Wt, 08-04-2014 Forum: Małe dziecko - Plywanie.\nWitajcie, wszedzie mowi sie, ze plywanie jest super, cudowny srodek na schudniecie, itd. Czy ktos z was moze potwierdzic z wlasnego doswiadczenia, ze dzieki regularnemu plywaniu pozbyl sie nadwagi Czytaj więcej...\nN, 27-09-2009 Forum: Fitness - Plywanie\nkasiulek15 napisała: > Olej pozos > taje nadal "płynny" Czytaj więcej...\nWt, 17-02-2015 Forum: Kuchnia - Muffinki - suche :(\nbeataj1 napisała: > Jestem samoukiem. No ja tez jestem samoukiem jesli chodzi o siedzenie, chodzenie (przemieszczanie sie!!!), jogging, jezdzenie na rowerze, plywanie, jezdzenie na nartach Czytaj więcej...\nbeataj1 napisała: > Jestem samoukiem. No ja tez jestem samoukiem jesli chodzi o siedzenie, chodzenie (przemieszczanie sie!!!), jogging, jezdzenie na rowerze, plywanie, jezdzenie na nartach (downhill & cross-country), snowshoeing, canoeing, kayaking, jazde na lyzwach - nie mialam zadnych\nfranczii napisała: czas > ami nawet ta wysmiewana odkryta zabka (umozliwia podziwianie widokow), btw na > kursach plywania czasem jest cwiczenie polegajace na plynieciu odkryta zabka l > ub odkrytym kraulem i takie odkryte plywanie jest 100x trudniejsze i meczace od > krytego\ntakie zdanie wylapalam z artykulu w Polityce: Ratownicy oceniają, że wśród osób, które same uważają, że potrafią pływać, 80 proc. umie jedynie przemieszczać się w wodzie. hmm, jak poznac czy sie umie plywac czy tylko przemieszczac?\nŚr, 12-08-2015 Forum: emama - plywanie\n, czasami musza powatrzac). Efektem koncowym jest plywanie crowlem. www.svomming.no/getfile.php/6616/MerkebrosjyreNSFnovember2012.pdf Zatem nie ma na twoje pytanie jednoznacznej odpowiedzi\nPn, 07-04-2014 Forum: Małe dziecko - Plywanie.\na jesli dziecko sie zaprze, to sila wrzucic do wody, bo wszyscy musza? To IMHO nie sa zawody, , kto wczesniej opanuje umiejetnosc plywania. Dobrze byloby, zeby dziecku plywanie sprawialo przyjemnosc a nie kojarzylo sie z przykrym przymusem czy trauma, jaka poniekad ja mialam po podstawowce, gdy\nWt, 01-04-2014 Forum: Małe dziecko - Plywanie.\nnie znaczy, ze nauka plywania 4-latka nie ma sensu. Plywanie to zawsze dobre cwiczenie. Tylko rekawkow nigdy nie uzywaja, bo wyrabiaja nieprawidlowe nawyki.\n> Nie, opór wody musisz pokonywać tylko przy przemieszczaniu się w wodzie;-) Tak, oczywiscie:D\nSo, 15-08-2015 Forum: emama - plywanie\nNiektóre panie nie zanurzaja głowy, bo zepsuja makijaż i misternie ulozona fryzurę (lub suszyć włosów im się nie chce). Serio serio. -- Producentka hormonu szczęścia :-)\nPrzecież to też kwestia kondycji? A jak się człowiek zmęczy, to może się położyć na plecach i przeczekać.\nPt, 14-08-2015 Forum: emama - plywanie\nHaha, tak, głodny się robi :) -- http://2.bp.blogspot.com/-uznAu7jDqXc/UTlAAG8ZYgI/AAAAAAAAO8E/iK4aGVpqEKQ/s1600/Zebrinha+animada.gif\nJa nie mam problemu z odpowiedzią, oczywiście, że umiem przemieszczać się w wodzie i tylko tyle. -- homoseksulaizm jest czyms niewlasciwym wrecz obrzydliwym I prosze mi tu nie wyjezdzac z homofobia by vibe-b\n> hmm, jak poznac czy sie umie plywac czy tylko przemieszczac? Jeśli umiesz się NIE przemieszczać w wodzie (czyli dryfować, np. po to, żeby odpocząć czy rozciągnąć skurcz mięśnia) to jest duża szansa, że umiesz pływać.\nTia, nikt sie nie wysmiewa. To skad te pogardliwe i pelne wyzszosci komentarze o k8bietach plywajacych bez zanurzania glowy i nie na glebokiej wodzie?\nO nie, w rzekach nie pływam za nic w świecie. Basen mi z powodzeniem wystarczy. -- Navarra - mój kawałek podłogi\nZgadzam się w zupełności. Przemieszczam się wodzie dość sprawnie i szybko, do technicznego pływania mi daleko. Nie przeceniam swoich możliwości i wiem jak odpocząć w wodzie, utrzymując się na powierzchni. To chyba wystarczy?\nNo i co z tego, ze nie zanurzaja i nie chca zepsuc fryzury? Naprawde was tak interesuje co inni robia w wodzie? Kto zanurza, kto nie, kto wyplywa na glebsza i il razy. wlasnie takie wysmiewanie sie mialam na mysli kiedy pisalam do poprzedniczki.\n>sila rzeczy czlowiek musi sie bardziej zmeczyc bo musi pokonac opor wody a ten jest wiekszy >niz opor powierrza przy chodzeniu Nie, opór wody musisz pokonywać tylko przy przemieszczaniu się w wodzie;-) Zebra ma 100% racji. Oczywiście tak całkiem bez końca nie można płynąć, bo człowiek robi\nWłaśnie wczoraj tłumaczyłam to córce. Umieć pływać to znaczy płynąć bez jakiegokolwiek wysiłku kilkoma stylami i bez stylu, tak jakby się spacerowało. Czyli kilometr, dwa ze spokojnym oddechem. -- http://2.bp.blogspot.com/-uznAu7jDqXc/UTlAAG8ZYgI/AAAAAAAAO8E/iK4aGVpqEKQ/s1600/Zebrinha+animada.gif\nA właśnie, popatrzeć w oceanarium za szkłem super, ale jak wchodzę do wody to nie znoszę zwierzyny. Największa porażka to dla mnie Chorwacja, woda gęsta od parzącego i kłującego badziewia. Chciałabym, żeby było coś jak Bałtyk pod tym względem (i pod względem piaszczystych plaż) tylko ciepłe.\nJa jestem przemieszczająca się ;). Położę się na wodzie i utrzymam, popłynę bez zanurzania głowy na różne sposoby i to tyle. Czasem się przełamię i przemieszczę na zakrywającą mnie wodę, ale nie powiem, żebym była przy tym wyluzowana. Za to mam prawie histeryczne podejście do bezpieczeństwa w wodzie\nJa lubię pływać w jeziorze i w morzu przy rozsądnej fali. W rzece nawet nie próbowałam, bo są zdradliwe. -- "- A to kto? - zapytała miękko takim głosem, jakiego wiele osób używa, kiedy mówi do dzieci i zwierząt, jakbyśmy byli głupi. Gdyby nie to, że musiałem ją oczarować, łypnąłbym na nią z po\nbergamotka77 napisała: Ale to prawda - niestety wiekszosc, glownie kobiet, sie tylko przemies > zcza w wodzie i jak ognia unika miejsc, gdzie traci grunt a dopiero tam sie faj > nie plywa. Dokładnie. Ktoś kto do przemieszania się w (na) wodzie potrzebuje gruntu pod nogami jako bezpieczeńs\nPrzemieszczam się w wodzie. Sprawnie ale nie do końca poprawnie technicznie. Jestem samoukiem. Koleżanka która trenowala pływanie podała mi całą listę ruchów które wykonuje ni do końca dobrze pod względem technicznym. Dlatego nie przeceniam swoich umiejętności mimo że mam kartę plywacka... --\nA gdzie ty widzisz jakieś wyśmiewanie oraz interesowanie się tym, co inni robią? Mam koleżanki, przedwczoraj byłam 5 godzin na otwartym basenie z dzieciakami oraz z koleżanką i jej dziećmi i ona zanurzała się tylko po szyję. Kiedy zapytałam, czemu nie pływa odpowiedziała (tak jak wcześniej wiele zna\nBardzo celne, niestety tak postrzegają ci, którzy umieją pływać tych, którym się wydaje, że umieją. Być moze mają rację:P W pływaniu kluczowa jest technika, to w porównaniu z prawem jazdy jest jak robienie licencji pilota. Jest to bardzo delikatna kwestia:) Odpowiednie ułozenie dłoni podczas sekwenc\nW przypadku rzeki stawiałabym na brak wyobraźni. Pisałam już, że pływam w jeziorze i w morzu, ale do rzeki nie wlazłabym za żadne skarby. -- "- A to kto? - zapytała miękko takim głosem, jakiego wiele osób używa, kiedy mówi do dzieci i zwierząt, jakbyśmy byli głupi. Gdyby nie to, że musiałem ją\n< Ale to prawda - niestety wiekszosc, glownie kobiet, sie tylko przemieszcza w wodzie i jak ognia unika miejsc, gdzie traci grunt a dopiero tam sie fajnie plywa. No w sumie - też zauważyłam, że za żółtą boją pływam głównie z młodymi mężczyznami. -- "- A to kto? - zapytała miękko takim głosem,\njak umiesz plywac kraulem np to masz poczucie ze mozesz plynac w nieskonczonosc. jak po 25 m czujesz ze zaraz utoniesz i potrzbny ci postoj tzn ze plynelas rozpaczliwcem i tylko sie przemieszczasz marnujac energie. -- tak ze Światowidem było, stał sobie, przyszli chrześcijanie, my se tak tu ten krz\nTeraz bym przepłynęła, ale po co mi karta ;) A normalną robiłam jako ośmiolatka :D zdumienie ratowników na odkrytym basenie, gdy pokazywałam im kartę po tym, jak próbowali mnie wyprosić z głębokiej wody, bezcenne. Nie wiem tylko, dlaczego, bo mieliśmy w mieście szkołę sportową z kilkoma klasami o pr\nI w Polsce istnieje wciąż "karta pływacka" i jej wyższy stopień, potocznie zwany "żółtym czepkiem". Mój egzamin na kartę obejmował skok do wody, przepłynięcie 200 metrów, w tym minimum 50 na grzbiecie i minimum 5 pod wodą. Bez karty nie można było wypożyczać sprzętu pływającego. Teraz, wg Wikipedii\n> hmm, jak poznac czy sie umie plywac czy tylko przemieszczac? Ja bym zdefiniowała pływanie jako umiejętność przemieszczania się w wodzie na głębokości przekraczającej wzrost pływającego ;) -- "- A to kto? - zapytała miękko takim głosem, jakiego wiele osób używa, kiedy mówi do dzieci i zwierz\nPrzemieszczam się w wodzie po 1500 metrów trzy razy w tygodniu. Ale - cholera - nie mam na imię Otylia i nie mam medalu. Jako ratownik nie pracuję i pracować bym nie chciała, bo mało zarabiają. Znaczy się - "umiem jedynie przemieszczać się w wodzie". Trza będzie z tym żyć jakoś. -- Cz, 13-08-2015 Forum: emama - plywanie\nNauczyłam się pływać kraulem, potem przerzuciłam się na żabkę krytą i już tak zostało. Przepływam kilkaset metrów jednym ciągiem, nie boję się głębi i generalnie nie wpadam w wodzie w panikę, ale nie wiem, czy wyczerpuję definicję pływania według ratowników. -- "- A to kto? - zapytała miękko takim\n1. Musisz sobie szczerze odpowiedzieć na pytanie czy umiesz pływać? Jeśli odpowiedź brzmi "tak" to w 80 do 20 jest pewne, że jedynie się przemieszczasz. 2. Aby wykluczyć, że się przemieszczasz musisz sobie zadać kolejne pytania "Czy mam na imię Otylia?" "Czy zdobyłam jakiś medal na zawodach pływacki\nMoje dziecko dokładnie umie to zrobić, a ja uważam, że nie umie pływać. Pływanie musi być jak chodzenie. Nie męczy ani po kilometrze ani po dwóch. A teraz przepłynie te 25 m, ale dyszy i musi odpocząć. Czy ktoś taki może iść sam nad wodę i wypłynąć na jezioro? Ano nie. No to nie umie pływać. -- htt\nTo chyba jest trochę jak z bieganiem, tzn. ktoś przebiegnie kawałek i się nie przewróci ani nie umrze z wyczerpania, ale nie umie przebiec za jednym zamachem większego dystansu :) Wzięłam kilka lekcji pływania żeby poprawić technikę, a co za tym idzie, żeby mnie pływanie nie męczyło. Przepływam bez\n> Mój egzamin na kartę obejmował skok do wody, przepłynięcie 200 metrów, w tym minimum 50 na grzbiecie i minimum 5 pod wodą. Mój też. Do żółtego czepka nie podchodziłam, bo trzeba było przepłynąć 15 m pod wodą, a ja przepływałam 12-13. -- "- A to kto? - zapytała miękko takim głosem, jakiego w\n> I tak, osoba, która nigdy nie zanurzyła przy pływaniu głowy w wodzie, tylko się przemieszcza. Kiedy zaczęłam w późnej podstawówce kurs nauki pływania, pierwsze zajęcia to było tylko zanurzanie głowy w wodzie. Wcześniej parę razy próbowałam nauczyć się pływać, ale nic z tego nie wychodziło, bo\nIstnieją przecież obiektywne kryteria. W Niemczech nauka pływania dzieci kończy się zdobyciem oznaki Konika Morskiego. Do tego trzeba umieć skoczyć do basenu z brzegu, przepłynąć 25 metrów i zanurkować wydobywając z dna basenu leżący tam przedmiot. Proste. Jako człowiek dorosły powinno się dać radę\nNie wiem dlaczego tak dużo osób się obruszyło na to stwierdzenie, które jest bardzo, bardzo prawdziwe. Spędzam właśnie urlop w miejscowości, w której jest odkryty basen. Basen niezbyt duży, ale jest wydzielony tor tylko dla pływających. I nawet w najbardziej upalne dni, kiedy basen jest tak pełen,\nWitajcie, wszedzie mowi sie, ze plywanie jest super, cudowny srodek na schudniecie, itd. Czy ktos z was moze potwierdzic z wlasnego doswiadczenia, ze dzieki regularnemu plywaniu pozbyl sie nadwagi. Lub ktos, kto dzieki temu pozbyl sie lub zmniejszyl cellulit? Ja plywam od 4 miesiecy 2-3 razy w\nzeitgeist2010 napisał: > 3. wiekszosc ofiar to ludzie, ktorzy nie potrafili wydostac sie na czas z samoc > hodow i utoneli. * moj komentarz: Chinczycy notorycznie nie potrafia plywac!!!! Z tego co inni bywalcy Chin napisali, to problem narodowy. Nikt nie bierze przykladu z wielkiego przewodn\nCz, 26-07-2012 Forum: Świat - na gorąco z Pekinu\ndziewczyny, potrzebuje rady nabrala mnie chec na plywanie i chce sie wybrac na basen czy z publicznych basenow mozna sie czegos nabawic co utrudni nam starania?? jakie jest Wasze zdanie? z gory dziekuje\nPt, 12-10-2007 Forum: Dla starających się - PLYWANIE\nCzyuda mi sie umiesnic i wysmuklic cialo, a przedewszystkim nogi plywajac? Nie mam w sumie nadwagi, ale moje cialo, szczegolnie dolna czesc:) jest taka...bleee. Czy plywanie wystarczy? -- Wiec teraz serca mam dwa, smutki dwa...\nPn, 28-05-2007 Forum: Mama cud - plywanie\nŚr, 02-04-2014 Forum: Małe dziecko - Plywanie.\njesli dziecku umie nurkowac i robi to chetnie to mozesz probowac bez makaronow w ten sposob, ze dziecko staje na schodkach i samo sie rzuca na wode i podplywa do ciebie. Zazwyczaj dziecko rzucajas sie na wode zanurza glowe a pozniej wyplywa machajac konczynami. Tylko nie kazde dziecku lubi zanurzac\nI jeszcze jedno - nie tonął ze strachu tylko z nieumiejętności balansowania ciałem w wodzie. Bo on akurat strachu nie ma - jemu to tonięcie to się nawet podoba :D A zresztą tak na zdrową logikę, gdyby w rękawkach tak łatwo było się utrzymać na wodzie to zamiast wielkich kamizelek ratunkowych z wiel\nSo, 05-04-2014 Forum: Małe dziecko - Plywanie.\n> Moja chodziła na kurs dla niemowląt. Potem był przestój. Umiała utrzymywać się > na wodzie z kołem i pływać w pływaczkach. utrzymac sie z takimi pomocami to i lalka potrafi i niemowle, tez mi sukces :D\nRaczej się nie utrzyma, bo niemowlak nie wie, że ma się trzymać kółka i wpada do środka (a pokaż mi takie rozmiarowo kółko do którego nie wpadnie niemowlak, chętnie kupię, bo szukałam), a trochę większe niedoświadczone dziecko wychyla się sięgając do wody i robi nura. No chyba że mowa o takim kółku\nTak to on robi, tylko bez względu na to czy z siedzenia czy ze stania to skacząc leci raczej piono w dół niż do przodu i jak już wypłynie to zaczyna się na nowo topić no i wtedy mama jest potrzebna. A co do zanurzania głowy... moje dziecko to kaskader. Jak trzeba wyłowić zabawkę co się zatopiła w b\nZa późno na co? Moja młodsza nauczyła się pływać bez kursów w zeszłe wakacje. Po prostu za którymś pobytem na basenie przepłynęła basen. Na szkolnym basenie może więc skupić się na ćwiczeniu stylu (tj eliminacji stylu pieskowego ;-)) -- Wiesz, co myślę ? - powiedziała Anna - Myślę, że to wszystko,\nmy chodzilismy na kurs i u nas tez nic sie nie zakladalo na dziecko - ani rekawkow, ani kamizelek, juz nie pamietam dokladnie dlaczego, ale instruktorka cos tam kiedys na poczatku tlumaczyla dlaczego odradza takie pomoce. U nas bylo z deska lub makaronem (makaron latwiejszy), kolko to mialam na wyja\nja pływać się nauczyłam, gdy miałam 20 lat. Moje dzieci poszły do szkółki pływackiej w wieku 5 lat. W wieku 6 lat miały karty pływackie i w zawodach startowały we wszystkich czterech stylach. Również w stylu zmiennym, który przepływały z uśmiechem na ustach. Podobnie koledzy i koleżanki z basenu.\nCórka w przedszkolu w 4 latkach zaczęła chodzić na basen, na zajęcia grupowe. Moda nie boi się wody, dość szybko instruktor puścił ją bez rękawków. Pływała najpierw z makaronem, później z deską. Pod koniec roku gdy było mniej dzieci instruktor pozwalał jej pływać już bez niczego ;) Młoda kontynuuje\nmoje dziecko taki prawdziwy kurs pływania zaczęło właśnie mając 4 lata, teraz mając 5,5 pływa na plecach, strzałką, nurkuje i bez problemu umie leżeć na plecach i na brzuchu - bez ruchu z problemami pływa żabką ale to też pewnie z czasem będzie mu coraz lepiej szło -- Wolimy słyszeć krzyk mrożonych\n"Zastanawiam sie czy to nie jest troche za pozno." Litości, na co za poźno? Ide w łab dać. nauczyłam sie plywac jak miałam..... UWAGA! 13 lat!!!!! Pożniej pływałam wyczynowo....Z sukcesami nawet :) Jeszcze gorsza sytuacja - moja przyjaciółka zawzieła sie i nauczyła sie plywac w wieku 28 lat. Obecn\nCz, 10-04-2014 Forum: Małe dziecko - Plywanie.\nhmm mialam jakies takie kolko, kupione gdzies na wyjezdzie na wakacjach, wazne, zeby obrecz nie byla za gruba, wowczas to sie samo trzyma pod paszkami szczegolnie jak nie jest napompowane za bardzo mocno. Takie z majteczkami tez mialam - w takim to w ogole maluch moze godzinami siedziec jak woda wys\nNie wiem na jakie zajecia chodzi nasza przedmowczyni, ale skoro tam zakaldaja dzieciom rekawki to jest to pseudo-kurs. Niemowleta, ba wszytskim, ktorzy nie umieja plywac nie powinno zakladac sie rekawkow bo ucza nieprawidlowej, pionowej postawy w wodzie. Jak wsadzisz dziecko/niemowle w kolko to mus\nN, 06-04-2014 Forum: Małe dziecko - Plywanie.\n>Sprobuj sama z dzeickiem np 7 godzin leckji > robic.. no za chiny. Dziecko w szkole..czy chce czy nie..po rpstu ma lekcje i > musi sie przystosowac, nauczyc..itd... Kiepskie porównanie. Zajęcia w klasie a praca podczas zajęć indywidualnych to dwa różne światy. Podczas lekcji w szkole z\nmoze to wina szkolki pywackiej... u nas chodzily dzieci z przedszkola (wylacznie z grupy mlodego) i max 5 osob. Wiec nei wiem, jak w tej szkolce, ale u nas po prostu dzeici sie dobrze znaly. Mozesz byc 10 razy na basenie w tygodniu i i tak dziecko inaczej csie uczy z nauczycielem, a inaczej z tob


W żywe oczy - James Siegel - opinia o książce (32402) - Lubimyczytać.pl\nJames Siegel /\n5,72 (76 ocen\ti\t8 opinii) Zobacz oceny\ndziennikarz, kłamstwo, reportaż, ściśle tajne, skandal, afera, prawda\nTom to dziennikarz opiniotwórczej amerykańskiej gazety. Autor znakomitych reportaży i demaskatorskich artykułów. Jego błyskotliwą karierę zniszczył skandal. Okazało się, że opisane przez Toma afery miały jedną wspólną cechę: były wymyślone. Czy rzetelne dziennikarskie śledztwo dla lokalnej gazety na końcu świata zmaże jego winy? Czy ktokolwiek jeszcze uwierzy Tomowi? Czy prawda go uratuje, czy...\nTom to dziennikarz opiniotwórczej amerykańskiej gazety. Autor znakomitych reportaży i demaskatorskich artykułów. Jego błyskotliwą karierę zniszczył skandal. Okazało się, że opisane przez Toma afery miały jedną wspólną cechę: były wymyślone. Czy rzetelne dziennikarskie śledztwo dla lokalnej gazety na końcu świata zmaże jego winy? Czy ktokolwiek jeszcze uwierzy Tomowi? Czy prawda go uratuje, czy zabije? Kto stoi za opisywaną przez dziennikarza aferą? Amerykański rząd czy on sam?\nBardzo dobrze wspominam tą powieść. Fachowo skonstruowana fabuła,zaskakuje,nie daje odpocząć i wciąga po uszy :) Ciekawy, przemyślany bohater którego się lubi i któremu się kibicuje od pierwszej strony aż do zakończenia. Cała intryga gra tak jak to powinno być w tej klasie powieści. Do ostatniej kartki super. Polecam tą i inne powieści Siegela.


Warszawa: Noworoczne spotkanie z dyplomatami - WIG\nWarszawa: Noworoczne spotkanie z dyplomatami\nTradycyjnie, na początku roku, Prezydent Warszawy Hanna Gronkiewicz-Waltz spotkała się z korpusem dplomatycznym. W tym roku wydarzenie to odbyło się w Teatrze Powszechnym. Uczestnicy mieli okazję wysłuchać koncertu zespołu Kwadrofonik pt.: „Tu byłem. Fryderyk”.\nNoworoczne spotkanie z Państwem jest wieloletnią tradycją, ale co roku staramy się, aby miejsce, w którym się odbywa było ciekawe i atrakcyjne. Jesteśmy na prawym brzegu Wisły, na Pradze. Sprzed teatru, w którym jesteśmy, rozciąga się imponujący widok na stadion, który będzie bohaterem sportowych wydarzeń, jakie czekają Warszawę w tym roku. – powiedziała do zgromadzonych gości Prezydent Warszawy. Mistrzostwa w piłce nożnej Euro 2012 – to wyzwanie, przed jakim nasze miasto stanęło prawie pięć lat temu. Za cztery miesiące sprawdzimy czy mu podołaliśmy. – dodała.\nPrezydent zaprosiła dyplomatów do strefy kibica pod Pałacem Kultury i Nauki, która będzie działać podczas mistrzostw z bogatym programem sportowym i artystycznym. Będzie to drugie miejsce po Stadionie Narodowym, gdzie będzie biło serce mistrzostw.\nH. Gronkiewicz-Waltz prosiła także o przekazanie zaproszenia do Warszawy na mistrzostwa w czerwcu do krajów ojczystych zaproszonych dyplomatów.\nPodczas koncertu muzycy zespołu „Kwadrofonik”, wykorzystujac fotrepian oraz perkusję, w ciekawy sposób połączyli muzykę ludową z utworami Fryderyka Chopina.


Opowieści Gdańskich Rodów – Stowarzyszenie Waga\nKategoria: Opowieści Gdańskich Rodów\nOSTATNI SPACER OPOWIEŚCI GDAŃSKICH RODÓW – STARE PRZEDMIEŚCIE\nW niedzielne popołudnie, mimo grożącej deszczem chmury zebrała się grupa sympatyków zwiedzania miasta. Spacerowym krokiem zapoznaliśmy się z bogata historią Starego Przedmieścia i szczególnie rolą wielu wybitnych gdańszczan na przestrzeni ostatnich 600 lat.Dziękując za uwagę i towarzyszenie mi w spacerowaniu, zachęcam w przyszłości do wspólnego odkrywania zaułków Gdańska. Projekt "Opowieści gdańskich rodów" jest finansowany z…\nSPACER Z PRZEWODNICZKĄ PO OSIEKU I ZAMCZYSKU – 15 WRZEŚNIA\nNie bacząc na ciemne chmury, które straszyły przechodniów, licznie zebraliśmy się na Placu Obrońców Poczty Polskiej. Kilkadziesiąt osób spacerowym krokiem przemierzyło z Agnieszką Mencel, przewodniczką ulice Sierocą, Osiek, Rybaki Dolne, Stare Domki, Karpią, Rycerską, Czopową, Grodzką, Sukienniczą i Wartką. Dawne tereny zamku krzyżackiego i podzamcza z Osiekiem, wciąż tajemnicze i omijane zazwyczaj przez turystów, zachwycają…\nPRACE LITERACKIE LAUREATÓW KONKURSU LITERACKIEGO\nRelacja filmowa ze spotkania z młodymi pisarkami i pisarzami, Laureatami konkursu literackiego "Z kroniki mego rodu". Szczególnie cenne okazały się wspomnienia Seniorów rodu, opisane przez nich samych lub najbliższych krewnych, nawiązujące do prac konkursowych. ZAPRASZAMY do obejrzenia filmu. Film z wieczorku autorskiego PRACE LITERACKIE LAUREATÓW Z przyjemnością prezentujemy fragmenty nagrodzonych prac. Prace zostały…\nSPACER Z PRZEWODNICZKĄ: "OPOWIEŚCI GDAŃSKICH RODÓW"– relacja z 29 czerwca\nW sobotnie popołudnie odbył się trzeci spacer z cyklu "Opowieści…". Zobaczyliśmy zachodnią część Starego Miasta Gdańska z ul. Korzenną, Elżbietańską, Bielańską, Rajską, Heweliusza, Wodopój, Wielkie Młyny i Targ Drzewny. Pogoda łaskawie dopisała i deszcz nie zakłócił nam spaceru. Następny spacer – II część zwiedzania ulic Starego Miasta oraz Przedmieścia i Zamczyska z Osiekiem już we…\nWYSTAWA PRAC DZIECI – TWARZE MEGO RODU – 30.06 – 8.07.2013 r.\nPrzez najbliższy tydzień w siedzibie Stowarzyszenia WAGA można oglądać prace dzieci wykonane podczas warsztatów artystycznych pod okiem artystek: Agnieszki Gewartowskiej, Agaty Chruszcz i Krystyny Ejsmont. Dzieci pracowały w glinie, malowały farbami po papierze i tkaninie. Prace są znakomite i ukazują bogatą i barwną wyobraźnię dzieci. Po zakończeniu wystawy mali artyści będą mogli zabrać swoje dzieła…\nWspomnienie z niedzielnych spotkań z grami miejskimi\nGry miejskie – okazja do poznania się i rozmów. Uczestnicy gier miejskich w naszej siedzibie “U Fryzjera”\nWeekend w Wadze\nW minioną sobotę w naszej siedzibie odbyły się warsztaty ceramiczne dla dzieci i młodzieży a w niedzielę wszyscy chętni mogli uczestniczyć w przygotowanych grach miejskich. A wszystko to w ramach projektu “Opowieści Gdańskich Rodów”. Fot. Krystyna Ejsmont\nGRY MIEJSKIE – start: niedziela 23 czerwca 12.00\nJutro 23 czerwca zapraszamy wszystkich lubiących wędrować ulicami z grami miejskimi na Biskupią Górkę, ul. Biskupia 35. W siedzibie Stowarzyszenia WAGA – wyjątkowa okazja zagrania w wybraną przez siebie grę miejską – "Śladami mego dzieciństwa" , "Zagadka dr Wolfa", "Śladami znanych filmów" lub"Zapomniana przesyłka". Gry dostępne od godz. 12.00 do 15.00 w siedzibie Stowarzyszenia.…\nWieczorek Autorski Laureatów Konkursu Literackiego\nW piątek, 21 czerwca 2013 r. o godz. 17.30 odbędzie się wręczenie nagród laureatom konkursu literackiego “Z Kroniki Mego Rodu”. Uroczystość będzie miała miejsce w siedzibie Instytutu Kultury Miejskiej przy ul. Długi Targ 39/40 w Gdańsku. Na Wieczorek Autorski podsumowujący konkurs zapraszamy serdecznie Laureatów z Rodzicami i Bohaterami ich opowieści. Będziemy niezwykle wdzięczni za podzielenie…\nGra miejska „Śladami mojego dzieciństwa”\nGRY MIEJSKIE W czerwcowe niedziele 23 i 30 zapraszamy na grę miejską „Śladami mojego dzieciństwa”, podczas której gracze poznają losy kilku sławnych gdańszczan, dowiedzą się np.: jak Fahrenheit opracował swoją skalę temperatury, kto ocalił od zapomnienia wiele zabytkowych budowli i czym zasłynął ród Ferberów? Gracze otrzymają karty zadań i mapkę z poleceniem odnalezienia obiektów w…\nWYNIKI KONKURSU LITERACKIEGO „Z KRONIKI MEGO RODU’\nNa konkurs wpłynęły 44 prace konkursowe ze szkół podstawowych i gimnazjalnych. Komisja Konkursowa po burzliwych i trudnych naradach podjęła decyzje i przyznała miejsca oraz wyróżnienia. Poniżej wyniki konkursu. (W nawiasie podano godło (nick, pseudonim) pod jakim zgłoszono daną pracę. Często pseudonim był równocześnie tytułem pracy). W KATEGORII SZKOŁY PODSTAWOWE: I MIEJSCE – Aleksandra Lipińska…\nWARSZTATY ARTYSTYCZNE – TWARZE MEGO RODU – 15 czerwca – fotorelacja\nWARSZTATY ARTYSTYCZNE – TWARZE MEGO RODU\nW sobotę 8 czerwca odbyły się pierwsze zajęcia z trzech warsztatów artystycznych w ramach projektu Opowieści Gdańskich Rodów. Artystka gdańska Agnieszka Gewartowska wprowadzała dzieci w tajniki pracy z farbą, operowania barwami i dzielenia się tworzeniem. Powstała barwna kompozycja, a zachwycone malarską zabawą dzieci zapowiedziały swój udział w następnych zajęciach już w kolejną sobotę. ZAPRASZAMY!\nDrugi spacer “Opowieści Gdańskich Rodów”\n26 maja po raz drugi uczestnicy spacerów poznawali losy i historie dawnych mieszkańców Gdańska mieszkających na ulicach Głównego Miasta Gdańska. Dziękujemy wszystkim przybyłym na spotkanie, za wspólne odkrywanie zakamarków gdańskich uliczek. Zapraszamy za miesiąc na III część Opowieści Gdańskich Rodów – tym razem ulicami Starego Miasta Gdańska z przewodniczką Agnieszką Mencel.\nKtóre miejsce w Gdańsku nazywano „Złotą Ziemią”, z kim spokrewniony był Mikołaj Kopernik i kto mieszkał w Domu pod Żółwiem? Warto poznać odpowiedzi na te i inne pytania. Nadarza się okazja, by spacerowym krokiem zwiedzić ulice Gdańska z licencjonowaną przewodniczką Agnieszką Mencel w ramach projektu Stowarzyszenia WAGA „Opowieści gdańskich rodów”. Przewodniczka będzie wprowadzać uczestników w…\nSpacer Opowieści Gdańskich Rodów- 19 maja\nW niedzielę, 19 maja, odbył się pierwszy z sześciu spacerów przewodnickich w ramach projektu "Opowieści Gdańskich Rodów". Uczestnicy zwiedzili ul. Ogarną, Długi Targ, Długą i Piwną, zapoznając się z bogatą historią gdańszczan, działaniami znanych rodów i miejscami z nimi związanymi. Spacerowi towarzyszyła wspaniała pogoda. Bardzo dziękuję uczestnikom za wspólne spacerowanie po "znanym-nieznanym" Gdańsku. Kolejny spacer…\nWARSZTATY–SPACERY- GRA MIEJSKA\nWARSZTATY ARTYSTYCZNE pod hasłem: „Twarze mojego rodu” Zapraszamy dzieci i młodzież (od 7 do 15 lat) Zajęcia będą prowadziły: Agata Chruszcz, Agnieszka Gewartowska, Krystyna Ejsmont TERMINY: 8, 15 i 22 czerwca 2013 r. (soboty), od godz. 11.00 do 14.00 w siedzibie Stowarzyszenia WAGA na ul. Biskupiej. Wernisaż – wystawa prac dzieci…\nKONKURS LITERACKI TRWA\nZAPRASZAMY DZIECI I MŁODZIEŻ GDAŃSKĄ DO WZIĘCIA UDZIAŁU W NIEZWYKŁYM KONKURSIE LITERACKIM Z KRONIKI MEGO RODU "Czas omija miejsca, które wspominamy." Stanisława Fleszarowa-Muskat, znana polska pisarka, mieszkanka Sopotu. Zachęcamy młode pokolenie do rozmów z Seniorkami i Seniorami swego rodu, a następnie do opisania ich opowieści z dzieciństwa, ważnych wydarzeń z ich życia, które toczyły…


(You Don't Know JS: Async & Performance)\nAutor: Kyle Simpson, Kwiecień 2016 , 240 stron\nDołącz do 717 osób\nISBN 978-83-283-2172-4. Porównywarka cen ebooków, które dostępne są w formatach PDF, MOBI i innych. Na urządzenia Kindle i inne. Tutaj znajdziesz ebook, którego szukasz. Nie wszystkie ebooki w ofercie są darmowe. Wspierajmy autorów i kupujmy ebooki.


Każdy artykuł wymaga odpowiedniego pudełka, spożywcze nie bywają odstępstwem od reguły. Inwestuj w optymalne materiały | vin-de-siecle.pl\nSubmitted by addmean on Wed, 07/04/2018 - 19:08\nOpakowanie okazuje się pierwszą rzeczą, jaka przykuwa uwagę konsumenta wykonującego w sklepie zakupy. Naturalną rzeczą okazuje się zatem, że powinno okazać się rzeczywiście atrakcyjne i ciekawe. W sytuacji, jeżeli jest się producentem artykułów spożywczych oraz szuka się odpowiednich pudełek, musi się mimo wszystko mieć na względzie, że estetyka nie bywa jedynym czynnikiem, na jaki trzeba zwracać uwagę.\nOpakowania spożywcze muszą okazać się - odkryj stronę - atrakcyjne\nOpakowania, w których przechowuje się (wróć) produkty spożywcze powinny okazać się bardzo atrakcyjne oraz przyciągać uwagę kupującego - . To jeden z najistotniejszych aspektów decydujących o powodzeniu towaru na półce. Można śmiało rzec, że jest to pewna forma reklamy, gdyż za pośrednictwem pudełka producent usiłuje przekonywać konsumenta, że to właśnie jego wyrób jest najlepszy. Dlatego pudełka produktów spożywczych tak często okazują się kolorowe oraz wesołe, w taki sposób przyciągają do siebie nabywców. Nie zapominaj o istotnych informacjach\nNie powinno się zapomnieć jednak, że na pudełkach muszą znaleźć się wszystkie istotne informacje, jakich szuka klient. Nie powinno brakować numeru seryjnego, daty ważności, jak także tabeli kaloryczności. Konieczna bywa też receptura konkretnego produktu oraz wiadomości o ewentualnych alergenach. Nie zaszkodzi też umieścić kilka słów na temat wykorzystania danego produktu oraz możliwości jego wykorzystania. Niektórzy producenci zamieszczają na opakowaniu przepis na jakieś pyszne potrawy. Jeśli produkt jest elementem jakiejś zdobywającej renomę marki, trzeba utrzymać stosowane opakowania w podobnym tonie.\nW przypadku potrzeby zakupienia pudełek dla swoich artykułów idealną alternatywą będzie producent opakowań spożywczych (np. RoboPlast). Dysponuje on fachowym zapleczem technicznym dopasowanym do wymogów produktów żywieniowych. Na miejscu z pewnością uda nam się otrzymać wsparcie przy opracowaniu interesującego projektu opakowania, jak także wprowadzeniu go w życie. Warto pamiętać, że opakowania także powinny wyróżniać się doskonałą jakością.


Fiaskiem zakończyła się trzecia próba odebrania babci czteroletniej Ines przez jej ojca Belga - wiadomosci.com\nFiaskiem zakończyła się trzecia próba odebrania babci czteroletniej Ines przez jej ojca. Na mocy wyroku sądu w Brukseli dziewczynka trafić ma pod opiekę ojca Belga.\nWiceminister sprawiedliwości Michał Wójcik powiedział, że trudno zrozumieć determinację sądu, który dąży do przekazania dziecka ojcu. “Zadziwiająca determinacja sądu, który trzeci raz zlecił wykonanie swojego postanowienia o przymusowym odbiorze dziecka, nie potrafię tego zrozumieć” – podkreślił wiceminister Wójcik. Dodał, że po raz trzeci kurator odstąpił od odbioru dziecka, które “tuliło się do babci, nie chciało wyjść z ojcem, wobec tego zgodnie z przepisami prawa kurator musi odstąpić od czynności”.\nMichał Wójcik wyjaśnił, że podczas dzisiejszej próby przejęcia Ines doszło do naruszenia prawa. Na miejscu była konsul reprezentująca Belgię, która próbowała uczestniczyć w czynnościach. Została wyproszenia z pomieszczenia ponieważ – jak mówił wiceminister sprawiedliwości- według polskiego prawa nie wolno takiej osobie uczestniczyć w takim zdarzeniu.\nMichał Wójcik podkreślił, że ta sytuacja jest “ogromną traumą dla czteroletniego dziecka”. “Myślę, że pani sędzia z ogromnym doświadczeniem, która zdecydowała, że tak powinno być zlecone wykonanie postanowienia, ma tego świadomość”- dodał. Poinformował też, że ojciec dziecka został zaproszony do mediacji, ale jak na razie nie zdecydował czy do nich przystąpi.\nPrzez trzy lata Belg nie utrzymywał żadnych kontaktów z córką, dopiero po śmieci jej matki, która nagle zmarła w ubiegłym roku, postanowił ją odzyskać. Obecnie dziewczynka pozostaje pod opieką babci i siostry zmarłej matki. Będzie tak momentu, kiedy o losie dziewczynki zdecyduje sąd w Katowicach.\nPod koniec czerwca Prokurator Generalny skierował skargę nadzwyczajną w tej sprawie do Sądu Najwyższego. Wraz z nią trafił też wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia, czyli o nieprzekazywanie dziecka ojcu.\nIAR/Informacyjna Agencja Radiowa / #Banach/i jf/w dyd\nPOLSKA 17016 dziecko 342 Ines 2 sąd 409


Odnaleziony niepamiętnik: O czym myślałeś, kiedy myślałeś, że ja myślę, o czym myślisz?\nSilaqui 22 maja 2012 21:46\nCzytam trzeci raz recenzję i nadal nie wiem, co myśleć o tej książce. Niby mogłabym napisać "taki urok starego sf, że się sprawdza" czy coś w ten deseń, ale chyba wpierw dorwę "Ujeździć pegaza", a potem się wypowiem.\nA teraz tylko zostawiam ślad bytności - bo w końcu mogę to zrobić ;p\nps. jak mi ktośpowie, jak play'a oszwabić by tak nie żarł transferu, to mu nobla przyznam ;p\nfprefect 26 maja 2012 20:52\nJak zachęciła do przeczytania niezłej książki, znaczy dobra recenzja :)\nAnonimowy 7 maja 2013 08:11\nX-Men powstali sporo wcześniej.\nfprefect 7 maja 2013 09:51\nKomiks tak, ale mi chodziło o film, który jest raczej luźno powiązany z komiksem. Mocno za to podobny do tej książki.


24 marca 2019, 13:24 · Dyskusja · Edytowano\nDe Ligt vs Eder Militao\nNowy piłkarz Realu jest starszy o 1.5 roku od Holendra. Przez serwis transfermarkt wyceniani są: Brazylijczyk na 50, a De Ligt na 70 mln euro.\nKtóry jest lepszy na chwilę obecną waszym zdaniem?\nDo jakich znanych obrońców porównalibyście tych gości pod względem stylu gry?\nBardzo liczę na komentarz viscabarca123 :D\n@puyol_presidend5: Ja za bardzo się nie znam ale De Ligta porownalbym do Van Dijka A Militao do Marquinhosa.\n@puyol_presidend5: Mimo, że De ligt młodszy ma wieksze doświadczenie jezeli chodzi o grę w europejskiej piłce i w Lidze Mistrzów.\n24 marca 2019, 13:58 · Dyskusja\n@puyol_presidend5: Ciekawa to będzie rywalizacja, jak patrzę na edera to przypomina mi stylem pepe, agresywny, dobrze wyszkolony technicznie, szybki, dynamiczny, a jak na de ligta, to na człowieka co dobrze zarządza linią defensywną, bardzo ładnie wyprowadza piłkę, który ma siłę i dobrze gra głową\n24 marca 2019, 14:26 · Dyskusja\n@Chwytliwy: Czyli coś w stylu Arturo vs Arthur? :D\n24 marca 2019, 14:32 · Dyskusja\n@Tomek_TF: Może daj kogoś z Realu? Wtedy będzie mi to lepiej porównać, może np casemiro vs busi?


Erystyka. Sztuka prowadzenia sporów - Arthur Schopenhauer - audiobook - mp3 - Virtualo - Virtualo.pl\nW dzisiejszym świecie polityki i biznesu, a także w życiu codziennym spory i dyskusje wygrywają nie ci, którzy mają rację, lecz ci, którzy za pomocą sprytnych sztuczek, a czasem nawet bezczelnych chwytów potrafią zapędzić przeciwnika w kozi róg. Często robią to tak chytrze, że ich rozmówcy nie zauważają poważnych błędów logicznych w prezentowanym rozumowaniu. Owi współcześni sofiści grają na ludzkich emocjach i odwracają uwagę od sedna sprawy - wyłącznie w celu upozorowania słuszności swojej tezy. Warto poznać techniki stosowane przez takich wytrawnych polemistów niekoniecznie po to, by je stosować, lecz po to, by umieć bronić się przed pułapkami, jakie na nas zastawiają.\n"Erystyka" napisana została przez niemieckiego filozofa Artura Schopenhauera około 1830 roku. Chociaż od jej powstania minęło ponad sto siedemdziesiąt lat, książka ta nie straciła na aktualności. Autor opisał w niej trzydzieści osiem forteli stosowanych w dyskusjach przez ludzi, którzy za wszelką cenę chcą udowodnić swoją rację, bez względu na słuszność ich argumentów. To wspaniałe dzieło, pełne ciekawych spostrzeżeń i przykładów zaczerpniętych z życia. Prowadzenie sporów jest sztuką i warto się jej nauczyć.


służba – W duchu Chrystusa Sługi\nHome Posts tagged "służba"\nŚroda II tygodnia Wielkiego Postu (28.02.2018)\nTron czy kielich? Udając się do Jerozolimy, Jezus wziął osobno Dwunastu i w drodze rzekł do nich: „Oto idziemy do Jerozolimy: a tam Syn Człowieczy zostanie wydany arcykapłanom i uczonym w Piśmie. Oni skażą Go na śmierć i wydadzą Go poganom, aby został wyszydzony, ubiczowany i ukrzyżowany; a trzeciego dnia …\nks. Jerzy Krawczyk 27 lutego 2018 - 19:30 27 lutego 2018 Szpilka w serce naśladowanie, pójść za Jezusem, służba, wiara 0\nWtorek VII tygodnia zwykłego (21.02.2017)\nCo siedzi w Twojej głowie? Jezus i uczniowie Jego podróżowali przez Galileję, On jednak nie chciał, żeby kto wiedział o tym. Pouczał bowiem swoich uczniów i mówił im: Syn Człowieczy będzie wydany w ręce ludzi. Ci Go zabiją, lecz zabity po trzech dniach zmartwychwstanie. Oni jednak nie rozumieli tych słów, …\nks. Jerzy Krawczyk 20 lutego 2017 - 19:30 20 lutego 2017 Szpilka w serce diakonia, królestwo Boże, służba, władza 0\nWtorek XXXII tygodnia zwykłego (8.11.2016)\nWykonałeś co do Ciebie należało? Jezus powiedział do swoich apostołów: Kto z was, mając sługę, który orze lub pasie, powie mu, gdy on wróci z pola: Pójdź i siądź do stołu? Czy nie powie mu raczej: Przygotuj mi wieczerzę, przepasz się i usługuj mi, aż zjem i napiję się, a …\nks. Jerzy Krawczyk 7 listopada 2016 - 19:30 8 listopada 2016 Szpilka w serce miłość, pragnienie, przymus, służba 0


Czas pomyśleć o celach życiowych - jakosiagaccele.com\nJakoś tak dziwnie składa się życiu, że nigdy nie ma czasu na to, by usiąść i zastanowić się, nad tym czego od niego chcemy, co jest dla nas ważnie i co chcemy osiągnąć. Pędzimy w szalonym tempie, robimy mnóstwo rzeczy, zawsze gdzieś się spieszymy i mamy mnóstwo zaległości. Nawet wtedy, gdy wydawałoby się, że powinniśmy ten czas mieć, lądujemy przed telewizorem lub przeglądamy bezmyślnie posty w mediach społecznościowych. Na myślenie o życiu brakuje czasu.\nA, tak naprawdę wcale nie potrzeba spędzać dni i tygodni w pustelni z dala od cywilizacji, by lepiej zrozumieć siebie. Wystarczy raptem godzina lub dwie, by na chwilę usiąść i zrobić to co może mieć tak istotny wpływ na nasze życie. Wbrew pozorom nie jest to również zbyt ciężkie zadanie. Wynika to z tego, że każdy z nas ma w głowie pewien obraz swojej przyszłości, marzeń i tego, co chciałby mieć i robić w przyszłości. Wystarczy wziąć coś do pisania i przenieść ten obraz na papier.\nW ramach rozgrzewki (dla chętnych) przed przygotowaniem listy celów, marzeń i osiągnięć, chciałbym zaproponować Ci krótkie ćwiczenie.\nPrzez chwilę wyobraź sobie, że jesteś już u schyłku swoich dni. Spoglądasz wstecz, patrząc na przeżyte lata. Zastanów się, o czym byś wtedy myślał, z czego byłbyś dumny, czego byś żałował, co chciałbyś zrobić, ale zawsze brakowało Ci do tego odwagi / czasu / chęci? Gdybyś miał spojrzeć w lustro, jakim byłbyś człowiekiem? Co byś osiągnął? W końcu, czy byłbyś szczęśliwy?\nKROK 1. WYRZUCIĆ TO Z SIEBIE\nWykonałeś ćwiczenie wprowadzające? Jeżeli tak to powinieneś już pisać na kartce, to wszystko co leży Ci na sercu. Powinna się ona zapełniać marzeniami, celami i pomysłami, które chcesz zrealizować teraz i w przyszłości. Niektórzy taką listę nazywają listą 100 marzeń, ja wolę określenie lista marzeń, ponieważ nie mogą nas ograniczać, żadne liczby. Masz prawo mieć 1000 marzeń, jak i tylko 5. To Twój wybór. Moja lista marzeń liczy 53 punkty i nie mam zamiaru spinać się tylko po to, by dobić do 100 wymyślonych na siłę celów.\nJeżeli masz problem z zapisywaniem, ponieważ nie wiesz jak ubrać w słowa te wszystkie pomysły, które kłębią Ci się w głowie, zapisuj hasła (ważne, aby były zrozumiałe dla Ciebie). W końcu nie robisz tego na pokaz, robisz to dla siebie.\nKROK 2. GDY OPADNĄ EMOCJE\nGdy skończysz zapełniać kartkę marzeniami i pomysłami odłóż ją na jeden dzień, godzinę, czy chwilę. Wszystko zależy od Ciebie. Możliwe, że gdy emocje opadną, uznasz, że trzeba coś z niej usunąć, bo tak naprawdę wcale tego nie chcesz, a może coś będziesz chciał dopisać, bo akurat o tym zapomniałeś. Nie przejmuj się, uzupełniaj i wykreślaj, aż uznasz, że lista jest gotowa.\nTak naprawdę, ta lista nigdy nie będzie gotowa. Co jakiś czas będziesz coś do niej dopisywał, coś z niej wykreślał, zmieniał.\nKROK 3. WYBIERZ COŚ NA POCZĄTEK\nTeraz czas wybrać jeden, maksymalnie trzy marzenia, które chcesz zrealizować w pierwszej kolejności. Jakie to będą marzenia, to już zależy od Ciebie. Czy zaczniesz od czegoś prostego i łatwego do zrealizowania, czy zaatakujesz wielki kosmaty cel, nie ma to znaczenia. Ważne, abyś dokonał wyboru i się go trzymał.\nKROK 4. ZRÓB PROSTY PLAN\nNa początek wystarczy prosty plan, nie musi być nawet ładny. Ważne, żeby można było zrobić na jego podstawie kilka pierwszych kroków. A potem uzupełnić o kolejne działania.\nKROK 5. PODEJMIJ DZIAŁANIE\nZrób pierwszy krok z listy, a potem następny i kolejne. Niezależnie jak wspaniałe będziesz miał marzenia, jak dobrze opiszesz cele, które chcesz osiągnąć, oraz jak precyzyjny i dokładny będzie Twój plan, to bez działania, to wszystko będzie nic niewarte. Więc, zamiast czekać na idealny moment działaj, z tym, co masz, tu i teraz.\nZdjęcie wykorzystane w artykule zostało wykonane przez Aline de Nadai i pobrane z Unsplash.


Joga Kundalini Warszawa: marca 2009\nKoncert Deva Premal i Miten, Warszawa, 27 czerwca 2008\n27 czerwca 2009, Warszawa, Klub Palladium (ul. Złota 9), godzina 19.30\n85zł /I strefa/, 70 zł /II strefa/, 55 zł /balkon/\nkupisz na http://www.ticketonline.pl; http://www.pranaworld.pl\nAutor: Joga Kundalini w Warszawie o 20:54 Brak komentarzy:\nRelacja z warsztatów kobiecych „Czas kobiet” w Krakowie, 7-8 marca 2009\nW drugi weekend marca w Krakowie odbyły się warsztaty Jogi Kundalni z cyklu „Czas Kobiet”, które prowadzi Sarbjot Kaur, nauczycielka z wieloletnim doświadczeniem i trenerka nauczycieli Jogi Kundalini w Polsce. Wróciła do Polski z Kanady aby nauczać Jogi Kundalini, mieszka z rodziną w Górach Izerskich (więcej na: www.kundalinyoga.pl ).\nWarsztat miał miejsce w klimatycznej sali Krakowskiej Szkoły Jogi Ananda (www.ananda.com.pl). Na sali spotkało się 30 kobiet w bardzo różnym wieku, niektóre z nich praktykowały już Jogę Kundalini, a niektóre z nich były pierwszy raz w życiu na jodze.\nZaczynamy od dynamicznej praktyki Jogi Kundlini - mantra początkowa, rozgrzanie ciała i kryja, czyli zestaw asan statycznych i w ruchu, oddechów, mudr i mantr. Yogi Bhajan, mistrz tego stylu jogi przekazał tysiące takich zestawów do praktyki Jogi Kundalini.\nMy praktykujemy na warsztacie te krije które specjalnie zostały stworzone dla kobiet.\nJoga Kundalni ma formę praktyki w której stosujemy wiele intensywnych ćwiczeń będących wyzwaniem dla naszego ciała i umysłu. Często pojedyncza pozycja ciała lub ruch trwa od kilku do kilkunastu minut. Utrzymanie pozycji lub ruchu wymaga od nas także dobrej formy fizycznej ciała ale przede wszystkim zaangażowania. Pomaga nam w tym koncentracja na ruchu i oddechu. Warto jednak wytrzymać w pozycji, aby potem w bezruchu czy relaksie odczuć spokój i przypływ nowej, świeżej energii. Chwile głębokiego spokoju wzmacniają w nas poczucie radości i wdzięczności oraz dają doświadczenie tego kim naprawdę jesteśmy.\nPo przerwie obiadowej, wracamy na wykład poświęcony kobiecie w filozofii jogi. Wiedzę tę i mądrość konfrontujemy z naszymi dotychczasowymi przekonaniami.\nAby oczyścić umysł i zrelaksować, kończymy pierwszy dzień aktywną medytacją.\nW drugim dniu zaczynamy też od dynamicznej rozgrzewki i praktykujemy już inny zestaw, czyli kriję. Po przerwie słuchamy o tym, co filozofia jogi mówi o aspektach zdrowotnych i żywieniowych specjalnie dla kobiet. Na koniec medytacja i krija, uleczająca rany miłości, która wyzwala wiele emocji.\nNa warsztacie „Czas Kobiet” pracujemy nad wzmacnianiem poczucia własnej wartości, nad osobistą ekspresją, i zrozumieniem siostrzanej wspólnoty kobiet. Warsztat ten jest zaproszeniem do wzięcia odpowiedzialności za siebie w swoje ręce, uzdrowienia poprzez wybaczenie, powrotem do siły i harmonii.\nW Polsce w tym roku, odbyło się już kilka warsztatów w różnych miastach, a w Warszawie będziemy mieć okazję spotkać się w 30 i 31 maja 2009, więcej informacji wkrótce.\nAutor: Joga Kundalini w Warszawie o 20:34 Brak komentarzy:\nJoga Kundalini w Anin-Warszawa\nKLUB KULTURY “ANIN”\nul. V Poprzeczna 33, Warszawa – Anin\nPoniedziałki 20:10 - 21:30\nProwadzi: Hari Kartar Kaur, tel: 604 946 919, e-mail ovska@wp.pl\nNa sesjach można się będzie nauczyć:\n- kontaktu z własnym ciałem i duszą, żeby się polubić.\n- jak się relaksować – uwalniać napięcie, dobrze spać.\n- jak przeciwdziałać zastojom energii (ból, sztywność i zmęczenie) .\n- technik oddychania które aktywizują, wyciszają, chłodzą, oczyszczają…\n- budowania w sobie poczucia szczęścia, dobrobytu, nowych wzorców.\n- transformacji emocji i nawyków.\nTWÓJ ODDECH TO TWÓJ RYTM\nAutor: Joga Kundalini w Warszawie o 22:51 Brak komentarzy:\n15 Marca, Shakti Dance w Warszawie\nJak co miesiąc spotykamy się na 3 godziny z Joga Tańca. Tym razem tematem będzie podróż przez 5 elemntów które tworzą nas i nasz świat- Ziemia, Woda, Ogień, Powietrze i Eter. Niech Matka Ziemia będzie naszym nauczycielem wybaczania, niech Wiatr (powietrze) nauczy nas bycia nieprzywiązanym, a Woda bycia w stałym ruchu i rozwoju. Niech Ogień uczy nas oczyszczać się a Eter o tym, że dusza pozostaje zawsze czysta.\nWarsztat jest otwarty dla każdego, nie jest potrzebne ani doświadczenie w jodze, ani w tańcu.\n14 Marca, Sadhana w Warszawie\nZapraszam serdecznie na Sadhane w Joga Klubie!\nul. Chałubińskiego 8, g. 6.00-8.30\nAutor: Joga Kundalini w Warszawie o 23:10 Brak komentarzy:\nSpotkania przy sztalugach - zaprasza Agnieszka Ziobrowska-Mosak w Warszawie\nSerdecznie zapraszam na twórcze i nasycające energią spotkania przy sztalugach w pracowni artystycznej. Dla wszystkich osób powyżej 16go roku życia mam 2 propozycje zajęć:\nlekcje rysunku i malarstwa kształcenie percepcji (widzenia) i wrażliwości wizualnej poprzez poznawanie i stosowanie różnorodnych technik rysunkowych i malarskich. Rzetelna praca w kameralnej, niepowtarzalnej pracownianej atmosferze, nie wymaga wcześniejszego przygotowania plastycznego jest dobrym początkiem zarówno odkrywania swojej intuicyjnej przestrzeni i spędzania wolnego czasu z pasją, jak i krokiem do rozwoju dalszej drogi artystycznej.\nProgram ogólny na stronie www.ovskastudio.art.pl w dziale WARSZTATY / lekcje rysunku i malarstwa.\nZajęcia odbywałyby się przez 2,5 godziny - raz lub dwa razy w tygodniu (dni robocze bez poniedziałków) w zależności od potrzeb zainteresowanych osób. Od marca do czerwca. Proszę o dokonanie wyboru godzin: 10:00-12:30, 13:30-16:00 lub 16:30-19:00, albo inne sugestie. Miejsce zajęć: Warszawa Wawer Sadul\nSpotkania z intuicją, głosem własnej duszy, indywidualna i grupowa praca i zabawa w odnajdywanie własnych wizji, symboliki ukrytych znaczeń, nierozwiniętych możliwości, oraz niedopełnionych marzeń. Głęboka relaksacja w sferze ducha i umysłu poprzez oddanie się w ręce podświadomego i nadświadomego Ja i podążenie za ich wskazówkami …\nSpotkania na których poznamy obrazy uniwersalne czyli obecne we wszystkich kulturach świata: mandale, jantry, labirynty i obrazy wg świętej geometrii.\nBędziemy sami tworzyć swoje spontanicznie rodzące się kompozycje mówiące o naszym bieżącym stanie emocjonalno-duchowym, oraz takie, które poprzez poznane zasady budowy będą miały określony wpływ na tonizowanie, harmonizowanie lub pobudzanie naszej energii. Nie są potrzebne żadne specjalne umiejętności, lecz chęć zaufania sobie i otwartość na innych.\nPo zebraniu się grupy chętnych - sobotnie terminy od kwietnia\nZapraszam na stronę www.ovskastudio.art.pl do działu WARSZTATY / mandala i artterapia\nSzczegółowe informacje i zapisy: e-mail: ovska@wp.pl, tel: 604 946 919\nWarsztat z Dominiką Dominiak, Warszawa\n„ZRZUCANIE MASEK” – WARSZTAT DOKONYWANIA POZYTYWNYCH ZMIAN W ŻYCIU\nSobota 7 marca 2009 r., godz. 10.00 - ok. 19.00\nul. Polnej 10/14 w Sali Biura Podróży Exim\nprowadzenie: Dominika Dominiak Hanuel.\n„ZRZUCANIE MASEK” - to niezwykle odblokowujące działania artystyczne z użyciem gipsu.To wreszcie „ bycie sobą prawdziwym”. Zrzucenie Maski daje dostęp życiodajnej energii do nas, a tym samym dostęp do wszelkiej boskiej obfitości; miłości, zdrowia i pieniędzy.\nPRZEJAWIENIE SWOJEJ NATURALNOŚCI – BOSKOŚCI\nOTWARCIE NA MIŁOŚĆ I UCZUCIA – OCHRONA PRZED ZRANIENIEM\nUWALNIANIE Z NEGATYWNYCH EMOCJI NAGROMADZONYCH W CIĄGU ŻYCIA\nRADOŚĆ Z ŻYCIA - BYCIE SZCZĘŚLIWYM\nWIARA W SIEBIE I KREATYWNOŚĆ\nASERTYWNOŚĆ – SWOBODNE WYRAŻANIE WŁASNEGO ZDANIA BEZ URAŻANIA INNYCH\nWarsztaty odbywają się w grupie kilkuosobowej ( min. 2 osoby żeby odbył się warsztat).Godzina zakończenia spotkania zależy od omawianych tematów i indywidualnych potrzeb uczestników. Możliwe dodatkowe terminy w zależności od ilości osób zainteresowanych. Koszt uczestnictwa w warsztacie – 180 pln. O uczestnictwie w warsztacie decyduje kolejność zgłoszeń oraz wpłata zaliczki 50 zł. Liczba miejsc ograniczona.\nDominika Dominiak Hanuel.\n+ 48 793 77 88 77\nKoncert Deva Premal i Miten, Warszawa, 27 czerwca ...\nRelacja z warsztatów kobiecych „Czas kobiet” w Kra...\nSpotkania przy sztalugach - zaprasza Agnieszka Zio...


Bizneswoman Roku - nagroda specjalna od Huawei - TECHNOSenior\nWydarzenia Konkursy Newsy Pasje Rynek\nBizneswoman Roku – nagroda specjalna od Huawei\n18 czerwca 2021 18 czerwca 2021 TECHNOSenior\tBrak komentarzy\tBizneswoman Roku, Huawei\nBizneswoman Roku – nagroda specjalna od Huawei za walkę z cyfrowym wykluczeniem\nInspirujące kobiety na scenie\nUroczysta gala wręczenia nagród w konkursie Bizneswoman Roku będzie transmitowana 18 czerwca br. online pod adresem: https://youtu.be/99-AwAeRSso. Wtedy również zostaną ogłoszone laureatki i laureaci w pozostałych kategoriach.\n← Xiaomi na powitanie lata\nGoogle spółką magiczną? →\nTydzień Społeczności Huawei – zgarnij zniżkę na urządzenia


Bielsko-Biała, 1 lipca 2011 r.\nMusiałem nieco zmienić kolejność publikacji. Pierwsze podsumowanie zostawiłem na później.\nNa zamieszczoną w poprzedniej publikacji prośbę, zgłosiła się odpowiednia osoba, posiadająca dużą wiedzę z zakresu bankowości. Udzieliła wielu interesujących informacji. Z pewnością je wykorzystam (jeszcze raz ; dzięki). To jednak kwestia czasu, bo muszę to wszystko "skleić" w jedną całość. Najlepiej chyba w czasie, kiedy będę odnosił się do stenogramów "rozmów" (a raczej odczytywanych treści) Krzysztofa z rodziną Olewników. Znalazłem ciekawe fragmenty...\nSkoro udało się znaleźć "bankowca", to może na podobnych zasadach uda się nawiązać kontakt z jakąś osobą, która mieszka w Drobinie, Sierpcu ... lub okolicach ? Chciałbym tą drogą nie tylko trochę poplotkować o tym, co ludzie mówią ... ale także uzyskać kilka konkretnych informacji. Dla osoby z tamtych rejonów, to mogą być informacje bardzo łatwe do uzyskania, jednak dla mnie stanowią problem... Oczywiście, osoba będąca źródłem, może liczyć z mojej strony (podobnie jak inne - czego dowodem jest forma dotychczas opisywanych tematów) na całkowitą anonimowość.\nUPROWADZENIE IMPROWIZOWANE (cz. 2) ?\nNa podstawie zabezpieczonych dowodów ; krew, łuska i magazynek (o którym poprzednio nie wspominałem), można tworzyć wiele różnych teorii. Przykładowo, mogło dojść do szamotaniny pomiędzy Krzysztofem i jednym z napastników. Wówczas mógł paść strzał.\nJeżeli (!) nawet zdarzenia przebiegałyby w podobny sposób, to daleko jeszcze do uznania, że uprowadzenie nie zostało wcześniej zaplanowane. Można równie dobrze przyjąć, że celem sprawców była kradzież samochodu ... a uprowadzili Krzysztofa, bo stał się przypadkowym świadkiem tego zdarzenia. Takich, mało (i mniej) prawdopodobnych historii można wymyślać wiele. Są możliwe ... ale bardzo, bardzo mało prawdopodobne.\nMam poważne wątpliwości, czy tej nocy w domu Krzysztofa padł jakikolwiek strzał. Do bliższego zainteresowania tematem sprowokowały mnie pewne okoliczności towarzyszące całej sprawie.\n1) W sobotę rano, pod domem Krzysztofa pojawia się Wojciech Kęsicki. Zeznając przed Komisją stwierdza między innymi (str.15)\n" (...) Już grupa jechała operacyjno-dochodzeniowa na miejsce zdarzenia. Pamiętam, że znalazłem magazynek z amunicją, który w prosty sposób jakąś tam folią chyba czy torbą zabezpieczyłem.(...)"\nTak się składa, że mam dosyć chłodny stosunek do wszelkich działań Kęsickiego w tej sprawie, co obszernie uzasadniłem, odnosząc się do treści jego zeznań. Działania Kęsickiego, chociaż czasami były bardzo intensywne, nie przyczyniły się w żadnym stopniu do możliwości uwolnienia Krzysztofa, ani też późniejszego ustalenia sprawców tej zbrodni.\nPrzyjmując "prawo serii", zabezpieczony przez Kęsickiego magazynek TEŻ nie przyczyni się do ustalenia prawdy. Przyznaję, dla niektórych to może być słaby argument. Dla mnie jest istotny.\n2) Z zeznań Rechula wynika, że Franiewski w czasie uprowadzenia miał broń. Tylko, że ... Rechul kłamie, opisując okoliczności uprowadzenia. Co do tego nie można mieć żadnych wątpliwości. Może akurat w sprawie posiadania broni przez Franiewskiego mówi prawdę ? Skoro chce zataić prawdziwe okoliczności uprowadzenia, a jego opowiadania dotyczące broni są prawdziwe, to ... wyjaśnienie okoliczności związanych z bronią palną, nie może doprowadzić do ujawnienia (zatajanej przez Rechula) prawdy.\n3) Sprawcy, poza uprowadzeniem Krzysztofa Olewnika, dopuszczają się wielu różnych przestępstw (włamania, rozboje). Najbardziej bezwzględni są w Teresinie (2002r.), gdzie chcąc nakłonić kobietę do wskazania miejsca przechowywania oszczędności, polewają ją wrzątkiem. Chociaż sprawcy dopuszczają się różnych przestępstw, to nigdy, w żadnym przypadku nie używają broni palnej.\n4) W czasie przeszukania dokonanego w domu Franiewskiego (i pozostałych) nie odnaleziono żadnej broni palnej. Może sprawcy zostali ostrzeżeni, spodziewając się przeszukania pozbyli się broni ? Nie. Zostały zabezpieczone inne dowody (np. zegarek należący do Krzysztofa, dokumenty zabrane z jego domu itd.). Gdyby sprawcy spodziewali się przeszukania, pozbyliby się tych przedmiotów.\n5) Dlaczego Franiewski nie zabrał ze sobą magazynka ? To nie igła (jak wynika z zamieszczonych w dalszej części fotografii) i nie sposób nie zauważyć jego braku. Tak pod względem gabarytów jak i wagi.\nJeżeli magazynek został "zgubiony" w czasie uderzenia bronią Krzysztofa (jak zeznaje Rechul) ... czyli wiadomo w którym momencie (miejscu) ... tym bardziej niezrozumiałe jest pozostawienie tej "zguby". Nie można tego wytłumaczyć brakiem czasu, nerwową atmosferą itd. Nikt sprawców nie gonił. Poświęcają dużo czasu np. na rozmazywanie krwi na ścianach. Dlaczego nie przeznaczyli sekundy na podniesienie magazynka ?\nŻeby w wyniku rany postrzałowej ranny zaczął krwawić, wcześniej musi paść strzał...\nW noc uprowadzenia, Franiewski miał być uzbrojony w "Skorpiona". Dając wiarę takim wyjaśnieniom, nie sposób jednoznacznie określić, o jaką konkretnie broń chodzi. Oryginalny "Skorpion" (określany jako "broń terrorystów") jest rzadko spotykanym egzemplarzem (krążą plotki, że w Polsce jest kilku użytkowników, posiadających legalnie taką broń).\nBardziej prawdopodobne, że chodzi o bardzo popularny na piknikach strzeleckich pistolet CZ-91S , który potocznie bywa nazywany "Skorpionem" (chociaż nim nie jest). Osoba, która nie zna się na broni, może te dwa pistolety pomylić, ponieważ na pierwszy rzut oka są podobne.\n/ w tym miejscu powinny się wczytać zdjęcia - CZ-91S + magazynek /\nŻeby padł strzał, należy (w dużym uproszczeniu) ;\n1) Założyć magazynek.\n2) Wprowadzić nabój do komory nabojowej (określane potocznie jako "przeładowanie")\n3) Nacisnąć spust ( iglica uderza w spłonkę, pocisk opuszcza lufę)\nW interesującej nas sytuacji, już po oddaniu strzału, w wyniku uderzenia (wstrząsu), powinno jeszcze dojść do "zgubienia" magazynka.\nOtóż każdy magazynek ma zabezpieczenie ("zatrzask" na sprężynie), który blokuje magazynek w odpowiednim położeniu. Broń palna, to precyzyjne urządzenie. Chociaż takie zabezpieczenia w szczegółach się różnią (w zależności od modelu pistoletu), to posiadają cechę wspólną konstrukcji; prawidłowo założony magazynek nie ma prawa wypaść.\nNawet w warunkach "laboratoryjnych" (np. na strzelnicy) broń podlega pewnym wstrząsom (efektem ubocznym strzału jest odrzut - broń "kopie" mniej lub więcej). Z definicji, broń jest konstruowana do pracy w trudniejszych warunkach. Strzelec może upaść, uderzyć bronią o podłoże albo jakiś przedmiot... i gdyby przez przypadek mogło dojść wtedy do wypięcia magazynka, to w określonych sytuacjach zagrażałoby życiu strzelca. Dlatego, te zabezpieczenia są solidne.\nCzy można założyć magazynek w sposób nieprawidłowy, w efekcie tego błędu magazynek zgubić ?\nOczywiście, można. W przypadku magazynka pudełkowego (broń ładowana do rękojeści), po podniesieniu pistoletu w celu oddania strzału, magazynek (pod wpływem własnego ciężaru) wypadnie. Oczywiście, nie ma możliwości oddania strzału.\nNieco inaczej jest z magazynkiem łukowym, o takim przypadku mówimy. Można tak zamocować magazynek, że sprężyna będzie go utrzymywała przy broni (nie upadnie pod wpływem własnego ciężaru), natomiast pod wpływem uderzenia odłączy się od broni. Taki magazynek, nieprawidłowo zamocowany, może zostać "zgubiony".\nNo tak, ale czy w przypadku tak zamocowanego magazynka (mogącego powodować późniejszą "utratę") jest możliwe wprowadzenie naboju do komory nabojowej ? Sprawa wątpliwa. Magazynek nie będąc "zatrzaśnięty" powoduje, że pierwszy nabój (który ma zostać wprowadzony do komory nabojowej) nie jest we właściwym położeniu.\nA może jednak....?\nŻeby się przekonać, należało przeprowadzić doświadczenie. Najlepiej z wykorzystaniem właściwego modelu broni. Tak też się stało.\nPróby zostały przeprowadzona na dwóch egzemplarzach CZ-91S. Celem było takie zamocowanie magazynka, żeby nie doszło do "zatrzaśnięcia" (podstawa późniejszej możliwości "zgubienia" magazynka), a jednocześnie udało się wprowadzić nabój do komory nabojowej (podstawa możliwości oddania strzału).\nWielokrotnie powtarzane próby zmierzające do sprowokowania takiej sytuacji, każdorazowo kończyły się niepowodzeniem.\nByć może byłoby to do wykonania na jakiejś niesprawnej sztuce broni (problem musiałby dotyczyć mechanizmu blokowania magazynka) ale to ... bardzo mało prawdopodobne.\nBardziej prawdopodobne (?), że przy prawidłowo zamocowanym magazynku zostaje oddany strzał, po czym magazynek zostaje wypięty, ponownie założony (tym razem błędnie), po czym zostaje "zgubiony". Tylko ... że wypinanie i ponowne zakładanie magazynka ( w tej, konkretnej sytuacji) wydaje się być całkowicie nieuzasadnione.\n1) Jeżeli odnalezioną łuskę przyjąć za dowód oddania strzału, to zabezpieczony magazynek nie mógł zostać "zgubiony".\n2) Jeżeli zabezpieczony magazynek został przez sprawców "zgubiony", to wcześniej nie mogło dojść do oddania strzału.\nTe dwa dowody, równolegle nie mogą występować. Przynajmniej jeden z nich został spreparowany ( celowo podrzucony). Przynajmniej jeden.\nGdyby strzał padł przypadkowo, to trudno uzasadnić późniejsze, celowe podrzucenie magazynka. I odwrotnie... Te dowody wzajemnie się uzupełniają, utwierdzając w przekonaniu, że tej nocy w domu Krzysztofa padł strzał.\nSkoro z dwóch, uzupełniających się dowodów (tworzących pewną całość) przynajmniej jeden został podrzucony, to w moim przekonaniu do żadnego z nich nie należy przywiązywać żadnej wagi. Oba zostały spreparowane przez sprawców.\nIlu naboi brakowało w "zgubionym" magazynku ?\nMówimy o pistolecie samopowtarzalnym, co oznacza, że z chwilą oddania strzału, kolejny nabój zostaje automatycznie wprowadzony do komory nabojowej. Powinno brakować przynajmniej dwóch. Jeżeli brakowało tylko jednego (sprawcy mogli przedobrzyć - warto sprawdzić), nie mogło dojść do oddania strzału. Z kolei brak dwóch naboi (ew. większej ilości) w żaden sposób nie potwierdza oddania strzału, ponieważ magazynek nie musiał być w pełni załadowany.\nW informacji opublikowanej 4 sierpnia 2010 r. ("Wirtualna Polska") można się dowiedzieć, że ;\n"Emerytowanemu płockiemu policjantowi Andrzejowi P. gdańska prokuratura postawiła zarzuty związane z nieprawidłowościami przy wydawaniu zezwoleń na broń oraz nielegalnym handlem bronią. Na nieprawidłowości natrafili śledczy zajmujący się sprawą Krzysztofa Olewnika. Andrzej P. był jedną z osób, które 26 października 2001 r. brały udział w imprezie w domu Krzysztofa Olewnika, po której gospodarz został porwany.\nJak poinformował zastępca szefa gdańskiej prokuratury apelacyjnej Aleksander Przytuła, śledczy z podległej mu jednostki postawili emerytowanemu policjantowi 12 zarzutów dotyczących niedopełnienia obowiązków związanych z nadzorem nad postępowaniami przy wydawaniu pozwoleń na broń oraz jeden zarzut dotyczący nielegalnego handlu bronią. Przytuła wyjaśnił, że wszystkie zarzuty dotyczą zdarzeń, które miały miejsce między 1999 a 2008 rokiem.\nDwanaście pierwszych zarzutów związanych jest z pełnieniem przez Andrzeja P. funkcji kierownika płockiej sekcji wydziału postępowań administracyjnych Komendy Wojewódzkiej Policji w Radomiu, w ramach której P. sprawował nadzór nad wydawaniem pozwoleń na broń. Jak poinformował Przytuła, niedopełnienie obowiązków przez Andrzeja P. polegało na tym, że nie weryfikował on danych podawanych we wnioskach przez osoby starające się o broń.\nZ kolei trzynasty zarzut dotyczy kilkunastu sztuk broni, które Andrzej P. miał, według śledczych, sprzedać nielegalnie. Przytuła wyjaśnił, że P. kupował broń od osób, którym wydał zezwolenia, a następnie odsprzedawał innym osobom, przy okazji wystawiając im zaświadczenia uprawniające do nabycia broni.\nJak poinformował Przytuła, na nieprawidłowości związane z działaniami Andrzeja P. natrafili śledczy z gdańskiej prokuratury apelacyjnej w trakcie badania postępowań dotyczących porwania i zabójstwa Olewnika. Zarzuty zostały przedstawione emerytowanemu policjantowi jeszcze w lipcu. Przytuła wyjaśnił, że postępowanie w sprawie Andrzeja P. prowadzone jest w ramach odrębnego śledztwa, nie mającego związku ze sprawą Olewnika. (...)\nNie tylko Andrzej P. był funkcjonariuszem Policji pracującym w WPA, a zarazem uczestnikiem feralnej imprezy, poprzedzającej uprowadzenie. Jednak wskazany cytat obrazuje sytuację panującą w podległej mu sekcji.\nZarzut dotyczący handlu bronią, nie dotyczy handlu bronią niewiadomego pochodzenia (czyli nielegalną). Broń była jak najbardziej legalna, tylko Andrzej P. nie był uprawniony do pośredniczenia pomiędzy sprzedającym i kupującym. Na tym (w uproszczeniu) polegało przestępstwo.\nPolicjant (pomagający Zleceniodawcy) nie mógł za pośrednictwem WPA wejść w posiadanie broni, która mogłaby zostać wykorzystana w czasie uprowadzenia K.Olewnika. Z dwóch powodów. Po pierwsze, nie było takiej potrzeby. Po drugie, opisane nieprawidłowości dotyczą obrotu bronią rejestrowaną. Równie dobrze Policjant mógłby "pożyczyć" sprawcom własną broń służbową. Oba rozwiązania byłyby zbyt ryzykowne, bo tak przekazana broń w prostej linii mogłaby doprowadzić do Policjanta. W obu przypadkach była rejestrowana.\nCo innego magazynek i amunicja....\nSkoro w WPA dochodziło do handlu (rejestrowaną) bronią, to za bardzo prawdopodobne można przyjąć, że w tej samej sekcji można było "dostać" magazynek i amunicję. W ten sposób bezpośredni sprawcy uprowadzenia weszli w posiadanie magazynka z amunicją oraz łuski, które podrzucili w domu Krzysztofa w noc uprowadzenia...\nA co z krwią ? To oddzielny temat, nie mający związku ze znalezioną łuską i magazynkiem.


Poprzednicy Radia Maryja w Drugiej Rzeczpospolitej - Liberté!\nPoprzednicy Radia Maryja w Drugiej Rzeczpospolitej\n31 października 2012 Społeczeństwo otwarte\nJednym z problemów Trzeciej Rzeczpospolitej jest ułożenie relacji pomiędzy państwem a Kościołem katolickim. Z jednej strony z katolicyzmem jest związana znaczna część polskiego społeczeństwa, choć większość polskich katolików nie praktykuje. Większość z nich to nieświadomi heretycy, którzy nie znają zasad wiary swojej religii, a moralność katolicką traktują wybiórczo. Z drugiej strony Kościół katolicki zajmuje w Polsce specjalną pozycję i cieszy się wieloma przywilejami, w tym fiskalnymi. Kościół katolicki próbuje także wpływać na rządzących. Czasami odbywa się to finezyjnie, ale często agitacja polityczna jest prowadzona wprost z kościelnych ambon.\nSymbolem upolitycznienia Kościoła katolickiego w Trzeciej Rzeczpospolitej jest toruńska radiostacja redemptorystów kierowana przez Tadeusza Rydzyka. W Drugiej Rzeczpospolitej można było zaobserwować podobne zjawisko, z tym że pozycja Kościoła była jeszcze mocniejsza, a jego upolitycznienie jeszcze większe. Odpowiednikiem Tadeusza Rydzyka w Drugiej Rzeczpospolitej był Maksymilian Maria Kolbe. Mimo że w Drugiej Rzeczpospolitej wychodziło około dwustu katolickich periodyków, to imperium medialne Kolbego miało duży wpływ na wiernych.\nMaksymilian Kolbe urodził się w 1894 roku w Zduńskiej Woli. W roku 1910 rozpoczął nowicjat w zakonie franciszkanów, studiował w Krakowie, a potem w Rzymie. W 1914 roku złożył śluby zakonne. Trzy lata później był jednym z założycieli Rycerstwa Niepokalanej. W roku 1919 wrócił do Polski, by w 1922 założyć tygodnik „Rycerz Niepokalanej”, a w 1927 blisko Warszawy, na gruntach podarowanych przez księdza Druckiego-Lubeckiego, klasztor Niepokalanów. W latach 1930–1936 Kolbe przebywał jako misjonarz w Japonii. W tym czasie zakonnicy z Niepokalanowa zaczęli wydawać „Mały Dziennik”. Po powrocie z Japonii Kolbe przejął nadzór także nad tym pismem. Próbował również stworzyć radio katolickie, ale na przeszkodzie stanęło prawo. Obchodząc przepisy, Kolbe został krótkofalowcem i jako taki nadawał na cały kraj. O skali imperium medialnego Kolbego świadczy fakt, że w Niepokalanowie w 1938 roku przebywało prawie 800 zakonników, oficyna zatrudniała 577 pracowników, wydawała 11 periodyków, a ich nakłady dochodziły do 800 tys. („Rycerz Niepokalanej”) i 300 tys. („Mały Dziennik”).\nObok wyraźnie widocznych podobieństw między Kolbem a Rydzykiem istnieją także spore różnice. Dotyczą one nie tylko poglądów obu księży (Rydzyk przy Kolbem jest prawie liberałem). O ile Rydzyk ma ambicje wpływać na życie polityczne w Polsce i jest wyraźnie kojarzony z jedną opcją polityczną, to Kolbe nigdy nie uzyskał takiej pozycji. W jego korespondencji odnajdujemy raptem kilka serwilistycznych listów adresowanych do najwyższych władz (do Józefa Piłsudskiego czy Ignacego Mościckiego) z życzeniami imieninowymi lub przekazujących skromne dary na uzbrojenie Wojska Polskiego na ręce Rydza-Śmigłego. Kolbe krytykował Piłsudskiego za jego kontakty z masonerią, ale po przewrocie majowym starał się o dobre relacje z reżimem piłsudczyków. Mimo zbieżności poglądów z programem endecji, Kolbe nie utrzymywał kontaktów z działaczami Narodowej Demokracji ani chadecji. Elita polityczna Drugiej Rzeczpospolitej też zbytnio nie liczyła się z twórcą Niepokalanowa. Za partnera do rozmów miała raczej przedstawicieli episkopatu, a nie wydawcę prasy katolickiej. Kolbe realizował się więc, budując swoją pozycję w ramach duchowieństwa, wśród adresatów jego listów byli najważniejsi hierarchowie ówczesnego Kościoła katolickiego w Polsce. Mimo że Kolbe nie spotykał się z posłami jak Rydzyk, to jego marzenia były szersze niż plany redemptorysty z Torunia. Kolbe pragnął mianowicie nawrócić na katolicyzm nie tylko Polskę, lecz także cały świat, o czym świadczy jego misja w Japonii i prywatna korespondencja, w której pisał, że celem jego działania jest: starać się o nawrócenie grzeszników, heretyków, schizmatyków itd., a najbardziej masonów. Jego kult Marii i „cudownego medalika” był tyle gorliwy, ile zabobonny.\nKolbe prezentował katolicyzm wojujący, tradycyjny i konserwatywny. Był wrogi wszystkiemu, co niekatolickie. Za antyreligijne uważał: socjalizm, bolszewizm, masonerię, protestantyzm. Jak widać, wśród wrogich poglądów w jednym szeregu stawiał Kolbe zarówno niekatolickie odłamy chrześcijaństwa, jak i ideologie niechętne religii. Swoich przeciwników ideologicznych nazywał sługami antychrysta. Nie wahał się krytykować bliskich ideologicznie posłów, jeśli nie zgadzał się z ich postępowaniem, na przykład na łamach „Rycerza Niepokalanej” krytykował posłów chadeckich za spożywanie mięsa w piątek. Bardzo ostro występował przeciw laicyzacji, liberalizmowi, demokracji i masonerii, utożsamiając je z sobą. Największym wrogiem była dla niego masoneria, miał na jej punkcie prawdziwą obsesję. Jesteśmy świadkami gorączkowej akcji zwróconej przeciw Kościołowi Bożemu i to, niestety, niebezowocnej. Apostołów bez liku. W rejestrze Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego zapisano aż 15 ich grup: badacze Pisma św., baptyści, zwolennicy nauki pierwszych chrześcijan, adwentyści, adwentyści siódmego dnia, joannici, metodyści, Kościół Boży, Wolny Kościół ewangelicki, ewangeliczni chrześcijanie, sztundyści karaimi, duchobórcy, mesjaniści, staroobrzędowcy (starowiercy-starokatolicy) i czesko-bracki Kościół. Nie ograniczają się oni do głoszenia fałszu słowem, ale też, i to bardzo obficie, zasypują nasze miasta i wioski najróżnorodniejszymi drukami w postaci czasopism, broszur, kartek ulotnych, a nawet książek. Różne „Ameryka-Echo”, „Strażnice”, „Nowe Drogi”, „Ewangelie Myśli”, „Zwiastuny Ewangeliczne”, „Polski Odrodzone” […]. Cała ta robota jednak to tylko wstęp. Za tymi strażami przednimi idzie dopiero gros armii nieprzyjaciela. Kto nim jest? Może na pierwszy rzut oka zda się przesadzone, jeżeli powiem, że pierwszorzędnym, największym i najpotężniejszym wrogiem Kościoła […] [jest] – masoneria. Kolbe widział w niej główną siłę prowadzącą do laicyzacji. Pisał w prywatnym liście: Niepokalana, o której powiedziano: „Ona zetrze głowę twoją” [Rdz 3, 15], tj. Węża piekielnego, zetrze i tę głowę masonerii, która kieruje całym ruchem antyreligijnym i niemoralnym i grube pieniądze sypie na tworzenie nowych sekt. Na łamach pism wydawanych przez Kolbego kojarzono masonerię z Żydami, oskarżając żywioły obce i przesiąknięte wpływami obcymi o dechrystianizację Polski. Według Kolbego idee masońskie najbardziej szerzyła żydowska inteligencja. O ile Komintern zakazał komunistom przynależeć do masonerii, to w prasie Niepokalanowa za pewnik traktowano zmowę pomiędzy masonerią a komunistami. Czytelnik periodyków wydawanych przez Kolbego mógł żyć w przeświadczeniu, że masoneria odpowiada za całe zło na świecie. Masonów obwiniano o osłabianie katolickich państw podczas konferencji w Wersalu oraz o spowodowanie wzrostu niemieckiego nacjonalizmu przez upokorzenie Niemiec (nie dodając już, że Niemcy czuli się upokorzeni przede wszystkim zmianą swojej wschodniej granicy) albo o laicyzację społeczeństwa francuskiego. Oprócz standardowych zarzutów o zdradę i wysługiwanie się obcym Niepokalanów oskarżał masonów o propagowanie pornografii, sportu, który odciągał młodzież od religii, i swobody obyczajowej. Jak pisał Kolbe: dążenie do tego celu widzimy na każdym kroku. Sztuka, literatura i prasa periodyczna, teatry, kina, wychowanie młodzieży i ustawodawstwo szybkim krokiem zdążają do usunięcia świata nadnaturalnego i dogodzenia ciału. Nic dziwnego, bo też i masoneria rozgałęziła się bardzo. Oczywiście prasa Kolbego z uznaniem przyjęła likwidację masonerii w Polsce w 1938 roku. Stosunek do masonerii nie różnił Kolbego od ówczesnego katolickiego mainstreamu, który również cierpiał na antymasońską fobię. Podobne stwierdzenia można było odnaleźć w innych publikacjach katolickich i oczywiście w nauczaniu papieskim.\nKolbe krytykował i prawa kobiet, i koedukację oraz pomysł wyprowadzenia religii ze szkół. W „Rycerzu Niepokalanej” zwracał się do przeciwników religii w szkole: Panowie Senatorzy i Posłowie, którzy kruszycie kopie o bezwyznaniową szkołę, pamiętajcie, że tysiące niewinnych dzieci do was słusznie będzie czuło żal, że „pierwej” o Bogu nie wiedziały i wy jesteście najokrutniejszymi wrogami młodzieży i narodu godnymi surowej kary po śmierci i na tym jeszcze świecie. To samo tyczy się wszystkich Obywateli i Obywatelek, którzy i które odważają się głosować na takich karygodnych kandydatów, popierać ich słowem, piórem albo prenumerowaniem lub szerzeniem „bezwyznaniowych” piśmideł. „Mały Dziennik” prowadził kampanię medialną przeciw szkołom mieszanym i wspólnym obozom dla dzieci polskich i żydowskich. Tak jak dziś prawica nie lubi Jurka Owsiaka za Wielką Orkiestrę Świątecznej Pomocy, tak dla pism Niepokalanowa wrogiem był Korczak, którego „Mały Dziennik” krytykował za ateizm i wolnomyślicielstwo, nazywał wrogiem katolicyzmu i ubolewał, że Korczak otworzył sierociniec dla dzieci katolickich, obawiając się przy tej okazji pozostawienia dzieci pod opieką wrogów katolicyzmu.\nKolejnym ideologicznym wrogiem Kolbego był liberalizm. Przy czym dla dzienników wydawanych w Niepokalanowie liberalizm, lewicowość i komunizm były z sobą ściśle związane. Według Kolbego: Prasa przewrotna żydowsko-masońska, prasa liberalno-socjalistyczna, prasa heretycka godzi w fundament Kościoła. Media Kolbego oskarżały liberałów i lewicowców o podstępne zamiary. Pod pretekstem walki z biedą mieli oni psuć ludzkie dusze i spiskować przeciw państwu polskiemu w celu przyłączenia go do ZSRR. A skoro liberalizm miał być bliski lewicowości, to oczywiście franciszkanom z Niepokalanowa kojarzył się z masonerią i Żydami. „Mały Dziennik” dostrzegał żydowsko-masońskie wpływy w liberalnych „Wiadomościach Literackich”. Ubolewano, że pismo kształtuje młodych polskich literatów i potrafi budować literacką reputację. Czasami polscy liberałowie czy wolnomyśliciele byli w „Małym Dzienniku” nazywani zżydziałymi aryjczykami. Dla „Małego Dziennika” liberałowie byli kosmopolitami, kwestionowano ich patriotyzm. I znów takie postrzeganie liberalizmu nie różniło Kolbego ani Niepokalanowa od twardogłowej i konserwatywnej reszty polskiego katolicyzmu. Fobie Kolbego dla ówczesnego polskiego katolicyzmu były niestety normą.\nNiechęć Niepokalanowa do komunizmu, liberalizmu i masonerii była bardzo silnie związana z antysemityzmem. Wszystkie te ruchy miały być według Kolbego kontrolowane przez Żydów. O socjalizmie pisał: Niechaj też dopomoże naszej Ojczyźnie do poznania i obrzydzenia sobie, a przez to do zwyciężenia przewrotności socjalizmu, będącego również fabrykatem żydostwa i masonerii. To połączenie masonerii z Żydami było istotne dla fanatycznej myśli Kolbego. Według niego: Wszyscy ci należą wprawdzie do masonerii i dużo szkodzą, ale nie są częścią jej prawdziwej głowy. Są to tzw. masoni niebiescy, podczas gdy tzw. czerwona masoneria zacieśnia się do niewielkiej liczby osób, przeważnie Żydów, którzy w pełni świadomi swych celów kierują całą liczną rzeszą mniej więcej „oświeconych” w sprawach organizacji masonów. Głowa ta jest nieznana i działa zawsze w ukryciu, by uniemożliwić przeciwdziałanie. Oni to układają plany roboty. Z ich warsztatu wyszła rewolucja francuska, szereg rewolucji od 1789 do 1815 roku, a także… wojna światowa. Wedle ich wskazania pracował Voltaire, d’Alembert, Rousseau, Diderot, Choiseul, Pombal, Aranda, Tanucci, Hangwitz, Byron, Mazzini, Palmerston, Garibaldi i inni. Nazwisk obecnych członków nie znamy, ale na pewno do masonerii należy u nas Piłsudski. Oto dowód: na dziesięć dni przed obaleniem gabinetu Ponikowskiego rozeszła się po Rzymie pogłoska, że ten gabinet upadnie, bo tak masoneria rozkazała Piłsudskiemu. Dla Kolbego całe zło na świecie wynikało z działalności Żydów. Według franciszkanina: Widzimy, jak bolszewicy tępią religię. Słyszeliśmy nauki materialistów, pragnących ścieśnić wszechświat do tego tylko, co bezpośrednio zmysłami poznajemy i tak wmówić w siebie i w drugich, że nie ma Boga ani duszy. Teozofia wszczepia obojętność religijną, a badacze Pisma św. i inni protestanci grubymi dolarami jednają sobie wyznawców. Wszystkie te obozy tworzą zgodną linię bojową przeciw Kościołowi. Co ich łączy? Że socjalizmem kierują Żydzi i że oni rządzą obecnie w Bolszewii, wszystkim aż nadto wiadomo. Nie brak ich też w szeregach materialistów. Badacze zaś Pisma św. są […] niczym innym jak tylko zamaskowanym bolszewizmem ze wszystkimi obietnicami talmudystycznymi. Piśmiennictwo franciszkanów powielało prawicowe stereotypy dotyczące komunizmu i roli, jaką odegrali w nim Żydzi. ZSRR opisywano jako kraj rządzony przez Żydów, przy czym nienawiść do Żydów przeważała nad niechęcią do komunistów. Kiedy podczas wielkiej czystki dochodziło do mordów na radzieckich Żydach, „Mały Dziennik” je usprawiedliwiał. Na jego łamach twierdzono, że komunizm powstał z umysłowości szatańskiej czy żydowsko-talmudycznej. Tej oceny nie zmienił fakt, że zdecydowana większość ludności żydowskiej w Polsce głosowała na partie ortodoksyjne i syjonistyczne, które wcale nie sympatyzowały z komunizmem. Dla katolickich ultrasów było to bez znaczenia. W „Rycerzu Niepokalanej” Kolbe cytował „Protokoły mędrców Syjonu”, mimo że kilka lat wcześniej udowodniono ich fałszywość. W prasie Niepokalanowa antysemityzm przejawiał się na kilka sposobów. W „Małym Dzienniku” i „Rycerzu Niepokalanej” kładziono nacisk na względy ekonomiczne. Obwiniano Żydów o polską biedę. Kiedy aresztowano polskich sklepikarzy za zawyżanie cen, „Mały Dziennik” oskarżał żydowskich hurtowników. W drugiej połowie lat 30. występował o bojkot żydowskich sklepów i hurtowni, a ponieważ to hasło się nie przyjmowało, straszył czytelników nieuczciwością żydowskich handlarzy. W piśmie zarzucano im fałszowanie odważników, kłamliwe reklamy, a także oszustwa na promocyjnych cenach. Krytykowano także handlowanie w niedzielę, co zostało w Drugiej Rzeczpospolitej zakazane, przy czym polscy kupcy często ten zakaz naruszali. Na łamach „Małego Dziennika” apelowano o wykluczenie z polskich izb handlowych żydowskich członków, protestowano przeciw wytwarzaniu i sprzedawania przez Żydów katolickich dewocjonaliów oraz przeciw rytualnemu ubojowi. Kiedy rząd w marcu 1936 roku jedynie częściowo zakazał szechity, spotkał się z krytyką ze strony „Małego Dziennika”. Większy sukces „Mały Dziennik” odniósł w sprawie zakazu wytwarzania i rozpowszechniania dewocjonaliów przez innowierców. Sejm w 1938 roku zakazał takich praktyk, dając firmom dwa lata na wyprzedanie zapasów. „Mały Dziennik” agitował za unarodowieniem medycyny, które można by było osiągnąć, gdyby Polacy nie korzystali z usług żydowskich lekarzy i nie kupowali leków w aptekach prowadzonych przez Żydów. Przy tej okazji powtarzano oszczerstwa o truciu chrześcijan przez żydowskich lekarzy czy aptekarzy, co według pisma miało być zgodne z Talmudem. Krytyka Żydów w prasie Niepokalanowa dotyczyła nie tylko sfery gospodarczej, lecz także kultury. Pisarzy żydowskich oskarżano o promowanie pornografii, o maniacki seksualizm i pacyfizm. „Mały Dziennik” postulował zakazanie polskim Żydom pisania książek w języku polskim. Publicyści „Małego Dziennika” negatywnie oceniali posiadanie przez Żydów kin (bo wyświetlają filmy pornograficzne), kręcenie przez nich filmów, w tym ekranizacji dzieł polskiej literatury. Pismo to proponowało zakazanie Żydom reżyserowania skarbów narodowej literatury. „Mały Dziennik” pozytywnie odnosił się do getta ławkowego, a polskich studentów, którzy mu się sprzeciwiali, nazywał socjalistami i radykałami z masońskimi sympatiami. Chciał, aby getto ławkowe rozszerzyć także na gimnazja, głosił potrzebę wprowadzenia numerus nullus na uniwersytetach, pozytywnie odnosił się do postulatów endeckich studentów, którzy domagali się usunięcia Żydów ze stanowisk państwowych, samorządowych, wojska i profesury. Usprawiedliwiał przemoc endecką i ONR-owską wobec Żydów. Postulaty pism franciszkanów szły zresztą dalej. „Mały Dziennik” występował przeciw prawnemu równouprawnieniu Żydów. Na łamach tego pisma w końcu lat 30. XX wieku apelowano o zmuszenie Żydów do emigracji z Polski. Czytelnik „Małego Dziennika” w styczniu 1939 roku mógł przeczytać, że: Żydów trzeba zmusić do emigracji nie metodami hitlerowskimi, lecz drogą odebrania im obywatelstwa i reorganizacji naszego gospodarstwa narodowego w duchu potrzeb narodu polskiego. Jak widać, niechęć do Żydów u Kolbego i autorów piszących w „Małym Dzienniku” i „Rycerzu Niepokalanej” nie miała podtekstu rasistowskiego, lecz wymiar religijny i ekonomiczny. To w żaden sposób nie usprawiedliwia antysemityzmu Niepokalanowa. Gdyby ich postulaty weszły w życie, doprowadziłoby to do wywłaszczania Żydów i pozbawiania ich praw obywatelskich. Dziś wiele osób broni Kolbego od zarzutu antysemityzmu, ale jest to nieuzasadnione. Przedwojenna publicystyka Niepokalanowa ostro występowała przeciw prawom osób o żydowskim pochodzeniu. Kampanie medialne jego prasy były wymierzone w polskich Żydów i dążyły do ograniczenia ich znaczenia, nie traktowały ich jako pełnoprawnych obywateli. Dążyły do separowania społeczności polskiej i żydowskiej. Jeśli się pamięta o wpływie, jaki na polskich katolików miała prasa Niepokalanowa, to Kolbe i jego współpracownicy ponoszą część winy za siłę przedwojennego i wojennego polskiego antysemityzmu. Także jednak w tym względzie Kolbe pozostawał dzieckiem ówczesnych wyobrażeń kościoła i katolików, dla których jawny antysemityzm był czymś jak najbardziej naturalnym. Oczywiście, wśród ówczesnych katolików istniały grupy wolne od antysemityzmu, ale były one w zdecydowanej mniejszości.\nPisma Kolbego popierały działania partii prawicowych, szczególnie kiedy występowały one przeciw masonom albo Żydom. Chwaliły reżim Mussoliniego, jego postępowanie względem liberalnej czy lewicowej opozycji. Usprawiedliwiały antyżydowskie prawa. W wojnie domowej w Hiszpanii zdecydowanie kibicowały frankistom, dostrzegając w republikanach bolszewików, masonów i oczywiście Żydów. Dla prawicowej publicystyki pewnym problemem był fakt, że Żydzi stanowili jedynie 0,018 proc. ludności Hiszpanii. „Mały Dziennik” uznał po prostu, że najwidoczniej Żydzi kierują republikanami. W prasie związanej z Niepokalanowem nie prezentowano jednolitej wizji opisu reżimu nazistowskiego. Obawiano się Niemiec, krytykowano Trzecią Rzeszę za konflikt z Kościołem katolickim, ale inne przejawy tworzenia totalitarnego państwa nie spotykały się już z takim sprzeciwem. „Mały Dziennik” bez krytycyzmu opisywał ustawy norymberskie, postrzegając je jako słuszne dążenie Niemiec do zniwelowania pozycji mniejszości żydowskiej w Niemczech. Broniono polityki Hitlera względem Żydów, pokazując, że czerpał on wzorce postępowania z wielkich papieży, którzy także zwalczali Żydów.\nZ tego zestawienia widać, że poglądy Kolbego i prezentowane w jego dziennikach z naszej perspektywy są kompletnie nie do przyjęcia i budzą niesmak. Pisma Niepokalanowa promowały antysemityzm, nacjonalizm, występowały przeciw liberalizmowi, były ogarnięte antymasońską obsesją. Dziś Kolbe znajdowałby się na kompletnym marginesie życia intelektualnego. W ówczesnych czasach jego poglądy były jednak bliskie mainstreamowi kościelnemu, w pismach innych katolickich środowisk można było odnaleźć tezy nawet bardziej radykalne niż prezentowane przez ośrodek w Niepokalanowie. To pokazuje, jak mocno Kościół katolicki zmienił się po Soborze Watykańskim II.


Strony: 1 2 3 4 5 6  8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 ... 139 Do dołu\nAutor Wątek: Wyprawka niemowlaka (Przeczytany 243482 razy)\n10 maja 2009, 22:24\nbo chodzi o to,ze nie wiem czy przy bliźniakach i do tego 3-latku dam radę na karmienie piersią...?\n10 maja 2009, 22:54\nmariol generalnie to ja nie rozumiem troszke zalet podgrzewacza\njak ja zaczelam karmic butą to sobie myslałam ze nastawiam i to mądre urządzenie wie jak dlugo podgrzewac\ntymczasem to poprostu dziala jak ładnie opakowany garnuszek z wrzątkiem trza tego badziewia pilnować\nale ja oczywiscie znalazłam na to patent i kilka razy próbując opracowałam jak ma byc nastawione żeby tylko dogrzewać wode i wyciągałam i bylo od razu gotowe do picia\ni to mi pasowało\na potem przerzuciłam się na mikro\n10 maja 2009, 23:39\nMy mamy ustawiony podgrzewacz tak, że zawsze jest tam ciepła woda do picia....mleka tam nie podgrzewamy (kiedyś tak) bo to strasznie długo trwa\n11 maja 2009, 07:44\nAniu, nie moge sie oprzec i nie skomentowac Twoich nowych fotek..ślicznie wyglądasz\n11 maja 2009, 08:30\nCytat: Gosia-oosta w 11 maja 2009, 07:44\nto samo chciałam napiłaś\n11 maja 2009, 08:38\neeee no co WY.....ale dziekuje, milo mi\n11 maja 2009, 08:40\ndodam jeszcze moją minę na mieszkanko\n11 maja 2009, 09:07\nMariol co do podgrzewacza.... nie wiem, ja miałam i ani razu nie użyłam, jak dla mnie się strasznie długo rozgrzewał i pełnił taką samą funkcję jak garnuszek z wrzątkiem..... tylko, że na prąd.\nPS. Kto przemywa myjką do ciała również buzie??? pod prysznicem buzia jest myta bieżącą wodą a potem na przewijaku wacikami....ja sama sobie buzi gąbką nie myje...\n11 maja 2009, 09:16\nJa tez nigdy myjka buzi nie mylam.\n11 maja 2009, 09:34\nja nigdy nie uzywałam myjki na poczatku do oczu waciki a reszta ręką\nja wlasnie tez podgrzewałam wode tzn bylo nastawione tak ze mialam zawsze ciepłą\n11 maja 2009, 09:50\nja też nigdy nie używałam myjki\na podgrzewać mam - używam co jakiś czas\nale równie dobrze sprawdza się termos z wrzątkiem i zimna woda w szklace obok\nmieszam, dodaję mleko i gotowe\nja też nie używałam myjki\nwygodniej mi było od początku myć namydlona ręką\noczy przemywałam jałowym gazikiem, a buźkę wacikami i przegotowaną wodą\nMój mąż używał myjki do kąpieli małej. Dopiero niedawno przeszedł na gąbkę. Tak mu było wygodniej.\nMariola, my podgrzewacza używaliśmy przez zimę.\n11 maja 2009, 22:04\nMariola, Tobie to chyba dwa podgrzewacze byłyby potrzebne\nMleko cycowe - NIE w mikrofali, a reszta w zasadzie czemu nie. Ja podgrzewam słioczkowe i jak ugotuje w mikrofali. W podgrzewaczy podgrzewam wodę a wcześniej ściągane mleko, ale mamy taki patent, że wsadzamy tam termometr. Kiedyś mój mąż, zanim jeszcze zaszłam w ciążę, kupił mi (niewiedzieć po co) elektryczny termometr kuchenny z alarmem, wsadzam butle do podgrzewacza, w butle termometr, przewijam małą, a jak kończę słyszę radosne pik pik, że podgrzane, nie muszę nad tym stać. Widziałam na ALL takie podgrzewacze z cyfrowym termostatem, że nastawiasz na 40C i taką temperaturę trzyma, ale drogie to to było.\nMy myjemy buzię dobrze zmoczonymi pod bieżącą woda wacikami dla niemowląt, jak przesiądziemy się do dorosłej wanny to będzie ręka i prysznic.\n11 maja 2009, 22:10\nDwójki dzieci na raz chyba nie będzie karmić:) Więc jak jedno będzie jadło, dla drugiego będzie się grzało. Będą musiały nauczyć się cierpliwości.\nW sumie racja, ale może być trudno. Widziałam kilka dni temu scenkę rodzajową w przychodni - mama z dwoma bliźniakami. Karmiła jednego drugi wrzeszczał, zmieniła dzieci i płacze się tez zmieniły i takie żonglowanie trwało z 40 minut. Takiemu maluchowi nie wytłumaczysz No chyba ze jeden ciągnie cyca drugi flaszkę. Moja koleżanka z pracy tak robiła - karmiła na zmianę, bo dla dwóch na raz cycowego nie starczało za jednym posiedzeniem (a i tak dzięki zdwojonym siłom ciągnięcia miała rzekę mleka).\n12 maja 2009, 08:12\nchyba lepiej bliźniaki karmić jednocześnie, co? bo inaczej to doba będzie sie skaładała tylko z karmienia\n12 maja 2009, 08:19\njesoo nie straszcie mnie, bo normalnie już sie boję\n12 maja 2009, 08:33\nto chyba zależy do bliźniaków...\nja widziałam takie, które chyba wyczuwały, że jedno z nich jest karmione i drugie w tym czasie było cicho ale jak tyko matka odstawiał 1 od piesi to 2 zaczynało płakać fajnie to wyglądało to samo było z przewijaniem\n12 maja 2009, 08:35\nale myślę,że chyba jednak jest lepsze karmienie naraz dwójki\nprzy karminiu z butli to jest łatwiejsze\nprzytrzymasz dwie butle i ok\na piersią jak mam sama (jak nikogo w domu nie będzie)wziać na raz dwa noworodki?\nA jak Marcel jeszcze będzie coś chciał.Ma w sumie dopiero 3 latka\n12 maja 2009, 08:56\nByłam kiedyś z moją koleżanką i jej bliźniakami na spacerze ... normalnie podawała dzieciaczkom na leżąco butlę, podpierała butelki pieluszką i jadły same mówiła, że trzeba sobie jakiś patent opracować.\n12 maja 2009, 08:57\nElcok ja dokładnie miałam taki sam pomysł\nżeby czymś podeprzeć i wsio...\n12 maja 2009, 09:04\nMariol, też popieram taki sposób\nmój 6miesięczny synek sam sobie trzymał butlę\n12 maja 2009, 09:36\nU mnie podpórka by nie przeszła....młoda się przy karmieniu wierci jakby owsiki miała\n12 maja 2009, 20:27\nMariola, Marcel będzie mógł Tobie pomóc. Położysz maluchy obok siebie i jedną będziesz karmić Ty, drugą (zakładam dwie dziewczyny) Marcelek. Przypilnujesz go, żeby zrobił to ostrożnie.\n13 maja 2009, 09:04\nznalazłam coś o karmieniu bliźniąt:\nDopóki dzieci są malutkie i nie trzymają jeszcze same główki, jednoczesne przystawienie ich do piersi bez pomocy osoby trzeciej jest bardzo trudne. Wtedy lepiej jest karmić dzieci pojedynczo, co niestety często może oznaczać głośne protesty drugiego z bliźniąt.\nOddzielne karmienie jest również wskazane, gdy dzieci inaczej piją - jedno ssie bardzo silnie, drugie natomiast powoli. Jedno z dzieci może też ssać słabiej lub wolniej - wtedy należy poświęcić mu więcej czasu i uwagi, częściej przystawiać do piersi, albo też przystawiać jako pierwsze.\nGdy już nabierzesz wprawy, doradzałabym jednoczesne karmienie dzieci. Pozwoli to na zaoszczędzenie czasu, co przy bliźniakach nie jest sprawą bagatelną. Często może się jednak zdarzyć, że podczas jednoczesnego karmienia będzie miało miejsce silniejsze wydzielanie mleka - dzieci nie nadążają wtedy z łykaniem, krztuszą się i denerwują.\nna tej stronce. sa fotki, jak mozna przystawiac dwojke do piersi.\nale szczerze, to chyba nie dalabym rady wykarmic dwojki.. z jednym ledwo dalam rade na poczatku\n13 maja 2009, 09:14\nMoja koleżanka karmiła bliźniaki bez problemu do ok 7-dmego miesiąca i odstawiła tylko dlatego, że wracała do pracy. Dawała nawet radę odciągać i dawać na spacerkach.... szacun wielki, ale jak widać da radę (zupełnie tak jak przy jednym dziecku - nie ma reguły).\n13 maja 2009, 13:23\nhmm, niektóre dziewczyny karmia do 3 lat.. ale to juz nie moje klimaty\ndwójkę do 7 miesiaca, to naprawde podziwiam matke.\n13 maja 2009, 14:09\ndziewczyny a gdzie jest najlepiej kupować te wszystkie rzeczy wyprawkowe? w aptece, supermarkecie? jak wychodzi to cenowo?\n13 maja 2009, 14:18\nNajtaniej w hurtowni dziecięcej i hipermarketach. A w aptece jak kupiłam tylko podkłady poporodowe\nStrony: 1 2 3 4 5 6  8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 ... 139 Do góry


Najnowszy sondaż prezydencki. Ile Kidawa-Błońska traci do Dudy? - GazetaPrawna.pl\nAnkietowani pytani o preferencje w wyborach prezydenckich wskazali też szefa PSL Władysława Kosiniaka-Kamysza - 9 proc. i Roberta Biedronia (Lewica) - 8,8 proc. Szymona Hołownię wybrałoby 6,9 proc. a Krzysztofa Bosaka (Konfederacja) 4,3 proc. / ShutterStock\nkosiniak kamysz Duda wybory prezydenckie 2020 biedron\nBiedroń: Prezydent Duda powinien zawetować nowelizację ustaw o sądach Europoseł i kandydat Lewicy na prezydenta RP Robert Biedroń ocenił, że prezydent...


Dodane: 14-08-2016 08:24\nCo warto wiedzieć o energetyce słonecznej?Leczenie zębów, czyli stomatologia. Czego o niej nie wiesz?Radzimy jak Leczyć zęby skuteczniejWielozadaniowe zwyżki z operatoremWesele, a kwestia muzycznaJak bez problemu zyskać na fotowoltaiceJak tanio dojechać do pracy za granicę?Solary - ekologia i nowoczesna technologiaSudety mountains - com and visit!Uczyć się hiszpańskiego? Tak czy nie?Dentysta w centrum uwagi - krótko i na temat Is it worth buying us auto parts? Wyposażenie barów na plenerowej imprezieAdres dla twojej firmy - o wirtualnym biurzeSzkolenia BHPKorony protetyczne - co warto wiedziećNaprawa auta - nie taka prosta sprawaPrzydatka pomoc psychoterapeutyCzy można naprawić laptopa w swoim mieszkaniu?Dzisiaj na szybko o swetrachWystrój prowansalski, ale nie tylkoBrief look at printingJak powstają nowe strony www. Krótko i na tematKilka słów o jednorazowej odzieży medycznej Buy us auto parts Professionally! O pompach hydraulicznychTekst o budowieKilka słów o dachowaniuPlumber for water problems in bathroomCzy można korzystać z porad prawnych w niedzielę nie handlową?


Wiertła GRAPHITE do metalu 57H054-5 HSS-Co 10 mm (5 sztuk) - Media Expert\nJESTEŚ TUTAJ: Sklep Mediaexpert.pl Dom i ogród ELEKTRONARZĘDZIA Wiertła Wiertła GRAPHITE do metalu 57H054-5 HSS-Co 10 mm (5 sztuk)\nWiertła do metalu Wiertła do metalu GRAPHITE (nr ref. 57H054-5) o średnicy 10.0 mm, są wykonane z wysokogatunkowego stopu stali szybkotnącej M35 z 5% dodatkiem kobaltu. Kąt wierzchołkowy 135° i korekta ścinu umożliwiają łatwe nawiercanie otworów bez punktowania. Dzięki odporności więcej\nKod produktu: e356319\nWiertła do metalu GRAPHITE (nr ref. 57H054-5) o średnicy 10.0 mm, są wykonane z wysokogatunkowego stopu stali szybkotnącej M35 z 5% dodatkiem kobaltu. Kąt wierzchołkowy 135° i korekta ścinu umożliwiają łatwe nawiercanie otworów bez punktowania. Dzięki odporności stopu na wysoką temperaturę, idealnie nadają się do wiercenia otworów w materiałach trudnoobrabialnych, takich jak stal nierdzewna, kwasoodporna, żaroodporna itp.


"Odpomnieć" historię (Anna Janko "Mała Zagłada")\nAnna Janko pisze książkę dla swojej matki - ta terapeutyczna opowieść ma pomóc im obu w uwalnianiu się od przeszłości. Pisarka w zaskakujący sposób wykorzystuje zadomowiony z w kulturze topos niezwykłego, biologicznego związku matki z córką, by pokazać, że tym, co łączy może być również opowieść. Ta opowieść ma jednak destrukcyjny charakter: zapamiętane przez matkę Janko w dzieciństwie zagłada wioski, w której mieszkała i śmierć rodziców stały się historią fundamentalną dla rozwoju zarówno matki jak i córki. Janko mówi w swej książce: cierpienie i strach można odziedziczyć. Jak pokaże w "Małej zagładzie" nie jest to dziedziczenie odbywające się jedynie na płaszczyźnie prywatnej, ale także kulturowej.\nJanko odtwarza z niezwykłą skrupulatnością wydarzenia z 1 czerwca 1943 roku, gdy Niemcy spacyfikowali rodzinną wieś jej matki - Sochy. Rozmawia z matką, odnajduje inne dzieci ocalone z tej masakry, aby pokazać, jak wyglądało ich późniejsze życie. Jak się okazuje ta trauma naznaczyła nie tylko dziecięcych świadków wydarzeń, ale także ich dzieci, przejmujące objawy choroby sierocej czy lęk przed wojną i na przykład językiem niemieckim. Wracanie do wydarzeń z dzieciństwa matki ma być "odpominaniem", przypominaniem po to, by wreszcie można było usunąć tę opowieść z pamięci.\nPisarka próbuje także dokonać uniwersalizacji tej historii. Zastanawia się nad tym, jaką cenę płacą dzieci w czasie działań wojennych, szukając odwołań zarówno w historii XX wieku (Hiroszima, bohaterowie dziecięcy reportaży Swietłany Aleksiejewicz) jak i sięgając do rozkazu Agamemnona walczącego pod Troją. Opowieść o przemocy w czasie II wojny światowej, zbrodniach Niemców czy Ukraińców staje się punktem wyjścia do rozważań o przemocy w historii. Jak to się dzieje, że w ludziach ujawnia się to, co nieludzkie - okrucieństwo, bestialstwo, bezduszność? Janko szuka przyczyn w wychowaniu, propagandzie, ale też w strachu. On staje się jedną z centralnych kategorii w powieści: jest czymś, co wymyka się opisowi w swej istocie, ale także stanowi uczucie kierujące życiem ludźmi. Pisarka stwierdza "wojna nie umiera nigdy", przybiera tylko nową postać jako rzeź w Ruandzie, czy współczesna przemoc wobec zwierząt zabijanych przemysłowo. Przemoc i cierpienie stają się nieodłącznymi kategoriami ludzkiego istnienia. Można je niwelować, opowiadając, ale to boli. Czytelnika również.\nremik: Czeka na przeczytanie, ale się trochę boję tej książki. "Dziewczyna z zapałkami" mi głowę przeorała boleśnie. A tu z racji tematu... brrr... Ale trzeba będzie.\ndodano: Niedziela, 2015.03.15 11:38\nIlonas: Hmm, nie wiem, czy trzeba...Nie mogę się oprzeć wrażeniu, że jej pierwsza książka, właśnie "Dziewczyna z zapałkami" robiła największe wrażenie.\ndodano: Poniedziałek, 2015.03.16 09:28


Orły to potężne ptaki które charakteryzują się bardzo bystrym wzrokiem. Z wysokiej odległości mogą dostrzec najmniejszą rzecz. Mają silną budowę ciała, ostre szpony, dużą rozpiętość skrzydeł oraz mocny i ostry dziób. Przypisuje im się ptasią dumę, silne i szlachetne serce. Są bardzo szybkie w czasie lotu, nie boją się niczego. Długość ich życia jest nieznana. Czasami mówi się o nich, że są nieśmiertelne. Pomimo że ptaki te mają groźny wygląd to potrafią też okazać swoje dobre serce np.: pomogły Hobbitowi i jego drużynie wydostać się z lasu, w którym zostali zaatakowani przez wilki. Orły nie lubiły goblinów, gdyż wyczuwały ich słabość, mimo tego nie miały innych wrogów. Z pozostałymi plemionami żyły w zgodzie i nie miały ze sobą konfliktów. Żyjąc w Górach Mglistych, w gniazdach na wysokich szczytach czuły się bezpiecznie i nic nie zagrażało ich życiu. Są to szlachetne i mądre ptaki, niosące innym pomoc ale także groźne dla wrogów.\nAutor: Sylwia, Maciek, Piotrek\nOrły (Tolkien) – charakterystyka postaci [autor: Jakub, Diana, Aga]\nWilki (Tolkien) – charakterystyka postaci [autor: Sylwia, Maciek, Piotrek]\nBilbo i jego drużyna w czasie swej wędrówki wpadli w zasadzkę wilków. Wargowie (tak bowiem nazywają się złe wilki z Dzikich Krain), miały kudłate szare futro, które mogła spalić drobna iskra, dlatego istoty te panicznie […]\nElfy leśne to magiczne stworzenia z powieści „Hobbit”. Stworzenia zamieszkiwały Mroczną Puszczę. Jak sama nazwa wskazuje miejsce to było mroczne, straszne i ciemne. Puszcza znajduje się w Rhovanionie, na wschód od Gór Mglistych. Elfy leśne […]


Monnari sukienka w cekiny w Domodi\nMonnari sukienka w cekiny\nKoktajlowa sukienka damska z dużymi cekinami. Wykonana z elastycznego materiału z półokrągłym dekoltem i bez rękawów. Pięknie zdobiona dużymi cekinami i frędzlami. Z tyłu zapinana na suwak, sukienka na podszewce, przed kolano. Polecamy ten model na wyjątkowe okazje, w zestawieniu z elegancką kopertówką. Modelka na zdjęciu ma 177cm wzrostu i prezentuje rozmiar 36.\nDodatki: cekiny, frędzle\n219 zł 249 zł born2be\nSukienka Jake*s z satyny z okrągłym dekoltem na sylwestra\nSukienka Kendallme dzienna bodycon elegancka na ramiączkach\n1709 zł 2449 zł Elisabetta Franchi\n2018 zł Elisabetta Franchi\nSukienka Elisabetta Franchi mini bez rękawów\nSukienka Guess bez rękawów maxi z dekoltem w serek na spacer\n999 zł VM\n135 zł 169 zł Lenitif