Η Μικρή γοργόνα - Καλλιόπη Άνθη\nΤο παραμύθι της Μικρής γοργόνας έχει μια ιδιαίτερη θέση στην καρδιά μου. Χάρη σε αυτό συνειδητοποίησα την τεράστια επιρροή που έχουν πάνω μας οι ιστορίες που αγαπήσαμε στα παιδικά μας χρόνια.\nΑυτό έγινε πολλά χρόνια πριν, όταν σε μια συνεδρία εξειδικευμένης κινησιολογίας η πελάτισσα μου έθεσε τον προβληματισμό της ότι, ενώ αναπτύσσει θερμές φιλίες με άντρες, εκείνοι δεν την βλέπουν ερωτικά. Ήταν όντως περίεργο, μιας και επρόκειτο για μια γυναίκα όμορφη, έξυπνη, κομψή, με πολύ ενσυναίσθηση και τρυφερότητα. Μέσα από το μυϊκό τεστ προέκυψε η πληροφορία, ότι στην ηλικία 6 ετών ταυτίστηκε με κάποιον ήρωα ενός βιβλίου. Η πελάτισσα τότε θυμήθηκε ότι εκείνη την εποχή λάτρευε να διαβάζει τη Μικρή γοργόνα. Συνειδητοποίησε ότι υποσυνείδητα ακολουθούσε το παράδειγμα της γοργόνας, να θυσιάζεται για το αγαπημένο της πρόσωπο χωρίς να μπορέσει να του εκφράσει τα συναισθήματά της. Ο άντρας την συμπαθούσε ως ένα «καλοσυνάτο πλάσμα», αλλά δεν την έβλεπε ως ισότιμη γυναίκα. Της πρότεινα να δώσει ένα καινούριο τέλος στο παραμύθι και να φανταστεί τη Μικρή γοργόνα ευτυχισμένη δίπλα στον πρίγκιπα, σύντροφό της. Μετά από λίγες μέρες με πήρε τηλέφωνο και με φωνή γεμάτη έκπληξη και χαρά μου είπε ότι ο φίλος της έφερε λουλούδια και την κάλεσε για δείπνο. Σύντομα η φιλία τους απέκτησε καινούρια διάσταση και μεταμορφώθηκε σε σχέση όπου μαζί με αλληλοκατανόηση και στήριξη επίσης υπάρχουν οικειότητα και πάθος. Έχουν περάσει 17 χρόνια και συνεχίζουν να είναι μαζί…\nαναπαράσταση – Μάιος 2012 «Σου ζητώ συγνώμη…»\nΜετά την αναπαράσταση του παραμυθιού “Η Μικρή γοργόνα”, έλαβα ένα κείμενο από μια γυναίκα που συμμετείχε. Ήθελε να μοιραστεί τα έντονα συναισθήματα που ένιωσε κατά τη διάρκεια της αναπαράστασης, όπου ήταν σχεδόν όλη την ώρα αμίλητη. Καθόλου εύκολο να περιγράψει κανείς μια αναπαράσταση, γιατί μιλάει στις ψυχές μας κυρίως με εικόνες και προκαλεί συγκίνηση και συναισθήματα, που δύσκολα καταλαβαίνουν όσοι δεν συμμετείχαν. Όπως ένα ποίημα, μπορεί να αγγίξει την καρδιά ενός ατόμου που είχε παρόμοιο βίωμα, ενώ από κάποιο άλλο άτομο να χαρακτηριστεί ως ακατανόητο και βαρετό.\nΣτην αναπαράσταση συμμετείχαν 15 άτομα, τρία απ’ αυτά ήτανε άντρες και παίξανε πολύ σημαντικό ρόλο! Γιατί βρήκαν την ευκαιρία να ξανασυναντήσουν τις Μικρές γοργόνες από το παρελθόν τους. Όλοι τους είχαν μια εμπειρία με γυναίκα, η οποία τους προσέφερε παραπάνω απ’ όσα τότε μπορούσαν να δεχτούν και να εκτιμήσουν. Είχαν την ανάγκη να ζητήσουν συγνώμη, να ευχαριστήσουν τη γυναίκα και να αποχαιρετιστούν με σεβασμό και αγάπη.\nΗ γυναίκα που εκπροσωπούσε τη Μικρή γοργόνα, σιωπηλά παρατηρούσε τις άλλες γυναίκες που εξέφραζαν διάφορα έντονα συναισθήματα. Τις αντιλαμβανόταν όλες σαν δικά της κομμάτια, δικές της εσωτερικές φωνές. Τις άφησε να εκδηλώσουν όλα όσα έκρυβαν βαθιά μέσα τους, χωρίς να τις διακόπτει ή να τις κρίνει. Μέσα από αυτή τη διαδικασία αναγνώρισης, κατανόησης και αποδοχής συμφιλιώθηκε με τον άντρα απέναντι της και με τον ίδιο της τον εαυτό. Έτσι όλα τα κομμάτια έγιναν Ένα, μια ολοκληρωμένη γυναίκα, που γνωρίζει τον εαυτό της και τις ανάγκες της. Μια γυναίκα που ξέρει πως δεν έκανε μια θυσία, αλλά μια συνειδητή επιλογή.\nΤη στιγμή που αγκαλιαστήκανε ο άντρας με τη γυναίκα, όλοι νιώσαμε την πολύτιμη χρυσαφένια απελευθερωτική ενέργεια της αγάπης.\nΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΓΙΑ ΓΟΡΓΟΝΕΣ\n«Οι γυναίκες είναι καλύτερο να μην μιλούν», είπε ο άνδρας.\n« Αυτό δε μου αρέσει καθόλου», αποκρίθηκε η γυναίκα. « Με καταπιέζει και με θυμώνει», συνέχισε, «δεν μπορώ να καταλάβω γιατί η γοργόνα του παραμυθιού θυσίασε τη φωνή της, ότι πολυτιμότερο είχε, για να είναι με τον πρίγκιπα; Πώς άντεχε να τον ακούει να καυχιέται, ενώ η ίδια ήξερε πολλά περισσότερα; Τί είχε να κερδίσει μια γοργόνα ακούγοντας έναν στεριανό να διηγείται ιστορίες για τους θησαυρούς του θαλάσσιου βυθού; Πώς άντεχε να μη μοιράζεται μαζί του τις γνώσεις της για τον υδάτινο κόσμο που τόσο καλά γνώριζε;»\n«Έγινα θυσία για να μπορέσω να ολοκληρωθώ» είπε η γυναίκα. Ξαναμίλησε όμως μια πτυχή της και είπε, «θυσία! Δεν μπορώ καν να ακούω αυτή τη λέξη!» Όλοι αναρωτήθηκαν πως και γιατί, μα κανένας δεν μπορούσε να εξηγήσει.\nΓυναικείες φωνές ξεχύθηκαν στο χώρο. Φωνές απόγνωσης, πόνου, αγανάκτησης, φόβου και θυμού. Ήταν οι δικές της φωνές που έψαχναν να βρουν εξήγηση, αλλά μάταια. Ώσπου ένα αγόρι, που ίσως ήταν άνδρας, της μίλησε. «Εγώ θέλω να σου πω, θέλω να σου μιλήσω. Έλα!» Εκείνη σώπασε και κάθισε να τον ακούσει.\nΈτσι ξεκίνησε η ιστορία, εκείνη τη στιγμή που ο χρόνος σταμάτησε κι εκείνος άρχισε να της μιλά. Την κοίταξε στα μάτια και της είπε: «Σου ζητώ συγγνώμη…» και μέσα από τα μάτια του της χάρισε την πιο βαθιά και ταπεινή συγγνώμη του. Η γυναίκα πήρε τα λόγια του και τα έκανε σιωπή. Όσο αυτή σιωπούσε, τόσο αυτός μιλούσε, και όσο η καρδιά του της άνοιγε, τόσο εκείνη τον καταλάβαινε καλύτερα.\n«Η σιωπή είναι χρυσός», σκέφτηκε η γυναίκα, ενώ τον είχε ήδη συγχωρέσει. Μα το ταξίδι τώρα ξεκινούσε… Δάκρυα κύλισαν στα μάγουλα της, μα εκείνη συνέχιζε να τον κοιτά χωρίς να τον διακόπτει.\nΟ άνδρας μιλούσε και η γυναίκα άκουγε και χαιρόταν που επιτέλους του έδινε τον χώρο να μιλήσει και να εκφράσει τα συναισθήματα του, κι ας την πονούσαν κάποια από αυτά που της έλεγε. «Σε ευχαριστώ», σκέφτηκε εκείνη, με δάκρυα στα μάτια που ήταν αυτά της χαράς και της ελευθερίας. Τότε το κλάμα της έγινε ποτάμι και ξεχείλισε την καρδιά της με ευγνωμοσύνη.\nΑυτός συνέχισε να τις μιλά και να της εξηγεί πως ένιωθε. «Χάρη σε εσένα έγινα αυτό που είμαι τώρα κι έχω μετανιώσει που σε πλήγωσα μα δεν ήξερα να κάνω αλλιώς», της είπε κοιτώντας την στα μάτια κι αυτή συνέχισε να κλαίει από ευτυχία. Κανείς όμως δεν μπορούσε να πιστέψει τη χαρά που ένιωθε μέσα της, ούτε ο ίδιος της ο εαυτός. Εκείνη δε μπορούσε να μιλήσει κι εκείνος δυσκολευόταν να καταλάβει αν τα λόγια του είχαν πιάσει τόπο. Είχε κληθεί κι ίδιος μέσα από τις κουβέντες του να πιστέψει στον εαυτό του, μα ούτε εκείνος το γνώριζε ακόμη. Τότε η γυναίκα έγινε αγάπη και μέσα από τη σιωπή της έδωσε κι εκείνη την ευκαιρία στον εαυτό της να αφουγκραστεί τα κομμάτια της που τώρα φώναζαν μανιασμένα και προσπαθούσαν να λύσουν ένα πρόβλημα που είχε ήδη λυθεί, ή μήπως όχι;\nΚαθισμένη στο κέντρο άκουγε επιτέλους τον εαυτό της. Ο φόβος, ο θυμός, η κριτική αλλά και η συμπόνια, η κατανόηση και η υπομονή ήταν όλα δικά της κομμάτια και για πρώτη φορά μάθαινε να τα ακούει, να τα σέβεται και να τα αγαπά.\n«Σκότωσε τον!» είπε τότε μια φωνή,\n«Δε μπορείς να θυσιαστείς για χάρη του», είπε μια άλλη.\n«Κοίταξε την, είναι θύμα, είναι μια γυναίκα κομμένη στα τρία! Γιατί δε μιλάς;» παραπονέθηκε μια άλλη.\nΕκείνη όμως συνέχισε να τον κοιτά ώσπου η απορία του έγινε φόβος και θυμός κι άρχισε να απομακρύνεται.\n«Μη φύγεις έχω να σου πω!» του είπε μια φωνή και το ΕΓΩ της μίλησε και είπε: «Εσύ φταις, εσύ έφυγες, με χρησιμοποίησες, σε μισώ!» κι άρχισε να φωνάζει και να ωρύεται. Τότε η πίκρα της έγινε θυμός μεγάλος και φόβος ατελείωτος. Όλοι έσπευσαν να βοηθήσουν, να καταλάβουν τι γινόταν κι εκείνη ήρεμη όπως πριν τους άφησε να εκδηλωθούν χωρίς περιορισμούς. Για πρώτη φορά επέτρεπε στον εαυτό της να εκφραστεί ελεύθερα. Η σιωπή της την προστάτευε και τότε κατάλαβε ότι μόνον εκείνη μπορούσε στ’ αλήθεια να κατανοήσει όλες τις φωνές που άκουγε μέσα της. Εκείνος μόνον να υποθέτει μπορούσε, αλλά χωρίς να είναι σίγουρος τι ήθελαν να πουν. Μάταια τα ερωτήματα προς αυτόν κι ας ακουγόταν δυνατά! Η γυναίκα όμως μπορούσε να τα ακούει και να τα καταλαβαίνει. Ήταν η πρώτη φορά που αποδεχόταν τον εαυτό της και τότε άρχισε πραγματικά να τον αναγνωρίζει, να τον σέβεται και να τον αγαπά. Αυτό που είχε σημασία τώρα ήταν η ελευθερία που ένιωθε μέσα της. Ο κάθε άνθρωπος είναι ελεύθερος να εκφράζει και να αποδέχεται πρώτα ο ίδιος τον εσωτερικό του κόσμο, σκέφτηκε και τα άφησε να μιλούν κι ας την παρακαλούσαν με τον τρόπο τους όλα τούτα τα κομμάτια να τα βάλει στη θέση τους.\nΗ γυναίκα ένιωθε αποδοχή για τον εαυτό της και ευγνωμοσύνη για τον άνδρα που είχε απέναντι της. Ήταν μια ευκαιρία που της δόθηκε χάρη στο θάρρος του να της μιλήσει και στη δύναμη που ξαφνικά είχε ανακαλύψει μέσα στη σιωπή της. Έτσι η γυναίκα κέρδισε τα γεμάτα αγάπη λόγια του και την ευτυχία του να γνωρίσει τον εσωτερικό της κόσμο και να τον αγαπήσει.\nΌταν όλα τα κομμάτια εκφραστήκαν κι όταν δεν υπήρχε τίποτε άλλο να πει κανείς παρά μόνο ησυχία πλημύρισε το χώρο, τότε εκείνη ξεκίνησε να μιλά: «Σε ευχαριστώ, σε έχω ήδη συγχωρέσει», του είπε. «Κατάλαβα πως όταν μιλάω πολύ δεν ακούω ούτε εσένα, αλλά ούτε και τον ίδιο μου τον εαυτό. Ότι άκουσες είναι αλήθεια, είναι οι σκέψεις μου και τα συναισθήματα που εγώ πρώτη από όλους έχω καταπιέσει. Είναι κομμάτια μου που επιτέλους βρήκαν τη θέση τους μέσα μου κι έτσι εγώ τώρα έχω γαληνέψει. Σε αγαπάω!», του είπε και του εξήγησε πόσο σημαντικό ήταν το εσωτερικό ταξίδι της και πόσο ευγνωμοσύνη ένιωθε για το δώρο που της δόθηκε. Του είπε τότε όλη της την αλήθεια κοιτώντας τον ήρεμα και γεμάτη από αγάπη.\nΗ ευτυχία που ένιωθε τώρα που επιτέλους ο άντρας την κοιτούσε βαθιά μέσα στα μάτια με σεβασμό και θαυμασμό ήταν χρυσός . Εκείνος συνέχισε να την κοιτά και είπε. «Χαίρομαι γιατί έχω απέναντι μου μια αληθινή γυναίκα» και το βλέμμα του ταξίδεψε ακόμα πιο κοντά της. Εκείνη συνέχισε να τον κοιτά και συμπλήρωσε: «Είμαι μια γυναίκα που έχει απέναντι της έναν αληθινό άντρα.»\nΈμειναν να κοιτιούνται και κάπου εκεί στο βάθος του χρόνου οι ψυχές τους ενώθηκαν, τα δυο τους σώματα ακούμπησαν το ένα το άλλο και το χρυσάφι έλιωσε κι αγκάλιασε όλες τις πονεμένες ψυχές ελευθερώνοντας τες από τα δεσμά τους.\nαναπαράσταση – Απρίλης 2014 « Ήταν μονόδρομος, το ίδιο θα ξανάκανα…!»\nΈνας άντρας εκπροσωπεί αρχικά το φυσικό περιβάλλον της Γοργόνας – τη θάλασσα – και στη συνέχεια γίνεται ο πατέρας της. Υποφέρει από αίσθηση απώλειας και έλλειψης, αλλά αργότερα αποδέχεται την επιλογή της κόρης του και της εκφράζει την αναγνώρισή του γι αυτό που έκανε.\nΣε αυτήν την αναπαράσταση συναντάμε πολλές πτυχές της Γοργόνας:\nΓοργόνα – η πτυχή που από παιδί γίνεται γυναίκα και πάει να ωριμάσει: Αναλαμβάνει την ευθύνη για τις επιλογές της. Συνειδητοποιεί ότι γίνεται κι αλλιώς, όχι μόνο από το δρόμο του πόνου.\nΗ ρομαντική, αφοσιωμένη στον πρίγκιπα. Τον ήθελε πολύ, πληγώθηκε αλλά δεν μετάνιωσε. «Κάτι κερδίζεις, κάτι χάνεις!»\nΗ Γοργόνα που μεταμορφώθηκε. «Αναγνωρίζω το θείο σχέδιο. Ήταν μονόδρομος, το ίδιο θα ξανάκανα…!»\nΗ Γοργόνα που αναγνωρίζει τις πτυχές της. «Δεν πρέπει να αφήσω κανένα κομμάτι μου πίσω!» Είμαι συμφιλιωμένη με όσα έγιναν και αναγνωρίζω τις ευθύνες μου. Χαίρομαι που εκφράστηκε ο πόνος μου, αλλά θα ήθελα να γράφω εγώ τη ζωή μου, όχι ο συγγραφέας…\nΟ εκπρόσωπος του συγγραφέα αμφισβητεί τον έρωτα της Γοργόνας. «Ο πρίγκιπας ήταν για τη Γοργόνα μόνο το μέσον για να διεκδικήσει την αθανασία της ψυχής της. Αυτός ήταν ο πραγματικός της στόχος!»\nΈνας άντρας εκπροσωπεί τις άλλες επιλογές της Γοργόνας. Θυμώνει με τη Μάγισσα, ότι έβαλε την αφελή Γοργόνα σε «κακό δρόμο» (την παρομοίωσε με έμπορο ναρκωτικών). Επίσης κατηγορεί τον Συγγραφέα για την άποψη του. Και φυσικά ερωτεύτηκε τον πρίγκιπα! Ο έρωτάς της με την βαθύτερη λαχτάρα της ψυχής της έγιναν ένα». «Θα ήθελα να σβήσω όλα από το παρελθόν, που την εμποδίζουν, για να προχωρήσει ελεύθερη!»\nΕμφανίζεται μια άλλη πτυχή της Γοργόνας, το συναίσθημά της. Βιώνει πολλές συγκρούσεις. «Δεν με ενδιαφέρει η «άλλη ζωή», θέλω να διεκδικήσω τα βιώματα της σημερινής μου ζωής. Με ενοχλεί το ανεκπλήρωτο!»\nΑυτό ενεργοποιεί την έννοια της Δράσης. Είναι οι δυνατότητες της Γοργόνας να βρει εναλλακτικούς τρόπους να εκφραστεί και να λειτουργήσει ισότιμα με τον Πρίγκιπα.\nΗ εκπρόσωπος της Συζύγου του πρίγκιπα αναφέρει ότι πάντα έχουμε επιλογές, δεν είναι προγεγραμμένα τα πράγματα. «Η Γοργόνα πάντως δεν είχε τις δικές μου ευκαιρίες. Της χρωστάω πολλά, ότι έσωσε τον Πρίγκιπα και έτσι μπόρεσα να τον γνωρίσω και να τον παντρευτώ αργότερα. Δεν ήξερα πόσα τράβηξε η Γοργόνα και νιώθω πολύ συμπόνια και βαθειά ευγνωμοσύνη.»\nΟ Πρίγκιπας δηλώνει, ότι η Γοργόνα δεν τον έλκει καθόλου ερωτικά. Είναι τόσο πολύ αφοσιωμένη και παιδική που δεν μπορεί καθόλου να την δει σαν γυναίκα.\nαναπαράσταση (Σεπτέμβρης 2014) Free flow “Θα σε βρω στον Αιθέρα, μανούλα…!”\nΜετά την αφήγηση της ιστορίας εμφανίζονται οι Κόρες του αιθέρα με συναίσθημα χαρμολύπης.\nEπίσης και η Γοργόνα νιώθει λύπη και θυμό. «Γιατί η Γοργόνα υπέφερε τόσο πολύ, αλλά δεν έψαξε τρόπο να εκφράσει στον πρίγκιπα την αγάπη της; Γιατί μονίμως κοίταζε εκείνον και δεν υπολόγιζε τον εαυτό της; Θυμώνω γιατί δεν τίμησε τις ρίζες της. Ακόμα κι αν υπήρχε ένα καλό τέλος για την γοργόνα, ξέχασε όμως, άφησε τελείως πίσω, την οικογένεια της. Νιώθω αυτή την αποκοπή!»\nΚόρες του αιθέρα: «Την συμπονούμε αλλά νιώθουμε και μια ματαίωση ότι τα πλάσματα συχνά επιλέγουν να υποφέρουν κι έτσι κάνουν και άλλους να υποφέρουν. Δεν μπορούν να απολαύσουν αυτό που είναι και αυτό που έχουν στη συγκεκριμένη φάση της ζωής τους. Ότι είναι ήδη πολύτιμα και αξιαγάπητα. Επίσης στεναχωριέμαι, ότι η Γοργόνα δεν είχε μια ουσιαστική συμπαράσταση-καθοδήγηση από τη γιαγιά της ή τον πατέρα της. Ίσως η μάγισσα να ήταν το μόνο πρόσωπο που της μίλησε ανοιχτά και τις έδωσε κάποιες οδηγίες».\nΗ Γοργόνα: «Τώρα καταλαβαίνω την αιτία του θυμού μου. Έψαχνα αγάπη στον «άλλο κόσμο», γιατί δεν την ένιωθα μέσα μου και γύρω μου.»\nΣυντονίστρια: «Ας μην ξεχνάμε ότι η Γοργόνα έχασε νωρίς τη μάνα της. Ίσως αυτή η λαχτάρα για αγάπη και για τον «άλλον κόσμο» να κρύβει βαθύτερες ανάγκες, πέρα από τον έρωτα για τον πρίγκιπα. Έψαχνε αθανασία… Ίσως ήταν η παιδική της επιθυμία να νικήσει τον θάνατο. Η αίσθηση μου είναι σαν να μην γνώρισε ποτέ την αγκαλιά της μάνας της, σαν να πέθανε όταν γεννούσε τη γοργόνα.»\nΗ έννοια της Αγάπης: Η Γοργόνα κατάφερε να συνδεθεί με μια μεγαλύτερη Αγάπη, που δεν ήταν κτητική, αλλά επιθυμούσε την ευτυχία του αγαπημένου προσώπου.\n«Μου έκανε εντύπωση ο ρόλος της μάγισσας, είναι εκεί και βοηθάει στην μεταμόρφωση της Γοργόνας ξέροντας ότι αυτό θα είναι οριστικό. Βρίσκομαι κι εγώ στη ζωή μου σε μια κατάσταση όπου νιώθω ότι αν κάνω την επιλογή δεν θα μπορέσω ποτέ να γυρίσω πίσω. Ωστόσο η βοήθεια της μάγισσας μπορεί να είναι παρεξηγήσιμη…»\nΗ Ικανοποιημένη Γοργόνα: «Νιώθω ότι έχω επιτύχει σε αυτό που επιθυμούσα. Νιώθω εμπιστοσύνη σε όλη την διαδικασία».\nΜια γυναίκα νιώθει πολύ άσχημα και δεν μπορεί καθόλου να εκφράσει τα συναισθήματά της.\nΈνας άντρας την παρηγορεί: «Έχασες την ικανότητα να μιλάς, να εκφράσεις τι νιώθεις. Αυτό ακούγεται τρομακτικό. Όμως μέσα από την κίνηση, τον χορό άφησες την ψυχή σου να μιλήσει, ανακάλυψες ένα καινούριο ταλέντο, το οποίο ίσως θα αγνοούσες αν μπορούσε να μιλήσεις.»\nΗ Συντονίστρια ζητάει εκπρόσωπο κάποιου συγγενή της Γοργόνας, για να τη στηρίξει. «Αν είχε πάρει την ευχή της οικογένειας να φύγει και να ζήσει με τον τρόπο που εκείνη επιθυμεί, ίσως να μην κουβαλούσε τόσο πολύ βάρος και πόνο στην καινούρια της κατάσταση.»\n«Ναι, με βαραίνει αυτό», επιβεβαιώνει η Γοργόνα, «σε κάθε μου βήμα στην καινούρια μου ζωή πληγώνομαι από τον πόνο που προκαλώ στον εαυτό μου και στην οικογένεια μου. Προσπαθούσα να βρω αγάπη και συνάντησα πόνο. Δεν μετανιώνω για το ταξίδι! Μετανιώνω για τον πόνο, ότι δεν κατάφερα να ταξιδέψω με χαρά…\nΓια να μειωθεί ο πόνος, χρειάζεται να υπάρχει καλύτερη επικοινωνία, να εκφράσει στον πατέρα και στις αδερφές της την αγάπη της γι αυτούς αλλά και την ανάγκη της και βαθιά επιθυμία της ψυχής της να ζήσει αλλού.\nΈρχεται η Μητέρα της Γοργόνας: «Νιώθω να είμαι συνδεδεμένη με τις κόρες μου συναισθηματικά, αλλά να μην μπορώ να επικοινωνήσω μ’ αυτές». Διαπιστώνουμε ότι τα συναισθήματα της μάνας μοιάζουν πολύ με τα συναισθήματα της Γοργόνας, η παρουσία της δεν αναγνωρίζεται αρκετά και είναι «άλαλη».\n«Αγαπώ τόσο το τραγούδι, αλλά δεν μπορώ να βγάλω φωνή, αυτό είναι φοβερό!» αναφέρει το Μέρος της μητέρας – η φωνή της. «Το σώμα μου έφυγε, αλλά η αγάπη μου έμεινε εδώ.» Η συντονίστρια την πηγαίνει κοντά στη Γοργόνα, για να την ακούσει, να τη νιώσει. Αγκαλιάζονται.\nΗ Γοργόνα – μικρό ορφανό κοριτσάκι. Μια γυναίκα βαθιά στεναχωρημένη. Λέει με δάκρια στα μάτια της: «Η μάνα δεν μπορεί να δει την πραγματική αγάπη του παιδιού. Το παιδί λαχταρά τόσο πολύ να αναγνωριστεί η αγάπη του, να την αποδείξει… Και αφού η μάνα χάνεται από τη ζωή του, προσπαθεί αυτή την ανάγκη να την καλύψει μέσα από τον πρίγκιπα. Να του δείξει πόσο πολύ τον νοιάζεται και τον αγαπά, ότι είναι πρόθυμη και τη ζωή της να θυσιάσει για εκείνον.» Η συντονίστρια την παρακινεί να πάει να αγκαλιάσει την Αγάπη της Μάνας. Να δείξει την πρόθεση της να δεχτεί αγάπη από κείνη, ακόμα κι αν στην πραγματικότητα μεγάλωσε μόνη της, ορφανή από μητέρα. «Αν το κάνεις θα νιώσεις την πληγή σου να θεραπεύεται. Η Αγάπη της Μάνας είναι το πιο ισχυρό φάρμακο.» Συνεχίζει όμως να νιώθει τρομαγμένη, με αντίσταση να πλησιάσει τη Μάνα. Είναι 5 χρονών περίπου.\nΣυντονίστρια: «Όταν η Γοργόνα συνειδητοποίησε ότι είναι Κόρη του αιθέρα, (ή άγγελος), είναι σαν να ενηλικιώθηκε, μπορούσε να κατανοήσει και να αγκαλιάσει τον παιδικό της εαυτό με όλα τα συναισθήματα του. Σταμάτησε να έχει την ανάγκη και την απαίτηση της φυσικής παρουσίας της μητέρας. Και τότε μπορεί να «συγχωρέσει» όσα έγιναν, να αποδεχτεί τον θάνατο της μάνας, όπως και το γεγονός ότι η ζωή της συνεχίζεται και ότι υπάρχουν γύρω της άνθρωποι που την αγαπούν και την νοιάζονται.»\n«Όπως οι αδερφές σου, που προσέφεραν τα μαλλιά τους για να σε βοηθήσουν!» συμπληρώνει ένας άντρας, εκπρόσωπος του πατέρα. «Ήταν πρόθυμες να θυσιάσουν την ομορφιά τους»\nΗ ενήλικη Γοργόνα: «Νιώθω περισσότερο θυμό και ακαμψία μέσα μου. Απομονωμένη. Με τον εαυτό μου θυμώνω, αλλά αμέσως μετατρέπεται σε θλίψη.» Ο πατέρας της απαντάει: «Ήταν παγωμένα τα συναισθήματα σου, τώρα γίνονται «ρευστά» σαν το νερό που είναι η πατρίδα σου. Έτσι ίσως και να μπορούσες να μείνεις εδώ, σπίτι σου, χωρίς να προσπαθείς να γίνεις κάτι άλλο…»\n«Πάντα στη ζωή μου έπρεπε να είμαι δυνατή για να επιβιώσω! Ευχαριστώ γι αυτήν την ευκαιρία, να βρεθώ μέσα σε ένα παραμύθι, που μου επιτρέπει να νιώσω σαν παιδί. Είναι σαν να μην ήμουν ποτέ παιδί. Μπορώ να δω τον εαυτό μου σαν μια μικρή γοργόνα!» λέει η γυναίκα και αρχίζει να χορεύει. Σιγά σιγά ηρεμεί, το σώμα της ζωντανεύει και ανοίγεται στην χαρά.\nΣυντονίστρια: «Τώρα βρισκόμαστε στη χώρα μεταξύ του νερού και του αιθέρα, στην παραμυθένια χώρα του πουθενά και του παντού…»\nΗ ενήλικη Γοργόνα: «Νιώθω ανακούφιση, μου πέρασε ο θυμός. Με εντυπωσιάζει πως τελικά με «έσωσε» η αγάπη της μητέρας κι όχι του συντρόφου που ονειρεύτηκα. Μια αγάπη που πάντα υπήρχε, αλλά δεν μπορούσα να τη νιώσω. Τώρα αισθάνομαι πολύ αδύναμη.\nΣυντονίστρια: «Είναι φυσικό, πάντα όταν φεύγει ο θυμός που ο ρόλος του είναι να μας κάνει δυνατούς, να μας προετοιμάσει για δράση, νιώθουμε μια ατονία. Το πρώτο που έχει ανάγκη η Γοργόνα είναι να συνειδητοποιήσει το πένθος της με όλα τα συναισθήματα που το συντροφεύουν. Και αφού το βιώσει, θα γεμίσει με μια δύναμη που δεν είναι στηριγμένη στην άρνηση και στην αντίδραση (ο θυμός), αλλά στην αποδοχή της πραγματικότητας.\nΗ ενήλικη Γοργόνα: «Όταν κουβαλάμε μέσα μας τέτοιο θρήνο, η ζωή μας είναι πόνος ότι και να μας συμβαίνει. Ακόμα και τα ευχάριστα πράγματα τα βιώνουμε με μια αίσθηση έλλειψης».\nΣυντονίστρια: «Όταν ο πόνος δεν βρίσκει λόγια, μπορεί να γίνει κίνηση, χορός. Όπως το έκανε ο Ζορμπάς..»\nΟ πατέρας: «Ο πολύ δυνατός άνθρωπος χρειάζεται να είναι και πολύ ευλύγιστος, για να μην «σπάσει» σε δύσκολες καταστάσεις. Χαίρομαι πολύ που βλέπω την κόρη μου να χορεύει! Εκφράζει δύναμη, ομορφιά και τρυφερότητα.»\nΗ ενήλικη Γοργόνα: «Μ’ αρέσει που το ακούω. Πάντα ο πατέρας μου έλεγε ότι πρέπει να είμαι δυνατή, αλλά εγώ γινόμουν ολοένα και πιο stiff. Πώς να χαλαρώσω αυτή την ακαμψία;»\n«Ο καλύτερος τρόπος είναι η κίνηση στο νερό!» λένε οι συμμετέχοντες γελώντας.\n«Ναι», συμφωνεί η συντονίστρια. «Το νερό συμβολίζει τα συναισθήματα, ρίξε μια βουτιά και μην τα φοβάσαι. Για να είσαι δυνατή και ευλύγιστη χρειάζεσαι να γνωρίζεις τις πληροφορίες που σου προσφέρουν τα συναισθήματά σου. Όχι να τις αποφεύγεις ή να τις απωθείς.»\nΗ ενήλικη Γοργόνα: «Παίρνω λοιπόν το μήνυμα από την Πνευματική μου μητέρα, ότι δεν χρειάζεται να πονάω για να κερδίσω την αγάπη. Και το μήνυμα από τον Πνευματικό μου πατέρα ότι επιτρέπεται τα συναισθήματα να εκφράζονται. Είναι τόσο φυσικό!! Αλλά είναι σαν να το πρωτοακούω. Νιώθω πολύ καλύτερα. Αν και έχω διάφορα ερωτήματα, πως θα τα εφαρμόσω στη ζωή μου.»\nΜια γυναίκα αρχίζει να κλαίει με αναφιλητά: «Σας ακούω να μιλάτε για θυμό, θρήνο και θλίψη… Έχω χάσει μια φίλη από τροχαίο ατύχημα, εδώ και μερικά χρόνια, και ήμουν από τότε μουδιασμένη, ανίκανη να το αποδεχτώ! Είναι σαν να γκρεμίστηκε κάτι μέσα μου».\nΠροχωράμε σε αναπαράσταση αποχαιρετισμού με την φίλη που σκοτώθηκε. Της εκφράζει την αγάπη της, το πόσο σημαντική ήταν για εκείνην. Την ευχαριστεί για την έμπνευση που της προσέφερε. «Με άλλαξες τόσο πολύ! Η ζωή μου ποτέ δεν θα είναι ίδια χωρίς εσένα!». Δυσκολεύεται πάρα πολύ να αποχαιρετήσει την φίλη της. Η ομάδα την βοηθάει σιγομουρμουρίζοντας μοιρολόγια. Όλα τα συναισθήματα που ήταν για χρόνια εγκλωβισμένα αρχίζουν να βγαίνουν στην επιφάνεια. Ζητάει από την φίλη της την ευχή για να συνεχίσει τη ζωή της. Θα αναζητήσει την Έμπνευση μέσα της, αυτή είναι η λύση και η ευθύνη της.\nΣυντονίστρια: «Ο καθένας έχει να διαβεί τα δικά του μονοπάτια! Άλλα βρίσκονται στο νερό, άλλα στην γη και άλλα στον αιθέρα… Κάποτε τα μονοπάτια μας χωρίζουν… Αν το δούμε όμως από άλλη οπτική, στην πραγματικότητα ζούμε σε όλες αυτές τις διαστάσεις ταυτόχρονα. Δεν έχουμε αποκοπεί από την Ενότητα, κι ας νιώθουμε μόνοι… Γι αυτό και δεν έχει καμία σημασία ότι έχουν περάσει χρόνια από το ατύχημα και δεν ήσουν εκείνη τη στιγμή εκεί. Ότι λες τώρα στην εκπρόσωπο της φίλης σου μέσα από την ψυχή σου, μέσα στην ψυχή σου γίνεται αγάπη και αποδοχή, που δεν περιορίζεται από χρόνο και χώρο.» Στο παραμύθι θα μπορούσε να είναι μια αδερφή της Γοργόνας.\nΈνας άντρας την πλησιάζει με πολύ συμπόνια. Ο Πρίγκιπας σαν να κουβαλούσε ασυνείδητα μια ποιότητα του δράστη, ότι δηλαδή ευθύνεται για τα βάσανα της Γοργόνας. Ο ίδιος όμως δεν γνώριζε τίποτα ούτε για την καταγωγή της, ούτε για την ταλαιπωρία της. Δεν είχε καμία πρόθεση να πονέσει την Γοργόνα. Πολλές φορές στις σχέσεις οι γυναίκες πληγώνονται από τους άντρες, ενώ εκείνοι δεν το επιθυμούν και συχνά δεν το αντιλαμβάνονται καν. Έρχονται με καλή διάθεση και στο τέλος βρίσκονται κατηγορούμενοι… «Αναρωτιέμαι ποιο είναι το μερίδιο της ευθύνης μου…»\n«Νιώθω θλίψη και ματαίωση, για τους ρόλους των αντρών και των γυναικών έτσι που τους περιγράφει η ιστορία. Δεν καταφέρνουν να βιώσουν την ενότητα. Αν κανείς μπει στην παγίδα να δει τον Πρίγκιπα ή τη Μάγισσα ως φταίχτες, συνεχίζει αυτό το παιχνίδι του πόνου. Είναι τόσο εύκολο να υποφέρεις εξ’ αιτίας ενός άντρα ή ενός θανάτου… μιας ιδέας ότι είσαι διαχωρισμένος, αποκομμένος! Δεν παίζει ρόλο αν είσαι πλάσμα ανθρώπινο, υδάτινο ή αιθέριο, αν είσαι γονιός ή παιδί, άντρας ή γυναίκα… Εγώ δεν θέλω πια να συνεχίσω αυτό το παιχνίδι!»\nΗ συντονίστρια λέει: «Η αναπαράσταση με έμαθε, ότι Ένα είμαστε στην πραγματικότητα. Όλα τα άλλα είναι ψευδαίσθηση, μια χρήσιμη και μερικές φορές οδυνηρή πλάνη. Και μόνο η ικανότητά μου να νιώσω κάτι που κάποτε ένιωσε ένα άλλο άτομο, να μπω στα παπούτσια του, για μένα είναι η καλύτερη απόδειξη ότι σε κάποιο επίπεδο είμαστε Ένα. Το υποσυνείδητό μας και το συλλογικό ασυνείδητο είναι σαν ένας ωκεανός όπου κολυμπάμε εμείς, σαν ξεχωριστά ψαράκια, που όμως αποτελούν μέρος του ωκεανού και μπορούν να έχουν πρόσβαση σε όλες τις πληροφορίες από το πεδίο του.»\nΚάνουμε έναν κύκλο κρατώντας τα χέρια του διπλανού για να νιώσουμε συνδεδεμένοι. Εκπροσωπούμε τους ήρωες του παραμυθιού και ταυτόχρονα είμαστε ο καθένας ο εαυτός του, με την δική του προσωπική ιστορία ζωής, με τους πόνους του, τις απώλειές του, τα όνειρά του και την αγάπη του. Αφήνουμε την κατανόηση, αποδοχή και αγάπη να δημιουργήσουν μια αίσθηση ενότητας. Οραματιζόμαστε ότι δημιουργούμε μια συνειδητή, αυτόνομη, αυτόφωτη, ελεύθερη και χαρούμενη Γοργόνα.\nΜια γυναίκα αναφέρει ότι κι εκείνη έχασε νωρίς τη μητέρα της. Τώρα καταλαβαίνει με πόσες προσδοκίες φόρτωσε τη σχέση της με τον σύζυγό της, με αποτέλεσμα να μην αντέξει και να χωρίσουν. Σκέφτεται να του γράψει ένα γράμμα για να τον ευχαριστήσει για όσα της είχε προσφέρει. Τώρα συνειδητοποιεί ότι του ζητούσε κάτι που εκείνος δεν μπορούσε να της δώσει.\nΗ Μικρή γοργόνα ήταν κατά βάθος ένα μικρό κοριτσάκι που έψαχνε την μητέρα της. Ταυτίστηκε με αυτήν… Έφυγε μακριά από την οικογένεια της όπως εκείνη. Έχασε την φωνή της και δεν μπορούσε να επικοινωνήσει με όσους αγαπούσε. Βρέθηκε σε άλλον κόσμο, αλλά δεν μπορούσε να ησυχάσει, γιατί ο πόνος των συγγενών της την κρατούσε πίσω… «Θα είμαι όπως εσύ, μανούλα! Έτσι θα μείνω συνδεδεμένη!» αυτός ήταν ο ασυνείδητος μηχανισμός.\n4. αναπαράσταση (2016) «Ο έρωτας έχει πάντα αυτοθυσία!»\nΤα αρχικά συναισθήματα που προέκυψαν στην ομάδα ήταν:\nΘυμός απέναντι στην πριγκίπισσα, δεν είπε αλήθεια στον πρίγκιπα ότι δεν ήταν εκείνη που τον έσωσε.\n«Με τον τρόπο της τον έσωσε κι αυτή… Τον βρήκε, τον μάζεψε και τον φρόντισε» απαντά η συντονίστρια. «Το πιο πιθανό να μην γνώριζε καν ότι υπήρχε μια γοργόνα που βοήθησε τον πρίγκιπα να βρεθεί στην στεριά…».\nΑπαξίωση του πρίγκιπα για τον τρόπο που αντιμετώπιζε τη Μικρή γοργόνα. «Πρίγκιπας για κλάματα ήταν, δεν μπορούσε να καταλάβει την αγάπη της Γοργόνας! Ταλαντεύτηκε ανάμεσα στις δύο γυναίκες και τελικά επέλεξε βάση του πρωτοκόλλου!»\n«Ήταν πλαισιωμένος από τέτοιες γυναίκες που τον έπαιρνε να κάνει παιχνίδι!» απαντάει μια άλλη γυναίκα με ένταση. «Ήταν και οι δύο γλάστρες! Η μία έκοβε φλέβες γι αυτόν σα να ήταν το μόνο αρσενικό στον κόσμο και η άλλη, μόλις βγήκε από το μοναστήρι, ερωτεύτηκε τον πρώτο που συνάντησε. Και οι δύο γυναίκες ήταν σαν δυο όψεις του ενός νομίσματος, η μόνη διαφορά τους ήταν ότι η μια βγήκε από τη θάλασσα ενώ η άλλη ζούσε στη στεριά!»\nΑκολούθησε συζήτηση, τι δυνατότητες επιλογής είχαν οι γυναίκες αυτές. «Μη έχοντας εμπειρίες όταν είσαι νέος, στηρίζεσαι κυρίως στο συναίσθημα και προχωράς με το μυαλό που κουβαλάς στα 15 σου χρόνια…!» συνέχισε η γυναίκα.\nΑίσθηση αδικίας: «Τα έδωσε όλα, έχασε την οικογένειά της, τη φωνή της, πόναγε σε κάθε της βήμα και τι εισέπραξε στο τέλος;; Απλά θυσίασε τον εαυτό της!» – εμφανίζεται Η θυμωμένη Γοργόνα. Και συνεχίζει λέγοντας: «Ο πρίγκιπας ότι θέλει κάνει, έτσι είναι μαθημένος!»\n«Και καλά κάνει!» απαντά μια φωνή – εκπρόσωπος του Πρίγκιπα.\n«Ο έρωτας έχει πάντα αυτοθυσία!» της απαντάει μια άλλη πτυχή, η ερωτευμένη 15χρονη Γοργόνα. «Έτσι το βιώνουν οι γυναίκες!»\n«H Γοργόνα δεν πέρασε όλους αυτούς τους πόνους επειδή ήταν γυναίκα, αλλά επειδή επέλεξε να ζήσει σε περιβάλλον για το οποίο δεν ήταν πλασμένη.» επισημάνει η συντονίστρια. «Επέλεξε συνθήκες τελείως διαφορετικές και άγνωστες. Από πριγκίπισσα έγινε ένα κοριτσάκι χωρίς ταυτότητα και χωρίς μηλιά. Και αυτό της προκάλεσε πόνο. Ο πρίγκιπας όμως δεν έφταιγε γι αυτό. Η Γοργόνα επιθυμούσε να φύγει από την ασφάλεια του πατρικού σπιτιού, από μια ζωή δρομολογημένη, με διάρκεια 300 χρόνια προβλέψιμα, ίδια όπως των αδερφών τις… Κατά βάθος, η λαχτάρα της δεν ήταν ο πρίγκιπας, αλλά η αθανασία της ψυχής της.»\n«Ήμουν ερωτευμένη μαζί του!» διαφωνεί η ερωτευμένη 15χρονη Γοργόνα. «Kαι λίγο με νοιάζει η ψυχή μου και η αθανασία της, εγώ θέλω να ζήσω τον έρωτα και την αγάπη, θέλω να τα γνωρίσω! Ακόμα και πλατωνικά είναι για μένα το μέγιστο! Και δε με νοιάζει ακόμα κι αν πεθάνω!»\nΕμφανίζεται η μάνα της Γοργόνας, η οποία έχει πεθάνει, και λέει με στεναχώρια: «Νιώθω ένα βάρος. Η Γοργόνα με τόση υπομονή περίμενε να μεγαλώσει για να δει τον κόσμο των ανθρώπων και αφού ανέβηκε, τα έδωσε όλα, δεν κράτησε τίποτα για τον εαυτό της. Όμως η εμπειρία της ήταν ισοπεδωτική! Γιατί δεν βρήκε άλλη γλώσσα να επικοινωνήσει για να δηλώσει το ποια είναι;! Ξεκίνησε με τόσα όνειρα, αλλά δεν διαπραγματεύτηκε ποτέ τίποτα! Με στεναχωρεί πολύ ότι κοιμότανε σαν σκυλάκι έξω από την πόρτα του πρίγκιπα! Λυπάμαι ότι δεν είχε πάρει τα εφόδια. Δεν πας ξυπόλυτος στον πόλεμο…!»\nΕνεργοποιείται η Γοργόνα απογοητευμένη με τον εαυτό της που έχασε μαζί με τη μηλιά της και την αυτοεκτίμηση της. «Ήμουν συνηθισμένη ότι με θαύμαζαν στο πατρικό παλάτι, ήμουν πολύ όμορφη και είχα την πιο γλυκιά φωνή. Πίστευα ότι θα μπορέσω να τον κερδίσω με την εμφάνισή μου.»\nΟ Πρίγκιπας δηλώνει ότι δεν θα παντρευόταν μια γυναίκα με την οποία δεν μπορούσε καθόλου να επικοινωνήσει. «Δεν είναι μόνο η ομορφιά αυτό που με ενδιαφέρει σε μια γυναίκα!»\nΗ Μάγισσα: «Απορώ γιατί πάλεψε τόσο πολύ για κάτι που θα το κέρδιζε έτσι κι αλλιώς με την πάροδο του χρόνου. Την αθάνατη ψυχή θα την αποκτούσε και μετά από μια ήρεμη χαρούμενη ζωή εκατοντάδων ετών, δίπλα σε έναν Γοργόνο στον βυθό του ωκεανού. Είχε τόση καλοσύνη που αργά ή γρήγορα θα γινότανε κόρη του Αιθέρα. Ο έρωτας εκτός από τυφλός είναι και μουγκός», λέει σαρκαστικά.\n«Δεν το ήξερε αυτό όμως!» συμπληρώνει η συντονίστρια. «Και το μεγαλείο της ψυχής της το ανακάλυψε και η ίδια όταν προτίμησε να πεθάνει παρά να σκοτώσει τον πρίγκιπα… Μία τέτοια δοκιμασία ίσως να μην την πέρναγε αν επέλεγε μια ήρεμη ζωή στο πατρικό της περιβάλλον.»\nΟ Πατέρας της Γοργόνας αρχικά αμφισβήτησε την αγάπη της προς τον Πρίγκιπα. Τον ενοχλεί η μιζέρια που επέλεξε να βιώσει η κόρη του, να κοιμάται στο μαξιλάρι καταγής. «Δεν βλέπω τίποτα το μεγαλοπρεπές στη συμπεριφορά της! Και πάλι καλά που είχε έστω αυτό το τέλος με τις επιλογές που έκανε! Είχε εμμονή σε έναν στόχο, χωρίς στρατηγική, χωρίς εμπειρία, χωρίς σωστή κρίση» λέει αυστηρά. «Είχε και σκοτεινές πτυχές, δεν τη λυπάμαι καθόλου. Αδιαφόρησε πλήρως για την οικογένεια της! Τον πρίγκιπα τον είχε μόνο ως μέσο για να πετύχει αυτό που ήθελε, την αθανασία! Προσπάθησε να τον σαγηνεύσει. Αν έπεφτε ο πρίγκιπας στα δίχτυα της και την ερωτευόταν, δεν θα είχε καλό τέλος!»\nΗ μάνα της Γοργόνας την υπερασπίζεται: «Τον αγάπησε ανιδιοτελώς! Θα μπορούσε να την είχε κυριεύσει η ζήλεια και η κακία, όταν εκείνος παντρεύτηκε, αλλά δεν το επέτρεψε στον εαυτό της! Ούτε τον σκότωσε, ούτε προσπάθησε να παρεμποδίσει τον γάμο. Τον σεβάστηκε!»\nΗ Γοργόνα απογοητευμένη με τον εαυτό της: «Νιώθω στεναχώρια ότι δεν βλέπετε το πραγματικό μου συναίσθημα! Με τη φωνή μου έχασα τα πάντα, μπλόκαρα. Ναι μεν απέκτησα πόδια, αλλά μου είχανε κοπεί. Περίμενα απλά από τον Πρίγκιπα να με καταλάβει! Αλλά ήτανε βλάκας και δεν κατάλαβε τίποτα!»\nΟι πτυχές της Γοργόνας διαπληκτίζονται μεταξύ τους. «Γιατί επέτρεψες να μας συμπεριφέρεται έτσι ο Πρίγκιπας;;!!»\nΗ μάνα της Γοργόνας: «Όλα ξεκινούν από την αυτοεκτίμηση. Από τη στιγμή που η Γοργόνα θυσίασε, μηδένισε τον εαυτό της, έχασε την υπόστασή της. Δεν έμεινε κάτι για να μπορέσει ο Πρίγκιπας να το αγαπήσει. Δεν του προσέφερε τίποτα που θα του έδινε καινούρια ερεθίσματα να εξελιχτεί κι αυτός. Έγινε απλά η σκιά του, τον ακολουθούσε παντού και ζούσε μόνο με την ελπίδα ότι θα την εκτιμήσει. Κι αυτός την είχε παραπεταμένη! Ήταν ένα Μικρό τίποτα δίπλα σε έναν Πρίγκιπα! Πώς να την αγαπήσει αφού η ίδια δεν αγαπούσε τον εαυτό της; Έκοψε τη γλώσσα της, την ουρά της, σακατεύτηκε! Αυτό δεν είναι αγάπη για τον εαυτό σου, ακόμα κι αν το κάνεις για να πραγματοποιήσεις ένα όνειρό σου!»\n«Δεν την είχα παραπεταμένη την Γοργόνα, με συντρόφευε», διαμαρτύρεται ο Πρίγκιπας. «Αλλά ήμουν σε σύγχυση όταν ξύπνησα από την λιποθυμία, και τότε είδα την άλλη κοπέλα και την ερωτεύτηκα. Τη Γοργόνα δεν την είχα ερωτευτεί ποτέ, απλά της προσέφερα τη φιλία μου. Αν ήξερα ότι υποφέρει τόσο εξ’ αιτίας μου, δεν θα την άφηνα ποτέ να πλησιάσει τόσο κοντά μου!»\nΗ ερωτευμένη 15χρονη Γοργόνα: «Ένιωθα να με αγαπάει και να με σέβεται! Αλλά τώρα καταλαβαίνω ότι είχαμε τελείως διαφορετικούς κόσμους, δεν θα μπορούσαμε να συνεννοηθούμε έτσι κι αλλιώς. Αλλά υπήρχε πολύ εμπιστοσύνη μεταξύ μας και δεν έχω κανένα παράπονο απέναντί του. Δεν μετανιώνω για τίποτα. Το μόνο πράγμα που με λυπεί είναι ότι στεναχωρήθηκε η οικογένειά μου. Όλα τα υπόλοιπα θα τα ξαναέκανα με τον ακριβώς ίδιο τρόπο. Έζησα πλήρως τον έρωτά μου και συνάντησα και τις νεράιδες μετά!»\nΗ μάνα της Γοργόνας: «Νιώθω τύψεις, ότι δεν ήμουν κοντά της, να τη μάθω να εκτιμήσει και να απολαμβάνει αυτό που είναι. Δεν συμβιβάστηκε ποτέ με τη ζωή στον ωκεανό, ήθελε να φύγει!»\nΣυντονίστρια: «Εκείνη δεν μετανιώνει για ότι έκανε, εσύ γιατί να κουβαλάς ενοχές; Καλύτερα να της δόσεις την ευχή σου και να δεχτείς τις επιλογές της.»\nΟ Πατέρας της Γοργόνας αρχίζει να κατηγορεί την γιαγιά (μάνα του), ότι με τις ιστορίες της ξεμυάλισε τη μικρή κι έτσι προκάλεσε την καταστροφή της.\nΗ γιαγιά απολογείται: «Απλά της απαντούσα στις ερωτήσεις της. Ήταν τόσο κλειστό παιδί, χαιρόμουν που είχαμε έστω κι αυτή την επικοινωνία! Μου άρεσε ότι μαγευόταν με τα παραμύθια που της έλεγα. Στεναχωριέμαι πολύ γιατί μου λείπει, δεν το περίμενα ποτέ ότι θα μας φύγει. Είναι πολύ σκληρό να πεθάνει ένα εγγονάκι πριν από μένα, τη γιαγιά του! Αλλά δεν νιώθω να φταίω και λυπάμαι που τα βάζεις μαζί μου. Έχεις θυμό με όλες τις γυναίκες από τότε που πέθανε η μητέρα της Γοργόνας! Ωστόσο, νιώθω ότι κάπου υπάρχει, συνεχίζει τη ζωή της σε άλλο επίπεδο και ακόμα κι ας μην συναντηθούμε ποτέ, της εύχομαι καλό δρόμο! Νιώθω περήφανη γι αυτήν. Όπως και για τη μάνα της… Μπορεί κι αυτή να έκανε κάτι παρόμοιο… Σαν όλες μας να λαχταρούσαμε την αθάνατη ψυχή… Καταλαβαίνω όμως τον θυμό σου, όποτε στεναχωριέσαι, ψάχνεις τον φταίχτη για να τον κατηγορήσεις. Είσαι γιος μου, σε αγαπάω και θα το δεχτώ!»\nΟι πτυχές τις γοργόνας τσακώνονται μεταξύ τους, άλλες υποστηρίζουν ότι καλώς έκαναν ότι έκαναν, άλλες μετανιώνουν για τις επιλογές, νιώθουν ότι έκαναν θυσία άδικα.\n«Όταν αγαπάς, εκφράζεις την ψυχή σου, δεν κάνεις θυσία!»\n«Με αγάπησε ο πρίγκιπας, ένιωσα την εμπιστοσύνη μεταξύ μας κι έτσι δεν περίμενα ποτέ να μου ζητήσει να κρατήσω τα πέπλα της νύφης. Εκεί δε με σεβάστηκε!»\n«Ήταν φόρος τιμής!» αμύνεται ο Πρίγκιπας. «Ερωτικά δεν έγινε τίποτα μεταξύ μας. Ήσουν η καλύτερη μου φίλη, γι’ αυτό σου το ζήτησα!»\nΕξάλλου δεν θα του επέτρεπε και η κοινωνική του θέση να παντρευτεί μια βουβή κοπέλα χωρίς παρελθόν.\nΗ Γοργόνα απογοητευμένη με τον εαυτό της νιώθει κατάθλιψη μετά από αυτά τα λόγια.\nΣυντονίστρια: «Στη σχέση τους υπάρχει μεγάλη ανισορροπία στο δούνε-λαβείν, την οποία όμως ο πρίγκιπας δεν γνωρίζει, γι’ αυτό και δεν μπορεί να αναγνωρίσει την προσφορά της. Του έσωσε τη ζωή, για χάρη του πονούσε σε κάθε βήμα της και χόρευε για να τον ευχαριστήσει. Στον τόπο της ήταν κι αυτή πριγκίπισσα, ισότιμή του. Ο ίδιος όμως όλα αυτά δεν τα ήξερε.»\nΟ Πρίγκιπας: «Την ευγνωμονώ ότι μου έσωσε τη ζωή! Αλλά όλα τα υπόλοιπα ούτε τα ζήτησα, ούτε τα ήθελα! Κι εγώ της έδωσα κάτι πολύτιμο, την φιλία μου! Τώρα όμως αρχίζω να την απεχθάνομαι μετά από τόσες κατηγορίες εναντίον μου, ότι θυσιάστηκε για μένα και ότι εγώ δεν το εκτίμησα!»\n«Είσαι υποκριτής!» θυμώνει η Γοργόνα. «Δεν σε πιστεύω όταν λες ότι δεν με είχες ερωτευτεί!»\n«Γιατί δεν μπορείς να το δεχτείς;» απαντάει εκνευρισμένος ο Πρίγκιπας. «Εσύ πιστεύεις ότι είσαι ερωτευμένη μαζί μου…! Τι σημαίνει για σένα ο έρωτας;; Εγώ τον κατάλαβα όταν άνοιξα τα μάτια πεσμένος στην αμμουδιά και είδα μπροστά μου την πριγκίπισσα!»\n«Νομίζω ότι απλά δεν μπορείς να δεχτείς το μεγαλείο αυτού που έκανα και αυτού που είμαι» λέει η Γοργόνα «και επιλέγεις την πιο εύκολη λύση! Χρησιμοποιείς την δικαιολογία ότι δεν κάναμε έρωτα για να μου το παίξεις φίλος…! Είμαι σίγουρη ότι θα προχωρούσε η σχέση μας αν δεν εμφανιζόταν η άλλη!»\nΗ ερωτευμένη 15χρονη Γοργόνα: «Εγώ πάντως δεν το μετανιώνω! Το έζησα με όλο το πλατωνικό πάθος! Δεν περίμενα να μου δώσει κάτι ο πρίγκιπας. Ήμουν εγώ με τα συναισθήματά μου, ευτυχισμένη! Ένιωθα από παιδί να γίνομαι γυναίκα μέσα από την ικανότητά μου να ερωτευτώ.»\n«Εσύ φταις!» της ρίχνεται η αδικημένη Γοργόνα «ότι έδωσα τα πάντα και δεν πήρα τίποτα! Ο πρίγκιπας τελικά δεν μου φταίει σε τίποτα…»\nΗ Γοργόνα απογοητευμένη με τον εαυτό της: «Με βλέπω ανάπηρη, χωρίς αυτοεκτίμηση! Πρέπει να μαζέψω όλα τα κομμάτια μου. Να συγχωρήσω τον εαυτό μου, να σταματήσει ο πόλεμος μέσα μου. Νιώθω και την οικογένειά μου να μην με στήριξε αρκετά. Προσθέσανε στα διλήμματά μου, δίνοντας μου το μαχαίρι να σκοτώσω αυτόν που αγαπώ… Μου δημιούργησαν ενοχές οι αδερφές μου θυσιάζοντας τα μαλλιά τους, δεν με ρώτησαν καν αν μπορώ και θέλω να επιστρέψω.»\nΗ μάνα της Γοργόνας την παρηγορεί. «Δες τα καλά που έκανες! Ότι δεν τον σκότωσες και ήσουν αληθινή. Πόσο θάρρος και αντοχή είχες! Πέτυχες τον στόχο σου να αποκτήσεις αθάνατη ψυχή, την πρόσβαση έστω. Χωρίς να είσαι εξαρτημένη από τον σύντροφο για να την κερδίσεις!»\nΟ θυμός του Πατέρα μαλακώνει όταν βλέπει τη Γοργόνα στην αγκαλιά της μάνας της.\nΗ γιαγιά ζητά στον γιο της να σταματήσει να την κατηγορεί και να αναλάβει κι εκείνος την ευθύνη του, ότι δεν είχε δημιουργήσει μια σχέση οικειότητας και κατανόησης με την κόρη του. «Να τα βάλεις με τη Μάγισσα, όχι με μένα!»\nΗ Μάγισσα δηλώνει ότι δεν είχε καμία κακή πρόθεση απέναντι στη Γοργόνα, απλά πήγε να την βοηθήσει. Το κάθε τι έχει το τίμημά του, έπρεπε λοιπόν να πληρώσει. Έλπιζε και η ίδια ότι η Γοργόνα τελικά θα τα καταφέρει.\nΗ γιαγιά παραδέχεται ότι κι εκείνη είχε μια λαχτάρα να μάθει τι είναι πάνω από την επιφάνεια του νερού, τι είναι πέρα από τα βουνά, τι βρίσκεται πιο ψηλά από τα αστέρια… «Ίσως και η Μάγισσα να είναι αδερφή μου… που όμως την είχαμε απομονωμένη, γιατί ήταν συμφεροντολόγα.»\n«Εγώ δε θέλω να σας ξέρω!» απαντά η Μάγισσα. «Στη μοναξιά της απομόνωσης εξελίχθηκε ο κακός μου εαυτός. Με πλησιάσανε κι άλλα όντα, κακόβουλα και βρήκα το βασίλειό μου στο σκοτάδι. Έγινα σκατόψυχη!»\nΗ γιαγιά συνειδητοποιεί ότι ίσως να έχουν αδικήσει τη Μάγισσα. Σαν να είχε διεκδικήσει το βασίλειο με σκληρό τρόπο και εις βάρος της αδερφής της και της ζητά συγνώμη. Η Μάγισσα τη δέχεται, αν και της είναι αδιάφορη πια η βασιλεία του ωκεανού. Βρήκε τη δική της θέση. Εύχεται καλό στην Μικρή γοργόνα και χαίρεται να τη βλέπει με τις Κόρες του αιθέρα. Αρχίζει να εκπέμπει καλοσύνη. Όμως δηλώνει, ότι νιώθει βολεμένη στην κακία «Πρέπει να είσαι ο κακότερος από τους άλλους για να επιβιώσεις! Κάποτε μπορεί να ήμουν καλή, αλλά τώρα που πλησιάζω τα 300 χρόνια ζωής, αυτό είναι πολύ πίσω… Τώρα είμαι επικίνδυνη.»\nΗ γιαγιά δίνει την ευχή της στη Γοργόνα και στην Μάγισσα. Τις αποχαιρετά με αγάπη. Και ο Πατέρας δηλώνει ότι αποδέχεται τις επιλογές της Γοργόνας. Αναγνωρίζει ότι η μικρή του κόρη έχει καταφέρει κάτι που ελάχιστοι το πέτυχαν. «Χαίρομαι που τη βλέπω μαζί με τη μάνα της. Είχα θυμό στη γυναίκα μου ότι πέθανε και με άφησε μόνο μου με τις κόρες.»\nΈρχονται και οι Αδερφές «Λυπόμαστε αν σου προκαλέσαμε ενοχές, δεν θέλαμε να σε εμποδίσουμε. Απλά μας έλλειπες, σε θέλαμε πίσω. Δεν καταλαβαίναμε τι ζητάς. Σε βλέπαμε μικρή και θέλαμε να σε προστατέψουμε από τους κινδύνους. Τώρα όμως δεχόμαστε κι εμείς τις επιλογές σου και σου ευχόμαστε καλό δρόμο»\n«Όσο αφορά το μαχαίρι που σου έδωσαν οι αδερφές σου», συμπληρώνει η Μάγισσα, «ήταν το μοναδικό μέσο να γλιτώσεις – ή να γυρίσεις σπίτι ή να προχωρήσεις στις Κόρες του αιθέρα!»\nΗ Γοργόνα αρχίζει να νιώθει καλύτερα, ικανοποιημένη. Όλες οι πτυχές της ενώνονται και αποχαιρετά με αγάπη τους συγγενείς της φεύγοντας μαζί με τη μάνα.\nΤο ζευγάρι Πρίγκιπας με τη σύζυγό του την παρακολουθούν με τρυφερότητα και της υποκλίνονται τιμώντας την καλοσύνη της ψυχής της.\nΣτον κύκλο μοιραζόμαστε τις σκέψεις μας\n«Όταν θέλεις να αλλάζεις κόσμους, πληρώνεις τίμημα. Και αυτό δυστυχώς φέρνει πόνο.» λέει η εκπρόσωπος της Μάγισσας.\nΗ εκπρόσωπος της Μητέρας αναφέρει: «Συγκινήθηκα ότι η κοπέλα έφυγε χωρίς αρκετά εφόδια, αλλά κατανοώ ότι αν περίμενε πρώτα να εφοδιαστεί πλήρως, μάλλον δεν θα έφευγε ποτέ. Επίσης, ότι ποτέ δεν πρέπει να τα παρατάμε, γιατί δεν ξέρουμε τι κρύβεται στην επόμενη στροφή. Κάτι που μοιάζει με τέλος-ήττα μπορεί να είναι μια νέα αρχή.»\nΕπίλογος Περί “happy end”\nΤο happy end της ιστορίας για τη Μικρή γοργόνα δεν είναι ο γάμος με τον Πρίγκιπα, αλλά ότι βρέθηκε πιο κοντά στην εκπλήρωση της επιθυμίας της για αθάνατη ψυχή. Τώρα η αιωνιότητά της δεν εξαρτάται από μια εξωτερική δύναμη. Η ίδια η αγάπη της τη μεταμόρφωσε.\nΛαχταρούσε να ερωτευτεί και να γνωρίσει νέους κόσμους. Οι πρωτόγνωρες εμπειρίες από μόνες τους δίνουν νόημα στη ζωή της. Τόλμησε να εκτεθεί στο άγνωστο, να βιώσει πράγματα που δεν υπήρχαν στο δικό της τόπο.\nΌχι, ακόμα και να τον σκότωνε, δεν θα μπορούσε να ξαναγυρίσει στην οικογένεια της σαν παιδί, τίποτα πια δεν θα όπως πριν. Είχε αλλάξει η ίδια…\nΜπορούσαν να ζήσουν ευτυχισμένοι με τον Πρίγκιπα;\nΚάπως απίθανο μιας και προερχόταν από δύο τελείως διαφορετικούς κόσμους. Και βασικά λόγω της έλλειψης επικοινωνίας και ισοτιμίας στη σχέση τους. Ο πρίγκιπας δεν είχε γνώση της καταγωγής της και επομένως ούτε σεβασμό για τον κόσμο της, ούτε αναγνώριση για τη θυσία της. Υπήρχε μια μεγάλη ανισορροπία στο δούνε-λαβείν. Η Γοργόνα του προσέφερε ήδη τα μέγιστα, όταν του έσωσε τη ζωή. Η κάθε της επόμενη θυσία μόνο μεγάλωνε το χρέος του απέναντί της. Αυτό το αβάσταχτο χρέος ο Πρίγκιπας δεν θα το άντεχε.


Κοινή ανακοίνωση όλων των Συλλόγων για το ενδεχόμενο απόσχισης – Συσπείρωση\nΚοινή ανακοίνωση όλων των Συλλόγων για το ενδεχόμενο απόσχισης\nΑναδημοσιεύομε παρακάτω την ανακοίνωση όλων των συλλόγων για τις τελευταίες εξελίξεις στην τράπεζα Πειραιώς και το ενδεχόμενο απόσχισης τμημάτων που μας ανακοινώθηκε την περασμένη εβδομάδα.\nΜετά την πρόσκληση του αντιπροσωπευτικού συλλόγου και την αποδοχή από όλους τους συλλόγους στην τράπεζα, πραγματοποιήθηκε την πέμπτη 30 Σεπτεμβρίου 2021, συνάντηση των εκπροσώπων μας.\nΟι σύλλογοι δηλώνουμε κατηγορηματικά την αντίθεσή μας στους σχεδιασμούς της τράπεζας, σε οποιαδήποτε μορφή μεταφοράς εργασιών σε θυγατρική ή άλλη εταιρεία, που θα μεταβάλλει τις εργασιακές σχέσεις σε βάρος των εργαζομένων. Απαιτούμε από τη διοίκηση της τράπεζας, να σταματήσει επιτέλους τους αντεργατικούς σχεδιασμούς.\nΗ μονοδιάστατη λογική της συρρίκνωσης και οι πρακτικές που την ακολουθούν, έχουν μόνιμο στόχο τους εργαζόμενους παρουσιάζοντάς τους ως την αιτία όλων των προβλημάτων της τράπεζας. Σε αυτή την πρακτική, που όλο το βάρος μετατίθεται στις πλάτες των εργαζομένων και οδηγούν στην απαξίωση όλων μας, όλοι οι σύλλογοι είμαστε ενωμένοι και απέναντι της.\nΗ λογική της διοίκησης, ότι ο δρόμος προς την εξυγίανση έχει χαρακτηριστικά μόνο περιστολής του κόστους, με κύριο άξονα την απομείωση του προσωπικού, είναι περιδίνηση προς τα κάτω και λειτουργεί ως αυτοεκπληρούμενη προφητεία. Η πρότασή μας για στόχευση προς την ανάπτυξη και την εκμετάλλευση όλης της παραγωγικής δύναμης των εργαζομένων, είναι εφικτή και δημιουργεί τους όρους ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος της τράπεζας σε σχέση με τις υπόλοιπες τράπεζες.\nΤα αδιέξοδα που ορθώνονται με την μόνιμη επωδό του μεγάλου αριθμού των εργαζομένων, είναι έωλα, τη στιγμή που καθημερινά αποδεικνύεται η ανάγκη στελέχωσης πολλών υπηρεσιών και μονάδων.\nΗ διοίκηση με την επιθετική συρρίκνωση του δικτύου, τις μεθοδεύσεις αποσχίσεων σε κεντρικές υπηρεσίες και τους εκβιασμούς που συνοδεύουν κάθε πρόγραμμα «εθελούσιας» εξόδου, έχει δημιουργήσει κλίμα εργασιακής ανασφάλειας και υπέρμετρης ψυχολογικής πίεσης, το οποίο υποσκάπτει το μέλλον της τράπεζας. Η αδυναμία της διοίκησης να καταστρώσει ένα σχέδιο ανάπτυξης, που θα πάει την τράπεζα και την εργασία μας στην επόμενη μέρα, συσσωρεύει αδιέξοδα.\nΚαταδικάζουμε με τον πλέον απερίφραστο τρόπο, το σχέδιο μεταφοράς των εργασιών και κάθε απόπειρα περαιτέρω συρρίκνωσης του δικτύου. Είναι χρέος μας απέναντι στους εργαζόμενους να επιδιώξουμε την κοινή μας στόχευση, σε ένα τόσο σημαντικό θέμα, ώστε να αποτρέψουμε σχεδιασμούς που προστίθενται στην ήδη επιβαρυμμένη ψυχολογική κατάσταση των εργαζομένων.\nΣτο πλαίσιο αυτό, οι σύλλογοι συναποφασίσαμε:\nΚοινή παρέμβαση των συλλόγων στη διοίκηση της τράπεζας, προκειμένου να αποσαφηνιστούν οι προθέσεις της, αλλά και να ζητηθούν στοιχεία για όλες τις παραμέτρους των σχεδιαζόμενων μεταβολών.\nΕνημέρωση των οργάνων της οτοε και συντονισμός ενεργειών .\nΚοινές περιοδείες κλιμακίων των συλλόγων στους χώρους εργασίας των τμημάτων που αφορούν οι εξελίξεις, αλλά και σε όλους τους χώρους εργασίας, για την ενημέρωση και καλύτερη προετοιμασία όλων των εργαζομένων για δυναμικές κινητοποιήσεις.\nΔιαρκής λειτουργία ως συντονιστικού οργάνου των 6 προέδρων των συλλόγων για τον καλύτερο συντονισμό των δράσεων μας.\nΣυναντήσεις με τους πολιτικούς φορείς για την ενημέρωσή τους.\nΚαλούμε τους εργαζόμενους σε διαρκή ετοιμότητα για την συμμετοχή τους σε κάθε είδους απεργιακή κινητοποίηση, ή άλλη δυναμική αντίδραση που θα αποφασιστεί. Καλούμε τους συνάδελφους μας να μην υποκύψουν σε ψυχολογικούς εκβιασμούς και να επιδείξουν αίσθημα αλληλεγγύης και συσπείρωσης στον κοινό αγώνα για τη διασφάλιση των θέσεων εργασίας όλων μας.\nΑπό την πλευρά μας, θα εξαντλήσουμε κάθε συνδικαλιστική και πολιτική παρέμβαση, που θα κριθεί απαραίτητη για την επίτευξη του κοινού μας στόχου.\nΟι νέες προκλήσεις της τράπεζας Πειραιώς θα πάρουν δυναμική απάντηση από όλους του εργαζομένους\nΚατηγορίες: Xρονολογική σειρά - Ανακ. ΟΤΟΕ - Ανακ. ΣΕΤΑΠ - Ανακοινώσεις - Ενημέρωση - Συνδικαλιστικά\nΚατατηγορίες: Xρονολογική σειρά, Ανακ. ΟΤΟΕ, Ανακ. ΣΕΤΑΠ, Ανακοινώσεις, Ενημέρωση, ΣυνδικαλιστικάTagged 1\nAlpha Bank: 600 εργαζόμενοι στο πρόγραμμα εθελουσίας εξόδου


Πάρκο Centennial Park: Ξενοδοχεία σε κοντινή απόσταση\nΠάρκο Centennial Park: Πού να μείνετε σε κοντινή απόσταση;\n1,1 χιλιόμετρα από Πάρκο Centennial Park\n0,6 χιλιόμετρο από Πάρκο Centennial Park\n0,1 χιλιόμετρο από Πάρκο Centennial Park\n0,4 χιλιόμετρο από Πάρκο Centennial Park\n0,8 χιλιόμετρο από Πάρκο Centennial Park\n1,2 χιλιόμετρα από Πάρκο Centennial Park\n0,3 χιλιόμετρο από Πάρκο Centennial Park\n1,3 χιλιόμετρα από Πάρκο Centennial Park\n1 χιλιόμετρο από Πάρκο Centennial Park\n0,2 χιλιόμετρο από Πάρκο Centennial Park\n29,8 χιλιόμετρα από Πάρκο Centennial Park\n30,6 χιλιόμετρα από Πάρκο Centennial Park\nCooma: Άλλα σημεία ενδιαφέροντος\nΜουσείο New South Wales Corrective Services Museum\nΑν σκοπεύετε να επισκεφτείτε μουσεία, θα μπορούσατε να πάτε στο ακόλουθο, το οποίο βρίσκεται σε κεντρική περιοχή: Μουσείο New South Wales Corrective Services Museum, Cooma. Αν θέλετε να απολαύσετε περισσότερες από τις πολιτισμικές επιλογές της περιοχής (Cooma), επισκεφτείτε το ακόλουθο μέρος: Raglan Art Gallery and Cultural Centre.\nΑν σας αρέσει η τέχνη, θα μπορούσατε να ρίξετε μια ματιά σε εκθέσεις σε μέρη, όπως Raglan Art Gallery and Cultural Centre (Cooma). Αν θέλετε να απολαύσετε περισσότερες από τις πολιτισμικές επιλογές της περιοχής (Cooma), επισκεφτείτε το ακόλουθο μέρος: Μουσείο New South Wales Corrective Services Museum.\nΚέντρο Επιστημών Snowy Hydro Discovery Centre\nCooma: Αν σας ενδιαφέρει να επισκεφτείτε μουσεία, ενώ βρίσκεστε εδώ, θα μπορούσατε να ρίξετε μια ματιά στις εκθέσεις σε μέρη, όπως Κέντρο Επιστημών Snowy Hydro Discovery Centre. Αν επιθυμείτε να δείτε περισσότερα μουσεία εδώ (Cooma), το ακόλουθο δεν είναι μακριά: Μουσείο New South Wales Corrective Services Museum.\nΚέντρο Επισκεπτών Cooma Visitors Centre\nΑν επισκεφτείτε το κέντρο (Cooma), αξίζει να δείτε το ακόλουθο σημείο ενδιαφέροντος: Κέντρο Επισκεπτών Cooma Visitors Centre.\nΜέσα μεταφοράς σε: Cooma\nΚούμα, Νέα Νότια Ουαλία (OOM-Snowy Mountains)\nΠάρκο Centennial Park: Μάθετε περισσότερα\nΠάρκο Centennial Park - Τοποθεσία\nCooma - Εδώ βρίσκεται το ακόλουθο σημείο ενδιαφέροντος: Πάρκο Centennial Park. Ανακαλύψτε τη γύρω περιοχή με μια επίσκεψη στα τοπικά αξιοθέατα. Αν ψάχνετε τι να κάνετε στην περιοχή, γιατί δεν επισκέπτεστε τα ακόλουθα σημεία ενδιαφέροντος: Κέντρο Επισκεπτών Cooma Visitors Centre και Μουσείο New South Wales Corrective Services Museum;\nΠάρκο Centennial Park: Μέρη διαμονής σε κοντινή απόσταση\nΔιαθέτουμε 17 ξενοδοχεία, για να διαλέξετε, σε απόσταση έως 1,5 χλμ. από: Πάρκο Centennial Park. Σας συνιστούμε τις ακόλουθες επιλογές που είναι δημοφιλείς με τους επισκέπτες μας:\nΠάρκο Centennial Park - Τι μπορείτε να δείτε και να κάνετε στη γύρω περιοχή\nΠάρκο Centennial Park: Τι μπορείτε να κάνετε στη γύρω περιοχή\nΠάρκο Centennial Park: Τι μπορείτε να δείτε στη γύρω περιοχή\nΠάρκο Centennial Park - Πώς να έρθετε\nCooma - Πτήσεις\n• 15,1 χλμ. από το κέντρο (Cooma)\nCooma, Νέα Νότια Ουαλία: Περισσότερα ξενοδοχεία\nCooma: Ξενοδοχεία με τη μεγαλύτερη βαθμολογία\nCooma: Ξενοδοχεία που προστέθηκαν πρόσφατα\nΔείτε περισσότερα ξενοδοχεία σε: Cooma


Ομιλία στο Πολυτεχνείο Θράκης,\nκατά την απονομήν διακρίσεως του Αρχιεπισκόπου\nαπό τη Νομαρχία Ξάνθης\n( 12 Δεκεμβρίου 2000 )\nΓλυκειά είναι πάντοτε η επιστροφή στα πάτρια χώματα, και η πλέον συγκινητική εξ όλων των τιμών, είναι η τιμή που απονέμει η ιδιαιτέρα, η προσφιλής πατρίδα. Από βάθους καρδίας σας ευχαριστώ για τα αισθήματά σας, τα οποία ανταποδίδω. Ευχαριστώ επίσης και τους προλαλήσαντες, αν και δεν θέλω να ξεχνώ τα σοφά λόγια ενός από τους γεροντάδες μας: «μην επαινείς ποτέ ρασοφόρον, γιατί η ανθρωπίνη φύσις του δεν μπορεί να ανταποκριθεί ποτέ σε όσα ο Κύριος του ανέθεσε».\nΗ ιδιαιτέρα πατρίδα μας, η Θράκη, κατέχει μιαν αξονική θέση στη διαμόρφωση της ελληνικής ιδιοπροσωπίας, της ελληνικής ταυτότητας. Η Κρήτη έδωσε στον Ελληνισμό την ταυτότητά του, ορίζοντάς τον ως πολιτισμό διαφορετικόν, ως φίλο αλλά ξένον προς τους πολιτισμούς της Μέσης Ανατολής που κυριαρχούσαν τότε. Η Ευρώπη γέννησε στην Κρήτη το πρώτο της παιδί, τον ελληνικό κόσμο. Ο Κυκλαδικός πολιτισμός του έδωσε το ανεξίτηλο γαλάζιο χρώμα του, ορίζοντάς τον ως πολιτισμό της θάλασσας. Ο Μυκηναϊκός πολιτισμός υπήρξε η έμπνευση, ο ιδανικός κόσμος των ηρώων, τον οποίον ο πρώτος και κορυφαίος των ποιητών Όμηρος, προσδιόρισε ως γενέθλιο κόσμο των Ελλήνων. Οι Ίωνες διεμόρφωσαν το πνεύμα των Ελλήνων. Αυτοί έπλασαν την απαράμιλλη ελληνική γλώσσα, και την ανέβασαν τόσον υψηλά ώστε να έχει λογοτεχνία. Αυτοί κατόρθωσαν να ξεφύγουν από την υποδούλωση στο πράγμα και να ανεβάσουν τον νουν στις έννοιες, δημιουργώντας έτσι το στέμμα του ελληνικού πνεύματος, τη φιλοσοφία. Οι Μακεδόνες είναι αυτοί που μας έβγαλαν από την νοσηρή προσκόλληση στον τοπικισμό και στον φυλετισμό, αυτοί που μας έκαναν να μιλάμε για μιά κι ενιαία Ελλάδα, για έναν κι ενιαίον Ελληνισμό όπου κι αν αυτός βρίσκεται. Η ιδιαιτέρα πατρίδα μας όμως, άνοιξε τα μάτια του ελληνικού πνεύματος διδάσκοντας μιαν άλλη θρησκευτικότητα, την πίστη στην αθανασία της ψυχής.\nΟ Ορφισμός, η θρησκεία της αρχαίας Θράκης, διεπέρασε τον ελληνικό κόσμο στο σύνολό του. Αν και η λατρεία των δώδεκα θεών του Ολύμπου διατηρήθηκε ως επίσημη θρησκεία της κάθε πολιτείας, ο ορφισμός ήταν η θρησκεία των μορφωμένων, από τον Πυθαγόρα ως τον Σοφοκλή κι από τον Πλάτωνα ως τον Πλούταρχο. Χωρίς να το θέλει, ο ορφισμός προετοίμασε τη μεγάλη πορεία του χριστιανισμού, όχι μόνο γκρεμίζοντας το δωδεκάθεο μέσα στη συνείδηση των Ελλήνων, αλλά και διδάσκοντας την πίστη στην αθανασία της ψυχής.\nΕδώ θα πρέπει να σταθώ λίγο στο δεύτερο χαρακτηριστικό της Θράκης. Η ιδιαιτέρα πατρίδα μας αποκαλείται «σταυροδρόμι λαών». Δεν είναι, βέβαια, η μόνη περιοχή της Ελλάδος που δέχθηκε, προσωρινά ή μόνιμα, ένα πλήθος λαών. Δεν είναι λίγοι οι λαοί που πέρασαν από την Ήπειρο, τη Θεσσαλία ή την Κρήτη ή την Πελοπόννησο. Υπάρχει όμως πραγματικά, ένα στοιχείο που πρέπει να το επισημάνουμε.\nΗ Θράκη δεν εθεωρείτο χώρα ελληνική στο σύνολό της από τους αρχαίους. Μόνο μετά τον Φίλιππο τον Μακεδόνα η Θράκη θεωρείται αναπόσπαστο μέρος του Ελληνισμού. Κι αυτό, διότι πρώτος ο Φίλιππος ο Μακεδών, ο πατέρας του Μεγάλου Αλεξάνδρου, άλλαξε τη γεωπολιτική αντίληψη της εποχής του, θέσμισε την Ελλάδα ως μία και κοινή πατρίδα, και αναγόρευσε τον άξονα Ήπειρος-Μακεδονία-Θράκη σε βόρειο σύνορό της. Για να το επιτύχει, διέταξε πολλές μετακινήσεις λαών και προχώρησε σε μια σειρά από πολέμους, τους οποίους ολοκλήρωσε ο Αλέξανδρος πριν ανοίξει τις πύλες της Ασίας. ΄Αλλωστε, ο Ελληνισμός, ως όρος που εκφράζει μια συγκεκριμμένη ταυτότητα, γεννήθηκε στους χρόνους των μακεδόνων βασιλέων και των επιγόνων τους, δηλαδή στους χρόνους που -για τούτο ακριβώς- δεν ονομάστηκαν Ελληνικοί αλλά Ελληνιστικοί.\nΤο γεγονός ότι η Θράκη είχε πνευματική επίδραση στον κλασικό κόσμο χωρίς όμως να θεωρείται αυτονόητο τμήμα της Ελλάδος, το γεγονός ότι ενώθηκε με την Ελλάδα όταν αυτή άνοιξε τους ορίζοντές της, είχε μια σημασία που δεν έγινε φανερή παρά μόνον αργότερα. Όταν η ρωμαϊκή αυτοκρατορία πέρασε στα χέρια του χριστιανισμού, η Ρώμη έπαυσε να είναι πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας. Νέα Ρώμη, νέα πρωτεύουσα, έγινε μια έως τότε μικρή πόλη της Θράκης: το Βυζάντιο, που έμελλε να γίνει στη συνείδηση όλων των λαών η κατ’ εξοχήν Πόλη, η Κωνσταντινούπολη. Η Θράκη μπόρεσε άνετα να είναι το κέντρο της χριστιανικής αυτοκρατορίας, το κέντρο μιας αντίληψης οικουμενικής, επειδή ακριβώς δεν είχε πίσω της ένα εθνικιστικό παρελθόν.\nΗ αυτοκτονία του Δημοσθένη και η επικράτηση των Μακεδόνων σ’ όλη την Ελλάδα, σηματοδοτεί την μετατόπιση του ελληνικού πνευματικού κέντρου: από τη νότιο Ελλάδα του κλασικού κόσμου, από το δίπολο Αθήνα-Σπάρτη, το κέντρο περνά πλέον στις βόρειες περιοχές της χώρας, και σύντομα έρχεται στην Κωνσταντινούπολη. Η Θράκη είναι ο περίχωρος του νέου, του Ορθοδόξου βυζαντινού πνεύματος.\nΗ οικουμενικότητα του Ορθοδόξου πνεύματος δεν είναι ένας όρος που εκφράζει την πολιτική του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, ή την ηγετική του θέση, όπως νομίζουν κάποιοι δημοσιογράφοι. Ο όρος Οικουμενικός αναφέρεται στη διάσταση της Εκκλησίας.\nΗ Εκκλησία είναι μία, αγία, καθολική (δηλαδή ενιαίο σύνολο), και αποστολική. Είναι το σώμα του Χριστού. Δεν κομματιάζεται σε επί μέρους ή εθνικές ή φυλετικές εκκλησίες. Κάθε τοπική Εκκλησία σώζει εν εαυτή την καθολικότητα και ενότητα της μιάς Εκκλησίας. Έτσι, ο όρος Οικουμενικός δεν εκφράζει διοικητική υπεροχή ή απαίτηση, αλλά δηλώνει την καθολικότητα, την ενότητα της Εκκλησίας ως σώματος και πληρώματος του Ιησού.\nΜιλάμε συχνά για τους δεσμούς που έχει η Ορθοδοξία με το Γένος των Ελλήνων, για τους επίμονους και σκληρούς αγώνες της μέσα στους αιώνες να διατηρήσει τον Ελληνισμό ακέραιο. Αντίστοιχους δεσμούς έχει κάθε Εκκλησία με τον λαό της. Είναι σωστό να το τονίζουμε αυτό. Κι ακόμη πιό σωστό είναι να το ενισχύουμε, να το ενδυναμώνουμε, ώστε να μην είναι ένα χαρακτηριστικό του παρελθόντος, αλλά ζωτικό στοιχείο της ύπαρξής μας σήμερα και του μέλλοντος που οικοδομούμε.\nΌμως, αυτός ο δεσμός της Εκκλησίας με το Γένος, πρέπει να είναι κατανοητός μόνο μέσα στο πλαίσιο της οικουμενικότητας. Πρέπει άρα να χαιρόμαστε που η Εκκλησία της Σερβίας έχει αυτό το δεσμό με το σερβικό έθνος, ή η Εκκλησία της Ρωσίας με το ρωσικό έθνος κ.ο.κ. Εάν δεν έχουμε αυτή τη χαρά, τότε κάνουμε το τερατώδες λάθος να βλέπουμε τη σχέση της Εκκλησίας με το Γένος μέσα στο πλαίσιο του εθνικισμού. Και είναι τερατώδες αυτό, είναι αμάρτημα αυτό, διότι αυτό σημαίνει πως προσπαθούμε να βάλουμε την Εκκλησία στην υπηρεσία των πολιτικών βλέψεων του έθνους.\nΠρέπει να έχουμε πάντοτε ζωντανή την πίστη μας, πρέπει να έχουμε πάντοτε συναίσθηση ότι ο Χριστός δεν ήλθε στον κόσμο, δεν σταυρώθηκε και δεν αναστήθηκε για να νικήσουν οι Έλληνες τους αντιπάλους των, ούτε βέβαια για να μεγαλώσουν τα σύνορα του νεοελληνικού κράτους. Η Εκκλησία είναι σώμα του Χριστού, κι αυτό σημαίνει πως δεν μπορεί να υπηρετεί τις πολιτικές επιλογές ενός έθνους, όποιο και νάναι αυτό. Η Εκκλησία μαζεύει τους πιστούς ως η όρνις τα νοσσία της, τους ενδυναμώνει, τους ενισχύει ηθικά, τους ειδοποιεί για το κακό και τους καλύπτει όσο μπορεί από αυτό. Πονά με τον πόνο τους, χαίρει με την χαρά τους. Είναι πάντοτε δίπλα τους, στο πλευρό τους, προστάτις τους. Αλλά δεν θέτει, δεν πρέπει να θέτει την ύπαρξή της στην υπηρεσία του κράτους.\nΓια τον ίδιο λόγο, η σύνδεση του Γένους με την Εκκλησία, πρέπει να ευχόμεθα και να εργαζόμεθα να είναι άρρηκτη. Αλλά δεν επιτρέπεται να μετατρέψουμε αυτή τη σύνδεση σε λόγον υπεροχής έναντι αλλοεθνών. Σας ζητώ να εμμένουμε στον χαρακτήρα της Εκκλησίας, να εμμένουμε στο οικουμενικό της πνεύμα. Αυτό σημαίνει ότι σας ζητώ να μην ερμηνεύουμε την αγάπη του Θεού προς εμάς ως προτίμησή Του προς τη φυλή μας. Αλοίμονο σε αυτούς που χρησιμοποιούν τον Λόγο του Θεού ως επιχείρημα ρατσιστικό.\nΣτώμεν καλώς: αν ο Θεός μας διακρίνει από τους άλλους, είτε ως άτομα είτε ως έθνος, μας διακρίνει για να μας αναθέσει μεγαλύτερα καθήκοντα, μας επιλέγει για να διακονήσουμε, και όχι για να υποτάξουμε τους άλλους, όχι για να επιβάλλουμε το εγώ μας στους άλλους.\nΤί λοιπόν θέλω να σας πώ; Ότι δεν είναι σωστό να έχουμε τον Σταυρό στη σημαία μας, ή ότι δεν πρέπει να ευλογεί η Εκκλησία μας το στρατό μας; Όχι βέβαια. Αλλά θέλω εδώ να σας πώ ότι δεν υπάρχει περίπτωση να ευλογήσει ο Θεός αδικία, δεν υπάρχει περίπτωση να ευλογήσει καλλιέργεια μίσους. Ευλογούμε τον στρατό μας, γιατί πιστεύουμε ότι δεν θα κάνει άδικο πόλεμο, αλλά θα πολεμήσει προστατεύοντας τα ιερά και τα όσιά μας. Το γεγονός ότι η Εκκλησία συμπαρίσταται στους αγώνες του Γένους, είναι μια προτροπή προς το Γένος να αγωνίζεται για Ελευθερία και Δικαιοσύνη, απορρίπτοντας κάθε μίσος και κάθε ιταμή διεκδίκηση – και αυτό πράγματι συμβαίνει.\nΘέλω εδώ να σας μεταφέρω τα λόγια ενός συγχρόνου αγίου αγιορείτη: « Αν δεν μπορείς να περάσεις το δρόμο που πρέπει να πάρεις παρά μόνο συγκρουόμενος με αυτόν που έρχεται ενάντιος, προσπάθησε να τον ειδοποιήσεις πριν τον χτυπήσεις· κι αν δεν μπορείς παρά να τον χτυπήσεις, τότε ρίξε στα πόδια του κι όχι στο στήθος του· κι αν δεν μπορείς παρά να του ρίξεις κατάστηθα, τότε μη επαίρεσε, μόνο παρεκάλεσε τον Κύριο να λυπηθεί τους δικούς του και να τους φροντίσει· κι αν δεν μπορείς ούτε αυτό να κάνεις κείνη την ώρα, φρόντισε νάρθει σύντομα μια ώρα που θα κλάψεις για την αμαρτία του κόσμου τούτου.»\nΑυτό το λόγο ήλθα να καταθέσω στην ιδιαίτερη πατρίδα μου σήμερα, στην αγαπημένη Ξάνθη, και σε όλη τη Θράκη. Όπως στα αρχαία χρόνια συνέβαινε, έτσι και τώρα: είμαστε εδώ γείτονες, συμπατριώτες, άνθρωποι που ανήκουμε σε διαφορετικές φυλές, σε άλλες θρησκείες. Είναι πολλές οι δυνάμεις και μεγάλα τα συμφέροντα που θέλουν να μας πνίξουν στο μίσος. Εμείς όμως, πρέπει να είμαστε φορείς του πανάρχαιου πνεύματος της Θράκης, πρέπει να είμαστε αταλάντευτοι φορείς του οικουμενικού πνεύματος της Ορθοδοξίας. «Πέπεισμαι δε, αδελφοί μου, και αυτός εγώ περί υμών ότι και αυτοί μεστοί εστε αγαθωσύνης, πεπληρωμένοι πάσης της γνώσεως, δυνάμενοι και αλλήλους νουθετείν».


ΟΜΙΛΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥ: Τι να κάνουμε.\nΧρειαζόμαστε απαραιτήτως μια πρόταση που να δείχνει αχνά το δρόμο για την έξοδο από την κρίση. Η κραυγή αγωνίας του ελληνικού λαού γίνεται όλο και δυνατότερη. Η απόγνωση και η οργή συμπλέκονται με το φόβο προκαλώντας παράλυση και αδυναμία αναλυτικής σκέψης γεγονός που εξασθενίζει στο έπακρο τη σφαιρική σύνθεση και συνεπώς την αναμενόμενη δράση. Η ανέχεια , η δυστυχία και η πείνα θολώνουν τη σκέψη και κάνουν τη σκέψη ανεξέλεγκτη.\nΌμως αυτή η πρόταση δεν φαίνεται να υπάρχει. Όλες οι μέχρι τώρα διατυπωθείσες προτάσεις αναδεικνύουν τα προβλήματα που έχουν δημιουργηθεί με την ασκούμενη οικονομική πολιτική με βάση το επιβληθέν μνημόνιο από την ΕΕ-ΕΟΚ-ΔΝΤ. Πρόκειται όμως για προτάσεις διαπιστωτικού χαρακτήρα. Αλλά και αυτές είναι κατά βάση αποσπασματικές. Προηγουμένως όμως και πριν προχωρήσουμε σε μια εξήγηση θα πρέπει να προβούμε σε ένα κατ΄ αρχάς διαχωρισμό μεταξύ αυτών που in senso lato υποστηρίζουν τη λογική του μνημονίου και σε αυτούς που την αρνούνται . Σε αυτούς τους τελευταίους οι υφιστάμενες διαφοροποιήσεις που υπάρχουν μεταξύ τους ως προς το πώς ο καθένας είναι σημαντικότατες .Φθάνει να σκεφθούμε ότι σε αυτή την ομάδα συμπεριλαμβάνονται η Νέα Δημοκρατία στη μια πλευρά και το ΚΚΕ και άλλες ομάδες της Αριστεράς στην ακριβώς αντίθετη . Γίνεται άμεσα αντιληπτό επομένως ότι οι ιδεολογικές αφετηρίες όλων αυτών αλλά και η πολιτική στόχευση τους είναι εντελώς διαφορετική. Μετά την απαιτούμενη παρένθεση ας επανέλθουμε στο θέμα μας.\nΟι ανήκοντες στην πρώτη ομάδα αναδεικνύουν μόνο τους εξωτερικούς οικονομικούς καταναγκασμούς ,οι οποίοι είναι μεν σχεδόν εξ αντικειμένου πραγματικοί, και από αυτό συνάγουν και υιοθετούν μια και μόνο λύση η οποία επιβάλλεται από τους δανειστές- εταίρους. Αδιαφορούν πλήρως για τις συνέπειες που η συγκεκριμένη λύση έχει στην οικονομία της χώρας και επειδή οικονομία χωρίς κοινωνία δεν υπάρχει , άρα και στην κοινωνία. Κανείς από όλους αυτούς δεν αναφέρεται στο τι σημαίνει στην πραγματικότητα η «εσωτερική υποτίμηση της τάξεως του 30 -35%» για τους έλληνες πολίτες. Στο τι σημαίνει η «εσωτερική υποτίμηση» για τους μισθούς , τις συντάξεις, την ανεργία, τον παραγόμενο πλούτο, τη λειτουργία των πανεπιστημίων , των νοσοκομείων, των δήμων, όλων των λειτουργιών του κράτους γενικά. Κανείς δεν αναδεικνύει ότι η Ελληνική οικονομία στηριζόμενη σε μεγάλο βαθμό στο κράτος για την αναπαραγωγή της (από της ιδρύσεως του ελληνικού κράτους) θα σέρνεται επί σειρά ετών κυριολεκτικά με ρυθμούς μεγέθυνσης που προσομοιάζουν σε στασιμότητα. Κανένας από αυτούς δεν ομολογεί ότι το σχέδιο του μνημονίου οδηγεί στην βαλκανιοποίηση της οικονομίας και σε μεγάλη συρρίκνωση της αγοραστικής δύναμης των ελλήνων πολιτών. Κανείς δεν ομολογεί ότι μέχρι σήμερα οι πιστωτές μας δεν έχουν υποστεί απώλειες που νομίμως ενυπάρχουν σε μια «ελεύθερη» οικονομία. Κανείς από όλους αυτούς δεν ομολογεί ότι οι υπάρχοντες εξωτερικοί οικονομικοί καταναγκασμοί μπορούσαν και μπορούν να αντιμετωπισθούν με άλλους τρόπους (αναδεικνύοντας τις ιδιομορφίες της ελληνικής οικονομίας, ζητώντας χρόνο για τις δημοσιονομικές προσαρμογές –δεν υπάρχει ιστορικό προηγούμενο για τη μείωση ενός δημοσιονομικού ελλείμματος από 15,5% κάτω από 3,0% σε τρία χρόνια).\nΈνα πρόγραμμα οικονομικής σταθεροποίησης δεν εξουθενώνει την κοινωνία. Δεν την καθιστά ανήμπορη . Δεν τη βγάζει στους δρόμους. Κανένα πρόγραμμα οικονομικής πολιτικής του ΔΝΤ δεν οδήγησε σε λύση.\nΑπό την άλλη πλευρά η άλλη ομάδα επιχειρεί ένα άλμα στο κενό. Ενώ αναδεικνύει όλα όσα δεν ομολογεί η πρώτη ομάδα αρνείται κατηγορηματικά να αναγνωρίσει τους εξωτερικούς υφιστάμενους οικονομικούς καταναγκασμούς. Ή δεν αναφέρεται καθόλου στα υπάρχοντα δημοσιονομικά ελλείμματα , στο υπάρχον δημόσιο χρέος , στο υπάρχον έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών ή προστρέχει για βοήθεια σε ιδεολογικούς ή ηθικούς όρους ,όπως δεν χρωστάμε δεν πληρώνουμε , δεν αναγνωρίζουμε κανένα χρέος ή το χρέος είναι απεχθές , την κρίση να πληρώσουν οι πλούσιοι κτλ . Με τον τρόπο αυτό έχουν την αίσθηση ότι προτείνουν κάποια λύση. Παράλληλα με το να αρνούνται ή να μην αναγνωρίζουν τους οικονομικούς καταναγκασμούς (διεθνείς και εγχώριους) οι προτάσεις που κατατίθενται στο τραπέζι , εκτός ελαχίστων, είναι απλά μη πραγματοποιήσιμοι στον παρόντα συσχετισμό δυνάμεων. Η συντεχνιακή διάσταση υπερισχύει απολύτως της πολιτικής. Απλώς όπως και οι της πρώτης ομάδας ψαρεύουν σε θολά νερά προς άγραν ψήφων.Αυτό διότι κανένας από αυτή την ομάδα δεν ομολογεί προς όλες τις κατηγορίες των εργαζομένων που έχουν υποστεί όλες αυτές τις συρρικνώσεις μισθών, συντάξεων και εισοδημάτων ότι θα τους τα εξασφαλίσει με την εφαρμογή του προγράμματός του.\nΔυστυχώς δεν υπάρχει από καμιά ομάδα συγκροτημένο σχέδιο που να λαμβάνει υπόψη του όλους τους υφιστάμενους περιορισμούς , τα δημιουργούμενα προβλήματα από τη εφαρμογή του μνημονίου αλλά και τους υπάρχοντες βαθμούς ελευθερίας στη συγκεκριμένη περίοδο.\nΕίναι κοινή πεποίθηση ότι η κυβέρνηση ΓΑΠ αδυνατεί να κυβερνήσει . Δεν αντιλαμβάνομαι ειλικρινά γιατί συνεχίζει να πολιτεύεται με τον συγκεκριμένο τρόπο. Το ότι δεν λαμβάνει σχεδόν καθόλου υπόψη της τον στοιχειώδη κανόνα της αυτοσυντήρησης της καθιστά σαφές ότι έχει «σώας τας φρένας» ή κατά το κοινώς λεγόμενο «έχει χάσει την μπάλα».\nΤο τι να κάνουμε εξακολουθεί να παραμένει για την ώρα αναπάντητο . Όμως με βάση τα παραπάνω λεχθέντα θα επιχειρήσουμε να το προσεγγίσουμε στο επόμενο άρθρο μας.\nΚώστας Μελάς. 20.10.2011


Ιο-ευρωομόλογα και ιο-ευρωμνημόνιο (Μέρος Β) | Ελεύθερη Λαική Αντιστασιακή Συσπείρωση\nΠούλιτζερ!\tΠαραιτήθηκε ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Έρευνας, άκρως απογοητευμένος από το σύστημα και τη στάση του στην πανδημία\nΕλευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση\tΑρθρογραφία, Κοινωνία, Πολιτική\tΕυρωπαϊκή Ένωση, ευρωομόλογο, κορωνοϊός\tLeave a comment\nΗ αδράνεια των εθνικών κυβερνήσεων δεν είναι συμπτωματική, αλλ’ αντίθετα αποτυπώνει τον τρόπο με τον οποίο έχουν δομηθεί και λειτουργούν η Ευρωπαϊκή Ένωση και η ευρωζώνη. Για να πάρουν μέτρα οι κυβερνήσεις χρειάζονται πόρους. Σχηματικά, στο βαθμό που δεν έχουν δική τους παραγωγική δραστηριότητα, τα σύγχρονα καπιταλιστικά κράτη βρίσκουν πόρους με δύο τρόπους, φορολογούν ή δανείζονται. Τρίτος τρόπος δεν υπάρχει. Μέσα στην ύφεση που έχει ήδη ξεκινήσει η φορολόγηση της οικονομικής δραστηριότητας θα ήταν καταστροφική, ενώ η φορολόγηση του πλούτου είναι αδιανόητη για τις ολιγαρχικές μας κυβερνήσεις. Απομένει λοιπόν ο δανεισμός. Οι κυβερνήσεις που δεν φορολογούν τους πλούσιους δανείζονται απ’ αυτούς, και γι’ αυτό το εκπληκτικό προνόμιο τους πληρώνουν και τόκο. Υπολογίζεται ότι η αντιμετώπιση της επιδημίας θα εκτινάξει το χρέος ακόμη και των ισχυρότερων χωρών της ευρωζώνης πάνω από το 150% του ΑΕΠ, ενώ της Ιταλίας γύρω στα 180%. [Grégory Claeys, Guntram B. Wolff, “COVID-19 Fiscal response: What are the optionsfor the EU Council?”, Bruegel, 26 Mαρτίου 2020, · Silvia Sciorilli Borrelli, Matthew Karnitschnig, “Italy’s future is in German hands”, Politico, 2 Απριλίου 2020]\nΠοιός δανείζει τα κράτη; τράπεζες κι άλλοι ιδιώτες επενδυτές, είτε η κεντρική τους τράπεζα, όπως ήταν παλιότερα σ’ εμάς η Τράπεζα της Ελλάδος (αλλά τα μέλη της ευρωζώνης απαγορεύεται να δανειστούν από την ΕΚΤ). Όσα κράτη ελέγχουν το νόμισμά τους, όπως η Ελλάδα έλεγχε τη δραχμή μέχρι να προσχωρήσει στο ευρώ, βρίσκουν τέτοιους πόρους βάζοντας την κεντρική τους τράπεζα να “τυπώσει”, δηλαδή να φτιάξει από το πουθενά, νέο χρήμα και να τους το δανείσει. Όπως είδαμε, για ν’ αντιμετωπίσει την επιδημία η κεντρική τράπεζα των ΗΠΑ ήδη “τυπώνει” 2 τρις δολάρια, περίπου το ένα δέκατο του αμερικανικού ΑΕΠ, κι ετοιμάζεται να κυκλοφορήσει πολύ περισσότερα. Οι χώρες-μέλη της ευρωζώνης όμως απαγορεύεται να “τυπώσουν” ευρώ. Αυτό είναι αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, η οποία αποφεύγει να στεναχωρήσει τη Γερμανία.\nΣήμερα λοιπόν οι περιφερειακές χώρες εκλιπαρούν την ΕΚΤ για κάτι που προτού υιοθετήσουν το ευρώ έφτιαχναν μόνες τους, δημοσιονομικό χώρο γι’ αντιμετώπιση της επιδημίας και της οικονομικής κρίσης που ήδη καλπάζει. Αποκρούστηκαν στις συναντήσεις του Γιούρογκρουπ και των αρχηγών κρατών. Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις σ’ αυτές δεν συζητήθηκαν καν πρακτικές πρωτοβουλίες, αλλ’ απλώς χρηματοπιστωτικά μέτρα. Δηλαδή το αν η Ευρωπαϊκή Ένωση θ’ αφήσει τις ασθενέστερες χώρες να σώσουν τους πληθυσμούς και τις οικονομίες τους, και με τι αντάλλαγμα θα τους κάνει αυτήν τη χάρη. Δείχνοντας την ιεραρχική κι εκμεταλλευτική δομή της, η ΕΕ δεν βιάζεται και δεν παραχωρεί τίποτε. Παρ’ όλες τις ρητορείες περί ισότητας, σε ζητήματα ζωής ή θανάτου αποφασίζουν τα ισχυρά μέλη της, ενώ τ’ αδύναμα περιμένουν την άδεια της ΕΚΤ και του Βερολίνου, η οποία δεν έρχεται.\nΗ επιδημία ανέδειξε τις αληθινές μέριμνες και προτεραιότητες της ΕΕ και της ΕΚΤ, τις οποίες στην Ελλάδα είδαμε από το 2010. Καταπατώντας τη θέληση του λαού μας κατέστρεψαν για να σώσουν τις ευρωπαϊκές τράπεζες κι εξαπέλυσαν, με τη συνεργεία των κομμάτων εξουσίας και των ολιγαρχών, διαδικασίες απαλλοτριωτικής συσσώρευσης. Αξιοποιώντας την κρίση που οι ίδιες πυροδότησαν και άφησαν να κλιμακωθεί, παρέδωσαν στα χέρια εγχώριων και ξένων καπιταλιστών τον δημόσιο πλούτο, τους παραγωγικούς πόρους και την προλεταριοποιημένη εργατική δύναμη.\nΩστόσο η νίκη των ευρωκρατών στην Ελλάδα ίσως αποδειχτεί πύρρεια, καθώς έδειξε στους ευρωπαϊκούς λαούς τι τους περιμένει αν παραδοθούν στα χέρια της ΕΕ. Εξαγγέλλοντας ότι δεν θα έχει η χώρα του τη δική μας τύχη, ο ιταλός πρωθυπουργός απειλεί την Ευρωπαϊκή Ένωση με έξοδο. Δείχνει ότι το εννοεί επιβάλλοντας μονομερώς τετελεσμένα γεγονότα· σήμερα (4 Απρίλη) ανακοίνωσε 200 δις νέα δάνεια στις επιχειρήσεις, που αναμένεται να εγκριθούν από τη βουλή τη Δευτέρα, δηλαδή πριν από την ευρωπαϊκή διάσκεψη. Ενώ κανένα από τα πλέγματα εξουσίας των χωρών μελών δεν επιδιώκει μια τέτοια έκβαση, η φορά των εξελίξεων ακριβώς στη διάλυση σ’ αυτήν οδηγεί νωρίτερα ή αργότερα.\nΧωρίς συμφωνία στην ερχόμενη σύνοδο κορυφής η Ιταλία, ίσως και άλλες χώρες της περιφέρειας, υπό την πίεση των λαών τους, ενδέχεται πράγματι να εγκαταλείψουν την ΕΕ ώστε να βρούν πόρους για ν’ αντιμετωπίσουν την επιδημία και την επερχόμενη οικονομική κρίση. Αν αυτό συμβεί, οι εξελίξεις σε κάθε χώρα θα οριστούν κυρίως από εσωτερικούς συσχετισμούς δυνάμεων και κατεξοχήν από το αν θα μπορέσει να χτιστεί μια αριστερά με μαζικό έρεισμα και σαφές πολιτικό σχέδιο. Ακούγεται ακραίο κάτι τέτοιο, αλλά η αστάθεια είναι δομικό στοιχείο του σημερινού συστήματος, και τον τελευταίο μήνα συνέβησαν πολλά πράγματα που έμοιαζαν απίθανα.\nΣε κάθε περίπτωση η Ευρωπαϊκή Ένωση, με σαφώς μειωμένη την αίγλη της, δύσκολα θ’ ανακάμψει. Για την ώρα η EKT ενδιαφέρεται να σώσει τις τράπεζες. Εξάγγείλε αγορές τίτλων που σταθεροποιήσαν κάπως τα ελληνικά και ιταλικά ομόλογα, αλλά σαφώς ανεπαρκείς, και δεν έχει ανακοινώσει ουσιαστικά μέτρα για τη στήριξη της πραγματικής οικονομίας που στροβιλίζεται στην κρίση, πόσω μάλλον για την ανακούφιση των λαϊκών στρωμάτων.\nΔυο κύριες “λυσεις” συζητούνται αυτήν τη στιγμή στο πλαίσιό της, εξίσου δυσεφάρμοστες. [Γι’ άλλες φιλελεύθερες λύσεις που συζητούνται βλ. Grégory Claeys, Guntram B. Wolff, “COVID-19 Fiscal response:What are the options for the EU Council?”, Bruegel, 26 Mαρτίου 2020 · μια νεοκεϋνσιανή πρόταση βλ. στο Positive Money Europe, “Helicopter money as aresponse to the COVID-19 recession in the Eurozone”, Μάρτιος 2020] Επί της ουσίας συμπίπτουν με κείνες που είχαν συζητηθεί στην κρίση του 2010-2012. Ευνοούν και οι δυο τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου και βλάπτουν το λαό, μολονότι η μια παριστάνεται σαν να ήταν δήθεν πιο φιλολαϊκή. Θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ιοευρωομόλογα έναντι ιοευρωμνημόνιου. Την πρώτη, που σκόνταψε στη γερμανική άρνηση, πρότεινε αρχικά η Ιταλία, ενω μετά προώθησε και η Γαλλία μια συμβιβαστική παραλλαγή της. Στη δεύτερη επιμένει η Γερμανία, με στήριξη της Ολλανδίας και λίγων άλλων χωρών.\nΑυτή η λεπτομέρεια δείχνει και γιατί δεν θέλουν ευρωομόλογα τα ισχυρά κράτη. Δεν είναι απλώς ότι εξυπηρετούν τους τοπικούς τους επενδυτές οι οποίοι προτιμούν υψηλές αποδόσεις για τα ομόλογα που θ’ αγοράσουν. Επιπλέον τα ευρωομόλογα θα τους κοστίζουν περισσότερο απ’ ό,τι αν δανείζονταν μόνα τους, και μάλιστα θ’ αφορούν βαρύ φορτίο χρέους. Τρίτο, θ’ αφαιρέσουν ένα σημαντικό συγκριτικό τους πλεονέκτημα, δηλαδή τον φθηνότερό τους δανεισμό, με το οποίο στριμώχνουν τις οικονομίες των περιφερειακών χωρών. Θα τα δέχονταν μόνον αν δεν μπορούσαν να κάνουν αλλιώς ή αν εξασφάλιζαν ικανό πολιτικό αντάλλαγμα, λόγου χάρη διάσωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σύντομα θα δούμε αν πράγματι βρισκόμαστε σε τέτοια συγκυρία.\nΤο ευρωμνημόνιο, δηλαδή η γερμανική επιλογή, συζητιέται ως αντίτιμο της χρηματοδότησης των χωρών μελών με πιστώσεις του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM), τον οποίο διαχειρίζεται το γνωστό μας αμαρτωλό και ανεξέλεγκτο Γιούρογκρουπ. Με την έγκριση του τελευταίου η ΕΚΤ θα μπορεί ν’ αγοράζει απεριόριστα και στοχευμένα ομόλογα των κρατών της ευρωζώνης στη δευτερογενή αγορά, δηλαδή όχι από τα ίδια τα κράτη αλλ’ από καπιταλιστές που θα τα έχουν αγοράσει νωρίτερα από τα κράτη και θα θέλουν να τα ξεφορτωθούν. Δεν θα μπορεί δηλαδή να τ’ αγοράζει απευθείας από τα κράτη, θα πρέπει πρώτα να παρεμβάλλονται κάποιοι τραπεζίτες οι οποίοι να τα εγκρίνουν, και αν δε τα εγκρίνουν τα κράτη να οδηγούνται σε κρίση χρέους, όπως συνέβη στη χώρα μας το 2010.\nΩστόσο ο ΕΜΣ διαθέτει μόνο 410 δις, ενώ οι πιστώσεις που συζητούνται για την αντιμετώπιση της επιδημίας (Υποστήριξη Πανδημικής Κρίσης, Pandemic Crisis Support PCS) δεν ξεπερνούν τα 240 δις, μολονότι οι δανειακές ανάγκες προβλέπονται πολλαπλάσιες. Για παράδειγμα 200 δις είναι μόνο το πρόγραμμα ενίσχυσης επιχειρήσεων που ανακοίνωσε σήμερα η Ιταλία, Επιπλέον οι ευρωπαϊκοί λαοί δυσφορούν με τους αντιδημοκρατικούς μνημονιακούς όρους (αιρεσιμότητες), και για αυτόν το λόγο η Γερμανία έχει αρχίσει να συζητά χαλάρωσή τους. Αλλά είναι αφελής όποιος πιστεύει πως θα δοθούν δάνεια χωρίς τέτοιους όρους.\nΚαμιά από τις δυο “λύσεις”, των ιοευρωοομόλογων και του ιοευρωμνημόνιου, δεν εφαρμόζεται εύκολα. Και οι δυο ευνοούν τους ολιγαρχικούς δανειστές, στους οποίους μάλιστα αναθέτουν αποφασιστικό πολιτικό ρόλο. Τα ομόλογα που θα εκδοθούν είτε συλλογικά (ιοευρωοομόλογα) είτε από το κάθε κράτος χωριστά (ιοευρωμνημόνιο) θα πρέπει να πείθουν τους επενδυτές ότι θα τους φέρουν κέρδη και θα ξεπληρωθούν. Αν δεν τους αρέσουν, τότε δεν θ’ αγοραστούν, κι επομένως τα κράτη δεν θα μπορούν να χρηματοδοτήσουν την αντιμετώπιση της επιδημίας. Οι ζωές των λαών στο σύστημά μας κρέμονται απ’ ολιγάρχες και χρηματιστές, που δεν χρηματοδοτούν ο,τιδήποτε αν δεν έχουν εγγυήσεις πως θα ξεπληρωθούν και θα κερδίσουν. Αυτήν ακριβώς τη λεπτομέρεια ξεχνούν ψευτοαριστεροί, όπως ο τέως πρωθυπουργός, ή πάντως ο γραφιάς που του γράφει τα κείμενα, όταν ζητούν, περιγελώντας τους ιθαγενείς, γιατί σίγουρα δεν κοροϊδεύουν τους ευρωκράτες, να εκδοθεί ευρωομόλογο χωρίς αιρεσιμότητες, δηλαδή χωρίς όρους που να διασφαλίζουν ότι θα ξεπληρωθεί ακόμη και αν οι λαοί ματώσουν. [“Άρθρο του Αλ. Τσίπρα στη Le Monde: Για ποιον χτυπάει η καμπάνα (ΙΙ)”, Left.gr, 2 Aπριλίου 2020] Ακόμη και αν εκδοθεί τέτοιο ομόλογο, ποιός θα το αγοράσει;\nΙοευρωμνημόνια είτε ιοευρωοομόλογα, αν εκδοθούν, θα έχουν όρους που θα ματώσουν τους λαούς κρατών χρεωμένων ως το λαιμό -θυμηθείτε ότι το πρώτο μνημόνιο επιβλήθηκε στην Ελλάδα με δημόσιο χρέος 109% του ΑΕΠ, ενώ τώρα προβλέπονται σ’ όλη την Ευρώπη χρέη πάνω από 150%. Για να ξεπληρωθούν τέτοια χρέη ακόμη κι εύποροι λαοί θα πρέπει να πεινάσουν. Με αφορμή και πρόσχημα την επιδημία λοιπόν οι κυβερνήσεις αναζητούν τρόπους για να δρομολογήσουν πρωτοφανούς έκτασης μεταβιβάσεις πόρων κι εξουσίας στο χρηματιστικό κεφάλαιο, μια απαλλοτριωτική συσσώρευση πανευρωπαϊκών διαστάσεων. Η οποία βεβαίως έχει και τα ρίσκα της. Με δυο λόγια η ταξική σύγκρουση, ακόμη και στις χώρες του ευρωπαϊκού πυρήνα θ’ αποκτήσει πρωτοφανή μεταπολεμικά ένταση.\nΗ αριστερά δεν μπορεί να στηρίξει καμιά από αυτές τις δυο λύσεις, ούτε ευρωοομόλογα ούτε ευρωμνημόνια, και φυσικά δεν πρέπει να εγκλωβιστεί στη σχετική συζήτηση. Φορείς που θέλουν τη μια ή την άλλη στηρίζουν τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου, προωθούν την απαλλοτριωτική συσσώρευση και την υποδούλωση του λαού, κι εξ ορισμού είναι εχθροί της αριστεράς, ό,τι χρώμα και αν βάφουν τα λάβαρά τους.\nΓνωρίζοντας ότι το άμεσο μέλλον προοιωνίζεται κλιμάκωση των πολιτικών και κοινωνικών συγκρούσεων, πρέπει άμεσα να επεξεργαστούμε πολιτικές προτάσεις ικανές να συσπειρώσουν πλατειά υποστήριξη. Να μιλήσουμε για τα ζητήματα που απασχολούν το λαό, και μάλιστα σε γλώσσα που ο λαός να καταλαβαίνει.\nΓια ν’ ανταποκριθούμε στις ανάγκες των μηνών που έρχονται δεν χρειαζόμαστε απλή κριτική, αλλά σαφή πολιτική πρόταση. Μια αριστερή πρόταση δεν μπορεί παρά να συμπεριλαμβάνει στοιχεία όπως επίταξη των ιδιωτικών κλινικών κι ενίσχυση του δημόσιου συστήματος υγειονομικής περίθαλψης και συνολικά του δημόσιου τομέα. Επίσης αλληλεγγύη και αλληλοβοήθεια, εξασφάλιση των αναγκαίων σ’ όλο το λαό και στα ταξικά μας αδέρφια που ζουν στη χώρα μας, αξιοπρεπή επιδόματα ανεργίας, ενίσχυση των αυτοαπασχολούμενων και των μικρών επιχειρήσεων ώστε να μην καταστραφούν από το μεγάλο κεφάλαιο που καραδοκεί ν’ αποσπάσει το μερίδιο αγοράς τους, μεταβίβαση σε δημόσιους φορείς υπό εργατικό έλεγχο των στρατηγικής σημασίας παραγωγικών κι εμπορικών επιχειρήσεων, επιδίωξη αυτάρκειας σε τρόφιμα και φάρμακα, και σύντονη προσπάθεια όσο το δυνατόν μεγαλύτερης κάλυψης των αναγκών μας σε ζωτικά αγαθά.\nΌλα αυτά όμως δεν πρέπει να χρηματοδοτηθούν με δανεικά. Σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει οι ζωές μας να υποθηκευτούν στους νεοφεουδαρχικούς όρους ευρωομόλογων κι ευρωμνημόνιων. Αριστερή πρόταση σήμερα σημαίνει πρώτα πρώτα διαγραφή του δημόσιου χρέους και ρύθμιση του ιδιωτικού, έξοδο από ΕΕ κι ευρωζώνη, κι εθνικοποίηση των τραπεζών, τις οποίες έχουμε ήδη πληρώσει στο πολλαπλάσιο της εμπορικής τους αξίας. Όλα αυτά δεν κερδίζονται δίχως σκληρές συγκρούσεις, αλλά στους μήνες που έρχονται η ανάγκη θα κάνει τέτοια αιτήματα να ηχούν ρεαλιστικά και αναγκαία, όπως πράγματι είναι. Δικό μας καθήκον να τα διατυπώσουμε καθαρά και συγκροτημένα, να βάλουμε τα δυνατά μας για να διαλύσουμε τις ψευδαισθήσεις που θα καλλιεργήσει η ψευτοαριστερά, να κάνουμε τα πάντα για ν’ ακουστουν στο λαό, και να τον οργανώσουμε έγκαιρα.\nΗ τηλεργασία γίνεται μόνιμο καθεστώς σε ΗΠΑ και Βρετανία eleutheriellada.wordpress.com/2021/04/14/%ce… 2 hours ago\nΛεωφορεία-leasing: Καταπονημένα, με χιλιάδες χιλιόμετρα, με “φεγγίτες” αντί για παράθυρα, χωρίς καμπίνα για τον οδη… twitter.com/i/web/status/1… 4 hours ago\nΥπουργός Γεωργιάδης: Το «βαθούλωμα» στην πλατεία της Κοζάνης ευνοεί τη μετάδοση του κορωνοϊού eleutheriellada.wordpress.com/2021/04/14/%cf… 6 hours ago\nΑΡΧΕΙΟ Select Month April 2021 March 2021 January 2021 December 2020 November 2020 October 2020 September 2020 August 2020 July 2020 June 2020 May 2020 April 2020 March 2020 February 2020 January 2020 December 2019 November 2019 October 2019 September 2019 August 2019 July 2019 June 2019 May 2019 April 2019 March 2019 February 2019 January 2019 December 2018 November 2018 October 2018 September 2018 August 2018 July 2018 June 2018 May 2018 April 2018 March 2018 February 2018 January 2018 December 2017 November 2017 October 2017 September 2017 August 2017 July 2017 June 2017 May 2017 April 2017 March 2017 February 2017 January 2017 December 2016 November 2016 October 2016 September 2016 August 2016 July 2016 June 2016 May 2016 April 2016 March 2016 February 2016 January 2016 December 2015 November 2015 October 2015 September 2015 August 2015 July 2015 June 2015 May 2015 April 2015 March 2015 February 2015 January 2015 December 2014 November 2014 October 2014 September 2014 August 2014 July 2014 June 2014 May 2014 April 2014 March 2014 February 2014 January 2014 December 2013 November 2013 October 2013 September 2013 August 2013 July 2013 June 2013 May 2013 April 2013 March 2013 February 2013 January 2013 December 2012 November 2012 October 2012 September 2012 August 2012 July 2012 June 2012 May 2012 April 2012 March 2012\nΥπουργός Γεωργιάδης: Το «βαθούλωμα» στην πλατεία της Κοζάνης ευνοεί τη μετάδοση του κορωνοϊού\nΕθνικό Σχέδιο… Παράκαμψης – Κυβερνητική ομολογία αποτυχίας εκτίμησης του βάθους της κρίσης


xanthibasket: ΑΝΔΡΩΝ 28/1/2017\nΑυτή τη στιγμή υπάρχουν επτά ομάδες που παλεύουν για μια θέση στην τετράδα.\nΑν και απ ότι φαίνεται οι δύο πρώτες θέσεις δείχνουν να είναι κλειστές μένει μια μεγάλη μάχη για τις υπόλοιπες δύο.\nΠρωτο το Δημοκρίτειο με 21 βαθμούυς.\nΜαζί ο Λευκιππος με 21 με διαφορά λόγω ήττας από τον πρώτο\nΦιλία και Θύελλα με 20 στην τρίτη θέση και\nακολουθούν Εθνικός,Αίας ,Αρίων με 19.\nΠιο πίσω με 16 βαθμούς η Ολυμπιάδα μαζί με τον Ηρακλή.\nΣπάρτακος 14,Πάνθηρες 13, και τελευταίο το Σουφλί με 12.\nΣτην αγωνιστική που ακολουθεί θα ξέρουμε εάν κα΄ποια από Αρίωνα Θύελλα Λεύκιππο και Αίαντα θα υποχωρήσει ή θα μείνει στην κορυφή.\nΜε νίκη ο ΑΡΙΩΝΑΣ πιάνει την ΘΥΕΛΛΑ στους 21 βαθμούς.Σπουδαία ευκαιρία να πλησιάσει ακόμη λίγο την τετράδα. Στην περίπτωση νίκης της ΘΥΕΛΛΑΣ η διαφορά θα ανέβει στους δύο πόντους .\nΥπάρχει ένα σχόλιο στην προηγούμενη ανάρτηση με τα αποτελέσματα της κατηγορίας με αφορμή τα όσα έγιναν στο παιχνίδι ΘΥΕΛΛΑ-ΔΗΜΟΚΡΙΤΕΙΟ.\nΕίναι φανερό ότι το σχόλιο έγινε από την δεύτερη πλευρά και πάνω κάτω κάνει λόγο για δικαίωση .Και αυτό γιατί θεώρησε ότι στον πρώτο γύρο κακώς κέρδισε η ΘΥΕΛΛΑ γιατί κάποιο τρίποντο ήταν δίποντο κλπ.\nΜόνο σαν απόδειξη πως τελικά υπήρξε εύνοια στο τελευταίο παιχνίδι μπορώ να το λάβω.\nΑργά και σταθερά πλησίασε την τετράδα η ΦΙΛΙΑ και μπορεί ακόμη περισσότερα.\nΟι ΠΑΝΘΗΡΕΣ δεν είναι ο δύσκολος αντίπαλος.\nΆλλη μια ευκαιρία να μείνει στα ψηλά για τον ΕΘΝΙΚΟ.\nΓια δεύτερη εντός έδρας σερί νίκη πάει η ομάδα της ΚΑΒΑΛΑΣ.\nΗ ποιότητα της ομάδας του Δημοκρίτειου δείχνει πως δεν έχει προβλήματα να κερδίσει αυτό και τα υπόλοιπα παιχνίδια μέχρι να έρθει η ώρα για το πιο δύσκολο παιχνίδι με τον ΛΕΥΚΙΠΠΟ εκτός.\nΌλα τα άλλα είναι μέσα στο πρόγραμμα.\nΉταν η πρώτη ήττα για τον ΛΕΥΚΙΠΠΟ. Τότε ο αντίπαλος ήταν σε άριστη κατάσταση. Εδώ και μερικές αγωνιστικές δεν μπορεί να σταυρώσει νίκη.\nΗ επιστροφή του Ψάλτου και καλή αγωνιστική κατάσταση των υπολοίπων παικτών δείχνει ως φαβορί τον γηπεδούχο. Στόχος είναι μέχρι το ντέρμπι όλα να κυλήσουν ομαλά .\nΑνώνυμος 24 Ιανουαρίου 2017 - 5:51 μ.μ.\nΤο σχόλιο στην προηγούμενη ανάρτηση έγινε 1)για να σας δείξει πως οι διαιτητές κάνουν λάθη\n2) πως κανένας δεν ασχολήθηκε με τη διαιτησία, ούτε καν εμείς του ΔΗΜΟΚΡΙΤΕΙΟΥ, όταν η Θύελλα κέρδισε μέσα στην Κομοτηνή, γιατί απλά όταν έχεις ομάδα δεν ασχολήσε με τους διαιτητές..\nΗ δημιουργία του ΔΗΜΟΚΡΙΤΕΙΟΥ έβαλε δύσκολα στις παραδοσιακές δυνάμεις τις περιοχής που τώρα τρέχουν και δε φτάνουν..Το έχω ξαναπεί, είστε ιδιαίτερα προκατειλημμένος απέναντι μας..Μακάρι να είχατε ιδία άποψη για τον αγώνα..\nDimitris Hatziantoniou 25 Ιανουαρίου 2017 - 7:49 π.μ.\n1) Συμφωνώ όπως και στο σύνολό τους οι άνθρωποιυ του χώρου πως η είσοδος του Δημικρίτειου ήταν μια πολύ ευχάριστη έκπληξη. Ανέβασε ακόμη περισσότερο το επίπεδο στο πρωτάθλημα και κάθε τέτοια κίνηση μόνο θετικό πρόσημο μπορεί να δώσει. Παραδοσιακές δυνάμεις δεν υπάρχουν έτσι όπως το θέτεις. ΄Παίκτες φεύγουν παίκτες έρχονται και κάθε ομάδα σε βάθος δύο ή τριών χρόνων αλλάζει κατά πολύ. Είναι καλό πάντως γιατί οι δύο νέες ομάδες του ομίλου είναι στις πρώτες θέσεις και από αυτές θα βγει ο πρώτος ΄που μάλλον θα παίξει με τον ΓΣΕ στον τελικό.\n2)Μπορεί να είναι έτσι όπως τα λες.\nΣτα τόσα χρόνια οι επαφές με κάποιους ανθρώπους του χώρου μου δωσαν το δικαίωμα να τους κρίνω και να τους αξιολογώ αν είναι ειλικρινείς . Η λύση από την στιγμή που δεν είμαι παρών στα παιχνίδια σας είναι να γίνεται εσείς ανταποκριτές της ομάδας να στέλνετε σχόλια την άποψή σας για το κάθε παιχνίδι. Έτσι θα υπάρχει και ή "άλλη" άποψη .Και το πιο σημαντικό θα πάψω να είμαι προκατειλημένος.


Έστησαν ενέδρα σε στενό σύμβουλο του Χρυσοχοΐδη –Διακομίστηκε στο νοσοκομείο | in.gr\nTAGS: ενέδραεπίθεσημιχάλη χρυσοχοΐδησύμβουλος\nΈστησαν ενέδρα σε στενό σύμβουλο του Χρυσοχοΐδη –Διακομίστηκε στο νοσοκομείο\nΗ επίθεση σε βάρος του έχει προκαλέσει ανησυχία στη λεωφόρο Κατεχάκη.\n28 Νοεμβρίου 2019, 19:24\nΕπίθεση δέχτηκε το βράδυ της Τετάρτης στενός σύμβουλος του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη στο Χαλάνδρι.\nΟι δράστες του έστησαν ενέδρα στο πάρκινγκ του Μετρό, όπου είχε σταθμεύσει το αυτοκίνητο του κι αφού του επιτέθηκαν, εξαφανίστηκαν.\nΑπό την επίθεση τού προκλήθηκαν θλαστικά τραύματα κι ένα κάταγμα στο χέρι, με αποτέλεσμα ο στενός συνεργάτης του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη να διακομιστεί στο νοσοκομείο.\nΤο θύμα είναι έμπιστος συνεργάτης του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη και χειρίζεται διάφορα θέματα.\nΗ επίθεση σε βάρος του έχει προκαλέσει ανησυχία στη λεωφόρο Κατεχάκη, ενώ ειδικές υπηρεσίες ερευνούν ποιο μπορεί να ήταν το κίνητρο των δραστών.\nΣχετικά άρθρα: ➤ Μητσοτάκης στην Corriere Della Sera : Ο στόχος του 3,5% πλεόνασμα δεν βγάζει νόημα σήμερα ➤ Πονοκέφαλος για την ΕΛ.ΑΣ. οι «σκληρές» καταλήψεις ενόψει επετείου Γρηγορόπουλου ➤ Η απάντηση καταληψιών στο τελεσίγραφο Χρυσοχοΐδη : «Παραιτήσου σε 15 ημέρες»\n26/10/2021 | 05:53\nΟικονομικές Ειδήσεις Πώς θα πληρώσετε λιγότερο φόρο ακινήτων - 4+1 τρόποι για να γλιτώσετε τον ΕΝΦΙΑ 4 λεπτά πριν\nΆποψη Μετάβαση με εισαγωγές 5 λεπτά πριν\nΕλλάδα Ναι ή όχι στην παρέλαση εν μέσω πανδημίας; - Δύο ειδικοί απαντούν 6 λεπτά πριν\nΆποψη Υποκρισία 6 λεπτά πριν\nΥγεία Απίστευτη ανακάλυψη - Το μπλόκο μιας πρωτεΐνης σταματά σοβαρούς καρκίνους 8 λεπτά πριν\nStars «Θα μελαγχολήσω, κι ύστερα εγώ, πώς θα συνεχίζω…» – Αυτά είναι τα τρία πιο μελαγχολικά ζώδια 8 λεπτά πριν


Τα supermodels των 90's παραμένουν υπέροχα ακόμα και σήμερα\nΤα supermodels των 90’s παραμένουν υπέροχα ακόμα και σήμερα\nΣτις 25 Δεκεμβρίου, όπως ήδη σου είπαμε, το supermodel και φωτογράφος Helena Christensen έκλεισε τα 50 χρόνια της. Σχεδόν 30 χρόνια πριν η ίδια και μία παρέα άλλων καλλονών, όπως η Tyra Banks, η Naomi Campbell, η Cindy Crawford και η Kate Moss μεσουρανούσαν στον κόσμο της μόδας, αποτελούσαν περιζήτητες μούσες για τους σχεδιαστές, και ακριβοπληρωμένα πρόσωπα των μεγαλύτερων beauty εταιρειών -και όχι μόνο- παγκοσμίως. Θυμάσαι πώς ήταν τότε τα supermodel των 90's; Κι αν ναι, έχεις ιδέα πόσο όμορφες είναι ακόμα και σήμερα;\nΕπίδειξη Ralph Lauren στη Νέα Υόρκη το 1993- AP Photo/Bebeto Matthews\nΗ Tyra Banks ξεκίνησε να συμμετέχει σε επιδείξεις μόδας στα 15 της χρόνια και γρήγορα καθιερώθηκε ως ένα από τα πιο σημαντικά top model των ΗΠΑ. Ήταν η πρώτη Αφροαμερικανή που βρέθηκε στο εξώφυλλο του GQ και του Sports Illustrated ενώ το 1997 πήρε το βραβείο Supermodel of the Year. Παράλληλα ήταν αγγελάκι της Victoria’s Secret για περισσότερο από μία δεκαετία. Σήμερα η 45χρονη Tyra είναι η πανίσχυρη τηλεοπτική παραγωγός και παρουσιάστρια του America’s Next Top Model. Η τελευταία ταινία στην οποία πρωταγωνίστησε και υπέγραψε την παραγωγή ήταν το Life-Size 2 στην πρεμιέρα του οποίου τον περασμένο Νοέμβριο τη βλέπεις παρακάτω. Επίσης είναι μαμά ενός αγοριού 2 ετών που απέκτησε μέσω παρένθετης μητέρας.\nΣτην επίδειξη του Todd Oldham στην Νέα Υόρκη το 1995- AP Photo/Monika Graff\nH Kate Moss ανακαλύφθηκε σε ηλικία 14 ετών όσο βρισκόταν στο αεροδρόμιο της Νέας Υόρκης JFK. Γρήγορα έγινε γνωστή ως η επαναστάτρια της μόδας και έκανε μόδα το look «Heroin Chic» σε όλη την δεκαετία του 1990. Η σκοτεινή πλευρά και η καταχρήσεις την χαρακτήριζαν όπως επίσης και το πάθος, που έγινε εμφανές στις θυελλώδεις σχέσεις της, όπως εκείνη με τον Johnny Depp. Σήμερα λίγο πριν κλείσει τα 45 της συνεχίζει να δουλεύει ως μοντέλο αλλά και ως σχεδιάστρια αξεσουάρ. Κάτω την βλέπεις στα φετινά The Fashion Awards στο Λονδίνο.\nΑνάμεσα στους σχεδιαστές Gordon Henderson, και Jeffrey Banks, πριν την επίδειξη των ρούχων 13 Αφροαμερικανών σχεδιαστών στη Νέα Υόρκη το 1989 – AP Photo/Ed Bailey\nΗ Naomi Campbell λίγο αφού ανακαλύφθηκε ενώ χάζευε τις βιτρίνες στο Convent Garden στα 16 της, έγινε η πρώτη μαύρη γυναίκα που βρέθηκε στο εξώφυλλο της Γαλλικής Vogue και του τεύχους Σεπτεμβρίου (του πιο δυνατού παραδοσιακά σε πωλήσεις) της Αμερικανικής Vogue. Η ίδια μάλιστα είχε αποκαλύψει ότι κάθε φορά που ερχόταν αντιμέτωπη με φυλετικές διακρίσεις εις βάρος της, οι πρώτες που την υπερασπίζονταν ήταν οι καλές της φίλες Christy Turlington και Linda Evangelista. Το πανέμορφο μοντέλο με τον απαιτητικό χαρακτήρα είχε αναρίθμητες συνεργασίες αλλά και πολυάριθμες σχέσεις στο ενεργητικό της με διάσημους άνδρες όπως ο Robert De Niro, o Mike Tyson και ο Eric Clapton. Σήμερα η 48χρονη Naomi συνεχίζει να συμμετέχει σε επιδείξεις μόδας, ενώ έχει αφιερωθεί και στο φιλανθρωπικό της έργο κατά της φτώχειας με τον οργανισμό We Love Brazil. Πιο κάτω θα την δεις ως καλεσμένη στον γάμο της πριγκίπισσας Ευγενίας με τον Jack Brooksbank τον Οκτώβριο.\nΣε επίδειξη της Calvin Klein στη Νέα Υόρκη το 1990- AP Photo/Richard Drew\nΗ Cindy Crawford ήταν ήδη καταξιωμένο μοντέλο στα 90’s έχοντας στο ενεργητικό της δεκάδες εξώφυλλα, έναν σύντομο γάμο με τον Richard Gere καθώς και ένα σημαντικό διαφημιστικό για την Pepsi. Επίσης κατά τη διάρκεια του 1990 είχε ξεκινήσει και την καριέρα της ως παρουσιάστρια του έξτρα δημοφιλούς εκείνη την εποχή MTV. Σήμερα στα 52 της χρόνια, περισσότερο ασχολείται με τις επιχειρήσεις ενώ έχει αφήσει την κόρη της Kaia να κατακτήσει με τη σειρά της τον κόσμο της μόδας. Και όπως θα δεις σε ένα από τα τελευταία της post στο Instagram παραμένει εξίσου γοητευτική και σήμερα.\nA post shared by Cindy Crawford (@cindycrawford) on Dec 23, 2018 at 10:26am PST\nΣτο Παρίσι σε επίδειξη του Gianni Versace το 1995 – AP PHOTO/Lionel Cironneau\nΗ Γερμανίδα Claudia Schiffer ανακαλύφθηκε όταν ήταν 17 ετών το 1987. Στα 90’s θεωρούνταν ήδη καταξιωμένη και κέρδισε επάξια τον τίτλο του supermodel. Μεταξύ άλλων έχει υπάρξει το πρόσωπο της Chanel αλλά και της Guess. Σήμερα η 48χρονη Schiffer είναι παντρεμένη με τον Matthew Vaughn με τον οποίο έχουν αποκτήσει τρία παιδιά. Ασχολείται περιστασιακά με τη μόδα, ενώ μέχρι σήμερα κρατά το ρεκόρ του μοντέλου με τα περισσότερα εξώφυλλα και όπως θα δεις πιο κάτω περνά με στυλ και αυτές τις γιορτές.\nChristmas shopping pit stop\nA post shared by Claudia Schiffer (@claudiaschiffer) on Dec 17, 2018 at 8:54am PST\nΣε επίδειξη μόδας του Karl Lagerfeld στο Παρίσι το 1991 – AP Photo/Remy de la Mauviniere\nΜπορεί η Linda Evangelista να ξεκίνησε την καριέρα της στη μόδα τη δεκαετία του 1980 αλλά ήταν στα 90’s που έκοψε κοντά τα μαλλιά της και έγινε πραγματικά διάσημη ξεχωρίζοντας από τις υπόλοιπες χάρη σε αυτά. Μάλιστα σε εκείνη αποδίδεται η διάσημη φράση που περιγράφει τα supermodels της εποχής: «Δεν σηκώνομαι από το κρεβάτι μου για λιγότερα από 10.000 δολάρια». Αν και αποσύρθηκε για κάποια χρόνια από τον χώρο της μόδας η 53χρονη σήμερα Linda φάνηκε πώς θέλει να επιστρέψει ξεκινώντας να εργάζεται ως αντιπρόεδρος εταιρείας καλλυντικών. Ποιο κάτω βλέπεις πώς είναι περίπου στο σήμερα σε μια από τις λιγοστές δημόσιες εμφανίσεις της σε απονομή βραβείων στη Νέα Υόρκη το 2015.\nAP Photo/Paul Hurschmann\nΤο 1995 όταν ανακοίνωνε τη συμμετοχή της ως μέτοχος στο New York’s Fashion Cafe – AP Photo/Paul Hurschmann\nΗ Christy Turlington μαζί με την Evangelista και την Campbell αποτελούσαν την χρυσή τριάδα των supermodel των 90’S. Σε εκείνη τη δεκαετία έγινε το πρόσωπο οίκων όπως Calvin Klein, Missoni, Chanel, Valentino αλλά και της Revlon, ενώ μαζί με τις συναδέλφους της πρωταγωνίστησε στο video clip του τραγουδιού Freedom του George Michael. Από τότε πήρε το πτυχίο της στη Δημόσια Υγεία, υπηρέτησε ως σύμβουλος στην επιτροπή του Harvard για την παγκόσμια υγεία και έφτιαξε με τον σύζυγό της Ed Burns ένα ντοκιμαντέρ για τις εγκυμονούσες που αντιμετωπίζουν κινδύνους για την υγεία τους σε όλο τον κόσμο. Παράλληλα η 49χρονη σήμερα Christy ασχολείται με το σχέδιο μόδας και είναι μέτοχος σε εταιρεία φυτικών αγιουβέρδα καλλυντικών. Πιο κάτω θα την δεις σε έκθεση του οίκου Chanel στο μουσείο Met της Νέας Υόρκης.\nΣε επίδειξη μόδας του Valentino το 1994 στο Παρίσι- AP Photo/Lionel Cironneau\nΗ Helena Christensen ξεκίνησε την καριέρα της κατά λάθος αφού νομίζοντας ότι πρόκειται για φιλανθρωπική εκδήλωση πήρε μέρος στα καλλιστεία που αναδείκνυαν τη Miss Copenhagen και κέρδισε. Έπειτα το ένα έφερε το άλλο και βρέθηκε στον διαγωνισμό ομορφιάς Miss Universe κι από εκεί στην πρώτη γραμμή του modelling για διάσημους οίκους. Επίσης εκτοξεύτηκε σε νέα επίπεδα διασημότητας όταν έπαιξε topless στο videoclip του Wicked Game του Chris Isaac. Το 1999 ίδρυσε το διάσημο περιοδικό Nylon και έκτοτε συνέχισε να ασχολείται με τη μόδα ως μοντέλο αλλά και σχεδιάστρια αλλά και με την αγαπημένη της φωτογραφία.\nΚάτω την βλέπεις στην ίδια έκθεση που βρέθηκε και η Christy Turlington πιο πάνω.\nΣε επίδειξη μόδας των Swish Jeans στο Μιλάνο το 1996- AP Photo/Luca Bruno\nΤο 45χρονο σήμερα μοντέλο από την Τσεχία ξεκίνησε την καριέρα του σε ηλικία 16 ετών το 1989 όταν κέρδισε έναν διαγωνισμό ομορφιάς στην Πράγα. Έγινε διάσημη μέσα από την καμπάνια Hello Boys της Wonderbra και στην συνέχεια κατέκτησε τα εξώφυλλα των μεγαλύτερων περιοδικών μόδας. Σήμερα συνεχίζει να κάνει κάποιες φωτογραφίσεις και συνεργασίες στον χώρο της μόδας, πρωταγωνιστεί σε ταινίες μικρού και μεγάλου μήκους (η τελευταία ήταν η Τσέχικη – Σλοβάκικη παραγωγή A prominent patient του 2017) ενώ είναι και μητέρα τριών αγοριών από τον σύντροφό της Gregorio Marsiaj. Κάτω τη βλέπεις στο Λονδίνο σε απονομή βραβείων μόδας πριν από λίγες εβδομάδες.\nΑP Photo/John Hayes\nΣτα MTV Movie Awards του 1997 όπου παρουσίασε το βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου ηθοποιού στον Mathew McConaughey – ΑP Photo/John Hayes\n«Το σώμα» όπως έγινε γνωστή η 54χρονη σήμερα Elle Macpherson ήταν ένα από τα πιο επιτυχημένα μοντέλα των 90’s και κρατά το ρεκόρ των 5 εξώφυλλον στο διάσημο τεύχος του Sports Illustrated με τα μαγιό. Έχει περπατήσει την πασαρέλα για μερικούς από τους πιο διάσημους οίκους μόδας και φυσικά συνεργάστηκε και με τη Victoria’s Secret. Έκτοτε λάνσαρε (φυσικά) τη δική της σειρά εσωρούχων αλλά και την σειρά περιποίησης του δέρματος «The Body». Και φυσικά εξακολουθεί και διαθέτει «Το σώμα» και είναι εντυπωσιακότατη.\nA post shared by Elle Macpherson (@ellemacphersonofficial) on Nov 2, 2018 at 9:58pm PDT\nΣε επίδειξη μόδας του οίκου Herve Leger στο Παρίσι το 1994- AP Photo/Staff/Mauvibiere\nΗ Carla Bruni στα 90’s μετρούσε συνεργασίες με οίκους και σχεδιαστές όπως Guess, Dior, Givenchy, Paco Rabanne, Karl Lagerfeld, John Galiano, Yves Saint Laurent, Chanel, Versace. Ήταν ένα από τα πιο ακριβοπληρωμένα μοντέλα ωστόσο εγκατέλειψε τον χώρο της μόδας το 1997 για να αφιερωθεί στη μουσική της. Η μουσική συνεχίζεται μέχρι σήμερα ενώ η Carla Bruni έκανε και το πέρασμά της από την υποκριτική. Επίσης υπήρξε και πρώτη κυρία της Γαλλίας αφού το 2008 παντρεύτηκε τον τότε Γάλλο πρόεδρο Nicholas Sarkozy. Αλλά που και που θυμάται και την πρώτη της αγάπη όπως θα δεις πιο κάτω αφού φέτος στα 51 της συμμετείχε στην επίδειξη μόδας του οίκου Dolce & Gabbana στο Μιλάνο.\nΚεντρική φωτογραφία: AP Photo/Lionel Cironneau\nΣωτήρης Κοντιζάς: Κι όμως, αν δεν ήταν chef θα μπορούσε να σε εξυπηρετήσει στην τράπεζα\nΟ Tom Cruise επέστρεψε τις 3 Χρυσές Σφαίρες του, ως ένδειξη διαμαρτυρίας\nΗ Τόνια Σωτηροπούλου γιόρτασε τα γενέθλια του Κωστή Μαραβέγια και σκόρπισε αστείες ευχές και φωτογραφίες στο Instagram\nΓιώργος Χρυσοστόμου: «Τρεις φορές πήγα να πεθάνω στον ύπνο μου»


Το διάσημο Wish Tree της Γιόκο Όνο, στον καιρό της πανδημίας - Newsmag\nΤο Wish Tree είναι μια από τις πιο διάσημες και μακροβιότερες εγκαταστάσεις στον κόσμο. Εμπνεύστρια και δημιουργός της είναι η 88χρονη Γιόκο Όνο που ξεκίνησε με τη φύτευση ενός δέντρου το 1981, στο οποίο υπό την καθοδήγησή της οι θεατές του έργου καλούνται συνήθως να δέσουν μια γραπτή ευχή στο δέντρο εκτός από τους χειμερινούς μήνες όταν ένα δέντρο μπορεί να είναι πιο ευάλωτο.\nΤο Wish Tree της Γιόκο Όνο έχει στηθεί σε δεκάδες πόλεις των ΗΠΑ και το εξωτερικό αυτά τα 40 χρόνια και περισσότερες από 1 εκατομμύριο ευχές έχουν γραφτεί σε λεμονιές, ευκάλυπτους και μυρτιές.\nΗ Γιόκο Όνο έχει αφηγηθεί ότι σαν παιδί συνήθιζε να πηγαίνει σε έναν ναό για να γράψει μια ευχή σε ένα λεπτό χαρτί και να το δέσει γύρω από το κλαδί ενός δέντρου. Τα δέντρα στις αυλές του ναού ήταν πάντα γεμάτα με σημειώματα επιθυμιών των ανθρώπων, που έμοιαζαν με λευκά ανθισμένα λουλούδια από μακριά.Το 2007, η Γιόκο Όνο χάρισε ένα δέντρο στο μουσείο Hirshhorn της Ουάσιγκτον που ανθίζει με τις επιθυμίες των επισκεπτών του μουσείου κάθε καλοκαίρι. Φέτος οι λάτρεις της τέχνης καλούνται να μοιραστούν φωτογραφίες των χειρόγραφων επιθυμιών τους με το μουσείο μέσω του Instagram με τα hashtags #WishTreeDC και #YokoOno.\nΌπως πάντα, οι επιθυμίες θα συγκεντρωθούν στο τέλος της σεζόν, και θα θαφτούν στο νησί Videy της Ισλανδίας, στους πρόποδες της εγκατάστασης της Γιόκο Όνο Imagine Peace Tower, ένα μνημείο αφιερωμένο στον σύζυγό της, Τζον Λένον. Το μουσείο δημοσιεύει επίσης οδηγίες για να φτιάξετε το δικό σας Wish Tree στο σπίτι. Μέχρι σήμερα, το Hirshhorn έχει συγκεντρώσει πάνω από 100.000 ευχές για το έργο, το οποίο είχε περισσότερους από ένα εκατομμύριο συμμετέχοντες παγκοσμίως. Ανάμεσα στα περίφημα σημειώματα με ευχές, διάσημου καλλιτέχνες όπως ο διάσημος Ιάπωνας φωτογράφος και καλλιτέχνης Hiroshi Sugimoto, ο εικαστικός Ugo Rondinone και η εικαστικός Michelle Stuart. Το δέντρο των ευχών στο μουσείο της Ουάσιγκτον θα παραμείνει στο μουσείο μέχρι τις 30 Απριλίου 2021.