မြတ်ပန်းရဂုံ :include data='blog' name='google-analytics'/>\nPosted by ဒေါ်စိုး at 6:56 PM No comments:\nဆေးကျောင်းသူဘ၀ Zoology မှာ ဖားတွေရဲ့ သွေးလှည့်ပတ်မှု့နဲ့အခြားသောကိုယ်တွင်းအင်္ဂါ တွေကိုလက်တွေ့လေ့လာရတဲ့အပြင် စားမေးပွဲမှာလဲလက်တွေ့ဖြေရတာမို့စာမေးပွဲဖြေနိုင်အောင်ကိုယ့်ဖာသာအိမ်ရှေ့ကခြံထဲမျက်စေ့လည်ရောက်လာတဲ့ ဖားပြုပ် တစ်ကောင်နှစ်ကောင်လောက်ဖမ်းပြီး လက်တွေ့ခွဲစိပ်လေ့ကျင့်ခဲ့ရတယ်။ ဆရာဝန်ဖြစ်တဲ့အခါလူနာတွေအသက်ကယ်နိုင်ဖို့အတွက် အနစ်နာခံ (Sacrificed) လိုက် ရတာမို့လို့ ဆေးကျောင်းသားကို လူသားအများစုကလက်ခံကြပါလိမ့်မယ်။ လူ့အခွင့်အရေးလို့တကြောကြောအော်တဲ့လူတွေတောင်ဆရာဝန်တွေမတရားဘူးလို့အော်တာမကြားမိပါဘူး။ဆရာဝန်ဖြစ်ဖို့ criteria တစ်ခုလို့ပဲမြင်ကြမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ အနစ်နာခံလိုက်ရတဲ့ ဖားတွေကတော့သဘောတူမှာမဟုတ်ပါဘူး။ ဆရာဝန်တွေ လူတွေအသက်သာကယ်တာ ကျနော်တို့ဖားတွေအသက် ဘယ်သူကယ်လို့လဲလို့ပြောကြမှာပါ။\nမြတ်စွာဘုရားဖြစ်ဖို့အတွက်ဘယ်သူမှမလုပ်နိုင်တဲ့စွန့်ခြင်းကြီးငါးပါးကိုစွန့်လွှတ်ရပါတယ်။ တနည်းအားဖြင့် ဘုရားဖြစ်ဖို့လိုအပ်တဲ့ criteria တွေလို့ပြောရပါမယ်။ အဲ့ဒီစွန့်ခြင်းကြီး ငါးပါးမှာပါတာက သားသမီးတွေစွန့်ခြင်း နဲ့ ဇနီးကိုစွန့်ခြင်းပါ။ ဗုဒ္ဓဘာသာကိုမယုံကြည်တဲ့သူတွေကအဲ့ဒါကိုပြဿနာလုပ်ပါတယ်။ သူဘုရားဖြစ်ချင်တာနဲ့သူတစ်ပါးတွေဖြစ်တဲ့ ခလေးတွေနဲ့ဇနီးကိုဘာလို့စွန့်ရတာလဲတဲ့။ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆံတယ်တဲ့။ မြတ်စွာဘုရားဟာသူ့အတွက်ဘုရားဖြစ်အောင်လုပ်တာမဟုတ်ပါဘူး။ လူအပါအ၀င်သတ္တ၀ါတွေကိုကယ်တင်နိုင်ဖို့ ဘုရားဖြစ်အောင်ကျင့်ရတာပါ။ နားလည်လွယ်အောင်သာ ဆရာဝန်ဥပမာပေးရတာပါ။ တကယ်ကတော့ ဆရာဝန်ဆိုတာ ဒီဘ၀မှာခံစားနေရတဲ့ ရောဂါတစ်ချို့ကိုသာသက်သာအောင်လုပ်ပေးနိုင်တာပါ။ မသေအောင်မလုပ်နိုင်ပါဘူး။ မြတ်စွာဘုရားကတော့ဘယ်တော့မှ မသေအောင်ကုသပေးနိုင်တာပါ။\nဆရာဝန်တွေ Sacrificed လုပ်ခံလိုက်ရတဲ့ဖားတွေ ဆရာဝန်ရဲ့ အကျိုးကိုမခံစားရပေမဲ။ ဘုရားဖြစ်အောင်ပါရမီဖြည့်ပေးတဲ့သား၊သမီးနဲ့ဇနီးကတော့လုံးဝမသေတဲ့အကျိုးကိုခံစားကြရလို့ပရိနိဗာန်တောင်စံဝင်သွားကြပါပြီ။ဝေဿန္တဘ၀တွင်ဇူဇကာပုဏားအား အလှူအဖြစ်အပေးခံလိုက်ရတဲ့သားတော်ဇာလီဟာ မြတ်စွာဘုရားရဲ့သားတော်ရာဟုလာအဖြစ်နဲ့ဝိနည်းဧဂဒဂ်နဲ့ပရိနိဗာန်စံခဲ့ပါတယ်။သမီးတော်ကဏှာဇိန်ကတော့တန်ခိုးအရာမှာဧတဒဂ်ရတဲ့ လက်ဝဲရံအဂ်ဂသာဝိကာဥပ္ပလ၀ဏ် ထေရီအဖြစ်နဲ့ပရိနိဗာန်စံခဲ့ပြီး။မဒ္ဒီဒေ၀ီ ကတော့ ယသော်ဓရာမိဖုရားဘ၀မှဥဏ်ပညာကြီးတဲ့အရာမှာဧဂဒဂ်ရြ့ပီး ပရိနိဗာန်စံခဲ့ပါပြီး။ ဒီလိုဘ၀တွေကို သာမန်လူတွေရခဲ့တာမဟုတ်ပါဘူး။ ဘ၀ပေါင်းများစွာပါရမီတွေဖြည့်ခဲ့ပြီးမှရခဲ့တဲ့ အလွန်ရခဲတဲ့ ကုသိုလ်တွေရဲ့အကျိုးတွေပါ။ အဲ့ဒီပါရမီရှင်များက၄င်းတို့ရဲ့ဘ၀တွေကိုပြန်ပြောင်းပြောကြရာမှာ။ဝေဿန္တဘ၀တွင်အလှုပစ္စည်းအဖြစ် ခံခဲ့ရတာ ၀မ်းမြောက်မိကြောင်းပြောဆိုခဲ့ကြပါတယ်။ ရာဟုလာအရှင်မြတ်ဆိုရင် သူဇာလီဘ၀က အလှူခံလိုက်ရတာကိုဝမ်းမြောက်မိကြောင်းသစ္စာခဲ့တဲ့အတွက် အဖိုးဖြစ်သူ သုဒေသနမင်းကြီး သကဒါဂါမ်ကနေ အနာဂါမ်အဖြစ်ကိုရောက်စေခဲ့ပါတယ်။\nPosted by ဒေါ်စိုး at 12:26 AM No comments:\nNephron microdissection ကံကောင်းစွာအောင်မြင်သွားပြီး မြွေဟောက်အဆိပ်နဲ့ပတ်သက်တဲ့သုတေသနတွေဆက်လက်ပြုလုပ်နေစဉ် DG ကခေါ်ပြောပါတယ်။ မင်းကို America CDC ကို ၆လ ပို့လိုက်ရင်ပျံသွားမယ်တဲ့။ ဒါပေမဲ့ CDC ကမင်းတစ်ယောက်ဘဲ training ပေးမယ်။ JICA ကတော့ DMR တစ်ခုလုံး training ပေးမယ်ဆိုတော့ မင်းဂျပန်သွားလိုက် ။ ဂျပန် training ကတစ်နှစ်ဆိုဘာမှ တတ်မလားဘူး။ ဒီတော့မင်း ၂ နှစ်သွားတဲ့။ ဘာ training လဲဆိုတော့ electron microscopy နဲ့ မန္တေလေးမှာ epidemic ဖြစ်ခဲ့တဲ့ fecal orally transmitted nonA-nonB hepatitis (now known as Hepatitis E) ကို လေ့လာ (research) ရမှာတဲ့။\nNephron microdissection တုံးက ပင်အပ်အရှည် ၂ ချောင်းနဲ့အနုကြည့်မှန်ဘီးလူး (light microscope low magnification) ၅ဆ ၁၀ဆချဲ့ကြည့်ခဲ့တာ။ light microscope ကအများဆုံး အဆ တစ်ထောင်ဘဲချဲ့နိုင်တယ်။ electron microscope က အဆ တစ်သိန်းကနေ ယခုခေတ် computerized electron microscope တွေက 50 millions သိန်း၅၀ အထိချဲ့နိုင်တယ်။ အဲ့ဒီလိုချဲ့နိုင်ဖို့အတွက် အများကြီးပြင်စဉ်ရတယ်။ အသားစတွေမပုတ်အောင်ဆေးရည်ဆိမ်တာကအစ အလွန်လက်ဝင်တယ်။ အသားစတွေ လူတွေ တိရိစ္ထာန်တွေကိုယ်ထဲကထုပ်ပြီးပြီးချင်းဆေးရည်ထဲရောက်ဖို့လိုတယ်။ အသားစတွေ ပျက်ဆီးမှု့နှေးအောင် 4C (ရေခဲ) မှာထားရတယ်။\nelectron microscope မှာ electron beam ကို light source အဖြစ်သုံးလို့ electron microscope လို့ခေါ်တာ။ electron microscope ၂ မျိုးရှိတယ်။ transmission နဲ့scanning အတိုကောက်အနေနဲ့ TEM and SEM လို့ခေါ်တယ်။ TEM ကအသားစကိုဖေါက်သွားလို့ ဆဲတွေထဲက အင်္ဂါ (intra cellular organelles) တွေကိုကြည့်ရတဲ့ ရောဂါရှာဖွေရေးမှာအသုံးဝင်တယ်။ SEM ကတော့ ဆဲတွေရဲ့အပြင်မျက်နှာကြည့်တာမို့ virus ပိုးလိုမျိုး အသစ်ရောဂါပိုးရဲ့ပုံပန်းသဏ္ဍန်းကြည့်ဖို့အတွက်အသုံးဝင်တယ်။ ( အငယ်ဆုံး ပိုး (smallest bateria = 400 nm), virus = 20- 400 nm, subcellular organelles like ribosome = 25nm, mitochrondria = 30 nm, DNA =4nm, amino acid = 0.8 nm. hydrogen atom = 0.1 nm)\nElectron beam ကို electron gun ခေါ်တဲ့ tungsten filament cathode ကနေထွက်စေတယ်။ anode မှာ (40 - 400 keV ) ထားပြီး electron beam ကို electrostatic and electromagnetic lenses တွေနဲ့ အသားစဆီ focus လုပ်တယ်။ အသားစကိုဖေါက်ထွက်လာတဲ့ electron beam ကို ဓါတ်ပုံဖလင်းပြားပေါ်ကျစေပြီး။ ဓါတ်ပုံ များကိုလေ့လာရပါတယ်။\nElectron beam ကဖေါက်ထွက်နိုင်မှု့ penetration power နည်းတာမို့အသားစတွေကို အလွန်ပါးအောင်မြတ်ရပါတယ် ( 70- 100 nm, 1nm = 1/1,000 micron meter)။ အသားစတွေပါးပါးဖြတ်နိုင်အောင်ဆေးရည်ဆိမ်ပြီးရင် Resin ထဲ ထဲ့ရပါတယ်။ light microscope (LM) မှာတော့ ဖရောင်းထဲ ထဲ့ပါတယ်။ (ဆဲထဲမှာရှိတဲ့ ရေကိုထုပ်ပြီး Resin သို့မဟုတ် ဖရောင်းနဲ့တစ်ဖြေးဖြေးချင်းပြောင်းရတာပါ)။ Resin ထဲရောက်နေတဲ့ ဆဲကို ဓါးထက်ထက်နဲ့ဖြတ်ရပါတယ်။ ရိုးရိုး metal နဲ့လုပ်တဲ့ ဓါးတွေကဖရောင်းသားကိုပဲဖြတ်နိုင်ပါတယ်။ Resin ကိုဖြတ်ဖို့ စိန်ဓါးလိုပါတယ်။ စိန်ဓါးကအလွန်ဈေးကြီးပါတယ်။ SEM အသေးတစ်လုံးနည်းပါးရှိပါတယ်။ ဒါကြောင့် SEM စသင်ကာစ ကျောင်းသားတွေ၊ သိပ်အရေးမကြီးတဲ့အသားစတွေ၊ ဆင်းရဲတဲ့တိုင်းပြည်တွေမှာဒိန်ဓါးအစား လောလောလတ်လတ်ချိုးထားတဲ့ ဖန်စနဲ့လုပ်တဲ့ဓါးနဲ့အရင်ဖြတ်ရပါတယ်။ 70- 100 nm အထူရှိမရှိကိုမျက်စေ့နဲ့မမှန်းနိုင်တာကြောင့် ရေထဲမှာရှိတဲ့ အသားစရဲ့ reflection index color နဲ့ခန့်မှန်းနိုင်အောင်း ဓါးမှာရေထဲ့ဖို့ လှေ (boat) လုပ်ရပါတယ်။ ဓါးနှခန်းမှာ ရေမယိုတဲ့ tape ပတ်ပြီး ဖရောင်းနဲ့ရေလုံအောင်လုပ်ရပါတယ်။ ဓါးကဖြတ်ချလိုက်တဲ့ thin sections တွေ လှေထဲကရေပေါ်ရောက်ရင် အရောင် သုံးမျိုးတွေ့ရပါတယ်။ မီးခိုးရောင်ဆို < 100 nm, ရွှေရောင်ဆိုရင် 80-90 nm, ငွေရောင်ဆိုရင် 70-80 nm. ငွေရောင် sections တွေကိုရေထဲကနေ SEM sample grip ပေါ်ဆယ်တင်ပြီး၊ electron beam မဖေါက်နိုင်တဲ့ carbon coating လုပ်ရပါတယ်။ thin sections ဖြတ်တဲ့အချိန်မှာ အသက်ပြင်းပြင်းရှူလို့မရသလို radio လဲဖွင့်ထားလို့မရပါဘူး။ radio လှိုင်းတွေကြောင့် ခက်ခက်ခဲခဲဖြတ်ထားတဲ့sections တွေလွင့်ပြီးလှေနံဘေးကိုကပ်သွားရင် ဆယ်လို့မရသလို sections တွေလိမ်သွားရင်ကြည့်လို့မ၇တော့ပါဘူး။\nElectron beam တွေကအပူအားပြင်းတာ အပြင် အသားစတွေကလဲ အလွန်ပါးတာကြောင့် အသားစတွေတစ်ခါကြည့်ပြီးရင် ပေါက်ကုန်လို့ ထပ်ကြည့်လို့မရပါဘူး ဒါကြောင့် ပထမတစ်ခါထဲက ဓါတ်ပုံတွေရိုက်ပြီး၊ ဓါတ်ပုံကိုလေ့လာရပါတယ်။\nElectron microscope မှာ electron beam တွေ electromagnetic lenses တွေသုံးတာကြောင့် electron tube ကြီးကို vacume ဖြစ်အောင်လုပ်ရတာကြောင့် စက်ဖွင့်ရင် vacum တွေစုတ်တဲ့ အသံက hellicopter မောင်းနေရသလိုပါပဲ။\nဓါတ်ပုံရိုက်၊ဓါတ်ပုံဆေးရတာမို့ အမှောင်ခန်းထဲမှာအလုပ်လုပ်ရပါတယ်။ sections တွေဖြတ်တဲ့အချိန်မှာလဲ အသက်တောင်ပြင်းပြင်းရူမရလို့ အလွန်လဲတိတ်ဆိတ်ရပါတယ်။ ဖုံမှုန့်တွေ sections မှာကပ်သွားရင်\nဆဲကိုဖုံးသွားနိုင်တာကြောင့် ဖုံလုံရပါတယ်။ လူဝင်လူထွက်နည်းရပါတယ်။\n1. Soe Soe et al : Liver : 1989 , vol 9, 135-145. Enterically transmitted non A-non B hepatitis in cynomolgus monkeys ; morphology and probable mechanism of hepatocellular necrosis.\n2. Soe Soe et al : Southeast Asian J Trop Med Pub Hth : 1993 : vol 24, 477-79. Comparative study between molecular hybridization and electron microscopy for the detection of Hepatitis E virus.\nPosted by ဒေါ်စိုး at 4:10 PM No comments:\nကျနော်နှင့်ယှဉ်ရင် စကြာဝဠမှာ ရှိသမျှ အံ့သြဖွယ်အားလုံးမြှေးမှိန်ပျောက်ကွယ်သွားကြပါမယ်။ ကျနော်က တစ်ကီလိုခွဲ လေးပြီး၊ ချွဲတဲတဲနဲ့ မီးခိုးရောင်လွှမ်းတဲ့ အရောင်ရှိပါတယ်။ (မြတ်ဘုရားက မုန့်ညက်ဖတ် အခဲ ကဲ့သို့ ပြစ်ခဲသည်ဟု ဟောတော်မူပါတယ်)။\nကျနော့်လို လုပ်နိုင်တဲ့ computer မရှိသေးပါဘူး။ ကျနော့်မှာ ဘီလီရံ ၃၀ ခန့် နူရုံး (neuron) လို့ခေါ်တဲ့ အာရုံဆဲလ်တွေနဲ့ ၅-၁၀ ဆ ပိုများတဲ့ glial cell လို့ခေါ်တဲ့ဆဲလ်တွေရှိ ပါတယ်။ အဲ့ဒီဆဲလ်အားလုံး နံပတ် ၇ အုပ်ထုပ်အရွယ် ခေါင်းရိုးခွံထဲမှာရှိနေပါတယ်။\nကျနော်က ဦးမောင်မောင်ရဲ့အင်္ဂါ တစ်ခု တင်မဟုတ်ပါဘူး။ ဦးမောင်မောင်လို့ခေါ်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ပါ။ သူ့ရဲ့စိတ်နေသဘောထား၊ သူ့ရဲ့အရည်အသွေး၊ သူ့ရဲ့အတွေးအခေါ်၊ သူ့ရဲ့ စရိုက် အားလုံးသူနဲ့ ပတ်သက်တာ ကျနော်ပါ။ ဦးမောင်မောင်က သူ့နားနဲ့ကြားတယ်၊ သူ့ မျက်စိနဲ့ မြင်တယ်၊ သူ့ နှခေါင်းနဲ့အနံရတယ်၊သူ့လျှာနဲ့ အရသာခံတယ်၊ သူ့ကိုယ်နဲ့ ထိတွေ့တယ်လို့ ထင်တယ်။ တကယ်က အဲ့ဒီခံစားမှုအားလုံး ကျနော့်ထဲမှာ ဖြစ်တာ။\nနား၊ မျက်စိ၊ နှာ၊ လျှာ၊ လက် အပါအ၀င် ကိုယ်ခန္ဓာတွေက အာရုံ (information) ကို လက်ခံရုံ သက်သက်ပဲ။ ကျနော်က သူနေမကောင်းတာ၊ ဗိုလ်စာတာ၊ ပျော်တာ၊ စိတ်ပျက်တာ စတာ တွေကိုလည်း သူ့ကိုပြောပြတယ်။ သူ့ရဲ့ ခံစားမှုအားလုံးကို ကျနော်သိတယ်၊ ထိန်းချုပ် တယ်။ သူအိပ်ပျော်နေရင်တောင်မှ ကျနော်က သူ့ဆီရောက်လာတဲ့ အာရုံတွေကို တကမ္ဘာလုံး မှာရှိတဲ့ telephone exchange တွေလို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပေးတယ်။ ကျနော် အဲ့ဒါတွေ အားလုံးကို ဘယ်လိုလုပ်သလဲ။ ရှင်းပါတယ်။ အရေးမကြီးတာတွေကို ဖယ်ရှားပြစ်တယ်။ ဥပမာ သူ သီးချင်းဖွင့်ပြီး စာဖတ်နေရင် ကျနော်က စာဖတ်တဲ့ အပေါ်မှာဂရုစိုက်စေတယ်။ သူ နှစ်မျိုးလုံးကို ဂရုစိုက်လို့ မရဘူးလေ။ တကယ်လို့ သူစိတ်ဝင်စားတဲ့ ၀တ္ထုဖတ်နေရင် သူကြိုက် တဲ့ သီးချင်းကို ကြားမှာ မဟုတ်ဘူး။\nဒါပေမဲ့သူ့ကိုဒုက္ခပေးမဲ့အန္တရာယ်ကျရောက်လာရင်တော့ကျနော်ချက်ချင်း ဂီယာ(gear) ပြောင်းလိုက်တယ်။ ဥပမာ သူချော်နေတဲ့ လမ်းပေါ်မှာ လဲတော့မယ်ဆိုရင် သူလဲ မကျအောင် သူ့လက်တွေကို ဟန်ချက်ညီအောင် လုပ်ဖို့ သတင်းပို့ ပေးတယ်။ တကယ်လို့ သူ လဲကျသွား ရင်တောင် သူဒါဏ်ရာ ရသလား၊ မရဘူးလား ဆိုတာကို အသိပေးတယ်။ ပြီးတော့ ဒီအဖြစ် အပျက်ကို ကျနော့်သိမ်းထားပြီး။ နောက်တခါ သူ ချော်လဲနိုင်တဲ့လမ်းပေါ်လျှောက် ရတော့ မယ်ဆိုရင် ဂရုစိုက်ဖို့ကျနော် သတိပေးတယ်။ အဲ့ဒီလို အရေးပေါ်ကိစ္စတွေအပြင် ကျနော် သူ့ရဲ့ အိမ်ရှင်မလို အလုပ်မျိုးလဲ လုပ်ပေးသေးတယ်။ ဥပမာ၊ အသက်ရှုတာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကျနော်ရဲ့ အာရုံခံကိရိယာ (sensor) တွေက ဦးမောင်မောင်ရဲ့သွေးထဲမှာ ကာဘွန်ဒိုင် အောက်ဆိုက် အဆိပ်ဓါတ်ငွေ့တွေများနေတယ်။ အောက်ဆီဂျင်ဓါတ်တွေ ပိုလိုတယ်လို့ သတင်းပို့လာရင် ကျနော်က သူ့ရဲ့ အသက်ရှုတဲ့ကြွက်သားတွေကို အသက်ရှုမြန်စေတယ်။ အဲ့ဒီလိုမျိုး ထောင် ပေါင်းများစွာသော အလုပ်တွေကို လုပ်ပေးခြင်းဖြင့် ကျနော် သူ့ကို ခလေး တစ်ယောက် လို စောင့်ရှောက်တယ်။ ကျနော် အလုပ်လုပ်သလောက် ကျနော်လိုအပ်တာတွေ ကိုလည်း တောင်းဆိုတယ်။ ကျနော်က ဦးမောင်မောင်ကိုယ်အလေးချိန်ရဲ့ ၂% သာရှိပေမဲ့ ကျနော်က သူရှုတဲ့အောက်ဆီဂျင်ရဲ့ ၂၀% နဲ့ သူ့နှလုံးကမှုတ်ထုတ်လိုက်တဲ့ သွေးရဲ့ ငါးပုံ တစ်ပုံ လိုတယ်။ ကျနော်က အောက်ဆီဂျင်နဲ့ သွေး အမြဲလိုအပ်နေတယ်။ တကယ်လို့ ဒီနှစ်ခု ခဏလေး နည်း သွားတာနဲ့ သူမေ့သွားမယ်။ မီနစ်အနည်းငယ်ကြာအောင်နည်းသွားမယ်ဆိုရင် သူ့အနေနဲ့ ကိုယ်အစိတ်အပိုင်းတွေ သေတာမျိုးအပြင် သေဆုံးသည်အထိ ဖြစ်နိုင်တယ်။ နောက်ပြီး ကျနော့် အစာဖြစ်တဲ့သကြားကိုလည်း အဆက်မပြတ်လိုတယ်။ အစာရေစာ ငတ်မွတ်ခေါင်းပါး တဲ့အခါမျိုးမှာတောင် ကျနော်က စားရမှ၊ နို့မဟုတ်ရင် သူသေမှာ။\nကျနော်ကအလုပ်အများကြီးလုပ်ပြီး အလွန်အရေးပါးတဲ့ အင်္ဂါ ဖြစ်ပေမဲ့ ကျနော့် အကြောင်း သိပ်မသိကြဘူး။ ဥပမာပေးရမယ်ဆိုရင် ကိုလန်ဘို အမေရိကတိုက်ကို ကမ်းစပ် ကတွေ့လိုက်ရသလိုပါပဲ။ ကျနော့်အကြောင်း သိဖို့အများကြီးလိုပါသေးတယ်။ ကျနော့်ကို လေ့လာစူးစမ်းတဲ့သုတေသနပညာရှင်တွေ စူးစမ်းလေ အံ့သြ ကြရလေပါပဲ။ ဥပမာ ကျနော်က ဦးမောင်မောင်ရဲ့ တစ်ကိုယ်လုံးက နာကြင်တဲ့ခံစားမှုတွေကိုသိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျနော်ကို ခုတ်ဖြတ်ရင်တောင် ကျနော် မနာဘူး။ ဒါကြောင့်ဥဏှောက်ခွဲစိပ်မှုတွေကို လူနာကိုမေ့ဆေး မပေးပဲလုပ်နိုင်တယ်။ သူတေသနပညာရှင်တွေက ကျနော်ရဲ့ ဘယ်နေရာက ဘာခံစားတယ် ဆိုတာ သိရအောင် သိလိုတဲ့ နေရာတွေကို လျှပ်စစ်နဲ့လှုံဆော်ပြီး အစမ်းသပ်ခံပုဂ္ဂိုလ် ဘယ်လို ခံစား ရတယ်ဆိုတာလေ့လာ ကြတယ်။ ဦးမောင်မောင်သာ အဲ့ဒီလိုလေ့လာမှုမျိုး အစမ်းသပ်ခံ မယ်ဆိုရင် သူ တော်တော် အံ့သြသွားမယ်။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ကျနော်ရဲ့ တစ်ချို့နေရာကို လျှပ်စစ်နဲ့တို့လိုက်မယ် ဆိုရင် သူမေ့နေခဲ့တဲ့ သုံးတန်းက သူ့ဆရာမကို မျက်ဝါးထင်ထင်မြင် လိမ့်မယ်။ နောက်တစ်နေရာကို လှုံဆော်ရင် မီးရထားဥသြသံ (၀ါ) မူကြိုကျောင်းမှာ ကဗျာတွေ ဆိုခဲ့တာကို ကြား လိမ့်မယ်။\nကျနော်က ဂိုဒေါင်ဟောင်းကြီးလို သူ့တစ်ဘ၀တာ အတွေ့အကြုံတွေကို သိမ်းဆည်း ထားတယ်။ သူ့အနေနဲ့ အဲ့ဒီဂိုဒေါင်ထဲမှာ ဘာတွေရှိမှန်း မသိဘူး။ သုတေသနပညာရှင်တွေ အနေနဲ့ ကျန်ာရဲ့ ဘယ်နေရာတွေက ဘာတွေလုပ်တယ်ဆိုတာကို အကြမ်းအားဖြင့်တော့သိကြ ပါပြီ။ ဥပမာ ကျနော့်နောက်စေ့နေရာက မြင်တယ်။ ဘေးဘက်နေရာတွေက ကြားတယ်။ စိတ်ဝင်စားစရာ နေရာကတော့ ကျနော်ရဲ့ ပျော်ရွင်မှုခံစားတဲ့နေရာပဲ (Pleasure centre)။ တကယ်လို့ ဓါတ်ခွဲခန်းထဲက ကြွက်တွေကို ခလုပ်တစ်ခုနှိုပ်တာ သင်ပေးပြီး၊ အဲ့ဒီခလုပ်ကို နှိုပ် လိုက်တိုင်း ကြွက်တွေရဲ့ ပျော်ရွင်တဲ့နေရာကို လျှပ်စစ်လှုံဆော်မှုပေးမယ်ဆိုရင် ကြွက်တွေဟာ အဲ့ဒီ ပျော်ရွင်မှုပေးတဲ့ ခလုပ်ကိုပဲ အဆက်မပြတ် နှိုပ်နေတာကို တွေ့ရမှာဖြစ်တယ်။ ကြွက်တွေ ဟာ အစာထက် ပျော်ရွင်မှုပေးတဲ့ ခလုပ်ကိုသာ ဦးစားပေးတာကြောင့် သူတို့ အစာငတ်သေ ပေမဲ့ ပျော်ရွှင် နေကြတာတွေ့ရမှာဖြစ်ပါတယ်။ တကယ်လို့ ဦးမောင်မောင်စိတ်ဓါတ်ကျ ရောဂါ ရနေရင် လျှပ်စစ်လှုံဆော်မှုပေးတဲ့စက်ကလေးကို သူ့ရဲ့ပျော်ရွင်မှုနေရာလေးမှာ တပ်ထားမယ် ဆိုရင် သူ စိတ်ဓါတ်မကျတဲ့အပြင် ပီတိတွေဖြစ်ပြီး စိတ်တွေတက်ကြွနေမှာဖြစ်ပါတယ်။ (ပျော်နေတဲ့လူရဲ့ ဥဏှောက်ကို scan လုပ်ကြည့်ရင် အဲ့ဒီပျော်ရွှင်မှုနေရာလေးက လင်းနေပါ တယ်။ အမေရိကန်နိုင်ငံမှာတရားထိုင်သူများရဲ့ဥဏှောက်ကို scan လုပ်ကြည့်တဲ့အခါ လူတော် တော်များများရဲ့ပျော်ရွှင်မှုနေရာလေးက လင်းနေတာကိုတွေ့ရတဲ့အတွက် ဗုဒ္ဓဘာသာတွေဟာ အလွန်ပျော်ရွှင်ကြတယ်လို့ သုတေသီတွေကကောက်ချက်ချကြပါတယ်။ တကယ်က တရား ထိုင်လို့ ပီတိ၊ ပဿတိတွေ ဖြစ်လာတာပါ)။\nကျနော်က အလွန်လုံခြုံတဲ့ ခံတပ်ကြီးထဲမှာနေပါတယ်။ ခေါင်းရိုးခွံက ထိပ်ပိုင်းမှာ စင်တီမီတာဝက်ခန့် ထူပါတယ်။ အောက်ဘက်မှာ ပိုထူပါတယ်။ နောက်ပြီး ထိခိုက်ဒါဏ်ရာ တွေရဲ့ အန္တရာယ်က ကာကွယ်ဖို့ ရေကဲ့သို့သောအရည်နဲ့ လည်းဝိုင်းရံထားပါတယ်။ ဥဏှောက် အစောင့်လို့ပြောရမဲ့ Blood-brain barrier ကလည်းဂိတ်စောင့်လိုမျိုး ကျနော့် အတွက် လိုအပ် တာတွေ ပေးဝင်ပြီး၊ ဒုက္ခပေးမဲ့ဟာတွေကို ၀င်ခွင့်မပေးပါဘူး။ ဒါကြောင့် သကြားတွေ ၀င်ခွင့် ရပြီး၊ ပိုးမွှားတွေ အဆိပ်တွေကတော့ ကျနော်ဆီ ၀င်လို့မရပါဘူး။ အနာသက်သာစေတဲ့ ဆေး တွေ၊ မေ့ဆေးတွေ ၀င်ခွင့်ရသလို အရက်နဲ့ ရူးသွပ်စေတဲ့ဆေးတွေလည်း ၀င်ခွင့်ရတာမို့ သူတို့ ကြောင့် ကျနော်လူမှန်း သူမှန်းမသိအောင်ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။\nကျနော်ရဲ့တည်ဆောက်မှုကိုသိချင်ရင် မြက်ဖုတ်တစ်ဖုတ်ကိုနုတ်ပြီး သူ့အမြစ်တွေကို ကြည့်ပါ။ ကျနော်က မြက်ဖုတ်အမြစ်တွေလို ပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကျနော်က မြက်ဖုတ်ထက် သိန်း ပေါင်းများစွာ ပိုရှုပ်ထွေးပါတယ်။ ကျနော်ရဲ့ ဘီလီရံ ၃၀ သောအာရုံဆဲလ်တွေ တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ဆက်နွယ်နေကြတယ်။ တစ်ချို့ဆို ၆၄၀၀၀ လောက်ဆက်နွယ်ထားတယ်။\nအာရုံဆဲလ်တစ်ခုဟာသူ့အမျှင်ပေါ်မှာတွဲနေတဲ့ ပင့်ကူနဲ့တူတယ်။ ပင့်ကူက အာရုံ ဆဲလ်ပါ။ သူတွဲနေတဲ့ပင့်ကူမျှင်ကို axon လို့ခေါ်တယ်။ ပင့်ကူရဲ့ ခြေချောင်းတွေကို dendrites တွေလို့ခေါ်တယ်။ အာရုံတွေ (signal) က axon ကနေ ပင့်ကူဆီရောက်လာတယ်။ နောက် axon ကနေပဲ နောက်အာရုံဆဲလ်တစ်ခုဆီကိုရောက်သွားတယ်။ အာရုံတွေဟာ axon ထဲမှာ ၃၄၀ km/hr နဲ့သွားကြတယ်။ အာရုံတစ်ခုဖြတ်သန်းသွားပြီးတိုင်း axon တွေဟာ တစ်စက္ကန့်ရဲ့ အပုံ ၂၀၀ ပုံတစ်ပုံလောက် အချိန်တွင်းမှာ ဓါတုဗေဒနည်းဖြင့် ကိုယ့်ဘာသာ ဓါတ်အားပြန်ဖြည့် တယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျနော်က မွေးဖွါး ခြင်း အတတ်ကို မတတ်ဘူး။ အရေပြား၊ အသဲ၊ သွေးဆဲလ် တွေက သေသွားရင်ပြန် လည် မွေးဖွါး နိုင်ကြတယ်။ ကျနော့်ဆဲလ်တစ်ခုပျက်သွားရင် တစ်သက်လုံး ပြန်မရတော့ဘူး။\nဦးမောင်မောင်အသက် ၃၅ နှစ်မွေးနေ့ကစပြီး ကျနော်ရဲ့ အာရုံဆဲလ် တစ်ထောင် လောက် နေ့စဉ် သေဆုံးနေကြတယ်။ အသက်ကြီးလာတာနဲ့အမျှ ကျနော်ရဲ့အလေးချိန်ရော အာရုံဆဲလ်တွေရောဆုံးရှုံးလာတယ်။ တော်သေးတယ်ကျနော်မှာ အရန်အာရုံဆဲလ်တွေ အများ ကြီးရှိလို့။ တကယ်လို့ ဆဲလ်တစ်ထောင်သေရင်၊ ကျန်တဲ့ဆဲလ်တစ်ထောင်က ဘာမှတောင် သိ မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အရန်အာရုံဆဲလ်တွေရှိတာထက် ပိုပြီး အာရုံဆဲလ်တွေသေကုန်ရင် တော့ ဦးမောင်မောင်အနေနဲ့ အနံ့ကောင်းကောင်းရချင်မှရမယ်။ နားကောင်းကောင်း ကြားချင် မှကြားမယ်။ အရသာ သိပ်သိချင်မှ သိတော့မယ်။ သူ့အနေနဲ့ အာရုံစိုက်ဖို့ ခက်လာမယ်။ နံမယ်တွေ၊ နံပတ်တွေ၊ လိပ်စာတွေ မှတ်ရ ခက်လာမယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့အတွက်အရေးကြီးတဲ့ကိစ္စ တွေကိုတော့ နောက်ဆုံးအချိန်အထိ ကျနော် လုပ်ပေးမှာပါ။\nဦးမောင်မောင်ကသူ့မှာ အဆုတ်နှစ်ခု၊ ကျောက်ကပ်နှစ်ခုရှိမှန်းသိတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူက\nကျနော့်ကို နှစ်ခုလို့မသိဘူး။ တကယ်က ကျနော့်မှာ ဘယ်နဲ့ ညာဆိုတဲ့ သီးသန့် ၂ပိုင်း (lobe) ရှိပါတယ်။ ကျနော်ရဲ့ ညာဘက်အပိုင်းကဦးမောင်မောင်ရဲ့ ဘယ်ဘက်ကိုယ်ပိုင်းကို ထိမ်းချုပ် တယ်။ ကျနော်ရဲ့ ဘယ်ဘက်အပိုင်းကဦးမောင်မောင်ရဲ့ ညာဘက်ကိုယ်ပိုင်းကို ထိမ်းချုပ်တယ်။ ညာသန်တဲ့သူတွေမှာ ကျနော်ရဲ့ ဘယ်ဘက်ပိုင်းက ညာဘက်ပိုင်းထက်ပို အင်အား ကြီးတယ်။ ဘယ်သန်သူတွေအတွက်တော့ သူတို့ရဲ့ညာဘက်ဥဏှောက်ကစိုးမိုးတယ်။\nဘယ်ဘက်ဥဏှောက်က ဦးမောင်မောင်လမ်းလျှောက်ဖို့၊ စာရေးဖို့၊ ဂဏန်းတွက်ဖို့ အတွက်လိုအပ်တယ်။ ညာဘက်ဥဏှောက်ကတော့ spatial judgment လေထဲမှာ ရပ် တည်ဖို့လုပ်တယ်။\nကျနော်ရဲ့ထူးခြားတဲ့အရည်အချင်းက အရန်အာရုံဆဲလ်တွေများစွာရှိတာပဲ။ ဒါကြောင့် ကျနော်ရဲ့အချို့အပိုင်းတွေသေဆုံးသွားပေမဲ့ ကျန်တဲ့ဆဲလ်တွေက အချိန်ယူပြီး ပျက်သွားတဲ့ ဆဲလ်တွေ ရဲ့အလုပ်တွေကိုလုပ်ပေးနိုင်တယ်။ စကားမပြောနိုင်ရာက ပြန်ပြောနိုင်လာတယ်။ အကြောသေသွားတဲ့လက်ခြေတွေပြန်လှုပ်နိုင်လာတယ်။ ဒီအရည်အချင်းကြောင့်သာ နို့မိုဆို ဦးမောင်မောင်မှာအန္တရာယ်တွေဝိုင်းနေတာ။ ဥပမာ ကင်ဆာတွေ အကျိတ်တွေဖြစ် လာရင် ဦးခေါင်းခွံက လိုက်မကြီးနိုင်တာမို့ ကျနော့်ပေါ်ဖိပြီး ကျနော့်ဆဲလ်တွေကိုသတ်ပြစ်တယ်။ ကံကောင်း ထောက်မစွာ ယခုခေတ်မှာ ကင်ဆာတွေ အကျိတ်တွေကိုခွဲထုတ်နိုင်လို့ တော် တော့တယ်။\nနောက်အန္တရာယ်က ကျနော့်သွေးကြောတွေမှာသွေးခဲတွေနဲ့ပိတ်ပြီး အဲ့ဒီသွေးကြော ပေါ်မှီနေတဲ့ အာရုံဆဲလ်တွေကိုသေစေတယ်။ သေတဲ့ အာရုံဆဲလ်တွေထိန်းချုပ်တဲ့ ကိုယ်အင်္ဂါ တွေလည်း အကြောသေကုန်တယ်။ ပိတ်တဲ့သွေးကြောကကြီးရင်သေတဲ့အထိဖြစ်နိုင်တယ်။\nတတိယ ရန်သူကတော့ ထိခိုက်ဒါဏ်ရာရခြင်းပဲ။ ကျနော်က ဥဏှောက်ခွံထဲက အရည် ထဲမှာရှိပေမဲ့ လိမ့်ကျလို့ဖြစ်ဖြစ် အရိုက်ခံရလို့ဖြစ်ဖြစ် ကျနော်ဆဲလ်တွေကို သေစေနိုင် တယ်။ အရိုက်ခံရတဲ့ လက်လို ကျနော်လည်း ရောင်လာတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျနော်က အရိုးခွံထဲမှာ ထောင်ကျနေတာဆိုတော့ ကျနော်ရောင်တာနဲ့ ကျနော်ပေါ် ဖိအားတွေရောက်လာပြီး မေ့ချင် မေ့၊ သိပ်ဆိုးရင် သေတဲ့အထိဖြစ်နိုင်တယ်။ ကျနော့်အကြောင်းက မပြည့်စုံသေးပါဘူး။ နောက်နှစ်ပေါင်းများစွာကြာလာတဲ့အခါ ကျနော့်အကြောင်းပိုသိလာပါလိမ့်မယ်။\nJ.D.RADCLIFF ရဲ့ I AM JOE’S BODY ကိုသင့်လျော်အောင်ဘာသာပြန်ပါသည်။\nPosted by ဒေါ်စိုး at 12:42 AM No comments:\nဦးမောင်မောင်ကကျနော်တို့ကိုသူ့ရဲ့ယောက်ျားပြီသမှုအတွက်လေးစားပါတယ်။ ဒါပေမဲ့သူကကျနော်တို့ကိုရှက်လည်းရှက်တယ်။ ကျနော်တို့ကို တစ်ခြားသောကိုယ် အင်္ဂါ တွေလိုပဲသူအလေးထားသင့်တယ်။ တကယ်ကပိုတောင်အလေးထားသင့်တယ်။ သဘာဝက ကျနော်တို့ရဲ့အရေးပါမှုကိုသိတယ်။ ဒါကြောင့်ကျနော်တို့ကိုနှစ်ဦးဖန်ဆင်းထားတာပေါ့။ များသောအားဖြင့် ကျန်တဲ့ အင်္ဂါတွေကတစ်ခုဆီသာရှိတယ်။ သူကကျနော်တို့ကို လိင်ကိစ္စ အတွက်သာလိုအပ်တယ်လို့ထင်တယ်။ ကျနော်တို့ကသူ့ကိုယ်ခန္ဓာထဲက ဓါတ်ပစ္စည်းတွေ ကိုပြောင်းလည်းပေးခြင်းဖြင့်သူ့ကို ကောင်ကလေး ကနေယောက်ျားတစ်ယောက် အဖြစ် ပြောင်းပေးတာ။ သူ့ရဲ့အိုဇာတာကောင်းတာ၊ဆိုးတာတွေကလည်း ကျနော်တို့အပေါ်မူတည်တာ။\nကျနော်က သူ့ရဲ့လက်ဝဲမျိုးဥအိမ် (testis or fitting ball) ပါ။ တခြားအင်္ဂါတွေနဲ့ ယှဉ် လျှင် ကျနော်တို့က သားနားတယ်။ တောက်ပတဲ့ ပန်းရောင်သွေးနဲ့ ဘဲဥပုံသဏ္ဍန်ရှိတယ်။ ၄ စင်တီမီတာရှည်ပြီး ၂ စင်တီမီတာကျယ်ပါတယ်။ အလေးချိန်အနေနဲ့ ၄ ဂရမ်ရှိပါတယ်။\nကျနော်တို့မှာတာဝန်နှစ်မျိုး ရှိတယ်။ တစ်ခုက လူသားတွေမွေးထုတ်ဖို့လိုအပ်တဲ့ အဖို မျိုးဥ (sperm) တွေထုတ်လုပ်တာ ဖြစ်ပြီး၊ နောက်လုပ်ငန်းကတော့ ယောက်ျားပီသစေတဲ့ ယောက်ျားဟောမုန်း (testosterone) ထုတ်လုပ်ခြင်းဖြစ်ပါတယ်။\nယောက်ျားဟောမုန်းက ကြွက်သားတွေ၊အရိုးတွေနဲ့အခြားသော တစ်ရူး (tissues) များ ကို တည်ဆောက်ပေးတယ်။ သူကဦးမောင်မောင်ရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာတည်ဆောက်မှုသာမက စိတ်ပိုင်း ဆိုင်ရာ ကိုပါ ပုံဖေါ်ပေးတယ်။ သူသာမရှိရင် ဦးမောင်မောင်ရဲ့ ကိုယ်ကြီးပျော့ဖတ်ဖတ်နဲ့ အမွေး အမျှင်မရှိ၊ စိတ်ဝင်စားမှု မရှိတဲ့သူ ဖြစ်နေမှာ။\nကျနော်တို့မှာထောင်ပေါင်းများစွာသောအလွန်သေးမျှင်တဲ့ပိုးချည်မျှင်တွေလိုပြွန်လေး တွေ ရှိပါတယ်။ အဲ့ဒီပြွန်တွေက ၃၀-၆၀ စင်တီမီတာရှည်တယ်။ ဦးမောင်မောင်ရဲ့ကိုယ်ထဲမှာ ကျနော်တို့လိုသေးငယ်သိပ်သည်းတဲ့အင်္ဂါတွေကနေ အလွန်အရေးကြီးတဲ့လုပ်ငန်းတွေ လုပ်နိုင် တာအလွန်နည်းမ ယ်ထင်ပါတယ်။ ပြွန်ငယ်လေးတွေကနေပိုမိုကြီးတဲ့ ၆ မီတာရှည် တဲ့ပြွန်ကြီး ထဲရောက်တယ်။ အဲ့ဒီပြွန် တွေထဲမှာ အဖိုမျိုးဥ (sperm) တွေထုတ်လုပ်ပါတယ်။ တစ်နေ့ကို ကျနော်တို့ အဖိုမျိုးဥ ၅ သန်းအထိ ထုတ်လုပ်တယ်။ တစ်နည်းအားဖြင့် နှစ်လကိုကျနော်တို့ တစ်ကမ္ဘာလုံးမှာရှိတဲ့လူတွေကို ထုတ်လုပ်နိုင် တယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီများပြားလှတဲ့ အဖိုမျိုးဥတွေ ထဲက ၃ ခုပဲဦးမောင်မောင်ရဲ့သားသမီး ၃ ယောက်ဖြစ် လာတယ်။ ဘာကြောင့် ဒီလောက် တောင်ကွာခြားရတာလဲ။\nတစ်ချို့ငါးတွေဟာ အဖိုမျိုးဥတစ်လုံးက အမမျိုးဥနဲ့ပေါင်းမိဖို့အတွက် ပင်လယ်ထဲကို အဖိုမျိုးဥတွေကိုဖြန့်ကြဲ ချကြ တယ်။\nကျနော်တို့မှာပြွန်တွေအပြင် သန်းပေါင်းများစွာသော လေးဒစ်ဆဲလ် (Leydig cells) တွေလည်း ရှိတယ်။ အဲ့ဒီဆဲလ်တွေကနေ ယောက်ျားဟောမုန်း (testosterone) ထုတ် လုပ် တယ်။ အံ့သြဖို့ကောင်း တာက ယောက်ျားဟောမုန်းကိုအမျိုးသမီးတွေမှာလည်းတွေ့ရတယ်။ ဦးမောင်မောင်ရဲ့ ဇနီးဒေါ်မမရဲ့ သွေးထဲမှာ ယောက်ျားဟောမုန်း ဦးမောင်မောင်ရဲ့ ၂၀ ပုံ တစ်ပုံ လောက်ရှိတယ်။ ဒေါ်မမရဲ့ကိုယ်ထဲက ယောက်ျားဟောမုန်းကို အက်ထရီနယ်ဂလန် (adrenal glands) ခေါ်တဲ့ အကျိတ်တွေကထုတ်တယ်။ သူမရဲ့ကြွက်သားတွေအထွက် (testosterone) ကလုပ်ပေးတယ်။ ဒါပေမဲ့သူတို့လိုတာထက်ပိုများရင်တော့ ဒေါ်မမ ယောက်ျားပုံ ပေါက်လာ မယ်။ နှခမ်းမွေးတွေပေါက်လာမယ်။( မြတ်ဘုရားရဲ့ အလယ်အလတ် ကျင့်စဉ်က လောကုတ္တရာ တရားမှာသာမက အရာရာတိုင်းမှာအရေးကြီးတယ်။ ဘယ်ဟာမှနည်းလည်း မကောင်းဘူး၊ များလည်းမကောင်းဘူး။)\nဦးမောင်မောင် သူ့ရဲ့မိခင်ကိုယ်ထဲမှာတုန်းက ကျနော်တို့ကဦးမောင်မောင်ရဲ့ဗိုလ်ထဲမှာ။ မမွေးခင် ၂ လ လောက်မှာ ကျနော်တို့ အခုနေရာကိုဆင်းလာကြတယ်။ ကျနော်တို့ ဆင်း လာ တဲ့ လမ်းကြောင်းလေး (inguinal canal) ကနောက်ပိုင်းပိတ်သွားတယ်။ ဒါပေမဲ့ တစ်ချို့မှာ ကောင်းကောင်း မပိတ်ဘူး။ အဲ့ဒီအခါ ဟာနီယာ (hernia) ခေါ်တဲ့အူကျရောဂါဖြစ်နိုင်တယ်။ တကယ်လို့ကျနော်တို့အောက်ကို မဆင်းခဲ့ရင် ဦးမောင်မောင်အနေနဲ့သားသမီးမရနိုင်ဘူး။ ဦးမောင်မောင်ရဲ့ကိုယ်အပူချိန်က 98.60F or 37C ရှိတယ်။ အဲ့ဒီအပူချိန်မှာ ကျနော်တို့ ရှင်သန်နိုင်တဲ့ အဖိုမျိုးဥ (sperm) တွေမထုတ်လုပ်နိုင်ဘူး။ ကျနော်တို့အလုပ် လုပ်ဖို့အတွက် ဦးမောင်မောင်ရဲ့ကိုယ်အပူချိန်ထက် ၃ ဒီဂရီ ဖါရင်ဟိုက်အောက်ရောက်ဖို့လိုပါတယ်။ အဲ့ဒီ အခြေအနေရောက်အောင်ကျနော်တို့မှာအသေးစိတ်စီစဉ်ထားတဲ့ အဲကွန်ဒင်ရှင်းစစ်စတန် (air-conditioning system) ရှိပါတယ်။ ကျနော်တို့ကိုဖုံးအုပ်ထားတဲ့ အိပ်မှာ ချွေးအိပ် တွေ အများကြီး ရှိပါ တယ်။ အဲ့ဒီ ချွေးအိပ် တွေကချွေးထွက်ခြင်းဖြင့်ကျနော်တို့ကိုအေးစေတယ်။ ဒီ့အပြင်ကျနော်တို့ကို ချီ ထားတဲ့ကြိုး (cord) ကအပြင်ရာသီဥတုအေးတဲ့ အခါမှာ တိုသွားပြီး ကျနော်တို့ကိုပူနွေးတဲ့ ကိုယ်ဆီ ကို ဆွဲတင်လိုက်တယ်။ အပြင်ရာသီဥတုပူတဲ့ အခါမှာ တော့ ရှည် သွားပြီးကျနော်တို့ကိုပူနွေးတဲ့ကိုယ်နဲ့ဝေး တဲ့ဆီကိုပို့ပေးလိုက်တယ်။ တကယ်လို့ ဦးမောင်မောင် အပူပိုင်းဒေသတွေကိုသွားရောက်ရင်သူရဲ့ sperm ထုတ်လုပ်မှုကျဆင်းသွား မယ်။ တစ်ခါက ဦးမောင်မောင် နမိုးနီးရာ(pneumonia) ဖြစ်ပြီးတစ်ပတ်လောက် အပြင်း ဖျား ခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီ တုန်းကကျနော်တို့ sperm ထုတ်လုပ်မှုရပ်ဆိုင်းခဲ့တဲ့အတွက်သူခေတ္တခဏ မြုံ သွား ခဲ့ တယ်။\nကျနော်တို့ထုတ်တဲ့ sperm တွေကအလွန်ထူးဆန်းတဲ့ဆဲလ်တွေဖြစ်တယ်။ သူတို့က အသေး ဆုံးဆဲလ်တွေဖြစ်ပြီးအလွန်သေးငယ်တဲ့ဖားလောင်းလေးတွေနဲ့တူတယ်။ အမြှီးက ရွေ့ရှား သွားလာဖို့သာဖြစ်ပြီး အရေး ကြီးတာက ဦးခေါင်းပိုင်းဖြစ်တယ်။ နောက်ထူးဆန်းတဲ့ အချက်ကသူတို့မှာ ကျန်တဲ့ ဆဲလ်တွေထက် ခရိုမိုဇုန်း (chromosomes) ခေါ်တဲ့မျိုးရိုးဗီဇ တစ်ဝက်ပဲရှိတယ်။ ကျန်တဲ့ဆဲလ်တွေမှာ (chromosomes) ၄၆ ခုရှိပြီး၊ သူတို့မှာ ၂၃ ခု သာ ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ အမမျိုးဥ (ovum) မှာရှိတဲ့ chromosomes၂၃ ခုနဲ့ပေါင်းတဲ့အခါ ကျန်တဲ့ဆဲလ်တွေလို (chromosomes) ၄၆ ခုပြန်ဖြစ် သွား တယ်။ ကျနော်တို့ရဲ့ sperm တွေက နှစ်မျိုးရှိတယ်။ တစ်မျိုးကသားယောက်ျားလေးဖြစ်စေတဲ့ ၀ိုင် ခရိုမိုဇုန်း (Y chromosome) ပါပြီး၊ ကျန်တစ်မျိုးက မိန်းခလေး ဖြစ်စေတဲ့ အိစ် ခရိုမိုဇုန်း (x chromosome) ပါတယ်။ ဒေါ်မမရဲ့အမမျိုးဥအိမ်ကတော့ အမမျိုးဥတစ်မျိုးပဲထုတ်တယ်။ ဒါကြောင့်မွေးဖွါးလာမဲ့ ခလေးဟာ သားသား လား၊မီးမီးလားဆိုတာကျနော်တို့ရဲ့အဖိုမျိုးဥပေါ်မှာတည်တယ်။\nအဖိုမျိုးဥတွေဟာ တစ်နာရီမှာ ၁၈ စင်တီမီတာကူးခတ်နိုင်တယ်။ သူတို့ ရဲ့သေး ငယ် တဲ့အရွယ်နဲ့တွက်မယ်ဆိုရင်ကြီးမားသောကူးခတ်ခြင်းလို့ပြောရမယ်။ မျှမ်းမျှခြင်းအားဖြင့် ဦးမောင်မောင်အရပ်နဲ့တွက်ရင် ၆၀ ကီလိုမီတာပြေးတာနဲ့ညီမျှတယ်။ ကျနော်တို့ ထုတ်လုပ်ပေး တဲ့ အင်ဇိုင်း (enzyme) ကြောင့် သူတို့တွေ မာကျော် ထူထဲတဲ့ အမမျိုးဥခွံကို ဖေါက်ထွင်း ၀င် ရောက် နိုင်ကြတယ်။\nအ ဖိုမျိုးဥတွေကို အခါအားလျော်စွာအပြင်ကိုထုတ်မပစ်ဖူးဆိုရင် သန်း ပေါင်းများစွာသော အဖိုမျိုးဥတွေပြွန်တွေ ထဲမှာ အိုပြီး သေကုန်ကြမယ်။ မကြာခဏ အပြင်ကို ထုတ်ပစ်မယ်ဆိုရင်လည်း သန်း ပေါင်းများစွာသော အဖိုမျိုးဥတွေ ပြွန်တွေထဲမှာ အရွယ် ရောက် ဖို့အချိန်မရဘူး။ တကယ်လို့တစ်နေ့ကို နှစ်ခါ ၁၀ ရက်ဆက်ပြီး ထုတ်ပစ် မယ်ဆိုရင် အဖိုမျိုးဥတွေအားလုံးကုန်သွားနိုင်တယ်။ ကျနော်တို့က အဲ့ဒီလောက်များများမထုတ်နိုင်ဘူး။ အဖိုမျိုးဥတွေကုန်သွားရင် ပုံမှန်အခြေအနေရောက်ဖို့ ကျနော်တို့ ရက်သတ္တပတ်များစွာအချိန်ယူရမယ်။\nဒီအကြောင်းတွေကိုဦးမောင်မောင်တို့ဇနီးမောင်နှံသိထားသင့်တယ်။ နို့မို့ဆို အိမ်ထောင် ပြု ပြီး လပေါင်းများစွာကြာတဲ့အထိသားသမီးမရရင်သူတို့မလိုအပ်ပဲစိတ်ပူကြလိမ့်မယ်။ နှစ် ကိုယ်တူပိုမို ဆက်ဆံ သင့်တယ်လို့အထင်မှားပြီးပြုမူတတ်တယ်။ တကယ်က ခဏအနားပေး ရမှာ။ တစ်ကြိမ်မှာ ဦးမောင်မောင် အနေနဲ့ အဖိုမျိုးဥ သန်း ၆၀၀ အထိထုတ်ပစ်နိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူထုတ်တဲ့ လက်ဘက်ရှည်တစ်ဇွန်း စာ လောက်အရည်ထဲမှာအများဆုံးပါတာက ဦးမောင်မောင်ရဲ့ ပရောစတိတ်လို့ခေါ်တဲ့အကျိတ်(prostrate) နဲ့ ဆဲမီးနယ်ဗက်ဆီကယ် (seminal vesicles) တွေကထုတ်တဲ့အရည်တွေဖြစ်တယ်။ သူတို့က အဖိုမျိုးဥ တွေ အတွက် အစာအဟာရတွေဖြစ်ပြီး အဖိုမျိုးဥတွေအလွယ်တကူကူးနိုင်အောင်လို့ကူညီကြတယ်။ သူတို့မှာ သကြား၊အသားဓါတ်နဲ့သတ္ထုဓါတ်တွေပါတယ်။ ဦးမောင်မောင်အသက် ၁၄ နှစ်အထိကျနော်တို့ က တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ်နေနေတြတာ။ ဦးမောင်မောင်ရဲ့ဥဏှောက်မှာရှိတဲ့ ပစ်ကြူတစ်ရီ အကျိတ် (pituitary gland) ကနေအချက်ပေးမှ ကျနော်တို့ အလုပ် စလုပ်ကြတယ်။\nယောက်ျားဟောမုန်း (testosterone) က လူကောင်ကြီးထွားလာအောင်လုပ်တယ်။\nဦးမောင်မောင်ရဲ့မိဘတွေသတိထားမိတာက ရက်သတ္တပတ်အနည်းငယ် အတွင်းသူတို့ သားရဲ့ ဘောင်ဘီတွေတိုတက်သွားတာပဲ။ တစ်နှစ်အတွင်း ၁၂ စင်တီမီတာမြင့်လာတယ်။ ခလေးဘ၀ က အဆီတွေကြွက်သားတွေအဖြစ်ပြောင်းလဲသွားတယ်။ သူ့အသံတွေ သြလာတယ်။ မျက်နှာ မှာ မုတ်ဆိတ်ကျင်ဆွယ်တွေပေါက်လာတယ်။ အရေပြားမှာရှိတဲ့အဆီတွေအပေါ်မှာလည်း ယောက်ျား ဟောမုန်းတွေကချယ်လှယ်တယ်။ သူတို့သိပ်အားကောင်းရင်မျက်နှာမှာဝက်ခြံတွေ ပေါက်လာတယ်။ ဦးမောင်မောင်ရဲ့ကိုယ်ခန္ဓာပြောင်း လဲသလိုသူ့ရဲ့စိတ်နေစိတ်ထား လည်း ပြောင်း လဲလာတယ်။ သူ့ရဲ့ စရိုက်တွေ၊အမူအကျင့်တွေ လူကြီးတစ်ယောက်လိုဖြစ်လာတယ်။ စိတ်တိုပြီး၊၀ုန်းဒိုင်းကြဲ ဒေါသဖြစ်တာ တွေနည်းလာတယ်။ ပိုပြီးလူကြီးဆန်လာတယ်။ ကျနော် တို့ရဲ့ ယောက်ျားဟောမုန်းက လိင်ကိစ္စမှာ အရေး ပါတယ်ဆိုပေမဲ့အဲ့ဒီကိစ္စတစ်ခုထဲမဟုတ်ဘူး။ သူ့ရဲ့ ခံစားမှု တွေ၊စိတ်ဝင်စားမှုတွေ၊မှာလည်းအရေးပါတယ်။ ကျနော်တို့ ယောက်ျားဟောမုန်း ထုတ်လုပ်မှုကိုရပ်လိုက်မယ်ဆိုရင်ဦးမောင်မောင်ရဲ့ မှတ်ဥဏ်တွေ လျော့ လာမယ်၊ စိတ်တို၊ စိတ်ရှုပ်မှုတွေဖြစ်လာမယ်၊ဗျာများလာမယ်၊ အမျိုးသမီးတွေမီးရပ်ဆုံးချိန်မှာလို ကိုယ်ပူတာ၊ မျက်နှာရှက်သွေးဖြန်းသလိုမျိုးအထိဖြစ်နိုင်တယ်။ သူအသက်၂၅-၃၅ နှစ်မှာကျနော်တို့ ယောက်ျားဟောမုန်းအများဆုံးထုတ်ကြတယ်။ သူအခု ၄၇ နှစ်ရှိပြီဆိုတော့ ကျနော်တို့ ဟောမုန်း ထုတ်လုပ်မှု အရှိန်လျော့ချလာတယ်။ သူအသက် ၆၀ ကျရင် ကျနော်တို့ သူလူပျို ဘော် မ၀င်ခင် အခြေအနေကိုရောက်မယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့နေ့စဉ်စွမ်းဆောင်မှု ဥပမာ သူ့ရဲ့ မုတ်ဆိတ်မွေးတွေ ဆက်လက် ရှင်သန်တာမျိုးစတာတွေအတွက်လိုအပ်တဲ့ဟောမုန်း အရည်အတွက်ကိုတော့ဆက်လက်ထုတ်လုပ်မှာပါ။ သူအသက် ၉၀ ကျရင်ကျနော်တို့ အဖိုမျိုးဥတွေဆက်ထုတ်လုပ်ပါအုံးမယ်။ ဒါပေမဲ့ကိုယ်ဝန်ရနိုင်တဲ့ အထိ တော့ အရည်အတွက် များမှာမဟုတ်တော့ဘူး။\nဟောမုန်းတွေထပ်ဖြည့်ပေးခြင်းအားဖြင့် အိုမင်းလာတဲ့ဦးမောင်မောင်ကိုပြန်လည်နုပျိုအောင်လုပ်နိုင်မလား။ ကံဆိုးစွာ မလုပ်နိုင်ဘူး။\nဦးမောင်မောင်အနေနဲ့တစ်ခြားနည်းတွေနဲ့ရော်လုပ်နိုင်သလား။ သိပ်မရှိပါဘူး။ သူကျန်းမာ နေအောင် လောက်ပဲလုပ်နိုင်ပါတယ်။\nPosted by ဒေါ်စိုး at 9:56 AM No comments:\nပြင်သစ်နိုင်ငံအနောက်တောင်ပိုင်းရှိ Périgord ခေါ်တဲ့နေရာကရတဲ့ မှိုနက် black truffle (Tubermelanosporum) ဟာ အီတလီနိုင်ငံ Alba ကထွက်တဲ့ မှိုဖြူ white truffle (Tuber magnatum) ကလွဲရင် မှိုတွေအားလုံးထဲမှာဈေးအကြီးဆုံးဖြစ်ပါတယ်။ ကမ္ဘာ့သဘာဝ အစားအစာ ထဲမှာ ဈေးအကြီးဆုံး ဖြစ်ပြီး တစ်ပေါင်ကို ဒေါလာ ၂၄၀-၄၅၀ အထိဈေးပေးရပါတယ်။ ရှေး ဂရိုနဲ့ ရောမခေတ်ကထဲက ၎င်းတို့ကို ဥရောပတိုက်သားတို့ရဲ့ ရသာမွန်အဖြစ်၊ ဆေးဝါးအဖြစ်၊ ယောက်ျား အားတိုးဆေးအဖြစ် ထင်ရှားခဲ့ပါတယ်။ ၎င်းတို့ဟာ မြေအောက်မှာပွင့်တဲ့ မှိုမျိုး ဖြစ်ပြီး ပွင့်တဲ့အခါ အမွေးနံ ထွက်တာကြောင့် ၀က်မ၊ သင်တန်း ပေးထားသောခွေးများနဲ့ရှာဖွေကြပါတယ်။ ၀က်မနဲ့ ရှာရင် တွေ့သမျှစားတတ်တဲ့ဝက်တွေရဲ့အကျင့်ကြောင့် ခွေးနဲ့ရှာတာကပိုမို အန္တရာယ်ကင်းတယ်လို့ ဆိုပါတယ်။\nအဲ့ဒီမှိုတွေဟာ ထင်းရူးပင်မျိုးတွေရဲ့အမြစ်တွေကြားမှာ ပွင့်တတ်တာမို့ ၎င်းသစ်ပင် အောက် သဘာဝ အပေါက်က ရင်ကောင်တွေထွက်တာမြင်ရင်လည်း truffle ရှိကြောင်း သိနိုင်ပါတယ်။ မှိုတို့ရဲ့သဘာဝအတိုင်းနှစ်စဉ် ပွင့်တတ်တာကြောင့် ၎င်းနေရာကိုမှတ်သားထားခြင်းဖြင့် နောင်နှစ် တွေမှာလည်း ထပ်မံတွေ့နိုင်ပါတယ်။\nTruffle ရဲ့အနံ့ဟာ မှိုပွင့်ချိန်မှထွက်တာမို့ အဲ့ဒီအချိ်န်မှ ခူးရပါမယ်။ ခူးပြီး ကြာရင် အနံ့ပျောက်သွားတတ်တာကြောင့် လက်ကားဝယ်ရောင်းသူများ မှိုကိုဆန်နှင့် အုံပြီး ရေခဲသေတ္တာ မှာ သိမ်း ထားပြီး နောက်နေ့မှာ မှာထားသောသူထံသို့ အမြန်ဆုံးနည်းဖြင့် များသောအားဖြင့် လေ ကြောင်းဖြင့်ပို့ပေးကြပါတယ်။ ပင်ပေါင်ဘော်အရွယ် အီတလီမှိုတစ်ပွင့်ဟာ တိုက်ခန်း တစ်ခန်းလုံး ကို မွေးကြိုင်စေနိုင်ပါတယ်။\nမှိုပေါ်မှာကပ်နေတဲ့ မြေစတွေဖယ်၊ ဘရပ် (brush) ၊ရေနဲ့ တိုက်ဆေး၊စက္ကူနဲ့ခြောက်စေပြီး ဟင်းပေါ် စားခါနီး ခြစ်ထဲ့ ခြင်းဖြင့် ဟင်းရဲ့အနံ့အရသာကို အထူးကောင်းမွန်စေတယ်လို့ဆိုပါတယ်။ အမဲဟင်း၊ ကြက်သားဟင်း၊ငါးဟင်း၊ကြက်ဥခေါက်ကြော်၊ ထမင်း၊ အီတလီခေါက်ဆွဲ၊မုန့်ပွ၊ ဟင်းချို၊ ဘဲအဆီပြည့်အသဲ၊ Cream and cheese sauces များပေါ်ခြစ်ထဲ့ကြပါတယ်။\nအလွန်ဈေးကြီးတဲ့ မှိုဖြစ်တာမို့ ကြာကြာသိမ်းဖို့ကြိုးစားကြပါတယ်။\n၁။ မှိုကို ခဲလို့ရတဲ့ဖန်ဘူးထဲမှာထဲ့ပြီး ၂ ပတ် freezer ( - 20 C) ထဲမှာသိမ်းထားနိုင်ပါတယ်။\n၂။ မှိုကို သံလွင်ဆီထဲမှာထဲ့ထားခြင်း။\n၃။ မှိုရဲ့ အနံ့အရသာကိုထော်ပတ်မှာလည်း ထဲ့သိမ်းထားနိုင်ပါတယ်။ ဆားမပါသော ပျော့ပျောင်း နေသော ထော်ပတ်ပေါ် လတ်ဆတ်သောမှိုကိုခြစ်ချပြီး အခန်းအပူချိန်မှာ တစ်နာရီ ထားခြင်းဖြင့် မှိုရဲ့ အနံ့အရသာဟာထော်ပတ်မှာ ကျန်ရစ်နေပါတယ်။ ၎င်းထော်ပတ်ကို ခဲထားခြင်းဖြင့် တာရှည် သိမ်းထားနိုင်ပါတယ်။\n၄။ မှိုနံ့က ဥခွံကိုဖေါက်ထွင်းဝင်နိုင်တာမို့ မှိုနံ့ပါတဲ့ကြက်ဥတွေပြုလုပ်ပြီး သိမ်းနိုင်ပါတယ်။\nကြက်ဥ ကာတွန် ( Carton) ကိုထက်ဝက်ပိုင်းပြီး ကာတွန် ( Carton) တစ်ဝက်ရဲ့ အလယ်မှာ အရွယ်တော် (medium size) မှိုနက် တစ်ခု၊နှစ်ခု ထဲ့ပြီး၊ ကြက်ဥ ကာတွန် ( Carton) ကို ပလပ်စတစ်အိပ်ထဲထဲ့ ပိတ်ပြီးရေခဲသေတ္တာမှာ ထားရင် ၃ ရက်ကြာတဲ့အခါ မှိုနံ့ရှိတဲ့ကြက်ဥ တွေ ရမှာဖြစ်ပါတယ်။ အဲ့ဒီကြက်ဥတွေနဲ့ ကြက်ဥကျော်အမျိုးမျိုးနဲ့ ဟင်းများချက်နိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ တစ်ပတ်ထက်ပိုပြီးထားရင်တော့ လေသလပ်မှုမရှိခြင်းနဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ အနံ့ ကြောင့် ကြက်ဥတွေ ပုပ်ကုန်မယ်လို့ဆိုပါတယ်။\nPosted by ဒေါ်စိုး at 9:44 AM No comments:\nရူပဗေဒဘာသာရပ်မှာ အရာဝတ္တုတွေရဲ့ အလင်းပြန်ခြင်းအကြောင်းသင်ရတဲ့အခါ။ မှန်သာပြင်လိုညီညာတဲ့ မျက်နှာပြင်ကိုအလင်းတန်းတွေကျရောက်တဲ့အခါ တစ်ချို့က မှန်သားကိုဖေါက်ထွက်သွားတယ်။ တစ်ချို့ကအလင်းလာရာဆီကိုပြန်လာတယ်။ တစ်ချို့ကဘေးဘီကိုပြန့်သွားတယ်တဲ့။ ဒါပေမဲ့ အလင်းတန်းက ဘယ်တော့မှကွေ့ကေါက်မသွားဘူး။ မျင်းဖြောင့်လို ဖြောင့်ေ့ဖြာင့်တန်းတန်းသာသွားတယ်။ ဒါက သက်မဲ့ အရာတွေရဲ့ သဘာဝနိယာမ။ တနည်းအမှန်တရား ( ၀ါ) ပါဌိစကားနဲ့သစ္စာတရား။\nဖန်သားကို ဖေါက်သွားမဲ့ အလင်းတန်းတွေကို ဖေါက်မသွားအောင် ဖန်သားနောက်ကို ပြဒါးသုတ်ထားမယ်ဆိုရင် ဖန်သားရှေ့မှာထားတဲ့ အရာဝတ္တုတွေရဲ့ ပုံသဏ္ဍန်အတိုင်းဖန်သားပြင်မှာပေါ်လာတယ်။ ကျမတို့နေ့စဉ် ကြည့်နေကြတဲ့ မှန်ဖြစ်လာတယ်။ အလင်းတန်းနဲ့မှန်သားပြင်တို့ရဲ့ နိယာမကြောင့် ကိုယ့်မျက်နှာကချော်ရင်ချော်တဲ့အတိုင်း၊အရုပ်ဆိုးရင်ဆိုးတဲ့အတိုင်းအမှန်အတိုင်းပေါ်လာတယ်။ ရုပ်ဆိုးသူက ဘယ်လိုပဲ လှချင်ချင် မှန်ကတော့ ရုပ်ဆိုးပုံပဲ ပြမှာပါ။\nကျမတို့ငယ်ငယ်က တိ၇ိစ္ဆာန်ရုံကိုသွားတဲ့အခါ အဲ့ဒီမှာမှန်တစ်ချပ်ရှိတယ်။ သူ့ရှေ့မှာသွားရပ်ရင် တကိုယ်လုံး တွန့်လိန်ပြီး ကိုယ်မှန်းတောင်မသိနိုင်ဘူး ဘာကြောင့်လဲ ? ရူပဗေဒ ပညာက ဆိုတယ်။ အလင်းတန်းကျတဲ့မျက်နှာပြင်က မညီညာဘူးဆိုရင် အလင်းပြန်တာတွေလဲမညီဘူးတဲ့။ မျက်နှာပြင်က ခုံးနေမယ်ဆိုရင် အလင်းတန်းတွေကခုံးနေတဲ့ မျက်နှာပြင်ရဲ့နောက်မှာစု ကြတယ်တဲ့ ။ ဒါပေမဲ့ အလင်းတန်းတွေရဲ့နိယာမဖြစ်တဲ့ ဖြောင့်ဖြောင့်သွားခြင်းကိုတော့ဆက်လက်ထိမ်းသိမ်းကြတာကြောင့် မျက်နှာပြင်ခုံးတဲ့အချိုးအတိုင်း အလင်းတန်းစုတဲ့ အကွာအဝေးကလဲတူညီတယ်။ ဒီ နိယာမကြောင့် အနီးမှုန် တဲ့သူတွေ အနီးမြင်အောင် စာကြည့်မျက်မှန်တွေတည်ထွင်နိုင်ခဲ့ကြတယ်။ မျက်နှာပြင်ချိုင့်နေတဲ့ မှန်တွေကတော့ သူ့ပေါ်ကျလာတဲ့ အလင်းတန်းတွေကို ပြန့်ကာစေတယ်တဲ့။ ဒီ နိယာမကိုအသုံးချပြီး အဝေးကြည့်မျက်မှန်တွေတီထွင်နိုင်ခဲ့ကြတယ်။ တိ၇ိစ္ဆာန်ရုံက မှန်မျက်နှာပြင်ကို အခုံးတွေအခွက်တွေနဲ့လုပ်ထားတာကြောင့် ပုံမှန်ထွက်မလာပဲ သရဲလိုလို ထွန့်လိန်နေတဲ့ ပုံဆိုးကြီးထွက်လာတာပါ။\nသူယုတ်မာဆိုတာ သူ့အပေါ် ကောင်းကောင်းမွန်မွန်ဆက်ဆံပေမဲ့ အရုပ်ဆိုးတဲ့အသွင်အပြင်တွေနဲ့ပြန်လဲဆက်ဆံတဲ့ မှန်ရုပ်ဆိုးနဲ့တူတဲ့ သူတွေလို့ပြောရမယ်ထင်တယ်။\nမှန်ရုပ်ဆိုးတွေအစား ကြည့်တဲ့သူရဲ့ ပုံကိုလှလှပပလေးမြင်မဲ့ မှန်လှလှလေးဆိုရင်ဘယ်လောက်ကောင်းမလဲ။ လူတိုင်း ကိုယ့်ပုံလှလှလေးမြင်ချင်မှာ ဘာလို့ အဲ့ဒီမှန်မျိုး မတည်ထွင်ကြတာလဲ ။ တည်ထွင်ရခတ်ခဲလို့လား ?။\nသူတော်ကောင်းဆိုတာကိုယ့်အပေါ် ယုတ်ယုတ်မာမာပြုမူပေမဲ့ အပြစ်မယူ ကောင်းကောင်းမွန်မွန်ပြန်လဲဆက်ဆံတဲ့ သည်းခံတတ်တဲ့သူ။ မြတ်ဘုရားက သည်းခံခြင်းဆိုတာအလွန်ကောင်းမွန်တဲ့ တ၇ားဖြစ်တယ်။ ရန်ဟူသမျှကို အောင်နိုင်တယ်တဲ့။ အကျင့်ခက်ပေမဲ့ ကျင့်လို့ရနိုင်တဲ့တရားတဲ့။\nကိုယ်ကဘယ်လိုမှန်မျိုးလဲ။ မျက်နှာပြင်ညီညာပြီး အမှန်အတိုင်းပုံဖေါ်တဲ့သူလား ? ကိုယ်ငယ်စဉ်ကတော့ လူတိုင်းကိုမှန်လို ဆက်ဆံတယ် လို့ဂုဏ်ယူစွာ ကြုံးဝါးခဲ့ဘူးတယ်။ ကိုယ့်ဟာနဲ့ကိုယ်ကောင်းလှပြီလို့ထင်ခဲ့မိတယ်။ မှန်ရုပ်ဆိုးလိုလူမျိုးနဲ့ နှိုင်းရင်တော့ ဟုတ်တုတ်တုတ်ပဲ။ မှန်လှလှလေးဖြစ်ချင်ရင်တော့ အများကြီး ကြိုးစားရအုံးမယ်။\nJICA center မှာ ၁၉၈၆-၈၈ နေစဉ်က တနင်္ဂနွေနေ့တွေမှာ ကျောင်းသားတွေကိုအိမ်ဖိတ်ထမင်းကြွေးတဲ့ ဂျပန်လင်မယားနဲ့ဆုံခဲ့ပါတယ်။သူတို့လင်မယားက အသက် ၆၀ ၀န်ကျင်၊ ပင်ဆင်စားတွေ။ သားသမီး ၂ ယောက်ထွန်းကားပေမဲ့အဝေးမှာသူ့အိမ်ထောင်နဲ့သူ မို့ တစ်နှစ်တခါသာ မိဘစီလာနိုင်ကြတယ်။ အဖိုးကြီးလင်မယားလဲ အထီးကျန်ဆန်တဲ့ သူတို့ဘ၀ကိုသက်သာစေဖို့ JICA cente ကကျောင်းသား ၄-၅ ယောက်ကိုသူတို့အိမ်ထမင်းဖိတ်ကြွေးလေ့ရှိတယ်။ ကျမတို့အဖွဲ့လဲ အိမ်ရှင်လင်းမယားနဲ့စားသောက်ပြီး။ ၀ိုင်းသိမ်းကြ၊ အတူတူဆိုကြ ကကြ။ ပြန်ကာနီး ကန်တော့ပြီးမှပြန်ကြပါတယ်။ ကျမတို့ ကိုတွေ့ပြီးနောက်ပိုင်း အဲ့ဒီလင်မယားက တစ်ခြားနိုင်ငံကကျောင်းသားတွေမဖိတ်တော့ဘဲ ကျမတို့အဖွဲ့ကိုပဲဖိတ်ပါတယ်။ သူတို့ ငယ်ငယ်က ကျမတို့လိုပဲ လူကြီးသူမတွေကိုရိုသေလေးစားကြကြောင်းတမ်းတမ်းတတ ပြောကြပါတယ်။\nနောက်ထမင်းဖိတ်ကြွေးတဲ့သူကတော့ ဒုတိယကမ္ဘာစစ်တုံးက မြန်မာပြည်ကို စစ်ဗိုလ်အဖြစ်နဲ့ေ၇ာက်ခဲ့ဘူးတဲ့ စစ်ပြန်တစ်ဦးပါ။ သူကတော့ မြန်မာတွေကစစ်အတွင်းကသူ့ကိုကယ်ခဲ့ကြလို့ ကျေးဇူးစပ်တဲ့အနေနဲ့ မြန်မာကျောင်းသားတွေကို ထမင်းဖိတ်ကြွေးတဲ့သူပါ။\nဒီ ဂျပန်မိသားစု နှစ်ဦးက မျက်နှာပြင်ညီညာတဲ့ မှန်သားပြင်လို လူတွေလား ? ၊ ဒါကြောင့် မေတ္တာရောင်ပြန်ဟတ်တယ်လို့ပြောကြတာလား ?\nOkinawa ကျွန်းကဂျပန်တွေကတော့ ကျန်တဲ့ ကျွန်းတွေကဂျပန်တွေကိုအခုထက်ထိ အခဲမကြေဘူး။ ဂျပန်ဘုရင်သွားလည်မယ်ဆိုတော့ ဆန္ဒတွေပြကြ ၊ဗုံးတွေခွဲကြတာကြောင့် ဘုရင်လည်မဲ့အစီအစဉ်ဖျက်လိုက်ရတယ်။ စစ်အတွင်းက(၁၉၄၅-၅၂) သူတို့ကို အမေရိကန်တွေလက်ထဲထားခဲ့လို့တဲ့။ ၁၉၇၂ မှာ ဂျပန်လက်အောက်ပြန်ရောက်တယ်။\nPosted by ဒေါ်စိုး at 9:42 PM No comments:


တရုတ်လဲမှို့ကောက်ယူမှုဇယားကွက်ဘား-နောက်ဘက် N277542 ပေးသွင်းခြင်းနှင့်စက်ရုံ | Noblefu\nquick အသေးစိတ်အမျိုးအစား: Cotton ကောက်ယူသူတပ်ဦး Grid ဘားအသုံးပြုမှု: မူလအစ၏စပါးရိတ်ရာကာလ Place: Zhejiang, တရုတ် (ပြည်မကြီး) မော်ဒယ်နံပါတ်: JD9960-9996, 7760, 9970, 9976, CP690 အပိုင်း No.:NBF277542 No.:N277542 ထောက်ပံ့ရေးနိုင်ခြင်းထောက်ပံ့ရေးနိုင်ခြင်းအစားထိုး : 50000 Piece / ပိုငျးပိုငျးတစ်လလျှင်ထုပ်ပိုး & Delivery ထုပ်ပိုးအသေးစိတ်နျ Standard ထုပ်ပိုးသို့မဟုတ် client များ '' လိုအပ်ချက်အရသိရသည်။ ဆိပ်ကမ်း Ningbo\nအမျိုးအစား: Cotton ကောက်ယူသူတပ်ဦး Grid ဘား\nမော်ဒယ်အရေအတွက်: JD9960-9996, 7760, 9970, 9976, CP690\nအပိုင်းအဘယ်သူမျှမ .: NBF277542\nအစားထိုးခြင်းမရှိပါ .: N277542\nထောက်ပံ့ရေးနိုင်ခြင်း: တစ်လလျှင် 50000 Piece / ပိုငျးပိုငျး\nစံထုပ်ပိုးသို့မဟုတ် client များ '' လိုအပ်ချက်အရသိရသည်။\nယခင်: ဝါဂွမ်းကောက်ယူမှုဇယားကွက်ဘား-နောက်ဘက် N277543\nနောက်တစ်ခု: ဖြစ်ရပ်မှန် ih ဖုန်ဦးထုပ်ဟာ NBF-216554C1


ဆိုက်ပရပ်စ်နိုင်ငံ - Howling Pixel\nဆိုက်ပရပ်စ် (Cyprus) နိုင်ငံ၏ တရားဝင်အမည်မှာ ဆိုက်ပရပ်စ်သမ္မတနိုင်ငံ ဖြစ်သည်။ မြေထဲပင်လယ်အရှေ့ပိုင်းရှိ ယူရေးရှန်းကျွန်းနိုင်ငံ တစ်ခု ဖြစ်သည်။  တူရကီနိုင်ငံ၏တောင်ဘက် မိုင် ၄ဝ အကွာ၊ ဆီးရီးယားနိုင်ငံ ၏ အနောက်ဘက် မိုင် ၆၀ အကွာ နှင့် လက်ဘနွန်နိုင်ငံ၏အနောက်ဘက်တွင် တည်ရှိသည်။ ယင်းသည် မြေထဲပင်လယ်အတွင်းတွင် တတိယမြောက်အကြီးဆုံးကျွန်းဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာလှည့်ခရီးသည်များ လည်ပတ်မှု အများဆုံးတိုင်းပြည်တစ်ခု ဖြစ်သည်။   ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက် ဝင်ငွေမြင့်ပြီး လူသားဖွံ့ဖြိုးမှုညွှန်းကိန်းလည်း မြင့်မားသော ဆိုက်ပရပ်စ်နိုင်ငံသည် ၂၀၀၄ခုနှစ်၊ မေလ (၁)ရက်နေ့တွင် ဥရောပသမဂ္ဂသို့ မဝင်ရောက်မီအချိန်ထိ ဘက်မလိုက်လှုပ်ရှားမှုအဖွဲ့ ၏ တည်ထောင်သူအဖွဲ့ဝင်နိုင်ငံ ဖြစ်ခဲ့သည်။  \nဘီစီ (၁၀,၀၀၀)ခန့်မှစ၍ ကျွန်းပေါ်တွင် လူသားများစတင်နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။ ရှေးဟောင်းသုတေသနဌာနမှ တူးဖော်ထားသော တွေ့ရှိချက်များအရ ကျောက်ခေတ်သစ် မှ Choirokoitia ကျေးရွာသည် သမိုင်းမတင်မီခေတ်ကတည်းက ဖြစ်ကြောင်း အထောက်အထားခိုင်လုံစွာတွေ့ရပြီး ယူနက်စကို မှ ကမ္ဘာ့အမွေအနှစ်အဖြစ် ကောင်းစွာထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ထားသည်။ ထို့ပြင် ဘုရင်များ၏ အုတ်ဂူများကိုလည်း တွေ့ရှိထားသည်။ ဆိုက်ပရပ်စ်နိုင်ငံသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် ရှေးအကျဆုံးသော ရေတွင်းများ ရှိသော တိုင်းပြည်လည်း ဖြစ်သည်။  ကြောင်မျိုးနွယ်များကို အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်အဖြစ် ရှေးအကျဆုံး မွေးမြူကြောင်း အထောက်အထားကိုလည်း တွေ့ရှိထားသည်။  အရှေ့အလယ်ပိုင်းဒေသ၊ မဟာဗျူဟာကျသောနေရာတွင် တည်ရှိနေသော ဆိုက်ပရပ်စ်နိုင်ငံသည် သမိုင်းတစ်လျှောက် အင်အားကြီးနိုင်ငံတို့၏ အကြိမ်ကြိမ် ဝင်ရောက်ဆိုက်ခိုက်သိမ်းပိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။  ဟစ်တိုက်(Hittites)၊ အဆီးရီးယန်း၊အီဂျစ် ၊ ပါရှန်း၊ ရပ်ရှီဒွန်းစ် (Rashiduns)၊ ဥမေယဒ်စ် (Umayyads)၊ လူဆစ်နန် (Lusignans)၊ ဗင်းနက်ရှန်း (Venetians) နှင့် အော့တမန် အင်ပိုင်ယာတို့ ဖြစ်ကြသည်။ မိုင်ဆီးနီးယန်း ဂရိလူမျိုးစုများ ဘီစီ (၂၀၀၀)တွင် ဝင်ရောက် အခြေချနေထိုင်လာပြီးနောက်တွင် ဆိုက်ပရပ်စ်သည် ဂရိမင်းဆက်များဖြစ်ကြသော တော်လမီ နှင့် ဘိုင်ဇန်တိုင်း အင်ပါယာတို့၏ လက်အောက်တွင်လည်း နေခဲ့ရဖူးသည်။ ဘီစီ (၃၃၃)တွင် မဟာအလက်ဇန္ဒား က ပါရှန်းတို့လက်မှ သိမ်းပိုက်လိုက်ပြန်သည်။ ၁၅၇၀တွင် တူရကီအော့တမန် အင်ပိုင်ယာက အောင်နိုင်ခဲ့ပြီး ရာစုနှစ် (၃)ခုကျော်မျှ သိမ်းပိုက်ခဲ့သည်။ ၁၈၇၈တွင် ဗြိတိသျှတို့လက်အောက်ကျရောက်ခဲ့ပြီး ၁၉၆၀တွင် လွတ်လပ်ရေးရခဲ့သည်။  လွတ်လပ်ရေးရပြီးနောက်တစ်နှစ်တွင် ဓနသဟာယအဖွဲ့ ၏အဖွဲ့ဝင်ဖြစ်လာသည်။\nနိုင်ငံတွင်း မငြိမ်မသက်မှုများ၊ အကြမ်းဖက်မှုများ နှင့် အာဏာသိမ်းရန်ကြိုးပမ်းမှုများကြောင့် ၁၉၇၄တွင် တူရကီနိုင်ငံက ဆိုက်ပရပ်စ်မြောက်ပိုင်းကို ကျူးကျော် သိမ်းပိုက်ခဲ့ပြန်သည်။   လူထုအတွင်း အဓိကရုဏ်းများဖြစ်ပွားခြင်းနှင့် တူရကီ၏ ဝင်ရောက် သိမ်းပိုက်ခြင်းများကြောင့် မြောက်ပိုင်းဆိုက်ပရပ်စ်သားတို့သည် သီးခြားနိုင်ငံရေးအဖွဲ့အစည်းများ တည်ထောင်လာကြသည်။ ယင်းအဖြစ်အပျက်မှာ ယခုအချိန်ထိ ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေဆဲ နိုင်ငံရေးဖြစ်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။\nဆိုက်ပရပ်စ်သမ္မတနိုင်ငံ၏တရားဥပဒေအရ ပိုင်နက်နယ်မြေမှာ ဆိုက်ပရပ်စ်ကျွန်းတစ်ကျွန်းလုံးနှင့် ဝန်းကျင်ရေပိုင်နက်များ ဖြစ်သည်။ သို့သော် စာချုပ်အရ ဗြိတိသျှ စစ်အခြေစိုက်စခန်းများ ထားရှိသော Akrotiri နှင့် Dhekelia နေရာများလည်း ရှိသည်။ ယင်းနေရာများကိုမူ ဗြိတိသျှအချုပ်အခြာပိုင်နေရာအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။ ဆိုက်ပရပ်စ်သမ္မတနိုင်ငံသည် လက်ရှိအခြေအနေအရ ကျွန်းတစ်ခုလုံး၏ ၅၉% ကို ပိုင်ဆိုင်သည်။ ကျန်သော နိုင်ငံမြောက်ပိုင်းမှ နယ်မြေများမှာ တူရကီ၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် ကျရောက်နေသည်။  ယင်းဆိုက်ပရပ်စ် မြောက်ပိုင်းဒေသသည်လည်း မြောက်ပိုင်းဆိုက်ပရပ်စ်တူရကီသမ္မတနိုင်ငံ ဟု ကြေညာထားပြီး လက်ရှိအနေအထားတွင် တူရကီနိုင်ငံ တစ်ခုတည်းကသာ အသိအမှတ်ပြုထားသည်။\nကျွန်း၏ အလျားမှာ ၁၄၅ မိုင်ခန့် ရှည်၍ အနံ မိုင် ၆ဝ ခန့်ရှိ၏။ အကျယ်အဝန်းအားဖြင့် စတုရန်းမိုင် ၃၅၇၂ ရှိသည်။တောင်ဖက်ပိုင်းနှင့် မြောက်ဖက်ကမ်းခြေတွင် တောင်တန်းများ ရှိသည်။ တစ်နှစ်လုံး ပေါက်ရေရသော မြစ်ချောင်းဟူ၍ မရှိချေ။ ဆည်မြောင်များ ဖောက်ထားသော ဒေသများတွင် ဂျုံ၊ မုယောစပါး၊ ဝါ၊ သံလွင် ပင်များ စိုက်ပျိုးကြ၏။ စပျစ်ခြံများ ရှိ၍ စပျစ်သီးခြောက်နှင့် အရက်များ ထွက်သည်။ ယင်းတို့ကို နိုင်ငံခြားသို့ တင်ပို့သည်။ သိုးနွားများ မွေးမြူကြ၏။ ရှေးအခါက ကြေးနီ အမြောက် အမြား ထွက်ခဲ့ဘူးသည်ကို အစွဲပြု၍ ကျွန်း၏ အမည်ကို ဆိုက်ပရပ်စ်ဟု ရှေးက ဂရိတို့ မှည့်ခေါ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဆိုက်ပရပ်စ်ဟူသော စကား၏ ဇာစ်မြစ်မှာ ကြေးနီဟူ၏။\nကျွန်းအလယ်ရှိ လွင်ပြင်မှာ ရှေးအခါက သစ်တောကြီးများ ဖုံးလွှမ်းလျက် ရှိခဲ့ဘူး၍ ပင်လယ်ခရီးသွားခြင်း၌ ထင်ရှား ခဲ့သော ဖိုနီးရှန်တို့သည် ထိုသစ်တောများမှရသော သစ်သား များဖြင့် လှေ၊ သင်္ဘောများ တည်ဆောက်ကာ ပင်လယ်ခရီး သွားကြ၏။ ဆိုက်ပရပ်စ်ကျွန်းမှ ရရှိသော သတ္တုများမှာ ကြေးနီ၊ သဲကျောက်၊ ထုံးကျောက်၊ နှမ်းဖတ်ကျောက်၊ ကျောက်ဖြူနှင့် ကျောက်ဂွမ်းများ ဖြစ်လေသည်။ \nဆောင်ပုဒ်: "Freedom or Death"\nနိုင်ငံတော် သီချင်း: Hymn to Liberty\n• လွတ်လပ်ရေး ကြေငြာ (ယူကေမှ)\nဖေဖော်ဝါရီ ၁၉ ၊ ၁၉၅၉\n၃,၅၇၂ စတုရန်းမိုင် (၉,၂၅၁ စတုရန်း ကီလိုမီတာ) (အဆင့်: ၁၆၇)\n၈၀၃,၁၄၇ (၂၀၁၀) (မြောက်ဘက်မပါ)\n၁၁၇/km² (၂၂၁.၀/sq mi) (အဆင့် - ၁၁၅)\nအလွန်မြင့် · ၃၅\nရှေးအခါက ဆိုက်ပရပ်စ်ကျွန်းသည် အီဂျစ်၊ ပါးရှင်းနှင့် ရောမ လူမျိုးတို့၏ လက်အောက်သို့ ကျရောက်ခဲ့ဘူး၏။ ကရူးဆိတ် ခေါ် အယူဝါဒစစ်ပွဲတွင် အင်္ဂလန်ဘုရင် ပထမ ရစ်ချတ်သည် ထိုကျွန်းကို ခေတ္တသိမ်းပိုက်ရလိုက်သေး၏။ ထိုနောက် နှစ် ပေါင်း ၁ဝဝ ခန့် ကြာသောအခါ တူရကီလက်ထဲသို့ ရောက် သွားပြီးလျှင် ၁၈၇၈ ခုနှစ်တွင် တူရကီက ထိုကျွန်းကို ဗြိတိန် အား ပေးအပ်ခဲ့ပြန်သည်။ ၁၉၁၄ ခုနှစ် ပထမကမ္ဘာစစ်ကြီးတွင် တူရကီသည် ဗြိတိန်၏ရန်သူ ဖြစ်သွားသောအခါ ဆိုက်ပရပ်ကျွန်းမှာ ဗြိတိသျှကိုလိုနီနိုင်ငံတစ်ခု ဖြစ်လာလေသည်။ ၁၉၂၅ ခုနှစ်တွင် ဆိုက်ပရပ်စ်ကျွန်းမှာ ဗြိတိသျှ ကရောင်း ကိုလိုနီ ဖြစ် လာသည်။ သို့ရာတွင် ၁၉၃၁ ခုနှစ်တွင် ဆိုက်ပရပ်စ်ကျွန်းသည် ဂရိနိုင်ငံနှင့် ပေါင်းစပ်ရမည်ဟူသော နိုင်ငံရေး ကြိုးပမ်းမှုများ ပေါ်ပေါက်ခဲ့သဖြင့် ယခင်က ရှိရင်းစွဲဖြစ်သော ဥပဒေပြုအဖွဲ့ကို ဖျက်သိမ်း၍ ဘုရင်ခံ ကိုယ်တိုင် ဥပဒေပြုကာ အုပ်ချုပ်ခဲ့လေ သည်။ ယခုအခါ ဆိုက်ပရပ်စ်ကျွန်း၏ အုပ်ချုပ်ရေး ပြုပြင် ပြောင်းလဲရန်ကိစ္စတွင် ဆိုက်ပရပ်စ်သည် မူလဖြစ်သော ဂရိနိုင်ငံနှင့် ပေါင်းရမည်ဟူသည့် နိုင်ငံရေး လှုပ်ရှားမှုများ ပြန်လည် ပေါ်ပေါက်လျက်ရှိသည်။ ဆိုက်ပရပ်စ်ကျွန်းမှာ စစ်မက်ရေးရာ အတွက် အကွက်အကွင်းကျသော နေရာတစ်ခုဖြစ်သည့်အတိုင်း ဗြိတိသျှ အင်ပိုင်ယာနိုင်ငံ တွင် အရေးကြီးသော ဌာနတစ်ခု ဖြစ်လေသည်။ \n↑ Total population as of 1 January။ Eurostat။ 14 January 2010 တွင် ပြန်စစ်ပြီး။\n↑ ၃.၀ ၃.၁ Cyprus။ International Monetary Fund။ 21 April 2011 တွင် ပြန်စစ်ပြီး။\n↑ Fouskas, V. 2002. Eurasian gambles over Cyprus' European prospects. Turkish Yearbook of International Relations (ISSN: 0544-1943): Vol. 33, pp. 183–207; on p. 186: "[In analysing Cyprus withinawider geopolitical context, t]he requirement is to decipher the parameters and the linkages of the balance of power in the Eurasian region, and in its Near Eastern subregion, to which Cyprus belongs."\n↑ Cyprus is approximate to Anatolia (which comprises the bulk of Turkey) but it may be considered to be in Asia and/or Europe, which together constitute Eurasia. The United Nations classification of world regions places Cyprus in Western Asia; National Geographic also places Cyprus in Asia. Conversely, numerous sources place Cyprus in Europe such as the BBC  and www.worldatlas.com; it is alsoamember of the European Union. Additionally, sources may place Cyprus in the Middle East, e.g., the CIA World Factbook.\n↑ Invest in Cyprus website – figures do not include tourism to the occupied North \n↑ The World Economic Outlook (WEO) Database May 2001။ International Monetary Fund။ 11 May 2010 တွင် ပြန်စစ်ပြီး။\n↑ Country and Lending Groups။ World Bank။ 11 May 2010 တွင် ပြန်စစ်ပြီး။\n↑ Human Development Report 2009 – HDI rankings။ United Nations Development Programme။ 20 January 2010 တွင် ပြန်စစ်ပြီး။\n↑ The Non-Aligned Movement: Background Information။ Non-Aligned Movement (21 September 2001)။ 19 January 2010 တွင် ပြန်စစ်ပြီး။\n↑ 2000 – today: A decade of further expansion။ Europa။ European Union။ 19 January 2010 တွင် ပြန်စစ်ပြီး။\n↑ "Stone Age wells found in Cyprus"၊ BBC News၊ 2009-06-25။ 2009-07-31 တွင် ပြန်စစ်ပြီး။\n↑ Walton၊ Marsha။ "Ancient burial looks like human and pet cat"၊ CNN၊ April 9, 2004။ 2007-11-23 တွင် ပြန်စစ်ပြီး။\n↑ U.S. Library of Congress – Country Studies – Cyprus – Intercommunal Violence။ Countrystudies.us (1963-12-21)။ 2009-10-25 တွင် ပြန်စစ်ပြီး။\n↑ Mallinson, William (June 30, 2005). Cyprus: A Modern History. I. B. Tauris, 81. ISBN 978-1850435808။\n↑ "website"၊ BBC News၊ 2002-10-04။ 2009-10-25 တွင် ပြန်စစ်ပြီး။\n↑ According to the United Nations Security Council Resolutions 550 and 541။ Un.org။ 2009-03-27 တွင် ပြန်စစ်ပြီး။\nကဘူးလ်မြို့ သည် အာဖဂန်နစ္စတန်နိုင်ငံ ၏ မြို့တော် နှင့် အကြီးဆုံးမြို့ ဖြစ်ပြီး နိုင်ငံ၏ အရှေ့ပိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။ ၎င်းသည် စည်ပင်သာယာနယ်နိမိတ် တစ်ခုလည်း ဖြစ်ပြီး မဟာကဘူးလ်ခရိုင်၏ တစိတ်တပိုင်း အဖြစ်တည်ရှိသည်။ ၂၀၁၅ ခုနှစ် ခန့်မှန်းချက် အရ ကဘူးလ်မြို့တွင် လူဦးရေ ၄.၆၃၅ သန်း ရှိပြီး ၎င်းတွင် အဓိကလူမျိုးစု အားလုံး ပါဝင်သည်။မြို့ပြ အလျင်အမြန် ဖွံ့ဖြိုးလာခြင်းကြောင့် ကဘူးလ်သည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် ၇၅ ခုမြောက် အကြီးဆုံး မြို့ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ကဘူးလ်သည် ဟိန္ဒူကွတ်ရှ် တောင်တန်း၏ ကျဉ်းမြောင်းသော တောင်ကြားအတွင်းတည်ရှိ၍ အမြင့် ၅၈၇၃ ပေ (၁၇၉၀ မီတာ) တွင် တညရှိသဖြင့် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အမြင့်မားဆုံး တည်ရှိသော မြို့တော်စာရင်းတွင် ပါဝင်သည်။ မြို့တော်သည် အနည်းဆုံး သက်တမ်း နှစ်ပေါင်း ၃,၅၀၀ မျှ ရှိသည်ဟု ဆိုကြပြီး အာချိမိနစ် အင်ပိုင်ယာခေတ်ကပင် မြို့အကြောင်း ဖော်ပြခြင်းများ ရှိခဲ့သည်။ ၎င်း၏ နေရာသည် တောင်အာရှ နှင့် အလယ်အာရှတို့ ကုန်သွယ်ရာလမ်းကြောင်း၏ မဟာဗျူဟာ ကျသော နေရာတွင် တည်ရှိပြီး ရှေးခေတ် ပိုးသားလမ်းမကြီး ၏ အဓိက နေရာ ဖြစ်သည်။\nဆိုးလ်မြို့ အား ရုံးသုံးအခေါ်အဝေါ်တွင် ဆိုးလ်အထူးမြို့တော်ဟု ခေါ်ဝေါ်လေ့ရှိပြီး တောင်ကိုရီးယားနိုင်ငံ ၏ မြို့တော် နှင့် အကြီးဆုံး မက်ထရိုပိုလစ် ဖြစ်သည်။ လူဦးရေ ၁၀ သန်းကျော် ရှိသော မက်ဂါမြို့တော်ဖြစ်ပြီး အိုအီးစီဒီ အဖွဲ့မှ ဖွံ့ဖြိုးပြီး နိုင်ငံများ၏ မြို့တော်များထဲတွင် လူဦးရေ အများဆုံး ဖြစ်သည်။ အင်ချွန် မက်ထရိုပိုလစ် ဒေသနှင့် ဂျောင်ဂျီဒေသတို့ ပါဝင်သော ဆိုးလ်၏ မြို့တော် ဧရိယာတွင် လူဦးရေ ၂၅ သန်းကျော်မျှ နေထိုင်ကြပြီး ကမ္ဘာပေါ်တွင် ဒုတိယမြောက် အကြီးဆုံးသော မက်ထရိုပိုလစ်တန် ဒေသဖြစ်သည်။ တောင်ကိုရီးယားနိုင်ငံ၏ လူဦးရေ တစ်ဝက်ကျော်မှာ ဆိုးလ်မြို့တော် ဧရိယာတွင် နေထိုင်ကြပြီး ၄ ပုံ တပုံမှာ ဆိုးလ်မြို့တော် အတွင်း၌ နေထိုင်ကြသည်။ ထို့အတွက်ကြောင့် ဆိုးလ်မြို့တော်ကို နိုင်ငံ၏ စီးပွားရေး၊ နိုင်ငံရေး နှင့် ယဉ်ကျေးမှု အချက်အချာ ဒေသ ဖြစ်စေသည်။\nဆိုးလ်မြို့နေရာတွင် လူတို့ အဓိက အခြေချနေထိုင်ခဲ့ကြသည်မှာ နှစ်ပေါင်း ၂ ထောင်ကျော်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး စတင် အခြေချကြသည်မှာ ဘီစီ ၁၈ ခုနှစ် ကတည်းက ဖြစ်သည်။\nဒါကာမြို့သည် ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်နိုင်ငံ၏ မြို့တော် ဖြစ်ပြီး ဒါကာပြည်နယ်၏ မြို့တော်လည်း ဖြစ်သည်။ ဒါကာ သည် မက်ဂါမြို့တော် အဆင့်ရှိသော မြို့တော်တစ်ခုဖြစ်ပြီး အာရှတောင်ပိုင်း၏ အရေးပါသော မြို့တစ်မြို့လည်း ဖြစ်သည်။ ဒါကာမြို့တော်နှင့် ၎င်း၏ မက်ထရိုပိုလစ်တန် ဒေသတို့သည် ဘူရိဂန်ဂါမြစ်ကမ်းပေါ်တွင် တည်ရှိသည်။ ၂၀၁၁ ခုနှစ်တွင် လူဦးရေ ၁၆ သန်းမျှ ရှိပြီး ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်နိုင်ငံ၏ အကြီးဆုံးမြို့အဖြစ် တည်ရှိသည်။ ကမ္ဘာပေါ်ရှိမြို့ကြီးများတွင် နဝမမြောက် အကြီးဆုံးဖြစ်ပြီး လူဦးရေ အသိပ်သည်းဆုံးမြို့များတွင် အဆင့် ၂၈ ရှိသည်။ ဒါကာမြို့ကို ဗလီများ၏မြို့တော် ဟုလည်း ခေါ်ဝေါ်လေ့ ရှိကြသည်။ မြို့တော်၏ လမ်းများပေါ်တွင် ဆိုက်ကားစီးရေ ၄ သိန်းမျှ နေ့စဉ်သွားလာနေသဖြင့် ကမ္ဘာ့ဆိုက်ကားမြို့တော် ဟုလည်း ခေါ်ကြသည်။\nဒိုဟာမြို့သည် ကာတာနိုင်ငံ၏ မြို့တော် ဖြစ်သည်။\nပါရှန်းပင်လယ်ကွေ့၏ ကမ်းရိုးတန်းပေါ်တွင် တည်ရှိပြီး ၂၀၀၈ ခုနှစ် စာရင်း အရ လူဦးရေ ၉၉၈,၆၅၁ ဦး ရှိသည်။ ဒိုဟာသည် ကာတာနိုင်ငံ၏ အကြီးဆုံး မြို့ ဖြစ်ပြီး နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံလုံး၏ လူဦးရေ ၆၀ ရာခိုင်နှုန်းမှာ ဒိုဟာမြို့နှင့် ပတ်ဝန်းကျင် ဆင်ခြေဖုံး ဒေသများတွင် နေထိုင်ကြသည်။ နိုင်ငံ၏ စီးပွားရေး အချက်အချာ ဒေသလည်း ဖြစ်သည်။ ကာတာနိုင်ငံ ၏ စည်ပင်သာယာရေး နယ်နိမိတ် တစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။\nဒီလီမြို့သည် အရှေ့တီမောနိုင်ငံ ၏ မြို့တော်၊ အကြီးဆုံးမြို့၊ အဓိက ဆိပ်ကမ်းမြို့ နှင့် ကုန်သွယ်ရေးဌာနမြို့ ဖြစ်သည်။\nနယူးဒေလီမြို့ (အင်္ဂလိပ်: New Delhi; ( ))သည် အိန္ဒိယနိုင်ငံ၏ မြို့တော်ဖြစ်သည်။ ၎င်းတွင် အလွန်ရှေးကျသော သမိုင်းဟောင်းများရှိသည်။ ၎င်းသည် အိန္ဒိယနိုင်ငံ မြောက်ပိုင်းတွင် တည်ရှိပြီး ဧရိယာအကျယ်အဝန်းမှာ ၄၂.၇ စတုရန်းကီလိုမီတာ ခန့်ရှိသည်။ ထို့ပြင် လူဦးရေ ထူထပ်မှုမှာ ၉.၄ သန်းခန့်ရှိသည်။ ၎င်အား အိန္ဒိယ ဗဟိုအုပ်ချုပ်ရေးဌာနနှင့် ဒေလီ၏ပြည်ထောင်စုနယ်မြေအစိုးရဌာနအဖြစ် အသုံးပြုပြီး ပြည်ထောင်စုနယ်မြေ ၉ ခုအနက် တစ်ခုလည်းဖြစ်သည်။ နယူးဒေလီမြို့သည် ဒေလီမြို့မ၏ အတွင်းတွင် တည်ရှိ၍ နိုင်ငံခြားသံရုံး ၁၃၄ ရုံးခန့် ရှိသည်။\nနယူးဒေလီမြို့ နေရာဒေသသည် ဘုရားရှင်လက်ထက်တော်မတိုင်မီကတည်းက ကုရုတိုင်း၊ ကမ္မာသဒမ္မနိဂုံး အမည်တွင်ခဲ့သည်။ အလောင်းတော် မဟာသုတမင်းဘဝက လူသားစား ပေါရိသာဒကို ဆုံးမရာ နေရာဒေသလည်းဖြစ်သည်။ ဘုရားရှင် လက်ထက်တော်က သတိပဋ္ဌာန်တရားကို ဤနယ်မြေရှိ ပုဂ္ဂိုလ်အသီးသီးသည် ထင်းခွေရေခပ်ရင်းနှင့်ပင် လက်တွေ့ ကျင့်သုံးခဲ့ကြသော ဓမ္မနယ်မြေကြီးဖြစ်ပြီး အရိယာပုဂ္ဂိုလ်အမြောက်အမြား ပေါ်ထွက်ခဲ့ကြသည်။ မာဂဏ္ဍီယသုတ်၊ မဟာနိဒါနသုတ် အစရှိသော လေးနက်သည့် သုတ္တန်ဒေသနာတော်များကို ဟောကြားခဲ့ရာ နေရာဒေသလည်းဖြစ်သည်။ မဟာသတိပဋ္ဌာနသုတ်ကို ဟောတော်မူရာ တောင်ကုန်းမှာ နယူးဒေလီ မြို့လယ်ခေါင်တွင် ဥယျာဉ်တစ်ခုအဖြစ်ဖြင့် တည်ရှိနေပြီးအလယ်တွင် ကျောက်ဆောင် ကျောက်တုံးကြီးများ ရှိသည်။ အသောကမင်းကြီး လက်ထက်ကတည်းက အသိအမှတ်ပြုခဲ့သော နေရာဖြစ်ကြောင်း ဆိုင်းဘုတ်ရေးထိုးထားသည်။\nပေကျင်းမြို့ (Beijing 北京) (နိုင်ငံခြားဘာသာဖြင့် အမည်ဟောင်း ပီကင်း) သည် တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ ရုံးစိုက်ရာ မြို့တော်ဖြစ်ပြီး တရုတ်ပြည် မြောက်ပိုင်းတွင် တည်ရှိသည့် မြို့ပြကြီး တစ်ခုဖြစ်သည်။ ဗဟိုအစိုးရမှ တိုက်ရိုက် အုပ်ချုပ်သည့် မြို့ကြီးလည်းဖြစ်သည်။ ပေကျင်းမြို့သည် တရုတ်သမိုင်းတွင် အရေးပါသည့် ရှေးဟောင်းမြို့တော်ကြီး လေးမြို့တွင် ပါဝင်သည်။ပေကျင်းမြို့တွင် နေထိုင်သူ ၁၇ သန်းကျော်ရှိပြီး တရုတ်ပြည်တွင်း၌ ရှန်ဟိုင်းမြို့မှလွဲ၍ လူဦးရေ အများဆုံး မြို့ဖြစ်သည်။ ပေကျင်းမြို့တွင် ကုန်းကြောင်း၊ လေကြောင်း သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး အဆင်ပြေသောကြောင့် တရုတ်ပြည်၏ လမ်းပန်းဆက်သွယ်ရေး ဆုံတာဖြစ်သည်။ တရုတ်ပြည်၏ နိုင်ငံရေး၊ ပညာရေးနှင့် ယဉ်ကျေးမှု အချက်အချာလည်း ဖြစ်သည်။ ရှန်ဟိုင်းနှင့် ဟောင်ကောင်မှာမူ တရုတ်ပြည်၏ စီးပွားရေးနယ်ပယ်တွင် အခရာကျသည့် မြို့ကြီး ၂ မြို့ဖြစ်သည်။\nပြုံယမ်းမြို့ (UK: , US: ; ကိုရီးယား အသံထွက်: [pʰjʌŋ.jaŋ]) သည် မြောက်ကိုရီးယားနိုင်ငံ၏ အကြီးဆုံးနှင့် မြို့တော်ဖြစ်သည်။ ပင်လယ်ဝါနှင့် ၁၀၉ ကီလိုမီတာခန့်အကွာ Taedong မြစ်ပေါ်၌ တည်ရှိပြီး ၂၀၀၈ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပြုံယမ်းမြို့၏ လူဦးရေသည် ၃၂၅၅၂၈၈ ဖြစ်သည်။ ပြုံယမ်းမြို့သည် နိုင်ငံတော်မှ တိုက်ရိုက်အုပ်ချုပ်သော မြို့တော်တစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။\nဖနွမ်းပင်မြို့သည် ကမ္ဘောဒီးယားနိုင်ငံ ၏ မြို့တော်နှင့် အကြီးဆုံးမြို့ ဖြစ်သည်။ မဲခေါင်မြစ်ကမ်းပေါ်တွင် တည်ရှိပြီး ကမ္ဘောဒီးယားနိုင်ငံ ပြင်သစ်တို့၏ ကိုလိုနီနယ် အဖြစ် ရှိနေစဉ်ကတည်းက မြို့တော်အဖြစ် ရှိနေခဲ့သည်။ ဆီယမ်ရိယပ်၊ ဆီယက်နွတ်ဗေးလ် တို့နှင့် အတူ ကမ္ဘာလှည့်ခရီးသည်လုပ်ငန်းတွင် ထင်ရှားကျော်ကြားသည်။\nဗီယင်ကျန်းမြို့ (အင်္ဂလိပ်: Vientiane; ; ပြင်သစ်အသံထွက်: [vjɛ̃ˈtjan]; လာအို: ວຽງຈັນ, Viang chan, IPA: [ʋíəŋ tɕàn]; ထိုင်း: เวียงจันทน์, Wiang Chan, IPA: [wiəŋ tɕan]; ခမာ: វៀងច័ន្ទ, Vieng Chan) သည် လာအိုနိုင်ငံ၏ မြို့တော်နှင့် အကြီးဆုံးမြို့ကြီးဖြစ်သည်။ ထိုင်းနိုင်ငံနယ်စပ်အနီး မဲခေါင်မြစ်ကမ်းပါးတွင် တည်ရှိသည်။ မြန်မာကျူးကျော်မှု ဘေးအန္တရာယ်ကြောင့် ၁၅၆၃ ခုနှစ်တွင် ဗီယင်ကျန်းမြို့မှာ မြို့တော်ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဗီယင်ကျန်းမြို့မှာ ပြင်သစ်များအုပ်ချုပ်ခဲ့စဉ်က အုပ်ချုပ်ရေးမြို့တော်ဖြစ်ခဲ့ပြီး စီးပွားရေးဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုများကြောင့် ယခုအခါ လာအိုနိုင်ငံ၏ စီးပွားရေးအချက်အခြာ နေရာတစ်ခုဖြစ်သည်။\nဗီယင်ကျန်းမြို့ရှိ ခန့်မှန်းလူဦးရေစာရင်းမှာ ၇၆၀,၀၀၀ (၂၀၁၅) ဖြစ်သည်။ အရှေ့တောင်အာရှ အားကစားပြိုင်ပွဲ၏ နှစ် ၅၀ မြောက်အဖြစ် ၂၅ ကြိမ်မြောက် အရှေ့တောင်အာရှ အားကစားပြိုင်ပွဲကို ၂၀၀၉ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလက ဗီယင်ကျန်းမြို့တွင် ကျင်းပခဲ့သည်။\nဘဂ္ဂဒက်မြို့သည် အီရတ်နိုင်ငံ၏ မြို့တော်ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၁ ခုနှစ်တွင် ဘဂ္ဂဒက်မြို့တွင် ခန့်မှန်းခြေ လူဦးရေ ၇,၂၁၆,၀၄၀ ဦးခန့် ရှိသည်။ အီရတ်နိုင်ငံတွင် အကြီးဆုံးမြို့ဖြစ်ပြီး အာရပ်ကမ္ဘာတွင် အီဂျစ်နိုင်ငံ ကိုင်ရိုမြို့ ပြီးလျှင် အကြီးဆုံး ဖြစ်သည်။ အနောက်အာရှတွင် အီရန်နိုင်ငံ တီဟီရန်မြို့ ပြီးလျှင် ဒုတိယမြောက် အကြီးဆုံးဖြစ်သည်။\nတိုင်းဂရစ်မြစ်ကမ်းပေါ်တွင် တည်ရှိပြီး ၈ ရာစု မှ စတင် တည်ထောင်ခဲ့ကာ အဘာဆစ် ကယ်လီဖိတ်၏ မြို့တော် အနေနှင့် တည်ရှိခဲ့သည်။ စတင်တည်ထောင်သည့် အချိန်မှစ၍ အချိန်အနည်းငယ် အတွင်းမှာပင် ဘဂ္ဂဒက်သည် ထင်ရှားသော အစ္စလာမ် ကမ္ဘာတွင် ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာ၊ စီးပွားရေး ဆိုင်ရာ နှင့် ပညာဆိုင်ရာ အချက်အခြာဌာန ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ပညာသင်ကြားတတ်မြောက်ရာ တက္ကသိုလ်များ တည်ရှိခြင်းကြောင့် တကမ္ဘာလုံးတွင် သင်ကြားမှုဆိုင်ရာ ဗဟိုဌာန အဖြစ် ကျော်ကြားလာခဲ့သည်။ အလယ်ခေတ် ထိပ်ပိုင်းတွင် ဘဂ္ဂဒက်သည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အကြီးဆုံးမြို့ အဖြစ် မှတ်ယူကြပြီး ခန့်မှန်းခြေလူဦးရေ ၁.၂ သန်းခန့် ရှိသည်။ ၁၂၅၈ တွင် မြို့တော်သည် မွန်ဂိုအင်ပိုင်ယာကြောင့် အကြီးအကျယ် ပျက်စီးခဲ့ပြီး စတင် ဆုတ်ယုတ်လာခဲ့သည်။ ကပ်ရောဂါများ နှင့် အင်ပိုင်ယာ အများအပြား ပြောင်းလဲ အုပ်ချုပ်မှုတို့ကြောင့် ဆက်လက်၍ ဆုတ်ယုတ်လာခဲ့သည်။ ၁၉၃၈ ခုနှစ်တွင် အီရတ်နိုင်ငံကို လွတ်လပ်သော နိုင်ငံ အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခဲ့ပြီးနောက် ဘဂ္ဂဒက်မြို့သည် ယခင်က တည်ရှိခဲ့သော ကျော်စောထင်ရှားမှုများ တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် ရရှိလာခဲ့ပြီး အာရပ်ယဉ်ကျေးမှုတွင် ထင်ရှားသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။\nယနေ့ခေတ်ကာလတွင် ဘဂ္ဂဒက်မြို့တော်သည် အခြေခံအဆောက်အအုံ အကြီးအကျယ် ပျက်စီးမှုများနှင့် မကြာခဏ ကြုံတွေ့ရသည်။ လောလောလတ်လတ်တွင် ၂၀၀၃ ခုနှစ် အမေရိကန် ကျူးကျော်ဝင်ရောက်မှုနှင့် ၂၀၁၀ ခုနှစ် အထိ ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေသော စစ်ပွဲများကြောင့် ဖြစ်သည်။ လတ်တလောနှစ်များတွင် ဘဂ္ဂဒက်မြို့တော်သည် လက်နက်ကိုင် တိုက်ခိုက်မှုများနှင့် အကြမ်းဖက် တိုက်ခိုက်မှုများ မကြာခဏ ဖြစ်ပေါ်လျှက် ရှိသည်။\nဘန်ဒါဆရီ ဘဂါဝမ်မြို့သည် ဘရူနိုင်းနိုင်ငံ၏ မြို့တော်နှင့် အကြီးဆုံးမြို့ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၀ ခုနှစ် ခန့်မှန်းခြေ အရ လူဦးရေ ၁၄၀,၀၀၀ ခန့်မျှ ရှိသည်။ မြို့ပြဧရိယာ အတွင်း နေထိုင်သူ လူဦးရေ ၂၉၆,၅၀၀ ဦးခန့် ရှိသည်။\nဘေရွတ်မြို့သည် လက်ဘနွန်နိုင်ငံ၏မြို့တော်နှင့် အကြီးဆုံးမြို့ ဖြစ်သည်။ လတ်တလောတွင် လူဦးရေ စာရင်း ကောက်ယူထားခြင်း မရှိသည့် အတွက် လူဦးရေ အတိအကျ မည်မျှ ရှိမည်ကို မသိနိုင်ပေ။ ၂၀၀၇ ခုနှစ် ခန့်မှန်းချက်အရ လူဦးရေ ၁ သန်း လျော့လျော့ မှ ၂ သန်းကျော် အထိ ရှိနိုင်မည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။ လက်ဘနွန်နိုင်ငံ မြေထဲပင်လယ်ကမ်းရိုးတန်းရှိ ကျွန်းဆွယ် တစ်ခုပေါ်တွင် တည်ရှိပြီး နိုင်ငံ၏ အကြီးဆုံးနှင့် အဓိက ဆိပ်ကမ်းမြို့ ဖြစ်သည်။ ဘေရွတ် မက်ထရိုပိုလစ်တန် ဒေသတွင် မြို့တော်နှင့် ဆင်ခြေဖုံးဒေသများ ပါဝင်သည်။ ဤမြို့အကြောင်း ဖော်ပြချက်ကို ရှေးဟောင်း အီဂျစ် တဲလ် အယ်လ် အာမာနာ၏ ဘီစီ ၁၅ ရာစုမှစာတွင် တွေ့ရသည်။ ဘေရွတ်မြို့သည် ထိုအချိန်မှ စ၍ ယနေ့တိုင်အောင် အစဉ်တစိုက် လူသားတို့ နေထိုင်ခဲ့ကြသော မြို့ဖြစ်သည်။\nဘေရွတ်မြို့သည် လက်ဘနွန်နိုင်ငံ အစိုးရ ရုံးထိုင်ရာ မြို့ဖြစ်ပြီး လက်ဘနွန်နိုင်ငံ၏ စီးပွားရေးတွင် အဓိက အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်သည်။ ဘဏ်များနှင့် ကော်ပိုရေးရှင်းကြီးများသည် ဘေရွတ်မြို့တွင် အခြေစိုက်ကြသည်။ ဘေရွတ်မြို့သည် ဒေသအတွင်း ယဉ်ကျေးမှု ဆိုင်ရာ အချက်အခြာ ကျသော မြို့တစ်မြို့ ဖြစ်ပြီး သတင်းစာ၊ ပြဇာတ်၊ ယဉ်ကျေးမှု ဆိုင်ရာ လှုပ်ရှားမှုများနှင့် ညဘက် ဖျော်ဖြေမှုများ အတွက် ထင်ရှားသည်။ လက်ဘနွန် ပြည်တွင်းစစ် အတွင်း ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီးနောက် အကြီးစား ပြန်လည်တည်ဆောက်မှုများ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ပြန်လည်မွန်းမံထားသော မြို့လယ်ခေါင်ရပ်ကွက်၊ ဆိပ်ကမ်း၊ ပပ်ဘ် နှင့် ညဘက် ဖျော်ဖြေမှု ဆိုင်ရာ ရပ်ကွက်များကြောင့် ကမ္ဘာလှည့်ခရီးသွားတို့ ကျင်လည်ရာ ဒေသတစ်ခု ပြန်ဖြစ်လာခဲ့သည်။ နယူးယောက်တိုင်း သတင်းစာမှ ၂၀၀၉ ခုနှစ်တွင် ဘေရွတ်မြို့အား လည်ပတ်ရန် အကောင်းဆုံး နေရာ ၁၀ ခု အတွင်း ထည့်သွင်းခဲ့ပြီး ထိုနှစ် အတွင်းမှာပင် အထီးကျန် ကမ္ဘာ စာအုပ်မှလည်း ကမ္ဘာပေါ်တွင် လှုပ်ရှား တက်ကြွဆုံး မြို့ ၁၀ မြို့တွင် ထည့်သွင်း ဖော်ပြခဲ့သည်။\nဟနွိုင်းမြို့သည် ဗီယက်နမ်နိုင်ငံ၏ မြို့တော်နှင့် ဒုတိယအကြီးဆုံးမြို့ဖြစ်သည်။ ၂၀၀၉ ခုနှစ် စာရင်းအရ လူဦးရေ ၆.၅ သန်း နေထိုင်လျှက် ရှိသည်။ ၁၀၁၀ ခုနှစ်မှ ၁၈၀၂ ခုနှစ် အထိ ၎င်းသည် ဗီယက်နမ်နိုင်ငံရေး အတွက် အချက်အချာကျရာ နေရာဖြစ်ခဲ့သည်။ ငုယင်မင်းဆက် ဟျူမင်းလက်ထက်တွင် ဟနွိုင်း၏ ထည်ဝါမှုတို့ မှေးမှိန်သွားခဲ့သည်။ ၁၉၀၂ ခုနှစ်မှ ၁၉၅၄ အထိ ပြင်သစ်အင်ဒိုချိုင်းနား၏ မြို့တော်ဖြစ်ခဲ့ပြီး ၁၉၅၄ မှ ၁၉၇၆ အထိ မြောက်ဗီယက်နမ်၏ မြို့တော်ဖြစ်ခဲ့သည်။\nအဘူဒါဘီမြို့ (Abu Dhabi) သည် အာရပ်စော်ဘွားများပြည်ထောင်စု ၏ မြို့တော်ဖြစ်သည်။ ပါရှန်းပင်လယ်ကွေ့ အနောက်အလယ်ပိုင်း ကမ်းခြေရှိ အင်္ဂလိပ်အက္ခရာ တီ (T) ပုံသဏ္ဌာန်ရှိ ကျွန်းကလေးတစ်ခုပေါ်တွင် တည်ရှိသည်။ အကျယ်အဝန်းအားဖြင့် ဧရိယာ စတုရန်းမိုင်ပေါင်း (၂၆,၀၀၀) (၆၇,၃၄၀ စတုရန်းကီလိုမီတာ) ရှိပြီး ၂၀၀၈ခုနှစ် သန်းခေါင်စာရင်းအရ ခန့်မှန်းခြေလူဦးရေ (၈သိန်း ၆သောင်း) ရှိသည်။ အဘူဒါဘီမြို့တော်သည် အာရပ်စော်ဘွားများပြည်ထောင်စု နိုင်ငံ၏ နိုင်ငံရေး၊ စီးပွားရေး၊ ယဉ်ကျေးမှု နှင့် စက်မှုလုပ်ငန်းများ၏ ဗဟိုချက်မ ဖြစ်သည်။ ၂၀၀၈ခုနှစ်တွင် တစ်နိုင်ငံလုံး ဂျီဒီပီ၏ ၅၆.၇% ရှိသည်။ အဘူဒါဘီမြို့သည် ကမ္ဘာ့ လူနေမှုစရိတ်အမြင့်မားဆုံးမြို့များစာရင်းတွင် အဆင့်(၂၆)ရှိသည်။ ၂၀၀ရခုနှစ်တွင် ကမ္ဘာ့အချမ်းသာဆုံးမြို့အဖြစ် ဖော်ကျူးန်းမဂ္ဂဇင်း မှ ဖော်ပြခဲ့သည်။


လူထုခေါင်းဆောင် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ကို ချီးမြှင့်အပ်နှင်းထားသော ဆုတံဆိပ်များ ရုပ်သိမ်းနေမှုများနှင့်ပတ်သက်၍ သဘောထားကြေညာချက် ကြေညာချက်အမှတ် ၆/၂ဝ၁၈ - Citizen of Burma Award\nYou are here: Home / Announcement / လူထုခေါင်းဆောင် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ကို ချီးမြှင့်အပ်နှင်းထားသော ဆုတံဆိပ်များ ရုပ်သိမ်းနေမှုများနှင့်ပတ်သက်၍ သဘောထားကြေညာချက် ကြေညာချက်အမှတ် ၆/၂ဝ၁၈\nလူထုခေါင်းဆောင် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ကို ချီးမြှင့်အပ်နှင်းထားသော ဆုတံဆိပ်များ ရုပ်သိမ်းနေမှုများနှင့်ပတ်သက်၍ သဘောထားကြေညာချက် ကြေညာချက်အမှတ် ၆/၂ဝ၁၈\nလူထုခေါင်းဆောင် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ကို ချီးမြှင့်အပ်နှင်းထားသော ဆုတံဆိပ်များ ရုပ်သိမ်းနေမှုများနှင့်ပတ်သက်၍ သဘောထားကြေညာချက်\nရက်စွဲ – ၂၀၁၈ ခုနှစ် အောက်တိုဘာလ ၁၈ ရက်\nမြန်မာ့နိုင်ငံရေးအခင်းအကျင်းနှင့်ပတ်သက်ပြီး ဒီမိုကရေစီအရေး ထောက်ခံအားပေးသော မိတ်ဆွေနိုင်ငံများ၊ အသင်းအဖွဲ့များက ဒေါ်အောင်ဆန်း စုကြည်ကို လေးစားဂုဏ်ယူဖွယ်ရာဆုများ ချီးမြှင့်ဂုဏ်ပြုခဲ့ကြပါသည်။ ထိုသို့ချီးမြှင့်ခြင်းများမှာ မြန်မာပြည်သူတရပ်လုံးကိုယ်စား ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်အား မြန်မာ့ဒီမိုကရေစီအရေးအတွက် ခုခံတော်လှန်ခြင်းသင်္ကေတအဖြစ် ဂုဏ်ပြုအပ်နှင်းခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်ဟု ခံယူပါသည်။\nဆိုးရွားသော စစ်အာဏာရှင်စနစ်၏ ဖိနှိပ်အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် မြန်မာပြည်သူလူထုအားလုံး ရာစုနှစ် ထက်ဝက်မျှ ရင်ဆိုင်ခံစားခဲ့ကြရသည့် လူ့ အခွင့်အရေးချိုးဖောက်ခံရမှုများ၊ စစ်ရာဇဝတ်မှုများ၊ လူသားမျိုးနွယ်စုများအပေါ်ကျူးလွန်သော ရာဇဝတ်မှုများအား မိတ်ဆွေနိုင်ငံများ၊ အသင်း အဖွဲ့များ အနေဖြင့် မြန်မာပြည်သူလူထုဘက်မှ ရပ်တည်ကာ ကျူးလွန်သူများအား အရေးယူဆောင်ရွက်ချက်များ အတွက် မိမိတို့အနေဖြင့် အား တက်ခဲ့ရသည်။ ကျူးလွန်သူများကို အရေးယူရန် နည်းလမ်းအသွယ်သွယ် တို့ဖြင့် ချဉ်းကပ်ဆောင်ရွက်နေခြင်းများကိုလည်း နားလည် လက်ခံနိုင် ပါသည်။\nယခုကာလများအတွင်း လူထုခေါင်းဆောင် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ကို ချီးမြှင့်အပ်နှင်းထားသော ဆုတံဆိပ်များ ရုပ်သိမ်းမှုကို အချို့သောနိုင်ငံများ၊ အသင်းအဖွဲ့များက ပြုလုပ်လာကြသည်ကို ဝမ်းနည်းစွာ ကြားသိရပါသည်။ ဂုဏ်ပြုဆုချီးမြှင့်မှုများသည် ချီးမြှင့်ခဲ့သည့် နိုင်ငံများ၊ အသင်းအဖွဲ့များ၏ အမှန်တကယ် လေးစားခြင်း၊ တန်ဖိုးထားခြင်း၊ ဂုဏ်ယူမြတ်နိုးခြင်းတို့ကြောင့် အပ်နှင်းခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်ဟု ကျွနု်ပ်တို့ ရိုးသားစွာနားလည်ခဲ့ပါသည်။ သို့သော် အချို့သော နိုင်ငံများ၊ အသင်းအဖွဲ့များက ဂုဏ်ပြုဆုများအား တိုက်ရိုက်ဖြစ်စေ၊ သွယ်ဝိုက်၍ဖြစ်စေ အသုံးချပြီး၊ ၎င်းတို့ အကျိုးအတွက် နိုင်ငံရေးအမြတ်ထုတ်ခြင်းမျိုးတို့ကို စိုးရိမ် သံသယဖြစ်ဖွယ် မြင်တွေ့လာရပါသည်။\nထို့အတွက်ကြောင့်ပင် ဆုချီးမြှင့်ရာ အသင်းအဖွဲ့များက တိုက်ရိုက်ဖြစ်စေ၊ သွယ်ဝိုက်၍ဖြစ်စေ တန်ရာတန်ကြေး ပြန်လည်တောင်းခံသည့် ပုံစံမျိုး၊ နိုင်ငံရေး အမြတ်ထုတ်ခြင်းမျိုးတို့ကို အခြေခံသော ဆုချီးမြှင့်ခြင်း၊ ဆုရုပ်သိမ်းခြင်းတို့ကို ကျွနု်ပ်တို့ ပြည်သူ့ဂုဏ်ရည်အသင်းမှ အလေးအနက် ပြစ် တင်ရှုတ်ချပါသည်။\nလူထုခေါင်းဆောင် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ကို ဆုများပြန်လည်ရုပ်သိမ်းခြင်း၊ စွတ်စွဲပြစ်တင်ခြင်းတို့ဖြင့် မြန်မာနိုင်ငံ၏ အခြေအနေအရပ်ရပ် တိုး တက်ဖြစ်ထွန်းလာလိမ့်မည် မဟုတ်ဘဲ၊ ဖြစ်ပေါ်နေသည့် နိုင်ငံရေးအခက်အခဲ အကျပ်အတည်းကို ဘက်ပေါင်းစုံမှ ဆင်ခြင်သုံးသပ် ချဉ်းကပ် ဖြေ ရှင်းခြင်းဖြင့်သာ အောင်မြင်မှုကို ဆောင်ကြဉ်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ပါသည်။\nမြန်မာနိုင်ငံတွင်ဖြစ်ပေါ်နေသော အရေးကိစ္စများ၏ ပကတိအခြေအနေမှန်ကို ဘက်စုံထောင့်စုံမှ ဆင်ခြင်သုံးသပ်နိုင်ခြင်းမရှိဘဲ တဖက်သတ် အမြင် များဖြင့် နိုင်ငံရေးအကျိုး အမြတ် မျှော်ကိုးဆောင်ရွက်ခြင်းများက မိမိတို့ပြည်သူလူထုနှင့် ပြည်သူ့အစိုးရအပေါ် ကူညီအားပေးဆောင်ရွက်ရာ မ ရောက်ဘဲ မလိုလားအပ်သော အခြေအနေဆိုးများ ရလဒ်ဆိုးများအား ဖိတ်ခေါ်ရာရောက်နေသည်ဟု မိမိတို့အနေဖြင့် သုံးသပ်ရှုမြင်ပါသည်။\nထို့ကြောင့် မိတ်ဆွေနိုင်ငံများ၊ အသင်းအဖွဲ့များအနေဖြင့် မြန်မာနိုင်ငံဧ။် လတ်တလောရင်ဆိုင်နေရသော အခက်အခဲနှင့် အကျပ်အတည်းများ အ ပေါ် မှန်မှန်ကန်ကန် ရှုမြင်သုံးသပ်နိုင်စေရန်နှင့် ထိရောက်သော၊ လက်တွေ့ကျသော အားပေးကူညီမှုများဖြင့် ချဉ်းကပ်ဆောင်ရွက်နိုင်စေရန် ကျွနု်ပ် တို့ ပြည်သူ့ဂုဏ်ရည် အသင်း ၏ သဘောထားကြေညာချက်အား လေးနက်စွာ ထုတ်ပြန်အပ်ပါသည်။ ။\nThe announcement of the Citizen of Burma Award Organization on revoking awards to\nAnnouncement No. 6/2018\nMany nations around the world who have been friendly with Myanmar have bestowed prestigious awards upon Daw Aung San Suu Kyi, supporting her courage and effort to peacefully move Myanmar toward democracy over the decades.\nUnder the military dictatorship’s brutal rule for halfacentury, the people of Myanmar faced unbounded human rights violations, war crimes and crimes against humanity. We have always accepted and appreciated the support given by other countries and organizations to relieve this plight.\nWe have learned with great sadness of the recent revocations of honors given to Daw Aung San Suu Kyi. We understand that these honors were given with respect for the integrity Daw Aung San Suu Kyi has always lived with. These revocations have made clear that in many cases, countries and organizations that had presented honors to Daw Aung San Suu Kyi had done so with their own political benefit asamotive.\nTherefore, as the Citizen of Burma Award Organization, we condemn those organizations that have revoked awards given to Daw Aung San Suu Kyi for prioritizing political benefit over moral responsibility.\nThe blame placed upon Daw Aung San Suu Kyi and the revocation of her awards and honors do nothing for the improvement of the condition of Myanmar. Conversely, they serve to exacerbate existing tensions in the region, and promote ignorance over discourse.\nThere are many facets to the situation in Myanmar, of whichaselect few have been amplified negatively around the world, regardless of consequence. This narrow-mindedness without consideration for context can prove harmful to the progress Myanmar and its people have made to shed the ignorance imposed by the military dictatorship.\nWe, Citizen of Burma Award Organization, strongly urge you as nations friendly to Myanmar to continue to analyze both the current and historical situation of our country, and take appropriate action in support of the welfare of all who are affected.\nNovember 4, 2018February 2, 20200\nအပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ မြန်မာတိုင်းရင်းသားမိသားစုများ၏ ပြည်သူ့ဂုဏ်ရည် ကြေညာချက်အမှတ် (၁/၂ဝ၁၉)The announcement of the Citizen of Burma Award Organization on revoking awards to Daw Aung San Suu Kyi Announcement No. 6/2018


ဟေ့လူ…….ပစ်မနော် | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Aha! Jokes, Satire » ဟေ့လူ…….ပစ်မနော်\nPosted by white on Oct 15, 2010 in Aha! Jokes, Satire | 1 comment\nကျွန်တော်ငယ်ငယ်က မှတ်သားဖူးခဲ့တဲ့ ဟာသလေးပါ။ သတိတရ ရှိနေခဲ့လို့ အခုချိန်ထိ မမေ့သေးတဲ့အတွက် ပြန်ပြီး ပြောပြချင်ပါတယ်။\nတစ်ခါက သူခိုးတစ်ယောက်ရှိတယ်။ ခိုးတဲ့နေရာမှာ ကျွမ်းကျင်တော့ တော်ရုံလူတွေက သူ့ကို ဖမ်းမမိသေးတဲ့အချိန်ပေါ့။ သူက ခိုးမယ်လို့ စိတ်ကူးတဲ့အိမ်ကို သေချာလေ့လာပြီးမှ ၀င်ခိုးလေ့ရှိတယ်။ သူ့မှာ အားနည်းချက်တစ်ခုပဲ ရှိတာက နားလေးခြင်းပါပဲ။\nတစ်နေ့မှာ ရွာတစ်ရွာကို ၀င်ပြီးလေ့လာတော့ ပိုက်ဆံရှိပြီး တစ်ယောက်တည်းနေတဲ့ အဘွားကြီးတစ်ယောက် အိမ်ကို သတင်းရခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့်မို့ အဲဒိညမှာ အဘွားကြီးအိမ်ကို ၀င်ခိုးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ ညရောက်တော့ သူက အဘွားကြီးအိမ်နားကို ချဉ်းကပ်ပြီး အိပ်မယ့်အချိန်ကို စောင့်နေတာပေါ့ဗျာ။ အဲဒိအချိန်မှာ အဘွားကြီးက မအိပ်သေးဘဲ ဘုရားရှိခိုးနေတာနဲ့ကြုံတော့ စိတ်ရှည်ရှည်နဲ့ စောင့်နေတာပေါ့။\nအဘွားကြီးဘုရားရှိခိုးတာက သြကာသ ကနေစပြီး ရှိခိုးတာ တော်တော်လေးကို ကြာတာပေါ့။ သူ့ခမျာ ညအမှောင်ထဲမှာဆိုတော့ ခြင်ကလည်းကိုက်နဲ့ စိတ်မရှည်ချင်စရာ ဖြစ်နေရတယ်လေ။ နောက်ဆုံး စိတ်မရှည်လွန်းလို့ ပြန်မယ်လို့ စိတ်ကူးမိတဲ့အချိန်မှာ သူကြားလိုက်ရတဲ့အသံက …….\nသူက နားလေးတော့ သေချာအောင် ထပ်နားထောင်ကြည့်တော့လည်း\nမထိ ထိအောင်…….ပစ်မနော်……..ပဲ ကြားရတယ်။\nဒါကြောင့်မို့ အဘွားကြီးသူ့ကို တွေ့သွားပြီလို့ထင်ပြီး ကြောက်လန့်တကြား ထွက်ပြေးသွားတော့တယ်။\nတကယ်တော့ အဘွားကြီးဘုရားရှိခိုးတာက ပဌာန်း(၂၄) ပစ္စည်းပဲ ဖြစ်ပါတယ်။\nဟေတု ပစ္စယော …………………………….\nအဓိပတိ ပစ္စယော …………………………..\nဘာများလဲလို့.. သူ့ အကြားက သူကို ခြောက်သကိုး.. နားလေးတော့လည်း ခံပေါ့..


မောင်ရင်ငတေ ** MAUNGYINNGATAY **** မောင်ရင်ငတေ ***: ** Espelette သို့မဟုတ် ငရုတ်ချိုချို ရွာကလေး ** *\nEspelette သို့မဟုတ် ငရုတ်ချိုချို ရွာကလေး\nကြံကြံဖန်ဖန် ရှားးရှားပါးပါး ငရုတ်သီး အမှုန့်တွေကို ချောကလက်ပေါ် ဖြူးစားတဲ့ ရွာကလေးတရွာ\nပြင်သစ်ပြည် အနောက်တောင်ပိုင်းမှာ တွေ့ရှိခဲ့ရပါတယ်၊\nPyrénées-Atlantiques ဒေသ စပိန်နယ်စပ်နဲ့ တဆယ်ကီလိုမီတာမျှသာ ကွာဝေးတဲ့နေရာမှာ\nတည်ရှိပြီး ၁၆ ရာစု နောက်ပိုင်းခေတ်များဆီက ပုံစံများအတိုင်း အတုယူ တည်ဆောက်ခဲ့တဲ့\nအိမ်ကလေးများနဲ့ လှပနေတဲ့ ရွာကလေး တရွာပါ၊ ဒီကနေ့ လက်ရှိအခုခေတ်မှတော့ ရိုးရာနဲ့\nခေတ်သစ် ပေါင်းစပ်လို့ လှပသပ်ရပ်တဲ့ အိမ်နီနီလေးများကတော့ နေချင်စဖွယ် ရှိလှပါတယ်၊\nဒေသခံတွေရဲ့ Euskara စကားနဲ့ ဆိုရင် Ezpeleta လို့ ရေးကြတဲ့ Espelette ဆိုတဲ့\nအဲဒီ ရွာကလေးရဲ့ အမည်ကို ယူပြီး နာမည်ကြီးခဲ့တာကတော့ . … . … . . … .. …. ..\nEspelette Pepper သို့မဟုတ် Piment d'Espelette ငရုတ်သီးငရုတ်ကောင်းမှုန့်များပါ၊\nအဲဒီ ငရုတ်သီးတောင့်နီနီရဲရဲ အရောင်ကတော့ ဒီအရပ်ဒေသ Pays Basque (Euskal Herria) ရဲ့\nသင်္ကေတအရောင်လို့ ပြောရင်လည်း မမှားနိုင်ပါဘူး၊ အဲဒီ ငရုတ်တောင့်နီနီများကို အသုံးပြုထားတဲ့\nBayonne Ham or Jambon de Bayonne ဘာရွန်ဝက်ပေါင်ခြောက်နဲ့ Chocolat au piment d'Espelette ချောကလက်များကတော့ နာမည်ကြီးလှပါပေတယ်၊\nလူဦးရေ နှစ်ထောင်ခန့်မျှသာရှိပြီး အိမ်ခြေ ရာဂဏန်းမျှသာရှိတဲ့ ဒီလို ရွာသာသာ မြို့ကလေးရဲ့\nရွာလယ် လမ်းမကြီး တဝိုက်မှာတော့ ရာသီဥတုကောင်းမွန်တဲ့ နေ့ရက်များမှာတော့ လာရောက်\nလည်ပတ်ကြသူများနဲ့ စည်ကားနေလေ့ ရှိပါတယ်၊\nရွာလယ်လမ်းနဲ့ မနီးမဝေးက အိမ်ကလေးများရဲ့ ခေါင်မိုးနီနီ ပြူတင်းနီနီတွေနဲ့အတူ . …. . …. . ငရုတ်နီနီတွေ ချိတ်ဆွဲအလှဆင်ထားတာကလည်း တမူထူးခြား ဆွဲဆောင်နေတာပါ၊\nဟိုးအရင် ခေတ်ကာလတွေကတော့ အိမ်နံရံတွေမှာ ငရုတ်တောင့်တွေကို ချိတ်ဆွဲထားရခြင်းက ရိုးရာဓလေ့အတိုင်း အခြောက်ခံ နေလှန်းထားကြတာသာ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်ခဲ့ပေမယ့်လည်း ဒီကနေ့ ခေတ်မှာတော့ ဒါတွေကိုက လာရောက်လေ့လာကြည့်ရှုကြသူတွေကို ဆွဲဆောင်ဖို့ တခု ဖြစ်နေပါပြီ၊\nဒီ ငရုတ်သီးတောင်နီနီတွေ ဒီဒေသကို ရောက်ရှိလာတာကတော့ ၁၆ ရာစုနှစ် အစပိုင်းကဖြစ်ပြီး\nတောင်အမေရိကနိုင်ငံများသို့ ရေကြောင်းခရီး စွန့်စားသွားခဲ့သူ Pays Basque စပိန်နယ်သား Juan Sebastián Elcano (၁၄၇၆-၁၅၂၆) တို့တတွေ သယ်ဆောင်လာခဲ့တယ် ဆိုကြပါတယ်၊\nEspelette မြို့သား တရုတ် တိဗက်နဲ့ မွန်ဂိုလီယား နယ်မြေများကို သာသနာပြုခရီးတွေ သွားခဲ့သူ\nArmand David ခေါ် Père David (၁၈၂၆-၁၉၀၀) ခေါ်တဲ့ ဘုန်းတော်ကြီးကတော့ ဒီနယ်မြေဆီသို့ တရုတ်ပြည်မှ သစ်ပင်ပန်းပင် မျိုးစိတ်များစွာကို တင်သွင်းသယ်ဆောင်လာသူ ရုက္ခဗေဒ ပညာရှင် တဦး ဖြစ်ပါတယ်၊ ဒီရုက္ခဗေဒပညာရှင်ကြီးနဲ့ ဒီငရုတ် ဘယ်လောက်ထိ ဆက်စပ်ပတ်သက်နေသလဲ ဆိုတာတော့ မသိပါဘူး၊\nဘယ်လိုဖြစ်ဖြစ်ပါ၊ အခု ဒီကနေ့ခေတ်မှာတော့ ကြံဖန်ပြီး ကျင့်ပကြပါတယ်လို့သာ ပြောရမှာဖြစ်တဲ့ Fête du piment d'Espelette ငရုတ်သီးပွဲတော်ကို နှစ်စဉ်အောက်တိုဘာလရဲ့ နောက်ဆုံးပတ်မှာ ပြုလုပ်လာခဲ့ကြတာ ကြာခဲ့ပါပြီတဲ့၊ ဒီဒေသထွက် စက်နဲ့ စိုက်ပျိုးတာ မဟုတ်ပါဘဲ လူတွေရဲ့ လက်နဲ့ သာ စိုက်ပျိုးထားတဲ့ သန့်စင်ပြီး ငရုတ်သီးမှုန့်စစ်စစ် တကီလို ဈေးကလည်း ယူရိုငွေ ငါးဆယ်ကျော် ခြောက်ဆယ်ကနေ တရာကျော် နှစ်ရာလောက်အထိ ပေါက်ဈေးရှိနေတာမို့ သာမန် ငရုတ်သီးမှုန့်ရဲ့ ဈေးထက် ငါးဆကျော် ဆယ်ဆ ဈေးပေါက်တာမို့ တော်ရုံ အစားအစာတွေမှာ သုံးကြလေ့ မရှိပါဘူး၊\nဒါကြောင့် အဲဒီဈေးခပ်ကြီးကြီး ငရုတ်သီးမှုန့်တွေကို အပေါ်ယံမှာ ဖြူးထားတဲ့ ချောက်ကလက်ပြားရဲ့ ဈေးနှုန်းကလည်း သာမန်ချောကလက် ဈေးနှုန်းတွေထက် သုံးဆလောက်ကြီးနေတာ . .. …. ဘာမှ မဆန်းတော့ပါဘူးလေ၊\nငရုတ်သီးစပ်စပ် သိပ်မစားတဲ့ နေရာဒေသတွေမှာ ဒီလို ချိုတိုတို အရသာနဲ့ ငရုတ်သီး စားတာကိုက\nထူးဆန်းထွေလာ စားစရာတမျိုး ဖြစ်လာပါတယ်လို့သာ ပြောရမှာပါ၊ ငရုတ်သီးမှ မပါရင် ထမင်းစား မဝင်ကြပါတဲ့ မောင်ရင်ငတေတို့လို အာရှတိုက်သားတွေအတွက်ကတော့ ဒီငရုတ်သီးကို အားပေးရ မလား အာမပေးသင့်ဘူးလား ဆိုတာကတော့ စဉ်းစားစရာ တခုအဖြစ် . .. … စဉ်းစားကြပါ ခင်ဗျာ၊


“အချစ်ဖွဲ့လေညှင်း” ဇာတ်ကားထဲက မိုးကလျာဇာတ်ရုပ်ကိုပီပြင်ဖို့ကြိုးစားရင်း ကိုယ်အလေးချိန် (၁၅)ပေါင်တက်သွားတဲ့အကြောင်း ပြောပြလာတဲ့ ခင်သဇင် - The Moon MM\n“အချစ်ဖွဲ့လေညှင်း” ဇာတ်ကားထဲက မိုးကလျာဇာတ်ရုပ်ကိုပီပြင်ဖို့ကြိုးစားရင်း ကိုယ်အလေးချိန် (၁၅)ပေါင်တက်သွားတဲ့အကြောင်း ပြောပြလာတဲ့ ခင်သဇင်\nMay 23, 2020 Wai Lu cele 0\nပရိသတ်ရဲ့အချစ်တော်မင်းသမီးလေး ခင်သဇင်ကတော့ ပရိသတ်အားပေးမှုများစွာရရှိနေတဲ့ သရုပ်ဆောင်တစ်ဦးဖြစ်ပါတယ်။သူမကတော့ ကျရာဇာတ်ရုပ်ကို အကောင်းဆုံးပီပြင်အောင်သရုပိဆောင်နိုင်တဲ့ အနုပညာရှင်တစ်ဦးဆိုလဲမမှားပါဘူးနော်။လက်ရှိမှာတော့ ခင်သဇင်ကMRTV-4 မှာထုတ်လွှင့်ပြသနေတဲ့ အချစ်ဖွဲ့လေညှင်းဇာတ်လမ်းတွဲမှာ မိုးကလျာဆိုတဲ့ ဗီလိန်ဇာတ်ရုပ်နဲ့ ပါဝင်ထားတာပဲဖြစ်ပါတယ်။\nအခုဆိုရင်တော့ ခင်သဇင်က မိုးကလျာဇာတ်ရုပ်ကိုပီပြင်ဖို့ကြိုးစားရင်း ကိုယ်အလေးချိန် (၁၅)ပေါင်တက်သွားတဲ့အကြောင်း အခုလိုပဲရင်ဖွင့်လာခဲ့ပါတယ်။သူမကတော့ “ချစ်ပရိသတ်ကြီးကို ရင်ဖွင့်ရဦးမယ်သိလား ?? ဒီကားမှာ ဝလာတယ်ပြောကြတယ်.. ဟုတ်ပါတယ် .. အဲကားကိုရိုက်ရင်း ၁၅ ပေါင်တက်သွားခဲ့တယ် ..😭ဘာလို့လဲ ဆိုတော့ မိုးကလျာ ရဲ့ စိတ်ကို အမှီလိုက်ရလို့ပါ .. သူဖြစ်ချင်တာတွေက သိပ်များတယ် .. စိတ်ကြီးတယ် .. လောဘကြီးတယ်.. အညှိုးကြီးတယ် .. အပြင်က ခင်သဇင်ကတော့ အေးဆေးပဲ ဆိုတော့ .. ဒီ ဇာတ်ရုပ်ဖြစ်တဲ့ မိုးကလျာရဲ့ ဖြစ်ချင်နေတဲ့ စိတ်တွေ နောက်ကို အမှီလိုက်ရတာ အရမ်း stress စိတ်ဖိစီးမှုတွေ များခဲ့တယ် ..\nမိုးကလျာရဲ့ ရင်ထဲမှာလည်း ရှုပ်ထွေးမှုတွေ များစွာနဲ့ မွန်းကျပ်ပြီး မပျော်ရွှင်ခဲ့ရဘူး …. အဲဒါကြောင့် ခါတိုင်း ရှူတင်တွေထက် ပိုစားခဲ့တယ်.. မိုးကလျာ ဖြစ်ပြီးတိုင်း ရှုတင် ပြီး တဲ့ အချိန်တိုင်းရဲ့ ထွက်ပေါက်က စားတာပဲ .. နေ့ညတွေ ရိုက်ခဲ့ရတော့ နေ့ရော ညရော အသေတွေစားခဲ့တယ် .. gym သွားချိန်လည်း မရှိ.. ပြန်လာရင် ထိုးအိပ်နဲ့ .. ရိုက်ကူးရေးကာလ ၅ လကျော်လောက်မှာ ဝိတ်က ၁၅ ပေါင် အထိ တက်သွားခဲ့ပါတယ် .. အခုတော့ အဲဒီ ၁၅ ပေါင်ကို ပြန်ချထားပါပြီ😁😁😁နောက်တစ်ခါ စိတ်ကြီးတဲ့ ကားတွေ ရိုက်ရင် ရေလုံပြုတ်စားမှ ဖြစ်ပါတော့မယ်.. ကိုယ့် အဆီတွေကို ပြန်မြင်နေရတာ စိတ်မချမ်းသာဘူး တကယ် ”ဆိုပြီး သူ့ရဲ့လူမှုကွန်ရက်စာမျက်နှာကနေ ရေးသားထားတာပဲဖြစ်ပါတယ် ပရိသတ်ကြီးရေ….။\n“အခ်စ္ဖြဲ႕ေလညႇင္း” ဇာတ္ကားထဲက မိုးကလ်ာဇာတ္႐ုပ္ကိုပီျပင္ဖို႔ႀကိဳးစားရင္း ကိုယ္အေလးခ်ိန္ (၁၅)ေပါင္တက္သြားတဲ့အေၾကာင္း ေျပာျပလာတဲ့ ခင္သဇင္\nပရိသတ္ရဲ႕အခ်စ္ေတာ္မင္းသမီးေလး ခင္သဇင္ကေတာ့ ပရိသတ္အားေပးမႈမ်ားစြာရရွိေနတဲ့ သ႐ုပ္ေဆာင္တစ္ဦးျဖစ္ပါတယ္။သူမကေတာ့ က်ရာဇာတ္႐ုပ္ကို အေကာင္းဆုံးပီျပင္ေအာင္သ႐ုပိေဆာင္ႏိုင္တဲ့ အႏုပညာရွင္တစ္ဦးဆိုလဲမမွားပါဘူးေနာ္။လက္ရွိမွာေတာ့ ခင္သဇင္ကMRTV-4 မွာထုတ္လႊင့္ျပသေနတဲ့ အခ်စ္ဖြဲ႕ေလညႇင္းဇာတ္လမ္းတြဲမွာ မိုးကလ်ာဆိုတဲ့ ဗီလိန္ဇာတ္ရုပ္နဲ့ ပါ၀င္ထားတာပဲျဖစ္ပါတယ္။\nအခုဆိုရင္ေတာ့ ခင္သဇင္က မိုးကလ်ာဇာတ္႐ုပ္ကိုပီျပင္ဖို႔ႀကိဳးစားရင္း ကိုယ္အေလးခ်ိန္ (၁၅)ေပါင္တက္သြားတဲ့အေၾကာင္း အခုလိုပဲရင္ဖြင့္လာခဲ့ပါတယ္။သူမကေတာ့ “ခ်စ္ပရိသတ္ႀကီးကို ရင္ဖြင့္ရဦးမယ္သိလား ?? ဒီကားမွာ ဝလာတယ္ေျပာၾကတယ္.. ဟုတ္ပါတယ္ .. အဲကားကို႐ိုက္ရင္း ၁၅ ေပါင္တက္သြားခဲ့တယ္ ..😭ဘာလို႔လဲ ဆိုေတာ့ မိုးကလ်ာ ရဲ႕ စိတ္ကို အမွီလိုက္ရလို႔ပါ .. သူျဖစ္ခ်င္တာေတြက သိပ္မ်ားတယ္ .. စိတ္ႀကီးတယ္ .. ေလာဘႀကီးတယ္.. အညႇိဳးႀကီးတယ္ .. အျပင္က ခင္သဇင္ကေတာ့ ေအးေဆးပဲ ဆိုေတာ့ .. ဒီ ဇာတ္႐ုပ္ျဖစ္တဲ့ မိုးကလ်ာရဲ႕ ျဖစ္ခ်င္ေနတဲ့ စိတ္ေတြ ေနာက္ကို အမွီလိုက္ရတာ အရမ္း stress စိတ္ဖိစီးမႈေတြ မ်ားခဲ့တယ္ ..\nမိုးကလ်ာရဲ႕ ရင္ထဲမွာလည္း ရႈပ္ေထြးမႈေတြ မ်ားစြာနဲ႔ မြန္းက်ပ္ၿပီး မေပ်ာ္႐ႊင္ခဲ့ရဘူး …. အဲဒါေၾကာင့္ ခါတိုင္း ရႉတင္ေတြထက္ ပိုစားခဲ့တယ္.. မိုးကလ်ာ ျဖစ္ၿပီးတိုင္း ရႈတင္ ၿပီး တဲ့ အခ်ိန္တိုင္းရဲ႕ ထြက္ေပါက္က စားတာပဲ .. ေန႔ညေတြ ႐ိုက္ခဲ့ရေတာ့ ေန႔ေရာ ညေရာ အေသေတြစားခဲ့တယ္ .. gym သြားခ်ိန္လည္း မရွိ.. ျပန္လာရင္ ထိုးအိပ္နဲ႔ .. ႐ိုက္ကူးေရးကာလ ၅ လေက်ာ္ေလာက္မွာ ဝိတ္က ၁၅ ေပါင္ အထိ တက္သြားခဲ့ပါတယ္ .. အခုေတာ့ အဲဒီ ၁၅ ေပါင္ကို ျပန္ခ်ထားပါၿပီ😁😁😁ေနာက္တစ္ခါ စိတ္ႀကီးတဲ့ ကားေတြ ႐ိုက္ရင္ ေရလုံျပဳတ္စားမွ ျဖစ္ပါေတာ့မယ္.. ကိုယ့္ အဆီေတြကို ျပန္ျမင္ေနရတာ စိတ္မခ်မ္းသာဘူး တကယ္ ”ဆိုျပီး သူ့ရဲ့လူမွုကြန္ရက္စာမ်က္နွာကေန ေရးသားထားတာပဲျဖစ္ပါတယ္ ပရိသတ္ျကီးေရ….။\nကွယ်လွန်သွားပြီဖြစ်တဲ့ ခင်ပွန်းဖြစ်သူအတွက်ရည်စူးပြီး လူ ၃၀၀စာ အာဟာရဒါနလှူဒါန်းခဲ့တဲ့ ဝါဝါဝင်းရွှေ\nအမေစုရဲ့ Covid -19 ကာကွယ်ထိန်းချုပ်ရေးအတွက် အိမ်တွင်းဖြစ်ပိတ်စနှာခေါင်းစည်းချုပ်လုပ်မှုပြိုင်ပွဲမှာ ဒုတိယဆုရရှိခဲ့တဲ့ ဒီဇိုင်နာမျိုးမင်းစိုး