× strona Polskiego Pawilonu\nSpecustawa mieszkaniowa (Lex deweloper)\nRozwój sieci autostradowej w Polsce należy rozpatrywać jako bardziej ukierunkowany na tranzyt towarów między wschodem a zachodem aniżeli mający zapewnić łączność regionom kraju. Rozbudowująca się sieć — poza rozcinaniem naturalnych ekosystemów, ingerencją w krajobraz (ekrany dźwiękochłonne) — za sprawą rzadko i wadliwie usytuowanych węzłów oraz należących do najwyższych w Europie opłat tworzy „efekt tunelu”, dlatego miejscowa komunikacja publiczna i transport indywidualny są zmuszone do korzystania z lokalnej sieci połączeń.\nDroga koło Krzanowic, woj. śląskie, 2013. Fot. Paweł Starzec.\nUchwalona w sierpniu 2018 roku ustawa była elementem strategii rządowej podjętej w celu zaspokojenia niedoboru i związanych z nim wysokich cen mieszkań. Ułatwia ona inwestycje deweloperskie również na obszarach wiejskich, dopuszczając zabudowę mieszkaniową (minimalna wielkość inwestycji to 25 mieszkań lub 10 domów) na terenach przeznaczonych w miejscowych planach zagospodarowania na inne cele oraz umożliwiając zmiany dopuszczalnych parametrów zabudowy. W efekcie ustawa powoduje pogłębianie chaosu przestrzennego, pozwala na wznoszenie osiedli z dala od infrastruktury technicznej i społecznej, a ponadto, nie uwzględniając klas gruntów, pozbawia wieś urodzajnej ziemi.\nTeren budowy pod Raciborzem, woj. śląskie, 2017. Fot. Paweł Starzec.\nTerytorium wsi jest ważnym z punktu widzenia całego kraju producentem prądu, a konsekwencje tego są tu najbardziej widoczne. Inwestycje państwa w sektor energetyczny po 1945 roku spowodowały na obszarach działania kopalni odkrywkowych degradację ziemi uprawnej i zasobów wodnych oraz bezpowrotne zmiany w krajobrazie naturalnym i kulturowym (usuwanie całych wsi). Przechodzenie na odnawialne źródła energii także w największym stopniu obciąża wieś (budowa elektrowni wiatrowych, ingerująca w krajobraz, czy zakładanie farm fotowoltaicznych konsumujących ziemię). Jednocześnie, za sprawą rozproszonej struktury zasiedlenia i zindywidualizowania gospodarstw domowych, obszary wiejskie mają największe możliwości osiągnięcia samowystarczalności energetycznej, co pozwoli sprzedawać jej nadwyżki dla miast.\nKopalnia odkrywkowa „Bełchatów” w województwie łódzkim, 2020.Fot. Michał Sierakowski.\nJednym z narzędzi transformacji energetycznej Polski proponowanym przez rząd mają być leśne gospodarstwa węglowe (Forest Carbon Farms), które według planów powinny zbilansować milion ton CO2 w ciągu 30 lat. W ich ramach przewiduje się m. in. dogęszczanie lasów oraz nasadzenia wysoko absorpcyjnych gatunków drzew. Budzącym wątpliwości jest zakres programu (12 000 ha) i idące za tym znikome znaczenie w kontekście całego kraju.\nKorekta treści hasła "Leśne Farmy Węglowe" dzięki uprzejmości Krzysztofa\nCibora z Greenpeace Polska.\nLas w gminie Bolesławiec, 2020. Fot. Wojciech Mazan.\nZapoczątkowana w XIX wieku industrializacja przekształciła również terytorium wsi, a jej zasoby stały się ważnym źródłem gospodarki kapitalistycznej i socjalistycznej (siła robocza dla fabryk, zasoby naturalne nad- i podziemne, grunty pod budowę fabryk). Współcześnie neoliberalne zasady planowania i ekonomii umożliwiają powstawanie hal produkcyjnych i spedycyjnych zwłaszcza we wsiach położonych blisko miast i węzłów komunikacyjnych, co podporządkowuje te obszary dużym korporacjom bez wymiernych korzyści społecznych (na przykład przez zwolnienia z podatków w specjalnych strefach ekonomicznych).\nCentrum logistyczne pośród pól w województwie opolskim, 2020. Fot.Michał Sierakowski.\nZapoczątkowana przez ustawę rolną z 1925 roku masowa parcelacja ziemi, kontynuowana w nowych warunkach ustrojowych po 1944 roku, była przyjmowana z oporami. Twierdzono, że rozdrobnienie dużych majątków obniży produkcję rolną w skali kraju, a niewielkie pola uprawne będą nieefektywne w wytwarzaniu żywności dla miast. Jednak małe gospodarstwa o produkcji ekstensywnej, przeznaczonej głównie na rynek lokalnych społeczności, mają duży potencjał wytwarzania dóbr w sposób ekologiczny (funkcje białe rolnictwa), o lepszej jakości, a ich dochód pozostaje w regionie (zgodnie z konstytucją podstawą ustroju rolnego w Polsce jest gospodarstwo rodzinne).\nPole uprawne, woj. opolskie, 2016. Fot. Paweł Starzec.\nTradycyjne, sakralne dominanty wsi, takie jak wieże kościołów lub klasztorów, po II wojnie światowej zostały osłabione przez świeckie sylwetki silosów zbożowych (wznoszonych przy PGR-ach lub wolnostojących, znacznie większych). Znajduje to także odzwierciedlenie w strukturze urbanistycznej wsi — nowe zabudowania (na przykład PGR-ów) przesuwały środek ciężkości wsi, w której do tej pory przeważnie centralne miejsce zajmował kościół. Był to zamierzony efekt polityki państwa wobec Kościoła, który od czasu przejęcia władzy przez partię komunistyczną pozostawał z nią w otwartym konflikcie. Dlatego procesy kolektywizacji i nacjonalizacji rolnictwa można odczytywać również przez pryzmat przemiany kulturowej mającej zlaicyzować „tradycyjnie konserwatywną” wieś.\nKościół w Glinianej Górce w województwie opolskim, 2020. Fot. Michał Sierakowski.\nPomimo stosunkowo małego udziału powierzchni upraw sadowniczych w terenach rolniczych (około 1,4%) polska wieś pod względem ich wielkości znajduje się na trzecim miejscu w Unii Europejskiej — posiada 167 tysięcy hektarów sadów (wobec 1295 tysięcy powierzchni całkowitej). Niewielki wzrost areału towarzyszy postępującej koncentracji upraw (głównie wzdłuż środkowego biegu rzeki Wisły) — jest to efekt łatwiejszego dostępu do sieci dystrybucji i technologii, a brak promocji zbytu bezpośredniego przyczynia się do zaniku przemysłowego sadownictwa w innych rejonach Polski. Z kolei przydomowe sady (na własny użytek) są nierozerwalnie związane z osadnictwem na terenach wiejskich. Usytuowane tradycyjnie pomiędzy podwórkiem a polem, przynoszą pożytek także lokalnej faunie (schronienie i miejsce lęgowe zwierząt, pokarm zapylaczy).\n„Józefów Sad” Sp. z o. o. założona przez 8 sadowników w 2008 roku, obecnie skupia 140 gospodarstwa o łącznej powierzchni upraw sadowniczych ok. 1100 ha. Gmina Józefów nad Wisłą, woj. lubelskie, 2020. Fot. Wiktoria Wojciechowska.\nRozproszenie osadnictwa wiejskiego (przysiółki, kolonie, gospodarstwa wolnostojące) związane z bliskością pól uprawnych, co zapewnia efektywniejsze gospodarowanie, ma też drugą stronę. Oddalenie od ośrodków administracyjnych takich jak siedziba gminy skutkuje utrudnionym dostępem do usług, zarówno publicznych (dojazd dzieci do szkoły, zbiorcze skrzynki pocztowe), jak i prywatnych (sklepy) — w porównaniu do wsi o zwartym siedlisku. Brak nakładów na infrastrukturę i związane z tym migracje powodują, że małe wsie stają się jeszcze mniejsze (systematyczny wzrost liczby gmin wiejskich o najmniejszej gęstości zaludnienia) i są bliskie zaniku.\nSkrzynki na listy. Sokołowsko, gmina Mieroszów, woj. dolnośląskie, 2020. Fot. Wiktoria Wojciechowska\nPrywatne dyskoteki, często ulokowane w przekształconych obiektach zlikwidowanych Państwowych Gospodarstw Rolnych, oferują transport zbiorowy umożliwiający bezpieczne dotarcie do nich z różnych krańców powiatu. Rozwój branży klubów i dyskotek spowodował wzrost zainteresowania nimi także w dużych ośrodkach miejskich — w ten sposób jako cel przyjazdów mieszkańców miast stały się jedną z gałęzi agroturystyki.\nDyskoteka w Izdebniku, woj. małopolskie, 2020. Fot. Patrycja Wojtas.\nLinie miedzy (nieuprawnego pasa ziemi) przecinające terytorium są namacalnym śladem prawa własności w krajobrazie, a jednocześnie najbardziej biologicznie zróżnicowaną częścią monokulturowych pól uprawnych. W czasach precyzyjnych pomiarów geodezyjnych pojawia się potrzeba nowego zdefiniowania ich znaczenia i funkcji: czy są elementem zbędnym, mogącym zwiększyć obszar upraw, czy może żywym pomnikiem — jako element „ziemi wspólnej” — a ich obecność powinna zostać ukonstytuowana.\nKrajobraz rolniczy pod Paczkowem, 2019. Fot. Maciej Mazan.\nSzkoły na wsiach istniały już przed 1945 rokiem, jednak dopiero działania rządu PRL zlikwidowały analfabetyzm wśród ludności wiejskiej. W wielu małych miejscowościach powstawały nowe placówki, co uczyniło edukację dostępną i powszechną. Program budowy szkół (propagandowo związany z obchodami tysiąclecia polskiej państwowości) można uznać za sukces w budowaniu bezpłatnego systemu edukacji w Polsce. Urynkowienie usług publicznych po 1989 roku spowodowało zamknięcie wielu szkół w małych miejscowościach (w których często były one jedynymi instytucjami publicznymi), co pogłębiło wśród mieszkańców wsi poczucie wykluczenia i zapomnienia przez administrację rządową.\nSzkoła w Henrykowie, woj. opolskie, 2020. Fot. Wojciech Mazan.\nLudowe Zespoły Sportowe powstały w wyniku akcji usportowienia wsi podjętej przez Zarząd Główny Samopomocy Chłopskiej w 1946 roku. Poza aktywizacją fizyczną młodzieży pełniły funkcję propagandową, będącą również elementem walki politycznej z Kościołem. LZS-y odegrały istotną rolę w krajobrazie wsi — do 1978 roku powołano oficjalnie ponad 17 tysięcy jednostek, które stały się płaszczyzną integracji społeczności obszarów wiejskich (w ramach programu Boisko w każdej wsi w latach sześćdziesiątych XX wieku powstało około 2000 boisk do piłki nożnej, 3200 do siatkówki i innych gier oraz 960 kąpielisk i basenów).\nStare boisko w Dysie, woj. lubelskie, 2020. Fot. Wiktoria Wojciechowska.\nSytuacja granic państwowych po I wojnie światowej pozostawała w wielu miejscach nierozstrzygnięta. W związku z tym terytorium wiejskie stało się obszarem wewnętrznej kolonizacji, procesu mającego podporządkować je pod jurysdykcję danego rządu. Jedną ze strategii wobec dzielnic o niepewnej sytuacji międzynarodowej było sprowadzanie osadników i tworzenie nowych wsi.\nW II Rzeczypospolitej, jako rezultat reformy rolnej z 1919 roku, Ministerstwo Rolnictwa pod kierownictwem J.Poniatowskiego wprowadziło nową formę zamieszkania, zagrodę zwaną potocznie “poniatówką”. Prostota budowy z wykorzystaniem prefabrykowanych elementów drewnianych pozwoliła na przyspieszenie procesu kolonizacji oraz uczyniła go tańszym i bardziej efektywnym.\nW Republice Weimarskiej, w latach 1919-1925, firma “Schlesisches Heim” pod kierownictwem Ernsta Maya ustandaryzowała i zunifikowała nowy typ domostwa przeznaczony dla obszarów wiejskich. Pozwoliło to osadnikom na czynne włączenie się w proces budowy. Zgodnie z ideą “Kleinwohnung”, poprzez transformację istniejącej typologii, rzut domu mógł być używany w bardziej efektywny sposób - poprzez eliminację przestrzeni komunikacji i tworzenie pokoi o wielu funkcjach.\nNiezależnie od kraju, nowe osady miały również cechy wspólne. Pomimo industrializacji procesu budowy, ich forma starała się naśladować lokalną estetykę danego terytorium poprzez odwołania do tradycji architektonicznej.\nPoniatówka w Trzebieniu, woj. kujawsko-pomorskie, 2020. Fot. Wojciech Mazan.\nChociaż wyniki badań świadczą o negatywnych skutkach wieloletniej uprawy jednego gatunku rośliny na tym samym obszarze, a system dopłat Unii Europejskiej promuje zrównoważone rolnictwo, monokultury wypierają różnorodne uprawy. Według Organizacji Narodów Zjednoczonych do spraw Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) w ostatnim stuleciu wykluczono z produkcji rolnej ¾ gatunków. Sytuację pogarszają dyrektywy o współspalaniu (dodatkach peletowych do spalania węgla) czy biopaliwach, które stwarzają bodźce ekonomiczne do powiększania obszarów monokulturowych. Wieś na całym świecie jest zagrożona, ponieważ mechanizmy rynkowe preferują ekspansywną produkcję (w przeciwieństwie do tradycyjnych form upraw), która stopniowo przekształca naturalne ekosystemy. Bioróżnorodność warunkuje więc nie tylko istnienie wsi jako takiej, zależy od niej przetrwanie wszystkich gatunków.\nŻniwa. Gmina Niemcza, woj. dolnośląskie, 2020. Fot. Wiktoria Wojciechowska\nW rezultacie procesów intensywnego powstawania nowej zabudowy od roku 1945 i przemian po roku 1989, a także projektów politycznych mających na celu osłabienie tradycyjnych modeli wiejskich (kolektywizacja i nacjonalizacja), oryginalne układy przestrzenne uległy częściowemu lub całkowitemu zatarciu. Pojawiające się na przełomie XIX i XX wieku próby opracowania języka wzorców (nawiązującego do tradycji) dla terytorium polskiej wsi zostały porzucone po II wojnie światowej, a współczesna liberalna polityka budowlana promuje indywidualizm prowadzący do rozpadu więzi architektonicznych i społecznych wewnątrz osady.\nPrzemysłowa hodowla zwierząt, zwłaszcza świń, drobiu i zwierząt futerkowych, ze względu na problem odoru jest uciążliwa dla najbliższego sąsiedztwa. Regulacje przestrzenne określające minimalne odległości ferm od siedlisk są elementem tzw. Ustawy Odorowej przygotowanej przez Ministerstwo Środowiska. Według branży rolniczej takie zapisy są sprzeczne z deklarowaną przez rząd chęcią odbudowy trzody chlewnej, a dodatkowe kontrowersje powoduje wyłączenie z projektu ustawy składowisk śmieci, wytwórni cementu i zakłady produkujące materiały budowlane, które także są źródłem odoru. Problem dotyka również kwestii etycznych i odpowiedzialności konsumentów, co pokazują debaty wokół tzw. Ustawy Futerkowej (zakazującej m.in. hodowli zwierząt futerkowych i uboju rytualnego).\nHodowla krów w Tymowej, woj. małopolskie, 2020. Fot. Patrycja Wojtas.\nPaństwowe gospodarstwa stały się projektem politycznym realizowanym w celu podporządkowania wsi nowym warunkom ekonomicznym i ustrojowym w PRL. Prefabrykacja i typizacja budownictwa (poprzez opracowywanie powtarzalnych projektów i sposobów ich implementacji) pozwalała na szybkie wdrożenie planów, czego efektem była ujednolicona zabudowa na terenie całej Polski. Proces ten wpisuje się w szerszy projekt homogenizacji społecznej i przestrzennej po II wojnie światowej. PGR-y podkreślały swoją odrębność poprzez układ urbanistyczny (uniezależnienie od drogi jako rdzenia siedliska), funkcjonalny (rozdzielenie produkcji, zamieszkania — reprodukcji oraz administracji) i społeczny (nowy rodzaj zatrudnienia w rolnictwie — praca na etat, ubezpieczenia dla rolników, dostęp do opieki zdrowotnej oraz organizacja życia kulturalnego).\nBudynek mieszkalny w dawnym PGR, Meszno, woj. opolskie, 2019. Fot. Wojciech Mazan\nAnaliza map zasięgów poszczególnych stacji radiowych czy telewizyjnych pozwala dostrzec zjawisko wykluczenia medialnego mieszkańców polskiej wsi, polegające na ograniczonym dostępie do stacji publicznych i komercyjnych. Rozproszenie mieszkańców poza miastami (około 40% całej populacji kraju) powoduje, że mają oni dostęp tylko do głównych mediów, a niekiedy jedynie do nadawców publicznych. Wpływa to negatywnie na pluralizm medialny terytorium wiejskiego, które staje się adresatem przekazu propagandowego płynącego z jednego ośrodka.\nWidok na Przerzeczyn-Zdrój i okoliczne pola. Gmina Niemcza, woj. dolnośląskie, 2020. Fot. Wiktoria Wojciechowska.\nOd lat dziewięćdziesiątych samochód jest nieodłącznym atrybutem klasy średniej. Tym samym garaż stał się integralną częścią współczesnego domu na wsi (niekiedy zajmuje prawie połowę powierzchni zabudowy), a jego wyraźna, często podkreślona forma dominuje w rzucie parteru, niejednokrotnie jest też głównym wejściem. Pozycja garażu względem wjazdu determinuje usytuowanie budynku na działce, podporządkowując funkcjonalności samochodu wygodę mieszkańców. W ten sposób auto zyskało status członka rodziny — można powiedzieć, że najważniejszego, skoro przysługuje mu największy pokój.\nNa terenach wiejskich jest prowadzona wszelkiego rodzaju pozarolnicza działalność gospodarcza (z 3 milionów podmiotów gospodarczych zarejestrowanych w Polsce około 700 tysięcy ma swoje siedziby w gminach wiejskich). Dzięki przedsiębiorczości i kreatywności mieszkańców wsi znajdziemy tam wszelkiego rodzaju zakłady pracy — od zmodernizowanych warsztatów rzemieślniczych po szeroko pojęty sektor IT. Dzisiaj, w czasach globalnego dostępu do internetu i nieograniczonych możliwości spedycyjnych, przedsiębiorstwa z siedzibami na obszarach wiejskich mogą zyskać globalny zasięg, a jednocześnie przyczyniają się do aktywizowania regionu — poprzez modernizację infrastruktury, wspieranie przedsięwzięć kulturalnych czy tworzenie miejsc pracy poza rolnictwem.\nPrzedsiębiorstwo oferujące bogatą ofertę nagrobków granitowych w Przerzeczynie–Zdroju, woj. dolnośląskie, 2020. Fot. Wiktoria Wojciechowska.\nStacje benzynowe, niezbędne dla funkcjonowania komunikacji samochodowej, na obszarach wiejskich pełnią dodatkowe funkcje. Czynne do późnych godzin nocnych, oferują ciepłe posiłki i napoje, miejsce parkingowe i zadaszenie w razie niepogody, dzięki czemu stają się miejscem spotkań dla młodzieży. Umiejscowione najczęściej na terenie niezabudowanym, między wioskami, dają odwiedzającym iluzję anonimowości.\nStacja benzynowa w Uściu Solnym, woj. małopolskie, 2020. Fot. Patrycja Wojtas.\nNieefektywna polityka państwa w zakresie recyklingu i utylizacji odpadów komunalnych powoduje, że głównym sposobem ich zagospodarowania jest składowanie (ponad 80%), a depozytorem stały się obszary wiejskie (chociaż przeciętny mieszkaniec wsi produkuje o 40% mniej odpadów niż mieszkaniec miasta). Pomimo statystycznego zmniejszania się powierzchni wysypisk śmieci problem staje się coraz poważniejszy — zwiększona konsumpcja i wzrastające opłaty za odpady skutkują powstawaniem nielegalnych wysypisk, które często są celowo podpalane, co zanieczyszcza większe terytorium. Jednak niewielkie wspólnoty wiejskie mają potencjał tworzenia zamkniętych obiegów, w których odpady są poddawane ciągłemu recyklingowi.\nSkładowisko odpadów w Białężynie, woj. wielkopolskie, 2020. Fot. Wojciech Mazan.\nOkno i ogrodzenie domu na wsi są ze sobą powiązane. Pierwotnie małe okna, mające zapewniać minimalny kontakt wnętrza z zewnętrzem (mniejsze straty ciepła zimą), dawały poczucie intymności i bezpieczeństwa w pomieszczeniach mieszkalnych. Współczesne horyzontalne okna tarasowe rozmywają granicę salonu i ogrodu, eksponują życie mieszkańców. Wymusiło to ewolucję ogrodzenia, które z niewielkiego płotu przekształciło się w mury wywołujące niekiedy więzienne skojarzenia. Chroniąc swoją prywatność, właściciele tworzą wyizolowane enklawy wewnątrz wsi i zwiększają dystans społeczny.\nBronisława w kuchni letniej. Komarów-Osada, woj. lubelskie, 2020. Fot. Wiktoria Wojciechowska.\nOgradzanie ziemi rozpoczęło się po przejściu człowieka z koczowniczego trybu życia na osiadły — wraz z koncepcją własności i potrzebą zaznaczenia swojego terytorium. Współczesne grodzenie się nowych osiedli, wyłączające ze wspólnego użytkowania drogi i infrastrukturę społeczną (np. place zabaw), powoduje rozpad tradycyjnego siedliska i izolację napływowej ludności. Co więcej, negowanie potrzeby inwestycji w przestrzenie wspólne skutkuje zanikiem więzi sąsiedzkich społeczności wiejskich i lokalnej przedsiębiorczości.\nOgrodzony dom w Bukówce, woj. świętokrzyskie, 2020. Fot. Michał Sierakowski.\nŁawka ustawiona przy płocie, po stronie publicznej, służy jako miejsce socjalizacji mieszkańców wsi. Staje się miejscem wymiany myśli i ścierania się poglądów na temat procesów modernizacji. Przemiany przestrzenne wsi w latach 1989–2020 są niejednoznacznie odbierane przez mieszkańców tych obszarów. Dużo słabsza niż w miastach dynamika zmian leży u podstaw przekonania, że wieś nie jest beneficjentem rozwoju gospodarczego. Centralizacja życia gospodarczego kraju i marginalizacja strefy usług publicznych prowadzą do poczucia wykluczenia oraz polaryzacji opinii w kwestii modernizacji wśród osób mieszkających na wsi. Jednak modernizacja dotyczy także samych ławek. Ich stopniowe znikanie, w efekcie przebudowy chodników i ogrodzeń, można interpretować jako symbol rozpadu więzi sąsiedzkich i dezintegracji społecznej obszarów wiejskich.\nŁawka przed domem w Brzuzie, woj. mazowieckie, 2020. Fot. Patrycja Wojtas.\nDach w budownictwie domów ma duże znaczenie kulturowe; stał się elementem „rewolucji konserwatywnej” w polskiej architekturze w latach osiemdziesiątych, będącej reakcją na globalny modernizm. Po okresie standaryzacji i redukcji zabudowy mieszkaniowej, która materializowała się w domach „kostkach”, wraz z odwilżą polityczną nadeszła również ta estetyczna. Wydano wtedy pierwsze zbiory projektów typowych domów o skośnych dachach, odpowiadających oczekiwaniom klientów. Kulturowo taki dach odwołuje się do archetypu domu obecnego w przestrzeni w postaci „dworu polskiego”, do którego nawiązywały nawet projekty wiejskich chat z początków XX wieku.\nRóżne rodzaje dachów, Wola Zagojska Dolna, woj. świętokrzyskie, 2020. Fot. Michał Sierakowski.\nCharakterystyczną cechą wielu obiektów pożytku społecznego na wsiach jest ich wielofunkcyjność, co przejawia się dodawaniem do pierwotnej usługi funkcji kulturalnej, socjalnej lub sportowej. W ten sposób jednostki Ochotniczej Straży Pożarnej, poza reprezentacją wsi na uroczystościach, aktywizują sportowo mieszkańców, a remizy użytkowane są także jako świetlice. Podobnie w przypadku sieci Gminnych Spółdzielni, które zostały powołane po II wojnie światowej do obsługi handlu, zajmowały się prowadzeniem sklepów i restauracji, a także organizowaniem domów kultury i Ludowych Zespołów Sportowych. Istotną rolę w organizacji życia kulturalnego odgrywają również szkoły oraz wspólnoty religijne.\nJednostka Ochotniczej Straży Pożarnej we Wróblinie, woj. opolskie, 2020. Fot. Michał Sierakowski.\nPowstałe w latach sześćdziesiątych XIX wieku jako forma oddolnej samoorganizacji społecznej Koła Gospodyń Wiejskich paradoksalnie przeżywały rozkwit w czasach scentralizowanej władzy komunistycznej w PRL (ponad 35 tysięcy Kół w latach 80. XX wieku). Były one nośnikiem postępu, emancypacji i pomocy dla rodzin na wsi (organizacja żłobków, dystrybucja trudno dostępnych dóbr). Dzisiejsze odwoływanie się Kół do tradycji ma dwa aspekty: z jednej strony podtrzymują one samą ideę organizacji zrzeszającej kobiety, z drugiej strony — podejmują aktywności mające na celu rekonstrukcję (lub stworzenie) zwyczajów charakterystycznych dla wsi (obrzędy, stroje regionalne, kulinaria).\nStół zastawiony polskimi daniami, gmina Lublin, woj. lubelskie, 2020. Fot. Wiktoria Wojciechowska.\nFormowanie się przestrzeni wspólnej we wsi wiąże się z historią osady. Zwarta zabudowa otaczała obszar (droga, plac), który z jednej strony, pełnił funkcje komunikacyjną (dojście do zagród) i gospodarczą (schronienie dla bydła), z drugiej strony — wyznaczał miejsce kontaktów i wydarzeń społecznych. Funkcję publiczną często podkreślał budynek kościoła znajdujący się pośrodku wsi czy ławki umieszczone wzdłuż płotów zagród oraz drzewa i ogródki kwietne. Proces zanikania przestrzeni publicznej, obserwowany zwłaszcza w zabudowie ulicowej, jest związany z rozpraszaniem się układu wsi. W rezultacie brakuje jasno zdefiniowanego centrum osady, które skupiałoby funkcje usługowe i administracyjne oraz umożliwiało socjalizację mieszkańców.\nCentrum Szumina, województwo mazowieckie, 2020. Fot. Patrycja Wojtas\nKorytarze ekologiczne tworzą skomplikowaną sieć naturalnej infrastruktury, niezbędnej dla przetrwania dzikich zwierząt (podobnie jak infrastruktury technicznej dla współczesnego człowieka). Łączą one wydzielone wyspy obszarów chronionych terytorium wiejskiego, umożliwiając przemieszczanie i wymianę gatunkową pomiędzy nimi. Zrozumienie istoty korytarzy pozwala na ustanowienie priorytetów w sytuacji ich kolizji z infrastrukturą ludzką oraz prowadzi do likwidacji barier ekologicznych, co świadczy o dojrzałości demokratycznego społeczeństwa.\nPrzejście dla zwierząt nad autostradą, Jasień, woj. lubuskie, 2020. Fot. Patrycja Wojtas.\nAntropopresja i zmiany klimatu stanowią duże zagrożenie dla stosunków wodnych w Polsce, której zasoby wodne należą do najmniejszych w Europie. Polska wieś, poddawana procesom urbanizacyjnym i modernizacji oraz rozbudowy infrastruktury, jest niemal pozbawiona małej retencji polegającej na zapobieganiu odpływowi wód opadowych i ich powolnym rozsączaniu. Realizacja programów wsparcia budowy zbiorników retencyjnych powinna stać się priorytetem w przeciwdziałaniu nasilającym się suszom, które dotykają ponad 80% gmin i powodują duże straty w produkcji żywności oraz zanikanie wodnych ekosystemów (wysychanie jezior, bagien i torfowisk).\nOczko wodne w ogrodzie, Rudy-Rysie, woj. małopolskie, 2020. Fot. Patrycja Wojtas.\nZmiany w prawie budowlanym (art. 29) wprowadzone w czerwcu 2015 roku wyłączyły z obowiązku posiadania pozwolenia na budowę m.in. wolnostojące parterowe budynki rekreacji indywidualnej, rozumiane jako budynki przeznaczone do okresowego wypoczynku, o powierzchni zabudowy do 35 m2. Innymi słowy, realizacja domu do 35 m2 nie wymaga zaangażowania architekta, konstruktora, instalatora czy elektryka. Tym samym inwestor staje się projektantem, to on decyduje o formie budynku, materiałach czy lokalizacji. Budynki tego typu powstają najczęściej na obszarach oddalonych od innych zabudowań, co ma zapewnić użytkownikom upragniony spokój, a w efekcie przyczynia się do postępującej fragmentaryzacji zabudowy na obszarach wiejskich. Zjawisko to dotyczy dwóch grup użytkowników: tych którzy traktują dom 35-metrowy jako miejsce wypoczynku, i tych, którzy zamieszkują go przez cały rok. O ile w przypadku pierwszej grupy są to inwestycje o większym budżecie, o tyle w przypadku drugiej większość to realizacje o ograniczonym finansowaniu.\nDomek w Boruczy, woj. mazowieckie, 2020. Fot. Patrycja Wojtas.\nW wyniku nacjonalizacji (1944) większość obszarów leśnych (ok. 80%) pozostaje we władaniu państwa. Są one uważane za dobro wspólne pod zarządem Lasów Państwowych. Dostęp do dóbr jest jednak limitowany — monopol i koncesje dotyczą wyrębu drewna oraz polowania na dzikie zwierzęta, natomiast płody leśne (owoce, grzyby itd.) są niekoncesjonowane. Państwo odgrywa tu rolę mechanizmu zapobiegającemu zakłóceniu biologicznej reprodukcji użytków leśnych, podobnie jak czyniły to wspólnoty pierwotne.\nLas pod Kleszczowem, woj. łódzkie, 2020. Fot. Michał Sierakowski.\nUkład funkcjonalny zagród wiejskich opiera się na tradycyjnych wzorcach (twórcy opracowań modernizujących polską wieś na przełomie XIX i XX wieku odwoływali się do układów folwarków), jednak korzeni takiego schematu można doszukiwać się w modelach klasztorów, gdzie centralny dziedziniec pełnił funkcję produkcyjną (uprawa ziół), natomiast ogrody i pola uprawne były usytuowane wokół niego. W przypadku zagrody polskiej budynki nie tworzą zwartej zabudowy, a jedynie flankują rozciągnięty prostokąt podwórza, przez które mamy dostęp do poszczególnych funkcji — domu, obory, stodoły.\nPołączenie miejsca zamieszkania i pracy w jeden zespół funkcjonalny wynika do pewnego stopnia z charakteru rolnictwa indywidualnego, gdzie nie ma ścisłego rozgraniczenia pomiędzy czasem pracy i odpoczynku (jak miało to miejsce w PGR-ach, w których praca najemna wprowadziła zmianowy i normatywny czas pracy).\nZagroda w Krzyżanowicach Dolnych, woj. świętokrzyskie, 2020. Fot. Michał Sierakowski.\nBociani dom zamieszkiwany sezonowo jest znakiem zmian pór roku i rytmów w naturze. Dawniej gniazdo (ulokowane na dachu lub słupie) było uważane za przynoszące szczęście i dobrobyt, gospodarze dbali o nie tak, aby było co roku zamieszkiwane. Dzisiaj nierzadko postrzegane jest jako problem i dodatkowy obowiązek, co powoduje, że odnawianie i przenoszenie gniazd leży w gestii gminy.\nBocianie gniazdo na słupie elektrycznym we wsi Łęki, woj. małopolskie, 2020. Fot. Patrycja Wojtas.\nBrak jednolitej metody określania udziału obszarów wiejskich w powierzchni kraju skutkuje m.in. różnicami w interpretacji danych dotyczących krajów Unii Europejskiej. Kryterium gęstości zaludnienia stosowane zarówno przez polski Główny Urząd Statystyczny (GUS), jak i OECD czy EUROSTAT, wydaje się niewystarczające — nie uwzględnia charakteru zabudowy, powiązań funkcjonalnych i społecznych oraz struktury zatrudnienia, które wpływają na odbiór przestrzeni jako „wiejskiej” lub „miejskiej”. Ponadto dychotomiczna klasyfikacja miasto–wieś prowadzi do uznawania za obszar wiejski wszystkiego, co nie jest miastem, z pominięciem różnorodności kulturowej i przyrodniczej terytorium, i wyznaczania sztywnych granic tam, gdzie w rzeczywistości są one rozmyte i zniuansowane.\nWidok ze skarpy zwanej „Stasin Everest” w stronę Lublina. Stasin, woj. lubelskie, 2020. Fot. Wiktoria Wojciechowska.\nW religijności wiejskiej ważną rolę odgrywa wiara w objawienia i elementy magiczne związane ze środowiskiem naturalnym. Stanowiła ona motywację do budowy małych form sakralnych — kapliczek — na skrzyżowaniach dróg czy w miejscach zdarzeń istotnych dla lokalnej społeczności. Ich wyraz architektoniczny wynikał bezpośrednio z poczucia estetyki budowniczego — najczęściej mieszkańca wsi — i lokalnych uwarunkowań. W ten sposób kapliczki stały się nośnikami warsztatu rzemiosła ludowego czy też zapisem sztuki naiwnej.\nKapliczka św. Wojciecha i św. Elżbiety w Borzęcinie, woj. małopolskie, 2020. Fot. Patrycja Wojtas.\nHistoria polskiej wsi może być rozpatrywana jako historia wewnętrznej kolonizacji ludności, obejmująca — jak w przypadku kolonii zamorskich — opresję ekonomiczną, wyzysk pracy, poddaństwo, a nawet niewolnictwo. System postfeudalny na ziemiach polskich wykształcił wielkoobszarowe gospodarstwa rolne będące własnością szlachty, które kompensowały swoje straty (ponoszone ze względu na spekulacyjne wartości sprzedaży płodów rolnych na rynki zachodnie), pogarszając sytuację pracujących w nich chłopów (na przykład prawo zakazujące opuszczania wsi bez zgody jej właściciela de facto zalegalizowało niewolnictwo). Folwarki dzięki niemal darmowej sile roboczej stały się podstawą siły ekonomicznej wyższych klas społeczeństwa. Ich istnienie zakończyła ustawa rolna z 1945 roku, która znacjonalizowała i częściowo rozparcelowała wszystkie majątki.\nFolwark w Objezierzu (dawne zakłady produkcyjne z wieżą ciśnień), woj. wielkopolskie, 2020. Fot. Wojciech Mazan.\nUtowarowienie ziemi w momencie przejścia na gospodarkę wolnorynkową spowodowało wzrost jej wartości oraz przekształcenie w instrument spekulacji finansowych. Likwidacja Państwowych Gospodarstw Rolnych w latach 1991–1993 rozpoczęła proces prywatyzacji majątku publicznego (określany jako „zwrot majątków znacjonalizowanych nielegalnie po II wojnie światowej Kościołowi oraz właścicielom ziemskim”). Jednak duża ilość ziemi wciąż pozostająca pod zarządem państwowej agencji (2,1 milionów hektarów, czyli prawie dwa razy tyle co powierzchnia rolna Holandii) każe stawiać pytania o nową strategię wykorzystania tego potencjału — czy to na cele produkcji rolnej (plany polityczne powołania nowych prywatno-państwowych gospodarstw rolnych), czy realizację postulatów środowiskowych (zalesianie kraju).\nRozrastające się wokół miast osady w większości nie spełniły oczekiwań. Budowane bez infrastruktury socjalnej (żłobki, przedszkola, szkoły, domy kultury, świetlice) i często technicznej (brak transportu publicznego, chodników, utwardzonych dróg), stanowią wyspy odizolowane od istniejących już wsi, a także struktury nieintegrujące się wewnętrznie (wysokie płoty, brak przestrzeni wspólnych).\nDom jednorodzinny w Starej Hucie-Koszarach, woj. świętokrzyskie, 2020. Fot. Michał Sierakowski.\nNadanie ziemi rolnej wartości inwestycyjnej po 1989 roku zbiegło się z próżnią planistyczną, którą wypełniły inwestycje deweloperskie powstające na podstawie tzw. warunków zabudowy (Decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu), czyli jednorazowo wydawanych decyzji urzędowych. Praktyka ta doprowadziła do powstawania zespołów mieszkaniowych (najczęściej domów jednorodzinnych bądź szeregowych) zajmujących wąski pas działki, której kształt i wielkość były wyłącznie efektem administracyjnych decyzji związanych z użytkowaniem ziemi uprawnej, a nie projektu urbanistycznego. Łany zabudowy nie komunikują się wzajemnie, tworząc ogrodzone i wydzielone z kontekstu wyspy, które powielają infrastrukturę drogową i techniczną.\nDomy szeregowe pośrodku pól, Głubczyce, woj. opolskie, 2020. Fot. Michał Sierakowski.\nKoszty związane z dostępem do sieci internetowej oraz brak infrastruktury są głównymi powodami wykluczenia cyfrowego ośrodków wiejskich. Niski odsetek mieszkańców wsi korzystających z internetu (40% w porównaniu do około 65% mieszkańców dużych miast) oznacza ograniczenie możliwości pozyskiwania informacji, rozwoju zawodowego oraz udoskonalenia przedsiębiorstwa czy prowadzenia zdalnej edukacji, a tym samym obniżenie produktywności i efektywności wykorzystania środków. Paradoksalnie, jednym z pozytywnych skutków mniejszej aktywności w sieci mogą być bardziej intensywne relacje mieszkańców w rzeczywistości (przejawia się to np. w wykorzystaniu internetu do komunikacji — na wsi deklaruje to około 50% użytkowników, w dużych miastach ponad 80%).\nWieża komunikacyjna w Tymowej, woj. małopolskie, 2020. Fot. Patrycja Wojtas.\nPrzed XX-wieczną modernizacją wsi relacje między jej mieszkańcami były wzmacniane przez tradycyjne rytuały związane z pracą. Jednym z nich była tzw. tłoka, czyli obyczaj pomocy sąsiedzkiej praktykowany od przynajmniej kilku wieków. Gospodarze zwoływali sąsiadów do pracy przy zbiorach plonów, budowie obiektów bądź przygotowaniu materiałów na budowę, jak rąbanie drewna i jego przenoszenie. Na zakończenie pracy gospodarz zapraszał na wspólny posiłek, która zwyczajowo kończył się zabawą. Dzisiaj słowo „tłoka” traci pierwotne znaczenie, cześciej odnosi się do kulturalnej aktywności mieszkańców, niekoniecznie do pracy. Być może wpłynął na to projekt Państwowych Gospodarstw Rolnych, który narzucił nowy model organizacji życia i pracy na wsi i spowodował, że tradycyjne praktyki odchodzą w przeszłość.\nPROLOG +1, kuratorzy Polskiego Pawilonu dziękują dziękują Alexandrowi Erikssonowi Furunesowi oraz Sudarowi V. Khadka Jr., kuratorom Pawilonu Filipin za podzielenie się konceptem tłoki. Słowo to, odzwierciedlające naturę współpracy i pomocy dla wspólnego dobra, ma swoje odpowiedniki w wielu kulturach. Pawilon Filipin odkrywa sposoby w jakie modele wspólnotowej aktywności wpływają na praktykę architektoniczną. Wystawa zatytułowana Structures of Mutual Support prezentuje ponad 19 przykładów z całego świata oraz budynek wykonany tradycją bayanihan ze społecznością z Filipin.\nWspólnotowe zbiory truskawek, powiat garwoliński, woj. mazowieckie, 1973. Fot. Narodowe Archiwum Cyfrowe.\nStrona Trouble in Paradise towarzyszy wystawie pod tym samym tytułem w Pawilonie Polskim na Biennale Architektury 2021.\nZdjęcia Intro: Paweł Sarzec (1-3), Michał Sierakowski (4-10).\nPanorama polskiej wsi: Jan Domicz (kolaż), Michał Sierakowski (zdjęcia, kolaż), Paweł Starzec (zdjęcia), PROLOG +1 (koncepcja).\nZdjęcia Glosariusza: Michał Sierakowski, Paweł Starzec, Wiktoria Wojciechowska, Patrycja Wojtas, PROLOG +1.\nTeksty: PROLOG +1.\nSześć projektów dla wsi: Atelier Fanelsa, GUBAHÁMORI + Filip + László Demeter, KOSMOS Architects, Rural Office for Architecture, RZUT, Traumnovelle. Zdjecia makiet: Michał Matejko, filmy makiet: Michał Sierakowski.\nAppendix zdjęcia i montaż: Michał Sierakowski.\nProjekt strony Trouble in Paradise: Kuba Maria Mazurkiewicz (zespół wespół).


Nowe mieszkania i lokale usługowe przy ul. Stachiewicza | Redakcja Dominium.pl\nNowe mieszkania i lokale usługowe przy ul. Stachiewicza\n3 sierpnia 2017 15:51\nW Krowodrzy, przy ulicy Stachiewicza pod numerem 28, powstaje kameralna inwestycja – budynek z dwudziestoma czterema mieszkaniami oraz lokalami usługowymi na parterze.\nW ramach inwestycji oddane zostaną mieszkania 2-, 3- i 4-pokojowe, położone na piętrach od 1 do 4. Mieszkania 2-pokojowe można kupić w metrażu od 31 do 43 mkw. Mieszkania 3-pokojowe posiadają powierzchnie od 47 do 53 mkw., natomiast największe, 4-pokojowe mieszkania zaprojektowano jako 66-metrowe.\nObecnie za mkw. mieszkania w tej inwestycji trzeba zapłacić od 6 750,00 do 7 200,00 zł.\nW ofercie sprzedaży znajdują się także 4 lokale usługowe o powierzchni od 49 do 82 mkw., które usytuowane będą na parterze budynku.\nNa dwóch kondygnacjach podziemnych powstaną miejsca garażowe i komórki lokatorskie. Komunikację w obiekcie będzie obsługiwała cichobieżna winda.\nInwestycja powstaje w krakowskiej dzielnicy Prądnik Biały. Jak czytamy na stronie inwestycji, budynek zlokalizowany będzie w odległości ok. 5 km od centrum Krakowa. Sprawne przemieszczanie się do innych dzielnic ma zapewnić rozbudowana sieć komunikacji miejskiej, w tym miejska linia kolejowa, której przystanek znajduje się ok. 400 m od inwestycji.\nZakończenie prac budowlanych zaplanowano na I kwartał 2019 roku.\nInwestycja realizowana jest przez krakowskiego dewelopera – Gama-M Sp. z o.o. Przez lata firma działała na rynku budowlanym, a swoje doświadczenie w tej branży postanowiła wykorzystać wchodząc w 2004 roku na rynek deweloperski.\nW ramach swojej działalności deweloperskiej inwestor zrealizował projekty: „Apartamenty Reduta” (ul. Reduta 25) – 30 mieszkań, „Zielony Zakątek” – (ul. ks. J. Kurzei 13 i 13a) – 64 mieszkania oraz „Prądnik Park – etap I” (ul. Reduta) – 109 mieszkań i „Prądnik Park – etap II” (ul. Reduta) – 115 mieszkań.\nNa południu Krakowa powstaje „Enklawa Rodzinna”


Dodatkowo platfora AlleKurier wprowadziła usługę Pobranie Express. Dzięki niej niezależnie od wybranej firmy kurierskiej, pieniądze przelewane są do nadawcy już 3 dnia roboczego po doręczeniu przesyłki. Usługa Pobranie Express jest darmowa do kwoty 1000 zł. Aby z niej skorzystać należy zaznaczyć tą usługę dodatkową w momencie tworzenia przesyłki.\nAlleKurier oferuje również usługę Pobranie Natychmiastowe - zwrot środków z pobrania następnego dnia roboczego po dniu doręczenia. Koszt przyspieszenia zwrotu pobrania do jednego dnia wynosi 1% kwoty pobrania (min. 2 zł netto).\nStandardowy czas zwrotu pobrania\nDPD do 10 dni roboczych\nprzewoźnik zwraca pobrania w cyklach tygodniowych do 3 dni roboczych!\ndla pobrań do 1000 zł 1 dzień roboczy\nkoszt 1% kwoty pobrania\nUPS do 7 dni roboczych\nGeis Parcel do 14 dni roboczych\nInPost Kurier do 7 dni kalendarzowych brak brak\nDHL Express do 6 dni roboczych brak brak\nGeis do 10 dni roboczych brak brak\nNadaj teraz przesyłkę za pobraniem >\nAlleKurier przekazuje środki z pobrań do nadawców, najpóźniej następnego dnia roboczego po otrzymaniu ich z DPD.\nTermin zwrotu pobrań w UPS to maksymalnie 7 dni roboczych po dacie doręczenia przesyłki. Jednak często zdarza się, że środki zwracane są wcześniej.\nStandardowy czas zwrotu pobrania to 6 dni roboczych po dniu doręcznia przesyłki.\nCzas zwrotu pobrania przez tego przewoźnika jest najdłuższy, ponieważ wynosi aż 14 dni kalendarzowych. W przypadku wyboru tej firmy polecamy usługę Pobranie Express, która pozwoli skrócić ten czas do 3 dni roboczych.\nTermin zwrotu pobrań to maksymalnie 7 dni kalendarzowych po dacie doręczenia przesyłki.\nZamów kuriera DPD, DHL, UPS, InPost czy Geis do 70% taniej\nZarejestruj konto w AlleKurier.pl\nPrzesyłka pobraniowa | Wysyłka za pobraniem\nPrzesyłki paletowe | Palety kurierem już od 112 zł netto


Kolejny sukces Wiktora – PetroNews\nDwunastolatek podbił gusta muzyczne jurorów V Włocławskich Spotkań Skrzypcowych, zdobywając w ten sposób, całkowicie zasłużenie, II nagrodę. To nie pierwszy sukces na koncie młodego płocczanina, który jest laureatem wielu konkursów krajowych i międzynarodowych.\nW czwartek dotarła do nas dobra wiadomość. Otóż Wiktor Mieczykowski, młody skrzypek rodem z Płocka, zdobył II nagrodę podczas dwudniowych (15- 16 kwietnia) V Włocławskich Spotkań Skrzypcowych pt. „Miniatura Polska”. Odbywały się one w auli Zespołu Szkół Muzycznych im. Czesława Niemena we Włocławku.\nWiktor pokonał wielu wykonawców ze szkół muzycznych I stopnia, z ponad 30 polskich miast. Trzy grupy wiekowe młodych muzyków oceniało profesjonalne jury, pod przewodnictwem Antoniego Cofalika z Krakowa.\nMłody skrzypek nie czuł się na scenie osamotniony, gdyż przy fortepianie towarzyszyła mu jego mama, Maria Mieczykowska, którą też wyróżniono nagrodą za akompaniament.\nWiktor Mieczykowski ma dopiero 12 lat, a już jest studentem Young Talent Class Conservatorium Maastricht w Holandii. Należy także do Lusławickiej Orkiestry Talentów oraz jest stypendystą fundacji Ingenium. Pracuje pod kierownictwem i czujnym okiem profesor Anny Rzymyszkiewicz oraz profesora Roberta Szredera z Holandii.\nNiebawem, bo już 4 maja, utalentowany skrzypek wystąpi w Teatrze Wielkim Operze Narodowej w Warszawie. A 16 maja weźmie udział w Koncercie Talentów, gdzie będzie mu towarzyszyła Płocka Orkiestra Symfoniczna.\nGratulujemy Wiktorowi i jego mamie Marii oraz życzymy dalszych sukcesów, które będą rozsławiały Płock nie tylko w Polsce, ale także na świecie.


Ekspert z Portugalii: Upadek operatorów nie wyhamuje ruchu turystycznego Polaków - Aktualności - Podróże - turystyka - wyprawy - wszystko o wakacjach w serwisie turystycznym Dziennik.pl - Dziennik.pl\nW 2018 r. do Portugalii przybyło ponad 235 tys. urlopowiczów z Polski.\nJak powiedział PAP Viegas, liczba Polaków w Algarve, najbardziej turystycznym regionie Portugalii, systematycznie rośnie. Od stycznia do sierpnia br. przyjechało tam ponad 30 tys. turystów z Polski, czyli o 16 proc. więcej w stosunku do analogicznego okresu w 2018 r. Zaznaczył, że innymi obleganymi w Portugalii kierunkami są aglomeracja lizbońska, a także archipelag Madery.\nPortugalski ekspert wskazał, że choć Polacy w dalszym ciągu stanowią w Algarve niewielką grupę narodowościową, to ich grono będzie się sukcesywnie powiększać, nawet pomimo bankructwa operatorów turystycznych, takich jak Thomas Cook i spółki Neckermann, które ogłosiły swoją upadłość. Obie organizowały wycieczki do Portugalii.\nW krótkiej perspektywie mogą wystąpić pewne zawirowania, jeśli chodzi o liczbę turystów z Polski, którzy poprzez firmy powiązane z dwoma bankrutami planowali przybyć na urlop do Portugalii. Jednak w średniej perspektywie upadek Thomasa Cooka i firmy Neckermann Polska nie będzie miał większego wpływu na Polaków planujących urlop w tej części Europy - powiedział Viegas.\nEkspert pełniący równocześnie funkcję konsula honorowego RP w Algarve zaznaczył, że nie spodziewa się, aby upadek obu operatorów turystycznych zniechęcił Polaków do podróżowania na Półwysep Iberyjski. Zaznaczył, iż “większy problem w związku z bankructwami mają portugalscy hotelarze”.\nTegoroczny sezon turystyczny dobiega końca, więc ogłoszenie bankructw przypada w dosyć dobrym okresie dla turystów, którzy aktualnie nie planują wakacji. Większy problem mają hotelarze, którzy będą musieli teraz odzyskać pieniądze od upadłych operatorów turystycznych - dodał.\nViegas spodziewa się w najbliższym czasie walki dużych grup turystycznych o pozostawiony przez Thomasa Cooka i Neckermann Polska rynek.\nKtoś z nielicznych, lecz silnych operatorów zajmie to miejsce, tak jak kiedyś dzisiejsi bankruci przejmowali teren innych upadających spółek. Problem stanowi to, że dzisiejsi operatorzy są coraz większymi gigantami, których bankructwo prowadzi do kłopotów bardzo wielu innych współpracujących z nimi mniejszych podmiotów gospodarczych, a zaległe zobowiązania finansowe są coraz większe - wskazał ekspert.\nViegas nie spodziewa się, aby bankructwo firmy Thomas Cook oraz Neckermann Polska miało doprowadzić też do zdystansowania się turystów od biur podróży na rzecz organizowania wyjazdów we własnym zakresie.\nTo mało prawdopodobny scenariusz. Dzisiaj ponad 95 proc. Polaków udających się na wczasy do Algarve dociera tam właśnie za pośrednictwem biur podróży. Myślę, że w najbliższych latach sytuacja ta nie ulegnie dużej zmianie - dodał portugalski ekspert.\nW środę rano władze Neckermann Polska zapowiedziały, że w najbliższych dniach zarząd spółki złoży do Sądu Rejonowego dla miasta stołecznego Warszawy wniosek o ogłoszenie upadłości tej firmy.\nekspert Neckermann Polska ruch turystyczny Polacy portugalia Thomas Cook upadek


Mercedes EQC: Kumpel z wtyczką - moto.rp.pl\nprzez Patryk Keller - 18 października 2019\nEQC nie jest pierwszym elektrycznym Mercedesem, ale na pewno najciekawszym. Rzuca rękawice Jaguarowi i Audi. Ma jednak nieco inną charakterystykę od swoich rywali. Sprawdzamy, co potrafi na polskich drogach.\nKilka lat temu szlak przecierała elektryczna Klasa B. Było to jednak auto wykorzystujące platformę przystosowaną do spalinowych samochodów, co więcej, wyniki sprzedaży mocno rozczarowywało. Był to pokaz siły i możliwości bez jakiegokolwiek rynkowego znaczenia. Zupełnie inne plany Niemcy mają wobec elektrycznego SUV-a. Choć ma tylko 13 centymetrów prześwitu, Mercedes zalicza go właśnie do tej kategorii. Zbudowano go z myślą o wymagających klientach z zasobnym portfelem. W 476-centymetrowym aucie o masie przekraczającej 2,5 tony udało się zmieścić akumulatory o pojemności 80 kWh. Ważą 625 kilogramów, sporo, choć w czasie jazdy tego nie czuć.\nAutomatyzacja: krok dalej\nUkład jezdny Mercedesa nie jest tak komfortowy jak w Audi e-tronie i równocześnie tak zwarty jak w Jaguarze i-Pace. Niemcy poszli własną drogą próbując znaleźć coś pomiędzy. Tym samym powstał całkiem precyzyjny samochód potrafiący nieco szybciej pokonać zakręt i być stabilnym przy wysokich prędkościach autostradowych. Dodatkowo, świetnie wyciszony. Nie to jednak stanowi esencję EQC. Inżynierowie postanowili w możliwie dużym stopniu odciążyć kierowcę od skupiania się na wciskaniu hamulca i dodawania gazu. Żeby poznać smak częściowo autonomicznej jazdy, uruchamiamy systemy wsparcia. To przede wszystkim aktywny tempomat współpracujący z nawigacją i dopasowujący prędkość do warunków na drodze i infrastruktury. Kolejny element stanowi rekuperacja w trybie automatycznym. Zestaw czujników, radarów i kamer analizuje sytuację wokół pojazdu i sam reguluje poziom odzyskiwania energii podczas hamowania.\nCZYTAJ TAKŻE: Ceny | Mercedes EQC: Najtańszy i najmocniejszy\nBrzmi niezbyt czytelnie w teorii, ale w praktyce pozytywnie zaskakuje. To zdecydowanie najprzyjemniejszy tryb w Mercedesie. Po kilku minutach pozwala zapomnieć o lewym pedale, choć pierwsze kilometry wymagają przyzwyczajenia, a przede wszystkim zaufania do elektroniki. Mercedes potrafi spokojnie sunąć przez miasto, także buspasami i gwałtownie wyhamować w razie wykrycia zagrożenia z przodu. Jeśli poprzedzające pojazdy wolno wytracają prędkość, EQC robi to samo. Istotne, że na pracę czujników nie ma większego wpływu siąpiący deszcz.\nW spokojnej trasie automatyczna rekuperacja rozwija skrzydła. Jeżdżąc po drogach krajowych pozwala ledwie muskać pedał gazu, by utrzymać dopuszczalną prędkość. System sam sugeruje kierowcy, kiedy zwolnić prawą nogę. Jeśli na horyzoncie pojawi się czerwone światło lub rondo, warto oddać ster i komendę elektronice. Przy minimalnych oporach toczenia, tryb żeglowania pozwala pokonać nawet kilka kilometrów na płaskim odcinku. Jeśli dojeżdżamy do skrzyżowania lub ronda, EQC wykorzysta nawigacyjne oprogramowanie, by wychwycić zmiany w infrastrukturze i wytraci prędkość. Po stronie użytkownika leży tylko kręcenie kierownicą. Aktywny tempomat powróci do szybkości opisanej znakami drogowymi. Szkoda tylko, że czasem potrafi odczytać oznaczenia z równoległej drogi i niepotrzebnie przyhamować.\nRealny zasięg: ponad 300 kilometrów\nEQC został wyposażony w dwie jednostki napędowe. Łącznie rozwijają 408 koni mechanicznych i 760 Nm. Pierwszy z silników napędza przednią oś. Drugi uruchamia się w momencie, gdy mocniej otworzymy „przepustnicę” lub zapuścimy się w teren, choć akurat ten Mercedes zdecydowanie lepiej czuje się na asfalcie.\nCZYTAJ TAKŻE: Ceny | Mercedes GLS: Luksus w formacie SUV\nNa utwardzonych szlakach udowadnia też, że potrafi być szybkim crossoverem. Z uwagi na maksymalny moment obrotowy uzyskiwany od samego startu, niemiecki elektryk katapultuje się do setki w 5,1 sekundy. Elastyczność powyżej 100 km/h także prezentuje się bardzo dobrze. Wyprzedzanie kolumny ciężarówek to bułka z masłem. Prędkość maksymalną ograniczono elektronicznie do 180 km/h. Szybka jazda po autostradzie zwyczajnie mija się z celem. Zużycie prądu rośnie wtedy geometrycznie. Przy 120-130 km/h, komputer pokładowy wskazuje około 26-28 kWh, co przełoży się na zasięg około 300 kilometrów. Znacznie lepiej przedstawia się konsumpcja energii w spokojnej trasie i w mieście, gdzie odzyskiwanie energii działa najefektywniej. W takich warunkach da się zejść do 18-19 kWh. Maksymalna odległość między ładowaniami wynosi zatem ponad 400 km.\nKolory i iluminacja\nMercedes chce się wyróżnić i stawia na pełną paletę kolorów w przedziale pasażerskim. Swoboda konfiguracji jest ogromna i jedynie od fantazji klienta zależy, czy połączy czerwony z szarym, czy zielony z żółtym. Nam jednak przypadły do gustu barwy spotykane w autach ze Stuttgartu z połowy lat 80. Niebieskie tworzywa na boczkach drzwiowych w połączeniu z LED-owym podświetleniem działa na wyobraźnię. Poza tym, mamy przed oczami typowy rozkład ekranów i przełączników, jak w innych modelach koncernu. Materiały wykończeniowe są przyzwoite, a do systemu multimedialnego trzeba się przyzwyczaić. Ma świetną nawigację bazującą na sztucznej inteligencji, a także widoku z wysokiej jakości z kamer. Jednak rozbudowane menu sprawia, że aklimatyzacja na pokładzie się trochę wydłuży.\nPorównaliśmy wcześniej Mercedesa do Jaguara i Audi, więc należy zrobić to również teraz. EQC oferuje bardziej przestronną kabinę od i-Pace’a, ale wyraźnie ustępuje e-tronowi. Niemniej, na pokładzie wygodnie będą podróżować 4 rosłe osoby. Bagażnik w standardowej konfiguracji zmieści 500 litrów. Wystarczy jednak złożyć asymetryczne oparcie kanapy, by zyskać dostęp do 1460 litrów.\nMercedes zadebiutował stosunkowo późno względem najgroźniejszej konkurencji, ale tort jest na tyle duży, że swój kawałek pochłonie również Lexus, Volvo i BMW. EQC prowadzi się intuicyjnie, choć ma trochę za mocno wspomagany układ kierowniczy. Mógły mieć też nieco bardziej komfortowe zawieszenie na nieutwardzonych szlakach. Ma natomiast dopracowane multimedia, dość oszczędny agregat elektryczny i napęd na cztery koła dołączający tylną oś z lekkim opóźnieniem. Póki co, EQC występuje w jednej wersji pojemności akumulatora – 80 kWh. Wyceniono ją na 328 tysięcy złotych, co jest w segmencie elektryków premium całkiem rozsądną ofertą. W standardzie dostaniemy też przyzwoite wyposażenie, choć nietrudno się domyśleć, że kompletna lista dodatków wywinduje cenę grubo ponad 400 tysięcy. Ekologia wciąż jeszcze sporo kosztuje.


Końskie: zakończył się remont oddziału ratunkowego - Inwestycje\nAutor: Radio Plus Radom/Rynek Zdrowia 18 września 2019 09:16\nW ramach prac modernizacyjnych utworzono także 33 miejsca parkingowe obok Szpitalnego Oddziału Ratunkowego, windę dla osób niepełnosprawnych z parkingu do pomieszczeń oddziału.\nPrzebudowano i wyremontowano pomieszczenia całego Szpitalnego Oddziału Ratunkowego. Zakupiono sprzęt medyczny, m.in. aparat od znieczulenia, dwa aparaty USG, centralę monitorującą na 8 stanowisk z wyposażeniem, cztery defibrylatory, trzy lampy operacyjne, przewoźny aparat RTG, 8 pomp infuzyjnych, 6 specjalistycznych łóżek dla pacjentów oraz wiele innego sprzętu medycznego.\nInwestycja kosztowała około 3,9 mln, z czego 2,9 mln zł to wsparcie zewnętrzne.


Ugody dla frankowiczów z bankami, propozycja ugody dla frankowiczów\nAnaliza umowy z bankiem\nUgody dla Frankowiczów. Czy warto je podpisywać ?\nOpublikowane przez prawnieofinansach.pl w dniu 3 kwietnia 2022 3 kwietnia 2022\nFala pozwów dotyczących tzw. “kredytów frankowych” znacznie obciążyła wyniki finansowe banków, co też ma negatywny wpływ na ich wycenę rynkową. W celu zminimalizowania strat banki zaproponowały ugody dla frankowiczów, które mają rekompensować im straty poniesione w skutek wzrostu kursu waluty obcej. Jednak czy propozycja ugody dla frankowiczów są warte uwagi?\nNajprościej mówiąc ugoda polega na zawarciu pomiędzy stronami pozostającymi w sporze porozumienia o uzgodnionej treści najczęściej w formie pisemnej, które ma zakończyć powstały “konflikt”.\nUgoda może być zawartą pomiędzy stronami, które pozostają w sporze sądowym jak i w postępowaniu “pozasądowym”. Porozumienie zawarte przed Sądem jest o tyle praktyczniejsze, że tak zawarty dokument może stanowić podstawę egzekucji bez konieczności uzyskiwania dodatkowe orzeczenia (777 § 1 pkt 1 k.p.c.)\nJedną z podstawowych zasad wszelkich mediacji oraz procesów “ugodowych” jest zasada dobrowolności. Nikt nie może przymusić żadnej ze stron do zawarcia ugody zarówno w postępowaniu sądowym jak i pozasądowym. W klasycznym rozumieniu kształt ugody powinien być wynikiem wzajemnych ustępstw stron. Celem postępowania ugodowego powinno być zatem spotkanie się przez przeciwników w połowie drogi w ramach częściowej rezygnacji ze swoich postulatów.\nProcesy ugody frankowiczów z bankami są jednak dalekie od tej teorii. Kredytodawcy najczęściej umożliwiającą przystąpienie do ugody na z góry ustalonych dla wszystkich klientów warunkach, bez możliwości jakichkolwiek ich negocjacji. Niektóre banki dopuszczają minimalny margines, w ramach którego można dokonać zmiany proponowanych warunków w zakresie do 5% parametrów oferowanej propozycji.\nJak wygląda propozycja ugody dla frankowiczów?\nPraktyka wykształciła kilka propozycji ugodowych, które są oferowane przez kredytodawców :\n-Rozliczenie umowy kursem średnim NBP – zarówno w zakresie salda jak i każdej rat kredytu. Zastosowanie ma odpowiedni kurs CHF właściwy dla wypłaty transzy kredytu i właściwy dla płatności każdej z raty. Przykładowo dla umowy kredytu w wysokości 300 000 zł zawartej na 30 lat, po około 12 latach “nadpłata wynosi” 12 000 zł – Takie ugody proponuje np. Bank BPH oraz Getin Noble Bank\n–“Przewalutowanie kredytu” – przeliczenie salda kredytu wyrażonego w CHF, aktualnego na dzień zawarcia ugody i przemnożenie go ustalonym kursem oraz dalsze wykonywanie umowy jako “zlotówkowej” oprocentowanej stawka WIBOR. Przykładowo więc jeżeli na dzień zawarcia ugody saldo kredytu wynosi 50 000 CHF, a ustalony przez strony kurs (a raczej zaproponowany przez bank) wynosi 3,15 to w takim przypadku saldo “przewalutowanego” kredytu będzie wynosić 157 500 zł i umowa będzie dalej wykonywana z zastosowaniem stawki WIBOR (zmiennej lub stałej w zależności od ustaleń stron) – takie ugody proponuje np. Bank Millennium\n–Rozliczenie umowy jako złotówkowej oprocentowanej WIBOREM od samego początku – w takim przypadku strony ustalają, że saldo kredytu jest równe kwocie udostępnionego kredytu w PLN. Wszystkie raty są rozliczane w zastosowaniem historycznej stawki WIBOR. Najczęściej jeżeli w danym miesiącu w “nowym kredycie” wystąpiła nadpłata w porównaniu do rzeczywistych wpłat to zostaje ona zaliczona na poczet kapitału – takie rozwiązania proponuje w szczególności Bank PKO.\nCzy Frankowicze powinni podpisywać ugody z bankami?\nPrzystępując do ugody przed wszystkim należy pamiętać, że zawarcia takiego porozumienia zamyka drogę do kwestionowania ważności umowy w Sądzie. Banki wymagają, aby w treści ugody dla frankowiczów kredytobiorca potwierdził, że jest świadomy możliwości stwierdzenia przez Sąd abuzywności postanowień umowy. ( o tym, że Sąd powinien badać abuzywność przepisów umowy zawartej z przedsiębiorcą pisałem w następującym wpisie https://prawnieofinansach.pl/2020/06/14/tsue-po-raz-kolejny-staje-po-stronie-kredytobiorcow-czyli-dlaczego-sad-powinien-byc-adwokatem-konsumenta/ )\nWarunki ugód proponowanych przez banki są również dużo mniej opłacalne dla kredytobiorców w stosunku do tego co Frakowicze mogą uzyskać w Sądzie. Jeżeli ktoś skierował sprawę na drogę postępowania sądowego, to biorąc pod uwagę wysokość poniesionych kosztów może okazać się, że propozycje banków nie są warte uwagi.\nZ drugiej strony kredytodawcy kierują propozycję ugodowe również do klientów, którzy nie pozwali banku. Osoby które nie rozważały nigdy pozwania kredytodawcy bez wątpienia będą dużo bardziej skłone do akceptacji propozycji ugodowe banków, niż Frankowicze, którzy skierowali sprawę do Sądu.\nKategorie:\tKonsument na rynku usług finansowych\nKonsument na rynku usług finansowych\nJakie są szanse na unieważnienie kredytu złotówkowego ?\nJakie są szanse na unieważnienie kredytu złotówkowego? Ze względu na znaczny wzrost stóp procentowych wielu kredytobiorców zaczęło obawiać się problemów ze spłatą kredytu. Z mediów możemy dowiedzieć się, że kredyty złotówkowe mogą być unieważnione przez Więcej…\nWcześniejsza spłata kredytu a zwrot kosztów\nWcześniejsza spłata kredytu może nastąpić z wielu przyczyn. Najczęściej mamy z nią do czynienia przy refinansowaniu kredytu (kredytu zaciągniętego w celu spłaty innego mniej korzystnego kredytu) lub sprzedaży kredytowanej nieruchomości. Czy w przypadku wcześniejszej spłaty Więcej…\nCzy jesteśmy bliscy rozstrzygnięcia problemu Frankowiczów ?\nCzyli kilka słów o stanowiskach poszczególnych instytucji przedstawionych Sądowi Najwyższemu Sąd Najwyższy w ramach długo wyczekiwanej przez kredytobiorców Uchwały w sprawie. o sygn. III CZP 11/21 postanowił wezwać szereg instytucji, w tym min. RPO i Więcej…\n10 rzeczy, które musisz wiedzieć przed podpisaniem umowy kredytu\nPodstawy systemu finansowego


Black Raspberry: Phenome/Green Tea - Double Mint Fix For Fit\nTytułowy bohater dzisiejszego posta to nic innego jak odświeżający żel/krem do stóp z zieloną herbatą i miętą.\n"Niezwykle lekki preparat przeznaczony do odświeżająco-kojącej pielęgnacji stóp, w szczególności nadmiernie zmęczonych i opuchniętych. Opracowany na bazie ekologicznych wód roślinnych oraz organicznych ekstraktów przynosi stopom błyskawiczną ulgę. Nawilża i wygładza naskórek, działa antybakteryjnie, zapobiegając stanom zapalnym. Stopy odzyskują lekkość i świeżość, są odprężone i zrelaksowane oraz zabezpieczone niewyczuwalnym filmem ochronnym, chroniącym skórę pięt przed nadmiernym wysuszeniem i spękaniem."\nNo cóż, wielbię kosmetyki Phenome, ale dzisiaj zachwytów nie będzie. Double Mint Fix For Fit producent opisuje jako żel, dla mnie jest to krem o bardzo lekkiej konsystencji. Sama aplikacja jest przyjemna, kosmetyk gładko sunie po skórze stóp, dobrze się rozprowadza oraz szybko wchłania, pozostawiając delikatny film ochronny. Skóra po takim zabiegu wydaje się być gładka i miękka, niestety jest to efekt chwilowy. Przy regularnym stosowaniu także nie odnotowałam większych efektów i musiałam sięgnąć po dodatkowy krem, który stosuję na zmianę z tym kosmetykiem. Producent obiecuje ukojenie zmęczonych i opuchniętych stóp i w sumie na tym mi najbardziej zależało. w tej kwestii również się zawiodłam. Zaraz po aplikacji odczuwalne jest minimalne chłodzenie, ale szybko przemija i nie przynosi żadnego ukojenia, a moje stopy nie czują się lekkie ani zrelaksowane ;) Kolejnym minusem jest cena kremu, która wynosi 79 zł za 100 ml.\nNa plus zaliczyć mogę delikatny, przyjemny zapach, który przypomina mi zapach gumy do żucia w listkach ;) Bardzo podobnie pachnie pumeks do stóp również Phenome, o którym pisałam tutaj >klik<. Godny uwagi jest również skład, który, jak to w kosmetykach Phenome, jest wspaniały, a znaleźć w nim możemy: wody roślinne: z zielonej herbaty, aloesowa, migdałowa, wyciąg z zielonej herbaty, ekstrakt z mięty pieprzowej, sok aloesowy, fitoskwalan, ekstrakt z lukrecji, wyciąg z tymianku, olejek szałwiowy. Czasem jednak dobry skład to nie wszystko. Jeśli jednak macie ochotę wypróbować ten krem nikogo nie zniechęcam. To, że nie sprawdził się u mnie nie oznacza, że nie sprawdzi się u Was ;)\nZnacie Double Mint Fix For Fit? Co o nim sądzicie? Jakie kremy do stóp polecacie? Dajcie znać :)\nPosted by Black Raspberry at 20:34\nLabels: beauty, blog, Double Mint Fix For Fit, Green Tea, krem do stóp, Phenome, recenzja\nPaula S. 8/06/2014\nA ja chętnie bym go wypróbowała , ta kompozycja zapachowa mnie kusi ! ;)) Muszę się za nim rozejrzeć, może u mnie spisałby się lepiej! :D Kto to wie, póki nie spróbuję to się nie dowiem ;]\nJeśli masz dostęp do sklepu stacjonarnego warto spytać o próbkę ;)\nTego nie próbowałam ale bardzo polecam krem do stóp Neutrogeny. Jest bardzo gęsty i mocno nawilża :)!\nKiedyś często kupowałam kremy do rąk Neutrogeny i byłam zadowolona, a więc krem do stóp może też przypadnie mi do gustu :) Dzięki :)\nEwelina K 8/06/2014\nMarzą mi sie kosmetyki tej firmy, ale cóż ten omine:)\nMagda D. 8/06/2014\nI pomyśleć,ze jeszcze nie miałam ani jednego kosmetyku tej firmy :)\nAla MaKota 8/06/2014\nKurde, to słabo. Mimo to, nadal podobają mi się opakowania Phenome.;)\niwona ja 8/06/2014\nzaczynałam czytać i mówię coś dla mnie, bardzo cierpię z powodu zmęczonych, spuchniętych nóg, ale jak efekt ma być chwilowy to muszę poszukać innego ratunku:)\nTen kremik niestety Ci nie pomoże.\nGrace and Charlotte 8/06/2014\nThis sounds great! Charlotte loves green tea <3\nNie mam niestety ulubieńca w tej dziedzinie, aczkolwiek najlepszy jaki miałam to masełko do stóp z Bath & Body Works.\nMarzą mi się kosmetyki BBW, ale nie mam do nich dostępu :(\nAnna Ewelina Wilczyńska 8/06/2014\nJa, na szczęście, jeszcze nigdy nie zawiodłam się na Phenome. Powinni dostawać nagrody za same składniki i zapachy swych kosmetyków:).\nMnie zawiódł jeszcze krem pod oczy, ale z pozostałych kosmetyków jestem zadowolona :) A jeśli chodzi o zapachy to uwielbiam ich serię różaną, pachnie booosko ;)\nDo mnie dziś przyszedł pumeks, zaczynam przygodę :)\nzwykły-niezwykły żel z kasztanowca przyniesie Ci ukojenie :)\nOoo, nie wiedziałam. Dzięki :) Moje stopy przechodzą katusze w upalne dni :/\nMartyna Ewa 8/07/2014\nFajny :) Przydałby mi się taki :)\nOpakowanie troszkę przypomina\nmi to w farbie do włosów ;)\nDla mnie niezbyt fajny bo niestety nic nie robi :( Ale opakowanie jest ładne i faktycznie przypomina troszkę to od farby ;)\nZastanawiałam się nad nim przez chwilę, ale ostatecznie odpuściłam i w najbliższym czasie mam zamiar zaopatrzyć się w krem mandarynkowy :) Na Double Mint skuszę się może w przyszłym roku, gdy nastanie lato, bo mimo wszystko wciąż mnie ciekawi :)\nChętnie poczytam o tym mandarynkowym kremie :)\nmiałam go no i też szału wielkiego nie było, nieco odświeży stopy w upalne dni, ale poza tym nie daję większego ukojenia, nie nawilży jakoś bajecznie dobrze, a kosztuje sporo\nWitaj w klubie zawiedzionych ;)\nLil Oddiette 8/07/2014\nBardzo żałuję, źe nie mam jak sprowadzić sobie kosmetyków tej firmy. Co prawda też żel mnie nie kusi ale produkty do twarzy już tak.\nPrawdopodobnie Phenome wysyła za granicę. Warto to sprawdzić i skusić się na coś podczas promocji ;)\nSkusiłam się niedawno na ten osławiony pumeks do stóp i do parki wzięłam też krem, ale chyba nie ten co Twój. Mam nadzieję, że okaże się lepszy! :)\nInes Beauty 8/07/2014\nDo mnie właśnie dotarł peeling z pumeksem :) tego może z ciekawości bym wypróbowała ale w sumie mam już taki, z którego jestem zadowolona :)\nA co to za ulubieniec? Pochwal się koniecznie :)\nIwetto Iwettos 8/07/2014\nNa wszelki wypadek kupię inny krem z Phenome. Na szczęście jest w czym wybierać ;)\nJa póki co kremy Phenome sobie odpuszczam, ale jeśli kupisz jakiś to chętnie przeczytam jak się u Ciebie sprawdził :)\nKarolina Paprocka 8/07/2014\nJa do stóp używam zamiennie kremu z Kolastyny i Avonu :) Z tą firmą nie miałam jeszcze do czynienia :)\nJesteś zadowolona z tych kremów? :)\nNie znam tego kosmetyku, ale cena nie zachęca ...\nLepiej to wygląda podczas promocji, ale i tak jest troszkę drogo.\nChyba dobrze, że się nie skusiłam :-)\nMagdalena N. 8/08/2014\nUwielbiam dodatek mięty w kosmetykach :) Szkoda, że ten jest taki sobie, szczególnie że do tanich nie należy.\nJa też uwielbiam mięte w kosmetykach, szczególnie latem :))\nPaulina & Kasia 8/09/2014\nJa do pielęgnacji stóp polecam... olej lniany :)\nKilka kropel olejku, czasem folia i skarpetki.. a rano budzę się z nowymi stopami :))\nNiestety olej posiada mało przyjemny zapach, jednak jego działanie wynagradza wszystko. A cena.. 5 razy mniejsza niż tego kremu :)\n+oczywiście obserwuje :)\nKiedyś wypróbuję Twój sposób :) I dzięki za obserwacje ;)\nPrzyznamy, żel uczyłam na pozytywna recenzje bo mo stopy ostatnio lubią spychać i myślałam, że mamrozwiazanie ;) Ale chyba muszę szukać dalej ;)\nNo niestety, musisz szukać dalej :(\nz Phenome używam dwie maseczki do twarzy :) dostałam też jakąś (chyba) miniaturkę kremu do rąk, ale stwierdziłam,że zostawię go na chłodniejsze miesiące. Zobaczymy jak się u mnie sprawdzi\nMoje peelingi (nie tylko do twarzy) - Rituals, Yoskine, Pat&Rub, Organique, Phenome\nKiedyś >klik< pisałam o swoich maseczkach, co prawda od tamtego czasu co nie co się pozmieniało i w sumie powinnam zaktualizować ten ...\nSTREET STYLE: HAVAIANAS


linett - Nerwica.com\ntemat odpowiedział linett → na linett → Depresja\nPowiedźcie mi kochani proszę do kogo muszę mieć skierowanie jeśli chcę się leczyć na NFZ? Do psychologa czy do psychiatry? A może tu i tu? Już sama nie wiem bo wszędzie różnie piszą. Czy mogę leczyć się na NFZ w innym województwie? Bo tu też słyszałam zdania podzielone. Sama nie wiem co robić, czy leczyć się u psychologa czy psychiatry. Nie chcę faszerować się lekami, mimo tego że mogłyby pomóc, boję się uzależnienia, w mojej rodzinie babcia i mama mają nerwicę którą dość umiejętnie ukrywają, mama brała w młodości silne lekarstwa które uzależniły ją dość mocno a babcia do tej pory musi brać, organizm za bardzo się przyzwyczaił. Wolałabym leczyć się rozmową. Tylko co dla mnie będzie najlepsze?\nO nie nie, już mi wystarczy to że układałam puzzle i historyjki obrazkowe, klocki też były i pytania logiczne na poziomie podstawówki co sprawiło że czułam się jakaś niedorozwinięta. Sam się przekonałeś że nie każdy psycholog potrafi pomóc więc nie dziw się że sama zaczynam wątpić w ich kompetencje. Od psychologa oczekuję konkretów i ciągłych rozmów a nie tylko tego że ja będę nawijać i nie otrzymam odpowiedzi na żadne moje pytanie\nJa nie chcę by spotkania mijały na diagnozowaniu przyczyny bo znam przyczynę doskonale i to nie jedną. Wychodzi na to że pieniążki zostawię u psychologa a sama będę musiała przez wszystko przejść tak czy siak. Nie umiem przekonać się do psychologa, do tych spotkań. Moja koleżanka chodziła do psychologa 2 lata, była cichą osobą, nieśmiałą, spokojną itp. po terapii zmieniła się diametralnie. Zaczęła szaleć, palić, pić, przeklinać, nawet spróbowała narkotyków..\ntemat odpowiedział linett → na mobbdeep → Nerwica natręctw\nNie korzystałam, nikomu o tym nie mówiłam bo się wstydziłam. To takie głupie i nienormalne :) sama się tego wstydzę. Kiedyś udało mi się z dnia na dzień zaprzestać temu i myślałam że już to nie wróci ale się pomyliłam.. może to zależy od mojej silnej woli? Pamiętam że kiedyś w ten sposób udało mi się o tym nie myśleć, nie wiem dlaczego to cholerstwo wróciło :/\nPierwszy krok szukania pomocy!\ntemat odpowiedział linett → na Fantasmagoria → Depresja\nWitaj. Ja pracy szukam już ponad 2 lata. Próbowałam w paru miejscach pracować ale nie mogłam wytrzymać nawet dnia. Cały czas byłam poniewierana przez innych pracowników a gdy już natrafiłam na jakiś życzliwych i fajnych i ktoś na mnie spojrzał to od razu wmawiałam sobie że nie jestem lubiana, że mnie nie chcą itp. usłyszałam nawet z ust pracodawcy parę nieprzyjemnych słów, że się nie nadaję do niczego itp. to sprawiło że nie jestem w stanie iść do pracy, boję się kontaktu z ludźmi, mam wrażenie że nie nadaję się do pracy w swojej branży mimo iż mam kwalifikacje. Zamknęłam się na ludzi, boję się ich, każde spojrzenie paraliżuje mnie. Z miłą chęcią podjęłabym pracę w miejscu gdzie mogłabym pracować z kimś znajomym by było mi raźniej ale nawet znajomi nie chcą ze mną pracować. Ale wiem że nie mogę się załamywać. Miewałam tak samo myśli samobójcze ale samobójstwo nie załatwi niczego, to nie jest wyjście, to jest nagła ucieczka moim zdaniem. Z każdej sytuacji jest jakieś pozytywne wyjście :) trzeba tylko poszukać pomocy i chcieć tego by pomóc sobie i osobie potrzebującej. Ja rozmawiam dużo ze swoim chłopakiem, On mi w jakiś sposób pomaga walczyć z nerwicą/depresją sama świadomość tego że jest przy mnie bardzo mi pomaga, On jest optymistą, też szuka pracy i znaleźć nie może a mimo to nie poddaje się. Uważam że powinniście razem iść do psychologa, to żaden wstyd, macie siebie, miłość, musicie się wspierać nawzajem, no i najlepiej jeśli się komuś wygadacie, poszukajcie pomocy w wielu miejscach, ale nie rozwiązujcie problemów samobójstwem. Sama kiedyś chciałam się zabić, ale dostrzegłam że życie jest piękne mimo wielu problemów. Nie trać nadziei, zabieraj chłopaka do psychologa czy psychiatry musicie sobie pomóc.\nJa zraziłam się po tym jak pani psycholog dzwoniła do moich bliskich za moimi plecami i streszczała jak się zachowywałam w gabinecie, o czym mówiłam próbowała hmm jakoś nakierować bliskich jak mają się zachowywać w stosunku do mnie by nerwica minęła. Czułam się oszukana bo obiecywała mi że to co powiem w gabinecie zostanie między nami a tu proszę.. za każdą wizytę inkasowała 70 zł. Nie rozmawiała ze mną w ogóle, kazała mi na okrągło układać małe puzzle, historyjki obrazkowe, klocki traktowała mnie jak dziecko, a miałam wtedy 17 lat obserwowała moje ręce i mimikę twarzy wiedziała kiedy się denerwuję i na koniec terapii powiedziała że mam nerwicę no śmiechu warte.. ja wiedziałam że mam nerwicę więc przyszłam po pomoc, a dla pani psycholog te 11 spotkań to było zwykłe wyłudzanie kasy.. Ja jestem ciekawa w jaki sposób KOMPETENTNY psycholog prowadzi rozmowę z chorym. Ja znam przyczyny swoich nerwic itp. więc nic nowego się nie dowiem :) bo mam świadomość od czego się to wzięło tylko jakich słów/zwrotów używa że jest w stanie pomóc człowiekowi. Na mnie nie działa wsparcie bliskich itp. ani fajne miłe słówka filozoficzne więc czy słowa psychologa zadziałają? A może mnie wyleczy sama nazwa PSYCHOLOG świadomość tego że chodzę i że to osoba kompetentna ?\nBoję się że jak zdecyduję się na leczenie to będzie to zwykłe wyciąganie kasy jeśli pójdę prywatnie a na NFZ przerażają mnie kolejki. Nie chciałabym być osobą na której psycholog będzie się wzbogacał co chwilę, przecież specjalista od razu wyczuje jak się moje sprawy mają, może celowo przedłużać terapię czy ociągać się by zarobić jak najwięcej Wizyta prywatnie kosztuje od 70 złotych w górę, uważam że to sporo i to za jedną godzinę. Szukałam pomocy u psychologa w internecie, opisywałam swoje problemy a odpowiedzi były takie ogólne, coś co ja sama wiem i sama mogłabym innym pisać wystarczy dobrze pisać i składać hmm filozoficznie zdania wiem że spotkanie w 4 oczy jest inne niż online ale jestem zrażona do psychologa :/ uważam że chyba nikt nie jest mi w stanie pomóc nawet specjalista.\nWitaj :) niestety mam tak samo, od paru lat. Liczę w myślach ile wyraz ma literek, potem ile ma samogłosek i ile spółgłosek. Często też w myślach czytam dane wyrazy wspak i nieźle mi to wychodzi. Miałam tak jeszcze w dzieciństwie. Teraz mam 22 lata. Kiedyś to minęło na jakiś czas, był etap kiedy w ogóle nie myślałam o tym, ale niedawno znowu to powróciło. Nigdy nie grałam w żadne gierki w dzieciństwie, niedawno zaczęłam dopiero :) na kurniku bodajże ale zaprzestałam temu ale nie sądzę by u mnie miało to z tym związek jeśli wcześniej też się tak zdarzało. Często myślę że jeśli nie przeliteruję słowa, nie policzę literek itp. to że coś mi się stanie. Wiem że to głupie ale tak jest. Podobnie miałam z płytami chodnikowymi :) starałam się nie nadepnąć na linię, problem rozwiązał się sam kiedy położono kostkę brukową :) ale czasami wymyślam sobie na siłę inne dziwactwa :/ nie umiem tego wytłumaczyć ale dla mnie to jest jak jakiś obowiązek że muszę mieć takie dziwactwo i już :/\ntemat odpowiedział linett → na niewiesz → Depresja\nWitaj :) nie sądzę by samo przeszło dlatego że ja na takiego typu zaburzenia cierpię od dawna. Są dni takie jak u Ciebie kiedy czuję się fantastycznie, że radzę sobie z każdym problemem, uśmiecham się sama do siebie, doceniam wszystko, podziwiam piękno otaczającego mnie świata itp. ale są też takie dni kiedy zwyczajnie z niczym sobie nie radzę, zupełna przeciwność tych pięknych niegdyś chwil. Staję się nie do wytrzymania, wiem że swoim zachowaniem ranię bliskie mi osoby, a potem znowu przychodzę te lepsze dni i miewam wyrzuty sumienia. Tak jest u mnie w kółko.. raz dobrze raz źle. Dodam też że najlepiej będzie jeśli się komuś wygadasz, tak prosto w oczy, to w jakiś sposób pomoże Ci. Może jakiejś koleżance jeśli masz, komu kolwiek. Nie trzymaj tego w sobie. Ulży Ci ale i słuchacz może Ci coś doradzić, wesprzeć w trudnych chwilach.\nW mojej przychodni lekarz rodzinny nie jest chętny wydawać jakiekolwiek skierowania :/ wiem że to dziwne ale niestety tak jest, sama ledwo kiedyś doprosiłam się o skierowanie na badania czy do endokrynologa :/ zresztą co ja miałabym powiedzieć lekarzowi? To znaczy bardziej mi chodzi o jakiś dowód na to że potrzebuję skierowania by iść do psychologa, wiadomo że jak szłam do endokrynologa to miałam wyniki badań itp. a tutaj co mam przedstawić by mi uwierzył że potrzebuję pomocy?\nNo to zanosi się na to że trochę posiedzę u psychologa :/ jestem na etapie szukania dobrego psychologa, ale niestety mieszkam w małej miejscowości gdzie mam daleko do prywatnych gabinetów :/ chciałabym iść na NFZ ale słyszałam że muszę mieć skierowanie od lekarza rodzinnego a z tym w mojej przychodni będzie ciężko i nierealne raczej by dostać :/\ntemat odpowiedział linett → na Adu-schna → Witam\nNo właśnie jak wygląda taka terapia? Rozmowa z psychologiem? Też jestem ciekawa jak autor wątku. Skorzystałam kiedyś z pomocy psychologa ale raczej spotkania przebiegały na prowadzeniu testu na inteligencję :/ żadnych rozmów o problemach, ciągle układanie puzzli i klocków oraz gdy logiczne :/\nA jak długo chodziłaś? Ja zdaję sobie sprawę z tego że taka terapia to nie jedno spotkanie czy dwa a kilkanaście czy kilkadziesiąt. Ale chciałabym wiedzieć ile mniej więcej trzeba przeznaczyć na to czasu. I czy samą rozmową zostanę wyleczona? Czasami wydaje mi się to nieprawdopodobne że można wyleczyć zwykłą rozmową. Czy usłyszę od psychologa to samo co od rodziny i znajomych? Jeżeli wsparcie najbliższych nie pomaga to ze strony psychologa pomoże?\nCzasami mam wrażenie że mam wszystkie typy nerwic :/ wszystko co tylko jest możliwe, że jestem beznadziejnym przypadkiem którego nie da się wyleczyć z nerwicy. A tak bardzo chciałabym się cieszyć życiem jak inni ludzie, młodzi i starsi. Gdy moja mama nosiła mnie pod sercem okazało się że była w ciąży bliźniaczej, niestety drugi płód nie rozwijał się prawidłowo i doszło do poronienia, urodziłam się ja, do tej pory nie wiem czy miałabym siostrę czy brata. Na wizycie u psychologa dowiedziałam się że właśnie to mogło mieć taki wpływ na moją psychikę :/ samo to że rozwijałam się blisko martwego płodu. Nie wiem ile w tym racji jest czy to jest ta przyczyna W jaki sposób udało Ci się wyleczyć? Chodziłaś na terapię? Lekarstwa? Wsparcie bliskich? Współczuję sytuacji w której kiedyś się znalazłaś i podziwiam że wyszłaś z tego, że możesz normalnie żyć.\nTak szczerze mówiąc mimo nerwicy zawsze cieszyłam się życiem. Choć miewałam czasami chwile zwątpienia i załamania. Ale głównie stało się to od momentu kiedy przeczytałam posta na forum pewnej dziewczyny która właśnie pisała o czymś podobnym co i ja i to mnie skłoniło do rozmyślań aż w końcu tak we mnie to weszło że myślę każdego dnia o tym. Przestaję myśleć w objęciach mojego chłopaka, czuję się spokojniejsza choć rękaw od moich łez nie raz miał mokry :)


Co obejrzymy w samochodowym kinie na Dni Iławy? Już wiadomo [ZOBACZ ZWIASTUNY - WIDEO]\nwydrukuj podstronę do DRUKUJ29 czerwca 2020, 11:45 komentarzy 8\n(Zdjęcie ilustracyjne, pochodzi z wydarzenia zorganizowanego przez Bielskie Centrum Kultury.)\nSamochodowe kino, to atrakcja, jakiej na Dni Iławy jeszcze nie mieliśmy. Już wiadomo, jakie filmy wyświetli na dużym plenerowym ekranie organizator tej imprezy, Iławskie Centrum Kultury. Decyzję podjęli sami zainteresowani widzowie, biorąc udział w internetowym głosowaniu.\n"Najlepszy" i "Wciąż ją kocham" - to dwa tytuły, na które internauci głosowali najchętniej i to właśnie one zostaną wyświetlone w samochodowym kinie na ul. Biskupskiej. Iławskie Centrum Kultury proponowało jeszcze filmy "Bodyguard Zawodowiec" i "Green Book", które cieszyły się mniejszym powodzeniem.\nDo samochodowego kina ICK zaprosi iławian, z okazji letniego święta miasta nad Jeziorakiem, w dniach 11 lipca (o godzinie 22:00) i 12 lipca (o godzinie 21:30). Projekcje odbędą się na parkingu przed iławskim kinem.\n- Podczas kina samochodowo-plenerowego zostaną przeprowadzone dwa pokazy filmów wybranych w głosowaniu przez mieszkańców Iławy - informuje ICK.\nBędą to filmy: "Najlepszy" - historia życia Jerzego Górskiego, który mimo wielu przeciwności został mistrzem świata w podwójnym triathlonie i "Wciąż ją kocham" o miłości poddanej próbie wojennej rozłąki.\nOrganizator przygotuje miejsca dla 60 samochodów osobowych, a ponadto 100 leżaków. Obowiązywać będą ograniczenia związane z epidemią koronawirusa. Na przykład w samochodzie pięcioosobowym będą mogły przebywać tylko dwie osoby, które, jeśli będą uchylać okno albo opuszczać auto, będą musiały zakryć usta i nos. Ten obowiązek będzie też dotyczył widzów korzystających z leżaków.\nSzczegółowy regulamin samochodowego kina można przeczytać w załączniku. Zobaczcie też zwiastuny filmowych hitów, które zostaną wyświetlone w samochodowym kinie na Dni Iławy 2020.\nSamochodowe kino zawita do Iławy! Regulamin imprezy.\ntyp: doc, data dodania: 29.06.2020, Rozmiar: 21 kb\nTEMATY kultura i rozrywka kultura kultura iława aktualności\n~Mike 8 miesiąc temuocena: 100%\nMam wrażenie, że głupota ludzka się nasila w tym pisowskim kraju.\n~Aaan 7 miesiąc temuocena: 100%\nTo w końcu parking przy kinie czy na ul. Biskupskiej?....\n~Jo 6 miesiąc temuocena: 67%\nŁo matko. Maskarada!\n~^.^ 5 miesiąc temuocena: 79%\ni będzie to samo co w tvpis 2 w niedzielę o 20:00 - żenada i cyrk jednocześnie\n~Mieszkaniec 4 miesiąc temuocena: 70%\nDokladnie, szkoda kasy na to. Na siłę chcą wykazać, że coś robią. Lepiej nic nie robić teraz i odłożyć te pieniądze na przyszły rok, wtedy coś zrobić\n~mati 3 miesiąc temuocena: 75%\nCo za głupota, jeszcze w kagańcach będą kazać im siedzieć w autach. Wczoraj widziałem takie coś w tvp2 i z góry dziękuję, normalni ludzie nie będą brać udziału w tej szopce pt "zagrożenie covid-19"\n~Anty pis 2 miesiąc temuocena: 50%\nNormalni ludzie nie oglądają tvp2 idioto\n~Jaro 1 miesiąc temuocena: 20%\nTo znaczy się że ty do normalnych się nie zaliczasz\nArtykuł załadowany: 0.8174 sekundy


Bieganie dookoła jeziora: Plany na 2014 rok\nTriathlon jest fajny i lansiarski. Patrząc na ceny opłat startowych to spokojnie może konkurować z 500 PLN za start w Biegu Rzeźnika. W triathlonie problem jest taki, ze od 15 lat nie jeździłem na rowerze. No i w ogóle nie mam roweru. Kupno roweru triatlonowego nie wchodzi w grę. Widziałem ceny. Ale z drugiej strony w tym roku bodajże w Poznaniu jeden człowiek pojechał na Wigrach. Plus jest natomiast taki, że z pływaniem nigdy nie miałem problemu. Co więcej, akurat jak był Herbalife w Gdyni tak się podkręciłem tematem, że poszedłem na basem i zrobiłem pływacki dystans do pełnego ironmana. Tak więc, jeżeli kupiłbym jakiś rower i nie odpadła by mi dupa fajnie by było zmierzyć się z połówką irona na początek.\n3. Maraton za granicą\nMyślałem o Berlinie. Ale oczywiście obudziłem się po zapisach. Ostrzę ząbki na Marathon du Mont Saint-Michel. Na razie zdobyłem badanie lekarskie. We Francji jest wymagane aby zarejestrować się na jakikolwiek oficjalny bieg. Teraz muszę zorganizować rodzinny urlop, pewnie w połączeniu z Disneylandem, zwiedzaniem Paryża etc, aby gdzieś w tle wpleść cichutkie wymknięcie się na 4 h na mały maratonik.\ndedek 13 stycznia 2014 08:20\nCiekawe, bo mi się zupełnie odmieniło - zacząłem brać udział w zorganizowanych biegach, żeby "poczuć klimat" i mieć kolekcję medali, ale po naszych wspólnych amber/mors/ultra stwierdziłem, że szkoda kasy na wyjazdy na cudze imprezy, bo własne są ciekawsze. Z pewnością uczestnictwo w Rzeźniku czy jakimś zagranicznym biegu jest przygodą, można poznać nietuzinkowych ludzi, z drugiej strony własny blog + nieograniczone możliwości projektowania biegów dają te same możliwości.\nLudzie czytają, linkują, produkcja medalu czy koszulki to teraz grosze - może w celach na 2014 "górski" ultra masz już pod nosem - zielony szlak w Oliwie ;) Hel-Gdynia brzmi fajnie, tyle że cała trasa biegnie po asfalcie (no chyba, że chcemy być uber-ultra, to można lecieć plażą i dodatkowo na boso ;) , ja jednak za główny cel 2014 zostawiam rozwinięcie TriCity Ultra do liczącej 84km trasy z najciekawszymi obiektami i ścieżkami Trójmiasta.\nrun around the lake 13 stycznia 2014 08:48\nCałkowicie się z Tobą zgadzam, że samodzielene organizowanie biegów jest najbardziej fascynujące. Celowo, w planach skupiłem się na rzeczach całkowiecie dla mnie nowych: Oficjalny Bieg Górski Ultra, Bieg Zagraniczny, Triathlon. Poza tym na pewno wybiorę się na pare biegów, które w sezonie 2013 uznałem za fantastyczne, czyli Wigry i Skórcz. I zapewne na gro mniejszych, ale bliższych. Przyglądam się też Biegówi o Kryształową Perłę Jeziora Narie - fajna 30-tka, blisko i z klimatem.\nStaszek 13 stycznia 2014 23:42\nTriathlon to również mój pomysł na ten rok:) i również połówka. Póki co ciągle się zastanawiam, bo przeginają z cenami wpisowego. szukam tri poniżej 200zł ale póki co bez rezultatu. Rower do triathlonu nie musi być na wypasie - ja jeżdżę na lekkiej crosówce z piastą nexus 8(czyli bezobsługowe serwisowo biegi w piaście) do której dołożę na triathlon cienkie opony i lemondkę. koszt mojego roweru to 800zł(oczywiście kupiłem używkę, bo taki sam nowy to ponad 2k), po lekkich modyfikacjach zamyka się w ~1300zł(serwis piasty, wymiana klamki manetki, pedały spd i buty spd, błotniki na jesień/zimę). do triathlonu będę musiał zainwestować jakieś 120-150zł w opony i ok. 150-200 w lemondkę. Więc rower na pierwszy triathlon będzie mnie kosztował max 1700zł(a nie 17k jak niektórych:P). może nie będzie to super hiper wypasiony rower, ale da radę na nim jechać i musi mi starczyć:)


267 Uśmiech zębiczny | Kiepscy.org.pl - Świat według Kiepskich\nFerdynanda odwiedza Marian Paździoch, który przynosi piwo w butelkach. Gospodarz chce otworzyć butelki za pomocą swoich zębów, dochodzi jednak do poważnego wypadku. Kiepski traci zęby. Halina daje mu pieniądze na wizytę u dentysty, Ferdek jednak nie zamierza płacić za leczenie uzębienia i znajduje wyjście z kłopotliwej sytuacji.\nPremiera telewizyjna: 10.10.2007\nPiotr Gąsowski jako ksiądz Piotruś\nKrzysztof Ibisz jako prowadzący\nJerzy Łapiński jako doktor\nDobry odcinek, jak większość z 7 sezonu. Na plus bardzo fajna, prosta rozmowa w salonie jak każdy opowiadał jak odzyskał wiarę ludzkość, oraz gra w szachy Ferdka i Boczka. Oprócz tego rozwalanie sobie zębów przez Ferdka oraz końcowa scena jak Kiepski pokazał swoje zęby Halince, a ta się aż przestraszyła Słabszych scen się nie dopatrzyłem, ale mimo wszystko odcinek nie zalicza się do moich ulubionych. 8/10\nBoczek niby brzuch ma, ale dupy nie ma\nPanie, na pasterkę szedłem, a że pijany byłem to jak nie pierdzielnę przed kościołem, to aż do tej pory tam rysy zostały.\nPanie, a pan żeś jest łysy jak dupa i co?\nPoprzedni wpis133 Lolek\nNastępny wpis266 Ferdynand K.


Wernisaż Wystawy "Osobliwe" - 29 Września 2017 18:00 - Wydarzenia i Imprezy » e-turysta.pl\nWernisaż wystawy "Osobliwe" - 29 września 2017 18:00\nZdjęcia, które są ze zbiorów krakowskiego Muzeum Fotografii wybrane, a także z kolekcji prywatnych Wojciecha Nowickiego i Jacka Dehnela są crème de la crème fotografii niewytłumaczalnych\ngdzie? Muzeum Historii Fotografii im. W. Rzewuskiego\nkiedy? 29 września 2017 od 18:00\norganizator Muzeum Historii Fotografii im. Walerego Rzewuskiego w Krakowie\nOsobliwość jest cechą zagadkową niektórych fotografii. Sprawia ona, iż w ich kierunku krążą nasze spojrzenia oraz myśli. Osobliwość może być podzielana przez wielu, chociaż zazwyczaj jest osobista. Nie ma sposobu, aby ją zmierzyć lub przyszpilić. Może wydawać się, iż osobliwość czasem majaczy w dialogu słów i obrazów, że jest to sytuacja, gdzie przedmiot uzyskuje podmiotowość oraz zaczyna rozmowę z oglądającym.\nZdjęcia, które są ze zbiorów krakowskiego Muzeum Fotografii wybrane, a także z kolekcji prywatnych Wojciecha Nowickiego i Jacka Dehnela są crème de la crème fotografii niewytłumaczalnych, zrobionych nie wiadomo w jakim celu, nawet zrobionych źle. W większości są to dzieła błędu oraz przypadku, które należy traktować w fotografii z respektem.\nAutorzy tej wystawy nie są skupieni na zagadnieniach tradycyjnych preegzystencji ludzi zarejestrowanych, sytuacji, przedmiotów. Zachęcają, aby zaangażować wyobraźnię oraz potraktować zdjęcia jako nowe, otwarte, autonomiczne światy. Pozwalają nie trzymać się głównych faktów oraz mówić głośno o skojarzeniach natrętnych, także o tych z kosmosu.\nKuratorami wystawy są: Marta Miskowiec i Bartosz Flak. Koordynatorem wystawy jest Bartosz Flak, natomiast aranżacją zajęła się Ewa Satalecka. Publikacja oraz wystawa zaprojektowane zostały przy współpracy studentów z Japońsko-Polskiej Akademii Komputerowych Technik.\nZatem zapraszamy Państwa serdecznie już 29 września 2017 roku, od godziny 18:00, do krakowskiego Muzeum Historii Fotografii im. W. Rzewuskiego, które znajduje się przy ulicy Józefitów 16. Wstęp na wydarzenie jest bezpłatny.


Przez 20 lat działalności Spinnin’ Records urosło do rangi kultowej wytwórni, mającej kolosalny wpływ na formę światowego EDMu. Nieraz swoje numery wydawali tam Polacy – między innymi Sikdope, DBL, LOUD ABOUT US czy Marta Gałuszewska. Teraz do tego naprawdę szerokiego grona dołączają panowie z duetu DJ Kuba & Neitan, którzy postanowili spróbować swoich sił w zupełnie innym stylu.\nMotyw rodem z afterparty Sunrise…\nZdobywcy siódmego miejsca w rankingu Polish DJs Chart wzięli na tapet kultowy motyw, dobrze znany fanom klimatów rodem z afterparty Sunrise Festival. Chodzi tu o “Moonlight Party”, które w 2005 roku wylansował brytyjski producent działający pod pseudonimem Fonzerelli. Na potrzeby singla powstał nowy wokal, zaś sam oryginał został dostosowany do obecnych trendów – i tak oto powstało “Sunrise (Moonlight Party)”.\nJak zdradził nam Kuba Wroński, 1/2 duetu DJ Kuba & Neitan, kawałek udało się domknąć i zakontraktować w iście sprinterskim tempie.\nW sumie to był to chyba jeden z najszybciej zrobionych przez nas numerów, bo wszystko fajnie się tutaj zgrywało. Najpierw był podkład, później bardzo szybko znaleźliśmy wokalistkę, która fajnie to nagrała i w ciągu trzech tygodni był numer. Później wysłaliśmy dema – label, który odpisał nam na to, to było Spinnin. Odpisali w sumie po godzinie i zaproponowali premierę za trzy tygodnie.\nFajnie, że się w końcu udało, bo do Spinnin’ wysyłaliśmy dema chyba od 12 lat – także bardzo długo nam to zajęło, ale w końcu nam się udało.\nKuba Wroński (1/2 DJ Kuba & Neitan)\n…w zupełnie nowym sosie\nWcześniej wspomnieliśmy o zupełnie innym stylu chłopaków. I istotnie, najnowsza ich propozycja zachowana jest w klimatach brazillian bassu, lub – jak kto woli – slap house‘u. W ostatnich miesiącach te brzmienia stały się niezwykle popularne w rozgłośniach radiowych i na platformach streamingowych. I to właśnie tam w głównej mierze kierowany jest najnowszy track od Kuby i Adriana. Jeśli są na sali malkontenci, którzy nie są fanami takich brzmień, to uspokajamy – będzie VIP Mix w mocniejszych klimatach.\nVIP Mix będzie – wiadomo – klubowy, mocniejszy… To jest radiówa, to co teraz puszczamy – a VIP Mix będzie miał za zadanie już zrobić robotę w klubach, jak tylko one zostaną otwarte. Na razie nie ma sensu go wydawać, jeszcze nie jest w ogóle nawet gotowy w stu procentach.\nJuż wkrótce collab DJ Kuba & Neitan x Adam de Great\nTo nie koniec niespodzianek ze strony łódzkiego duo. Już wkrótce będziemy świadkami ich powrotu do Future House Music – i będzie to jednocześnie debiut kolejnego Polaka w tym labelu.\nMieliśmy przyjemność usłyszeć obszerny fragment tego tracka i już teraz wiemy, że jest na co czekać. Tymczasem polecamy uwadze najnowszy numer duetu DJ Kuba & Neitan – “Sunrise (Moonlight Party)” odsłuchacie poniżej.\nTags #2020 #brazillian bass #DJ Kuba & NEITAN #EDM #fonzerelli #moonlight party #News #premiera #slap house #spinnin' records


Urodzony w 1986, artysta dla którego każda forma jest dziełem sztuki, absolwent Wydziału Rzeźby i Działań Przestrzennych Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu (rok 2011). Jego dyplom został wyróżniony w konkursie im. Marii Dokowicz na najlepsze dyplomy.\nUczestnik licznych wystaw w kraju i za granicą (Japonia, Włochy, Słowenia, Austria). Autor stałych instalacji w przestrzeni publicznej w Poznaniu (Ogród Botaniczny UAM oraz nad j.Strzeszyńskim) w Japonii (Tokio – Fukudenkai) oraz w Słowenii (Ptuj). Design traktuje jako formę estetyczną i użytkową, jednak nie koniecznie pozbawioną ukrytej refleksji nad otaczającym nas światem.\nPosiada wszechstronną wiedzę z zakresu obróbki drewna i materiałów drewnopochodnych, odlewów aluminiowych oraz obróbki stali. W projektach meblarskich pracuje głównie w drewnie i sklejce, często wykorzystując projektowanie generatywne, techniki CAD i CNC w połączeniu z rzemiosłem rzeźbiarskim.\nPrzywiązuje szczególną wagę do tego, aby jego projekty wyróżniały się wyjątkową estetyką przy zachowaniu dużej funkcjonalności.\nList of products by artist Cyryl Zakrzewski\nArtist Cyryl Zakrzewski


Swetry świąteczne męskie - myBaze.com\nmyBaze / Odzież / Odzież męska / Swetry męskie / swetry świąteczne męskie - Kolekcja zima 2019\nTanio swetry świąteczne męskie – promocje i wyprzedaże\nSwetry męskie są idealnym elementem garderoby zarówno na co dzień, jak i na eleganckie wyjścia. Swetry dla mężczyzn można nosić na różne sposoby – w wersji eleganckiej czy casualowej na co dzień. Męskie swetry wkładane przez głowę można założyć na klasyczny T-shirt – w wersji codziennej – lub na koszulę, gdy zależy nam na bardziej oficjalnym wyglądzie. Sporą popularnością wśród panów cieszą się także kardigany, swetry świąteczne męskie oraz grube, rozpinane swetry męskie wełniane. Z powodzeniem zastąpią marynarki czy kurtki. Decydując się na konkretny model swetra, warto zwrócić uwagę przede wszystkim na jego skład. Te wykonane z wełny czy kaszmiru są nieco droższe, ale za to posłużą nam przez długi czas i skutecznie ochronią przed mrozem. Obecnie mamy ogromny wybór swetrów męskich, w tym np. swetry świąteczne męskie. Na formalne okazje odpowiednie będą te w jednolitym kolorze, natomiast swetry świąteczne męskie to element stylizacji na co dzień.\nswetry męskie ze sklepu answear.com swetry męskie z kołnierzem typu troyer swetry męskie ze stójką swetry męskie marki top secret swetry męskie ze sklepu mall.pl swetry męskie ze sklepu spartoo pl swetry męskie z dekoltem w serek swetry męskie dekolt w kształcie v brązowe swetry męskie swetry męskie marki recman


Zaangażowanie społeczne - Tax Consilium Sp z o.o.\nW Tax Consilium kierujemy się przekonaniem, że każdy podmiot gospodarczy, firma, organizacja\ni instytucja jest odpowiedzialna za rozwój społeczeństwa i środowiska, w jakim funkcjonuje.\nMisją Tax Consilium – od początku naszego istnienia jest upowszechnianie edukacji ekonomicznej wśród osób z branży księgowej, przedsiębiorców i ludzi młodych. Rozwijanie polskiej gospodarki, potencjału konkretnych firm i osób jest zadaniem, jakiego podejmujemy się każdego dnia. Oprócz działalności biznesowej prowadzimy działalność charytatywną.\nOrganizujemy bezpłatne warsztaty przedsiębiorczości dla MŁODYCH REKINÓW BIZNESU,\nwspółpracujemy z organizacjami pożytku publicznego,\njako partner bierzemy udział w projektach dla dzieci, młodzieży i dorosłych\nm.in. organizowanych przez Stowarzyszenie Wiosna. Rokrocznie organizujemy akcję „Warto pomagać”.\nWszystkich zainteresowanych obszarem rachunkowości i finansów raz w roku zapraszamy na darmowe konsultacje.\nOd 2016 r. jesteśmy również Partnerem Światowego Tygodnia Przedsiębiorczości w Małopolsce.\nW 2017 r. objęliśmy patronat medialny nad Forum Rynków Kapitałowych\noraz Law School on International Tax Law\norganizowanym przez Europejskie Stowarzyszenie Studentów Prawa ELSA Poland.\nRozwijamy polską przedsiębiorczość\nBierzemy udział w konferencjach, prelekcjach, spotkaniach branżowych i festiwalach edukacyjnych. W charakterze konsultantów jesteśmy zapraszani do udziału w spotkaniach z instytucjami szkoleniowymi. Opracowujemy i upowszechniamy nowatorskie rozwiązania programowo-metodyczne oraz organizacyjne, wytyczając tym samym standardy panujące na małopolskim rynku szkoleń finansowo-księgowych.\nUpowszechniamy wiedzę ekonomiczną\nJesteśmy partnerem merytorycznym w zakresie rachunkowości oraz kadr i płac\nczasopisma „Controlling i Rachunkowość Zarządcza”.\nCyklicznie przygotowujemy artykuły merytoryczne i porady, które upowszechniamy na portalach branżowych i edukacyjnych (m.in. nf.pl, szkolenia.com, karierawfinanasach.pl, szkolenia24h.pl, myskills.pl).\nRelacje z naszej bieżącej działalności znajdziesz na naszym blogu.


Ma być szybciej i bezpieczniej. Trwają prace remontowe na kolei - eNowiny.pl\n06.08.2021, 10:28 Robert Lewandowski Rybnik Artykuł przeczytasz w około 1 min 50 sek\nPewniejsze podróże koleją w regionie mają zapewnić prace na linii między Rydułtowami a Suminą. Wysokowydajna maszyna PUN wymieniła tor. Zmieniana jest sieć trakcyjna. PKP zapowiada, że bezpieczniej będzie na przejazdach kolejowo-drogowych. Wartość inwestycji PKP Polskich Linii Kolejowych S.A. to prawie 26 mln zł ze środków budżetowych.\nPKP Polskie Linie Kolejowe S.A. prowadzą prace, których efektem mają być sprawniejsze i bardziej przewidywalne podróże na linii Rydułtowy – Sumina na trasie pociągów m.in. Rybnik – Racibórz.\nNa objętej robotami trasie między Rydułtowami a Suminą pracował specjalny pociąg techniczny (PUN), który wymienił 6,5 km toru. Wysokowydajna maszyna do potokowej wymiany nawierzchni torowej o długości ponad pół kilometra, to „zestaw urządzeń”, m.in. suwnic do transportu starych i nowych podkładów oraz dźwignic, które zabierają stare szyny i układają nowe. PKP zapewnia, że prace z udziałem maszyny wykonywane są szybciej.\n- Będzie też bezpieczniej na 4 przejazdach kolejowo-drogowych między Rydułtowami a Suminą. Dwa przejazdy (przy ul. Sportowej w Suminie oraz przy ul. Pogwizdowskiej w gminie Gaszowice) zyskają dodatkowe zabezpieczenia – sygnalizację świetlną i dźwiękową. Migające czerwone światło będzie dodatkową informacją dla kierowców, że muszą się zatrzymać. Pozostałe przejazdy będą mieć nowe urządzenia – przejazd przy ul. Dworcowej w Suminie nowe rogatki, a przy ul. Kolejowej w Łukowie nową sygnalizację - informuje Katarzyna Głowacka z zespołu prasowego PKP Polskie Linie Kolejowe S.A.\nDzięki przeprowadzonym pracom pociągi pasażerskie mają przyspieszyć z 80 do 120 km/h. Składy towarowe będą mogły jeździć z prędkością do 120 km/h. Pociągi sprawniej przewiozą towary.\nPrace realizowane są przez Pomorskie Przedsiębiorstwo Mechaniczno - Torowe Sp. z o.o. na zlecenie PKP Polskich Linii Kolejowych S.A. w ramach zadania: „Rewitalizacja linii kolejowej nr 140 Katowice Ligota – Nędza tor nr 1 w km 51,135 – 57,764 wraz z robotami towarzyszącymi”. Wartość prac to prawie 26 mln zł netto ze środków budżetowych. Zakończenie planowane jest w IV kwartale 2021 roku.\nŹródło: Materiały prasowe PKP.


Sieć Empik wypowie umowy ponad 40 galeriom handlowym. Firma stawia na e-commerce - Wiadomości Handlowe\nSieć Empik wypowie umowy ponad 40 galeriom handlowym. Firma stawia na e-commerce\nSklep sieci Empik (Empik)\nKatolicki kraj 02.05.2020\nCiekawy sposób na współpracę.\n@Adams, nie im tylko WSZYSTKIM. Więksi wesprzą mniejszych- osiągną swoje. Mniejsi wesprzą większych- dstaną mniej ale też swoje. Mam 4 sklepy u różnych wynajmujących i nawet nie myślę płacić tyle ile dotychczas. Wstrzymałem wszystkie polecenia zapłaty. Moi sąsiedzi wysłali wypowiedzenia, ja też zlikwiduję nierentowny sklep. Chcą mnie zatrzymać to niech teraz ustąpią. 15 lat przepłacałem. Mam w E.., A..., U... i idę na wojnę z wynajmującymi, choć mam tylko 4 sklepy. Wiem, że może nie wygram ale nie zniszczą mnie\nCiekawie się robi, taką samą akcję zrobiło LPP. Galerie będą musiały szukać porozumienia i obniżyć im czynsz