Jakub Gutek najlepszym zawodnikiem Mistrzostw Siatkarskich o Puchar Starosty Lubelskiego | Starostwo Powiatowe w Lublinie\nJesteś tutaj: Strona główna » Aktualności » Jakub Gutek najlepszym zawodnikiem Mistrzostw Siatkarskich o Puchar Starosty Lubelskiego\nJakub Gutek najlepszym zawodnikiem Mistrzostw Siatkarskich o Puchar Starosty Lubelskiego\nJuż tylko 5 dni zostało do Międzynarodowego Turnieju Przyjaźni. W sobotnich rozgrywkach na boisku w Wojciechowie zobaczymy najlepsze drużyny z powiatu lubelskiego oraz reprezentacje siatkarskie z Ukrainy. Tymczasem zapraszamy do przeczytania wywiadu z najlepszym zawodnikiem II Mistrzostw Piłki Siatkowej Drużyn Amatorskich o Puchar Starosty Lubelskiego, których finał odbył się 3 kwietnia br.\nNaszą rozmowę rozpoczniemy od standardowego pytania: Jak długo gra Pan w siatkówkę?\nW siatkówkę gram od 10 lat, jeżeli możemy w ten czas wliczyć trudne początki, jak i rutynową zabawę z kolegami polegającą na denerwowaniu sąsiadów graniem przy trzepaku do późnych godzin wieczornych .\nSkąd zamiłowanie do tego sportu i gdzie zaczynał Pan swoją karierę siatkarską?\nPoczątkowo nie było to zamiłowanie, lecz wymuszone wyjście awaryjne. Moja cała rodzina jest aktywna ruchowo i sport jest mile widzianym gościem, w związku z tym nie zawsze mieliśmy z kim zostać w domu… Tata zadecydował, że będzie zabierał ze sobą mnie i mojego starszego brata na treningi siatkówki. Zaczynaliśmy od podawania piłek, ciągłego wygłupiania się i dopiero po jakimś czasie uważnej obserwacji zrozumieliśmy na czym to wszystko polega. Tata zabierał nas na wszystkie mecze zarówno te grane u siebie jak i wyjazdowe. Granit Bychawa był wtedy dobrym III ligowym zespołem, był również pierwszym zespołem w którym razem z bratem zaczynaliśmy naszą przygodę z siatkówką. Obcowania z piłką i wszystkich podstaw nauczył nas Tata za co jesteśmy mu bardzo wdzięczni. Myślę jednak, że największe korzyści przyniosło mi ciągłe granie na wcześniej wspomnianym "Trzepaku" czy osiedlowym boisku na placu zabaw. Zdarzało się tak, że w okresie wakacyjnym przychodziliśmy do domu tylko na obiad, a później znów wychodziliśmy grać.\nCzy dużo poświęca Pan czasu na treningi ?\nCzy dużo czasu poświęcam na treningi? hmm... można to ująć w dwojaki sposób, ponieważ oficjalne treningi odbywały zawsze we wtorki i piątki, a przez resztę dni kiedy każdy już "odrobił lekcje" można było wyjść na dwór i grać dopóki pogoda sprzyjała i było widać piłkę :) Obecnie niestety trenuje tylko raz w tygodniu, ponieważ muszę pogodzić sport z uczelnią.\nW czym czuje się Pan najpewniej- atak, zagrywka, blok... ?\nPrzez dłuższy okres czasu w Bychawskiej drużynie gram na pozycji Atakującego i w tym elemencie czuję się chyba najpewniej, co oczywiście nie zwalnia mnie z przyjmowania zagrywek i obrony w polu. Koledzy z drużyny chwalą mnie również za zagrywkę mówiąc, że jest strasznie "kąśliwa", ale pozostawiam to do oceny oglądającym.\nCzy uprawia Pan jakiś inny sport?\nTak uprawiam także inny sport i czasami koliduje on z siatkówką, ponieważ w jednym i w drugim chciałbym sukcesywnie się rozwijać . Jest to street workout lub jak inni wolą Kalistenika, czyli ćwiczenia z wykorzystaniem własnego ciężaru ciała, przy użyciu kilku rurek do podciągania się lub robienia pompek na poręczach. Amatorów tego sportu przybywa każdego dnia na całym świecie, a Ci których pozwolę sobie nazwać "wyjadaczami" dysponują takimi umiejętnościami, że oglądając ich wyczyny można zadawać sobie pytanie, czy coś takiego jest w ogóle możliwe?\nJaki jest Pana ulubiony klub siatkarski w kraju i dlaczego ?\nZamiłowanie do klubu z Bełchatowa przejąłem od Taty, ale również dlatego, że grał i nadal gra tam idol siatkarskiej młodzieży mianowicie Mariusz Wlazły. PGE Skra Bełchatów siedmiokrotny zdobywca Pucharu Polski ma swoje wzloty upadki, ale jak to kibic dumny po zwycięstwie wierny po porażce :)\nI na koniec…jakie jest Pana największe siatkarskie marzenie?\nSiatkarskie marzenie... Mecz w reprezentacji Polski na Katowickim Spodku.


Sarius – „Wszystko co złe” [RECENZJA] | Pogotowie Wokalne – blog muzyczny\n14 wrz / Wojtek\nSarius – „Wszystko co złe” [RECENZJA]\nRecenzeci piszący o tym albumie często odwołują się do wcześniejszej płyty tego wykonawcy. Dla mnie jest to pierwsze spotkanie z Sariusem, więc moja opinia będzie oparta tylko na tym, co słyszę na "Wszystko co złe". Słuchanie tego krążka bez szerszego kontekstu jest dla mnie komfortem.\nPierwsze wrażenie jest nienajgorsze – mamy do czynienia ze świadomym artystą. Na pewno chłopak wie, co chce słuchaczowi opowiedzieć, i robi to sprawnie. Gorzej jest ze stylistyką, bo tutaj do końca nie wiadomo, czy słuchamy klasycznego rapu. To oczywiście nie powinno mieć większego znaczenia, ważna jest spójność całego materiału. I tutaj mam problem, bo przeskakiwanie w różne obszary estetyczne jest dla mnie niezrozumiałe. Takie próby pokazywania swoich wszystkich możliwości za jednym razem do mnie nie przemawiają.\nZ jednej storny słuchamy ciekawych utworów rapera, który może zbyt odkrywczy nie jest, ale jest w tym wszystkim wyraźny charakter. Takie utwory jak: "Dobry chłopak", "Kurtyna" i "Zasięg" mogą się podobać. W tym łobuzerskim wizerunku Sarius brzmi prawdziwie i intetresująco. Szkoda, że niektóre utwory są "przedobrzone" wykonawczo (drugi głos w tle na zasadzie echa). Szkoda, że te zabiegi mocno osłabiły ciekawy przekaz "Dziecka wojny" i "Gadaj do rzeczy". Szkoda, bo to mogły być całkiem ciekawe pozycje.\nNa drugim biegunie znajdują się utwory, którym bliżej do typowej piosenki. Bo "Wszystko co złe", "Powiedział mi ktoś" i Wiking" to bardzo dobre utowry, mogące świetnie sprzedać się w radiu. Nie wiem czy nie byłoby lepiej, gdyby te 3 piosenki znalazły się na osobnym albumie. Wyobrażam sobie, że połączenie ich z kilkoma podobnymi utworami mogłoby stać się wydarzeniem na naszym rynku.\nZa produkcję albumu odpowiada Gibbs, który na pewno pomógł temu materiałowi. Mam jednak problem z kilkoma utworami. W "Definicji" słyszę spore podobieństwo do jednego z kawałków z ostatniej płyty formacji 2 Sławy, a we "Wspaniałym i wielkim" przeszkadza mi muzyka, która jest raczej nieadekwatna do tekstu.\nImponować może marketing, bo zaledwie 2 tygodnie po premierze dostępne są aż 4 teledyski. Życzę temu albumowi sukcesu, bo na pewno Sarius włożył serce w swoje najnowsze dzieło. Czy po tym albumie mam ochotę na wysłuchanie poprzedniej płyty artysty? Hmm..raczej tak:-)


To będzie najwyższy budynek w Łodzi. Mamy komplet wizualizacji\nWieżowiec zbudować chce łódzki biznesmen Piotr Misztal. Szklany gmach stanie w centrum miasta i będzie mieć 110 metrów wysokości.\nBudynek zbudowany zostanie na działce przy ul. Piotrkowskiej 154. Jego projekt powstał w pracowni architektonicznej Design Lab Group. Według projektu gmach będzie miał 110 metrów wysokości i 32 kondygnacje.\nObiekt składa się z dwóch brył. Dolna wypełnia większość działki i swoją wysokością nawiązuje do pierzei ulicy Piotrkowskiej. Druga bryła jest smuklejsza i jest delikatnie nadwieszona nad częścią poniżej. Architektom udało się zaprojektować dynamiczny obiekt, którego atrakcją ma być taras na szczycie. Wnętrze ma być podzielone na część mieszkalną oraz usługową – na kilku kondygnacjach działać będzie hotel. Ten ostatni składać ma się z 80 luksusowych apartamentów, dwóch restauracji, centrum konferencyjnego, siłowni oraz Spa.\nNa wysokości sąsiadującej kamienicy przy Piotrkowskiej 152 zaprojektowane zostało charakterystyczne pęknięcie w bryle budynku. Powstała w ten sposób przestrzeń została zagospodarowana w postaci wypełnionych zielenią tarasów dostępnych w restauracji hotelowej – opisują autorzy projektu.\nCzęść mieszkalna powstanie na siedemnastu kondygnacjach. Łącznie do sprzedaży przeznaczone zostaną 72 mieszkania. Atrakcją dla mieszkańców i turystów ma być skybar z panoramicznym widokiem. Bar działać będzie na 27 piętrze.\nProjekt budynku powstał w łódzkiej pracowni architektonicznej Design Lab Group. Wizualizacje wykonał zespół we’re architects.


Dom opieki i rehabilitacji Comfort Place jest położony w malowniczej miejscowości Jastków. Jest to atrakcyjna podmiejska lokalizacja, w pięknym otoczeniu lasu, pól uprawnych i sadów owocowych. Umożliwia rezydentom regularną interakcję z naturą, wpływając na ich pozytywne samopoczucie. Działka na której znajduje się dom dochodzi bezpośrednio do pobliskiego lasu, tak więc na polanie można obserwować podchodzące licznie sarny, jelenie, a także łosie. Zaprojektowany przez Architektów Zieleni ogród stanowi doskonałe miejsce do bezpiecznego oraz komfortowego obserwowania przyrody oraz aktywności rezydentów.\nDom położony jest zaledwie 7 km od administracyjnej, zachodniej granicy Lublina. Miasto zachęca bogatą architekturą oraz licznymi zabytkami. Na wysoki poziom oferty kulturalnej, przygotowanej także dla seniorów składają się teatry, galerie sztuki, muzea, a także filharmonia.\nDziałka na której usytuowany jest dom znajduje się nieopodal obszaru Chronionego Krajobrazu ,,Dolina Ciemięgi". Rozwinięta sieć wąwozów, suche doliny o niezwykłej roślinności kserotermicznej malują krajobraz głęboko wciętej doliny rzeki z przylegającymi stokami lessowymi. Obszar charakteryzuje niezwykle barwny krajobraz.\nW okolicy Jastkowa znajduje się Muzeum Wsi Lubelskiej, które oferuje międzypokoleniowe cykliczne spotkania edukacyjne dla seniorów. Pensjonariusze mają możliwość aktywnego odpoczynku pośród wiejskich ogrodów.\nLokalizacja Comfort Place umożliwia rezydentom także na wycieczki do pobliskiego Ogrodu Botanicznego. Jest to niezwykłe miejsce o bogato zróżnicowanym terenie, a także ogromnej bioróżnorodności roślin. Malownicze lessowe wąwozy, stawy, czynne źródła, a także część płaskowyżu jest znakomitym punktem widokowym. Wykorzystując uzdrawiający wpływ natury wydaje się, że jest to miejsce idealne dla seniorów.\nWarto dodać, że Jastków otrzymał III nagrodę w konkursie na najbardziej ekologiczną gminę w Polsce.\nBogata infrastruktura terenu, szlaki oraz ścieżki umożliwiają lokatorom aktywne spędzanie czasu, tym samym wpływając na ich kondycję psychiczną i fizyczną.


Kasetka książka czerwona ST7284 | Sklep HobbyHouse.pl\nKasetka książka na pieniądze czerwona ST7284\nSkrytka na drobiazgi w formie metalowej kasetki wyglądającej, jak zwykła książka - słownik języka angielskiego. Pozwala zabezpieczyć np. pieniądze, leki, biżuterię, dokumenty itp. przed dostępem niepowołanych osób.\nMożesz kupić za 719.80 pkt.\nPo zakupie otrzymasz 35.99 pkt.\nKasetka książka na pieniądze czerwona ST7284 wykonana została z blachy stalowej i zaopatrzona w zamknięcie z dwoma kluczami w komplecie. W przeciwieństwie do popularnych kasetek na pieniądze, nie zwraca uwagi na półce w domu ani w biurze. Może stać na regale wśród innych książek, nie wzbudzając zainteresowania osób postronnych. Idealna na drobne przedmioty wymagające zabezpieczenia przed dostępem niepowołanych osób, np. dzieci. Doskonale sprawdza się również, jako skrytka do przechowywania dokumentów, nośników danych, leków, amunicji lub substancji chemicznych.\nWykonano ją z tłoczonej blachy stalowej i wyposażono w zamek patentowy z dwoma kluczami w komplecie. Z zewnątrz posiada oprawę w kolorze czerwonym z tworzywa sztucznego imitującego skórę, jak w prawdziwych książkach. Na pierwszy rzut oka wygląda, jak zwykły słownik języka angielskiego.\nDane techniczne kasetki książki brązowej ST7238:\nWymiary zewnętrzne 245 x 155 x 55 mm\nWymiary wewnętrzne (największy przedmiot, jaki zmieści się w środku) 230 x 145 x 50 mm\nTłoczona blacha stalowa\nOprawa z tworzywa sztucznego w kolorze czerwonym\nDwa klucze w komplecie\nJeśli masz w domu dzieci lub nie ufasz do końca swoim pracownikom, metalowa kasetka ukryta w książce pozwoli uniknąć problemów związanych z dostępem do niebezpiecznych substancji, dokumentów lub kosztowności osobom niepowołanym.


Każdy powinien mieć możliwość poznania Afryki, nawet jeżeli tam nie pojedzie. Z myślą o tych co byli, pojadą albo nigdy nie będą, a chcą wiedzieć więcej, prowadzimy nasz portal.\nAfrykańczycy to nie tylko artyści grający na bębenkach i tańczący prawie na golasa. Dla nas ważne jest by ludzie mogli się sami reprezentować i być sobą, a nie tym, czego wymaga schemat. Najczęściej niestety wpada się w schematy... - artyści - jakaś etniczna muzyka, parę zdjęć i pozbierać kasę (z której marny procent dociera do Afryki). Z opinii, które słyszymy Afrykańczycy są naprawdę zmęczeni " pomocą" Europejczyków, nie podoba im się image, jaki kreują media i organizacje pozarządowe.\nTeraz o romantyzmie i miłości. To tendencja, która nie zanikła od czasów pierwszych kolonizatorów. Kocha się Afrykę: jej rdzawą ziemię, szybkie czerwone zachody słońca, kwiaty bugenwilii i zawsze uśmiechniętych, cierpliwych, uczynnych i prostych ludzi... Oczywiście jest jeszcze pytanie: kocham Afrykę, czy siebie i to, jaki jestem odważny i jakie miałem przygody itd. I wszystko byłoby dobrze - w końcu wierzymy w wolność słowa itd., ale osobiście drażnią nas do bólu masowe uogólnienia i utrwalanie schematów. Oczywiście są wyjątki od reguły.\nOpis z drugiej strony - wojny, głód, epidemie, konflikty "ludów" opisywane jakby zupełnie nie miały powiązania z europejskimi ludami i ich interesami. Już sam język tych opisów powoduje, że czytając takie reportaże czy komentarze, ma się wrażenie, że to opis jakiejś innej planety, a nie miejsca, od którego w naszej globalnej wiosce oddziela nas tylko kliknięcie myszką. Plemiona, ludy... Czy ktoś mówił np. o plemieniu Serbów? albo Irlandczyków? Ten język sprawia, że Afryka pozostaje zamknięta w kapsule czasu - ciągle na etapie kolonii. I jeszcze: czy ktoś wiąże fakty? że np. mamy w Polsce tanie chińskie "dobra", bo Chińczycy mają tanią ropę z Sudanu?\nPodsumowując: uwaga na image, jaki się tworzy. Uwaga na image, jaki się prezentuje z własnej pozycji będąc tym, kim się jest - na ile jest on rzeczywisty, a na ile pokolorowany filtrami własnej indywidualnej percepcji?\nUrodziłem się w piątek, a takim w Ghanie nadają imię Kofi. Stąd często zamiast mojego imienia, Paweł, możecie zobaczyć nick "kofi". Razem z Mateuszem i Mamadou daliśmy początek temu portalowi. O sobie: Dusza na Kresach, serce w Syrii, myśli w Afryce...\nAutor projektu graficznego Afryka.org. Wolny strzelec. Wolny człowiek. Turysta. Miłośnik dziesięciokilometrowych piaszczystych plaż i drinków z palemką. Odpowiedzialny za część graficzną portalu.\nPochodzi z Angoli. W Polsce studiuje na SGH. Wcześniej mieszkał w Brazylii i w Tanzanii. Zakochał się w Polsce, ale to nie jest odwzajemnione uczucie. Jego pasją jest poezja, a językiem jego wierszy portugalski.\nUważam się za dziecko miłości, ponieważ jestem owocem miłości, dla której nie ma granic ani przeszkód z powodu różnic związanych z kolorem skóry, odmiennością kulturową, językową, historyczną ani odległością jaka dzieli dwa kontynenty. Mój tata jest Kongijczykiem a mama Polką. Ja jestem sobą.\nInedes Alryne Mabounda Ntsiomo\nO sobie – do Polski przyjechałam na studia z Konga-Brazzaville. Polska bardzo mi się podoba. Oczywiście brakuje mi wielu rzeczy - na przykład hałasu życia codziennego jaki panuje w Kongo i bardzo tęsknię też za swoją rodziną, ale mam nadzieję, że niedługo się znowu spotkamy.\nO sobie - pochodzę z Senegalu. Pracuję w Instytucie Historii i Stosunków Międzynarodowych Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie na stanowisku adiunkta. Prowadzę także zajęcia dydaktyczne w Instytucie Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej UWM. Obecnie przygotowuję rozprawę habilitacyjną. Jestem inicjatorem i współorganizatorem „Dni Afryki w Olsztynie”. Aktywnie włączam się w polskie życie społeczne, kulturalne i naukowe.


CornerWithRecipes: Pesto paprykowo-pietruszkowe - idealne do spaghetti\nPesto paprykowo-pietruszkowe - idealne do spaghetti\nUwielbiam klasyczne pesto, ale temu też niczego nie brakuje. Smak jest tak esencjonalny, że świetnie nadaje się jako baza do różnego rodzaju sosów. Tutaj pesto użyłam jako sos do spaghetti, ale w najbliższych postach pokażę inną propozycję na jego wykorzystanie. Połowę sosu z tego przepisu wymieszałam po prostu na patelni z ugotowanym makaronem (200g spaghetti pełnoziarnistego) i obiad gotowy. Można jeszcze posypać startym parmezanem lub pokruszoną fetą, jak kto lubi.\n- 5 łyżek oleju rzepakowego/oliwy + 1 łyżka do smażenia\n- sól, pieprz ziołowy do smaku\n- 1 łyżeczka papryki słodkiej, 1 łyżeczka bazylii, 1/4 łyżeczki chili cayenne, 1/4 łyżeczki papryki ostrej\nCebulę i paprykę pokrój w kostkę, wrzuć na rozgrzaną patelnię z tłuszczem. Podsmażaj ok. 5 minut, co jakiś czas mieszając. Dodaj pokrojony w kostkę czosnek, podsmażaj kolejne 2 minuty, co chwilę mieszając. Pozostaw do ostygnięcia. Do blendera/malaksera z ostrzami wrzuć pietruszkę, pestki dyni, sok z cytryny oraz ostudzone warzywa. Dodaj olej/oliwę,sól, pieprz, przyprawy i zblenduj na gładką masę.\nAutor: CornerWithRecipes o 06:42\nEtykiety: cebula, cytryna, czosnek, Drugie danie, papryka, pestki dyni, pesto, pietruszka, spaghetti\nKasia Sarna 13 sierpnia 2013 15:03\nmimo, iż nie jestem smakoszem makaronów, to z takim pesto chęstnie bym zjadła\nbentomania 13 sierpnia 2013 22:14\nmopswkuchni 14 sierpnia 2013 20:00\nBardzo oryginalny pomysł. Na pewno kiedyś wykorzystam u siebie. Bardzo dziękuję za dodanie wpisu do mojej akcji Warzywa psiankowate :)\nAnna 6 września 2013 23:09\nSzukałam kiedyś przepisu na pesto! I teraz znalazłam, super:) Pozdrawiam


Spływ sportowy i rekreacyjny\n„Dziennik Elbląski“ nr 126 z 30-31 V 2009 r.\nREKREACJA. Przyjmowane są już zgłoszenia chętnych do startu w Ogólnopolskim Crossie Kajakowym im. Tadeusza Kiwiały, który odbędzie się w E blągu od 19 do 21 czerwca. Trasa crossu będzie wiodła od Elbląga do Zalewu Wiślanego przez Nogat do Elbląga. Honorowym uczestnikiem spływu będzie wielokrotny medalista mistrzostw Polski, Wojciech Florczak.\n- Impreza podzielona będzie na dwa etapy: cross kajakowy (do przepłynięcia będzie 10, 20 lub 40 km - red.) i płynięcie rekreacyjno-turystyczne - mówią organizatorzy.\nW spływie mogą uczestniczyć osoby, które ukończyły 18 lat i umieją pływać. Młodzież poniżej 18 roku życia może startować za zgodą rodziców lub opiekunów. W zależności od daty zgłoszenia i wieku uczestnika wpisowe wynosi od 20 do 80 zł. Zgłoszenia przyjmowane są w elbląskim oddziale PTTK przy ul. Krótkiej 5 lub telefonicznie 0601-677-066.


Za siódmą górą odc. 130 – Rozmowa z kpt. Krzysztofem Baranowskim | Telewizja Republika\nZa siódmą górą odc. 130 – Rozmowa z kpt. Krzysztofem Baranowskim\nOdcinek poświęcony rozmowom o morzu. Gościem Stefana Czernieckiego jest kpt. Krzysztof Baranowski – człowiek-legenda. Kapitan „Pogorii” i „Fryderyka Chopina”. Człowiek, który miał odwagę przepłynąć samotnie kulę ziemską. Wreszcie: twórca słynnej „Szkoły pod żaglami”, o której również w programie.\nW programie usłyszymy historie z życia podróżnika. Jego dramatyczne przygody oraz plany na przyszłość. Będzie także możliwość wysłuchania opinii na temat kpt Baranowskiego z ust Jacka Grabowskiego, który to poświęcił mu część swojej najnowszej książki.\nZapraszamy na film w reżyserii Doroty Kani RYNGRAF\nNASZ NEWS Dr Targalski: Konfederacja prowadzi młodych ludzi w kierunku Rosji\nNASZ NEWS Kempa: Niemcy powinny zadośćuczynić narodowi polskiemu za wyrządzone krzywdy\nPrezydent Duda: Wśród wszystkich czynów niepodległościowych Powstanie Wielkopolskie było jednym z najważniejszych\nPRZERAŻAJĄCE! Ze ściany dochodziły hałasy. Oto, co odkryli! [WIDEO]


Zamek w Bolkowie, EmiZtg | PolskieSzlaki.pl\nDo Bolkowa zawitaliśmy spontanicznie, akurat był na trasie przejazdu, więc zatrzymaliśmy się i poszli na zamek. Pierwszym zaskoczeniem był płatny wstęp, myślałam, że to zwykłe ruiny, a tymczasem w salach zamkowych jest normalna ekspozycja.\nUiściwszy opłatę ruszyliśmy na zwiedzanko. Zamek w gotyckim stylu powstał w XIII wieku, a następnie był co jakiś czas przebudowywany. Do dziś zachowały się renesansowe attyki zwieńczające ściany twierdzy. Uwagę zwraca na pewno wysoka wieża, na którą można wejść, no i widoki z niej się roztaczające.\nEkspozycja jest niewielka, ale ciekawa. Na parterze znajduje się obecnie wystawa czasowa o broni palnej, są tablice informacyjne i eksponaty. Na piętrze z kolei można obejrzeć makiety zamków z terenu Księstwa Świdnicko-Jaworskiego, a dzięki ulotkom zaplanować wycieczki do innych tego typu budowli. Moją uwagę przykuła jednak kopia obrazu przedstawiającego genealogię Piastów, dość duża, w ciężkiej złoconej ramie. Oryginał znajduje się w Jeleniej Górze i chciałabym kiedyś go zobaczyć.\nNa zamku odbywają się co roku liczne imprezy, w tym stale Castle Party. Nie są to jednak moje klimaty i na pewno się tam nie wybiorę 😉.\n14 maj 2018 22:07\nMam go na swojej liście zaliczonych miejsc. Bardzo nam się tam podobało, widoki z wieży przepiękne. A co do klimatów castle-partowych, to właśnie moje klimaty, może się kiedyś z córą wybiorę na ten festiwal...?\n11 maj 2018 13:34\nBardzo sympatyczne miejsce warte zwiedzenia, no i te widoki 🙂\n10 maj 2018 09:34\nCiekawie wyglądający zamek, ale jeszcze nie miałam okazji go zwiedzić. Lubię takie widoki z wież zamkowych.\n10 maj 2018 08:21\nZame ciekawy i popularny, widzieliśmy kilka razy, ale wnętrza zwiedzaliśmy tylko raz i to chyba wystarczy 🙂\n09 maj 2018 18:29\nZamek widoczny z trasy i za każym razem jak zwiedzam Dolny Śląsk to oko na nim zawieszam .Warto jednak się zatrzymać by zwiedzić te ruinki.Byłem kilkakrotnie i naprawdę warto.Szczególnie te widoki z wieży są cudowne.\n09 maj 2018 14:59\n[cytuj autor='Maciej A']Byłem parę lat temu,zamki zawsze chętnie pozwiedzam[/cytuj]\nJa też jestem fanką🙂 Ten też mam na swojej liście...już kilka razy byłam w pobliżu.\n09 maj 2018 14:54\nByłem parę lat temu,\nzamki zawsze chętnie pozwiedzam


Zima w lecie czyli wrześniowe Dolomity Brenty - Odyseusze - społeczność podróżników\nPo zeszłorocznym długim wyjeździe i trekkingu w Nepalu, w tym roku miało być krócej i mniej spektakularnie. Po długich namysłach i kilkukrotnych zmianach planów wybór padł ostatecznie na Dolomity Brenty. Miały być via ferraty, piękne widoki no i przede wszystkim miało być cieplej niż na dużych wysokościach w Nepalu. Jednak im bliżej było wyjazdu, tym bardziej stawało się jasne, że o cieple raczej można zapomnieć. Niemniej prognozy dawały duże szanse na słońce. Tyle, że przy niskich temperaturach.\nW niedzielę wczesnym popołudniem dotarliśmy z Trydentu do Madonna di Campiglio. Stąd kolejką gondolową wyjechaliśmy na grzbiet. Pogoda nie zachęcała. Padał mokry śnieg, było mglisto. W pierwszej kolejności zajrzeliśmy więc do schroniska Stoppani z myślą, że nigdzie tego dnia nie pójdziemy. I tu pierwsza niespodzianka – schronisko zamknięte, noclegów nie ma, działa tylko bar. Cóż było robić. Przebraliśmy się w cieplejsze ciuchy i ruszyliśmy do schroniska Tuckett. Przestało padać, chmury i mgły podnosiły się pokazując fragmentaryczne widoki. Już to co widzieliśmy było piękne. Do schroniska dotarliśmy po niecałych trzech godzinach. Pierwsze zaskoczenie: schronisko jest nieogrzewane. W sumie logiczne- są czynne sezonowo więc nie ma sensu utrzymywania instalacji, która w zimie zamarznie. Puchowe śpiwory się przydały.\nRanek wstał mroźny, ale słoneczny. Widoki zapierały dech. Piękne, niczym wyrzeźbione góry, mgły w dolinach, a nad nimi trawiaste grzbiety, po drugiej stronie doliny ośnieżone szczyty. Tylko, że ślisko było. W doskonałych humorach ruszyliśmy do schroniska Brentei. Całą drogę towarzyszyły nam wspaniałe panoramy. I jakoś nie chciało się wierzyć w prognozy mówiące o opadach śniegu już w nocy. Ze schroniska zrobiliśmy sobie krótki wypad w stronę Alimonty i przełęczy. Ale popołudniu zaczęło się mocno chmurzyć. Nadeszła też mgła. Ciągle jednak było dość ciepło. I tak, bez większych wątpliwości co do wyjścia następnego dnia do schroniska Tossa poszliśmy spać.\nTo co rano zobaczyliśmy za oknem wbiło nas lekko w podłogę. Śnieg. Leżało go już dobrych parę centymetrów, a sypał dalej. Do tego wiało niemiłosiernie. Nie było mowy o wyjściu gdziekolwiek. Spędziliśmy dzień patrząc jak na parapecie powiększa się zaspa. Około południa wpadło kilka niewielkich grupek niemieckich, które robiły odwrót ze schroniska Alimonta. O chodzeniu po ferratach na najbliższe dni można było zapomnieć. A do tego większość ludzi chodzi tam bez ciepłych ciuchów i wyposażenia zimowego. Atmosfera siadła.\nKolejny ranek przywitał nas za to słońcem i błękitnym niebem. Śnieg leżał, z dachu zwisały sople. Przed nami w stronę schroniska Tossa wyszło dwoje Niemców. Ruszyliśmy po ich śladach. Wąskim, zasypanym śniegiem trawersem. Tam, gdzie zawiał wiatr zaspy sięgały prawie po pas. Dojście na przełęcz, które według opisów trwa około 2 godzin, nam zajęło dwa razy tyle. A po drugiej, wschodniej stronie zobaczyliśmy inny świat. Śnieg topniał, było widać trawę. Tam słońce operowało od rana. Doszliśmy do wspaniale położonego schroniska Tossa e Pedrotti. Dla tych widoków warto było się męczyć. Udało nam się odbyć jeszcze krótki popołudniowy spacer, podczas którego zobaczyliśmy, że wprawdzie normalne ścieżki są w miarę do przejścia, ale na skałach zalega lód.\nDecyzja zapadła szybko. Zostajemy tu na 2 kolejne dni. Z ferrat nici, ale przynajmniej pochodzimy dolnymi ścieżkami. A pogoda się ustabilizowała. Przez dwa dni witały nas różowo- złote poranki z temperaturami około zera, które zmieniały się w piękne słoneczne dni. Widoczność przekraczała 100 kilometrów, skały wyglądały jakby je ktoś specjalnie wyrzeźbił. Ale każdy kontakt z nawet najprostszymi fragmentami ferrat podnosił adrenalinę. Za załomami, gdzie nie dochodziło słońce ze skał zwieszały się potężne sople, które w każdej chwili mogły spaść na głowę (że tak się dzieje sprawdziłam na własnym kasku). Pod nogami lód. W raczkach i kaskach, przypięci lonżami do lin zabezpieczających pokonywaliśmy odcinki, które w normalnych warunkach nie sprawiłyby najmniejszego problemu. Na wyższe “prawdziwe” ferraty nawet nie próbowaliśmy wchodzić. Dolomity Brenty odpłaciły nam się za zmarnowany dzień w schronisku. Ale pozostał niedosyt. Taki sportowy, związany z wyjściem na wyższe ubezpieczone drogi. Na pewno wrócimy. Tyle, że latem, gdy wprawdzie popołudniami gonią burze, ale przynajmniej nie ma niebezpieczeństwa związanego z zalodzeniem szlaków.\nTags Brenta Dolomity góry Włochy


Nowe technologie » Sprzęt IT\nYou are here: Home > Komputery > Nowe technologie\nOd kilku już lat nieustannie rozwijają się technologie komputerowe. Specjalistami w tej dziedzinie są pracownicy firm, które swoje siedziby mają w Dolinie Krzemowej. Jest to popularne nazwa północnej części miasta znajdującego się w Kalifornii. W miejscu tym od lat 50. ubiegłego wieku nieustannie rozwijane są rozmaite technologie komputerowe. Dla przeciętnego użytkownika nie ma to jednak istotniejszego znaczenia, ponieważ zanim takie technologie zdąża trafić do prywatnych użytkowników, to i tak mija dużo czasu. Najpierw są one opracowywane w wielkiej tajemnicy we wspomnianym już miejscu. Następnie testowe egzemplarze produktów (najczęściej są to różnego rodzaju części do komputerów) przekazywane są osobom, których zadaniem jest znalezienie ewentualnych wad, które z różnych przyczyn mogą występować w tych produktach. Jeżeli już przejdą one fazę testów, to w tedy spokojnie można rozpocząć proces produkcyjny. Później organizowana jest premiera danej część i dopiero w tedy trafia ona do regularnej sprzedaży. Jak widać domowi użytkownicy komputerów muszą naprawdę długo czekać, aby najnowszy produkt trafił w końcu w ich ręce. Ma to jednak pozytywną stronę – końcowe akcesoria komputerowe są dopracowane w stu procentach.


Posted on 19 January 2018 18 January 2018 by admin\nMamy tu na myśli rumianek. Jest to roślina niemalże wspaniała, której cechom należałoby przyjrzeć się bliżej. Posiada on zastosowanie przeważnie w problemach żołądkowych. Substancje zawarte w kwiatkach działają rozkurczowo na mięśnie gładkie jelit, wspomagają procesy trawienne. Łagodzi on odczucie palenia w gardle, wymioty oraz złe samopoczucie. Jest zbawienny w bólach żołądka powiązanych ze stresem. Zwalcza także bakterie oraz łagodzi żylaki powrózka nasiennego (przejdź) odbytu. Napar z rumianku działa kojąco na nerki. Poza tym rumianek – wejdź – przyspiesza proces gojenia się ran i łagodzi podrażnienia. Może on także być pomocny przy kłopotach ze snem. Wyciąg z rumianku jest bogatym źródłem witaminy C, a dzięki witaminie PP umacnia naczynka krwionośne. Jako kosmetyk ma działanie oczyszczające, zmiękcza oraz wygładza skórę. Na bazie rumianku można przygotować kosmetyki w warunkach domowych tego typu jak płukanki do włosów czy też peelingi.\nJak można efektywnie zniwelować w małżeństwie nieporozumienia? →


02.10.2014, godz. 19:00\nZnakomicie turniej fazy main round w Rydze rozpoczął mistrz Polski. Rekord wysoko pokonał faworyzowaną Iberię Tbilisi. W piątek bielszczan czeka pojedynek z gospodarzami turnieju.\nBez kompleksów podeszli do starcia z wyżej notowanym rywalem mistrzowie Polski. Biało-zieloni do przerwy mieli optyczną przewagę, ale nie potrafili udokumentować ją zdobyciem bramki. Premierowego gola strzelił po przerwie Piotr Szymura. Kapitan bielszczan perfekcyjnie wykorzystał umiejętnie rozegranu aut i dał sygnał do ataku.\nNa pięć minut przed końcową syreną do siatki gruzińskiej drużyny trafił Radek Polasek, a po trzydziestu sekundach przewagę Rekordu udokumentował Artur Popławski. Reprezentant kraju kilka minut później przypieczętował wygraną zespołu Adama Krygera, który sprawił niespodziankę na początek łotewskiego turnieju.\nW piątek zespół z Bielska-Białej zmierzy się z Nikars Ryga.\nIberia Star Tbilisi - Rekord Bielsko-Biała 0:4 (0:0)\nBramki: Szymura (24'), Polasek (35'), Popławski (35', 38')\nRekord: Nawrat - Janovsky, Polasek, Franz, Popławski, Szymura, Szłapa, Łysoń, Marek; Kmiecik, Mentel, Biel, Brzenk.\nArtykuł wyświetlono 2011 razy.\nNo to Panie i Panowie, zobaczcie rożnicę na czym polega piłka nożna 11-osobowa a jaka różnica jest w piłce nożnej halowej! Dlatego poziom jest słaby i niewielkie pieniądze, poniewaz halówką nikt sie nie interesuje. Ogólnokrajowe media milczą jakby ta dyscyplina sportu wogóle nie isniała. Mamy drużynę z lidze mistrzów, która już gra w fazie głównej turnieju, a mimo tego niewielu o tym pisze, a jeszcze mniej o tym mówi.\nA ludzie sie dziwią że pan Sebastain Kawa, wielkorotny MŚ w szybownictwie, dopłaca do interesu.... . Tam gdzie nie ma mediów, nie ma kibiców, nie ma pieniedzy oraz zainteresowania.\nŁotysze sa faworytami turnieju i przegrana nie dziwi, to już dosyć wysoki poziom jak na te rozgrywki, a Rekord BB, grał bez 4 podstawowych zawodników. Dwóch z nich zostało w domu, a kolejni pauzowali za nadmierną ilośc żółtych kartek. Stąd taki niekorzystny wynik.\nNo i 3-1 w plecy w drugim meczu :(\nOstatni mecz zadecyduje :)\ntu masz tabele i wyniki:\npo co tabela i inne wyniki - przecież nawet w WIadomościach sportowych tego nie ma. Liczy się sucha informacja nic więcej ...\njakas tabele i pozostale wynki to problem wrzucic??\nJeszcze jeden mecz gdyby udało się wygrać to Rekord BB, ma szansę na zakomity wynik jak na ich możliwości i miejsce polskiego futsalu na arenie międzynarodowej.


Do Sobótki koleją z Wrocławia Głównego\nNie istnieje w Polsce drugi tak dobrze rozbudowany węzeł kolejowy, jak wrocławski. Od 12 czerwca pasażerowie zyskają 11. kierunek połączeń kolejowych ze stolicy województwa dolnośląskiego. Po 22 latach pociągi wracają na trasę do Świdnicy przez Sobótkę. Na torach pojawią się hybrydy Kolei Dolnośląskich, rozwijając sieć Dolnośląskiej Kolej Aglomeracyjnej o kierunek, który może stać się kolejowym hitem.\n– Rewitalizacja linii 285 to kolejny krok w kierunku rozwoju Dolnośląskich Kolei Aglomeracyjnych, za obsługę których odpowiadają Koleje Dolnośląskie – wyjaśnia Cezary Przybylski, marszałek województwa dolnośląskiego. – Od 2021 roku oferujemy komfortowe połączenie z Wrocławiem mieszkańcom Jelcza-Laskowic i okolic. Teraz chcemy zachęcić do jeżdżenia koleją zarówno mieszkańców miasta i gminy Świdnicy czy Sobótki, gmin Kobierzyce i Marcinowice, jak i osoby z południa Wrocławia – dodaje Cezary Przybylski.\nDolnośląska Kolej Aglomeracyjna – kolejny akt\n– Jesteśmy szczęśliwi, że decyzja podjęta o finansowaniu linii kolejowej przez województwo na poziomie ponad 170 mln zł już podczas przejazdu promocyjnego pokazuje, jak wielkie jest zainteresowanie mieszkańców – zaznacza Tymoteusz Myrda, członek zarządu województwa dolnośląskiego, odpowiedzialny za transport kolejowy w regionie. - Liczymy, że zwiększy to potencjał linii nie tylko na dojeździe do Wrocławia i Świdnicy, ale także zwiększy ruch turystyczny w Masywie Ślęży.\nWartość inwestycji rewitalizacji linii nr 285 to niemal 217 mln zł. Projekt „Rewitalizacja linii kolejowej nr 285 na odcinku Wrocław Główny – Świdnica Przedmieście wraz z linią nr 771 Świdnica Przedmieście – Świdnica Miasto” był współfinansowany ze środków unijnych EFRR w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Dolnośląskiego


konto bez dostepu komornika | Wynagrodzenie\nDodaj komentarz Posted on 29 czerwca, 2019 Finanse\nNie każdemu z nas życie kształtuje się tak, jakbyśmy tegoż pragnęli. Natrafiamy na swej drodze rozmaite przeciwności, z którymi nie zawsze jesteśmy w stanie sobie poradzić. Czasami doprowadza to do tego, że popadamy w długi, jakich nie jesteśmy w stanie spłacić. Gdy do całej kwestii wniknie już komornik zaczynamy zamartwiać się o toż, co też udaje nam zarobić. Niestety, lecz posiada on pełne prawo do tego, by wejść na środki, które zostają przelane nam na konto. Właśnie stąd coraz częściej w necie można odkryć zapytania o banki które nie współpracują z komornikiem, czy w ogóle są takowe. Niestety, lecz coraz to liczniejsza grupa osób w naszym społeczeństwie zmaga się z tymże problemem. Niejednokrotnie rozpoczynamy wówczas praca „na czarno” jednak wiadomo, iż jeżeli posiadamy konkretne zatrudnienie nie zrezygnujemy z niego. Zdecydowałem odpowiedzieć na wszystkie powiązane z tym sprawy. Mam wielką nadzieję, że uda mi się zasugerować jak uciec przed komornikiem, by mimo długów nie musieć obawiać się o toż jak dużo z pensji pozostanie nam zabrane. Wszystko osoby, które są zainteresowane tym tematem zapraszam do wpadnięcia na mojego bloga najlepszebankowe.pl. Odnajdziecie właśnie tam artykuł gdzie założyć konto bankowe przed komornikiem, ale również ich ranking, jaki niezaprzeczalnie Wam się bardzo przyda.\njak uciec przed komornikiem jakiego konta nie zablokuje komornik konto bankowe bez komornika konto bez dostepu komornika\nPieniądze wykonują bardzo ogromną funkcję w życiu społecznym. Toż na ich podstawie opiera się cała gospodarka. Jakkolwiek komunikuje się, iż one nie są najważniejsze i jest to niewątpliwie prawda. Jednakże nie da się ich wyeliminować. To one dostarczają nam taki, tudzież nie inny byt i umożliwiają go polepszyć. Na pewno, iżby mieć ogromniejszą kwotę toż potrzeba ryzykować. Dlatego dobrze jest mieć konto bez komornika, które uchroni nas przed ściąganiem długów. Niewątpliwie komornik ma prawo zająć nasze konto, ale są owe, jakie zapewnią nam najdłuższy czas zanim rozpocznie się ściąganie długów. Zatem bank bez komornika jest możliwy. Owych instytucji jest niezwykle dużo. Z rzetelnością należałoby skorzystać z takiej opcji, zaś już zwłaszcza jeżeli podejmują Państwo ryzykowne transakcje, które wymagają pożyczek, czy w razie porażki zapłaty. Toteż jeżeli zastanawiają się Państwo gdzie założyć konto bankowe przed komornikiem to mamy dla Państwa wyjście. Mianowicie nadzwyczaj gorąco zapraszamy do wejścia na stronę internetową: medium.com/@najlepszebankow/konto-bez-komornika-czyli-konto-na-które-nie-wejdzie-komornik-d05f814f67d. Znajduje się tam ranking miejsc, gdzie mogą Państwo założyć konto bez komornika. Wszystko zostało gruntownie przedstawione.\nkonto bankowe bez komornika konto bez dostepu komornika konto bezpieczne od komornika w jakim banku komornik nie znajdzie konta


Bidon Termiczny ELITE Iceberg 2H 500ml - Gray - Bidony termiczne - Internetowy sklep rowerowy Grawitacyjny.pl\nBidon Termiczny ELITE Iceberg 2H 500ml - Gray\n44,00 PLN / szt 44.00 44,00 PLN /\nICEBERG łączy wyjątkowe właściwości termiczne i techniczne z ergonomicznym kształtem, który określa go jako doskonałą butelkę termiczną.\nSportowy, atrakcyjny wygląd.\nICEBERG utrzymuje temperaturę zimnej cieczy do 2 godzin.\nSpawana laserowo butelka z podwójnymi ściankami blokuje wchodzenie do pustej przestrzeni, aby produkt był całkowicie higieniczny.\nPonadto ICEBERG łączy swoje właściwości termiczne z miękkością; to ściskana butelka, wystarczy lekko nacisnąć, aby rozpocząć przepływ cieczy.\nICEBERG ma sportowy i praktyczny wygląd.\nStandardowa średnica (?74 mm) umożliwia stosowanie go ze wszystkimi butelkami na rynku.\nJego górna część ma mniejszą średnicę; ten ergonomiczny rękaw ułatwia chwytanie w każdych okolicznościach.\nOdporna na wstrząsy osłona ochronna\nKolejną cechą, która podkreśla, że ??ICEBERG jest idealny do uprawiania sportu, jest technologia jego czapki, zaprojektowana w celu zapewnienia wysokiego przepływu cieczy.\nCzapka wyposażona jest w nową miękką gumową dyszę ciągnącą ułatwiającą otwieranie i zamykanie podczas jazdy na rowerze oraz przezroczystą, odporną na wstrząsy pokrywę ochronną zapewniającą higienę i czystość.\nPonadto szerokie usta butelki o średnicy 45 mm ułatwiają napełnianie.\nMateriały i miękkość\nICEBERG jest wykonany z certyfikowanych tworzyw sztucznych, produkt jest zgodny z przepisami WE i FDA, co czyni go bezpiecznym dla żywności.\nWszystkie jego elementy są całkowicie wolne od BPA (bisfenolu A).\nWszystkie materiały nadają się w 100% do recyklingu dzięki regularnym metodom recyklingu.\nICEBERG łączy swoje właściwości termiczne z miękkością.\nJest to ściskana butelka, wystarczy lekko nacisnąć, aby rozpocząć przepływ cieczy.\nEfekt termiczny: 2 godziny\nMaksymalna temperatura cieczy 40 °


kongres w Moskwie | pzhl.org.pl\nTag Archives: kongres w Moskwie\nKanada mistrzem świata. Gratulujemy!\n22 maja 2016 pzhl.org.pl\nReprezentacja Kanady pokonując w finale mistrzostw świata elity zespół Finlandii 2:0 zdobyła po raz 26. tytuł najlepszej ekipy globu. Brązowe medale zawisły na szyjach gospodarzy z Rosji, którzy w meczu o brąz ograli 7:2 USA.\nPrzypomnijmy, że z elity spadły drużyny Kazachstanu i Węgier, które za rok w mistrzostwach świata 1A 2017 w Kijowie zagrają z Polską, Koreą, Austrią i Ukrainą (beniaminek) o dwa miejsca w elicie.\nW tym roku biało-czerwoni ponownie organizowali MŚ 1A w Polsce i tak samo jak w 2015 roku zajęli trzecie miejsce.\nMISTRZOSTWA ŚWIATA 1A 2016 W KATOWICKIM „SPODKU”:\n23.04.2016 Japonia – Słowenia 1:7\nKorea – Austria 2:3 k.\n24.04.2016 Słowenia – Włochy 3:1\nPOLSKA – Korea 1:4\nAustria – Japonia 3:1\n26.04.2016 Korea – Japonia 3:0\nAustria – Włochy 4:2\nPOLSKA – Słowenia 4:1\n27.04.2016 Japonia – Włochy 1:3\nSłowenia – Korea 5:1\nPOLSKA – Austria 1:0\n29.04.2016 Włochy – Korea 2:1\nAustria – Słowenia 1:2\nPOLSKA – Japonia 10:4\n1. Słowenia 4 1 12 18:8\n2. Włochy 3 2 9 11:10\n3. POLSKA 3 2 9 17:12\n4. Austria 3 2 8 11:8\n5. Korea 2 3 7 11:11\n6. Japonia 0 5 0 7:26\n20 maja 2016 pzhl.org.pl\nPolska delegacja nie próżnuje podczas kongresu IIHF-u w Moskwie. Dzięki zaangażowaniu i skutecznym negocjacjom prezesa Polskiego Związku Hokeja na Lodzie Dawida Chwałki i świeżo nominowanej do zarządu światowej federacji Marty Zawadzkiej nasz kraj będzie w najbliższym sezonie gospodarzem dwóch turniejów z cyklu Euro Ice Hockey Challenge.\nNa zdjęciu od lewej: nowy członek zarządu IIHF-u Marta Zawadzka, prezydent Międzynarodowej Federacji Hokeja na Lodzie Rene Fasel i prezes Polskiego Związku Hokeja na Lodzie Dawid Chwałka.\nEmocje związane w rozgrywkami EIHC rozpoczną się w listopadzie. Wówczas nasi hokeiści udadzą się do Budapesztu. W stolicy Węgier biało-czerwoni zmierzą się z gospodarzami, występującą w elicie Danią, beniaminkiem najwyższego poziomu – Włochami, oraz Austriakami i Koreańczykami.\nW kolejnych turniejach nasza reprezentacja będzie już gospodarzem. W grudniu Polacy będą rywalizować z Kazachstanem, Koreą i Ukrainą. W lutym odbędzie się turniej w obsadzie: Polska, Słowenia, Włochy i Ukraina. – Cieszę się, że imprezy w tak ciekawej obsadzie będziemy mieć u siebie. Przyjdzie nam rywalizować albo z zespołami z elity, albo rywalami z kwietniowych mistrzostw świata w Kijowie. Emocji z pewnością nie zabraknie – powiedział prezes PZHL-u Dawid Chwałka.\nMŚ 1A seniorów na Ukrainie, dwa turnieje MŚ kobiet w Polsce!\nMiłe spotkanie w Moskwie\n19 maja 2016 pzhl.org.pl\nPrzy okazji odbywającego się w Moskwie kongresu Międzynarodowej Federacji Hokeja na Lodzie polska delegacja spotkała się z Wiaczesławem Bykowem. Rosyjski trener jeszcze nieco ponad dwa lata temu wespół z Igorem Zacharkinem prowadził polską reprezentację awansując z nią do dywizji 1A.\nNa zdjęciu od lewej: członek zarządu IIHF-u i Polskiego Związku Hokeja na Lodzie Marta Zawadzka, prezes PZHL-u Dawid Chwałka, Wiaczesław Bykow i prezes Śląskiego Związku Hokeja na Lodzie i zarazem team leader polskiej reprezentacji seniorów Mirosław Minkina.\nWiaczesław Bykow pogratulował Marcie Zawadzkiej funkcji członka zarządu IIHF. Nie obyło się także bez rozmowy o ostatnich mistrzostwach świata 1A w Katowicach i obecnym turnieju elity w Moskwie i Sankt Petersburgu.\nMarta Zawadzka członkiem zarządu IIHF\nMarta Zawadzka relacjonuje z Moskwy: Mój wybór to sukces polskiego hokeja\nNowy 13-osobowy zarząd IIHF. Na zdjęciu w dolnym rzędzie od lewej: Luc Tardif, Kalervo Kummola, Marta Zawadzka, Rene Fasel, Zsuzsanna Kolbenheyer, Bob Nicholson i Thomas Wu. W górnym rzędzie od lewej: Petr Briza, Sergej Gontcharov, Franz Reindl, Vladislav Tretiak, Ron DeGregorio i Henrik Bach Nielsen.\nJutro w trakcie obrad uczestnicy kongresu mają zdecydować o przydziale poszczególnych imprez rangi mistrzostw świata na najbliższy sezon.\nSpacer z Martą Zawadzką po katowickim Spodku


Czym są mieszkania inwestycyjne? - TrendHaus.com.pl\nMieszkania Kołobrzeg Podczele często prezentowane są jako tak zwane mieszkania inwestycyjne. Czym są takie mieszkania? Czym mieszkania Kołobrzeg Podczele różnią się od typowych ofert na pierwotnym rynku nieruchomości mieszkaniowych?\nZarabiaj na mieszkaniach w kołobrzeskim Podczelu\nNowe mieszkania Kołobrzeg to hasło, które interesuje wiele osób. Trudno się temu dziwić, ponieważ mieszkania Kołobrzeg to możliwość zamieszkania w naprawdę atrakcyjnej okolicy i cieszenia się wakacjami przez cały rok. Nie tylko to jest jednak istotne, ponieważ mieszkania Kołobrzeg Podczele są znakomitym wyborem, jeśli chodzi o spędzanie urlopu.\nWybór mieszkania lub apartamentu w tym miejscu oznacza, że spędzimy nasz urlop w sposób wygodny i produktywny, ponieważ będziemy świetnie skomunikowani z regionem. Zakup mieszkania na sprzedaż Kołobrzeg z tego powodu raczej odpada, ale jeśli chcielibyśmy takie mieszkanie wynajmować w sezonie, zyski będą znakomite.\nMieszkania Kołobrzeg Podczele budowane są przez dewelopera, który dokładnie zdaje sobie sprawę z tego, że jego mieszkania będą przez wielu klientów wykorzystywane jako dobro inwestycyjne. Sami pomieszkają w nich przez kilka tygodni w roku, a przez resztę czasu będą je wynajmować. W takim układzie klient chce, żeby mieszkania były gotowe od zaraz. Nie jest to żaden problem, ponieważ deweloper oferuje mieszkania pod klucz, czyli w pełni wykończone, a nawet z zainstalowanymi sprzętami. W coraz większym stopniu takie podejście staje się już standardem, ale jeszcze nim nie jest, więc warto jest to podkreślać.\nNastępny Chciałbyś zamieszkać nad morzem?


Andrzej urbański - artykuły | Kurier Poranny\nKatastrofa w Czarnobylu. 34 lata temu nad Białystok dotarła radioaktywna chmura [ZDJĘCIA]\n26 kwietnia 1986 r. wybuchł czwarty reaktor elektrowni atomowej w Czarnobylu, na Ukrainie. Radioaktywna chmura radioaktywna, okryła Ukrainę, Białoruś, Rosję, Polskę i inne kraje europejskie. Dzień później przyszła nad Białystok.\nradioaktywna chmura nad białymstokiem\nczarnobyl 32 lata później\nPLUS Czarnobyl. W Polsce panuje przeświadczenie, że biegają tam zmutowane zwierzęta\nHarcerska gra terenowa. Uciekli z Czarnobyla\nByło prawie jak w filmie: wybuchy i patrole zaginione w akcji na napromieniowanym i ogarniętym anomaliami terenie. Tak się bawiło 80 harcerzy z Sokółki i Białegostoku podczas gry fabularnej.\nTeatr Dramatyczny: Czarnobyl w teatralnej wersji last minute. Podróż do strefy śmierci\nDo kin wchodzi film: Czarnobyl. Reaktor strachu\nCzarnobyl. Reaktor strachu już w kinach. To horror twórcy kultowego: Paranormal Activity.\nStrefa Czarnobyl: Fotografie z miasta duchów (zdjęcia, wideo)\nStrefa Czarnobyl w 24 lata po wybuchu reaktora atomowego wciąż jest miejscem wymarłym i zakazanym dla ludzi. Rozsypujące się domy, zarośnięte ulice, dzikie zwierzęta monstrualnych rozmiarów wałęsające się po okolicy. Nie można jeść, pić, ani siadać na trawie.


Loty Berlin Calgary, Loty z BER do YYC\nLoty z Berlina (BER) do Calgary (YYC)\nz Calgary do Berlina\nAlert cenowy: Berlin - Calgary Nie szukaj tanich lotów. Zrobimy to za Ciebie. Szukasz tanich lotów? Zapisz się na alert cenowy! Określ, dokąd i kiedy chcesz polecieć. Wyślemy Ci powiadomienie, gdy pojawi się lot w niższej cenie!\nCeny połączeń lotniczych z Berlina (BER) do Calgary (YYC) możesz sprawdzić w umieszczonej powyżej tabeli cen lotów. Aby zarezerwować lot wybierz odpowiednią datę wylotu i powrotu poniżej. Jeżeli chcesz zarezerwować lot tylko w jedną stronę (do Calgary) zaznacz opcję "w jedną stronę" na odcinku "Powrót". Po kliknięciu klawisza "Pokaż loty" system zweryfikuje dostępność połączeń w wybranych datach i wyświetli pełną listę propozycji lotów z Berlina do Calgary.


Wypłaty trzynastek zbliżają się wielkimi krokami. Wiadomo, kiedy pojawia się na kontach emeryt i rencistów. Zycie\nWypłaty trzynastek zbliżają się wielkimi krokami. Wiadomo, kiedy pojawia się na kontach emeryt i rencistów\nEmerycie, dowiedz się, kiedy otrzymasz trzynastkę!\nPolscy emeryci szczególnie uwielbiają wiosnę, która jest okresem, w którym do ich portfeli trafia wieksza ilosc gotowki. Wszystko ze wzgledu na waloryzację oraz dodatkowe swiadczenia zwane trzynastymi emeryturami.\nW 2021 roku nieco zmieniły się terminy wypłacania gotówki, to jednak zasady przyznawania pieniędzy pochodzących z programu Emerytura plus pozostają bez zmian. Kiedy więc świadczenia pojawia się na kontach emerytów?\nCoroczna waloryzacja emerytur ma miejsce w marcu. Wszyscy seniorzy oraz renciści, którym należy się świadczenie już od 1 marca mogą liczyć na dodatkowy zastrzyk gotówki. W tym roku będzie nieco inaczej.\nEmeryci oraz renciści otrzymają trzynaste świadczenia 31 marca 2021 roku. Trzynastki trafia na konta świadczeniobiorców razem z emeryturą. Nie wszyscy jednak otrzymają gotówkę tego dnia.\nJak wiadomo świadczenia wpływają na konta emerytów i rencistów w różnych terminach. Mowa tutaj między innymi o 1., 5., 6., 10., 15., 20. oraz 25. dniu miesiąca. W kwietniu będzie nieco inaczej. Ci, którzy powinni otrzymać świadczenie 5-go kwietnia ze względu na święta Wielkiej Nocy otrzymają pieniądze1 dnia miesiąca. Kolejnymi dniami na otrzymanie świadczenia będą 6 i 10 kwietnia. Świadczenie na swoim koncie 15-go kwietnia zobaczą ci, którzy normalnie otrzymaliby je 20. Jeśli tego dnia nie otrzymają świadczenia z pewnością pojawi się ono 25 kwietnia.\nWysłano: 19.03 16:05


Voice kraft - goaudio - Krolux\nAudio dla domu(142)\n1. Dwa głośniki sufitowe 13,5 cm średnicy\n2. Wzmacniacz do zabudowy SD/USB/FM + PILOT\n3. Zasilacz do wzmacniacza - 2000mA - Stabilizowany.\n4. Kabel głośnikowy o długości 15mb 0,75mm2\nZestaw Voice Kraft PRESTIGE VK 7830 + subwoofer aktywny / jasna wiśnia . Seria VK PRESTIGE ..muzyka, która wywołuje obrazy zdolne poruszyć twoją wyobraźnie! Voice Kraft innowacyjna technologia i nowoczesne wzornictwo. Po raz kolejny niemiecka firma p...\nZestaw Voice Kraft PRESTIGE VK 7830 + subwoofer aktywny / czarny . Seria VK PRESTIGE ..muzyka, która wywołuje obrazy zdolne poruszyć twoją wyobraźnie! Voice Kraft innowacyjna technologia i nowoczesne wzornictwo. Po raz kolejny niemiecka firma przekon...\nWzmacniacz Hi-Fi VK posiada bogaty zestaw funkcji i opcji podłączeń to idealne rozszerzenie istniejących systemów Hi-Fi. Ten zintegrowany z radiem FM posiada wbudowany odbiornik BT, port USB do odtwarzania plików MP3.\nConeser Exclusive Series High Quality * solidne i precyzyjne wykonanie kabla * końcówki pokryte złotem * kabel wykonany przy użyciu miedzi beztlenowej OFC zapewnia czysty wyraźny dźwięk i obraz * wielowarstwowe ekranowanie żył sygnałowych w celu maks...\nPoniżej przedstawiamy zestaw nagłośnienia z sześcioma kolumnami renomowanej polskiej marki Voice Kraft w kolorze białym oraz Amplituner HiFi MP3, BLUETOOTH\nPoniżej przedstawiamy zestaw nagłośnienia z sześcioma kolumnami renomowanej polskiej marki Voice Kraft w kolorze białym oraz Amplituner HiFi MP3, BLUETOOTH.\nPomieszczenia domowe (SALON oraz inne), restauracje, puby, sklepy, gabinety, poczekalnie, konferencje szkolenia, pokazy, demonstracje, targi, apele szkolne oraz wiele innych...\nCzujnik parkowania Voice Kraft VK CRS 5200\nW skład zestawu wchodzą: * 4 sensory * wyświetlacz LED z wbudowanym buzzerem * centralka sterująca * okablowanie * wiertło z otwornicą Wyświetlacz z wbudowanym buzzerem przystosowany jest do montażu na desce rozdzielczej. Sygnalizuje przeszkodę, pozw...\nZESTAW 2 Kolumn zaprojektowany przez niemiecki Voice Kraft jest doskonałą konstrukcją MDF idealny do kina domowego jak i zestawów stereo. Firma produkuje wysokiej klasy zestawy głośnikowe od ponad 12 lat i w obecnej chwili jest potentatem producentów , którzy utrzymują najlepszy stosunek jakości dźwięku do ceny sprzedaży.\n5 KOLUMN NAŚCIENNYCH + WZMACNIACZ BLUETOOTH MP3 FM\n1.Głośnik VK DS-501 WHITE - 5 szt.\n2. Wzmacniacz Voicekraft 338 - 1 szt.\n4. Faktura Vat lub paragon\nNa rynku pojawił się w grudniu Maju 2018r. Sercem wzmacniacza są nieśmiertelne układy STK. Napięcie zasilania wzmacniacza na biegu jałowym to +/- 57V. Układ wzmacniacza mocy wyposażony jest w zabezpieczenie przeciw zwarciowe oraz detektor napięcia stałego na wyjściu. Kolumny głośnikowe podłączane są poprzez zamontowany w nim przekaźnik opóźniający ich włączenie.\nAmplituner VK-6360 5.1 330W Bluetooth USB FM AUX\nAmplituner Hi-Fi VK 6360 który posiada bogaty zestaw funkcji i opcji podłączeń to idealne rozszerzenie istniejących systemów Hi-Fi. Ten wzmacniacz zintegrowany z radiem FM posiada wbudowany odbiornik Bluetooth, port USB do odtwarzania plików MP3. Na uwagę zasługuje bezprzewodowa funkcja BT 4.0 streaming, dzięki której odbiornik Hi-Fi gwarantuje niezawodne przesyłanie dźwięku ze smartfona, tabletu lub laptopa.\nGłośnik sufitowy 6,5"15W\nWyjątkowo wytrzymała membrana została wzmocniona formowanego ciśnieniowo polipropylenu. Miękki bas zapewnia szerokie zawieszenie. Membrana całkowicie wklęsła, gwarantuje iż dźwięk rozchodzi się czysto.\nGłośnik sufitowy średnica 13,5cm 10W\nDoskonałość wykonania, czystość brzmienia otrzymamy z woofera o cewce nawiniętym miedzianym drutem na aluminiowy karkas. Wyjątkowo wytrzymała membrana została wzmocniona formowanego ciśnieniowo polipropylenu. Miękki bas zapewnia szerokie zawieszenie. Membrana całkowicie wklęsła, gwarantuje iż dźwięk rozchodzi się czysto.\nGłośnik bezprzewodowy zapewni nam czysty wyraźny dźwięk w domu lub w plenerze. Pozwoli nam na słuchanie radia FM oraz ulubionej muzyki ze smartfonu lub innego nośnika danych...


Legginsy Damskie Reeva Performance Leggins Czarne - crossfit, fitness, gym\nLegginsy Damskie Reeva Performance Leggins Czarne\nMega jakość wykonania w połączeniu z najlepszymi materiałami - to właśnie legginsy od Reeva, które nie mają sobie równych!\nLegginsy od Reeva to prawdziwy styl w połączeniu z wykonaniem. Zostały zrobione z trwałego, jeszcze bardziej rozciągliwego materiału dającego komfort podczas najcięższych treningów w Crossfitowym boxie, na siłowni, w trakcie wymagających sesji cardio i wszędzie, gdzie potrzebujesz najwyższej jakości wykonania.\nLegginsy idealnie dopasowują się do kształtu Twojego ciała, nie powodując otarć skóry (zastosowanie płaskich szwów) i niepotrzebnego dyskomfortu. Ich zaletą jest ponadprzeciętna wytrzymałość, dlatego możesz być spokojna o ich wygląd nawet po wielu praniach. Legginsy nie mają tendencji do prześwitywania. Są zrobione z szybkoschnącego materiału, odprowadzającego wilgoć na zewnątrz.\nDodatkową funkcjonalnością są kieszenie, które będą niezwykle pomocne kiedy zechcesz schować kluczyk do szafki czy inne drobne rzeczy podczas treningu. Krój legginsów uwzględniający wysoki stan doskonale sprawdzi się podczas najcięższych treningowych, gwarantując utrzymanie ich na swoim miejscu przez cały czas wykonywania ćwiczeń. Dodatkowym czynnikiem jest zastosowanie kompresji wpływającej na szybszą regenerację.\n- Skład: Lycra 95%, Spandex 5%,\n- Funkcjonalne kieszenie,


„Ukraińska Częstochowa” | Niedziela.pl\nNiedziela Ogólnopolska 27/2006, str. 13\nDiakon Jacek Pawłowicz\nBerdyczów, miasto leżące 45 km od Żytomierza, do II wojny światowej prężny ośrodek handlu i finansjery, mekka wszystkich kupców i bankowców. To właśnie z tym miastem było związane słynne powiedzenie: „Pisz na Berdyczów” - jeśli ktoś nie zdążył albo nie chciał ujawniać swojego adresu, korespondencję odbierał na berdyczowskiej poczcie. Berdyczów był także stolicą poleskiego chasydyzmu, miastem w przeważającej części zamieszkanym przez ludność pochodzenia żydowskiego, z licznymi szkołami rabinackimi, gdzie nauczali słynni cadycy. Jednak dla zamieszkujących te ziemie katolików (i nie tylko) Berdyczów był i jest miejscem nieustannych pielgrzymek, bo właśnie to miasto w sposób szczególny wybrała sobie Matka Najświętsza i tu od wieków króluje w swoim łaskami słynącym obrazie. W 2006 r. mija 250 lat od pierwszej koronacji wizerunku Matki Bożej Berdyczowskiej, która jest główną Patronką odnowionej w 1991 r., po latach komunistycznej niewoli, diecezji kijowsko-żytomierskiej.\nJubileusz jest dobrą okazją do zapoznania się z historią tego sanktuarium, leżącego niegdyś w granicach Rzeczypospolitej.\nW 1630 r. wojewoda kijowski Janusz Tyszkiewicz, jako wotum dziękczynne za uwolnienie z niewoli tatarskiej, ufundował w Berdyczowie kościół i sprowadził ojców karmelitów. W kościele umieścił obraz Matki Bożej, będący wierną kopią obrazu Matki Bożej Śnieżnej z Rzymu. Wizerunek ten od dawna był czczony w rodzinie Tyszkiewiczów. W niedługim czasie zasłynął on cudami i do Berdyczowa zaczęły przybywać liczne pielgrzymki. W związku z tym stany Rzeczypospolitej zebrane na sejmie walnym w Grodnie w 1752 r. zwróciły się z prośbą do Ojca Świętego, aby pozwolił na koronację obrazu. Papież Benedykt XIV wyraził zgodę i sam ofiarował dwie szczerozłote korony. Koronacja odbyła się 16 lipca 1756 r. - na polu za miastem. Głównym koronatorem był biskup kijowski Kajetan Ignacy Sołtyk.\nKorony zostały skradzione w pierwszej połowie XIX wieku, dlatego 6 czerwca 1856 r. miała miejsce druga koronacja. Korony ofiarował tym razem papież Pius IX, a nakładał je biskup łucki Kasper Borowski.\nCzas rozbiorów, prześladowań Kościoła i kasacji przez władze carskie Zakonu Ojców Karmelitów nie stanowił przeszkody dla ciągle rozwijającego się ruchu pielgrzymkowego - kult Matki Bożej zataczał coraz szersze kręgi. Kustosze berdyczowskiej Ikony powrócili do swojego klasztoru w 1918 r.\nJednak już w 1926 r. klasztor wraz z kościołem zagarnęły władze sowieckie. W górnym kościele urządzono muzeum, a w dolnym - salę kinową. Cudowny obraz przedstawiano jako artystyczny zabytek oraz dowód ciemnoty i katolickiego zacofania.\nPożar, który wybuchł w 1941 r., strawił górny kościół, pozostawiając jedynie mury, natomiast dolny kościół zachował się w dobrym stanie. W tym samym roku zaginął cudowny wizerunek Matki Bożej. Nie jest do końca wiadome, czy spłonął w pożarze, czy też może, uratowany, podzielił los tylu innych obrazów zrabowanych z kościołów i przechowywanych do tej pory w muzealnych magazynach.\nOjcowie karmelici po powrocie do Berdyczowa w 1991 r. z energią przystąpili do odbudowy zdewastowanych wnętrz obu kościołów i upowszechniania kultu Matki Bożej Berdyczowskiej, który - mimo iż sanktuarium było zrujnowane - przetrwał w sercach wiernych. Warto w tym miejscu nadmienić, że władze państwowe Ukrainy oddały jedynie kościół i część murów obronnych, które ojcowie karmelici zaadaptowali do warunków mieszkalnych. Do tej pory nie zwrócono klasztoru przylegającego do kościoła, w którym mieści się szkoła muzyczna.\nPraca i poświęcenie kustoszów sanktuarium wydają konkretne owoce, świadczą o tym tysiące pątników, którzy corocznie przybywają do „Ukraińskiej Częstochowy”. Intronizacji nowego obrazu, namalowanego przez malarkę z Krakowa Bożenę Muchę-Sowińską, dokonał 20 lipca 1997 r. pierwszy ordynariusz odnowionej diecezji kijowsko-żytomierskiej bp Jan Purwiński. Wcześniej wizerunek poświęcił sługa Boży Ojciec Święty Jan Paweł II w czasie piątej pielgrzymki do Polski. Obraz został ukoronowany po raz trzeci 19 lipca 1998 r. Wikariusz Generalny Karmelitów Bosych, który przybył na uroczystości koronacyjne z Rzymu, powiedział wtedy: „Tym, czym dla Włochów jest Loreto, dla Polaków - Jasna Góra, a dla Francuzów - Lourdes, tym dla Ukrainy była i jest obecność Maryi w Ikonie berdyczowskiej”.\nDo uroczystości jubileuszowych, które odbędą się 16 lipca 2006 r., cała diecezja kijowsko-żytomierska przygotowuje się przez modlitwę w duchu dziękczynienia za dar obecności w Berdyczowie cudownej Ikony. Od stycznia do czerwca br. w każdą ostatnią niedzielę miesiąca do sanktuarium pielgrzymują poszczególne dekanaty diecezji, a dziewięć tygodni przed centralnymi uroczystościami we wszystkich parafiach diecezji jest odprawiana specjalnie na tę okazję ułożona nowenna do Matki Bożej Berdyczowskiej.\nLipcowe uroczystości będą miały jeszcze jeden wydźwięk. Mija bowiem piąta rocznica wizyty na Ukrainie, w tym także w diecezji kijowsko-żytomierskiej, Ojca Świętego Jana Pawła II. W czerwcu 2001 r. w homilii wygłoszonej podczas Mszy św. sprawowanej na lotnisku „Czajka” w Kijowie przed specjalnie na tę okazję przywiezionym wizerunkiem Matki Bożej Berdyczowskiej modlił się: „Najświętsza Dziewico, Opiekunko Ukrainy, Ty zawsze prowadziłaś Lud chrześcijański w jego pielgrzymce. Czuwaj nieustannie nad Twymi dziećmi. Pomagaj, by nigdy nie zapomniały one «imienia» duchowej tożsamości, którą otrzymały na chrzcie. Pomagaj im cieszyć się zawsze bezcenną łaską bycia naśladowcami Chrystusa (por. J 3, 29). Bądź przewodniczką każdego. Ty, Matko Boska i nasza Matko, Maryjo!”.\nTak jak przed wiekami, tak i dziś przed obrazem Tej, którą pobożny lud nazwał „Stolicą i Majestatem nieskończonego Miłosierdzia, Matką naszą Najczulszą, Najmilszą”, modlą się Polacy i Ukraińcy, katolicy, grekokatolicy i prawosławni. Bo tu, w Berdyczowie, jest Dom Matki, która czeka na każdego, aby go okryć swoim szkaplerzem i wziąć pod swoją opiekę.\nDla osób, które chciałyby wziąć udział w lipcowych uroczystościach, podajemy adres sanktuarium: Ojcowie Karmelici, pl. Soborna 25, 13-312 Berdycziv, UKRAINA, tel. 0038-04143-240-42; sanktberd@ukr.net


Paul Walker - Polskatimes.pl\nSłowo kluczowe: Paul Walker\nKoroner o tragicznej śmierci Paula Walkera: Ciała były w makabrycznym stanie [VIDEO]\n- Przyczyną śmierci Paula Walkera były obrażenia spowodowane uderzeniem samochodu w drzewo - stwierdza w raporcie koroner. Aktor zginął w wypadku, do którego doszło w Los Angeles 30 listopada ubiegłego roku. Samochód, którym jechał, z ogromną...\nprzyczyna śmierci Walkera\nkoroner o śmierci Walkera\nraport o śmierci Walkera\nPogrzeb Paula Walkera. "Poza planem zupełnie nie szukał rozgłosu" [VIDEO]\nWokalistka Natalia Safran w rozmowie wideo z Kingą Rusin i Bartoszem Węglarczykiem z "Dzień Dobry TVN" wspominała pogrzeb aktora Paula Walkera, który zginął w wypadku samochodowym 30 listopada tego roku. Safran opowiedziała również o teledysku do...\nŚmierć Paula Walkera: Tłumy fanów czczą pamięć aktora w kalifornijskiej Valencii [ZDJĘCIA+VIDEO]\nTydzień po śmierci Paula Walkera tłumy fanów nadal czczą jego pamięć w kalifornijskiej Valencii. To tam roztrzaskało się porsche, którym aktor znany z filmu "Szybcy i wściekli" jechał razem ze swoim kolegą Rogerem Rodasem. Obaj zginęli na miejscu...\nHołd dla Paula Walkera: nocny przejazd przez Łódź [ZDJĘCIA+FILM]\nŁódzcy kierowcy złożyli hołd Paulowi Walkerowi, tragicznie zmarłemu aktorowi, znanemu z filmu "Szybcy i wściekli". W nocy z soboty na niedzielę ponad 500 samochodów przejechało ulicami Łodzi. Trasa przejazdu wiodła z parkingu Tesco przy ul....\nhołd dla paula walkera\nPaul Walker: Uwielbiam się ścigać i kocham rywalizację. Zobacz archiwalny wywiad z aktorem [VIDEO]\nW "Dzień Dobry TVN" pokazany został archiwalny wywiad z gwiazdą serii filmów "Szybcy i wściekli" Paulem Walkerem, który zginął tragicznie 30 listopada 2013 roku w wypadku samochodowym w Santa Clarita w Kalifornii. Paul Walker w rozmowie z Anną...\nPaul Walker i jego samochód. "Porsche Carrera GT - tego auta trzeba się bać" [VIDEO + ZDJĘCIA]\nPaul Walker, aktor występujący w serii filmów "Szybcy i wściekli", zginął, gdy pędzące z dużą prędkością Porsche Carrera GT wypadło z drogi. Walker był pasażerem, a za kierownicą siedział jego kolega. Kierowcy, którzy na co dzień prowadzą sportowe...\nUjawniono kolejne nagranie z monitoringu, przedstawiające przebieg wypadku, w którym zginął aktor Paul Walker i jego przyjaciel Roger Rodas. Na filmie widać przewracające się pod wpływem uderzenia drzewo i chmurę pyłu. Do momentu, gdy wrak porsche...\nfilm z wypadku Paula Walkera\nnagranie wypadku Paula Walkera\nNiektórzy śledczy badający tragiczny wypadek samochodowy w Kalifornii, w którym zginął znany aktor Paul Walker, są zdania, iż przyczyną tragedii był nielegalny wyścig, w którym uczestniczył gwiazdor. Znany jest on z serii filmów pod tytułem "Szybcy...\nOpublikowano nagranie z monitoringu, na którym zarejestrowano moment tuż po wypadku samochodowym aktora Paula Walkera i jego kolegi, kierowcy Rogera Rodasa. Zarówno gwiazdor "Szybkich i wściekłych", jak i jego przyjaciel, który kierował porsche...\nŚmierć Paula Walkera: Fani i przyjaciele czuwali na miejscu wypadku [VIDEO+ZDJĘCIA]\nPrzyjaciele i fani Paula Walkera zebrali się w kalifornijskiej Valencii na nocnym czuwaniu w intencji aktora. Ludzie zapalali świece, przynosili kwiaty i płyty DVD. Gwiazdor "Szybkich i wściekłych" zginął w wypadku samochodowym razem z kolegą Rogerem...


Certyfikat, który zobowiązuje - Biznes i prawo gospodarcze - GazetaPrawna.pl - biznes, podatki, prawo, finanse, wiadomości, praca -\ngazetaprawna.plBiznesCertyfikat, który zobowiązuje\nCertyfikat, który zobowiązuje\n15.02.2018, 10:05; Aktualizacja: 15.02.2018, 10:19\nTytuł Top Employers to nie tylko wyróżnienie, lecz także zobowiązanie na przyszłość. Tak przynajmniej traktuje go firma Accenture, która kolejny rok z rzędu znalazła się w elitarnym gronie najlepszych polskich pracodawców wyróżnionych tym tytułem. Ten sukces zawdzięcza m.in. wprowadzeniu nowoczesnych technologii w sferę zarządzania zasobami ludzkimi, a dzisiaj – po zdobyciu bezcennych doświadczeń – podobne rozwiązania proponuje swoim partnerom biznesowym.\nPo trzyetapowym procesie certyfikacji Top Employers Institute nie miał wątpliwości, że „Accenture Sp. z o.o. zapewnia swoim pracownikom wyjątkowe warunki pracy, dba o talenty i ich rozwój na wszystkich szczeblach organizacji i udowadnia, że jest liderem w dziedzinie HRM, robiąc wszystko, aby bezustannie doskonalić swoje praktyki zatrudniania i rozwijać się. Zawsze”.\n– Muszę przyznać, że sfera HR jest dla nas bardzo dużym wyzwaniem, ponieważ nasi pracownicy to ludzie młodzi, mobilni, bardzo dobrze wykształceni, z wysokimi aspiracjami zawodowymi, nieustannie poszukujący nowych bodźców i zadań, które będą ich satysfakcjonowały – przyznaje Małgorzata Nasiłowska, dyrektor zarządzająca w Accenture w Polsce. – Firma musi więc zapewnić im warunki, które pozwolą realizować takie oczekiwania. Szczególnie, iż na rynku pracy od kilku lat następują dość znaczące zmiany i coraz trudniej pozyskać i utrzymać dobrego specjalistę.\nSpecyfika pracy firmy, podobnie jak przytoczona przez Małgorzatę Nasiłowską charakterystyka członków zespołu Accenture, wymaga od organizacji inwestowania w nowoczesne technologie. Firma od wielu lat wykorzystuje cyfrowe modele zarządzania wydajnością, jednak od niedawna te innowacyjne rozwiązania znalazły także zastosowanie w zarządzaniu zasobami ludzkimi. W roku 2016 wdrożono program „Performance Achievement”, który okazał się rewolucyjnym pomysłem na wydajne zarządzanie. Zamiast rocznych rankingów szefowie wybierają bardziej przyjazny sposób oceny – w formie konwersacji, która skupia się na mocnych stronach pracownika, jego postępach, możliwościach zawodowych oraz aspiracjach. Dotychczasowe doświadczenie pokazuje, że „Performance Achievement” motywuje pracownika do bycia najlepszym w swojej dziedzinie i zwiększania produktywności, co przyspiesza odkrycie potencjału – nie tylko własnego, lecz również zespołowego.\nAle nie tylko zmiany na rynku pracy są motorem napędowym wewnętrznej innowacyjności. Wyniki przygotowanego przez Accenture Strategy tegorocznego raportu „Re-working the Revolution: Are you ready to compete as intelligent technology meets human ingenuity to create the future workforce?” pokazują, że firmy, które zainwestują w nowoczesną technologię (w tym w sztuczną inteligencję) oraz postawią na współpracę między człowiekiem a maszyną, mogą zwiększyć swoje przychody w ciągu najbliższych czterech lat nawet o 38 proc., zaś poziom zatrudnienia o 10 proc. W skali globalnej te inwestycje zwiększyłyby zyski firm o 4,8 bln dol.\nWedług Accenture zarówno liderzy przedsiębiorstw, jak i pracownicy patrzą optymistycznie na potencjał, jaki daje sztuczna inteligencja w zakresie wyników biznesowych i doświadczenia zawodowego. 72 proc. z 1,2 tys. ankietowanych kierowników wyższego szczebla zgodnie stwierdziło, że inteligentna technologia będzie miała kluczowe znaczenie dla rozwoju ich organizacji, zaś 61 proc. uważa, że liczba miejsc pracy wymagających współdziałania ze sztuczną inteligencją wzrośnie w ciągu najbliższych trzech lat. Jednocześnie ponad dwie trzecie (69 proc.) z 14 tys. ankietowanych pracowników stwierdziło, że ważne jest rozwijanie umiejętności pracy z inteligentnymi maszynami.\nAccenture poprzez swoją politykę HR staje się więc innowatorem w obszarach związanych z przygotowaniem się na wyzwania przyszłości i budowaniem Future Workforce. Ale te innowacyjne wdrożenia stają się także swoistą ofertą dla klientów firmy, którzy coraz częściej potrzebują całościowego wsparcia w zakresie digitalizacji ich biznesu, zmiany modelu operacyjnego, a także modyfikacji strategii obejmującej aspekt ludzki. Przetestowane i wdrożone rozwiązanie wewnątrz Accenture stają się więc coraz częściej zalążkiem projektów przygotowywanych na potrzeby innych przedsiębiorstw.\n– Staramy się osiągnąć sukces jako ceniony pracodawca, dlatego nagroda Top Employer to ogromne wyróżnienie dla naszej organizacji, ale także zobowiązanie na przyszłość. Wierzymy, że dzięki naszemu podejściu do pracy i doskonałym wynikom Accenture w Polsce ponownie znajdzie się w czołówce pracodawców następnych edycji Top Employers – podsumowuje Małgorzata Nasiłowska.\nMałgorzata Nasiłowska, dyrektor zarządzająca w Accenture w Polsce\nRafalska: W razie potrzeby ustawa o handlu w niedziele zostanie znowelizowana


dr Adam Cyra: Auschwitz. Więźniowie policyjni w bloku nr 11 cz. 2 | Tysol.pl\nOpublikowano dnia 01.06.2018 21:34\nCzytaj również: dr Adam Cyra: Auschwitz. Więźniowie policyjni w bloku nr 11 cz. 1\nTylko nieliczni po „sądzie doraźnym” byli kierowani na dalszy pobyt w obozie, gdzie rejestrowano ich jako więźniów politycznych lub wychowawczych (Erziehungshäftlinge – w skrócie EH) i dopiero wtedy taki więzień przechodził całą procedurę, związaną z ujęciem w ogólnej ewidencji więźniów i osadzeniem go w obozie. Odbierano mu cywilne ubranie, oznaczano numerem obozowym, przechodził kąpiel, otrzymywał pasiak obozowy oraz kierowano go do odpowiedniego bloku mieszkalnego i do komanda pracy. Od tej pory dany więzień podlegał już władzom KL Auschwitz i obowiązującemu regulaminowi obozowemu.\nW nielicznych przypadkach więźniów PH bez „sądu” przenoszono do KL Auschwitz lub innych obozów, a także w całkiem sporadycznych wypadkach byli oni zwalniani i odzyskiwali wolność.\nWśród więźniów PH w bloku nr 11 działali więźniowie-konfidenci, przebywający razem z nimi w salach, będący na usługach gestapo obozowego. Na polecenie obozowego ruchu oporu akta ich dotyczące z registratury Politische Abteilung przynosiły pracujące tam więźniarki-Żydówki. Dane z nich uzyskane przekazywano pisarzowi w bloku nr 11, Janowi Pileckiemu. Informacje te docierały do Stanisława Kłodzińskiego (nr 20019) i innych działaczy konspiracji obozowej.\nW szczególnych wypadkach zdarzało się, że więźniów policyjnych zamykano w celach znajdujących się w podziemiach bloku nr 11. Odnośnie jednego z takich faktów można znaleźć potwierdzenie w relacji byłej więźniarki Walerii Janosz-Niesyto (nr 78929), której rodzinę aresztowało gestapo z Pszczyny za pomoc ukrywającym się po ucieczce jeńcom sowieckim: Mój mąż Józef Niesyto i brat Franciszek Otręba przebywali w bunkrze nr 23 i na drzwiach wypisali swoje nazwiska. Wzdłuż drzwi kopiowym ołówkiem wypisane jest nazwisko męża „Niesyto”, zaś poziomo wyryte paznokciem widnieje nazwisko brata „Franciszek Otręba”. (…) W jednym z grypsów mąż poinformował mnie, że jest trzykrotnie skazany na śmierć przez Sondergericht i wyrok będzie wykonany do siedmiu dni (…). W dniu 5 czerwca 1944 r. męża wywieziono wraz z czterema więźniami do miejscowości Oldrzychowice, pow. Frydek Mistek i tam ich powiesili. Był to odwet za udaną akcję grupy partyzanckiej działającej w tym obwodzie. (…) Szubienicę, na której zostali powieszeni, sami musieli postawić.\nW dniu 2 września 1943 r. odbyło się ostatnie posiedzenie „sądu doraźnego”, któremu przewodniczył Rudolf Mildner. Na karę śmierci skazano wówczas 93 osoby. W grupie tej było kilku więźniów, którzy nie ukończyli jeszcze 18 roku życia, najmłodszymi spośród nich byli: Leokadia Samarzyk (9 lat), Irena Karcz (14 lat), Janina Lazurowska (14 lat), Wanda Jarosz (15 lat), Ryszard Jakubczyk (15 lat) i Antoni Kokosz (16 lat). Dzieci otrzymywały wyroki śmierci i tracone były głównie za to, że donosiły żywność ukrywającym się Żydom lub członkom konspiracji.\nPierwsze „posiedzenie” Standgerichtu, któremu przewodniczył już dr Johannes Thümmler odbyło się 22 października 1943 r. Zapadło wówczas 111 wyroków śmierci. Jednym ze skazańców był Tadeusz Gzyl, mający 15 lat.\nDr Johannes Thümmler mieszkał m.in. w niemieckim hotelu „Eichendorf” (przed wojną „Polonia”) w Katowicach. Z więźniami, którzy przebywali w piwnicach gmachu siedziby katowickiego gestapo obchodził się brutalnie i czasami osobiście ich mordował. Były więzień Antoni Szwajnoch (nr 26682) w swojej relacji podaje, że w powyższym gmachu często go spotykał: Był to wysoki, postawny mężczyzna ze szramą na policzku. Jedno z takich „spotkań” omal nie skończyło się dla mnie tragicznie. Był to akurat dzień 17 stycznia 1945 r. (…) Otóż tego właśnie dnia, idąc schodami z piwnicy nie dostrzegłem w porę Thümmlera i nie zdjąłem przed nim czapki. Uderzył mnie więc z całej siły, wybijając mi parę zębów. (…) Pamiętam, że jednego aresztanta zastrzelił w piwnicy osobiście sam Thümmler.\nPosiedzenia Standgerichtu odbywały się co kilka tygodni a oskarżonych, z małymi wyjątkami, obydwaj wspomniani szefowie katowickiego gestapo skazywali na śmierć. „Sądzono” Polaków głównie z rejencji katowickiej, zarzucając im nielegalną, wrogą III Rzeszy działalność polityczną. Z ogółu około 3 tysięcy straconych z wyroków „sądu policyjnego” w bloku nr 11, sam Johannes Thümmler skazał na śmierć co najmniej ponad 800 osób.\nByły więzień Jakub Gordon zeznał podczas procesu Rudolfa Hőssa: Pewnego razu blokowy naszego bloku polecił wszystkim pielęgniarzom, by udali się na podwórze bloku nr 11. Było to właśnie w piątek, po skończonym urzędowaniu „Standgerichtu”. Po przyjściu na podwórze zauważyłem w kącie pod ścianą stos trupów. Trupy te polecono nam ładować na auta. Było ich około dwustu, w tym pięć kobiet. Musieliśmy trupy ciągnąć za nogi do stojącego obok auta. Przy aucie stało dwóch więźniów, którzy musieli na nie trupy wrzucać. Zdarzało się, że nie wszyscy na skutek strzałów ponieśli śmierć na miejscu. Niektórzy jęczeli jeszcze, wówczas do tych podchodził któryś z esesmanów i strzałem w oko zabijał ich.\nGłównym celem działalności gestapo w Katowicach, które liczyło kilkuset pracowników, był terror w stosunki do ludności polskiej, mieszkającej w rejencji katowickiej. Codziennie samochody przywoziły do katowickiej siedziby gestapo dziesiątki więźniów na przesłuchania, które prowadzone były w sposób brutalny, połączone z biciem i torturowaniem.\nZdarzało się, że więźniami PH byli Ślązacy, którzy zdezerterowali z Wehrmachtu. Jednym z nich był Wojciech Gajowczyk (w obozie Adalbert Gajowczyk, pochodzący z Rusinowic koło Lublińca. Stało się to w czerwcu 1943 r., kiedy z kolejnego urlopu nie powrócił już do swojej jednostki i ukrywał się. Pól roku później przypadkowo go aresztowano i z końcem kwietnia 1944 r. przewieziono z więzienia w Lublińcu do bloku nr 11 na terenie KL Auschwitz: Zamknięto mnie w jednej z cel znajdujących się w podziemiach tego bloku. Cały czas byłem izolowany, tzn. siedziałem sam. Miałem na sobie cywilne ubranie, nie byłem wyprowadzany na spacer. Od przywiezienia minęło około dwóch tygodni, gdy zostałem pewnego dnia postawiony przed Polizei-Standgericht, którego posiedzenie odbywało się w jednej z sal na parterze bloku nr 11. Kiedy zostałem wprowadzony do sali posiedzeń, zadano mi w języku niemieckim kilka pytań. Starano się ustalić, dlaczego zdezerterowałem. Broniłem się, że nadal odczuwam skutki rany, że bałem się ponownego wysłania na front. (…) Na koniec padło pytanie, jakie jest moje ostatnie życzenie. Oświadczyłem, że pragnę jako żołnierz Wehrmachtu, abym był sądzony przez sąd wojskowy. Usłyszałem w odpowiedzi, że tak się stanie. Moje posiedzenie trwało bardzo krótko. Po jego zakończeniu znów zostałem doprowadzony do mojej celi (…). W czerwcu 1944 r. przeniesiono mnie z KL Auschwitz do więzienia w Torgau.\nZa kontakty z Wojciechem Gajowczykiem aresztowano siedem osób z jego rodziny - matkę Marię Gajowczyk, ojca Jana Gajowczyka oraz trzy jego siostry: Różę Gajowczyk (po mężu Dryjańska), Anielę Gajowczyk i zamężna siostrę Annę Tomys (z d. Gajowczyk). Wszyscy więzieni byli w bloku nr 11. Matce Marii Gajowczyk w dniu 31 października 1944 r. podczas posiedzenia Standgerichtu miano odczytać wyrok śmierci. Skazanych zamknięto w bunkrach bloku nr 11. W nocy więźniarki przebywające nad nimi na parterze tego bloku rozmawiały z oczekującymi wykonania wyroku. W dniu następnym, 1 listopada, Maria Gajowczyk, mająca wówczas 55 lat wraz z pozostałymi ofiarami tego „sądu” została rozstrzelana w krematorium nr 2 na terenie KL Auschwitz II-Birkenau. Ojciec zginął w niewyjaśnionych okolicznościach, natomiast wspomniane trzy siostry pobyt w obozach przeżyły.\nWyroku śmierci podczas Standgerichtu 31 października 1944 r. uniknęła Pelagia Lehnert (nr 88822), która wcześniej modliła się do Matki Boskiej Nieustającej pomocy, aby zachowała ja przy życiu. Zapamiętała ona, że „sądzono” wówczas 13 kobiet i 90 mężczyzn: Jak już wszystkich osądzili, wyszedł esesowiec i wyczytał trzy nazwiska: Lehnert, Machera i Nowara (tych nazwisk do końca życia nie zapomnę) i kazał wracać powrotem do celi.\nNa śmierć wtedy został skazany młody mieszkaniec Bobrownik koło Będzina. Był nim Paweł Rabsztyn, mający powiązania z konspiracją i za to aresztowany w dniu 24 września 1944 r. Razem z nim uwięziono jego siostrę Helenę, która nie należała do żadnej organizacji: Brat zginął w KL Auschwitz, przebywając w bloku nr 11. (…) Podobno do domu nadesłano powiadomienie, że zginął w dniu 1 listopada 1944 r.\nZ Wehrmachtu zdezerterował także Jan Czarnul, pochodzący z Rudziczki koło Pszczyny. W kwietniu 1944 r. został aresztowany w domu rodzinnym, gdzie ukrywał się i najprawdopodobniej z wyroku niemieckiego sądu wojskowego został później stracony poza KL Auschwitz. Pozostali członkowie rodziny wraz z nim aresztowani: matka Anna Czarnula, brat Alojz Czarnula, drugi brat Antoni Czarnula i siostra Maria Czarnula (po mężu Grodoń) zostali przywiezieni i osadzeni w bloku nr 11 jako więźniowie PH. Jeszcze jeden brat z tej rodziny, Karol Czarnula, będący również żołnierzem Wehrmachtu, przyczynił się później do tego, że pozostali członkowie rodziny za jego wstawiennictwem zostali zwolnieni z bloku nr 11 w grudniu 1944 r.\nWarto przypomnieć, że bezpośrednio przed rozpoczęciem posiedzenia „sądu doraźnego” otwierano sale na parterze w bloku nr 11, w których przebywali więźniowie policyjni i wyczytywano nazwiska. Wywołani wychodzili z sal i ustawiali się w korytarzu w dwóch lub więcej szeregach. Następnie wzywani pojedynczo wchodzili na salę rozpraw. Każdemu z oskarżonych poświęcano od jednej do dwóch minut. Zapadały przeważnie w przytłaczającej większości wyroki śmierci. Czasami tylko kilka osób nie skazywano na śmierć. „Ułaskawieni” nie odzyskiwali wolności, lecz kierowani byli do obozu, gdzie byli rejestrowani i otrzymywali numery więźniów KL Auschwitz. Pozostałych po zakończeniu „sądu doraźnego” rozstrzeliwano pod Ścianą Straceń, a po jej rozebraniu pod koniec lutego 1944 r. przeprowadzano egzekucję w krematoriach KL Auschwitz II-Birkenau lub na terenie tego obozu w bunkrze nr 2 w tzw. „białym domku”. Rozstrzeliwano więźniów lub ich zabijano w komorach gazowych. Niektórzy więźniowie policyjni wznosili przed śmiercią także okrzyki: „Jeszcze Polska nie zginęła” lub „Polska walczy”, podobnie jak i inni rozstrzeliwani więźniowie KL Auschwitz.\nRudolf Höss, na temat zachowania się więźniów policyjnych przed ich straceniem w swoich wspomnieniach napisał: Szli na śmierć odważnie i spokojnie w przekonaniu, że składają życie w ofierze ojczyźnie”.\nTylko w nielicznych wypadkach, jak było już wspomniane, „sąd doraźny” skazywał na karę osadzenia w obozie koncentracyjnym, co jednak nie było równoznaczne z przeżyciem obozu, lecz niewątpliwie zwiększało szansę takiego więźnia na doczekanie wolności. Postępowaniem „sądu doraźnego” obejmowano także przebywających w obozie więźniów, zarejestrowanych i oznaczonych numerem, co do których wszczęte lub kontynuowane śledztwo wykazało nieujawnioną wcześniej działalność konspiracyjną. Zdarzało się także, że osoby, których sprawę rozpatrywać miał „sąd doraźny” przywożono do bloku nr 11 w przeddzień lub w dniu mającego się odbyć Standgerichtu. Często przed posiedzeniem „sądu doraźnego” w salach, gdzie na parterze w bloku nr 11 przebywali więźniowie policyjni, na jednej pryczy spało kilku więźniów. Wyjątkowo zdarzało się, że więźniowie PH byli przenoszeni z bloku nr 11 z powrotem do więzienia w miejscowości, z której skierowano ich do KL Auschwitz. Po ponownym rozpatrzeniu ich sprawy byli zwalniani z więzienia lub skazywani na dalszy pobyt w innych hitlerowskich więzieniach.\nW kolejnych miesiącach 1943 r. dla więźniów policyjnych przeznaczono prawie cały parter. Wyjątek stanowiła dyżurka esesmana, mieszcząca się w pierwszej izbie po prawej stronie korytarza od głównego wyjścia i licząc w dalszej kolejności po tej samej stronie trzecia izba, zajmowana przez więźniów z obsługi bloku. Z kolei w pierwszej sali po lewej stronie od wejścia odbywały się co kilka tygodni posiedzenia „sądu” doraźnego, a na stałe mieszkał tam i pracował, o czym było już wspominane, pisarz bloku. Sala ta była zwana Blockschreibstube. W dwóch ostatnich salach po obu stronach korytarza za kratą więzieni byli mężczyźni PH, natomiast w dwóch drugich salach, licząc od głównego wejściach, po obydwu stronach korytarza przebywały kobiety PH. Należy jeszcze dodać, że po lewej stronie od głównego wejścia, w trzeciej izbie, znajdowało się ambulatorium i gabinet sanitariusza blokowego.\nPolicyjny „sąd doraźny” skazywał więźniów przeważnie na rozstrzelanie, a egzekucję przeprowadzano po jego zakończeniu pod Ścianą Straceń na dziedzińcu bloku nr 11. W wypadku większej liczby skazanych rozstrzeliwano ich także, do pierwszych miesięcy 1943 r., na terenie obozu macierzystego w Oświęcimiu w kostnicy krematorium nr I.\nW dniu 29 listopada 1943 r., odbyła się ostatnia egzekucja więźniów policyjnych pod Ścianą Straceń. Od tego czasu tylko pojedynczych więźniów Blockführer bloku nr 11 nadal rozstrzeliwał w umywalni na parterze tego bloku.\nPrzy rozbiórce Ściany Straceń zatrudnionych dziesięciu więźniów policyjnych. Jednym z nich był Emil Bienioszek (nr 162074): Datę rozebrania Ściany Śmierci pamiętam dokładnie. Był to 29 lutego 1944 r. Rozbieraliśmy ją w dziesięciu (…). Stało się to w godzinach przedpołudniowych. (…) pracę tę wykonaliśmy gołymi rękami uradowani tym, że nie będą już wykonywane wyroki śmierci.\nW dniu tym około godziny 13-stej rozpoczął się kolejny Standgericht. Były więzień Jan Brożek zapamiętał: Mówiono, że powodem rozebrania Ściany Straceń miała być wiadomość o przybyciu do obozu jakiejś delegacji. W dniu 29 lutego 1944 r. odbyło się także posiedzenie Standgerichtu. Skazano wówczas na karę śmierci więźniów pochodzących z Chrzanowa, których znałem. Byli to:\n- Józef Gorczyca, listonosz, był więźniem KL Dachau, skąd został zwolniony, lecz później ponownie go aresztowano,\n- Józef Sroka z Babic koło Chrzanowa, aresztowany za to, że przyniósł swojej siostrze kawałek cielęciny. (…),\n- Stanisław Ziembiński z Chrzanowa-Berezka, aresztowano także jego matkę, która zginęła w KL Auschwitz oraz ojca, który został z obozu zwolniony, lecz wkrótce zmarł. Ponadto w tym dniu zginęli: Zbigniew Jochta i Miśkiewicz, imienia nie pamiętam.\nPo rozebraniu Ściany Straceń 29 lutego lutego 1944 r. skazanych na śmierć przewożono do KL Auschwitz II – Birkenau, gdzie byli traceni w komorach gazowych lub rozstrzeliwani w krematoriach. Każdego ze skazańców więźniowie z Sonderkommanda przed egzekucją trzymali za uszy, aby nie uchylili się od strzału. Kiedy w listopadzie 1944 r. zaprzestano zabijania ludzi cyklonem B, więźniów skazanych przez „sąd doraźny” rozstrzeliwano w krematorium nr 4. Niektórzy więźniowie policyjni ginęli także podczas publicznych odwetowych egzekucji, które odbywały się w różnych miejscach na terenie rejencji katowickiej. Ich celem było sterroryzowanie i utrzymanie w posłuszeństwie zamieszkałych w jej granicach Polaków.\nZnane są wypadki, że niektórzy więźniowie PH byli wywożeni po „sądzie doraźnym” z bloku nr 11 i wieszani publicznie w różnych miejscowościach, głównie na Podbeskidziu. Egzekucje te wykonywał Jakub Kozelczuk, będący kalefaktorem bunkra, który był przywożony przez funkcjonariuszy Politische Abteilung w celu przeprowadzenia egzekucji.\nUwięzieni w bloku nr 11 mieli nadmiar czasu, który miał na nich destrukcyjny wpływ, ponieważ powodował nadmierne rozmyślanie, o tym co ich czeka. W tej tragicznej sytuacji znaleźli się wśród uwięzionych w tym bloku ludzie, którzy nie poddawali się załamaniu i podnosili innych na duchu. Rozpoczęto organizować wieczorami spotkania, opowiadano anegdoty i prowadzono rozmowy na tematy kulturalne. Były śpiewy i nawet ekwilibrystyka, co tak opisała w swoich wspomnieniach Róża Dryjańska: Jedna z panien stanęła na głowie, inna zaprezentowała mostek, jeszcze inna sznur. Potem jeszcze były humoreski. Było naprawdę wesoło. Ja pod wrażeniem słów – stąd jest tylko jedno wyjście przez komin, patrzyłam zdumiona na roześmiane twarze współtowarzyszek niedoli. Później sama przeszłam do porządku dziennego nad stanem beznadziejnej sytuacji i brałam bardzo czynny udział w organizowaniu życia kulturalnego.\nWiększość uwięzionych w bloku nr 11 była głęboko religijna. Wiele osób modliło się po cichu rano i wieczorem. Modlitwa podtrzymywała na duchu i dawała nadzieję na przeżycie. Często śpiewano pieśni religijne, co dodawało otuchy, najczęściej była nią pieśń „Serdeczna Matko opiekunko ludzi”. Swoje makabryczne położenie więźniowie tłumaczyli sobie w ten sposób, że Bóg dał ludziom wolną wolę, a tylko esesmani niedobrze tą wolną wolę wykorzystują.\nMiały miejsce również praktyki religijne, ponieważ więzieni w tym bloku księża przy pomocy obsługi bloku potajemnie otrzymywali komunikanty i przedmioty potrzebne do odprawiania Mszy świętej. Więźniowie-księża spowiadali innych i udzielali Komunii świętej. Były więzień Julian Pezdka oświadczył: Przypominam sobie, że w okresie Świąt Bożego Narodzenia w 1944 r. w salach bloku nr 11, gdzie przebywaliśmy, odbywały się Msze św. odprawiane przez dwóch księży, więźniów PH. Jednym z nich był ksiądz Władysław Grohs, nazwiska drugiego nie pamiętam.\nKsiądz Władysław Grohs odprawił nabożeństwa w święta Bożego Narodzenia, w Nowy Rok 1945 i w Trzech Króli w sali, w której przebywał w bloku nr 11. Przy okazji przeprowadził także spowiedź współwięźniów wraz z karmelitą, ojcem Bogusławem Woźnickim, który przed egzekucją spowiadał także Bernarda Święrczynę (nr 1393), powieszonego w obozie 30 grudnia 1944 r. Niemogącym osobiście się skontaktować ze spowiadającymi z innych sal, po wzbudzeniu w sobie żalu za grzechy, ks. Władysław Grohs udzielił z pewnej odległości zbiorowego rozgrzeszenia. Hostię świętą przekazał nam ksiądz Grohs zawiniętą w bibułce - relacjonowała była więźniarka Maria Chlebuś – którą podał nam więzień, pełniący w bloku nr 11 funkcję fryzjera. Podobnego rozgrzeszenia zbiorowego więźniom policyjnym „in articulo mortis” udzielili więzieni również bloku nr 11 i później straceni: ks. Józef Kania 29 lutego 1944 r. i ks. Józef Adamecki 26 maja tegoż roku.\nNiezapomnianym dniem dla więźniów PH była wigilia Bożego Narodzenia w 1944 r. Esesmani zgodzili się, aby w ten wigilijny wieczór wyszły na korytarz wszystkie więźniarki i więźniowie, którzy przebywali także na parterze tego bloku w salach za kratą. Na środku korytarza ustawiono choinkę. Na schodach prowadzących z parteru do podziemi, gdzie znajdował się areszt obozowy stali więźniowie, którym pozwolono także wyjść z jego cel. Kilka więźniarek ubrało się w nocne koszule, mające imitować anielskie szaty. Śpiewano wspólnie kolędy, najpierw po niemiecku, a później po polsku. Później rozpoczęły się deklamacje, do których teksty ułożyła dr Jadwiga Makowska, polonistka z gimnazjum w Sosnowcu, którą w kilkanaście dni później, skazano podczas ostatniego posiedzenia „sadu doraźnego” na śmierć w dniu 5 stycznia 1945 r.\nTreść tej deklamacji zapamiętała była więźniarka Róża Dryjańska: Nie wiem, czy wiecie, że istnieje Auschwitz na świecie, nie jest on tak straszny, jak go malują, bo w nim ludzie jak w raju się czują, że się niczym nie martwimy, bo nie wiemy, czy nas wyprowadzą własne nogi, czy też kominem wezwą nas Bogi. A jak się dowiedziałam, to szybko do Auschwitz przyjechałam (…). Następnie ktoś zaczął czytać wcześniej napisany wiersz o treści bardzo patriotycznej, w którym były karykaturalne określenia hitlerowskiego systemu. Wśród więźniów znajdował się lekarz Ukrainiec, Wasyl Stroncićkyj, który znał dobrze język polski i zameldował o treści tej deklamacji esesmanowi Bruno Schlagemu. Natychmiast rozpędzono wszystkich do cel, a następnie ustalono nazwisko więźnia, czytającego wiersz i jego dwóch współautorów. Wszyscy trzej zostali bestialsko pobici.\nDr Jadwiga Makowska uczyła więźniarki także języka francuskiego, co tak zapamiętała b. więźniarka Róża Dryjańska: Uprzednio wspomniana dr Makowska powtarzała nam, że mamy się uczyć. Pamiętam także, że dr Makowska przebywająca w naszej sali uczyła nas języka francuskiego, robiła nam także wykłady z historii starożytnej. Przypominam sobie, że w kaflowym piecu, stojącym w naszej sali, znalazłyśmy podręcznik do nauki języka francuskiego, z którego korzystała dr Makowska.\nWiek więźniarek był bardzo różny. Najmłodsza – zapamiętała była więźniarka Róża Dryjańska – miała sześć lat. Była Żydówką – śliczna. (…) Miała długie czarne warkocze, brązowe oczy (…). Jej rodzice zginęli w czasie likwidacji Żydów w Lubelskim. (…) Ona również zginęła.\nW dniu 5 stycznia 1945 r. odbył się ostatni Standgericht pod przewodnictwem Johannesa Thümmlera, który tak zapamiętała była więźniarka Zofia Gabryś-Domasik: Posiedzenie trwało do wieczora. (…) naliczyłyśmy, że wywołano 78 mężczyzn i 38 kobiet. Atmosfera stała się coraz bardziej napięta i nerwowa. Słychać było cichy płacz i szloch skazanych.\nWśród więźniarek PH w bloku nr 11 były również kobiety ciężarne. Jedna z nich nazywała się Bogdańska. Była więźniarka Wanda Bieniosz zapamiętała, jak w dniu 5 stycznia 1945 r. zobaczyła ją z niemowlęciem na ręku. Była to dziewczynka o imieniu Helenka. Na spacerze na dziedzińcu bloku nr 11 każda z więźniarek, chociaż na chwilę chciała ją wziąć na ręce. Bogdańska otrzymywała dla dziecka dodatek więzienny w postaci kaszy manny. Kiedy w dniu 17 stycznia 1945 r. więźniarki były ewakuowane z bloku nr 11 i skierowano je do bramy wyjściowej obozu, Bogdańska spotkała znajomego więźnia, który pomógł jej odłączyć się od kolumny ewakuacyjnej i ukryć wraz dzieckiem w jednej z piwnic na terenie obozu, gdzie doczekała wyzwolenia w dniu 27 stycznia 1945 r.\nW dniu 17 stycznia 1945 r. miał się jeszcze odbyć kolejny Polizeistandgericht, podczas którego zamierzano „osądzić” 58 osób, w tym kobiety i mężczyźni, którym polecono ustawić się w korytarzu na parterze w bloku nr 11. W sali, gdzie urzędował „sąd doraźny” byli już zebrani jego członkowie. Nagle do bloku nr 11 wszedł esesman Willi Florschütz, nazywany przez więźniów policyjnych „Aniołem śmierci”, który jako funkcjonariusz obozowego gestapo był łącznikiem pomiędzy Politische Abteilung i Polizeistandgerichtem:Dostrzegłem – zapamiętał były więzień Emil Bienioszek - że esesman ten wszedł do sali, gdzie urzędował „sąd doraźny”, a po chwili z sali tej zaczęli wychodzić oficerowie nakładający płaszcze i czapki, kierując się do drzwi wyjściowych. My nadal staliśmy na korytarzu. Po dalszych kilkunastu minutach podszedł w naszą stronę esesman Schlage i powiedział: „Każdy idzie pod swoja salę i ma tam czekać”. (…) Po tym wszystkim zostaliśmy wyprowadzeni z bloku nr 11. Na zewnątrz, przed wejściem do bloku nr 11 płonęło ognisko, w którym paliły się dokumenty tego bloku. Całą naszą grupę z bloku nr 11 poprowadzono w kierunku bramy wyjściowe.\nNa trasie ewakuacyjnej esesmani dopuścili się zbrodni na więźniach policyjnych, czego świadkiem był więzień Józef Ciepły (nr 169400), pochodzący z Mysłowic: Więźniowie policyjni byli specjalnie pilnowani przez wzmocnioną rotę esesmanów. Szli na przedzie kolumny. Wśród nich była jedna albo dwie kobiety. Było ich razem 4-5 piątek. W Jastrzębiu umieszczono ich w stodole od strony parku. Rano, niektórzy z nich wkopali się głęboko w słomę. Stwierdzam to, bo ja również tam spałem. Chcieli widocznie ukryć się z zamiarem ucieczki. Rano zauważyłem, że niektórych esesmani zaprowadzili za stodołę – myślę, że ich tam zastrzelili.\nNa drugi lub trzeci dzień po wyzwoleniu KL Auschwitz na teren byłego obozu udał się Stanisław Tomaszek, chcąc odwiedzić blok nr 11, w którym przez pewien czas był więziony. Przy bramie z napisem „Arbeit macht frei” stali żołnierze sowieccy, którzy umożliwili mu wejście na teren wyzwolonego obozu: W bloku nr 11 zastaliśmy sceny mrożące krew w żyłach. W pierwszym pomieszczeniu po prawej stronie od wejścia, gdzie kiedyś urzędował esesman, zastaliśmy parę zwłok z widocznymi ranami kłutymi, które zadano bagnetami lub ostrymi narzędziami. Podłoga w tym pomieszczeniu aż lepiła się od krwi. W którymś z dalszych pomieszczeń (…) zobaczyliśmy jeszcze gorszy widok. Na podłodze leżały zwłoki kobiety z rozciętym brzuchem. Kobieta musiała być ciężarna, bo martwy płód znajdował się obok. Było to coś przerażającego, że do dnia dzisiejszego nie mogę zapomnieć tego widoku. Przerażał sadyzm oprawców SS, którzy potrafili się w ten sposób pastwić nad swoimi ofiarami.\nW innym pomieszczeniu widziałem także zwłoki jakiegoś starca. Łącznie w bloku nr 11 zastaliśmy parę trupów. Wszystkie zwłoki znajdowały się w salach na parterze, w podziemiach cele były puste – przynajmniej te, które oglądaliśmy.\nZdzisław Bosek, który pochodził z Brzeszcz, pracował po wyzwoleniu KL Auschwitz jako ochotnik-sanitariusz w szpitalu obozowy Polskiego Czerwonego Krzyża w Oświęcimiu: W dniu naszego przybycia na teren wyzwolonego obozu (2-3 lutego 1945 r.) odwiedziliśmy blok nr 11. W bloku tym zastaliśmy wiele zwłok więźniów (…). W kilka dni potem do bloku nr 11 przenieśliśmy zwłoki więźniów, które zebraliśmy z ulicy wiodącej od bramy przy dawnej willi komendanta obozu do krematorium nr 1. Blok nr 11 został wykorzystany jako kostnica szpitalna.\nPrawie cała dokumentacja „sądu doraźnego” w bloku nr 11 została spalona w Oleśnicy w kwietniu 1945 r., gdzie utworzono tzw. Ausweichstelle katowickiego gestapo. Wywieziono ją tam podczas ewakuacji pod koniec stycznia 1945 r. i zniszczono później na polecenie Johannesa Thümmlera. Prace związane ze spaleniem tych akt nadzorowali oficerowie gestapo katowickiego – Hesse i Güntzschel – odpowiedzialni za kolumnę ewakuacyjną.\nPo wyzwoleniu obozu w salach bloku nr 11 odnaleziono kilka grypsów, ukrytych w różnych miejscach tego bloku, np. w szparach podłogowych pomiędzy deskami. Najczęściej skazańcy pisali je na krótko przed wykonaniem wyroku śmierci i stanowiły one listy pożegnalne do rodzin. Oto treść jednego z nich: Zasądzony w dniu 31.X.1944, czekamy wyroku jest nas 70 ludzi, giniemy razem z miesiącem październikiem, a przed tak wielkim świętem wszystkich świętych będziemy już się cieszyli w niebie, zatem jeszcze raz za wszystko Wam Bóg zapłać i przesyłam mojej rodzinie moje Ojcowskie błogosławieństwo, niech ma was Matka najświętsza w swojej opiece. Całuję Was i ostatni raz ściskam. Magiera.\nInny z więźniów policyjnych, wspominany już ojciec Bogusław Woźnicki, który obóz przeżył, napisał gryps, który ukrył na parterze w bloku nr 11 w styczniu 1945 r. Adresował go do swojej siostry Józefy Pacut, zamieszkałej w Wadowicach. Gryps ten został odnaleziony po wyzwoleniu obozu przez księdza Lucjana Stradę: Przechodząc przez jedną z sal na parterze bloku nr 11 (po prawej stronie, znajdującej się jednak w części przed schodami wiodącymi do podziemi) dostrzegłem na podłodze w szparze między deskami jakiś maleńki świstek bibuły. Schyliłem się, podniosłem i stwierdziłem, że był to tzw. Gryps pisany przez jakiegoś więźnia, który przebywał w bloku nr 11. W grypsie podano nazwisko i adres w Wadowicach. Byłem przekonany, że wysyłający celowo ukrył gryps w szparze podłogi licząc, że ktoś go odnajdzie.\nCzęsto jedynym śladem po ludziach więzionych w bloku nr 11 i straconych w różnych okolicznościach są także napisy na ścianach, drzwiach, parapetach okiennych i belkach stropowych.\nW pomieszczeniach tego bloku na parterze są zachowane napisy, świadczące o głębokiej wierze więźniów policyjnych. Jeden z nich ołówkiem na belce stropowej sufitu napisał: Żyłem Panie, bo chciałeś – ginę, bo kazałeś – zbaw, bo możesz – O Wielki Boże. Łuczak Józef, Post Schwazgrund, Kr. Wieluń”.\nWspomniane inskrypcje, będące ostatnim pożegnaniem ze światem, świadczą również o niezwykłej odwadze oraz wielkim harcie i umiłowaniu Ojczyzny. Niejednokrotnie zawierają również prośby skazańców, aby o ich losie powiadomić rodzinę. Obok napisów w wielu celach znajdują się rysunki, inicjały i numery obozowe ich autorów. Narzędziami do ich wykonania były kawałek ostrego przedmiotu, wsuwka do włosów, ołówek, kredka, a nawet paznokieć. Jest tych napisów kilkaset, ostatnie noszą datę 6 stycznia 1945 r., wykonane więc zostały na trzy tygodnie przed wyzwoleniem KL Auschwitz. W kilkudziesięciu wypadkach można dać dokładną odpowiedź, kto był ich autorem, niestety w większości przypadków jest to niemożliwe.\nNa drzwiach celi nr 21 w „Bloku Śmierci” za pomocą rysunków ppor. Stefan Jasieński, skoczek spadochronowy-cichociemny, posługujący się pseudonimem „Urban”, symbolicznie „napisał pamiętnik” swojego bogatego w różnorodne doświadczenia życia. Jego niezwykła ilustrowana autobiografia zawiera m.in.: herb rodu Jasieńskich „Dołęga”, lancę ułańską z proporcem, szablę, motocykl, angielski czołg Cromwell, nad nim Znak Spadochronowy przedstawiający spadającego do ataku orła, a także samolot bombowy Halifax i skoczka opadającego na spadochronie. Ponadto wykonał rysunki w tynku ścian celi nr 21, w tym dwa rysunki o tematyce religijnej. Pierwszy z tych rysunków przedstawia postać Chrystusa Ukrzyżowanego, natomiast drugi, wizerunek Chrystusa Miłosiernego. „Urban” wykonał także w celi nr 21 kalendarz, który zawiera wyryte w tynku liczby, oznaczające kolejne poniedziałki od 13 listopada 1944 roku do 1 stycznia 1945 roku. Sześć pozostałych dni tygodnia stanowią, częściowo jeszcze widoczne w tynku, kropki w liniach poziomych. Ppor. Stefan Jasieński poniósł śmierć w obozie oświęcimskim w nie wyjaśnionych do dzisiaj okolicznościach na początku stycznia 1945 r.\nOświęcim, dnia 5 kwietnia 2018 r.


Rode NT1 KIT - Sklep muzyczny Rockfan\nRode NT1 KIT to zupełnie nowy mikrofon pojemnościowy marki RØDE, wyposażony w membranę 1-calową oferowany z kompletem akcesoriów.\nTo nie wszystko, bowiem w Rode NT1 KIT zastosowano specjalny, wewnętrzny system zawieszenia przetwornika – najlepszy w branży system Rycote Lyra, który minimalizuje wibracje na poziomie kapsuły. Wewnątrz znajduje się też najwyższej klasy układ elektroniczny, o najniższym poziomie szumów spośród wszystkich dostępnych na rynku mikrofonów studyjnych. NT1 to mikrofon niesamowicie cichy – wyniki pomiarów wskazują poziom szumów własnych na poziomie tylko 4.5 dBA.\nW komplecie Rode NT1 KIT znajduje się elastyczny uchwyt SMR.\nW skład Rode NT1 KIT wchodzi też zdejmowana, w całości metalowa osłona przeciwpodmuchowa (pop-filter) – działa tak dobrze, jak dobrze wygląda i zapewnia skuteczną ochronę przed zgłoskami wybuchowymi. Osłonę można łatwo umyć, a co ważne, jest tak samo wytrzymała jak uchwyt oraz sam mikrofon.\ngwarancja – 10 lat po rejestracji na stronie producenta.


Olej z Rokitnika Tłoczony na Zimno 100ml - Naturalne Oleje Tłoczone na Zimno - ZDROWA ŻYWNOŚĆ\nOlej z rokitnika zawiera flawonoidy oraz karotenoidy, związki o właściwościach przeciwzapalnych, antybakteryjnych i antywirusowych. Olej ten ostał wytłoczony z owoców rokitnika. Wyselekcjonowaliśmy najlepszy jakościowo surowiec, aby zapewnić Państwu możliwie najlepszy produkt finalny: olej rokitnikowy. Naturalny proces tłoczenia na zimno, pozwolił zachować wszelkie właściwości biologiczne oraz odżywcze z owoców rokitnika.\nPrzechowywanie: Olej z rokitnika należy przechowywać w ciemnym i chłodnym miejscu.