Gdzie znajduje się witamina K? - vag-mania\n26 maja 2021 vag-mania Zdrowie 0\nOrganizm człowieka do prawidłowego funkcjonowania potrzebuje odpowiednich składników odżywczych, jak tłuszcze, węglowodany i białko. Dodatkowo, dla zachowania równowagi, przeprowadzania procesów wewnątrzkomórkowych oraz działania organów wewnętrznych, istotna jest odpowiednia podaż witamin. Witaminy są związkami organicznymi, których zadaniem jest wspomaganie pracy organizmu oraz procesów w nim zachodzących.\nOd ich odpowiedniego poziomu zależy nie tylko zdrowie fizyczne, ale także odporność, dobre samopoczucie i niezachwiana równowaga psychiczna. Jedną z głównych witamin, której niedobór prowadzi do poważnych konsekwencji zdrowotnych jest wit K. Jej główną rolą jest znaczący udział w procesie krzepnięcia krwi, a także regulacji gospodarki wapniowej. Jej odpowiednią podaż zapewnia zdrowa, zbilansowana dieta, a w przypadku pojawienia się niedoboru substancji, ważne jest przyjmowanie witaminy K w tabletkach. Gdzie znajdują się witamina K2, K1 i K3? Jaką rolę pełni w organizmie?\nCzym charakteryzuje się witamina K?\nWitamina K jest związkiem organicznym, który wpływa na wiele procesów zachodzących w organizmie człowieka. Jest substancją rozpuszczalną w tłuszczach, a jej obecność warunkuje prawidłowe procesy krzepnięcia krwi.\nWitamina K2 i D3 są jednymi z najważniejszych substancji, których poziom w organizmie powinien być regularnie badany poprzez wymaz z krwi, a w razie niedoborów – uzupełniany. Odpowiednią podaż substancji zapewnia zdrowa, zbilansowana dieta, ale jej brak można uzupełniać za pomocą syntetycznie wytwarzanej formy witaminy. Bardzo popularne są produkty i suplementy diety zawierające łatwo przyswajalne formy witaminy K2D3, co pozwala na zniwelowanie niedoboru.\nWitamina K jest grupą związków, do których należą:\nwit K1 – znana jest również pod nazwą filochinon. Przyjmuje postać żółtej cieczy, która jest wytwarzana przez rośliny. To forma bardzo odporna na działanie temperatury, której odpowiednia dawka jest dostarczana z pożywieniem,\nwit K2 – inaczej nazywana menachinon. Witamina K 2 to forma witaminy K, która jest syntetyzowana przez drobnoustroje, które naturalnie bytują w układzie pokarmowym człowieka. Głównym miejscem jej produkcji jest jelito czcze oraz kręte,\nwit K3 – inaczej nazywana menadionem. To forma witaminy K, która jest produkowana sztucznie, w warunkach laboratoryjnych. Wyróżnia ją dobra rozpuszczalność w wodzie oraz wysoka przyswajalność. To właśnie ona jest częstym składnikiem suplementów diety, co pozwala na szybkie uzupełnianie niedoborów.\nGdzie znajduje się witamina K – jakie produkty spożywcze wybierać?\nOdpowiedni poziom witaminy K w krwioobiegu warunkuje prawidłowe funkcjonowanie organizmu. Mimo syntetyzowania jest przez florę jelitową, niezbędne jest zachowanie odpowiedniej, zbilansowanej diety, która pozwala unikać niedoborów. Jakie produkty spożywcze zawierają duże ilości witaminy K?\nzielone warzywa liściaste: jarmuż, szpinak, natka pietruszki, sałata lodowa i roszponka,\nzielone warzywa kapustne: brokułu, brukselka, kapusta włoska, kapusta pekińska,\nrośliny strączkowe: groszek, bób, soczewica,\nprodukty zbożowe, pełnoziarniste.\nWarzywa, przed zjedzeniem można poddawać obróbce termicznej, która nieznacznie wpłynie na ilość przyjętej witaminy K. Wynika to z faktu, iz cechuje ją wysoka stabilność i odporność na działanie temperatury.\nkoenzym q10 https://ukryteterapie.pl/kategoria/suplementy\nWitamina K w organizmie – jaką spełnia rolę?\nWitamina K jest jedną z substancji, które są niezbędne do zachowania zdrowia fizycznego. Odgrywa bardzo istotną rolę, a jej nieobecność mogłaby doprowadzić do licznych dysfunkcji. Co należy do zadań wit K?\nczynny udział w procesie wytwarzania czynników krzepnięcia krwi oraz protrombiny, które są niezbędnymi elementami właściwego przebiegu procesu krzepnięcia. Jej nieobecność doprowadza do krwotoków, które są bardzo trudne do zahamowania,\nusprawnienie pracy serca i układu naczyniowego, poprzez silne działanie przeciwkrwotoczne. Jej zadaniem jest umacnianie ścianek, z których są zbudowane naczynia krwionośne. Dodatkowo, jej obecność pomaga zatrzymać procesy zwapniania i pękania naczyń krwionośnych,\nzachowanie odpowiedniego funkcjonowania i równowagi gospodarki wapnia, poprzez gromadzenie i wychwytywanie jego cząsteczek. Odpowiedni poziom witaminy K warunkuje również procesy formowania się tkanki kostnej i ich prawidłowego wzrostu,\nwitamina K charakteryzuje się silnymi właściwościami antyseptycznymi. Pozwala skutecznie wpływać na niszczenie patogenów, które atakują organizm. Ponadto, działa przeciwzapalnie, co wspiera procesy regeneracyjne tkanek i komórek organizmu,\njej obecność, według specjalistów, pozwala zahamować deformację komórek, które mogłyby zmieniać swoje DNA i prowokować rozwój nowotworu.\nNiedobór witaminy K w organizmie człowieka objawia się częstym krwawieniem z błon śluzowych, opóźnionym krzepnięciem krwi po skaleczeniu, a także zwiększoną częstotliwością pojawiania się siniaków. Odpowiedni poziom witaminy jest bardzo ważny, a lekceważenie niedoboru może prowadzić do negatywnych skutków dla zdrowia.\nWitamina C - jaką wybrać, by być zadowolonym?\nJeżeli interesuje nas witamina c, jaką wybrać, aby być zadowolonym? To pytanie zadaje sobie naprawdę…


List motywacyjny Pisarz | StartCV.pl\nList motywacyjny Pisarz\nWzór listu motywacyjnego Pisarz\nWzór listu motywacyjnego dla Pisarza został opracowany w klasycznej wersji graficznej, do samodzielnej edycji min. w programie MS Word lub Libre Office.\nGwarantuję, że list motywacyjny Pisarza został przygotowany z najwyższą starannością i z pewnością spełni Twoje oczekiwania. Jeśli jednak masz wątpliwości, to daję Ci gwarancję zwrotu pieniędzy, bez podania przyczyny w ciągu 21 dni od daty zakupu.\nWzór listu motywacyjnego dla Pisarza można pobrać w jednym z trzech pakietów. Zapoznaj się z nimi oraz wybierz ten, którego najbardziej potrzebujesz.\nPakiet STANDARD - zawiera wzór listu motywacyjnego dla Pisarza oraz dodatkowo 1 szablon graficzny premium.\nPakiet PREMIUM - zawiera wzór listu motywacyjnego oraz dodatkowo wzór CV, wzór podania o pracę dla Pisarza i 3 szablony graficzne premium.\nPakiet GOLD - zawiera wzór listu motywacyjnego oraz dodatkowo wzór CV, wzór podania o pracę dla Pisarza, 5 szablonów graficznych premium i E-book Start CV.\nList motywacyjny Pisarza\nCV Pisarz | Podanie o pracę Pisarz\nSprawdź dla kogo napisano wzór listu motywacyjnego Pisarz.\nPisarz jest to artystyczny zawód twórczy. W obrębie zawodu można wyróżnić pewne specjalności takie jak: twórcy literatury, poeci, prozaicy, eseiści, satyrycy, dramatopisarze, autorzy książek dla dzieci, autorzy podręczników, scenarzyści itp. Zawód nieodzownie związany jest z maszyną do pisania, a obecnie z komputerem, na którym tworzone jest dzieło i zapisywane. Pisarz oprócz stworzenia dzieła literackiego zajmuje się jego promocją i reklamą. Uczestniczy w konferencjach, spotkaniach literackich, czy wieczorach czytelniczych. Najwięksi twórcy występują również w programach telewizyjnych czy audycjach radiowych. W dzisiejszych czasach dotarcie do czytelnika jest kluczowym elementem promocji każdej książki.Praca pisarza wykonywana jest indywidualnie, a napisanie książki wymaga ciszy i skupienia. Jednak dalsze etapy jej wydania to już praca zespołowa. Książka podlega korekcie, ocenie wydawniczej, krytyce środowiska literackiego oraz osądowi przez czytelników. Promocja książki jest już pracą z ludźmi i tego też wymaga się od autora.


Duże gabaryty w halach magazynowych - jak je przenieść? - Inowroclawskie\nPrzenoszenie dużych obiektów, takich jak hale magazynowe, nie jest łatwe.\nWszyscy widzieliśmy te duże hale magazynowe, w których firmy przechowują swoje produkty. Te sklepy są często wypełnione tonami rzeczy, a ich przenoszenie bez powodowania niepotrzebnych szkód może być trudne. Ale co by było, gdybyśmy mogli po prostu zmniejszyć tę rzecz i włożyć ją do pudełka? Czy nie byłoby to o wiele łatwiejsze niż ich przenoszenie? Cóż, nie i tak. Spróbuję wyjaśnić, dlaczego to nie zadziałałoby w prawdziwym świecie.\nPrzenoszenie dużych obiektów jest zawsze trudnym zadaniem, ale ich zmniejszanie wydaje się najłatwiejszym rozwiązaniem dla wszystkich zaangażowanych osób. Problem z tym pomysłem polega na tym, że po zmniejszeniu czegoś staje się zbyt kruche i pęknie, jeśli będzie obsługiwane niewłaściwie lub upuszczone z dowolnej wysokości.\nDlaczego warto wynająć usługi dźwigowe żurawiami HDS?\nDźwigi do usług HDS warto wynająć, ponieważ są jedną z najbardziej zaufanych marek w branży. Działają od ponad 50 lat i zbudowali reputację, której nie może dorównać żadna inna firma.\nWynajmując żurawie HDS, zawsze wiesz, że będą tam, kiedy będziesz ich potrzebować. Żurawie są zawsze dobrze utrzymane i gotowe do pracy. Nie zepsują się, bo są dobrze utrzymywane przez doświadczonych mechaników, których w tej branży trudno znaleźć. Wszystko to sprawia, że żurawie HDS warto wynająć na każdą budowę, a nawet na imprezę, na której potrzebne są duże maszyny.\nIle jest w stanie podnieść dźwig HDS?\nŻuraw to maszyna służąca do podnoszenia i przenoszenia ciężkich przedmiotów. Dźwig jest zwykle obsługiwany przez operatora lub kierownika załadunku i może być używany na wiele różnych sposobów. Dźwigi są głównym sprzętem w branży budowlanej, gdzie są wykorzystywane do budowy budynków i innych dużych konstrukcji. Mają również specjalistyczne zastosowania w branżach takich jak górnictwo, przemysł stoczniowy i stalowniczy.\nWynajem, a zakup dźwigu HDS - co się bardziej opłaca?\nWynajem dźwigu jest powszechną praktyką w firmach, które muszą korzystać z dźwigu okazjonalnie. Wynajem zmniejsza również ryzyko, ponieważ firmy wiedzą, że jeśli nie mają wystarczającego popytu na usługi, mogą łatwo przestać je wynajmować. Kolejną zaletą wynajmu dźwigu jest to, że nie musisz kupować dźwigu, jeśli nie spodziewasz się, że będziesz go często używać w przyszłości.\nZ drugiej strony, zakup żurawia HDS jest zwykle korzystniejszy, ponieważ jesteś właścicielem sprzętu, a zatem masz pełną kontrolę nad tym, kiedy i jak jest używany. Gdy tylko kupisz żuraw HDS, stanie się on częścią Twoich aktywów i doda wartości do raportu finansowego Twojej firmy.


mala200333 Re: ~~~~~~~POLSKA~~~~~~~……~~~~~~…………~~~~~~~ 13.08.20, 16:31\nDekoncentracja mediów. Wszystko zgodne z unijnymi nakazami?\nZdaniem Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, właśnie w zakresie poziomej kumulacji kapitału - szczególnie jeżeli chodzi o prasę regionalną - występują największe zagrożenia, związane z możliwością sterowania przekazem na skalę ogólnopolską.\nW celu rozbicia monopoli rząd zamierza się wzorować na ustawodawstwie francuskim, które precyzyjnie określa rozkład procentowy oraz udział w rynku medialnym kapitału z innych państw. Jak w wielu wywiadach zapewniał również wiceminister Paweł Lewandowski, kluczem do powodzenia rządowego projektu - również w oczach instytucji międzynarodowych - będzie odwołanie się do już istniejących w polskim oraz unijnym prawie zapisów antymonopolowych.\nChodzi m.in o Zieloną Księgę dobrych praktyk w zakresie dekoncentracji kapitału. Rząd zastanawia się jednak, jak wprowadzić je w życie. Według moich rozmówców, w grę wchodzi wariant "zachęcania" największych graczy do wchodzenia w spółki z polskimi udziałowcami albo wykup udziałów/akcji w konkretnej grupie medialnej.\nmala200333 Re: ~~~~~~~POLSKA~~~~~~~……~~~~~~…………~~~~~~~ 13.08.20, 16:33\nKiedy rozmawiałem z ministrem Lewandowskim w maju 2017 roku dla kwartalnika "Forum Dziennikarzy", przekonywał mnie, że poza niebezpieczną z punktu widzenia rządu dominacją niemieckich właścicieli w obszarze prasy regionalnej, potencjalnie niekorzystne są również inne mechanizmy monopolistyczne.\n- Zdarzają się również w naszym kraju przypadki, w których dany podmiot posiada znaczne zasoby na rynku radiowym, telewizyjnym, prasowym, internetowym i dodatkowo reklamowym. Wtedy zdecydowanie łatwiej jest mu uwiarygodnić własny przekaz, bo gdy przeciętny Kowalski usłyszy daną opinię w tak wielu różnych kanałach komunikacji, może odnieść wrażenie, że jest ona wiarygodna. Tymczasem zbieżność narracji często wynika z posiadania różnych mediów przez tego samego właściciela, który tworzy iluzję pluralizmu - mówił minister, dodając że resort zastanawia się nad objęciem zakresem ustawy również domów mediowych.\nRepolonizacja - "skutek uboczny" dekoncentracji mediów\nCo ciekawe, choć wszędzie w kontekście dekoncentracji mediów mówi się o ich repolonizacji, w oficjalnej narracji rządowej jedno jest jedynie skutkiem ubocznym drugiego. Co zrozumiałe, PiS na zewnątrz promuje jedynie scenariusz wzmocnienia pluralizmu poprzez rozbicie monopoli i zwiększenia konkurencji na rynku. Jest rzeczą oczywistą, że odbędzie się to jednak z udziałem polskich podmiotów, a więc dekoncentracja i repolonizacja stanowić będą system naczyń połączonych.\nNieoficjalnie wiadomo również, że swoją wersję ustawy medialnej opracowywało swego czasu również Ministerstwo Sprawiedliwości.\nKogo najbardziej dotknęłaby pisana na wzór francuski ustawa? Oczywiście największych graczy na polskim rynku medialnym: Amerykanów posiadających TVN, działający w koncernie Discovery, Francuzów z grupy Vivendi, który są większościowymi udziałowcami Canal+ oraz nc+ oraz Niemców i Szwajcarów z Ringer Axel Springer. A także niemieckie spółki Bauer Media, Polska Press czy Burda.\nNa pewno Amerykanie, oceniając po bardzo wyrazistym zaangażowaniu ambasador Georgette Mosbacher, nie pozostaną bierni wobec planów rządu. Pytanie, czy tym razem będzie na tyle woli i determinacji, aby zapowiedzi z kampanii prezydenckiej przekuć w czyn?\nmala200333 Re: ~~~~~~~POLSKA~~~~~~~……~~~~~~…………~~~~~~~ 13.08.20, 16:41\nNo jasne. Zawsze " zgodnie z prawem" i " gdzie indziej też tak jest". Tylko jakoś dziwnie się składa, że za każdym razem mamy kolejną sprawę o łamanie praworządności. Co oni tak tych pisich synów nie lubią?\nmala200333 Re: ~~~~~~~POLSKA~~~~~~~……~~~~~~…………~~~~~~~ 13.08.20, 17:35\nNiestety sąd oddalił nasze odwołanie od decyzji Rafała Trzaskowskiego ws. Marszu Zwycięstwa. Jako Młodzież Wszechpolska będziemy składać zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego do Sądu Apelacyjnego - napisał na Twitterze rzecznik. Jak dodał, społeczne obchody 100-lecia Bitwy Warszawskiej odbędą się tak czy inaczej.\nmala200333 Re: ~~~~~~~POLSKA~~~~~~~……~~~~~~…………~~~~~~~ 13.08.20, 17:36\nW środę prezydent Warszawy Rafał Trzaskowski zdecydował, że marsz nie odbędzie się ze względu na negatywną opinię sanepidu. Wydałem dziś zakaz ws. dwóch zgromadzeń, które miały się odbyć 15 sierpnia na ulicach Warszawy. Oba planowane wydarzenia zostały negatywnie zaopiniowane przez służby sanitarne. Bezpieczeństwo i zdrowie warszawianek i warszawiaków jest najważniejsze - uzasadnił to prezydent Warszawy Rafał Trzaskowski.\nZdaniem sanepidu liczba uczestników, którzy mogliby wziąć udział w zgromadzeniu powoduje, że istnieje ryzyko zakażenia jego uczestników, a także osób postronnych.\nmala200333 Re: ~~~~~~~POLSKA~~~~~~~……~~~~~~…………~~~~~~~ 13.08.20, 17:38\nmala200333 Re: ~~~~~~~POLSKA~~~~~~~……~~~~~~…………~~~~~~~ 13.08.20, 17:39\nPopularny youtuber Krzysztof Gonciarz jeździ po centrum Warszawy wynajętą ciężarówką oklejoną hasłami parodiującymi te znane z "homofobusów" fundacji Pro - Prawo do Życia.\nJeździmy dzisiaj po centrum Warszawy ciężarówką antyciężarówkową, nagrywajcie nas machajcie i udostępniajcie! #stopciezarowkom" - napisał Krzysztof Gonciarz w mediach społecznościowych.\nmala200333 Re: ~~~~~~~POLSKA~~~~~~~……~~~~~~…………~~~~~~~ 13.08.20, 17:40\n"Każdy może obkleić ciężarówkę i gadać z niej głupoty. Nie do wiary, że to jest legalne" - czytamy m.in. na plandece ciężarówki Gonciarza\nmala200333 Re: ~~~~~~~POLSKA~~~~~~~……~~~~~~…………~~~~~~~ 13.08.20, 18:11\nTo było najtrudniejsze siedem miesięcy w historii polskich lotnisk. Odpływ pasażerów sięgnął 70 proc. Straty już są liczone w milionach złotych, a kryzys się dopiero rozkręca. - Władze kilku lotniskowych spółek będą musiały podjąć wkrótce poważne decyzje - uważa ekspert, Marek Serafin.\nmala200333 Re: ~~~~~~~POLSKA~~~~~~~……~~~~~~…………~~~~~~~ 13.08.20, 19:08\nProjekt nowelizacji ustawy ws. walki z koronawirusem ma już numer druku. Ustawodawca zawarł w nim bezkarność dla urzędników za wszelkie działania podejmowane w celu przeciwdziałania rozprzestrzeniania się pandemii.\n„Nie popełnia przestępstwa, kto w celu przeciwdziałania COVID-19 narusza obowiązki służbowe lub obowiązujące przepisy, jeżeli działa w interesie społecznym i bez naruszenia tych obowiązków lub przepisów podjęte działanie nie byłoby możliwe lub byłoby istotnie utrudnione” – brzmi jeden z jej fragmentów.\nW uzasadnieniu projektu PiS wskazano na to, że w walce z wirusem niezbędne jest inicjowanie działań „trudnych do pogodzenia z obowiązującym stanem prawnym”. Stanowi to nawiązanie do znanego z prawa „stanu wyższej konieczności”, który wyłącza odpowiedzialność karną w przypadku działań związanych z ratowaniem np. zdrowia lub życia ludzkiego (a taki jest charakter działań na rzecz walki z COVID-19). Co ciekawe, choć prawo nie działa wstecz, to ta nowelizacja będzie tak działała.\nProfesor Andrzej Zoll, w rozmowie z Onetem, ocenił, że nowelizacja jest dziełem Zbigniewa Ziobry, który już wcześniej wprowadził przepis mówiący o tym, iż prokurator nie ponosi odpowiedzialności za czyn stanowiący naruszenie prawa, jeśli działał w ważnym interesie społecznym.\n„W zasadzie oni (politycy PiS – przyp. red.) chcą wręcz wyłączyć kodeks karny, jeśli czyjeś działanie ma związek z ochroną ludzi przed pandemią. A tak szczerze, to to jest po to, by minister Szumowski nie odpowiadał za zamówienia dotyczące m.in. respiratorów. To jest chuligaństwo legislacyjne i skandal” – dodał prof. Zoll.\nZostań patronem KODUJ24.PL\nW podobnym tonie wypowiedział się dr Mikołaj Małecki z krakowskiego UJ.\n„Wystarczy, że ktoś stwierdzi, że działał w celu przeciwdziałania COVID-19, a do tego kierował się ważnym interesem społecznym – i już. Każde naruszenie przepisów usprawiedliwione tymi celami nie będzie przestępstwem” – uważa dr Małecki.\nProjekt PiS skrytykowali też przedstawiciele demokratycznej opozycji.\nmala200333 Re: ~~~~~~~POLSKA~~~~~~~……~~~~~~…………~~~~~~~ 13.08.20, 19:11\n> W tej dramatycznej, epidemicznej sytuacji\n> - Sejm odrzucił niezbędne poprawki Senatu: ☹\n> ❌20 mld zł ze środków UE na poprawę sytuacji finansowej służby zdrowia (zabezpi\n> eczenie medyczne, respiratory, dodatkowe wynagrodzenia),\n> ❌testy dla służb medycznych: lekarzy, ratowników, pielęgniarzy, laborantów, san\n> itariuszy, pielęgniarek\nmala200333 Re: ~~~~~~~POLSKA~~~~~~~……~~~~~~…………~~~~~~~ 13.08.20, 19:13\nmala200333 Re: ~~~~~~~POLSKA~~~~~~~……~~~~~~…………~~~~~~~ 13.08.20, 19:20\nmala200333 Re: ~~~~~~~POLSKA~~~~~~~……~~~~~~…………~~~~~~~ 13.08.20, 19:25\nmala200333 Re: ~~~~~~~POLSKA~~~~~~~……~~~~~~…………~~~~~~~ 13.08.20, 19:31\nmala200333 Re: ~~~~~~~POLSKA~~~~~~~……~~~~~~…………~~~~~~~ 13.08.20, 19:34\nmala200333 Re: ~~~~~~~POLSKA~~~~~~~……~~~~~~…………~~~~~~~ 13.08.20, 20:17\nmala200333 Re: ~~~~~~~POLSKA~~~~~~~……~~~~~~…………~~~~~~~ 14.08.20, 05:37\nmala200333 Re: ~~~~~~~POLSKA~~~~~~~……~~~~~~…………~~~~~~~ 14.08.20, 05:45\nmala200333 Re: ~~~~~~~POLSKA~~~~~~~……~~~~~~…………~~~~~~~ 14.08.20, 17:55\nmala200333 Re: ~~~~~~~POLSKA~~~~~~~……~~~~~~…………~~~~~~~ 14.08.20, 18:10\nOpozycja, która złej władzy podwyższa wynagrodzenie i to w czasie kryzysu - nie ma racji bytu" - ocenił na Twitterze były premier Polski, szef EPL Donald Tusk. "Ogarnijcie się, pro\nCzytaj więcej na fakty.interia.pl/polska/news-donald-tusk-opozycja-podwyzszajaca-wynagrodzenie-zlej-wladzy,nId,4670159#utm_source=paste&utm_medium=paste&utm_campaign=other\nmala200333 Re: ~~~~~~~POLSKA~~~~~~~……~~~~~~…………~~~~~~~ 14.08.20, 18:38\n"Perfect Timing Day: przyznać wielkie podwyżki prezydentowi, rządowi i parlamentowi w rocznicę strajku 1980, w czasie rewolucji u najbliższego sąsiada, w szczycie pandemii, kiedy zaczyna się głęboka recesja" - napisał na Twitterze Donald Tusk.\nPóźniej dodał: "Opozycja, która złej władzy podwyższa wynagrodzenie, i to w czasie kryzysu, nie ma racji bytu. Po prostu. Ogarnijcie się, proszę".\nPosłowie przeprowadzili w piątek dwa czytania projektu noweli podwyższającej wynagrodzenia dla samorządowców, parlamentarzystów i osób zajmujących kierownicze stanowiska. O przejściu do drugiego czytania zdecydowali w głosowaniu - 347 posłów było za niezwłocznymi dalszymi pracami, 21 przeciw, a siedem osób wstrzymało się od głosu.\nmala200333 Re: ~~~~~~~POLSKA~~~~~~~……~~~~~~…………~~~~~~~ 14.08.20, 18:42\nRatownicy, diagności lekarze i pielęgniarki walczące z Covid 19 narażający na co dzień Wasze życie i zdrowie - co Wy na to? Nauczyciele, kierowcy autobusów , tramwajarze , sprzedawcy, tkwiący dzielnie na swoich stanowiskach pracy i narażający swoje życie i zdrowie - co Wy na to? Wszyscy Ci którym upadły firmy i którzy stracili pracę- co Wy na to? Emeryci i renciści z zapowiadaną waloryzacja 3% co Wy na 40% podwyżki wszystkich rządzących?\nmala200333 Re: ~~~~~~~POLSKA~~~~~~~……~~~~~~…………~~~~~~~ 14.08.20, 19:43\nmala200333 Re: ~~~~~~~POLSKA~~~~~~~……~~~~~~…………~~~~~~~ 14.08.20, 20:27\nmala200333 Re: ~~~~~~~POLSKA~~~~~~~……~~~~~~…………~~~~~~~ 14.08.20, 23:56\nmala200333 Re: ~~~~~~~POLSKA~~~~~~~……~~~~~~…………~~~~~~~ 15.08.20, 00:05\nEmerytowi dają ochłapy i jeszcze biorą od tego podatek a rozdają sobie pieniądze dla przyszłych pokoleń.Wstydu nie mają\nmala200333 Re: ~~~~~~~POLSKA~~~~~~~……~~~~~~…………~~~~~~~ 15.08.20, 00:09\nmala200333 Re: ~~~~~~~POLSKA~~~~~~~……~~~~~~…………~~~~~~~ 15.08.20, 00:16\nJarek Robakowski Najpierw kupili wyborcow za 500+,13 emerytury a teraz opozycje za podwyzki uposazenia\nmala200333 Re: ~~~~~~~POLSKA~~~~~~~……~~~~~~…………~~~~~~~ 15.08.20, 00:17\nLukasz Stasiek Dała się opozycja dziecinnie wymanewrować. Prosty trik i leży w oczach opinii publicznej, tej, tamtej, każdej...\nI już nie ma opozycji żadnej, bo choć kulejąco-pełzająca to teraz strzeliła sobie w kolano, ba nawet w kręgosłup, i to szyjny. Chytre lisy i tak w oczach swego elektoratu za to nie dostaną nagany (bo radykalizm i przekupstwo mają silne fundanenty-kazde swój), druga strona i tak ma ich za szuje więc jedyna druzyna, która mogła jeszcze bardziej stracić kredyt zaufania to KO. A taktyk teoretyk sobie siedzi, głaszcze kota i wymyśla, bo to przecież duże szachy, nie..?\n..z faulami oczywiście, tyle że zbiorowy sędzia ciągle ma dwie lewe ręce do czerwonej kartki\nmala200333 Re: ~~~~~~~POLSKA~~~~~~~……~~~~~~…………~~~~~~~ 15.08.20, 00:36\nPodwyżki dla polityków. Jacek Bury wydał oświadczenie ws. decyzji o podwyżkach dla parlamentarzystów. "Dla zdecydowanej większości ważniejsza jest ich własna kieszeń niż służba publiczna" - napisał Senator.\nmala200333 Re: ~~~~~~~POLSKA~~~~~~~……~~~~~~…………~~~~~~~ 15.08.20, 01:28\nZnienawidzona władza i opozycja, plujecie nam Polakom w twarz, a MY jesteśmy skłóceni, bo tak chcieliście nam zrobić, dlatego jesteście bezkarni, ale do czasu!!! Mówicie o Białorusi????\nPokaż odpowiedzi (3)Zgłoś\nmy tu gadu gadu, a oni tak mają to za nic, jedynie wyjście na ulice może ich powstrzymać. Wybory dopiero za 3 lata, wiecie ile oni jeszcze nagrabią i przywłaszczą.\n14.12.18, 01:35 Urzędnicy mają nowe biura. Za setki milionów (11) super.halusia\n13.12.18, 17:40 Restauracja Althaus z Gdyni została zakwalifikowan (12) kristopherh\n13.12.18, 12:19 Douglas Okada (8) jutta_t\n12.12.18, 04:59 Alfons Mucha (47) seremine\n11.12.18, 15:04 Smutne (10) black_jotka\n10.12.18, 09:58 Zmarł Wojciech Kilar - światowej sławy kompozytor, (10) mala200333\n09.12.18, 04:56 Rakotworcze...parabeny... (15) black_jotka\nA...Ministerstwo Sprawiedliwości przedstawiło ..\nW USA liczba zgonów na Covid-19 w 2021 roku może..\nWypadanie włosów – specjalista od włosów i skóry..\nWrocław. Agresywny mężczyzna zdewastował kościół


Jak realizować lekcję przed lekcją – i nie tylko… | Obserwatorium Edukacji\nJak realizować lekcję przed lekcją – i nie tylko…\nPortal edunews.PL zamieścił wczoraj godny polecenia i upowszechnienia materiał autorstwa Agnieszki Bilskiej (z grupy Superbelfrzy RP – eduzmieniaczy), zatytułowany „Odwrócona klasa od kuchni”. Oto jego fragmenty – na zachętę:\nJedną z odpowiedzi na to pytanie może być metoda tzw. odwróconej klasy, która pozwala nauczycielowi przenieść część „wykładową” jeszcze przed lekcję, angażując w jej wykonanie uczniów w czasie pozalekcyjnym, a pozostawiając czas na zajęciach na systematyzację, uzupełnienie i przetworzenie zdobytej wiedzy w praktyczny, atrakcyjny dla wszystkich sposób.\nPrezentacja z webinaru poświęcona odwracaniu klasy – TUTAJ\nMożna tam będzie zapoznać się z:\n1. Narzędzia TIK omawiane podczas webinaru;\n2. Samodzielne nagrywanie materiałów video;\n3. Miejsca z interesującym materiałem filmowym lub gotowe lekcje.


Darmowy film online - Kac Vegas w Bangkoku The Hangover Part II film online bez limitu\nKac Vegas w Bangkoku The Hangover Part II - film online Kac Vegas w Bangkoku The Hangover Part II . film online bez limitu Kac Vegas w Bangkoku The Hangover Part II - Kac Vegas w Bangkoku The Hangover Part II darmowy film online bez limitu - Komedia\nKac Vegas w Bangkoku The Hangover Part II 2011\nTagi: Kac Vegas w Bangkoku The Hangover Part II 2011 darmowy film on line,Kac Vegas w Bangkoku The Hangover Part II 2011 film za darmo bez rejestrowania i logowania,Kac Vegas w Bangkoku The Hangover Part II 2011,Kac Vegas w Bangkoku The Hangover Part II 2011,film online za darmo Kac Vegas w Bangkoku The Hangover Part II 2011,Kac Vegas w Bangkoku The Hangover Part II 2011 film lektor pl,film z polskim lektorem Kac Vegas w Bangkoku The Hangover Part II 2011,Kac Vegas w Bangkoku The Hangover Part II 2011,Kac Vegas w Bangkoku The Hangover Part II 2011 film online bez limitu,filmy z lektorem Kac Vegas w Bangkoku The Hangover Part II 2011,\nKocham Dziwne Seans filmowy Kac Vegas w Bangkoku The Hangover Part II 2011\nW niniejszym artykule możecie znaleźć aktualnÄ… listÄ™ zawierajÄ…cÄ… każde filmy jak i również seriale, ktĂłre oferuje nasz kraj odsĹ‚ona usĹ‚ugi streamingowej Netflix, z zaznaczeniem pozycji spośród polskimi napisami. Akcja rozgrywa siÄ™ po latach 50-tych XX stulecia, tak wiÄ™c jest to juĹĽ serial historyczny, natomiast co zbyt tym idzie kostiumowy. W obecnej odmiany film skĹ‚ada siÄ™ jakby z dwĂłch â€žrozdziaĹ‚Ăłwâ€ť: â€žlekcjiâ€ť (ok 12 min. ) oraz â€žegzaminuâ€ť (ok dwadzieścia min). WiÄ™kszoĹ›Ä‡ osĂłb, ktĂłre prowadzÄ… odchudzanie, nie wykorzystuje z rad fachowych, wiÄ™c grozi wykładzinom w dziennym menu nazbyt duĹĽo tĹ‚uszczĂłw, szczegĂłlnie "ukrytych" i cukrĂłw prostych. Kilka miesiÄ™cy po premierze partnerka aktora, Jennifer Syme, urodziĹ‚a martwe dziecko. Natomiast reprezentanci rasy czarnej nie potrafili opracowaÄ‡ pisma, wynaleĹşÄ‡ prostych maszyn np. koĹ‚a bądź wytopiÄ‡ ĹĽelaza i zanim tymi ludĹşmi nie ma ĹĽadnej przyszĹ‚oĹ›ci. Na pĹ‚ytach znajdujÄ… siÄ™ rĂłwnieĹĽ rĂłĹĽnorodne dodatki reklamowe pozwajajÄ…ce gĹ‚Ä™biej zrozumieÄ‡ zagadnienia poruszane po konkretnych filmach. Jak bede miaĹ‚a troche wiecej periodu to dokoncze Pozdrawiam. JAKIM SPOSOBEM MOZNA NAPISAC ZE TO JEST ZLE. SieÄ‡ ów oferuje oprócz tego transport zakupĂłw, montaĹĽ sprzÄ™tu czy przyciągające pakiety gwarancyjne. W obu grupach ocena wyĹĽszego poĹĽÄ…dania wiÄ…zaĹ‚a siÄ™ z wiÄ™kszÄ… aktywnoĹ›ciÄ… grzbietowej przedniej czÄ™Ĺ›ci zakrÄ™tu obrÄ™czy. Kac Vegas w Bangkoku The Hangover Part II 2011 DziÄ™ki takowej rodzinie, umiaĹ‚am byÄ‡ dla swoich dzieci podobnie dobrÄ… przewodniczkÄ…, nauczycielkÄ…, kochankÄ…. Zdaje siÄ™ to niemoĹĽliwe, gdy kaĹĽdy do niej krok byĹ‚ Ĺ›ledzony jak i również rejestrowany w zdjÄ™ciach i filmach za pośrednictwem ĹĽÄ…dnych sensacji paparazzich, ktĂłrzy nie opuszczali jej chociażby na chwilÄ™. KorzystaĹ‚em, teĹĽ z tegoż Fixa pierwotnego w serwisie M$ i dalej nie dziaĹ‚a. Wyznawcy hebrajskiej wersji chrzeĹ›cijaĹ„stwa, sÄ… poniżej tym wzglÄ™dem mistrzami Ĺ›wiata i najwiÄ™kszymi hipokrytami. @ FrAnSiS: To czy coĹ› jest albo nie ma dzięki Netfliksie jest gĹ‚Ăłwnie kwestiÄ… polityki wĹ‚aĹ›cicieli praw autorskich. Dlatego przy jednym państwie coĹ› wydaje się być, a w innym nie zaakceptować ma lub lÄ…duje wraz z duĹĽym opĂłĹşnieniem. ogladaj film online za darmo bez rejestracji bez limitu Kac Vegas w Bangkoku The Hangover Part II 2011 Mieszkam na Podlasiu, w BiaĹ‚ymstoku. Kiedy juĹĽ siÄ™ nimi zmÄ™czysz zaczniesz szukaÄ‡ towarzystwa. Aczkolwiek impact factor, ktĂłry siÄ™ jednak liczy bÄ™dzie w takim przypadku odpowiednio mały lub wrÄ™cz rĂłwny 0. Proponuje ascetyczne, bezpieczne wytyczne, pod kontrolÄ… psychologa jak i również z moĹĽliwoĹ›ciÄ… spÄ™dzania periodu w jakiĹ› sposĂłb, ktĂłry rozwija. Fabuła rozpoczyna siÄ™ od wypadku samochodowego, przeĹĽywa tylko pani - Rita (Laura Harring), ktĂłra traci pamiÄ™Ä‡. Oczywiście bardzo pokrewne anonse zdoĹ‚ajÄ… wyjĹ›Ä‡ wybitnie lekkie. Profesjonaliści PiS od czasu ekonomii zaĹ‚oĹĽyli z optymizmem, ĹĽe Ludzie z polski po uzyskaniu 39 mld zĹ‚ po formie dodatkĂłw rodzinnych, wyĹĽszej kwoty wolnej w PIT i wczeĹ›niejszych emerytur, bÄ™dÄ… kupowali wyĹ‚Ä…cznie towary z najwyĹĽszÄ… stawkÄ… podatku VAT 23 proc. Kac Vegas w Bangkoku The Hangover Part II 2011 film za darmo bez rejestrowania i logowania Kac Vegas w Bangkoku The Hangover Part II 2011 film online za darmo bez rejestracji Kac Vegas w Bangkoku The Hangover Part II 2011 Czemu Obi Sam-Serobi zniknÄ…Ĺ‚ jakim sposobem go schacharzyĹ‚ Darth Vader, ale Vader nie zniknÄ…Ĺ‚ jak zginÄ…Ĺ‚? Wykorzystajmy to, ĹĽe zwolennicy "strony zĹ‚a" sÄ… znacznie mniej bĹ‚yskotliwi, a w dużym stopniu bardziej naiwni niĹĽ kaĹĽdy Przyjaciel-komentator bezdekretu. Miranda Richardson zostanie krĂłlowÄ… wrĂłĹĽek imieniu Ulla, ktĂłra jest ciotkÄ… Maleficent i nie uwielbia swojej siostrzenicy. Upodobanie do masochizmu? Jednak ĹĽaden z owych ĹĽurnalistĂłw nie zaakceptować odwaĹĽy siÄ™ powiedzieÄ‡ czytelnikom, ĹĽe decyzjÄ™ dymisji Antoniego Macierewicza podjÄ…Ĺ‚ J. KaczyĹ„ski. JeĹ›li osoba w pubie nie polubi CiÄ™ to coś znacznie więcej aniżeli tylko kobieta, ale teĹĽ jej familiarni uznajÄ… CiÄ™ za spierdolinÄ™. Firma zajmujÄ…ca siÄ™ od 1991 roku kalendarzowego produkcjÄ… miÄ™sa i przetworĂłw drobiowych spośród siedzibÄ… przy UjazdĂłwku niedaleko Ciechanowa. Starego "Siriusa" upodobaĹ‚a sobie najwiÄ™ksza ukraiĹ„ska ekipa medialna spośród gĹ‚Ăłwnym kanaĹ‚em Inter (logo IHTEP) jak i również swoimi kanaĹ‚ami tematycznymi: NTN (HTH), K1 i K2, Mega, Zoom, Piksel, Enter Film. Szybkie wyszukiwanie, Avengers 2: budĹĽet filmu 250 000 000 dolarĂłw. Kac Vegas w Bangkoku The Hangover Part II 2011 film z lektorem polskim\nFilm wyświetlono 5930 razy\nŁączny czas oglądania 98496 Minut\nOstatnio oglądano 17 dni temu\nŚmierćgazm Deathgasm 2015 darmowy film z lektorem\nCienki Bolek Get Hard 2015\nW cieniu Ve stínu 2012 cały film z lektorem\nWyrmwood: Droga do żywych trupów Wyrmwood: Road of the Dead 2014 darmowy film z lektorem polskim bez rejestracji\nTake This Waltz 2011 film lektor pl


Meldefahrer X. Album przywieziony z wojny - Wydawnictwo Replika\nAlbum przywieziony z wojny\n4 września 1939 roku 9 pułk Kavallerie Schutzen Regiment zaatakował niebronione Żarki, mordując 300 cywilów. Żołnierz tej jednostki, tajemniczy goniec motocyklowy „Meldefahrer X”, w albumie-dzienniku zebrał fotografie, które wykonał na szlaku swojej służby podczas niemieckiej inwazji na Polskę . Znalazły się wśród nich zdjęcia ilustrujące pogrom jego pułku w nocnej bitwie pod Iłżą.\nRyszard Wójcik zafascynowany niezwykłym dokumentem, poszedł śladem albumu i zawartych w nim 175 fotografii. Przez ćwierć wieku szukał weteranów, uczestników iłżeckiej bitwy. Realizując filmowy dokument o niemieckim fotografie-motocykliście (1976) wprowadził na scenę postać gen. Stanisława Tatara, dowódcy pułku artylerii w zwycięskiej bitwie pod Iłżą oraz bohatera tzw. procesów generałów (1945-51). To od niego usłyszał sensacyjną historię związaną z losami cennych zasobów Funduszu Obrony Narodowej. Czy dowiemy się dlaczego losy FON w tak niespodziewany sposób łączą się z poszukiwaniami anonimowego „Meldefahrera X” i nadal stanowią zagadkę w długim łańcuchu tajemnic, które wciąż czekają na rozwiązanie?\nMOJE SPOTKANIA Z WUNDERWAFFE\nJest początek czerwca 2004 roku. Nareszcie ciepło, letnio i słonecznie. Niesamowita jest ta wiosenna zieleń w świetle zachodzącego słońca. Taka pogoda była dokładnie 60 lat temu, gdy wiosną 1944 roku mieszkańców Podlasia niepokoiły tajemnicze wybuchy.\nJestem świeżo po lekturze książki Ryszarda Wójcika Łowcy potworów. Szperacze z pobojowisk (Warszawa 2003). Ile to już lat minęło od pierwszego spotkania z książkami tego autora, ile to już ukazało się moich artykułów o broni V w „Żołnierzu Polskim”, „Strażaku”, „Odkrywcy”, „Exploratorze”, „Nowinach”, „Magazynie Kresowym”, „Nowym Echu Podlasia”, „Podlaskim Echu Katolickim”, „Tygodniku Siedleckim” i „Kurierze Siedleckim”… Lata płyną, a Polska staje się coraz mniejsza, ludzie o podobnych zainteresowaniach i zajęciach prędzej czy później się odnajdują. To tylko kwestia czasu.\nJuż dziesiąty rok prowadzę od założenia Siedlecki Klub Kolekcjonerów. Jest wśród zbieraczy grupa ludzi lubiących słuchać opowieści o poszukiwaniach zardzewiałych skarbów. Więc postanowiłem kilka lat temu zaprosić na spotkanie Klubu kogoś, kto ma coś do opowiedzenia o skarbach dużych gabarytów. Zadzwoniłem tedy do informacji telefonicznej. Pani odpowiedziała mi, że w warszawskim wykazie ma kilkunastu Ryszardów Wójcików i czułem wtedy tak silne działanie omów (om – jednostka oporu) na linii… I oto spotykamy się na łamach jednej książki.\nCzym była broń V-1 i V-2 można się dowiedzieć z mnóstwa książek i artykułów. Choć do tej pory niektóre informacje i dane techniczne broni znacznie się różnią. Wiadomo, że V-2 była dziesięć razy droższa i tyle razy szybsza od V-1.\nV-1 była bombą latającą (bezpilotowym samolotem – pociskiem) o prędkości osiągalnej dla angielskich samolotów, o czym pisał m.in. mieszkający po wojnie pod Siedlcami Bohdan Arct. Natomiast V-2 była pierwszą w historii ludzkości rakietą balistyczną, lecącą nad atmosferą ziemską. Dlatego była wyposażona nie tylko w zbiornik paliwa (spirytus), ale i utleniacza. Pokonywała w czasie około 6 minut odległość około 300 kilometrów. Więc żadne państwo w czasie drugiej wojny światowej nie dysponowało bronią dającą możliwość obrony przed tą rakietą. Nadlatującej broni nie sposób było dostrzec, a radary nie były na tyle doskonałe, by mogły okazać się skuteczne. Zresztą, niechby ktoś próbował wstrzelić się z armaty po otrzymaniu meldunku… Można mówić w tym przypadku tylko o niepotrzebnym dziurawieniu nieba.\nPierwsza rakieta balistyczna… Jej twórca, konstruktor Wernher von Braun, nie zważał na to, że niosła śmierć. Rozwijał konstrukcję, by spełnić swe życiowe marzenie. Marzył o sięgnięciu gwiazd, oderwaniu się od matki Ziemi. Doczekał się spełnienia marzenia po wojnie, gdy jako pracownik NASA konstruował rakiety, które poleciały w kosmos. Dostąpił w Stanach Zjednoczonych największych zaszczytów, pensji i odznaczeń.\nAnglicy pokazali w Stanach Zjednoczonych Braunowi meldunki Armii Krajowej, jakie dostali w 1944 roku z Polski. Twórca broni był bardzo zaskoczony, że Polakom udało się tak dużo dowiedzieć o rakietach tylko na podstawie szczątków zebranych w miejscach wybuchów, zanim zdążyli zabrać je Niemcy. Nasze meldunki pokazali ci, którym na głowy padały owe rakiety w czasie ataków m.in. na Londyn. Nasi sojusznicy… Już 60 lat upłynęło i wielu historyków próbowało te meldunki w Anglii zobaczyć. Nie słyszałem o efekcie usiłowań powyżej zera.\nA przecież wiele setek Polaków ryzykowało życiem, by zebrać informacje, przekazać władzom zwierzchnim, opracować dane zbiorcze, sporządzić meldunek miesięczny i przesłać go do Anglii drogą radiową i kurierską. Jeśli ktoś chciałby się dowiedzieć, jaki to wysiłek, niech zajrzy do „Meldunków miesięcznych wywiadu przemysłowego KG ZWZ/AK 1941–1944”. Są to faksymile przygotowane do druku przez Andrzeja Glassa i wydane w Warszawie w 2000 roku z odnalezionych kopii. Wydane w nakładzie tylko 150 egzemplarzy! Są tam pokazane rysunki pocisków i bomb lotniczych wprowadzanych do użytku przez armię hitlerowską, plany parowozów, samolotów itd. Są też zamieszczone takie rewelacje jak urządzenie montowane do miny głębinowej, a służące do przecinania liny trału. Ktoś musiał te rysunki wykraść lub skopiować. Wiadomo, co groziło za tego rodzaju działalność. Przyłapani na gorącym uczynku myśleli o śmierci jako wybawieniu. W opracowaniu zawarte są także meldunki o nastrojach panujących wśród robotników niemieckich fabryk zbrojeniowych! Publikacja może stanowić materiał do niejednej pracy magisterskiej.\nDla mnie najciekawszy jest ten jeden rozdział: Meldunek specjalny 1/R, to ten o rakietach (strony 1337–1378). Już na stronie 1354 jest załącznik B z planem poligonu „Neue Waffe” w okolicach Sarnak. A na następnych dwóch stronach zamieszczono szkice elementów znalezionych w miejscu wybuchu w 1944 roku, pomogły mi one rozszyfrować funkcję części w rakiecie, jaką znaleźliśmy obok leja w lesie Lipowiec. Jest to lej położony najbliżej Sarnak i należy administracyjnie do wsi Kózki.\nUczciliśmy 1 sierpnia 1995 roku (rocznica Powstania Warszawskiego), wyruszając w teren w poszukiwaniu śladów Wunderwaffe. Spotkaliśmy wtedy ludzi przechowujących różne rakietowe rarytasy, do których wcześniej nie dotarłem.\nJeździłem z dwoma redaktorami zainteresowanymi tematem V-2. Zaprowadziłem ich w miejsce wybuchu, gdzie wśród różnych stalowych skrawków wydłubaliśmy z ziemi mocno zardzewiały wycinek zębatki osadzony na wieloklinie fragmentu osi. Porównanie z rysunkiem zamieszczonym w Meldunku specjalnym pozwoliło określić znalezisko jako element napędu steru aerodynamicznego rakiety. Tylko liczba ząbków w wieloklinie się nie zgadzała. Różnica była jednego ząbka. No cóż, przy liczeniu ktoś się pomylił. Przedmiot ten znajduje się w zbiorach Muzeum Regionalnego w Siedlcach pod numerem MRS/H/231.\nZainteresowanie redaktorów tym tematem spowodowały moje artykuły głównie z cyklu „Śladami V-2” opublikowane w „Nowym Echu Podlasia” (numery 28, 30, 31, 32, 33, 34 z 1995 roku). Jeden z redaktorów był pracownikiem redakcji „Żołnierza Polskiego”. Współpraca z nim bardzo mnie zmotywowała, aby badania rakietowe pogłębić. No i oczywiście współpraca z tytułem o zasięgu ogólnopolskim poszerza plany, pozwala myślom sięgnąć dalej. Wszak jeszcze miałem żywo w pamięci ilustracje, jakie z tej gazety wycinałem w dzieciństwie i tworzyłem leksykon broni związanej z Wojskiem Polskim.\nWspółpraca z tą redakcją zaowocowała tym, że pierwszy mój artykuł pod tytułem Śladami V-2. Siła marzenia ukazał się pod innym nazwiskiem („Żołnierz Polski”, nr 10, październik 1995, s. 37–39) i do tej pory czekam na obiecane sprostowanie.\nPóźniej opublikowano mi kilka artykułów o wspólnym tytule cyklu „Spotkania z Wunderwaffe” i następnie pani redaktor zamówiła duży artykuł, poprosiła, bym opisał w nim wszystkie swoje przygody związane z poszukiwaniem na Podlasiu śladów wybuchów rakiet V-2. No, myślę sobie, nareszcie będę mógł poszaleć…\nOtrzymałem z redakcji swój tekst pocztą, przepisany w odpowiednim formacie, w celu dokonania korekty. Byłem dumny, że taki długi artykuł zamieszczę w piśmie, którym zachwycałem się jako młody chłopak, a w czasie mojej współpracy zaczytywał się nim mój młodszy brat. Poza tym ukaże się bez błędów, bo wszystkie poprawiłem! No i oczywiście liczyłem na jakieś profity, ponieważ jest to tytuł ogólnopolski, płacący lepiej od lokalnych, i artykuł długi. Nawet jeszcze przed publikacją już wydałem te spodziewane profity, kupiłem filmy do sfotografowania wypożyczonych rakietowych części.\nKto pisze, ten zna emocje związane z oczekiwaniem na ukazanie się własnego artykułu. Można pochwalić się przed rodziną, znajomymi… W pracy lepiej nie, gdyż można usłyszeć „I tu się wkręcił!”. Jakby wszystko pisało się samo, bez żadnych wysiłków i kosztów.\nWreszcie jest! Na okładce zajawka, w spisie treści dłuższa z komplementem, w środku długi artykuł… podpisany nazwiskiem nieznanej mi kobiety! Niżej mniejszymi literkami moje nazwisko jako współpracownika i nazwisko faceta, którego poprosiłem o dostarczenie mego tekstu do redakcji, bo bywał w niej co tydzień, a ja się obawiałem, że sprawozdanie z najbogatszego kawałka mego życia może gdzieś się zagubić w tłoku różnych listów (Wielki odlot, „Żołnierz Polski”, nr 2, luty 1996, s. 7–9).\nMoja współpraca z tym pismem wkrótce się zakończyła. I to nie dlatego, że jak wy mi tak, to ja tak… Po kilku drobnych artykułach wysłany następny materiał nie został opublikowany. Zadzwoniłem z pytaniem dlaczego. Odpowiedziano mi, że zaszły zmiany personalne, co mnie wcale nie zasmuciło, i nie sposób w redakcji odnaleźć mego artykułu. Zaproponowano przysłanie kopii tekstu i zdjęć. Wysłałem ponownie i nic.\nPo paru miesiącach znowu zadzwoniłem. Po raz drugi zaszły zmiany personalne. Polecono mi skontaktować się z nową odpowiedzialną za te sprawy personą. Młody człowiek powiedział mi wtedy, że owszem, chętnie zakwalifikuje do druku jakiś mój materiał, ale postawił warunek. Musi być zawarty w nim element sensacji. Jakaś ofiara wydarzenia lub coś w tym rodzaju. Zapytałem tylko, ile lat ma mój rozmówca. Okazało się, iż tylko dwadzieścia kilka.\nNie kontynuowałem rozmowy, mogłoby się bowiem okazać, iż oczekiwano by ode mnie fabuły mniej więcej takiej: ląduje rakieta, wychodzi z niej zły człowiek, krzywdzi pierwszą spotkaną osobę i odlatuje. A przecież czytelnicy potrzebują nie tylko sensacji, lecz także rzetelnej informacji. Poszukują artykułów, które można po prostu poczytać i czegoś się dowiedzieć.\nOsobiście znam tylko jedną ofiarę wybuchu rakiety V-2. Trudno się dziwić, że tylko jedną. Wszak minęło od tych wydarzeń 60 lat. Nie sposób byłoby opisywać jej przeżycia w kategoriach sensacji. Krzywdzić ją jeszcze raz kilkadziesiąt lat po wojnie.\nZ panią Eudokią Dmitruk z domu Pytel, bo o niej tu mowa, spotkałem się kilkakrotnie. Miała niecałe 22 lata w chwili wybuchu. Rakieta spadła na jej podwórko w Ogrodnikach, a wybuch odrzucił silnik broni na drugą stronę Bugu, do wsi Mężenin. Była wtedy w domu, jego konstrukcja zwaliła się jej na głowę. Wyszła zszokowana i ranna na drogę. Nikt nie mógł jej rozpoznać. Cała była oblepiona krwią. Jej kuzynka opowiadała mi, że po nogach poznała, że to szedł człowiek.\nUdało mi się odnaleźć dokumenty leczenia jej i kuzynek w szpitalu w Białymstoku. Jakie rany odniosła i jak głęboki uraz psychiczny spowodowały, może pojąć tylko kobieta. Poza tym żaden ustawodawca nie wziął pod uwagę osób rannych w wyniku wybuchu rakiety V-2. Pani Eudokia nie była jedyną ofiarą, ale jedyną znaną mi żyjącą. Zebrałem więc całą dokumentację i publikacje na jej temat, wszystko poprzez mocną znajomość trafiło do ministra od tych spraw.\nPani Eudokia (dla sąsiadów Jewdokia) mieszka we wsi, której wszyscy starsi mieszkańcy są mi znani osobiście. Nazywam ich młodzieżą przedwojenną. Są to ludzie bardzo przyjaźni i otwarci, dlatego lubię ich odwiedzać i wstępuję co roku. Przy każdym spotkaniu coś ciekawego się wydarza. Jeśli nie trafia nowy eksponat do zbiorów muzeum, to przynajmniej jakieś nowe wiadomości czy informacje na temat nowego wybuchu, o jakim jeszcze nie słyszałem. Czasem moi rozmówcy żartują sobie, odpowiadając na moje pytania. Mówią na przykład: „A, panie, tu rok temu był taki facet z muzeum z Siedlec i zabrał wszystko! –To ja byłem! –A to pan?!”. Jakby rzeczywiście nie pamiętali…\nZa każdym przyjazdem wstępowałem do pani Eudokii, robiłem zdjęcia, pytałem o szczegóły po odsłuchaniu poprzedniej taśmy. Podczas jednej z wizyt zostałem poproszony o wytłumaczenie odpowiedzi pana ministra.\nOdpowiedź była wydrukowana na kilku kartkach koloru partyjnego, nie na bieli. Sens tekstu można było sprowadzić do stwierdzenia: ustawodawca nie przewidział takiego przypadku i nie zakwalifikował do statusu na przykład inwalidy wojennego, ale sejm nad zmianą sytuacji prawnej już pracuje. Lecz kadencja jego właśnie upływa, a ja jestem kandydatem na posła następnej kadencji. Więc jeśli zdobędę odpowiednią liczbę głosów, to ma pani szansę…\nI cóż ja wtedy mogłem odpowiedzieć tej kobiecie?! Patrząc na nią, widziałem ją jako młodą dziewczynę całą we krwi.\nPodczas każdej bytności w tej wsi wstępowałem również do nieżyjącego już Wiktora Gumieniaka (tego starszego, jest bowiem jeszcze drugi Wiktor Gumieniak). Był to człowiek wyjątkowy. Prowadził gospodarstwo rolne, piece budował, śpiewał, opowiadał dowcipy. Był tak przyjaźnie nastawiony do świata, że lgnęły do niego wiadomości i przyciągał do siebie ludzi. Dużo wiedział i potrafił opowiedzieć bardzo barwnie o pierwszym wybuchu na Podlasiu 20 kwietnia 1944 r. w jego wsi Ogrodniki. Sami Niemcy z wachy nad graniczną (między GG i ZSRR, po czerwcu 1941 r. Rzeszą) rzeką Bug obawiali się radzieckiej partyzantki. Ujrzeli na szczątkach swastyki, wtedy zrozumieli, że to ich broń. Gorące skrawki metalu padały na strzechy, grożąc pożarem. Wiktor Gumieniak przechował kilka elementów do czasu poszukiwań przeze mnie eksponatów do wystaw „Armia Krajowa” i „Czas walki, czas nadziei” z cyklu „SPOD ZNAKU ORŁA”. Przekazał wtedy do muzeum aluminiową podstawę urządzenia elektronicznego (MRS/H/192) i rozwidlający się przewód z kołnierzem mocującym, doprowadzający w rakiecie spirytus z turbopompy do płaszcza chłodzącego dyszę silnika (MRS/H/207).\nPo przejściu frontu znalazł na polu karabin Mosin, z którego strzelał do tej aluminiowej rury. Części rakiety użył jako tarczy strzeleckiej. Na pewno trafił w nią pięciokrotnie. Jest w niej bowiem 5 dziur. Natomiast z blachy aluminiowej zbiorników rakietowych wyrabiał grzebienie. Prostokąt blachy wyklepywał w celu naprężenia i utrzymywania kształtu wyrobu, następnie wycinał ząbki piłką własnoręcznie wykonaną z kosy. Na końcu minią i zieloną farbą malował kwiatki i listki. Opowiadał, że młoda dziewczyna cały dzień kopała u niego na polu kartofle motyczką za taki grzebień i jeszcze dała mu całusa. Potem w niedzielę paradowała do kościoła z ozdobnym grzebieniem we włosach.\nWyrobem grzebieni parało się wielu wytwórców na całym obszarze wybuchów na Podlasiu. Jeden z poznanych artystów nazywał swoje wyroby rozczoszkami. Mimo dziesięcioletnich poszukiwań, nie udało mi się jeszcze spotkać całego grzebienia.\nPo wojnie wsie nadbużańskie objeżdżała komisja złożona z oficerów angielskich i radzieckich. Oficerowie ci zawitali też do Ogrodnik. Wiktor Gumieniak, poczęstowany camelami przez Anglika, chętnie mu udzielał informacji i pokazywał przechowane szczątki broni. Za to otrzymał, kulturalnie fakt ujmując, reprymendę od Rosjanina.\nKomisja wyjechała z Ogrodnik z wręgiem konstrukcyjnym rakiety V-2. Stalową obręcz ustawiono na stopniu samochodu. Tłukła o karoserię, więc ją porzucono w sąsiednim Klekotowie. Kiedy trafiłem na jej ślad i właściciel zgodził się przekazać ją do muzeum, okazało się, że nie mieści się do naszej muzealnej nyski.\nOkazja raczej nie powtarza się w życiu. Nie trafia się coś dwa razy. Toteż przecięliśmy wręg w jednym miejscu i po zgięciu dał się wcisnąć do wnętrza samochodu. Teraz ten eksponat (MRS/H/222) daje pojecie o średnicy broni.\nKawał blachy aluminiowej z rozdartego zbiornika tej samej rakiety znalazł Konstanty Dmitruk z sąsiadem. Podzielili się zdobyczą. Konstanty Dmitruk ze swej działki zrobił żonie blaszki do pieczenia chleba. Pani Helena za nic w świecie nie chciała mi ich pożyczyć na wystawę. Co tydzień piekła w nich chleb na zakwasie dla całej rodziny. Wypiek wedle własnej receptury smakował o niebo lepiej niż wszystkie razem wzięte bochenki sklepowe. Jesienią blaszki służyły także do suszenia pestek z dyni. Podczas suszenia pestki były mieszane z tłuszczem dla podniesienia walorów smakowych. Dla poprawienia humoru pozwolono mi blaszki sfotografować, ułożone na trawie, i na odjezdnym dostałem torebkę truskawek.\nDrugi raz spotkał mnie taki afront w sąsiednim województwie. Na posesji bardzo sympatycznego pana wisi na drzewie butla stalowa na sprężone powietrze z instalacji gazogeneratora rakiety V-2. Taki gazogenerator możemy obejrzeć na stałej ekspozycji Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie. No i tego przedmiotu nie udało mi się pożyczyć na wystawę, zrobiłem tylko zdjęcia. Nie żałuję jednak, że właściciel nie zgodził się jej pożyczyć.\nButle takie służyły podczas okupacji i po wojnie do przechowywania nafty w gospodarstwach lub jako gongi przeciwpożarowe. Ta szczególna też pełni funkcję gongu i niedługo po moim odjeździe był pożar we wsi. W czasie burzy prąd wyłączono, więc dźwięk uderzeń w butlę powiadomił strażaków o grożącym całej wsi nieszczęściu.\nPozyskałem do zbiorów muzeum inne gongi. Butlę z wybuchu w Kisielewie (MRS/H/218) i większy zbiornik, który był uczepiony na drzewie przy kapliczce w Suchodole (MRS/H/232). Natomiast poszukiwania gongu zawieszonego przy budynku straży pożarnej w Laskowicach (wybuch nastąpił w powietrzu nad polami sąsiedniego Korczewa) okazały się bezskuteczne i nie mogłem się dowiedzieć, co się stało z zabytkiem. Dopiero po sześciu latach wstąpił do mnie do muzeum młody człowiek z informacją, że trzyma w domu ciekawą pamiątkę z wojny, którą przywiózł od dziadka. Sfotografowałem butlę na dywanie w jego pokoju. Ma doskonale zachowane wszystkie oznakowania, z datą wyprodukowania 8 marca 1944 roku włącznie. Zdecydował się odwiedzić muzeum po przeczytaniu moich artykułów na temat poszukiwań śladów rakiet V-2 na Podlasiu.\nSporo kłopotu miałem z wypożyczeniem kubków aluminiowych. Wykonywane były z przewodu doprowadzającego spirytus ze zbiornika do turbopompy. Była to rura długości 3 metrów i średnicy 10 centymetrów. Wystarczyło ją pociąć na odpowiedniej długości odcinki, zaklepać na zakładkę również aluminiowe dno i przynitować ucho.\nW wykonywaniu różnego rodzaju naczyń aluminiowych specjalizował się między innymi kowal Franciszek Oksiuta. Jego żona codziennie pije wodę z kubka wyklepanego w jego kuźni. Poradzono mi, żebym przekonał właścicielkę zabytku, że aluminium jest niezdrowe, wręcz szkodliwe. Ale takiego wieku i takiego zdrowia można jej tylko pozazdrościć.\nRozmawiałem o babci z kubkiem z historykiem Jerzym Izdebskim, który opowiedział mi historię wybuchu w jego rodzinnych stronach. Historia niesamowita, gdyż mogłem ustalić nie tylko datę wybuchu, ale też przybliżoną godzinę.\nCzęsto ludzie opowiadając wydarzenia sprzed kilkudziesięciu lat, nie potrafią określić ich terminu. Zwykle mogłem się dowiedzieć, o jakiej porze dnia lub roku ktoś coś zaobserwował. Przybliżyć termin można także po rodzaju prac polowych. Tym razem było inaczej, dokładniej. Ten konkretny wybuch na polach wsi Pliszki miał miejsce w niedzielę Zielonych Świątek, które w 1944 roku przypadały na 28 maja. Tego przedpołudnia wieziono z sąsiedniego Tarkowa do chrztu w kościele parafialnym w Przesmykach Mariannę Krukowską. W księgach parafialnych jest zapis, iż została ochrzczona o godzinie 13.00. A więc wybuch mógł nastąpić około dwóch godzin wcześniej. Tyle czasu mogło upłynąć, zanim uspokojono spłoszone konie, nadziwowano się niecodziennemu zjawisku, dojechano do kościoła i odbyła się msza z udzieleniem sakramentu na jej końcu.\nWiadomości czasem uzyskuje się całkiem nieoczekiwanie. Opowiedziałem moje przygody związane z poszukiwaniem rakietowych części na wystawę koledze ze studiów, Stefanowi Kalickiemu. Wtedy dowiedziałem się, że na polu jego teścia wybuchła rakieta dokładnie dobę wcześniej niż ta w Pliszkach. Pozostało z niej kilka drobiazgów. Najbardziej imponująca jest podstawa sterów, najlepiej zachowana z czterech mi znanych. Jako jedyna ma oś napędu steru gazowego i płytę stalową, do której przykręcano ten ster wykonany z grafitu. Pracował w strumieniu ognia gazów odrzutowych. Oczywiście wszystkie te elementy są już w zbiorach muzeum.\nTemat rakiet V-2 jest na Podlasiu znany powszechnie. Wszyscy mieszkańcy raczej chętnie o tym rozmawiają. Chcą przy okazji opowiedzieć swoje wrażenia z czasów końca okupacji niemieckiej lub czegoś nowego się dowiedzieć. Ale zdarzają się niespodzianki, że trafiam na przeszkody. Do wsi Słochy Annopolskie w obecnym województwie podlaskim zajeżdżałem kilkakrotnie, za każdym bowiem razem dowiadywałem się czegoś nowego nie tylko z tematu rakietowego. Ta wieś miała wyjątkowo tragiczną historię w czasie drugiej wojny światowej. Początek wojny zaliczyła pod okupacją radziecką. Rosjanie oczyszczając nadgraniczny pas nad Bugiem, wysiedlali wszystkie miejscowości położone zbyt blisko granicznej rzeki. Nasłuchałem się o czasach przed 22 czerwca 1941 roku mnóstwa sensacyjnych i śmiesznych czasem opowieści, kiedy to nawet nie każdy bocian miał szczęście nad Bugiem przelecieć. Mógł być szpionem…\nDo Słochów przesiedlono sąsiednią Wólkę Nadbużną. Każdy rolnik przewoził się kilkudziesięcioma furmankami z całym swym dobytkiem, później od nowa stawiał budynki inwentarskie. Nie bez trudności zresztą. Zdarzały się przypadki, że jakaś fura „zboczyła” z kilkoma belkami i w ścianie powstała niezaplanowana dziura.\nObie wsie znalazły się na umocnionej Linii Mołotowa. W czerwcu 1941 roku zdarzyło się jednemu oficerowi niemieckiemu zginąć na szosie. Nie wszystkie radzieckie schrony zdołano uzbroić, ale z któregoś padł strzał. Więc Niemcy, mając już prawie dwuletnie doświadczenie wojenne w Europie, zebrali mieszkańców do rozstrzelania, a wieś spalili. Później mieszkańcy Słochów mieszkali w ziemiankach, a ci z Wólki Nadbużnej poszli na swoje puste siedliska tylko z tym, co mieli na plecach.\nWiosną 1944 roku na Słochy spadło wyjątkowo dużo rakiet, bo aż cztery i piąta na koloniach. Z zidentyfikowaniem miejsc wybuchów w obrębie zabudowy i na koloniach nie miałem problemu. Nie mogłem natomiast trafić do leja na rozległych łąkach, w miejscu zwanym Podiska. Poprosiłem o pomoc pana Piotra Mudla, na jego posesji też był lej, obecnie zasypany. O tym wybuchu, zadeptywaniu rosnących ziemniaków na polu przez ciekawskich i zabawnych przygodach czasu wojny bardzo ciekawie opowiadała jego ponad dziewięćdziesięcioletnia mama. Gdy rozmawialiśmy o wybuchach rakiet, usłyszeliśmy detonację na szosie. To dopiero ilustracja do tematu wspomnień! Wyszliśmy na drogę i zobaczyliśmy stojący na jej skraju samochód ciężarowy z rozerwaną oponą.\nPojechaliśmy we dwóch groblą na łąki. Lej był napełniony wodą, otoczony szczelnie krzakami i daleko od samochodu. Oznaczyłem go na mapie i zauważyłem niedaleko mężczyznę pasącego krowy. Był w wieku podchodzącym pod moje zainteresowania. Podszedłem bliżej i zapytałem, czy był świadkiem tego wybuchu. Odpowiedział, że owszem, ale nie zgodził się mi szerzej opowiedzieć. Między nami był rów z wodą do pełna, w lewo i w prawo biegł daleko, a na łące chlupała woda uniemożliwiając rozbieg do skoku. Machnąłem ręką, trudno, będę musiał jeszcze raz przyjechać. Poza tym jest jeszcze wiele osób, które chętnie mi coś opowiedzą. Dużo osób przerywało prace polowe i barwnie snuło opowieści. Później miałem tylko nieco utrudnione odsłuchiwanie taśm z powodu nagranego wiatru. Czasem wzbudzałem sensację.\nProszę sobie wyobrazić trzypokoleniową rodzinę zbierającą ziemniaki, podjeżdża facet dróżką, którą jeszcze nigdy nie jechał samochód osobowy, prosi dziadka o wskazanie śladów wybuchów na polach tej wsi. Więc idziemy nie do tego dołka, który mi wcześniej wskazano, bo tutaj Rosjanie wykopali go pod budowę „toczki” (schronu Linii Mołotowa), ale zbudować nie zdążyli. Natomiast wybuch „torpedy” nastąpił u dalszego sąsiada. Idziemy, widzę tylko lekkie zagłębienie gruntu, bardziej zauważalne na lekko wygiętej miedzy. Lej przez dziesięciolecia był zasypywany i zaorywany, aż nadal zaczęto uprawiać całą powierzchnię pola. Później obaj stajemy na środku pola, wyjmuję dyktafon, przypinam rozmówcy mikrofon i słucham. Wokół zbiera się dzieciarnia z najmłodszego, mocno zdziwionego pokolenia. Bo dziadek często o wojnie opowiadał. To przecież we wsi wszyscy wiedzą, a tu przyjechał ktoś z innego województwa, stoi wśród świeżo wykopanych kartofli i cierpliwie słucha. Bez pomocy kogoś mieszkającego w pobliżu trudno jest znaleźć miejsce po wybuchu rakiety. Bo na przykład w Zajęcznikach jednego leja sam nie odnalazłem, ponieważ informatorka nie wiedziała, że został zasypany i pole wyrównano. A wskazówki słyszałem tego rodzaju: mam iść w kierunku „toczki”, za nią jest pole buraków, za burakami biegnie dróżka w kierunku łąk i Bugu, nie trzeba nią iść do końca, wcześniej będzie wierzba i naprzeciw niej jest dół. I tyle. Spojrzałem ze wzgórza, widzę kilka „toczek” z oczami wyrwanych pancerzy strzelnic, tyle dróżek, tyle wierzb…\nDopiero w sąsiedniej wsi skorzystałem z pomocy mężczyzny niosącego do domu z łąk wiklinę służącą do wyplatania koszyków. Co prawda był potrzebny żonie raz w roku „tylko do tarcia chrzanu”, ale nie chciał ze mną na pole ze śladem wybuchu pojechać. Dopiero gdy kupiłem upleciony przez niego koszyk, zgodził się interesujące mnie miejsce wskazać. A koszyk już trzy lata schnie w piwnicy jeszcze dziewiczy, nie ujrzał ani jednego grzyba.\nA propos grzybów… Dowiedziałem się, że jedna z rakiet detonowała we wsi Koczery koło Drohiczyna. Właściciel łąki z lejem przebywał na dłuższym leczeniu w Siemiatyczach, jego żona nie mogła ze mną pojechać, gdyż pilnowała położonego na kolonii gospodarstwa. Wytłumaczyła mi, jak trafić, i pojechałem. Łąka była zarośnięta krzakami, obok las. Nie znalazłem leja i postanowiłem wrócić na skróty przez pole. Omal butów nie pogubiłem w mokrym gruncie.\nW czasie takich podróży kanapki zwykle jem, chodząc po lesie. A wtedy był czas grzybobrania i znalazłem trzy prawdziwki, które oddałem spotkanemu grzybiarzowi, używającemu okularów o bardzo grubych szkłach. Z wdzięczności zboczył z zaplanowanego szlaku i zaprowadził mnie do tego leja napełnionego wodą. Obecnie to miejsce na łące zwie się Torpeda. Kilka miesięcy później dowiedziałem się, że był drugi wybuch w tej wsi, na polu był lej. Teraz jest zasypany i grunt zniwelowany. Jedna z mieszkanek Koczerów została obsypana ziemią podczas sadzenia ziemniaków. Nagrałem z nią wywiad, po czym zaprowadziła mnie do sąsiadki, która opowiedziała przygody związane z wożeniem furą materiału do budowy schronów Linii Mołotowa. Pierwsza rozmówczyni nie pozwoliła mi się wtedy sportretować. Druga stwierdziła, że też nie. –Przyjedzie pan innym razem, w świąteczny dzień. Szkoda, przy takich odległościach i podeszłym wieku rozmówców okazje się nie powtarzają. Zresztą, gdyby moja żona wiedziała, po jakich wertepach jeżdżę i jak wygląda samochód pod koniec dnia, gdy nawet lusterka bywają zachlapane błotem…\nTakie badanie historii w terenie pozwala na zebranie wielu wiadomości, jakie zaginą wraz ze śmiercią świadków wydarzeń. Bardzo wzbogaca życie przez poznanie doświadczeń poznanych osób. Zauważam w takiej działalności same pozytywy. Rzadkie przykre wyjątki nie zaciemniają całości obrazu. Mimo że przykrości mogą dotknąć nie tylko mnie, moich rozmówców również.\nNa przykład w Ogrodnikach jedna rakieta wybuchła w obrębie zabudowań, ta pierwsza 20 kwietnia 1944 roku. Ale nastąpił także drugi wybuch gdzieś w miejscu określanym mianem Jeziorka. Pokazano mi kierunek na zachód od wsi, na łąkach między polami i Bugiem. Robiąc zdjęcia w tym rejonie podczas pleneru fotograficznego „Podlaski Przełom Bugu”, trafiłem na to Jeziorko. Jego kształt jednak i wielkość nie pasowały mi do wydarzenia z 1944 roku. Poprosiłem więc jednego z mieszkańców Ogrodnik o wskazanie właściwego miejsca.\nPojechaliśmy polną dróżką, dalej jazda po łące samochodem osobowym była nieco niepokojąca. Naszym celem było miejsce na łąkach zwane Na Zamościu (niegdyś były tu kładki położone na podmokłym gruncie i płynącej strudze przez cztery jeziorka do Bugu) lub Piszczanka. Lej po wybuchu jest usytuowany przy północnym brzegu jeziorka zwanego Głęboki Perewod (inna wersja Głęboki Perewoz) położonego między Płytkim Perewodem (Perewozem) i Jamą Todorową. Kto z młodych przechowa te piękne i malownicze lokalne nazwy w pamięci ludzkiej, kiedy wokół pola zamieniają się w ugory, łąki porastają chaszczami, a poziom wód gruntowych tak gwałtownie opada, że giną różnego rodzaju cieki i zbiorniki wodne? Lokalne nazwy pozwalają nie tylko określić miejsce i trafić tu w jakimś celu, są też przejawem bogatej kultury i świadectwem historii najmniejszej Ojczyzny. Być może wiele nazw podanych w tym tekście tylko w nim ocaleje. Szkoda jedynie, że mój przewodnik w czasie naszego wyjazdu został okradziony, o co miał trochę pretensji do mnie rok później, podczas następnego pleneru fotograficznego.\nOstatnio przykrością jest działalność złomiarzy. W Krupicach na przykład tylko miesiąc się spóźniłem. Do kobiety emerytki przyjechał ktoś samochodem i oczyścił z metalu całe obejście. Do huty pojechał między innymi kierat wykonany przez jej męża ze szczątków samolotu zestrzelonego w czasie wojny.\nTrudno się dziwić, że młodzi bezrobotni ludzie szukają jakiegoś zajęcia i zarobku. Objeżdżają wsie i penetrują gospodarstwa w poszukiwaniu metali, najchętniej kolorowych. Za drobne sumy (lub pojemności ciekłe) ogałacają obejścia, z czego tylko zdołają. Wśród szczątków rakiet V-2 najczęściej zdarza się aluminium. To jest metal kolorowy, który nie trafia na okoliczne złomowiska, tylko jest natychmiast odbierany przez hurtowników i wywożony do dalej położonych miast.\nTą drogą umknęły mi stalowe butle z instalacji gazogeneratora. Ale najbardziej mi żal rakietowej bańki na mleko. Jeden z mieszkańców Mężenina miał ją gdzieś w starym drewnianym domu. Nie mógł jej odnaleźć. Obiecał przedmiot zatrzymać specjalnie dla muzeum, gdy go znajdzie podczas planowanej rozbiórki budynku. Wystawa o Armii Krajowej już się zakończyła, więc służbowo nie było okazji powtórnie wstąpić do tego rolnika. Pojechałem dopiero wtedy, gdy kupiłem już swój samochód. Wysłuchałem z żalem wiadomości, że byli w tym gospodarstwie złomiarze i oczyścili obejście, a bańkę na mleko wykonaną z aluminiowej rury przez kowala Franciszka Oksiutę wrzucili na przyczepkę i ukryli pod arkuszem blachy. Właściciel tego nie zauważył. Już więcej nie trafiłem na ślad takiego naczynia.\nWcześniej miałem nieco więcej szczęścia. Podczas poszukiwań materiałów do wystawy „Armia Krajowa” z cyklu „SPOD ZNAKU ORŁA” trafiłem do tej wsi i dowiedziałem się, że kuźnia Franciszka Oksiuty została rozebrana, a żelastwo wywieziono na złom do Platerowa. Opowiadano, że w kuźni na oknie stały flaszki z próbkami płynów pobranych ze szczątków rakiet detonujących w okolicy. Lecz próby odnalezienia ich wśród potłuczonego szkła okazały się bezowocne. Poza tym już długo jeździliśmy od rana, były z nami nawet dwie praktykantki i dokuczał nam głód, a zaplanowaliśmy sobie ognisko z pieczeniem kiełbasek nad Bugiem.\nNamówiłem jednak koleżeństwo na wyjazd do Platerowa, mimo doskwierającego już głodu. A tam duży plac z dziesiątkami ton przeróżnych przedmiotów, z których gabarytami wyróżniały się parniki. Trudno uwierzyć w sens poszukiwań w takiej graciarni. Jednak zdecydowaliśmy się wejść.\nOd pracownika skupu dowiedziałem się, w którym sektorze zrzucono zakupy z ostatniego tygodnia. Efektem naszej penetracji były trzy zabytki, które zasiliły zbiory siedleckiego muzeum. Kierowca Mirek Czarnecki znalazł aluminiowy przewód paliwowy z dwoma kołnierzami mocującymi (MRS/H/191) i z zachowanymi numerami montażowymi „4556 E 2” i „4556 E 3”. Fotograf Arek Ścichocki trafił stalową butlę na sprężone powietrze z nieczytelną datą produkcji, inne oznakowania są na niej dobrze widoczne (MRS/H/217). Ja wyszukałem fragment aluminiowego przewodu paliwowego z kołnierzem pod uszczelkę (MRS/H/193) oznakowanego przez Urząd Uzbrojenia WaA182.\nJeden z mieszkańców Mężenina opowiadał, że na skup złomu odwiózł zbiornik stalowy o jajowatym kształcie. Możemy taki obejrzeć na stałej ekspozycji w krakowskim Muzeum Lotnictwa Polskiego w instalacji gazogeneratora. To był zbiornik na wodę utlenioną. Mimo usilnych poszukiwań wśród parników na stosie złomu, spotkał mnie zawód. Pracownik skupu obiecał zadzwonić przed planowanym załadowaniem do wagonu na pobliskiej stacji w Platerowie. Sądziłem, że podczas transportu na stację i załadunku zdołam jeszcze coś wypatrzeć. Czekałem na tę wiadomość telefoniczną. Już minęło 10 lat…\nPonad pół wieku temu na tej samej stacji Niemcy ładowali na wagony szczątki z rakiet wybuchających w najbliższej okolicy. Wtedy pracował tutaj przy instalowaniu i obsłudze agregatu prądotwórczego, wytwarzającego prąd do oświetlenia stacji i rampy, mieszkający w Warszawie Czesław Bugajski. Czasem był angażowany przez Niemców „do pomocy w załadunku tego złomu, jak im się bardzo śpieszyło. Często sam wychodziłem w kolejowej czapce im naprzeciw i oferowałem pomoc. Z początku zabraniali obcym nawet zbliżać się, ale po paru dniach nabrali trochę zaufania i przychodził sam oberleutnant, gdyż zależało im bardzo na czasie, a jemu na odgrzaniu ostygłej kolacji. Wagony doczepiano szybko do pierwszego lepszego składu pociągu jadącego na południe, oczywiście pod eskortą. Jeśli załadunek odbywał się w nocy, to była dla mnie gratka nie lada. Można było rzucać złom, nie celując w drzwi wagonu, lecz pod wagon, a drobiazgi przerzucać dalej. A zadanie miałem ułatwione, gdyż ciekawiły nas przeważnie kawałki lekkie, małe i poręczne do schowania. W tym celu polowałem na elektronikę i jakieś małe urządzenia. Raz trafiały się całe lampy radiowe, lecz przeważnie cokoły bez szkieł, potłuczone, kłębki kolorowych przewodów, śruby, blachy, jak niewielkie i z czerwonymi znakami, też były pożądane. Umawiałem się z człowiekiem przy agregacie, aby od czasu do czasu pulsował światłem, tj. ściemniał i rozjaśniał co jakiś czas. To denerwowało szwabów i kazali mi jako majstrowi szybko udać się do agregatu w celu regulacji. Ja klnąc, łapałem coś w rękę, co przedtem upatrzyłem, i biegłem do pomieszczenia i w życie opróżniałem kieszenie. (Cz. Bugajski, Wspomnienia z lat okupacji 1939–1945, Z dziejów ziemi najbliższej, t. 1, Siedlce 2001, s. 15).\nPóźniej za sabotaż dokonany na stacji kolejowej w Siedlcach musiał uciekać do lasu, do konspiracyjnej podchorążówki w okolicach Korczewa. Stąd Czesław Bugajski został oddelegowany do obserwowania wybuchów tajemniczej broni w rejonie Sarnak. Miał punkt obserwacyjny m.in. w wiatraku Panasiuka w Chybowie.\nKiedy opowiadał mi fascynujące fakty z czasów wojny, poprosiłem o spisanie wspomnień. Spełnił prośbę i przywiózł maszynopis. Spisał swoje wrażenia na niemieckiej maszynie, którą skonfiskował z jakiegoś hitlerowskiego urzędu przy ulicy Sienkiewicza w Siedlcach!\nOpisał między innymi okoliczności wybuchu bomby V–1 opodal stacji pomp zaopatrujących w wodę parowozy niedaleko Platerowa. Z miejsca wybuchu zdołał zebrać trochę elementów i ukryć celem przekazania władzom konspiracyjnym. „Gdy wracałem, zauważyłem jadących już Niemców. Zaraz zagarnęli nas do sprzątania złomu na samochody. Przedtem jeszcze nareszcie mogłem zaspokoić swą ciekawość i obejrzeć to, na co dawno miałem ochotę, to znaczy sam silnik. Zawsze Niemcy skrzętnie to ukrywali, wioząc je szczelnie okryte brezentami, i takie ładowano do wagonów. Teraz mogłem obejrzeć, a nawet dotykać. Leżał skośnie na powstałym nasypie częściowo zasypany piachem, wgięty miał cieńszy koniec, biały od wysokiej temperatury wewnątrz, grubsza część częściowo zasypana i tkwiąca w ziemi. Wpuściłem do rury kamień, uderzył w coś miękkiego, domyśliłem się, że jest zapchana ziemią. Była to chyba najważniejsza część bomby, bo Niemcy po przyjeździe przede wszystkim złapali się za wyciąganie jej z ziemi. Udając, że jestem zajęty wyciąganiem i wrzucaniem do samochodu złomu, obserwowałem ich poczynania. Rozłożyli dużą płachtę i we czterech ułożyli na niej dużą smukłą butelkę, raczej podobną do szkła lampy naftowej, jak określiłem po wzroście żołnierzy, około 4 m. W najgrubszym miejscu około 600 lub więcej milimetrów średnicy. Domyśliłem się, że jest silnik odrzutowy. Podobny kształt rysował nam w 39 r. na tablicy wykładowca w Bydgoszczy, omawiając przyszłość napędów w samolotach. Natychmiast zwinęli płachtę z zawartością i zanieśli do innego samochodu. W tym czasie dwie drużyny Niemców rozbiegły się naokoło w promieniu 200 m z paroma wykrywaczami metalu i pomału zacieśniali koło. Po godzinie byli już koło nas, a na ich drodze w kilkudziesięciu miejscach zakwitły czerwone chorągiewki, przy których leżały kupki różnego złomu. My w tym czasie ładowaliśmy grube przedmioty. Pomagałem dźwigać oderwane skrzydło długości ponad 4 m i prawie nieuszkodzone z opadniętymi lotkami. Drugie przynieśli żołnierze całkowicie zdeformowane i przysypane ziemią. Cała akcja trwała około 4 godzin. Wysprzątano prawie wszystko, gdyż Niemcy, odjeżdżając, obiecali nam nagrodę, jeśli jeszcze coś znajdziemy”. (Tamże, s. 19–21).\nInformacji o wybuchach na Podlasiu bomb V-1 jest bardzo mało. Nawet ostatnio moje nadzieje na jeszcze jeden fakt zostały rozwiane. W 1996 roku podczas wywiadu w Mokobodach dowiedziałem się, że we wsi Paczuski spłonęły zabudowania pod strzechą od przelatującego małego samolociku bez pilota. To mi pasowało do wybuchu w Jadwisinie. Ale teraz (mamy czerwiec 2004 roku) przyczyną pożaru okazały się pociski zapalające, wystrzelone podczas natarcia oddziałów Armii Czerwonej latem 1944 roku.\nSzczątki, jakie do tej pory zachowały się w siedleckim muzeum, szkołach, Towarzystwie Przyjaciół Siemiatycz i zbiorach prywatnych, dotyczą wyłącznie rakiet balistycznych. Jednym słowem przedmioty pochodzą tylko z V–2.\nWykorzystuję każdą okazję na tropienie części rakietowych. Czynię to podczas zbierania materiałów na wystawy o innych tematach, robienia zdjęć na plenerach fotograficznych czy w czasie odwiedzin rodziny. Wszak to są moje rodzinne strony.\nPochodzę z Hołowczyc położonych w gminie Sarnaki. Nazwa mojej miejscowości kojarzy się z nazwiskiem kierowcy rajdowego Krzysztofa Hołowczyca i z pałacem biskupa Hołowczyca, jednego z najznamienitszych obywateli XVIII-wiecznej Warszawy. Właśnie na koloniach mojej rodzinnej wsi został rozmontowany ten słynny niewybuch rakiety V-2 i część jej mechanizmów z wynikami badań przesłano do Anglii samolotem w operacji Most III.\nJestem przedstawicielem pokolenia nietelewizyjnego, toteż moją znajomość świata w latach dzieciństwa i poznawanie historii najbliższej ziemi zawdzięczam powszechnemu niegdyś zwyczajowi zbierania się kilku osób przy różnych okazjach, albo i bez, w jednym domu i snuciu różnych wspomnień i opowieści. Dowiedziałem się wtedy, że jedna polna droga nazywana jest Królówką, bo przejeżdżała nią królowa Bona (wieś w tym czasie była własnością jej nadwornego lekarza), dlaczego las zwany jest Skuhyńcem. Poznałem przeżycia uczestników wojny polsko-bolszewickiej, żołnierzy Września. No i oczywiście słuchałem opowiastek o tajemniczych wybuchach powietrznych torped, to tak mieszkańcy Podlasia tę broń wtedy nazywali.\nMój ojciec często opowiadał o rakietowych ołówkach z czasów okupacji. Wtedy trudno było cokolwiek kupić, towary okupanci reglamentowali. Więc grafit ze sterów gazowych cięto na kawałki nie za cienkie, bo się łamał, i używano jako ołówki. W czasie wojny służyły do pisania, a po wojnie jako ołówki ciesielskie. Czasem z tego grafitu wykonywano też szczotki do silników wiertarek w miejsce tych, które się wytarły.\nAkcja V-1, V-2 została spopularyzowana przez Michała Wojewódzkiego (Warszawa 1970, 1972) i uważana jest za najbardziej spektakularny wyczyn polskiego podziemia. Dlatego przygotowując w muzeum wystawę o Armii Krajowej, temu tematowi poświęciłem cały rozdział. Organizacja każdej wystawy przy udziale prywatnych właścicieli owocowała wzbogacaniem zbiorów muzealnych. Tak było i tym razem. Część prywatnych właścicieli zdecydowała się przekazać zabytki do muzeum. W ten sposób zacząłem tworzyć rakietową kolekcję, która rozwijana może stać się wizytówką placówki. Jest szansa, że tak jak miłośnicy dawnych powozów jeżdżą na przykład do Łańcuta, ciekawi obejrzenia amonitów wstępują do Muzeum Regionalnego w Łukowie, to do zapoznania się z bronią rakietową Trzeciej Rzeszy będziemy mogli zaprosić do Siedlec.\nWszystkie przechowywane w tej placówce elementy pochodzą z wybuchów sarnackiego kierunku strzelań. Kierunek ten obejmuje teren od Łukowa do Brańska koło Bielska Podlaskiego, czyli północny skraj województwa lubelskiego, wschodnią część mazowieckiego i południe podlaskiego.\nMierząc odległość między skrajnymi wybuchami w linii prostej, daje to nam 120 kilometrów. Choć w marcu tego roku byłem w Talczynie koło Kocka i nagrywałem wywiad z Janem Guzem, któremu udało się uciec z egzekucji przeprowadzonej przez Niemców, od niego usłyszałem informację, że na północ od tej wsi też coś wybuchło. Mieszkańcy sąsiednich miejscowości potwierdzili fakt znajdowania na polach sporych ilości blach aluminiowych. To by przesunęło skrajny wybuch dalej na południe. Ale Czarek stwierdził, że owszem, znajduje się blachy aluminiowe w tym rejonie, lecz z jednej strony malowane na zielono. Są typowe dla poszycia samolotów. Wcześniej przeszukaliśmy teren w lesie Zapowiednik koło Łukowa obok zasypanego leja. Blaszki tutaj znajdowane nie były malowane.\nZwykle rozmówcy na moje pytanie o wybuchy torped kierują mnie do Sarnak. Często letnicy też chcą się pochwalić i namawiają do wyjazdu do Sarnak, bo tam… I tu opowiadają fakty zapamiętane z książek Michała Wojewódzkiego. Wtedy tłumaczę, że w tej miejscowości, w której jesteśmy, też coś wybuchło. Widzę zdziwienie. Ten wybuch także jest taki ważny?! Bo przecież Sarnaki, stamtąd rakieta do Londynu, operacja Most III, profesor Groszkowski, „oni ocalili Londyn” itd. Ja natomiast poszukiwałem każdego dołka, wiadomości o każdej detonacji w powietrzu.\nMoja pasja poszukiwawcza na pewien czas zdominowała tematykę rozmów i w znacznym stopniu czas urlopów i dni wolnych. W końcu przypisano mi przydomek V-man. A podczas jednego z plenerów fotograficznych „Podlaski Przełom Bugu”, organizowanych przez Andrzeja Rucińskiego, kolega Andrzej Łada przygotował tabliczki na drzwi hotelu w Janowie Podlaskim, w którym zamieszkaliśmy. Kolega fotograf, będący z zawodu lekarzem, miał na swych drzwiach tabliczkę „Przychodnia lekarska”, a ja oczywiście „Poligon rakietowy”.\nPoszukiwania w terenie to nie tylko żarty, przyjemność poznawania tematu coraz głębiej. Raz mi się zdarzyła przygoda dość nieprzyjemna. Od tamtej pory jeżdżę z „dezodorantem” na psy. Dwa wielkie wilczury zaatakowały mnie bowiem w Korzeniówce. Nieoczekiwanie znalazły się między mną i samochodem. Wybawiła mnie z opresji jedna z mieszkanek tej wsi. Wyjaśniła, że są to miejskie psy wyrzucone z przejeżdżających szosą samochodów, koczujące przy zlewni mleka i dokarmiane przez zlewniarza. Dlatego że zostały porzucone przez właścicieli mających samochody, rzucają się na przyjeżdżających kierowców. Ona sama hodowała zresztą w domu kota także wyrzuconego z samochodu. W innej wsi jeden pies na mój widok tak ujadał i szarpał, że urwał się z łańcucha, to już w ogóle… Tylko raz spokojnie chodziłem podczas wywiadów i nie rozglądałem się, było tak zimno, że wszystkie kundelki siedziały w budach. Żaden nie szczeknął.\nW tym czasie kiedy realizowałem stypendium (drugie półrocze 2001 roku) Zarządu Miasta Siedlce i inwentaryzowałem poszczególne wybuchy, wojska Stanów Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii zaatakowały Afganistan. Słyszałem wtedy żarty, że powinienem tam się udać, gdzie rakiety są w użyciu, a nie szukać jakichś zapomnianych już staroci. Albo pytano mnie, czy nie planuję zbudowania czegoś celem wystrzelenia jako własnego wkładu w ten konflikt wojenny. W takich przypadkach odpowiadam, iż brakuje mi kilku ton spirytusu, by coś wystrzelić, gdyż takim paliwem były napędzane rakiety V-2. Taka odpowiedź wywoływała najwięcej wesołości i wzbudzała mnóstwo dobrych rad, co powinienem uczynić, aby tych kilka ton alkoholu zdobyć. W tym zakresie inwencja mych rozmówców wydaje się nieograniczona.\nJednak najatrakcyjniejszym wizualnie ukoronowaniem mych poszukiwań był „odlot”, czyli narysowanie przed budynkiem muzeum schematu V-2 naturalnej wielkości i rozłożenie na nim rakietowych części.\nOd razu na początku miałem trudności z wymiarami. Nie znalazłem w literaturze wymiarów brzechw stateczników, wysokości głowicy bojowej, zbiornika tlenu, zbiornika spirytusu i wysokości segmentu silnikowego. Znalazłem tylko dwa wymiary: wysokość i średnicę broni. Ustaliłem proporcje poszczególnych wymiarów i żona, absolwentka chemii, pomogła je obliczyć. W ten sposób całą rakietę zwymiarowałem. Przy okazji wspomnę, że w literaturze o technice wojennej jest opis działania gazogeneratora rakiety V-2, w którym uzyskiwano czynnik napędzający turbiny pompy paliwowej. Przeważa nadmanganian potasu jako katalizator użyty w tym urządzeniu w procesie rozpadu nadtlenku wodoru (wody utlenionej). Ale w podręcznikach chemii napisano, że do napędu odrzutowego stosuje się ze stężonym nadtlenkiem wodoru nadmanganian wapniowy (W. Trzebiatowski, Chemia nieorganiczna, Warszawa 1979, s. 555).\nNie zmieściłem się ze swoją 14-metrowej długości (nie wysokości, ponieważ mój schemat „leżał” płasko na gruncie) rakietą przed wejściem głównym do muzeum. Chodnik okazał się za krótki. Narysowałem więc schemat przed wejściem awaryjnym. Poprosiłem Andrzeja Rucińskiego o zrobienie zdjęć, bo miał aparat z szerszym obiektywem niż ja. Przechodnie pytali, czy będę startował na Londyn. Prawidłowo kojarzyli!\nRozłożyłem 16 października 1995 roku na schemacie części w miejscach im odpowiadających w prawdziwej broni. Były to elementy wypożyczone z Izb Pamięci Narodowej szkół regionu, Towarzystwa Przyjaciół Siemiatycz, od właścicieli prywatnych i zabytki będące już własnością muzeum. Jeden przedmiot miał 3 metry długości. Specjalnie jeździłem po niego do tego „odlotu”. Obfotografowaliśmy wszystko bardzo dokładnie. Kolega po swojemu, ja po swojemu. Po czym schowałem wszystko do magazynu.\nW tamtym czasie telewizja regionalna była bardzo aktywna. Na przykład na „Kwadrans historyczny” z niecierpliwością czekało się cały tydzień. Dlatego zaproponowałem ekipie często goszczącej w Siedlcach nakręcenie materiału o tym, jak będę układał różne elementy na schemacie rakiety. Opowiem, skąd pochodzą, jakie funkcje i zadania pełniły w rakiecie, a oni to wszystko będą filmowali.\n– No dobrze, pan to wszystko rozłoży, a my przyjedziemy na 5 minut i będziemy mieli ciekawy materiał! Pomyślałem sobie: nigdy nie przyjechali punktualnie, zawsze się spóźniali. Ja przedmioty ułożę na chodniku, którym przechodzą codziennie setki ludzi. To są zabytki historyczne, w większości prywatne, wypożyczone z podpisanym protokołem, zacznie padać deszcz, ktoś zawoła mnie do telefonu… To ja mam kilka godzin zapychać, żeby ktoś skopał temat?!\nTeraz w zasięgu ręki mam przedmiotów rakietowych trzykrotnie więcej. A więc to jeszcze nie jest moje ostatnie słowo.\nSiedlce, czerwiec 2004 r.\nNapisz pierwszą recenzję o “Meldefahrer X.\nAlbum przywieziony z wojny” Anuluj pisanie odpowiedzi


Wirtualna pracownia historii najnowszej » Inspiracje\nKilka prostych wskazówek, jak stworzyć interesującą grę terenową, która pobudzi wyobraźnię, odkryje nieznane i sprawi, że poznawanie historii swojego miasta stanie się przyjemnym sposobem na nudę.\nKonspekty lekcji historii\nPrezentujemy ciekawy serwis dla nauczycieli, gdzie dostępne scenariusze lekcji historii. Jak uczyć o polskich komunistach w ZSRR, kiedy można postawić Hitlera w stan oskarżenia oraz jak wiele zawdzięcza się dywizjonowi 303, to propozycje na przeprowadzenie kilu z nich.\nKilka propozycji, co zrobić, aby zainteresować młodzież historią i jak przeprowadzić interesującą lekcję\nDebata o 1989\nJak zorganizować i przeprowadzić debatę o 1989 r. Przygotowaliśmy kilka propozycji tematów na żywą dyskusję.\nCzy warto uczyć o II Wojnie Światowej oraz w jaki sposób przeprowadzić lekcje z taką tematyką.\nJak kontakt z żywą historią wpływa na nasze postrzeganie świata. Czego nie dowiemy się z podręczników oraz co zostanie w pamięci uczniów po spotkaniu ze świadkiem historii.\nPomysły na ciekawy projekt.\nCo zrobić,aby Wasz projekt wyróżniał się wśród innych. Aby ciekawił i intrygował, a także zapadał w pamięci na długo. Przygotowaliśmy dla Was kilka pomysłów.\nZastanawiacie się, jak opowiedzieć innym o swoim projekcie? Zachęcamy was do zrealizowania krótkich filmów dokumentalnych. Przedstawiamy kilka rad i wskazówek, które przydadzą się wam przy przygotowaniu własnego materiału.\nO tym, czy w wakacje możemy kontynuować pracę nad projektem i na co najlepiej zwrócić uwagę.


Zapytanie jak pomóc - Porażenie Mózgowe - Forum IPON\nZapytanie jak pomóc\nRozpoczęty przez serek56 , cze 03 2015 22:23\npomoc padaczka atetoza porażenie mózgowe\nNapisano 03 czerwiec 2015 - 22:23\nWitam pojawiłem się na tej stronie, gdyż potrzebowałbym pomocy, dokładniej to rady jak postępować, jak pomóc.\nMoja dziewczyna ma porażenie mózgowe niewrodzone, lecz poprzez błąd lekarski.\nPrzy tym porażeniu posiada również padaczkę lecz od 14 lat nie miała ataków oraz atetozę.\nLecz sytuacja się niestety zmieniła, ostatnio ma problemy rodzinne i dużo stresu i kilka dni temu pojawił się lekki atak padaczki prawostronny noga i ręka, a potem omamy wizualne, przewidzenia, uczucie przebywania w pomieszczeniu z osobą trzecią. Moje pytanie jest następujące.\nNiestety sytuacji rodzinnej nie naprawię-chodzi o rozwód rodziców, lecz chciałbym jej w jakikolwiek sposób pomóc przynajmniej by nie doświadczała tych przewidzeń, bo to ja bardzo męczy.\nJakieś tam leki przeciwpadaczkowe bierze lecz chciał bym się dowiedzieć, czy ja mogę jej w jakiś sposób pomóc nie wiem nie mam pojęcia, jakieś leki dodatkowe czy jakieś ćwiczenia albo coś nie znam się na tym lecz chce jej pomóc. Jakiekolwiek sugestie mile widziane. Z góry, dziękuję za pomoc.\nUżytkownik __ANIOLEK__ edytował ten post 04 czerwiec 2015 - 12:58\nNapisano 04 czerwiec 2015 - 13:04\nJakieś tam leki przeciwpadaczkowe bierze, lecz chciał bym się dowiedzieć, czy ja mogę jej w jakiś sposób pomóc nie wiem nie mam pojęcia, jakieś leki dodatkowe czy jakieś ćwiczenia albo coś nie znam się na tym lecz chce jej pomóc. Jakiekolwiek sugestie mile widziane. Z góry, dziękuję za pomoc.\nZ takimi problemami zdrowotnymi to radziłabym się udać do Jej lekarza prowadzącego. Tylko lekarz, mający odpowiednią wiedzę i doświadczenie, tudzież dobry specjalista może Wam pomóc. Tobie pozostaje wspierać i towarzyszyć swojej dziewczynie w tych zmaganiach. Niczego na własną rękę bym nie robiła, bo łatwo wtedy zaszkodzić, zamiast pomóc. Powodzenia\nRównież z jednym lub większą ilością słów kluczowych: pomoc, padaczka, atetoza, porażenie mózgowe


Ponad 1000 obiektów w programie „Obiekt bezpieczny higienicznie” - Pomoc Hotelom\nJuż ponad 1000 obiektów noclegowych poddało się bezpłatnej autocertyfikacji w ramach organizowanego przez POT programu „”Obiekt bezpieczny higienicznie”. W przyszłym tygodniu rozpocząć ma się akcja promocyjna tych miejsc.\n-Autocertyfikacja obiektów noclegowych ma za zadanie pomóc obiektom noclegowym, żeby sprawdzić czy rzeczywiście przestrzegają wytycznych GIS i Ministerstwa Rozwoju, ale także pomóc turystom w wyborze bezpiecznych miesc. Mamy już ponad 1000 obiektów noclegowych które poddały się tej autocertfikacji i już w przyszłym tygodniu ruszamy z promocją tych miejsc – mówi Robert Andrzejczyk, prezes POT.\nDuże zainteresowanie programem potwierdzają także pytani przez nas przedstawiciele branży, reprezentujący zarówno hotele miejskie, jak i wypoczynkowe.\n-Nasze wszystkie obiekty wystąpiły o certyfikat i go otrzymały. Spełniamy wszystkie warunki wymagane do otrzymania certyfikatu a nawet robimy więcej dla zapewnienia bezpieczeństwa naszym pracownikom i gościom – mówi Andrzej Wójcik, prezes Satoria Group.\n-Niezwłocznie po wystartowaniu programu wystąpiliśmy o ten certyfikat. Doceniamy zaangażowanie Polskiej Organizacji Turystycznej w budowanie świadomości tego, że polski klient zapewnia sobie i swojej rodzinie większe bezpieczeństwo, wybierając w te wakacje właśnie rodzime hotele. Certyfikat wystawiony przez rozpoznawany podmiot taki jak Polska Organizacja Turystyczna będzie zapewne postrzegany przez gości jako pewniejsza rękojmia zachowania standardów higienicznych niż certyfikaty wystawione przez podmioty prywatne – komentuje Wiktor Wróbel, prezes zarządu Nosalowy Dwór Sp. z o.o.\nDo programu przystąpiły także wszystkie obiekty z portfolio Polskiego Holdingu Hotelowego.\nAutocertyfikacja przygotowywana przez POT jest bezpłatna i dobrowolna, a akwizycja do programu będzie ciągła. Do Polskiej Organizacji Turystycznej może się zgłosić każdy obiekt noclegowy działający legalnie, który po zaakceptowaniu regulaminu i zadeklarowaniu spełnienia warunków będzie mógł przystąpić do programu „Obiekt Bezpieczny Higienicznie”. Lista autocertyfikowanych obiektów jest dostępna na stronie bezpiecznyobiekt.pot.gov.pl i będzie systematycznie aktualizowana. Obiekt, który podda się certyfikacji może używać znaku graficznego „Obiekt bezpieczny higienicznie” w działaniach marketingowych. W kolejnym etapie projektu regionalne i lokalne organizacje turystyczne przeprowadzą wizytacje losowo wybranych obiektów. W przypadku niestosowania się obiektu do wytycznych, których stosowanie deklarował, zostanie mu odebrane prawo do używania znaku graficznego „Obiekt bezpieczny higienicznie” oraz zostanie usunięty ze strony prezentującej obiekty biorące udział w akcji.\nPrzedstawiciele branży podkreślają także dostępność i łatwość całego procesu certyfikacji, zwracają jednak także uwagę na potrzebę weryfikacji przez POT deklaracji obiektów.\nPolska to jeden z pierwszych krajów, który taki certyfikat opracował. Proces przyznawania certyfikatów przez POT jest prosty, dobrowolny i bezpłatny. Sam certyfikat został przygotowany w taki sposób, aby służył nie tylko dużym sieciowym hotelom, ale również gospodarstwom agroturystycznym, małym pensjonatom i prywatnym hotelom. Należy pamiętać, że jest to autocertyfikacja, czyli to właściciel potwierdza stosowanie się do wymogów bezpieczeństwa w oparciu o wytyczne Ministerstwa Rozwoju i Głównego Inspektoratu Sanitarnego. Tak więc, wypełniając formularz obiekt deklaruje, że spełnia wszystkie te wymogi zapewniając tym samym bezpieczeństwo zarówno swoim gościom, jak i pracownikom. Moim zdaniem proces przyznawania certyfikatów został od samego początku przygotowany regulaminowo i z obserwacji mojego zespołu prowadzony jest jak najbardziej właściwie. Zachęcam do jego stosowania – mówi Gheorghe Marian Cristescu, prezes PHH.\n-Proces przyznawania certyfikatów oparty jest na deklaracjach obiektów co do spełniania wymogów wyznaczonych przez Polską Organizację Turystyczną (opartych o wytyczne Głównego Inspektoratu Sanitarnego). Opiera się więc on siłą rzeczy na zaufaniu do składającego deklarację podmiotu hotelarskiego. Wobec tego zasadnym byłoby rozpoczęcie za jakiś czas wyrywkowych kontroli co do tego, w jakim zakresie hotele wywiązują się z poczynionych deklaracji – jest to zresztą zakładane w regulaminie certyfikatu – mówi Wiktor Wróbel\n-Proces przyznawania certyfikatów na chwilę obecną jest szybki i sprawny. Obiekt zgłasza się na stronie, udziela szeregu odpowiedzi na pytania dotyczące właściwego zabezpieczenia hotelu pod względem higienicznym zarówno w zakresie pracowników, gości, przestrzeni. Jeśli udzielone odpowiedzi są zgodne z zaleceniami gwarantującymi bezpieczeństwo i przygotowanie obiektu do działania operacyjnego z zachowaniem odpowiednich procedur – certyfikat wysyłany drogą elektroniczną jest dostępny jeszcze tego samego dnia. Kolejnym etapem certyfikacji może być kontrola / audyt na miejscu w celu weryfikacji udzielonych odpowiedzi – podkreśla Andrzej Wójcik.\nW opinii branży program ten jest potrzebny i certyfikat stanowić będzie ważny atut marketingowy.\n-Dziś goście chcą mieć pewność, że będą się czuli bezpiecznie jeśli muszą czy chcą podróżować. Nie pytają nas w hotelach konkretnie o ten certyfikat ale pytają często telefonicznie / mailowo o podjęte przez nas działania. Informujemy szeroko jakie procedury i procesy wdrożyliśmy w obiektach i że są one potwierdzone m.in. certyfikatami oraz bieżącymi opiniami gości. W ostatnich tygodniach pojawiło się dużo informacji w branży o potrzebie i podjętych działaniach w zakresie tworzenia specjalnych audytów, certyfikatów, licencji – certyfikat POT jest pierwszym na rynku polskim, ogólnie dostępnym zaświadczeniem, wydawanym przez godną zaufania, rozpoznawalną organizację z branży turystycznej – mówi Andrzej Wójcik.\n-Jest to słuszny ruch w dobie zwiększonych obaw gości o higienę i bezpieczeństwo. Wyniki wyszukiwania fraz w wyszukiwarkach internetowych wskazują zresztą na to, że goście poszukują obecnie obiektów o odpowiednich zabezpieczeniach. Wskazują na to także zapytania, które otrzymujemy w Hotelach Nosalowy. Natomiast wydaje się, że świadomość istnienia certyfikatu „Obiekt bezpieczny higienicznie” nie jest jeszcze zbyt duża wśród gości – w związku z tym certyfikację tą warto byłoby teraz mocniej wypromować w mediach ogólnopolskich – komentuje Wiktor Wróbel.\n-W naszym odczuciu certyfikacja obiektów jest jak najbardziej potrzebna. Jest ona zdecydowanie jedną z najważniejszych form weryfikacji przez klienta, który z łatwością może sprawdzić, czy wybrany przez niego obiekt znajduje się na stronie POT: bezpiecznyobiekt.pot.gov.pl. Certyfikat ten już stanowi ważny element marketingowy zarówno na rynku lokalnym, jak i zagranicznym. Wszystkie obiekty, które włączyły się do akcji chętnie chwalą się tym certyfikatem, ponieważ zauważyły, że jest on swoistym atestem bezpieczeństwa, o który goście dopytują. Świadczy o tym chociażby ilość hoteli oraz obiektów noclegowych, która ciągle rośnie – podsumowuje Gheorghe Marian Cristescu.


Szczotki do włosów Producent: Ardell, Bluebeards, Denman, Mason Pearson, RedFox, Termix, Uppercut - Zakupy Glamourlady.pl\nProducent: Ardell, Bluebeards, Denman, Mason Pearson, RedFox, Termix, Uppercut\n14 56,45 - 215,00 zł\nznakomity sposób na atrakcyjnie wymodelowaną fryzurę! wystarczy, iż sprawisz sobie szczotkę do włosów Termix Evolution Basic skraca suszenie aż o 30%, posiada powłokę teflonową, użyteczny uchwyt i...\nkrągła szczotka Termix Evolution Soft posiada specjalny ergonomiczny uchwyt, który daje pewność nawet przy mokrych dłoniach. Dodatkowo szczotka posiada powłokę teflonową i specjalne otwory w...\nkrągła szczotka Termix Evolution Plus skróci czas suszenia włosów aż o 30%! Szczotka użyteczny uchwyt, teflonową połówkę oraz otwory w kształcie diamentu. Doskonale spełni oczekiwania w domowym...\nTo nadzwyczajne narzędzie sprawi, iż Twoje włosy wysuszą się szybciej aż o 30%! Szczotka Termix Evolution Plus użyteczny uchwyt, teflonową podłogę oraz otwory w kształcie diamentu. Sprawdź konieczne!\ndoskonała szczotka do suszenia włosów grubych. Termix Evolution Plus skraca suszenie aż o 30%, praktyczny uchwyt oraz otwory w profilu diamentu. Wspaniale spełni oczekiwania w domowym użytkowania,...\nTa niesamowita szczotka sprawi, że Twoje włosy nie dość,momentalnie będą suche, to jeszcze nabiorą rewelacyjnego kształtu. Termix Evolution Plus perfekcyjnie spełni oczekiwania w przypadku włosów...\nMarzysz o szybszym suszeniu włosów? Sięgnij koniecznie po kolistą szczotkę do włosów Termix Evolution Basic. Towar ten wyjątkowo poręczny uchwyt, redukuje czas suszenia o 30%, a także posiada...\ndoskonały sposób na przyspieszenie suszenia włosów. Szczotka Termix Evolution Basic dzięki otworom w kształcie diamentu skraca ten proces aż o 30%. Dzięki ergonomicznej rączce gwarantuje pewny...\nświetna szczotka do włosów Termix Evolution Basic sprawi, że modelowanie będzie jeszcze szybsze. Ma ona powłokę teflonową, otwory w kształcie diamentu oraz praktyczny kształt. Przejrzyj koniecznie!\nkrągła szczotka Termix Profesional została wytworzona ze specjalnych włókien opornych na temperaturę. Dzięki czemu redukuje czas suszenia aż o 50%. Towar jest niesamowicie niepodatny i wytrztymały!\nrewelacyjny sposób na szybsze suszenie! kolista szczotka Termix Evolution Spoft przyspieszy ten cykl aż o 30%. Wyśmienicie spełni oczekiwania zarówno w mistrzowskim salonie fryzjerskim, jak i w...\nBy włosy cienkie wyglądały zachwycająco i jeszcze szybciej się suszyły sięgnij potrzebnie po kolistą szczotkę Termix Evolution Soft. Kosmetyk ten praktyczny uchwyt, teflonową powłokę i otwory w...\nkolista szczotka Termix Evolution Soft posiada specjalny użyteczny uchwyt, który daje pewność choćby przy mokrych dłoniach. Ponadto szczotka ma powłokę teflonową i specjalne otwory w kształcie...\nokrągła szczotka Termix Evolution Soft posiada specjalny ergonomiczny uchwyt, który daje pewność choćby przy mokrych dłoniach. W dodatku szczotka ma powłokę teflonową i specjalne otwory w kształcie...\nkrągła szczotka Termix Evolution Plus skróci czas suszenia włosów aż o 30%! Szczotka poręczny uchwyt, teflonową połówkę oraz otwory w kształcie diamentu. Rewelacyjnie sprawdzi się w domowym użyciu,...\nTa niesamowita szczotka sprawi, że Twoje włosy nie dość,szybko będą suche, to jeszcze nabiorą nadzwyczajnego kształtu. Termix Evolution Plus rewelacyjnie spełni oczekiwania w sytuacji włosów...\nTwoje włosy są grube i wydaje Ci się, że modelowanie zajmie mnóstwo wysiłku? Wcale nie musi tak być! Sięgnij koniecznie po Termix Evolution Plus! Szczotka ta ma użyteczny uchwyt, teflonową powłokę,...\nSzczotka do czesania włosów Termix bezboleśnie rozczesze włosy dlugie i przeciętnej długości na sucho, a także na mokro.\nznakomita szczotka do włosów Termix Evolution Basic sprawi, że modelowanie będzie jeszcze szybsze. Ma ona powłokę teflonową, otwory w kształcie diamentu i funkcjonalny kształt. Sprawdź potrzebnie!\nPoznaj tę niesamowitą szczotkę do włosów Termix Evolution, która dzięki funkcjonalnemu uchwytowi perfekcyjnie sprawdzi się przy modelowaniu włosów. Na dodatek skróci czas suszenia aż o 30%. Sprawdź...


praga – Ebooki Epub, Mobi, PDF i Audiobooki mp3 – Ibuk.pl\n11,12 zł13,24 zł\nSpacerownik Marka Pernala to pyszna lektura! Książka napisana z ogromną erudycją i swadą, pełna anegdot i odniesień do literatury. Kreśli obraz miasta, które mimo zawieruch dziejowych zachowało swoje niepowtarzalne piękno. Obok bogactwa... więcej >\nSpacer urokliwymi uliczkami Starego Miasta, wizyta na Zamku Praskim, pamiątkowa fotografia pod Murem Lennona. Wielkomiejski plac Wacława, niezwykły Tańczący Dom, oryginalne dzieła Davida Černego. Piwo i knedliki w swojskich knajpkach, w... więcej >\nPrawdziwe kalendarium wiedzy o Pradze, napisane lekkim i reporterskim językiem. Książka jest odpowiedzią na panująca od kilku lat „modę na Pragę”, stara się odpowiedzieć na pytania: Jaka ta Praga jest? Ta tajemnicza dzielnicą nosząca... więcej >\n"IV Olimpiada Szachowa – Praga 1931" zawiera wszystkie dostępne partie (tj. ponad 400). Najciekawsze, tradycyjnie już, zostały opatrzone komentarzami. Wszystkie rundy są szczegółowo opisywane i analizowane. Zupełną nowością jest próba... więcej >\nNakładem Wydawnictwa KWI Publishing udostępniono kolejną część Wielkiej Księgi Olimpiad Szachowych, autorstwa Krzysztofa Puszczewicza, pt. „IV Olimpiada Szachowa – Praga 1931” – wydanie drugie.Praskie Olimpiada dokumentuje wielkie... więcej >\nMoja Magiczna Praga\nDla Megan wypad do Pragi tuż przed Bożym Narodzeniem z jej przyjacielem ma być tylko inspiracją przed zbliżającą się wystawą fotograficzną.Chce, żeby znajomość z Olliem pozostała tylko przyjaźnią. I boi się, że jeśli on pozna jej... więcej >\nWarszawa – Praga 1948 – 1968. Od nakazanej przyjaźni do kryzysu\nCelem pracy jest przedstawienie oficjalnych stosunków polsko-czechosłowackich w latach 1948–1968. Znaczenie Czechosłowacji jako ważnego partnera Polski oraz szczególna rola obu państw w radzieckiej strefie wpływów uzasadniają podjęcie... więcej >\nAlice Teller, opuszczając modny londyński klub, dosłownie i w przenośni wpadła prosto w ramiona rosyjskiego milionera Fiodora Korowina. Spędziła z nim noc. Na drugi dzień niespodziewanie spotyka Korowina na zebraniu zarządu. Jest pewna, że... więcej >\nMuzyka jest ucieczką, bywa atakiem albo oddechem – mówią bohaterowie Ciszy w Pradze. To również bicie serca w rytmie techno, tło dla seksu, podróży, rozmów i rozstań. Nie ma absolutnej ciszy – powtarzają niezależnie od siebie Petr,... więcej >\nCmentarz w Pradze to powieść kryminalno-szpiegowska, której akcja rozgrywa się w XIX wieku. Jej bohaterem jest Simone Simonini, cyniczny fałszerz świadczący usługi wywiadom wielu krajów. Obsesyjny antysemita. Nienawidzi również... więcej >