Animalus » O hodowli pod Śremem – podsumowanie informacji\nJeśli komuś nie chcę się czytać poniższego tekstu, to w skrócie – na obecną chwilę, wg doniesień medialnych, w sprawę zaangażowane są:\nMinisterstwo Środowiska, skarbówka, policja, prokuratura, wojewódzki inspektoriat weterynaryjny, Polskie Towarzystwo Ochrony Przyrody „Salamandra”, Uniwersyteckie Centrum Medycyny Weterynaryjnej w Poznaniu, Fundacja Międzynarodowy Ruch Na Rzecz Zwierząt Viva!, ZOO Poznań, ZOO Warszawa i ZOO Bydgoszcz oraz burmistrz Śremu.\nWytłuściłem wzmianki o nich w cytatach z newsów. Po kolei:\n29.06, dzień interwencji\nRządowa strona www Ministerstwa Finansów:\n” W kwietniu 2017 r. do Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu dotarła informacja o podejrzanej hodowli dzikich zwierząt. Wynikało z niej, że na terenie prywatnej posesji w okolicach Śremu były hodowane w celach handlowych i przetrzymywane w dramatycznych warunkach zwierzęta, których posiadanie wymaga specjalnych zezwoleń.\nZ uwagi na wyjątkowy charakter i niespotykaną do tej pory skalę zjawiska, koordynator ds. CITES Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu przekazał informację do Komendy Głównej Policji.\nW jej wyniku 29 czerwca wielkopolscy policjanci wraz z koordynatorem ds. CITES, przedstawicielami Wojewódzkiego Inspektoratu Weterynarii, Polskiego Towarzystwa Ochrony Przyrody SALAMANDRA, Fundacji Międzynarodowej Ruch na Rzecz Zwierząt Viva oraz Ogrodu Zoologicznego w Poznaniu wkroczyli na teren hodowli.”\n(w linku film z interwencji)\n„Andrzej Borowiak, rzecznik wielkopolskiej policji, potwierdza, że warunki, w jakich przetrzymywano zwierzęta, były złe. Przynajmniej część zwierząt przebywało w hodowli nielegalnie. – Na niektóre gatunki brakowało zezwoleń. Było też wiele innych nieprawidłowości – podaje Borowiak.”\n„- Ta działalność teoretycznie zarejestrowana jest jako działalność cyrkowa, natomiast żadne przedstawienia się tutaj nie odbywają. Również zgodnie z definicją jest to działalność objazdowa, a właściciel z żadnymi pokazami nie jeździ. Istnieje uzasadnione podejrzenie, że właściciel obchodzi obowiązujące przepisy i posiada zwierzęta w innych celach – mówi Katarzyna Topczewska, pełnomocnik fundacji Viva!. Jak dodaje, część zwierząt zamknięta była w komórkach, część na zbyt małych wybiegach. Na wybiegach panował nieporządek, brakowało także wody.”\n(w linku zdjęcia z interwencji)\n„O to co się dzieje w ośrodku w Pyszącej zapytaliśmy również Macieja Święcichowskiego z zespołu prasowego Komendy Wojewódzkiej Policji w Poznaniu, który był na miejscu.\n– Trwa własnie inwentaryzacja zwierząt. Zwierzęta, które są w najgorszym stanie będą w pierwszej kolejności przetransportowane do ZOO w Poznaniu. Informacje o nieprawidłowościach docierały do nas z różnych środowisk. Po tym co tu zastaliśmy możemy wstępnie powiedzieć, że mogło dochodzić tu do naruszeń m.in. w ustawie o ochronie zwierząt, o ochronie przyrody – mówi rzecznik KWP Poznań dodając, że po zebraniu przez policjantów wszystkich materiałów rozpocznie się ich analiza i dopiero wtedy będzie można formułować konkretne zarzuty.\n– Na razie wszystkie czynności odbywają się „w sprawie” a nie przeciwko konkretnym osobom. Dzisiaj w Pyszącej działamy na podstawie nakazu wydanego przez Prokuraturę Rejonową w Śremie – dodaje policjant.\nNa miejscu oprócz policji, dyrektor poznańskiego ZOO oraz przedstawicielki Fundacji Viva obecni byli również: Wojewódzka Inspekcja Weterynaryjna, Izba Administracji Skarbowej i PTOP Salamandra. „\n(w linku film)\n„Na trop hodowli wpadli policjanci z Komendy Wojewódzkiej w Poznaniu, którzy zajmują się zwalczaniem przemytu zwierząt i nielegalnego handlu nimi. Ośrodek istniał od lat, oficjalnie działał jako cyrk, który znajdował się pod kontrolą weterynarza. „\n„Maciej Święcichowski z poznańskiej policji poinformował, że obecnie odbywa się zabezpieczanie dokumentacji i na podstawie materiału dowodowego zostanie wspólnie z prokuraturą podjęta decyzja w sprawie śledztwa. Zwierzęta zostały odebrane właścicielom, jednak na chwilę obecną nie wiadomo jeszcze, dokąd trafią. W sumie policja odebrała 278 zwierząt 83 różnych gatunków. Na chwilę obecną do Uniwersyteckiego Centrum Medycyny Weterynaryjnej przewieziono potrzebujące natychmiastowej weterynaryjnej opieki saimiri i lemury katta.”\n„Rzecznik wielkopolskiej policji skomentował sprawę hodowli dzikich zwierząt znalezionej w miejscowości Pysząca. „Niemal 300 zwierząt zostanie zabranych z hodowli. W pierwszej kolejności wyjadą najbardziej wymagające opieki lemury, sajmiri, stado antylop i ciężarna samica ocelota” – podsumował mł. insp. Andrzej Borowiak. „\n„Decyzja policji jest taka, że zabieramy wszystkie 278 zwierząt, 83 gatunki. Dzisiaj jako pierwsze wyjadą najbardziej potrzebujące opieki lemury, sajmiri, stado antylop i ciężarna samica ocelota” – podkreślił Borowiak. Pierwsze zwierzęta trafią do Uniwersyteckiego Centrum Medycyny Weterynaryjnej w Poznaniu.\nJak dodał, teren będzie pilnowany przez policjantów i w piątek oraz przez kolejne dni zwierzęta będą wywożone do wybranych specjalistycznych ośrodków”.\n„Rzeczniczka prasowa Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu Małgorzata Spychała-Szuszczyńska poinformowała PAP, że czwartkowa akcja w hodowli zwierząt w okolicach Śremu była jedną z największych interwencji dotyczących dzikich zwierząt objętych ochroną gatunkową, jakie przeprowadzone były do tej pory w Polsce.\n„Z uwagi na wyjątkowy charakter i niespotykaną do tej pory skalę zjawiska, koordynator ds. CITES (Konwencji o Międzynarodowym Handlu Dzikimi Zwierzętami i Roślinami Gatunków Zagrożonych Wyginięciem), przekazał stosowną informację do Komendy Głównej Policji” – podkreśliła Spychała-Szuszczyńska.\nW akcji przeprowadzonej w czwartek w hodowli wzięli udział wielkopolscy policjanci wraz z koordynatorem ds. CITES Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu, przedstawicielami Wojewódzkiego Inspektoratu Weterynarii, Polskiego Towarzystwa Ochrony Przyrody Salamandra, Fundacji Międzynarodowy Ruch na Rzecz Zwierząt – Viva! oraz Ogrodu Zoologicznego w Poznaniu.”\n(w linku film i zdjęcia z interwencji)\n„Trwa ewakuacja blisko 300 zwierząt z nielegalnej hodowli zwierząt pod Śremem (woj. wielkopolskie). Warunki, w których przebywały były złe: nie wymieniano im wody, odchody leżały w klatkach i na wybiegach przez kilka tygodni, wszędzie panował brud. – Wszystko, co najgorsze tutaj było – mówi Anna Pleszczyk z fundacji Viva. Tygrysy, lamparty perskie, rysie, pumy, karakale, jeżozwierze, antylopy, małpy, lemury, żółwie, nietoperze i mnóstwo ptaków – te wszystkie zwierzęta znaleziono w hodowli w Pyszącej pod Śremem. Większość zwierząt to gatunki zagrożone tzw. CITES I. Ich wartość rynkową szacuje się na około 4 miliony złotych. Na czarnym rynku jest jeszcze wyższa – tylko za jednego tygrysa z nielegalnego źródła hodowca potrafi zainkasować pół miliona złotych.”\n(w linku film i zdjęcia)\n„W piątek hodowlę oglądał doktor Maciej Gogulski, szef Uniwersyteckiego Centrum Medycyny Weterynaryjnej w Poznaniu. – To przerażające miejsce, nie jest przystosowane do trzymania zwierząt. Drapieżniki siedzą w kałuży odchodów, cuchnących, wymieszanych z jedzeniem, błotem. Widziałem mnóstwo martwych gryzoni, u świń na posadce leżało szkło, plastiki. Warunki są koszmarne – mówi Gogulski.”\n„Jak ustalono, na miejscu prawie 280 zwierzętami zajmowało się jedynie dwóch pracowników zatrudnionych na czarno. – Nie mieli kompetencji ani umiejętności, by opiekować się zwierzętami. Podejrzewamy, że odchody z klatek nie były sprzątane tygodniami, a powinno się to robić codziennie – mówi nam Ewa Zgrabczyńska.”\n„Na miejscu od czwartku jest policja i pozostanie tu prawdopodobnie jeszcze przez wiele dni. Ewakuacja zwierząt i szukanie im nowych, tymczasowych domów może potrwać nawet kilka tygodni. Do tego czasu opiekować się zwierzętami mają pracownicy i wolontariusze poznańskiego zoo.”\n„Nie tylko brak jedzenia jest problemem. W piątek okazało się, że właściciel zabrał wiadra, w których podawano zwierzętom pokarm.”\n„Mieszkańcy Pyszącej wiedzieli o hodowli. Opowiadają nam o ucieczkach zwierząt: – Kiedyś po okolicy przez dwa tygodnie biegały trzy pawiany. Ludzie robili im zdjęcia, przebiegały przez drogę. Uciekały także antylopy i magoty. Wiedziała o tym policja i straż miejska, ale nikt nie reagował.”\n„Nie jest jasna rola, jaką odgrywał powiatowy lekarz weterynarii w Śremie, który twierdzi, że kontrolował hodowlę i nie widział nieprawidłowości. W piątek nie udało nam się z nim skontaktować.”\n„W piątek po południu do Poznania wyruszył samochód z pięcioma ptakami: żurawiem koroniastym, dwoma żurawiami białoszyimi i dwoma bocianami. Potem w drugim transporcie do zoo pojechało sześć antylop.”\n„Po południu okazało się, że większość ptaków trafi do azylu w Warszawie, pomogło w tym Ministerstwo Środowiska.”\n„Puls Dnia”, w materiale video parę zdań o hodowli w tym wypowiedź o stanie zwierząt Macieja Gogulskiego, dyrektora Uniwersyteckiego Centrum Medycyny Weterynaryjnej w Poznaniu\n(w linku zdjęcia)\n„Kilkadziesiąt ptaków wyjechało do warszawskiego zoo z hodowli dzikich zwierząt pod Śremem. Do poznańskiego ogrodu przewieziono kolejnych sześć antylop. Małpy i rysie trafią być może do Holandii”\n„Od czwartku do poznańskiego ogrodu ewakuowano m.in. trzy małpy, dwa lemury, sześć antylop oraz ptaki. W sobotę do Pyszącej przyjechali pracownicy zoo w Warszawie. Zabrali kilkadziesiąt ptaków do azylu, który prowadzą. Do Poznania pojechało natomiast kolejnych sześć antylop, żurawie, ibisy i gołębie. Przygarnięto też dwa psy, które wałęsały się po terenie hodowli.”\n„Nadal nie został jednak rozwiązany problem z drapieżnikami. Do pomocy nie garną się inne polskie ogrody zoologiczne – ich dyrektorzy uważają, że ratowanie zwierząt w takich sytuacjach nie jest zadaniem zoo. W tej sytuacji poznański ogród wysłał apel o pomoc do międzynarodowych organizacji pomagających zwierzętom.”\nOpis sytuacji biorącego udział w interwencji Polskiego Towarzystwa Ochrony Przyrody „Salamandra”\n(O Salamandrze, wg ich www: „Towarzystwo zostało założone w 1993 r. przez grupę biologów. Wszystkie jego przedsięwzięcia kierowane są przez specjalistów z danych dziedzin, jednak ich realizacja możliwa jest dzięki szerokiemu wsparciu społecznemu, w tym składkom członków, darowiznom, wpłatom 1% z podatku oraz pomocy wolontariuszy w wielu przedsięwzięciach.”)\n„Już podczas wstępnej, pobieżnej kontroli okazało się, że część zwierząt przetrzymywanych jest nielegalnie – z ewidentnym naruszeniem przepisów ustawy o ochronie przyrody. Właściciel hodowli wyjaśnia, że prowadzi cyrk, który został zarejestrowany przez powiatowego lekarza weterynarii (organ ten nie ma ustawowych uprawnień do rejestrowania cyrków – powinien je za to kontrolować). Na razie nie natrafiono na żaden ślad rzeczywistej działalności cyrkowej w tej hodowli. Wydaje się, że jej działalność komercyjna polegała jedynie na handlu zwierzętami. Wymaga to jednak szczegółowego sprawdzenia.\nTym, co najbardziej zbulwersowało przeprowadzających kontrolę, były warunki, w jakich przebywała znaczna część zwierząt. Wiele z nich przetrzymywano w ciasnych, ciemnych i długo nie sprzątanych pomieszczeniach – drastycznie odbiegających od minimalnych wymagań, wynikających z potrzeb biologicznych danych gatunków. Lamparty i tygrysy nurzały się w błocie i własnych ekskrementach – od dawna (zapewne tygodni) nie usuwanych z klatek. Niektóre ze zwierząt wyglądały na chore i wyczerpane.”\n„Wciąż nie wiadomo, co stanie się ze zwierzętami z prywatnej hodowli w Pyszącej pod Śremem (woj. wielkopolskie). W ubiegłym tygodniu policja odkryła tam prawie 300 osobników 83 gatunków, w tym duże drapieżniki jak tygrysy, lamparty i pumy. To właśnie w znalezieniu domu dla nich jest największy problem – interweniującemu w tej sprawie poznańskiemu zoo nie chcą pomóc inne ogrody zoologiczne w Polsce.”\n„Hodowla w Pyszącej zarejestrowana była jako cyrk. Jej właściciel Maciej M. rozmnażał zwierzęta i sprzedawał je do cyrków i innych hodowli za granicą. Mężczyzna na razie nie komentuje sprawy. Niebawem prokuratura w Śremie, która prowadzi dochodzenie, powinna postawić mu zarzuty.”\n(news ogólnie o zjawisku, ale z istotnymi informacjami)\n„Cyrkiem była też oficjalnie olbrzymia hodowla dzikich zwierząt w Pyszącej pod Śremem w Wielkopolsce, do której policja weszła w ostatni czwartek. Na bramie wjazdowej ostrzeżenia: „Teren monitorowany przez kamery”, „Nieupoważnionym wstęp wzbroniony”. Miejscowi wspominają, że co jakiś czas zza płotu uciekało zwierzę: – Kiedyś przez dwa tygodnie po okolicy biegały trzy pawiany. Ludzie robili im zdjęcia. Na gigancie były też antylopy i magoty.\nNa terenie rzekomego cyrku nie ma cyrkowych namiotów, są ogrodzone wybiegi i klatki, a w nich prawie 280 zwierząt ponad 80 gatunków, w tym sześć tygrysów, pumy, lamparty perskie.\n– Wiemy, że właściciel hodowli sprowadził lamparty afrykańskie, rozmnożył i chciał sprzedać młode. Wystąpił o CITES do ministerstwa, ale go nie dostał. Młodych jednak już nie ma. Nie wiemy, co się z nimi stało – mówi Zgrabczyńska.\nAnna Plaszczyk z fundacji Viva!: – Właściciel nie dostał CITES, bo nie potrafił udokumentować pochodzenia lamparcich rodziców. Wyszło też na jaw, że to miejsce nie jest cyrkiem. Ministerstwo jednak nic z tym nie zrobiło, a hodowlą zainteresowali się dopiero policjanci tropiący przemyt i nielegalny handel zwierzętami. To oni zrobili nalot na hodowlę.\nWłaściciel hodowli już nie chce rozmawiać z dziennikarzami. – Jestem pomawiany, wydam oświadczenie, gdy porozmawiam z moim prawnikiem – ucina prośbę o wywiad. Tymczasem organizacje broniące praw zwierząt alarmują, że chronione gatunki to po narkotykach i broni najbardziej dochodowy przedmiot nielegalnego handlu.”\nDnia 4.VII, Fundacja Międzynarodowy Ruch na Rzecz Zwierząt VIVA! umieszcza na swojej stronie facebook kilkanaście niepublikowanych wcześniej zdjęć, każdemu towarzyszy opis z kontekstem.\nCytaty z opisu:\n„Klatki i wybiegi były nieodpowiednio zabezpieczone, przez co hodowla stanowiła zagrożenie nie tylko dla zwierząt, ale również dla pracowników i okolicznych mieszkańców. Z ich relacji wynika, że w ciągu ostatnich lat dochodziło do licznych ucieczek zwierząt.”\n„Na terenie hodowli przebywało około 280 zwierząt z 83 różnych gatunków. Zajmowały się nimi… dwie osoby. W ZOO taką ilością zwierząt opiekuje się nawet kilkudziesięciu pracowników.”\n„Niektóre zwierzęta „zaginęły”. Brakuje tygrysa, lampartów, kapibary, pumy czy pawianów. Tygrysica podobno umarła dwa tygodnie temu. Nie wiemy co się stało z pozostałymi – uciekły? Zostały sprzedane? Pytanie, na które prokuratura i policja będzie szukać odpowiedzi.”\n„Boksy powinny mieć drożne odpływy, tymczasem wiele zwierząt „pływało” we własnych odchodach. W pomieszczeniach wewnętrznych, nie sprzątanych od wielu dni, nie było wentylacji, więc wejście do nich stanowiło dla naszych aktywistów prawdziwe wyzwanie. Panował w nich okropny odór, który sprawiał, że łzy leciały nam z oczu.”\n„Stado pawianów widziane było w okolicznej wsi, natomiast jedna antylopa od dwóch miesięcy biega po okolicy (wybieg tych zwierząt nie jest odpowiednio zabezpieczony).”\n„Od ponad tygodnia, pod nadzorem pracowników poznańskiego ogrodu zoologicznego, prowadzona jest ewakuacja zwierząt. W piątek do zoo w Bydgoszczy pojechały pumy, rysie, nietoperze i ptaki kilku gatunków. Pozostałe ptaki wyjechały natomiast do Warszawy – to był już kolejny transport do stołecznego ogrodu. W sobotę zaczyna się poważniejsza operacja. Do Holandii pojadą dwa rzadkie lamparty perskie.\n– Zamieszkają w ogrodzie fundacji, która zajmuje się rehabilitacją dzikich zwierząt i ma licencję tamtejszego ministerstwa rolnictwa i natury – cieszy się Ewa Zgrabczyńska, szefowa poznańskiego zoo. Dodaje, że zgodę na wywóz zwierząt dało polskie Ministerstwo Środowiska.\nRadość jest uzasadniona, bo to właśnie z drapieżnikami był największy problem. Są drogie w utrzymaniu, wymagają szczególnej opieki i odpowiednich warunków. W czwartek poznańskie zoo zabrało do siebie dwa tygrysy. – Nie mogliśmy dłużej czekać. Brodziły w wodzie wymieszanej z fekaliami – mówi Zgrabczyńska. I dodaje, że podczas operacji (zwierzęta trzeba było na jakiś czas uśpić) odkryto dziurę w ogrodzeniu: – Wcześniej jej nie widzieliśmy. Gdyby tygrysy zostały tam dłużej, mogłyby powiększyć otwór i uciec. To było igranie z bezpieczeństwem okolicznych mieszkańców.\nTygrysy przechodzą w poznańskim zoo kwarantannę, a ogród nadal będzie szukał im nowego domu. To samo dotyczy czterech pozostałych tygrysów i trzech lampartów afrykańskich, które pozostają pod Śremem. Nikt nie chce przyjąć. To samo dotyczy trzech osłów azjatyckich i 16-letniej antylopy, która była odizolowana od stada. – Przyjęliśmy pozostałe antylopy, ale dla tej staruszki nie mamy osobnego miejsca – mówi Zgrabczyńska.”\nOd poniedziałku w akcję włączył się burmistrz Śremu. Ze środków na zarządzanie kryzysowego kupowane jest jedzenie dla zwierząt.\nNie wiadomo, jak długo potrwa śledztwo prokuratorskie, trwa analiza zabezpieczonych dokumentów. Jak się dowiedzieliśmy, ze względu na wagę sprawy śledztwo przejmie Prokuratura Okręgowa w Poznaniu.\n„Dla dwóch tygrysów koszmar życia w skandalicznych warunkach już się skończył – zostały uśpione i bezpiecznie przetransportowane do poznańskiego zoo. Cztery wciąż czekają na ratunek. Nielegalna hodowla w Śremie była dla nich jak piekło”\n„Dorodne, potężne dzikie koty dosłownie taplały się w kałuży błota z moczem i odchodami. Ekipa poznańskiego zoo wkroczyła na teren razem z policjantami i wolontariuszami fundacji Viva! pod koniec czerwca i rozpoczęła wielką ewakuację z, jak to nazywają, „obozu koncentracyjnego dla zwierząt”. W czwartek ich zadaniem było uwolnienie dwóch tygrysich braci. Dziura w siatce – One nie miały jednego centymetra kwadratowego suchego miejsca, my tę wodę im wypompowywaliśmy [z klatki – red.] – opisuje Ewa Zgrabczyńska, dyrektorka zoo, która koordynuje działaniami w nielegalnej hodowli w Śremie.”\n„- Weszliśmy na teren, który okazał się być puszką Pandory. Gdyby nie akcja grupy policyjnej, te zwierzęta cierpiałyby nadal – przekonuje. Mocno przeraża też fakt, że w górnej części ich ogrodzenia pracownicy odkryli miejsce, w którym tygrysy zaczęły wygryzać dziurę. – Za kilka dni, czy kilkanaście, mielibyśmy te zwierzęta biegające po okolicach Śremu – mówi dyrektorka.”\n„Nie dla wszystkich jednak znalazło się miejsce. – Cztery tygryski cały czas czekają na sygnał, kontaktujemy się dosłownie z całym światem po to, żeby znaleźć dla nich miejsce. Na razie jeszcze nie mamy odzewu. Czekamy, karmimy, dbamy o nie – mówi Zgrabczyńska. „\n„Hodowla mieściła się na osiedlu, wśród domów jednorodzinnych. Sąsiedzi, nawet nie wychylając się zbytnio z tarasu, mogli przez płot obserwować życie dzikich zwierząt. – Pamiętam, jak raz uciekł stamtąd pawian. Znaleziono go potem w stodole, jadł pomidory, które ukradł sąsiadowi – mówił w rozmowie z tvn24.pl mieszkaniec pobliskiego domu. Od strony zagród cały czas dolatuje fetor, opustoszałe klatki wciąż wyściełane są odchodami zwierzaków, które jeszcze przed tygodniem w nich żyły. Policjanci odkryli też na miejscu prowizoryczny cmentarzyk. Z górki piachu widać wyłaniające się pojedyncze kości.”\n„W sprawie nielegalnej hodowli ruszyło postępowanie. W planach między innymi badania biegłego z zakresu zachowań zwierząt. Ekspertyzy behawioralne pomogą odpowiedzieć na pytanie, czy zwierzęta żyjące w fatalnych warunkach ucierpiały również psychicznie.”\nDla przypomnienia, na obecną chwilę, w sprawę zaangażowane są:\nwojewódzki inspektoriat weterynaryjny,\nPolskie Towarzystwo Ochrony Przyrody „Salamandra”,\nUniwersyteckie Centrum Medycyny Weterynaryjnej w Poznaniu,\nFundacja Międzynarodowy Ruch Na Rzecz Zwierząt Viva!,\nJeśli ktoś zakłada, że cała sprawa została ukartowana, to w pewien sposób też zakłada, że zamieszane są w to wszystkie powyższe osoby, instytucje i stowarzyszenia. A takie założenie w moim osobistym odczuciu, byłoby ogromnym oderwaniem się od rzeczywistości i nietrzymającą się kupy teorią spiskową, na potwierdzenie której nie ma nic, oprócz twierdzeń przypadkowych osób z Internetu, łącznie z tymi anonimowymi jak rzekomy tekst niepodpisanego pracownika tej hodowli, którego nie będę tu nawet zamieszczał, bo również dobrze mógłbym wrzucić 100 innych komentarzy z FB i zrobiłby się z tego wpisu śmietnik.\nSprawa jest rozwojowa, jeśli pojawią się nowe doniesienia, wpis będę aktualizował.\nOdcinek programu „Uwaga!”, TVN.\nSporo nowych informacji i ujęć, w tym wypowiedź właściciela hodowli oraz lekarza weterynarii z Wojewódzkiego Inspektoriatu Weterynaryjnego.\n„Na początku akcja szła dynamicznie – większość zwierząt rozwieziono w ciągu kilku dni do ogrodów zoologicznych w Poznaniu, Bydgoszczy i Warszawie. Ale dla części nowego domu nie znaleziono.\nPoznańskie zoo poprosiło o pomoc zagraniczne organizacje. Pojawiła się szansa, by część zwierząt wyjechała do Holandii. Ale zablokował to Józef Czupała, powiatowy lekarz weterynarii w Śremie. Ten sam, który wcześniej nie widział nic podejrzanego w działalności hodowli jako cyrku. Czupała odmówił wydania dokumentów zezwalających na wyjazd zwierząt poza Polskę, tłumacząc, że wniosek o to może złożyć tylko właściciel hodowli, a nie policja. – Nie zgadzamy się z tą decyzją. Zwierzęta są w dyspozycji prokuratury. Złożyliśmy odwołanie do wojewódzkiego lekarza weterynarii – mówi nam rzecznik wielkopolskiej policji Andrzej Borowiak. Holendrzy wyjechali jednak z hodowli bez zwierząt.\n– Zostały tu cztery tygrysy, lampart, dziewięć małp, trzy osły i trzy pekari, dwa karakale i oryks. Nie możemy ich zabrać do Poznania, bo nie mamy miejsca, warunków. A tu jest powódź. Sytuacja jest gorsza niż ta, którą zastaliśmy w dniu interwencji. Te zwierzęta za chwilę padną. Siedzę tu i ryczę – mówiła przez łzy dyrektorka poznańskiego zoo Ewa Zgrabczyńska, która we wtorek od rana była w hodowli pod Śremem. – Zgodziliśmy się pomóc policji i prokuraturze, a zostaliśmy sami ze zwierzętami, które zalewa woda. Jestem bezradna. To nie tak miało wyglądać. Czy mam dokonać samospalenia, by ktoś nam pomógł?\nZe względu na wagę sprawy śledztwo przejęła Prokuratura Okręgowa w Poznaniu, która wydawała postanowienie o „zatwierdzeniu zatrzymania rzeczy”. Tymi rzeczami są właśnie zwierzęta. – Dostałam informację o sytuacji w hodowli. Czynię starania, by pomóc – powiedziała nam po południu prowadząca śledztwo prokurator Magdalena Kopras.”\nNa terenie hodowli policja zauważyła dwa miejsca, w których z ziemi wystawały zwierzęce kości. Zapadła decyzja o przekopaniu terenu z udziałem biegłego z Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu. Na podstawie kości miał stwierdzić, jakie zwierzęta tam zakopano.\n– To grzebowisko jest bez wątpienia nielegalne. Szczątki zwierząt można zakopać w ziemi tylko w wyjątkowych sytuacjach, np. podczas klęski żywiołowej – mówi nam Hanna Kończal, zastępca wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska. I dodaje: – Sprowadzono zagrożenie dla środowiska oraz dla zdrowia i życia ludzi. Wiemy, że przy pobliskich domach są studnie, ale mieszkańcy na szczęście z nich nie korzystają, bo są podłączeni do wodociągów. Mimo to będziemy badać, czy doszło do skażenia gleby i wód gruntowych. Pobierzemy próbki do badań. Organizujemy już stroje ochronne dla pracowników.\nA to nie koniec problemów. Nadal nie zakończyła się ewakuacja zwierząt z hodowli. Na transport do nowych domów czekają m.in. lampart, cztery tygrysy i dziewięć małp. Miały jechać do Holandii, ale zablokował to powiatowy lekarz weterynarii. Powód? Jego zdaniem o zgodę na wywóz zwierząt za granicę powinien wystąpić ich właściciel, a nie policja. Policja tę decyzję zaskarżyła.\nPolicja tymczasem zamierza opuścić w poniedziałek teren hodowli. Poinformowała o tym burmistrza Śremu. Nie wiadomo, kto zajmie się zwierzętami od poniedziałku.\nStrona Facebook Śląskiego Ogrodu Zoologicznego, którą wrzucam jako drugi wyjątek, bo pojawiła się ciekawa informacja:\nWe wtorek zamieszkała u nas para 6-letnich karakali. Są to koty zarekwirowane przez poznańską Policję z prywatnej hodowli, którymi zdecydowaliśmy się zaopiekować, odpowiadając na prośbę Ministerstwa Środowiska.\nWielkopolska policja zamierzała opuścić w sobotę teren zamkniętej hodowli zwierząt pod Śremem. Są tam m.in. lampart, tygrysy i małpy. Po naszej interwencji policja zmieniła zdanie.\n– Dowiedzieliśmy się jednak, że policja zamierza wycofać się w sobotę. W tej sytuacji my też musielibyśmy się wycofać. Pracownicy zoo nie mają prawa do wchodzenia na posesję prywatną. Nie mogą więc karmić zwierząt, sprzątać im klatek. Kto miałby się tym zająć? Nie wiem. My zrobiliśmy wszystko, by zwierzętom pomóc – mówi dyrektorka poznańskiego zoo Ewa Zgrabczyńska. O sytuacji powiadomiła w piątek wojewódzkie centrum zarządzania kryzysowego.\nRzecznik wojewody Tomasz Stube poinformował w piątek po południu, że policja nie opuści hodowli. Inne informacje przekazał nam jednak rzecznik wielkopolskiej policji Andrzej Borowiak. – Kończymy nasze działania, o czym w czwartek poinformowaliśmy burmistrza Śremu. Teraz opieka nad zwierzętami to jego zadanie – powiedział Borowiak. Ale potem policja zmieniła zdanie. „Jest zmiana decyzji. Pilnujemy dalej” – napisał nam Borowiak.\nWłaściciel hodowli skorzystał z tej furtki, a powiatowy lekarz weterynarii Józef Czupała przez kilka lat nie zainteresował się tym, że rzekomy cyrk nie daje żadnych pokazów.\nOd policjantów wiemy, że jeden z wątków śledztwa prowadzonego pod nadzorem prokuratury okręgowej ma objąć także lekarza weterynarii. Policja chce wyjaśnić, czy Czupała należycie wykonywał swoje obowiązki. Weterynarz nie ma sobie nic do zarzucenia, a jego przełożeni nie chcą oceniać jego postępowania. Tomasz Wielich, wojewódzki inspektor weterynarii, odpisał nam, że zbyt mało wie o tej sprawie, by zajmować jakieś zdanie.\nCzupała nadal pełni swoje obowiązki i rzuca śledczym kłody pod nogi. Tak było, gdy odmówił policji wydania zgody na ewakuację za granicę zwierząt, które pozostały na terenie hodowli. Większość z nich, za zgodą prokuratury, rozwieziono po polskich ogrodach zoologicznych. Nowego domu nie mają jednak tygrysy, małpy i lampart. Poznańskie zoo, które na prośbę policji pomaga w ewakuacji, znalazło dla nich ośrodek w Holandii. Problem w tym, że dokument pozwalający wywieźć zwierzęta z Polski musi wystawić powiatowy lekarz weterynarii. Czupała odmówił, twierdząc, że taki wniosek może złożyć tylko właściciel hodowli, a nie policja, która ją zajęła. Policja zaskarżyła tę decyzję i czeka na rozstrzygnięcie.\nZ Józefem Czupałą nie udało nam się skontaktować. Jest na urlopie, a jego zastępczyni nie zastaliśmy w biurze.\nKilkanaście minut reportażu w programie „Obserwator”, TVP, a w nim m.in wypowiedź pracownika Wojewódzkiego Inspektoratu Weterynarii w Poznaniu, wypowiedź rzecznika Policji o ew. zarzutach karnych, oraz informacja, że policja bada sprawę innych takich hodowli w Polsce.\nW lipcu gmina wydała już około 70 tys. złotych na między innymi pożywienie dla zwierząt.\nWedług informacji jakie zdobył „Tygodnik Śremski”, wszystkie zwierzęta miały zostać przeniesione już jakiś czas temu. Ze względu jednak na problemy ze znalezieniem dla nich alternatywnego miejsca pobytu, część nadal pozostała w Pyszącej. Trzeba w tym miejscu zaznaczyć, że nadal trwa postępowanie administracyjne dotyczące czasowego odebrania zwierząt z ośrodka.\nNa ten moment wszelkie koszty związane z utrzymaniem zwierzyńca ponosi gmina. Oprócz zaopatrzenia klatek w niezbędne pożywienie, wliczane w nie są także wydatki związane z transportem oraz leczeniem zwierząt. Urząd Miejski w Śremie zaznacza jednak, że zgodnie z ustawą o ochronie zwierząt, wszelkimi kosztami finalnie obciąża się właściciela lub opiekuna hodowli. Aby wyegzekwować należności, zostaną zastosowane przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.\n– W miesiącu lipcu koszt wyżywienia zwierząt pozostałych w Pyszącej wyniósł łącznie 68 881,06 zł – czytamy w informacji udzielonej przez Urząd Miejski w Śremie.\nPolicja zajęła hodowlę i rozpoczęła ewakuację zwierząt. Większość rozwieziono po polskich ogrodach zoologicznych. Ale nowego domu nadal nie mają tygrysy, małpy i lampart. Poznańskie zoo, które pomaga w ewakuacji, znalazło dla nich ośrodek w Holandii. Ale wtedy Czupała (powiatowy lekarz vet – przyp.mój) odmówił wydania zezwolenia na wywiezienie zwierząt z Polski. Stwierdził, że o taką zgodę wystąpić może jedynie właściciel zajętej hodowli, a nie policja. Komenda tę decyzję zaskarżyła, ale Holendrzy wyjechali z Polski bez zwierząt.\nEwa Zgrabczyńska, dyrektorka poznańskiego zoo, która na prośbę policja pomaga w ewakuacji zwierzęta z hodowli, kilka dni temu złożyła w prokuraturze zawiadomienie o niedopełnieniu obowiązków przez Czupałę. Zgrabczyńska uważa, że śremski weterynarz złośliwie utrudnia wywiezienie zwierząt za granicę.\n– Wcześniej nie przeszkadzało mu omijanie prawa przez właściciela hodowli. Wiemy też, że w kwietniu tego roku zgodził się na wywiezienie z Polski trzech pum, które urodziły się w niewoli właśnie w tej hodowli – mówi Zgrabczyńska.\nJuż po złożeniu przez nią zawiadomienia Czupała niespodziewanie zmienił zdanie i zgodził się na wywóz do Holandii dziewięciu małp. Problem w tym, że wydane przez niego zezwolenie jest ważne jedynie 24 godziny, a poznańskie zoo i ośrodek w Holandii nie były w stanie zorganizować w tym czasie transportu. I zgoda na wyjazd zwierząt przepadła.\nZgrabczyńska mówi nam, że ma już dość zabawy w kotka i myszkę. – Doktor Czupała najpierw odmówił policji wydania dokumentów, twierdząc, że nie jest ona stroną w tej sprawie, a teraz nagle zmienił zdanie. W poniedziałek podejmiemy kolejną próbę wywiezienia małp. Przyjechać ma holenderska telewizja. Liczymy, że będzie zgoda doktora Czupały – mówi Zgrabczyńska. Gdy próbuję zapytać Czupałę, co się stało, że zmienił zdanie, ucina rozmowę i rzuca słuchawką.\nNa początku sierpnia pisaliśmy na łamach „Tygodnika Śremskiego” o niepewnej sytuacji zwierząt przebywających jeszcze w nielegalnej hodowli w Pyszącej. Okazy, które tam pozostały miały być przeniesione gdzieś indziej już dawno, ale napotkano na wyjątkowe trudności ze znalezieniem dla nich alternatywnego miejsca pobytu.\nSwoją rolę odegrał w tej sprawie także powiatowy lekarz weterynarii, mający swoje powody aby nie dopuścić do szybkiego przeniesienia zwierząt. Trzeba w tym miejscu zaznaczyć, że nadal trwa postępowanie administracyjne dotyczące czasowego odebrania okazów przebywających w ośrodku. Na ten moment w Pyszącej mieszkają jeszcze cztery tygrysy, jeden lampart i jeden oryks.\nJak przekazała podczas ostatnich obrad Komisji Budżetowej skarbnik gminy, do końca roku na ten cel samorząd przeznaczy jeszcze 86 tys. zł. „Tygodnik Śremski” dodatkowo dotarł do informacji z których wynika, że od końca września do drugiej połowy października koszt wyżywienia zwierząt wynosił około 40 tys. zł.\nKorzystając wyłącznie z tych pewnych informacji łatwo można policzyć, że łącznie opieka nad okazami przebywającymi w Pyszącej bez sierpnia i września wynosić będzie około 200 tys. zł.\nJeden z radnych podczas trwania obrad Komisji Budżetowej zaniepokojony sporymi kwotami zapytał, jakie gmina ma perspektywy na odzyskanie tych pieniędzy.\n– Z pewnością musi być zakończone postępowanie sądowe i wydana decyzja o odbiorze zwierząt – odpowiedziała Magdalena Panke, skarbnik gminy. – Oczywiście, od tej decyzji właściciel zwierząt może się jeszcze odwołać. Dopiero w momencie gdy ustalenie się uprawomocni, można wystawić decyzję o obciążeniu kosztami właściciela zwierząt – kontynuowała wypowiedź pani skarbnik.\nPoznańskie zoo od piątku nie opiekuje się już zwierzętami w zajętej przez policję hodowli pod Śremem. – Burmistrz gminy nie przedłużył z nami umowy – mówi dyrektorka zoo Ewa Zgrabczyńska.\nPolicja zamknęła hodowlę i rozpoczęła ewakuację zwierząt. Pomagali w tym pracownicy poznańskiego zoo. Większość rozwieziono po ogrodach zoologicznych. Ale nowego domu nadal nie mają cztery tygrysy i lampart.\nOd końca czerwca pracownicy poznańskiego zoo jeździli codziennie pod Śrem, by karmić zwierzęta i sprzątać im wybiegi. Za każdym razem wpuszczali ich policjanci. – Zgodziliśmy się pomóc policji w interwencji, bo sprawa była pilna. Ale potem okazało się, że zostaliśmy sami z problemem – mówi nam dyrektorka poznańskiego zoo Ewa Zgrabczyńska.\nTłumaczy, że nie może narażać ogrodu zoologicznego na straty, dlatego próbowała porozumieć się z burmistrzem Śremu. – Wystawiliśmy gminie fakturę na 60 tys. zł za ewakuację zwierząt, kwarantannę i opiekę weterynaryjną. Gmina nie zapłaciła. Część ewakuowanych zwierząt jest w naszym ogrodzie. Ich wyżywienie kosztuje ok. 11 tys. zł miesięcznie. Za to również gmina nie płaci – wylicza Zgrabczyńska.\nBurmistrz Śremu zgodził się płacić jedynie za opiekę i żywienie zwierząt, które pozostały w hodowli. To kilka tysięcy złotych miesięcznie. – Umowę przedłużaliśmy co tydzień. Ale w ostatni czwartek umowa się skończyła, a burmistrz jej nie przedłużył. Poinformowaliśmy gminę, policję i prokuraturę, że w tej sytuacji od piątku nie opiekujemy się zwierzętami. Zostawiliśmy mięso i odjechaliśmy – mówi dyrektorka zoo.\nWedług relacji Zgrabczyńskiej od piątku cztery tygrysy i lampart nic nie jadły, bo nie miał kto ich nakarmić. – Bez jedzenia przeżyją kilka dni. Gorzej, że nie mają dostępu do świeżej wody. Sytuacja jest katastrofalna – dodaje Zgrabczyńska. Podkreśla, że zwierzęta żyją też w fatalnych warunkach: – Nie mogą tam zostać na zimę. Zresztą nawet gdyby umowa została przedłużona, to i tak wkrótce musiałabym wycofać pracowników. W sezonie zimowym są bardziej potrzebni w naszym ogrodzie.\nJak relacjonuje dyrektorka, policjanci kontaktowali się z władzami Śremu, by zapytać, kto opiekuje się zwierzętami. Usłyszeli, że na razie nikt.\nZ burmistrzem Śremu nie udało nam się na razie skontaktować. – Rzeczywiście zwierzęta nie były karmione. Urząd w Śremie zapewnił nas jednak, że to się zmieni i dzisiaj po południu otrzymamy informację, kto będzie karmił zwierzęta – powiedział nam we wtorek Andrzej Borowiak, rzecznik wielkopolskiej policji.\nW czwartek policja poinformowała, że Śrem podpisał umowę na opiekę nad zwierzętami z prywatnym zoo z okolic Wałbrzycha. – W ramach postępowania prowadzonego przez prokuraturę kontrolujemy dobrostan zwierząt. Była sytuacja, że zwierzęta nie były nakarmione, ale burmistrz Śremu poinformował nas, że podjął współpracę w tej sprawie z odpowiednimi osobami – informuje Iwona Liszczyńska z wielkopolskiej policji.\nKilka dni temu nastąpiła szybka zmiana organizacji opiekującej się pozostałymi w Pyszącej zwierzętami. Do tej pory zajmowało się tym poznańskie zoo, jednak burmistrz Śremu postanowił nie przedłużać z nim umowy.\nSprawa ta budzi wiele kontrowersji, ponieważ Ewa Zgrabczyńska na łamach jednej z poznańskich gazet zarzuciła Adamowi Lewandowskiemu nie opłacenie jednej faktury za ewakuację, kwarantannę i opiekę weterynaryjną nad zwierzętami. Opiewa ona na kwotę 60 tys. zł. Dodała także, gmina uchylała się od uiszczania należności w wysokości 11 tys. zł za każdy miesiąc wyżywiania zwierząt, które zostały przetransportowane i przebywają obecnie w poznańskim zoo.\n– Faktura dotyczyła dodatkowych prac jakie zoo wykonało przy pozostających w byłej hodowli zwierzętach. Prawnie gmina nie jest zobowiązana aby uiszczać wskazaną należność – komentował sprawę burmistrz Śremu. – Gmina sumiennie wywiązuje się z ustawowego obowiązku opieki nad pozostałymi w byłej hodowli zwierzętami, na co jak do tej pory przeznaczyliśmy 252 tys. zł – kontynuował wypowiedź Adam Lewandowski. Przekonywał także, że samorząd robi co może by zapewnić drapieżnikom godne bytowanie. Skrajnie innego zdania jest dyrektorka poznańskiego zoo.\n– Jesteśmy w posiadaniu dowodów zdjęciowych, że tygrysy przebywają w katastrofalnych warunkach – przekonywała Ewa Zgrabczyńska. – Według mojej oceny, zachowanie gminy wobec zwierząt zakrawa bardziej na znęcanie się nad nimi, niż na opiekę – skwitowała dyrektor poznańskiego zoo. Bardzo zdziwiła ją także monstrualna kwota jaką gmina wydała do tej pory na wyżywienie zwierząt: poznańskie zoo za opiekę pobierało bowiem „tylko” 7 tys. zł miesięcznie\n– Problem pozostałych w Pyszącej drapieżników można było rozwiązać w dwa tygodnie. Do byłej hodowli przyjechali „adwokaci zwierząt” z Holandii, którzy chcieli wywieźć je stamtąd i zapewnić fachową opiekę w profesjonalnym ośrodku – mówiła Ewa Zgrabczyńska.\n– Powiatowy lekarz weterynarii nie wydał tygrysom odpowiednich świadectw, przez co nie mogły być one przewiezione za granicę – mówiła dyrektorka poznańskiego zoo. – Jest to o tyle dziwne, że gdy pojawiła się okazja do przeniesienia pum do Czech i Hiszpanii nie widział on żadnych przeciwwskazań – kontynuowała Ewa Zgrabczyńska.\nNie żyje jeden z czterech tygrysów, które pozostały w nielegalnej hodowli pod Śremem, zamkniętej pół roku temu przez policję. Sekcja wykazała, że chorował i nie jadł. Są wątpliwości, czy miał właściwą opiekę\nOd listopada tygrysami i lampartem mieli zajmować się pracownicy prywatnego zoo z Dolnego Śląska. Wynajął ich burmistrz Śremu. Przyjeżdżali karmić zwierzęta, nadal wpuszczali ich policjanci.\nW ostatnią niedzielę do Ewy Zgrabczyńskiej, dyrektorki poznańskiego zoo, zadzwoniła prokurator Magdalena Kopras, która prowadzi śledztwo w sprawie hodowli. – Poinformowała mnie, że jeden z tygrysów nie żyje. Poprosiła o przeprowadzenie sekcji zwłok – relacjonuje Zgrabczyńska.\nPracownicy zoo pojechali pod Śrem. – Okazało się, że warunki tam są jeszcze gorsze niż były, gdy opuszczaliśmy hodowlę. Nie ma prądu ani bieżącej wody. W workach leży zgniłe, zielone mięso – mówi Zgrabczyńska.\nMartwa tygrysica leżała w zamkniętym pomieszczeniu, pozostałe tygrysy były na wybiegu. Weterynarz z poznańskiego zoo przeprowadził sekcję, ale prokuratura nie pozwoliła Zgrabczyńskiej na poinformowanie nas o wynikach.\nZgrabczyńska mówi nam, że gdyby zwierzę było leczone i było pod stałą opieką, to mogłoby przeżyć: – Takie zapalenie samo w sobie nie jest śmiertelne. Moim zdaniem opieka nad zwierzętami, które zostały w hodowli, nie jest właściwa. W kiepskiej kondycji jest kolejny tygrys.\nZastrzeżeń ma więcej. – Dowiedziałam się, że pracownicy prywatnego zoo podnajęli do karmienia zwierząt kobietę, która wcześniej pracowała w tej nielegalnej hodowli i występuje w sprawie jako świadek. To nie do pomyślenia – dodaje Zgrabczyńska.\nNie wiadomo, jak długo pozostałe tygrysy i lampart pozostaną pod Śremem. Ewa Zgrabczyńska już kilka tygodni temu znalazła dla nich schronienie w ośrodku na Słowacji. Ale żeby mogły wyjechać z Polski, zgodę musi wydać inspekcja weterynaryjna i ministerstwa środowiska obu krajów. Załatwianie formalności się przeciąga.\nW Pyszącej w hodowli Okapi do soboty pozostawały trzy tygrysy oraz jeden lampart. Niestety jeden z kotów zdechł. W niedziele martwe zwierzę odkrył pracownik Zoo Łączna, które na zlecenie śremskiego magistratu sprawuje pieczę nad pozostawionymi w Pyszącej zwierzętami. Drapieżnemu kotu prawdopodobnie coś dolegało.\nNastępnego dnia, a więc w poniedziałek przeprowadzona została sekcja zwłok tygrysa, którą wykonały osoby wskazane przez Zoo Poznań. Badanie pośmiertne odbyło się w warunkach skandalicznych. – Wyobrażałem sobie to inaczej. Byłem zdziwiony, że sekcja odbywała się w takich warunkach na świeżym powietrzu – opowiada wiceburmistrz Śremu, który był obecny przy autopsji kota\nBurmistrz (wice – przyp. mój) nie uważa się za specjalistę, ale w jego ocenie dziwnym było to, że sekcję zwierzęcia przeprowadzono za pomocą narzędzi takich, jak zwykły nóż, a nie specjalistyczne przyrządy weterynaryjne.\nWładze Śremu zaprzeczają, by tygrys z zamkniętej przez policję nielegalnej hodowli padł z głodu. – Pracownicy poznańskiego zoo nie zdążyli zobaczyć ciała, a już mieli tezę – twierdzi wiceburmistrz.\nW raporcie przekazanym do prokuratury stwierdził, że tygrys miał zapalenie macicy, ale padł z głodu, w żołądku nie było śladów pokarmu, zwierzę nie miało też tkanki tłuszczowej pod skórą. Według Ewy Zgrabczyńskiej, dyrektorki poznańskiego zoo, tygrysy i lampart nie mają właściwej opieki.\nZa utrzymanie zwierząt z zamkniętej hodowli płacą władze Śremu. Wiceburmistrz Bartosz Żeleźny odpiera zarzuty Zgrabczyńskiej. – Byłem przy sekcji tygrysa. Pracownicy poznańskiego zoo nie zdążyli zobaczyć jego ciała, a już mieli tezę, mówiąc, że zwierzę zagłodzono. Trochę nas to zaskoczyło – mówi nam Żeleźny. I dodaje: – To prawda, że żołądek był pusty, ale w jelitach znajdował się kał. Nie jestem specjalistą, ale zapoznawałem się z opiniami weterynarzy. I wynika z nich, że tygrys nie jadł przez najwyżej 3-4 dni. To nie mogło spowodować jego śmierci.\n– Sekcja odbyła się w poniedziałek, ale nasi pracownicy byli już na miejscu w niedzielę wieczorem. Weszli na teren hodowli w asyście policji. Martwy tygrys leżał w odchodach w zamkniętym pomieszczeniu. Nasi pracownicy nie mogli przeprowadzić sekcji w nocy, bo okazało się, że nie ma prądu, ogrzewania i wody. Widzieli jednak, że zwierzę było skrajnie wychudzone. Wrócili następnego dnia, a sekcja tylko potwierdziła ich przypuszczenia – odpowiada Ewa Zgrabczyńska. I dodaje: – Niemożliwe, by po 3-4 dniach głodówki zwierzę było tak wychudzone.\nAle wiceburmistrz ma też zastrzeżenia do sposobu przeprowadzenia sekcji tygrysa. Bo odbyła się na terenie hodowli, tygrysa położono na worku, a do rozcięcia ciała wykorzystano zwykły nóż. Źeleźny mówił o tym dziennikarzowi „Tygodnika Ziemi Śremskiej”. Artykuł opatrzono tytułem: „Sekcja została przeprowadzona w skandalicznych warunkach”.\nZgrabczyńska: – To nie była operacja na żywym zwierzęciu, która wymagałaby sterylnych warunków, tylko sekcja. Można przeprowadzić ją w warunkach terenowych, tym bardziej że nie wiedzieliśmy, czy przyczyną śmierci nie była jakaś choroba zakaźna. Czy ktoś wyobraża sobie, że mielibyśmy przywieźć chore zwierzę na sekcję do zoo?\nPytamy wiceburmistrza, co zatem mogło być przyczyną śmierci, jeśli nie zagłodzenie? – Możliwe, że schorzenie nerek, to częsta przypadłość u tygrysów. W tym kierunku w ubiegły piątek podano antybiotyk. Możliwe też, że wpływ mogły mieć zmiany w macicy, o których mówił lekarz z poznańskiego zoo – odpowiada Żeleźny.\nJej zdaniem (Zgrabczyńskiej – przyp.mój) krytyczny artykuł w lokalnym tygodniku oraz zarzuty wiceburmistrza to „próba odwracania uwagi od sedna sprawy”. – Trzeba pamiętać, że tych problemów nie byłoby, gdyby nie nielegalna hodowla, która przez lata działała bezkarnie. Wiedziała o tym cała miejscowa społeczność łącznie z władzami Śremu. Nikt nie reagował – mówi Zgrabczyńska.\nZarzut znęcania się nad zwierzętami usłyszał Maciej M., właściciel hodowli egzotycznych zwierząt w Pyszącej koło Śremu (woj. wielkopolskie). W ubiegłym roku na terenie hodowli policja znalazła około 300 dzikich zwierząt – miedzy innymi tygrysów i antylop – przetrzymywanych w brudzie i ciasnocie.\nO postawieniu mężczyźnie zarzutów poinformowała w piątek prokurator Magdalena Kopras z Prokuratury Okręgowej w Poznaniu. Maciej M. usłyszał zarzut znęcania się nad zwierzętami. – W trakcie przesłuchania mężczyzna nie przyznał się do winy i odmówił złożenia wyjaśnień – przekazała prokurator.\nJak dodała (aktywistka Viva – przyp.mój), lista nieprawidłowości w sprawowaniu opieki i przetrzymaniu zwierząt jest bardzo długa, a same protokoły kontroli hodowli zostały zawarte na 170 stronach.\nCzęść ewakuowanych z hodowli zwierząt trafiła do polskich ogrodów zoologicznych: w Poznaniu, Warszawie, Bydgoszczy i Chorzowie. Pozostałe, głównie małpy i duże koty, przyjęły europejskie azyle dla dzikich zwierząt. Ostatnie zwierzęta – trzy tygrysy i lampart – zostały w czwartek ewakuowane z Pyszącej do azylu dla dzikich zwierząt na Słowacji.\nPełnomocniczka fundacji „Viva!” mec. Katarzyna Topczewska podkreśliła w piątek, że wobec Macieja M. trwa także śledztwo dotyczące posiadania zwierząt gatunków chronionych bez odpowiednich dokumentów i analizowane są inne wątki tej sprawy. Jak mówiła, w sprawie bulwersuje także to, że „ów cyrk, który de facto nigdy cyrkiem nie był, ale nielegalną hodowlą dzikich i niebezpiecznych zwierząt, podlegał nadzorowi Powiatowego Lekarza Weterynarii, który nie miał zastrzeżeń do formy prowadzenia działalności, stanowiącej obejście obowiązującego prawa”.\n– W mojej ocenie, prokuratura powinna wszcząć także postępowanie w sprawie niedopełnienia obowiązków przez Powiatowego Lekarza Weterynarii, który jest funkcjonariuszem publicznym – dodała Topczewska.\nPod koniec zeszłego tygodnia byłą hodowlę zwierząt w Pyszącej opuściły ostatnie pozostające tam dzikie zwierzęta: dwa tygrysy oraz lampart. Dzikie koty znalazły swój nowy dom w ośrodku Malkia Park na Słowacji.\nTygrysy z nielegalnej hodowli w Pyszącej, niedaleko Śremu, mają juz nowy wybieg w poznańskim zoo.\nW środę, 2 maja, bracia Soka i Gideon, dwa tygrysy z nielegalnej hodowli, zostały przetransportowane na nowy, przygotowany specjalnie dla nich wybieg w Zoo Poznań.\nWłaściciel zamkniętej przez policję hodowli dzikich zwierząt przechodzi do kontrataku. Zarzuca spisek poznańskiemu zoo i fundacji Viva!. Sugeruje nawet, że policjanci pilnujący jego hodowli zostawili po sobie butelki po alkoholu\nW Polsce takie zwierzęta (niebezpieczne – przyp.mój) mogą mieć tylko ogrody zoologiczne, placówki naukowo-badawcze i właśnie cyrki. Dlatego też właściciel hodowli Maciej Maciejewski (zgadza się na publikację nazwiska) działał pod przykrywką cyrku. Policja zamknęła hodowlę, a zwierzęta ewakuowano.\nNiedawno prokuratura postawiła właścicielowi zarzuty znęcania się nad zwierzętami. Nie przyznał się do winy. Śledztwo nadal się toczy. Policja sprawdza m.in. pochodzenie i legalność zwierząt.\nMaciejewski nie chciał publicznie odnosić się do zarzutów. Ostatnio przeszedł jednak do kontrataku. Wynajął warszawską agencję PR, która rozesłała do mediów informację prasową o fatalnym stanie, w jakim znajduje się teren hodowli. Policja niedawno zwróciła go właścicielowi, po zakończeniu ewakuacji ostatnich zwierząt.\nSpecjaliści od PR przedstawili swojego klienta jako ofiarę. Maciejewski dzielił się swoim rozżaleniem, ale nie odpowiadał na najważniejsze pytania w tej sprawie. Postanowiliśmy je zadać. Odpowiedź przyszła po ponad dwóch tygodniach.\nMaciej Maciejewski przekonuje, że miejscowy lekarz weterynarii nigdy nie kwestionował zarejestrowania hodowli jako cyrku. Uważa też, że jego cyrk nie musi dawać pokazów wędrownych, by był prawdziwym cyrkiem, choć taką właśnie definicję wprowadza rozporządzenie Komisji Europejskiej. Maciejewski zapewnia, że urządzał pokazy, ale na terenie swojej hodowli, dla zaproszonych gości.\nW odpowiedzi na nasze pytania Maciejewski potwierdza, że z jego hodowli uciekały wcześniej zwierzęta, o czym opowiadali nam mieszkańcy. Zrzuca jednak winę na swojego byłego pracownika, sugerując, że akcja policji była jego zemstą.\nWłaściciel hodowli potwierdza również, że rozmnażał i sprzedawał zwierzęta. „Nie widzę w tym niczego niestosownego, z mojej praktyki wynika, że jeżeli ktoś musiał wydać określoną sumę, lepiej zajmuje się zwierzęciem” – pisze Maciejewski, zapewniając, że „stawki nie były wygórowane”, a hodowli nie prowadził dla zysku. Podaje przykład drogich w utrzymaniu tygrysów: dwa młode osobniki chciał ponoć oddać nawet za darmo, ale nikt ich nie chciał.\n– Sprzedaż gatunków chronionych jest zabroniona. Jeśli właściciel choćby za drobną opłatą sprzedawał chronione gatunki, złamał prawo – odpowiada Anna Plaszczyk z fundacji Viva!.\nWłaściciel hodowli przekonuje też, że „organy ścigania od samego początku nie były zainteresowane obiektywnym wyjaśnieniem sprawy”. „Będę więc bronił się, gdy sprawa trafi do sądu, który – mam nadzieję – spojrzy na nią obiektywnie” – pisze Maciejewski.\nJak tłumaczy, postanowił zabrać głos, by jego wersja przebiła się do opinii publicznej. Uważa, że przez ostatnie miesiące fundacja Viva! oczerniała go, a ponadto miała wpływ na wybór biegłych przez prokuraturę.\n– W tej i każdej innej sprawie opieramy się na faktach, zebranych dowodach, przepisach prawa. Właściciel ma już zarzuty znęcania się nad zwierzętami, co dowodzi, że mieliśmy rację, mówiąc o skandalicznych warunkach w hodowli. Biegłych wybiera natomiast prokuratura – odpowiada Anna Plaszczyk.”\n(wpis oryginalnie został opublikowany 11 dnia lipca 2017 z późniejszymi aktualizacjami na moim starym blogu pod adresem: http://animalus.blog.pl/2017/07/11/o-hodowli-pod-sremem-podsumowanie-informacji/ )\nSprawdza się powiedzenie, że dobrymi chęciami piekło jest wybrukowane.\nChcieli pomóc a narazili zwierzęta na jeszcze większe cierpienia i śmierć.\nPomagać też trzeba umieć.\nWedług zasady po pierwsze NIE SZKODZIĆ!.\n20 maja, 2019 at 9:11 pm\nCzy to prawda, ze duża część odebranych zwierząt padła w nowych placówkach?\n23 lipca, 2020 at 10:35 pm


Referat Organizacyjny i Spraw Obywatelskich , menu 1105, artykuł 243 - BIP - Urząd Gminy w Zagnańsku\nStrona startowa Karty informacyjne\tReferat Organizacyjny i Spraw Obywatelskich\nZapraszam do obejrzenia strony „Referat Organizacyjny i Spraw Obywatelskich , menu 1105, artykuł 243 - BIP - Urząd Gminy w Zagnańsku”\nUdzielanie informacji o danych osobowych.\nUstawa z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (tekst jedn. Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 993 ze zm.);\nRozporządzenie Rady Ministrów z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie wysokości opłat za udostępnienie danych ze zbiorów meldunkowych, ewidencji wydanych i unieważnionych dowodów osobistych, zbioru PESEL, ogólnokrajowej ewidencji wydanych i unieważnionych dowodów osobistych oraz sposobu wnoszenia tych opłat (Dz. U. Nr 207, poz. 1298);\nRozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie określenia wzorów wniosków o udostępnienie danych z ewidencji ludności, zbioru PESEL oraz ewidencji wydanych i unieważnionych dowodów osobistych (Dz. U. Nr 214, poz. 1353).\nUrząd Gminy Zagnańsk, Referat Organizacyjny i Spraw Obywatelskich, pok. nr 5, tel. (41) 300-13-22 (wew. 54)\nWniosek o udostępnienie danych ze zbioru PESEL\nDowód dokonania opłaty,\nDokumenty potwierdzające interes prawny lub faktyczny w uzyskaniu danych\nwezwanie sądowe, wezwanie komornicze, dokumenty potwierdzające zobowiązanie osoby, której dane mają być udostępnione wobec wnioskującego o udostępnienie danych (np. kopie umów, wezwań do zapłaty, faktur, wyroków sądowych itp.), w przypadku działania za pośrednictwem pełnomocnika należy dołączyć pełnomocnictwo wraz z dowodem wniesienia stosownej opłaty skarbowej.\nPoza imieniem i nazwiskiem należy podać inne dane poszukiwanej osoby np.:\nObecnie opłata za udostępnienie jednostkowych danych wynosi 31 zł, płatna na konto UG Zagnańsk:\nNumer Konta Bankowego Urzędu Gminy:\n15 8512 0002 2001 0000 0143 0003\nlub w kasie UG Zagnańsk.\n30 dni od daty wpływu wniosku.\nOdmowa udostępniania danych osobowych następuje w formie decyzji administracyjnej, od której przysługuje odwołanie do Wojewody Świętokrzyskiego za pośrednictwem Wójta Gminy Zagnańsk.


Mleczne Laury – najlepsi na Kujawach i Pomorzu – SHiUZ Bydgoszcz | Inseminacja bydła i trzody chlewnej, unasienianie zwierząt\nU progu nadchodzącej wiosny, 6 marca br. członkowie Kujawsko-Pomorskiego Związku Hodowców Bydła spotkali się, by podsumować wyniki produkcji mlecznej w swoich stadach osiągnięte w roku 2021. Spotkanie zostało zorganizowane przez Polską Federację Hodowców Bydła i Producentów Mleka i odbyło się w Centrum Transferu Wiedzy i Innowacji im. Leona Janty-Połczyńskiego w Minikowie.\nMleczne Laury, które są świętem producentów mleka, zostały uświetnione obecnością Pana Leszka Hądzlika, prezydenta PFHBiPM. Obecny był także Pan Ryszard Bober, senator, członek Zarządu PFHBiPM. Gospodarzami uroczystości byli: Pan Piotr Doligalski, prezydent KPZHB oraz Pan Janusz Nalewalski, dyrektor PFHBiPM Regionu Oceny Północ.\nGłównym punktem spotkania było uhonorowanie właścicieli i przedstawicieli gospodarstw wyróżniających się pod względem wydajności. Puchary w poszczególnych kategoriach otrzymali:\nStada do 20 szt\nStada od 21 do 50 sztuk\nStada od 51 do 150 sztuk\nMichał Zalewski, Lech Zalewski\nStada od 151 do 300 sztuk\nStada od 301 do 500 sztuk\nZPR w Kowrozie Sp.z o.o.\nSK "Nowe Jankowice" Sp. z o.o.\nSzczególne gratulacje przesyłamy na ręce Pana Marcina Gromady, od wielu lat zajmującego miejsce na podium, a który opiera swoją hodowlę na genetyce ze Stacji Hodowli i Unasieniania Zwierząt w Bydgoszczy.\nW czasie Mlecznych Laurów pamiątkowe dyplomy otrzymali właściciele krów rekordzistek. Pragniemy z wielką radością przekazać, że do grona wyróżnionych mlecznic dołączyły dwie krowy stutysięcznice należące do firmy Kom-Rol Kobylniki Sp. z o.o., które pochodzą po buhajach z oferty SHiUZ Bydgoszcz. Są to: FILA 29 PL005218535535, córka buhaja JOSELI PL005208723591, oraz RUTA 23 PL005218535702, córka buhaja CEDILLE FR7259427053. GRATULUJEMY!\nPo raz pierwszy przyznano wyróżnienie w kategorii najwyższego indeksu ekonomicznego. Zwycięzcą w województwie kujawsko-pomorskim pod względem osiągniętego poziomu indeksu ekonomicznego w swoim stadzie za rok 2021 jest Pan Ryszard Bober, jednocześnie posiadając III lokatę w skali całego kraju. Obora tego hodowcy wyróżnia się także pod względem liczby jałowic oraz liczby krów obecnych w rankingach TOP 100 dla indeksu gPF, zajmując pierwsze miejsce w Polsce dla obu grup wśród gospodarstw indywidualnych. Jest nam niezmiernie miło móc dołączyć się do gratulacji. Hodowca od wielu lat współpracuje z naszą Stacją i do naszych katalogów trafiło wiele buhajów urodzonych w oborze Ryszarda Bobera. Aktualnie takim rozpłodnikiem jest EUFORIA ET PL005462545762.\nDzięki uprzejmości organizatorów w uroczystości w Minikowie uczestniczyli także przedstawiciele SHiUZ Bydgoszcz: Piotr Augustyniak, dyrektor operacyjny oraz menadżerowie rejonów: Martyna Nawrocka oraz Marcin Wrotecki. Serdecznie dziękujemy za możliwość wspólnego świętowania i gratulowania nagrodzonym. Dziękujemy za dotychczasową współpracę, a licząc na jej kontynuację w kolejnych latach gwarantujemy, że będziemy rozwijać i oferować genetykę, która zapewni kolejne rekordowe wyniki w produkcji mlecznej i wpłynie na poprawę jej opłacalności w Państwa gospodarstwach.


ROZPORZĄDZENIE MINISTRA NAUKI I SZKOLNICTWA WYŻSZEGO 1) z dnia 14 marca 2007 r. (Dz. U. z dnia 4 kwietnia 2007 r.) - PDF\nDownload "ROZPORZĄDZENIE MINISTRA NAUKI I SZKOLNICTWA WYŻSZEGO 1) z dnia 14 marca 2007 r. (Dz. U. z dnia 4 kwietnia 2007 r.)"\nFabian Grzegorz Sadowski\n1 Dz.U ROZPORZĄDZENIE MINISTRA NAUKI I SZKOLNICTWA WYŻSZEGO 1) z dnia 14 marca 2007 r. w sprawie szczegółowego trybu postępowania wyjaśniającego i dyscyplinarnego wobec nauczycieli akademickich (Dz. U. z dnia 4 kwietnia 2007 r.) Na podstawie art. 149 ust. 3 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz. 1365, z późn. zm. 2) ) zarządza się, co następuje: Rozdział 1 Przepisy ogólne Postępowania dyscyplinarnego nie wszczyna się, a wszczęte postępowanie wyjaśniające lub postępowanie dyscyplinarne umarza się, jeżeli: 1) czynu nie popełniono albo popełniony czyn nie zawierał znamion przewinienia dyscyplinarnego; 2) postępowanie dyscyplinarne co do tego samego czynu tej samej osoby zostało wcześniej wszczęte i toczy się nadal lub zostało prawomocnie zakończone; 3) obwiniony zmarł; 4) nastąpiło przedawnienie, o którym mowa w art. 144 ust. 2 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym, zwanej dalej "ustawą"; 5) szkodliwość popełnionego czynu jest znikoma. 2. Jeżeli podstawą umorzenia postępowania dyscyplinarnego była śmierć obwinionego, na żądanie jego małżonka, krewnego w linii prostej, rodzeństwa, zgłoszone w terminie roku od dnia zgonu obwinionego, postanowienie o umorzeniu traci moc; w takim przypadku postępowanie dyscyplinarne prowadzi się nadal z udziałem ustanowionego przez jedną z tych osób obrońcy z wyboru albo ustanowionego przez przewodniczącego komisji obrońcy z urzędu Jeżeli zachodzi długotrwała przeszkoda uniemożliwiająca prowadzenie postępowania wyjaśniającego lub postępowania dyscyplinarnego, w szczególności w razie choroby lub nieobecności w kraju obwinionego, rzecznik dyscyplinarny lub właściwa uczelniana komisja dyscyplinarna do spraw nauczycieli akademickich, zwana dalej "komisją dyscyplinarną", albo komisja dyscyplinarna do spraw nauczycieli akademickich przy Radzie Głównej Szkolnictwa Wyższego, zwana dalej "komisją dyscyplinarną przy Radzie", zawiesza postępowanie na czas trwania przeszkody. 2. Postępowanie wyjaśniające albo postępowanie dyscyplinarne może być zawieszone, jeżeli o ten sam czyn wszczęto postępowanie karne lub postępowanie w sprawach o wykroczenia. 3. Rzecznik dyscyplinarny, komisja dyscyplinarna lub komisja dyscyplinarna przy Radzie może podjąć zawieszone postępowanie wyjaśniające albo postępowanie dyscyplinarne, nie później jednak niż w terminie trzech miesięcy od prawomocnego zakończenia postępowania karnego lub postępowania o wykroczenia albo ustania przeszkody, o której mowa w ust. 1. Rozdział 2 Postępowanie wyjaśniające W przypadku otrzymania wiadomości o przewinieniu dyscyplinarnym zarzucanym prorektorowi lub członkowi komisji dyscyplinarnej rektor, a gdy przewinienie zarzucane jest rektorowi - prorektor, zawiadamia ministra, o którym mowa w art. 149 ust. 1 albo 2 ustawy, zwanego dalej "właściwym ministrem". 2. W przypadku otrzymania wiadomości o przewinieniu dyscyplinarnym zarzucanym przewodniczącemu lub członkowi komisji dyscyplinarnej przy Radzie, rektor zawiadamia właściwego ministra. 1\n2 4. 1. Rzecznik dyscyplinarny w toku postępowania wyjaśniającego może przesłuchiwać obwinionego, świadków, biegłych oraz przeprowadzać inne dowody konieczne do pełnego wyjaśnienia sprawy. 2. Rzecznik dyscyplinarny informuje nauczyciela akademickiego, którego postępowanie dotyczy, o stawianym zarzucie obwinienia oraz o prawie składania wyjaśnień i o prawie odmowy wyjaśnień lub odmowy odpowiedzi na poszczególne pytania. 3. Obwiniony ma prawo zgłaszać wnioski dowodowe. 4. Z każdej czynności prowadzonej w postępowaniu wyjaśniającym sporządza się protokół. Do sporządzenia protokołu stosuje się odpowiednio przepis Rzecznik dyscyplinarny po uznaniu, że wyniki postępowania wyjaśniającego dostarczyły dowodów do wszczęcia postępowania dyscyplinarnego, składa wniosek o ukaranie. 2. Przed złożeniem wniosku o ukaranie obwiniony zapoznaje się z treścią wniosku oraz z innymi materiałami postępowania wyjaśniającego. Obwiniony może złożyć dodatkowe wyjaśnienia oraz wnioski dowodowe. 3. Wniosek o ukaranie zawiera: 1) imię i nazwisko, tytuł, stopień naukowy i stanowisko obwinionego; 2) dokładne określenie zarzucanego przewinienia dyscyplinarnego, ze wskazaniem czasu, miejsca i okoliczności jego popełnienia; 3) określenie proponowanej kary dyscyplinarnej; 4) listę świadków, którzy mają być wezwani na rozprawę, z podaniem ich adresów do wiadomości komisji dyscyplinarnej; do listy może być dołączony wniosek o zaniechanie wezwania wskazanych świadków i o odczytanie na rozprawie ich zeznań składanych w toku postępowania wyjaśniającego; 5) wykaz innych dowodów; 6) uzasadnienie obwinienia Jeżeli wyniki postępowania wyjaśniającego nie potwierdzą zarzutów wysuwanych wobec obwinionego albo okaże się, że zachodzą okoliczności wymienione w 1 ust. 1 pkt 3, rzecznik dyscyplinarny wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania wyjaśniającego; postanowienie to podlega zatwierdzeniu przez organ, który powołał rzecznika dyscyplinarnego. 2. W przypadku odmowy zatwierdzenia postanowienia o umorzeniu postępowania wyjaśniającego organ, który powołał rzecznika dyscyplinarnego, poleca innemu rzecznikowi dyscyplinarnemu przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego. 3. Postanowienie rzecznika dyscyplinarnego, o którym mowa w ust. 2, o umorzeniu postępowania wyjaśniającego jest ostateczne. 4. W przypadku wydania ostatecznego postanowienia o umorzeniu postępowania wyjaśniającego wszystkie zapisy dotyczące tego postępowania znajdujące się w aktach osobowych nauczyciela akademickiego usuwa się niezwłocznie. 7. Właściwy minister zawiadamia Radę Główną Szkolnictwa Wyższego, zwaną dalej "Radą", o wynikach przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego w sprawie dotyczącej przewodniczącego lub członka komisji dyscyplinarnej przy Radzie albo członka Rady. Rozdział 3 Postępowanie dyscyplinarne 8. W sprawach przeciwko rektorom, prorektorom, przewodniczącym komisji dyscyplinarnych i ich zastępcom, przewodniczącemu i członkom komisji dyscyplinarnej przy Radzie oraz członkom Rady właściwy minister wskazuje komisję dyscyplinarną pierwszej instancji właściwą do wszczęcia i przeprowadzenia postępowania dyscyplinarnego Komisja dyscyplinarna, po rozpoznaniu wniosku o ukaranie, wydaje postanowienie o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego na posiedzeniu niejawnym. 2. Z każdej czynności podjętej w postępowaniu dyscyplinarnym sporządza się protokół. Do sporządzenia protokołu stosuje się odpowiednio przepis Przewodniczący komisji dyscyplinarnej wyznacza skład orzekający. 2. Skład orzekający, w terminie 21 dni od dnia złożenia wniosku o ukaranie, na posiedzeniu niejawnym, wydaje postanowienie o: 1) wyznaczeniu terminu rozprawy; 2) umorzeniu postępowania dyscyplinarnego, jeżeli zachodzi co najmniej jedna z przyczyn wymienionych w 1 ust. 1; 3) poleceniu rzecznikowi dyscyplinarnemu uzupełnienia w wyznaczonym terminie braków w przedstawionym przez niego materiale dowodowym, jeżeli nie da się ich uzupełnić na rozprawie. 2\n3 3. Obwinionemu doręcza się, wraz z odpisem postanowienia o wyznaczeniu terminu rozprawy, odpis wniosku o ukaranie. 4. Odpisy postanowień wydanych na posiedzeniu niejawnym doręcza się rzecznikowi dyscyplinarnemu, obwinionemu i jego obrońcy. Odpis postanowienia o umorzeniu postępowania dyscyplinarnego doręcza się także rektorowi oraz - w przypadkach określonych w 3 - właściwemu ministrowi lub przewodniczącemu Rady W przypadku umorzenia postępowania dyscyplinarnego ze względu na znikomą szkodliwość czynu, obwinionemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia do komisji dyscyplinarnej przy Radzie, w terminie 14 dni od dnia doręczenia mu odpisu postanowienia o umorzeniu postępowania dyscyplinarnego. 2. Rzecznik dyscyplinarny może wnieść zażalenie na postanowienie o umorzeniu postępowania dyscyplinarnego do komisji dyscyplinarnej przy Radzie, w terminie 14 dni od dnia doręczenia postanowienia Komisja dyscyplinarna przy Radzie rozpatruje zażalenie na postanowienie o umorzeniu postępowania dyscyplinarnego na posiedzeniu niejawnym, w składzie określonym w art. 142 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy. 2. Komisja dyscyplinarna przy Radzie, uwzględniając zażalenie, uchyla postanowienie o umorzeniu postępowania dyscyplinarnego i przekazuje wniosek o ukaranie do ponownego rozpoznania przez komisję dyscyplinarną. 3. Postanowienie komisji dyscyplinarnej przy Radzie utrzymujące w mocy zaskarżone postanowienie o umorzeniu postępowania dyscyplinarnego kończy to postępowanie. Przepisy 6 ust. 3 i 10 ust. 4 stosuje się odpowiednio Przewodniczący składu orzekającego zawiadamia na piśmie o terminie rozprawy właściwego ministra, rektora, rzecznika dyscyplinarnego oraz obwinionego i jego obrońcę. 2. Wraz z wezwaniem do stawienia się na rozprawie obwinionemu doręcza się: 1) listę członków składu orzekającego; 2) pouczenie o uprawnieniach przysługujących obwinionemu i skutkach niestawienia się na rozprawie. 3. Termin rozprawy powinien być tak wyznaczony, aby między doręczeniem obwinionemu wezwania do stawienia się na rozprawę a dniem rozprawy upłynęło co najmniej 14 dni. W przypadku niezachowania tego terminu rozprawa, na wniosek obwinionego lub jego obrońcy, powinna być odroczona. 4. Po doręczeniu postanowienia o wyznaczeniu terminu rozprawy obwiniony lub jego obrońca mogą przeglądać, w obecności osoby upoważnionej przez przewodniczącego składu orzekającego, akta sprawy oraz sporządzać wypisy i notatki Rzecznik dyscyplinarny, obwiniony lub jego obrońca mogą zgłaszać w toku postępowania dyscyplinarnego wnioski o dopuszczenie nowych dowodów. Wnioski o dopuszczenie nowych dowodów powinny być uwzględnione, jeżeli okoliczności, dla których stwierdzenia mają być powołane dowody, mogą mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. 2. Skład orzekający może z urzędu dopuścić dowody inne niż objęte wnioskami, o których mowa w ust. 1, jeżeli mogą one mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Jeżeli jest to niezbędne dla rozstrzygnięcia sprawy, skład orzekający powinien uwzględnić wniosek obwinionego lub jego obrońcy o wezwanie na rozprawę świadka, co do którego rzecznik dyscyplinarny wnosił o odczytanie jego zeznań zamiast wzywania na rozprawę Rzecznik dyscyplinarny, obwiniony lub jego obrońca zgłaszają przewodniczącemu komisji dyscyplinarnej wniosek o wyłączenie członka składu orzekającego od udziału w rozpoznaniu sprawy, jeżeli między obwinionym lub pokrzywdzonym a członkiem składu orzekającego zachodzą stosunki tego rodzaju, że mogą budzić wątpliwości co do bezstronności członka składu orzekającego. 2. Wniosek o wyłączenie od udziału w rozpoznaniu sprawy może również złożyć, z przyczyn określonych w ust. 1, członek składu orzekającego. 3. Przewodniczący komisji dyscyplinarnej uzupełnia skład orzekający do składu wymaganego do orzekania zgodnie z art. 142 ustawy, w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 1 lub Wyznaczenie obrońcy z urzędu w przypadku, o którym mowa w art. 146 ust. 1 ustawy, powinno nastąpić nie później niż na 7 dni przed terminem rozprawy. 2. Obwinionego należy poinformować o wyznaczeniu obrońcy z urzędu. Obwiniony może wnieść o wyznaczenie innej osoby do pełnienia funkcji obrońcy z urzędu tylko raz. 3. Wyznaczony obrońca z urzędu może wnosić o zwolnienie go z tej funkcji tylko z ważnych powodów. 4. Wnioski obwinionego i wyznaczonego obrońcy z urzędu, o których mowa w ust. 2 i 3, rozpoznaje na posiedzeniu niejawnym skład orzekający w sprawie. 3\n4 5. W przypadku uwzględnienia wniosków, o których mowa w ust. 2 lub 3, oraz w przypadku odwołania przez obwinionego upoważnienia do obrony w sprawie, w której udział obrońcy jest obowiązkowy, obrońca powinien pełnić obowiązki do czasu podjęcia czynności przez nowego obrońcę. 6. Obrońca jest obowiązany zachować w tajemnicy wszystko, o czym dowiedział się w związku z wykonywaniem czynności obrońcy Rozprawa dyscyplinarna jest jawna tylko dla pracowników danej uczelni, osoby pokrzywdzonej, przedstawicieli Rady i właściwego ministra, osoby, na żądanie której prowadzi się postępowanie w przypadku wymienionym w 1 ust. 1 pkt 3, obrońcy z wyboru oraz, za zgodą obwinionego, dla przedstawiciela związku zawodowego, którego obwiniony jest członkiem. 2. Przewodniczący składu orzekającego może, w uzasadnionych przypadkach, wyłączyć lub ograniczyć jawność rozprawy albo jej części. 3. W przypadku wyłączenia jawności rozprawy mogą na niej być obecni: rektor, dziekan albo upoważnione przez nich osoby, przedstawiciel właściwego ministra, przedstawiciel Rady i dwie wskazane przez obwinionego osoby spośród pracowników uczelni oraz pokrzywdzony. 4. Przewodniczący składu orzekającego poucza obecnych o obowiązku zachowania w tajemnicy okoliczności ujawnionych na rozprawie toczącej się z wyłączeniem jawności Rozprawą kieruje przewodniczący składu orzekającego. Od zarządzenia przewodniczącego, podjętego w czasie rozprawy, przysługuje odwołanie do całego składu orzekającego. 2. Rozprawa rozpoczyna się od sprawdzenia obecności wezwanych osób. Przewodniczący zarządza opuszczenie sali rozpraw przez świadków, odczytuje wniosek o ukaranie, zarządza wysłuchanie obwinionego, przesłuchanie świadków i biegłych oraz przeprowadzenie innych dowodów. Przy przesłuchaniu świadka nie mogą być obecni świadkowie, którzy jeszcze nie zostali przesłuchani. 3. Po wysłuchaniu obwinionego przewodniczący poucza go i jego obrońcę oraz rzecznika dyscyplinarnego o przysługującym im prawie zadawania pytań świadkom i biegłym oraz do wypowiadania się co do każdego przeprowadzanego dowodu. 4. Przewodniczący składu orzekającego w przypadku, o którym mowa w art. 146 ust. 2 ustawy, może ustanowić obrońcę z urzędu, jeżeli nie jest ustanowiony obrońca z wyboru. 5. W przypadku uznania nieobecności obwinionego na rozprawie za usprawiedliwioną skład orzekający odracza rozprawę, ustalając jej nowy termin. 19. Dowody na poparcie oskarżenia powinny być, w miarę możliwości, przeprowadzone przed dowodami służącymi do obrony Przed przystąpieniem do przesłuchania świadka lub biegłego przewodniczący składu orzekającego uprzedza go o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. 2. W przypadku nieobecności świadka lub biegłego, którego przesłuchanie skład orzekający uzna za niezbędne, rozprawę przerywa się, ustalając jej nowy termin. 3. Na rozprawie można odczytywać protokoły przesłuchania świadków, opinie jednostek organizacyjnych uczelni albo innych instytucji lub organizacji oraz biegłych, złożone w toku postępowania wyjaśniającego lub dyscyplinarnego Jeżeli wyjaśnienia obwinionego, który na rozprawie przyznaje się do winy, nie budzą wątpliwości, skład orzekający, za zgodą rzecznika dyscyplinarnego i obwinionego, może przeprowadzić postępowanie dowodowe tylko częściowo. 2. Po zakończeniu postępowania dowodowego przewodniczący składu orzekającego udziela kolejno głosu rzecznikowi dyscyplinarnemu, obrońcy i obwinionemu. Jeżeli rzecznik dyscyplinarny ponownie zabiera głos, należy również udzielić głosu obwinionemu i obrońcy Rozprawa może być przerwana z ważnych powodów. Każdorazowa przerwa w rozprawie może trwać nie dłużej niż 14 dni. 2. W przypadku przekroczenia terminu przerwy rozprawę uważa się za odroczoną do czasu ustania przeszkody, nie dłużej jednak niż 3 miesiące Z przebiegu rozprawy sporządza się protokół, który zawiera: 1) określenie czynności, jej czasu i miejsca oraz osób w niej uczestniczących; 2) przebieg rozprawy oraz oświadczenia i wnioski jej uczestników; 3) wydane w toku rozprawy postanowienia i zarządzenia, a jeżeli postanowienia lub zarządzenia zostały wydane poza rozprawą - wzmiankę o ich wydaniu; 4) w miarę potrzeby, stwierdzenia innych okoliczności dotyczących przebiegu rozprawy. 2. Protokół podpisują przewodniczący składu orzekającego i protokolant. 4\n5 Po wysłuchaniu uczestników postępowania przewodniczący składu orzekającego zamyka rozprawę. Skład orzekający przystępuje niezwłocznie do narady nad orzeczeniem. 2. Przebieg narady i głosowania jest tajny; oprócz członków składu orzekającego może być obecny tylko protokolant. 3. Z przebiegu narady i głosowania nie sporządza się protokołu. 4. Narada i głosowanie odbywają się osobno co do winy i osobno co do kary. Przewodniczący składu orzekającego głosuje ostatni. 25. Postanowienia i orzeczenia składu orzekającego zapadają zwykłą większością głosów, z wyjątkiem głosowania o ukaranie karą przewidzianą w art. 140 ust. 1 pkt 4 ustawy - w tym przypadku jest wymagana jednomyślność składu orzekającego Skład orzekający orzeka według przekonania opartego na ocenie dowodów ujawnionych w toku rozprawy. 2. Skład orzekający wydaje na rozprawie orzeczenie: 1) o ukaraniu - w którym uznaje obwinionego za winnego popełnienia zarzucanego mu przewinienia dyscyplinarnego i wymierza jedną z kar dyscyplinarnych przewidzianych w art. 140 ust. 1 ustawy, albo 2) o uniewinnieniu obwinionego od zarzutu popełnienia przewinienia dyscyplinarnego, albo 3) o umorzeniu postępowania dyscyplinarnego, jeżeli zachodzą okoliczności, o których mowa w 1 ust Skład orzekający, wymierzając karę, bierze pod uwagę okoliczności popełnienia przewinienia dyscyplinarnego, stopień winy, skutki przewinienia oraz postawę obwinionego. 4. Jeżeli obwiniony dopuścił się kilku przewinień dyscyplinarnych, wymierza się jedną karę dyscyplinarną za wszystkie przewinienia łącznie Orzeczenie sporządza się na piśmie. 2. Orzeczenie zawiera: 1) nazwę komisji dyscyplinarnej oraz datę i miejsce rozpoznania sprawy i wydania orzeczenia; 2) tytuły i stopnie naukowe, stanowiska oraz imiona i nazwiska członków składu orzekającego, rzecznika dyscyplinarnego i protokolanta; 3) tytuł, stopień naukowy, imię i nazwisko, stanowisko, miejsce i datę urodzenia obwinionego; 4) dokładne określenie przewinienia dyscyplinarnego zarzucanego obwinionemu; 5) rozstrzygnięcie komisji dyscyplinarnej; 6) uzasadnienie. 3. Uzasadnienie orzeczenia powinno zawierać wskazanie, jakie fakty skład orzekający uznał za udowodnione lub nieudowodnione, na jakich dowodach się oparł, dlaczego nie dał wiary dowodom przeciwnym, oraz przytoczenie okoliczności, które skład orzekający brał pod uwagę przy wymiarze kary. 4. Orzeczenie wraz z uzasadnieniem podpisują wszyscy członkowie składu orzekającego. Przegłosowany członek składu orzekającego, podpisując orzeczenie, może zaznaczyć na orzeczeniu swoje zdanie odrębne Przewodniczący składu orzekającego bezpośrednio po zakończeniu narady ogłasza publicznie orzeczenie, podając ustnie najważniejsze powody orzeczenia. Ogłoszenie orzeczenia jest jawne. 2. W uzasadnionych przypadkach ogłoszenie orzeczenia może być odroczone nie dłużej niż na 7 dni. Dzień i godzinę ogłoszenia orzeczenia podaje się na rozprawie. 3. Przewodniczący składu orzekającego po ogłoszeniu orzeczenia poucza obwinionego o trybie i terminie wniesienia odwołania. 4. Uzasadnienie orzeczenia sporządza się na piśmie w terminie 14 dni od dnia ogłoszenia orzeczenia. 5. Orzeczenie komisji dyscyplinarnej doręcza się obwinionemu oraz jego obrońcy, właściwemu ministrowi, rektorowi, rzecznikowi dyscyplinarnemu, a w przypadku ukarania przewodniczącego lub członka komisji dyscyplinarnej przy Radzie albo członka Rady - także przewodniczącemu Rady. Obwiniony potwierdza otrzymanie orzeczenia podpisem i datą lub zwrotnym potwierdzeniem odbioru. Rozdział 4 Postępowanie odwoławcze Odwołanie od orzeczenia komisji dyscyplinarnej składa się w dwóch egzemplarzach do komisji dyscyplinarnej przy Radzie za pośrednictwem komisji dyscyplinarnej, która wydała orzeczenie. Po przyjęciu odwołania przewodniczący komisji dyscyplinarnej przesyła je niezwłocznie wraz z aktami postępowania dyscyplinarnego do komisji dyscyplinarnej przy Radzie. 2. Orzeczenie komisji dyscyplinarnej, od którego nie zostało w terminie wniesione odwołanie, staje się prawomocne i podlega wykonaniu. 5\n6 Przewodniczący komisji dyscyplinarnej przy Radzie po stwierdzeniu, że odwołanie zostało wniesione przez osobę uprawnioną i w terminie określonym w art. 146 ust. 3 ustawy, wyznacza skład orzekający w sprawie i kieruje sprawę na posiedzenie niejawne. 2. Skład orzekający na posiedzeniu niejawnym wydaje postanowienie o rozpoznaniu odwołania na rozprawie, wyznaczając jednocześnie jej termin, rozstrzyga o konieczności wezwania świadków lub dopuszczeniu innych dowodów, w szczególności wskazanych w odwołaniu, oraz zarządza doręczenie odwołania stronie przeciwnej. 3. Przewodniczący komisji dyscyplinarnej przy Radzie odrzuca odwołanie w przypadku stwierdzenia, że zostało wniesione przez osobę nieuprawnioną lub po terminie. 4. Przewodniczący komisji dyscyplinarnej przy Radzie może przywrócić obwinionemu uchybiony termin do wniesienia odwołania, jeżeli obwiniony uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło wskutek niezawinionej przez niego przeszkody. 5. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania składa się wraz z odwołaniem w trybie określonym w 38 ust. 1, w terminie 14 dni od dnia ustania przeszkody. 6. W przypadku przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, stosuje się tryb określony w ust Rozprawę odwoławczą rozpoczyna ustne sprawozdanie członka składu orzekającego wyznaczonego na sprawozdawcę przez przewodniczącego komisji dyscyplinarnej przy Radzie, przedstawiające dotychczasowy przebieg postępowania dyscyplinarnego, treść zaskarżonego orzeczenia, przytoczone w odwołaniu zarzuty oraz okoliczności faktyczne sprawy. 2. Rzecznik dyscyplinarny, obwiniony lub jego obrońca mogą składać wyjaśnienia, oświadczenia i wnioski, ustnie lub na piśmie. 3. Skład orzekający komisji dyscyplinarnej przy Radzie w razie potrzeby wydaje na rozprawie postanowienie o uzupełnieniu postępowania dowodowego. 4. Przewodniczący składu orzekającego przed zamknięciem rozprawy odwoławczej udziela głosu rzecznikowi dyscyplinarnemu, obrońcy i obwinionemu. Jeżeli odwołanie wniosły obie strony, jako pierwszemu udziela się głosu rzecznikowi dyscyplinarnemu. Jeżeli jedna ze stron zabiera głos ponownie, udziela się głosu również stronie przeciwnej Komisja dyscyplinarna przy Radzie: 1) utrzymuje w mocy orzeczenie, od którego wniesiono odwołanie, albo 2) uchyla orzeczenie w całości lub w części i wydaje nowe orzeczenie, albo 3) uchyla orzeczenie w całości i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania przez komisję dyscyplinarną, albo 4) uchyla orzeczenie i umarza postępowanie dyscyplinarne, jeżeli zachodzą okoliczności, o których mowa w 1 ust. 1 pkt Komisja dyscyplinarna przy Radzie może uchylić orzeczenie w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez komisję dyscyplinarną, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Przekazując orzeczenie, komisja dyscyplinarna przy Radzie może wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. 3. Postępowanie dyscyplinarne można umorzyć, za zgodą obwinionego, gdy rzecznik dyscyplinarny złoży przed zamknięciem rozprawy odwoławczej oświadczenie, że wycofuje wniosek o ukaranie. 4. Komisja dyscyplinarna przy Radzie może zaostrzyć karę orzeczoną przez komisję dyscyplinarną tylko w przypadku, gdy odwołanie od orzeczenia komisji dyscyplinarnej zostało wniesione przez rzecznika dyscyplinarnego. 33. Orzeczenie komisji dyscyplinarnej przy Radzie doręcza się obwinionemu oraz jego obrońcy, właściwemu ministrowi, przewodniczącemu Rady, rektorowi i rzecznikowi dyscyplinarnemu. Obwiniony potwierdza otrzymanie orzeczenia komisji dyscyplinarnej przy Radzie podpisem i datą lub zwrotnym potwierdzeniem odbioru. 34. Do postępowania przed komisją dyscyplinarną przy Radzie stosuje się odpowiednio przepisy 10, 13, 15-25, 26 ust. 1, 3 i 4, 27 oraz 28 ust Odwołanie od prawomocnego orzeczenia komisji dyscyplinarnej przy Radzie składa się do komisji dyscyplinarnej przy Radzie, która przesyła je niezwłocznie wraz z aktami postępowania dyscyplinarnego do Sądu Apelacyjnego w Warszawie - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. Złożenie odwołania wstrzymuje wykonanie orzeczenia. 6\n7 Rozdział 5 Wykonywanie i zatarcie kar dyscyplinarnych Rektor uczelni zatrudniającej ukaranego nauczyciela akademickiego niezwłocznie po otrzymaniu prawomocnego orzeczenia zarządza wykonanie orzeczonej kary dyscyplinarnej. 2. Informację o ukaraniu karą dyscyplinarną, która nie uległa zatarciu, umieszcza się w świadectwie pracy nauczyciela akademickiego. 37. Czynności związanych z zatarciem kar, o których mowa w art. 140 ust. 1 pkt 1-3 ustawy, dokonuje organ uczelni właściwy do zatrudnienia nauczyciela akademickiego. Rozdział 6 Wznowienie postępowania dyscyplinarnego Wniosek o wznowienie postępowania dyscyplinarnego składa się do komisji dyscyplinarnej albo do komisji dyscyplinarnej przy Radzie, w zależności od tego, która wydała prawomocne orzeczenie w sprawie. Wniosek rozpatruje na posiedzeniu niejawnym wyznaczony przez przewodniczącego skład orzekający. W razie potrzeby skład orzekający może przed rozpatrzeniem wniosku zlecić rzecznikowi dyscyplinarnemu sprawdzenie okoliczności uzasadniających wznowienie postępowania dyscyplinarnego wskazanych we wniosku. 2. Postanowienie o wznowieniu postępowania dyscyplinarnego doręcza się osobie, która złożyła wniosek o wznowienie postępowania dyscyplinarnego, właściwemu ministrowi oraz rektorowi. 3. Na postanowienie o odmowie wznowienia postępowania dyscyplinarnego służy zażalenie do komisji dyscyplinarnej przy Radzie, w terminie 14 dni od dnia doręczenia postanowienia. 4. Do rozpatrywania zażalenia, o którym mowa w ust. 3, stosuje się odpowiednio przepisy 12 ust. 1 i 2, z tym że na postanowienia odmawiające wznowienia postępowania dyscyplinarnego zażalenie nie przysługuje W przypadku gdy wznowienie postępowania dyscyplinarnego jest dopuszczalne, komisja dyscyplinarna, zgodnie z właściwością określoną w 38 ust. 1, uchyla prawomocne orzeczenie dyscyplinarne i przystępuje do ponownego rozpoznania sprawy. Komisja dyscyplinarna przy Radzie uchyla prawomocne orzeczenie dyscyplinarne i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania komisji dyscyplinarnej właściwej do rozpoznania sprawy w pierwszej instancji. W składzie orzekającym komisji dyscyplinarnej ponownie rozpoznającej sprawę nie mogą uczestniczyć osoby, które uprzednio orzekały w sprawie. 2. W postępowaniu dyscyplinarnym, po jego wznowieniu, stosuje się odpowiednio tryb określony w przepisach W przypadku gdy wznowienie postępowania dyscyplinarnego następuje po śmierci obwinionego, przewodniczący komisji dyscyplinarnej wyznacza obrońcę z urzędu. 3. W postępowaniu dyscyplinarnym, po jego wznowieniu, nie można wydać orzeczenia na niekorzyść obwinionego, jeżeli wniosek o wznowienie postępowania złożono na jego korzyść. Rozdział 7 Przepisy końcowe 40. Obsługę komisji dyscyplinarnej wykonują pracownicy uczelni wyznaczeni przez rektora. 41. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia. 3) 1) Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego kieruje działem administracji rządowej - szkolnictwo wyższe, na podstawie 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 lipca 2006 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego (Dz. U. Nr 131, poz. 912). 2) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2006 r. Nr 46, poz. 328, Nr 104, poz. 708 i 711, Nr 144, poz i Nr 227, poz ) Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 23 października 1991 r. w sprawie postępowania dyscyplinarnego wobec nauczycieli akademickich (Dz. U. Nr 99, poz. 440), które utraciło moc z dniem 1 września 2006 r. na podstawie art. 275 ust. 2 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz oraz z 2006 r. Nr 46, poz. 328, Nr 104, poz. 708 i 711, Nr 144, poz i Nr 227, poz. 1658). 7


pornoorzel ❤ - Filmy Porno 69\nJak znaleźć wysokiej jakości produkty i usługi erotyczne od Pornoorzel\nPornoorzel to jeden z najpopularniejszych portali internetowych z ogromną bazą klientów. Pornoorzel oferuje szeroką gamę wysokiej jakości i atrakcyjnych produktów i usług erotycznych dla dorosłych i entuzjastów erotyki, aby cieszyć się i zaspokajać swoje pragnienia seksualne.\nPrzy tysiącach produktów do wyboru i milionach odwiedzających miesięcznie nic dziwnego, dlaczego tak wielu mężczyzn i kobiet zwraca się do Pornoorzel, aby zaspokoić swoje seksualne pragnienia i potrzeby. Wiele firm ma swoje własne linie produktowe lub niszę na rynku, ale tak naprawdę nigdy nie wymyśliło nazwy, którą można by nazwać „Pornoorzel” lub coś podobnego. Głównym powodem jest to, że Pornoorzel zawsze miało unikalną nazwę, którą jest „Pornoorzel Online”.\nZnajdziesz różne produkty i usługi oferowane przez Pornoorzel. Niektóre są przeznaczone dla samych klientów, a inne dla klientów innych firm, które sprzedają im produkty na własny użytek. Większość dostępnych produktów i usług jest skierowana do klientów płci żeńskiej, a głównym powodem jest to, że są one skierowane głównie do kobiet. Pornoorzel nie skupia się na klientach płci męskiej, ponieważ czują, że mogą dostarczyć więcej swoim męskim odbiorcom. Jednak w miarę ekspansji na bardziej niszowe obszary ich produkty będą również bardziej odpowiadały mężczyznom.\nW Pornoorzel dostępnych jest również wiele doskonałych produktów i usług związanych z obsługą i satysfakcją klienta. Ich pracownicy obsługi klienta zawsze chętnie odpowiedzą na wszelkie pytania lub wątpliwości, więc nie musisz tracić czasu ani pieniędzy na ich usługi z powodu pytań lub obaw, których nie mogą rozwiązać. To kolejna rzecz, która odróżnia je od innych witryn sprzedających produkty erotyczne. Ponadto ich system obsługi klienta jest bardzo łatwy i szybki. Możesz rozwiązać dowolny problem w ciągu kilku minut.\nOprócz produktu, którego szukasz, istnieje wiele innych usług oferowanych przez serwis, z których możesz wybierać. Na przykład, jeśli nie podoba ci się pomysł używania zabawek erotycznych, oferują również alternatywne produkty, takie jak gorsety, staniki, stringi i wiele innych, które możesz wykorzystać w celach przyjemności. Ponadto oferują również kilka różnych usług, takich jak filmy, porady i triki, forum i wskazówki od innych użytkowników, które pomogą Ci zwiększyć przyjemność. Mają nawet czat na żywo, w którym można rozmawiać i rozmawiać z innymi ludźmi, którzy mają fantazje i pragnienia seksualne.\nJeśli chcesz zaspokoić swoje pragnienia i pragnienia seksualne to zdecydowanie powinieneś sprawdzić świetną obsługę klienta jaką oferuje Pornoorzel. aby osiągnąć swój ostateczny cel.


Rock,Metal,Hip-hop,Rap to inne gatunki muzyczne, które mają swoich wielbicieli | Marina Mirror\nMuzyka zalicza się do najstarszych gatunków sztuki na świecie, przez co trudno byłoby dziwić się temu, że w chwili obecnej jest ona już tak rozwinięta – znajdziemy w niej wiele ciekawych stylów, które pojawiły się dopiero w ostatnich dekadach. Wprawdzie muzyka taka jak przykładowo rap nie cieszy się raczej większym szacunkiem wśród osób należących do nieco starszych pokoleń, ale równocześnie jak najbardziej warto zainteresować się nimi trochę bliżej, i to z szeregu najróżniejszych powodów\nNade wszystko każde pokolenie ma zwykle swoją charakterystyczną kulturę, zaś takie właśnie gatunki muzyczne stanowią żywe ich ucieleśnienie. Dodatkowo, pewnym fenomenem dzisiejszych czasów jest bardzo wyraźne demonstrowanie swych sympatii muzycznych. Rzeczy takie jak przykładowo bezrękawniki rock, metal, rap, hip-hop cieszą się wśród młodych osób ogromną wręcz popularnością; ubiór ten praktycznie na stałe wszedł do kanonu ubierania się tego pokolenia, co doskonale pokazuje, że całe mnóstwo ludzi podchodzi do swojej muzyki w faktycznie poważny sposób.\nProdukty takie jak właśnie bluzki rock, metal, rap, hip-hop bezrękawniki disco) niewątpliwie są świetną propozycją dla każdego miłośnika któregokolwiek gatunku tego typu. Nie są one nawet zbyt kosztowne, a z drugiej strony dla wielu osób stanowią one niezwykle wyraźny dowód swojej przynależności do grona miłośników konkretnego stylu. Aktualnie jest to niezwykle ważne, bo niektóre gatunki muzyczne były w stanie stworzyć swego rodzaju subkultury, do których należą właśnie ich fani.\nUbieranie się w takie rzeczy jest powszechne zwłaszcza na rozmaitych koncertach, choć wielu ludzi korzysta z takiego ubioru w życiu codziennym, często właściwie w ogóle się z nim nie rozstając. Być może z pozoru nie ma w tym niczego szczególnego, ale po dokładniejszym zastanowieniu się można zobaczyć tu cały charakter dzisiejszej muzyki popularnej.\nNależy więc rzucić jedynie okiem na rzeczy takie jak bluzy rock, metal, rap, hip-hop (bluzy hip-hop) aby szybko dowiedzieć się, dlaczego obecna muzyka tak bardzo różni się od tej, która była znana w starszych pokoleniach. Osoby starsze nie powinny oceniać owych gatunków zbyt krytycznie, ponieważ| są one – jak już wspomnieliśmy – specyficznym elementem stylu życia młodych pokoleń ostatnich dziesięcioleci, w związku z czym odgrywają one bardzo ważną rolę w całym dzisiejszym społeczeństwie.\nTagi: gatunki muzyczne, muzyka, Ubieranie


Brutalnie pobiła swoją 8-miesięczną córeczkę. Wyrok sądu zbulwersował wszystkich | Te-mysli\nStrona główna Magazyn Brutalnie pobiła swoją 8-miesięczną córeczkę. Wyrok sądu zbulwersował wszystkich\nAustralijka Lorien Norman, choć okrutnie skrzywdziła swoją małą córeczkę, nie poniesie praktycznie żadnych konsekwencji. A przecież to, co zrobiła zwyczajnie przeraża! 26-latka dotkliwie zbiła malutką Evie metalową łyżką cedzakową. Na dodatek kobieta nie ma żadnych wyrzutów sumienia.\n8-miesięczna Evie została znaleziona cała posiniaczona, a na jej twarzyczce – oprócz siniaków – roiło się też od innych ran. Podczas śledztwa i późniejszej rozprawy przed sądem wyszło na jaw, że wyrodna matka biła maleństwo metalową łyżką cedzakową. Dziewczynka z obrażeniami trafiła do szpitala. Okazało się, że poza fizycznymi ranami doznała silnego urazu na tle psychicznym.\nJednak 26-letnia Lorien Norman nie tylko nie przejmuje się zanadto losem dziecka, lecz także nie zdaje sobie najwyraźniej sprawy z okropności czynu, którego się dopuściła. Zamiast przynajmniej wyrazić skruchę, chwali się tym, że „przetrwała burzę medialnych ataków przeciwko niej”.\nSzczególnie bulwersujące jest to, że tuż po ogłoszeniu wyroku Norman napisała prześmiewczego SMS-a do swojego byłego partnera i ojca dziecka – „A więc wcale nie idę do więzienia. Mimo tej całej burzy w mediach społecznościowych udało mi się”.\nSąd skazał ją bowiem jedynie na karę grzywny i wyrok w zawieszeniu…\nZ decyzji wymiaru sprawiedliwości najbardziej zszokowany jest właśnie ojciec malutkiej Evie.\n„Moja mała córeczka będzie potrzebowała bardzo długiej terapii. Choć siniaki szybko znikną, to przecież ona sama nie zapomni szybko tego, co ją spotkało.\nTeraz boi się nawet wtedy, kiedy ktoś zbliża się do jej twarzy” – powiedział mężczyzna.\nPoprzedni artykułZnany dermatolog ujawnił, jak usunąć brązowe plamy z twarzy i ciała, stosując prosty trik!\nNastępny artykułKatarzyna Dowbor dokonała prawdziwego cudu. Pomogła choremu chłopcu odmieniając jego dom\nAż włosy jeżą się na głowie! 12-latek ze Swidnon w Wielkiej Brytanii trzykrotnie zgwałcił swoją 6-letnią siostrę. Chłopak przed sądem przyznał,...\nPOZNAJ PROSTY SPOSÓB NA ODMŁODZENIE SKÓRY DŁONI. EFEKT CIĘ ZASKOCZY!\nPiękna i promienna skóra dłoni to obiekt pożądania wielu kobiet - szczególnie tych starszych. Niestety z wiekiem oraz przez trudne warunki jakich na co...\nPolacy oburzeni. Morderca Adamowicza ma prawo ubiegać się o duże zadośćuczynienie\nNiewiarygodne, jak działa wymiar sprawiedliwości w Polsce. Według internautów, większe prawa mają przestępcy niż ich ofiary Status pokrzywdzonego


Plenery i artystyczne występy w Helwingu - Węgorzewo\n2017-05-21 11:00:20 (ost. akt: 2017-05-21 09:31:34)\nNiedzielne spotkanie rozpoczęło się o godz. 16.30 zapisami uczestników, plener wystartował o godz. 17.00. Impreza była połączona z prezentacją teatrów amatorskich. Plenery realizowane są przez Stowarzyszenie Naturalnie Kultura w ramach projektu „Budzimy diabły na Mazurach – nasycenie barwami i ekspresja postaci z legend mazurskich i pejzażu mazurskiego” dofinansowanego ze środków Starostwa Powiatowego w Węgorzewie.\n— Podczas niedzielnego pleneru mieliśmy bardzo sprzyjającą pogodę — mówi instruktorka, Ewa Roch — Tego dnia mieliśmy komplet dzieci i całkiem spore zainteresowanie dorosłych. Odwiedziło nas dużo dzieci poniżej 10 lat, dla których przygotowaliśmy takie atrakcje jak malowanie twarzy oraz malowanie na kartonie.\nWydarzenie, to spodobało się dzieciom oraz rodzicom. Plenery malarskie dla dzieci i młodzieży były organizowane po raz pierwszy.\n— Usłyszeliśmy wiele pozytywnych opinii, że w końcu plastyka wyszła z budynków na łono natury — dodaje Ewa Roch — W ramach projektu odbyły się już 2 plenery malarskie: "Pejzaż Mazurski" oraz konkurs plastyczny pt. "Postać z legend mazurskich".\nWpłynęło bardzo dużo prac, które zostały ocenione przez komisję. Nagrody zostaną wręczone 21 maja o godz. 17:00 w Parku Helwinga. Najlepsze prace konkursowe i te wyróżnione z plenerów zostaną wystawione w Węgorzewskim Centrum Kultury. Warto pamiętać, że dzisiaj (21 maja) o godz. 17.00 w Parku Helwinga odbędzie się również Turniej Rodzinnego Grania podczas, którego będzie można wygrać nagrody finansowe. I miejsce to 300 zł, II miejsce 200 zł, a III miejsce 150 zł. Zapraszamy do udziału.\nTagi: Artystyczne spotkania w parku helwinga plenery malarsiie występy wck węgorzewo


Brzuch Matki Boskiej - HANDSCHKE MARTA - niePrzeczytane.pl Księgarnia internetowa\n„Spisałam te kilka rodzinnych opowieści, zanim odejdą w niepamięć. Zbierałam je przez parę lat. W weekendy jeździłam do Ustki i nagrywałam na prymitywny dyktafon losy wszystkich moich kobiet. Zaczęłam od cioci Ziuty, której własna przeszłość mieszała się już w głowie. Czasem, gdy z Afryki przyjeżdżała babcia Kazia, starałam się uwiecznić także jej losy, choć nie było to łatwe, bo nie należy do wylewnych. Sama także przypominałam sobie mnóstwo historii, które słyszałam w dzieciństwie i których absurdalność lub dramatyzm wywoływały we mnie niepokój. Dręczyła mnie niesprawiedliwość wydarzeń i chciałam wyjawić to, co sprytnie ukrył czas. Powstała opowieść o trudnych losach kobiet w mojej rodzinie, skrzętnie ukrywanych tragediach, przekazywanych z pokolenia na pokolenie tajemnicach. O wzajemnej miłości, ale i konfliktach, starzeniu się, nudzie oraz powtarzalności. I o wykluczeniu mężczyzn, którzy zdradzali lub szybko odchodzili".\nMarta Handschke urodziła się w 1972 roku, mieszka w Gdańsku. Z zawodu fotografka, na co dzień zajmuje się grafiką użytkową i ilustracją. Projektuje m.in. okładki płyt i plakaty. Jako ilustratorka i felietonistka współpracowała także z „Gazetą Wyborczą". Od lat związana z trójmiejską sceną muzyczną, śpiewała w takich zespołach jak Oczi Cziorne i Kobiety. Autorka tekstów piosenek.\nliteratura,\tliteratura piękna,\tliteratura społeczno-obyczajowa,\twspomnienia,\topowieści


Zapraszamy producentów, przewoźników, dystrybutorów, importerów i eksporterów związanych z branżą chemiczną do wzięcia udziału w TARGACH PRZEMYSŁU CHEMICZNEGO „CHEMIKA”, które odbędą się 21-22 lutego 2008.\nPrzemysł chemiczny jest jedną z najważniejszych gałęzi przemysłu przetwórczego: decyduje o modernizacji, rozwoju gospodarki i społeczeństwa. Wśród nowych krajów unijnych Polska jest liderem w tej branży, jednak w zestawieniu z dawnymi członkami Unii Europejskiej, wyroby chemiczne wyprodukowane w Polsce stanowią jedynie niewielki procent ogółu. Ważna jest zatem konsolidacja i promocja polskich firm chemicznych, prowadząca do wzrostu konkurencyjności na rynku światowym, oraz współpraca z instytutami badawczo-naukowymi.\nZaprezentujemy możliwości produkcyjne firm i instytutów związanych z branżą chemiczną. Przedstawimy Stowarzyszenie Zachodniopomorski Klaster Chemiczny „Zielona Chemia”. Dzieląc się zdobytymi doświadczeniami, osiągnięciami i planami klaster pokaże jakie korzyści przynosi wspólne działanie firm w takiej strukturze, a także będzie poszukiwał nowych partnerów.\nZapoznamy uczestników z najnowszymi zagadnieniami BHP i wytycznymi wynikającymi z wprowadzenia na terenie krajów Unii Europejskiej procedur REACH: nowe wymogi unijne wymuszają na wszystkich podmiotach związanych z obrotem substancjami chemicznymi stosowanie procedur i norm, które mogą spowodować duże zmiany kooperacyjne. Przeprowadzimy szkolenia z w/w zagadnień z udziałem wybitnych ekspertów z kraju i zagranicy.\n• międzynarodowa giełda kooperacyjna\nUmożliwimy większą konsolidację w sektorze chemicznym, międzynarodową wymianę doświadczeń, przeprowadzenie rozmów bilateralnych, zawarcie nowych kontraktów, a co za tym idzie – powiększenie kręgu odbiorców. Na spotkanie umówimy min. przedsiębiorców z Niemiec, Anglii, Ukrainy.\n• Wieczór Chemika\nW jednym z najpiękniejszych klubów w Szczecinie sprawdzimy, czy jest chemia między chemikami…?\nZgłoszenia na targi-prezentacje, giełdę, konferencję:\ntel. +48 91- 464-44-01 wew.106;\nfax. +48 91-464-44-02


Morze wyrzuciło ciała dzieci - niemowlęcia i kilkulatka. "To dzieci imigrantów" - Świat - Najnowsze informacje z Europy i ze świata - polityka, komentarze, dyskusje dziennik.pl\n05.10.2015, 07:40 | Aktualizacja: 05.10.2015, 07:39\nUchodźcy dopływają na grecką wyspę Lesbos / PAP/EPA / ZOLTAN BALOGH\nU wybrzeży wyspy Kos znaleziono ciało około sześciomiesięcznego niemowlęcia. Według greckiej straży przybrzeżnej najprawdopodobniej jest to dziecko imigrantów. Kilka godzin wcześniej znaleziono także ciało młodej kobiety i mężczyzny, a opodal na plażę morze wyrzuciło ciało kilkuletniego dziecka.\nCiało niemowlęcia zostało zabrane do lokalnego szpitala na autopsję. Jak do tej pory jest to najmłodsza ofiara tragedii imigrantów, do których dochodzi prawie codziennie u wybrzeży greckich wysp. Tego samego dnia na inną plażę Kos morze wyrzuciło ciało dziecka w wieku od trzech do pięciu lat. Grecka straż przybrzeżna oceniła, że wrzesień ze względu na złą pogodę, był najtragiczniejszym pod względem ofiar śmiertelnych miesiącem w ciągu ostatnich dwóch lat.\nWedług telewizji SKAI greckie i tureckie służby ratownicze mają rozpocząć współpracę w celu zwalczania przemytników imigrantów.\nWedług raportu ONZ, od początku roku około 3 tysiące imigrantów utonęło albo zaginęło w drodze, próbując przedostać się do Europy przez Morze Śródziemne.\nIncydent z Rosjanami. Tureckie F-16 w akcji, przechwyciły samoloty rosyjskie przeczytaj »\nTagi: imigranci, uchodźcy, Syria, Turcja, Grecja, Kos, ciało, zwłoki, dziecko, dzieci, niemowlę\nProtesty przeciwko imigrantom w Calais. Maszyniści boją się jechać tunelem\nPartia KORWiN organizuje nową demonstrację przeciw uchodźcom\nEj tam, propagandziści der Dziennika oraz ich mocodawcy!\nWątek z utopionymi dziećmi uchodźców już nie działa, bo się skompromitował.\nWymyślcie coś nowego, co może chwycić za serce.\nNie żal mi tych terrorystów. Tak klasyfikuje ich do jednego worka. To ciemnota i zascianek średniowiecza więc gin islamska zarazo!\nZapraszamy na wyspę Kos , można kąpać się w przyjemnym towarzystwie.\nI jak zwykle epatowanie dziećmi by nas zmiękczyć,a napiszcie coś o małżeństwach jednodniowych i całej patologi w koranie ;d\nnie nazywajmy tch ludzi uchodzcami, skoro potrafia wyrzucic swoje dzieci za burte tylko po to zeby dostac cieple zasilki w europie.\nDo Pana Swiatly i Odbyty :) - gdybys byl Taki obyty to nie narzekal bys na swoja Ojczyzne.\nP.S. Mieszkam w Niemczech i rozmawiam z ludzmi - stosunek jaki Maja do emigracji jest jasny a maja jej dosc. Takie jest zdanie ludzi a nie mediow. Kazdy tutaj wie ze dzieci wyplywajace na brzeg sa ofiarami, ale sa one ofiarami glupoty naszych rzadzacych - nie ofiarami ISIS. Tym ludziom nalezy pomoc w ich kraju a nie w Europie do ktorej sie nie zasymiluja.\n~swiatly i obyty\nCiemnota I zascianek? To tak , jak Polska.\n~Wole Polski ciemnogrod niż postępów zachód.\nI pewnie nigdy w życiu nie przekraczales granic Polski, znam takich obytych. W dupie byli wszystko widzieli.\nRekiny tez musza jesc i zyc\nIncydent z Rosjanami. Tureckie F-16 w akcji, przechwyciły samoloty rosyjskie\n05.10.2015, 09:09 | Aktualizacja: 05.10.2015, 09:07