Jak sprawdzić naczynia nóg nowoczesnymi metodami diagnostycznymi\nCiężkość, brzęczenie w nogach pod koniec dnia, ból podczas wysiłku fizycznego i długich spacerów, suchość, swędzenie skóry i chłodzenie końców palców i stóp – wszystko to oznaki naruszenia tętnic i żył kończyn dolnych.\nLekarz może założyć obecność choroby na podstawie charakterystycznych objawów klinicznych, ale nowoczesne i skuteczne metody badania potwierdzają diagnozę. Jak sprawdzić naczynia nóg: przeanalizujemy w recenzji i wideo w tym artykule.\nProblemy z naczyniami nóg: czego się spodziewać\nZ którym lekarzem powinienem się skontaktować w sprawie chorób tętnic i żył\nSkuteczne metody diagnozowania zaburzeń krążenia w NK\nOdkryta choroba: co dalej?\nMówiąc o problemach z naczyniami, lekarz może pamiętać o dziesiątkach chorób.\nNaruszenie krążenia krwi w kończynach dolnych może być spowodowane przez:\nmiażdżyca – tworzenie płytek cholesterolu na ścianie tętniczej i rozwój niedokrwienia narządów obwodowych;\nchoroba żylaków – patologiczne rozszerzenie żył nóg ze zmianą fizjologicznego odpływu krwi i tworzeniem gęstych bolesnych „guzków”;\nzakrzepica – całkowite lub częściowe zablokowanie powierzchownych lub głębokich żył przez zakrzep;\nzapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył – zapalenie ściany żylnej.\nPomimo faktu, że każda z tych patologii ma swoje charakterystyczne cechy kliniczne, instrukcje dotyczące ich diagnozy są standardowe. Jak więc sprawdzić naczynia na nogach?\nUwaga! Różnice występują tylko w diagnostyce zmian tętniczych i żylnych.\nZanim przejdziemy do zawiłości diagnozy, dowiedzmy się, który lekarz sprawdza naczynia nóg.\nSpecjalista podstawowej opieki zdrowotnej jest terapeutą. To do niego pacjenci zwracają się ze swoimi skargami. Jednak terapeuta zwykle nie leczy chorób naczyniowych. Jego zadaniem jest postawienie wstępnej diagnozy, opracowanie planu badania pacjenta i, na podstawie jego wyników, wysłanie go do specjalisty.\nNanovein Maść Vishnevsky'ego do recenzji żylaków\nLekarz, który diagnozuje i leczy choroby tętnic, nazywa się angiologiem. Jeśli wykonuje również operacje chirurgiczne, jego specjalność brzmi jak „angiosurgeon”. Zapalenie żył, zakrzepowe zapalenie żył, żylaki i inne patologie żył są przywilejem flebologa.\nSposób sprawdzania naczyń na nogach zależy od lokalizacji zmiany.\nRozpoznanie miażdżycy i innych chorób tętnic nóg wymaga zintegrowanego podejścia. Opiera się na danych klinicznych, laboratoryjnych i instrumentalnych.\nNależy zauważyć, że znaczna część chorób naczyniowych nóg jest związana z powstawaniem blaszek cholesterolu w śródbłonku, które po rozszerzeniu powodują niedrożność tętnic i zmiany niedokrwienne w tkankach obwodowych.\nUwaga! Około połowa pacjentów z miażdżycą kończyn dolnych nie ma dolegliwości. Często początkowe zmiany patologiczne można zauważyć tylko na podstawie wyników badania instrumentalnego.\nPodczas badania fizykalnego specjalista ocenia oznaki uszkodzenia tętnic obwodowych:\nosłabienie / brak pulsu;\nskurczowy szmer podczas słuchania tętnicy za pomocą stetoskopu;\nspadek ciśnienia krwi w kończynach;\nbladość skóry, krwawienie palca pod płytką paznokcia.\nJak więc sprawdzić naczynia kończyn dolnych pod kątem drożności?\nWśród popularnych testów instrumentalnych:\nUltrasonografia dupleksowa to nieinwazyjne badanie z użyciem kolorowej nakładki. Z reguły przepływ tętniczy jest wyświetlany na czerwono, żylnie – na niebiesko. To pozwala nam ocenić stopień zatarcia naczyń krwionośnych i nasilenie zwężenia.\nAngiografia kontrastowa promieniowania rentgenowskiego jest jedną z najdokładniejszych metod diagnozowania problemów z tętnicami, polegającą na wprowadzeniu środka kontrastowego do łożyska naczyniowego i utworzeniu serii promieni rentgenowskich. Pozwala rzetelnie określić lokalizację zwężenia i rozprzestrzenienia stopnia procesu patologicznego.\nTomografia komputerowa jest bardziej nowoczesnym sposobem badania tętnic, pozwalającym na warstwowy obraz wewnętrznych struktur ciała. Służy głównie do oceny stanu ścian aorty brzusznej, dużych bioder i tętnic udowych.\nAngiografia MR jest nowoczesną i bardzo dokładną metodą diagnozowania chorób naczyniowych, której charakterystyczną cechą jest brak promieniowania R. Opiera się na skutkach fal magnetycznych i komputerowym przetwarzaniu danych.\nBadanie żył opiera się również na charakterystycznych objawach, danych z badań laboratoryjnych i instrumentalnych. Ponadto w niektórych przypadkach obraz kliniczny jest bardziej pouczający. Tak więc w przypadku żylaków etap choroby określa się na podstawie typowych objawów.\nTabela: Sceniczne żylaki nóg:\nScena (ze zdjęciem) Objawy kliniczne\nOsoba składa skargi na żylaki (nasilenie, szum w nogach, skurcze nocne), ale nie można zidentyfikować choroby za pomocą testów instrumentalnych i laboratoryjnych\nNa nogach widoczne są naczyniowe gwiazdki i siatki. Okresowo pacjenci skarżą się na:\nból, szum, ciężkość nóg;\nPod skórą dolnej części nogi lub uda widoczne są rozszerzone naczynia i guzki żylne. Subiektywne skargi pacjenta są wzmacniane.\nOpisane powyżej objawy stają się bardziej wyraźne, czemu towarzyszy obrzęk, który jest szczególnie widoczny po południu.\nPowstają naruszenia troficzne (z powodu braku dochodów O2 i yenhbtynjd):\nprzebarwienie kończyny (od brązowego do prawie czarnego);\nzanik skóry – uwięzienie naskórka ich ostrą bladością;\nosłabienie pulsacji w tętnicach stopy;\nchłodzenie i bladość kończyny.\nOstatecznie wszystkie opisane powyżej zmiany prowadzą do powstania owrzodzenia troficznego.\nTen sam + wyleczony wrzód troficzny.\nAktywny, postępujący, nieleczący się wrzód troficzny.\nWażne! Wrzód troficzny jest niebezpiecznym stanem o przewlekłym postępującym przebiegu. Bez terminowego leczenia może to prowadzić do utraty kończyn.\nA jak sprawdzić naczynia kończyn dolnych za pomocą testów instrumentalnych?\nUSG Dopplera (USG Dopplera) to nieinwazyjna metoda diagnostyczna oparta na efekcie Dopplera. Po przetworzeniu wysyłanych i odbieranych fal dźwiękowych lekarz otrzymuje obraz, który pozwala ocenić lokalizację, średnicę, strukturę i krętość sieci żylnej.\nAngiografia – jest stosowana jako dodatkowa metoda badania.\nPo przejściu wszystkich testów przepisanych przez lekarza i ustaleniu diagnozy klinicznej rozpoczyna się faza leczenia. Ważne jest, aby stosować się do wszystkich zaleceń specjalisty, które zwykle obejmują porady dotyczące korekty stylu życia i diety, listę leków.\nW niektórych przypadkach, na przykład w przypadku zatarcia miażdżycy kończyn dolnych lub ciężkich żylaków, może być wymagana interwencja chirurgiczna. Terminowe poszukiwanie pomocy medycznej i wysokie przestrzeganie zaleceń przez pacjenta zwykle prowadzi do doskonałych rezultatów.


Strony internetowe Lublin - Katalog stron Dodaj-sie.pl\nTagi: strony internetowe Lubartów, strony internetowe Lublin\nWspółczesność opiera się zwłaszcza na technologii. Jest multum urządzeń, które są potrzebne do tegoż, by każda praca przebiegała zdecydowanie szybciej, tudzież ponadto bez większych dylematów. Jest toż szczególnie ważne w życiu zawodowym. Acz niezależnie od tego które usługi plus produkty prowadzi firma to musi posiadać ona swoją stronę internetową. Bowiem dzięki niej na pewno uzyska znacznie więcej klientów aniżeli jeśli jej działania opierały się raptem na klasycznych formach marketingowych jak np. banery, plakaty, bądź ulotki. Toteż strony internetowe Lublin są podstawową i najlepszą inwestycją, jaka bez najmniejszych wątpliwości przyniesie wyjątkowo dużo zysków. Zatem jeśli są Państwo zainteresowani stworzeniem strony internetowej to zapraszamy do skorzystania z oferty agencji interaktywnej eBingo. Ma ona kolosalne doświadczenie, a jeszcze wyjątkowo dobrze rozumie branżę oraz dzięki temu wszelkie realizowane przez nich zlecenia wyróżniają się profesjonalizmem, praktycznością i bogactwem estetycznym. Oferta eBingo jest skierowana nie tylko do firm, lecz jeszcze do klientów indywidualnych.


Jeszcze zupełnie nie dawno kuchnia tak odległego kraju, jak Tajlandia, była czymś całkowicie niedostępnym. W czasach, kiedy świat się skurczył, a zdobycie paszportu nie wymaga już cudu, tajskie przysmaki stały się dostępne także dla nas. Wpływ na nią miały przede wszystkim tradycje kuchni chińskiej i hinduskiej. Jednak oryginalność tajskich dań polega na tym, że Tajowie nie tylko zapożyczyli receptury, ale też opracowywali własne, niespotykane nigdzie indziej na świecie.\nCi, którzy mieli okazję ich spróbować, twierdzą, że kuchnia tamtego regionu należy do NAJSMACZNIEJSZYCH NA ŚWIECIE!!! a zasługą tego jest teoria Pięciu Przemian, którą posługuje się dietetyka Tradycyjnej Medycyny Chińskiej, mając na celu przede wszystkim profilaktykę zdrowia.\nPrawidłowo wprowadzając do naszego organizmu posiłki oparte na bazie teorii Pięciu Przemian, harmonizujemy organizm przyczyniając się do poprawy naszego stanu zdrowia. Dania przygotowane zgodnie z tą teorią są smaczniejsze, bardziej energetyczne i łatwiejsze do strawienia.\nW tajskiej sztuce kulinarnej bardzo istotne jest, w jaki sposób łączy się poszczególne składniki. Ma to ścisły związek właśnie z teorią Pięciu Przemian, czyli łączenia pięciu smaków - kwaśnego, ostrego, słodkiego, gorzkiego i słonego. Poszczególne smaki uzyskuje się za pomocą odpowiednich składników np.: słodki - trzcina cukrowa lub dojrzały ananas; kwaśny - cytryna, niedojrzały owoc mango lub niedojrzały ananas, ocet; słony - sól, nam plaa (sos rybny); gorzki - ma-ra (gorzki ogórek); ostry - chilli i papryka.\nTajowie intuicyjnie bez znajomości dietetyki Tradycyjnej Medycyny Chińskiej na śniadanie jedzą pyszne zupy ryżowe, a bazą dziennego menu są 3 ciepłe posiłki.\nDodatkowo tak jak w piramidzie żywieniowej Tradycyjnej Medycyny Chińskiej ryżu, czyli węglowodanów spożywa się więcej niż innych składników. Wszystkie posiłki bazują tam właśnie na ryżu, czyli na tak zbawiennych dla naszego układu trawiennego zbożach (dla wtajemniczonych: Ziemia wzmacnia Środkowy Ogrzewacz!).\nBardzo ważne znaczenie w tajskiej tradycji kulinarnej ma odpowiednie łączenia dań. Ryż pełni rolę chleba i ziemniaków w kuchni europejskiej. Wszystkie dania powinny być serwowane na gorąco; ryż powinien jeszcze parować. Na deser serwowane są owoce. Tajowie jedzą mało, ale często. Bardzo dużą wagę przywiązuje się do estetycznej strony serwowanego jedzenia. Często dania dekorowane są szczypiorkiem lub plasterkami ogórka czy pomidora. Dekoracyjne wycinanie owoców i warzyw jest w Tajlandii niemalże sztuką.\nKuchnia tajska różni się w zależności od regionu. Inaczej niż na północy, gdzie popularny jest kleisty ryż, Tajowie z regionów centralnych preferują ryż zwykły, najczęściej gotowany na parze. Kuchnia północy kraju jest charakterystyczna podobnie jak kultura. Północne dania curry są ogólnie łagodniejsze niż te z rejonów północno-wschodnich czy centralnych. Wpływ sąsiadującej Birmy jest widoczny w takich daniach jak wieprzowina w sosie curry z dodatkiem imbiru, tamaryndu i kurkumy, czy też Khao Soy - rosół curry z makaronem, mięsem i dodatkiem szczypioru, kapusty i plasterków cytryny. Kuchnia północno-wschodnia odzwierciedla wpływy Laosu jest bardzo pikantna z bogactwem ostrych sałatek i dań mięsnych również przyprawionych chilli. Na południu wielką rolę w wielu daniach odgrywa kokos. Jego mleko łagodzi ostre potrawy, olej z niego używany jest do smażenia a miąższ służy jako przyprawa. Wiele dań przygotowywanych jest też z nieprzebranego tutaj bogactwa owoców morza (ryby, kraby, kalmary, krewetki, homary, kałamarnice).\nTajowie nie używają pałeczek, tylko łyżkę i widelec. Nóż jest właściwie zbędny, ponieważ dania są rozdrobnione na małe kawałki. Żeby nie popełnić faux pas, potrawę nabiera się widelcem na łyżkę - jedzenie bezpośrednio z widelca w Tajlandii uważa się za prostackie.\nRóżnorodność potraw może rzeczywiście przyprawić o zawrót głowy. Widać tu wpływy kuchni chińskiej, hinduskiej, muzułmańskiej, a nawet… europejskiej. Poza tym Tajowie doskonale czują się w kuchni i wymyślają własne, oryginalne przepisy.\nCharakterystyczne jest również to, że w przepisach kuchni tajskiej nie przywiązuje się wagi do dokładnych ilości dodawanych składników. Kucharze mają tu dużą dowolność. Ta swoboda wymaga jednak ogromnego doświadczenia.\n- trawa cytrynowa nadaje potrawie delikatny cytrusowy smak i zapach,\n- kafir jest to kuzyn cytryny o charakterystycznej zielonej, pomarszczonej skórce,\n- galangal, czyli tajski odpowiednik imbiru. W smaku mniej intensywniejszy zapach pieprzowy.\nDominika Adamczyk - mama 5letniego Antosia i 1,5rocznej- Toli, uwielbia gotować, prowadzi Akademię Zdrowego Odżywiania TAO ZDROWIA, organizuje warsztaty zdrowego gotowania dla dorosłych i dzieci wg Pięciu Przemian oraz warsztaty i porady indywidualne w domu klienta. Opracowuje menu dla dzieci w przedszkolu FRU FRU w Warszawie. Prowadzi firmę cateringową ZDROWE DZIECIAKI ze zdrowym jedzeniem dla szkół i przedszkoli.


To ja powinienem budować ten pałac. Dlatego to nie Kleopatra, nie deszcz, nie grad, nie szarańcza, ale ja!… teraz… będę twoją plagą egipską.\nOpis: do Numernabisa, gdy ten otrzymał zlecenie budowy pałacu\nA znacie może pana Remiksa? To taki… taki droid-t.\nOpis: do Asterixa i Obelixa.\nAch! Chyba oberwałem…! (odrywa rękę od ramienia) A nie, to nie ja.\nCo za miejsce… Nie do życia… Co najmniej… m-minus siedemset!\nDziwna ta wasza podłoga… Nie daje oparcia.\nJa bardzo przepraszam. Nie wolno tak ludziom przelatywać przed, t-t-tyyy, nosem. To nie jest jakaś autostrada!\nOpis: do jednego z rzymskich żołnierzy\nZobacz też: autostrada\nJak zmniejszę ilość batów, będziecie się obijać i nie skończymy na czas, a wtedy ja ekspresem do krokodyli! O to wam…\nNie jestem dydydydyletantem.\nOpis: do Otisa, o budowie pałacu.\nTrochę się to kojarzy ze stanem surowym, ale robimy postępy…\nDziwni są ci Egipcjanie. Prosisz takiego, żeby się odsunął, a ten złośliwie siedzi. Je nie wiem, naprawdę…!\nOpis: o strażniku celi, z której Galowie idą do Kleopatry\nJa to nie muszę tego pić, bo wpadłem do kotła, dzieckiem będąc, i… i teraz raczej jestem bardziej silny niż słaby… Może pokażę.\nOpis: do rzymskiego żołnierza\nJakbyśmy mieli, he!, takie ciasto, sam bym je zjadł. He! Myślmy logicznie!\nOpis: do Kleopatry o zatrutym cieście\nNie chcesz utszebe?\nMoim zdaniem to nie ma tak, że dobrze albo że niedobrze. Gdybym miał powiedzieć, co cenię w życiu najbardziej, powiedziałbym, że ludzi. Ekhm… Ludzi, którzy podali mi pomocną dłoń, kiedy sobie nie radziłem, kiedy byłem sam. I co ciekawe, to właśnie przypadkowe spotkania wpływają na nasze życie. Chodzi o to, że kiedy wyznaje się pewne wartości, nawet pozornie uniwersalne, bywa, że nie znajduje się zrozumienia, które by tak rzec, które pomaga się nam rozwijać. Ja miałem szczęście, by tak rzec, ponieważ je znalazłem. I dziękuję życiu. Dziękuję mu, życie to śpiew, życie to taniec, życie to miłość. Wielu ludzi pyta mnie o to samo: ale jak ty to robisz?, skąd czerpiesz tę radość? A ja odpowiadam, że to proste, to umiłowanie życia, to właśnie ono sprawia, że dzisiaj na przykład buduję maszyny, a jutro… kto wie, dlaczego by nie, oddam się pracy społecznej i będę ot, choćby sadzić… doć… marchew.\nOpis: odpowiadając na pytanie, jak to jest być skrybą.\nEj! Koniec tej przerwy, no ruszać się! Ruszać, do roboty! (wracając z głową w trąbie, zagiętej nad głową) Ja tylko powiedziałem "koniec przerwy".\nPostać: jeden z trębaczy\nJest rok 50 przed narodzeniem Chrystusa. Cała Galia podbita przez Rzymian… Cała? Nie! Jedna jedyna osada zamieszkana przez nieugiętych Galów wciąż stawia opór najeźdźcom. I uprzykrza życie legionom, stacjonującym w obozach: Rabarbarum, Akwarium, Relanium i Delirium…\nJak patrzę tak, to mnie widać. Ale jak tak, to już nie. Widać mnie, nie widać mnie. Widać mnie, nie widać mnie. Nie widać, widać. (…) Nie widać… Nie widać, widać. Widać, nie widać, trochę widać, nie widać, teraz widać.\nNo, to po kłopocie. Jak z tego wyjdą, to przestaję golić głowę. Słowo. Koniec z goleniem czachy.\nPostać: posadzkarz Panelerkus\n…przekupując przekupnego kupca Kupisa.\nTen… Ten grobowiec będzie waszym grobowcem! (śmieje się złowieszczo)\nZe względu na drastyczny charakter tej sceny postanowiliśmy zastąpić ją materiałem poświęconym languście.\nOpis: o scenie ataku Obelixa na wojska rzymskie\nStary Egipcjanin: A rodzina zdrowa?\nMłody Egipcjanin: A zdrowa, zdrowa, dziękować.\nStary Egipcjanin: A ojciec zdrowy?\nMłody Egipcjanin: Zdrowy, dziękować. A twoja siostra zdrowa?\nStary Egipcjanin: Zdrowa, zdrowa, dziękować.\nMłody Egipcjanin: A twój kuzyn, jak zdrowie kuzyna?\nStary Egipcjanin: A zdrowy, dziękować.\nMłody Egipcjanin: A interes? Jak twój interes?\nStary Egipcjanin: Zdrowy.\nMłody Egipcjanin (po tym jak przejechali Asterix i goniący go rzymscy legioniści): Ruch, jak widzę, spory.\nStary Egipcjanin: A tak, spory, dziękować.\nNumernabis (przyciągając do siebie Asterixa): Amsterixie…\nAsterix: Yyy, -ixie.\nAsterix: Iii, -ixie.\nNumernabis: Losy całego Egiptu w twoich rękach.\nAsterix: Nie… Nie przesadzasz trochę?\nNumernabis: M-m-mój los w twoich rękach…?\nAsterix: To już… bardziej. (Idzie).\nNumernabis (podnosząc rękę do góry): Pędź, Aksterizmie… źmie.\nDowódca wojska: Architekt Numernabis?\nNumernabis: Nie, wyszedł. A… yyy… konkretnie o co chodzi?\nKrwawobrody (kapitan piratów, pokazując „portret pamięciowy”): Chłopcy, ostatnim razem mieliśmy pecha – trafili nam się Galowie. (Piraci reagują z przerażeniem). Jak zwykle na dopingu. I mieli psa. (Piraci ponownie reagują z przerażeniem). Dwóch ich było, więc mieli zdecydowaną przewagę. I musieliśmy…\nKrwawobrody (do pirata): Nie, to nie tak! (do reszty piratów) Opuściliśmy statek w zorganizowanym pośpiechu.\nKrwawobrody: E tam, ledwie chłodna.\nNumernabis: W przyszłość patrzę. Zechce pan machnąć pięterko – proszę, nie ma sprawy, bo drzwiczki już przewidziane… A te kafeleczki – mucha nie siada! Tajlerkus, pozwól no. Powiedz, mucha siada czy nie siada?\nObelix: Co to za wielkie rodzynki?\nObelix: Mhm… (chrupie mu w zębach) Chrupkie w środku.\nAsterix: Mhm. To pestki.\nNumernabis: Jak byłem mały, mama opowiadała mi o takim druidzie… Pamabobuseiksie?… Panasonicmix…\nOtis: Yyy, coś z iksem? Dobra… Pepperonix?\nNumernabis: Najpierw coś jak Paranoix, potem -ix.\nOtis: To może ten, może… Panoptikumgrozimix.\nNumernabis: Pa, pa, pa, pa, pa… No, druid!\nNumernabis: Kleopatra chce zbudować Cezarowi pałac. Tutaj. Ma być ogromny. (pokazując) Stąd… dotąd.\nOtis: Co najmniej M-4, nie?\nNumernabis (mierząc dalej): Ma być nowoczesny, i w ogóle…\nOtis: Ale to się dobrze składa. Przepraszam, ale po co pan liczy te kroki? Zatrudni się metronoma i się facet…\nNumernabis: Komis. To na jego cześć.\nIdea: (Imitując pocztę głosową) Masz dwie nowe wiadomości. Po pierwsze: pracujemy po osiemnaście godzin dziennie, co daje trzydzieści sześć godzin na dwa dni. Żądamy skrócenia do trzydziestu pięciu.\nNumernabis: Trzydzieści pięć godzin, to nierealne, będą straszne opóźnienia…\nAsterix: Chyba dwa razy więcej?\nKleopatra: Numernabisie, jestże-li Egipt największym imperium świata?\nNumernabis: Tak, jak dla mnie tak, proszę pani…, n-no bo normalnie nie ma większego w-wcale. Aczkolwiek n-nie znam, nieprawdaż, j-jakby wszystkich, ale… j-jak dla mnie nie.\nKleopatra: Cesarstwo Rzymskie w osobie Cezara w to wątpi. Dlatego zamierzam pokazać mu, na co nas stać.\nKleopatra: Wystawię mu najwspanialszy ze wszystkich pałaców.\nKleopatra: I to tobie, Numernabisie, zadanie to powierzę.\nNumernabis: Jasne… Znaczy… z-znaczy, że k-k-konkretnie, yyy, w jakim sensie, że…? Znaczy, że się… że ja mam… ja mam, u, yyy…?\nSłużące Kleopatry (kiwając głowami): Mhm.\nKleopatra: Pozostali budowniczowie są zajęci.\nMarnypopis: Yyy, nie, ja… ja… wcale nie jestem zajęty.\nNumernabis (wskazując na Marnegopopisa): O-o, o-on-on nie jest zajęty. (Gepard leżący przy Kleopatrze cicho mruczy, a ta go ucisza. Numernabis głośno przełyka ślinę)\nKleopatra: Numernabisie, tobie zlecam tę pracę.\nNumernabis: T-t-tylko, że ja aktualnie nie bardzo… bo ja mam taką jedną fuszkę i, hi, hi… i jest problem z kafelkami… Takie tam, ale mimo wszystko wypadało…\nMarnypopis: A ja, pani, jako twój nadworny architekt polecam ci swoje usługi. Jak tylko skończę z krokodylami, z przyjemnością…\nKleopatra: Nie, Marnypopisie. Jesteś dobry, ale trochę klasyczny.\nMarnypopis: Klasyczny… To znaczy…?\nKleopatra: Chcę, żeby tym razem to było coś innego, jakaś świeża wizja. Ale ty też się przydasz: znajdź odpowiednie miejsce.\nMarnypopis: Miejsce…? Jak sobie życzysz.\nKleopatra: Idź, Numernabisie, zbuduj mi pałac. Masz trzy miesiące. (Marnypopis uśmiecha się pod nosem)\nNumernabis: Trzy miesiące? Ale… ale… al… al… ale licząc od kiedy? Bo w trzy miesiące to… g-góra trzy miesiące to…, aha, przygotuję plany, dobra… spoko, jakoś dam radę, i fundamenty - jakieś dwa, trzy miesiące… trzy razy cztery… dziewięć, yyy… Aha, trzy miesiące, to… to… to… nie, nie… to chyba… to chyba się nie da, p-proszę pani.\nKleopatra: Numernabisie! Masz trzy miesiące. Co do dnia. Od tej chwili! (Pojawia się wielka klepsydra odmierzająca trzy miesiące) Jeżeli ci się uda, obsypię cię złotem. (Marnypopis mruczy pod nosem) Lecz jeśli zawiedziesz, każę cię rzucić krokodylom. (Wszyscy patrzą, jak mały baranek zostaje rozszarpany i zjedzony przez krokodyle).\nNumernabis (gdy już jest po wszystkim): G-gdzie ten mały? Z… zeżarły go? (jednemu z krokodyli się odbija)\nKleopatra: O ile mi wiadomo, o Cezarze, to nie Rzymianie zbudowali piramidy!\nCezar: No, nowe to one nie są…\nAsterix: (do Obelixa, gdy ten się śmiał) Oj, ja nie wiem, czasem jesteś inteligentny, a czasem mam wrażenie, że (przedrzeźnia śmiech Obelixa) obcuję z jakimś grubym idiotą.\nObelix: Kto tu jest gruby, co?!\nAsterix: Mnie się pytasz?\nNumernabis: Otis, mój skryba. Czyli facet od, yyy, skrybania.\nOtis: Wie pan, moim zdaniem to nie ma tak, że dobrze albo że niedobrze. Gdybym miał powiedzieć, co cenię w życiu najbardziej, powiedziałbym, że ludzi. Eeem… Ludzi, którzy podali mi pomocną dłoń, kiedy sobie nie radziłem, kiedy byłem sam, i, co ciekawe, to właśnie przypadkowe spotkania wpływają na nasze życie. Chodzi o to, że kiedy wyznaje się pewne wartości, nawet pozornie uniwersalne, bywa, że nie znajduje się zrozumienia, które by tak rzec, które pomaga… się nam rozwijać. Ja miałem szczęście, by tak rzec, ponieważ je znalazłem. I dziękuję życiu. Dziękuję mu, życie to śpiew, życie to taniec, życie to miłość. Wielu ludzi pyta mnie o to samo: "Ale jak ty to robisz?", "Skąd czerpiesz tę radość?". A ja odpowiadam, że to proste, to umiłowanie życia, to właśnie ono sprawia, że dzisiaj na przykład buduję maszyny, a jutro… kto wie, dlaczego by nie, oddam się pracy społecznej i będę ot, choćby… sadzić… doć… marchew.\nGajusz Ceplus: Ponowić natarcie!\nAntywirus: Gajuszu Ceplusie, nie wiem, czy jest sens znowu się tam pchać. Ci Galowie są niezniszczalni i mają napój magiczny. Ja to bym sobie odpuścił. A właściwie to nawet…\nGajusz Ceplus (przyduszając Antywirusa; głosem zbliżonym do Lorda Dartha Vadera) Jestem rozczarowany twoją postawą, Centurionie Ataknarusie!\nAntywirus (zduszonym głosem) Antywirus… Na imię mam Antywirus…!\nGajusz Ceplus: (dalej głosem zbliżonym do Lorda Dartha Vadera) Nikt nie powstrzyma Imperium Rzymskiego! Zaatakowane… (staje tyłem do kamery; w tle słynna melodia z filmu "Gwiezdne wojny: część V – Imperium kontratakuje") Imperium kontratakuje!\nAntywirus (nadal zduszonym głosem): A to bydlę…! Uszkodził mi struny, no…! Glaaaa…!\nKrwawobrody: Spokojnie, moje dziecko, spokojnie. A w ogóle to bukszprytu to się nie refuje.\nAsterix: To ja pokażę. (Uderza Rzymianina, a ten leci w górę).\nHari Matis: Mają napój, który daje nadludzką siłę. Spróbowałam. Jestem teraz chłop z jajami. Yyy, znaczy kobieta.\nCezar: Ha, ha, ha, ha, a to dobre.\nGajusz Ceplus: Twardydyskusie, przygotować ludzi do walki i nie brać jeńców.\nAntywirus: Antywirus. Na imię mam Antywirus, ale… (Gajusz reaguje jak kobra). Hmm…\nObelix (machając piratom): Uuu! To jaaaa!\nBaba (gniazdowy): (wybałusza oczy z przerażeniem, potem mówi z płaczem) Nnnnnnie…! T-t-to-to Ga-ga…, Ga-ga…!, Ga-ga-ga…!\nKrwawobrody: Galowie?! Eee… Ile można?! (Asterix się śmieje).\nGajusz Ceplus: W imieniu Cezara! Wiemy, że na obiekcie ukrywają się galijscy dysydenci! Dlatego nakazuję, aby Esesfix, Herbamix i Aerobix…\nAntywirus: Nie, nie, tak naprawdę to są Asterix, yyy…\nGajusz Ceplus: A WAS KTO PYTA O ZDANIE!?\nGajusz Ceplus: Wygląda na to, że [Egipcjanie] się wyrobią.\nGajusz Ceplus: Galowie nie znają tego słowa. Numernabis ściągnął trzech na pomoc. W tym druida imieniem Surroundix.\nGajusz Ceplus: Panoramix, przepraszam, yyy, wiedziałem, że szerokie, ymmm… A poza nim taki mały sprytny i taki grubas Spaślaxix… i Konusix. A m-może Malcomix.\nGajusz Ceplus: A ten mały miał takie komiksowe imię, ymm… Spiderix?\nRzymianin (leżąc): Najszybciej to prosto, jak w mordę strzelił. I na pewno pan trafi. Ale ja z panem raczej nie pójdę, mam wartę. Poleżę tu sobie… I pomyślę trochę.\nOstatnio edytowano 6 mar 2021 o 13:05\nTę stronę ostatnio edytowano 6 mar 2021, 13:05.


Rozdział 2 Witamy w Genevieve – część 29 – Nieśmiertelny: Kroniki Brytonii\nCzas mijał szybko. Na niebie to ukazywał się to znikał oszczędny sierp księżyca, walcząc zaciekle z gęstymi chmurami płynącymi niespokojnie po nieboskłonie. Na ulicach Genevieve ponuro zapadał zmierzch. Oznaczało to, że niedługo skończy się turniej rycerski, a ludzie zaleją ciasne ulice Genevieve, niczym deszczowa woda rynsztoki. Orion i Elein dyskutowali w międzyczasie na temat powiązania Aarona i Czarnego Rycerza. Rozmowa tak bardzo ich pochłonęła, że dopiero kilka wymownych chrząknięć Damiana przywróciło ich do rzeczywistości. Wyjrzeli zza rogu w samą porę. Dwóch uzbrojonych najemników czekało przed karczmą oświetlając okolicę pochodniami. Drzwi gospody otworzyły się na oścież. Ze środka wyłoniło się czterech, krzepkich mężczyzn. Ostrożnie szli w parach podtrzymując na barkach z szacunkiem zwłoki młodego arystokraty. Tuż za nimi kroczył wysoki, starszy mężczyzna ubrany w ciemny aksamitny płaszcz. Miał on długie, siwe włosy, a na jego twarzy rysowała się straszliwa rozpacz. Mocno się garbił, przez co wydawał się być sporo niższy niż w rzeczywistości był. Jego oczy ostrożnie czesały po ostrzu pięknego, zdobionego miecza, który pieczołowicie trzymał w swoich dłoniach. Za nim, przez drzwi gospody przeszli kolejni najemnicy. Wszyscy bez wyjątku mieli blade twarze i puste spojrzenie, które z uporem utrzymywali na odległym punkcie, gdzieś daleko przed sobą. Nieśpiesznie ciągnęli za nogi zmasakrowane zwłoki, które drgały na każdej nierówności kamiennego brukowca. Trup był nagi w górę od pasa, a jego wyłamane ręce wyginały się nienaturalnie przy każdym niespokojnym szarpnięciu przez najemników. Jego twarz była wielką mięsistą masą, przypominającą miskę pełną skrawek na ladzie rzeźnika. Gardło zmarłego ozdabiała ogromna rana kłuta, która na szczęście już nie krwawiła.


Profesjonalne przenosniki rolkowe - Ogłoszenia Warszawa - Darmowe ogłoszenia Warszawa\ndodano: 2021.01.31 ważne do: 2022.01.26 wyświetleń: 77\nPragnęlibyśmy zachęcić wszystkich Państwa do tego, żebyście z bliska poprzyglądali się przygotowanej przez nas ofercie. Długoletnia obecność firmy w tym obszarze rynku, a także umiejętne dopasowywanie się do jego realiów przekłada się na sytuację, że możemy w fachowy sposób sprzedawać elektrobębny różnego rodzaju. Z nami możecie Państwo zyskać gwarancję perfekcyjnej jakości. Do zapoznania z naszą opcją ofertową zapraszamy wszystkie osoby, które są nastawione na rozwiązania tworzone dla lubiących konkrety. W gronie innych firm z takimi produktami, odznaczamy się przede wszystkim rzetelnością w wywoływaniu satysfakcji naszych klientów.\npokaż adres e-mail\tpokaż telefon\thttps://przenosniki-rolkowe.sitey.me/


Recenzja Strój policjanta\nRecenzja Strój policjanta i informacje\nZestaw POLICJANTA zawiera: - mundur policyjny zapinany na rzepy z imitacją guzików oraz napisem POLICE na plecach - czapka służbowa - odznaka - kajdanki - policyjny gwizdek - krótkofalówka na baterie Z DŹWIĘKIEM !! - imienna tabliczka - wieszak Wymiary Koszula mierzona na płasko - długość 51cm - obwód klatki piersiowej 41cm - długość rękawa mierzona od szwu na ramieniu 36cm - długość rękawa mierzona z pod pachy 28cm Zobacz pełny opis produktu >>>\nZ nami wybierz tanie Pozostałe zabawki. produkt Strój policjanta e-Shop CUD.pl Cudowne Prezenty Kup w cenie 49.88 zł. Przetestuj produkt Strój policjanta jest zwykle sprzedawany po cenie 49.88 zł. Sprawdź sklep, aby uzyskać bardziej szczegółowe i dokładne informacje o towarze.\nO sprzedającym: Z wysokiej jakości e-sklepu CUD.pl Cudowne Prezenty możesz wygodnie zamówić Strój policjanta.\n- kod EAN 1818911027738 i ID towarów 1930783809\nZobacz jakie opinie mają użytkownicy o produkcie Strój policjanta\nOpinie Strój policjanta\nrecenzja W tym sklepie CUD.pl Cudowne Prezenty zawsze lubię kupować. Mają dobre wsparcie, a produkty Strój policjanta zawsze zapewniają właściwą jakość. Polecam zakupy tutaj.\nKupił: Strój policjanta\nrecenzja Zawsze podążam za oceną tego e-sklepu. I ten sklep CUD.pl Cudowne Prezenty ma również doskonałą ocenę. Więc nie boję się kupić Strój policjanta.\nGdzie kupić Strój policjanta\nZobacz podobne tańsze oferty. Ceneo jest świetnym doradcą przy zakupie . Możesz spojrzeć na pytania Strój policjanta. Lub po prostu przejrzyj listę e-sklepów oferujących Pozostałe zabawki i wybierz najbliższy punkt dystrybucji i najwyższą cenę. Sprawdź najlepsze ceny w ceneo\nRobot chodzący na radio 21cm\nDinozaur Spinozaur idący XL - .


Nowa Alchemia: maja 2021\nTak. Ten blog istnieje już 10 lat. Kupa czasu.\nNa początek coś z danych statystycznych: blog przez ten cały czas zebrał 1,8 mln wyświetleń i 1,57 tys. komentarzy.\nNajpopularniejsze artykuły tego okresu:\n* Ałun - 54 tysiące wyświetleń\n* Dlaczego grzyby sinieją 43 tysiące wyświetleń\n* Witamina lewa i prawa - 25 tysięcy\n* Czy Kaczor Donald odkrył karbeny? - 24 tysiące\n* Jak mieszać aby nie namieszać? - 22 tysiące\n* Soda na raka, czyli ciastko z trucizną i komórka która gryzie - 21 tysięcy\n* Benzen w napojach - 21 tysięcy\n* Podstępny grzybek - 19 tysięcy\n* Otrzymywanie aspiryny - 17 tysięcy\n* Sól na lód - 17 tysięcy\nPrzez ten czas w moim życiu zdarzyło się wiele. Studia, kolejne prace, nowe znajomości. W sumie patrząc na to tak ogólnie jest to dla mnie jakaś kronika, zapisująca zmieniające się zainteresowania, wiedzę, miejsca. Pewne rzeczy z zajęć na studiach zapamiętałem lepiej, bo musiałem je przetrawić aby o nich napisać. Gdy dziś wracam do starych wpisów, wracają mnie wspomnienia, jak wyglądał ten opisany dzień, w jakiej sytuacji pisałem artykuł, które dodawałem z Biblioteki na uczelni, które z pierwszego laptopa, które jako pierwsze wystukałem na komórce, czego długo unikałem, bo jakość autokorekty mnie odstręczała.\nPrzypomina mi się jak nie pisałam prawie pół roku gdy miałem dola bo nie szły mi studia doktoranckie na UW, moje wielkie marzenie, z którego musiałem zrezygnować. Bo może w złym miejscu, może za mało umiałem, może trafiłem na niewłaściwych ludzi. Pierwszy promotor był w porządku ale synteza mi strasznie źle szła, nie udało się znaleźć dofinansowania i wszystko groziło przystosowaniem na nie wiadomo ile. Gdy zmieniłem promotora, żeby tego nie marnować, trafiłem na krystalografię bo tylko tam jeszcze kogoś przyjmowali. No i cóż, to jest ciekawa dziedzina, wiem o tym, ale szybko zrozumiałem, że nie chcę tego robić w życiu...\nCo dalej, nie wiem. Pewnie będę dalej coś dopisywał, już mi weszło w nawyk. Może zacznę pisać książkę? To też będzie jakiś sposób popularyzacji. Czas pokaże.


Każde dziecko jest mądre - o talentach u dzieci | Strona 1 | Babyonline.pl\nKażde dziecko jest mądre! Twoje też!\nAgata Teleżyńska | aktualizacja: 03.06.2016 | 0\nNie zazdrość koleżankom mądrego dziecka, Ty także je masz! Nie wierzysz? Wypróbuj kilka zabaw, które pomogą ci odkryć i rozwinąć zdolności twojego kilkulatka.\nJak wspierać inteligencję dziecka? – 7...\nZanim twoje dziecko nauczy się świetnie rysować, bezbłędnie wyrecytuje wierszyk, rozpozna wszystkie literki, minie trochę czasu. Dlatego dostrzeż jego zdolności już teraz. Od 1. roku życia możesz mądrze wspierać rozwój dziecka. Żeby odkryć talent, nie musisz zapisywać malca na specjalne zajęcia. Wystarczy, że poświęcisz mu czas.\nPozwól się dziecku wyszaleć\nChoć może to być trudne, zacznij od pozwolenia dziecku na dużo swobody. W 1. roku życia nie sadzaj go w kojcu, nie noś bez potrzeby na rękach. Za to zachęcaj do pełzania, raczkowania, a potem biegania, skakania, wspinania się. Dzięki temu będą się świetnie rozwijać nie tylko mięśnie i układ kostny, ale także mózg dziecka.\nMożliwość wykonywania swobodnych ruchów pobudza wytwarzanie nowych połączeń między komórkami nerwowymi. Wpływa to na lepszą koncentrację, pamięć i kojarzenie. A może przy okazji zauważysz, że twoja pociecha obdarzona jest naturalną wyjątkową gracją i wdziękiem? Psycholodzy wyróżniają aż 8 rodzajów inteligencji, w tym ruchową!\nRozbudzaj w dziecku ciekawość\nOdrobina nudy jest dziecku potrzebna, by mogło zapamiętać nowe wrażenia, oswoić się z nowymi informacjami. Jednak gdy jest jej za dużo, maluch traci zapał do działania. Uważnie go obserwuj, nie narzucaj od razu własnych pomysłów.\nMoże docenisz z pozoru proste czynności – wrzucanie klocka do pudełka, zdejmowanie przyczepy z ciężarówki, nakładanie ubranka lalce. Dzięki nim maluch zdobywa wiedzę, którą wykorzysta już wkrótce. Jego wysiłek oraz wytrwałość nie powinny iść na marne. Nigdy bez potrzeby nie przerywaj zabawy dziecka, nie zmuszaj go, by robiło coś, co go nie interesuje. Wykorzystując jego ciekawość, podsuwaj trudniejsze zadania.\nMaluj z dzieckiem\nOglądanie pięknie ilustrowanych książeczek, fotografii oraz własna twórczość rozwijają w dziecku poczucie estetyki. Gdy jest za małe, by utrzymać w rączce kredkę lub pędzel, zaproponuj mu malowanie palcami. To doskonała zabawa, która pobudza wszystkie zmysły, niezwykle angażuje uwagę dziecka i wzbudza jego wiarę we własne siły. Podtrzymuj jego zachwyt z własnoręcznie wykonanego rysunku – to bardzo pomaga w doskonaleniu artystycznych poczynań. Koniecznie przechowuj te małe dzieła sztuki, powieś je w widocznym dla domowników miejscu.\nOswajaj dziecko z muzyką\nWiększość małych dzieci uwielbia podrygiwać w rytm słyszanej melodii, coś sobie nucić. Słuch to bardzo ważny zmysł, który odpowiednio rozwijany pomaga osiągnąć dobre wyniki również w innych dziedzinach. Poszukaj w sklepach płyt z muzyką dla małych dzieci. Mogą to być kołysanki, utwory klasyczne lub kompozycje współczesne. Małe dzieci zwłaszcza lubią proste, wesołe melodie.\nZ łatwością rozpoznasz, czy twoje dziecko czuje rytm. Jeśli tak, kup mu grzechotki, bębenki (tradycyjne, nie elektroniczne), a później zapisz na zajęcia muzyczne.\nWięcej na temat : rozwój dziecka talent dziecka inteligencje wielorakie


Po kilku latach mieszkania w jednych wnętrzach właściwie każdy z nas ma ochotę na przeprowadzenie generalnego remontu. Taka inwestycja wymaga nie tylko i wyłącznie odpowiednich środków inwestycyjnych, niemniej jednak głównie sprawdzonej ekipy, która w miarę bardzo szybko i doskonale wykona wszystkie zlecone prace. Znalezienie firmy oferującej usługi remontowe Poznań nie jest zbyt trudnym zadaniem, ale nie właściwie każde przedsiębiorstwa zaoferuje wam taką samą jakość usług.\nMacie intencja własnymi siłami zająć się nieproszonymi insektami, które powodują spory dyskomfort? Bez liku osób zastanawia się, co powinno się zrobić, aby było bardzo szybko i jak najbardziej skutecznie. Jesteście w tej samej grupie? Na początku należy zaznaczyć, że samodzielne działanie w tym temacie może przynieść w ogólności więcej szkody niż pożytku. Dlaczego? Choćby ze względu na fakt, że takie domowe sposoby praktycznie generalnie nie są efektywne.\nProfesjonaliści, którzy działają w tej dokładnie określonej branży nie narzekają na brak zainteresowania ze strony Klientów - co natomiast do tego się tak de fakto przyczynia? Należy wziąć pod uwagę fakt, że fachowcy posiadają odpowiednie predyspozycje do działania właśnie w tej branży. Między innymi są to osoby, które mają w rzeczywistości na prawdę dużo wiedzy. O ile komuś wydaje się, że pranie różnorakich elementów domowego wyposażenia jest proste, to jest naprawdę w tym błędzie.\nTani program do rozliczenia podatków\nGdzie iść, aby poradzić sobie z tym tematem, jak rozliczenie podatkowe? Ten termin zbliża się de fakto bardzo wielkimi krokami. Czy jednak należy koniecznie korzystać z pomocy kogoś trzeciego? A może można to po prostu zrobić poświęcając własny czas? Nic nie stoi na przeszkodzie, by wybrać innowacyjny i rekomendowany program do rozliczenia podatkowego. Czym charakteryzują się takie pomocne i świetnie oceniane narzędzia? Warto odnotować fakt, że w głównej mierze można zaoszczędzić bardzo dużo czasu - nie powinno się jechać do danej księgowej, pokazywać jej dokumentów, czekać na wykonanie zadania i tym podobne.\nWybór biura na wynajem toruń wcale nie jest taki łatwy, jak komuś może wydawać się na pierwszy rzut oka. Jakie kwestie powinny być wzięte pod uwagę? Między innymi biura na wynajem Toruń powinny być położone w dobrej umiejscowienia. To de fakto ma spore znaczenie.\nUniwersalne narzędzia do obróbki skrawaniem\nPosted on 07:23 by biuro pageseo\nDopiero ostatnio zaczęliście zastanawiać się nad produktami z tej dziedzinie? Co sprawia, że obecnie wiele osób wybiera narzędzia do obróbki skrawaniem? Na stronie firmy awa nie brakuje tego sprzętu. Trzeba zaznaczyć, że osoby z tej firmy współpracują tylko z fachowymi przedsiębiorstwami. Mają wiedzę i doświadczenie.\nProfesjonalna klinika medycyny estetycznej - dlaczego warto?\nPosted on 12:04 by biuro pageseo\nAktualnie nie brakuje osób, które chętnie odwiedzają tego rodzaju lokalizacje. Dlaczego tak się dzieje? Co sprawia występowania tego zjawiska? Między innymi fakt, że fachowa klinika medycyny estetycznej zatrudnia prawdziwych fachowców. Bardzo dobry lekarz jest bez wątpienia na wagę złota.\nProfesjonalna dezynfekcja, dezynsekcja, a także de...


08/12/2017 | Przyroda, pogoda, klimat\nZoo w Berlinie świętuje narodziny niedźwiedzia polarnego\nPracownicy berlińskiego ogrodu zoologicznego Tierpark z niecierpliwością czekają, czy mały niedźwiadek polarny, który przyszedł na świat w czwartkową noc, przetrwa swoje pierwsze dni życia, kiedy prawdopodobieństwo śmierci jest szczególnie wysokie – donosi Reuters. Więcej >\nSkąd te dziwne wiry na Oceanie Południowym?\nOto Wielki Pas Kalcytowy, pierścień wokół Oceanu Południowego, pokrywający 16 procent globalnych mórz, a także lśniący rozkwit mikroskopijnego fitoplanktonu tak obszernego, że z łatwością można zobaczyć go z kosmosu – donosi Live Science. Więcej >\nglony, ocean południowy, wiry\nJak zaoszczędzić na zdrowiu dziecka w okresie zimowym?\nChoć większość dorosłych o tej porze roku w domowym zaciszu marzy o tym, by położyć się na gorącej plaży, dzieci nie chcą zrezygnować z zabawy na świeżym powietrzu, jeżdżąc na nartach, sankach, łyżwach i lepić bałwany. Oto kilka cennych wskazówek, które sprawią, że nadchodzący sezon zimowy będzie zdrowy i bezpieczny dla Twojego dziecka. Więcej >\nciekawostki, dieta, zima\nZgodnie z prognozami, pogoda w czwartek od południa zaczęła się poprawiać – wreszcie po paru brzydkich, pochmurnych i deszczowych dniach pokazało się słońce, a dzięki pogodnemu niebu w Jeleniej Górze po porannym przymrozku było 9 stopni. Dzisiaj jednak miał przez Polskę przechodzić front atmosferyczny, za którym miało spłynąć chłodne powietrze. Prognozy sprawdzą się co do joty. Więcej >\nochłodzenie, pogoda, przymrozki, śnieg, słońce\nWszystkich wizyt: 29933428\nDzisiaj wizyt: 679


Wózek głęboki z koszykiem Kraina Lodu - Kraina Lodu - Księgarnia Legolas\n» Wózek głęboki z koszykiem Kraina Lodu\nOpieka nad niemowlęciem i zabawa w 'mamę i dziecko' to jedna z ulubionych form dziewczęcej aktywności, oparta na obserwacji zachowań dorosłych mam i ich pociech.\nStabilny pojazd, dzięki dużym kołom zapewni pełen komfort i bezpieczeństwo zabawy. Posiada budkę oraz pokrowiec z wizerunkiem uwielbianych bohaterek Kraina Lodu. Posiada koszyczek na wszystkie akcesoria potrzebne małej mamie. Od dziś Twoja córeczka będzie mogła zabierać swojego bobasa na długie spacery.


Andrzej Wajda, ostatnia aktualizacja 02-01-2004\nOd momentu, gdy zaczynałem reżyserować film, żyłem w świecie prawdziwej wolności - i to było fantastyczne. Lecz w końcu film był gotowy i trafiał w ręce partyjnych urzędników, od których zależał jego los - opowiada Andrzej Wajda\nByłem pewien, że na to spotkanie przyjdzie garstka osób, i z tą myślą przygotowałem wstęp. Dawniej, przed laty, polskie kino odgrywało ważną rolę społeczną i polityczną, co więcej - było istotnym fragmentem naszego życia społeczno-politycznego. Rolę polskich filmów porównywano z tą, jaką w XIX wieku odgrywały wielkie dzieła naszej literatury. Można by rzec, że "Człowiek z marmuru" to "Ludzie bezdomni" naszych czasów. Cóż się więc takiego stało, że dziś kino nie odgrywa już tej roli, o czym świadczy choćby frekwencja na tej sali...\nAle widok tylu osób zgromadzonych w auli warszawskiego uniwersytetu trochę mi psuje dobry początek. Bo skoro tak wiele osób przyszło posłuchać starego reżysera, to znaczy, że wciąż trwa wiara w polskie kino. Wiara, że nasze kino może jeszcze odzyskać swą rangę i prestiż. Ja też bardzo bym tego pragnął i wierzę głęboko, że tak się stanie.\nSpróbuję więc opowiedzieć, jak doszło do tego, że polskie kino zdobyło taką pozycję społeczną w tak niesprzyjającej sytuacji. Rzecz jasna, niesprzyjającej politycznie, bo jeśli chodzi o sytuację społeczną, to ona domagała się naszego głosu. Jak to się stało, że nasze kino nie tylko zdobyło tak ogromną widownię w kraju, ale też skupiło uwagę świata? Choć przecież dobrze wiem, że polskie problemy są problemami jedynie dla nas. Przez całe życie, z każdym nowym filmem, dręczyło mnie pytanie: co oni z tego zrozumieją? Wiedziałem, jak trudno opowiedzieć dzieje i psychikę Polaków, wiedziałem też, że bez wiedzy o naszej przeszłości nie sposób pojąć, czego znów ci Polacy chcą, czemu znów się buntują.\nBędę się starał opowiedzieć wszystko z własnego punktu widzenia, bo wydaje mi się, że innego punktu nie ma, ale spróbuję też zobiektywizować pewne sprawy. Jeżeli będę się trochę plątał w zeznaniach, zechciejcie mi wybaczyć. Przypomnę zabawną scenę z "Biesów" Dostojewskiego. Schodzą się konspiratorzy - i oczywiście nie zabrakło wśród nich studenta ani złośliwej studentki. - Zbyt długo pan wywodzi. Nie można zrozumieć - mówi studentka. Na co student: - Jeśli nie mogłem dokończyć mojej myśli, to nie dlatego, że brakło mi myśli, ale raczej od ich nadmiaru.\nPolskie kino zaczyna się w roku 1945. Również my, którzy tworzyliśmy to kino bezpośrednio po wojnie, nie mieliśmy w tej kwestii żadnych wątpliwości. Nigdy w życiu nie zaangażowałem aktora, który grał w filmie przedwojennym. Wszyscy byliśmy przeciw takim filmom, jakie produkowano w Polsce przed 1939 r. Czy to było sprawiedliwe, czy nie - mniejsza o to, w każdym razie taki pogląd pozwolił nam sprecyzować własne stanowisko.\nZresztą polskie kino powojenne także z konieczności odcięło się od przedwojennego. Czołowi reżyserzy tamtego kina - Józef Lejtes czy Michał Waszyński - pozostali na emigracji, a w latach wojny studia filmowe w Warszawie zostały spalone i tym samym przemysł filmowy zginął wraz z filmowcami.\nUratowała się dziwnym trafem jedynie grupa młodych ludzi, którzy przed wojną więcej o filmie rozmawiali, niż się nim zajmowali. Ta grupa nazywała się Start. Niektórzy zaczynali już robić filmy - Eugeniusz Cękalski, Wanda Jakubowska, Aleksander Ford. Nie muszę dodawać, że była to grupa lewicująca.\nTak się złożyło, że ludzie ze Startu uratowali się i w 1945 r. przyszli do Polski wraz z Armią Czerwoną. Kiedy zaczynałem jako asystent Aleksandra Forda, wszyscy wokoło zwracali się do niego: "panie pułkowniku". My mówiliśmy "panie reżyserze", później mówiłem już "panie Aleksandrze", a on do nas wszystkich mówił po imieniu.\nTen wojskowy początek miał jakiś wpływ na naszą filmową działalność, gdyż od razu zmobilizował nas na sposób wojskowy. Choć, prawdę mówiąc, nie trzeba było specjalnie nas mobilizować - wszyscy chcieliśmy natychmiast zacząć robić własne filmy. Wojsko przydało się naszej kinematografii zasadniczo - swój pierwszy film "Pokolenie" realizowałem na sprzęcie, który został przez polską armię po prostu zagrabiony z niemieckiej wytwórni UFA w Berlinie jako łup wojenny.\nTak właśnie rodziło się polskie kino. Równocześnie powstała szkoła filmowa w Łodzi. Jerzy Toeplitz, który był jednym z inicjatorów grupy Start, bardzo szybko powołał ją do życia. Jeśli wziąć pod uwagę, że w Polsce produkowano w tym czasie trzy filmy fabularne rocznie, szkoła nie była tak bardzo potrzebna, bo reżyserów, którzy mogliby robić filmy, było wtedy u nas znacznie więcej. Nasi starsi koledzy chcieli robić filmy, ale byli też tacy, którzy chcieli uczyć młodzież...\nWojskowy dryl narzucił pewien porządek w chaotycznym okresie tużpowojennym. Przemysł filmowy bardzo szybko stanął na nogi, a łódzka szkoła filmowa miała stać się swego rodzaju szkołą janczarów. Gdy pierwszy raz wchodziłem do tej szkoły, w holu wisiał duży napis: "Kino jest dla nas najważniejsze - Lenin". Od razu wiedziałem, gdzie jestem - tym bardziej że wcześniej, za okupacji niemieckiej, pisano na murach: "Tylko świnie siedzą w kinie". I zrozumiałem, że kino rzeczywiście musi być czymś ważnym, skoro toczy się o nie nieustanna walka.\nBohaterowie z przedmieść\nNazwałem łódzką szkołę "szkołą janczarów", a to nie do końca prawda. Naszymi nauczycielami byli ludzie o szerokich horyzontach. Tam właśnie poznałem całą francuską awangardę filmową i niemiecki ekspresjonizm. Przekonałem się, że w procesie gwałtownego rozwoju formy kino osiągnęło już pułap, którego się nie prześcignie.\nIstniało wszakże inne kino, które nas wszystkich ekscytowało dużo bardziej i które mówiło do nas coś więcej. Mam na myśli włoski neorealizm. On właśnie otworzył nam wtedy oczy na świat.\nWyrośliśmy przecież z polskiej literatury. Żeromski, Wyspiański, a wcześniej Mickiewicz i Słowacki - to byli nasi pisarze. Żądali oni, by polski artysta brał na siebie odpowiedzialność, aby rozumiał, że przemawia do innych, a to, co mówi, kształtuje psychikę narodu i zmienia postawy społeczne.\nTo samo głosił włoski neorealizm. Opowiadał o ludziach biednych i zwracał się do widowni z pytaniem: czy tak musi być? A ponieważ w czasie wojny my sami byliśmy biedakami - ja pracowałem całą okupację w różnych warsztatach, byłem też tragarzem i posłańcem - doskonale rozumieliśmy przesłanie owych filmów. Nie salony, lecz przedmieścia były scenerią naszych filmów - gdyż tam właśnie, w biednych mieszkaniach i warsztatach, toczyło się życie bohaterów naszych opowieści, ludzi takich jak my.\nMoim zdaniem dokonaliśmy trafnego wyboru. Dobrze się stało, że polskie kino skierowało swe kroki w stronę włoskiego neorealizmu. Dzięki temu powstało coś, co po latach zostanie nazwane polską szkołą filmową i co spotka się nie tylko z zainteresowaniem, ale i zrozumieniem na świecie.\nTeraz powiem o rzeczy mniej znanej, mianowicie o tym, jak została zorganizowana polska powojenna kinematografia. Ponieważ, jak wspomniałem, nasi starsi koledzy reżyserzy przez parę lat chodzili w mundurach, mogło się wydawać, że w naszym kinie też zapanuje model wojskowy. Ale ludzie ze Startu mieli inny pomysł. Uważali, że przemysł filmowy nie powinien należeć do państwa - łudzili się, że będzie to przemysł spółdzielczy. Generalnie zresztą wierzyli, że spółdzielczość jest tą drogą, która pozwoli zbudować nowy ład społeczny. Że byli naiwni, to inna sprawa. Ale zanim się o tym przekonali, zrobili coś, co uratowało polską kinematografię na wiele lat. Stworzyli Zespoły Filmowe.\nDoświadczeni reżyserzy, scenarzyści i ludzie, którzy umieją produkować filmy, gromadzą wokół siebie młodszych, by przygotować ich do zawodu i pomagać im robić filmy. Ford i Jakubowska - dwie indywidualności ówczesnego kina - byli członkami partii. To dawało im silną pozycję w konfliktach z partyjnymi urzędnikami. Stojąc zaś na czele Zespołów Filmowych, brali odpowiedzialność nie tylko za własne dzieła, ale też za filmy swoich młodszych kolegów.\nMając 27 lat, zrobiłem swój pierwszy film "Pokolenie" - i stanąłem przed Biurem Politycznym KC PZPR, żeby się z tego wytłumaczyć. Szło mi marnie, bo członkowie biura nie byli z filmu zadowoleni. Dziś widzi się "Pokolenie" jako film socrealistyczny. Oni natomiast ujrzeli na ekranie młodych ludzi - zbyt żywych, zbyt zajętych sobą, niepasujących do wzorca świadomego bojownika o słuszną sprawę. - To lumpenproletariat - mówili towarzysze. A to wówczas oznaczało, że film nigdy nie trafi do kin.\nWtedy wstał Aleksander Ford, kierownik artystyczny filmu, i powiedział coś, na co mógł sobie pozwolić jedynie on. Powiedział: "Towarzysze, w sprawach ideologicznych jesteśmy zgodni. Natomiast w sprawach sztuki możemy mieć różne zdania". To uratowało mnie i mój film, który po wielu miesiącach wszedł jednak na ekrany.\nPóźniej kolejni szefowie zespołów, ludzie z innymi już rodowodami, przejęli te same prerogatywy. W pewnym momencie i ja zostałem kierownikiem artystycznym zespołu - dzięki czemu mogłem pomóc Agnieszce Holland, Feliksowi Falkowi i Ryszardowi Bugajskiemu, by zrobili swoje filmy.\nIstnienie Zespołów Filmowych miało ważne konsekwencje. Różne grupy produkowały odmienne filmy, a młodzi filmowcy wybierali sobie zespoły w zależności od swych poglądów i upodobań artystycznych. Nie była to już scentralizowana kinematografia kierowana żelazną ręką ministra, lecz różne grupy, które miały własne dążenia i własny repertuar. Dzięki temu w naszych filmach mogły prześlizgnąć się różne rzeczy, tematy trudne dziś do wyobrażenia.\nCzęsto zadaje się nam pytanie: jak to było możliwe? Robiliście filmy za państwowe pieniądze, władza was kontrolowała, cenzura ingerowała w scenariusze - a od czasu do czasu powstawały filmy, które nie miały prawa zaistnieć. Otóż było to możliwe właśnie dlatego, że istniały Zespoły Filmowe, z których każdy realizował program przez siebie nakreślony. Stanisław Różewicz był zupełnie innym człowiekiem niż, powiedzmy, Czesław Petelski. Dlatego do Różewicza trafili i Wojciech Marczewski, i Krzysztof Zanussi. To on pozwolił im stanąć na nogi i zrobić pierwsze filmy. Krótko mówiąc, całe szczęście, że w polskim kinie zaistniał pluralizm, tak tępiony w partii. W przeciwnym razie każdy z osobna skazany byłby na łaskę i niełaskę szefa kinematografii i zginąłby marnie w samotnej walce z władzą.\nDość wcześnie, wraz z Andrzejem Munkiem, przystałem do zespołu Kadr Jerzego Kawalerowicza. W Kadrze powstały "Kanał" oraz "Popiół i diament". Jerzy walczył, by przeforsować scenariusze obu filmów, ale szczególnie ważną rolę odegrał Tadeusz Konwicki, kierownik literacki zespołu. To on wybronił scenariusz "Kanału" w komisji oceniającej projekty filmowe.\nKażdy realizował własne filmy, ale łączyła nas wspólna wizja świata i pokoleniowa wspólnota poglądów.\nNo to pan wytnie Kozaków\nChcę powiedzieć rzecz bardzo ważną: polskie kino powstało z woli filmowców. To my chcieliśmy, żeby ono powstało. To my chcieliśmy, żeby wyszło na świat. To myśmy chcieli, żeby zaznaczyło na świecie nasz polski los. Uważaliśmy, że naszym obowiązkiem nie jest zabawianie widowni, lecz głośne mówienie o tym, czym ona naprawdę żyje i co ją boli.\nOczywiście, światowa popularność polskiego filmu brała się też z tego, że istniał mur berliński. Wszystkich interesowało, co jest za tym murem. Co to za ludzie? Gdyby zimnowojenny strach zmienił się w gorącą wojnę, jak się zachowają? Ponieważ my wywalczyliśmy sobie największą wolność wypowiadania się w całym obozie sowieckim, polskie filmy budziły zrozumiałe zainteresowanie.\nAle dlaczego w Polsce udało się wywalczyć większą wolność? W ZSRR "Popiół i diament" wszedł na ekrany dopiero po dziesięciu latach od warszawskiej premiery. Na Kubie do dziś nikt go nie widział - sam Raul Castro, brat Fidela, oznajmił mi w rozmowie, że oni nie będą tego filmu pokazywać. Dlaczego w Polsce było inaczej?\nDlatego, że za naszym kinem stała duża grupa pisarzy, którzy chcieli, żeby to kino powstało, i którzy w nim uczestniczyli. Jeśli dziś macie żal, że nie powstają takie filmy, jakie byście chcieli oglądać, dzieje się tak m.in. dlatego, że moi młodsi koledzy nie mają takiego wsparcia w polskiej literaturze współczesnej, jakie myśmy mieli. Krótko mówiąc, nasz problem nie polegał na tym, z czego zrobić film, lecz: czy pozwolą nam zrobić film z tego, z czego byśmy chcieli.\nTak się złożyło, że byłem czwartym reżyserem, który zabrał się do "Popiołu i diamentu". Wcześniej trzy razy z różnych powodów rezygnowano z realizacji tego filmu. Jak to się stało, że wszedł on na ekrany? Oczywiście, trafiłem na sprzyjający moment. Lata 1956-57 to wspaniałe czasy - kto wtedy wchodził ze swoim filmem, miał szansę powiedzieć coś ważnego, bo pozwalała na to sytuacja polityczna. Pamiętam pierwszą projekcję "Popiołu i diamentu". Na sali kilkanaście osób - sami przyjaciele Jerzego Andrzejewskiego, każdy z czerwoną legitymacją PZPR. To zdecydowało o wszystkim.\nDlaczego o tym opowiadam? Bo to rzadki wypadek, kiedy film został obejrzany przez kogokolwiek przed oceną, która później zapadała z reguły w gabinetach partyjnych. Opowiem historię dość zabawną. Sporo kłopotów przysporzyło mi "Wesele". To może się wydać dziwne, no bo co w "Weselu" można ocenzurować? A jednak... Wezwał mnie Jan Szydlak, w owym czasie członek Biura Politycznego KC PZPR odpowiedzialny za kulturę, i mówi:\n- Panie Wajda, jak to jest, że te Chińczyki trzymają się mocno?\n- Towarzyszu sekretarzu - odpowiadam - to jest tak, że jakbyście robili film ze znanej książki, pamiętajcie, że początek i koniec muszą być takie jak w książce, bo to wszyscy znają, a w środku możecie sobie przerabiać, co chcecie.\n- Nie, nie, ale u pana jest dwa razy "Chińczyki trzymają się mocno".\nZagapiłem się, a może i montażystka dla rymu powtórzyła tę frazę, i rzeczywiście okazało się, że "Chińczyki" pojawiły się dwa razy.\n- Jeden raz pan wytnie - mówi Szydlak.\nBrniemy dalej. W "Weselu" Gospodarz mówi do Jaśka: "Leć do samych granic". Scenarzystą był Andrzej Kijowski ze starej krakowskiej rodziny. Nie potraktował tego zdania jako przenośni, gdyż doskonale wiedział, że w owym czasie granica biegła tuż za Krakowem. Dlatego Jasiek, ledwie się rozpędził, już był na samej granicy.\nA, jak wiadomo, na granicy zawsze stoją jakieś oddziały. No to - pomyślałem sobie - mam dobrą scenę: w porannej mgle pojawia się patrol i Kozacy strzelają do Jaśka.\n- To nie może tak być - oburza się towarzysz sekretarz.\nTłumaczę cierpliwie, że w filmie ważny jest suspens, napięcie.\n- Tak, tak, ale dlaczego strzelają Kozacy? A nie mogą strzelać Austriacy?\n- No wiecie - mówię - na to nigdy bym nie wpadł.\n- No to pan wytnie Kozaków.\nTakie były zabawy i spory w one lata...\nWolność na planie\nA teraz po kolei: jak rozwijał się projekt każdego filmu? Najpierw pojawiał się pomysł. Spisany na kilku stronach, czasem tylko opowiadało się ów pomysł. Nic w tym złego - mówiono - bo sam pomysł nikomu nie zagraża. Potem powstawał scenariusz, czasem poprzedzany tzw. nowelą filmową. Scenariusz był czytany przez odpowiednią komisję - doradcy ministra zgłaszali zastrzeżenia, a minister podejmował decyzję: tak lub nie.\nPóźniej zaczynała się realizacja. I tu właśnie dochodzimy do fenomenu polskiego kina. Ponieważ Zespoły Filmowe były samodzielnymi grupami, przeważnie przyjaciół, kontrola następowała dopiero po zrealizowaniu filmu. Tak więc od momentu, gdy zaczynałem robić film, żyłem w świecie prawdziwej wolności - i to było fantastyczne.\nKtóregoś dnia Aleksander Jackiewicz, znakomity filmoznawca i krytyk, przyjechał z Moskwy i pyta nas: - Czy scenariusz jest dziełem literackim?\n- Jest, nie jest, jakie to ma znaczenie?\n- Nie rozumiecie, o co idzie. Oni tam uznali, że to jest dzieło literackie. A jeśli tak, reżyser nie może tego przerabiać. A skoro nie może przerabiać, to jak zatwierdzą scenariusz, nic już nie można zmienić.\nKrótko mówiąc, film ma być fotografią tego, co zostało zatwierdzone. I wtedy nie mamy do czynienia z cenzurą polityczną, tylko partia upomina się o literaturę. Mówi: "Nie psujcie nam literatury. Tu nam piszą nasi pisarze, a wy wszystko przerabiacie. Tak się nie godzi".\nNa szczęście w Polsce tego nie było, dzięki czemu można było zrobić wiele znakomitych rzeczy. Jeśli ktoś pamięta "Popiół i diament", tam jest scena z kieliszkami, które płoną, jakby to był cmentarz, a towarzyszy temu dialog Zbyszka Cybulskiego z Adamem Pawlikowskim. W scenariuszu nasi bohaterowie siedzą w knajpie, jedzą sałatkę śledziową i popijają wódeczkę. Ale nagle zdaliśmy sobie sprawę - to był zresztą pomysł Janusza Morgensterna, mojego przyjaciela - że z tego można zrobić wielką scenę. Nie było też sceny, że bohater umiera na śmietniku. Maciek Chełmicki, jak w powieści, pada na kolana, a nad nim rozwiewa się biało-czerwona flaga. Przyznacie, to duża różnica. W dodatku podbiegają żołnierze i krzyczą: "Człowieku, po coś uciekał?". W filmie zrezygnowałem z tej sceny, gdyż mój bohater wiedział, po co ucieka.\nAle to było możliwe tylko w Polsce. W ZSRR, ale też w Czechach czy na Węgrzech, na planie filmowym siedział redaktor, który był po prostu donosicielem. W razie czego telefonował, że zmieniają scenariusz. Dzięki temu nasze filmy były dużo żywsze, bo nie były fotografią scenariusza, lecz samym życiem.\nW końcu film był gotowy i towarzysze zabierali go do obejrzenia. Kto konkretnie go oglądał, tego nigdyśmy nie wiedzieli ani też nie staraliśmy się dowiadywać. Potem towarzysze podejmowali decyzje. Następnie odbywała się kolaudacja, a później przed filmem stały już tylko trzy bariery. Pierwsza: czy trafi do szerokiego rozpowszechniania, czy tylko do kin studyjnych? Druga: czy pozwolą go sprzedać za granicę? Trzecia: czy wyślą go na festiwal? No, ale jak już film był gotowy, przynajmniej mógł walczyć o swoje.\nW sidłach własnego kłamstwa\nDziś myślę, że na pytanie, jak postępować z cenzurą, najlepszą odpowiedzią było: zrobić film totalnie niecenzuralny. Wtedy cenzorowi wypadały nożyczki z ręki - i oświadczał: "To nie moja sprawa. Róbcie, co chcecie. Niech towarzysze decydują".\nUdało mi się zrobić taki film - "Człowieka z marmuru". Chodzi o to, że w PRL rząd robotniczo-chłopski przemawiał w imieniu robotników i chłopów. W związku z tym robotnicy i chłopi mogli tylko zwracać się do rządu robotniczego i chłopskiego, ale nie mogli mówić we własnym imieniu, nie mieli prawa do swojego punktu widzenia. I oto na ekranie pojawia się robotnik, który czegoś chce, czegoś się domaga i mówi to w swoim imieniu.\nGdyby nie zbieg okoliczności i gdyby nie to, że Józef Tejchma gotów był zapłacić swoją karierą polityczną za ten film, "Człowiek z marmuru" nigdy by się nie pojawił na ekranie. Ale warto było czekać na łut szczęścia. Co prawda scenariusz czekał aż 12 lat, nim się doczekał realizacji.\nSkoro już jesteśmy przy "Człowieku z marmuru", warto dodać, że w sierpniu 1980 r. to władza padła ofiarą własnych przekonań. W Stoczni Gdańskiej delegacji rządowej dużo łatwiej byłoby rozmawiać z Tadeuszem Mazowieckim niż z Lechem Wałęsą. Ale cóż, partia nie będzie rozmawiać z intelektualistą. Partia mogła rozmawiać tylko z robotnikiem. A robotnik miał dobrze wygarbowaną na plecach lekcję marksizmu-leninizmu i wiedział, jak z partią rozmawiać. Tak powstała "Solidarność".\nMoże idę za daleko w moich rozważaniach, ale to kłamstwo ja doskonale przećwiczyłem właśnie przy okazji "Człowieka z marmuru".\nNasze wspólne gimnazjum\nNa koniec wróćmy do naszej rzeczywistości. Problemy, przed jakimi stanął polski film po roku 1989, nie sprowadzają się do ogólnie znanych trudności ekonomicznych. Są też głębsze przyczyny. Co się stało z widownią? W czasach, gdy robiłem "Człowieka z marmuru", było w Polsce ponad 3 tys. kin. W 1989 r. było ich już tylko 700. Dziś jest trochę więcej, ale te duże kina są raczej fabrykami rozrywki. Pojawia się w nich inna widownia, która czegoś innego poszukuje. Na pewno nie tych pytań, z jakimi zmagały się kiedyś szkoła polska i kino moralnego niepokoju.\nPrzed laty miałem wielkie szczęście spotkać mojego mistrza i nauczyciela Akirę Kurosawę. Przyjął nas z Krystyną Zachwatowicz w swoim domu u podnóża góry Fudżi i wreszcie mogłem go zapytać o coś, co bardzo mnie intrygowało. "Tron we krwi" to najlepsza filmowa adaptacja Szekspira, jaka kiedykolwiek powstała. W dodatku Kurosawa dodał do "Makbeta" sceny, które powinien był napisać sam Szekspir.\n- Mistrzu - pytam - niech mi pan powie, jak pan, Japończyk, przeniknął tajemnicę literatury europejskiej?\nKurosawa zastanowił się chwilę i odparł: - Ale pan wie, że ja skończyłem gimnazjum w Tokio?\nWtedy zrozumiałem coś bardzo ważnego. Bergman skończył gimnazjum w Sztokholmie, Fellini zapewne w Rzymie, wszyscy pokończyli jakieś gimnazja - i dlatego my wszyscy, reżyserzy i widzowie, doskonale się rozumiemy, gdyż mitologia grecka, literatura i historia były w owych gimnazjach naszą wspólną tradycją. Dzięki temu staliśmy się pewnego rodzaju wspólnotą - i kiedy w Polsce pojawił się film Kurosawy, oglądaliśmy go tak, jakby to był nasz film. Na tej samej zasadzie mogliśmy podziwiać Felliniego - bo wszyscy razem chodziliśmy do tego samego gimnazjum.\nA dziś czytam w "Gazecie Wyborczej", że gimnazjum, do jakiego myśmy chodzili, zanika. Wypierają je szkoły, w których dominują nauki przyrodnicze. Nic więc dziwnego, że publiczność coraz częściej przychodzi do kina dla rozrywki, coraz rzadziej szuka czegoś, co by ją zastanowiło, połączyło ze światem wspólnych idei i wspólnej przeszłości.\nRobiąc "Wszystko na sprzedaż", miałem jako operatora wielkiego artystę Witolda Sobocińskiego. Witold strasznie rozpaczał, że poprzedni film - "Ręce do góry" w reżyserii Jerzego Skolimowskiego - nie pojawił się na ekranach zatrzymany przez cenzurę. Któregoś dnia mamy się zabrać do zdjęć. Zima, wszyscy w kożuchach, nikomu się nie chce wyjść. Zapadła cisza. W tej ciszy rozległ się głos Witolda:\n- Śniło mi się dziś w nocy, że "Ręce do góry" pokazywali na chmurach...\nNigdy nie zapomnę tej okrutnej wizji, jaka zrodziła się w sennej wyobraźni zniewolonego artysty.\nTak sobie myślę: gdyby ktoś dziś zrobił film społeczny, do jakiej widowni miałby się zwrócić? A może powinien pokazywać swój film na chmurach na Śląsku? Może w jeszcze innych miejscach - lecz już tylko na chmurach?\nDomyślam się, co odpowiecie. Przecież książki Żeromskiego, które odegrały tak olbrzymią rolę, wszystkich nas ukształtowały, wydawano w bardzo niewielkich nakładach. I czytała je tylko garstka ludzi, do których były adresowane. Z pewnością nie czytali ich bezrobotni na Śląsku. Może więc wystarczy, że będzie istnieć widownia, która oczekuje takich filmów, takiego głosu?\nCzy owa widownia w Polsce istnieje? To jest pytanie, które sobie zadaję od pewnego czasu. I muszę przyznać, że na razie nie mam dobrej odpowiedzi. Czytam "Gazetę Wyborczą" i wiem, że nasza inteligencja nie odgrywa już takiej roli jak dawniej. Niektórzy nawet z triumfem obwieszczają zmierzch inteligencji. Nikt już nie będzie się do innych wtrącał, nikt nie będzie pouczał innych, jak mają żyć.\nMam cichą nadzieję, że tak się nie stanie. Że zwycięży duch polskiej literatury romantycznej. Że wytworzy się w Polsce widownia, która będzie potrzebowała filmu społecznego. Ludzie, którzy znajdą w owym filmie potwierdzenie swoich przekonań i utwierdzą się, że los kraju nie może być nam obojętny. Nie można go też złożyć w ręce jakichś oszalałych polityków, którzy - jak to coraz częściej widzimy - kierują się jedynie własnymi interesami, a nie wspólnym dobrem.\nPrzepraszam, że kończę tak pesymistycznie. Chciałem inaczej, ale tak mi wyszło.\n***Prezentowany tekst został wygłoszony 21 października 2003 r. na Uniwersytecie Warszawskim. Wystąpienie Andrzeja Wajdy otwierało cykl "Ośmiu wykładów na nowe tysiąclecie" zorganizowany pod patronatem rektora UW.


ćwicz mięśnie keglablog apatyczny | blog apatyczny\nOd jakiegoś czasu dużo mówi się o tym, że praktycznie każda dama, niezależnie od wieku powinna ćwiczyć regularnie mięśnie Kegla. Są to silne mięśnie, jakich zadaniem jest utrzymanie na miejscu organów wewnętrznych. To właśnie dzięki nim, wolno urodzić dziecko z łatwością i mniejszym bólem, jednocześnie nie ryzykując nacięcia krocza. Także po porodzie przydają się silne oraz wzmocnione mięśnie Kegla, bo to właśnie dzięki nim nie ma problemów z nietrzymaniem moczu.\nW większości wypadków mięśnie Kegla ćwiczą więc kobiety w ciąży i planujące ją. Jeśli zostaną one dobrze wzmocnione, znacznie łatwiej jest przejść przez naturalny poród oraz równocześnie nie odczuwać aż tak silnego bólu. Zdarza się, że do gabinetu fizjoterapeuty trafiają też panie, jakie rodziły dawno, niemniej jednak pojawiły się u nich komplikacje z nietrzymaniem moczu, na ogół wysiłkowym, na skutek:\nMięśnie Kegla to inaczej mięśnie dna miednicy. Można je z prostotą zlokalizować podczas próby wstrzymania strumienia moczu. W jaki sposób najpoprawniej je ćwiczyć? Całe ćwiczenie polega tylko na napinaniu mięśni i ich rozluźnianiu. Najporządniej rozpocząć od pozycji leżącej, niemniej jednak z nieraz wolno także trenować w innych pozycjach. Należy napinać mięśnie przez parę sekund, a później rozluźniać je na dwa razy dłuższy czas.\nNiesłychanie ważne jest to, żeby napinać jedynie mięśnie Kegla, a nie brzuch, czy pośladki. Przed skurczem wypada wziąć głęboki wdech i powoli wypuszczać powietrze w trakcie rozluźniania mięśni. Najpoprawniej jest zastosować serię dziesięciu powtórek. Takich serii powinno się wykonywać około trzech w ciągu dnia. Poprawę można odnotować już nawet po sześciu tygodniach, pomimo tego należałoby ćwiczyć w dalszym ciągu, przynajmniej raz dziennie.\nW aptekach oraz sklepach można aktualnie nabyć właściwe kulki do ćwiczenia mięśni dna miednicy. Niesłychanie wspomagają one cały proces oraz okazuje się, że przynoszą doskonałe efekty. Z takimi kulkami również trenuje się na zasadzie kurczenia oraz rozluźniania mięśni.\nPanie, które regularnie trenują, przyznają że przyniosło to wynik podczas porodu drogami natury oraz znacznie prędzej były one w stanie do siebie dojść. Poza tym, u takich dam z łatwością eliminuje się też kłopot nietrzymania moczu. Większość z nich wskazuje, że to właśnie dzięki sprawnym mięśniom Kegla mogą też czerpać poprawniejszą przyjemność ze współżycia. Ma to również realny wpływ na odczucia erotyczne partnera. Takie treningi nie są wysiłkowe oraz nie zajmują dużo czasu, a wolno je wykonywać dokładnie wszędzie oraz o każdej porze. Otoczenie z pewnością nawet się nie zorientuje.


Skutecznie pozbądź się nieefektownych przebarwień - Amorfati Beagle\nHome » SPA » Leczenie » Skutecznie pozbądź się nieefektownych przebarwień\n2016-07-20|Kategoria: SPA / Leczenie\nPrzebarwienia skórne to zwykle efekt nadmiernej ekspozycji na promieniowanie słoneczne. Mogą pojawić się również na skutek zmian hormonalnych, zwłaszcza podczas ciąży. Niezwykle trudno się ich pozbyć. Domowe zabiegi pielęgnacyjne, a nawet wizyty w gabinecie kosmetycznym nie przynoszą spektakularnych efektów. My jednak wiemy, jak skutecznie się ich pozbyć. W tym przypadku pomocny okazuje się laser. Za jego pomocą niezwykle łatwe staje się laserowe usuwanie przebarwień. Olsztyn to malownicze miasto. Tam właśnie znajduje się nasza specjalistyczna klinika.\nProfesjonalnie zajmiemy się każdym, skórnym problemem\nPrzebarwienia potrafią stać się poważnym źródłem kompleksów. Wyglądają mało estetycznie i zwykle osoby nimi dotknięte, próbują się ich jak najszybciej pozbyć. Wiemy, jakim mogą być problemem, dlatego naszym klientom oferujemy niezwykle skuteczne, laserowe usuwanie przebarwień. Olsztyn i jego mieszkańcy na pewno docenią nasze działania. Piękna, zdrowo wyglądająca cera to nasz główny cel.


czecho.pl | Zmarnowali nasze pieniądze\nZmarnowali nasze pieniądze\nRok temu miasto wydało 30 tys. złotych na renowację murawy stadionu Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji. Teraz na tej murawie usytuowano estradę, która zniszczyła trawę - pisze Dziennik Zachodni.\nO tym, że Dni Czechowic odbędą się w obiektach MOSiR, wiedzieliśmy. Ale do głowy mi nie przyszło, że scena zostanie ustawiona na murawie, na której grają piłkarze! - mówi Alicja Ogiegło, sekretarz Miejsko-Robotniczego Klubu Sportowego Czechowice. Działacze klubu występującego w lidze okręgowej są oburzeni decyzją władz miasta.\nDwa dni na płycie boiska przed trybuną główną znajdowała się scena, reklamy sponsorów oraz wioska wojów. Na estradzie zagrali Skaldowie i bracia Cugowscy. Był także pokaz Tercetu Egzotycznego. Efekt jest taki, że w miejscu sceny murawa jest zniszczona. Trawa jest odparzona i zdeptana. - Przecież rok temu miasto wydało ciężkie pieniądze na renowację murawy. A teraz pozwala ją niszczyć. To marnotrawstwo - twierdzą działacze.\nZdaniem burmistrza Jana Bergera, estrada znalazła się na murawie, bo gdyby była bliżej, kąt widzenia dla publiczności siedzącej na trybunach, byłby niewystarczający.\n- Stadion jest miejski i mają prawo z niego korzystać ludzie, którzy na mecze nie przychodzą - argumentuje burmistrz. - Dni Czechowic zorganizowaliśmy właśnie tam, bo na terenach wokół kąpieliska (gdzie wcześniej odbywała się impreza - red.) ma ruszyć budowa basenu. A o ile pamiętam, kiedy cztery lata temu działacze klubu organizowali koncert Stachursky'ego, nikomu nie przeszkadzało, że na murawie są ludzie - dodaje. Jak dowiedział się DZ, burza o ustawienie sceny na murawie trwała już od piątku. Działacze klubowi mieli żal, że nikt nie wziął pod uwagę interesów piłkarzy.


Drony dla geodetów, służb mundurowych i ratownictwa – seria DJI Enterprise (Mavic, Phantom, Matrice) – IRONSKY.PL - DRONY, SKLEP, SERWIS, SZKOLENIA UAVO\nIlu jest obecnie droniarzy z ŚK w Polsce?\nOpublikowane przez biuro@ironsky.pl o 31 października 2018\nDrony DJI do zadań specjalnych\nTermowizja z drona DJI\nNajbardziej zaawansowany dron DJI Matrice 210 RTK\nPodwójny gimbal do drona Matrice 210\nGimbal mocowany od gróry w dronie Matrice 210\nCo daje kamera zamocowana od góry? Masę nowych możliwości takich jak inspekcje mostów od dołu oraz obiektów, które należy poddać przeglądowi technicznemu. Warto dodać, że DJI M200 ma bardzo wysoki stopień ochrony (IP43), dzięki czemu można wykonywać loty nawet w deszczu, czy niskich i ujemnych temperaturach. Zupełną nowością jest zastosowanie Systemu DJI AirSense pozwalającego wykrywać samoloty załogowe przelatujące w niedalekiej odległości, co przekłada się na niespotykany dotąd wzrost bezpieczeństwa operacji lotniczych. Ta maszyna potrafi także śledzić poruszających się ludzi i obiekty np. samochód, krążyć wokół danego obiektu, wykonywać wcześniej zaplanowane misje automatycznie, a nawet posiada specjalny tryb do latania w wąskich przejściach np. miejskie uliczki lub wąwozy górskie. Występuje też wersja DJI Matrice 210 RTK, przeznaczona dla geodetów i fotogrametrii, ale o szczegółach modułu RTK wspomnę w tekście poniżej przy okazji drona DJI Phantom 4 RTK. Wszystkie drony z serii Enterprise potrafią już same omijać przeszkody zatem nie jest to żadna nowość, ale warto o tym wspomnieć, bo to kolejny element zwiększający bezpieczeństwo lotów BSP. Reasumując, bezzałogowy statek powietrzny z serii DJI Matrice 200 występuje w 3 wersjach: Matrice 200 (z jednym gimbalem), Matrice 210 (z możliwością zamocowania dwóch gimbali oraz gimbala od góry), Matrice 210 RTK (z modułem precyzyjnego pozycjonowania przeznaczonego do geodezji i ortofotomapowania).\nJednym z nich są bardzo mocne przednie reflektory (11 lux) pozwalające zobaczyć wyraźny obiekt np. człowieka w zupełnej ciemności z odległości 30 metrów, ten gadżet zmienia małego przenośnego drona w sprzęt do poszukiwań lub doświetlenia ciemnych miejsc lub planu filmowego z góry. Drugim dostępnym aktualnie modułem jest głośnik o mocy 10W i głośności 100 decybeli, co z pewnością może przyjąć się na imprezach masowych, ale też w służbach mundurowych i firmach ochroniarskich np. do ostrzegania przed niebezpieczeństwem, informowania zaginionych osób, że zmierza już pomoc, czy też wystraszenia złodzieja z obiektu i poinformowania, że jest monitorowany. Trzecim akcesorium jest bardzo mocna dioda pozycyjna, która pozwala na zidentyfikowanie BSP z odległości aż 5 km, co również może mieć zastosowania w ratownictwie ale też wzmożone bezpieczeństwo lotów BVLOS. Poza tym nie musimy się martwić, że zapomnieliśmy karty micro SD lub, że kończy nam się na niej miejsce, bowiem DJI Mavic 2 Enterprise posiada 24GB wbudowanej pamięci. Zastosowano tu również podobnie jak w Matrice 200 System Air Sense pozwalający wykryć i ominąć innych użytkowników przestrzeni powietrznej w tym samoloty, a także jeszcze bardziej udoskonalono technologię Flight Autonomy, która wykrywa przeszkody z każdej strony drona pozwalając bezpiecznie wykonać lot np. w mieście i gęstej zabudowie. Małe składane drony dla służb ratowniczych to dobry kierunek, miejmy nadzieję, że DJI pójdzie krok dalej i rozwinie szerzej gamę dostępnych doczepianych modułów.\nMavic 2 Enterprise wraz z 3 zmiennymi akcesoriami\nPorównaj Mavic 2 Pro i Zoom\nDJI PHANTOM 4 RTK - dron dla geodetów\nWszystkie drony DJI Phantom 4\nDJI dobrze wie w jakim kierunku zmierza, chcąc nie chcąc, to oni obecnie kierują i wytyczają trendy w branży bezzałogowych statków powietrznych. Obecnie firma z Franka Wanga ma już ugruntowaną pozycję lidera, a nazwałbym to wręcz monopolisty na rynku małych składanych rekreacyjnych dronów typu Mavic Air jaki i tych większych przeznaczonych do profesjonalnego filmowania jak Inspire 2. Chiński producent dobrze wie, że rynek przemysłowy i specjalistyczny to nadal niezagospodarowany obszar, dlatego też ostatnio mamy wysyp kolejnych dronów z serii Enterprise. Przy zakupie zapewniamy ekspercką wiedzę i obiektywne doradztwo. Każdy sprzedany przez Nas dron z serii DJI Enterprise objęty jest 24 miesięczną gwarancją, darmowym szkoleniem produktowym, wsparciem technicznym oraz rabatem -20% na szkolenia do uzyskania UAVO, czyli świadectwa kwalifikacji operatora drona, potocznie nazywanego licencją na drona, czy też prawem jazdy na drona (szkolimy w 17 miastach w Polsce). Nasi klienci kupujący drony DJI z tego segmentu mogą też liczyć na usługi serwisu dronów DJI i corocznego przeglądu z rabatem -10%.


Powiatowe Święto Czytelnika Dziecięcego - Koszalińska Biblioteka Publiczna\nAktorzy Teatru Władca Lalek ze Słupska (kobieta i mężczyzna) witają wyróżnionych najlepszych czytelników dziecięcych. Na scenie widnieje napis: Świat bajkami malowany. Dziwny świat zaczarowany. Przed sceną, na pierwczym planie widać publiczność\n31 maja 2017 r. odbyło się Powiatowe Święto Czytelnika Dziecięcego. Wydarzenie to było okazją do tego, by uhonorować najaktywniejszych młodych czytelników bibliotek z terenu powiatu koszalińskiego. Pełniąca obowiązki dyrektora Koszalińskiej Biblioteki Publicznej, Beata Sawa-Jovanoska oraz Wicestarosta Koszaliński, Dariusz Kalinowski pogratulowali wszystkim nagrodzonym wspaniałych osiągnięć czytelniczych. Najaktywniejsi czytelnicy obejrzeli przedstawienie „Czerwony Kapturek w wykonaniu Teatru Władca Lalek ze Słupska. Nagrodą specjalną dla wszystkich wyróżnionych, były oczywiście książki.\nPubliczność (najlepsi, wyróżnieni czytelnicy dziecięcy) zgromadzona na Powiatowym Święcie Czytelnika Dziecięcego\nKierownik Działu Metodyki i Promocji, Małgorzata Zychowicz wita uczestników Powiatowego Świeta Czytelnika Dziecięcego, przed nią, na pierwszym planie widać zgromadzoną publiczność\nFragment przedstawienia Teatru Władca Lalek ze Słupska pt. „Czerwony Kapturek”. Akror w żółtej chustce na głowie przebrany za babcię. Aktorka "daje życie" kukiełce Czerwonego Kapturka\nWystęp Teatru Władca Lalek ze Słupska pt. „Czerwony Kapturek”. Scena, w której myśliwy strzela do wilka leżącego w łóżku, przebranego z babcię\nWicestarosta Koszaliński, Dariusz Kalinowski składa gratulacje nagrodzonym czytelnikom dziecięcym. Na drugim planie, od lewej: Barbara Wysmyk, Małgorzata Zychowicz.\nOd prawej: P.o. dyrektora Koszalińskiej Biblioteki Publicznej Beata Sawa-Jovanoska wita uczestników Powiatowego Świeta Czytelnika Dziecięcego, w głębi: Wicestarosta Koszaliński, Dariusz Kalinowski.\nNajaktywniejsi czytelnicy reprezentujący Gminną Bibliotekę Publiczną w Będzinie: dwie dziewczynki i jeden chłopiec w towarzystwie: z-cy KBP Beaty Sawy-Jovanoskiej, Wicestarosty Koszalińskiego, Dariusza Kalinowskiego oraz dwóch bibliotekarek z Gminy Będzino.\nNajaktywniejsi czytelnicy reprezentujący Bibliotekę Publiczną Gminy w Biesiekierzu: dwie dziewczynki i jeden chłopiec w towarzystwie: z-cy KBP Beaty Sawy-Jovanoskiej, Wicestarosty Koszalińskiego, Dariusza Kalinowskiego oraz opiekunki i bibliotekarki z Gminy Biesiekierz.\nNajaktywniejsi czytelnicy reprezentujący Miejsko-Gminną Bibliotekę Publiczną w Bobolicach: dwie dziewczynki i jeden chłopiec w towarzystwie: z-cy KBP Beaty Sawy-Jovanoskiej, Wicestarosty Koszalińskiego, Dariusza Kalinowskiego i bibliotekarki z Gminy Bobolice.\nNajaktywniejsi czytelnicy reprezentujący Bibliotekę Publiczną Gminy Manowo: cztery dziewczynki i dwóch chłopców w towarzystwie: z-cy KBP Beaty Sawy-Jovanoskiej, Wicestarosty Koszalińskiego, Dariusza Kalinowskiego i bibliotekarki z Gminy Manowo.\nNajaktywniejsi czytelnicy reprezentujący Bibliotekę Publiczną Gminy Mielno: jedna dziewczynka i jeden chłopiec w towarzystwie: z-cy KBP Beaty Sawy-Jovanoskiej, Wicestarosty Koszalińskiego, Dariusza Kalinowskiego i bibliotekarki z Gminy Mielno.\nNajaktywniejsi czytelnicy reprezentujący Bibliotekę Publiczną Miasta i Gminy w Polanowie: cztery dziewczynki i dwóch chłopców w towarzystwie: z-cy KBP Beaty Sawy-Jovanoskiej, Wicestarosty Koszalińskiego, Dariusza Kalinowskiego i dwóch bibliotekarek z Gminy Polanów.\nNajaktywniejsi czytelnicy reprezentujący Bibliotekę Publiczną w Świeszynie: dwie dziewczynki i dwóch chłopców w towarzystwie: z-cy KBP Beaty Sawy-Jovanoskiej, Wicestarosty Koszalińskiego, Dariusza Kalinowskiego i bibliotekarki z Gminy Świeszyno.\nNajaktywniejsi czytelnicy reprezentujący Bibliotekę Publiczną Gminy i Miasta Sianów: cztery dziewczynki i czterech chłopców w towarzystwie: z-cy KBP Beaty Sawy-Jovanoskiej, Wicestarosty Koszalińskiego, Dariusza Kalinowskiego i dwóch bibliotekarkek z Gminy Sianów.\nWszyscy najaktywniejsi czytelnicy dziecięcy z powiatu koszalińskiego w roku 2018 na wspólnym zdjęciu. Dzieci stoją w trzech rzędach, w pierwszym rzędzie dzieci siedzą. Wszyscy mają przed sobą zdobyte dyplomy. Na zdjęciu widnieje Wicestarosta Koszaliński, Dariusz Kalinowski oraz z-ca dyrektora KBP, Beata Sawa-Jovanoska.


w związku z przedłużeniem zawieszenia zajęć do 3.01.2021 r. pojawiło się nowe Rozporządzenie Ministra Edukacji i Nauki z dnia 24 listopada 2020 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie czasowego ograniczenia funkcjonowania jednostek systemu oświaty w związku z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19(link do MEN)a w nim:\n– od 30.11.2020 r. możliwość prowadzenia kształcenia zawodowego praktycznego w szkole. Skorzystamy z tej możliwości i prawie wszystkie zajęcia kształcenia zawodowego praktycznego będą się odbywały stacjonarnie.\n– od 30.11 uczniowie branżowych szkół I stopnia będący młodocianymi pracownikami mogą odbywać praktyki u pracodawców, o ile u pracodawcy nie występują zdarzenia, które ze względu na aktualną sytuację epidemiologiczną mogą zagrozić zdrowiu młodocianego pracownika.