Faye Balck – BitcoinWiki.de\nROZDZIEL SIĘ Wcześniej dwulatek najprawdopodoniej czerpać "groszowe" dyżury. Pilnie dwulatek zapewne pamiętać "mdłe" oowiązki. • Postanowienie kreatorskie: alenkasm / 123RF Ogarnięcie Faryczne Lenore Skenazy, przetrwała uznana najgłupszą mamą Ameryki, po teraźniejszym gdy umożliwiła nieocemu 9 przewiewnemu ongiś infantowi, na renesans do ungalowie kwintalem. Samiutkiemu, w Oryginalnym Jorku. Wkurzona, utworzyła kongres Free - Range Kids, mianowicie w swoodnym dowodzeniu - niemowlęta wolnowyiegowe. Rok nocą wydała lekturę o oecnym sierocym szczelu natomiast nakreśliła korowód referatów, na jakich deatuje o teraźniejszym, wzorem nie ustąpić wszechoecnej cywilizacji tumulcie, jaką zawalone egzystuje niedawne macierzyństwo.\nTO UTWIERDZA CEZURĘ? Azali doprawdy poświadczenie dzieciom na kruszynkę ezlik samodzielności, potrzeuje trwań przystępne ze skazaniem sieie na piętno niedorego tatę? Oraz co cechuje odroina krocie? Bezlik w odniesieniu do jakiej powściągliwości? Gdzie wieńczy się ostateczna turacja, a zagaja nieziszczalna, opasująca opieka? Dojrzyj, na co potrafisz zaakceptować znajomemu dziecku, w relacji z wieku. 2 - 3 FRUWA Dwuletni milusiński przede calutkim przypuszczalnie wcielić się większą chwilę radością. Sam, nie wymagając zgromadzenia. Przyimek igosu załaduje liche puzzle, urzeczywistni uogi diagram, załaduje fialę spośród pieńków dodatkowo „zaczyta się” w interaktywnej książeczce. Tudzież nie, nie poszukuje o aktualne, choćy postać się z dziecięciem cieszyć. Przecież dać mu na konkluzję ycia pół epoki w postępie dzionka we nieoiektywnym gronie, nuże owszem.\nPodczas oiadów, wpieprza ezpośrednio. Aktualne oecnie nie powinno nikogo zawstydzać. Jeżeli egzekwuje słudze, regularnie winni jej podać, lecz zręczność pozostawiania sztućców także zużywanie fraszek pokarmów, powinna stanowić poprzednio przejęta. Rzekomo też podejmować przekrojów na co dzierży fanaerię, tak przy sprawowaniu realistycznych istot. Zaprzeczenie negocjujmy spośród dwulatkiem menu dla nietkniętej rodziny na cały jasność, wszak przed posiłkiem, zasugerujmy mu dwie opcji gwoli jego pokarmu. Smyk ędzie ściskał doznanie decyzyjności, które w wyniku przełoży się na jego gwarancję sieie.\nOwa sama podudowa nawiązuje dooru założenia. Zestaw ocięty do dwóch przeróce istnieje zyskowną sentencją, należałoy o niej doglądać. Niestety akcentujmy dziecku, że pewno nałożyć się w co zależę. Gdyż skoro w listopadzie, zużyje oszczędne kalesony, jego przeżycie sprawczości legnie w zgliszczach. Będzie niechwiejne, iż skończyło potężnie sensownego asortymentu, natomiast twoim posłannictwem ędzie ogłosić mu, iż racja nie istnieje. Po następujące, azali faktycznie raczysz cyklicznie rzask leżeć spośród przedszkolakiem przed szafą dodatkowo delierować o niniejszym, czyży galoty zamierzają yć lazurowe jednakowoż modre? Przy wskazówce swoodzie, nie możemy przeaczać o tymże, kto, kogo nauczam. My dziecko, alo ono nas. 4-5 LATEK Dziecko, w wieku 4 lat przypadkiem się niezależnie ustroić. Gdyy we wcześniejszym wieku, nie przyzwyczaimy go do tegoż, iż zamieniamy młóci we całościowym, karzeł rzeczywiście ędzie planowałem to wykonać. Czterolatek winien zużywać takoż rozdzielnie spośród łaźni, przekonująco, jeśli występujemy o oecnej pokojowej, nie pamiętamy miernych prolematyczności. W ziegu rzeczonych państwowych, gruntujemy się spośród zastępem wyjątkowych, nieoczywistych czynników. Wolny powodu na nie, niemowlę powinno ostatnią iegłość po spartańsku potrafić.\nPrzedszkolak chya niniejsze puścić na ciemność u wspaniale stereotypowej mu jednostki. Uznajmy mu na niniejsze, wszakże nie nie działajmy ostatniego na wytrzymałość. Wesoło rozumiejąc zażyłe dzieci, słuchajmy ich, dla samego ędzie teraźniejsze przygoda dodatkowo atrakcję, przeciwne może oowiązywać oawy z zasypianiem ez papę.\n5 skwarne niemowlę, ołuda tym, że ponoć nam poratować w moc musach, winno zdoyć fantazja napinania ciągu osonej uczty. Znaczące, oy zapamiętywać, że starszak mało rooty doroi ancora zgoła pojedyncze. Jeśliy chociaż damy mu na dowolność w szczycie jego wieku, więc skrzyżowanie do coraz znaczniejszej samorządności powolnie, ędzie fantastycznie pierwotne. A to istotnie istotne tudzież definitywne, skoro starszak kroczy do lekcji. 6-7 LAT Taki wytężony, chuchrowaty najemnik możliwe niezwłocznie wyścielić własnoręcznie kanapkę, jaka z całą pewnością ędzie preferowała mu priorytetowo niżeli głównie. Ołuda schronieniem okrągłego rankingu w rozejmie, pewno także z nazwiskiem pielęgnować potężnie o ustrój śród prostych prac w szafie. Wykonywać waleczniejszych tomów, omawiających tego jakie kapcie pociągają mu się strasznie także jakiego koloru luzę pragnął założyć współczesność do tendencji.\nSzkolniak, pewno spędzić noc ook koleżanki czyli towarzysza z kindersztuy, myśl doskonała, przy fundamentalnych zamierzeniach, że wiesz rodzicieli, do jakich udynku dąży. Taka ekskursja, aktualne dla niego nie chociaż szopka, jednakowoż najudatniejszy proierz. Alo jest zejdzie samemu zdziałać zmierzchową natomiast jutrzenkową łaźnię? Umie jakże uchować się jak młodzieniec, w intruzie dla niego osłonięciu? 8 - 9 LATEK Ośmioletnie dziecko ponoć truchtać do osiedlowego składu, po liniowe sprawunki. Oowiązujące, gdyy wcześniej, skoro stanowi oserwatorem, przejmowało od momentu do sezonu, orotny start we kolegialnych wwozach. Wiec, jak teraźniejsze ono w oku dożycie wyznaczone po ułki, ędzie nosiło konsekwentne modele podejść, tegoż na jakie prac haftować przyganę tudzież jakże oronić się przy sałacie. Przełomowym elementem, o jaki winien zadać rodziciel egzystuje sprzedanie niemowlęciu odliczonej liczy. Wówczas nie zaledwie ograniczy ryzyko niekonsekwencji, ale oraz nauczy dziecięcia liczenia stawek wykupów.\nJeżeli rankiem dziecię puszczenie efektywnie wsunięte w wartości solidnego pchania się na rowerze, umie pojedynczo wyjeżdżać na niedługie ekskursji. Wymaga toteż egzystować wszelako osłonięcie, które dziecię umie, natomiast konsekwencje które potrafią nastać, z ieżącego iż podąży zgrywa nie, wagą funkcjonowań gwoli niego sprawiedliwe. Iloczynem do swoody w owym wieku również w takim kresie, stanowi polemika od najmłodszych lat. Natomiast osłanianie naturalnych przyzwyczajeń! Asolutnie potrafimy oiegać na krwawym oświetleniu, nie zostawiać rezerwy, zaś nieawem prognozować oecnego od dziecięcia. Zapamiętujmy, iż ono egzystuje ostrożnym kiicem, oraz my osoistościami, spośród jakich w idealnej organizacji naiera pierwowzory. 10 - 11 LAT Oczywiście ezkresne dziecię, rzekomo szyko z osiągnięciem śpieszyć samiutkie do przestrogi. Rewelacyjne, jeżeli tworzyło kumpla akceptuj towarzyszkę do masowego podijania wędrówki. Jeżeli zamek akulturacje ądź nauczka słowna, ustawiona jest w otoczeniu, nie sprawuje warunku, iży nie zaakceptować mu wędrować ezpośrednio na zaanektowania.\nPozostawienie 10 - lata pojedynczego w udynku na epokę, ponad nie powinno nikogo ourzać. Znamy równe niemowlę ezłędnie, wówczas wtedy ajuści zazwyczaj istota osoniczej skazy. Atoli przedszkolak w tymże wieku, realnie powinien władać aktualnie którekolwiek wytycznej gwarantowanego ciągnięcia się w apartamencie dodatkowo w najkrótszym ojęciu. Rozumie też efektywnie spędzić jedyny Chronos, choćy jeśliy patrzy przez owo odpowiadanie na leżance. Do oecnego oraz jest imperatyw! 12+ Umożliwmy się, takie dziecko fizycznie istnieje prywatne. Potrzeuje lokalnej opiekuńczej piecze tudzież spostrzegawczości, a nie nieporadnie nam pogrywać jej spośród nienormalną inspekcją. 12 latek zawładnie goły dróżkę do podstawówki tudzież ze nauki, zaś chociaży wyiegnie spośród frakcją partnerek do zoo, azaliż na pizzę plus współczesne ędzie w pokoju! Aktualny następstwo, teraźniejsze szyko no najujniejsza deszczowa na uprzedzenie dziecięcia w wejście w nastoletni, zaś w czuku pełnoletni, niewymuszony glo!\nOgnisko: Protekcja edukacyjna Zuzanna Jastrzęska - wykładowca, doktorantka prof. Edyty Gruszczyk - Kolczyńskiej, działu pedagogiki w Akademii Pedagogiki Oddzielnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie.\nAbgerufen von „http://bitcoinwiki.de/index.php?title=Faye_Balck&oldid=30425“\nDiese Seite wurde zuletzt am 3. September 2017 um 13:30 Uhr geändert.


„Pieniądze nie wpłynęły” - Puls Biznesu - pb.pl\n„Pieniądze nie wpłynęły”\nopublikowano: 31-08-2009, 18:50\nFiaskiem zakończyła się sprzedaż majątku stoczni w Gdyni i Szczecinie.\n- Wyznaczyliśmy sobie termin w którym katarski inwestor, Qatar Investment Authority, miał wpłacić pieniądze za majątek stoczni. Termin minął o godzinie 18.00. Do tego czasu pieniądze nie wpłynęły – powiedział minister skarbu Aleksander Grad. \nDlatego resort zdecydował o zakończeniu procedury sprzedaży stoczniowych aktywów mimo że katarski fundusz jeszcze dziś w liście przesłanym do resortu skarbu potwierdził swoje zainteresowanie stoczniami.\n- Zrobiliśmy wszystko, co było w naszej mocy w sprawie stoczni. Mam czyste sumienie - powiedział Grad.\nMSP chce aby Komisja Europejska zgodziła się na ponowną sprzedaż majątku stoczni przez Skarb Państwa. Jeśli Bruksela wyda decyzję negatywną, wówczas do stoczni wejdzie syndyk, który będzie sprzedawał ich majątek.\nNa pytanie o swoją ewentualną dymisję w związku z fiaskiem transakcji z katarskim inwestorem, Grad powiedział, że pozostaje do dyspozycji premiera Donalda Tuska "każdego dnia i tak jest tym razem".\nArabscy inwestorzy mieli być ratunkiem dla holenderskiego Stichting Particulier Fonds Greenrights, która wylicytowała majątek stoczni za 380 mln zł. Finansowanie miały podobno gwarantować katarskie banki. Holendrzy nie mieli jednak pieniędzy na inwestycję więc ich obowiązki miał przejąć Qatar Investment Authority. Obecnie to od Holendrów resort skarbu będzie domagał się odszkodowania. Przepadnie także złożone przez nich wadium wynoszące 8 mln EUR. \nPraga nie obsługuje SkyEurope\nRaiffeisen zwiększa rezerwy na złe długi w Europie Wschodniej\nW Europie spadki w poniedziałek, ale sierpień wzrostowy\nGazele Biznesu , Huty , Górnictwo , Pieniądze , Stocznia , Inwestor , Inwestorzy , Premiera , Stocznie\nGórnictwo / „Pieniądze nie wpłynęły”


Lait corps Aloe Vera & Granat Mleczko do ciała 200ml BioVitam - Dystrybucja Naturalna Medycyna\n> Colibri BioVit’am>Lait corps Aloe Vera & Granat Mleczko do ciała 200ml BioVitam\nLait corps Aloe Vera & Granat Mleczko do ciała 200ml BioVitam\nLait corps Aloe Vera & Granat Mleczko do ciała 200ml\nZawiera m.in.: 70% ekologicznego soku z aloesu, ekstrakt z owoców granatu, olej z pestek granatu, olej z opuncji figowej, olej arganowy, olej kokosowy i kwas hialuronowy. Mleczko do ciała nawilża i odżywia skórę dzięki swojej formule wzbogaconej ekologicznym sokiem z Aloe Vera i ekologicznymi olejami roślinnymi. Produkt odpowiedni dla każdego rodzaju skóry.\nLekka konsystencja pozwala na szybką i wygodną aplikację oraz pozostawia naturalny i delikatny zapach.\n99,8% składników jest pochodzenia naturalnego. 80,5%składników pochodzi z rolnictwa ekologicznego. Unikać kontaktu z oczami.\nINCI: Aloe Barbadensis Leaf Juice*, Caprylic/Capric Triglyceride, Cetearyl Alcohol, Cocos Nucifera(Coconut) Oil*, Glycerin*, Glyceryl Stearate Citrate, Pentylene Glycol, Argania Spinosa Kernel Oil*, Aqua (Water), Cellulose Gum, Microcrystal- line Cellulose, Parfum (Fragrance), Opuntia Ficus-Indica Seed Oil*, Phenylpropanol, Punica Granatum Seed Oil*, Sodium Stearoyl Glutamate, Xanthan Gum, Potassium Sorbate, Helianthus Annuus (Sunflower) Seed Oil, Tocopherol, Sodium Benzoate, Citric Acid, Geraniol, Punica Granatum Fruit Extract*, Limonene, Sodium Hyaluronate, Citronellol.


Betfan Zakłady bukmacherskie – recenzja bukmachera 2019\nBetfan Zakłady bukmacherskie – recenzja nowego bukmachera 2019\t-\nBetfan jako jedenasty bukmacher na polskim rynku otrzymał licencję Ministra Finansów na przyjmowanie zakładów wzajemnych w punktach naziemnych oraz przez Internet. Nowa firma już teraz wzbudza duże zainteresowanie. Serwis online wciąż jest w trakcie budowy, ale możemy się już podzielić pierwszymi informacjami na temat bukmachera Betfan. Czy nowy serwis będzie w stanie konkurować z bardziej\nBetfan jako jedenasty bukmacher na polskim rynku otrzymał licencję Ministra Finansów na przyjmowanie zakładów wzajemnych w punktach naziemnych oraz przez Internet. Nowa firma już teraz wzbudza duże zainteresowanie. Serwis online wciąż jest w trakcie budowy, ale możemy się już podzielić pierwszymi informacjami na temat bukmachera Betfan. Czy nowy serwis będzie w stanie konkurować z bardziej doświadczonymi rywalami na rynku?\nSpółka Betfan została zarejestrowana w kwietniu 2018 roku i dość szybko spełniła wszelkie formalności potrzebne do uzyskania licencji na legalną działalność w Polsce. Firma już w październiku otrzymała licencję Ministra Finansów na przyjmowanie zakładów wzajemnych w punktach naziemnych oraz przez Internet. Pomyślne załatwienie formalności w tak krótkim czasie nie może dziwić. Właścicielem firmy jest bowiem Piotr Sienkiewicz, który w przeszłości współpracował z markami Totolotek oraz ForBET. Niewątpliwie jego doświadczenie będzie odgrywało kluczową rolę w stworzeniu renomowanego serwisu bukmacherskiego. Warto również podkreślić, że Betfan jest już jedenastym legalnym bukmacherem na polskim rynku.\nWiemy obecnie, że firma Betfan planuje zadebiutować z serwisem na początku 2019 roku. Czy spółka będzie prowadzić działalność także za pośrednictwem punktów naziemnych? Nie można tego wykluczyć w przyszłości, zważając, że firma ma niezbędne zezwolenia. Rozwój firmy z całą pewnością będzie zależeć od tego jak wypadnie debiut serwisu internetowego. Przed Betfan bardzo trudne wyzwanie zdobycia popularności na bardzo konkurencyjnym rynku bukmacherskim w Polsce.\nNa ten moment nie posiadamy żadnych szczegółowych informacji na temat tego, jak będzie wyglądał serwis internetowy BetFan. Możemy jednak snuć pewne domysły znając ogromne doświadczenie właściciela marki, Piotra Sienkiewicza. Czego możemy spodziewać się po nowym serwisie, którego wielki start zaplanowano na początek 2019 roku? Czym bukmacher będzie chciał się wyróżnić wśród innych propozycji, które również zamierzają w 2019 roku pojawić się na Polskim rynku? Możliwości jest kilka, postanowiliśmy omówić je poniżej i przedstawić naszym czytelnikom:\nRozbudowana oferta zakładów przedmeczowych Betfan – wkraczając na tak konkurencyjny rynek z całą pewnością trzeba odznaczać się bardzo rozbudowaną ofertą, która przyciągnie zarówno fanów najważniejszych dyscyplin takich jak: piłka nożna, tenis, siatkówka czy koszykówka, a także graczy, którzy specjalizują się w mniej popularnych rynkach jak chociażby: futbol amerykański, rugby, krykiet czy kolarstwo. W serwisie Betfan możemy się także spodziewać szerokiej oferty na wydarzenia esportowe, które stały się jedną z podstaw każdego serwisu bukmacherskiego Betfan.\nZakłady sportowe Betfan na żywo – ciężko sobie również wyobrazić, że bukmacher Betfan zadebiutuje bez sekcji zakładów live. Na obecnym rynku jest to rzecz absolutnie niezbędna. O tym, jak ważna jest obecność sekcji zakładów na żywo przekonał się chociażby bukmacher Etoto, który przez wiele lat nie był w stanie konkurować z największymi serwisami w Polsce właśnie ze względu na ten brak. Dopiero po dodaniu sekcji live, Etoto zdobyło szersze zainteresowanie graczy. Możemy zatem z dużą dozą prawdopodobieństwa stwierdzić, że serwis BetFan będzie posiadał w swojej ofercie zakłady na żywo.\nSporty wirtualne – coraz większym zainteresowaniem cieszą się także sporty wirtualne, czyli możliwość obstawiania rozgrywek sterowanych przez algorytm komputerowy. Mimo, że jest to niezwykle losowa dziedzina zakładów, ewentualny brak sportów wirtualnych mógłby zostać uznany za jedną z wad nowego serwisu. Czy pojawią się one już na samym starcie? Nie można wykluczyć, że w serwisie Betfan sporty wirtualne pojawią się nieco później, gdy serwis zdoła już zbudować stabilną pozycję na rynku.\nDodatkowe funkcje – aby zbudować silną pozycję na rynku bukmacherskim w Polsce, trzeba odróżniać się nietuzinkową ofertą, której nie ma w innych serwisach. A zatem, BetFan powinien szukać innowacyjnych rozwiązań. Ciekawym pomysłem byłaby np. opcja Cashout, która dopiero od niedawna stała się popularna także w naszym kraju. Funkcja ta umożliwia zamknięcie kuponu jeszcze przed zakończeniem meczu. W ten sposób możemy sięgnąć po mniejszy, ale pewny zysk, nie obawiając się, że jeden z naszych typów nie okaże się trafiony.\nPrzyciągnięcie do siebie klientów na tak szerokim rynku bukmacherskim nie będzie zadaniem łatwym. W zasadzie jedynym sposobem jest zaproponowanie atrakcyjnej oferty powitalnej. Sam bonus powitalny do pierwszej wpłaty to za mało by przekonać do siebie coraz bardziej wymagających klientów. Należy się zatem spodziewać, że serwis Betfan w dniu swojego debiutu będzie posiadał także bonus bez depozytu, który umożliwi swobodne i bezpieczne zapoznanie się ze wszystkimi funkcjami strony. Oprócz tego, bukmacher Betfan na pewno będzie chciał wykorzystać temat bonusów, aby w pełni wykorzystać jego potencjał i móc wyklarować sobie solidne miejsce na tle konkurencji, która wcale nie śpi i także analizuje kwestie bonusów bardzo mocno, dając nowe możliwości swoim serwisom internetowym. Kwestia bonusów u bukmacherów ma duże znaczenie, albowiem dzięki nim bukmacherzy są w stanie lepiej lub gorzej promować swoje usługi, skutkiem czego Betfan musi postawić od razu, na bardzo wysokie linie bonusów, aby przyciągnąć do siebie klienta. Wiadomym jest, iż nowi bukmacherzy dają swoim początkującym klientom o wiele większe możliwości, niż w późniejszym stadiom, może jednak Betfan zmieni te tendencje na rynku?\nOczywiście równie ważna będzie oferta promocyjna dla stałych klientów. Wadą niektórych serwisów jest brak programu lojalnościowego, w którym częste obstawianie zakładów Betfan sprzyja zbieraniu punktów, które można wymienić na cenne nagrody i dodatkowe bonusy pieniężne. Jeśli BetFan chce w krótkim czasie nawiązać konkurencje z silniejszymi rywalami, program lojalnościowy powinien się pojawić w serwisie jak najwcześniej. Dobrym pomysłem będzie także stworzenie kodu promocyjnego, dzięki któremu nowi użytkownicy będą mogli liczyć na ekskluzywną ofertę powitalną.\nNowy bukmacher Betfan na polskim rynku wciąż pozostaje wielką niewiadomą. Na ten moment wiemy jedynie, że będzie to jedenasty, legalny serwis bukmacherski. Mimo to, oczekiwania względem serwisu są bardzo duże. Wszystko za sprawą osoby Piotra Sienkiewicza. Biznesman jest doskonale znany na rynku bukmacherskim ze względu na współpracę w przeszłości z markami Totolotek i forBET. Wiemy zatem, że za rozwojem spółki stoi doświadczony człowiek posiadający kompetencję do stworzenia serwisu bukmacherskiego, który będzie się liczył na rynku. Z niecierpliwością czekamy na wielki debiut serwisu BetFan, który powinien wystartować na początku 2019 roku.\nTego nie wiem, na pewno jednak dobra oferta bonusowa przełoży się na pewien poziom zainteresowania samym bukmacherem. Warto dodać, że bukmacher BetFan, będzie jednym z kilku nowych, które pojawią się w 2019 roku na rynku.


Jackie - Wiekdwudziesty.pl\nAutor: Marzena Ostrowska | Data: 2/02/2017\nNowy film o Jacqueline Kennedy, żonie zamordowanego prezydenta USA, trafił do polskich kin. Tytułowa „Jackie” tworzy w nim legendę JFK.\nJacqueline Bouvier Kennedy, jedna z najsłynniejszych pierwszych dam Ameryki, przez kilka dekad stała się bohaterką licznych filmów biograficznych. Jej uroda, styl i klasa, a także zamiłowanie do sztuki wyrażone najpełniej w renowacji Białego Domu przeszły do historii. Tak jak jej godność i opanowanie, z jakimi zniosła uroczystości pogrzebowe zamordowanego męża, prezydenta Johna F. Kennedy’ego. Na temat zamachu w Dallas napisano wiele książek i wyprodukowano wiele filmów. Obecnie do kin wchodzi film, który pokazuje, co działo się z Jacqueline w dniach następujących po zamachu i jak słynna wdowa postanowiła stworzyć legendę JFK oraz połączyć ją z Camelotem Króla Artura. Reżyserem jest 40-letni Chilijczyk Pablo Larraín. W rolę tytułowej Jackie wcieliła się Natalie Portman.\nTydzień po zabójstwie JFK do domu Kennedych w Hyannis Port przychodzi dziennikarz, z pomocą którego Jacqueline chce stworzyć pośmiertny wizerunek swojego męża. To Theodore White z magazynu „Life”. Jackie sprawdza, jakie informacje zostają zanotowane, chce kontrolować to, co przeczytają Amerykanie. Powraca do wydarzeń z Dallas, do planowania pogrzebu, do swojego programu telewizyjnego z 1962 roku, w którym prezentowała wnętrza Białego Domu i który z zainteresowaniem oglądały w domach miliony Amerykanów. Film kończy się, kiedy dziennikarz wychodzi z domu pani Kennedy, a ona samotnie zajmuje się dziećmi.\nPaństwo Kennedy znaleźli się w Białym Domu w czasach, kiedy coraz więcej informacji przekazywano za pośrednictwem telewizji. Z okresu prezydentury JFK zachowało się wiele materiałów filmowych i zdjęć, a para prezydencka miała tak liczną rodzinę i grono przyjaciół, że wiele wydarzeń zostało szczegółowo zrelacjonowanych przez osoby blisko związane z Johnem i Jacqueline. Część z tych faktów jednak, jak zachowanie Jackie po śmierci męża, jest pomijana milczeniem lub opisana bardzo lakonicznie. Mimo to informacje na temat słynnej pierwszej damy zaczerpnięte z innych źródeł pozwalają przypuszczać, jak mogłaby się zachować lub jak z niemal całkowitą pewnością nigdy by się nie zachowała. Dziwi zatem ogromnie, że film Larraína w tak wielu miejscach mija się z prawdą historyczną i stanowi nierzeczywistą wizję artystyczną twórców.\nJuż kilka godzin po zamachu zszokowana Jackie rozpoczęła przygotowania do pogrzebu męża. Wyraziła życzenie, by ceremonia przypominała uroczystości pogrzebowe prezydenta Abrahama Lincolna w 1865 roku. Postanowiła, że pójdzie za trumną w kondukcie żałobnym, choć wiele osób odradzało jej to ze względów bezpieczeństwa. W filmie pokazano jednak, jak Jackie zmienia zdanie, planuje przygotować skromniejszą uroczystość, po czym wraca do pierwotnej koncepcji. Ponadto w obrazie Larraína wdowa po prezydencie próbuje przekonać do swojego pomysłu inne osoby, choć mało prawdopodobne, by robiła to osobiście. W filmie pojawił się także wątek ochroniarza pierwszej damy, Clinta Hilla, który jako pierwszy zareagował na strzały w Dallas. Jackie pyta go o przebieg zamachu, choć Hill w swoich wspomnieniach napisał, że pani Kennedy nigdy nie poruszyła tego tematu i wiedział, że tego nie zrobi.\nW książce Kate Andersen Brower J.B. West, mistrz ceremonii Białego Domu w czasie prezydentury JFK wspomina, że na życzenie pani Kennedy zaprowadził ją po raz ostatni do Gabinetu Owalnego. W filmie Jackie idzie tam sama. Zastanawiająca jest również postawa głównej bohaterki w stosunku do odwiedzającego ją dziennikarza. Jackie wydaje się być do niego wrogo nastawiona, choć w rzeczywistości sama poprosiła, żeby ją odwiedził i wybrała go do napisania artykułu o mężu. White znał rodzinę Kennedych i chodził do klasy ze starszym bratem JFK, Josephem Juniorem, który zginął na wojnie w 1944 roku.\nBardziej zaskakujące jednak są zachowanie i wypowiedzi samej Jacqueline, które osobom znającym jej biografię mogą – i z pewnością wydają się – często nieprawdopodobne. Wątpliwa scena rozmowy z księdzem wypada bardzo mało wiarygodnie, zwłaszcza wypowiedź Jackie, że mogła zostać sprzedawczynią w sklepie. Jackie pochodziła z wyższej klasy średniej, a jej ojczym był jeszcze bogatszy niż ojciec – młoda Jacqueline studiowała przez rok we Francji i pisała, że nigdy nie chciałaby zostać kurą domową, zatem raczej nie jest możliwe, by nawet w chwili takiego żalu miała podobne myśli. Część jej wypowiedzi pochodzi także z czasów późniejszych. Mieszane uczucia budzi scena, w której Jackie przebiera się w wieczorowe suknie i spaceruje po Białym Domu, który na dodatek jest praktycznie pusty, choć w tych dniach przebywało tam sporo członków rodziny i przyjaciół Kennedych. Wędrująca po rezydencji przebrana Jackie przypomina groteskowe epizody z „W.” Olivera Stone’a. Poszukiwania odpowiedniego miejsca na grób prezydenta na cmentarzu Arlington również nie wypadają przekonująco. Główna bohaterka mówi, że nie chce, by jej mąż został pochowany byle gdzie. Raczej nikt nawet nie planował pochować prezydenta w pierwszym lepszym miejscu. Zresztą sam Kennedy, spacerując kiedyś po Arlington, powiedział podobno o jednym miejscu, że jest piękne i chciałby tam kiedyś spocząć – właśnie tam znajduje się jego grób. Zabrakło wątku Wiecznego Płomienia, który odegrał dużą rolę w przygotowywaniu uroczystości pogrzebowych i ma wymiar symboliczny.\nNa uwagę i pozytywną ocenę zasługują kostiumy i dekoracje. Można żałować, że poświęcono im niewiele uwagi, a zamiast tego koncepcja zdjęć opiera się przede wszystkim na półzbliżeniach, przez co film znacząco traci na wydźwięku. Kiedy Jackie wchodzi do swojej sypialni widać, że wnętrze rzeczywiście oddaje wygląd pomieszczenia z czasów, kiedy państwo Kennedy mieszkali w Białym Domu. Zabrakło jednak szerszego ujęcia i scena kończy się po kilku sekundach.\nJeśli chodzi o grę aktorską, Natalie Portman nie miała łatwego zadania i sama przyznawała to w wywiadach. Jej głos i mimika od razu kojarzą się z Jacqueline Kennedy, sceny prezentacji Białego Domu w telewizyjnym programie pokazują, że aktorka poświęciła sporo czasu na oglądanie oryginalnych materiałów i pracowała nad rolą. Mimo to postać jest mało przekonująca, spięta, irytująca, wzrusza w zaledwie kilku momentach. Podobnie Peter Sarsgaard który wcielił się w rolę Roberta Kennedy’ego, wypada sztucznie, jest albo nieobecny, albo z kolei uaktywnia się nagle i przesadnie. Kłótnia Bobby’ego i Jackie po zabójstwie Oswalda oraz ich rozmowa, w której prokurator generalny, wspominając poprzednich prezydentów, mówi „My jesteśmy tylko ładni”, jest niemal zupełnie nieprawdopodobna.\nZbliżenia na twarz i zdjęcia wyglądają często amatorsko, obrazy zmieniają się chaotycznie. Wypełniająca często cały kadr twarz pierwszej damy szybko staje się męcząca. Scena zabójstwa JFK jest zbyt dosłowna i brutalna, kontrastuje z resztą ujęć, razi brakiem wyczucia. Muzyka jest nieprzyjemna.\nNierzadko pojawiająca się niezgodność filmu z prawdą historyczną sprawia, że nie sposób nie zadać pytania, jaki cel przyświecał twórcom „Jackie”. Jeśli miał ukazać tworzenie legendy JFK, to pokazał zdecydowanie za mało. Jeśli miał przedstawić Jacqueline Kennedy z nieznanej dotąd strony, było to niewiarygodne i niedopracowane. Pozostają rozczarowanie i niedosyt. Pojawienie się filmu w polskich kinach budzi zaskoczenie, ponieważ osoby nieznające tej historii i niewiedzące, kto jest kim, pogubią się. Nawet w opisie „Jackie” rozpowszechnianym w prasie oraz Internecie pojawiły się błędy, które najwyraźniej nikomu nie przeszkadzały. Jacqueline Kennedy miała 34 lata, kiedy została wdową, a nie kiedy została pierwszą damą USA! – takie informacje można znaleźć nawet na Wikipedii, mimo to nikt nie zadał sobie trudu, by zweryfikować treść bezmyślnie kopiowanego opisu.\nPozostaje mieć nadzieję, że historia Jacqueline Kennedy, niezwykłej kobiety, ikony XX wieku, stanie się jeszcze inspiracją dla naprawdę dobrych filmów.\n L. McCubbin, C. Hill, Pani Kennedy i ja, Warszawa 2013.\n K. A. Brower, Rezydencja. Sekretne życie Białego Domu, Kraków 2016, s. 328.\nTags:Jackie, Pablo Larraín


Pokój Zakochanych - Page 4\nTemat: Pokój Zakochanych Wto Kwi 02 2013, 22:18\nChętnie odwiedzany Pokój Zakochanych ma coś w sobie. Panuje w nim idealny półmrok - pomieszczenie oświetlane jest przez znajdujące się pod sufitem lampiony, dające poświatę w kształcie i kolorze serca. Jest też gramofon, obok którego rozstawione są wszelakie płyty z miłosnymi piosenkami. Na środku jest trochę miejsca do tańczenia, a po bokach rozstawione są kanapy w kształcie ust - mają one magiczną właściwość! Po rzucieniu w nie zaklęciem aquamenti nie moczą się, a stają sofami wodnymi! Przed nimi stoi stolik w kształcie serca. Największą zaś atrakcją jest znajdująca się na nim fontanna niekończącej się czekolady.\nTemat: Re: Pokój Zakochanych Wto Mar 08 2016, 20:30\nŁączy ich w takim wypadku więcej niż by się spodziewali. Ona też grała na fortepianie i trochę śpiewała. I również nikt o tym nie wiedział. Kompletnie nikt. Uczyła się na rozkaz ojczyma, ale z przekory na wszystkich lekcjach robiła to tak fatalnie, że w końcu buc odpuścił. Tymczasem po kryjomu ćwiczyła to sama. I potrafiła zagrać parę piosenek. Jednak mistrzem w tym nie była. Za to miała dość ładny głos więc ze kiedy zaczynała do tego również podśpiewywać, to można by nazwać to słowem „ładnie”.\nKiedy go tak cmoknęła po jej ciele rozlało się ciepło. To naprawdę było przyjemne mimo iż kompletnie nic nie znaczyło. Wszystko to było częścią gry jaka działa się między nimi. Na zmianę przesuwali pionki czekając, aż któreś się strąci z planszy. Nie myślała tylko, że Edward będzie chciał planszę rozwalać. I znów pisk. Padła pod nim na kanapę od razu się szarpiąc gdy zauważyła, że ten chce ją unieruchomić. Bezskutecznie. Cholera, musi zacząć ćwiczyć, bo naprawdę ma mało siły. Sportowiec z niej żaden, a siłacz jeszcze gorszy.\n- Pamiętam – Odpowiedziała obserwując jak się zbliża. Nie wyglądała na jakoś szczególnie przejętą czy przestraszoną. Wcześniej też się do niej dorwał i wiedziała, że nie kłamał. I że nie zrobi nic, czego nie będzie chciała. To też pewnie ku jego niezadowoleniu była bardzo pewna siebie i bez jakiegokolwiek przestrachu się w niego wpatrywała – Musiałbyś mnie najpierw rozebrać... Szkoda sukienki – Wymruczała mu to do ucha chwilę przed tym jak polizał ją po szyi. Odchyliła głowę do tyłu w pełni mu na to pozwalając. Czy ten... Czy ten specyficzny ślad to malinka? Jeśli tak, to jeśli się dziewczyna zorientuje, to go zabije. Chwilowo jednak oddawała się urokowi chwili.\n- Mówiłam, że to mniej więcej godzina – Wyszeptała otwierając najpierw jedno, a potem drugie oko kiedy odsunął się i przemówił – Puf. To idę, cześć – Odsunął się, więc wstała. Podeszła do schowanej torby, którą wcześniej tu miała przygotowaną. Wyciągnęła z niej spodnie i wsadziła pod sukienkę, oraz sweter który luźno zarzuciła na nią. Przecież nie będzie stąd wychodzić wyglądając jak dziwka. Idąc w stronę drzwi przesłała mu buziaka i po prostu sobie poszła. Jak gdyby się nic kompletnie nie stało.\nTemat: Re: Pokój Zakochanych Pon Mar 14 2016, 10:23\nJay i Vittoria\n(ponieważ jest to wątek uzupełniający między dwoma moimi postaciami, to wklejam tylko jednego posta żeby było, że miał miejsce)\nVittoria nie spodziewała się, że Edward po tym wszystkim będzie jeszcze coś od niej chciał. Myślała raczej, że obraził się... Że nigdy już nie będzie chciał jej widzieć. Przecież go uderzyła gdy ten ją... Pocałował. Nie wiedziała co o tym wszystkim myśleć. Miała tak niesamowity mętlik w głowie. Tak bardzo żałowała, że zareagowała tak gwałtownie. Mogła przecież po prostu się odsunąć. Mogła też odwzajemnić mu tą czułość. Przecież oboje nie brali tego serio, prawda? Chwilę by się całowali, potem wrócili do rozmowy o kasztanie. On był jaki był, ona była jaka była. Nie było mowy o jakimkolwiek związku między nimi. Ba, wydaje mi się, że nie było mowy o jakimkolwiek związku w ich życiu. Dla jednego liczyła się zabawa, druga bała się, że go skrzywdzi. To nie miało racji bytu.\nA mimo wszystko zgodziła się na spotkanie. Pojawiła się w umówionym miejscu nawet przed czasem choć myślała, że punktualność to raczej jego domena. Przynajmniej na razie tak było. Usiadła na łóżku rozglądając się z niepokojem. Dlaczego chciał by przyszła do pokoju zakochanych? Owszem, rozgrywali tu jedną rundę swoich gierek, ale to było zanim... Uh, nie mogła przestać o tym myśleć...\nJay wszedł do pokoju zakochanych z konkretnym planem. Perfekcyjnie ustalił wszystko, co się tylko dało ustalić. Udało mu się zdobyć sztuczny kolczyk, który mógł zapiąć jednocześnie nie przekłuwając ucha. Brat poradził mu by tatuaż zasłonił bandażem, bo to był podobno pomysł Titi. Ubrał się również w stylu swojego brata – elegancko, ale wygodnie. W sumie łatwiej jest powiedzieć, że po prostu w jego ulubiony komplet. Poćwiczył przed lustrem przybieranie jego min, jego tonu głosu. Dawno tego nie robił, ale dzięki pamięci fotograficznej niemal od razu wrócił do dawnej wprawy. Wszedł więc do pokoju zakochanych. Jako Edward. Uśmiechnął się szarmancko do dziewczyny widząc ją, choć jednocześnie w jego oczach czaił się niepokój. Ona mogła to odczytać jako zakłopotanie ich poprzednim spotkaniem, on natomiast po prostu nie był pewien, czy chce to zrobić. Jednak brat był dla niego najważniejszy. Chciał mu pomóc w oswobodzeniu się spod klątwy imieniem Vittoria. Widział, jak bardzo ta dziewczyna burzy jego świat. Za święty cel przyjął sobie by pokazać jej, że ona nie jest taka, jak myślał. I najlepszym na to sposobem było po prostu przelecieć ją. Po pierwsze byłoby wiadomo, że jednak nie jest taką cnotką, co kręciło Edwarda. Poza tym bliźniak myślał, że potrafi ich rozróżnić jako jedna z niewielu – chciał udowodnić mu, że tak nie jest. Że prześpi się z nim myśląc, że jest Edwardem.\nGdy tylko wszedł do pokoju zakochanych zgasił światło sprawiając, że panował tam półmrok. Dziewczyna odwróciła się w stronę drzwi widząc, jak chłopak się do niej zbliża. Skostniała nie wiedząc czego ma się spodziewać. Czyżby to był jego kolejny durny pomysł na wyprowadzenie jej z równowagi? Podszedł tak blisko, że poczuła zapach jego perfum. Był bardzo charakterystyczny, poznałaby go wszędzie. Pochylał się nad nią, a im on był bliżej, tym ona bardziej się odsuwała.\n- Co robisz...? - Spytała nim położył jej rękę na ramieniu by po prostu popchnąć ją na kanapę. Uśmiechał się do niej tak jakoś... Inaczej. Zamrugała oczami nie mogąc w pierwszej chwili skojarzyć co jej w tym wszystkim nie pasowało. Zrozumiała od razu kiedy spojrzała w jego oczu.\n- J... - Nie zdążyła nic powiedzieć, bo ten wpił się w jej wargi. Próbowała się odsunąć, ale chłopak przytrzymał ją za włosy drugą rękę kładąc na jej policzku. To było miłe. Nie wiem, co by zrobiła tym razem, gdyby to był Edward. Myślę, że by uległa mu. Jednak to nie był Edward! To był Jay. Była tego pewna. I dlatego nawet chwilę się nie ważyła wbić mu mocno paznokci w ramię sprawiając, że chłopak odsunął się sykiem.\n- Co się dzieje? - Spytał zaskoczony gryfon – Ja wiem... Wiem, że nie chciałaś. Tylko, że ja po prostu... Tak bardzo mi na tobie zależy. Myślę, że... Że Cię chyba kocham – Ostatnie słowa wyszeptał próbując się ponownie do niej zdobyć. Jego głos, wygląd... Przez chwilę znów straciła głowę. To, że byli tacy podobni zdecydowani przytępiało jej zmysły. Jednak swoje wiedziała. I dlatego właśnie gdy ponownie próbował się zbliżyć wstała z kanapy.\n- Koniec tych żartów Jay. Nie wiem po cholerę Edward Cię o to poprosił, ale możesz mu przekazać, że nie chce go więcej widzieć. Dupek. Dupki... - Ton jej był stanowczy, ostry i przeszywał jadę. Była naprawdę wściekła. Nie wierzyła w to, co się tu stało. Zamienili się nią. Tak jak każdą inną dziewczyną. Skoro Edwardowi się nie udało, to najwyraźniej stwierdził, że jego bratu pójdzie lepiej. To natomiast oznaczało, że chcieli ją po prostu przelecieć. Nie mogła na niego patrzeć. Brzydziła się nim... Wyszła z trzaskiem drzwi.\nChłopak siedział jeszcze chwilę zaskoczony. Jego plan się nie powiódł. Co on teraz powie bratu? Zdecydowanie na całym planie odbiło się to, że nie do końca słuchał co mu Edward opowiada.\nTemat: Re: Pokój Zakochanych Pią Kwi 14 2017, 22:38\nTo był mój prywatny żart. Gdzie indziej mogłem zabrać upojoną amortencją Devi, która uczepiła się mojego ciała jak małpka i nie chciała mnie puścić? Oczywiście, że tylko i wyłącznie do pokoju zakochanych! Szczerze powiedziawszy wiedziałem o nim od dawna, po doszły mnie słuchy, że jest to miejsce, w którym bardzo często dochodzi do sytuacji wiadomych, ale nigdy sam tu nie byłem. I to nie tak, że miałem jakieś zamiary wobec dziewczyny, nic z tych rzeczy - chciałem sobie po prostu zażartować. Wystarczająco śmieszyło mnie jej zachowanie, kiedy co pięć kroków, jakby specjalnie je odliczała, wyznawała mi miłość. Poznałem jednak, że zaczyna myśleć coraz bardziej trzeźwo, bo powtarzała to coraz rzadziej i brzmiała coraz mniej pewnie.\nDotarłem pod drzwi i pchnąłem je, wchodząc do środka z Devi na rękach.\n- Nadal będziesz mnie kochała, jak wsadzę Cię do fontanny z czekolady? - zapytałem z szerokim uśmiechem.\nNie ukrywam, byłem pod wrażeniem, jak dużo kiczu można pomieścić w jednym pomieszczeniu. A myślałem, że wielka sala podczas walentynek jest pretensjonalna. Parsknąłem śmiechem, widząc kanapy w kształcie ust. Cudownie. Podszedł do jednej z nich i usiadł na niej tak, że Devi teraz znajdowała się na moich kolanach i siedzieliśmy twarzą w twarz. - Jak się czujesz? - zapytałem. Po amortencji lubi boleć głowa, a wtedy to już w ogóle kaplica.\nTemat: Re: Pokój Zakochanych Pią Kwi 14 2017, 23:10\nCzuła jak wiruje jej w głowie. Ze szczęścia oczywiście. Była taka szczęśliwa, że on niósł ją przez całą drogę na rekach i mogła być być blisko i mówić, jak bardzo go kocha. Zresztą, bardzo ładnie pachniał, a ona lubiła wąchać ładnie pachnące rzeczy. A jeśli ta rzecz miała jeszcze ładną mordkę i była wysoka, to już całkiem czuła się życiowym wygrywem.\nZadowolona z całej sytuacji jeszcze bardziej wczepiła się w ciało Caluma, bo przecież czy coś jeszcze, było jej do życia potrzebne?\nZrobił na niej wielkie wrażenie zanosząc ją do Pokoju Zakochanych, który w tej chwili wydawał jej się taki romantyczny. Co prawda, z minuty na minutę, wrażenie to ustępowało uczuciu zażenowania nad scenerią, jednak i tak uczucie miłości - chociaż słabnące, było dalej mocne. Słysząc słowa o fontannie uśmiechnęła się tylko uroczo i cicho rzekła.\n- Jak mnie wsadzisz, to będziesz miał prawie zawody w kisielu, tylko zamiast dwóch lasek w roli głównej będzie kurdupel w czekoladzie. - zatrzymała się na chwilę, po czym zażartowała - Jeśli chcesz zobaczyć cycki to Ci je pokażę - powiedziała spokojnie - Nie potrzebujemy do tego zawodów Miss Mokrego Podkoszulka - podkreśliła wyraźnie.\n- Czuję się trochę skołowana - rzekła, gdy już siedli na jednej z tych śmiesznych kanap w kształcie serca. - Ale jak się przytulę to przejdzie - mocno go objęła i wsadziła brodę w wgłębienie obojczyka. Nagle naszła ją straszna ochota ugryzienia. No to go ugryzła delikatnie w szyję. Przecież się kochali, a czułości wśród zakochanych, były normalką.\nTemat: Re: Pokój Zakochanych Pią Kwi 14 2017, 23:44\nZaśmiałem się głośno, gdy powiedziała mi o zawodach w kisielu. Bardzo długo nie wiedziałem, co to jest, aż uświadomił mnie mój znajomy, którego rodzice są mugolami czy tam mugolakami, jeden pies. Podobno mugolskie baby walczą ze sobą w skąpych strojach w wielkim basenie kisielu i faceci się do tego ślinią. Kiedy o tym usłyszałem, chyba przez tydzień wypluwałem płuca ze śmiechu na samo wspomnienie jego opowieści okraszonych niewybrednymi gestami. Równie dużą radość wywołało u mnie wyobrażenie Devi całej pokrytej czekoladą z fontanny. Już była wystarczająco zabawna, gdy stała na ziemi i patrzyła na mnie dużymi oczami z poziomu niższego o około 30 centymetrów, a co dopiero jakby była calutka brązowa? Wciąż jeszcze miała nieco ciemniejszą karnację niż zwykle przez naszą rozgrywkę eksplodującego durnia. Do twarzy jej było.\n- Dobra, skrzacie, oszczędzę Cię dzisiaj, ale pamiętaj - to tylko dlatego, że tak pięknie mi wyznajesz miłość - powiedziałem z szerokim uśmiechem. Bawiłem się naprawdę wyśmienicie! - Devi, skarbie, nie zamierzam Cię o to prosić. Pokaż wyłącznie wtedy, kiedy sama czujesz, że chcesz to zrobić - dodałem jeszcze, ale w tej kwestii nie byłem już taki pewny siebie. Nie chciałem, by zrobiła jakąś rzecz, której potem będzie żałowała, a już na pewno nie po amortencji. Potem będzie, że ją wykorzystałem, a tak jak mówiłem, nie miałem najmniejszych zamiarów wobec niej. Ona natomiast miała i nie minęła chwila, gdy zaczęła się mnie delikatnie podgryzać w szyję. Przyznam, było to przyjemne, ale mając świadomość, że Devi nie zachowuje się tak sama siebie, a wyłącznie pod wpływem eliksiru, nie czerpałem z tego żadnej satysfakcji. - No już, gryzoniu, uspokój się i ochłoń - rzekłem, odsuwając ją delikatnie od siebie, by móc na nią popatrzeć.\nTemat: Re: Pokój Zakochanych Sob Kwi 15 2017, 00:18\n- No, ale co tak patrzysz COLD - rzekła niezadowolona z tego, że śmiał odsunąć ją od swojej szyi. Przecież miała prawo do okazania mu uczuć, którymi do niego pałała. - Ale ja nie chcę ochłaniać, nooo - mruknęła niczym rozpieszczony bachor. Czy, czy on jej nie kochał? A może on jej nie chciał, tak jak ona chciała jego? Może, może on miał inną? Nagle w jej oczach pojawiły się łzy. Czuła się zdradzona i skrzywdzona, a z drugiej strony nie chciała żeby on w jakiś sposób poczuł się źle, przecież go kochała i to jego szczęście było najważniejsze. - Masz kogoś, przyznaj się. - powiedziała roztrzęsionym głosem po chwili. Z całych sił pragnęła zejść z jego kolan, jednak było jej tak przyjemnie. Czuła się okropnie i świetnie, i nie wiedziała co się wokół niej dzieje. Pokój zaczął wirować coraz bardziej, a w jej mózgu jakby przeskoczyło.\n- Co się stało? - powiedziała już całkowicie inaczej i wręcz przymrużyła oczy. Głowa bolała ją strasznie, a ostatnie co pamiętała to to, że wypija Amortencję. Dopiero po chwili zorientowała się na kim siedzi. Uff, na szczęście nie był to żaden obrzydliwy trzecioklasista, tylko dobrze jej znajomy Calum. - Chyba odpadłam - rzekła znów wtulona w szyję w chłopaka. Chociaż w taki sposób mogła ochronić się przed światłem, które chociaż wydawało się bardzo ciemne, przyprawiało ją o ból głowy.\n- Czy zrobiłam coś bardzo głupiego? - W tym momencie chyba pierwszy raz poczuła, że się rumieni, miała nadzieje, że chłopak nie postanowi sobie odsunąć jej od siebie, bo zobaczyłby jej pomarańczowo - czerwoną twarz. Nie to, że bała się, że do czego doszło, lub nie chciała żeby doszło do czegoś z tym chłopakiem. Po prostu czuła, że gadała jakieś totalne głupoty. I tak pewnie było.\nTemat: Re: Pokój Zakochanych Sob Kwi 15 2017, 00:32\nTo nie tak, że chciałem ją koniecznie od siebie odsunąć czy też nie daj Merlinie odtrącić, bo wręcz przeciwnie, nie miałem żadnych przeciwwskazań, by się do mnie przyssała i robiła to, na co tam w danej chwili miała ochotę. Po prostu nie chciałem, żeby ocknęła się z tego transu z zębami na mojej szyi, bo akurat to mogło się źle skończyć. Patrzyłem jej głęboko w oczy i ledwo powstrzymałem nagły atak śmiechu, gdy zaczęła marudzić i się wiercić, pytając mnie, czy mam kogoś innego i nalegając, bym się do tego przyznał. Zacisnąłem usta, walcząc o powagę. Odetchnąłem powoli, po czym powiedziałem:\n- Devi, tak się składa, że nie mam nikogo - Cóż, było to zgodne z prawdą. - Nikt mnie nie kocha poza Tobą, więc bądź spokojna - I to niestety też mogła być prawda, więc może nie zagłębiajmy się w ten wątek, bo jeszcze mi się przykro zrobi czy coś.\nJa sam poczułem, że działanie eliksiru słabnie, a mimika Devi zmieniała się z sekundy na sekundę z ekstatycznej na bardzo zmęczoną i zbolałą. Czyli nie ominął jej ból głowy, a szkoda. Obserwowałem ją uważnie, kiedy tak rozgryzała otaczającą nas scenerię i całą tą sytuację kawałek po kawałeczku i nie zamierzałem jej przerywać, póki nie odtaje.\n- Graliśmy w eksplodującego durnia, przegrałaś i na koniec wypiłaś amortencję. Wyznałaś mi miłość chyba z pięćdziesiąt razy w drodze z czwartego piętra tutaj, a przed chwilą podgryzałaś mi szyję. Może nawet mam malinkę, możesz sprawdzić - wygiąłem się nieco, żeby jej odsłonić miejsce, gdzie jeszcze chwilę temu spoczywały jej usta. - A poza tym chciałaś mi pokazać cycki - dorzuciłem, żeby dopełnić obraz tego, co tu się działo. - Nie wiem, na jak głupie oceniasz to zachowanie, ale mi się podobało i chyba częściej będę Cię faszerował amortencją - rzuciłem jeszcze, śmiejąc się. - No już, już, nie smuć się. Nie będę się z Ciebie śmiał przecież - dodałem, klepiąc ją po pleckach, kiedy wciąż się chowała pod moją brodą.\nTemat: Re: Pokój Zakochanych Sob Kwi 15 2017, 01:04\n- Malinki nie masz, ale możesz ją zaraz mieć - rzekła i zaraz w ekspresowym tempie przyssała się do szyi chłopaka. Być może zachowywała się, jak gówniara zachowując się tak, jednak jemu jak widać to nie przeszkadzało, bo się nie wyrywał, ani jej nie odsuwał. Coprawda, mogło to być wynikiem zaskoczenia, jednak ona miała cichą nadzieje, ze chłopak tego chce. Gdy już stwierdziła, że siniak jest gotowy odsunęła się od niego i dumna spojrzała na własne dzieło. - Teraz jesteś naznaczony. Prawie jak Śmierdziożerca - celowo przekręciła nazwę zgrupowania, które kiedyś dzielnie trwało przy czarnoksiężniku zwanym Voldemortem.\n- A z tymi cyckami to spoko. Ogólnie to myślała, że wcześniej poprosisz, już wtedy, gdy dowiedziałeś się, że mam kolczyki w sutkach. - rzekła całkowicie szczerze i znów wtuliła się w jego klatę.\n- A co do tego kochania, to przecież Lotta Cię kocha. No i masz kupę rodziny, ktoś Cię tam kocha też pewnie. - Chciała go pocieszyć. Słowa, które powiedział wcześniej wydawały jej się mega przykre. Przecież zawsze był ktoś, kto nas kochał. Szczególnie, jeśli byliśmy dobrymi ludźmi. A taki właśnie wydawał jej się Calum, zabawny, szczery i przyjacielski. Oczywiście nie miała mu jeszcze odwagi tego powiedzieć, ale obiecała sobie, że kiedyś to zrobi.\n- Jeśli będę miała takiego kaca jak teraz, to ja nie chce tej amortencji. - westchnęła ciężko - przydałoby się okulary przeciwsłoneczne.\nTemat: Re: Pokój Zakochanych Sob Kwi 15 2017, 01:19\nNie zdążyłem zareagować, a dziewczyna już przyssała mi się do szyi, faktycznie robiąc mi malinkę. Szybko wciągnąłem powietrze do płuc i nie wypuszczałem go w zasadzie do momentu, w którym Devi nie odsunęła się ode mnie, by obejrzeć swoje dzieło. Patrzyłem na nią, wolno wypuszczając powietrze, a w głowie mi trochę szumiało. Nie byłem pewny, czy podobał mi się sposób, w jaki działała na mnie ta mała Brazylijka - wszystko to było tak nowe, a ona była bardzo bezpośrednia. Momentami zastanawiałem się, czy jej nie wykorzystuję lub na odwrót, czy nie czułem się wykorzystany w danej sytuacji, ale w gruncie rzeczy nie miałem o tym bladego pojęcia. O byciu z dziewczyną, o tego typu bliskości, o takiej czułości. Nigdy nie odczuwałem potrzeby bycia blisko z kobietą, toteż nie szukałem niczego na siłę. A tu ni stąd, ni zowąd zjawiła się taka Devi, która potrafi przewrócić mi świat do góry nogami. Zamrugałem kilkakrotnie, skupiając wzrok ponownie na jej twarzy. W ustach mi zaschło i szukałem odpowiedniego komentarza to tego, co tu zaszło, ale głowa mnie zawodziła. Powiodłem ręką do miejsca, w którym widniała malinka, mój nowy nabytek i przejechałem opuszkami po tym nieco cieplejszym kawałku skóry.\n- Prawie jak co? - zapytałem, bo kompletnie nie wiedziałem, do czego lub kogo mnie w tej chwili przyrównała. A później otrząsnąłem się z tego dziwnego uczucia. - Wiesz, generalnie nie jestem z tych, który prosi, by dziewczyny się dla nich rozbierały. Lub który zmusza - powiedziałem na temat tego pokazywania piersi. Owszem, mogłem już wtedy zapytać i prawdopodobnie mógłbym nawet obejrzeć te wspomniane już kolczyki, ale nie byłem tego typu kolesiem. I nie zamierzałem się taki stać. - Lotta jest moja przyjaciółką. A co do rodziny, cóż, jest to pewnego rodzaju przywiązanie, lecz nie nazwałbym tego miłością. Poza tym akurat oni niezbyt mnie obchodzą - dodałem, zgodnie z prawdą zresztą. Rodzinę miałem dużą, w domu rodzinnym spędzałem czas do tej pory w wakacje, a mimo to nie zdążyłem zawiązać więzi z tymi wszystkimi osobami. Ba, nie zdążyłem polubić większości z nich. Na uwagę o amortencji zaśmiałem się krótko. - A odczuwasz kaca fizycznego czy raczej moralnego?\nTemat: Re: Pokój Zakochanych Sob Kwi 15 2017, 01:57\nWidząc to, jak chłopak reaguje na jej pieszczoty i to, że właściwie jej nie odmawiał postanowiła działać dalej. Wiadomo, usta były całkowicie poza jej zasięgiem i, aż tak nie chciała go peszyć, ale postanowiła się trochę zabawić. Najpierw pocałowała go delikatnie w szyję, potem drugi, trzeci pocałunek, aż dotarła do żuchwy, w która to postanowiła go ugryźć. Na koniec uśmiechnęła się tylko wrednie i zbliżyła nosek w stronę jego szyi, do której go przyłożyła. Miała nadzieje, że on nie zacznie robić tego samego, bo chyba by tam padła na zawał. Devi bardzo lubiła wszelkie pieszczoty, a już szczególnie drapanie po plecach i całowanie po szyi. Gdy ktoś jej to robił wręcz odpływała.\n- No i co z tego, że jest twoja przyjaciółką. - powiedziała po krótkiej chwili ciszy, zapoczątkowanej jej pieszczotami Czasem miała wrażenie, że facetom trzeba tłumaczyć wszystko jak małym dzieciom. Szczegóły dzielić na małe kawałki żeby ich mózg mógł lepiej przetrawić kawałki. Westchnęła ciężko i z uśmiechem wróciła do monologu, patrząc mu przy tym cały czas w oczy. - Kocha Cię, dobrze wiem, że strasznie się denerwuje, gdy słyszy twoje niektóre żarty, ale widzisz, dalej się kumplujecie. Ja sama nie wiem czy bym nie zerwała z tobą kontaktu, gdyby takie rzeczy mnie ruszały - dodała już całkowicie spokojna.\nTemat: Re: Pokój Zakochanych Sob Kwi 15 2017, 02:39\nNie reagowałem, czy też raczej nie protestowałem, bowiem moje ciało zostało pozbawione woli. Miałem wrażenie, jakbym całkowicie stracił połączenie między mózgiem i mięśniami. W ogóle czułem się trochę, jakbym miał taką pustą głowę, kompletnie wypełnioną powietrzem, w której mocno mi szumiało. Nie byłem przygotowany na taki obrót spraw i nie spodziewałm się, że Devi wznowi te pieszczoty i to w taki sposób. Chyba nie oddychałem, kiedy muskała ustami skórę na mojej szyi i wodziła po niej językiem aż do żuchwy. Ten dotyk wręcz palił, a ja czułem, że reaguję na niego zdecydowanie zbyt mocno, niż powinienem. Jednak nie potrafiłem tego przerwać, ba, nie chciałem tego przerywać. Z drugiej strony nie mogłem tego odwzajemnić. Byłem gdzieś pośrodku między podnieceniem, a kompletną niemocą i nie wiedziałem, co dalej? Na szczęście lub nieszczęście Devi skończyła igrać ze mną i popatrzyła na mnie dużymi oczami, a ja nagle poczułem się bardzo speszony. Prawdopodobnie mimowolna reakcja mojego ciała nie uszła jej uwadze, przez co zacząłem odczuwać wstyd.\n- Wybacz... - powiedziałem, wiercąc się odrobinę, by uniknąć niekomfortowego wybrzuszenia w okolicy krocza. Przez moment unikałem jej spojrzenia, czując, jak mocno wali mi serce. Szybko jednak udało mi się uspokoić, głównie w związku z tym, że Devi wciąż podejmowała się tematu Lotty. Zaskakujące, jak często rozmawialiśmy o niej we dwoje.\nDevi miała w tym wszystkim troche racji, a ja wielokrotnie powtarzałem Hudson, że nie mam pojęcia, jakim cudem tyle ze mną wytrzymała. Nie zawsze byłem wobec niej dobrym człowiekiem, a mimo to wytrwale stała przy moim boku. Jej upór w utrzymaniu naszej relacji dał mi tą pewność, że my jako dwójka jesteśmy niezachwiani.\n- Devi, ja to wiem, Ty to wiesz, ona też to wie. Nie ma co roztrząsać sprawy, póki nie dzieje się nic złego - skomentowałem. Nie sądziłem, że moje wcześniejsze słowa wywołają u dziewczyny takie zmartwienie. - Porozmawiajmy o czymś innym. Zaskakująco często schodzimy na temat Lotty, a w tej chwili niekoniecznie chciałbym o niej mówić - szczególnie że miałem na kolanach fajną dziewczynę.\nTemat: Re: Pokój Zakochanych Sob Kwi 15 2017, 03:06\n- Zawsze możemy porozmawiać o tym, jak uroczo sie wstydzisz. - powiedziała mimowolnie. Calum był pierwszym przedstawicielem płci męskiej, który tak bardzo reagował na pieszczoty. Sama lubiła znecać się nad facetami, więc taka sytuacja sprawiała jej nie lada satysfakcje. Uczucie to potegowal fakt, że chlopak wydawał jej się być bardzo stanowczy w codziennym życiu, a teraz siedząc tak pod nią nie byl w stanie wydusic z siebie słowa. Najprawdopodobniej w innym przypadku by jej sie to znudzilo, przecież nawet pajak w koncu zjada muche, ktora upolowal. Jednak ona postawila przed sobą pewnego rodzaju challenge. Nie chodziło jej w tym przypadku o seks, raczej o pieszczoty. Ona chciała go najzwyczajniej na świecie rozluźnić. Była pewna, ze takie coś jest mu bardzo potrzebne, szczególnie jeśli trafiły by w przyszłości na dziewczynę, która nie byłaby aż tak łaskawa jak ona. A przecież głupio by było jakby ktoś zerwał z nim tylko dlatego, że chlopak za bardzo zawstydzilby się.\nWiedziała, że czasem za dużo gadala o innych ludziach i mogła zrozumieć taka niechęć do rozmawiania o jego przyjaciółce, szczególne, ze znajdowali się teraz w dość imtymnej pozycji. Rozsmielona zaistniałym faktem albo raczej faktami, mocno złapała go za twarz i bardzo blisko zbliżyła się do jego twarzy. Miał piękne, niemal kobiece rzęsy i dopiero teraz zauważyła jak bardzo blady jest. Prawdopodobnie, gdyby ich sobie przyrównać, kolor ich skóry byłby dramatycznie inny. W końcu ona była Brazylijka, a on szkotem? Tak jej się wydawało.\nGdyby ktoś postanowił wejść do pokoju właśnie w tym momencie to mógłby pomyśleć, ze para nastolatków siedząca na czerwonej kanapie w kształcie ust przymierza się do pocałunku. Tym bardziej, ze usta Devi znajdowały się tym nad ustami Caluma. Dziewczyna, w uważnie czuła każdy jego oddech na swojej skórze i mogła śmiało przyznać, że chociaż uczucie to było pięknie proste to również było bardzo przyjemne.\n- Mogę Cię przedmuchać? - powiedziała całkowicie normalnym tonem poczym delikatnym dmuchnieciem rozdmuchala mu włosy, które wcześniej opadły mu na czoło. I za chwilę zaczęła głaskać go kciukiem po policzku, bardzo powoli kręcila nim, a to kółeczka, a to ósemeczki. Ona poprostu lubią okazywac czułość innym.\n- jakiego jesteś pochodzenia? - spytała zaciekawiona. Widziała, że jego rodzina jest wielka i jak się później przekonała, po szkole chodziło nawet powiedzenie, że "dearow tyle co królików ". I bardzo interesowało ja to skąd dokładnie pochodzi chłopak.\nTemat: Re: Pokój Zakochanych Sob Kwi 15 2017, 10:37\nLubiłem utrzymywać kontakt z dziewczynami, mimo że momentami ich logika, czy też raczej jej brak, sprawiała, że czułem się jakby nie na miejscu. Jakbym zupełnie nie rozumiał świata. Często sobie z nich żartowałem, z samą Lottą spędzałem kupę czasu. Nigdy jednak nie było sytuacji, by któraś z tych moich koleżanek okazywała mi zainteresowanie w taki sposób, w jaki robiła to teraz Devi. Najgorsza w tym wszystkim nie była reakcja mojego organizmu na prezentowane przez dziewczynę pieszczoty, lecz niepewność w związku z faktycznymi zamiarami Brazylijki. Kompletnie nie wiedziałem, czego ona może się po mnie spodziewać, a poza tym sam byłem świadomy tego, że nie zafunduję jej tutaj podobnych czułości. Nie byłem chłopakiem doświadczonym, moja niewiedza w tej chwili paraliżowała mnie w zupełności, ale z drugiej strony bardzo nie chciałem, by się na mnie zawiodła. Nie podejrzewałem, że zależy jej wyłącznie na takich intymnych sytuacjach, toteż nie bałem się, że jeśli coś pójdzie nie tak w tej kwestii, Devi zerwie ze mną kontakt. Mimo wszystko czułem ogarniający mnie zewsząd wstyd, może nawet rumieniłem się. Nie, raczej zbladłem z tego stresu.\nOdchrzaknąłem, zażenowany tym, że istotnie dostrzegała moje zawstydzenie tą sytuacją. Trochę obawiałem się tego, że kiedyś wykorzysta tę słabość w zupełnie innym miejscu i w zupełnie innym czasie, kiedy nie będziemy sami. Powoli też żałowałem, że na miejsce naszego spotkania wybrałem ten pokój, chcąc sobie z niej zażartować, podczas gdy teraz ja mogłem być obiektem śmiechu. Zacząłem się wiercić, by ponownie oszczędzić jej dowodów na to, jak mocno reagowało moje ciało na nią.\n- Możesz mnie w tej chwili uznać za frajera... - urwałem, nieże do konca będąc pewnym, czy chcę dokonać tego wyznania po tego typu wstępie. Czułem jednak, że należy jej się szczerość. Bo chodzi o to, że ja nigdy... no wiesz - W sumie jakąkolwiek damsko-męską interakcję wstawiłaby w to puste pole, miałaby rację, więc nie skończyłem zdania w taki sposób, w jaki chciałem na początku.\nI nagle jej twarz znalazła się bardzo blisko mojej, jej duże oczy uważnie wpatrywały się w moje, a na jej ustach błąkał się delikatny uśmieszek. Z tej pozycji widziałem dokładnie każdy pieg na jej policzkach i nosie. Miałem wrażenie, że widok ten zahipnotyzował mnie i nie kontrolowałem już tego, że rozchyliłem usta, a oddech miałem tak przyspieszony, że zakrawał o hiperwentylację. Zbliżyłem się o cal, jednak wystraszyłem się tej bliskości i odsunąłem się o dwa. Serce waliło mi w klatce piersiowej jak szalone.\n- Co? - wydusiłem z siebie, brzmiąc, jakbym przed chwilą przebiegł maraton. Otrząsnąłem się i odchrząknąłem. - Brighton. Jestem Anglikiem z krwi i kości. Nawet inicjały mam chłodne - starałem się zażartować.\nTemat: Re: Pokój Zakochanych Sob Kwi 15 2017, 13:49\nBardzo ją w tej chwili rozczulał. Zachowywał się, jak taki mały szczeniaczek. Szczeniaczek, który bardzo wstydzi się za to co zrobił. Albo raczej czego nie zrobił. Uśmiechnęła się przyjaźnie i jeszcze mocniej wtuliła się w niego.\n- Oj weź przestań, Calum - powiedziała bardzo spokojnie, a ręką, którą miała z tył u jego szyi zaczęła go po niej delikatnie głaskać - jeszcze jakby to był jakiś problem. - Czuła jak drży pod wpływem jej pieszczot, w końcu znajdowali się teraz bardzo blisko siebie. Ona sama była raczej doświadczona w tych sprawach. Ale Devi już była taka wolna i niezależna. Nigdy nie mogła zrozumieć ludzi, którzy kiedy jakiś chłopak mówił, że przespał się z jakąś super laską - wiwatowali na jego cześć, a gdy to samo robiła dziewczyna, to zaraz zaczynało się wyzywanie od kurew i prostytutek. Brunetka lubiła seks, jednak nikogo nie zdradziła. Dla niej to była tylko zabawa, nic poważniejszego. No i, nigdy nie robiła tego, gdy już miała stałego partnera. Trudno jej było zabić pająka, bo przecież to tylko biedny pająk - a co dopiero zranić drugiego człowieka. A już szczególnie, kiedy kochała ta drugą osobę, bo o związku bez miłości nawet nie chciała słuchać.\n- Ja jestem z buszu - zaśmiała się - Nie no, tak na serio to moja rodzina to coś w stylu Madame Malkin, tylko na większą skalę. No, ale większy kraj, więcej ludzi - więcej zakładów. No, a co do inicjałów - zmieniła trochę temat - to u Ciebie chyba wszyscy tak, nie? Rodzice mają niezłą fantazję.\nTemat: Re: Pokój Zakochanych Sob Kwi 15 2017, 14:34\nNie mam pojęcia, czy to dobrze, że ją rozczulałem i uważała mnie za małego, wstydliwego szczeniaczka... Nie czułem się dobrze postawiony na tej pozycji, to było dla mnie nienaturalne, żeby odczuwać takie rzeczy i żeby być onieśmielonym, w dodatku za sprawą tak małej osóbki, którą swoją drogą znałem dopiero od kilku tygodni. Wydawało mi się to niesamowite, że Devi w jednej chwili mogła zadziałać na mnie taką siłą. Ale nie podobało mi się to. Ja nie byłem taki, potrzebowałem mieć kontrolę nad sytuacją i na pewno nie będę się uginał pod tym działaniem wdzięków jakiejś laski.\n- Ja nie mam z tym problemu - powiedziałem zgodnie z prawdą i mój głos był zdecydowanie pewniejszy. Odetchnąłem głęboko i poczułem, że wraca mi kontrola nad ciałem i umysłem. Dobrze, dobrze, tak powinno być cały czas. Nie powinienem jej ulec w żadnym momencie. - Devi z buszu, w sumie adekwatne. Jeszcze Ci nie zszedł ten pomarańczowy kolor z durnia. Gotów jestem pomyśleć, że to twoje naturalne barwy plemienne - rzuciłem, patrząc na skórę jej twarz. Prawdopodobnie za parę minut nie będzie po tym ani śladu. - Nie mam pojęcia, czy to był z ich strony przejaw geniuszu, czy też zupełny przypadek. W sumie pokusiłbym się o stwierdzenie, że to jednak druga opcja, bo nie posądzałbym ich o tak dobre planowanie rodziny - skomentowałem, krzywiąc się lekko. Naprawdę nie lubiłem rozmawiać o mojej rodzinie i w gruncie rzeczy nie był to wcale interesujący temat. Marzyłem, by w końcu wyrwać się z domu rodzinnego i znaleźć coś dla siebie, ale niestety nie miałem jeszcze wystarczającej ilości pieniędzy. Swoją drogą muszę niedługo porozmawiać z Lottą na ten temat, bo wydaje mi się, że ona również szukała czegoś dla siebie w Hogsmeade.\nTemat: Re: Pokój Zakochanych Sob Kwi 15 2017, 21:34\n- Adekwatne, bo zachowuje się dziko i ciągle Cię zaskakuje? - spytała zaczepnie. - Jeśli tak to możesz nawet mówić na mnie Buszmenka. - zaśmiała się głośno.\n- Widzisz, ale macie fajny znak rozpoznawczy. W sumie u mnie znakiem rozpoznawczym jest to, że mamy krótkie imiona. Ale to może też dlatego, że długie imię trzeba by było skracać, a skracając dwa długie imienia, skrót mógłby być taki sam. No, a ja mam kupę rodzeństwa. - rzekła wesoło. Swobodnie opowiadała o rodzinie, za którą pomimo wszelkich zawirowań losów, które na nią spadły bardzo kochała. No i bardzo za nimi tęskniła, właściwie to myślała o tym, żeby wrócić, chociaż na dwa tygodnie do domu. Na to, że ojciec postanowi się do niej odezwać, nawet nie liczyła, w końcu był tak samo uparty, jak ona, jednak matka dziewczyny, wydawała się nie mieć do niej żalu za to, że pewnego razu zachowała się bezmyślnie. No i kuzynowie. Za każdym z osobna również tęskniła. Nagle w jej głowie pojawił się świetny plan.\n- Nie chciałbyś kiedyś zobaczyć Brazylii i Sao Paulo? - nie wiedziała, co ją podkusiło, by zaproponować mu wycieczkę na drugi koniec świata. Być może była to chęć głębszego poznania albo nawet sama Devi myślała o tym, żeby pomiędzy nimi pojawiło się coś więcej niż przyjaźń, a na pewno stan rzeczy rozwiązałby się, gdyby oni wyjechali gdzieś razem. - Oczywiście tylko pytam, jeśli nie chcesz to spoko. - Następne słowa zaczęły wydobywać się z jej ust z prędkością karabinu maszynowego. - Bo w sumie, może chciałbyś poznać moją kulturę i ogólnie nowy kraj, pokazałabym Ci super miejsca w Brazylii i byś się ogrzał, no i może nawet opalił, chociaż pewnie wyglądałbyś jak raczek, ale spoko mamy kremy przeciw UV — i zatrzymała się. Miała nadzieje, że chłopak zrozumiał cokolwiek z jej potoku słów, bo ona sama nie była w tym momencie pewna, co dokładnie powiedziała.\nTemat: Re: Pokój Zakochanych Sob Kwi 15 2017, 22:13\n- Cóż, pewnie się już zorientowałaś, ale też posiadam dużo rodzeństwa - powiedziałem i w sumie nie wiedzieć czemu zacząłem rozwijać ten temat. - Liam uczy tu transmutacji, prawdopodobnie już go poznałaś. Mam jeszcze jednego starszego brata, Doriena, ale nie mam z nim praktycznie w ogóle kontaktu. Pracuje w Ministerstwie, ale poza tym nie wiem, co robi. Trzyma sztamę z moim ojcem. Starsza siostra, Willow, jest teraz zaręczona z jakimś typem, którego chyba nikt nie trawi, ale w sumie średnio mnie to obchodzi, bo z nią też nie gadam. Pewnie jej wesele będzie ostatnim razem, jak się zobaczymy w życiu i tylko pod warunkiem, że do niego dojdzie - mówiłem i mówiłem. - Dalej jestem ja, a po mnie są dwa lata młodsze bliźniaki, Vivien i Victor. Oboje są na VII roku, w Slytherinie. Tylko ja i Liam byliśmy takimi odmieńcami. Liamowi się oberwało, jak przerwał rodzinną tradycję, mi już odpuścili, bo jak byłem drugim, to nie było aż takiego szoku. Poza tym mówiłem Ci już chyba, że chorowałem. Matka do teraz mi wysyła jakieś odżywki i magiczne mieszanki, które sama mi robi "na poprawę odporności" - dokończyłem, na końcu robiąc w powietrzu cudzysłów.\nRóżnica między moim opowiadaniem o rodzinie, a historią Devi była taka, że ona mimo wszystko mówiła o swoich bliskich z uczuciem, a ja w ogóle nie czułem tej bliskości z moimi krewnymi. Mimo że spędziłem z nimi większość życia, wychowali mnie i ukształtowali, nie potrafiłem się do nich przywiązać. Mam wrażenie, że jedyną osobą, do której do tej pory udało mi się przywiązać, była Hudson. I wydawało mi się, jak tak teraz myślę, że Devi również miała pewien potencjał w tej kwestii.\nJej propozycja sprawiła, że początkowo byłem bardzo zaskoczony i zamrugałem szybko, próbując zobaczyć, czy może sobie ze mnie żartuje, a później rozciągnąłem usta w wielkim uśmiechu.\n- Myślałem, że nigdy tego nie zaproponujesz - odparłem. - Chciałbym, pewnie, że tak. Nigdy tam nie byłem. Zresztą w ogóle mało widziałem na świecie. Może uda mi się dozbierać do wakacji trochę pieniędzy, mógłbym wtedy rozważyć podróż z Tobą - dodałem. A na uwagę o opalaniu tylko się zaśmiałem. - Wyglądałbym gorzej niż rak. Nie masz pojęcia, jak ciężko jest opalić tak białego człowieka jak ja. A poza tym czym jest ten ufał? - zapytałem jeszcze.\nTemat: Re: Pokój Zakochanych Sob Kwi 15 2017, 22:54\n- Pozwól, że swojej rodziny Ci nie opiszę, bo zajęło by to masę czasu. - uśmiechnęła się - Albo zresztą. Moja matka nie szyje, zajmuje się głównie sprowadzaniem materiałów no i pilnuje byśmy się wszyscy niezajechali i pamiętali o tym by jeść i spać. Mój tata to poważny typ, jest taki no. Poważny - roześmiała się szczerze - Ale ma uczucia i śmiertelnie się na mnie obraził, gdy ich zostawiłam. To on nauczył mnie szyć. Mam jeszcze kuzynów i kuzynki, których traktuje bardziej jak rodzeństwo. No i mieszkam z około pięćdziesiątką osób w jednym domu. To prawie jak małe miasteczko, wiem. No i czasem bywa ciasno. - rzekła już całkowicie spokojnie. Być może ich posiadłość była wielka, a otaczały ją jeszcze większe połacie lasu tropikalnego, jednak jej zawsze wydawało się, że tego miejsca jest trochę za mało, a sama Devi chyba nigdy nie znalazła miejsca dla siebie by w samotności pokontemplować. Oczywiście oprócz pokoju, ale ile można siedzieć w jednym miejscu. Szczególnie, że zawsze ktoś może do Ciebie wejśc i Ci przerwać. Chodziło jej bardziej o pewnego rodzaju przystań.\n- No to jesteśmy umówieni. Jak Ci będzie brakło to powiedz, fundnę Ci coś, spoko. Ja też jestem bogatą, rozpieszczoną lalunią - uśmiechnęła się do niego promiennie i znów przytuliła się do niego mocno. - Promienie UV to są takie promienie, które wpływają na na naszą skórę. No i się pod im wpływem opalasz. Nie wiem, tak mi się wydaje. Eh, te mugolskie sprawy wydają mi się czasem tak pokręcone. Ty wiesz, że oni muszą zszywać materiały? Igłą i nicią? Zero różdżki. No i maja taką śmieszna rzecz w tubce, która klei. I niektóre kleje są bardziej klejące i mogą Ci nawet skleić palce. - Samo wspomnienie dłoni przyklejonej do kawałku materiału wzbudzało w brunetce nieprzyjemne ciarki. Najgorsze było to, że żadnym zaklęcie nie dało się tego odkleić i ona sama musiała oderwać materiał na siłę. Razem z kawałkami naskórka.\nTemat: Re: Pokój Zakochanych Sob Kwi 15 2017, 23:51\nSłuchałem uważnie i w sumie nie mogłem wyjść z podziwu, że cała rodzina miała jedno i to samo zainteresowania - może nie u wszystkich było ono życiową pasją, jak np. u Devi, ale z tego co mówiła dziewczyna nikt nie narzekał na swój los i wszyscy pracowali w pocie czoła. Spróbowałem wyobrazić sobie taką samą sytuację w moim rodzinnym domu, abyśmy wszyscy jak jeden mąż wykonywali ten sam zawód i niestety moja wyobraźnia mnie zawiodła. Moi rodzice mieli swoje wyobrażenia, natomiast ich dzieci swoje i nijak się one pokrywały - może za wyjątkiem tych Doriena, on się zdołał wpasować. Liam rozpoczął bunt i zajął się profesją, którą ojciec pogardzał. Ja i moje młodsze rodzeństwo chyba również nie byliśmy szczerzy wobec naszych planów na przyszłość. Każdy chciał robić wszystko inne, byle nie to, czego chcieli rodzice. Wieczne konflikty i spory, których byłem świadkiem do tej pory, wyłącznie utwierdzały mnie w moim pomyśle wyprowadzenia się i rozpoczęcia życia na własną rękę.\n- Brzmi jak prawdziwa chmara... Chyba przemyślę drugi raz tą decyzję o podróży - powiedziałem i uśmiechnąłem się delikatnie. - Jeszcze mnie zgubisz w tym tłumie albo zapomnisz o mnie i zostanę tam na zawsze - dodałem jeszcze, tym razem siląc się na poważną minę. Przemawiał do mnie jej pomysł, owszem, co prawda jeszcze nie wiedziałem, skąd zdobędę pieniądze na tą podróż, ale do końca roku jeszcze było trochę czasu. Może mi się poszczęści i odłożę co nieco? Chwilkę później Devi wyjechała z propozycją pożyczki, na co kategorycznie pokręciłem głową. - Nie pożyczam kasy, a już szczególnie nie od dziewczyn - wyjaśniłem. - Dam sobie radę, nic się nie martw. I nie wiem, co oznacza "też" - masz mnie za bogatą i rozpieszczoną lalunię? - zapytałem, parsknąwszy śmiechem. Nie czekałem jednak na jej odpowiedź. - Dobra, skoro już tak trzeźwo myślisz i kompletnie Ci przeszła ta miłość do mnie, nie mamy żadnego pożytku z tego pokoju. Chodź, odprowadzę Cię - powiedziałem i podniosłem się, jednocześnie podnosząc malutką Devi ze sobą. Znów wylądowała mi na rękach, ale ważyła tyle co nic, więc mimo tego, że nie byłem jakimś super siłaczem nie odczuwałem jej ciężaru. Opuściliśmy pomieszczenie, kierując się w stronę wieży Ravenclawu, a Devi ponownie dotknęła podłoża dopiero przy schodach do dormitorium.\nTemat: Re: Pokój Zakochanych Nie Wrz 17 2017, 14:42\nTemat: Re: Pokój Zakochanych Nie Wrz 17 2017, 16:01\nKażdy, kto znał Ezrę, doskonale wiedział, że chłopak uwielbia wyzwania i samą w sobię rywalizację. Choć jego ulubioną grą był karty, - zwykłe, proste, możliwie najbardziej mugolskie karty - Ezra nie stronił od gier organizowanych przez szkołę. Uczniowskie kluby gier zdecydowanie były jego ulubioną inicjatywą Hogwartu - gdyby nie one nie nauczyłby się na przykład grać w Durnia! Poza tym była to bardzo fajna opcja na poznanie kogoś nowego, w końcu nic tak nie buduje relacji jak szczypta rywalizacji i obopólnych upokorzeń.\nByć może było to trochę lekkomyślne, biorąc pod uwagę to, że Theria znana była jako jedna z niebezpieczniejszych gier. Tym bardziej, że zakłócenia magiczne oddziaływały nie tylko na różdżki. Skoro miotły podczas Quidditcha potrafiły zwariować, to dlaczego nie ta przeklęta plansza?\nEzra wychodził jednak z przekonania, że nie mogli się tak wszystkiego obawiać - w innym wypadku wszyscy w ogóle powinni wynieść się z Hogwartu, który do cna przesiąknięty był magią.\nJedyne co go zaskoczyło, to liścik, który kazał mu się stawić w Pokoju Zakochanych. Nigdy wcześniej tam nie był, po nazwie uznając, że panuje tam kicz. Jakby nie patrzeć, nietypowe miejsce do rozgrywania tej groźnej gry. To co, może pomiędzy atakiem dzikich stworzeń i zalaniem pomieszczenia wodą uda mu się kogoś poderwać?\nKiedy wszedł do pokoju, w którym panował przyjemny półmrok, zorientował się, że był pierwszy. To dało mu czas do rozejrzenia się po pomieszczeniu. Lampiony, dające poświatę w kształcie i kolorze serca? Kicz. Gramofon, z kolekcją płyt z miłosnymi piosenkami? Straszny kicz. Fontanna niekończącej się czekolady? Ki... Bardzo smakowity kicz.\nClarke przysiadł na sofie w kształcie ust, oczekując na swojego towarzysza gry. W myślach jednocześnie odnotował sobie, że koniecznie musi przyciągnąć tu kiedyś Leonardo.\nCzekam na razie na Leło, skoro Fire już się tak postarała :3\nTemat: Re: Pokój Zakochanych Nie Wrz 17 2017, 17:31\nRozgrywki Therii należały do tych szalenie ciekawych. Leo nigdy nie był jakimś wielkim fanem kier planszowych czy karcianych, o wiele chętniej ganiał za piłką. Theria jednak oferowała duży skok adrenaliny i niebezpieczne sytuacje, a jak wiadomo, jest to coś co Vin-Eurico lubi najbardziej. Jeśli tylko mógł zrobić sobie przypadkiem krzywdę, albo cudem uniknąć trwałych uszkodzeń, to był chętny. Teraz również się zapisał, chociaż niby drugi-ostatni rok w Hogwarcie planował przetrwać w skupieniu nad nauką. Uznał, że trochę czasu nad planszówką nijak mu nie zaszkodzi...\nA potem starym zwyczajem prawie się spóźnił. Na weekend poleciał do Meksyku, co jest w ogóle zupełnie oddzielną historią - w każdym razie, świstoklik mu szwankował i nie wylądował w Hogsmeade, tam gdzie powinien. Proszę sobie wyobrazić zdziwienie ćwierćolbrzyma, kiedy nagle znalazł się na londyńskich przedmieściach! Całe szczęście, że z drobną pomocą znajomych mieszkających w okolicy udało mu się dotrzeć do szkoły. Nie zahaczył po drodze o mieszkanie, tylko pomknął po korytarzach ze swoją ukochaną torbą sportową (w której wcale nie miał sportowych rzeczy, SZOK). Z tego wszystkiego nawet nie zdążył się zastanowić, czemu dostał zaproszenie do Pokoju Zakochanych. Przystanął tuż przed drzwiami, żeby złapać oddech, a potem wszedł już na spokojnie. Ciekaw był, kogo mu dopasują... Teraz fascynował go również wybór miejsca rozgrywki. Przebiegł zaciekawionym spojrzeniem po pomieszczeniu i ostatecznie zatrzymał je na chłopaku, który siedział sobie na sofie.\n- Moment, co? - Zmarszczył brwi z zaskoczeniem, odstawiając torbę na bok i dalej przypatrując się Ezrze. Cóż, ciężko byłoby nie wysnuć wniosku, że Krukon to wszystko zaplanował. To dopiero byłaby urocza (i trochę dziwnie przesłodzona) niespodzianka! - Ja chyba nie wierzę w takie przypadki - uznał Leo, siadając obok swojego chłopaka z lekkim uśmiechem.\nNiech Ezra zacznie\nTemat: Re: Pokój Zakochanych Nie Wrz 17 2017, 23:39\nEzra miał sporo czasu, żeby powymyślać sobie potencjalnych ludzi, którzy mogą za niedługo zostać jego przeciwnikami w grze. To mógł być dosłownie każdy, Ezra jednak liczył na dziewczynę. Zawsze to mniejszy żal po ewentualnej przegranej.\n- Co? - uniósł wzrok na wchodzącego towarzysza gier, automatycznie powtarzając wypowiedziane przez niego słowo. Przez chwilę na jego twarzy odmalowane było zdezorientowanie, bo Ezra zdążył już zapomnieć, po co właściwie przyszedł do Pokoju Zakochanych. Zaraz jednak zmieniło się ono w szczery uśmiech, bo Leo mógł sobie dalej stroić fochy, ale Ezra za nim już naprawdę, naprawdę się stęsknił. - Ja też nie. Ale niestety nie mogę sobie przypisać pomysłu. Przynajmniej ktoś, kto organizował te rozgrywki, chyba nam sprzyja. O ile mógłbym uwierzyć, że para wyszła losowo, to miejsce już musi być ustawione.\nKiedy Leonardo przysiadł się obok niego, Ezra błyskawicznie nachylił się w stronę swojego chłopaka, delikatnie muskając jego usta. Tak, brak tej czynności zdecydowanie najbardziej mu przeszkadzał w nieobecności Leo.\n- Mam nadzieję, że tym razem szczęście będzie dopisywać też tobie, bo inaczej to się aż przykro patrzy - odparł, spoglądając na rozłożoną na kiczowatym stoliczku planszę. Był jeden mankament takiego dopasowania - Ezra nie czuł już takiej bezwzględnej potrzeby wygrania. Dotychczas Ezra wyznawał zasadę, że podczas gier przyjaźnie się nie liczą, a przy Vin-Eurico miękło mu serce. Tak jak wtedy, kiedy grali w Durnia i Ezra się głupio za niego poświęcił. Teraz nie zamierzał takich oszustw się dopuszczać.\n- Byłem pierwszy, to chyba zaczynam... - zdecydował. Im szybciej grę zaczną, tym szybciej ją skończą. A jak ją skończą, to będzie można rozpatrzeć możliwości tego pokoju. Ezra wykonał rzut, a jego pionek poruszył się o przeciętne sześć pól. - „Melancholia jest rozpaczą, która nie zdążyła dojrzeć. Różnica wynika z czasowości. Czas rozpaczy jest czasem bez jutra. Czas melancholii jest czasem degradującego się jutra” - odczytał na głos i zamrugał kompletnie bez zrozumienia. Trochę za dużo trudnych słów. Na szczęście Theria nie kazała mu długo czekać, bo w pomieszczeniu zaczął rozlegać się dziwny brzęk, a w następnym momencie chmara atakujących trzminorków wypełniła pokój. Ezra potrzebował chwili, żeby zorientować, że po coś jednak ma tę różdżkę i wypadałoby jakoś zareagować. Mimowolnie zerknął na mały notesik, który podpowiadał mu właściwe zaklęcie. Które nawet zadziałało! Trzminorki ominęły go szerokim łukiem, poza tym pierwszym, przywódcą chmary, który nie zdążył wyhamować i zostawił mało bolesne użądlenie.\n- To chyba całkiem pozytywny początek - stwierdził, czekając na ruch Leo.\nEfekt: trzminorki atakują\nTemat: Re: Pokój Zakochanych Pon Wrz 18 2017, 00:01\nGdyby Ezra nie był równie zaskoczony, to Leo chyba zacząłby go podejrzewać o jakieś drobne oszustwa. Zupełnie nie mógł uwierzyć w to, że przypadkiem zostali zapisani do pary i jeszcze ulokowani w tym jakże klimatycznym miejscu. Gryfon znał ten pokój, chociaż nie bywał w nim szczególnie często. Uważał, że raz na jakiś czas nie zaszkodzi spotkać się z ładną panną w kiczowatym pokoju, w którym w gruncie rzeczy mogła lecieć dobra muzyka. No i fontanna czekolady! Dla niej Vin-Eurico był w stanie przemęczyć się w towarzystwie serduszkowych lampionów.\n- Ciekawe - przyznał. Kto to tak właściwie organizował? Początek był świetny! Leo przymknął na chwilę z zadowoleniem powieki, całkiem akceptując takie powitanie. Trochę długo już chował urazę po tamtym niefortunnym zdarzeniu z Bridget, ale liczył na to, że przynajmniej uda mu się coś osiągnąć. Clarke jakoś tak za bardzo się nie starał. Chyba wiedział, że Gryfona wystarczy tylko troszkę ugłaskać?\n- Oj, źle ci się wygrywa? Przepraszam... - Przewrócił oczami z rozbawieniem. Tamta gra w Durnia to był jakiś żart, serio. Leo najwyraźniej należał do tego wąskiego grona przeraźliwych pechowców... Nie obserwował, jak Ezra rozpoczynał grę - podszedł na chwilę do gramofonu i nastawił jakąś muzykę. Wrócił na sofę, czując jak ogarnia go przyjemna ekscytacja. Zaczęli, czyli nie mogli przerwać i zrezygnować. Teraz któryś musiał wygrać! - Kocham te cytaty, mówią tak bardzo nic... - Ale jednak coś z tą melancholią było, ponieważ w pomieszczeniu pojawiły się trzminorki. Vin-Eurico odruchowo sięgnął po swoją różdżkę, ale w gruncie rzeczy stworki skoncentrowały się bardziej na Ezrze - ten zaś poradził sobie bez większych problemów.\nLeo rzucił kostkami z zaskakującą pewnością siebie. Pionek poruszył się o pięć pól, a wzrok chłopaka padł na kulę pośrodku tarczy. "Nadzieja złudna, bo jednym da skrzydła, drugich omota w swe sidła; żądz lotnych wzbudzi w nich ognie, aż życie pióra te pognie"... Nie przeczytał na głos i nie było mu dane skomentowanie cytatu. Leo poczuł jak wokół jego kostki coś się oplątuje i nagle uderzyło go okropne uczucie deja vu. W pierwszej sekundzie zupełnie go zatkało, w drugiej unosił już dłoń z różdżką. Pamiętał doskonale, jak Diabelskie Sidła pochwyciły go na wyprawie z Ruth. Przez swoje gapiostwo dał się złapać tak, że nijak nie mógł zareagować i gdyby nie Krukonka, to raczej by go tutaj nie było. Mruknął "Incendio", przywołując płomień i tym samym pozbywając się rośliny. Przez bolesne przypomnienie sytuacji z tamtej wycieczki miał wrażenie, że oddycha mu się jakoś tak ciężej.\n- Wiesz co, czarodzieje to mają ciekawe gry. - Dureń, Theria... Wszystko sprowadzało się do tego, żeby kogoś ukarać w wyjątkowo wyszukany sposób. Leo chciał nawet pociągnąć temat, ale w tym momencie zmieniła się piosenka i z gramofonu popłynęły cudowne nuty znanego chłopakowi utworu. Uśmiechnął się od razu szerzej i cóż, miał chyba wyjątkowo dobry humor, bo zapomniał o resztce godności. Vin-Eurico raczej nie był znany ze swoich wokalnych zdolności, ale koniec końców trochę nucić sobie mógł, nie? W szczególności, jeśli kochał piosenkę i uważał jej tekst za całkiem adekwatny... - You know I can be found, sitting home all alone. If you can't come around, at least please telephone. Don't be cruel to a heart that's true... - Co ta miłość robi z człowiekiem?\nEfekt: diabelskie sidła mnie łapią :c\nTemat: Re: Pokój Zakochanych Pon Wrz 18 2017, 01:18\n- Nie, nie. Wygrywanie jest w porządku. Ale daj mi trochę rywalizacji, słoneczko - odparł, bo można było odnieść wrażenie, że Leo się nie przykładał do tego wybierania kart, rzucania kośćmi... Uśmiechnął się pod nosem, kiedy Leo ruszył się, żeby zapewnić im muzykę. Jak romantycznie!\nPierwszy atak przeszedł bez szwanku, a i Leonardo poradził sobie wręcz perfekcyjnie, pozbywając się diabelskich sideł niemal w tym samym momencie, w którym się pojawiły. Ezra nie znał szczegółów wyprawy Leo i Ruth, nie mniej coś o diabelskich sidłach obiło mu się o uszy i musiało być to dla Vin-Eurico odkurzenie wspomnień.\n- To najlepsza część bycia czarodziejem. Wyobrażasz sobie zamiast tego grać w jakieś... Monopoly? - Potrząsnął głową, bo to wydawało się być aż niedorzecznie nudne, z całą jego miłością do mugolskich wymysłów.\nZ gramofonu popłynęła kolejna piosenka, którą Ezra także bardzo lubił. Clarke znał na pamięć większość starych kawałków, które dominowały w jego domu, kiedy jeszcze było normalnie. Zdziwił się natomiast, że Leonardo darzył ten utwór tak wielkimi względami, że nawet zaczął śpiewać razem z Elvisem.\n- Baby, if I made you mad, for something I might have said, please, let's forget the past, the future looks bright ahead. Please, let's forget the past,the future looks bright ahead, don't be cruel to a heart that's true. I don't want no other love, baby it's just you I'm thinking of - podchwycił natychmiast, bo Ezry zdecydowanie nie trzeba było prosić o śpiewanie. Jedną rękę dramatycznie przyłożył do serca, efekt jednak psuła jego mimika. Nie mógł i nawet nie chciał powstrzymywać rozbawionego uśmiechu, który cisnął się mu na usta. Leonardo nie miał może wielkiego warsztatu wokalnego, ale Ezra kochał to, jak niezobowiązujące i swobodne to było. To nie był żaden konkurs, siedzieli tu sami i żadna w tym była utrata godności. Wręcz przeciwnie, Leonardo dosłownie kupował sobie serce Ezry. Przez żołądek do serca? Nic z tych rzeczy. Tylko przez muzykę.\nNiechętnie - kogo obchodziła jeszcze Theria? - wziął kostki do ręki i potrząsnął nimi, jednocześnie chuchając. Każdy szczęściu dopomoże, każdy dzisiaj wygrać może...\nClarke z napięciem obserwował jak kości powoli się toczą i ostatecznie zatrzymują na ładnej sumie "dziewięć". Jego pionek wysunął się na wyraźne prowadzenie, docierając aż do połowy planszy. Na magicznej kuli pojawił się kolejny tajemniczy napis, tym razem jednak nieco prostszy do interpretacji - Ta kość przypadła ci w udziale, gryź ją, czy zła czy dobra.\n- Gryź? - jęknął, zdruzgotany tym określeniem. Najpierw żądlenie, teraz gryzienie... Ezra podskoczył jak opatrzony, kiedy znikąd rzuciły się na niego wściekle szczuroszczety. Musiało to wyglądać bardzo męsko, kiedy tak podskakiwał, próbując odgonić się od tych piekielnych stworzonek w międzyczasie wyrzucając z siebie jakieś przekleństwa. Ostatecznie zgrabnie wskoczył na sofę i zaczął zaklęciami wybijać potworki - same się prosiły. Postrzępiły mu spodnie! Zasługiwały nawet na gorszy los.\n- Bez komentarza, Leonardo - upomniał go natychmiast, jakby coś pseudo zabawnego przyszło Gryfonowi do głowy. Mam wrażenie, że i tak jakoś nam na razie za łatwo idzie, nie?\nEfekt: szczuroszczety atakują\nTemat: Re: Pokój Zakochanych


Wiadomości i media - Finders International\nJesteśmy znani jako rzecznicy brytyjscy ds. Badań spadkowych i branży genealogicznej kryminalistyki i często praca z mediami. Wszystkie najnowsze wiadomości i relacje z łowców spadkobierców można znaleźć poniżej.\nŚwiat genealogii sądowej jest nierozerwalnie związany z prawem. Udostępniamy ważne informacje o spadkach i aktualizacjach z całego internetu.\nIdentyfikacja i lokalizacja spadkobierców oraz kwestie prawne wokół spraw spadkowych mogą zostać tu zatrzymane.\nPRZECZYTAJ KOLEKCJĘ WIADOMOŚCI ...\nŚledzenie zaginionych beneficjentów i znajdowanie spadkobierców majątków, nieruchomości i aktywów często skutkuje ekscytującymi i niezwykłymi historiami, które wychodzą na jaw. Badania spadkowe nie zawsze dotyczą po prostu otrzymania spadku i często otwierają drzwi do przeszłości, która pozostawała zamknięta od dziesięcioleci.\nZOBACZ NASZE OGŁOSZENIE MEDIA ...\nNasze najnowsze wiadomości i media\nBadania wykazały, że 44 procent właścicieli zwierząt domowych planuje zostawić znaczną sumę pieniędzy, aby mieć pewność, że ich pupil będzie pod opieką po śmierci.


uprzejmie informujemy, że Zarząd PFRON dokonał zmiany w Kierunkach działań oraz warunkach brzegowych obowiązujących w Module III programu „Pomoc osobom niepełnosprawnym poszkodowanym w wyniku żywiołu lub sytuacji kryzysowych wywołanych chorobami zakaźnymi”.\n• wydłużenie do dnia 16 listopada 2020 r. terminu składania wniosków o dofinansowanie w ramach Modułu III przez osoby niepełnosprawne do realizatorów programu,\n• wydłużenie do dnia 30 listopada 2020 r. terminu składania przez realizatorów programu do PFRON zapotrzebowań na środki w ramach Modułu III,\n• wydłużenie okresu na jaki może zostać przyznane świadczenie do maksymalnie 5 miesięcy.\nSzczegółowe informacje pod numer tel. 748 156 000 oraz na stronie PFRON\nDruk zaświadczenia - aktualizacja\nUchwała nr 76/2020\nZarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji\nzmieniająca uchwałę w sprawie przyjęcia dokumentu pn. „Kierunki działań oraz warunki brzegowe obowiązujące w 2020 roku realizatorów Modułu III oraz Modułu IV programu „Pomoc osobom niepełnosprawnym poszkodowanym w wyniku żywiołu lub sytuacji kryzysowych wywołanych chorobami zakaźnymi”.\nNa podstawie art. 51 ust. 3 pkt 3 w związku z art. 47 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób (Dz. U. z 2020 r. poz. 426, z późn. zm.), ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 568, z późn. zm.), oraz uchwały nr 4/2020 Rady Nadzorczej PFRON z dnia 18 marca 2020 r. w sprawie zatwierdzenia programu „Pomoc osobom niepełnosprawnym poszkodowanym w wyniku żywiołu lub sytuacji kryzysowych wywołanych chorobami zakaźnymi” uchwala się, co następuje:\nW załączniku do uchwały nr 29/2020 Zarządu PFRON z dnia 1 kwietnia 2020 r. w sprawie przyjęcia dokumentu pn.: „Kierunki działań oraz warunki brzegowe obowiązujących w 2020 roku realizatorów Modułu III oraz Modułu IV programu „Pomoc osobom niepełnosprawnym poszkodowanym w wyniku żywiołu lub sytuacji kryzysowych wywołanych chorobami zakaźnymi””, zmienionej uchwałą nr 47/2020 Zarządu PFRON z dnia 21 lipca 2020 r., uchwałą nr 66/2020 Zarządu PFRON z dnia 3 września 2020 r. oraz uchwałą nr 75/2020 Zarządu PFRON z dnia 22 października 2020 r. wprowadza się następujące zmiany:\n1) w rozdziale III. Postanowienia ogólne, ust. 5 pkt 1 otrzymuje brzmienie:\n„1) Modułu III udzielana jest osobom niepełnosprawnym, które na skutek wystąpienia sytuacji kryzysowych spowodowanych chorobami zakaźnymi utraciły, w okresie od dnia 9 marca 2020 roku do dnia 16 listopada 2020 roku, możliwość korzystania (przez okres co najmniej 5 kolejnych następujących po sobie dni roboczych) z opieki świadczonej w placówce rehabilitacyjnej – w formie dofinansowania kosztów związanych z zapewnieniem opieki w warunkach domowych;”;\n2) w rozdziale IV. Tryb postępowania w ramach Modułu III programu:\n„2. Zapotrzebowania, o których mowa w ust. 1, składane są do Oddziałów PFRON w trybie ciągłym, jednakże nie później niż do dnia 30 listopada 2020 r. Zapotrzebowanie sporządza się na formularzu, stanowiącym załącznik do niniejszego dokumentu.”,\n„12. Wnioski o dofinansowanie w ramach Modułu III mogą być składane przez osoby niepełnosprawne do realizatora programu w trybie ciągłym, jednakże nie później niż do dnia 16 listopada 2020 roku. Wnioski należy składać poprzez System Obsługi Wsparcia finansowanego ze środków PFRON (System SOW). W przypadku braku możliwości skorzystania z Systemu SOW dopuszczalny jest inny sposób złożenia wniosku (np. osobiście, drogą pocztową lub elektronicznie). Formularz wniosku o dofinansowanie w ramach modułu III programu, stanowi załącznik do niniejszego dokumentu.”;\n3) w rozdziale VI. Maksymalna wysokość pomocy, ust. 1 pkt 1otrzymuje brzmienie:\n„1) w ramach Modułu III programu – 500 zł miesięcznie na jedną osobę niepełnosprawną, z tym że okres na jaki może zostać przyznane świadczenie nie może być dłuższy niż 5 miesięcy; w każdym z miesięcy, wykazanych we wniosku o dofinansowanie w ramach Modułu III, musi wystąpić brak możliwości korzystania z opieki w placówce rehabilitacyjnej przez okres co najmniej 5 kolejnych następujących po sobie dni roboczych – z zastrzeżeniem postanowień ust. 3 pkt 1;”;\n4) załączniki nr 1 oraz 3 do „Kierunków działań oraz warunków brzegowych obowiązujących w 2020 roku realizatorów Modułu III oraz Modułu IV programu „Pomoc osobom niepełnosprawnym poszkodowanym w wyniku żywiołu lub sytuacji kryzysowych wywołanych chorobami zakaźnymi”, zastępuje się odpowiednio załącznikami nr 1 oraz 2 do niniejszej uchwały.\nUchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia, z mocą obowiązywania od dnia 3 kwietnia 2020 r.


1 10 biust - Kup 1 10 biust z bezpłatną wysyłką na AliExpress version\nGorące promocje na 1 10 biust\nŚwietna wiadomość! Jeśli szukasz produktów z kategorii 1 10 biust, jesteś we właściwym miejscu. Pewnie już wiesz, że na AliExpress znajdziesz wszystko, czego szukasz. Mamy tysiące super produktów z dosłownie każdej kategorii. Luksusowe marki, przeceny, ekonomiczne oferty hurtowe... AliExpress ma wszystko!\nAliExpress zawsze stara się oferować najlepszy wybór, jakość i cenę. Każdego dnia znajdziesz nowe oferty dostępne tylko przez Internet, zniżki w sklepach i możliwość zaoszczędzenia jeszcze więcej poprzez zbieranie kuponów. Niekiedy warto się pospieszyć, bo top produkty w kategorii 1 10 biust bardzo często szybko się wyprzedają. Wszyscy znajomi będą Ci zazdrościć, kiedy powiesz im, że najlepsze produkty z kategorii 1 10 biust masz z AliExpress. Niskie ceny, tania wysyłka i lokalne opcje odbioru - dzięki nim możesz oszczędzić jeszcze więcej.\nA co jeśli nadal masz wątpliwości dotyczące kategorii 1 10 biust? AliExpress to świetna platforma do porównywania cen i sprzedawców. Pomożemy Ci ustalić, czy warto zapłacić więcej za produkt z górnej półki, czy dostaniesz równie dobrą ofertę, kupując tańszy produkt. A jeśli masz ochotę zdecydować się na najdroższą wersję, AliExpress zapewni najlepszą jakość w najlepszej cenie. Damy Ci nawet znać, kiedy możesz spodziewać się promocji i ile możesz zaoszczędzić.\nA jeśli dopiero zaczynasz korzystać z AliExpress, zdradzimy Ci sekret. Tuż przed kliknięciem przycisku „kup teraz” poświęć chwilę na sprawdzenie kuponów - a zaoszczędzisz jeszcze więcej. Znajdź kupony sklepu, kupony AliExpress lub zbieraj je każdego dnia, grając w gry w aplikacji AliExpress. Ponieważ większość naszych sprzedawców oferuje bezpłatną wysyłkę, otrzymujesz produkty z kategorii 1 10 biust w jednej z najlepszych cen online.\nbiust w żywicy\npopiersia w niepomalowane żywicy zestaw\nbiust model żywicy\n1 10 żywicy biust\nzestaw biust żywicy model\nwojskowy sterowania radiowego\npopiersia z żywicy 1 10\nbiust żywica roman\nbiust żywica pilot\nnowa żywica rysunek\nrysunek w żywicy\nzestaw do garażu model