Trudno się nie zgodzić, że mijający rok pod wieloma względami był inny niż wcześniejsze. Wydarzenia z początku roku wpłynęły na bieg pozostałych miesięcy, często krzyżując wiele dotychczasowych planów. Podobnie było u mnie. Rok 2020 ponownie miał być rokiem wielu wyjazdów i tym samym wypraw genealogicznych. Co prawda udało się część zrealizować, chociażby jak wyjazd na Podkarpacie pod koniec lutego, gdzie udało mi się sfotografować kilka tysięcy metryk w Archiwach Parafialnych oraz Urzędach Stanu Cywilnego. Później dopiero w czerwcu udało mi się wykorzystać chwilowe zniesienie obostrzeń i znów pojawilem się na Podkarpaciu, aby sfotografować księgi. We wrześniu spontaniczna wizyta w Archiwum w Lublinie w sprawie przypadkowo odnalezionych ksiąg metrykalnych, które przez ponad 50 lat były błędnie opisane. W grudniu pojawiła się nadzieja na wizytę na Ukrainie i Archiwum w Łucku, nawet zarezerwowalem oficjalna wizytę w dniach 29 i 30 grudnia, ale niestety wprowadzono obostrzenia, które postawiły wyjazd pod znakiem zapytania i obarczyly pewnym ryzykiem.\nPomimo tych wielu przeciwności udało się dotrzeć do wielu nowych dokumentów i osób, a na zbliżający Rok życzę Wszystkim poszukującym i sobie wielu nowych odkryć, wypraw do miejsc związanych z przodkami oraz wytrwałości w często wymagających cierpliwości poszukiwaniach.\nAutor: Marcin Marynicz o 23:57 Brak komentarzy :\nW ostatnich latach zaobserować można znaczny wzrost zainteresowania testami DNA wśród genealogów. Nie będę się rozpisywać nad słusznością którejkolwiek z firm świadczącej usługi z zakresu badań genetycznych. U mnie wybór padł na FamilyTreeDNA ze względu na to, że wcześniej przebadała się tam moja Kuzynka z USA, z którą mamy najpewniej wspólnych przodków, ale metrykalnie tego nie potwierdzimy ze względu na brak metryk... Było to na początku 2013 r., a wśród moich ówczesnych znajomych, którzy również poszukują przodków, chyba nie było nikogo, kto taki test wykonał.\nMoim pierwszym testem był Y-DNA, który, jak z nazwy wynika, związany jest z chromosomem Y, który decyduje o męskiej płci, stąd badanie zarezerwowane jest wyłącznie dla mężczyzn. Jest to badanie typowo etniczne, które pozwala nam na sprawdzenie swojej haplogrupy i poprzez kolejne rozszerzenia testu można odkryć, skąd wywodzi się męska linia przodków - przez ojca, ojca ojca itd., czyli teoretycznie linię nazwiska, jednak z bezpieczniej jest nie używać tego określenia, bo nie zawsze genetyka ma pokrycie z metrykami, np. w przypadku nieślubnych dzieci i przyjęciu nazwiska matki nie będzie to już mogła być linia nazwiska, bo genetycznie będzie to haplogrupa przodków ojca dziecka.\nMapa migracji mojej haplogrupy\nNa ten moment temat ten nie pochłonął mnie na tyle mocno, aby go drążyć, a dodatkowo wychodzę z założenia, że najpierw należy wykorzystać pozostałe możliwości, tj. poznać żyjących krewnych, odwiedzić archiwa i parafie, czy miejsca związane z przodkami. W tej kwestii może się tylko pogorszyć, bo starsi krewni mogą odejść z tego świata, a archiwalia mogą zostać poddane różnego rodzaju ochronie, czy nie daj Boże zostać zniszczone, natomiast jeżeli chodzi o genetykę, to technologia wciąż idzie do przodu i za jakiś czas będą zapewne dostępne jeszcze lepsze zestawy testów genetycznych.\nDrugim testem, do którego wykorzystałem wysłaną wcześniej próbkę materiału genetycznego (wymaz z policzka) był FamilyFinder. Znacznie różni się od poprzedniego, ponieważ - według mnie - daje bardziej wymierne efekty. Tutaj też wiele zależy od naszego szczęścia, bo praktycznie nie mamy wpływu na to, kto poddaje się badanim. Muszę przyznać, że sam podchodziłem do tego tematu bardzo sceptycznie. Tym bardziej, że większość przebadanych stanowią osoby zza Oceanu, a przez lata poszukiwań, bez wykorzystania genetyki, udało mi się odnaleźć bardzo wielu krewnych, którzy wyemigrowali (głównie na przełomie XIX i XX wieku) i najczęściej byli to krewni ze strony dziadka ojczystego.\nPo wysłaniu próbki DNA i odczekaniu kilku tygodniu - jeśli materiał został poprawnie pobrany i nadawał się do badania - możemy cieszyć się dodaniem naszych wyników do globalnej bazy. Od tego momentu mamy dostęp do listy osób, z którymi mamy wspólne fragmenty DNA. Na każdą pozycję składa się część kontaktowa, data dopasowania, stopień pokrewieństwa, ilość wspólnego DNA (wyrażana w centymorganach, cM), najdłuższy wspólny fragment i ostatnia kolumna z nzawiskami przodków. Są jeszcze dwie kolumny, X-Match, która związana jest z dziedziczeniem chromosomu X i stopień pokrewieństwa dla potwierdzonych połączeń.\nCzęść wyników z największą ilością wspólnych fragmentów DNA\nW moim przypadku potwierdziło się, że najwięcej krewnych to potomkowie osób, które wyemigrowały wiele lat temu za Ocean, jednak trafiło się też kilka rekordów z samej Polski i to w dodatku ze strony dziadka macierzystego! Wracając jednak do wyników, to największą ilość DNA mam z Wujkiem, którego dziadkiem był rodzony brat mojej praprababci. System określił nasze pokrewieństwo na kuzynostwo, między 2, a 4 stopniem. Po zwerfikowaniu i dodaniu go do drzewa genealogicznego pojawia się wyliczone faktyczne pokrewieństwo i w naszym przypadku jest on dla mnie "2nd cousin 2r", czyli kuzyn 2-go stopnia dwa razy przesunięty (ang. twice removed), więc dla mojego dziadka był kuzynem 2-go stopnia i do mnie ma jeszcze dwa pokolenia, stąd "dwa razy przesunięty".\nDrugie dopasowanie wg FTDNA to bratanek w/w wujka, stąd o wiele mniej wspólnego DNA. Trzecie dopasowanie nie było dla mnie zaskoczeniem, ponieważ z kuzynką Susan mam kontakt od ponad 7 lat. Tym razem wspólnych fragmentów było tak dużo, że system określił nasze pokrewieństwo jako kuzynostwo między drugim, a czwartym stopniem, a w rzeczywistości okazało się, że jej 3xprababcia, a mój 4xpradziadek byli rodzeństwem, więc zgodnie z poprzednim systemem jesteśmy kuzynostwem 5-go stopnia raz przesuniętym. Im dalej z wynikami, tym mniejsze szanse na faktyczne pokrewieństwo. Wiele osób twierdzi, że pod uwagę powinno brać się jedynie dopasowania z min. 10 cM wspólnego DNA.\nCiekawe z wynikami badań DNA jest to, że nie jesteśmy zmuszeni do korzystania z jednej bazy. Tych pojawia się coraz więcej, a dzięki możliwości importowania swoich wyników (nie zawsze jest to możliwe w obie strony i nie zawsze za darmo) mamy większe pole manewru. Istnieją nawet bazy, które za odpowiednią opłatą poddadzą nasze wyniki odpowiedniej analizie i dowiedzieć się możemy np. na jakie choroby genetyczne jesteśmy podatni. Ja swoje wyniki zaimportowałem m.in. do bazy MyHeritage ze względu na popularność tej strony i wielkość bazy (chciałbym też mieć swoje wyniki w Ancestry, ale na razie nie jest możliwy import). Byłem pod wrażeniem, że wyniki są całkiem inne i stosunkowo niewiele osób importuje swoje wyniki do kilku baz.\nLista dopasowań na MyHeritage\nSposób prezentacji wyników jest znacznie inny niż na FamilyTreeDNA, jednak sprowadza się to do jednego. Tutaj też jest możliwość sortowania wyników według różnych kryteriów, w tym domyślnie wg ilości wspólnego DNA. Najlepsze dopasowanie mam z osobą z Australii, a o krewnych w tamtych rejonach jeszcze nie słyszałem, stąd też moje duże zaskoczenie. Zgodnie z obliczeniami systemu powinniśmy być kuzynostwem między ósmym, a dziesiątym stopniem. Tutaj sposób obliczania stopnia pokrewieństwa jest nieco inny niż na poprzednio omawianej stronie, jednak nie ma w nim nic trudnego, a nawet MyHeritage udostępnia ciekawy i przejrzysty graf przedstawiający możliwe pokrewieństwo.\nPokrewieństwo z krewną z Australii zaznaczone na grafie\nMożliwości nie było aż tak wiele, ponieważ jako krewna między ósmym, a dziesiątym stopniem pokrewieństwa mogłaby mieć za przodka kogoś z rodzeństwa mojej babci/dziadka, prababci/pradziadka lub praprababci/prapradziadka. Dwie pierwsze możliwości odpadają, ponieważ na tyle dobrze mam opracowaną bliższą rodzinę, że jedynie w gre wchodziłyby jakieś pozamałżeńskie potomstwo. Najbardziej prawdopodobna byłaby wersja z potomkami rodzeństwa któregoś z prapradziadków, a tych przecież aż 32... Większość z ich potomków też jest mi znana, ale przecież dopiero w maju br. udało mi się potwierdzić pochodzenie prapradziadków z wołyńskiej linii, więc tam mogłoby się coś wydarzyć, czego nie byłem świadom...\nŻeby dłużej nie żyć w niepewności napisałem maila do genetycznej krewnej, aby podpytać o rodzinę i dostałem informację, że niewiele wie, ale jej ojciec urodził się w Wólce Markowieckiej na Wołyniu i był synem Piotra Zienkiewicza oraz Apolonii Rynkiewicz. Na efekty moich poszukiwań nie trzeba było długo czekać - okazało się, że faktycznie moje przypuszczenia były słuszne i wspólnych korzeni należałoby szukać na Wołyniu. Apolonia okazała się być siostrzenicą mojej praprababci... Apolonii (!) z Tomaszewskich Dąbrowskiej. Miała siostrę Barbarę, która była matką Apolonii. Barbara była więc prababcią dla mojej już prawowitej krewnej, czyli krewna ta to kuzynka mojego nieżyjącego już Taty. Jesteśmy więc kuzynotwem 9. stopnia!\nJedno z narzędzi dostępnych do analizy wyników badań DNA (MyHeritage)\nNa obu stronach (FTDNA i MH) możliwe jest zestawienie wyników dwóch osób (własnych i osoby ze wspólnymi fragmentami DNA) i wyszukanie osób spokrewnionych z tymi obiema osobami jednocześnie. W moim przypadku okazało się to strzałem w dziesiątkę, ponieważ krewna z Australii jest ze strony wołyńskiej, a tam ze względu na brak ksiąg (prawdopodobnie zniszczone w czasie Wojny) nie jest możliwe kompleksowe przeprowadzenie kwerendy i odnalezienie wszystkich krewnych. W bazie pokazało mi jeden interesujący wynik - dla australijskiej krewnej była to krewna między ósmym, a dwunastym stopniem pokrewieństwa, czyli prawie jak u nas, bo jesteśmy krewnymi dziewiątego stopnia. Dla mnie z kolei miała to być krewna co najwyżej ósmego stopnia, ale ze względu na mniejszą ilość wspólnego DNA pokrewieństwo to nie miało dolnej granicy. Dosyć szybka wymiana maili pozwoliła przypuszczać, że krewna ma również korzenie na Wołyniu. Po kontakcie z rodziną przypuszczenia się potwierdziły - jej pradziadkiem był Stanisław Janiszewski Michałowicz, a Michał Janiszewski to był szwagier wcześniej już wspominanych Apolonii i Barbary Tomaszewskich, więc krewna ta była praprawnuczką trzeciej z sióstr, stąd dla krewnej z Australii ma dopasowanie na takim samym poziomie co ja (też są kuzynostwem 9. stopnia), natomiast my jesteśmy o jeden stopień dalej.\nWarto więc wykonywać testy DNA, bo faktycznie można dzięki nim odnaleźć krewnych, nawet kiedy księgi metrykalne nie są dostępne lub nie przetrwały do obecnych czasów. W moim przypadku szczęście było przeogromne, ponieważ jest to linia, z którą do maja br. były największe problemy, a teraz jest to najszybciej rozwijająca się gałąź i to m.in. dzięki badaniom DNA!\nOd samego początku poszukiwań genealogicznych najwięcej problemów miałem z linią przodków, którzy wywodzili się z Wołynia, czyli ze strony Babci ojczystej - Ireny z Sadzewiczów Maryniczowej [1929-2007]. Przez ponad 12 lat udało mi się zdobyć naprawdę wiele informacji, dokumentów, fotografii itp., nawet z tej "problemowej" linii, chociaż w dalszym ciągu miałem pewien niedosyt, bo o rodzicach prababci Salwiny wiedziałem naprawdę niewiele. Sama prababcia zmarła w 1948 r. mając zaledwie 46 lat, pozostawiając po sobie dwie dorosłe już i zamężne córki. W chwili śmierci mieszkała we wsi Sucha wraz ze swoim drugim mężem i dwójką jego dzieci z poprzedniego małżeństwa. Głównie z tego względu po prababci nie zachowały się żadne pamiątki.\nPrababcia Salwina z Dąbrowskich urodzić się miała we wsi Rogowicze (pararafia Łokacze) jako ostatnie dziecko Marcina/Marcela i Apolonii z Tomaszewskich małżonków Dąbrowskich. Z zachowanych spisów, które obecnie znajdują się w Ośrodku ABMK w Lublinie (KUL), wynika, że Dąbrowscy mieli dziewięcioro dzieci. W jednym z zachowanych listów, a napisanych przez Babcię, opisała w kilku zdaniach swoją rodzinę - wynika z tego, że Jej matka miała siostrę i braci. Dodała również, że losy wujków i dziadka nie są jej znane, co odnalazło później potwierdzenie w dokumentach - dziadek Marcin (Marceli) Dąbrowski po raz ostatni pojawia się w spisie osób spowiadających się z 1903 r., w kolejnym z 1905 r. jest już sama Apolonia z dziećmi. Najstarszy z rodzeństwa, Władysław, po ślubie zamieszkał w Chorochorynie, gdzie zmarł w czerwcu 1929 r. w wieku 48 lat, natomiast Babcia urodziła się pół roku później, więc nie miała możliwości go poznać. Drugim z synów prapradziadków, który dożył dorosłości był Feliks, urodzony w 1892 r., w okolicach I Wojny Światowej zamieszkał w okolicach Żytomierza i tam też mieszkał do swej śmierci w 1960 r. z żoną Łotyszką i pięciorgiem dzieci, więc tej części rodziny Babcia również nie miała możliwości poznać.\nDzieci prapradziadków (od lewej): Władysław (1881-1929), Teresa (1883-1962), Feliks (1892-1960) i Salwina (1902-1948)\nWedług spisów osób spowiadających się w parafii Łokacze w 1900 r. w Rogowiczach mieszkał Marceli Dąbrowski z żoną Apolonią i czwórką dzieci - Władysławem (l. 19), Teresą (l. 18), Feliksem (l. 9) i Józefą (1 rok). Trzy lata później skład rodziny nieco się zmienił - nie było już Teresy, ale pojawiły się córka Apolonia (ur. 1901) i Salwina (ur. 1902/1903). Ostatni zachowany spis z tej parafii datowany jest na 1907 i według niego Apolonia z Tomaszewskich Dąbrowska mieszkała z pięciorgiem dzieci - Władysławem, Feliksem, Józefą, Apolonią i Salwiną. Niestety przez to, że nieznane są losy ksiąg metrykalnych łokackiej parafii, nie jest możliwe zdobycia informacji, co się mogło stać z dwiema siostrami prababci (Józefą i Apolonią), o których już Babcia nie wspominała.\nJednym z dokumentów, który wskazywał miejsce urodzenia prababci Salwiny było postanowienie sądowe dotyczące odtworzenia treści aktu urodzenia przez moją Babcię w 1952 r. Zapisano tam, że matka (Salwina Sadzewicz z domu Dąbrowska) urodziła się w Rohowiczach (Rogowiczach) w powiecie łuckim, a mieszkała w Łucku, co jest logiczne, bo Babcia na świat przyszła właśnie w tym mieście i tam też została ochrzczona. Rogowicze należały do rzymskokatolickiej parafii w Łokaczach, więc tam powinna być ochrzczona prababcia i z opracowania zasobów KUL dot. tej parafii wynika, że faktycznie w 1902 r. miał miejsce chrzest córki Marcela i Apolonii Dąbrowskich. Niestety same księgi nie zachowały się i dotychczas musiałem się zadowolić tym, co miałem.\nFragment postanowienia sądowego dot. odtworzenia treści aktu urodzenia Babci\nNa podstawie zachowanego listu napisanego przez Babcię, ustaliłem też, że po śmierci pradziadka Witolda prababcia została na gospodarstwie w Uhrynowie (kilkanaście hektarów) z dwójką małych dzieci i swoją matką. Dało mi to szansę na odnalezienie metryki zgonu praprababci Apolonii - dotychczas przyjmowałem, że zmarłą w rodzinnej parafii (Łokacze), z której księgi nie zachowały się, a ze względu na bardzo ograniczony dostęp do ksiąg (znajdują się w USC Warszawa - Wydział Ksiąg Zabużańskich) nie miałem możliwości szukania w innych okolicznych parafiach. Mając nowe informacje skontaktowałem się z USC i poprosiłem o sprawdzenie w księgach parafii Nieświcz, czy znajduje się tam akt zgonu Apolonii Dąbrowskiej zmarłej nie wcześniej niż w 1933 r. Odpowiedź przyszła dość szybko - według aktu zgonu w październiku 1937 r. w Uhrynowie zmarła 88-letnia Apolonia Dąbrowska. W rzeczywistości miała 76 lat, ale potwierdziło się, że faktycznie na starość zamieszkała przy najmłodszej córce. Niestety sam akt zgonu nie dostarczył żadnych nowych danych.\nFragment mapy z widocznym Uhrynowem na dole, Nieświczem na górze i Skurczami w lewym górnym rogu\nJedyne nadzieje z rozwikłaniem zagadki związanej z przodkami prababci Salwiny wiązałem z Archiwum Obwodu Wołyńskiego w Łucku. Wielokrotnie kontaktowałem się z tamtejszym archiwum, zleciłem też kilka kwerend, ale byłem świadom, że niektóre poszukiwania nie były kompletne i od dawna planowałem osobistą wizytę w sercu Wołynia. Niestety ze względu na odległość (ponad 800 km w jedną stronę) wyjazd musiał być zaplanowany z wyprzedzeniem i konkretnym planem. Okazja się nadarzyła już w okolicach majówki 2019, co planować zacząłem już pod koniec ubiegłego roku. Wystarczyły 3 dni urlopu w pracy, aby łącznie mieć 9 dni wolnego. Wyjazd zaplanowałem tak, aby wykorzystać również pobyt we wschodniej części Polski i tym samym od poniedziałku zaczął się maraton archiwalny (poprzedzony kilkoma wizytami w kancelariach parafialnych w centralnej Polsce, a po powrocie w rodzinnej parafii dziadka macierzystego niedaleko Kielc). Z samego rana pojechałem na umówioną wizytę w Ośrodku ABMK w Lublinie (KUL), gdzie najpierw przeglądałem skany dokumentów z interesujących mnie parafii. Ostatnią jednostką do przejrzenia było Status Animarum parafii Nieświcz z lat 30. XX wieku - wcześniej otrzymałem informację, że mojego pradziadka z rodziną tam nie ma, ale mnie tak łatwo nie da się przekonać 😉 Przeglądałem księgę spokojnie, znajdując kolejnych krewnych, m.in. brata pradziadka, rodzinę szwagra Babci, jednak moje serce zaczęło bić znacznie szybciej, kiedy na stronie 68 spisu przeczytałem dane rodziny nr 15 - Sadzewicz Witold, żona Salwina z Dombrowskich (pisownia oryginalna) i córka Janina. Wpis nie byłby dla mnie aż tak ekscytujący, gdyby nie to, że jako jedyny wpis w księdze posiadał adnotację o dacie i miejscu ślubu (a jednak Łokacze 😉), a w dodatku dzienną datę urodzenia prababci! To było niesamowite odkrycie! Całkiem niespodziewane, tym bardziej, że wizyta w tym miejscu nie uważałem za kluczową.\nAdnotacja przy rodzinie pradziadków\nTego samego dnia umówiony byłem jeszcze na wizytę w Archiwum Państwowym w Lublinie, gddzie przejrzałem dokumenty dot. parafii Lipsko na Podkarpaciu oraz książki dyżurnych Policji Państwowej w Chełmie Lubelskim. Przy okazji pobytu w okolicy zaplanowałem też wizytę w Oddziale AP Lublin w Kraśniku, a ze względu na dobry czas mogłem pozwolić sobie na podróż przez Nałęczów, Kazimierz Dolny i Opole Lubelskie, zatrzymując się w każdej z tych miejscowości i zwiedzając co najważniejsze. Do Kraśnika przyjechałem ok. godziny przed zamknięciem, więc mogłem przejrzeć zamówione jednostki - okazało się, że w zamówionych indeksach były pewne braki i dla pewności zamówiłem jeszcze na wtorkowy poranek księgę ludności stałej dla konkretnej ulicy, która mnie interesowała. Na ten dzień zaplanowaną miałem jeszcze wizytę w Archiwum Państwowym w Zamościu, a po drodze kilka miejsc do zwiedzania (m.in. Janów Lubelski, Zwierzyniec i Szczebrzeszyn). Do Archiwum dotarłem po godz. 14 i na miejscu okazało się, że moje zamówienie elektroniczne nie dotarło... Na szczęście trafiłem na wyrozumiałe osoby i w drodze wyjątku otrzymałem księgę (zamawiałem tylko jedną jednostkę), w której znalazłem interesujące mnie nazwiska.\nWejście do Archiwum Państwowego w Zamościu\nPrzekroczenie granicy z Ukrainą zaplanowane było na 1 maja ze względu na przypadające tego dnia Święto Pracy zresztą po obu stronach granicy. Na szczęście kolejka była bardzo krótka i po niedługim czasie byłem już na terytorium Ukrainy. Wiedziałem, że nie muszę się spieszyć, bo ten dzień był jedynym luźniejszym - po przyjeździe do Łucka wybrałem się do centrum miasta, aby coś zjeść i trochę pozwiedzać. Kolejne dwa dni (3 maja w Polsce mamy święto, ala na Ukrainie wszystkie instytucje funkcjonują bez zmian). Największym ograniczeniem wizyty w Archiwum w Łucku była ilośc możliwych do przejrzenia jednostek na dzień (10) - na szczęście nie byłem sam, więc mój limit zwiększył się dwukrotnie, czyli łączenie złożyłem zamówienie na 40 jednostek - pierwszą połowę przejrzałem w czwartek, a drugą w piątek. Najwięcej ksiąg stanowiły spisy osób spowiadających się, głównie z II połowy XIX wieku (zresztą poza tym okresem zachowało się niewiele spisów). Miałem wytypowanych kilka parafii, ponieważ z analizy dokumentów dot. potencjalnych krewnych wynikało, że przemieszczali się w obrębie kilku sąsiednich parafii.\nNie od razu trafiłem na najważniejsze dla mnie informacje, jednak na bieżąco spisywałem dane, które mogłyby przydać mi się prędzej czy później. Generalnie założenia od kilku lat były następujące (pisałem o tym na blogu przeszło 4 lata temu - tutaj) - Marceli (Marcin) Dąbrowski urodził się w 1859 r. w Liniowie w rodzinie Tomasza i Marianny z Bohemskich, natomiast Apolonia (Pelagia) Tomaszewska urodziła się w 1861 r. w Wólce Szelwowskiej jako córka Jana i Józefy z Bohemskich. Na pierwszy ogień poszła parafia Łokacze - to tam miały rodzić się w większości dzieci moich prapradziadków. Miałem nadzieję, że w jednym ze spisów będzie podane imię ojca prapradziadka (tak jak to często się zdarzało przy innych rodzinach). W 1892 r. rodzina Dąbrowskich mieszkała w miejscowości Michałówka Markowiecka i tak prezentował się skład rodziny:\nMarceli Dąbrowski, lat 32\nżona Apolonia, lat 29\nsyn Władysław, lat 8\nsyn Jan, lat 3\ncórka Teresa, lat 7\ncórka Antonina, lat 5\nNiestety powyższe dane nie wniosły nic nowego, ponieważ wszystkie te osoby były znane mi wcześniej. Cofnąłem się zatem do spisów za rok 1883, jednak w Łokaczach nie odnalazłem Dąbrowskich. W Skurczach również ich nie było. Ostatnia nadzieja w parafii Koniuchy i bingo! W spisie dotyczącym wsi Wólka Szelwowska zapisano następujący skład rodziny:\nMarcin Dąbrowski, lat 25\nż. Apolonia z Tomaszewskich, lat 23\ncórka Teresa, lat 4\nmatka Marianna, lat 64\nPrzełomowy zapis! Nie dość, że prapradziadek zapisany tu został jako Marcin, to w dodatku mieszkała przy nim matka - Marianna, ur. ok. 1819 r. To zgadzałoby się z wcześniejszymi ustaleniami, ponieważ odnaleziony Marceli był synem Tomasza i Marianny Dąbrowskich, jednak ten wpis wciąż stanowił zbyt mało, aby uznać te osoby za tożsame. Sprawdzam więc kolejny spis - tym razem z 1881, kiedy urodzić miał się Władysław. Zaczynam od par. Koniuchy, bo to tam mieszkali 2 lata później i to był dobry trop, ponieważ rodzina mieszkała w Wólce Szelwowskiej:\nMarcin Dąbrowski, lat 22\nżona Apolonia z Tomaszewskich, lat 20\ncórka Teresa, 1/2 roku\nmatka Marcina - Marianna, lat 60\nPrapradziadek dalej jest Marcinem, mieszka z 60-letnią matką (ur. ok. 1821), żoną i córką Teresą. Mija się to nieco z dotychczasowymi ustaleniami (tak jak w spisie z 1881), ponieważ brakuje Władysława, który urodzić miał się w 1881 r., natomiast Teresa zapisana jest jako półroczne dziecko, a miała przyjść na świat w 1883 r. Mimo wszystko, nie są to dla mnie zadziwiające różnice, ponieważ z analizy większej ilości spisów spowiadalnych wynika, że często pomijano niektórych członków rodziny, a także mylono ich wiek. Kolejny wytypowany rocznik do przejrzenia to 1878. Był to czas, kiedy prapradziadkowie prawdopodobnie byli jeszcze stanu wolnego i faktycznie w zapisach dot. par. Koniuchy pojawiają się Dąbrowscy i Tomaszewscy, ale brakuje Apolonii:\n#5 Marianna Dąbrowska, wdowa, lat 50\nsyn Marcin, lat 16\n#6 Józefa Tomaszewska, wdowa, lat 52\nsyn Walery, lat 25\nMarcinowi tym razem zaniżono wiek, bo faktycznie był o 3 lata starszy. W tym samym czasie w par. Łokacze pojawia się 19-letnia Apolonia Tomaszewska (tym razem wiek zawyżony), mieszkająca w domu Piotra Malinowskiego i jego żony Antoniny. Kolejny spis był z 1868 r. i pojawia się tam rodzina Tomaszewskich mieszkająca w Wólce Szelwowskiej:\nJan Tomaszewski, lat 58\nżona Józefa z Bohemskich, lat 45\nsyn Walenty, lat 17\ncórka Wiktoria, lat 14\ncórka Pelagia, lat 8\nKolejny spis obejmował rok 1864 r. i rodziny Dąbrowskich oraz Tomaszewskich sąsiadowały ze sobą w Wólce Szelwowskiej - pierwsi pod numerem 3, a drudzy pod numerem 4:\nTomasz Dąbrowski, lat 41\nżona Marianna z Bohemskich, lat 36\nsyn Jan, lat 21\nżona jego (syna) Antonina z Majchrowiczów, lat 26\nsyn Tomasza Marcin, lat 26\nsyna (?), rok 1\nJan Tomaszewski, lat 53\nżona Józefa z Bohemskich, lat 40\nich synowie Józef, lat 21\nWalery, lat 13\nich zięć Jan Lisowski, lat 22\nżona jego Barbara, lat 19\ncórki Tomaszewskich Wiktoria, lat 10\nPelagia, lat 4\nCo ciekawe, pierwszym spisem, kiedy powinni pojawić się oboje (Marceli/Marcin i Apolonia/Pelagia) był 1862 r., ponieważ Marceli przyszedł na świat w 1859 r., a Pelagia dwa lata później. Niestety w spisie z tego roku pominięto jedno i drugie, ale rodziny mieszkały w Wólce Szelwowskiej.\nDzięki powyższym znaleziskom udało mi się odnaleźć kolejne pokolenia przodków - Tomasz Dąbrowski i Marianna Bohemska pobrali się w 1844 r. w parafii Skurcze, natomiast Jan Tomaszewski i Józefa Bohemska wzięli ślub pięć lat wcześniej w Koniuchach, tym samym z metryk ślubu poznałem dane rodziców całej czwórki, a moich 4xpradziadków, dzięki czemu wywód moich przodków jest kompletny do tego pokolenia włącznie - znam dane wszystkich możliwych do odnalezienia 4xpradziadków. Prawdopodobnie nigdy nie uda mi się ustalić danych wszystkich przodków z pokolenia wyżej, ponieważ w większości są to już osoby żyjące w XVIII wieku, a w wielu miejscach nie ma dokumentów źródłowych z tych lat.\nBudynek Państwowego Archiwum Obwodu Wołyńskiego w Łucku\nWyjazd na przełomie kwietnia i maja br. uważam za jeden z dotychczas najowocniejszych - muszę przyznać, że przerósł bardzo moje oczekiwania, których nie stawiałem na wysokim poziomie, aby nie zawieść się za bardzo w przypadku braku danych o moich krewnych. Nie spodziewałem się nawet, że jeszcze w Polsce poznam datę urodzenia prababci i datę oraz miejsce ślubu z pradziadkiem. Cuda się jednak zdarzają - trzeba tylko jechać po nie w odpowiednie miejsce!\nW moich poszukiwaniach ciągle coś się dzieje i nie ma miesiąca bez nowych odkryć. W połowie tego miesiąca wybieram się na kilkudniowy urlop, a przy okazji planuję odwiedzić siostrę mojego dziadka (ostatnią z czterech, której nie poznałem jeszcze osobiście) mieszkającą niedaleko Zakopanego, gdzie przeniosła się po śmierci męża - wcześniej mieszkała na Podkarpaciu i gdyby wciąż tam mieszkała, to zapewne już dawno byłbym po spotkaniu z nią :) Wrzesień po raz kolejny jest miesiącem Ogólnopolskiej Konferencji Genealogicznej w Brzegu - tym razem odbywa się w dniach 20-22 września 2019 r. Serdecznie zapraszam w imieniu swoim oraz organizatorów. Konferencja jest wspaniałym wydarzeniem, gdzie spotyka się wielu pasjonatów genealogii wymienia doświadczeniami. Tydzień wcześniej ponownie wybieram się za wschodnią granicę - tym razem do Kijowa, gdzie tradycyjnie czeka mnie wizyta w archiwum, a także pierwsze zwiedzanie stolicy Ukrainy :)\nAutor: Marcin Marynicz o 20:39 Brak komentarzy :\nAutor: Marcin Marynicz o 17:06 1 komentarz :\nNazywam się Marcin Marynicz, mam 26 lat. Genealogią interesuję się przeszło 14 lat. Jestem magistrem inżynierem logistyki i planuję dalsze kształcenie na studiach podyplomowych. Skontaktować można się ze mną mailowo, pisząc na adres: marcin.marynicz.marcin@gmail.com


160-litrowy zbiornik mieszający ze stali ko ILFORD z płaszczem – Perry Machinery Poland Sp. z o.o.\nHomeZbiorniki magazynoweZbiorniki magazynowe ze stali kwasoodpornej 0 - 4 999 l160-litrowy zbiornik mieszający ze stali ko ILFORD z płaszczem\n160-litrowy zbiornik mieszający ze stali ko ILFORD z płaszczem\nNr urządzenia #U1616-10\nUżywany zbiornik mieszający ze stali ko, z plaszczem grzewczym produkcji ILFORD (Anglia). Zbiornik posiada mieszadlo turbinowe pracujace z obrotami 70 obr/min montowane na wysiegniku. Robocza pojemnosc zbiornika 160 l. W wyposazeniu zbiornika znajduje się wymiennik plytowy prod. ALFA LAVAL model P2VXL o wymiarach plyt 40 cm x 90 cm i powierzchni wymiany ciepla 6m2. Zbiornik jest zamontowany na przechylnej ramie.


Kształtowanie pewnego i atrakcyjnego placu zabaw | krolestwomaciusia.pl\nFormowanie bezpiecznego i interesującego miejsca w ogrodzie, w którym dziatwa w różnym wieku będą miały możliwość bombowej rozrywki we własnym świecie nie jest zadaniem łatwym.\nPrawdziwe wyroby są na czasie, drewniane elementy są zdrowe i subtelne, dlatego drewniane place zabaw zachwycają troską o szczegóły i barwnością.\nWiększa część artykułów ma certyfikat do zbiorowego użytku. Na drewnianym placu zabaw maluchy ćwiczą nie tylko swoje ciało, lecz dodatkowo umiejętności obywatelskie. Uczą się ustawiać w kolejce do zjeżdżalni, wymieniać się zabawkami czy wspólnie wprawiać w ruch karuzelą. To ćwiczenie współpracy, pomysłowości, no i współzawodnictwa.\nMaluchy nie tylko poznają zasady współżycia w zespole, ale także znacznie lepiej poznają swoje możliwości. Zaczynają się uczyć, jak budować układy z innymi maluchami. Otrzymują informację o sobie i kontaktach pomiędzy rówieśnikami. A przy tym doznają przeróżnych, korzystnych i tych mniej sympatycznych wzruszeń.\nUkład nerwowy smyka powinien być stymulowany. I to na dobranym poziomie. Jeżeli ma za mało rozmaitych bodźców, których zapewnia mu ruch, nie działa poprawnie. Już z raczkującym\nberbeciem można pójść na drewniany plac zabaw i pozwolić mu na zabawę w piaskownicy. Starsze dzieci mogą poruszać się po nim boso. Zdarza się, że poniektóre dzieci nie chcą kołysać się na huśtawce albo kręcić na karuzeli, a innych nie trzeba do tego nakłaniać, bo najchętniej wcale nie schodziłyby z tych sprzętów. Więcej: pod tym linkiem\nPowinno się obserwować, by nie zrobiły sobie krzywdy. Dzięki sprzętom, które znajdują się na każdym drewnianym placu zabaw, dzieci uczą się kontrolować swoje sylwetki, poznają jego ograniczenia, pozyskują zdolność koordynowania i zaplanowania swoich posunięć, uczą się trzymać stabilność. Całokształt zaprocentuje w późniejszym życiu. Na drewnianym placu zabaw są drabinki .Wspinanie się nie na ćwiczy też równowagę, także usprawnia dłonie przez co maluch lepiej czuje swoje ciało. Zabawa na drewnianym placu zabaw przyniesie liczne uciech, dzieci atrakcyjnie spędzą czas, a dorośli odpoczną i zrelaksują się poza domem (zdecydowanie więcej odnajdziesz na tej stronie na www.geisser.pl).\n20 sierpnia 2014 This post was written by admin Categories: Bez kategorii Tagged with: drewno • huśtawka • współpraca • zabawa


Jak powstały kieleckie osiedla? Warsztaty w Muzeum Historii Kielc | Radio Kielce\nData publikacji: 18.02.2018 09:42 / Data aktualizacji: 18.02.2018 10:45\n18.02.2018 Kielce. Muzeum Historii Kielc. Warsztaty tematyczne. Nad budowa makiety osiedla pracuje Marcin Rywacki z żoną Dominika i córkami Anastazją i Antonią\nW Muzeum Historii Kielc odbyły się międzypokoleniowe warsztaty tematyczne. W zajęciach wzięło udział kilkoro dzieci wraz z opiekunami. Jak informuje Iwona Grabczak z placówki, zajęcia mają oswoić ich uczestników z historią miasta, tak żeby poprzez różnego rodzaju warsztaty przybliżyć zmiany, które zachodziły w Kielcach. Jak dodaje, dzisiejsze spotkanie było poświęcone architekturze kieleckich osiedli, powstających w latach '70 i '80 ubiegłego wieku.\n- Mówiliśmy o tym jak wyglądało wtedy życie w tych budynkach. Ponadto najmłodsi przygotowali ciekawe prace pokazujące wieżowce i pierwsze blokowiska - powiedziała.\nW warsztatach wziął udział m. in. Marcin Rywacki z córkami Anastazją i Antonią. Jak mówili, takie zajęcia pozwalają w rodzinnym gronie spędzić wolny dzień. - Zawsze to coś innego, ciekawego. Pamiętam te blokowiska i osiedla. Budowane od KSM-u, Świętokrzyskie, Uroczysko czy Ślichowice. Pamiętam jak jeździłem z rodzicami i się przyglądałem pracom budowlanym - mówił pan Marcin.\nRodzinne poranki to nowy pomysł muzeum. W jedną niedzielę każdego miesiąca, w placówce odbywają się różnego rodzaju warsztaty tematyczne. Spotkania mają na celu wymianę doświadczeń między pokoleniami. Szczegółowy program rodzinnych poranków w Muzeum Historii Kielc dostępny jest na stronie internetowej placówki.\nJak serwowano dawniej kawę? Warsztaty w Muzeum Historii Kielc\n10 lat Muzeum Historii Kielc


Parkingi. Ty też możesz zostać rentierem [Łukasz Tomys] << KLIKAJ I SłUCHAJ ONLINE\n00054 005640 19964160 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Łukasz Tomys Długość nagrania: 178 min\nISBN: 978-83-66167-26-1 Data wydania: 2017-10-01\nLektor: Łukasz Tomys\nDowiedz się, czy ceny mieszkań i wpływy z tytułu najmu zaczną znowu rosnąć. Nawet nie posiadając oszczędności, można zarabiać na wynajmowaniu nieruchomości i uzyskać wolność finansową przed emeryturą. Jak można się oddłużyć dzięki inflacji? Co wybrałby 'bogaty ojciec': miejsca parkingowe czy kawalerki?\nZ tego praktycznego poradnika dowiesz się także:\n- dlaczego warto samodzielnie inwestować w nieruchomości, zamiast powierzać środki „ekspertom” i instytucjom finansowym?\n- czy nieruchomości w kraju o kurczącej się liczbie ludności są rozsądnym pomysłem na pomnażanie pieniędzy?\n- jakich lokalizacjach warto inwestować, aby nie stracić kapitału?\n- dlaczego miejsca postojowe mają wyższą rentowność niż mieszkania?\n- czy można sfinansować ich zakup kredytem hipotecznym?\nBlisko 7% najbogatszych ludzi na świecie dorobiło się, inwestując bezpośrednio w nieruchomości, a pośrednio robią to także takie firmy jak McDonald's i Lidl. Bycie rentierem to nie luksus, to konieczność dla każdej myślącej perspektywicznie osoby, która nie zamierza czekać w wielomiesięcznej kolejce do lekarza i korzystać z publicznej służby zdrowia, o ile jeszcze będzie taka istnieć za 30 lat. To konieczność dla każdego kto nie chce na starość żyć na skraju ubóstwa.\nIm szybciej zaczniesz budować swoją wolność finansową tym większy kapitał zdołasz zgromadzić. Odważ się na pierwszy krok w stronę wolności finansowej.\nAutor jest twórcą artykułów ekonomicznych w Rzeczpospolitej Online i prelegentem na kilku publicznych uczelniach ekonomicznych. Prowadzi serwis ekonomiczny twojadrugapensja.pl (32 tys. polubień).\nParkingi. Ty też możesz zostać rentierem\n


Cluse CW11603 Minuit Nylon White/Rose Gold - zegarek.net\nCW11603 Zegarek Cluse damski Minuit Minuit Nylon White/Rose Gold\nPowiadom mnie o Cluse CW11603\nOpis zegarka Cluse CW11603\nMechanizm kwarcowy zastosowany w czasomierzu zasila bateria, co czyni go niemal bezobsługowym. Dodatkowym atutem jest bardzo wysoka dokładność pomiaru. Cluse CW11603 objęty jest 2-letnią gwarancją producenta.\nCluse CW11603 został wyprodukowany na terenie Europy. Nie da się nie zauważyć nowoczesnej kreski i innowacyjnego połączenia funkcji ze stylistyczną nonszalancją. Nowoczesne wzornictwo to coś, na co warto dziś zwracać uwagę. To model o klasycznym wyglądzie. Choć jest raczej prosty, będzie zwracał na siebie uwagę starannością i doborem materiałów.\nCluse CW11603 powinien być ściągany przed kontaktem z wodą. Biały kolor koperty zapewne utrudniałby odnalezienie tego modelu w śniegu, ale na nadgarstku prezentuje się rewelacyjnie. Mechanizm chroniony jest przez wytrzymałą kopertę z tworzywa sztucznego, która dodatkowo nadaje zegarkowi modnego i sportowego wyglądu.\nOpinie o zegarku Cluse CW11603 Minuit Nylon White/Rose Gold\nCluse CW11603 0.00zł


Najlepsze i-roboty Roomba do 2000 zł. Jakie propozycje mogą nas zainteresować?\nIle zajmuje odkurzanie?\nSceptyk powie, że samo odkurzanie nie ratuje sytuacji, bo przecież zostaje tyle innego do zrobienia… Optymista zaś przyzna, że odkurzanie to prawie połowa jego domowych obowiązków. A gdzie jest prawda? Ona jak zwykle stoi pośrodku albo - jak niektórzy twierdzą- prawda leży tam, gdzie leży. Nie wchodząc w rozważania na ten temat, większość przyzna, że odkurzanie nie tylko zajmuje bardzo dużo czasu, ale trzeba je powtarzać często. To też jedna z bardziej niewdzięcznych czynności.\nPraktycznie w każdym badaniu dotyczącym najbardziej znienawidzonych prac domowych, odkurzanie plasuje się na czołowych miejscach. Dzisiaj można szybko zażegnać ten problem, a odpowiedzią są roboty do odkurzania. Co najważniejsze, nie kosztują majątku, co doskonale pokazuje przykład i-robotów firmy Roomba, za które zapłacimy w okolicach 2000 zł. Oto wybrane modele!\nJak sprawnie czyścić podłogę?\nRobot odkurzacz I-Robot Roomba 695 został stworzony do jednego celu - do wyczyszczenia każdego rodzaju podłogi. Nic go nie rozprasza, nie myśli sobie, aby pójść na beztroski spacer. Zaprogramowany, wykona pracę w wybranym przez nas momencie. A już po zakończeniu pracy, Roomba 695 wraca grzecznie do stacji ładowania, gdzie może się posilić energią. A poza tym:\nZgrabnie porusza się po pomieszczeniu, nawiguje wokół mebli i przy ścianach, wyczuwa zbliżające się zagrożenia (na przykład uskoki), więc nie ma ryzyka, że spadnie ze schodów.\nWykrywa wszelkie zabrudzenia, wykorzystując do tego celu czujniki akustyczne. Nic mu nie umknie.\nSprawny, bo jego konstrukcja o niskim profilu zapewnia, że dostanie się wszędzie tam, gdzie brud lubi się schować: pod fotelami, sofami czy wzdłuż listew przypodłogowych.\nA ponadto pięknie się prezentuje i nie zajmuje dużo miejsca, więc łatwo go przechowywać.\nInteligentne dbanie o czystość z robotem odkurzaczem!\nTo bardzo wydajny sprzęt, bo został wyposażony w akumulator iRobot XLife umożliwiający przeprowadzenie jeszcze większej ilości cykli sprzątania. Roomba 782e to więc prawdziwy “pracuś”, który ma bardzo dużo energii, a także - za sprawą 3-stopniowego systemu czyszczącego - potężną siłę likwidowania brudu. Działa skutecznie dzięki przeciwbieżnie obracającym się szczotkom i bardzo dużej sile ssącej. Usuwa wszystkie zabrudzenia, które staną mu na drodze: brud, kurz i sierść domową. Z drugiej strony wbudowany filtr HEPA sprawia, że powietrze w domu pozostaje czyste - wolne od pyłów i alergenów.\nRobot odkurzacz I-Robot ROOMBA 782e jest prosty w obsłudze, bo wystarczy właściwie wykonać jedną rzecz: nacisnąć CLEAN, by robot wiedział, co ma robić. Jego przewodnikiem jest inteligentna nawigacja iAdapt, dzięki której każdy fragment podłogi zostanie dokładnie oczyszczony. Dopiero gdy odkurzacz będzie miał pewność, że wszystko lśni, zakończy pracę. Zwinny, kompaktowy, zaprojektowany tak, aby dostać się wszędzie (pod meble, fotele itd.), ale i unikać niebezpiecznych miejsc (schody i inne uskoki). Poza tym, tak jak wszystkie iRoboty Roomba, ten model został wyposażony w szczotkę boczną, która poradzi się z trudno dostępnymi przestrzeniami, zarówno w kątach pomieszczeń, jak i wzdłuż krawędzi i ścian.\nRoomba 616 Xlife, chociaż nie posiada - jak wcześniej przywołane przykłady - czujnika brudu, to ma wszystko, co powinno znaleźć się w solidnym i nowoczesnym odkurzaczu, i zapewnia idealną czystość. Robot odkurzacz Roomba 616 Xlife pracując na wszystkich rodzajach podłóg, dla lepszego efektu czyści jeden fragment po kilka razy (aż pozostanie bez drobinki kurzu). Model świetnie radzi sobie z różnymi zabrudzeniami, a pomaga w tym technologia AeroVac.\nRobot odkurzacz I-Robot ROOMBA 616 Xlife dostanie się wszędzie tam, gdzie trzeba. Jego uwaga skupia się na obszarach najbardziej zabrudzonych. Z gracją manewruje więc dookoła mebli, pod łóżkami, fotelami oraz przy zasłonach. Sprząta wzdłuż krawędzi, unika przeszkód i nie wplątuje się w problemy - czyli w kable, zręcznie omijając inne nieprzyjemności, jak schody. Roomba 616 Xlife jest bardzo uważna, nie uszkadza mebli i delikatnych przedmiotów.\nPoza tym cechują ją te same udogodnienia, co inne i-roboty marki Roomba, czyli:\nŁatwość obsługi - wystarczy nacisnąć przycisk “CLEAN”.\nUnikalne, specjalnie zaprojektowane szczotki, na których osadza się mniej zabrudzeń.\nCykl sprzątania i ładowania - po skończonej pracy wraca do stacji dokującej, by posilić się przed kolejnymi wyzwaniami.\nNie trzeba się zapożyczać i wydawać fortuny na własnego robota do sprzątania. Nasz ranking to najlepszy dowód na to, że na taką pomoc może sobie dzisiaj pozwolić wiele osób. I tak się właśnie dzieje, bo coraz większa popularność i-robotów to nie przypadek. Chcąc trochę odetchnąć, warto zlecić te same nudne, powtarzalne zadania inteligentnym urządzeniom. To trend, który będzie postępował, bo coraz bardziej doceniamy czas wolny, który możemy dzięki temu zyskać. Przeznaczyć go na coś bardziej pożytecznego niż odkurzanie.\nRobot odkurzacz IROBOT ROOMBA 895 Nowość 2018 PROMOCJA !\nRobot odkurzacz I-Robot ROOMBA 695 WiFi - Nowość 2018


Jazda na rowerze górskim Da Silva\nDzisiaj do zrobienia:\nZachodnie wybrzeże Portugalii to bez wątpienia raj dla surferów. Wspaniałe plaże i najwyższej klasy miejsca do surfowania przyciągają wielu surferów z całego świata. Ale wielu jeszcze nie wie, że nasze wybrzeże jest również idealne dla rowerów górskich!\nSzturm MTBike w Portugalii\nOtoczenie naszego obozu surfingowego oferuje ogromny teren z niezliczonymi pięknymi górskimi ścieżkami rowerowymi. Wycieczki po rustykalnych winnicach i gajach oliwnych w głębi lądu, gdzie rzadko spotykamy innych ludzi. Bardziej prawdopodobne jest, aby przejechać przez wóz z osłem lub zobaczyć samotnego rolnika pracującego na jego polu w oddali. Inne wycieczki prowadzą wąskimi pojedynczymi szlakami bezpośrednio wzdłuż skał i oferują zapierające dech w piersiach widoki na Ocean Atlantycki. W ten sposób odkryto już pewne tajne punkty do surfingu. Nasz autobus wahadłowy zawiezie Państwa również w dużo wyższe góry, które są idealne na niezapomniane jednodniowe wycieczki. Znajdziesz tam również rozwinięte trasy zjazdowe i kilka pojedyńczych ambitnych szlaków zjazdowych dla różnych gustów. W każdym razie podczas wszystkich wycieczek poznają Państwo Portugalię w szczególny sposób. Chcielibyśmy przybliżyć Państwu kraj, ludzi i ich kulturę. Wymagania sportowe nie są lekceważone. Zawsze jest z tobą jakaś przygoda i adrenalina.\nRowery górskie CUBE z pełnym zawieszeniem (29-calowe koła). Dostępne kaski.\nWłasny plecak z wodą, owocami i kilkoma batonami zbożowymi.\nWiosną i jesienią mamy najlepszą pogodę dla rowerów górskich. Nie za gorąco, ale wystarczająco ciepło, aby być w drodze w lekkich ubraniach. Czekając w domu na lato, można tu podziwiać niezapomniane wycieczki MTB przy wspaniałej pogodzie.\nPakiet Surf & Mountainbike\nPołączenie surfingu i jazdy na rowerze górskim! Idealny dla każdego surfera, który również chce jeździć na rowerze górskim na wakacjach i dla każdego rowerzysty górskiego, który również chce surfować na wakacjach. Plus w tym, że: dni można zorganizować w taki sposób, aby można było surfować na dobrych falach, a w pozostałe dni można było jeździć po szlakach MTB. 3 dni surfingu, 3 dni jazdy na rowerze górskim, chcesz więcej w ciągu tygodnia?\nWieloosobowy: 470 €\nDwuosobowy: 505 €\nEn suite (z przylegającą łazienką): 540 €\nJednoosobowy: 645 €\nWieloosobowy: 505 €\nDwuosobowy: 540 €\nEn suite (z przylegającą łazienką): 575 €\nJednoosobowy: 715 €\nWieloosobowy: 570 €\nDwuosobowy: 605 €\nEn suite (z przylegającą łazienką): 640 €\nJednoosobowy: 815 €\nCzekamy na miłe chwile z Tobą!\nIdź na całość i do zobaczenia!


Na promowanej stronie swoją ofertę umieściła kancelaria adwokacka Warszawa. Usługi biura skierowane są do klientów fizycznych i podmiotów gospodarczych. Klienci mogą liczyć na porady, które dotyczą nieruchomości. Jeśli szukają Państwo ogłoszeń zatytułowanych adwokat rozwody to zapraszamy na witrynę.\nSłowa kluczowe: adwokat prawo karne, prawo, adwokat rozwody, kancelaria adwokacka warszawa, doradztwo prawne, porady prawne warszawa


Lekka szybkoschnąca koszulka TRIDRI® dla pana. Kolor CZERWONY, rozmiar S. - odziezturystyczna.pl\nNumer produktu: 05.TD.2.L17\nwybierz...BIAŁY: BIAŁYŻÓŁTY: ŻÓŁTYCZERWONY: CZERWONYJASKRAWY: POMARAŃCZOWY JASKRAWYJASKRAWY: ŻÓŁTY JASKRAWY\nDoskonały T-shirt na lato, sprawdzi się w każdej aktywności fizycznej, może być również stosowany w wielowarstwowej odzieży turystycznej. Koszulka jest uszyta z bardzo lekkiej i gładkiej dzianiny poliestrowej o bardzo dobrych właściwościach odprowadzania wilgoci. Jej splot jest lekko elastyczny, co w połączeniu z nowoczesnym krojem pozwala na wygodne przyleganie do ciała bez zbędnej kompresji. Koszulka zatrzymuje szkodliwe promieniowanie ultrafioletowe i utrzymuje przyjemny klimat na powierzchni skóry. Wyraziste kolory sprawdzą się w sporcie i turystyce. TRI DRI® jest marką brytyjską oferującą odzież dla osób aktywnych.\n• koszulka dostępna również w kolorach melanżowych\nSzybkoschnący panelowy T-shirt antybakteryjny ALL SPORT™ dla pana


Platforma Kultury - Filmoteka Szkolna Akcja!- Kurs internetowy dla nauczycieli\nW każdej szkole ponadpodstawowej znajduje się pakiet filmów Filmoteka Szkolna . Można go wykorzystać na lekcjach języka polskiego, historii, wiedzy o społeczeństwie, wiedzy o kulturze, a także w czasie zajęć artystycznych, filozofii, czy etyki. Dlatego na kurs internetowy Filmoteka Szkolna zapraszamy nauczycieli, ale także wychowawców, bibliotekarzy oraz osoby prowadzące w szkołach zajęcia pozalekcyjne - wszystkich, którzy są gotowi sięgnąć po filmy i wykorzystać je w praktyce szkolnej!\nTrzymiesięczny kurs prowadzony jest za pośrednictwem platformy internetowej. Każdy uczestnik otrzymuje indywidualny login i hasło dostępu. Materiał merytoryczny podzielony został na tzw. moduły (opracowane w formie prezentacji z załączonymi materiałami – tekstami, filmami, ćwiczeniami).\nmateriały instruktażowe dotyczące np. produkcji własnych materiałów filmowych, organizacji dyskusyjnych klubów filowych.\nUdział w kursie jest odpłatny i kosztuje 200zł (płatność za udział nauczyciela w kursie może dokonać szkoła).\nWięcej informacji oraz szczegółowy zakres tematyczny kursu na stronie:\n5.3.2012 godz. 2:01 - 17.6.2012 godz. 3:01\nAutor wpisu: Zofia Gradek\nTagi: kurs, nauczyciele, szkoła, film, edukacja filmowa, ceo, szkolenie


Marta Kaczyńska pokazuje prywatne zdjęcia na Instagramie [FOTO] - Dziennik.pl\n18 marca 2016, 07:58\n1 Marta Kaczyńska świetnie radzi sobie z robieniem selfie.\n2 Marta Kaczyńska rzadko udziela mediom wywiadów na temat swojego prywatnego życia.\n3 Tym większą frajdą dla jej wielbicieli jest konto na Instagramie, na którym Kaczyńska pokazuje kawałek swojej prywatności.\n4 Najczęstszym tematem zdjęć publikowanych przez Martę Kaczyńską na Instagramie są piękne krajobrazy. Tu malowniczy widok z okna na ośnieżony stok.\n5 Marta Kaczyńska zamieszcza także zdjęcia córek, nigdy jednak nie widać na nich twarzy dziewczynek. Jak widać mama troszczy się o ich prywatność.\n6 Czworonożny pupil Marty Kaczyńskiej i jej córek często pojawia się na zdjęciach.\n7 Bohaterem wielu zdjęć na profilu Marty Kaczyńskiej jest także jej ukochany kot.\ncorka pies zdjęcie profil Kot konto Marta Kaczyńska


Wszystkich Świętych, a Halloween... | Atlas Fachowca\nStrona Główna » Strefa Fachowca » Blogi » Blog użytkownika kafffan18\nImię i nazwisko: Mariusz Hypiak\nDołączył: 04.05.2013Ostatnio: 18.08.2017\nWszystkich Świętych, a Halloween...\nOpublikowane przez kafffan18, czw., 2016-11-03 21:09\nWszystkich Świętych – w Kościołach łacińskich uroczystość ku czci wszystkich chrześcijan, którzy osiągnęli stan zbawienia i przebywają w niebie, przypadająca corocznie na dzień 1 listopada, treściowo połączona z następującym po niej obchodem liturgicznym Dnia Zadusznego. W doktrynie Kościoła katolickiego jest wyrazem wiary w obcowanie świętych i powszechne powołanie do świętości.\nW święto Wszystkich Świętych, a także w następnego dnia (Dzień Zaduszny, 2 listopada) Polacy odwiedzają cmentarze, aby ozdobić groby swoich bliskich kwiatami i zapalić znicze. (Dzień Zaduszny, zwany też Zaduszkami, dla katolików łacińskich i wielu innych chrześcijan, to dzień modlitw za wszystkich wiernych zmarłych.)\nŚwięto to było dniem wolnym, również w czasach PRL-u, ale oficjalnie starano się nadać mu charakter świecki i nazywano je dniem Wszystkich Zmarłych bądź Świętem Zmarłych. Nazwa ta utrwaliła się w świadomości wielu osób, jako kościelna nazwa liturgicznej: Wszyscy Święci\nHalloween najhuczniej jest obchodzony w Zjednoczonych, Kanadzie, Irlandii i Wielkiej Brytanii. Mimo że dzień nie jest świętem urzędowym, cieszy się po święcie Bożego Narodzenia największą popularnością. Święto Halloween w Polsce pojawiło się w latach 90. Głównym symbolem święta jest wydrążona i podświetlona od środka dynia z wyszczerbionymi zębami. Inne to duchy, demony, zombie, wampiry, czarownice, trupie czaszki, nietoperze, czarne koty itp.\nDo zabaw w Halloween zalicza się zabawa cukierek albo psikus (ang. trick or treat). Dzieci chodzą z pojemnikami na cukierki po okolicy i odwiedzają mieszkańców. Gdy ktoś nie chce dać cukierka otrzymuje od dzieci w zamian psikusa.\nPracując już 2 rok w Niemczech i przeżywając Uroczystość Wszystkich Świętych zauważyłem, że w części Niemiec obchodzi się to święto, a w pozostałej części nie. Niby to samo państwo, a różnice kulturowe są bardzo duże. W języku niemieckim Uroczystość Wszystkich Świętych to (Allerheiligen).. Uroczystości są obchodzone głównie na południu i na zachodzie Niemiec – w tamtych rejonach jest najwięcej katolików. W Bawarii, Badenii-Wirtembergii, Kraju Sary, Nadrenii Palatynacie i Nadrenii Północnej-Westfalii ten dzień jest wolny od pracy. W tamtym roku pracowałem w Stuttgarcie na południu Niemiec i tam Święto było obchodzone, miałem dzień wolny od pracy. Niemcy podobnie, jak w naszym kraju, udają się na cmentarze, by odwiedzić groby bliskich, zapalić znicze i zostawić kwiaty na znak szacunku, jednak nie spotkamy tam takich tłumów, jak w Polsce. W tych 5 na 16 landach dzień ten jest zwany „cichym dniem” – nie urządza się hucznych zabaw, imprez, nie puszcza głośnej muzyki. Jest to dzień zadumy, szacunku i wspomnień bliskich osób, które już odeszły. W kościołach odbywają się tego dnia nabożeństwa, a dodatkowo można uczestniczyć również w modlitwach odbywających się na cmentarzu – nadawanych przez głośniki. Często towarzyszom im koncerty chórów oraz orkiestr dętych. Co ciekawe, w południowej części Niemiec bardzo popularna jest strucla – wypiek z ciasta drożdżowego w charakterystycznej formie plecionki.\nW tym roku pracuję w Stade miejscowość portowa położona około 40 km od Hamburga. Niestety tu jest ta część Niemiec, gdzie jest mało katolików i tego Święta zbytnio nie obchodzą do pracy normalnie się idzie. Dlatego we wtorek, gdy wszyscy Polacy będą mieli wolne ja będę pracować. Nigdy mi się jeszcze nie zdarzyło 1 listopada pracować. Jeśli chodzi o obchodzenie tego całego Halloween w Niemczech to wygląda to podobnie jak w Stanach. Patrząc od strony tradycji i religii, Niemcy nie obchodzą święta Halloween, jednak od pewnego czasu cieszy się ono coraz większym zainteresowaniem. Podobnie zresztą jak u nas w Polsce.\nW Niemczech Halloween obchodzone jest głownie przez ludzi młodych 31 października. Tego dnia można spotkać coraz więcej latarni z dyni, coraz więcej osób przebiera się za czarownice, wampiry, duchy czy inne potwory. Kostium można kupić już w wielu sklepach. Na imprezach Halloween’owych tworzy się specjalny wystrój pomieszczeń, na ścianach wywieszane są sztuczne pajęczyny z pająkami, nad głowami wiszą nietoperze. Dodatkowo przygotowywanych jest wiele potraw (np. z dyni), które tworzą dodatkowy klimat. Przebrane osoby spędzają wieczór nie tylko na prywatnych czy klubowych imprezach. Dzieci chodzą od domu do domu i zgodnie z tradycją proszą o słodycze wypowiadając słynne „cukierek albo psikus”. Gdy dzieci od kogoś nie dostaną słodyczy to w ramach psikusa owijają drzewo lub samochód papierem toaletowym, klamki do drzwi smarują czyś kleistym, a zdarza się nawet że zaklejają zamek u drzwi.\n„Jestem Polakiem, nie obchodzę Halloween”\nSpada popularność Halloween w Polsce. Licznie obchodzimy Dzień Wszystkich Świętych.\nJa niestety 1 listopada nie odwiedzę grobów bliskich, pomodlę się za nich tu. Wy, którzy się wybieracie i będziecie przemierzać spore odległości pamiętajcie o bezpiecznej podróży i szczęśliwym powrocie do domu\nOstatki czyli huczne święto zwane Andrzejkami


Dieta ekto na masę do oceny/poprawek!!! - Forum SFD\nsłowa kluczowe: dieta , ekto , masę , oceny , poprawek\nNapisał(a) 29 November 2012 9:19 PM\nSzacuny 0 Napisanych postów 111 Wiek 30 lat Na forum 8 lat Przeczytanych tematów 2533\nosprzęt: pełna siłownia\nprogram treningowy: "PROSTE FBW 3X W TYGODNIU, WG TRAKTORA (SFD)"\ntrening: poniedziałek, środa, piątek\nWspółczynnik BMR 1699.05\nWęglowodany 55% 1611.97kcal = 402.99gram\nBiałko 15%% 439.63kcal = 109.91gram\nTluszcz 30% 879.26kcal = 97.7gram\nDo tego zestawu dojdzie jabłczan cm3, olimp vita-min multiple sport i oczywiście cała masa owoców/warzyw, które niesamowicie pochłaniam, a których brakuje w zdjęciach\nProśba o ocenę, uwagi, korektę. Dziękuję!\nNapisał(a) 29 November 2012 9:39 PM\nJogurt daj naturalny, gainer wywal, serek zastąp twarogiem. Zamiast gainera daj normalne posiłki mięso/ryba + węgle złożone. Urozmaicaj dietę w źródła zdrowych tłuszczów.\nNapisał(a) 29 November 2012 9:44 PM\nTłuszcze - mam jeszcze prawie całą paczkę gold omega3 olimpu, więc powinno się nadać całkiem dobrze.\nCo do gainera - no niestety nie jestem w stanie z niego zrezygnować, bo jednak pojemność bebechów nie jest taka jak być powinna i najnormalniej w świecie brakuje mi miejsca! Będzie to fatalne w skutkach jeśli go zostawię?\nZmieniony przez - Amour_Fou w dniu 2012-11-29 21:45:05\nNapisał(a) 29 November 2012 10:02 PM\nNie tylko o suplementację o3 mi chodziło, warto urozmaicać dietę w olej lniany, różne orzechy (byle nie ziemne) i tłuste ryby. Gainera warto ograniczyć jak najbardziej, możesz stopniowo zwiększać udział normalnego jedzenia aż organizm się przyzwyczai.\nNapisał(a) 29 November 2012 10:07 PM\nDobrze - skoro mogę stopniowo, to myślę, że nie będzie z tym żadnego problemu. Ryby postaram się też stopniowo dodawać jako zamiennik jakiegoś mięsa, w którymś z posiłków. Pozostaje pytanie, czy wstępnie ta dieta przyniesie mi zamierzone rezultaty (tj. masa)?\nNapisał(a) 29 November 2012 10:13 PM\nHmm właśnie spojrzałem na bilans kcal, i dlaczego ułożyłeś dietę prawie pod 4000 kcal?\nNapisał(a) 29 November 2012 10:16 PM\nZakładam, że skoro potrzebuję 3000kcal, to trzeba to jakoś zdrowo podbić. Nie sądziłem natomiast, że wyjdzie z tego taka ekstrema. Myślisz, że powinienem ich trochę obciąć?\nNapisał(a) 29 November 2012 10:28 PM\nObetnij do 3300 kcal i tak zacznij dietę. W razie braku przyrostów, lub ich zahamowania zacznij podbijać kalorie.\nNapisał(a) 30 November 2012 3:05 PM\nA nie będzie to za wielkie obcięcie? Nie powinienem zejść najpierw... no nie wiem, do 3500 może? Przepraszam, że tyle pytam, ale chcę mieć wszystko dopięte na ostatni guzik do 10tego ;)\nZ góry dziękuję, dziękuję!\nZmieniony przez - Amour_Fou w dniu 2012-11-30 15:05:58\nNapisał(a) 30 November 2012 3:22 PM\nZapotrzebowanie masz 2900 kcal, więc +400 będzie okej na początek. Potem oczywiście możesz zwiększać.\nNapisał(a) 30 November 2012 5:02 PM\nOk - dokonałem paru modyfikacji. Przede wszystkim wyrzuciłem jeden strzał odżywki tak jak zaleciłeś. Jeśli chodzi o mięso wbite w plan - podobnie jak ryż to będzie zmieniane, żeby mi się nie przejadło, tak jak ryż na makaron, bądź kaszę. Oczywiście pojawią się ryby, postaram się ich wcinać jak najwięcej, ale ze względu na koszty nie zawsze będzie to możliwe.\nPowiedz proszę, do tego poprawionego masz jakieś zastrzeżenia?\nDieta na Masę do poprawek\nMoja dieta na masę do poprawek.


Dodge charger - Recenzje najlepszych samochodów\nCharger to amerykański samochód produkowany przez Chryslera pod marką Dodge.\n2019 Dodge Charger Scat Pack Review - Samochód, który zamówiłem\nOd połowy lat sześćdziesiątych do dnia dzisiejszego kilka różnych samochodów Dodgé opartych na trzech różnych platformach nosiło nazwę Charger. Kupujący byli dostępnymi sedanami, hatchbackami i luksusowymi coupe pod tą marką. W 1999 roku Chrysler pokazał publiczności koncepcyjny samochód Dodge Charger, który jednak bardzo się różnił od seryjnego modelu, który zaczął być wydany w 2006 roku. Podobna nazwa to Ramcharger, używana do lekkich ciężarówek i pickupów produkowanych przez Chryslera pod marką Dodge.\nOficjalnie, Dodge Charger został wprowadzony w połowie roku modelowego 1966, chociaż samochód koncepcyjny, oparty na Dodge Dart Polara i nazwany Dodge Charger, został wyprodukowany w 1964 roku. Od 1965 r. Dodge Dart Charger był produkowany seryjnie, a przed oficjalnym wprowadzeniem na rynek samochodu o nazwie Charger wyprodukowano tylko 180 takich samochodów, dziś jest to rzadkość i smaczny kąsek dla koneserów klasycznych samochodów mięśniowych. Jednak w tamtych latach Dodge wyprodukował i sprzedał około 300 zestawów do konwersji (zwykłych zestawów) zwykłej Dodge Dart do Dodge Charger, którą dealerzy mogli zainstalować samodzielnie.\nŁadowarka Dodge Charger z 1966 roku została zaprojektowana, aby konkurować z Plymouth Barracuda i Fordem Mustangiem. Te dwie nazwy były już ugruntowane, a nieznana ładowarka Dodge Charger, oparta na platformie Coronet z ceną 3 122 USD, stworzyła plusk na rynku. Częściowo powodem było wnętrze, wykonane w zupełnie nietypowym, jak na tamte czasy stylu. Eksperci uznali to za dzieło sztuki. Projektanci Dodge zwracali uwagę nie tylko na pasażerów z przodu, jak to było dotychczas w zwyczaju, ale pracowali nad ogólnym wyglądem wnętrza. Dokładnie te same ergonomiczne fotele w kształcie łyżki, które były przeznaczone dla kierowcy i pasażera z przodu, zostały zainstalowane z tyłu. Wcześniej używano do tego ławki. Piękna konsola nie kończyła się między przednimi siedzeniami, ale rozciągała się dalej w kabinie, podobając się oczom pasażerów z tyłu i dodając im sporo wygody.\nStandardowo samochód był wyposażony w 5,2-litrowy silnik V8, ale większość nabywców wybrała 6,3-litrowy V-eight, o pojemności 325 KM za dodatkową opłatą.\nPomimo ogromnego sukcesu sprzedaży w 1966 roku, Dodge sprzedaje jedynie 15.788 samochodów w następnym 1967 roku. Został mniej niż w połowie sprzedany w ciągu sześciu miesięcy od rozpoczęcia wydania. Faktem jest, że w tym okresie gorączkowy moda na fastgi kończy się, a producent poważnie myśli o przeprojektowaniu ładowarki.\nProjekt nowej ładowarki z muskularnym przodem i tyłem, z eleganckimi taliami i gładkimi liniami będzie później nazywany "stylizacją butelki koksu" dla kształtów i krzywizn ciała, podobnie jak butelka Coca-Coli. Tylne światła zaktualizowanego modelu są wykonane a la Corvette. Ogólnie rzecz biorąc, Dodge zawsze wiedział, jak zadowolić klienta W 1968 roku Charger wypuścił słynną modyfikację R / T (Road and Track) za pomocą standardowo zainstalowanego silnika 440 Magnum o mocy 375 KM. W 1969 roku specjalna wersja Dodge Charger Daytona dla wyścigowego NASCAR.\nNiestety rok 1971 jest uważany za początek końca tzw. "samochody mięśniowe" ze względu na bardziej rygorystyczne normy dotyczące toksyczności i emisji do powietrza oraz wysoki koszt ubezpieczenia "wyścigów samochodowych". Mimo to Dodge z powodzeniem produkuje w tym roku dwa rodzaje samochodów: ładowarki i wiatraki, które różnią się tylko liczbą drzwi.\n2019 Dodge Charger Lineup - Wszystkie aktualizacje Funkcje dla nowych modeli!\nŁadowarki mają dwa, a Coronety mają cztery.\nW okresie od 1972 do 1974 roku Dodge stopniowo przenosi ładowarkę z kategorii samochodów z doładowaniem, by stworzyć adrenalinę do kategorii luksusowych, komfortowych samochodów.\nOd 1975 do 1978 roku, Dodge Charger został wyprodukowany na platformie Chrysler Cordoba. Charger SE (Special Edition) był jedyną modyfikacją oferowaną nabywcy w 1975 roku. Różnił się jednak szeroką gamą silników: od ośmiocylindrowych ośmiocylindrowych 5,2 L typu "LA" do 6,6 L V8.\nW 1976 roku asortyment modeli został rozszerzony do 4 modyfikacji - podstawy, Charger Sport, Charger SE i Charger Daytona. W 1978 r. Ukazało się wydanie serii Dodge Charger serii B, która zostaje zastąpiona przez bardzo podobny design i filozofię Dodge Magnum.\nDodge Charger pojawia się ponownie w produkcji dopiero po 5 latach, w 1983 roku. Ten samochód, noszący imię jego chwalebnego poprzednika, nie miał już żadnego związku z samochodami mięśniowymi i dzielił wspólną platformę z Chryslerem L, a pod maską miał silnik z Volkswagena, o pojemności 1,7 L i mocy 70 KM. Oficjalną nazwą tego pokolenia była ładowarka Dodge Charger. Równolegle produkowane "bliźniaki" dotyczą Chryslera z nazwami Plymouth Duster i Plymouth Turismo.\nW 1983 roku legendarny i genialny Carroll Shelby (Carroll Shelby) zmodyfikował Dodge Chargera, który został sprzedany dealerom Dodge'a jako Dodge Shelby Charger. Nie zwracając szczególnej uwagi na charakterystykę prędkości samochodu, Shelby ostrożnie modyfikuje zawieszenie i zajmuje się stylizacją. Chociaż mistrz pracował również z silnikiem - jego moc wzrosła z 70 koni do 107, a przełożenia skrzyni manualnej również wzrosły. Krótsze zawieszenie, wraz z potężnymi hamulcami i ostrzejszym układem kierowniczym, wykonały swoją pracę - samochód był prawie sportowy. Na dodatek samochód został ozdobiony jasnymi sportowymi naklejkami, aby nikt nie miał wątpliwości co do sportowych nawyków samochodu.\nW 1987 r. Carroll Shelby kupił ostatnią 1000 Dodge Charger Shelby i podczas warsztatów (Whittier, Kalifornia) zamienił je w GLHS, które nie nosiły już nazwy Dodge, ale nazywane były Shelby Charger GLHS. Samochody zostały wyposażone w 175-konny silnik turbo z intercoolerami, zawieszenie zostało wyposażone w amortyzatory Koni i opony typu Z. Samochód mógł przyspieszyć do 217 km / h.\nWskrzeszenie chwalebnej nazwy rozpoczęło się w 2006 roku, kiedy Chrysler zaczął dopuszczać pełnowymiarowy samochód z napędem na tylne koła zbudowany na platformie LX od Chryslera 300 pod marką Dodge Charger. Wnętrze nowego samochodu jest prawie identyczne jak wnętrze Dodge Magnum. Nowa ładowarka dostępna jest tylko w wersji czterodrzwiowej, która rozczarowała wielu fanów dwudrzwiowego coupe. Produkcja odbywa się w fabryce Chryslera w Brampton w Kanadzie. Pod maską, 3,5 litrowy silnik V6.\nWersja Charger Daytona R / T z 20-calową chromowaną tarczą zadebiutowała podczas Chicago Auto Show w 2006 roku. Tutaj główną siłą napędową jest 5,7-litrowy silnik Hemi V8 o mocy 340 KM.\nRok wcześniej na Międzynarodowym Salonie Samochodowym w Nowym Jorku zaprezentowano wersję SRT-8 z najmocniejszym silnikiem Chryslera jaki kiedykolwiek zainstalowano w produkowanych samochodach - Hemi V8, 6,1 litra, 425 KM.\nWersja modelowa 2007 modelu Super Bee została zaprezentowana publiczności podczas New York International Auto Show 2006. W istocie jest to ten sam SRT-8, ale pomalowany specjalnym żółtym "Detonatorem żółtym" z czarnymi paskami wzdłuż ciała. Ta wersja została wydana w limitowanej edycji 1000 sztuk.\nWersja Super Bee B5 Blue została pokazana na North American International Auto Show w 2007 roku, a także wyprodukowana w 2008 roku z limitowaną edycją 1000 sztuk. Specjalne wersje Dodge Chargera zostały wydane dla policji i wyścigów NASCAR.\nZaktualizowane modele są oczekiwane w roku modelowym 2010.


Prof. Kleiber: u nas nauka ciągle jest traktowana w najlepszym razie, jako ciekawostka - Jedynka - polskieradio.pl\nOstatnia aktualizacja: 31.12.2013 07:41\nPrezes Polskiej Akademii Nauk, profesor Michał Kleiber uważa, że w Polsce wizerunek nauki nie jest zakorzeniony, jako coś ważnego. Zwraca w radiowej Jedynce uwagę, że wiele krajów stawiając na solidną edukację i badania naukowe osiągnęło sukces, o jaki my marzymy.\nProf. Michał Kleiber w obronie filozofii (Sygnały dnia/Jedynka)\nMichał KleiberFoto: Andrzej Gralewski/PR\nWyrazem braku zainteresowania dokonaniami polskich naukowców jest choćby to, że pod koniec roku nie podsumowuje się sukcesów polskiej nauki, choć robi się podsumowania polityczne czy gospodarcze.\nProfesor Michał Kleiber wskazuje, że do poprawności politycznej należy mówienie o tym, jak ważna jest nauka i innowacyjność. Ale za słowami nie idą czyny. Zaś polska nauka ma za sobą bardzo mocny argument. To nowoczesna infrastruktura badawcza - laboratoria i aparatura - która powstała ze środków Unii Europejskiej.\nProfesor Kleiber ubolewa, że z uniwersytetów znikają wydziały filozoficzne. Uniwersytet w Białymstoku zapowiedział likwidację tego kierunku, gdyz nie ma chętnych do studiowania. Gość radiowej Jedynki zauważa, że dla wielu decydentów humanistyka wydaje się rzeczą mało przydatną. - Nie można sobie wyobrazić kształcenia uniwersyteckiego bez silnej filozofii - mówi profesor. Zwraca uwagę, że od absolwentów powinno się wymagać więcej niż tylko znajomości zawodu. - To muszą być światli obywatele, świadomi wyzwań, które stoją przed światem - mówi w "Sygnałach dnia" . Jego zdaniem, filozofia daje podstawę do poznawania innych dziedzin naukowych.\nPrezes PAN wymienia sukcesy naukowe mijającego roku. Zalicza do nich odkrycie archeologiczne w Peru, gdzie polscy badacze odkryli nienaruszony preinkaski grobowiec, w którym pochowano 64 osoby i złożono ponad 1300 cennych przedmiotów ze srebra, złota, brązu, kamieni półszlachetnych i alabastru. - Zostało ono zauważone wszędzie na świecie, tylko w Polsce pozostało bez echa - mówi gość Jedynki.\nNuaka w Jedynce >>> Sukces polskich archeologów w Peru\nSukcesem jest też wystrzelenie pierwszego polskiego satelity naukowego LEM, który będzie badał budowę gwiazd. Drugi, bliźniaczy satelita HEWELIUSZ, miał polecieć w kosmos w grudniu, ale Chińczycy, których rakieta miała wynieść satelitę na orbitę, odwołali start ze względów technicznych.\nMichał Kleiber uważa, że wielkim sukcesem polskich naukowców jest opracowanie technologii produkcji grafenu, bo ten materiał ma wielki potencjał gospodarczy. Profesor ma też nadzieję, że nie zostanie zaprzepaszczona szansa na sukces gospodarczy, jak w przypadku wielu innych wynalazków. Według naukowca, sukcesem jest również uchwalenie kodeksu etycznego, choć - jak zauważa - "nie wystarcza jedynie piętnować, trzeba jeszcze wyciągać wnioski". Dlatego należy się uważnie przyglądać różnego rodzaju komisjom badającym przestrzeganie etyki.\nPraca Michała Kleibera i Teresy Sukniewicz-Kleiber\nProfesor Kleiber skorzystał z okazji i podziękował tym, którzy kupili pracę jego i jego żony Teresy Sukniewicz-Kleiber, a także inne prace w ramach akcji charytatywnej Choinki Jedynki. - Ja też miałem satysfakcję, żeśmy coś razem z żoną ładnego, jak myślę, stworzyli - powiedział profesor. Zapewnił, że jeśli ponownie zostanie zaproszony, to weźmie udział w takiej akcji.\nPraca państwa Kleiberów została sprzedana za trzy tysiące złotych. W sumie podczas akcji Choinki Jedynki zebrano ponad 120 tysięcy złotych, które zostały przekazane fundacji Anny Dymnej "Mimo Wszystko" i stowarzyszeniu "Debra Polska - kruchy dotyk".\nZobacz więcej na temat: Choinki Jedynki 2013 grafen Michał Kleiber NAUKA Polska Akademia Nauk\nPolski grafen już w sprzedaży. Co dalej?\nOstatnia aktualizacja: 20.12.2013 16:56\nW sobotę 21 grudnia o godz. 7.15 naszym gościem będzie dr inż. Włodzimierz Strupiński z Instytutu Technologii Materiałów Elektronicznych, kierownik zespołu, który opatentował technologię pozwalającą na produkowanie taniego grafenu.\nPrezes Zarządu Agencji Rozwoju Przemysłu S.A. Wojciech Dąbrowski przemawia na uroczystości rozpoczynającej produkcję polskiego grafenu. Polscy naukowcy z Instytutu Technologii Materiałów Elektronicznych opracowali technologię pozwalającą na produkowanie taniego grafenu o najwyższej jakości. Warszawa, 18.12.2013. Foto: PAP/Leszek Szymański\nOd 18 grudnia można już kupić polski grafen. To pierwsza próba komercjalizacji tego materiału. Grafen ma wręcz niewiarygodne właściwości fizyczne i mechaniczne - jest lekki, przezroczysty, wytrzymały, a do tego przewodzi prąd i ciepło. Odkryto go 9 lat temu, a nasi naukowcy z Instytutu Technilogii Materiałów Elektronicznych opracowali metodę wytwarzania czystego grafenu. Trwają także badania nad zastosowaniem grafenu w medycynie.\nWięcej na ten temat w rozmowie z dr. inż. Włodzimierzem Strupińskim w sobotnich "Sygnałach dnia".\nGościem radiowej Jedynki będzie także Teresa Sierawska, pełnomocnik Zarządu Głównego MONARU ds. wykluczenia społecznego.\nDo słuchania "Sygnałów dnia" zapraszamy w sobotę 21 grudnia w godz. 6.00 - 9.00.\nZobacz więcej na temat: grafen NAUKA technika technologie\nOdkrycie polskich naukowców w Peru w czołówce odkryć roku\nOstatnia aktualizacja: 24.12.2013 11:43\nPolscy badacze odkryli w Peru nienaruszony preinkaski grobowiec, w którym pochowano 64 osoby i złożono ponad 1300 cennych przedmiotów ze srebra, złota, brązu, kamieni półszlachetnych i alabastru.\nZespół kierowany przez dr. Miłosza Giersza z Uniwersytetu Warszawskiego odkopał pierwszy nienaruszony grobowiec arystokratów z cywilizacji WariFoto: PAP/Leszek Szymański\n19'02 Dr Patrycja Prządka-Giersz, dr Miłosz Giersz i dr Wiesław Więckowski (Naukowy zawrót głowy/Jedynka)\nOdkrycie jest światową sensacją, ponieważ wszystkie znane do tej pory bogate grobowce kultury Wari były od dawna ograbione i zniszczone. Nie jest wykluczone, że grobowiec należał do żon jednego z władców imperium, które później położyło podwaliny pod państwo Inków. Szef naszej ekspedycji – dr Miłosz Giersz - przez wiele miesięcy nie upubliczniał tego znaleziska ze względów bezpieczeństwa. Wykopaliska w Ameryce Łacińskiej są bowiem ryzykowne, a bogate odkrycia ściągają na stanowiska bezwzględne bandy rabusiów.\nOdkrycie Polaków w Peru znalazło się wśród 10 najważniejszych odkryć archeologicznych roku według amerykańskiego pisma "Archaeology". Polacy pracują w Peru od 2002 roku.\nNasi archeolodzy niedawno wrócili z Peru, a w radiowej Jedynce opowiedzieli o okolicznościach odkrycia i tym, jak udało się bezpiecznie wyeksplorować ten grób.\nGośćmi Katarzyny Kobyleckiej byli: dr Miłosz Giersz (Ośrodek Badań Prekolumbijskich UW i Instytut Archeologii UW), dr Patrycja Prządka-Giersz (Wydział Artes Liberales UW) i dr Wiesław Więckowski, antropolog (Instytut Archeologii UW).\nZapraszamy do wysłuchania całej rozmowy w "Naukowym zawrocie głowy".\nZobacz więcej na temat: archeologia NAUKA Peru


Ważne wsparcie w walce o Ustawę o Zawodzie Farmaceuty - mgr.farm\nmgr.farm jestem farmaceutą > Aktualności > Ważne wsparcie w walce o Ustawę o Zawodzie Farmaceuty\n22 lutego 2019 08:35\n“Drodzy farmaceuci. Jestem przekonany, że w niedalekiej przyszłości doczekamy się uchwalenia przez Sejm Ustawy o Zawodzie Farmaceuty. Jak najbardziej “za” jest Pan Minister Łukasz Szumowski, o czym zapewnił mnie również Pan Maciej Miłkowski – wiceminister zdrowia” – przekonuje poseł Paweł Rychlik. Jedyny farmaceuta w Sejmie.\nPoseł Paweł Rychlik jest członkiem sejmowej komisji zdrowia. W sejmowych ławach zasiada od grudnia 2018 (fot. NIA)\nNiedawno prezes NRA Elżbieta Piotrowska-Rutkowska spotkała się z posłem Pawłem Rychlikiem. To farmaceuta, który od początku pracy w Sejmie wspiera działania na rzecz poprawy funkcjonowania polskiego rynku aptecznego. Rychlik zapewnił szefową samorządu aptekarskiego, że popiera zapisy i rozwiązania zawarte w projekcie Ustawy o Zawodzie Farmaceuty.\n– Spotkanie dotyczyło przede wszystkim projektu ustawy o zawodzie farmaceuty i losów tego dokumentu w najbliższej przyszłości. Samorządowi aptekarskiemu i całemu środowisku farmaceutów zależy na tym, aby projekt ustawy był jak najszybciej procedowany. Jest to kluczowy akt prawny, który określa zasady wykonywania zawodu farmaceuty oraz kwestie związane ze świadczeniem w przyszłości dodatkowych usług na rzecz pacjentów – czytamy w newsletterze Naczelnej Izby Aptekarskiej.\nNiedługo potem Paweł Rychlik spotkał się też z wiceministrem zdrowia Maciejem Miłkowskim. Zaraz po nim opublikował w swoich mediach społecznościowych bardzo pozytywny komunikat.\n– Drodzy farmaceuci. Jestem przekonany, że w niedalekiej przyszłości doczekamy się uchwalenia przez Sejm ustawy o zawodzie FARMACEUTY. Jak najbardziej “za” jest Pan Minister Łukasz Szumowski, o czym zapewnił mnie również Pan Maciej Miłkowski – wiceminister zdrowia – zapewnił Rychlik, dodając, że długo oczekiwane przez aptekarzy regulacje będą omawiane niedługo w komisji zdrowia i w konsultacjach społecznych.\nDrodzy farmaceuci?. Jestem przekonany, że w niedalekiej przyszłości doczekamy się uchwalenia przez Sejm ustawy o…\nOpublikowany przez Paweł Rychlik – Poseł na Sejm RP Czwartek, 21 lutego 2019\nJedyny farmaceuta w Sejmie\nPoseł Rychlik, jest członkiem sejmowej komisji zdrowia. Zapewnił, że popiera zapisy i rozwiązania zawarte w projekcie i dołoży wszelkich starań, aby farmaceuci w końcu mieli swoją ustawę.\nPrzypomnijmy, że Paweł Rychlik posłem został na początku grudnia 2018 r. Miejsce w ławach sejmowych przejął po Grzegorzu Schreibnerze, który w minionych wyborach samorządowych, został wybrany na marszałka województwa łódzkiego (czytaj więcej: Farmaceuta w Sejmie! Paweł Rychlik został posłem…).\nFarmaceuta z Wielunia jest absolwentem Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu (rok 2013). Zaraz po studiach pracował też w jednej z aptek w Wieluniu. Następnie został członkiem Prawa i Sprawiedliwości, objął funkcję jego przewodniczącego w gminie Wieluń. Z kolei w 2015 roku kandydował z 11. miejsca listy PiS do Sejmu w okręgu sieradzkim. Otrzymał 8499 głosów zajmując ósme miejsce wśród kandydatów swojej partii, której przypadło w tym okręgu siedem miejsc w Sejmie.\nW miniony poniedziałek na ręce Macieja Miłkowskiego złożono petycję z apelem o Ustawę o Zawodzie Farmaceuty. Dokument poparło ponad 2300 osób, w tym farmaceuci, technicy farmaceutyczni i studenci farmacji. Celem petycji jest przekonanie resortu zdrowia o potrzebnie wprowadzenie projektu Ustawy o Zawodzie Farmaceuty na kolejny etap procesu legislacyjnego i oddanie go do konsultacji publicznych (czytaj więcej: Petycja w sprawie Ustawy o Zawodzie Farmaceuty trafiła do Ministerstwa Zdrowia).\nWiadomo. Będzie m.in. ważny zapis, że mgr farm nie może zostawić apteki tylko z technikiem, nawet gdy w aptece pachnie kupą...Z dedykacją dla wszystkich farmaceutek ;)


Szef polskiego MSZ udaje się z pilną wizytą do Kijowa. Tematem spotkania bezpieczeństwo w regionie - Forsal.pl\nSzef polskiego MSZ udaje się z pilną wizytą do Kijowa. Tematem spotkania bezpieczeństwo w regionie\n8 kwietnia 2021, 09:20 Ten tekst przeczytasz w 1 minutę\nZbigniew Rau / Agencja Gazeta / Fot. Kuba Atys\n"Dzisiaj, 8 kwietnia, odbędzie się nadzwyczajna, pilna wizyta ministra Zbigniewa Raua w Kijowie. Wizyta związana jest z zagrożeniem pokoju u granic Ukrainy" - podało MSZ na Twitterze.\nProgram wizyty przewiduje m.in. spotkanie ministra Raua z szefem MSZ Ukrainy Dmytrem Kułebą oraz ukraińską delegacją do trójstronnej grupy kontaktowej w sprawie uregulowania konfliktu w Donbasie.\nNa stronie MSZ Ukrainy czytamy z kolei, że podczas roboczej wizyty, którą, jak podkreślono, Rau składa na zaproszenie Kułeby, ministrowie będą rozmawiać na tematy związane ze strategicznym partnerstwem Ukrainy i Polski oraz omówią wzajemną dalszą współpracę w różnych sektorach.\nRau i Kułeba "poświęcą szczególną uwagę ostatnim destabilizującym działaniom Rosji, w tym zaostrzeniu sytuacji bezpieczeństwa na wschodzie Ukrainy i tymczasowo okupowanym Krymie, ściąganiu rosyjskich wojsk do granic Ukrainy, wzrostowi intensywności rosyjskiej propagandy" - dodano. Omówiona ma być też współpraca w ramach międzynarodowych organizacji i regionalnych formatów, takich jak trójkąt lubelski - zaznaczono.\nEkspert o kadencji Putina: Teraz może odejść dopiero wtedy, gdy sam zechce\nMSZ Donbas Ukraina Rosja\nBrawo, bezpieczeństwo w regionie jest najwazniejsze ! USA i NATO gotowe wesprzeć Ukrainę w razie rosyjskiej agresji. Ukraina już udostpniła swoją przestrzeń powietrzną dla samolotów z NATO, gdyby doszło do agresji na Kijów !\nTrzeba działać za wczasu, zanim Putin wjedzie czołgami do państw bałyckich i do Polski.


Jak jeść mniej? Mini poradnik dla osób odchudzających się - Zdrowie - Kosą po patelni\nMateriał zewnętrzny 28 czerwca 2018, 12:58\nLato tuż tuż, a Twoja figura nagromadziła tkanki tłuszczowej jakby szykowała się na zimę?! Tkanko tłuszczowa, o gdybyś tak mogła dopasowywać się do pory roku, byłoby nam wszystkim łatwiej! Tkanka tłuszczowa podobnie jak nawyki żywieniowe nie przystosowuje się do pór roku, ani do ślubu, ani nawet na wyjazd nad jezioro. O wszystko musimy zadbać sami – o to by osiągnąć właściwe BMI, piękne ciało, czy energię do chodzenia po schodach. Dbać należy codziennie, krok po kroku, godzina po godzinie powinniśmy świadomie wprowadzać korzystne zwyczaje. Sam trening nie wystarczy, aby schudnąć i utrzymać wagę na dłużej. Poniżej podaję praktyczne wskazówki jakie nawyki żywieniowe i około żywieniowe kultywować, aby udało się jeść mniej i mieć tyle samo, a nawet więcej energii.\nCo zrobić żeby jeść mniej?\nPrzede wszystkim – ilekroć najdzie Cię ochota na coś słodkiego, wypij szklankę wody! H2O zmniejsza zapotrzebowanie organizmu na słodkie. Powinna to być czysta woda, ewentualnie z cytryną, napoje słodzone takie jak Coca Cola, czy sok pomarańczowy nie powstrzymają pragnienia cukru w tak dużym stopniu jak woda.\nWysypiaj się – gdy organizm jest przemęczony i niewyspany domaga się energii, którą najczęściej dostarczamy poprzez jedzenie, spożywając więcej kalorii niżbyśmy przyjęli, gdyby organizm był wypoczęty\nGotując obiady dodawaj do potraw gałkę muszkatołową, cynamon, goździki lub kolendrę. Przyprawy te dodają posiłkom naturalnej słodkości, a w efekcie zmniejszają nasze zapotrzebowanie na cukier\nGotuj aromatycznie. Przeprowadzone eksperymenty na gryzoniach, a w dalszej kolejności na ludziach wykazały, że posiłki o intensywnym aromacie wysyłają sygnał do naszej świadomości o tym, by jeść mało – skoro coś silnie pachnie musi to być tłuste, słodkie i kaloryczne, w związku z tym trzeba tego zjeść nieco mniej. Jeśli nie masz czasu możesz skorzystać z bardzo ostatnio popularnej diety pudełkowej, czyli smacznych i aromatycznych posiłków przygotowywanych przez dietetyków i przywożonych pod wskazany adres\nwykonuj ćwiczenia rozciągające, 10 minut dziennie to już coś. Wysiłek fizyczny pomaga utrzymać odpowiedni poziom cukru we krwi.\nPoprzedni artykuł Biało-czerwony deser owocowy\nNastępny artykuł Kolorowa sałatka na grill


Home > Filmowanie>Kamery cyfrowe>Panasonic AG-UX180\nFunkcja szesnastoosiowej niezależnej korekcji kolorów: Zapewnia niezależny efekt dla każdej z szesnastu faz obrazu wideo. Ta funkcja pozwala również na dopasowywanie kolorów wielu kamer w tych samych warunkach oświetleniowych, a także na kreatywne renderowanie obrazów.\nOsiem trybów gamma: Kamera AG-UX180 jest wyposażona w osiem trybów gamma, w tym dwa ustawienia filmowe Cine-like wykorzystujące technologie opracowane pod kątem kamer VariCam\nPliki scen: Dostępnych jest sześć plików ze wstępnie zdefiniowanymi ustawieniami jakości obrazu: standardowy, rejestrowanie przy oświetleniu fluorescencyjnym, błysk, zdjęcie, kontrast Cine-like oraz zakres dynamiczny Cine-like. Te ustawienia można zmienić wedle uznania oraz przechowywać w jednym zestawie jako plik niestandardowy w pamięci kamery AG-UX180 lub w maksymalnie ośmiu zestawach na karcie SD\n*7 Rzeczywiste nagranie jest w formacie UHD (3840 × 2160) 59,94p/50p\n*8 W trybie 4K 24p (format 17:9)\n*9 Po wybraniu trybu nagrywania 1080/23,98p.\n*10 Maksymalna liczba danych, które można zapisać na wielu kartach SD, wynosi 96 GB. Nagrywanie nie zostanie przerwane nawet po przekroczeniu limitu 96 GB


“CZAS RZECZYWISTY” Mirosław Duchowski | Maciej Duchowski – Wydział Malarstwa\nWernisaż wystawy odbędzie się 31 maja 2019 r. o godzinie 1900\nw GALERII 18A , ul. Bracka 20B w Warszawie\nPałac w podwórku – wejście lewą klatką schodową\ngaleria jest otwarta w dniach 01-02.06 oraz 08-09.06.2019 w godzinach 14:00-20:00\nw innych dniach zapraszamy po wcześniejszym telefonicznym umówieniu | tel: 514 839 332\nPojęcie„czas rzeczywisty”używane jest dziś przede wszystkim w kontekście refleksji nad mediami i oznacza bieżący potok zdarzeń przekazywany „na żywo” i „na gorąco”, bez możliwości edycji czy skrótów. Opisuje globalną transmisję telewizyjną, ale też intymną rozmowę telefoniczną. To ciąg niepowtarzalnych chwil – spontanicznych reakcji, pierwszych emocji i wyłaniania się znaczeń.\nMirosław Duchowski (ur. 1948 r. w Gdańsku, zm. 2019 w Warszawie), uprawiał działalność artystyczną i teoretyczną w zakresie sztuk wizualnych oraz zajmował się projektowaniem architektury i innych form w przestrzeni publicznej. W latach 1989 – 2019 na Wydziale Malarstwa ASP w Warszawie prowadził Pracownię Sztuki w Przestrzeni Publicznej, a wcześniej współpracował w tej pracowni z Ryszardem Winiarskim. Założyciel i dyrektor Instytutu Badań Przestrzeni Publicznej. Był autorem ok 120 projektów w przestrzeniach publicznych w Polsce, Niemczech, Szwecji, Holandii, Indiach. Projektował m. in.wnętrza stacji metra w Warszawie: stację Centrum (z Jasną Strzałkowską – Ryszką), Ratusz, Marymont i Stare Bielany. Był odpowiedzialny za rewitalizację wnętrz Dworca Wschodniego w Warszawie Autor 33 wystaw indywidualnych w Polsce i na świecie. Brał udział w ponad 100 znaczących wystawach zbiorowych. W swojej twórczości artystycznej łączył zainteresowanie ekologią z głębokim namysłem nad człowiekiem i jego ukrytą naturą.\nJak Pisał Roch Sulima: „Duchowski zdaje się niwelować dystans do tego, jak radziliśmy sobie poprzez sztukę z niewyrażalnym, z tajemnicą, z lękiem, niepewnością i niepokojem”.\ndr hab. Maciej Duchowski\nur. 1981 w Warszawie. Artysta, malarz, posługujący się również fotografią i filmem, tworzy instalacje przestrzenne i dźwiękowe. Studia na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w latach 2000-2005. Dyplom w Pracowni Malarstwa prof.Wiesława Szamborskiego. W latach 2006-2008 studia w Dutch Art Institute w Enschede, Holandia. Dwukrotny stypendysta Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Adiunkt na Wydziale Malarstwa ASP


Jak zapuścić długi i zdrowe paznokcie? - FITsylwetka.pl\n17 marca, 2021, 1:45 pm\nPaznokcie, naturalne, sztuczne, tipsy, żelowe, hybrydowe…wszystkie, każdego dnia, podczas wykonywania codziennych czynności narażone są na różnego rodzaju urazy i zniszczenia. Mamy do czynienia w wieloma detergentami, kosmetykami, środkami chemicznymi, wodą, a także zazwyczaj wykonujemy, jakiej fizyczne zajęcia, co powoduje ryzyko połamania paznokci lub ich rozdwajania i osłabienia.\nMiędzy nami są osoby, które przywiązują dużą uwagę do wyglądu paznokci, inne mniej, lecz warto zadbać o cienką płytkę naszych paznokci, by wyglądały, co najmniej estetycznie, jak nie elegancko, a nawet seksi. „Zapuszczam paznokcie” ileż to razy w głowie powtarzamy sobie to hasło marząc o pięknej, długiej płytce paznokcia, zdobiącej nasze dłonie…\nNiektórzy, w tym momencie, nie tylko kobiety, ale i mężczyźni, udają się do salonów i wykonują częsty manicure. To naturalne, że chcemy dbać o nasze paznokcie i chronić je przed wszelkimi uszkodzeniami. Jak zatem zapuścić paznokcie, aby cieszyć się ich dobrą kondycją oraz pięknym wyglądem?\nCo zrobić, aby paznokcie szybko rosły?\nIstnieje wiele metod na piękne i długie paznokcie. Nie zawsze jest to łatwe, ale warto spróbować różnych rozwiązań. Co zrobić, aby paznokcie szybko rosły? Kondycję paznokci poprawi z pewnością odpowiednia dieta. By paznokcie szybko rosły powinniśmy jeść dużo warzyw, w których zawarte są witaminy A, E, B1, B3, B9.\nWażne jest również spożywanie nasion słonecznika i pestki dyni, ponieważ zawierają one potrzebne tłuszcze, a także mangan, magnez, cynk, żelazo i inne. Warto oczywiście również zażywać suplementy i dodatkowe witaminy w odpowiednich ilościach. Długa płytka paznokcia, to marzenie wielu kobiet. Wówczas można malować paznokcie wszelako, nadawać im różne kształty, wyglądają estetycznie i zdrowo, a także bardzo atrakcyjnie.\nSprawdzone sposoby na długie paznokcie\nAby płytka paznokcia była długa, należy również dbać nie tylko o same paznokcie, ale i dłonie. Warto stosować kremy nawilżające, ponieważ natłuszczenie i nawilżenie jest bardzo istotne. Przydadzą się tutaj kremy na bazie naturalnych ziół lub olejki.\nDzięki odpowiedniej diecie, dbamy o paznokcie od wewnątrz, ale trzeba również pamiętać o paznokciach zewnątrz. Przydatne są kremy w małych tubkach, które doskonale nawilżają skórę dłoni, ale i paznokcie. Zawsze można wrzucić je do torebki lub kieszonki w samochodzie i używać w dowolnej chwili. Są to kremy, które szybko się wchłaniają i nie zostawiają bardzo tłustego filtra.\nPrzydatne są również maseczki na dłonie, które są odżywcze i pomagają w odbudowie płytki paznokcia. Można je założyć na noc, by wchłonęły się porządnie w skórę. Takie maseczki bez problemu znajdziemy w drogeriach lub aptekach. Jak jeszcze można dbać o paznokcie, aby szybko rosły? Otóż warto pamiętać, o rękawiczkach. Gdy tylko zrobi się chłodniej, należy zakładać rękawiczki. Na mrozie wysuszamy nie tylko dłonie, ale i powodujemy większą łamliwość paznokci.\nGdy temperatura zaczyna spadać, powinniśmy częściej smarować dłonie i paznokcie. Ponad to, w czasie codziennych czynności, pamiętajmy o zakładaniu rękawiczek. Kiedy zmywamy naczynia, rękawiczki są koniecznością. Wystarczą zwykłe lateksowe rękawiczki, które można dostać właściwie wszędzie. Zapobiegniemy wówczas kontaktu paznokci z silnymi detergentami.\nWydłużyć płytkę paznokcia można w prosty sposób, poprzez odsuwanie skórek. Wydłużenie płytki odbywa się poprzez przesunięcie naskórka bliżej podstawy paznokcia. Ta metoda jest skuteczna i często stosowana również w salonach kosmetycznych. Jeśli zapomnimy o tym, naskórek wrośnie w strukturę paznokcia.\nJedyne co trzeba zrobić podczas tej czynności, to codziennie lekko odsuwać skórki. Można to robić palcami lub radełkiem. Po wszystkich manipulacjach związanych z odsuwaniem skórek, należy nałożyć specjalny tłusty olejek, który odżywi paznokcie. Aby przedłużyć paznokcie metodą żelową lub akrylową, należy udać się do kosmetyczki, która wykona zabieg przedłużania paznokci dowolną metodą. Efekt utrzymuje się długo i jest komfortowy w życiu codziennym.\nNie trzeba od razu decydować się na przedłużanie kilkucentymetrowe, specjalistka jednak powinna zaproponować długość, zalecić metodę oraz nadać odpowiedni kształt. Im bardziej naturalne przedłużanie na początek, tym lepiej. Warto na początek wybrać stonowany kolor i kształt. Potem można zaszaleć i nadać paznokciom bardziej drapieżny wygląd.\nRecepta na długie i zdrowe paznokcie\nSposobem na długie paznokcie, może być po prostu częsty manicure. Jeśli będziemy samodzielnie w domu piłować paznokcie lub odwiedzać salon manicurzystek, będziemy mieć bardzo długie paznokcie. Ważna jest regularność i odpowiednie czynności. Aby mieć długie paznokcie należy pamiętać o kilku zasadach, mianowicie, paznokcie zawsze należy piłować w jedną stronę, do piłowania należy używać szklanego lub papierowego pilniczka.\nPod lakier podczas malowania, należy nakładać odżywkę – najlepiej bezbarwną. Aby mieć długie naturalne paznokcie, powinno się również unikać częstego i długiego kontaktu z wodą, a także stosować preparaty regenerujące i odzywki kilka razy w tygodniu. Domowe sposoby na ładne paznokcie, to również stosowanie olejku rycynowego lub octu jabłkowego, a także kąpiele w oliwie z oliwek. Jako domowy sposób na walkę z łamliwymi paznokciami stosuje się również siemię lniane. Ciekawostką jest również piwo.\nZastosowanie go poprawia znacznie kondycję paznokci, ponieważ zawiera biotynę, fosfor i selen. Co zrobić, kiedy domowe sposoby na ładne paznokcie zawodzą i niestety nie możemy sobie poradzić z ich łamliwością? Można zastosować wówczas utwardzacz oraz odżywki do paznokci, które zawierają keratynę i wapń. Odżywka i utwardzać trafiają w głąb paznokcia, powodując ich wzmocnienie. Zazwyczaj wyraźne efekty widzimy po kilku tygodniach regularnego stosowania. Można się również wesprzeć, suplementując skrzyp polny, który świetnie działa nie tylko na paznokcie, ale również na włosy i cerę.\nPoprzedni artykuł Czy test ciążowy może kłamać?\nNastępny artykuł Kaszak w kąciku oka i na powiece – przyczyny i leczenie.\nFajny poradnik, wasze sposoby przetestuje osobiście!


Dlaczego nie warto klepać kobiet po tyłku? - wiocha.pl absurd 1230895\nDlaczego nie warto klepać kobiet po tyłku?\nMoże być z facetem.\nczadowyRyszard 15-05-16, 20:39 Zgłoś\nDodano: 2015-05-16, 20:39:11 przez: czadowyRyszard\nTak się kończy kozaczenie. I słusznie.\nStare jak internet, było nie raz tutaj.\nPamiętam jak na studniówce oczywiście już napity kleplem kelnerke w tylek...to jak mi w pysk zapanowała...do tej pory się z tego śmiejemy...ech to były czasy\nZawsze tylko dzieci żal...\ntypowy samiec alfa, ten brzuszek. też tak będziecie wyglądać za paręnaście lat jak nie weźmiecie się za siebie\nI bardzo dobrze, też bym się wkurzyła na jego i jej miejscu, znając życie mój facet postąpiłby identycznie, zresztą jak każdy szanujący swoją kobietę...\ni dobrze tak palantowi\nGość ewidentnie ma polskie korzenie\nCzyżby angol dostał w ryja od ruskiego? :) Widziałem podobną akcję kiedyś w Krakowie. Angielskie robolskie świnie zjeżdżają tam na pochlaj i myślą, że miasto jest ich. No i się nacinają często. Bo Polacy nie lubią chamstwa w stosunku do kobiet...\nręka ciężka :)\nCóż za rpzyjemny dzwięk praśnięcia w mordę :D\nZaiste sążniście został wyklepany\nona dostała klapsa....on dostał OKLEP ! :D\nnawet nie spróbował oddać\nDobrze mu tak, niech się cieszy, że z plaskacza dostał.\nopis z du*y\nAle obciach. USAman dostał oklep od ruskiego przy swojej ruskiej żonie ha ha ha. A za co? że klepnął cudzą żonę w dupe. A na koniec mu jeszcze Rusek z liścia wyjechał, bo widział że ma z pi*deczka do czynienia a nie z facetem.\nNo i Andrej dostał w paszczu :)\nTo była piękna riposta.\nnie no bez jaj. Nic jej nie zrobił zeby zasłuzyc na takie lanie po ryju. Ja bym temu gosciowi oddał. widze ze co niektórzy załatwialiby wszystko siłą\nTo, że u Ciebie na wsi w dobrym guście jest klepać obce kobiety po tyłku, to nie znaczy, że takie standardy panują w cywilizowanym świecie.\nWidać, że sandały plus skarpety nie tylko w Polsce współistnieją.\nPrzecież to Polak-angol ze zmywaka.\nProste, że to nie domena Polaka. W Niemczech też tak łażą i w innych krajach też, bez reguły.\nSię posmarkał :D Dobrze mu tak :-)))\nAkcja od 1:38 min


LEKI Kijki narciarskie WCR TBS SL 3D Magazyn Modlnica Rozmiar 115\nLEKI kijki narciarskie WCR TBS SL 3D zostały wyposażone w system Trigger 3D zapewniającą kontrolę dzięki połączeniu rękawic i kijków. Kijki wykonano z 18 mm rurki aluminiowej, wytrzymałej oraz stworzonej w technologi Airfail zaczerpniętej z przemysłu lotniczego. Pokrycie w postaci lakieru jest odporne na odpryski. Kije wykonano w technologii TBS, która zapewnia jeszcze lepsze rozkładanie wagi, aby narciarz uzyskał jeszcze lepszą równowagę w trakcie jazdy.\n• Grot Carbide Tip\n• Waga jednego kija (g): 299 (120 cm)\n• Materiał: aluminium HTS 6,5\n• Średnica rurki (mm): 16\n• Talerzyki Racing\nCena regularna 349,00 zł Cena 189,00 zł


(liczba opinii: 128)\nMaterac WENUS JANPOL kieszeniowy Rozmiar: 80x200, Pokrowiec: Silver Protect 4 798,00\nMaterac WENUS JANPOL kieszeniowy Rozmiar: 80x200, Pokrowiec: Smart 2 725,00\nMaterac WENUS JANPOL kieszeniowy Rozmiar: 90x200, Pokrowiec: Smart 2 791,00\nMaterac WENUS JANPOL kieszeniowy Rozmiar: 100x200, Pokrowiec: Silver Protect 2 942,00\nMaterac WENUS JANPOL kieszeniowy Rozmiar: 100x200, Pokrowiec: Smart 2 856,00\nMaterac WENUS JANPOL kieszeniowy Rozmiar: 120x200, Pokrowiec: Silver Protect 1 1 086,00\nMaterac WENUS JANPOL kieszeniowy Rozmiar: 120x200, Pokrowiec: Smart 2 988,00\nMaterac WENUS JANPOL kieszeniowy Rozmiar: 140x200, Pokrowiec: Silver Protect 3 1 230,00\nMaterac WENUS JANPOL kieszeniowy Rozmiar: 140x200, Pokrowiec: Smart 4 1 119,00\nMaterac WENUS JANPOL kieszeniowy Rozmiar: 160x200, Pokrowiec: Silver Protect 3 1 373,00\nMaterac WENUS JANPOL kieszeniowy Rozmiar: 160x200, Pokrowiec: Smart 8 1 249,00\nMaterac WENUS JANPOL kieszeniowy Rozmiar: 180x200, Pokrowiec: Silver Protect 2 1 519,00\nMaterac WENUS JANPOL kieszeniowy Rozmiar: 180x200, Pokrowiec: Smart 4 1 381,00\nRated 4.96 on the scale 1 - 5 based on 128 customer reviews\nSuper matert, bardzo wygodny.Kontakt ze sprzedającym bardzo dobry,szybka,bezproblemowa dostawa,bardzo miły i pomocny kurier.Bardzo polecam!!\nBardzo polecam - zamówiłam materac w nietypowym rozmiarze, wykonanie rzetelne, bezpiecznie zapakowany do transportu szybko dotarł do nas, bardzo wygodny materac.\nbardzo panstwu polecam\nja zamawialam drugi raz.pierwszy w 2008r. razem z lozkiem.sprawdzil sie w 100%. DLATEGO ZAMOWILAM IDENTYCZNY VENUS.szybka dostawa kurier bardzo mily.POLECAM SERDECZNIE.\nzamówiłem internetowo, rulon po rozprostowaniu szybko wrócił do normalnego kształtu, bardzo wygodny, polecam!\nJestem bardzo zadowolona,
 materac super wygodny,
 obsługa sklepu przemiła, dostawa szybka, kurier pomocny.
 szczerze polecam


IV Bieg Norwidowski\nIV Bieg Norwidowski, który odbył się 25 września, był najliczniejszy pod względem ilości uczestników z pośród wszystkich organizowanych w latach 2008 - 2011. Ścigało się w nim łącznie 206 osób. Największą grupę stanowili uczniowie klas IV - VI (71 osób), najmniejszą zaś dorośli, tylko 16 osób.\nOgółem biegło: 92 dziewcząt / kobiet i 114 chłopców / mężczyzn, w tym trzech niepełnosprawnych wychowanków Domu Pomocy Społecznej Fiszor w Gaju. Najwięcej zawodników było z Dębinek. W biegu uczestniczyło 16 osób spoza gminy Zabrodzie, tj. z Kielc, Łosic, Otwocka, Tłuszcza, Warszawy, Wołomina i Wyszkowa.\nTegoroczny bieg przeprowadzono na pięciu dystansach na trasie z Głuch (gdzie dokładnie 190 lat temu urodził się wielki poeta, malarz i filozof Cyprian Kamil Norwid) do Dębinek (gdzie Norwid spędził dzieciństwo).\nW kategorii dorosłych najszybsze były studentki z Warszawy: p. Mariola Ślusarczyk (z rekordem trasy 18:29,00) i p. Marta Keller. Wśród mężczyzn triumfował laureat I Biegu Norwidowskiego p. Piotr Oderkiewicz z Dębinek. Tego dnia rekord został więc pobity nie tylko na długodystansowych trasach Berlina i Warszawy, ale również w Dębinkach.\nPo podsumowaniu przebiegu imprezy zostały wręczone nagrody dla finalistów oraz drobne upominki dla najmłodszych biegaczy ufundowane przez sponsorów w tym także Wójta Gminy Zabrodzie. Po zakończeniu biegu pracownice SANEPIDU w Wyszkowie zademonstrowały pokaz udzielania pierwszej pomocy w razie nagłych, nieszczęśliwych wypadków. Impreza zakończyła się wspólnym biesiadowaniem wszystkich obecnych przy gorących kiełbaskach i kaszance z grilla.\nImprezę sponsorowali właściciele miejscowych sklepów z:\nLipin: P. Jan Ślendak;\nMostówki: P. Włodzimierz Paź;\nNiegowa: P. Wojciech Gotowiec, P. Edward Kozioł, P. Andrzej Krzeczkowski, P. Zbigniew Paź;\nObrębu: P. Małgorzata Giza;\nSłopska: P. Paweł Kryśkiewicz;\nZabrodzia: P. Agnieszka Jakubowska, P. Jerzy Królik,\nktórzy ofiarowali różne przedmioty na nagrody oraz część napojów i wędlin. Serdecznie im za to dziękujemy.\nWójtowi Gminy Zabrodzie P. Adamowi Ołdakowi za zaangażowanie się w organizację i przebieg imprezy;\nPani lekarz Annie Gołaszewskiej-Warownej i P. Emilii Katner za opiekę medyczną podczas imprezy.\nPolicjantom z posterunku w Zabrodziu i druhom Ochotniczej Straży Pożarnej w Słopsku za zapewnienie bezpieczeństwa i porządku publicznego na trasie biegu;\nNauczycielowi wychowania fizycznego w zabrodzkim gimnazjum panu Piotrowi Nidzie za kilkuletni społeczny wkład w przygotowanie i przeprowadzenie biegu.\nGospodarzom Wielofunkcyjnej Placówki Opiekuńczo-Wychowawczej w Dębinkach: państwu Marioli i Adamowi Bogdanowiczom za gościnność i nieodzowną pomoc organizacyjną.\nNauczycielom i wychowawcom z lokalnych szkół oraz pozostałym wolontariuszom za pomoc w zorganizowaniu i sprawne przeprowadzenie biegu;\nMediom za popularyzację imprezy w swoich publikacjach.\nBieg Norwidowski w gminie Zabrodzie na stałe wpisał się w kalendarz imprez gminnych.\nZapraszamy wszystkich do masowego uczestnictwa w V Biegu Norwidowskim w przyszłym roku. LAUREACI : KATEGORIA I - dzieci w wieku 3 - 6 lat\nI miejsce - Ewa Koźlik\nII miejsce - Justyna Topolewska\nIII miejsce - Martyna Urbaniak\nI miejsce - Artur Pyśk\nII miejsce - Krystian Dębski\nIII miejsce - Maks Strzelczyk\nKATEGORIA II - uczniowie kl. I - III szkół podstawowych\nI miejsce - Magdalena Pakuła\nII miejsce - Gabriela Rucińska\nIII miejsce - Natalia Jezierska\nI miejsce - Paweł Połodziuk\nII miejsce - Marcin Kryszkiewicz\nIII miejsce - Daniel Powierża\nKATEGORIA III - uczniowie kl. IV - VI szkół podstawowych\nI miejsce - Karolina Rybak\nII miejsce - Patrycja Sajnog\nIII miejsce - Natalia Wójcik\nI miejsce - Mateusz Filipowicz\nII miejsce - Piotr Topolewski\nIII miejsce - Mariusz Gut\nKATEGORIA IV - gimnazjaliści\nI miejsce - Marlena Gajc\nII miejsce - Emilia Wójcik\nI miejsce - Marcin Kwiatek\nII miejsce - Cezary Oderkiewicz\nIII miejsce - Karol Pakuła\nKATEGORIA V - młodzież ponad gimnazjalna i dorośli\nI miejsce - Mariola Ślusarczyk\nII miejsce - Marta Keller\nIII miejsce - Renata Koll\nI miejsce - Piotr Oderkiewicz\nII miejsce - Andrzej Sawczenko\nIII miejsce - Tadeusz Gołębiewski


Konkurs nr 3/2017 Dostosowanie infrastruktury do potrzeb rekreacji i turystyki\nTermin składania wniosków: 17/07/2017 – 31/07/2017 r.\nBudowa lub przebudowa ogólnodostępnej i niekomercyjnej infrastruktury turystycznej lub rekreacyjnej.\nPrzedsięwzięcie: Dostosowanie infrastruktury do potrzeb rekreacji i turystyki.\nLimit środków w ramach naboru: 930 000,00 zł\nMaksymalna kwota wsparcia: 300 000,00 zł (przepisów nie stosuję się dla podmiotów będących jednostką sektora finansów publicznych).\n3. Formularz wniosku o płatność (wersja 2z)\n4. Instrukcja wypełniania wniosku o płatność (wersja 2z) zaktualizowana na dzień 4 maja 2017 r. - otwórz\n5. Formularz umowy o przyznaniu pomocy (wersja 4z) obowiązuje od 18 stycznia 2017 r.\n· Załącznik 3 A kary administracyjne za naruszenie przepisów o zamówieniach publicznych po wejściu w życie ustawy z dnia 22 czerwca 2016 r. o zmianie ustawy – Prawo zamówień publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1020) (pdf.) - otwórz\n8. Lokalne kryteria wyboru operacji w ramach Przedsięwzięcia LSR wyciąg z dokumentu towarzyszącego LSR: Lokalne Kryteria Wyboru (operacje realizowane przez inne podmioty niż LGD) wraz z procedurą ustalania lub zmiany kryteriów w ramach Strategii Rozwoju Lokalnego Kierowanego przez Społeczność;\n9. Lokalna Strategia Rozwoju obszaru Ziemi Wąbrzeskiej na lata 2016-2022;\n10. Procedura wyboru i oceny operacji realizowanych przez podmioty inne niż LGD w ramach Strategii Rozwoju Lokalnego Kierowanego przez Społeczność;\n11. Lista załączników dodatkowych wymaganych przez LGD;\n12. Fiszka projektowa wersja DOC