Trzy uczennice „Broniewskiego” w eliminacjach centralnych Olimpiady Innowacji Technicznych i Wynalazczości. – Powiat ostrowiecki\nTrzy uczennice „Broniewskiego” w eliminacjach centralnych Olimpiady Innowacji Technicznych i Wynalazczości.\nOpublikowano w dniu 26 kwietnia 2016 Autor: Powiat Ostrowiecki\nAnna Mich, Karolina Tomczyk i Karolina Żaczkiewicz zakwalifikowały się do eliminacji centralnych Olimpiady Innowacji Technicznych i Wynalazczości. Jest to olimpiada składająca się z dwóch bloków tematycznych: blok A – innowacyjność (w którym właśnie sukcesy osiągnęły nasze uczennice) i blok B – wynalazczość (w którym również w ubiegłym miesiącu uczennica naszej szkoły zakwalifikowała się do eliminacji centralnych).\nUczennice przygotowały prace o charakterze innowacji technicznych, które były oceniane w eliminacjach szkolnych, a następnie przez komisję wojewódzką w Kielcach w wyniku czego:\nI miejsce w województwie w kategorii – ekologia zajęła Anna Mich,\nII miejsce w województwie w kategorii – pomoc dydaktyczna zajęły Karolina Tomczyk i Karolina Żaczkiewicz\nAnna Mich z klasy 3d (biologiczno-chemicznej) przygotowała pod kierunkiem dyr. Szkoły Roberta Wardy i nauczycielki biologii Jolanty Sienniak-Romańskiej pracę pt. „Tchnij życie w granitową pustynię” – projekt i graficzna wizualizacja nowoczesnego „uzdrowiska” na kamiennym rynku Ostrowca Świętokrzyskiego.\nUczennica wyszła z założenia, że w naszym mieście zdecydowanie brakuje miejsc, w których mieszkańcy mogliby zregenerować organizmy, nabrać sił i witalności. Oprócz ludzi w wieku produkcyjnym, którzy są narażeni na choroby cywilizacyjne, w Ostrowcu mieszka duży odsetek osób w wieku poprodukcyjnym, które zakończyły swoją pracę i wymagają regeneracji i odpoczynku. Duża część z nich odczuwa negatywne skutki zdrowotne, związane z wykonywanym kiedyś zawodem. Ania postanowiła więc przedstawić projekt, zwiększający atrakcyjność Ostrowca Świętokrzyskiego, zmieniający charakter miasta kojarzonego dotychczas jedynie z monokulturą przemysłu hutniczego.\nReprezentacyjnym miejscem każdego, a w szczególności mniejszego, miasta jest znajdujący się w jego centrum Rynek. Niestety ten w Ostrowcu już dawno przestał pełnić taką funkcję. Głównym skojarzeniem z nim związanym jest obecnie chłód, monumentalizm i zupełnie źle wpisująca się w charakter miasta i otaczającej go zabudowy nowoczesność. Niegdyś tętniący życiem, będący miejscem spotkań, wypoczynku i relaksu, stał się rzadko przez kogokolwiek odwiedzaną „granitową pustynią”.\nUczennica przeprowadziła wywiady z mieszkańcami i oceniła ich potrzeby względem rynku, a następnie opracowała projekt jego rewitalizacji składający się ze szklanej kopuły znajdującej się w centralnej części placu za fontanną oraz dwóch ścieżek roślinnych biegnących wzdłuż dłuższych ścian Rynku. Kopula wypełniona roślinami pozytywnie wpływającymi na zdrowie człowieka poprzez wydzielane przez nie związki, zdolność do pochłaniania zanieczyszczeń, nawilżania powietrza, ujemnej jonizacji i aromaterapii spełnia rolę „nowoczesnego uzdrowiska”, a całości dopełniają rośliny ozdobne posadzone w ścieżkach roślinnych.\nUczennica zaprojektowała techniczne parametry kopuły, zrobiła projekty nawadniania i uprawy roślin leczniczych. Opracowała zastawy tych roślin i omówiła ich potrzeby i korzyści z nich płynące. Projekt ten spełnia bardzo wiele funkcji:\nZdrowotną – wykorzystanie roślin, które mają pozytywne, lecznicze znaczenie dla zdrowia człowieka i stworzenie mikroklimatu w„rajskim ogrodzie” pozwalającego na odpoczynek i regenerację zdrowia;\nreprezentacyjną – atrakcyjna forma realizacji projektu sprawiłaby, że ostrowiecki Rynek zyskałby ponownie charakter wizytówki miasta i zacząłby tętnić życiem;\nrekreacyjną – ludzie odwiedzaliby rynek, aby móc zrelaksować się pośród pozytywnie wpływającej na nich roślinności;\nedukacyjną – poznanie zalet fitoterapii i ekologicznymi i ich oddziaływania na ludzki organizm;\nekonomiczną – możliwość zakupienia ekologicznych substancji i roślin, które można wykorzystać w domu do wspierania swojego zdrowia.\nPraca została uzupełniona o graficzne wizualizacje pomysłu i liczne zdjęcia, projekty aparatury nawadniającej, schematy, wykresy… i zajęła I miejsce w województwie w kategorii- ekologia kwalifikując się do eliminacji centralnych.\nKarolina Tomczyk i Karolina Żaczkiewicz z klasy 2c (politechnicznej) przygotowały wspólnie pod opieką nauczycielek chemii: Barbary Cecot i Doroty Kamińskiej pracę pt. „Ogród ekologiczny”. Jest to pomysł na pomoc dydaktyczną w nauczaniu biologii, chemii i przyrody w III i IV etapie edukacyjnym zgodnie z podstawa programową tych przedmiotów. Dzięki temu pomysłowi uczeń może zdobywać umiejętność dokumentowania obserwacji zjawisk przyrodniczych , wyników doświadczeń, planowania doświadczeń i ich obserwacji oraz ich przeprowadzania. Ogród ekologiczny podnosi ponadto atrakcyjność zajęć związanych z realizacją podstawy programowej w zakresie chemii gleby, ekologii, ochrony przyrody i środowiska. Uczennice wskazują ponadto możliwości zdrowego odżywiania się produktami, które można uprawiać w przydomowych ogródkach. Pokazały całościową ścieżkę postępowania – od analizy warunków klimatycznych (gleba, powietrze, woda) i metod naturalnego przygotowania różnych rodzajów gleb po wskazanie roślin do uprawy. Przyjęły zasadę, że najważniejszą sprawą w przygotowaniu gleby jest usuniecie z niej jonów metali ciężkich i opracowały metody ich usuwania. Samodzielnie też przygotowały biohumus i kompost, badały pH gleby, korzystały z wody deszczowej. To wszystko dawało gwarancję uprawy ekologicznej.\nAutorki wykazały się nie tylko pomysłowością, ale też wytrwałością w realizacji pomysłu. Opracowały i samodzielnie przeprowadzały doświadczenia chemiczne niezbędne w analizie warunków uprawy, zaprojektowały metody obserwacji doświadczeń i wszystko to przedstawiły w sposób opisowy, bogato ilustrowany zdjęciami, tabelami, wykresami i równaniami chemicznymi. Jest to ciekawa innowacyjna propozycja pomocy dydaktycznej, która może być wykorzystywana przez wiele lat oraz modyfikowana zgodnie z pomysłami uczniów. Praca znalazła uznanie jury olimpijskiego w Kielcach i zajęła w swojej kategorii II miejsce w województwie kwalifikując się do etapu centralnego.


810 m², lokal użytkowy na sprzedaż - Bielawa, piaseczyński, mazowieckie - 53913796 • www.otodom.pl\nLokal użytkowy na sprzedaż, mazowieckie, piaseczyński, Bielawa - Zobacz na mapie\nLokal użytkowy na sprzedaż, Bielawa, piaseczyński, mazowieckie\nTen lokal użytkowy na sprzedaż (ID w Otodom 53913796) wydaje mi się interesujący. Chętnie poznam więcej szczegółów przed umówieniem wizyty. Pozdrawiam.\nLokal użytkowy na sprzedaż, mazowieckie, piaseczyński, Bielawa\nCena 1 399 000 zł 1 727 zł/m²\nDwukondygnacyjny budynek handlowo-biurowo-usługowy w Konstancinie-Jeziornej/Bielawie, doskonały na biuro, usługi, przychodnię medyczną, a może hostel lub nowoczesne centrum bezpiecznych escape room'ów? Możliwość własnej aranżacji wnętrza - część ścian zbudowana jest z KG. Cena poniżej 1800,-zł za 1m2, możliwość ustalenia dogodnych warunków płatności.\nBudynek o powierzchni całkowitej 810m2 i użytkowej 580m2; dwie kondygnacje po 290m2; w tym na parterze 177m2 powierzchni magazynowej plus ponad 100m2 pomieszczeń biurowych, a na piętrze 290m2 powierzchni biurowej z salą konferencyjną i zapleczem socjalnym.\nW chwili obecnej budynek składa się z około 30 pomieszczeń (w tym pięć magazynowych) nie licząc pokoi kuchennych, szatni, serwerowni i pomieszczeń wc.\nLokal posiada cztery wejścia, w tym dwa od strony ulicy oraz dwa od podwórka.\nBardzo dobra lokalizacja - 18 km od centrum Warszawy, 50 m od przystanku autobusowego i stacji Veturilo, blisko granicy Warszawy.\nMożliwość parkowania nawet kilkunastu pojazdów przed budynkiem i wewnątrz posesji.\nBudynek częściowo podpiwniczony, ogrzewanie gazowe, kanalizacja miejska. Pełna dokumentacja budynku do wglądu w biurze.\nCena całości 1.399.000,-\nGrzegorz tel. (pokaż numer)\nBudynek w Bielawie -- YouTube: s://youtu.be/jxS1M9CMZWM\n18 652 200 zł\nod 99 000 zł do 18 652 200 zł\n1 979 140 zł\nNr oferty w Otodom: 53913796\nNr oferty w biurze nieruchomości: 701/317/OLS


Czym jest apteka, kim jest aptekarz? - FINANSE I ZARZĄDZANIE\nCzym jest apteka, kim jest aptekarz?\nAutor: radiomaryja.pl/ rynekaptek.pl 30-08-2018, 09:24\nApteki są placówkami ochrony zdrowia, jak przychodnie czy szpitale (fot. archiwum)\nJak wygląda rynek aptekarski w Polsce w kontekście patriotyzmu gospodarczego? Mówią o tym aptekarze: Marcin Wiśniewski, założyciel i szef związku Aptekarzy Pracodawców Polskich Aptek, Ewa Strzelec, członek zarządu ZAPPA oraz Mariusz Politowicz z NRA.\nCzym jest apteka, kim jest aptekarz? - Apteki są placówkami ochrony zdrowia, jak przychodnie czy szpitale. Wspólnie tworzymy system ochrony zdrowia. Jest to inwestycja państwa, jak w każdą inną: straż, wojsko czy policję. Inwestuje również w ochronę zdrowia, z naszych podatków. Co jest istotne, farmaceuci są kształceni przez państwo, by służyć wiedzą i informacją - mówił Marcin Wiśniewski.\n- Jesteśmy też przekonani, że apteka farmaceuty indywidualnego jest dużo lepszą formą prowadzenia aptekarstwa niż sieciowa. Tu płacimy podatki, tu chcemy się rozwijać. Tymczasem od 15 lat rozwijają się sieci aptek. W wyniku tego upadają apteki rodzinne. W ciągu ostatnich 5 lat upadło prawie 4 tysiące aptek rodzinnych, zastąpionych na rynku przez prawie 6 tys. aptek sieciowych.\nJak dodał odbywało się to praktycznie poza kontrolą państwa.


Advoider, czyli brak reklam w telewizorze! – Megry.tk\nAplikacja wysyła na nasz smartfon powiadomienia o początku i końcu reklam, dzięki czemu dysponujemy większą ilością wolnego czasu, ale to nie wszystko! Pomysłodawcy projektu stworzyli również inne urządzenie, które automatycznie przełącza nas na inny kanał, podczas gdy na aktualnym zaczynają się reklamy, jest też opcja automatycznego wyciszenia reklam.\nLista kanałów obsugiwanych przez Advoidera:\nUrządzenie kosztuje 399zł, natomiast aplikacja jest bezpłatna, możecie ją pobrać na Androida i iOSa.\nFilm przedstawiający działanie Advoidera.\nLis 1, 2019 / 21:53\tReply\nOgólnie to fajne takie coś dla takich co te TV oglądają.\nLis 1, 2019 / 09:27\tReply\ntakie urządzenie jest potrzebne\nale nie potrafię sobie nawet ogromu problemów na jakie ta firma się naraża se strony nadawców…\n@BrixNW …nadal miliony\nPaź 31, 2019 / 12:36\tReply\nHmm… Ciekawe skad ten pomysl? A moze od goscia co kilka lat temu dokladnie to samo wypuscil na Androida? Nieladnie powielac czyjes pomysly w ten sposob.\nPaź 31, 2019 / 12:26\tReply\nKto ogląda TV w 2019?


Ludzkim głosem - Charaktery - magazyn psychologiczny\nNa polskiej wsi wierzono, że w wieczór wigilijny zwierzęta mówią ludzkim głosem. Gospodarze udawali się po wieczerzy do stajni, obory czy chlewika, aby podzielić się z ich mieszkańcami kolorowymi opłatkami. Niektórzy może byli ciekawi, co zwierzęta miałyby im do powiedzenia, gdyby rzeczywiście przemówiły, inni pewnie woleliby tego nie słyszeć.\nDodawanie zwierzętom do karmy opłatka, najczęściej w kolorze czerwonym, żółtym lub zielonym, wynikało z wiary, że gest ten uchroni je w nadchodzącym roku od chorób. Zwyczaj ten miał raczej praktyczny charakter – zwierzę było uprzedmiotowione. Jeszcze dziś zwierzęta w gospodarstwie nazywane są „żywym inwentarzem”.\nPod koniec XVIII wieku ksiądz Jan Krzysztof Kluk (1739–1796), polski przyrodnik epoki oświecenia, próbował zgłębić temat „duszy zwierzęcej”. Uważał, że nasi bracia mniejsi mają podobne do ludzi skłonności i doświadczają zróżnicowanych emocji, w tym radości, strachu i gniewu. Na poparcie swojej tezy przytaczał zdroworozsądkowe dowody, będące wynikiem obserwacji zwierząt. Było to postępowe podejście, wszakże autorytety filozofii, w tym na przykład Kartezjusz, podtrzymywały obraz zwierzęcia jako organizmu „bezdusznego”, działającego na podobieństwo mechanicznych automatów.\nW połowie XIX wieku zaczęła się klarować psychologia zwierząt, której głównym celem było badanie u innych gatunków przejawów zachowań inteligentnych. Posługując się prostymi analogiami, przenoszono cechy człowieka na zwierzęta. Pisano więc o ich myśleniu, obyczajach czy nawet społeczeństwach. Pojęcie „życie zwierząt” stało się pojemnym określeniem zbioru obserwacji, które miały pomóc w odkrywaniu tajników ich psychologii. Standardy w gromadzeniu materiału i jego objaśnianiu wyznaczył przede wszystkim niemiecki zoolog Alfred Brehm (1829–1884), nazywany „ojcem zwierząt”.\nW połowie lat trzydziestych ubiegłego wieku psychologię zwierząt zastąpiła etologia, którą zajmowali się głównie biologowie. Konrad Lorenz (1903–1989) w książce Rozmowy ze zwierzętami jako jedno ze źródeł swojej pasji wskazał Życie zwierząt Brehma. Nazwał tę publikację „jedną z najwspanialszych książek dla całej rodziny”. Rzeczywiście, wielotomowe dzieło niemieckiego uczonego było przewodnikiem po świecie przyrody, pisanym z myślą o młodych i starszych czytelnikach. Tak oto Brehm, a później i inni zoologowie zawłaszczyli sobie do badań intrygujący i nie w pełni poznany obszar zwierzęcych zachowań.\nDylemat na korcie\nNa temat komunikacji zwierząt napisano tysiące stron – wypełniono je mniej lub bardziej wiarygodnymi obserwacjami, przeprowadzono też szereg eksperymentów. Najbardziej godne zaufania, jak i najbardziej przydatne z punktu widzenia psychologii porównawczej, są te dane, które dotyczą ssaków najbliżej spokrewnionych ewolucyjnie z człowiekiem, czyli małp. Badacze zajmują się nimi od dawna, wychodząc z założenia, że wyniki tej pracy pozwolą im lepiej zrozumieć ludzką naturę. Taka ekstrapolacja psychologii zwierząt na psychologię człowieka (i odwrotnie) wzbudza jednak pewne wątpliwości – z jednej strony antropomorfizm prowadzi na manowce, ale z drugiej strony: jak porównywać pewne zachowania, jeżeli emocje takie jak zazdrość, złość czy obrzydzenie uzna się za stany wyłącznie ludzkie?\n„Rozmowa” ze zwierzęciem może mieć dwa aspekty. Pierwszy dotyczy porozumiewania się zwierząt między sobą, drugi zaś komunikowania się człowieka i innych gatunków. Ciekawym epizodem w historii badań nad tym pierwszym zagadnieniem było zdarzenie, które zainspirowało Dorothy Cheney i Roberta Seyfartha do bliższej obserwacji zachowań niektórych gatunków małp.\nOtóż podobno podczas turnieju tenisowego Wimbledon w 1981 roku niektórzy uczestnicy (na przykład Jimmy Connors) głośno postękiwali, odbijając piłkę. Ich przeciwnicy protestowali, że przeszkadza im to w grze. Uważali, iż jest to zachowanie prowokacyjne i złośliwe. Obwiniani zarzekali się, iż wydają odgłosy nieświadomie i bez żadnych złych intencji. Sędziowie stanęli przed dylematem: czy ukarać graczy za ich niewerbalne „ekscesy”, czy przyjąć ich wyjaśnienie.\nPodobne sytuacje obserwuje się w stadach małp. Zwierzęta, przebywając ze sobą, wydają zróżnicowane odgłosy, które można porównać do monologowania lub prowadzenia rozmowy. Nasuwa się tu jednak szereg wątp[-]liwości: czy rzeczywiście są to dźwięki zawierające jakieś osobiste lub celowe komunikaty? Czy zawierają intencję wpływania na stan psychiczny innych zwierząt? Cheney i Seyfarth uznali, że nie ma tu dużego podobieństwa: „Naczelne niebędące ludźmi (...) wydają się komunikować w sposób, który przypomina aspekty ludzkiej mowy. Ale nie wydają się rozpoznawać stanów psychicznych u innych”. Odgłosy te nie są zatem rodzajem „rozmowy zwierząt”, przynajmniej w takim znaczeniu, w jakim komunikują się ze sobą ludzie.\nDialog z małpą\nJak zauważył Robin Dunbar w książce Kłopoty z nauką: „W ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat uczeni poświęcili wiele trudu na nauczenie szympansów sztucznego języka. W ostatnich latach badania te skoncentrowały się na wykorzystaniu języka jako narzędzia do poznania świata umysłowego zwierząt”.\nBadania nad komunikowaniem się małp człekokształtnych z człowiekiem podążyły dwiema głównymi drogami. Ponieważ ze zrozumiałych względów nie można było naczelnych uczyć języka opartego na systemie artykułowanych dźwięków, zastosowano system uczenia się języka migowego oraz procedurę z wykorzystaniem przedmiotów i tzw. leksygramów (symboli, ideogramów o różnych znaczeniach). W 1967 roku Allen i Beatrix Gardnerowie z University of Nevada w Reno podjęli się zadania nauczenia dwuletniej szympansicy Washoe gestów amerykańskiego języka migowego (tzw. ASL). Washoe przyswoiła około 350 takich znaków, z których znaczną część stale stosowała, komunikując się w różnych sytuacjach w kontakcie z opiekunami. Szympansica potrafiła też je ze sobą zestawiać, na przykład opisując przedmiot, dla którego nie znała pojedynczego gestu. Przekazywała w ten sposób sugestie („Czas jeść”), a nawet odpowiadała na pytania (np. „Kto idzie?”). Umiała także za ich pośrednictwem wyrażać pewne emocje.\nPod koniec lat siedemdziesiątych ubiegłego wieku podobn...


Od traumy do rewolucji – Gotham w Deszczu\nkwiecień 2, 2018 kwiecień 2, 2018 / Leave a Comment\t/ Komiks, Publicystyka, Wpisy tematyczne / przez Michał Chudoliński\nBatman w „Powrocie Mrocznego Rycerza” Franka Millera\nTekst pierwotnie ukazał się w KZ. Wydanie specjalne. Oblicza superbohaterskiego mitu, opublikowanym z okazji Międzynarodowego Festiwalu Komiksu i Gier w Łodzi 2012 roku.\nNie mogła nadarzyć się lepsza chwila na wznowienie przez Egmont „Powrotu Mrocznego Rycerza”, niż czas premiery ostatniego filmu Nolana o Batmanie. Lektura komiksu Millera pozwala uświadomić sobie, choćby w przybliżeniu, czym mogłaby być Nolanowska trylogia, gdyby nie wisząca nad nią klątwa w postaci kategorii wiekowej PG 13, wraz ze wszystkimi ograniczeniami, jakim musi w dzisiejszych czasach podlegać warte miliardy dolarów hollywoodzkie widowisko; czym mogłoby zaowocować konsekwentne trzymanie się przez reżysera poetyki komiksów, które obrał sobie za wzór – tych z realistycznej szkoły późnych lat osiemdziesiątych, której „Powrót Mrocznego Rycerza” jest sztandarowym i najwybitniejszym przedstawicielem. Dziś trudno o wątpliwości, że twórca „Memento”, poprzez naginanie wizji takich autorów jak Miller czy Loeb do ram nowoczesnego blockbustera, zmajstrowanego z myślą o nastoletnim widzu, zaprzepaścił szansę nadania ekranowemu wizerunkowi Batmana i Gotham City cech szorstkiej, brutalnej autentyczności. Ciekawie zarysowane założenia z filmu na film coraz bardziej rozmywały się w absurdach hollywoodzkiego dodatku do popcornu – obrażających inteligencję woltach fabularnych, rażących niekonsekwencjach dotyczących realizmu i pompatycznej tautologii. Czytany po latach, „Powrót Mrocznego Rycerza” przypomina, co z podobnych założeń może wyniknąć, jeżeli potraktuje się je z adekwatną powagą. W tej opowieści o współczesnym świecie, któremu kształt (a właściwie bezkształt) nadają wszechobecne media, Batman jawi się nie tylko jako walczący z przestępczością heros, lecz również jako ktoś, kto swoimi czynami, symbolicznym wymiarem swej osoby, usiłuje przywrócić standardy moralne, rozmyte przez poprawność polityczną i relatywizm. „Świat nabiera sensu dopiero wtedy, gdy się go do tego zmusi” – mówi Bruce Wayne w scenie pojedynku z Supermanem – ale i on jest tu sportretowany jako produkt epoki informacyjnej, człowiek, który utraconą tożsamość musi nieustannie zastępować inną, wymyśloną przez siebie na bazie mitów kultury popularnej (Zorro, „Alicja w Krainie Czarów”), bo bez niej jest „zombi”, „Latającym Holendrem”, „truposzem”. Nim po dziesięciu latach przerwy ponownie przywdzieje kostium Nietoperza, będzie wiódł smutną egzystencję życiowego rozbitka, zgorzkniałego everymana pod sześćdziesiątkę, spędzającego wieczory przed telewizorem, próbującego ugasić wzbierającą furię alkoholem, szukającego końca w karkołomnych zawodach rajdowych. W dniu śmierci rodziców utracił – jak twierdzi – sens życia. Zadaniem, jakie w „Powrocie Mrocznego Rycerza” powierzy mu Frank Miller, będzie nadanie sensu mrowisku rozbitej, błądzącej społeczności miasta Gotham, trawionej wszelkimi plagami współczesnego świata.\nNim jednak to nastąpiło, postać Batmana musiała przejść na przestrzeni czterech dekad przez szereg metamorfoz, wymuszanych przez różnego rodzaju okoliczności dziejowe. Z bezwzględnego mściciela z pierwszych komiksów Boba Kane’a, z czasem stał się detektywem w pelerynie o profilu nieco łagodniejszym, skrojonym wyraźnie pod młodszego czytelnika – wtedy też pojawił się u jego boku nastoletni pomocnik Robin. Od połowy lat 50., pod naciskiem nagonki na opowieści obrazkowe rozpętanej przez psychiatrę Frederika Werthama, i wprowadzonego z tej przyczyny cenzury Kodu Komiksowego, komiksy o Batmanie – dotąd w miarę przyziemne, wyczulone na puls społecznych problemów i nigdy nie wybiegające zbyt daleko w fantastykę – uległy fali eskapizmu, najpierw w konwencję pulpowej science-fiction, następnie zaś w autoparodię o cechach wesołego wodewilu, mającego apogeum w pstrokatym serialu telewizyjnym z Adamem Westem (1966-1968). Przełom lat 60. i 70. był jednak czasem przyspieszonego pędu kultury popularnej ku dojrzałości; narodziny antywesternu, pojawienie się na ekranach kin „2001: Odysei kosmicznej”, „Bullitta” czy „Nocy żywych trupów” – ukazały poważniejsze oblicze popularnej rozrywki. Kiczowaty infantylizm opowieści o Batmanie szybko przejadł się czytelnikom, a serial zniknął z ekranów telewizorów. W latach 70. Człowiek-Nietoperz, dzięki rysownikowi Neilowi Adamsowi i scenarzyście Danny’emu O’Neilowi ponownie zatopił się w cieniu, i w postaci mrocznego detektywa rozwikłującego tak kryminalne, jak i metafizyczne zagadki, miał przetrwać do naszych czasów.\nNiewiele jednak brakowało, by nie przetrwał. W latach 80. Sprzedaż komiksów o Batmanie sukcesywnie malała, by w 1985 roku spaść do poziomu zatrważającego, że kierownictwo DC zaczęło wręcz rozważać uśmiercenie postaci. Dick Giordano, ówczesny szef wydawnictwa (a także wyśmienity rysownik, mający na koncie wiele zeszytów o przygodach Nietoperza) poprosił o współpracę Franka Millera – scenarzystę i grafika, który parę lat wcześniej zamienił w złoto podupadającą serię Marvela, „Daredevila”, w DC zaś opublikował bestsellerową powieść graficzną „Ronin” (1983-1984). Miller wyraził zgodę, zastrzegając jednak, że „Batman” w jego wykonaniu będzie komiksem dla dorosłych, jak najdalszym atmosferą od kiczowatych opowieści z lat 60., za to nawiązującym do pierwotnego wizerunku bohatera z początku lat 40., gdy jako zamaskowany mściciel rozprawiał się z przestępcami brutalnie i bez skrupułów. Autor zażądał również braku jakiejkolwiek cenzury dla scen przemocy: Miller, mocno inspirowany kulturą Dalekiego Wschodu, podziwiał uczciwość, z jaką twórcy japońskich komiksów i filmów prezentowali brutalność, dążył więc do podobnej otwartości w swych opowieściach superbohaterskich. Zapragnął też (podobnie jak w czasie pracy nad „Roninem”) odejścia od ścisłej formuły cyklicznej, polegającej na comiesięcznym dostarczaniu wydawcy 24-stronicowych odcinków – zależało mu bowiem na czasie, aby kompleksowo opracować zarówno scenariusz, jak stronę plastyczną. Nowatorska, bo oparta na pełnej palecie barw, miała być gwaszowa kolorystyka Lynn Varley. Komiks nie powinien zatem zostać wydrukowany na marnej jakości papierze, typowym dla tradycyjnych zeszytów, lecz na takim, który odpowiednio nasyci barwy i czernie. Skłoniło to DC do ustanowienia nowego formatu wydawniczego, który miał być odtąd zarezerwowany dla wydań zbiorczych i „powieści graficznych”. Składały się nań: większa niż standardowo objętość, wysokiej jakości (przeważnie kredowy) papier, sztywna kartonowa oprawa i „książkowy” sposób bindowania. Dziś nie dziwi nikogo widok opowieści obrazkowej grubości książki, którą można postawić na półce. Nie każdy jednak pamięta, że pierwszym wydanym w ten sposób komiksem (przynajmniej w ramach amerykańskiego mainstreamu) był „Powrót Mrocznego Rycerza” Millera, pierwotnie opublikowany w czterech około 50-stronicowych tomach, które później zebrano w album o objętości ponad 200 stron.\nPierwsza w dziejach historia z Batmanem w roli głównej, narysowana przez Boba Kane’a, przedstawiała bohatera nie tylko jako tropiciela zbrodni, lecz również bezwzględnego egzekutora sprawiedliwości. W finale „The Case of the Chemical Syndicate”, bo taki był tytuł tej obrazkowej opowiastki, Człowiek-Nietoperz jednym sierpowym strącił szefa przestępców prosto do kadzi z kwasem, po czym skwitował swój wyczyn zdaniem: „A fitting ending for his kind” („Taki koniec pasuje do jego gatunku”). Pragnąc przywrócić Mrocznemu Rycerzowi ową pierwotną – zapomnianą w ciągu czterech dekad oswajania postaci – brutalność, Miller potrzebował dla niej psychologicznego uzasadnienia. Nie było go wówczas w komiksach: Gotham City zdążyło stać się miastem umiarkowanie przyjaznym, nie przypominającym wylęgarni zła, jaką znamy z dzisiejszych opowieści. Twórca „Daredevil: Born Again” wyszedł więc z założenia, że motywacji dla działań Batmana szukać należy w świecie rzeczywistym. W latach 80., gdy powstawał „Powrót Mrocznego Rycerza”, uważałem Batmana za postać przesadzoną, ponieważ świat, w którym żył, wydawał się zbyt przyjazny. Przebieranie się za nietoperza i katowanie przestępców zakrawało na przesadę w miłym świecie miasta Gotham. Próbowałem czymś usprawiedliwić jego zawziętość. Wystarczyło, że wyjrzałem przez okno.\nGotham „zza okna” było światem, który czytelnik lat w latach 80. rozpoznawał bez problemu. W „Powrocie Mrocznego Rycerza” przypomina ono bardziej współczesny Nowy Jork niż gotyckie miasto z komiksów Neila Adamsa. Trwa wyścig zbrojeń między Stanami a Związkiem Radzieckim, a ulice terroryzują członkowie młodzieżowego gangu, o których zbrodniach dowiadujemy z wiadomości, czytanych przez uśmiechniętych prezenterów w bagatelizującej rzeczywistość, politycznie poprawnej telewizji. Świat nieprzyjazny, zatomizowany, rozwodniony w informacyjnym szumie przekazującym zaledwie szczątkową wiedzę o realnym świecie, przelatującym błyskawicznie w ogłupiających seriach obrazów: ukazując Gotham jako konglomerat problemów współczesności, Miller przypomina o genezie nazwy owego fikcyjnego miasta, którą Kane z Fingerem zaczerpnęli od angielskiego odpowiednika naszego Pacanowa – przysłowiowej miejscowości słynącej z nierozgarniętych ponoć mieszkańców. Jeśli w „Powrocie Mrocznego Rycerza” jawi się ono miastem głupców, to dlatego, że tak właśnie wygląda Millerowska diagnoza społeczeństwa informacyjnego. Społeczeństwa skupiającego jednostki nierefleksyjne, pozbawione poczucia własnego ja, o mentalności rozdrobnionej przez zalew sprzecznych informacji docierających z ekranu telewizora. Indywidualna świadomość niszczona jest tu przez plagę relatywizmu i medialnej nowomowy, uniemożliwiającej dostrzeżenie prawdziwej istoty faktów (np. telewizyjna prezenterka, informując o kolejnej zbrodni popełnionej przez gang Mutantów, natychmiast obarcza winą… falę upałów w mieście; groźni psychopaci, jak Joker, kreowani są na medialnych pupili; wyluzowany prezydent uśmiecha się i mruga oczkiem do telewidzów nawet w obliczu nuklearnej katastrofy). Zamieszkujące Gotham społeczne zombie próbują zastąpić rozbitą tożsamość sądami medialnych autorytetów, co bywa tragiczne w skutkach (znakomity wątek niejakiego Arnolda Crimpa, który pod wpływem telewizyjnego wykładu księdza o rzekomym satanistycznym przekazie ukrytym w „Stairway to Heaven” Led Zeppelina dokonuje masakry w kinie porno); zdemoralizowana młodzież podąża za każdym wzorcem, który może potraktować jako wentyl agresji.\nTak radykalne zmiany w wizerunku Gotham City w stosunku do wcześniejszych komiksów, wymagały wytłumaczenia: wszak świat wokół nas nie staje się inny z dnia na dzień. W graficznej powieści Millera uniwersum DC podlega upływowi czasu. Od ostatniego pojawienia się Batmana minęło 10 lat, w ciągu których świat uległ przeobrażeniom na gorsze. Domyślnie można wyjaśnić tę zmianę między innymi zniknięciem superbohaterów. Podobnie jak w „Watchmen” Alana Moore’a i Dave’a Gibbonsa, działalność herosów w trykotach została zakazana (głównym argumentem za delegalizacją była brutalność Batmana, lecz według słów Supermana u źródeł stała „niekończąca się zawiść ze strony tych, którzy nie mieli mocy” – s. 120). Bliski pięćdziesiątki Batman odszedł na emeryturę, Wonder Woman wróciła na Wyspę Amazonek, Hal Jordan (Green Lantern) „poleciał do gwiazd”, Green Arrow trafił za kratki (skąd zresztą szybko zbiegł). Jedynie Supermanowi udało się uzyskać licencję w zamian za tajne usługi dla rządu.\nPozbawiony tożsamości Nietoperza, sześćdziesięcioletni Bruce Wayne nie ma żadnej. Wiodąc bezcelowe życie postarzałego multimilionera, jedynie statusem różni się od „społecznych zombie”, które poznamy później w pobocznych wątkach opowieści: wspomnianego już Arnolda Crimpa czy Żelaznego Vasqueza. Jest emerytem spędzającym czas przed telewizorem, wtapiającym się w strumień informacji. Na stronach 22-24 „Powrotu Mrocznego Rycerza” Wayne siada przed odbiornikiem; emitowany właśnie film „Znak Zorro” przywołuje w nim wspomnienie śmierci rodziców. Bohater zaczyna przełączać kanały pilotem. Następuje retrospektywna sekwencja, ukazująca całe zdarzenie w formie rytmicznej serii „stopklatek”: każdą zmianę kanału Bruce postrzega jako osobną fazę zabójstwa swoich rodziców. Niespodziewanie sekwencja przechodzi w inną: wizerunek Wayne’a, z przerażeniem odwracającego głowę od ekranu ale wciąż mechanicznie klikającego pilotem, przeplata się z głowami telewizyjnych prezenterów, informujących o popełnionych ostatnio przestępstwach. Nawet na następnej stronie panel, na którym bohater zrywa się z fotela przewracając i tłukąc jakąś drogą zapewne rzeźbę, „pocięty” jest na mniejszej wielkości kadry, budzące kojarzenie z prześladującymi go, migającymi obrazkami. Ten przykład Millerowskiej narracji genialnie oddaje proces przejmowania ludzkiej osobowości przez środek masowego przekazu. Strzępy telewizyjnych informacji, Bruce Wayne, jego wspomnienia – wszystko zlewa się w jeden strumień świadomości. Wayne’owi brakuje stabilnej tożsamości, gdyż rozpadła się ona pod wpływem konfliktu zbyt wielu sygnałów, atakujących tak z zewnątrz, jak wnętrza głowy. Jest on – o ironio – niczym James Homes, czuje bowiem tę samą potrzebę wypełnienia pustki swej egzystencji jakimś obcym wzorem, zastąpienia swej mizernej osobowości inną, silniejszą, zdolną do zrobienia czegoś znaczącego. Ludzie tacy jak Holmes są produktem procesu, którego analizę, zilustrowaną na licznych przykładach, przedstawił w swym dziele Miller.\nBruce Wayne to jeden z tych przykładów. Miller, stosując nowatorskie techniki narracji, ukazuje schizofreniczność bohatera, wewnętrzny konflikt, degradację jego osobowości, którą nieodwołanie musi na powrót wypełnić Batman. Na stronie 13, odwiedzający miejsce śmierci rodziców Bruce zostaje zaczepiony przez dwóch Mutantów – wówczas po raz pierwszy widzimy, jak kłócą się w nim tożsamości Wayne’a i Nietoperza. Miller wpadł na genialny w swej prostocie pomysł, zlecając Lynn Varley pomalowanie ramek z monologami wewnętrznymi każdego bohatera na inny kolor, co pozwala czytelnikowi na błyskawiczne skojarzenie postaci z przypisanymi jej fragmentami tekstu. Myśli Batmana ujęte są w ramki koloru szarego; Wayne’a (a także innych „zwykłych” ludzi, w tym Gordona) – pojawiają się na białym tle. We wspomnianej scenie Batman – „skręcający się i wijący w środku stwór, który mówi, czego tak naprawdę mi brak” (s. 12) – próbuję wziąć górę, podpuszczając Wayne’a do zaatakowania dwójki wyrostków. Postarzały milioner i Człowiek-Nietoperz prowadzą ze sobą dialog.\nWayne (stojąc w miejscu, w którym stracił rodziców): „…To znowu mogłoby się stać właśnie teraz. Mogliby leżeć u twoich stóp. Dygotać, krwawić, a człowiek, który skradł ci sens życia, mógłby stać właśnie tam”.\nPojawiają się dwaj Mutanci uzbrojeni w noże. Jeden nalega, by zaatakować Wayne’a; drugi się waha ponieważ „gość jest ogromny” i „chyba go to kręci”. Innymi słowy, pierwszy widzi w nim zwykłego starszego pana, łatwą ofiarę; drugi wyczuwa budzące respekt cechy charakteryzujące Batmana. Jest to zgodne z konfliktem osobowości, jaki toczy się właśnie w duszy bohatera. Batman, widząc Mutantów, podjudza Wayne’a do walki, usiłując skojarzyć ich z zabójcą rodziców. Wtedy po raz pierwszy pojawia się monolog na szarym tle.\nBatman: „To on. Znamy tak wiele sposobów, by go ukarać.”\nNa następnym obrazku Wayne kontynuuje w myślach słowa Batmana, mówiąc: „Tak wiele sposobów, by go ukarać”, na co Batman odpowiada: „Nie, to nie on”. Następuje dosłowna wymiana osobowości, tak gwałtowna, że trudno się już połapać, których z nich chce, a który nie chce walki. Gdy Mutanci rezygnują z ataku i odchodzą, Batman milknie, znów zostawiając bezsilnego Wayne’a na pastwę wspomnień. Okazuje się, że mimo blisko pięćdziesięciu lat od śmierci rodziców milioner nie zdołał pozbyć się kompleksu bezradnego, skrzywdzonego dziecka. Spotkanie z Mutantami działa niby proustowskie ciastko, konfrontujące go po raz kolejny z koszmarnymi obrazami. W świetle latarni bohater pada na kolana i, krzyżując ręce, wykonuje gest, jakby przyciskał do piersi stygnące ciała Thomasa i Marthy Wayne’ów; kompulsywny odruch rozpaczy niepokojąco przypominający złożone skrzydła nietoperza.\nW snach Wayne’a powraca jeszcze jedno wspomnienie z dzieciństwa, gdy jako sześciolatek, goniąc za królikiem niby Alicja z książki Lewisa Carrola, wpadł do jaskini z nietoperzami. Jak wiadomo, „królicza nora” symbolizuje doświadczenie, po którego nabyciu nic już nie będzie jak dawniej. W sekwencji na stronie 19 cień szybującego w kierunku małego Bruce’a nietoperza stopniowo całkowicie zasłania, zawłaszcza, jego chłopięcą postać („wściekły, pełen nienawiści, uznaje mnie za swego” – głosi towarzyszący scenie komentarz).\n„Jesteś żałosny, jesteś mały” – powtarza w jego głowie Nietoperz. – „Jesteś niczym. Pustą skorupą, która mnie nie utrzyma”. Przerażony chłopiec w ciele sześćdziesięciolatka musi się rozpaść pod naporem swego nemezis.\nGdy wreszcie „wściekły”, „pełen nienawiści”, „skręcający się i wijący” stwór wydostaje się na wolność, czyni to z impetem dzikiej bestii zbyt długo trzymanej w ryzach. Napompowany agresją, zbudowany niczym strongman, Millerowski Batman bardziej przypomina wyruszającego na wojnę Rambo niż bohatera jakiegokolwiek wcześniejszego komiksu o Rycerzu z Gotham. Jego brutalność, również nieporównanie większa niż w komiksach z poprzednich trzech dekad, znajduje więc psychologiczne wytłumaczenie nie tylko w powszechnym obniżeniu standardów moralnych, lecz także nazbyt długim tłumieniu potrzeby kontynuowania wendety.\nAni życiowe zagubienie Wayne’a, ani jego rozterki, ani ograniczenia sześćdziesięcioletniego ciała, nie dotyczą Batmana, który w komiksie Millera jawi się jako odrębna tożsamość, odporny na upływ czasu symbol, którego zadaniem będzie nie tylko wypełnić sensem pustą skorupę życia Bruce’a Wayne’a, ale i całego Gotham.\nBrak idei-matrycy, nadającej ludziom poczucie wspólnego sensu, to jeden z głównych problemów ponowoczesności. Narracja Millera w „Powrocie Mrocznego Rycerza” odpowiada owej specyfice świata współczesnego, na którą składają się atomizacja i szum informacyjny. Kojarzy się ona z nieprzerwanym strumieniem świadomości, przypominającym zapping – odruchowe zmienianie kanałów w telewizorze. Zawiązane wątki urywają się niespodziewanie, podobnie jak, płynące z nimi jednym ciągiem, przekazy telewizyjne. Choć między „Powrotem Mrocznego Rycerza” a powstałymi w tym samym roku „Strażnikami” Moore’a i Gibbonsa dostrzec można pewne podobieństwa, nie dotyczą one bynajmniej sposobu prowadzenia opowieści. O ile kreacja Moore’a odznacza się architektoniczną kompleksowością, podczas lektury dzieła Millera czytelnik ma poczucie zagubienia w chaosie; nieustannego przerzucania od wątku do wątku w sposób nagły i niespodziewany. W rozmowę między Batmanem a Clarkiem Kentem na leśnej polanie ni stąd ni zowąd wbija się telewizyjna wypowiedź prezydenta, narracja co jakiś czas przecinana jest wątkami pobocznymi, nie powiązanymi z główną osią fabuły. Zastosowanie wysokiej jakości papieru i techniki drukarskiej umożliwiło Lynn Varley użycie pełnej palety barw zamiast – tradycyjnej dla amerykańskiego przemysłu komiksowego – techniki czterokolorowej. Dzięki bogatej kolorystyce, plansze komiksu wręcz szokują różnorodnością, a każdą zmianę wątku – równorzędną ze zmianą tonacji barwnej – odbiera się z tym większą konsternacją. Miller i Varley nie trzymają się określonej osi wizualnej, toteż porzucając daną scenę wkraczamy jednocześnie w zupełnie inny świat, a ową inność daje nam odczuć odmienna kolorystyka. Zatem również za pomocą nowatorskiego użycia barw udaje się autorom wykreować wrażenie ogólnej atomizacji, wzajemnej nieprzystawalności określonych segmentów rzeczywistości. Świat jest tu duchową ruiną, jak do pewnego momentu było nią życie Wayne’a. Gotham (a właściwie cała Ameryka, bo w „Powrocie Mrocznego Rycerza” miasto odzwierciedla jej problemy w kapsułce) potrzebuje idei-matrycy, by nie utonąć w obłudzie politycznej poprawności.\nTą matrycą będzie Batman. Bezwzględność Mrocznego Rycerza, jego wyrazistość, zawziętość i siła, stoją w kontraście do relatywizmu, lęków i katatonii zżerających Gotham – owo „miasto, które się poddało, tak jak cały świat się poddał” (s. 12). Jednym z powodów, dla których Bruce Wayne przez 10 lat wzbraniał się przed powrotem do roli Człowieka-Nietoperza, było obwinianie się za śmierć Jasona Todda, drugiego Robina zamordowanego przez Jokera. Ale jako Batman pozbawiony jest podobnych skrupułów. Bez wahania naraża więc kolejne dziecko, następczynię Jasona (tym razem Robinem jest trzynastoletnia dziewczynka Carrie Kelley, która przyłącza się do Batmana za sprawą fascynacji, jaką w niej budzi) zabierając na niebezpieczne misje. Nie interesuje go jej wiek, płeć ani życie prywatne, lecz wyłącznie przydatność w akcji – formalna, żołnierska relacja dowódca-podwładny, to jedyne co ich ze sobą wiąże. Gdy Alfred, otrzymując polecenie odebrania „Robina” ze szkoły, zapytuje w swym ironicznym stylu „czy panna Kelley nie ma lepszego sposobu na spędzenie wieczoru”, Batman, zakładając kastet na pięść, odpowiada krótko: „Nie ma lepszego sposobu” (s. 121). Cechą Mrocznego Rycerza w ujęciu Millera jest całkowite opętanie misją i angażowanie w nią wszystkich dostępnych środków; przy tym absolutne przekonanie o jej słuszności, bez wątpliwości właściwych ludziom słabym.\nWizerunek Nietoperza z lat 60 i 70., umiarkowany w działaniu i kiczowaty, Miller uśmierca w sposób wręcz symboliczny. Podczas swego pierwszego powrotu na ulice Gotham, Batman ma na sobie pstrokaty kostium, który po raz pierwszy przywdział w wesołych komiksach „srebrnej ery”: niebieska peleryna, godło nietoperza ujęte w żółty emblemat. W tym też stroju stacza pierwszy pojedynek z przywódcą gangu Mutantów, z którego ledwo uchodzi z życiem (przywódca próbuje zgruchotać mu czaszkę łomem – w taki sam sposób Joker pozbawił życia Jasona Todda). Od niechybnej śmierci ratuje Batmana Robin-Carrie. Jednak istota, która wstanie później ze stołu rekonwalescencyjnego, nie będzie już tym samym Batmanem. Aż do momentu przegranej walki z liderem Mutantów, Mroczny Rycerz dzielił jeszcze tożsamość z Bruce’m Waynem. Miał świadomość swojej podwójnej osobowości, o czym świadczy scena rozmowy z Harveyem Dentem, w którym dostrzegł własne odbicie (s. 55). Zdobywał się na sentymenty, wspominając z imienia Dicka Graysona i Jasona Todda (do Carrie będzie się później zwracał wyłącznie per Robin albo „żołnierz”). Z przestępcami postępował bardzo brutalnie, ale kontrolował się, by nie przekroczyć granicy. Dopiero bolesna konfrontacja z szefem Mutanów („Nigdy nie spotkaliśmy się z czymś takim. Walczyliśmy tylko z ludźmi” – s. 76) przekonuje go, że nowe czasy wymagają bardziej radykalnych metod. Wtedy właśnie odpadają ostatnie kawałki skorupy Wayne’a i Batman odradza się jako zimny „stuprocentowy wojownik” z wczesnych komiksów Kane’a – w pełni taki, jakim chciał go ukazać Miller. Do akcji wraca w swym pierwszym, mroczniejszym kostiumie (czarna peleryna, brak żółtego emblematu), kojarzonym ze „złotą erą” komiksu. Ten Batman nie ma już nic wspólnego ze starym Wayne’m. To bezkompromisowa maszyna zemsty, która w niedługim czasie upokorzy lidera Mutantów, zabije Jokera i zrówna z chodnikiem samego Supermana.\nPowrót Batmana niemal z miejsca staje się tematem burzliwych dyskusji w amerykańskich mediach. Trybuni poprawności politycznej, wśród których bryluje psychiatra z Arkham, niejaki dr Wolper, próbują ukazać Nietoperza w jak najczarniejszym świetle, przypisując mu łatkę faszysty bijącego nieletnich. Nieliczni, jak Lana Lang (dawna dziewczyna Clarka Kenta) widzą w nim z kolei odrodzenie amerykańskiego ducha walki. Batman szybko urasta do rangi medialnej ikony, oddziałującej na ludzi w sposób ambiwalentny. Na każdego inaczej – bo ikony mediów i popkultury często są wzorami, poprzez które konsumenci próbują legitymować siebie samych. Joker, słysząc dyskusję o Batmanie w telewizji, wychodzi z wieloletniego letargu (po raz pierwszy pojawia się tu myśl, rozwinięta później w „Zabójczym żarcie” i innych historiach, że bez Batmana nie ma Jokera). W Carrie wyzwala on cechy skautowskie, ofiarność i chęć niesienia pomocy. Mutanci (po upokorzeniu przez Batmana ich szefa) przeistaczają się w Synów Batmana, dając sobie tym samym kolejny pretekst do krwawych rozrób, tym razem po przykrywką pilnowania porządku. Komisarz Gordon przyrównuje go do Roosvelta, który w czasach ataku na Pearl Harbor potrafił przekuć strach amerykańskich żołnierzy w ducha walki. Batman może więc uczynić to, do czego obecny prezydent, tchórz i konformista, nie jest zdolny.\nJednak politykom bierność ogółu jest na rękę, stanowi bowiem wygodny parawan dla ich nieudacznictwa. Prezydentowi nie podoba się samozwańczy mściciel, porywający społeczeństwo do czynu. Następczyni Gordona na stanowisku komisarza policji w Gotham wydaje nakaz aresztowania Batmana, medialna nagonka na niego trwa w najlepsze. Wreszcie prezydent osobiście zleca uciszenie Nietoperza Supermanowi. W „Powrocie Mrocznego Rycerza” Człowiek ze Stali staje się szeryfem Garrettem ze słynnego westernu Sama Peckinpaha „Pat Garrett i Billy Kid” (1973): tak jak tamten, porzucił dawne ideały i dał się uwikłać w polowanie na niepokornego przyjaciela, nie zamierzającego nagiąć się do nowych czasów. W pojedynku obu herosów, odbywającym się w miejscu śmierci rodziców Wayne’a, Batman, używając opracowywanego latami arsenału, pokonuje Supermana, by następnie upozorować własny zgon. Następuje definitywny koniec nie tylko Bruce’a Wayne’a, ale i pamięci o nim: umiera Alfred, rezydencja staje w płomieniach.\nBatman natomiast odradza się po raz kolejny, już jednak nie jako samotny mściciel, lecz jako armia. Stając na czele członków byłego gangu Mutantów, których wcześniej zorganizował celem zażegnania paniki w mieście, nie potrzebuje już nawet kostiumu, gdyż armia sama w sobie jest siłą homogeniczną i anonimową. W toku akcji „Powrotu Mrocznego Rycerza” Batman odkrywa, do czego zdolne są masy, jeśli tylko natchnąć ich umysły treścią. Nadanie sensu światu „opętanemu przez coś gorszego od złodziei i morderców” staje się kolejnym celem Nietoperza, który z lekarstwa na prywatne bolączki Bruce’a Wayne wyewoluował w ideę społeczną. Komiks Millera ukazuje wszystkie stadia tej ewolucji, polegającej między innymi na stopniowym pożeraniu Wayne’a przez Batmana, aby przygotować go do dalszego istnienia nawet po ewentualnej śmierci milionera. Finał „Powrotu” budzi skojarzenie z zakończeniem innego wielkiego komiksu lat 80., „V jak Vendetta” Alana Moore’a i Davida Lloyda, w którym idea, niesiona początkowo przez jednego człowieka, przechodzi na całe społeczeństwo. Bruce Wayne jest śmiertelny, Batman nie.\nAutorem artykułu jest Piotr Sawicki – Autor tekstów o tematyce filmowej, komiksowej i muzycznej m.in. w „Kwartalniku Filmowym”, „Dzienniku Polskim”, Magazynie Miłośników Komiksu „KZ” oraz na blogu Pajęcze Gniazdo. Autor książki „100 filmów gore” i „Kurosawa”.\n Więcej na temat historii Comics Code, historii Werthama i jego osławionej książki „Seduction of the Innocent”: K. Lipka-Chudzik, „Niewinny uwodziciel – Sedduction of Innocent: pół wieku później”, w: KZ nr 33.\n „Detective Comics” # 27, maj 1939. Po polsku ukazał się remake tej historii ze scenariuszem Alana Granta i rysunkami Norma Breyfogle’a, wydany przez TM Semic jako „Batman” 1/92.\n Wypowiedź F. Millera w filmie „Legends of the Dark Knight. The History of Batman”, Warner 2005.\n Por. A. Kołodyński, „Nietoperz z miasta głupców”, w: KINO 9/1997, s. 26-29.\n Po obejrzeniu „Johna Rambo” (2008), ostatniej odsłony przygód samotnego weterana z Wietnamu, Frank Miller uznał Sylvestra Stallone za wymarzonego kandydata do roli Batmana w aktorskiej ekranizacji „Powrotu Mrocznego Rycerza”, gdyby takowa miała powstać.\n Wcześniej Bruce Wayne pokrył koszty operacji plastycznej Denta, przywracającej mu dawną symetryczną twarz. Należy przypuszczać, iż w wyleczeniu Two Face’a z jego obsesji milioner widział nadzieję na przekonanie siebie samego o tym, że „własne demony można pokonać” (por. wypowiedź Wayne’a na s. 17). Niestety, jak się okazuje, „blizny tkwią zbyt głęboko” – zarówno blizny Denta, jak Wayne’a.\n Rozwija ją również Miller. Na 117 stronie „Powrotu Mrocznego Rycerza” Batman poczuwa się do winy za śmierć ludzi zamordowanych przez Jokera. Wręcz mówi o nich, zwracając się w myślach do Jokera: ludzie, „których zamordowałem, bo pozwoliłem ci żyć”, jakby to on, a nie Joker, był mordercą. W tym samym momencie, przechodząc do następnej sceny, Miller symetrycznie zestawia kadry przedstawiające prawe oko Batmana i lewe oko Jokera, jakby chodziło o dwie połówki twarzy Two Face’a.\n[Suma głosów: 6, Średnia: 5]


Światowy Dzień Cukrzycy został ustanowiony w 1991 roku przez Międzynarodową Federację Diabetologiczną (International Diabetes Federation - IDF) oraz Światową Organizacją Zdrowia (World Health Organization - WHO) jako odpowiedź na obawy związane z nasilającym się występowaniem przypadków cukrzycy na całym świecie. Od 1991 roku popularność tego dnia wzrosła i obecnie jest on obchodzony przez ponad 350 milionów ludzi z różnych regionów świata. W obchodach uczestniczą lekarze, personel medyczny i oczywiście ludzie chorzy na cukrzycę. Głównym celem akcji jest zwiększenie świadomości społeczeństwa odnośnie przyczyn, objawów, sposobu leczenia i powikłań związanych z cukrzycą. Światowy Dzień Cukrzycy przypomina, że liczba przypadków cukrzycy wzrasta i nadal będzie wzrastać, o ile nie zostaną podjęte natychmiastowe działania profilaktyczne.\nKażdego roku Światowy Dzień Cukrzycy koncentruje się na jednym temacie, który jest przedmiotem specjalnej uwagi. Hasłem tegorocznego Światowego Dnia Cukrzycy jest „Cukrzyca: chroń swoją rodzinę”.\nGdyby cukrzyca była chorobą zakaźną, to wszystkie media biłyby na alarm, ogłaszając epidemię. Szacuje się, że w Polsce na cukrzycę choruje 3,5 miliona osób, w tym 1 na 4 osoby powyżej 60 roku życia. Podejrzewa się, że 1/3 chorych nie wie o swoim stanie! Ilość zachorowań na cukrzycę systematycznie rośnie w Polsce i na całym świecie. Światowy Dzień Cukrzycy jest okazją do podniesienia świadomości ludzi na całym świecie na temat tego, czym jest cukrzyca, jak zapobiegać rozwojowi cukrzycy typu 2 oraz jak dbać o siebie, będąc chorym.\nLekarze podkreślają, że cukrzyca nie musi oznaczać rezygnacji z ulubionych zajęć i celów życiowych. Ważne są profilaktyka i prawidłowe leczenie. Zmiana nawyków żywieniowych, aktywność fizyczna połączona z dietą i regularne badania mogą skutecznie zapobiec rozwojowi cukrzycy, a chorych uchronić przed jej groźnymi powikłaniami.\nWięcej na temat cukrzycy można przeczytać w listopadowym numerze „Apostolstwa Chorych”. Zapraszamy do lektury!


Chciałbym zaproponować Tobie mieszkanie z potencjałem. 2 oddzielne pokoje na niewielkim metrażu 26,50 m 2 to zdecydowanie propozycja do osób młodych jako mieszkanie na start lub inwestora chcącego uzyskać dochód z tytułu najmu. Lokal mieszkalny przy ul. Puszkina 20 charakteryzuje się dobrym nasłonecznieniem (południowy – wschód), niskimi opłatami oraz ogrzewaniem i ciepłą wodą dostarczaną przez Miejskie Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej. Zapraszam do zapoznania się ze szczegółami:\nBudynek wykonany w technologii tradycyjnej (murowanej) 1971 roku, po licznych remontach (w tym m.in. podłączenie ciepłej wody) i dociepleniu elewacji budynku. Do lokalu przynależy również niewielka piwnica (ok 2,5 m 2 ).\npokój dzienny: 11,6 m 2\nsypialnia: 6,7 m 2\nprzedpokój: 2,0 m 2\nłazienka z wc: 23,0 m 2\nkuchnia: 3,2 m 2\npiwnica: ok 2,5 m 2\nNa podłodze w pokojach znajduje się gumolit, a pod spodem beton – nie będziesz musiał martwić się zdzieraniem parkietu i likwidacją nieprzyjemnego zapachu po lepiku. Okna w mieszkaniu PCV. Podczas ostatniej modernizacji budynku wprowadzono nowe podłączenie wody (ciepłej i zimnej). Instalacja elektryczna aluminiowe. Możliwość zrobienia pokoju z aneksem kuchennym co pozwoliłoby zwiększyć przestrzeń dzienną aż do blisko 17 m 2 .\nBudynek przy ul. Puszkina 20 znajduje się w dobrej lokalizacji – z jednej strony z dala od głównych ulicy – 200 m od ul. Jagiellońskiej i 400 m od ul. Wojska Polskiego co gwarantuje spokój i brak uciążliwych hałasów, a jednocześnie pozwala na szybką komunikację z miastem czy wykonanie niezbędnych zakupów. Najbliższym sklepem jest market Biedronka (160 m), Stokrotki (460 m), a wśród szkół i przedszkoli to zaledwie 50 m dalej znajduje się Szkoła Podstawowa nr 13. W odległości zaś 260 m znajdziesz przystanek autobusowy linii 116 i 136.\nMieszkanie własnościowe, gdzie mieszkańcy zrzeszają się w postaci wspólnoty mieszkaniowej. Budynek administrowany przez Zakład Budynków Komunalnych I przy ul. Zamenhofa. Zaliczki na opłaty eksploatacyjne wynoszą jedynie 188 zł (z minimalną zaliczką na wodę i śmieci – lokal jest w tej chwili nie zamieszkały). W opłatach zawarty jest również f. remontowy w kwocie 53 zł. Dodatkowo należy doliczyć opłaty za prąd wg zużycia i gaz – tylko do gotowania. Ogrzewanie oraz ciepła woda użytkowa dostarczana przez miasto. Przed budynkiem liczne miejsca postojowe, a wokół – atrakcyjna zieleń z ławeczkami.\nOferuję na sprzedaż rozkładowe o podwyższonym standardzie i wyposażone w…\nOferuję do sprzedaży piękne mieszkanie, 2 pokoje, oddzielna kuchnia, blok…


które mogą wydarzyć się w naszej firmie i jesteśmy bardziej świadomi tego, jak zadbać o bezpieczeństwo swoje oraz innych osób. Poza tym warto też co niego wiedzieć o systemach ppoż. Są one istotne, gdyż zabezpieczają nas na wypa\nDodane: 16-09-2021 02:52\nPomysł na nowoczesne ogrzewanieRok 2020 - dobry czas by naprawić klimatyzacjęO pracy hostessyPsycholog-kiedy warto skorzystać z jego pomocy?Profilaktyka jest ważnaNiższe nakłady, lepszy druk. Poligrafia ogółemO korzystaniu z usług przewozuCo i jak z tą protezą?Geodezja jak zawódPoradnik skutecznego biznesu - marketing internetowyInwestycja w dobrą termoaktywną odzieżBoisz się wizyty u dentysty? NiepotrzebnieDomy opieki w centrum uwagiRadzimy jak szkolić z bhp w Białymstoku taniejPrawo - kilka przydatnych informacjiHydraulika siłowaJaki wybrać płot, bramę lub furtkę?Dylemat: co na okno?Zanim zaczniesz lać wodęIssue with black smoke in carSamochodem nie zawsze taniej!PrzeszczepyPlumbing - what You should know about it?Ogólnie o materacach dla dzieciFor car maniac - cheap service - can it be good?TłumaczeDo You like your car? It deserve for a properly tretment in a good car serviceObsługa bhp WarszawaKwestia choroby Alzheimera i jej leczenieDiagnoza i leczenie w gabinecie kardiologa


Potrzebuje na już charakterystykę Santiago ... - Zadane.pl\nWitam Potrzebuje na już charakterystykę Santiago z książki pt."stary człowiek i morze" przypominam nie może być nawet częściowo z neta bo pani się skapnie bo zna wszystkie.\nprzez philipass 25.11.2009\nSantiago to główny bohater książki Ernesta Hamingwya pt. "Stary człowiek i morze". Był on 70- letnim człowiekiem, który został bardzo doświadczony przez los. Zyje w nędzy na obrzeżach Hawany. Nie ma dzieci i jest wdowcem, a jego najlepszy przyjaciel to młody chłopiec o imieniu Manolin.


Pieszy zginął potrącony przez samochód ciężarowy | Portal Tygodnika „Sztafeta”\nHome Aktualności Pieszy zginął potrącony przez samochód ciężarowy\nPieszy zginął potrącony przez samochód ciężarowy\nDodane przez: Redaktoron: Marzec 01, 2016 11:11 W: Aktualności, NiskoBrak Komentarzy\nW poniedziałek, 29 lutego, po południu policjanci pracowali na miejscu wypadku z udziałem pieszego, do którego doszło na trasie pomiędzy Zarzeczem a Domostawą. Mężczyzna został potrącony przez samochód ciężarowy. Poszkodowany zmarł po przewiezieniu do szpitala.\nDo wypadku doszło po godz. 15. Ze wstępnych ustaleń wynika, że kierujący samochodem ciężarowym, potrącił mężczyznę, który nagle wszedł na jezdnię. Kierowca tira, 39-letni mieszkaniec województwa mazowieckiego, był trzeźwy. Poszkodowany, 56-letni mieszkaniec Huty Deręgowskiej z licznymi obrażeniami został przewieziony do szpitala, gdzie mimo wysiłków lekarzy, zmarł. Policjanci wyjaśniają okoliczności tego wypadku.\nZleciła zabicie swojego psa


Algisite cena- sprawdź cenę i czy jest refundowany\nPoznaj cenę i refundację Algisite\nNa tej stronie poznasz ceny leku Algisite w dostepnych opakowaniach i ilościach spotykanych w aptekach.\nDowiesz się o możliwych refundacjach NFZ i jaka jest cena leku. Pamiętaj również sprawdzic zamienniki Algisite bo one mogą być one tańsze. Upewnij się, że kupujesz w aptece leki, których na prawdę potrzebujesz.\nNapisz ile TY zapłaciłeś za Algisite\nAlgisite nie jest refundowanym przez NFZ.\nAlgisite w dawce 2×30 cm substancji aktywnej.\n0.00PLN za 5 szt.opatrunek bez refundacji, na 100%.\n– jednej opatrunek wynosi około 0.00PLN\nAlgisite w dawce 5×5 cm substancji aktywnej.\nAlgisite w dawce 10×10 cm substancji aktywnej.\nAlgisite w dawce 15×20 cm substancji aktywnej.\nGdzie można kupić Algisite?\nSzukasz gdzie można kupić Algisite?\nWyszukaj gdzie najlepiej kupić Algisite – użyj poniższej wyszukiwarki\nChcesz aby apteka była dodana do listy aptek gdzie można kupić Algisite na SprawdzLek.pl – kliknij\nInformacje z ulotki Algisite:\nSprawdź jak działa Algisite na podstawie ulotki leku:\nAlgisite działanie i stosowanie\nSprawdź tańsze, lepsze oraz refundowane odpwiedniki leku Algisite:\nAlgisite zamienniki i opinie\nLista pytań na forum o Algisite:\nAlgisite, forum pytań o leku\nJeśli chcesz zadać swoje pytanie na FORUM to skorzystaj z przycisku Zadaj nowe pytanie o Algisite na forum\nZastosowanie i składniki Algisite\nGłówne składniki Algisite to: Bez kategorii,\nAlgisite jest stosowany w wypadku:\nA Ty ile i gdzie zapłaciłeś/aś za Algisite? Anuluj pisanie odpowiedzi\nPoprzedni wpisCoagadexNastępny wpisCresemba


lekarz Ewa Kucz | RankingLekarzy.pl\nlekarz Ewa Kucz\nseksuologPoznańlekarz Ewa Kucz\nU doktor Ewy Kucz leczyłam się przez ostatnie dwa lata. No właśnie, ale ciężko tutaj mówić o „lecze-niu”. Pani doktor bardzo miła i sympatyczna. Gdy wchodziłam do gabinetu (bez wcześniejszego zapisania) to zawsze witała mnie z dużym uśmiechem i serdecznością. Pamiętała jak się nazywam i ogólnie bardzo miło. Poszłam do niej, bo miałam nieregularne i bardzo bolesne miesiączki. Chodziłam do niej przez ostatnie dwa lata. Regularnie. Wizyta max co 3 miesiące. Każda wizyta płatna 150 zł. W tym nie było nigdy badania usg. Za dodatkowe badania (cytologia) – dodatkowa opłata. ...\nU doktor Ewy Kucz leczyłam się przez ostatnie dwa lata. No właśnie, ale ciężko tutaj mówić o „lecze-niu”. Pani doktor bardzo miła i sympatyczna. Gdy wchodziłam do gabinetu (bez wcześniejszego zapisania) to zawsze witała mnie z dużym uśmiechem i serdecznością. Pamiętała jak się nazywam i ogólnie bardzo miło. Poszłam do niej, bo miałam nieregularne i bardzo bolesne miesiączki. Chodziłam do niej przez ostatnie dwa lata. Regularnie. Wizyta max co 3 miesiące. Każda wizyta płatna 150 zł. W tym nie było nigdy badania usg. Za dodatkowe badania (cytologia) – dodatkowa opłata.\nPani doktor przypisała mi leki hormonalne, które miały wyregulować mi miesiączki. Uprzedziła, że aby te pomogły trzeba je brać przez pół roku – ok, zgodziłam się. Po pół roku usłyszałam, że warto byłoby je brać troszkę dłużej –wtedy jest większa pewność ich skuteczności, bo pół roku nie każdemu wystarcza, zależy od organizmu. Stwierdziłam, że skoro tyle czasu brałam to jeszcze te 2-3 miesiące mogę je brać. W końcu miałam regularny i bezbolesny okres.\nPrzy kolejnej wizycie okazało się, że mam stan zapalny i oprócz tabletek na ten stan, przypisała mi znowu leki hormonalne – kolejne 3 opakowania. Teraz nie możemy ich przestać brać! Gdy przy kolejnej wizycie skarżyłam się na silne bóle głowy, które trwały przez cały tydzień i żadne tabletki przeciwbólowe nie pomagały to tylko zmierzyła mi ciśnienie i powiedziała, że jest ok. Zaznaczę, że uprzedzałam iż mam problem z podwyższonym ciśnieniem. I znowu dalej tabletki. W międzyczasie miałam zrobioną cytologię. Pani doktor nawet do mnie zadzwoniła, że koniecznie muszę się u niej pojawić szybciej niż to było mówione! Złe wyniki, kolejny stan zapalny… i tym razem nadżerka! Najpierw chciała ją wyleczyć tabletkami, a potem (gdyby te nie pomogły) wysłać na zabieg do szpitala. Po wykryciu nadżerki u Pani doktor byłam jeszcze dwa razy. Nic z tą nadżerką więcej nie robiła, tylko cały czas faszerowała mnie tabletkami. Przestała odpowiadać konkretnie na moje pytania, a wątpliwości i obawy były co raz większe. Dodam, że przez cały czas brałam hormony - ciągle był jakiś powód, dla którego nie mogłam z nich zrezygnować. Mimo ich zażywania wróciły także bolesne miesiączki, ale to przez to, że „prowadzę życie w biegu”. W końcu zapisałam się do innego lekarza i sama, bez jej konsultacji zrezygnowałam z hormonów (po 1,5 roku).\nJestem już po wizycie u innego ginekologa. Okazało się, że nie mam i nigdy nie miałam żadnej nad-żerki. Leki, które brałam, żeby ją wyleczyć mi nie zaszkodziły, a na nadżerkę i tak by nie pomogły (jeśli ta by była). Co więcej, na usg lekarz obejrzał moje jajniki i od razu zdefiniował co mi dolega – jest to przypadłość, której nie idzie wyleczyć. Kiedyś leczono to operacyjnie, ale po jakimś czasie nieregularne okresy i tak wracały. Hormony, które brałam przez 1,5 roku po odstawieniu mogą zapewnić mi co najwyżej kilka regularnych miesiączek, ale i tak wróci to co było wcześniej. Jednym słowem – Pani doktor świetnie i zawsze z szerokim uśmiechem na ustach wykorzystała moją przypadłość robiąc z niej chorobę, którą da się wyleczyć. Szkoda czasu, zmarnowanych pieniędzy (dużych pieniędzy, bo przez dwa lata uzbierała się spora suma) i nerwów. Nie wątpię w wiedzę czy kompetencje Pani doktor, ale zabawa kosztem czyjegoś zdrowia i faszerowanie kogoś lekami, które i tak nie pomogą nie są zgodne z etyką lekarską. Nie wspominając o wyimaginowanej nadżerce, która przysporzyła wiele stresu i zbędnych nerwów. Jeśli macie jakieś wątpliwości warto sprawdzić to u innego lekarza. Zdecydowanie nie polecam.\nNic dodać, nic ująć. Po prostu bardzo dobry lekarz. Fachowa, kompleksowa opieka. W gabinecie Pani doktor pojawiłam się po raz pierwszy jakieś 4 lata temu - wtedy jeszcze na Piątkowskiej. Gabinet w porównaniu z dzisiejszymi standardami troszkę do życzenia pozostawiał, za to Pani doktor nadrabiała ten niedosyt swoją wiedzą, uprzejmością, taktem, chęcią wytłumaczenia spraw niejasnych dla "szarego człowieka". Po dłuższej przerwie ponownie zwróciłam się do Pani doktor - tym razem już do nowego gabinetu na Szamotulskiej - z wizyt, sposobu traktowania przez lekarza jestem bardzo zadowolona. Ceny w porównaniu z ...\nNic dodać, nic ująć. Po prostu bardzo dobry lekarz. Fachowa, kompleksowa opieka. W gabinecie Pani doktor pojawiłam się po raz pierwszy jakieś 4 lata temu - wtedy jeszcze na Piątkowskiej. Gabinet w porównaniu z dzisiejszymi standardami troszkę do życzenia pozostawiał, za to Pani doktor nadrabiała ten niedosyt swoją wiedzą, uprzejmością, taktem, chęcią wytłumaczenia spraw niejasnych dla "szarego człowieka".\nPo dłuższej przerwie ponownie zwróciłam się do Pani doktor - tym razem już do nowego gabinetu na Szamotulskiej - z wizyt, sposobu traktowania przez lekarza jestem bardzo zadowolona. Ceny w porównaniu z innymi gabinetami też nie są tak bardzo wygórowane (wizyta = wywiad, badanie piersi, USG oraz cytologia - 150zł).\nCo równie dla mnie ważne w razie jakichś wątpliwości po prostu można zadzwonić do Pani doktor, nie zdarzyło mi się, by Pani doktor nie znalazła dla mnie czasu bądź czegoś nie wyjaśniła.\ndr Kucz jest lekarzem z prawdziwego zdarzenia! Nie znam drugiego takiego ginekologa, któremu mogłaby, tak zaufać i zwierzać się z moich problemów. Jest nie tylko świetnym ginekologiem, ale i seksuologiem. Bardzo mi pomogła... i nie tylko mi, ale i moim znajomym. Żaden ginekolog nie poświęcił mi nigdy godziny, aby dokładnie mnie zbadać i zrobić dokładny wywiad. U dr Kucz jest to normą. Dlatego własnie jej ufam i wie, ze zna mnie swietnie. Kiedy po dluzszej przerwie przyszlam do niej na badania, dokladnie opowiedziala mi ostatnia moja wizyte w szczegolach (ja ...\ndr Kucz jest lekarzem z prawdziwego zdarzenia! Nie znam drugiego takiego ginekologa, któremu mogłaby, tak zaufać i zwierzać się z moich problemów. Jest nie tylko świetnym ginekologiem, ale i seksuologiem. Bardzo mi pomogła... i nie tylko mi, ale i moim znajomym. Żaden ginekolog nie poświęcił mi nigdy godziny, aby dokładnie mnie zbadać i zrobić dokładny wywiad. U dr Kucz jest to normą. Dlatego własnie jej ufam i wie, ze zna mnie swietnie. Kiedy po dluzszej przerwie przyszlam do niej na badania, dokladnie opowiedziala mi ostatnia moja wizyte w szczegolach (ja sama nie pamietalam o pewnych kwestiach). To jest dopiero lekarz!!! POLECAM\nPani Doktor szerokim uśmiechem maskuje swoje wszechwiedzące podejście do wszystkich. Zawsze "wie" lepiej od pacjentki, nawet w kwestiach nie-medycznych, na partnerstwo i zrozumienie nie ma miejsca. Badanie bolesne i absolutnie niekompleksowe. Stracony czas i pieniądze. Odradzam\nDo Pani doktor chodzę już ponad 10 lat i zawsze byłam zadowolona. Kompleksowe podejście, empatia, fachowość. Poleciłabym ją każdemu!\nNajlepszy lekarz z jakim kiedykolwiek miałam kontakt profesjonalizm, zainteresowanie pacjentem, osoba ciepła i konkretna zarazem Serdecznie polecam\nMam duże watpliwości co do pierwszego wpisu. Już ilość wykrzykników jest zastanawiająca... Pani dr jest czujna diagnostycznie i wychwytuje już wczesne niedobre zmiany.To jest plus! Znam ją z pracy codziennej, nie jako pac. Ile już przeoczono, czy niedoceniono niby "drobnych" odchyleń?\nMam duże watpliwości co do pierwszego wpisu.\nJuż ilość wykrzykników jest zastanawiająca...\nPani dr jest czujna diagnostycznie i wychwytuje już wczesne niedobre zmiany.To jest plus!\nZnam ją z pracy codziennej, nie jako pac.\nIle już przeoczono, czy niedoceniono niby "drobnych" odchyleń?\nStałe leczenie od 3 lat. Bez powikłań! Oby tak dalej :)\nPani doktor jest bardzo uprzejma i delikatna (wbrew powszechnemu przekonaniu, iż kobieta ginekolog jest mniej delikatna niż mężczyzna). Bardzo kompleksowo podchodzi do leczenia i nie skupia się jedynie na problemach ściśle ginekologicznych. Jest bardzo miłym lekarzem, który do pacjenta podchodzi bardzo indywidualnie!\nWięcej takich lekarzy. Pani doktor mile mnie zaskoczyła pod każdym względem. Nie widzę ani jednej pozycji, w której zamiast "zdecydowanie tak" należałoby zaznaczyć "raczej tak".\nSzamotulska 61 lok. 1\n0 61 823 35 30\nul. 700lecia Miasta 5\n604 256 039\nSpecjalistyczny Gabinet Lekarski Ewa Anna Kucz Poznań 60-650 Szamotulska 61 lok. 1


Rajd Barbórka. Kajetan Kajetanowicz przewiezie zwycięzcę licytacji dla WOŚP ulicą Karową\ninformacja prasowa 03.12.2013 14:00\n- Dwa razy przekonałem się na własnej skórze jakie to niezwykłe uczucie wykręcić tam najlepszy czas i zmęczonymi rękoma unieść piękną i mającą swoją wagę statuetkę Pani Karowej. Emocji w rajdówce na pewno nie zabraknie, a przekonać się o tym będzie mógł także zwycięzca licytacji dla WOŚP, którego przewiozę tą najbardziej rajdową ulicą w Polsce, najlepiej jak potrafię - mówi dwukrotny zwycięzca Kryterium Karowa Kajetan Kajetanowicz.\nRajd Barbórka odbywający się tradycyjnie na zakończenie sezonu zmagań w sportach motorowych to niezwykłe święto dla wszystkich kibiców, którzy tylko raz w roku mogą w centrum Warszawy zobaczyć najlepszych z najlepszych. Jeśli o niepokonanych mowa, w tym gronie obowiązkowo muszą pojawić się Kajetan Kajetanowicz i Jarek Baran - aktualni i czterokrotni mistrzowie Polski w rajdach samochodowych, zwycięzcy wszystkich rund krajowego czempionatu, w których wystartowali.\nOd dwóch lat prócz zdobytych najważniejszych w kraju tytułów także finał na Karowej - te niepowtarzalne 2 tysiące rajdowych metrów Kryterium Asów - należy właśnie do załogi LOTOS Rally Team. Poza rywalizacją na odcinkach Kajto będzie miał wyjątkową okazję "zagrać" na rzecz Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy - zaprosi na swój prawy fotel zwycięzcę licytacji.\n- Jako facet podchodzę do Barbórki zadaniowo. Start ważny jak wszystkie, cel także taki jak zwykle - dać z siebie jak najwięcej. To już koniec sportowych emocji w tym roku, ale za to jaki! Kryterium Karowa to nie taki po prostu odcinek w centrum stolicy. To niezwykle wymagająca próba, ze zmienną przyczepnością, gdzie z dużą presją na karku trzeba utrzymać koncentrację od startu, przez pierwszą beczkę, szybkie łuki, przejście na śliską i nieprzewidywalną kostkę, pokonanie wiaduktu z nawrotem na szczycie i niezwykłe "spadanie", które nie wybacza błędu, aż po beczkę przed metą, gdzie opony pracują już zupełnie inaczej niż podczas objeżdżania jej tuż po starcie - opisuje trasę Kajetan Kajetanowicz.\n- I to wszystko na oczach tysięcy wspaniałych kibiców! Dwa razy przekonałem się na własnej skórze, jakie to niezwykłe uczucie wykręcić tam najlepszy czas i zmęczonymi rękoma unieść piękną i mającą swoją wagę statuetkę Pani Karowej. Emocji w rajdówce na pewno nie zabraknie, a przekonać się o tym będzie mógł także zwycięzca licytacji dla WOŚP, którego przewiozę tą najbardziej rajdową ulicą w Polsce, najlepiej jak potrafię - dodaje.\n- Barbórka Warszawska ciągle się zmienia i mimo bogatej historii zaskakuje nowościami. Bemowo i Cytadela to tradycyjne, mocne punkty programu, ale nowa próba w Rembertowie wygląda bardzo ciekawie. Kompaktowy charakter zawodów może sprawiać wrażenie, że mamy do czynienia z łatwym rajdem - a tak nie jest. Bardzo silna konkurencja w samochodach "no limit", najlepsi kierowcy z różnych dyscyplin samochodowych i dwie prestiżowe nagrody. W najbliższą sobotę czekają nas emocje do pełna - zapowiada pilot Jarek Baran.\nSzczegółowe informacje dotyczące Kajetana Kajetanowicza i zespołu są dostępne na stronach www.lotosrallyteam.pl oraz www.kajto.pl , a także na: www.facebook.com/EmocjeDoPelna iwww.facebook.com/KajetanKajetanowicz.\nKonkurs! Odpowiedz na pytanie i wygraj karnet na Rajd Barbórka\nRajd Barbórka. Zgłosiło się 96 załóg\nRajd Barbórka. Pani Karowa i świecące się oczy


Św Roch - https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%9Awi%C4%99ty_Roch\nŚwięty Kościoła katolickiego - „na ziemiach polskich czczony był przede wszystkim jako patron chroniący od zarazy”\nZdjęcie ze strony: https://www.straz.gov.pl/aktualnosci/lista_aktualnosci/Kolejne-dzialania-PSP-wspierajace-walke-z-koronawirusem/idn:37357\nWeszliśmy w kolejny etap walki z koronawirusem. Premier, przedwczoraj tj. 20.03 2020r. ogłosił na terenie całego kraju stan epidemii. Skoro tak, zmieniły się także reguły gry dla strażaków, którzy z mocy ustaw, nie będąc służbą wiodącą, wspierają w tej walce służby sanitarne i medyczne. KG PSP zapewne zareaguje na tą sytuację. Próbując także aktywnie się włączyć w ewentualne wypracowanie nowych wytycznych, przedstawię swoje rekomendacje, jak strażacy mają odnaleźć się w tej sytuacji, realizując swoje ustawowe zadania. Przecież epidemia nie oznacza, że nie będzie wypadków, pożarów i innych miejscowych zagrożeń. Może będzie ich trochę mniej, ze względu na spowolniony ruch społeczny, ale niewątpliwie takie zdarzenia będą miały miejsce.\nMoje rozważania będą opierały się na możliwych przewidywanych scenariuszach i pytaniach moich czytelników, będących na „polu walki”.\nCzy istnieją alternatywy dla półmasek FFP3/FFP2?\nJak wiemy, masek wszystkich klas FFP, obecnie brakuje i dlatego zapewne jak się pojawią, będą one prawdopodobnie wydawane głównie szpitalom i personelowi medycznemu. Co zatem robić?\nNależy przede wszystkim pamiętać, znając mechanizm przenoszenia wirusa, że zasadniczo najlepszą ochroną jest zachowanie odległości! Zdaję sobie sprawę, że nie zawsze można zachować bezpieczną odległość, dlatego należy zastosować następujące alternatywy dla półmasek FFP3/FFP2 jeżeli nie są one w danej chwili dostępne:\n1. Zastosuj maskę pełnotwarzową zgodna z PN-EN 136 „Sprzęt ochrony układu oddechowego - Maski - Wymagania, badanie”, z filtropochłaniaczem z filtrem cząstek stałych klasy P3 zgodnym z PN-EN 141:2002 lub normą ją zastępującą tj. PN-EN 14387:2004\n2. Wykorzystaj półmaskę lub ćwierć maskę zgodną z PN-EN 140 „Sprzęt ochrony układu oddechowego - Półmaski i ćwierćmaski - Wymagania, badanie, znakowanie” z filtrem cząstek stałych klasy P3.\n3. Wykorzystaj aparat powietrzny - butlowy (APB), który stosujesz przy akcjach w swojej jednostce,\n4. Jeżeli są dostępne, wykorzystaj ucieczkowy sprzęt ochrony układu oddechowego np. zgodny z PN EN 403:2007 „Ucieczkowy sprzęt ochrony układu oddechowego - Sprzęt oczyszczający wyposażony w kaptur, przeznaczony do użycia podczas pożaru - Wymagania, badanie, znakowanie”. Jest to rozwiązanie bardzo drogie ale warto o nim pamiętać.\nNigdy nie należy zapomnieć, że każda półmaska z nawet w klasie P3 musi być stosowana w połączeniu z odpowiednią ochroną oczu (jak: okulary ochronne, gogle lub przy całkowicie zamkniętym wizjerze hełmu)\nO czym nigdy nie należy zapomnieć przy każdej akcji !!!\n1. Ochrona własna ma najwyższy priorytet!\n2. Przy możliwym zwykłym kontakcie z osobami poddanymi kwarantannie wystarczą zwykłe środki bezpieczeństwa (z ochroną oczu i dróg oddechowych na poziomie klasy P3) i zachowanie higieny ratowniczej. Pamiętaj, że Twoje strażackie ubranie ochronne też ma membranę, która chroni przed aerozolami, które przenoszą wirusy.\n3. Jeżeli istnieją natomiast konkretne informacje dotyczące osoby zakażonej SARS-CoV-2, oprócz zwykłych środków bezpieczeństwa i higieny należy podjąć następujące środki bezpieczeństwa, które można zamknąć w na roboczo w jednej regule i jednej zasadzie, które dla lepszego zapamiętania opisałem za pomocą mnemoniki: RCRU (RoCh-u RatU-j) oraz 3-O (trzy OOO!).\nReguła RCRU (RoCh-u RatU-j)\nR – Rozpoznaj szczegółowo zagrożenie:\nPozyskanie informacji o zdarzeniu powinno dać odpowiedz czy jego lokalizacja jest w obszarze, gdzie przebywają inne osoby objęte kwarantanną. Jeżeli tak, to prowadząc rozpoznanie zdarzenia z udziałem takich osób wyposaż je w maseczki chirurgiczne lub poproś aby osłoniły usta innym materiałem filtrującym. Zawsze pytaj o objawy (kaszel, gorączka, ból gardła). Nakaż o odsunięcie się o 2 metry, jeżeli nie ma takiej możliwości – o obrócenie się tyłem.\nC – Chroń siebie i swój zespół:\nNoś zawsze pod rękawicami strażackimi jednorazowe rękawice medyczne zgodne PN-EN 455-3 „Rękawice medyczne jednorazowego użytku - Część 3: Wymagania i badania w ocenie biologicznej”, zamykają całkowicie przyłbicę hełmu i jeżeli to możliwe utrzymuj odpowiednią „bezpieczną” odległość ok. 2 metrów.\nW przypadku bezpośredniego kontaktu z pacjentem zarażonym lub chorym na COVID-19 podstawowa zasada brzmi: jak najmniej personelu ratowniczego przy poszkodowanym! Należy nosić tylko odpowiednie maski ochronne (przede wszystkim min. półmaski FFP3), jeśli zaś nie są dostępne, to maski pełnotwarzowe z filtrem klasy P3 lub aparat powietrzny butlowy (APB) zgodnie z zasadą 3O, zawsze pamiętając o ochronie oczu.\nR – Ratuj, przede wszystkim ludzi:\nRatowanie ludzi jest zawsze priorytetem. Należy pamiętać, że stan epidemii nie zwalnia z dotychczas przyjętych i ogólnie stosowanych rozwiązań taktycznych podnosząc tylko na wyższy poziom ochronę przed wirusem. Zagrożenie dla strażaka jest zazwyczaj potencjalne, natomiast zagrożenia dla poszkodowanego są rzeczywiste i nierzadko wymagają natychmiastowych działań ratowniczych – warto przećwiczyć niektóre techniki – np. stosowanie nożyczek, opatrunków, tlenu w sprzęcie ochronnym.\nU – Ufaj specjalistom\nZawsze pamiętaj, że służbami wiodącymi w zwalczaniu epidemii są podmioty medyczne i inspekcje sanitarno – epidemiologiczne. Ufaj ich kompetencjom, ale o bezpieczeństwo swoje i swoich podwładnych dbaj przede wszystkim sam.\n(ODLEGŁOŚĆ, OCHRONA, OKRES PRZEBYWANIA).\nPrzestrzeganie tej reguły daje bardzo duże prawdopodobieństwo uniknięcia zarażenia. W największym skrócie sprowadza się do zachowania właściwej odległości, zastosowania właściwej ochrony i ograniczenia okresu przebywania w zagrożonym środowisku do niezbędnego minimum. Tak więc:\n1. Im większa odległość, tym mniejsze ryzyko zarażenia! (min. 2 metry)\n2. Im lepsza ochrona osobista, tym mniejsze ryzyko zarażenia!\n3. Im krótszy okres przebywania w środowisku osób chorych lub zarażonych, tym mniejsze ryzyko zarażenia! (max. 15 minut)\nW największym skrócie spróbuję omówić działania ratownika związane z zasadą 3-O. Przebywanie wśród osób chorych lub zarażonych, nie musi zakończyć się zarażeniem, natomiast przy braku stosowania się do reguł bezpieczeństwa stwarza duże prawdopodobieństwo zarażenia. Ryzyko to jest zdecydowanie większe przy długim czasie przebywania w środowisku, gdzie wirus występuje, przy jednoczesnym zastosowaniu niewłaściwych środków ochrony indywidualnej i przy nie zachowaniu rekomendowanej odległości od osób chorych i zarażonych.\nRysunek 1. Kiedy aerozol jest początkowo emitowany w czasie (T0) przez osobę A, która jest chora, krople z wirusem są skupione w pobliżu źródła w lokalizacji A. Osoba znajdująca się w pobliżu źródła (lokalizacja B) może otrzymać rozpylenie dużych cząstek (kropi) i wdychać cząstki o różnej wielkości. W czasie (T0) kiedy aerozol jest wytwarzany przez osobę A osoba C nie jest narażona. Powszechnie przyjmuje się, że bezpieczną odległością jest min. 2 metry.\nRysunek 2. Po pewnym czasie (T1) cząsteczki zaczynają się rozpraszać w powietrzu, a większe zaczynają osiadać. Osoba B będzie nadal wdychać cząsteczki wszystkich rozmiarów. Aerozol zaczyna się rozpraszać, a wiele opadających już cząstek występuje jeszcze w powietrzu. Osoba B nadal wdycha cząsteczki. Osoba C nie jest jeszcze narażona.\nRysunek 3. Po dłuższym czasie (T2) małe cząstki są równomiernie rozproszone w powietrzu a znaczna część większych cząstek osiadła. Osoba B i także osoba C będą wdychać pozostałe w powietrzu cząstki. Są to na ogół mniejsze cząstki i są w mniejszym stopniu skoncentrowane niż w czasie (T0) (niosą ze sobą mniejszą liczbę wirusów).\nRysunki: Absolute Science Illustration\nWydaje się, że rysunki są proste oraz czytelne i w sposób prosty podpowiadają jak identyfikować główne zagrożenia. Powyższe rysunki nie uwzględniają ruchu powietrza – wiatru, przeciągów - dlatego należy podchodzić do poszkodowanego od strony nawietrznej.\nZ powyższych opisów wynikałoby, że zarazić można się w postaci kropelkowej z bezpośredniego kontaktu jak i poprzez aerozol roznoszony w powietrzu (choć ze względu na prawa fizyki ten drugi sposób jest mniej prawdopodobny). Aerozole mogą utrzymywać się w powietrzu nawet kilka godzin i mogłyby być potencjalnie niebezpieczne dla wszystkich osób znajdujących się w pomieszczeniu, w którym znajduje się zarażona osoba. Jednak spośród wielu informacji (ciągle jeszcze niepełnych ale już mocno wiarygodnych) – np. m.in. z agencji CDC (Centers for Disease Control and Prevention) dotyczących transmisji wirusa SARS-CoV-2 od osoby chorej do zdrowej wynika, że wirus ten nie jest tak niebezpieczny jak np. wirus odry i jego transmisja zachodzi głównie kropelkowo a nie poprzez aerozol zawieszony w powietrzu (wirus odry zaraża także przez zawieszony aerozol). To by wskazywało na zachowanie szczególnej ostrożności w bezpośrednim kontakcie z osobą zarażoną. Zachowanie właściwej odległości, odpowiednie wyposażenie w środki ochrony indywidualnej oraz ograniczenie czasu przebywania z osobą zarażoną dają bardzo duży margines bezpieczeństwa. W tym miejscu należy zaznaczyć, że okres przebywania ratownicy powinni traktować rozszerzająco -tj. nie tylko ograniczać ten czas do niezbędnego minimum, ale także powinni ograniczać ilość ratowników w bliskiej odległości od osób potencjalnie zarażonych lub chorych.\nO czym należy pamiętać po akcji?\nSprzęt wielokrotnego użytku musi być dezynfekowany w taki sam sposób, jak inny sprzęt medyczny.\nZanieczyszczoną odzież ochronną, w tym płynami ustrojowymi, należy wyczyścić zgodnie z informacjami producenta. Robić to należy jednak zdecydowanie częściej.\nJednorazowe rękawice medyczne i maski FFP, po użyciu muszą być szczelnie zapakowane w oznakowane worki (najlepiej podwójne) i przekazane firmie zajmującej się utylizacją odpadów w odniesieniu do materiałów zakaźnych.\nPo akcji w środowisku koronawirusa bezwzględnie samemu należy ograniczyć kontakty społeczne\nZważać na powierzchnie niezdezynfekowane\nCzęsto brać prysznic\nNie dotykać rękami twarzy – często robimy to odruchowo\nNie powstrzymywać kaszlu ani chrząkania – odkrztuszać w włókninę, ligninę, tkaninę, papier do utylizacji\nKichać we włókninę, ligninę, tkaninę, papier do utylizacji\nW razie ewidentnego skażenia aerozolem przeprowadzić dekontaminację wstępną zgodnie z zasadami.\nZ każdym dniem dowiadujemy się coraz więcej na temat koronawirusa, jego budowy, natury i sposobów zarażania. Jednak jako ratownicy musimy działać tu i teraz. Po fakcie będziemy jak zawsze dużo mądrzejsi dlatego też standardowy sposób zachowań może być bardzo przydatny i natychmiast wdrożony do praktyki operacyjnej. Miejmy nadzieję, że przyspieszenia nabiorą także prace nad profesjonalnymi wytycznymi powstałymi na szczeblu centralnym dla ratowników. Pokładamy także ufność w tym, że i św. Roch nie opuści nas w potrzebie a reguła i zasada, którą przywołałem za jego wstawiennictwem pozwoli nam bezpiecznie kontynuować naszą ratowniczą misję.\nAnonimowy 22 marca 2020 01:15\nbrakuje mi Kolego informacji jak połączyć pochłaniacz zgodny z PN-EN 14387 z maską aparatu oddechowego zgodną z PN-EN 136 - chyba na super glue :). Jeszcze z maską podciśnieniową z łącznikiem z gwintem Rd40x1/7" - to występują takie pochłaniacze, tylko ile masek do aparatów pow. podciśnieniowych funkcjonuje w PSP i OSP. A w przypadku maski nadciśnieniowej ... co producent to inne szybkozłącze lub gwint M45x3. Ponadto jak oddychać (dłuższy czas) w masce nadciśnieniowej bez... nadciśnienia - chyba trzeba mieć "stalowe" płuca :) R.Cz.\nUnknown 22 marca 2020 09:13\n7 minuta do maski nadciśnieniowej podpina filtropochniałacz poprzez adapter\nDo APB używanych w Polsce są takie adaptery.\nKiedy ostatnio Pan używał APB?\nWie Pan po co jest nadciśnienie w masce?\nZgodnie z tym co Pan sugeruje to po odpięciu automatu strażak w masce się udusi bo nie będzie miał nadciśnienia.\nAnonimowy 22 marca 2020 18:01\n1. sam adapter za 100 dolarów! - to chyba łatwiej i taniej kupić półmaskę z dedykowanym pochłaniaczem. A może takie adaptery to powszechna rzecz w PSP?\n2. nie napisałem, że się udusi tylko, że ciężko będzie mu się oddychało podczas dłuższej pracy w masce z wydechowym zaworem nadciśnieniowym\nAnonimowy 22 marca 2020 18:23\nSpotkałem się z tym rodzajem adaptera na JRG o specjalizacji chemiczno-ekologicznej. Skoro cały świat ich używa to czemu my mamy być inni?\nNie ważne co łatwiej kupić a co taniej. Ważne co będzie nam łatwiej użyć aby zapewnić bezpieczeństwo ratownikom. Taki adapter z filtropochałaniczem można stosować nie tylko przy epidemii ale tak jak na filmie przy dekontaminacji po działaniach ratowniczych.\nCzy drogo. Przecież cenę da się wynegocjować, od tego są przetargi prawda:)\nSkoro straże pożarne używają tych adapterów do masek nadciśnieniowych to znaczy, że chyba da się w tym pracować.\nChyba że ma Pan inne doświadczenia z pracy w APB lub maską nadciśnieniową z dopiętym filtropochłaniaczem na kleju jak sam Pan się tak wyraził. Proszę podzielić się wiedzą praktyczną.\nTomasz Krasowski 22 marca 2020 21:37\nTak się składa, że kierowałem JRG o specjalizacji chemicznej wiele lat. Posiadanie takich adapterów na filtropochłaniacz, do masek pełnotwarzowych zgodnych z PN-EN 136 nie było spowodowane specjalizacją jednostki. Spowodowane było pewną filozofią taktyczną, którą się kierowałem, kompletując sprzęt ochrony dróg oddechowych. Każdy kupiony przeze mnie APB z maską, był wyposażony adapter umożliwiający pracę w masce z filtropochłaniaczem. Niestety zdarzały się "zakupy centralne" czy wojewódzkie i tu już był problem bo problem kompatybilności z maski z filtropochłaniaczem nie był zauważany.\nSwoją rekomendację w artykule traktowałem jako rzecz naturalną oraz zrozumiałą. Nie spodziewałem się komentarza typu " jak połączyć pochłaniacz zgodny z PN-EN 14387 z maską aparatu oddechowego zgodną z PN-EN 136 - chyba na super glue". Jest mi po prostu przykro, że niektórzy nawet nie widzą ile nie wiedzą. Koszt tego adapteru wynosił kilkadziesiąt złotych, więc nie było żadnej bariery cenowej. Jak ktoś jest zainteresowany to mogę znaleźć ofertę jednej z renomowanych firm z przed kilku lat.\nBędę wdzięczny za nie przywoływanie obecnych cen dystrybutorów tych adapterów bo nie są one rzeczywiste. Wszak ceny półmasek też osiągnęły powyżej 100 zł za sztukę.\nAnonimowy 22 marca 2020 23:06\nWstawiłem odnośniki do tych adapterów jako przykładowe rozwiązania do stosowania jako wyrób wiodących firm. Co do cen, mój błąd nie sprawdziłem ich aktualności przed zamieszczeniem linku. Jeszcze raz bardzo przepraszam za tą nieścisłość.\nO adapterach dowiedziałem się od dowódcy jednostki rat chem i niestety poza jednostkami o takiej specjalizacji nigdzie indziej ich nie spotkałem.\nOsobiście uważam, że tak jak na filmie na który się powołałem te adaptery powinny być już od dawna stosowane w PSP. Tak samo przedstawiona przez Pana procedura postępowania powinna być standardem po każdym zdarzeniu gdy strażak pracuje w ekspozycji na czynnik szkodliwy.\nAnonimowy 25 marca 2020 00:07\n"jak połączyć pochłaniacz zgodny z PN-EN 14387 z maską aparatu oddechowego zgodną z PN-EN 136 - chyba na super glue". Żartując o tym "s-glue" miałem na uwadze powszechny brak adapterów w PSP, co wszyscy tu potwierdzają.\nSylwek 22 marca 2020 06:40\nWydaje mi się że warto podkreślić, że pomimo że nasze ubranie sprcjalne ma membranę i właściwości ochronne to może też stanowić zagrożenie. Myślę że na ubraniu może pozostać wirus który może być przeniesiony do kabiny pojazdu lub remizy albo na dłonie ratownika.\nCzy po akcji nie warto traktować ubrania jako niebezpiecznego, zdjąć i spakować do worka, przewozić w bezpieczny sposób i odkazić przed ponownym użyciem?\nHubert 22 marca 2020 10:19\nStosowanie APB, przy dobrym wyposażeniu jednostki, będzie raczej traktowane jako ostateczność. Co w przypadku faktycznego użycia tego sprzętu i jego późniejszej dekontaminacji? Zdecydowanie łatwiej poddać dekontaminacji google, a maseczkę P3 oraz rękawiczki lateksowe przekazać do utylizacji. Analizując sytuację w kraju wiele jednostek będzie skazanych na ich użycie, a wykonanie dekontaminacji okaże się niezbędne.\nAnonimowy 22 marca 2020 12:01\nTemat kompleksowo porusza kwestie bezpieczeństwa ratowników, świadomość w tym zakresie nadal jest zbyt niska. Strażacy dostają różne rodzaje masek ale która gdzie zastosować? Obecnie wyposażono jednostki w maski chirurgiczne ale czy wszystkie załogi wiedzą, że to dla poszkodowanych? Szczególnie do stosowania w wypadkach drogowych gdzie nie zawsze mamy osobę przytomną lub w pełnej świadomości? Obawiam się że nie i zobaczymy strażaków chodzących w tychże maseczkach. Kolejna rzecz to strefa w jakiej utrzymują się nano cząstki koronawirusa. Przy braku wiatru jest to 5m2 przez 3 godziny! To bardzo dużo i ta wiedza zmienia całkowicie nasze działania w pomieszczeniach a szczególnie poziom zabezpieczenia. Choćby najprostrze zdarzenie jak pomoc przy zniesieniu pacjenta przy założeniu że jest pozytywny. Jak wtedy powinniśmy być ubrani? Zabezpieczeni?\nS21fun 22 marca 2020 23:46\nBrawo dla autora za przedstawienie bardzo uniwersalnych rozwiązań związanych z zagrożeniem biologicznym. Straż przygotowuje się do działań związanych z promieniotwórczością i przywołana zasada 3-O jest jak najbardziej odpowiednia także do tego typu zagrożeń – więc jeszcze nieraz się przyda!\nJeśli zaś chodzi o rozwiązanie problemu dotyczącego koronawirusa (bo jednak nie jest on typowy dla wszystkich zagrożeń biologicznych) to najważniejsza przy wydaniu właściwych rekomendacji jest odpowiedź na 2 zasadnicze pytania:\n1. Jak przebiega główna droga zarażenia (transmisji od chorego do zdrowego)?\n2. Czy osoba bezobjawowa (bez kaszlu, bez trudności w oddychaniu, bez gorączki) może zarażać?\nW przypadku udzielenia wysoce prawdopodobnej odpowiedzi na te dwa pytania rodzą się oczywiście dodatkowe pytania ( na które jednak nauka już raczej odpowiedziała i częściowo autor także), które dadzą prawidłową odpowiedź jak dobrać środki ochrony indywidualnej oraz jak się zachować w konkretnej sytuacji.\nJeśli chodzi o transmisję to na tą chwilę wszystko wskazuje (tak jak napisał autor), że przebiega ona głownie drogą kropelkową, tj. od nosiciela poprzez kaszel, kichanie i wydychane powietrze. W tym kontekście odległość jest czynnikiem najistotniejszym. Drugim czynnikiem, mniej prawdopodobnym, ale też możliwym są krople osiadłe na różnych powierzchniach (kontakt z zarażonymi powierzchniami). W chwili obecnej wszystko wskazuje na to, że przenoszenie poprzez powietrze ( w formie aerozolu) jest mało prawdopodobne. Tak więc analiza zakażenia w pomieszczeniu w którym zawieszone są cząsteczki z wirusami (dyfundujące) można zostawić dla innych wirusów (np. dla odry jak wskazał autor). Takie informacje mają swoje potwierdzenie na stronie WHO (pytanie 4 https://www.who.int/news-room/q-a-detail/q-a-coronaviruses\nA.People can catch COVID-19 from others who have the virus. The disease can spread from person to person through small droplets from the nose or mouth which are spread when a person with COVID-19 coughs or exhales. These droplets land on objects and surfaces around the person. Other people then catch COVID-19 by touching these objects or surfaces, then touching their eyes, nose or mouth. People can also catch COVID-19 if they breathe in droplets from a person with COVID-19 who coughs out or exhales droplets. This is why it is important to stay more than 1 meter (3 feet) away from a person who is sick.\nPyt.: Jak rozprzestrzenia się COVID-19?\nOdp.: Ludzie mogą zarazić się COVID-19 od innych nosicieli poprzez kropelki z nosa lub ust, które rozpryskują się, gdy osoba zarażona kaszle, kicha lub wydycha powietrze. Ważne jest to, by od osoby zarażonej przebywać w odległości większej niż metr. Wirus osiada na przedmiotach i powierzchniach. Do zarażenia dochodzi, kiedy ludzie, którzy mieli kontakt z zakażonymi powierzchni, dotkną dłonią oka, nosa lub ust.\nS21fun 22 marca 2020 23:47\nPyt: Czy wirus powodujący COVID-19 może być przenoszony przez powietrze?\nOdp: Badania sugerują, że koronawirus powodujący COVID-19 jest przenoszony głownie przez kontakt z kropelkami, nie zaś przez powietrze.\noraz w licznych ciekawych opracowaniach np. https://www.statnews.com/2020/03/16/coronavirus-can-become-aerosol-doesnt-mean-doomed/ i wielu innych.\nJeśli chodzi o drugie pytanie to także wszystko wskazuje na to, że wirus przenosi się od osób wykazujących objawy (https://zdrowie.wprost.pl/koronawirus/10307046/zakazeni-sars-cov-2-bez-objawow-moga-rozprzestrzeniac-wirus-na-wieksza-skale-niz-sie-wydaje.html) czy za przywołaną wyżej strony WHO\n(Can CoVID-19 be caught from a person who has no symptoms?\nPytanie: Czy można zarazić się COVID-19 od osoby, która nie miała żadnych objawów choroby?\nodpowiedź: Główną drogą rozprzestrzeniania się koronawirusa są kropelki wydalone przez osobę chorą, najczęściej poprzez kaszel. Ryzyko zarażenia się COVID-19 od kogoś, kto nie objawia żadnych symptomów jest bardzo niskie. Jest jednak możliwe, by zarazić się COVID-19 od kogoś, kto ma łagodne objawy lub w ogóle nie czuje się źle. Również i w tym przypadku WHO dokonuje oceny trwających badań nad COVID-19 i będzie publikować aktualne ustalenia.)\nTaka natura także jest korzystna w walce z tym wirusem.\nOdpowiedzi na te dwa pytania pozwalają postawić szereg dodatkowych pytań typu: zasięg kaszlu, kichania, wielkość kropel, skuteczność filtracji kropel przez filtry/maski (na które są już w większości odpowiedzi) itd. oraz dobrać właściwą taktykę działań (którą autor już także zaproponował). Pozwalają też ograniczyć niektóre czynności, które jak się za jakiś czas okaże się że były zupełnie bezużyteczne (jak chociażby rozliczne dezynfekcje całych placów, bazarów czy pomieszczeń).\nW artykule uchwycone są prawie wszystkie główne wątki. JESZCZE RAZ BRAWO i SZACUNEK!\nFirefighter1 23 marca 2020 12:00\nPod poniższym linkiem został przygotowany materiał o drodze zarażania:\nPrzy jego tworzeniu od strony merytorycznej pomagali dr james Curney, dr Max Roser, dr Daniel Cornforth oraz prof. Joshua Weitz. Materiał na kanale popularnonaukowym z polskimi napisami.\nJak widać po obejrzeniu materiału docelowo wirus trafia w różne części ludzkiego organizmu, w najgorszym przypadku do płuc. Stąd różnie może wyglądać przebieg choroby. Nie do końca bezobjawowy ale możemy nie powiązać naszych objawów z wirusem. Wówczas przenoszenie może następować przez kontakt z powierzchnią stąd tak istotna odległość dla pierwszego i izolacja z dezynfekcją dla obu. przypadków. Być może wielu z nas już miało wirusa i o tym nie wie ale to mogą wykazać tylko badania, które wykażą obecność przeciwciał w organizmie.\nJeśli chodzi o czas przetrwania wirusa to kluczową rolę odgrywa wilgotność, w materiale filmowym tego nie ma bo jest inny jego target. Ale czytając wypowiedzi ratowników z całego świata widać ich wpisy o utrzymaniu wentylacji w pojazdach czy też pomieszczeniach, a najlepiej z zastosowaniem klimatyzacji bo ona znacząco ma wpływ i obniża wilgotność powodując środowisko mniej przyjazne do przetrwania wirusa.\nAnonimowy 22 marca 2020 23:40\n"Nakaż o odsunięcie się o 2 metry, jeżeli nie ma takiej możliwości – o obrócenie się tyłem."\nBardzo nowatorskie podejście.\nTomasz Krasowski 23 marca 2020 00:08\nUważam, że bardzo praktyczne i nikt tego wcześniej w żadnych wytycznych nie napisał. Czy to źle coś nie tak?\nAnonimowy 23 marca 2020 00:13\nNo złe nie. Tylko bardzo nowatorskie, nigdzie niespotykane!\nAnonimowy 1 kwietnia 2020 23:57\nMateriał z 29.03.2020\nDalej podtrzymują drogę przenoszenia wirusa kropelkowo i przez kontakt. Droga powietrzna całkowicie niepotwierdzona.\nAnonimowy 2 kwietnia 2020 00:32\nW UK ustalono, że działalność na pierwszej linii oraz tam gdzie jest ryzyko aerozoli (AGP) wymaga respiratorów FFP3. Doszli do tego co we wpisie!\nTu linki i szczegóły:\nCOVID-19: Guidance for infection prevention and control in healthcare s ettings. V e rsion 1.1, 27 /03/20\nedek 20 lipca 2020 07:19\nMoże ktoś z was chciałby skorzystać z bardzo profesjonalnej firmy Prusaki .Ja z tej firmy skorzystałem i naprawdę byłem z tego powodu bardzo zadowolony.\nkoronawirus 3 października 2020 03:20\nChyba trochę ta pandemia jest przesadzona...przy świńskiej grypie nie było paniki i jakoś ludzie żyli, wtedy umierali głównie młodzi ludzie nikt się nie przejmował, a przejmuje się teraz ktoś bo niby choruje się "bezobjawowo" i sztucznie jest to rozdmuchane. To w takim wypadku życie jest chorobą.\nAnonimowy 29 października 2020 22:34\nCiekawa informacja a przeszła bez echa:\nOoo! Święty RoChu RatUj - czyli wstępna próba reko...


Wszystkie (55) KOKTAJLE Z WÓDKĄ (10) KOKTAJLE Z WHISKY (8) KOKTAJLE Z RUMEM (1) KOKTAJLE Z GINEM (3) KOKTAJLE Z CYDREM (1) AKADEMIA KOKTAJL.TV (14) SYROPY / LIKIERY (6) SHOTY (3) KOKTAJLE FIT (2) BEZALKOHOLOWE (3) POZOSTAŁE (4)\nPołączenie wódki i mango pokocha praktycznie każdy. Bardzo prosty koktajl z użyciem wódki i świeżym musem z egzotycznego owocu jakim jest mango w wydaniu iście kobiecym. Przygotuj taki koktajl swojej kobiecie, a ten wieczór na pewno będzie niezapomniany Skorzystaj z naszych wideo porad barmańskich dzieki którym przygotujesz bez problemu takie smaczne koktajle w domu!\nKoktajl z truskawkami i wódką to jedno z najpopularniejszych połączeń jakie króluje podczas wakacji. Kto z Was nie uwielbia truskawek? Bo ja za nimi wariuję. Przygotuj z naszą pomocą smaczny, orzeźwiajacy, wakacyjny koktajl z wykorzystaniem wódki, świeżych truskawek i soczystej limonki, która dodatkowo ugasi nasze pragnienie.\nLemon Drop Martini to koktajl, który w jednej chwili przypomni Ci o zapomnianym smaku z dzieciństwa. Połączenie dobrej jakosci wódki, soku z cytryny i syropu cukrowego sprawi, że przygotujemy koktajl który swoim smakiem przypomni Ci o cytrusowych landrynkach, które kiedyś podbijały nasze serca. Skorzystaj naszych wideo przepisów i ciesz się pysznymi koktajlami, które bez problemu przygotujecie w domu.\nSzarlotka czy Tatanka. Pod tą nazwą odnajdziemy najpopularniejszy na świecie koktajl z wykorzystaniem wódki żubrówki z trawą turówki wonnej. W połączeniu z sokiem jabłkowym i cynamonem, uzyskamy nieprawdopodobne połączenie smakowe, które przypomina bardziej szarlotkę babci niż alkoholowego drinka.\nJeden z najpopularniejszych koktajli z wódką czyli Wódka Sour tym razem w odświeżonej, świątecznej wersji z wykorzystaniem miodowo-korzennego likieru krupnik z dodatkiem żurawiny. To jest po prostu pyszneee!\nKawowe Martini to koktajl na bazie espresso, wódki i likieru czekoladowego, który już po chwili postawi Cię na nogi. Jeżeli podczas długiego wieczoru ze znajomymi czujesz zmęczenie, to znak, że czas na Coffee Martini.


Agregat malarski AMBF-80L 3000 W 8 l/min 210 bar | BEKERFARB\nElektryczny agregat malarski AMBF-80L służy do malowania natryskowego oraz nakładania innych tekstur. Używa się go między innymi do nakładania wierzchniej warstwy tynku, nanoszenia tekstur skórki pomarańczowej, bryzgu lub równomiernego wzoru na ścianie. Narzędzie to umożliwia nakładanie pełnego zakresu farb zarówno podkładowych, jak i właściwych. Agregat do malowania AMBF-80L wyróżnia się wytrzymałą konstrukcją wózka, który został wykonany ze stali chromowanej. Urządzenie jest również łatwe do utrzymania w czystości. Specjalna pompa filtruje od środka na zewnątrz, co pozwala uniknąć zapchania oraz zapadnięcia się agregatu po zapełnieniu zanieczyszczeniami oraz drobinami, a filtr narzędzia jest wyjmowany razem z nasadą, dzięki czemu wygodnie się go czyści. Malowanie agregatem AMBF-80L pozwala na nałożenie materiałów takich jak szpachle, zabezpieczenia ognioochronne, izolacje, pokrycia dachowe oraz farby.\nDziałanie agregatu malarskiego AMBF-80L\nAgregat AMBF-80L to nowoczesne i inteligentne urządzenie, które posiada bezszczotkowy silnik prądu stałego nowej generacji oraz całkowicie zamkniętą konstrukcję, chroniącą agregat przed kurzem oraz zabrudzeniami podczas pracy. Narzędzie to zostało także wyposażone w specjalny system SmartControl, który daje możliwość nadzoru parametrów pracy. Jego inteligentny regulator ciśnienia roboczego umożliwia równomierną pracę agregatu AMBF-80L, która polega na wydobywaniu się strumienia natrysku bez pulsacji. Takie rozwiązanie zapewnia dokładne i precyzyjne malowanie oraz pozwala dotrzeć nawet w trudno dostępne miejsca. Dodatkowym zadaniem systemu SmartControl jest ochrona agregatu przed zmiennymi warunkami pracy związanej z zasilaniem.\nZalety malowania natryskowego agregatem\nNowoczesny agregat AMBF-80L dostępny w naszej wypożyczalni podaje róże rodzaje farb i innych materiałów, będąc przy tym niezwykle wydajnym i ekonomicznym. Urządzenie to pozwala w stosunkowo krótkim czasie pokryć bardzo duże powierzchnie, czego nie osiągniesz przy pomocy tradycyjnego wałka lub pędzla. Malowanie natryskowe agregatem to zdecydowanie prostszy i wygodniejszy sposób nakładania poszczególnych warstw farby. Pozwala zaoszczędzić czas i siły, a do tego równomiernie pokrywa każdą powierzchnię nawet w trudno dostępnych miejscach.\nWypożyczenie agregatu się opłaca\nMalowanie agregatem AMBF-80L znacząco przyspieszy i ułatwi Twoją pracę, dlatego warto pomyśleć o skorzystaniu z tego sprzętu jeszcze przed rozpoczęciem budowy lub remontu. Nie musisz jednak kupować agregatu malarskiego do jednorazowej inwestycji – możesz go wynająć. Oferowany przez nas model jest niezawodny i idealny do prac wykończeniowych oraz renowacyjnych budynków różnego przeznaczenia. Specjalna konstrukcja urządzenia sprawia, że jest ono solidne i wytrzymałe, a także chronione przed różnego rodzaju zabrudzeniami, kurzem i pyłem. Agregat AMBF-80L został wykonany z najwyższej jakości materiałów, co zapewnia długą żywotność narzędzia oraz wpływa na większy komfort użytkowania i poprawia warunki pracy.


Daniel-André Tande wrócił do Norwegii. Bråthen: „Nie ma urazów zagrażających jego karierze” | SkokiPolska.pl\nWygląda na to, że to szczęśliwe rozwiązanie dramatycznej historii… Daniel-André Tande, który tydzień temu doznał bardzo groźnego upadku na skoczni w Planicy i przez kilka dni przebywał w śpiączce farmakologicznej w szpitalu w słoweńskiej Lublanie, dziś został przetransportowany do Norwegii. W ojczyźnie 27-latek będzie dochodził do pełni sił po feralnych zdarzeniach na Letalnicy.\nDramat, który wydarzył się podczas czwartkowego skoku reprezentanta Norwegii, pomimo pół-wiosennej aury w Planicy, zmroził narciarskie środowisko. Tande runął wówczas na zeskok i nieprzytomny bezwładnie zsunął się na sam dół zeskoku słoweńskiego „mamuta”. Jeszcze na skoczni skoczek był poddany reanimacji, a następnie przetransportowano go do Szpitala Uniwersyteckiego w Lublanie, gdzie został wprowadzony w stan śpiączki farmakologicznej. Okazało się, że najpoważniejszymi urazami, których doznał, było złamanie obojczyka i przebicie płuc.\nNa szczęście kolejne wieści dotyczące stanu zdrowia poszkodowanego zawodnika były już lepsze. Mimo, że 27-latek nie został wybudzony ze śpiączki tak wcześnie jak początkowo zakładano (ostatecznie stało się to w poniedziałek), to finalnie cały proces przebiegł pomyślnie. Tuż po wybudzeniu, Tande nie pamiętał samego upadku, jednak jak informowały norweskie media, był w całkiem dobrym humorze zważając na dramat, którego doświadczył.\nOd tego czasu podopieczny trenera Alexandra Stöckla przebywał wciąż w szpitalu, a słoweńscy lekarze dmuchając na zimne, dopiero kilka w ostatnim dniu marca wypisali go z oddziału intensywnej terapii, przenosząc skoczka na oddział urazowy. Dziś Daniel-André Tande został przetransportowany medyczną karetką lotniczą do Norwegii. Przed nim czas regeneracji i rehabilitacji. Już teraz dyrektor sportowy norweskich skoków Clas Brede Bråthen, który czuwał przy 27-latku w słoweńskim szpitalu, jest pewien że skoczka stać na powrót do rywalizacji na wysokim poziomie.\n– W szczególności jego obojczyk musi być w pełni wyleczony, zanim Daniel będzie gotowy do pełnej aktywności. Poza tym wszystko wydaje się być w porządku. Nie ma żadnych urazów, zagrażających jego karierze. W ciągu ostatnich dni niewiele się o tym myślało, i sam fakt, że teraz możemy pomyśleć o tym, że powróci on jako skoczek jest niewiarygodne. To wiele mówi o tym, że mamy w dzisiejszych czasach zawodników radzących sobie w ekstremalnych sytuacjach – powiedział Bråthen cytowany przez portal NRK.no. – Musimy działać krok po kroku, ale są sportowcy, którzy po dramatycznym upadku wiele osiągnęli. Myślę, że Daniel ponownie może zostać najlepszym skoczkiem narciarskim na świecie – dodaje.\nTagi:Clas Brede Braathen, Daniel Andre Tande, śpiączka, Tande upadek\nPoprzedni wpisTande wkrótce opuści odział intensywnej terapii. „Rozmawiamy jak ściągnąć go do Norwegii”\nNastępny wpisJacobsen i Evensen przeanalizowali upadek Tande. Wskazują na wyraźny błąd skoczka\nJohann André Forfang jednak nie poleci na Igrzyska! Co z Danielem-André Tande?