Film Jako w piekle, tak i na Ziemi\nOnline: 272 Kino online: 2\nParyż, jak wiele innych miast, kryje pod sobą wiele długich i liczących setki lat korytarzy, lochów i przejść. Pod ulicami Paryża, na przestrzeni wieków pochowano niezliczoną ilość ludzi. Można powiedzieć, że paryskie katakumby, to wielkie cmentarzysko. Film opowiada o grupie archeologów, która postanawia zbadać nieznany dotąd labirynt kości. Do katakumb udaje się Scarlett Marlowe, zwariowana archeolożka, która spędziła życie poszukując kamienia filozoficznego Flamela. Kamień ów ma zamieniać metal w szczere złoto i zapewniać nieśmiertelność. Udaje się tam, ponieważ wszystko wskazuje na to, że paryskie podziemia kryją w sobie ten największy skarb historii. Na wyprawę w głąb ziemi, kobieta zaprasza swoją niegdysiejszą miłość, również archeologa George’a. O udział w wyprawie prosi też kamerzystę Benji’ego, który cierpi na klaustrofobię. Ten ostatni nie ma pojęcia, co go czeka. Przewodnikami archeologów są eksperci od katakumb. Archeolodzy angażują ich, ponieważ wiedzą, jak zdradliwe i niebezpieczne potrafią być podziemne tunele, labirynty i korytarze. Ich przewidywania okażą się bardzo trafne. Wspólny pobyt w podziemiach Miasta Światła sprawi, że zaczną oni wyjawiać swoje własne tajemnice, a prześladujące ich demony przeszłości okażą się o wiele bardziej niebezpieczne i zabójcze od otoczenia… Jedynym sposobem na ratunek i ocalenie stanie się kamień filozoficzny. "Jako w piekle, tak i na ziemi", to film o mrokach katakumb i jeszcze ciemniejszych, bardziej strasznych i nie odkrytych mrokach ludzkiej psychiki. Film trzyma w napięciu, fascynuje i porywa. Tym bardziej, że są w nim pierwsze zdjęcia kręcone w katakumbach usytuowanych pod ulicami Paryża. Gwarantujemy, że będziecie się bać…\n[url=https://kino.tja.pl/film,jako-w-piekle-tak-i-na-ziemi]Paryż, jak wiele innych miast, kryje pod sobą wiele długich i liczących setki lat korytarzy, lochów i przejść. Pod ulicami Paryża, na przestrzeni wieków pochowano niezliczoną ilość ludzi. Można powiedzieć, że paryskie katakumby, to wielkie cmentarzysko. Film opowiada o grupie archeologów, która postanawia zbadać nieznany dotąd labirynt kości. Do katakumb udaje się Scarlett Marlowe, zwariowana archeolożka, która spędziła życie poszukując kamienia filozoficznego Flamela. Kamień ów ma zamieniać metal w szczere złoto i zapewniać nieśmiertelność. Udaje się tam, ponieważ wszystko wskazuje na to, że paryskie podziemia kryją w sobie ten największy skarb historii. Na wyprawę w głąb ziemi, kobieta zaprasza swoją niegdysiejszą miłość, również archeologa George’a. O udział w wyprawie prosi też kamerzystę Benji’ego, który cierpi na klaustrofobię. Ten ostatni nie ma pojęcia, co go czeka. Przewodnikami archeologów są eksperci od katakumb. Archeolodzy angażują ich, ponieważ wiedzą, jak zdradliwe i niebezpieczne potrafią być podziemne tunele, labirynty i korytarze. Ich przewidywania okażą się bardzo trafne. Wspólny pobyt w podziemiach Miasta Światła sprawi, że zaczną oni wyjawiać swoje własne tajemnice, a prześladujące ich demony przeszłości okażą się o wiele bardziej niebezpieczne i zabójcze od otoczenia… Jedynym sposobem na ratunek i ocalenie stanie się kamień filozoficzny. "Jako w piekle, tak i na ziemi", to film o mrokach katakumb i jeszcze ciemniejszych, bardziej strasznych i nie odkrytych mrokach ludzkiej psychiki. Film trzyma w napięciu, fascynuje i porywa. Tym bardziej, że są w nim pierwsze zdjęcia kręcone w katakumbach usytuowanych pod ulicami Paryża. Gwarantujemy, że będziecie się bać…[/url]\nGen: 0.0056s, odsłon: , 05:37:26


Ziuta we FRA: marca 2017\nNie, nie... wbrew pozorom nie będzie o moich traumach ani o problemach. Jeśli ktoś na to liczył, to nie ten adres ;)\nTym razem będzie o języku, którego przyszło mi się uczyć na stare lata, a którego konsekwentnie unikałam całe (prawie) 15 lat.. jak się okazało do czasu ;-)\nZ tego miejsca chciałabym przeprosić wszystkie panie nauczycielki od niemieckiego - trzeba było się uczyć, a nie stosować znaną wszystkim metodę zakuj, zdaj, zapomnij... Przepraszam i zwracam honor!\nTak więc uczę się pilnie, jeżdżę na lekcję, stresuję się i denerwuje jak za starych dobrych czasów w szkole. Jadąc na każde zajęcia odmieniam Ich bin, du bist, er sie es ist... i tak dalej.. Jak mantrę... Byle się nie pomylić i byle nie było wstydu - bo przecież uczyłam się już tego kilka (naście ;) ) lat temu...\nZakuwam i powtarzam codziennie, tak żeby za yyy 28 (tak, już 28 :D ) dni dać sobie radę - na początku bez fajerwerków - podstawy podstaw :) Na fajerwerki i stronę bierną dokonaną w czasie przyszłym też przyjdzie czas :)\nSpójrzmy prawdzie w oczy - język niemiecki nie brzmi zbyt pięknie - wydaje się twardy i niemiły. Jednak przez te 2 miesiące intensywnego "romansu" (tak tak, Ci co plotkują właśnie dostali słowo klucz ;-) ) zaczęłam zmieniać zdanie. Co mnie urzekło w niemieckim? Jego uporządkowanie - cudowna sprawa! Dla mnie, osoby która uwielbia schematy, logikę i planowanie wszystkiego w najdrobniejszych szczegółach jest to idealny język. Wszystko jest poukładane, wszystko ma swoje miejsce, każda część zdania odmienia się według ściśle określonego schematu - i broń Boże inaczej! - to niemiecki i Niemcy, czyli nie ma mowy o tak zwanym "feel the flow" ;). Wystarczy poznać wszystkie zasady gry, a sprawa staje się w miarę prosta - i to mi się podoba!\nI tak jak jeszcze 2 miesiące temu zastanawiałam się czy dam radę zaprzyjaźnić się z niemieckim, tak teraz jestem pewna że dam radę! Spójrzcie sami - czy tytułowe "mein Traum" nie brzmi pięknie jeśli wiemy, że der Traum to nie trauma, a marzenie? A wymarzona praca to der Traumberuf? Skojarzenia oczywiście dowolne - jednak "der Traum" i "traumen" szczerze mnie urzekły!\nNa koniec pozwolę sobie jeszcze przytoczyć jeden przykład wiosenno-lotniczy - tym razem już obrazkowo:\nMnie das Schmetterling urzeka już 2 rok! A od niedawna kolejny nieżywy członek rodziny został nazwany das Einhorn - nie mogło być inaczej :)\nI tym tęczowym akcentem kończę na dzisiaj. Da kawy polecam ciasteczko - sam piękny jednorożec mówi, że czas na dietę będzie później :)\no czwartek, marca 30, 2017 2 komentarze: Linki do tego posta\nEtykiety: FRA, Mein Traum, niemiecki, Ziuta we FRA\no poniedziałek, marca 27, 2017 2 komentarze:


LEKsykon - Chlamydia: Pierwsza na świecie szczepionka\n09:51 22 SIE 2016\nNaukowcy poczynili postępy w kierunku pierwszej szczepionki na zakażenie chlamydiowe, po ukazaniu, w jaki sposób nowe antygeny zmniejszają objawy wywoływane przez bakterię Chlamydia trachomatis - najczęstszą przyczynę choroby.\nWspółautor badania David Bulir, z Instytutu Badań Chorób Zakaźnych imienia Michaela G. DeGroote’a Uniwersytetu McMaster w Kanadzie i jego współpracownicy przedstawiają swoje wyniki w czasopiśmie "Vaccine".\nChlamydia jest jednym z najpowszechniejszych zakażeń przenoszonych drogą płciową w Stanach Zjednoczonych- około 2 860 000 tych infekcji występuje każdego roku. Chlamydia jest zwykle "przekazywana" w trakcie stosunku waginalnego, analnego lub oralnego z osobą zakażoną. Istnieją cztery gatunki bakterii, które mogą powodować zakażenia - z których najczęstszym jest C. trachomatis.\nJednak infekcja często nie prezentuje żadnych objawów, a wiele osób nie korzysta z badań kontrolnych. W rezultacie, większość osób nie zdaje sobie sprawy, że są zarażeni chlamydią, więc infekcja często jest nieleczona. Nieleczona chlamydia może mieć poważne konsekwencje dla zdrowia, szczególnie dla kobiet. Może to prowadzić do zapalenia narządów miednicy mniejszej, a to może spowodować nieodwracalne uszkodzenie układu rozrodczego, być przyczyną długotrwałego bólu w miednicy mniejszej, niepłodności lub ciąży pozamacicznej.\nObecnie jedynym sposobem, aby zmniejszyć ryzyko zakażenia chlamydią jest używanie prezerwatyw podczas stosunku płciowego lub celowe, całkowite unikanie kontaktu seksualnego. Obecnie, Bulir i jego współpracownicy uważają, że są na dobrej drodze do stworzenia pierwszej na świecie szczepionki o szerokim spektrum ochrony dla tej choroby.\nAntygen BD584 zmniejszył objawy zakażenia Chlamydią nawet o 95 procent\nDo swoich badań, naukowcy zimmunizowali samice myszy nowym antygenem o nazwie BD584, który składa się z trzech białek T3SS z C. trachomatis: CopB, CopD i CT584.\nW myszach zainfekowanych Chlamydia muridarum - gatunkiem C. trachomatis - stwierdzili, że antygen zmniejszył wydalanie bakterii o 95 procent. Wydalanie chlamydii jest objawem zakażenia C. trachomatis. Inny objaw zakażenia - wodniak jajowodu (hydrosalpinx), w którym jajowody wypełniają się płynem - została zmniejszony o 87,5 procent w immunizowanych myszach. Na podstawie ich wyników, Bulir i współpracownicy sugerują, że BD584 jest obiecującym kandydatem na szczepionkę przeciw chlamydii.\n"Szczepienie będzie najlepszym sposobem, aby zapobiec infekcji Chlamydia, a badanie to określiło ważne nowe antygeny, które mogłyby być wykorzystane jako część szczepionki do zapobiegania lub wyeliminowania negatywnych skutków rozrodczych nieleczonych infekcji", dodaje David Bulir.\nCo więcej, naukowcy sugerują, że BD584 ma potencjał, aby chronić przed wszystkimi szczepami C. trachomatis, w tym przed tymi, które powodują jaglicę - rodzaj infekcji oczu.\nJeśli antygen BD584 odniesie sukces jako szczepionka przeciw zakażeniu chlamydią, naukowcy twierdzą, że będzie podawana przez nos. "Jest to łatwe, bezbolesne i nie wymaga wysoko wykwalifikowanych pracowników służby zdrowia, a to sprawia, że jest też niedrogim rozwiązaniem dla krajów rozwijających się", zauważa współautor badania Steven Liang, również z Instytutu Badań Chorób Zakaźnych w McMaster imienia Michaela G. DeGroote'a.\nNastępnie zespół planuje przeprowadzenie dalszych badań różnych form BD584, aby zobaczyć, jak wypadają one na tle różnych szczepów chlamydii.\nMosquirix, pierwsza szczepionka przeciw malarii, która została przedłożona do prawnego zatwierdzenia, zyskała poparcie Komitetu ds. Produktów Leczniczych Stosowanych u Ludzi (Committee on Medicinal...\nDobrze, że szczepionka powstała i oczywiście w pewnej grupie ludzi może ona przyczynić się do zmniejszenia ryzyka zakażenia. Jednak w moim mniemaniu i tak nic nie zastąpi profilaktyki zakażenia, chociażby w formie stosowania zabezpieczenia mechanicznego ograniczającego bakterią i innym patogenom przedostanie się drogą poziomą na inny organizm i spowodowanie zakażenia. Jasne, że zawsze wiadomość o nowych szczepieniach umożliwiających prewencję zakażeń jakąś chorobą są jak najbardziej wiadomościami pozytywnymi. Tylko, czy aby na pewno takie szczepienia nie spowodują zwiększonego zakażenia na pozostałe choroby przenoszone drogą płciową? Jeśli osoba podejmująca się ryzykownych zachowań seksualnych będzie żyła w przekonaniu, że przed zakażeniem na chlamydię chroni ją odpowiednie szczepienie, czy przypadkiem nie będzie ona mniej ostrożna przy podejmowaniu kontaktów seksualnych w przyszłości? Jeśli do tego dodać jeszcze na przykład szczepienie przeciwko wirusowi brodawczaka ludzkiego. Czy nie spowoduje to osłabienia czujności dając złudne uczucie bezpieczeństwa? Czy przypadkiem człowiek żyjący w takim przekonaniu nie będzie bardziej skłonny do zapominania o ryzyku, podejmowania ryzykownych kontaktów seksualnych i nie dbania przy tym o odpowiednie zabezpieczenie, chociażby właśnie stosowanie bariery ochronnej w postaci prezerwatywy? Co wtedy z innymi chorobami takimi jak HIV, żółtaczka, kiła, rzeżączka i wszelkie inne choroby weneryczne? Przecież szczepienie przeciwko chlamydii nie uchroni przed innymi patogenami, a skutki zakażenia nimi mogą być daleko dalej idące i przyczyniać się do o wiele gorszych następstw i powikłań. Powinniśmy się więc chyba zastanowić, czy tworzenie szczepionek jest wyjściem właściwym, czy raczej nie powinno się większej wagi przyłożyć do edukacji, przede wszystkim seksualnej młodzieży z uwzględnieniem przekazywania informacji nie tylko dotyczących zapobiegania niechcianym ciążą w młodym wieku i metodą antykoncepcji, ale również uświadamiać młodych o ryzyku zakażenia wszelakiego rodzaju chorobami przenoszonymi drogą płciową oraz udzielać informacji odnośnie właściwej prewencji i profilaktyki zdrowotnej. Szczepienia powinny mieć miejsce dopiero w dalszej kolejności.\nJasnym wydaje mi się, że edukacja pacjentów dotycząca higieny współżycia, czy chociażby szerzenia wiedzy odnośnie chorób wenerycznych i ich prewencji jest bardzo ważna. Jednak nie ośmieliłabym się wysuwać tak śmiałych wniosków co Pan, Panie Kacprze. Chociaż w przypadku osób, które podejmują tak zwane ryzykowne kontakty seksualne, czyli często zmieniają partnerów, podejmują współżycie z osobami im nieznanymi itp. ważne jest, aby te osoby pamiętały o korzystaniu z odpowiednich zabezpieczeń, chroniących ich przed ciążą jak i przed chorobami przenoszonymi drogą płciową. I oczywistym jest, że szczepionka przeciwko jednej tylko chorobie tak naprawdę nie zabezpieczy przed niczym, bo co z pozostałymi chorobami i tutaj się z Panem zgodzę. Tylko, że gdy spojrzeć na tą sprawę z nieco innej strony. Otóż, osoby które podejmują się ryzyka związanego z aktywnością seksualną z nieznanymi osobami, częstymi zmianami partnerów itp, często również nie liczą się z ryzykiem dotyczącym możliwości zarażenia się chorobą weneryczną. Nawet jeśli szczepionka przeciwko chlamydii jak i przeciwko wirusowi brodawczaka ludzkiego, które są obecnie dostępne na rynku farmaceutycznym, nie mogą zapewnić pełnego bezpieczeństwa, to jednak wydaje mi się, że byłoby dobrze, gdybyśmy mieli możliwość zabezpieczyć pacjentów z grupy ryzyka przynajmniej przed tymi patogenami, przed którymi jesteśmy w stanie tego dokonać. Nawet jeśli miałaby to być wyłącznie chlamydia i HPV. Jasne, że należy pacjenta uświadamiać, iż szczepienie nie zapewnia całkowitego bezpieczeństwa i nie chroni przed innymi chorobami przenoszonymi drogą płciową. Ważne też, aby edukować i zwiększać świadomość odnośnie możliwości i konieczności stosowania zabezpieczenia mechanicznego jakie stanowi prezerwatywa nie tylko celem uchronienia się przed ciążą, ale właśnie też przed licznymi możliwymi zakażeniami. Tylko, nie oszukujmy samych siebie. Jeśli pacjent nie liczy się ze swoim zdrowiem podczas podejmowania przygodnych kontaktów seksualnych, nie łudźmy się, że zawsze będzie on pamiętał, czy przejmował się o istniejącym ryzyku zakażenia i o zastosowaniu prezerwatywy. I właśnie z tego powodu uważam, że szczepionka przeciwko chlamydii wcale nie jest takim głupim pomysłem. Co więcej, mam nadzieję, że za jakiś czas zostanie wynalezionych więcej szczepionek mających działanie wytwarzające odporność przeciwko pozostałym patogenom przenoszonym drogą płciową. Nie powinniśmy negować pracy jaką laboranci i naukowcy włożyli w wytworzenie preparatu, a raczej powinniśmy docenić te starania i wkład w postęp profilaktyki chorób wenerycznych. Nawet jeśli na dzień dzisiejszy nie jest on jeszcze w zadowalającym stopniu rozwinięty, to powinniśmy docenić starania i z nadzieją oczekiwać dnia, kiedy zostanie wyprodukowana ostatnia szczepionka przeciwko ostatniemu z patogenów przenoszonych drogą płciową, a ludzkość stanie się wolna od tych zarazków. Byłoby cudownie, gdybyśmy doczekali tego dnia, chociaż oczywiście zdaję sobie sprawę z tego, że jest to wizja nieco utopijna. Czasem jednak warto chwilę pomarzyć...\nBardzo dobrze, że powstają szczepionki na coraz większą ilość chorób zakaźnych. Rokuje to bardzo dobrze na przyszłość i można mieć nadzieję, że powstaną także na te nieuleczalne i bardzo ciężkie w przebiegu. Kwestia tego, że jednak mamy teraz ruch antyszczepionkowy i coraz mniej osób po prostu chce szczepić, nie tylko siebie, ale też swoje dzieci. Myślę, że tutaj najważniejsza jest edukacja. Od najmłodszych lat, od przedszkola. Ważne, żeby edukacja związana z naszym zdrowiem, ciałem, seksualnością była prowadzona ciągle, czyli od dziecka do dorosłości i przekazywane treści byłyby dostosowane do wieku. W naszej polskiej edukacji mamy naprawdę w miarę dobre programy nauczania jeżeli chodzi o przedmioty humanistyczne, ścisłe i kierunkowe, ale takie podstawowe przygotowanie do życia leży. Uważam, że obowiązkowe powinny być lekcje dotyczące edukacji seksualnej. Nawet nie zdajecie sobie sprawy jak ogromna jest niewiedza ludzi. Można o tym poczytać między innymi w raporcie przygotowanym przez Ponton. Każdemu z nas wydaje się, że dojrzewanie i seks to przecież sprawa naturalna, mamy to w genach i każdy wie jak to robić. Natomiast wystarczy zapytać co to jest preejakulat, czy stosunek przerywany jest metodą antykoncepcji, itd. Młodzież ma ogromny problem również z tematyką związaną z chorobami przenoszonymi drogą płciową. Myślę, że szczepionka nie wyprze ostrożnych zachowań w seksie jeżeli będzie odpowiednia edukacja. Podobnie jak mimo antykoncepcji hormonalnej i tak stosowana w przygodnym seksie jest prezerwatywa. Jeżeli dla kogoś jest ważne zdrowie i dba o nie, to jeżeli będzie świadomy co chroni przed czym i że szczepionka przeciwko chlamydii nie chroni przed innymi chorobami, to będzie nadal się przed nimi zabezpieczał . Trzeba młodzieży to po prostu wytłumaczyć, a wtedy będą świadomi. Oni naprawdę nie mają kogo zapytać. Nauczycieli nie mogą, ze względu na wstyd i spotkania go na innych przedmiotach, w Internecie nie potrafią odsiać prawdy od mitów, a kolega to w sumie nie ma profesjonalnej wiedzy. Wyposażamy młodzież, która wychodzi ze szkoły średniej w umiejętność rozwiązywania równań kwadratowych, a nie dajemy im wiedzy jak dbać o swoje zdrowie, życie seksualne, jak wypełnić zeznanie podatkowe, czy na co zwrócić uwagę przy wyborze studiów, wynajmu mieszkania, jak załatwiać poszczególne sprawy w urzędzie. Życzyłbym sobie, żebyśmy w końcu zaczęli uczyć życia.\nDokładnie to miałam na myśli, komentując artykuł oraz ustosunkowanie się wobec niego przez Pana Kacpra. Również cieszę się, że szczepienie przeciwko Chlamydii będzie dostępne, jednak nie można zapominać, że nawet najlepsze szczepienia nie zastąpią odpowiedniej edukacji i zwiększania świadomości seksualnej w społeczeństwie. W tym również nie zapominając o chorobach wenerycznych, bo przecież ewentualna nieplanowana koncepcja to niejedyny problem pojawiający się podczas przypadkowych kontaktów seksualnych. Ewentualne powikłania zdrowotne związane z chorobami wenerycznymi mogą okazać się o wiele poważniejszymi. Chociaż warto, aby pacjenci mieli dostęp do szczepienia i byli świadomi, iż mogą z niego skorzystać, bardzo ważne jest, aby wciąż pamiętali oni o pozostałych chorobach wobec których szczepienie powyższe nie zapewni im zabezpieczenia w związku z czym, wciąż warto i należałoby pamiętać o profilaktyce zakażeń. A tutaj już niestety szerzenie wiedzy w społeczeństwie leży. Wystarczy spojrzeć na program zajęć z wychowania do życia w rodzinie czy innej edukacji seksualnej jakie organizowane były w szkołach. Mówi się tam o ciąży, o planowaniu potomstwa, o rodzajach antykoncepcji, ale o chorobach wenerycznych już za wiele się nie wspomina, może poza samym faktem, iż te choroby istnieją i ważne by im zapobiegać. Ale nie uświadamia się młodzieży jakie mogą być konsekwencje zakażenia, nie mówi się w jaki sposób można zmniejszyć ryzyko. Dowód na to można zobaczyć w statystykach epidemiologicznych- rośnie liczba zakażeń chorobami wenerycznymi, na przykład kiła, której już od lat nie było, ponownie zaczyna się szerzyć, przynajmniej w niektórych rejonach kraju. Trzeba pamiętać, że ludzie mogą nie mieć odpowiedniej wiedzy i mogą nie być świadomi, jak należy się zabezpieczać. Chociaż i tak już wiele dobrego poczyniły w tej kwestii wszelkie kampanie informujące na temat wirusa ludzkiego niedoboru odporności. Dzięki szerzeniu tej wiedzy gdzieś z tyłu głowy młodych ludzi zaczęła pojawiać się myśl, iż warto dbać o swoje zdrowie i albo unikać ryzykownych zachowań seksualnych, albo przynajmniej się zabezpieczać przy pomocy prezerwatywy. Wciąż jednak jak mam wrażenie sporo jest do zrobienia w kwestii edukacji i o pozostałych chorobach wenerycznych się zapomina. Wystarczyłoby chociażby zapytać przypadkowych kilku pacjentów co to jest chlamydia i okazałoby się, że większość pewnie nawet nie wiedziałoby, że jest to choroba, a co dopiero mieć świadomość drogi jaką się rozprzestrzenia... Leczmy pacjentów, ale nie zapominajmy również ich edukować, bo przecież o wiele łatwiej jest zapobiegać niż leczyć!\nJeśli już został poruszony temat szczepień, polecam i zapraszam do dyskusji na temat: Wątpliwości rodziców na temat szczepień ( redakcja Dr hab. Ewa Augustynowicz i wsp. z Narodowego Instytutu Zdrowia publicznego). Najbardziej znanym wśród pacjentów na całym świecie lekarzem jest dr Google. To twór powstały w głowach pacjentów, na podstawie wyszukiwań dotyczących danego leku, schorzenia czy procesu leczenia. Większość ludzi w sytuacji pytania, problemu, wątpliwości zadaje pytanie popularnej wyszukiwarce, która „głosami” anonimowych ludzi podpowiada co można zrobić. W przypadku relacji lekarz-pacjent sytuacja z dr Google jest nierzadko trudna. Jak pokazują symulacje, zadane wyszukiwarce pytanie odnośnie diagnozy, zawsze prowadzi do jednej odpowiedzi: rak! Nawet jeśli pytamy o to, co zrobić z odciskiem na pięcie. To pokazuje, że wyszukiwarka nie jest najlepszą formą do stawiania diagnozy. Niestety, wszystko wskazuje na to, że w najbliższym czasie niewiele się zmieni w tym zakresie. Zdanie lekarza nierzadko będzie podważane przez „zdanie” dr Google’a. Jedyne rozwiązanie to zaakceptować fakt, że taki konstrukt myślowy jak dr Google istnieje i będzie towarzyszyć lekarzom w ich komunikacji z pacjentami. Należy go potraktować jak każdy autorytet „zewnętrzny”. Nie zwalczać, a proponować pacjentom alternatywę w postaci własnego doświadczenia i wiedzy. Warto pamiętać również o tym, że informacji w internecie jest dużo, z czego wiele jest niesprawdzonych, a pacjenci czują się w tym zagubieni. Z tego powodu pytanie zaczynające się od słów: „Przeczytałam w internecie…” rzadko kiedy ma na celu podważenie autorytetu lekarza. Jest raczej formą prośby o wytłumaczenie, chęcią zrozumienia i zwrócenia się do lekarza jako osoby, do której ma się zaufanie. Wiedząc o tym, że pacjenci korzystają z Internetu podczas wyszukiwania informacji na temat szczepień i mając niemalże pewność, że po wizycie szczepiennej wielu z pacjentów skonfrontuje to, co usłyszało w gabinecie z tym, co jest napisane w Internecie, warto wskazać pacjentom kilka rzetelnych, sprawdzonych, medycznych adresów stron internetowych lub stron na portalach społecznościowych, na których będą mogli pogłębić swoją wiedzę na temat szczepień, dotrzeć do badań i uzyskać dodatkową pomoc. Rozmowa lekarzy z pacjentami na temat szczepień jest szczególna z kilku powodów. Po pierwsze, dotyczy ona profilaktyki zdrowotnej, a nie działań, które bezpośrednio ratują życie pacjenta. Po drugie, obarczona jest wieloma zawiłościami związanymi z nazwami szczepionek, liczbą dawek, rodzajem szczepionki. Po trzecie, mało który produkt leczniczy jest tak mitotwórczy, jak szczepionki. Po czwarte, w większości przypadków, w trakcie realizacji szczepień rozmawiamy o nich z pacjentami pośrednimi (rodzicami, opiekunami), a nie bezpośrednimi (dziećmi). Z tego powodu rozmowa na temat szczepień wymaga przygotowania i czasu, który na tę rozmowę poświęcimy. Czas jest szczególnie istotny w sytuacji, kiedy np. rodzice przychodzą na szczepienie po raz pierwszy, zaczynając tym samym cykl szczepień. Odpowiednia ilość czasu, którą lekarz przeznaczy na tę pierwszą wizytę szczepienną, zbudowanie przestrzeni zaufania, zaopiekowanie się pacjentami, dogłębne poinformowanie ich na temat PSO, pozwoli na zaoszczędzenie czasu w przyszłości. Pacjenci, którzy na pierwszej wizycie zostaną potraktowani po macoszemu i zdawkowo, do każdego szczepienia, za każdym razem będą podchodzić z nieufnością, strachem i wieloma wątpliwościami, które na bieżąco, powtórnie trzeba będzie rozwiewać. Zatem inwestycja w czas podczas pierwszej wizyty szczepiennej zaowocuje zaoszczędzeniem czasu w przyszłości. Dla lekarzy, co nie powinno dziwić, szczepienia są rutynowym zabiegiem, wpisanym w podstawy profilaktyki zdrowotnej. Dla pacjentów zaś szczepienia są czymś, co nierzadko spędza im sen z powiek. Z różnych przyczyn. Są pacjenci, którzy boją się kłucia i starają się go uniknąć za wszelką cenę. Rodzice dzieci boją się niepożądanych odczynów poszczepiennych i bólu dziecka. Wiele z tych obaw jest opartych na mitach, pomówieniach, przekłamaniach. Szczepienia są bezpieczne, igły w strzykawkach zazwyczaj bardzo cienkie i małe, ból przy iniekcji niewielki. Niemniej są to racjonalne przesłanki i nie mogą one przysłonić lekarzowi tych nieracjonalnych, emocjonalnych, które towarzyszą pacjentom. Lęk związany ze szczepieniami wynika z niewiedzy. Dlatego też zadaniem lekarza jest przy pomocy obrazowego tłumaczenia rozwiewanie wątpliwości pacjentów. To, co dla lekarza jest decyzją podjętą w jednej chwili, dla rodziców dziecka może być finałem kilkutygodniowych przygotowań. Zignorowanie lub wyśmianie obaw rodzica/pacjenta przed szczepieniem może skutkować jego zniechęceniem do szczepień w dłuższej perspektywie lub, w najgorszym przypadku, rodzice przerwą cykl szczepień ochronnych dla swojego dziecka, narażając je na groźne choroby. Rozmowa z rodzicami/pacjentami na temat szczepień nie musi być trudna i czasochłonna. Wymaga jedynie odpowiedniego przygotowania i dostosowania słów, gestów i formy przekazu do pacjenta. Dla lekarzy z doświadczeniem zawodowym, takich, którzy jeszcze lubią swoją pracę, rozmowa szczepienna może być dużym wyzwaniem i dać wiele satysfakcji. U jej podstaw leży zaufanie lekarza do samego siebie. Jeśli człowiek jest przekonany co do wartości swojej wiedzy i doświadczenia, to naturalnie, pozytywnie oddziałuje na innych ludzi, staje się dla nich autorytetem i przyciąga swoją siłą i pewnością siebie. Szczepionki, co nieustannie podkreśla Światowa Organizacja Zdrowia, to jedne z najważniejszych odkryć w medycynie XX wieku. Wysoki stan zaszczepienia przeciw zagrażającym życiu i zdrowiu chorobom sprawia, że w wielu miejscach na świecie ludzie dożywają bardzo sędziwego wieku. Lekarze jako samoistni ambasadorzy WHO powinni być najlepszym i najbardziej zaufanym źródłem wiedzy o szczepieniach dla swoich pacjentów. Dwóch na trzech lekarzy rozmawia z rodzicami na temat szczepień najczęściej podczas rutynowej wizyty kontrolnej. Co piąty lekarz deklaruje, że o szczepieniach rozmawia z rodzicami podczas specjalnej wizyty, która poświęcona jest tylko szczepieniom. Co dziesiąty respondent zadeklarował, że rozmawia z rodzicami o szczepieniach w trakcie wizyty patronażowej. Niemalże wszyscy lekarze zadeklarowali, że zawsze informują rodziców o szczepieniach zalecanych. Znakomita większość lekarzy przyznała, że informuje rodziców o niepożądanych odczynach poszczepiennych (NOP), co dwudziesty przyznał, że robi to tylko czasami, a 10 osób zadeklarowało, że nigdy tego nie robi. Jeden na czternastu lekarzy przyznał, że spotyka się z odmową szczepień kilka razy w miesiącu. Dwóch na pięciu lekarzy spotyka się z taką sytuacją kilka razy w roku, natomiast co piąty lekarz – raz w roku lub raz na kilka lat. Co ósmy lekarz przyznał, że nigdy nie spotkał się z taką sytuacją. Jeśli chodzi o rozmowę z rodzicami dziecka największym problemem jest negatywne nastawienie rodziców do szczepień oraz na drugim miejscu brak materiałów edukacyjnych w Internecie, do których lekarze mogliby odsyłać pacjentów. Lekarze w znakomitej większości przyznali, że nie jest dla nich problemem ani stan ich wiedzy na temat szczepionek, brak czasu dla pacjenta oraz argumentów na obawy rodziców względem szczepień. Zakładając, że nasi respondenci dobrze reprezentują lekarzy wdrażających Program Szczepień Ochronnych w Polsce, można ich opisać jako specjalistów z bardzo długim doświadczeniem zawodowym, którzy oceniają swój poziom wiedzy o szczepieniach jako dobry lub bardzo dobry. Z drugiej strony, jeden na trzech nie uczestniczył w poprzednim roku w żadnej konferencji szkoleniowej, czerpiąc aktualną wiedzę o szczepieniach głównie z literatury fachowej. Jest to o tyle niepokojące zjawisko, że specjaliści odpowiedzialni za szczepienia ochronne powinni się nieustannie doszkalać, aby sprostać coraz większym oczekiwaniom pacjentów, dopytujących się o dostępne szczepionki, jak również próbujących wyjaśnić wiele wątpliwości zaczerpniętych z Internetu. Innym niepokojącym zjawiskiem jest fakt, że zaledwie jeden na pięciu lekarzy poświęca odrębną wizytę na rozmowę na temat szczepień (tzw. wizytę szczepienną). Również zaskakuje liczba specjalistów, którzy nie szczepią się przeciw grypie sezonowej oraz tych, którzy powtarzają szeroko krążące mity na temat szczepień, które nie są poparte faktami naukowymi. Pozytywne jest to, że prawie wszyscy lekarze informują swoich pacjentów o szczepieniach zalecanych oraz niepożądanych odczynach poszczepiennych, jak również mają ogólnie pozytywną opinię na temat szczepień, wyrażoną m.in. gotowością zaszczepienia swoich własnych dzieci, chociaż tylko połowa z nich zdecydowałaby się na zakup wszystkich szczepień zalecanych. Powyższe wnioski wskazują na konieczność pilnego zwiększenia dostępności rzetelnych i wiarygodnych źródeł informacji o szczepieniach dla lekarzy, jak również zwiększenia nacisku na nieustanne dokształcanie, aby sprostać zwiększającym się wymaganiom swoich coraz bardziej dociekliwych pacjentów. W dzisiejszych czasach każdy może łatwo rozpowszechniać informacje, zarówno prawdziwe jak i te zmyślone. Nasi pacjenci chcą szybko zdobyć wiedzę w sprawach, o których niewiele wiedzą. Ilość sprzecznych informacji sprawia, że często nie wiedzą w co wierzyć ani komu ufać. Z tego powodu praktykujący lekarze powinni przekazywać pacjentom wskazówki jak odróżniać, informacje oparte na obiegowych, niesprawdzonych opiniach od tych, które wynikają z naukowych rzetelnych faktów. Dostęp do oryginalnych źródeł danych – wyników badań, przeglądów systematycznych, itp. jest dla przeciętnego człowieka utrudnione, ponieważ naukowcy posługują się hermetycznym i kryptycznym, specjalistycznym językiem. Terminy używane w jednej dziedzinie często nie są zrozumiałe nawet dla innych specjalistów. Nauki medyczne są obecnie najszybciej rozwijającą się dziedziną nauki, co nieuchronnie prowadzi do postępującej ich specjalizacji. Rolą lekarza jest wytłumaczenie pacjentowi skomplikowanych zagadnień, czasem objaśnienie niektórych terminów medycznych. Kluczowe może jednak okazać się wskazanie pacjentom wiarygodnych źródeł, które „tłumaczą” skomplikowany język naukowy na język potoczny. W tym celu powstają nawet nowe dziedziny nauki – medycyna translacyjna oraz medycyna oparta na faktach (Evidence – based medicine, EBM). Przykłady kryzysów zaufania do szczepień z ostatnich dziesięcioleci pokazują, że o wiele trudniej jest odbudowywać zburzone zaufanie społeczne po wystąpieniu kryzysu niż zapobiegać kryzysowi poprzez rzetelną informację. Eksperci w dziedzinie szczepień oraz komunikacji uważają, że można znacznie lepiej przygotować się do podobnych kryzysów zaufania. Instytucje zaufania społecznego powinny odpowiadać na wątpliwości dotyczące bezpieczeństwa szczepień we wczesnej fazie, gdy pojawią się plotki przekazywane w mediach. Narzędziami do osiągnięcia tego celu są: budowanie zaufania, monitorowanie opinii i odczuć społecznych w tym temacie oraz odpowiadanie na pytania przy użyciu sprawdzonych metod komunikacji. WHO opublikowało zestaw narzędzi pomagających w radzeniu sobie w tego typu sytuacjach. W ich Bibliotece Zaufania do Szczepień Ochronnych można znaleźć wartościowe materiały oparte na rzetelnych danych naukowych dotyczące budowania i przywracania zaufania do szczepień ochronnych: • Dokument podsumowujący podstawy naukowe zaleceń WHO w zakresie budowania zaufania do szczepień; • Opis czterech natychmiastowych kroków w odpowiedzi na zdarzenie potencjalnie osłabiające zaufanie; • Pytania które zawsze zadają dziennikarze w trakcie trwania kryzysu; • Strategie używane przez dziennikarzy w trakcie wywiadów; • Jak przygotować notatkę prasową? Ponadto, Biblioteka zawiera porady dotyczące: • wdrażania nowych szczepionek, • monitorowania opinii publicznej, • współpracy z partnerami. Lekarz ma określoną rolę i zadania do wykonania. Mimo silnej ochrony prawa do samostanowienia pacjenta ustawodawca pozostawia lekarzowi swobodę w decydowaniu o kierunku leczenia. W związku z tym, gdy pacjent zgadza się na szczepienie, wybór zakresu badania kwalifikacyjnego lub szczepionki ostatecznie zależy od lekarza, ponieważ ma on obowiązek wykonywać zawód, zgodnie ze wskazaniami aktualnej wiedzy medycznej, dostępnymi mu metodami i środkami zapobiegania, rozpoznawania i leczenia chorób, zgodnie z zasadami etyki zawodowej oraz z należytą starannością (art. 4 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty). Nie wyklucza to sytuacji, że jeżeli zaistnieją przeciwwskazania do podania szczepionki skojarzonej lub podania kilku szczepionek w czasie tej samej wizyty szczepiennej, lekarz z zachowaniem powyższych zasad, może zdecydować o innym sposobie realizacji szczepień, np. z zastosowaniem szczepionek nieskojarzonych i odpowiednich do nich schematów szczepień. Podstawową wskazówką w doborze metody zapobiegania chorobom, jest więc aktualny stan wiedzy medycznej, a zgodnie z nim, stosowanie szczepionek wieloskładnikowych i wielu szczepionek podczas tej samej wizyty jest skuteczne, bezpieczne i korzystne dla szybkiego uodpornienia dziecka. W przypadku rodziców, którzy chcą przerwać rozpoczęty schemat szczepień lekarz powinien podkreślać korzyści, które płyną z rozpoczętego szczepienia oraz ryzyko dla zdrowia wynikające z zaprzestania szczepień.\nTo świetne informacje! Powikłania wywołane przez Chlamydie są na prawdę poważne. Z uwagi na to, że choroba często nie daje żadnych objawów, w jej wyniku może dojść nawet do niepłodności. Inną sprawą jest to, że podczas porodu, bakterie te mogą zostać przeniesione na dziecko, co może doprowadzić do rozwoju u niego zapalenia płuc. Moim zdaniem szczepionki są najlepszą formą walki z wszelkimi chorobami zakaźnymi. Jeżeli więc powstają nowe szczepionki to należy z nich korzystać. Zakażenia Chlamydia trachomatis są najbardziej rozpowszechnionymi infekcjami bakteryjnymi transmitowanymi drogą płciową. Chlamydie są niezwykle ważnymi patogenami w praktyce lekarskiej, nie tylko dlatego, że wywołują choroby z zakresu różnych dziedzin medycyny, ale także z uwagi na duży odsetek populacji cierpiącej i narażonej na zakażenia tymi drobnoustrojami. Zakażenia bezobjawowe przenoszą się wśród partnerów seksualnych, które prowadzą do odległych powikłań. Raz przebyte zakażenie nie daje odporności i nie zapobiega kolejnym nawrotom. Zakażenia chlamydiami cechuje wieloogniskowość i wielopostaciowość zmian. C. trachomatis jest najczęstszą przyczyną chorób przenoszonych drogą kontaktów seksualnych. Serotypy L1, L2, L2a i L3 wywołują ziarnicę weneryczną pachwin (lymphogranuloma venereum), spotykaną głównie w krajach rozwijających się – w Polsce LGV występuje sporadycznie. Serotypy od D do K wywołują zakażenia dróg moczowo-płciowych szerzące się głównie drogą kontaktów seksualnych oraz infekcje okołoporodowe u noworodków. C. trachomatis wykazuje tropizm tkankowy do nabłonka walcowatego oraz przejściowego. Pierwotne zakażenie dotyczy kanału szyjki macicy i cewki moczowej. Obraz kliniczny zakażeń serotypami okulogenitalnymi D–K różni się w zależności od płci. Zakażenia układu moczowo-płciowego u mężczyzn dotyczą nierzeżączkowego zapalenia cewki moczowej (NGU) i porzeżączkowego zapalenia cewki moczowej (PGU). Nieleczone prowadzą do poważnych powikłań, takich jak: zapalenie najądrzy, gruczołu krokowego, odczynowe zapalenie stawów oraz pełny lub niepełny zespół Reitera i do niepłodności. NGU jest schorzeniem przenoszonym drogą płciową. Z występujących objawów można wymienić: nasilone dolegliwości dysuryczne, obecność nieprawidłowej wydzieliny w ujściu cewki moczowej, pojawiająca się z rana wydzielina (tzw. objaw kropli rosy porannej), bóle podbrzusza i jąder. Zwężenie cewki moczowej u mężczyzn jest następstwem NGU o długim, przewlekłym i nawrotowym przebiegu lub zbyt późnego i niewłaściwego leczenia. Do głównych objawów należą: częstomocz, nokturia, parcie na mocz i bolesne oddawanie moczu. Zaostrzony miejscowy stan zapalny może doprowadzić do całkowitego zamknięcia światła cewki. Powikłaniem chlamydialnego zakażenia cewki moczowej u mężczyzn może być zapalenie najądrzy, któremu towarzyszą: ostry ból w okolicy zajętego najądrza uniemożliwiający chodzenie, ból w podbrzuszu, gorączka, dreszcze oraz złe samopoczucie. W obrębie worka mosznowego stwierdza się: obrzęk, bolesność, zaczerwienienie i ucieplenie. Zapaleniu najądrza może towarzyszyć stan zapalny jądra i niedrożność kanalików nasiennych, prowadzące do niepłodności. C. trachomatis uczestniczy także w etiopatogenezie zapalenia gruczołu krokowego, które stwierdza się u 50% mężczyzn poniżej 50. roku życia. Cechuje go triada objawów: ostry, tępy ból zlokalizowany w obrębie krocza, podbrzusza, w okolicy krzyżowo-lędźwiowej kręgosłupa promieniujący do narządów płciowych, dyskomfort ze strony układu moczowego, zaburzenia funkcji narządów płciowych. Dolegliwościom mogą towarzyszyć hematospermia i hematuria. Wpływ chlamydii na upośledzenie płodności u mężczyzn budzi wiele kontrowersji. Stwierdzono, że zapalenie najądrzy może prowadzić do częściowej lub całkowitej niedrożności kanalików wyprowadzających, a tym samym do zmniejszenia ilości nasienia. W nasieniu widoczne są plemniki o obniżonej liczbie i nieprawidłowej budowie. Zakażone chlamydiami pęcherzyki nasienne i gruczoł krokowy wydzielają większą ilość śluzu, co osłabia ruch plemników; leukospermia może również ujemnie wpływać na płodność u mężczyzn. Źródłem zakażenia chlamydiami u kobiet może być zainfekowany partner seksualny. Kobieta również może być rezerwuarem drobnoustroju i stanowić zagrożenie zarówno dla partnera seksualnego, jak i dla noworodków. U kobiet C. trachomatis ma powinowactwo do komórek nabłonka walcowatego, co wpływa na częstsze występowanie zakażeń tym patogenem. Infekcje dróg moczowo-płciowych u kobiet manifestują się najczęściej: zapaleniem szyjki macicy, trzonu macicy oraz jajowodów. Zakażeniu sprzyjają: niedrożny kanał szyjki macicy, krwawienie miesięczne oraz inne krwawienia, zabiegi wewnątrzmaciczne i pozostałości po poronieniu. Objawami zapalenia szyjki macicy są: przekrwienie i obrzęk błony oraz śluzowa wydzielina z wielojądrzastymi leukocytami. W przebiegu zakażenia C. trachomatis może występować: zespół objawów ze strony cewki moczowej, zapalenie pochwy, zapalenie gruczołu Bartholina, zespół zapalenia narządów miednicy mniejszej (PID), zapalenia tkanki okołowątrobowej i przydatków (zespół Fitz–Hugh-Curtisa). Chlamydialne zapalenie cewki moczowej u kobiet może objawiać się tzw. zespołem cewkowym, który charakteryzuje się: dysurią, częstomoczem, leukocyturią, bólami w okolicy lędźwiowej. Przedmiotowo stwierdza się zaczerwienienie i obrzęk ujścia zewnętrznego cewki moczowej oraz obecność śluzowo-ropnej lub śluzowej wydzieliny. Zapalenie pochwy przebiega często w sposób bezobjawowy. Dotyczy to pacjentek przestrajanych hormonalnie po amputacji narządu rodnego oraz dziewcząt przed okresem pokwitania. Jednym z pierwszych i najczęstszych objawów stanu zapalnego pochwy są upławy. Powikłaniem chlamydialnego zapalenia szyjki macicy jest zapalenie gruczołu przedsionkowego większego. W przebiegu zakażenia dochodzi do powstania ropni i zamknięcia przewodu wyprowadzającego; stan zapalny związany jest z obrzękiem oraz bolesnością w okolicy warg sromowych. Do wystąpienia zespołu (PID) u kobiet dochodzi w przebiegu zapalenia szyjki macicy. Zakażeniu błony śluzowej endometrium towarzyszą: stany podgorączkowe, nietypowe bóle podbrzusza, krwawienia maciczne, obfite i bolesne miesiączki. Badanie przedmiotowe wykazuje bolesność trzonu macicy. W przebiegu PID może rozwinąć się zapalenie jajników, któremu towarzyszy wtórny brak miesiączki, co jest przyczyną niepłodności mechanicznej. Podczas przewlekłego zakażenia może dojść do uszkodzenia jajowodów i wystąpienia ciąży pozamacicznej. Rzadkie powikłania u kobiet to: zapalenie tkanki okołowątrobowej, zapalenia gruczołu Skenego, zapalenie odbytu i gardła, zespół śródmiąższowego zapalenia kanalików nerkowych i jagodówki. Zakażenie chlamydiami u ciężarnych może przyczynić się do patologicznego przebiegu ciąży i stanowić zagrożenie dla płodu, noworodka i matki. Do powikłań ciążowych zalicza się: poronienia, przedwczesne porody, ciążę obumarłą, przedwczesne pęknięcie błon płodowych, niską wagę urodzeniową i zakażenie okołoporodowe noworodka. Do zakażenia noworodka może dojść zarówno podczas porodu, jak również drogą cięcia cesarskiego. C. trachomatis u dzieci wywołuje: zapalenie spojówek, zapalenie gardła, zapalenie płuc, zapalenie pochwy, zapalenie wsierdzia i mięśnia sercowego, zapalenie ucha środkowego, zapalenie żołądka i jelit. Najczęstszą postacią zakażenia u noworodków jest zapalenie spojówek. Występuje około 2 tygodnie po urodzeniu i charakteryzuje się: śluzową wydzieliną zmieniającą się w ropną, obrzękami powiek, zaczerwienieniem spojówki, a następnie całej gałki ocznej. Wtrętowemu zapaleniu spojówek towarzyszyć może zapalenie błony śluzowej nosa i/ lub zapalenie ucha środkowego. Nieleczona postać kliniczna może doprowadzić do bliznowacenia w obrębie spojówki oraz wakuolizacji rogówki. Śródmiąższowe zapalenie płuc wywołane przez C. trachomatis jest drugim pod względem częstości występowania zakażeniem okołoporodowym u noworodków. Ujawnia się między 2. a 16. tygodniem życia dziecka. Charakteryzuje się dobrym stanem ogólnym i zwykle bezgorączkowym przebiegiem, suchym kaszlem oraz stopniowo narastającą dusznością. W obrazie radiologicznym obserwuje się śródmiąższowe lub plamiste nacieki zapalne oraz rozdęcia płuc. Ze względu na długi cykl rozwojowy chlamydii w leczeniu infekcji przez nie wywołanych należy zastosować odpowiednio długą antybiotykoterapię. Leczenie zakażeń niepowikłanych powinno trwać nie krócej niż 7 dni, natomiast w przypadkach wystąpienia powikłań – co najmniej 14 dni. Leczeniem powinni zostać objęci pacjenci z potwierdzonym zakażeniem C. trachomatis oraz ich partnerzy seksualni. Lekami z wyboru w terapii zakażeń układu moczowo-płciowego o etiologii chlamydianej są antybiotyki z grupy tetracyklin (tetracyklina, doksycyklina, minocyklina), makrolidów (erytromycyna, roksytromycyna, klarytromycyna, azytromycyna), chinolonów (ofloksacyna, pefloksacyna, ciprofloksacyna, norfloksacyna, sparfloksacyna) i ß-laktamów (amoksycylina). Tetracykliny są antybiotykami o działaniu bakteriostatycznym, hamują biosyntezę białek bakteryjnych na poziomie rybosomu. Stosowane są w zakażeniach niepowikłanych, kilka razy dziennie przez 7–10 dni. Jednak mają one działanie fotouczulające i są źle tolerowane przez organizm. Makrolidy są również antybiotykami bakteriostatycznymi, których mechanizm działania opiera się na blokowaniu syntezy białek. Mogą być stosowane w przypadku złej tolerancji, a także u kobiet ciężarnych i karmiących oraz noworodków i dzieci. Makrolidy wykazują najmniej objawów ubocznych w porównaniu z innymi preparatami. Najczęściej stosowana jest azytromycyna, charakteryzująca się łatwym sposobem dawkowania (1 g jednorazowo). Fluorochinolony są chemioterapeutykami o działaniu bakteriobójczym, hamujące syntezę bakteryjnego DNA przez blokowanie aktywności gyrazy. Charakteryzują się dobrą penetracją do płynów ustrojowych oraz tkanek. Najcenniejszym lekiem z tej grupy antybiotyków okazała się ofloksacyna. Antybiotyki ß-laktamowe są bakteriobójcze, a ich mechanizm działania polega na łączeniu się z tzw. białkami wiążącymi penicyliny PBP i hamowaniu ich działania. Podawanie penicyliny nie powoduje zniszczenia drobnoustrojów, jedynie powstanie nietypowych form RB oraz hamowanie przejścia RB w EB, co przedłuża okres zakażenia utajonego. Badania wykazują dobrą skuteczność stosowania amoksycyliny u kobiet w ciąży. (Źródło: “Chlamydia trachomatis – aspekty kliniczne i terapeutyczne” Autorki: Irena Choroszy-Król, Tamara Bober, Magdalena Frej-Mądrzak).\nPrawdopodobnie Moderna rozpoczęła badania na ludziach nad eksperymentalną szczepionką przeciw HIV. Faza 1 próby szczepionki przeciwko HIV ma potrwać 10 miesięcy i objąć 56 zdrowych (nie będących nosicielami HIV) dorosłych w wieku od 18 do 50 lat. Ten etap ma bowiem na celu ocenę bezpieczeństwa szczepionki. Moderna przetestuje dwie różne wersje kandydata na szczepionkę przeciwko HIV. Pierwsza w historii szczepionka mRNA zaprojektowana do zwalczania tego wirusa w fazach 2 i 3 analizowana będzie już pod względem skuteczności w zapobieganiu zakażeniu. W skrócie specyfik ten ma działać tak, że po wstrzyknięciu szczepionki nasze komórki zaczną wytwarzać białka, które organizm zidentyfikuje jako obce, wywołując w ten sposób odpowiedź immunologiczną. Celem jest przygotowanie organizmu do rozpoznania „wroga”, gdy pojawi się prawdziwy wirus. Prace nad eksperymentalną szczepionką oparto na wynikach badań, które wskazały, że organizmy małp naczelnych i królików odpowiadają na białko otoczki wirusa HIV, produkując tzw. przeciwciała neutralizujące (bNAb). Przeciwciała te oddziałują na różne szczepy wirusa, neutralizując jego komórki. Inne badania wykazały, że to właśnie białkowa otoczka wirusa może stanowić jego czuły punkt. Bioinżynierowie, którzy pracowali nad tą szczepionką postanowili więc opracować szczepionkę mRNA, która „nakłoni” odpowiedzialne za wytwarzanie przeciwciał limfocyty B, aby „dojrzewały w kierunku przeciwciał neutralizujących (bNAb)”. Tym sposobem osoba zaszczepiona wykształci odpowiednie przeciwciała i uzyska ochronę przed infekcją. Przynajmniej w teorii, bo czy mechanizm rzeczywiście zadziała okaże się po zakończeniu badań klinicznych fazy III. Do produkcji szczepionek mRNA wykorzystywany jest kwas rybonukleinowy (RNA), który stanowi pewnego rodzaju „matrycę” do stworzenia białek charakterystycznych dla danego wirusa. Po wprowadzeniu do organizmu pacjenta, zakodowane cząsteczki RNA zmieniają się w białka, dając układowi odpornościowemu sygnał do ataku. Organizm rozpoznaje pozorne zagrożenie i zaczyna produkować przeciwciała, chroniące przed prawdziwą infekcją. Co istotne, obecne w szczepionce cząsteczki RNA ulegają degradacji niemal natychmiast po stworzeniu białka, a mRNA nie wnika do jądra komórkowego i nie ma możliwości wpływania na nasz genom. Europejskie rekomendacje mówią o konieczności zaszczepienia do 2030 roku przeciwko wirusowi brodawczaka ludzkiego co najmniej 90 procent docelowej populacji dziewcząt, a także o potrzebie znacznego zwiększenia poziomu zaszczepienia chłopców. Tyle trzeba, aby wchodzące w dorosłe życie młode pokolenie Polek i Polaków za kilkanaście czy kilkadziesiąt lat nie chorowało na nowotwory wywołane przez wirusa brodawczaka ludzkiego. Wirus HPV jest najczęstszą przyczyną występowania raka szyjki macicy. W naszym kraju w ciągu roku diagnozuje się ten nowotwór u ok. 3,5 tysięcy kobiet, z których niestety około połowa umiera. W takiej sytuacji państwo nie może być bezczynne, dlatego zagwarantujemy darmową szczepionkę przeciwko HPV. Konieczne jest opracowanie długoletniego programu szczepień przeciwko temu wirusowi. Warunkiem osiągnięcia sukcesu jest zaszczepienie dziewczynek i chłopców jeszcze przed rozpoczęciem przez nich współżycia. Szczepionka przeciw HPV dla 12-latek ma być za darmo. Do kalendarza szczepień miałaby wejść od przyszłego rok. Dla reszty nastolatków byłaby dostępna w aptece na receptę, ale z częściową refundacją. Jednak ze względu na kontrowersje dotyczące szczepień młodych ludzi przeciwko temu wirusowi przenoszonemu drogą płciową i obawy rodziców o możliwe długoterminowe skutki tych stosunkowo nowych szczepionek, wiele dzieci, nastolatków i młodych dorosłych nie zostaje zaszczepionych, co czyni je podatnymi na zakażenie wspomnianym wirusem w dalszym życiu. Badania wykazały również, że zaszczepienie przeciwko HPV nie zachęca dzieci do rozpoczęcia aktywności seksualnej w młodszym wieku wbrew obawom, które często mają rodzice. Wirus brodawczaka ludzkiego kojarzony jest głównie z rakiem szyjki macicy. Tymczasem ogromny problem stanowią nowotwory głowy i szyi spowodowane wirusem HPV, co jest szczególnie zauważalne w krajach skandynawskich. Osoby chore na COVID-19, które wcześniej zaszczepiły się przeciwko grypie, wymagały rzadszej hospitalizacji i zdecydowanie rzadziej trafiały na oddziały intensywnej opieki medycznej. Nie wiadomo dokładnie, w jaki sposób szczepienie przeciw grypie zapewnia ochronę przed COVID-19, jednak według licznych teorii związane jest to z tym, że szczepionka przeciwgrypowa wzmacnia wrodzony układ odpornościowy, czyli ogólne mechanizmy obronne, z którymi się rodzimy, a które nie są dostosowane do żadnej konkretnej choroby. Na temat szczepień przeciwko koronawirusowi istnieje wiele mitów. Najczęściej powtarzane są twierdzenia, że u kobiet mogą one powodować niepłodność, a w czasie ciąży grożą poronieniem. Nie ma jednak badań sugerujących, że szczepionka przeciwko COVID-19 może gromadzić się w jajnikach, co grozi niepłodnością. Coraz więcej krajów na świecie oferuje swoim mieszkańcom przypominające dawki szczepionki przeciwko Covid-19. Celem tego jest przeciwdziałanie słabnącej skuteczności i zapobieganiu zakażeniom wywołanym przez wariant Delta koronawirusa. Zdaniem Światowej Organizacji Zdrowia i wielu naukowców dodatkowe dawki nie są jednak konieczne.W sezonie grypowym 2021/2022 do Polski trafi około 4 milionów szczepionek. Apteki ogólnodostępne otrzymają 1,36 milionów dawek, a 760 tysięcy będzie można nabyć w placówkach medycznych. Jako pierwsze na rynku pojawią się szczepionki domięśniowe, a następnie donosowe. Według analiz najlepszy okres na szczepienia to wrzesień-grudzień. Szczyt zachorowań na grypę przypada dopiero na przełomie lutego i marca. Czas potrzebny na nabycie odporności wynosi około dwóch tygodni. Według danych pochodzących z raportów grypowych, liczba zachorowań na grypę uległa znacznej redukcji. Zmiany epidemiologii grypy wynikają jednak głównie z wprowadzonych w czasie pandemii koronawirusa postępowań przeciwepidemicznych, jak chociażby obowiązku noszenia maseczek czy dystansowania społecznego, które skutecznie przerwały transmisję wszystkich zakażeń przenoszonych drogą kropelkową i powietrzną, w tym również grypy. W czasie epidemii konieczne jest wdrażanie profilaktyki przeciw grypie względem osób, które z racji wykonywanego zawodu mają częste kontakty społeczne lub w związku z wiekiem są narażone na ciężki przebieg choroby. Bezpłatnymi szczepieniami zostaną objęci medycy i pracownicy placówek leczniczych, farmaceuci i technicy farmaceutyczni, diagności laboratoryjni i pracownicy laboratoriów, ale także nauczyciele akademiccy, doktoranci i studenci biorący udział w zajęciach z pacjentami lub mający kontakt z biologicznym materiałem zakaźnym. Następna grupa to pracownicy opieki społecznej, domów pomocy społecznej i zakładów opiekuńczo-leczniczych oraz pracownicy oświaty. Nieodpłatne szczepionki przeciw grypie planuje się także przeznaczyć także dla nauczycieli, wychowawców i innych pracowników pedagogicznych przedszkoli, szkół czy placówek opiekuńczo-wychowawczych i opiekuńczo-interwencyjnych, dla nauczycieli akademickich oraz dla służb mundurowych. Szczepionka przeciw grypie może zapewnić istotną ochronę przed niektórymi poważnymi skutkami COVID-19. Według badań przeprowadzonych w Stanach Zjednoczonych sezonowa szczepionka przeciwko grypie wyraźnie zmniejsza ryzyko udaru mózgu, posocznicy i zakrzepicy żył głębokich (DVT) u pacjentów z COVID-19. Pandemia koronawirusa negatywnie wpłynęła monitorowanie i zgłaszanie zachorowań na grypę. Nie zmienia to jednak faktu, że grypa i wywoływane przez nią powikłania cały czas stanowią istotne zagrożenie, na które odpowiedzią powinna być właściwa profilaktyka zdrowotna. Eksperci zwracają także uwagę na fakt, że w poprzednim sezonie grypowym zaobserwowano wzrost zainteresowania szczepieniami przeciw grypie, które, pomimo trudności w dostępie do szczepionek, spowodowało wzrost wyszczepialności.


Białoruś wykonuje ruchy przy granicy z Ukrainą. Brytyjski wywiad tłumaczy, co to oznacza\nDo domu/Świat/Białoruś wykonuje ruchy przy granicy z Ukrainą. Brytyjski wywiad tłumaczy, co to oznacza\nMinisterstwo Obrony Wielkiej Brytanii opublikowało w mediach społecznościowych informacje o najnowszych ustaleniach wywiadu, które dotyczą wojny w Ukrainie. Oświadczenie mówi o zaangażowaniu Białorusi w ten konflikt. Brytyjski wywiad informuje o ruchach białoruskich jednostek w pobliżu ukraińskiej granicy, które mogą mieć wpływ na zaangażowanie sił Ukrainy w bitwę o Donbas.\nW raporcie brytyjskiego wywiadu, który został opublikowany w poniedziałek 16 maja, czytamy, że „po zakończeniu ćwiczeń na początku tego miesiąca Białoruś ogłosiła rozmieszczenie sił operacyjnych wzdłuż granicy z Ukrainą, a także jednostek obrony powietrznej, artylerii i jednostek rakietowych na poligonach na zachodzie kraju”. Brytyjczycy uważają, że „obecność białoruskich sił w pobliżu granicy prawdopodobnie spowoduje zablokowanie ukraińskich wojsk, które nie będą mogły przemieścić się w celu wsparcia operacji w Donbasie.\nBalansowanie Łukaszenki. Pomaga Rosji, ale nie chce się angażować w wojnę\nBrytyjski wywiad pisze, że białoruskie siły nie były do tej pory bezpośrednio zaangażowane w konflikt, ale terytorium Białorusi zostało wykorzystane przez Rosję do przeprowadzenia ataków na Kijów i Czernihów, a także do organizacji ataków lotniczych i rakietowych.\n„Prezydent Białorusi Łukaszenka prawdopodobnie balansuje między poparciem dla inwazji Rosji a chęcią uniknięcia bezpośredniego udziału wojskowego, co wiąże się z ryzykiem zachodnich sankcji, ukraińskiego odwetu i możliwego niezadowolenia w białoruskim wojsku” – czytamy.\nNagłe ćwiczenia na Białorusi\n4 maja informowaliśmy o tym, że Białoruś rozpoczęła nagłe i zakrojone na szeroką skalę ćwiczenia, aby sprawdzić gotowość bojową swoich sił reagowania. Władze w Mińsku przekonywały wówczas, że niezapowiedziane manewry nie zagrażają jej sąsiadom.\n„Celem audytu jest ocena gotowości i zdolności personelu do szybkiego reagowania na ewentualny kryzys. Jednostki i pododdziały wojskowe będą działać na nieznanym terenie w szybko zmieniającej się sytuacji” — podawało białoruskie MON.


Przepis: Sables Bretons - Proste i Smaczne Przepisy\nPierwszy raz jadłam je w Mont Saint-Michel - kupiłam je w zasadzie przez przypadek. Strasznie podobało mi się metalowe pudełko w które były zapakowane. Ciastka okazały się genialne, więc postanowiłam znaleźć przepis i zrobić je w domu.\n500 g białej mąki chlebowej - użyłam zwykłej\nSchłodzone ciasto rozwałkowałam na oprószonej maka powierzchni. Powinno mieć 1 cm grubości. Można wycinać z niego okrągłe ciasteczka - ja użyłam okrągłych, karbowanych foremek. Ciastka ułożyłam na pergaminie, posmarowałam jajkiem z wodą i wycięłam delikatnie nożem tradycyjny wzorek w kratkę na powierzchni każdego ciastka.


Piękno słomowskich pań – Gazeta Powiatowa Ziemia Obornicka\nStrona główna / Kultura / Piękno słomowskich pań\nPiękno słomowskich pań\nSŁOMOWO. Życzenia z okazji dnia kobiet w Słomowie brzmiały podobnie jak wszędzie: „ byście nie musiały pracować do 67 roku życia”. W niedzielę panowie zorganizowali słodką niespodziankę swoim paniom. Przybyli na zaproszenie mieszkańców burmistrz Rogoźna Bogusław Janus wraz z małżonka, jego zastępca Krzysztof Ostrowski i wiceprzewodniczący rady miejskiej Andrzej Olenderski oraz ksiądz proboszcz Zbigniew Ren.\nPanowie złożyli życzenia kobietom a następnie wręczyli im kwiaty. Sołtys Bożena Łabędzka wraz z najstarszą mieszkanką Anną Barykowską otrzymały symboliczne róże. Następnie podzielono dwa wielkie torty, specjalnie zamówione na tą okazje, a młodzi druhowie z OSP recytowali wiersze na cześć płci pięknej. Prowadzącym całe spotkanie był niezawodny prezes OSP Słomowo Stanisław Filipowicz, który na każdym kroku chwalił piękno słomowskich pań.


Panele winylowe to doskonały wybór. - Auto-Mlynarski\nadmin 12 lipca 2018\t Inne\nRodziny często rezygnują z wykładzin, bo ciężkie w utrzymaniu czystości, często są skupiskiem różnych bakterii i kurzu, co czasami bardzo źle oddziałuje na nasze zdrowie.\nPowinno się dlatego zaznajomić się z szczegółową ofertą paneli, znakomicie takowych które posłużą nam wiele lat oraz będą trwałe. Panele winylowe to z pewnością doskonały wybór, są solidne, wodoodporne, ich montaż jest niebywale łatwy dzięki specjalnemu systemowi zatrzaskowemu, jest on powszechny na całym świecie. Tworzywa używane do zrobienia takiej podłogi znacząco wyciszają odgłosy powstające podczas chodzenia, sama podłoga jest również niezwykle komfortowa a także miła w dotyku. Poprzez to, że są odporne na działanie wody panele z winylu znakomicie nadają się do łazienki i kuchni.\nWinylowe podłogi są więc niezmiernie luksusowym wyrobem. Winylowe podłogi są też skierowane do osób cierpiących na alergię, bo są antystatyczne, co oznacza, że ich nawierzchnia nie przyciąga do siebie kurzu. Panele winylowe można poddać recyclingowi, więc na pewno zaciekawią się nimi wszyscy ludzie którzy dbają o środowisko.\nPodłoga z winylu jest dostępna w wielu barwach, z wieloma wzorami, poprzez co jest chętnie kupowana. Dostosujemy ją właściwie do każdego pomieszczenia. Nie ma co zwlekać, podłogi winylowe to bez wątpienia inwestycja na lata, powierzchnia winylowa jest odporna na zabrudzenia, bezproblemowo utrzymać zatem jej czystość. Podłogi winylowe są też antypoślizgowe, zatem nie musimy martwić się o swoje bezpieczeństwo i swoich bliskich.\nPrevious PostDzisiejsze tempo życia oczekuje od nas nieustającego samorozwoju.\nNext PostNa sporej ilości rozmaitych portalach możemy wyszukać testy i zestawienia poszczególnych kont bankowych.


Łącznik - Hyphen - qaz.wiki\nŁącznik - Hyphen\nZnak interpunkcyjny używany do łączenia słów\nTen artykuł dotyczy znaku interpunkcyjnego. W przypadku innych zastosowań zobacz Łącznik (ujednoznacznienie) .\nMyślnik - to interpunkcyjny znak stosowane do łączenia słów i do oddzielnych sylab w jednym słowie. Stosowanie łączników nazywane jest dzieleniem wyrazów . Zięć jest przykładem dzielonego słowa. Myślnik jest czasem mylony z kreskami ( rysunek kreską - , en kreską - , em kreską - , poziomy pasek - ), które są dłuższe i mają różne zastosowania, lub ze znakiem minus - , który jest również dłuższy i bardziej pionowo wyśrodkowany w niektórych kroje pisma .\nChociaż myślników nie należy mylić z kreskami półksiężycowymi , istnieją pewne nakładki w użyciu (w których łącznik lub półpauza mogą być dopuszczalne, w zależności od preferencji użytkownika, jak omówiono poniżej ). Ponadto łącznik często zastępuje półpauzę w innym miejscu w nieformalnym piśmie.\nJako pojęcie ortograficzne łącznik jest pojedynczą jednostką. Jeśli chodzi o kodowanie i wyświetlanie znaków , jest reprezentowany przez dowolny z kilku znaków i glifów, w tym łącznik Unicode (pokazany na górze infoboxu powyżej), łącznik-minus , miękki (opcjonalny) łącznik i nierozdzielający łącznik . Znak najczęściej używany do reprezentowania łącznika jest nazywany przez Unicode „łącznikiem-minus”, ponieważ jest używany jako znak minus w arkuszach kalkulacyjnych i językach programowania.\n2 Używaj w języku angielskim\n2.1.1 Uzasadnienie i zawijanie wierszy\n2.1.2 Przedrostki i przyrostki\n2.1.3 Sylabizacja i pisownia\n2.2.1 Modyfikatory związków\n2.2.2 Złożenia przedmiot-werbal-rzeczownik\n2.2.3 Nazwy osobiste\n2.2.4 Inne związki\n2.2.5 Podwieszane łączniki\n3 Zróżnicowane znaczenia\n4 Pochodzenie i historia\n5 W informatyce\n5.2 Miękkie i twarde łączniki\n5.3 Niełamliwe łączniki\n6 Wykorzystanie w zapisie daty\nSłowo to pochodzi od starogreckiego ὑφ 'ἕν ( huph' hén ), skróconego od ὑπό ἕν ( hypó hén ), „w jednym” (dosłownie „pod jednym”). (Ἡ) ὑφέν ( (on) myślnik ) był undertie -jak ‿ znak napisane poniżej dwóch sąsiadujących liter, aby wskazać, że należą one do tego samego słowa, gdy było to konieczne, aby uniknąć niejasności, zanim rozstaw słowo było praktykowane.\nUżywaj w języku angielskim\nAby zapoznać się ze standardami Wikipedii dotyczącymi używania łączników, zobacz Wikipedia: Podręcznik stylu § Łączniki .\nW języku angielskim nie obowiązują ostateczne zasady dzielenia wyrazów, chociaż różne przewodniki po stylach zawierają szczegółowe zalecenia dotyczące używania, a ich zalecenia w znacznym stopniu pokrywają się. Łączniki są najczęściej używane do dzielenia pojedynczych słów na części lub łączenia zwykłych oddzielnych słów w pojedyncze słowa. Spacje nie są umieszczane między łącznikiem a żadnym z elementów, które łączy, z wyjątkiem sytuacji, gdy używa się zawieszonego lub „wiszącego” łącznika, który zastępuje powtarzające się słowo (np. Pisarze dziewiętnastowieczni i dwudziestowieczni ). Konwencje stylów, które mają zastosowanie do myślników (i myślników), ewoluowały w celu ułatwienia czytania w złożonych konstrukcjach; redaktorzy często akceptują odstępstwa, jeśli raczej pomagają niż utrudniają łatwe zrozumienie.\nUżycie łącznika w angielskich rzeczownikach złożonych i czasownikach generalnie stale spada. Związki, które kiedyś mogły być łączone, są coraz częściej pozostawiane ze spacjami lub są łączone w jedno słowo. Odzwierciedlając tym zmieniającym się wykorzystanie, w 2007 roku, szósta edycja Shorter Oxford English Dictionary usunięte myślniki od 16.000 wpisów, takich jak listek figowy (obecnie listek figowy ), pot-belly (obecnie pula brzucha ) i szufladki (obecnie pigeonhole ). Rosnące rozpowszechnienie technologii komputerowej i pojawienie się Internetu doprowadziły do powstania podzbioru pospolitych rzeczowników, które w przeszłości mogły być łączone (np. Pasek narzędzi , hiperłącze , wklejanie ).\nPomimo zmniejszonego użycia, dzielenie wyrazów pozostaje normą w niektórych konstrukcjach modyfikatorów złożonych, a wśród niektórych autorów z określonymi przedrostkami (patrz poniżej). Dzielenie wyrazów jest również rutynowo stosowane jako część sylabowania w uzasadnionych tekstach, aby uniknąć nieestetycznych odstępów (szczególnie w kolumnach o wąskiej długości linii , jak w przypadku gazet ).\nWyrównanie i zawijanie linii\nPodczas przepływu tekstu czasami lepiej jest podzielić słowo na pół, aby było kontynuowane w innym wierszu, zamiast przenosić całe słowo do następnego wiersza. Słowo może być podzielona na najbliższy punkt przerwania między sylab ( syllabification ) i dodaje łącznik oznacza, że litery wytworzeniem fragmentu tekstu, zamiast pełnej słowa. Pozwala to na bardziej efektywne wykorzystanie papieru, pozwala na wyrównany wygląd prawych marginesów ( justowanie ) bez dziwnie dużych odstępów między słowami i zmniejsza problem rzek . Ten rodzaj dzielenia wyrazów jest najbardziej przydatny, gdy szerokość kolumny (zwana w typografii „długością wiersza”) jest bardzo mała. Na przykład:\nbez dzielenia wyrazów Wyjustowany tekst\nz dzieleniem wyrazów\nZjednoczonych Ameryki ...\nprzedstawiciele Stanów Zjednoczonych\nSzczegóły dotyczące prawidłowego wykonania tego zadania są złożone i zależne od języka oraz mogą wchodzić w interakcje z innymi praktykami ortograficznymi i składu . Algorytmy dzielenia wyrazów w połączeniu ze słownikami są wystarczające dla wszystkich tekstów oprócz najbardziej formalnych.\nMoże być konieczne rozróżnienie przypadkowego łącznika podziału wiersza od jednej całki do wymienionego słowa (jak w słowniku ) lub obecnego w cytowanym oryginalnym tekście (w wydaniu krytycznym ) - nie tylko w celu kontrolowania jego słowa zawijanie (które kodowanie obsługuje łączniki twarde i miękkie mające ten sam glif ), ale także rozróżnia wygląd (z innym glifem). Trzeci nowy słownik międzynarodowy Webstera i słownik Chambers używają podwójnego łącznika dla łączników całkowitych i pojedynczego łącznika do łamania linii, podczas gdy słownik afrikaans-angielski Kromhouta używa odwrotnej konwencji. The Concise Oxford Dictionary (wydanie piąte) powtórzyło łącznik na początku następnego wiersza.\nPrefiksy (takie jak de- , pre- , ponownie , i nie- ) i przyrostków (takie jak nie- , -like , -ness i -hood ) czasami są dzielone, zwłaszcza gdy unhyphenated pisownia przypomina inny wyraz lub gdy afikacja jest uważana za mylnie zinterpretowaną, niejednoznaczną lub w jakiś sposób „dziwnie wyglądającą” (na przykład posiadanie dwóch kolejnych monografii, które wyglądają jak dwuznaki w języku angielskim, jak e + a, e + e lub e + i). Jednakże unhyphenated stylu, które nazywa się również zamknięte lub stałej , zwykle jest korzystne, zwłaszcza wtedy, gdy pochodna jest stosunkowo zapoznaniu lub popularyzacji poprzez szerokie zastosowanie w różnych sytuacjach. Z reguły afiksy nie są łączone, chyba że brak łącznika zaszkodziłby jasności.\nŁącznik może być używany między literami samogłoskowymi (np. Ee , ea , ei ), aby wskazać, że nie tworzą one dwuznaku . Niektóre słowa mają oba warianty łącznikiem i unhyphenated: deescalate / deescalate , współpraca / współpraca , zrewidować / zrewidować , deemphasize / deemphasize , i tak dalej. Słowa często tracą myślnik jak stać się bardziej powszechne, na przykład wiadomości e-mail zamiast e-mail . W przypadku potrójnych liter wariant tych słów z łącznikami jest często bardziej powszechny (jak w muszlach zamiast w muszlach ).\nW niektórych przypadkach unika się stylu zamkniętego: możliwe homografie , takie jak rekreacja (zabawa lub sport) kontra odtworzenie (akt tworzenia na nowo), odosobnienie (zawrócenie) versus ponowne leczenie ( ponowne podanie terapii ) i nie zjonizowane (nie w formie jonowej ) a zrzeszone w związkach zawodowych (zorganizowane w związki zawodowe ); Kombinacje z odpowiednimi rzeczowników lub przymiotników ( un-American , destalinizacji ); akronimy ( przeciwciało anty-TNF , jednostki spoza SI ); lub liczb ( dyplomacja sprzed 1949 r. , kartografia sprzed 1492 r .). Chociaż protoonkogen jest nadal łączony zarówno przez Dorland's, jak i Merriam-Webster's Medical ), jednolity (to znaczy nie dzielony) styl ( protoonkogen ) jest powszechnym wariantem, szczególnie wśród onkologów i genetyków.\nDieresis może być również stosowany w podobny sposób, albo do oddzielania i znak się monografii (jak w coopération ) lub wydobyć samogłosek e końcowej (na przykład Brontë ). To użycie dierezy osiągnęło szczyt pod koniec XIX i na początku XX wieku, ale nigdy nie było szeroko stosowane w całym języku: tylko garstka dieres, w tym kooperacja i Brontë , spotyka się z dowolną znaczącą częstotliwością w języku angielskim, dlatego rzadko reexamine , powtórz , odłóż nacisk . W zapożyczeniach z nowoczesnego francuskiego, którego ortografia wykorzystuje dierezę jako środek do rozróżnienia grafemów , różne słowniki angielskie wymieniają dierezę jako opcjonalną (jak w naiwnej i naiwnej ) pomimo zestawienia a i i.\nSylabizacja i pisownia\nŁączniki są czasami używane do oznaczenia sylabowania , jak w syl-la-bi-fi- cation . Różne słowniki brytyjskie i północnoamerykańskie używają do tego celu interpunkcji , czasami nazywanej „środkową kropką” lub „punktem dzielenia wyrazów”, jak w syl·la · bi · fi · cation . Dzięki temu myślnik może być zarezerwowany tylko dla miejsc, w których jest przeznaczony twardy myślnik (np. Samoświadomy , nieświadomy , długotrwały ). Podobnie myślniki mogą być używane do wskazania, że słowo jest pisane lub powinno być napisane. Na przykład SŁOWO pisze „słowo” .\nW XIX-wiecznej literatury amerykańskiej, łączniki zostały również wykorzystane nieregularnie do sylab podzielić w słowa z języków tubylczych Ameryki Północnej, bez względu na etymologię lub wymowa: np „Shuh-Shuh-gah” (z Ojibwe zhashagi „Blue Heron”) w The Pieśń Hiawatha . To użycie jest obecnie rzadkie i zakazane, z wyjątkiem niektórych nazw miejsc, takich jak Ah-gwah-ching .\nDalsze informacje: Modyfikator złożony i związek angielski § Modyfikatory związków łączonych\nModyfikatory złożone to grupy dwóch lub więcej słów, które wspólnie modyfikują znaczenie innego słowa. Gdy przed terminem pojawia się modyfikator złożony inny niż przysłówek - przymiotnik , często jest on dzielony łącznikiem, aby zapobiec nieporozumieniom, na przykład w przypadku piłkarza amerykańskiego lub mało znanych obrazów . Bez myślnika istnieje potencjalne zamieszanie co do tego, czy autor ma na myśli „gracza futbolu amerykańskiego”, czy „amerykańskiego piłkarza” i czy autor ma na myśli obrazy, które są „mało znane”, czy „obrazy sławne”, które są mało znane. Modyfikatory złożone mogą rozciągać się na trzy lub więcej słów, jak w cukierkach o smaku lodów , i mogą być przysłówkowe lub przymiotnikowe ( przerażające uczucie mrowienia w kręgosłupie ). Jeśli jednak związek jest znany, zwykle nie jest łączony. Na przykład, niektórzy przewodnicy styl preferuje budowę licealistów , do wysokiej szkolnych uczniów . Chociaż wyrażenie jest technicznie niejednoznaczne („uczniowie szkół średnich” / „uczniowie szkół średnich”), normalnie byłoby sformułowane inaczej, gdyby zamierzano mieć inne znaczenie niż pierwsze. Modyfikatory związków rzeczownik – rzeczownik można również zapisywać bez łącznika, gdy nie ma pomyłki: średnia ocen i kierownik domu towarowego .\nGdy modyfikator związku występuje po terminie, do którego się odnosi, myślnik zazwyczaj nie jest używany, jeśli związek jest związkiem tymczasowym. Na przykład „ten dżentelmen jest szanowany”, a nie „ten dżentelmen jest szanowany”; lub „zastosowano podejście skoncentrowane na pacjencie”, ale „podejście było skoncentrowane na pacjencie”. Ale trwałe związki, które znajdują się jako hasła w słownikach, są traktowane jako niezmienne, więc jeśli są dzielone w cytowanym słowniku, to dzielenie będzie używane zarówno w pozycjach atrybutywnych, jak i predykatywnych. Na przykład „Zastosowano opłacalną metodę” i „Metoda była opłacalna” ( opłacalna to trwały związek, który jest dzielony jako hasło w różnych słownikach). Gdy jedna z części modyfikatora jest rzeczownikiem własnym lub odpowiednim przymiotnikiem , nie ma łącznika (np. „Aktor z Ameryki Południowej”).\nKiedy pierwszym modyfikatorem w złożeniu jest przysłówek kończący się na -ly (np. „Źle napisana powieść”), różne przewodniki po stylach nie zalecają stosowania łącznika. Jednak niektórzy pozwalają na to użycie. Na przykład, The Economist Style Guide radzi: „Przysłówki nie muszą być związane z imiesłowów lub przymiotników myślnikami w prostych konstrukcjach ... mniej wspólnych przysłówki, w tym wszystkie te, które koniec -ly , są mniej narażone na myślnikami potrzebie”. W XIX wieku powszechne było łączenie modyfikatorów przysłówka – przymiotnika z przysłówkiem kończącym się na -ly (np. „Krzesło z rękodziełem ”). Jednak stało się to rzadkie. Na przykład spółka zależna będąca w całości własnością i szybko poruszający się pojazd są jednoznaczne, ponieważ przysłówki wyraźnie modyfikują przymiotniki: „szybko” nie mogą modyfikować „pojazdu”.\nJeśli jednak przysłówek może również pełnić funkcję przymiotnika, to w zależności od przewodnika po stylu można lub należy użyć łącznika dla jasności. Na przykład wyrażenie ważniejsze powody („powody, które są ważniejsze”) odróżnia się od ważniejszych powodów („dodatkowe ważne powody”), gdzie więcej jest przymiotnikiem. Podobnie, piękniejsza sceneria (z rzeczownikiem masowym ) różni się od piękniejszej scenerii . (W przeciwieństwie do tego myślnik w „a bardziej ważnego powodu” nie jest konieczne, ponieważ składnia nie może być błędnie interpretowane.) Kilka krótkie i wspólne słowa, takie jak dobrze , źle , mało , a dużo -attract szczególną uwagę w tej kategorii . Myślnik w „dobrze- [przeszły_participled] rzeczownik”, na przykład w „ dobrze zróżnicowanych komórkach ”, może zostać uznany za zbędny (składnia prawdopodobnie nie zostanie źle zinterpretowana), ale wymaga tego wiele przewodników po stylu. Ponieważ wcześniak ma zarówno sens przysłówkowy, jak i przymiotnikowy, jego dzielenie wyrazów może przyciągać uwagę; niektórzy redaktorzy, ze względu na porównanie z chorobą w zaawansowanym stadium i chorobą o początku w wieku dorosłym , jak na przykład równoległość choroby we wczesnym stadium i choroby o wczesnym początku . Podobnie myślnik na mało znanych obrazach wyjaśnia, że nie mówi się o małych obrazach.\nŁączniki są zwykle używane do łączenia liczb i słów w modyfikowaniu fraz. Dzieje się tak w przypadku opisu wymiarów pomiarów wagi, rozmiaru i czasu, przy założeniu, że podobnie jak inne modyfikatory złożone przyjmują łączniki w pozycji atrybucyjnej (przed rzeczownikiem zmodyfikowanym), ale nie w pozycji predykatywnej (po zmodyfikowanym rzeczownik). Ma to zastosowanie niezależnie od tego, czy w liczbach są używane cyfry, czy słowa. W ten sposób 28-letnia kobieta i dwadzieścia osiem-letnia kobieta i 32-metrowej rozpiętości skrzydeł i trzydzieści dwa-metrowej rozpiętości skrzydeł , ale kobieta ma 28 lat i rozpiętości skrzydeł 32 stóp . Jednak w przypadku symboli jednostek SI (takich jak m lub kg ) - w przeciwieństwie do nazw tych jednostek (takich jak metr lub kilogram ) - wartość liczbowa jest zawsze oddzielona od niej spacją: kula o masie 25 kg . Gdy nazwy jednostkowe zostały przedstawione, to zalecenie nie ma zastosowania: do 25-kilogramowy kulę , rolka 35-milimetrową folią .\nWe frakcjach przeliterowanych myślniki są zwykle używane, gdy ułamek jest używany jako przymiotnik, ale nie, gdy jest używany jako rzeczownik: tak więc większość dwóch trzecich i jedna ósma porcji, ale wypiłem dwie trzecie butelki lub zatrzymałem trzy ćwiartki tego dla siebie . Jednak co najmniej jeden główny przewodnik po stylu niezmiennie tworzy łączniki z wypisywanymi ułamkami (niezależnie od tego, czy są przymiotnikami, czy rzeczownikami).\nPo angielsku, PL tablicy rozdzielczej , - , czasami zastępuje się łącznika w związkach łącznikiem jeśli jedna z jego części składowych jest już sprzężone lub zawiera przestrzeń (na przykład, San Francisco obszar mieszkańców , komórki receptorów hormonalnych , czynniki cyklu związane z komórkami , a publiczną rywalizacja między szkołą a szkołą niepubliczną ). Powszechnie stosowanym stylem alternatywnym jest ciąg z łącznikami ( komórki z dodatnimi receptorami hormonalnymi , czynniki związane z cyklem komórkowym ). (Inne aspekty używania półpauzów – kontra myślników, zobacz Dash § Półpauza ).\nKiedy obiekt jest złożony z rzeczownikiem słownym, takim jak trzepaczka do jajek (narzędzie, które bije jajka), wynik jest czasami dzielony. Niektórzy autorzy robią to konsekwentnie, inni tylko dla ujednoznacznienia; w tym przypadku trzepaczka do jajek, trzepaczka do jajek i trzepaczka do jajek są powszechne.\nPrzykład dwuznacznego wyrażenia pojawia się, gdy stali w pobliżu grupy obcych kochanków , co bez myślnika oznacza, że stali w pobliżu grupy kochanków, którzy byli kosmitami; Stali w pobliżu grupy kochanków obcych wyjaśnia, że stali w pobliżu grupy ludzi, którzy kochali kosmitów, ponieważ „obcy” może być albo przymiotnikiem, albo rzeczownikiem. Z drugiej strony, w zdaniu głodnego miłośnika pizzy często pomija się łącznik (głodny miłośnik pizzy), ponieważ „pizza” nie może być przymiotnikiem, a zatem wyrażenie jest jednoznaczne.\nPodobnie, w tych wodach jest rekin jedzący ludzi, co jest prawie przeciwieństwem mężczyzny jedzącego rekina przy stole 6 ; pierwszy to rekin, a drugi to człowiek. Rządowy program monitorujący to program, który monitoruje rząd, podczas gdy rządowy program monitorujący to rządowy program, który monitoruje coś innego.\nZobacz także: hiszpańskie zwyczaje nazywania § Dzielenie wyrazów i portugalska nazwa § Dzielenie wyrazów\nNiektóre pary małżeńskie tworzą nowe nazwisko (czasami nazywane dwuczęściowym imieniem ) dla swojej nowej rodziny, łącząc dwa nazwiska z myślnikiem. Jane Doe i John Smith mogą na przykład zostać Jane i John Smith-Doe lub Doe-Smith. W niektórych krajach tylko kobieta łączy swoje nazwisko rodowe, dołączając nazwisko męża.\nW przypadku nazw już podzielonych niektóre części są zazwyczaj pomijane. Na przykład Aaron Johnson i Samantha Taylor-Wood zmienili nazwę na Aaron Taylor-Johnson i Sam Taylor-Johnson . Nie wszystkie nazwiska z łącznikami są wynikiem zawarcia małżeństwa. Na przykład Julia Louis-Dreyfus jest potomkiem Louisa Lemlé Dreyfusa, którego synem był Léopold Louis-Dreyfus.\nŁączące łączniki są używane w wielu różnych związków, z wyjątkiem środków modyfikujących, takich jak konwalia do doliny , kurek-A-obręczy , mądry-mądry , plotkować i orangutan . Użycie jest często podyktowane konwencją, a nie ustalonymi regułami, a style dzielenia wyrazów mogą się różnić w zależności od autorów; na przykład orangutan jest również zapisywany jako orangutan lub orangutan , a konwalia może być łączona lub nie.\nZawieszone łącznik (zwany również zawieszający łącznik lub zawieszania łącznik , lub mniej powszechnie wiszące lub zmiennym łącznika ) mogą być stosowane, gdy jedno słowo zasadę stosuje się z oddzielnych, następujących po sobie, łącznikiem słów, które są połączone „i”, „lub” , lub". Na przykład plany krótko- i długoterminowe mogą być sporządzane jako plany krótko- i długoterminowe. To użycie jest teraz powszechne i szczególnie zalecane w niektórych przewodnikach stylistycznych. Łączniki zawieszone są również używane, choć rzadziej, gdy słowo bazowe jest pierwsze, na przykład w wyrażeniu „jest własnością inwestora i jest obsługiwany przez inwestora ”. Takie zastosowania jak „lingwistyka stosowana i socjolingwistyka” (zamiast „lingwistyka stosowana i socjolingwistyka”) są mile widziane; Przewodnik stylistyczny Indiana University używa tego przykładu i mówi „Nie idź na skróty”, gdy pierwsze wyrażenie jest zwykle otwarte (tj. zwykle są to dwa oddzielne słowa). Różni się to jednak od przypadków, w których prefiksy, które są normalnie zamknięte (stylizowane solidnie), są używane w sposób zawieszony. Na przykład stan przedoperacyjny i pooperacyjny staje się przed- i pooperacyjny (nie przed- i pooperacyjny ) po zawieszeniu. Niektórzy redaktorzy wolą unikać zawieszania takich par, decydując się zamiast tego na napisanie obu słów w całości.\nŁącznik może służyć do łączenia grup liczb, takich jak daty (patrz poniżej), numery telefonów lub wyniki sportowe. Może być również używany do wskazywania zakresu wartości, chociaż wiele stylów preferuje półpauzę (patrz przykłady w Dash § En dash §§ Zakresy wartości ).\nŁącznik jest czasami używany do ukrywania liter w słowach ( zaokrąglanie w celu redakcji lub cenzurowania ), jak w przypadku Gd , chociaż można również użyć półpauzu („G – d”).\nŁącznik jest często używany w reduplikatywach .\nKilka surowych przykładów zmian semantycznych spowodowanych umieszczeniem myślników w celu oznaczenia fraz atrybutywnych:\nZłe odżywianie powodujące choroby to złe odżywianie, które powoduje chorobę.\nChoroba powodująca złe odżywianie to choroba, która powoduje złe odżywianie.\nPracowity człowiek to człowiek, który ciężko pracuje.\nCiężko pracujący człowiek jest człowiekiem pracy, który jest trudne.\nCzłowiek jedzenia rekinów jest rekin zjada ludzi.\nMan Eating rekin to człowiek, który jest jedzenie mięsa rekina.\nTrzystuletnie drzewa to nieokreślona liczba drzew, z których każde ma 300 lat.\nTrzystuletnie drzewa to trzy drzewa, z których każde ma 100 lat.\nTrzystuletnie drzewa to 300 drzew, z których każde ma rok.\nPierwsza strona pierwszego tomu: list św. Hieronima do Paulina z egzemplarza University of Texas. Strona ma 40 wierszy.\nPierwsza znana dokumentacja łącznika znajduje się w pracach gramatycznych Dionizego Thraxa . W tamtym czasie dzielenie wyrazów polegało na łączeniu dwóch słów, które w przeciwnym razie byłyby odczytywane osobno przez małą kreskę między dwoma słowami. W języku greckim znaki te były znane jako enotikon , oficjalnie latynizowane jako łącznik.\nWraz z wprowadzeniem odstępów między literami w średniowieczu , myślnik, nadal pisany pod tekstem, zmienił jego znaczenie. Skrybowie użyli znaku, aby połączyć dwa słowa, które zostały nieprawidłowo oddzielone spacją. W tej epoce wprowadzono również myślnik krańcowy dla słów podzielonych na linie.\nWspółczesny format łącznika pochodzi od Johannesa Gutenberga z Moguncji w Niemczech, ok. 1455 wraz z publikacją jego 42-wierszowej Biblii . Jego narzędzia nie pozwalały na użycie łącznika podliniowego , dlatego przesunął go na środek linii. Badanie oryginału na welinie (indeks Hubaya nr 35) w Bibliotece Kongresu Stanów Zjednoczonych pokazuje, że ruchomy typ Gutenberga został wyjustowany w jednolitym stylu, 42 równe wiersze na stronie. Prasa drukarska Gutenberga wymagała, aby słowa złożone z pojedynczych liter były utrzymywane w miejscu przez otaczającą ją sztywną ramę niedrukowalną. Gutenberg rozwiązał problem polegający na nadaniu każdej linii tej samej długości w celu dopasowania do ramki, wstawiając łącznik jako ostatni element na prawym marginesie. To przerwało litery w ostatnim słowie, wymagając przeniesienia pozostałych liter na początek wiersza poniżej. Jego podwójny łącznik pojawia się w całej Biblii jako krótka, podwójna linia nachylona w prawo pod kątem 60 stopni: ⸗\nGłówny artykuł: łącznik-minus\nW kodowaniu znaków ASCII łącznikiem jest znak 45. Ponieważ Unicode jest identyczny z ASCII (wersja 1967) dla wszystkich kodowań do 127, liczba 45 10 , tj. 2D 16 , jest przypisana do tego znaku w Unicode. Ponieważ znak jest również używany jako znak minus, jest formalnie oznaczany jako U + 002D - ŁĄCZNIK-MINUS. Unicode koduje również osobno minus i łącznik, odpowiednio jako U + 2212 - i U + 2010 - . Ponieważ jednak łącznik Unicode jest niewygodny do wprowadzania na większości klawiatur, a glify łącznika Unicode i łącznika-minus są identyczne w większości czcionek ( Lucida Sans Unicode jest jednym z nielicznych wyjątków), użycie łącznika-minus jako znak łącznika jest bardzo powszechny. Nawet standard Unicode regularnie używa łącznika-minus zamiast łącznika Unicode.\nŁącznik-minus ma ograniczone zastosowanie we wskazywaniu odejmowania; na przykład porównaj 4 + 3−2 = 5 (minus) i 4 + 3-2 = 5 (łącznik-minus) - w większości czcionek myślnik-minus nie będzie miał optymalnej szerokości, grubości ani pozycji pionowej, podczas gdy znak minus będzie. Niemniej jednak w aplikacjach takich jak Microsoft Excel do wskazania odejmowania należy używać łącznika-minus, ponieważ użycie znaku minus Unicode spowoduje błąd.\nŁącznik-minus jest często używany zamiast myślników lub znaków minus w sytuacjach, gdy preferowane znaki są niedostępne (na przykład tekst zawierający tylko ASCII), gdzie wprowadzenie preferowanych znaków wymaga wysiłku (za pomocą okien dialogowych lub wieloprzyciskowych, niezapomnianych skrótów klawiaturowych ) lub gdy autor nie zdaje sobie sprawy z tego rozróżnienia. Niektórzy autorzy używają dwóch myślników-minusów -- do reprezentowania kreski em w tekście ASCII.\nZnak łącznika-minus jest również często używany podczas określania opcji wiersza polecenia . Po znaku zwykle następuje jedna lub więcej liter wskazujących na konkretne działania. Zwykle w tym kontekście nazywa się to myślnikiem lub przełącznikiem. Różne implementacje funkcji getopt do analizowania opcji wiersza poleceń dodatkowo pozwalają na użycie dwóch znaków łącznika minus -- , aby określić długie nazwy opcji, które są bardziej opisowe niż ich jednoliterowe odpowiedniki. Innym zastosowaniem łączników jest to, że są one używane przez programy napisane z myślą o potokowaniu : pojedynczy łącznik może być rozpoznany zamiast nazwy pliku, przy czym łącznik służy wówczas jako wskaźnik, że zamiast pliku należy pracować ze standardowym strumieniem .\nMiękkie i twarde łączniki\nDalsze informacje: Miękki łącznik\nChociaż oprogramowanie ( algorytmy dzielenia wyrazów ) może często automatycznie podejmować decyzje o tym, kiedy dzielić słowo na końcu wiersza, czasami przydatne jest również, aby użytkownik mógł wstawiać wskazówki dla tych decyzji (które są dynamiczne w medium online, biorąc pod uwagę, że tekst można przeformułować ). W tym celu wprowadzono koncepcję łącznika miękkiego ( łącznik uznaniowy, łącznik opcjonalny), umożliwiając takie ręczne określenie miejsca, w którym dzielenie łącznika jest dozwolone, ale nie wymuszone . Oznacza to, że nie wymusza łamania wiersza w niewygodnym miejscu, gdy tekst jest później ponownie wlewany.\nMiękkie łączniki są wstawiane do tekstu w miejscach, w których może wystąpić dzielenie wyrazów . Ręczne wstawianie miękkich łączników może być żmudnym zadaniem, a dostępne są narzędzia wykorzystujące algorytmy dzielenia wyrazów, które robią to automatycznie. Aktualne moduły standardu Cascading Style Sheets (CSS) udostępniają słowniki dzielenia wyrazów specyficzne dla języka.\nNatomiast łącznik, który jest zawsze wyświetlany i drukowany, nazywa się a „twardy łącznik”. Może to być łącznik Unicode, łącznik-minus lub łącznik nierozdzielający (patrz poniżej ). Czasami termin jest ograniczony do nierozdzielających łączników.\nDywiz twardy , Dywiz twardy lub bez przerwy łącznik wygląda identycznie do regularnego myślnik, ale procesory tekstu traktować go jako list tak, że dzielone słowo nie zostanie podzielona na myślnika należy ten upadek na co byłby koniec wiersza tekstu; zamiast tego całe podzielone słowo pozostanie w całości na końcu wiersza lub w całości przejdzie na początek następnego wiersza. Z podobnych powodów istnieje nierozerwalna przestrzeń .\nDo segmentacji słowo zasady większości systemów tekstowych pod łącznik za granica słowo i ważny punkt, w którym złamać linię gdy płynący tekst. Jednak nie zawsze jest to pożądane zachowanie, zwłaszcza gdy mogłoby to prowadzić do niejednoznaczności (np. Wycofanie się i ponowne leczenie byłyby nierozróżnialne z podziałem wiersza po ponownym ) lub w językach innych niż angielski (np. Podział wiersza na łączniku w Irlandzki t-athair lub rumuński s-a byłby niepożądany). Łącznik nierozdzielający odpowiada na tę potrzebę.\nWykorzystanie w notacji daty\nDalsze informacje: Przedstawienie daty i czasu według kraju\nW niektórych częściach Europy i Indii łącznik służy do wyznaczania części w ramach pisemnej daty. Niemcy i Słowianie również używali cyfr rzymskich w oznaczaniu miesiąca; Na przykład 14-VII-1789 (14 lipca 1789) jest jednym ze sposobów zapisania pierwszego Dnia Bastylii , chociaż ten zwyczaj szybko traci łaski. W ten sposób napisane są tablice na ścianie moskiewskiego Kremla . Użycie łączników, w przeciwieństwie do ukośników używanych w języku angielskim , jest określone w normach międzynarodowych.\nMiędzynarodowa norma ISO 8601 , która została przyjęta jako norma europejska EN 28601 i włączona do różnych przewodników w stylu typograficznym (np. DIN 5008 w Niemczech), przyniosła nowy standard wykorzystujący myślnik. Teraz używają tego wszystkie oficjalne europejskie dokumenty rządowe. Normy te nakazują zapisywanie dat za pomocą myślników: 1789-07-14 to nowy sposób zapisywania pierwszego Dnia Bastylii. Jest to również typowy format daty używany w dużych częściach Europy Wschodniej i Azji, chociaż czasami z innymi separatorami niż myślnik.\nTa metoda zyskała wpływy w Ameryce Północnej, ponieważ większość popularnych komputerowych systemów plików utrudnia lub uniemożliwia użycie ukośników. DOS, OS / 2 i Windows jednocześnie obsługują separatory \_ i / jako katalogi, ale / jest również używany do wprowadzania i oddzielania przełączników w poleceniach powłoki (chyba że zmieniono konfigurację tak, aby używała łącznika-minus w DOS). Systemy uniksowe używają / jako separatora katalogów i chociaż \_ jest dozwolone w nazwach plików, jest niewygodne w użyciu, ponieważ powłoka używa go jako znaku ucieczki. Unix używa również spacji, po której następuje łącznik, do wprowadzenia przełączników. Oprócz zastosowanego separatora format daty nie będący rokiem jest również identyczny ze standardową reprezentacją amerykańską.\nOprócz myślnika i znaku minus, Unicode ma wiele znaków łącznika:\nU + 002D - ŁĄCZNIK-MINUS (HTML - ), znak o wielu zastosowaniach\nU + 00AD SOFT HYPHEN (HTML  ·  ) (patrz uwaga )\nU + 2010 - ŁĄCZNIK (HTML ‐ · ‐, ‐ )\nU + 2011 - ŁĄCZNIK NIEŁAMANY (HTML ‑ )\nUwaga : MIĘKKI ŁĄCZNIK służy jako niewidoczny znacznik używany do określenia miejsca w tekście, w którym dozwolone jest dzielenie podziału bez wymuszania łamania wiersza w niewygodnym miejscu, jeśli tekst jest ponownie zawijany. Staje się widoczny dopiero po zawijaniu wyrazów na końcu wiersza.\nA w skryptach innych niż łacińskie:\nU + 058A - ŁĄCZNIK ARMENIJSKI (HTML ֊ )\nU + 1806 ᠆ MONGOLIAN TODO SOFT HYPHEN (HTML ᠆ )\nU + 1B60 ᭠ BALINESE PAMENG (HTML ᭠ ) (używany tylko jako łącznik podziału wiersza)\nU + 2E17 ⸗ DOUBLE OBLIQUE HYPHEN (HTML ⸗ ) (używany w starożytnej lingwistyce bliskowschodniej oraz w krojach czarnych liter)\nU + 05BE - HEBREW PUNCTUATION MAQAF (HTML ־ ) (używany w języku hebrajskim)\nU + 30FB ・ KATAKANA ŚRODKOWA KROPKA (HTML ・ ) (pomimo swojej nazwy ma właściwość Unicode „Łącznik”)\nU + FE63 - MAŁY ŁĄCZNIK-MINUS (HTML ﹣ ) (znak zgodności dla małego łącznika-minus, używany w typografii wschodnioazjatyckiej)\nU + FF0D - FULLWIDTH HYPHEN-MINUS (HTML － ) (znak zgodności dla szerokiego łącznika-minus, używany w typografii wschodnioazjatyckiej)\nU + FF65 ･ HALFWIDTH KATAKANA MIDDLE DOT (HTML ･ ) (znak zgodności dla szerokiej środkowej kropki katakany, ma właściwość Unicode „Łącznik” pomimo swojej nazwy)\nUnicode odróżnia łącznik od ogólnej interpunkcji. Poniższe znaki nie mają właściwości Unicode „Łącznik” pomimo ich nazw:\nU + 1400 ᐀ KANADYJSKIE SYLABYKI ŁĄCZNIK (HTML ᐀ )\nU + 2027 ‧ PUNKT DZIELENIA (HTML ‧ )\nU + 2043 ⁃ ŁĄCZNIK BULLET (HTML ⁃ · ⁃ )\nU + 2E1A ⸚ ŁĄCZNIK Z DIAEREZĄ (HTML ⸚ )\nU + 2E40 ⹀ PODWÓJNY ŁĄCZNIK (HTML ⹀ )\nU + 30A0 ゠ KATAKANA-HIRAGANA PODWÓJNY ŁĄCZNIK (HTML ゠ )\nU + 10EAD 𐺭 YEZIDI ZNAK DZIELENIA (HTML 𐺭 )\n( Więcej okrągłych znaków można znaleźć w punkcie interpunkcja i punktor (typografia) ).\nWojna z myślnikami\nOrtografia francuska # Łączniki\nŁącznik papirologiczny : odpowiednik w przednowoczesnej grece\nWyszukaj łącznik w darmowym słowniku Wikisłownika.\nWikisłownikowa lista angielskich zwrotów pisanych z myślnikiem\nKrótki przewodnik po używaniu łącznika\nPrzewodnik po stylu ekonomisty - łączniki\nSłowa złożone: kiedy dzielić wyrazy\nJukka Korpela, Miękki łącznik (SHY) - trudny problem? (Zobacz także jego artykuł o łamaniu wyrazów, podziałach wierszy i znakach specjalnych (w tym łącznikach) w HTML ).\nMarkus Kuhn, interpretacja Unicode SOFT HYPHEN łamie zgodność z ISO 8859-1 . Dokument Komitetu Technicznego Unicode L2 / 03-155R, czerwiec 2003.\nhypho-o, hypho-o online narzędzie do wstawiania miękkich łączników\nDzielenie wyrazów tekstu, narzędzie do dzielenia wyrazów online\nPodręcznik drukarski rządu Stanów Zjednoczonych, styl 2000 r. 6. Zasady mieszania\nushuaia.pl, dzielnik online (wielojęzyczny)\nTę stronę ostatnio edytowano 15 kwietnia 2021 o 22:51 (UTC) .


49,00 zł - 800,00 zł (25)\nMłynek Baratza Sette 270 +3 % rabatu *NATYCHMISTOWA WYSYŁKA*\nCena: 1 089,00 zł 1 190,00 zł\nBaratza po raz kolejny wprowadza profesjonalny kawiarniany sprzęt wprost do Twojego domu. Młynek automatyczny Virtuoso+ zapewnia najwyższą jakość przemiału i spełni oczekiwania nawet najbardziej wymagających home baristów. Sprawdzi się szczególnie dla miłośników przelewowych metod parzenia. Zmiany w porównaniu z poprzednim modelem Virtuoso: - cyfrowy timer na froncie młynka, z możliwością ustawienia od 1 do 40 sekund (w odstępach 0,1 sekundy), - funkcja mielenia pulsacyjnego (młynek uruchamia się po przytrzymaniu przycisku), - podświetlenie zbiornika na zmieloną kawę. Żarna: Ø 40 mm, stalowe, stożkowe Ilość stopni regulacji: 40 Prędkość mielenia: 1,5 – 2,4 g/s Pojemność hoppera: 230 g Pojemność pojemnika na zmieloną kawę: 142 g Waga: 3,6 kg Wymiary: 12/35/16 (cm)\nPrędkość mielenia: 1.5 do 2.4 g/s\nMoccamaster KBG 741 Select - Pastel Yellow - Ekspres przelewowy MOCCAMASTER +3% rabatu\nCena: 849,00 zł 949,05 zł


Bezdomne psy, wyłapywane na terenie gminy Jednorożec trafiają do schroniska dla zwierząt w Małe Boże.\nTu przechodzą okres kwarantanny, po którym mogą trafić do nowych właścicieli.\nJest wiele powodów, dla których ludzie decydują się zaadoptować psa ze schroniska. Większość kieruje się sercem, wzrusza ich los cierpiących zwierząt, chcą pomóc przynajmniej jednemu z nich, przygarniając życiowego rozbitka pod swój dach.\nKażdy z mieszkańców gminy może wybrać w schronisku psa dowolnej maści, wieku i rasy, zapewniając mu szczęśliwy dom. Czworonożny pupil odwdzięczy się bezwarunkową przyjaźnią na całe życie. Wszystkie psy przebywające w schronisku posiadają mikroczipy oraz aktualne szczepienia, są zadbane i znajdują się pod stałą opieką weterynaryjną. Obecnie w schronisku na nowy, przyjazny dom i życzliwego właściciela czekają pieski z terenu naszej gminy.\nDla uzyskania bliższych informacji, bądź poradzenia się w sprawie adopcji któregoś z czworonogów należy się skontaktować z pracownikiem schroniska – tel. 509 365 917 lub pracownikiem Urzędu Gminy w Jednorożcu tel. 29 7518366, 29 7517046\nDodatkowo zachęcamy do śledzenia strony schroniska:\nSUKA ZOSTAŁA ADOPTOWANA\nPIES ZOSTAŁA ADOPTOWANA


Programy dla architektów i inżynierów, CAD, wizualizacje, renderingi - ARCHICAD 11\nKoordynacja - jeszcze lepsze zarządzanie dokumentacją, efektywniejsza praca w zespole i łatwiejsza współpraca z niezależnymi konsultantami.\nWirtualny Podrys pozwala szybko porównywać ze sobą poszczególne elementy projektu i weryfikować ich wzajemną zgodność. Podgląd odbywa się "na żywo" i może być też pomocą w edycji rysunków. Dzięki Wirtualnemu Podrysowi łatwo jest skoordynować ze sobą wszystkie elementy przestrzennego modelu budowli na każdym etapie projektowania. Pozwala to uniknąć popełnienia błędów. Technologia ta upraszcza też konsultacje ze specjalistami branżowymi i ułatwia harmonizację całości dokumentacji.\nOdsłaniacz, jedno z narzędzi Wirtualnego Podrysu, pozwala operować rysunkami w sposób nawiązujący do posługiwania się kilkoma nałożonymi na siebie arkuszami kalki. Porównywane ze sobą mogą być nie tylko rysunki i widoki pochodzące z ArchiCADa, ale też materiały dostarczone z zewnątrz. Posługiwanie się narzędziem jest proste i intuicyjne zarówno dla zaawansowanych użytkowników ArchiCADa, jak też dla początkujących. Dzięki technologii Wirtualnego Podrysu koordynacja dokumentacji staje się naturalną częścią procesu projektowania.\nKontrola - jeszcze wyższa jakość rysunków i większe uszczegółowienie dokumentacji.\nObszar 2D to specyficzne narzędzie do precyzyjnej edycji kreślarskiej rysunków generowanych z modelu budowli oraz do opracowania dwuwymiarowych szczegółów na rysunkach niezależnie od modelu. Obszary 2D pozwalają też lepiej zoptymalizować pracę w zespole oraz łatwiej zintegrować niektóre kreślarskie elementy projektu z odpowiadającymi im elementami Wirtualnym Budynku, podnosząc jakość dokumentacji.\nInteligentne Znaczniki tworzą połączenia pomiędzy widokami, będącymi odwzorowaniem wirtualnego modelu budynku (np. przekroje czy rzuty) a odpowiadającymi im detalami. Dzięki temu łatwiej jest integrować poszczególne elementy informacji o projekcie w ramach Wirtualnego Budynku. Inteligentne Znaczniki pozwalają jeszcze lepiej organizować poszczególne elementy dokumentacji, ułatwiają też poruszanie się po projekcie..\nUdoskonalenia idei wirtualnego budynku - zwiększenie produktywności i swobody pracy w środowisku wirtualnego modelu, zawierającego komplet informacji o budynku.\nArchiCAD 11 zawiera wiele nowinek i modyfikacji jeszcze bardziej zwiększających efektywność projektowania i swobodę twórczą, ułatwiających porozumiewanie się architekta ze współpracownikami i inwestorem lub po prostu uprzyjemniających pracę. Najistotniejsze z nich to:\nZakrzywione pochyłe oraz profilowane ściany dają olbrzymią swobodę modelowania, zachowując jednocześnie funkcjonalność inteligentnego tworzenia przecięć i styków ścian oraz odwzorowywania ich przekrojów.\nRozwinięcia ścian we wnętrzach pozwalają pozwalają wiernie przedstawić wygląd pomieszczeń o dowolnym kształcie przestrzennym, z najbardziej nawet złożonych modeli. Możliwość automatycznego rozmieszczania poszczególnych fragmentów rozwinięć na arkuszu dokumentacji sprowadza proces kompozycji rysunku do jednej operacji typu Przeciągnij i Upuść.\nWielokondygnacyjne Moduły Hotlink przyspieszają umieszczanie w projekcie powtarzalnych części budynku, obejmujących więcej niż jedną kondygnację, takich jak np. klatki schodowe czy szyby wind.\nObsługa formatu DWG 2007.\nBezpośredni zapis rysunków w formacie PDF z rozbudowaną możliwością kontroli ustawień (rozdzielczość krzywych). W jednym pliku PDF może być zachowanych wiele rysunków.\nŁączenie i optymalizacja nakładających się linii i wypełnień w widokach 2D, w różnych formatach zapisu plików.\nGoogle 3D Warehouse - dwustronna wymiana obiektów i informacji pomiędzy ArchiCADem a środowiskiem Google Earth. ArchiCAD 11 jest jak dotąd jedynym programem dającym tak rozbudowane możliwości wymiany danych ze środowiskiem Google Earth.\nWzbogacone możliwości tworzenia zestawień obejmujących również komponenty ścian i stropów.\nPrzezroczystość w widokach 3D OpenGL.\nUdoskonalone i rozbudowane biblioteki obiektów.\nŁatwiejsze tworzenie kombinacji warstw rysunków.\nCena: 1-sze stanowisko - 3.960 €; 2-gie stanowisko - 3.960 €\nStrona producenta: http://www.graphisoft.com/


Wirtualna mapa Imperium Rzymskiego « IMPERIUM ROMANUM\nStrona Główna » Odkrycia rzymskie » Wirtualna mapa Imperium Rzymskiego\nWirtualna mapa Imperium Rzymskiego\nNaukowcy z Uniwersytetu w Lundzie w Szwecji stworzyli ogromny cyfrowy atlas Imperium Rzymskiego, na który naniesiono ogromną ilość danych. Znaleźć na nim możemy nie tylko miasta, lecz także drogi, świątynie czy wille.\nMapa po oddaleniu ukazuje prowincje rzymskie oraz ich granice. Mapa jest stale rozbudowywana o nowe informacje. Jest to naprawdę wielki i ambitny projekt.


Połowce nie będą dłużej lokalnym przejściem\nNapisany przez Magdalena dnia 1 kwietnia 2015\nPrzejście graniczne w Połowcach od dzisiaj otwarte wszystkim obywatelom Unii Europejskiej\nPonad 20 lat zajęło władzom województwa zaadoptowanie i wynegocjowanie z rządem Białorusi obsługi podróżnych z innych krajów niż Polska i Białoruś na przejściu granicznym Połowce – Pieszczatka. Od roku 1993 przejście było dostępne wyłącznie dla ruchu pojazdów osobowych. Dzisiaj mogą tam być odprawiane autokary i samochody ciężarowe do 7,5 tony.\nWojewoda Andrzej Meyer ma nadzieję, że rozszerzenie ruchu granicznego przyczyni się do rozwoju regionu oraz powstaną dodatkowe miejsca pracy dla okolicznych mieszkańców. Wójt Gminy Czeremcha Michał Wróblewski reprezentujący lokalną społeczność, także zwraca szczególną uwagę na wpływ inwestycji w rozwoju Gminy Czeremcha.\nDopuszczenie do przejazdu autokarów może faktycznie przyczynić się do poprawy koniunktury w marketach Bielska Podlaskiego i Hajnówki gdyż pomimo drogiego kursu dolara Białorusini jeszcze całymi rodzinami przyjeżdżają do Polski na zakupy szczególnie w weekendy. Brak odpraw autobusów powodował, że kierowcy nie mając wyboru wybierali bliższe miasta położone na trasie przejazdu czyli Białą Podlaską czy Białystok.\nRuch towarowy obecnie praktycznie zamiera ze względu na sankcje jakie nałożyła Rosja na towary z Unii Europejskiej a pojazdy ciężarowe o masie do 7.5 tony i tak były kroplą w morzu w rejestrach pojazdów przekraczających granicę.\nMiejmy nadzieję, że innowacje wprowadzone na przejściu granicznym faktycznie poprawią sytuację na rynku pracy w powiecie hajnowskim w myśl polskiego przysłowia „lepiej późno niż wcale”.\nRegion: Czeremcha Tagi: Połowce - Pieszczatka