Stanowisko Polski wobec powiązania unijnych funduszy z praworządnością czy z ideologią polityczną ? – brulion24.pl\nStanowisko Polski wobec powiązania unijnych funduszy z praworządnością czy z ideologią polityczną ?\nTrwa konferencja w Ministerstwie Sprawiedliwości\n– Dzisiaj jest ten moment kiedy Polska może skorzystać z prawa weta – powiedział przed chwilą na konferencji prasowej minister sprawiedliwości.\nZbigniew Ziobro napisał list do Premiera , w którym stwierdza, że zgłoszenie weta jest obowiązkiem i jest zgodne z polską racją stanu. Ponieważ narzędzia wprowadzane do europejskiego porządku prawnego są bezprawne i ograniczają polską suwerenność.\nPropozycja niemieckiej prezydencji jest zamachem na Polską wolność. Jest wymierzona w podstawowe interesy Polski – powiedział Zbigniew Ziobro\nPrzypomniał również, na konferencji prasowej, że dziś odbędzie się spotkanie Komitetu stałych przestawicieli państw Unii Europejskiej, a za kilka dni odbędzie się Rada Unii Europejskiej.\nMiędzy prezydencją niemiecką a Parlamentem Europejskim wypracowane zostało porozumienie w sprawie mechanizmu powiązania dostępu do środków unijnych z praworządnością, które zostało skrytykowane przez rządy Polski i Węgier. W liście skierowanym do szefów instytucji UE dotyczącym budżetu wspólnoty premier Mateusz Morawiecki oświadczył, że Polska podtrzymuje swoje stanowisko i nie może się zgodzić na uznaniowość mechanizmu.\n– Jesteśmy zdecydowani, żeby w ostateczności tego weta użyć, natomiast mam nadzieję, że do tego nie dojdzie – strona europejska, storna niemiecka, przede wszystkim się zreflektuje – podkreślił wiceminister.Horała mówił w TVP 1, że „nie mamy nic przeciwko ocenianiu wydatków europejskich i pod względem rzetelności, racjonalności i legalności, poprawności formalnej”. Natomiast kryterium praworządności, jak zaznaczył, jest „absolutnie niejasne i będzie uznaniowym, politycznym ingerowaniem w sprawy wewnętrzne krajów”\nDzisiaj w Polsce 20 816 nowych zakażeń koronawirusem, 143 osoby zmarły


Szybki kurs ustawiania setupu\n19-02-2006, 14:16 Post #1 (permalink)\nJeżeli nie masz czasu, aby czytać o każdym elemencie setupu, a chcesz jedynie odkryć jak pozbyć się uciążliwego zachowania samochodu, poniżej zamieszczono krótkie FAQ.\nPrzyspieszając na wyjściu z zakrętu tracę panowanie nad samochodem\nSpróbuj zmodyfikować DYFERENCJAŁ (PRZYSPIESZENIE) lub zwiększyć WOLNE OBROTY. Jeśli nie pomoże powróć do poprzednich ustawień dyferencjału i spróbuj zredukować tylne POWOLNE* ŚCISKANIE. Ewentualnie zwiększ tylną ZBIEŻNOŚĆ KÓŁ, ale nie przekrocz +0.5 stopnia.\nGdy naciskam gaz samochód zaczyna „ślizgać się skosem” lub „szarpie wozem”.\nZwiększenie DYFERENCJAŁU->ZWALNIANIA lub WOLNYCH OBROTÓW powinno pomóc w wyeliminowaniu tego problemu. Zmniejszenie przedniego negatywnego POCHYLENIA KÓŁ także może być rozwiązaniem.\n„Cały czas spinuję" lub "za duża nadsterowność"\nZmniejsz tylny STABILIZATOR POPRZECZNY lub zwiększ przedni STABILIZATOR POPRZECZNY. Jeśli problem pojawia się tylko w wolnych zakrętach, to zmniejsz przednie negatywne POCHYLENIE KÓŁ. Jeśli problem dotyczy tylko szybkich zakrętów wówczas zwiększ tylny SPOJLER.\n"Wygląda tak jakby przednie opony cały czas się ślizgały" lub "Za duża podsterowność"\nZmniejsz przedni STABILIZATOR POPRZECZNY lub użyj twardszego tylnego STABILIZATORA POPRZECZNEGO. Ewentualnie zwiększ CASTER*. Jeśli problem jest bardziej odczuwalny w wolnych zakrętach, to zwiększ z przodu negatywne POCHYLENIE KÓŁ, albo zmniejsz ZBIEŻNOŚĆ KOŁ z tyłu. Jeśli podsterowność jest dokuczliwa w szybkich zakrętach, wówczas zmniejsz tylny SPOJLER.\nNa ciśnienie w oponie patrz w kontekście jej twardości. Mniejsze ciśnienie oznacza, że opona jest bardziej giętka. Im bardziej giętka opona, tym więcej wydziela ciepła. Zwiększenie ciśnienia w oponie sprawi, że będzie ona twardsza i teoretycznie nie będzie się tak nagrzewać. Ciśnienie, przy którym opona zapewnia najlepszą przyczepności określa się mianem ‘ciśnienia otymalnego’. Zazwyczaj zapis temperatur z przejazdu wskazuje, czy ciśnienie w oponie jest większe, czy mniejsze od optymalnego. Jeżeli policzysz średnią temperatur na krawędziach opony i porównasz ją ze środkową temperaturą opony i wartości te będą takie same, wówczas na ogół oznaczało będzie to, że ciśnienie w oponie jest optymalne. Jeśli temperatura na środku opony jest większa niż na krawędziach, to ciśnienie przekracza wartość optymalną – obniż ciśnienie w tej oponie. Jeśli temperatura na środku jest niższa niż na krawędziach, to ciśnienie jest poniżej optymalnego – zwiększ ciśnienie.\nJakkolwiek, ciśnienie nie jest jedyną istotną rzeczą. Tak samo ważna, a może nawet ważniejsza jest temperatura opony. Wyścigowe sliki są zaprojektowane, aby przylegały do nawierzchni gdy są rozgrzane. Jednak jeżeli opona przegrzewa się, to staje się mniej efektywna i jej zużycie jest większe. Optymalna temperatura opony nie ma ściśle określonej wartości, ale istnieje przedział optymalny wynoszący 85-105 stopni, przy czym jest on zróżnicowany ze względu na skład opony. Twarde opony najlepiej pracują przy nieco niższych temperaturach 75-95 stopni.\nW profesjonalnych sportach motorowych dość powszechną praktyką jest jeżdżenie z różnym ciśnieniem dla każdej opony, tak aby każda z nich miała temperaturę z przedziału optymalnego. Przykład: na twojej oponie RF temperatura osiąga jedyni 75 stopni a na LF 90. Zmniejszenie ciśnienia na RF poprawiłoby znacząco temperaturę operacyjną na tej oponie i zaowocowało ogólnie lepszą przyczepnością.\nNa koniec – opony z miękkich komponentów nie zawsze są najszybsze. Temperatura opony jest znacznie ważniejsza niż rodzaj opony.\nRegulowanie zawieszenia może znacząco zmienić zachowanie samochodu. Główne modyfikacje zawieszenia obejmują: TWARDOŚĆ SPRĘŻYN, AMORTYZATORY (szybkie, wolne ściskanie i rozciąganie), PRZEŚWIT oraz twardość STABILIZATORÓW POPRZECZNYCH. Regulowanie tych elementów ma wpływ zarówno na radzenie sobie w środku zakrętu, jak również przy hamowaniu lub przyspieszaniu - zarówno w szybkich jak i w wolnych zakrętach. SPRĘŻYNY przenoszą masę samochodu, zatem jeśli ustawisz je zbyt miękko samochód, to będzie tarł on podłoże zmuszając cię do zwiększenia PRZEŚWITU lub zmiany amortyzatorów ŚCISKANIA. Użycie zbyt twardych SPRĘŻYN spowoduje, że opony nie będą w 100% przylegać do podłoża – w efekcie przyczepność będzie słabsza, chyba że podłoże byłoby całkowicie gładkie, ale to nigdy się nie zdarza.\nAMORTYZATORY nie łagodzą wstrząsów W rzeczywistości robią to sprężyny. AMORTYZATORY zapewniają wytrzymałość SPRĘŻYN na ruchy co pozwala sprężynom „osadzić się” po najechaniu na wybój. Bez nich, po najechaniu na wybój, samochód kontynuował by ruch w górę i w dół. Użycie zbyt słabych AMORTYZATORÓW wywoła podobny efekt i spowoduje, że prowadzenie auta będzie trudniejsze, często będzie prowadzić do „walki w zakręcie” z samochodem. Zbyt twarde ustawienie AMORTYZATORÓW powstrzyma SPRĘŻYNY od absorbowania wstrząsów, za to jeśli AMORTYZATOR jest trochę twardszy niż normalnie wówczas może uczynić samochód przy przejściu z hamowania do przyspieszenia (i w drugą stronę z przyspieszenia do hamowania) bardziej przewidywalnym. W rzeczywistości, w tym przypadku handlujesz przyczepnością, ponieważ zastosowanie zbyt twardych AMORTYZATORÓW działa tak jak utwardzenie SPRĘŻYN. Jeśli samochód nie jest „pełny życia”, prawdopodobnie AMORTYZATORY są zbyt twarde. AMORTYZATORY w GTR mogą być ustawione tylko metodą prób i błędów.\nW GTR liczba ustawień AMORTYZATORA jest w relacji z rzeczywistymi wartościami regulacji nakrętką*. Liczba widoczna na screenie setupu nie wygląda na dużą. Ustawienie 1 oznacza że AMORTYZATOR zapewni najmniejszą jaką może wytrzymałość, pozwalając SPRĘŻYNOM ściskać się lub rozprężać szybciej. Ale skąd masz znać różnicę między ustawieniem na 1, a maksymalną wartością – 16?\nAMORTYZATORY zapewniają, że maksymalne ściskania do maksymalnego rozciągania ma się mniej więcej jak 1:2. Na tej podstawie można założyć, że AMORTYZATOR ustawiony na 16 (max w GTR) zapewnia dwa razy większą wytrzymałość niż ustawienie na 1.\nZwiększenie procentowego PRZYSPIESZENIA zapewni lepszą przyczepność na prostej, ale spowoduje, że tył ‘będzie chciał wyprzedzić przód’ przy przyspieszaniu podczas skręcania. Jeśli ustawisz 100%, oba tylne koła podczas przyspieszenia będą miały taki sam moment obrotowy, co oznacza, że zewnętrzne koła będą bardziej podatne na utratę przyczepności w zakręcie.\nZmniejszenie PRZYSPIESZENIA spowoduje więcej spinowania na prostej, ale nie otrzymasz tak wielkiej nadsterowności ponieważ lwia część momentu obrotowego silnika będzie przeniesiona na wewnętrzne (rozładowane – nie dociśnięte) koła powodujące spin. Jednak, nie zawsze skutkuje to nadsterownością zwłaszcza, gdy zewnętrzne koła wykonują największą pracę. Uważaj jednak nim ustawisz % PRZYSPIESZENIA zbyt nisko ponieważ to spowoduje spinowanie kół.\nTeoria ZWALNIANIA jest podobna. Jeśli doświadczasz nadsterowności po puszczeniu gazu, tak samo jak przy hamowaniu, zwiększ % ZWALNIANIA. Jeśli ustawisz ZWALNIANIA na bardzo dużym poziomie lub nawet na 100 % możesz spotkać się z tym, że samochód podczas redukcji biegów stanie się bardzo niestabilny.\nZmniejszenie % ZWALNIANIA rozluźnia samochód podczas hamowania i pomaga skręcać. Ustawienie ZWALNIANIA zbyt nisko spowoduje, że zaczniesz spinować.\nWOLNE OBROTY ustawienie tego elementu setupu ma wpływ na pracę silnika przy PRZYSPIESZENIU, ZWALNIANIU oraz w pozycji neutralnej (brak przyspieszenia lub hamowania). Musisz mieć WOLNE OBROTY ustawione na odpowiednio wysokim poziomie żeby odegrały rolę w ułożyskowieniu. Zatem jeśli ustawisz WOLNE OBROTY na zbyt niskim poziomie układ różnicowy będzie ‘luźny’ i będzie się ślizgał nigdy nie blokując się w pełni. Zbyt duże ustawienie WOLNYCH OBROTÓW uczyni układ różnicowy bardziej zaciśnięty i będzie on blokował się bardzo gwałtownie, gdy naciśniesz gaz. Jeśli myślałeś o zwiększeniu zarówno PRZYSPIESZENIA jak i ZWALNIANIA, powinieneś także pomyśleć o zwiększeniu WOLNYCH OBROTÓW.\nkurs, setup, setupu, simracingpl, szybki, ustawiania\n« Kontrolery w simracingu | Flagi w wyścigach samochodowych »\nLinkBack to this Thread: http://simracing.pl/forum/f196/szybki-kurs-ustawiania-setupu-8153/\nLuźne rozmowy - Strona 42 - Forum This thread Refback 22-05-2014 22:43 22\nZobacz temat - GTR2 This thread Refback 16-12-2011 11:57 1


Piso para la venta - Warszawa, Ursynów, Kabaty, Wąwozowa - MIM139949\nPiso para la venta - Warszawa, Ursynów, Kabaty, Calle Wąwozowa\nPiso para la venta - Warszawa, Ursynów, Kabaty, Calle Wąwozowa (Inmueble MIM139949)Piso para la venta - Warszawa, Ursynów, Kabaty, Calle Wąwozowa (Inmueble MIM139949)Piso para la venta - Warszawa, Ursynów, Kabaty, Calle Wąwozowa (Inmueble MIM139949)Piso para la venta - Warszawa, Ursynów, Kabaty, Calle Wąwozowa (Inmueble MIM139949)Piso para la venta - Warszawa, Ursynów, Kabaty, Calle Wąwozowa (Inmueble MIM139949)Piso para la venta - Warszawa, Ursynów, Kabaty, Calle Wąwozowa (Inmueble MIM139949)Piso para la venta - Warszawa, Ursynów, Kabaty, Calle Wąwozowa (Inmueble MIM139949)Piso para la venta - Warszawa, Ursynów, Kabaty, Calle Wąwozowa (Inmueble MIM139949)Piso para la venta - Warszawa, Ursynów, Kabaty, Calle Wąwozowa (Inmueble MIM139949)Piso para la venta - Warszawa, Ursynów, Kabaty, Calle Wąwozowa (Inmueble MIM139949)Piso para la venta - Warszawa, Ursynów, Kabaty, Calle Wąwozowa (Inmueble MIM139949)\n10 160 zł\n(Polish) Wyjątkowe i nietuzinkowe mieszkanie trzypokojowe na Kabatach z indywidualną klatką schodową.\nMieszkanie o pow. 64,3m2 + około 6m2 klatka schodowa, położone jest na wysokim parterze niskiego bloku z 2000 roku. Mieszkanie znajduje się na zadbanym kameralnym osiedlu blisko metra i posiada niezależną klatkę schodową tylko dla tego mieszkania, na której znajdują się dwa pomieszczenia (jedno z nich z oknem). Samo mieszkanie jest trzypokojowe i posiada bardzo funkcjonalny układ. Składa się z obszernego kwadratowego salonu z widnym aneksem kuchennym, dwóch ustawnych sypialni, łazienki z WC oraz przedpokoju. Mieszkanie jest ciche i dwustronne, z ekspozycją na wschód i zachód. Mieszkanie z dużym potencjałem. Istnieje możliwość DOBUDOWANIA BALKONU od strony sypialni (koszt około 20 tys. zł).\nOsiedle ogrodzone i strzeżone z bardzo zadbane i z ładnie zagospodarowany terenem. Na terenie osiedla znajduje się plac zabaw dla dzieci. Położenie osiedla zapewnia z jednej strony ciszę i spokój przy jednoczesnej bliskości metra i dobrze rozwiniętej infrastruktury (szkoły, przedszkola, basen, sklepy, restauracje i wiele innych).\nMiejsce postojowe w garażu podziemnym płatne dodatkowo 20 tys. zł. Ponadto do mieszkania przynależy piwnica 4,5m2 położona na poziomie -1.\nMieszkanie jest idealną propozycją dla rodzin z dziećmi oraz osób szukających nieruchomości w której mogą prowadzić działalność gospodarczą.


"Tępe" podeszwy - Szewstwo, ręczne szycie butów i reklamacje obuwia - Forum o Butach\nOctober 21, 2013 in Szewstwo, ręczne szycie butów i reklamacje obuwia\nJako poczarkujący naprawiacz dziś mnie zaskoczył klient mówiąc że jego żona ma za "tępe" buty (za mało się one ślizgają) i są kiepskie do tańczenia, zastanawiałem się czym zastąpić lub co nakleić na zelówke żeby były bardziej przyjazne na parkiecie.\nSkóra nieźle się ślizga, zwłaszcza jak złapie trochę wilgoci - wywinąłem ze 2 "orły" na skórzanych podeszwach w Stolicy na salonach swego czasu\nNo, ale nie widziałem jeszcze, żeby ktoś skórę na gumę naklejał\nMoże inny rodzaj bieżnika? Ale to już Koledzy pewnie konkretniej jakiś pomysł podrzucą.\nCienka skóra jest całkiem niezłym pomysłem ale na ulicy prawdopodobnie na pierwszych 10 metrach odpadnie\nNo to moment albo do tańczenia albo do chodzenia.\nZnając klientkę to pewnie były to buty do pójścia na ślub i na tance weselne.\nNajlepsza zelówka ze skóry nie gruby kruponik bedżie git butki typowe do tanca moje zelowanie na foto kleje odwrotną stroną licową ,lico drasam oryginalnie podklejają tylko jakąś cienką futrówka która sie szybko śćiera tancerze zadowoleni sporo tego robie\nPodziękował sprawdzę w praktyce


A jak oceniłybyście takiego tatę? - emama - Forum dyskusyjne | Gazeta.pl\nA jak oceniłybyście takiego tatę?\nminor.revisions 12.07.13, 14:56\nPan, nieźle ustawiony, poznaje panią, gorzej ustawioną, miłość, ciąża, szybki ślub. Po dwóch latach pani umiera, a pan rzypadkiemm dowiaduje się, że dziecko nei było jego. Gryzie sie ze soba pare tygodni czy nawet miesięcy, w koncu uznaje, że nie jest w stanie kochac dziecka, które zostało mu wciśnięte podstępem i porzuca je w oknie zycia, a sam wyjeżdża za granice, by uniknąć płacenia na nieswoje geny. Za granica sie żeni i ma dwójke swoich dzieci\nnowi-jka Re: A jak oceniłybyście takiego tatę? 12.07.13, 14:58\nw oknie zycia nie mozna zostawic 2latka\nkura28 Re: A jak oceniłybyście takiego tatę? 12.07.13, 15:03\nlafiorka2 Re: A jak oceniłybyście takiego tatę? 12.07.13, 21:52\n> w oknie zycia nie mozna zostawic 2latka\nbella.maruda Tja, a kto zabroni? :D 13.07.13, 00:36\nbeatulek Re: A jak oceniłybyście takiego tatę? 12.07.13, 15:03\nNijak. Żal tego dziecka ale krzywdę jemu wyrządziła matka, "ojcu' zresztą także.\nadellante12 Re: A jak oceniłybyście takiego tatę? 12.07.13, 15:06\nDlaczego facet ma ponosic konsekwencje bezmyslnego puszczania sie pani?\nTak samo jakby facet umarł a pani się dowiedziała ze miał gdzieś dzieciaka na boku - powinna się nim przecież zająć - wszak jest żona jego ojca!!!! Taka sama logika\nnoname2002 Re: A jak oceniłybyście takiego tatę? 12.07.13, 15:30\nAkurat w takiej sytuacji żona ponosi konsekwencje puszczania się męża, bo musi oddać nieślubnemu dziecku część wspólnego majątku a jej dzieci dostaną mniejszą rentę po ojcu.\nichi51e2 Re: A jak oceniłybyście takiego tatę? 12.07.13, 15:33\nGdyby to potencjalne dziecko/dzieci bylo sierota to ja bym wziela sie zajela. Myslalam ze kazdy przyzwoity czlowiek by sie zajal.\nmynia_pynia Re: A jak oceniłybyście takiego tatę? 12.07.13, 19:57\nTeż nie wyobrażam sobie zostawienia nawet obcego dziecka z którym żyłam przez 2 lata.\nW takim razie jakie można mieć oczekiwania wobec następnych facetów w stosunku do dzieci z pierwszego związku? Czy w razie śmierci matki - obecnej żony misia, dziecko do domu dziecka, bo już nie rodzina?\ngazeta_mi_placi Re: A jak oceniłybyście takiego tatę? 12.07.13, 20:03\nZapominasz o aspekcie oszustwa i braku dobrowolności w tym wszystkim, Pan opiekował się i był z cudzym dzieckiem nie dlatego, że był to jego wolny wybór tylko dlatego, że został oszukany.\nTo nie była świadoma decyzja, że opiekuje się cudzym dzieckiem.\nmemphis90 Re: A jak oceniłybyście takiego tatę? 13.07.13, 08:10\nNo jakoś wcześniej kwestia ojcostwa nie budziła jego wątpliwości. Zaakceptowal, uznał- jego strata. Odwołać już nie może, dziecko jest jego.\ngazeta_mi_placi Re: A jak oceniłybyście takiego tatę? 13.07.13, 09:24\nNie jest jego, prawnie może i tak bo jest u nas kulawe prawo które czasem wykorzystują niektóre puszczalskie Panie.\nA czy wszystko co pod względem prawnym jest w porządku jest moralne i uczciwe? Sama sobie na to odpowiedz.\nPrawo nie jest doskonałe.\nlafiorka2 Re: A jak oceniłybyście takiego tatę? 12.07.13, 21:53\n> Dlaczego facet ma ponosic konsekwencje bezmyslnego puszczania sie pani?\na skąd wiesz,że się puszczała?\nach jak tak to puszczalska?\nadellante12 Re: A jak oceniłybyście takiego tatę? 12.07.13, 22:56\na co ?? Wiatropylna?\nmajenkir Re: 12.07.13, 15:07\nAle zes wymyslila!\nminor.revisions Re: 12.07.13, 15:38\n> Ale zes wymyslila!\nno nie? sama nie mogę wyjść z podziwu\nwoman_in_love trzeba by było zacząć od oceny tej matki najpierw 12.07.13, 15:08\nminor.revisions Re: trzeba by było zacząć od oceny tej matki najp 12.07.13, 15:14\nale ja pytam o ojca. Powiedzmy, ze pani została oceniona, za swój czyn zamknięta do więzienia, gdzie zeżarły ją myszy i szczury za karę. Albo ruszyły ja po latach wyrzuty sumeinia i ją zeżarły i umarła ze zgryzoty. Została oceniona i ukarana. Out of teh picture. Specjalnie, żebyscie się na niej nie koncentrowały, hcodzi mi wyłącznie o relację pan-dziecko.\nwoman_in_love Re: trzeba by było zacząć od oceny tej matki najp 12.07.13, 15:26\nNiestety musimy mu wybaczyć i współczuć. Jest również ofiarą. Prawdopodobnie doznał takiego szoku i depresji, że nie wiedział co czyni. A skoro z łatwością możemy usprawiedliwić matki, które zabijają dziecko i siebie w wyniku depresji poporodowej, to jemu będzie wybaczyć jeszcze łatwiej. Takie życie.\nminor.revisions Re: trzeba by było zacząć od oceny tej matki najp 12.07.13, 15:37\nA skoro z łatwością mo\n> żemy usprawiedliwić matki, które zabijają dziecko i siebie w wyniku depresji po\n> porodowej, to jemu będzie wybaczyć jeszcze łatwiej.\nmy żyjemy w alternatywnych rzeczywistosciach? Bo w mojej to dzieciobójczynie spotyka coś na kształt medialnego linczu.\nwoman_in_love Re: trzeba by było zacząć od oceny tej matki najp 12.07.13, 15:43\nNieprawda. Może w latach 90tych tak było. Obecnie depresja poporodowa jest czymś powszechnie znanym. I ludzie rozumieją, że występuje. I coraz rzadziej dochodzi do medialnych linczów.\ngazeta_mi_placi Re: A jak oceniłybyście takiego tatę? 12.07.13, 15:11\nRozumiem, że owa Pani sierota bez ojca i matki (dziadków dziecka) i taki jeszcze pech, że przy okazji jedynaczka?\nminor.revisions Re: A jak oceniłybyście takiego tatę? 12.07.13, 15:14\ntak, taki pech, dobrze rozumiesz.\ngazeta_mi_placi Re: A jak oceniłybyście takiego tatę? 12.07.13, 15:26\nI jeszcze taki pech, że biologiczny ojciec nie żyje bądź jest nienamierzalny, a dodatkowo też pełna sierota i jedynak?\nminor.revisions Re: A jak oceniłybyście takiego tatę? 12.07.13, 15:35\n> I jeszcze taki pech, że biologiczny ojciec nie żyje bądź jest nienamierzalny, a\n> dodatkowo też pełna sierota i jedynak?\nno raczej niemierzalny, skoro matka nie zyje i nie da sie jej zapytać.\nNo dobrze, powiedzmy, że dziadkowie zyją, sa patologią i już jedno dziecko zatłukli pasem na śmierć.\ngazeta_mi_placi Re: A jak oceniłybyście takiego tatę? 12.07.13, 15:42\nSpokojnie, wszędzie słyszę tekst o kolejce bezpłodnych par które marzą o adopcji i muszą czekać całymi miesiącami i latami.\nZatem nie problem, uregulować sytuację prawną i do adopcji.\nminor.revisions Re: A jak oceniłybyście takiego tatę? 12.07.13, 15:53\nJa nei pytam, jak to rozwiązać prawnie. TYlko, jak oceniacie takie postęppowanie.\nAnalogicznie, pan ma psa przez dwa lata,, wychował go od maleńkości, nagle mu sie odwiduje i go porzuca, z powodu swoich własnych widzimisiów, jego sytuacja materialna, lokalowa, zdrowotna oraz zdrowie samego psa zostają bez zmian. Jak oceniasz?\ngazeta_mi_placi Re: A jak oceniłybyście takiego tatę? 12.07.13, 18:16\nTa sama rada, poszukać ludzi do adopcji, osoba z rodziny ma psa po kimś komu się odwidziało, ale miał na tyle przyzwoitości że poszukał mu domu.\nI jeszcze moja koleżanka nie mogąc dać sobie rady z psem (nie chodziło o agresję, ale pies raczej nadawał się do domu z ogrodem niż mieszkania pracującej dużo dziewczyny) znalazła przez Internet dom psu.\nW przypadku dziecka jeszcze łatwiej, tyle się trąbi przy okazji aborcji, żeby nie abortować bo kolejka chętnych czeka.\nmemphis90 Re: A jak oceniłybyście takiego tatę? 12.07.13, 15:19\nAha, i tak nagle przestał kochać dziecko, które przez kilka lat uważał za swoje? I w d... ma przywiązanie samego dziecka, które nagle traci oboje rodziców? Dla mnie szczur, nie mężczyzna.\na sam wyjeżdża za granice, by uniknąć płacenia na nie\n> swoje geny.\nZgodnie z prawem jak już raz uznal dziecko, to nie może się rozmyślić i przestać płacić alimentów.\n> Za granica sie żeni i ma dwójke swoich dzieci\nOch, happy end Jakie to urocze.\ngazeta_mi_placi Re: A jak oceniłybyście takiego tatę? 12.07.13, 15:27\nA co? Lepiej żeby gnił jako bezdzietny kawaler czy też wdowiec do końca swoich dni?\nprzystanek_tramwajowy Re: A jak oceniłybyście takiego tatę? 12.07.13, 16:20\nJeśli chcesz pisać książki to jeszcze poćwicz, bo ta historia cieniutka. Przede wszystkim nikt nie żyje w kompletnej pustce i jakichś krewnych to dziecko raczej by miało. Dodatkowo ojciec jest jego prawnym opiekunem i jak rzecz się wyda, to mu się prokurator do dooopy dobierze za porzucenie. A że się wyda to pewne, bo rozmaite instytucje za jakiś czas zaczną się tym znikniętym dzieckiem i jego tatusiem interesować - najpierw przychodnia, w której powinno być szczepione, później szkoła rejonowa, a na koniec policja i prokurator. I jak trzeba będzie to go znajdą.\nminor.revisions Re: A jak oceniłybyście takiego tatę? 12.07.13, 16:26\nja nie pytam, czy dobra historia, tylko jak oceniłabys pana.\nmemphis90 Re: A jak oceniłybyście takiego tatę? 12.07.13, 19:18\nNie, tylko po co taki news z uśmiechniętą buźką na końcu?\nolena.s Re: A jak oceniłybyście takiego tatę? 12.07.13, 16:12\nPodobnie jak osobę, która (mimo braku dramatycznych okoliczności) odmawia zajęcia się osieroconym bratankiem, siostrzenicą, młodszym przyrodnim rodzeństwem czyli ogólnie dzieckiem, które ma z nami slabsze więzy krwi lub tylko więzy powinowactwa, ale uczuciowo jest z nami związane.\nCzasem zycie jest takie nieuprzejme, że stawia przed nami trudne wyzwania moralne.\nbrak.polskich.liter Re: A jak oceniłybyście takiego tatę? 12.07.13, 17:26\nEjno, nie obrazaj szczurow.\nW przeciwienstwie do opisywanych tu od kilku dni panow (realnych i fikcyjnych) szczury to sa bardzo bystre i fajne zwierzaki.\nmadzioreck Re: A jak oceniłybyście takiego tatę? 12.07.13, 19:57\nWłaśnie. W dodatku szczurzyce są świetnymi matkami, a panowie-szczurowie często ojcują małym, obcym szczurkom i opiekują się nimi, więc nie robić mi tu ze szczura obelgi\ngazeta_mi_placi Re: A jak oceniłybyście takiego tatę? 12.07.13, 20:01\nCzytałam o innym eksperymencie, szczurzyce które zostały odrzucone przez swoje matki (nie wiem czy naturalnie się tak działo czy na skutek eksperymentu oddzielano ich od matek) odrzucały (gdy już urodziły) także swoje "dzieci".\n3-mamuska Re: A jak oceniłybyście takiego tatę? 12.07.13, 16:32\nSzok , winna jest matka. Ale ojciec strasznie sie zachował.\nWychowuje 2 lata dziecko i tak łatwo mu je oddać zostawić???\nI co z tego ze nie jego? Z jednej strony mozna zrozumieć ze miał wątpliwości ale co z niego za ojciec ??? Nie chciałabym mieć z takim człowiekiem dzieci.\naltz Re: A jak oceniłybyście takiego tatę? 12.07.13, 16:55\n> Szok , winna jest matka.\n> Ale ojciec strasznie sie zachował.\nFakt, ale może ojciec w ogólnie nie wiedział, że ma dziecko?\nPani postawiła na wychowanie przez męża, nie przez ojca dziecka.\n> Wychowuje 2 lata dziecko i tak łatwo mu je oddać zostawić???\nDziecko zostało z matką i jej rodziną, może nawet w ramach łączenia rodzin.\nGdyby matka nie dostawała pieniędzy z FA, to prawdopodobnie by sobie przypomniała dane ojca dziecka.\nTakie przypominanie można by było przyspieszyć obciążając alimentami na dziecko kogoś z najbliższej rodziny pani, może jej rodziców, rodzeństwo?\n> Nie chciałabym mieć z takim człowiekiem dzieci.\nWidzisz, to rozumiesz panią. Ona też nie chciała mieć dziecka z mężem.\nguderianka Re: A jak oceniłybyście takiego tatę? 12.07.13, 17:02\nwyznaję zasadę : "jesteś odpowiedzialny za to, co oswoiłeś"- reszta nie ma znaczenia\ngazetowa_krowa Re: A jak oceniłybyście takiego tatę? 12.07.13, 18:09\nJeśli porzuca w oknie życia - to cisną mi się na usta tylko mocno niecenzuralne słowa.\nJeśli organizuje dziecku rodzinę zastępczą (dziadków, ojca biologicznego czy parę chcącą adoptować dziecko) to go rozumiem.\nNie musi dziecka kochać, ale jest za nie odpowiedzialny. Na tyle odpowiedzialny, że musi zadbać żeby dziecko miało rodzinę i nie trafiło w najgorsze możliwe miejsce - do domu dziecka.\nW przypadku rozwodu jest prosto, dziecko ma rodzinę i opiekę - swoją biologiczną matkę.\nbbuziaczekk Re: A jak oceniłybyście takiego tatę? 12.07.13, 18:28\nNie oceniam. Jego zycie, jego wybor. Co wybierze bedzie ok.\nPan stwierdzil ze nie potrafi kochac juz tego dziecka wiec ok lepiej dla dziecka jak jednak je oddal bo co to dziecko bedzie mialo za zycie ? bedac niekochanym, niechcianym i przypominajacym panu o calej sytuacji i lepiej dla pana ze nie bedzie musial sie meczyc cale zycie skoro nie potrafi pokochac tego dziecka jako nieswoje.\nTak wiec nie oceniam Pana ani pozytywnie ani negatywnie.\nJego emocjonalny wybor.\nbbuziaczekk Re: A jak oceniłybyście takiego tatę? 12.07.13, 18:29\nAle czemu od razu do okna zycia ?\nNie ma to dziecko rodziny matki ?\nAlbo rodziny biologicznej ojca\ngazeta_mi_placi Re: A jak oceniłybyście takiego tatę? 12.07.13, 19:15\nWg autora wątku nie ma kompletnie nikogo. Zmarła matka dziecka to jedynaczka, której oboje rodzice (co za pech) nie żyją, tak samo dziadkowie.\nminor.revisions Re: A jak oceniłybyście takiego tatę? 12.07.13, 20:26\n> Wg autora wątku nie ma kompletnie nikogo. Zmarła matka dziecka to jedynaczka, k\n> tórej oboje rodzice (co za pech) nie żyją, tak samo dziadkowie.\nno przecież - co za pech - mogła zginąć wraz z rodzicami w wypadku, a jej dziadkowie, czyli pradziadkowie dziecka, mogą już sami wymagać opieki, jeśli są żywi. No, przypuśćmy, że są, niech ci będzie, gazeciarz: pan dowiedział się, że dziecko jego żony, która zginęła w wypadku wraz z rodzicami, nie jest jego. W związku z tym lokuje je w kawalerce z pradziadkami, obojgiem circa 80 lat, pan ma początki Alzheimera, pani porusza się z balkonikiem. Dzieci - poza tym, co zginęło w wypadku - nie mają. Lepiej teraz?\ngazeta_mi_placi Re: A jak oceniłybyście takiego tatę? 12.07.13, 21:58\nNo tak, Pan powinien też zaopiekować się i finansować opiekę jeszcze dziadkowi zmarłej Pani choremu na Alzheimera.\nsanciasancia Re: A jak oceniłybyście takiego tatę? 12.07.13, 19:13\nJeśli dbasz o tę planetę i o przyszłych jej mieszkańców, nie tylko segreguj śmieci, ale segreguj też dziewczyny. (niejaki kozak)\nMężczyzn też segreguj. Ten pan nie nadaje się nawet na odpad wtórny. (ira_07)\njak.z.nut Re: A jak oceniłybyście takiego tatę? 12.07.13, 20:40\nA takie zachowania to niby domena mężczyzn? Naprawdę nie znacie kobiet bijących, porzucających, mordujących?? To już nudne i naprawdę nie wiem w jakim środowisku takie patologie znajdujecie\nslonko1335 Re: A jak oceniłybyście takiego tatę? 12.07.13, 22:02\nKilkadziesiąt razy w swoim życiu słyszałam zdanie-nie ten ojcem/matką co zapłodnił/urodził ale ten kto wychował. Cóż w tym przypadku się nie sprawdziło, na szczęście w moim rodzinnym domu tak...\naltz Re: A jak oceniłybyście takiego tatę? 12.07.13, 22:09\n> Kilkadziesiąt razy w swoim życiu słyszałam zdanie-nie ten ojcem/matką co zapłod\n> nił/urodził ale ten kto wychował. Cóż w tym przypadku się nie sprawdziło, na sz\n> częście w moim rodzinnym domu tak...\nSprawa sprawie nierówna. Panowie bywają odpowiedzialni, ale małżeństwo nie powinno się opierać na oszustwie.\nNie raz widziałem sytuację, że pan się zdecydował żyć z panią z dzieckiem i był świadomy, że będzie do tego dziecka stale dokładał. Nie znam ani jednego przypadku, gdy taki zdecydowany pan opuścił panią tylko dlatego, że zmęczył się płaceniem na obce dzieci. Zazwyczaj powód był inny.\nPoza tym, z tym ojcem co to wychowuje... Głupot się nasłuchałaś.\nPanie lubią pomijać gotówkę, gdy to nie one płacą.\nIle do tej pory dołożyłaś do obcych dzieci? Było to chociaż 5 tysięcy zł?\nslonko1335 Re: A jak oceniłybyście takiego tatę? 12.07.13, 22:31\nOczywiście, że tak. Tylko, że dziecko nie oszukało pana, niczym tu nie zawiniło, nie rozumiem jak można przestać je nagle kochać tak po prostu-już bardziej bym rozumiała jakby wyrośl z niego jakiś bandyta, nie wiem psychopata, narkoman ale to bezbronny dwulatek który ma tylko tego jednego rodzica w tym momencie....Mam przykład z domu, że można pokochać i obce kompletnie dziecko i wychowywać je jak zajdzie taka potrzeba a nie pozbyć się jak pojawiają się pierwsze kłopoty i koszty...fakt to pani była nie pan....być może to głupoty a jednak dla mnie zostawienie takiego dziecka dla którego było się rodzicem i nagle już nie chce nim być to kosmos....\naltz Re: A jak oceniłybyście takiego tatę? 12.07.13, 23:00\n> Oczywiście, że tak. Tylko, że dziecko nie oszukało pana, niczym tu nie zawiniło\nDziecko nie zawiniło, ale dziecko stało się narzędziem do drylowania pana.\nPani nie miała skrupułów. To tak, jakby się mieszkało z mafią.\n> nie rozumiem jak można przestać je nagle kochać tak po prostu\nA skąd to wiesz? Nie wiesz, jakie uczucia nim miotały.\n> Mam przykład z domu, że można pokochać i obce kompletnie dziecko i wychowywać j\n> e jak zajdzie taka potrzeba a nie pozbyć się jak pojawiają się pierwsze kłopoty\n> i koszty...\nKosztów jest całkiem sporo, ja to szacowałem na 250 tys. zł, może się okazać, że to będzie dużo grubsza kwota. Jeśli ktoś pracuje, to umie liczyć, a pani zażyczyła sobie alimenty również na siebie.\nFacet nie miał szans na samo dziecko i pozbycie się na zawsze matki.\nTaka pani to same kłopoty, miała w nosie dziecko, skoro nie chciała ujawnić ojca dziecka.\nPewno, jak dziecko urośnie, to też się nie przyzna.\nZnałem taką panią, nie przyznała się nigdy, z kim miała dziecko. Ale tam była sprawa jasna, dziecko panieńskie. Partner przysposobił i nie pytał, czyje to dziecko.\nNie znam ani jednego przypadku, żeby partnerka przysposobiła dziecko partnera.\nPanie wolą sobie pogadać i składać deklaracje, potem niewiele więcej z tego wynika, oprócz opieki i to też nie zawsze.\ngazeta_mi_placi Re: A jak oceniłybyście takiego tatę? 12.07.13, 23:05\nCo dziwne niepłodne pary, które zamiast zastukać do ośrodków adopcyjnych (załóżmy, że formalnie spełniają wymogi) które wolą 10 rok męczyć się z drogimi badaniami i terapiami aby mieć własne dziecko są w pełni rozumiane przez społeczeństwo, a nawet chce im się ułatwić starania refundowaniem in vitro itp.\nI nikt ich nie wyzywa od egoistów i nie tłumaczy, że przecież geny nieważne, po co terapie i drogie badania skoro można uderzyć do ośrodków adopcyjnych.\nslonko1335 Re: A jak oceniłybyście takiego tatę? 12.07.13, 23:30\n> Pani nie miała skrupułów.\należ ja sie zgadzam ale ciągle wracamy do tego, że to pani jest winna sytuacji a nie to dziecko\n> A skąd to wiesz? Nie wiesz, jakie uczucia nim miotały.\nale skąd co wiem? ja napisałam czysto subiektywnie, że ja nie rozumiem jak można przestać nagle kochać bezbronne dziecko które dotychczas się wychowywało, nie wyobrażam sobie żebym mogła kopnąc w zadek swoje dzieci gdyby się okazało że nie moje i po prostu zniknąc z ich życia...\nJeśli ktoś pracuje, to umie liczyć, a pani zaży\n> czyła sobie alimenty również na siebie.\no czym ty piszesz? ta pani umarła....zza grobu tych alimentów sobie zażyczyła\n" Po dwóch latach pani umiera, a pan rzypadkiemm dowiaduje się, że dziecko nei było jego"\naltz Re: A jak oceniłybyście takiego tatę? 12.07.13, 23:52\n> wracamy do tego, że to pani jest winna sytuacji a nie to dziecko\nTo co, byłabyś za odebraniem dziecka pani i przekazaniem panu?\nTylko, że takiego czegoś żaden polski sąd nie zrobi.\n> Jeśli ktoś pracuje, to umie liczyć, a pani zaży\n> > czyła sobie alimenty również na siebie.\n> o czym ty piszesz? ta pani umarła....zza grobu tych alimentów sobie zażyczyła\n> " Po dwóch latach pani umiera, a pan rzypadkiemm dowiaduje się, że dziecko n\n> ei było jego"\nTak, tylko że ten wątek opisuje fikcyjną sytuację, a opiera się na autentycznej sytuacji z innego wątku, dlatego tak mi się miesza.\nTam matka dziecka żyła i to całkiem dobrze, nie przyznała się do innego partnera seksualnego na boku i miała wymagania od męża (za to chyba, że jej nie dopilnował? )\nslonko1335 Re: A jak oceniłybyście takiego tatę? 12.07.13, 23:57\nTak, tylko że ten wątek opisuje fikcyjną sytuację, a opiera się na autentycznej\n> sytuacji z innego wątku, dlatego tak mi się miesza.\nokej ale ja się odnoszę do tej konkretnej fikcyjnej sytuacji\nminor.revisions Re: A jak oceniłybyście takiego tatę? 13.07.13, 00:21\n> Tak, tylko że ten wątek opisuje fikcyjną sytuację, a opiera się na autentycznej\nnienienie. To jest fikcyjna sytuacja, w której pani została specjalnie ukatrupiona, żeby dziecka nie karać przez wyciąganie konsekwencji w stosunku do matki. Proszę się od roszczeń pani z innego wątku odpimpać.\nnanuk24 Re: A jak oceniłybyście takiego tatę? 12.07.13, 23:06\nBrutalnie mowiac, ze scierwo.\nthea19 Re: A jak oceniłybyście takiego tatę? 12.07.13, 23:18\njesli dziecko formalnie bylo pana, to pan nie moze tak sobie porzucic dziecka bez konsekwencji. to, ze nie byl ojcem biologicznym nie ma tutaj wiekszego znaczenia.\njesli pan dziecka w urzedzie nie uznal (a jest to w tym przypadku niemozliwe bo pan sie z pania ozenil prze narodzinami owego dziecka), to mogl dziecko zostawic i nic mu nie mozna zrobic. ta historia jest cos nie bardzo bo: jest pan, pani i dziecko. pani umiera a dziecko znika? i nikt sie nie zastanawia gdzie ono jest? pan radosnie opowiada jak to wsadzil do okienka? i juz? koniec?\nliljah_89 Re: A jak oceniłybyście takiego tatę? 12.07.13, 23:19\nPan uciekł od odpowiedzialności, ale skoro nie umiał pokochać tego dziecka, to może i dobrze zrobił..\njowita771 Re: A jak oceniłybyście takiego tatę? 12.07.13, 23:35\nJa sobie nie wyobrażam zostawienia dziecka w takiej sytuacji. Gdybym była tą kolejna panią i wiedziałabym o sprawie, pan byłby u mnie spalony, natomiast gdyby zachował się przeciwnie - zajął się tym dzieckiem - miałby u mnie ogromnego plusa.\ngazeta_mi_placi Re: A jak oceniłybyście takiego tatę? 12.07.13, 23:43\nŁatwo się mówi. Jakoś na Macochach ciągle jakieś konflikty na linii macocha-pasierbowie mimo, że one od początku wiedziały na co się piszą.\nNie jest łatwo wychować cudze dziecko.\njowita771 Re: A jak oceniłybyście takiego tatę? 12.07.13, 23:49\nA łatwo jest odejść od dziecka, które się wychowywało i przez dwa lata uważało za własne? Mam takie dziecko, gdyby się okazało, że nie jest moim biologicznym dzieckiem, nie kochałabym go mniej.\ngazeta_mi_placi Re: A jak oceniłybyście takiego tatę? 13.07.13, 09:32\nJuż pisałam w innym wątku, mężczyźni (bez względu na to co pieją Panie feministki) mają inne podejście do rodzicielstwa, nawet w przypadku dzieci na 100% ich biologicznie.\nNie od parady często pojawia się wątek, że niemowlęciem ojciec mało się interesował, ale odnaleźli wspólny język gdy dziecko było starsze. I tak jest w bardzo wielu przypadkach. Natomiast matka od noworodka jest mocno przywiązana do dziecka.\nIlu mężczyzn zostaje w domu z niemowlęciem kosztem swej pracy a ile kobiet?\nIle jest samotnych matek a ilu samotnych (nie będących wdowcami) mężczyzn? Ile matek porzuca i nie interesuje się dziećmi a ilu ojców?\nProszę poszukać takich danych albo chociaż nawet własne obserwacje otoczenia wziąć pod uwagę.\nZnam wiele samotnych matek, samotnego ojca żadnego.\nJa wiem, że trendy jest teraz spieranie się z naturą i różnicami w płciach, ale fakty są jakie są.\nMężczyźni bez większych skrupułów porzucają matkę z dzieckiem, ile znacie kobiet które dla nowej miłości porzuciły i dziecko?\naltz Re: A jak oceniłybyście takiego tatę? 13.07.13, 11:28\n> Mężczyźni bez większych skrupułów porzucają matkę z dzieckiem, ile znacie kobie\n> t które dla nowej miłości porzuciły i dziecko?\nJa znam kilka takich przypadków.\nCo do tego hipotetycznego przypadku, myślę, że śmierć matki uprościłaby całą sytuację i dzieci zostałoby pod opieką ojczyma.\nZasadniczym problemem w takiej sytuacji jest kobieta.\nslonko1335 Re: A jak oceniłybyście takiego tatę? 12.07.13, 23:50\n> Nie jest łatwo wychować cudze dziecko.\ntylko weź pod uwagę jeden szczegół-to dziecko było jego przez dwa lata on nie był ojczymem tylko ojcem....\naltz Re: A jak oceniłybyście takiego tatę? 12.07.13, 23:54\n> gdyby zachował się przeciwnie - zajął się tym dzieckiem - miałby u mnie\n> ogromnego plusa.\nI chyba na tym plusie by się skończyło, bo pana nie byłoby stać na związek z Tobą. Musiałby spłacać wieloletnie zobowiązania swojej żony.\ngazeta_mi_placi Re: A jak oceniłybyście takiego tatę? 13.07.13, 00:24\nWszystko może być pięknie do momentu gdy kolejna Pani nie zajdzie w ciążę, w tedy naraz zaczyna przeszkadzać, że mniej jest pieniążków na rodzone dziecko. I wtedy Panie zaczynają pojmować subtelną różnicę między cudzesem a swoim dzieckiem.\njowita771 Re: A jak oceniłybyście takiego tatę? 13.07.13, 06:28\nTo są faktycznie ogromne pieniądze, ale z drugiej strony jak zostawi małe dziecko na pastwę losu, to jak to o nim świadczy? Ja byłabym skłonna faceta usprawiedliwić, gdyby matka żyła, dziecko zostało z nią, albo gdyby miało kochających dziadków i oni je adoptowali. Zostawienie w DD, w dodatku dziecka, które uważało się za swoje, nie mieści mi się w głowie. Moim zdaniem to dowodzi, że pan nie potrafi kochać, więc jaki z niego partner?\ngazeta_mi_placi Re: A jak oceniłybyście takiego tatę? 13.07.13, 09:26\nZawsze może zostać rodziną zastępczą do czasu gdy nie znajdzie się osoba chętna do adopcji. Tyle się pieje w wątkach antyaborcyjnych o kolejkach porządnych bezpłodnych ludzi czekających na malca zatem z adopcją nie powinno być problemu.\n12.11.19, 12:17 Szlag! Przede mną podróż do Izraela (21) bergamotka77\n12.11.19, 12:17 Marsz Niepodległości 2019 (35) bywalec.hoteli\n12.11.19, 12:16 No to zdechło. (311) hrabina_niczyja\n12.11.19, 12:13 Baba się zbiesiła (z męskiej perspektywy) (73) triss_merigold6\n12.11.19, 12:13 Porzucenie, zerwanie, rozwód (64) cruella_demon\n12.11.19, 12:10 Milczenie, czyli facet od majtek ma wady (190) hrabina_niczyja\n12.11.19, 12:08 Tekturowy czołg - happening (63) mamablue\nwysyłać sms czy smsa\nMartini_very_bianco - co się z Tobą dzieje?\nTunezja czy Majorka?? Pomóżcie


ul. Pułaskiego 81 | Wrocławskie Kamienice\nBrama upstrzona dokonaniami lokalnej dzieciarni.Na drzwiach, podobnie jak przy ul. Małachowskiego 24, widnieją wyrzeźbione inicjały “R.S.”. Przy ul. Pułaskiego można się jedynie domyślać, że obecne “P”, było niegdyś “R”. Nie ma także daty 1888, którą można było zobaczyć na bramie przy ul. Małachowskiego.\nW środku nic zaskakującego – ani na plus, bo dewastacja w rozkwicie, ani na minus, bo … widywałam gorsze miejsca. Godny zerknięcia 😉 jest – jak zwykle – sufit w holu. W starych kamienicach sufity to najbezpieczniejsze elementy budowli. Tutaj wandale nie sięgają :). Kamieniczka jest jednak niezwykle interesująca dzięki swej przecudnej fasadzie. Klinkier + jasne (niegdyś) ościeżnice i piękne zdobienia. Chyba odczuwam dotkliwy brak zajęć z architektury/podstaw terminologii architektonicznej… (ciężko jest opisywać okno w stylu “i te listki, tak na górze po lewej – fajne, nie?”). Będę musiała zacząć nadrabiać te braki, a póki co – zostawiam Was ze zdjęciami kolejnej kamienicy, która ma zniknąć do 2013 roku.\n← ul. Pułaskiego 73\nNieszczęścia wielkie i mniejsze… →\n2 thoughts on “ul. Pułaskiego 81”\n6 marca 2011 o 4:55 PM\nPoczątkowo miałem powtórzyć coś na kształt poprzedniego komentarza i zapytać co właściwie oni chcą zyskać przez wyburzenie tego ciągu kamienic jeśli dalej i tak mamy wąski wiadukt pod linią kolejową na Oławę. Lecz w końcu obejrzałem te wizualizacje trasy południowej i teraz wszystko jasne.\nTam mamy już zaplanowany nowy, trójprzęsłowy i tym razem żelbetowy wiadukt, zdolny pomieścić także torowisko. Zatem te kamienice nie przetrwają. Pobieżny przegląd koncepcji całej tej trasy nie daje spokoju. Pewnie jako arteria komunikacyjna ma szansę coś tam usprawnić. Jednak to co robi z miastem jako przestrzenią życia wydaje się smutną kontynuacją kreowania z Wrocławia miasta nijakiego.\nDługo by pisać. Jedna tylko refleksja. A co by się dziś stało gdyby w 1945 nie zaistniały zgubne konsekwencje Festung Breslau? Gdyby nie zniszczono całego Przedmieścia Świdnickiego, Gajowic czy Grabiszynu? Gdyby wzdłuż zachowanej przecież siatki ulic dalej stały te stare kamienice z początku ubiegłego wieku – jak radzilibyśmy sobie dziś z problemami komunikacyjnymi? Czy także zapadałyby decyzje o masowych wyburzeniach? Czy też staralibyśmy się jakoś inaczej układać ruch uliczny pomiędzy istniejącymi budynkami. Miasto to domy wznoszone przy ulicach i placach. Miasto musi mieć mięso na kościach swych ulic. Potrzebuje domów. Ta przedstawiona koncepcja nie tworzy miasta. Zaprzecza mu. Być może rozwiązuje tylko problem komunikacyjny. Być może.\n25 czerwca 2011 o 2:16 AM\nPoczątkowo miałem powtórzyć coś na kształt poprzedniego komentarza i zapytać co właściwie oni chcą zyskać przez wyburzenie tego ciągu kamienic, jeśli dalej i tak mamy wąski wiadukt pod linią kolejową na Oławę. Lecz w końcu obejrzałem te wizualizacje trasy południowej i teraz wszystko jasne.\nTam mamy już zaplanowany nowy, trójprzęsłowy i tym razem żelbetowy już wiadukt, zdolny pomieścić także torowisko. Zatem te kamienice nie przetrwają. Pobieżny przegląd koncepcji całej tej trasy nie daje spokoju. Pewnie jako arteria komunikacyjna ma to szansę coś tam usprawnić. Jednak to co robi z miastem jako przestrzenią życia wydaje się smutną kontynuacją kreowania z Wrocławia miasta nijakiego.\nDługo by pisać. Jedna tylko refleksja. A co by się dziś działo gdyby w 1945 nie zaistniały zgubne konsekwencje Festung Breslau? Gdyby nie zniszczono całego Przedmieścia Świdnickiego, Gajowic czy Grabiszynu? Gdyby wzdłuż zachowanej przecież siatki ulic dalej stały te stare kamienice z początku ubiegłego wieku – jak radzilibyśmy sobie dziś z problemami komunikacyjnymi? Czy także zapadałyby decyzje o masowych wyburzeniach? Czy też staralibyśmy się jakoś inaczej układać ruch uliczny pomiędzy istniejącymi budynkami. Miasto to domy wznoszone przy ulicach i placach. Miasto musi mieć mięso na kościach swych ulic. Potrzebuje domów. Ta przedstawiona koncepcja nie tworzy miasta. Zaprzecza mu. Być może rozwiązuje tylko problem komunikacyjny. Być może.


Tajlandia - Najnowsze informacje - WP Kobieta\nPrzełamywać własny strach. Życie polskich nomadek\nWciąga i nie pozwala wrócić do "normalności". A może właśnie to jest normalność, gdy czujesz, że jutro jest niepewne, ale chłoniesz każdą chwilę drogi. Wiesz, że za chwilę spotkasz nieznane. Jesteś nomadką.\nZamiast dożywocia, mężczyzna, który chciał zabić partnerkę, spędzi za kratami jedynie 10 lat. Kobieta spadła z wysokości 34 metrów i cudem przeżyła. Dziś jest wstrząśnięta decyzją wymiaru sprawiedliwości....\nAmerykańska youtuberka Nikki Phillippi i jej mąż Dan Phillippi publikują w sieci wiele informacji na temat swojego życia prywatnego. Ostatnio zasłynęli z tego, że postanowili uśpić psa, ponieważ stwarzał...\nWygnana tajlandzka księżniczka jest mniszką. Pojawiły się dowody\nTajlandzka księżniczka Srirasmi została wygnana z pałacu w 2014 roku. Słuch po niej zaginął. Teraz pojawiły się dowody na to, że żyje. Eksmałżonce króla Ramy X zrobiono zdjęcia w stroju buddyjskiej mniszki....\nOlga Frycz poleciała do Tajlandii. Fanom nie spodobało się, że podróżuje pierwszą klasą\nOlga Frycz zabrała córkę w podróż do Tajlandii. Choć widok gwiazdy podróżującej pierwszą klasą nie powinien nikogo dziwić, jej fani nie szczędzili ostrych słów w komentarzach.\nGosia Andrzejewicz wróciła z wakacji w Tajlandii. Po powrocie czekała na nią niemiła niespodzianka. Internautom nie spodobało się, że wokalistka wyjechała z kolegą, a nie z partnerem. W rozmowie z 'Wideoportalem"...\nMiss Tajlandii, krytykowana w internecie, zrzekła się tytułu\n22-letnia Weluree Ditsayabut, która niedawno zdobyła tytuł Miss Universe\nTajlandii, zalana łzami ogłosiła, że zrzeka się tego tytułu z powodu brutalnej\nkrytyki, na jaką naraziła się na...\nJeremy Renner wdał się bójkę\nJeremy Renner wziął udział w bójce w klubie nocnym. Gwiazdor filmu "Mission: Impossible - Ghost Protocol", wraz ze znajomymi został zaatakowany przez sześciu mężczyzn w czasie pobytu w barze w Phuket...\nBlisko 300-kilowa kobieta po trzech latach opuściła dom\nWładze Bangkoku użyły w czwartek specjalnej windy i wózka widłowego\noraz zburzyły ściany, by umożliwić najcięższej kobiecie w kraju opuszczenie mieszkania, z którego\nnie wychodziła od trzech...


Radom: al. Wojska Polskiego będzie gotowa na 40-lecie otwarcia - edroga.pl\nRadom: al. Wojska Polskiego będzie gotowa na 40-lecie otwarcia\nZaawansowane prace budowlane trwają na całej długości przebudowywanej alei Wojska Polskiego. Najwięcej dzieje się przy budowie nowego wiaduktu nad torami kolejowymi oraz przy kanalizacji deszczowej. Całe zadanie potrwa do końca września 2020 roku. A to oznacza, że nową trasą pojedziemy... czterdzieści lat po jej oddaniu do eksploatacji.\nTrasa została otwarta w 1980 roku. Planowana rozbudowa tej drogi była wciąż odkładana na przyszłość. W międzyczasie zbudowano jedynie ronda na obu końcach alei oraz dwupoziomowe skrzyżowanie z ulicą Lubelską.\nChociaż rezerwa terenu pod budowę drugiej jezdni alei Wojska Polskiego doczekała do dzisiaj, to współczesna inwestycja nie mogła ograniczyć się tylko do takiego zakresu. Przed 40 laty nikt nie myślał o kanalizacji (tę funkcję pełnił przydrożny rów) czy o chodnikach (piesi chodzili po gruntowych poboczach). Podbudowa jezdni również nie spełniała obecnych wymogów, czego efektem były powstające tam głębokie koleiny.\nObecnie trwają intensywne prace przy budowie kanalizacji. Prowadzone są one etapami na prawie całej długości alei Wojska Polskiego. Gdzieniegdzie wymaga to czasowego zwężania jezdni, dlatego ruchem steruje w takich miejscach tymczasowa sygnalizacja świetlna. Wykonywane są kanały technologiczne na różne instalacje podziemne, trwa także montaż instalacji elektrycznej. Intensywne prace, bez żadnej dłuższej zimowej przerwy, są prowadzone przy budowie nowego wiaduktu nad torami kolejowymi do Dęblina. Powstają obecnie betonowe przyczółki, na których docelowo ma opierać się konstrukcja głównego pomostu. Przyczółek południowy jest już praktycznie gotowy, prace trwają teraz po północnej stronie torów. Wszystko przebiega zgodnie z harmonogramem. - Jedną jezdnię będziemy chcieli oddać do użytku już w połowie tego roku i przywrócić na niej ruch - zapowiedział Konrad Frysztak, zastępca prezydenta miasta.\nWykonawca robót przystąpi wkrótce do wyburzania dwóch budynków - przy skrzyżowaniach z Ogrodniczą i Lubelską. Podczas budowy drogi przed 40 laty przecięła ona jedno z podwórek przy ulicy Ogrodniczej, lecz dom pozostawiono. Efekt był taki, że ruchliwa trasa krajowa przebiegała przez wiele lat w odległości około pół metra od jego narożnika!\n- Dodatkowo będziemy chcieli wybudować nowy odcinek jezdni, który pozwoli kierowcom ominąć rondo Popiełuszki i usprawni przejazd dla jadących od strony Kozienic i zamierzających skręcać w ulicę Żółkiewskiego. Przygotowujemy obecnie stosowne dokumenty i mam nadzieję, że wraz z terminem zakończenia całej inwestycji oddamy również do użytku ten fragment - poinformował zastępca prezydenta Radomia Konrad Frysztak.\nTagi: mazowieckie Radom al. Wojska Polskiego wykonawstwo otwarcie


Kobieta – Mama. Muzyka, taniec i coaching. – Studio Tańca HAYFA\n6 lipca 2019, 10.00-13.00\nStudio Tańca Hayfa\nKobieta - Mama. Warsztaty relaksacyjno-rozwojowe.\n„Zrelaksuj się – mamo!”\nNaszym celem jest Twój relaks. Pomoże Ci w tym muzyka i jej relaksacyjne właściwości, elementy coachingu macierzyńskiego, nauka śpiewania kołysanek i… taniec brzucha!\nZapraszamy na spotkanie podczas którego:\nW części dot. coachingu macierzyńskiego:\n– dowiesz się jak czerpać radość z każdego dnia czując życiową równowagę i z którymi sferami Twojego życia możesz pracować (warsztat z użyciem coachingowych metod diagnostycznych)\n– dowiesz się jak podjąć decyzję o ruszeniu z miejsca i trzymać się się jej\n– dowiesz się dlaczego warto się relaksować i rozwijać a także mieć swój „macierzyński plan”.\nW części muzyczno-relaksacyjnej:\n– dowiesz się jak muzyka wpływa stan psychofizyczny mamy i dziecka już od 16 tygodnia ciąży!\n– poznasz rodzaje i praktyczne zastosowanie stymulacji prenatalnych i sensorycznych, takich jak: śpiewanie, kołysanie, głaskanie, masowanie, które mają pozytywny wpływ na rozwój Twojego maluszka oraz pomagają w budowaniu więzi matka-dziecko\n– będziesz miała okazje pośpiewać w kobiecym gronie oraz nauczyć się pięknych melodii i sprawdzonych kołysanek , które mogą okazać się pomocne podczas zasypiania, wyciszenia i relaksacji\n– dowiesz się jak przy pomocy ćwiczeń oddechowych możesz wpłynąć na rozluźnienie i wyciszenie Twoje i dziecka oraz jak wykorzystać te umiejętności w porodzie\n– skorzystasz z sesji muzyczno-relaksacyjnej stworzonej specjalnie dla mam, wzbogaconej o specjalne afirmacje słowne\nW części tanecznej:\n– poznasz sprawdzony sposób na relaks poprzez taniec brzucha, stworzony przez kobiety dla kobiet jest cudownym wsparciem w okresie ciąży i macierzyństwa, perfekcyjnie zgrany z naszą fizjologią dba o nasze ciało i ducha!\nJeśli chcesz nauczyć się aktywnego i pasywnego relaksowania się,\nChcesz złapać oddech i nabrać sił,\nCzujesz, że Twój organizm woła o chwilę dla Ciebie…\nW gąszczu niewyprasowanych ubrań, sterty brudnych garów i niepozałatwianych spraw – znajdź czas dla siebie i przyjdź na nasz warsztat „Zrelaksuj się – mamo!”\nTo pierwsze z cyklu spotkań „KOBIETA – MAMA” podczas, którego dowiesz się jak za pośrednictwem muzyki możesz aktywnie i pasywnie –zażywać relaksu. Poznaj ideę cyklu: https://www.facebook.com/notes/studio-ta%C5%84ca-hayfa/kobieta-mama-rozw%C3%B3j-i-relaks/2820762637951892/ .\nGwarantujemy Ci relaks, dużą dawkę motywacji i wiedzę która zapewni Ci korzyści przez cały okres macierzyństwa!\nTwoja inwestycja w siebie, czyli uczestnictwo w warsztacie to 50 zł za 3h.\nNa drugie spotkanie z cyklu „Kobieta – Mama” otrzymasz 10% zniżki, na trzecie 15% a na czwarte aż 20%! Warto wybrać się na nasz cały cykl, który kompleksowo wspomoże Cię w nowej roli Super-Mamy!\nNa pierwszym spotkaniu pracować będziemy z:\nKaroliną Gwardzik – muzykologiem i muzykoterapeutą z wykształcenia, z zamiłowania doula. W swoim życiu stara się łączyć pracę z pasją i doświadczeniem, które nabywa każdego dnia wychowując swoje trzy córki. Współautorka projektu dla kobiet w ciąży „Z muzyką od poczęcia”, które od 2 lat prowadzi w Operze Krakowskiej. Praca z ludźmi i zamiłowanie do muzyki daje jej radość i spełnienie. Wierzy w to że wspieranie kobiet przez kobiety ma ogromną moc i siłę.\nKatarzyną Galas-Koba – life coachem specjalizującym się w coachingu kobiet, profesjonalną tancerką i instruktorką tańca brzucha w swoim STUDIO TAŃCA HAYFA mamą roczniaka a na co dzień trenerką i szkoleniowcem, która łączy korpoświat z orientalną bajką i domowym zaciszem. Jak o niej mówią „stara dusza” potrafi wydobywać z ludzi to, co najlepsze i motywować ich do zmian.\nZapraszamy do zakładki Kontakt!\ntaniec dla mam\n© 2017 Hayfa Hazine


Niemcy: taryfa ulgowa dla pedofilów w sutannie - "4% duchownych ma skłonności"\nPiątek, 05.02.2010 00:00\nNiemcy: taryfa ulgowa dla pedofilów w sutannie\n"4% duchownych ma skłonności"\nSkandale seksualne w Kościele katolickim dawno przestały dziwić. Szokować może tylko cynizm i bezduszność, z jakim hierarchowie traktują ofiary pedofilów w sutannach,\nstarając się zatuszować wyczyny podległego mu kleru. O kolejnej aferze pedofilskiej z udziałem katolickich zakonników i księży rozpisuje się niemiecka prasa.\nChodzi o przestępstwa, do jakich doszło w elitarnym gimnazjum, prowadzonym przez Jezuitów, Canisius-Kolleg w berlińskiej dzielnicy Tiergarten.\nPlotki o seksualnym wykorzystywaniu tam uczniów przez braciszków krążyły już od lat. Pod koniec roku 2009, kierownictwo szkoły, postanowiło\nobalić mur milczenia, wysyłając do rodziców pismo, informujące o metodach zapobiegania wykorzystywaniu seksualnemu. W odpowiedzi, kilku byłych\nuczniów opisało, jak sami padli ofiarą pedagogów-pedofili. Dyrektor gimnazjum, ojciec Klaus Mertes był wstrząśnięty. Przyznał, że nie chodzi\no pojedyncze przypadki, lecz o trwający przez całe lata i najwyraźniej tolerowany i ukrywany przez przełożonych proceder, którego ofiarą padło dziesiątki dzieci.\nSkandale seksualne w Kościele katolickim dawno przestały dziwić. Szokować może tylko cynizm i bezduszność, z jakim hierarchowie traktują ofiary pedofilów w sutannach, starając się zatuszować wyczyny podległego mu kleru. O kolejnej aferze pedofilskiej z udziałem katolickich zakonników i księży rozpisuje się niemiecka prasa. Chodzi o przestępstwa, do jakich doszło w elitarnym gimnazjum, prowadzonym przez Jezuitów, Canisius-Kolleg w berlińskiej dzielnicy Tiergarten. Plotki o seksualnym wykorzystywaniu tam uczniów przez braciszków krążyły już od lat. Pod koniec roku 2009, kierownictwo szkoły, postanowiło obalić mur milczenia, wysyłając do rodziców pismo, informujące o metodach zapobiegania wykorzystywaniu seksualnemu. W odpowiedzi, kilku byłych uczniów opisało, jak sami padli o... ( Pozostało znaków: 3320 )\nbrat edukacja gimnazjum gwałt jezuici kościół ksiądz nauka niemcy pedofil pedofilia prasa szkoła\nWtorek, 11.05.2021 Szkoła zgłosiła swojego kapelana do programu antyterrorystycznego z powodu głoszenia tolerancji dla homofobii Piątek, 03.01.2020 Arcybiskup chce obowiązkowych lekcji religii w szkołach Piątek, 09.11.2018 Szkocja pierwszym krajem z lekcjami o LGBTQ w szkołach Wtorek, 05.10.2021 Tolerado zorganizuje w Gdańsku szkolenia na temat młodzieży LGBT. Prawica już krzyczy o marnowaniu pieniędzy Wtorek, 05.10.2021 Laurka dla dwóch tatusiów - Szkocja jako pierwszy kraj z lekcjami o ruchu i społeczności LGBTQ+


Home / Wydarzenia (page 7)\n5 marca 2019\tŚląskie, Wydarzenia Możliwość komentowania Katowice: Bieg Tropem Wilczym została wyłączona\n3. marca działacze Młodzież Wszechpolska Katowice przeprowadzili IV edycję Biegu Tropem Wilczym. Odbył się on w parku im. Tadeusza Kościuszki Bieg był częścią ogólnopolskiej serii “Tropem Wilczym. Bieg Pamięci Żołnierzy Wyklętych”, która w tym roku miała swoją VII edycję. W organizowanym biegu brało udział ok. 200 osób. Zawodnicy mogli sprawdzić …\n21 lutego 2019\tDolnośląskie, Wydarzenia Możliwość komentowania Wrocław: Protest przeciwko tablicy upamiętniającej Szeptyckiego została wyłączona\n25 stycznia, w piątek o godzinie 17:00 na Placu Uniwersyteckim we Wrocławiu, pod gmachem głównym Uniwersytetu Wrocławskiego, odbyła się kolejna pikieta przeciw tablicy upamiętniającej greckokatolickiego metropolitę lwowskiego, abpa Andreja Szeptyckiego, hitlerowskiego kolaboranta. Organizatorami pikiety były: Akademia Patriotów, Narodowe Forum Kresowe, Młodzież Wszechpolska, Obóz Narodowo-Radykalny i Ruch Narodowy. Wzięło w niej …\n15 lutego 2019\tŚląskie, Wydarzenia Możliwość komentowania Rybnik: Spotkanie z Wojciechem Kempą. została wyłączona\nW dniu 07.02 wraz z Pobudka – Klucz Rybnik działacze rybnickiego koła Młodzieży Wszechpolskiej zorganizowali spotkanie z historykiem Wojciechem Kempą- autorem 5-tomowego opracowania historii na temat historii Armii Krajowej na Śląsku. Słuchacze mieli okazję poznać niezwykłe historie tworzącej się konspiracji już w pierwszych dniach września 1939 po wydarzenia mające miejsce …\n7 lutego 2019\tWydarzenia Możliwość komentowania Poznań: Wszechpolacy obnażają hipokryzję totalnej opozycji została wyłączona\nDnia 01.02.2019r. działacze poznańskiego koła Młodzieży Wszechpolskiej udali się pod siedzibę Platformy Obywatelskiej przy ulicy Masztalarskiej. Wszechpolacy uważają, że zarzucanie im posługiwania się mową nienawiści przez polityków opozycji jest bezpodstawne. Młodzież wręczyła przebywającym w środku działaczom PO zbiór cytatów osób powiązanych z totalną opozycją oraz słodki poczęstunek w postaci batoników. …\n6 lutego 2019\tWydarzenia Możliwość komentowania Wielkopolska: Wszechpolacy przeciwko pożyczkom “chwilówkom” została wyłączona\nW ostatnim czasie w wielu miastach wielkopolski, m.in. w Kaliszu, Poznaniu i Koninie pojawiły się plakaty dotyczące zgubnego wpływu zaciągania krótkookresowych, wysoko oprocentowanych kredytów. Niestety, ale ofiarami nieuczciwej działalności lichwiarskiej stało się wielu Polaków, w tym głownie osoby starsze, ubogie lub mające niedostateczne środki do życia i elementarnego funkcjonowania. Jako …


Słownik to jedyne miejsce, w którym powodzenie pojawia się wcześniej niż praca. Ciężka praca to cena, jaką trzeba zapłacić za odniesienie sukcesu. Uważam, że możesz osiągnąć naprawdę wszystko, jeśli tylko jesteś gotów zapłacić za to odpowiednią cenę. (Vince Lambardi) | Cytaty i przysłowia\nSłownik to jedyne miejsce, w którym powodzenie pojawia się wcześniej niż praca. Ciężka praca to cena, jaką trzeba zapłacić za odniesienie sukcesu. Uważam, że możesz osiągnąć naprawdę wszystko, jeśli tylko jesteś gotów zapłacić za to odpowiednią cenę. (Vince Lambardi)\nSłownik to jedyne miejsce, w którym powodzenie pojawia się wcześniej niż praca. Ciężka praca to cena, jaką trzeba zapłacić za odniesienie sukcesu. Uważam, że możesz osiągnąć naprawdę wszystko, jeśli tylko jesteś gotów zapłacić za to odpowiednią cenę.\nCytaty Vince Lambardi cenaciężka pracaodnoszenie sukcesówosiąganie sukcesupowodzeniepracasukceszapłacić\nPoprzedni wpisCzasem wystarczy tylko poprosić, a wszystkie marzenia się spełnią. (Randy Pausch)Następny wpisJeśli wiesz, jak wydawać mniej, niż zarabiasz, to znalazłeś kamień filozoficzny. (Benjamin Frankiln)


Medale św. Jerzego 2016 wręczone! | Tygodnik Powszechny\nStrona główna » Medal Świętego Jerzego » Medale św. Jerzego 2016 wręczone!\nMedale św. Jerzego 2016 wręczone!\nGiusi Nicolini, burmistrzyni włoskiej gminy Lampedusa i Linosa, oraz prof. Karol Modzelewski odebrali w sobotni wieczór honorową nagrodę „Tygodnika Powszechnego”, przyznawaną od 1993 r. za „zmagania ze złem i uparte budowanie dobra w życiu społecznym”.\nWręczenie Medali św. Jerzego. Drugi od lewej Piotr Mucharski, redaktor naczelny "Tygodnika Powszechnego", obok niego prof. Karol Modzelewski i Giusi Nicolini - laureaci Medalu św. Jerzego, ks. Adam Boniecki - redaktor senior "Tygodnika". Fot. Jacek Taran\nW sobotni wieczór w Małopolskim Ogrodzie Sztuki w Krakowie odbyła się uroczysta gala wręczenia Medali św. Jerzego 2016. Poprzedziła ją msza święta w krakowskim kościele św. Floriana, sprawowana za zmarłych pracowników, współpracowników i przyjaciół „Tygodnika Powszechnego”.\nGalę prowadził Michał Kuźmiński, zastępca redaktora naczelnego „Tygodnika Powszechnego”. Na czerwonych sofach na scenie zasiedli laureaci: Giusi Nicolini, burmistrzyni włoskiej gminy Lampedusa i Linosa, oraz prof. Karol Modzelewski.\nPrzywołana została historia Medalu św. Jerzego, na kilku slajdach pojawiły się informacje o „Tygodniku Powszechnym”, jego wartościach.\n– Tradycją jest, że na początek trochę się chwalimy, więc pozwólcie Państwo na tę krótką prezentację – mówił redaktor Kuźmiński. Prowadzący podkreślał, że Medal św. Jerzego jest symbolem wszystkich wartości, które pragnie sobą reprezentować „Tygodnik Powszechny” i że niebywale świadczą o tym laureaci Medalu.\nPóźniej na scenie pojawił się Piotr Mucharski, redaktor naczelny „Tygodnika Powszechnego”, członek Kapituły Medalu św. Jerzego:\n– W czasach postprawdy Kapituła Medalu pomyślała o solidarności. A jak pomyśleliśmy o solidarności, to jasnym okazało się, że laureatami tegorocznego Medalu są Giusi Nicolini, burmistrzyni Lampedusy, i prof. Karol Modzelewski – mówił.\nLaureaci zostali przedstawieni w krótkich materiałach filmowych. Na jednym ze slajdów czytaliśmy:\n„Na cmentarzu nie ma już wolnych miejsc. Wygospodarowałabym nowe, ale jak duży ma być cmentarz na mojej wyspie?” – zapytała kiedyś Giusi Nicolini.\nKiedy nazwa Lampedusa dopiero zaczynała nam dźwięczeć w uszach, był tam już dziennikarz „Tygodnika Powszechnego” Marcin Żyła, który podczas gali wygłosił laudację na cześć laureatki Medalu. Rozpoczął od przytoczenia fragmentów przewodnika dla migrantów, rozdawanego na północy Afryki, na wybrzeżu Libii i Tunezji.\nMówił, że choć ostatnio media informują o tym mniej, na Morzu Śródziemnym ginie coraz więcej ludzi.\n– Od stycznia – 4 813 osób. To jest o jedną czwartą więcej niż rok wcześniej. Tylko w ciągu miesiąca – od połowy października do połowy listopada – utonęły 703 osoby. To są zaniżone liczby, bo wielu wypadków statystyki po prostu nie rejestrują – przywoływał przerażające liczby. Podkreślał, że nikt w Europie nie jest bliżej tych tragedii od mieszkańców gminy Lampedusa i Linosa.\n– Pani Burmistrz, przez stulecia wydawało się nam, wierzyliśmy sami, że Europę reprezentują metropolie: Londyn, Paryż, Rzym. Ale to między innymi dzięki Pani wiemy teraz, że w ostatnich miesiącach znacznie lepiej w tej roli sprawdziły się inne miejsca: może skromniejsze, mniej reprezentacyjne, nienawykłe do niezwykłej roli. To oczywiście Lampedusa, ale też Pozallo, Gewgelija, Kos, Dobova, Ásotthalom. To małe miejscowości, do których trafiali uchodźcy, w których oprócz problemów z władzami po raz pierwszy stykali się oni z gestami solidarności Europejczyków. Ich historia, historia Lampedusy i jej burmistrz, to również opowieść o dziesiątkach tysięcy ludzi, którzy zostali dzięki jej gminie ocaleni – mówił redaktor Żyła.\n– Pani Burmistrz, słowo „solidarność” Pani często wymawia po polsku. To przedziwne uczucie – witać Panią w Polsce. Radość to wielka i zaszczyt, ale też, dla wielu z nas, okazja do wstydu za decyzje i za postawę, którą w stosunku do uchodźców i migrantów zajęły władze naszego kraju. Kraju, który jeszcze kilka lat temu właśnie ze słowa „solidarność” chciał uczynić swoją markę eksportową.\nWierzymy, że wciąż może, że ciągle to jest możliwe. Że potencjał ludzi i instytucji, którzy pomagają uchodźcom, jest tu jeszcze daleki od wykorzystania. Że za Pani, burmistrzyni jednej z gmin europejskich, przykładem pójdą polskie samorządy. Że Kościół katolicki i inne Kościoły będą pomagać jeszcze bardziej. A polscy reporterzy będą informować nie tylko o dramacie kolejnego umęczonego miasta, jak w tym tygodniu Aleppo, ale też o miejscach i problemach, które symbolami cierpienia dopiero się staną.\nAle nawet gdyby tak się nie stało, nawet gdyby ta cała nasza Europa wartości, ten cały dobry świat miał się na jakiś czas skurczyć do rozmiarów tej małej Lampedusy – on, ten świat, ciągle będzie istniał. On przetrwa. Dzięki takim jak Pani – zakończył Marcin Żyła.\nNastępnie oczom zgromadzonych ukazał się materiał filmowy o prof. Karolu Modzelewskim. Ilustrowało go wiele zdjęć z jego młodości, z działalności opozycyjnej: przewijali się na nich Jacek Kuroń, Lech Wałęsa i wielu innych.\n„Karol Modzelewski brał udział w niemal wszystkich przełomach polskiego komunizmu” – widniało na jednym ze slajdów. Na innym: „W podzielonej na obozy Polsce pozostaje uosobieniem ducha solidarności”.\nLaudację wygłosił ks. Adam Boniecki:\n– Kilkakrotnie miałem okazję wygłaszać laudację laureatów, ale przyznam, że ta dzisiejsza sprawiła mi największy kłopot, największe trudności. Zwykle laureata można było wpisać jakoś w opowieść o walce św. Jerzego ze smokiem, a laureat walczył z jakimś konkretnym smokiem. W tym roku zgoda kapituły co do laureata była jednoznaczna, ale tego smoka nie udało nam się precyzyjnie sformułować. Skąd ta trudność? Stąd, że Karol Modzelewski nie walczy z jakimś jednym smokiem, ale jest postrachem wszystkich smoków razem wziętych. Sama jego obecność ma moc egzorcyzmu, odstrasza smoki od osiedli ludzkich. I dlatego miał rację Józef Pinior, który stwierdził, że „Karol Modzelewski po roku 1989 powinien być prezydentem Polski” – mówił redaktor senior „Tygodnika Powszechnego”.\n– Medal jest za to, że sam widok dzisiejszego laureata osłabia, a nawet pokonuje smoki, wszelkie formy zła. I taką ma w sobie siłę. I tu można byłoby skończyć, ale nie mogę się powstrzymać, by nie wskazać kilku rysów, składających się na jego siłę – kontynuował ks. Boniecki. I wyliczał: odwaga, mądrość w postrzeganiu i rozumieniu wydarzeń, dystans do siebie i samokrytycyzm, „który sprawia, że prof. Modzelewski, wspaniały historyk, jednak wciąż się uczy”.\nPo laudacji ks. Bonieckiego prowadzący zapowiedział kulminacyjny moment wieczoru – wręczenie Medali św. Jerzego tegorocznym laureatom.\n– Proszę o – a co tam – owacje na stojąco – zaapelował Michał Kuźmiński.\nJako pierwsza z laureatów przemówiła burmistrzyni Nicolini:\n– Wszystkim dziennikarzom na pytanie, jak się czuję, będąc laureatką Medalu św. Jerzego, powiedziałam, że to wielka radość, ale i ogromna odpowiedzialność: dla mnie i Lampedusy, bo to wymaga od nas pewnych działań w przyszłości.\nMam ogromną nadzieję, że przyszłość będzie bardziej pogodna od tego, czym żyliśmy ostatnio i czym żyjemy teraz. Mam wrażenie, że nasz kontynent zapomniał o wartościach, które były u podstaw Unii Europejskiej. Ja ciągle powtarzam: gdyby cały kontynent, cała Unia działały razem, nie byłyby potrzebne przykładu heroizmu jak Lampedusa, jak Lesbos. Musimy działać razem – apelowała.\n– Nigdy nie zapomnę twarzy tych ludzi, ich dramatów. Pamiętam historię 14-letniego chłopca, który był świadkiem, jak na łodzi zabijają jego ojca. Ci ludzie przeżywają tragedie nie tylko na statkach, pontonach. Przybywają po doświadczeniu odebrania godności ludzkiej, po torturach, więzieniach, gwałtach.\n– Myślę, że nikt z nas nie może czekać, aż rządy europejskie przekonają się, że polityka zamykania się na potrzebujących nie prowadzi do rozwiązania sprawy, a do zwiększenia bólu. Nie możemy czekać, aż rządzący Europą przekonają się, że stosowana przez nich polityka strachu, żeby tylko przedstawić się jako wybawcy w oczach mieszkańców swoich państw, nie rozwiązuje problemu.\n– Nie możemy czekać, aż kolejne statki zatoną – apelowała po raz kolejny. – Śmierć innych nie rozwiąże naszych problemów. Ja powiedziałam sobie, że nie po to zostałam burmistrzem, żeby tylko powiększać cmentarz na mojej wyspie. Zostałam burmistrzem, by realizować projekt życia. Zdaję sobie sprawę, że te osoby, które pomogliśmy ocalić, dostały nowe życie. Chcę nieść nadzieję na życie i na przyszłość. Podczas gdy inni budują mury, ja sądzę i powtarzam, że wszystkie władze – lokalne i państwowe – powinny przyjmować ludzi potrzebujących, by budować pokój. Chcę przypomnieć tu słowo „solidarność”, które powinno nam towarzyszyć w budowaniu przyszłości, a jest używane coraz rzadziej. Mówił o nim ostatnio także papież Franciszek, który dziś obchodzi urodziny.\n– Dziękuję bardzo jeszcze raz i mam nadzieję, że będę Państwa mogła gościć kiedyś na mojej wyspie – powiedziała na koniec Giusi Nicolini.\nPo pierwszej laureatce zabrał głos kolejny wyróżniony, prof. Karol Modzelewski:\n– Rzeczywiście byłem kimś w rodzaju ojca chrzestnego związku Solidarność, kiedy on powstawał – rozpoczął swoje wystąpienie. Przywołał anegdotę z czasu założenia Solidarności: opowiadał o tym, jak powstawała sama nazwa.\n– W tamtych czasach Solidarność oznaczała też wielką rewolucję – braterstwo między inteligencją i robotnikami. To było nasze największe osiągnięcie, zagubione potem i niestety nie odzyskane – mówił.\n– Pamiętaliśmy o wolności, zagospodarowaliśmy ją dosyć skutecznie, choć nie całkiem, bo zapomnieliśmy o równości i zagubiliśmy braterstwo. To się na nas zemściło. Myślę, że aby odzyskać tę utraconą szansę, powinniśmy odzyskać braterstwo – zwracał się do zebranych na sali.\n– Dzisiejszy dramat życia społecznego i politycznego polega na tym, że jesteśmy społeczeństwem rozbitym i podzielonym murem, przez który ani w jedną, ani w drugą stronę nie przenikają argumenty, wartości.\nProfesor apelował: – Trzeba przypomnieć sobie o tamtej solidarności, bo myślę, że to jest jedyna droga wyjścia z dramatycznego impasu, w którym my jako społeczeństwo, my jako naród, się znaleźliśmy.\n– Dziękuję za nagrodę, jestem bardzo wdzięczny. To znaczy, że dalej muszę wojować. Ja już trochę jestem stary, żeby dźgać włócznią, ale rozumiem, że to wyróżnienie zobowiązuje. I będę się starał – dodał Karol Modzelewski na koniec.\nRELACJA Z GALI WRĘCZENIA TEGOROCZNYCH MEDALI ŚW. JERZEGO W KOLEJNYM NUMERZE „TYGODNIKA POWSZECHNEGO”\nGiusi Nicolini jest burmistrzynią włoskiej gminy Lampedusa i Linosa. Jej wybór w 2012 r. zbiegł się w czasie z masowym napływem uchodźców i innych migrantów, którzy drewnianymi, rybackimi kutrami zaczęli przybywać na Lampedusę ze znajdującego się zaledwie 113 km stąd wybrzeża Afryki. Niewielka, zamieszkana przez 6 tys. osób wyspa stała się dla nich „ambasadą” Europy, a sama Nicolini – która wobec braku zaangażowania władz centralnych zorganizowała na wyspie ośrodek recepcyjny i długo pracowała nad zmianą nastawienia mieszkańców do uchodźców – zaczęła być rozpoznawalna na całym kontynencie.\nMedal św. Jerzego przyznajemy Nicolini m.in. za walkę ze smokiem obojętności i uprzedzeń; za głos w obronie europejskiej solidarności; za konsekwentnie dawane przez nią świadectwo, że z wyzwaniami przyszłości należy mierzyć się już teraz.\nKarol Modzelewski jest człowiekiem solidarności. Tej pisanej z małej i tej pisanej z wielkiej litery. To on zaproponował nazwę Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego, który w 1980 r. zmienił bieg historii Polski i świata. Został też wówczas jego rzecznikiem prasowym. Brał aktywny udział we wszystkich polskich rewolucjach i przełomach w czasach komunizmu: w 1956, 1968, 1980 i 1989 r. Działacz opozycji demokratycznej, został w wolnej Polsce senatorem, lojalnym wobec wolnościowych przemian, ale proroczo krytycznym wobec zaniedbań klasowych i wspólnotowych. Nigdy nie szukał wrogów, gotów współdziałać z tymi, którzy służą wspólnocie, i w tym sensie pozostał uosobieniem ducha pierwszej Solidarności – jakże rzadkim jej dzisiaj przykładem i wiarygodnym orędownikiem. I za wierność tej postawie przyznajemy mu Medal św. Jerzego. Jego przyjaciel, Jacek Kuroń, żartował jednak, że „Karol zajmuje się polityką tylko od święta”. Drugą, nie mniej ważną aktywnością laureata była praca naukowa. Jest profesorem mediewistyki, autorem wybitnych prac o „barbarzyńskiej Europie”.\n„Powierz Panu swą drogę, zaufaj Mu, a On sam będzie działał. On sprawi, że Twa sprawiedliwość zabłyśnie jak światło, a prawość Twoja jak blask południa” – tak brzmią słowa Psalmu 37. w tłumaczeniu Marka Skwarnickiego wyryte na Medalu św. Jerzego, honorowej nagrodzie przyznawanej od 1993 r. przez „Tygodnik Powszechny” „za zmagania ze złem i uparte budowanie dobra w życiu społecznym”.\nMedale św. Jerzego w poprzednich latach otrzymali:\nks. Arkadiusz Nowak (1993), Janina Ochojska, Jacek Kuroń (1994), Jerzy Adam Marszałkowicz (1995), s. Małgorzata Chmielewska, Marek Nowicki (1996), Zofia Tetelowska, ks. Tadeusz Isakowicz-Zaleski, Jerzy Owsiak (1997), Krystyna Mrugalska, bp Tadeusz Pieronek (1998), Marek Edelman, abp Alfons Nossol (1999), Krzysztof Czyżewski, Tadeusz Mazowiecki (2000), Zbigniew Gluza, ks. Jan Sikorski (2001), Ewa Woydyłło-Osiatyńska, Leon Kieres (2002), Adam Michnik, Vaclav Havel (2003), Stana Buchowska, Norman Davies (2004), prof. Barbara Skarga, abp Józef Życiński (2005), prof. Leszek Kołakowski, Anna Dymna (2006), Anna Otffinowska, rabin Michael Schudrich (2008), Krystyna Starczewska, Leszek Balcerowicz (2009), ks. Wacław Hryniewicz, Aleksander Gurjanow (2010), prof. Jerzy Jedlicki, o. Ludwik Wiśniewski (2011), Danuta Wałęsowa, ks. Andrzej Augustyński (2012), Agnieszka Holland, ks. Michał Heller (2013), ks. Jan Kaczkowski (2015).


Paweł Trenuje - Lifestyle, pasja, kalistenika, męskie porady: Potwory naszych umysłów\nPotwory naszych umysłów\nBy Paweł Marczykowski | 17:48 3 komentarze\nLudzki umysł jest niesamowitym tworem natury. To co odróżnia nas od zwierzęcych umysłów to oczywiście jego możliwości i to, że jesteśmy świadomi swego istnienia w tym świecie.\nTrzeba sobie zdać sprawę, że nie jesteśmy też wolni od naszych zwierzęcych instynktów. Oprócz tych oczywistych, jak potrzeba jedzenia by przetrwać, snu, czy prokreacji jest też wiele innych haczyków które z powodzeniem można wykorzystywać.\nNasz umysł ma niesamowitą możliwość kreowania wszystkiego co jest wokoło nas, czyli naszego ciała i moc kreowania tego co otacza człowieka. O tym jak konkretnie to okiełznać napisałem w swoich artykułach o potędze podświadomości ( Pierwsza część i Druga część ). Jednak w tym artykule mowa o potworach w naszym umyśle, czyli o tych złych aspektach naszego umysłu.\nTak naprawdę nie ma złych cech naszego umysłu, ale trzeba umieć się nim posługiwać na drodze treningu, bo to my sami pozwalamy albo tworzymy te potwory w nas. Każdy rodzi się z takim samym umysłem, jednak gdy dorastamy to różne czynniki wpływają na to jak postrzegamy świat i jak później będziemy kierować swoimi myślami. Życie jak by nas programuje.\nRozwój osobisty nie polega na tym, że coś przeczytasz i zdasz sobie sprawę, że to prawda i musisz coś zmienić. Rozwój osobisty to ciężka praca nad sobą. Systematyczne pozbywanie się złych nawyków myślowych i budowanie nowych, dobrych. Nieważne kim jesteś i co zrobiłeś lub z czym masz problem, to nigdy nie jest tak, że nie da się czegoś zmienić. Wszystko da się naprawić. Nie liczy się nic oprócz teraźniejszości i Twojej przyszłości. Przeszłość to doświadczenie, ale nie ma sensu rozpamiętywać jej za bardzo bo nie mamy na nią już wpływu przecież. Podejście które daje rezultat w rozwoju osobistym to podejście jak do treningu na siłowni. Dobrze wiadomo, że nic od razu nie przyjdzie. Sukces wymaga pracy. Sukces i szczęście to nie to co masz posiadasz, ale to jak myślisz. Pomyśl sobie, że nawet facet na samym dnie, z długami, problemem z alkoholem, ciężka depresją może osiągnąć sukces i to wszystko naprawić. W teorii bo wiemy, że to bardzo trudne, ale nie niemożliwe. Czasem się okazuje, że ludzie którzy sięgnęli dna przez swoje myśli finalnie osiągają znacznie więcej niż inni ludzie którzy się nad tym nie zastanawiali, bo ich życie tak przebiegało, że nie mają potrzeby zastanawiania się nad swoimi myślami z tej perspektywy. Życiowe problemy mają moc wznoszenia człowieka na wyższy poziom. Wszystko zależy od sposobu patrzenia na problemy.\n5 zasad pozytywnych zmian w życiu i osobowości\n1. Wiara w to, że można i możliwe jest dużo więcej niż na pierwszy rzut oka się wydaje.\n2. Systematyczna praca.\n3. Rozwijanie swojej wiedzy.\n4. Umiejętność autooceny czyli obiektywnego spojrzenia na siebie i zdania sobie sprawy, że prawie wszystko co nas złego spotyka to wynik naszych myśli. Dla przykładu, gdy masz z kimś konflikt i powoduje to złe emocje w Tobie, to znaczy, że Ty na to pozwoliłeś, bo to nie musi na Ciebie wpływać. Może to wynikać z braku umiejętności postawienia się w roli drugiego człowieka, albo tego, że pozwalamy by osoby źle nastawione powodowały w nas coś złego.\n5. I jeszcze raz trening umysłu i sumienność w założonych celach.\nMiejsca w których można pomyśleć.\nJakie potwory mogą siedzieć w ludzkim umyśle?\n1. Możemy się uzależnić od smutku.\nChodź to brzmi nieprawdopodobnie, ale potrafimy się uzależnić od ciągłego smucenia się. Taki człowiek nawet gdy wszystko jest dobrze, potrafi znaleźć dziurę w całym, pokłócić się z kimś bez sensu, a następnie pić z żalu powodując kolejne uzależnienie. Aby coś z tym zrobić to trzeba najpierw sobie z tego zdać sprawę i w momencie jak te złe myśli się odpalają to uświadomić sobie to.\nNastępnie przeczekać, albo też zająć się czymś dobrym i konstruktywnym dla życia. Przynajmniej taka moja rada, każdy jest przecież inny i mogą pojawić się inne rozwiązania. Powtarzając to zrobimy nowy nawyk w umyśle i wyleczymy się z tego. Bo jak by nie patrzeć, smutek czy bezsensowne zamartwianie się są nawykami. Pesymizm jest nawykiem tak jak i pozytywne patrzenie na sprawę. Umysł pesymisty wyłapuje swoim sitem wszystko co dobre i zostawia te złe myśli nawet jeśli są bez sensu podsuwając świadomości tylko to co złe.\n2. Wyobraźnia podsuwa nam czasem negatywne obrazy.\nPrawda jest taka, że musimy ciągle czymś zajmować umysł, bo gdy przestajemy to czasem w tej rzece myśli pojawiają się obrazy które wywołują złe emocje. Możemy siedzieć sobie z kawą w kawiarni wyglądając przez okno, a tu nagle umysł przypomina sobie jakąś złą sytuacje, na przykład moment w którym byliśmy zazdrośni, mieliśmy jakiś wypadek, albo coś innego złego. Od drobnego obrazu do całej analizy konkretnej sytuacji. Każdy to zna. Da się pozbyć z umysłu złych emocji różnymi metodami z psychologii, o tym też kiedyś napisze. Ale co robić w takiej sytuacji? Zapobiegać! Zajmować umysł ciągle czymś, gdy jesteśmy sami ze sobą to zamiast zawieszać się w "otchłani" lepiej jest wspomóc podświadomość wizualizacją jakiś naszych marzeń, zamiast pozwolić mu na podsyłanie nam myśli typu "Boże jakie to było straszne, pamiętasz to?".\nW tej rzece myśli pojawiają się tez dobre obrazy, ale te złe łatwiej wywołują reakcję emocjonalną. To naturalne bo to mechanizm obronny człowieka.\n3. Wszyscy jesteśmy leniami!\nTaka prawda, mózg zawsze będzie wolał spać, siedzieć, ulegać zachcianką, mamy to w genach. Jednak nie pomaga nam to przy porannym wstawaniu, robieniu treningu, trzymaniu diety czy wytrzymywaniu w jakimkolwiek postanowieniu które wymaga od nas wysiłku. Ja mam na treningach tak, że gdy już się przemogę to po 5 minutach w czasie cięższej serii umysł podsuwa mi taką myśl "na ch*j mi to i tak nie wytrzymam i wyglądam ch*jowo, a po za tym źle się dziś czuje i lepiej odpuścić." Miej więcej tak to działa, tak samo jest rano "poleżę jeszcze chwile, nic się nie stanie". Co zrobić? Wpaść w nawyk przeciwdziałania temu, po prostu. Trzeba się w takich momentach przemóc i robić swoje.\n4. Da się na nas wpływać bardzo łatwo.\nKorporacje robią to cały czas. Wchodzimy do sklepu po chleb, a w koszyku na końcu i tak będzie kilka innych rzeczy które nie planowaliśmy kupić, a czasem nawet takie które nie są nam potrzebne. Jak to działa to temat na osobną książkę.\nKażdy z nas może wpływać na drugą osobę by wywołać pożądaną reakcje. Prawda jest taka, że im głupsza taka osoba będzie tym łatwiej na nią wpływać. Można to wykorzystywać na przykład do uwodzenia z zaskakującym rezultatem. O metodach wpływania na innych będę pisał w niedalekiej przyszłości.\nWięc wychodzi na to że ktoś może się nami posługiwać jak marionetkami i wyręczać się nami albo nawet uwieść naszą kobietę? Jak się przed tym bronić? Uczyć się i rozwijać umysł. Być świadomym. Im dana osoba jest mądrzejsza tym trudnej na nią wpływać. A kobiety nie ukradnie Ci żaden facet choćby miał doktorant z metod motywacji i perswazji pod warunkiem, że Ty sam dobrze o nią zadbasz wiedząc o tych wszystkich zjawiskach. ;)\n5. Umysł realizuje nasze złe myśli.\nNo niestety nasza podświadomość słucha nas bardzo dobrze i realizuje wszystko skrupulatnie. Jeżeli będziemy się czymś martwić to nasza mądrzejsza część nas to zrealizuje bo będzie myśleć, że my chcemy tego. Wiec gdy boisz się zdrady partnera to uważaj bo Twój umysł wyśle sygnały, że Ty tego chcesz. Albo gdy boisz się, że kiedyś umrzesz na raka to umrzesz na raka w przyszłości przez zamartwianie się tym. Podświadomość nie zadaje pytań, nie ma na to czasu bo odwala za nas kawał dobrej roboty.\nOdpowiedź na pytanie jak sobie z tym radzić nasuwa się sama. Po prostu nie martwić się i kierować myśli w dobrą stronę. Pozytywne myślenie to nawyk tak samo jak i pesymizm jest nawykiem.\nTrzeba wyluzować! :3\n6. Rozpamiętywanie złych historii.\nTo taki punkt drugi, ale chciałem to wyszczególnić.\nTo też może wejść w przyzwyczajenie i powodować wszystko co złe. Nie ma sensu żyć przeszłością, jedyne co musimy to wyciągnąć wnioski, posortować doświadczenie i iść do przodu. Liczy się tylko to co jest teraz i co będzie bo tylko na to mamy wpływ, a przeszłość nie musi wpływać na nas.\nMożesz być smutny przez coś co się kiedyś wydarzyło, albo możesz być szczęśliwy na myśl co dobrego może Cię spotkać.\n7. Złe archetypy.\nArchetyp to wzorzec zachowania w danej sytuacji który powstał w okresie dojrzewania i definiuje jak postrzegamy świat i jak reagujemy z innymi ludźmi. Są to wzorce zachowań otrzymane od rodziców, a w późniejszym czasie od starszego rodzeństwa, reszty rodziny i rówieśników w szkole. Jeżeli są to dobre archetypy to wszystko w porządku, chociaż wiedza o tym i umiejętność zmieniania tego jest zawsze wskazana, bo może akurat Ty chcesz czegoś innego w życiu niż cała reszta świata. Gorzej gdy są skrzywione i powodują niewłaściwe zachowania. Czyli dla przykładu, od naszych rodziców uczymy się jak wygląda miłość i związek, później w podobny sposób się zachowujemy nawet jeśli to zachowanie jest nie właściwe. Da się to zmienić z odrobiną wiedzy i pracy.\nSam bym tego lepiej nie ujął wiec podeśle wam ten film:\nJednak nie oznacza to, że nasz umysł jest niedoskonały. Wręcz przeciwnie, jest genialnym wytworem natury. Wszyscy go mamy, sęk w tym żeby umieć się nim posługiwać. Tutaj na pomoc przychodzi nam Rozwój Osobisty i dziedzina psychologi nazywająca się programowaniem neuro-lingwistycznym (NLP). Polecam każdemu książkę "NLP dla Bystrzaków" autorstwa Romilla Ready i Kate Burton. Książka jest bardzo dobrze napisana i każdy zrozumie o co chodzi. NLP jest jak instrukcja obsługi naszego mózgu.\nSprawdź książkę na Ceneo: NLP dla bystrzaków\nRelated Items jak osiągnąć sukces mojemysli motywacja poradnik potęga podświadomości potwory umysłów psychologia relacje między ludzkie rozwój osobisty\nUnknown 7 października 2018 09:29\nKażdy pana artykuł wciąga można czytać bez końca . A co do tego wpisu jest tak jak pan opisuje w punkt. :-)\nPaweł Marczykowski 7 października 2018 10:11\nPoranna kawa smakuje lepiej po takich komentarzach :D Proszę mi nie pisać Pan, w tytule bloga jest że Paweł trenuje, nie ma tam mowy o Panach. Jak będę na stare lata profesorem jakiś tam nauk (chociaż prędzej podwórkowym filozofem z zmęczoną wątroba - po suplementach i treningach rzecz jasna) to wtedy będzie można mówić Pan :))\nTrochę się nasłuchałem krytyki co do tych starych artykułów z uwagi właśnie na moje umiejętności pisarskie z tamtego czasu. Co ciekawe, część poglądów się zmieniła z biegiem lat.\nUnknown 7 października 2018 14:02\nŻaden problem Pawle miłego popołudnia życzę :-)\nCała prawda o uwodzeniu kobiet według poradników\nNarkotyk który ćpamy wszyscy\nJak zrobić dobrą piosenkę?\nPoradnik dla zespołów muzycznych


Polak na giełdzie – KrytykaPolityczna.pl\nPolak na giełdzie\nMedia nie robią prawie nic, by uczyć Polaków wpływu rynków na ich życie. A rynki zastępują już w dużej części demokrację i nakazują politykom, co mają robić.\nW tym tekście zajmę się rynkami finansowymi. Teoretycznie ten temat interesuje niewielu, ale mam nadzieję, że grupa interesariuszy będzie rosła. W USA 60 procent rodzin jest zainteresowana tym, co dzieje się na rynkach. Z prostego powodu – pośrednio lub bezpośrednio posiadają akcje. Przede wszystkim pośrednio, bo jeśli nawet nie inwestują w funduszach inwestycyjnych, to mają przeróżne plany emerytalne, a ich wartość zależy właśnie od sytuacji na Wall Street.\nPamiętam rozmowę z Amerykaninem, kiedy na początku XXI wieku pękła bańka spekulacyjna (nadmuchana przez nierealne oczekiwania w stosunku do spółek internetowych). Ze smutkiem powiedział mi, że przez pęknięcie tej bańki będzie musiał pracować dłużej, żeby osiągnąć emeryturę taką, jakiej będzie potrzebował, żeby – w swoim wyobrażeniu – godnie żyć. W Polsce takiej świadomości nie ma, mimo że duża część (zwiększająca się) Polaków inwestuje w akcje za pośrednictwem OFE. Tyle że większość z nich nawet o tym nie wie, a jeśli wie, to i tak 90 procent emerytury będą otrzymywali z ZUS, a nie z OFE. Dlatego też niespecjalnie się rynkami interesują.\nPoza tym media nie robią prawie nic w kierunku uczenia Polaków ekonomii, wpływu rynków i sytuacji gospodarczej na ich życie. Szczególnie teraz, kiedy rynki zastępują w dużej części demokrację i nakazują politykom, co mają robić.\nNic dziwnego, że potem takie idiotyzmy (świadomie to piszę), jak mówienie, że nasza gospodarka, nasze finanse publiczne są w „katastrofalnym” stanie, znajdują posłuch w społeczeństwie. Nawiasem mówiąc, rozpowszechnianie takich opinii to prawdziwy sabotaż.\nJeśli wielu Polaków w nie uwierzy, to przestaną wydawać, a to rzeczywiście doprowadzi do katastrofy.\nPozostaje mieć nadzieję, że Polacy politykom nie będą wierzyć. Z pewnością podchodziliby jednak bardziej krytycznie, gdyby media dobrze wypełniały swoją rolę.\nWróćmy jednak na rynki finansowe. Nasz rynek akcji wreszcie zaczął się zachowywać przyzwoicie. Mniejsze spółki zachowywały się wręcz doskonale. SWIG80 wylądował na pięcioletnim szczycie, a MWIG40 na dwuletnim. Oczywiście mniejszym spółkom pomaga ciągle niskie oprocentowanie lokat, co zmusza posiadaczy kapitałów do szukania zysku w bardziej ryzykownych inwestycjach. Skoro drożeją mniejsze spółki, to nasze TFI dostają zasilanie od tych poszukiwaczy zysków. Mniejsze spółki zyskiwać mogły też dlatego, że 23 września zacznie być notowany WIG30 – fundusze muszą zajmować pozycje na spółkach desygnowanych do tego indeksu.\nNie bez znaczenie jest też to, że w gospodarce widać już pierwsze, nieśmiałe sygnały ożywienia. Rośnie produkcja, sprzedaż detaliczna, powoli zmniejsza się stopa bezrobocia (zbyt powoli). Problemem jest jednak to, że Polacy tej poprawy w danych statystycznych długo nie poczują w kieszeniach. Dopiero od połowy 2014 roku zaczną na gospodarkę wpływać środki unijne, mocniej też zacznie działać wspomaganie Inwestycji Rozwojowych, czyli rządowego programu wstrzyknięcia w gospodarkę 40 mld złotych. Apogeum rozwoju gospodarka powinna osiągnąć w 2015 roku – tak jakoś dziwnie przed wyborami parlamentarnymi…\nSkoro giełda wyprzedza ożywienie, to nic dziwnego, że indeksy rosną. To jednak słaby powód, bo jak od dawna już wiemy, fundamenty nie mają wielkiego wpływu na giełdowe nastroje. Gdyby było inaczej, to hossa na rynkach globalnych nie trwałaby od 2009 roku, mimo że gospodarki miały się coraz gorzej. Z pewnością jednak lepsze dane makro muszą pomagać. Pamiętać trzeba też, że nasza giełda jest niedowartościowana.\nDużo się mówi o się o ucieczce funduszy z emerging markets. Wystarczy jednak spojrzeć na indeksy, żeby zobaczyć, że rzeczywiście uciekają, ale z rynków, na których budowały przez kilka lat bańki spekulacyjne. Dowody? Proszę bardzo. Tajlandia w czerwcu zaczęła się korygować z poziomu o 80 procent wyższego niż w 2007 roku (przed kryzysem), Indonezja podobnie (z poziomu o około 90 wyższego niż w 2007 roku) itp. Gdyby tak jak indeks w Tajlandii czy Indonezji zachowywał się WIG20, to miałby w maju wartość 7 000 pkt. (miał około 2 500 pkt.), a amerykański S&P 500 byłby na poziomie 2 800 pkt., a nie około 1 700 pkt. Po prostu kapitały uciekają z rynków, na których doprowadziły do przesadnych zwyżek.\nTrochę dziwić może, że rynek nie czeka na wyrok w sprawie OFE, ale najwidoczniej gracze doszli do wniosku, ze straszliwej krzywdy rząd rynkowi nie zrobi. Ja też tak uważam. Nie twierdzę, że z lokat powinno się szybko przenosić na akcje, bo ludzie mają różne sytuacje osobiste i różny apetyt na ryzyko, ale uważam, że warto taką opcję rozważać.


Aktualny czas: 20.01.2020, 16:32 Witaj! (Logowanie — Rejestracja)\n« Wstecz 1 15 16 17 18 19 ... 50 Dalej »\nCo do Bartka - pewności mieć nie można, ale osobiście przy tej scenie z Bellamym pomyślałem, że stanięcie w obronie współzawodnika wzięło się właśnie z jego fanbojstwa, Luffy to jego guru, więc chce chłopaczek być taki jak on =D\nCo do Bellamy'ego, wszyscy wieszają na nim psy, że wierzy w Doflamingo, że idiota. A ja będę go bronił, jego reakcja jest najlepsza i najsłuszniejsza możliwa. Widzimy, że to dla niego okrutny cios, osoba ktorą uwielbiał potraktowała go w ten sposób i wcale nie jest w nią zapatrzony. Wręcz przeciwnie, wypełnia go gorycz. Ale co byście chcieli, żeby zrobił? Krzyknął do Luffy'ego "Joker chciał mnie zabić, kij mu w odbyt!" ? I co, może jeszcze się rozpłakać? Nie, Bellamy zachował się ładnie, pomógł Słomkowi, ale nie zdradził się przed nim z własną słabością, rozchwianiem. Był postrzegany jako lojalny podwładny i nie zamierza tego bez przyczyny zmieniać. Czuję, że jeszcze zamiesza i stanie przeciwko Flamngowi, lecz uczyni to na własnych warunkach, jako mężczyzna, a nie jako zbity, skamlący pies.\nCo do Sabo z ognistą mocą..... wyobrażacie to sobie, ogisty Sabo + manopulujący wiatrem Dragon? Jeju, jak to się wszystko będzie cudnie paliło!\nCytat: Sabo ma wyrzuty sumienia z powodu Ace'a i pragnie choć w ten sposób coś naprawić. Zabawne, że obawiał się ataku ze strony Luffy'ego, choć w sumie ludzie też przewidywali coś takiego przy ich ponownym spotkaniu.\nOn w ten sposób niczego nie naprawi, według mnie wygląda jeszcze gorzej. Powinien w ogóle się nie pokazywac w tej chwili. Pozatym zdobycie Mera mera zapewne jest częścia planu rewolucjonistów. on nie odkupi nawet w 1/5 tego że nie pojawił się na tej wojnie gdzie Luffy ryzykował życie dla brata. Z przykrością stwierdzam że w tej chwili najodpowiedniejszym kandydatem do tegoż owocu jest Mr. Burgess.\n(Ten post był ostatnio modyfikowany: 11.12.2013 16:09 przez TrafalgarDLaw.)\nNie wiem czy ja tam czegoś nie doczytałem ale.... Sabo to jednak rewolucjonista, więc spotkanie się z Luffym to chyba nie jest jedyny cel jego przybycia na dressrose. Więc argument że nie powinien się teraz wogóle pojawiać, jest kiepski. A sprawa z tym że chcę wziąć owoc ognia, mi nie przeszkadza. Jakby któryś z słomków miałby zjeść ten owoc, to by jego możliwości bojowe spadły, bo musiałby się przyzwyczajać do nowej mocy, poza tym widać że jest więcej do tego niż po prostu uzyskanie siły owocu.\nNo w sumie tak, bo Barto i Bellamy mają jedną wspólną cechę, wierzą w swoich guru. Tyle, że ci ich mistrzowie drastycznie się różnią i dlatego Bellamy się niejednokrotnie zawiódł.\nWłaśnie wyobraziła. Sobie dwóch fanboy'ów Luffy'ego: Bellamy i Bartolomeo. Boże, niech to się tak nie skończy.\nTrafalgarDLaw ja rozumiem, że dla ciebie najfajniej by było gdyby powrócił Ace i przy okazji Usoppowi by się umarło, ale to by Burgess dostał Mera mera no mi byłoby całkowicie głupie. Oczywiście byłby to kolejny powód dla Słomka do nienawiści w stosunku do Blackbearda (lub przynajmnie do większej niechęci xD), ale wątpię by to się wydarzyło.\nChoć nie wykluczam interwencji samego Blackbearda, bo czemu nie.\nLiczba postów: 5,995\nA weźcie się nim nawet nie przejmujcie. Sabo się nie powinien pojawić? Głupoty wygadujesz, właśnie to jest idealny moment, by odpokutować nieobecność podczas wojny. No ale tak Tralgara nie było w tym rozdziale to trzeba ponarzekać...\nNie wiem jak okiren idzie z tym znoszeniem jaja, ale jak dla mnie to nawet jest mocniejsze, niż by ten sojusz się pojawiłxd\nCieszę się, że Sabo wraca. Mam nadzieje, że zdobędzie Mera Meta no Mi i go zje. Wreszcie owoc będzie miał jakiegoś godnego właściciela, bo z tym patałachem Ace'em tylko się marnował.\nJatka coraz bliżej, Sabo będzie klepał Burgessa, Luffy będzie klepał Doflamingo, ekstra! Najlepsi bracia znowu w akcji, bez tej trzeciej mendy! Na to czekałem od dawna! Oby tylko Law gdzieś po drodze nie wstał, niech leży nieprzytomny i da się uratować jak księżniczka w Mario, a potem niech spada z tej mangi.\nOperacja SOP ruszy niedługo z kopyta i wielki Usoland poprowadzi ich do zwycięstwa! Jak zwykle dzięki niemu manga będzie 2x ciekawsza niż normalnie. Nie mogę się doczekać.\nJaram się, jaram, wciąż jaram. Barto - kozak nad kozaki. Już jako fanboj Luffiego zaskarbił sobie moją sympatię. Co do Bellamiego - zgadzam się ze Szczerym, polubiłem go, do tego w tych okularkach kozacko wygląda .\nPojawia się najmniej spodziewana przeze mnie postać (a przynajmniej dopóki nie zepsułem sobie dnia spoilerami... >.< Nigdy nie czytałem chyba tych spoilerów, a akurat wtedy wlazłem! No co za...) czyli nie kto inny jak Sabo. Rewolucjoniści - najciekawsza "rasa" w One Piece wreszcie odkryje nam trochę kart. Luffenel - tę minę będę miał w pamięci jeszcze długo.\nNaprawdę świetny rozdział... Aż trzęsę się gdy to piszę . Jednak opłacało się przejść z anime na mangę...\nNo nic... Mam nadzieję, że przy tym odcinku Toei postara się jak nigdy i tego nie spier...\nI czekam na polskie tłumaczenie (najlepiej do pobrania, nie online). Będę bardzo wdzięczny tłumaczom jeżeli pojawi się jeszcze dzisiaj! Wiele (szczególnie plan Usolandów) rzeczy niestety nie zrozumiałem.\nA propos Law'a to wydaje mi się, że jego późniejsze relacje z Lufy'm mogą wyglądać podobnie jak w przypadku Rogera i Edwarda Newgate'a aka Białobrodego. Czyli, że wrogowie z racji bycia piratem i ogólnie walki na morzu i takie tam, ale jednak coś na kształt przyjaźni między nimi był.\nTo by było fajne, bo Law ma duży potencjał i nie jest jakąś beznadziejną postacią, ale no w tym arcu nie wykazał się. Dał się ponieść zemście i nie przechytrzył Doflę swoim planem.\nZabawnie to wygląda, faktycznie Luffy ratuje Lawa jak Mario czy też Link xD.\nWracając do Sabo, to jestem niemal pewna, że łączy sprawy prywatne z 'zawodowymi'. Właśnie Dressrosa jest przykładem wyspy, której Rewolucjoniści chcą pomóc.\nTo by było szalone, ale jakby jeszcze Dragon tam był. Ale raczej Sabo jest jego prawą reką czy coś...\nAno wychodzi też na to, że Robin go faktycznie wcześniej spotkała. Cóż za przypadek xD.\n(11.12.2013 16:51 )Dahaka napisał(a): Oby tylko Law gdzieś po drodze nie wstał, niech leży nieprzytomny i da się uratować jak księżniczka w Mario,\nBardziej taki grzybek. Z czapki podobny.\nTrafalgarDLaw, marudzisz okropnie Nie wiemy dokładnie, czemu Sabo nie było w Marinefordzie, ale ty traktujesz go, jakby mu się nie chciało zwyczajnie. A myślisz, że jemu było łatwo gdy się dowiedział, że Ace nie żyje? Łatwo Ci na nim wieszać psy, a tymczasem chłopak z pewnością męczył się okropnie, z jakichś powodów nie mogąc pomóc swojemu bratu. Może miał związane ręce rozkazami i dobrem rewolucji, jako podziemny działacz? Sabo ma szlacheckie korzenie i podstawy obycia, może robi wśród szlachty ustrojów szykowanych do obalenia za przekonywującego szpicla, który przygotowuje informacyjne podstawy do przewrotu, i w trakcie uwięzienia Ace'a był hen daleko w połowie delikatnej i wymagającej inwigilacji? Jest to możliwe tak samo jak i setki innych sytuacji, w których Sabo musiał trzymać głowę nisko i mieć nadzieję na to, że CHOLERNA FLOTA Whitebearda odbije Ace'a. Chłopie, tam był najsilniejszy człowiek świata wraz z całą chmarą sprzymierzeńców, obserwując te zdarzenia z dystansu można chyba myśleć, że nie trzeba się tam pchać, bo zdołają oni odbić więźnia. I cóż, udałoby się to, gdyby twój ukochany Ace nie zachował się jak ostatni idiota, dając się sprowokować Akainu. Czego omało Luffy nie przypłacił życiem, jeśli już chcesz rozliczać jego braci z przewinień. W każdym razie jestem przekonany, że Sabo nie mógł zwyczajnie tam przybiec z wywieszonym jęzorem jak Luffy, dopóki nie poznamy jego powodów nie ma sensu wieszać na nim psów. Wiem, że to komiks a nie prawdziwe życie, więc nie ma co się spinać, ale jednak można by odrobinę dojrzalej spojrzeć na tę sprawę, niż tak się bezpardonowo dochrzaniać\nJa tam może nie jestem jakoś szczególnie przywiązany do Law'a, ale nie chcę by ta ich operacja obalenia yonkou została wywalona w błoto (choć imo nie wiem jak to z tym teraz będzie). Bo jednak ciekawa koncepcja, w końcu słomki pierwsi zadadzą cios, bo jednak ile można powtarzać schemat "wbijamy na new wyspę, typek nam podpadł, brać go". Plus naprawdę mam nadzieje, że nie sprowadzi się do tego że Law będzie ciągle siedział tam i czekał na ratunek. Jest na to za mądry, więc czekam na jakąś akcję ewakuacje lub co innego.


trening siłowy | Kreatywna.pl\nStrona główna/Tag: trening siłowy\nArchwium dla tagu: trening siłowy\n14 maja 2018\tSport, Zdrowie 0\nDo kwestii rozpoczęcia treningu na siłowni bardzo często podchodzimy mniej więcej tak, jak na przykład do rozpoczęcia odchudzania lub rzucania palenia, tj. przejście od podjęcia decyzji do samego działania ma charakter niemal natychmiastowy. Niestety, akurat w przypadku treningu siłowego tego rodzaju rodzaju postępowania nie stanowi najlepszego rozwiązania. Nasze ciało może …\n22 sierpnia 2016\tSport, Zdrowie 0\nChoć większości osób sztangi przede wszystkim kojarzą się z umięśnionymi mężczyznami, to ich zastosowanie jest o wiele szersze. Teraz coraz częściej są one wykorzystywane w klubach fitness dla pań. Trening pump lub przy użyciu tzw. magic bar może bowiem pomóc im już w 6 tygodni wyrzeźbić sylwetkę. Wystarczy regularne wykonywanie zestawu prostych ćwiczeń na różne …


Fotograf ślubny Lublin - Katalog Stron | vexso\nOferta fotograficzna Marcina Kamińskiego to szeroki zakres usług fotograficznych. Fotograf Lublin to oferta dla każdego kto szuka wysokiej klasy zdjęć, pięknie uchwyconych emocji oraz niezapomnianych momentów. Polecam zapoznać się z portfolio tego fotografa, oraz poprosić o szczegółową ofertę zdjęć ślubnych.\nTytuł: Fotograf ślubny Lublin\nSłowa kluczowe: fotografia Lublin, fotografia ślubna świdnik, fotograf, fotografia ślubna lublin, zdjęcia ślubne Warszawa, zdjęcia ślubne Lublin, fotograf ślubny lublin, fotograf lublin\nMiasta i państwa » Lubelskie\nW internecie wiele firm posiada autorską własną stronę internetową. Niedużo z nich ma na serwisie prawdziwe zdjęcia. W naszej ofercie znajdziesz fotografie krajobrazów a również fotografie prawnicze, zwierząt i dużo pozostałych. Zamówienie doskonałego zdjęcia royalty free na stronę www jest bardzo ciężkie. Istotną sprawą jest aby ujęcie oddało rzeczywisty klimat panujący w firmie. Wówczas też w ostatnim okresie bardzo popularne jest nabywanie fotografii na szczególnych serwisach, w których za niewielką sumkę wolno pobrać zdjęcia najlepszej postaci. Pożądane byłoby wobec tego wytypować najważniejszą bazę zdjęć i zamówić tanie zdjęcia. Na tej stronie w banalny sposób złożysz zamówienie na piękne zdjęcia royalty free i poznasz jak powinno się je wykorzystywać. Potencjał je... zobacz szczegóły wpisu »\nJesteśmy znani i doceniani w dziedzinie fotografii ślubnej i weselnej. Nasi klienci są zawsze pozytywnie nastawieni do dalszej współpracy przy innych okolicznościach. Zazwyczaj zawiązuje się między nami dobra znajomość na przyszłość. Fotografia to sztuka, która przekazuje emocje i obrazy jakie towarzyszą przy okolicznościowych spotkaniach, czy imprezach. Zapraszamy do kontaktu!... zobacz szczegóły wpisu »\nSoftstarty (14), Motovario (14), Bydgoszcz (14), oprocentowanie lokat (13), medycyna (18), zdrowie (24), regulacja napędów (13), kredyt hipoteczny (13), Lenze (14), falowniki (18), lokaty bankowe (15), wroclaw (17), styczniki (20), uroda (13), falowniki omron (13), silniki (13), reduktory (13), Gdańsk (17), falownik (18), przekładnie (14)