Tarcze grawerowane kwasem ( LK ) - Page 2 - PASKI i AKCESORIA ZEGARKOWE - Klub Miłośników Zegarów i Zegarków\nTo ja daltonista jestem\nAlbo zdjęcie nie wyszło, bo wszystkie szare na moim ekranie.\nNiestety na stali nierdzewnej wszystkie kolory na zdjęciach się zlewają.\nUważam że najlepiej polerować a spody grawerować na wzorki co widać w poście nr. 23 wtedy są wyraźne.\nEdited November 18, 2017 by leskias\nLeszku, możesz jeszcze / tak jak w grafice-wklęsłodruk/ nanieść farbę drukarską na gorąco, a następnie przetrzeć gazą. Wyjdzie taki efekt, o którym wspomina Sylwek.\nKrzyś a gdzie taką farbę dostanę ? zaraz zamówię i sprawdzimy. Wydaje mi się że Sylwkowi chodzi o taką oksydę jak na karabinie ale to tylko na zwykłej stali. Można zrobić taką ale to wymaga trujących środków chromu. Jak ogarnę trawienie to pojadę do zakładu i tam zabarwię. Na razie będą matowe i lusterko - ma być handmade a nie artystycznie. Z tymi tarczami ( i nie tylko ) celuję w innego klienta.\nJa terz za tym ide\nNa razie moim faworytem jest „meteoryt”.\nDla mnie idealnie by było, jakbyś taki meteoryt wypełnił czarną emalią/oksydą i przeszlifował potem te stalowe elementy.\nTu można nabyć:\n…......i w każdym sklepie z wyposażeniem dla artystów/plastycznym\nLeszku, chodzi mi o to, żeby potraktować tarczę jako matrycę. Jak nałożysz farbę , to ona wejdzie we wszystkie zagłębienia, a wypukłości zostaną nietknięte.\nOd kilku dni o tym właśnie mówię\nTo wspaniale :-) że mamy ten sam kierunek.\nTo w sumie możemy od razu drukować na pudełko wzór !!!!! niesamowite. Trwała będzie w tych rowkach ?\nKrzyś jak masz jeszcze tego to podeślij mi bo mam już giloszowany mechanizm więc dopasuję. ( w zamian wyślę Ci tarczę tylko daj wymiar )\nNie Sylwuś !!! Ty pisałeś o emalii a ja emalii garnkowej nie położę na swoich tarczach.\nJak nauczę się trawić i robić wzory na stali nic nie przeszkadza wytrawić to w srebrze np. 925 ( twarde) i wtedy wypalić z czarną. Płyny do elektro-trawienia mam bo jak robię ikony w technice żłobkowej to srebro wytrawiam.\nPomysł z farbą też mi zbytnio nie pasuje ale jest tani i skuteczny i jak ktoś będzie chciał to zrobię.\nEdited November 19, 2017 by leskias\nLeszku, mam pokazany prototyp. Oczywiście prześlę, tylko podeślij mi adres/gdzieś zgubiłem.\nFarba drukarska/ po wyschnięciu/ jest trwała. Do dziś mam matryce, których nie mogę „niczym” ruszyć, a wszystko przez to, że odłożyłem je wypełnione farbą.\nPodeśle Ci na PW adres bo Sylwek z litrem zrobi mi wjazd na chatę\nSprawdzę tą drukarska i dam znać ale oksydowana bardziej mi pasuje bo do tarczy będzie też klamra ( jak wyrysujesz) i zawieszka w kształcie ...... nie wiem jakim = dowolnym np. nieśmiertelnik.\nDzisiaj oksydowana astrology = kolory niebieski i czarny\nDzisiaj coraz ciemniej. 4 razy oksydowana ale zaczyna być czarno. Następny zrobię bez kreskowania igłą to pewnie będzie jeszcze czarniejszy.\nTeraz najpilniejszym staje się zrobienie indeksów, cyfr i napisów. Jak je zrobić ? Nawiercić otworki ? dociąć pierścień ? wstawić piny ?\nPierwsze próby barwienia farbami - zobaczymy jak to jest wytrzymałe jak się sprawdzi to kupię inne kolory.\nA tutaj barwienie na gorąco palnikiem\nŁadnie wygląda, kolory można powiedzieć -"biskupie"\nDzisiaj głęboko trawiona tarcza Meteor + czerń z oksydy na gorąco.\nTe kreski w komórkach nie są wynikiem szczotkowania tylko grawerowania w trakcie trawienia ( wykonano dodatkowe kreskowanie maski ). Czernienie po 3 krotnym grzaniu = dalsze skutkuje odkształceniem tarczy.\nOd jutra będę pracował nad indeksami , logo i trawił miejsce na sekundę. Moje pytanie - czy macie specyfikacje tarczy na Unitasa ? tzn średnicę i rozstaw oraz wielkość otworów na ośki ?\nMeteoryt nr 1 - handmade by Leszek :-)\npo więcej zdjęć zapraszam na moją stronę : https://www.facebook.com/Guilloche-watch-dial-985349984912564/?pnref=lhc\nsą tam też zdjęcia wielu innych tarcz.\nsrednica tarczy to juz zalerzy od koperty srednio 37-38 mm\nEdited November 20, 2017 by Piotr K.\nFantastycznie !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! jeszcze taki rysunek Molni plisssss\nTo wgłębienie na sekundę to chyba nie jest głębokie ?? kwas powinien je wychrupać ??\nwglebienie na sekunde nie grubszy .7mm\na do molni popytaj na ruskim forum bo to nie moja dzialka\nKurcze 7 mm to nie wytnę piłką\nnie siedem tylko przecinek siedem czyli 3/4 milimetra.\nDzisiaj tarcza "Pędy bambusa" . Nie pokazał bym jej ale ładny kolor wyszedł i piękne przetarcie.\nA dzisiaj barwiona na czarno :\nproszę bardzo jakie to proste - kapka farby i jest czarna :-) szkoda że nie wpadłem na to 10 lat temu.\nTeż mi się spodobała dlatego pokazałem. Zaspałem raz i przetrawiłem pierwszą maskę meteorytu więc użyłem dysk do testów z barwieniem. W piwnicy gdzie mam piec wyglądała do d*py i nawet zaczynałem ścierać do drugiej próby ale zobaczyłem ten granatowy kolorek i zostawiłem. Co prawda on wygląda tylko tak ładnie pod niektórymi kątami ale zawsze jest się czy pochwalić :-)\nTutaj przykład ładnego koloru\njak będę miał czas i kasę to zrobię maski termiczne i spróbuję robić wzory barwiąc termicznie na 2-3 kolory.\nNa razie myślę jak wytrawić indeksy i cyfry.


simgo.pl Nawiewnik ciśnieniowy SM PRESS VENT złoty dąb NAWIEWNIKI CISNIENIOWE Automatyczne Simgo.pl - artykuły wentylacyjne\n» nawiewniki okienne\n» NAWIEWNIKI CISNIENIOWE\n» NAWIEWNIKI CISNIENIOWE Automatyczne\n» Nawiewnik ciśnieniowy SM PRESS VENT złoty dąb\nNAWIEWNIKI CISNIENIOWE Automatyczne\nNAWIEWNIKI RĘCZNIE STEROWANE (MANUALNE )\nokapy (czerpnie ) do nawiewników\nNawiewnik ciśnieniowy SM PRESS VENT złoty dąb\nKod produktu: BR-SM-PRESS zł\nZestaw PressVent nawiewnik +okap : kolor złoty dąb\nNawiewnik okienny PressVent posiada w czerpni wbudowany dławik powietrza, który pod wpływem silnych podmuchów wiatru automatycznie ogranicza napływ powietrza. Funkcja ta ma za zadanie przeciwdziałać nadmiernej wentylacji. Nawiewnik PressVent jest nawiewnikiem całkowicie automatycznym a dodatkowo daje możliwość regulacji poprzez dwie niezależne przepustnice, które w każdej chwili można zamknąć lub otworzyć. Doskonale sprawdza się w ciśnieniowych systemach wentylacji mechanicznej. Smukła budowa nawiewnika czyni go mało widocznym po zamontowaniu.\n- Bezobsługowa regulacja nawiewu powietrza\n- Możliwość ręcznej regulacji nawiewu\n- Ochrona przed nadmierną wentylacją w postaci aerostatu ciśnieniowego\n- Zgodność z normami europejskimi\n- Wykonany z tworzywa ABS\nNawiewnik okienny AirVent SM PRESS wykonany jest z wysokiej jakości tworzywa\nABS i składa się z:\n• regulatora montowanego po wewnętrznej stronie okna. Posiada on dwie\nprzesłony z możliwością ich manualnego zamknięcia/otwarcia,\n• czerpni ciśnieniowej, stabilizujacej przepływ powietrza, montowanej po\nzewnętrznej stronie okna.\nBiały, brąz, złoty dąb, grafit . Inne kolory dostępne na zapytanie.\n* przedstawiane parametry techniczne nawiewnika dla szczeliny 12mm\nWymiary: szerokość x wysokość x głębokość[mm]\n• Regulator – 430 x 21 x 23\n• Czerpnia –430 x 21 x 23\nWłaściwości przepływu powietrza(PN-EN 13141-1).\n10 Pa – 21,5 m3/h\n20 Pa – 27 m3/h\nWskazówki dla projektanta.\nDo wyliczeń zapotrzebowania nawiewu świeżego powietrza dla systemów wentylacji\nmechanicznej wyciągowej powinno się przyjmować podciśnienie rzędu 20Pa.\nNawiewnik ciśnieniowy SM PRESS VENT brązowy\n- Możliwość ręcznej ragulacji nawiewu\nGrafitowy Nawiewnik ciśnieniowy SM PRESS VENT\nNawiewnik ciśnieniowy SM PRESS VENT biały\nCena: 42,44 zł\nNowość - Nawiewnik SM TIP VENT brązowy\nNawiewnik okienny TipVent wykonany jest z wysokiej jakości ABS-u. Przeznaczony do montażu w oknach PVC, drewnianych i aluminiowych. Wyjątkowo łatwy montaż nawiewnika zapewniają zatrzaski, które pozwalają zainstalować nawiewnik bez używania wkrętów. Nawiewnik okienny TipVent ma możliwość ręcznego zamknięcia i otwarcia dwóch przepustnic co pozwala na precyzyjne kontrolowanie napływu świeżego powietrza z zewnątrz. Smukła budowa nawiewnika czyni go mało widocznym po zamontowaniu.\n- Ręczna regulacja\n- Wykonany z wysokiej jakości ABS-u\n- 2 niezależne przepustnice\nNawiewnik ręczny SM TIP VENT grafitowy\nNowość - Nawiewnik SM TIP VENT złoty dąb\nNawiewnik manulany (ręczny) SM TIP VENT biały


Uniwersalny uchwyt ścienny do telewizora 26" - 62"\nNajwyższej jakości uchwyt ścienny do telewizorów. Solidna konstrukcja zapewnia trwałość i stabilność przy zachowaniu niewielkiej wagi.\nUniwersalny uchwyt ścienny do telewizora 32" - 70"\nNajwyższej jakości uchwyt ścienny do płaskich telewizorów o przekątnej od 32 do 70".\nUniwersalny uchwyt ścienny do telewizora 23" - 62"\nNajwyższej jakości uchwyt ścienny do płaskich telewizorów o przekątnej od 23 do 62".\nUniwersalny uchwyt ścienny do telewizora 23" - 42"\nUchwyt ścienny do telewizorów LCD Vogels W50080\nUchwyt Vogels W50080 przeznaczony jest do montowania największych telewizorów o przekątnej od 40 do 80 cali. Uchwyt W50080 umożliwia montaż płasko przy ścianie. Vogels W50080 świetnie sprawdzi się zarówno w przestrzeni domowej (takiej jak salon lub sypialnia), czy też biurowej.\nPraktyczny uchwyt TV Vogels W50070 przeznaczony jest do telewizorów o przekątnej 55 cali (140 cm). Uchwyt służy do montowania telewizora płasko na ścianie. Spełnia przy tym nie tylko najwyższe standardy bezpieczeństwa, ale też wygląda niezwykle estetyczne. Dzięki temu, że uchwyt W50070 pozostaje praktycznie niewidoczny, zamontowany za jego pomocą telewizor urzeka minimalizmem.\nVogels THIN 305 uchwyt TV / LCD\nJest to profesjonalny uchwyt pozwalający na mocowanie telewizora / monitora do ściany. Najnowsza seria THIN zapewnia, że zamontowany uchwyt staje się praktycznie niewidoczny.\nUchwyty płaskie zostały stworzone w celu zminimalizowania przestrzeni między ścianą, a telewizorem - z myślą o jak najlepszym wyglądzie, jednocześnie zapewniając solidne i bezpieczne mocowanie. Zobacz więcej\nPłaskie uchwyty do LCD/TV/LED powinny być wykonane z bardziej wytrzymałych materiałów, aby nie uległy zagięciu lub złamaniu nawet pod wpływem ciężkich LCD. Warto sprawdzić wagę LCD/TV/LED przed zakupem uchwytu, aby móc dobrać najbardziej odpowiedni płaski uchwyt. Ze względu na możliwość regulacji, uchwyty płaskie dzielimy na: stałe (bez możliwości regulacji), uchwyty uchylne (z możliwością regulacji kąta pochylenia), uchwyty obrotowe (z możliwością regulacji obrotu wzdłuż własnej osi) oraz uchwyty z pełną możliwością regulacji (z możliwością swobodnej regulacji). Zobacz mniej


Zasiedzenie Białystok lipiec 2021 − najnowsze-info-lublin.pl\nnajnowsze-info-lublin.pl Zasiedzenie Białystok lipiec 2021\nWarto zasięgnąć profesjonalnej porady, jeśli mamy do czynienia z prawem cywilnym, spadkowym lub też karnym. Tutaj z pomocą przychodzi kancelaria adwokacka. To właśnie tutaj znajdziemy wszelkie kluczowe informacje dotyczące obecnego statusu prawnego. Dzięki fachowej poradzie oraz doświadczeniu adwokata, możemy zdobyć wiedzę na temat zagadnienia prawnego, które nas dotyczy. Nie ma znaczenia czy jest to sprawa o alimenty, reprezentacja pokrzywdzonego w procesie karnym lub też odroczenie kary, Klienci będą mogli otrzymać odpowiednią poradę prawną, a dzięki wieloletniej praktyce adwokat znajdzie rozwiązanie korzystne dla sprawy. Poradę znajdą nie tylko osoby indywidualne, a także podmioty gospodarcze pragnące otrzymać odpowiednie doradztwo prawne jeśli chodzi o tworzenie umów lub obrotu gospodarczego . Kancelaria podejmuje się świadczeń prawnych w zakresie różnorodnych gałęzi prawa oraz zajmie każdego rodzaju sprawami administracyjnymi.\nDzięki perfekcyjnej znajomości prawa obowiązującego w Polsce, adwokat może doradzić również i Polakom nie mieszkającym na stałe w kraju. Kancelaria prawna stara się prawidłowo zarządzać posiadanym zapleczem personalnym, w taki sposób, żeby najważniejsze czynności prawne były przeprowadzane szybko i fachowo. Prawo jest z pewnością niezmiernie skomplikowaną dziedziną, dlatego stałe podnoszenie kwalifikacji oraz studiowanie nowych zmian jest gwarantem tego, że kancelaria prawna będzie mogła zaoferować swoim Klientom dogodną pomoc.


Rodzinna, rekreacyjno-rowerowa Wielkanoc na Majorce 2022, 12-19.04 - Obóz Rowerowy - Majorka 2022\nCoraz więcej z Was chce już pojechać z dziećmi i coraz więcej zapytań mamy o takie wspólne wyjazdy.\nŚmiało można pogodzić taki wyjazd rekreacyjny tak aby z jednej strony pojeździć wspólnie ale też trochę móc dokręcić mocniej samemu/samej w drugiej części dnia.\nDla par z dziećmi w wieku: 8-12 (przedział wiekowy poglądowy, bardziej chodzi tu o umiejętności dobrej, samodzielnej jazdy na rowerze).\nBędzie utworzona tylko 1 grupa wspólna, gdzie dorośli jeżdżą z dziećmi, spokojnie, rekreacyjnie, po łatwych trasach o jak najbardziej ograniczonym ruchu ale jednak ruchu samochodowym. Wszyscy jeździmy wspólnie, wycieczki są bardzo spokojne, trwają 2-3h.\nA po powrocie z wycieczki, szybki lunch i po podziale w rodzinach, kto z kim idzie na plaże i lody a kto jedzie dokręcić kolejne 2-3h już trochę mocniej i w dorosłym gronie – wyruszamy na drugą część jazdy rowerem. Można też oczywiście skorzystać tylko z jazdy porannej, lub tylko z jazdy popołudniowej.\n1 dzień – wszyscy jedziemy na długą, wspólna wycieczkę – 5-6h. 1 dzień – jedziemy na bardzo malowniczą ale też bardzo wymagającą trasę i to możemy zrobić tylko bez dzieci. Dzieci i tak nie dadzą rady jeździć 7 dni na 7. Reszta rzeczy będzie zależała od chęci i ustaleń bieżących z grupą. Podaję bardzo ogólne założenia aby przedstawić ideę wyjazdu rowerowo-rodzinnego.\nUWAGA: Nie organizujemy opieki – w trakcie popołudniowej sesji dla Waszych pociech, musicie się albo dogadywać w parach albo wspólnie z innymi uczestnikami ustalić opiekę nad młodzieżą. Jest też to jedna, wspólna, rekreacyjna, grupa rodzinna. – którą prowadzę, nie ma rozdziału grupy ze względu na zaawansowanie.\nIlość osób – max 3-4 rodziny, czyli 12-13 osób, w tym 4-5 dzieci.\nCo 2 dni – 18.00 – wspólny trening OpenWater, dla dzieci i dorosłych.\nZapraszam, ilość miejsc ograniczona.\n8 października 2021 tsakuta Możliwość komentowania Dzień wylotu i pierwsze kroki na wyjeździe została wyłączona\nTak na wstępie: jeszcze nikt nigdy się nie zgubił,...


Niestety, realizacja tego planu może przysporzyć nieco kłopotów. Podstawowy problem to oczywiście środki finansowe niezbędne do zgromadzenia opisanej floty. Dla większości rodzin zakup jednego samochodu jest już niemałym wydatkiem, wymagającym starannego planowania i długich przygotowań. A przecież zakup to tylko początek wydatków. Nie zapominajmy o tym, że utrzymanie pojazdu to nie tylko kwota pozostawiona w salonie samochodowym, ale także niemałe koszty ubezpieczenia, serwisu czy choćby sezonowej wymiany opon.\nSzybka kalkulacja oparta na powyższych argumentach prowadzi do zastanowienia – czy na pewno tego potrzebuję? Czy to przypadkiem nie są tylko fanaberie? Przecież nasza rodzina bez trudu poradzi sobie, dysponując tylko jednym pojazdem. Może nie będzie najwygodniej, może będziemy musieli ograniczyć ilość bagaży, ale ostatecznie jakoś dojedziemy. Takie próby racjonalizacji są całkowicie zrozumiałe. Ale czy na pewno rezygnacja z wygody jest jedynym rozwiązaniem? Czy podróżowanie w komfortowych warunkach jest zarezerwowane dla najbogatszych?\nRozwiązanie dostępne na telefon\nPomocną dłoń wyciąga wypożyczalnia busów Finserv . Nie musisz ponosić kosztów zakupu, płacisz tylko za czas rzeczywistego wykorzystania pojazdu. Również codzienne troski eksploatacyjne nie stanowią już Twojego zmartwienia. Samochody są ubezpieczone, poddane pieczołowitej opiece i zawsze gotowe do drogi. Duże znaczenie ma fakt, że są to pojazdy praktycznie nowe, objęte fabryczną gwarancją producenta. W ofercie wypożyczalni znajdują się auta przeznaczone do przewozu 8 lub 9 osób.\nSamochody przeznaczone do wynajmu zostały podzielone na trzy grupy. Pierwsza to Optimum, stanowiąca rozsądny kompromis między kosztem a funkcjonalnością. Kolejny próg to Lux – znajdziemy tutaj indywidualnie regulowane fotele drugiego i trzeciego rzędu oraz większe możliwości aranżacji wnętrza. Stawkę zamyka oferta VIP - te samochody są dedykowane klientom o najwyższych wymaganiach. Modele V ze stajni Mercedesa, w wersji przedłużanej Long lub Extra Long, to prawdziwe salonki na kołach.\nNiezależnie od wybranej opcji Finserv oddaje do dyspozycji samochody sprawdzone, ubezpieczone i dysponujące bogatym wyposażeniem w zakresie wygody, jak i bezpieczeństwa. Jeśli to dla nas za mało, możemy rozważyć możliwość wynajęcia busa wraz z kierowcą. Poczucie komfortu i prestiżu jest wprawdzie bezcenne, ale toruńska wypożyczalnia udowadnia, że może być jednocześnie niedrogie.


Kancelaria prawna - firmy.myslenickie.pl\nKancelaria prawna to na ogół spółka prawników, którzy zebrali się, żeby oferować klientom swoją wiedzę pod jednym nazwiskiem. Partnerzy ci dzielą się zyskami przedsiębiorstwa, a także ryzykiem (zobowiązaniami) i angażują innych prawników do pracy z nimi w charakterze współpracowników. Tacy współpracownicy mogą pracować w przedsiębiorstwu przez pewien czas, a pod warunkiem, że ustalą swoje kompetencje w pracy, mogą nawet zostać partnerami w firmie i posiadać udział w zyskach oraz zarządzaniu przedsiębiorstwem.\nKancelarie prawne dbają zarówno o interesy firm, jak i osób prywatnych, choć większość dużych kancelarii ma do czynienia jedynie z domami korporacyjnymi, czy spółkami. Praca w kancelarii to rozwiązywanie różnorodnych problemów, które mogą, ale nie muszą być ograniczone do określonej dziedziny prawa (w zależności od specjalizacji i kultury firmy). W kancelarii zazwyczaj pracuje niejeden adwokat. Główne firmy prawnicze mają oddzielne działy ds. Postępowań sądowych i działy korporacyjne. Dział postępowań sądowych zajmuje się sporami, w które zaangażowani są klienci kancelarii. Praca w dziale sporów kancelarii bądź w firmie zajmującej się przede wszystkim sporami sądowymi wiąże się z interakcją z czołowymi prawnikami i poczuciem świata praktyki sądowej. Działy korporacyjne kancelarii doradzają przedsiębiorstwom w zakresie transakcji korporacyjnych, w które są zaangażowane, takich jak przejęcia spółek, ważne umowy między-firmowe, inwestycje w Indiach przez klientów zagranicznych, finansowanie ogromnych projektów podejmowanych przez klientów i tak dalej. Kancelaria radców prawnych Węgry oferuje najlepszych specjalistów swojej dziedzinie. Najlepsze indyjskie kancelarie oferują pensje sięgające nawet 6 złotych rocznie (przy okazjonalnych ofertach nawet 10 złotych). Zagraniczne firmy prawnicze (z zagranicznymi delegacjami) oferują wynagrodzenia, które mogą sięgać nawet 16 lac. Niektóre z tych liczb obejmują premie, które w większości przypadków mogą być dość hojne. Możesz się zastanawiać, dlaczego pensje są niższe w porównaniu z tymi oferowanymi przez korporacje – musisz pamiętać, że większość firm prawniczych utrzymuje rekrutację na „prowizji”, co pozwala na bardziej elastyczne zarządzanie podatkami. Ponadto wynagrodzenia w kancelariach rosną szybciej niż w firmach. Współpracownik z 2-3 letnim doświadczeniem w kancelarii prawdopodobnie wyprzedzi swojego kolegę z klasy w firmie.\nW kancelariach prawnych kontaktujesz się z kadrą kierowniczą firm klientów i zajmujesz się ogromną odpowiedzialnością w młodym wieku. Kultura korporacyjna ze stylem życia odrzutowego jest atrakcją samą w sobie. Konkurencja, a co za tym idzie podkreślenie, w tych kancelariach jest ogromna, ponieważ wielu współpracowników walczy o bardzo niewiele stanowisk partnerskich. Im większa kancelaria, tym trudniejsza może być konkurencja. Istnieje również możliwość bycia zaszufladkowanym w obszarze ćwiczeń, czyli bycia specjalistą w jednej dziedzinie i utraty elastyczności w robieniu różnych rzeczy.\n18 marca 2021 at 15:25\nBardzo dobra kancelaria, wie ktoś, czy działają za granicą?


Data: 30.10.2017 Kategoria: popularyzacja nauki\nPolitechnikę Wrocławską odwiedziła grupa uczniów z Zespołu Szkół Nr 2 im. prof. Tadeusza Kotarbińskiego w Dzierżoniowie. Młodzież wzięła udział w warsztatach w pracowniach Wydziału Chemicznego więcej\nStartuje konkurs dla młodych elektroników\nData: 26.10.2017 Kategoria: aktualności ogólne, popularyzacja nauki, działania społeczne\nPo raz dziesiąty Wydział Elektroniki Mikrosystemów i Fotoniki organizuje konkurs Elektron dla młodzieży ponadgimnazjalnej z całej Polski. Zapisy już się rozpoczęły. Jubileuszowa edycja będzie miała kilka nowości więcej\nNowa „Archiliada” gotowa. Cardo zaprasza na spacery po dzielnicy Południe\nData: 24.10.2017 Kategoria: aktywność studencka, popularyzacja nauki, działania społeczne\nStudenci z koła naukowego Cardo przygotowali drugą „Archiliadę”, czyli trasę spacerową i książeczkę z ciekawostkami, zagadkami i zadaniami do wykonania dla dzieci ze szkół podstawowych. Tym razem zachęcają do poznania historii, architektury i zieleni więcej\nZa nami Noc Laboratoriów. Tłumy w pracowniach PWr\nData: 16.10.2017 Kategoria: życie uczelni, popularyzacja nauki\nBlisko tysiąc osób, w tym dzieci i młodzież, odwiedziło w sobotni wieczór PWr. Uczestnicy Nocy Laboratoriów zwiedzali pracownie naszej uczelni, oglądali widowiskowe doświadczenia oraz słuchali wykładów, w których brali też aktywny udział więcej


Piłkarskie Typy Bukmacherskie Atalanta vs Venezia\nStrona główna › Prognozy › Piłka nożna › Włochy › Serie A › Atalanta vs Venezia\nAtalanta vs Venezia zapowiedź meczu\nMecz Atalanta i Venezia odbędzie się 2021-11-30. To spotkanie Serie A rozpocznie się o 17:30 GMT. Zespół pod wodzą trenera G. Gasperini ma na koncie 3 zwycięstwa, zdobyte w ciągu ostatnich 5 meczy. Venezia podczas ostatnich 5 spotkań zwyciężyła 2.\nBiorąc pod uwagę ostatnie spotkania obu drużyn, Atalanta ma na koncie 0 zwycięstwa na własnym boisku, zaś Venezia, grając na wyjeździe, odnotowała 0 wygranych.\nAtalanta vs Venezia Wyniki spotkań bezpośrednich\nW następnej tabeli możesz sprawdzić wyniki 4 ostatnich spotkań Atalanta i Venezia:\nJeśli chcesz poznać więcej informacji na temat bezpośrednich spotkań obu drużyn oraz ligowe statystyki każdego zespołu, proponujemy odwiedzić Atalanta vs Venezia – porównanie drużyn.\nAtalanta vs Venezia Typy i Kursy\nTypy Bukmacherskie Atalanta vs Venezia\nNasze prognozy dotyczące meczu Atalanta vs Venezia, który zostanie rozegrany 2021-11-30 w ramach 2021-11-30, zostały oparte na najnowszych statystykach, dotyczących danego zespołu, a także poprzez bezpośrednie porównanie statystyk obu drużyn. Kliknij w przycisk Pokaż Prognozę, aby zapoznać się z naszymi typami.\n*Prosimy wziąć pod uwagę, że powyższe kursy były aktualne w momencie publikowania tego artykuły. Od czasu kiedy pojawił się on na stronie do chwili rozpoczęcia meczu Atalanta vs Venezia, notowania mogą się zmienić. Kliknij w przycisk z bonusem, aby odwiedzić stronę konkretnego bukmachera i sprawdzić aktualne kursy dla meczu Atalanta vs Venezia.\nJakie są wasze komentarze i prognozy dla meczu Atalanta vs Venezia?


Piotr Sielicki 16.01.2015 10:24\nTrzy lata od debiutu drugiej generacji BMW serii 1, producent z Bawarii postanowił odświeżyć swój najmniejszy model w gamie. Na szczęście styliści odpowiedzialni za "jedynkę" wzięli sobie do serca uwagi na temat jej wyglądu\nOtwórz galerię (92)\nZmian stylistycznych jest sporo. Głównie dotknęły one przedniego i tylnego pasa. Z przodu pojawiły się nowe, węższe lampy i zaostrzone "nerki", dzięki czemu zniknął wyłupiasty wyraz frontu małego BMW. Reflektory wyposażone są teraz standardowo w światła do jazdy dziennej LED, a opcjonalnie mogą być także w pełni LED-owe. We wszystkich wersjach modelu powiększono również wloty powietrza umiejscowione w przednich zderzakach.\nZ tyłu również zmieniono lampy, które stały się znacznie większe i zamiast kwadratowego kształtu, znanego z wersji sprzed zmian, mają teraz charakterystyczne dla BMW przełamanie i fragment znajdujący się na tylnej klapie. Dzięki wszystkim tym zmianom BMW serii 1 w końcu wygląda spójnie i ma charakter znany z innych modeli, czego bardzo brakowało u poprzednika.\nWe wnętrzu BMW serii 1 pojawiło się nowe standardowe wyposażenie, które obejmuje teraz automatyczną klimatyzację, radio BMW Professional z 6,5-calowym wyświetlaczem oraz kontroler BMW iDrive. Możliwość indywidualizacji wnętrza zapewniają cztery linie modelowe (Urban, Sport, Advantage, EfiicientDynamics i M Sport).\nZmiany nie objęły jedynie stylistyki, bardzo dużo nowości pojawiło się w gamie silnikowej, gdzie klienci będą mieli do wyboru aż pięć nowych jednostek wysokoprężnych i pierwszy w historii BMW serii 1 benzynowy silnik trzycylindrowy. Trafi on pod maskę wersji 116i. Z pojemności 1,5 litra w połączeniu ze wszechobecną w jednostkach BMW technologią TwinPower Turbo jest w stanie wygenerować 109 KM (27 mniej niż silnik 116i przed faceliftingiem) i 180 Nm momentu obrotowego (40 Nm mniej).\nSprawdź ceny używanych BMW 116i\nMniej mocy będzie także pod maską wersji 118i, której czterocylindrowa jednostka 1.6 generuje teraz 136 KM i 220 Nm (o 34 KM i 30 Nm mniej). Za to zupełnie nowa jednostka znajdzie się w wersji 120i , gdzie z pojemności 1,6-litra wygenerowano 177 KM i 250 Nm momentu obrotowego. Wersja 125i to także turbodoładowany dwulitrowiec, którego moc zwiększono do 218 KM i 310 Nm. Dzięki temu pierwsze 100 km/h osiąga w czasie 6,2 sekundy.\nDla miłośników prawdziwych emocji za kierownicą BMW serii 1 przygotowano wersje M135i i M135i xDrive, których moc zwiększono do 326 KM, a mment obrotowy do 450 Nm. Pierwsze 100 km/h pojawi się na liczniku po 4,7 sekundy w wersji z xDrive i 4,9 w modelu z napędem na tylną oś. Wszystkie silniki mogą być połączone z 6-biegową skrzynią manualną lub 8-biegowym automatem ZF.\nWspomniana wcześniej paleta jednostek wysokoprężnych otrzymała aż 5 nowych silników. Najmniejszym i najbardziej oszczędnym w gamie będzie trzycylindrowe 1.5 o mocy 116 KM i 270 Nm momentu obrotowego, które znajdzie się w wersji 116d EfficientDynamics Edition. Średnie spalanie ma wahać się między 3,4 - 3,8 l na 100 km.\n118d i 118d xDrive będą wyposażone w czterocylindrowe silniki o pojemności 2 litrów i mocy 150 KM oraz 320 Nm momentu obr. Odmiany 120d i 120d xDrive są mocniejsze o 40 KM i 50 Nm momentu obr. Najmocniejszą jednostką wysokoprężną pozostało 125d, którego moc wynosi teraz 224 KM i 450 Nm. Silniki Diesla z napędem na cztery koła można połączyć jedynie z automatyczną skrzynią biegów. Podobnie jest z wersją 125d.\nTaka ilość zmian oznacza, że BMW będzie chciało mocno zaistnieć na rynku kompaktów klasy Premium. Zmiany stylistyczne i nowa paleta silników mogą dawać w Monachium spore nadzieje na poprawę wyników sprzedaży i walkę m.in. z Mercedesem Klasy A i Audi A3.\nBMW M4 DTM | Mistrzowska edycja\nNowy przod jak w 2er- na plus, swietnie wyglada.\nNowy tyl- status quo, wczesniej wygladal jak Polo, teraz jak Astra.\nNowe silnik- buahahahhahaha, 3 cylindry, 109 koni.... wstyd na to naklejac znaczek BMW. W dodatku mimo calkiem sporych gabarytow zewnetrznych, w srodku jest ciasno, nawet bardzo ciasno, takze na przednich fotelach.\npracuje w BMW i stylistyka oczywiście nie każdemu musi się podobać. Sam też nie jestem jakoś zagorzałym fanem marki ale jedno muszę przyznać - jakośc prowadzenia każdej serii bmw to najwyższa klasa. Jeżdziłem mercedesami i "paroma" autami premium i bmw wypada naprawdę świetnie - nie jest twarda jak deska a jednocześnie kusi do szybkiej jazdy. Polecam spróbować, póxniej ewentualnie krytykować .\nUff, zmienili te przepaskudne przednie światła\nW 120i tez jest silnik 1.6L, nie umiecie nawet z katalogu poprawnie przepisac!\nNo wreszcie wygląda po ludzku, a nie jak jakiś upośledzony Mops. Propsy dla BMW, lepiej późno niż wcale.....\nWidać współpracę z Toyotą. Tył jak nowy Auris...\nDziadostwo. Juz 20 lat temu Honda robila silnik wolnossacy 1.6 o mocy 160KM!\nTył upodobniono do BMW Serii 2 Active Tourer moim zdaniem na minus, poprzedni bardziej pasował do auta typu kompakt. Wystarczyło tylko przyciąć lampy by stały się bardziej agresywne. Pasowały by wtedy do nowego przodu który ma teraz właśnie taki charakter.\nPodsumowując całość, design jak najbardziej pozytywny.


Stolik szklany King Home Priam Duo biały\nPriam Duo marki King Home to bardzo nowoczesny design i skrupulatne wykonanie. Pięknie prezentujący się zestaw dwóch ław - mniejszej i większej. Można ustawić je obok siebie i wykorzystywać przestrzeń na obu blatach. Kiedy zechcemy uzyskać trochę więcej miejsca wystarczy wsunąć jedną ławę pod drugą. Priam Duo można także rozdzielić i usytuować w różnych miejscach czy pomieszczeniach. Taka ciekawa funkcjonalność ułatwia elastyczne dostosowywanie mebli do własnych potrzeb. Ławy wykonane są ze szkła o grubości 10 mm. Blat wykonany ze szkła bezbarwnego, fazowanego, polerowanego i szlifowanego na krawędziach.Kolekcja: PriamWymiary Element A: wysokość - 50 cm, długość - 56 cm, szerokość - 45 cmWymiary Element B: wysokość - 45 cm, długość - 48 cm, szerokość - 41 cmMateriał: szkło\n2-osobowa sofa tapicerowana, niebieska EQUINOXE kubek śr. 10,5 cm, matowy pieprz Lampa wisząca biała Princessa BLmeble Brytfanna aluminiowa 7l Black Olives czarna Rubis widelec stołowy (6 szt) Pierścień przeciw kapaniu do wina Vacu Vin 2 szt. Kosz na śmieci 60l Brabantia PushBin stal matowa WMF - WMF - nóż do pieczywa 24cm Chef`s Edition Obraz - San Francisco - Most Golden Gate (40x40 cm) Sofa 182x70x79cm Bazkar Corfu Love Seat Max antracyt/szara Donica gabionowa z galwanizowanej stali, 90 x 50 x 100 cm WAZA AKCENT 3L 9718 -ĆMI Miska 30 cm ZASSENHAUS akacjowa Nóż Santoku 17 cm - Gourmet Naczynie do oliwy 250 ml Luigi Bormioli Optima szklane Miska kwadratowa 24 x 24 cm Kahla Cumulus Pokrywa szklana z plastikowym uchwytem 24cm Comfort Tłuczek barmański - Weis suszarka do sałaty, śred. 24,5x17,5 cm, zielona akrylowy młynek do soli, śred. 6 x 17,5 cm, kremowy Katalog meblowy Łóżka i komody Ozdoby Kolekcje mebli Katalog mebli Katalog mebli Meble Meblowo Katalog mebli mebly.pl Katalog mebli Meble Twój mebel Meblowy online Mój Mebel Najtańsze meble Łóżka i komody O meblach O meblach Krzesła meble Ozdoby Katalog mebli Łóżka i komody Sklepy meblowe Blog o meblach O meblach Najlepsze meble Ozdoby O meblach


nie odbywały się tu szkolenia BHP, które przypominają pracownikom, o czym powinni pamiętać. Nie każdy przecież wie, na czym konkretnie polega pierwsza pomoc. A może wie, ale po latach takie rzeczy się na pewno zacierają. Z tego po\nDodane: 23-09-2021 02:12\nNa pewno zawsze i wszędzie powinniśmy dbać o bezpieczeństwo swoje oraz innych. A zwłaszcza wtedy, gdy chodzi o naszą własną firmę. Dlatego pilnujemy tego, by regularnie odbywały się tu szkolenia BHP, które przypominają pracownikom, o czym powinni pamiętać. Nie każdy przecież wie, na czym konkretnie polega pierwsza pomoc. A może wie, ale po latach takie rzeczy się na pewno zacierają. Z tego powodu zamierzamy tego nie zaniedbywać tutaj. I chętni\nWoda, ekologia i oczyszczalnieCo warto wiedzieć o ogrzewaniu?Dla początkujących - sprzęt wspinaczkowyRynek farmacji i badania marketingowePoradnik dla biznesu - co to jest SEOArtykuł o jedzeniuOgólnie o prawieAbout walls and ceiling decorations soins dentaires Jak fajnie znaleźć kardiologa?Jak znaleźć dobrego prawnik?Altum EPRPsujący się laptopZadbaj o ogródWykształcenie i praca w zawodzie geodety. Krótko i na tematRemont elewacjiPożyczki - kilka przydatnych informacjiO powodach dla których Marokanki używają olejkiPogadajmy o pieniądzach - pozycjonowanieSzkolenia bhp onlineCzy suplementacja w treningu jest niezbędnaBathroom emergencyZalety kosmetyków naturalnychPrestiżowa podróżPorady na temat klimyCiekawy artykuł o wspinaczce - sporo faktówKlimatyzacja - ile kosztuje, jak działa, czy to sie opłacaLeczenie zębów - temat rzekaLeczenie zębów i jamy ustnej. Kilka faktówPsychoterapia- dla kogo i po co?


Oficjalnie: Klupś wypożyczony do Piasta Gliwice - Piłkarski Świat.com\n19-letni skrzydłowy Lecha Poznań został wypożyczony na pół roku do Piasta Gliwice.\nTymoteusz Klupś w obecnym sezonie rozegrał tylko trzy mecze ligowe w pierwszej drużynie oraz dziesięć spotkań w rezerwach poznańskiego klubu.\nW związku z tym zdecydowano, że lepiej będzie by Klupś został wypożyczony. Klub liczy, że 19-latek otrzyma możliwość regularnych występów w Ekstraklasie.\n– Miniona runda była mniej udana dla Tymka, ponieważ kiedy był w formie i dostał szansę w pierwszym składzie, to złapał kontuzję. Później pech go nie opuszczał, przyplątało się zapalenie ścięgna Achillesa, przez co nie mógł złapać odpowiedniego rytmu. A dodatkowo, konkurencja na skrzydłach była spora. Chcemy, żeby złapał ten rytm, ponieważ to do razu spowoduje, że znikną mikrourazy – mówi dyrektor sportowy Lecha Poznań, Tomasz Rząsa.\n– Były pytania z różnych klubów, ale zdecydowaliśmy się na Piasta, bo w naszej opinii będzie to bardzo dobre miejsce do rozwoju dla Klupsia. Na pewno będzie mógł tam cały czas podnosić swoje umiejętności – kontynuuje Rząsa.\nZanim skrzydłowy dołączył do Piasta wiele mówiło się o tym, że Klupś zostanie wypożyczony do Rakowa Częstochowa. Wyglądało to na naturalny ruch, ponieważ niedawno Lech skrócił wypożyczenie Michała Skórasia z klubu z Częstochowy. W jego miejsce miał dołączyć Tymoteusz Klupś, jednak ten zdecydował się na Piast Gliwice, co powoduje dalsze poszukiwania częstochowian na tę pozycję.\nKolejnym klubem, który ma być zainteresowany wypożyczeniem Tymoteusza Klupsia z Lecha Poznań jest Piast Gliwice. Skrzydłowym interesuje się też Raków Częstochowa. Decyzja Kolejorza i zawodnika, co do wyboru klubu na dniach. https://t.co/YLyphNBkNT\n— Maciej Wąsowski (@Maciej_Wasowski) January 9, 2020\nOficjalnie: Rubio wypożyczony do Zagłębia Sosnowiec\nOficjalnie: Dejan Dražić wypożyczony do Zagłębia Lubin\nTags: lech poznań, Piast Gliwice, Raków Częstochowa, Tymoteusz Klupś\nPrevious Dłuższa przerwa Harry’ego Kane’a\nNext Warta Poznań rozpoczyna okienko transferowe


Baśnie wRóże | Muza artysty\nPosted at 22:22h in opowiadania\tby\tJoanna Furdal 2 komentarze\nPrawie rok temu napisałam krótkie opowiadanie, które okazało się przepowiednią. Osoba będąca pierwowzorem panny Moniki okrzyknęła mnie Kasandrą, ale zezwoliła na publikację 🙂\nPanna Monika codziennie, z uporem maniaka, stuka w klawiaturę, co jest nieodzownym elementem odpowiedzialnej pracy. Stała posada, stanowiąca część egzystencji panny Moniki, uszczęśliwiłaby niejedną kobietę. Zapewnia bowiem prestiż i poczucie ważności, które zawsze wywołują grube mury poważnych instytucji, w ludziach znajdujących się za nimi.\nPanna Monika nigdy o to szczęście nie prosiła. Od lat była muzą artysty, co nie jest takie proste. Trzeba znosić wybuchy gniewu, parzyć kawę o nietypowych porach nocy, a czasem nawet dźwigać ciężkie torby z rozpuszczalnikami. Bezduszne urzędy nie rozumieją jednak artystów i nie przewidują istnienia muz. Nie ma dla nich miejsca w żadnej znanej ewidencji. Dlatego panna Monika jako kobieta spełniała się w roli muzy, a jako pełnoprawna obywatelka była zarejestrowana w Powiatowym Urzędzie Pracy. Zdecydowanie odrzucała oferty, podsuwane jej przez tę znamienitą instytucję. Gdy po raz pierwszy została skreślona z listy bezrobotnych, postanowiła zmienić taktykę. Po upływie wyznaczonego okresu zarejestrowała się ponownie i przestała odrzucać oferty. Okazało się, że wystarczy dostatecznie źle wypaść na rozmowie. Po kilku latach i dwóch skreśleniach kolejna odmowa groziła jej usunięciem z listy na dwieście siedemdziesiąt dni. Na to panna Monika nie mogła sobie pozwolić. Chciała mieć dostęp do opieki zdrowotnej, niezależnie od jej jakości.\nZ ochotą i entuzjazmem, a przynajmniej miała nadzieję, że jej zachowanie zostało odebrane jako entuzjazm, zgodziła się na rozmowę w sprawie stażu w prokuraturze wojskowej. Przygotowała się do niej wyjątkowo starannie. Zmierzwiła włosy, założyła rozdeptane buty i wyciągnięty, musztardowy sweter, którym wcześniej wytarła kurze. Tak przygotowana udała się na miejsce. Usiadła w korytarzu pod właściwym pokojem. Obok niej siedziały dwie kobiety i ku zadowoleniu panny Moniki, żadna nie wyglądała jak coś, co przywlókł kot sąsiadów. Gdy przyszła jej kolej poczłapała w stronę biurka lekko powłócząc lewą stopą. Jednoczesne powłóczenie oraz człapanie to wyjątkowo trudna sztuka i panna Monika długo nad tym pracowała. Zastanawiała się też nad tikiem nerwowym, ale uznała, że nie należy przesadzać.\nRekrutację przeprowadzał około sześćdziesięcioletni mężczyzna. Obrzucił pannę Monikę uważnym spojrzeniem, po czym wskazał jej krzesło. Ta nie patrzyła mu w oczy, jąkała się oraz skubała rąbek swetra. Mężczyzna chrząkał i z każdym zdaniem wypowiadanym przez kandydatkę na staż coraz wyżej unosił swoje krzaczaste brwi. W końcu zapytał ją, co sądzi o wojsku. Panna Monika w natchnieniu spuściła powieki, po czym otworzyła oczy, wzniosła je ku niebu i zamilkła. Po chwili z żarem w głosie oświadczyła, że uwielbia śpiewać piosenki wojskowe, a zwłaszcza Wojenko, Wojenko. Zapadła cisza. Mężczyzna zaczął bębnić palcami o blat biurka. W końcu skierował swój kościsty palec w stronę ewentualnej stażystki i oświadczył:\n– Nadajesz się!\nPanna Monika skamieniała i dopiero po dłuższym czasie odzyskała mowę, co uznano za wynik stresu po przebytym radosnym wstrząsie. W ten sposób muza artysty wylądowała na trzymiesięcznym stażu w prokuraturze wojskowej z perspektywą stałego zatrudnienia, które po upływie tego czasu stało się faktem. Obecnie panna Monika, niczym szary duch przemierza ciasne korytarze, smętnie szurając trampkami po linoleum. Muza godna Frantza Kafki!\nabsurd, artysta, czarny humor, humor, muza, nieokiełznana wyobraźnia, opowiadanie, sztuka\nPosted at 17:36h, 03 lutego Odpowiedz\nŚwietny humor w tekście! Powiem Ci, że odnalazłam kawałek swojej historii w historii panny Moniki 🙂\nPosted at 17:43h, 03 lutego Odpowiedz\nBardzo dziękuję! Historia jest prawdziwa 🙂


Dan Baum, Wolność i spluwa — przeczytaj pełną wersję online w LitRes, strona 7\nNad chłopcem, który nigdy nie oddał strzału, możemy się tylko litować; nie ma on dzięki temu więcej uczuć humanitarnych, natomiast poważnie zaniedbano jego edukację.\nHenry David Thoreau, Walden, czyli życie w lesie, rozdział Szczytne zasady\nRobert miał rewelacyjne dzieciństwo. Urodził się w rodzinie żydowskiej arystokracji z Środkowego Zachodu, która wzbogaciła się niewyobrażalnie na przerabianiu wycieńczonych krów mlecznych na hamburgery. Robert z bratem Justinem mogli biegać po całym zakładzie: od obitego boazerią biura, w którym ich ojciec i dziadek siedzieli naprzeciw siebie przy biurkach, aż do makabrycznie podniecającej ubojni. W zakładzie bednarskim siwobrodzi rzemieślnicy walili młotkami w metalowe obręcze, którymi ściskali drewniane beczki. Nauczyli go kręcić tymi piętnastokilowymi monstrami bączki na kantach. Małego Roberta wszyscy znali. Wszyscy go lubili.\nMieszkali w gigantycznym domu w stylu kolonialnym z basenem, nieopodal jeziora Michigan. Tata miał własny gabinet z dużym drewnianym biurkiem i szklanymi gablotami mieszczącymi wspaniałą kolekcję pistoletów z początków amerykańskiej wojskowości. Przywoływał Roberta i zachęcał go, by przesuwał palcem po krawędzi stęchłego leksykonu. „Ten pistolet lekkich dragonów kalibru sześćdziesiąt pięć odegrał ważną rolę w bitwie pod Nowym Orleanem” – mawiał tata, rozpoczynając lekcję historii pełną wartkiej akcji. Często zabierał syna na giełdy broni. Kiedy on oglądał rusznice skałkowe szkockich górali, Robert kupował drobiazgi – hitlerowską opaskę na ramię za dwa dolce, bagnet za jednego, pasy z nabojami, kabury, insygnia – nigdy nieprzekraczające ceną kilku dolarów. W końcu rodzice pozwolili mu usunąć ze swojego pokoju regały z książkami i wstawić szklane gabloty, takie jak u ojca, żeby trzymał w nich swoją kolekcję.\nNajlepsze były weekendy. Robert siedział na drewnianym płocie, podczas gdy mama z tatą w swoim klubie strzeleckim nad jeziorem kierowali strzelby ku niebu. Gliniane rzutki roztrzaskiwały się nad wodą, a oni śmiali się i żartowali jak najlepsi przyjaciele. W klubie było niewiele kobiet, ale mama Roberta pojmowała dobrą zabawę szerzej niż większość pań. Była Teksanką – wnuczką żydowskich pionierów, którzy przyjechali krytymi wozami – i żyła swym dziedzictwem na całego. Gdy zbudowała dom na zimnej, płaskiej Północy, gubernator Teksasu Allan Shivers przysłał jej pudełko z glebą z hrabstwa Kinney, żeby dosypała ją do fundamentów i mogła wychować chłopców na teksańskiej ziemi. Raz w roku cała rodzina wsiadała do pociągu Texas Chief, a wuj Buddy zatrzymywał go w miejscowości Sugar Land, gdzie na rodzinnym ranczu od Chanuki do Nowego Roku Robert i Justin żyli wraz z gromadą kuzynów jak kowboje.\nWuj Buddy to dopiero był gość. Podczas wojny dowodził murzyńskim oddziałem karabinów maszynowych i poświęciłby armii całe życie, gdyby nie wypadek samochodowy, w którym stracił sprawność kolana. Podczas jednej z takich wizyt, gdy Robert miał dziewięć lat, a Justin jedenaście, wuj Buddy zabrał ich na przejażdżkę traktorem po wyboistej drodze – to zawsze była nie lada frajda. Toczyli się naprzód, aż wreszcie dotarli do wielkiej topoli. U jej stóp stał pordzewiały dwustulitrowy zbiornik. Wuj Buddy zeskoczył niezgrabnie na sztywno wyprostowaną nogę, a potem gestem, który miał zmienić życie małego Roberta, otworzył drewnianą skrzynię przymocowaną do traktora. Z plątaniny sznurów i narzędzi wyciągnął pistolet maszynowy.\nByło to M3 – krótka, prymitywna broń wykonana w całości z tłoczonej stali. Podczas II wojny światowej armia kupowała je tysiącami, po kilka dolarów za sztukę. Żołnierze nazywali ten pistolet „smarownicą”, bo przypominał raczej narzędzie mechanika niż prawdziwą broń.\nWuj Buddy naładował długi magazynek nabojami kalibru .45, a potem stanął za Robertem i objął go, pomagając mu oprzeć o ramię kolbę z wygiętego metalowego pręta. Chłopiec zacisnął prawą dłoń na chwycie pistoletowym, a lewą na magazynku. „Dobra” – powiedział wuj, po czym krótka, pękata broń w rękach Roberta dziko szarpnęła, a ryk, który temu towarzyszył, był dźwiękiem jego rozłupywanej przyszłości.\nMagazynek opróżnił się w dwie sekundy. Dwustulitrowy zbiornik był doszczętnie podziurawiony.\nNawet przy sporej sumie, którą Robert już wtedy otrzymywał w zakładzie bednarskim, nie mógł sobie pozwolić na broń samoczynną, z której dało się strzelać. Mógł natomiast kupić zdezaktywowaną, więc gdy następnym razem pojechał z ojcem na giełdę, znalazł stena – brytyjski pistolet maszynowy tak jak M3 wykonany z taniej tłoczonej stali – w którym zamek przyspawano do komory zamkowej, przez co stał się nieszkodliwy. Cena wynosiła sto dwadzieścia pięć dolarów – sporo pieniędzy w 1963 roku, ale Robert je miał. Z dumą umieścił stena w swojej gablocie. Połknął bakcyla.\nZ lektury czasopism o broni dowiedział się, że aż do 1934 roku każdy mógł wejść do sklepu żelaznego i za jakieś dwieście pięćdziesiąt dolarów kupić działającego thompsona bez żadnych pytań i wypełniania dokumentów – co pewnie tłumaczyło, dlaczego jedynymi postaciami z lat dwudziestych i początku trzydziestych, które Robert umiał wymienić, byli ludzie tacy jak Al Capone, Baby Face Nelson, Machine Gun Kelly, John Dillinger, Bonnie i Clyde. Potem uchwalono ustawę o broni palnej, która zakup broni maszynowej obłożyła wymogiem kontroli przeszłości i uiszczenia dwustu dolarów podatku, tym samym co w przypadku tłumików.\nPo zakończeniu ery gangsterów większość ludzi bardzo długo nie miała pojęcia, że broń maszynową można nabyć legalnie. Rząd bynajmniej tego nie rozgłaszał. Jej entuzjaści stanowili nieduży, dyskretny klub, sprzedawali ją sobie nawzajem po kilkaset dolarów za sztukę, kupowali stemple po dwieście dolarów i nie pakowali się w kłopoty. Przed dziewięcioletnim Robertem rozsunęła się kurtyna dotychczas ukrytego świata.\nPodatek, kontrola przeszłości i obostrzenia nie dotyczyły broni nieaktywnej, a małego Roberta interesowała każda, jaką mógł dostać za maksimum dwieście dolarów. Zarobki z zakładu bednarskiego uzupełniał, przywożąc z Teksasu swoim kolegom z prywatnej szkoły dwa rodzaje niedostępnych na Północy skarbów – fajerwerki i czipsy kukurydziane Fritos.\nW 1964 roku, kiedy skończył jedenaście lat, wykonał telefon do amerykańskiego tuza handlu bronią J. Curtisa Earla. Chciał kupić nieaktywne MP 40 – niemiecki pistolet maszynowy z czasów II wojny światowej – wiedział jednak, że pan Earl może odłożyć słuchawkę, gdy tylko usłyszy jego dziecinny piskliwy głosik. Dlatego starannie odrobił lekcję: w pierwszych kilku zdaniach zawarł jak najwięcej wyrażeń właściwych ludziom zorientowanym. Powiedział, że interesuje go DEKO – jak w żargonie kolekcjonerów broni mówiono na nieaktywne trofeum wojenne – i choć ze względu na obrabianą maszynowo komorę zamkową oraz wzdłużne rowkowanie komory i zamka marzy mu się MP 38, to zadowoli się tańszym MP 40, mającym części ze stali tłoczonej. Aha, i nie zależy mu tak bardzo na bakelitowym chwycie przednim.\nW słuchawce na chwilę zapadła cisza. „Owszem, mogę pomóc” – powiedział w końcu pan Earl.\nGdy tylko Robert zdobył MP 40, chciał mieć MP 44, kolejną broń hitlerowców. Pan Earl przesłał mu ją, zdezaktywowaną, za kolejne dwieście dolarów. „Wiem, że do thompsona A1 nie można założyć bębna, iglica jest nieruchoma – powiedział Robert podczas kolejnej przemowy – ale czy wciąż ma zamek Blisha?”\nOkazało się, że ta broń była zbyt droga, ale tuż po wyrecytowaniu fragmentu Tory podczas swojej bar micwy Robert rozpakował thompsona M1 DEKO, króla pistoletów maszynowych z drewna i stali. Mama była super!\nRobert odpuścił sobie studia. Nie chciał być architektem ani weterynarzem; chciał za to pracować w rodzinnej firmie i cieszyć się dobrym życiem. Odbębnił swoje na nieprzyjemnych posadach w zakładzie utylizacyjnym, w ubojni i na dziale krwi, gdzie suszarki pierścieniowe wysuszały krew wykorzystywaną potem w zakładzie nawozowym. Bez względu na to, jak długi prysznic brało się po pracy w dziale krwi, specyficzna woń wydobywała się z porów skóry, gdy tylko człowiek zaczynał się pocić. Robert nauczył się odróżniać chorą krowę od zdrowej: czy obraca łbem? czy się ślini? czy ma guzki na mostku? Zapisał się do Whopper College prowadzonego przez Burger Kinga, a potem przez rok kierował restauracją tej sieci w Londynie, żeby przekonać się, jak działa branża na drugim końcu łańcucha produkcji. Miesiącami pracował przy olbrzymiej umowie dotyczącej sprzedaży hamburgerów moskiewskim szkołom. Odszedł z niczym, zdegustowany gigantycznym łapownictwem.\nW połowie lat siedemdziesiątych – gdy już się ożenił i miał małe dzieci – zarabiał zaledwie osiemnaście tysięcy dolarów rocznie. Ale jego pensja była nieistotna. Stało za nim rzeźnicze imperium, które wraz z bratem mieli odziedziczyć. Mógł wydawać nieograniczone sumy, na co tylko mu się podobało. A podobały mu się karabiny maszynowe.\nIm więcej o nich czytał, tym bardziej narastała jego fascynacja. Nie zabijaniem przy ich użyciu – nie przepadał za historią wojskową. Tym, co uwielbiał, była przepiękna konstrukcja, która wiele mówiła o mentalności, technologii, metalurgii i międzynarodowym prawie patentowym końca XIX i początku XX wieku. Co prawda broń maszynową (i pułapkę na myszy!) wynalazł Hiram Maxim z Maine, ale to John Browning z Ogden w stanie Utah w zasadzie doprowadził ją do perfekcji przed wybuchem I wojny światowej. Jego projekt był tak prosty, niezawodny i elegancki, że nadal używano go jeszcze w Wietnamie. Inne mocarstwa nie mogły – z powodu prawa patentowego, bezpieczeństwa narodowego i szowinistycznej dumy – tak po prostu skopiować wzoru Browninga. Dlatego Wielka Brytania, Francja, Niemcy i Rosja zadały sobie mnóstwo (komicznego nieraz) trudu, żeby obejść patenty Amerykanina. Na przykład Francuzi w karabinie St. Étienne Mle 1907 zastosowali mechanizm wyrzutu lufy, w którym do transferu energii służyło koło zębate. Karabin był niedorzeczny i musiał zacinać się w błotnistych warunkach, ale stanowił czysto francuski projekt, więc Francuzi z dumą wystawili go do walki.\nRobert uwielbiał wszystkie browningi i wszystkie egzemplarze – w pełni sprawne, a zwłaszcza niedziałające. Dla niego istotą kolekcjonerskiej radości było oglądanie postępu technologii w czasie. Poza tym jednak gotów był wyjść poza DEKO, uszczknąć trochę z rodzinnej fortuny i kupić sprawną broń samoczynną. Zadzwonił do znajomego człowieka z firmy zaopatrującej policję i za dwa tysiące dwieście pięćdziesiąt dolarów kupił nieużywanego thompsona marynarki wojennej, model 1921 z pięćdziesięcionabojowym bębnem.\nWystrzeliwanie amunicji kalibru .45 całymi skrzynkami w klubie to był świetny ubaw, dopóki Robert nie zrozumiał, że praktycznie nową broń zużył do poziomu jakichś dziewięćdziesięciu trzech procent sprawności. Odwiesił thompsona na ścianę, wycofując go z użytku. Kolekcjonerstwo wciąż liczyło się dla niego bardziej niż strzelanie.\nSkombinował zaproszenie do Las Vegas na ekskluzywną aukcję York Arms and Armor Museum, gdzie jako dwudziestopięciolatek był zdecydowanie najmłodszą osobą w sali. Stał z tyłu, słuchał, nie odzywał się, dopóki nie nadszedł odpowiedni moment do licytacji, i wyszedł jako właściciel browninga model 1917A1 – karabinu maszynowego kalibru .30, montowanego na trójnogu i chłodzonego wodą, na którym armia Stanów Zjednoczonych polegała od I wojny światowej aż do wojny w Korei. Wkrótce potem capnął brytyjskiego vickersa – kolejnego chłodzonego wodą olbrzyma na trójnogu – za jedyne dwa i pół tysiąca dolarów, a następnie dwa zabytkowe szwedzkie browningi z lat dwudziestych, też chłodzone wodą, każdy ozdobiony królewskim herbem i zamontowany na podstawie przeciwlotniczej.\nRozbieranie karabinów na części to była czysta przyjemność. Zaprojektowano je genialnie, wewnętrzne elementy wykonano pięknie, a każdej broni towarzyszył cały wszechświat ekwipunku, który należało upolować: pasy i skrzynki amunicyjne, wózki, trójnogi, brezentowe przykrycia, celowniki, zestawy do czyszczenia i instrukcje. Robert zachłannie kolekcjonował i stopniowo zgromadził w pełni automatyczny arsenał wart miliony dolarów: argentyński maxim z 1895 roku z lśniącym mosiężnym płaszczem wodnym; austro-węgierski schwarzlose 07/12 wykorzystujący ciężar zamka do opóźnienia odrzutu; dziewiętnastowieczna nepalska bira – olbrzymia dwulufowa machina na korbę, odlana jakby z surówki i pokryta pismem dewanagari; wykonany w Związku Radzieckim maxim „śnieżny” z charakterystyczną pomalowaną na biało osłoną z przodu; rzadki chłodzony wodą morską browning kalibru .50 z pokładu amerykańskiego niszczyciela z II wojny światowej; włoski fiat-revelli wyglądający, jakby miał się rozpaść, gdy tylko ktoś na niego kichnie; schmeissery; uzi; radziecki pulemiot Diegtiariowa piechotnyj z lat trzydziestych z okrągłym talerzem amunicji zamontowanym na wierzchu niczym frisbee. Umieścił je w bunkrze wielkości kortu tenisowego, który urządził jak angielski klub dżentelmenów – bladożółty dywan, głębokie skórzane fotele, ściany obłożone dębową boazerią. Ale właściwie tylko on tam schodził. Jego broń nie była przeznaczona na widok publiczny.\nStos pozwoleń Roberta na broń maszynową zrobił się gruby niczym książka telefoniczna na Manhattanie. Jego zdjęcia w rozmiarze paszportowym dołączone do każdego z nich świadczyły o upływie lat: od gładkolicego potomka rodu do barona biznesu o obfitym podbródku. Broń samoczynna to kosztowne hobby – łatanie dziur w olbrzymiej kolekcji oznaczało kupno rzadkich karabinów w cenie pięćdziesięciu tysięcy dolarów lub wyższej, czasem wręcz o wiele wyższej. Robert stawał się kimś, kogo określa się mianem „czarnej dziury” – człowiekiem, który nigdy żadnej broni nie sprzedaje. Szczycił się tym, że jest prawdziwym kolekcjonerem, a nie tylko zbieraczem. W przeciwieństwie do niektórych nie rzucał się na każdy znaleziony karabin tylko po to, by pokazać, jaki jest bogaty.\nPieniądze nie stanowiły problemu. Robert i jego brat zasiadali naprzeciw siebie przy biurkach, z których wcześniej korzystali ojciec i dziadek. Sprawili, że duży biznes rozrósł się, stając się gigantycznym przedsięwzięciem. Rozwodnili swoje udziały, żeby zwiększyć kapitał, pod marką Kirkland pakowali mięso dla sieci Costco, weszli w branżę mięs delikatesowych i dań gotowych, zostali dostawcą mięsa do bajgli McDonald’s ze stekiem, jajkiem i serem.\nWraz z większą forsą zaczął się jednak większy ból głowy. Odkąd Robert i Justin przejęli kierownictwo, nauka pozwalająca na wyszukiwanie bakterii E. coli znacznie się posunęła, a im baczniej przyglądali się państwowi inspektorzy, tym więcej znajdowali. Raz zamykano na tydzień linię mielenia mięsa, potem na kolejny ubojnię. Jeden inspektor kazał firmie robić to, drugi – śmo.\nRobert i Justin zbudowali warte miliony dolarów laboratorium, żeby samodzielnie prowadzić badania i być o krok przed rządowymi naukowcami, ale nie tylko na nich musieli uważać; również na legislatorów, którzy co rusz wymyślali jakieś nowe regulacje, oraz na prawników. Przedsiębiorstwu, Bogu dzięki, nigdy nie zdarzył się poważny problem z bakteriami E. coli, ale nigdy nie wiadomo, kiedy mógłby się przytrafić. Nawet drobne naruszenie przepisów mogło kosztować fortunę i rzucić firmę na pastwę inspektorów z Agencji Żywności i Leków (Food and Drug Administration, FDA) lub prawników powoda.\nATF z drobiazgowymi zasadami dotyczącymi broni maszynowej bardzo przypominała Robertowi FDA. Ani w pracy, ani w swoim hobby nie mógł zaznać spokoju. Nadszedł wreszcie dzień pod koniec prezydentury Clintona, kiedy Robert i Justin spojrzeli na siebie znad zsuniętych biurek i zadali sobie pytanie: „Komu to potrzebne?”.\nJustin skończył pięćdziesiąt lat, Robertowi niewiele do tego brakowało. Mieli tyle pieniędzy, że starczyłoby do końca życia. Żeby kontynuować działalność, musieliby ponownie ją rozszerzyć – w amerykańskim przemyśle nie da się stać bezczynnie – a to oznaczałoby rozpoczęcie od nowa: rozwodnienie udziałów i sprzedaż akcji, żeby zwiększyć kapitał, wymyślenie nowych produktów i znalezienie nowych klientów.\nGdyby biznes chciało przejąć któreś z ich dzieci, może zdecydowaliby się działać dalej. One jednak nie chciały. Dlatego w sierpniu 2001 roku – miesiąc przed atakami z 11 września – interes zbudowany od zera przez ich dziadka sprzedali koncernowi Cargill i odeszli z kupą forsy.\nNa emeryturze Robert miał czas wynajdywać artefakty kultury broni maszynowej – stare ołowiane figurki strzelców, insygnia oddziałów karabinów maszynowych, wspomnienia strzelców, kufle do piwa z motywami karabinów, działające historyczne modele broni w skali jeden do sześciu – oraz łatać dziury w swojej kolekcji. Zaczął pisywać techniczne artykuły na temat historycznych karabinów do jednego z naukowych czasopism poświęconych broni palnej. W społeczności entuzjastów dołączył do znanej i szanowanej starszyzny, był kolekcjonerem dżentelmenem, hojnym źródłem wiedzy technicznej i historycznej. Co roku jeździł na wielkie strzelanie, żeby zobaczyć, co kto wystawił na linii ognia, porozmawiać ze starymi znajomymi, a może znaleźć też coś nowego do kolekcji.\nWiosną 2010 roku poleciał do Las Vegas, wynajął samochód i jechał przez trzy godziny do Wikieup w Arizonie na jedną ze swoich ulubionych imprez. Tam pośród ryku ognia spotkał przygarbionego okularnika w średnim wieku, ubranego w spodnie z zaszewkami oraz czapkę NRA, w której wyglądał jak idiota.\nStaliśmy na szczycie wzniesienia wyrównanego buldożerem, przed nami rozciągał się wyschnięty parów o szerokości niespełna kilometra, zakończony sznurem niskich pagórków – idealne miejsce do strzelania. Pagórki stanowiły osłonę, a odległość do najbliższego domostwa wynosiła wiele kilometrów. Wschodziło słońce, a mężczyźni w bluzach z kapturami i spodniach z wojskowym kamuflażem rozstawiali linię strzału na płaskim wzniesieniu, rozpakowywali narzędzia i pudełka z amunicją, rozcierali dłonie z zimna i rozmawiali beztroskim, naszpikowanym żargonem językiem, jaki słyszy się przy torach wyścigów NASCAR. Dziesiątki karabinów maszynowych stały na dwunogach, trójnogach i stojakach pod prowizorycznymi osłonami z niebieskiego brezentu. Zdołalibyśmy zmusić do odwrotu Wehrmacht.\nW dole, w parowie, kręcili się ludzie rozstawiający różnego rodzaju cele: stalowe beczki, zezłomowane auta i dziesiątki osobliwie wyglądających drewnianych słupów z pomarańczową końcówką, które przypominały gigantyczne zapałki.\nRobert – z bujnymi czarnymi brwiami, żywym spojrzeniem i zawadiackim uśmiechem – rozprawiał o trudnościach technicznych w XIX wieku.\n– Pierwsze karabiny maszynowe były czarnoprochowe. Możecie sobie wyobrazić te chmury dymu – mówił, zaciągając się papierosem. Był niski, więc w pokrytej insygniami skórzanej kurtce wyglądał jak dziesięciolatek, który bawi się w pilota myśliwca. – Żeby karabin naprawdę działał, potrzebowali potężnej, jednorodnej, dobrze pasującej amunicji. Wczesny rozwój karabinów maszynowych powstrzymywała nieprecyzyjność naboi. – Ciągnąłby dalej, ale przywołał go stary znajomy, niejaki Doktor, żeby rozstrzygnąć pewien problem z vickersem.\nAromat kawy zawiódł mnie do przyczepy obsługiwanej przez klub 4H z Kingman w Arizonie. Najwidoczniej ostatnio Departament Rolnictwa rozszerzył wachlarz działań tej organizacji w zakresie wspierania młodych ludzi z prowincji o obsługę strzelców karabinów maszynowych. Śniadaniowe burrito i kubek gorącej wody o smaku kawowym sprzedali mi licealiści, podejrzanie weseli jak na tę porę dnia, tuż po wschodzie słońca.\nNie jestem pewien, czego spodziewałem się po wielbicielach broni maszynowej. Gdy jednak zająłem miejsce przy piknikowym stoliku, w towarzystwie cudownie nieogolonych strzelców, wylądowałem w samym środku sympozjum historycznego, konkursu wiedzy o tajnikach wojskowości. Cmoktając burrito, dowiedziałem się, że w 1893 roku swój projekt karabinu maszynowego sprzedał Hotchkissowi wiedeński kapitan baron Adolf von Odkolek, ale słynne pierścienie chłodzące dodał oczywiście Laurence Benét. Jak się okazało, dopiero w 1909 roku Argentyna zrezygnowała z belgijskiej amunicji 7,65 × 53 mm do Maxima, zastępując ją amunicją 7,65 × 53 mm Spitzer – rzecz jasna ze względu na bardziej płaską trajektorię lotu!\nŚciskając burritos w umazanych rozpuszczalnikiem dłoniach, mężczyźni debatowali o tym, czy Vickers ulepszył projekt Maxima, kiedy wykupił firmę w 1896 roku, i czy zamek Blisha stanowił postęp, czy niebezpieczny krok wstecz. Bez choćby chwili przerwy rozmowa zeszła na broń maszynową widywaną w filmach. HBO właśnie rozpoczęło nadawanie serialu Pacyfik i wszyscy przy stoliku zgadzali się, że producentom jak rzadko kiedy udało się oddać to charakterystyczne klink-klink-klink ruchomego zamka karabinu Browning Model 1917A1 chłodzonego wodą.\nWiększość mojego towarzystwa stanowili panowie po pięćdziesiątce albo starsi, często z siwymi kucykami zwisającymi spod czapek z daszkiem, ubrani jak dniówkowi robotnicy. Mówili za to jak profesorowie albo maniacy patentów, a zważywszy na wartość broni ustawionej na linii ognia, zarabiali z pewnością jak giełdowi spekulanci.\nPomarszczony sześćdziesięciolatek w furażerce piechoty morskiej poprosił, żebym się posunął, dosiadł się, a potem sprowadził rozmowę na temat, którym mogłem się pożywić.\n– Kojarzycie te wszystkie sceny z filmów o I wojnie światowej, w których karabiny maszynowe koszą całe zastępy nadciągających żołnierzy? – zapytał. – To wcale nie było tak. Brytyjczycy nazywali to „ścianą ognia”. Karabiny maszynowe kierowało się w powietrze, tak żeby pociski spadały rzędem przed własnymi postępującymi oddziałami. Strzelało się nad głowami żołnierzy, a kule spadały kurtyną. Stożek rozrzutu to inna sprawa. Do tego był potrzebny wysunięty obserwator. Nie będzie to już panu potrzebne? – Zmiął mój papierek po burrito. – Tu macie karabin maszynowy – powiedział z dłonią na papierku. – A tu – wskazał mój papierowy kubek kawy – jest wróg. Przycupnął za wzgórzem i myśli, że jest bezpieczny. – Ułożył przedramię między kubkiem a papierkiem, żeby udawało wzgórze. – Strzelacie ponad wzgórzem i kule spadają im na głowy. Właśnie tak powinno się używać karabinów maszynowych.\nTo ci dopiero obrazek na bezsenne noce: lecący prosto w dół deszcz milczących kul, przed którymi nie ochroni nawet okop.\nZapytałem, czy nie przeszkadza im konieczność płacenia dwustu dolarów podatku federalnego. To chyba trochę słono. Parsknęli śmiechem.\n– Powiem panu, co to jest słono – odparł niejaki Walter, który wybrał się do Arizony aż ze Staten Island. – Mam browninga z 1917 roku. W latach siedemdziesiątych zapłaciłem za niego tysiąc pięćset dolarów. Gdyby ktoś chciał go kupić teraz, wybuliłby trzydzieści kafli. Trzydzieści kafli! A pan mi tu mówi o stempelku za dwie stówki? Cholera, amunicję za dwie stówy mój karabin zużywa w pół minuty. Dwie stówy…\n– Kiedyś to była bariera. Podatek wynosił więcej niż cena broni.\n– Te czasy już minęły.\n– I to dawno.\n– Więc gdybym chciał się w to wkręcić, to ile trzeba mieć na początek? – zapytałem. – Jaka jest najtańsza broń maszynowa, którą mógłbym kupić?\n– Sten – odparli chórem trzej mężczyźni, a potem ze znużeniem przybili sobie piątki.\nPistolet maszynowy z tłoczonej stali, od którego dziewięcioletni Robert rozpoczął kolekcję DEKO, podczas II wojny światowej kosztował brytyjski rząd około czterech dolarów za sztukę. Dziś, gdyby ktoś znalazł egzemplarz, zapłaciłby za niego tysiąc razy więcej. I to była najtańsza broń maszynowa na rynku.\nPierwszym, co spowodowało skok cen, była ustawa z 1986 roku, za którą lobbowało NRA, nazwana szumnie ustawą o ochronie posiadaczy broni palnej. To prawo, podpisane przez Ronalda Reagana, znosiło wiele wprowadzonych w latach sześćdziesiątych regulacji dostępu do broni palnej, które NRA uważało za uciążliwe. W ostatniej chwili ktoś przemycił jednak poprawkę zakazującą sprzedaży cywilom broni maszynowej zarejestrowanej w ATF po 19 maja 1986 roku. Nagle liczba sztuk broni maszynowej, którymi można było legalnie handlować, zatrzymała się na jakichś stu osiemdziesięciu sześciu tysiącach. Zawrotny wzrost cen siedem lat później spowodowało pojawienie się internetu. Wkrótce użytkownicy w całej Ameryce zaczęli znajdować strony obsługujące hobbystów broni automatycznej i mówili sobie: „Jasna cholera! Mogę kupić karabin maszynowy!”.\n– Na początku interesowali się tym głównie pracujący faceci. Faceci, których ciekawiła mechanika – powiedział Walter ze Staten Island. – Kupowali broń za kilkaset dolarów, trochę z niej strzelali, sprzedawali i kupowali następną. W tamtych czasach, a mówimy o latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych, ci od broni maszynowej to byli strzelcy gorszej kategorii. Ludzie strzelający do rzutków, snajperzy i kolekcjonerzy patrzyli na nich z góry. Proszę pamiętać, że to były czasy, kiedy strzelający do rzutków nosili krawaty. My, maszynowcy, byliśmy małą ferajną z brudem za paznokciami. A potem, w latach dziewięćdziesiątych – głośno klasnął w dłonie – ceny oszalały. Zagustowały w tym japiszony. Teraz zamiast faceta pracującego w sklepie z tłumikami bawi się w to właściciel takiego sklepu, rozumie pan? – Nachylił się do mnie. – Dzisiaj nigdy w życiu nie byłoby mnie stać na ten karabin. – Obejrzał się przez ramię, a potem przez drugie. – Tu jest więcej nadzianych gości niż na Kentucky Derby.\nMężczyźni wstali, wyrzucili foliowe opakowania do niebieskich beczek na śmieci i ruszyli w stronę linii ognia. Z wyschniętego parowu ulotnili się ludzie, w powietrzu niósł się szczęk ładowanej i odbezpieczanej broni. Wszyscy nałożyli ochronniki słuchu. Rozległa się freonowa syrena okrętowa, a wtedy karabiny wypaliły jednocześnie z takim hałasem, jakby wszechświat rozpękał się na dwoje.\nChmurki kurzu tańczyły nad parowem, zielono-czerwone pociski smugowe drapały powietrze, mosiężne łuski skakały migoczącymi strumieniami z dymiących komór. Przerośnięte zapałki okazały się słupami, do których przypięto laski dynamitu. Ilekroć w jakąś trafił pocisk, wybuchała z hukiem, od którego pękały bębenki, wśród wielkiej niczym dom kuli siarkowożółtego dymu.\nRobert stał z rękami w kieszeniach skórzanej kurtki lotniczej i patrzył, trzymał w zębach papierosa i uśmiechał się szeroko.\n– Uwielbiam tutaj strzelać! – zawołał poprzez łomot. – Widzi pan, jak mało gapiów? Impreza tylko dla strzelców. Dżentelmeńska!\n– Jest takich więcej?\n– Mnóstwo! Stały się równie popularne jak zbiórki pieniędzy dla republikanów! Pan nie strzela?\n– Nie mam z czego!\nDał znak, żebym poszedł za nim, i pomaszerowaliśmy wzdłuż linii ognia do przykrytej niebieskim brezentem budki z odręcznym napisem „WYPOŻYCZALNIA BRONI SAMOCZYNNEJ”. Na tablicy, niczym kanapki w kawiarni, wypisano dostępną broń. THOMPSON 25 dol. PPSZ 20 dol. STEN 20 dol. BAR 50 dol. Ceny dotyczyły wystrzelenia jednego magazynka amunicji. Podszedłem do budki i oznajmiłem młodej kobiecie – jednej z niewielu, jakie zobaczyłem przez cały ranek – że chcę postrzelać z thompsona. Wzięła ode mnie pieniądze i wskazała, żebym podszedł do skraju wzniesienia.\nW dole szalało piekło – wszędzie fruwały smugacze, płonęły zezłomowane samochody, wybuchał dynamit. Pieski preriowe i jaszczurki musiały się zastanawiać: „Co, do cholery?”. Obok mnie stanął wysportowany mężczyzna po sześćdziesiątce z podgoloną fryzurą niczym granitowy klif, ściskając w dłoni pistolet maszynowy Thompson. Włożył do niego trzydziestonabojowy magazynek, odciągnął zamek, odbezpieczył broń i wręczył mi ją.\n– Może pan to cofnąć?!\nPodejrzliwie uniósł brew.\n– Może pan wyjąć magazynek i zwolnić zamek?! – zawołałem ponad hałasem.\n– Chcę to wszystko zrobić sam! – wyjaśniłem.\nWłaśnie trzymanie broni w ręku lubiłem najbardziej – poczucie ciężaru, obsługiwanie mechanizmu. Odkąd tylko pamiętam, oglądałem, jak z thompsonami obchodzą się żołnierze, policjanci i gangsterzy. Mógłbym z powodzeniem wykonać te wszystkie ruchy przez sen. A teraz miałem jedyną szansę naprawdę to zrobić.\nMężczyzna wzruszył ramionami i wyjął magazynek. Nacisnął spust, pozwalając zamkowi opaść na pustą komorę, po czym włożył mi broń do rąk.\nTrzymając ją za chwyt pistoletowy, wsunąłem magazynek do gniazda i docisnąłem nasadą dłoni jak sierżant Saunders w Combat! albo Eliot Ness w Nietykalnych. Lewą ręką złapałem zamek i odciągnąłem. Ściskając w zębach wyimaginowane cygaro, uniosłem broń do policzka.\nKopnęło znacznie słabiej, niż się spodziewałem. Kolba uderzała mnie w ramię, a ja pokierowałem pasmo chmurek kurzu po powierzchni pustyni do jednego z pomarańczowych słupów. Bum!\nBroń szczęknęła – magazynek był pusty. Dwadzieścia pięć dolarów poszło z dymem w mniej więcej cztery sekundy. Robert uśmiechał się od ucha do ucha.\n– Teraz pan rozumie? – zapytał ze śmiechem.\nRozumiałem. Weźcie najzacieklej nienawidzącego broni pacyfistę, jakiego znacie, i dajcie mu thompsona, żeby postrzelał do laski dynamitu. A potem podepnijcie go pod wykrywacz kłamstw i zapytajcie, czy było fajnie.\nRoger Sprava, jeden z najmłodszych strzelców na imprezie, ładował z zamontowanego na trójnogu browninga model 1919 zasilanego pasem amunicji kalibru .30 – na taki zakup trzeba by zastawić dom. Obok rosła górka pustych mosiężnych łusek. Za nim, na drewnianym stelażu, stały kolejne karabiny, których łączna wartość przewyższała pewnie sto tysięcy dolarów. Uznałem, że gość chyba utrzymuje się z funduszu powierniczego.\n– Ja? Bogaty? – odparł, kiedy zrobił sobie przerwę. Miał krótkie włosy i szczupłą, chłopięcą twarz, którą wykrzywił, wachlując dym unoszący się z rozgrzanego karabinu. – Pracuję w fabryce półprzewodników w Phoenix. Po prostu oszczędzam – powiedział. Pierwszą broń maszynową kupił w 1997 roku. – Chciałem tylko kupić MAC-10 za osiemset dolarów, bo w Prawdziwych kłamstwach Arnold Schwarzenegger strzelał z dwóch takich naraz – przyznał. Ale dalej poszło już szybko. – Potem kupiłem M16… – Zmieszany wskazał swoją kolekcję: karabinek M2, uzi z tłumikiem o średnicy butelki whiskey oraz thompson. Ich długie stalowe lufy połyskiwały w mocnym słońcu Arizony. Sprava cieszył się, że ulokował pieniądze w tej broni zamiast, powiedzmy, w funduszach inwestycyjnych; to zrozumiałe uczucie mroczną od kryzysu wiosną 2010 roku. – Wiem, że taka broń stale zyskuje na wartości – powiedział. – A funduszy inwestycyjnych nie da się w sobotę wziąć za miasto, żeby się nimi pobawić.


Młody ksiądz ma dość nazywania go "pedofilem". Napisał list do hejterów - blog Salon24 Magazyn\nŚwięcenia kapłańskie w Katedrze na Wawelu. Fot. Youtube\nTekst młodego duchownego pt. "Jestem księdzem. Nic Ci nie zrobiłem" pojawił się na profilu katolickiej dziennikarki Weroniki Kostrzewy. Publikujemy go w całości.\n"Jestem księdzem od kilku godzin. Tyle lat czekałem na ten moment, kiedy będę mógł założyć ornat i odprawić pierwszą Mszę św. To tak jak dla Ciebie ślub. Przypomnij sobie ten moment – wyobrażałeś go sobie setki razy: jak będziecie wyglądać, jak będziesz mówił swojej żonie „i nie opuszczę Cię aż do śmierci”, jak planowałeś wesele. Albo to wszystko jeszcze przed Tobą. Mówisz „najpiękniejszy dzień w życiu”.\nAle w moim „najpiękniejszym dniu” napisałeś pod zdjęciem z moich święceń „kolejne pokolenie pedofili i nierobów”. Nazwałeś mnie pedofilem, chociaż brzydzę się tą zbrodnią tak samo jak Ty. Twierdzisz, że zostałem księdzem, aby dostatnio żyć i nic nie robić, chociaż nawet nie wiesz, jak mam na imię.\nFrancuskie media wyśmiewają film o Macronie. "Szkoda, że nie pokazali go w Cannes"\nKłopoty Poroszenki, nie mógł przekroczyć granicy z Polską. Teraz krytykuje Zełenskiego\nWielka awantura w TVP Info. Posłowi Solidarnej Polski puściły hamulce\n"Co ja ci zrobiłem?"\nWieczorem, po dniu pełnym radości, że w końcu zostałem księdzem spojrzałem w telefon, żeby odpowiedzieć na życzenia i gratulacje. Przejrzałem też Facebooka. I trafiłem na Twój wpis. Trafił we mnie piorun. Co ja Ci zrobiłem?\nWiem. Powiesz, że wstąpiłem do mafii, w której tuszowało się pedofilię, więc należało mi się. Ale ja nie mam z tymi zbrodniami nic wspólnego. Dopiero co zostałem księdzem, bo chcę żyć dla ludzi i Boga.\nWyobraź sobie, że ktoś wstawił zdjęcie z Twojego ślubu. Ja – gdy jeszcze trwa Twoje wesele – piszę pod zdjęciem: „Taki piękny ślub. Szkoda, że ją będzie zdradzał i wcale jej nie kocha”. Albo pod zdjęciem Twoich dzieci na FB napiszę: „Tatuś nigdy was nie chciał. Urodziłyście się, bo mamusia chciała mieć dzieci”. Przecież są tacy faceci, którzy zdradzają swoje żony i wcale nie chcieli dzieci…\nCzytam też inne komentarze. Ktoś napisał „Pedały”. Jeszcze ktoś inny pyta „Czy zostali wysterylizowani, zanim pójdą do ludzi?”. Nie jesteś sam w tym hejcie. Są inni. To ja jestem w tym wszystkim sam.\nBo co mam zrobić? Nie zostać księdzem, bo Ty masz gorszy tydzień?\nPowtórzę to jeszcze raz: Jesteś tchórzliwym hejterem.\nMówisz "ksiądz", myślisz "pedofil"\nZaatakowałeś mnie, chociaż nic Ci nie zrobiłem, a moją jedyną winą jest to, że jestem od kilku godzin księdzem. Wybrałem niełatwą drogę kapłaństwa. Postaram się na niej żyć uczciwie, chociaż pewnie czasem upadnę, bo jestem tylko człowiekiem. Ale miałem odwagę zostać księdzem w czasach, w których mówisz „ksiądz”, a myślisz „pedofil”. Miałem odwagę. Ty byś ją miał?\nJeśli twierdzisz, że księża żyją dostatnio, a Ty musisz ciężko pracować, to czemu sam nim nie zostałeś? Chętnie bym Ci wytłumaczył, że to nieprawda, że nie płacimy podatków. Ale nie będziesz słuchał…\nPowiedziałbym Ci też chętnie, że to nieprawda, że każdy z nas zna jakiegoś księdza pedofila, którego ukrywa środowisko, bo to nasz kumpel. Ale nie będziesz słuchał…\nOpowiedziałbym Ci też, że miałem ojca alkoholika i pochodzę z biednej rodziny. Wiem, co to ciężka praca, strach o jutro, choroba ojca. Wiem, co to bieda. Ale nie będziesz słuchał…\nI na koniec powiedziałbym Ci, że bardzo zraniłeś mnie dzisiaj. Bo nie jestem inny niż Ty. Serio jestem normalnym człowiekiem. Może nawet nieco bardziej wrażliwym na świat – dlatego przyciągnęła mnie taka droga powołania. Ale nie będziesz słuchał…\nWiesz, dlaczego napisałem, że nie będziesz słuchał? Bo tu nie chodzi o dyskusję na argumenty. Przecież to jasne. Chodzi o to, co masz w sercu.\nNie jesteś złym człowiekiem. Tak jak ja nie jestem pedofilem i złodziejem. Jesteś hejterem. A w zasadzie byłeś nim przez chwilę. Bo miałeś gorszy moment. Bo widok księdza przywołał jakieś zranienia. Albo po prostu nie chodzisz do kościoła, może żyjesz w grzechu i mój widok, jest dla Ciebie tym samym, czym dla przestępcy widok policjanta. On krzyknie „Jebać policję”, a Ty napisałeś „Ksiądz pedofil”. Jest Ci lżej?\nI jako świeżo upieczony ksiądz powinienem teraz napisać, że będę się za Ciebie modlił. Ale napiszę Ci coś innego… Dzieli Cię jedna decyzja, jeden „Enter” od tego, czy jesteś hejterem czy nie. Zrobisz, jak uważasz. Na dole masz miejsce na komentarz.\nJa chcę być dobrym księdzem. Z hejtem będzie mi trudniej. Może kiedyś przyjdą chwile zwątpienia. Może nawet kryzys. Ciebie to nie będzie obchodzić, bo nawet nie będziesz mnie pamiętać. Ale będą następni i następni. I kolejni.\nJasne, że mógłbym tu napisać, że spotkamy się kiedyś, bo przyjdziesz „po księdza” dla Twojej umierającej mamy albo żony. I że wtedy się policzymy. Ale nie – nie policzymy się. Ja wtedy pojadę z Tobą i przygotuję na odejście najbliższą Ci osobę. Nawet słowa Ci nie powiem. Obiecuję.\nJezus, dla którego miałem odwagę wstąpić na tę drogę zapowiedział, że „skoro Mnie prześladowali, to i was prześladować będą”. Więc w sumie na to się nastawiam. Dostanę jeszcze wiele ciosów. Może jeden z nich zmiecie mnie z planszy. Oby nie. Jesteś pewny, że znów chcesz uderzyć?\nOpublikowano: 30 maja 2022, 11:30\nUdostępnij10 Udostępnij Lubię to! Skomentuj41\tNapisz notkę Obserwuj notkę Zgłoś nadużycie


Autor: PAP 17 maja 2022 11:24\nMinister Kowalczyk: rząd prowadzi aktywną politykę wobec rolników/ fot.PTWP\nAktywna polityka rządu wobec rolnictwa jest widoczna; widoczna troska o polskie rolnictwo, emerytów i seniorów. Rolnicy otrzymują pomoc m.in. w formie dopłat do nawozów czy do ubezpieczeń rolnych - powiedział we wtorek wicepremier, minister rolnictwa Henryk Kowalczyk.\nCzasy dla rolnictwa są trudne, wzrost cen gazu spowodował ogromny wzrost cen zbóż i innej żywności, stąd rząd z wielką determinacją podjął wyzwanie wyrównania kosztów m.in. w formie dopłat do nawozów - mówił wicepremier Kowalczyk na wtorkowej konferencji prasowej w Świerczach koło Pułtuska.\nNa ten cel zostały przeznaczone z budżetu prawie 4 mld zł. Jest to kwota, która dla każdego rolnika jest kwotą połowy płatności bezpośrednich, tj. 500 zł do hektara. "Jest to ogromna pomoc, to nie znaczy jednak, że nie wzrastają inne koszty związane z wojną w Ukrainie" - zaznaczył Kowalczyk.\nRolnicy to nie tylko ci, którzy są aktywnymi rolnikami, ale także ci, którzy oczekują na emerytury - zaznaczył szef MRiRW. Przypomniał, że kilka tygodni temu rząd przyjął ustawę o rolniczych emeryturach, która pozwoli rolnikom przejść na emeryturę bez konieczności przekazania gospodarstwa. To realizacja "sprawiedliwości dziejowej" - podkreślił Kowalczyk. Dodał, że od 1 lipca rolnicy seniorzy będą mogli przechodzić na emeryturę i jeśli chcą pracować dalej w gospodarstwie.\nMinister zaznaczył, że obecnie trwają prace nad porządkowaniem reformy emerytalnej dla rolnictwa, tj. tych emerytur, które nabywają osoby pracujące w rolnictwie, ale też poza rolnictwem, mają płacone różne składki do ZUS i do KRUS. "Wykonujemy te prace (z resortem pracy), by te +zbiegi emerytalne+ od 1 stycznia dobrze funkcjonowały" - powiedział Kowalczyk.\nSzef resortu rolnictwa zwrócił uwagę, że już dzisiaj są symptomy bardzo znaczącej suszy. PO to, by pomóc rolnikom w ubezpieczeniu upraw, wprowadzona został system ubezpieczeń rolnych z ogromnymi dotacjami - 65 proc, składki płaci budżet, a rolnik tylko 35 proc. "Są oferty ubezpieczeń od suszy, zachęcam rolników ubezpieczenia upraw" - powiedział.\nKowalczyk zapewnił, że dla wszystkich rolników będzie i 13, i 14 emerytura. "Jest ona uzależniona od wielkości dochodów, ale emeryci-rolnicy wszyscy otrzymają 14 emeryturę" - zapewnił. Podkreślił, że "czasy są trudne , ale aktywność polskiego rządu pozwala bezpieczne te trudne czasy przejść"


Projekt ustawy o firmach inwestujących w najem nieruchomości (F.I.N.N.) przyjęty przez Rząd. - Advicero Nexia\nStrona główna / Blog / Projekt ustawy o firmach inwestujących w najem nieruchomości (F.I.N.N.) przyjęty przez Rząd.\nUstawa reguluje sposób tworzenia i działania wehikułu inwestycyjnego na wzór funkcjonujących w Unii Europejskiej podmiotów typu REIT (w polskim systemie prawnym nie występują podmioty ze szczególnym statusem podatkowym znane jako spółki REIT – Real Estate Investment Trust). W projekcie zwracają uwagę szczególne, korzystne rozwiązania podatkowe.\nNa temat prac, dotyczących projektu ustawy pisaliśmy już na naszym blogu: http://advicero.eu/przyspieszenie-prac-nad-polskimi-reit-finn/\nWprowadzenie do systemu prawnego F.I.N.N. nie jest równoznaczne z tym, że wyłącznie spółki tego typu będą mogły prowadzić działalność dotyczącą najmu nieruchomości mieszkalnych. Jednakże, w celu skorzystania ze specyficznych sposobów opodatkowania działalności, należy spełnić wymogi przewidziane w ustawie o F.I.N.N.\nSpółką F.I.N.N. może być wyłącznie spółka akcyjna, utworzona na czas nieoznaczony, wpisana do rejestru firm inwestujących w najem nieruchomości, o minimalnym kapitale zakładowym 50 mln PLN, której przedmiotem przeważającej działalności jest najem nieruchomości mieszkalnych położonych na terytorium RP, w tym za pośrednictwem spółek zależnych. Spółka powinna posiadać siedzibę i zarząd na terytorium RP, a jej akcje powinny być dopuszczone do obrotu na rynku oficjalnych notowań. Wszystkie akcje spółki powinny być akcjami na okaziciela, a spółka F.I.N.N. nie może emitować akcji uprzywilejowanych. Statut spółki powinien określać zasady strategii gospodarczej spółki F.I.N.N. oraz spółek zależnych – w szczególności rodzaj nieruchomości, których najem będzie przedmiotem działalności oraz kryteria ich doboru.\nZgodnie z projektem ustawy, spółką zależną od F.I.N.N. może być spółka akcyjna, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością lub spółka komandytowo-akcyjna. Status spółki zależnej od F.I.N.N. może uzyskać tylko spółka, która ma siedzibę i zarząd w Polsce a w przypadku spółki komandytowo-akcyjnej – spółka oraz jej komplementariusze mają siedzibę lub miejsce zamieszkania w Polsce. W kapitale zakładowym takiej spółki co najmniej 95 proc. udział ma mieć F.I.N.N. Spółka zależna nie może być wpisana do rejestru firm inwestujących w najem nieruchomości oraz nie może mieć akcji, ani udziałów w innych spółkach. Poza tym w jej przypadku co najmniej 90 proc. przychodów mają stanowić przychody z tytułu najmu nieruchomości mieszkalnych stanowiących własność spółki lub z odpłatnego zbycia nieruchomości mieszkalnych, które były przed ich zbyciem wynajmowane przez spółkę co najmniej przez rok.\n[Odmienne zasady podatkowe]\nPodatek CIT od dochodów uzyskiwanych przez spółki F.I.N.N. z najmu nieruchomości mieszkalnych i ich zbycia zostanie odroczony do czasu wypłaty dywidendy akcjonariuszom. Przewidziano stosowanie stawki w wysokości 8,5% CIT od dochodów uzyskiwanych z najmu nieruchomości mieszkalnych. Wprowadzono zwolnienie z opodatkowania podatkiem dochodowym dochodów spółek zależnych, uzyskanych z najmu i zbycia nieruchomości mieszkalnych.\nProjekt ustawy F.I.N.N. został skierowany do Sejmu. Mimo tego, że według planu wszystkie rozwiązania zawarte w ustawie mają wejść w życie 1 stycznia 2019 r., to przyjdzie nam poczekać na ostateczny kształt proponowanych rozwiązań. Biorąc pod uwagę wysoko postawiony próg wejścia i liczne obwarowania prawne, może się okazać, że spełnienie wymogów dla skorzystania z zachęt podatkowych może dla niektórych podmiotów okazać się za trudne.\nGdyby chcieli Państwo przedyskutować możliwości, które niesie ze sobą ustawa F.I.N.N., zapraszamy do kontaktu.\n25.03.2019 27.09.2018 Author: Advicero Nexia


Error - Louis Tomlinson vs Zayn Malik FanFiction : 29. Bright\nUwielbiam! wreszcie zaczęło się coś dziać, super, dzięki za rozdział :*\nSamantha 14 kwietnia 2015 20:55\nświetny rozdział! gratuluję!\nczekam na kolejny i zapraszam do siebie:)\nCrazy Mofo 14 kwietnia 2015 21:02\nHaha fajnie mieć brata Greya tylko z tą różnicą że to Michael Malik :D zaje wyje bisty <333 Jesteś mega i masz w chuj talentu ;)\nCynical Caroline 14 kwietnia 2015 21:31\nOj dzieje się i to porządnie ! Zayn i Lou za kratkami. Dobrze, że Ness chce im pomóc i starta się jak tylko może. Udało się jej nawet zwerbować Michael'a do Londynu czego nie udało się chłopakom :D. Ona magicznie działa na wszystkich Malików.\nWkurzyło mnie trochę zachowanie Danielle wobec Ness.\nMam nadzieję, że szybko wyciągną ich z paki chociaż to trochę skomplikowane.\nCzekam na następny. Rozdział jak zwykle mega świetny :)\nTaka Jedna 14 kwietnia 2015 22:17\nŚwietny jak zawsze z resztą xD\nAnonimowy 15 kwietnia 2015 14:54\nGenialny rozdział ^^ Czekam na nexta ;* /Anonimka\nKońcówka mnie powaliła xD geniusz :D hahah zła Ness <3 Olls:***


Bistro Royal - Nowy koncept w Wilanowie - Newsy - Wilanów - cowwilanowie.pl\nBistro Royal - Nowy koncept w Wilanowie\nWilanów miano królewskiego zyskał dzięki pałacowi Jana III Sobieskiego. Obecni mieszkańcy tej dzielnicy również lubią być traktowani po królewsku. Z myślą o nich zostało stworzone tętniące życiem - centrum Royal Wilanów, które mieści w sobie m.in. wiele lokali gastronomicznych. Od marca swoją działalność rozpoczyna nowy koncept Bistro Royal.\nNowy koncept oferuje królewskie produkty przygotowane w królewski sposób. Szefem kuchni Bistro Royal jest Arek Foszcz. Swoje doświadczenie zdobywał w gwiazdkowych restauracjach w Londynie oraz w warszawskim Senses. Współtworzył wraz z Michałem Gniadkiem restaurację Plato. Arek potrafi w perfekcyjny sposób wykorzystać produkty najwyższej jakości. Jest wielkim miłośnikiem burgerów. Tworzy je z pasją, począwszy od wypiekania bułek, doboru odpowiedniej mieszanki mięsa z wykorzystaniem najlepszej wołowiny Wagyu do zwieńczenia całości nieoczywistymi dodatkami. Przekąski, jak i dania główne z ryb, owoców morza i różnego rodzaju mięs zaskakują bogactwem smaków i sposobem prezentacji na artystycznie wykonanej zastawie.\nMenu Bistro Royal opiera się na produktach, pochodzących z własnego importu i od krajowych, sprawdzonych i utytułowanych dostawców. Nawet zioła, przyprawy i dodatki do dań uprawiane są w szklarni znajdującej się obok restauracji. Neo bistro to również perfekcyjna obróbka przy użyciu innowacyjnych technik kulinarnych. Klasycznej wielkości dania serwowane są w przyjaznej, luźnej atmosferze. To są główne wyróżniki obecnie najmodniejszego trendu w światowej gastronomii!\nPierwsze neo bistro na Wilanowie swoje drzwi otwiera już od godziny 12:00 - to idealny moment dla wszystkich pracowników okolicznych biur na np. biznesowy lunch. Bistro Royal przyjazne jest również dla rodzin z dziećmi, dla których zostało przygotowane specjalne kids menu, w którym znajdzie się m.in. makaron ręcznie robiony, specjalny burger oraz przepyszne, chrupiące roladki z ekologicznego kurczaka. Panie urzeknie wybór sałatek i znakomitych past, zaś na Panów czekają solidne porcje żeberek, steków czy burgerów z mięsem Wagyu.\nBistro Royal to również “Przystanek Wino!”. Niezależnie od pory dnia, w doborze znakomitego wina pomoże gościom fachowy personel pod kierownictwem Jacka Brzostka, osoby z wielką pasją i wiedzą o winach. Nie będzie to prosty wybór gdyż oferta wyśmienitych win, zarówno tych na butelki, jak i kieliszki jest bardzo szeroka, do których idealnymi dodatkami będą deski hiszpańskich serów i wędlin takich jak m.in. najbardziej uznana na świecie szynka Iberico de Bellota Joselito czy unikatowy gravlax z MOWI.\nObserwując nas na Facebook’u Goście będą mogli zapoznać się z planowanymi, licznymi wydarzeniami z udziałem znanych producentów i osobistości ze świata winiarskiego, podczas których będziemy degustować, edukować i poszerzać wiedzę na temat win. Również wielbiciele mocnych trunków będą mieli okazję spróbować i dowiedzieć się czegoś więcej o znanych światowych wysokoprocentowych destylatach.\nSerdecznie zapraszamy do pierwszego neo bistro na Wilanowie!


Dziewczyny z całego świata chcą wyglądać jak ONA! (Ty też?) - Papilot.pl\nre: Dziewczyny z całego świata chcą wyglądać jak ONA! (Ty też?)\nniby ok, ale jednak jakas nieformatowa\nMa ramiona jak facet...\nfu jedynie z tego to posladki ma ladne\nSzczerze ? :) Jeżeli chodzi o piersi i tyłek to muszę powiedzieć że są fajne ale cała reszta ohydna :) Nie uważam siebie za ideał ale śmiało mogę powiedzieć że niejedna z nas ma lepsze ramiona, ładniejszy brzuch czy nogi niż dziewczyna na zdjęciach :) faceci nie lubią babo-chłopów. :) Pozdrawiam\njest dość ladną dziewczyną z twarzy ale jest miliard o wiele ładniejszych (jeżeli już mamy całkowicie jej wszystkiego zazdrościc) , jeżeli chodzi o ciało wolałabym żeby tak mój cłopak wyglądał nie ja :) wolę osobiście dziewczyny wyglądające jak kobiety a nie pracujące na budowie :D Więc nie wiem co za tytuł sądząc również po komentarzach niżej, ale wg mnie jej ciało jest okropne, pozdrawiam :)


Pustostan z motoryzacyjną historią straszy - Jelonka.com\nPustostan z motoryzacyjną historią straszy\nWtorek, 3 kwietnia 2012, 9:11\nNiełatwo się domyśleć, że w zaniedbanym i zrujnowanym budynku przy ulicy 1 Maja istniał przed 1945 rokiem nowoczesny salon samochodowy. Przed około 20 laty urządzono tu sklep meblowy i zainwestowano w podjazd dla niepełnosprawnych. Aktualnie obiekt niszczeje nie służy nikomu.\nBudynek wzniesiono w 1938 roku jako salon samochodowy o powierzchni 340 metrów kwadratowych a inwestorem była firma “A.&O. Radam”. - Przy oknie wystawowym znajdował się obrotowy podest dla auta eksponatu – przypomina Ivo Łaborewicz, kierownik jeleniogórskiego oddziału Archiwum Państwowego. Wnętrze było doświetlone przeszklonym sufitem.\nLata świetności obiekt ten ma już jednak dawno za sobą i mało kto zna jego historię. Na początku lat 90. XX wieku powstał tu sklep meblowy, a Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych dołożył się do budowy podjazdu dla poruszających się na wózkach klientów, o czym do dziś informuje stosowna tabliczka. Placówkę jednak zamknięto, a całość niszczeje. Niekorzystny wizerunek pogłębia chodnik, a raczej to, co kiedyś nim było.\nPostępująca degradacja części ulicy 1 Maja prowadzącej do dworca kolejowego świadczy o upadku tego zakątka miasta. Trudno sobie wyobrazić, że jeszcze nie tak dawno temu, kiedy ruch pociągów był większy, tętniło tu miejskie życie. Czy uda się dokonać “rewitalizacji”?\n~ 3-04-2012 9:34\nJelenia Góra odkąd nie jest wojewódzkim miastem popada w ruinę i tak już zostanie. Tylko siąść i płakać.\n~ 3-04-2012 10:15\nJaki prezydent takie miasto!!!!!!\n~ 3-04-2012 10:21\nNie siąść i płakać, tylko siąść, szukać pracy i wyjeżdżać!\n~do 9:34 3-04-2012 10:50\nnie mój drogi nie usiąść i płakać tylko zebrać i drogą agresywnych protestów aż do skutku w warszawie (lub jakimś innym sposobem) odzyskać województwo a tak po za tym to podobno śp L. Kaczyński miał w planach województwo Karkonoskie ze stolicą w Jeleniej Górze\n~ 3-04-2012 11:11\nuciekac z jg jak najszybciej i jak najdalej\n~ość portalu 3-04-2012 11:16\nNie siedzieć i płakać, nie protestować, nie uciekać, tylko zakasać rękawy i wziąć się do roboty !\n~dde 3-04-2012 11:31\nWynająć obiekt za symboliczna złotówkę na 10 lat w zamian za remont, ale nie miasto rząda kolosalnych czynszów - albo bardziej prawdopodobne - niedługo któryś z przydupasów prezydenta wykupi lokal za bezcen i zrobi sobie piekny sklepik albo mieszkanko- można? -w JG wszystko można\n~Niestety 3-04-2012 11:32\nNiestety nie uda się dokonać rewitalizacji budynku, a to dlaczego? dlatego że Urząd Miasta w J.G. podwyższył Podatki od nieruchomości i nikomu nie będzie się opłacało cokolwiek tam otwierać.\n~do gościa .. 3-04-2012 11:33\nHaha gdzie do roboty w Tesco czy w biedronce za 800 zł . Kolejni włodarze myśleli tylko o sprzedaży gruntów po obiekty handlowe i zrobili z Jeleniej Góry dziurę z marketami a z mieszkańców dziadów . Uciekać jak najdalej !!!!\n~ 3-04-2012 11:49\nA ten czerwony Pałac obok po prawej stronie też pusty stoi? ciekawe kto go kupi po zaniżonej cenie.\n~aj aj aj 3-04-2012 11:57\nNiestety zjazdu cywilizacyjnego od czasu likwidacji województwa nie zakryje obwodniczka czy następne kilka dyskontów........................\n~gosc portalu 3-04-2012 12:02\nDokladnie ale POlska to nie Niemcy, ktorzy dbaja o porzadek w miescie z pasujaca architektura lacznie nie mowiac juz o tym, jak ladnie wygladaja ich domy, ogrodki a nawet teren z chodnikiem bedacy przy ich posesji. Gdyby ludzie w Jeleniej mieli inna mentalnosc to bylo by ladniej bo 1) sami by wiecej dbali o porzadek, 2) wybierali by rozsadnych kandydatow do koryta a nie jakis cwanych nieudacznikow, ktorzy patrza tylko na swoje zyski a wyborcy to dla nich naiwniaki i tania sila robocza, ktora nie moze normalnie pracowac bo koszt pracy byl by malo oplacalny dla pracodawcow- kolesiow... LUDZIE OBUDZCIE SIE BO TO CO SIE DZIEJE W MIESCIE I OKOLICACH W DUZEJ MIERZE ZALEZY OD WAS SAMYCH !!!\n~dadek1 3-04-2012 12:22\nRadio Wrocław dzisiaj podało, że Powiatowa Stacja Sanitarno-Epidemiologiczna w Jeleniej Górze też jest przewidziana do likwidacji. Obszar jej działania trafi do Wałbrzycha lub Legnicy\n~sqandal4 3-04-2012 12:44\ni tak pomału Jelonka stacza sie po równi pochłej i ...... ano wlasnie pamiętacie Miedzianke ? ... to samo będzie tu i , płakać czy śmiać się\n~do 12:44 3-04-2012 12:59\nani płakać ani śmiać zebrać dużą grupę RZUCIĆ GRANAT POD BRAMĘ PARLAMENTU I ZARZĄDAĆ WOJ JELENIOGÓRSKIEGO I WOGÓLE STAREGO PODZIAŁU WOJ\n~iaiaia 3-04-2012 13:14\nprzeorać i na terenie całej Jeleniej postawić Hiper-Biedronke\n~df 3-04-2012 13:26\nWznieść 30m zawiłe zamiast wieży Krzywoustego\n~Bąk - 3-04-2012 14:11\nNarzekacie na upadek miasta i próżnośc ,ale tak chieliście i macie ,wybralliście władze miasta ,posłów , senatorów, którzy biegali za Waszymi głosami jak capy za marchewką a teraz siedzą w wygodnych fotelach i zgarniaja grubą forsę a pospulstwo narzeka na zapyziałe miasto i nie wiadomo czego oczekuje , przeceiż Ci wybrańcy niczym sie nie legitymowali zwłaszcza żadną pracą efektywną oprócz grzania posad budżetowych ,- tylko gdakali o dobrach dla mieszkańców a skubneli dla siebie. Za komuny w tym miejscu zrujnowanym był klub PKS-u Klakson ,MPK był klub Kosmos , Miasta był Kwadrat , Konfeksu - Iskara, Fampy -Gencjana , Kosciół miał Relax , Był jeszcze Kongo- i słynna Kawiarnia Grota .Teraz jest lepiej muzealniej , zdechło jak obietnice prezydentów historyków i odnowicieli posłów.\n~wrocławianin 3-04-2012 14:16\nZastanawia mnie dlaczego ci którzy tylke piszą by uciekać z Jeleniej Góry do tej pory tego nie zrobili za to z wielką radością udzielają się na forach internetowych. Lepiej by zrobili jakby się wreszcie do roboty wzięli zamiast biadolić jak źle i fatalnie. Od samego narzekania jeszcze nic się nie zmieniło.\n~wrocławianin 3-04-2012 14:18\ndo Bąk Zośka akurat jest ekonomistką.\n~do 12:02 3-04-2012 15:10\nGościu malinowy o co ci chodzi z podkreślaniem w zdaniach sylab "PO" z wielkiej litery???Czyżbyś w ten sposób chciał zademonstrować swoją sypatię do tej partii?Tak tylko pytam bo często przygłupy używają tego "PO" w komentarzach i za nic nie rozumiem o co im chodzi.\n~tim 3-04-2012 15:49\ndo 15.10 widać ze Bozia rozumu nie dała trolu :)\n~ 3-04-2012 15:54\njakos nie moge skojarzyc tego miejsca , to chyba nie jest Jelenia Gora na tych zdjeciach\n~ 3-04-2012 16:12\ndo 15:54 - to jest 1 Maja, za tym miejscem, gdzie 1 Maja łączy się z ul. Wojska Polskiego, dalej do dworca PKP jest 1 Maja, a ten budynek jest po prawej w stronę dworca. Tam trochę dalej była hurtownia dawnego RUCH-u.\n~J-65 3-04-2012 16:23\nFajne miejsce na zbiorowy przytułek dla bezdomnych-sami by wyremontowali,a tak gnieżdżą się w ciasnocie na Grunwaldzkiej!!!!!\ngość jeleniej góry 3-04-2012 16:41\nWłaścicielem całego obiektu, również tego wyremontowanego z wieżyczką, jest wrocławska spółka IMPEL. Remont obiektu jak głosi tabliczka przed wejściem, dokonano ze środków PFRON, a podjazd miał służyć niepełnosprawnym pracownikom budynku z czerwonej cegły. Na dokończenie remontu widać zabrakło dotacji państwowych...\n~ 3-04-2012 17:01\nAd.~ z godz. 12:59. Nie po to solidarnościowcy walczyli - w słusznej sprawie - z komuną, likwidując wszystko co się zlikwidować dało, ażeby dzisiaj ponownie z Jeleniej Góry robić miasto wojewódzkie. Twój wniosek jest chybiony. DOLNOŚLĄZAK.\n~piotr 123 3-04-2012 20:08\nZróbcie tam BIEDADRONKE\n~matko moja 3-04-2012 21:39\nprzechodzę tą drogą dwa razy dzienni i pierwszy raz widzę ten budynek ze zdjęcia... barierkę,, podjazd.. co do jasnej ciasnej,, czary??\n~Bąk - 3-04-2012 21:52\ndo wrocławianin - Zośka jest ekonomistką - wyjatkową , tam gdzie należało wykazać sie wiedzą ,operatywnością i efektami - to zawsze była klapa rozwojowa , pomomo podtykanych rozmaitych posad dla p.Zosi - dlatego sukcesy Ci ludzie maja na posadach budżetowych tam ich nie popędza wynik ekonomiczny tylko cieszą własne wysokie koszty skierowane na rachunek tych co dostarczają podatki. I jakoś to idze ..\n~Rico 3-04-2012 21:54\nTam była kiedyś przed ''wojną'' świetlica/klub PKS-u towarowego.Piękna świetlica służyła wielorakim potrzebom,była pięknie umeblowana z wygodnymi fotelami.Zbierali się tam często na różnych uroczystościach czy szkoleniach pracownicy ,uczniowie ,sportowcy zrzeszeni przy PKS-ie jak saneczkarze ,piłkarze ręczni , gokardziści . A tam w wieżyczce na piętrze miał swoje biuro główny księgowy.I komu to Panie przeszkadzało ?\n~Gość 3-04-2012 22:41\nA co w tym mieście nie straszy ,chyba tylko sam nędzny Zawiła ze swoją świtą Buahahhahahahahahahaha\n~Do rządu 3-04-2012 23:57\nPodatki od nieruchomości obniżcie ,wy palanty!, to ludzie będą otwierać biznesy.\n~:) 4-04-2012 0:27\nNo i pada powoli...\n~;) 4-04-2012 0:28\nLepiej nie bedzie...\n~ksawercia 4-04-2012 7:16\nDla posłanki Zosi to nie jest ważny temat. Teraz lansowanie własnej osoby jest sprawą pierwszoplanową.\n~;) 4-04-2012 12:41


Warszawiacy spalili 106 729 pączków na Zimowym Narodowym - GazetaSenior.pl\nRedakcjaLuty 28, 2019 8:00 am 0\nInfografika jak spalić pączka\nSpalanie pączków na Zimowym Narodowym\nWedług raportu MultiSport Index 2018 jedynie 21 proc. Polaków stosuje dietę wspomagającą efekty sportowe, w tym m.in. dietę wysokobiałkową, niskotłuszczową lub odchudzającą. Jednak mimo rosnącej świadomości Polaków w zakresie zdrowego trybu życia, nadal 38 proc. z nas nie podejmuje żadnej aktywności fizycznej. Szczęśliwie dla społeczeństwa powstaje wiele inicjatyw, których zadaniem jest aktywizacja nieaktywnych. Jedną z nich jest Zimowy Narodowy w Warszawie, w którym od listopada zeszłego roku podczas aktywnego korzystania z atrakcji zimowych spalono łącznie 48 028 320 kalorii, co przekłada się na 106 729 spalonych pączków.\nLiczba ta stale się powiększa, a chętnych do pozbycia się nadprogramowych kilogramów nie brakuje. W tegorocznej edycji nowością jest MultiSport Lab, specjalna przestrzeń stworzona dla całych rodzin, w której każde pokolenie będzie mogło poznać ciekawe i nowoczesne pomysły wspierające aktywność fizyczną i zdrowy styl życia. Już 3750 dzieci spróbowało swoich sił w multimedialnym teście sprawnościowym Aktywnych Szkół MultiSport, stając do walki z potworami z Galaktyki Bezruchu. Dla dorosłych i młodzieży dostępne są również takie atrakcje jak ćwiczenia w wirtualnej rzeczywistości, pomiary składu ciała, konsultacje dietetyczno-trenerskie czy komputerowe sprawdzenie wad postawy na maszynie TRX Maps. Z MultiSport Lab oraz pozostałych atrakcji Zimowego Narodowego można korzystać do 3.03.2019 (więcej informacji na stronie www.kartamultisport.pl/zimowy-narodowy/ oraz www.zimowynarodowy.pl).\nCATEGORIES Aktywny Senior\nTAGS Aktywny SeniorBenefit Systemsinformacja prasowaMultiSportTłusty CzwartekZimowy Narodowy\nNEWER POSTPrzedszkole dla STARSZAKÓW _ DDP Karmelkowa (dużo zdjęć)\nOLDER POSTDr Piotr Kosiak o projekcie Biblia Audio Kids\nGdybym był bogaczem KONCERT – Narodowy Teatr Opery i Baletu z Odessy\nRelacja z Lubelskich Spotkań Seniorów LUBSENIOR\nA na wety konfety\nCzarownica ze wzgórza_książka\nO dobrym umieraniu – 5 potrzeb chorego


Pocałunek, balkon i mury zamku - Goboservice\nOba odnoszą się do ponadczasowej i romantycznej więzi łączącej Romea i Julię, jednak kojarzą się z ważnymi odniesieniami obywatelskimi. Możliwości, jakie daje użycie trzech potężnych projektorów Golux 1000 oraz użytych i udostępnionych bezpłatnie na tę okazję „pełnokolorowych” gobo, pozwoliły na przeprowadzenie krótkiego eksperymentu, który trwał jedną noc z pełnym poszanowaniem starożytnych murów Zamku Aragońskiego Reggio Calabria sięga XV wieku. Dzięki artystycznemu wykorzystaniu technologii oświetleniowej, która została odrzucona w wersji 3D, po raz pierwszy w historii dwoje kochanków mogło pocałować się publicznie z widokiem na balkon, na którym nigdy nie gościli ich razem, chroniony przez potężną krenelażową kurtynę, która już broniła miasta na przy okazji wielu zamachów w jego historii.\nI podczas gdy pozostali nieruchomi w swoim euforii, dziesiątki chłopców wzmocniło tę pasję selfie i postami w mediach społecznościowych, którym towarzyszyły romantyczne nuty orkiestry. I nieważne, że to sprawiło, że artystyczni puryści kręcili nosami. Tak też było z Wieżą Eiffla. W intencjach promotorów była nie tylko chęć podzielenia się romantyczną imprezą.\nNapis nad trójwymiarowym obrazem „Nikt nie jest taki jak ty” może mieć głębsze znaczenie oprócz tego bezpośredniego, które chce, aby było skierowane do ukochanej osoby. Obraz, który zainspirował ich w warsztatach Goboservice, wykonał Hayez w Mediolanie w 1859 roku. „Pocałunek” przedstawia parę młodych kochanków, właśnie Romea i Julię, zjednoczonych intensywnym impulsem, który w logice Risorgimento, którego świadomym nosicielem był Hayez, nabierał ściśle alegorycznych i patriotycznych konotacji. Te symboliczne przesłania nie pozostały niezauważone przez współczesnych malarzowi weneckiemu i zadecydowały o części jego sukcesu, do tego stopnia, że autor został zmuszony do stworzenia trzech innych wersji tego samego obrazu, zmieniając jedynie detale. I tak Romeo to nikt inny – w artystycznej koncepcji autora – jak ochotnik wyjeżdżający na wojnę o niepodległość „sfotografowany” w przejmującym pozdrowieniu ukochanej. A ona sama staje się symbolem tej ojczyzny, dla której się poświęca. Poeta Francesco Dall’Ongaro napisał: „Niech silne, szczere pokolenie wyjdzie z tego czułego pocałunku, przyjmie życie takim, jakie jest, i sprawi, że będzie owocne dzięki umiłowaniu piękna i prawdy”. Zaproszenie ważne w Mediolanie w 1859 roku oraz w Reggio Calabria w 2017 roku. Najlepsze życzenie, jakie młody burmistrz może złożyć swoim współobywatelom: żyli życiem prywatnym i wspólnotowym z pasją i uczestnictwem.\nGoboservice zawsze kierował się filozofią maksymalnej wydajności energetycznej i przykładał szczególną wagę do projektowania wszystkich swoich projektorów. Serii Led, najnowszej narodzonej w domu Sunland Optics, chciał poświęcić długą fazę badań i projektowania, aby zaoferować produkt o najlepszych cechach pod względem wydajności świetlnej, niezawodności i jakości obrazu. Goled to na przykład mały projektor LED COB o…\nCzego nie robisz z Goluxem…\nJako światowy debiut, pierwszy GoLux z nowej serii Goboservice nie mógł aspirować do bardziej odpowiedniego i prestiżowego kontekstu miejskiego dla swojego operacyjnego chrztu: „Ville Lumiere”. Wieża Eiffla, kopuła „des Invalides”, Łuk Triumfalny i Biblioteka Narodowa to cztery najważniejsze zabytki, które nieświadomie stały się tłem autopromocyjnych wypraw kontrowersyjnego francuskiego artysty Johna Hamona – „najbardziej znanego”. nieznane…\nRead More Czego nie robisz z Goluxem…Continue