Książki przeczytane lub niedoczytane w 2020 roku (Olgierd Rudak)\nRok 2020 okazał się dość nietypowy, także pod względem liczby przeczytanych — lub choćby rozpoczętych, ale niedoczytanych — książek. Niektóre z nich załapała się na tradycyjną recenzję, część jednak nigdy zaszczytu tego nie dostąpi (kryminały… ;-) zatem czas na krótkie podsumowanie moich prywatnych trendów literackich.\nNa początek rzeczy, które przeczytałem, ale nie miałem pomysłu, chęci na podzielenie się moimi spostrzeżeniami… lub też one nie miały w sobie tego czegoś:\nKarel Čapek, „Fabryka absolutu” — krótka powiastka, przeczytana w ramach uczeszenia się czeską klasyką sc-fi; momentami świetne (głównie obserwacje dotyczące wpływu religii, ale też anty-religii na ludzi i ich poczynania), momentami straszne dłużyzny (opisy wojen rozlewających się przez świat);\nNorman Davies, „Szlak nadziei” — bardzo ciekawa i trochę smutna opowieść o Polakach, wyjściu Armii Andersa ze Związku Sowieckiego, szlaku bojowym 2 Korpusu, Monte Cassino, misiu Wojtku — ludziach, którzy na początku dostali po kościach, aby po czasie zyskać w oczach aliantów, a na końcu… a na końcu po prostu ich oszukano (o czym Brytyjczycy i Amerykanie sami przekonali się już rok po zakończeniu wojny);\n„Dom z dwiema wieżami” M. Zaremby Bielawskiego to najlepsza przeczytana przeze mnie w 2020 r. książka, która nie doczekała się odrębnej recenzji na tutejszych łamach\nJohn Grisham, „Więzienny prawnik”, „Bar pod Kogutem”, „Dzień rozrachunku”, „Góra bezprawia” — na bezrybiu kryminalnej literatury odmiana legal thiller wydaje się mocno… odświeżająca. Nie ma cudów na kiju, przedziwnych udziwnień i wszystkiego tego, czym stara się nas zauraczyć przeciętny twórca gatunku („Dzień” chyba mi nieco przypomina „Krainę świętych” Conan Doyle’a, „Góra” natomiast jest dość nudna, chociaż sama w sobie historia ma zadatki na niezłą opowieść);\nBohumil Hrabal, „Piękna rupieciarnia” — momentami można nieźle przysnąć, ale warto też przeczytać dla tych kilku życiowych spostrzeżeń kolejnego czeskiego klasyka (Hrabal pojawia się także na łamach „Osobistego przewodnika po Pradze”);\nJonas Jonasson, „Stulatek, który wyskoczył przez okno i zniknął” — kiedyś widziałem film i chyba mi się podobał, książka już chyba mniej, chociaż pomysł na przygody Allana Karlssona — szwedzkiego Forresta Gumpa, który niejedno widział i z niejednego pieca chleb jadał, a przy okazji odwalił kawał niezłej historii alternatywnej — całkiem wesołe (natomiast wątek bieżący jakby mniej);\nJozef Karika, „Samotność” — „Szczelina” doczekała się nawet na tutejszych łamach własnej recenzji, natomiast to krótkie opowiadanie… no cóż, raczej takie sobie (chociaż może zekranizowane jako epizod w krwawym filmie byłoby niezłe);\nMichaela Klevisová, „Kroki mordercy” — skusiłem się na ten kryminał tylko i wyłącznie ze względu na rzekome czechofilskie skrzywienie (moje). W kategoriach kryminału takie sobie, ale to zdaje się głównie dlatego, że Czesi mają problem z porządną przestępczością ;-)\nMarek Krajewski, „Moloch” — fenomen Krajewskiego zdumiewa mnie mniej niż szał na Mroza, jednak nawet mimo tego, iż ich bin ein Breslauer, jego nieca zmanieryzowana literatura (wziąć przedwojenny plan Wrocławia, poprzepisywać ówczesne nazwy ulic — za każdym razem dać przypis wyjaśniający jej nazwę dzisiejszą; niekonsekwentnie pisać „Biskupin” i „Trestno” zamiast Bischofswalde und Treschen) mnie nie zachwyca. Co gorsza „Moloch” momentami przedobrzony w stylu, którego sam Mróz by się nie powstydził…\nAleksandra Michta-Juntunen, „Finlandia. Sisu, sauna i salmiakki” — tematyka fajna, tematy dobre, szkoda, że napisane jakoś tak… drętwo, niby systematycznie (może właściwie zbyt podręcznikowo), ale jakby zabrakło w pisaniu bigla czy czegoś;\nZygmunt Miłoszewski, „Kwestia ceny” — trylogia o prokuratorze Szackim pióra Miłoszewskiego była naprawdę niezła (mimo pewnych drobnych merytorycznych potknięć, ale co tam), natomiast jego pozostałe rzeczy — mimo niewątpliwego talentu (hłe, hłe, kim ja jestem, żeby to oceniać i się publicznie wypowiadać?) — mnie nie przekonują; „Kwestia ceny” wydała mi się znów mocno przekombinowana od strony pomysłu, ale za to troszkę skopana od strony wykonania, zaś od dowciapnych wtrętów można dostać zajadów (tak jak Adrian Zandberg może dostać czkawki od każdego czytającego — jeśli wiecie, o czym ja mówię);\nRemigiusz Mróz, „Lot 202” — skrajny poziom nagromadzenia absurdów, można powiedzieć, że autor postanowił wcisnąć w książkę wszystko, co mu się skojarzyło z atakiem terrorystycznym na samolot pasażerski; luźne dywagacje dot. wyroku TK z 28 września 2007 r. (K 44/07) nie uratowały książki nawet w moich oczach;\nOta Pavel, „Puchar od Pana Boga” — autor to nie tylko znany czeski pisarz, ale też dziennikarz sportowy, no i „Puchar” jest właśnie zbiorem krótkich opowiastek o sporcie — rywalizacji, dążeniach, marzeniach, odchodzeniu w sławie i niesławie. Ta niedługa książeczka zapewne nie do końca zaspokoiłaby potrzeby współczesnych zaprzysięgłych miłośników sportu (Pavel napisał ją 50 lat temu, co czuć w każdym słowie), ale czytało się naprawdę bardzo miło;\nAndrzej Pilipiuk, „Wampir z MO” — tytuł nieco mylący, bo owszem, o wampirach, ale nie w milicji, lecz zmagających się ze ściśle tajnym Wydziałem Z Służby Bezpieczeństwa (Z jak „zabobon”, bo do tego był on powołany) — ale książeczka naprawdę bardzo fajna, mocno rozweselacjąca. Rzecz dzieje się na Pradze jakoś w połowie l. 80-tych, więc jest też odpowiedni koloryt polityczny i społeczny (czy wiecie dlaczego Pierwszy Sekretarz nosił czarne okulary? można się zaskoczyć!); warto przeczytać dla rozluźnienia (toteż przeczytałem ją drugi raz, po ładnych kilku latach);\nHans Rosling, „Factfulness. Dlaczego świat jest lepszy, niż myślimy” — świetna książka dla utyskujących na wszystko niedowiarków, fakty-fakty-fakty, podane w prosty, rzeczowy i przyjazny sposób — na lekko, ale nie z lekceważeniem; przeczytałem z olbrzymią przyjemnością (przeczytać powinni zwolennicy teorii szczepionkowo-spiskowych!);\nDaniel Siemens, „Szturmowcy. Nowa historia nazistowskich oddziałów SA” — albo historia Sturmabteilung nie jest taka ciekawa, albo coś nie tak z tą książką; sporo ciekawych informacji i spostrzeżeń, ale w sumie niezbyt interesujące (gdybym odebrał ją inaczej, miałaby na tutejszych łamach odrębną recenzję, nieprawdaż?);\nTimothy Snyder, „Skrwawione ziemie. Europa między Hitlerem a Stalinem” — zaraz po ukazaniu się (jeszcze jako „Bloodlands: Europe Between Hitler and Stalin”), sięgnąłem też po polskie tłumaczenie; rzecz bardzo ciężka, a to ze względu na zebranie w jednym miejscu olbrzymiej ilości danych i informacji o przemyśle zbrodni jaki w naszej części kontynentu urządzili sobie dwaj oszalali tyrani (np. jesienią 1941 r. każdego dnia w niemieckich obozach jenieckich umierało więcej radzieckich żołnierzy niż brytyjskich i amerykańskich — przez całą II Wojnę Światową;\nPetra Soukupová, „Zniknąć” — bardzo dziwna i trochę nietypowa (przynajmniej dla mnie) książka, a właściwie zbiór trzech dłuższych opowiadań. Nie wiem czy fajna, czy nudna — momentami mi się podobała, momentami troszkę nużyła, ale w sumie całkiem fajna (nie wykluczam, że górę wziął mój oczywisty bohemofilizm);\nMariusz Urbanek, „Kisielewscy. Jan August, Zygmunt, Stefan i Wacek” — tę biografię trzech pokoleń rodu Kisielewskich — wielkiego dramatopisarza, obiecującego pisarza, świetnego felietonisty i kompozytora oraz rewelacyjnego pianisty — już kiedyś czytałem, z przyjemnością wróciłem raz jeszcze, oczywiście pod naporem „Dzienników” (w ogóle biografie Urbanka się fajnie czyta);\nCharles Wickham, „Średniowieczna Europa” — chociaż osobiście jestem zdania, że najciekawsza jest historia niedawna, która ma bezpośrednie przełożenie na czasy teraźniejsze, z przyjemnością sięgnąłem do historii dawniejszej, ot choćby po to, żeby się dowiedzieć, że historia niedawna dlatego ma wpływ na bieżące decyzje, bo są pewne zaszłości z przeszłości (dobrym przykładem mogą Alzacja i Lotaryngia, o którą Frankowie i Germanowie tłukli się przez tysiąc lat — jako pozostałości po tym trzecim państwie powstałym po podziale cesarstwa Karola Wielkiego); poczytawszy Wickhama można dojść do wniosku, że aż tak wiele na przestrzeni dziejów się nie zmieniło;\nMaciej Zaremba Bielawski, „Dom z dwiema wieżami” — bardzo, ale to bardzo dobre, właściwie chyba tylko przez przypadek nie załapało się na odrębną recenzję — opowieść o kilkakrotnie prawie przerwanym życiu, z perspektywy młodego chłopaka… no nic, na razie tyle, może kiedyś jeszcze do niej sięgnę, właśnie pod kątem podzielenia się z P.T. Czytelnikami jakąś zborną opinią.\nW 2020 r. czytałem dużo, stąd też siłą rzeczy odsiew negatywny też był większy, niż w latach poprzednich — życie jest za krótkie, żeby czytać dla przyjemności rzeczy, które w gruncie rzeczy nudzą. Lista książek, które na czytnik trafiły, ale z różnych przyczyn nie dałem im rady (czasem po prostu omijając pewne partie) wygląda następująco:\nSwiatłana Aleksijewicz, „Cynkowi chłopcy” — ta książka z pewnością ukazała się w Polsce zbyt późno, ale dobrze, że się w ogóle ukazała. Tytułowi cynkowyje malcziki to radzieccy żołnierze powracający z wojny w Afganistanie jako inwalidzi — lub w trumnach; w swoim czasie ten bazujący na wypowiedziach młodych sołdatów i ich rodzin (głównie matek) reportaż musiał być szokiem (zwłaszcza po wydaniu w Związku Sowieckim), niestety dziś dla mnie nie był już taki fascynujący (zaś konwencja książki, która bodajże w 2/3 składa się z narracji prowadzonej przez kilkudziesięciu bohaterów, jest bez mała niestrawna — toteż pewne fragmenty przeleciałem);\nJanina Bąk, „Statystycznie rzecz biorąc, czyli ile trzeba zjeść czekolady, żeby dostać Nobla?” — na pewno dobrą metodą jest wyjaśnianie poważnych tematów w luźny i możliwie nienużący sposób… gorzej, jeśli wychodzi na to, że dygresja, anegdota i bajer wypełniają (statystycznie na oko) przeszło 50,01% książki — co nie tylko staje się nużące, ale wręcz utrudnia uchwycenie istoty tematu; a można było to napisać jak „Factfulness” Hansa Roslinga — byłoby i mądre, i niegłupie, i zjadliwe;\nSteve Berry, „Maltański łącznik” — popłuczyny po Danie Brownie: jacyś Kawalerowie Maltańscy, jakieś spiski papieskie, jacyś agenci… przeczytałem ile dałem rady i wszystko zaczęło mi się mieszać, a wątki historyczne (może i całkiem ciekawe) okazały się niewystarczające;\nTor Åge Bringsværd, „Hau. Pieski i bestie w baśniach, mitach i wierzeniach ludowych z całego świata” — wielkie rozczarowanie, bo temat świetny, szkoda, że autor troszkę się nie przyłożył. Książka w znacznej mierze opiera się na dosłownych cytatach z innych prac, no a czytanie czyjejś interpretacji interpretacji pradawnych wierzeń… rwane, nierówne;\nMarshall Browne, „Inspektor Anders i praskie dossier” — skusił mnie oczywiście „praski” tytuł książeczki, ale w środku… sprasowana blaga: włoski policjant rozmawiający po francusku z czeskimi policjantami o przeszłości komunistycznej StB, do tego jakiś tajemniczy morderca wyrzucający przez okna swoich przeciwników (skoro to Praga, to musi być defenestracja), podpisujący się jako Josef K. — no bo skoro to Praga, to musi być Franz Kafka… Nacudowane jak u Mroza, ale napisane (albo przetłumaczone?) w tak mydlany sposób, że idzie zasnąć (szkoda życia na kiepską literaturę);\nEmmanuel Carrère, „Limonow” — dość nietypowa biografia Eduarda Sawienki, nieżyjącego już radzieckiego (? rosyjskiego?) poety; na szczęście mało o poezji (choć życie Limonow prowadził mało poetyczne — z niego raczej taki Iredyński czy Himilsbach, acz podlany politsosem); niektóre passusy o życiu bohatera dość nieciekawe (część musiałem przefrunąć, więc książka raczej „niedoczytana”) — najciekawsze chyba były publicystyczne elementy dotyczące historii i upadku ZSRS oraz… odautorskie wstawki autobiograficzne odnoszące się do własnego życia autora;\nStephen W. Hawking, „Krótka historia czasu” — niestety, jak dla mnie za nudne, a może raczej za trudne. Kilkadziesiąt lat temu byłbym zachwycony (zapewne w czasach, kiedy dla podobnych rzeczy zaczytywałem każdy numer „Młodego Technika”), ale dziś… poddałem się; wychodzi na to, że w pisaniu tej książki mogłaby pomóc Janina Bąk, wówczas na pewno zyskałaby na błyskotliwości;\nKrystyna Kaplan, „Londyn w czasach Sherlocka Holmesa” — skusiłem się, bo w jednej z e-księgarń była olbrzymia promocja (standardowa cena tej publikacji jest po prostu horrendalna)… niestety, książka w najlepszym przypadku przypomina zbiór testów napisanych do kobiecych lub młodzieżowych czasopism; przyjęta konwencja miała nie znudzić — mnie niestety znudziła przeokrutnie;\nStephan Marks, „Dlaczego poszli za Hitlerem” — próba naukowej — lekarsko-psychologicznej — diagnozy fenomenu pewnego austriackiego bezpaństwowca, krzykacza, któremu udało się porwać masy. Potencjalnie bardzo fajna sprawa, jednak jak dla mnie troszkę za mocno nasiąknięta żargonem i terminologią — trochę za bardzo w temacie (coś jak Hawking);\nAntti Tuomainen, „Najgorętsza plaża w Finlandii” — miało być zabawnie i kryminalnie, a wyszło… przy okazji mnie naszła taka myśl, że czytając Mroza człowiek brnie myśląc „co on jeszcze wymyśli”, a czytając Tuomainena można być pewnym, że niczego nie wymyśli.\nI to by było na tyle, na razie\n← Kong (pies ma głos)\nPrawo do pochówku własnych zwłok przy osobie bliskiej jest dobrem osobistym (którego można dochodzić za życia) →


Sprzedam mieszkanie: Warszawa Praga-Południe Saska Kępa , ulica Zwycięzców, 196 m2, 2500000 PLN, 6 pokoi - Domiporta.pl\nMieszkanie 196,0 m2, 6 pokoi Warszawa, Praga-Południe, Saska...\n12 755,10 zł/m2 2 500 000 zł\nMieszkanie na sprzedaż Warszawa, Praga-Południe, Saska Kępa, Zwycięzców - 196,0 m2\nCena za m2 12 755,10 zł/m2\nReprezentacyjny, duży, komfortowy apartament w samym sercu Saskiej Kępy, w prestiżowej części, przy ul. Zwycięzców Powierzchnia całkowita przekracza 196 metrów, na co składają się salon z kuchnią i pięć niezależnych , rozkładowych pokoi oraz bardzo duży, słoneczny taras ok.26m od strony salonu i mniejszy ok.6 m dla dwóch sypialni W cenie dwa miejsca postojowe w garażu podziemnym oraz komórka lokatorska Standard mieszkania bardzo dobry, gotowe do wprowadzenia Budynek nowoczesny, ze strefą handlową na dole. Obok park oraz duży plac zabaw dla dzieci Doskonała komunikacja, bez większych korków Klucze u naszych pracowników, zapraszamy 7 dni w tygodniu, na wcześniej umówioną wizytę Polecamy !!! Szanowni Państwo, w swoich staraniach zawsze dążymy do tego, aby informacje o oferowanych przez nas propozycjach były jak najbardziej dokładne i rzetelne. Jednak niekiedy, z przyczyn od nas niezależnych, ich weryfikacja nie jest możliwa. Posługujemy się danymi podanymi nam przez osoby, na zlecenie których pracujemy. Nie ponosimy prawnej odpowiedzialności za prawidłowość danych podanych w ofertach.  Wobec czego prosimy Państwa o nietraktowanie naszych propozycji, jako ofert w rozumieniu Kodeksu Cywilnego. Dziękujemy, zespół Prestige Warsaw. Oferta wysłana z systemu Galactica Virgo\n2 290 000 zł 2 280 000 zł\n***Uwaga, do końca marca KUPUJĄCY NIE PŁACI PROWIZJI! Do sprzedania unikatowy apartament typu penth...\nmieszkanie Warszawa, Praga-Południe, Saska Kępa, PENTHOUSE 176m2, tarasy 56m2, SASKA KĘPA!\nWYJĄTKOWY APARTAMENT typ penthouse Z DUŻYM TARASEM w sercu SASKIEJ KĘPY. winda dojeżdża bezpośr...\nmieszkanie Warszawa, Praga Południe, Saska Kępa, Francuska\nJestem zainteresowany szczegółami oferty opublikowanej na domiporta.pl. Mieszkanie Praga-Południe, Zwycięzców Powierzchnia: 196,0 m2 Cena: 2 500 000 PLN Proszę o kontakt\nOgłoszenie nr PRW-MS-578-1\nWitam, poproszę o więcej zdjęć oraz rzut nieruchomości opublikowanej na domiporta.pl. Mieszkanie Praga-Południe, Zwycięzców Powierzchnia: 196,0 m2 Cena: 2 500 000 PLN Proszę o kontakt


Magia Misia, czyli o magicznej przyjaźni z Misią Matyldą | Niezłe Ziółko Blog\nwritten by Niezłe Ziółko Listopad 4, 2015\nPamiętacie swojego ukochanego misia z dzieciństwa? Jego wygląd? Imię? Przywołując moje wspomnienia z dzieciństwa, drobiazgowo odtwarzam w pamięci swojego ulubionego Misia o imieniu „Uszatek”.\nBył to zwykły miś z pluszu o kolorze brązowo-białym, z czarnymi małymi oczkami. Niby zwykły miś nic nadzwyczajnego, a dla mnie z perspektywy małej dziewczynki był to „Magiczny Miś”. Bardzo chciałam w dzieciństwie, aby ożył… Pamiętam do dziś, że wspólnie z nim tworzyłam nieziemskie historie i marzyłam, żeby w wigilie przemówił do mnie ludzkim głosem.\nDlatego o tym piszę ?\nMoje wspomnienia z dzieciństwa, przywołała jedna, świetnie zapakowana paczka, którą przyniósł Martynce, kurier „Zaczarowana Strzała” prosto z Miśkolandii. W paczce Martynka znalazła Misie Matyldę.\nKim jest słodka Matylda?\nMatylda to misia o pięknym, mięciutkim różowym futerko, ubrana w strojną sukienkę. Jak mówią w bajecznej krainie Miśkolandii.\n„Matylda jest artystką. Uwielbia rysować, malować, wyklejać. Ma słabość do strojów, kapeluszy, torebek, biżuterii. Uwielbia zabawy w przebieranki i pokazy mody. Jest też inteligentną młodą damą, która dużo czyta, lubi bywać teatrach, kinach i na koncertach”.\nPo prawie miesiącu obecności Matyldy w naszym domu, mogę śmiało napisać i dodać, że Matylda jest nie tylko artystką, ale też, dzielną uczennicą czytania globalnego, a moja córka świetnie odgrywa rolę nauczycielki. Co możecie zobaczyć na filmie z naszej wspólnej zabawy, gdzie Matylda pod presją nauczycielki do nauki czytania, ewakuuje się pod stół.\nW Matyldzie szczególnie ujęła mnie jej prostota. Miś nie jest „zwymyślany” jak niektóre misie dostępne na rynku. Myślę, że to właśnie ta prostota niezwykle dodaje Misi uroku i słodkości. Do tego ta fantastyczna otoczka i historia Misi, która wprowadza w bajeczny świat. Nie ma możliwości , żeby dorosły nie cofnął się do czasów dzieciństwa. Matylda zdecydowanie skradła mi tym sercem…\nMetryczkę urodzenia Misia – gdzie w momencie zakupu misia można wpisać datę urodzenia i nadać imię.\nPaszport dla Misia– 10 stronicowy elegancki paszport, by miś mógł spokojnie podróżować z dzieckiem po całym świecie. W paszporcie znajduje się miejsce na zdjęcie i dane misia oraz jego właściciela. Do paszportu można wpisywać lub wklejać opisy przygód i krajów, które miś odwiedził wraz z dzieckiem.\nCzerwona torba na Misia- czyli praktyczny dodatek, który ułatwi bezpieczny transport misia w każde miejsce.\nSerce Misia – czyli, magiczne satynowe serduszko, które trzeba wszyć misiowi. Serce, pobudzające fantastycznie wyobraźnie dziecka, a wszystko świetnie opisane w załączonym przez kuriera liście, a brzmi on tak:\nKażdy Miś ma magiczne satynowe serduszko. Jego magia uaktywni się, jeśli przez jeden dzień będziecie nosić je w kieszonce na piersi. W tym czasie myślcie o Misiu z miłością, wyobrażajcie sobie wspaniałe przygody, które razem przeżyjecie i wyszepczecie mu swoje marzenia. Wieczorem serduszko należy umieścić w Misiu – na plecach pod ubrankiem przygotowaliśmy specjalne miejsce do schowania serduszka. Poproście mamę, tatę albo babcię, by zaszyli je w Misiu. Od tej chwili będziecie ze swoim Misiem połączeni niewidzialną więzią.\nMartynka bardzo lubi Misie Matyldę, co miło mnie zaskoczyło, bo na co dzień nie zdarza się, żeby miała porównywalnie fajną zabawkę, z którą spędzała by tak dużo czasu. Martynka z Matyldą bawi się ciastoliną, koloruje, maluje, czyta i śpi… a dzisiaj nawet zabrała misie do przedszkola. Z perspektywy tego miesiąca, widzę, że między Martynką a Misią wytworzyła się niewidzialna więź, można nazwać to „magiczną przyjaźnią”.\nOsobiście z czystym sumieniem mogę polecić takiego Misia dla dziecka w każdym wieku.\nW Miśkolandii oprócz Misi Matyldy znajdziecie dwa inne równie ciekawe Misie. Może któryś z nich skradnie serce Waszego dziecka?\nZachęcam Was także z tego miejsca do odwiedzenia i polubienia strony facebookowej Miśkolandii, bo już wkrótce na moim blogu, wystartuje konkurs z pięknym misiem do wygrania 🙂 Chcecie ? 🙂\nMagia Misia, czyli o magicznej przyjaźni z Misią Matyldą was last modified: Lipiec 31st, 2018 by Niezłe Ziółko\nIwona Listopad 4, 2015 at 4:51 pm\nDoskonale pamiętam swojego misia z dzieciństwa… ale co ciekawe jakoś nigdy nie wpadłam na to, żeby jakoś go nazwać. Fajny wpis, pozdrawiam z Opola 🙂\nMomOnTop Listopad 4, 2015 at 6:11 pm\nZ nami zamieszkał Oskar, który dostał ciupagę i góralski kapelusz 😉\nNiezłe Ziółko Listopad 4, 2015 at 6:20 pm\nJak przystało na prawdziwego Misia “na Szczycie” 🙂\nMarta Listopad 4, 2015 at 9:52 pm\nNie znam tych misiów, ale mam podobnego, Rozalia podwędziła mojej siostrze. Natomiast miłością misiową darzymy Roszpunkowe misiaki 🙂 Są z nami wszędzie 🙂\nTosiMama Listopad 4, 2015 at 10:19 pm\nA ja nie miałam ukochanego misia. Miałam krasnala – Puca, mam go zresztą do dziś, towarzyszył mi w domu i na każdym wyjeździe;)\nAnna Ł. Listopad 4, 2015 at 10:27 pm\nNo pewnie, że chcemy 🙂\nW moim domu w dzieciństwie też mieszkał pewien miś, nawet troszkę podobny do tej wspaniałej rodzinki a nazywał się “Braciszek”. No może nie był tak piękny, futerko miał z gniecionego pluszu, oczy z guzików, nie posiadał tak pięknego ubranka, ale towarzyszył przez długie lata mojego życia. Razem przeżyliśmy wiele przygód a do dziś dnia mieszka u moich rodziców i mimo sędziwego wieku, jak na misia, bo ma ponad 30 wiosen jakoś nikt nie ma sumienia się go pozbyć – to w końcu członek rodziny 🙂\nNiezłe Ziółko Listopad 6, 2015 at 6:24 am\nKeepCalmMarlena Listopad 5, 2015 at 9:25 am\nPrzepiękna zabawka, Miś wykonany z dbałością o najmniejsze szczegóły 🙂\nAgnieszka Listopad 6, 2015 at 9:59 pm\nMoja Martynka też pokochała Matyldę i się z nią nie rozstaje ;))\nEdyta Listopad 7, 2015 at 10:08 pm\nmiś to największy przyjaciel dziecka – wiadomo 🙂


Alicja Twardowska - książki lub utwory autora | Księgarnia internetowa Poczytaj.pl\nAlicja Twardowska - książki lub utwory autora\nWitaj szkoło! Klasa 3. Szkoła podstawowa. Ćwiczenia muzyczne\nW zeszycie wiele uwagi poświęcono ćwiczeniom praktycznym polegającym na: rozpoznawaniu odgłosów i dźwięków, uwrażliwianiu na rytm, dźwięk, muzykę i jej rodzaje. Uczeń: śpiewa dźwięki, melodie, piosenki, pieśni, kolędy; posługuje się fonogestyką;...\nWitaj szkoło! Klasa 2. Szkoła podstawowa. Ćwiczenia muzyczne\nPodręcznik. Wydawnictwo: edukacja polska ; Kategoria: Podręczniki / Klasy 1-3. Szkoła podstawowa / klasa 2 / muzyka; Rok wydania: 2012; Oprawa: miękka;\nOddzielny zeszyt z ćwiczeniami na cały rok nauki w klasie 2. Zawiera zestaw ćwiczeń do praktycznego poznawania muzyki polegających na: rozpoznawaniu odgłosów i dźwięków, uwrażliwianiu na rytm, dźwięk, muzykę i jej rodzaje. Dziecko nie tylko śpiewa,...\nWitaj szkoło! Klasa 1. Szkoła podstawowa. Ćwiczenia muzyczne\nEdukacja muzyczna budzi wrażliwość muzyczną dziecka, kształci zamiłowanie do muzyki i wzbogaca osobowość ucznia. Dzięki ciekawym metodom nauki (fonogestyka), wydzielonym scenariuszom zajęć muzycznych oraz płytom CD nauczyciel może rozwijać...\nPodręcznik. Wydawnictwo: edukacja polska ; Kategoria: Podręczniki / Klasy 1-3. Szkoła podstawowa / komplety / Witaj szkoło!; Rok wydania: 2009; Oprawa: miękka;\nAlicja Twardowska, Wojciech Próchniewicz\nWesołe instrumenty. Wiersze Wojciech Próchniewicz (+ CD). KOMPLET\nKsiążka. Wydawnictwo: Werset ; Kategoria: Książki / Dla dzieci / Literatura dziecięca; Rok wydania: 2006; Oprawa: twarda;\nNie wiadomo czym zasłużyły sobie niektóre instrumenty muzyczne, że używa się ich nazw jako żartobliwych porównań. Wszystkie instrumenty mają piękne nazwy i umilają życie człowieka swymi zaczarowanymi dźwiękami od tysięcy...


Przetarg na dostawę wagonów piętrowych - Gospodarka komunalna\nPrzetarg na dostawę wagonów piętrowych\nGK • 22 lipca 2013 - 14:54\nKoleje Mazowieckie informują, że do 29 sierpnia br. można składać oferty na dostawę fabrycznie nowych wagonów piętrowych: 20 środkowych, 2 sterowniczych oraz 2 dwukabinowych lokomotyw elektrycznych przeznaczonych do składów pociągów zmiennokierunkowych typu „push-pull”.\nSpółka wymaga, aby współczynnik gotowości technicznej (utrzymanie) całej floty pojazdów nie był niższy od 0,95, a współczynnik niezawodności nie był niższy od 0,97. Ocena ofert będzie dokonywana na podstawie czterech kryteriów: ceny (70 proc. wagi), terminu dostawy ostatniego pojazdu kolejowego (15 proc. wagi), współczynnika niezawodności (10 proc. wagi), współczynnika gotowości technicznej (5 proc. wagi).\nZamówienie zostanie sfinansowane ze środków Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2007-2013 oraz ze środków własnych Kolei Mazo-wieckich.


Przewodnik po Maroku. Podstawowe fakty i informacje.\nBogate w historię i słynące z urokliwych krajobrazów Pustyni Sahara, Maroko jest obowiązkowym celem podróży dla wszystkich turystów. Od osób zainteresowanych egzotycznymi kulturami, przez miłośników przyrody, po amatorów sportów ekstremalnych. Królewskie miasta Marrakesz, Fez, Meknes i Rabat pełne są pachnących potraw, tętniących życiem suków i wspaniałej średniowiecznej architektury. Miasta nadbrzeżne, takie jak Asila i Essaouira, zapewniają ucieczkę przed gorącym afrykańskim klimatem. Podczas gdy Góry Atlas oferują zimą możliwość jazdy na nartach i snowboardzie.\nLokalizacja i geografia Maroka\nMaroko znajduje się w północno-zachodniej części kontynentu afrykańskiego. Jego północne i zachodnie linie brzegowe są obmywane przez wody Morza Śródziemnego i Północnego Atlantyku. Maroko posiada także granice lądowe z Algierią, Hiszpanią i Saharą Zachodnią. Kraj ten ma łączną powierzchnię 446,5 kilometrów kwadratowych. Jego stolicą jest Rabat, choć miano najsłynniejszego marokańskiego miasta należy do Marrakeszu. Wszyscy znają również filmową Casablancę, choć nie każdy kojarzy ją z Maroko.\nPopulacja, języki i religia Maroka\nDane z 2016 roku mówią o 33,6 milionach mieszkańców Maroka. Średnia długość życia Marokańczyków jest imponująca. Wynosi prawie 77 lat i jest najwyższa, jeżeli chodzi o wszystkie kraje afrykańskie. W Maroku istnieją dwa oficjalne języki – arabski i berberyjski. Francuski jest drugim językiem dla wielu wykształconych Marokańczyków. Jest często wykorzystywany w turystyce, biznesie i dyplomacji. Islam jest zdecydowanie najczęściej praktykowaną religią w Maroku, a muzułmanie stanowią 99% populacji! Prawie wszyscy Marokańczycy to muzułmanie sunniccy.\nChociaż klimat Maroka jest ogólnie gorący i suchy, pogoda może się znacznie różnić w zależności od tego, gdzie się znajdujemy. Na południu kraju, bliżej Sahary, ilość opadów jest ograniczona, ale na północy deszcze są powszechnym zjawiskiem między listopadem, a marcem. Na wybrzeżu, bryza morska zapewnia ulgę, ratując mieszkańców i turystów przed wysokimi letnimi temperaturami, podczas gdy regiony górskie pozostają chłodne przez cały rok. W zimie w górach Atlas pojawiają się także opady śniegu. Temperatury na Saharze mogą być zarówno wysokie w ciągu dnia, jak i spadające w okolice zera w nocy.\nKiedy wyjechać do Maroka?\nNajlepszy czas na wizytę w Maroku zależy od tego, w jaki sposób pragniemy go spędzić. Lato, czyli okres od czerwca do sierpnia najlepiej sprawdza się w przypadku plażowania. Wiosną i jesienią panują idealne temperatury na wizytę w Marrakeszu i poznawanie jego fascynujących zakątków. Jeżeli chcemy zobaczyć Saharę, wybierzmy się do Maroka w czasie jesieni, od września do listopada, kiedy pogoda nie jest ani za gorąca, ani za zimna, a wiatry Sirocco dopiero się zaczynają. Zima to z kolei idealny czas na szusowanie po stokach Atlasu.\nPrzed podróżą do Maroka należy zadbać o rutynowe szczepionki, a także rozważyć zaszczepienie się na tyfus i zapalenie wątroby typu A. Choroby przenoszone przez komary, powszechnie występujące w Afryce subsaharyjskiej, np. malaria, żółta febra i wirus Zika, na szczęście nie są problemem w Maroku. Nie istnieją tutaj zagrożenia epidemiologiczne. Należy jednak stosować podstawowe zasady higieny, pić jedynie butelkowaną wodę i dokładnie myć owoce i warzywa.


Najlepsze żarówki dekoracyjne LED tylko na Elampy.pl • Mojeanonse.pl • Pozostałe dom i ogród\nNajlepsze żarówki dekoracyjne LED tylko na Elampy.pl\nAl. Walentego Roździeńskiego 93\nSzukasz modnych lamp do mieszkania albo firmy? O ile doceniasz korzystne stawki, doskonałą jakość i wyszukane wzory, zdecyduj się na sklep elampy. Jest to wyjątkowy sklep internetowy z lampami wielu typów, w którym ekspresowo upolujesz lampę, jakiej potrzebujesz. Interesują Cię nowoczesne lampy? Sklep internetowy, jaki stworzyliśmy to miejsce, gdzie znajdziesz ogrom pomysłów. Na elampy pl oferujemy najmodniejsze lampy oświetleniowe przeznaczone do pokoju dziennego, jak i do kuchni, pokoju dziecięcego i znacząco więcej. W sklepie e lampy oświetlenie dopasujesz do wszelkiego typu aranżacji przestrzeni. Proponujemy m.in. lampy nowoczesne, skandynawskie, jak i retro i w pozostałych popularnych stylistykach. Zobacz prospekt i Zamów!\nCena: 7526.00 PLN


Kiedy nie patrzę, czyli chwile grozy – Filozof i pies\nCzęsto powtarzam, że Lajka jest bardzo grzecznym pieskiem i nie jest to tylko moja opinia. Faktycznie te „duże” problemy, które nam towarzyszą wynikają z jej trudnego życia, jej kłopotów i nie wolno jej za nie winić. Pracujemy nad nimi cały czas i chociaż oczywiście rzutują one na nasze codzienne życie, zdołałyśmy się do nich przyzwyczaić i radzimy sobie całkiem nieźle. Łatwo za to jest wpaść w samozachwyt, gdy ciągle ktoś zwraca nam uwagę „jaka ona jest grzeczna”, bo nie ciągnie na smyczy, nie włazi bez pozwolenia na jezdnię, wykonuje polecenia itd. itp.. Do tego dochodzą słodkie minki, czyli składanie uszek, zmarszczone „z zatroskaniem” czółko, „ufne” długie\nspojrzenia w oczy oraz bardzo delikatne zabieganie o uwagę i złudzenie\nchodzącej grzeczności gotowe. To może dziś opowiem trochę o drugiej ciemnej stronie, bo jest z nami słodka Lajeczka i potworny Lajson, a to wszystko ukryte w małym pokrytym rudą sierścią ciałku (czyżby jednak „rude było wredne”?).\nCodzienne polecenia (w których nagrodą jest często szybkie „dobry pies” czy „super”) piesa wykonuje na ogół w miarę szybko i bezbłędnie. Natomiast pracuje ze mną (uczy się) często bardzo opornie tzn. jeżeli ja wydobędę z siebie maksimum entuzjazmu, zrobię z siebie debila na całą okolicę (skaczę, piszczę, pokrzykuję), wydobędę najlepsze smaki (czyli wpadnę na to, które aktualnie są najlepsze, bo Lajka czasem ma ochotę na domowej roboty pieczone mięsko, a czasem na twarde jak kamień najtańsze ciasteczka ze sklepu) oraz nową (bo stare jest już be) i fajną zabawkę (tu przynajmniej istnieje pewna stałość – ma być miękka i najlepiej piszcząca), to może wykrzeszę z niej podczas ćwiczeń podniesione uszy (z merdającym ogonem pracować się nie godzi). A te podniesione uszy to już pół sukcesu, bo to zawsze znaczy: bardziej energicznie, szybciej. I to też daje niewprawnym oczom złudzenie dobrze wychowanego, (ba!) wręcz uprzejmego psa na co dzień, bo przecież widać, że jej się chce a robi to co mówię i pokazuję, czyli grzeczna jest niezaprzeczalnie. Z pewnością większe wrażenie sprawia posłuszeństwo wykazywane przez Lajkę w chwilach niezwykłej ekscytacji, ale tego nie nadużywam, bo aż żal usadzać zwierzę kiedy wreszcie wydobyło z siebie nieco życia.\nTo kiedy widać tego złego Lajsona? Jak napisałam w tytule – „kiedy nie patrzę”. Dodam, że nie należy tego stwierdzenia brać dosłownie. Lajka doskonale wie kiedy uwaga skupiona jest na niej i wcale nie muszę mieć wlepionych w nią oczu by powstrzymać ją od kombinowania.\nNa podstępność Lajki nie zwracałam uwagi do czasu aż jakiś czas temu Najlepszy Mąż fuknął na mnie przez telefon z wyrzutem, że piesę nie zawsze da się odwołać – miało to chyba znaczyć, żebym nie kłamała w tych internetach. Zapytałam co się stało i dowiedziałam się, że Lajka pobiegła za kotem, a zawołana nie wróciła od razu. Najlepszy Mąż w tym czasie szedł i rozmawiał z kolegą, czyli nie poświęcał psu zbyt wiele uwagi. Odpowiedziałam złośliwie, że psa to trzeba umieć wołać. Choć i w tym jest trochę prawdy. Gdy piesa zerwie się do biegu za psim kumplem, a moim zdaniem czas wracać do domu lub gdy dostrzeże coś nowego i ciekawego, wtedy używam łagodnego i pogodnego „do mnie”. Jeśli zaś łamie domowe zasady i leci pogonić kaczkę słyszy krótkie i ostre „wróć”.\nPomimo tego, że jednym z problemów z początków naszego wspólnego życia było zjadanie świństw na spacerach (np. podgniłe mięsko, ludzkie odchody – na szczęście z tym była tylko jedna próba), to teraz daję Lajce dużo wolności. Uważam, że swoim zachowaniem zasłużyła na moje zaufanie. Wolno jej z bliska wąchać nieświeże mięso i śmiercionośne kości na trawniku, znikać mi z oczu w krzakach (w których ludzie załatwiają potrzeby fizjologiczne – na Kępie Potockiej w ciepłej porze roku jest to prawdziwa zmora psiarzy), powąchać ropuchę, czy wybrać towarzyszy zabawy.\nKiedy jednak tylko się zdekoncentruję piechełenka zamienia się w podłego Lajsona. Nic sobie nie robi z mojej obecności, czyli dokonuje czynów zakazanych takich jak ganianie kaczek i podbieganie do psów na smyczy. Czasem nawet ignoruje moje polecenia. Do zjadania paskudztw jeszcze się nie posunęła, ale kto wie co jeszcze wymyśli. Nie dziwiło mnie gdy zorientowała się, że rozmowa przez telefon skutecznie mnie unieszkodliwia i to że patrzę nie znaczy, że widzę. Zaskoczyło natomiast świetne wyczucie momentów kiedy odpływam myślami. Wystarczy więc, że się zamyślę, a piesa robi co jej się podoba a czego normalnie robić jej nie wolno.\nMały potwór ukryty jest przez większość czasu, ale jak się już ujawni nie jest łatwo go opanować. Ponadto ma tajną broń – doskonale wie, że gniew należy rozbroić nie podwiniętym ogonkiem, smutnymi oczkami i położonymi uszami, ale wręcz przeciwnie – dzikim tańcem (tup tup tup – jak przy powitaniu po stu latach niewidzenia się), śpiewem (ona potrafi wydawać z siebie niezwykłą różnorodność pomruczków, powarczków i cichego wycia) i skakaniem na pańcię, a jeszcze można na tym ugrać niezłą zabawę.\nPunkt kulminacyjny osiągnęła wstrętna bestia ostatnio podczas jedzenia szaszłyka. Najlepszy Mąż kupił rodzaj gotowego mięsa na grilla – ciasno nawinięte na patyki do szaszłyków plastry boczku, które pomimo tego na co wskazywała etykieta średnio nadawały się do spożycia dla ludzi. Opieczone niby były dobre, ale moim zdaniem zaczynały dziwnie pachnieć. Piesa dostała do ogryzienia patyczka (coby nie poszedł na zmarnowanie). System był taki: ja trzymałam z dwóch stron szaszłyk i powoli go obracałam, a Lajeczka pięknie delikatnie skubiąc przednimi zębami systematycznie rozprawiała się z mocno przyklejonym do patyczka mięsem. Do czasu, aż zaczęłam rozmawiać z Najlepszym Mężem i na chwilę skierowałam wzrok na niego. A potem znów na patyczek, którego ponad jedna trzecia zniknęła! To by było na tyle w kwestii zaufania. Ostatnia rzecz jakiej by się można było spodziewać po psie, który każdy kąsek z ręki bierze jak najdelikatniej tak by nie dotknąć palców. Widać każdemu się kiedyś kończy cierpliwość – powolne ogryzanie pysznego boczku musiało być irytujące.\nPo tym zdarzeniu (które miało miejsce wieczorem) Lajson oczywiście obserwowany był bacznie przez kilkanaście godzin do czasu, kiedy to koło południa dnia następnego podczas spełniania pańciowego obowiązku, tuż obok sprzątanej z trawnika kupy znalazłam brudną 1/3 patyczka do szaszłyków w jednym kawałku. Mój mały mistrz zyskał tytuł „żelazne jelito”.\nŻartować sobie mogę, ale zwierz zwyczajnie mnie okpił, a to ja powinnam być mądrzejsza i przewidująca. Miała piesa szczęście, że nic się nie stało, a jeszcze większe szczęście miałam ja, bo taką głupotę trudno sobie darować. Mimo wszystko jak zwykle napiszę: każdemu się zdarza, najlepszym też (a kto twierdzi, że jemu nie ten kłamie). Tak zwani „świadomi” opiekunowie psów mają czasem tendencje do mentalnego samobiczowania się, a „pozytywni” trenerzy mają zwyczaj ich w tym utwierdzać mówiąc, że to co i jak robi pies, to nie jego wina tylko wina człowieka, bo to człowiek jest odpowiedzialny, uczy (widocznie źle) i wychowuje. Nie tędy droga – niby pies jest tylko pies, ale my jesteśmy jedynie ludźmi możemy się mylić i nie kontrolujemy wszechświata.\nTaki przykład podłości charakteru 😉 – bestia kradnie buldożerowi sprzed nosa zabawkę z tunelu 🙂\nNa koniec dodam, że naukowcy zajmujący się badaniem canis familiaris przeprowadzili nie jeden eksperyment dotyczący tego, czy pies wie kiedy\npatrzymy i czy jest w stanie przypisać nam jakąś wiedzę, czyli w pewnym\nsensie postawić się w naszym położeniu – stwierdzić co możemy widzieć, ale to już jest temat na kolejny wpis. Ciekawskim na początek proponuję zapoznanie się z dwoma krótkimi i bardzo przystępnie napisanymi artykułami na blogu dr. Trojana: „Uważaj na co patrzysz – czyli jak zwierzęta przyglądają się innym i co z tego wynika?” oraz „Przynieś piłkę!…tylko którą? Podejmowanie decyzji u zwierząt” – uwaga (!) – nie tylko o psach.\nbadania naukowebezpieczeństwo psapies w mieściespacer z psemszkolenie psawychowanie psa\n30/08/2014 o 09:52\nPsy chyba dobrze wiedzą, kiedy mogą sobie pozwolić na coś więcej :).\n02/09/2014 o 19:05\nW większości przypadków bardzo szybko się tego uczą 😉\nProszę uzupełnić poniższe działanie: * 3 + 7 =


Beniaminek U-14 przygotowuje się do ligi | Akademia Piłkarska Beniaminek PROFBUD Krosno\nBeniaminek U-14 przygotowuje się do ligi\nadmin 19 Styczeń 2018 17 Luty 2018 Aktualności, Rocznik 2004\nDrużyna Beniaminka Krosno z rocznika 2004 przygotowuje się do rozgrywek w grupach mistrzowskich Podkarpackiej Ligi Trampkarza Starszego i Młodszego. „Biało-niebiescy” mają za sobą pierwsze mecze sparingowe, podopieczni trenera Tomasza Wacka systematycznie trenują także w „Hali Krosno”.\nW miniony weekend Beniaminek na Euroboisku przy ul. Bursaki w Krośnie rozegrał trójmecz kontrolny ze Stalą Rzeszów i Stalą Mielec. Było to drugie spotkanie tych drużyn, w grudniu sparingi rozegrano w Rzeszowie, a za tydzień zespoły te spotkają się po raz trzeci, tym razem w Mielcu.\nBeniaminek: Wiktor Wanat – Dawid Węgrzyn, Szymon Górka, Kacper Zygmunt, Patryk Winiarski, Tomasz Bober, Kacper Bolanowski, Wiktor Potera, Krystian Jarosz, Bruno Jakubowski, Paweł Berkowicz, Kacper Ziajka, Szymon Serwiński, Filip Mucha, Franciszek Jasiewicz, Aleksander Gazda, Przemysław Filipak, Kacper Borkowski.\nTomasz Wacek (trener Beniaminka): „W meczu ze Stalą Rzeszów mieliśmy przewagę i stworzyliśmy sobie cztery, pięć dobrych sytuacji, lecz nie wykorzystaliśmy ich. Przeciwnik zdobył bramkę po strzale z 25 metrów przy biernej postawie obrońców i bramkarza. W drugim spotkaniu początek meczu mieliśmy dobry. Stworzyliśmy dwie, trzy dobre sytuacje bramkowe i gol Krystiana Jarosza dał nam prowadzenie . Po zmianie zawodników w 22 minucie wdarł się chaos i przeciwnik prostymi środkami dochodził do sytuacji, które zamieniał na bramki.”\nJuż w najbliższą niedzielę Beniaminek uda się do Dębicy na mecz z tamtejszą drużyną DAP, w czwartek natomiast na Euroboisku „biało-niebiescy” podejmować będę ekipę Śląska Wrocław.\n← Awanse drużyn Beniaminka w „Turnieju o Puchar Prezesa PZPN”!\nZmiany w Harmonogramie Treningów (22.01 – 23.02) →


Mówimy uprzejmie. Poradnik językowego savoir-vivre’u Małgorzata Marcjanik\nKsiążka Małgorzaty Marcjanik „Mówimy uprzejmie” wydana przez Wydawnictwo Naukowe PWN w 2009 r. jest poradnikiem językowego savoir-vivre’u. Publikacja mówiąca o grzeczności językowej wyróżnia się na tle licznych poradników dobrego wychowania zalewających nasz rynek wydawniczy.\nNa 177 stronach autorka pisze o podstawach grzeczności językowej, formach adresatywnych, łamaniu norm grzeczności w wypowiedziach publicznych i mediach oraz zamieszcza porady językowe. Publikację rozpoczynają informacje ogólne na temat grzeczności językowej i strategiach grzecznościowych. W dalszej części autorka pisze o grzeczności biznesowej oraz powinnościach grzecznościowych kobiet i mężczyzn oraz opisuje sytuacje szczegółowe, między innymi powitania i pożegnania i podziękowania. Znajdujemy tam również rozdziały dotyczące grzeczności w windzie, w stosunkach sąsiedzkich, dyskusjach i sporach oraz na wykładach. Każdy rozdział przynosi szczegółowe informacje na temat typu omawianego aktu mowy, wyjaśnienia znaczenia różnorodnych zwrotów grzecznościowych, opis sytuacji, w których mają zastosowanie oraz uwagi dotyczące stosownego w danych okolicznościach zachowania w części podsumowującej każdy rozdział i zatytułowanej „Warto wiedzieć”. Czytelnik znajdzie w książce informacje o tym, w jaki sposób grzecznie odmówić i bronić swojego stanowiska w sporach, uwagi na temat grzeczności w mediach oraz rady, jak pisać listy tradycyjne, e-maile i SMS-y. W końcowej części publikacji autorka zamieściła klucz do form adresatywnych i porady językowe.\nW okresie szybkich przemian społecznych rośnie zazwyczaj popyt na wszelkie poradniki dobrego wychowania. Wszyscy chcemy być postrzegani jako osoby eleganckie, grzeczne i dobrze wychowane. Grzeczność jest bowiem postrzegana pozytywnie przez otoczenie, a przekroczenie norm społecznych, jakimi są normy grzecznościowe, może nas narazić na opinię osoby niewychowanej i związany z tym ewentualny ostracyzm środowiskowy.\nKsiążkę Małgorzaty Marcjanik polecam Polakom i cudzoziemcom. Nauczyciele języka polskiego jako obcego mogą wykorzystać ją w nauczaniu komunikacji językowej i strategii grzecznościowych. Grzeczność językowa nie ma charakteru uniwersalnego. Jest zbiorem form językowych przyjętych w danej kulturze i odzwierciedla mentalność danej społeczności. Osoba ucząca się języka obcego powinna przyswoić sobie zwroty językowe o funkcji grzecznościowej, a wraz z nimi stosowne gesty i mimikę, równolegle z przyswajaniem słownictwa i reguł gramatycznych. Uczący się języka polskiego znajdą w książce Małgorzaty Marcjanik odpowiedzi na nurtujące ich pytania, np. jak odpowiadać na akty grzeczności, do kogo można zwracać się przez ty, w jaki sposób tytułować osoby w środowisku akademickim. Książka rozszerza wiedzę o polskich zachowaniach kulturowych i pozwala nauczyć się stosownego w danej sytuacji zachowania, a odpowiednie zastosowanie struktur językowych oczekiwanych w danym momencie przez otoczenie świadczy przecież o wyższej umiejętność posługiwania się językiem.\nAnna Gałęziowska-Krzystolik, Uniwersytet Śląski\nJak zareagować odmową, nie wywołując konfliktu? Jak przedstawić się przez telefon? Kto pierwszy powinien zaproponować przejście na ty? A nawet, jak rozmawiać przez domofon? Odpowiedzi na te, i wiele innych pytań znajdziemy w książce opublikowanej przez Wydawnictwo Naukowe PWN Mówimy uprzejmie. Poradnik językowego savoir-vivre’u.\nAutorką tej bardzo przydatnej pozycji jest profesor Małgorzata Marcjanik, pracująca w Instytucie Dziennikarstwa Uniwersytetu Warszawskiego. Dlaczego bardzo przydatnej? Ponieważ - jak pisze autorka - „polska grzeczność językowa nie ma się dobrze.” A tymczasem: „Duża część społeczeństwa ceni sobie tradycyjne wartości, do których należy umiejętność zachowania się w każdej sytuacji, takt, szacunek dla partnera komunikacji” (s. 175). Zainteresowania badawcze i naukowe autorki skupiają się wokół etykiety językowej, pragmatyki językowej, retoryki i erystyki, można więc powiedzieć, że krótki i przejrzyście napisany poradnik, o którym tu mówimy, opiera się na solidnej podstawie badawczej i stanowi przybliżenie badań szerokich i dla ogółu czytelników hermetycznych. Książka Małgorzaty Marcjanik jest więc pozycją dla wszystkich tych, którzy zainteresowani są poprawnością językową i prawidłami grzeczności. Poradnik przyda się nauczycielom języka polskiego, dając im oręż do walki z - trapiącymi nas na co dzień i opisywanymi również przez autorkę - zjawiskami degradacji polskiego savoir-vivre’u językowego. Może stanowić też nieocenioną pomoc dla środowiska lektorów języka polskiego jako obcego, a także dla wciąż zwiększającej się liczby obcokrajowców, studiujących na polskich uczelniach.\nMówimy uprzejmie… zawiera, bogaty w przykłady, przejrzyście skomponowany zbiór porad, dotyczących grzeczności językowej, obowiązującej w różnych sferach naszego życia. Poradnik został podzielony na cztery części: 1. Podstawy grzeczności, 2. Formy adresatywne, 3. Łamanie norm grzeczności w wypowiedziach publicznych i medialnych, 4. Porady językowe. Autorka napisała swój poradnik w taki sposób, który daje czytelnikowi wolność w zakresie trybu lektury: jako całość, jest pasjonującym wglądem w problematykę grzeczności językowej; natomiast krótkie podsumowania rozdziałów „Warto wiedzieć, że…” stanowią rozwiązanie dla tych bardziej leniwych; ograniczenie się do czytania porad, to opcja dla praktycznych; zawsze można też potraktować poradnik jako swoisty słownik grzeczności - wtedy, gdy nurtuje nas konkretna wątpliwość.\nPoglądy autorki na kwestię grzeczności cechuje pewien konserwatyzm, wyrażający się w jej przekonaniu, że kiedyś było lepiej. I pewnie ma rację.\nmgr Anna Gawryś, Szkoła Języka i Kultury Polskiej Uniwersytetu Śląskiego


Skarpetki wstążki pastelowe | Sklep Kabak.com.pl\nSkarpetki wstążki pastelowe\nPastelowe wstążki od KABAK oplotą Twoje nogi przyjemną tkaniną i delikatnymi kolorami.\nSą subtelne, doskonale pasują niemalże do wszystkiego, a do tego nie mają ograniczeń wiekowych. Pastele, bo to o nich oczywiście mowa, to tonacje, które podbiły nasze serca. Czujesz tak samo? W takim razie dostępne w naszym sklepie internetowym skarpetki wstążki pastelowe z pewnością Ci się spodobają. KABAKowy model zamówisz u nas również w wersji granatowej. Do wyboru, do koloru! Przypominamy, że przed dodaniem skarpetek do koszyka należy zaznaczyć interesujący Cię rozmiar: 36-41 lub 42-46.\nSkarpetki wstążki pastelowe – modny dodatek do casualowych stylizacji\nNależysz do osób, które nie uznają nudy w stylizacjach, jednak ich wybory modowe można określić raczej jako bezpieczne? Skarpetki wstążki pastelowe powinny zatem znaleźć się w Twojej szafie i służyć jako dopełnienie casualowego looku. Możesz zakładać je do pracy, na uczelnię, na miasto, na zakupy, a nawet na imprezę. Równie doskonale sprawdzą się podczas wyjazdów za miasto i długich wycieczek pieszych. Miękkość skarpetek i wygoda ich noszenia sprawią, że nawet najdłuższe spacery będą przyjemne. Co więcej, model skarpetki wstążki pastelowe poleca się na prezent. Co powiesz na to, aby podarować KABAKową parę dziewczynie, mamie albo przyjacielowi?\nW sklepie internetowym KABAK doskonale wiemy, że piękny wygląd nie wystarczy, aby skarpetki wstążki pastelowe stały się Twoimi ulubionymi. Równie ważna jest wygoda ich noszenia i trwałość, dzięki którym posłużą Ci przez setki dni, nie tracąc swoich kolorów i pozostając odpornymi na przetarcia czy powstawanie dziur. W tym celu każda KABAKowa para powstaje z połączenia bawełny czesanej (80%), poliamidu (15%) i elastanu (5%). Dzięki takiemu połączeniu skarpety są trwałe i wytrzymałe. Nosi się je wygodnie, ponieważ bawełna jest materiałem niezwykle miłym w dotyku. Zamów je z dostawą prosto pod wskazany adres i przekonaj się sam!


Kupujemy odpowiednie okna i drzwi do naszego mieszkania, które świetnie będą spełniały swoje funkcje | Pomysły dla domu, porady remontowe - apartamex.com.pl\nadmin 12 września, 2017 Kupujemy odpowiednie okna i drzwi do naszego mieszkania, które świetnie będą spełniały swoje funkcje2017-09-12T10:05:14+00:00 Budujemy, Dobieramy drzwi\nW trakcie urządzania domu niezwykle istotnym elementem są dobrze dopasowane drzwi tudzież okna. Powinny one stanowić spójną całość ze stylistyką mieszkania tudzież pasować do siebie kolorem. Drzwi, okna tudzież podłoga to części wyposażenia domu, które muszą ze sobą współgrać i być wykonane z podobnych materiałów. Jeśli decydujemy się na drewniane okna też drzwi powinny mieć podobny kolor.\nDrzwi zewnętrzne – Wrocław\nKupując drzwi w sklepie musimy zwrócić dużą uwagę na ich kolor. Nierzadko w rzeczywistości jest on trochę jaśniejszy oraz duże znaczenie ma sposób oświetlenia wnętrza sklepu. Te czynniki musimy brać pod uwagę dopasowując odpowiedni kolor. Drzwi wewnętrzne muszą współgrać z wnętrzem, natomiast zewnętrzne muszą być solidne, wytrzymałe i pasować przykładowo do koloru elewacji domu. Można wybrać model dostępny w sklepie lub zdecydować się na zrobienie ich na wymiar. Gdy interesują nas niestandardowe drzwi i okna Dobroszyce są bardzo dobrym miejscem, by znaleźć firmę, która wykona drzwi na zamówienie.\nOkna – (zobacz okna angielskie drewniane) tudzież drzwi to stosunkowo duży wydatek podczas urządzania albo remontowania mieszkania. Okna, drzwi wewnętrzne i zewnętrze we Wrocławiu jak również innych miejscowościach możemy kupić zarówno w sklepach jak również w firmach, które wykonują produkty na wymiar. Dobrze jest wybrać możliwie najlepsze produkty, które będą funkcjonalne. W trakcie wybierania okna – (sprawdź okna otwierane na zewnątrz) musimy zwrócić szczególną uwagę na współczynnik przenikania ciepła. Stolarka okienna o niskim współczynniku będzie świetnie spełniała swoje zadanie, ciepło z pomieszczenia nie będzie dostawało się na zewnątrz, ani odwrotnie.\nPodczas kupowania okien bądź drzwi należy brać pod uwagę przede wszystkim ich parametry, a nie wygląd. To właśnie doskonała szczelność tudzież świetnej jakości materiały zagwarantują nam komfortowe warunki w naszym mieszkaniu.Warto wybrać produkty sprawdzonych marek tudzież wykonane z dobrych materiałów. Dzięki solidnym oknom oraz drzwiom będziemy mogli cieszyć się ciepłem w chłodne wieczory. Pamiętajmy też, aby stanowiły jednolitą całość z resztą wnętrza pod względem koloru czy też materiałów, z których są zrobione. O tym się rozmawia przy remoncie?\nokna, szczelność, Wnętrza\n« Spraw sobie najlepsze drzwi do twojego domu by być rzeczywiście zadowolonym


Przedsiębiorcy mówią DOŚĆ - GAZETA REGIONALNA - wiadomości z powiatów Żary, Żagań | GAZETA REGIONALNA – wiadomości z powiatów Żary, Żagań\nPrzedsiębiorcy mówią DOŚĆ\nŻarscy przedsiębiorcy oficjalnie domagali się zwołania specjalnej sesji Rady Miasta. Chcieli rozmawiać, bo walczą o utrzymanie swoich firm. Urzędnicy na spotkanie nie mają ani czasu, ani ochoty.\nŻarscy przedsiębiorcy powiedzieli – dość. Oczekują od miasta konkretnej pomocy. Złożyli wniosek, w którym oczekiwali od Rady Miasta zwołania specjalnej sesji, by podjąć debatę na temat wsparcia przedsiębiorców. Chodzi m.in. o zwolnienie ich z płacenia podatków od nieruchomości, gruntów i budowli związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Miało to pomóc przedsiębiorcom w walce o utrzymanie firm.\nPismo do przewodniczącego Rady Miasta Mariana Popławskiego napisał w imieniu 38 żarskich przedsiębiorców mecenas Maciej Bednarski z Kórnika.\nPrzedsiębiorcy przekonują, że powinni mieć możliwość przedstawienia swojej sytuacji związanej z mniejszymi obrotami ich firm. Argumenty nie spotkały się z uznaniem przewodniczącego, który nie chciał nawet rozmawiać.\n– Ten czas nie jest dobry na robienie takich sesji. Nie idźmy w tym kierunku – mówi M. Popławski. – Ostatnie dwie sesje były korespondencyjne. Nie ma takiej możliwości, żeby przedsiębiorcy przyszli teraz na sesję. Sala konferencyjna jest zbyt mała. Nie zgadzam się też z zarzutami przedsiębiorców, że nie otrzymują od nas pomocy. Ustanowiliśmy ulgi podatkowe dla drobnych przedsiębiorców, ci drobni mogą się ubiegać o umorzenie. Przedsiębiorcy korzystają też z rządowej tarczy. Nie możemy zwolnić wszystkich ze wszystkiego. Nie mamy w piwnicy drukarni, nie dodrukujemy sobie pieniędzy. Za pierwszy kwartał w mieście brakowało już 1 mln zł, właśnie z tytułu niepłacenia zobowiązań wobec miasta – wyjaśnia M. Popławski.\nUrzędnicy zasłaniają się epidemią koronawirusa. Czy tylko przedsiębiorcy mogą w tym czasie pracować, by walczyć o przetrwanie? Widocznie tak, bo nie mają zagwarantowanych stałych pensji, tak jak urzędnicy. Ani diet, tak jak radni.\nO milionach i najbogatszych\nMurem za przewodniczącym stoi Łukasz Matyjasek, radny miejski.\n– Zgadzam się z tym, że nie ma takiej potrzeby, żeby zwoływać sesję – mówi Ł. Matyjasek. – Radni nie mają kompetencji, żeby obniżać podatki. Poza tym miasto wcale się nie uchyla, żeby nie zwalniać przedsiębiorców, tylko uważa, że pomoc jest potrzebna najmniejszym. Największe zamieszanie zrobili przedsiębiorcy ze strefy gospodarczej. Oczekują zwolnienia z płacenia podatku od nieruchomości od początku roku, a nie jak mali przedsiębiorcy – tylko za kwartał. Przedsiębiorcy ze strefy nauczyli się, że się im wszystko należy. Strefa przez 5 lat była zwolniona z płacenia podatku od nieruchomości. To inni przedsiębiorcy musieli utrzymywać strefę, więc trzeba było utrzymywać najbogatszych. A prawda jest taka, że duzi mają też większy bufor finansowy. Udało im się też otrzymać milionowe dotacje. Rekordzista ze strefy wziął 4 mln zł, kolejni po 3 mln zł, a po 2 mln zł to już standard. Przedsiębiorcy ze strefy powinni grać w otwarte karty. Gdzie się traci, a gdzie się zaczyna zarabiać. Duzi mają duże wsparcie, miasto musi zadbać o małych przedsiębiorców.\nMuszą z nami rozmawiać\nPod petycją podpisało się 38 żarskich przedsiębiorców, wśród inicjatorów petycji był Anatol Kałasznikow, właściciel firmy „AK ANATOL”, specjalizującej się w produkcji konstrukcji stalowych. Firma zatrudnia 35 pracowników.\n– Rada Miasta musi zwołać tę sesję na żądanie – komentuje A. Kałasznikow. – Pan Popławski podparł się ustawami, które już nie obowiązują. Moja firma z miesiąca na miesiąc traciła 84% obrotów. Branża budowlana i całe budownictwo stanęło. Zlecenia, które mieliśmy realizować w marcu, zostały albo przesunięte na jesień, albo wycofane. Muszę od nowa pozyskiwać klientów. Teraz powinienem realizować bardzo duże zlecenie w Szwajcarii. Powinniśmy pracować na 150% naszych możliwości, a pracujemy może na 60%. Wszyscy się wystraszyli. W mojej rozprawie doktorskiej pisałem, w oparciu o dane statystyczne, że około 76% wpływu do budżetu generują mali i średni przedsiębiorcy. Płacimy podatki, utrzymujemy system. Burmistrz deklarowała w telewizji, że będzie wspierać małych przedsiębiorców, chciałbym tę pomoc realnie zobaczyć. Ja nie oczekuje jałmużny. Wielkie firmy odprowadzają podatki za granicą, my wszystko inwestujemy tutaj. Odprowadzamy podatki, inwestujemy w nasze firmy i zatrudniamy pracowników. A miasto tylko czegoś od nas chce, w zeszłym roku dostaliśmy 24% podwyżki. Żeby zapłacić podatki, muszę pracować cały miesiąc i to dobry miesiąc. Mam 2 tys. metrów kwadratowych pod dachem i 10 tys. w gruntach. Płacę około 70 tys. zł rocznie. Życzę miastu, żeby miał włodarza, który sprosta czasom. Managera z prawdziwego zdarzenia – komentuje przedsiębiorca.\nZe zdaniem A. Kałasznikowa zgadza się Marek Czekajło, współwłaściciel firmy „Metal Makowska” w Żarach, specjalizującej się w dystrybucji stali i wyrobów hutniczych. Zatrudnia 15 pracowników.\n– Cała polityka finansowa Urzędu Miasta w Żarach pozostawia wiele do życzenia – komentuje M. Czekajło. – Nie ma lepszej pracy niż wydawać cudze pieniądze. Burmistrz Madej zadłuża miasto, by finansować swoje kampanie. Urzędnicy zapominają, że są utrzymywani z pieniędzy przedsiębiorców. A zarzynając nas, zarzynają kurę, która znosi złote jajka. Ja sam wynajmuję nieruchomości, udzieliłem 2-miesięcznej dyspensy w opłacaniu wynajmu. Jako przedsiębiorca płacę miastu 100 tys. zł rocznie podatku od nieruchomości. Jeszcze nie złożyłem wniosku o dofinansowanie z tarczy i nie wiem, czy to zrobię. Trzeba mieć świadomość, że te pieniądze trzeba będzie oddać.\nTo nie czas na papierologię\nDorota Adamek, właścicielka firmy „P.H.U. Dorota Adamek”, zajmującej się sprzedażą odzieży używanej w ilościach hurtowych, zatrudnia 25 osób.\n– Patrząc na to, co się dzieje w mieście, to burmistrz zajmuje się wszystkim, tylko nie tym, co jest potrzebne – komentuje D. Adamek. – Burmistrz postąpiła nie fair wobec przedsiębiorców. Jest czas na różne cuda, jak park czy niepotrzebny remont ulicy Zielonogórskiej. Jako przedsiębiorca zawsze płaciłam podatki. Nigdy nie starałam się o żadne zwolnienie. Zwróciliśmy się teraz do miasta z prośbą nie o umorzenie, a rozłożenie na raty podatku od nieruchomości, w odpowiedzi dostaliśmy stos dokumentów do wypełnienia. To nie był czas na taką papierologię. Zapłaciłam podatek. Źle się z tym wszystkim czuję – komentuje D. Adamek.\nPod petycją podpisali się także przedsiębiorcy mający swoje siedzimy w centrum miasta.\n– Złożyliśmy wniosek zbiorowy – mówi Zbigniew Łotocki, właściciel firmy „Adams”, zatrudniającej 25 pracowników. – Moja firma nie złożyła wniosków o żadne umorzenia czy wsparcie z tarczy. Ale uważam, że miasto inaczej powinno potraktować przedsiębiorców – komentuje.\nWielu podpisało się pod petycją, by być solidarnymi z kolegami ze strefy.\n– Moja firma skorzystała z pomocy, jaką niosła ze sobą tarcza – mówi Mateusz Gromanowski, właściciel firmy transportowej „Logius”, zatrudniającej 41 osób. – Przedsiębiorcy ze strefy chcieli walczyć o umorzenie podatku od nieruchomości. Choć mnie to nie dotyczy w bezpośredni sposób, to uznałem, że powinienem być solidarny z pozostałymi przedsiębiorcami – dodaje.\nBurmistrz na jaki czas?\n– Danuta Madej to nie jest burmistrz na trudne czasy – uważa Wacław Maciuszonek, radny wojewódzki i były burmistrz Żar. – W kryzysie trzeba szybko podejmować decyzje. Przeorientować budżet. Inwestycje wykonywane przez żarskie firmy utrzymać, nie dusić ich, a resztę odłożyć, bo pieniędzy może braknąć. Podatki z PIT i CIT polecą na łeb na szyję, w niektórych przypadkach nawet do zera. Podatki płaci się od zysku, a jak firma ma problemy, to pierwsze, co spada, to zysk. Nie będzie zysk, to nie będzie podatku. Gdyby decyzje były podejmowane szybciej, to większy byłby ich efekt. A przedsiębiorcy czekają na to. Jak jest pomoc, to jest nadzieja. A jak firma upadnie, to już nie wróci – przekonuje były burmistrz.\nPrzedsiębiorcy nie godzą się z taką odpowiedzią i stanowiskiem urzędników. Już przygotowują kolejne pismo.\n– Ja i moi mocodawcy liczymy na konstruktywną rozmowę z Radą Miasta Żary – mówi mec. M. Bednarski, pełnomocnik żarskich przedsiębiorców – Teraz jest czas ku temu, żeby miasto pomogło przedsiębiorcom.


Zawaliła się kamienica w Bielsku-Białej. Strażacy zakończyli akcję - Wiadomości ze Śląska WP\nPo godz. 11 przy ul. Celnej w Bielsku-Białej doszło do zawalenia się kamienicy. Na miejscu pojawiło się siedem zastępów straży pożarnej. Budynek stał niezamieszkały. Ratownicy przez kilka godzin przeszukiwali zgliszcza w poszukiwaniu ludzi.\nZawaliła się kamienica w Bielsku-Białej. Strażacy zakończyli akcjęŹródło: KM PSP Bielsko-Biała\nJako pierwszy informację o zawaleniu się kamienicy w Bielsku-Białej podał "Dziennik Zachodni". Tamtejsza Komenda Miejska Państwowej Straży Pożarnej poinformowała później, że zdarzenie miało miejsce ok. godz. 11.00. W akcję ratowniczą początkowo zaangażowano siedem zastępów straży pożarnej.\nBudynek przy ul. Celnej stał niezamieszkały. Ratownicy przez kilka godzin przeczesywali jednak zgliszcza, aby mieć pewność, czy w środku nie znajdowali się bezdomni. Jak poinformował przed godz. 16 PAP, działania strażaków zakończono. Pod gruzami nie znaleziono ludzi.\nNa miejscu pojawił się prezydent miasta Jarosław Klimaszewski, a także przedstawiciele policji, zespołu zarządzania kryzysowego z Urzędu Miejskiego w Bielsku-Białej, a także inspektor nadzoru budowlanego dla miasta Bielska-Białej.\n- To był pustostan. Był zabezpieczony przed dostępem osób postronnych. Drzwi zamknięte były na łańcuch. Sprawdzamy jednak, czy ktoś nie znalazł się pod gruzami. Na miejscu jest specjalna grupa poszukiwawcza z Jastrzębia-Zdroju - powiedziała PAP rzecznik bielskiej straży pożarnej Patrycja Pokrzywa.\nStrażacy początkowo próbowali odgruzować teren, ale zły stan budynku sprawił, że wstrzymali się z dalszymi pracami. Ostatecznie na miejscu pracowało aż osiemnaście zastępów straży pożarnej.\nSzymon Gąsowski z biura prasowego bielskiego magistratu przekazał PAP, że kamienica nie należy od miasta. Po informacji o zdarzeniu, pod wskazanym adresem pojawili się właściciele budynku i zapowiedzieli, że zabezpieczą teren przed osobami postronnymi.


Allahjugend jak Hitlerjugend? | Fronda.pl\nAllahjugend jak Hitlerjugend?\n- Organizacja terrorystyczna Państwo Islamskie opracowała cały system indoktrynacji i szkolenia dzieci; szkolenie ma sprawić, że będą one „zapewnić przyszłość ugrupowania” – wynika z raportu ośrodka analitycznego Quilliam, cytowanego przez „Guardiana”. Wzorem dla terrorystów.. niemieckie Hitlerjugend.\nRaport „Dzieci Państwa Islamskiego” został poparty przez ONZ. Analitycy z ośrodka Quilliam,czyli brytyjskiej organizacji zajmującej się badaniem i zwalczaniem wszelkiego rodzaju ekstremizmów, oparli się na na analizie materiałów propagandowych Państwa Islamskiego oraz wywiadach z własnymi informatorami wewnątrz organizacji terrorystycznej lub mieszkającymi na opanowanych przez nią terenach.\nJak wynika z dokumentu, ugrupowanie traktuje wychowanie dzieci w duchu islamskiego radykalizmu jako sposób na kontynuację swojej działalności. Dzieci są szkolone na szpiegów, duchownych, żołnierzy, katów i zamachowców samobójców.\n„Obecne pokolenie bojowników traktuje te dzieci jako lepsze i bardziej zabójcze od siebie. Nie przejęły one bowiem radykalnej ideologii, lecz były w niej wychowywane od urodzenia lub od bardzo młodego wieku” – cytuje raport „Guardian”.\n– Państwo Islamskie zachęca je do wykonywania egzekucji, trzymania obciętych głów, a nawet grania nimi w piłkę. - wnioskuje raport.\nPiekło na Ziemi +\nMódlmy się za te dzieci, bowiem nie wiedzą, co się z nimi robi!!!!


Wynajmę lokal użytkowy: Kleosin , 300 m2, 6000 PLN - Domiporta.pl\nLokal użytkowy na wynajem Kleosin - 300,0m2\nLokal użytkowy 300,0m2, Kleosin\nDo najmu część budynku zlokalizowanego w Kleosinie (gmina Juchnowiec Kościelny, powiat białostocki). Oferowana powierzchnia wynosi 300 m2 i składają się na nią mroźnia (50 m2) oraz chłodnia wraz z pomieszczeniami socjalnymi (łącznie 250 m2). Cena: 6 000 zł nettodo ceny należy doliczyć podatek VAT Zapraszam do kontaktu telefonicznego! tel: 884pokaż telefon Gwarancja bezpieczeństwa - nasze transakcje są ubezpieczone; numer licencji pośrednika w obrocie nieruchomościami 4277. Podane dane mają charakter wyłącznie informacyjny i winny być traktowane jako zaproszenie do zawarcia umowy. Informacja nie stanowi oferty w rozumieniu art.66 KC oraz innych właściwych przepisów prawnych. Informacje umieszczone w ofertach przekazywane są przez właścicieli nieruchomości i mogą ulegać zmianom. Dokładamy wszelkich starań, aby wszystkie oferty były aktualne i odpowiadały stanowi rzeczywistemu. Oferta wysłana z programu dla biur nieruchomości ASARI CRM (asaricrm.com)\nNumer oferty: 172/4663/OOW\nJestem zainteresowany szczegółami oferty opublikowanej na domiporta.pl. Lokal użytkowy Podlaskie, Kleosin Powierzchnia: 300,0 m2 Cena: 6 000 PLN Proszę o kontakt\nOgłoszenie nr 172/4663/OOW\nWitam, poproszę o więcej zdjęć oraz rzut nieruchomości opublikowanej na domiporta.pl. Lokal użytkowy Podlaskie, Kleosin Powierzchnia: 300,0 m2 Cena: 6 000 PLN Proszę o kontakt


Opóźnienie programu tureckiego czołgu Altay - Defence24\n17 czerwca 2017, 11:18\nsobota, 17 czerwca 2017, 23:26\nsobota, 17 czerwca 2017, 13:45\nsobota, 17 czerwca 2017, 20:55\nTakie opóźnienie, to żadne opóźnienie. Wystarczy popatrzeć na Arjuna. Hindusi bawili się z nim od pierwszej połowy lat siedemdziesiątych z takim skutkiem, że przyjęto go do uzbrojenia w 2007r. i po drodze musieli sobie kupić licencję na T-90. A czego by o nich nie powiedzieć, ciemniakami nie są.\nsobota, 17 czerwca 2017, 20:53\nsobota, 17 czerwca 2017, 20:15\nniedziela, 18 czerwca 2017, 14:01\nNawiązując do komentarza p.Dimitrisa;Armia Grecji to jedyny działający dział tego państwa.Przebywając w różnych częsciach Grecji na wczasach (Kreta-Chania,Larissa,Saloniki etc)wielokrotnie widziałem trenujące "16",Apache czy nawet(na Santorynie)leciwe Phantomy. Pozdrowienia dla p.Dimitrisa.Zawsze z przyjemnoscią czytam Panskie komentrze.\nniedziela, 18 czerwca 2017, 12:04\nsobota, 17 czerwca 2017, 18:05\nniedziela, 18 czerwca 2017, 11:54\nGdy nie wiadomo o co chodzi, zapewne chodzi o to, czego brak. Działania tureckiego kierownictwa Turcji nie posłużyły gospodarce, w tym zwłaszcza turystyce przyjazdowej. Obronności też nie posłużyły. Gdy do Grecji, może właśnie dlatego, zapowiadany jest rekord wszelkich rekordów przyjazdów. Wnioski z ilości rezerwacji. Czyli znajdzie się (zapowiadana) forsa na nowy sprzęt p/panc i dwa norweskie dywizjony rakietowe. Czytałem wczoraj dwie analizy dot. ewnetualnych wojen grecko-tureckich. Autorzy nie dają (aktualnie) tureckim siłom zbrojnym dużych szans, jeśli chodzi o twałe sukcesy militarne. Ale ! Koszmarem nie mniejszym, niż ten z Bośni, stać się może sytuacja greckiej ludności cywilnej w greckiej Tracji, zwłaszcza Xanthi-Komotini (czyli nieco ponad 50% mieszkańców, ale procent stale malejący), wobec bardzo aktywnie ostatnio trenowanej, także przez "turystów" i "dyplomatów" komandosów i wyposażanej, łącznie z kierowanymi p/panc, tureckiej V kolumny w greckiej Tracji. Siły aktywnie trenujące oceniano są na kilkuset. Minimalne siły mobilizowane do partyzantki Grecy oceniają na (co najmniej) 5.000 osób. Turcy (zdaniem autorów opracowań) dążyć będą do wywołania absolutnej konieczności taktycznej gwałtownego usunięcia /neutralizacji przez armię grecką tureckich wiosek, w pobliżu jedynych dwóch w prowincji międzywojewódzkich tras transportowych (starej drogi kołowej plus nowej autostrady). Z wiadomym efektem medialnym, "absolutnej konieczności wyzwolenia tej ludności spod greckiego terroru". Jest to konflikt obliczony na wiele pokoleń, nie na jedno. Erdogan bolał ostatnio publicznie nad niesłychaną, niezrozumiałą, niesprawiedliwą utratą tak historycznie tureckiego miasta jak Saloniki... Na uwagę zasługuje że muzułmańska (w całości niemal autochtoniczna, nieturecka) ludność Tracj Zachodniej (tej, która dla Polaków wydać się może na mapie południowa), w XX wieku, od samego początku wojen bałkańskich, po początki XXI, zdecydowanie opowiadała się za Grecją i nie Turcją. Przyczyny ideologiczne, wolność wyznania (nieingerencja władz) itd. Jednak non-stop nauka głównie tureckiego języka w szkołach (dla muzułmanów także słowiańskich), non stop turecka TV i radio, dwakroć tańsze pożyczki tureckiego banku w Komotini, skierowane wyłącznie do muzułmanów i bardzo aktywna działalność służb... konsulatu... doprowadziły w końcu do sytuacji, gdy mamy tam faktycznych Turków, przy tym już nie zauważalną mniejszość, a ilości mnożące się jak w Kosowie. Mimo zawsze, zawsze pokojowego, przez stulecia, współżycia w Zachodniej (czyli południowej, greckiej) Tracji. Pokojowego, ale też zawsze oddzielnie, nie jak np. Polacy z Żydami czy Niemcami. No cóż... była to relacja. Polskie media chyba nie zauważają takich spraw w ogóle.\nniedziela, 18 czerwca 2017, 11:05\nniedziela, 18 czerwca 2017, 09:44\nniedziela, 18 czerwca 2017, 09:02\nKrzysiekS->Realista33 Szkoda że Polska nie jest w stanie produkować takiego "złomu"\nsobota, 17 czerwca 2017, 15:42\nponiedziałek, 19 czerwca 2017, 11:06


Europosłanka PO: PiS zawala na całej linii, albo to kolejny krok w wyprowadzaniu nas z UE - Polityka - wszystko o polityce w Dziennik.pl - politycy, informacje, PO, PiS, SLD dziennik.pl\n29.08.2017, 18:09 | Aktualizacja: 29.08.2017, 18:11\nTo reakcja na zapowiedziane spotkanie szefowej niemieckiego rządu Angeli Merkel i przewodniczącego KE, którzy mają rozmawiać w środę w Berlinie m.in. o praworządności w Polsce. Merkel mówiła dziennikarzom, że zależy jej na bardzo dobrych relacjach z Warszawą, lecz w tej sprawie "nie może trzymać języka za zębami".\n- Komisja Europejska nie ma innego wyjścia, musi pilnować praworządności. Odpowiedź na zalecenia KE od PiS demonstruje jeszcze raz, że polski rząd nie respektuje prawa europejskiego, wspólnego prawa, które sami współtworzymy. Wiec Juncker jako przewodniczący KE, która ma za zadanie stanie na straży traktatów, nie ma innego wyjścia niż rozmawianie na ten temat również z Radą (Europejską), czyli szefami państw i rządów - powiedziała PAP Thun.\nJak oceniła, rząd PiS doprowadził do tego, że Polska stała się problemem, o którym się rozmawia. Jej zdaniem to, że duży kraj członkowski, jakim jest Polska, łamie zasady praworządności, to jeden z największych problemów, przed jakim staje teraz UE.\n- Nawet kanclerz Merkel, która bardzo pilnuje, żeby w sprawie Polski wypowiadać się mimo wszystko w sposób niezwykle spokojny i dający szanse na dialog, nie ma innego wyjścia, niż rozmawiać z Junckerem na temat praworządności - powiedziała Thun.\nWedług niej rząd Niemiec jest jednak cały czas bardzo wstrzemięźliwy, jeśli chodzi o komentowanie wydarzeń w naszym kraju. Jak zaznaczyła Thun, wtorkowa wypowiedź Merkel była "minimalistyczna". Kanclerz powiedziała m.in., że warunkiem współpracy w ramach Unii Europejskiej są zasady praworządności i nie można z nich rezygnować na rzecz jedności UE.\n- Ona jest bardzo wstrzemięźliwa. Juncker musi rozmawiać o praworządności, bo on jest szefem KE, a Merkel mówi: praworządność jest ważna. Mówi takie rzeczy, które są jak 10 przykazań Bożych - zaznaczyła eurodeputowana PO.\nJak dodała, w czasach rządów PO przywódcy Polski, Francji i Niemiec regularnie spotykali się w ramach Trójkąta Weimarskiego, a Warszawa miała wyraźny wpływ na prawo europejskie dotyczące np. pracowników delegowanych.\nJak przekonywała, rządowi PO udało się m.in. zatrzymać zmiany w prawie europejskim dotyczące transportu i przewozów kabotażowych, również dzięki wsparciu wielkich krajów członkowskich. - Dziś jest wyłącznie "nie, bo nie", polski rząd łamie prawo UE, w związku z czym inne państwa będą zaostrzały regulacje, które do tej pory były z sukcesem wypracowywane w negocjacjach - oceniła Thun.\nJak wskazała, zamiast spotykać się z nami i rozmawiać, jak rozwiązywać problemy UE, szef Komisji Europejskiej będzie rozmawiał z szefami innych państw i rządów o Polsce jako kraju łamiącym prawo. - PiS zawala na całej linii, albo to kolejny krok w wyprowadzaniu nas z UE. Uważam, że to realny plan - powiedziała eurodeputowana.\nKomisja Europejska kontra polski rząd\nNowe dowody w sprawie zdrady dyplomatycznej w tzw. śledztwie okołosmoleńskim przeczytaj »\nTagi: Róża Thun, pis, po, Merkel, Unia Europejska, praworządność, polska, spór\n50136 Zgłoś nadużycie\nPolitycy upadającej, skompromitowanej i donosicielskiej Partii Oszustów bredzą codziennie by zaszkodzić demokratycznie wybranym władzom. Polacy gardzą donosicielami na Polskę i Polaków i rozliczą aferzystów, złodziei i zdrajców.\nTo już nawet niektórzy członkowie PO zaczynają nie wytrzymywać i protestują przeciwko temu donosicielstwu i szczuciu na Polskę przez wierchuszkę własnej partii.\n46737 Zgłoś nadużycie\n46579 Zgłoś nadużycie\nNie głosowałem na wejście do UNI i teraz bym też nie nie zagłosowała bo to POsożyty na czyich KOŚCIACH ŻERUJĄCYCH jak likwidacja wszystkich STOCZNI za POzwoleniem z RAJSTAGU ITP..,,\nNie głosowałeś za wejściem do UE bo pewnie miałeś koryto zapewnione albo jesteś nie bardzo na r.....e\nZa to za wejściem do Rosji to jak najbardziej prawda?\nKiedy ta szw...abra się od Polaków odczepi patrzeć na ar..yjkę nie mozna\nZusiu, coś kiepsko z logiką u ciebie. Piszesz: "teraz bym też nie nie zagłosowała", podwójne zaprzeczenie to jest potwierdzenie.\n46531 Zgłoś nadużycie\nPlatforma to partia zewnetrzna pelna f o l k s d o j c z o w i donosicieli.\na kto latał na skargę do Merkel-twój kaczy świr,a kto skarżył na Polskę w Europarlamencie-Poseł Duda,poseł Ziobro,manager Rydzyk.Podła pis-mafia.!!!\n46337 Zgłoś nadużycie\nPrzecierz to targowica!! Jaka to Europosłanka ? Przecierz to targowica~\n~Ogrodnik ==== nikt ci w dzieciństwie nie powiedział, że jak siądziesz wśród wron to kracz jak i one.\nJaki jest sens pisania przecieRZ zamiast przecieŻ ? Czy edukowałeś się za PO-PSL ?\n~Porty ==== gdyby to była targowica jak piszesz to polski rząd dawno obciął by im dotację, a PO=lactwo dalej się ma dobrze za ciężko wypracowane pieniądze Polaków.\n221131 Zgłoś nadużycie\nBabsko ma zryt mozdzek . Lepiej posluchac szympansa ma wyzsze Q od tego badziewia.\n~Skąnd to w naszym kraju\nNa zdjęciu wygląda jak świr ta Tchu- Swirśtyg *-Holsting\n~wybory do PE na wiosnę 2019\nświr ta już więcej do Parlamentu Europejskiego się nie załapie, do sorrosiatego pójdzie nachodzicielom członki obmacywać. Rózia ach mordko ty moja, napij się z Junckerem bo on na kacu dygocze\n19967 Zgłoś nadużycie\nTo Niemka reprezentująca Niemcy. Oni są zawsze butni.\nA wy gloopi !\n19480 Zgłoś nadużycie\nRozyczko,juz mozesz zaczac odliczac czas do konca swojej kariery w PE.kolaboracja z przeciwnikami Polski zasluguje tylko na jedno:ogolenie glowy takim szpadrynom jak Sz.Pani. Nikt Sz.Pani juz nie wybierze na (p)osla sorry (p)oslice.\n19331 Zgłoś nadużycie\nO, Rózia znowu dała głos.Jak zwykle kompromitacja i Rózi i PO.\n10669 Zgłoś nadużycie\nTa poslanka PO , podobnie jak Niemcy, je za duzo czerwonego i porypalo sie jej w glowie.\nDlaczego tej wstretnej osoby Prezydent nie pozbawil jeszcze obywatelstwa? Przdciez ta osoba wystepuje jawnje pko Polsce i nie wykazuje zadnych wiezi z Polska.\nNiestety, polskie prawo nie zezwala na odebranie obywatelstwa w żadnej sytuacji. Piszę to z wielkim bólem serca, bo takiej Volksdeutschce to by się należało. Ale musi wystarczyć zwykły ostracyzm. Omijać jak śmierdzące ...\nOcene tej euroPOslanki to ja mam gleboko wiadomo gdzie. Kto wybral poslem to babsko ?\n~Urwalo sie okradanie polskiego spoleczenstwa\ni dlatego taka Róża Maria Gräfin von Thun und Hohenstein, ktora otwarcie juz wystepuje w obronie niemieckich interesow, znowu POluje na co slabsze glowy, ktorym wciska ta hipokryzje, ktora ludzi masowo karmili "by zylo sie lepiej..." Szal ogarnia Niemcow i ich niedemokratycznie wybranych pacholkowo typu Tusk, Timmermans czy J.C. Juncker , bo nagle urwalo im sie bezkarne "dojenie" polskiego spoleczenstwa a strumien z pieniedzmi zostal odwrocon i teraz w kierunku polskich rodzin plynie zaczynajac od 500+, mieszkanie + a juz niedlugo i dla seniorow moga znalezc sie ekstra pieniadz. Przez 8 lat NIErzadu POPSL na wszystko brakowalo mimo wychwalanych osiagniec gospodarki, tylko nieliczni przy "kurkach" mieli sie coraz lepiej. Polska byla rabowana od wielu lat a teraz gdy chce wzmocnic swoja panstwowosc na wzor chocby Niemcow to wlasnie owym Niemcom najbardziej to przeszkadza. Glaskali, poklepywali Polske i ich marionetkowe rzady Tuska bo mogli robic co chcieli i traktowac polskie spoleczenstwo jak wasali, ktorym z panskiego stolu cos zrzucili, i to nawet nie by dobrze zrobic ludziom ale by utrzymywac iluzje dobrego, "gospodarnego" Tuska oraz wszystkich jego POpychli.\n6234 Zgłoś nadużycie\nJeżeli wyjdziemy z UEskiej świat będzie istniał. A wyjdziemy pewnie dzięki i tylko dzięki targowiczanom z PO i Nowoczesnej! To oni robią wszystko żeby w Polsce zle się działo. Nie pogodzili się z klęską wyborczą i pogrążają kraj kolaborując przede wszystkim z Niemcami- panami Europy!\nJestes skonczona POlitycznie i ten eurokołchoz Czekamy na rozpad soviet europe\nNa ale żeby tak się nickiem demaskować\nUnia się rozpadnie w najbliższej dekadzie za sprawą Macarona pachołka Makreli i jej samej.\nJa tam się nie dziwię, że Polska dostaje w doupę od sąsiadów! Cóż warty jesteś narodzie skoro POzwoliłeś na POwstanie u siebie PO=lactwa i tolerujesz do tej POry?\nPOsłanka Pło ma nierówno POd sufitem.\nHans, święta prawda.\nRóża Luksemburg byłaby dumna z tożsamych poglądów imienniczki z PO. Nie wspomnę już o: Thun, Von i Und.\nzakompleksione stare niemieckie pudlo


Starczewska-Krzysztoszek: Jest szansa na wzrost inwestycji w badania i rozwój - Biznes Tuba\nHome Eksperci Starczewska-Krzysztoszek: Jest szansa na wzrost inwestycji w badania i rozwój\nMinisterstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego przedstawiło projekt ustawy o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego działalności innowacyjnej.\nPolska, z wydatkami na inwestycje w prace badawczo-rozwojowe na poziomie 1 proc. PKB, plasuje się na 21 miejscu w UE28. W 2015 r. nakłady na B+R w UE28 wyniosły 2,03 proc. PKB. Najwięcej na B+R wydaje Szwecja (3,26 proc. PKB), Austria (3,07 proc. PKB), Dania(3,03 proc.) i Niemcy (2,87 proc.). Najmniej Rumunia (0,49 proc. PKB).\nOczywiście celu można nie zrealizować. Jednak to, co w tej chwili dzieje się na świecie – cyfryzacja, robotyzacja, dynamiczny rozwój gospodarki współdzielenia dzięki nowym technologiom informatycznym, nie pozostawia pola manewru. Musimy stworzyć warunki, które zwiększą zainteresowanie przedsiębiorstw inwestycjami w B+R. Tym bardziej, że „za chwilę” fundusze unijne skończą się. Od 2021 r., jeśli będziemy mieli dostęp do środków europejskich, to w zdecydowanie mniejszej ilości. Niezbędne jest zatem już dzisiaj tworzenie regulacji, które będą motywowały wszystkie podmioty do aktywności w obszarze B+R+I.\nProjekt ustawy idzie w dobrym kierunku, ale ma kilka „wad”. Przedsiębiorcy mają jednak nadzieję, że w procesie konsultacji uda się większość z nich przedyskutować, i MNiSW, MR i MF zdecydują się na zmiany, które pozwolą na stworzenie regulacji obejmującej swoim zakresem wszystkie elementy procesu inwestowania w B+R+I.\nDziwi propozycja zmniejszenia opłat rocznych za zgłaszanie wynalazku i opłat okresowych za ochronę wynalazku skierowana jedynie do akademickich inkubatorów przedsiębiorczości i centrów transferu technologii. Przedsiębiorstwa, szczególnie z sektora MŚP, także mają problem z pokryciem kosztów ochrony praw własności intelektualnej. Warto zatem, aby projektodawcy zastanowili się nad innym rozwiązaniem, np. stworzeniem odrębnego funduszu, który korzystając z funduszy unijnych, współfinansowałby koszty związane ze zgłaszaniem wniosków o udzielnie praw IP oraz koszty ochrony praw wyłącznych.\ndostęp do środków europejskich\nGotowy system e-biznesu?


Łącznie 166, ocena: Absolutnie wspaniały i porywający album.\nGoodnight, tired little eyes…\nNareszcie z ulgą można pisać o ostatnim albumie Camela. Jeszcze niedawno wydawało się, że „A Nod And A Wink” może być tym naprawdę ostatnim. Aż serce boli na wspomnienie tych czasów. Całe szczęście zdrowie Andy’ego Latimera polepszyło się i Camel powoli wznawia działalność. Właśnie! Jak to się dzieje, że jeden zespół, w sumie jeden człowiek, prawie po trzydziestu latach działalności artystycznej, potrafi wciąż tworzyć tak prześliczną muzykę? Czasem się zastanawiam czy to jeszcze progresja, czy może już magia? Sami osądźcie. Niemniej jednak „A Nod And A Wink” to album magiczny. I nie odstaje ani trochę od innych dzieł zespołu – tych z lat siedemdziesiątych, czy dziewięćdziesiątych…\nDon't be afraid for carpets of magic can fly through the sky.\nThe same way that you leave…\nSpójrzmy na niego od początku… Przekopiowałem trochę dużo linijek tekstu i, proszę, wybaczcie mi to. Nie zrobiłem tego bynajmniej w celu powiększenia optycznie długości tekstu. Po prostu ta część, rozpoczynającego płytę, A Nod And A Wink złamała mi serce lirykami. Muszę przyznać, że Latimerowi jak mało komu zdarzało się to zrobić tylko i wyłącznie przy użyciu słów („Harbour of Tears”). No bo przecież to zwykły, prosty tekst. Co w nim takiego genialnego? Wcale nie sprawia wrażenia wymęczonego, nadętego, czegoś, nad czym człowiek spędził wiele wieczorów i nocy. Po prostu – lataj na latających dywanach, zabiorą cię gdzie tylko zechcesz, tylko wróć do mnie… A warstwa muzyczna? Delikatne dźwięki, niczym kołysanka, która nie do końca ma nas ululać, tylko trzymać w tej cudnej chwili pomiędzy jawą, a snem. Cymbałki, pogwizdywanie i piękna melodia wygrywana na flecie. We wszystko to wplata się gitara, nieco kontrastująca z beztroską reszty instrumentów. A później dzieje się już cała możliwa magia Camela. Bajeczny utwór i ma w sobie więcej czaru i magii niż te dzisiejsze, koszmarne produkcje Disneya, które odrażają swoją prowizorycznością. Postacie bez charakteru, a świat, zamiast w umownej fikcji, skąpany w komputerowej, Trzeba naprawdę wykorzystywać całą moc i możliwości grafiki komputerowej? W dodatku żeby osiągnąć tak marne efekty? Czy naprawdę wszystko musi w końcu robić się gorsze? Mamy przecież w muzyce Latimera przykład, że z biegiem lat poziom nie musi lecieć w dół, a prostota może być po prostu przepiękna. I filmowcy powinni brać z tego przykład. Wybaczcie tę małą dygresję, ale niestety miałem okazję zobaczyć jedna dobranockę i musiałem gdzieś się wyżyć. Kiedyś myślałem, że samymi dźwiękami trudniej przekazać emocje i uczucia, niż przy użyciu historii, bohaterów, muzyki i grafiki.\nSimple Pleasures odstaje troszkę muzycznie od reszty albumu, głównie przez bardziej rozbudowaną i fantastyczną sekcję rytmiczną, ale podtrzymuje cudowny klimat. Również warstwą tekstową, która tym razem porusza temat czerpania przyjemności z małych rzeczy. Coraz trudniej w dzisiejszych czasach cieszyć się tymi „simple pleasures”. Nasze teleekrany ciągle prezentują nam obietnice lepszego życia. Kup to! Musisz to mieć, będziesz szczęśliwszy. Ha! Bez tego nie możesz być szczęśliwy. Czy aby na pewno? Czy już staliśmy się pokoleniem smutnych konsumentów, homo oeconomicus? Czy nie stać nas na zwykłą radość?\nNie żyją w nas już dzieci, szaleni nastolatkowie? Nagle, w nieokreślonym momencie życia, zmienia się postrzeganie świata. My się zmieniamy samoistnie, czy może świat nas zmienia? A może tak naprawdę nic się nie zmienia… It’s a boy’s life after all. Zawrzeć tyle w marnych dwóch zwrotkach to sztuka, a potem patrzysz w książeczkę i… Przecież to takie proste:) Warto zauważyć, że w A Boy’s Life wpleciony został odgłos jadącego pociągu, wyjęty żywcem z mojego ulubionego utworu z nieśmiertelnego albumu „Pet Sounds” Beach Boysów – Caroline No – notabene pierwszego w historii muzyki momentu, który dał słuchaczowi możliwość posłuchania lokomotywy, czy szczekania psa…;) Ale to już temat na oddzielną recenzję.\nA teraz coś zupełnie z innej beczki… Camel gra jak stare, dobre Genesis! Już sam tytuł nawiązuje do „Foxtrota”, a muzyka jeszcze bardziej. Klawiszowe łamańce, zmiany rytmu, plus maniera wokalna Latimera. No i jeszcze tekst z podziałem na role, ale dla odmiany prosty i zabawny. Przez tę beztroskę wszystko pasuje do reszty albumu, a zespół wydaje się bawić muzyką jak małe dzieci. Idealne podsumowanie pierwszej części, bo zaczyna się ta trochę poważniejsza strona.\nCzas na The Miller’s Tale... hmmm. Pozwólcie, że znowu odniosę się do cytatu. No need for words i tyle! Nie mogę, po prostu nie mogę nic napisać. W tej miniaturce jest tyle bezpretensjonalnego piękna, że brak mi słów po prostu. Natomiast Squigely Fear to już typowo camelowe, instrumentalne szaleństwo najwyższej klasy. Co za momenty, co za melodie!\nI na sam koniec nie wiem czy nie najlepszy, ale na pewno najbardziej poruszający utwór na płycie - For Today. Latimer śpiewający prosto z serca, żeby nie marnować żadnego dnia. Nie wróci przecież żaden, już nigdy… Wszystko skąpane w cudownych dźwiękach i genialnym gitarowym solo. Szczęka rozbita na podłodze, oczy schowane za powiekami, a serce bezgranicznie podziwia. Bajka.\nW sumie trudno być recenzentem, gdy pisze się o muzyce Camela. Kiedy budzi się tyle uczuć, kiedy muzyka sprawia tyle radości i zabiera w tak piękne podróże. Wszystko inne przestaje być ważne, a życie staje się piękniejsze. Coraz częściej przybieram pozycję człowieka, który chce się podzielić muzyką przez słowo, a nie człowieka-recenzenta. Dlatego też powstał ten tekst, żeby „A Nod And A Wink” nie było przeoczone. Dlatego nie polecam, tylko mówię… to trzeba znać.\nPrzepiękna dobranocka Latimera! I całe szczęście, że po długiej, koszmarnej nocy znów widać wschodzące słońce…\nAlways live for today...


Kiedy zaliczki dopłat w Wielkopolsce? - Wieści Rolnicze\nKiedy zaliczki dopłat w Wielkopolsce?\nPrawo i finanse Oct. 30, 2016 opr. doti\nRolnicy z województwa wielkopolskiego czekają, kiedy na ich konta spłyną środki w ramach zaliczek na poczet dopłat obszarowych.\nOd 17 do 28 października w ramach zaliczek wypłacono ponad 3 mld zł. W sumie do rolników do końca listopada ma trafić 9,5 mld zł. Stanowić to będzie 70 procent całkowitej kwoty dopłat. Ze środków unijnych przelanych w ciągu ostatnich 2 tygodni przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa korzysta już 515 tys. beneficjentów.\nDziennie Agencja wykonuje 80 tys. przelewów. Pieniądze wypłacane są województwami. Do rolników z Wielkopolski przelew środków rozpocznie się prawdopodobnie w pierwszym tygodniu listopada.\nZaliczki otrzymają wszyscy rolnicy, którzy spełnili warunki do przyznania tych płatności.\n- Uruchomienie wypłaty zaliczek ma na celu złagodzenie trudnej sytuacji na rynkach rolnych, w szczególności na rynku mleka, rynku owoców i warzyw oraz rynku wieprzowiny - podaje ARiMR.\nCzytaj także: Prezes ARiMR Daniel Obajtek w Poznaniu KILK\nkiedy zaliczki dopłat\nwysokość zaliczek dopłat bezpośrednich


Krematorium sterowane centralnym komputerem, Strzelin - Express-Miejski.pl Strzelin i Powiat Strzeliński - Informacje i wiadomości z regionu\nstrona główna wiadomości Krematorium sterowane centralnym komputerem\nKrematorium sterowane centralnym komputerem\nData dodania: 2014-01-28 15:13\nAktualizacja: 2014-01-29 12:52\nSala, w której znajdują się piece do kremacji. Centralny komputer sterujący znajduje się w sąsiednim pomieszczeniu fot.: bom\nW Strzelinie przy ulicy Ząbkowickiej otwarto całodobowe krematorium. Ciała będą spalane w dwóch piecach. W obiekcie jest kaplica, biuro obsługi klienta i sale pożegnań.\nKrematorium nie będzie dymić, ani wydzielać przykrych zapachów. Piece, chłodnie i elektronika są włoskiej firmy specjalizującej się w produkcji urządzeń z branży pogrzebowej. Całością steruje centralny komputer. Spopielanie zwłok odbywa się w temperaturze 850 – 1200 stopni Celsjusza. Kremacja trwa przeciętnie 1,5 godziny. Po spaleniu popiół przesiewa się przez sito i wsypuje do urny, którą przekazuje się do zakładu pogrzebowego.\n- Nasze piece działają w 18 miejscowościach w Polsce. Są ekologiczne, nie dymią i nie wydzielają żadnych niebezpicznych substancji. Działamy w pięćdziesięciu krajach na świecie – tłumaczy Massimiliano Ronzat, przedstawiciel firmy Gem – Matthews z Włoch.\nPrzed kremacją rodzina musi podpisać deklarację, że w ciele zmarłego nie znajduje się rozrusznik serca. Eksplozja niewielkiego urządzenia mogłaby uszkodzić piec i spowodować awarię. Wszystkie inne przedmioty np. endoprotezy czy śruby po kremacji oddaje się szpitalowi lub rodzinie. W krematorium znajduje się chłodnia do przechowywania 6 ciał. Są dwie sale pożegnań, z których widać jak trumna z ciałem wjeżdża do pieca oraz kaplica na czterdzieści miejsc siedzących. W biurze obsługi można też kupić urny. W krematorium będzie zatrudnionych 2 pracowników. Właścicielką jest Halina Łobasz, która nie chce zdradzić, ile kosztowała inwestycja.\n- Budowa spopielarni jest krokiem do przodu. Wiem, że niektórym ludziom kremacja kojarzy się z okresem okupacji, jednak nasza placówka jest inna. Pokazaliśmy społeczeństwu, że można inaczej. Należy pamiętać o historii, ale nie możemy żyć tylko przeszłością. Wszystkie urządzenia są ekologiczne – podkreśla Halina Łobasz.\nNa uroczystość zaproszono przedsiębiorców pogrzebowych, księży, którzy poświęcili sale oraz władze powiatu i gminy Strzelin.\n- Inwestycja bardzo odważna. Jestem pod wrażeniem tempa budowy. Opinie społeczeństwa odnośnie budowy krematoriów w Polsce są podzielone. Istnieje jednak potrzeba istnienia takich obiektów. Dziś wiele ludzi decyduje się na taką formę pożegnania. Obiekt oddalony jest od centrum i nikomu nie przeszkadza – zapewnia Dorota Pawnuk, burmistrz Strzelina.\nKrematorium budowano zaledwie rok. Piece na miejscu testowała włoska firma. Cena kremacji ok. 550 zł.


Forum: Kupię Wysłany: 2017-12-26, 09:23 Temat: Budapeszty\nChętnie kupię kilka par budapesztów na siwych wiankach, ewentualnie tiplerów zagłębiowskisch.\nGdyby ktoś miał nadwyżkę w hodowli to proszę o kontakt.\nTemat: Krajowa wystawa golebi mlodych poznan 2014\nForum: Wystawy / Targi Wysłany: 2014-11-12, 17:46 Temat: Krajowa wystawa golebi mlodych poznan 2014\nTylko, żeby wygrać to trzeba mieć dobry materiał w hodowli, a o to ciężko i przy tym trzeba naprawdę się "nachodzić", a to odpowiedni gołębnik, kuracje i szczepienia w odpowiednim czasie, odpowiednia karma w odpowiedniej ilości, obloty o stałych porach, treningi żeby gołębie miały odpowiednią formę prze lotem. I ogrom wiedzy i lata doświadczenia w temacie lotowania i podawania odpowiednich "dodatków", aby coś w tym sporcie wygrać.\nTemat: Rozpoznanie rasy.\nForum: Rasy gołębi Wysłany: 2014-05-06, 20:22 Temat: Rozpoznanie rasy.\nPotrzebuję pomocy co to za gołąb może być dziś wszedł z moimi po oblocie (sorki za jakość, ale jest trochę wystraszony i nie mogłem go uchwycić)?\nCzy to może zwykły kok\nTemat: Co to za rasa ?\nForum: Ocena Gołębi Wysłany: 2013-11-15, 17:28 Temat: Co to za rasa ?\nA większość z nich pozostała dzięki wolierze wysokolotna tylko z nazwy.\nForum: Ocena Gołębi Wysłany: 2013-11-15, 17:19 Temat: Co to za rasa ?\nNa dwóch ostatnich zdjęciach jest budapeszt ma trochę słaby wianek , ale może ładnie latać, a ten wyżej to ciężko powiedzieć mi wygląda na pocztowego chociaż mogę się mylić ciężko wywnioskować z tego zdjęcia co to za rasa.\nTemat: Kiedy w gołębniku pojawia się nowy nabytek.\nForum: Porady hodowlane Wysłany: 2013-11-04, 21:37 Temat: Kiedy w gołębniku pojawia się nowy nabytek.\nNajlepiej w ogóle bo jeśli ma coś więcej w główce to przy najbardziej sprzyjających mu warunkach do powrotu będzie próbował powrócić do macierzystego gołębnika, ale jeśli bardzo chcesz oblatać go u siebie to proponował bym Ci go wypuścić gdy będzie miał jajka lub młode choć to nie zawsze się sprawdza zależy od danego gołębia, sam się o tym kilku krotnie przekonałem.\nTemat: Budapesztański Wysokolotny\nForum: Lotne Wysłany: 2013-10-06, 14:10 Temat: Budapesztański Wysokolotny\nm@teu$z, takie gołębie jak dla mnie są najlepsze, u ras wysoko lotnych nie powinien liczyć się wygląd tylko ich lot, a niestety coraz więcej ras jest lotnych bądź wysoko lotnych tylko z nazwy .\nForum: Forum ogólne Wysłany: 2013-08-29, 21:37 Temat: Pocztowe\n4-5 miesięczne to już są duże młode pewnie w trakcie pierzenia jeśli latały u twojego wujka (nie są łapane) to wątpię żeby u Ciebie zostały, ale spróbować możesz je oblatać u siebie proponował bym Ci potrzymać je do jesieni i na początku z 3-4 razy wypuść je pod wieczór, aby tylko wyszły na dach.\nTemat: Gołębie zamojskie, perskie i budapeszty\nForum: Zachowanie gołębi Wysłany: 2013-08-27, 22:15 Temat: Gołębie zamojskie, perskie i budapeszty\nJak te ptaki były trenowane pod względem lotności i są w miarę dobrymi lotnikami to wystarczy, że tylko wyjdą na dach i same z siebie poderwą się do lotu nawet nie zdążysz zareagować a one już będą w górze i jeśli będą chciały to usiądą z powrotem, a jak nie to pójdą dalej.\nForum: Zachowanie gołębi Wysłany: 2013-08-27, 21:45 Temat: Gołębie zamojskie, perskie i budapeszty\nNie przesadzaj, że pójdą jak je raz na dzień pogoni, chyba żeby im nie pozwolił na dach usiąść albo co kilka minut je gonił wtedy się z tobą mogę zgodzićm@teu$z, że mogą iść.\nForum: Zachowanie gołębi Wysłany: 2013-08-26, 13:11 Temat: Gołębie zamojskie, perskie i budapeszty\nMożesz podać jakieś dokładne informacje o nowych gołębiach ile ich masz i czy daleko mają od Ciebie do poprzedniego właściciela, z reguły ja nowe budapeszty trzymam 2 - 3 tygodnie po czym wypuszczam je pod kratę i tam sypię im trochę karmy i gdy są zajęte jedzeniem to powoli otwieram im wlot zawsze znajdą się jakieś co poderwą się do lotu ale zrobią kilka kółek i z powrotem siadają do reszty.\nForum: Rasy gołębi Wysłany: 2013-05-23, 19:57 Temat: Rozpoznanie rasy.\nKamil., ma racje to słabej jakości budapeszt który będzie miał łapcie widziałem takie ostatnio na targu w Pułtusku.\nTemat: Zdarzenie zakończone -happy endem\nForum: Forum ogólne Wysłany: 2013-05-22, 19:37 Temat: Zdarzenie zakończone -happy endem\nMi sąsiad załatwił parkę gołębi pocztowych po zmarłym hodowcy siedziały od sierpnia na wiosnę zniosły jajka wykluły się młode więc postanowiłem je oblatać i dopóki młode były w gnieździe to parka trzymała się gołębnika, ale gdy młode wyszły na dach i zaczęły dobrze latać to poszły stare i zabrały w dodatku swoje młodymi i teraz zajmuję się gołębiami lotnymi na razie tylko 3 parki budapesztów.\nTemat: Rozróżnianie płci\nForum: Porady hodowlane Wysłany: 2013-03-29, 13:16 Temat: Rozróżnianie płci\nnad takimi prosto od kury ale jeszcze się upewnię i sprawdzę u gołębi to zaznaczę które jajko to samczyk a które to samiczka i po wykluciu i odchowaniu się dowiem czy to prawda z tym\nForum: Porady hodowlane Wysłany: 2013-03-29, 08:34 Temat: Rozróżnianie płci\nU mnie też się sprawdziła ta metoda nad gołębiami, królikami a co mnie zadziwiło to to że nawet nad jajkami od kurek nad jednym kręciło się wokół, a nad innym poruszało się w linni prostej


Opłatek Kręgu | Krąg Harcerski "Drzewo Pokoju"\nHome Dla gości Kronika Opłatek Kręgu\nZwitek Kory 09/2010\nGodzia 18 grudnia 2010\t 12 lutego 2016\n18 grudnia spotkaliśmy się na opłatku w kościele św. Jadwigi Królowej na Karwinach. Przybyło dużo osób, harcerzy jak i zuchów. Oprócz pysznego jedzenia były także zabawy przygotowane przez Bąbla i Mrówkę. Wszyscy się świetnie bawili.


Radosław Majdan - wiek, wzrost, partnerka, Instagram\nzawód: piłkarz, komentator\npartner: Małgorzata Rozenek-Majdan\nRadosław Majdan - życie prywatne\nRadosław Majdan urodził się w Szczecinie, gdzie dorastał i mieszkał przez większość swojego życia. Ma starszą siostrę Katarzynę i młodszego brata Cezarego. Ich ojciec był zawodowym marynarzem.\nMajdan był trzykrotnie żonaty. W 1998 roku poślubił projektantkę mody Sylwię Koperkiewicz, ale rozwiódł się z nią po kilku latach. W latach 2005–2008 jego żoną była Doda , z którą rozstał się w głośny i medialny sposób. Powodem rozwodu pary celebrytów miały być notoryczne zdrady mężczyzny.\n10 września 2016 roku Majdan ożenił się z prezenterką telewizyjną Małgorzatą Rozenek. Mają syna Henryka (ur. 10 czerwca 2020 r.) i wychowują wspólnie także dwóch synów Małgorzaty z poprzedniego małżeństwa: Stanisława (ur. 4 czerwca 2006) i Tadeusza (ur. 24 maja 2010).\nRadosław Majdan swoją karierę piłkarską zaczynał w rodzinnym Szczecinie, gdzie grał w juniorskich drużynach Pogoni Szczecin. To tam został dostrzeżony przez trenerów, którzy zobaczyli w nim wielki talent piłkarski. W sezonie 1992/1993 Majdan zadebiutował w ekstraklasie i przez wiele sezonów był podstawowym bramkarzem Pogoni.\nPolski piłkarz grał w kilku zagranicznych klubach: tureckim Göztepe Izmir, greckim PAOK-u Saloniki, tureckim Bursaspor i izraelskim FC Aszdod. W 2003 roku został kupiony przez klub ówczesnych mistrzów Polski - Wisłę Kraków, z którą zdobył tytuł mistrzowski w 2004 i 2005 roku. Następnie wrócił do macierzystego klubu Pogoni Szczecin, gdzie grał tylko przez rok, po czym przeniósł się do Poloni Warszawa.\nW trakcie swojej kariery piłkarskiej Majdan zagrał siedem meczów w reprezentacji kraju. Z zawodowym piłkarstwem pożegnał się w maju 2010 roku. Został wówczas rzecznikiem klubu Polonia Warszawa.\nRadosław Majdan - kariera medialna\nRadosław Majdan uwielbia kamerę, a kamera uwielbia jego. Poza karierą piłkarską niewątpliwie może pochwalić się więc ogromną karierą medialną. Były piłkarz wystąpił w wielu telewizyjnych show, zagrał w kilku teledyskach i wcielił w epizodyczne role w popularnych polskich serialach. Zobaczyć go było można między innymi w takich programach jak "Taniec z gwiazdami czy "Azja Express", a także serialu "Barwy szczęścia".\nZobacz piękne rodzinne zdjęcia Radosława Majdana i Małgorzaty Rozenek-Majdan!\nŹródło: Instagram: @ r_majdan


Art. 5021 - guma tkana Producent - Kordus\nStrona główna / Oferta / Dodatki do odzieży sportowej / Gumy do odzieży sportowej / Art. 5021 – guma tkana\nGuma tkana to podstawowy wyrób pasmanteryjny. Stosowana w przemyśle odzieżowym jako guma do odzieży dziecięcej, niemowlęcej, ciążowej, guma wciągowa, guma tunelowa, w przemyśle tapicerskim jako guma do mebli, guma tapicerska, guma meblowa. Używana jest także w kaletnictwie jako guma do produkcji toreb, plecaków oraz jako guma obuwnicza. Produkowana jest na indywidualne zamówienie klienta.


Wybór dobrych noży kuchennych. Na co zwrócić uwagę?\nStrona główna » Handel i przemysł » Jak wybrać dobre noże kuchenne?\nJak wybrać dobre noże kuchenne?\nData: 27 października 2018 | Kategoria: Handel i przemysł\nZestaw dobrych noży kuchennych to podstawa wyposażenia każdej kuchni. Trudno wyobrazić sobie bowiem gotowanie bez wysokiej jakości noża szefa kuchni czy filetowanie ryby zwykłym ostrzem, zamiast specjalnego noża do filetowania. Wybór dobrych noży kuchennych nie ogranicza się jednak jedynie do zwrócenia uwagi na ich przeznaczenie. Równie ważne są pozostałe kryteria. Jakie?\nOprócz wyżej wymienionych noży, w każdej kuchni powinien znaleźć się specjalny nóż do pieczywa, z ząbkowanym, długim, wąskim ostrzem, nóż do sera z otworami w ostrzu, drobnymi ząbkami i rozdwojoną końcówką oraz nóż do filetowania, ze spiczastą końcówką i wąskim ostrzem. Pracę ułatwi nam także niewielkich rozmiarów nóż do obierania z przekrzywionym końcem oraz nóż uniwersalny. Przeznaczenie to jedno. Czym jeszcze kierować się, wybierając noże kuchenne?\nDo wyboru mamy noże walcowane oraz kute. Pierwsze wykonane są z metalu i są mniej wytrzymałe. Kute, to noże produkowane ze stali węglowej lub nierdzewnej. Są twarde, wytrzymałe oraz odporne na uszkodzenia mechaniczne. Hitem ostatnich lat są noże tytanowe oraz ceramiczne. Kolorowe zestawy ceramicznych noży różnego przeznaczenia nie tylko doskonale spełnią swoje funkcje podczas przygotowywania posiłków, lecz stanowić będą dekoracyjny, kuchenny akcent, wprowadzający dynamikę do monotonnych wnętrz. Wysokiej jakości noże kuchenne, między innymi renomowanej marki Fiskars, znajdziemy w internetowym sklepie Dom-Ogród-Hobby. Oferowane produkty charakteryzują się eleganckim wyglądem, łagodną linią ostrza oraz zastosowaniem nowoczesnej powłoki, dzięki czemu żywność nie przywiera do ostrza, nóż czyści się szybko i jest on bardzo trwały.\nOstrość i twardość\nKolejnymi ważnymi kryteriami wyboru dobrego noża kuchennego będzie ostrość oraz twardość ostrza. Aby nóż był solidny i służył nam przez wiele lat, jej wartość przekraczać powinna 50 HRC. Jeśli natomiast ostrze gładko wchodzi w produkt bez konieczności szarpania i jesteśmy w stanie przekroić nawet bardzo twardy artykuł spożywczy bez dużego wysiłku, wówczas możemy stwierdzić, że nóż jest wystarczająco ostry.\nNie bez znaczenia jest ergonomiczny kształt rękojeści noża. Niezależnie od tego, czy będzie ona drewniana, czy też wykonana na bazie tworzyw sztucznych, powinna gwarantować pełny uchwyt oraz wygodę użytkowania. Ręka nie powinna męczyć się przy krojeniu, a sam nóż powinno się móc dobrze i stabilnie uchwycić.\nDobre nożyczki krawieckie. Jakie powinny być?