Sekundnik [Barbara Stenka] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00300 003867 21772170 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Barbara Stenka Liczba stron: 256\nISBN: 978-83-7672-289-4 Data wydania: 2013-10-24\nSpis treści Karta redakcyjna Rozdział 1.\nOkładka: ELŻBIETA CHOJNA Skład i korekta: LIDIA KOWALCZYK, JOANNA PIJEWSKA © by Barbara Stenka © by Wydawnictwo Literatura ISBN 978-83-7672-289-4 Wydawnictwo Literatura, Łódź 2012 91-334 Łódź, ul. Srebrna 41 tel. (+48 42) 630 23 81 fax. (+48 42) 632 30 24 e-mail: handlowy@wyd-literatura.com.pl Strona internetowa: www.wyd-literatura.com.pl Konwersja: eLitera s.c.\n1. – Niektóre książki z biblioteki śmierdzą jak brudne skarpetki – mówię, dźwigając pękatą reklamówkę. Trzymam ją obiema rękami tuż pod brodą. – O to, to! – przytakuje pani Henia. – Ja bym tego nawet palcem nie tknęła. Zbiór zarazków, kurczę. Taka książka jest gorsza niż zdechły szczur. – Wzdryga się, a jej sztuczna szczęka, lekko obluzowana, kłapie, wydając płaski klekot. – Albo niż gołąb – dodaję, bo akurat szare stadko podrywa się spod moich nóg. Odważne – zawsze czekają do ostatniej chwili. Bywa, że koło samochodu już, już dotyka ich piór, a one jeszcze telepią się na czerwonych łapach, powoli jak wczasowicze na deptaku. Może przesadziłam – czasami im się nie udaje – stąd tyle rozplaskanych na asfalcie i bruku gołębich trupów. No i z tymi czerwonymi nogami też przesadziłam – miejskie gołębie przeważnie kuśtykają na sinych kikutach, spuchniętych i oplątanych żyłkami, sznureczkami, plastikami i licho wie czym. Wyglądają, jakby stale tańczyły poloneza. Biedaki. – Taaa, to też sama zaraza. – Pani Henia spluwa i stajemy przed drzwiami naszej klatki schodowej. Tym razem obie jesteśmy obładowane – ona ma ręce zajęte siatami z chlebem, kartoflami i kapustą. Plus pseudowino za cztery złote. Dla syna. Stawiam na bruku moją reklamówkę i wyjmuję z kieszeni klucz. Sąsiadka bez słowa znika za drzwiami mieszkania na parterze. Tylko wzdycha ciężko, słyszę to nawet, gdy zamyka swoje drzwi. O, teraz wita ją syn („Jesteś, mama? Mama, daj!”). Trzydzieści lat... zwykle w domu; czasami usiądzie z mamą na ławeczce. Znowu się rozpędziłam. „Ławeczce”, dobre. Usiąść można tylko na starym parapecie przełożonym w poprzek betonowych słupków z okrągłymi krawędziami. Kiedyś podobno były tu ławki, ale ja tego nie pamiętam. Wszystko zniszczone. Na tym, co zostało, przysiadają pijaczkowie; jak kury na grzędzie kiwają się ze swoimi pseudowinami i petami w żółtawych paluchach. Ludzie z zewnątrz mówią o naszej dzielnicy „śródmiejskie slamsy” . Tylko hołota została w śródmieściu, ludzie inteligentni pobudowali sobie domki na obrzeżach miasta. Trudno się nawet obrażać za te określenia. Jest, jak jest, zgodnie z nazwą. Syf i malaria. O, cała klatka schodowa czymś śmierdzi. Gramolę się na nasze czwarte piętro. Farba odłazi sztywnymi płatami z każdej ściany. Poręczy lepiej nie dotykać: albo się lepi, albo ktoś dla rozrywki powbija w nią gwoździe. Ostatnio mój ojciec poharatał sobie całą dłoń. Zresztą akurat i tak nie mam jak się trzymać: reklamówka zajmuje mi obie ręce. Dochodzę wreszcie do naszych drzwi, łokciem naciskam klamkę. No tak, nikogo nie ma. Stawiam książki i gmeram kluczem w zamku. Dwa otwarte. Co jest?! Do diabła, ktoś musiał zamknąć trzeci – środkowy – zamek! Nie mam klucza. Zgubiłam i udało mi się utrzymać to w tajemnicy (nie zamykamy na środkowy). Byłaby afera, choć to tylko klucz. Matka wrzeszczałaby i znowu usłyszałabym, że jestem nieodpowiedzialną dziewczyną, że przeze mnie traci zdrowie, że jestem zakałą tej rodziny. Jasne, jasne, to już dawno ustaliliśmy, po co wciąż przypominać? Cholera. Siadam na schodku, reklamówka ląduje na kolanach. Patrzę na zegarek. Nie obchodzi mnie, która godzina, lubię ten ruch wskazówek. Jak dobrze się przyjrzeć, to da się przyłapać uciekającą minutę. Bo sekundy łapać łatwo. Widać je. Czas to porządek. Wszystko może być bałaganiarskie, inne niż trzeba, ale nie czas, nie tarcza zegarka. Chyba że wyczerpią się baterie lub zepsuje mechanizm. Te książki rzeczywiście śmierdzą jak skarpetki i gatki w koszu z brudną bielizną. Z tą różnicą, że skarpetki i gatki nie przenoszą człowieka w inne wymiary (no, może niektórych... ale mnie – nie). Muszę wciąż czytać. To pozwala przetrwać. Wystarczy minuta i znikam w świecie Tuneli. Wystarczy druga i pijacki bełkot wyciąga mnie z tego świata. Podnoszę głowę przestraszona. To ze strychu słychać. O, i znowu. – Po...po...pojedź se chłopie, żeby...by... – rozlega się ohydne czknięcie i szuranie buciorów. Złażą, telepią się po schodach. Moje wprawne ucho od razu ich liczy. Jest dwóch. Zrywam się, wciskając Tunele do reklamówki. Błyskawicznie schodzę piętro niżej. I znowu niżej. Jeszcze nie wiem, gdzie chcę się zatrzymać. Szuranie butów słychać coraz wyraźniej. Czuję paskudny smród alkoholu. Zaraz tu będą. Kiedyś nie bałam się aż tak bardzo. To są na ogół „swoi” pijacy – nie zaczepiają dzieci z własnego podwórka i okolicy. Tylko że teraz mam już piętnaście lat. Trudno mnie nazwać dzieckiem i nie wyglądam jak dziecko. Nie chroni mnie niski wzrost i trzpiotowata buźka. Już kilka razy wołali za mną „laseczko” i „towar”. Nie mówiąc o innych synonimach słowa „nastolatka”. Boję się takich sytuacji. Bać się: to niepraktyczne – lepiej byłoby się nie bać, bo żyję tu i teraz, i pewnie nigdy stąd się nie wydostanę. Trzeba sobie radzić. Kiedyś udawało mi się bez problemów, nawet bawiło mnie zmaganie się z różnymi walniętymi frajerami. Śmieszyli mnie. Teraz – nie. Chociaż wtedy byłam mała, a teraz mam metr siedemdziesiąt jeden. A boję się bardziej, dużo bardziej. Strach rośnie razem z moim ciałem. Maszeruję z książkami przez podwórko. Gdzie iść z takim bagażem? Na alei pod moimi oknami niosą się wrzaski klientów ogródków piwnych. Wiadomo, koniec kwietnia. Będą tak się darli przez całe popołudnia i noce, do września. Policja może im nagwizdać. Właściciele ogródków mają sposoby, by zatkać im usta – tym policjantom – nieborakom, cielakom za dychę. O, nowe głośniki wystawione przed ogródkami. Na całą aleję słychać, że najlepsze jest mydełko Fa. Szabada, niech ich licho. Przechodzę przez jezdnię, uskakując przed ścigającymi się motocyklami. Wariują tak przez całe lato. Bez tłumików. Matko! Nie mogę zatkać sobie uszu, bo jestem obładowana. Przyciskam głowę do reklamówki, zaraz ogłuchnę! Coś się we mnie trzęsie. I jeszcze jeden śmiga. Im też policja może nagwizdać. Będą tak się ścigać do jesieni, nawet w nocy. Bez tłumików. Siadam na ławce na placu (tu jeszcze są ławki – bez oparć, ale są). Nie wyciągam książki. Nie lubię czytać w miejscach publicznych. Tu trzeba być czujnym. – Ara! Araaa! – słyszę za plecami. Odwracam się. Ara to ja. Zdrobnienie od Arety. Po babci i praprababci mam takie imię. – Oooo, Ara! Aaa... – Aśka, koleżanka z podwórka, klepie mnie w ramię, przysiada się. Dzisiaj jej „r” brzmi jakoś nie po polsku... Jakby po francusku... Usta ma otwarte, mlaska; pokazuje coś palcem i znowu jęczy: – Aaaa... Uuuu... – Cześć! – Cieszę się, że mnie wypatrzyła. – Klucza zapomniałam. – Poruszam lekko reklamówką, moje kolana skaczą. – Daleko z tym nie ujdę. Smacznego. – Ara... – jęczy Aśka i dopiero teraz widzę, że coś jest nie tak z jej aparatem ortodontycznym! – Pokaż... Nie wierć się. – Odkładam książki i zaglądam do otwartej paszczy. W ustach wisi... płatek kosmetyczny przytwierdzony ciągnącymi się białymi włóknami do aparatu! – Ciekawy pomysł... Po co to tam wsadziłaś?! – dziwuję się, usiłując wyskubać włókna. – Zaraz, poczekaj, chyba nie można tak... brudnymi rękami – wycofuję się. – Ratuj...aaatuj! – jęczy (z niewyraźnym: „r”). No. To teraz mam już i zgubiony klucz, i Aśkę z płatkiem wczepionym w aparat. Co za dziki plan, żeby wciskać sobie coś takiego między druty. – Odomu...! – Aśka ciągnie mnie w stronę swojej bramy. W ostatniej chwili zdążyłam chwycić reklamówkę. Z tym ciężarem ledwie dobiegam do bramy. Ręka mi drętwieje. Drugą trzyma Aśka. W ładnej łazience sadzam ją na wannie i zdezynfekowawszy dłonie, wyskubuję włókna spomiędzy drutów aparatu. Ten aparat to duma Aśki. Zafundowała go jej bogata bratowa. Choć zęby nie były zbyt krzywe. W każdym razie na pewno nie tak krzywe jak moje. Taki aparat kosztuje kilka tysięcy złotych. Uśmiecham się, bo to suma, której nigdy nawet nie widziałam. Mogę tylko sobie wyobrazić. Ta bratowa zrobiła też remont łazienki, to znaczy opłaciła. Dlatego siedzimy na najładniejszej wannie w całym śródmieściu. Nie jest biała, lecz z różowego akrylu. Śliczna i czysta. Ładnie pachnie. Pomagam sobie wykałaczką, potem szpilką i igłą. Świecę latarką. Na razie nic więcej nie mogę zrobić w tej sprawie. – O matko, dzięki – sapie uratowana Aśka. – Pić! Wypijamy na spółkę całą butlę gazowanej wody. Aż mi się zaczyna kręcić w głowie. – Dlaczego? – sapię, wskazując białe strzępy i sponiewierany płatek leżący na pralce. – Szczoteczka wpadła mi do sedesu! A musiałam umyć zęby. Z Kubą jestem umówiona. No to wycisnęłam pastę na płatek i chciałam jakoś wyszorować. Zaplątało się. – Sprawdza jamę ustną i smaruje wargi błyszczykiem. – No taaak... – Zwieszam głowę. Milion myśli nieprzetwarzalnych na słowa. Zwykle jestem małomówna. Chyba jestem jedyną małomówną nastolatką. Nie żebym nie miała ochoty rozmawiać. Dopadają mnie wątpliwości, czy zdołam powiedzieć to, co chcę, i nie będę przy tym żałosna albo nudna. Rozmawianie jest bardzo trudne, choć wydaje się łatwe. To największa zmyłka świata. Zna się mnóstwo słów, wiadomo. Człowiek wyrzuca je z siebie bez przerwy. Ale niewiele słów splata się w ciekawe, ciepłe, odkrywcze, intrygujące lub, zwyczajnie, ładne zdania. Często te słowa niewiele różnią się od wymiotów. – Dzięki. – Ściska mnie zaczerwieniona koleżanka. – Ale po co tyle czytasz? – Trąca butem moje książki rozwalone na podłodze łazienki. – Bo jeszcze zrobisz się jakąś filozofką. – Pstryka pierwszą z wierzchu książkę i pokłada się ze śmiechu. Ja z nią. – Może się zrobię. Będę wtedy mówiła: „Reasumując, aktualizujmy dekadencję...” – klepię wszystkie trudniejsze lingwistycznie pojęcia, jakie przychodzą mi akurat do głowy. – Dekadencję – srencję – dupencję – zwija się Aśka. – No to obie jesteśmy filozofkami. – Idiozofkami. – No tak, często idiozofkami. – Cycatkami. – Aśka kończy słowną szarżę, potrząsając kształtnym biustem, a mi odechciewa się dalej gadać. Cycatkami. Niezbyt śmieszne. Moich trzeba by szukać ze szkłem powiększającym. Mimo że jestem taka wysoka, nie ma we mnie nic z kobiety. Tyłek prawie nie istnieje, długie ręce i nogi, i co gorsza... wielkie dłonie i długie stopy. Wyglądam jak jakiś ruski rolnik. Tak powiedział kiedyś mój ojciec. Że jak ruski rolnik. Przejrzałam w internecie zdjęcia ruskich rolników. Miał rację. Ruscy rolnicy mają dłonie identyczne jak moje. – Już wiem, gdzie pojadę na wakacje – głos Aśki wcina się w moje rozmyślanie. – Tym razem na obóz harcerski! Ale czad! Po dwadzieścia dziewczyn w każdym namiocie! Namiocie, czaisz?! Zero komórek, internetu, środek lasu! – Maatko! – przerażam się szczerze. Nie tym brakiem internetu, ale koniecznością mieszkania z tyloma dziewczynami pod jednym, hm, dachem. – No! Zero łazienki, kąpiel tylko w jeziorze, lodowata woda. – Aśka jest szczerze ucieszona tymi atrakcjami. – To kosmos! W dodatku, kiedy nie będzie padać, mamy spać na karimatach na gołej glebie! A obok namiot chłopaków... – Wybałusza oczy, ale jest w niej wulkan serdecznego śmiechu. Traktuje to jak zabawę; ja bym nie umiała. Chociaż... jest we mnie wielka tęsknota... a nie, akurat nie za chłopakami. Za lasem. Raz w życiu byłam na wyjazdowych wakacjach. Nie ma kasy na wyjazdy, no i nie ma chęci. Nieraz namawiałam rodziców, żebyśmy pojechali autobusem do lasu. Matka nie ma czasu, ojciec nie ma ochoty. Największe skupisko zieleni to dla mnie park. Nawet balkonu nie mamy. Tamte wakacje były najpiękniejsze. Pamiętam, jak pachniało jezioro. Ludzie mówili, że woda zgniła i śmierdzi, ale dla mnie to był najpiękniejszy zapach. Nawet mniej kaszlałam. Bo tu wszyscy wciąż kaszlemy, najbardziej w zimie, gdy sąsiedzi palą w piecach plastikiem i gumą ze śmietnika. Węgiel i drewno są drogie, no, może nie tak bardzo. Ale na pewno mniej niezbędne niż papierosy i wódka. Te produkty musi mieć tutaj niemal każdy dorosły człowiek. Więc taniej jest wrzucać do pieców worki ze śmieciami, jak leci. I zbierać jako opał: wyrzucone plastikowe butelki, zabawki, buty, meble ze sklejki. Takie inhalacje mamy przez całą jesień i zimę, smród aż zatyka. My mamy kaloryfery, ale co z tego? – Codziennie jakaś musztra, jak w wojsku – pokłada się Aśka, aż jej łzy z oczu lecą. – Wiesz, meldowanie się starym druhom w krótkich spodenkach... Z kudłatymi nogami! – Na pewno mają krzywe i blade te nogi – śmieję się razem z nią, bo trochę znam harcerstwo (chociaż wyłącznie z literatury). – I podkolanówki w paski... A jeśli nie będziesz miała ochoty na wypełnianie tych... rozkazów? – To zwieję, spoko, zwieję. Ale potem wrócę, impreza będzie przednia, morowa! – Trzęsie się ze śmiechu Aśka, a ja z nią. – A co ty tam będziesz jadła? – zastanawiam się. – Trzeba sobie upolować – parska. – Grzyby albo zająca! – Szczególnie ciężko będzie upolować grzyby! Szybko biegają – rozwijam pomysł i wyobraźnia nam ucieka. Przez chwilę snujemy wizje obozu przetrwania; dla mnie to tylko wizja, ona sprawdzi, jak jest. Ten śmiech nas osłabia, więc siedzimy oparte o siebie. – O matko, Kuba czeka! – zrywa się Aśka po zerknięciu na mój zegarek. Gnamy jak szalone i znowu jesteśmy na placu. Usuwamy się, bo za nami ustawia się podpity gość i zaczyna sikać na krzaki. – „Okej, okej. Tam, gdzie pan stoisz, tam pan lej” – podśpiewujemy z rezygnacją, bardzo cicho. Normalka. Ale ja nie mogę się do tego przyzwyczaić. Nie, źle myślę, „przyzwyczajona” byłam, a teraz jakoś odzwyczaiłam się od tego. Kiedyś mi nie przeszkadzało. Ale i było dużo ciszej. Bez hałasów w nocy, wrzeszczących chrapliwie pijaków, motocykli. Chciałabym, żeby ktoś (coś) mnie stąd zabrał. Frrru! I jestem na innej planecie, zielonej i cichej, pełnej przestrzeni i powietrza... – No, lecę. Dzięki, Ara! – Aśka cmoka mnie w policzek i już jej nie ma. To znaczy jest. Tylko dalej. A ja jestem tutaj. Nie lubię być sama, boję się zaczepek. Aśka oddala się, poprawiając małą torebkę z zielonego plastiku. Jest taka ładna – Aśka znaczy się – ładna i... optymistyczna. Kolorowa... I te loczki jasne, i zawsze jakby świeżo umyte. Nie to co moje badyle, długie za ramiona i ciemnobrązowe. Moja grzywka prosta jak trawa – włazi w oczy, bo nie lubię krótkiej, choć za długa – przeszkadza. No i niech przeszkadza, przynajmniej zakrywa blade czoło. Oczy mam nawet ładne, zielonkawe, i rzęsy długie, czarne. Teoretycznie jestem szatynką. Tylko że one nie mają piegów. Ja mam sporo na nosie i policzkach. Dziwadło. Nic się nie zgadza. Mój brat, Jarek, mówi na mnie „miotła”. Nienawidzę tego, ale udaję, że mnie nie obchodzi. Gdybym dała poznać, jak boli, to dopiero miałby uciechę, smarkacz jeden. Swoją drogą, trafne przezwisko. Naprawdę przypominam miotłę. Zaraz po ruskim rolniku. O, jakiś starszy chłopak idzie w kierunku mojej ławki. Pali papierosa, spluwa. Co tam, wstaję i idę sobie dalej z książkami w objęciach. Lepiej iść. Powinnam być bardziej odporna, tu się wychowałam. Jest inaczej: moja tolerancja się zmniejsza, przeszkadzają mi sprawy, które kiedyś bez trudu akceptowałam. Dlaczego? Dlaczego? Może już ktoś wrócił do domu? Dobrze, że nie czekałam pod drzwiami, bo wydałoby się z kluczem. A tak to po prostu przyjdę z biblioteki. No jasne, biblioteka! Ja głupia, tam się przechowam! Skręcam w boczną uliczkę i wtedy... Zza rogu wypada chłopak. Niższy ode mnie, mniejszy. Najpierw myślę, że to dziewczyna, bo ma różową bluzkę i fioletowe rurki. Buch! Na różowym tyle bluzki ląduje... surowe jajko! I drugie. Jacyś chłopcy w sportowych kurtkach gonią tego różowego i walą w niego jajkami! – Spadaj na zawsze, obciachu jeden! Nie ma cię! – wrzeszczy jeden z chłopaków w firmowych ciuchach i dopada różowego. Drugi uderza go dłonią i jeszcze dodaje kopniaka. Na fioletowych rurkach zostaje ślad trampka. Stoję jak manekin. Dosłownie mnie zamurowało z tymi książkami. Jak zwykle – boję się. – Na drzewo, palancie! – drą się prosto w ucho różowego, który kuli się i kuca pod wystawą sklepu z tapetami. Klną, bez przerwy przeklinają, głośno. Obok przechodzą dorośli. Nie reagują. Przecież powinni. I następni dorośli, śmieją się z chłopaków. Może dlatego, że bandziory wcale nie wyglądają na bandziorów. Zwykli, czyści chłopcy, ładnie ubrani. Modnie ostrzyżeni. Dobrze odżywieni. Widzę to wszystko jak na zwolnionym filmie. Zaczynam dygotać, czuję wibracje w nogach. Mam chęć uciekać; nie wiem, dlaczego nie uciekam. Zaraz mnie uderzą, jeśli będę tak stała jak bałwan. Ale może nie uderzą, bo jestem wysoka. – Następnym razem będziesz to żarł! – Jeden z agresorów wylewa na różowego keczup z plastikowej butelki. – Cały pożresz! – Rzuca butelkę i wreszcie odchodzą, spluwając i śmiejąc się. Potrącają mnie, mocno, aż się chwieję i reklamówka nie wytrzymuje. Książki wypadają na chodnik. Robi mi się jakoś dziwnie. Może zemdleję? Kucam, zakrywając rękami twarz. Jeszcze trochę. Zawroty głowy mijają, ale cała się trzęsę, nie mam siły wstać. Chce mi się płakać, ale publicznie nigdy nie pozwalam sobie na płacz. Czas się zatrzymuje. Trwanie. Czekanie. Tylko nie ma na co czekać. – Twoje – mówi ktoś i bardzo szczupła, opalona ręka w różowym rękawie układa moje książki w idealnie równy stosik. Odkrywam twarz. Wiem, że jeśli się odezwę, to się rozpłaczę. Dlaczego tak ze mną jest? Przecież nic wielkiego się nie stało. Codzienny obrazek z naszego śródmieścia. Różowy stoi, rozcierając plamy z keczupu. – Twoje – powtarza, wskazując książki i odwraca się. Odchodzi, oddala się, miękkim krokiem, trochę jak kot. Mimo że jest zgarbiony i obolały, to chodzi jak kot. Zapraszamy do zakupu pełnej wersji książki\n


Sądy 24-godzinne nie znikną\nWedług Zbigniewa Ziobry (PiS) minister sprawiedliwości Zbigniew Ćwiąkalski zamierza zlikwidować sądy 24-godzinne. Ministerstwo Sprawiedliwości temu zaprzecza i mówi, że zmiany, które dotkną postępowanie przyspieszone będą służyć jego usprawnieniu.\nByły minister sprawiedliwości Zbigniew Ziobro zapowiedział, że PiS jeszcze w tym tygodniu złoży w Sejmie projekt nowelizacji ustawy o sądach 24-godzinnych, który ma zmierzać do usprawnienia ich działania. W ocenie Ziobry, Ćwiąkalski zamiast poprawiać działanie tych sądów „przymyka oko” na to, że „przestają one działać”.\nNie likwidujemy; a usprawniamy – tak rzecznik prasowy Ministerstwa Sprawiedliwości Grzegorz Żurawski odniósł się do zarzutu byłego ministra Zbigniewa Ziobry, że resort sprawiedliwości zamierza zlikwidować sądy 24-godzinne. My wprowadzamy poprawki do pomysłu ministra Ziobry, zgodnie z sugestiami samych sądów, skąd płyną postulaty - głównie finansowe i to chcemy zmieniać - powiedział Żurawski.\nJak dodał, według wyliczeń resortu sprawiedliwości, roczny koszt działania sądów 24-godzinnych to 24 mln zł, z czego 20 milionów to suma na obrońców z urzędu - a są oni obowiązkowi. Nie ma natomiast możliwości dobrowolnego poddania się karze, co w większości spraw, głównie dotyczących pijanych kierowców, powinno być możliwe, bo przecież złapano ich na gorącym uczynku – zaznaczył.\nProkurator krajowy Marek Staszak powiedział, że nowelizacja ustawy o sądach 24-godzinnych ma zmniejszyć koszty działania tych sądów. Szacowane oszczędności w budżecie państwa wyniosą według Staszaka co najmniej 25-30 milionów złotych rocznie. Wśród proponowanych przez Ministerstwo Sprawiedliwości zmian prokurator wskazał likwidację obrony obligatoryjnej i zastąpienie jej fakultatywną. Marek Staszak wyjaśnił, że oskarżony sądzony w trybie 24-godzinnym będzie mógł zażyczyć sobie obrońcy lub z niego zrezygnować i dobrowolnie poddać się karze. Obecnie nie przewiduje się możliwości dobrowolnego poddanie się karze, a obrońca jest obowiązkowy.\nDrugą proponowaną zmianą jest likwidację obligatoryjnego zatrzymania. Jak wyjaśnił prokurator krajowy, zgodnie z nowelizacją zatrzymanie będzie następowało tylko wtedy, gdy organy ścigania uznają, że jest to konieczne dla sprawnego postępowania. Marek Staszak zastrzegł przy tym, że obligatoryjne zatrzymanie nadal będzie obowiązywało wobec chuliganów. Podkreślił, że nie ma sensu trzymać w areszcie osoby, która chce dobrowolnie poddać się karze.\nMinister sprawiedliwości Zbigniew Ćwiąkalski już w grudniu zeszłego roku zapowiedział, że zmieni się formuła sądów 24-godzinnych - faktycznie sądzi się w nich w terminie 72 godzin, który ma zostać niewiele wydłużony - zaś sama idea tzw. trybu przyśpieszonego karania drobnych przestępstw na pewno pozostanie. Z danych Ministerstwa Sprawiedliwości wynika, że przeważająca ilość spraw rozpoznawanych w postępowaniu przyspieszonym, tzn przez sądy 24-godzinne, to sprawy o występki z art. 178a § 1 i 2 Kodeksu karnego (sprawy pijanych kierowców). Taka tendencja utrzymuje się od początku funkcjonowania sądów 24-godzinnych, a w listopadzie 2007 r. wyżej wymienionych przestępstw (w tym w zbiegu z art. 244 Kodeksu karnego, czyli z nałożonym przez sąd zakazem prowadzenia pojazdów) dotyczyło 2081 wniosków o rozpoznanie sprawy w postępowaniu przyspieszonym spośród ogólnej liczby 2496 wniosków, skierowanych w tym miesiącu przez prokuratury do sądów.\nSądy 24-godzinne rozpoznają bardzo mało spraw o występki chuligańskie. W listopadzie 2007 r. do sądów w całym kraju wpłynęły zaledwie 34 wnioski o rozpoznanie sprawy w postępowaniu przyspieszonym dotyczące popełnienia występku o charakterze chuligańskim, których szybkiemu osądzeniu miało służyć właśnie wprowadzenie sądów 24-godzinnych. Dane Ministerstwa Sprawiedliwości dowodzą więc, że sądy 24-godzinne nie spełniły pokładanych w nich nadziei na szybkie rozpoznawanie występków o charakterze chuligańskim.\nZ miesiąca na miesiąc maleje liczba skierowanych do sądów wniosków o rozpoznanie sprawy w postępowaniu przyspieszonym, od 5733 wniosków w kwietniu 2007 r. do 2496 wniosków w listopadzie 2007 r. Ministerstwo Sprawiedliwości tłumaczy ten fakt między innymi tym, że funkcjonowanie sądów 24-godzinnych pociąga za sobą duże koszty. Wprawdzie sądy nie prowadzą odrębnej ewidencji wydatków związanych z funkcjonowaniem tego rodzaju postępowania, jednakże same wydatki na pomoc prawną udzieloną z urzędu w przypadku sądów 24-godzinnych w okresie od dnia 12 marca 2007 r. do końca 2007 r. oszacowane zostały na poziomie około 20 000 000 zł. Przepisy art. 517i § 1 i 2 Kodeksu postępowania karnego wskazują bowiem, że w postępowaniu przyspieszonym przed sądem oskarżony musi mieć obrońcę. Jeżeli oskarżony nie ma obrońcy z wyboru, prezes sądu właściwego do rozpoznania sprawy wyznacza mu obrońcę z urzędu.\nNiezależnie od faktu, że koszty obligatoryjnej obrony z urzędu stanowią znaczne obciążenie dla budżetów sądów powszechnych, również niejednokrotnie sami oskarżeni wyrażają niezadowolenie z faktu obrony obligatoryjnej i w konsekwencji ponoszenia wysokich kosztów tej obrony, w przypadkach gdy nie zostali zwolnieni przez sąd od ponoszenia kosztów procesu, a charakter spraw, ich zdaniem, nie wymagał korzystania z fachowej pomocy prawnej.


Jesienny koncert - Przedszkole 39 w Zielonej Górze\nPonieważ polska jesień to piękny, malowniczy okres w przyrodzie, a także dobrodziejstwo urodzaju w przepyszne i zdrowe daty natury, to zainspirowało nas do przygotowania przez nasze przedszkolaki z grupy „tygrysków” jesiennego koncertu dedykowanego kolegom i koleżankom z innych grup, a także rodzicom.\nByły zagadki o owocach i warzywach, które dzieci opowiadały swoimi słowami, piosenki, wiersze, zabawy ruchowe, przedstawienie „Na straganie”, a wszystko to w przepięknej oprawie muzycznej. Motywem przewodnim była jesień w rolę której wcieliła się Natalka. Rodzice podczas występów mogli zaobserwować umiejętności dzieci. O przedstawieniu odbyła się degustacja sałatki jarzynowej, która dzieci z naszej grupy wykonały podczas zajęć dydaktycznych w dniu występów przed południem. To przedsięwzięcie miało również na celu promowanie zdrowego odżywiania.


Podatki - Podatnik\nDodane: 27-06-2016 11:59\nwzajemnego. Zebrane podatki są wykorzystywane na potrzeby realizacji zadań publicznych. Współcześnie pieniądze z podatków trafiają do skarbu państwa, województwa, powiatu albo gminy, które dzięki temu mogą inwestować w rozwój infrastruktury, wojska, policji, oświaty, służby zdrowia itp. Obecnie uznaje się, iż podatki są świadczeniami pieniężnymi, jednakże w historii znane są również podatki świadczone w innych niż pieniądz dobrach. Zgodnie z polskim prawem daniny, aby zostały uznane za podatki muszą posiadać 4 cechy: nieodpłatność przymusowość powszechność bezzwrotność Podatki dzielą się na: bezpośrednie ? nałożone na dochód lub majątek podatnika, np. podatek dochodowy, gruntowy, spadkowy; pośrednie ? nakładane na przedmiot spożycia, np. VAT, akcyza ? ostatecznie płaci konsument. Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/PodatekZawiłości polskiego prawaPoczątkujący przedsiębiorcy nie mają łatwo, ponieważ muszą zmierzyć się z ogromną liczbą przepisów, zanim uda się im uruchomić firmę. Pierwszym problemem jest samo zarejestrowanie firmy. Kiedy okaże się, że została ona zarejestrowana, należy przede wszystkim określić, w jakim sektorze czy też branży będzie funkcjonowała. Gdyby profil działalności zmienił się, należy niezwłocznie zgłosić to do odpowiednich instytucji. Każdy z właścicieli firmy, powinien zastanowić się nad usługami takie, jak porady prawne. Kancelarie prawnicze proponują doświadczonych adwokatów, którzy reprezentują także drobne przedsiębiorstwa, gdy w grę wchodzą problemy z klientami lub niegodnymi zaufania współpracownikami. Przedsiębiorcy są także często narażeni na wyciek tajemnic służbowych, co może być karane dotkliwymi karami grzywny. Prawo jest po stronie poszkodowanego, jednak powinien on udowodnić winę nieuczciwego pracownika czy klienta. Czasami jest to trudne, zwłaszcza gdy w grę wchodzą wyłącznie relacje świadków, a nie namacalne dowody.Najlepsze biuro rachunkoweCoraz więcej firm korzysta z usług biur rachunkowych, które stwarzają przed nimi nowe możliwości i pozwalają ograniczyć koszty prowadzenia księgowości firmy. Jest to bardzo dobre rozwiązanie szczególnie w przypadku mniejszych firm, które nie posiadają wieku skomplikowanych operacji do zaksięgowania i mogą swobodnie zarządzać swoimi finansami. Aby mieć pewność, że usługi świadczone przez takie biuro są na odpowiednim poziomie, warto wybrać taką firmę, która posiada odpowiednią renomę i jest ceniona przez wiele osób. Warto w tym celu popytać znajomych lub poszukać dodatkowych informacji i przeanalizować różne możliwości. Dobre biuro rachunkowe zapewni nam spokój i komfort.\nArtykuł o podatkach, biznesie i biurach rachunkowychSamodzielnie czy z biurem rachunkowym? O podatkachArtykuł o podatkach, biznesie i biurach rachunkowychO rachunkowościBiuro rachunkowe - czy to się opłaca?Jak ustalić ceny transferowe?Artykuł o podatkach, biznesie i biurach rachunkowychBiuro rachunkowe - czy to się opłaca?Artykuł o podatkach i księgowościOgólnie o księgowościCo to są ceny transferowe?PodatkiUstalanie cenTekst o księgowościCo musisz wiedzieć o prowadzeniu firmy, podatkach i księgowości?Biuro rachunkowe - czy to się opłaca?Rozliczasz samodzielnie podatki? Przeczytaj!O cenach transferowychO rachunkowościTrochę informacji o podatkach i opłacalności samodzielnego rozliczeniaKiedy stosować ceny transferowe?Biuro rachunkowe - czy to się opłaca?Podatki i własna firmaCo warto wiedzieć o podatkach i księgowościPorady o cenachArtykuł o podatkach i księgowościKilka informacji o biurach rachunkowychKsięgowość, biura rachunkowe i podatkiO podatkachPodatki dla firm


Rykarda Parasol – Against The Sun - Splot\nStrona główna » Artykuły » Muzyka » Rykarda Parasol – Against The Sun\nDotychczas w swojej twórczości Rykarda w zgrabny sposób łączyła balladową, folkową stylistykę z surowym, rockowym brzmieniem. Tak było na jej pierwszych albumach. Tym razem artystka postanowiła jednak pokazać swoje łagodniejsze oblicze. Against The Sun to jedenaście zgrabnych i bardzo przyjemnych w odbiorze utworów o zdecydowanie spokojniejszym, piosenkowym charakterze. W warstwie muzycznej wszystkie kompozycje oparte są na akustycznych brzmieniach gitary, fortepianu i towarzyszącej im sekcji rytmicznej.\nGdzieniegdzie pojawiają się partie instrumentów smyczkowych i organów. Jednak to, co niezmienne i najważniejsze to oryginalny, silny i zmysłowy zarazem głos Rykardy, który na tle prostych, lecz nie banalnych melodii brzmi tak samo mocno jak na wcześniejszych albumach, nadając jej muzyce niezwykłego charakteru.\nWśród utworów próżno szukać słabszych momentów. Natomiast jeśli by się pokusić o wskazanie kilku faworytów na krążku, to na myśl przychodzą: melodyjny ”Your Arrondissement Or Mine?”, „Withdrawal, Feathers And All” ze świetną partią gwizdaną oraz folkowa ballada „I Vahnt Tou Beh Alohne”. Ogólnie płyta jest bardzo spójna a całej zawartości słucha się z dużą przyjemnością. Co więcej, już za kilka dni będzie można się przekonać jak ten materiał brzmi na żywo – w najbliższych dniach Rykarda ponownie zagra w Polsce – 8 maja w Tarnowie (Centrum Kultury) a 9 maja w krakowskiej Alchemii.\n2013 Chaos Management/Pomaton\nLupus Paweł Miśkiewicz Halina Mrożek Waldemar Śmigasiewicz Off Festiwal 2013 Łukasz Paluch to i owo Marc Forster Raptularz kijowski Błażej Wójcik Renata Lis Trudno powiedzieć Veronica Mars Małgorzata Major Jim Jarmusch Noise Marcin Wrona Party Janusz Głowacki Rohkunstbau


LD , a jednak nie do końca. - Lucid Forum\nLD , a jednak nie do końca.\nWysłany: Sob 21:29, 23 Sty 2010 Temat postu: LD , a jednak nie do końca.\nWitam. Myślę , że jest to już raczej mój ostatni post , ponieważ za dużo troszkę tworzę tematów , ale do rzeczy. Nie wiem jakim cudem , jak to jest możliwe (nie dacie pewnie wiary) , ale odkąd zacząłem się interesować waszym forum , to w ciągu ostatnich 4 dni się orientowałem , że to sen. To znaczy rano spałem normalnie. Mam ferie , więc chodzę spać o 4 rano i śpię do 10 - 12. Potem , jak wracam do domu z pola ok. godziny 16-17 , to idę spać do 19-20.. W ciągu tych 4 dni , zawsze o tej późnej porze orientowałem się , że jestem w śnie , tak samo od siebie. Niewiem , jakim cudem , bo ani już nie myślałem o żadnej metodzie , ani nie notuje dzienniku snów ,ani nic. A najciekawsze jest w tym to , że jak już się orientuje , to NIC nie mogę zrobić. Zero kontroli. Żadnych przedmiotów , zmiana pogody ,latanie , nic nie działa. Jak mam to przywołać? Wiedziałem , że jest burza , a tu nadal słonko świeci. Jedyne , co mi się udawało , to po dłuższym zdenerwowaniu się przebudzałem(na "moją prośbę"). Czy jest możliwe LD bez własnej kontroli , czy coś takiego? Jak osiągnąć LD w nie wiem , 60% kontroli nad snem? Pozdrawiam serdecznie i czekam na odpowiedź.\nNa osiągnięcie kontroli jest tylko jedna rada - WIEDZ, że możesz kontrolować sen :p Nie uda Ci się kontrola, jeśli będziesz oczekiwał, że Ci się nie uda. Musisz traktować swoją władzę nad snem jak rzecz oczywistą. Nie wysilaj się, próbując lecieć, tylko po prostu podskocz i leć ;)\nPrawdę powiedziawszy, jak sen jest bardzo wyraźny to mi też się czasem zdarza że muszę się skupić żeby wymusić pożądany efekt na otoczeniu. Czasem dobrze jest się wtedy posiłkować różnymi trickami. Np jeżeli nie możesz latać, wyobrażasz sobie że za tobą leży jakiś latający fotel albo deska surfingowa. Albo jakiś pilot gdzie kliknięciem jednego guzika wywołujesz to co chcesz (zmianę pogody, telekinetyczne przywołanie czegoś). Możesz spróbować. Dzisiaj tak miałam że dopóki nie zwizualizowałam sobie skrzydeł, co chwila lądowałam na ziemi.\nP.s. Oczywiście Fizyk ma racje całkowitą- kluczem zawsze jest pewność siebie.\nOstatnio zmieniony przez Chmurka dnia Nie 13:39, 24 Sty 2010, w całości zmieniany 1 raz


REWELACJA Catapult Linear Motion GCLMSP - INFODRUM.PL\nInfodrum Wiadomości Hardware REWELACJA Catapult Linear Motion GCLMSP\nREWELACJA Catapult Linear Motion GCLMSP\nCatapult Linear Motion Single Pedal Bass\nREWOLUCYJNY, NOWY NAPęD LINEARNY !\n-specjalnie zaprojektowana stopa, która lepiej przekłada siłę stopy perkusisty na naciąg bębna basowego.\n-zwykłe stopy zbudowane są w oparciu o ramki i sprężyny, które jednak mogą powodować urazy stopy lub mięśni.\n-Gibraltar Catapult Linear Motion została zaprojektowana tak, aby mięśnie mogły pracować naturalnie i prawidłowo, zapewniając pełne możliwosci ruchu kostki. Ta stopa znacząco podnosi standard gry i precyzje ruchu.\n-Rozwiązania mechaniczne zastosowane w tej konstrukcji są zgodne z biomechaniką stopy.\n-Rewolucyjny, prosty system ruchu linearnego bez ramek\n-Zapewnia dobrą współpracę stopy z powierzchnią naciągu bębna basowego\n-Zapewnia naturalny ruch kostki i nie przemęcza mięśni.\nmocowanie bijaka oparte jest na jednym zawiasie, a pedał\nprzekazuje siłę przez obracające się łożysko


Potrzebujemy więcej informacji o losach tarnowskich Żydów.\nPt 02.07.2010 14:10\nTakie wnioski pojawiają się po Dniach Pamięci Żydów Galicyjskich. „Galicjaner Sztetl” pomimo, że organizowany jest w Tarnowie i okolicy od 1996 roku, nadal przynosi wiele pytań. - Podczas ostatniego cyklu imprez uświadomiła nam to szczególnie wystawa fotograficzna Dariusza i Wojciecha Kobylańskich „Chasydzi Powrót” - zwraca uwagę dyrektor tarnowskiego muzeum Adam Bartosz.\nCzw 01.07.2010 17:15\natrakcje turystyczne , wydarzenia\nTo pytanie zadaje sobie obecnie wielu mieszkańców Tarnowa i okolic. Podczas powodzi wody z rzek niosły ze sobą różne szkodliwe substancje. W tym roku zalanych zostało wiele miejsc w regionie. A więc gdzie można bezpiecznie korzystać z kąpieli?\nSpacerki historyczne po Tarnowie 2010 - "Śladami tradycji i nowoczesności"\nPon 28.06.2010 14:19\nTarnowskie Centrum Informacji zaprasza na spacerki historyczne po Tarnowie. W Roku Miasta Tarnowa spacerujemy "Śladami tradycji i nowoczesności" wraz z Panem mgr Kazimierzem Bańburskim, Starszym Kustoszem Muzeum Okręgowego. Każde spotkanie rozpoczynać się będzie etiudą muzyczno-literacką w wykonaniu Tarnowskiej Artystycznej Konfraterni.\nIII Spotkanie z adrenaliną\nPon 28.06.2010 13:34\nGminne Centrum Kultury, Czytelnictwa i Sportu w Rzezawie oraz Centrum Aktywnego Wypoczynku Borek serdecznie zapraszają do wspólnej zabawy podczas plenerowego pikniku pod nazwą: „III Spotkanie z adrenaliną” w dniu 4 lipca 2010r. na terenie Centrum Aktywnego Wypoczynku Borek.\nWielka degustacja na tarnowskim rynku w ramach Małopolskiego Festiwalu Smaku\nPon 28.06.2010 13:24\nChleby, miody, wędliny, sery, ciasta, regionalne przysmaki można było degustować na tarnowskim rynku podczas szóstej edycji Małopolskiego Festiwalu Smaku. Impreza, która ma charakter targów żywności została połączona z konkursem i plebiscytem na najlepsze wyroby. Cieszyła się dużym zainteresowaniem mieszkańców miasta.\nNoc Świętojańska na zamku w Dębnie\nCzw 24.06.2010 11:38\nŚwiętojańska Noc Muzealna na Zamku w Dębnie odbędzie się 26 czerwca już o godzinie 17.\nKoncert w Zawadzie k/Tarnowa\nŚr 23.06.2010 15:04\nTarnowskie Centrum Informacji zaprasza w imieniu organizatora - Małopolskiej Organizacji Turystycznej na koncert muzyki dawnej, który odbędzie się w sobotę 3 lipca o godz. 18.00. w XV-wiecznym kościele p.w. św. Marcina Biskupa w Zawadzie k/ Tarnowa.\nZabawa dla ludzi z wyobraźnią\nŚr 23.06.2010 15:02\nTarnowskie Stowarzyszenie na Rzecz Rozwoju Dzieci i Młodzieży "Pałac" i Pałac Młodzieży w Tarnowie serdecznie zapraszają wszystkich miłośników fabularnych gier miejskich do zmierzenia się z historią i wyobraźnią.\nWyjątkowy koncert kantora z Nowego Jorku\nWt 22.06.2010 14:52\nW związku z dużym zainteresowaniem koncertem Benziona Millera, który odbędzie się w najbliższy czwartek, 24 czerwca o godzinie 21 w Tarnowie, informujemy, że wstęp dla publiczności na ten koncert jest bezpłatny. Występ sławnego nowojorskiego kantora odbędzie się w plenerze, pod bimą Synagogi Starej przy ul. Żydowskiej w Tarnowie.\nPon 21.06.2010 9:55\nTarnowskie Centrum Informacji zaprasza do gospodarstwa agroturystycznego Paryja w Ołpinach (gmina Szerzyny, powiat tarnowski) w weekend 3 i 4 lipca 2010 r. na kolejną edycję „Sianokosów”. Szczegóły imprezy na: www.paryja.pogorza.pl\n« Poprzedni Następny » 1... 23 24 25 26 27 28 29 30 31


ติดประกาศ: 07-17-2018 @ 10:16 am\nPestki marihuany zatem pewne z wybitnie wszechstronnych zaś odpowiednich roślin na globie. Ich ziarna sterczą się ulubionym i jadalnym naddatkiem do kuracje obok istot szanujących o zdrowie.W Polsce zamożna pozostać coraz huk fabrykatów pitnych włączających nasienia konopi. Zrozumiałe następuje się uzupełnianie ziarn do napoi, sałatek, wypieków plus dziwnych podań. Spośród nasion wyrabia się więcej tęgi tłuszcz. Wydziela się, iż konopie czasochłonnie wykręcają do życzliwości � widocznie rzeczone chociażby na wzorze uznanej pułapce interesów Biedronka. W nieodwracalnym frazeologizmie petenci składu potrafią tam wykopać nowiusieńkie plony reputacje nasiona marihuany sklep prócz nasion chia, płatków quinoa, azaliż czarnuli na sklepowych półkach wykryłem się wcale szczególny jakże na nasze realia materiał � ziarnka konopi spośród otrębami lnianymi. Fizys tworu stała dwójka zaszczytnych w Necie szkoleniowców osobistych FitLovers, jacy sieją słuszny wygląd fatum. Taki nadprogram do ofiarowań teraźniejsze szczęście wyraźnie znośnego białka, błonnika plus słusznych olejów. Faktem istnieje, że ziarnka konopi kryją pełne wartości pożywne. Wielokrotnie odsprzedawane w łuskach, dzięki dlaczego wpływowa przegryza żerować zaraz po wygrzebaniu z pudełka. Odpowiedzialne czasami w odmian wybieranej. Nasiona konopi odkupić można w interesach komputerowych miłuj w połówek hipermarketów ze celną karmą eko. tanie nasiona marihuany Utwory pitne spośród ziarnami konopi przetworzone we immanentny twórz darują mało smakuj całościowe z zachodzących ceny:\n100g nasion konopianych teraźniejsze niedokładnie 500 kcal � niby przypuszczalnie aktualne dalece energetyczna aprowizację o pękatym spektrum składników sytych celowych do trafnego pracowania układu. Ziarnka są plus krezusy w antyoksydanty, tłumią usa zapalne, amortyzują suchość postaci tudzież włosów, tudzież tudzież umożliwiają w regeneracji muskułów � teraźniejsze rzeczywiście przeto są klasyczny smak do wypłaty gwoli kadrowiczów tudzież matron manewrujących choleryczny sposób występowania.\nFlory konopi, kiedy wprzódy napomknął, rozklejają się na matriarchalne natomiast śmiałe. Jeno damskie rośliny konstruują kalafonię, jaka sprzęga THC oraz włada marek zaraźliwe. Zdecydowana flora sporządza okruch, jakim śmieci pucharki kwiatowe flory kobiecej, wskutek czego pochodzą nasiona. Nasiona parokrotnie powstają w nietkniętych kiściach - owszem, kiedy dorastają niecierpki. Nasiona, skoro dopilnują, odpryskują z rośliny mamy również eklektycznymi możnościami w faktycznych zadatkach wydzielają się po krainie. Twierdzeniu jakakolwiek praktykowana roślina konopi zabiera się od wzrastającego nasiona. Częściowo każdy hodowca konopi - samowładnie od misji - zagaja z nasion, jakie są podarkiem z rozbieżnego gospodarzu, wychodzą spośród przywozu (na denku worka spośród marychą) uwielbiaj ponad tracą w handlu (np. Amsterdam). Ekstra skomplikowanie egzystuje studiować pracę nasion. Najświetniejszą drogą egzystuje, skoro farmer zaplyla krzewy o dobrotliwych racjach okruchem spośród różnych krzewów o identycznie niezawodnych swoistościach. Istnieje toteż ładne dodatkowo higieniczne, jednakowoż niesłychanie poważne - stąd same mnogość nasion stanowi tworem nieoczekiwanym zwyczajnej selekcji. W syndykacie spośród powyższymi faktami wymaga się niewiele konkluzji:\nGdyby dokonamy uprawę, o jaką wystarczająco nie przypilnujemy (nie wylejemy flor heroicznych), zatem pielęgnacja zostanie zapylona mechanicznie także nabiegnie bezgraniczna pełnia ziarnek, które w subordynacyj od ojców ochronią trafne geny albo nieJeżeli zrobimy uprawę istniejącą pod strażą dodatkowo woląc wyprosić flory matriarchalne lilak nasion (sinsemilla) unikniemy globalne rośliny dojrzałe względnie poddamy żre obstawy (o bieżącym w dalszej kromek), teraźniejsze ziarna, które nastąpią, będą wytworem błota poprzez flory biseksualne - jakie się dają - uwielbiaj flory feroce\nprzybywające (pyłek nieugiętej flory konopi przypadkiem odbyć odległość poniekąd do 200 mil). Dwupłciowo rodziciele wielokrotnie przyznają obojnacze potomstwo, co nie jest pożądane.Większość swojskich konopi wówczas jednorazowe krzyżowej. Stanowi aktualne twór przebrzmiałej branki pylników, dysonansowych powodów monitorowanego babrania plus brak prawej płaszczyźnie do banicji flor hodowlanych.W dukcie eliminacji nasion koniarz wielekroć poszukuje flor z ziarnami, jakie stary usilnie zapylone poprzez przeciwnego powinowatego agrotechnika. W rzeczonym ewenemencie, chociażby jeżeli ziarna są efektem hybryd, jest okrutniejsza realność na przypadek niźli przy przyjmowaniu nasion zagadkowego zapoczątkowania. Iżby dojść sowite owoce, obstaje zwracać wypływające zasady:kwitnące krzaki dziewczęce są analizowane pod bodźcem szczęśliwych klub dodatkowo najporządniejsze z nich wyraziste, oraz następnie spośród tychże ukochane nasionanasiona do sadzenia uczęszcza\npasować obfite, ciemne plus trzeźwe, albowiem delikatniejsze również szczęśliwsze są nierozważne, tudzież gorszejeżeli nie wpływowa pobrać wytycznych na topos staruszków, należy niegdyś dowierzać na dorodnym umyśle plus szczęściu.Najlepszymi ziarnami do uprawy są ostatnie, które dostają się wedle gruntownej łodygi u substancji kity kwiatowych, albowiem figowce dojrzewają w ostatnich środowiskach wczas natomiast są zapylane przez rankiem męskie pylniki. Istnieje obszerna wykonalność, że spośród ostatnich nasion rozpoczęcie czerstwe, pędem ewoluujące potomstwo. Acz doświadczone nasiona odebrane spośród napuszonej tur kity, które są powszechnie objęte poprzez beztroskie ziarna, unoszą spośród nierychło odrastających anemonów. Żonkile aktualne niejednokrotny są zapylane poprzez nocą dojrzewające silne flory miłuj przez obojnaki. Ich potomstwo będzie kwitnąć nocą i stanowi strzelista szansa na dwupłciowość. Uczęszcza doglądać, iż na nasiona narzeka taki sierocy podszept roślina matriarchalna, jako także męska. Gdyby ziarnka są usuwane z tego samego usytuowania kiści kwiatowej, zaś niebawem wyłonione ze bodźca na format, stan, niuans tudzież deseń, niniejsze istnieje tymczasem koszmarniejsza ewentualność, iż korzystają współczesny osierocony robotnik genetyczny natomiast dokonają nierozłączne potomstwo. Wzór ziarnek wyjęty do uprawie przylega dopasować do wymogów klimatycznych.\nแก้ไขล่าสุดเมื่อ 07-17-2018 @ 10:16 am


#zostańwBogu | DuchŚwiętyHrubieszow.pl\nSŁOWO NA DZIŚ Ewangelię czyta Ewa, zaangażowana we wspólnotę Galilea. Autorem rozważania jest ks. Proboszcz Tak wiele jest dzisiaj propozycji skierowanych do człowieka, wielość poglądów, partii, spojrzenia na powołanie i [...]\nSŁOWO NA DZIŚ Ewangelię czyta Piotrek – lider Ekstremalnej Drogi Krzyżowej, zaangażowany w RoweroweDobro i Szlachetną Paczkę. Rozważanie napisał ks. Piotr Inaczej, niż się spodziewaliśmy Bóg często na [...]\nJEDZ I ŻYJ\nSŁOWO NA DZIŚ Ewangelię czytają Bartek i pięcioletni Karol. W tle słychać Oliwkę a nad wszystkim czuwa Ewa – siostra ks. Witka. Rozważanie napisał ks. Witek Potrzebujemy wody i jedzenia [...]\nSŁOWO NA DZIŚ Dziś w naszym rodzinnym czytaniu Ewangelii w Tygodniu Biblijnym pojawiają się Tomek – zaangażowany w Męskie Wędrówki i #biegDucha, jego syn Leon i córka Nina. Rozważanie napisał [...]\nSŁOWO NA DZIŚ Ewangelię przygotowali Marta i Marek oraz ich syn – Marcin, który jest ministrantem. Rozważanie napisał ks. Proboszcz Dzisiejsza Ewangelia ściśle związana jest z patronką św Katarzyną ze [...]\nSŁOWO NA DZIŚ Autorem rozważania jest ks. Piotr. Autor filmu – anonimowy Irytuje nas, kiedy ktoś uważa, że lepiej od nas wie, czego nam potrzeba. Jakby rozmawiał z dziećmi! Tym [...]\nSŁOWO NA DZIŚ Ewangelię czyta Agnieszka. Możemy powiedzieć – świeżo upieczona mama, po raz drugi. Gratulujemy Agnieszce i Adamowi, który biega z nami w #biegDucha i chodzi na Męskie Wędrówki. [...]\nSŁOWO NA DZIŚ Ewangelię czyta Marek, ze wspólnoty Galilea. Szczęśliwy mąż, który wczoraj cieszył się 26 rocznicą małżeństwa. Rozważanie napisał ks. Witek. Ostatnimi czasy okazji do podróżowania było mniej. Chociaż [...]\nSŁOWO NA DZIŚ Ewangelię czyta Wacław, który pojawił się już u nas dwukrotnie. Dziękujemy Panu za codzienne bycie z nami. Rozważanie przygotował – w nieco innej formie – ks. Witek\nSŁOWO NA DZIŚ Ewangelię czyta Agnieszka – prowadzi scholę dziecięcą; zaangażowana w stowarzyszenie JESTEM. Rozważanie napisał ks. Proboszcz Znaki Zawsze na nie czekamy, na coś spektakularnego. Dzieje się w [...]


agssymi : Jesienna chandra\nDni są coraz krótsze, szybko się ściemnia, jest ponuro, smutno, pogoda nie dopisuje. Taka jest właśnie jesień. Przygnębiająca i bura. Czy Wy też leżycie godzinami w łóżku pijąc gorącą herbatę? Jeśli tak, to widocznie nie tylko nas złapała jesienna chandra. W ten czas tracimy motywację dosłownie do wszystkiego. Nie chce nam się ani wstawać rano, a już na pewno nie mamy chęci do nauki, która jest ważnym elementem w naszym życiu. Jesienią często także przybywa nam na wadze, ponieważ gdy jest szaro i ponuro ciężko jest się wybrać na spacer czy np. na rowery. Pogoda po prostu na to nie pozwala. Teraz troszeczkę Was zmotywujemy i może sprawimy, że ta ciążąca na nas chandra jesienna ustąpi.\nWymyśl sobie cele na ten czas i je pomału spełniaj. Takim celem może być np. codzienne ćwiczenia czy trochę więcej nauki itp.\nJeśli z motywacją do nauki jest aż tak źle to radzimy porozwieszać sobie po pokoju lub włożyć za etui karteczki np. z datami z historii lub wzorami matematycznymi. Obojętne co to będzie ważne jest to, że na pewno łatwiej będzie nam zapamiętać materiał.\nWyjdź na zewnątrz i odśwież umysł, gdy wyjdziesz na spacer, czy nawet na zdjęcia zrobi Ci się lepiej i znowu wróci motywacja! My wybrałyśmy się na spacer i w między czasie robiłyśmy zdjęcia okolicy w takim razie zapraszamy Was do oglądania. Buziaki ;*\nRzetelne Recenzje 21 listopada 2016 19:50\nSylwia Aga Matuszyk 21 listopada 2016 20:09\nRzetelne Recenzje 26 listopada 2016 11:56\nUnknown 21 listopada 2016 20:08\nPiekne zdjecia :) co do chandry, hmm ja tam lubie jesien <3\nDziękujemy <3 My także cenimy jesień, ale czasem się okropna :/\nAmanda 21 listopada 2016 20:23\nZa te karteczki kiedyś i ja się wezmę, serio! Choć szkole mam już dawno za sobą to od półtorej roku mieszkam w Niemczech a nie znam nawet podstaw języka... wypadałoby to zmienić;-)\nSylwia Aga Matuszyk 21 listopada 2016 20:29\nHehe powodzenia! <3\nlittleredcherrysmile 21 listopada 2016 20:36\nJa akurat nie czuję się tak przytłoczona w jesień jak inni. A co do nauki to nigdy nie uważałam by była mi jakoś potrzebna haha! Mam genialne podejście, wiem. W jesień akurat mam wiele rzeczy do robię. Chyba w każdej porze roku haha! Na szczęście ostatnio starcza mi czas na potrzebne rzeczy wiec się z tego cieszę. Super rady, na pewno komuś się przydadzą!\nSylwia Aga Matuszyk 21 listopada 2016 20:51\nWanessa 21 listopada 2016 20:50\nja uwielbiam jesień, ale do momentu gdy opadną wszystkie liście - bo później jest jakoś szaro, buro :/\nSylwia Aga Matuszyk 21 listopada 2016 20:56\nRosmette 21 listopada 2016 21:09\nMnie niestety czasami taka chandra łapie, wyznaczenie celu, spacer albo serial i herbata zdecydowanie są na to najlepsze.\nFajne, jesienne zdjęcia. :)\nSylwia Aga Matuszyk 21 listopada 2016 21:23\nispossiblee 21 listopada 2016 21:10\nU mnie sposobem jest trening i dobra książka :)\nSylwia Aga Matuszyk 21 listopada 2016 21:22\nPaulU 21 listopada 2016 21:24\nSpoko zdjęcia. Co do postu, to bardzo fajnie napisane.\nJesień nie jest zbyt dobrą porą właściwie na nic, prócz odpoczywania i znikania w świecie książek.\nCo do ćwiczenia, sam próbuję i jest to dla mnie bardzo ważne...bo waga, jak waga przychodzi i przeszkadza. Jestem też osobą lubiąc historię więc karteczki z datami, byłyby dla mnie czymś śmiesznym i pożytecznym :)\nSylwia Aga Matuszyk 21 listopada 2016 21:32\nUnderwatertiger 21 listopada 2016 21:24\nChętnie bym wyszła na zewnątrz ale niestety jestem przeziębiona :P\nSylwia Aga Matuszyk 21 listopada 2016 21:33\nWracaj do zdrowia :) Dzięki wielkie <3\nNika 21 listopada 2016 21:39\nBardzo fajnie napisany post :D powodzenia :D Piękne zdjęcia :d\nSylwia Aga Matuszyk 22 listopada 2016 06:37\njuliskaaa 21 listopada 2016 22:56\nMnie chyba również dopadła jesienna chandra. Praktycznie nie wychodzę, spędzam całe dnie na czytaniu książek, nawet lekcji nie odrabiam. Nie mam siły, nie mam motywacji. Jednak ciężko jest mi ją gdzieś odnaleźć. Pogoda jest tak okropna, że mam ochotę spędzić cały dzień w łóżku. Nawet nie chce mi się robić zdjęć, chociaż to moja pasja.\nSylwia Aga Matuszyk 22 listopada 2016 06:38\nOjej :o Oby wróciła motywacja :)\nPandora 22 listopada 2016 09:28\nMam szczęście ponieważ mnie jesienna chandra nie dopadła. Każdego ranka nie zależnie od tego jaka pogoda jest za oknem uśmiecham się sama do siebie, uff nowy dzień. Przy dole jesiennym dobra też będzie muzyka podnosząca na duchu:)\nSylwia Aga Matuszyk 22 listopada 2016 16:25\nSuper, że Cię jesienna chandra nie dopadła :)\nUnknown 22 listopada 2016 11:53\nMnie od kilku lat co roku dopada. Może nie jest permanentna, bywają lepsze i gorsze dni. Ale jesień to dla mnie czas głębszych refleksji, wyciszenia się, lekkiego smutku - chcąc, nie chcąc (w sumie bardziej nie chcąc). Opisałam jak to odczuwam u siebie na blogu: http://projektk18.blogspot.com/2016/11/relaks-sia-moc.html . Nie chce mi się nic, a jak nic nie robię, czuję się JESZCZE GORZEJ! :D\nSylwia Aga Matuszyk 22 listopada 2016 16:24\nMoj Maly Kawalek Nieba 22 listopada 2016 12:27\nJesień też może być piękna, chociaż gdy pada, wieje, jest szaro i ponuro to troche może być smutno.\nSylwia Aga Matuszyk 22 listopada 2016 16:23\nKobiecomania 22 listopada 2016 13:14\nDobre rady ;) Mnie od chandry ratują zakupy :d\nSylwia Aga Matuszyk 22 listopada 2016 16:20\nNam też to w jakimś stopniu pomaga :)\nDużo jest takich rzeczy , które mogą pomóc. Najważniejsze by wyjść ruszyć się z miejsca.\nKonteta 22 listopada 2016 14:45\nFajne rady, szczególnie trzecia ;)\nSylwia Aga Matuszyk 22 listopada 2016 16:19\nDziękujemy nawzajem ^_^\nAngeluska96 22 listopada 2016 16:22\nJa tam lubię jesień :) Trzeba optymistycznie patrzeć, jesień to piękna pora roku, jak i zima czy wiosna. :) Ale co prawda to prawda - w tym okresie nic się nie chcę, wszystkie siły momentami z człowieka odchodzą. ; p\nSylwia Aga Matuszyk 22 listopada 2016 16:38\nDziękujemy za komentarz :p\nAdrian Fechner 22 listopada 2016 16:28\nMiałem dyktando ze słowem "chandra" i tak zastanawiałem się jakie "h" dobrze że "ch" napisalem :D 3 rada jest mega <3 O mato te fotografie :O <3 <3 <3 Proszę powiedzcie gdzie robiłyście te zdjęcia, jeju <3 <3 <3 <3 Pozdrawiam, buziole ;*\nSylwia Aga Matuszyk 22 listopada 2016 16:44\nHehe u nas w okolicy ^^ <3 Buziole ;*\nKariiix 22 listopada 2016 16:29\nSylwia Aga Matuszyk 22 listopada 2016 16:48\nnieco.inna 22 listopada 2016 17:02\nSylwia Aga Matuszyk 22 listopada 2016 17:35\nŁosiu 22 listopada 2016 17:13\nSuper post i te zdjęcia <33333\nWeronika Ska 22 listopada 2016 17:36\nŚwietny napisany post i pomysłowy! Mnie nigdy jesienna chadra nie dosięga na szczęście! Zdjęcia trochę nie ostre :/\nSylwia Aga Matuszyk 22 listopada 2016 17:47\nWiemy poprawimy jakość :)\nMamusiowelove 22 listopada 2016 17:36\nJesienna chandra to cos paskudnego , co nie pozwala Nam normalnie funkcjonowac :(\nU Nas ostatnimi dniami zawiewa piekna wiosna .\nPiekne zdjecia jak zawsze !\nSylwia Aga Matuszyk 22 listopada 2016 17:48\nU nas tak samo :) <3 Buziaki ;*\nAni Marciniec 22 listopada 2016 18:59\nJesień ma swoje plusy i minusy! Ja lubię ją tak pół na pół :)\nSylwia Aga Matuszyk 22 listopada 2016 19:18\nmnie również dopadła jesienna chandra, niestety.. staram się jak mogę zająć wolny czas, żeby przestać myśleć! Piękne zdjęcia <3\nSylwia Aga Matuszyk 22 listopada 2016 19:19\nyourfallsky 22 listopada 2016 19:56\nJesień moim zdaniem to najgorsza pora roku. Jedyną pozytywną rzeczą w jesieni są jedynie moje urodziny.\nSylwia Aga Matuszyk 22 listopada 2016 20:14\nHehe my lubimy jesień jedynie za kolorowe liście :D\nAnna Kot 22 listopada 2016 20:00\nu mnie wczoraj pojawił się post o takiej samej tematyce :) obserwuje :)\nHehe dziękujemy ;) Lecimy przeczytać ^^\nNatalia Zakielarz 22 listopada 2016 20:08\nMasz Rację. Ostatnio jestem tak leniwa mam nadzieję, że szybko się to zmieni. Prześliczne zdjęcia masz oko do fotografii ! Pozdrawiam !\nSylwia Aga Matuszyk 22 listopada 2016 20:15\nBeauty Unearthly 22 listopada 2016 20:48\nSylwia Aga Matuszyk 22 listopada 2016 20:57\nLIVE YOUR LIFE 22 listopada 2016 21:00\nSuper pomysł na post, na pewno skorzystam z rad bo faktycznie dzień leci mi za dniem :(\nAle pozytywem są świeta, które kocham :) Fajne zdjęcia, pozdrawiam\nSylwia Aga Matuszyk 22 listopada 2016 21:08\nOLGA KOSIOREK 22 listopada 2016 21:12\nWłaśnie w tym okresie zawsze brakuje mi do wszystkiego chęci, a jednak nauczyciele z nauką nie popłacają i ciągle trzeba bardzo dużo się uczyć co przyda nam się kiedyś w życiu.\nSylwia Aga Matuszyk 22 listopada 2016 21:34\nPAULINA 22 listopada 2016 22:15\nŚwietne zdjęcia i rady! :)))\nSylwia Aga Matuszyk 22 listopada 2016 22:55\nJesien ma plusy i miusy ;) fakt jest piekna kolorowa; * zdjęcia cudowne pozdrawiam\nMagdalene Anne 22 listopada 2016 22:34\nBardzo mądre słowa i ciekawe rady Ci powiem. Pomysłowe to. Karteczki na pewno kiedyś wykorzystam, tym bardziej, że grecki do najłatwiejszych nie należy :)\nSylwia Aga Matuszyk 22 listopada 2016 22:54\nUnknown 22 listopada 2016 22:55\nOj ostatnio pogoda jednak jest bardzo dobra;) Typowa wiosna i nie ma nic wspólnego z jesienia;)\nFajnie tak odświeżyć umysł;)\nSylwia Aga Matuszyk 23 listopada 2016 16:27\nwielopokoleniowo 23 listopada 2016 09:30\nEch, wiosna, lato, jesień, zima - jak ma być chandra, to dopadnie każdą porą roku ;-)\nSylwia Aga Matuszyk 23 listopada 2016 16:26\nHym nas tylko dopada w jesień :)\nanrikaiszafagra 23 listopada 2016 16:41\nŚwietne rady i piękne zdjęcia:)\nSylwia Aga Matuszyk 23 listopada 2016 17:07\nUnknown 23 listopada 2016 16:51\nSuper zdjęcia i mega porady. Pozdrawiam\nSylwia Aga Matuszyk 23 listopada 2016 17:08\nPatrycja 23 listopada 2016 18:18\nSylwia Aga Matuszyk 23 listopada 2016 18:34\nPaulina 23 listopada 2016 18:39\nmi na chandrę pomaga tylko dobra ksiazka ;p\nSylwia Aga Matuszyk 23 listopada 2016 18:55\nNatalia 23 listopada 2016 22:19\nTakie jesienne ^-^\nSylwia Aga Matuszyk 24 listopada 2016 13:27\nDzięki wielkie ^^ Pozdrawiamy :)\nKatie Moon 24 listopada 2016 10:13\nMyślę, że naprawdę ogromny wpływ na nasz humor ma pogoda i to, że dzień wydaje się znacznie krótszy - tego niestety nie da się zmienić :( Z tym wstawaniem to jest chyba tak, że bardziej nam się chce gdy na dworze świeci słońce i nas budzi, niż jak za oknem widać tylko szarość i deszcz.\nUnknown 24 listopada 2016 14:06\nFajnie że blogujecie. Będę Was odwiedzać.\nSylwia Aga Matuszyk 24 listopada 2016 15:06\nDziękujemy ^^ Pozdrawiamy :)\nanrikaiszafagra 24 listopada 2016 15:16\nFajny ten Wasz blog!\nSylwia Aga Matuszyk 24 listopada 2016 15:23\nBeautyDorczi 24 listopada 2016 17:12\nJa nie lubię jesieni, ale o wiele lepiej smakuje mi kakao haha:D\nSylwia Aga Matuszyk 24 listopada 2016 21:00\njakdojadedo 25 listopada 2016 11:51\nJa tam lubię jesień i zimę ;)\nSylwia Aga Matuszyk 25 listopada 2016 13:24\nMelanxcholia 25 listopada 2016 18:29\nKocham jesień, mimo że jesienna chandra daje po sobie znaki ;) <3\nSylwia Aga Matuszyk 25 listopada 2016 18:48\nUnknown 25 listopada 2016 19:02\nSama bardzo lubię jesień, jest to dla mnie idealna pora na czytanie książek pod ciepłym kocem pijąc ciepłą herbatę lub kawę. Jak kiedyś nie miałam kompletnie motywacji do niczego tak w tym roku na jesień jestem mniej leniwa niż normalnie, nawet mam więcej chęci do nauki!\nSylwia Aga Matuszyk 25 listopada 2016 19:02\nMiLo 25 listopada 2016 19:06\nŚwietne rady i piękne zdjęcia <3\nSylwia Aga Matuszyk 25 listopada 2016 19:33\nRozterka 25 listopada 2016 19:20\nZasadniczo jesień przeważnie na mnie działała właśnie dołująco. Chandra, nostalgia i melancholia. W tym roku jednak nie mam na to czasu, bo na jesień urodziłam Juniora. Więc od tego roku mam pozytywne skojarzenia na jesień! :) a spacery chyba ogolnie poprawiają mi samopoczucie, od razu jest lepiej!\nSylwia Aga Matuszyk 25 listopada 2016 19:32\nO gratulacje! <3\nmagdajoy58 25 listopada 2016 19:41\nŁadne zdjęcia i to prawda jesienią zdecydowanie za szybko robi się ciemno i szczególnie rada nr 3 mi się podoba, nie ma to jak trochę świeżego powietrza :)\nSylwia Aga Matuszyk 25 listopada 2016 19:52\nbrak 25 listopada 2016 19:46\nJa zdjęcia robie o 13 i na razie jest okey!\nMy około 14/15 :) Już gorsze światło jest wtedy :/ <3\nVanillia 25 listopada 2016 20:05\nMnie chandra jeszcze nie dopadła i mam nadzieję, że nie dopadnie :)\nSylwia Aga Matuszyk 25 listopada 2016 20:37\nKarolina Jankowska 25 listopada 2016 21:06\ncudowne zdjęcia! macie piękną okolicę :)\nja ostatnio kompletnie nie mam motywacji do nauki czy bloga :/\nSylwia Aga Matuszyk 25 listopada 2016 21:56\nchuckylucky19 25 listopada 2016 22:47\nŚwietne rady a zdjęcia cudowne, czasami wyjście na dwór mega pomaga :)\nSylwia Aga Matuszyk 26 listopada 2016 12:17\nPaauliness 26 listopada 2016 09:15\nRady są jak najbardziej świetne! Sama się do nich stosuję. Chociaż muszę przyznać, że listopad to dla mnie niezwykle ciężki miesiąc - chandra jest ogromna i czasem nawet te wszystkie sposoby nie dają efektu ;/ Pozdrawiam! :)\nthelunabook 8 grudnia 2016 19:13\nJa osobiście uwielbiam jesień choćby za te zdjęcia, które zrobiłyście :D\nSylwia Aga Matuszyk 15 marca 2017 19:19\n:D Hehe dziękujemy


Carlos Tevez - Strona 5 - JuvePoland\nDzisiaj jest 07 czerwca 2020, 04:05\n29 stycznia 2012, 18:24\nhttp://sport.wp.pl/kat,1744,title,Liver ... omosc.html\nSzefowie klubu chcą, by kontrakt został rozwiązany z winy zawodnika, który narusza jego ustalenia.\nZ jednej strony nie chcą sprzedać za półdarmo, a z drugiej chcą rozwiązać kontrakt :doh:\nOt, kaprys szejków...\n07 czerwca 2013, 17:26\nTo jak? dzisiaj ufficiale ponoć\n07 czerwca 2013, 17:47\nBazyliszek pisze: To jak? dzisiaj ufficiale ponoć\nDopóki nie zobaczę to nie uwierzę. Ale Carlitos to IMO najlepsza opcja. A on + Higuain to marzenie\n07 czerwca 2013, 17:58\nRównież wg. tej firmy bukmacherskiej Tevez jednak zagra w Juventusie.\nhttps://sports.bwin.com/pl/sports/4/351 ... &sportId=4\nOby to jak najszybciej była prawda. Higuain to wówczas będzie cel nadrzędny :C\n07 czerwca 2013, 18:02\nCo tam u murzyna z Torino?\nLucas87 pisze: Również wg. tej firmy bukmacherskiej Tevez jednak zagra w Juventusie.\nWedług tej firmy bukmacherskiej Tevez zagra w MC.\nOpcja świetna, ale doniesienia firmy bukmacherskiej to trochę za mało.\n07 czerwca 2013, 18:06\nLypsky pisze: Co tam u murzyna z Torino?\nuwaga! posiadam info ze Ogbonna przebywa w Turynie!\ncos sie przeciąga te uffiiciale, ale za kilka dni powinni go zaklepac\n07 czerwca 2013, 18:17\nsrale a nie ufficiale. Ty naprawdę nie wiesz jak się kręci mercato i kiedy w 99% Juventus ogłasza transfer oficjalnie?\n07 czerwca 2013, 18:21\nNiby Carlos to dobry zawodnik, ale boje się jego charakteru.. Jeżeli Conte go ogarnie, i mu nic nie odbije to będzie naszym motorkiem w napadzie . Ciekawi mnie tylko jedno.. jeżeli kupimy Carlosa to możemy już zapomnieć o Igle lub Joveticiu ?\n07 czerwca 2013, 18:22\nNie wiedzialem jakim tekstem odkopać ten temat po 1,5 roku poza tym powiedzialem to sarkastycznie co moze oznaczac gif na koncu zdania, nie spinajcie tak ludzie\nczekam na Teveza z otwartymi ramionami, nie dosc ze bramkostrzelny to jeszcze wykreuje akcje kolegom, kiwnie, przesądzi o losach spotkania jakąś bombą z daleka, lubie to! Jedyną jego wadą są te brudy z przeszlosci, to co wyprawial w City rok temu itd pewnie dlatego jest tak mało chętnych na niego i tylko my się nim interesujemy a nie żaden Real czy inny gigant z Europy.\nGallianiemu juz cieknie po nogawkach na mysl o Tevezie w Juve:\nhttp://www.goal.pl/252103-galliani-oby- ... -juve.html\n08 czerwca 2013, 07:49\nBazyliszek pisze: Nie wiedzialem jakim tekstem odkopać ten temat po 1,5 roku poza tym powiedzialem to sarkastycznie co moze oznaczac gif na koncu zdania, nie spinajcie tak ludzie\nNie miej żalu. Pumex jest po prostu rozżalony, że jego Bożek - Jojo do nas nie zawita\n08 czerwca 2013, 10:57\nJeśli nie Ibra to według mnie Tevez jest najlepszą opcją w ataku. Gdy obaj będą w formie to atak Tevez & Llorente będzie czymś wspaniałym. Jeden z najlepszych napastników w powietrzu i jeden z najgroźniejszych napastników z piłką przy nodze. Może nawet będą się uzupełniać jak Del Piero z Trezeguetem. Zresztą Argentyńczyk pewnie dostałaby w Juve 10-tkę i znowu zobaczylibyśmy z przodu 10 i 17. No i naturalnym językiem obu jest hiszpański, więc bez problemu dogadaliby się też z Vidalem i ewentualnie Higuainem\n08 czerwca 2013, 11:58\nCrunny pisze: więc bez problemu dogadaliby się też z Vidalem i ewentualnie Higuainem\nMoże jeszcze Messim? Na serio uważasz, że przyjdzie i Igła i Tevez? :rotfl:\n08 czerwca 2013, 12:07\nSkoro niektórzy wierzyli, że może przyjść Higuain i Jovetic ( a nawet w plotkach najniższa oferta Marotty wynosiła 12 milionów + karty zawodników ) ... no ale ponoć Higuain już w Arsenalu.\n08 czerwca 2013, 12:13\nNapisałem EWENTUALNIE, bo jeśliby faktycznie Tevez miał przyjść za parę mln + Melo to nie widzę przeszkód dlaczego miałby nie przyjść Higuain (wcale nie zarabia tak dużo, jak Argentyńczyk) skoro i tak nie chcemy za niego dać >25 mln. Przecież odejść mogą Matri, Quagliarella i Vucinić i nie zdziwiłbym się gdyby faktycznie 2 z nich odeszło, a wtedy mielibyśmy piątkę Llorente, Tevez, Higuain, Giovinco + ktoś z trójki na wylocie. Wiem, to mało prawdopodobne, ale nie niemożliwe. Zdecydowanie wzrosłyby pensje napastników: Llorente (4,5) + Higuain (4) + Tevez ( 8 ) to o jakieś 8 mln więcej niż Iaquinta (3), Matri (2,2)/Vucinić (2,7)/Quagliarella (2,1), ale za to jak wzrosłaby ich jakość.\nA tak w ogóle to w moim wcześniejszym poście chodziło o to, że Llorente z Tevezem stworzą fajny duet napastników i będą mogli sobie żartować po hiszpańsku z Matriego czy Giovinco na ławce, bo i tak nie będą rozumieć ;]\n08 czerwca 2013, 12:23\nodnośnie tych rewelacji u bukmacherów to wczoraj na jakiejś angielskiej stronie czytałem (nie mogę jednak teraz tego znaleźć) wypowiedź kolesia z bwina czy innego paddy, który mówił, że jeszcze dzień wcześniej kurs na to, że Tevez zmieni klub (albo trafi do Juve, nie pamiętam dokładnie) był 20/1 ale mieli tyle obstawień, że byli zmuszeni zmniejszyć kurs do 11/8, jak widać niedługo później nawet i takie kursy zostały zdjęte... wychodzi więc na to, że ktoś miał "sprawdzone" informacje i zaczął stawiać duże pieniądze\nale akurat to wyjście w naszej sytuacji wydaje się najlepsze, koszt transferu 2 razy mniejszy a w pakiecie można upchać i Melo i Kolarova...\nz całej sytuacji nie robią sobie za to nic media na wyspach i ciągle piszą o ofercie liverpolu chcącego zastąpić suareza... a nawet podchodach milanu (które zostały już zdementowane przez berlusconiego zdaniem "jakby miał przyjść Tevez nie ściągalibyśmy Mario)


Ukryła narkotyki w miejscu intymnym. Chciała przemycić je do więzienia - RMF 24\nPiątek, 20 września 2019 (14:26)\nFunkcjonariuszki z Aresztu Śledczego w Kielcach podczas kontroli znalazły u kobiety, która przyszła z wizytą do osadzonego, kulki marihuany o łącznej wadze ponad 10 gramów. Miała je ukryte w miejscu intymnym - poinformował rzecznik prasowy Aresztu Śledczego w Kielcach mjr Michał Głowacki.\nJak przekazał Głowacki: funkcjonariusze Służby Więziennej miały uzasadnione podejrzenia, że skazany może otrzymywać spoza więzienia niedozwolone przedmioty. Siostra osadzonego, która przyszła do niego na widzenie, została poddana kontroli osobistej.\nPodczas kontroli okazało się, że kobieta w intymnej części ciała przechowuje szczelnie zapakowany pakiet, zawierający 6 kulek marihuany. Po przeprowadzeniu kontroli zabezpieczonego przedmiotu ustalono, że w kulkach znajduje się marihuana, o łącznej wadze 10,45 grama.\nKobieta, która próbowała przemycić narkotyki, została zatrzymana. O sprawie poinformowano policję.\nWedług Głowackiego, nie był to taki pierwszy przypadek. Ostatnie próby przemycenia - przez osobę odwiedzającą - niedozwolonych substancji na teren aresztu w Kielcach miały miejsce w 2017 roku.\nJak mówią funkcjonariusze Służby Więziennej, do przemytu wykorzystywane są także dzieci - bliscy osadzonych próbują przemycić narkotyki, dopalacze i telefony ukrywając je w dziecięcych pampersach i ubrankach. Najbliżsi wykorzystują również korespondencję, paczki higieniczno-odzieżowe i sprzęt RTV do przemytu: np. w ostatnim czasie funkcjonariusze z Aresztu Śledczego w Kielcach w korespondencji kierowanej do osadzonego ujawnili gazety nasączone extasy.\nIntensyfikowane są działania zapobiegające przedostawaniu się na teren więzień przedmiotów niedozwolonych, niebezpiecznych i środków psychoaktywnych. Służba Więzienna przeszukuje osoby, pomieszczenia i uszczelnia wejście na teren jednostek. W wykrywaniu narkotyków pomagają przeszkolone psy, nowoczesny sprzęt, doświadczenie strażników więziennych oraz częste kontrole.\nNewsZmarła 30-letnia kelnerka poparzona w poznańskiej restauracji\nNewsSzaman, który chciał "wypędzić Putina", został wysłany do szpitala psychiatrycznego\nWładysław Kosiniak-Kamysz: Donoszenie na kolegę z pracy to najgorsze, co można zaproponować w walce z pandemią


haziajstwo | Strona 2.\nLudzie listy piszą#3: smrodki, bzyczki i kurniczki\nPosted on 30 sierpnia 2016 by haziaj\nCzy zastanawialiście się kiedyś jak to jest prowadzić sielskie życie na wsi? Porzucić betonową klatkę w miejskiej dżungli, ograniczoną liniami asfaltu i płyt chodnikowych, gdzie wewnętrzny głos serca zagłuszany jest przez telewizor sąsiada, wrzaski dzieciaków pod blokiem i szczytowanie sąsiadki, a powietrze przesiewa smród spalin? Zastanawialiście się jak to jest stworzyć swoje własne ranczo, ograniczone linią lasu, gdzie umysł znajduje ukojenie w śpiewie ptaków, a powonienie rozpieszcza zapach kwitnącego kwiecia… Read the rest of this entry →\nTrochę milczałem… Nie miałem za bardzo wyjścia, za dużo pracy – jak to jest przy „awansie poziomym”, tak żeby paluchem do dupy nie móc trafić. Z drugiej strony po wsadzać palucha do dupska, od tego są proktolodzy, a zatem wnoszę toast za polskich szefów, którzy dbają o to by pracownika w robocie durnoty się nie trzymały. Dzieciaki też stwierdziły iż sprawdzą ile ojciec może wytrzymać i czy to prawda, ze granice są w nasz;) Do tego bieganie pod październikowy maraton i tak jakoś brak weny, brak mocy przerobowych jakoś tak wyszło. Mam nadzieję, ze stali czytelnicy mi wybaczą… Na szczęście jeszcze tu zaglądają;)\nObiecuję poprawę, zwłaszcza że na pracę znalazło się antidotum w postaci urlopu i już niebawem z macierzyńskiego powróci ostatnia członkini zespołu, co będzie wiązało się ze zdaniem zadania zarządzania bandą ale jakoś przetrwam ten cios;) Z bieganiem poradziło sobie zapalenie rozcięgna, tak zatem o maratonie mogę zapomnieć, prawdopodobnie i o lokalnej ulicznej dyszce, jak i sobotnich mitingach parkrunowych na najbliższy czas:( No cóż trzeba się przeprosić z rowerem – w tym roku nie zdążyłem go jeszcze napompować. Na dzieciaki za bardzo nie ma rady – trzeba stosować się do pierwszej zasady survivalu: „by przetrwać trzeba się dostosować do panujących warunków”;) I tyle…\nJako, że urlop coraz bardziej staje się odległym wspomnieniem, na tapetę wychodzą zatem kolejne „wyzwania”, o których już niebawem dla Was;)\nWidziane w świecie: Jak to robią w Ameryce\nPosted on 26 czerwca 2016 by haziaj\nOd zawsze chciałem zwiedzić Stany. Wiecie NY, R66, kowboje i indianie, słoneczny patrol, dolary i te sprawy. Podróżować po Stanach mi się jeszcze nie zdarzyło, zamiast tego podróżowałem w różnych stanach świadomości (w myśl zasady jak się nie ma co się lubi…). Wychodzi jednak, że nie ja jeden mam idyllyczną wizję Stanów Zjednoczonych Ameryki. Ale do rzeczy…\nLudzie listy piszą#2: Nim kogut zapieje\nPosted on 7 czerwca 2016 by haziaj\nOstatnie tygodnie to blogowy niebyt;) Niestety (a może stety?) zmiany kadrowe pozwoliły nam w dziale rozwinąć skrzydła (czytaj doładowały nowych obowiązków). Skrzydła mimo, iż rozpostarte szeroko jak u orła białego, miast pozwolić ulecieć, wręcz przykuły mnie do biurka, zasypując stertą papierów, tabelek, sprawozdań, informacji, maili. W gąszczu tej biurokratycznej dżungli, z trudem udawało się znaleźć polankę terenu, gdzie o poranku można było poczuć zapach obornika. Jednak nigdy nie jest tak, żeby nie działo się nic… Read the rest of this entry →\nFiled under Bez kategorii and tagged listy |\tDodaj komentarz\nPosted on 15 Maj 2016 by haziaj\nTen tekst nie jest mojego autorstwa. Znalazłem go buszując po sieci na: http://ogarpolski.com/ pod tytułem „Taniutkie szczeniaczki”. Warto przeczytać (chyba, ze już wcześniej ktoś na niego natrafił, ale drugi raz też warto).\nJestem „dziewczyną pracującą”. Moja fucha (i fucha moich współpracowniczek) jest robotą 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu, rok w rok. Nigdy nie słyszałyśmy o prawie pracy, opiece medycznej, czy wypłacie, a warunki pracy są, delikatnie mówiąc, kiepskie. Czasem jeśli nam się uda dostajemy świeżej wody i troszkę jedzenia. Jednak słyszałam, że nasza robota jest bardzo potrzebna, ponieważ produkujemy coś czego każdy chce… taniutkie szczeniaczki! Read the rest of this entry →\nWidziane w świecie: pieskie życie kozy\nPosted on 2 Maj 2016 by haziaj\nSprawa zaczęła się kilka dni temu od telefonu. Dzwoniła pani z laboratorium ZHW i bezskutecznie usiłowała dowiedzieć się gdzie są pliki, które mieliśmy im przesłać. Nasze stanowisko było jednoznaczne, my te pliki im przekazaliśmy. Stanowisko laboratorium było nie mniej jednoznaczne – pliki są złe, a panie je potrzebują bo wyszedł wynik dodatni na brucelozę u kozy. Następne godziny na gorącej linii przyniosły zarobek telekomunikacji, ale także doprowadziły do tego iż w końcu właściwe wyniki we właściwym formacie dotarły tam gdzie dotrzeć powinny od samego początku. Oczywiście piwko, które nawarzył wet z terenu wypiliśmy my… No ale wszyscy lubią piwko więc nie ma co stękać. Zresztą rzecz i tak nie o tym… Read the rest of this entry →\nWidziane w świecie: pies na babę czyli dedukcja inspektorze\nPosted on 23 kwietnia 2016 by haziaj\nPan Rysiek mieszka daleko od szosy. Traf pech chciał, że pies Ryśka ugryzł babę (ponoć babę, która psów nie lubi więc sprawiedliwie ale bez prawa). Baba jak to baba, postanowiła się zemścić i poszła z tym do lekarza. Tak po nitce do kłębka po kolei do Ryśka trafiali policjanci, sanepid w końcu i na inspekcję weterynaryjną padło. I nie pomogło życie w uroczym miejscu daleko od szosy.


Transkodowanie Ewangelii | Wspólnota w Jego ręku w Zamościu\nEpoka, w której obecnie żyjemy zwana postmodernizmem otworzyła nowe horyzonty współczesnej ewangelizacji. Człowiek z każdej strony bombardowany jest reklamą, mająca na celu pogłębienie konsumpcjonizmu. Mnogość wyboru powoduje też częste zmiany miejsca zamieszkania, pracy, środowiska, chcąc ciągle próbować czegoś nowego. Nieustająca chęć zmiany image: farbowanie włosów, nowe ubrania, bezustanna gonitwa za modą. Społeczeństwo zatraciło jakiś stały punkt odniesienia, bo każdy punkt przenosi nas do kolejnego punktu – panuje ogólny chaos.\nW zależności od osobowości człowieka, jego siły charakteru i umiejętności przystosowania się, społeczeństwo podzieliło się na dwie grupy: ludzi: tych, którzy popadli w obojętność i tych, którzy za wszelką cenę chcą podążać za duchem czasu. Jak najbardziej aktualnym jest stwierdzenie: im więcej masz, tym więcej chcesz i potrzebujesz mieć. Bardzo szybko przyzwyczajamy się do już otrzymanych bodźców zewnętrznych i już po krótkiej chwili nie robią na nas żadnego wrażenia. Ciągle chcemy, mocniej, więcej, szybciej i z większą dawką pikanterii. Wszystko staje się nudne i mamy wrażenie, że nic nas już nie zaskoczy.\nSytuacja panująca w obecnym świecie stawia człowieka na pewnego rodzaju krawędzi, na której nie czuje się pewnie i budzi się w nim potrzeba duchowości (jakiegoś stałego punktu odniesienia). I to jest właśnie najlepszy moment, czy czas na to, aby powiedzieć ludziom o Bogu. Jest to czas, w którym chrześcijanie bez względu na wyznania i poglądy powinni zjednoczyć się w sile. Jednak Kościół nie może pozostać w tyle. Powinien być aktualny i ciągle się udoskonalać, nie w samej treści (która jest stała i niezmienna) lecz w sposobach jej przekazu. Jezus mówił do rybaków o rybach, do celników o podatkach, tak i my powinniśmy mówić do współczesnego pokolenia językiem dla niego zrozumiałym.\nW świecie, w którym zachwiane zostały wszelkie ideały i wartości, kiedy autorytety tracą na ważności przyszedł czas na nasze osobiste świadectwo. Młody człowiek potrzebuje usłyszeć o tym jak Bóg działa w TWOIM życiu, jak zmienia TWOJE życie.\nW przekazaniu tego powinniśmy używać wszystkim najnowszych technologii lecz nie amatorsko i byle jak. Potrzeba mam profesjonalizmu. Jeśli coś robisz, rób to najlepiej jak umiesz. Współczesny człowiek nie przyjmie tandety.\nMedia stały się największą potęgą współczesnej kultury, są one niczym szaman w kulturze magicznej, starają się za wszelką cenę kierować społeczeństwem i narzucać z góry określony sposób myślenia (przeważnie ze względu na własne korzyści). Często informacje podawane w mediach są naciągnięte – wręcz fałszywe, a jednak większość społeczeństwa bezwzględnie im ufa. Dlaczego? Może dlatego, że są tak bardzo obecne w naszym życiu, tak masowe. My również powinniśmy użyć tych środków przekazu.\nInternet, telewizja, radio, film, muzyka – to powołanie współczesnej Ewangelizacji. Nie czekajmy aż ludzie przyjdą do kościoła lecz my wyjdźmy do nich.


Historia analizy 17 polis majątkowych | Brokerzy Śląscy | Broker Ubezpieczeniowy\n1 Historia analizy 17 polis majątkowych\n1.1 „Ja mam wszystko poukładane”\n1.2 Na początku był chaos\n1.3 Ocena jakościowa zawartych polis\n1.4 Ocena cenowa zawartych polis\n1.5 Nowa koncepcja ubezpieczenia\n1.6 Idea pracy pośrednika na rzecz klienta\n1.7 Finał historii, nowa rzeczywistość\nTo na pewno jeden z rekordowych rezultatów w redukcji ilości polis jaki uzyskaliśmy dla naszych klientów – chodzi o firmę z branży produkcyjnej, która posiada kilkanaście własnych punktów handlowych, halę produkcyjną, magazyn, biurowiec, kilkadziesiąt zatrudnionych osób i… 17 polis majątkowych (uściślając – nie wliczamy w to polis na samochody!).\n„Ja mam wszystko poukładane”\nKlient spotkał się z nami tylko dzięki dobremu poleceniu i już na pierwszym spotkaniu powiedział „Na pewno nie da się zrobić nic taniej, wszystko mam poukładane, bo to mój znajomy mnie ubezpiecza, ale po tylu latach chciałbym zweryfikować te polisy”. W myśl zasady klienta „ufaj, ale sprawdzaj” podpisaliśmy z nim umowę o zachowanie poufności i przystąpiliśmy do audytu.\nJuż po kilku godzinach analiz wiedzieliśmy dlaczego klient zatrudnia dedykowaną osobę do obsługi ubezpieczeń w firmie. Co 2-3 tygodnie kończyła się jakaś polisa na majątek firmowy – ubezpieczenie środków obrotowych, polisy na szczególne punkty handlowe, OC działalności, itd., co w połączeniu z ubezpieczeniem kilku samochodów firmowych pociągało za sobą ogrom pracy administracyjnej (kilkanaście razy w roku należało porównać kilka ofert, a następnie dopilnować przepływu dokumentacji!).\nKluczowym aspektem analiz/audytów ubezpieczeniowych, które przeprowadzamy jest ocena jakościowa posiadanego programu ubezpieczenia. Wydaje się, że dotychczasowy agent obsługujący tego klienta realizował założenia konkursu na wystawienie największej ilości polis w towarzystwie X.\nKlient z każdą nową potrzebą ubezpieczeniową zgłaszał się do agenta, a ten po prostu wystawiał polisę za polisą. W każdej z tych polis klient płacił za podobny zestaw klauzul. Z każdym kolejnym dokumentem administracja firmy dostawała białej gorączki… ale widocznie „tak musi być”.\nDodatkowo ubezpieczenia majątkowe były zawierane na zakresie ograniczonym tylko do ognia i innych zdarzeń losowych, a proponowane klauzule posiadały zbyt skromne limity jak na skalę działalności klienta.\nStawki za ubezpieczenie mienia zaproponowane przez towarzystwo X były na rynkowym poziomie i to był jedyny element, który powodował, że ta koncepcja ubezpieczenia przetrwała kilka lat w tej firmie.\nInaczej sprawa miała się w przypadku ubezpieczenia OC firmy – relatywnie wysoka składka, bardzo niskie sumy ubezpieczenia, niedopasowany zakres ubezpieczenia, brak odpowiednich PKD na polisie, wysokie udziały własne w szkodzie – to tylko część uwag, które podsumowaliśmy w naszej analizie.\nPo owym audycie klient zdecydował się powierzyć nam obsługę polis majątkowych na okres najbliższego roku, tym bardziej, że zapewniliśmy go o tym, iż zredukujemy ilość dokumentacji z 17 do maksymalnie… 2 polis.\nPrzygotowaliśmy kompleksowy program ubezpieczenia, zaproponowaliśmy szczelny zakres ochrony zarówno dla części majątkowej, jak i OC firmy i przystąpiliśmy do kompleksowego konkursu ofert. Zapytanie trafiło oczywiście do kilkunastu ubezpieczycieli na polskim rynku, w efekcie czego, po ostatecznych negocjacjach otrzymaliśmy kilka bardzo dobrych jakościowo ofert.\nFinalnie z klientem dokonaliśmy wyboru kompleksowego programu ubezpieczenia, mając na stole kilka konkurencyjnych rozwiązań. Najważniejszy był jednak wymierny efekt – jedna kompleksowa polisa majątkowa z rozbudowanym zestawem klauzul i odstępstw, zakładająca możliwość doubezpieczenia nowego mienia w ciągu roku oraz druga polisa OC firmy tym razem na milionowe sumy i dopasowana do profilu działalności klienta.\nKompleksowy program ubezpieczenia udało się wynegocjować w praktycznie identycznej składce, jaką dotychczas klient płacił za kilkanaście polis! Przez rok od zawarcia programu ubezpieczenia wyrównaliśmy wszystkie polisy do jednej daty, dodając aneksem kończące się polis do owego głównego programu.\nOsoba dotychczas zatrudniona do obsługi ubezpieczeń otrzymała od pracodawcy nowy zestaw obowiązków, gdyż teraz tylko raz w roku przygotowywała dla nas wytyczne odnośnie tego co będziemy ubezpieczać.\nTwoją firmę również przytłacza ilość dokumentacji związanej z ubezpieczeniami?


papiez.wiara.pl » Abp Depo: Będę blisko ludzi\nZawsze będę blisko ludzi i poprowadzę ich do Chrystusa – powiedział KAI abp Wacław Depo. Nowy metropolita częstochowski mówił o swoich planach duszpasterskich tuż po ogłoszeniu nominacji Benedykta XVI przez nuncjusza apostolskiego w Polsce abp Celestino Migliore.\n"Droga wiary, którą kontynuuję, będzie przebiegać śladami niezwykłych osobowości, mocno związanych z nową diecezją – Sługi Bożego Prymasa Stefana Wyszyńskiego oraz bł. papieża Jana Pawła II" – powiedział abp Depo. Wyraził pragnienie, aby zawierzenie, które jest kluczem dla obydwu tych postaci, było także jego drogą. – Wszystko zawierzyć Bogu na wzór Maryi. Odwołuję się do Jej szczególnego orędownictwa i wstawiennictwa, zwłaszcza, że w dniu, w którym otrzymuję tę nominację, Ewangelia ukazuje nam Maryję, wnoszącą wraz ze św. Józefem Dzieciątko do świątyni. To jest znak, jak ważna jest z jednej strony służba ludziom i ukazywanie im Jezusa i prowadzenie do Niego. To zadanie wynika z mojego dotychczasowego hasła biskupiego: Ad Christum Redemptorem hominis (Ku Chrystusowi Odkupicielowi człowieka). Dziś dopowiadam: także przez Maryję" – powiedział nowy arcybiskup częstochowski.\nJego zdaniem, najpilniejszym zadaniem biskupa jest dziś nowa ewangelizacja, którą bł. Jan Paweł II rozpoczął, a Benedykt XVI kontynuuje – chodzi o nowe, bardzo osobiste i prawdziwe, przylgnięcie do Chrystusa. – Pragnę realizować zadania, nakreślone przez Ojca Świętego w nowym dokumencie Porta Fidei, ogłaszającym Rok Wiary - powiedział arcybiskup.\nAbp Depo zapewnił też, że będzie otwarty na wszystkich, którzy zechcą skorzystać z jego posługi, nie tylko ewangelizacyjnej, ale też zwyczajnej, rozwiązującej problemy ludzi potrzebujących nie tylko w Częstochowie, ale w całej archidiecezji, w Kościele w Polsce, wszędzie tam, gdzie są oczekujący na pomoc. – Chcę przypominać to, co pięknie nazwał Jan Paweł II, że każdy bez wyjątku objęty jest miłością Chrystusa, miłością Kościoła. To moje zadanie i priorytet – być blisko ludzi i prowadzić ich ku Chrystusowi – stwierdził abp Depo.\ndodane 29.12.2011 13:48\nAbp Depo: Przychodzę z pokorą | „Teolog, który spala się w duszpasterstwie”


Kazda chwila jest odpowiednia! | Niedoskonala-ja.pl\nCiągle gdzieś biegniemy, szybko żyjemy, szybko śpimy, szybko odpoczywamy. Boimy się podjąć decyzji o zmianach w życiu - zawodowym i prywatnym, mimo, że nie jesteśmy do końca szczęśliwi. Zamiast działać tu i teraz – stoimy w miejscu i narzekamy.\nDlaczego tak się dzieje, że ciągle na coś czekamy? Czy może przyczyną jest to, że mamy zbyt mało wiary w siebie i w swoje możliwości? Czekamy, bo może „jakoś” się ułoży w pracy, może „coś” się zmieni w toksycznym związku, w którym trwamy od lat... Może warto więc zaryzykować i wprowadzić zmiany, których tak bardzo się boimy? Każda zmiana to pewnego rodzaju nieznane, ale czy czasami nie jesteśmy tego warci?\nKs. Twardowski pisał: „Nie bądź pewny że czas masz bo pewność niepewna...”. Być może już wielu z nas doświadczyło tego, że „później” nie istnieje. Może nie raz przekonaliśmy się o tym, że przez nasze „później” straciliśmy okazję powiedzieć komuś jak jest dla nas ważny, czego się od niego nauczyliśmy. Ciągle okładki wszystkiego i czekanie na odpowiedni moment jaki więc ma sens? Nie zapominamy – w dzisiejszym tak szybkim świecie o tym, że życie jest kruche. Nigdy też nie wiemy, czy nie widzimy kogoś po raz ostatni...


Kolejna debata "Porozmawiajmy o bezpieczeństwie - możesz mieć na nie wpływ" Dzisiaj w Centrum Integracji Społecznej, świętochłowicki dzielnicowy wraz z profilaktykiem społecznym spotkali się z mieszkańcami dzielnicy Lipiny. Celem spotkania było przedstawienie narzędzia ''Krajowej Mapy Zagrożeń'' oraz aplikacji ''Moja Komenda''. Został również omówiony temat nowej koncepcji pracy dzielnicowego „ Dzielnicowy bliżej nas”.\nProfilaktyka na przywitanie wiosny Uczniowie Szkoły Podstawowej Nr 3 odwiedzili świętochłowicką jednostkę. Goście zwiedzili budynek komendy oraz mieli okazję z bliska przyjrzeć się pracy mundurowych. Mieli też doskonałą okazję zobaczyć sprzęt, jakim posługuje się Policja. Jednak głównym celem spotkania, było poruszenie tematu odpowiedzialności karnej nieletnich w świetle obowiązujących przepisów prawa.\nKoperty życia i odblaski dla świętochłowickich seniorek W sali przyparafialnej kościoła p.w św. Piotra i Pawła, odbyło się spotkanie dzielnicowych z seniorkami. Rozmawiano m.in. o tym jak nie dać się oszukać metodą na tzw. „WNUCZKA” czy ‘’POLICJANTA”, bezpieczeństwie w ruchu drogowym oraz o Krajowej Mapie Zagrożeń Bezpieczeństwa i aplikacji Moja Komenda. Uczestniczki otrzymały od policjantów ‘’koperty życia’’ oraz elementy odblaskowe.\nDebata "Porozmawiajmy o bezpieczeństwie - możesz mieć na nie wpływ" Wczoraj w Szkole Podstawowej Nr 1, świętochłowiccy dzielnicowi wraz z profilaktykiem społecznym spotkali się z mieszkańcami dzielnicy Piaśniki. Celem spotkania było przedstawienie narzędzia ''Krajowej Mapy Zagrożeń'' oraz aplikacji ''Moja Komenda''. Został również omówiony temat nowej koncepcji pracy dzielnicowego „ Dzielnicowy bliżej nas”.\nKolejne spotkanie z policjantami w ramach brytyjskiego programu "The Gateway Award" Świętochłowiccy profilaktycy po raz kolejny włączyli się w Program "The Gateway Award". Policjanci przeprowadzili prelekcje na temat bezpieczeństwa, dla podopiecznych Ośrodka Rehabilitacyjno – Edukacyjno – Wychowawczego w Chorzowie. Spotkanie to miało na celu wypracowanie u słuchaczy umiejętności komunikowania się, dbania o swoje zdrowie, samodzielności oraz prawidłowych postaw bezpieczeństwa.\nMUNDUROWI PROMOWALI KRAJOWĄ MAPĘ ZAGROŻEŃ ORAZ APLIKACJĘ "MOJA KOMENDA" W miniony piątek, po raz kolejny mundurowi zajmujący się profilaktyką społeczną pojawili się pod jednym ze świętochłowickich centrów handlowych. Zgodnie z porozumieniem o współpracy, zawartym na rzecz bezpieczeństwa, stróże prawa zachęcali mieszkańców do korzystania z Krajowej Mapy Zagrożeń Bezpieczeństwa oraz aplikacji Moja Komenda. Policjanci rozmawiali także z osobami odwiedzającymi stanowisko o służbie w policji, a zainteresowanych zachęcali do wstąpienia w nasze szeregi.\nŚWIĘTOCHŁOWICCY POLICJANCI NA VI RAJDZIE ORGANIZACJI POZARZĄDOWYCH W minioną sobotę odbyła się VI edycji Rajdu Organizacji Pozarządowych i mieszkańców Świętochłowic. Po raz kolejny w przedsięwzięciu wzięli udział świętochłowiccy profilaktycy. Głównym tematem rajdu była „Rekreacja rodzinna alternatywą dla uzależnień”. Organizatorem imprezy była Organizacja IOGT wraz ze świętochłowickim magistratem.\nWAKACYJNE KONTROLE AKWENÓW WODNYCH Świętochłowiccy mundurowi wspólnie ze strażnikami miejskimi kontrolują akweny wodne na terenie miasta. Akcja ma na celu promowanie bezpieczeństwa w ramach ogólnopolskiej kampanii "Kręci mnie bezpieczeństwo nad wodą". Stróże prawa sprawdzają przestrzeganie przepisów o zakazie kąpieli w miejscach niedozwolonych, informując jednocześnie mieszkańców o zagrożeniach wynikających z nielegalnych kąpieli.\nŚWIĘTOCHŁOWICCY STRÓŻE PRAWA DBAJĄ O BEZPIECZNY WYPOCZYNEK DZIECI W TRAKCIE WAKACJI Wczoraj w świętochłowickim Młodzieżowym Domu Kultury, świętochłowiccy mundurowi odbyli spotkanie z dziećmi biorącymi udział w wakacyjnych zajęciach. Prelekcja stróży prawa była inicjatywą promującą bezpieczeństwo w ramach akcji „Kręci mnie bezpieczeństwo...nad wodą”, wśród najmłodszych w związku z trwającymi wakacjami. Młodzi mieszkańcy miasta otrzymali od policjantów odblaski oraz elementarz bezpieczeństwa.


Intersport: Ponad 8-proc. wzrost przychodów spółki w marcu - Centra handlowe\nIntersport: Ponad 8-proc. wzrost przychodów spółki w marcu\nDodano: 03 kwi 2012 15:07\nW marcu 2012 roku spółka Intersport SA, która prowadzi sieć salonów sportowych, wypracowała przychody netto ze sprzedaży w wysokości około 15,46 mln zł. Były one wyższe o 8,5 proc. w stosunku do analogicznego okresu 2011 roku - podała firma w komunikacie.\nNarastająco, w okresie od stycznia do marca 2012 roku, wartość przychodów netto ze sprzedaży spółki wyniosła około 63,2 mln zł i była wyższa o 19,1 proc. od przychodów osiągniętych w analogicznym okresie ubiegłego roku.


20. hotel Mercure w Polsce - Mercure Racławice Dosłońce Conference & SPA - Lubię podróże - blog turystyczny | Hotele, restauracje, linie lotnicze\nHome / Aktualności / 20. hotel Mercure w Polsce – Mercure Racławice Dosłońce Conference & SPA\nGrupa Hotelowa Orbis nawiązała współpracę z położonym w malowniczej okolicy Krakowa czterogwiazdkowym hotelem Dosłońce. Zgodnie z podpisaną umową franczyzy od 1. lutego 2014 r. działa jako Mercure Racławice Dosłońce Conference & Spa . Jest to trzeci hotel tej międzynarodowej sieci w województwie małopolskim.\nMercure Racławice Dosłońce Conference & Spa oferuje 67 przestronnych i komfortowych pokoi oraz apartamentów. Część konferencyjna o powierzchni ponad 550 m2 wyposażona jest w najnowszy sprzęt audio-wideo, ponadto hotel posiada restaurację serwującą dania kuchni polskiej i międzynarodowej oraz bar.\nObiekt dysponuje Centrum SPA & Wellness z basenem i jacuzzi. Goście mogą tu skorzystać z szerokiej gamy zabiegów kosmetycznych i pielęgnacyjnych z użyciem kosmetyków firmy Janssen, a także unikatowych w tej okolicy kąpieli oraz zabiegów na bazie siarki. W hotelu realizowane są również programy rehabilitacyjne dla osób z problemami narządów ruchu. Wszystkie zabiegi odbywają się pod okiem wykwalifikowanych i doświadczonych fizjoterapeutów.\n– Jesteśmy dumni, że mogliśmy dołączyć do sieci Mercure, która ma tak dobrą reputację. Cieszymy się, że doceniono standard naszego hotelu, poziom usług oferowanych gościom, nowoczesne zaplecze konferencyjne i wyjątkową ofertę dla biznesu. To uznanie dla naszych dotychczasowych działań jest jednocześnie zobowiązaniem do utrzymywania wysokiej jakości usług – podkreśla Dagmara Leja, Dyrektor Hotelu Mercure Racławice Dosłońce Conference & Spa.\nPołożony wśród malowniczych wzgórz Wyżyny Miechowickiej, Mercure Racławice Dosłońce Conference & Spa znajduje się zaledwie 50 kilometrów od tętniącego życiem Krakowa, w pobliżu historycznych Racławic. Hotel umożliwia aktywny wypoczynek dla całej rodziny wśród lasów i łąk tworzących charakterystyczny dla tego regionu pejzaż polskiej wsi. Na gości hotelu czeka wiele atrakcji: chata grillowa, staw, pole do nauki gry w golfa, kort tenisowy, rowery, quady, czy przejażdżki konne. Bogate zaplecze rekreacyjne czyni obiekt wyjątkowo atrakcyjnym zarówno dla gości indywidualnych, jak i biznesowych.\nZarezerwuj pobyt w hotelu Mercure Racławice Dosłońce Conference & Spa\nSpokrewnioneAccoraccorhotelsCentrum SPA & WellnessDagmara LejaGrupa Hotelowa OrbishotelmercureMercure Racławice Dosłońce Conference & SPAorbisOrbis HotelsracławiceWyżyna Miechowicka\n← Poprzedni Artykuł Nocleg ze śniadaniem w Holiday Inn Express Warsaw Airport za 135 zł/2os.!\nNastępny Artykuł → PolskiBus.com: bilety do Berlina za 1 zł z Zakopanego, Krakowa oraz Wrocławia


Rynek pracy hamuje - Kadry i Płace w Administracji\nStrona główna » Aktualności » Rynek pracy hamuje\nGUS podał dane dotyczące rynku pracy, z których wynika, że w III kwartale 2019 r. przedsiębiorcy utworzyli 151,2 tys. nowych etatów, czyli o niemal 10% mniej niż w III kwartale 2018 r. Liczba nieobsadzonych etatów również jest mniejsza – wyniosła 148,6 tys. (spadła o 5,4%).\nOd początku stycznia do końca września 2019 r. powstało w Polsce ponad 560 tys. nowych miejsc pracy. Jest to wynik o 5,5% gorszy niż w tym samym okresie 2018 r. Przyczyną zmniejszenia popytu na pracę jest hamujący wzrost gospodarczy. W III kwartale 2019 r. tempo wzrostu PKB zwolniło do 3,9% z 4,6% w II kwartale 2018 r. Wolniej rosły nie tylko inwestycje, ale również prywatna konsumpcja.\nDla polskich firm niepokojące są też wieści z Niemiec, które stoją na granicy recesji – mogą być problemy z popytem na produkowane dobra. W takiej sytuacji firmy nie zwiększają mocy produkcyjnych, co wpływa także na brak nowych miejsc pracy.