alkoholizm - Forum SEA\nPost autor: panna_x » 27 sie 2018, 10:58\nNie wiem czy był taki temat, jeśli tak, proszę o doklejenie do wątku\nhttp://www.wysokieobcasy.pl/wysokie-obc ... etach.html\nteraz zrobili kampanię w której chcą przestraszyć pijące kobiety.\nZdania oczywiście są podzielone.\nMnie pewnie ta kampania nie zniechęci, lubię alkohol a już zwłaszcza jak mam zły humor, jestem smutna albo zła. i nie lubię dzieci,\nwszystko odwrotnie do trendów, które chcą teraz promować\nA jak Wy oceniacie tę kampanię?\nhttp://www.wysokieobcasy.pl/wysokie-obc ... ast-9.html\n9 na 10 kobiet zostaje przy mężu alkoholiku a 9 na 10 facetów porzuca pijące partnerki. jak myślicie, czemu tak jest? Moim zdaniem świetnie by się to nadawało też do dyskusji o wymaganiach matrymonialnych kobiet i facetów, bo to podobno kobiety mają większe ( moim zdaniem nie).\nPost autor: Nautilus1992 » 27 sie 2018, 11:14\nPo prostu mężczyznom przychodzi łatwiej podejmowanie trudnych decyzji, jesteśmy też skłonni do podejmowania ryzyka, jakie wiąże się z rozstaniem. Znam jeden przypadek żony alkoholiczki. Facet się męczył z nią kilka lat - w końcu nie wytrzymał, zerwał kontakt i się wyprowadził. Mieszka teraz samotnie, ma więcej czasu i spokoju dla siebie.\nJeśli miałbym do czynienia z problemem alkoholowym mojej drugiej połówki, to przede wszystkim chciałbym pomóc w pokonaniu uzależnienia, ale jeśli tej osobie nie będzie zależeć na poprawie, to z pewnością zakończył bym związek i poszukał kogoś innego.\nPost autor: panna_x » 27 sie 2018, 11:38\nw takim razie skąd opinia, że kobiety częściej zrywają/ wnoszą o rozwód? i są bardziej wymagające?\nPost autor: DeoBorre » 27 sie 2018, 12:06\nA ja mam inne pytanie, czemu fakt że kobiety częściej zrywają / wnoszą o rozwód jest przedstawiony jako wada? Zawsze i na zawsze będę uważała, że jeżeli samemu nie weźmie się swojego szczęścia w swoje ręce, to nie można narzekać że coś jest źle. Tak samo nie widzę żadnego sensu w być z kimś z kim się jest nieszczęśliwym tylko z powodu że "jesteśmy X lat razem"\nPost autor: panna_x » 27 sie 2018, 12:52\nNIE WIEM czemu, kiedyś padł jako argument w jednym z wątków. Tematem były wymagania obu płci wobec partnerów i wg płci męskiej kobiety mają właśnie wyższe wymagania oraz częściej zrywają. Chyba odnosiło się to do tego, że wg facetów kobiety są roszczeniowe i wybrzydzają.\nPost autor: Nautilus1992 » 27 sie 2018, 13:22\nTo fakt, że kobiety piszą więcej od mężczyzn na temat wymagań co do partnera. Dla mnie kobiety mają po prostu lepsze umiejętności wyrażania siebie od facetów. Również inaczej, zależnie od płci, patrzymy na świat i to przede wszystkim mężczyźni szukają swojej wybranki, przeglądają ogłoszenia, inicjują kontakty itp.\nPoza tym, jakby się przyjrzeć tym ogłoszeniom, to można zauważyć pewien schemat - bardzo często pojawia się wysoki wzrost, inteligencja, poczucie humoru, zaradność. Oprócz tego jest jeszcze obszar poszukiwań i przedział wiekowy, czyli podstawowe elementy poprawnego ogłoszenia.\nJako wysoki wzrost rozumiem to, by facet był wyższy od kobiety. Poczucie humoru trzeba spasować - każdy się śmieje z czegoś innego i trzeba tylko znaleźć odpowiednią osobę do "weselenia się". Rodzajów inteligencji jest wiele - istnieje inteligencja muzyczna, emocjonalna, językowa i tak dalej. Nie ma takiej osoby, która rozwinie wszystkie te elementy, natomiast zdecydowana większość ludzi rozwija się w którymś kierunku, więc każda osoba będzie mogła pochwalić się inteligencją zgodną z jej zainteresowaniami lub pracą. Zaradność to dla mnie przede wszystkim umiejętność radzenia sobie w życiu, także gdy pęknie opona w aucie albo zdarzy się inny nagły, nieprzewidziany wypadek.\nNie zawsze tak jest, że osoba spełnia te wszystkie warunki, bo przecież widziałem już pary w których koleś był niższy od dziewczyny, inny był ciągle poważny, jeszcze inny to fajtłapa. I tacy ludzie mimo to znaleźli sobie dziewczyny. Podsumowując - nie wydaje mi się, żeby wymagania kobiet były zawyżone. Jak dla mnie są w porządku.\nPost autor: urtika » 23 wrz 2018, 15:26\nKolejny artykuł wyjaśniający dlaczego kobieta zostaje z pijącym mężem, a męzczyzna od żony alkoholiczki odchodzi.\nStatystki pokazują, że to kobiety częściej trwają przy pijącym mężu. Większość panów odchodzi od pijących partnerek\nKobiety, które żyją pod jednym dachem z alkoholikiem, często wierzą, że uda im się sprawić, że mąż przestanie pić. Panowie rzadko podejmują próbę naprawy sytuacji i wolą odejść\nZdaniem specjalistów za postawę kobiet odpowiada wychowanie i przekonanie, że „kobieta powinna nieść swój krzyż”\nStatystyki pokazują jedno: 9 na 10 żon alkoholików trwa u boku mężów. Natomiast 9 na 10 mężów alkoholiczek zostawia uzależnione żony. Większość z nas w pierwszej chwili zareaguje oburzeniem i refleksją: kobiety to życiowe siłaczki, kochające mimo wszystko, a oni dla bycia razem muszą mieć konkretne powody. Jakie? Główny to tzw. "zgodność towaru z umową" a to znaczy, że żeniąc się z tobą, nie kupił kota w worku i dobrze wiedział, w co się pakuje. Szukał kobiety podobnej do własnej matki – wrażliwej, opiekuńczej i zaradnej. Atrakcyjnej, bogini domowego ogniska, która ugotuje obiad, wyprasuje koszulę i zagwarantuje reprodukcyjny sukces. I nawet jeśli mężczyzna przestanie ją kochać, to będzie trwać u jej boku. Opuści tylko w stanie wyższej konieczności, czyli kiedy ona przyprawi mu rogi lub przestanie być tym, kim była...\nAle zaraz, zaraz... zanim przypniemy mężczyznom łatkę bezdusznych drani. Pozwólmy im się wytłumaczyć... Przecież żonom alkoholików radzimy: „odejdź!”. Mówimy: "rzuć go kochanie, on nigdy się nie zmieni". W takim razie, dlaczego mężom alkoholiczek rekomendujemy "zostań" i suszymy głowę w momencie "małżeńskiej dezercji"? Być może mężczyznami wcale nie kieruje egoizm, tylko głos rozsądku? Ile kobiet żyjących w matni uzależnienia jest współuzależnionych? Nie twierdzę, że 9/10, ale część. I paradoksalnie chroniąc męża-alkoholika stwarzają mu komfortowe warunki do picia.\nDlaczego współuzależnienie uznaje się za chorobę "żon alkoholików", a nie "mężów alkoholiczek". Tym bardziej że ich portret wcale nie jest tak jednoznaczny, jak mogłoby się wydawać. O współuzależnieniu nie przesądza rodzinny skrypt – statystyki pokazują, że tylko połowa współuzależnionych wychowała się w rodzinach, w których nadużywano alkoholu. Podobnie nie wszystkie charakteryzuje niskie poczucie własnej wartości, rozmyte granice tolerancji, brak zaufania do siebie i innych czy silna potrzeba kontroli. Niektóre z żon alkoholików są niezależne życiowo i finansowo, a mimo to latami żyją w matni uzależnienia. To pokazuje, że teoria płci Mars/Wenus niekoniecznie jest pisana palcem na wodzie.\nDlaczego mężczyźni wiedzą, kiedy powiedzieć stop, a kobiety zapomniały, że takie słowo istnieje w słowniku. Zacznijmy od słów przysięgi małżeńskiej. Panie mają słabość do kościelnego "nie opuszczę Cię aż do śmierci", a panom zdecydowanie bliższa jest wersja: "uczynię, wszystko, żeby nasze małżeństwo było zgodne, szczęśliwe i trwałe". Jak podkreśla psycholog Katarzyna Kucewicz: Męskie "na dobre i na złe", oznacza w domyśle: dopóki "źle" tak bardzo mi nie przeszkadza. Zarówno eksperymenty naukowe, jak i moja wiedza oparta na doświadczeniu w pracy terapeutycznej z parami potwierdzają, że wielu panów za priorytet w życiu uznaje własną wygodę i legendarny już męski "święty spokój". Nawet jeśli w relacji pojawi się ta trzecia, to mężczyzna prędzej zostanie z żoną niż z kobietą, z którą zdradza. Ale w chwili, kiedy jego „święty spokój” zostanie w znacznym stopniu naruszony, to zdecydowanie szybciej wycofa się z relacji. Nie zapominajmy, że żona alkoholiczka wymaga opieki i wzbudza bezradność. Może wywoływać wiele uczuć – od agresji i złości, po smutek i poczucie beznadziei.\nSerce i oczy\nPodobno mężczyzna coraz bardziej kocha kobietę, która go pociąga, a kobietę coraz bardziej pociąga mężczyzna, którego kocha. I to w pewnym sensie tłumaczy, dlaczego syndrom współuzależnienia częściej dotyczy kobiet. Nawet po latach w bełkoczącym alkoholiku widzimy Stefana z II b, który kupował nam rurki z kremem lub Zenka z I roku, który wytatuował sobie nasze imię na ramieniu. Kobiety kochają i wybaczają. Mówią: Pije, ale to dobry chłop... Ściągają męża z ulicy, kładą do łózka, a rano podają śniadanie i odwożą do pracy.\nMózg mężczyzn, mimo wszystko działa inaczej. Wspomnienie o kobiecie to za mało, żeby ich zatrzymać. Niestety, powiedzenie "co z oczu to z serca" sprawdza się w 100 proc. – Alkohol odpala wiele ukrytych frustracji i pozwala wyładować je przy mężu. Kobiety pijące są często agresywne, emocjonalnie niedostępne, zimne i pełne pretensji. Z czasem przestają być atrakcyjne. Mogą własnym zachowaniem i nie dbaniem o siebie totalnie zniechęcić partnera i sprawić, że zacznie rozglądać się za kimś innym. Tak jak kobieta potrzebuje być przede wszystkim wysłuchana, tak mężczyzna potrzebuje być docenianym, chwalonym i podziwianym. Jeśli ona kieruje uwagę na alkohol, a nie jego, za nic ma walkę o własne zdrowie – to przestaje być w końcu dla niego obiektem – komentuje psycholog.\nWróćmy na chwilę na do kina. W jednej z ostatnich scen filmu "Kiedy mężczyzna kocha kobietę" Michael przyznaje, że nie umiał pomóc uzależnionej żonie. A Alice odpowiada, że to nigdy nie była jego rola. To wcale nie znaczy, że jedynym, słusznym wyjściem jest wziąć nogi za pas, ale trwanie obok latami wcale nie jest lepszym rozwiązaniem. Przypadki ponownego powrotu do czynnego uzależnienia zdarzają się nawet po 12, 19 czy 25 latach utrzymywania abstynencji!\nCzy to znaczy, że lepiej ewakuować się ze "związków wysokiego ryzyka"? Jak podkreśla psycholog Katarzyna, każdą sytuację należy rozpatrywać indywidualnie. – Jeśli alkoholik chce się leczyć, to dobrze jest trwać. Oparcie to nieoceniona pomoc. Ale jeśli pije pomimo próśb i gróźb, pomimo rozmów i błagań to sam podejmuje decyzje. Wybiera piwo, a nie męża, piwo, a nie dzieci, piwo, a nie karierę. Charakterystyczna dla współuzależnionych postawa "muszę poświecić życie dla drugiej osoby" jest niewłaściwa i toksyczna. Przez nią cierpi nie tylko para, ale i dzieci. Dzieci, które często marzą o tym, żeby współuzależniony rodzic "coś zrobił" i przeżywają traumę, za każdym razem, kiedy picie uchodzi na sucho. W moim gabinecie nie raz spotkałam się z DDA, którzy marzyli, że drugi rodzic ochroni ich przed uzależnionym. Zabierze, oddzieli i zakończy gehennę. Byli rozczarowani, wręcz straumatyzowani tym, że pomimo zdemoralizowanych zachowań uzależnionego rodzica latami tkwili w bagnie – mówi.\nByć może od kwestii, dlaczego współuzależnienie jest "chorobą żon", a nie mężów, ważniejsze jest pytanie, czy będzie tak zawsze? Czy kobiety w drodze emancypacji tak jak mężczyźni zaczną stawiać siebie na pierwszym miejscu? I zrozumieją, że do roli "Matki Polki" nie są przypisane raz na zawsze. – Chciałabym, żeby tak było, ale niestety w naszym społeczeństwie kobietę sprowadzono do męczennicy, która ma "nieść swój krzyż". Takiego wybrałaś, to teraz masz – mówią matki moich współuzależnionych pacjentek. Na szczęście coraz większa dostępność do terapii sprawia, że w całej dyskusji pojawia się jeszcze nasz terapeutyczny głos, który mówi "żadnego krzyża nie musisz nieść. Zdejmiesz go, kiedy zechcesz i ja ci w tym pomogę" – dodaje psycholog.\nIdentyczne wyniki przyniósł raport "Alkohol i zdrowie", który przeprowadzono dla Kongresu Amerykańskiego w 1995 r. Potwierdzał on, że mężczyźni odchodzą od partnerek alkoholiczek, a kobiety w analogicznej sytuacji zostają z pijącymi partnerami.\nhttp://www.medonet.pl/zdrowie,dlaczego- ... 23546.html\nPost autor: sexowna » 23 wrz 2018, 21:39\nAlkoholizm jest smutną chorobą - niestety śmiertelną.\nOsobiście lubię wódkę czystą dobrze schłodzoną ALE nie spożywam jej często.\nLOBBY przemysły spirytusowego na całym świecie jest niezwykle silne, skoro ta substancja o silnym psychoaktywnym działaniu nie jest w żaden sposób reglamentowana u dorosłych osób.\nCzy byłabym z mężem alkoholikiem?\nPost autor: BardzoLittle » 24 wrz 2018, 11:17\nAlkohol lubię, szczególnie dobre piwo. Dobre, czyli nie piwo z kija, dostępne w każdym zieleniaku - chociaż i takie zdarza się pić(ale bez przesady. Niższa, wyższa półka). Alkoholizm to strasznie smutna choroba, bo z każdej strony można mieć dostęp do powrotu. Alkohol jest wszędzie.\nPo nowotworze, po przejściach i z dziwactwami. https://adultbaby.video.blog/\nPost autor: A-Star » 25 wrz 2018, 20:16\nPrzeczytałam ten artykuł, jestem jednocześnie wku*wiona i jest mi przykro, z tego powodu, że całe wieki kobiety były wciskane w taką rolę męczennicy i to się przenosi na każde kolejne pokolenie. Żadna świadoma kobieta by tak nie postąpiła. Współuzależnienie to nie jest wina kobiet, tylko religii i wzorców kulturowych, które tak programują ludzi.\nPost autor: Nightfall » 29 wrz 2018, 16:54\nWspółuzależnienie to nie jest wina kobiet, tylko religii i wzorców kulturowych, które tak programują ludzi.\nSą to bardzo trudne sytuacje do każdej podchodzić trzeba indywidualnie. Czy myślisz, że nie ma ateistek, które tkwiły/tkwią w takich związkach z alkoholikami? Ja nie ściągałabym tak całkowicie winy z kobiet. Owszem są normy społeczne, ale nikt kobiecie do głowy broni nie przystawia i nie każe zostać w związku w którym ma być poniżana i cierpieć. Z jakiegoś powodu decydują się zostać, często jest to toksyczna miłość.\nNie wiem też jak dawniej do tych spraw podchodzili księża, ja słyszałam tylko obecne wypowiedzi, że przede wszystkim trzeba patrzeć rozważnie za kogo się wychodzi za mąż. A jeśli już jest się w związku z alkoholikiem, który nie pracuje nad sobą, to nie można się krzywdzić i robić z siebie męczennicy, tylko odejść. Jest to trudne, bo wierząca osoba ślubuje, że będzie z kimś na dobre i na złe.\nZnam jednego alkoholika, który nie pije od 40 lat. Nikogo nie bił i nie krzywdził poza samym sobą. Ta osoba wie doskonale,że gdyby napiła się chociaż łyka alkoholu, czy zjadła cukierka z alkoholem, to znów wpadłaby w wir picia. Jest to straszna choroba.\nPost autor: panna_x » 5 paź 2018, 10:45\nKiedy kobiety zrywają, wnoszą o rozwód, a wnoszą częściej od mężów, to mówi się o nich, że są rozkapryszone, roszczeniowe, mają za duże oczekiwania, czekają na księcia z bajki a nie zwykłego faceta itd. Kiedy zrywają faceci, jak widać, mówi się, że są zdolni do trudnych decyzji i podejmowania ryzyka. Jednym słowem, ta sama rzecz u kobiet jest wadą, u facetów zaletą.\nto samo ze zdradą- kobieta przyprawia rogi, jest puszczalska, a facet tylko korzysta z życia. Przynajmniej jak miałam okazję słyszeć przechwałki facetów na temat kochanek i powodzenia u kobiet ( być może nieprawdziwe), to jedyna reakcja innych była, że to super anegdotka albo żeby ich też zaprosić na taką imprezę. A teraz sobie wyobraźcie, że kobieta będąca w związku małżeńskim powie coś takiego.\nPost autor: A-Star » 5 paź 2018, 16:28\nZgadzam się, że na pewno istnieją też kobiety niewierzące które tkwią przy mężach alkoholikach, ale tak jak mówiłam, chodzi o wzorce religijne i kulturowe. Nie zdejmuję winy z kobiet, jeśli tkwią w takich związkach to na pewno nie mają tyle samoświadomości żeby zadbać o siebie.\nNiestety inne są standardy dla kobiet a inne dla mężczyzn, relikt dawnych czasów kiedy nie było antykoncepcji. Oczywiście, że jest to niesprawiedliwe, ale mentalność ludzi jest daleko w tyle za postępem technologicznym.\nPost autor: panna_x » 8 paź 2018, 09:59\nWiem, że to podwójne standardy i tego nie akceptuję.\nPost autor: sexowna » 8 paź 2018, 22:35


Twórcze poczynania : ...\nDetelina48 20 stycznia 2015 22:46\nŚliczna broszka. Pozdrawiam serdecznie.\nAnita M 20 stycznia 2015 23:01\nLudwika 21 stycznia 2015 06:41\nEDYTA L 21 stycznia 2015 07:29\nbroszka piękna, podziwiam za wykonanie, bombka fajna, a czasem zasada przewróciło się niech leży też jest pottrzebna, z czasem przechodzi... na innych :))) , powrotu uśmiechu, dobrego humoru i żeby Ci się tak chciało jak Ci się nie chce\nAnna Żmuda 21 stycznia 2015 09:01\nMonia, jak będziesz tak dalej olewać wszystko, to ci w końcu zrobimy szast-prast! Nakopiemy do zadka i się skończy! :-) Ale jako, że działasz prężnie w innych dziedzinach, to wybaczam i kocham nadal ! ♥♥♥ A broszka śliczna! Jak obrazek! Bombeczka też mięciuśka... :-)\nDorota Kaszczyszyn 21 stycznia 2015 13:54\nBroszka bardzo mi się podoba.. i tak mi właśni do głowy przyszło, że lampionik z takim wzorem wyglądałby świetnie :)\nraeszka 21 stycznia 2015 14:05\nPiękną broszkę ulepiłaś, a bombka też fajna :).\nMam nadzieję, że będziesz jeszcze lepić różne cudeńka, bo byłam nimi zachwycona :).\nZdolność-tworzenia 21 stycznia 2015 18:26\nBroszka przepiękna. Kimekomi również.\nYummy Cookie 22 stycznia 2015 00:35\nPiękna broszka, bardzo ciekawy efekt :)\nTysia Koliberek 14 lutego 2015 15:13\nBroszka jest fantastyczna, bardzo bardzo mi się podoba :). Bombka również bardzo ładna :).\nSztuk Kilka 10 stycznia 2016 19:49\nŚwietna broszka, taki podmorski świat, chętnie oprawiłabym ją w srebro :D\nKamino70 11 stycznia 2016 09:06\nOjoj to na bogato by było ;) się rozmażyłam ... Może zrobię coś specjalnie dla Ciebie ?


Cykl ITF: Biało-Czerwoni bez powodzenia w singlu - Sport WP SportoweFakty\nCykl ITF: Biało-Czerwoni bez powodzenia w singlu\nPolskim tenisistom nie udało się w środę uzyskać zwycięstw w turniejach rozgrywanych pod egidą ITF. Biało-Czerwoni przegrali swoje pierwsze mecze w Egipcie, Tunezji, Turcji i Włoszech.\nRafał Smoliński 09 Grudnia 2015, 19:06\nStartująca we włoskim Ortisei Oliwia Szymczuch nie miała szczęścia w losowaniu i w I rundzie trafiła na najwyżej rozstawioną Rebekę Sramkovą. Słowaczka postarała się w środę o sześć przełamań, po czym pewnie zwyciężyła Polkę 6:2, 6:3.\nUlubiona tenisistka, mecz roku - Agnieszka Radwańska nominowana do kolejnych nagród!\nW tunezyjskiej miejscowości Marsa al-Kantawi odpadła w środę Agata Borgman, która przegrała z Francuzką Valentine Bacher 3:6, 3:6. W deblu Borgman i partnerująca jej Marcelina Podlińska uległy po super tie breaku Agacie Jadwidze Bieńkowskiej i Karolinie Śnicie 2:6, 6:4, 9-11.\nDwusetowych porażek doznali również nasi panowie. Rywalizujący w egipskim Szarm el-Szejk Daniel Kossek przegrał z Ukraińcem Olegiem Chotkowem 5:7, 3:6. Z kolei Piotr Zbroja, który udanie przeszedł przez eliminacje do turnieju w tureckiej Antalyi, musiał uznać w środę wyższość oznaczonego "szóstką" Włocha Francesco Vilardo 2:6, 5:7.\nRebecca Šramková (Słowacja, 1) - Oliwia Szymczuch (Polska) 6:2, 6:3\nValentine Bacher (Francja) - Agata Borgman (Polska) 6:3, 6:3\nAgata Jadwiga Bieńkowska (Polska) / Karolina Śnita (Polska) - Mirabelle Njoze (Wielka Brytania, 2) / Magdalena Stoilkovska (Macedonia, 2) *czwartek\nAgata Jadwiga Bieńkowska (Polska) / Karolina Śnita (Polska) - Agata Borgman (Polska) / Marcelina Podlińska (Polska) 6:2, 4:6, 11-9\nOleg Chotkow (Ukraina) - Daniel Kossek (Polska, WC) 7:5, 6:3\nFrancesco Vilardo (Włochy, 6) - Piotr Zbroja (Polska, Q) 6:2, 7:5\nITF Antalya ITF Szarm el-Szejk ITF Marsa al-Kantawi ITF Ortisei Polska Polski tenis Tenis ITF Agata Borgman Karolina Śnita Daniel Kossek Rebecca Sramkova Agata Jadwiga Bieńkowska Oliwia Szymczuch Piotr Zbroja Marcelina Podlińska


Duża walizka podróżna materiałowa na 4 obrotowych kółkach 013 w sklepie lorenbag.pl kolor fioletowy\nDuża walizka podróżna materiałowa na 4 obrotowych kółkach 013\nMiękka walizka podróżna na czterech kółkach z poszerzeniem włoskiego producenta SUITCASE. Jeśli szukasz walizki na długą podróż, koniecznie zwróć uwagę na ten model.\nDuża walizka podróżna na czterech kółkach Suitcase 013 to świetny wybór, jeśli zależy Ci na dobrej jakości w rozsądnej cenie. Wykonana z bardzo trwałego wodoodpornego materiału, który zabezpieczy Twój bagaż nawet w niesprzyjających warunkach pogodowych. Ponadto ściana tylna, boki oraz dno zostały dodatkowo usztywnione.\nWalizka na długą podróż powinna być przede wszystkim… pakowna! Suitcase 013 o pojemności aż 90 litrów bez problemu pomieści cały Twój bagaż. Posiada też możliwość poszerzenia, które pozwoli Ci na zwiększenie ładowności. Zrobisz to w prosty sposób, rozpinając zamek obwodowy.\nModel 013 to walizka duża na 4 kółkach opartych na metalowych łożyskach. Obracają się o 360 stopni, zapewniając wysoką mobilność. Walizka posiada ergonomiczne uchwyty (na górze i z boku) oraz wysuwaną aluminiową rączkę. Ponadto jest stosunkowo lekka, waży 4,5 kg, co czyni ją jeszcze bardziej komfortową w przenoszeniu.\nWnętrze tej dużej walizki materiałowej składa się z jednej komory, która zawiera pasy mocujące oraz kieszeń zamykaną na suwak. Całość zabezpieczona jest zamkiem szyfrowym. Na zewnątrz wyposażona w dwie duże kieszenie zamykane na suwak, które ułatwią Ci organizację bagażu.\nPodróżuj komfortowo i bezpiecznie z dużą walizką podróżną na czterech kółkach Suitcase 013!\nWymiary wewnętrzne: 68x45x26(+4)cm.\n5017 David Jones Duża...\nDuża walizka podróżna z...\nczarny beżowy srebrny czerwony różowy różowy jasny\n902 Duża walizka podróżna...\n299,00 zł -15,00 zł 284,00 zł\nczarny szary beżowy granatowy bordowy fioletowy\n1028 David Jones Duża...\nczarny szary beżowy granatowy srebrny czerwony różowy\nDuża lekka walizka podróżna...


Jak pięknie być kobietą - blog kosmetyczny, blog lifestylowy: Zimowa galeria Poster Store\nZimowa galeria Poster Store\nNowa galeria z Poster Store zwiastuje u mnie zakończenie jednej pory roku i przejście do kolejnej. Tak jest również tym razem. Wydaje się, że nie ma lepszego dnia na pokazanie jej, niż właśnie dziś, bo... Dziś mamy pierwszy dzień zimy. Jakiś czas temu na stronie sklepu pojawiły się piękne, zimowe plakaty, a ja nie mogłam przejść koło nich obojętnie. Skomponowałam sobie dwie cudne galerie i jedną z nich chciałabym Wam dziś pokazać.\nZawsze, gdy tworzę swoją galerię, to pobieram zdjęcia plakatów, które najbardziej mi się podobają i robię sobie z nich w jakimś programie galerię na kształt własnej. Patrzę czy plakaty do siebie pasują, jeśli nie, to zamieniam je miejscami. Dla mnie to ważne, bo mam tu plakaty w 3 rozmiarach, więc jeśli nie dopasuję wszystkiego na tym etapie, to kiedy już do mnie dotrą, mogę być niezadowolona z efektu. A tak, to za każdym razem "nie ma lipy". Poniżej przykład mojej galerii, którą skomponowałam przed zamówieniem. To ta, która teraz pięknie prezentuje się na mojej ścianie w salonie.\nJuż od roku moje ściany zdobią przeróżne obrazy Poster Store i za każdym razem niezmiennie zachwyca mnie ich jakość. Wspaniały wydruk, dobrej jakości papier. Wszystko dostarczone w twardych tubach, gdzie nic nie ma prawa się zniszczyć. Wydaje mi się, że kolory plakatów na stronie idealnie odzwierciedlają stan rzeczywisty. Skusiłam się na dwa zimowe warianty mojej galerii. Pierwszym jest biało-brązowy. Mamy tu piękną ośnieżoną choinkę, piękne białe auto z choinką, drewno, szyszki i ośnieżoną wioskę. Całość tworzy niesamowity klimat. Zawsze po zmianie plakatów musi minąć kilka dni, zanim się przyzwyczaję, a tu było tak od razu. Świetnie wpasowały się one w panujący w salonie wystrój oraz mój gust.\nPoza plakatami, na stronie sklepu można zamówić różnego rodzaju ramy. Mogą być one metalowe lub drewniane. Do tego w różnych kolorach. Do wyboru mamy kolor: czarny, złoty, srebrny, miedziane czy dębowe. W mniejszych ramkach (do plakató o wymiarach np. 21x30 cm) są dodatkowe podpórki z tyłu, by poza powieszeniem obrazu na ścianie można było również postawić go na półce.\nWszystkie plakaty, jak i ramki są w skandynawskim stylu. W większości przypadków są to plakaty bardzo minimalistyczne, więc wpasowują się praktycznie w każde wnętrze. Poza samymi plakatami na stronie sklepu znajdziesz również mnóstwo inspiracji odnośnie stworzenia własnej galerii i komponowania do niej plakatów. Wybór jest przeogromny, a i tak co i rusz pojawiają się kolejne nowości. Firma co wtorek prezentuję nową kolekcję. Wisienką na torcie jest fakt, że plakaty drukowane są na ekologicznym papierze.\nTu możecie zobaczyć moją galerię w całym wnętrzu. Ja jestem w niej zakochana i nie żałuję, że wybór padł właśnie na te plakaty. Na początku wspominałam, że stworzyłam dwie zimowe galerie. Drugą z nich pokażę Wam za pomocą mojego kolażu. Ta jest w odcieniach niebieskiego. Mroźna, ale bardzo klimatyczna i pełna uroku. Te jelenie i sowa mnie zauroczyły totalnie.\nJeżeli moje plakaty przypadły Wam do gustu, to mam dla Was dobrą wiadomość. Możecie kupić je 35% taniej używając kodu: byckobieta. Obniży on wartość koszyka o 35% z wyjątkiem plakatów z kategorii Selection oraz ramek.\nKtóra galeria przypadła Wam bardziej do gustu: brązowa czy niebieska?\nAle cudowne te obrazy, a Natalka choinka prześliczna naprawdę jestem pod wrażeniem. Ja sie ostatnio zastanawiam nad jakimiś obrazami.\nMaGic Lovv 12:50:00\nBardzo ładne zimowe plakaty <3\nŁukasz Bier 14:28:00\nW przyszłym roku mam w planach kupić kilka\nZapachem pisane 16:13:00\nNiebieska dla mnie wygrywa :)\nidealne wzory na ten czas:)


w lustrze cytatu | tamaryszkowe pre-teksty\n← miłość jako symbioza być jak Kazimierz Deyna →\n10 komentarzy do “w lustrze cytatu”\nZygmuntMolikEWA 9 Mar 2013 o 09:01\nI po co nam uczeni filozofowie publikujący myśli na hektarach papieru, skoro zupełnie wystarcza kilka zdań w notesie pierwszej lepszej kobiety, by widzieć, że życie to je nie bajka a mimo to chcemy ją czytać i czytać… I już po Dniu Kobiet, znów będziemy słuchać dużo niższych timbre’ów głosu…\ntamaryszek Autor wpisu 9 Mar 2013 o 13:00\n:) Prawda? Jedno zdanie (zacytowałam tylko fragmencik), a jest w nim wszystko. Mam słabość do dwóch fragmentów. „(…) muszę przestać być naiwna a równocześnie mieć większe zaufanie do świata…” – to jakby parafraza Hamleta, no może na odrobinę niższym szczeblu. A już z kwestią: „naprawdę intelektualnie nie zgadzam się z własnymi emocjami” w ogóle bym nie polemizowała.\nCo do timbre`ów, to lubię niskie. ;)\nliritio 9 Mar 2013 o 17:43\n„muszę być mniej sentymentalna bo to się kłóci z moimi poglądami które zdają się odrobinę niespójne i naprawdę intelektualnie nie zgadzam się z własnymi emocjami” no wypisz wymaluj :)\ntamaryszek Autor wpisu 10 Mar 2013 o 17:09\nLiritio, przyznaj, kobieta, która myśli paradoksami i ma taką dozę autoironii, rozsadzi każdy pancerz blondynki. :)\nLubię to samo. Czasem myślę, że jak mi się już będzie zgadzał intelekt z emocjami, to osiągnę wszystkie cele w pięć minut. I może dlatego tak mi niespieszno do spójności. Pozdrawiam!\nBee 9 Mar 2013 o 22:36\nZapisuję się do klubu zerkających ze zrozumieniem i ulgą że inne tak podobnie choć odrobinę inaczej w tym lusterku widzą. I bardzo ciekawam jak to dalej i wcześniej szło o czym postaram się rychło przekonać.\ntamaryszek Autor wpisu 10 Mar 2013 o 17:20\nBee, genialne takie lustra, bo niby już jest odbicie, ale każdy je inaczej trochę widzi. To jest pierwsze zdanie i chyba warto sięgnąć po ciąg dalszy. Na moment coś mnie oderwało, ale zamierzam stanąć do konfrontacji. bardzo mi się podoba to zawieszenie między pragnieniem bycia lepszą i akceptacją siebie taką, jaką się jest. Oj, schizofreniczne, ale cóż poradzisz. ;)\nliritio 11 Mar 2013 o 18:09\n„Czasem myślę, że jak mi się już będzie zgadzał intelekt z emocjami, to osiągnę wszystkie cele w pięć minut” a przy okazji uschniesz z nudów :) nieeee, chyba nie warto.\ntamaryszek Autor wpisu 11 Mar 2013 o 22:56\nToteż nie przesadzam z tym scalaniem, choć mi skuteczność szwankuje. ;)\nczara 11 Mar 2013 o 14:00\nSlicznie, szkoda tylko, ze kropki poszly swietowac ;)\ntamaryszek Autor wpisu 11 Mar 2013 o 17:20\nKropki poszły, przecinki truchtem za nimi… Myślę, że to konsekwencja tego powszechnego sięgania po Joyce`a. W metrze czy gdzie bądź ;)


Wyjątkowa, męska bransoletka z czerwonego, bawełnianego sznurka 77-BA783C - BIŻUTERIA SREBRNA - sklep Silverado.pl - kolczyki, bransoletki, pierścionki, biżuteria, biżuteria Manoki, kolczyki Swarovski, kolczyki srebrne, srebro\nTu jesteś: Silverado » DLA MĘŻCZYZN » BRANSOLETY męskie » Wyjątkowa, męska bransoletka z czerwonego, bawełnianego sznurka 77-BA783C\nWyjątkowa, męska bransoletka z czerwonego, bawełnianego sznurka 77-BA783C\nModel z męskiej kolekcji marki Manoki, wykonany z bawełnianego sznurka i bardzo praktycznego, stalowego zapięcia. Mała blaszka, która nada się pod niewielki grawer, została wykonana z najwyższej jakości stali szlachetnej i zabarwiona na kolor czarny, dzięki innowacyjnej metodzie PVD. Wyrazista czerwień sprawia, że biżuteria przyciąga wzrok i wyróżnia się na tle każdej stylizacji.\nProdukt hipoalergiczny, alternatywa dla alergików (nawet dla osób uczulonych na srebro czy złoto), nie uwalnia związków niklu, nie ciemnieje. Z kolekcji "The M" Manoki for Men, marki Manoki. Zapakowana w eleganckie, firmowe opakowanie.


Strona główna / Wiadomości / Dziennikarz to sługa. Sługa informacji\nMaciej Kluczka 2020-01-24\n„Aby zostać świętym wystarczy mało teorii, ale potrzeba dużo praktyki” – tak mówił św. Franciszek Salezy, który jest patronem dziennikarzy. Dziś wspominamy jego życie i drogę do świętości. Dziennikarstwo to właśnie działanie. Można wiele mówić, dużo o dziennikarstwie teoretyzować, ale jego sens realizuje się tylko i wyłącznie w praktyce.\nJa, do rady św. Franciszka, w kontekście dobrego dziennikarstwa dodałbym jeszcze słowo „służba”. Swoją drogą – praktyka i służba – jedno wynika z drugiego, jedno z drugim się uzupełnia. Służba przecież realizuje się nie w teorii, a w praktyce. Służba czemu? Komu? Informacji i ludziom. W tym widzę sens i radość z wykonywania tego zawodu.\n>>> Krótka modlitwa do św. Franciszka Salezego – patrona dziennikarzy, którego dziś wspominamy\nSłużba, jeśli realizowana jest w wolności, czyni człowieka szczęśliwym. Przysłowie mówi przecież: „z niewolnika nie ma pracownika”. Również teksty z Pisma Świętego wiele razy przypominają nam, że służba, która wypływa z woli serca, a nie z odgórnego nakazu czyni człowieka pięknym i szczęśliwym (z czynnością umycia nóg przez Jezusa apostołom na czele).\nWolność tę rozumiem na dwóch poziomach: brak przymusu w służeniu (służenie z własnej woli). Ten poziom nie dotyczy li tylko dziennikarskiej misji, może określać wszelkie relacje, które w takiej roli podejmujemy. Drugi poziom dotyczy wszystkiego, co stanowi otoczenie dla wykonywania tego zawodu. To przede wszystkim wolność myśli, wolność podejmowanych tematów, wolność od nacisków. Jedyne od czego wolnym dziennikarz być nie powinien, to być wolnym od zasad etycznych i standardów. One z grubsza sprowadzają się do docierania i przekazywania prawdy. Zawierają też pośrednie wartości, takie jak poszanowanie prywatności (z małym i ściśle uzasadnionymi wyjątkami), ochrona małoletnich, szacunek do rozmówców i opisywanych bohaterów, przedkładanie interesu społecznego nad potrzebę znalezienia sensacji. Tych wartości można by wymieniać wiele. Życie (i ciągle zmieniające się dziennikarstwo) podaje nam co chwilę sytuacje, w których warto zastanowić się, czy aby te wartości są realizowane, czy może się im sprzeniewierzamy. Z tą wolnością bywa różnie. Mam jednak przeświadczenie, że jeśli w centrum postawi się służbę drugiemu człowiekowi, to te inne czynniki niejako naturalnie ustawią się we właściwej kolejności i spełniają się „same przez się”.\nUżyteczność, jakość, wartość\nW tej pracy doceniam właśnie to, że jest ona służbą. W ostatnim roku wiele razy się o tym przekonałem. To, że z daną informacją, relacją, reportażem, komentarzem czy refleksją docieram do innych ludzi, sprawia, że sam każdego dnia chcę dowiadywać się więcej. Chcę starać się, by finalny produkt, który przekazuję Czytelnikom był dobrej jakości, miał wartościową treść. Jak wielka jest radość, gdy dowiaduję się, że tekst był dla kogoś ważny, a jeszcze bardziej – gdy był użyteczny (np. gdy relacjonuję wydarzenie, w którym ktoś nie mógł uczestniczyć albo gdy pokazuję osobę czy historię, którymi można się zainspirować).\nŹródłem i fundamentem pracy dziennikarskiej jest służba informacji. Informacji rozumianej wąsko, jako news: „Kolejne spotkanie ze znany kaznodzieją”, „Przesłanie papieża na Dzień Migranta”, „Biskupia nominacja”. Informację można i trzeba też rozumieć szerzej, jako pakiet wiadomości, który służy poznawaniu świata i drugiego człowieka. W tym właśnie najbardziej realizuje się służba drugiemu człowiekowi – gdy wiemy i rozumiemy więcej, zmniejsza się ryzyko niezrozumienia, podejrzliwości i wrogości.\nZdjęcie: redaktor misyjne.pl Maciej Kluczka\nNiestety, w dzisiejszych realiach te jakże ważne wartości często gdzieś się gubi. Niekiedy przez natłok obowiązków, mnogość zadań, tempo pracy i jej automatyzację. Warto jednak wrócić do podstaw – tak, by nie zatracić tego, co najważniejsze. W innym przypadku szybko możemy stracić zaufanie do siebie, a inni stracą zaufanie do nas. A wtedy bardzo szybko przychodzi zniechęcenie i utrata sensu. Historia tego zawodu zna wiele przypadków, gdy informacja schodziła na dalszy (niekiedy bardzo daleki) plan. Jej miejsce zajmował interes polityczny, ekonomiczny, wygoda, koniunkturalizm. Gdy nawet na początku taka strategia może przynosić pewne korzyści, to na dłuższą metę prowadzi ona do katastrofy. I co ważne – nawet jeśli nie jest to katastrofa redakcyjna, to zawsze rodzi problemy i cierpienie człowieka (dziennikarza czy jego odbiorcy). Nie zawsze też musi dojść do tak skrajnych i niebezpiecznych sytuacji, by informacja została zdeptana albo zabrudzona. Warto pamiętać też o takich, chciałoby się powiedzieć, „fundamentalnych szczegółach”, jak oddzielenie informacji od komentarza, newsa od publicystyki. Czystość przekazu (nawet jeśli wolna od szkodliwych nacisków) też jest ważna.\n>>> Jest niewidomy, skończył szkołę muzyczną i jeździ na nartach. Adam Jamróz udowadnia, że niemożliwe nie istnieje! [ROZMOWA]\nDziennikarze są sługami informacji. Są też usługodawcami – ich usługą (nie towarem, to ważna różnica) jest dostarczenie informacji. Gdy to będzie na pierwszym miejscu, to wszystko inne też będzie na swoim miejscu.\ndziennikarstwo służba św. Franciszek Salezy\nSerwis Radia Watykańskiego, 24 stycznia 2020\nZmiany w prawie kanonicznym? Zakończono prace nad rewizją Księgi VI Kodeksu Prawa Kanonicznego


Feminiści boją się prawdy. Dlatego są agresywni. - Strona Życia\nFeminiści boją się prawdy. Dlatego są agresywni.\nW poniedziałkowej audycji Radia Wnet Katarzyna Zaczek i Mariusz Dzierżawski opowiadali o agresywnym traktowaniu kobiet, pokazujących prawdę o aborcji podczas Manify oraz pseudotolerancji feministek i feministów.


podno�nik solidny do big bag�w\nTo idealna alternatywa dla osób, które nie wiedzą, w czym są dobre i w jakim zawodzie się sprawdzą. To świetny sposób na poznanie swoich słabych i mocnych stron w odniesieniu do rynku pracy. Od dawna, bowiem wiadomo, że dane zawody wymagają określonych cech charakteru, które warunkują, czy dana osoba poradzi sobie na określonym stanowisku. Nie każdy jest świadomy swoich cech charakteru, często by je poznać potrzebne jest przeprowadzenie testu predyspozycji zawodowych, który określa, jaki typ charakteru, do jakiej puli zawodów można przypasować. Warto pamiętać o tym, że często jakiekolwiek frustracje swoją pracą, niezadowolenie z niej lub chęć rezygnacji, wynika właśnie z nieodpowiedniego dostosowania stanowiska do typu charakteru. Praca nie może być dla pracownika przecież męką. Przy tak dużej ilości godzin spędzanych w miejscach pracy, musi być ona, chociaż przez pracownika tolerowana, a najlepiej, by było gdyby praca zarobkowa pokrywała się z pasjami pracownika. Taki układ jest najlepszy, lecz często nie jest to realne. Jednak, by jak najbardziej się do tego przybliżyć powinno się skorzystać z doradztwa zawodowego, który może nam wskazać stanowisko pracy, które jest najbardziej spójne z naszymi zainteresowaniami. To rewelacyjny sposób, by znaleźć pracę, którą będzie się lubić.


Tagi: master szef, Michel Moran\nZdaniem Michel Morana warto śledzić losy uczestników programu, ponieważ możemy obserować jak amatorzy, którzy nie mieli okazji jeździć po świecie i bywać w wykwintnych restauracjach gotują dania, których nie powstydziłby się mistrz kuchni. Z programu na program uczestnicy odkrywają w sobie nowe kulinarne możliwości, rozwijają się i dążą do perfekcji. W programie możemy również zobaczyć światowej sławy kulinarne gwiazdy. To autorytety w świecie gastronomi, warto wziąć pod uwagę, to, co mają do powiedzenia na temat kuchni i gotowania.\nJak mówi Michel Moran praca na planie, w roli jurora nie należy do najłatwiejszych. Poziom kandydatów na mistrza kuchni z odcinka na odcinek był co raz wyższy. Dobry juror musi potrafić spośród tłumu uczestników wyłuskać osobę, która ma prawdziwy talent. A zdarza się tak, że nie widać tego na pierwszy rzut oka. Mistrz kuchni, oprócz tego, że doskonale gotuje musi radzić sobie w stresowych sytuacjach, pod presją czasu. Ważne żeby była to osoba kreatywna, odważna, dobrze, żeby miała też w sobie coś z przywódcy.\nJak myślicie, kto z naszych uczestników ma wszystkie te cechy? Czy macie swoich kandydatów na zwycięzcę?\nDlaczego warto oglądać Masterchef? - odpowiada Michel Moran, 5.0 out of 5 based on 4 ratings


Medycy się nie zaszczepią i co wtedy? Lekarze pytają ministra\n•18 lut 2022 13:52\nWedług PPOZ świadczeniodawcy nie będą mieli żadnych narzędzi, aby skłonić personel do realizacji obowiązku szczepień (fot. Shutterstock)\nZdaniem lekarzy PPOZ droga postępowania powinna być oparta na przepisach ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi.\nPPOZ podnosi, że w obecnym stanie prawnym możliwe są dwie metody egzekucji powyższego obowiązku.\nDo artykułu: Medycy się nie zaszczepią i co wtedy? Lekarze pytają ministra


➤ KRUPS XN100F Nespresso Orange - Zobacz Zanim Kupisz na VideoTesty.pl\nKRUPS XN100F Nespresso Orange\nGabaryty urządzenia: 120 x 321 x 230 mm. Ekspres umożliwia jednorazowe przygotowanie kawy do 1 filiżanka filiżanek. Typ ekspresu do kawy: Ciśnieniowy. Ekspres do kawy został wyposażony w zbiornik na wodę o pojemności 0,7 l.\nNiestety nie znamy dokładnej ceny KRUPS XN100F Nespresso Orange, ale zapraszamy do zapoznania się z naszym rankingiem ekspresów do kawy 2018.\nA może wiesz coś więcej o tym produkcie? Pomóż innym w wyborze i dodaj pierwszą opinię o KRUPS XN100F Nespresso Orange.\nKolor obudowy ekspresu to Pomarańczowy. Wymiary ekspresu: 120 x 321 x 230 mm. Ekspres do kawy o pojemności zbiornika na wodę 0,7 l. Pojemność zbiornika na kawę w produkcie wynosi kapsułki Nespresso. Typ ekspresu do kawy: Ciśnieniowy. Moc całkowita ekspresu do kawy wynosi 1260 W.\nInstrukcja obsługi do KRUPS XN100F Nespresso Orange\nStrona www http://www.krups.com.pl/products/37


Garnitur exlusywnej marki DIGEL - Garnitury, fraki - Ogłoszenie - Komis, baza ogłoszeń - Polki.pl\nNr ogłoszenia: 99544\nMam do sprzedania garnitur męski, exlusywnej marki DIGEL. Garnitur został zakupiony w salonie firmowym DIGEL-a. Cena w salonie tego garnituru to 2 700 zł. Garnitur miałem na sobie dosłownie 1 raz więc stan jego jest idealny!\nGarnitur jest identyczny jak na zdjeciu: kolor czarny, wzrost:178-182, rozmiar 50


Świece zapachowe z H&M Home • Magda Aurelia\nUwielbiam wszystko co pięknie pachnie – kwiaty, perfumy, świece, woski. Ostatnio zajrzałam do H&M Home i miałam trudności z opuszczeniem sklepu. Chodziłam od półki do półki wąchając zapachy. Byłam naprawdę pozytywnie zaskoczona jak różnorodne świece były dostępne w ofercie sklepu. Zapachy, wielkości, opakowania, ceny – H&M Home wprowadziło tak wielki wybór, że każdy znajdzie coś dla siebie. Ja wybrałam swoją idealną trójkę.\nUwierzcie, że wybór był ciężki, ale finalnie do domu zabrałam Spring fig, Ocean dream i Cotton.\nSpring fig to orzeźwiający zapach, który przez swoją rześkość bardziej kojarzy mi się z latem niż z wiosną, ale też jest to subtelny, nieprzytłaczający i bardzo kobiecy zapach, co właśnie przez swoją delikatność może nawoływać do wiosny. Wiosna zawsze kojarzyła mi się właśnie z taką delikatnością i subtelnością, kiedy przyroda budzi się do życia. Cena 29,90 zł.\nOcean dream jest bardzo delikatny, ale nie jestem w stanie wyłapać konkretnych nut zapachowych. Absolutnie nie kojarzy mi się on z oceanem – zapach oceanu kojarzy mi się bardziej z piaskiem i solą morską, a Ocean dream jest tak samo orzeźwiający jak Spring fig, dlatego ten zapach także kojarzy mi się z latem i z wiatrem właśnie nad oceanem. Myślę, że nazwa Ocean dream ma przywoływać wspomnienia lata, niż sam ocean. Cena 19,90 zł.\nCotton jak sama nazwa wskazuje, pachnie bawełną. W przeciwieństwie do Spring fig i Ocean dream, nie jest to delikatny zapach. Jest on bardzo intensywny, wręcz chemiczny. Wąchając go mam wrażenie jakbym odbierała ubrania z pralni chemicznej. Jest on specyficzny i nie każdemu może się podobać, ja należę do jego zwolenników. Cena 9,90 zł.\nJeszcze raz muszę podkreślić, jak wielki był wybór zapachowych świeczek – pomijając najróżniejsze nuty zapachowe, świece dostępne są w mniejszych lub większych rozmiarach (co oczywiście także wiązało się z ich ceną) oraz w naprawdę ładnych opakowaniach. Wszystkie pojemniczki są ceramiczne lub szklane w najróżniejszych kształtach, zawierają nazwę świeczki która nawiązywać ma do motywu przewodniego zapachu, a wizualnie prezentują się pięknie, więc jednocześnie jest to fajna ozdoba. Same zapachy są tak piękne, że można oszaleć. Z pewnością na trzech świeczkach u mnie się nie skończy!


Świetna sprawa, czysty dźwięk. Polecam.\nMaciej 9 listopada 2019\nJakość wykonania bardzo mnie zaskoczyła. Sprzęt prezentuje się super. Duża wygoda, używam go na siłowni i sprawdza się doskonale. Dla mnie jakość dźwięku również zadowalająca.\nSłuchaweczki spełniają swoją rolę. Wygodne w użytkowaniu. Dźwięk na przyzwoitym (jak na słuchawki dokanałowe poziomie). Porządnie wykonane. Polecam.\nMikołaj 7 listopada 2019\nSłuchawki grają naprawdę dobrze, czas pracy do 18h, super sprawa z ładowaniem, można podłączyć bezpośrednio do smartfona przez USB-C.\nŁukasz 26 października 2019\nBardzo pozytywna. Polecam jak najbardziej\nSłuchawki bardzo fajne, długo trzyma bateria. Jakość dźwięku oszałamiająca.\nTomasz 11 listopada 2019\nProdukt spełnia wszystkie moje oczekiwania . Gorąco Polecam


Mama w branży ubezpieczeń? To świetny pomysł! - Mamopracuj\nDlaczego mama jest dobrym kandydatem na doradcę ds. ubezpieczeń i inwestycji? Dobrym? Ba, często – najlepszym. Ubezpieczanie i inwestowanie oraz przekonywanie innych, by działali bezpiecznie i myśleli trochę na wyrost to dwie jej codzienne aktywności, które z łatwością przekuje w zawód wykonywany. Jeśli na dodatek zawód ten wykonywać można elastycznie, nie kosztem relacji z najbliższymi czy własnej pasji, mama jest kandydatem wręcz idealnym. Elastyczna praca to jest to.\nDominika Kamińska - 26/03/2015\nMama prędko się uczy\nOdkąd zdała maturę/obroniła dyplom, matkując rozwrzeszczanemu niemowlęciu nic nie jest jej straszne. Przekwalifikowanie się? Ach, robiła to już tyle razy… Nabywanie nowych umiejętności? Proszę bardzo: mózg chłonny jak gąbka, transmisja danych błyskawiczna, przetwarzanie jeszcze szybsze. Każda minuta na wagę złota. Mama pracuje w trybie zadaniowym – co ma zostać wykonane, wykonane zostanie. Czego mama się ma nauczyć? I na kiedy? Trzeba się nauczyć na tyle dobrze, żeby doradzać innym? A co niby mama robi ostatnimi czasy – wyłącznie doradza.\nMama wie o czym mówi\nJeszcze będąc bezdzietną panienką miała wszelkie ubezpieczenia w wielkim poważaniu. Złamie sobie nogę? No to złamie. Okradną jej mieszkanie? A cóż można wynieść ze studenckiego mieszkania – słoiki? Odkąd mama jest… mamą, wie doskonale, że wypadki chodzą po ludziach. Zwłaszcza dzieciach. I mamach. Odkąd mama mieszka we własnym mieszkaniu, no dobrze: mieszkanie jest wspólną własnością mamy i taty, mama wie już, że złodzieje istnieją naprawdę (zwłaszcza amatorzy dóbr balkonowych i piwnicznych…), rury pękają a dachy przeciekają. Teoretyzować mama oduczyła się dawno temu. Odkąd jest mamą ma nieustanne zajęcia praktyczne. Praktyczno-techniczne…\nMama wie jak mówić, żeby zostać wysłuchaną\nOsiągnęła już taki poziom umiejętności negocjacyjnych, że nie straszny jej żaden zbuntowany trzylatek, hormonalnie agresywny nastolatek czy przeżywający kryzys wieku średniego czterdziestolatek. Trzeba namówić do współpracy wątpiących? Nie ma sprawy. Trzeba przekonać wahających się? Zrobione.\nMama nie żyje wyłącznie pracą\nMama już wie, że ważny jest całokształt. Ani poświęcanie życia domowego dla pracy, ani poświęcanie pracy dla życia domowego nie dadzą jej satysfakcji. Mama lubi decydować o tym co, jak i kiedy robi. Tylko wtedy jest aktywna, kreatywna i daje z siebie… nie – nie: wszystko. Daje tyle, ile może, żeby praca była wykonana dobrze i rzetelnie. Mama lubi mieć pod kontrolą… nie – nie: wszystko. Tylko to, co najważniejsze w danej chwili. Tylko wtedy pracuje wydajnie i z poświęceniem.\nDlaczego nie miałabyś zarabiać wykorzystując umiejętności, które co dnia wykorzystujesz w relacjach z najbliższymi?\nDlaczego nie sprawdzić jak skuteczną jesteś negocjatorką w relacjach z obcymi ludźmi?\nWciąż czujesz się niepewnie?\nZ badania przeprowadzonego przez „Harvard Business Review” wynika, że kobieta aplikuje na dane stanowisko, dopiero gdy spełnia 100 proc. wymagań postawionych przez pracodawcę, a mężczyzna, jeśli spełnia… 60 proc.\nA Ty przecież tyle umiesz; tyle wiesz! Do dzieła!


Jaki jest koszt transportu samochodów w Polsce? - - 2022-05-09\nJaki jest koszt transportu samochodów w Polsce?\nTransport samochodów na lawecie to coś, czym zajmuje się wiele różnych firm. Efektem tego jest fakt, że rozbieżność cenowa w tym segmencie jest naprawdę spora. Rzetelnych danych jest całkiem niemało, a znalezienie najkorzystniejszego rozwiązania okazuje się bardzo trudne. Właśnie dlatego wzięliśmy pod uwagę dziesiątki transakcji samochodów w naszym kraju, aby obliczyć średnią cenę takiej usługi. Bez względu na to, czy zamierzasz wykorzystać lawetę, aby przetransportować swoje uszkodzone auto, czy też handlujesz samochodami, informacje te będą dla ciebie bardzo przydatne. Czytaj dalej, aby dowiedzieć się więcej!\nTransportowanie samochodu na lawecie - niezbędne informacje!\nJeszcze zanim przedstawimy temat kosztów działania, jakim jest transport aut na lawecie, warto dowiedzieć się więcej na temat charakterystyki tego działania. Na samym starcie należy wspomnieć o tym, że laweta pozwala na przewiezienie od jednego do kilku samochodów. Obsługa w tym wypadku wymaga dwóch osób. W przeciwnym razie możliwe jest uszkodzenie pojazdu, na przykład, jeśli kierowca podjedzie samochodem zbyt blisko krawędzi. Bardzo istotne jest to, że na lawetę za każdym razem należy wjeżdżać osią, na której zamontowana jest jednostka napędowa. Dlaczego?\nPrzede wszystkim dlatego, że dzięki temu możliwe jest dociążenie przodu lawety. Optymalne rozwiązanie to podjechanie na tyle blisko, że zaledwie 10 procent ciężaru pojazdu spoczywa na haku. Na samym końcu warto wspomnieć o tym, w jaki sposób zabezpiecza się samochód przewożony na lawecie. Konieczne jest do tego celu wykorzystanie pasów transportowych, które należy założyć na minimum trzy koła. Nie jest jednak tajemnicą, że warto zabezpieczyć każde z kół.\nCo wpływa na cenę transportu samochodu w Polsce?\nKażdy z nas zgodzi się ze stwierdzeniem, że samochód samochodowi nie równy, dlatego ceny transportu także są bardzo rozbieżne. Wpływają na nie takie aspekty jak stawki konkretnej firmy transportowej, a także rodzaj, wielkość oraz waga przewożonego auta. Wbrew pozorom to nie cena powinna być dla nas najważniejsza. Warto wybierać wyłącznie te firmy, które jeżdżą konkretną trasą. Dlaczego? W takim wypadku możliwe jest zabranie twojego samochodu w czasie powrotu z innego zlecenia. Dzięki temu laweta nie będzie jechała pusta, co znacząco ogranicza koszty samej usługi.\nZ racji tego, że transport samochodu w Polsce nie jest opłacany z podstawowego ubezpieczenia, może on mocno nadszarpnąć budżet każdego z nas. Jeśli zdecydujesz się na pomoc drogową, będziesz musiał liczyć się z kosztami rzędu 100-150 złotych. Sytuacja wygląda jednak zupełnie inaczej, w przypadku gdy musisz przetransportować zakupiony lub uszkodzony pojazd znacznie dalej. W takich wypadku, jeśli zdecydujesz się na transport do 100 km, należy liczyć się z początkowym wydatkiem w okolicach 150-200 złotych oraz dodatkowo za każdy kilometr około 2-2,2 złote. Warto jednak wspomnieć o tym, że wraz ze zwiększaniem się ilości kilometrów w zleceniu, można liczyć na niższe koszty przejazdu za jeden kilometr.\nJak znaleźć sprawdzoną firmę transportową?\nFirm transportowych jest w naszym kraju naprawdę wiele, aczkolwiek znalezienie zaufanego przedsiębiorstwa to niemałe wyzwanie. Jednym z lepszych sposobów na szukanie takich usług jest oczywiście Internet. W sieci nie brakuje forów, na których można znaleźć opinie na temat konkretnej firmy. Na tym nie koniec, bardzo dużą rolę odgrywa w tej kwestii tak zwana poczta pantoflowa. W przypadku, gdy twój znajomy lub ktoś z rodziny poleca ci określone usługi, to warto z nich po prostu skorzystać.\nArtykuł powstał przy współpracy z giełdą transportu aut prilo.com


Pink Rebel - Loveliness.pl\nLustre Drops w odcieniu Pink Rebel, to mieszanka delikatnego różu, brzoskwini i złota. W plastikowej butelce zakończonej precyzyjnym dzióbkiem znajduje się 18 mililitrów płynnego rozświetlacza. Opakowanie jest bardzo poręczne, a końcówka pozwala na aplikację nawet najmniejszej ilości kosmetyku. W środku zatopione są mikroskopijne drobinki rozświetlające, które tworzą piękną taflę. Lustre Drops można stosować jako typowy rozświetlacz na wybrane partie twarzy, natomiast dodany do podkładu sprawia, że twarz nabiera zdrowego blasku. Lustre Drops pojawia się w edycjach limitowanych, aktualnie dostępny w kolekcji Ellie Goulding.\nTagi: blog, ellie goulding, lustre drops, mac, maccosmetics, pink rebel, recenzja, rozświetlacz, swatch, zdjęcia\nby loveliness.pl 17 stycznia 2016


Przepływomierz powietrza. Czym jest, do czego służy i jakie są jego rodzaje? - Blog Ucando.pl - sklepu z częściami samochodowymi\nNastępneKontrolki w samochodzie. Co oznaczają ich kolory i na które należy szczególnie uważać?\nPrzepływomierz powietrza. Czym jest, do czego służy i jakie są jego rodzaje?\nDaniel Holuk\tdnia 24/06/2019\nW każdym silniku spalinowym, zwłaszcza z zapłonem iskrowym, skład mieszanki paliwowo-powietrznej stanowi niezwykle ważny czynnik decydujący o jego pracy. Jeśli w mieszance tej będzie zbyt mało powietrza, wzrośnie zużycie paliwa, które dodatkowo nie będzie odpowiednio spalane. Jeśli będzie go zbyt dużo, silnik straci moc. Rolę czujnika mierzącego ilość powietrza wchodzącego w skład mieszanki pełni właśnie przepływomierz powietrza.\nIdealną proporcję powietrza i paliwa, tworzących razem mieszankę paliwowo-powietrzną, jest tzw. mieszanka stechiometryczna. Dla silników spalinowych mieszanka ta określona została na taką, która posiada proporcje 1:14,7, czyli do spalenia 1 kg paliwa zużywa 14,7 kg powietrza. Proporcja ta pozwala osiągnąć optymalne efekty pod każdym względem – paliwo spala się w sposób całkowity, generując przy tym maksymalną ilość energii.\nW układzie napędowym przepływomierz powietrza pełni rolę czujnika pomiarowego, który mierzy ilość powietrza trafiającego do silnika. Informacja o dokonanych pomiarach zostaje następnie przekazana do sterownika jednostki napędowej, który na jej podstawie decyduje o ilości paliwa dostarczanej do komory spalania. Mając informacje o ilości powietrza mierzonej przez przepływomierz, sterownik może na bieżąco korygować ilość paliwa mającego wejść w skład mieszanki. W ten sposób przepływomierz współodpowiada za prawidłową pracę silnika, w tym m. in. za właściwą prędkość obrotową.\nJakie są popularne rodzaje przepływomierzy powietrza?\nDo tej pory w samochodach stosowano powszechnie już trzy różne typy przepływomierzy powietrza. W starszych modelach aut mamy do czynienia z przepływomierzem klapkowym, zwanym również przepływomierzem objętościowym. Jest to prosta i przez to również niezwykle trwała konstrukcja składająca się z potencjometru, czujnika temperatury powietrza, ruchomej klapki, sprężyny powrotnej, wycieraka, tłumika, zaworu zwrotnego i regulatora. Ilość powietrza trafiającego do silnika mierzona jest w nim poprzez kąt wychylenia klapki, a informacja o tym trafia do jednostki sterującej poprzez moduł mierzący.\nBardziej zaawansowanym technologicznie rozwiązaniem jest przepływomierz masowy. Ten typ przepływomierza powietrza przypomina nieco termostat, gdyż jego działanie opiera się na utrzymywaniu stałej temperatury czujnika. Najważniejszy element stanowi platynowy drut ogrzewany przez prąd o regulowanym napięciu. Powietrze przepływające przez przepływomierz chłodzi go, a prąd ogrzewa. Dążąc do utrzymania stałej temperatury, układ zwiększa napięcie prądu w momencie, gdy ilość powietrza rośnie. Dla sterownika jednostki sygnałem o ilości powietrza jest właśnie aktualne napięcie prądu niezbędne do utrzymania temperatury czujnika.\nNajnowocześniejszym typem przepływomierza jest tzw. VORTEX oparty o technologię ultradźwięków. Jest to rozwiązanie dość skomplikowane i wymagające rozbudowanego systemu pomiarowego, dlatego też nie jest ono nadal szczególnie często stosowane.\nFilip\t 10/07/2019 o 11:01\nJeżdżę starszym samochodem i u mnie jest jeszcze przepływomierz klapkowy. Wymieniałem już różne części, ale z nim nigdy nie miałem problemu. Jednak to prawda, że kiedyś kładziono większy nacisk na jakość wykonania. Moi znajomi z nowymi autami co chwilę mają jakieś problemy…\nWymiana rozrządu w dieslach. O czym powinieneś pamiętać?


Easter - Wielkanoc i tradycje świąteczne w Wielkiej Brytanii\nHome » LIFESTYLE » Easter, czyli Wielkanoc w Wielkiej Brytanii\nTradycje wielkanocne w UK: Jak obchodzona jest Wielkanoc na Wyspach? Czy tradycje wielkanocne Brytyjczyków są podobne do tych kultywowanych w Polsce?\nWielkanoc sięga jeszcze czasów pogańskich. Sama nazwa Easter wzięła się od anglosaskiej bogini Eostre – ucieleśnienia płodności, nadejścia wiosny i rozpoczęcia nowego życia po czasie zimy. Wszelkie celebracje ku czci Eostre odbywały się wraz z nadejściem wiosny, czyli okresem, w których odbywa się ruchome święto Wielkiej Nocy.\nŚwięta wielkanocne, to jedne z najważniejszych w brytyjskich domach. Tak jak w Polsce, poprzedza je okres Wielkiego Postu (lent).\nGOOD FRIDAY– Wielki Piątek. Jest to dzień wolny od pracy, w którym podobnie jak w Polsce odbywają się msze i ceremonie w kościołach.\nHOLY SATURDAY – Wielka Sobota. W Wielkiej Brytanii nie znane święcenie pokarmów, za to w dużych miastach popularne są festiwale uliczne. Jest to dzień, który Brytyjczycy spędzają z rodziną przygotowując się na niedzielę.\nEASTER SUNDAY– Wielkanoc. Jest to najważniejszy dzień całego triduum paschalnego. Jest to dzień, który Brytyjczycy spędzają w gronie najbliższych. Wybierają się do kościoła lub na spacer. Organizują specjalne zabawy dla najmłodszych i przygotowują tradycyjne potrawy.\nEASTER MONDAY– Poniedziałek Wielkanocny. Podobnie jak Wielki Piątek, jest to dzień wolny od pracy. W Polsce dzień ten jest nazywany Lanym Poniedziałkiem, jednak na Wyspach nie ma takiej tradycji. W UK symbolem tego święta jest króliczek wielkanocny (Easter Bunny), który tego dnia przynosi dzieciom drobne upominki.\n>>>> Boris Johnson nazwany “narodowym wstydem” Wielkiej Brytanii <<<<\nWielkanocne zabawy najmłodszych Brytyjczyków\nEGG HUNT – czyli polowanie na jajka. Mali Brytyjczycy wierzą, że zajączek wielkanocny (Easter Bunny) specjalnie dla nich ukrywa w ogrodzie czekoladowe jaja, które będą poszukiwane w poranek wielkanocny. Konkurencję wygrywa to dziecko, które znajdzie jak najwięcej słodkich pisanek. Zostaje nie tylko okrzyknięte zwycięzcą, ale też będzie mogło zjeść najwięcej słodyczy.\nROLLING EGGS – toczenie jajek. Specyficzny wyścig polegający na toczeniu jajek z trawiastej górki. Wygrywa ten, kto pierwszy zdoła stoczyć jajo na dół bez naruszania skorupki.\n>>>> Życzenia wielkanocne po angielsku z tłumaczeniem na język polski – 10 propozycji\nHOT CROSS BUNS– to pieczone w Wielki Piątek, niewielkie drożdżowe bułeczki z rodzynkami, przypominające kajzerki. Na wierzchu każdej bułeczki znajduje się krzyż (cross).\nSIMNEL CAKE– to wielkanocne brytyjskie ciasto przyozdobione obficie marcepanem i bakaliami. Wyglądem nieco przypomina keks, jednak na wierzchu simnel cake znajduje się 11 marcepanowych kul. Dekoracja ta, symbolizuje wszystkich apostołów, których bez Judasza było jedenastu.\nSPRING LAMB– czyli pieczeń jagnięca. Jest to jedne z najpopularniejszych dań mięsnych na wielkanocnych stołach Brytyjczyków. Niektórzy twierdzą, iż jagnięcina wiosną smakuje najlepiej, dlatego też, ma swoje specjalne miejsce w tradycji świąt Wielkiej Nocy na Wyspach.\nŹródła: earlystage.pl, thefad.pl, PolskiObserwator.uk


komedia Niemcy 2006, 95 min\n"7 krasnoludków - Las to za mało!" to niemiecka komedia z 2006 roku. Obraz w reżyserii Svena Unterwaldta Jra., znanego z takich filmów jak: "Zygfryd" (2005 r.) oraz "U-900" (2008 r.), stanowi kontynuację przygód rezolutnych skrzatów z 2004 roku. W polskiej wersji językowej wystąpili m.in. Edyta Herbuś, Agnieszka Chylińska i Jerzy Kryszak. Życie Królewny Śnieżki (w tej Cosma Shiva Hagen) w końcu wróciło do normy. Bohaterka filmu "7 krasnoludków - Las to za mało!" odnalazła zaginionego ojca, a obecnie mieszka w pałacu i wychowuje swojego synka. Któregoś razu u bram zamku pojawia się tajemniczy Ten, Którego Imienia Nikt Nie Pamięta (Axel Neumann). Nieproszony gość zapowiada Śnieżce, że w dzień pierwszych urodzin jej potomka wróci do królestwa i go porwie. Ów przybysz daje jednak Śnieżce nadzieję - nic złego się nie stanie, jeśli uda się jej odgadnąć jego imię. Załamana bohaterka szuka pomocy w królestwie, aż w końcu wybiera się do krasnoludów. Niestety dowiaduje się, że skrzaty już od dawna nie mieszkają w swojej chacie i wyruszyły w świat. Bohaterce filmu "7 krasnoludków - Las to za mało!" pomoże tylko Loczek (Otto Waalkes), który obiecuje królewnie, że odnajdzie swoich kompanów.\nCosma Shiva Hagen (Schneewittchen), Axel Neumann (Rumpelstilzchen), Mirco Nontschew (Tschakko), Boris Aljinovic (Cloudy), Ralf Schmitz (Sunny), Gustav-Peter Wöhler (Cookie), Martin Schneider (Speedy), Norbert Heisterkamp (Ralfie), Otto Waalkes (Bubi), Nina Hagen (Böse Hexe)


Najlepsze samochody w bardzo krozystnej ofercie - WŚ\nHome » Przedsiębiorczość » Kredyty, Leasing » Najlepsze samochody w bardzo krozystnej ofercie\n2018-09-11|Kategoria: Przedsiębiorczość / Kredyty, Leasing\nGetruck oferuje Wam leasing ciągników siodłowych, samochodów osobowych, autobusów oraz innych pojazdów, które znajdziecie w naszej ofercie. Zajmujemy się również sprzedażą wszystkich pojazdów. Nawet, jeżeli nie macie pieniędzy, to oferujemy Wam atrakcyjne warunki kredytowe. Tylko nasza firma oferuje Wam tak korzystny leasing ciągników siodłowych, które pochodzą głównie z importu, od firmowych sieci dealerskich. Getruck oferuje Wam najlepsze, europejskie marki, które na pewno sprawdzą się zawsze w trasie. Warto wspomnieć, że otrzymacie u nas najróżniejsze modele ciągników siodłowych w leasingu.


Temat: Bolo Hudyka Pon 24 Lut 2014 - 0:49\nImię: Bolesław Jan\nKrew: nie wiadomo\nData narodzin: 14 lutego 1991\nRodzina: taty nie zna, jest tylko mama (mugolka), która jeździ po świecie i bawi się w Indiana Jones’a\nWygląd: Bolo żyje w przekonaniu, że wszyscy, bez względu na płeć, absolutnie na niego lecą. Pieczołowicie dba o swój PR, przed wyjściem zawsze sprawdza, czy gdzieś nie czają się plamy od sosu z kebaba. Stylówę ma wysmakowaną, nonszalancki hedonizm in da haus – spodnie niby przetarte, jakby wyszedł z bidula, ale tiszerty z monogramami od YSL, mucha nie siada. Z daleka widać, że są pieniądze w domu. Wydziarany od stóp do szyi, z kolczykiem w policzku (w policzku, bo może) i fullcapem na głowie roztacza wokół siebie aurę zajebistości. Złośliwi twierdzą, że cierpi na szczękościsk, bo niemal zawsze prezentuje w uśmiechu pełne uzębienie. Bo wiecie, to trochę burzy stereotyp bananowego dziecka, ludzie czują się zdezorientowani i nie wiedzą, co mają myśleć o zjawisku takim jak Bolo. Chłopaczyna jest całkiem wysoki, w środy robi bica, wtorki i piątki klatę.\nCharakter: Zajebisty. Często nie ogarnia życia, ale niezbyt się tym przejmuje, ogólnie Bolo jest całkiem beztroski i interesuje go głównie to, czy ma wystarczająco ładną publikę, kiedy popisuje się na falach. Bo Bolo jest surferem, a do Aussie wybrał się głownie dlatego, żeby wyrywać sztunie na swojego deskowego skilla. W zasadzie poza surfowaniem niewiele co potrafi. Umie jeszcze imprezować i jarać trawę, ale to w sumie idzie w parze, napisałabym też, że jest dobry w łóżku, ale nie jest. Poza tym ma rozkminy lepsze niż rozmowy w toku, generalnie dużo mówi, ale zazwyczaj nikt go nie rozumie. Prawdopodobnie dlatego, że słabo mówi po angielsku. Jest dziecinny i wkurwiający, znaczy w sumie fajny, ale wiecie, w ten taki męczący sposób. Wbrew wszelkim pozorom rzadko zalicza panny, większość, jeśli gdzieś z nim ląduje, to w martwej strefie kumpla, chociaż o tym nikt nie wie. Bolo uwielbia pieprzyć bzdury (samo pieprzenie też, ale rzadko ma okazję) i jest mistrzem w gadaniu bez sensu, dlatego wszyscy jego kumple żyją w przekonaniu, że panienek to on ma na pęczki.\nNa dobrą sprawę szybko można go polubić, a jeszcze szybciej znielubić. Jest trollem, a poza tym nieopisanym wręcz gimbusem. Potrafi jarać się wszystkim jak Rzym za Nerona, posiada sporą wiedzę śmieciową i metamorfopsa* Szczepana Lolka. Wszyscy wiedzą, że laski lecą na psy, więc Bolo musi mieć psa i łazi z nim wszędzie. Nadużywa słowa 'lol' i 'elo', poza tym żyje w przekonaniu, że wszyscy go uwielbiają.\nHistoria: Bolo to cwaniaczek ze stolicy, w sumie nie wiem, co mam o nim napisać, bo to w ogóle nie jest ważne. Nigdy nie był karany.\nZainteresowania: imprezy, pieprzenie bzdur nieznajomym, surfing, bycie zajebistym\nInne: jak wyjdzie mu jakieś zaklęcie to strzela sobie banię; *ma metamorfopsa Szczepana Lolka. To taki szczególny przypadek psa, który co jakiś czas, zupełnie wybiórczo i nielogicznie, zmienia się w inną rasę. Mogę, proooooszę? :C (jasne, że tak, pysiu)


Praca Doradca Sportowy Działu Turystyka: Gdańsk Kartuska, Gdańsk – Pracuj.pl\nDoradca Sportowy Działu Turystyka: Gdańsk Kartuska\nSzczęśliwa 1, 80-176 Gdańsk\nKochasz sport? Lubisz górskie wyprawy, a może leśne wędrówki? Nie znasz słowa „nuda” i szukasz nowych możliwości? Marzysz o tym, aby zarażać innych swoją pasją?\nJeśli odpowiedziałeś choćby na jedno z powyższych pytań twierdząco, to prawdopodobnie szukamy właśnie Ciebie! Dołącz do nas – czekają na Ciebie przepełnione sportem dni w pracy, zgrany zespół i znakomita atmosfera. Wraz ze swoją ekipą stworzysz projekt biznesowy w oparciu o politykę handlową firmy.\nRozbudowane możliwości rozwoju zawodowego – zostanie liderem sportu, szkoleniowcem, koordynatorem projektu, kierownikiem zmiany\nSzereg profesjonalnych szkoleń kształtujących umiejętności twarde oraz miękkie\nWspólne uprawianie sportu i treningi\nWyjątkową atmosferę pracy, którą tworzy ekipa pasjonatów sportu, takich jak Ty!\nSportowej zajawki i pasji\nInicjatywy i realizacji własnych pomysłów\nUmiejętności pracy w zespole i zaangażowania\nOtwartości interpersonalnej i komunikatywności w pracy z klientem\nJako doradca sportowy będziesz mieć realny wpływ na rozwój dyscypliny sportu, która jest Twoją pasją, poprzez tworzenie społeczności lokalnych wśród naszych Użytkowników. Będziesz miał swobodę działania oraz możliwość aktywnego wdrażania swoich pomysłów. Czy jest to duża odpowiedzialność? Zdecydowanie tak, jednak pamiętaj, że w Decathlon pozwalamy popełniać błędy, ponieważ nie ma lepszego sposobu nauki!\nDoradca Sportowy na dziale Sporty Wodne w Decathlon Gdańsk Przymorze


Główny budynek stanowi dawny zajazd, Morahäusel – Schenkhäusel, który stał tu już w ok. 1750 r. Został zbudowany niedaleko miejsca, gdzie stara droga prowadząca z Opavy przez Melč i Budišov n. Bud. do Ołomuńca, przekraczała w bród rzekę Moravicę. Furmani bardzo chętnie zatrzymywali się tutaj przed czekającą ich stromą wspinaczką do Starých Těchanovic. Było to dobre miejsce, gdzie mogli się posilić sami i swoje konie. Podawano piwo z beczki z pańskiego browaru z Melč, a tamtejsza kuchnia była znana szeroko daleko. Po 1811 r., niedaleko od tego miejsca powstało uzdrowisko Janské Koupele, które spowodowało, że liczba odwiedzających karczmę powiększyła się o gości z uzdrowiska. Wraz z otwarciem tutejszych kopalni łupków w pierwszej połowie XIX w., zaczęła się rozwijać w pobliżu gospody Morahäusel osada domków górniczych. Domki górnicze, z niemieckiego zwane Berghausy (dalej berghausy) stały się fundamentem osady Sümpfenwald – Mokřinky.\nNa miejscu dzisiejszych Mokřinek od niepamiętnych czasów stał przy brodzie przez rzekę Moravice Młyn Melecki. Po raz pierwszy wzmianka o młynie pojawia się w 1608 r., kiedy na "musztrę" kompanii zgłosił się z mieczem i oszczepem miejscowy młynarz Gregor Schmied. Niedaleko młyna przy starej drodze stała karczma Morahäusel. W rejestrze ziemi i własności młyn pojawił się po raz pierwszy w 1765 r. Właścicielem wówczas był Franz Richter, który sprzedał go później młynarskiej rodzinie Satków. Młyn stał się ich majątkiem "z dwoma spichlerzami, piłą olejową i żarnami" do końca XIX w. W tym czasie kupił go hrabia Camillo Razumovsky, który wykorzystał koło młyńskie w młynie do wytwarzania energii elektrycznej do jego niedalekiego uzdrowiska Janské Koupele oraz miejscowości Mokřinky i Zálužné. Dzisiaj budynek starego młyna wykorzystywany jest jako prywatny obiekt rekreacyjny. Obok domków górniczych rozsianych wokół kopalń łupków, w pierwszej połowie XX w. zaczęły również powstawać obiekty rekreacyjne, ponieważ bliskość uzdrowiska Janské Koupele uczyniła tamtejszą okolicę bardzo atrakcyjną, a dla letnich gości stała się ulubionym miejscem do spędzania wolnego czasu.\nNIEISTNIEJĄCE JUŻ UZDROWISKO JANSKÉ KOUPELE\nJanské Koupele – z niemieckiego „Bad Johannisbrunn“, zyskały swoją sławę dzięki bardzo dobrej jakości wody mineralnej z zawartością żelaza i pięknemu położeniu w głębokiej zalesionej dolinie rzeki Moravice. Pierwsza informacja o miejscowych "wspaniałych wodach mineralnych" została zanotowana w 1640 r. Kurort został założony w 1811 r. przez Jana hrabiego z Tenczina, właściciela majątków Melč. Nazwa uzdrowiska została utworzona właśnie od imienia swojego właściciela. Przez cały okres XIX i w pierwszej połowie XX w. stanowił jeden z najbardziej znaczących uzdrowisk na Śląsku. Leczono tutaj przede wszystkim choroby sercowe i związane z krążeniem krwi. Największy rozkwit na początku XX w. przyniósł uzdrowisku Camill hrabia Razumovsky. W 1938 r., w czasach okupacji uzdrowisko zostało odebrane jego potomkom przez władze niemieckie. W latach 1940–1942 powstał tutaj „Oflag VIII E Johannisbrunn“ – obóz jeniecki, przeznaczony specjalnie do internowania około 70 pojmanych generałów alianckich. Po wojnie na krótko zostało utworzone sanatorium dla dzieci, a pod koniec lat 40 do początku lat 90 teren służył jako największy związkowy ośrodek rekreacyjny w Czechach. Z powodu wody mineralnej przyjeżdżało tutaj tysiące ludzi. Od 1993 r. obszar jest opuszczony.\nWITAMY W KRAINIE ŁUPKÓW!\nPROJEKT W REALIZACJI! JUŻ TERAZ MOŻNA ZWIEDZIĆ WSZYSTKIE MIEJSCA. ORIENTACJA ZA POMOCĄ MAP\nProjekt Kraina łupków stanowi sieć ciekawych miejsc i atrakcji w okolicy Vítkova i Budišova. Sieć jest stopniowo tworzona przez działania partnerskie miast, gmin i stowarzyszeń obywatelskich. W Krainie łupków można w ten sposób wytworzyć ciekawy kilkudniowy program wycieczek i aktywnie wypełnić swój wolny czas przez badanie, poznawanie, sport i odpoczynek. Do projektu należy również ścieżka edukacyjna, na której się teraz znajdujemy.\nWydobycie łupków stanowiło na terenie między Vítkovem a Budišovem i nad okolicami Budišova w ubiegłym wieku bardzo rozszerzoną gałąź przemysłu. Ze względu na wysoką jakość tutejszych łupków używało się ich nie tylko do pokrywania miejscowych dachów lub jako surowiec do dalszego przetwórstwa przemysłowego, ale wykorzystywano je również do pokryć ważnych zabytków historycznych w kraju i zagranicy. Przejawy czynności człowieka wpisały się w krainę w postaci hałd łupków, starych sztolni, kamieniołomów i budynków wykorzystywanych podczas działalności górniczej. Natura jednak stopniowo wszystko zabiera z powrotem, stwarzając wyjątkową i niepowtarzalną scenerię powstałą w wyniku działań człowieka i przyrody. Ścieżka edukacyjna Dziedzictwo łupków poprowadzi swoich zwiedzających przez historię wydobycia łupków, pokaże stosunki przyrodnicze na hałdach i w opuszczonych sztolniach oraz zapozna ze surową, ale przepiękną krainą w okolicy Zálužnégo.\nVÍTKOV – KOŚCIÓŁ WNIEBOWZIĘCIA MARII PANNY. Kościół pochodzi z XVI w. Oprócz znaczącej drogi krzyżowej, w kościele można podziwiać piękną posadzkę wykonaną z wielkich płyt łupkowych. Przylegający cmentarz, ogrodzony starym murem pokrytym łupkami, skrywa grób znanego czeskiego rodaka Jana Zajíce. Nad cmentarzem znajduje się wspaniały zabytek architektoniczny w postaci kościoła parafialnego pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny.\nBUDIŠOV NAD BUDIŠOVKĄ – MUZEUM ŁUPKÓW. Muzeum łupków od 1996 r. posiada niepowtarzalny zbiór fotografii, dokumentów i odkryć z czasów działalności górniczej w Niskim Jesioniku. Sam budynek muzeum byłego młyna stanowi ważny zabytek architektoniczny. W mieście do dzisiejszego dnia zachował się kościół barokowy, ratusz barokowy oraz plebania, wszystko pokryte łupkami.\nNOVÉ TĚCHANOVICE – OSADA GÓRNICZA. Pośrodku osady stoi kapliczka Vlčkova pokryta ostatnimi łupkami wydobytymi z Kopalni Lhotka. Naprzeciwko niej stoi była karczma Pollaka również z kapliczką. W osadzie znajduje się kilka ciekawych budynków wiejskich i berghausów.\nKRUŽBERK – KOŚCIÓŁ ŚW. PIOTRA I PAWŁA. Kościół z XIV w. stanowi prawdziwy klejnot wśród zabytków pokrytych łupkami. Przy wzmocnieniach murów nadal można zobaczyć łupki wielkoformatowe. 2 km od kościoła, pod prąd rzeki Moravice, znajduje się popularna ŚCIANA WSPINACZKOWA z widokiem, a po 4 km tama PRZEGRODY KRUŽBERK.\nSTARÉ TĚCHANOVICE. Młyn Davida z kołem młyńskim, ośrodkiem linowym i fitness stanowi równocześnie kompleks hotelowy. To dobre miejsce do odpoczynku i relaksu.\nKLOKOČOV – FRANTIŠKŮV DVŮR. Hodowla koni w klokočovskiej stadninie datuje się od 1953 r. O dziesięć lat później rozpoczęto tutaj hodowlę zimnokrewnego plemienia - śląski norik. Możliwa jest przejażdża bryczkami. Historię górnictwa miejscowości przypominają hałdy sięgające aż do wsi.\nČERMNÁ NA ŚLĄSKU – MŁYN ČERMENSKÝ. Stanowi romantyczny zakątek na ścieżce łupków. W okolicy znajduje się pięć dawnych miejsc wydobycia tego surowca.\nSTARÉ OLDŘŮVKY. Osada górnicza z hałdami i potężnym murem z łupków. W okolicy znajdują się pozostałości z wydobywania rud ołowiu.\nLHOTKA – KOPALNIA ŁUPKOWA. System kopalni Nové Těchanovice-Lhotka powstał pod koniec XIX w. i jako jedyny przetrwał w swojej działalności do 2010 r.\nPODHRADÍ. Wycieczkę przez dolinę Moravicy możliwe jest zakończyć wspięciem się na ruiny zamku Vikštejn. Historia zamku była wąsko związana z historią miasta Vítkov (11 km z prądem Moravicy).\nSVATOŇOVICE. Osada górnicza z rozległymi terenami okolicznego wydobycia łupków.\nZAMEK HRADEC NAD MORAVICĄ. Zamek z bogactwem eksponatów oraz parkami stanowi na swój sposób skansen dachów łupkowych. Do dzisiaj jest pokryty łupkami pochodzącymi z Niskiego Jesioniku. (28 km z prądem Moravicy).\nDzisiaj jest środa, 20.6.2018, 20:51:52


Jak płacić na wakacjach i spędzić urlop w spokoju, żeby nie stracić?\nOpublikowano: 2022-02-25 (aktualizacja 2022-04-27, godz. 4:22)\nPodczas zagranicznych wyjazdów chcemy najczęściej odpocząć, naładować baterie w cieniu palm i powrócić do codziennych obowiązków bogatsi o pozytywne nastawienie. Zdarzyć się jednak może, że plany zniweczy nam problem z płatnością. Jak się okazuje nie tylko brak pieniędzy stanowi przeszkodę, ale również nieumiejętne ich wykorzystywanie. Jak płacić za granicą, żeby nie stracić? Na co uważać i jak ułatwić sobie życie, zwiększając jednocześnie bezpieczeństwo? Podpowiadamy w poniższym poradniku.\nOd kilku już lat karta bankowa jest znacznie bardziej wygodną formą płatności, aniżeli gotówka. Czas pandemii, w którym zwiększenie dystansu z innymi stało się społecznym nakazem, płatność „plastikiem” zyskała jeszcze bardziej na popularności. Porównaj cenę ubezpieczenia turystycznego\nRozwiązaniem, na które szczególnie warto zwrócić uwagę podczas zagranicznego wyjazdu jest karta walutowa i wielowalutowa. Oznacza to, że karta wydana do rachunku bankowego jest połączona nie tylko z rachunkiem, który prowadzony jest w złotówkach, ale i rachunkiem prowadzonym w obcej walucie, jak euro, dolar, czy funt. Większość polskich banków gwarantuje swoim klientom możliwość przewalutowania najpopularniejszych walut. Aby jednak turysta sprawnie i przede wszystkim bez straty mógł posługiwać się taką kartą, musi robić to umiejętnie.\nZobaczmy, kiedy bardziej opłaca się zapłacić kartą, gotówką, a kiedy korzystać z jeszcze innej formy płatności.\nPłacenie gotówką za granicą – o czym trzeba pamiętać?\nChociaż istnieje wiele sytuacji, w których płatność gotówką jest zdecydowanie lepszym pomysłem, to jednak nie zawsze pozostaje pomysłem bezpiecznym. Owszem warto mieć przy sobie banknoty, kiedy na przykład wybieramy się pobliski targ, czy planujemy skorzystać z taksówki, ale należy również pamiętać, że nic tak nie czyni złodzieja, jak okazja. Portfel pełen oszczędności na wakacjach to łakomy kąsek dla rabusia. Szczególnie w miejscach turystycznych, gdzie panuje luźna, urlopowa atmosfera, złodzieje są wyjątkowo spostrzegawczy, ale też doskonale obeznani w swoim fachu.\nCzy warto zatem ryzykować? Niekoniecznie.\nPrzed wyjazdem na wakacje, najlepiej jest wymienić waluty w kantorze internetowym. Podstawowym plusem takiego rozwiązania jest najniższy na rynku spread – czyli różnica pomiędzy kursem kupna i kursem sprzedaży. Zazwyczaj wynosi on ok 3-4 grosze (zależy od pary walutowej). Stacjonarne kantory oferują różnicę 9-12 groszy, a banki 20-40 groszy. Biorąc pod uwagę te informacje, łatwo można zauważyć, że kupując w sieci kilkaset euro możemy zaoszczędzić nawet kilkadziesiąt złotych. Pieniądze można wymienić online przelewając je ze swojego konta bankowego, a następnie wypłacić w oddziale banku.\nZarówno w tym , jak i w każdym innym przypadku, w którym do czynienia mamy z pieniędzmi – łatwo paść ofiarą oszustwa. Dlatego, zanim wybierzemy kantor internetowy należy przede wszystkim sprawdzić, czy ma on status Krajowej Instytucji Płatniczej (KIP), nadzorowanej przez Komisję Nadzoru Finansowego (KNF).\nTaki podmiot ma obowiązek regularnego składania raportów finansowych, a środki klientów są oddzielone od masy upadłościowej firmy. Jeśli więc popadnie ona w problemy finansowe, łatwiej będzie nam odzyskać wpłacone środki.\nWśród ogólnodostępnych kantorów internetowych status Krajowej Instytucji Płatniczej (KIP) posiadają:\nJak płacić kartą złotową za granicą?\nNależy już na wstępie zauważyć, że na zagranicznych wakacjach korzystanie z tej samej karty debetowej lub kredytowej, co na co dzień w Polsce – nie jest najlepszym pomysłem. Transakcje dokonywane kartą złotową ulegają przewalutowaniu, a niektóre banki podczas przewalutowania pobierają prowizję, której wysokość może sięgać nawet 4% liczonych od przewalutowanej kwoty w złotówkach. Ponadto, za wypłatę pieniędzy w bankomacie, bank pobiera prowizję w wysokości ok. 3% lub ryczałtowo. Właściciel zagranicznej sieci baków, dodatkowo także może potrącić taka opłatę.\nI chociaż używanie karty złotowej na wakacjach nie zmusza nas do noszenia przy sobie sporej ilości gotówki, a niektórzy są w stanie „przeboleć” ponoszenie opłat manipulacyjnych, to na dłuższym wyjeździe warto pomyśleć o innym, bardziej praktycznym rozwiązaniu. Kiedy więcej czasu spędzamy za granicą i nieuchronnie narażani jesteśmy na różnego rodzaju opłaty, może okazać się, że przez kartę złotową tracimy znacznie więcej środków.\nKarta walutowa – jak płacić nią za granicą?\nPłacenie kartą walutową w obowiązującej walucie jest znacznie bardziej opłacalne, niż posługiwanie się kartą złotową. W takiej sytuacji dodatkowe opłaty za przewalutowanie nas nie dotyczą, co za tym idzie – nie tracimy niepotrzebnie środków.\nAby móc posługiwać się kartą walutową należy przede wszystkim otworzyć konto walutowe w placówce banku lub za pomocą bankowości elektronicznej, które działa na takich samych zasadach, co rachunek bankowy. Następnie klient dostaje kartą płatniczą w walucie, którą trzeba wybrać przy zakładaniu rachunku (np. euro, dolar, funt czy frank). Należy zasilić subkonto wybrana walutą. Środki można wymienić zdalnie według kursu bankowego lub wpłacić w oddziale wymienioną wcześniej w kantorze gotówkę.\nKarat wielowalutowa – jak nią płacić i dla kogo?\nChociaż karta walutowa to efektywne rozwiązanie, to dla kogoś, kto podróżuje bardzo dużo, to nie zawsze ona wystarczy. Wizyty w kilku krajach, w których obowiązują różne waluty, znacznie ogranicza wykorzystanie karty walutowej. Aby nie otwierać wielu kąt, co niewątpliwie jest uciążliwe – najlepiej jest skorzystać z karty wielowalutowej. Taka karta pozwala na obsługiwanie kilku rachunków, tych w złotówkach, euro, funtach, dolarach lub frankach.\nObecnie, praktycznie każdy bank oferuje kartę wielowalutową. Tak, jak w przypadku konta walutowego, należy zwrócić uwagę na to, w jakiej walucie rozliczana jest płatność. Najbardziej elastyczną w tym zakresie ofertę ma mBank (11 walut) oraz PKO BP (również 11 walut).\nKarta kredytowa za granica – jak nią płacić?\nPłacenie kartą kredytową za granicą niestety zawsze wiąże się z wysoką prowizją pobieraną przez bank. Trzeba tez pamiętać, że w większości przypadków nie będziemy mogli skorzystać z okresu bezodsetkowego. Środki, które wypłacimy natychmiast staną się wysoko oprocentowaną pożyczką.\nDlatego zaleca się, aby korzystanie z karty kredytowej za granicą było jedynie rozwiązaniem awaryjnym, z którego korzystamy w naprawdę nagłych przypadkach.\n✔ Kiedy musimy jednorazowo wydać dużą sumę pieniędzy, której w danym momencie nie posiadamy na koncie bankowym, karta kredytowa będzie niezastąpiona – ale tylko wtedy.\nW jaki jeszcze sposób można płacić za granicą?\nChociaż karty płatnicze są obecnie jedną z najbardziej popularnych form płatności, to każdy turysta ma również możliwość skorzystania z dedykowanej aplikacji, która pozwala na transakcje bezgotówkowe.\nGoogle Pay lub Apple Pay. Trzeba pamiętać, aby uprzednio odblokować w aplikacji możliwość płatności zagranicznych i sprawdzić wysokość opłat.\nCurve. To aplikacja mobilna i powiązana z nią karta płatnicza, tzw. wirtualny portfel. Curve oferuje także płatności mobilne. Można dodać ją m.in. do Apple Pay, czy Google Pay.\nWise. Karta Wise pozwala korzystać z pieniędzy na całym świecie, z niską opłatą za przewalutowanie i bez konieczności uiszczania opłat transakcyjnych. Aplikacja pozwala korzystać także z walut, których nie mamy w wirtualnym portfelu.\nJak płacić za granicą, żeby nie stracić?\nNajlepszym sposobem na płatność za granicą, aby nie stracić jest wykorzystanie kilku metod płatności. Są sytuacje, w których gotówka będzie niezbędna, ale też takie, w których karta lub aplikacja sprawdza się znacznie lepiej.\nPodstawowe zasady jak płacić za granicą, żeby nie stracić:\nZadbaj o posiadanie karty walutowej lub w przypadku urlopu w kilku krajach – wielowalutowej,\nKarty złotowej używaj jedynie w awaryjnych sytuacjach,\nDowiedz się wcześniej jakie opłaty pobiera bank,\nZawsze miej przy sobie niewielką ilość gotówki,\nPilnuj, aby posiadana przez Ciebie gotówka znajdowała się w bezpiecznym miejscu.\nUbezpieczenie od kradzieży za granicą? O czym pamiętać?\nChociaż nie ma bezpośredniego ubezpieczenia, które chroni gotówkę, to w przypadku kradzieży doskonale sprawdzi się kupione wcześniej ubezpieczenie Assistance, będące jednym z elementów ubezpieczenia turystycznego.\nAssistance prawny pomoże w:\nZastrzeżeniu kart, czy kont bankowych.\nUdzieleniu informacji, jak i gdzie możemy zastrzec karty w miejscu naszego przebywania.\nUzyskaniu telefonicznej porady prawnika lub innego specjalisty, który będzie kompetentny w obszarze danego problemu.\nNapisaniu wniosku, pisma czy niezbędnego dokumentu\nZ kolei podróżny, który zadbał o posiadanie ubezpieczenia turystycznego z Assistance zyska wsparcie:\npodczas odzyskiwania lub ponownego wysłania bagażu,\nprzy organizacji opieki nad niepełnoletnimi dziećmi towarzyszącymi osobie ubezpieczonej w podróży,\npomocy medyczną, poprzez udzielenie informacji o lokalizacji najbliższych szpitali, przychodni lub klinik.\nkiedy dojdzie do wypadku samochodowego,\npodczas organizacji transportu i pobytu osoby wezwanej do turysty,\nprzy zapewnieniu ubezpieczenia środków niezbędnych do kontynuacji podróży oraz powrotu do kraju.\nJak wybrać najlepsze ubezpieczenie turystyczne dla siebie?\nWybierając się za granicę w celach wypoczynkowych, po prostu trzeba mieć na uwadze różne scenariusze, z którymi może przyjść nam się zmierzyć. Popularne powiedzenie „przezorny zawsze ubezpieczony” kryje w sobie wiele racji, a szczególnie podczas urlopu również chroni nie tylko przed skutkami problematycznej sytuacji, ale także finansowymi konsekwencjami. Usługi, jakie gwarantuje Assistace za granicą, bez polisy mogą nas słono kosztować, a powrót do kraju z rachunkiem opiewającym na kilka (lub nawet kilkanaście) tysięcy złotych to nic przyjemnego.\nJak zatem rozwiązać taką sytuację? Wybrać odpowiednio dopasowaną polisę ubezpieczeniową! Najlepszym i najszybszym na to sposobem jest skorzystanie z kalkulatora ubezpieczeń turystycznych na polisaturystyczna.pl. Łatwe w obsłudze i intuicyjne narzędzie pozwoli w kilka minut wyłonić oferty różnych ubezpieczycieli dostępne na rynku, włącznie z cenami. Przejrzysta tabela zawiera wszystkie najpotrzebniejsze informacje, a także dostęp do Ogólnych Warunków Ubezpieczenia, z którymi możemy zapoznać się przed podjęciem decyzji zakupowej.\n✔ Jest to sposób, który z pewnością pozwoli nam nie tylko wybrać ofertę najlepiej dopasowaną do indywidualnej sytuacji i najtańszą, ale także uniknąć problemów z niejasnościami, wynikającymi z niekiedy zawiłego języka ubezpieczycieli.\nIle kosztuje ubezpieczenie turystyczne z Assistance?\nZobaczmy na przykładzie kalkulacji jednego z naszych klientów, który wybierając się na wakacje, poszukiwał ubezpieczenia w kalkulatorze ubezpieczeń turystycznych na polisaturystyczna.pl:\nTygodniowe ubezpieczenie z Assistance. Wyjazd do Europy\nDodatkowo: Ochrona COVID-19 Sporty objęte polisą: 60 Assistance: pomoc Assistance w ramach ubezpieczenia kosztów leczenia\nDodatkowo: NNW: 14 000 zł Ochrona COVID-19 Sporty objęte polisą: 49 Assistance: usługi Assistance w ramach kosztów leczenia\nDodatkowo: NNW: 20 000 zł Ochrona COVID-19 Sporty objęte polisą: 114 Zdarzenia pod wpływem alkoholu (za dopłatą) Assistance: usługi Assistance w ramach kosztów leczenia, w zakresie również ubezpieczenie pomocy telefonicznej\nDodatkowo: NNW: 50 000 zł OC: 200 000 zł Ochrona COVID-19 Assistance: pakiet Assistance Premium m.in. transport medyczny, opieka nad niepełnoletnimi dziećmi, kierowca zastępczy, odzyskanie danych z aparatu fotograficznego\n1 387 617 zł\n46 254 zł\nDodatkowo: NNW: 46 254 zł OC: 462 539 zł Ochrona COVID-19 Sporty objęte polisą: 27 Assistance: Ubezpieczenie pomocy w podróży - wariant The Best\n28,00 zł 1 os. / 7 dni\n29,00 zł 1 os. / 7 dni\n31,00 zł 1 os. / 7 dni\n71,00 zł 1 os. / 7 dni\n155,00 zł 1 os. / 7 dni\nJak płacić za granicą, aby nie stracić – PYTANIA I ODPWIEDZI\nCzy można za granicą płacić BLIK-iem?\nNiestety nie. Aplikacja, która jest bardzo popularna u nas, nie daje możliwości płacenia za granicą.\nGdzie najlepiej otworzyć konto wielowalutowe?\nJeśli potrzebne jest nam konto walutowe z mniej popularnymi walutami, najkorzystniej będzie je otworzyć w Alior Banku. Oferuje on rozliczanie płatności m.in. w duńskich i szwedzkich koronach, chorwackiej kunie, tureckiej lirze czy tajlandzkim bacie.\nCzy można za granicą płacić Revolutem?\nTak, jest to bardzo popularna forma płatności. Część turystów obawia się jednak korzystać z tej formy płatności, gdyż aplikacja nie jest bankiem. Revolut ma jednak bardzo dużo zalet. Newatpliwie największą jest duża liczba dostępnych walut, w których aplikacja obsługuje płatności oraz wypłaty z bankomatów dokonywane kartami Visa oraz Mastercard.\nRozwiązaniem, na które szczególnie warto zwrócić uwagę podczas zagranicznego wyjazdu jest karta walutowa i wielowalutowa.\nPortfel pełen oszczędności na wakacjach to łakomy kąsek dla rabusia.\nPrzed wyjazdem na wakacje, najlepiej jest wymienić waluty w kantorze internetowym.\nZanim wybierzemy kantor internetowy należy przede wszystkim sprawdzić, czy ma on status Krajowej Instytucji Płatniczej (KIP), nadzorowanej przez Komisję Nadzoru Finansowego (KNF).\nTransakcje dokonywane kartą złotową ulegają przewalutowaniu, a niektóre banki podczas przewalutowania pobierają prowizję, której wysokość może sięgać nawet 4% liczonych od przewalutowanej kwoty w złotówkach.


Kim jesteśmy? O językowych bogactwach i tożsamości narodowej – Kurier Wileński\nStrona główna Wiadomości Kim jesteśmy? O językowych bogactwach i tożsamości narodowej\nKim jesteśmy? O językowych bogactwach i tożsamości narodowej\nDoc. dr Irena Masojć pracuje w Katedrze Dydaktyk Nowoczesnych w Akademii Edukacji Uniwersytetu Witolda Wielkiego. Jej zainteresowania zawodowe to: socjolingwistyka, leksykologia konfrontatywna i metodyka nauczania języka polskiego. Zainteresowania socjolingwistyczne dotyczą głównie problematyki funkcjonowania języka polskiego w środowisku wielojęzycznym\n26 września, jak co roku, obchodzony był Europejski Dzień Języków. Został on ogłoszony przez Radę Europy z inicjatywy Unii Europejskiej w 2001 r. Wydarzenie podkreśla znaczenie wszystkich języków, jakimi porozumiewamy się w Europie, a jest ich ponad 200. Dzień ten ma głównie za zadanie zwrócić uwagę, jak ważna jest nauka języków, ale też uświadomić znaczenie wielojęzyczności i różnorodności kulturowej.\nTo przesłanie ma szczególne znaczenie na Litwie, gdzie mieszkańcy operują trzema językami i żyją w różnych kulturach, które wzajemnie się przenikają. Problematyką funkcjonowania języka polskiego w środowisku wielojęzycznym zajmuje się doc. dr Irena Masojć z Katedry Dydaktyk Nowoczesnych w Akademii Edukacji Uniwersytetu Witolda Wielkiego, z którą rozmawia magazyn „Kuriera Wileńskiego”.\nProwadziła Pani wiele prac badawczych na temat funkcjonowania języka polskiego wśród polskich uczniów. Jak przedstawia się życie tego języka w wielojęzycznym repertuarze uczniów polskich szkół na Litwie na przestrzeni lat?\nKiedy przed 30 laty stawiałam pierwsze kroki na polu naukowym, analizując język ówczesnej młodzieży polskiej, która ma dziś około pięćdziesiątki, sformułowałam naiwne stwierdzenie, że w niepodległym państwie litewskim język rosyjski straci wreszcie siłę oddziaływania na polszczyznę na Litwie, a ożywione kontakty z Polską zbliżą ją do języka ogólnego. Rzeczywistość okazała się jednak znacznie bardziej skomplikowana i nieprzewidywalna. Owszem, język rosyjski wycofał się z życia publicznego, jednak media rosyjskie pozostały i zwiększyły swoją ekspansywność. Jeżeli tzw. stare media – prasa, radio, telewizja – wymagały kontaktu fizycznego, to obecnie dzięki internetowi są dostępne tu i teraz, w każdym miejscu i w każdej chwili. Z przeprowadzonych przeze mnie przed paru laty badań w środowisku 18-latków w różnych szkołach polskich w Wilnie, rejonie wileńskim i rejonie solecznickim wynika, że uczniowie najchętniej słuchają rosyjskiej muzyki popularnej i najczęściej oglądają filmy w dubbingu rosyjskim. Znajomość języka rosyjskiego jest bardzo wysoka. Niektórzy uczniowie oceniają ją nawet wyżej niż swoje umiejętności w języku polskim. Część uczniów uważa, że mogłaby podjąć się pisania bloga w języku rosyjskim, a nawet wyrazić w tym języku swoje emocje w formie poetyckiej. Należy zaznaczyć, że podatność na rosyjskie media widoczna też jest w potocznym języku litewskim, który wchłania rosyjskie wyrazy, zwłaszcza slangowe, np. „ačkarikas” (okularnik), „kablai” (buty na obcasach).\nUległo też zmianie znaczenie polszczyzny dla samych Polaków i innych mieszkańców Litwy. Według danych z badań lingwistycznych prowadzonych w ramach dużych projektów na Uniwersytecie Wileńskim i Uniwersytecie Witolda Wielkiego polszczyzna pozostaje trzecim (po rosyjskim i angielskim) lub nawet czwartym najszerzej znanym językiem obcym, jednak ta znajomość jest uwarunkowana wiekowo, dotyczy głównie starszego pokolenia. W okresie sowieckim znajomość języka polskiego pozwalała wyzwolić się z gorsetu zideologizowanej kultury socjalistycznej, poprzez docierające na Litwę media (książki, prasa, radio, a w okolicach Kowna nawet telewizja) w języku polskim nie tylko Polacy, ale i Litwini mieli pewny dostęp do świata za żelazną kurtyną – do popularnej muzyki zachodnioeuropejskiej, aktualnych trendów mody, do nowych teorii naukowych. Dzisiaj zastąpił w tym polszczyznę język angielski. Dlatego zainteresowanie językiem polskim i jego znajomość w najmłodszym pokoleniu Litwinów spadła.\nZ jakim zasobem leksykalnym uczniowie szkół polskich na Wileńszczyźnie kończą naukę szkolną?\nPrzede wszystkim należy zaznaczyć, że po ukończeniu szkoły polskiej uczniowie znają dwa warianty języka polskiego. Pierwszy to polszczyzna ogólna, której uczą się na lekcjach języka polskiego, zdają egzamin maturalny z tego przedmiotu, który wymaga dość wysokiej biegłości językowej i może być porównywalny z najwyższym poziomem znajomości języka C1. Najlepsi uczniowie z powodzeniem biorą udział w ogólnopolskiej Olimpiadzie Literatury i Języka Polskiego. Jednakże tematyka, w której dość sprawnie się poruszają, dotyczy głównie literatury i kultury wysokiej. Uczniowie mają niewiele kontaktu z żywą polszczyzną potoczną w kraju, dlatego język komunikacji nieformalnej w środowisku młodzieży wileńskiej znacznie się różni od języka ich rówieśników w Polsce. Odmiana potoczna zachowuje wiele gwarowych cech gramatycznych, np. tworzenie czasu przeszłego bez końcówek „ja był”, „ty czytał”, oraz jest nasycona wyrazami z innych znanych języków. Wybrane studia, kariera zawodowa i najbliższe otoczenie zadecyduje, która z tych odmian stanie się dominująca w życiu dorosłym młodych ludzi.\nCzytaj więcej: Rozmowa o rosyjskiej propagandzie: „Kontynuacja sowieckiej narracji o wyzwoleniu”\nMłode pokolenie daje nadzieję, że język polski przetrwa na Litwie, nawet z nieuniknionymi naleciałościami i zapożyczeniami\nPrzenikanie się języków, głównie polskiego i rosyjskiego, przyniosło swoistą mieszaninę, tworząc nowy język „tutejszy”. Czy dla Pani jako językoznawcy jest to pozytywne zjawisko?\nSwój język potoczny młodzi ludzie najczęściej określają jako „wileński” lub „mieszany”. Zatem rzeczywiście najbardziej oczywistą jego cechą jest przetykanie wypowiedzi po polsku wyrazami z różnych języków. Jest to właściwe dla wszystkich pokoleń Polaków litewskich, jednak każda generacja używa innych języków. Najstarsze pokolenie wplata do mowy polskiej najczęściej tylko stare, mocno utrwalone zapożyczenia rosyjskie, średnie pokolenie dodaje do tego jeszcze często używane w życiu publicznym słownictwo litewskie, najmłodsze natomiast posługuje się mieszaniną czterech języków: polskiego, rosyjskiego, litewskiego i angielskiego. Jako językoznawca rozumiem, że jest to naturalny i nieunikniony los języka mniejszości narodowej w otoczeniu zdominowanym przez inny język. Takimi odmianami mieszanymi posługują się skupiska Polaków w innych krajach, jak chociażby na Zaolziu w Czechach, którzy nazywają ją „ponaszymu”. Podobne zjawisko ma miejsce w środowiskach emigracyjnych, jak chociażby tzw. ponglish – język nowej emigracji polskiej na Wyspach Brytyjskich. Jako dydaktyk jednak w ekspansji takiej odmiany widzę wielkie wyzwanie dla edukacji szkolnej, w trakcie której uczniowie powinni opanować język ogólny i sprawność przełączania się z jednej odmiany na drugą.\nCo wpływa w sposób istotny na kształtowanie się języka ojczystego?\nRóżne badania prowadzone w środowisku polskim na Litwie wskazują, że przede wszystkim rodzina, następnie – szkoła, w mniejszym stopniu – media, stowarzyszenia i inne instytucje polskie. To rodzina decyduje o wyborze szkoły i o tym, że dziecko wzrasta w stałym kontakcie z polską kulturą i tradycją. W wieku 19 lat młodzi ludzie opuszczają szkołę, ale nadal pozostają w rodzinie. W obecnych czasach obserwuje się olbrzymi wpływ języka angielskiego na polszczyznę. Wynika to z przyczyn cywilizacyjnych, kulturowych, obyczajowych, a także podyktowane jest modą. Niewątpliwie wszystkie te czynniki powodują, że wpływ języka angielskiego w najmłodszym pokoleniu jest zauważalny, jednak słownictwo angielskie najczęściej jest używane jako obce, jak cytaty z innego języka, nie wchodzi tak głęboko do języka polskiego jak przyswajane na trwałe wyrazy z języka rosyjskiego i litewskiego.\nCzy język ojczysty jest ważny w budowaniu tożsamości narodowej?\nW związku z Europejskim Dniem Języków często przywołuje się słowa Goethego: „Człowiek żyje tyle razy, ile zna języków”. W tym powiedzeniu jest zawarta myśl o tym, że przechodząc z jednego języka na inny, zmieniamy swoją osobowość, ponieważ w każdym języku zawarta jest swoista wiedza o przeszłości, o relacjach międzyludzkich, inny światopogląd. Poprzez język docieramy do symboli i wartości narodowych. Na przykład, w polszczyźnie wyrazy „kolega” i „koleżanka” mają znacznie szerszy zakres użycia niż w innych językach europejskich, w tym rosyjskim i litewskim. W taki sposób o swoich współpracownikach mówią ludzie różnych zawodów, demonstrując wspólnotę działania i solidarność. W relacjach zawodowych w środowisku polskim, niezależnie od różnicy wieku, często przechodzi się na wzajemne „ty”. Językoznawcy uważają, że ma w tym odbicie etos dawno odeszłej w przeszłość kultury szlacheckiej z jej wartościami braterstwa i równości. Przywołana na początku formuła bardzo dobrze charakteryzuje też ludzi wielojęzycznych, takich jak Polacy na Litwie. Posługując się różnymi językami, potrafimy odnaleźć się zarówno w kulturze polskiej, jak litewskiej i rosyjskiej. Jeżeli uważa się dzisiaj, że tożsamość człowieka jest wielowarstwowa (narodowa, lokalna, środowiskowa itd.), to świadomość przynależności narodowej jest w niej nadal bardzo ważna, daje człowiekowi poczucie zakorzenienia, pewności siebie. Jest oczywiste, że w jej budowaniu język ojczysty jest niezwykle ważny.\nZnajomość języka ojczystego i poczucie tożsamości narodowej zakłada się w rodzinie. Jednak w przypadku mniejszości narodowej nie jest to takie oczywiste i łatwe: mamy wiele rodzin mieszanych lub polskich, w których rodzice ukończyli szkołę rosyjską lub litewską. Dlatego szkoła polska poza granicami kraju, w tym na Litwie, powinna spełniać dwie funkcje: swoim poziomem zapewniać dobry start w życie, ale też dobrą znajomość języka ojczystego i zadomowienie w kulturze polskiej. Często pojawiają się zarzuty, że znajomość kultury polskiej na Litwie ogranicza się do wydarzeń historycznych i wybitnych osobowości, a nie idzie w kierunku poznawania współczesnej Polski. Moim zdaniem dla kształtowania tożsamości narodowej oba te obszary są bardzo ważne, ponieważ pierwszy łączy nas ze wszystkimi Polakami w wymiarze symbolicznym, a drugi – w rzeczywistym.\nWśród uczniów polskich szkół na Litwie jest gros takich, którzy nadprogramowo interesują się językiem polskim, ale też szeroko pojętą kulturą i sztuką. Wielu ma ambicje studiować w Polsce. Są otwarci na świat i dumnie podkreślają, że są Polakami z Litwy. Biorą udział w licznych konkursach, dyktandach, olimpiadach z języka polskiego, a Pani wiele razy zasiadała w komisjach egzaminacyjnych. Jak pokazują wyniki, są wśród nich utalentowani i zdolni, mający wiedzę i szerokie horyzonty.\nMamy wiele konkursów promujących znajomość polszczyzny i wiedzy o Polsce, organizowanych przez Stowarzyszenie Nauczycieli Szkół Polskich „Macierz Szkolna”. Nasi uczniowie biorą udział w różnych konkursach dla Polaków z zagranicy, np. konkursie recytatorskim „Kresy”. Ważnym wydarzeniem jest udział w ogólnopolskiej Olimpiadzie Literatury i Języka Polskiego w Warszawie, w której nasi uczniowie rywalizują ze swoimi rówieśnikami z Polski. Pierwsze etapy olimpiady odbywają się na Litwie, wyłaniani są najbardziej uzdolnieni olimpijczycy, dla których dodatkowo są organizowane warsztaty z wykładowcami z Uniwersytetu Wileńskiego i Uniwersytetu Witolda Wielkiego. Co roku przynajmniej jednemu uczestnikowi z Litwy udaje się trafić do zaszczytnego grona laureatów. W tym roku laureatką II miejsca została uczennica Gimnazjum im. J.I. Kraszewskiego, Emina Elkady. Laureaci i finaliści są oczekiwani na studiach polonistycznych na każdej uczelni polskiej, przy czym mogą na ułatwionych warunkach uzyskać stypendium NAWA na okres całych studiów, jeżeli zdecydują się na ten kierunek.\nObecnie wiele języków europejskich zapożycza niektóre wyrazy, ba, całe zwroty z języka angielskiego. Tak się dzieje i w języku polskim. Słynny językoznawca i popularyzator języka polskiego prof. Jerzy Bralczyk powiedział: „Język się bogaci, ale mowa – ubożeje”. Według niego świat się zmienia gwałtownie, coraz więcej jest relacji, usług, rzeczy, a wszystkie nowe rzeczy i zdarzenia muszą być jakoś nazwane. „Ze świata materialnego trochę niknie, ale niewiele, a z języka nie zniknie nic” – powiedział profesor, porównując język do urządzenia z wejściem, ale bez wyjścia. Wrzucamy tam rozmaite słowa, ale wyjść one nie mogą.\nWywiad opublikowany w wydaniu magazynowym „Kuriera Wileńskiego” nr 40(115) 02-08/10/2021\nPoprzedni artykułCzesław Miłosz – poeta i prawnik, czyli o zapomnianej tożsamości noblisty\nNastępny artykułPo Wilnie będzie jeździł „bibliotekobus”. Zastąpi zamkniętą bibliotekę w Kolonii Wileńskiej