ဟန်ဆောင်နေတဲ့ လူ့ရဲ့စိတ် …….. | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Creative Writing » ဟန်ဆောင်နေတဲ့ လူ့ရဲ့စိတ် ……..\nဟန်ဆောင်နေတဲ့ လူ့ရဲ့စိတ် ……..\nPosted by Khaing Khaing on May 10, 2012 in Creative Writing, My Dear Diary | 24 comments\nဟန်ဆောင်မှုတွေ ကင်းပါစေ ....\nလူ့လောကမှာ လူအမျိုးမျိုးစိတ်အထွေထွေဆိုတာရှိကြပါတယ် ………. လူ နဲ့ စိတ် … စိတ် နဲ့ လူ…. လူတွေအကြောင်းစိတ်တွေအကြောင်း ပြောကြည့်မယ် ကြုံဖူးခဲ့တောတွေပါ ဖတ်ဖူးခဲ့တာတွေတော့ မဟုတ် လက်တွေ့ဖြစ်တဲ့အတွက် စာတွေ့နဲ့တော့ ကွာချင်ကွာလိမ့် …….\nငယ်ငယ်တုန်းကသူငယ်ချင်း …….. နွေရာသီကျောင်းပိတ်ရက်တွေဆိုရင် သိပ်ခင်ရတဲ့ သူငယ်ချင်းကိုခွဲရတော့မျက်ရည်ကျရတယ် ……. သူမကတော့ဒါတွေကိုမသိပါဘူး ကျွန်မက အစွဲအလမ်းကြီးတယ် လူတွေကိုခင်မင်လွယ်တယ် …. ဒါဟာကျွန်မရဲ့အားနည်းချက်ပဲ …….\nမခွဲချင်ပေမယ့်လည်း အလယ်တန်းကျောင်းတက်တော့ သူနဲ့ကျွန်မခွဲရတယ် သူက “C”ခန်း ကျွန်မက “B”ခန်း ကျောင်းအသစ် ရောက်တော့လည်း အားလုံးကပျော်နေတာပေ့ါလေ… ကျွန်မကသူ့ကိုခင်တော့ သူ့အခန်းကိုနေ့ခင်းတိုင်းသွားဖြစ်တယ် သူမကတော့ အေးတိအေးစက်ပါပဲ ကျွန်မစိတ်ထဲ အရမ်းကိုခံစားရတယ် ..\nဒီလိုနဲ့ ကျွန်မ ၆ တန်းတက်တော့ သူငယ်ချင်းမလေးနောက်အသစ်တစ်ယောက်ထပ်ရတယ် သူကကျွန်မကိုသိပ်ခင်တယ် ဒါပေမယ့်သူ့ရဲ့ခင်မင်မှုက အရမ်းကြောက်စရာကောင်းတယ် အတ္တကြီးတယ် သူကသာတစ်ခြားလူကိုခင်မယ် ကျွန်မတော့ မည်သူ့ကိုမှ မခင်ရဘူး ….. ခင်ရင်သူမကြိုက်ဘူး ……. အရမ်းလည်းအနိုင်ကျင့်တယ် အဲတုန်းကတော့ကလေးဘ၀ ဆိုတော့လည်း စိတ်ထဲခံစားချက်ကကြီးကြီးမားမားသိပ်မရှိလှပါဘူး …….. သူနဲ့ကျွန်မ ၈ တန်းရောက်တော့ အခန်းကွဲသွားတယ် သူကကျွန်မကို သူ့အခန်းထဲကိုပြောင်းလာစေချင်တယ် ကျွန်မကလည်းသူ့ကိုသိပ်ကြောက်တော့ မပြောင်းဖြစ်ပါဘူး …….. ကျွန်မကိုသူမအရမ်းစိတ်နာသွားတယ် …….. သူကအတ္တအရမ်းကြီးတယ်လေ မဖြစ်နိုင်တာကိုကျွန်မကိုလုပ်ခိုင်းတယ် ကျွန်မက သူ့ထက်အခန်းမြင့်တယ် သူကအခန်းနိမ့်တယ် ကျွန်မကသူမအခန်းကို ပြောင်းဖို့ဆိုတာလုံးဝမဖြစ်နိုင်ပါဘူး ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်မမှာ မိဘအုပ်ထိန်းသူရှိတယ်လေ သူတို့ကလက်ခံမလား ဒါကိုသူမကဆရာမတွေဆီကို ငိုယိုသွားပြောတယ် ကျွန်မလေသူမကို အရမ်းကိုကြောက်တယ် ယနေ့အထိပါဘဲ …….\nအတိုချုပ်ပြောရရင် ကျွန်မဘ၀ဖြတ်သန်းခဲ့ရာမှာ သူငယ်ချင်းတွေအများကြီးရှိခဲ့ပါတယ် …….. အားလုံးကိုလည်းခင်တယ် ယခုချိန်ထိသတိရအမှတ်ရနေဆဲပါ ဒါပေမယ့်သူတုိ့က ကျွန်မကိုမခင် ကြပါဘူး …… ကျွန်မက ဆင်းရဲတယ် စာလည်းသိပ်မတော်ဘူး ရင်ထဲရှိတာကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းဆက်ဆံတတ်တယ် လူတွေကဒါမျိုးကိုမကြိုက်ဘူး ဟန်ဆောင်မှကြိုက်ကြတာ … ဟန်လုပ်မှကြိုက်ကြတာလေ …….. ကျွန်မအခုအသက်အရွယ်နဲ့ အလွှာမျိုးစုံ ပတ်ဝန်းကျင်မျိုးစုံမှာ ကျင်လည်ခဲ့ဖူးပါပြီ လူတွေကိုလည်း ရွံလည်းရွံတယ် ကြောက်လည်းကြောက်သွားတယ် ကိုယ်ကပျော်ပျော်နေတတ်တယ် ပွင့်လင်းတယ် ဒါကို အခွင့်အရေးယူချင်ကြတယ် နှိမ်ချင်ကြတယ် ပျော်ပျော်နေတာကို အပေါစားလို့ထင်တယ် ဟိတ်ဟန်လုပ်တဲ့သူတွေ ပိုက်ဆံရှိတဲ့လူတွေဆို မှားနေလဲ လူတွေက ရှေ့မှာဘာတစ်ခုမှမပြောရဲကြဘူး သူတို့အရှေ့ကိုရောက်တိုင်းလည်း အဲလူတွေက ဟန်လုပ်ဆက်ဆံကြတယ် အဲလိုဟန်ဆောင်မှုမျိုးတွေကို ကျွန်မသိပ်မုန်းတယ် ကိုယ်ကတော့ စိတ်မဆိုးတတ်တော့ ပြောမနာဆိုမနာ ပိုးဆိုးပက်စက်ပြောကြတယ်လေ အလျှော့ပေးခဲ့တာတွေ ဖြစ်ချင်တာတွေကိုမြိုသိပ်ခဲ့ရတာများနေပါပြီ လူတွေကိုဟန်လုပ်ပေါင်းသင်းဆက် ဆံရတာလည်း မောလှပါပြီ ဒါကြောင့်အဖော်မင်တဲ့ကျွန်မရဲ့စိတ် လူတွေကိုခင်တတ်တဲ့ကျွန်မရဲ့စိတ် လူတွေကိုသနားတတ်တဲ့ကျွန်မရဲ့စိတ် လူတိုင်းကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းဆက်ဆံတတ်တဲ့ကျွန်မကိုယ်ကျွန်မ ပြုပြင်ပြီးနေထိုင်သွားရင် ကျွန်ရင်ထဲကအပူတွေလည်း အများကြီးသက်သာသွားလိမ့်မယ်လို့ယူဆမိပါတယ် ……… ပြုပြင်တယ်လို့ပြောတာပါ လူတစ်ယောက်ဟာ မိမိရဲ့မကောင်းတဲ့စိတ် ကောင်းတဲ့စိတ်ကို ပြုပြင်ဖို့ဆိုတာ တော်တော်ခက်ခဲပင်ပန်းလှပါတယ် …\n(စကားမစပ် အပြင်မှာမပြောနဲ့ လွတ်လပ်စွာရေးသားလို့ရတဲ့နေရာတွေမှာတောင် ဟန်ဆောင်မှုတွေရှိသေးတယ်…. ရွာထဲမှာတောင် ကိုယ်မကျေနပ်တာကို ကျေနပ်ချင်ယောင်ဟန်ဆောင်ပြီးတောင်ရေးရသေးတယ် ခစ် ခစ် ခစ်… ဒေါသထွက်နေတာတောင် စာသားလှလှလေးရွေးပြီးရေးရတယ်လေ သူတော်ကောင်းအမျက် အပြင်မထွက်ရအောင်ဆိုပြီ ကဲ … ဘယ်လောက်မကောင်းတဲ့ဘ၀လဲ …. )\nရင်ထဲရှိတာကိုရေးမိတာ ဖတ်ချင်တဲ့သူများဝင်ဖတ်သွားနိုင်သလို မဖတ်ချင်သူများလည်း မဖတ်ကြပါနဲ့ ……. ကော်မန့်များကို Reply မလုပ်နိုင်ပါဘူးနော် …….\nကိုလေးဖြူတို့ ..ကိုမျိုးကြီးတို့တစ်ဖွဲ့ ဆိုထားတဲ့ သီချင်းလေး သွားသတိရတယ်ဗျာ\nဟန်ဆောင်တာတွေ ထားခဲ့ပါ..ဆိုကလားပဲ..တားတားတို့လဘက်ရည်ဆိုင်သွားထိုင်ရင် ဆိုင်ရှင် လော်ကာအူးကမ်းကြီးက\nကျန်တာတော့ သိပ်နားမလည်လို့လျှာမရှည်တော့ပါဘူးဗျား..\nဟန်ဆောင်တယ် ဆိုတာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး\nကျနော်ရဲ့ အကြောင်းလေးကို ဝင်ပွားရဦးမယ် ..\nစာအုပ်တစ်အုပ် ဖတ်ခဲ့ဖူးတယ် ..\nအဲဒီ စာအုပ်ထဲမှာ ဆရာကြီးတစ်ယောက်က သူ့တပည့်ကို ပြောတယ် ..\nလူတွေရဲ့ စိတ်ခံစားချက်ကို မျက်နှာက အများဆုံးပြတာတဲ့ ..\nငါကတော့ ငါ့ရဲ့ စိတ်ထဲ ဘယ်လို ဖြစ်နေတယ်ဆိုတာ သူများတွေ အကဲမခတ်နိုင်အောင်\nအမြဲတမ်း မျက်နှာကို တည်တည်တံ့တံ့ပဲ ထားတယ်ကွ … တဲ့ …\nအဲဒီ စကားကို အရမ်းကြိုက်သွားခဲ့တာ ..\nဒါနဲ့ အဲဒီလို ဖြစ်အောင်၊ တစ်နည်းအားဖြင့် မျက်နှာသေ ဖြစ်အောင် လေ့ကျင့်ခဲ့တယ် ..\nဒါနဲ့ ခုထိ အကျင့်ပါနေရော ဆိုပါတော့ …….\nကျနော့် အန်တီဆို ကျနော့်ပုံစံကို ကြည့်ပြီး ခဏခဏ ဆူပြောခဲ့ဖူးတယ်ဗျ …\nဒါက ကြုံတုံး ဝင်ပွားတာ …\nကျန်တာတွေတော့ ကျနော်လည်း ပြောတတ်တော့ဘူးဗျာ …\nအကောင်းဆုံးကတော့ ဘယ်နေရာမှာ မဆို ဖြစ်သင့်တဲ့ ဖြစ်နိုင်တဲ့ ကန့်သတ်ချက်လေးတစ်ခုထားပြီး\nနေမယ်ဆိုရင် ဘယ်သူနဲ့မဆို ရေရှည်ဆက်ဆံလို့ရပါတယ်။\nဒါကို ဟန်ဆောင်တယ်လို့ မခေါ်ပါဘူး။\nဘာဘဲပြောပြော ကောင်းသူတွေထံကို အမှန်တကယ်ကောင်းသူတွေဘဲရောက်လာမှာ အသေအချာ။\nစကာနပန်း ပြောရင်ကောင်းမလားနော် … :D\nလူအမျိုးမျိုး စိတ်အထွေထွေ ဆိုတာလို\nပွင့်ပွင့်လင်းလင်း နဲ့ ကိုယ်ပြောချင်တာကို ပြောတတ်တာ သဘောကျတယ် ဒါပေမဲ့ တသက်လုံးက ထိန်းချုပ် လာတာတွေက အကျင့်ပါလာပြီးတော့ တဘက်လူကို မကျေနပ်ဘူး မကောင်းဘူးလို့ ပြောစရာရှိတာတောင် ပြောလို့မထွက်တော့ဘူး ၊ ရွာထဲက လူတချို့ ပြောချင်တာကို လွတ်လွတ်လပ်လပ် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောနေကြတာကိုကြည့်ပြီး အားကျမိတယ်\nအခုတော့ အတတ်နိုင်ဆုံး အစွန်းနှစ်ခုလွတ်အောင်တော့ ရှောင်နိုင်အောင် ကြိုးစားနေတယ် ပြောသင့်တာကို အားနာလို့ဆိုပြီး ပြောမထွက်တာ ရယ် မှန်တာတော့ ဟုတ်ပါရဲ့ တဘက်လူရော ကိုယ့်အတွက်ပါ အကျိုးမရှိစေတဲ့ ပြောပေါက်မျိုး\nတစ်ချို့ ကမင့်ကြောင့် အရက်ဆိုင်မှာ…\nသြော..ဒါနဲ့..အံတီချိုရေ …မာယာနဲ့ ဟန်ဆောင်တာ တူတူပဲလားး\nဟန်မဆောင်တတ်မှုတွေကြောင့် ” သူ့အလွန် ကိုယ့်အမှား”\nခိုင်ခိုင်ပြောတဲ့ (ဟန်ဆောင်မှကြိုက်ကြတာ … ဟန်လုပ်မှကြိုက်ကြတာလေ)\nဆိုတဲ့လောကကြီးထဲမှာ” နေရာတော်တော်မကျ ” ဖြစ်ခဲ့ဖူးပါရဲ့ ။\n(ဘယ်နေရာမှာ မဆို ဖြစ်သင့်တဲ့ ဖြစ်နိုင်တဲ့ ကန့်သတ်ချက်လေးတစ်ခုထားပြီး\nနေမယ်ဆိုရင် ဘယ်သူနဲ့မဆို ရေရှည်ဆက်ဆံလို့ရပါတယ်။)\nဆိုတဲ့ SKILLS လေးမရှိလို့ “မိတ်ဆွေများစွာ စွန့်ပစ်” ခံရဖူးပါရဲ့ ။\nဝဲသနော် ကျမျက်ရည် မချိရက်ပါဘု\nကိုအောင်ဘု က ဘယ်နှစ်ကျပ် မသိပါဟု\nဖတ်ချင်လို့ဝင်ဖတ်သါားပါတယ် ခင်ဗျာ။\nဒါမျိုး.အတွေးလေးတွေက ဖတ်လို့ ကောင်းလို့ ..ဆက်လက် ရေးသားစေချင်ပါတယ်..လို့။\n. ကော်မန့်များကို Reply မလုပ်နိုင်ပါဘူးနော် …….\nလုပ်ချင်ရက်နဲ့ ဟန်ဆောင်နေပါသည် .. ခွီ ခွီ …. :grin:\nမ Khaing Khaing ရေ\nကျနော်က သိပ်ပြီးကွန်မန့် ပေးလေ့မရှိပေမယ့် ဒီစာလေးကို သဘောကျလို့ လာပေးလိုက်ပါတယ်။ ကျနော်လည်း တတ်နိုင်သမျှ ရေးသမျှ ပြောသမျှတွေမှာ ဟန်ဆောင်မှုကင်းအောင် ယုံကြည်တာကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ရေးခဲ့ပြောခဲ့တယ်ဗျ။ စကားမစပ် ကျနော်က ရှေးခေတ်ရုပ်ရှင်ကားတွေကို ကြိုက်တတ်လို့ ကြည့်ဖူးတဲ့ အထဲက ဖာတလုံခေါင်းကျား ဇတ်လမ်းထဲက မင်းသားကြီး ဦးအေးကြူ ပြောသလို ပြောကြည့်အုံးမယ်။ “အို အသင်လောက အသင်လောက လောက၌ တရားမျှတရေးဝါဒ ဟုဟန်ဆောင် လိမ်ညာ အော်ဟစ်၍ လုပ်ချင်ရာ လုပ်တတ်သော လူလိမ် လူညာများ ရှိနေသေးကြောင်း ကျွန်ုပ်ကောင်းကောင်းကြီး သိခဲ့ရပါပြီ အသင်လောက”။ အားလုံးရယ်ရအောင်ပါဗျာ။ ဘာရယ်မဟုတ်ပါဘူး။\nမခိုင်ခိုင်အတွက် ကျနော်ပို့စ်လေးတခု ရေးပေးထားတယ်။ ကျနော်က အမှန်အတိုင်းပြောရရင် ကျနော်ရေးတဲ့ ပို့စ်ကိုသူများကို ဖိတ်လေ့မရှိပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ပထမဆုံးအကြိမ် အဖြစ်ဖိတ်ခေါ်လိုက်ပါတယ်။ အမှန်တော့ မခိုင်ခိုင်ကို ရေးတာမဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် မခိုင်ခိုင်ပို့စ်ကလေး နဲ့ဆက်စပ်တယ် ထင်လို့ မခိုင်ခိုင်နာမည်ကို ယူသုံးမိတဲ့အတွက် တလေးတစား ဝင်ဖိတ်တာပါ။\nကိုယ့်အသက်အရွယ် အတွေ့အကြုံနဲ့ ယှဉ်ပြီး ပြောမယ်နော်။\nလက်တွေ့မှာ စိတ်ရှိတဲ့အတိုင်း လက်လွတ်စပယ် လွန်လွန်ကျူးကျူး ပြောဖို့ဆိုတာ လွယ်ပါတယ်။\nဒါပေမယ့် ကိုယ်က အရိယာမဟုတ်လို့ ကိုယ့်စိတ်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်တာတောင်မှ\nစိတ်ထဲရှိတဲ့အတိုင်း နှုတ်က မပြောဖြစ်အောင်ကို ကိုယ့်ကိုကိုယ် ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ အကျင့်ကို (ကောင်းသော ဟန်ဆောင်ခြင်းဖြင့် ဟန်ဆောင်နိုင်အောင်ကို) မနည်းကြိုးစားထားရပါတယ်။\nလူတိုင်း ဟန်ဆောင်နိုင်ကြပါစေ လို့ တောင် ဆုတောင်းမိပါတယ်။\nခရီးသွားတုန်းက ရိုစ့်မင်းကို သနပ်ခါးလေးနဲ့တွေ့တော့ ခိုင်ခိုင် လားလို့တောင် မေးမိသေးတယ်။\nရင်ထဲရှိဒါပေါရယင် ပွိုင့်တိုးပေးဘာ.. ဆောရီး သဂျီးဦးခိုင်နဲ့ ရောသွားဒယ်..။ ခိုင်ဃို ဦးကြောင် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းမေးမယ်… ကြောင့်ဂိုခြစ်မလား မောင့်ကိုချစ်မလား..ပေါ။ :cool:\nဟန်ဆောင်ခြင်းတွေမပါ စိတ်ရင်းတိုင်းဆက်ဆံတတ်ခြင်းရဲ့ ရလဒ်ကတော့ …. အပေါက်ဆိုးတဲ့ လူအဖြစ် ၊ လူစွာတစ်ယောက် အဖြစ် သတ်မှတ်ခံရခြင်းပါပဲ …ကိုယ်တွေ့နော် ..ကိုယ်တွေ့ ….\nဟန်ဆောင်တယ်ဆိုတာကို တခြားနည်းနဲ့ ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေး ပြောရရင်တော့ လူတွေကို အလိုက်အထိုက်ဆက်ဆံတယ်ပေါ့။ အဲလိုမှ မဆက်ဆံရင်တော့ လူ့အသိုင်းအ၀ိုင်းထဲမှာ မပြေလည်မှု့များစွာနဲ့ ကိုယ်တယောက် ထဲဒေါသတွေနဲ့ ပူလောင်နေရမှာမို့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဟန်ဆောင်တယ်ပဲပြောပြော ဘာပြောပြော ကျွန်မကတော့ အလိုက်အထိုက်ဆက်ဆံတယ်ဆို တာကိုပို သဘောကျတယ်။ စိတ်ရှိတိုင်းပြောကြမယ်ဆိုရင် လူအားလုံး အပြစ်ကိုယ်စီရှိကြတာမို့ တယောက်တယောက်မညှာတန်းပြောကြဖို့မလွယ်ပါဘူး။ လူရယ်လို့ဖြစ်လာရင် ဘယ်သူမှ အပြစ်မကင်းသလို အားလုံးနဲ့စိတ်တိုင်းကျဖို့ မဖြစ်နိုင်တာမို့ ကိုယ့်ပါတ်ဝန်းကျင်မှာတော့ အဆင်ပြေအောင်ကျိုးစားပြီးနေရမှာပါပဲ။ မိသားစုတခုမှာတောင်မှ တယောက်နဲ့တယောက် စိတ် သဘောထားအယူအဆမတိုက်ဆိုင်တာတွေရှိရင် ညှိယူကြရသေးတာပဲ လူ့အသိုင်း အ၀ိုင်းမှာလဲ ကိုယ်သဘောမတွေ့ပေမဲ့ အလိုက်အထိုက်ဆက်ဆံရတာပဲ။ မဆန်းပါဘူး။\nဆောရီးဘယ်လိုကနေဘယ်လို reply မိသွားလဲမသိဘူး။ တုန်တုန်အောက်ရောက်သွားတယ်။ သီးသန့်မန့်တာပါ။\nအစ်မသဲနုအေးရေ .. ဟန်ဆောင်နေရတာချည်းကိုက (ဘယ်လိုမှဖီးလ်မလာဘူး) ကိုယ့်ကိုယ်ကို လိမ်နေရသလိုရော သူများကိုပါ စိတ်ရင်းမှန်နဲ့မဆက်ဆံပဲ လိမ်နေရသလို ခံစားမိလို့ …… ဟန်ဆောင်နေရတာထက် .. ဥပက္ခာပြုခြင်းကိုသာ … အများဆုံး ရွေးခြယ်မိပါတယ် … ။\nကြိုးစားပြီး reply လုပ်စေချင်ပါတယ်။ဟန်ဆောင်တတ်တာကို ဝေဖန်တာလေးသိပ်ကောင်း\n(စကားမစပ် အပြင်မှာမပြောနဲ့ လွတ်လပ်စွာရေးသားလို့ရတဲ့နေရာတွေမှာတောင် ဟန်ဆောင်မှုတွေရှိသေးတယ်…\n. ရွာထဲမှာတောင် ကိုယ်မကျေနပ်တာကို ကျေနပ်ချင်ယောင်ဟန်ဆောင်ပြီးတောင်ရေးရသေးတယ် ခစ် ခစ် ခစ်…\nဒေါသထွက်နေတာတောင် စာသားလှလှလေးရွေးပြီးရေးရတယ်လေ သူတော်ကောင်းအမျက် အပြင်မထွက်ရအောင်ဆိုပြီ ကဲ … ဘယ်လောက်မကောင်းတဲ့ဘ၀လဲ …. )\nအင်း. ဒါလေးက ကြိုက်လို့ ပါဗျ\nတစ်ခါတစ်လေတော့ လဲ …\n“ကိုယ့်ဘက်က ကြည့်တော့ လက်ဖဝါး၊ သူ့ဘက်က ကြည့်တော့ လက်ဖမိုး” ဆိုတဲ့ စကား လေး ရှိတာ ကို အရီး တို့ မေ့မေ့ သွားတာ။\nမျက်မမြင်ပုဏ္ဏားတွေလို ကိုယ်စမ်းတဲ့ နေရာ ကို အမှန်လို့ဘဲ တွေးနေတတ်တာ။\nအဲဒါတွေ ကို ဆင်ခြင် မိရင် “သူမှန်သလို ငါမှန်သလို နဲ့ ဖြစ်နေတတ်တော့” အကောင်းဆုံးလမ်း ဖြစ်တဲ့ “သူတစ်ပါးကို နားလည်ပေးလိုက်ခြင်း” ဆိုတာကို ရှေ့တန်း ထားလိုက် ရင် ဟန်ဆောင်တာ ဆိုတာ ဟာ ရိုးသားခြင်း မေတ္တာ (လူရွှင်တော် မဟုတ် ;-)) ကို ပြောင်းသွားတတ်ပါတယ်။\nတစ်ခါတစ်လေတော့ လဲ ….\nကိုယ့် ကို နှက်နေမှန်း သိသိကြီး နဲ့ မသိသယောင် ပြုံးပြုံးလေး ဟန်ဆောင် ရင်းက နေ တစ်ဖြေးဖြေး အကျင့်ပါလို့ တော်ရုံဆို ဗွေမယူ တတ်တော့ဘဲ လစ်လျုရှု နိုင်သွားတတ်ပါတယ် ခိုင်ရေ။\nအတွေ့အကြုံ တွေ ပေါ်က နေ သင်ခန်းစာတွေ ယူတတ်လာချိန်\nနှစ်ဘက် ကို မျှကြည့်နိုင်ဖို့ ကြိုးစားရင်း နေလာခဲ့ရင်\nလူတွေ ဟာ သူနည်းသူ့ဟန် နဲ့ ချစ်ဖို့ ကောင်းလာကြမှာပါ။ :-)\nအားပေး ဖတ်ရှု့ပါတယ် ညီမလေး\nဟန်ဆောင်တာနဲ့ သရုပ်ဆောင်တာ မတူဘူးလား\nကိုယ်ကတော့ ကိုယ့်မြို့မှာ သူငယ်ချင်းတွေရှိတယ်\nအဲဒါတွေနဲ့..အစွန်းရောက်သွားတတ်တာတွေကို.. ထိန်းညှိဖို့.. တရားဓမ္မဆိုတာရှိတယ်..


Float ပြီးတော့အပူထိန်းကိရိယာ Steam ထောင်ချောက် မှအကောင်းဆုံး Float ပြီးတော့အပူထိန်းကိရိယာ Steam ထောင်ချောက် မှထုတ်လုပ်သူ၊ ကုန်ပစ္စည်းပေးသွင်းသူ၊ လက်ကားရောင်းသူ၊\nအတွက်စက်ရုံတစ်ရုံနှင့်အတူပရော်ဖက်ရှင်နယ်ထုတ်လုပ်သူ, ပေးသွင်းနှင့်ပြည်ပသို့ပို့ကုန်အဖြစ် Taiwan, HUAI-AN HARDWARE CO., LTD. ပြီးပြည့်စုံစက်ရုံ၏ထုတ်လုပ်မှု, အမှီအခိုကင်းဖွံ့ဖြိုးရေးနှင့်သုတေသန, စျေးကွက်နှင့်ကုန်သွယ်ရေးလုပ်ကိုင်နေတဲ့အတွက်ဖြစ်ပါသည် Float ပြီးတော့အပူထိန်းကိရိယာ Steam ထောင်ချောက်။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ထုတ်ကုန်များနှင့်အခြေခံအဆောက်အဦများအခြားရွေးချယ်စရာ application များအတွက်ဖောက်သည်သတ်မှတ်ထားသောဒီဇိုင်းများနှင့်အသေးစိတ်အချက်အလက်များအပေါ် အခြေခံ. ထုတ်ကုန်တွေထောက်ပံ့ဖို့ကျွန်တော်တို့ကိုခွင့်ပြုပါတယ်။\nပုံစံ - DUCTILE IRON No. F22、F22F\nDSC DUCTILE သံ float&နာတာရှည်ရေနွေးငွေ့ထောင်ချောက်\n●DUCTILE သံခန္ဓာကိုယ်နှင့် CAP,\n●MOP 20K 250 x̊ဂ.\n●DSC F22 ရေငုပ်များကို INLET နှင့် OUTLET CONNECTIONS တွင်ပါဝင်သောခန္ဓာကိုယ်ကိုလည်ပတ်စေခြင်းအားဖြင့် FIELD တွင်ပြောင်းလဲနိုင်သည်။.\n●INLET ဆက်သွယ်မှုသည်မှန်၏,ပိုက်လိုအပ်ချက်အဖြစ်လက်ဝဲနှင့်ထိပ်တန်း INLET.\n●1/2&ကဗျာ;စာလုံးအိတ်နှင့်လည်းချိတ်ဆက်နိုင်ပြီးစစ်ဆေးရေးအဆို့ရှင်နှင့်လုံး ၀ မချိတ်ဆက်နိုင်သကဲ့သို့အသုံးပြုနိူင်သည်။,ဒီမှာတစ် ဦး တည်းဝင်ပေါက်နှစ်ခုနှင့်ထွက်ရှိနှစ်ခုရွေးချယ်မှု.\n●CAP အပေါ်,OUTLET CASTING တွင်အလွန်အကျွံတိုက်စားခြင်းကိုဖြစ်ပေါ်စေသည့် CONDENSATE ပေါက်ကွဲမှုလျှော့ချခြင်းအတွက် OUTLET CHANNEL သို့ချိတ်ဆက်ထားသောပိုကြီးသောနေရာတစ်ခု.\n999999999 http://schema.org/InStock USD 2020-12-31 https://www.steamtraps.com.tw/my/float-and-thermostatic-steam-trap-2.html\nအကောင်းဆုံး Float ပြီးတော့အပူထိန်းကိရိယာ Steam ထောင်ချောက် ကိုရှာဖွေရန်နှင့် ၀ ယ်ရန်၊ သင်သည် Float ပြီးတော့အပူထိန်းကိရိယာ Steam ထောင်ချောက် ထုတ်လုပ်သူ၊ ကုန်ပစ္စည်းပေးသွင်းသူ၊ လက်ကားရောင်းဝယ်သူနှင့်စက်ရုံမှဖြန့်ဖြူးသူများ၏အမြင့်ဆုံးအရည်အသွေးကိုသိရန်လိုအပ်သည်


ဦးဇော်: စာပေချစ်သူများအတွက် စာရေးဆရာ ချစ်ဦးညို ရဲ့ (စာအုပ်လင့်များ) မူလစာမျက်နှာ\nစာပေချစ်သူများအတွက် စာရေးဆရာ ချစ်ဦးညို ရဲ့ (စာအုပ်လင့်များ) မန္တလေးဇာတိ-အဘ-ဦးရွှေဒေါင်းညို၊ အမိ-ဒေါ်စိန်ရင် , အမည်ရင်း-ကျော်စွာ-ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်မှ ၊ ၁၉၈၆-ခုနှစ်တွင် ဒဿနိကဗေဒ အဓိကဖြင့် ၀ိဇ္ဇာ(ဂုဏ်ထူး) ဘွဲ့ရခဲ့ ၊ မဟာဝိဇ္ဇာ ဆက်လက်တက်ရောက်ခဲ့ - ၁၉၇၀-မှ ၁၉၇၅- အထိ ၊ တက္ကသိုလ် နည်းပြ ဆရာအဖြစ် အမှုထမ်းခဲ့ပြီး အမှုထမ်းဘ၀ကို စွန့်လွှတ်ခဲ့ -ပထမဆုံး ပုံနှိပ်စာမူ ၁၉၇၀- အောက်တိုဘာလထုတ် မိုးဝေစာပေ မဂ္ဂဇင်းပါ ( ရန်ကုန်မြို့အလယ်) ၀တ္ထုတို-ပထမဆုံး လုံးချင်းဝတ္ထု ၁၉၇၇- ထုတ် ( လင်္ကာဒီပချစ်သူ) ၊( ယင်းဝတ္ထုကို ယခုအခါ -၁၄ ကြိမ်အထိ ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေပြီး)ယခုအထိ ဗုဒ္ဓယဉ်ကျေးမှုနောက်ခံ ၊ သမိုင်းနောက်ခံ ၀တ္ထုများ - ဆောင်းပါး၊၀တ္ထု၊ သုတေသနစာတမ်းများအပါအ၀င်(၈၁)အုပ် ရေးသားထုတ်ဝေပြီးဖြစ်သည်စာပေယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာ\nပြည်ပခရီးစဉ်များအဖြစ် (၁၉၈၈ မှ, ၂၀၁၁ အတွင်း စင်္ကာပူ, အိန္ဒိယ, တရုတ်,ထိုင်း,မလေးရှား, အမေရိကန် ပြည်ထောင်စု ၊ တောင်ကိုးရီးယားနှင့် ယူအေအီး ( ဒူဘိုင်း) နိုင်ငံများသို့ သွားရောက်ခဲ့မြန်မာနိုင်ငံရုပ်ရှင်အစည်း\nအရုံးတွင်- ဒုတိယ ဥက္ကဌ , ရန်ကုန် ယဉ်ကျေးမှု တက္ကသိုလ်တွင် ပညာရေး အဖွဲ့ဝင်အဖြစ် တာဝန်ယူရင်း စာရေးခြင်းဖြင့် အဓိက အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း နေထိုင်လျှက်ရှိ ။\nချစ်ဦးညို ၏ စာအုပ် လင့်များ 1. ရှင်စောပုhttp://\n4. လောကဓံနှင့် လမ်းလျှောက်အတူထွက်ခြင်းhttp://\n5. နေမင်းလမင်း သိန်းရာထောင်http://\n9. ဒုဌဂါမဏိ http://\n10. စာမရီသို. ထူးထူးခြားခြားhttp://\n11. လင်္ကာဒီပ ချစ်သူhttp://\n12. စက္ကရုနှင့် ဘဒ္ဒါhttp://\n13. အီဂျစ်နဲ့ အင်္ဂလန် နိုင်ငံကိုမောင်းသွားထားလေမ\n14. အစီရဝတီ ကုဏလကေသာhttp://\n15. သမိုင်းမတွင်ပေမဲ့ သမိုင်းဝင်နေမည့်စကားများhttp://\n16. မလေးမဏိစန္ဒာရဲ့ နှောင်းhttp://\n18. မဏိစန္ဒာ ဥဒါန်းhttp://\n20. ချစ်ရပါသော ဒဧကရီhttp://\n21. ဧကရီ ဖွားစောhttp://\nစပ်မိစပ်ရာလေးများ မှ သိသမျှ ။\nSweety Snow18 August 2012 11:56စာအုပ်လင့်ခ်တွေအတွက် ကျေးဇူးပါနော် ReplyDeleteUnknown18 August 2012 23:50ဘွဲ့ရ ခုနှစ် (သို့) ဆရာဖြစ် ခုနှစ် လွဲမှားနေတယ်လို့ ထင်မြင်ယူဆနေမိတယ်ReplyDeleteAdd commentLoad more...\nရောက်လာသူ အပေါင်း မင်္ဂလာပါ


ကျေးလက်နိုင်ငံတော်: July 2010\n၁၉၈၈ ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်တွင် ကျောင်းသားလှုပ်ရှားမှုများဆက်လက်ဖြစ်ပွားလာခဲ့ပြီး နောက် တနိုင်ငံလုံးအနှံ့ရှိတက္ကသိုလ်များ ကောလိပ်များနှင့် အခြေခံပညာကျောင်းများသို့ပါ ကူးစက်သွားကာ ဇွန်လ အလယ်လောက်မှာပင် ကျောင်းများကို ပြန်ပိတ်လိုက်ပါသည်။ ဇွန်လ တွင်မူ ဇွန် ၂၁ မြေနီကုန်းအရေးအခင်းမှာ သမိုင်းမှတ်တမ်းတင်လောက်အောင်ပင် မဆလ စစ်အုပ်စု၏ ဖိနှိပ်ရက်စက်မှုက ပြင်းထန်ခဲ့ပေသည်။ ကျနော့် မှာမူ ယင်းလှုပ်ရှားမှုတွင် ကိုယ် တိုင်ကိုယ်ကျမပါဝင်ခဲ့ပါ။ ဤသို့ဖြင့် ဇွန်အရေးအခင်းပြီးသွားပြီးနောက် နယ်မှသွားတက်သော ကျောင်းသားများလည်း ကိုယ်မြို့ကိုယ်ရွာအသီးသီးသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာ ခဲ့ပြန်ပါသည်။ ထို ၁၉၈၈ ရှစ်လေးလုံးအရေးတော်ပုံမတိုင်ခင် တက္ကသိုလ်ကျောင်းများသည် ဖွင့်လိုက်ပိတ် လိုက်ကျောင်းသားများကလည်း သွားလိုက်ပြန်လိုက်ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ထိုသို့ကျောင်းများပြန် ပိတ်ပြီးနောက် မင်းကိုနိုင် အမည်ဖြင့်ရေးသားသော ကျောင်းသားလှုပ်ရှားမှုကဗျာများ ဦး အောင်ကြီး၏ ၄၁ မျက်နှာပါ ဦးနေ၀င်းသို့ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးခင်ဗျား ဟု အမည်ခေါ်ဝေါ်သုံးစွဲကာ ရေးသားသောစာများနယ်များအထိ ပျံ့နှံ့လာခဲ့သည်။ ဦးအောင်ကြီး၏စာမှာ အဓိကအားဖြင့် ၁၉၆၂ က တက္ကသိုလ်သမဂ္ဂဗုံးဖေါက်ခွဲဖျက်ဆီးမှုတွင် သူမပါဘူးဟု ငြင်းချက်ထုတ်သွား တာသာ တွေ့လိုက် ရပါသည်။ ဦးနေ၀င်းကလည်း ဇူလိုင်လ ၂၃ ရက်မဆလပါတီ အရေးပေါ် ညီလာခြုံပုလုပ်သောအခါ ယင်းတက္ကသိုလ်ကျောင်းသားသမဂ္ဂအဆောက်အဦ ဗုံးဖေါက်ခွဲမှု သည် ၄င်းတွင်လဲတာဝန်မရှိသလိုလို ဦးအောင်ကြီးနှင့် အပြန်အလှန် ဘောလီဘောပုတ် နေခဲ့သည်။ ထိုနောက်ဦးနေ၀င်းက နောင်ဆူဆူပူပူလုပ်တဲ့သူတွေ စစ်တပ်ဆိုတာ ပစ်ရင် မှန်အောင်ပစ်တယ် မိုးပေါ်ထောင်ချောက်တာမပါဘူး ဟု ဒုတ်ကြိမ်းဒါးကြိမ်း ကြိမ်းသွားသည့် သမိုင်းဝင်မိန့်ခွန်းကို ပြောသွားကာ သူ့ရဲ့နိုင်ငံရေးခရီးကို နိဂုံးချုပ်သွားခဲ့သည်။ ဇူလိုင်လ အကုန်ပိုင်းလောက်တွင် ရန်ကုန်၌ ရွှေတိဂုံရင်ပြင် ပေါ်တွင် ၀ါဆိုလပြည့်နေ့တွင် ပြောက် ကျားဆန္ဒပြပွဲများ ဆက်လက်ပေါ်ပေါက်ခဲ့ပြီး ၈ ရက် ၈ လ ၈၈ တွင် တနိုင်ငံလုံးဆန္ဒပြပွဲများ ပြုလုပ်မည်ဟုလည်းသတင်းများပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ မိမိတို့နယ်များသို့ပြန်လည်ရောက်ရှိနေသောကျောင်းသားများ လည်းကိုယ်နယ် အတိုင်းအတာနှင့်ကိုယ် တတ်နိုင်သမျှလှုပ်ရှားနိုင်ရန် စိတ်တူကိုယ်တူသူများ ကြိုတင်ညှိနှိုင်းမှု များ ပြုလုပ်ပြင်ဆင်ကြသည်။ ကျနော်တို့မှာ ကျောင်းပိတ်ရက်များတွင် နယ်သို့ပြန် ရောက် သည့်အချိန်တိုင်းလိုလို၌ တခါတရံစကားလက်ဆုံကျတတ်သော မော်လမြိုင် တက္ကသိုလ်မှ ရုက္ခှဗေဒ တတိယနှစ် ကျောင်းသားကိုတင်လေး အပါအ၀င် နိုင်ငံရေးစိတ်ပါဝင်စားသော ထားဝယ်မှ မော်လမြိုင် တက္ကသိုလ် ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်တို့တွင် တက္ကသိုလ် ကောလိပ် အသီး သီးသွားတက်နေကြသူ အချို့တို့ စုစည်းမိကြသည်။ ကျနော်မှတ်မိသလောက်ပြောရလျှင် ကျ နော်တို့အိမ်သို့သြဂုတ်လ ၁ ရက်နေ့တွင် ကိုတင်လေး နှင့် နောင်ကျနော်အမည်မဖေါ်ပြနိုင် သူ တယောက်တို့ ကျနော့်အိမ်သို့ေ၇ာက်ရှိလာပြီး ကျော်ထင်ဘယ်လိုလဲ ဘယ်လိုလုပ်ကြမ လဲဟု မေးသည်။ ကျနော်က ကျနော်အနေဖြင့် လှုပ်ရှားရန်ဆန္ဒရှိကြောင်း သဘောတူကြောင်း ပြောပါသည်။ သို့သော် ယခုပြင်ဆင်နေစဉ်ကာလတွင် ကျနော့်အနေဖြင့် သိတ်ပေါ်ပေါ်တင် တင်မလုပ်ဆောင်နိုင်ကြောင်း ကျနော့်မှာ ကျောင်းထုတ်ခံထားရတာ တမြို့လုံးသိကြောင်း အာဏာပိုင်တွေလည်းသိကြောင်း ကျနော်လှုပ်ရှားတာနဲ့ အဖမ်းခံသွားရနိုင်ကြောင်း သို့သော်တကယ်တန်း ရှစ်ရက်နေ့ရောက်လို့ဆန္ဒပြပွဲများဖြစ်ပွားလာလျှင် မပါမှာမပူနဲ့ဟု ပြောပါသည်။ ကိုတင်လေးက သိတ်အားမရပါ။ သူက ဒါဆိုရင် ပြင်ဆင်ရေးကာလမှာ မင်းဘာ တွေပါမလဲဟု မေးပါသည်။ (ဒီကကြည့်လျှင်မြေအောက်ပေ့ါ) အစည်းအဝေးများလုပ်လျှင် တက်ပေးမည် အကြံအဉာဏ်များပေးမည်ဟု ပြောရာ ကျနော်တို့ အစည်းအဝေးတခုလုပ်ရ အောင်ဟု သူကပြောပြီးဘယ်မှာ လုပ်ကြမလဲဟု မေးပါသည်။ ပထမဆုံးအကြိမ်အစည်းအဝေး ကို ကျနော်တို့ နောက်ပိုင်းတွင်သပိတ်စခန်းလုပ်ဖြစ်ခဲ့သည့် ထားဝယ်မြို့ဇေယျဝတီကျောင်း တိုက်တောင်ဘက်စောင်းတန်းတွင် သြဂုတ်လ ၃ ရက်နေ့၌ ဆုံရန် အဲဒီမသွားမီ သွားရန်လမ်း မှ လက်ဘက်ရည်ဆိုင်တဆိုင်တွင် ၉ နာရီကျော်ကျော်ခန့်တွင် ဆုံရန် သူနှင့်ကျနော်က ကျနော်တို့ယုံကြည်စိတ်ချသူ အကြံအဉာဏ်လည်းပေးနိုင်သူ တယောက်စီကို ခေါ်ခဲ့ရန် သဘောတူညီခဲ့ကြသည်။\nသြဂုတ်လ ၃ ရက်နေ့တွင် ကျနော်တို့ ၉ နာရီခန့်တွင် သတ်မှတ်ထားသည့် လက် ဘက်ရည်ဆိုင်၌ တွေ့ဆုံ၍ နောက်တဆင့်သတ်မှတ်ထားသည့် ဇေယျဝတီကျောင်းဝင်း တောင်ဘက်စောင်းတန်းသို့သွားကာ အစည်းအဝေးပြုလုပ်ကြသည်။ ကျနော်က ကျနော်တို့ RIT တက်ဘက် ရဲဘော်မျိုးသိန်း (နောက်ပိုင်းတွင် ABSDF နှင့် ယခု ကနေဒါနိုင်ငံ တွင်အခြေချနေထိုင်) အားခေါ်သွားခဲ့ပြီး ရဲဘော်တင်လေးက ကိုအောင်မျိုးမြတ် (သွားဘက် ဆိုင်ရာဆေးတက္ကသိုလ်နောက်ဆုံးနှစ်ကျောင်းသား) တို့ကို ခေါ်လာခဲ့ကြသည်။ ကျနော် တို့ပြင်ဆင်ရေးအတွက် ဘာတွေပြုလုပ်ကြမည်နည်းဟု ဆွေးနွေးညှိနှိုင်းကြသည်။ လက်ကမ်း ကြော်ငြာများရေးသားဖြန့်ချိလှုံ့ဆော်ရန် သဘောတူကြသည်။ ကိုတင်လေးက ယင်းအတွက် ၄င်းတို့လုပ်ထားမည်ဟု ပြောပါသည်။ နောက်ထပ်တကြိမ် ထပ်မံတွေ့ဆုံရန်လည်း သဘော တူခဲ့ကြပြီး ၅ ရက်နေ့တွင် လောကမာရဇိန် ဘုရားကြီးဝင်း (နောင်ဆန္ဒပြပွဲစတင်သောနေရာ နှင့် ဟောပြောပွဲများ အချိန်အတော်အကြာပြုလုပ်သောနေရာ) မြောက်ဖက်စောင်းတန်းတွင် ထပ်မံတွေ့ဆုံရန်သဘောတူခဲ့ကြသည်။ ၅ ရက်နေ့တွင် ထပ်မံတွေ့ဆုံသောအခါ ဆန္ဒပြပွဲ များပြုလုပ်မည့်အချိန်အတိအကျကို ၈ ရက်နေ့မနက် ၈ နာရီတွင် စတင်ပြုလုပ်ရန် သဘော တူညီခဲ့ကြသည်။ ကိုတင်လေးက ကျနော့်ရဲ့ပါဝင်မှုကို ထိုထက် ထဲထဲဝင်ဝင်ပိုဖြစ်စေချင်နေ သည်။ ကျနော်က အစည်းအဝေးများတွင်သာ တက်ပြီးနောက်ပိုင်းလုပ်ဆောင်မှုတွင် ပါဝင်မှု နည်းနေသေးခြင်းကိုသူကသိတ်အားမရ။ ကျနော်က ကျနော်အခုအခြေအနေမှာ ဒီလောက်အ တိုင်းအတာသာပါထားနိုင်မယ် ဆန္ဓပြပွဲမဖြစ်ခင် ကျနော်အဖမ်းမခံနိုင်သေးဘူးဟု ပြောပါ သည်။ ၆ ရက်နေ့ညနေပိုင်းသို့ရောက်သောအခါ လမ်းတွင် စက်ဘိန်းစီးသွားရင်တွေ့ကြ တော့ ကိုတင်လေးက ဘယ်လိုလဲ ငါတို့တော့လုပ်ထားပြီးပြီဟု ပြောပါသည်။ မင်းပါမှာသေ ချာတယ်မဟုတ်လား ဟု ထပ်မေးပါသည်။ စိတ်သာချဗျာ ဟုကျနော်ကပြောလိုက်ပါသည်။ ကျနော်လည်းကျနော်နည်းကျနော့်ဟန်ဖြင့် ဆက်လက်စည်းရုံးရေးဆင်းနေခဲ့ပါသည်။ ရန်ကုန်တွင် ကျောင်းတက်ဘက် RIT ကျောင်းသားများသို့သွားသည်။ ကိုစိုးတင့်မှာ ထောင်မှပြန်လွတ်လာ၍ ထားဝယ်အိမ်တွင် ပြန်ရောက်လာပြီဖြစ်၍ သူ့ဆီသို့ ၇ ရက်နေ့ည တွင်သွားသည်။ သူ့အမေက လာခေါ်ပြန်ပြီဟု ဆိုသည်။ စိုးတင့်ကတော့ ထွက်တွေ့ပါသည်။ မနက်ဖြန်ကျရင်တော့ ငါကတော့ ဆက်လက်လှုပ်ရှားမှာဖြစ်တဲ့အကြောင်း မင်းးဆန္ဒရှိရင်လာခဲ့ ဖို့ ဟုပြောပါသည်။ မင်းဘာသာမင်းဆုံးဖြတ်ပါဟု ပြောပြီးပြန်လာခဲ့သည်။ လမ်းတွင် RIT ကျောင်းသားငယ်တဦးနှင့် တွေ့၍ အစ်ကိုဘယ်လိုလဲ စာတွေ့တော့ပျံ့နှံ့နေပြီ မနက်ဖြန် ၈ နာရီ ဖြစ်လားဟု မေးပါသည်။ ဖြစ်ဖို့များတယ် အစ်ကိုတော့လှုပ်ရှားဖြစ်ဖို့များတယ်ဟု ပြော လိုက်ပါသည်။ ကိုမျိုးဝင်းဆီကိုတော့ မသွားဖြစ်ပါ။ သူကလည်း သူ့အမေက တားသည်ဟုသာ သတင်းသဲ့သဲ့ကြားပါသည်။ ကျနော်အိမ်ပြန်ေ၇ာက်ရေမိုးချိုး ထမင်းစားပြီးနောက် အိပ်ရာခင်း နေချိန်တွင် ကိုမျိုးသိန်းရောက်လာသည်။ ဘယ်လိုလဲဟုမေးပါသည်။ အဲဒီအချိန်မှာ အဖမ်းခံ ထားရတာ ၂ ယောက်ရှိနှင့်နေရာ အဲဒီကိစ္စကို ကိုမျိုးသိန်းကမေးတော့ အဲဒီ ၂ ယောက်က တော့ ကိုတင်လေးရဲ့ လူတွေပဲ သူကလည်း ငါ့ကို ငါမလှုပ်ရှားတော့ဘူးပဲထင်နေတယ်။ ငါက လည်း မင်းသိတဲ့အတိုင်း အခြေအနေကြည့်လှုပ်ရှားရတာပေါ့ကွာ။ မနက်ဖြန်တော့လှုပ်ရှားဖြစ် မှာပါ။ ဖြစ်ရင်တော့မင်းလာခဲ့ပေါ့ဟုပြောလိုက်ပါသည်။ ကိုမျိုးသိန်းလည်း အိမ်ပြန်သွားခဲ့ပါ သည်။ ထို ရှစ်လေးလုံးသပိတ်မစခင် ကာလများတွင်ကျနော်က မြေအောက်အစည်းအဝေး များသို့သာ သွားပြီး အဓိကအားဖြင့် လှုံ့ဆော်ရေးကြော်ငြာရေးသားဖြန့်ချိမှုများကို ကိုတင် လေး အဖွဲ့မှသာ တာဝန်ယူလုပ်ဆောင်သွားခဲ့ပါသည်။ ထိုကြောင့်လည်း ကိုတင်လေးက ကျနော့နှင့် ပတ်သက်၍လှုပ်ရှာရန်အလားအလာနည်းကြောင်း ကိုခင်မောင်ချိုနှင့် ပြောဆိုခဲ့မှုကို ကိုခင်မောင်ချို (ခ) ကိုရာမန် (နောင် ABSDF ယခု အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု အခြေချနေထိုင်) က ကျနော်တို့၏ ABSDF ဖြတ်သန်းမှုနေ့ရက်များအတွင်း ပြန်၍ ဇာတ် ကြောင်းပြန်ပြောပြခဲ့ပါသည်။ ငါက ၆ ရက်နေ့ညနေက မင်းတို့ အိမ်နားက လဘက်ရည်ဆိုင်မှာ ထိုင်ရင်းနဲ့ မင်း ခြင်းခတ်ရာက ခြင်းလုံးလေး ကိုင်ပြီးပြန်လာတာကိုတွေ့ တော့ မင်းဒီလိုအေးအေးဆေးဆေးနေပုံထောက်ရင်တော့ ကိုတင်လေးပြောသလိုပဲ မလှုပ် ရှားနိုင်ဘူးလို့ငါက တွက်ခဲ့တာကွ။ တကယ်တန်း ရှစ်လေးလုံးနေ့ ဆန္ဒပြပွဲများမစတင်မီလေး မှာပင် ကျနော့နှင့် ကိုမင်းဇော်ရွှေ (နောင် ABSDF ယခု နယူးဇီးလန်အခြေချနေထိုင်) ရှစ်နာရီ ထိုး ၁၀ မီနစ်လိုလောက်ကတည်းက ဆန္ဒပြပွဲစတင်ရန်အချိန်းအချက်ပြုထားသည့် ဘုရားကြီး ၀င်း (လောကမာရဇိန်) အတွင်းသို့ စက်ဘိန်းဖြင့် နှစ်ယောက်သားသွား၍ အခြေအနေကြည့် ရာ လောကမာရဇိန်ဘုရား၏ တောင်ဘက်စောင်းတန်းတွင် ရဲများ နံပါတ်တုတ်များကိုင်၍ ထိုင် နေသည်ကို တွေ့ရသည်။ ကျနော်တို့က ကပ်လျက်ရှိသည့် ရွှေတောင်စားစေတီအားပတ်၍ ရှာရာ တောင်ဘက်စောင်းတန်းတွင် ကျနော်တို့ကျောင်းသားအရွယ် ၇ဲဘော်တချို့ထိုင်နေ သည်ကိုတွေ့ရသည်။ သူတို့က ကျနော့်နှင့်မသိ ကိုမင်းဇော်ရွှေနှင့်သိရာ သူကမေးပါသည်။ ဘယ်လိုလဲ ဆန္ဒပြပွဲအခြေအနေ အထာလေးနှင့်မေးသည်။ ဖြစ်မဖြစ်။ သူတို့က ထားဝယ်ကောလိပ်ကျောင်းသားများဖြစ်သည်ဟု တော့ မှတ်မိပါသည်။ သိတ်မကြာမှီမှာပင် လောကမာရဇိန်အရှေ့ဘက်စောင်းတန်း ရဲ့အရှေ့ အုတ်တံတားပေါ်မှ ရဲဘော်လှစိုး (နောင် ABယခု အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု အခြေချနေထိုင်) နှင့် ရဲဘော်အောင်သန့် (နောင် AB ယခု ကနေဒါအခြေချနေထိုင်) တို့က ဆန္ဒပြပွဲကို မဆလပါတီအလိုမရှိ တပါတီစနစ်ဖျက်သိမ်းပစ် ဒီမိုကရေစီရရှိရေး ဒို့အရေး ကျောင်းသားသမဂ္ဂဖွဲ့စည်းရေး ဒို့အရေး ကြွေးကြော်သံများဖြင့် စတင် ခဲ့ကြပြီး ကျနော်လည်းစတင်ဝင်ရောက်ကာ ထိုမှတဆင့် သပိတ်က ကျောင်းသား များအများစုရှိနေရာ အထက ၁ ဘက်သို့ ဦးတည်သွားပြီး ကျနော်က အထက ၁ ကျောင်းဝင်းရှေ့အရောက်တွင် ကျောင်းဝင်းရှေ့က အုတ်တံတိုင်ပေါ်တက်၍ ကြွေးကြော်သံ များ တိုင်တည်ကြွေးကြော်၍၄င်း ရဲဘော်ဖုန်းမော်ကျဆုံးမှုအကြောင်းအနည်းအကျဉ်း ပြော ကြား၍ လည်းကောင်းသပိတ်ထဲသို့ ပြောင်ပြောင်တင်းတင်းဝင်ရောက်ခဲ့ပါသည်။ စကားမှာ လည်း အများကြီးဟောပြောနေရန်အချိန်သိတ်မရသေးပဲ ကိုတင်လေး မျက်နှာပိတ်နှင့်က အထက ၁ ကျောင်းဝင်အလွန် မြန်မာ့စီးပွားရေးဘဏ်ရှေ့တွင် ရဲများ မြို့နယ်ကောင်စီဥက္ကဌ ဦးစောရွှေတို့နှင့် သွားရောက်ညှိုနှိုင်းနေပါသည်။ ခဏအကြာတွင်တော့ အာဏာပိုင်များမှ ပိတ်ဆို့သွားသည်များရုတ်သိမ်းပေးလိုက်ပါသည်။ ကျနော်တို့တမြို့လုံးအနှံ့ဆန္ဒပြကြပါ သည်။ ရဲစခန်းတွင် စာရွက်ဖြန့်၍ အဖမ်းခံထားရသူ ၂ ဦးကိုသွားထုတ်ပါသည်။ ထိုရဲစခန်း အုတ်နံရံတွင် နောင် ထားဝယ်တမြို့နယ်လုံးဆိုင်ရာကျောင်းသားသမဂ္ဂဒုဥက္ကဌဖြစ်လာသူ ကိုအတာ (ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်) ကတ၇ားတက်ဟောပါသည်။ ထိုနောက်ကိုတင်လေးက ကျနော်နှင့်လာတွေ့ပြီးဘယ်လိုဆက်လုပ်ရင်ကောင်းမလဲဟု ဆွေးနွေးပါသည်။ ကျနော်က သပိတ်ကို ဘုရားကြီးဝင်းအတွင်းသို့သာ ဦးဆောင်ခေါ်ယူသွားရန်နှင့် ထိုနေရာတွင် ဟော ပြောပွဲကျင်းပကာ လမ်း၏အရှေ့ဘက်ခြမ်းရှိ ကျနော်တို့ အစည်းအဝေးလုပ်တဲ့နေရာ ဇေယျဝတီကျောင်းတိုက်တွင် ညအိပ်၍ စခန်းချရန် ကျနော်က အကြံပြုရာ မင်းဦးဆာင်ပြီး တော့ လုပ်နှင့်ဦးဟု သူကပြောပါသည်။ ကျနော်သည် ရဲစခန်းမှအပြန် ဘုရားကြီးဝင်းအတွင်း မ၀င်ခင် အုတ်တံတားကြီးလမ်းဆုံ (နောင်တွင် သပိတ်ခေါင်းဆောင်များဖြစ်သည့် ဦးပန်းကျော်ဦးချမ်းလှ နှင့် ကျောင်းသားဟောင်းများအဖွဲ့မှ ကို----(ကျနော်အမည် မမှတ်မိ ဘဲဖြစ်နေ။ ကျနော်တောထဲမထွက်ခင်တွေ့ဆုံခဲ့သူ။ ) နှင့် အရပ်သားအမျိုးသမီး တဦးဈေးမှအပြန်သေနတ်ထိမှန်ကျဆုံး စသူတို့ အာဏာသိမ်းပြီးနောက်တနေ့တွင် ကျဆုံးခဲ့ကြသည့်နေရာ) တွင်လည်းကောင်း ကျနော်တက်ခဲ့သည့် အထက ၄ စသည်တို့တွင် တရားဟောခဲ့ပါသည်။ နောက်ဆုံးတွင် လောကမာရဇိန် နှင့် ရွှေတောင်စားစေတီ ဘုရားကြီး ၀င်းအတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာကာ ကျနော်က ယင်းဝင်းအတွင်းသို့ရောက်ရှိစဉ်တွင်မှ ဖုန်းမော်အရေးအခင်းအကြောင်း အကျယ်တ၀င့်ဟောပြောခဲ့ပါသည်။ ထိုအချိန်ကပင် ဆန္ဒပြပွဲသို့ရောက်ရှိလာသူအရေအတွက်မှာ ထောင်သောင်းချီနေခဲ့ပါသည်။ ကျနော့်ဘ၀တွင် ထိုကဲ့သို့ ထောင်ချီသော သူများကို တခါမှမိန့်ခွန်းမပေးဖူးပါ။ ပြောချင်လွန်း၍ စကားများပင် အဆင်ပြေပြေပြောနိုင်အောင်အတော်ကြိုးစားရပါသည်။ လူထု၏ လက်ခုပ်သံများကို ယနေ့တိုင်ကြားယောင်နေဆဲဖြစ်ပါသည်။ ကျနော်ဟောပြောပွဲစင်မြင့်ပေါ်မှ ဦးဆောင်ကြွေး ကြော်ပေးသော တပါတီအာဏာရှင်စနစ်ဆန့်ကျင်ရေး ဒီမိုကရေစီရရှိရေးကြွေးကြော်သံများ ကို တက်ရောက်လာသောလူထုကြီးက တပြိုင်နက်ကြွေးကြော်လိုက်သည့် ဘ၀ဂ်ညံသွားသော ကြွေးကြော်သံများ ယနေ့တိုင် ပဲ့တင်ရိုက်ခတ်နေဆဲဖြစ်ပါသည်။\nPosted by victorOway at 6:51 AM No comments:\nကျနော်၁၉၈၈မတ်လအရေးအခင်းပြီးတော့ ဧပြီလ ၂၀ ရက်နေ့တွင် ကျောင်းအထုတ် ခံရသည့်စာကို လက်ခံရရှိခဲ့ပါသည်။ ကျနော်တို့ထားဝယ်ကနေ RIT သွားတက်ခဲ့သည့် ကျောင်း သား ၁၀ ယောက်ခန့်အထဲ တွင် ၃ ယောက်အထုတ်ခံရရာ ကျနော်ရယ် ကိုမျိုးဝင်း (အဲဒီအ ချိန်က သူက စက်မှုနောက်ဆုံးနှစ်ကျောင်းသား ယခု ABSDF ဒုဥက္ကဌ) (ကျနော်က ပဉ္စမ နှစ်လျှပ်စစ်စွမ်းအား) နောက်ကိုစိုးတင့်(အဲဒီ ၈၈ ခုနှစ်တုန်းက သူက စတုတ္ထနှစ် စက်မှု ကျောင်းသား ဖြစ်ပြီး ကျနော်တို့ကျောင်းထုတ်သည့်စာလက်ခံရရှိသည့်အချိန်တွင်သူက မတ် လအရေးအခင်းအပြီး 141 အဖြစ်နာမည်ကြီးခဲ့သည့် အဖမ်းခံရသည့်အုပ်စုတွင်ပါသွားခဲ့ ရာထားဝယ်တွင်မရှိ ရန်ကုန်ရှိ အင်းစိန်ထောင်တွင်ရောက်ရှိအကျဉ်းကျနေ) (ယခု ပြည်တွင်း နေထိုင်)ပေါင်း ၃ ဦးကျောင်းအထုတ် ခံခဲ့ရသည်။ ကျောင်းအထုတ်ခံရတော့စိတ်မကောင်း တော့ဖြစ်မိသည်။ သို့သော် မိမိတို့ထက်ပို၍စွန့်လွှတ် အနစ်နာခံသွားကြသည့် ရဲဘော်တွေရဲ့ မျက်နှာကိုကြည့်၍ အမှန်တရားအတွက် ပြည်သူအတွက် ရဲရဲကြီးဆက် လက်တိုက်ပွဲဝင်ရန်အ တွက်သာ စိတ်ကိုဆုံးဖြတ်ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်။\nဇွန်လဆန်းတွင် ကျောင်းများပြန်လည်ဖွင့်လှစ်ခဲ့ရာ ကျနော်တို့မှာ ကျောင်းပြန်သွား တက်ခွင့်မရတော့ သူများတွေအလျှိုလျှိုကျောင်းပြန်သွားတက်ရန် ရန်ကုန် မော်လမြိုင်တို့သို့ ကျနော်တို့ကျောင်းတက်စဉ်က သွားနေသလို သွားကုန်ကြသည်။ သို့သော် ကျနော်တို့စိတ် ကသိနေသည့် ဒီတခါကျောင်းပြန်ဖွင့်လည်း ဟုတ်တိပတ်တိ ပြန်ဖွင့်နိုင်လိမ့်မည်မဟုတ်။ ကျောင်းသားလှုပ်ရှားမှုဆက်ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်နေခဲ့သည်။ သူများတကာတွေ လေ ယာဉ်ခရီးစဉ်အသီးသီးဖြင့် ကျောင်းသွားတက်ကြသောအခါ ၀မ်းနည်းစိတ်ဖြစ်နေနိုင် မည်ဆို သည်ကို တွက်ချက်မိ၍လားမသိ၊ အာဏာပိုင်များက ကျနော်ရယ် ကိုမျိုးဝင်းရယ်ကို အသနား ခံစာတင် ရန် ချဉ်းကပ်လာပါသည်။ ထားဝယ်မြို့နယ်ပညာရေးမှုးရုံးသည် မိမိတို့နှင့်သိကျွမ်းသူ ဆ၇ာတဦးမှတဆင့် အသနားခံစာတင်ရန်လာရောက်ကမ်းလှမ်းလာပါသည်။ မြို့နယ်ပညာရေး မှုးရုံးသည် ထိုကဲ့သို့သောကိစ္စမျိုးကို အာဏာပိုင်တို့ထံမှလာသော အကြံအဉာဏ်မဟုတ်ပါ ဘဲလျက်မပေးရဲပါ။ မကမ်းလှမ်းရဲပါ။ ထားဝယ်ရှိထောက်လှမ်းရေး ၁၉ (MI 19) မှလာသော အကြံအဉာဏ်သာဖြစ်ပေလိမ့်မည်ဟု ရိပ်စားမိခဲ့ပါသည်။ ထိုအချိန်က သူငယ်ချင်းတွေက လည်းကျောင်းပြန်တက်ဖို့သွားတော့ ကိုယ်ကတက်ခွင့်မရ သွားခွင့်မရတော့ ခါတိုင်းလိုပဲသွား ချင်လာသဖြင့် အသနားခံစာရေးသားတင်ပြရန်သူတို့ခေါ်ယူတွေ့ဆုံသည့် အထက ၁ ကျောင်းဝင်းအတွင်းရှိ ဆရာများအဆောင်တခုသို့သွားရောက်ကာ မည်သို့အသနားခံစာရေး သား တင်ပြရမည်နည်းဟူသည်ကို ပြပေးမည်ဆရာတချို့နှင့်သွားရောက်တွေ့ဆုံခဲ့ရပါသည်။ ထိုဆရာတချို့က ရေးသားပုံရေးသားနည်း ရေးသားရန်စိတ်ကူး စသည်တို့ကိုပြောဆိုကာ ကျနော်တို့ကရေးသားခဲ့ကြပါသည်။ ကျနော်ရယ် ကိုမျိုးဝင်းရယ် သွားရောက်တွေ့ဆုံကာရေး သားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုဆရာများက နောက်ဆုံးတွင် မြို့နယ်ရဲစခန်းထောက်ခံစာ ယူရမည်ဟု ဆိုလာပါသည်။ ထိုကျောင်းပိတ်နေစဉ်ကာလတ လျှောက်လုံးတွင် စည်းကမ်းနှင့်အညီ ထားဝယ်တွင်နေထိုင်ကြောင်း မည်သည့်ဆူပူလှုပ်ရှားမှုမှ မလုပ်ကြောင်း ရဲစခန်းထောက်ခံစာ နှင့်ပူးတွဲတင်ပြရမည်ဟု ဆိုလာပါသည်။ ထိုတောင်းပန်စာ ရေးရန် ၂ ရက်လောက်သွားဖြစ်ခဲ့ ပြီး ရဲစခန်းထောက်ခံစာယူရမလားဟု စဉ်းစားနေမိပါသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ကျနော်တိတိ ကျကျ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါသည်။ ရဲစခန်းထောက်ခံစာလည်း မယူ တော့၊ ဒီတောင်းပန်စာလည်း မတင်တော့ဘူးဟု။ ထိုအချိန်က ကျောင်းသားလှုပ်ရှားမှုများနှင့် ပတ်သက်၍ ကျောင်းသားလှုပ် ရှားမှုကြောင့် တစုံတရာကျောင်းသားထုတွင်ထိခိုက်နစ်နာမှုများ ရှိနှင့်ခဲ့ပြီးဖြစ်သော်လည်း ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့်ကြီးကြီးမားမားကြီးတော့မရှိသေးဟု ဆိုချင်ဆိုနိုင်ပေသေးသော အချိန် ကာလပင်ဖြစ်နေသေးသည်။ ဇွန်လအရေးအခင်းပင်ကောင်း ကောင်းဖြစ်မလာသေး။ ငါမှန်လို့လုပ်ခဲ့တာ ဘာလို့တောင်းပန်ရမှာလဲ၊ ဆိုပြီး ငါ့အနာဂါတ်ထိခိုက်ရင်ထိခိုက်ပါစေကွာ ဆိုပီး မတင်တော့ရန် ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီး မတင်တော့ပါ။ အဖေနဲ့အမေက မေးတော့တင် လိုက်ပြီဟု ပြောလိုက်ပါသည်။ သူတို့စိတ်ချမ်းသာအောင်ပေါ့။ ကျနော် ထိုကဲ့သို့ဆုံးဖြတ်ပြီး သိတ်ပင်မကြာလိုက်ပါ ဇွန်လဆန်းတွင် ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်တွင် ဇွန်အရေးအခင်းစတင် ဖြစ်ပွားလာခဲ့ပါသည်။\nရှစ်လေးလုံးမတိုင်ခင် ကျနော့်၏ မဆလ အစိုးရကို ဆန့်ကျင်သော နိုင်ငံရေးစိတ်ဓါတ် နှင့်နိုင်ငံရေးလုပ်ဆောင်မှုတို့နှင့်ပတ်သက်၍ ကျနော်ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားမိသော လုပ်ဆောင်ချက် ၃ ခုရှိပါသည်။ နံပါတ် ၁ လမ်းစဉ်လူငယ် လုံးဝမ၀င်ခဲ့ပါ။ ကျနော် ၁၀ တန်းနှစ်တွင် ကျောင်းက လမ်းစဉ်လူငယ်ဝင်ရမည်ဟု ပြောသည်။ သို့သော်ရပ်ကွက်တွင် ၀င်ထားပြီးသူ ကျောင်းမှာ ထပ်လျှောက်စရာမလိုဘူးဟု ဆရာမက ပြောသောအခါ ကျနော်က ရပ်ကွက်တွင် တကယ် တန်းမ၀င်ထားရပါဘဲလျက် ရပ်ကွက်တွင် ၀င်ထားနှင့်ပြီဟုပြောပါသည်။ မင်းမှာနံပါတ်ရှိလား ဟုမေးသောအခါ ဒီနွေကျောင်းပိတ်တုန်းကပဲ ရပ်ကွက်လမ်းစဉ်လူငယ်ခေါင်းဆောင်က မေး ရန် form ဖြည့်ပြီးပေးထားပါသည်။ နံပါတ်မကျသေးပါဟုပြောလိုက်ပါသည်။ ဆရာမက လမ်း စဉ်လူငယ်ဝင်ထားရန် နောင်အလုပ်တွေဘာတွေလျှောက်ရင်ကောင်းသည်ဟု ပြောပါသည်။ မင်းမှာအဲဒီနံပါတ်တွေဘာတွေမရှိရင် မင်းနစ်နာမှာစိုးလို့ပါဟု ဆရာမကပြောပါသည်။ ရပါ တယ်။ ကျနော်ရပ်ကွက်မှာလျှောက်ထားတာ နောင်နံပါတ်ရလာမှာပါ ဆရာမဟု ပြောကာ ကျနော်လမ်းစဉ်လူငယ်လုံးဝမလျှောက်ခဲ့ပါ။ အဲဒါ ၁၉၈၂ နှစ်လည်ပိုင်းလောက်သာရှိပါသေး သည်။ ကျနော်ဘာဖြစ်လို့လည်းမသိ လမ်းစဉ်လူငယ်ရယ် မီးသတ်ရယ်ကို သိတ်အမြင်ကတ် ခဲ့ပါသည်။ သူများယောင်၍ ကိုယ်ယောင်ကလုပ်နေကြသည့်သူများသာ များပြီး ဘာမှဟုတ်တိ ပတ်တိအဓိပ္ပါယ်ရှိတာတွေမတွေ့ရ၍ဖြစ်သည်။ ကျနော်ရဲ့ လမ်းစဉ်လူငယ်မ၀င်ခဲ့သည့် လမ်းစဉ်လူငယ်မဖြစ်ခဲ့သည့် အဖြစ်ကို ယနေ့တိုင် ကျနော်ဂုဏ်ယူနေပါသည်။ နောင်တခုမှာ ကျနော်အထက်က ပြောသကဲ့သို့ မတ်လ ကိုဖုန်းမော်အရေးအခင်းတွင် တက်ကြွစွာပါဝင်မှု ကြောင့် ကျောင်းအထုတ်ခံရခြင်းဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးတခုမှာ ကျောင်းပြန်တက်ခွင့်ရဖို့အတွက် အသနားခံစာတင်ရန် ပြောဆိုလာခဲ့မှုအား မတင်ခဲ့ရန် ဆုံးဖြတ်နိုင်ခဲ့မှုပင်ဖြစ်သည်။\nPosted by victorOway at 5:57 AM No comments:\nPosted by victorOway at 2:14 PM No comments:\n နှင်းဆီရောင်တော်လှန်ရေးရုပ်ပုံလွှာ (၆)-\n၂၆။ ဇူလိုင် ၂၀၁၀\n၁၉၉၄-၉၅ခုနှစ် အစပိုင်းကာလ။ အခြေအနေတစ်ချို့ ။့ \nမြန်မာနိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာကျောင်းသားများဒီမိုကရက်တစ်တပ်ဦး၏ ဗဟိုဌာနချုပ်မှာ ဒါးဂွင်တွင်ဖြစ်သည်၊ ဒါးဂွင်သည် ယခင်က ရန်သူအခြေပြု တပ်စွဲထားသော နေရာဟောင်းဖြစ်သည်၊ ထိုနေရာဟောင့်း ကျနော်တို့တပ်စခန်းများ အခြေပြုရသည်၊ ဥသုထ အထက်ဘက်တွင် ဖြစ်သည်၊ ထိုနေရာမှာ စရောက်၍လားမသိ ရဲဘော်များမှာ ငှက်ဖျားရောဂါဖြစ်ကြသည်၊\nကျနော်တို့ တပ်ရင်းဘေးတွင် မကဒတ ဗဟိုသင်တန်းကျောင်း တစ်ခုရှိသည် ထိုသင်တန်းကျောင်းဘေးတွင် (၂၁၂)တပ်ရင်းရှိသည်၊ ဒါးဂွင်းကို အမည်ပြောင်းပြီး ဒေါင်းဂွင်ဟုအမည်အသစ်ခေါ်တွင်စေခဲ့သည်၊ ဒေါင်းဂွင့်အခြေချနေထိုင် စဉ် အခြေခံစစ်ပညာသင်တန်း အမှတ်စဉ်တစ်မျဉ်းကိုးလေးကို ဖွင့်လှစ်နေချိန်ဖြစ်သည်၊\nထိုသင်တန်းသည်မကဒတဗဟိုမှစတင်ဖွင့်လှစ်သောသင်တန်းအမှတ်စဉ်(၁)ဖြစ်ပါသည်။ကျနော်တို့ မှာတပ်ရင်း ၌သင်တန်း တက်ခဲ့ရှု အပတ်စဉ်မရှိပါ။နောက်တစ်ကြိမ်ဗဟိုဌာနချုပ်ဆက်သွယ်ရေးတပ်ဖွဲ့ မှတစ်မျဉ်းကိုးလေး။ ဆက်သွယ်ရေးသင်တန်းပေးရန်အတွက်သက်ဆိုင်ရာတပ်ရင်းများမှ ရဲဘော်တစ်ယောက်စီဆင့်ခေါ်ပါသည်၊ ထိုသို့ ဆင့်ခေါ်ရာတွင် ထိုသင်တန်းသို့ (၁ဝ)တန်းအောင်။(သို့ )(၈)တန်း။ (၉)တန်း။စတဲ့အခြေခံရှိသည့် ရဲဘော်များ ဖြစ်ရမည်ဟု ခြွင်းချက်ပါရှိသည်၊တပ်ရေးဗိုလ်ကြီးမှ ကျနော့်အား ဆက်သွယ်ရေးသင်တန်းတက်ရန် ဆွေးနွေးလာပါသည်၊ ဆက်သွယ်ရေးဘာသာရပ်. အရေးကြီးပုံကို စိတ်ဝင်စားပြီး ယခုဖွင့်လှစ်မည့်ဆက်သွယ် ရေးသင်တန်းကို ကျနော်တက်ရောက်မည်ဟု ကတိပေးလိုက်သည်၊ တပ်ရေးဗိုလ်ကြီးမှ ကျနော်အားမကဒတ ဥက္ကဌထံခေါ် သွားပြီး ဥက္ကဌနှင့်တွေ့ ဆုံစေခဲ့ပါသည်၊\n-ဥက္ကဌ ကျနော်တပ်ရင်း(၂၁ဝ)က ဆက်သွယ်ရေးရဲဘော်အဖြစ် ဒီရဲဘော်ကို စာရင်းပေးသွင်းပါတယ်ဟု သတင်းပို့ ပါသည်။ မကြာခင်တပ်ရင်းသို့ ပြန်၍ဘားတိုက်တွင်ကျနော့် အဝတ်အစား(၂)စုံနှင့်မုဒုံစောင် တစ်ထည်ကို ကြွပ်ကြွပ် အိပ်ထဲထည့်ပြီး။ဆက်သွယ်ရေးသင်တန်းကျောင်းသို့ သင်တန်းသားအဖြစ် သွားရောက်ကန့်သွင်းရပါသည်။\nဆက်သွယ်ရေးသင်တန်းသားစုစုပေါင်း(၁၂)ဦးခန့် ရှိမည်၊ သံလွင်ကမ်းဘေးတွင်ဖြစ်သည်၊ သင်တန်း ရဲဘော်များမှာ တပ်ရင်းအသီးသီးမှ ရဲဘော်များဖြစ်ကြ၍ တစ်ဦးအကြောင်းတစ်ဦးမသိကြရသေးပါ။ ထို့ ကြောင့် စကားပြောဆိုာကရာတွင် မာနလေးတွေ ကိုယ်စီရှိတတ်ကြသည်။ သင်တန်းကြီး ကြပ်သူမှ သင်တန်းသားများ ချစ်ခင်စွာနေထိုင်ကြရန်။\nတစ်နေ့ တာလုပ်ငန်းအစီအစဉ်ဇယားများဆွဲပေးသည်၊ သင်တန်းသားများကို ကသ(ကျောင်းသား) နံပါတ်များကိုယ်စီထုတ်ပေးသည်၊ အုပ်စု တစ်အုပ်စုတွင် အလှည့်ကျခေါင်းဆောင်တာဝန် ထမ်းဆောင်ရသည်၊ သင်တန်း-ကသနံပါတ်များပေးရာတွင် ကျနော်.နံပါတ်မှာ(၄)ဖြစ်သည်၊ အလှည့်ကျအုပ်စု နေ့ စဉ် မိမိတာဝန်ကျရာ လုပ်ငန်းစဉ်များမှာ နံနက်စောစောတွင် အဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်မှထှု ဝီဆယ်မှုတ် ပြီး သင်တန်းသားများကို နိုးရပါသည်၊ ထမင်းချက်တာဝန်ကျသူက ထမင်းချက်ရန်။\nထမင်းချက်ဘို့ ရေကို သံလွင် မြစ်ထဲသို့ (၅)ဂါလံပုံးဖြင့်ထမ်းတင်ရေခပ် ပေးကြရသည်၊\nနံနက်(၇)နာရီထိုးပြီးအချိန်တွင် သင်တန်းသားများ စားသောက်ပြီးချိန်ဖြစ်ရမည်၊သတ်မှတ်ထားသည့်အချိန့် အဆင်သင့်မဖြစ်လျင် သင်တန်းမှုးမှ ထိုအုပ်စုကို အမှတ်ဖြတ်ပါသည်၊ တာဝန် မကျသေးသည့် အုပ်စုများမှာ ပေးထားသည့်သင်ခန်းစာများကို ပုရစ်အော်သည့် အလားလေ့ကျင့်နေ ကြရသည်။\nသင်တန်းကာလ အချို့ အချိန်များတွင် မကဒတမှ နိုင်ငံရေးခေါင်းဆောင်။စစ်ရေးခေါင်းဆောင်အချို့ မှ နိုင်ငံရေးအခြေခံသင်ခန်းစာများ ။စစ်ဘက်စာရေး သားနည်းများ။ ရုံးလုပ်ငန်းအချို့ ကိုသင်ကြားပို့ ချပေးသည်၊\nသင်တန်းကြားကာလတွင် သင်တန်းသားအချို့ မှာ ငှက်ဖျားဒါဏ်ကိုအလူး အလဲခံကြရ၍ သင်ခန်းစာ နောက်ကျ လျင် ထိုရဲဘော်ကို သင်တန်းသားအချင်းချင်းမှ လိုက်မှီနိုင်အောင် လက်တွဲခေါ်ဆောင်ရပါသည်၊ သင်တန်း ကာလမှာ (၆)လဖြစ်ပါသည်၊ထိုကာလအတွင်းဆက်သွယ်ရေးဆိုင်ရာလုပ်ထုံးလုပ်နည်းများကို မနည်းမှီအောင် ကြိုးစားကြရပါသည်။ဆက်သွယ်ရေးသင်တန်းဆင်းပွဲကို ၁၉၉၄ခုနှစ်။ ဇူလိုင်လမှာဆင်းဖြစ်ပါသည်၊ သင်တန်းဆင်းချိန်မှစပြီး မိခင်တပ်ရင်းမျာ့း အချိန်ပြည့်တာဝန် မထမ်းဆောင်နိုင်တော့ပဲ ဆက်သွယ်ရေးတပ်ဖွဲ့ ၏ ရေဒီယိုအော်ပရေတာ ရဲဘော်အဖြစ် စတင်တာဝန်ထမ်းဆောင်ရပါသည်၊လုပ်ငန်းများကို စက်ခန်းထဲ တွင် အချိန်ပြည့်အလုပ်လုပ်ရင်း -ဆက်သွယ်ရေးတပ်ဖွဲ့ မှုးမှ သက်ဆိုင်ရာတပ်ဆွယ်များတွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်ရန် အမိန့် စာများ ကျလာပါသည်၊ကျနော် တာဝန်ကျသည့် တပ်ဆွယ်မှာ တပ်ဆွယ်(၂)တွင်ဖြစ်သည်၊အခြားရဲဘော်များမှာ သက်ဆိုင်ရာတပ်ဆွယ်များသို့ခရီးထွက်ရန်ပြင်ဆင်နေကြသည်၊ခရီးထွက်ခါနီး ရဲဘော် အချင်းချင်း ဌာနချုပ် လဘက်ရည်ဆိုင့်လဘက်ရည်မှာသောက်ကြပြီး မကြာမီကမ်းဘေးသို့ထိုးစိုက်လာသော စက်လှေပေါ် သို့ကိုယ်စီ တက်သွားကြပြီး တာဝန်ကျရာ နေရာသို့နှုတ်ဆက်လက်ပြပြီး သွားရောက်တာဝန် ထမ်းဆောင် ကြရ သည်။ကျနော်တာဝန်ကျသည့်နေရာမှာ ကေအန်ယူဗဟိုဌာနချုပ်ကြီးတည်ရှိရာ မာနယ်ပုလောတွင်ဖြစ်သည်၊ မာနယ်ပုလောဌာနချုပ်ကြီးအနီးတွင် လောကွား လူရုံးရှိသည်၊ထိုရုံးမှာ မကဒတ၏ မဟာမိတ်ဆက်ဆံရေး ဗဟိုဌာနချုပ် ရုံးခွဲဖြစ်သည်၊ မာနယ်ပုလောတွင် တာဝန်ကျစဉ် ထိုအချိန်က တော်လှန် ရေး အဖွဲ့ အစည်း အသီး သီးမှ ကျင်းပပြု လုပ်သည့် တိုင်းရင်းသားနှီးနှော ဖလှယ်ပွဲကျင်းပ ချိန်ဖြစ်သည်၊ မာနယ်ပုလော ဌာနချုပ်သည်အဖွဲ့အစည်းအသီးသီး ရုံးအသီးသီး နှင့် စနစ်ကျစွာ တည်ရှို မြို့ ငယ်လေးတစ်ခုအလား ဖြစ်တည် နေပါသည်။သောင်ရင်းဖြစ်ရေ. အရောင်မှာလည်း မိုးမခအပင်များ ဝေဝေဆာ ဆာနှင့် စိမ်းမြ ကြည်လင်စွာ စီးဆင်း နေပါသည်။ ကရင်အမျိုးသားနေ့ ကို ထိုဌာနချုပ်တွင် စည်ကားသိုက်မြိုက်စွာ ကျင်းပ ကြပါသည်။ တစ်ဘက်က ကရင်း အမျိုးသားနေ့ ကျင်းပနေသလို ထွီပါဝီကျိုး ခံစစ်တောင် ကြောများတွင် ရန်သူနှင့် တော်လှန် ရေးရဲဘော်တွေမှာလည်း တိုက်ပွဲက အရှိန်အဟုန် ပြင်းစွာ ဖြစ်ပေါ်နေပါသည်၊ ကျနော်တို့ ရုံးအရှေ့ မှ မကြာ ခဏဖြတ် သွားသော စက်လှေများ ပေါ်တွင် လက်နက်အပြည့် အစုံဖြင့် ပုဝါနီများဝှေ့ ယမ်း၍ နှုတ်ဆက်ထွက် ခွာ သွားကြသော ရဲဘော်များကိုတွေ့ နေရသည်။\nပအိုဝ့်လက်နက်ကိုင်အင်အားစုတစ်စုမှ ၄င်းတို့ မာနယ်ပုလောမှ ပြန်ရုတ်ပြီးခရီးထွက်ဖို့ ကျနော်တို့ ရုံး ရှေ့တွင် စုရုံး ရောက်ရှိနေတာတွေ့ ရသည်၊ မကြာမီ ၄င်းတို့ အထဲမှ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်ဟန်တူသူမှ ကျနော့်အား နှုတ်ဆက်သည်က စဉ်းစား စရာဖြစ်နေသည်၊ -ယောက်ဖရေ နှုတ်ဆက်ခဲ့တယ် ကွာ။ ရန်ကုန်မှာ ပြန်ဆုံ ကြသေးတာပေါ့-ဟုနှုတ်ဆက်ပြီး သူတို့ အလံကိုလှေဦးထိပ်တွင်ထောင်၍ ပအိုဝ့်ဝတ်စုံကိုယ်စီ ။ခေါင်းပေါင်း ကိုယ်စီနှင့်စက်လှေထွက် ခွာသွားတာကို အသက် မပါပဲ လက်ကနှုတ်ဆက်နေပုံက ဘယ်လိုနားလည်ရမလဲ ဟုစဉ်းစားရခက်နေသည်။\n ကေအန်ယူနှင့် ဒီကေဘီအေ-အရေးအခင်း။\nသတင်းက သဲ့သဲ့ကြားနေရသည်။ မသေချာတော့ မပြောတတ်၊ ကေအန်ယူအဖွဲ့ အစည်းအတွင်း ပဌိပက္ခ ဖြစ်နေပြီတဲ့။ တဘက်မှာလည်း ရန်သူက ကေအန်ယူကို တဘက်သတ် အပစ်အခတ် ရပ်စဲရေး လုပ်နေပြီတဲ့။\nကျနော်တော့ မယုံ၊ ရန်သူသည် တဘက်လှည့်ဖြင့် ထွီပါဝီကျိုး ခံစစ်ကြော ကို ထိုးစစ်လုပ်၍ မရသည့် အဆုံး ပရိရာယ် ဆင်ပြီး ကေအန်ယူ တော်လှန်ရေး အဖွဲ့ အစည်းထဲသို့ဘာသာရေး အရ စိတ်ဝမ်း ကွဲအောင် ပြုလုပ်ပြီး မာနယ်ပု လော ဌာနချုပ်ကြီးကို အပိုင်စီးသွားခဲ့သည်၊ သို့ သော် မာနယ်ပုလော ဌာချုပ်တွေ အများကြီး ရှိနေသေးသည် ကိုတော့ဖြင့်။ထိုသို့ အရေးအခင်းဖြစ်နေချိန်အတွင်း ကျနော်တို့ မကဒတ ဗဟိုဌာနချုပ်ဒေါင်းဂွင်သို့စက်လှေဖြင့် ပြန်လာခဲ့ရသည်၊\nဒေါင်းဂွင်းဌာနချုပ်သို့ ရောက်၍ မကြာမီ ရန်သူနှင့်ဒီကေဘီအေပူးပေါင်းအဖွဲ့ တွေသည် သံလွင်မြစ်ရိုးအစိတ်အပိုင်းအတော်များများကို ဖြန့် ကျက်နေရာယူမှုများပြုပြီး မကြာခင် ကျနော်တို့ ဗဟို ဌာနချုပ်ကိုပါ စစ်ဆင်ရေးပြုလုပ်မည်ဆိုသည့်သတင်း အခိုင်အမာရသည့်အတွက် ဌာနချုပ်ကြီး ရွှေ့ ပြောင်းဘို့အစီအစဉ်ကို စတင်ပြုလုပ် နေကြသည်။သက်ဆိုင်ရာတပ်ရင်းတွေမှလည်း တပ်ရင်းအလျှောက် တိုက်ခိုက်ရေးအင်အားထုပ်ပြီး ပူးပေါင်း စစ်ကြောင်းတွေဖွဲ့ ၊ဗဟိုလုံခြုံရေးအတွက် ဗဟိုနောက်ကျော့ စစ်ကြောင်းများနေရာယူကြရသည်၊ ဖြစ် လိုက် သည့်တိုက်ပွဲတွေမှာလည်း ညတိုက်ပွဲများဖြစ်ကြသည်၊ ရန်သူဘက်မှ အရှင်ဖမ်းမိသည့် ရန်သူ့စစ်သား များကို သုံ့ ပန်းအဖြစ် ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်လာပြီး ထိမ်းသိမ်းလိုက်ကြသည်၊ကျောင်းသား တပ်မတော်တွင် ရှေ့တန်း၌ တိုက်ပွဲဖြစ်ရင်း အရှင်ဖမ်းမိသူ (သို့ မဟုတ်) လက်နက်ချအလင်းဝင်သူများကို အရေးယူဆောင်ရွက်ခြင်း မပြုလုပ်ရန် ဗဟိုစစ်ကော်မရှင်မှ အတိအကျအမိန့် ထုတ်ထားပါ သည်၊ထို့ ကြောင့် ကျောင်းသား တပ်မတော် တွင် သုံ့ ပန်းပေါ်လစီကို ရိုသေစွာ ကျင့်သုံးခြင်းမှာ ဤအချက်တွေက သက်သေပြသည် မဟုတ် ပါလား။\nပြောင်းရွှေ့ ရေးအစီအစဉ့် စစ်ရေးတာဝန်ရှိသူမှ အမိန့် ထုတ်ရာတွင် အခြားတပ်ရင်းမှ အိမ်ထောင် သည်များ။ ဌာနများ။ ပစ္စည်းများ အားလုံး ပြောင်းရွှေ့ ပြီးမှ ဆက်သွယ်ရေးတပ်ဖွဲ့ မှာ နောက်ဆုံးမှ ဆုတ်ခွာ ရမည်ဟု အမိန့် ချထား၍ နောက်ဆုံး အချိန်အထိ စွန့် ခွာရတော့မည့် ဌာနချုပ်ကြီး၏ ခမ်းနားကြီးကျယ်မှု တွေကို တဝကြီးကြည့်ပြီးမှ ဆုတ်ခွာခြင်းအစီအစဉ်ကို ပြုလုပ်ရတော့သည်။တဘက်ကမ်းမှာတော့ ပုရွက်ဆိတ်တွေအစာချီပြီးစီတန်းနေသည့်အလား မြင်ကွင်းများက၊ တချို့ဆိုလျှင် ကရင်လူမျိုးအချင်းချင်း အသွားအပြန် ပစ္စည်းတွေ ထမ်းရင်း သူ့ မယုံ။ ကိုယ့်မယုံအကြည့်တွေဖြင့် သံဿယတွေ ပွားပြီး သွားလာလှုပ်ရှားနေကြပုံ၊ မကဒတတပ်ဖွဲ့ ဝင်မိသားစုများ။ အိမ်ထောင် သည်များကို လုံခြုံဘေးကင်းရာ နေရာများတွင် ယာယီတဲစခန်းများချ၍ ခေတ္တနေကြရသည်၊အချို့ ဆိုလျှင် အပြင်းဖျား ဖျားနေကြသည်၊ အချို့ အိမ်ထောင် သည် အမျိုးသမီးများဆိုလျှင် မွေးခါနီး နေ့ စေ့။ လစေ့ကိုယ်ဝန်တွေပိုက်ပြီး ဘယ်နေရာမှာမွေးသွားမလဲ ဗိုက်တပြင်ပြင်တထင့်ထင့်ဖြင့်၊ လူတန်းရျည်ကြီး၏ ပစ္စက္ခဘဝအခြေအနေတွေက ထိုကဲ့သို့ ဖြတ်သန်း နာခံရင်း စစ်အာဏာရှင်စနစ် တော်လှန်ရေး ခရီးကြမ်းထဲတွင် ရင့်ကျက်ခဲ့ကြသည်။\nဝဲကြီးစခန်း၊ ၊ ဝဲကြီးမှာ နာမည်နှင့်လိုက်သည်၊ သံလွင်မြစ်အတွင်း ရေဆန်သို့ ပြန်တက်သည့် မည့်သည့်စက်လှေမဆို ဝဲကြီးနေရာ သို့ ရောက်လျှင် လှေဦးမှာ ရပ်သွားပြီး စုတ်ဝဲ။ မှုတ်ဝဲများဆူပွက်၍ စက်လှေကြီးကို ဝဲလှည့်ှုနေသည်၊ဝဲလှည့်စဉ် အသဲထိတ်စွာ ရေတွေက လှေဝမ်းထဲသို့တရောဟော ဝင်လာ သည်၊ ထို့ နောက် မှုတ်ဝဲ၏ မှုတ်ထုတ်လိုက်သည့် ရေကြောင်းအတိုင်း စက်ရှိန်ကိုမြှင့်တင်၍ လျှပ်တပြက်မောင်းထွက်ရသည့်နေရာ ဖြစ်သည်၊ သို့ သော်လှေမောင်း သမားက လိမ္မာကျွမ်းကျင်စွာဖြင့် လုပ်ကိုင်သွားလာ နေကြရသည်၊ ဘေးတဘက်တချက်တွင် ရှု့ မျှော်ခင်းတွေနှင့် ရေညှိ ရောင် တောင်တန်းကြီး တွေ ကာစီး ထားသည့်ပုံတွေအလား မြင့်မား တည်ရှိနေပုံကလည်း လျိူ့ ဝှက် ဆန်းကျယ်စွာ လှပနေသည်ကတော့ သူ့ သဘာဝနှင့်သူ၊ဝဲကြီးတွင်တာဝန်ကျရင်း တပ်ရင်းတပ်ဖွဲ့ များမှာ ခြေကုတ်စခန်းများကိုယ်စီဖြင့် ရှေ့ တန်းဧရိယာ များတွင် လှည့်လည်သွားလာကြရင်း နယ်မြေခံ မဟာမိတ် စစ်ကြောင်းများဖြင့် အေးအတူ ပူအမျှ တစ်ဘဝတည်း မှာ စုစည်း ညီညာစွာဖြင့် ဖြတ်သန်းကြရင်း၊ စစ်ရေးလှုပ်ရှားမှုများကို အကောင် အထည်ဖော်နေပုံက မကဒတ၏ စစ်ရေးအမြင်ရင့်ကျက်လာမှု။ နိုင်ငံရေးအသိနှင့်တော်လှန်ရေးသတိတွေကို ရင်ဝယ်ပိုက်ရင်း မြန်ပြည်သစ်. သားကောင်း ဒေါင်းစစ်သည်တွေ၏ ပေးဆပ်မှုက ရက်ရောတက်ကြွသည့် ခြေလှမ်းတွေကို မြင်ယောင်ရင်း၊ ထိုပုံရိပ်တွေကို မေ့၍ရနေဦးမည်မဟုတ်တာတော့ အသေ အခြာပြောနိုင်သည်ပါသည်၊ထိုသေခြာမှုများသည် မြန်မာပြည်ဒီမိုကရေစီ တော်လှန်ရေးကြီး. သမိုင်းတစ်ခုတွင် ကဏ္ဌတစ်ခုအဖြစ် ရှိနေရမည်ဟုမြင် ယောင်ရင်း၊ တော်လှန်ရေး ခြေထောက် တွေက ဆူးမကြောက်စွာလျှောက်လှမ်းနေပုံ၊\nအမိန့် က ပုံမှန်အလိုမကျမှု။ စိတ်ဆင်းရဲမှုတွေကို ရုတ်တရက်ပုတ်နိုးလိုက်သည့်အလား ဝမ်းသာ ကြည်နူးမှုအမိန့် ပဲဖြစ်ပါသည်၊ သွားရမည့် ဒေသမှာ-ကေအန်ယူ တပ်မဟာ(၂)။ တောင်ငူခရိုင်။ သံတောင်မြို့မြောက်ဘက်။ အခြေခံဒေသထိုးဖောက်ရေး၊ ထိုဒေသကိုအထူးဒေသဟုခေါ်သည်၊ဘယ်လောက်ဝေးပြီး။ ဘယ်လောက်ကြာမှ ရောက်နိုင်မည်ဆိုတာ မခန့် မှန်းနိုင်၊ လောလောဆယ်ခရီးထွက်ရမည်ဆိုခြင်းက ပျော်စရာ၊ ကြည်နူးစရာ၊ ဝပ်ကျင်းထဲ ဝပ်နေရသည့် ကြက်မတစ်ကောင်လို အညောင်းမိ နေသည့် ကျနော်တို့ နှစ်ယောက်၊ ဆက်သွယ်ရေး တာဝန်များဖြင့် ထိုဒေသကိုသွားရောက် တာဝန်ထမ်း ဆောင်ရမည်၊ ခရီးမထွက်မီ ကြိုတင် ပြင်ဆင်စရာရှိသည်များ ပြင်ဆင်နေမိသည်၊ဒါကရှေ့ တန်းထွက်ခါနီး ရဲဘော် တစ်ယောက်၏ ပုံမှန်လုပ်ရ မည့် အ လုပ်၊တောင်တက်လျင်ညောင်းမည်။ ဒီအတွက် အမောခံနိုင်အောင်။ အညောင်း ခံနိုင်အောင် ပထမ ထိုင်ထ လေ့ကျင့်ခန်း ဝင်ရသည်၊ ခရီးထွက်ခါနီးမှ လက်ပူတိုက်ရသလိုမျိုးလုပ်ရတော့ ခြေသလုံးတွေကြီးလာ သည်၊ ပေါင်ကြောတွေ တင်းလာသည်၊ လမ်းလျှောက်လျင်ကွတတ။\nကလို့ ပါဒုက္ခသည်ရွာလေးမှ လှေဖြတ်ကူးပြီး ခရီးထွက်ရသည်၊ ထိုအချိန်-ကရင်ဒီကေဘီအေနှင့်ရန်သူ့တပ်များမှာ သံလွင်ကမ်းရိုးတစ် လျှောက် တပ်စွဲထားသဖြင့် လွတ်သည့်နေရာမှ ဗမာဘက်ကမ်းကို ကူး၍ ခရီးထွက်ရသည်၊ခရီးထွက်ရမည့်အဖွဲ့ မှာ (၅)ယောက်၊ကျနော်အပါအဝင် တပ်မဟာ(၅) အတွင်ဒီးပူးနိုရွာတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့မည့် ထောက်ပို့ အဖွဲ့ တစ်ဖွဲ့ ၊ စစ်ဆင်ရေးအတွင်း ရန်သူ့ စစ်ကြောင်းမှ ပေါ်တာပြေး (၇)ယောက်၊ထိုပေါ်တာ ပြေးများသည် မုံရွာ။ ရေတာရှည်။ ပျဉ်းမနားဘက်မှ ဖြစ်ကြသည်၊သူတို့ သည် ကျနော်တို့ကျောင်း သားတပ်မတော်သို့သံလွင်မြစ်ကြောင်းအတိုင်း သစ်တုံးကြီးများဖြင့် စုန်ဆင်းပြီး တပ်ရင်းရှေ့ သို့ ရောက်လျင် ရေချိုး နေသော ကျနော်တို့ ရဲဘော်တွေထံသို့-ကယ်တော်မူကြပါဗျို့ -ဟုအော်ခေါ်၍ ရဲဘော်များမှ စက်လှေဖြင့် သွားရောက် ဆယ်ယူပြီး တပ်ရင်း၌ခေတ္တထားပြီး သူတို့ ဆန္ဒအရ အိမ်သို့ ပြန်ချင်သည်ဆို၍ ယခုခရီးထွက်မည့် အဖွဲ့ တွင် လိုက်ပါလာခြင်းဖြစ်သည်၊ကျနော်တို့အဖွဲ့ သည် ရန်သူလှုပ်ရှားမှုကို နားစွင့်ပြီး လမ်းကြောင်းအတိုင်း မသွားတော့ပဲ တောတိုး၍ တစ်ရွာဝင်။တစ်ရွာထွက် သတင်းထောက် သတင်းမထူးဘူးဆိုမှ ရှေ့ သို့ ခရီး ဆက် ကြရသည်၊အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စစ်ဆင်ရေးဆိုင်ရာ စစ်ရေးပစ္စည်းများ။ လက်နက်ခဲယမ်း အချို့ ပါရှိ သောကြောင့်ဖြစ်သည်၊ မတော်တဆ လမ်းတွင် ရန်သူနှင့်ပက်ပင်းတိုှးု ရုတ်တရက်တိုက်ပွဲဖြစ်ခဲ့လျင် ဒီပစ္စည်း။ ဒီလူနှင့် ရှောင်ရ တိမ်းရနှင့် မလွယ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်၊\nကျနော်တို့ အဖွဲ့ ဗူးသိုတောင်သို့ စတင်တက်နေပါသည်။ လမ်းကြောင်းအတိုင်းတက်တာမဟုတ်၍ အတော်ပင်ပန်းလှပါသည်၊ရဲဘော် တစ်ယောက်ဆိုလျင် တောင်တက်ရာတွင်မတက်နိုင်တော့ပါ၊\nမျက်လုံးများ မူးဝေပြီး ခြေထောက်တွေမှာ ချိနေ၍ှု စစ်အီကွန့် မင့် နှင့် ကျောပိုးအိပ်များ မသယ်ဆောင်နိုင်တော့၊ တပ်ရင်းမှ တပ်စိတ်မှုးရဲဘော်ကျော်စိုးနှင့် ရဲဘော်ဒဿတို့ မှ ထိုရဲဘော်၏ပစ္စည်းများကို မျှသယ်၍ ဗူးသိုတောင်ကြောသို့ဆက်လက်တက်သွားရပါသည်။ကျနော့် မှာတော့ သူတို့ ကို ကူသယ်ပေးဘို့ နေနေသာသာ ကိုယ်ပစ္စည်း နှင့်ကိုယ် ပစ်ချခဲ့ချင်စိတ်က မကြာမကြာပေါ် ပေါက်နေသည်၊ ခရီးသွားရင်း ခရီးထွက်နေရင်း ထိုရဲဘော်မှာ တောင်ကြီး ကိုကြည့်လိုက်။ လွယ်ထားသည့် စစ်ရေဗူးကို အဖုံးဖွင့်ပြီးသောက်လိုက်၊ ကြာတော့ စိတ်ဓါတ် ကျဟန်တူပါသည်၊ ရှေ့ ဆက် ခရီးမထွက်နိုင်တော့၊ ရဲဘော်ဒဿမှ ထိုရဲဘော်ကို ကျောပိုးပြီး ဗူးသိုတောင်ကြီး ပေါ်သို့မှန်မှန်တက်သွား သည်၊ ထိုရဲဘော်.စိတ်ဓါတ်ကို ကျနော့်စိတ်ထဲ အသိအမှတ်ပြုရင်း လက်တွေ့ ဘဝ၏ ခက်ခဲမှုတွေကို သုံးသပ်ဆင်ခြင်ရင်း ရှေ့ ခရီးအတွက် ဒီပုံစံဖြင့် ဆက်သွားနိုင်ပါ့မလားဟု သံဿယတွေဖြစ်ရင်း။\n ဗူးသိုတောင်ပေါ်မှ စဆင်းပါသည်၊ သို့ သော် ဖာပွန်။ ကျောက်ညှပ်သို့ဆက်သွယ်ဖောက်လုပ် ထား သော ရန်သူဆက်ရေးထောက်ပို့ လမ်းရှိနေ ၍ခရီးမဆက်နိုင်။ ရှေ့ သို့နယ်မြေခံတစ်ယောက်မှ သတင်း ကြို တင်ထောက်လှမ်းပြီးမှ ထိုကားလမ်းကိုဖြတ်ရသည်၊ဖာပွန်-ကျောက်ညှပ်ကားလမ်းသည် ရန်သူမှ သံလွင် ကမ်းဘေးတွင် အခြေပြုတပ်ဆွဲထားသော တပ်စခန်းအသီးသီးသို့ရိက္ခာများ။ ခဲယမ်း မီးကျောက်များကို စစ်ထရပ်ကားများဖြင့် လည်း ကောင်း။ ပေါ်တာအထမ်းသမား များဖြင့်လည်းကောင်း ဒေသခံကရင် တိုင်းရင်း သားများကို အဓမ္မခေါ်ယူ၍ဆက်သွယ်အသုံးပြုနေသော အဓိကလမ်း ကြောင်းဖြစ်သည်၊ တစ်ခါတစ်ရံ နယ်မြေခံ ကရင်တော်လှန်ရေး ပြောက်ကျားများ၏ အလစ် အငိုက်တိုက်ခိုက် ခြေမှုန်းခြင်း ခံရသည်၊ ဗိုလ်ဆေးဖိုးအဖွဲ့ မှ ရဲ ဘော်(၁)ယောက်မှ ဖာပွန်ကား လမ်းဖြတ်ပြီး လမ်းကာကင်းစောင့်ပေးသည်၊ ကားလမ်းသို့ ဖြတ်စဉ် ရဲဘော်များမှာ သေနတ်လုံခြုံရေးခလုတ်ကို ဖွင့်ပြီး တစ်ဦးခြင်းအလျင်အမြန်ကားလမ်း တစ်ဘက်ခြမ်းသို့ ကူးရ ပါသည်၊ထိုကားလမ်း.အကျယ်မှာ ခြောက်ပေသာသာကားလမ်းဖြစ်သည်။ ကားလမ်း တဘက်သို့အားလုံး အဆင်ပြေစွာကူးပြီး တောင်ကြော အတိုင်း ပြေပြေတက်ရာ လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ရန်သူစခန်းချ သွားသည် များကို နယ်မြေခံရဲဘော်မှ ပြောပြ၍အံ့ သြမှင်သက်စွာဖြင့် အနီးပါတ်ဝန်း ကျင်ကို ဝှေ့ ဝိုက်ကြည့်မိသည်၊ ဝါးဆစ်ဗူးများ ခုတ်ပြီး ရေထည့်ထားသည့် ရေဗူးများ။ သစ်ရွက်သစ်ခက်များ ခင်းပြီး ညအိပ်သွားသည့်နေရာများ။ သုခိတာဆေးလိပ်တိုများ။ ညာသိုဆေးရွက်ကြီး ဆေးလိပ်တိုများ။ ထမင်းလုံးများ စသည်တို့ ကိုတွေ့ ရ၍မနေ့ က စခန်းချသွားသည်မှာ ဤအချက်များက သက်သေပြနေသည်။သတင်းအရ ရန်သူနှင့်ကျနော်တို့ မှာ ရှေ့ ဆင့် နောက်ဆင့်ဖြစ်နေသည်၊ ရန်သူ့ စစ်ကြောင်း မှာ နံနက်မိုးမလင်းခင် (၄)နာရီခန့် ၌စစ်ကြောင်းထွက်ပုံရသည်။\nကျနော်တို့ အဖွဲ့ မှာ ရန်သူ့ စစ်ကြောင်းထွက်သွားပြီးလို့နာရီဝက်လောက်ခန့်ကြာမှ ရောက်လာသည်ဟု ထို ကားလမ်းဘေး၌ရှိသောရွာသားက ကရင် ဘာသာဖြင့် ပြောသံကြားနေရသည်။\nကျနော်တို့ အဖွဲ့ယွန်ဆလင်းချောင်းကပ်းစပ်သို့မွန်းတက်လောက်မှရောက်သည်၊ ယွန်းဆလင်း ချောင်းဘေးတွင် ကရင်ရွာများ တည်ဆောက် ရှိသည်၊ ချောင်ဘေး တစ်လျှောက်တွင် စိမ်းမြသည့် လယ်ကွင်း တွေထဲမှ ပျိုးပင်များမှာ ကတ္တီဘာ အစိမ်းရောင် ထနေသည်။လယ်ကွင်းတွေကြား ထဲတွင် ဝါးတဲငယ် လေးတွေ အတော်လှမ်း လှမ်းမှတွေ့ ရသည်။မျက်စေ့ တစ်ဆုံး၌ အုန်းပင်စိမ်းများအစုလိုက်။ ဝါးရုံပင်ကြီးများအစုလိုက်နှင့် ရွာတစ်ရွာကိုလှမ်းတွေ့ရသည်၊ ချောင်းဘေး လမ်းကြောင်းအတိုင်း လျှောက်ပြီး တစ်နေရာအရောက်တွင် ယွန်းစလင်းချောင်း ကိုဖြတ်ကျော်ရန် ဝါးတံတားတစ်ခု။ညနေ(၅)နာရီ လောက်မှ ဒီပူးနိုရွာကို ရောက်သည်။ ရောက်လာမည်ကို ကြိုသတင်းရထားသော မဟာမိတ်ရဲဘော်များမှ ကျနော်တို့ အဖွဲ့ ကို ဝမ်းပမ်းတသာ ကြိုဆို၍ အနားယူစေသည်။ ကျနော်တို့ ခရီးထွက် သည့်အုပ်စုတွင် ငှက်ဖျားအပြင်း ဖျား၍ ငမ်းထနေသာ ပေါ်တာ တစ်ဦးပါလာသည်။ထိုသူကို ပုခက်ဖြင့် သွာရောက် ထမ်းပြီး မဟာမိတ်ဆေးမှုးများနှင့် ကျနော်တို့ ဆေးမှုးများမှ ဆေးထိုး။ ဆေးတိုက်ကြသည်၊ မကြာခင် မဟာမိတ်ရဲဘော်များချက်ကျွေးသောဖရုံသီးဟင်းနှင့် ငါးပိရည် ငြုပ်သီးစပ်စပ်ကို ဆာဆာနှင့်လွေးလိုက်ကြသည်။\nတော်လှန်ရေးတွင်လက်တွေ့ ကွင်းဆင်းသည့်ကိစ္စများတွင် အတော်မလွယ်ပါ။ စာအုပ်ထဲမှ အနစ်နာ ခံခဲ့သည့်တော်လှန်ရေးသမိုင်းပုံရိပ်တွေကို အားကျ။ မွန်မြတ်သန့်စင်သည့် လူထုအတွက် ကိုယ်ကျိုးမဖက်ပဲ မိမိအသက်ကိုပဓါဏမထားပဲ အများအကျိုးအတွက် အသက်ကိုပါမချန် ပေးဆပ်ခဲ့ကြ သည့် ခေါင်းဆောင်ကြီး တွေကို ကျိတ်အားကျပြီး လက်တွေ့ တော်လှန်ရေး'ကီး ခရီးတစ်ခုထဲသို့ကိုယ်တိုင်လျှောက် လှမ်းရပြီဆိုတော့ လူတွေပေါင်းစုံနှင့် ဆက်ဆံလုပ်ကိုင်နေရသည်မှာ ကိုယ်စိတ်တစ်ခုတည်းနှင့်တော့ မလုံလောက်နိုင်။ အများနှင့်လျှောက်လှမ်းရသည့်ခရီးပန်းတိုင်တို့ တွင် အများသဘောတူညီ မှုကိုခံယူပြီး သဘောတူချက် ပန်းတိုင်တွေကို အတူတကွ လျှောက်လှမ်းရသည်။အရာရာတိုင်းတွင် ကိုယ့်စိတ်နှင့် မတွေ့ တာတွေဖြစ်လေ့ ရှိသည်၊ သို့ သော် တော်လှန်ရေးပါလားဟု သတိအကြိမ်ကြိမ်ချပြီး ထစ်ကနဲရှိ ဖြစ်တတ်သည့် မလိုအပ်သည့် ဒေါသတွေကို တဖြည်းဖြည်း ထိမ်းသိမ်းရင်း ရဲဘော်ရဲဘက်စိတ် ဆိုသည့် အေးအတူပူအမျှ နေထိုင်သည့် စိတ်ဓါတ်လေးကိုမွေးမြူတတ်ခဲ့သည်။အရွယ်က တော်လှန်ရေးတွင် ငယ်ရွယ်တက်ကြွသည့်အရွယ်၊ အရာရာကို ကိုယ်ထိလက်ရောက် ဝင်ရောက်လုပ်ကိုင်မှ ကျေနပ်ကြသည့်အချိန် တွေလည်းဖြစ်သည်။ မှန်သည်မှားသည်ဦးစားမပေးပဲ မှန်တယ် ထင်ရာကို ဆုံးဖြတ်ချက်ချ လိုက်တိုင်း မှန်သည့်အခါလည်း ရှိမည်။ မှားသည်အခါ လည်းရှိမည်။ဒီတစ်ခါ ဆုံးဖြတ် မှုကြီးကတော့အကြိမ်ကြိမ်မှားခဲ့သည့်ဆုံးဖြတ်ချက်တွေမှ အကြီးမြတ်ဆုံးဆုံးဖြတ်ချက်။ အမှန်ကန်ဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက် ဖြစ်သည်ကိုတော့ ကျေနပ်၍မဆုံးအောင်ဖြစ် နေခဲ့သည်။သေနတ်ကြီးကိုထမ်း။ လူထုအတွက် ရအောင် တိုက်မည့် ဒီမိုကရေစီ နိုင်ငံတော် သစ်ကို ကျနော်တို့ အရွယ်တွေကောင်းသည့်အချိန်မှာ အဖြူစင်ဆုံး ပေးဆပ် ရတာကိုက မွန်မြတ်သန့် စင်သည့်လာခြင်းကောင်းခဲ့ သူလို့ ကျေနပ်နေခဲ့သည်။အသေမြတ်သော လက်တွေ့လက်နက်ကိုင်တော်လှန် ရေးကြီးတွင် မွန်မြတ်သန့် စင်သည့် စိတ်ဓါတ်တွေ.မေတ္တာတရား တွေကို ခံယူ ထွေး ပိုက် ရင်း ကျနော်တို့ ခရီးကို ကျနော်တို့စိတ်ကူးတွေ ကိုယ်စီ အတွေး နှော့ရင်း တောတောင်တွေ. အလွမ်း အငွေ့ တောင်တန်းကြီးတွေ။ မီးခိုးတိုင် လျှပ်စစ်မြို့ ပြတွေကို ချန်ထားပစ်ခဲ့ရင်း မိုင်ပေါင်း ရာချီ ဝေးလွန်းလှသည့် တောင်စိမ်းစိမ်း တွေ၏အတွင်း ကျကျ ကမ္ဘာမြေတစ်နေရာ ရာမှာ ခွပ်ဒေါင်း စစ်သည်အချို့တစ် တောင်ပေါ် တစ် တောင်တက်ပြီး တောင်အမြင့်တွေ ပတ်ချန်ရံ ထားသည့် တောစိမ်းတောင်တန်း ရင်ခွင်ထဲမှာ ကျနော်တို့တစ်တွေ ဆူးညှောင့် ခလုပ်တွေကို သတိကြီးစွာ ဖြတ်ကျော်ရင်း စိတ်ဓါတ်ခွန်းအားဖြင့် လိုအပ် ချက် ပန်း တိုင် တစ်ခုကို လက်တစ်ကမ်းသာလိုတော့သည့်ရွာမှာ ဒီညအိပ်ဖြစ်တော့မည်။\nကဗျာဆရာယောဟန်အောင်၏-ဗိုလ်ဆာကီးတောင်တန်းက ရေတံခွန်ကြီးရဲ့ ပုံက နဂါးစိမ်းကြီး တစ် ကောင်က သူ့ အမြီး သူပြန်မျိုနေသလိုမျိုး ကဗျာ စာသားလေးကို သဘောကျရင်း ပေါ့ပါး စိမ်းလန်းစွာ ထိုင်ငေးနေမိသည်။ ရွာသားတစ်ယောက် ကျနော်တို့ ထံပြေးလာသည်၊ အရေးကြီးသည့်ပုံ။ကျနော် တို့ အဖွဲ့နေရာကိုယ်စီ ယူလိုက်ကြသည်၊ အေကေသေနတ် လုံးခြုံရေးခလုပ်ကို ဖွင့်ပြီး ဆေးပစ္စည်း ထမ်း ထား သည့် ဆတ် သားတစ်ယောက်ကို အနောက်တွင် လွတ်လွတ်ထား လိုက်သည်၊ တပ်စိပ်မှုးမှ ရွာသားနှင့် သစ်ပင်အကွယ်တွင် စကားတီးတိုး ပြောနေကြသည်၊မကြာပါ-တပ်စိပ်မှုးမှ-ဗိုလ်ဆာကီးတောင်ထိပ်မှာ ရန်သူ့ဗျူဟာရုံး စိုက်ထား တယ်လိုသိရတယ်၊ အခုကျနော်တို့ နဲ့နာရီဝက်သာသာခန့် မှာ အဲဒီတော့ လာလမ်းအတိုင်း နောက် ကိုပြန် ဆုတ်မယ်၊ ခရီးနှောက်နှေးမှုမဖြစ်ရအောင်။\nကျနော်တို့ အဖွဲ့ဗိုလ်ဆာကီးတောင်ကြောမှဆင်းပြီး ရန်သူနှင့်လမ်းကြောင်းလွဲသည့်နေရာတစ်ခုတွင် ရွာသားမှလိုက်ပြပြီး တပ်မဟာ(၂)နယ် စပ်မှ ကာကွယ်ရေး တပ်များနှင့် သတင်းပေးဆက်သွယ်မှုပြုကြရသည်။ ထိုရွာမှာ ကျနော်တို့ စခန်းချသည်။ယခင်က ဗိုလ်ဆာကီးဂိတ်တွင်အကောက်အခွန်ဂိတ်ထားသည့် ကာကွယ်ရေး တပ်ဖွဲ့ပြန်ဆုတ်ပြီးယခုလိုကျနော်တို့ နှင့် ပြန်လည် ဆုံဆည်းမိခြင်း ဖြစ်သည်၊ ထိုဂိတ်တွင် ဗြိတိသျှ လက်ထက်က တည်းကတော်လှန်ရေးတာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ဘူးသည့် ကေအန်ဒီအိုခေါင်းဆောင် ဗိုလ်မှုး ဖူးငယ်တူးကိုတွေ့သည်၊ အဖူးငယ်ထူးမှာအသက်ကြီးသွားသော်လည်း ယနေ့ အချိန်အထိဥပဓိရုပ်ကောင်းကောင်းနှင့် သန်သန်မာ မာတွေ့ ရသည်။အဖြူရောင် တစ်ဝက် ။ အနက်ရောင်တစ်ဝက်လုနေသည့်သူ။ဆံပင်များကိုသေသပ်စွာ ဖြီးလိမ်း ထားတာတွေ့ ရသည်။သူဝတ်ထားသည့် ပုဆိုးအုန်းသီးခြောက် အရောင်ပေါ်တွင် စစ်ခါးပတ်ကိုပတ်ပြီး သူ၏ရဲ ဘော်များနှင့်တောထဲ တောင်ထဲတွင် ကရင်အမျိုးသား လွတ်မြောက်ရေးတာဝန်များကို တက်တက်ကြွကြွထမ်း ဆောင်နေတာမြင်ရတော့ ကျနော် အတိုင်းအဆမရှိ လေးစားနေမိသည်။အဖူးက ကျနော်တို့ ကိုကျောင်းသား တပ်မတော်ကမှန်းသိ၍ အစားအသောက်ဆင်း ရဲမှာစိုး၍ လားမသိ။ ကျနော်တို့ ရောက်လျင်ရောက်ခြင်း နွား တစ်ကောင်ပေါ်၍ သူ့ရဲဘော်တွေကိုလည်း ခွဲတမ်းကျဝေ။ ကျနော်တို့ အဖွဲ့ ကိုလည်း ယခုချက် စားဘို့ ။ လမ်၌့ ရိက္ခာ ခြောက်လုပ် သွားဘို့ မှာပြီးမိဘ သဖွယ်ဆုံးမသြဝါဒ ပေး၏၊ သူ။အိပ်ဟာဘေးတွင်နေရှင်နယ်လေဒီယို အဟောင်းလေးတစ်လုံး။ ဟန်းကော ရေနွေးအိုးတစ်လုံး။ပါးစပ့်အမြဲလိုလို သောက်သည့် ပိတောက်သားရောင် ဆေးတံအိုးကို မကြာခဏ ဆေးတွေခြစ် ထုပ်ပြီး အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ဖြင့် သူ၏ရှေးဟောင်း နှောင်းဖြစ် လေးတွေကို ရေနွေးသောက်ရင်း ကျနော်တို့ ကို ပြောပြနေသည်။ ရှေ့ ဆက်ခရီးထွက်မည်ပြုတော့ ကျနော်တို့အဖူး တဲသိုသွားပြီး ဂါဝရပြု နှုတ်ဆက်ထွက်ခွာခဲ့သည်။\nPosted by victorOway at 5:40 AM No comments:\nခေတ်သစ် နိုင်ငံရေး ခွင်သစ်ကို တီထွင်သူများနဲ့ အရေးတော်ပုံကြီး ထာဝရ တည်တံအောင် ကြံဆောင်သူများ အကြောင်း။\nPosted by victorOway at 4:30 AM No comments:\nရွေွးးကောက်ပ်ပဥွဲဥွဲ ပဒေများအပေါ် သုံးသပ်ချက်။\nရွေွးးကောက်ပ်ပဥွဲဥွဲ ပဒေများအပေါ် သုံုးံးသပ်ခ်ချက်(နိဂိဂိဂုံုးံုးံး)\n(၁၇ - ၇ - ၂၀၁၀)\nပြည်သ်သူ့လူ့လွှတွှတ်ေ်တော်ေ်ရွေွးးကောက်ပ်ပဥွဲဥွဲ ပဒေ ( နအဖ ဥပဒေအမှတှတှတ် ၃/၂၀၁၀ )\nဤဥပဒေသည် ကျန်ဥပဒေနှစ်ရပ်ဖြစ်သည့် အမျိုးသားလွှတ်တော် ရွေးကောက်ပွဲဥပဒေ (နအဖ ဥပဒေအမှတ် ၄/၂၀၁၀)နှင့်တိုင်းဒေသကြီးလွှတ်တော် သို့မဟုတ် ပြည်နယ်လွှတ်တော် ရွေးကောက်ပွဲဥပဒေ (နအဖ ဥပဒေအမှတ် ၅/၂၀၁၀) တို့နှင့် ပြဋ္ဌာန်းချက်များမှာအတူတူပင် ဖြစ်သည်။\nလွှတ်တော်ကိုယ်စားလှယ် အရေအတွက်သတ်မှတ်ခြင်း၊ မဲဆန္ဒနယ်များ သတ်မှတ်ခြင်း၊ လွှတ်တော်ကိုယ်စားလှယ်လောင်း၏ အသက်နှင့်နိုင်ငံသားဖြစ်မှုဆိုင်ရာ သတ်မှတ်ချက်တချို့မှလွဲ၍ ကျန်ပြဋ္ဌာန်းချက်များမှာ၏သည်မလွဲအတူတူပင်ဖြစ်သည်သိုပါ၍ပြည်သူလွှတ်တော်ရွေးကောက်ပွဲဥပဒေအပေါ်သုံးသပ်ခြင်းဖြင့် ကျန်ဥပဒေများလည်း အကျုံးဝင်သွားပါလိမ့်မည်။\nနအဖ ၂၀၀၈ ဖွဲ့စည်းပုံဥပဒေအရ နိုင်ငံတော်ကို တိုင်းဒေသကြီး (၇) ခု ပြည်နယ် (၇) ခုနှင့် ပြည်ထောင်စုနယ်မြေများဖြင့် ပိုင်းခြားသတ်မှတ်ပုံမှာ၊အခြေခံအားဖြင့် မဆလ ၁၉၇၄ ဖွဲ့စည်းပုံအတိုင်း ဖြစ်သည်။ တိုင်း/ပြည်နယ် အောက်တွင် ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရ စီရင်စု (၆) ခု (နာဂ၊ ဓနု၊ပအိုဝ့်၊ ပလောင်၊ ကိုးကန့်၊ ဝ) ထားရှိသည်ဟု ဆိုသည်။ပြည်ထောင်စုနယ်မြေဆိုသည်မှာ နိုင်ငံတော်သမ္မတ၏ တိုက်ရိုက်အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် ထားရှိသည့် မြို့တော်နေပြည်တော် (ခရိုင်) နှင့်ကာကွယ်ရေး၊ လုံခြုံရေး၊ အုပ်ချုပ်ရေး၊ စီးပွားရေးအရ ထူးခြားသည့် နယ်မြေများကို ဥပဒေပြဋ္ဌာန်းပြီး နိုင်ငံတော်သမ္မတ၏ တိုက်ရိုက်အုပ်ချုပ်မှု\nအောက်တွင် ထားရှိသည့် နယ်မြေများဟု ဆိုသည် (၂၀၀၈ ပုဒ်မ ၅၀၊ က၊ ခ)။ သို့ဖြင့် နောက်ထပ် ပေါ်ပေါက်လာနိုင်စရာရှိသည့်ပြည်ထောင်စုနယ်မြေဆိုတာ ဘာလဲဆိုသည်မှာ မရှင်းပါ။ မတည်မငြိမ်ဖြစ်နေသည့် နယ်စပ်ဒေသတွေလား၊ ရေနံသိုက် သတ္ထုသိုက်ကျောက်မျက်ရတနာသိုက်တွေလား၊ နျူကလီးယားဒေသလား စသဖြင့် မရှင်းပါ။၂၀၁၀ ရွေးကောက်ပွဲတွင် လွှတ်တော်သုံးရပ်အတွက် ကိုယ်စားလှယ်ပေါင်း (၃၃၀ + ၁၆၈ + ၆၆၀ ခန့် = ၁၁၅၈ ခန့်) ရွေးကောက်ရမှာဖြစ်သည်။ တပြည်လုံးလက္ခဏာဆောင်သော National Chamber ပြည်ထောင်စုလွှတ်တော် (ပြည်သူ့လွှတ်တော် + အမျိုးသားလွှတ်တော်) နှင့်ဒေသလက္ခဏာဆောင်သော Regional Chamber တိုင်း/ပြည်နယ် လွှတ်တော်ဟု ခဲပွါသည်။နအဖ ၏ နိုင်ငံတော်ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်ပုံမှာ အခြေခံအားဖြင့်ပင်လျှင် ပြဿနာရှိနေပါသည်။ ဦးစွာအားဖြင့် တိုင်းဒေသကြီးနှင့်ပြည်နယ်ခွဲခြားပုံမှာ ဒေသန္တရလက္ခဏာအရ ခွဲခြားခြင်းလား အမျိုးသားလက္ခဏာအရ ခွဲခြားခြင်းလား မကွဲပြားပါ။ ပြည်နယ်များကိုအမျိုးသားလက္ခဏာအရ ခွဲခြားတာမှန်ရင် အမျိုးသားကိုယ်ပိုင်ပြဋ္ဌာန်းခွင့့်် (ကိုယ့်ကြမ္မာကိုယ်ဖန်တီးခွင့်) အတွင်းသဘော ပါရှိရပေမည်။ ၂၀၀၈ဖွဲ့စည်းပုံတွင် တိုင်းနှင့်ပြည်နယ်အလိုက် လွှတ်တော်၊ ဝန်ကြီးချုပ်နှင့် အစိုးရအဖွဲ့များ ဖန်တီးထားသော်လည်း ကိုယ်ပိုင်ပြဋ္ဌာန်းခွင့် အနှစ်သာရမပါရှိပါ။(ရွေးကောက်ပွဲဝင်စရာမလိုတဲ့၊ အကွက်ချစီစဉ်ထားတဲ့) စစ်ဗိုလ်လူထွက်သမ္မတ၏ လက်အောက်ခံပြည်နယ်လေးများ အသွင်သာဆောင်နေပါသည်။ဒုတိယအချက်အနေဖြင့် နိုင်ငံရေး၊ စီးပွားရေး၊ အုပ်ချုပ်ရေးအရ လွှတ်တော်သုံးရပ်စလုံးတွင် စစ်ဗိုလ်တမတ်သား (၂၅%) ပါဝင်နေခြင်းသည်အလွန်ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက်နိုင်နေပါသည်။ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရ စီရင်စုဦးစီးအဖွဲ့ဆိုတာမှာပင် စစ်ဗိုလ်တမတ်သား ပါနေသည်။ဤသို့ အမျိုးသားလက္ခဏာနှင့် ဒေသန္တရလက္ခဏာ၊ စစ်အာဏာရှင်အုပ်ချုပ်ရေးနှင့် အရပ်သားဒီမိုကရေစီအုပ်ချုပ်ရေးကို (သဏ္ဌာန်အရ)ကမောက်ကမ ရောမွှေပြီး၊ စစ်ဗျူရိုကရက်အာဏာရှင်စနစ်ကို ထာဝစဉ်တည်တံ့အောင် ကြံဆောင်ခြင်းဖြစ်သဖြင့်၊ ရုပ်ဆင်းပျက်နေရခြင်း\nဖြစ်သည်။ အတုအယောင်အမျိုးသားညီလာခံနှင့် အဓမ္မနာဂစ်ဆန္ဒခံယူပွဲတို့မှ ပေါ်ပေါက်လာသည့် အကျိုးဆက် (ဆိုးမွေ) လည်း ဖြစ်ပါသည်။\nနောက်ထပ် ရှက်ဖွယ်ကောင်းသော လုပ်ရပ်မှာ နအဖ စစ်အစိုးရက ၁၉၉၀ ရွေးကောက်ပွဲရလဒ်ကို ဤဥပဒေ (ပြည်သူ့လွှတ်တော် ရွေးကောက်ပွဲဥပဒေ ၃/၂၀၁၀ ပုဒ်မ ၉၁) ဖြင့် ဖျက်သိမ်းပြီး ၁၉၉၀ လွှတ်တော်ခေါ်ဖို့ ပျက်ကွက်ခြင်း (၁/၉၀ ကို အကောင်အထည်မဖော်ခြင်း) သည်တိုင်ပြည်၏ အချုပ်အခြာအာဏာကို ဗြောင်မထေမဲ့မြင်ပြုရာရောက်ရုံတင်မက ဥပဒေကြောင်းအရ ကတိကဝတ်ချိုးဖောက်ခြင်းလည်း ဖြစ်သဖြင့်\nပြည်သူ့လွှတ်တော်ရွေးကောက်ပွဲဥပဒေတွင် အခန်းပေါင်း ၁၆ ခန်းနှင့် ပုဒ်မပေါင်း ၉၁ ခု ပါဝင်သည်။ နအဖ ၏ အမျိုးသားညီလာခံ၊ ၂၀၀၈ဆန္ဒခံယူပွဲ၊ ၂၀၀၈ ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေများသည် တိုင်းပြည်၏ အရင်းခံနိုင်ငံရေးပြဿနာများကို ပြေလည်အောင်ဖြေရှင်းခဲ့ခြင်းမရှိဘဲစစ်အစိုးရ၏ နိုင်ငံရေးလောဘနှင့် ထွင်လုံးများဖြစ်သည့် (အရေးသုံးပါး၊ အမျိုးသားနိုင်ငံရေးတွင် တပ်မတော်၏ဦးဆောင်မှု၊စည်းကမ်းပြည့်ဝသော ဒီမိုကရေစီ) ဆိုသည်ကိုအဓမ္မဖော်ဆောင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည့်အတွက်ယခုရွေးကောက်ပွဲဥပဒေများတွင်ပြဿနာတွေ\nတပုံကြီးထင်ဟပ်လျက် ရှိနေပါသည်။ယခု ပုဒ်မတခုချင်းစီကို သုံးသပ်ကြည့်ကြစို့။\nပုဒ်မ ၆၊ က။ ဆန္ဒမဲပေးပိုင်ခွင့်ရှိသူများတွင် နိုင်ငံသား၊ ဧည့်နိုင်ငံသား၊ နိုင်ငံသားပြုခွင့်ရသူ သို့မဟုတ် ယာယီသက်သေခံလက်မှတ်ကိုင်ဆောင်ထားသူဟု ဆိုသည်။ ၎င်းတို့သည် ပါတီတည်ထောင်ခွင့်လည်း ရှိသည်(နိုင်ငံရေးပါတီ မှတ်ပုံတင်ခြင်း ဥပဒေ ပုဒ်မ ၄၊ က)။(သို့ရာတွင်) ရွေးကောက်ခံပိုင်ခွင့် မရှိ (ပုဒ်မ ၁၀၊ဍ)။ ငြိမ်းအဖွဲ့များကို ရည်ညွှန်းဟန် ရှိပါသည်။ပြည်တွင်းစစ်ရပ်စဲပြီးအမျိုးသားညီညွတ်ရေးတည်ဆောက်ရေးအတွက် နိုင်ငံရေးပြဿနာများကို နည်းမှန်လမ်းမှန် ညှိနှိုင်းဖြေရှင်းခြင်း မရှိသည့်အတွက် ယခုလို ကမောက်ကမဖြစ်နေတာပါ။\nအခန်း (၅) ရွေးကောက်တင်မြှောက်ခံပိုင်ခွင့်ရှိသူများနှင့် ဆက်လက်ရပ်တည်ပိုင်ခွင့် မရှိသူများ။ အရှုပ်ထွေးဆုံးနှင့် ပြဿနာအများဆုံးအခန်းဖြစ်သည်။\nပုဒ်မ ၈၊က၊၂။ နိုင်ငံတော်တွင် တဆက်တည်း အနည်းဆုံး ၁၀ နှစ် အခြေချနေထိုင်ခဲ့သူဖြစ်မှ ရွေးကောက်တင်မြှောက်ခံပိုင်ခွင့် ရှိသည်။ပြည်ပရောက် အတိုက်အခံများကို ရည်ညွှန်းပုံရပါသည်။ ပြည်ပရောက် ဒီမိုကရေစီ အင်အားစုအများစုက နအဖ ၏ အတုအယောင်ရွေးကောက်ပွဲကို စိတ်ဝင်စားကြခြင်း မရှိသည့်အတွက် ပူစရာမရှိပါ။ NGO အမည်ခံ ပြည်တော်ပြန် တတိယလိုင်း အလံရှူးများကိုယ့်အဆင့်အတန်း ကိုယ်သိဖို့ပဲ ဖြစ်ပါသည်။\nပုဒ်မ ၁၀ ။ ရွေးကောက်တင်မြှောက်ခံပိုင်ခွင့် မရှိသူများအဖြစ်ပုဒ်မခွဲ (က) ထောင်ဒဏ်ကျခံနေရသူ။ နအဖ စစ်အစိုးရက ကြိုက်သလို အမှုဆင် ဖမ်းဆီးထောင်ချနေတာ အားလုံးအသိ ဖြစ်ပါသည်။ ချဲထီ၊မူးယစ်ဆေးဝါး၊ ယာဉ်တိုက်မှု၊ ဝတ္တရားနှောင့်ယှက်မှု၊ ကုန်ကုန်ပြောရရင် ဧည့်စာရင်းမတိုင်မှုဖြင့်ပင် ဖမ်းဆီးထောင်ချနိုင်သော အခြေအနေ၊လွတ်လပ်သော တရားရေးစနစ် ကင်းမဲ့နေသော အခြေအနေတွင် ဤပုဒ်မ၏ ထိရောက်မှုကို စဉ်းစားကြည့်နိုင်ပါသည်။ပုဒ်မခွဲ (ခ) လွှတ်တော်ကိုယ်စားလှယ် အရည်အချင်း ပျက်ယွင်းစေသောပြစ်မှု၊ သို့မဟုတ် ရွေးကောက်ပွဲဆိုင်ရာ တရားမဲ့ပြုကျင့်မှုကျူးလွန်ခြင်း၊ သို့မဟုတ် ရွေးကောက်ပွဲဆိုင်ရာ ဥပဒေနှင့်အညီ ဆောင်ရွက်ရန် ပျက်ကွက်ခြင်း (ဝါကျက ရှုပ်ရှုပ်ထွေးထွေးနှင့် အရှည်ကြီးပါ၊\nလိုရင်းကိုပဲ ပြန်ရေးပြတာပါ)။ စွဲချက်ကတော့ ကြီးပါသည်။ ဘာတွေဆိုလိုသလဲဆိုတာကတော့ ဥပဒေတခုလုံး အခေါက်ခေါက်ဖတ်ကြည့်တာတောင် မရှင်းလှပါ။ တခုခုနဲ့ငြိစွန်းတယ်လို့ အကြောင်းပြပြီး တားမြစ်နိုင်သည့် ယေဘုယျပြဋ္ဌာန်းချက် ဖြစ်နေသည်။\nပုဒ်မခွဲ (စ) နိုင်ငံခြားအစိုးရ၏ ကျေးဇူးခံ ဩဇာခံ လက်အောက်ခံ သို့မဟုတ် တိုင်းတပါး၏ နိုင်ငံသား။ ပုဒ်မခွဲ (ဆ) အထက်ပါပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ခံစားရသော အခွင့်အရေးများ သို့မဟုတ် ကျေးဇူးခံစားခွင့်များကို ခံစားနိုင်ခွင့်ရှိသူ။ ရေးသားထားတာတွေက ဥပဒေစကားလုံး မဟုတ်ဘူး။နိုင်ငံရေးတံဆိပ်ကပ်သော စကားလုံးတွေသာ ဖြစ်ပါသည်။ တပခ်ျုပ်ကြီး၏ နှုတo်ကပါဌ်တော်အတိုင်း လိုက်ရေးထားပုံရပါသည်။ တိုင်းတပါးတို့နယ်ချဲ့ တို့ဆိုတာ ဘိုးတော်ဘုရားခေတ်က အသုံးအနှုန်းတွေပါ။ ဗမာပြည်ဟာ လတ်ွလပ်တဲ့ အချုပ်အခြာအာဏာပိုင်နိုင်ငံ ဖြစ်နေပြီဲပ။ဲယခုထက်ထိ နိုင်ငံခြားကြောက်သူငယ်နာ မစင်သေးဘူး။ (နိုင်ငံခြားသားအဖြစ် ခံယူထားသူလို့ဆိုရင် ရှင်းပါသည်။)\nပုဒ်မခွဲ (ဇ) နိုင်ငံခြားတိုင်းပြည်တခုခု၏ အစိုးရ သို့မဟုတ် ဘာသာရေးအဖွဲ့ အစည်း သို့မဟုတ် အခြားအဖွဲ့ အစည်းတခုခု သို့မဟုတ်ပုဂ္ဂိုလ်တဦးဦးထံမှ ငွေကြေး၊ မြေ၊ အိမ်၊ အဆောက်အအုံ၊ ယာဉ်၊ ပစ္စည်း စသည်တို့ကို တိုက်ရိုက်ဖြစ်စေ သွယ်ဝိုက်သောနည်းဖြင့်ဖြစ်စေအထောက်အပံ့ရယူသုံးစွဲသူ သို့မဟုတ် ယင်းသို့အထောက်အပံ့ရယူသုံးစွဲသည့် အဖွဲ့အစည်းဝင်ဖြစ်သူ။ (နိုဘယ်လ်ဆုလိုဟာမျိုးကိုပြောတာလား၊ နိုင်ငံခြားကုမ္ပဏီလခစားကို ပြောတာလား၊ NGO တွေကို ပြောတာလား၊ အားလုံးကို ပြောတာလား)။ ယနေ့လို ကမ္ဘာမှုခေတ်တံခါးဖွင့်စီးပွားရေးနှင့် ဈေးကွက်စီးပွားရေးခေတ်တွင် နိုင်ငံခြားနှင့် ကုးလူးဆက်ဆံခြင်းမှာ အထူးအဆန်း မဟုတ်ပါ။ တည်ဆဲတရားဥပဒေဘောင်ထဲက ဆက်ဆံခြင်းဟာ ပြစ်မှုမဟုတ်ပါ။ အဓိကကျသည့်အချက်မှာ ရွေးကောက်ပွဲဝင်မည့်ပုဂ္ဂိုလ်သည် ထိုအလုပ်များမှ နုတ်ထွက်ပြီးဖြစ်ရမည် အထောက်အပံ့ရယူသူ မဖြစ်ရဟုဆိုလျှင် ရှင်းပါသည်။\nပုဒ်မခွဲ (ဋ) နိုင်ငံ့ဝန်ထမ်း။ ကြံ့ဖွံ့ပါတီခေါင်းဆောင်များသည် နိုင်ငံ့ဝန်ထမ်းမဟုတ် နိုင်ငံရေးခေါင်းဆောင်ဖြစ်သည်ဟု ရွေးကောက်ပွဲကော်မရှင်ဥက္ကဋ္ဌဦးသိန်းစိုးက ဆိုသည်။ သို့ဆိုလျှင် ကြံ့ဖွံ့ပါတီသည် လက်ရှိအာဏာရ incumbent နိုင်ငံရေးပါတီလည်းဖြစ်၊ ၂၀၁၀ မှာဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်မည့် နိုင်ငံရေးပါတီလည်းဖြစ်သဖြင့်၊ နိုင်ငံတော်ယန္တရားနှင့် နိုင်ငံတော်မှ (ရှင်းအောင်ပြောရလျှင် စစ်အစိုးရထံမှ)\nအထောက်အပံ့ကို ရယူသုံးစွဲသူ၊ တနည်းအားဖြင့် ပြည်သူ့ဘဏ္ဍာကို အလွဲသုံးစားပြုသူ အလွဲသုံးစားပြုသည့် အဖွဲ့အစည်းဝင်ဖြစ်သူမဟုတ်ပါလော။ (ဤသို့ မဖွယ်မရာ မဖြစ်အောင် အာဏာသိမ်း စစ်ကောင်စီ နအဖ ဥက္ကဋ္ဌ အနေဖြင့် ဥပဒေ နည်းဥပဒေ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းအမိန့်ကြော်ငြာစာ အမိန့် ညွှန်ကြားချက် စသည်ဖြင့် မထုတ်သင့်ပါသလော)\nပုဒ်မခွဲ (ဎ) မတရားသင်း၊ အကြမ်းဖက်အဖွဲ့အစည်း၊ သောင်းကျန်းသူများနှင့် ဆက်သွယ်ကြောင်း ခိုင်လုံသော အထောက်အထားရှိသူ။ဗမာပြည်လွတ်လပ်ရေးနှင့်အတူ ပြည်တွင်းစစ်ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ အမျိုးသားစည်းလုံးညီညွတ်ရေး ပျက်ပြားခဲ့သည်။ ဒီမိုကရေစီ တစတစဆိတ်သုဉ်းခဲ့သည်။ စစ်တပ်က အာဏာသိမ်းခဲ့သည်။ စစ်ဗျူရိုကရက်လူတန်းစား ပေါ်ပေါက်ခဲ့သည်။ လူထုအုံကြမွှုတွေလူထုတိုက်ပွေဲ တွ\nပေါ်ပေါက်ခဲ့သည်။ တိုင်းပြည်ဟာ အဆင်းရဲဆုံးအဆင့်သို့ လျှောကျခဲ့သည်။ ပညာရေး၊ ကျန်းမာရေး၊ လူမှုရေး အဖက်ဖက်က ကျဆင်းခဲ့သည်။သယံဇာတတွေလျှော့ပါး သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်တွေ ပျက်စီးကြရသည်။ ဤအခြေအနေမှာ နအဖ စစ်အုပ်စုထိပ်သီးများသည် အာဏာကိုအရူးအမူးဖက်တွယ်ပြီး၊ (၁၉၉၀ ရွေးကောက်ပွဲအနိုင်ရ နိုင်ငံရေးပါတီဖြစ်သည့်) NLD - CRPP က ကမ်းလှမ်းသည့် တွေ့ဆုံဆွေးနွေးရေးကို\nဆင်ခြင်တုံတရားမဲ့စွာ တဖက်သတ်ငြင်းပယ်နေသမျှ ကာလပတ်လုံး၊ တိုင်းပြည်သည် ကမ္ဘာ့အလယ်မှာ တည်ငြိမ်အေးချမ်းပြီးဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်သည့် နိုင်ငံတနိုင်ငံဖြစ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ပါ။ စစ်အစိုးရက တံဆိပ်တပ်သည့် (တနည်းအားဖြင့် ဖန်တီးလိုက်သည့်) မတရားသင်းအကြမ်းဖက်အဖွဲ့အစည်း သောင်းကျန်းသူဆိုတာတွေ မရေမတွက်နိုင်အောင် ပေါများကြီးထွားလာဖို့သာ ရှိပါသည်။ ရှေ့လျှောက်လည်းတတိုင်းတပြည်လုံး မတရားသင်း အကြမ်းဖက်အဖွဲ့အစည်း သောင်းကျန်းသူတွေ ဖြစ်လာပါလိမ့်မည်။ ဤပုဒ်မအရ ဗမာပြည်နိုင်ငံရေးပြဿနာဘယ်လောက်နက်ရှိုင်းတယ်၊ တွေ့ဆုံဆွေးနွေး နိုင်ငံရေးနည်းနဲ့ စုပေါင်းအဖြေရှာဖို့ ဘယ်လောက်အရေးကြီးတယ်ဆိုတာကို ဖော်ပြနေပါသည်။\nပုဒ်မ (၁၁)။ လွှတ်တော်ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် ရွေးကောက်တင်မြှောက်ခံရပြီးနောက် ဆက်လက်ရပ်တည်ပိုင်ခွင့် မရှိစေသောအချက်များအဖြစ်၁၂ ချက် (က မှ ဌ အထိ) ဖော်ပြထားသည်။ ပုဒ်မ (၁၀) ပါပြဋ္ဌာန်းချက်များကို ပြန်လည်ဖော်ပြထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍အရွေးခံရလျှင်တောင် တခုခုနှင့်ငြိစွန်းသည်ဟု အကြောင်းပြ၍ ဆက်လက်ရပ်တည်ပိုင်ခွင့်မရှိဟု ပယ်ဖျက်နိုင်စေရန် လုပ်ထားခြင်းဖြစ်ပုံရပါသည်။ ဒီနေရာမှာ အောက်ပါပုဒ်မခွဲနှစ်ခုက ဘာကိုဆိုလိုမှန်း မသဲကွဲရုံမက နိုင်ငံသားဖြစ်မှုလူပုဂ္ဂိုလ်အခွင့်အရေးအပေါ်ပိတ်ပင်ဟန့်တား ထိပါးရာရောက်နေပါသည်။ပုဒ်မ (၁၁) ပုဒ်မခွဲ (င) သက်ဆိုင်ရာဥပဒေအရ နိုင်ငံသားအဖြစ်မှ ရပ်စသွဲားကြောင်း သတ်မှတ်ခံရခြင်း။ ပုဒ်မခွဲ (စ) မွေးဖွားစဉ်ကမိဘတပါးပါးဖြစ်စေ၊ နှစ်ပါးစလုံးဖြစ်စေ နိုင်ငံသား မဟုတ်ကြောင်း သက်ဆိုင်ရာ၏ သတ်မှတ်ခံရခြင်း။ ဗမာပြည်မှာ တိုင်းရင်းသားလူမျိုးတမျိုးမျိုးမှ ပေါက်ဖွားတာ မဟုတ်သော (တရုတ် ကုလား ကပြား စသည်ဖြင့်) ဗမာပြည်ပေါက် နိုင်ငံသားတချို့ ရှိကြပါသည်။ ၎င်းတို့ဟာ\nပဒေသရာဇ်ခေတ် ကိုလိုနီခေတ်ကတည်းက ရှိနေကြတာပါ။ တချို့ဆိုလျှင် နယ်ချဲ့ဆန့်ကျင်ရေးတိုက်ပွဲ လွတ်လပ်ရေးတိုက်ပွဲများမှာပါဝင်အသက်ပေးလှူခဲ့ကြတာပါ။ ၎င်းတို့၏ နိုင်ငံသားဖြစ်မှုကို (လိုတမျိုး မလိုတမျိုး) ရုပ်သိမ်းချင်တာလား။ နိုင်ငံရေးအမြင် ကွဲလွဲသည့်အတွက်(ဥပမာ။ ဒေါက်တာဆလိုင်းထွန်းသန်းကဲ့သို့) နိုင်ငံသားအခွင့်အရေးကိုပိတ်ပင်ချင်တာလားဒီပုဒ်မများသည်လူ့အခွင့်အရေးအရလည်းကောင်းလူမျိုးရေးအရလည်းကောင်း ခွဲခြားဖိနှိပ်နိုင်ရန် ပြဋ္ဌာန်းထားသလို ဖြစ်နေပါသည်။ ရှေ့မှာ ပုဒ်မ (၅) ကဲ့သို့ ဤပုဒ်မ၏ (မတော်မတရား)\nအစွန်းထက်ပုံကို မြင်တွေ့ရဖွယ် ရှိနေသည်။\nပုဒ်မ (၁၂)။ လွှတ်တော်ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် ဆက်လက်ရပ်တည်ပိုင်ခွင့် ရှိမရှိကို ခုံအဖွဲ့ဖွဲ့၍စစ်ဆေးရန် ကော်မရှင်အား အာဏာကုန်ပေးထားခြင်း ဖြစ်ပါသည်။\nအခန်း (၈တပ်မတော်သားလွှတ်တော်ကိုယ်စားလှယ်များ။ပုဒ်မ (၃၃) တမတ်သားစစ်ဗိုလ်ကိုယ်စားလှယ်တွေနှင့် ပတ်သက်လျှင်မူ ကော်မရှင်တွင် ဘာအာဏာမှမရှိ ဖြစ်ရပြန်သည်။ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ်က ကြိုက်သလို ခန့်၊ ဖြုတ်၊ လဲလှယ်၊ အစားထိုး စတာတွေကိုစောဒကတက်ခွင့်မရှိခိုင်းသည့်အတိုင်းကြေညာချက်ထုတ်ပြန်ပေးရသည့် စာရေးကြီးအဆင့်သို့ လျှောကျသွားသည်ကို ယခုပုဒ်မတွင် တွေ့ရပြန်ပါသည်။\nအခန်း (၉) ရွေးကောက်ပွဲကျင်းပခြင်း။ပုဒ်မ (၃၄) ပုဒ်မခွဲ (ဂ)။ ရွေးကောက်ပွဲ ကျင်ပမည့်နေ့ရက်ကို ကြိုတင်၍ သတ်မှတ်ကြေညာရမည်။ ဘယ်လောက်ကြိုတင်စောပြီးကြေညာရမည်ဆိုသည့် ပြဋ္ဌာန်းချက် မပါပါ။ သူတို့ မီးစဉ်ကြည့်ကနိုင်အောင် တမင်ဟထားခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ထင်ပါသည်။ ၂၀၁၀ နှစ်ဝက်ကျိုးသွားပြီ။ ယခုထိ ရွေးကောက်ပွဲရက်ကို မသတ်မှတ်နိုင်သေးပါ။ ရွေးကောက်ပွဲဝင်ဖို့ လျှောက်ထားသည့် နိုင်ငံရေးပါတီတချို့လည်း\nယခုထက်တိုင် ခွင့်ပြုချက်မရသေးဟုလည်း ကြားရပါသည်။ဒီနေရာမှာ ကော်မရှင် နှင့် နအဖ ဘယ်သူက ရွေးကောက်ပွဲကို ဦးစီးကျင်းပတာလဲ။ တော်တော် ကမောက်ကမဖြစ်နေပုံ ရပါသည်။ကော်မရှင်ကရွေးကောက်ပွဲကို ဦးစီးကျင်းပပြီး နိုင်ငံရေးပါတီများကို ကြီးကြပ်ဖို့ တာဝန်ရှိသည်ဟု (သဏ္ဌာန်အရ) ပုံဖော်ထားသော်လည်း၊ အာဏာသိမ်း နအဖစစ်အစိုးရက ကြားနေတာ မဟုတ်ပါ (အသွင်ကူးပြောင်းရေး ကြားဖြတ်အစိုးရလည်း မဟုတ်ပါ)။ စစ်ဗိုလ်တမတ်သားက အလိုအလျောက်အမတ်ဖြစ်မည်။လောလောလတ်လတ် ဘောင်းဘီချွတ် စစ်ဗိုလ်လူထွက်များက အာဏာလက်ရှိဘဝနဲ့ (ဝန်ကြီးချုပ်၊ဝန်ကြီးများဘဝနဲ့)ကြံ့ဖွံပါတီဖွဲပြီးရွေးကောက်ပွဲဝင်မည်ကျန်စစ်ခေါင်းဆောင်ထိပ်သီးများက"လွှတ်တော်ကိုယ်စားလှယ် မဟုတ်သူများထဲမှဖြစ်စေ" ဆိုသော၂၀၀ဂ ဖွဲ့စည်းပုံဥပဒေ စာပိုဒ်အရ သမ္မတ ဒုသမ္မတ ဝန်ကြီး ဝန်ကြီးချုပ်များစသည် (အလိုအလျောက်နီးပါး) ဖြစ်မည်။ (သရော်တဲ့သဘောနဲ့ရေးတာမဟုတ်ဘဲ အရှိအတိုင်းပြောရလျှင်) လက်ရှိတပ်ချုပ်ကြီးဖြစ်သည့် ဗိုလ်ချုပ်မoးကြီးသန်းရွှေ ၂၀၁၀ အလွန်မှာ နားမှာလား၊ နိုင်ငံတော်သမ္မတကြီး တက်လုပ်မှာလား။ (ကမ္ဘာ့ဖလား ဘောလုံးပွဲထက် ပိုပြီးစိတ်ဝင်တစား လောင်းကြေးထပ်ဖို့ ကောင်းပါသည်)။ရွေးကောက်ပွဲရက် မကြေညာနိုင်သေးတာဟာစစ်အစိုးရမှာအကျပ်အတည်းရှိနေသေးကြောင်း၊ ကော်မရှင်အနေနဲ့ အထက်အမိန့်မရသေးကြောင်း၊ လွတ်လပ်မှုမရှိကြောင်း ပေါ်လွင်ပါသည်။\nပုဒ်မ (၄၁၊က)။ မဲဆန္ဒနယ်တနယ်တွင် ကိုယ်စားလှယ်လောင်း တဦးတည်းသာရှိလျှင် ထိုပုဂ္ဂိုလ်အား လွှတ်တော်ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ်ကြေညာရမည်။ လွှတ်တော်သုံးရပ်အတွက် ကိုယ်စားလှယ်ပေါင်း ၁၁၅၈ ကို အပြည့်အဝနေရာတိုင်း ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည့် ပါတီမှာကြံ့ဖွံ့ နှင့် တစည သာ ရှိမည်ထင်ပါသည်။ တစည တောင် နေရာတိုင်း ဝင်ပြိုင်နိုင်မည် မပြိုင်နိုင်မည် မသေချာပါ။ ဝင်ပြိုင်မည့်ကိုယ်စားလှယ်လောင်း တယောက်အနေဖြင့် ပြိုင်ခကျပ်ငါးသိန်း ပေးရမည် ဖြစ်သည်။ နိုင်နိုင်ရှုံးရှုံး ၎င်းငွေ ပြန်မရတော့ပါ။ ရွေးကောက်ပွဲဝင်ရတာ ငွေထုပ်ပိုက်ပြီး လောင်းကစားရတာနှင့် တူနေသည်။ ဤသို့ မဖြစ်သင့်ပါ။ ယှဉ်ပြိုင်သူမရှိလည်း မဲပေးစေသင့်ပါသည်။တကောင်ထည်း ပြေးသူအတွက် သတ်မှတ်နှုန်းတခု ထားသင့်ပါသည်။ (နည်းအမျိုးမျိုးဖြင့် ခြိမ်းခြောက်အနိုင်ကျင့်ပြီး ပြိုင်ဘက်မရှိအောင်ညစ်နိုင်ပါသည်)\nမဲဆန္ဒရှင်အားလုံး၏ ၅၁ ရာခိုင်နှုန်း မပြည့်လျှင် (မဲမပေးလျှင်) ရွေးကောက်ပွဲ အထမမြောက်ဟုသာ သတ်မှတ်သင့်သည်။ (ပုဒ်မ ၅၀၊ က၊ ခ၊ ဂ)အရ သဘာဝဘေးအန္တရာယ် လုံခြုံရေးအခြေအနေတို့ကြောင့် ရွေးကောက်ပွဲကျင်းပရန် အခြေအနေမရှိလျှင်၊ ၎င်းမဲဆန္ဒနယ် ရွေးကောက်ပွဲကိုရွှေ့ဆိုင်းနိုင်သည်။ သို့မဟုတ် လုံခြုံသည့် တနေရာသို့ ပြောင်းရွှေ့ကျင်းပလျှင် မဲဆန္ဒရှင်အားလုံး၏ ၅၁ ရာခိုင်နှုန်းက ဆန္ဒမဲပေးပြီးဖြစ်လျှင်\nအထမြောက်သော ရွေးကောက်ပွဲအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်သည် (၅၁ ရာခိုင်နှုန်းမပြည့်လျှင် အထမမြောက်)ဆိုသည့်ပြဋ္ဌာန်းချက်နှင့် အညီသာဖြစ်သင့်ပါသည်။ပုဒ်မ (၅၃)။ ကော်မရှင်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်သည် အပြီးအပြတ် (final & conclusive) ဖြစ်စေရမည်။ (ကော်မရှင်အား ဗီတိုအာဏာ အပ်နှင်းခြင်းဖြစ်သည်)\nပုဒ်မ(၅၄)။ ကော်မရှင်သည် လွတ်လပ်၍ တရားမျှတသောရွေးကောက်ပွဲကိုအောင်မြင်စွာကျင်းပနိုင်ရေးအတွက် လိုအပ်သလိုဆောင်ရွက်နိုင်သည်။ (ကော်မရှင်အနေနှင့် စစ်အုပ်စုအလိုကျ ရွေးကောက်ပွဲရလဒ် ပေါ်ထွက်အောင် လိုအပ်သလို လိမ်ခွင့်ညစ်ခွင့် ဖန်ခွင့်ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်)\nနိဂုံးချုပ်အနေနှင့် တင်ပြလိုသည်မှာ စစ်အစိုးရအနေဖြင့် နာဂစ်ဆန္ဒခံယူပွဲတုန်းက အာဏာပြပြီး ဘယ်နည်းဘယ်ပုံ ၂၀၀၈ ကို အဓမ္မအတည်ပြုခဲ့သလဲ ဆိုသည်ကို အားလုံးအသိ ဖြစ်ပါသည်။ ယခု ၂၀၁၀ ရွေးကောက်ပွဲဥပဒေများတွင် တရားမျှတသည့်အသွင် ပေါ်လွင်အောင်(အပြကောင်းအောင်) ဘယ်နည်းဘယ်ပုံကျင်းပမည် ဆိုသည့်အချက်များ ထည့်သွင်းရေးဆွဲထားသော်လည်း၊ သူတို့အလိုကျ ရလဒ်\nမပေါ်ထွက်လျှင် ညစ်ပေလိမ့်ဦးမည်။ကုလသမဂ္ဂနှင့် နိုင်ငံတကာမှ အကဲခတ်အဖွဲ့များ၏ ကမ်းလှမ်းမှုကိုလည်း ငြင်းပယ်ထားပေသည်။ (ယခုပင်လျှင် တချို့ပါတီများကိုတစ်ထားတာ၊ စည်းရုံးခွင့်ကို ကန့်သတ်တာ၊ ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေခွင့်ကို စိစစ်တာ၊ မေဲ ပးခြင်းမပြုဘဲနေနိုင်သောအခငွ့်အရေးကို ခြိမ်းခြောက်တာစသည်ဖြင့် မြင်တွေ့နေရပြီ ဖြစ်ပါသည်)။ စစ်အစိုးရခွင့်ပြုသည့် တရားဥပဒေဘောင် (တနည်းအားဖြင့် ဒီမိုကရေစီ အခွင့်အရေး) အတွင်းလိုက်လျောညီထွေ နေမည့်အစား၊ မိမိတို့၏ တရားတဲ့အခွင့်အရေးအတွက် တင်ပြတောင်းဆို တိုက်ပွဲဝင်သင့်ပေသည်။\nPosted by victorOway at 7:33 AM No comments:\nဥသြဆွဲသံ မေလှမြိုင်လွမ်းချင်း တိတ်ဆိပ်ခြောက်ကပ်။\nအာဇာနည်ပုံရိပ်ပင် မမြင် ဦးညွှတ်ဂါရဝ မပြုရ။\nအတိတ်ဟာ စိတ်နာစရာ မကြေနပ်ချက် အပြည့်။\nသိက္ခာသုတ်သင်ပွဲ အိုးမဲအပြန်အလှန်လူး လုဝင်နေ။\nအာရုံဖြစ်သမျှ ဘယ်တော့မှ မမေ့ မပြေ ရင်ဆိုင် ပုန်ကန်မြဲဟေ့ ။ ။\nဒေါင်းနီဝ၇ - ၁၆ - ၂ဝ၁ဝ\nPosted by victorOway at 4:35 PM No comments:\nJuly(19)martyrs’ day& History\nAzarni day or Martyr’s Day is held on 19th July annually in Burma/Myanmar.It is held to mark the assassination of its founding father and independence leader along with his cabinet on this day in 1947 This year marks the 63th anniversary of this martyrs’ day.\nAssassinated cabinet members were General Aung San, Mai PunSaw-Bwar Gyi Sao San Tun, Mann Ba Khaing,Takhin Mya, U Razak, U Ba Win (Elder brother of Aung San), and Dedoke U Ba Cho, Ministry secretary U Ohn Maung and body guard of U Razak, Ye Baw Ko Twe also died at this incident.\nMartyr's Day isaBurmese national holiday observed on July 19 to commemorate Gen. Aung San and six other independence leaders who were assassinated on that day in 1947. It is customary for high-ranking government officials to visit the Martyrs' Mausoleum in Yangon in the morning of that day to pay respects.\nOn this day in 1947 at approximately 10:37am, Burma Standard Time, several of Burma's independence leaders were gunned down byagroup of armed men in uniform while they were holdingacabinet meeting at what was known as 'The Secretariat' in downtown Yangon. The assassinations were planned byarival political group, and the leader and alleged master-mind of that group Galon U Saw, together with the perpetrators, were tried and convicted byaspecial tribunal presided by U Kyaw Myint with two other Barristers-at-law, U Aung Thar Gyaw and U Si Bu. Inajudgment given on December 30, 1947 the tribunal sentenced U Saw andafew others to death and the rest were given prison sentences. Appeals to the High Court of Burma by U Saw and his accomplices were rejected on March 8, 1948. Inajudgment written by Supreme Court Justice U E Maung (1898-1977) on April 27, 1948 the Supreme Court (the highest court under the 1947 Constitution of the Union of Burma) refused leave to appeal against the original judgment. [All the judgments of the tribunal, the High Court and the Supreme Court were written in English. The judgment of the tribunal can be read in "A Trial in Burma" by Dr Maung Maung (Martinus Njhoff, 1963) and the judgment of the High Court and Supreme Court can be read in the 1948 Burma Law Reports.]\nThe President of Burma Sao Shwe Thaik refused to pardon or commute the sentences of most of those who were sentenced to death, and U Saw was hanged inside Rangoon's Insein jail on May 8, 1948. A number of perpetrators met the same fate. Others, who had played relatively minor roles and were sentenced to various terms of imprisonment, also spent several years in prison. The assassinated cabinet members were General Aung San, Thakin Mya, Dedoke U Ba Cho, Abdul Razak, U Ba Win (oldest brother of Aung San and father of the leader of the National League for Democracy government-in-exile Dr Sein Win), Mahn Ba Khaing and Saopha of Mong Pawng. Cabinet secretary U Ohn Maung andabodyguard called Maung Htwe were also killed in the shooting. Many Burmese to this day believe that the British hadahand in the assassination plot one way or another; two British officers were also arrested at the time and one of them charged and convicted for supplying an agent of U Saw with arms and munitions enough to equipasmall army,alarge part of which was recovered fromalake next to U Saw's house in the immediate aftermath of the shooting.\nSoon after the assassinations, Sir Hubert Rance, the British governor of Burma appointed Thakin Nu (later U Nu) to head an interim administration and when Burma became independent on January 4, 1948 Thakin Nu became the first Prime Minister of independent Burma. July 19 was designatedapublic holiday and to be known as Martyr's Day in Burma/Myanmar.\nMy father wasachild of his times who grew intoaman for all time.He combinedatraditional upbringing withaBritish colonial education. Influenced by socialist ideas, he wasastudent revolutionary who plunged into the anti-imperialist movement which galvanized Asia before World War II. In all this he was no different from thousands of his contemporaries who dreamt of wresting independence for their nations from the mighty British Empire.\nBy the end of his life he had matured into an astute, thoughtful statesman withastrong abhorrence of fascism andadeeply rooted belief in democratic values. His vision encompassed an “internationalism of creative mutuality” which would bring “abiding peace, universal freedom and progress.” He foresaw that time and space would be conquered and that we would becomeaworld of “immediate, not distant neighbors.” He envisageda“new Asian order” to build Asian unity and co-operation, and win freedom, security, peace and progress for the world.\nMy father made it abundtly clear that the army was meant to serve the people, that it should abide by principles of justice and honor, and that unless it could win and keep the trust and respect of the people, its purpose would be vitiated. He never intended the army to meddle in government. A liberal andademocrat, he saw from the fascist Japanese army the dangers of military absolutism. When he decided to work for freedom after the war, the beloved, respected general transferred command toacapable Sandhurst-trained Karen officer.\nOne of my father’s best-known photographs shows him on Downing Street inamilitary greatcoat provided by Jawaharlal Nehru duringastopover in Delhi. Appalled by his young friend’s wardrobe, the elegant Indian leader mobilizedateam of military tailors. Thus, my father had talks in London attired in warm flannel uniform suits, the smartest clothes he ever had.\nIn February 1947, my father signed the Panglong accord with the leaders of ethnic nationalities, who agreed to work with the Burmese for Independence.\nBut for my father the struggle remained unremitting. He had to grapple with the factionalism and envy in Burmese politics. On July 19, 1947,ajealous rival had him and six of his cabinet members gunned down. He was 32. During the last months of his life, he often spoke wistfully of the time he could leave his grinding duties and live quietly with his family. All good things were to come with Independence but it came six months too late for him.\nMy father’s greatest strengths were the largeness of his spirit and an immense capacity to learn from his experiences. He recognized his faults and worked to remedy them. His life isalesson in revolutionary politics, the hardness and the heartbreak of it. At the same time, it is an inspiration which proves the simple truth thatagood leader who serves honestly will be loved and cherished throughout the history of his nation.\n(Quotes from Bogyoke Aung San’s biography written by Daw Suu)\nPosted by victorOway at 2:12 PM No comments:\nLabels: Bogyoke Aung San’s biography written by Daw Suu\nစစ်ဘက်ကို တိုင်းပြည်လွှတ်တော်က အုပ်စိုးခွင့်ရှိရမယ်။(ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း)အာဇာနည်နေ့။\nPosted by victorOway at 9:06 AM No comments:\nPosted by victorOway at 11:58 AM No comments:\nပထမဦးစွာဇူလိုင်(၇)ရက်အရေးတော်ပုံမှာကျဆုံးသွားကြတဲ့ ကျုပ်တို့ရဲ့ နောင်တော်ကျောင်းသားရဲဘော်အပေါင်းကိုဦးညွှတ်ဂုဏ်ပြုလိုက်ကြပါစို့။\nကျုပ်တို့နောင်တော်ရဲဘော်ကြီးတွေဟာ သေခြင်းတရားနဲ့ကျည်ဆံတွေ ကြားကနေ မတွန့်မဆုတ်စတမ်း ကျုပ်တို့ရဲ့ နီမောင်ရဲကြွတဲ့ တိုက်ပွဲဝင် ခွပ်ဒေါင်းအလံကိုလွှင့်တင်ခဲ့ကြတာဖြစ်တယ်။\nကျောင်းသားဆိုတာဖိနှိပ်မှုကိုတော်လှန်သူများဖြစ်တယ်သလိုအမှန်တရားနဲ့တရားမျှတမှုကလွဲပြီးဘာကိုမှမတောင်းဆိုသူတွေဖြစ်တယ်။ကိုယ်ကျိုး စွန့်အနစ်နာခ့သူတွေဖြစ်တယ်။ယုံကြည်ချက်အတွက်အသက်စွန့်ရဲသူတွေ လည်းဖြစ်တယ်။\nရန်သူစစ်အုပ်စုဟာ ငြိမ်းချမ်းစွာပညာသင်ကြားနေတဲ့ကျောင်းသားထုကို စစ်တပ်အမိန့်ဆန်တဲ့ကျောင်းစည်းကမ်းတွေနဲ့ချုပ်နှောင်ဘို့ကြိုးစားခဲ့ကြ တယ်။ဒီလုပ်ရပ်ကိုကျောင်းသားထုကဆန့်ကျင်တော့သူပုန်တွေရဲ့ မြေ အောက်ဌာနချုပ်အဖြစ်စွပ်စွဲပြီးကျုပ်တို့ရဲ့သမဂ္ဂအဆောက်အဦကိုဗုံးခွဲ ဖျက်ဆီးခဲ့တယ်။\n၁၉၆၂ခုကတည်းက ဖြစ်ခဲ့တဲ့ဒီသမိုင်းအရှိန်ဟာ အခု၂၀၁၀ခုနှစ်အထိ ဖြစ်ရှိနေဆဲဖြစ်တဲ့ မျိုးဆက်တိုင်းအပေါ်မှာသက်ရောက်မှုရှိနေတာကို ရဲဘော်တို့အသိဘဲဖြစ်တယ်။ကျုပ်တို့လက်ထဲကတိုက်ပွဲဝင်ခွပ်ဒေါင်း အလံဟာ ရန်သူစစ်အုပ်စုကို ကျုပ်တို့နောင်တော်အဆက်ဆက် ကျောင်းသားရဲဘော်ကြီးများက တဟုန်ထိုးအသေခံထိုးခွပ်ရင်း လက်ဆင့်ကမ်းခဲ့တဲ့တိုက်ပွဲဝင်အလံဆိုတာမမေ့စေချင်ဘူး။\nကျုပ်တို့ရဲ့သမိုင်းဝင်အဆောက်အဦကို ဗုံးခွဲဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့ပေမယ့်ကျုပ်တို့ရဲ့ သမဂ္ဂစိတ်ဓါတ်ကိုတော့သေအောင်မသတ်နိုင်ခဲ့ပေဘူး။ကမ္ဘာတည်သရွေ့ တော်လှန်ရှင်သန်နေမယ့်မွန်မြတ်တဲ့စိတ်ဓါတ်ဖြစ်တယ်။အဲဒါဟာဆဲဗင်းဂျူလိုင်စိတ်ဓါတ်ဖြစ်တယ်။\nရန်သူစစ်အုပ်စုဟာနက်နက်ရှိုင်းရှိုင်းကောက်ကျစ်ယုတ်မာလာလေ သူ့အတွက်သေတွင်းနက်လာလေပါပဲ။ဒီကနေ့အခြေအနေကိုလေ့လာ ကြည့်။ရန်သူစစ်အုပ်စုဟာဆောက်တည်ရာမရတော့ဘဲအမျိုးသားဒီမိုက ရေစီအဖွဲ့ချုပ်နဲ့ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကိုအရူးအမူးအသေအကြေတိုက်ခိုက်နေတာတွေ့ရမယ်။ထောင်ထဲကနှစ်ကြီးရာဇ၀တ်အကျဉ်းသားလူမိုက်တွေကို ခေါ်ပြီးဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်နဲ့ခေါင်းဆောင်တွေ၊အဖွဲ့ချုပ်စည်းရုံးရေးမူး တွေကိုအသေရိုက်သတ်ခိုင်တဲ့လုပ်ရပ်ဟာကောက်ကျစ်စဉ်းလဲမှုမှာ ကမ်းကုန်နေပါပြီ။\nကျောင်းသာခေါင်းဆောင်ဟောင်း၊တပ်မတော်ကိုစတင်တည်ထောင်သူ၊လွတ်လပ်ရေးဗိသုကာဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းကိုဂဠုန်ဦးစောနဲ့အပေါင်းအပါတွေကလုပ်ကြံခဲ့ကြတယ်။မြန်မာ့ဒီမိုကရေစီခေါင်းဆောင်၊ နိုဘယ်ငြိမ်းချမ်း ရေးဆုရှင်ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ကိုနအဖဗိုလ်သန်းရွှေတို့လူစုကလုပ်ကြံ သတ်ဖြတ်ဘို့ကြိုးစားခဲ့ကြတယ်။(မေ-၃၀အာဇာနည်တို့ရဲ့သွေးသမိုင်းဟာ မော်ကွန်းတင်ပြီးဖြစ်တယ်)။\n၂၀၀၈-ခုနှစ်၊စက်တင်ဘာမှာလူထုကိုးကွယ်ယုံကြည်ရတဲ့ဗုဒ္ဒဘာသာ ရဟန်းတော်တွေကိုအသေရိုက်သတ်ကြတယ်။ဘုရားဌာပနာတွေကို လုယူသွားကြတယ်။သံဃာတော်တွေကိုသင်္ကန်းချွတ်လူဝတ်လဲစေပြီး ထောင်သွင်းအကျဉ်းချတယ်။(၂၀၀၈ခုနှစ်သံဃာ့အာဇာနည်တို့ရဲ့သမိုင်း မော်ကွန်းတင်ပြီးဖြစ်တယ်။)\nဒီအခြေအနေတွေအောက်မှာ-ကျုပ်တို့တွက်ချက်စဉ်းစားမှုမှန်သမျှဟာ ပိုမိုစေ့စပ်ဘို့လိုပါတယ်။စိတ်အားထက်သန်မှုနဲ့ဇွဲနဘဲရှိရှိဒီကနေ့အခြေအ နေကိုလက်တွေ့ကျကျအကဲဖြတ်ဘို့ရဲဘော်တို့ကိုတောင်းဆိုပါတယ်။စိတ် ရှည်ပါ၊သည်းခံပါ၊ရေရှည်အမြင်ရှိပါ၊တိုက်ပွဲဝင်ခွပ်ဒေါင်းအလံကိုမမှိတ်မ သုန်ဆုတ်ကိုင်ပါ။တိုက်ပွဲဝင်စိတ်ဓါကိုမွေးမြူပါ။တော်လှန်တရပ်အောင်မြင်ဘို့ဆိုတာအခြေအနေပေါင်းစုံဘို့လိုအပ်ပါတယ်။-စေ့စပ်ဆွေးနွေးအဖြေရှာ ရေး မျှော်လင့်ချက်တွေအားပျော့မှေးမှိန်လာတဲ့အခြေအနေအောက်မှာ ကျုပ်တို့အဆင်းအရဲ၊အငတ်အပြတ်ခံကိုင်ဆွဲလာတဲ့အတွေးအခေါ်ဟာ မှန်ကန်ကြောင်းပိုမိုထင်ရှားလာတယ်။\nရန်သူစစ်အုပ်စုဟာသူ့ရဲ့ထွက်ပေါက်ကိုဖွဲ့စည်းပုံအတုနဲ့စစ်အာဏာရှင် စစ်အာဏာရှင်သက်ဆိုးရှည်ဘို့ကျားကုတ်ကျားခဲလူမြင်မကောင်းအောင် သိက္ခာမဲ့စွာကြိုးပမ်းနေတာရဲဘော်တို့အသိပဲဖြစ်တယ်။\nကျုပ်တို့ဟာ-နယ်ချဲ့ဆန့်ကျင်ရေး၊ဖက်ဆစ်ဆန့်ကျင်ရေး၊အမျိုးသားလွတ်မြောက်ရေး၊ဒီမိုကရေစီနဲ့ငြိမ်းချမ်းရေးအတွက်ခေတ်အဆက်ဆက်အသက်ပေးတိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ကြတဲ့ နောင်တော်ကျောင်းသားရဲဘော်ကြီးများရဲ့တိုက်ပွဲဝင်စိတ်ဓါတ်ကို ဦးလည်မသုံဆက်ခံထမ်းရွက်ကြရမယ်။သူတို့လက်ဆင့်ကမ်းပေးအပ်ခဲ့တဲ့ တိုက်ပွဲဝင်ခွပ်ဒေါင်း အလဲကိုမယိမ်းမယိုင်ဆက်လက်ကိုင်ဆွဲတိုက်ပွဲဝင်ကြ ရမယ်။ကျယ်ပြန့်ကြီးမားတဲ့အဖိနှိပ်ခံမြန်မာလူထုကြီးဟာ ကျုပ်တို့ရဲ့တိုက်ပွဲ ၀င်အင်အားတွေဖြစ်တယ်။\n၇-ရက်၊ ၇-လ၊၆၂ကို ဘယ်တော့မှမမေ့ကြနဲ့။\nPosted by victorOway at 4:17 AM No comments:\nLabels: 7-ဂျူလိုင် ။အရေးတော်ပုံ\nဆူညံပေါက်ကွဲ ညီးတွား ကျိန်းဝါးသံ လျှံတဲ့နေ့လည်အာဂအိပ်မက်\nဝါဝါရွှေသွေး ဂုဏ်သိက္ခာ ကြီးမြတ်တင့်တယ်မှု အခါသမယ\nစိမ်းရွက်ပျိုတွေ လေရိုင်းခလို့ တဝုန်းဝုန်းကြွေ\nနီနီရဲရဲ ဖူးသစ်တွေက ပြန်အာခံရင်း တဝေဝေ မွှေးပွင့်\nအိုးဝေတေးသံ မိုးလုံးလျှံ၍ နောင်တော်အပေါင်း နိုးထကြ။\nလင်းလက် စူးရှ အချုပ်အမှောင် ထွင်းဖေါက်ကြ။\nအတိတ် ဗားကရာချောက် ရင်ခွင်မှ\nဒဏ်ရာ အမာရွတ်ဗလပွအရေပြား အလံလုပ်\nအမြင်အကြား ရင်စကားများ သံန္ဓွေတည်စပင် ထိန်းချုပ် ပိတ်လှန့်ခံရ\nဝင်သက် ထွက်သက်တိုင်း နာကျင်မှုလှိုင်း တနင့်နင့်တိုး\nယုံကြည်မှု ဝိညာဉ်တွေနဲ့ချီတက်မှုအဆုံး ရဲရင့်အောင်မြင်ခြင်းများ\nက ဒေါင်းအိပ်မက်တွေ မျှော်လင့်တမ်းတမှုအပြည့် နဲ့ \nအမေ့အိမ်ဂေဟာ တံခါးဝ သပြေညိုတွေနဲ့ ဝေနေစေ။\nအမေတိုင်း အမှန်တရားချစ်တဲ့ ကျောင်းသားရှိတယ။်\nအတွေးအခေါ်တိုင်းမှာ ဦးညွတ်စံထားတဲ့ သမဂ္ဂရှိတယ်။\nသခင်စိတ်နဲ့ယူနီဗာစီတီသပိတ်\nအောင်ကျော်၊ ရာကျော်၊ ရာပြည့် အရိပ်\nအဓမ္မ လုပ်ကြံခံရတဲ့ သမဂ္ဂ\nစစ်မိစ္ဆှာနဲ့ ကျောင်းသားသူပုန် ရင်ဆိုင်အလံလု\nကံ့ကော်နဲ့ ရေတမာ သောက ဒေါသ ပွင့်ဝေကြ။\nသထုံနဲ့ သဟာယ ရာဇဝင်ကြွေးပြန်တူးဆွ\nပြာပုံထဲက အငြိုးမာန သက်ဝင်ရုန်းထ\nစစ်အရေခွံတွေ ခွပ် ခွာ ချွတ် ချေ စီရင်ချက်ချကြ။\nတချို့ မြို့ ကန္တာရထဲ နှစ်မြုပ်ပျောက်ကွယ်\nတချို့ စုံမြိုင်ဂနိုင်ရိုင်းထဲ ကြွေလွင့်ကျိုးကျေ\nတချို့ အလင်းမဲ့နံရံထဲ ပိတ်လှောင်ပျက်စီး\nတချို့ လေလွင့် လွင်ပြင်ထဲ ဝေးကွာစီးမျှော\nတချို့ ဘဝအာရုဏ် အာဃာတနဲ့ မျက်နှာသစ် တောက်ခေါက်\nတချို့ရင်ခုန်သံ ကောက်သင်းကောက် တွဲသီကာ\nကာလရာသီ တရံမလပ် သင်ပုန်းမကြေ မပြေမောဟ\nနံရံထက်က သွေးနဲ့ ရေးတဲ့ မမေ့ကြေး ချီမ တစ်သားတည်းကပ်\nမရပ်မနား ဥဒါန်းမကြေ သမဂ္ဂတေးနဲ့ကမ်းဆင့် လှမ်းတက်လာနေကြ။ ။\nဆဲဗင်းဂျူလိုင် အမှတ်တရ တမ်းတမှု\nမှတ်ချက် ။ ။ ရာသီစာ ကြွေးကြော်သံရေးဖွဲ့ မှုမဟုတ်၊\nသဲတပွင့်မျှ ပေးဆပ် အလုပ်ကျွေးပြုခြင်းဖြစ်သည်၊\nPosted by victorOway at 10:06 PM No comments:\nဆဲဗင်းဂျူလိုင်။သမဂ္ဂစိတ်ဓါတ်ကို အလေးပြု၊ ဦးညွတ်ကြလော့။\nPosted by victorOway at 9:53 PM No comments:\nစစ်ဘက်ကို တိုင်းပြည်လွှတ်တော်က အုပ်စိုးခွင့်ရှိရမယ်...\nဆဲဗင်းဂျူလိုင်။သမဂ္ဂစိတ်ဓါတ်ကို အလေးပြု၊ ဦးညွတ်ကြေ...


TTSweet: ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အပိုင်းအစများ ...\nပို့စ်အသစ်လဲ တင်ဖို့မအားတာနဲ့ အရင်တင်ဖူးခဲ့တဲ့ ပို့စ်အပိုင်းအစလေးတွေ တင်ပေးလိုက်ပါတယ်။ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပေါ့း))\nမဆွိတီတို့ ငယ်ငယ် ၅နှစ်၊ ၆နှစ်လောက်က အိမ်ဘေးမှာ မအုန်းကြည်ဆိုတာရှိတယ်။ အိမ်ထောင်ကျပြီးကာစ အသက် ၂၅-၂၆ လောက်ရှိမှာပေါ့။ အဲဒီမအုန်းကြည်ဆို အဒေါ်ကြီး ကြီးလှပြီ မှတ်နေတာ။ ခေါ်တာကလည်း ဒေါ်မအုန်းကြည် ... ဒေါ်မအုန်းကြည် နဲ့ မှတ်မိနေတာ။ အသက် ၄၀လောက်ဆိုရင်တော့ ဘာပြောကောင်းမလဲ အဘွားကြီးတွေပေါ့။\nဟော ကိုယ်လဲ အသက် ၂၀လောက်ရောက်ရော အသက်၄၀ ဆိုတဲ့ အရွယ်က အဒေါ်ကြီးတွေ ဖြစ်ပြန်ရော။ ဘီးဆံပတ်ကြီးပတ်လို့၊ အင်္ကျီခါးတို လက်ပြတ်၊ ပါတိတ်ထမီ တပတ်နွမ်းနဲ့ ပိုသီဖတ်သီ၊ ၀၀ဖိုင့်ဖိုင့် အဒေါ်ကြီးတွေ ရပ်ကွက်ထဲမှာ တွေ့နေရတာပဲ။ ကြီးလှပြီထင်နေတာ။\nကိုယ်လဲ အသက်၄၀ လောက် အရွယ်ရောက်ရော ကိုယ့်ကိုယ်ကို အဒေါ်ကြီးလို့ တစ်ခါမှ မထင်ဘူးပေါင်။ အန်တီဆိုတာ နှုတ်ကျိုးနေရမဲ့ အရွယ်မှာ အစ်မတွေ ညီမတွေနဲ့ ပြောကောင်းတုံးရှိသေးတယ်။ ငယ်ချင်လွန်းလို့လဲမဟုတ်။ ပြောနေကျစကားတွေ၊ ခိုင်းနေကျ နာမ်စားတွေ ရုတ်တရက်ကြီးပြောင်းလို့က မရနိူင်ဘူးဖြစ်ရတယ်။\nညီမရယ် ... အစ်မကလေ ... ဆိုပြီး အောက်ထပ်က ဗမာဆိုင်က အသက် ၂၀လောက် ခလေးမလေးကို ပြောမိတော့ သူကလဲ အန်တီ ... အန်တီနဲ့ ဇွတ်ကိုပဲ တိုးတော့တာပဲ။ လက်နက်မချဘူးဆိုတဲ့သဘော။ ကိုယ်ကလဲ နှုတ်ကိုမကျိုးတော့ အလံဖြူမပြ။ ညီမ ... အစ်မနဲ့ပဲ ခက်ခဲ့ရတယ်။\nနောက်ပိုင်းတော့ ကြိုးစားပါတယ်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဒေါ်ကြီးလို သဘောထား။ အန်တီကလေ ... အန်တီကလေ ... လို့ ပြောနိူင်ဘို့အရေး။ ။\nကိုယ့်ရှေ့ဆံပင်က ဘေးတို့ အလည်တို့ ခွဲရင် ကိုယ်နဲ့မလိုက်လို့ဆိုပြီး ငယ်ငယ်ကထည်းက နဖူးပေါ်အုပ်ပြီး အဖြောင့်ထားတယ်။ သမီးကျတော့လဲအတူတူပဲ။ အဲဒီတော့ သားအမိ၂ယောက်လုံး အဲရှေ့ဆံပင်တွေ ရှည်လာရင် မျက်စိထဲကို ဖုံးတော့တာပဲ ။ ဒီတော့ရှေ့ဆံပင်ရှည်လာရင် ကတ်ကြေးအကျဲလေး တစ်ချောင်းဝယ်ထားပြီး ကိုယ့်ဟာကိုယ်ပဲ ညှပ်လိုက်တာပဲ။ ဆိုင်မှာတော့ သွားညှပ်မနေတော့ဘူးပေါ့။ နောက်မှို့ တစ်လတစ်ခါလောက် ဆိုင်သွားနေရမှာကိုး။\nကိုယ်ကဆံပင်ညှပ်သမားမှ မဟုတ်တော့ တစ်ခါတစ်လေလဲ အဆင်ပြေတဲ့အခါရှိတယ်။ တစ်ခါတစ်လေလဲ ညှပ်ရင်းတိုသွားတာရှိတယ်။ မညီတာရှိတယ်။ မျိုးစုံပဲ။ ဟိုအရင်တစ်ခါက သမီးဆံပင်ကို ညှပ်လိုက်တာ အတော်တိုသွားတယ်။ သမီးက ခလေးဆိုတော့ အတိုလေးနဲ့ ရယ်စရာ ငုံးစိစိလေးဖြစ်နေပေမဲ့ ချစ်စရာလေးလို့ ထင်နေတယ်။ ကိုယ်က ညှပ်သူကိုး။ သူ့အဖေနဲ့ ကြီးတော်ကတော့ ကိုယ့်ကို မကျေနပ်ကြဘူး။ သူတို့သမီး၊ သူတို့တူမ ကိုယ်လုပ်လို့ ရှေ့ဆံပင်ကြီးပြောင်စပ်စပ်နဲ့ ရုပ်ဆိုးလိုက်တာဆို ဆိုကြ ပြောကြတယ်။ ကိုယ့်မျက်စိထဲတော့ သမီးကို အဲလောက်ရုပ်ဆိုးတယ် မထင်ပေါင်။\nပြီးခဲ့တဲ့ အပတ်ကတော့ သမီးမွေးနေ့ ဗီဒီယိုထဲမယ် ကိုယ့်ရှေ့ဆံပင်တွေက မသပ်မရပ်နဲ့ မျက်စိထဲ ၀င်လုမှို့ ကိုယ့်ဆံပင်ကိုယ်ညှပ်လိုက် တာ နဲနဲအရှိန်လွန်သွားတယ်။ တော်တော်တိုသွားတယ်ပေါ့လေ။ မှန်ကြည့်လိုက်တိုင်း ရှေ့ဆံပင်က တိုတို ပြောင်စပ်စပ်နဲ့ ဖြစ်နေတာ ကြည့်ပြီး စိတ်ပျက်လိုက်တဲ့ဖြစ်ချင်း။\nအဲလိုရှေ့ဆံပင်ရှည်လာရင် ဘယ်လိုဖြေရှင်းကြသတုံး။ ကိုယ့်ဟာကိုယ်ပဲ ညှပ်ကြသလား။ အဲလို တိုသွားတာမျိုးရောဖြစ်ဘူးကြပါသလား။\nဤပုံကို အင်တာနက်မှ ရှာထားပါသည်။\nဒါကတော့ မဂျူဂျူးငယ်ငယ်ကပုံ။(ထပ်ဖြည့်ထားခြင်းဖြစ်ပါသည်။ လက်ရာကို ခန့်မှန်းလို့ရအောင်း))\nPosted by T T Sweet at 7:40 PM\nဖိုးတုတ် October 28, 2010 at 8:21 PM\nအမရေ အဲဒီ့ ဗမာဆိုင်ကို မသွားနဲ.တော့ ၊ ဆန္ဒပြပေါ့ ၊ ကျွန်တော်လည်း တစ်ခါတစ်လေ စိတ်ကူးပေါက်ရင် အိမ်နားကဈေးကိုသွားတယ် ၊ အသီး အရွက်ရောင်းတဲ့ အိန္ဒိယအမျိုးသမီးတစ်ယောက်က ကိုယ်နဲ. အသက်ရွယ်တူလောက် ရှိမယ် ၊ ကျွန်တော့်ကို အန်ကယ်တဲ့ဗျာ ၊ အသက်က ၄၀ ကျော် ဆံပင်ကလည်း တော်တော်ဖြူနေပြီဆိုတော့ သူတို. ခေါ်တာတော့ မလွန်ဖူးဗျို. ၊\nအမလို.ခေါ်တာ ယဉ်ကျေးမူအရခေါ်တာပါ ၊ ငယ်ချင်လို.မဟုတ်ရပါ၊\nမှတ်ချက်။ အသက် ၄၀ ကျော်သည် အသက် ၄၉ နှစ်အထိ အကျုံးဝင်ပါသည်။\nMe October 28, 2010 at 8:28 PM\nတိုက်ဆိုင်လိုက်တာ မဆွိတီရယ် ( အန်တီ လို့ အခေါ်ခံရတာကိုရော၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကို အစ်မလို့ နှုတ်ကျိူးနေမိတာကိုရော၊ ဆံပင် ဘေးခွဲတတ်တာရော)...တို့လဲအဲလို ရှေ့ဆံပင် ငုံးစိတိုစိလေး ဖြစ်ဖူးတယ်။ အနေတော် အရှည် ရောက်တဲ့အချိန်အထိ ဘီးကုပ်နဲ့ လှန်တင်ထားလိုက်တယ်။ နောက်ဆို ပွဲလမ်းသဘင်တွေရှိရင် ရက်နားနီးမှ ရှေ့ဆံပင် မညှပ်ဖူး။ များသောအားဖြင့် ဆံပင်အသစ်က လူကို ပြောင်စပ်စပ် ဖြစ်စေလို့လေ...\nသက်ဝေ October 28, 2010 at 8:28 PM\nအဒေါ်ကြီးတို့ အန်တီတို့ ဇာတ်လမ်းကိုတော့ မေ့ထားလိုက်ပါလေ... မဆွေးနွေးချင်ပါဘူး... အဟိ\nဆံပင်ညှပ်တဲ့ ကိစ္စပဲ ပြောတော့မယ်...\nသူငယ်ချင်းလိုပဲ… ကိုယ်လဲ ရှေ့က ဆံပင်ကို ကိုယ့်ဟာကိုယ်ပဲ ညှပ်တယ်…\nနှစ်ပတ် တခါလောက်ပေါ့… တိုသွားရင် စပ်ဖြဲဖြဲ ဖြစ်တတ်လွန်းလို့ သတိထားပြီး ညှပ်တယ်… တခါမှ တိတိကြီး မညှပ်လို့ ညီတာ မညီတာတွေ မရှိဘူး…။ ဆိုင်တွေမှာ ညှပ်ပေးသလို ကပ်ကြေးကို ဒေါင်လိုက်ထားပြီး ညှပ်တယ်… စမ်းကြည့်ပါ… အဆင်မပြေရင် အိမ်လာခဲ့ပါ… ညှပ်ပေးမယ်…\n(ဆိုင်မှာလို ပိုက်ပိုက် မယူပါဘူး… မေတ္တာနဲ့ ညှပ်ပေးမှာပါ…)\nအင်ကြင်းသန့် October 28, 2010 at 8:36 PM\nအဒေါ်ကြီးဇာတ်လမ်းကိုတော့ သဘောကျသွားပြီ....။ ဒါပေမယ့် ဟုတ်တယ်....မသိချင်ယောင်ဆောင်ပြီး လက်နက်မချပဲနေရမယ်။ :D\nရှေ့ကဆံပင်ကိုတော့ ဆိုင်မှာသွားညှပ်ဖြစ်တာပဲများတယ်။ တစ်ခါတစ်လေလည်းကိုယ့်ဟာကိုညှပ်ဖူးတယ်။ တိုနံ့နံ့ဖြစ်သွားတာလည်းကြုံဘူးတယ်။ အဲလိုကြုံခဲ့တုန်းက မှန်ကြည့်တိုင်းငိုချင်စိတ်ကိုပေါက်တော့တာ.....ဟီးဟီး\nပူးတေ October 28, 2010 at 8:37 PM\nတီဆွိ ရီရတယ်... ပုံထဲက အမျိုးသမီးပုံလဲ အတော်ရီရတယ်... ဘာ keyword နဲ့ ရှာထားတာလဲ ပြောပြပါဦးလား... ဒီလိုပုံမျိုးတွေ ရှိရင် ကြည့်ပြီး ရီချင်သေးလို့... ဟိ :)\nဆံပင်နဲ့ပက်သက်ရင်တော့ ကိုယ်ချင်းစာလို့ရတယ် တီဆွိရေ....\nပူးတေက ဆံပင်နဲ့ပက်သက်ရင် အရမ်း sensitive ဖြစ်တာ။ အစ်မဝမ်းကွဲ တယောက်နဲ့ ငြင်းခုန်ခဲ့ဖူးသေးတယ်။ သူပြောတာက သူအရမ်းကြိုက်တဲ့ ပိတ်စတခုကို စက်ချုပ်ဆိုင်က လုပ်လိုက်လို့ သူပြောတဲ့ ပုံစံအတိုင်းမရရင် အရမ်း စိတ်ဆိုးတယ်တဲ့။ ဒါကြောင့် ချုပ်ခ ဘယ်လောက်ပေးရ ပေးရ ပြောတဲ့ အတိုင်းရတဲ့ ဆိုင်ပဲ ချုပ်တယ်တဲ့။ ပူးတေကတော့ အင်္ကျီအဝတ်စားက မကြိုက်ရင် ချောင်ထိုးထားလိုက်လို့ရတယ်။ လူမမြင်အောင် သိမ်းထားလို့ရတယ်လို့။ ဆံပင်က ပုံစံမကြိုက်ရင် ခေါင်းပေါ်က ဖြုတ်သိမ်းထားလို့လဲမရဘူး.... ခေါင်းဖြတ်ထားမှပဲရမယ်လို့။ လူတယောက်ကို အရင်ဆုံးစကြည့်ရင် မျက်နှာနဲ့ ခေါင်းကို စကြည့်တယ်ထင်တာပဲ။ ဆံပင်ပုံစံက ပုံမကျဖြစ်နေရင် မျက်နှာကလဲ ပြောင်စပ်စပ်ဖြစ်နေရောလေ...\nဒါကြောင့်မို့လားမသိဘူး... ဒီဆံပင်နဲ့ပက်သက်ရင် အမြဲပဲ စိတ်တိုင်းမကျ ဖြစ်ရသေးတယ်... ရန်ကုန်မှာ ဆံပင်ဖြောင့်တာတွေ စပေါ်ခါစတုန်းက ဘယ်ရမလဲ ပူးတေလဲ သွားဖြောင့်တာပေါ့။ ဆိုင်နာမယ်တော့ ပြောတော့ပါဘူး... သူတို့ချင်း စကားတွေ ပြောနေကြတာ။ ပူးတေကို ဆေးတွေ ထည့်ထားပြီး အကြားကြီးထားထားတယ်။ သူတို့ဖြောင့်ပေးလိုက်တော့ အကောင်းသား။ အိမ်ပြန်ရောက်တာနဲ့ မိုးချုပ်နေလို့ ညအိပ်လိုက်ရတာ... နိုးလာတော့ ကိုယ့်ကိုယ်တောင်လန့်သွားတယ်... ခေါင်းပေါ်မှာ တိုက်ကြီးတံမြက်စည်း ဖားဖားကြီး တင်ထားတဲ့ အတိုင်းပဲ ... ငိုလိုက်ရတာ.... အိမ်ကလူတွေက ဝိုင်းရီ... ပူးတေက ငိုနဲ့။ ချက်ချင်း မျက်နှာသစ်ပြီး ဆံပင်ဆိုင် အိမ်ကိုလိုက်ပို့ခိုင်းတာ။ ကူပြောပေးဖို့ အဒေါ်ကိုလဲ စစ်ကူခေါ်လာသေးတယ်... ဆိုင်ရောက်တာနဲ့ ချုံးပွဲချငိုတော့ သူတို့ကပဲ မကျေနပ်ဖြစ်သေးတယ်လေ... နောက်ဆုံးတော့ အဲဒီဆိုင်ကို စိတ်ပျက်လို့ မသွားတော့ပဲ အဲဒီတုန်းက ရန်ကုန်မှာ စဖွင့်တဲ့ ကျော်ကင်းမ် ကိုရီးယားဆိုင်သွားပြီး အိုပါး(ကိုရီးယားလိုခေါ်တာ အစ်ကိုထင်တယ်) နဲ့တွေ့မှပဲ သူ့ဆီမှာ ၃ ခါလောက်ပေါင်းတင်လိုက်မှ ဆေးလောင်ထားတဲ့ ဆံပင်တွေ ပြန်ကောင်းသွားတော့တယ်....\nတီဆွိ ဂျူဂျူပုံလေးနဲ့ ဘန်နာလေး လှတယ်... အိုင်ဒီယာလေးကောင်းတယ်...\nVista October 28, 2010 at 9:04 PM\nအရှေ့ ကဆံပင်အရှည်မို့ မညပ်ဖူးပါ ။အနောက်ကလည်းအရှည်ပါပဲ ဆိုင်မှာပဲညှပ်တယ် ၆ လတစ်ခါ အဖျားတိတာကိုးခွိ။\n:P October 28, 2010 at 9:05 PM\nရှေ့ဆံပင်ကိုယ့်ဘာသာညှပ်ရင် သတိထားပြီး မျက်ခုံးပင့်မထားဘူး... မဟုတ်ရင် မျက်ခုံးနည်းနည်းကျော်ဆို ညှပ်ထည့်လိုက်တာ ပင့်ထားတဲ့ မျက်ခုံး ပြန်ချတော့ တိုသွားလို့ ..\nရှေ့ဆံပင်တိုတာတော့ ငယ်ငယ်က အစ်မတွေ လက်တည့်စမ်းခံရလို့၊ ကြီးတော့ ကိုယ့်ဘာသာ လက်တည့်စမ်းလို့ တိုရတာ ခဏခဏပဲ..၊ ဆံပင်တိုသွားတိုင်း\n(၂) ပတ်ကြာရင် ပြန်ရှည်လာမှာ .. မကြာဘူး ဆိုပြီး ကိုယ့်ဘာသာ အားပေးတယ်။\nဆံပင်ကတော့ညှပ်ဖြစ်ရင် ဘေးရောရှေ့ရော တိုတိုကပ်ကပ်ညှပ်တာမို့ ရှေ့ဆံပင်ပြဿနာမရှိဘူး...ရှည်လာရင် ဘေး (သို့) ရှေ့ခွဲ ဖြေးဖြေးခွဲယူတယ်...ထားချင်စိတ်ရှိသလောက် ပုံမပြောင်းပဲ ဆက်ထားတယ်...ရှေ့လည်းမတိဘူး..နောက်လည်းမတိဘူး....နဂိုအတိုညှပ်ထားတဲ့ ပုံအတိုင်းအရှည်ဆက်ထားတာလေ... ထားချင်စိတ်ရှိသလောက် ဆက်ထားတာပဲ...စိတ်မရှိမှ ဆိုင်သွား တခါတိုတိုလေးပြန်ညှပ်တယ်...ဒီတခါ ကြာကြာထားဖြစ်တယ် ကျောလယ်ရောက်တော့မယ်...အခုစိတ်မရှိတော့ပြန်ဘူး ဆိုင်သွားရကာနီးပြီ...ဆိုင်သွားပြီး ပြတဲ့ပုံအတိုင်းမဖြစ်ရင် သိပ်စိတ်တိုတယ်...ဒါကြောင့်ဆိုင်နဲ့လူကိုမှတ်ထားတယ်..ဒါတောင်လူတ ယောက်တည်းပေမယ့် တခါတခါလက်ရာလွဲသေးတယ်\nနောက်ပြဿနာကတော့ ယောက်ျားကို ဆံပင်ကိုယ်တိုင် ညှပ်ပေးတဲ့အခါ လက်မလွန်သွားဖို့သတိထားရတာပါ...ကိုယ်ကလည်းတခါမှဆံပင်ညှပ်သင်တန်းတက်ခဲ့ဖူးတာမဟုတ်ဘူးဆိုတော့မှန်းပြီးချနေတာ...ဒါပေမယ့်သူက ဆံပင်ပဲ ပြန်ရှည်လာမှာပဲလို့ပြောတတ်တယ်... ကြေးမများလို့တော်သေးတာပေါ့.....ဒါတောင်တခါတခါသိပ်တိုသွားလို့သတိထားရတယ်.. ပြီးခဲ့တဲ့ တခေါက်ကတော့ တော်တော်စိတ်တိုင်းကျတယ်:)လက်တက်လာပြီ...:)\nကိုဇော် October 28, 2010 at 11:03 PM\nအဲဒါ ခက်တာပဲ တီတီရာ။\nကျနော်ကိုတောင်မှ အသက် ၂၀ ကျော်လေးတွေက ဦးလေးတဲ့။\nဒါကြောင့် သူတို့နဲ့ ဝေးရာမှာပဲ နေပါတယ်ဗျာ။ ကိုယ်ကတော့ သင့်တော်သလို ခေါ်ပါတယ်။ အဆင်ပြေအောင်ပေါ့။\nဆံပင်ကတော့ ကျနော် ညှပ်ပေးလိုက်လို့ ဂတုံးထက် ပိုဆိုးသွားတဲ့ လူတော့ မရှိဖူးပါဘူး။ စိတ်တိုင်းကျမယ် ထင်ရင် လာညှပ်ပေးပါ့မယ်။ လွန်လှမှ ဆိုင်ကယ်ဦးထုပ် ဆောင်းထားယုံပေါ့ နော့။\nSHWE ZIN U October 28, 2010 at 11:29 PM\nအန်တီ တွေ အဒေါ်ကြီးတွေ က ရွှေစင်ဦး တို့နဲ့ မဆိုင် ဒီက အလေးလေး ရှိသေးတော့ ပြန်ပြီဗျို့\nလသာည October 28, 2010 at 11:43 PM\nဖတ်ပြီး ရယ်လိုက်ရတာ၊ မဆွိရေးထားတာလေး အရမ်းသဘောကျလို့ပါး))\nငယ်ငယ်က အတန်းထဲမှာ အတန်းတူဆို ကိုယ့်ထက် လေး ငါး ဆယ်လ တစ်နှစ်လောက် ကြီးလည်း နင်နဲ့ငါနဲ့ ပြောပြီ သူငယ်ချင်းပေါင်း ပေါင်းလိုက်တာပဲ။\nအခု အသက်သုံးဆယ်ကျော်လာတော့ အတန်းတူတွေထဲမှာ တစ်နှစ်မပြောနဲ့ တစ်လ နှစ်လလောက်၊ တခါတလေ ရက်ပိုင်းလောက် ငယ်တဲ့သူက ကိုယ့်ကို “အစ်မကြီး”လို့ တရိုတသေ အဆက်အဆံခံရတဲ့အခါ၊ “အဟင်း ညီမငေးရေ”လို့ ပြန်ထူးရင်း ကိုယ့်ဘာသာရယ်မိတယ်..။ ဒီထက်အရွယ်တွေ ပိုရလေ “အသက်တစ်နေ့တစ်ရက်တမနက်ကြီးသူတွေကို ရိုသေတတ်လေ” ဖြစ်လာတော့မှာ (ကိုယ်ကအစ)ဆိုပြီးပါ။းDDD\nဆံပင်ညှပ်တာ တိုသွားတဲ့အခါ ကလစ်တွေနဲ့ဖိ၊ ဘီးကုတ်တွေကုတ်ပြီး အပြင်ထွက်နော်..။ အဲဒါမျိုး လုပ်နေကြ..\nချစ်ကြည်အေး October 29, 2010 at 12:59 AM\nဆွိရေ ဟားဟား ရယ်ရသတော့၊ ကိုယ်က အစောကြီးထဲက အန်တီ ဖြစ်တာ၊ အမျိုးသားရဲ့ တူမချော ဒီမှာ ကျောင်းလာတက်တော့ အမျိုးသားကို ဦး၊ ဆိုတော့ ကိုယ်က အော်တိုမက်တစ် အန်တီ ဖြစ်ကရော။ ရှေ့ဆံပင် တိုဖူးတာပေါ့၊ ကိုယ်တယောက်ထဲ ပြောင်စပ်စပ်လို့ ထင်နေတာ၊ ခုတော့ တိုသွားသူတိုင်း ပြောင်စပ်ကြသည်ကိုး.....:P\nမြစ်ကျိုးအင်း October 29, 2010 at 1:19 AM\nအရင်ကတော့ ကျနော်တို့က သူများတွေကို အကို အကိုကြီး ခေါ်နေကြ ကိုယ်ပြန်ခေါ်ခံရတော့ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်လိုက်တာ။ ခုတော့လည်း နားရည်ဝနေပါပြီလေ။\nဒီခေတ်က ဆံပင်ဘယ်လိုညှပ်ညှပ် ဘယ်လောက်ပျက်ပျက် ဘာမှမဖြစ်ဘူး။\nသူများမညှပ်သေးတဲ့ ပုံစံအသစ်ပဲ ထင်တတ်ကြတာကိုးး။\nT T Sweet October 29, 2010 at 3:05 AM\nလာလည်ပြီး စိတ်ရှည်လက်ရှည်နဲ့ မန့်သွားကြသူများအားလုံး ရှဲရှဲ့နီနော်း))\nပူးတေရေ ပုံလေးက Google image search နဲ့ပဲ ရှာတာပါ။ အဲလို ရှေ့ချတဲ့ ဆံပင်ပုံကို fringe လို့ခေါ်ပါတယ်။\nပူးတေလို အဖြစ်မျိုးတစ်ခါဖြစ်ဖူးတယ်။ ဆံပင်အကြေကောက်တုံးက။ ကောက်ပေးတဲ့သူက နာရီဝက်ဆို မေ့နေတာ ၁နာရီဖြစ်သွားတာ။ ဖြေလဲဖြေလိုက်ရော စုန်းကားထဲက စုန်းမကြီးအတိုင်းပဲ။ ဆံပင်က ဖြီးလေ ပွလေပဲ။ ငိုတော့ငိုပါဘူး။ နောက်ဆေးသုံးပြီး ပြန်လုပ်ပေးတယ်။\nအန်တီသက်ဝေ တကယ်ညှပ်ခိုင်းမှာနော်။ ပြီးတော့ ညှပ်နည်းမှတ်ထားမယ်။\nဟိုက် စူးစူးတို့ သတ္တိကောင်းချက်။ ဆံပင်ညှပ်သင်တန်းမတက်ပဲ ယောက်ျားကို ညှပ်ပေးတာ ... အစ်မတော့ မညှပ်ရဲပေါင်။ တော်နေ အိမ်ကလူက သူ့ရှေ့က ဘဲမြီးလေး ပြုတ်သွားလို့ ရန်လုပ်ခံနေရမယ်။\nအဒေါ်ကြီး အင်ကြင်းသန့်အား အဒေါ်ကြီးမှန်း သိသွားပါကြောင်း ....း))\nကိုဇက်နဲ့ ကိုဇော် (ဟမ် ... ဇ တွေချည်းပါလား) ... စိတ်လျော့ထားကြပါဗျ။ အဲဒါ စိတ်ချမ်းသာတယ်။\nလသာညနဲ့ ရွှေစင်ဦးကတော့ အစ်မကြီး ညီမလေးအရွယ်သာ ရှိ်သေးပါကြောင်း သိသိသာသာ ... မသိမသာ ကြော်ငြာဝင်သွားပါတယ် ခင်ညားး))\nအကြည်ရေ တို့လဲ အသက် အစိတ်လောက်ကတည်းက အန်တီဖြစ်တာ။ ဒါပေမဲ့ တူမလေးက တစ်နှစ် သမီးလေးလေ အန်တီခေါ်တာ ကြားရတာ ချစ်စရာလေး။ ခုတော့ အသက် ၂၀ အစိတ်တွေကပါ အန်တီဆိုတော့ လေ ...\nကိုမြစ်လဲ စိတ်လျှော့ပါဂျာ ... "အကိုကြီး " ပဲ ရှိသေးတာကို ... များတို့ အဒေါ်ကြီးတွေ ဘ၀ကို လဲ တစ်ချက်လောက် ငဲ့ကြည့်ပါဦး ... (နောက်တာနော်း))\nkay October 29, 2010 at 3:24 AM\nအော..အဲဒါနဲ့..စိတ်နာနာ နဲ့..ဘလော့ဂ် နာမည်ကို..တီတီဆွိ လုပ်ပြစ်လိုက်ရှာ တယ် ထင်ပါ့..း)\nအန်တီ..သမီးလည်း ရှေ့ဆံပင် ကိုယ့်ဖာကိုယ်ပဲ ညှပ်တယ်။ အန်တီ သက်ဝေ လို..အတိလေး ချထားတား))\nဂျူနို October 29, 2010 at 3:29 AM\nဒီလိုတိုတိုက တမင်တောင် ညှပ်ယူကြတာ။ ဆံပင်ကို မျက်ခုံးမွှေးအောက်လောက်ကနေ မှန်းညှပ်တယ် ဒါမှ အတော်ပဲ။\nအလုပ်သင်တုန်းကပါ။ ကလေး၉ယောက်မြောက်မွေးမယ့် ၄၆ နှစ်က သူငယ်ချင်းကို ပြောနေတာ သာမီးကို ကယ်ပါ အန်တီဒေါက်တာတဲ့။ အဲ့သူငယ်ချင်းက အတန်းထဲမှာ အသက်အငယ်ဆုံး။\nသူကလည်း အေးပါသမီးရယ် အန်တီစမ်းပါအုန်းမယ်နဲ့ မွေးခန်းထဲ ရီလိုက်ရတာ။\nT T Sweet October 29, 2010 at 3:38 AM\n"အော..အဲဒါနဲ့..စိတ်နာနာ နဲ့..ဘလော့ဂ် နာမည်ကို..တီတီဆွိ လုပ်ပြစ်လိုက်ရှာ တယ် ထင်ပါ့..း)"\nမကေတို့များ တွေးကြည့်ရင် ပြေးကြည့်တာထက် မှန်တယ်ဆိုတာလိုပဲ ... အပေါ်က ဘလော့နာမည်ကလဲ http://auntysweet.blogspot.com ပါတဲ့ဗျား။ စိတ်ကြီးတယ်။\nMoe Cho Thinn October 29, 2010 at 4:58 AM\nအန်တီခေါ်တဲ့ ကိစ္စတခု ပြောပြရအုံးမယ်။ ပွဲတပွဲမှာ ချိုသင်း သူငယ်ချင်း ညီမလေးက ချိုသင်းကို အန်တီ တဲ့၊ ဟယ်..သမီးအမကမှ တို့နဲ့ ရွယ်တူ၊ တူမဆိုလဲ ဟုတ်သေး၊ အသက် ဘယ်နှစ်နှစ်ကွာလို့တုန်း ဆိုတော့ သမီးတို့ ညီအမက ၉ နှစ်ကွာတယ် အန်တီ တဲ့။ ၉ နှစ်တောင် ကွာတယ်ဆိုတော့ အတော်လန့်သွားပြီး အေး၊ ဒါဆိုလဲ အန်တီလို့သာ ခေါ်ပါအေ လုပ်လိုက်ရတယ်။ ဘေးကလူတွေက ဆော်ကြတော့မယ် ထင်ပြီး ကြိတ် နားထောင်နေတာ ချိုသင်း အလံဖြူပြတာ မြန်လွန်းလို့ တဲ့။ ဟုတ်ပါ့၊ တချို့တလေကျတော့လဲ ၁ နှစ်၊ ၂နှစ်လောက် ကြီးရင်ပဲ အန်တီ ခေါ်ချင်နေကြတာ ၉နှစ် တောင် ကြီးတာဆိုတော့ ခေါ်ပါစေတော့ လို့ စိတ်လျှော့ရတာပဲ မဆွိရေ..\n(သူ့အမတော့ မမ လို့ ခေါ်တာ မဆွိရဲ့၊ အဲဒါ ဥပဓိနဲ့ ဆိုင်တယ် ထင်တယ်။ ဒါက စကားချပ်။) :(\nMoe Cho Thinn October 29, 2010 at 5:03 AM\nရှေ့ဆံပင်ကို ညှပ်မယ်ဆိုရင်လဲ မျက်စိ မှိတ်ထား၊ မအယ် ပြောသလို မျက်တောင်မွှေးလောက်ထိမှာ မှန်း ညှပ်ရင် ရေခြောက်လို့ သူ့ဖာသာသူ တို သွားတာနဲ့ မျက်ခုံးပေါ်မှာ ၀ဲနေတော့ အတော်လောက်ပဲ မမရဲ့။\nပုံထဲကလို တို ဖူးပါတယ်။ အဲဒီအခါ နဖူးပေါ်မှာ ဆံပင်လေးတွေ အကုန် မဟုတ်ဘဲ ဟိုတစ ဒီတစ ဆွဲတင်ပြီး ကလစ်ပိကျိ လှလှလေးတွေ တပ်ထားလိုက်တာပါပဲ။ ဒါမျိုး experience အတော်များနေပြီ။ :))\nကျနော်က ဆယ်တန်းလောက်ထဲက အန်တီဖြစ်နေတာ.. အမရ။\nဟီး..အန်တီဆိုပီး လျှော့ပေးတယ်ထင်နဲ့.. တူနဲ့ပြိုင်စိတ်ကောက်တာလို့..\nSonata Cantata October 29, 2010 at 12:14 PM\nဝေး တို့များဆံပင်က တခါမှ အဲ့လို မဖြစ်ဖူးဘူး ဝေ့\n(ဒီက ဆံပင်က ချလို့မှ မရတာ...)\nအန်တီတို့ အမတို့ ကော်မန့်ထဲ ပါသွားမစိုးလို့\nတို့များ တွေကော၊ ဒီက တွေကော၊\nသုံးလိုက်ရတာ ဖတ်ဖတ်မော... ရင်ဘတ်နောက်က ကျေား)\n့််Home Sweet Home October 29, 2010 at 5:07 PM\nကပ်ကြေးမှာ ဘီးတစ်ဖက် ဓားတစ်ဖက်ပါတဲ့ ကပ်ကြေးမျိုး နဲ့ အရှေ့ ဆံပင်ကိုညှပ်ရင်အကောင်းဆုံးဘဲ ။ သူ့ ကိုဆံပင်အရမ်းထူလို့ ပါးတဲ့ အခါမှာလဲသုံးကြတယ်။ ကျွန်တော်တော့အဲ့ ဒိလိုကပ်ကြေးမျိုးနဲ့ အရှေ့ ဆံပင်ကိုညှပ်တယ်။\nsusu October 29, 2010 at 8:07 PM\nကျမကြုံရတာကပိုဆိုးတယ်ဗျာ...ရန်ကုန်မှာတုန်းက‌ပေါ့..ည‌နေလမ်း‌လျှောက်ရင်းမိုးပျံပူ‌ဖေါင်း‌လေး‌တွေ‌ရောင်း‌နေတာ‌တွေ့‌တော့သမီးကပူဆာတယ်‌လေ..အဲဒါဝယ်မလို့လုပ်‌တော့‌ရောင်းတဲ့သူကဘာအ‌ရောင်ယူမလဲအန်တီတဲ့..သြူ့ကည့်‌တြော့ဖင့် ၄၀ ကျော်၅၀နီးပါး...စိတ်တိုတိုနဲ့ဦး‌လေးကြီးအနီ‌ရောင်‌ပေးလို့‌ပြောလိုက်တယ်၊သူကဖြင့်သတိထားမိပုံ‌တောင်မ‌ပေါ်ပါဘူး..ကိုယ့်ဘာသာ\nsusu October 29, 2010 at 8:22 PM\nအဲ..ရှေ့ ဆံပင်ညှပ်နည်းအကြံ‌ပေးမလို့...အ‌ပေါ်ကဟုမ်းဆွိဟုမ်း‌ပြောသလိုအသွားမှာဘီးတဖက်၊ရိုးရိုးအသွားတဖက်ပါတဲ့ကတ်‌ကြေးနဲ့ညှပ်ရင်အရမ်းတိုသွားတာမျိုးမဖြစ်‌တော့ဘူး..။နောက်ဘက်ကိုလဲအဲဒါနဲ့ညှပ်ရင်အထပ်က‌လေး‌တွေရတယ်...ကိုယ်ကအိမ်\nT T Sweet October 29, 2010 at 9:51 PM\nအပေါ်က ညီမတို့ ... အစ်မမှာ အဲ့ကပ်ကြေးရှိတယ်။ ပို့စ်ထဲမှာ ကပ်ကြေးအကျဲလေးဆိုတာ အဲဒါကို ပြောတာပါ။ ပထမတော့ ရိုးရိုးကပ်ကြေးနဲ့ အရင် တိုအောင်ညှပ်၊ ပြီးမှ ကတ်ကြေးအကျဲလေးနဲ့ အလည်လောက်ကနေညှပ်ချတာ။ ဒါကို လက်က လွန်လွန်သွားတာပါဗျား။\nဝက်ဝံလေး October 30, 2010 at 3:59 AM\nကိုယ်က ခု အပျိုဂျီး စာရင်း ဝင်နေဘီလေ နောက် ၂ နှစ် ၃ နှစ်ဆို အန်တီအရွယ် ဖြစ်တော့မယ် ဘာလို့လဲ ဆိုတော့ များ သူငယ်ချင်းတွေက ကလေး တွေ ဘာတွေရ ပြီး ကြီးကုန်ကြပြီလေ ဟက်ဟက်\nဆံပင်လား ဒီမှာ များကို အန်တီပဲ ညှပ်ပေးနေကျ ဆိုင်မသွားဘူးရယ် အိုးမုန့်ခွက်ကေလဲ ဖြစ်တယ်လေ ဒါပေမယ့် ဒီနိုင်ငံမှာက ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး ညှပ်ချင်သလို ညှပ်တာကိုးးး ခစ်ခစ်\nဒါနဲ့ များ အသက် ၂၁ နော် သိပ်ပြီး ကြီးနေဘီ ထင်မှာစိုးလို့ ဟိဟိ ဟားဟားးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး\nဆောင်း October 30, 2010 at 6:18 AM\nမဆွိ ကျမ လုပ်သလို ကတ်ကြေး အကြဲလေးနဲ့ဘဲ ညှပ်လိုက် ပြီးမှ ရိုးရိုး ကတ်ကြေးနဲ့ တိလိုက် ရင် အတိုသက်သာ မယ်\nကျမမှာ ကျမထက် အသက်၁၃နစ် ကြီးတဲ့ တူတွေ တူမတွေ ရှိတယ် အဟီး\nတူအရင်းကတော့ အသက်၁၃နစ်မှာ ရတော့ တူလေးနဲ့ ဆော့တာပေ့ါ။ ငယ်ငယ်ကတဲက အန်တီဘဲ ကိုယ့်ဖာသာ ကို နုတ်ကျိုးနေတယ် အကိုနဲ့ အသက်က ၁၃နစ် ကွာတယ်လေ။\nကိုဇက်တို့ က အန်ကယ်လို့ ခေါ်ခံရတာ များ ပြန်ပြောလိုက်ပေ့ါ သမီးရဲ့ ဦးလို့ \nရွှေရတုမှတ်တမ်း October 30, 2010 at 12:56 PM\nခုတော့ အဘ လို့အခေါ်ခံရတာ used to ဖြစ်နေပါပြီ..\nAnonymous October 30, 2010 at 1:38 PM\nI trim by myself since studentship and did not happen big issue.\nBut, last few months ago I trimmedalot one of back side,so I carefully stood on MRT as no one behind of me about two weeks.\nThanks for joyful post.\nဖိုးတုတ် October 31, 2010 at 1:18 AM\n(((သူကလဲ အန်တီ ... အန်တီနဲ့ ဇွတ်ကိုပဲ တိုးတော့တာပဲ။ လက်နက်မချဘူးဆိုတဲ့သဘော။ ကိုယ်ကလဲ နှုတ်ကိုမကျိုးတော့ အလံဖြူမပြ။ ညီမ ... အစ်မနဲ့ပဲ ခက်ခဲ့ရတယ်။ )))\nမဆွိရဲ့ ပို.စ်မှာအထက်ပါ စာပိုဒ်ကလေးကို အကြိုက်ဆုံးပဲ ရေးတတ်သလို ရယ်လည်းရယ်ရတယ်\nဆောင်းရေ သမီးရဲ့ဦးဆိုတော်သေးတာပေါ့ ၊ သမူးရဲ့အီး လို.တစ်ချို.နောက်ပြောင်ပြောကြတာ ကြားဖူးလို.ပါ ၊ အဲ့ဒီလိုတော့မဟုတ်ဖူးထင်တယ်နော် ...\nmae October 31, 2010 at 7:37 AM\nဆိုင်မှာ ညှပ်တာကို သတိထားကြည့်ပါ၊ နဲနဲလေးစီ ဆွဲယူပြီး ကပ်ကြေး အချွန်နဲ့ စောင်းညှပ်ပါတယ်၊ မေ ကတော့ ဒီမှာ ရှေ့ဆံပင်ကို ကိုယ့်ဘာသာ ညှပ်ရလွန်းလို့ တော်တော်ကျွမ်းနေပီ၊ နောက်တမျိုးက ဆံပင်ကို ရှေ့တည့်တည့်ဖြီးချထားပီး ကပ်ကြေးပိစိလေးနဲ့ စောင်းစောင်းလေး မထိတထိညှပ်တာပါ၊ အဲ့လိုဆို ဆံပင်လဲ တုံးတိကြီး မဖြစ်တော့ဘူးပေါ့


ခင်မင်းဇော်: တိမ်ရောင်စုံချိန်မှာ (ဇာတ်သိမ်းပိုင်း )\nအမေ ဆုံးပြီးတော့ အဖေ့အတွက် အမေရေးခဲ့တဲ့ စာလေးကိုသိမ်းထားရင်း အဖေရှိနိုင်မယ့် တော်လှန်ရေးနယ်က သတင်းတွေကို ရသလောက် စုံစမ်းခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ သူငယ်ချင်းတယောက် အဆက်အသွယ်နဲ့ ငြိမ်းချမ်းရေးအဖွဲ့ တခုနဲ့ ဆက်သွယ်မိ ပါတယ်။ သူတို့အဖွဲ့ထဲမှာ ပါဝင်လာတဲ့ ကျောင်းသားတွေက ကျမအဖေကို သိတဲ့သူတွေ ဖြစ်တာကြောင့် အဖေ့ကို ရှာဖို့ နယ်စပ်ဒေသကို ရောက်ရှိခဲ့ပါတော့တယ်။\nကျမနယ်စပ် စခန်းတခုရောက်တဲ့အခါမှာ ကျမအဖေ သတင်းကစုံစမ်းလို့ မရတော့ပြန်ပါဘူး။ အဲဒီစခန်းတခုမှာ ကျောင်းသား ရဲဘော်တွေနဲ့ ကျမအတူနေခဲ့ရတာ ၂ နှစ်ကျော် ကြာခဲ့ပါတယ်။ စခန်းထဲက ကျောင်းကလေးမှာ စာသင်တဲ့ ဆရာမလုပ်ရင်းနဲ့ အဲဒီစခန်းမှာပဲ ကျမက လူ့ဘောင်သစ် ဒီမိုကရက်တစ်ပါတီဝင် ရဲဘော်တဦးနဲ့ အိမ်ထောင်ပြုလိုက်ပါတယ်။ စခန်းတွေတခုပြီးတခု အခြေအနေတွေအရ ပြောင်းရွှေ့ ကြရင်းနဲ့ ထိုင်း မြန်မာနယ်စပ်ကို ရောက်ရှိ လာပါတယ်။ ရောက်တဲ့ နေရာတိုင်းမှာ အဖေ့သတင်း ကို ကြားလိုက် ဆက်စုံစမ်းလိုက် ပျောက်သွားလိုက်နဲ့ တော်တော် ကြာသွားပါတယ်။ သိတဲ့လူတွေများပေမဲ့ မာနယ်ပလောကျပြီး ကွဲသွားတာမို့ ဘယ်ရောက်သွားတယ် ဆိုတာ မပြောနိုင်ကြပါဘူး။\nတနေ့ ကျမစုံစမ်းနေတဲ့ ကျမအဖေ နေခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ နယ်စပ်ရွာလေးတရွာက လူတယောက် ရောက်လာပါတယ်။ သူက ကျမကို မြင်တာနဲ့ ဦးညိုမောင် သမီးမဟုတ်လားလို့ မေးလာပါတယ်။ ကျမက အဖေနဲ့ အတော်တူတဲ့သမီးဖြစ်ပါတယ်။ ကျမက ဟုတ်ပါတယ် လို့ ၀မ်းသာအားရ ဆိုတော့ သူက အားတုန့်အားနာ မျက်နှာပေးနဲ့ တုန့်ဆိုင်းဆိုင်းစကား ပြောလာ ပါတယ်။ ဦးညိုမောင် ဆုံးသွားပြီ အမရယ်တဲ့။\nကျမက အံ့အားတသင့် သူ့ကိုကြည့်နေတော့ သူကဆက်ပြောပြပါတယ်။ ဦးလေးဆုံးချိန်က မဲဆောက်မှာ မြန်မာအလုပ်သမားတွေကို ထိုင်းရဲတွေ အရမ်းဖမ်းနေတဲ့ အချိန်ပေါ့အမရယ်။ ကျနော်တို့အားလုံး တောတွေထဲမှာ သွားပုန်းနေရတယ်။ ဦးလေးလဲ ကျနော်တို့နဲ့ အတူ ပါလာတယ်လေ။ ဦးလေးကို မြို့ပေါ်မှာပဲ နေခဲ့ဖို့ပြောပေမယ့် သူက အလုပ်သမားတွေနဲ့ပဲ အတူနေမယ်တဲ့။ တောထဲမှာ ငှက်ဖျားဖြစ်တော့ ဆေးလဲမ၀ယ်နိုင် ထမင်းလဲငတ်နဲ့ အမရယ်။ နောက်ကျနော်တို့တွေ မဖြစ်ဘူး ဆေးခန်းတော့ မဖြစ်ဖြစ်အောင် ပို့ရမယ်လို့ တိုင်ပင်ပြီး ဒေါက်တာစင်သီယာမောင်ရဲ့ ကျောင်းသားဆေးခန်းကို သွားအပို့ လမ်းမှာပဲ ဆုံးသွားတယ် အမရယ်တဲ့။ သေတဲ့ရက်ကို ကျနော် အသေအချာ မမှတ်မိတော့ဘူး အမရယ် စိတ်မဆိုးပါနဲ့ နော်။ ဦလေးက လူကောင်းပါအမရယ်။ ကျနော်တို့ သူ့အသက်ရှင်အောင် မလုပ်ပေးနိုင်ခဲ့တာ ခုထိစိတ်ထဲမှာ မကောင်းဘူး။ ဦးလေးသမီး စုံစမ်းနေတယ်လို့ သတင်းရလို့ ကျနော် အမကို မတွေ့တွေ့အောင် ရှာပြီး လာပြောပြတာပါ။ ဦးလေးအတွက် ဆွမ်းသွတ် အမျှဝေပေးလိုက်ပါ အမရယ်။\nစကားတွေ မနားတမ်းပြောရင်း သူက ကျမကိုတောင်းပန်နေပါတယ်။ အော် အဖေ သူတို့လို လူကောင်းတွေ လက်ထဲမှာ ဆုံးပါးခဲ့ရတာမို့ ကျမ ကျေနပ်ပါတယ်အဖေ။ အဖေက ရန်သူ့ လက်အောက်မှာ အနှိပ်စက်ခံ ၊ အဖိနှိပ်ခံ နေရတဲ့ ဘ၀မှာ ကွယ်လွန်ခဲ့တာ မဟုတ်သလို ကိုယ့်လူမျိုးတွေကို ရောက်ရာဒေသက ကူညီဖို့ ကြိုးစားနေရင်း အဖေကိုချစ်တဲ့ လေးစားတဲ့ အဖေ့အလုပ်သမား ရဲဘော်တွေနဲ့ သေအတူ ရှင်မကွာနေရင်း ကွယ်လွန်ခဲ့တာမို့ သမီးဖြေသာ ပါတယ်နော် အဖေ။\nအဲဒီ အလုပ်သမားလေးက ဟောင်းနွမ်းနေတဲ့ စာတစောင်ကို ကျမလက်ထဲ ထိုးထည့်ပေးရင်း အဲဒါဦးလေး လွယ်အိတ်ထဲမှာ ကျန်ခဲ့တဲ့ စာအိတ်ကလေးပါအမတဲ့။ ကျမတို့ အိမ်လိပ်စာလေး နဲ့ အဖေ့ရဲ့လက်ရေးကို မြင်လိုက်ရပါတယ်။ အဲဒီမောင်လေးက ဆက်ပြောပါသေးတယ်။ စာကို စာတိုက်က မထည့်ရဲလို့ သိမ်းထားတာ အမရဲ့ ။ အတော်ပဲ ဖြစ်သွားတယ်။\nဘ၀မှာ တွေ့ကြုံတော်စပ်ခဲ့ရတဲ့ ကိုယ့်ပါရမီဖြည့်ဖက်တွေအတွက်\nကိုယ်မကျေပွန်ခဲ့တဲ့ တာဝန်တွေ အတွက် တောင်းပန်ခဲ့ပါတယ်။\nရက်စွဲမဲ့ စာလေးက ကျမကို တုန်လှုပ်စေခဲ့ပါတယ်။ အဖေက ကျမတို့ကို အမြဲသတိရနေခဲ့တာ လား။ ကျမတို့ကို ထားခဲ့ရတဲ့အတွက် နောင်တရနေခဲ့သလား။ အမေသေတာကို အဖေ သိသွားခဲ့ပါသလား။ အဖေ လိုချင်တဲ့ အဖေမြင်ချင် တဲ့ တိုင်းပြည်အတွက် အဖေ ပေးဆပ်ခဲ့မှု တွေ အတွက် သမီးက ဂုဏ်ယူနေတာပါ အဖေ။ ဘယ်သူတွေ အသိအမှတ်ပြုပြု မပြုပြု ။ ရန်သူကို ဘယ်တော့မှ ဘယ်လို အခြေအနေမှာမှ ဒူးမထောက် အညံ့မခံခဲ့တဲ့ အဖေဦးညိုမောင် အတွက် သမီးက အမြဲ ဂုဏ်ယူနေတယ် ဆိုတာကို အဖေ တမလွန်က သိပါစေနော်။\nကျမဆီမှာ အမေနဲ့ အဖေတို့ ရဲ့ နောက်ဆုံးအချိန် တယောက်နဲ့တယောက်ရေးထားတဲ့ စာလေး နှစ်စောင် ခုထိရှိပါသေးတယ်။ ဘ၀မှာ ကိုယ့်အတွက် ဘာအခွင့်အရေးကိုမှ ရယူမသွားပဲ တတ်နိုင်သလောက် စွန့်လွှတ်သွားနိုင် တဲ့ ကျမရဲ့ မိဘတွေက ကျမအတွက် စံပြလူသားတွေ ပါပဲ။\nနိုင်ငံရေး ရာသီတွေ အမျိုးမျိုးကြားမှာ………….\nသားနှစ်ယောက်ထွန်းကားခဲ့ပါတယ်။ နောက် ကျမတို့ တမိသားစုလုံး နိုင်ငံရေးဒုက္ခသည်အဖြစ် လျှောက်ခဲ့ပြီး အခုလို အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုမှာ အခြေချနေထိုင်နေပါပြီ။\nကျမတို့… ဒီကိုရောက်လာတဲ့ လမ်းတလျှောက်မှာ…\nကျမချစ်ရတဲ့ အမေ့အသက်…၊ အဖေ့အသက်…၊\nနောက် ကျောင်းသားတွေအသက်၊ ဘ၀၊ အနာဂါတ်၊ မျှော်လင့်ချက်တွေ….\nကျမမသိတဲ့ ရဲဘော်တွေအသက်၊ ဘ၀၊ အနာဂါတ်၊ မျှော်လင့်ချက်တွေ……\nအညတရ အမည်မသိသူတွေ အသက်၊ ဘ၀၊ အနာဂါတ်၊မျှော်လင့်ချက်တွေ…………\nအားလုံး အားလုံးကို ရင်းခဲ့ရတယ်………….\nအားလုံးကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့ရတယ် ဆိုတာကို\nအခုရရှိနေတဲ့ လုံခြုံပြည့်စုံခြင်းကို….. ကျမတပ်မက်နေလို့ ရပါတော့မလား။\nကျမက ကိုယ်လွတ်ရုန်း ထွက်ပြေးခဲ့သူများလား………….\nကျမ ခုလိုပဲ အိပ်မပျော်တဲ့ညတွေ၊ အိပ်မရတဲ့ ညတွေထဲများ.. များ...လာ……..\nကျမနဲ့ အတူ ပြည်တွင်းကလုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေ…….\nဆုံခဲ့ဘူးတဲ့ နယ်စပ်က ညှင်းပန်းနှိပ်စက် ဖိနှိပ်ခံ စစ်ပြေးဒုက္ခသည်တွေ ………..\nကိုယ့်ပြည်တွင်းမှာ ကျပ်တည်းလွန်းလို့ မနေနိုင်တော့ပဲ ရေကြည်ရာ မြက်နုရာရှာဖွေ ရောက်ရှိလာတဲ့ နယ်စပ်တလျောက်က ကိုယ့်နိုင်ငံသား ရွှေ့ပြောင်း အလုပ်သမားတွေ …\nသူတို့…သူတို့ကို သတိမရတဲ့နေ့ မရှိခဲ့သလို …..\nကျမနှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်တဲ့ ညတွေလည်း မရှိနိုင်တော့ပါဘူး။\nကျမ နောင်တရနေသလား။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို မကျေနပ်ဖြစ်နေလား။\nကိုယ်ပိုင်မေးခွန်းတွေနဲ့ ကိုယ်တိုင်မဖြေရဲတော့တဲ့ ဘ၀ပါ။\n၁၉ နှစ်ဆိုတာ သမိုင်းထဲမှာ လျှက်တပြက် ၊ စာကြောင်းတကြောင်းတည်းနဲ့ ဖော်ပြလို့ ရပါတယ်။ ကျမတို့ ပြည်သူတွေ ဘ၀တွေမှာတော့ ၁၉ နှစ်အတွင်းမှာ………..\nနိုင်ငံရေးဆိုတာ တိမ်တောင်သဖွယ် ၊ မင်းရေးကျယ်တဲ့။\nအချိန်အခါအလိုက် အရောင်အမျိုးမျိုး၊ အဆင်အမျိုးမျိုး၊ ပန်းအမျိုးမျိုးပြောင်းလဲတတ်တယ်ဆိုရင်………..\nကျမတို့ ပြည်သူတွေ လိုချင်တဲ့ လွတ်လပ်ပျော်ရွှင်ဖွယ်\nအနာဂါတ်ရွှေပြည်ကြီးကို ရောက်ကို ရောက်လာမှာပါလို့ …………..\n(ခုချိန်မှာ) ဘာမှ မလုပ်နိုင်တော့တဲ့ ကျမက\n(ထောင်ကျဖော်၊ နယ်စပ်ခရီးတထောက်မှ ရဲဘော်ရဲဖက်၊ ချစ်သူငယ်ချင်းမ တယောက်ရဲ့ ဘ၀တစိတ်တပိုင်းကို ခံစားရေးဖွဲ့ ကြောင်း ၀န်ခံအပ်ပါသည်)\nPosted by ခင်မင်းဇော် at 5:27 PM\nအခန်း ၄ မှာ အခန်း ၅ မပါရင် ပိုအရသာရှိမယ် အမ ရယ်... အခန်း၅ ကြောင့် အရသာ ပေါ့သွား သလိုပဲ။ အခန်း၆က ပိုဆိုး။ တကယ်က စိတ်ပါရင် ဘယ်လိုမဆို လုပ်ပေးနိုင်တဲ့ နေရာ တခု အချိန်တစ်ခု အလုပ်တစ်ခု ကျိန်းသေပေါက် ရှိကို ရှိပါတယ်။ ဆီတောင် အပေါက် ရှာတတ်သေးတာ။ လူက ဆီလောက်တော့ အပေါက်ရှာ တတ်ရမှာပေါ့လို့... ပေးဆပ်ခဲ့တာတွေကို မစော်ကား ပါဘူးနော်.. ခုချိန်မှာ အားလျော့တဲ့ အားမလို အားမရ အသံတွေကို အားမရ လို့ပါ။\nSection4is the highest point of the story. But,...I am please to section5and6too. Thank you for sharing!\nအစ်မရေ တိမ်ရောင်စုံချိန် ၁ကနေ၄အထိဖတ်ပြီး ၀မ်းနည်းလိုက်တာ။ ဘ၀တွေကိုအေးချမ်းစေချင်လှပါပြီ။