Czy po zakończeniu rekrutacji w szkole podstawowej można wpisać ucznia (przychodzącego z likwidowanej szkoły) do Księgi Ucznia z datą wakacyjną, np. czerwcową, czy lipcową. A jeżeli nie,\nNadzor-pedagogiczny.pl Porady prawne Dokumentacja szkoły powinna odzwierciedlać rzeczywistą i aktualną jej pracę, oznacza to, że ucznia należy wpisać wg decyzji i wpływających dokumentów do...\n06 lipca 2018 Prawo wewnątrzszkolne (regulaminy, procedury)\nCzy po zakończeniu rekrutacji w szkole podstawowej można wpisać ucznia (przychodzącego z likwidowanej szkoły) do Księgi Ucznia z datą wakacyjną, np. czerwcową, czy lipcową. A jeżeli nie, to czy jest on uczniem naszej szkoły w tym okresie wakacyjnym tylko na podstawie karty zapisu?\nDokumentacja szkoły powinna odzwierciedlać rzeczywistą i aktualną jej pracę, oznacza to, że ucznia należy wpisać wg decyzji i wpływających dokumentów do szkoły.\nPodstawa prawna: Rozporządzenie z dnia 25 sierpnia 2017 r. w sprawie sposobu prowadzenia przez publiczne przedszkola, szkoły i placówki dokumentacji przebiegu nauczania.\nWitam! Po raz pierwszy weszłam na Państwa stronę i dokument, który otworzyłam (statut z obowiązującą datą od 1 września 2015)zawiera zbyt dużo błędów. Na takim wzorze nie można się opierać. Chcę zwrócić przede wszystkim uwagę na kompetencje rady pedagogicznej, które nie są spójne z art. 41 ustawy o systemie oświaty. Znalazłam też inne mniejszej wagi błędy - moim zdaniem nie dopuszczalne w dokumencie wzorcowym. Co do przykładowych planów nadzoru pedagogicznego mam też wiele wątpliwości. Pozdrawiam Zespół Redakcyjny i sugeruję większą wnikliwość w stosowaniu przepisów prawa do tworzenia dokumentacji. Pozdrawiam Anna Sołowiej\nJak powinien wyglądać regulamin rekrutacji do przedszkoli w świetle nowych przepisów , czy powinien zawierać daty , terminy czy wystarczą odwołania do harmonogramu wyznaczonego przez organ prowadzący ? Gdzie można znaleźć przykładowe opracowanie?\nNauczyciel, uczniowi, który miał powyżej 50% obecności na w-fie ale na tych lekcjach nie ćwiczył za co otrzymywał oceny ndst (w sumie 29 ocen), wystawił na koniec semestru - nieklasyfikowany. Czy miał rację?\nCzy na świadectwie szkolnym musi być " cool" i podpis nauczyciela?


Do góry! Kurs euro EURPLN już prawie za 4,38 złotego. Dolar USDPLN oraz funt GBPPLN również rosną. Frank w relacji do polskiej waluty w konsolidacji | FXMAG\nDo góry! Kurs euro EURPLN już prawie za 4,38 złotego. Dolar ..\nDo góry! Kurs euro EURPLN już prawie za 4,38 złotego. Dolar USDPLN oraz funt GBPPLN również rosną. Frank w relacji do polskiej waluty w konsolidacji\nJak rozpoczął się tydzień na rynku walutowym? Spójrzmy na kursy dolara USDPLN, euro EURPLN, funta GBPPLN i franka CHFPLN z perspektywy interwału H4.\nTabela. Główne kursy walut dolara, euro, funta i franka na początku dnia w poniedziałek 26.08.19 na rynku forex\nKurs dolara USDPLN w ciągu ostatnich godzin zyskiwał na wartości. Aktualnie za jednego dolara zapłacimy 3,9303 złotego. Punkt oporu dla kursu dolara USDPLN wynosi około 3,942 zł.\nKurs euro EURPLN, podobnie jak kurs dolara USDPLN, zwyżkuje w ciągu ostatnich godzin. Obecnie za jedno euro należy zapłacić 4,3793 złotego. Najbliższy punkt oporu dla kursu euro EURPLN znajduje się w przybliżeniu na poziomie 4,382 zł.\nKurs funta GBPPLN nie wyróżnił się na tle wymienionych wyżej par walutowych i również poszedł do góry. Aktualnie za jednego funta zapłacimy 4,8202 złotego. Najbliższy punkt oporu dla kursu funta GBPPLN znajdziemy na poziomie 4,829 zł.\nKurs franka w relacji do polskiego złotego w ciągu ostatnich godzin minimalnie zniżkował. Kurs franka CHFPLN znajduje się teraz w ruchu bocznym. Obecnie za jednego franka należy zapłacić 4,0313 złotego. Najbliższy punkt oporu dla kursu franka CHFPLN znaleźć możemy natomiast w okolicach 4,037 zł.


Obciążenie na przeguby EB FIT Niebieski (2 x 2.5 kg) - ceny i opinie w Media Expert\nJESTEŚ TUTAJ: Sklep Mediaexpert.pl Sport i rekreacja FITNESS I SIŁOWNIA Gryfy, Hantle i obciążenia EB FIT Obciążenie na przeguby EB FIT Niebieski (2 x 2.5 kg)\nObciążenie na przeguby EB FIT Niebieski (2 x 2.5 kg)\nObciążenie uniwersalne na nadgarstki i kostki idealnie się sprawdzi przy ćwiczeniach typu fitness, budowania masy mięśniowej, redukcji tkanki tłuszczowej i wytrzymałościowych. Idealnie się sprawdzą na siłowni, w domu oraz podczas ćwiczeń na świeżym powietrzu. Obciążniki są wykonane z wytrzymałego materiału odpornego na uszkodzenia i przetarcia oraz posiadają regulowane zapięcie z dwoma rzepami. Długość: 41 cm. Szerokość: 16 cm. Długość rzepa: 54 cm. Długość rzepu - zaczep: 20 cm. Różnica pomiaru może być +/- 0.5 cm.\nObciążenie na przeguby EB FIT Niebieski (2 x 3 kg)


Forum SHAMANIKA szamanizm-ezoteryka-śnienie • Zobacz wątek - Czerpanie energii\nN mar 14, 2010 5:59 pm przez Wilczyca\nJakie znacie sposoby czerpania energii? W jaki sposob dziekujecie pozniej duchom? Ja jak na razie czerpalam energie jedynie z kamienia, no i nie bardzo wtedy wiedzialam czy mam cos zostawic w zamian, czy po prostu podziekowac...No ale w koncu wylegiwanie sie latem na sloneczku tez mozna nazwac czerpaniem energii. W wizji uslyszalam, ze wszystko ma w sobie energie i wszystko jest energia, a energia jest zmienna, wciaz plynnie zmienia sie jedna w druga.\nPn mar 15, 2010 9:55 pm przez RainMonk\nWilczyca napisał(a): [...]zmienia sie jedna w druga\n- Zasada Zachowania Energii?\nPn mar 15, 2010 11:03 pm przez Wilczyca\nRainMonk napisał(a): Wilczyca napisał:\n[...]zmienia sie jedna w druga\nA możesz jaśniej? Bo ja to się uczę dopiero\nWt mar 16, 2010 1:46 am przez RainMonk\nEnergia nie ginie, przekształca się, zmienia - ale nie znika. Najprostszy przykład odnosi się wyłącznie do fizyki klasycznej - mechanika: ciało uderzone przejmuje energię ciała, które w nie uderzyło. Postaw małą kulkę i uderz w nią większą - większa zwolni, zmieni kierunek, natomiast mała przejmie część energii większej kulki i ...zacznie się toczyć. To znamy z podstawówki. Zasada Zachowania Energii. Ale okazuje się, że nie chodzi tylko o jeden typ energii, okazuje się, że jeden typ energii może i przekształca się w inny typ: energia elektryczna i energia magnetyczna oscylują wokół siebie, ruch jednej wywołuje ruch drugiej i powstaje fala elektromagnetyczna - niby to samo ale już coś innego - radio.\nheh... pewnie myślałaś o czymś bardziej ezoterycznym, ale nie trzeba - świat poznawany naukowo jest wystarczająco ezoteryczny.\nPt wrz 10, 2010 2:33 pm przez Minister Bytu\nRe: Czerpanie energii\nWróciłem z lasu i naszła mnie taka myśl że pozyskiwanie energii to wysysanie energii z czegoś co ją posiada,czyli ni mniej ni więcej wampiryzm energetyczny >:E\nPt wrz 10, 2010 7:06 pm przez Buddha\nMyślę że 1) jest dość "energii" wokoło nas, w powietrzu, pożywieniu, w pięknych chwilach...\n2) energia to jest kwestia dość psychologiczna - masz dużo "energii" to czujesz się "pełny energii", więc możliwe że pobieranie energii od czegoś tak naprawdę jest wierzeniem że samemu ma się jej coraz więcej a przez to....\nSo wrz 11, 2010 8:17 pm przez Minister Bytu\nPseudo nauka,ńu edża Jeśli energia to stan psychiczny to wampiryzm energetyczny tez się wydaje ofiarom wampira.Jeśli energia tylko nam ssię wydaje to może życie też jest na niby?Czemu Buddo nie piszesz nic o czakramach w wątku z Wereszczaginem?Ja czekam nie?\nSo wrz 11, 2010 11:19 pm przez Buddha\nno ja tam nie wiem ile osób wierzy ze każdy ból głowy czy "utrata" energii to wampir energetyczny a ile takich przypadków to prawda.\nnie piszę tam bo na ezoforum jest sporo tematów które tak szybko odchodzą/ są zamykane trzeba się więc śpieszyć\na do tego musiałbym si pewnie rozpisać a czasu brak Sam znajdź odpowiedz - przeczytaj "księgę czakr" i DEIR 1 z chomika i pokombinuj\nN wrz 12, 2010 12:33 pm przez Minister Bytu\nEzoforum...to konkurencja u nas też powinno być coś na ten temat.Mam pomysł(żeby nie przedłużać)podaj sznurki do konkretnych wątków na ezo żeby nie tracić czasu na szukanie.\nN wrz 12, 2010 8:39 pm przez Buddha\nMam pomysł(żeby nie przedłużać)podaj sznurki do konkretnych wątków na ezo żeby nie tracić czasu na szukanie.\nakurat na ezo dominuje teraz temat misjonarstwa, katolicyzmu i co chrześcijaństwo/katolicyzm/pan Gienio spod sklepu myśli o...\nN wrz 12, 2010 9:01 pm przez Minister Bytu\nJednym słowem wszystko to co jest mi do życia i szczęścia niezbędnie potrzebne...chrześcijaństwo,katolicyzm,judaizm i islam to zagrożenie dla pokoju na świecie i tyle.Wracając do czakr Czytałem wątek o czakrach ale tego jest dużo i nie znalazłem nic na temat Wereszczaginowej koncepcyji łączenia trzeciego oka z sakralną\nNaszły mnie inne myśli w trakcie czytania.Otóż,co zrobić ze stresem w trakcie praktyk...okultystycznych?Przecież silny stres to ryzyko zawału,jak sobie z tym poradzić,jak...zabezpieczyć się przed,żeby w trakcie doświadczania czegoś nieznanego nie kojfnąć z przejęcia?\nPn wrz 13, 2010 10:54 am przez Buddha\nPn wrz 13, 2010 12:20 pm przez Minister Bytu\nZnowu wyręczanie się kimś/czymś.Mnie chodziło samowystarczalność,zwykłe techniki psychologiczne radzenia sobie ze stresem chyba tutaj nie wystarczą.Z tego co wiem terapeuci nie prowadzą spotkań dla okultystów\nKlub AA:Cześć jestem Tobiasz,początkowo wywoływałem jednego byta na miesiąc ale wiecie jak to jest w grupie,ta presja kolegów:"No co,nie wywołasz?Boisz się?Matka się nie dowie" itp...(Wspieramy wspieraaamy )\nDziś sam jestem bytem i jedyne czego naprawdę mi brak to...kolorowych jarmarków !!!


REVOLTEC DARK GREY WENTYLATOR 80mm 4 x LED AAB FV - 869227536 - oficjalne archiwum Allegro\nREVOLTEC DARK GREY WENTYLATOR 80mm 4 x LED AAB FV (869227536)\nZakończona o 14:59 dnia 28.01.2010 r.\noferta nr 869227536\nProdukt: Revoltec Dark Grey 80mm 4 x LED\nWysokiej jakości wentylator od firmy Revoltec o wymiarach 80x80x25 mm świecący na biało. Idealny do radiatora od CPU lub zasilacza. Poziom hałasu to jedyne 21 dB przy bardzo dobrym przepływie powietrza - 25,4 CFM. Łożysko ślizgowe dodatkowo powoduje że wentylator jest bardzo cichutki. W komplecie znajdziemy śrubki oraz przejściówke na 4 pin


BÓG OJCIEC: Jestem gotowy. Czekam. Gdy tylko przedstawią swoje nikczemne prawa, uderzę, a świat … – gloria.tv\n11 Oct 24, 2021\nBÓG OJCIEC: Jestem gotowy. Czekam. Gdy tylko przedstawią swoje nikczemne prawa, uderzę, a świat będzie świadkiem Moich kar\nczwartek, 24 października 2013 roku, godz. 19.45\nMoja najdroższa córko, przychodzę, aby powiedzieć światu, że wrogowie, którzy wędrują po ziemi przebrani za takich, którzy twierdzą, że przynoszą masom Słowo Mojego Syna, łączą się teraz w jedną całość. Działając razem, połączą oni wszystkie swoje siły i zbezczeszczą ziemię swoim niegodziwym oszustwem.\nJestem gotowy. Czekam. Gdy tylko przedstawią swoje nikczemne prawa, uderzę, a świat będzie świadkiem Moich kar. Moje ostrzeżenia zostały zignorowane i nie zostały usłyszane przez tych, którzy są zbyt dumni, by przyjąć Rękę Miłosierdzia, okazywaną wam przez Moje Orędzia. Przywódcy tych, którzy będą was prześladowali w imię praw człowieka, będą cierpieli z Mojej Ręki. Wierzą, że ich moc jest wszechpotężna i że są niezwyciężeni, ale wkrótce będą wiedzieli, że są oni niczym bez Mocy ich Stwórcy.\nJa Jestem Twórcą życia i ci, którzy zdecydują się użyć swojej mocy, aby odebrać życie Moim dzieciom, zarówno w ciele, jak i duszy, stracą wszystko. Kiedy walczycie, Moje dzieci, i zdradzacie Mojego Syna, Jezusa Chrystusa, niemal nie ma dla was nadziei. Nie obdarzę was tak łatwo Moim Miłosierdziem, bo doprowadzacie Mnie do wielkiego Gniewu. Choć pragnę waszej wierności, to ostrzegam was przed niebezpieczeństwami igrania ze złym duchem. Dam wam wszelką możliwą szansę, abyście zrzucili kajdany, którymi jesteście zespoleni z nieświętą trójcą. Musicie pozbyć się łańcuchów szatana.\nWasz czas jest krótki.\nProszę was, abyście zajrzeli do Mojego Pisma Świętego, Ewangelii i szukali znaków, jakie otrzymaliście o przepowiedzianym wielkim odstępstwie, bo ogarnia ono już świat i rozprzestrzenia się jak śmiertelny wirus w każdej możliwej części waszego społeczeństwa. Zostaliście zarażeni i teraz przychodzę Ja, wasz Ojciec, aby oczyścić was z tego okropnego nieszczęścia. Musicie błagać Mnie o pomoc, zanim będzie dla was za późno.\nMusicie teraz odmawiać tę Modlitwę Krucjaty. Proście Mnie o pomoc.\nModlitwa Krucjaty 124\nUsłysz moje błaganie o wolność\nO Boże, mój miłosierny Ojcze, Stwórco wszystkiego, co jest, usłysz moje błaganie o wolność.\nUwolnij mnie z więzów niewoli i chroń mnie przed nikczemnymi prześladowaniami.\nPomóż mi rozpoznać Prawdę i przyjdź mi z pomocą, nawet jeśli jestem zdezorientowany i mogę wątpić w Twoje Słowo.\nPrzebacz mi, jeśli Cię obrażam, i zabierz mnie do Schronienia Twojego Nowego Raju na ziemi. Amen.\nMój Czas, aby ogłosić Powtórne Przyjście Mojego Syna, jest bliski. Czas biegnie szybko, a panowanie Moich wrogów, choć może być krótkotrwałe, będzie się wydawać wiecznością z powodu okrucieństw, jakie zadadzą Moim dzieciom. Oni nie wykażą jakiejkolwiek lojalności wobec tych nierozumnych ludzi, którzy przysięgną wierność bestii. Tak jak zły duch nienawidzi Mnie, tak też nie znosi żadnego z Moich dzieci, zarówno dobrych jak i złych. Jest to wezwanie do ratowania tych z was, którzy nie będą kwestionować herezji, jakie mają zostać ogłoszone. Gdy wasze dusze nachodzą jakiekolwiek wątpliwości, kiedy nie daje wam spokoju jakaś nowa postać doktryny, którą w swoich sercach odczuwacie jako niewłaściwą, wtedy musicie nieustannie kwestionować taką rzecz.\nNie dałem pozwolenia na jakiekolwiek nowe prawo lub sakrament, który ma zostać wprowadzony w Moje Najświętsze Imię.\nWasz umiłowany Ojciec\nBÓG OJCIEC: Ziemia będzie oczyszczona, tak jak Moje dzieci zostaną ocz…\nMatka Zbawienia: Mój Syn planuje wielką odnowę na ziemi w tym czasie, …\n"Czas biegnie szybko, a panowanie Moich wrogów, choć może być krótkotrwałe, będzie się wydawać wiecznością z powodu okrucieństw, jakie zadadzą Moim dzieciom. Oni nie wykażą jakiejkolwiek lojalności wobec tych nierozumnych ludzi, którzy przysięgną wierność bestii. Tak jak zły duch nienawidzi Mnie, tak też nie znosi żadnego z Moich dzieci, zarówno dobrych jak i złych. Jest to wezwanie do ratowania …More\n"Czas biegnie szybko, a panowanie Moich wrogów, choć może być krótkotrwałe, będzie się wydawać wiecznością z powodu okrucieństw, jakie zadadzą Moim dzieciom. Oni nie wykażą jakiejkolwiek lojalności wobec tych nierozumnych ludzi, którzy przysięgną wierność bestii. Tak jak zły duch nienawidzi Mnie, tak też nie znosi żadnego z Moich dzieci, zarówno dobrych jak i złych. Jest to wezwanie do ratowania tych z was, którzy nie będą kwestionować herezji, jakie mają zostać ogłoszone...."\nNA ŻYWO: PIERWSZA CZĘŚĆ SYMPOZJUM "OBLICZA PANDEMI"\n217 41 minutes ago\nMODLITWA DNIA - MODLITWA O MIŁOSIERDZIE\nDołącz do międzynarodowego czuwania modlitewnego! JEZUS PROSI: Módlcie się o nawrócenie całego …\n23524 Jan 27\nJEZUS: Antychryst z pomocą wrogów Boga szybko doprowadzi do wojny między dwoma narodami kierow…\n131.8K Jan 26\nMatka Zbawienia: Dar rozeznania pochodzi z Mocy Ducha Świętego i nie jest tak po prostu rozdawany. …\n22950 Jan 25\n111.2K Jan 21\nMatka Zbawienia: Fałszywy prorok wprowadzi potężną ekumeniczną wiarę i to zadowoli każdego heretyka\n21706 Jan 20\nJEZUS: Czyściec na ziemi, jaki wkrótce będą przechodzić dusze, które po Ostrzeżeniu okażą prawdziwą…\n221.4K Jan 19\n✞ ♫♫♫ W OJCZYŹNIE - KRÓLUJ NAM !!!\n121.1K Jan 16\nKsiądz Dominik Chmielewski: DOŚWIADCZANI PRZEZ WIELKICH TEGO ŚWIATA\n270 Jan 15\nKORONKA DO BOŻEGO MIŁOSIERDZIA - FOTO RĘKOPISU Z DZIENNICZKA SIOSTRY FAUSTYNY KOWALSKIEJ\n111.8K Jan 14\nKs. Marek Bąk: Odwaga jest naszym moralnym obowiązkiem\n11520 Jan 14\nJEZUS: Kluczem do prawdziwej miłości jest zaufanie\n13356 Jan 14\n11480 Jan 13\nJEZUS: Plan zniszczenia Kościoła katolickiego z jego własnych szeregów jest już w toku\n12720 Jan 12\nJEZUS: Czas Mojego Powtórnego Przyjścia jest bardzo bliski. Niech żaden człowiek nie wątpi w Moją …\n11635 Jan 11\nMatka Zbawienia: Jakże płaczę z żalu, gdy te dusze decydują się ignorować Moje nawiedzenia wizjoner…\n11518 Jan 10\nSpotkania modlitewne Krucjata Modlitwy "Jezus Do Ludzkości"\n3154 Jan 9\nJEZUS: Nikogo nie powinniście unikać. Okazujcie natomiast współczucie tym, którzy was denerwują, …\n21991 Jan 9\nOŚWIECENIE SUMIEŃ | Zacznijmy pokutować - ks. Dominik Chmielewski\n1569 Jan 7\nMatka Zbawienia: Dopiero wtedy, gdy będziecie przestrzegali Prawa Boga, wejdziecie do Jego chwalebn…\n12624 Jan 7


Cyrqlarz nr 178 – AstroNET\nUkazał się już kolejny numer Cyrqlarza – dwumiesięcznika wydawanego przez Pracownię Komet i Meteorów (PKiM). Czasopismo poświęcone jest problematyce astronomii meteorowej: meteoroidom, meteorom, kometom i innym małym ciałom Układu Słonecznego.\nKometa C/2006 A1 Pojmański\nKsiężyce obiektów z Pasa Kuipera\nBolidy na Księżycu\nZachęcamy do prenumeraty! Więcej informacji na stronie: http://astrouw.edu.pl/~kzlocz/pkim/\nCyrqlarz nr 176 jest również dostępny w wersji elektronicznej pod adresem: http://ftp.pkim.org/cyrqlarz/pdf/c178.pdf.\nW bieżącym “Cyrqlarzu” znajdują się także informacje dotyczące XXII Seminarium PKiM. PKiM organizuje seminaria naukowe co roku, a prelegentami są nie tylko członkowie Pracowni, ale również zapraszani zawodowi astronomowie z Centrum Astronomicznego im. M. Kopernika Polskiej Akademii Nauk oraz Obserwatorium Astronomicznego Uniwersytetu Warszawskiego. Jednym ze stałych punktów programu każdego seminarium jest rozstrzygnięcie konkursu na najlepszego obserwatora. Najaktywniejsi współpracownicy otrzymują atrakcyjne nagrody: lornetki, meteoryty, książki popularnonaukowe.\nAby wykonać wartościowe naukowo obserwacje meteorów, nie potrzeba żadnego sprzętu – wystarcza orientacja wśrod gwiazdozbiorów. Wszystkich, którzy chcą spróbować swoich sił, zachęcamy do kontaktu z Pracownią Komet i Meteorów. Każdemu zainteresowanemu przesyłane są bezpłatne zestawy map, poradników i innych niezbędnych do obserwacji materiałów. PKiM organizuje również dla swoich współpracowników obozy obserwacyjne. Przedstawiciele Pracowni uczestniczą także corocznie w międzynarodowej konferencji, organizowanej przez International Meteor Organization.


Będę to pewnie powtarzać do znudzenia, ale uwielbiam kino samurajskie. Nic zatem dziwnego, że Saitō, który był najbardziej oddany życiu w zgodzie z bushidou (a przynajmniej z jego mocno uromantycznioną, uwspółcześnioną wersją) znalazł się wysoko na mojej liście. Poza bowiem problemem „wojennym”, o którym w dużej mierze traktowała historia Hijikaty w „Hakuoki” znajdziemy jeszcze jeden, ciekawy motyw, któremu twórcy postanowili się przyjrzeć bliżej właśnie za sprawą ścieżki leworęcznego samuraja. A jest nim przemiana technologiczno-społeczna, a co się z tym wiąże, odejście świata, gdzie miecze miały jakiekolwiek znaczenie na rzecz takiego, w którym ludzie zaczynają powoli marzyć o równości, zniesieniu podziału stanowego i pokoju.\nNim jednak rozpiszę się na ten temat bardziej, warto wspomnieć, że w podstawowej grze w zasadzie niewiele dowiadujemy się na temat samego Saitō. W późniejszym etapie zwierza się bohaterce, że pochodził z rodziny samurajskiej, ale został pozbawiony statusu po tym, jak „zamordował” (a jego zdaniem: pokonał w pojedynku) hatamonoto. To dlatego został zmuszony uciec z Edo, a potem przyłączył się do Shinsengumi. Zresztą, nie było mu łatwo. Różni mistrzowie wciąż chcieli poprawiać jego technikę – uważając, że używanie lewej ręki jest niegodne wojownika. Że to oszustwo. Albo obraza szkoły. Tymczasem nasz uparty kuudere był już wtedy zdania, że nie należy poprawiać tego, co działa (niczym programista), więc akceptację znalazł dopiero w szeregach Wilków z Mibu.\nTymczasem z bohaterką, Saitō spotyka się po raz pierwszy w wieku ok. 19 lat. Warto więc zaznaczyć, że pomimo braku życiowego doświadczenia, jest o wiele dojrzalszy od rówieśników – jak chociażby nieco dziecinnego Heisuke czy Okity. To dlatego szybko staje się zaufanym przybocznym zastępcy dowódcy, Hijikaty Toshizo. Lub jak twierdzili niektórzy: jego cieniem. Saitō bez wahania brał bowiem na siebie najtrudniejsze zadania, w tym te związane z kontrwywiadem, co zgadzało się zresztą z biografią jego prawdziwego, historycznego odpowiednika.\nPomimo pozornego chłodu zawsze też uważałam go za jedną z milszych osób, jeśli chodzi o podejście do Chizuru. Przypomnijmy, że nasza młoda MC przybyła z Edo do Kyoto w poszukiwaniu swojego ojca – lekarza, od którego nie miała już od jakiegoś czasu żadnych wieści. Los chciał, że podróżując nocą, stała się świadkiem walki Shinsengumi z jakimiś potworami, które w dalszej części fabuły okazują się być nieudanym eksperymentem jej ojca. Chizuru trafia więc do organizacji pod nadzór, w nadziei, że Kodou zainteresuje się losem swojej córki, bo już od jakiegoś czasu był przez samurajów poszukiwany.\nA chociaż teoretycznie uwięziona, to MC nie zamierza siedzieć po prostu bezczynnie i prosi kapitanów, aby mogła im towarzyszyć w ich patrolach, co pozwoli jej wypytać o ojca ludzi z Kyoto. Naturalnie, Hijikata najchętniej trzymałby ją zamkniętą 24 h w pokoju – na wszelki wypadek. No to kto przychodzi jej wtedy z pomocą? Właśnie Saitō! Ale tylko pod warunkiem, że wcześniej mu udowodni, że w razie czego potrafi zadbać o siebie. Tym sposobem dziewczyna dowiaduje się, że małomówny samuraj jest mistrzem iaidou i toczy z nim mały sparing… Wcześniej odmawiając użycia nagiego ostrza, w obawie, że mogłaby go zabić, co spotyka się z rozbawioną reakcją Okity. I choć niewiele udaje się jej pokazać (mężczyźni komentują, że ma styl walki rodem „z dojo”, który jest nieprzydatny na polu bitwy), to i tak dotrzymują słowa i wstawiają się za nią u dowódców.\nPodobało mi się zatem, że już od samego początku, Saitō traktował ją dość sprawiedliwie. Jasne, wiedział, że jest dużo słabsza, ale wyraźnie nie widział w niej „kobiety”, jak pozostali panowie. Co więcej, cierpliwie odpowiadał na jej pytania, chociaż sprawiał wrażenie kogoś, z kogo wyciśnięcie nawet jednego zdania było niemałym wyzwaniem. W zamian za co oczekiwał od MC, że będzie pomagała rannym (np. w trakcie ataku na Ikedaya) czy posłusznie wypełniała polecenia, a wtedy nie miał większych oporów, aby pozwalać jej kręcić się przy sobie.\nZresztą ich rozmowy uważam za jeden z oryginalniejszych i fajniejszych elementów gry. Saitō został przedstawiony jako ktoś, kto rzadko otwiera usta, ale to nie znaczy, że w głowie nie toczy w tym czasie dziesiątek monologów. Zajmowały go przy tym tysiące problemów: od tych związanych bezpośrednio z Shinsengumi, po własną przyszłość i sposób interpretowania ścieżki wojownika. Dotychczas bowiem uważał się trochę za bezwolne narzędzie. W końcu prawdziwy bushi nigdy nie waha się przed wypełnieniem rozkazów i niejeden raz mężczyzna podkreśli bohaterce, że chroni ją tylko i wyłącznie z polecenia Hijikaty.\nZ czasem jednak Saitō powolutku zaczyna się otwierać przed Chizuru i jego wcześniejsze wątpliwości zostają zwerbalizowane… Opowiada na przykład o swoich obawach związanych z przemianami. Jako samuraj, Saitō poświęcił całe życie zagłębianiu drogi miecza. Starcie z nowoczesną armią Choshuu, na wzór Zachodu, dobitnie jednak pokazało, że era broni białej odchodzi w zapomnienie. W tych nowych, burzliwych czasach, każdy chłop z lufą był w stanie pokonać samuraja. Rzucanie się zaś z katanami na armaty może i zasługiwało na pochwałę za odwagę, ale nie przynosiło zwycięstwa.\nTo dlatego mężczyznę zaczęło poważnie martwić to, że staje się niepotrzebny – tak samo jak jego ukochana broń. A ilekroć jego wiara była zachwiana, to Chizuru przypominała mu wartościach, które oboje wyznawali. Czy to odwołując się do filozofii, że warto chronić i doceniać „rzeczy niezmienne”, bo wszystko inne i tak przepadnie, czy wprost udowadniając, że gdyby nie jego pomoc, dziewczyny już dawno nie byłoby na tym świecie. Dlatego nie wiem, czy znam jakąkolwiek drugą, tak „przegadaną” ścieżkę w jakiejkolwiek grze otome, ale zdecydowanie w pozytywnym sensie. Dla Saitō Chizuru stała się i po części sumieniem, i przyjacielem, który pomagał mu układać myśli, ilekroć stały się zbyt burzliwe. Jeśli więc kiedykolwiek miałabym pochwalić protagonistki, które niewiele w sumie robią, ale są zawsze gotowe, aby „wysłuchać” LI – to właśnie jest ten moment. (I cieszmy się nim, bo wątpię, że się jeszcze kiedyś powtórzy).\nWarto jednak zaznaczyć, że postawa Chizuru nie była zupełnie bezinteresowna. Początkowo nie bardzo rozumiała chłodnego wojownika, bo sama wywodziła się z niższego stanu. Bawiło ją jednak, jaki staje się rozgadany, gdy jego uwagę przyciągnęła wystawa z mieczami. Zupełnie jakby postanowił przypomnieć światu, że tak naprawdę też ma te nieszczęsne 19 lat. Niedługo potem z kolei dziewczyna zaczyna mieć problemy z demonami. Odkrywa, że sama również pochodzi z rasy oni i że niejaki Kazama Chikage planuje ją porwać, aby została jego żoną… czy jej się to podoba, czy nie. To Saitō ratuje ją wtedy raz po raz przed tymi nadnaturalnymi oprawcami. Nawet gdy formalnie nie należy już do Shinsengumi. Mężczyzna oddzielił się bowiem na moment od organizacji, aby – z polecenia Hijikaty – szpiegować Itou. Nie przeszkadzało mu to jednak dobyć ostrza w obronie Chizuru.\nWreszcie edycja „Kyoto Winds” jest naszpikowana nowymi, romantycznymi scenami, które pokazują, że gdy już Saitō okazjonalnie widzi w bohaterce kobietę, to nie bardzo potrafi sobie wtedy ze swoimi emocjami poradzić. Staje się bardzo zakłopotany i nieśmiały, czemu towarzyszą urocze „doki doki” momenty, jak wspólne lepienie króliczków ze śniegu, obdarowanie płatkiem sakury, czy opiekowanie się Chizuru, gdy ta cierpi w wyniku silnego przeziębienia i nie jest w stanie o własnych siłach nawet podnieść się z posłania. (W drugiej części facet będzie też miał problemy z zapięciem munduru na guziki i upierał się, że to taki design… znalazł się modowy specjalista XD).\nPrawdziwą jednak próbą dla pary staje się finałowa walka z Kazamą, która zamyka pierwszą część gry. Pomimo swoich wybitnych zdolności szermierczych, Saitō nie jest dla oni żadnych wyzwaniem. Postanawia zatem wypić „wodę życia”, sam również przemienić się w potwora i tym sposobem ochronić Chizuru. Plan się zresztą mniej więcej im udaje, mogą dołączyć do wycofujących się z Kyoto Shinsengumi, ale nie zmienia to faktu, że młody samuraj stał się odtąd jednym z rasetsu. Tak jak pozostałe, nieudane eksperymenty miał więc cierpieć w wyniku pragnienia krwi, aby w którymś momencie absolutnie stracić poczytalność i zamienić się w bestię. (Co zresztą ma miejsce w jednym z bad endingów). Dla samuraja, którego marzeniem jest umrzeć od miecza, nie była to zbyt radosna perspektywa. Mimo to Saitō podszedł do tego, co go spotkało z pozornie niezmąconym spokojem. I tylko ostatnie słowa Kazamy, o tym, że nie potrafi nawet myśleć samodzielnie, sprawiły, że znowu zaczął podważać swoje zachowanie. Czy faktycznie był tylko narzędziem w rękach Hijikaty, czy jednak posiadał wolną wolę?\nTak jak w przypadku pozostałych ścieżek, jeśli chcemy doczekać się szczęśliwego zakończenia, musimy naszego love boya poić demoniczną krwią Chizuru. Z początku samuraj ma zastrzeżenia, w końcu okazywanie bólu nie jest godne wojownika, ale skoro nawet on nie był w stanie zachować kamiennej twarzy – musiało to znaczyć, że jego cierpienie przekraczało jakikolwiek normy. Zresztą znaki, że powoli traci silną wolę, zaczęły pojawiać się już dużo wcześniej. Saitō miał bowiem wylane na to, że jako rasetsu powinien spać w dzień i pracować w nocy, bo uważał, że jest potrzebny Shinsengumi i musi mieć dziewczynę na oku. Sam jednak zaczął się zastanawiać, czy aby na pewno nie przeszarżował, kiedy na widok krwi z przeciętego papierem palca bohaterki obudził się w nim nieznany dotąd głód. Dlatego ostatecznie, gdy kolejne ataki się powtarzają, Saitō wreszcie się podda i zacznie spijać krew z ucha Chizuru (aby nie zostawiać śladów). Co chyba było jedyną z tych „wampirycznych” scen w całym „Hakuoki”, która mi się podobała: moment, w którym chłopina się zapomniał, bo rana już dawno się zasklepiła, ale miał problemy z odklejeniem ust od skóry dziewczyny, był bardzo uroczy. Podobnie jak jego późniejsza, paniczna reakcja, gdy został na tym przyłapany.\nAby jednak nie było za różowo, ścieżka Saitō ma też kilka durnowatych momentów. A nazwa najgorszego z nich brzmi: powrót Kodou. Tak, nasza bohaterka spotka wreszcie swojego obłąkanego tatusia i to w zabawnym miejscu – bo w swoim dawnym domu w Edo, który postanowili odwiedzić w poszukiwaniu notatek. Co właściwie robił tam łysy lekarz? Cholera wie… ważne, że przedstawia nam wreszcie swój mroczny plan: tak, Chizuru, jesteśmy jedynymi ocalałymi z demonicznego klanu Yukimura! Przez cały ten czas tworzyłem armię rasetsu, abyśmy mogli zdominować świat ludzi, po tym, jak osłabieni wojnami pogrążą się w chaosie! A ty, moja córko, będziesz odtąd rodzic dzieci wielmożnemu Kazama-sama, dla którego wszystko to uczyniłem! Bua ha ha!\nPoważnie, Kodou, jeśli to wszystko, co miałeś do powiedzenia, to mogłeś w ogóle nie wracać. Poza tym – drodzy scenarzyści – znowu, dlaczego Kazama cierpi na jakieś problemy z pamięcią? Jeszcze chwile wcześniej, w common route, twierdził, że niszczy wszystkie rasetsu, bo ich istnienie obraża jego rasę… by w „Edo Blossoms” nagle oznajmić, że Satsuma od początku współpracowała z Kodou przy tworzeniu armii zombie szturmowców. Przecież to nie ma żadnego sensu! Podobnie jak fakt, że panowie walczą w swoich przepotworzonych formach, żelastwem, w biały dzień, na środku ulicy w Edo i absolutnie nikt z okolicznych mieszkańców się tym nie zainteresował… „Oi, Tanaka-san, co to za hałasy?” „A nie wiem, Suzuki-san, pewnie się znowu te białowłose samuraje z demonami napierdalają…” „No, ale żeby tak od samego rana?” „Ja tam się, panie, w to nie mieszam! Mam ryż do ugotowania” „Hai, hai…”.\nA skoro Kodou trochę postraszył, to wrócił potem do swojej szafy czy spod łóżka, z którego wylazł, przynajmniej chwilowo. Tymczasem my, wraz z bohaterką, jesteśmy świadkami tego, jak powoli sen budowany przez Shinsengumi zamienia się w nicość. Kondo otrzymuje wreszcie upragniony tytuł daimyou, ale zdobyte zaszczyty mają w ustach kapitanów smak popiołu. Wkrótce więc od oddziału odłączają się Harada i Shinpachi, którzy uznają, że nie po to walczyli, aby teraz służyć na jakimś zamku. Okita zostaje z doktorem, bo jego pogarszający się stan zdrowia, czyni go zupełnie bezużytecznym. Również Heisuke, będący już wtedy rasetsu, spędza więcej czasu, zastanawiając się, czy Sannanowi całkowicie odbiło, niż na wspieraniu Hijikaty…\nNajwiększym ciosem okazuje się jednak urata Kondou, który zostaje pojmany przez wrogów, ale pozbawiony możliwości popełnienia seppuku. To wydarzenie otwiera wreszcie Saitō oczy i upewnia w przeświadczeniu, że o tytule samuraja nie decyduje urodzenie, ale postawa, jaką prezentowało się za życia. Ostatecznie więc Saitō również oddziela się od Hijikaty, bo woli godną śmierć, wspierając sojuszników z Aizu, niż niepewność, co przyniesie przyszłość. Szczególnie że wreszcie wyrobił w sobie na tyle wolną wolę, aby nie podążać ślepo za dowódcą.\n…no i to zarazem odpowiedni moment, aby również Chizuru opowiedziała o swoich uczuciach. Gdy dziewczyna przyłączyła się do wojska na początku kampanii, Saitō nie robił jej żadnych problemów, bo jak wspominałam, zawsze traktował ją sprawiedliwie i skoro nazywała się „jednym z Shinsengumi” – to tym właśnie była w jego oczach. Kiedy jednak jego własne uczucia się znacznie ociepliły, to utrata ukochanej stałaby się zbyt ciężkim do zniesienia ciosem. Ich wymiana zdań nie ma jednak formy ani kłótni, ani zbyt długiej dramy… (Choć przez moment Chizuru się obawia, że zostanie zawleczona do Hijikaty). W zasadzie parka wymienia się wyznaniem miłosnym i obiecuje sobie, że wolą po prostu zostać razem do końca – jakikolwiek by on nie był, zamiast trwać w niewiedzy, jaki los spotkał drugiego z nich. Później zaś nasza MC robi się na tyle asertywna, że nawet sama inicjuje wymiany pocałunków, bo bardzo dojrzała w trakcie tych wszystkich lat u boku Shinsengumi.\nStąd – do tego momentu – było nawet fajnie, ale ten przeklęty diabeł z pudelka musiał znowu wyskoczyć. Tak, mamy epizod II: Kodou powraca raz jeszcze. Tym razem bohaterowie trafiają do zamku, gdzie rasetsu produkowane są masowo, w asyście Kazamy i Amagiriego, a szalony tatulek wszystkiemu dyryguje. Saitō musi się więc ponownie zmierzyć z blondwłosym oni, który wpada w swój tradycyjny tryb „będziesz mi lizał buty i błagał o litość, psie!”. Co w sumie prawie ma miejsce, bo człowiek wyraźnie nie potrafi dotrzymać mu pola. Może dlatego do walki wtrąca się Amagiri, który powstrzymuje nieoczekiwanie Kazamę, bo 1) „nie może patrzeć na poniżanie prawdziwego wojownika” – co ma sens 2) „i tak go z Chikage nic nie łączy” – co sensu już znowu nie ma… Nie to żebym się czepiała, Kyuju, ale z tego co pamiętam, klan Kazama przyjął pod opiekę klan Amagiri po tym, jak ci byli już na skraju nędzy i nie mieli nawet swoich ziem, aby schować się przed ludźmi? W takich wypadkach zwykle spłaca się długi lojalnością. Ale co ja się tam będę czepiać!\nNiestety, mimo iż przez całą grę Saitō był w zasadzie przedstawiany jako personifikacja słowa bushi, to z jakiegoś tajemniczego powodu twórcy odmówili mu pojedynku 1 vs 1, jak to miało miejsce w ścieżce Hijikaty. Ogromna szkoda, bo przy tej konwencji, człowiek spodziewałby się podobnego rozwiązania. Zamiast tego na scenę wpadają Harada i Shinpachi, którzy szczęśliwie „byli w okolicy” i – co najlepsze – Heisuke… który zostawił Hijikatę i pobiegł do tego zamku, bo „miał jeszcze niedokończoną sprawę do załatwienia”. …WTF? Skąd on się tam teleportował?! A wszystko po to, by chłopaki miały swoją własną, finalną scenę braterskiej walki, ramię przy ramieniu. Co znowu miało nas przekonać, że chociaż pewne rzeczy się zmieniają, to inne pozostają zawsze takie same… i to właśnie to drugie należy cenić oraz chronić. Po czym Kazama zostaje grupowo zbutowany i dobity przez perfekcyjne iaidou Saitō.\nPrzechodząc zatem do podsumowania, ścieżkę Saitō bardzo lubię, ale… w 90%. Pozostałe 10% to te dwie durnowate sceny, które zaserwowali nam na początku i na końcu „Edo Blossoms”. Nie zmienia to jednak faktu, że to jedna z moich ulubionych postaci (brylująca zwłaszcza w późniejszych dodatkach). Saitō był postacią bardzo złożoną i jednym z najoryginalniejszych kuudere, jakich poznałam. Bardzo podobały mi się jego filozoficzne, życiowe rozmowy z bohaterką, bo stawiały ich sobie na równi, nawet jeśli Chizuru była słabym wsparciem w scenach akcji. Spodziewałam się również wyjątkowo słodkiego endingu, bo przecież historyczny Saitō Hajime był jednym z nielicznych Shinsengumi, który przetrwał burzliwe czasy przemian i pod imieniem Gorō Fujita pracował potem jako policjant. (Z prawem do noszenia miecza, w ramach wyjątku).\nCelowo jednak pomijam bad endingi, bo te w zasadzie nie wyróżniały się niczym szczególnym, poza tym, w którym Saitō stracił poczytalność. Wszystkie inne ograniczały się do tego, że parka ginęła w mniej lub bardziej spektakularny sposób. W „Kyoto Winds” raz nawet udało się Chizuru namówić Kazamę, że jeśli oszczędzi Saitō, to zgodzi się na zostanie żoną oni, ale nic z tego planu nie wypaliło, bo nasz samuraj wolał się zamienić w rasetsu niż na to pozwolić.\nSuma summarum to kolejna ścieżka, którą mogę Wam bez większych oporów polecić. Szczególnie że jest naszpikowana całą masą fajnych smaczków – od pojęć takich jak dappan, bo wyjaśnienie znaczenia, kryjącego się za znakami „bushi”, czy wykłady o japońskim kowalstwie, co dla miłośników samurajskich klimatów, może być dodatkową frajdą. Ah, i jeszcze ten melancholijny nastrój i pożegnanie drogi miecza… I tak już na absolutnym marginesie: dzięki Saitō, lata temu, przekonałam się do „Hakuoki” (pierwsza ukończona wówczas ścieżka), a potem do gier „otome”. No to jak tu go nie reklamować? ♡( ◡‿◡ )\nMiejsce w rankingu: Numer 1. Saitō zawsze pozostanie dla mnie idealnym love interest. Żadna z pozostałych ścieżek mnie tak często nie wzruszała i bawiła. No i dzięki niej w ogóle obecnie prowadzę tego bloga. Musiałam więc dać mu złoto.\n24 września 2021 27 grudnia 2021 Hina (Otome Forever)\t0


Świadomie użyłam w tytule eseju słowa przestrzeń. Tworzy ona ramy dla bardzo różnych wydarzeń skierowanych do odbiorców niedorosłych. Dochodzi w niej do spotkania dziecka z dziełem i artystą, kuratorem i edukatorem, rodzicem/opiekunem i wreszcie z samym sobą. Właśnie spotkaniu poświęcono 22. Biennale Sztuki dla Dziecka, a jedną z najciekawszych jego form – według mnie – są wystawy. Poniżej kilka subiektywnych przykładów ekspozycji stwarzających dzieciom warunki do spotkania.\nPrzestrzeń organizuje się w różny sposób i dla różnych celów. Na przykład we Wrocławiu, w galerii Dizajnu BWA, w ramach wystawy Aż nuda się uda Pracownia k zaprojektowała przestrzeń dedykowaną nudzeniu się. Nieczynność stała się we współczesnym świecie luksusem – dobrem rzadko konsumowanym i jakby wstydliwie ukrywanym. Tymczasem na wrocławskiej wystawie nie walczy się z nudą, nie stygmatyzuje tych, którzy jej zażywają. Nuda prowadzi bowiem do wewnętrznej krainy spotkania z samym sobą, z własnymi myślami i emocjami. Sprzyja ona spotkaniu również z innym. Można wręcz pokusić się o konstatację, że wspólne nudzenie się umacnia relacje. Błądzenie myślami może być również niezwykle kreatywne. Pozwala nam zboczyć na chwilę z głównego duktu i poszlajać się gdzieś, hen hen, bez celu. Nuda nie jest szalenie spektakularna, ale czy musi? Wystarczy niewielka ilość artefaktów, parę leżaków, mata, poduszki, materace przedzielone parawanami, zieleń. Nuda opanowała przestrzeń, warto się jej poddać.\nPrzestrzeń, w której MOŻNA\nCo stanie się, gdy instalacje performatywne, obiekty czy scenografie ze spektakli dla niemowląt i/lub małych dzieci znajdą się w innym kontekście przestrzennym i odbiorczym? Wystawa Można była swego rodzaju laboratorium, w którym artyści i kuratorki testowali nowe możliwości zastosowań dzieł, sprawdzali również, czy zaangażują one wielopokoleniową grupę widzów. Projektując doświadczenia, starali się wytworzyć warunki dla pełnej interaktywności i wielozmysłowego odbioru. Wystawie towarzyszył swoisty manifest, będący otwartą listą tego, co można robić w przestrzeni. I tak: MOŻNA oglądać / MOŻNA dotykać / MOŻNA się turlać / MOŻNA poszaleć / MOŻNA poznawać / MOŻNA rozmyślać / MOŻNA wymyślać / MOŻNA się bawić / MOŻNA odpocząć / MOŻNA śmiało / MOŻNA… chyba wszystko.\nW poszukiwaniu przestrzennej artykulacji idei zbliżania dzieci i zjawisk z kręgu sztuki współczesnej, autorzy aranżacji sięgnęli po oswojoną formę placu zabaw. Sztuką i w sztukę można się przecież bawić. Wystawa Wszystko widzę jako sztukę Ewy Solarz łączyła oryginalne prace z powszechnością, a nawet zwykłością czynności związanych z procesem ich powstawaniem, jak obieranie ziemniaków, wyszywanie makatek, malowanie liczb czy ciała na czarno, naklejanie na ścianach niebieskiej taśmy, rzucanie kostkami i pokrywanie pól. Dzieci poznawały je, wykonując różne zadania nawiązujące do prezentowanych dzieł. Na ich potrzeby zaprojektowano interaktywne, taktylne obiekty – magnetyczne kolaże i pola, przeskalowane kostki do gry, labirynt, ziemniaki-poduszki czy garderobę, w której świat zmieniał się z pozytywowego na negatywowy. Działanie i zabawa są lepszą metodą niż tłumaczenie, co artysta/performer miał na myśli i jak należy interpretować jego dzieła.\nA gdyby tak z przestrzeni wystawy dla dzieci usunąć kolor, to co wtedy? Czy czarno-biały świat sygnałów dźwiękowych i ich wizualnych reprezentacji na wystawie Sygnały był wciąż przyjazny dla dzieci? Wydaje się, że tak. A zabieg ten pozwolił autorom przełamać stereotyp wyobrażeń przestrzeni dla dzieci jako miejsc kolorowych. Tymczasem monochromatyczna gama kierowała uwagę na interaktywne instalacje i obiekty medialne oraz działania z nimi. Nie dostarczała dodatkowych bodźców, dzięki czemu dzieci koncentrowały się na nadawaniu i odbieraniu sygnałów dźwiękowych.\nPrzestrzeń może się czasem kurczyć i dzielić na symultaniczne, zminiaturyzowane światy. Wystawa dla dzieci Po drugiej stronie ilustracji. Miniatury Roberta Romanowicza stwarzała zupełnie wyjątkową możliwość przejścia do zmaterializowanego wymiaru fikcji literackiej. Na zwiedzających czekał świat miniaturowych miejsc akcji i wykreowanych bohaterów literatury dziecięcej. Wystawa została zaaranżowana w sposób przyjazny i dostępny dla najmłodszych odbiorców. Miniatury prezentowano na wygodnym dla dzieci poziomie. Detale wnętrz i małych bohaterów można było obserwować przez specjalne tabliczki powiększające. Dodatkowo, zderzenia skali mikro z makrofotografiami ilustracji umożliwiało różne wglądy i zapraszało do samodzielnego, wnikliwego rozpoznania.\nDzieci bardzo szybko i intuicyjnie odkrywają prawa danej przestrzeni. Formułują też własne. Poważne potraktowanie odbiorców niedorosłych, zapewnienie im pełnej swobody dostępu, otwartość na taktylny kontakt i niezaprogramowaną na siłę interakcję, a także przemyślana ilość bodźców, stwarzają możliwość nieskrępowanego zwiedzania, otwartego na błądzenie, podążanie własnym rytmem, wielozmysłowe doświadczanie czy współtworzenie ekspozycji.


2021-01-07, godz. 14:10 [30.05.2020] Creedence Clearwater Revival - Have You Ever Seen The Rain Piosenka o niezbyt przyjemnej pogodzie, którą na swoją modłę przerobili m.in. Bonnie Tyler, Rod Stewart, Joan Jett, R.E.M., T.Love, The Ramones czy Smokie… » więcej\t2020-10-31, godz. 16:34 [23.05.2020] The Knife - Heartbeats Rodzeństwo Dreijer przez 15 lat działalności w duecie The Kinfe zadziwili świat muzyki nierozrywkowej wielokrotnie. Popychali ramy tego co "można". Na przykład… » więcej\t2020-09-27, godz. 09:27 [25.04.2020] Hall & Oates - Maneater Początkowo "Maneater" był piosenką reggae. Miał też dłuższy refren. I choć wydaje się opowiadać o kobiecie pożerającej męskie serca, na to też wskazuje… » więcej\t2020-09-26, godz. 11:15 [18.04.2020] Nik Kershaw - The Riddle W 1984 roku Nik Kershaw wydał piosenkę zatytułowaną "zagadka". Dziwny tekst, wideoklip pełen zagadkowych scen i postaci - natychmiast został zarzucony korespondencją… » więcej\t2020-09-09, godz. 13:58 [11.04.2020] Brainstorm - Maybe Zespół Brainstorm, znany też jako Prāta Vētra, pochodzi z Łotwy. Jego największy międzynarodowy przebój zdobył popularność (poza Łotwą) jedynie w… » więcej\t2020-08-30, godz. 12:35 [04.04.2020] INXS - Never Tear Us Apart Michael Hutchence wlewał morze emocji w swój śpiew i "Never Tear Us Apart" jest jednym z najlepszych przykładów tej umiejętności. Razem z nostalgicznym… » więcej\t2020-07-23, godz. 18:17 [28.03.2020] Lesley Gore - It's My Party "It's My Party" doczekało się wielu coverów. Od tanecznych po metalowe. Francuskich czy nawet szwedzkich wersji. Był to pierwszy hit na koncie legendarnego… » więcej\t2020-06-20, godz. 08:51 [14.03.2020] Sia - Chandelier Kariera pochodzącej z Australii Sii Kate Isobelle Furler rozwijała się powoli i stopniowo. Pracując nad swoim szóstym albumem wokalistka nie spodziewała… » więcej\t2020-04-04, godz. 20:46 [07.03.2020] The Cars - Drive The Cars już pierwszym swoim singlem odnieśli spory sukces. "Just What I Needed" było często grane w radiostacjach (zwłaszcza we Francji) jeszcze w wersji… » więcej\t2020-04-04, godz. 20:23 [22.02.2020] James Blunt - You're Beautiful Siódme miejsce na liście najbardziej irytujących piosenek wg. magazynu Rolling Stone i sława jednego z najbardziej romantycznych utworów świata. "You're… » więcej


EKA-Plast - wyposażenie łazienek publicznych - projekt pi\nHome » Sprzedaż Interntowa » Wyposażenie Łazienki » EKA-Plast - wyposażenie łazienek publicznych\nDodane: 2017-03-31 :: Kategoria: Sprzedaż Interntowa / Wyposażenie Łazienki\nWyposażenie łazienek publicznych powinno cechować się szczególną solidnością ze względu na bardzo dużą ilość osób, która codziennie z niego korzysta. Suszarki do dłoni, dozowniki mydła, pojemniki na ręczniki papierowe i papier toaletowy są intensywnie eksploatowane i tylko wyroby wysokiej jakości dadzą Państwu pewność, że nie będzie trzeba ich bardzo często wymieniać, co jest bardzo dużym obciążaniem dla budżetu. W naszym asortymencie znajdą Państwo wyposażenie łazienek publicznych, które doskonale spełni te warunki. Nasze produkty znalazły się już w budynkach publicznych w całym kraju i wszędzie fantastycznie się sprawdzają! Mamy w swoim asortymencie wszystko, co jest potrzebne w łazience publicznej, z której bardzo komfortowo się korzysta.


Nigdy nie lubiłam słodkich drożdżówek, bo były suche i zaklejające. Wyjątek? Takie z owocami. Na przykład poczciwe jagodzianki. Ale nie te z cukierni, o nie... Dużo nienaturalnie napuszonego ciasta, zaklejający lukier, kilka jagód na krzyż? To nie dla mnie, dziękuję. Dodatkowo brak wegańskich jagodzianek w promieniu kilku kilometrów eliminuje już całkiem możliwość ich kupna.\nAle od czego jest piekarnik. ☺\nMoja rodzina to fani dobrych jagodzianek- takich z niewielką ilością ciasta, ale z dużą ilością jagodowego nadzienia, barwiącego całą buzię na niebiesko. Wizualnie podpasował mi więc przepis Slyvvi, a dodatkowo dało się go łatwo zweganizować.\nCiasto może nie należy do najprostszych w wyrabianiu, ale smak wynagradza wszystko.\nSkładniki na 5 sporych jagodzianek\n4-5 łyżek cukru trzcinowego lub ksylitolu\ntrochę ponad 1/2 szklanki ciepłego mleka sojowego\n3 i 1/2 łyżki oleju\n150g mąki graham lub pełnoziarnistej drobno zmielonej\n100g mąki jasnej (najlepiej orkiszowej)\nok. 2 szklanki świeżych jagód\ncukier trzcinowy, najlepiej drobny lub ksylitol\nmleko sojowe do posmarowania i cukier trzcinowy/ksylitol do posypania\nDrożdże pokruszyć, zasypać łyżką cukru i wymieszać z ciepłym mlekiem. Odstawić na 10 minut. Podgrzać olej. Dodać do zaczynu olej, sól, obie mąki i resztę cukru. Wyrobić energicznie ciasto na stolnicy podsypując mąką. Ciasto powinno być elastyczne i miękkie, ale nie klejące się do stolnicy i rąk, nie suche. Odstawić w cieple na 1h do wyrośnięcia pod ściereczką. Wyrobić ponownie, rozwałkować na prostokąt średniej grubości. Podzielić na 5 kwadratów, każdy jeszcze osobno nieco rozwałkować. Na każdy kwadrat nałożyć możliwie jak najwięcej jagód, posypać odrobiną cukru i zlepić jak koperty. Ciasto klei się dość opornie, najlepiej zwilżyć brzegi wodą.Ułożyć bułeczki na papierze do pieczenia i przykryć ściereczką, zostawić na 15 minut. Posmarować mlekiem sojowym i posypać cukrem. Piec 15 minut w 220 stopniach.\nMożna zajadać ciepłe i po ostygnięciu, będą równie pyszne.\nAkcja Healthy Vegan Fast Food na Vegespocie kończy się dziś. Ostatnim skokiem załapuję się więc na nią z pizzą. Wielu fast-foodowych pomysłów nie zdążyłam zrealizować przez sierpień, a wierzcie mi, jest ich trochę. ☺\nPizza. Z najgenialniejszym ciastem, bazą pomidorową, mnóstwem warzyw i wyrazistym pesto jako dodatek. Bez sera, się wie. Ale również bez seroudawacza.\nJeśli ktoś bardzo tęskni za serową pizzą, to polecam sery Cheezly Mozzarella lub Edam Style. Ważne, żeby miały napis: "Super Melting". Można je nabyć całkiem tanio w Green Planet. Na zimno niezjadliwe, ale po rozpuszczeniu robią się naprawdę smaczne! Robiłam z nimi pizzę chłopakowi i powiedział, że ciężko byłoby się połapać, że to nie prawdziwy ser.\nTaki niby-ser jednak nie powinien być stałym składnikiem diety. Dla mnie to raczej szaleństwo raz na jakiś czas. Takie produkty są przetworzone i strasznie tłuste. Nie ma tam utwardzonych tłuszczy roślinnych, ale jednak najbardziej naturalne pod słońcem to to nie jest. Lepiej więc się nie silić, aby nasza pizza była jak ta stara, poczciwa, z kilogramami sera i postawić na warzywa i przyprawy.\nPrzepis na ciasto pizzowe mam już od dawna sprawdzony- bazowałam przy tworzeniu go na recepturze koleżanki mojej mamy. Koniec końców jednak każdy składnik jest w innej ilości, niektóre całkiem pozmieniane, więc można powiedzieć, że ciasto jest w 75% moje. ☺\nNajlepsza pizza ever!\nSkładniki na porcję (mała pizza na jeden talerz)\n1/3 szklanki mąki orkiszowej typ 700\n1/3 szklanki mąki orkiszowej/pszennej 1850 lub 2000\n5-7g świeżych drożdży\n2/3 łyżki oliwy\nok. 1/4 szklanki ciepłej wody\nbaza pomidorowa: 2 łyżeczki koncentratu, 2 łyżki passaty, malutki sprasowany ząbek czosnku, suszone zioła, sól, pieprz\nkilka cienkich piórek cebuli\n1/6 papryki (pokrojonej w cienkie paseczki)\n2-3 małe plasterki pomidora, podzielone na mniejsze części\n1 i 1/2 małej pieczarki, pokrojone w cienkie plasterki\nduża różyczka ugotowanego na parze brokuła, podzielona na malutkie części\ngarść czarnych oliwek (pokroić w krążki)\nodrobina oliwy do posmarowania na spód i do pokropienia z wierzchu\noregano na wierzch\nWymieszać wodę, oliwę, drożdże, dodać mąkę z solą i wyrobić mikserem lub drewnianą łyżką. Ciasto powinno być dość luźne i elastyczne, odchodzić od ścianek miski. Odstawiamy w ciepłe miejsce pod ściereczką na 25-30 minut.\nW tym czasie mieszamy składniki na bazę, myjemy i kroimy warzywa.\nWyrośnięte ciasto wykładamy na blachę wyłożoną oprószonym mąką papierem do pieczenia. Posypujemy mąką ręce i formujemy okrągły placek, w miarę cienki i o większych brzegach. Za pomocą pędzelka smarujemy spód oliwą (pomijając brzegi). Nakładamy bazę i rozprowadzamy. Rozsypujemy równomiernie warzywa. Kropimy farsz oliwą i posypujemy oregano. Wkładamy do zimnego piekarnika. Nastawiamy na 190 stopni i pieczemy 15 minut. Zwiększamy temperaturę do 200-220 stopni i pieczemy jeszcze 5 minut.\nPodajemy od razu z pietruszkowo-bazyliowym pesto.\nSkładniki na malutki słoiczek\n(sposób podpatrzyłam na Vegelicious)\nszklanka natki pietruszki (bez łodyg)\nszklanka bazylii (może być z łodyżkami)\n100g dowolnych prażonych, posiekanych orzechów (u mnie laskowe, włoskie i pestki słonecznika)\nNatkę, bazylię, czosnek i połowę oliwy blendujemy dolewając stopniowo resztę oliwy. Dorzucamy orzechy i przyprawy, ponownie blendujemy. Umieszczamy zalane odrobiną oliwy w szczelnie zamkniętym słoiczku w lodówce.\nPo tygodniowym urlopie nad warmińskim, chłodnym jeziorkiem skupionym na wypędzaniu dziesiątek much latających po domku, grze w Scrabble i leniwych porankach- wróciłam. Z deczka zmęczona, ale pełna energii do działania. Za dwa tygodnie rozpoczyna się dla mnie droga przez mękę, czyli klasa maturalna *miejsce na upiorną muzyczkę*. Muszę więc te ostatnie dni wolności jak najlepiej wykorzystać.\nNie pamiętam już kiedy robiłam te warzywka, mam duuuże zaległości w zamieszczaniu postów. Pamiętam jednak bardzo dobrze ich smak. Nie mam więc żadnych wątpliwości, czy warto je tu pokazywać.\nJeżeli ktoś twierdzi, że nie lubi tofu- to danie jest kolejnym, które może wyleczyć delikwenta z tego świętego przekonania. ☺\n100g tofu naturalnego\n1/6 szklanki oliwy\n1 i 2/3 łyżki octu balsamicznego\n1/3 bakłażana + odrobina oliwy do smażenia\n3 łyżki suchego brązowego ryżu\npapryka mielona, oregano, gałka muszkatołowa\nzalewa od tofu do smarowania\nTofu kroimy w kostkę. Wrzucamy do miseczki z marynatą (zmieszana oliwa, ocet, sól i oregano), mieszamy tak, aby każda kosteczka była "utytłana" w zalewie. Wkładamy do lodówki pod przykryciem na co najmniej 2 godziny (ale im dłużej, tym lepiej). Warto raz na jakiś czas ponownie przemieszać kosteczki z marynatą.\nPaprykę kroimy na połówki. Usuwamy gniazda nasienne (ale ogonki zostawiamy!). Myjemy obie połówki.\nPomidory myjemy, odkrawamy wierzch i delikatnie drążymy środek łyżeczką. Usuwamy nasiona razem z sokiem, zostawiamy te najtwardsze części przy skórce.\nPlastry bakłażana zasypujemy solą i odstawiamy na 15 minut. Płuczemy, kroimy w kosteczkę i podsmażamy na oliwie, aż lekko zmiękną.\nRyż gotujemy w podwójnych garnkach do gotowania na parze metodą całkowitej absorpcji wody.\nMieszamy w misce osączone z zalewy tofu (kilka kostek zostawiamy do wyłożenia na wierzch), bakłażana, pokrojone w kostkę trzy plastry pomidora, ryż, paprykę mieloną, oregano, gałkę i pokrojone czarne oliwki.\nPrzygotowanym farszem nadziewamy obficie połówki papryki i pomidory. Zewnętrzne "ścianki" papryki i pomidorów smarujemy zalewą od tofu. Smarujemy również pieczarki (całe bądź rozkrojone na pół).\nPaprykę pieczemy w 180 stopniach przez 25 minut. Na ostatnie 15 minut dokładamy pomidory i pieczarki.\nKosmetyki- dobre, w miarę przystępne cenowo i wegańskie (bez składników odzwierzęcych i nietestowane na zwierzętach)\nBrzmi jak fantastyka?\nFakt, jest to trudne, ale wykonalne.\nNa pewno łatwiej mają osoby mieszkające w większych miastach.\nJak już zapewne niektórzy pamiętają, jestem skazana na uroki miasteczka o liczbie ludności ok. 21 594. Najbliższe większe miasto to Olsztyn, do którego trzeba jechać ponad 2 godziny, więc regularne zakupy tam odpadają.\nZakupy przez internet są w takim przypadku idealnym rozwiązaniem, ale trzeba uważać, żeby się za wiele nie wykosztować. Nie ma sensu zamawiać jednego kremu czy szamponu, bo drugie tyle zapłacicie za koszty przesyłki. Lepiej więc znaleźć sklep, gdzie można zamówić jak najwięcej odpowiadających Wam różnych produktów.\nJak rozpoznać wegańskie kosmetyki?\nNajpewniejsze moim zdaniem będą te, które mają znaczek The Vegan Society (powyżej).\nWiele jest jednak wegańskich kosmetyków, które tego znaczka nie posiadają. Gdzie wtedy szukać?\nNajlepiej zacząć od kwestii testowania na zwierzętach. Na pewno słyszeliście o liście Klubu OK- jest to najpewniejszy wykaz firm kosmetycznych (i nie tylko, bo znajdziecie tam też marki specjalizujące się w chemii gospodarczej czy produkcji kredek) nie wykonujących testów na zwierzętach, ale też niezlecających tych testów innym firmom. Zarówno gotowe kosmetyki jak i ich składniki nie są testowane na zwierzętach.\nJest jednak haczyk- patrząc na wymagania do spełnienia, aby znaleźć się na tej liście łatwo dojść do wniosku, że kosmetyki z tego wykazu nie muszą być wegańskie, czyli- mogą zawierać składniki odzwierzęce.\nWarto wtedy samodzielnie sprawdzić skład odpowiadającego nam kosmetyku. Tutaj znajdziecie listę składników odzwierzęcych, na które można się "nadziać" m.in. w kosmetykach.\nNie trzeba jednak koniecznie szukać w internecie- w Rossmannie znajdziecie serię kosmetyków naturalnych Alterra, większość z nich jest oznaczona znaczkiem The Vegan Society. Poza tym można tam dostać płyny do kąpieli i pod prysznic Original Source, może nie eko i naturalne, ale również Vegan. Popularna Ziaja również dzisiaj nie testuje na zwierzętach, chociaż ma niechlubną przeszłość związaną z tego typu praktykami. Wiele produktów tej firmy jest bez składników odzwierzęcych, trzeba jednak sprawdzić samodzielnie skład.\nTeraz wiemy już jak wybrać wegańskie kosmetyki. Wystarczy jednak przejrzeć produkty firm z OK listy, by dojść do wniosku, że nas nie stać na tego typu luksusy. Kosmetyki kolorowe, perfumy, nawilżające kremy do ust, kremy przeciwzmarszczkowe mogą kosztować i nie powinno się na nich oszczędzać- zwłaszcza, że na bardzo długo wystarczają. Nie znam jednak wielu osób, które kupiłyby żel pod prysznic z jakiegoś eko sklepu na ponad 20 złotych na 200ml.\nMożna się oczywiście posiłkować rossmannowską Alterrą, która jest dość tania, ale jej asortyment jest dość ograniczony.\nOd jakiegoś czasu jestem wierna firmie Himalaya Herbals. Nie wszystkie kosmetyki są roślinne, ale są nietestowane na zwierzętach. Te, które są vegan można znaleźć na Evergreen.pl. Mają w miarę naturalny skład, moja skóra i włosy odżyły, a dodatkowo są przystępne cenowo, niewiele droższe od Alterry.\nOgółem mam już swoje typy co do każdego elementu mojego zestawu kosmetyków, ale nie będę pisała tu o wszystkich, zbyt wiele by to zajęło. Jeżeli macie pytanie co do jakiegoś konkretnego kosmetyku- piszcie, pomogę.\nJeżeli ktoś ma jeszcze wątpliwości co do celowości wspierania firm nietestujących na zwierzętach, zapraszam na tę stronę.\nWarto też przeczytać ten post na blogu Mad Tea Party, aby uświadomić sobie, dlaczego jeszcze warto świadomie wybierać kosmetyki.\nJeszcze jakieś wątpliwości? Pytajcie śmiało, wypowiadajcie swoje zdanie, jeżeli coś źle napisałam- sprostujcie mnie. ☺\nJak to jest, że za każdym razem jak zrobię domowy budyń o jakimś nowatorskim smaku, to mam wrażenie, że w życiu nie jadłam lepszego? To samo myślałam o budyniu piña colada, z pewnością cudowne są też orzechowy i kokosowy, ale który najlepszy? Za niedługo pewnie wykręcę jakiś jeszcze inny i będzie mi się on wydawał najsmaczniejszym.\nA może po prostu wszystkie są genialne? Tak, to chyba dobre stanowisko w tej kwestii. Nie będę się zastanawiać nad ewentualną wyższością budyniu rabarbarowego nad innymi.\nRóbcie szybko, póki jeszcze można dostać rabarbar!\nSkładniki na jedną giga porcję lub 2 normalne ☺\n3 spore łodygi rabarbaru (umyte i pokrojone na średnie kawałki)\n1 i 1/2 łyżki syropu z agawy\nszklanka mleka roślinnego (użyłam lekko słodzonego sojowego, jeżeli mleko jest niesłodzone- może być konieczny większy dodatek syropu z agawy)\nRabarbar udusić do miękkości z syropem z agawy i odrobinką wody. Zmiksować blenderem z mlekiem roślinnym i esencją waniliową. Odrobinę masy odlać do shakera i rozrobić dokładnie z mąką ziemniaczaną, resztę zagotować na małym ogniu mieszając. Gdy masa się zagotuje zmniejszyć gaz do minimum i powoli wlewać rozrobioną mąkę mieszając energicznie. Gotować nie przerywając mieszania do zgęstnienia.\nPrzelać do miseczek i podawać z ulubionymi dodatkami, np. słodkim syropem owocowym.\nJuż od dawna chodziły mi po głowie takie klasyczne penkejki. Niby nie problem- tylko że dla mnie zawsze "klasyczne" oznaczało takie zrobione na maślance lub kefirze. Na mleku też zawsze mi smakowały, ale jednak te na czymś kwaśno-mlecznym zawsze były bardziej puszyste i aromatyczne. Jak tu więc teraz wybrnąć? Jedyna rzecz ze skwaśniałego mleka sojowego z jaką miałam styczność w sklepach to jogurt sojowy z evergreena, rzadko jest on tam jednak dostępny (o cenie nie wspominając).\nWpadłam jednak na pomysł wykorzystania zsiadłego mleka sojowego. Domowego. Daje ono duże pole do popisu. Skwaśniałe genialnie sprawdziło się w pancakes- wyszły o niebo lepsze niż te, które pamiętam z czasów diety nabiałowej!\nSkładniki na porcję (4 spore pancakes)\n1/2 szklanki domowego zsiadłego mleka sojowego\nopcjonalnie odrobina esencji waniliowej\nŻadna filozofia. Mieszamy mokre składniki z suchymi do uzyskania konsystencji ciasta na pancakes (nieco gęstsze niż na naleśniki, żeby się nie lało za bardzo na boki). W razie potrzeby dosypujemy odrobinę mąki lub dolewamy kwaśnego mleka sojowego. Smażymy na rozgrzanej, suchej patelni ceramicznej lub teflonowej z obu stron, na słabo rozkręconym gazie (rozgrzewamy patelnię oczywiście na dużym).\nPodajemy natychmiast z ulubionymi dodatkami.\nPora na domowe mleko sojowe. (przepis po poprawkach Anki-Weganki, pierwotnie stąd)\nszklankę wysokiej jakości ziaren soi\n4 szklanki wody (przegotowanej z kranu, nie mineralnej!)\nodrobina soli, ok. 1/3 łyżeczki\nSoję moczymy przez noc. Płuczemy i miksujemy z wodą, najdokładniej jak się da. Powstałą masę przelewamy do garnka i zagotowujemy z solą.Uwaga, mocno się pieni! Najlepiej wziąć duży garnek, zbierać w razie potrzeby nadmiar piany i na początku cały czas mieszać, bo masa ma tendencję do przypalania. Zmniejszamy gaz i gotujemy ok. 20-30 minut. Odstawiamy, lekko studzimy.\nPowoli przesączamy mleko przez ściereczkę lub kilkakrotnie złożoną jałową gazę umieszczoną na gęstym sitku. Odciskamy porządnie przy każdej porcji i odstawiamy do przestudzenia.\nPowinno wyjść ok. 0,5-0,75l dość gęstego, przyjemnie pachnącego mleka sojowego. Mi ten zapach odrobinę przypomina tofu. ☺\n1. Schować je po wystudzeniu do lodówki w szczelnie zamkniętej butelce i wykorzystać jak normalne mleko sojowe.\n2. Zostawić je na 1,5-2 dni bez przykrycia w jakimś ciepłym miejscu, następnie schować szczelnie zamknięte do lodówki. W ten sposób otrzymamy mleko zsiadłe, przydatne np. do wyżej wspomnianych pancakes. Gofry, ciasta, muffinki też będą dzięki niemu lepiej rosły.\n3. Zrobić jogurt sojowy. Sposób widziałam na forum vegespotu. Robi się taki jogurt podobnie jak zwykły, z wykorzystaniem odrobiny kupnego jogurtu sojowego (aby miał skąd załapać bakterie jogurtowe). Jak wytestuję sposób, na pewno coś o nim napiszę. A może ktoś z Was wcześniej się pokusi?\n4. Zrobić domowe tofu, sposób jest opisany tu. Wyszło smaczne, ale nie udało mi się go dobrze sprasować na bloczek i było dla mnie za kwaśne. Jeśli kiedyś jeszcze będę je robić i wyjdzie lepsze, również nie omieszkam o tym skrobnąć.\nNie zapomnijcie też o okarze! Okara to te wyduśdane sojowe farfocle, które zostaną na szmatce lub gazie po odciśnięciu. Można je wykorzystać do ciastek, pieczywa, kotletów i wielu innych dań. Przepisy z jej wykorzystaniem na pewno się tu pojawią.\nJuż wiele warzyw zmęczyłam robiąc z nich zupy kremy. Kapusta też musiała dołączyć do tej grupy, od jakiegoś czasu chodziło mi po głowie żeby ją zmiksować. Pospolite, czasem niedoceniane warzywo w takiej wersji na pewno choć trochę zaskoczy. Może wizualnie nie jest najpiękniejsza, ale to jedna z tych potraw, które smakują lepiej niż wyglądają. ☺\n1 i 1/3 kubka bulionu warzywnego\nkawałek pora wielkości dłoni\nkubek poszatkowanej kapusty\n1 i 1/3 łyżki zielonej soczewicy\n2 łyżki kaszy jaglanej (opłukanej i sparzonej)\npo sporej szczypcie imbiru, gałki, tandoori masala, kurkumy\nBulion zagotować razem z pokrojonym w krążki porem i kapustą. Wrzucić soczewicę i kaszę. Wymieszać, zmniejszyć gaz. Gotować aż warzywa, soczewica i kasza będą miękkie. Zmiksować na gładki krem z avocado, sokiem z cytryny, siekanym koperkiem i przyprawami. Podać natychmiast.\nDawno tu nie było niczego śniadaniowego (jak na mnie).\nZadziwia mnie wyjątkowo długi sezon na rabarbar w tym roku. Zazwyczaj ostatnie łodygi można było kupić wraz z pierwszymi truskawkami. Teraz rabarbar przeżył truskawki, dla których niestety nie był to najlepszy okres.\nNaszło mnie na śniadanie z piekarnika. Kilo rabarbaru leży w lodówce (mama chciała zrobić ciasto, ale zapomniała). Płatki owsiane mnie wołają. Cóż innego mogło z tego wyniknąć. ☺\n2 łyżki mąki słonecznikowej\nduża łodyga rabarbaru\nkruszonka: łyżka mąki słonecznikowej, łyżka cukru trzcinowego, 1/2 łyżki pestek słonecznika, 1/2 łyżki oleju\nPrzez noc moczymy w lodówce pod przykryciem płatki i siemię w mleku.\nRano kroimy umyty rabarbar na średniej grubości kawałki i zalewamy syropem z agawy, odstawiamy.\nDo namoczonych płatków i siemienia dodajemy esencję waniliową, mąkę słonecznikową, mielone siemię i sodę. Mieszamy, odstawiamy na parę minut.\nSkładniki na kruszonkę rozcieramy palcami.\nDo natłuszczonego naczynia wrzucamy wymieszany z syropem rabarbar. Zalewamy go owsiankową masą, wyrównujemy powierzchnię. Całość posypujemy równomiernie kruszonką.\nNajlepsza pizza i pesto pietruszkowo-bazyliowe\nObiad z piekarnika- warzywa faszerowane ryżem i to...\nBudyń rabarbarowy ♥\nKlasyczne pancakes na kwaśnym mleku sojowym i domo...\nZupa-krem z kapusty i soczewicy\nPieczona owsianka z rabarbarem pod słonecznikową k...


Luki jakości usług wewnętrznych\nSystem świadczenia usług wewnętrznych w firmie można usprawnić wykorzystując model luk jakości usług wewnętrznych*. Na początku trzeba uzyskać powszechne zrozumienie przez kierownictwo i pracowników, że każdy jest dostawcą jakiejś usługi wewnętrznej. Każdy ma więc odbiorcę, czyli swojego klienta i musi o niego ciągle dbać. Tak jak klientem prezesa są podlegający mu dyrektorzy, tak klientem kierownika serwisu są jego serwisanci. […]\nGłówny temat artykułu: JAKOŚĆ USŁUG, ZARZĄDZANIE SERWISEM Słowa kluczowe: jakość, motywacja, reklamacja, szkolenie, usługi wewnętrzne\nZrób to dobrze za drugim razem\nCzłowiek jest bardzo niedoskonałą „maszyną” i często „produkuje” buble. W procesie realizacji usługi biorą udział różni pracownicy firmy serwisowej. Kierownik serwisu nie zna więc rezultatów wszystkich chwil prawdy, jakie miały miejsce podczas tego procesu. Gdy oczekiwanie któregoś z pracowników firmy klienta nie zostało zaspokojone, to usługa nie przyczyni się do utrwalenia* związku z tą firmą. Najlepiej byłoby wykonać usługę […]\nGłówny temat artykułu: JAKOŚĆ USŁUG Słowa kluczowe: jakość, kierownik serwisu, koszty, reklamacja\nJakość usług serwisowych można mierzyć\nJeśli KLIENT* ma od SERWISU** otrzymywać usługi serwisowe najwyższej jakości, to trzeba znaleźć sposób pomiaru tej jakości. W przeciwnym przypadku nie będzie wiadomo, czy przedsięwzięte środki rzeczywiście mają na nią wpływ. Jest to ważne, bo dotrzymanie niektórych standardów*** jakości może być dość kosztowne. SERVQUAL Najpowszechniej stosowaną metodą pomiaru jakości usług jest SERVQUAL. Jest to narzędzie opracowane […]\nGłówny temat artykułu: JAKOŚĆ USŁUG Słowa kluczowe: jakość, kierownik serwisu, reklamacja\nJakość usług serwisowych – luka nr 4\nKlientowi obiecano coś innego, niż dostarczono Czwarta przyczyna niskiej oceny jakości usługi serwisowej to nieprawdziwe lub niekompletne informacje, które KLIENT* otrzymał na temat usług SERWISU**. Oferowanej usługi serwisowej nie można pokazać, tak jak maszyny. KLIENT dowiaduje się z różnych źródeł co otrzyma, gdy zamówi usługę. Głównie na tej podstawie kształtuje swoje oczekiwanie, porównuje oferty konkurencji i podejmuje […]\nGłówny temat artykułu: JAKOŚĆ USŁUG Słowa kluczowe: jakość, niezawodność, reklamacja, rzetelność, trwałość\nJakość usług serwisowych – luka nr 1\nSerwis nie rozumie, czego klient od niego oczekuje Pierwszą przyczyną niskiej oceny jakości usługi serwisowej jest niewłaściwe rozpoznanie oczekiwań KLIENTA* przez SERWIS**. W modelu luk jakości usług**** jest to nazwane luką nr 1. Dobre rozpoznanie oczekiwań jest bardzo trudne, bo każdy spodziewa się czegoś innego i potrzeby ciągle się zmieniają. Rodzaj i poziom potrzeb KLIENTA zależą od: dotychczasowych […]\nPeter M. Senge napisał w książce Piąta dyscyplina: […] usługi nie tworzą produktów, których jakość można zmierzyć, zważyć lub sprawdzić. Jakość jest określana w indywidualnych transakcjach między obsługującymi i klientami […]. Jakość usług jest zasadniczo subiektywna i osobista. Zależy od harmonii między obsługującym i klientem. Zależy od tego, jak zadowolony z życia jest obsługujący i czy praca go satysfakcjonuje. Zależy również od […]\nGłówny temat artykułu: JAKOŚĆ USŁUG Słowa kluczowe: jakość, kierownik serwisu, reklamacja, serwisant, zmiany\nPrzymierzając się do zakupu nowej maszyny masz na biurku oferty kilku najważniejszych dostawców. Każdy z konkurujących ze sobą sprzedawców dostarczył ci gigabajty informacji, abyś wybrał maszynę, za którą on otrzyma prowizję. Czekają cię ciężkie zmagania z nieporównywalnymi zestawami informacji. W końcu wydanie kilkuset tysięcy złotych, to spora odpowiedzialność. Jeśli jesteś właścicielem firmy, to decydujesz o wydaniu na eksploatację tej […]\nGłówny temat artykułu: ★ Dokumentacja maszyn, ★ Koszty maszyn, ★ Maszyny używane, ☆ Podejmowanie decyzji, ☆ Rzetelność Słowa kluczowe: filtr cząstek stałych, jakość, niezawodność, reklamacja, specyfikacja maszyny, trwałość, zaufanie\nGłówny temat artykułu: ZARZĄDZANIE SERWISEM, ☆ Rzetelność Słowa kluczowe: jakość, kierownik serwisu, koszty, mechanik, reklamacja, rzetelność, serwisant


Alergie, stany zapalne skóry : Fisioflor MyFlora kapsułki\nSposób użycia: Zaleca się przyjmowanie od 2 do 3 tabletek dwa razy dziennie. W przypadku antybiotykoterapii, produkt może być przyjmowany przed lub po zażyciu leku.\nOstrzeżenia do stosowania: Nie przekraczać zalecanej porcji do spożycia w ciągu dnia. Suplementy diety nie mogą być stosowane jako substytut zróżnicowanej diety. Zróżnicowany sposób odżywiania i zdrowy tryb życia są podstawą prawidłowego funkcjonowania organizmu. Suplementy diety powinny być przechowywane w sposób niedostępny dla małych dzieci. Produkt wyprodukowany przy użyciu wyłącznie naturalnych substancji i bez syntetycznych substancji pomocniczych.\nSkładniki: Inulina z korzenia cykorii podróżnika (Cichorium intybus); sproszkowana bulwa słonecznika bulwiastego (Helianthus tuberosus); liofilizowany ekstrakt z liści oliwki europejskiej(Olea europaea); liofilizowany ekstrakt z wierzchołka rzepiku pospolitego (Agrimonia eupatoria); odwodniony żel z liści aloesu zwyczajnego (Aloe vera); liofilizowany ekstrakt z kłącza imbiru lekarskiego (Zingiber officinale); liofilizowany ekstrakt z ierzchołka macierzanki tymianka (Thymus vulgaris).


Granat w szambie ⋆ Kaczyzm\n29 stycznia 2019 Wiesław Trąmpczyński Polityka 1\n28. stycznia 2019 zaczął się nerwowo. Okazało się, że CBA pod przewodnictwem ludzi prezesa znalazło jakiś układ. W ramach zwalczania układu, o którym prezes Kaczyński od lat mówi, zatrzymano kilka osób. Okazało się, że są to osoby z PiS. Zatrzymano niejakiego Bartka M, pupilka i zabawkę Antoniego Macierewicza. Zatrzymano też Mariusza Antoniego K., znanego z przekrętu biletowego wykonanego z niejakim Adamem Hofmanem. I jeszcze parę płotek.\nOpozycja i tysiące zwykłych ludzi mówiły od trzech lat, że Bartuś tłuścioszek to maskotka Antosia i przekrętem jest płacić bucowi dziesiątki tysięcy, wybijać na jego cześć okolicznościowe medale i odznaczać go za zasługi dla obronności. Po trzech latach dowiedziało się o tym CBA. Imponująca skuteczność.\nJednak prawdziwy cyrk zaczął się o 16:00 na Nowogrodzkiej. Warszawiacy twierdzili, że temperatura w stolicy rośnie z godziny na godzinę. Śnieg topnieje. Beata Mazurek z histerycznym spokojem oznajmiła, ze „Wyborcza” to jutro jakieś plotki opublikuje. Z tego powodu politycy PiS zaczęli masowo odwoływać swe jutrzejsze poranne wywiady i rozmowy w mediach. Normalnie siła spokoju, aż zabija.\nNa Twitterze i Facebooku zgadywanki. Co też „Wyborcza” ma w zanadrzu. Rzekomo nagranego prezesa. Czyżby to było tak, że kto taśmami walczy, od taśm ginie? Wszyscy się niecierpliwią, niektórzy prawdopodobnie już ustawili się w kolejkach do kiosków „Ruchu”. Pisowcy zagryzają paznokcie. Wszyscy już wiedzą, że biedny Bartuś to tylko świeca dymna. Płotka, którą CBA na widelcu miało już od dawna. Nie było wobec niego pytanie „czy”. Było pytanie „kiedy” jego aresztowanie się przyda. Jednym słowem Bartuś wykonał ostatnie swe zadanie dla ojczyzny.\nRanek 29. stycznia nie jest zapewne przyjemny dla prezesa. Ten wtorek zapamięta na bardzo długo. Gazeta Wyborcza opublikowała artykuł pod tytułem „Taśmy Kaczyńskiego„. Jest też nagranie audio i stenogram. Czy nagrania są sensacją? I o co w nich chodzi?\nKaczyński: Powrót projektu jest możliwy, tylko jeżeli będzie bardzo dobry zbieg okoliczności, dlatego w Warszawie wygrać będzie bardzo trudno. W Polsce łatwiej, ale też niełatwo, natomiast, ale to jest dużo bardziej prawdopodobne, niż wygrać w Warszawie.\nCałość zawiera się w tym, że mowa jest o interesach partyjnej spółki PiS znanej pod nazwą „Srebrna”. Niby nic nowego, ale jednak. PiS miał wielkie plany i wielkie oczekiwania na zysk. Miał być budowany wieżowiec, ale przegrana Patryka Jakiego w Warszawie postawiła ten projekt pod znakiem zapytania, szansą są wybory parlamentarne. Można się domyślać, że Jarosław Kaczyński uważa powrót do inwestycji za możliwy pod tym warunkiem.\nNa czym polega przełomowy charaktery tych nagrań i stenogramów? Na tym, że to sam Kaczyński twardo rozmawia o biznesie, choć jego legenda twierdzi, że prezes to ideowiec polityczny, który o pieniądzach i biznesie nie ma pojęcia. Chodzi o budowę wieżowca dla spółki Srebrna. Nagranie zaczyna się od tego, ze Kaczyński złości się na władze Warszawy, że blokują warunki zabudowy.\nPrzygotować inwestycję mają firmy Geralda Birgfellnera, Austriaka, który choć jest rodzinnie powiązany z Kaczyńskim, uważa dzisiaj, że został w tej sprawie oszukany. (GW)\nJednak nie to jest sensacją. Sensacją jest to, że mówi się wprost, o podległości prezesa Banku Pekao S.A. Że prezes „na telefon” od najważniejszych członków PiS działa i daje pieniądze. A ten bank to przecież spółka skarbu państwa. Kuzyn Kaczyńskiego skarży się też, że bank niezbyt chętnie daje pieniądze na jego bankrutujące media – Między innymi Gazetę Polską i Gazetę Polską Codziennie.\nTe materiały nie będą może trzęsieniem ziemi w sensie politycznym. Ale ich zawartość jasno pokazuje, że Kaczyński sam osobiście bierze udział w działalności przestępczej. Pozwolą kiedyś zamknąć go do więzienia, choć prezes zadbał, żeby formalnie nie mieć żadnej władzy. Żeby nikt nie mógł go postawić przez Trybunałem Stanu. Granat w szambie wybuchł.\nAdwokaci austriackiego biznesmena złożyli do prokuratury zawiadomienie o przestępstwie. I oświadczają, że złożą je w razie potrzeby także w prokuraturze wiedeńskiej. Jarosław Kaczyński ma tym razem kłopoty. Jeśli polska prokuratura nie zechce się podjąć sprawy, podejmie się austriacka. To będzie sensacja, gdy prezes rządzącej partii w Polsce stanie się ściganym międzynarodowym listem gończym przestępcą. Legenda dobrego „cara” Jarosława upadła. Jest tak samo pazerny i skorumpowany jak reszta PiS.\n29 stycznia 2019 o godz. 12:49\nTo kto zarządza spółką Srebrna? Przeciez nie sekretarka ani kierowca?


Baran - Horoskop runiczny na 2020 rok | Tarocistka Renata | Ezoterum\nRytiał na przystępną zakup mieszkania/domu Oczyszczanie +3 pyt.+przesłanie Anielsakie Oczyszczanie pomieszczeń Rytuał odcięcia się Rozkład dodatkowy Oczyszczanie aury Feng Shui - porady Oczyszczenie domu lub mieszkania Rytuał finansowe- problemy w finansach Rytuał na miłośćWszystkie usługi specjalne\nOczyszczanie energetyczne domu i lokali Rytiał na przystępną zakup mieszkania/domu Oczyszczenie od obciążeń energetycznych Rytuał na miłość Oczyszczanie energetyczne Oczyszczanie +3 pyt.+przesłanie Anielsakie Oczyszczenie energetyczne mieszkania, domu, firmy Rytuał miłosny (konkretna osoba) INDYWIDUALNY TALIZMAN RUNICZNY i Skrypt Silny rytuał siły witalne i psychiczne\nHoroskop roczny z run na 2020 rok dla Barana. Przygotowała Tarocistka Renata\nHoroskop runiczny 2020 - Baran 21.01-18.02\nPotencjał Runy Hagalaz w 2020 roku zniszczy tylko to, co wymagać będzie zniszczenia, by pomóc Ci wzrastać.\nW miłości sprawi, że nie będziesz obawiał się sytuacji, które wydawać się będą niekorzystne.\nPojawienie się tej runy zapowiada gwałtowne zmiany, którym może towarzyszyć niedowierzanie i szok. Możesz przeżywać trudne chwile - możliwa zazdrość oraz wydarzenia w tej sferze związane ze zdradą, wszelkiego rodzaju konfliktami i sprzeczkami. Hagalaz mówi również o uzależnieniu w relacjach partnerskich oraz zależnościach innego rodzaju. Może zapowiadać rozstanie z partnerem i koniec związku z różnych przyczyn. Nie sprzeciwiaj się zachodzącym zmianom, ponieważ poprzez swój upór możesz wywrócić swój świat do góry nogami. Usuń to, co Ci przeszkadza - żale i zadawnione urazy, wyciągnij rękę do zgody.\nW sferze zawodowej pokaże Ci to, co złe w Twoim życiu i pomoże to usunąć.\nSkłoni Cię do refleksji nad tym, czy praca, której trzymasz się kurczowo jest na pewno tym, co zawsze chciałeś w życiu robić. Przyniesie ze sobą nowe pomysły, myśli, idee, a także sytuacje i ludzi, którzy pomogą Ci je zrozumieć. Nagle może się okazać, że właśnie czeka na Ciebie inne ciekawe zajęcie Bądź ostrożny i uważny w wyborze nowej pracy – dokładnie sprawdzaj pojawiające się oferty. Niestety nie będzie to dobry czas na inwestycje. Zachowaj ostrożność w zarządzaniu pieniędzmi. Uważaj na podstępy i oszustwo, które będzie trudno naprawić.\nPomoże Ci przepracować żal i smutek.\nHagalaz okaże się niezwykle pomocna w walce z depresją. W bieżącym roku możesz poddać się zabiegowi chirurgicznemu. Zachowaj szczególną ostrożność w ruchu drogowym. W procesie zdrowienia zapowiadają się pozytywne zmiany, zwrot ku lepszemu oraz powrót do zdrowia.


Nieznane.pl :: Pennsylvania - rozbity pojazd Obcych\ndodano: 04/10/2007 21:03 • komentarze: 0 • odsłony: 12315 • kategoria: UFO • dodał: Simon\nClark McCIelland by�y dyrektor 3 Zespo�u NICAP-u z Florydy powiadomi� mnie 5 pa�dziernika 1979 roku pracowa� w�wczas w Centrum Lot�w Kosmicznych im, Kennedy'egojako cz�onek programu Apollo o przypuszczalnej katastrofie NOLa. Dosz�o do niej rzekomo 9 grudnia 1965 roku w pobli�u Kecksburga w stanie Pensylwania. McCIelland zebra� i por�wna� stare oraz nowe dane zwi�zane z tym zdarzeniem, kt�re zawar� w poni�szym opracowaniu przeznaczonym do tego raportu. Kr�tko przed zachodem s�o�ca 9 grudnia 1965 roku zaobserwowano na niebie ognisty obiekt. Widzia�y go tysi�ce mieszka�c�w stan�w Michigan, Indiana, Ohio, Zachodnia Wirginia, Pensylwania, Nowy Jork oraz prowincji Ontario w Kanadzie. W pewnym momencie w powietrzu nast�pi�a eksplozja, wywo�uj�c kilka fal uderzeniowych, kt�re odczuli piloci prywatnych i liniowych samolot�w pasa�erskich lec�cych nad stanem Michigan oraz po�o�onym na wsch�d od Detroit jeziorem St. Clair. Piloci oraz znajduj�cy si� na ziemi ludzie widzieli, jak w chwili wybuchu od �wiec�cego obiektu co� si� oderwa�o i spad�o na ziemi� w pobli�u Lapeer w stanie Michigan. Inne cz�ci tego obiektu spad�y w pobli�u Elyrii w stanie Ohio oraz Midland w Pensylwanii. Reszta spad�a na lesisty obszar w pobli�u Keksburga w po�udniowo-zachodniej Pensylwanii. Analiza lotu tego nie zidentyfikowanego obiektu ujawnia zaskakuj�ce fakty. Patrz�c na map� wida�, �e lecia� on w linii prostej poczynaj�c od Lapeer w Michigan i dalej przez jezioro St. Clair do Elyrii w Ohio.\nPrzelatuj�c nad Elyri� NOL zmieni� kurs o 25 stopni, co wyklucza mo�liwo��, �e by� to meteor lub bolid, jak to przedstawi� dr Pau� Annear, wyk�adowca astronomii na Uniwersytecie Baldwin-Wallace'a. Jego wyja�nienie zosta�o przyj�te z pe�n� aprobat� przez Pentagon, mimo i� dowody upadku szcz�tk�w obiektu wskazywa�y na lot wzd�u� zaobserwowanej trajektorii. Obliczenia wykaza�y, �e NOL lecia� prawdopodobnie na wysoko�ci 40-60 mil [64-96 km], kiedy zauwa�ono go po raz pierwszy nad stanem Michigan. Przyjmuj�c, �e znajdowa� si� na wysoko�ci 60 mil (96 km), m�g� by� bez trudu obserwowany od Indiany po Ontario. Ustaliwszy wszystkie odleg�o�ci, z jakich �wiadkowie obserwowali �wiec�cy obiekt, stwierdzono, �e lecia� on z szybko�ci� 17 mil na minut�, to jest 1020 mil na godzin� [1.640 km/godz.], czyli du�o wolniej od odnotowanych przez astronom�w pr�dko�ci, z jakimi meteory spadaj� na ziemi�, kt�re wahaj� si� od 27.000 do 144.000 mil na godzin� [43.445-231.700 km/godz.j. Mimo to dr Annear pospo�u z Pentagonem uwa�aj�, �e ten tajemniczy obiekt by� meteorem. Kto tu kogo pr�buje okpi�? Istnieje jeszcze inna mo�liwo�� wyja�nienia tajemnicy zwi�zanej z tym obiektem. Sta�o si� to mo�liwe dzi�ki przegl�dowi danych b�d�cych w posiadaniu mieszcz�cego si� w Kolorado Dow�dztwa Obrony Powietrznej P�nocnej Ameryki (NORAD). 11 stycznia 1980 roku, Del Kinchey, rzecznik prasowy bazy, w kt�rej mie�ci si� NORAD, wzi�� udzia� w przegl�dzie zapis�w dotycz�cych orbit satelit�w i kosmicznego z�omu pochodz�cych z dnia zdarzenia w Kecksburgu. W wyniku tego przegl�du ustalono, �e 23 listopada 1965 roku Zwi�zek Radziecki umie�ci� na orbicie satelit� szpiegowskiego Kosmos-96. Ju� po 16 dniach, to jest 9 grudnia 1965 roku, czyli w dniu "katastrofy w Kecksburgu", opuszczono go b�d� skierowano w g�ste warstwy atmosfery. Wyniki dalszych bada� na temat spodziewanego przez si�y powietrzne czasu i miejsca upadku tego satelity podam w nast�pnym opracowaniu.\n5 RAPORT t1R 2 Nawet je�li przyjmie si� to za oficjalne wyja�nienie katastrofy w Kecks-burgu, w�tpliwo�ci pozostan�, bowiem ka�dy, kto cho� troch� orientuje si� w technice lotniczej lub kosmicznej, wie, �e �aden satelita nie mia� w roku 1965 mo�liwo�ci zmiany kierunku lotu o 25 stopni podczas opadania na ziemi�. Ju� w godzin� po upadku obiektu w pobli�u Kecksburga na miejscu zdarzenia pojawi�a si� du�a liczba specjalist�w wojskowych, kt�rzy przybyli tam niemal w tym samym czasie, co policja stanowa oraz stra� po�arna. Ca�a strefa zosta�a szybko otoczona, a gapi�w przep�dzono. Jeden z uzbrojonych oficer�w powiedzia� w�wczas rzekomo: "Nie wiemy, co to jest, ale w lesie znajduje si� niezidentyfikowany obiekt lataj�cy". 11 stycznia 1980 roku przeprowadzono wywiad z Jamesem Mayesem, by�ym zast�pc� naczelnika stra�y po�arnej, oraz MeMnem Reese'em, by�ym stra�akiem ochotniczej stra�y po�arnej w Kecksburgu. Obaj towarzyszyli nie znanemu z nazwiska funkcjonariuszowi policji stanowej, z kt�rym podeszli na odleg�o�� 75 jard�w [68,5 m] od miejsca upadku. Twierdz�, �e obiekt b�yska� �wiat�em. Nie mog� jednak poda�, jak wygl�da�. Obaj byli zgodni, �e jego upadek nie wywo�a� po�aru. James Mayes przypomina sobie tak�e, �e wojsko urz�dzi�o na czas akcji siedzib� dow�dztwa w budynku stra�y po�arnej. Powiedzia�, �e informacje by�y przekazywane do bazy lotniczej na zach�d od Pittsburgha niewykluczone �e do Wright-Patterson w Dayton w stanie Ohio. Informacja ta nie jest jednak ca�kowicie pewna z uwagi na w�tpliwo�ci w tej sprawie samego Mayesa.\nPowiedzia� ponadto, �e widzia�, jak na zamkni�ty teren wjecha�a du�a wojskowa ci�ar�wka i wywioz�a stamt�d co� okrytego brezentem. Inni mieszka�cy tego terenu przypominaj� sobie, �e s�yszeli przeje�d�aj�cy tamt�dy w nocy du�y w�z ci�arowy. Sprawa z ci�ar�wk� wydawa�a si� niepewna, dop�ki nie wypowiedzia� si� na jej temat Robert Bitner, kt�ry w roku 1965 by� dow�dc� stra�y po�arnej. W czasie zdarzenia przebywa� gdzie indziej i na miejsce upadku przyby� nieco p�niej ni� jego stra�acy, kt�rzy dotarli tam razem z policj� i wojskiem. Kiedy tam przyjecha�, by�a p�na noc. Zbli�aj�c si� do miejsca katastrofy widzia� wyje�d�aj�c� z lasu dziesi�ciotonow� ci�ar�wk� wojskow�. Na jej wierzchu spoczywa� przykryty brezentem jaki� obiekt, kt�ry mia� oko�o 6 st�p [1,8 m] wysoko�ci, 7 st�p [2,1 m] szeroko�ci i 17 st�p [5,1 m] d�ugo�ci. Bitner sta� w odleg�o�ci oko�o 25 st�p [7,5 m] od ci�ar�wki. Wok� niej stali pilnuj�cy jej �o�nierze. Po chwili ruszy�a i razem z eskort� odjecha�a w nieznanym kierunku. Czy miejscem jej przeznaczenia by�a baza Wright-Patterson, czy te� inny kompleks wojskowy? Jak dot�d nikt nie potrafi na to odpowiedzie�. W Kecksburgu nie spad� �aden meteoryt ani jakikolwiek inny obiekt astronomiczny. Tego mo�emy by� pewni. By� mo�e dalsze badanie pozwoli ustali�, czy mia�o to cokolwiek wsp�lnego z Kosmosem-96, kt�ry wr�ci� na ziemi� 9 grudnia 1965 roku. A mo�e jednak by� to pojazd obcych. Posiadane informacje jak na razie przemawiaj� w�a�nie na korzy�� tej teorii. Jestem pewien, �e wojsko odnalaz�o tam co� wa�nego, co do dzisiaj stanowi pilnie strze�on� przez nie tajemnic�.\nźródła: Autor: Leonard H. Stringfield / ufo.pl / paranormalium.pl


Kontrakty socjalne na nowych drukach - Praca i kariera - wszystko o: zasiłki i świadczenia, wynagrodzenia, urzędnicy, nauczyciele, prawo pracy - GazetaPrawna.pl -\ngazetaprawna.plPracaKontrakty socjalne na nowych drukach\nKontrakty socjalne na nowych drukach\nautor: Michalina Topolewska23.12.2010, 03:00\nPracownicy socjalni będą stosować jeden z dwóch typów kontraktu socjalnego w zależności od tego, czy osoba go podpisująca znajduje się w trudnej sytuacji na rynku pracy.\nOd dziś zaczynają obowiązywać nowe druki kontraktów socjalnych. Ich wzory określa rozporządzenie ministra pracy i polityki społecznej z 8 listopada 2010 r. w sprawie kontraktu socjalnego (Dz.U. nr 218 poz. 1493).\nKontrakt socjalny jest rodzajem umowy podpisywanej między pracownikiem socjalnym a osobą korzystającą ze świadczeń z pomocy społecznej, która ma służyć jego usamodzielnianiu. W kontrakcie socjalnym obydwie strony zobowiązują się do podjęcia konkretnych działań, które mają doprowadzić do większej zaradności życiowej. Niewywiązywanie się z zawartych w nim postanowień może stanowić dla ośrodka pomocy społecznej podstawę do odmowy przyznania świadczeń pieniężnych.\nRozporządzenie wprowadza dwa typy kontraktów socjalnych. Pierwszy z nich, tzw. część IA i IIA, jest zawierany w celu rozwiązania trudnej sytuacji życiowej osoby lub rodziny.\nNatomiast w przypadku gdy osoba podpisująca kontrakt spełnia warunki określone w art. 49 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, zastosowana zostanie część IB i IIB kontraktu. To oznacza, że ten typ kontraktu będzie zawierany z osobami znajdującymi się w szczególnie trudnej sytuacji na rynku pracy, np. długotrwale bezrobotnymi lub bez wykształcenia i kwalifikacji zawodowych.\nW tych przypadkach kontrakt ma precyzyjniej określać przyczyny braku zatrudnienia, niepowodzenia w dotychczasowej aktywizacji zawodowej. Na tej podstawie opracowany będzie szczegółowy plan działań i celów, które mają być osiągnięte.\n– Już teraz zobowiązujemy w kontraktach takie osoby do udziału np. w kursach i szkoleniach zawodowych, więc sama zmiana druku raczej nie spowoduje dużych zmian w naszych działaniach – mówi Ewa Kłosowska, dyrektor MOPS w Wejherowie.\nGminy, które mają jeszcze druki dotychczas obowiązujących kontraktów socjalnych, mogą je stosować, ale nie dłużej niż do 30 czerwca 2011 r.


Wydłużenie terminu spłaty | chwiluj.pl\nZ tego co zauważyłem, to wiele firm pożyczkowych niechetnie udziela pożyczek na dłuższe terminy. Można ewentualnie u nich wykupić trochę dłuższe terminy spłaty. Czyli kończy się jeden cykl miesięczny i można wydłużyć o kolejny miesiąc, ale będzie to kosztowało okresloną sumę. Powiem szczerze, że nie jest to do końca wygodne z mojej perspektywy. Dlaczego tak się dzieje?\nMusiałbym się nad tym trochę bardziej pochylić, ale wydaje mi się, że może mieć to związek z jakąś formą, próbą obejścia ustawy antylichwiarskiej - dokładnie nie wiem, ale tak mi się po prostu wydaje. Dobrze, gdyby wypowiedział się ktoś bardziej znający się w tym temacie.\nTak tu chodzi chyba o ominięcie przepisów. Wydaje mi się, że trzeba to traktować jako tak jakby nową umowę lub qwazi umowę. Pewności nie mam, ale wygodne to to nie jest. Znacznie lepsza opcją byłby dłuższy okres spłaty, ale być może wówczas oferta nie wyglądałaby aż tak atrakcyjnie? Nie wiem.\nMożna przedlużać dowolnie, z miesiąca na miesiąc, bylby tylko dochodziło do spłaty długu.\nDodam jeszcze, że za każde wydłużenie trzeba dodatkowo płacić. Często są to spore sumki.\nWiększość firm pożyczkowych stosuje zasadę: pożyczka na jakiś krótki termin np 30 dni. W tym okresie trzeba ją spłacić. Owszem, można wydłużyć ten termin, ale będzie on dodatkowo kosztował, trzeba będzie za niego dodatkowo zapłacić. No i teraz naszym zadaniem jest skalkulowanie - czy to nam się w ogóle opłaca?


Czy zanieczyszczamy Marsa… życiem? - Nauki przyrodnicze - Forum Kopalni Wiedzy\nBy KopalniaWiedzy.pl, April 29, 2010 in Nauki przyrodnicze\nJednym z głównych celów bezzałogowych misji marsjańskich jest poszukiwanie śladów dawnego, a może i obecnego życia. Możliwości marsjańskich łazików są w tym względzie niewielkie i ograniczają się do prób wykrycia w marsjańskim gruncie obecności substancji organicznych, które mogłyby być wytworzone na przykład przez bakterie. Przyszłe misje na pewno jednak będą miały coraz lepsze narzędzia w tym celu, nie mówiąc już o - odległej co prawda - misji załogowej, czy przywiezieniu próbek marsjańskiej gleby na Ziemię. Co jednak możemy tam odkryć?\nW tym cały problem: naukowcy z Uniwersytetu Centralnej Florydy uważają, że istnieje duże ryzyko, iż odkryjemy na Marsie to, co sami tam zawieziemy. Czyli ziemskie mikroorganizmy, które dostaną się tam, lub co gorsza już dostały, wraz z ziemskimi pojazdami. Zespoły planujące misje od dawna zdają sobie sprawę z takiego ryzyka, dlatego wszystkie wysyłane pojazdy są przed startem dokładnie odkażane i sterylizowane. Ponadto dochodzi długi lot w warunkach kosmicznych, które życiu nie sprzyjają. Czy to jednak daje nam gwarancję, że nie zanieczyścimy Marsa ziemskim życiem organicznym? Otóż właśnie niekoniecznie. Niedawno wykonane testy dowiodły, że różne typy bakterii przeżywają wszystkie zabiegi i są obecne przynajmniej w chwili startu. Sterylna natura statku kosmicznego sprawia, że przeżywają tylko najbardziej odporne - to swoista selekcja naturalna.\nBadacze z Uniwersytetu Centralnej Florydy (University of Central Florida) odtworzyli na ziemi warunki panujące na Marsie: brak wilgoci, niskie ciśnienie, niską temperaturę i promieniowanie ultrafioletowe. Do badań wytypowano najbardziej odporne z powszechnie występujących gatunków bakterii: acinetobacter, bacillus, escherichia, staphylococcus oraz streptococcus. Po tygodniowym badaniu okazało się, że w takich warunkach, czyli na powierzchni Marsa, potrafią przeżyć - choć nie odnotowano namnażania się - przynajmniej bakterie e-coli, jeśli będą przykryte choćby cieniutką warstewką pyłu chroniącego je przed ultrafioletem, albo jeśli będą znajdować się w zakamarkach pojazdu.\nCzy ziemskie mikroorganizmy będą w stanie namnożyć się na powierzchni Marsa? Jeśli tak, to przyszłe misje bez wątpienia mogłyby zasiedlić Czerwoną Planetę ziemskim życiem. Z doświadczeń ziemskich wiemy, że niektóre organizmy potrafią żyć w bardziej ekstremalnych warunkach. Konieczne są zatem dalsze, rozległe badania nad zdolnością bakterii do przetrwania, mogące potwierdzić, lub wykluczyć ryzyko. A także zachowanie maksymalnej ostrożności.\n>Czy ziemskie mikroorganizmy będą w stanie namnożyć się na powierzchni Marsa?</strong> Jeśli tak, to przyszłe misje bez wątpienia mogłyby zasiedlić Czerwoną Planetę ziemskim życiem.\nFlora i fauna Marsa w niebezpieczeństwie.


NieZŁA zima cz. II | zuzulenka by Joanna Adamkiewicz\nDziś niestety kompletnie nie czuć zimy w powietrzu. Śnieg stopniał, rano okropna mgła na dworze i jakoś tak czuć wiosnę. Zima jest całkiem przyjemna, jednak na wiosnę czekamy z niecierpliwością. To czas, kiedy wiele się w naszej rodzince wydarzy. Urodziny Taty, 2 urodziny Zuzi, chrzest Lenki, pierwsze święta Wielkanocne z Lenką i wiele, wiele innych. Nie możemy się doczekać tych wydarzeń.\nDziś jednak jeszcze co nieco powspominamy chwile, gdy na zewnątrz była cała masa śniegu, zaspy po szyję i mrozek w powietrzu. Kto wie, może jeszcze zima nas zaskoczy 🙂\nKochamy SZare-BAM :) A Wy?\nMy z tegorocznej zimy nie mamy ani jednego zdjęcia.\nJak spadł śnieg to Bartek się rozchorował,a jak stopniał to wyzdrowiał 🙂\nCichutko mam nadzieję,że śnieg się pojawi,choć z utęsknieniem czekam na wiosnę.\nU nas było podobnie, dziewczynki ciągle chorowały. Ostatecznie jednak udało się trochę z tej zimy skorzystać 🙂 Podobno jeszcze śnieg ma padać na koniec lutego, więc jest nadzieja, że zima jeszcze wróci 🙂\nU nas było tak samo 🙁 nawet nie wyciągaliśmy sanek z piwnicy 🙁\nSuper zdjęcia :)))))\nMy sanek nadal w posiadaniu nie mamy, ale jeśli zima wróci to od razu kupię je w pierwszej kolejności 🙂\nW górach to tak napadało, że chocho. Mam jednak nadzieję, że do mnie już nie wróci:)\nChciałabym zobaczyć góry zimą 🙂\nA my liczymy że jeszcze trochę śniegu tej zimy się pojawi, bo u nas mało go było :))\nPodobno jeszcze ma padać, więc jest szansa 🙂


All-In-One - wszystko w pakiecie\nJeszcze do niedawna komputery zintegrowane typu All-In-One nie były popularne. Świat się jednak zmienia i teraz zyskują na popularności – i to znacznie! Warto zainteresować się takimi urządzeniami, gdyż oferują naprawdę wiele – zalety laptopów oraz pecetów.\nKomputery typu All-In-One (AIO) miały wąskie grono zwolenników potrzebujących dość oryginalnego sprzętu, który wyróżniał się swoją funkcjonalnością. Ba rynku była to jednak nisza, gdyż modele AIO nie trafiały do masowej sprzedaży. Okazuje się jednak, że są nie tylko bardzo funkcjonalne, ale mają też wiele pożądanych możliwości. Nic dziwnego, że segment ten coraz dynamiczniej się rozwija, skręcając w nowoczesną stronę…\nAIO – ale co to jest?\nPod określeniem AIO skrywają się pecety w obudowie monitora. Przypominają monitor o grubszej obudowie i z podłączoną klawiaturą. Od tradycyjnego peceta różnią się tym, że korzystają z niedużych podzespołów laptopowych.\nDzisiaj rozwiązanie to staje się modne, ale do niedawna AIO był postrzegany jako zbiór wad komputerów przenośnych i stacjonarnych. Jednak w dobie nowoczesnych rozwiązań i innowacyjnych technologii, a także większa otwartość użytkowników sprawiły, że zaczynają patrzeć na AIO świeżym okiem. Dawne uprzedzenia i nawyki konsumenckie zeszły na dalszy plan, a All-In-One postrzega się – dla odmiany – jako zalety laptopów i klasycznych pecetów.\nTrzeba przyznać, że od zawsze AIO przyciągały spojrzenia ze względu na swój oryginalny design. Są mniejsze i zgrabne – nadal wyróżniają się stylistyką. Nowoczesne komputery All-In-One, np. Lenovo IdeaCentre All-In-One 520s czy AIO 730s, zwracają uwagę dyskretną elegancją. Zaletą ich urody jest przede wszystkim brak skrzynki z kablami, która zwykle psuje estetyczne wrażenie.\nCo oferują komputery All-In-One?\nMimo że niepozorne, modele AIO są naprawdę mocne. Do tej pory korzystały jednak z podzespołów laptopa, dlatego też wydajniejsze były komputery stacjonarne. Między innymi z tego powodu gracze wybierali tradycyjne modele, oferujące im najlepszą wydajność. Nowe laptopy i komputery typu All-In-One wyposażone są już w bardzo dobre karty graficzne i mocne procesory – nie są zatem gorsze, aby oddać się na nich profesjonalnej rozrywce.\nJako przykład może posłużyć m.in. Lenovo AIO Y910 – model ładny, wydajny i niewielki, bo mający raptem 27-calowy ekran o rozdzielczości QHD. Wyposażono go w podzespoły z wysokiej półki – za jego moc odpowiada procesor Core i7, a za obraz karta graficzna GTX 1080. Najnowsze modele w ofercie Lenovo – All-In-One 520 oraz AIO 720s – korzystają z najnowszych i najszybszych procesorów Intela, jakie oferowane są użytkownikom domowym. Same plusy? Dodajmy jeszcze lepszy komfort gry niż w przypadku komputera stacjonarnego…\nMobilny nie znaczy najlepszy\nNie tylko zresztą, bo jednak komfort użytkowania laptopa też nie jest najwyższy. Klawiatura – w razie awarii czy zalania kubkiem gorącej kawy – nie jest łatwym elementem do wymiany, ekran mógłby być większy, ale wtedy całość będzie ciężka i mało poręczna. Mimo tych wad to nadal laptopy są najpopularniejsze – poręczne, stosunkowo lekkie, można je wszędzie spakować i wziąć ze sobą itd.\nPrawie każdy wymieni tę ich cechę jako jedną z najważniejszych, a tymczasem wielu z nas nie wykorzystuje tej zalety, czyli ich mobilności. Zwykle korzystają z laptopa podobnie jak z komputera stacjonarnego – ustawiają go w wybranym miejscu w domu lub biurze.\nAll-In-One – faktycznie same zalety\nWiększy komfort przy takim użytkowaniu zapewni jednak model All-In-One, gdyż wyposażony jest zwykle w co najmniej 17-calowy monitor – można też wybrać model 27-calowy – klawiaturę oraz mysz. Oba te elementy najczęściej są bezprzewodowe, co jest też bardzo praktyczne, gdyż można je wymienić na inne w dowolnym momencie. AIO jest też ławy do przenoszenia go w inne miejsce.\nKomputery All-In-One faktycznie łączą zalety laptopów i modeli stacjonarnych, ale to nie wszystko – sprawdzą się ponadto tam, gdzie oba te warianty nie będą najlepszym rozwiązaniem. Ich wyjątkową budowę można docenić, używając ich w biurze.\nModele serii Lenovo ThinkCentre All-In-One sprawdzą się idealnie jako praktyczne urządzenia do biura – są nieduże, ale oferują spory ekran, wydajne, gwarantują wysoki komfort pracy. Wybrane z nich mają ekran dotykowy, który przyda się grafikom, użytkownikom przygotowującym prezentacje itd.\nTrzeba przyznać, że możliwości komputerów AIO już są duże, a potencjał jeszcze większy. Segment ten na pewno będzie się rozwijał i warto śledzić aktualną ofertę tych modeli.\nWięcej na temat komputerów AIO dowiesz się z serwisu Lenovozone. Dowiesz się jak wybrać komputer AIO oraz znajdziesz tam bieżące informacje na temat najnowszych modeli AIO od firmy Lenovo.


Wycieczki - Wycieczki - rok szkolny 2011/2012 | Publiczna Szkoła Podstawowa w Pościeniu Wsi\nW dniu 22 czerwca 2012 roku uczniowie klas II - VI odbyli wycieczkę autokarową do Warszawy\norganizowaną przez Biuro Turystyczne ,,AROKA" .\nMiejsca, które odwiedzono to:\n- seans w kinie 5D EXSTRIM pt.,,Przygoda w starej kopalni";\n-Wizyta w firmie Ciuciu cukierek;\n- Zwiedzanie wystawy interaktywnej w Centrum Nauki Kopernik;\n- obiad w Centrum Warszawy.\nPanie: Elżbieta Murzyn i Joanna Nikiel -Pogorzelska troszczyły się o bezpieczeństwo dzieci.\nZapraszamy do ALBUMU FOTOGRAFICZNEGO:)\nW dniu 14 czerwca 2012roku dwudziestu uczniów klas 0-III odbyło wycieczkę w okolice Ciechanowa, do miejscowości Sarnowa Góra. Celem wycieczki był pobyt w KRAINIE WESTERNU, ZWIEDZANIE MIASTECZKA WESTERNOWEGO, INDIAŃSKIEJ WIOSKI WRAZ Z ATRAKCJAMI. Dzieci świetnie bawiły się, a nad ich bezpieczeństwem czuwały wychowawczynie: p. Małgorzata Bączek oraz p. Wiesława Waśniewska.\n15 grudnia 2011 roku Rada Pedagogiczna, pracownicy obsługi oraz emeryci wzięli udział w wyjazdowym Spotkaniu Opłatkowym, które odbyło się w Gospodarstwie Agroturystycznym w Fijałkowie.\nWszyscy wszystkim składali życzenia. Dzielono się Opłatkiem.\nWszyscy zasiedli do Wieczerzy Wigilijnej. Oczywiście był Miokołaj z prezentami:)\nPodziękowanie dla Pani Dyrektor za zorganizowanie wspólnej uroczystości. Wszystkim odwiedzającym tę stronę Wesołych Świąt i szczęśliwego Nowego Roku.\n13 października 2011 roku nauczyciele, emeryci oraz pracownicy szkoły pod kierunkiem pani dyrektor Grażyny Tymińskiej odbyli wycieczkę do Warszawy. W programie był Teratr 6. PIĘTRO w Pałacu Kultury i Nauki. Obejrzeliśmy komedię ,,Fredro Dla Dorosłych- Mężów i Żon". Oczywiście był pyszny obiad.\nZ nowymi siłami wróciliśmy do pracy:)\n29 IX 2011 roku uczniowie pod kierunkiem Teresy Niskiej w ramach przygotowania do konkursu przyrodniczego odbyli ,,EKOLOGICZNĄ WYPRAWĘ" do Nadleśnictwa Parciaki. Uczniowie przeszli ścieżką dydaktyczną, którą ciekawie opowiadał pan leśniczy Tomasz Swietlicki, obejrzeli ciekawe eksponaty znajdujące się w sali projekcyjnej. Oczywiście nie zabrakło ogniska i pieczenia kiełbasek:) Była to udana wyprawa:)\n18 V 2011 r - Klasa V i VI ze swoimi wychowawcami : Elżbietą Murzyn i Teresą Niską była na wycieczce turystyczno - krajoznawczej. Zwiedziliśmy: żwirownię, cegielnię, głaz narzutowy jako Pomnik Przyrody, wędrowaliśmy po Górach Dębowych, podziwialiśmy Jezioro Zawadzkie, piliśmy wodę ze strumyka, zachwycaliśmy sie Kościołem w Janowie i Duczyminie. Zapraszamy do oglądania zdjęc!!!:)\n15 czerwca 2011 roku klasy I-IV oraz przedszkolaki ze swoimi wychowawcami: Małgorzatą Bączek, Joanną Nikiel- Pogorzelską, Dorotą Grabowską, Wiesławą Waśniewską oraz Moniką Kuklińską byli na wycieczce w Zagrodzie Kurpiowskiej w Kadzidle:)\nMaluchy wróciły zachwycone:)\n17 czerwca 2011 roku klasa VI ze swoją wychowawczynią p.Teresą Niską oraz p. Elżbietą Murzyn wyruszyli na wycieczkę na Mazury. Zwiedzili: Park Dzikich Zwierząt w Kadzidłowie, kąpiel w basenie ,,Tropikana" w hotelu ,,Gołębiewski", rejs statkiem ,,Bełdany" po Jeziorze Mikołajskim i Jeziorze Śniardwy, spacer po przystani w Mikołajkach i przystani w Rucianem- Nida. Była to pożegnalna wycieczka\nW pamięci pozostaną wspomnienia oraz zdjęcia\nKażdego roku wyjeżdżamy również do Olsztyna ⇒\nWyjeżdżamy również na Mazury: Św. Lipka, Mrągowo, Mikołajki, Kadzidłowo- park dzikich zwierząt, przystań Ruciane- Nida ⇒\nByliśmy w Sanktuarium w Licheniu ⇒\nNadleśnictwo w Budziskach ⇒\nZ okazji Dnia Edukacji Narodowej pani dyrektor zorganizowała wycieczkę do Ciechocinka dla wszystkich pracowników naszej szkoły - na której świetnie się bawiliśmy ⇒\nW celu zapoznania uczniów z pracą policjanta i strażaka zorganizowaliśmy wycieczkędo Powiatowego Komisariatu Policji i Państwowej Straży Pożarnej w Przasnyszu ⇒