Αέναη επΑνάσταση: Άγιος Αυγουστίνος Επίσκοπος Ιππώνος ο υιός των δακρύων και η μητέρα του Αγία Μόνικα - Περί Αγιότητος Ιερού Αυγουστίνου\n1. Ο Βίος του Άγιου Αυγουστίνου Επισκόπου Ιππώνος\n2. Ορθόδοξοι Θεολόγοι έναντι Αυγουστίνου\n3. Παράλληλα χωρία-φράσεις Αγίου Αυγουστίνου και Αγίου Γρηγορίου Παλαμά\n4. Η τοποθέτηση του αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης Νείλου Καβάσιλα\n5. Ο όσιος Νικόδημος ο Αγιορείτης για τον Άγιο Αυγουστίνο\n6. Τα έργα\n7. Αιτίες για την δυσκολία κατανοήσεως του Αυγουστίνου\n8. Περί Αγιότητος του Ιερού Αυγουστίνου\n9. Ο βίος του (ο υιός των δακρύων) και θαύματά του\n10. Ιερός Αυγουστίνος και ο «προορισμός» για την σωτηρία. (Πατερικές αναφορές)\n12. Βιβλιοπαρουσίαση σε Βίντεο (Ένας Άσωτος που έγινε Άγιος - Άγιος Αυγουστίνος): Τίτλος: Αυτή ήταν η ζωή μου (Νέα κυκλοφορία). Συγγραφέας: Άγιος Αυγουστίνος Επίσκοπος Ιππώνος. Επιμέλεια: Αρχιμ. Αυγουστίνος Σύρρος\n13. Ιερός Αυγουστίνος - Αποφθέγματα (Αφορισμοί, Λατινικά Ρητά) Aurelius Augustinus, 354-430\n14. Βιντεο / αφιέρωμα στον Ιερό Αυγουστίνο\n14 Ιουνίου 2020. 1η δημοσίευση 15.06.2013\nΟ Άγιος Αυγουστίνος Επίσκοπος Ιππώνος (354 - 430) εορτάζει στις 15 Ιουνίου. Μέρος των Ιερών Λειψάνων του Αγίου βρίσκονται στον ρωμαιοκαθολικό Ναό Αγίου Πέτρου Ciel D' Oro Παβίας Ιταλίας. Απότμημα του Ιερού Λειψάνου του Αγίου βρίσκεται στη Μονή Οσίου Μελετίου Οινόης Βιλλίων Αττικής.\nΜία από τις πλέον σημαντικές προσωπικότητες της Εκκλησίας μας, ο ιερός Αυγουστίνος που έζησε ζωή πολυκύμαντη και με το βαρυσήμαντο έργο του δίδαξε τους πιστούς, ιδιαίτερα αυτούς που ανήκαν στη δυτική Χριστιανοσύνη.\nΓεννήθηκε το 354 στη Νουμιδία της Β. Αφρικής (σημερινή Αλγερία). Από μικρός διακρίθηκε για την οξύνοια και τη φιλομάθειά του. Σπούδασε ρητορική και φιλοσοφία στην Καρχηδόνα. Όντας δυναμική και αδέσμευτη προσωπικότητα, έζησε κατά τα φοιτητικά του χρόνια έκλυτο βίο και μάλιστα απέκτησε σε μικρή ηλικία (18 ετών) ένα γιο (τον Αδεοδάτο) από μία παλλακίδα του. Την ίδια περίοδο ακολούθησε το αιρετικό ρεύμα του Μανιχαϊσμού.\nΑργότερα (383) μετέβη στη Ρώμη και τα Μεδιόλανα (σημερινό Μιλάνο) για να εργαστεί διδάσκοντας. Εκεί τον έθελξε μία άλλη μεγάλη και επίσης χαρισματική προσωπικότητα, ο αρχιεπίσκοπος της πόλης άγιος Αμβρόσιος. Βαπτίστηκε μαζί με το γιο του και εντρύφησε στο πνεύμα της χριστιανικής διδασκαλίας.\nΔείτε: Άγιος Αμβρόσιος Μεδιολάνων. Ένας ασυμβίβαστος Επίσκοπος (αφιέρωμα)\nΤο 387 επέστρεψε στην Αφρική και το 391 χειροτονήθηκε πρεσβύτερος στην Ιππώνα, της οποίας έγινε επίσκοπος το 396. Έκτοτε αφιέρωσε όλη τη ζωή του στην καλύτερη οργάνωση της επισκοπής του και στον αντιαιρετικό αγώνα, ιδιαίτερα κατά των Μανιχαίων. Μαρτυρείται ότι πούλησε ακόμη και εκκλησιαστικά σκεύη, για να ενισχύσει τα ενδεή μέλη του ποιμνίου του. Διακρίθηκε επίσης για τον ασκητικό βίο του.\nΥπήρξε πολυγραφότατος. Η αλήθεια είναι ότι τις τελευταίες δεκαετίες υπήρξε στη χώρα μας μία τάση γενικευμένης αμφισβήτησης της ορθότητας των θέσεών του και επιφύλαξης έναντι του προσώπου του. Αυτό συνέβη επειδή θεωρήθηκε ως υπαίτιος για τις παρεκκλίσεις από την ορθόδοξη διδασκαλία, που ανέπτυξαν αργότερα ρωμαιοκαθολικοί θεολόγοι, στηριζόμενοι στο έργο του.\nΗ στάση αυτή όμως προκάλεσε μια αντίρροπη κίνηση, η οποία τρόπον τινα επανανακάλυψε τη σπουδαιότητα του έργου του και τόνισε την αναγνώρισή του από μεγάλους αγίους και Πατέρες της παράδοσής μας (Μέγας Φώτιος, Νείλος Καβάσιλας, Γρηγόριος Παλαμάς, Ιωσήφ Βρυέννιος, Μάρκος ο Ευγενικός, Νικόδημος Αγιορείτης). Πρόσφατα μάλιστα διαπιστώθηκε ότι ο άγ. Γρηγόριος Παλαμάς γνώριζε καλά τα έργα του αγ. Αυγουστίνου (από τη μετάφραση του Μάξιμου Πλανούδη) και τα χρησιμοποίησε στην επιχειρηματολογία του κατά του Καλαβρού Βαρλαάμ.\nΚοιμήθηκε εν ειρήνη το 430.\nΘεολόγοι της Ανατολής αντέδρασαν καθυστερημένα και μάλλον ανεκτικά στην θεολογία του Αυγουστίνου. Πρώτος ο ιερός Φώτιος († 893), ανασκευάζοντας θεολογικά την θεωρία Δυτικών περί εκπορεύσεως του Αγίου Πνεύματος και εκ του Υιού, αντιμετώπισε την ένσταση συγχρόνων του Δυτικών, ότι την θεωρία αυτή πρόβαλλαν επιφανείς θεολόγοι, όπως οι Αυγουστίνος, Αμβρόσιος και Ιερώνυμος.\nΟ Φώτιος έδειξε να γνωρίζει το γεγονός, αλλά δεν ανασκεύασε συγκεκριμένα χωρία τους. Χαρακτήρισε την θεωρία «καινοτομίαν» και παραχάραξη της αλήθειας, αλλά δεν «καταδικάζομεν», λέει, ούτε πρέπει «ατιμάζειν» τους «πατέρας» αυτούς, που δυνατόν να παρεξέκλιναν από «άγνοιαν» ή επειδή δεν τους ζητήθηκε τότε η αλήθεια για την εκπόρευση του Αγίου Πνεύματος. Κριτήριο στην περίπτωση για την προσωπική καταδίκη του Αυγουστίνου θα ήτανε, κατά τον Φώτιο, η άρνησή του να δεχθεί την ορθή διδασκαλία της Εκκλησίας, εάν του υποδεικνυόταν. Όταν όμως αναπτύχθηκε η ορθή διδασκαλία, ο Αυγουστίνος δεν ζούσε. Όσο δε ζούσε δεν αντιτάχθηκε στην Εκκλησία. Επομένως πρέπει να καταδικασθεί η δογματική του παρέκκλιση, αλλά ο ίδιος να τιμάται ως «πατέρας της Εκκλησίας».\n«…Αμβρόσιος ο μέγας και Αυγουστίνος και Ιερώνυμος και τινές άλλοι τούτοις ομοταγείς και ισοστάσιοι, μέγα όνομα λαχόντες επ’ αρετή και βίου λαμπρότητι, το Πνεύμα εκ του Υιού εν πολλοίς αυτών λόγοις συνέταξαν εκπορεύεσθαι… Και μη ατιμάζειν πατέρας…» (Επιστολή ΚΔ', Προς Ιωάννην Ακυληίας. PG102, 809Β. Βλέπε και 812Β, 816ΑΒ).\nΣτην Επιτομή του έργου του «Μυσταγωγία», που κατά πάσαν πιθανότητα είναι γνήσιο έργο του, απολογείται («απολογητέον») των τριών Πατέρων της Δύσεως, λέγοντας ότι δυνατόν «οι πνευματομάχοι νενοθεύκασι» τα έργα τους ή τα έγραψαν «κατ' οικονομίαν», ή, τέλος, ως άνθρωποι «της ακριβείας παρεσύρθησαν», κάτι που και άλλοι «μεγάλοι» πατέρες έπαθαν (αναφέρει π. χ. τον Ειρηναίο Λουγδούνου και τον Ιππόλυτo). Αυτών κάποιες απόψεις δεν «απεκδεχόμεθα», μολονότι γι’ άλλες τους «θαυμάζομεν» (PG 102, 393ΑΒ). Εάν, μάλιστα, προσέξει κάποιος τα κεφάλαια 38-40 του έργου του «Περί της του Αγίου Πνεύματος Μυσταγωγίας» (PG102, 280-390), θα διαπιστώσει εκεί ότι αντικρούει την σχετική θεωρία του Αυγουστίνου, χωρίς ν' αναφέρει το όνομα του.\nΜεταξύ άλλων Βυζαντινών, που χρησιμοποίησαν τον Αυγουστίνο, ή αναφερθήκανε σ' αυτόν, είναι και ο κορυφαίος θεολόγος άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς († 1359), που έμμεσα τήρησε θετικότερη στάση έναντι του Λατίνου θεολόγου. Ο Γρηγόριος διάβασε το έργο De Trinitate, όπως το μετέφερε στην Ελληνική ο Μάξιμος Πλανούδης, και χρησιμοποίησε χωρία του χωρίς μνεία του ονόματος του συγγραφέα τους, τον οποίο πάντως χαρακτηρίζει «σοφόν» και «αποστολικόν άνδρα».\n«Ημείς ουν ενεργούντα τον Θεόν ημών γινώσκοντες και των άλλων πάντων, επεί και τις των σοφών και Αποστολικών ανδρών φησιν ότι θέσεις και έξεις και τόποι και χρόνοι…» (Γρηγορίου Παλαμά, Κατά Γρηγορά Β': Γρ. Παλαμά Συγγράμματα, Δ' 43, εκδ. Χρήστου, Θεσσαλονίκη 1988, σ. 2969-11).\nΤο χωρίο του Αυγουστίνου «ότι θέσεις και έξεις…» είναι από το έργο του Περί Τριάδος Ε' 8, 9. Το ίδιο χωρίο παραθέτει και υιοθετεί ο Γρηγόριος και στο έργο του Εκατόν πεντήκοντα κεφάλαια 133 (Στην ίδια έκδοση, Ε' 133, σ. 11010-12. Βλέπε Σχετικά Γ. Δημητρακόπουλος, Αυγουστίνος και Γρηγόριος Παλαμάς…, Αθήνα, Παρουσία 1997, όπου επισημαίνονται πολλά δάνεια και όπου η σχετική για το θέμα συζήτηση).\nΠαράλληλα χωρία-φράσεις Αγίου Αυγουστίνου\nκαι Αγίου Γρηγορίου Παλαμά\nΔειγματικά εδώ παραθέτουμε παράλληλα χωρία-φράσεις Αυγουστίνου (σε μετάφραση Πλανούδη) και Γρηγορίου Παλαμά, όπου φαίνεται η σποραδική εξάρτηση του δεύτερου από τον πρώτο και μάλιστα σε θέμα κρίσιμο στις συζητήσεις μεταξύ Ανατολικών και Δυτικών θεολόγων. Πρόκειται για το θέμα της σχέσεως των προσώπων της αγίας Τριάδας και δη της θεωρήσεως του Αγίου Πνεύματος ως του μεταξύ Πατέρα και Υιού έρωτα-αγάπης, κάτι που προϋποθέτει την αποδοχή, για την Τριάδα, του Αυγουστινείου σχήματος νους ή μνήμη (=Πατέρας), λόγος-γνώσις (=Υιός), αγάπη-θέλησις (=Άγιο Πνεύμα).\n«Εκείνο δε το Πνεύμα του ανωτάτου Λόγου, οίόν τις έρως εστίν απόρρητος του γεννήτορος προς αυτόν τον απορρήτως γεννηθέντα Λόγον ω και αυτός ο του Πατρός επέραστος Λόγος και Υιός χρήται προς τον γεννήτορα» (Κεφάλαια 150, 36: Π. Χρήστου, Γρηγορίου Παλαμά Συγγράμματα, Ε', Θεσσαλονίκη 1992, σ. 5425-28).\n«Επειδή παν το περί Θεού λεγόμενον ουσίαν οίονται είναι… Δείκνυται μη παν περί Θεού λεγόμενον κατ' ουσίαν λέγεσθαι, αλλά λέγεσθαι και αναφορικώς, τουτέστι προς τι, όπερ αυτός ουκ εστίν, ώσπερ ο Πατήρ λέγεται προς τον Υιόν» (αυτόθι, κεφ. 125, σσ. 105 29-30, 106 1-4).\n«Αλλ’ ουδέν τοιούτον εν τω Θεώ, ότι δη παντάπασιν αμετάβλητος μένει· δι’ ην αιτίαν ουδέν αυτώ κατά συμβεβηκός λέγοιτ' αν. Ου μην παν όπερ επί Θεού λέγεται ουσίαν σημαίνει. Λέγεται γαρ και προς τι, όπερ αναφορικόν εστί και αναφοράς προς έτερον, αλλ’ ουκ ουσίας δηλωτικόν» (αυτόθι, Κεφ. 127, σσ. 1073-8). Αυγουστίνος\n«Ει δε και η αγάπη καθ' ην ο Πατήρ αγαποί τον Υιόν και ο Υιός αγαπά τον Πατέρα, άρρητος την κοινωνίαν δείκνυσιν αμφοίν, τίποτ' αν αρμοδιώτερον ή ως αυτό κυρίως λέγεσθαι αγάπην, όπερ Πνεύμα άγιον εστι κοινόν αμφοτέρων;» (Περί Τριάδος IΕ' 19, 37: Μ. Θωμόπουλος Ι. Τσάβαρη G. Rigotti, Αυγουστίνου Περί Τριάδος βιβλία πεντεκαίδεκα… Μετήνεγκε Μάξ. Πλανούδης, Αθήνα 1995, σ. 951 145-148).\n«Εν τω Θεώ δε ουδέν μεν κατά συμβεβηκός λέγεται, ότι μηδέν εν αυτώ τρεπτόν· ου μεντοι παν το λεγόμενον κατ' ουσίαν λέγεται. Λέγεται γαρ προς τι, ως ο Πατήρ προς τον Υιόν και ο Υιός προς τον Πατέρα, όπερ συμβεβηκός ουκ εστίν» (αυτόθι, Ε' 5,5: σ. 3514-7).\n«… Αλλ’ ουδέν τοιούτον εν τω Θεώ γίνεται, ότι δη παντάπασιν αμετάβλητος μένει. Δι’ ην αιτίαν ουδέν εν αυτώ κατά συμβεβηκός λέγεται… Ου μέντοι παν ο λέγεται λοιπόν εστίν κατ' ουσίαν λέγεσθαι… Ότι μη κατ' ουσίαν λέγεται ταύτα, αλλά κατ' αναφοράν, ό, καίπερ αναφορικόν αν, ουκ εστί συμβεβηκός… »(αυτόθι, Ε' 4, 6 και Ε' 5, 6: σ. 351 26-29 και 15322-23).\nΕίναι προφανές ότι ο Γρηγόριος Παλαμάς, που ασφαλώς είχε τις δικές του απόψεις για τις υποστάσεις της Αγίας Τριάδας, για την αναφορικότητα των σχέσεων τους και για την εκπόρευση του Αγίου Πνεύματος, θεώρησε χρήσιμα κι επαγωγικά τα εξηγητικά σχήματα του Αυγουστίνου. Εφόσον ο ίδιος διέκρινε φύση και υποστάσεις, εφόσον το Άγιο Πνεύμα εκπορεύεται μόνο από τον Πατέρα κι εφόσον με τα «προς τι» δήλωνε απλά την σχέση του Υιού προς τον Πατέρα, δεν φοβήθηκε να ονομάσει το Πνεύμα αγάπη-έρωτα και να χρησιμοποιήσει διατυπώσεις του Αυγουστίνου, μολονότι αυτές είχανε άλλες προϋποθέσεις θεολογικές και άλλη προοπτική, κάτι που εύκολα θα είχε διαπιστώσει ως οξύνους θεολόγος. Θεώρησε δηλαδή ακίνδυνες τις διατυπώσεις του Αυγουστίνου, εφόσον τις είχε θεμελιώσει με άλλες, Ορθόδοξες, προϋποθέσεις.\nΗ τοποθέτηση του αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης Νείλου Καβάσιλα\nΗ τοποθέτηση αυτή του Νείλου Καβάσιλα, αυστηρού γενικά έναντι των αιρετικών, κατανοείται, φρονούμε, από την προσπάθεια του ν' αφαιρέσει από τους Λατίνους της εποχής του το επιχείρημα ότι το filioque υποστηρίζει ο μεγάλου κύρους Αυγουστίνος. Έτσι απαντούσε και στο επιχείρημα τους ότι τον Αυγουστίνο η Ε' Οικουμ. Σύνοδος τον αναφέρει μεταξύ των μεγάλων Πατέρων (ACO IV1, σ. 37).\nΛίγο αργότερα η κριτική βάθυνε. Στο αντιθωμιστικό του έργο ο Κάλλιστος Αγγελικούδης ο Μελενικιώτης (τέλος ΙΔ' αι.) πρώτος επισήμανε τις συνέπειες της Αυγουστίνειας ταυτίσεως ουσίας και υποστάσεως στην Summa contra Gentiles του Θωμά Ακινάτη. Ο Κάλλιστος μελέτησε και ανέτρεψε τις ερμηνείες του Αυγουστίνου, δείχνοντας το θεολογικό τους αδιέξοδο και την κακοδοξότητά τους, αναφορικά με την διάκριση των θείων προσώπων και την εκπόρευση του Αγίου Πνεύματος ως αγάπης Πατέρα και Υιού, αφού την αγάπη ως ενέργεια ταυτίζει ο Αυγουστίνος με την Θεία Ουσία (βλέπε Στυλ. Γ. Παπαδόπουλος, Συνάντησις Ορθοδόξου και σχολαστικής θεολογίας…, Θεσσαλονίκη 1970, σσ. 104-108,162-171).\nΟ όσιος Νικόδημος ο Αγιορείτης για τον Άγιο Αυγουστίνο\nΣημαντικότερο είναι ότι ο Αυγουστίνος καταχωρίζεται για πρώτη φορά σε Συναξάριο της Ορθοδόξου Ανατολικής Εκκλησίας (15 Ιουνίου) και αυτό γίνεται από τον Νικόδημο Αγιορείτη, στο τέλος ακριβώς του ΙΗ' αι., μολονότι ο Συναξαριστής του των δώδεκα μηνών του ενιαυτού εκδόθηκε μόλις το 1819. Εκεί ο Αυγουστίνος αναφέρεται ως «άγιος», «θείος», «ιερός» και «μακάριος», εμπιστευόμενος ο Νικόδημος την γνώμη του Δοσιθέου Ιεροσολύμων, ενώ στην υποσημείωση προσπαθεί να εξηγήσει ότι οι δογματικές παρεκκλίσεις στα έργα του Αυγουστίνου οφείλονται σε νόθευση από αιρετικούς: «ενοθεύθησαν από τους αιρετικούς».\nΓι’ αυτό, λέγει, «οι Ορθόδοξοι Ανατολικοί δεν δέχονται ταύτα απλώς και ως έτυχεν, αλλ’ όσα συμφωνούσι με την κοινήν δόξαν της Καθολικής Εκκλησίας» (σ. 207). Δεν γνωρίζουμε ποία θα ήτανε η γνώμη του Νικόδημου, εάν δεν αποδίδονταν σε νόθευση οι παρεκκλίσεις και εάν είχε μελετήσει τα μεγάλα έργα του Αυγουστίνου. Είναι όμως έκδηλη η διάθεσή του, όπως και άλλων, να μη στερηθεί τιμών ιερού άνδρα ο «μέγας διδάσκαλος και θεολόγος» (όπως τον θεωρεί) Αυγουστίνος.\nΆγιο χαρακτηρίζει σαφώς τον Αυγουστίνο και ο Ευγένιος Βούλγαρης († 1808), συντάσσοντας τον Βίο του: «Βίος ένθεος τού εν Αγίοις πατρός ημών Αυγουστίνου… » (Κώδικας Αγίου Όρους 6029, αριθμ. 21. Παντελεήμονος 522).\nΣτο Άγιον Όρος συντάχθηκαν και οι δύο από τις τρεις Ακολουθίες για τον ιερό Αυγουστίνο: του Ιακώβου Νεασκητιώτη (ΙΘ' αι.) και του Γερασίμου Μικραγιαννανίτη (Κ' αι.).\nΌλ' αυτά, και μάλιστα η απουσία του Αυγουστίνου από τα παλαιά Συναξάρια, εκφράζουνε την αμφιταλάντευση της Εκκλησίας στο ζήτημα της τιμής ως Αγίου του μεγάλου αυτού θεολόγου συγγραφέα. Η τοποθέτηση του ιερού Φωτίου είναι ρεαλιστική, αλλά, ή δεν προσέχθηκε ή (μάλλον) δεν ικανοποίησε. Ο λόγος που δεν ικανοποίησε έγκειται, πλην άλλων, στο γεγονός ότι η ιδιαίτερα κακόδοξη άποψη του περί εκπορεύσεως του Αγίου Πνεύματος ανακηρύχθηκε σε δόγμα της δυτικής Εκκλησίας. Η κακοδοξία δεν περιορίσθηκε σε μικρό κύκλο, αλλά διασπάρηκε στην οικουμένη. Στην Ανατολή, των αναλογιών τηρουμένων, έχουμε παράλληλο φαινόμενο στο πρόσωπο του Θεοδώρου Μοψουεστίας († 428).\nΑυτός έθεσε τις βάσεις του Νεστοριανισμού, αλλά όσο ζούσε δεν αντιτέθηκε στην Εκκλησία και πέθανε στους κόλπους της (όπως άλλωστε ο Αυγουστίνος). Επειδή όμως οι εσφαλμένες του χριστολογικές απόψεις προβλήθηκαν ως δόγμα πίστεως από Αντιοχειανούς και δη από τον Νεστόριο, η Εκκλησία χρειάσθηκε να καταδικάσει τον Θεόδωρο Μοψουεστίας επίσημα, για να προστατεύσει, βέβαια, τους πιστούς από την κακοδοξία. Διαφορετικότερη στάση, επιεικέστερη και ανεκτικότερη, τήρησε η Εκκλησία και τηρεί έναντι του ιερού Αυγουστίνου. Προφανώς, διότι, όντας άγνωστος γενικά στην Ανατολή ο Αυγουστίνος, πρώτον, δεν νόμισε ότι θα κινδυνεύσει το πλήρωμα της από τις παρεκκλίσεις του, και δεύτερον, διότι εκτίμησε πολύ θετικά το γεγονός, ότι με το πολύπλευρο οικοδομητικό κατά τα άλλα και θεολογικό του έργο τράφηκε και τρέφεται ο δυτικός Χριστιανισμός. Επίσης, δεν πολυπραγμόνησε και για άλλες θεολογικές παρεκκλίσεις στα έργα του.\nΟ Αυγουστίνος υπήρξε πληθωρικότατος συγγραφέας, ο μεγαλύτερος της Δύσεως, σχεδόν μεγαλοφυής, μολονότι μόνο 4-5 έργα του είναι πολυσέλιδα. Τα κείμενα του αποδεικνύουν το δημιουργικό και ορμητικό του πνεύμα κι εκφράζουν έντονο συναισθηματισμό, ενώ παράλληλα γίνονται υπερβολικά πολεμικά.\nΟ λόγος του Αυγουστίνου είναι συνήθως εναργής, εξαιρετικά προσωπικός και συχνά εξομολογητικός-προσευχητικός. Από ιδιοσυγκρασία και λογοτεχνική διάθεση εύκολα εκφράζει με πάθος τις εσωτερικές του αγωνίες, τις χαρές και τις απογοητεύσεις, τις ελπίδες και τις αποτυχίες του. Αυτά ενίοτε είναι επίπλαστα, ενώ οι επαναλήψεις συχνές και η γλώσσα του όχι ενιαία. Στην οργάνωση των έργων του δεν έχει στερεή δομή και όχι σπάνια η πολυλογία καλύπτει θεολογική αδυναμία. Παρ' όλ' αυτά ο Αυγουστίνος διαβάσθηκε και διαβάζεται άπληστα, ιδιαίτερα τα αυτοβιογραφικά του έργα με πρώτο και κύριο τις Confessiones (Εξομολογήσεις).\nΜπορεί ένας άνθρωπος με αιρετικές απόψεις σαν τον Ιερό Αυγουστίνο, να θεωρείται άγιος από την Εκκλησία; Όσο παράξενο κι αν φαίνεται, η απάντηση είναι «ναι». Και ας μη ξεχνάμε, ότι τα θέματα στα οποία είχε αιρετικές απόψεις, είτε ΔΕΝ είχαν ακόμα δογματισθεί, είτε δεν είχαν ακόμα μεταφερθεί στη δική του (Λατινική) γλώσσα.\nΓιατί δεν είναι δυνατόν ένας άγιος να εμμένει σε μια αίρεση, όταν του ΥΠΟΔΕΙΧΘΕΙ. Και σ' αυτόν ΔΕΝ υποδείχθηκαν τα λάθη του. Όμως επειδή λόγω των θέσεών του, πολλοί αμφισβητούν την αγιότητά του, για το ότι πράγματι η Εκκλησία τον αποδέχεται ως άγιο, είναι χρήσιμο να δούμε το παρακάτω άρθρο του Διονύση Παπαχριστοδούλου, που δείχνει ότι δεν αμφισβητείται η αγιότητά του, παρά τα λάθη του.\nΟ Θεός σέβεται το πλάσμα του και δεν του «αλλάζει τα φώτα» στη διάνοια με τον φωτισμό του νοός και αν ο θνητός αφελώς επιμένει σε «μη πατερική ανάγνωση των πατερικών κειμένων», για χρόνο ικανό ή και για όλο τον επίγειο βίο μπορεί να τον αφήνει σε κατάσταση ημιτελούς γνώσεως, μη πατερικής αναγνώσεως, χωρίς να του δωρίζει δηλαδή δογματική συνείδηση, Κύριος οίδε γιατί. Αυτό άλλωστε εξηγεί το πώς είναι δυνατόν ο Ιερός Αυγουστίνος να είναι αναγνωρισμένος άγιος και από την καθ' ημάς Ανατολή την στιγμή που φαίνεται από τα κείμενα του να έχει πετάξει τόσα θεολογικά «τούβλα».\nΤον αναγνωρίζει τον 9ο αιώνα ο Μέγας Φώτιος. ΑΠΟΓΡΑΦΗ ΚΑΙ ΣΥΝΑΡΙΘΜΗΣΙΣ ΤΩΝ ΑΝΕΓΝΩΣΜΕΝΩΝ ΗΜΙΝ ΒΙΒΛΙΩΝ ΩΝ ΕΙΣ ΚΕΦΑΛΑΙΩΔΗ ΔΙΑΓΝΩΣΙΝ Ο ΗΓΑΠΗΜΕΝΟΣ ΗΜΩΝ ΑΔΕΛΦΟΣ ΤΑΡΑΣΙΟΣ ΕΞΗΙΤΗΣΑΤΟ ΕΣΤΙ ΔΕ ΤΑΥΤΑ ΕΙΚΟΣΙ ΔΕΟΝΤΩΝ ΕΦ' ΕΝΙ ΤΡΙΑΚΟΣΙΑ «περί τε της του αγίου Αυγουστίνου πίστεως», «του εν αγίοις Αυγουστίνου». Και τέλος τον αναγνωρίζει ο Ιωσήφ Βρυέννιος (1350-1431). «ΤΑ ΕΥΡΕΘΕΝΤΑ», Λόγος εις τον Ευαγγελισμόν. «Φησί γαρ ο μεν άγιος Αυγουστίνος…».\nΟ βίος του (ο υιός των δακρύων) και θαύματά του\nΤην ζωή του Αγίου θα πρέπει να την μελετήσουν ιδιαίτερα οι γονείς. Ειδικά οι γονείς όπου έχασαν τα παιδιά τους. Και δεν εννοούμε ότι τα έχασαν επειδή πέθαναν, αλλά επειδή είναι μακρυά από τον Θεό. Αυτά τα παιδιά δεν ζούνε. Πιστεύουν ότι ζούνε. Νομίζουν ότι ζούνε. Στην ουσία όμως δεν ζούνε. Αυτό θα το ομολογήσει ο ίδιος ο Αυγουστίνος. Ο ίδιος ο Αυγουστίνος θα μας πει ότι τότε νόμιζα ότι ζούσα, τότε νόμιζα ότι χαιρόμουνα κι όμως τότε ήμουν νεκρός. Μάνα και πατέρα, μην χάνεις το θάρρος σου αν το παιδί σου απομακρύνθηκε από τον δρόμο του Θεού. Η μητέρα του Αγίου Αυγουστίνου κατάφερε και έφερε το παιδί της στον δρόμο του Θεού. Κατάφερε να φέρει τον Αυγουστίνο, τον αμαρτωλό Αυγουστίνο, τον βουτηγμένο ολόκληρο μέσα στην αμαρτία, κατάφερε να τον φέρει σε τέτοιο σημείο που όχι μόνο να γίνει Πατήρ της Εκκλησίας, αλλά να τιμάται και ως Άγιος.\nΟ Άγιος γεννήθηκε στις 13 Νοεμβρίου του 354 στην Αφρική, και συγκεκριμένα στην Ταγάστη της Νουμιδίας δηλαδή στην σημερινή Αλγερία. Εκεί γεννήθηκε ο Αυγουστίνος. Ο πατέρας του ονομάζεται Πατρίκιος, η δε μητέρα του ονομάζεται Μόνικα [βιογραφία εδώ]. Η Μόνικα ήταν ευσεβής αλλά ο πατέρας του ειδωλολάτρης. Ζούσε ζωή έκλυτη, μακρυά από τον Θεό. Και το ίδιο παρότρυνε και τον γιο του να κάνει. Τον έσπρωχνε συνεχώς προς την αμαρτία. Ήθελε να τον βλέπει να γυρίζει εδώ κι εκεί. Παράλληλα όμως, και παρά τις αντιρρήσεις του Αυγουστίνου, ήθελε το παιδί του να σπουδάσει.\nΟ Αυγουστίνος στις Εξομολογήσεις του περιγράφει τον εαυτό του· «Δεν ήμουν από τα παιδιά τα ήρεμα και ήσυχα«. Και πράγματι ήταν από τούς ζωηρούς τούς νέους, από αυτούς που δεν σηκώνουν εύκολα την φωνή της μάνας και του πατέρα. Ήταν από τα παιδιά που δεν έπαιρναν εύκολα από λόγια αλλά ούτε και από γράμματα έπαιρνε. Δεν του άρεσαν τα γράμματα. Ο ίδιος αναφέρει ότι· "Δεν ήθελα να πηγαίνω σχολείο. Με το ζόρι με έστελναν οι γονείς μου. Πολλές φορές πήγαινα αδιάβαστος, δεν ήξερα μάθημα, αλλά αυτό δεν με ενδιέφερε, ούτε έδινα σημασία καν, αλλά οι γονείς μου με πίεζαν να μάθω. Δεν αγαπούσα καθόλου τα γράμματα, ούτε ήθελα να σπουδάσω, ούτε ήθελα να κάτσω να διαβάσω ποτέ μου". Ο ίδιος όμως αργότερα αναφέρει ότι αυτός ο εξαναγκασμός εκ μέρους των διδασκάλων του κι αυτή η μελέτη που πιεζόταν να κάνει, τελικά τον ωφέλησε.\nΣήμερα, βέβαια, οι ψυχολόγοι ισχυρίζονται και συμβουλεύουν τούς γονείς να μην μαλώνουν τα παιδιά, να μην τούς φωνάζουν και προπαντός να μην γίνονται βίαιοι. Δεν μιλάμε για βιαιότητες και για άγριο ξύλο, αλλά το λέει και η αγία Γραφή ότι «όποιος φοβάται το ραβδί του χάνει το παιδί του».\nΟ Πατρίκιος όμως και η Μόνικα δεν δίσταζαν να στριμώξουν τον Αυγουστίνο για να μελετάει. Καθώς τα χρόνια περνούσαν ο Αυγουστίνος άλλαξε. Από μέτριος έως κακός μαθητής έγινε καλός και μελετηρός. Στην ηλικία των 15 ετών άρχισε να συλλαμβάνει ότι τα γράμματα έχουν αξία και ότι η πίεση που εξασκούσαν οι γονείς του σ’ αυτό το θέμα τον ωφελούσε.\nΣτα 18 του χρόνια απέκτησε το πρώτο του εξώγαμο παιδί. Κάποια από τις πολλές γυναίκες που ζούσαν κατά καιρούς μαζί του έμεινε έγκυος και έτσι ο Αυγουστίνος βρέθηκε ξαφνικά με μια παράνομη γυναίκα και ένα εξώγαμο παιδί. Επέστρεψε πίσω στο σπίτι του. Η μητέρα του θρηνούσε. Θρηνούσε και έκλαιγε η Μόνικα βλέποντας την κατάντια του παιδιού της. Χανόταν ο Αυγουστίνος της. Έβλεπε το παιδί της να χάνεται. Τον έβλεπε να απομακρύνεται όλο και περισσότερο από τον δρόμο του Θεού, από τον ίσιο δρόμο. Και ενώ εκείνη μια ζωή ολόκληρη προσπαθούσε να του εμφυσήσει την αγάπη προς τον Θεό, ο πατέρας του είχε καταφέρει και είχε σπείρει τα ζιζάνια της ασωτίας και της αμαρτίας.\nΟ Αυγουστίνος συνέχιζε την αμαρτωλή ζωή του. Όταν επέστρεψε πίσω, η μητέρα του δεν τον δέχθηκε στο σπίτι. «Όχι Αυγουστίνε, σ’ αυτήν την κατάσταση δεν μπορώ να σε δεχθώ στο σπίτι μου σαν Χριστιανή μάνα. Πάρε την παράνομη γυναίκα σου και το παιδί σου και πήγαινε να ζήσεις όπου θέλεις». Και του έκλεισε την πόρτα. Και ο Αυγουστίνος απομακρύνθηκε, συνεχίζοντας την ίδια άσωτη ζωή. Μέσα σ’ αυτά τα χρόνια αποκαλύπτεται όμως και η ιδιοφυΐα του. Διαθέτει ένα σπάνιο ρητορικό τάλαντο.\nΔιαβάζει και μελετά φιλοσόφους και ιδιαίτερα του αρέσει ο Κικέρωνας, σε σημείο, που διαβάζοντάς τον, νοιώθει να τον ανεβάζει σε ύψη πνευματικά. Σε κάποια στιγμή της ζωής του ανοίγει και την Αγία Γραφή, για την οποία τόσα είχε ακούσει από την μητέρα του. Την διαβάζει για λίγο και μετά της δίνει μια και την πετάει λέγοντας: «Πολύ φτηνό αυτό το βιβλίο για έναν φιλόσοφο σαν κι εμένα. Πολύ απλό για τις φιλοσοφικές μου γνώσει». Μια ευκαιρία χάνεται, γιατί η πρόχειρη μελέτη της Αγίας Γραφής τον ξεγελάει και την απορρίπτει ως βιβλίο απλό και γελοίο. Μια δεύτερη ευκαιρία παρουσιάζεται όταν κάποτε αρρώστησε βαρειά και τότε σκέφθηκε τον θάνατο, μετανόησε και ζήτησε να βαπτισθεί. Σύντομα όμως έγινε καλά, η βάπτιση αναβλήθηκε και ο Αυγουστίνος συνέχισε να ζει μέσα στην αμαρτία. Ήξερε όμως ο Θεός γιατί τότε δεν επέτρεψε να βαπτισθεί ο Αυγουστίνος. Και δεν επέτρεψε, διότι ήξερε εκ των προτέρων, ως παντογνώστης, ότι δεν είχε ακόμη σκοπό να ταπεινωθεί ο Αυγουστίνος. Έβλεπε το υπερήφανο βλέμμα του. Έβλεπε ότι και πάλι θα ξανακυλιόταν στην αμαρτία και γι’ αυτό και δεν επέτρεψε να μολύνει το βάπτισμά του.\nΟ Αυγουστίνος μπλέχτηκε μέσα στις φιλοσοφικές του ιδέες και κατέληξε στα δίχτυα της αιρέσεως των Μανιχαίων. Τι αίρεση ήταν οι Μανιχαίοι; Ανακάτευαν την ελληνική, την Ιουδαϊκή και την Χριστιανική θρησκεία. Ήταν ένα μίγμα όλων αυτών των πραγμάτων. Οι αναζητήσεις του Αυγουστίνου τον οδήγησαν στο να πειραματισθεί σε κάθε τι που τον ελκύει. Ο Αυγουστίνος ήταν πνεύμα ανήσυχο, από εκείνα τα πνεύματα που αναζητούν και ψάχνουν για την αλήθεια. Ψάχνουν να βρουν νερό να ξεδιψάσουν. Αλλά ο Αυγουστίνος το νερό το αναζητούσε στα θολά νερά. Το ζήταγε μέσα στη θάλασσα κι έπινε νερό αλμυρό και δεν μπορούσε να ξεδιψάσει. Έτσι αρκετά χρόνια βασανίζεται μέσα στην τρομερή αίρεση των Μανιχαίων. Γίνεται τρομερός και φανατικός υποστηρικτής της. Θρηνεί η μάνα του και κλαίει. Δεν φτάνει που το παιδί της ζει μέσα στην αμαρτία, δεν φτάνει που είχε ήδη ένα εξώγαμο παιδί και μια παράνομη γυναίκα, δεν φθάνουν όλα αυτά, τώρα πέφτει και στα χέρια πλέον των Μανιχαίων. Θρηνεί η μάνα και κλαίει. Κλαίει και παρακαλεί μέρα και νύχτα γονατιστή: «Θεέ μου σώσε το παιδί μου...Θεέ μου σώσε μου τον Αυγουστίνο...». Που αλλού να τρέξει; Καταφεύγει στην Εκκλησία. Καταφεύγει στον Επίσκοπο. Παρακαλεί: «Προσευχηθείτε κι εσείς άγιε Επίσκοπε. Προσευχηθείτε κι εσείς να σωθεί και να γυρίσει το παιδί μου πίσω μετανοημένο...- Μη φοβάσαι Μόνικα, της λέει, τόσα δάκρυα μιας μάνας δεν θα πάνε χαμένα». Αυτά τα λόγια τα έκλεισε για καλά μέσα της η καρδιά αυτής της αγίας μητέρας. Και ο Θεός για να την παρηγορήσει της δείχνει ένα σημάδι.\nΟ Αυγουστίνος συνδέεται όμως με τούς φίλους του ακόμη περισσότερο. Τους παρασύρει στην ίδια αίρεση που έχει μπλεχτεί και ο ίδιος. Όμως, ο πιο στενός του φίλος πεθαίνει. Αρρωσταίνει και πεθαίνει. Ας είναι όμως δοξασμένο το όνομα του Θεού. Διότι ο φίλος του πριν πεθάνει ξεγλίστρησε από τα χέρια των Μανιχαίων και επανήλθε στην Ορθόδοξη πίστη. Και πέθανε Ορθόδοξος. Η καρδιά του Αυγουστίνου πονεί και θρηνεί. Όταν μαθαίνει για τον θάνατο του στενού του φίλου όλα γύρω του νεκρώθηκαν. Ήταν ο καλύτερός του φίλος, όπως αναφέρει ο ίδιος.\nΓράφει στις Εξομολογήσεις του· «Έχασα τον καλύτερό μου φίλο. Η λύπη μου γι’ αυτήν την σκληρή απώλεια βύθισε σε φοβερό σκοτάδι την ψυχή μου. Όλα γύρω μου ήσαν νεκρά. Η πατρίδα μου ήταν μαρτύριο για μένα. Τα μάτια μου τον ζητούσαν εδώ κι εκεί, αλλά δεν τον έβλεπαν και δεν τον έβρισκαν. Όλα γύρω μου ήταν νεκρά. Τίποτε δεν με παρηγορούσε. Ούτε η γοητεία των δασών, ούτε τα αρωματισμένα τοπία, ούτε τα μεγαλοπρεπή συμπόσια, ούτε πλέον οι ηδονές, ούτε τα βιβλία και η ποίηση. Όλα ήσανε για μένα φρικαλέα. Ακόμα και το φως. Απορούσα όταν έβλεπα τούς άλλους ζωντανούς αφού είχε πεθάνει για μένα ο φίλος μου. Ωσάν να επρόκειτο να μην πέθαινε ποτέ. Κι απορούσα ακόμα, γιατί εγώ να ζω, αφού το άλλο εγώ μου, αυτός ο φίλος μου, δεν ευρίσκετο πλέον στην ζωή. Πόσο ωραία είναι η φράσις εκείνου του ποιητού, του Οβιδίου, ο οποίος μιλούσε για τον φίλο του και τον ονόμαζε το ήμισυ της ψυχής του. Ω ναι, αισθανόμουν ότι η ψυχή μου και η ψυχή του ήταν μία. Μια ψυχή σε δύο σώματα. Δεν ήθελα πλέον να ζω. Η ζωή μου ήταν φρικαλέα αφού το εγώ μου είχε μειωθεί κατά το ήμισυ. Μόνο τα δάκρυά μου ήταν γλυκά και αυτά διαδέχτηκαν τον φίλο μου στις ηδονές της ψυχής μου».\nΚαθώς περνούν τα χρόνια το μυαλό του όλο και διευρύνεται. Είναι μια μεγαλοφυΐα, δεινός ρήτορας σε νεαρωτάτη ηλικία. Οι πάντες τον θαυμάζουν. Όλοι τρέχουν να γίνουν μαθητές του. Αρχίζει, όμως, να βλέπει στην αίρεση των Μανιχαίων μερικά πράγματα που δεν του αρέσουν πλέον. Καθώς αυξάνει η ευφυΐα του και η κριτική του ικανότητα, μερικά πράγματα δεν έχουν ικανοποιητικές απαντήσεις. Και ενώ τα ερωτηματικά του ζητούν να πάρουν τις απαντήσεις τους για την αίρεση αυτή που ακολουθεί, κανένας δεν βρίσκεται να του απαντήσει. Περίμενε Αυγουστίνε, του λέγουν, να’ ρθει ο δάσκαλός μας ο Φαύστος. Αυτός είναι μέγας και σοφός και αυτός θα σου δώσει όλες τις απαντήσεις. Έρχεται ο Φαύστος. Ο Αυγουστίνος τον θαυμάζει καθώς τον ακούει να μιλάει στον λαό.\nΕίναι ρήτορας πραγματικός ο Φαύστος. Όταν όμως ο Αυγουστίνος του ζητά μια ιδιαίτερη συνομιλία μαζί του ανακαλύπτει τις φτωχές γνώσεις του Φαύστου. "Θεέ μου, ομολογεί ο ίδιος, αυτός είναι αγράμματος. Αυτός δεν έχει διαβάσει ούτε Κικέρωνα, ούτε άλλους φιλοσόφους, ούτε ποιητάς, τίποτε. Μερικές στείρες γνώσεις έχει. Απλώς μία ευγλωττία και τίποτα άλλο δεν έχει να παρουσιάσει". Και έτσι ο Αυγουστίνος, δέχεται την τελική απογοήτευση από την αίρεση, που φυσικά εγκαταλείπει. Ήδη από καιρό δεν του άρεσε η αίρεση που ακολουθούσε. Πως ο Θεός επιτρέπει στον άνθρωπο να γνωρίσει την αμαρτία, την πτώση και την αίρεση, αλλά και πόσο οικονομεί για όλα του τα πλάσματα! Και ενώ άλλοι μένουν μέσα στην αίρεση και την αμαρτία μέχρι θανάτου, ο Θεός σώζει τον Αυγουστίνο. Μέσα από την απογοήτευση οδηγείται στην τελική απομάκρυνση και απόρριψη.\nΈχει όμως κάποια μητέρα, την Μόνικα (4 Μαΐου). Η Μόνικα στο σπίτι δεν τον είχε δεχθεί για μεγάλο χρονικό διάστημα. Αλλά όμως ήταν μάνα που πονούσε. Μάνα που αγαπούσε. Και σε κάποια στιγμή κάνει όχι εκείνο που της έλεγε η λογική της, αλλά εκείνο που η καρδιά της, της έλεγε. Φωνάζει τον Αυγουστίνο και τον δέχεται στο σπίτι της. Έτσι όπως ήταν, στην κατάντια που βρισκόταν. Τώρα όμως ο Αυγουστίνος της ανακοινώνει ότι θα φύγει για την Ρώμη. Η ανησυχία της αγίας Μητέρας μεγαλώνει. «Πως, Θεέ μου, θα σωθεί αν φύγει μακρυά από τα χέρια μου;» αναλογίζεται η Μόνικα, και συνεχίζει· «τώρα τουλάχιστον έχει ένα στήριγμα να ακουμπάει, έχει έναν άνθρωπο να φωνάζει· «Μη Αυγουστίνε, πρόσεχε Αυγουστίνε». Τώρα που πάει μέσα στην Ρώμη, στην αμαρτωλή Ρώμη, στην Βαβυλώνα; Που πάει τώρα ο Αυγουστίνος;» Θρηνεί και πάλι η πονεμένη μάνα. «Όχι Αυγουστίνε, μην φεύγεις παιδί μου. Μείνε μαζί μου...».\nΟ Αυγουστίνος δείχνει να πείθεται. Ήταν όμως απλώς ένα παιχνίδι που έπαιξε στην Μόνικα. Με πλάγιο τρόπο και χωρίς να της το πει, φεύγει, ενώ εκείνη τον περίμενε στο εκκλησάκι του Αγίου Κυπριανού προσευχόμενη. Άδικα περιμένει τον άσωτο γιο της, ενώ εκείνος φεύγει κρυφά με την παράνομη γυναίκα του και το νόθο παιδί του. Όταν πλέον η Μόνικα καταλαβαίνει τι έγινε ξεσπά σε λυγμούς και σε θερμή προσευχή. «Θεέ μου, σκέπασε το παιδί μου εκεί που πηγαίνει. Φύλαξε το Χριστέ μου, Παναγιά μου. Το παιδί μου έφυγε πλέον από τα χέρια μου, αλλά το αναθέτω σ’ Εσένα Χριστέ μου...».\nΈκλαιγε η Μόνικα. Ο Αυγουστίνος, όμως, πηγαίνει στην Ρώμη. Εκεί συνεχίζει την ζωή της ασωτείας, της μέθης και της πορνείας. Γυρίζει δεξιά και αριστερά με γυναίκες, παρότι είχε ήδη το πρώτο θύμα, τον Αδεαδάτο, το πρώτο του παιδί, το οποίο μεγάλωνε δίπλα του. Αλλά όμως ο Θεός εισακούει τις προσευχές της Μόνικας. Είδε τα γονατίσματά της. Τα πόδια της είχαν λειώσει και τα γόνατά της είχαν τριφτεί. Έβλεπε ο Θεός εκείνα τα δακρυσμένα μάτια και σαν Πατέρας στοργικός ήξερε τι έκανε. Ο Θεός έπαιρνε τον Αυγουστίνο από την Μόνικα αλλά τον οδηγούσε στην οδό της σωτηρίας. «Όπου πλεόνασε η αμαρτία, εκεί υπερεπερίσσευσεν η χάρις».\nΠηγαίνει στη Ρώμη. Εκεί βγάζει όμορφους λόγους προς τον Αυτοκράτορα. Έφθασε στο σημείο να παραδεχτεί ότι «έγραφα λόγια και πράγματα για τον Αυτοκράτορα, που ο ίδιος δεν τα πίστευα. Έπρεπε να κολακεύω τον Αυτοκράτορα και όλους τούς αυλικούς του, για να είμαι αρεστός και όλοι να με δοξάζουν». Ήταν μυαλό και πνεύμα εγωιστικό. Ήθελε οι άλλοι να τον τιμούν και να τον δοξάζουν. Η φήμη του, σαν ρητοροδιδασκάλου, είχε εξαπλωθεί πέρα κι από την Ιταλία, είχε φθάσει σε όλα τα μέρη του τότε γνωστού κόσμου.\nΑλλά κάποια στιγμή, οδηγείται στην πόλη των Μεδιολάνων, στο σημερινό Μιλάνο. Εκεί Επίσκοπος, είναι ο Αμβρόσιος. Ο Άγιος Αμβρόσιος, ένας γενναίος μαχητής της πίστεώς μας, είναι ο άνθρωπος εκείνος που όταν ο Αυτοκράτορας Θεοδόσιος, σκότωσε στη Θεσσαλονίκη, μέσα στο Ιπποδρόμιο, 7.000 ανθρώπους και είχε το θράσος μετά να πάει στα Μεδιόλανα, στην Επισκοπή του, όταν έμαθε ότι ο Αυτοκράτορας έρχεται στο Μητροπολιτικό Ναό μετά το αποτρόπαιο έγκλημά του, ναι ο Αμβρόσιος, ένας ορθόδοξος επίσκοπος της Εκκλησίας μας, τόλμησε και έκανε κάτι γενναίο. Κατεβαίνει κάτω και μόλις πλησιάζει ο Θεοδόσιος ο Αυτοκράτορας, του κλείνει κατάμουτρα την πόρτα. «Έξω από το ναό μου. Δεν μπορείς με χέρια ματωμένα να μπεις μέσα» του λέει. (Βλ. εδώ) Πόση τόλμη χρειάζεται για να πει κανείς κάτι τέτοιο σε μία εποχή που οι Αυτοκράτορες είχαν τη δύναμη, ανά πάσα στιγμή να σε σκοτώσουν. «Η θα ζητήσεις δημόσια συγγνώμη από το λαό μας, και θα μετανοήσεις δημόσια, ειδάλλως μέσα στο ναό, Θεοδόσιε δεν μπαίνεις». Βλέπετε στάση ηρωική μπροστά σε Βασιλιά και μάλιστα στον Αυτοκράτορα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, που κράτησε ο Άγιος Αμβρόσιος;\nΔΕΙΤΕ: Άγιος Αμβρόσιος Μεδιολάνων. Ένας ασυμβίβαστος Επίσκοπος\nΠου είναι σήμερα έτσι θαρραλέοι Επίσκοποι; Που είναι σήμερα οι κληρικοί που τολμούν; Ο Αυγουστίνος βλέποντας την ρητορικότητα και τις γνώσεις του Αγίου Αμβροσίου, θαμπώνεται. Θαμπώνεται, διότι του αρέσει η ρητορεία. Ήδη ο ίδιος είναι δεινός ρήτορας, μόλις σε ηλικία 30 ετών. Έτσι, αποφασίζει και πηγαίνει και παρακολουθεί τα κηρύγματά του. Το ένα κήρυγμα μετά το άλλο, τον πείθουν σιγά-σιγά ότι η αίρεση των Μανιχαίων που ακολουθούσε είναι σαθρή και ανόητη. Θέλει να πλησιάσει τον Άγιο Αμβρόσιο, να του μιλήσει, να λύσει τις απορίες του. Αλλά όμως, ο Επίσκοπος είναι τόσο πολύ απασχολημένος, που δεν μπορεί να βρει χρόνο να μιλήσει με τον Αυγουστίνο. Έτσι ο Αυγουστίνος, συνομιλεί με τον βοηθό που είχε ο Αμβρόσιος. Και λύνει τις απορίες του. Σιγά-σιγά, το φως του Χριστού, μπαίνει στην καρδιά του Αυγουστίνου. Που είσαι Μόνικα, να δεις ότι αρχίζει η αλλαγή και η μεταμόρφωση του γιου σου; Στο Μιλάνο αρχίζει να μεταμορφώνεται, αρχίζει να γίνεται αυτό που χρόνια παρακαλεί η μητέρα του. Τα δάκρυα της Μόνικας, αρχίζουν να φέρουν καρπούς.\nΟ Αυγουστίνος σιγά-σιγά, αρχίζει να διαβάζει. Του αρέσουν οι επιστολές του Αποστόλου Παύλου. Κάθεται, τις διαβάζει και τις μελετά. Σε κάποια στιγμή, τον επισκέπτεται ένας φίλος του στενός και βλέπει στο γραφείο του, διάφορες φυλλάδες. Νόμισε ότι θα ήταν τίποτε συγγράμματα ρητόρων της αρχαίας εποχής. Διότι στον Αυγουστίνο άρεσε να διαβάζει αρχαίους φιλοσόφους. Γι’ αυτό άλλωστε έγινε και ο ίδιος ρήτορας και φιλόσοφος. Πλησιάζει όμως ο φίλος του και τι να δει; Για μεγάλη του έκπληξη βλέπει ότι αυτή τη φορά, ο Αυγουστίνος διάβαζε τις επιστολές του Αποστόλου Παύλου. Τότε κάθεται κοντά του και αρχίζει και του μιλάει για τη ζωή του Μεγάλου Αντωνίου. Του μιλάει για τη ζωή που έζησε στην έρημο ο μέγας αυτός ασκητής. Ο Αυγουστίνος αρχίζει να ταράσσεται. Τα χάνει με όσα ακούει γύρω από τη ζωή του Αγίου Αντωνίου. Μόνος του κάποια στιγμή συναισθάνεται το βάθος των λόγων που ακούει και αναφωνεί:\n«Αλύπιε, εμείς τι κάνουμε; Αμαθείς άνθρωποι, αμαθή άνθρωπο ονομάζει τον Μεγάλο Αντώνιο ο οποίος ήταν αγράμματος τελείως, σηκώνονται και αρπάζουν και κερδίζουν τον Ουρανό και εμείς με τέτοια γνώση και μόρφωση που έχουμε, χωρίς καρδιά κυλιόμεθα, με τη σάρκα και με το αίμα μέσα στην αμαρτία, ντρεπόμεθα να ακολουθήσουμε αυτούς, επειδή προηγήθηκαν από εμάς, και δεν ντρεπόμεθα γιατί δεν τούς ακολουθούμε;».\nΣυνταράσσεται και τα μάτια του γεμίζουν δάκρυα για τα όσα είχε κάνει στην ζωή του. Θέλει να φωνάξει, να κλάψει δυνατά. Ο ίδιος θα γράψει αργότερα, ότι «ντρεπόμουνα να κλάψω μπροστά στο φίλο μου γι’ αυτό σηκώνομαι και φεύγω και βγαίνω έξω στην αυλή του κήπου μου». Κι εκεί άρχισε μέσα σε στεναγμούς και κλάματα να οδύρεται για το ίδιο του το κατάντημα, και για το σημείο που έχει φθάσει. Είχε φθάσει πλέον κάτω στον πάτο της αμαρτίας, στον πυθμένα. Πιο κάτω δεν ήταν δυνατόν να πάει. «Αυγουστίνε, που βρίσκεσαι;» θρηνολογούσε, «Που έφθασες; Τα γεύθηκες όλα, την αλήθεια και την χαρά όμως δεν την βρήκες Αυγουστίνε. Ακόμα, κυνηγάς την χαρά". Ο ίδιος γράφει: «Είμαι ζητιάνος της χαράς. Την ζητιανεύω χρόνια ολόκληρα. Ψάχνω να τη βρω στις γυναίκες, ψάχνω να τη βρω στα ξενύχτια, ψάχνω να την βρω στις ταβέρνες, ψάχνω να τη βρω στα μεθύσια, ψάχνω να την βρω με οποιοδήποτε τρόπο μπορώ. Η αλήθεια και η χαρά, ακόμα δεν ήλθε στην καρδιά μου. Δεν μπόρεσα να τη βρω, δεν μπόρεσα να τη γευθώ. Μόνον Εσύ, Ιησού μου, μπόρεσες να μου την προσφέρεις ». Και τώρα, θρηνεί ο Αυγουστίνος και κλαίει.\nΚαι εκείνη τη στιγμή ακούει μια φωνή να του λέει «Πάρε και διάβασε». Μια παιδική φωνή του ψιθύριζε: «Πάρε και διάβασε, πάρε και διάβασε». Τα έχασε ο Αυγουστίνος. Κοιτάει από που έρχεται η φωνή, τίποτα δε βλέπει. Τρέχει, γρήγορα και πηγαίνει στο γραφείο του. Ανοίγει αμέσως την Αγία Γραφή και μόλις την ανοίγει, πέφτει το μάτι του επάνω στα εξής λόγια: «Μη κώμαις και μέθαις, μη κοίταις και ασελγείαις, μη έριδι και ζήλω, αλλά ενδύσασθε τον Κύριον Ιησούν Χριστόν και της σαρκός πρόνοιαν μη ποιείσθαι εις επιθυμίας». Ήταν η μεγάλη και σωτήρια ώρα της χάριτος. Τα λόγια αυτά του Αποστόλου Παύλου, συγκλόνισαν πλέον την καρδιά του Αυγουστίνου.\nΑρχίζει η μεταβολή του. Αρχίζει η ώρα της χάριτος. Η Αγία Γραφή που πέταξε κάποτε, γίνεται στο εξής το αγαπημένο του βιβλίο. Κάθεται μέρα-νύχτα και θρηνεί για τον εαυτό του, διαβάζοντας το τι έχασε. Γράφει στις εξομολογήσεις του · "είχα πει ανόητο βιβλίο την Αγία Γραφή και με απλά λόγια εκφρασμένο, αλλά κάτω από την απλότητα, κρύβεται όλη η σοφία και φιλοσοφία, που δεν θα την βρείτε, ούτε σε Κικέρωνα, ούτε σε Πλάτωνα, ούτε σ’ Αριστοτέλη, ούτε σε κανένα φιλόσοφο. Τέτοια άφθαστη σοφία και φιλοσοφία είναι αυτή που κρύβει". Ναι, ο μέγας φιλόσοφος και ρήτορας, ο Αυγουστίνος, ένας εκ των δέκα μεγαλυτέρων φιλοσόφων όλων των αιώνων, έφθασε η ώρα να πει την αλήθεια και να ομολογήσει ότι κάτω από τα απλά λόγια της Γραφής, κρύβεται όλη η σοφία και η φιλοσοφία του Θεού.\nΑρχίζει η μεταβολή. «Έως πότε Κύριε θα αμαρτάνω;» αναρωτιέται. Παίρνει πλέον σταθερή την απόφαση, «Ποτέ πια δεν θα ξαναμαρτήσω». Και ο Αυγουστίνος σταματά και απομακρύνεται από την αμαρτία. Αρχίζει να ζει ζωή αγία. Ζητά και κατηχείται. Αλλά, θυμάται με συγκίνηση τα δάκρυα της μάνας του. "Αλύπιε", λέει στο φίλο του,«να γράψω στη μητέρα μου, στη μάνα μου, η οποία έκλαιγε και θρηνούσε για το κατάντημά μου».\nΜέσα στις εξομολογήσεις του, δεν γράφει πολλά για τον πατέρα του. Μα, γράφει πολλά για τα δάκρυα της μάνας του. Λέει: «Θυμάμαι τη μητέρα μου που έκλαιγε και θρηνούσε για μένα. Για τη σωτηρία μου, Αλύπιε. Τώρα να της δώσουμε τη χαρά. Ότι γυρίζω κοντά στην εκκλησία. Επιστρέφω, Αλύπιε, στον Χριστό. Επιστρέφω στην πίστη μας. Εκεί που η μητέρα μου με ήθελε τόσα χρόνια. Τα δάκρυά της με έσωσαν. Με έσωσαν Αλύπιε, τα δάκρυά της. Θεέ μου, σ' ευχαριστώ που σώθηκα. Θεέ μου, σ’ ευχαριστώ. Να γράψουμε να έλθει στη βάπτισή μου. Να έρθει η μάνα μου, να με δει να βαπτίζομαι, να γίνομαι μέλος της εκκλησίας του Χριστού μας. Να χαρεί η καρδιά της. Τόσα χρόνια,17 χρόνια, είμαι μακρυά της. Δεκαεπτά χρόνια ζω και κυλιέμαι μέσα στην αμαρτία. Έλα μάνα να με δεις».\nΟ Αυγουστίνος καλεί τη μητέρα του. Κι η μητέρα του παίρνει το καράβι. Ω! μάνα αγία που παίρνεις το καράβι και έρχεσαι στη Ρώμη. Ω μάνα αγία που διασχίζεις θάλασσες και κύματα για να συναντήσεις το παιδί σου! Πως να μη κάνης με τα δάκρυά σου τον Ουρανό να λυγίσει; Πως να κρυφθεί η αγάπη που έχεις στο παιδί σου; Το καράβι όμως, ο διάβολος απειλεί να το βουλιάξει. Μη φοβείσθε, λέει η Μόνικα. Και γονατίζει και προσεύχεται. Και το καράβι φθάνει σώο και αβλαβές στη Ρώμη. Φθάνει η μητέρα του στα Μεδιόλανα και βλέπει τον γιο της. Τον γιο της μαζί με το εξώγαμο παιδί του, που πλέον είναι νέος κι αυτός 15 ετών, να κατηχούνται από τον Άγιο Αμβρόσιο, να παρακολουθούν τα κηρύγματά του.\nΦθάνει το Πάσχα που ετοιμάζεται και η βάπτιση του Αγίου Αυγουστίνου. Τώρα βλέπει πια η Μόνικα τον γιο της να φοράει τη λευκή στολή, που φορούσαν τότε όσοι εβαπτίζοντο. Τον λευκό χιτώνα φορά δίπλα του και το παράνομο παιδί του. Και οι δύο έτοιμοι, κατηχημένοι χριστιανοί. Ένας φιλόσοφος, ένας ρήτορας, προσέρχεται μετά από μεγάλη περιπλάνηση μέσα στην αμαρτία και παραπλάνηση, προσέρχεται τώρα στην πίστη μας. Η μητέρα, η αγία Μόνικα, ξεσπάει σε δάκρυα λέγοντας: «Θεέ μου, Σ’ ευχαριστώ... Σ’ ευχαριστώ...».\nΔΕΙΤΕ: π. Ανανίας Κουστένης: Ένας Επίσκοπος υψώνει το ανάστημά του στον πλανητάρχη! (Άγιος Αμβρόσιος 7 Δεκ)\nΠηγαίνει στη διπλανή πόλη, στον Ιππώνα. Ο Επίσκοπος εκεί ζήτησε και παρέμεινε ο Αυγουστίνος αρκετό χρονικό διάστημα σ’ αυτή την πόλη. Οι χριστιανοί είχαν την ευκαιρία να δουν και να θαυμάσουν τη ζωή και το παράδειγμα του Αυγουστίνου, και σε κάποια στιγμή που είχανε έλλειψη ιερέως, ζητά ο Επίσκοπος έναν καλό ιερέα. Και εδώ είναι αξιοσημείωτο να δούμε πως γινόταν η εκλογή των ιερέων. Ο Επίσκοπος ζητούσε από το ποίμνιό του να διαλέξει για ιερέα έναν καλό άνθρωπο της Επισκοπής. Όταν λοιπόν χρειάστηκαν στον Ιππώνα ιερέα με μια φωνή όλοι φώναξαν: «Τον Αυγουστίνο ιερέα». Τα έχασε ο Αυγουστίνος: «Εγώ να γίνω ιερέας; Εγώ που ήμουν ένας άσωτος, ένας πόρνος, ένας αιρετικός..;». Ο κόσμος όμως επιμένει και ο Αυγουστίνος οφείλει να υποχωρήσει. Ο Επίσκοπος λοιπόν τον χειροτονεί διάκονο και πρεσβύτερο. Και γίνεται ο Αυγουστίνος μέγας και τρανός. Η αγάπη του στον Θεό γίνεται η κινητήρια δύναμη ενός μεγαλεπήβολου και σπάνιου έργου το οποίο αναπτύσσει σαν ιερέας. Και ο καλός Επίσκοπος ζητάει τον Αυγουστίνο όχι μόνο ιερέα αλλά τον θέλει συνεπίσκοπό του. «Να κάνω τον Αυγουστίνο συνεπίσκοπό μου. Να διοικούμε μαζί τον Ιππώνα». Και έτσι ο Αυγουστίνος σύντομα χειροτονείται και Επίσκοπος Ιππώνος, μαζί με τον Επίσκοπο που ήδη ευρίσκετο στην πόλη εκείνη.\nΑυτός είναι ο Άγιος Αυγουστίνος. Αυτή είναι η ζωή και το έργο του, και με λίγα λόγια το πως ξεκίνησε και που έφθασε το παιδί της χάριτος του Θεού. Πως ο Θεός τον πήρε μέσα απ’ την αμαρτία και τον έσωσε. Γι’ αυτό κι εκείνος μεσιτεύει ενώπιον του θρόνου του Θεού για τούς άσωτους νέους που παρεκκλίνουν από τον δρόμο Του. «Νέοι, μην ψάχνετε τη χαρά», φωνάζει ο ίδιος ο Αυγουστίνος, «μην ψάχνετε τη χαρά στις γυναίκες, στα μεθύσια, στις καφετέριες, στις ντισκοτέκ. Δεν υπάρχει χαρά κι ευτυχία εκεί πέρα. Ο ίδιος ο Αυγουστίνος τα’ ομολογεί που τα έζησε. Νέοι, χαρά και ευτυχία, θα βρείτε μόνο κοντά στο Χριστό. Κι εσείς γονείς αν θέλετε να σώσετε τα παιδιά σας, μιμηθείτε την αγία Μόνικα. Γίνετε κι εσείς Μόνικες. Μιμηθείτε τη μητέρα του Αυγουστίνου, για να δείτε τα παιδιά σας να καταταγούν μεταξύ των Αγίων και των Οσίων, για να δοξάζουν το Πανάγιον όνομα του Ιησού μας, Ον υμνείτε και υπερυψούτε εις πάντας τούς αιώνας. ΑΜΗΝ.»\nΠολλοί νέοι γυρίζουν στον δρόμο του Θεού και μας γράφουν επιστολές για το θαύμα που συντελέστηκε στην ζωή τους με την μεσιτεία του Αγίου Αυγουστίνου. Σε κάποιον νέο 23 ετών, ναρκομανή, του εμφανιζόταν ένας Άγιος και τον ρωτούσε εάν θέλει να σωθεί. Ο νέος απαντούσε ότι θέλει να σωθεί από το πάθος των ναρκωτικών που τον είχαν καταστρέψει. Τότε ο Άγιος του λέει: «Το σπίτι μου είναι στο Τρίκορφο Δωρίδος, έλα εκεί και θα γίνεις καλά». Πράγματι ο νέος ήλθε, μάς διηγήθηκε τα όσα του είχαν συμβεί και τον οδηγήσαμε στο Ναό του Μοναστηριού. Όταν είδε την εικόνα του Αγίου Αυγουστίνου φώναξε· «Αυτός ήταν.. αυτός ήταν...» και έπεσε στα γόνατα και τον προσκύνησε. Το θαύμα έγινε. Μέχρι και σήμερα ο νέος αυτός, όπως μας πληροφορεί, όχι μόνον απαλλάχθηκε από τα ναρκωτικά αλλά και από κάθε επιθυμία τους. (Επειδή πρόκειται για ναρκωτικά γι’ αυτό δεν κοινοποιούμε το όνομα του νέου).\n★ Η κ. Βησσαρία Δάγλα από την Λευκάδα πέρασε μία φοβερή δοκιμασία με τον γιο της Παναγιώτη που ζει στην Αμερική. Τα Χριστούγεννα του 1994 ο γιός της παντρεμένος με τρία παιδιά, εγκατέλειψε το σπίτι του άνευ λόγου και αιτίας και έφυγε. Η μητέρα του μόλις το έμαθε και μη μπορώντας να κάνει τίποτα άλλο έπεσε στα γόνατα και παρακαλούσε τον Άγιο Αυγουστίνο και την Μητέρα του Μόνικα να πρεσβεύσουν για το παιδί της. Και πράγματι, μέσα σε δύο μήνες το θαύμα έγινε, εισακούσθηκαν οι προσευχές της και ο Παναγιώτης γύρισε στο σπίτι του και στην οικογένειά του μετανοημένος για το σφάλμα του. Ο Άγιος Αυγουστίνος είχε μεσιτεύσει για 'κείνον όπως και για χιλιάδες νέους.\n»Αγαπητέ μου Γέροντα, παρακολουθούσα την εκπομπή σας και συγκινήθηκα στο άκουσμα ότι στις 15 Ιουνίου, εορτή του Αγ. Αυγουστίνου και της μητέρας του Αγίας Μόνικας, θα κτυπούσαν τα 400 σήμαντρα και οι 62 καμπάνες της Μονής σας και ότι η “γη θα σειόταν” από την κωδωνοκρουσία. Έπασχα από εξάρθρωση της γνάθου 18 χρόνια. Δεν μπορούσα να φάω, να γελάσω κλπ. Ακούγοντας για τούς Αγίους σας παρεκάλεσα τον Άγιο Αυγουστίνο και την μητέρα του να με θεραπεύσουν. Σταύρωσα εκείνη τη στιγμή, ενώ σας έβλεπα στην τηλεόραση να μιλάτε, το αριστερό μου μάγουλο. Και το θαύμα έγινε αμέσως. Θεραπεύτηκα, αυτοστιγμής. Σήμερα μπορώ και γελάω ξανά, τρώγω άνετα και δοξάζω τον Θεό και τους Αγίους που με θεράπευσαν.\n★ Η κ. Κελαϊδή-Καστρινάκη Αγγελική πρώην Διευθύντρια Προσωπικού εις το Μέγαρον Μαξίμου επί Κυβερνήσεως Μητσοτάκη, επισκέπτεται συχνά την Μονή μας, διότι έχει μεγάλη ευλάβεια προς τον Άγιο Σεραφείμ. Πάντοτε όμως προσκυνούσε άθελά της μόνο την εικόνα του Αγίου Σεραφείμ και ξεχνούσε τον Άγιο Αυγουστίνο.\nΌπως μας περιγράφει η ίδια μια νύκτα είδε τα εξής εις τον ύπνο της: «Είδα ότι εισερχόμουνα στο Μοναστήρι σας και όταν έφθασα κάτω από το καμπαναριό και πριν εισέλθω στον Ιερό Ναό, συναντώ έμπροσθεν μου έναν άγιο, ο οποίος μου λέγει:\nΤότε - είδα - ότι προχώρησα προς το εσωτερικό του ναού. Κατόπιν βλέποντας την εικόνα του Αγίου Αυγουστίνου αμέσως ανεγνώρισα τον Άγιο που πριν από λίγο είχα συναντήσει».\nΙερός Αυγουστίνος και ο «προορισμός» για την σωτηρία.\nΤα Ιερά Λείψανα των Αγίων Αυγουστίνου,\nτης Μητρός αυτού Μόνικας\nκαι του Οσίου Σεραφείμ του Σάρωφ\nΗ κατανόηση της θεολογίας του ι. Αυγουστίνου που επέδρασε «[…] όχι μόνο στην διδασκαλία της Δ. Εκκλησίας, αλλά και στον ευρύτερο πνευματικό βίο του χριστιανικού κόσμου της Δύσεως […]», έχει άμεση σχέση «[…] με τις αφετηριακές προϋποθέσεις της θεολογίας του». (Εκκλησιαστική Ιστορία Βλ. Φειδά, Α’ τόμος, σελ. 566). Στο έργο του «Εξομολογήσεις», ο Αυγουστίνος περιγράφει την μεταστροφή του στον χριστιανισμό μετά από μια πολυτάραχη κοσμική ζωή.\nΗ βάση της θεολογίας του επομένως ξεκινά με την προσωπική «[…] εμπειρική βίωση της αγωνίας και του αγώνα για την αλήθεια και τη λύτρωση» (σελ. 566). Ωστόσο, ενώ άφησε μεγάλο συγγραφικό έργο αντιμετωπίζοντας τους σχισματικούς Δονατιστές και τους αιρετικούς Πελαγιανιστές, η θεολογία του παρουσίασε και πολλά εσφαλμένα σημεία.\nΑυτό οφείλεται στο ότι «[…] ο ι. Αυγουστίνος δεν γνώριζε επαρκώς την ελληνική γλώσσα […]», με αποτέλεσμα ότι «[…] δεν κατόρθωσε να παρακολουθήσει τη θεολογική παράδοση των μεγάλων πατέρων και των εκκλησιαστικών συγγραφέων της Ανατολής […] Η περιορισμένη γνώση της εκκλησιαστικής παραδόσεως εξηγεί τόσο τη κριτική στάση του έναντι των προγενέστερων Λατίνων εκκλησιαστικών συγγραφέων, όπως λχ του Κυπριανού, όσο και την άνεση να προβάλλει νέες διδασκαλίες, όπως λχ τη διδασκαλία για τον απόλυτο προορισμό […]» (σελ. 566).\nΤο αποτέλεσμα ήταν ότι «[…] κινήθηκε πέρα από τα καθιερωμένα όρια της εκκλησιαστικής παραδόσεως […]» (σελ. 567). Έτσι, προκειμένου να αντιμετωπίσει τους Δονατιστές, οι οποίοι συνέδεαν τα Μυστήρια της Εκκλησίας με τον ηθικό βίο του τελούντος, αλλά και τους Πελαγιανιστές που αρνούνταν τον κληρονομικό χαρακτήρα του προπατορικού αμαρτήματος, που έχει να κάνει με την διαφθορά της ανθρώπινης φύσεως, ώστε ο άνθρωπος (κατά την άποψή τους) έχοντας από τον Θεό όλες τις δυνάμεις για την επίτευξη της σωτηρίας του, να μπορεί από μόνος του να σωθεί, έχοντας την Θεία Χάρη σε δευτερεύουσα θέση, έπεσε στην πλάνη του «προορισμού». Κατέληξε να θεωρεί «[…] ότι η παροχή της θείας χάριτος ως δωρεάς του Θεού είναι ακαταγώνιστη από την ανθρώπινη θέληση, η οποία δεν μπορεί και να απορρίψει τη θεία αυτή δωρεά» (σελ. 567).\nΟ ι. Αυγουστίνος μίλησε για προορισμό στην σωτηρία, ενώ ο Καλβίνος, αιώνες αργότερα, προχώρησε περισσότερο στο να διδάξει ότι υπάρχει προορισμός και για την απώλεια, όπως θα δούμε παρακάτω. Οι απόψεις του Αυγουστίνου για τον προορισμό ήταν κατάλοιπα της Μανιχαϊστικής αιρέσεως, από την οποία πέρασε κάποιο διάστημα της ζωής του. Ο Β. Στεφανίδης, στην Εκκλησιαστική του Ιστορία, συμπληρώνει: «Επί εννεαετίαν είχε διατελέσει κατηχούμενος των Μανιχαίων, οι οποίοι ηρνούντο την ελευθέραν θέλησιν του ανθρώπου (Αυγουστίνου, Εξομολογήσεις)» (σελ. 249).\nΟι συνέπειες της διδασκαλίας του απόλυτου προορισμού\nγια την σωτηρία στο εκκλησιολογικό κομμάτι.\nΜια από τις βασικές αρχές στην θεολογία του ι. Αυγουστίνου είναι και η ακόλουθη: «[…] Ο ι. Αυγουστίνος δέχτηκε ότι η παροχή της θείας χάριτος προηγείται και κατά τινά τρόπο είναι ανεξάρτητη από τη λήψη του Αγίου Πνεύματος» (Εκκλησιαστική Ιστορία Βλ. Φειδά, Ά τόμος, σελ. 568), πράγμα αντίθετο από την διδασκαλία της Εκκλησίας τόσο στην Ανατολή όσο και στην Δύση που «[…] προέβαλε τη χορήγηση της θείας χάριτος ως αποκλειστικό έργο του Αγίου Πνεύματος» (σελ. 568). Αυτό όμως άνοιγε διάπλατα την πόρτα στο να θεωρήσουμε ότι η παροχή της θείας χάρης δεν έχει να κάνει με την κανονικότητα της Εκκλησίας, εφόσον άλλο ήταν η θεία χάρη και άλλο η λήψη του Αγίου Πνεύματος, στην σκέψη του Αυγουστίνου.\nΕπόμενο ήταν λοιπόν, ότι «[…] οι βαπτιζόμενοι έξω από τους κόλπους της αληθινής Εκκλησίας λαμβάνουν εγκύρως (valide) το βάπτισμα, αλλά κατέχουν τη θεία χάρη δυνάμει μόνο και όχι ενεργεία […] το βάπτισμα των αιρετικών και των σχισματικών είναι μεν έγκυρο, γιατί σε αυτό παρέχεται άμεσα από τον Κύριο η θεία χάρη, αλλά ανενεργό και παράνομο, γιατί τελέστηκε έξω από τους κόλπους της αληθινής Εκκλησίας. Το βάπτισμα αυτό αποκτά τη νομιμότητα (licite) και την αποτελεσματικότητα (effectus) του βαπτίσματος της Εκκλησίας μόνον όταν ο βαπτισμένος εγκαταλείψει την αίρεση ή το σχίσμα και εισέλθει στους κόλπους της» (σελ. 569- 570). Αυτά, ασφαλώς έρχονται σε αντίθεση με την διδασκαλία της Εκκλησίας που βρίσκει τον εκφραστή της στο πρόσωπο του αγίου Κυπριανού Καρθαγένης, ο οποίος έζησε νωρίτερα.\nΟ ι. Αυγουστίνος, με τις παραπάνω θέσεις του, ήρθε «[…] σε αντίθεση προς την εκκλησιολογία του ι. Κυπριανού, ο οποίος, εκφράζοντας τη γενικότερη εκκλησιαστική συνείδηση, είχε υποστηρίξει ad hoc ότι οι βαπτιζόμενοι από αιρετικούς ή και σχισματικούς δεν λαμβάνουν τη θεία χάρη […]» (σελ. 569). Ο Κυπριανός Καρθαγένης είχε διακρίνει ότι άλλο πράγμα είναι η πηγή της χάριτος, δηλαδή το έργο του Χριστού, και άλλο πράγμα η παροχή αυτής της χάρης, που χορηγείται δια των αγίων Μυστηρίων, κάτι που δεν είχε κάνει ο Αυγουστίνος. Εφόσον, κατά τον Αυγουστίνο, η θεία χάρη μπορεί να έρθει (ΚΑΙ) έξω από τα όρια της κανονικής Εκκλησίας με την αποδοχή του κύρους του βαπτίσματος των αιρετικών και των σχισματικών, αυτό ανοίγει τον δρόμο ώστε και οι εκτός Εκκλησίας να ισχυρίζονται «χριστιανικότητα». Και όντως, έτσι έγινε αιώνες αργότερα· «Οι Εκκλησιολογικές συνέπειες τονίσθηκαν ιδιαίτερα από τη μεταγενέστερη σχολαστική θεολογία και από την Προτεσταντική μεταρρύθμιση […]» (σελ. 570).\nΗ Εκκλησιολογία του Αυγουστίνου, η βάση για την θεωρία\nτης «αόρατης εκκλησίας» των Προτεσταντών, παραλλαγμένη.\n«Η Εκκλησιολογία του ι. Αυγουστίνου, με κριτήριο τη σχέση της θείας χάριτος προς το βάπτισμα και τα άλλα μυστήρια της Εκκλησίας, θα μπορούσε να παρασταθεί με τρεις ομόκεντρους εμπεριεχόμενους κύκλους. Ο εσωτερικός κύκλος ταυτίζεται με την αληθινή Εκκλησία, στην οποία όχι μόνο παρέχεται από τον Κύριο η θεία χάρη, αλλά και ενεργεί εν Αγίω Πνεύματι. Ο εξωτερικός κύκλος ταυτίζεται με την αίρεση ή το σχίσμα, στα οποία παρέχεται από τον Κύριο η θεία χάρη, αλλά δεν ενεργεί την εν Αγίω Πνεύματι σωτηρία, γι’ αυτό και τα μυστήρια είναι μεν υποστατά και έγκυρα, αλλά ανενεργά. Ο εξώτατος κύκλος ταυτίζεται με το χώρο, στον οποίο η υπάρχουσα για όλους τους ανθρώπους πηγή της σωτηρίας ούτε παρέχει ούτε ενεργεί τη θεία χάρη. Βεβαίως, ο εσωτερικός κύκλος ταυτίζεται από μεν τους Ρωμαιοκαθολικούς με την Εκκλησία τους, από δε τους Προτεστάντες με την αόρατη Εκκλησία. Κατά την Προτεσταντική θεολογία, όλες οι χριστιανικές εκκλησίες ή ομολογίες αποτελούν τμήματα του εξώτερου κύκλου, στον οποίο όμως, αντίθετα προς την διδασκαλία του ι. Αυγουστίνου, παρέχεται και ενεργεί η θεία χάρη» (σελ. 571).\nΣτο θεολογικό σύστημα του Αυγουστίνου, επόμενο είναι να χωράει και η πλανεμένη διδασκαλία του «προορισμού». Κατά τον Αυγουστίνο, η θεία χάρη που απορρέει από το λυτρωτικό έργο του Χριστού «[…] παρέχεται μόνο στους εκλεκτούς του Θεού, ο οποίος έτσι διαχωρίζει τους προορισμένους για την αιώνια σωτηρία και έχει καθορίσει τον αριθμό των εκλεκτών. Ο απόλυτος προορισμός γίνεται ευθέως από τον Θεό, παρά το γεγονός ότι η παροχή και η ενέργεια της θείας χάριτος συνδέεται με τα μυστήρια της Εκκλησίας. Ο απόλυτος όμως προορισμός είναι προορισμός για τη σωτηρία, ενώ ο Θεός δεν προορίζει ευθέως και τους μη σωζομένους για τη απώλεια. Τους αφήνει να συρθούν μόνοι τους στην καταδίκη της απώλειας» (σελ. 571). Αυτό. όπως θα δούμε, έρχεται σε αντίθεση με τις θέσεις του Προτεστάντη Ι. Καλβίνου, ο οποίος μίλησε για προορισμό ακόμα και για τον χαμό!\nΟ καθηγητής Βλάσιος Φειδάς, από όπου και παραθέτουμε τα σχετικά αποσπάσματα, γράφει συμπερασματικά: «[…] τα κανονικά όρια της Εκκλησίας γίνονται αδιόρατα, γι’ αυτό και η Προτεσταντική διδασκαλία για την «αόρατη Εκκλησία» θεμελιώνεται κυρίως στην διδασκαλία αυτή του ι. Αυγουστίνου […] ο απόλυτος προορισμός ενισχύει την άμεση και προσωπική επικοινωνία με τον Θεό και αποδυναμώνει τα ενδιάμεσα αισθητά μέσα (κλήρο, μυστήρια κα)» (σελ. 572). Ακόμα, ο Β. Στεφανίδης αναφέρει σχετικά: «Η διδασκαλία του Αυγουστίνου περί του απολύτου προορισμού προεκάλεσεν έριδας, αλλά κατά το μάλλον ή ήττον διετηρήθη και μεταβιβάσθη εις τας προτεσταντικάς εκκλησίας, κυρίως εις τον Καλβινισμόν […] συμφώνως προς τον απόλυτον προορισμόν, ο Αυγουστίνος εδέχετο την Εκκλησίαν ως σύνολον των προορισμένων εις σωτηρίαν, ως κοινωνίαν των επί της γης και εν τοις ουρανοίς αγίων, η οποία φυσικά, είναι αόρατος» (Εκκλ. Ιστορία, σελ. 338).\nΟ απόλυτος προορισμός του αιρεσιάρχη Ι. Καλβίνου.\nΟ Β. Στεφανίδης γράφει: «[…] οι τρεις μεταρρυθμισταί εδέχθησαν τον απόλυτον προορισμόν, αλλά ο Λούθηρος παραμέρισεν αυτόν, ενώ ο Ζβίγγλιος και μάλιστα ο Καλβίνος διετήρησαν αυτόν. Ο Καλβίνος εδέχετο την αυστηράν μορφήν του απολύτου προορισμού» (σελ. 604).\nΈτσι, αναφέρεται από ετερόδοξη πηγή· «Την καρδιά της Καλβινιστικής θεολογίας αποτελεί η διδασκαλία του απολύτου προορισμού, που βασίζεται στην απόλυτη μεγαλειότητα του Θεού και στο «λογικό» συμπέρασμα ότι «ο Θεός όρισε ορισμένους για την αιώνια ζωή και άλλους για αιώνια κατάκριση, όπως έγραψε ο Καλβίνος […] αβίαστη έρευνα (ακαδημαϊκή και μη) ξεκαθάρισε σήμερα, όπως και στο παρελθόν με απόλυτη βεβαιότητα, ότι αυτή η διδασκαλία δεν είχε θέση στη διδασκαλία της πρώτης Ελληνόφωνης Χριστιανικής εκκλησίας […] το δόγμα της «ελευθέρας θελήσεως» φαίνεται ότι ήταν γενικώς αποδεκτό στην πρώτη Εκκλησία» (Παγκόσμια Πεντηκοστή, πρώτος τόμος, σελ. 251- 252).\nΗ Ορθόδοξη θέση για την συνεργία του Θεού\nκαι του ανθρώπου για την σωτηρία.\nΗ Ορθόδοξη πίστη διατηρεί την ισορροπία ανάμεσα στην χάρη του Θεού και την ελεύθερη εκλογή του ανθρώπου (το αυτεξούσιο).\nΠριν περάσουμε σε Πατερικές αναφορές ενδεικτικά, οφείλουμε να γράψουμε τι αναφέρει ο πατριάρχης Ιεροσολύμων Δοσίθεος στην τρίτη έκδοση της «Ομολογίας της Ορθοδόξου Πίστεως», όπως την παραθέτει ο καθηγητής Ι. Καρμίρης.\nΑναφέρει στον τρίτο όρο· «Πιστεύομεν τον άκρως αγαθόν Θεόν εξ αιδίου ους εξελέξατο εις δόξαν προορίσαι, ους δ’ αυ απεδοκίμασεν εις κατάκρισιν παραχωρήσαι· ουχ ότι δε τούτους ούτως ηβουλήθη δικαιώσαι, τούτους δε αναιτίως παραχωρήσαι και κατακρίναι· ανοίκειον γαρ τούτο τω Πατρί των όλων και απροσωπολήπτη και θέλοντι πάντας ανθρώπους σωθήναι και εις επίγνωσιν αληθείας ελθείν Θεώ· αλλ’ ότι τούτους μεν προειδότα καλώς τω αυτεξουσίω χρησομένους, προορίσαι ως αγαθός και πολυέλεος, τούτους δε κακώς, κατακρίναι ως δίκαιος […] Το δε λέγειν τους παμμιάρους αιρετικούς (ως κείται εν τώδε τω κεφαλαίω) τον Θεόν προορίζει ή κατακρίνειν μηδαμώς εις τα έργα αποβλέποντα των προοριζομένων ή κατακρινομένων, βέβηλον και ανόσιον οίδαμεν […] Αποστρεφόμεθα δε τους τα τοιαύτα και λέγοντας και φρονούντας, και χείρους αυτούς των επ’ ασεβεία διαβεβοημένων είναι ομολογούμεν». (Περιοδικό ‘’Θεολογία’’, τόμος Κ 1949, τεύχος 3, σελ. 465- 467, από τον επίσημο διαδικτυακό τόπο της Εκκλησίας της Ελλάδος).\nΟ άγιος Ισίδωρος ο Πηλουσιώτης, γράφει στον Λέανδρο·\n«Η ανθρώπινη φύση, θαυμάσιε, είναι βέβαια επιδεκτική του κακού, όμως δεν κατέχει τα κακά από την φύση της, αλλά τα αποκτά με τη δική της θέληση, και έχει ως αποτέλεσμα να χάνει τα καλά» (Επιστολή 271, ΕΠΕ 1).\nΟ άγιος Ιππόλυτος Ρώμης αναφέρει·\n«[…] ως αυτεξούσιος ο άνθρωπος έχων το θέλειν και το μη θέλειν, δυνατός ων εν αμφοτέροις» (ΒΕΠΕΣ 5, 376).\nΟ άγιος Ειρηναίος της Λυών διδάσκει ότι εάν ο άνθρωπος δεν είχε την δυνατότητα της επιλογής, δεν θα υπήρχε λόγος να επιβραβευτεί ή να κατακριθεί.\n«[…] Αλλά επειδή οι πάντες της αυτής εισί φύσεως, δυνάμενοι τε κατασχείν και πράξαι το αγαθόν, και δυνάμενοι πάλιν αποβαλείν αυτό, και μη ποιήσαι […]» (ΒΕΠΕΣ 5, 156), δηλαδή όλοι έχουμε ίδια φύση, μπορώντας να πράξουμε το αγαθό ή να μην το πράξουμε, εν πλήρη ελευθερία. Ενώ συνεχίζει, «[…] το αυτεξούσιον επιδείκνυσι του ανθρώπου, και το συμβουλευτικόν του Θεού […]» (ΒΕΠΕΣ 5, 156).\nΟ άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος αναφέρει ότι ο Θεός τίμησε τον άνθρωπο «[…] με το αυτεξούσιον, δια να ανήκει το αγαθόν εις εκείνον ο οποίος θα το επιλέξει […] του δίνει τον νόμον ως αντικείμενον του αυτεξουσίου […]»(Λόγος εις τα Θεοφάνεια, ΕΠΕ 5).\nΟ άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς διδάσκει·\n«Για αυτό δεν έχει καμία θέση ανάμεσα στους ανθρώπους η απόγνωσις, αν και ο Πονηρός την υποβάλλει με ποικίλους τρόπους, όχι μόνο σε εκείνους που ζουν αδιάφορα, αλλά μερικές φορές και στους αγωνιστάς. Επειδή δηλαδή ο καιρός της ζωής είναι καιρός μετανοίας, το γεγονός και μόνο ότι ζει ακόμη ο αυτός που αμάρτησε για αυτόν που θέλει να επιστρέψει προς τον Θεό εγγυάται την από αυτόν υποδοχή. Διότι με την εδώ ζωή συνυπάρχει πάντοτε το αυτεξούσιο […]» (Προς μοναχή Ξένη, περί παθών και αρετής, ΕΠΕ 8, σελ. 365).\nΟ ιερός Χρυσόστομος·\n«Η ανθρώπινη φύσις είναι κάπως ράθυμος και αποκλίνει προς την καταστροφήν, όχι από την φυσική της κατασκευήν, αλλά από την προαιρετικήν ραθυμίαν της. Δι’ αυτό έχει ανάγκην συνεχούς υπομνήσεως» (Ομιλία, ΙΗ εις το Κατά Ιωάννην, ΕΠΕ 13, σελ. 251).\nΣε άλλη σημείο, διερωτάται· «Ποιος είναι ο δημιουργός της αργίας; Ποιος άλλος είναι εκτός από την ραθυμία της θελήσεώς μας;» (Ομιλία ΛΣΤ Εις το κατά Ιωάννην, ΕΠΕ 13 Α, σελ. 105).\nΣε άλλο σημείο, μιλάει ακόμα πιο καθαρά για την ισορροπία μεταξύ της χάριτος του Θεού και της δικής μας προαιρέσεως: «Δεν είναι τυχαίον πράγμα η πίστις εις Εμέ, αλλά έχει ανάγκην της άνωθεν χάριτος. Και με όλον τον λόγον Του δι’ αυτό φροντίζει, να αποδείξει δηλαδή ότι αυτή η πίστις χρειάζεται γενναίαν ψυχήν, η οποία να προσελκύεται από τον Θεόν. Αλλά ίσως ερωτήσει κάποιος· Εάν κάθε τι που σου δίδει ο Πατήρ, έρχεται προς Εσέ και όσους ημπορέσει να ελκύσει και κανείς δεν ημπορεί να έλθει εις Εσέ, εάν δεν του έχει δοθεί άνωθεν, πρέπει να απαλλαγούν από κάθε κατηγορίαν και από κάθε αμαρτίαν εκείνοι, εις τους οποίους δεν δίδει ο Πατήρ. Αυτά είναι ψιλά λόγια και προφάσεις. Διότι χρειαζόμεθα βεβαίως και την ιδικήν μας θέλησιν (κείμενο: προαιρέσεως). Διότι και η διδασκαλία και η πίστις είναι απόδειξις θελήσεως (κείμενο: προαιρέσεως). Εδώ λοιπόν δεν σημαίνει τίποτε άλλον, «Εκείνο το οποίο Μου δίδει ο Πατήρ», παρά ότι· Δεν είναι τυχαίον πράγμα η πίστις εις Εμέ, ούτε έργον των ανθρωπίνων συλλογισμών, αλλά χρειάζεται και η άνωθεν αποκάλυψις και η ευσεβής ψυχή που δέχεται την αποκάλυψιν’’» (Ομιλία ΜΕ Εις το κατά Ιωάννην, ΕΠΕ 13 Α, σελ. 307).\nΟ άγιος Γρηγόριος Νύσσης·\n«Αλλά πιο σωστό είναι να σκεπτόμαστε τούτο· το ότι δηλαδή το αγαθό είναι δώρο του Θεού. Και αυτό είναι η ελευθερία και η αυτεξουσιότητα, που με την κατάχρηση εκ μέρους των ανθρώπων έγινε το όργανο για την αμαρτία» (Β’ Ομιλία «Εις τον Εκκλησιαστή», Π. Μπρούσαλη, σελ. 59).\nΟ Μ. Βασίλειος·\n«Έπειτα, αν ακόμη και εις τας πράξεις της κακίας και της αρετής τα αίτια δεν ευρίσκωνται εις την προαίρεσίν μας, αλλά είναι αναπόφευκτα γεγονότα που οφείλονται εις την μοίραν μας, τότε περιττοί και οι νομοθέται που νομοθετούν τι πρέπει να κάνωμεν και τι να μη κάνωμεν, περιττοί και οι δικασταί που τιμούν την αρετήν και τιμωρούν την πονηρίαν […] ούτε η δικαιοσύνη θα βραβεύεται, ούτε η αμαρτία θα τιμωρείται, αφού οι άνθρωποι δεν κάνουν τίποτε κατά την προαίρεσίν των» (Εξαήμερος, ΣΤ λόγος, ΕΠΕ 4, σελ. 241).\nΟ Άγιος Μακάριος ο Αιγύπτιος· το ότι στην αποστολική εποχή δεν υπήρχε «βιομηχανία θαυμάτων», αλλά ο Θεός ενεργούσε όταν Εκείνος ήθελε δια των αποστόλων, το αιτιολογεί για να φανεί το αυτεξούσιο των ανθρώπων. Όπως εξηγεί:\n«Όλα αυτά γίνονταν για κάποιο σκοπό, το να κάνουν δηλαδή σε μερικές περιπτώσεις θαύματα και σε μερικές άλλες να φαίνονται ότι είναι ανίσχυροι, για να γίνει με τον τρόπο αυτό φανερή η πίστη των απίστων και των πιστών, και για να δοκιμασθεί και να φανερωθεί η ελεύθερη βούληση (κείμενο: το αυτεξούσιον), αν βέβαια δεν σκανδαλίζονται μερικοί από το γεγονός αυτό της αδυναμίας των αποστόλων. Διότι εάν πραγματοποιούσαν όλα όσα ήθελαν οι απόστολοι, με κάποιο εξαναγκασμό, εξ αιτίας των θαυμάτων θα φύτευαν μέσα στους ανθρώπους τη θεοσέβεια, και δεν θα υπήρχε η δυνατότητα να φανεί η ελευθερία της βούλησης (κείμενο: το αυτεξούσιον), ούτε η πίστη και η απιστία· διότι ο Χριστιανισμός είναι «λίθος πάνω στον οποίο σκοντάφτουν οι άπιστοι, και πέτρα από την οποία γκρεμίζονται’’» (Ομιλία ΚΣΤ, τόμος 7, σελ. 407).\nΓια τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος αναφέρει·\n«Η σοφία του Θεού, που είναι άπειρη και ακατάληπτη, προσφέρει τις δωρεές της Θείας Χάριτος με ανερμήνευτο και ανεξιχνίαστο τρόπο στο ανθρώπινο γένος, για να δοκιμάσει με πολλούς τρόπους την ελεύθερη βούληση του ανθρώπου, ώστε να φανούν όλοι όσοι αγαπούν τον Κύριο με όλη τους την καρδιά και υπομένουν κάθε κίνδυνο και κάθε κόπο για το Θεό» (Ομιλία ΚΘ, τόμος 7, σελ. 469).\nΓια την συνέργια Θεού και ανθρώπου στην σωτηρία, αναφέρει·\n«Όταν πάλι προσφέρουμε την ελεύθερη θέλησή μας, τότε όλο το έργο που αυτός πραγματοποιεί το αποδίδει σε μας […] πιστεύουμε ότι ο Ίδιος μας συγκεντρώνει κοντά Του· από εμάς ζητάει μόνο την ελεύθερη θέληση. Πως όμως θα δείξουμε τη θέλησή μας, παρά μόνο με τον προσωπικό μας κόπο;» (Ομιλία ΛΖ, τόμος 7, σελ. 543).\nΟ Άγιος Νείλος, γράφοντας επί παραδείγματι για τον λογισμό της φιλαργυρίας που δημιουργείται ενώ κάποιος βλέπει χρυσό, δεν καταλογίζει την ευθύνη ούτε στο υλικό του χρυσού, ούτε στον λογισμό αυτόν καθ’ αυτόν, αλλά στην προαίρεση του ανθρώπου που δέχτηκε τον λογισμό αυτό.\n«Έστω ότι από τον εχθρό σου στάλθηκε ο λογισμός της φιλαργυρίας. Αυτόν τον λογισμό λοιπόν διαίρεσέ τον στον νου που τον δέχτηκε, και στη σκέψη του χρυσού, και στον ίδιο τον χρυσό, και στο πάθος της φιλαργυρίας. Και τότε ρώτησε, ποιο από αυτά είναι αμαρτία. Ποιο από τα δύο· ο νους; Και πως αυτός είναι εικόνα του Θεού; Μήπως η σκέψη του χρυσού; Και αυτό ποιος λογικός θα το έλεγε; Μήπως ο ίδιος ο χρυσός είναι αμαρτία; Τότε γιατί έγινε; Μένει λοιπόν αυτό που δεν είναι πράγμα υπαρκτό στην ουσία, ούτε σκέψη κάποιου πράγματος, ούτε ασώματος, αλλά κάποια μισάνθρωπη ηδονή, η οποία γεννιέται από το αυτεξούσιο και αναγκάζει το νου να χρησιμοποιεί κακώς τα κτίσματα του Θεού, την οποία ηδονή ο νόμος του Θεού μας έχει διδάξει να την κόβουμε. (Κεφάλαια περί πονηρών λογισμών, τόμος 11 Β, σελ. 365).\nΟ άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων·\n«Δεν θα ανεχθούμε τους κακούς ερμηνευτές του χωρίου· «από αυτό γνωρίζουμε τα παιδιά του Θεού και τα παιδιά του διαβόλου», που δέχονται πως υπάρχουν μερικοί άνθρωποι που από την φύση τους είναι σωσμένοι ή καταδικασμένοι. Διότι ούτε ερχόμαστε αναγκαστικά σ’ αυτήν την υιοθεσία, αλλά γιατί το θέλουμε, ούτε ο Ιούδας ήταν εκ φύσεως γέννημα του διαβόλου και της απώλειας. Αν ήταν έτσι, δεν θα έδιωχνε στην αρχή, με το Όνομα του Ιησού Χριστού, τους δαίμονες, αφού «ο Σατανάς δεν βγάζει Σατανά», ούτε πάλι ο Παύλος θα γινόταν από διώκτης Απόστολος. Αλλά η υιοθεσία εξαρτάται από τη θέλησή μας, όπως είπε και ο Ιωάννης, «Όσοι τον δέχτηκαν τους έδωσε το δικαίωμα να γίνουν παιδιά του Θεού, σε αυτούς, δηλαδή, που πιστεύουν στο Όνομά Του». Όχι, λοιπόν, πριν από την πίστη, αλλά με την πίστη, επειδή οι ίδιοι το θέλησαν, αξιώθηκαν να γίνουν παιδιά του Θεού» (Κατήχηση Ζ, Ά τόμος Γ. Μαυρομάτη, σελ. 201).\nΟ προορισμός από μόνος του, δεν είχε ποτέ καμία θέση στην διδασκαλία της Εκκλησίας. Όχι μόνο δεν είναι χριστιανική πίστη, αλλά έχει ειδωλολατρικές καταβολές, όπως είδαμε. «Ους προεγνω και προωρισεν συμμορφους της εικόνος του υιού αυτού εις το είναι αυτόν πρωτότοκον εν πολλοίς αδελφοις ους δε προωρισεν τούτους και εκάλεσεν και ους εκάλεσεν τούτους και εδικαιωσεν ους δε εδικαίωσεν τούτους και εδόξασεν» (Ρωμαίους, η 29). Δηλαδή, ο Θεός πρώτα προγνωρίζει και μετά προορίζει, και πάλι με βάση την ελεύθερη βούληση του ανθρώπου. Απλά, επειδή είναι εκτός χρόνου ο Θεός, γνωρίζει τα πάντα, χωρίς όμως να παραβιάζει το αυτεξούσιο.\n«Ο δε των όλων Θεός πόρρωθεν οίδεν άπαντα ως Θεός. Ου μη ανάγκην επάγει τω δείνι εις κατόρθωσιν αρετής, τω δείνι δε εις εργασίαν κακίας» (Θεοδώρητος).\n«Προγινώσκει τους αξίους της κλήσεως, ειθ’ ούτω προορίζει... Προορισμόν εννόει το αμετάθετον του Θεού αγαθόν θέλημα» (Θεοφύλακτος).\nΙερός Αυγουστίνος - Αποφθέγματα\nAurelius Augustinus, 354-430, Άγιος\nΥπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους χριστιανούς στοχαστές και θεολόγους και ένας από τους πολυγραφότερους συγγραφείς της λατινικής πατρολογίας. Γεννήθηκε στην Ταγάστη Νουμιδίας της Αφρικής (γιος της Αγίας Μόνικας).\nΑρχικά εντάχθηκε στο ρεύμα του Μανιχαΐσμού για 7 χρόνια. Αργότερα, στη Ρώμη επηρεάστηκε από τη διδασκαλία του Αγίου Αμβροσίου και, σε συνδυασμό με την ενασχόλησή του με τον Πλάτωνα, προσηλυτίζεται στο χριστιανισμό. Το 395 εκλέγεται επίσκοπος Βασιλικού Ιππώνος (Hippo Regio), της Νουμιδίας. Εκεί θα ξεχωρίσει για την ποιμαντική του δραστηριότητα αλλά και την έντονη αντι-αιρετική του δράση. Τα συγγράμματα είναι πολυάριθμα, με κυριότερα το "Η Πολιτεία του Θεού" (Civitate Dei), το "Περί Τριάδας" (De Trinitate), και τις "Εξομολογήσεις".\nΓια την Καθολική Εκκλησία θεωρείται άγιος και προστάτης του Τάγματος των Αυγουστίνων. Παρά την επίσημη αναγνώρισή του και από την Ορθόδοξη Εκκλησία, οι Ορθόδοξοι αποφεύγουν να τον αποκαλέσουν «Άγιο», καθώς υπήρξε υπέρμαχος του Παπικού πρωτείου και του filioque (εξ ου και ο κάπως μεσοβέζικος όρος «Ιερός»)\n• Να προσεύχεσαι σαν όλα να εξαρτώνται από το Θεό. Να δουλεύεις σαν όλα να εξαρτώνται από σένα.\n• Τα θαύματα δεν είναι αντίθετα στη φύση, αλλά αντίθετα σ’ αυτά που ξέρουμε για τη φύση.\n• Η φιλανθρωπία δεν μπορεί να είναι υποκατάστατο για τη δικαιοσύνη που δεν απονεμήθηκε.\n• Η Αγάπη είναι η ομορφιά της ψυχής.\n• Να μη λατρεύεις το Θεό που εσύ δημιούργησες, αλλά το Θεό που δημιούργησε εσένα.\n• Πίστη είναι να πιστεύεις αυτό που δεν βλέπεις, η ανταμοιβή είναι να δεις αυτό που πιστεύεις.\n• Αν απουσιάζει η δικαιοσύνη, τι άλλο είναι η πολιτική εξουσία, παρά οργανωμένη ληστεία;\n• Κύριε, χάρισέ μου εγκράτεια και αγνότητα, αλλά όχι ακόμα.\n• Έχω διαβάσει στον Πλάτωνα και στον Κικέρωνα ρήσεις που ήταν σοφές και ωραίες. Αλλά σε κανέναν από αυτούς δεν διάβασα: «έλθετε προς εμέ πάντες οι κοπιώντες και πεφορτισμένοι».\n• Μην προσπαθείς να κατανοήσεις για να πιστέψεις. Πίστεψε για να κατανοήσεις.\n• Αν πιστεύεις ό,τι σου αρέσει από το Λόγο του Θεού και απορρίπτεις ό,τι δεν σου αρέσει, δεν πιστεύεις στο Λόγο του Θεού, πιστεύεις στον εαυτό σου.\n• Υπάρχει και κάτι χειρότερο από την αμαρτία. Είναι η αλαζονεία της αρετής.\n• Αυτός που μας δημιούργησε χωρίς τη βοήθειά μας, δεν θα μας σώσει χωρίς τη συγκατάθεσή μας.\n• Το να απέχει κανείς από την αμαρτία όταν πια δεν μπορεί να αμαρτήσει, δεν σημαίνει ότι έχει εγκαταλείψει την αμαρτία, αλλά ότι η αμαρτία εγκατέλειψε αυτόν.\n• Η εργασία είναι προσευχή.\n• Αν δυο φίλοι σου ζητήσουν από εσένα να κρίνεις μια διαφωνία τους, μη δεχτείς, γιατί θα χάσεις ένα φίλο. Από την άλλη, αν σου το ζητήσουν δυο ξένοι, να δεχτείς, γιατί έτσι θα κερδίσεις ένα φίλο.\n• Επειδή το κάνω μ’ ένα μικρό πλοίο με λένε πειρατή. Αν το έκανα μ’ έναν ολόκληρο στόλο, θα ήμουν αυτοκράτορας.\n• Δεν υπάρχει καμιά άλλη πιθανή αιτία του Κακού, εκτός από το Καλό.\n• Κανένα εγκώμιο δεν οφείλουμε σ’ αυτούς που κάνουν μόνο το καθήκον τους και τίποτε παραπάνω.\n• Δεν είναι το μαρτύριο, αλλά ο σκοπός που κάνει τον μάρτυρα.\n• Τα λόγια που είναι γραμμένα εδώ είναι αφηρημένες ιδέες. Πρέπει να αποκτήσεις και τις εμπειρίες.\n• Είναι πιο εύκολο να πετάξεις τα είδωλα από το ναό παρά να τα ξεριζώσεις από την καρδιά και τη φαντασία του ανθρώπου\nΛατινικά Ρητά • Cor ad cor loquitur. μτφρ: η καρδιά μιλάει στην καρδιά\nSaint Augustine (TV Movie 2010) (με ελληνικούς υπότιτλους)\nΈνας άσωτος που... έγινε Άγιος. Η ιστορία της ζωής και της\nψυχικής μεταβολής του Αγίου Αυγουστίνου επισκόπου Ιππώνος\n3:14:45 Ταινία: Η ζωή του Αγίου Αυγουστίνου - Saint Augustine (Movie 2010)\n1. «Άγιος Αυγουστίνος, επίσκοπος Ιππώνος» του Δρ. θεολογίας Πέτρου Παναγιωτόπουλου, Υπεύθυνου Περιεχομένου Πεμπτουσίας. www.pemptousia.gr.\n2. «Ορθόδοξοι Θεολόγοι έναντι Αυγουστίνου» του Πατρολόγου Στυλιανού Γ. Παπαδόπουλου † Ομότιμου Καθηγητή της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, «Πατρολογία», τόμ. Γ', Γρηγόρης, Αθήνα 2010, σελ. 331-338. www.Sophia-Ntrekou.gr\n3. «Περί Αγιότητος του Ιερού Αυγουστίνου» Διονύσης Παπαχριστοδούλου. Από το Βιβλίο «Για την Παιδεία ρε γαMotto» | Dionysis Papachristodoulou - Academia.edu. oodegr.com\n4. «Ο βίος του (ο υιός των δακρύων) & θαύματά του» Από τη σελίδα www.freemonks.gr, της Ιεράς Μονής Αγίου Αυγουστίνου Ιππώνος & Αγίου Σεραφείμ του Σαρώφ, Τρίκορφο Φωκίδος, 330 56 Ευπάλιο. Τηλ.: 26340-44282, 44281 Φαξ: 26340 44390 (Καθημερινά εκτός Κυριακής 10:00 - 14:00 & 18:00 - 20:30) o-nekros.blogspot.gr\n5. Ιερός Αυγουστίνος και ο «προορισμός» για την σωτηρία. Μελέτη: Στυλιανός Μπαφίτης, Επιμέλεια: Sophia Siglitiki Drekou, 1η δημοσίευση Απρίλιος 2013 Πηγή: www.sophia-ntrekou.gr\nΠερισσότερα: Άγιος Αμβρόσιος, Γρηγόριος Παλαμάς,\nΑγιολογία, Θεολογία, Αφιερώματα, Εργασίες\nΒιντεο/αφιέρωμα στον Ιερό Αυγουστίνο\nO Άγιος Αυγουστίνος (15 Ιουνίου) (ο και Αυρήλιος ονομαζόμενος) γεννήθηκε στην Ταγάστη της Νουμηδίας στην Αφρική, το έτος 354 μ.Χ. από μητέρα φλογερή χριστιανή, τη Μόνικα (τιμάται 4 Μαΐου) και πατέρα ειδωλολάτρη τον Πατρίκιο. Τις εγκύκλιες σπουδές πραγματοποίησε στην πατρίδα του...\n11:20 Άγιος Αυγουστίνος 15 Ιουν\nΕπεισόδιο της σειράς ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ3 Animated... Φιλόσοφοι, που μέσα από έναν συνδυασμό κινουμένων σχεδίων και συνεντεύξεων με ακαδημαϊκούς παρουσιάζει σε κάθε επεισόδιο έναν από τους σημαντικότερους φιλοσόφους της δυτικής παράδοσης. Τα ντοκιμαντέρ αυτά αποβλέπουν στη διάδοση της φιλοσοφίας και στο να καταστήσουν κατανοητή την προσφορά των συγκεκριμένων στοχαστών σ' ένα ευρύτερο κοινό που δεν έχει σχέση με την ακαδημαϊκή φιλοσοφία, μέσα από ένα λόγο απλό, προσιτό, αλλά και χιουμοριστικό. Στο επεισόδιο Αυγουστίνος παρουσιάζεται η ζωή, η σκέψη και η επίδραση που έχει μέχρι και στον σημερινό κόσμο ο σημαντικότερος πιθανώς φιλόσοφος του χιλιόχρονου Μεσαίωνα. Μιλούν και οι καθ. Μάριος Μπέγζος και Δημήτρης Αγγελής\n25:05 Εκ. Animated Φιλόσοφοι (ΕΤ3) Επ. 11 Αυγουστίνος\nΟμιλία Γέροντος Νεκταρίου Μουλατσιώτη με θέμα: "Ο πόρνος που έγινε άγιος". Το βίντεο γυρίστηκε στο Ιερό Ησυχαστήριο Αγίων Αυγουστίνου Ιππώνος και Σεραφείμ του Σαρώφ Τρικόρφου Φωκίδος την Παρασκευή 12 Ιουνίου 2020. Ο Άγιος Αυγουστίνος Επίσκοπος Ιππώνος που εορτάζει μαζί με τη μητέρα του Αγία Μόνικα στις 15 Ιουνίου, είναι μια ιδιαίτερη, ξεχωριστή και πολύ διδακτική ζωή για εμάς τους χριστιανούς. Αν σήμερα κάποιος, ο οποίος είναι πόρνος, το θελήσει πραγματικά τότε μπορεί να γίνει άγιος. Αρκεί να αλλάξει τρόπο σκέψης, μετάνοια = μετά και νοώ, αλλά να αλλάξει και τρόπο ζωής. Αν σήμερα κάποιος, ο οποίος επιθυμεί να βρει την αλήθεια, τη χαρά και την ευτυχία της ζωής, δεν χρειάζεται να ψάχνει σε λάθος δρόμους όπως ο Άγιος Αυγουστίνος, αρκεί να το ζητήσει και τότε η Αλήθεια, η χαρά και η ευτυχία που είναι ο ίδιος ο Χριστός θα του αποκαλυφθεί, όπως αποκαλύφθηκε στον Άγιο Αυγουστίνο.\n23:46 Ο πόρνος που έγινε άγιος\nΒίντεο π. Αθ Γιουσμάς: Αγίων Αυγουστίνου κ Μόνικας 13:14\nΑΓΙΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ: Συνοπτική περιγραφή του έργου του Φιλοσόφου\nΑγίου Αυγουστίνου. Από τη σειρά «Οι 100 Μεγάλοι Φιλόσοφοι».\n5:20 ΑΓΙΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ\nΟμιλία κατά την πανηγυρική Θεία Λειτουργία επί της εορτής του Αγίου Αυγουστίνου Επισκόπου Ιππώνος και της μητρός αυτού Αγίας Μόνικας, στην Ιερά Μονή Αγίων Αυγουστίνου και Σεραφείμ Σαρώφ Τρικόρφου Φωκίδος. 15 Ιουνίου 2013\n28:48 Η ζωή και οι αρετές της Αγίας Μόνικας\n28:07 Ο Aγιος Αυγουστίνος και η ζωή του\n8:53 Συκοφαντείται ο Άγιος Αυγουστίνος (Σχόλιο στη νέα αππειρα συκοφαντίας εναντίον του Αγ. Αυγουστίνου)\nΑΥΤΗ ΗΤΑΝ Η ΖΩΗ ΜΟΥ - Αγίου Αυγουστίνου Επισκόπου Ιππώνος. Ιερά Μονή Αγίων Αυγουστίνου Ιππώνος και Σεραφείμ του Σάρωφ. Κυκλοφόρησε η βιογραφία του Αγίου Αυγουστίνου Επισκόπου Ιππώνος, ένα βιβλίο έγχρωμο - εικονογραφημένο για μικρούς και μεγάλους. Ο Άγιος Αυγουστίνος, Επίσκοπος Ιππώνος είναι γνωστός ως Ιερός Αυγουστίνος και ως υιός των δακρύων. Ο Άγιος Αυγουστίνος είναι ο μοναδικός άγιος της Εκκλησίας που έγραψε σε βιβλίο όλες του τις αμαρτίες. Έζησε μια πολυκύμαντη ζωή από την ηλικία των 16 έως και 33 ετών γευόμενος οποιαδήποτε αμαρτία υπήρχε, όπως ο ίδιος λέει στις "Εξομολογήσεις" του... Για περισσότερες πληροφορίες πατήστε εδώ.\nΤίτλος: Αυτή ήταν η ζωή μου (Νέα κυκλοφορία)\nΣυγγραφέας: Άγιος Αυγουστίνος Επίσκοπος Ιππώνος\nΕπιμέλεια: Αρχιμ. Αυγουστίνος Σύρρος\nΠεριγραφή: Ο Άγιος Αυγουστίνος, Επίσκοπος Ιππώνος είναι γνωστός και ως ιερός Αυγουστίνος και ως υιός των δακρύων. Ένας από τους μεγαλύτερους φιλοσόφους του κόσμου. Ο μοναδικός άγιος της Εκκλησίας που έγραψε σε βιβλίο όλες του τις αμαρτίες. Ο άγιος Αυγουστίνος μαζί με την οσία Μαρία την Αιγυπτία αποτελούν για την Εκκλησία μας ίσως τα μοναδικά παραδείγματα, που από την μια στιγμή στην άλλη, έκαναν "στροφή 180ο μοιρών"... Ονομάστηκε προστάτης των νέων, αφού βοηθά τους νέους ν’ απαλλαγούν από την άστατη ζωή, την οποία ο ίδιο γεύθηκε. Διαβάστε την εικονογραφημένη ζωή του αγίου Αυγουστίνου, μελετήστε τη και ευχόμαστε ο άγιος να μιλήσει στην καρδιά όλων μας. Και έχει πολλά να πει ο άγιος σε όλους μας, μα ιδιαίτερα στους νέους μας.\n2:33 Ένας Άσωτος που έγινε Άγιος - Άγιος Αυγουστίνος\n10:04 ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ ΚΑΙ ΜΟΝΙΚΑ\n2:59 Αγία Μόνικα - Santa Monica\nFaceBook Σοφία Ντρέκου 14 Ιουνίου 2014\nΣοφία Ντρέκου 24 Μαρτίου 2013\nAggelos Aslanidis: Έτσι είναι όπως τα λέει ο Άγιος, μα η σάρκα καθοδηγεί και ευφραίνεται με την απόλαυση των αγαθών και μαζί της ευφραίνεται και η ψυχή ο άνθρωπος γεννήθηκε δούλος του προπατορικού αμαρτήματος ή κυρίαρχος των ηδονών προς τέρψιν της δικής του ψυχής και σώματος. · 15 Ιουνίου 2017


Puro nylon wristband for Apple Watch 38-40mm - "Black" Black\nPuro nylon wristband for Apple Watch 38-40mm – “Black” Black\nΚωδικός προϊόντος: AW40SPORTBLK\nPuro nylon wristband for Apple Watch 38-40mm – “Rose” Rose 24,99€\nPuro Silicon Band ‘ICON LINK’ with magnets for Apple Watch 42-44mm size M/L – Black 34,99€\nΥφασμάτινο Λουράκι για το Apple Watch 38/40mm 1/2/3/4/5/6/SE\nPuro nylon wristband for Apple Watch 38-40mm - "Black" Black ποσότητα + -\nΥφασμάτινο λουράκι Puro Sport Nylon Strap για το Apple Watch 38/40mm. Κομψή εμφάνιση και πλήρης προστασία για το αγαπημένο σας ρολόι!\nΛουράκι κατασκευασμένο από συνθετικό ύφασμα υλικό συμβατό με το αγαπημένο σας Apple Watch. Ανθεκτικό στη χρήση, με κομψό σχεδιασμό και με υλικό που αντέχει στον ιδρώτα και αφήνει το δέρμα να αναπνέει, σίγουρα αποτελεί τη λύση ώστε να μην αποχωρίζεστε ποτέ το αγαπημένο σας ρολόι, ακόμη και στις πιο extreme δραστηριότητες!\nΔώστε στο ρολόι σας κομψή εμφάνιση αλλά και προστασία σε κάθε δραστηριότητα!\nΤο Nylon Strap είναι συμβατό με τις εκδόσεις Apple Watch 38/40mm 1/2/3/4/5/6/SE.


8-06-2021 • 15:53μμ\nΔήλωση «φωτιά» για την εστίαση\nΥπερήφανος για την πρόταση που εισηγήθηκε στην Ε.Ε. αναφορικά με το πιστοποιητικό εμβολιασμών, ο ίδιος παραβλέπει το θέμα που υφίσταται με τις αναφορές για τα ατομικά δικαιώματα στο στο Σύνταγμα: «Σε λίγο την πειθώ που έχει δείξει η κυβέρνηση για τους εμβολιασμούς θα την διαδεχθεί η απόφαση για υποχρεωτικός εμβολιασμός για νοσηλευτικό προσωπικό και προσωπικό για φροντίδες υγείας. Πολύ σύντομα θα γνωμοδοτήσει η επιτροπή Ηθικής. Και η κυβέρνηση θα αποφασίσει με προσοχή. Αν ο εμβολιασμός αποτελεί αντίδοτο στον κορωνοϊο, για την υγεία μας, το ψηφιακό πιστοποιητικό ήταν μια πρώτη τονωτική ένεση για την οικονομία μας. Ήμασταν οι πρώτοι που το εισηγηθήκαμε. Η πρόταση της Αθήνας αποτελεί πραγματικότητα της Ευρώπης».


Ιαπωνία: Μετά τις φονικές πλημμύρες, έρχεται ισχυρός τυφώνας | Newsbomb\n28 Ιουλίου 2018 23:32\nΙαπωνία: Μετά τις φονικές πλημμύρες, έρχεται ισχυρός τυφώνας\nΙσχυρός τυφώνας έπληξε το βράδυ (ώρα Ελλάδας) του Σαββάτου (28/07), τις ανατολικές ακτές της Ιαπωνίας.\nΟ τυφώνας «χτύπησε» ανάμεσα στην Ναγκόγια και την Οζάκα, αναγκάζοντας τις αρχές να δώσουν εντολή για εκκένωση περιοχών σε μία χώρα που έχει πληγεί στις αρχές του Ιουλίου από καταστροφικές πλημμύρες.\nΈνας άνδρας αγνοείται -σύμφωνα με το πρακτορείο ειδήσεων Kyodo- στην περιφέρεια της Καναγκάουα, κοντά στο Τόκιο, αφού πολλά αυτοκίνητα, ανάμεσά τους και ένα ασθενοφόρο, αποκλείσθηκαν σε παραλιακό δρόμο ο οποίος επλήγη από μεγάλα κύματα.\nΠλέον, ο Jongdari κατευθύνεται προς την περιοχή Τσουγκόκου, η οποία επλήγη από τις ισχυρές βροχοπτώσεις που προκάλεσαν στις αρχές του Ιουλίου πλημμύρες και κατολισθήσεις με αποτέλεσμα 220 άνθρωποι να χάσουν την ζωή τους. Περισσότεροι από 4.000 άνθρωποι ζουν εκεί σε πρόχειρα καταφύγια και μεγάλος αριθμός εξακολουθεί να κατοικεί σε σπίτια που έχουν υποστεί ζημιές από τις πλημμύρες.\nΗΠΑ: Έφηβος διέρρηξε σπίτι στην Καλιφόρνια και… ζήτησε τον κωδικό του Wi-Fi


Παγώνη : Τρίτο «κύμα» από τον Ιανουάριο - Δυνατή Ελλάδα\nΠαγώνη : Τρίτο «κύμα» από τον Ιανουάριο\ngeoathanasΔημοσιεύτηκε: 23-10-2021 08:10:55Δημοσιεύτηκε: 25 Νοεμβρίου 2020 16:110\nΓια τη δυσκολία να μειωθούν τα κρούσματα, τη σταδιακή άρση του lockdown, αλλά και το τρίτο -αναμενόμενο- όπως λέει, κύμα της πανδημίας του κορωνοϊού από τον Ιανουάριο και μετά\n«Δεν είναι τόσο εύκολη η μείωση. Είναι πολλοί παράμετροι μαζί, είναι πολλά τα κρούσματα, είναι πολλοί αυτοί που νοσηλεύονται στα νοσοκομεία, είναι πάνω από 4.000, είναι πολλοί οι διασωληνωμένοι και όλοι αυτοί οι παράγοντες δεν είναι τόσο εύκολο να μειωθούν γρήγορα.\nΕιδικά τα κρούσματα και οι νοσηλευόμενοι θα αργήσουν, γιατί είναι ημερών. Είναι πριν 15 μέρες όλα αυτά που γίνανε. Άρα θέλουμε ένα διάστημα μέχρι να ξεκινήσει η μείωση».\nΕρωτηθείσα αν συμβάλλει σε αυτό το γεγονός ότι δεν τηρούνται από όλους τα μέτρα, η ίδια αναφέρει πως «είναι αλήθεια ότι δεν τηρούνται από όλους μας τα μέτρα.\nΑυτό το βλέπουμε, γι’αυτό και είπαμε ότι χρειάζεται μεγάλη προσοχή. Θα το δούμε, πρέπει να προσέξουμε».\n«Είναι και τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς. Βέβαια τώρα με την τηλεργασία τα πράγματα είναι λίγο διαφορετικά.\nΌμως ίσως πρέπει να αυξηθεί λίγο η τηλεργασία παραπάνω, για να βοηθηθεί ο κόσμος και να μην υπάρχουν συνωστισμοί στα μέσα μαζικής μεταφοράς», αναφέρει χαρακτηριστικά.\nΣε ό,τι αφορά την άρση του lockdown, η κυρία Παγώνη εκτιμά ότι «μέχρι τις 10 Δεκεμβρίου θα υπάρξει το άνοιγμα σιγά – σιγά για να υπάρξει μια μείωση των κρουσμάτων».\n«Αυτό είναι το σημαντικό», όπως λέει «γιατί το να ανοίξουμε χωρίς μείωση των κρουσμάτων δεν είναι τόσο εύκολο γιατί μετά πάλι θα ξαναπάμε στα ίδια.\nΟπότε σταδιακά εφ’ όσον ξεκινήσει η μείωση των κρουσμάτων, πιστεύω και την άλλη βδομάδα θα είμαστε σε lockdown.\nΚαι την παραπάνω βδομάδα τα μέτρα σταδιακά θα αρχίσουν να μειώνονται, να μπορέσει να ανοίξει ο κόσμος τα μαγαζιά του και βέβαια με πολύ μεγάλη προσοχή όλοι να βγούμε να ψωνίσουμε, αλλά έχοντας πάντα στο μυαλό μας ότι ο κορωνοϊός είναι εδώ, το εμβόλιο δεν έχει ακόμα βγει και θα πρέπει να είμαστε πάρα πολύ προσεκτικοί για να μην μπαίνουμε και βγαίνουμε συνέχεια σε lockdown».\n«Θα πέσουμε γύρω στα 800 κρούσματα, εκεί, και μετά σιγά – σιγά σταδιακά στα 500. Δεν πέφτουν τόσο εύκολα τα κρούσματα.\nΕίναι λίγο δύσκολο. Σταδιακά θα γίνουν αυτά και άλλωστε μέρα με τη μέρα θα το βλέπουμε.\n«Τρίτο κύμα της πανδημίας, από τον Ιανουάριο και μετά λογικό είναι να έχει και μετά τη χαλάρωση των γιορτών. Αναμενόμενο είναι και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας αναφέρει ότι θα υπάρχει ένα τρίτο κύμα.\nΗ ουσία είναι όταν έρθει το τρίτο κύμα να το περάσουμε πολύ ανώδυνα με λίγα κρούσματα», σημειώνει.\n«Θα υπάρχει μια αύξηση των κρουσμάτων την οποία δεν μπορούμε να υπολογίσουμε.\nΤο πόσο χειρότερα θα είναι δεν το ξέρουμε. Θα εξαρτηθεί πόσο θα τηρήσουμε τα μέτρα και αυτό θα το δούμε μέρα με τη μέρα.\nΕίναι τελείως αδύνατο αυτή τη στιγμή να υπολογίσουμε πώς θα είναι ένα τρίτο κύμα», λέει και συμπληρώνει:\n«Εάν το κύμα δεν είναι πολύ υψηλό και δεν είναι με πολλά κρούσματα πιστεύω ότι θα μπορούμε να μην μπαίνουμε και βγαίνουμε σε αυτή την ιστορία που λέγεται lockdown.\nΝα μπορούμε να το περάσουμε πιο ανώδυνα, να μην έχουμε αυτό το κλείσιμο.\nΜε πιο ελαφρά μέτρα όσον αφορά την κυκλοφορία, με ένα μερικό άνοιγμα καταστημάτων, να μπορεί να είναι καλύτερες οι συνθήκες».\n«Πρέπει να είμαστε όλοι προσεκτικοί γιατί είναι δύσκολες μέρες και δύσκολοι μήνες μέχρι να ξεκινήσει ο εμβολιασμός.\nΚαι να προχωρήσουμε να εμβολιαστεί ο περισσότερος κόσμος για να μπορούμε να πούμε ότι τα πράγματα πάνε καλά».\n«Απόκριες από τη στιγμή που μόλις έχουν ξεκινήσει οι εμβολιασμοί είναι δυνατόν να κάνουμε κανονικά;\nΟύτε Απόκριες, ούτε Πάσχα.\nΑυτά θα γίνουν με μέτρα συγκεκριμένα, με αποστάσεις, με μάσκες και με προσοχή. Αφού οι εμβολιασμοί δεν θα έχουν τελειώσει ακόμα», τονίζει.\nΣχετικά με τις μετακινήσεις από νομό σε νομό, εξηγεί ότι τώρα τις γιορτές «δεν μπορεί να γίνει και σωστό είναι που σκέφτονται να μην γίνει.\nΓιατί όπως ξέρετε θα δημιουργήσουν προβλήματα.\nΜετά τις γιορτές βλέποντας πως είναι τα κρούσματα, πώς πάει όλη η κατάσταση μπορούν να το δουν σταδιακά.\nΚίνδυνος πάντα θα υπάρχει, απλώς θα εκτιμηθούν οι καταστάσεις μέρα με τη μέρα».


Μπήκαν Λυμπάρης, Βαγενάς – Infobasket\nΜπήκαν Λυμπάρης, Βαγενάς\n15/02/2012 15/02/2012 ΑΘΗΝΑ ΠΑΤΡΙΝΟΥ\nΤα δύσκολα έχουν ήδη αρχίσει για τη Δόξα, καθώς το πρόγραμμα που έχει δεν είναι και ότι πιο ευνοϊκό. Οι Λευκαδίτες μετρούν δύο συνεχόμενες ήττες και πλέον το Σάββατο καλούνται να σπάσουν το αρνητικό σερί αυτή τη φορά απέναντι στον Αρκαδικό.\nΣτη Δόξα γνωρίζουν πολύ καλά πως δεν πρόκειται για ένα εύκολο παιχνίδι αφού μιλάμε για μία από τις πιο φορμαρισμένες ομάδες του πρωταθλήματος. Όμως, η δύσκολη συνέχεια (Απόλλωνας, Ν.Κηφισιά και Ικαροι Σερρών) δεν επιτρέπουν περιθώρια για περαιτέρω απώλειες.\nΣτο αγωνιστικό κομμάτι, τα προβλήματα δεν λένε να εκλείψουν. Μπορεί ο Νίκος Λυμπάρης να μπήκε στις προπονήσεις, όπως το ίδιο αναμένεται να γίνει σήμερα και για τον Βασίλη Βαγενά, δεν ισχύει το ίδιο όμως και για τον Νίκο Πέττα, η συμμετοχή του οποίου θα εξαρτηθεί την τελευταία στιγμή. Τέλος, απών λόγω ίωσης είναι και ο Ντάρκο Ράλλης.\n← Το ρίχνουν… έξω!!\nΆνοιξε τις… πύλες του το νέο γήπεδο στο Μαρούσι →


ΚΕΡΚΥΡΑΪΚΑ ΝΕΑ - CORFU NEWS: Αξιόλογη εμφάνιση των αθλητών του ΚΓΣ με 1 χρυσό - 2 αργυρά και 1 χάλκινο μετάλλιο\nΑξιόλογη εμφάνιση των αθλητών του ΚΓΣ με 1 χρυσό - 2 αργυρά και 1 χάλκινο μετάλλιο\nΠολύ καλή εμφάνιση πραγματοποίησαν οι αθλητές -ιες του Κερκυραϊκού ΓΣ στους Πανελλήνιους Αγώνες Παμπαίδων - Παγκορασίδων που έγιναν στα Τρίκαλα 10 και 11 Ιουλίου.\nΣυγκεκριμένα πήραν 1 Xρυσό μετάλλιο με τον Γιώργο Γελάτσορα στο άλμα επί κοντώ με 3,80 - 2 Αργυρά με την Ματίνα Μάρκου στα 300μ. με εμπόδια με 47΄΄24 και τον Γιώργο Αγάθο στο άλμα σε μήκος με 6,13 και ένα Χάλκινο επίσης με τον Γιώργο Αγάθο στο άλμα τριπλούν με 13,34 που αποδείχθηκε και ο πολυτιμότερος αθλητής του Συλλόγου για τις επιτυχίες του. Επίσης η Αικατερίνη Γαστεράτου πήρε την 4η θέση στο άλμα εις ύψος με 1,60 μ.\nΑξιόλογη εμφάνιση έκαναν, η Ειρήνη Τζαναβάρη 6η στη σφαιροβολία με 11.70, ο Βαγγέλης Δημουλής 6ος στο άλμα με κοντάρι με 3,40 (ατομικό ρεκόρ) και ο Κώστας Αυλωνίτης 11ος στα 1000μ. με 2΄49΄΄07 επίσης (ατομικό ρεκόρ).\nΝα σημειωθεί οτι πολλοί νέοι αθλητές-ιες συμμετείχαν για πρώτη φορά σε τόσο σημαντικούς αγώνες και απέκτησαν εμπειρία για μελλοντικές επιτυχίες, αρκεί να προπονούνται με σχεδιασμό και μεράκι.\nΟ Κερκυραϊκός Γ.Σ τους συγχαίρει αυτούς και τις οικογένειες τους και ελπίζει ότι στο μέλλον θα σημειώσουν μεγαλύτερες επιτυχίες.\nΣτην Γενική Βαθμολογία ο Κερκυραϊκός ΓΣ πήρε την 8η θέση στους Παμπαίδες με 46 βαθμούς και την 19η στις Παγκορασίδες με 28,5.\nΑναρτήθηκε από ΚΕΡΚΥΡΑΪΚΑ ΝΕΑ - CORFU NEWS στις 4:53 μ.μ.


Τι να ελέγξεις στο αυτοκίνητο σου για να είσαι έτοιμος τον χειμώνα! | Web Korinthos\nΒρίσκεστε εδώ: Αρχική / Τι να ελέγξεις στο αυτοκίνητο σου για να είσαι έτοιμος τον χειμώνα!\nΚατά την διάρκεια του καλοκαιριού το αυτοκίνητο μας εξυπηρετεί πάρα πολύ. Μπορείς να μετακινηθείς με την παρέα σου εύκολα, γρήγορα και με άνεση. Είτε η μετακίνησή σου είναι αυθημερόν σε μια παραλία, είτε για ένα διήμερο, είτε για να κάνεις διακοπές για περισσότερο καιρό. Για να είσαι σίγουρος όμως ότι διατηρείς το αυτοκίνητό σου σε καλή κατάσταση, θα πρέπει να το προσέξεις.\nΑυτές οι συμβουλές είναι για εκείνου που δεν γνωρίζουν το τι πρέπει να γίνει για την σωστή συντήρηση του αυτοκινήτου. Αυτές οι συμβουλές θα σε βοηθήσουν να αποφύγεις παγωμένες πόρτες και παράθυρα, την παγωμένη μηχανή και πολλά ακόμα. Ακόμα κι αν δεν ακολουθήσεις τα παρακάτω βήματα, σου εύχομαι να μην έχεις κάποιο πρόβλημα.\nΚινήσεις που πρέπει να κάνεις στο αυτοκίνητο μετά το καλοκαίρι!\nΟι μπαταρίες στα αυτοκίνητα δεν κρατάνε για πάντα. Θα πρέπει να κάνεις αλλαγή μπαταρία για να μην φτάσεις σε σημείο να έχεις πρόβλημα με την εκκίνηση του αυτοκινήτου. Αν δεν ξέρεις να ελέγχεις την μπαταρία μόνος σου, μπορείς να πας σε έναν επαγγελματία και να κάνει τον έλεγχο για σένα.\nΠροστάτεψε την μπαταρία του αυτοκινήτου σου\nΤα καλώδια που φτάνουν στους πόλους της μπαταρίας, πολλές φορές μπορεί να λερωθούν και να προκαλέσουν ζημιά στην μπαταρία. Μπορείς να χρησιμοποιήσεις ένα σπρέι προστασίας. Αυτό μπορείς να το βρεις σε καταστήματα που έχουν είδη αυτοκίνητου.\nΤο χειμώνα με τις βροχές μπορείς να περάσει νερό στις εσοχές από τα παράθυρα του αυτοκίνητου. Αν αυτό το νερό παγώσει μπορείς να προκαλέσει ζημιές που θα σου κοστίσουν πολύ περισσότερο από ένα σπρέι λίπανσης. Η πρόληψη μπορεί να σε γλυτώσει από μεγάλα έξοδα.\nΤο ίδιο μπορεί να συμβεί και με τις πόρτες του αυτοκίνητου. Η αλήθεια είναι ότι δε θα δημιουργηθεί τόσο μεγάλη ζημιά εκτός κι αν είσαι άτυχος. Μπορεί όμως να βρεθείς σε σημείο να μη μπορείς στο αυτοκίνητό σου ένα πρωί που θα πρέπει να πας στην δουλειά.\nΤα ελαστικά ενός αυτοκινήτου μπορούν να γίνουν ο χειρότερος εχθρός σου τον χειμώνα. Μπορεί το καλοκαίρι να μην καταλαβαίνεις έντονα την διαφορά καθώς είναι πιο εύκολο να πιάσουν θερμοκρασία. Δεν συμβαίνει όμως το ίδιο και τον χειμώνα. Κάνε ένα καλό έλεγχο και αν χρειάζεται να τα αντικαταστάσεις μην το σκεφτείς δεύτερη φορά.\nΠολλοί είναι αυτοί που επιλέγουν να βάλουν ακόμα και νερό βρύσης στο αυτοκίνητό τους. Το καλοκαίρι αυτό μπορεί να είναι εντάξει και να μην δημιουργήσει πρόβλημα. Όσο πιο κρύος είναι όμως ο καιρός, τόσο μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος να παγώσει το νερό. Η λύση είναι να βάλεις αντιψυκτικό πριν φτάσεις στο σημείο να μην μπορείς να ξεκινήσεις το αυτοκίνητό σου.\nΝα έχεις μαζί σου αλυσίδες\nΟι αλυσίδες είναι πολύ σημαντικές για τον χειμώνα. Αν κάποια στιγμή αποφασίσεις να πας σε κάποιο χιονοδρομικό κέντρο, είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο να πας χωρίς αλυσίδες. Μπορείς να κολλήσεις και να μην μπορείς να φύγεις ή να χάσεις τον έλεγχο του αυτοκινήτου. Για να αποφύγεις τυχόν ατυχήματα, ένα ζευγάρι αλυσίδες είναι απολύτως απαραίτητο


thraki live: "Έφυγε" η συγγραφέας του "Ξάστερου" που ξεκίνησε από την Αν. Θράκη για να ζήσει όλα τα ελληνικά δράματα του 20ου αιώνα\n"Έφυγε" η συγγραφέας του "Ξάστερου" που ξεκίνησε από την Αν. Θράκη για να ζήσει όλα τα ελληνικά δράματα του 20ου αιώνα\nΠέθανε στα 75 της χρόνια η Άννα Γκέρτσου - Σαρρή, που είχε τιμηθεί και με βραβείο Ιπεκτσί\nΠολλοί θυμούνται κυρίως ότι είχε πάρει το Α' Βραβείο Ιπεκτσί. Ηταν για το βιβλίο της «Το λέγαν Ξάστερο», που περιέγραφε τις περιπέτειες ενός παιδιού το οποίο ξεκίνησε ένα οδοιπορικά βιοπάλης στα οκτώ του από την Ανατολική Θράκη και έζησε τα δράματα των αρχών του 20ού αιώνα: Βαλκανικούς Πολέμους, Μικρασιατική Καταστροφή.\nΗ Αννα Γκέρτσου - Σαρρή, που πέθανε στα 75 της χρόνια, είχε πάντως πολλές διακρίσεις στο ενεργητικό της, ανάμεσα στις οποίες και δύο Κρατικά Βραβεία Εφηβικού Βιβλίου: το 1992 για το βιβλίο «Το Κόκκινο της Ανατολής» και το 2006 για την «Αλλη φωνή» - όλα από τις Εκδόσεις Κέδρος.\nΓεννημένη στην Κωνσταντινούπολη το 1936, η Aννα Γκέρτσου-Σαρρή ζούσε από το 1938 στην Αθήνα. Δασκάλα Αγγλικών στο επάγγελμα, έγραψε περί τα 15 βιβλία, με τελευταίο (2010) το «Σχετικά με την Υπατία». Ασχολήθηκε επίσης με τη μετάφραση.


Η κρίση, η αριστερά, η εξουσία: Η μεγάλη πρόκληση\nΠολιτική - Πολιτική-Γενικά - Η κρίση, η αριστερά, η εξουσία: Η μεγάλη πρόκληση\n9,50€ (με ΦΠΑ)\nΣυγγραφέας: Παπακωνσταντίνου, Πέτρος\nΠροϊόν Συγγραφέας: Παπακωνσταντίνου Πέτρος\nΚωδικός προϊόντος: P07.\nΣυγγραφέας: Παπακωνσταντίνου Πέτρος.\nΜπορεί η Αριστερά να βγάλει την Ελλάδα από το σκοτεινό τούνελ της οικονομικής καταστροφής και της εθνικής υποβάθμισης, όπου την οδήγησαν οι μνημονιακές κυβερνήσεις;\nΑυτό είναι το κεντρικό ερώτημα που διαπραγματεύεται ο Πέτρος Παπακωνσταντίνου στο νέο του βιβλίο. Απορρίπτει την ορθόδοξη ερμηνεία της κρίσης, η οποία φορτώνει όλες τις ευθύνες στο "σπάταλο κράτος" και στους "τεμπέληδες Έλληνες", αλλά και τις κεϊνσιανές ερμηνείες, που ενοχοποιούν μόνο τα golden boys και τον "καπιταλισμό του καζίνο". Υποστηρίζει ότι η ελληνική τραγωδία αποτελεί την τοπική έκφραση μιας ιστορικής κρίσης του παγκόσμιου καπιταλισμού. Εκτιμά ότι από τη σκοπιά του συστήματος δεν υπάρχει ομαλή, ειρηνική έξοδος από τη χρόνια ύφεση, παρά μόνο η "λύση" του αδυσώπητου ταξικού πολέμου και των απολυταρχικών κρατών έκτακτης ανάγκης. Προτείνει την οικοδόμηση ενός ενιαίου μετώπου της εργασίας, με την καταλυτική συμβολή όλων των μαχόμενων δυνάμεων της Αριστεράς, για να γίνει δυνατή μια λαϊκή, δημοκρατική ανατροπή, στην πορεία προς το σοσιαλιστικό μετασχηματισμό. Θεωρεί ότι επείγει ο στρατηγικός και προγραμματικός επανεξοπλισμός της Αριστεράς, προτού κλείσει -ίσως για δεκαετίες- το παράθυρο της ιστορικής ευκαιρίας που άνοιξε η κρίση.\nΤι είδους πρωτοβουλίες χρειάζονται ώστε το ευρύ, λαϊκό, δημοκρατικό κίνημα των τελευταίων τριών χρόνων να αποκτήσει πνοή νίκης και προοπτική εξουσίας;\nΜπορεί να ασκηθεί αριστερή πολιτική αντιμετώπισης της κρίσης προς όφελος των εργαζομένων, μέσα στο δεσμευτικό πλαίσιο της Ευρωζώνης;\nΤι αλλαγές οφείλει να δρομολογήσει, στις πολύ δύσκολες εσωτερικές και διεθνείς συνθήκες που θα κληρονομήσει, μια αριστερή κυβέρνηση Λαϊκής Συμμαχίας για να μην αποδειχθεί βραχύβια... αριστερή παρένθεση;\nΠοιο είναι το περιεχόμενο της σοσιαλιστικής αλλαγής στην εποχή των πολυεθνικών, της μαζικής ανεργίας και του επαπειλούμενου περιβαλλοντικού Αρμαγεδδώνα;\nΑριστερά, κυβέρνηση και κράτος: Κλασικές αναλύσεις, σύγχρονες εμπειρίες\nΕπιστροφή στο μέλλον: Η κρίση του υπαρκτού καπιταλισμού και η αριστερά


Δημοσιεύθηκε: 26/08/2019, ημέρα Δευτέρα και ώρα 19:32 Θέμα δημοσίευσης:\nΟ ακριβής ορισμός μου διαφεύγει οπότε θα αφήσω να το απαντήσει κάποιος πιο έμπειρος. Με αφορμή όμως την ερώτησή σου θέλω να προσθέσω και εγώ μερικές. Ποίες είναι οι προϋποθέσεις για να ανεβεί στο συγκεκριμένο νήμα μια φωτογραφία και να είναι προϊόν βίντεο αστρονομίας; από ότι κατάλαβα η επεξεργασία κατά την διάρκεια της λήψης επιτρέπεται, αλλά όχι η επεξεργασία μετά. Η συνολική διάρκεια της λήψης παίζει ρόλο; προσπάθησα προχθές το m33 και το παράκανα . Κατέληξα με 1165 λήψεις σύνολο 3535sec. Αυτήν η φωτογραφία μετράει ως βίντεο αστρονομία;\nΤέλος προχθές έκανα μερικές ωραίες λήψεις αλλά πατησα μόνο το save και όχι το save as viewed. Αυτές μπορούν να ανέβουν εδώ; και με τι επεξεργασία; γιατί στα Fitts δεν φαίνεται τίποτα.\nΔημοσιεύθηκε: 26/08/2019, ημέρα Δευτέρα και ώρα 22:48 Θέμα δημοσίευσης:\nΌταν ξεκίνησα να ψάχνω την βιντεοαστρονομία μετά από το νήμα του Γιώργου (giorgosgr), διάβαζα μια απίστευτη φαγωμάρα στο cloudy nights, σχετικά με τους χρόνους έκθεσης, την επεξεργασία επι τόπου ή αργότερα και μια σειρά απόψεις σχετικά με το τι είναι eaa και τι όχι. Αυτές οι συζητήσεις μου φαίνονταν και μου φαίνονται ακόμα ανούσιες.\nΒιντεοαστρονομία λεγόταν λοιπόν αρχικά γιατί χρησιμοποιούνταν ευαίσθητες κάμερες cctv οι οποίες έκαναν averaging (και όχι stacking) εώς και 6 frames των περίπου 20sec.\nΑργότερα με το sharpcap και το SLL γινόταν stacking και stretch του ιστογράμματος. Τότε μπήκαν στο παιχνίδι και κάμερες cmos, οι οποίες έδιναν καλύτερα αποτελέσματα άλλα ζητούσαν μεγαλύτερες εκθέσεις και integration time.\nΗ παραπάνω διαδικασία αποδίδεται καλύτερα με τον όρο eaa (ηλεκτρονικά υποβοηθούμενη αστρονομία), τον οποίο προτιμώ για να περιγράψω αυτό που κάνω και εγώ.\nΕγώ λοιπόν δεν βάζω όριο στο τι είναι eaa. Μπορεί να είναι 16x20 -16x90 sec με την lodestar, μπορεί να είναι 200x30sec με μια zwo 120 ή 224, μπορεί να είναι το κινητό μου στο προσοφθάλμιο για έκθεση από 2-30sec (αλήθεια αυτά τα huawei έχουν φανταστικές καμερούλες), μπορεί να είναι ακόμα και συσκευή νυχτερινής όρασης (NV).\nΓια εμένα eaa σημαίνει ότι χρησιμοποιώ οποιοδήποτε ηλεκτρονικό μέσο (ccd / NV) για να δω και να παρατηρήσω αυτό που δεν μπορώ να δω δια γυμνού οφθαλμού, για αυτό και θεωρώ αυτή την τεχνική ως παρατήρηση.\nΔημοσιεύθηκε: 26/08/2019, ημέρα Δευτέρα και ώρα 23:19 Θέμα δημοσίευσης:\nΔημοσιεύθηκε: 27/08/2019, ημέρα Τρίτη και ώρα 6:33 Θέμα δημοσίευσης:\nΌταν λέτε βιντεοαστρονομία τι εννοείτε; Παρατήρηση σε φάση live view? Ή τράβηγμα βίντεο και στακάρισμα? Αλλά πως γίνεται αυτό με βίντεο όταν ο χρόνος μιας έκθεσης είναι 13sec?\nΚανονικά βιντεοαστρονομία ή Electronically Assisted Astronomy (EAA) νοείται η live view ή near live view παρατήρηση. Οτιδήποτε άλλο αρχίζει να φλερτάρει ή μπαίνει στα χωράφια της αστροφωτογράφισης.\nΔημοσιεύθηκε: 27/08/2019, ημέρα Τρίτη και ώρα 13:48 Θέμα δημοσίευσης:\nΚατέληξα με 1165 λήψεις σύνολο 3535sec. Αυτήν η φωτογραφία μετράει ως βίντεο αστρονομία;\nΠροσωπικά θα ήθελα να τις δω και αυτές. Καλό όμως θα ήταν να φαίνεται η διάρκεια και ο αριθμός των καρέ, αν έχει γίνει επεξεργασία μετά και με ποιο πρόγραμμα καθώς και με τι τηλεσκόπιο και ποια κάμερα. Επίσης θα ήταν χρήσιμο αν έχει γίνει post processing να βάζουμε την και εικόνα as viewed, σαν μέτρο σύγκρισης.\nΌλα αυτά για να μην περιμένει κάποιος με st102 & asi120 και λήψη 10x20sec τα ίδια αποτελέσματα με μια εικόνα που θα δει από 12"sct + hyperstar +attik infinity στα 200x180sec με μπόλικη επεξεργασία.\nΥ.Γ. Καλό επίσης είναι να γίνεται και μια αναφορά στα φίλτρα (lpf,uhc,ha).\nΔημοσιεύθηκε: 27/08/2019, ημέρα Τρίτη και ώρα 16:56 Θέμα δημοσίευσης:\nOTA : Star Discovery 150P\nMount : alt-az Star Discovery\nCamera : zwo asi 224\nοι φώτο που ανέβασα επεξεργάστηκαν στο Gimp. Πείραξα μόνο τις στάθμες χρωμάτων και τα curves. Δυστυχώς δεν πάτησα το save as viewed . Κανένα φίλτρο, χωρίς focal reduser.\nΜέγεθος αρχείου: 2.93 MB\nΔημοσιεύθηκε: 29/08/2019, ημέρα Πέμπτη και ώρα 21:03 Θέμα δημοσίευσης:\nΠεριμένω την ίδια καμερα για το παραπάνω τηλεσκόπιο! Να δώ τί θα καταφέρω!\nΔημοσιεύθηκε: 30/08/2019, ημέρα Παρασκευή και ώρα 15:34 Θέμα δημοσίευσης:\nΌσοι περισσότεροι τόσο καλύτερα.\nΓια το συγκεκριμένο τηλεσκόπιο το πεδίο της κάμερας είναι λίγο μικρό και ανεβάζει πολύ την απαιτουμένη ακρίβεια του goto σε σχέση με την οπτική παρατήρηση. Αφιερώνω πολύ χρόνο στο αρχικό alignment, το οποίο πλέον κάνω με την κάμερα για μεγαλύτερη ακρίβεια, άλλα τoν κερδίζω σε χρόνο παρατήρησης. Νομίζω απαραίτητο αξεσουάρ είναι ένα μαγνητικό ψηφιακό κλισίμετρο στο σωλήνα ( στην στήριξη δεν έχει επίπεδη επιφάνια)για την αρχική τοποθέτηση του τηλεσκοπίου στο επίπεδο.\nτο Pointing Accuracy Enhancement (PAE) βοηθαει πολύ. Και με την χρήση της συντόμευσης ( κρατάς το esc πατημένο για 2 δευτερόλεπτα) γίνετε πολύ εύκολο στην χρήση.\nΚαι μην ξεχάσεις να την χρησιμοποιήσεις για φωτογράφιση πλανητών ..\nΔημοσιεύθηκε: 30/08/2019, ημέρα Παρασκευή και ώρα 16:00 Θέμα δημοσίευσης:\nΕυχαριστώ .. Και με μια webcam τροποποιημένη το ίδιο θέμα έχω. Φαντάζομαι αν βάλω κανένα 0,5 μείωση πεδίου θα είναι καλύτερα ; Τι εστίαση απόσταση χρειαζόμαστε για καλύτερο αποτέλεσμα φωτογράφησης ;\nΔημοσιεύθηκε: 30/08/2019, ημέρα Παρασκευή και ώρα 17:35 Θέμα δημοσίευσης:\nΔεν έχω δοκιμάσει ακόμα focal reducer. Περιμένω έναν πολύ φθηνό για δοκιμή αλλά δεν έχει φτάσει ακόμα στα χέρια μου. Ο reducer από ότι κατάλαβα μειώνει το εστιακό μήκος του τηλεσκοπίου με αποτέλεσμα να μεγαλώνει και το πεδίο και να κάνει την εύρεση στόχων πιο εύκολη.\nΑλλά για να δουλέψει το goto σωστά ο reducer είναι παυσίπονο δεν είναι θεραπεία. Το mount μπορεί να δουλέψει το goto και στο μικρό πεδίο. Αρκεί να ακολουθήσεις το manual κατά γράμμα. Προσοχή στις συντεταγμένες και χρησιμοποίησε το PAE (για παράδειγμα θες να δεις τον ngc 7331. Ζητάς από το goto να σε πάει στον Ματάρ είναι φωτεινό αστέρι στην περιοχή με mag 2,9 (αν δεν σε πάει εκεί με την μια, κέντραρε το στην οθόνη σου με την βοήθεια του ερευνητή σου). Κάνεις εκεί το re-centering με το PAE. Και μετά ζητάς από το goto να σε πάει στον γαλαξία που διάλεξες. Αν δεν υπάρχει σημαντικό λάθος στο alignment θα σε πάει ακριβώς).\nΤην δεύτερη ερώτηση δεν ξέρω να στην απαντήσω..\nΔημοσιεύθηκε: 31/08/2019, ημέρα Σάββατο και ώρα 12:03 Θέμα δημοσίευσης: Reply\nΔημοσιεύθηκε: 01/09/2019, ημέρα Κυριακή και ώρα 11:33 Θέμα δημοσίευσης:\nΔημοσιεύθηκε: 01/09/2019, ημέρα Κυριακή και ώρα 12:42 Θέμα δημοσίευσης:\nΜέγεθος αρχείου: 106.78 KB\nΜέγεθος αρχείου: 69.16 KB\nΔημοσιεύθηκε: 03/09/2019, ημέρα Τρίτη και ώρα 12:33 Θέμα δημοσίευσης:\nΔημοσιεύθηκε: 03/09/2019, ημέρα Τρίτη και ώρα 15:30 Θέμα δημοσίευσης: