SVE Yenko/SC Silverado - ponad 850-konny nieszablonowy pickup\nSVE Yenko/SC Silverado – ponad 850-konny nieszablonowy pickup\nPo wrześniowej modernizacji Chevroleta Silverado było jasne, że pojawienie się jego topowej, podrasowanej przez SVE wersji jest tylko kwestią czasu. Minął raptem miesiąc, a Amerykanie już przedstawili odświeżone SVE Yenko/SC Silverado i to od razu w dwóch wariantach. Oba są ściśle limitowane i oba równie emocjonujące.\nW ubiegłym roku opisywaliśmy SVE Yenko/SC Silverado na bazie ówczesnej wersji amerykańskiego pickupa. Już wtedy samochód rozwijał 800 KM i 976 Nm, czyli aż o 380 KM więcej od odmiany seryjnej. Oczywiście nie zapomniano też o modyfikacjach wizualnych i zawieszenia. Teraz, czyli zaledwie miesiąc po debiucie zmodernizowanego Chevroleta Silverado, specjalny dział SVE zajmujący się tuningiem Chevroletów i GMC (skrót od Specialty Vehicle Engineering) przedstawił odnowione SVE Yenko/SC Silverado. W końcu już rok temu Amerykanie zapowiedzieli, że to nie wszystko, na co ich stać… Tak też się stało.\nSVE Yenko Silverado - 800-konny miks szaleństwa i rozsądku\nTym razem Specialty Vehicle Engineering powraca nie z jednym, a z dwoma nowymi SVE Yenko/SC Silverado na rok modelowy 2022. Pierwszy z nich, a więc Yenko/SC Silverado otrzyma bardziej uliczny wygląd oraz obniżone zawieszenie, zaś drugi w postaci Yenko /SC Silverado Off-Road dla odmiany podniesione zawieszenie oraz więcej akcentów terenowych. Oba warianty powstaną w ściśle limitowanej liczbie 50 egzemplarzy, co oznacza, że łącznie powstanie raptem 100 sztuk SVE Yenko/SC Silverado.\nSVE Yenko/SC Silverado – pickup dla lubiących poszaleć\nOba samochody wyposażono w doładowany kompresorem silnik V8 o pojemności 6.2 litra, rozwijający aż 862 KM oraz 1084 Nm. Jednostka otrzymała kute aluminiowe tłoki, kuty skręcony stalowy wał korbowy oraz głowice cylindrów z portami CNC. Zastosowano też niestandardowe głowice ze stali nierdzewnej oraz układy dolotowy i wydechowy o wysokim przepływie. Wzmocniono też 8-stopniową automatyczną skrzynię biegów, aby wytrzymała potężny moment obrotowy generowany przez jednostkę.\nYenko/SC Silverado Off-Road otrzymało o 10,2 cm wyższy prześwit, który uzyskano za pomocą zestawu podnoszącego BDS oraz nowe amortyzatory Fox. Zastosowano też wytrzymały tylny stabilizator oraz nowe drążki trakcyjne, a także terenowe opony Nitto Ridge Grappler z 20-calowymi felgami.\nSVE Yenko/SC Silverado Off-Road\nW przypadku SVE Yenko/SC Silverado Lowered zastosowano sportowo zestrojone zawieszenie z amortyzatorami Fox oraz sprężynami obniżającymi. Także w i tym przypadku pojawiły się wytrzymały tylny stabilizator oraz nowe drążki trakcyjne. Auto porusza się natomiast na szosowych oponach Nitto NT420V z 22-calowymi felgami. Prześwit obniżono o 5,1 cm z przodu oraz 12,7 cm z tyłu.\nSVE Yenko/SC Silverado Lowered\nDostępny w dwóch wersjach o totalnie różnych charakterach\nSVE Yenko/SC Silverado w obu odmianach wyróżnia się pakietem wizualnym, niestandardowym grillem oraz zmodyfikowanym przednim pasem. Ponadto SVE oferuje szereg opcji umożliwiających dalszą personalizację pojazdu. Producent zróżnicował jednak oba warianty pod względem wizualnym. Yenko/SC Silverado otrzymało boczne paski ozdobne, podczas gdy wersja Off-Road posiada agresywną grafikę tylnego panelu oraz unikalne koła. Oba pickupy mają niestandardowe mają niestandardowe emblematy na masce i klapie bagażnika.\nW kabinie SVE oferuje unikalny pakiet wykończenia siedzeń, który występuje z jedną z siedmiu kolorowych wstawek. Nabywcy mogą również wybrać kolor szwów kontrastujących. Na zagłówkach wyhaftowano logo SC, a na oparciach siedzeń napisy Yenko.\nSVE Yenko/SC Silverado Off-Road występuje zarówno z pojedynczą, jak i podwójną kabiną. Z kolei obniżony wariant Lowered oferowany jest z podwójną kabiną. Oba pojazdy można zamówić z krótką lub standardową paką. Gwarancja na samochody wynosi 3 lata lub 36 000 mil (około 58 000 km).\nPowiązane tematy:ChevroletChevrolet SilveradoMotoHighSVESVE Yenko Silverado\nStrona główna » Samochody » Fascynacje » SVE Yenko/SC Silverado – ponad 850-konny nieszablonowy pickup


Srebrna bransoletka z łańcuszka z kotkiem - Mokobelle\nMokobelle > Biżuteria > Inne bransoletki > Srebrna bransoletka łańcuszek z kotkiem i turkusowym chwościkiem\nBordowy Błękitny Czarny Fioletowy Fuksja Kremowy Pudrowy róż Szafirowy Szary\nSrebrna bransoletka łańcuszek z głową kotka, turkusem i turkusowym chwościkiem. Zapinana na karabińczyk, przy zapięciu zawieszka Mokobelle.\nIstnieje możliwość zmiany koloru chwościka. Kamień przy łańcuszku będzie dopasowany kolorystycznie.\nKupując tę bransoletkę, pomagasz nam zebrać środki na pomoc bezdomnym psom i kotom. 60% dochodu z akcji przekażemy m. in.Fundacji Pomocy Hovawartom "HovaWarty", Fundacji 'Ocalmy od Zapomnienia' Szydłowiec, Stowarzyszeniu VOX Animalium, Stowarzyszeniu DogRescue\nBransoletka z onyksów z pieskiem


News: Punkt w Elblągu - StalStalowaWola.pl - Oficjalna strona kibiców Stalówki\nNapisał: doktor. Dnia 2017-09-03r 20:40\nW niedzielne popołudnie Stalówka rozgrywała ostatni mecz 7. kolejki. W Elblągu, na trudnym terenie, udało się zdobyć jeden punkt. Mecz zakończył się remisem 2:2 (1:2).\nNajpierw pięknym strzałem z rzutu wolnego popisał się Bartosz Sobotka. Nowy nabytek zielono-czarnych przymierzył z około 28 metrów, piłka odbiła się od murawy, słupka i wpadła do siatki Olimpii. Miejscowi wyrównali kilkanaście minut później. Piotr Kurbiel pokonał Mikołaja Brylewskiego. Dla 19-latka był to debiut w barwach Stali, a na murawie pojawił się ze względu na przykry uraz odniesiony przez Doriana Frątczaka.\nTuż przed przerwą nasza drużyna świetnie wykonała rzut rożny, a Adrian Gębalski pokonał głową bramkarza Olimpii, Wojciecha Daniela. Choć też w tej sytuacji Michał Kiełtyka dotknął futbolówkę, która zaskoczyła golkipera jego drużyny. W 85 minucie Damian Szuprytowski dał Olimpii jeden punkt. Warto dodać, że mecz toczył się na trudnej nawierzchni. Miejscami zalegały spore ilości wody.\n1:2 - Adrian Gębalski 43'\nOlimpia: Daniel - Kiełtyka, Wenger, Lewandowski, Kop-Ostrowski, Bojas, Rozumowski, Ressel (76' Danowski), Stępień (58' Szuprytowski), Lisiecki (69' Szmydt), Kurbiel (67' Kołosow).\nStal: Frątczak (25' Brylewski) - Janiszewski, Jarosz (63' Waszkiewicz), Zalepa, Sobotka, Stąporski, Stelmach, Bukowiec, Hirśkyj, Trubeha, Gębalski (74' Łętocha).\nŻółta kartka: Stępień (Olimpia).


Lipiec 23 2019 15:24:24\nRozdział szósty: Ładny uśmiech Biebera\nBiałecki często miał wrażenie, że całe życie wali mu się na łeb na szyję. To uczucie nie było dla niego nowe, w końcu wiele już zdążył przeżyć i, jak uważał, właśnie to ukształtowało jego zacięty charakter. Tym razem jednak sprawa miała się trochę inaczej, bo to nie jego życie się pieprzyło, tylko jakiemuś małemu chłopcu, którego nawet nie znał. Ten chłopiec teoretycznie nie powinien go nawet obchodzić, ale... Ale Aleks, mimo że myślał o swoim sercu jako o twardej bryle lodu, nie potrafił zapomnieć o tym dziecku. O swoim bracie, którego życie z góry zostało skazane na porażkę.\nPozwolił więc Krzysztofowi działać. Nie powiedział mu może tego wprost, ale milczeniem wyraził na wszystko zgodę, sam nie będąc do końca pewny, w co takiego się wpakowuje.\nTo wszystko tak go wymęczało, że nawet na próbach nie miał siły sprzeczać się z Jasiem, co zauważyli wszyscy, nawet Adam. Na jednym ich spotkaniu zapytał Aleksa, co się dzieje.\n– Nic – odpowiedział mu wtedy, ani myśląc wdawać się w szczegóły swojego popieprzonego życia.\nListopad dobiegł końca, nastał grudzień. Święta zbliżały się wielkimi krokami, a jemu nawet nie chciało się o nich myśleć, nienawidził tego okresu, bo zawsze spędzał go sam. W tym roku planował albo się upić, albo ujarać, też dobre wyjście, myślał, gdy po jednej z prób zapinał futerał swojej gitary.\n– Ej, a może jakaś impreza integracyjna? – odezwał się nagle Remek.\n– Nie czuję potrzeby integracji – odpowiedział mu Aleks, ale już bez tej swojej typowej złośliwości w głosie. Nie miał na to siły.\n– Ale potrzebę picia każdy chyba ma – mruknął dotąd milczący Jasiek i zerknął na Aleksandra w sposób jasno mówiący, że i on nie pozostawał ślepy; też zauważył tę nagłą zmianę w zachowaniu Białeckiego.\n– W sumie też bym się odchamił – powiedział Adam, na co Aleks aż uniósł brwi. Nie wierzył. Chyba wszyscy się zmówili, pomyślał. Po chwili jednak uśmiechnął się pod nosem, zdając sobie sprawę, że czasem dobrze mieć takich znajomych, którym nie musiał się ze wszystkiego zwierzać, ale którzy zawsze byli gotowi pomóc.\n– Mogę w weekend coś zorganizować u mnie – rzucił jeszcze pomysłem Remek. – Ściągniemy ludzi, zrobi się domówkę. Rodziców i tak nie będzie – dodał, wzruszywszy ramionami.\n– Idealnie – skomentował Adam, zgadzając się kiwnięciem głowy.\n– Czyli jesteśmy umówieni. – Jasiek przerzucił sobie futerał gitary przez ramię. – To co, podwieźć cię do miasta? – zwrócił się do Aleksa jakby nigdy nic. Jakby to pytanie było już całkiem naturalne, bo przecież tak często odwoził go do centrum. Białecki zdał sobie nagle sprawę, że Właściwie robił to prawie po każdej próbie.\n– Nie – odpowiedział, doskonale wiedząc, że w tym momencie Remek nie może oderwać od nich zdziwionego wzroku. W końcu rozmawiali ze sobą tak normalnie, jakby byli parą starych kumpli. Aleks nie miał dzisiaj ochoty na darcie kotów i tak miał już poszarpane nerwy, po co miał sobie je dodatkowo strzępić na jakimś dzieciaku? – Dzisiaj nie jadę w stronę centrum – wyjaśnił. Zazwyczaj po próbach jechał do Krzysztofa, dzisiaj jednak nie miał najmniejszej ochoty na widzenie się z tym facetem. Chciał po prostu pobyć sam w swojej zagraconej kawalerce ze szczurami u boku, potrzebował takiego spokojnego wieczoru na wyciszenie się. Odrzucił nawet propozycję kolejnego spotkania z Maciejem, nie miał na to po prostu siły, aż sam się nie poznawał, w końcu jeszcze niedawno zachowywał się jak zakochany nastolatek.\n– Spoko – odpowiedział Jaś i Aleks już miał ruszyć do wyjścia, wcześniej owijając się po sam nos grubym, czerwonym szalem w drobną kratę, gdy Janek dodał: – Podrzucę cię gdzie chcesz. Mi nie robi i tak nigdzie się dzisiaj nie spieszę. – Zamarł. Aż odwrócił się w jego stronę, wpatrując się w jego delikatną twarz przez dłuższą chwilę. Nie zauważył lekkiego uśmiechu na twarzy Adama, który obserwował ich w milczeniu. Aleks, prawdopodobnie gdyby zauważył to delikatne wykrzywienie ust u kolegi, nigdy już nie wyszedłby z szoku i uznałby, że to jakiś spisek. Naburmuszony przez całe życie Jaś jest miły, a nieprzejawiający uczuć Adam się uśmiecha?\n– Spadam już. Do piątku, ustalimy co z imprezą – powiedział perkusista, naciągnął na głowę kaptur, po czym wyszedł z garażu.\n– Dobra – powiedział ostrożnie Aleks, jakby wciąż się bojąc, że Jaś go nabiera. – Skoro chcesz. – Wzruszył ramionami, chcąc ukryć swoje wcześniejsze zakłopotanie. Widział, jak Bieber przewrócił oczami, po czym dopiął swój czarny płaszcz i ruszył do wyjścia z garażu.\n– Na razie – rzucił do Remka, który jeszcze porządkował sprzęty.\n– Cześć, cześć – odpowiedział im, udając, że jest zajęty odłączaniem pieca, jednak jego wzrok śledził ich do samych drzwi.\nMroźne grudniowe powietrze buchnęło im w policzki, na co Aleks aż zadrżał. Nie przepadał za zimnem, zdecydowanie bardziej wolał ciepłą wiosnę, która, jak dla niego, mogłaby trwać przez cały rok. Nie czuł potrzeby następowania po sobie innych pór roku. Skulił się i wsunął dłonie w kieszenie, bo oczywiście, nie miał rękawiczek. Każdej zimy obiecał sobie, że w końcu sobie je kupić, ale jakoś nigdy o tym nie pamiętał i zawsze przez to jego ręce cierpiały.\n– To gdzie cię dokładnie podrzucić? – zapytał Janek, wyłączając alarm samochodu. Aleks spojrzał na wóz z zastanowieniem, a następnie przeniósł wzrok na Jasia wrzucającego do kufra pojazdu swój futerał z gitarą.\n– Niedaleko dworca autobusowego – odpowiedział mu, po czym wsiadł do auta i ze zdziwieniem zauważył, że czuł się całkowicie naturalnie, gdy siedział w beemce znienawidzonego przez siebie Jasia. Zupełnie, jakby ten chłopak nie wkurzał go na prawie każdej próbie i jakby między nimi nie było żadnego otwartego konfliktu. Ale... czy Janek też nie zachowywał się inaczej? – Wiesz, nie musisz mnie podwozić – powiedział, gdy chłopak odpalał silnik. – Nie musisz też udawać przed Remkiem, że mnie lubisz, czy coś – mruknął, bo czuł, że to właśnie w tym leży problem. Może Remigiusz coś mu powiedział? – Nie mam na to siły, serio – dodał i przeczesał włosy. – A takie udawanie jest męczące.\n– Niczego nie udaję przed Remkiem – odparł spokojnym tonem Jaś i wyjechał na ulicę. – Mówiłem, że mogę cię podrzucić, to znaczy że mogę. Uwierz, gdybym nie miał czasu, zostawiłbym cię na tym mrozie i nie przejął się nawet, gdyby odmroziło ci palce u stóp – rzucił, powodując, że w głowie Aleksa pojawił się jeszcze większy mętlik. W ogóle nie rozumiał tego dzieciaka, ale, czy nie właśnie taka była ta dzisiejsza młodzież? Chyba powoli zaczynał rozumieć te wszystkie starsze babcie psioczące na nastolatków.\nPrzez chwilę siedzieli w milczeniu. Białecki nie miał pojęcia, co mógłby odpowiedzieć Jankowi, więc nie powiedział nic, tylko śledził (z niemałym podziwem, to niestety musiał przyznać) jazdę chłopaka. Już wcześniej zauważył, że Jaś był naprawdę dobrym kierowcą, sprawnie manewrował pomiędzy innymi samochodami, nie bał się wyprzedzać, a i na ruchliwe ronda wjeżdżał z pewnością, jakiej pozazdrościliby mu starzy kierowcy. Aleks ze wstydem musiał przed sobą przyznać, że on tak prowadzić nie potrafił. Właściwie, to jego przygoda z samochodami skończyła się gdy zdał prawo jazdy. Później miał już niewiele okazji do siadania za kółkiem, czasem tylko Krzysztof oddawał mu stery swojego audi, ale i to nie zdarzało się często. Białecki panicznie bał się prowadzić to auto, było zbyt drogie.\n– Musisz skupić się bardziej na grze – odezwał się w pewnym momencie Jaś, gdy już prawie dojeżdżali. – Jesteś cholernie roztrzepany – skrytykował go, czego Aleks w tamtej chwili w ogóle się nie spodziewał. Jeszcze chwilę temu był taki słodki i milutki. – Dzisiaj grałeś jeszcze bardziej nieczysto niż zawsze. Spieszyłeś się, kiedy trzeba było zwolnić i zwalniałeś w szybkich momentach. Ja wiem, Białecki, że czasem ciężko ci się myśli, ale raz mógłbyś pokazać, że wcale nie jesteś takim nieudacznikiem – obrażał go dalej, nic sobie nie robiąc z coraz bardziej niezadowolonego i pałającego nienawiścią wyrazu twarzy Aleksa.\n– A ty, niby, kurwa, co? – wysyczał. – Paniczątko się znalazło, myślisz, że sam jesteś taki idealny? – warczał, zaciskając dłoń w pięść. Miał ochotę wbić temu zarozumialcowi ją w twarz i nie patrzeć nawet na to, że przez to mogłoby być zagrożone jego życie, w końcu Jaś prowadził.\nI wtedy stało się coś, czego Aleks by się nie spodziewał. Jaś uśmiechnął się pod nosem, a po chwili zaśmiał się też cicho.\n– No – skomentował. – Wreszcie, bo już myślałem, że ktoś cię podmienił – powiedział i posłał Białeckiemu takie spojrzenie, że aż go wcisnęło w fotel. Nawet w ciemności, jego ładne duże niebieskie oczy błyszczały wesoło, zupełnie jakby potrzebował tego aleksowego wybuchu do dalszego normalnego funkcjonowania.\n– Idiota – tylko tak Aleks w tamtej chwili mógł mu się odgryźć, bo mimowolnie sam uśmiechnął się pod nosem, za co zaraz się znienawidził. Musiał jednak przyznać, że to było całkiem... miłe? Nie spodziewałby się, że Jaś będzie przejmować się jego stanem emocjonalnym. W końcu każdy normalny by go zignorował i cieszył się chwilą spokoju, a nie sam, jak ostatni samobójca, doprowadzał do ich konfrontacji. Może Jaś był masochistą? – zastanowił się, nawet nie zauważając, że ten niepozorny chłopak, którego tak nienawidził, odciągnął jego myśli od sprawy brata.\nPożegnali się w swoim starym stylu, czyli bez zbędnych uprzejmości, z kilkoma gorzkimi słowami.\n– Następnym razem weź się w garść – warknął Jaś.\n– Lepiej sam się ogarnij, nim zaczniesz ogarniać innych – odpowiedział mu Aleks, nie mając zamiaru odpuszczać.\n– Jak zwykle mocny w gębie – prychnął, kiedy Aleks otwierał drzwi.\n– Jak zwykle wyżej srasz niż dupę masz – odparował, zdając sobie sprawę, że użył dość żałosnej riposty, ale w tamtej chwili wcale nie miał sobie tego za złe. Miał ochotę się zaśmiać.\n– Ostro – skomentował Jaś i nagle sam wybuchnął śmiechem. – Spieprzaj już, bo zimno mi do samochodu wpuszczasz. – Białecki zerknął na niego i w jednej, nie do końca kontrolowanej myśli stwierdził, że ta żałosna podróbka Biebera naprawdę ładnie wyglądała z uśmiechem.\n– Cześć – rzucił do wnętrza wozu, nie wiedząc, że sam się uśmiechał. Trzasnął drzwiami, a beemka odjechała, po czym skręciła w boczną uliczkę. Nim to jednak zrobiła, Alkowi mignął przed oczami rozbawiony wyraz twarzy Jasia.\nOd pewnego czasu jeszcze bardziej znienawidził spędzanie czasu z Krzysztofem u boku. Towarzystwo mężczyzny stało się dla niego wprost nie do zniesienia, gdyby tylko mógł, wstałby, cisnął puszką piwa na stół, odwrócił się i wyszedł, nie zapomniawszy trzasnąć drzwiami.\nAle tego nie zrobił. Potrzebował Krzycha, musiał się go trzymać, czy chciał, czy nie.\nA dlaczego nagle siedzenie w tym apartamencie stało się tak nieznośne? Zaczęło się chyba od tego nieprzyjemnego wyznania, na które zebrało się kiedyś Aleksowi przed Krzysztofem. Miał teraz wrażenie, jakby mężczyzna wiedział o nim dosłownie wszystko, jakby przez to, że powiedział mu o swojej przeszłości, jego kochanek zaczął go inaczej traktować. I może faktycznie tak było... a może Aleksowi tylko się zdawało, ale gdyby mógł coś zmienić, nigdy by się przed nim tak nie zwierzył. Bo teraz, każde ich spotkanie związane było z postacią jego młodszego brata. Krzysztof mówił, co mogliby zrobić, by jakoś pomóc temu chłopcu, a on tylko słuchał. Kiwał głową, słuchał i z chwili na chwilę denerwował się coraz bardziej.\nTo przez Krzycha ma tak spieprzony humor. Zdecydowanie przez Krzycha. W końcu Białecki już taki był, że każdego musiał czymś obarczyć, byleby nie winić siebie.\n– Jesteś jakiś poirytowany ostatnio – zauważył w pewnym momencie, gdy Aleks od piętnastu minut uporczywie milczał, nie odpowiadając na jego pytania. Ale, cholera, jego wina, że musiał zacisnąć zęby, bo w innym wypadku jego usta opuściło by coś, czego już po chwili zacząłby żałować?\n– Wydaje ci się – odpowiedział mu wreszcie i żeby nie musieć kontynuować tej głupiej rozmowy, pociągnął łyka piwa z puszki, po czym wstał. Ściągnął z siebie swój czarny T-shirt z białymi napisami, wbił spojrzenie w Krzysztofa. – Chce mi się pieprzyć – oznajmił takim tonem, jakby właśnie powiedział, że na zewnątrz jest zimno.\n– Teraz, myślałem, że...? – Że co myślałeś, ty stary, niedołężny pedale? Że dalej będziemy gadać o moim bracie? O sądach? Kuratorach? Że mam ochotę się zastanawiać nad procesem sądowym? Jeszcze raz spotkać moich rodziców? A może, że chcę poznać swojego brata? Bo przecież powinienem, prawa? Przecież to mi powtarzasz od godziny, wałkujesz od nowa i nowa, a ja chcę po prostu zapomnieć. Sprawiasz, że czuję się jeszcze bardziej winny, wmuszasz we mnie tę winę – wyrzucał sobie w myślach i już prawie był gotów mu to wszystko powiedzieć. Nic takiego jednak nie zrobił, pohamował się w ostatniej chwili, czasem niektóre rzeczy lepiej było przemilczeć. I tak też zrobił w tamtym momencie, bez słowa zabrał się za rozpinanie rozporka.\n– Będziesz tak siedział, czy mnie w końcu zerżniesz?\nSobota nadeszła szybciej niż by się spodziewał. Na szczęście dni mu się wcale nie dłużyły, przez cały czas starał się coś robić, nie siedzieć bezczynnie i nie pozwolić sobie na zbędne rozmyślenia. Najgorzej jednak było w nocy. Wciąż miał problemy z zaśnięciem, nawet proszki nie pomagały. W takich momentach sięgał więc po gitarę i cicho sobie na niej brzdąkał, skupiając na muzyce całą swoją uwagę, przez co następnego dnia był nie do życia.\nAle ta sobota była mu potrzebna, nie mógł zaprzeczyć. Wyczekiwał jej, alkohol może i nie leczył, ani nie rozwiązywał problemów, ale w połączeniu z dobrym towarzystwem potrafił zdziałać cuda.\nRemek, tak jak obiecał, zrobił imprezę w swoim domu. Zaprosił też ich kilku dobrych znajomych i gdy Aleks znalazł się w ich towarzystwie, od razu poczuł się lepiej. Była Gośka, dziewczyna, z którą chodzili do podstawówki, a później przez wszystkie lata szkoły średniej przyjaźnili się. Był też Bartek, jej chłopak; z nim znali się już słabiej, ale nie narzekali. Bartek miał całkiem zjadliwe poczucie humoru, czasem tylko zdarzało mu się z nim przesadzić, ale jedno Białecki musiał mu przyznać – potrafił rozładować atmosferę. Oprócz nich w domu Remka pojawił się też jego sąsiad, Tomek i dwie dziewczyny, których już Aleks kompletnie nie znał. Ważne jednak, że znał je gospodarz i, jak mu powiedział w kuchni, gdy razem wyciągali z zamrażarki butelki wódki, jedna z nich mu się podobała. Jagoda, niższa blondynka z ładnym uśmiechem, ale nieco przydużym nosem. Z jasnych przyczyn nie była w guście Aleksa, więc nie mógł wypowiedzieć się na jej temat, ale za to mógł Remkowi zdradzić, że dziewczyna, gdy się z nimi witała, wciąż zerkała w stronę Remigiusza.\n– Musisz to tylko dobrze rozegrać – poradził mu, łapiąc za wagon plastikowych kubków. – Nie wygląda na pustaka, więc jest dobrze.\nRemek w odpowiedzi prychnął, jakby urażony.\n– Wiadomo, że nie wygląda! – oburzył się.\n– Ta druga... jak jej tam? – zamruczał pod nosem, w ogóle nie krępując się obgadywać ludzi, gdy sami zainteresowani znajdowali się ścianę obok.\n– Ola. Właśnie. Ta jest dużo gorsza, ale leci na Adama – zauważył, wysypując chipsy do blaszanej miski.\n– Ale na nią leci Tomek – odpowiedział mu, na co Aleks aż miał się ochotę zaśmiać.\n– Cóż za zawirowania miłosne – zażartował, po raz pierwszy od tygodnia naprawdę się rozluźniając. Pociągnął z kubka drinka, jakiego zrobił sobie chwilę temu i aż odetchnął. – Adam i tak gdyby miał wybrać pomiędzy laską a snem, wybrałby sen – rzucił wesołym tonem, nie zauważając, że ktoś wszedł do kuchni, przez co już nie byli w niej sami z Remigiuszem.\n– No to wybrał laskę – usłyszał głos za plecami. Obejrzał się, dostrzegając Jaśka z butelką Finlandii w ręce. – Właśnie wziął ją na ogród na papierosa – wyjaśnił i podszedł do blatu, by postawić na nim alkohol.\n– Z kim? Z Jagodą?! – przestraszył się nagle Remek.\n– Z Olą – sprostował, a Aleks aż się na niego zapatrzył ze zdziwieniem. Niemożliwe, żeby Adam sam dobrowolnie zaproponował komuś papierosa!\n– Pierdolisz – powiedział Białecki z niedowierzaniem, na co Jaś tylko uśmiechnął się kpiąco pod nosem i pokręcił głową.\n– Jak chcesz, sam sobie zobacz. A nawet jeszcze nie jest pijany – zaznaczył, jakby to miało jakieś wielkie znaczenie. Młody szczyl nie miał pojęcia, że Adam nigdy się nie spijał, miał mocną głowę, a i wiedział, kiedy przestać, pomyślał z wyższością Aleksander.\n– No cóż... – zamruczał Remek i sięgnął do wódek, jedną wcisnął pod pachę, a drugą wziął w rękę. W wolną dłoń złapał też sok do popicia. – Święta się zbliżają, może i Adaś znalazł w sobie jakąś cząstkę dobroci – rzucił wesoło i nim wyszedł z kuchni jeszcze się na nich obejrzał. – Aleks, załatwiłem u Bartka dobre zielsko – powiedział konspiracyjnym szeptem, mrugnął do niego i dopiero wtedy zostawił ich samych w pomieszczeniu.\n– Nie pali się do picia – skwitował Jaś swoim, jakże wkurzającym, wszystkowiedzącym tonem. Białecki rzucił mu pełne politowania spojrzenie, bo przecież nie będzie gówniarz uczyć ojca dzieci robić, po czym złapał za jednego paprykowego chipsa i wsadził go sobie do ust.\n– A ty w ogóle możesz już pić? – zapytał kpiącym tonem, nie mając zamiaru teraz uciekać z kuchni. Jaś spojrzał na niego, kiedy robił sobie drinka z colą.\n– Mogę, ale ty już chyba nie powinieneś – odgryzł mu się i zakręcił butelkę napoju. Aleks zmarszczył brwi, początkowo nie rozumiejąc tej riposty. – Możesz być na to za stary i zejść na zawał – wyjaśnił po chwili, widząc niezrozumienie na twarzy Białeckiego, obrócił się do blatu tyłem i popijając alkohol, oparł się o niego.\nOczy Aleksandra zwęziły się, kiedy obserwował, niemal z chęcią mordu Jaśka, gdy nagle na jego twarzy pojawił się lekki, trudny do zauważenia uśmiech. Ten chłopak nie irytował go już tak jak wcześniej, teraz bardziej go bawił. Może po prostu zaczął się do niego przyzwyczajać? Brać go za rzecz konieczną, a po co sobie dla czegoś, czego i tak się nie pozbędzie, strzępić nerwy?\n– Dobra, idę zapanować nad muzyką, bo ktoś mi tu jakieś gówno zaczął puszczać – rzucił i złapawszy za szklankę z drinkiem, ruszył do wyjścia.\n– Tylko nie puszczaj Offspringów – powiedział jeszcze Janek, na co Aleks aż się zatrzymał i rzucił mu mordercze spojrzenie znad ramienia, ale, ku zdziwieniu Jasia, nic mu nie odpowiedział, tylko wyszedł i zostawił go samego w kuchni.\nAleks uśmiechnął się do siebie zadowolony, kiedy pomieszczenie wypełniły pierwsze akordy jednej z piosenek Foo Fighters. Teraz można się bawić, pomyślał i popił drinka, nawet nie zauważając, że ktoś do niego podszedł.\n– Twój gust muzyczny, jak widzę, wcale się nie zmienił – usłyszał głos i mimowolnie się uśmiechnął, gdy rozpoznał, do kogo należy.\n– I już nigdy się nie zmieni – odpowiedział jej, po czym pozwolił się przytulić. Gośka postanowiła go bardzo wylewnie przywitać, objęła go ciasno ramionami i docisnęła do swoich bardzo dużych piersi. (Naprawdę wielkich. Kiedyś Aleks się zastanawiał, czy od dźwigania tych ciężarów nie bolały ją plecy.)\n– Nic się nie zmieniłeś – powiedziała, puszczając go, a po chwili jeszcze nachyliła się do niego, obcałowała jego dwa policzki, a później, w ogóle nie krępując się, że kilka kroków dalej stał jej chłopak, pocałowała go soczyście w usta. Zawsze tak robiła, gdy jeszcze byli w szkole Białecki zastanawiał się, czy się w nim nie zakochała, ale szybko doszedł do wniosku, że nawet nie było takiej opcji. Wiedziała przecież, że jest gejem i że te jej dwa wielkie cycki prędzej wystraszyły by go na śmierć, niż podnieciły.\n– Ty także – odpowiedział i otarł usta, uśmiechając się z zakłopotaniem. Czasem, gdy Gośka tak okazywała mu swoją przyjaźń i robiła to, kiedy obok znajdowały się inne osoby, bardzo go to krępowało. A teraz, w salonie był nie tylko jej chłopak, ale też i Jasiek, który przyglądał się im z zaciekawieniem.\n– Co się do mnie nie odzywasz, gamoniu, co? – prychnęła i posłała mu wymowne spojrzenie. – Tęskniłam za tą twoją krzywą mordą, pacanie! – powiedziała i chyba znowu chciała go albo przytulić, albo pocałować, gdy nagle obok nich pojawił się Jasiek.\n– Cześć, Jaś jestem – przedstawił się i wyciągnął dłoń przed siebie, po czym wpatrzył się w zdziwioną Gośkę z wyczekiwaniem.\n– Och – rzuciła dziewczyna, najwidoczniej nie spodziewając się czegoś takiego w chwili, kiedy była zaabsorbowana kimś innym. Aleks patrzył to na swojego kolegę z zespołu, to na koleżankę z dawnych lat i ze zdziwieniem zauważył u Janka dziwny, bardzo zacięty wyraz twarzy, którego nie przybierał zbyt często. Tylko wtedy, gdy mieli próby, a on chciał udowodnić Białeckiemu, że był o wiele lepszy, niż Aleks uważał. – Małgośka. Gośka – odpowiedziała i uścisnęła mu rękę.\n– Często się całujecie przy publice? – zapytał i popił swojego drinka, mierząc ich dość chłodnym wzrokiem.\n– Kiedyś tak – odpowiedziała nieświadoma Gośka i zaśmiała się, mrugając porozumiewawczo do Aleksa, który, nie zdając sobie z tego sprawy, zaczerwienił się lekko. Prawdopodobnie gdyby zobaczył swoją twarz, już byłby w remkowym ogrodzie i własnoręcznie kopałby sobie grób. Bo, przecież, czemu miałby się wstydzić? To tylko głupi szczyl, pomyślał zirytowany, ale wzrok Janka był tak wymowny, tak przezierający na wskroś, że Aleks, chociaż sam nie wiedział dlaczego, poczuł się winny.\nTylko, cholera, no właśnie dlaczego? I czemu ten głupi gówniarz tak patrzył?\nDodane przez Aquarius dnia listopad 29 2016 08:56:48 0 Komentarzy · 264 Czyta� ·


Widok powierzchowny kościoła protestanckiego wyznania augszpurgskiego w Warszawie, z kopułą i na niej krzyżem. Napis: QUICUNQUE ORAVERIT IN LOCO ISTO EXAUDI. Wysłuchaj każdego, co się będzie modlił na tem miejscu.\nNa jednym z stopniów imiona budowniczego świątyni i sztycharza medalu: S. G. ZUCK INVENT. (sic) I. P. HOLZHAEUSSER F[ecit]. To jest: S. G. Zuck wynalazł (rys gmachu), I. P. Holzhäusser sporządził [medal].\nW odcinku: DIE XXIIII. APRILIS A[nno] D[omini] MDCCLXXVII. S[tanislao] A[ugusto] R[ege] XIII. To jest: Dnia 24-go Kwietnia roku pańskiego 1777, panowania Stanisława Augusta króla, trzynastego roku.\nStrona odwrotna ma tylko napis: HAS AEDES DEO T[rino] O[ptimo] M[aximo] SACRAS, COETUS VARSAVIENS[is] AUGUST[anae] CONFESSIONIS EX CONSENSU STANISL[ai] AUG[usti] REGIS ET REIPUBLICAE STRUERE COEPIT. To jest: Ten gmach Bogu najwyższemu poświęcony, zgromadzenie warszawskie wyznania augszpurgskiego z zezwoleniem Stanisława Augusta króla i rzeczypospolitej stawiać zaczęło.\nWaldensi za Kazimierza II° zaczęli się w Polsce pojawiać (a). Stronnicy tej samej sekty i Biczowników tłumy, za Kazimierza Wielkiego częściej zasługiwały na litość, jak na surowość rządu. Mniemania Hussytów zajmowały umysły małej tylko liczby osób w naszym kraju, nie trafiały albowiem do przekonania zagruntowanych w wierze katolickiej. Za Władysława Jagiełły okazali się Wiklefici. — Za tegóż króla dwóch braci Hieronimów z Pragi, jeden Katolik, drugi Hussyta, światło ewangelii przynosili Zmudzinom. Pierwszy apostolstwo swe odprawiał skuteczniej, lecz i drugi nie bez korzyści, lubo mu prędko do ojczystej przyszło wracać ziemi, kiedy brat Witolda Zygmunt Korybut xiążę litewski i wielu znakomitych, tej się nauki chwycili. Statut roku 1424 surowy dał wyrok przeciw różnowiercom, pod imieniem braci Czeskich znanym. Posłowie Hussytów, Władysława Jagiełłę, a potem kilku xiążąt z jego plemienia, wzywali do tronów. Zanadto żarliwi biskupi zawieszali obrządki kościelne w tych miejscach, które obecnością swoją zarażali ci wysłanicy. Nie wstrzymało to jednak małej wprawdzie liczby od zasmakowania w tych nowościach. — Za Kazimierza III Bracia Czescy łączą się z ewangelikami. — Zjawił się Luter, kiedy Zygmunt I w Polsce panował. Bernard z Lublina i Szymon aptekarz, pierwsi przychylają się do tej nauki (b). W roku 1522 już pisze Marcin Luter o Polsce, ubique sititur Evangelium, undique a nobis petentur Evangelistae, i wyraża, jak przyjął wysłanego do siebie z Polski komissaryusza. Karol V i Ferdynand I z Niemiec, Henryk VIII z Anglii, króla Polaków skłaniali, ażeby łych odszczepieńców wykorzeniał. Nieusłuchał tej namowy Zygmunt, lubo stały w wierze swych ojców niechętnie patrzał na wzmagające się odmienne mniemania. W liście do Jana Łaskiego dnia 8° Stycznia 1523 roku pisanym, przepowiada król, że się nowa nauka rozkrzewi, kiedy przeciw niej stawiają siłę, a złe przykłady duchowieństwa katolickiego odstręczają prawowiernych. W 1525 i 1526 roku powstały w Gdańsku zamieszania z powodu wiary, okazał się oraz duch buntu przeciw królowi zlutrzonych mieszkańców. W wielkopolskiej prowincyi możne domy Górków i Ostrorogów wiarę luterską przyjęły. W Polsce Trepka Konstanty, w Litwie Kulwa w roku 1539 zaczęli głośno opowiadać naukę Lutra. Zygmunt August z natury łagodny, dalekim był od prześladowania różnowierców. W 1549 roku uczniowie akademii krakowskiej rozgniewani, że studentów zabicie nie było ukaranem, rozbiegli się, dla dokończenia nauk, udali się do Czech, Niemiec i Pruss, a zachwyciwszy tam prawideł Lutra, rozszerzali je w Polsce.\nWydał król przeciw dyssydentom 1550 roku wyrok; lecz przekonał się wkrótce, że nie pozostawało jemu nic więcej, tylko utrzymywać spokojność pomiędzy różnowierzącymi. Biskupi, co z powołania swego mieli być tarczą wiary rzymskiej, lgnęli sami do nowych błędów. Pac, biskup kijowski otwarcie został lutrem; z cywilnych Mikołaj Radziwiłł i Achacy Czema. Prymas Uchański żali się przed stolicą apostolską, że na kacerzów nie widzi już powściągnienia żadnego sposobu. Byli u nas inkwizytorowie; najpierwiej rządzcy prowincyj dominikańskiego zakonu, potem biskupi, lub od nich wyznaczeni, lecz nie znaliśmy prześladowań i stosów, na których gdzie indziej uroczyście palono kacerzy; a kiedy sejm 1552 zabronił biskupom sądzić o cześć szlachtę, upadła i tak już słaba, inkwizytorów władza. W roku 1555 schadzka była w Koźminku pod Kaliszem, gdzie wyznanie wiary Hussytów przyjęto i związek ich z Kalwinami zawarto. Tychże lat, synod był kalwiński w Pinczowie, a w roku 1565 pierwszy sobor Lutrów w Gostyniu. Sendomirz 1570 roku wsławiony jest połączeniem się Lutrów, Kalwinów i Hussytów; tam wspólne prawidła wiary ułożyli i wzajemną dla siebie zapewnili tolerancyę. Lecz przeciw Aryanom powstawali wspólnie z Katolikami. W 1558 zgromadzili się Aryanie pierwszy raz w Pinczowie. W sześć lat potem, nakazywał Zygmunt August, ażeby w ciągu trzech miesięcy wyszli z kraju. Hozyusz doradzał wygnać wszystkich różnowierców, albo zostawić Aryanów, ażeby wzajemne zatargi niszczyły ich nawzajem. — Usłuchał król tej rady. —\nObcych nawet pisarzów dzieła oddają nam tę sprawiedliwość, że kiedy się w innych krajach z powodu różnicy wiary krew lala obficie, u nas rząd łagodny umiał zachować spokojność. — Konfederacya roku 1573, u której widzimy podpis Krasińskiego biskupa krakowskiego, zapewniała różnowierzących, że w wyznaniu swej religii, błogiej doznają ciszy.\nUmieszczona o pacta Conventa te słowa: Pacemque et tranquillitatem inter dissidentes de religione, tuebor et manutenebo, nec ullo modo, vel jurisdictione nostra, vel officiorum nostrorum quorumvis auctoritate, quemquam affici, opprimique causa Religionis permittam, nec ipse opprimam. Omnes vero libertates juri communi ultruisque gentis non contrarias manutenebo et observabo. Znajdowali duchowni i prymas, że ten pokój z dyssysentami na wzór Niemiec był ułożony; namawiali wiec skrycie króla, ażeby tego obowiązku nie przyjmował; a kiedy w czasie koronacyi Henryk Walezy wahał się w tym względzie oświadczyć, wyrzekł smiało trzymający na wezgłowiu koronę, marszałek Firley, si non jurabis, non regnabis, i mającą zdobić skronie królewskie koronę z kościoła unosił; czem tyle przeraził panującego, że już węcej nie czynił oporu (c)\nW 1575 roku na Żmudzi zaledwie było sześciu zięży katolickich w a Litwie z 1000 osób jeden mógł być tylko katolickiej wiary. Stefan Batory uczniów krakowskich, co się poważyli świątynię i cmentarz dyssydentów burzyć, ukarał; tym, którzy go namawiali, ażeby różnowierców prześladował, wstręt swój okazał, mówiąc: Rex sum populorum, non conscientiarum (d); a w okru 1581 wolne wyznanie wiar zapewnił. —\nZygmunt III, przy wstępie na tron, zaręczał kacerzom spokojność, w następnych czasach świętym i sławnym chciał zostać przez ich wytępienie; jakorz podług świadectwa Kobierzyckiego, dwóch tylko w senacie zastawszy katolików, kiedy obejmował rządy, przy zgonie swym dwóch jedynie dyssysentów w tem poważanem zgromadzeniu zostawił. W roku 1591 powstały w Krakowie zatargi z protestantami. Studenci i mieszczanie dwa zbory ich pustoszą. Dyssydenci w Toruniu w roku 1596 składają sobór. — Na sejmie konwokacyjnym roku 1632 zapadła konstytucya, dająca opiekę zborom, ministrom, wymierzająca kary na tych, coby im co złego wyrządzali. Katolicy ją podpisują z dodatkiem: salvis juribus Eccelsiae Romanae Catholicae. W casie sejmu elekcyjnego, protestowano się przeciwko temu, co dla syssydentów zrobiono.\nWyrok sejmowy roku 1638 zniszczyć kazał aryańskie zbory.\nW 1645 panujący naznaczył zebranie się w Toruniu pod imieniem Colloquii charitativi znane. Prezydował tam w imieniu króla Jerzy Ossoliński kanclerz i kasztelan gnieźnieński i Jan Leszczyński. Katolickiej nauki obrońcą był na tem posiedzeniu Jerzy Tyszkiewicz biskup żmudzki, luterską bronił Zygmunt Guldenstern, kalwińską zaś Zbigniew Gorajski. Wzajemne skargi więcej jeszcze poróżniły tych, których zbliżyć miały; Aryanów do tego zgromadzenia nierzypuszczano.\nZa Jana Kazimierza dostrzeżono, że Aryanie pomagali Szwedom; w roku 1658 nakazano im oraz Socynianom, ażeby w ciągu trzech lat wyrzekli się błędów, albo ustapili z kraju, inaczej zagrożono im utratą majątku i życia. Opuścili oni ziemię, w której nie byli cierpiani, a prześladujący monarcha, co ludność kraju uszczuplił, od Aleksandra VII nazwę prawowiernego króla uzyskał.\nZawarty w Oliwie 1660 roku traktat zapewnił dla różnowierzących wolne w Polsce wyznanie; gwarantką tego przymierza była Anglia; ztąd rościła rościła sobie prawa do wspierania dyssydentów przeciw władzy krajowej i obstawała za nimi. —\nW roku 1689 Łyszczyński ateus na sejmie na stos skazany, z woli króla ścięty został. —\nPogorszył się jeszcze los dyssydentów polskich pod panowaniem królów z domu saskiego. W roku 1717 konstytucya w czasie ugody króla z narodem zapadła, ścieśniła ich swobody, zabraniając im między innemi stawiać nowych świątyń, a walących się naprawiać. W rok później wypchnięci zostali z izby poselskiej i zagrodzono im drogę do wszelkich wyższych urzędów; owszem tu i owdzie zbyt daleko posuniona żarliwość nieprzypuszczala ich do najniższych nawet posług publicznych i prześladowała rozmaitemi sposobami. Prześladowanie takowe dotknęło szczególniej miasto Toruń w roku 1724, gdzie za targnienie się pospólstwa luterskiego na kollegium i kościół jezuicki, prezydent Roesler i kilku innych głowę pod miecz katowski dali, a miastu prawa niektóre i swobody na karę odjęto. Ujęły się za uciśnionymi mocarstwa i mocne czyniły przełożenia, tak że i zaledwie nie przyszło do wojny. — Na konwokacyi roku 1733 usunięto od wszelkich urzędów, różnowierzących, zakazano im szukać opieki u postronnych. Odrętwiałość rządu za Augusta III jak była we wszystkiem, tak i względem dyssydentów. — Uśpione namiętności tem żywiej wybuchnęly za następnego panowania, zwłaszcza kiedy je obca podżegała ręka. Na sejmie konwokacyjnym 1764 roku zdarto prośbę różnowierców, w której się równości praw domagali. Udali się oni w tenczas do ościennych dworów szczególniej do Rossyi. Król pisze do imperatorowej radząc cierpliwość w interesie różnowierzących; lecz je popiera dwór pruski, oraz w imieniu monarchini północy, najprzód Saldern, a po tym Repnin. W tłumaczeniu swem przekładają Polacy, że dwory nie mają prawa do tego się mieszać, że nigdzie dyssydenci nie używają większej tollerancyi, jak w Polsce. Zezwala Katarzyna II na umiarkowanie ich żądań. Opierają się początkowo biskupi. Postanowiono przecież, że protestanci posiadać mieli urzędy prowincyonalne i po 2 deputatów z Wielkopolski, Malopolski i Litwy wysyłac na trybunał. Już się tym sposobem miały załatwiać spory, gdy nadchodzi rozkaz cesarzowej rossyjskiej, ażeby dla dyssydentów otrzymać wszystko, choćby przyszło orężem ich wspierać. Popiera ich żądania Anglia i Dania. Nie przestając na tem, co byli otrzymali, starają się protestanci zawierać konfederacye i nieukontentowanych do siebie pociągnąć; wielu jednak z nich samych naganiało te środki i upatrywało w tem zgubę kraju.\nDnia 20 Marca roku 1767, tworzą dyssydenci konfederacye w Toruniu i Słucku; a lubo i dzieci na tych schadzkach podpisywano, nie okazało się więcej nad 573 szlachty luterskiej i kalwińskiej wiary. Poselstwa, od skonfederowanych różnowierców nie chce początkowo król przyjmować, lecz potem dozwala im przystępu. Przekładają oni, że nie powinno im być za złe poczytane, udawanie się do obcych dworów, kiedy ich świeży usprawiedliwia przykład. W Maju nastąpiły konfederacye województw i powiatów, których marszałkowie, zebrani do Radomia, zniewoleni zostali podpisać, że przyjmują żądania dyssydentów. Z liczby 178 marszałków sześciu tylko podpisało bez salwów.\nPodoski, uzyskawszy obietnicę prymasostwa, pierwszy ku temu ściąga rękę. Xiążę Repnin biskupom zgromadzonym zapowiada, że interes różnowierzących przejść musi. Nuncyusz posłów i senatorów duchownych za wiarą zagrzewa. Wyznaczono deputacyą z 60 osób 7 dyssydentów i arcybiskupa mohilewskiego, którzy zgromadzając się u posła rossyjskiego albo prymasa, w obecności angielskiego, pruskiego, szwedzkiego i duńskiego posłów, postanowili zupełną równość posiadania wszelkich urzędów, wyjąwszy królewską dostojność. Utworzono Judicium mixtum dla sądzenia spraw dyssydentskich. Nuncyusz oddał w ręce króla uczynioną z tego powodu protestacyę. W 1775 roku umniejszono im swobód. Z każdej prowincyi mógł być tylko jeden poseł, senatorem żaden. Judicium mixtum do assessoryi przeniesiono.\nW 1777 roku dnia 24 Kwietnia, kiedy rozpoczynano budowę pierwszego ewangelickiego kościoła w Warszawie (e), przełożeni tej religii postarali się o wybicie medalu, który w 1778 dnia 4 Maja przy zakładaniu węgielnego na ołtarz kamienia uroczyście tam został umieszczony, wraz z ówczesnemi pieniędzmi, i następującym na blasze miedzianej wyrytym napisem:\nStanislao Augusto P[atri] P[atriae]\nRestituto Publica Lege Libero Religionis Exercitio\nPrimi in Urbe Templi\nAugustanae Confessioni Dicati\nPrimus Lapis positus\nAnno MDCCLXXVIII. Die IV. Mensis Maji.\nOttone Magno Comite S. R. I.\nAugusto Francisco ab Essen\nAd fluentem Maximam Civium Concionem\nAlexandro Comite ab Unruh\nSeniore Generali Ecclesiarum per Poloniam\nTheophilo Ringeltaube Pastore\nRem Ecclesiasticam Curantibus Petro Tepper Seniore Ecclesiarum Per Minorem\nPoloniam et Ducatum Masoviae\nJacobo Ragge Christiano Neumanu\nChristiauo Ebert Beniamino Kaebs\nUt sciant Posteri (f).\nTym stęplem wybitych medalów w złocie ofiarowano po jednej sztuce cesarzowej rossyjskiej, królom polskiemu, angielskiemu, szwedzkiemu, duńskiemu i pruskiemu. Innych wyciśniono mało, zepsuł się albowiem prędko stępel, zmieniono równie kształt kopuły, na wierzchołku której, zamiast gzymsu i kuli, wzniesiono latarnię, ażeby więcej dawała światła.\n(a) Starałem się zasiągać wiadomości potrzebnych z dzieła Czackiego o polskich i litewskich prawach, Albertrandego dziejów królestwa polskiego, Rulhiera Histoire de l'Anarchie de Pologne, Die Schicksale der polnischen Dissidenten, von ihrem ersten Ursprunge an, bis auf die jetzige Zeit. Hamburg. 1768. in 8. drei Theile, Jos. Jeckel Polens Staatsveränderungen und letzte Verfassung.\n(b) Kautz, de fatis Evagelicorum in Polonia.\n(c) Karnkowski 1772, Regenvolscius seu Węgierski p. 92. Friese F.3. S. 47.\n(d) Regenvolscius p. 215.\n(e) Opisanie medalów przez Schroedera, w rękopiśmie w bibliotece poryckiej.\n(f) Ten napis znajduje sie w rekopiśmie biblioteki poryckiej, którego tytuł: Papiery tyczące sie konfederacyi Barskiej od 1768 do 1771.


Nieoficjalnie: Polski rząd poinformował NATO o cyberataku na nasz kraj. Zagrożenie płynie z Rosji - TV Republika\najg 18-06-2021, 16:21\nFlagi Polski, UE i NATO\nFot. flickr.com/Pawel Kabanski\nWedług nieoficjalnych doniesień polski rząd powiadomił sojuszników z NATO o rosyjskim cyberataku na nasz kraj. Od teraz fakt, że Polska została zaatakowana komputerowo z Rosji, jest już wiadomością oficjalną. Wicepremier ds. bezpieczeństwa Jarosław Kaczyński wcześniej w oświadczeniu w sprawie cyberataków napisał wprost, że pochodził z Rosji.\nWedług medialnych doniesień Polska poinformowała naszych sojuszników z NATO o tym, że Rosjanie w nas uderzyli informatycznie. Poprosiliśmy o wsparcie przy namierzaniu sprawców i przy zabezpieczaniu się przed kolejnymi napaściami. Kłopot w tym, że najpierw musimy mieć dowody na to, kto dokładnie ten atak zlecił.\nTemat ten będzie poruszany także w przyszłym tygodniu na forum Unii Europejskiej. Również poprosimy o wsparcie partnerskie kraje. Pojawi się także temat ukarania za to Rosji.\nSprawa stała się głośna po włamaniu na skrzynkę mailową ministra Dworczyka\nPodkreślił równocześnie, że „w skrzynce mailowej będącej przedmiotem ataku hakerskiego nie znajdowały się żadne informacje, które miały charakter niejawny, zastrzeżony, tajny lub ściśle tajny”. W kolejnym oświadczeniu stwierdził, że część wiadomości, które wyciekły, jest spreparowana.\nWicepremier Kaczyński: atak przeprowadziła Rosja\nWedług amerykańskiej firmy Mandiant, za ataki odpowiada grupa nazwana „Ghostwriter”, która prowadziła wcześniej szereg kampanii dezinformacyjnych.


Sprzedam mieszkanie czteropokojowe : Warszawa Wilanów , ulica Prymasa Augusta Hlonda, 104 m2, 1600000 PLN, 4 pokoje - Domiporta.pl\nMieszkanie 104,0 m2, 4 pokoje Warszawa, Wilanów, Prymasa Augus...\n15 384,62 zł/m2 1 600 000 zł\nMieszkanie czteropokojowe na sprzedaż Warszawa, Wilanów, Prymasa Augusta Hlonda - 104,0 m2\nCena za m2 15 384,62 zł/m2\nEUROVILLA prezentuje apartament do sprzedaży na MIASTECZKuU WILANÓW! APARTMENT FOR SALE IN WILANÓW! Bardzo ładny dobrze doświetlony czteropokojowy apartament wykończony materiałami wysokiej jakości na Miasteczku Wilanów. OSTOJA WILANÓW Apartament podzielony na część dzienną i nocną, pełne wyposażenie - pralka, suszarka, TV, meble, piekarnik, 3x szafa zabudowana, orientacja dwustronna PŁN-PŁD, słoneczne i jasne mieszkanie, w zimie bardzo cieple, 2 pełnowymiarowe miejsca garażowe koło siebie z szafami zamykanymi na końcu, osiedle strzeżone i monitorowane, liczne parki i place zabaw, pełna infrastruktura przedszkola, sklepy, komunikacja miejska, bezpieczna dzielnica, osiedle Ostoja Wilanów ROZKŁAD POMIESZCZEŃ Pokój dzienny 28m2, pokój 10m2, gabinet 13m2, sypialnia 15m2 z garderobą 3,3 m2 Kuchnia połączona z jadalnią a jadalnia połączona z salonem. Oddzielnie wc, łazienka z kabiną prysznicową, łazienka z wanną i kabiną prysznicową. DODATKOWE INFORMACJE Reprezentacyjny budynek , klatka schodowa wykończona materiałami wysokiej jakości. Niezależne dwa miejsca garażowe obok siebie w podziemiach budynku płatne dodatkowa po 30 000zł każde. Zapraszam do prezentacji Niniejsze ogłoszenie jest wyłącznie informacją i nie stanowi oferty w rozumieniu art. 66 § 1 Kodeksu Cywilnego. _______________________________________________________________________________________________ Autorskie prawa majątkowe do fotografii nieruchomości przysługują wyłącznie firmie : Eurovilla Wilanów Sp .z o.o., Eurovilla Miasteczko Wilanów Sp .z o.o., Eurovilla Mokotów Sp .z o.o., Eurovilla Śródmieście Sp .z o.o. Kopiowanie, przetwarzanie, rozpowszechnianie fotografii bez zgody Spółek Eurovilla jest zabronione i będzie traktowane jako naruszenie ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.\nNumer oferty: 377657\n119,48 m2 4 12 973 zł/m2\nEUROVILLA prezentuje ponadczasowy, funkcjonalny apartament przy ul. Sarmackiej w Miasteczku Wilanów,...\n:: Krótko: Miasteczko Wilanów, Kazachska, kameralne, 108 m2, 3 pokoje, miejsce postojowe w garażu po...\n:: Krótko: Funkcjonalny apartament przy ul. Sarmackiej w Miasteczku Wilanów, o powierzchni 119,48 m...\nJestem zainteresowany szczegółami oferty opublikowanej na domiporta.pl. Mieszkanie Wilanów, Prymasa Augusta Hlonda Powierzchnia: 104,0 m2 Cena: 1 600 000 PLN Proszę o kontakt\nOgłoszenie nr 377657\nWitam, poproszę o więcej zdjęć oraz rzut nieruchomości opublikowanej na domiporta.pl. Mieszkanie Wilanów, Prymasa Augusta Hlonda Powierzchnia: 104,0 m2 Cena: 1 600 000 PLN Proszę o kontakt


NOTATKA ROBOCZA ZE SPOTKANIA ZWIĄZKÓW ZAWODOWYCH W DNIU 18 GRUDNIA 2018 R.\n18 grudnia 2018 sps Aktualności, Nasze działania, Sądownictwo, Wynagrodzenia\nZE SPOTKANIA ZWIĄZKÓW ZAWODOWYCH\nW dniu 18 grudnia 2018 r. odbyło się spotkanie związków zawodowych z kierownictwem i przedstawicielami Ministerstwa Sprawiedliwości.\nNa wstępie spotkania Sekretarz Stanu Michał Wójcik odniósł się do sytuacji w sądach. Poinformował również, że w przyszłości konsultacje na szczeblu ministerialnym prowadzone będą z reprezentantami central związkowych reprezentatywnych w rozumieniu przepisów o Radzie Dialogu Społecznego (NSZZ „Solidarność”, OPZZ i FZZ) przy czym związki zrzeszone w FZZ będą wskazywały wspólnego reprezentanta.\nDyrektor Departamentu Kadr zreferowała przebieg prac zespołu ds. nowej ustawy. Minister zadeklarował, że zrobi wszystko, by prace nad tą ustawą zakończyły się przed wyborami.\nEdyta Odyjas z „S” Pracowników Sądownictwa złożyła postulat o wpisanie projektu ustawy do wykazu prac legislacyjnych Rady Ministrów.\nMinister przedstawił statystyki dotyczące nieobecności pracowników w minionym okresie. Poinformował, że związki domagają się kwotowego podwyższenia, więc bez konsultacji podjął decyzję o przeznaczeniu na każdego pracownika sądu kwoty 200 zł brutto.\nPrzedstawił działania MS w sprawie środków finansowych i zwrócił się do strony związkowej o przedstawienie możliwego źródła pozyskania środków na podwyższenie wynagrodzenia. Pani Iwona Idzikowska-Nałęcz (ZZPWS RP) zaproponowała, żeby podwyżki dla pracowników powiększyć o oszczędności z nieobsadzonych etatów sędziowskich. Dyrektor Departamentu Budżetu wskazał, że z tych właśnie środków wypłacane są aktualnie nagrody. Środki te nie mogą być zagwarantowane na lata następne.\nPani Justyna Przybylska (Ad Rem) pytała, czy naprawdę nie znajdą się żadne dodatkowe środki na podwyżki, albowiem ludzie, którzy są przeciążeni pracą, zdesperowani „nie mają co do garnka włożyć”.\nMinister zaproponował przejście do kolejnego tematu jakim są nagrody. Wtedy Edyta Odyjas wskazała, że „S” składa postulat, aby jeszcze w grudniu Ministerstwo podjęło inicjatywę pozwalającą na przywrócenie możliwość finansowania kosztów PFRON-U z innych paragrafów niż wynagrodzenia osobowe urzędników. Wniosła także o przeliczenie przez Departament Budżetu ile osób w skali kraju przejdzie na emeryturę w najbliższych latach i na tej podstawie oszacowanie możliwego wzrostu wynagrodzeń w poszczególnych apelacjach. Po trzecie, dokonanie poprawki w budżecie na 2019 rok, aby przesunąć środki z Funduszu Sprawiedliwości na wynagrodzenia pracowników, skoro w ostatnich trzech latach na tym Funduszu pozostawało średnio niewykorzystane 52 mln zł.\nMinister podziękował za propozycje ws. PFRONU. Edyta Odyjas zwróciła uwagę na to, że „S” o takie rozwiązanie zabiega od 3 lat. Pani Idzikowska-Nałęcz także wskazała, że zabiegała o takie rozwiązanie dot. PEFRON-u. Minister zobowiązał się do sprawdzenia i przeliczenia środków z przyszłych emerytur.\nWobec braku propozycji reprezentantów innych związków Minister przeszedł do podziału dodatkowych środków na nagrody. Poinformował o tym, że tak jak zapowiadał, zanim zaczęły się protesty, będzie przeliczana trzecia transza, większa niż druga. (UWAGA! dla MS I transza to DWR w maju, II transza to środki przyznane decyzją z dnia 29.11 – 700+ zł, III transza – ta obecna).\nMinister poinformował, ze kwota III transzy to 1534 zł, z czego 800zł ma być przeznaczone na każdego pracownika, a 734 zł to nagroda uznaniowa z zasadą, że do 5 dni L4 w grudniu z tej kwoty otrzymuje pracownik 350 zł. Powyżej 5 dni nie otrzymuje nic.\nZwiązki jednogłośnie opowiedziały się, aby każdy otrzymał 1534 zł. Minister zwrócił uwagę, że środki te muszą zostać wypłacone do piątku 21 grudnia, w innym przypadku całą kwotę będzie trzeba zwrócić do Ministerstwa Finansów.\nOgłoszono 30 minut przerwy na naradę strony związkowej.\nPo przerwie związki stały na stanowisku równego podziału. Minister powiedział, że jego ostateczna decyzja to 1000 zł na etat dla każdego i 534 zł do uznania pracodawcy.\nKomitet Protestacyjny PPS przyjął warunki porozumienia, zaznaczając, aby Ministerstwo nie sugerowało dyrektorom brania pod uwagę frekwencji grudniowej.\nPan Minister stwierdził, że w związku z tym, że sędziowie ubolewają nad sytuacją płacową pracowników i solidaryzują się z pracownikami, postanowili, że przedstawią nowelizację budżetu w 2019 r. Wskazał, że MS rozważa zamrożenie kilometrówek sędziom, które wynoszą 20 mln zł rocznie, jak również funduszu mieszkaniowego (pożyczki mieszkaniowe dla sędziów), którego kwota roczna to 35 mln zł, co dałoby oszczędności pozwalające na wzrost wynagrodzeń wszystkich pracowników o dodatkowe 100 zł. Ponadto będzie dyskusja nad zamrożeniem części wskaźnika wzrostu wynagrodzeń sędziów na 2020 r. Komitet Protestacyjny PPS wypowiedział się negatywnie co do propozycji ministra w zakresie pozyskania środków z tego źródła.\nMając na uwadze rzetelność zwracamy uwagę, że członkowie wchodzący w skład Komitetu Protestacyjnego PPS w czasie spotkania nie zgadzali się na nazywanie ich Komitetem Protestacyjnym.


TREŚĆ LISTU – Reklama\nDalej przepisana jest treść listu, którą otrzymałeś – zaznaczone to jest ciągłą niebieską linią z lewej strony tekstu. Możesz wstawiać swój tekst pomiędzy linie otrzymanego listu, aby adresat wiedział, na jakie fragmenty listu odpowiadasz. Po napisaniu listu wciśnij ikonę Send. List zostanie wysłany, chyba, że pracujesz w trybie ofline, list zostanie wysłany wówczas, kiedy się połączysz. Aby wysłać list do innego użytkownika intemetu, musisz znać jago adres e-mail. W Programie Netscape Messenger naciśnij ikonę New Msg. Jest to edytor nowych wiadomości. Pojawi się okno.\nW WIĘKSZOŚCI GRUP\nkatalogi firmowe druk


Targi - trampolina biznesu - Karol Salawa Książka - Cena i Opinie - Księgi Barneja\n» Targi - trampolina biznesu - Karol Salawa\nKod produktu: 9788382218640\nTwardo stąpający po ziemi przedsiębiorca\ni wysokofunkcjonujący ekscentryk. Praktyk zawodu, specjalizujący się w branży targowej- Stoiska24.pl.\nCzłonek m.in. Polskiej Izby Przemysłu Targowego i Kongresu Polskiego Biznesu. Inwestor branży IT.\nZ powodzeniem prowadził i finalizował negocjacje handlowe z przedstawicielami największych brandów świata.\nPoprzez wdrażanie w życie innowacyjnych błędów, uzyskuje bezczelnie trafne biznesowe efekty. Wojownik, strateg, wiking, uzależniony od\nsiłowni i żelek. Człowiek, który nigdy nie schudnie,\nbo choć jest zawsze na diecie, to zazwyczaj na 3 równocześnie.\n1. Co to są targi? 8\n2. Co będę z tego mieć? 10\n3. A ile to kosztuje? 16\n4. Od czego zacząć? 17\n5. Wybierz swój cel 18\n6. Kto mi doradzi? 22\n7. Misja Stoiska24.pl 24\n8. Systematyczność 26\n9. Wypełnianie wniosków 30\n10. W grupie siła 36\n11. Wpis do katalogu wystawców 40\n12. Barter 41\n13. Najczęściej popełniane błędy 43\n14. Pojęcia branżowe 48\n15. Bezpieczeństwo i higiena na targach 54\n16. Aplikacja mobilna 60\n17. SuperExpo.com 62\n18. Cyfroza 64\n19. Pomysł na biznes 66\n20. Start-up 69\n21. Sponsorzy 71\n22. Reklama 76\n23. Anioły biznesu 79\n24. Strach przed porażką 83\n25. Biznes niejedno ma imię 88\n26. Logo 92\n27. Marketing przed wydarzeniem 97\n28. Jak zdobyć nowe kontakty? 102\n29. Baza kontaktów 107\n30. Jak rozmawiać z ludźmi 112\n31. Elevator pitch 115\n32. Dress code 118\n33. Wygodne buty 119\n34. Co robić z gośćmi na stoisku? 121\n35. Czego nie robić? 126\n36. Próbki 129\n37. Spedycja targowa 133\n38. Zabezpieczenie produktów 138\n39. Twoje bezpieczeństwo 142\n40. Imprezowy savoir-vivre 145\n41. Targi zagraniczne 150\n42. Języki obce 154\n43. Nawiązuj luźne relacje 158\n44. Podstawowe typy ludzi na targach 160\n45. Szukam pracownika 163\n46. Audyt zewnętrzny 166\n47. Bądź aktywny na stoisku 169\n48. Weź pan ulotkę 172\n49. Inspektor Gadżet 173\n50. Katalog produktowy 176\n51. Targuj się! 178\n52. Podtrzymanie kontaktów 181\n53. Wizytówki 186\n54. Strona internetowa 189\n55. Własna konferencja firmowa 191\n56. Wystąpienie publiczne 195\n57. Bankiet 198\n58. Twoja konkurencja 201\n59. Biznes to wojna 203\n60. Szacunek dla pracowników 207\n61. Influencerzy 210\n62. Optymalna lokalizacja 216\n63. Jaki rodzaj powierzchni wybrać? 221\n64. Metraż stoiska 227\n65. Rodzaje powierzchni stoiska 232\n66. Ile osób do obsługi? 235\n67. Przykładowa zabudowa 237\n68. Indywidualne stoisko targowe 238\n69. Z czego składa się stoisko? 241\n70. Czeskie kasyno 244\n71. Czy wynająć projektanta stoiska? 246\n72. Tanie stoisko 250\n73. Zastaw się, a postaw się? 255\n74. Optymalne projektowanie aranżacji I 257\n75. Optymalne projektowanie aranżacji II 263\n76. Optymalne projektowanie aranżacji III 269\n77. Z czego można wykonać zabudowę? 274\n78. Jak pracować z projektantem stoiska 279\n79. Pokoloruj swoje stoisko 282\n80. Jak znaleźć dobrych wykonawców zabudowy 285\n81. Drugie życie stoiska 288\n82. Mobilne stoisko targowe 293\n83. Stoiska wewnętrzne i zewnętrzne 298\n84. Marketing zapachowy 301\n85. Catering 305\n86. Podłoga 309\n87. Elementy reklamy wizualnej I 311\n88. Elementy reklamy wizualnej II 318\n89. Grafika na stoisku 325\n90. Co wypożyczyć? 331\n91. Meble dla biznesu 335\n92. Oświetlenie wystawiennicze 343\n93. Zaplecze 347\n94. VIP room 351\n95. Podwieszenia 354\n96. Zabudowa piętrowa 358\n97. Dużo za dużo 364\n98. Dzień świra 368\n99. Ciekawostki targowe 372\n100. Twoje trzy grosze 377\nZakończenie Zdolny, ale leniwy 380\nTytuł Targi - trampolina biznesu\nPakiet książek o marketingu internetowym - Tkaczyk, Puzyrkiewicz, Kotler Kartajaya, Setiawan, Vaynerchuk, Żukowski


Lenin – Kapitalista mimo woli. Jak wdrażał NEP do Komunizmu - New Times NEWS\nPo zwycięstwie rewolucji październikowej w Rosji wszystko przebiegło błyskawicznie. Władzę przejmuje „lud”. Natychmiast (7 listopada 1917 roku) powstaje nowe państwo – socjalistyczna Rosyjska Republika Radziecka. Na czele „ludu” stoją rosyjscy komuniści – bolszewicy. Ci biorą się ostro do roboty.\nDobiega końca I wojna światowa, wojna do dziś nazywana na Zachodzie Wielką Wojną. To ta wojna, między innymi (albo przede wszystkim) za sprawą wydarzeń w Rosji odciśnie się na psychice narodów, na globalnym układzie sił o wiele mocniej niż druga.\nNa razie jeszcze trwa. Pewnego kwietniowego dnia 1917 roku z przygranicznej niemieckiej stacji Gottmadingen wyrusza w kierunku wschodnim pociąg, w którego składzie znajduje się tajemniczy, zaplombowany wagon. Jednym z jego pasażerów jest łysiejący mężczyzna, o kałmuckich rysach i niezdrowej cerze. Towarzyszy mu niewysoka kobieta. Ta kobieta to druga miłość jego życia, (bo pierwszą jest rewolucja), Nadieżda Krupska. Mężczyzna nazywa się Włodzimierz Iljicz Lenin. Ten teoretyk ideologii komunizmu już wkrótce stanie się organizatorem i przywódcą wydarzeń, które wstrząsną światem.\nPo przyjeździe do Rosji Lenin robi dokładnie to, czego oczekiwali od niego jego niemieccy mocodawcy – doprowadza do wybuchu rewolucji, a w jej rezultacie upadku rządów carskich i przegranej Rosji w pierwszej wojnie światowej. Ale Leninowi nie zależało na „nacjonalistycznym” zwycięstwie ojczyzny, jemu chodziło o coś znacznie, jego zdaniem, ważniejszego – o zwycięstwo wielkiej komunistycznej idei. I właśnie tego dokonuje. Na razie tylko w Rosji, ale wierzy w to i ma zamiar realizować swój plan wszelkimi środkami, nie cofając się przed niczym – również na całym świecie. (I ten plan, już bez Lenina – jak twierdzą niektórzy – realizowany jest do dziś).\npod czerwonym sztandarem (z sierpem i młotem)\nPo zwycięstwie rewolucji wszystko potoczyło się błyskawicznie. Natychmiast, bo 7 listopada 1917 roku, proklamowane zostaje nowe państwo – Rosyjska Federacyjna Socjalistyczna Republika Radziecka (RFSRR). Państwo to tworzy nową konstytucję, z zagwarantowanymi z wszystkimi możliwymi wolnościami, a jakże. Władzę sprawuje „lud”, na którego czele stoi Rosyjska Partia Komunistyczna – bolszewicy. Ci natychmiast ostro biorą się do roboty. Już pierwsze dekrety pozbawiają dopiero co nadanych praw wielu ludzi m.in. członków rodziny carskiej, kapłanów, a także „wszystkich wykorzystujących pracę najemną” (a więc również bogatszych chłopów).\nRFSRR w 1922 roku weszła w skład ZSRR – Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich, państwa istniejącego do roku 1991. Powstała po obaleniu caratu, w wyniku udanego przewrotu zbrojnego w Rosji, w nocy z 24 na 25 października (6/7 listopada) 1917 roku (rewolucji październikowej), dokonanego przez partię bolszewików SDPRR(b) – Socjaldemokratyczną Partię Robotniczą Rosji (bolszewików), którego rdzeń stanowiła Rosja Radziecka. Utworzenie ZSRR (30 grudnia 1922 r.) było związane z rozwianiem się nadziei bolszewików („komunistów”) na szybki wybuch rewolucji światowej i koniecznością formalnego unormowania stosunków między Rosją Radziecką a znajdującymi się pod jej kontrolą innymi radzieckimi republikami. W chwili swego powstania ZSRR miał 21 760 tys. km2 powierzchni i ok. 147 mln ludności, zaś w momencie rozwiązania 26 grudnia 1991 r. odpowiednio 22 402 tysięcy kilometrów kwadratowych 289 milionów.\nLenin przemawia do żołnierzy, 5 maja 1920 r. Na dole zdjęcia: Lew Trocki, jeden z głównych przywódców rewolucji, przewodniczący Komitetu Wojskowo-Rewolucyjnego, najbardziej znienawidzony wróg Stalina, następcy Lenina.\nJózef Stalin (na zdjęciu obok – w roku 1918), który już niedługo zostanie następcą „Boga Rewolucji”, na razie z daleka obserwujący bieg wydarzeń, od 26 października 1917 roku kierował Ludowym Komisariatem Narodowości, zapewniając sobie stale zwiększające się wpływy w nowopowstałych republikach, nazwał partię Lenina „Zakonem Kawalerów Mieczowych, natchnieniem państwa sowieckiego”.\nSzybko stało się widoczne, że rewolucji i jej osiągnięć należało strzec. Co prawda, jak na razie te „osiągnięcia” sprowadzały się prawie wyłącznie do totalnej dezorganizacji państwa, upadku produkcji przemysłowej i wyludnienia miast (liczba ludności Moskwy spadła wówczas o połowę).\nW dodatku reforma rolna, którą co prawda od razu przeprowadzono, okazała się totalną fikcją. Chłopi w Rosji centralnej otrzymali na przykład niewiele ponad pół hektara ziemi. Sytuację pogorszyła jeszcze wprowadzona w lutym 1918 roku ustawa o monopolu zbożowym, która z pomocą tzw. komitetów biedowych (biedkomitetów) nakazywała ściąganie nadwyżek produkcji rolnej. Biedkomitety, złożone z wiejskich lumpów, alkoholików i drobnych złodziejaszków – nie patyczkowały się – zgodnie zresztą z odgórną instrukcją. Kułacy, czyli bogaci chłopi, którzy ośmielili się zostawić nadwyżkę ziarna choćby na przyszłe siewy, byli po prostu bez skrupułów mordowani.\nMiasta od śmierci głodowej uratował wyłącznie „czarny rynek”, z którego pochodziło 60% żywności.\nNic więc dziwnego, że „lud”, nieświadomy szczęścia, jakiego miał doświadczać dzięki bolszewikom – protestował. Protestowali wszyscy: od robotników po profesorów wyższych uczelni. Bolszewicy zrozumieli, że „zdobycze” rewolucji wymagały obrony. I to stanowczej.\nPolityka gospodarcza komunizmu wojennego, który został wprowadzony wraz z powstaniem Rosji radzieckiej w warunkach wojny domowej (do 1923 r.) i interwencji zachodnich mocarstw (1918–21), zakładała pełną mobilizację środków ludności dla wojny, monopolizację produkcji i nacjonalizację zakładów zatrudniających więcej niż 5 osób. W rezultacie dekretów nacjonalizacyjnych wdrożonych natychmiast po rewolucji październikowej oraz nacjonalizacji przemysłu na mocy ustawy z 28 czerwca 1918 roku rząd bolszewicki de facto zlikwidował prywatny sektor w gospodarce. Wcześniej, 19 lutego, rząd znacjonalizował ziemię. Osłabiony został także prywatny handel, który miała zastąpić państwowa dystrybucja i reglamentacja poszczególnych produktów; miejsce pieniądza miała zająć prosta wymiana towarowa (znaczenie pieniądza zniszczono poprzez wywołanie hiperinflacji, docelowo pieniądz miał zostać całkowicie zlikwidowany). Wprowadzony został obowiązek pracy dla mężczyzn, części kobiet, nieletnich i starców. Cała krajowa produkcja gospodarcza została objęta powszechnym planem. Rezultatem polityki komunizmu wojennego była klęska głodu w 1921 r. i ponad 5 milionów ofiar.\nRaz sierpem raz młotem w tę białą hołotę\nPodczas trwającej wojny domowej, zwolenników władzy bolszewickiej określano jako „czerwonych”, a przeciwników jako „białych”. „Biali” stanowili konglomerat ruchów politycznych i sił zbrojnych, złożonych z antykomunistów: zarówno żołnierzy, dowodzonych przez generałów armii carskiej, jak i – według propagandy radzieckiej – państw interweniujących w celu przywrócenia status quo.\nToteż wkrótce, drugim obok Partii organem władzy stała się Wszechrosyjska Komisja Nadzwyczajna do Walki z Kontrrewolucją, Sabotażem i Nadużyciami Władzy (WCzeKa, później osławiona CzeKa).\nNa jej czele stanął Feliks Dzierżyński, Polak, od dawna związany z bolszewikami, znany jako bezwzględny wyznawca idei komunizmu. W dodatku, co było dla Lenina ważne, Dzierżyńskiemu nie zależało, jak powiedzielibyśmy dzisiaj, „na stołku”. Jemu wystarczała walka dla samej walki. Sześciokrotnie więziony za czasów carskich, zdaniem Lenina, musiał „znać się na rzeczy”.\nI rzeczywiście – Dzierżyński zaczął od kompletowania kadr, co znamienne, składających się głównie z nie-Rosjan – Polaków, Łotyszy, Żydów, a także byłych pracowników Ochrany, czyli carskiej tajnej służby, których miał okazję poznać w wiezieniu. Jego hasłem było: „W WCzeKa mogą służyć wszyscy. I święci i łajdacy”.\nHistoria pokazała, że ci pierwsi wykruszyli się dość szybko, zostali tylko ci drudzy…\n„Pożyteczni idioci” stają na wysokości zadania\nWarto podkreślić, że wielu dziennikarzy, pisarzy i tzw. intelektualistów na Zachodzie z zachwytem opisywało wydarzenia rozgrywające się w Rosji. Do piewców rewolucji należał m.in. John Reed, autor słynnej książki „10 dni, które wstrząsnęły światem”.\nO jednym z nich, niejakim Arthurze Hendersonie, Lenin miał napisać w liście komisarza ds. zagranicznych Cziczerina: „Jest tak głupi jak Kiereński (przeciwnik polityczny) i dlatego jest nam pomocny”.\nNa apologetach rewolucji przekonanych o słuszności poczynań Lenina i spółki (których przywódca bolszewików nazywał na użytek swój i współpracowników „pożytecznymi idiotami”) nie zrobił nawet wrażenia los cara Mikołaja II Romanowa i jego rodziny. Jak na ironię, ostatni car Rosji (panujący od 1 listopada 1894 do 15 marca 1917 roku, rozstrzelany z całą rodziną rok i cztery miesiące później, 17 lipca 1918 roku) był człowiekiem łagodnym, jego zamiarem było przeprowadzenie po zakończeniu wojny reform w Rosji.\nLos ten, trzeba przyznać, nie był wówczas dokładnie znany. O szczegółach zbrodni świat dowiedział się dopiero po upadku ZSRR, kiedy dokładnie zbadano piwnicę domu kupca Ignatiewa w Jekaterynburgu, gdzie jak wskazywały źródła, miała być więziona carska rodzina. To tam Mikołaj II wraz z żoną, czterema córkami i chorym na hemofilię carewiczem Aleksandrem zostali zamordowani, a następnie rozwałkowani, spaleni i ukryci. (Autorzy skandynawskich kryminałów mogliby się wiele nauczyć od bolszewików).\nWszystko to działo się za wiedzą i zgodą Lenina.\nLenin – czyli kapitalista mimo woli\nWojna domowa skończyła się. Niedobitki „białych” uciekły za granicę. Interweniujące państwa wycofały się. Ale katastrofa humanitarna wywołana wcześniej działaniami wojennymi, a potem pogłębiona przez rewolucję, narastała.\nNa sytuację na wsi, poza opisanymi już wcześniej represjami, fatalny wpływ miała gigantycznych rozmiarów susza, która objęła swym zasięgiem europejska część Rosji. Na Powołżu, Ukrainie, Uralu, Kaukazie zapanował głód.\nZ pomocą przyszli… Amerykanie. Dzięki dostawom żywności, zorganizowanym przez Amerykańską Organizację Pomocy (American Relief Administration, ARA), na której czele stał Herbert Hoover, późniejszy prezydent USA, udało się uratować 10 mln ludzi. Do 5 milionów ta pomoc nigdy nie dotarła; ta niewyobrażalna liczba ludzi umarła z głodu. Szczególnie tragiczna sytuacja panowała na Ukrainie, gdzie odnotowano liczne przypadki ludożerstwa. W miastach sytuacja wyglądała niewiele lepiej. W roku 1920 produkcja przemysłowa wyniosła tylko 20% jej wielkości sprzed wybuchu wojny.\nZ takimi faktami musieli się liczyć nawet bolszewicy.\nLiczne powstania chłopskie, a potem rewolta w Kronsztadzie zostały przez nich co prawda zbagatelizowane – tłumaczono je tym, że część „ludu” jeszcze „nie dorosła” do idei rewolucji. Zresztą w takich wypadkach z pomocą przychodziło zawsze niezawodne CzeKa i znienawidzone na wsiach biedkomy.\nStopniowo jednak przychodziło opamiętanie – wszystkich nie można było przecież stracić lub „szczęśliwców” zesłać na Syberię.\nW tej sytuacji Lenin musiał przyznać się do porażki: „Rynek prywatny jest silniejszy od nas” – miał powiedzieć.\nW ten sposób zmiany, które miały uratować kraj przed ostateczną zapaścią, dostały zielone światło.\nW marcu 1921 roku na X Zjeździe proklamowano wprowadzenie NEP-u – Nowej Ekonomiczeskiej Politiki – Nowej Polityki Ekonomicznej. Jej przyjęcie oznaczało powrót, w pewnym przynajmniej stopniu, do gospodarki kapitalistycznej; przywrócono sektor prywatny. W wielkich zakładach jako zasadę przyjęto, o zgrozo, opłacalność. Powrócił handel detaliczny, co Lenin przyjął niemal z obrzydzeniem.\nObraz Borisa Michajłowicza Kustodijewa „Bolszewik” z 1920 r.


Oto dane, jakie Electronic Arts gromadzi o grających w FIFA | GRYOnline.pl\nWiadomość gry na świecie 26 lipca 2018, 10:23\nTryb Ultimate Team dla wielu graczy okazuje się bardzo kosztowną zabawą.\nJeśli gracie w serię FIFA, to zapewne kiedyś zastanawialiście się, jakie informacje Was dotyczące kolekcjonuje Electronic Arts. Teraz, dzięki uporowi jednego z fanów, otrzymaliśmy odpowiedź na to pytanie. Brytyjski gracz imieniem Michael wykorzystał bowiem wprowadzone w maju w Unii Europejskiej regulacje RODO i w ten sposób zmusił firmę do ujawnienia zebranych przez nią danych na jego temat.\nDzięki temu dowiedział się, że w ciągu dwóch lat wydał ponad 10 tysięcy dolarów na mikropłatności w ramach trybu Ultimate Team. Taka suma powoduje, że żal nam Michaela, ale to nie jego rozrzutność jest w tej historii najciekawsza. Znacznie bardziej intrygujące są informacje odnośnie tego, co właściwie Electronic Arts wie o każdym z graczy bawiących się w gry z serii FIFA.\nEA posiada oczywiście listę dokonanych zakupów i zapisy kontaktów z działem obsługi firmy. To jednak dopiero początek gromadzonych przez Electronic Arts danych. Wydawca ma też informacje dotyczące urządzeń graczy, ich systemów operacyjnych i list przyjaciół oraz przebiegu rozgrywek. To ostatnie nie obejmuje tylko dat, godzin oraz wyników końcowych.\nFirma gromadzi także dokładne statystyki meczów, takie jak liczba oddanych strzałów czy średnia skuteczność na przestrzeni całej wirtualnej kariery. Takie dane oczywiście bardzo się Electronic Arts przydają i trudno winić wydawcę za ich zbieranie. Przydałoby się jednak ułatwienie graczom dostępu do nich, gdyż obecnie wymaga to zastosowania przepisów RODO, co oznacza wystosowanie formalnej prośby, a następnie maksymalnie 30-dniowy okres oczekiwania na odpowiedź.\nCo ciekawe, Electronic Arts nie udostępniło danych dotyczących decyzji podejmowanych przez zautomatyzowane systemy rządzące rozgrywką. Jest to o tyle ważne, że część graczy podejrzewa twórców o niesprawiedliwe manipulowanie przebiegiem meczów tak, aby zachęcić ich do większych wydatków. Michael nie dowiedział się również, jakie są procentowe szanse na zdobycie poszczególnych nagród w lootboksach. EA nie podało nawet, w których paczkach znajdowali się konkretni zawodnicy.\nZainteresowanym tematem polecamy przejrzenie albumu Michaela w serwisie Imgu, gdzie umieścił on część dokumentacji uzyskanej od Electronic Arts.\ngry na świecieciekawostki Electronic Arts Inc. FUT / FIFA Ultimate Team inwigilacja mikropłatności RODO / GDPR PCPS4XONE


Miesiąc strajków nie wypalił. A miało protestować "pół Polski" - Money.pl\nStrona głównaGospodarkaMiesiąc strajków nie wypalił. A miało protestować "pół Polski"\nOstatnia prosta przed wyborami dla polityków obozu rządzącego zapowiadała się wyjątkowo karkołomnie. Wisiała nad nimi groźba strajku tysięcy, a nawet milionów osób, ale na zapowiedziach się skończyło.\nWrzesień strajków okazał się niewypałem. Większość środowisk się wycofała (Fot: Marcin Bruniecki/REPORTER)\nDla rządu PiS zapowiadał się trudny wrzesień. Tuż przed wyborami do parlamentu politycy rządzącej partii mieli zmagać się ze strajkami, protestami czy licznymi manifestacjami. Rozważało je tak wiele środowisk, że przynajmniej w teorii wydawało się, że protestować będzie "pół Polski", a manifestujące osoby miały być – łącznie – liczone w milionach. Powietrze z nadmuchanego jeszcze przed wakacjami balonika szybko uleciało. Póki co na ulicach cisza, a rząd w najlepsze może jeździć po kraju, kontynuując kampanię wyborczą bez obaw o to, że napotka na blokady oburzonych.\nCzytaj też: Strajk nauczycieli. "Dobrze pracujący zarobią więcej"\nNauczyciele, taksówkarze, rolnicy, górnicy, lekarze-rezydenci czy pracownicy socjalni. Oni wszyscy zapowiadali odrębne strajki, część planowała nawet zorganizowanie wspólnej akcji protestacyjnej. Jednak od miesięcy słyszymy od przedstawicieli tych środowisk, że wciąż zastanawiają się nad formą protestu, nad tym, co robić i czy w ogóle coś organizować. Jedni zasłaniają się trwającym dialogiem ze stroną rządową, inni zrzucają to na karb natłoku obowiązków i czekania na bardziej odpowiedni moment.\nSzef ZNP Sławomir Broniarz zapowiedział właśnie, że związek wydłuża czas sondażu, w którym nauczyciele będą mieli wypowiedzieć się co do formy protestu. - Jeśli opowiedzą się za strajkiem, to najpewniej zostanie on odwieszony dopiero po wyborach – powiedział w Radiu ZET Sławomir Broniarz, prezes ZNP. Jak zapewnia, to w związku z trudami nowego roku szkolnego, w którym to lekcje rozpoczynają dwa roczniki, szkoły są przeładowane, a dyrektorom brakuje nauczycieli.\nObejrzyj: Płaca minimalna 2500 zł? "Niektórych postawi to na granicy bankructwa"\nA co planują rolnicy? - Są powody, by bardzo mocno naciskać na rządzących. Jednak teraz spokojnie czekamy, zwracając uwagę na obecną sytuację i okres przedwyborczy. Nie planujemy teraz akcji protestacyjnych. Jeśli już, to po wyborach, chociaż niczego nie wykluczamy, ale działania spotęgujemy raczej po tym okresie – mówi w rozmowie z money.pl Michał Kołodziejczak z AGROunii, lider protestów rolników, a obecnie szef partii Zgoda.\nLekarze i lekarze-rezydenci? - Żadnych manifestacji. W sierpniu rozpoczęła się akcja dotycząca wypowiadania klauzuli "Opt-Out" (w ramach akcji 1 lekarz = 1 etat – przyp.), czyli ograniczenie pracy do norm powszechnych, to jest 48 godzin w tygodniu z nadgodzinami. Nie szykujemy nic spektakularnego jak akcja protestacyjna czy demonstracja. Ten protest ma doprowadzić do tego, by lekarze nie łatali dziur (w grafiku – przyp.) – mówi w rozmowie z money.pl Krzysztof Bukiel, przewodniczący Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Lekarzy, przy którym działa też Porozumienie Rezydentów.\nCzytaj także: Strajk lekarzy w październiku. Szpitale mogą ściągać specjalistów z emerytur\nO protest taksówkarzy zapytaliśmy Rafała Piotra Jurka, jednego z liderów kwietniowego strajku tego środowiska, i - jak się okazało - byłego już przewodniczącego mazowieckiego NSZZ "Solidarność". - Z tego, co wiem, na razie trwają pertraktacje z rządem, więc protest nie jest teraz planowany – mówi money.pl Rafał Piotr Jurek. Jak dodaje, on sam zmienił pracę i nie jestem już taksówkarzem oraz nie działa w taksówkarskiej "Solidarności".\nGórnicy z Polskiej Grupy Górniczej wciąż rozmawiają z rządem w sprawie podwyżek. W liście przesłanym do ministra energii twierdzą, że "sytuacja staje się coraz bardziej napięta i może się wymknąć spod kontroli". Chcą też, by Krzysztof Tchórzewski objął negocjacje osobistym nadzorem. W tym tygodniu mają zdecydować "co dalej", ale o akcji protestacyjnej na razie mowy nie ma.\nTo samo z pracownikami socjalnymi. Przed wakacjami odgrażali się strajkiem włoskim i paraliżem rozpatrywania wniosków o 500+ i 300+. Jednak teraz czekają na rezultat rozmów ze stroną rządową. A w międzyczasie – zamiast organizować manifestację czy szerszy protest – szykują pytania do polityków, które będą dotyczyły ich planów i stanowisk w zakresie polityki społecznej i warunków zatrudnienia. "Chcemy, by przed wyborami każda siła polityczna w Polsce wypowiedziała się w sprawach nam bliskich i dla nas ważnych" – czytamy w komunikacie Polskiej Federacji Związkowej Pracowników Socjalnych i Pomocy Społecznej.\nPiS ma z górki\nKampania wyborcza w cieniu protestów mogłaby być znacznym utrudnieniem dla polityków PiS walczących o to, by Polacy ponownie im zaufali i wybrali na kolejne cztery lata. Z kolei dla opozycji byłaby przedwyborczym paliwem i ułatwieniem w walce o głosy, w szczególności niezdecydowanych obywateli.\nCzytaj także: "Rząd nie jest w stanie narzucać ceny pietruszki"\nJak mówi w rozmowie z money.pl prof. Rafał Chwedoruk, politolog z Uniwersytetu Warszawskiego, strajki są groźne o tyle, że mogą pchać w kierunku opozycji nawet odległe im osoby. Tak, jak do PiS-u lgnęły w ostatnich wyborach osoby odległe od prawicy. Jednak, jak dodaje, protesty nie działają już tak silnie na wyborców, jak kiedyś. Zdaniem politologa, utrzymanie w spokoju nastrojów społecznych będzie dla Prawa i Sprawiedliwości niezwykle trudne dopiero, gdy wygrają najbliższe wybory i będą rządzić kolejną kadencję.\nTagi: protesty, nastroje społeczne, strajki, manifestacje, kampania wyborcza, pis, opozycja, wybory, gospodarka, wiadomości\nwaldekLudzie juz wiedzą, że nie ma sensu strajkować. Kazda afera PISu spływa po nich jak po kaczce, to i strajk na nich wrażenia nie zrobi. Najprostszy … Czytaj całość\nPolakFala hejtu i represji jakie uruchomił PiSowski rząd przeciwko nauczycielon przypomina ajlepsze czasy PRL. Na koniec negocjuje tylko z serwilną wobec … Czytaj całość\nStop Hejt!Haha, takie wlasnie sa te lewaczki leniwe :D


Teleskop Hubble’a bada NGC 1705 – AstroNET\nTeleskop Hubble’a bada NGC 1705\nCentralny region małej galaktyki NGC 1705 błyszczy tysiącami młodych i starych gwiazd. Jedynie Kosmiczny Teleskop Hubble’a może rozróżnić pojedyncze obiekty tej odległej o 17 milionów lat nieregularnej galaktyki karłowatej. Dzięki temu naukowcy mogą dobrze wykorzystać to kosmiczne laboratorium, którym mają idealne warunki, aby badać proces powstawania gwiazd i ewolucję pierwszych galaktyk.\nMłode niebieskie gwiazd koncentrują się w środku galaktyki, podczas gdy starsze, czerwone i zimniejsze gwiazdy występują na obrzeżach. W tej galaktyce młode gwiazdy powstają przez cały czas jej życia, ze szczególnym nasilenie przed 26 do 31 milionami lat. Ten wybuch aktywności odpowiada za wiele młodych gwiazd widocznych w galaktyce, w tym za powstanie centralnej wielkiej gromady.\nNGC 1705 jest klasyfikowana jako nieregularna galaktyka karłowata ze względu na swoje małe rozmiary i nieregularny kształt. Wielu astronomów uważa, że takie galaktyki były pierwszymi systemami, w których na początku istnienia Wszechświata rozpoczęła się działalność gwiazdotwórcza. Reprezentują cegiełki, z których potem, w wyniku akrecji i zlewania się galaktyk, powstały bardziej masywne obiekty takie jak galaktyki eliptyczne i spiralne. Pobliskie małe galaktyki są pozostałością tego procesu formowania się galaktyk.\nNieregularne galaktyki karłowate są w wielu aspektach podobne do pierwszych galaktyk, jednak znajdują się bliżej i łatwiej je badać. Wydaje się, że skonsumowały tylko niewielką część rezerw gazu. Ich gwiazdy zawierają tylko część ciężkich pierwiastków, które na przykład budują Słońce. To oznacza, że powstało w nich tylko kilka generacji gwiazd. A obecnie działalność gwiazdotwórcza jest dość gwałtowna. Te wszystkie cechy powodują, że karłowate galaktyki nieregularne są idealnym bliskimi nam odpowiednikami pierwszych galaktyk i zrozumienie ich ewolucji będzie niezmiernie pożyteczne. Może rzucić światło na wiele procesów związanych z powstawaniem galaktyk i ich ewolucją.\nKarłowate galaktyki nieregularne pełnią kluczową rolę, gdy astronomowie chcą odkryć historię wczesnego Wszechświata. Te galaktyki prawdopodobnie najlepiej opisać jako stare systemy, których właściwości chemiczne i fizyczne można przypisać procesowi powolnej ewolucji. Obserwacje wykonane za pomocą Teleskopu Kosmicznego Hubble’a tej i innych karłowatych galaktyk nieregularnych wskazują, że są to obiekty stare, których wiek sięga kilku miliardów lat. Wiek NGC 1705 można oszacować nawet na 13,5 miliarda lat.\nW obserwacja galaktyki wzięli udział astronomowie Monica Tosi z narodowego Instytutu Astrofizyki z Włoch (INAF) z Osservatorio Astronomico di Bologna oraz Alessandra Aloisi (JHU), Mark Clampin (STScI), Laura Greggio (INAF, Osservatorio Astronomico di Padova), Claus Leitherer i Antonella Nota (STScI). Obserwacji wykonane przy pomocy Wide Field Planetary Camera 2. Za pomocą instrumentu NICMOS (Near Infrared Camera and Multi-Object Spectrometer) zbadano centrum galaktyki.


:: Polska na marginesie Europy\nNie sądzę. Nie potwierdzają też tego badania naszego odniesienia do wspólnoty europejskiej. Badanie z połowy 2017 roku pokazuje, że zdecydowana większość Polaków (także w porównaniu do innych krajów Grupy Wyszehradzkiej) jest za obecnością w Unii Europejskiej - 52 proc. zdecydowanie za, 36 procent raczej za.\nPrzeciwnicy zdają się nie zauważać wszystkiego co „pojawiło się” w Polsce od czasu naszego członkostwa w UE. Uznają, że się nam należało i koniec. Tak należało nam się, ale nie z powodu rozbudowanego ego, lecz z powodu tego jak szybko zbudowaliśmy demokrację, gospodarkę, społeczeństwo obywatelskie.\nMoże, żeby docenić, musimy zacząć od nowa - cofnąć się do starych czasów, przypomnieć sobie jak wyglądały nasze miejscowości, mieszkania, instytucje, szkoły, zakłady pracy , podróżowanie z paszportami, granicami, ....\nDo tych reminiscencji polecam przesłaniem, które zostawił nam prof. Władysław Bartoszewski: „urodziłem się 92 lata temu w Warszawie, jako Polak i Europejczyk, w skromnej przeciętnej, urzędniczej rodzinie. Chodziłem do szkół w Warszawie, skończyłem gimnazjum i liceum katolickie w stolicy Polski, no i mając lat 17 skonfrontowany byłem z okropnościami tej potwornej, zabójczej i ludobójczej, wobec nas przynajmniej Polaków, wobec Słowian, wobec Żydów, wojny. I z tą wojną skonfrontowany musiałem przeżyć na tyle godnie na ile umiałem - w więzieniach hitlerowskich i stalinowskich, w więzieniach Polski Ludowej, i udało mi się dożyć i doczekać Polski w Europie, a nie Polski abstrakcyjnej, tylko Polski realnej, do czasu kiedy mam tę ogromną satysfakcję, że Wasze dominujące pokolenie - moich dzieci, wnuków, czują się europejczykami nie mniej niż wszyscy inni członkowie Unii Europejskiej. Jesteśmy w tej chwili wobec kolejnego sprawdzianu. To nie my potrzebujemy tylko Europy, Europa potrzebuje i nas! Ale my możemy wyciągać logiczne wnioski z ogromnego postępu jaki osiągnęliśmy poprzez współdziałanie z innymi krajami europejskimi. Mimo wszelkich braków i wad, które my najlepiej u siebie widzimy. Ale, aby je przezwyciężyć, aby wyjść na jaśniejszą, szybszą drogę pełni równouprawnienia, również materialnego, w tej nowej Europie musimy być obecni! Musimy brać udział w decyzjach! I ta świadomość jest największym atutem, bo wszystkie marzenia, kreacje, sukcesy, mają początek w głowie”.


Działki Nekla. Najnowsze oferty sprzedaży nieruchomości Nekla\nLokalizacja działki Nekla\nPowierzchnia: 443 m²\nCena: 22 150 zł (50 zł za m²)\nDZIAŁKA BUDOWLANA W NEKLI 443 M2 Na sprzedaż działka budowlana w Nekli w atrakcyjnej cenie 50 zł/ m2. Na nowo powstającym osiedlu domków jednorodzinnych. Aktualne warunki zabudowy pod zabudowę jednorodzinną. Działka w kształcie trapezu mieszcząca się przy drodze, szerokość frontu 28 m2. Dostępne media: prąd, gaz, woda. Posiadamy w naszej ofercie jeszcze 24 działki budowlane...\nCena: 29 000 zł (58 zł za m²)\nOferujemy do sprzedaży działkę budowlaną - 500 m 2 - z aktualnymi warunkami zabudowy. Posiada dobrą lokalizację (sąsiedztwo lasu i pól), obok jeden wybudowany sąsiad, do Bydgoszczy ok.18 km. Wszystkie media w drodze, tuż przy działce. Działka nadaje się zarówno na budowę domu całorocznego, jak i letniskowego. Posiada księgę wieczystą, z możliwością obciążenia hipotecznego D...\nCena: 38 400 zł (50 zł za m²)\nDZIAŁKI BUDOWLANE W NEKLI, 50 zł / m2 Posiadamy w ofercie 25 działek na sprzedaż w Nekli na nowo powstającym osiedlu domków jednorodzinnych o powierzchniach od 700 m2, poprzez 1000 m2, 1300 m2, aż do 2000 m2. Możliwość zakupu jednej lub więcej. Oddalone od drogi głównej, tuż przy ścianie lasu. Media przy drodze. Opisywana działka posiada wymiary 25*32*23*32 m . ...\nCena: 40 100 zł (60 zł za m²)\nDZIAŁKA BUDOWLANA W NEKLI Na sprzedaż działka położona w Nekli na nowo powstającym osiedlu domków jednorodzinnych - które są objęte Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego pod budownictwo mieszkaniowe o powierzchni 663 m 2 - kształt: trójkąt prostokątny (front 59 m - strona zachodnia) Oddalona od drogi głównej, bezpośrednio granicząca z wysp...\nCena: 45 650 zł (50 zł za m²)\nDZIAŁKA BUDOWLANA W NEKLI 913 M2/ 50 ZŁ/ M2 Na sprzedaż działka budowlana w Nekli w atrakcyjnej cenie 50 zł/ m2. Na nowo powstającym osiedlu domków jednorodzinnych. Aktualne warunki zabudowy pod zabudowę jednorodzinną. Działka w kształcie trapezu mieszcząca się przy drodze, szerokość frontu 27 m2. Posiadamy w naszej ofercie jeszcze 24 działki budowlane w Nekli o innych powi...\nCena: 50 500 zł (50 zł za m²)\nDo sprzedaży działka budowlana, położona w malowniczym kompleksie 18 działek budowlanych w Nekli, objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Urokliwa okolica, w pobliżu las oraz nowe domy jednorodzinne. Dojazd drogą asfaltową, przy której jest prąd i woda. Działki w kształcie prostokąta, o powierzchni od 1013 mkw. do 1966 mkw.. Teren płaski i suchy. BARDZO DOBRY DOJAZD DO BYD...\nDziałka Nekla pilnie sprzedam 52000zł\nCena: 52 000 zł (55 zł za m²)\nDziałki budowlane w Nekli przy drodze Kotomierz - Niemcz objęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego z przeznaczeniem pod zabudowę mieszkaniową. Powierzchnie 18 działek zaczynają się od 950 m 2 poprzez 1140 m 2 do największej 1966 m 2, która przylega do drogi asfaltowej. Media, skrzynka energetyczna oraz wodociąg przy drodze asfaltowej kanalizacja w planach. Biuro pośredni...\nCena: 55 000 zł (2500 zł za m²)\nPolecam Działka rekreacyjna w Nekli w pobliżu jeziora Cicha i spokojna okolica. Dom drewniany o powierzchni ok 22mk. Poddasze użytkowe. Dom całkowicie podpiwniczony. Taras ok. 10 mk. Powierzchnia działki 382 mk. Działka zagospodarowana. Serdecznie polecam i zapraszam na prezentację: Kontakt: Iwona tel. 5 333 999 14 ::LINK...\nCena: 57 400 zł (50 zł za m²)\nCena: 59 999 zł (55 zł za m²)\nAtrakcyjnie położona działka budowlana o powierzchni 1100 m2 w Nekli gm.Dobrcz. Działka objęta planem zagospodarowania przestrzennego pod zabudowę jednorodzinną. Nowo powstające osiedle domów jednorodzinnych. Widok na las, cicha, spokojna okolica. Media : prąd, wodociąg. Teren płaski. Położenie blisko Jeziora Borówno i plaży. Odległość od Bydgoszczy ...\nCena: 61 000 zł (80 zł za m²)\nDZIAŁKA BUDOWLANA W NEKLI Na sprzedaż działka położona w Nekli na nowo powstającym osiedlu domków jednorodzinnych - które jest objęte Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego pod budownictwo mieszkaniowe o powierzchni 760 m 2 Druga linia zabudowy - bezpośredni dostęp do drogi publicznej przez własną droga wjazdowa o długości 29 m. Kształt pros...\nCena: 61 200 zł (45 zł za m²)\nCena: 61 800 zł (45 zł za m²)\nCena: 62 400 zł (50 zł za m²)\nPowierzchnia: 1398 m²\nCena: 62 900 zł (45 zł za m²)\nCena: 63 300 zł (60 zł za m²)\nDZIAŁKA BUDOWLANA W NEKLI Na sprzedaż działka położona w Nekli, gmina Dobrcz, na nowo powstającym osiedlu domków jednorodzinnych - które jest objęte Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego pod budownictwo mieszkaniowe z dopuszczeniem funkcji usługowej o powierzchni 1054 m 2 działka narożna - kształt: prostokąt (ze ściętym narożnikiem) 25 x 39 m (fr...


Niezastąpiona | Miesięcznik Znak\nJanusz Poniewierski kwiecień 2018\nRobiła wszystko, co było akurat do zrobienia. Jej zadania w „Tygodniku” daleko wykraczały poza rolę sekretarki; pełniła raczej ważną w szlacheckich dworach, a dziś całkiem już zapomnianą funkcję ochmistrza.\nNekrolog Marii Lach (1917–2002), opublikowany po jej śmierci na łamach „Tygodnika Powszechnego” i podpisany przez redakcję, wciąż robi wrażenie ze względu na siłę zawartych w nim uczuć: „Była powiernikiem redakcyjnych kłopotów z prywatnymi włącznie, przyjacielem każdego z nas, najbardziej szczodrym wsparciem. I jak nikt umiała to wszystko ukrywać, pozostając w cieniu. Marysiu, nie ma dość dobrych słów, by Ci podziękować (…)”\nKim była osoba, którą tak serdeczne żegnano? Autorzy nekrologu nazywają ją „dobrym duchem »Tygodnika«”, kimś, kto „oddawał pismu nie tylko swój czas i talenty, ale i serce”. Tak zapamiętał ją również były redaktor graficzny „TP” Stefan Papp: „Zawsze zajęta, o wszystkim pamiętająca i wobec redaktorów opiekuńcza, była najprawdziwszą duszą redakcji”.\nZawsze zajęta, o wszystkim pamiętająca… Powiedzieć o niej, że była sekretarką, to nic nie powiedzieć. Bo ona w „Tygodniku” pełniła raczej ważną w szlacheckich dworach, a dziś całkiem już zapomnianą funkcję ochmistrza. Kierowała sekretariatem, odbierała telefony, przyjmowała gości i pilnowała, żeby nikt niepowołany nie wtargnął do gabinetu Naczelnego, rozsyłała gońców i czuwała nad tym, aby pismo bez opóźnień trafiało do drukarni. W czasach gdy każdy artykuł musiała zatwierdzić cenzura, korekta „TP” pracowała poza lokalem redakcji i nie istniała jeszcze poczta elektroniczna, to ostatnie zadanie bywało nieraz dość trudne. A ona spełniała je w sposób perfekcyjny i dla większości redaktorów niemal niezauważalny, „starając się bić swoje rekordy w skracaniu czasu pokonywania drogi między redakcją, urzędem cenzury i drukarnią” (Papp).\nKiedy wszystkim wydawało się, że praca nad nowym numerem „Tygodnika” jest już zakończona, Maria Lach brała się za jego archiwizację – i ocalanie, z myślą o potomnych, tego, co wykreślił cenzor. Sporządzała też roczne spisy treści obejmujące wszystkie teksty (włącznie z listami do redakcji), jakie w kolejnych latach ukazywały się na łamach „TP”. Tytułem wyjaśnienia dodajmy, że mowa tu o latach 60.– 80. XX w., kiedy w „Tygodniku” nikomu nawet się nie śniło o komputerowej bazie danych.\nPowściągliwy zazwyczaj Krzysztof Kozłowski powie o niej krótko i dobitnie: „Robiła wszystko, co było akurat do zrobienia”. I nie było w niej ani cienia frustracji, poczucia, że jest niedoceniana bądź wykorzystywana. Spełniała wszelkie oczekiwania (łącznie z budzeniem – przez telefon – spóźniającego się do pracy redaktora). Myślała o wszystkim: także o integrowaniu środowiska związanego z redakcją „TP”. Krystyna Chmielecka-Pawlus zapamięta, że to właśnie Maria Lach – dla ludzi „Tygodnika” po prostu Marysia albo (dla tych młodszych) pani Marysia – „zapoczątkowała zwyczaj organizowania imienin, opłatków, jajeczek czy spotkań noworocznych”.\nO jej życiu „pozaTygodnikowym” wiadomo niewiele. Urodziła się ponad 100 lat temu (jesienią 1917 r.) we Lwowie. Podczas wojny – wraz z najbliższą przyjaciółką, Katarzyną Klakoczar, która po latach także wyląduje w „Tygodniku” – pracowała jako karmicielka wszy w kierowanym przez Rudolfa Weigla Instytucie Badań nad Tyfusem Plamistym. Niektórzy, przywołując rzucane przez nią z rzadka aluzje do przeszłości, domyślali się, że działała w podziemiu. Ale o tym, jak było naprawdę, nie dowiemy się już chyba nigdy.\nWrażliwe serce (o którym mogę zaświadczyć, bo bywałem świadkiem jej próśb o pomoc dla rodzin niektórych zmarłych pracowników „TP”) pani Marysia ukrywała, nie pozwalając sobie na oznaki czułości. O osobach takich jak ona (mało wylewnych i na zewnątrz szorstkich) mawiała, że są „szurpate po wierzchu”.\nKatarzynie Morstin, która przez kilka lat pracowała z nią w sekretariacie, a potem przejęła część jej obowiązków, zawdzięczam opowieść o talentach kulinarnych Marii Lach, np. o serwowanych przez nią cebulkach faszerowanych mięsem. Nie znam się na kuchni, niemniej faszerowanie małych cebulek wydaje mi się zadaniem równie trudnym jak przygotowanie rocznego spisu treści „Tygodnika” bez pomocy komputera.\nTakich zadań mogła się podjąć jedynie Maria Lach.


Freedom ProStudio Brush Bath - Pasta do czyszczenia pędzli 100ml\nFreedom ProStudio Brush Bath Pasta do czyszczenia pędzli Pojemność : 100 ml czyści dezynfekuje wygodne opakowanie łatwy w użyciu ProStudio Brush Bath marki Freedom to skuteczny preparat do czyszczenia pędzli. Produkt zamknięty jest w małym\nKod katalogowy: 22981\nProStudio Brush Bath\nProStudio Brush Bath marki Freedom to skuteczny preparat do czyszczenia pędzli.\nProdukt zamknięty jest w małym poręcznym słoiczku, dzięki czemu idealnie sprawdzi się podczas podróży. Dokładnie czyści, a także dezynfekuje pędzle. Dodatkowo Prostudio Brush Bath sprawi, że mycie pędzli od tej pory będzie szybkie, skuteczne i proste.\nSposób użycia : Mokry pędzel delikatnie umieścić w Solid Brush Cleaner, aż zacznie się pienić i usunie zbrudzenia. Następnie opłukać pędzel i pozostawić do wyschnięcia.\nFreedom ProStudio Brush Shower - Płyn do czyszczenia i dezynfekcji pędzli 100ml


Tomasz Kammel już nie poprowadzi The Voice Senior! Szokująca zmiana gospodarza - ESKA.pl\n2020-08-03 9:38 MK\nNiebawem ruszają nagrania drugiej edycji „The Voice Senior”, programu, który okazał się telewizyjnym hitem. Współgospodarzem nowej odsłony talent-show z udziałem seniorów będzie Rafał Brzozowski. O szczegółach przeczytacie już teraz na EskaCINEMA.pl.\nRafał Brzozowski prowadzącym The Voice Senior? To już oficjalne! - Prowadzenie „The Voice Senior” to wielki zaszczyt, wielkie wyzwanie i wielka przygoda. Mam nadzieję, że będę mógł dodać otuchy seniorom, ponieważ doskonale wiem, jak to jest być uczestnikiem tego typu programu. Stresu towarzyszącego mi podczas Przesłuchań w Ciemno chyba nigdy nie zapomnę - mówi Rafał Brzozowski, który wystąpił w pierwszej edycji „The Voice of Poland”. Wokalista na swojego trenera wybrał wówczas Andrzeja Piasecznego i doszedł do półfinału, co otworzyło mu drzwi do muzycznej kariery.\n- Bardzo się cieszę, że będę mógł pracować z Martą, z którą się przyjaźnimy i świetnie się rozumiemy. Równie mocno cieszę się na spotkanie z seniorami, bo jak już wspominałem, chciałbym im pomóc przejść przez ten program z jak najmniejszą ilością stresu i jak największą dawką dobrej, pozytywnej energii. Nie mogę się doczekać spotkania z naszymi uczestnikami i poznania ich historii, bo wiem, że będę mógł czerpać z ich życiowej mądrości - tłumaczy nowy prowadzący „The Voice Senior”.\nThe Voice Senior - Rafał Brzozowski prowadzącym


Hirudoterapia - 🥇DOBRY GRZBIET masaż dla koni termografia nauka szkółka jeździecka kursy nauki jazdy konnej Łódź %\nHirudoterapia to naturalna metoda leczenia z wykorzystaniem pijawek (Hirudo medicinalis), znana ludzkości od ponad 2 tysięcy lat. Zabieg polega na przystawieniu specjalnie w tym celu wyhodowanych pijawek medycznych i pobudzeniu naszego organizmu do procesu samoleczenia.\nHirudoterapia została uznana za oficjalną metodę leczniczą w 2005 roku przez Amerykańską Agencję do spraw Żywności Leków.\nW wydzielinie produkowanej przez pijawki znajduje się około 100 cennych związków i substancji. Najbardziej znanym produktem pijawek lekarskich jest hirudyna, która jest specyficznym inhibitorem trombinowym, który zatrzymuje naturalny proces krzepnięcia krwi. Ponadto hirudozwiązki wykazują działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe, stabilizują ciśnienie krwi, upłynniają ją (zmniejszają jej lepkość), spowalniają procesy starzenia się skóry. Utrzymują w dobrym stanie naczynia krwionośne i regulują poziom cukru we krwi. Ponadto mają zdolność rozpuszczania związków wielocukrowych tworzących ścianki przetrwalników wielu mikroorganizmów.\nPonadto żyjąca w symbiozie z pijawką lekarską specyficzna bakteria Aeromonas veronii biotyp sobria produkuje antybiotyki, wykazujące bardzo silne działanie przeciwbakteryjne.\nKażda pijawka wykorzystywana jest wyłącznie jeden raz. Nie może zostać użyta ponownie, nawet u tego samego pacjenta. Zabieg kończy się w momencie samoistnego odczepienia się pijawki od miejsca przystawienia, co może trwać od kilkunastu minut do 1,5 godziny. Miejsce przystawienia pijawki zależy od dolegliwości pacjenta.\nWskazania do hirudoterapii to między innymi zmiany naczyniowe, zakrzepowe zapalenie żył owrzodzenia, zastój w naczyniach limfatycznych, reumatyzm, zwyrodnienia kości i stawów, zapalenia stawów, choroby dermatologiczne, choroby stomatologiczne (np zapalenie dziąseł i przyzębia), amputacje i replantacje, trudno gojące się rany.\nWskazania do hirudoterapii w weterynarii są takie same jak w przypadku leczenia ludzi, zarówno u małych jak i u dużych zwierząt. Zwierzęta podczas terapii są spokojne i wyciszone. Przed zabiegiem nie stosuje się żadnych substancji znieczulających, ukąszenie pijawki jest odczuwalne tylko na samym początku i można je porównać do ukąszenia mrówki lub muchy. Uczucie to ustaje wraz z wprowadzeniem przez pijawkę do ciała pacjenta substancji znieczulających. Zabieg wykonywany jest w taki sam sposób jak u człowieka i trwa od 30 do 60 minut.\nPijawki przeznaczone do zabiegu są certyfikowane i pochodzą z hodowli laboratoryjnej. Każda pijawka użyta jest tylko jeden raz a następnie zutliyzowana zgodnie z obowiązującymi przepisami.


Jaź - ryby wędkarstwo\nJaź (Leuciscus idus) - niegdyś jedna z najczęstszych zdobyczy wędkarskich - stał się już rybą rzadką. Jest go w naszych rzekach coraz mniej. Bardzo wrażliwy na zanieczyszczenia wód albo ginie, albo ucieka w małe, czyste jeszcze dopływy rzek i tam, w nietypowym dla siebie środowisku, karłowacieje. Istnienie jazia jest obecnie poważnie zagrożone. I niewiele mogą tu pomóc wymiary i okresy ochronne. Jeśli zanieczyszczenie naszych rzek będzie się utrzymywać na dotychczasowym poziomie, za parę lat jaz może być już tylko rybą-wspomnieniem. Już dziś rzadko można spotkać wędkarza, który świadomie wybiera się na jazie. Najczęściej rybę tę łowi się przypadkowo. I coraz mniej "mądrych", którzy potrafią ją na pierwszy rzut oka zidentyfikować. Jazia myli się z kleniem, jelcem, nawet płocią. No cóż, coraz rzadziej mamy do czynienia z tą rybą. A jaz, właściwie bierze na wszystko: na błystkę przy połowach szczupaków, na owady podczas łowienia uklei,a także na żywca, na białe i czerwone robaki, na pijawki, chrabąszcze, ważki, na groch, pęczak, a nawet ciasto.\nMa ciało lekko spłaszczone, nieco wysokie, z małą głową i niewielkim otworem gębowym. Ubarwienie grzbietu ciemne, stalowogranatowe, brzuch srebrzysty, płetwy, poza grzbietową - czerwone. Niegdyś spotykana była także złotopomarańczowa odmiana jazia, zwana arfą. Dziś, właściwie niemal przestała już istnieć.\nJaź to ryba średniej wielkości. Najczęściej spotyka się osobniki o długości 30-40 cm i wadze 0,5-1,5 kg. Zdarzają się jednak także okazy cztero - pięciokilogramowe, nawet cięższe. Jaź żywi się fauną denną, niekiedy roślinami. Najczęściej łowi się te ryby na przepływankę powierzchniową polegającą na puszczeniu przynęty z prądem wody, na kulę wodną i owady lub sztuczne muszki, a także na żywca oraz małe błystki obrotowe.\nJazie łowi się od kwietnia do października. Najlepsze rezultaty uzyskuje się w maju i wrześniu. W tych miesiącach jaz żeruje niemal cały dzień. Piękne sztuki łowi się o tej porze nawet w południe. Konieczne jest bardzo ciche zachowanie się na łowisku i umiejętne zacinanie. Branie jazia sygnalizowane jest przez spławik w dwóch fazach. Najpierw spławik się zanurza i wtedy jeszcze zacinać nie wolno, a potem wypływa i znów zanurza. Dopiero w momencie ponownego ukazania się spławika na wodzie wykonujemy zacięcie.


Na ślub - Kraków JURTY WESELNE - Crazy Wesele\nNa ślub: JURTA\nUatrakcyjniamy śluby w nowoczesny i nieszablonowy sposób. Wesele w otoczeniu przyrody to marzenie wielu naszych klientów. Wyszliśmy na przeciw oczekiwaniom i stworzyliśmy jedyne i niepowtarzalne jurty weselne. Wodoodporne, dobrze oświetlone, o drewnianej konstrukcji z możliwością szybkiego demontażu ścian. Konsultujemy z Wami wszystkie szczegóły, przygotowujemy projekt dekoracji i ustawiena stołów. Przyjeżdzamy dzień przed weselem i montujemy podłogi, stawiamy jurtę i oddajemy gotową "salę" do Waszej dyspozycji. Nic prostszego!