niektóre opcje próbują odtworzyć profil aminokwasowy i inne składniki odżywcze uważane za niezbędne do produkcji kolagenu, ale nie przyniesie to takich samych korzyści, jak przyjmowanie samego kolagenu.\nTylko dlatego, że Twoje suplementy nie pomagają bezpośrednio budować mięśni, nie oznacza to, że są zbędne. Wręcz przeciwnie.\nIstnieje wiele badań, które pokazują, że kolagen może być przydatny w zmniejszaniu bólu stawów.\nDlaczego jest nazywany tajemniczym suplementem? Naukowcy zauważyli pewne korzyści, których jeszcze nie potrafią wyjaśnić.\nNie są znane powody, dla których kolagen miałby pomóc zmniejszyć odczuwany ból stawów lub poprawić elastyczność skóry i zmniejszyć widoczność zmarszczek, ale w łatwy sposób można zauważyć dużą zależność.\nPowinienem go stosować?\nTo zależy od Twojego celu. Jeśli chcesz budować mięśnie, to absolutnie nie ma takiej potrzeby. Istnieje znacznie więcej przydatnych produktów, których możesz użyć.\nAle jeśli zmagasz się z bólami stawów lub chcesz poprawić wygląd swojej skóry, to jest produkt dla Ciebie.\nKolagen to trochę tajemniczy suplement, ale jeśli uważasz go za pomocny i pozytywnie wpływający na zdrowie, to śmiało zażywaj. Podsumowując, nie przyczynia się do wzrostu i naprawy mięśni, ale działa niesamowicie na zdrowie skóry i jest pomocny przy zmniejszeniu bólu stawów. To z tego względu naukowcy od jakiegoś czasu drapią się po głowach — miejmy nadzieję, że mają mocne, zdrowe paznokcie.


Ojciec Justyn Figas z Buffalo - Apostoł Polonii: CZY TO MAŁŻEŃSTWO? - pogadanka o. Justyna z 10.11.1935 r.\nCZY TO MAŁŻEŃSTWO? - pogadanka o. Justyna z 10.11.1935 r.\nBędzie to około dwadzieścia cztery lata temu, kiedy po czteroletnim pobycie w Rzymie powracałem do Ameryki. Okręt, którym podróżowałem, zatrzymał się w Tunisie. Tunis jest stolicą i głównym portem krainy pod tą samą nazwą. Leży nad morzem Śródziemnym. Miasto liczy około 170,000 ludności. Podzielone jest na dwie części, albo raczej na dwie dzielnice, europejską i mahometańską. Kiedy na nasz okręt wnoszono baryłki wina i pudła owoców, szczególnie cytryn i cytrynek, pojechałem aby oglądać miasto. Dorożkarz zawiózł mnie poza miasto, aby mi pokazać ruiny starożytnej Kartaginy. Oprócz ruin widziałem scenę, która jeszcze dziś stoi mi przed oczyma, i której nie zapomnę do końca życia. Odbywał się targ publiczny. Stały naprzeciw sobie dwie platformy. Na jednej platformie stały kozy, owce i barany. Na drugiej stało ze sto młodych kobiet i dziewcząt pod bacznym okiem zbirów-dozorców! Kupcy chciwie oglądali półobnażone niewiasty, które stały wystraszone i na poły skamieniałe ze wstydu. Kupcy dotykali muskułów u rąk i nóg. O upatrzoną ofiarę rozpoczął się handel. Na znak ugody podawali sobie rekę i klepał jeden drugiego po ramieniu. Sprzedawano kobietę lub dziewczynę za kozę, owcę lub barana! Sprzedane niewolnice szły bez płaczu i oporu, lecz w oczach ich widać było smutek, żal i boleść. Szły nie wiedząc z kim, gdzie i po co! Jaki będzie ich los? Co je spotka? Wiedziały tylko, że od tej chwili nabył je nowy właściciel, który będzie panem wszechmocnym ich życia i śmierci. Że prawdopodobnie będzie je bił, katował i nad nimi się znęcał, i może znów kiedyś wystawi je na publiczną sprzedaż lub wymianę za bezrozumnego i bezdusznego zwierza. Po tym wstępie, kieruje wasz wzrok na obrazki wzięte nie setki, nie dziesiątki lat temu, lecz dziś, z życia naszych. Posłuchajcie:\nNie obawiajcie się, słuchacze, bo morałów prawić wam nie będę. Niech sami interesowani wam przedstawią prawdziwy stan rzeczy i swoje przykre położenie życiowe. Dla ważnych przyczyn, pomijam tak miejscowość skąd ten list pochodzi, jako też litery nazwiska piszącej. Oto treść listu:\n21go października, 1935 r.\nSłyszałam wczorajszy program Godziny Różańcowej, za co serdecznie dziękuję. A teraz udaje się do Wielebnego Ojca z prośbą o poradę względem mojego nieszczęśliwego pożycia małżeńskiego. Mając lat dwadzieścia wyszłam za mąż za młodzieńca który liczył lat dwadzieścia dwa. Ślubowaliśmy w kościele katolickim. Przed naszym ślubem, mój mąż zgodził się, że będziemy mieszkali razem z moimi rodzicami. W trzy tygodnie po naszym ślubie, on zaczął grymasić i mi opowiadać, że jego matka nalega na niego, że ma wrócić nazad do domu, bo ona go bardzo kocha i tęskni za nim! I że zarazem tłumaczy mu, że matkę ma tylko jedną, a żon może mieć z dziesięć; więc on słuchając namowy matki, mnie opuścił i wrócił z powrotem do niej. Był z nią dwa miesiące, nie pokazując mi się wcale na oczy. W czasie tych dwóch miesięcy, kiedy przebywał u matki, obydwoje zaczęli mnie oczerniać. Wyrażała się o mnie w bardzo nieprzyzwoity sposób, mówiąc, że jej syn należy do niej, a nie do żadnej dziewki. Nasi rodzice należą do jednej i tej samej parafii, więc jego matka ile razy wyjdzie z kościoła, szuka oczami naszych znajomych, i przed nimi mnie oczernia. Po dwóch miesiącach nieobecności, mój mąż powrócił do mnie, prosząc żebym mu darowała, i że on chce ze mną mieszkać pod warunkiem, że się przeniesiemy do jego matki. Ja jako dobra katoliczka, i rozumiejąc co znaczy sakrament małżeństwa, zgodziłam się na to i poszłam z nim. Po dwóch tygodniach, namówili mnie, żeby z nimi jechać do ich znajomych, do dosyć dalekiego miasta. W czasie naszej podróży, byliśmy w wypadku automobilowym. Byłam wyrzucona przez okno automobilu i boleśnie pokaleczona na całem ciele. Twarz moja była bardzo zeszpecona, lekarz musiał dać pięć sztychów, aby zaszyć rany. Byłam wewnętrznie uszkodzona. Doktorzy do dziś mnie leczą i twierdzą, że klatka piersiowa jest nadwyrężona, i że już nigdy nie będę zdolna do ciężkiej roboty. Mój mąż kierował automobilem. Oprócz mnie z maszyny był wyrzucony i zabity na miejscu krewny męża. Rodzice i siostry mego męża byli tylko lekko poranieni, mąż wcale nie był pokaleczony. Mnie wzięto do szpitala, w którym byłam przez cały tydzień. Maż mój z innymi zaraz wrócił do domu, zostawiając mnie samą w szpitalu. Moim rodzicom też zaraz nie dał znać, tylko dopiero na drugi dzień po powrocie w obiad. Ja jeszcze dziś nie mogę sobie wytłumaczyć, dlaczego ja biedna nieszczęśliwa mam zdrowie zrujnowane aż do śmierci. Mąż mój powrócił z rodzicami na śledztwo. Wracając zabrali mnie ze sobą, chociaż lekarze szpitalni mnie nie chcieli puścić, bo mówili, że to za rychło. Kiedyśmy powrócili, jego matka radziła mężowi, aby mnie zawiózł do mojej matki z powodu tego, że ja jeszcze potrzebowałam opieki lekarskiej, więc moi rodzice powinni pokryć koszta, a nie jej syn. Mąż mój w wypadku potłukł maszynę. Potrzebny mu byt automobil, bo praca jego wymagała tego. Został więc bez pracy. Przebył ze mną u moich rodziców trzy tygodnie. Ojciec mój kupił mu nową maszynę, mówiąc: idź do pracy i dorabiaj się, abyś mógł jak najprędzej iść na Twoje mieszkanie, a ja wam dopomogę, ile tylko będę mógł. Dalej mój ojciec mu powiedział, że może twoja matka cię więcej od żony nie zabierze, gdy będziesz na swoim mieszkaniu. Po nie całych dwóch tygodniach po zakupie maszyny, gdy nadchodziła męża pejda, matka jego znów telefonuje, aby syn jej powrócił do domu. On bez żadnej przyczyny opuścił mnie po raz drugi. Odchodząc ode mnie zażądał, abym mu oddała pierścionek zaręczynowy, bo chciał go podarować swej siostrze; również zażądał obrączki ślubnej. Ja słysząc to dostałam bicie serca i rozstrojenie nerwów ze żalu nad moim losem. Mama widząc, że ze mną źle, zawołała lekarza, który musiał dać mi zastrzyki na uspokojenie nerwów. Lekarz orzekł, że groziło mi niebezpieczeństwo śmierci z powodu, że niedostatecznie byłam wyleczona z ran w wypadku automobilowym. Gdy lekarz jeszcze był przy mnie, mój mąż porozmawiał z matką przez telefon, i zaraz mnie opuścił zabierając ze sobą automobil, który mu kupił ojciec. Od tej pory nie widziałam go, wiem tylko, że mieszka u swej matki. W zeszłą niedzielę jego matka tłumaczyła moim znajomym, że ja mam wielką chorobę, i że dlatego jej syn nie może mieszkać ze mną; lecz że ona mu poszuka innej, zdrowej żony. Dodała też, że może jej syn zgodziłby się do mnie powrócić, gdyby moi rodzice dali mu $500 na spłacenie hipoteki na jej domu! Rozprawia do tego, że ona mu się postara o rozwód na korcie i o unieważnienie ślubu w kościele, a poszuka mu żony bogatej, lub takiej, która będzie pracowała na jej syna. Przez te kilka miesięcy, od naszego ślubu, on nie dał mi ani centa na utrzymanie, tylko cały swój zarobek oddawał swej matce. Zanim go poślubiłam, chodził do mnie przez trzy lata, a rodzice jego przestawali u nas godzinami i prosili moich rodziców o moją rękę dla ich syna. A on powiedział mi kilkakrotnie, że gdyby mnie zobaczył z kim innym, to by sobie i mnie życie odebrał! Wyszłam za niego, bo myślałam, że to ludzie bogobojni i że on naprawdę mnie kochał; bo przecież tak przysięgał! Więc teraz ja nie mogę zrozumieć czemu taki los spotkał mnie. Tak srogi, ciężki i niesprawiedliwy! Czemu akurat ja jestem rzucona na pastwy losu? Czemu sponiewierany jest mój honor i szarpana moja sława? I to przez język mojej teściowej? Czy skromna i uczciwa dziewczyna tylko taką otrzymuje nagrodę? Ja nigdy po nocach i po balach nie latałam. Zawsze byłam skromną w ubiorze i w zachowaniu, a dziś padłam ofiarą ludzkich języków i ciężarem mego ojca, który tak ciężko musi sam jeden pracować na utrzymanie rodziny. Proszę teraz usilnie Wielebnego Ojcamego biednego i udręczonego serca, aby łaskaw przemówić na radio na temat mego nieszczęśliwego pożycia małżeńskiego. Być może, że po przemowie Wielebnego Ojca zostaną wzruszone ich kamienne serca. Bo cóż warte jest teraz życie moje? Zdrowie straciłam nie z mojej winy: w dodatku straciłam sławę i dobre imię przez ludzkie języki; a w końcu nie jestem już ani panną ani jeszcze wdową. Więc raz jeszcze proszę o poradę, co mam dalej czynić. Bardzo przepraszam, że tak dużo piszę, ale do kogo ja biedna się udam, jeśli nie do O. Justyna, bo tylko tam otrzymam szczerą i sumienną poradę i pociechę. To jest tylko cześć mego życia, bo całość moich cierpień zabrałaby całą książkę. Z podzięką i szacunkiem .\nNajpierw ja nie zamierzam potępić ani ciebie, ani męża, ani twej teściowej, czyli pani matki. Stwierdzam jednak dwa fakty. 1/ Są rodzice tacy, którzy myślą, że jeśli już nie mają prawa by synowi wybierać żonę, albo córce męża, zamieniają się w zawodowych stręczycieli, którzy tak manipulują lub manewrują, chociaż dzieci nie wiedzą, aż młodych skojarzą. Nie zważają na odmienność i niezgodność charakterów i skłonności. Tak pracowite dziewczę dostaje — leniucha! Wzorowa i skromna, bierze lizusia i "szika", który potem poluje po salach tanecznych; wstrzemięźliwa dostaje się pijakowi a skromna i pobożna idzie za rozwiązłego rozpustnika i niedowiarka; oszczędna dostaje rozrzutnika, a spokojna i łagodna złapie złośliwego i okrutnego grzechotnika. Rodzice młodej żonie przypisują dary i mocy nadprzyrodzone twierdząc, że ona mu oczy otworzy i że on się poprawi; tymczasem co się dzieje? On jej oczy podbije, a sam zuchwale się prowadzi i z dnia na dzień więcej się rozpuszcza. Ona płacze i narzeka, a on przeklina i złorzeczy. 2/ Za często rodzice się za wiele mieszają do młodych i wtykają się w ich sprawy. 3/ Młodzi uważają małżeństwo za "sport" a nie za powołanie, i 4/ W oczach młodych dziś nie istnieje "dom"! — Tak jak kiedyś twój mąż ślubował ci uroczyście miłość, wiarę i uczciwość małżeńską, i że nie opuści cię aż do śmierci, tak i ty żeś mu ślubowała. Upletliście tymi słowy łańcuch nierozerwalny, bo co Bóg złączył, tego człowiek niech nie rozłącza i nie rozłączy! I dlatego już sam Bóg zaraz po stworzeniu Ewy, kiedy przyprowadził ją do Adama, mówił: "Przetoż opuści człowiek ojca swego i matkę, a przyłączy się do żony swej, i będą dwoje w jednem ciele." — Mąż, który twierdzi zuchwale, że ma kochać matkę więcej aniżeli żonę, ponieważ ma tylko jedna matkę a żon może mieć więcej, nie zasługuje sobie na miano przykładnego męża, ani na nazwę uczciwego i rozumnego człowieka! Prawda, Bóg nakazuje miłość rodziców, lecz matkę kochamy inną miłością, a mąż żonę też inną. Są jednak pewne matki samolubne, które miłość siebie stawiają na pierwszem miejscu. Takich matek serca są pełne zazdrości, usta obfitują w mowy oszczercze, a umysł wymyśla nowe sposoby prześladowania przeciw tej, która zagrodziła im drogę do miłości synowskiej. Są wreszcie matki, które w synku widzą treść doskonałości ludzkiej. Chcą aby ich synowi kłaniała się żona, aby go obsługiwała i aby na niego pracowała. Syn, którego matka tak chowała takie zasady w jego umysł wpajała, taki syn nigdy nie będzie ani dobrym mężem ani dbałym ojcem! Przytoczę tu pewien wypadek.\nLata temu, zdaje się około 17 lub 18, chodziłem po domowej kolekcie i spisie parafian. Wchodzę do pewnego domu, gdzie mieszkała rodzina, której ojciec ciężko pracował godzinami nocnymi. Matki laluś miał za delikatne paluszki. Pracować mu się nie chciało. Stary do roboty, a młody do łóżka. Wyspał się porządnie i najadł porządniej. Zawsze czysto ubrany, wylizany i wyczesany. Wszystko kosztem starego ojca. Wchodzę do tego domu. Fircyk siedzi sobie za stołem z czapką na głowie. Patrzy na mnie jak stare kocisko na księżyc. Mimo, że dobrze znałem całą historję, mówię do matki: "Co to, syn wasz nie pracuje?" "Nie," odpowiedziała, "bo nie potrzebuje póki stary robi. Zresztą szkoda by była, aby taki szykowny i zgrabny chłopak miał się ciężką robotą brudzić." I on się później ożenił z dobrą i pracowitą żoną. Ona pracowała, on w domu przesiadywał. I cicho nie siedział, ale jeszcze wymyślał i sponiewierał. W końcu ona do swoich, a on do ukochanej mamusi.\nPo tym wiesz co ci poradzę. Najpierw udaj się do proboszcza. Opowiedz mu sprawę. Niech do siebie zawoła twego męża i jego matkę. Ja wierzę, że proboszcz załatwi sprawę pomyślnie. Potem idźcie na własne gospodarstwo. Niech będzie najbiedniejsze, byleby było wasze. I żyjcie własnem życiem. Owszem niech rodzice was wspomagają radą i pieniędzmi, lecz nie dalej. Będziecie zadowoleni i szczęśliwi.\nDrogi i Wielebny Ojcze:\nOjciec Justyn mnie nie zna, lecz ja go znam dobrze, jak znają tysiące innych. Proszę przeczytać mój list cały. Czytać go na radio. Ja wiem że odpowiedź pomoże mnie i tym "who are in the same boat." Jestem żonaty od dwudziestu lat, a najnieszczęśliwszy człowiek od dziewiętnastu lat! Mam jedną córkę, skończyła osiemnaście lat. Kiedy chodziłem do obecnej mej żony, a wtenczas panny, mój ojciec zwracał mi uwagę, że ta dziewczyna nie dla mnie. Tłumaczył i przepowiadał, ja nie chciałem usłuchać jego rady. Muszę powiedzieć, że mi nie zabraniał żeniaczki, tylko powtarzał: "chłopcze masz rozum, tylko pamiętaj żebyś kiedy nie żałował. Żenisz się ty, nie ja. Patrz dobrze i poczekaj." Nie usłuchałem. Poślubiłem dziewczynę, w której widziałem wszystko dobre. I zrobiłem "mis-step" jak może niewielu robi. Była leniwa, pyszna, a o mnie dbała mniej jak szewc dba o kopyto. Gotować nie umiała i nauczyć się nie chciała. Ona była panią, a ja niewolnikiem. Ja zawsze pracowałem, nigdy nie opuściłem roboty, chyba że byłem chory. Sam musiałem sobie śniadanie przygotować. Żonka spała. Przyszedłem od roboty, żona już się posiliła, ja sam przy stole; w piątki i posty jajecznica lub placki kartoflane, albo ryż z mlekiem, albo dwa śledzie i suche, a często zimne pyrki. Ze mną nigdy nie jadła. Mało co kiedy do mnie mówiła. Oddawałem, jej cała pejde, to nawet na papierosy mi nie chciała dać. Już dwa razy poszła ode mnie do swej siostry, a ja musiałem długi płacić. Zdarzy się, że czasem z jeden dzień w miesiącu, nie mam roboty, w ten dzień żona mi nie daje jedzenia, bo mówi że kto nie robi, to nie je. Wtenczas musze iść do mojej matki, przed którą się użalam, abym mógł co zjeść. Matka mię namawia, aby starać się i żyć w zgodzie, lecz jak ja mogę? Chociaż mamy własny domek, nie wolno mi nic w nim robić, nawet papierosa spalić. Może O. Justyn myśli, że ja jaki pijak albo co? Piwa wypiję, a jeśli czasem idę do przyjaciół i sobie podpije, to ze złości i z rozpaczy, bo w domu wytrzymać nie mogę! Żona mnie do tego pcha!\nSzkoda, mój kochany, żeś zapomniał mi napisać, gdzie i jak żeś spotkał twoją żonę? Może to by nam dało wyraźniejszy obrazek, a może by nawet częściowo wytłumaczyło twoje smutne i nieszczęśliwe położenie. Chociaż miłość jest ślepa i głucha, prędzej czy później przychodzi do przebudzenia i przytomności, a wtenczas łuski spadają z oczu, a uszy odzyskują słuch. Potem miłość zamienia się w nienawiść. Czemu młodzi nie uważają więcej na zalety umysłu i serca, jak na piękności zewnętrzne: "Uroda, zgrabność i zdolność do gier i sportów, to się stawia na pierwszym miejscu. Wszystko inne w kąt. Czy więc dziw, że dziś panna na wydaniu nie umie wody zagotować? Nie miała czasu nauczyć się gotować? Szorować jej się nie chciało, prać było za trudno. Co ona wie o pożyciu małżeńskim? Tak, wie wiele. Nauczyła się po teatrach, w obrazkach migawkowych. Wyczytała w magazynach. Bóg ją stworzył na panią, nie na matkę, nie na żonę. Nie umie gospodarować za złamany cent. Leniwa, niegospodarna, niedbała i niecierpliwa, narzeka na wszystko i na wszystkich. Stąd kłótnie, nieporozumienia, nienawiści, wzajemne obrzydzenie! Mężowi, zmęczonemu całodzienną pracą, to się nie podoba. On chce ładu, spokoju i odrobinkę współczucia oraz iskierkę miłości! Trafia zaś na wyrzuty i zarzuty! Ze złości ucieka z domu i szuka pociechy w butelce, kieliszku i szklankach. Złośliwa żona, nigdy nie udobrucha męża; niedbała i samolubna żona jest powodem zobojętnienia i niezgody, które aż za często prowadzą do rozbicia\nrodzin, do uciekania się do sądów, do kar więziennych, a czasami nawet do samobójstwa i zabójstwa. W końcu, ty mój kochany miej wiele cierpliwości. Dobrocią i miłością, może złamiesz upartość i niedbałość twej żony. Może pożałuje przeszłych złości i niedbałości, a wasz dom z gniazda szerszeni zamieni się w gniazdko gołąbków!\nJeszcze jeden obrazek z życia, tym razem, skreślony ręką trzynastoletniej dziewczyny, która tak się użala:\nDetroit, 22-go października, 1935.\nNiech O. Justyn mi odpowie, czy można kochać takich rodziców jak są nasi. Mama i Tata kilka razy w tygodniu upijają się razem, kłócą się razem i biją się razem. Ja i mój brat często musimy uciekać z domu, nieraz nawet w nocy. Tata zawsze się upijał, mama zaczęta pić, bo chodziła po mityngach, aby z ludźmi się rozpoznać, i biznes powiększyć, bo rodzice mieli sztor. Tata stracił sztor, bank odebrał dom, teraz siedzimy na rencie. Byliśmy na welfare. Teraz jednak tata robi, ale pije więcej jak przedtem. Jak mama nie jest pijana, to dostaniemy jeść; jak jest podpita to jemy nasze łzy. Mogę ja kochać takich rodziców?\nPosłuchaj dziecko kochane! Rodziców miłować i szanować powinniśmy, bez względu na to, jacy oni są. Rozkaz Boży nie robi wyjątków, i my ich robić nie możemy. Twoim obowiązkiem jest modlić się o nawrócenie twoich rodziców. Swoją drogą, ja nie myślę, że możemy znaleść biedniejszą i więcej politowania godna istotę, jak jest matka pijanica. Co to za dom, gdzie nie tylko ojciec, lecz i matka, przepijają i marnują swoje zdrowie, a zarazem zdrowie tych biednych nikomu nic niewinnych istot. Tacy ojcowie i takie matki powinni być wysłani do zakładów leczniczych. Kiedy o kiedy, nasi rodacy i nasze rodaczki, przyjdą do siebie, i przestaną nadużywać w piciu! Kto dziś policzyć może pomniki cmentarne, na których mimo widzialnych napisów, są i inne nakreślone ręką niewidzialną: Tu spoczywa ojciec-pijak: tu leży matka-pijanica! Na ile dzieci, dziś wskazują palce ludzkich rąk, a ludzkie usta szepcą: To są dzieci rodziców pijaków.\nDodam jeszcze, tylko wyjątki, z listu takiego:\n0eveland, 23-go października, 1935.\nJuż od sześciu miesięcy, do nas zachodzi mężczyzna, który liczy około 55 lat. Chce się ze mną ożenić. Ja mam dwadzieścia lat. Był on butlegerem. Ma domy, dwa automobile i pieniądze. Ja nie mogę na niego patrzeć, bo mu źle patrzy z oczu. Matka jednak namawia mnie do żeniaczki, bo mówi, że będę miała wszystko, a jak mi się nie będzie podobało, mogę wziąść rozwód, a z nim nie potrzebuje siedzieć. Z matką to jeszcze bym mogła poradzić, ale z ojcem to nie. Wyzywa mnie i grozi, że wyrzuci mnie z domu!\nTacy rodzice to naprawdę handlarze żywego towaru i zabójcy życia i szczęścia własnego dziecka. Za pieniądz, za dom, za samochód wymieniają córkę. Czy to nie handel praktykowany w dzikich krajach? Zresztą co za różnica w wieku? Prawda, maż powinien być starszy od żony przy zawarciu małżeństwa. Powody są liczne, rozumne i zrozumiałe. Lecz różnica nie powinna być tak wielka jak w tym wypadku. Dziadek bierze sobie dziecko za żonę! Sprzeciwia się to nie tylko prawu naturalnemu, lecz zasługuje na politowanie każdego rozumnego człowieka. Co zaś to za matka, która córkę-dziecko wypożycza mężczyźnie starcowi, pocieszając dziecko, że i tak każdej chwili znajdzie drzwiczki otwarte przez separację lub rozwód? Ojciec zaś który córce, nie chcącej sprzedać się z duszą i ciałem grozi wydaleniem z domu, zasługuje sobie, aby go wystawiono w miejscu publicznym i wymierzono z dwadzieścia pięć batów — surowcem!\nW jakiej rodzinie znajdujemy szczęście, spokój i zadowolenie? W takiej gdzie małżonkowie dzielą się szczęściem i nieszczęściem. Gdzie jest dwoje w jednym ciele. Gdzie on jest Kajus ona Kają i odwrotnie. Obopólna praca i pomoc: wspólna radość i smutek, podział wszystkiego co codzienne i szare życie ludzkie przyniesie, małżonkom dobrej woli. ścieżkę życia małżeńskiego wygładzi i ułatwi. I takie, a nie inne być powinny małżeństwa naszych. Na takich małżeństwach spocznie błogosławieństwo Boże i z takich małżeństw wyrośnie pokolenie zdrowe i pożyteczne. Inaczej, wśród nas wyrośnie pokolenie -— karłów umysłowych i duchowych!\nTo wszystko szczera prawda i mowic o tym i pisac trzeba bez konca.


W mojej klasie jest 13 chłopców, którzy bardzo lubią matematykę, a do tego są niezwykle aktywni. To urodzeni sportowcy. Poszukiwałam wiec rozwiązań, które pozwolą na połączenie nauki z ruchem. Specyfikacja wieku ucznia wczesnoszkolnego podpowiada, aby jak najczęściej w toku edukacji stosować metody gier i zabaw dydaktycznych. Dostrzegłam również, ze zdobywanie i utrwalanie wiadomości przy okazji nauki połączonej z ruchem przynosi znakomite efekty. Poprzez działanie dzieci same doświadczają, a dzięki temu lepiej zapamiętują podany materiał. Obecnie duża część uczniów to kinestetycy, a to niesie za sobą potrzebę sprostania wymaganiom łączenia wiedzy i ruchu. Obserwacja moich uczniów podsunęła mi pewien pomysł.


Jak rozwałkować spód do tarty? - emama - Forum dyskusyjne | Gazeta.pl\nfrey.a86 06.12.19, 19:16\nZawsze mozolnie wyklejałam formę rękami, ale w przepisach i filmach na youtube wszyscy po prostu wałkują dobrze schłodzone ciasto. Pytam się JAK, skoro to ciasto po wyjęciu z lodówki jest twarde jak kamień i ani myśli dać się rozwałkować? Co robię źle?\nTen sam problem mam z wałkowaniem piernika długodojrzewającego - po wyjęciu z lodówki ciasto jest twarde, a jak się tylko trochę ogrzeje, to z powodu dużej ilości miodu przykleja się do wałka i żadne podsypywanie mąką nie pomaga.\nmemphis90 Re: Jak rozwałkować spód do tarty? 06.12.19, 19:21\nNieco ogrzane, walkuj przez cienką folię spozywczą.\nmamolka1 Re: Jak rozwałkować spód do tarty? 06.12.19, 19:23\nA może zaraz po wyrobieniu ciasta na tartę wyłóż formę i takie schłódź. Ja wszelkie kruche przed pieczeniem wkładam do zamrażarki a potem szybko do rozgrzanego piekarnika\nwaleria30 Re: Jak rozwałkować spód do tarty? 06.12.19, 20:09\nTez tak robie! Zawsze wychodzi.\nmae224 Re: Jak rozwałkować spód do tarty? 06.12.19, 19:31\nJa kroję nożem i wyklejam szybko formę tymi kawałkami.\nfrey.a86 Re: Jak rozwałkować spód do tarty? 06.12.19, 19:48\nRobię dokładnie tak samo, ale wszędzie piszą, że ciasto ma być dobrze schłodzone i po wyjęciu z lodówki nie powinno mieć kontaktu z rękami, bo się ogrzewa. Wnioskuję z tego, że nie powinnam ani wyklejać, ani ogrzewać schłodzonego już ciasta. Zostaje wałkowanie kamienia. Inni wałkują, przynajmniej w przepisach i filmikach wałkują takie świeżo z lodówki. Kłamią albo nie wiem jak to robią.\nmae224 Re: Jak rozwałkować spód do tarty? 06.12.19, 19:53\nJa po prostu nie znoszę wałkowania moja tarta musi jakoś z tym żyć. (A wychodzi mi pyszna)\naerra Re: Jak rozwałkować spód do tarty? 06.12.19, 22:33\nJa wałkuję. Ale moje nie jest twarde jak kamień, a zwyczajnie twarde i zimne, wałkować się daje. Nie wiem z czym porównać, jak twarda plastelina?\nfrey.a86 Re: Jak rozwałkować spód do tarty? 06.12.19, 22:58\nMojemu bliżej cegły niż plasteliny, nawet twardej. Masło 82% tłuszczu, mąka typ 500.\nmamolka1 Re: Jak rozwałkować spód do tarty? 06.12.19, 23:01\nTwarde bo robisz prawilnie na maśle, margaryna takich efektów nie daje... Wyłóż formę najpierw a potem schładzaj\naerra Re: Jak rozwałkować spód do tarty? 07.12.19, 00:50\nUżywam wyłącznie masła, margaryny nie miałam w rękach chyba nigdy (bo w domu też się zawsze na maśle robiło). Mąka to zależy już od przepisu, bo z różnych już robiłam. Zawsze się dawało rozwałkować (ale trzeba przyznać, że nie jest to łatwe, trzeba trochę siły użyć).\nkanna Re: Jak rozwałkować spód do tarty? 06.12.19, 19:51\nMożesz też schłodzić od razu w formie.\nandaba Re: Jak rozwałkować spód do tarty? 06.12.19, 19:55\nA ja się od kilkudziesięciu lat zastanawiam, co takiego niby daje to chłodzenie - bo ja nic nie chłodzę, a ciasto mi wychodzi bardzo dobre (nie jest to tylko moje zdanie).\nbialeem Re: Jak rozwałkować spód do tarty? 06.12.19, 23:11\nMniej wyrasta i jest bardziej zbite. Właśnie sie nie kruszy. Mozna zrobić spory, 30 cm podkład, który odejdzie od dna i się nie pokruszy jeżeli robisz np wkład na zimno, a jednocześnie będzie wystarczająco kruchy żeby nie musieć go rozbijać młotkiem. Schłodzony się po prostu trochę inaczej piecze, bo masło nie zdąży się rozpłynąć zanim ciasto się nie zetnie.\nmama-ola Re: Jak rozwałkować spód do tarty? 06.12.19, 20:01\nZmrożone ciasto trę na tarce na dużych oczkach. Wióry równomiernie układam w foremce i dociskam lekko palcami.\nchococaffe Re: Jak rozwałkować spód do tarty? 06.12.19, 20:10\nPrzekaz tę robotę najsilniejszej osobie w okolicy - sprawdza się.\ndamartyn Re: Jak rozwałkować spód do tarty? 06.12.19, 20:22\njak bardzo twarde to na sekundy do mikrofali, a potem wałkuję przez folie albo przez woreczek foliowy albo bezpośrednio na blaszce gładką szklanką.\nkrwawy.lolo Re: Jak rozwałkować spód do tarty? 06.12.19, 20:25\nTartą znam bułkę. Bełta się z jajkiem i panieruje kotlety. Które można oczywiście po usmażeniu zamrozić.\nsineado Re: Jak rozwałkować spód do tarty? 06.12.19, 20:31\nfolivora Re: Jak rozwałkować spód do tarty? 06.12.19, 22:51\nMoże za długo chłodzisz?\nfrey.a86 Re: Jak rozwałkować spód do tarty? 06.12.19, 22:59\nNigdy dłużej niż godzinę.\nbialeem Re: Jak rozwałkować spód do tarty? 06.12.19, 23:07\nPrzy pierniku posypywanie mąką o dziwo pomaga, bo to bardzo zwarte ciasto w przeciwieństwie do kruchego do tarty. Spód od tarty zawsze wyklejam ręcznie. Kroję w plastry schłodzoną kulę, układam na dnie i sklejam palcami.\nb-b1 Re: Jak rozwałkować spód do tarty? 07.12.19, 07:34\nZaraz po wyrobieniu rozwałkowuję w tortownicy(mam taki mini wałek z rączką) i dopiero wkładam do lodówki, albo po schłodzeniu(wtedy władam do zamrażalki zamiast do lodówki) ścieram na tarce.\nCiasto piernikowe zanim zaczynam wałkować chwilę rozgrzewam poza lodówką-podsypuję i nie mam problemu z wałkowaniem.\ndamartyn Re: Jak rozwałkować spód do tarty? 07.12.19, 11:13\nZawsze się zastanawiałam, oglądają akcesoria kuchenne, do czego taki mini wałek z rączka służy? Dzięki\ncimabue Re: Jak rozwałkować spód do tarty? 14.12.19, 13:48\nTu jest genialny sposob na zrobienie ciasta kruchego. Polecam wszystkim\n24.01.20, 17:32 wyjazd niepełnoletniego z dorosła siostrą (40) aloess\n24.01.20, 17:31 Uprawnienia finalistów i laureatów olimpiad (109) bergamotka77\n24.01.20, 17:26 Jakie ilości alkoholu? (122) nigolla\n24.01.20, 17:26 single a wakacje (26) swiecaca\n24.01.20, 17:26 Condor i PGL LOT? (11) renia266\n24.01.20, 17:24 kolejna co znalazla ukojenie w ramionach abdula (19) bigzaganiacz\nProf. Filar: Na wojnie jak na wojnie


Zamknięcie szkół z powodu koronawirusa a problem otyłości u dzieci | Poradnik NN.pl\nSiedzący tryb życia, ograniczenie aktywności fizycznej, niewłaściwe nawyki żywieniowe – to wszystko sprawia, że nadwaga i otyłość stają się jedną z najczęstszych chorób cywilizacyjnych, która w coraz większym stopniu dotyka również dzieci. Wydawać by się mogło, że skala problemu nie jest zbyt duża, jednak specjaliści biją na alarm – według badań przeprowadzonych przez Fundację Instytutu Zdrowia Matki i Dziecka co piąty chłopiec i co siódma dziewczynka w wieku od 4 do 18 lat borykają się z problemem nadmiernej masy ciała.\nZamknięcie szkół i wynikający z tego faktu obowiązek zdalnego nauczania oraz wprowadzenie nakazu ograniczenia wychodzenia z domu wpływają na dość duże ograniczenie aktywności ruchowej wśród dzieci i nastolatków.\nOpieka nad dzieckiem: jak pomóc kilkulatkowi utrzymać zdrowe nawyki?\nPrzede wszystkim pamiętaj, że przykład idzie z góry. Nie możesz oczekiwać od dziecka, że będzie zdrowo się odżywiało i zacznie ćwiczyć w domu, jeśli nie widzi tego, że jego rodzice również dbają o utrzymanie dobrej formy.\nCzęsto zdarza się, że sięgamy po “małe co nieco” do pochrupania w trakcie oglądania ulubionego serialu czy grania w gry, dlatego zwróć uwagę po jakie przekąski sięga Twoja pociecha. Słodkie napoje, słone przekąski czy słodycze nie są dobrym rozwiązaniem nawet w momencie, kiedy dziecko może bez ograniczeń uprawiać ulubione aktywności fizyczne, więc pomyśl, jaki skutek będzie miało ich spożywanie w momencie, gdy dzieci większość dnia spędzają przed telewizorem lub komputerem. Dlatego przy następnych zakupach zadbaj o to, aby do Twojego koszyka trafiło więcej warzyw, owoców czy zdrowych przekąsek, którymi będziesz mógł poczęstować swojego małego “łakomczucha”.\nNuda często sprzyja ochocie na podjadanie, dlatego postaraj się zorganizować czas swojemu dziecku, aby nie myślało o przekąskach. Wspólne zabawy kreatywne, gry planszowe mogą okazać się nie tylko idealnym pomysłem na spędzenie popołudnia, ale przede wszystkim doskonałą okazją na zacieśnienie relacji z dzieckiem.\nZadbaj o ruch: zabawy dla dzieci w domu\nOczywiście zdrowa dieta to nie wszystko – zatroszcz się o to, aby Twoja pociecha miała zapewnioną codziennie odpowiednią dawkę ruchu. Co prawda od 20 kwietnia br. nastąpiło częściowe poluzowanie wprowadzonych wcześniej obostrzeń mających na celu zmniejszenie ryzyka rozprzestrzeniania się SARS-CoV-2, na mocy których znów możemy wychodzić na spacer do parku czy lasu. Jednak w obliczu panującej obecnie suszy musimy liczyć się z tym, że lasy ponownie mogą zostać zamknięte.\nZatem co mogą zrobić rodzice, którzy nie mają możliwości, aby wybrać się na spacer z dzieckiem do lasu albo na plac zabaw? Dobrym pomysłem może być wspólna, kilkunastominutowa gimnastyka oraz uczestnictwo w prowadzonych przez nauczycieli ćwiczeniach fizycznych w ramach prowadzonej zdalnej edukacji. Jednak, co zrobić jeśli tego typu zajęcia nie są prowadzone przez placówkę, w której uczy się Twoje dziecko? Najlepszym rozwiązaniem jest zorganizowanie kreatywnych zabaw dla dzieci w domu, które zachęcą malucha do aktywności fizycznej!\nWiemy, że opieka nad dzieckiem w czasie trwającej kwarantanny jest prawdziwym wyzwaniem dla rodzica, który często oprócz własnych obowiązków służbowych musi pomóc małemu uczniowi w zdalnej nauce czy zająć się domem. Mając to na względzie, przygotowaliśmy kilka prostych, ale fajnych zabaw dla dzieci w domu, które możesz przeprowadzić bez większych przygotowań.\nJedną z najbardziej wciągających zabaw ruchowych, w które możecie grać w domu, są kalambury. Wystarczy wybrać kategorię haseł i można rozpocząć rozgrywkę! Oczywiście wygrywa osoba, która odgadnie najwięcej haseł.\nKto z nas nie uwielbiał zabawy w chowanego? Teraz masz świetną okazję, żeby przypomnieć sobie tę grę i pobawić się w nią razem ze swoim kilkulatkiem.\nPoduszki, zabawki, stare kartony, krzesła – wszystko to może posłużyć do przygotowania jedynego w swoim rodzaju toru przeszkód!\nZadanie jest proste – pokonać tor w jak najkrótszym czasie w taki sposób, aby żaden jego element nie został poruszony. Prawda, że wydaje się proste? Zatem przekonajcie się sami i wspólnie z maluchem spróbujcie sił w tym nietypowym torze przeszkód.\nOczywiście to tylko niektóre z propozycji aktywnego spędzania czasu. Pomysłów na zabawy z dziećmi w domu jest może być wiele – tak naprawdę wszystko zależy od Waszej kreatywności.\nPamiętajmy, że obecna sytuacja jest także trudna dla naszych dzieci, dlatego w tej nowej rzeczywistości zadbajmy o ich bezpieczeństwo. Zarówno to bezpośrednie, podejmując kroki mające na celu zmniejszenie ryzyka zakażenia COVID-19, jak i pośrednie, zapobiegając długofalowym skutkom, jakie może nieść za sobą wielotygodniowa kwarantanna.\n> Zobacz również: Ubezpieczenie dziecka\nZespół Nationale-Nederlanden 14.05.2020


Wgrywanie ROMow - strona 4 - Pomoc techniczna - Forum Android.com.pl\ndodany przez rafcio.s, 5 Maja 2011 w Pomoc techniczna\nHmm to dziwne, bo po kupnie nie miał tego przyrostka. Telefon zakupiony w UK.\n@andrewawa - próbowałeś tego:\n4 Apr r1: BackToEXT3 - for converting your device, er, back to EXT3 - Android @ MoDaCo\nJa jeszcze na romy z ext4 nie przechodziłam, okazji nie było, ale ludziom z Modaco chyba można zaufać.\nCzyli masz rom stockowy ? Nie wgrywałaś CMa ? J wgrałem CM parę dni temu i jjestem pod wielkim pozzytywnym wrażeniem. Ogólnie jestem bardzo zadowolony, jedynie A2dp bluetooth mi nie działa, ale to małe piwo... Chciałem tylko wiedzieć jak wrócić na EX3 przy powrocie do oryginalnego romu\nNie. Z biegiem czasu pewnie się to zmieni, ale dziś - nie mam powodów. Wywaliłam to co niepotrzebne, unieszkodliwiłam to co zasobożerne, a mniej używane.\nMam te aplikacje, które chciałam mieć, nie trafiłam jeszcze na taką, której by mój ROM przeszkadzał Czyli motywacji, jest źle, trzeba poprawiać, motywacji negatywnej nie mam. Pozytywnej, typu widziałam coś u kogoś i jest świetne - też nie mam. CM mi się zwyczajnie nie podoba, nie mam do niego przekonania i nie chciałabym go mieć, MIUI jeszcze trochę brakuje, jeśli chodzi o funkcjonalność, inne alternatywne ROM-y są albo już stare (prawie jak mój), albo nie wyszły poza fazę eksperymentu.\nCzysty pragmatyzm, zero przesłanek do zmiany. Pozostaje ciekawość, ale i ciekawego właściwie nic nie ma\nnie dziwne, nowy rom, nowszy kernel\nJa miałem na X10 Cm i był świetny, wiele wnosił, był dopracowany i poprawiał wydajność, miód ;] od razu po zakupie wgrałem na chwilę CM na mojego LGka, ale był niedopracowany wtedy, wiem, ze teraz mi się zmieniło, ale licze że niedługo będzie oficjel aktualizacjon do GB więc na przykład mi szkoda milion razy zmieniać romy żeby sprawdzić i wypróbować wszystko ja po prostu poczekam chyba na coś oparte o oficjalnego GB, żeby był stabilny i szybszy ;]\nKupiłem nowy telefon P990. Chciałem instalować roota zgodnie z instrukcją z drugiego posta jednak na stronie z ClockworkMod Recovery napisane jest żeby tego nie robić na LG G2x. Czy LG G2x i P990 to nie to samo?\nCzy "Super One Click + Easy Recovery" i "ClockworkMod Recovery" to dwa różne sposoby uzyskania tego samego efektu (root+recovery)?\nSuper One Click zrootuje telefon. Miałam kłopoty z ostatnimi wersjami, na pewno działa 1.9.5., do ściągnięcia z XDA.\nPotem najlepiej zainstalować ROM Manager z Marketu, w środku jest zawsze ostatnia, stabilna wersja CWM. Dopiero za jego pomocą zrobisz pełen backup systemu i wgrasz inny ROM.\nWitam. Mam małe pytanie. Postanowiłem porzucić soft od LG i wgrać CM7 lecz ostatnio aktualizowałem telefon przez oficjalne oprogramowanie LG do wersji v10d. Czy mając tą wersję mogę przeprowadzić wszystko od rootowania aż do wgrania ROM-u w taki sam sposób jak robiło to wiele osób na wersji v10e ? Wybaczcie, że sie tak was wypytuję, ale to będzie mój pierwszy custom rom i boje się że uwale telefon.\nJa po wgraniu oficjalnego 10d rootowalam jeszcze raz - za pomocą SuperOneClick. Nie zadziałały wersje 2.xxx, ale 1.95 poradziło sobie bez problemu.\nPotem ROM Manager - i już masz CWM, a z nim możliwość wgrania ROM-u.\nDzięki za szybką odpowiedź. Teraz jedynie wystarczy mieć nadzieję, że nic nie spierdzielę.


Nergal: PiS to „betonowe mózgi” i „zacietrzewienie”, a Biedroń to „świeża krew”!\nkwiecień 29, 2018 Adam Nergal Darski, pis, Robert Biedroń\nAdam „Nergal” Darski, lider zespołu Behemoth, artysta i przedsiębiorca, zabrał głos w sprawach politycznych. W niedzielę w Radiu ZET oświadczył, że po raz pierwszy w życiu weźmie udział w tegorocznych wyborach samorządowych. Jak stwierdził, tę przemianę u niego spowodowała sytuacja w kraju.\nNergal zapowiedział, że w nadchodzących wyborach będzie wspierał prezydenta Słupska Roberta Biedronia, którego uznaje za „świeżą krew” w polityce.\n– Nie poznałem jeszcze Roberta Biedronia i mam nadzieję, że kiedyś będę miał okazję uścisnąć mu rękę. Ale obserwuję go od lat i to, co robił gdzieś tam lokalnie w Słupsku. Zrobił bardzo dużo dobrego. Czuję, że energetycznie, mentalnie jest to facet, który jeżeli zostałby szefem narodu i wyszedłby w świat, byłby to gość, którego ja bym się nie wstydził. Będzie jeździł po Polsce, Europie i okej. To będzie facet, na którego patrzę „Okej, niech mnie reprezentuje”. Tak to czuję – powiedział Darski w Radiu ZET.\nLider grupy Behemoth nie szczędził jednocześnie słów krytyki partii rządzącej. Stwierdził, że nie chce mieć nic wspólnego z jej politykami, nawet gdyby to miało się ograniczać do wymiany zdań w mediach społecznościowych. – Ja tam nie widzę ani piękna, ani mądrości. Widzę zacietrzewienie, widzę betonowe mózgi, myślenie wsteczne, fanatyzm itd. I to się też tyczy kobiet – ocenił Nergal parlamentarzystów PiS. – Ja nie chcę wchodzić w tę przestrzeń, bo ja nie chcę mieć z nimi nic do czynienia. Ja chcę ich omijać jak najdalej, bo to nie jest moja rasa – podsumował Darski.


nowa płyta | Godsmack.pl Strona 3 | %blog_title%\nTagi: hometown life, nowa płyta, sully erna\nShannon Larkin o następcy „1000hp”\nShannon Larkin w wywiadzie dla amerykańskiej stacji radiowej 97.7 WQLZ przyznał, że Godsmack planuje zająć się pisaniem utworów na nowy album podczas nadchodzącej trasy koncertowej:\n„Ciągle o tym rozmawiamy. To jest tak, jak w drużynie futbolowej – zawsze myślisz o kolejnym sezonie. Mamy już kilka piosenek i chcemy pisać dalej podczas jesiennej trasy. Pisanie na trasie nie jest łatwe, ale mamy pokój do jamowania za kulisami więc chcemy stworzyć tak wiele jak tylko to będzie możliwe. Z pewnością chcemy zrobić potem przerwę – najprawdopodobniej w listopadzie, grudniu i części stycznia. Zobaczymy po nowym roku. Plan jest taki, że powrócimy do tworzenia w lutym na Florydzie gdzie mieszkam ja i Tony. Zaczniemy tutaj, potem przeniesiemy się do Bostonu gdzie mamy kwaterę główną i studio, w którym możemy nagrywać. Wszystko to jest zaplanowane, ale nie wiemy kiedy materiał się ukaże. Na szczęście nie musimy się spieszyć, damy sobie trochę czasu aż będziemy mieli pewność, że mamy coś świeżego. Każdy zespół chce by następna płyta była tą najlepszą. Stawiamy sobie wysoko poprzeczkę, to się nie zmieniło.”\nShannon Larkin zdradził też w jakim kierunku może pójść zespół:\n„Nie chcę zdradzać zbyt wiele, ale kierujemy się w piosenki „1000hp” i „Something Different”. To były nasze ulubione piosenki na ostatnim albumie i chcemy kontynuować klimat w stylu energetycznego rock and rolla bardziej niż w czymś metalowym, co było częścią naszego brzmienia od dawna. Nie chcemy jednak być jednym z tych zespołów, które cały czas nagrywają to samo. Próbujemy różnych rzeczy – na przykład na „IV” poszliśmy trochę w bluesowe rejony. Wszystko rozchodzi się o inspiracje, a my jesteśmy z pewnością zainspirowani tak samo czymś w stylu Led Zeppelin, jak i Metallicą. Na „IV” graliśmy bardziej bluesowo, w klimacie Zeppelin, a na „The Oracle” powróciliśmy do ciężkiego brzmienia. Na „1000hp” z kolei wylądowaliśmy w bardziej prostym, punkowym klimacie, powiedziałbym, że trochę w stylu Ramones, a trochę nawet AC/DC. Prawdopodobnie to jest kierunek, w którym pójdziemy. Tak długo jak jest w tym energia, chcemy eksperymentować z różnymi brzmieniami. Chcemy zachować mocne brzmienie, agresję i energię.”


Nokia X3-02 Touch and Type oficjalnie! | Interaktywnie.com\nFirma Nokia zaprezentowała właśnie oficjalnie nową komórkę z multimedialnej linii X. Jest nią następca modelu X3, czyli Nokia X3-02, o której informowaliśmy Was już wcześniej:\nNokia X3-02 z dotykowym ekranem 2,4 cala\nModel został zamknięty w płaskiej obudowie (9,6 mm grubości) i charakteryzuje się obecnością fizycznej klawiatury alfanumerycznej, ekranu dotykowego oraz dedykowanych przycisków muzycznych. X3-02 na sklepowe półki trafi jeszcze w tym kwartale, a jej cena to około 125 euro.\nwymiary: 106,2 x 48,4 x 9,6 mm,\nWCDMA 850/900/1900/2100, HSDPA,\n2,4-calowy, dotykowy ekran TFT LCD o rozdzielczości QVGA (240 x 320),\nWiFi w standardzie n, Bluetooth 2.1, MicroUSB,\nwyjście słuchawkowe jack 3,5 mm,\ndedykowane przyciski muzyczne,\nbateria Nokia BL-45, która pozwala na 5,3 godz. rozmów przy 2G i 3,5 godz. rozmów przy 3G,\ndostęp do Ovi Sklepu.\nOto jak Nokia prezentuje ten model:\nInnowacyjność to cecha, która wyróżnia nie tylko produkty z najwyższej półki, czego dowodem jest Nokia X3-02. Model ten to doskonały przykład nowej wartości dla konsumentów, dostępnej w niższym pułapie cenowym.\nNokia X3-02 łączy zalety ekranu dotykowego i klawiatury telefonicznej. Zaoferowaliśmy użytkownikom większy ekran z przejrzystymi ikonami, menu i tekstem oraz zachowaliśmy najważniejsze klawisze, takie jak czerwona i zielona słuchawka oraz klawisze do słuchania muzyki czy wysyłania SMS-ów.\nMary McDowell, Executive Vice President w dziale Mobile Phones firmy Nokia\nZ naszych badań wynika, że konsumenci, którzy przez lata wyćwiczyli umiejętność szybkiego pisania jedną ręką na klawiaturze telefonu, chcą pozostać przy tej metodzie wprowadzania tekstu, a jednocześnie korzystać z zalet ekranu dotykowego.\ndodaje Mary McDowell.\nW celu otrzymania informacji o sprzedaży telefonu wystarczy podać swojego maila pod adresem.\nNokai X3-02, Nokia, Smartphone, ekran dotykowy, muzyczny telefon, xseries


07-01-2015, 19:30 PM\nZapewniam Cię że zaglonię to szybko\nW zeszłym tygodniu ''trójkolorowe'' mieczyki trafiły do docelowego baniaczka.\nSiedziałem pół niedzieli z aparatem i nie pstryknąłem nic dobrego bo pierony cały czas w ruchu.\nUkład jest taki jaki zakupiłem bo niektórzy wróżyli inaczej ... ale jest 4+3. W akwarium mocne światło , aby kamienie glonikiem obrosły.\nDwie samice juz ewidentnie grube się zrobiły i mam nadzieję że coś z tego będzie.\nZdjęć nie mam ale nagrałem tez nie najlepszej jakości filmik.\n02-02-2015, 22:24 PM\nWróżyli, bo zazdrościli. Ze mną na czele\nile mają cm (bez miecza)?\nJa myślę ze około 4cm a największy samiec podchodzi śmiało pod 5cm\n22-02-2015, 22:01 PM\nA więc po dokładniejszych obserwacjach stwierdzam iż... w baniaku powstała ścisła herarchia. Jest dominujacy samiec (największy) ktory zgarnął trzy samice , którymi sie solidnie opiekuje. Są one przez niego szczelnie oddzielone od dwoch pozostałych samców i nie mają prawa wpływać w tereny na ktorych są one odseparowane. Mają do dyspozycji jakieś 20cm baniaka wśród kamieni i nie mają prawa wychylić sie stamtąd.\nTroche mnie dziwi że ryby ewidentnie przestały rosnąć. Dietę maja bogatą , ale nie przybierają już w długości. No i samice jakoś specjalnie nie tyją ...\nA tak na marginesie przyznam że jak by ktoś mi powiedział że kiedyś będę intensywnie sledził zachowania mieczyków , to powiedziałbym ze jest conajmniej nienormalny\n23-02-2015, 00:04 AM\nOstatnio Krzysiek S pisał o X. birchmanni, że zachowują się jak pielęgnice... generalnie można to powiedzieć o wszelkich terytorialnych karpieńcokształtnych, tylko trzeba się im przyjrzeć Dobrze, że nie trzymasz ich z pielęgnicami, bo by się zmarnowały.\n01-03-2015, 00:02 AM\nJakby co niektóry napisali kilka zdjęć spamu\n01-03-2015, 01:18 AM (Ten post był ostatnio modyfikowany: 01-03-2015 01:20 AM przez Zimna Zośka.)\nNajbardziej w tych fotach lubie cichlidae\nA tak na serio fajne miecze\nŁadnie porosło zieleniną , albo glonem\nGlon pierwsza klasa, wygląda to jeszcze bardziej naturalnie poprzez tą zieleninę\nAktualny czas: 25-01-2020, 08:15 AM Polskie tłumaczenie © 2007-2020 Polski Support MyBB


Andrzej Martynkin o Camel Trophy 1991 - Automobilklub Polski, Ośrodek szkolenia kierowców, szkoła prawa jazdy Warszawa Bemowo, prawo jazdy Warszawa Bemowo, nauka jazdy, wynajem sal konferencyjnych | Warszawa Bemowo Andrzej Martynkin o Camel Trophy 1991\nAndrzej Martynkin o Camel Trophy 1991\nUprzejmie zapraszamy członków i sympatyków AP na pierwsze w tym roku, comiesięczne spotkanie Komisji Seniorów AP, które odbędzie się w poniedziałek 07 stycznia 2019 roku od godziny 18.00 do 20.00, w siedzibie AP przy ulicy Powstańców Śląskich 127 – sala 101, I piętro.\nW tym miesiącu red. Andrzej Martynkin będzie mówił o pierwszym starcie Polaków w 1991 roku w Camel Trophy, czyli imprezie polegającej na pokonaniu trasy, przez dżunglę, sawannę, błota, na dystansie 1000 mil, przez 25 narodowych reprezentacji przez Tanzanię i Burundi w Afryce.\nImpreza odbywa się od 1982 roku, za każdym razem w innym kraju. Prelekcja ilustrowana wieloma zdjęciami. Andrzej Martynkin startował w tej imprezie.


PODSUMOWANIE MECZU PFL1: WARSAW EAGLES VS. LOWLANDERS BIAŁYSTOK - Halftime.pl\nPODSUMOWANIE MECZU PFL1: WARSAW EAGLES VS. LOWLANDERS BIAŁYSTOK\nNiedzielna rywalizacja obfitowała w punkty. Warsaw Eagles zaskoczyło wszystkich w początkowej fazie meczu, jednak potem… to Lowlanders pewnie zwyciężyli, dominując rywala aż 7:53.\nKick-offem rozpoczęli goście. Lekki problem z odbiorem piłki miał Aaron Jones, który i tak uratował sytuację wracając na 30 jard. Białostoczanie rozpoczęli próbę zdawałoby się rozkojarzeni, jednak przy czwartym podejściu fantastycznym passem popisał się Nick Rooney do Kamińskiego! Blisko przechwytu były Orły, natomiast to gospodarze, dzięki skuteczności zagrania przenieśli się w okolice pola punktowego warszawiaków. Chwilę później Lowlanders wspaniale rozegrali akcję, zmylili defensywę gospodarzy, QB zagrał na prawą stronę, gdzie bez najmniejszego problemu wynik otworzył Aaron Jones! Brytyjczyk nie wykorzystał szansy na podwyższenie, ponieważ kopnięta piłka trafiła w pędzących przed siebie graczy w pomarańczowych strojach. Po stracie punktów, przyszła pora na odpowiedź. Eagles bardzo efektywnie przebijali się na połowę rywali. Pomocne okazało się również przewinienie gości, którzy stracili 15 jardów, za złapanie kratki kasku jednego z Orłów. Bohaterem przyjezdnych został Dalton James, wspaniałymi rajdami zdobywał punkty i ostatecznie zdobył touchdown! Kolejne “oczko” zdobyte zostało bez komplikacji, dzięki celnemu kopnięciu między dwa słupki. Tym samym na prowadzenie wyszli Eagles! Wynik 7:6 wprawił w osłupienie niejedną osobę na trybunach. Wymiany ciosów nie było końca, pomarańczowi w euforii próbowali sforsować formację rywala, nawet odzyskali na chwilę piłkę, jednak Lowlanders nie oddawali inicjatywy i szybkim odzyskaniem piłki przeszli do kontry. Po kilku próbach ponownie świetnym podaniem popisał się QB i zagrał do niekrytego Rafała Królewskiego, któremu wystarczyły tylko dwa kroki do przyłożenia. Licznik zatrzymał się na rezultacie 7:12, ponieważ falstart oddalił białostoczan o 5 jardów co znacznie utrudniło im rozegranie akcji w celu zdobycia 2 punktów. Chwilę później zakończyła się pierwsza kwarta.\nDrugi fragment spotkania bezdyskusyjnie pod dyktando gości. Efektowne i efektywne rajdy Królewskiego oraz Czaplejewicza zaowocowały przyłożeniem tego drugiego. Sekundy później w pole punktowe wbiegł Rooney, którego całkowicie nie spostrzegła obrona Eagles. Widać, że drużyna z Warszawy bardzo gubiła się w defensywie, a ekipa w czarnych trykotach wykorzystywała to doszczętnie- wynik 7:20. Z czasem widać było zrezygnowanie narastające w Orłach. Po walce w środku pola o dominację i piłkę, Lowlanders nabierało coraz większego rytmu meczowego. Świetna gra podaniami przynosiła zamierzone efekty, w bardzo dobrej dyspozycji był tego dnia rozgrywający z Białegostoku- Rooney. Posłał długą piłkę na prawe skrzydło do Aarona Jonesa i ten spokojnie wbiegł do end zone podnosząc, ponownie, rezultat meczu. Następnie celne kopnięcie zwiększyło punktację o jedno “oczko”- 7:27. Na tym nie zaprzestali gospodarze. Pomimo podjętego ryzyka przez Eagles i narastającej presji, Lowlanders zachowali spokój ducha. Powtórka świetnego rajdu, z pierwszej kwarty, Rafała Królewskiego, który urwał się trzem defensorom i pewnie zdobył touchdown. Późniejsze w kolejce kopnięcie futbolówki przez Jonesa poskutkowało wzrostem punktacji o kolejne “oczka”! Takim wynikiem jednak pierwsza połowa się nie zakończyła, Lowlanders poczuli wiatr w żaglach i nie chcieli wyhamować. Napierali na obronę Orłów- ładnym rajdem popisał się w międzyczasie Pawlaczyk, zdobywając dla prowadzącej drużyny aż 15 jardów. Następnie, po raz kolejny, świetnym sprintem popisał się Królewski. Zmylił on balansem ciała przeciwników i inkasował 6 punktów. Kicker nie popełnił i tym razem błędu, wynik do przerwy to 7:41!\nTrzecia kwarta była bardziej wyrównana. Widać oba zespoły wniosły do swojej gry poprawki i uwagi trenerów. Momenty dobrej gry miały obydwie drużyny. Eagles starało się kilkukrotnie zaskoczyć rajdem boczną stroną, niestety nie udawało im się zdobywać większych odległości i wejść chociażby do red zone. Unikali jak ognia gry podaniami. Z drugiej strony trochę lepiej prezentowali się Lowlanders, kilka więcej rajdów przed siebie i więcej odzyskanych piłek spowodowało, że cieszyli się większym jej posiadaniem. Dodatkowo dłużej utrzymywali się w fazie ataku. Mimo tego nie dali rady znacząco zagrozić Orłom, które na pewno poprawiły defensywę. W tej kwarcie obyło się bez zdobyczy punktowych.\nOstatnia część spotkania rozpoczęła się dobrym rajdem Mikołaja Pawlaczyka. Dzięki temu szybko znaleźli się przy end zone Eagles i mieli okazję poprawić swój, i tak wysoki, wynik. Tak się ostatecznie stało za sprawą Łukasza Śliwowskiego, który wykorzystał lukę w pogubionej obronie rywala. Próba kopnięcia na bramkę została natomiast zablokowana, dlatego wynik wskazywał “zaledwie” 7:47. Warszawiakom nie można było odmówić chęci i woli walki, niemniej jednak nie byli w stanie zagrozić rywalom. Formacja obronna jak i ofensywna sprawiały ponownie wrażenie bardzo niezorganizowanych. Zwieńczeniem tego, jak im szło był za wysoki snap, po którym do piłki dorwali się zawodnicy w czarnych trykotach i wywalczyli pokaźną ilość jardów. W następnej już akcji przyłożenie na swoje konto zapisał Jakub Dąbrowski- dobrze przebił się on za linię przez kilku graczy Orłów. Podwyższenie nie wyszło za dobrze graczom z Białegostoku. Zawodnicy chcieli zmylić rywali chęcią kopnięcia, ostatecznie decydując się na rozegranie akcji, która zakończyła się niecelnym podaniem i stratą. Tym samym rezultat końcowy tego meczu to 7:53.\nLowlanders Białystok rozgrywający pierwsze w historii ligowe spotkanie na stadionie miejskim, odnotowuje efektowną i efektywną wygraną nad przyjezdnymi z Warszawy i umacnia swoją pozycję w ligowej tabeli na drugiej lokacie. Eagles Warsaw ponownie przegrywa, jedyną pociechą jest zaliczenie pierwszego przyłożenia w tym sezonie, autorstwa Daltona Jamesa. Niestety nadal znajdują się na dole klasyfikacji PFL 1, z dorobkiem dwóch ujemnych punktów.\n1 Kraków Kings 12 6 0 255 34 221\n2 Lowlanders Białystok 10 5 1 192 97 95\n3 Tychy Falcons 6 3 3 177 179 -2\n4 Warsaw Mets 4 2 4 140 175 -35\n5 Silesia Rebels Katowice 4 2 4 161 159 2\n6 Warsaw Eagles -2 0 6 7 288 -281\nPrzy okazji tego meczu odbył się piknik charytatywny na rzecz Julii Jaromy- 6 letniej dziewczynki, która od urodzenia zmaga się z problemami zdrowotnymi, m.in.: Zespół Goldenhara, głuchota, agenezja nerki prawej, ubytek międzykomorowy serca… Zachęcamy do wsparcia w leczeniu Julci, na ten moment zebrane zostało 198 885 zł, natomiast brakuje jeszcze ponad 396 tys. każda złotówka się liczy!\nWypowiedź pomeczowa trenera Lowlanders Białystok:\nFirst of all I’d thank our fans that came to the game. It was an amazing experience to be able to play in the stadium and be able to reach a lot more fans than we normally would be able to.\nI give a lot of credit to the Eagles as they’ve had a tough season and been through a lot this season and they continue to fight. They got their first points of the season against us and proves to never give up even in a long season. As for us I’m very happy we were able to perform in front of our crowd and get a victory and secure the second seed in the playoffs. Having home field in the playoffs is a great advantage for us and hopefully this year we are able to take advantage of it.\nKrótkim komentarzem po spotkaniu podzielił się również trener Warsaw Eagles, Talib Wise:\nBialystok played a great game. I was very proud of how my team played. We are very young team and we are trying to gain as much experience as possible to get better in the near future. Hats off to Lowlanders, great game.\nStudiuję dziennikarstwo na UMK w Toruniu. Interesuję się szeroko pojętym sportem i nie zamykam się na żadną dziedzinę, chociaż najbliższa memu sercu jest piłka nożna.\nPodsumowanie meczu PFL2: Białe Lwy Gdańsk – Wataha Zielona Góra\nPodsumowanie meczu PFL1: Warsaw Mets vs. Tychy Falcons


REKLAMA KOSMETYKÓW I OŚWIADCZENIA MARKETINGOWE - Kwartalnik Chemiczny „Prawo i Wiedza”\nśroda, 01 luty 2017 11:50\nREKLAMA KOSMETYKÓW I OŚWIADCZENIA MARKETINGOWE\n23 marca 2016 roku odbyło się szóste już seminarium „Dobre Praktyki Reklamy Kosmetyków” organizowane przez Polski Związek Przemysłu Kosmetycznego.\nWażnym tematem podjętym podczas seminarium było przedstawienie nowych kryteriów Komisji Europejskiej dla deklaracji „free of” oraz hipoalergiczności oraz problematyki produktów tzw. „z pogranicza”. Materiał warsztatowy został przygotowany w oparciu o sygnalizowane przez firmy członkowskie realne problemy występujące na rynku oraz podczas kontroli komunikacji produktu przez instytucje nadzoru.\nSeminarium było również okazją do poznania wyników badań rynku European Advertising Standards Alliance (EASA Alliance) przeprowadzanych w 2015 roku w sześciu krajach UE, w tym w Polsce. Raport przedstawiła jedna z jego autorek - ekspertka EASA, Ms Maria Tsoumou. W oparciu o uzyskane dane wskazano, że 98% z 589 skontrolowanych na naszym rynku reklam zostało uznanych za zgodne z wymaganiami prawa i standardami samoregulacji w reklamie. Najwięcej błędów dotyczyło spełnienia kryterium 3 (dowody) Rozporządzenia Komisji nr 655/2013/UE z dnia 10 lipca 2013 r. określającego wspólne kryteria dotyczące uzasadniania oświadczeń stosowanych w związku z produktami kosmetycznymi.\nNależy zwrócić uwagę, że jeszcze w 2016 roku, Komisja Europejska przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie raport dotyczący stosowania deklaracji marketingowych. Stwierdzenie niezgodności stosowanych przez przemysł deklaracji ze wspólnymi kryteriami może poskutkować dodatkowymi regulacjami prawnymi w obszarze kosmetyków.\nCzytany 1107 razy Ostatnio zmieniany czwartek, 02 luty 2017 11:59


Koniec puli IPv4 już blisko? - OSWorld.pl\nHome Newsy Koniec puli IPv4 już blisko?\nKoniec puli IPv4 już blisko?\nprzez Adam Mirowski - 22 października 2010, 12:59\nWedług najnowszych danych, obecnie używana pula adresów IPv4 ulegnie wyczerpaniu za niespełna rok. Aby temu zapobiec, a raczej odłożyć ten termin w dalszą przyszłość organizacja Interop przekaże ARIN część nieużywanych adresów. Liczba adresów w ten sposób nieużywanych wzrośnie o około 16mln – co według sceptyków oddali D-day o 2-3 miesiące.\nPoniżej prezentujemy licznik odliczający dni do wyczerpania się adresów IP. Kod licznika znajdziecie na tej stronie.