Jak głosowali podkarpaccy posłowie w sprawie in vitro - Biznes i Styl\nSejm, 261 głosami za przy 176 przeciwnych i&nbsp6 wstrzymujących się, przyjął w&nbspczwartek budzącą wiele emocji ustawę o&nbspin vitro. Poparły ją kluby PO, SLD, Ruchu Palikota i&nbspwiększość posłów niezrzeszonych. Przeciw był klub PiS i&nbspZjednoczona Prawica. PSL był w&nbsptej sprawie podzielony niemal po połowie.\nA&nbspjak głosowali podkarpaccy posłowie? W&nbspklubie PO wyłamał się poseł Mieczysław Pluta, który zagłosował przeciw. Pozostali – Renata Butryn, Tomasz Kulesza, Marek Poręba, Marek Rząsa, Krystyna Skowrońska i&nbspPiotr Tomański – poparli projekt. Wszyscy podkarpaccy posłowie PiS i&nbspZjednoczonej Prawicy głosowali przeciw, jedynie Mieczysław Golba nie wziął udziału w&nbspgłosowaniu.\nPodzielili się podkarpaccy posłowie PSL. Jan Bury i&nbspDariusz Dziadzio byli za, Mieczysław Kasprzak – przeciw.\nCały klub SLD, w&nbsptym jedyny podkarpacki poseł Sojuszu, Tomasz Kamiński, poparł ustawę.\nPosłanka Ruchu Palikota Małgorzata Marcinkiewicz nie wzięła udziału w&nbspgłosowaniu, natomiast klub poparł ustawę.\nW&nbspmyśl ustawy, którą przygotował resort zdrowia i&nbspktóra została uchwalona jako projekt rządowy, z&nbspprocedury in vitro będą mogły korzystać osoby w&nbspzwiązkach małżeńskich oraz osoby we wspólnym pożyciu, potwierdzonym jedynie oświadczeniem. Ustawa dopuszcza zapłodnienie do sześciu komórek jajowych. Zezwala na dawstwo zarodków, zabrania zaś ich tworzenia w&nbspcelach innych niż pozaustrojowe zapłodnienie.\nPosłowie odrzucili wszystkie poprawki i&nbspwnioski mniejszości, zmierzające m.in. do wprowadzenia możliwości stosowania in vitro wyłącznie przez małżeństwa, ograniczające liczbę zapładnianych komórek jajowych i&nbspwprowadzające przepisy karne za tworzenie zarodków poza organizmem kobiety.


Chce miec jeszcze wiecej ,odlozyc duzo siana sie nie martwic ,ze mnie zamkna psyy z samego rana. Nawet jak mnie nie ma dzialka l - Teksciory.pl\nSzukaj: Chce miec jeszcze wiecej ,odlozyc duzo siana sie nie martwic ,ze mnie zamkna psyy z samego rana. Nawet jak mnie nie ma dzialka l\nWyniki wyszukiwania: Chce miec jeszcze wiecej ,odlozyc duzo siana sie nie martwic ,ze mnie zamkna psyy z samego rana. Nawet jak mnie nie ma dzialka l\nTeksty piosenek (170313)\n"czekam aż zamkną mnie Oni Nie Zamkną Mnie te suki nie zamkną mnie psy nie zgarną mnie za palenie joina na ławce za życie na mojej zajawce byciem sobie wiernym na zawsze bo zawsze robiłem co ja chcę czekam"\ndu hast schonsten arsch der welt\nsuicide wild in blue\nna pole tanki\nZnajdujesz się na stronie wyników wyszukiwania dla frazy Chce miec jeszcze wiecej ,odlozyc duzo siana sie nie martwic ,ze mnie zamkna psyy z samego rana. Nawet jak mnie nie ma dzialka l. Na odsłonie znajdziesz teksty, tłumaczenia i teledyski do piosenek związanych ze słowami Chce miec jeszcze wiecej ,odlozyc duzo siana sie nie martwic ,ze mnie zamkna psyy z samego rana. Nawet jak mnie nie ma dzialka l. Tekściory.pl - baza tekstów piosenek, tłumaczeń oraz teledysków.


Po słabym wyniku październikowym, w listopadzie produkcja przemysłowa poszła w górę aż o 7,8 proc., w porównaniu do listopada ubiegłego roku, a więc znacznie mocniej niż się spodziewano. Jednocześnie jednak była o 2,6 proc. niższa niż miesiąc wcześniej. Dynamika produkcji przemysłowej porusza się w dość charakterystycznym cyklu, częściowo związanym z różnicami liczby dni roboczych w poszczególnych miesiącach, który łatwo wyjaśnić, jeśli spojrzy się wstecz. W listopadzie 2013 r. produkcja wzrosła o 2,9 proc. w porównaniu do poprzedniego roku, a więc niezbyt mocno, w listopadzie 2014 r. zwyżka była jeszcze skromniejsza, bo wyniosła zaledwie 0,3 proc. W listopadzie 2015 r. z łatwością więc osiągnęła dynamikę sięgającą 7,8 proc., ze względu na niezbyt wysoki poziom odniesienia z dwu poprzednich lat. W grudniu już tak łatwo nie będzie, ponieważ w grudniu ubiegłego roku zwyżka wyniosła aż 7,9 proc. i to wobec równie silnego, sięgającego 6,7 proc. wzrostu w 2013 r. W tym roku w grudniu, mimo większy liczb dni roboczych, raczej więc nie uda się osiągnąć wysokiej dynamiki i można się spodziewać, że będzie ona niższa niż listopadowa. Kolejne obserwacje prowadzą do wniosku, że wzrostowy cykl produkcji przemysłowej może wyhamować w pierwszych miesiącach przyszłego roku, by miejmy nadzieję, ponownie nabrać tempa na wiosnę.\nW przypadku produkcji budowlano-montażowej jest nieco podobnie, ale jej dynamika wyraźnie od dłuższego czasu rozczarowuje. Jej słabe zachowanie ma prawdopodobnie związek z okresem przejściowym, w którym zakończyły się już duże inwestycje, realizowane przy wsparciu z unijnej perspektywy na lata 2007-2013 , a współfinansowane z nowych środków jeszcze się nie zaczęły. Na niekorzyść będzie też w najbliższych miesiącach działała sezonowość prac w budownictwie. Na wyraźniejszą poprawę trzeba więc będzie poczekać prawdopodobnie do drugiej połowy przyszłego roku. Z tego punktu widzenia listopadowa zwyżka o 1,2 proc. pozytywnie zaskakuje.\nSprzedaż detaliczna od dłuższego nie chce rosnąć w tempie, na który wskazywałaby poprawa kondycji rynku pracy oraz dynamika wynagrodzeń realnych. Jednak i w tym przypadku listopad przyniósł poprawę sytuacji i zwyżkę o 3,3 proc., która na tle październikowego wzrostu o zaledwie 0,8 proc., wygląda imponująco i może stanowić sygnał bardziej trwałej tendencji. Licząc w cenach stałych, czyli uwzględniając deflację, sprzedaż zwiększyła się w listopadzie aż o 5,7 proc. Największym powodzeniem wśród nabywców cieszyły się pojazdy samochodowe, w przypadku których wzrost sięgnął 20,4 proc., prasa, książki i artykuły kupowane w pozostałych sklepach specjalistycznych, gdzie wydaliśmy o 17 proc. więcej oraz pozostałe towary w sklepach niewyspecjalizowanych, których sprzedano o 19,5 proc. więcej niż przed rokiem.\nTagi: Polska,Gospodarka,Wskaźnik makroekonomiczne


Lost in Elysion: Drobna dygresja o Otaku.\nLost in Elysion\nDrobna dygresja o Otaku.\nOstatnio rozmawiając z moją przyjaciółką, zaczęłyśmy rozmawiać o tym, jak zmienił się nasz pogląd na Japończyków w ciągu ostatnich czterech lat - czyli od czasu, gdy zaczęłyśmy korespondować z nimi online.\nOtóż, kiedyś uważałam, że Japończycy to w większości raczej nieszczęśliwi mężczyźni, którzy uciekają od rzeczywistości na wszelkie możliwe sposoby.\nZa największe biedactwa uważałam otaku.\nTeraz, po rozmowach z wieloma mieszkańcami kraju kwitnącej wiśni, trzech miesiącach mieszkania w tym kraju i po dwuletnim związku z Japończykiem wiem, jak bardzo się myliłam.\nW tym poście postanowiłam skupić się na otaku, gdyż to oni najbardziej mnie zdziwili.\nChciałabym podkreślić też, że piszę na podstawie własnych doświadczeń i obserwacji, więc mogę się mylić co do pewnych kwestii. Chętnie porozmawiam z kimś na ten temat. :3\nOtaku to mężczyzna, który jest ogarnięty obsesją na punkcie mangi i anime, szczególnie tych moe-kei.\nWydaje na swoją pasję grubą część swojej pensji, a swoje ulubione bohaterki pociągają go często dużo bardziej od realnych kobiet. Osobom bardziej zainteresowanym polecam poszperać w googlach - wiele ciekawych tekstów.\nSzczerze mówiąc, po obejrzeniu "Densha-otoko", "NHK ni youkoso" itp. filmów/seriali, uważałam otaku za całkiem uroczych facetów, a fakt, że w tamtym okresie sama byłam ogromną fanką m&a, to "rozumiałam" ich pasję. Co prawd widziałam również jakieś programy dokumentalne poruszające te tematykę, ale myślałam, że mężczyźni nie mający potrzeby związania się z żywą kobietą to jakieś skrajne i rzadkie przypadki.\nObsesje tych mężczyzn na punkcie narysowanych dziewcząt tłumaczyłam sobie w następujący sposób - musiał być on w przeszłości źle potraktowany przez dziewczynę, którą naprawdę kochał i nie radząc sobie z tym wszystkim, zaczął uciekać w rysunkowy, idealny świat, w którym żadna go nie zrani. Byłam też przekonana, że jeżeli taki chłopak znalazłby dobrą dziewczynę, "znormalniałby".\nPatrząc na to z perspektywy czasu nie mogę uwierzyć, że taka byłam naiwna.\nJednak ku memu zdziwieniu wiele dziewcząt postrzega otaku w ten sposób.\nCzy zastanawiałyście się kiedyś, jakie anime bywa seksistowskie?\nNie mówię tu o tytułach typu "Kara no kyoukai", "Ghost in the Shell" - to zupełnie inna liga.\nMam na myśli te tytuły kierowane głównie do męskiej części widowni.\nZauważyłyście jak w takich tytułach większość postaci kobiecych jest przedstawiana?\nDziecinne, niezbyt inteligentne, nieporadne cycoliny z wielkimi oczami i piskliwymi głosikami.\nNie wspominając już o wyidealizowanych, nieproporcjonalnych ciałach.\nSą łatwe do zdominowania, czy zmanipulowania... Bardziej przypominają małe kotki niż kobiety.\nNiepełnosprytność i "nieludzko piękny" wygląd - to są ich największe atuty czyniące z nich doskonałe obiekty pożądania, które bez żadnego wysiłku można zaspokoić.\nMówiąc w prost - pójście na łatwiznę.\nOtaku świadomie wybierają ten wyidealizowany świat 2D.\nWygoda, nieograniczony wybór opcji... To uzależnia.\nA prawdopodobieństwo rezygnacji z tego wszystkiego dla żywej dziewczyny jest nikłe.\nOglądałam kiedyś program w którym kobiety spotykające się z takimi mężczyznami wypowiadały się na ich temat.\nZa ich największą zaletę uważały to, że taki chłopak nigdy nie zdradzi.\nCóż... Z prawdziwą kobietą raczej nie. Ale kiedy twój ukochany jest tak zaabsorbowany kreskówkami - to te rysunkowe kobiety zaczynasz postrzegać jako rywalki.\nDochodzi jeszcze kwestia tego, że ludzki mózg odbiera bohaterów kreskówek jak prawdziwych ludzi (jest to udowodnione naukowo) - to zakochiwanie się, a nawet ostre obsesje panów na punkcie wyidealizowanych i nieskomplikowanych postaci z anime/gier jest dosyć popularnym zjawiskiem w śród fanatyków tego typu rozrywki. Ma ono nawet swoją nazwę - 二次元コンプレックス (kompleks dwóch wymiarów).\nOznacza to, że wierność takiego jest względna.\nA tak swoją drogą... Istnieje piosenka grupy Kiryu vel. MyDragon, o tytule właśnie [二次元コンプレックス ], prześmiewająca tę patologie.\nI tym oto optymistycznym akcentem zakończę tę dygresje.\nPisałam dosyć ogólnikowo i nie poruszyłam wszystkich aspektów.\nMimo to, mam nadzieję, że pomogłam spojrzeć wam na fenomen "otaku" z trochę innej perspektywy.\nJestem otwarta na konstruktywna krytykę i jak już wspominałam, chętnie porozmawiam na ten temat.\nDlatego powiedzcie mi, co wy o nich myślicie?\nAutor: み☆か☆ん o 15:33\nFlyFly&Teacup 8 kwietnia 2013 16:00\nHmm... Drobna to takie ladne slowo ;) No ja osobiscie moge tylko posluchac, gdyz kompletnie sie na tym nie znam. Natomiast chetnie poczytam wiecej notek typu "refleksje o ludziach w Japonii".\nShiru 8 kwietnia 2013 21:47\nJa też będę chętna na więcej, bo w sumie nigdy się nad zjawiskiem "otaku" nie zastanawiałam. Jak widać to był błąd, bo takich "miłośników rysowanych cycków" znaleźć można i u nas - co moim zdaniem jest przerażające (jeśli jest jak w notce, pójściem na łatwiznę) i powinno skończyć się wizytami u psychologa.\nI'm a very childish girl who doesn't really want to grow up. I love playing with my makeup and listening to the music.\nTweets by @mikanchuchu\nLife & stuff #2 - Dlaczego osoby wrazliwe na slonc...\nLife & stuff #1 - czyli z życia nastoletniego Mika...


Garwolin - Święto 1. PSK za nami | KurierGarwoliński.pl\nŚwięto 1. PSK za nami\nDodano: 2017-05-15, 13:13\nW niedzielę na placu OSP Leszczyny odbyła się druga część Święta 1. Pułku Strzelców Konnych.\nNiedzielne uroczystości zapoczątkowała Msza Święta polowa o godzinie 13.30 na terenie OSP Leszczyny przy ul. Sławińskiej. Po nabożeństwie koncert pieśni patriotycznych zagrała Orkiestra Dęta OSP Garwolin. Następnie zostały wręczone nagrody dla zawodników, którzy najlepiej poradzili sobie w II Otwartym Turnieju Strzeleckim o Puchar Posła na Sejm RP Grzegorza Woźniaka (wyniki na końcu tekstu), zorganizowanym przez Stowarzyszenie 1. PSK i KSS „Snajper”. Około godziny 15.00 mieszkańcy powiatu garwolińskiego mogli obejrzeć pokazy sprawności kawaleryjskich w wykonaniu m. in. garwolińskiej i siedleckiej sekcji Stowarzyszenia Kawaleryjskiego im. 1. Pułku Strzelców Konnych oraz inscenizację bitwy pod Tomaszowem Lubelskim. Pokaz sprzętu wojskowego zaprezentowały Oddziały Garda i Sfora.\nNa koniec odbyło się wręczenie nagród najlepszym zawodnikom niedzielnego Biegu Ułańskiego, zorganizowanego przez Stowarzyszenie Truchtacz.pl. Impreza wpisuje się w Grand Prix Ziemi Garwolińskiej.\nW biegu głównym najlepiej poradził sobie Robert Świecak. Drugi był Adrian Gasek, a trzecia Emilia Mazek. Wśród panów trzecie miejsce zajął Michał Pyza. Wśród pań kolejność przedstawiała się następująco: Emilia Mazek, Agata Zboina i Monika Trela.\nSzczegółowe wyniki Biegu Ułańskiego TUTAJ.\nWyniki II Otwartego Turnieju Strzeleckiego:\n1. Paweł Baran\n2. Ksawery Laskowski\n3. Paweł Kurowski\nkarabin sportowy - zawodowcy:\n1. Juliusz Prusinowski\n2. Andrzej Domański\n3. Maciej Mitek\n1. Arkadiusz Chojecki\n2. Ewa Zalech\n3. Ksawery Laskowski\n2. Jarosław Trzaskowski\n3. Andrzej Domański\ndo wszystkich ( 2017-05-25 10:09 , #IP 08adc091a5) Odpowiedz\nZawsze znajdzie się czarna owca wywołująca zamieszanie. Impreza była wspaniała\n( 2017-05-25 11:30 , #IP ef35f92596) Odpowiedz\nLepiej odstaw to o bierzesz bo w samozachwyt wpadniesz. Piszą że było wiele do poprawki to znaczy że było.\nOrganizacja ( 2017-05-16 08:43 , #IP 0eae0b28c9) Odpowiedz\nSzkoda tylko że organizacja biegu była na takim poziomie jakim była. Pijani strażacy zamiast pilnować porządku stwarzali zagrożenie dla biegaczy wypaczając również wyniki biegów. Zawody sportowe powinny odbywać się w warunkach przede wszystkim zapewniających bezpieczeństwo zawodników. W tamtym roku sytuacja była podobna i jeden z dzieciaków ucierpiał. Wyznaczona trasa dla młodszych zagrażała też kontuzjom co dla osób które chcą rozwijać pasje sportowe ma ogromne znaczenie. Może jeden z biegów Grand Prix Ziemi Garwolińskiej rozegrać dla odmiany na stadionie lekkoatletycznym np. przy szkole nr.2 Mam nadzieję że organizatorzy wyciągną z tego jakieś wnioski.\nMarudzisz ( 2017-05-18 07:38 , #IP d718b45b1c) Odpowiedz\nDo marudy ( 2017-05-19 13:41 , #IP 901b8f8508) Odpowiedz\nWszystko jest fajnie do puki komuś się coś nie stanie, a wtedy płacz, sądy, odszkodowania i co najważniejsze nikt jest nie winny.\nAbsolutorium dla burmistrz miasta i gminy Pilawa\nKoncert chórów w Żelechowie


liebster blog award. - Vincit qui patitur ��\nIn: 2014, faq, nominacje 12:17:00 By: Patrycja Kolibaj\nZnowu zostałam nominowana! Myślę, że to już ostatni raz taka moja zabawa z nominacjami. Za każdą następną nominację będę musiała pięknie podziękować, ale skupię się jednak na tym, na czym skupić powinnam od dawna - na prawdziwym blogowaniu. A wraz z pierwszym września na blogu zajdą spore zmiany, o których niedługo postaram się Was poinformować. Ale już dłużej nie smęcę!\nTym razem dostałam dwie kolejne nominacje, co daje nam łącznie dziewięć nominacji na tym blogu i sprawia, że czuję się z tym niesamowicie. Dziewięć nominacji do LBA to bardzo, bardzo dużo. Za te nowe, dwie, dziękuję Anicie i Kasi.\n"Nominacja do Liebster Blog Award jest otrzymywana od innego bloggera w ramach uznania za dobrze wykonaną robotę. Jest przyznawana też blogom o mniejszej liczbie obserwatorów, więc daje możliwości do ich rozpowszechniania. Po odebraniu nagrody należy odpowiedzieć na jedenaście pytań otrzymanych od osoby, która Cię nominowała. Następnie Ty nominujesz jedenaście osób, informujesz je o tym oraz zadajesz im jedenaście pytań. Nie wolno nominować bloga, który Cię nominował"\n1. Masz jakieś postanowienia wakacyjne, noworoczne i tym podobne?\nMam, chociaż dobrze wiem, że takie postanowienia nie sprawdzają się, dopóki człowiek naprawdę nie zapragnie czegoś zmienić w swoim życiu. Moje postanowienia noworoczne można przeczytać TUTAJ, a plany wakacyjne pojawiły się TUTAJ. Niedługo również postaram się wrzucić postanowienia na nowy rok akademicki, ale zobaczymy co mi z tego pomysłu wyjdzie.\n2. Gdybyś musiała wybrać jednego idola, z którym się spotkasz i porozmawiasz, kto by to był?\nCóż, wszystko zależy od tego, czy podczas spotkania z danym idolem mogłabym mówić perfekcyjnie w danym języku czy tak kalecząc go, jak robię to w te chwili. Chociaż tak czy inaczej - ciężko mi wybrać jedną jedyną osobę, z którą mogłabym się spotkać i porozmawiać. Pisząc tą odpowiedź zastanawiałam się nad tą jedną osobą. Może byłaby to Helena Bonham Carter? Może Jared Leto? A może ktoś z Polski - Igor Herbut, moja ukochana Marta Fox? Siedziałam, zastanawiałam się i właśnie zrozumiałam, że to nikt z nich, chociaż każdego darzę dużym szacunkiem. Idolem, z którym chciałabym się spotkać i porozmawiać, na spokojnie i bez ludzi, byłby... Nergal.\n3. Jaki film najbardziej przypadł ci do gustu?\nPytanie z serii "które dziecko bardziej kochasz". Naprawdę trudno wybrać, gdy oglądało się wiele fajnych, wartościowych filmów. Jednak sądzę, że ten film, który zapadł gdzieś w moim sercu i o którym nie potrafię zapomnieć to Requiem dla snu. Również cudowny klimat mają filmy Burtona - tu akurat myślę o Sweeney Todd i Alicji w Krainie Czarów.\nUwielbiam. W pokoju mam pokaźną kolekcję około 500 książek, a niedawno nawet kupiłam sobie czytnik e-booków, dzięki czemu mogę mieć książki cały czas przy sobie. No i mogę mieć wszystkie te, których nie mogę kupić. Kocham książki.\n5. Też masz tak, że gdy polubisz fikcyjnego bohatera, to on umrze?\nZawsze. Polubiłam główne postacie w Gwiazd Naszych Wina - większość z Was wie jak to się skończyło. Pokochałam postacie z Szukając Alaski - skończyło się tak, jak się skończyło. Severus Snape, Lord Voldemort... większość moich ukochanych bohaterów już dawno nie żyje. Chociaż jestem pełna podziwu, bo pan Darcy wciąż żyje...\n6. Słuchasz też polskich piosenek?\nSłucham i to w sporej ilości. Łzy (ale tylko te prawdziwe, z Anią Wyszkoni), happysad, Myslovitz, LemON, IRA, TSA, T.Love, Pidżama Porno, Strachy na Lachy... Wymieniłam tylko kilka zespołów, bo same utwory zajęłyby mi mnóstwo czasu. Zespołów również nie wymieniłam wszystkich - to także zabrałoby mi czas.\n7. Lubisz uprawiać sport?\nLubię pływać i skakać na skakance. Czy to również uważane jest za sport?\n8. Obrałaś sobie jakiś życiowy cel?\nMoim życiowym celem jest przeżyć i nie dać się zwariować. Naprawdę. W dzisiejszych czasach to szczyt marzeń, by nie wpaść w wir innych ludzi i nie zlać się z całą szarą masą, która uważa się za kolorową. Nie chcę być kimś innym, chcę pozostać w stu procentach sobą.\n9. Planowałaś kiedyś wolontariat?\nNie do końca rozumiem pytanie, ale jeśli chodzi o wolontariat to brałam udział w wielu - w Marathonach, w II Memoriale Agaty Mróz, w budowie Hospicjum Cordis, w WOŚPie. Nie mam jednak w sobie tyle siły, by pójść na wolontariat do szpitala czy hospicjum. Co najwyżej mogłabym w Domu Dziecka, ale nie wiem czy mam w sobie aż tyle siły.\nWciąż nie wiem. Szukam siebie i wciąż nie wiem kim dokładnie bym chciała zostać.\nPYTANIA OD ANITY:\n1. Jak długo prowadzisz blog?\nObecnie jest rok i prawie dwa miesiące odkąd na tym blogu pojawił się pierwszy post, chociaż tak prawdziwie bloguję tutaj dopiero od grudnia 2013, bo zaczęłam dodawać więcej postów i jakoś się bardziej na nim skupiać. No i tutaj jestem, rok.\n2. Jak często dodajesz notkę?\nStaram się co dwa-trzy dni, jednak zdarza się, że piszę tylko raz w tygodniu. Wszystko zależy od tego ile mam czasu w danym okresie. Staram się jednak robić to systematycznie, by nie stracić swoich czytelników.\n3. O czym możemy czytać najczęściej na Twoim blogu?\nMyślę, że najczęściej pojawiają się tutaj moje przemyślenia i refleksje, bo do tej pory pojawiło się 29 postów z etykietą przemyślenia i 26 z etykietą refleksji. Taki właśnie miał być ten blog. Pełen przemyśleń, refleksji i różnych postów, wyjawiających moje myśli na różnorodne tematy.\n4. Co zmieniłabyś w swoim blogu?\nWygląd, bo wciąż nie znalazłam szablonu, który w pełni by mi przypasował. Cały czas czegoś szukam, ale nie potrafię pozostawić żadnego szablonu na dłużej niż miesiąc. Jeden był tutaj bardzo, bardzo długo, całą zimę, ale ileż można trzymać szablon zimowy? Teraz znowu czegoś poszukuję.\n5. O jakiej tematyce blogów nie lubisz?\nNie lubię blogów bez tematyki. Takich, które są prowadzone tylko dla darmowych ubrań i kosmetyków, takich, które nie mają pojęcia o zasadach poprawne polszczyzny... W sumie bardzo dużo typów blogów by się znalazło, ale raczej nie ma tematyki, której nie lubię. Bo nawet wśród modowych są cudowne perełki, a dzięki kosmetycznym mogę poznać opinie na temat interesujących mnie kosmetyków. No żyć nie umierać!\n6. Co Cię inspiruje do blogowania?\nŻycie, przede wszystkim. Posty przemyśleniowe nie pojawiają się znikąd. Każdy z nich pojawił się, bo coś wydarzyło się w moim życiu. Posty DIY to inspiracje ze wszystkiego - z moich pomysłów, z różnych stron internetowych, z innych blogów. A przepisy... skoro coś jest dobre, to dlaczego nie można się tym podzielić? ;)\nChyba nie mam swojego ulubionego bloga, ale bardzo lubię czytać Mamę Bajtla i cieszę się niezmiernie, że Asia w końcu wróciła po tak długiej przerwie! W końcu będzie co czytać i będzie co komentować. Myślę, że gdybym musiała już wybrać blog to pewnie trafiłoby na ten.\n8. Ulubiona blogerka lub ulubiony bloger?\nTego też nie mam. Czasem to również pytanie z serii "które dziecko bardziej kochasz". Do blogerek, które chętnie czytam, zaliczam właśnie Mamę Bajtla, Oliwkę czy Dagę. Nie mogę się również doczekać kolejnych postów Andzi, ale coś ostatnio mi się obija! Co do blogerów... Jest ich znacznie mniej, więc mogę wymienić tylko jednego. Kuc Filolog. Chociaż ostatnio zaglądam częściej na somatycznego.\n9. Jak często po napisaniu notki sprawdzasz nowe komentarze?\nZależy. Jeśli uważam, że jakiś post jest wart uwagi (przynajmniej moim zdaniem) to mogłabym zerkać co dwie minuty, czy jakiś komentarz się pojawił. Zdarza się także, że nie sprawdzam tego dopóki nie chcę napisać nowego postu. To wszystko jest zależne od czasu. I tego czy jestem zadowolona z jakiegoś postu.\n10. Jakie blogi preferujesz?\nZ przemyśleniami, rodzicielskie (tzw. parentingowe), z inspiracjami na różne tematy, z pasjami i dobrymi fotografiami. Lubię blogi, które wciągają czytelnika, bo są ciekawe.\nBo... Bo wszystko znajdziesz TUTAJ! :)\n1. Blogi, na które Twoim zdaniem warto zajrzeć.\n5. Gdybyś mógł/mogła na jeden dzień zamienić się z kimś ciałem, kto by to był?\n6. Powiedz kilka faktów o sobie.\n7. Oglądasz seriale? Jakie możesz polecić?\n8. Najbardziej inspirujący blogerzy?\n9. Co Ci się ostatnio śniło? Opowiedz.\n10. Co sądzisz o tak zwanych hejterach? Masz z nimi do czynienia?\n11. Co sądzisz o ludziach, którzy ciągle zaczynają swoje blogi, co chwilę od nowa, usuwając stare posty?\nNOMINACJE ODE MNIE:\nTo już chyba norma, ale tym razem znowu nikogo nie nominuję i, tak jak ostatnio, daję Wam wolny wybór. Jeśli chcecie - sami odpowiedzcie na pytania. Albo tu, w komentarzach, albo u siebie na blogu, tworząc cały post. Później możecie podać mi adresy do danego postu - chętnie poczytam Wasze odpowiedzi na moje pytania.\nEtykiety: 2014, faq, nominacje, odpowiedzi, pytania\nPatrycja K. 28 sierpnia 2014 14:19\nTo ja odpowiem na twoje pytania. :)\n1. Polecam: alexamariezurcher.com\n2. Przede wszystkim tym co mnie otacza.\n3. Czytam książki lub szkicuję.\n4. Kierunkowy48 - Fragment piosenki "Chcesz dodzwonić się do piekła - kierunkowy 48"\n5. Raczej wolałabym nie.\n6. Lubię kolor zielony, żaby i biedronki, nie lubię sera, prowadzę bloga obecnego od 3 lat, jestem w klasie maturalnej, mieszkam z chłopakiem.\n7. Breaking Bad, Gra o tron, Dr. Who, Dr. House.\n8. My pink plum, Design your life, Jest rudo lub One little smile.\n9. Hm.. pamiętam, że robiłam bardzo dużo zakupów w markecie bo szło jakieś tornado. xD\n10. Mam bardzo często, ale staram się nimi nie przejmować. Hejterzy to osoby, które zazdroszczą innych i w internecie próbują się wybić.\n11. Sama tak robiłam kilka razy, a więc mi to nie przeszkadza. :)\nIzabela F 29 sierpnia 2014 15:00\nMoże odpowiem na te pytania u siebie w poście :)


Tauron podtrzymuje zainteresowanie udziałem w projekcie jądrowym PGE - Puls Biznesu - pb.pl\nRządowe plany zakładają na razie wybudowanie przez PGE dwóch siłowni o mocy ok. 3000 MW każda. W pierwszej Grupa chce zachować co najmniej 51 proc. udziałów.\nPrzetarg na dostawcę technologii ma zostać rozstrzygnięty do końca 2013 r. Według PGE, w tym momencie ostateczna lokalizacja ma być już znana. Pierwszy reaktor pierwszej polskiej siłowni ma ruszyć do końca 2020 r. PGE wstępnie szacuje koszt inwestycji na 35 do 55 mld zł.\nFrancuski rolnik pozwał koncern Monsanto\nZamówili 150 Boeingów za 19 mld USD\nPlatige Image zadebiutuje na NewConnect 14 grudnia\nMG: w 2012 r. eksport wzrośnie o 8,5 proc., a import o 7,1 proc.\nEnergetyka / Tauron podtrzymuje zainteresowanie udziałem w projekcie jądrowym PGE


27 Kwi 2014 France Poker Tour (FPS 4) Monako 2014 -- transmisja na żywo na oficjalnym France Poker Series zawita do najbardziej prestiżowych miast w. PokerStars oferuje najlepsze turnieje pokerowe w Internecie. Turniej kończy się, gdy jeden z graczy zgromadzi wszystkie żetony będące w grze lub po spasowaniu jego ręki pozostanie w stanie „zajmującego miejsce” i dlatego otrzyma& ɣ ɨ ɪ ɲ ɾ ʁ ʃ ʊ ##u ʒ ##m ##y ʰ ʲ в ##в ##p ʻ ʼ ʾ ʿ ˈ ː ##w л ̀ ́ ̃ ##л ##. ple ##хода ##eda реда důvod ##год ##atów turniej Život ##rok наре stří zbyt вра перед musí stanie pł российских ##mysł nag nimi ##biut ##azen ##граф nie jest jednak w stanie grać w pokera tak dobrze jak najlepsi z ludzkich graczy1. Dla porównania jest wiele programów do gry w szachy, które są w stanie grać.\nTurnieje pokerowe. 40 osób lubi to. Na pojedynczy turniej przewidziane jest 20 miejsc. Wygrana - gadżety Paradise Poker (t-shirty, polówki, card protectory, karty)\nGrę na stołach, z limitami, gdzie w każdej chwili możemy się przyłączyć oraz zawsze od niego możemy wstać. Jest to zazwyczaj gra na prawdziwe pieniądze, która dostarcza niesamowitych emocji, choć na niższych limitach może się wydawać nudna, przez niskie stawki, często w wysokości 1-2 centów. Turniej w pokera online W godzinach szczytu możemy tak spotkać około 40.000 graczy, co jest wystarczającą liczbą aby zorganizować choćby ich flagowy turniej – Big Sunday Challenge z pulą gwarantowaną 100.000$ Pomijając te wydarzenie, co dziennie możesz liczyć tam na ciekawy turniej, choćby z racji ich Dayily Challenge Series, gdzie miesięczna pula\n13.01.2021 Nr 127, poz. 857) wprowadzały podwójne opodatkowanie turniejów gry pokera organizowanych w kasynach gry jest niezrozumiały i nie polega na prawdzie. Zgodnie z art. 68 ustawy o grach hazardowych podmiot urządzający turniej gry pokera uiszcza opłatę za udzielenie zezwolenia. Graj na średnim stacku. Powyższa porada sprawdza się, gdy nie gracie na deep stackach (najlepiej, by nie przekroczyć 150BB). Grając na średnim stacku (75BB-100BB) najłatwiej będzie ci włożyć więcej pieniędzy do puli, zwłaszcza przed flopem, i wykorzystać agresję rywali po flopie. W październiku 2011 r. ponad sto osób uczestniczyło w jednym ze szczecińskich klubów w nielegalnym turnieju pokera. Późnym wieczorem turniej przerwali policjanci i funkcjonariusze Służby Celnej. W sprawie podejrzanych było ponad 80 osób, połowa przyznała się do zarzutów i wobec nich zastosowano grzywnę w wysokości 500 zł. Turnieje pokerowe. 40 osób lubi to. Na pojedynczy turniej przewidziane jest 20 miejsc. Wygrana - gadżety Paradise Poker (t-shirty, polówki, card protectory, karty)\nTurniej jest jednodniowy i zakończy się ok. godz. 20:00. Impreza jest w pełni legalna – nie jest pobierane wpisowe – a mimo to w grze uczestniczy ponad 200 osób. Zachęcamy do śledzenia na żywo akcji z Krakowa (10-minutowy delay). Transmisja z komentarzem oraz z podglądem w karty zawodników. Pozdrawiamy pasjonatów pokera z Krakowa!\nPrezes PZPN Zbigniew Boniek w świątecznej rozmowie przyznał m.in., że biało-czerwoni trafili na mundialu do grupy, która przypomina sytuację w pokerze. “Czterech siada do stołu i każdy myśli, że ma najlepsze karty. Trzeba być ostrożnym” – przestrzegł. Polska Agencja Prasowa: Tuż po losowaniu grup mistrzostw świata z pana wpisu na Twitterze wynikało, że należy tonować Równowaga, w tym przypadku, oznacza optymalną częstotliwość zagrań – nie robimy czegoś ani zbyt często, ani zbyt rzadko – przez co perfekcyjnie grający rywal – również w rozumieniu GTO – nie będzie w stanie osiągnąć nad nami przewagi. Przed nami główne wydarzenie festiwalu Poker Fever w Ołomuńcu: relacja ze stołu finałowego Main Eventu. W grze pozostaje 4 Polaków, których będziemy śledzić w drodze po 1.000.000 CZK. Nie możecie tego przegapić! Oto finaliści, którzy o godz. 15:00 przystąpią do gry o zwycięstwo w turnieju głównym inauguracyjnego cyklu. Więcej o sylwetkach graczy możecie przeczytać w […] Gra w pokera u operatorow, ktorzy nie posiadaja licencji Ministerstwa Finansow jest zabroniona i grozi konsekwencjami prawnymi. Serwis jest przeznaczony tylko dla osob, ktore ukonczyly 18 lat. Korzystajac z serwisu, uzytkownik potwierdza, ze ma ukonczone 18 lat. Turniej pokerowy jest turniejem, w którym gracze grają w pokera. Liczba uczestniczących w nim graczy może wahać się od 2 (tzw. turniej Heads up), do nawet


Figi dziewczęce z bawełną ekologiczną, 7 par 382018 w Tchibo\nPrzyjazne dla skóry dzięki wysokiej zawartości bawełny w formie miękkiego, pojedynczego dżerseju\nWykończenie w pasie z ozdobnym brzegiem i kokardką bieliźnianą\nNumer zamówienia 109377\nGwiazdy, paski i pingwiny: te siedem par majtek z przyjaznej dla skóry bawełny ekologicznej, zachwyca właśnie takimi uroczymi wzorami. Jednak nie tylko motywy, które są zaprojektowane z myślą o dzieciach, ale również delikatna kokardka bieliźniana i dekoracyjne brzegi majtek są odpowiednie dla najmłodszych.\nBielizna dziewczęca została wykonana z dwuwarstwowym bawełnianym klinem i zawartością elastanu, zapewniającego dobre dopasowanie i przyjemny komfort noszenia.\n1x biały z czerwonym nadrukiem w gwiazdki na całej powierzchni, 1x biały z niebieskim nadrukiem w gwiazdki na całej powierzchni, 1x niebieski z nadrukiem w pingwiny, 1x biały z nadrukiem pingwina, 1x czerwono-biały w paski, 1x szary nakrapiany z białym nadrukiem w śnieżynki na całej powierzchni, 1x biały z nadrukiem w pingwiny na całej powierzchni\nDobrej jakości bawełna. Nie rozerwały się i nie straciły koloru po pierwszym praniu w 60 stopniach.


Kategorie: Java | Akademia Coderion\nChoć z reguły instalacja Javy, Maven-a oraz środowiska programistycznego Idea nie nastręcza trudności, to w praktyce często okazuje się, że nawet te trzy proste czynności zabierają dużo czasu i czasem też po prostu nie działają. Co może nie działać? Na przykład system „nie widzi” Javy lub Maven mimo dodania zmiennych środowiskowych opisywanych przy okazji instalacji Maven. Czasami pomaga restart systemu Windows, czasami jednak nawet to nie gwarantuje sukcesu. Więcej >>\n 2017-05-25 /  Krzysztof Kozłowski\nCzasami w czasie działania programu zdarzają się błędy i program kończy działanie. Zdarzyło się nam tak np. wtedy, kiedy próbowaliśmy dzielić przez 0. Więcej >>\n 2017-05-13 /  Krzysztof Kozłowski\nTablica Integer… zamiast Integer W poprzednim artykule pisaliśmy serię prostych funkcji dodających do siebie wiele liczb całkowitych. Problem polegał na tym, że w zależności od tego, ile liczb chcieliśmy do siebie dodać, to musieliśmy użyć metody, która potrafi dodać do siebie dokładnie tyle liczb, ile potrzebujemy. Więcej >>\n 2017-05-12 /  Krzysztof Kozłowski\nChoć przeciążanie funkcji brzmi trochę jak przeciążanie samochodu, to jednak chodzi o coś innego. Więcej >>\nZliczanie czasu wykonywania\n 2017-04-11 /  Krzysztof Kozłowski\nPisząc program często zastanawiamy się, czy to co napisaliśmy działa tak szybko, jak to możliwe, czy też można zrobić coś jeszcze, by program działał szybciej. Więcej >>\n 2017-04-03 /  Krzysztof Kozłowski\nDwie pętle FOR wystarczą, by szybko zrobić sobie ściągawkę z tabliczką mnożenia. Więcej >>


No problem, mister! Czyli dziewięć dni w Iranie - 2017 - forum Fly4free\nNo problem, mister! Czyli dziewięć dni w Iranie - 2017\nTemat postu: No problem, mister! Czyli dziewięć dni w Iranie - 2017\n#1 Wysłany: 21 Lut 2018 03:16\nJeszcze 2 lata temu nie wiedziałem o tym kraju prawie nic, poza tym, że zamieszkują go Persowie, a obok jest niebezpieczny Irak, w którym dopiero co była wojna, więc tutaj też musi być źle i niebezpiecznie. Potem natrafiłem świetną relację jakiegoś podróżnika i podjąłem decyzję o wpisaniu Iranu na listę miejsc koniecznych do pojechania. Szukałem informacji, czytałem, dogadałem się na wyjazd z kumplem, trafiły się dość tanie bilety, więc zdecydowaliśmy, że kupujemy i na przełomie marca/kwietnia 2017r. lecimy.\nŻeby lepiej zrozumieć i więcej wyciągnąć z tej relacji (szczególnie dla osób planujących swój wyjazd do tego pięknego kraju) zacznę od wstępu, które też jest jednocześnie podsumowaniem z zawartymi w nim poradami.\nTermin: 21 marca 2017 (oraz najczęściej tego samego dnia każdego roku) przypadał Nowruz, czyli nowy, 1396 rok w kalendarzu perskim. Przy planowaniu podróży dobrze jest unikać okolic nowego roku, bo wielu Irańczyków podróżuje w tym czasie, ceny są wyższe, itd. My przylecieliśmy 30 marca, czyli już po tym świątecznym okresie.\nPlan podróży: Zasadniczy plan podróży ukształtował się na podstawie zamieszczonych tutaj relacji i informacji dostępnych na blogach czy tripadvisorze. Zdecydowaliśmy się, że z racji mocno ograniczonego czasu zrobimy standardową trasę po głównych miastach, które są dobrze ze sobą skomunikowane + jeden mniej standardowy przystanek po drodze*. Tzn: Teheran - Shiraz - Yazd - Varzaneh* - Isfahan - Teheran (przy dłuższym wyjeździe polecam poczytać o wyspach Qeshm, Mashhad, Kerman, Kashan i okolicach na północ od Teheranu).\nW jaki sposób podróżowaliśmy? Miało byś dość intensywnie, ale bez spieszenia się i gonienia od atrakcji do atrakcji. Było rzeczywiście intensywnie przez pierwsze dni, potem było więcej zażywania irańskiej gościnności i spokoju. W planie spanie głównie przez Couchsurfing tam gdzie się uda. Wiedzieliśmy, że na dłuższych trasach jeżdżą tanie autokary, więc na nie się zdecydowaliśmy. Kilka razy próbowaliśmy łapać stopa, ale słabo to wyszło. Atrakcje najczęściej są płatne, więc wybieraliśmy je z rozwagą, żeby zobaczyć to co warto, ale nie przepłacać za coś, co w zasadzie wiedzieliśmy gdzie indziej.\nBezpieczeństwo: Jest bezpiecznie, jednak, jak wszędzie w podróży, trzeba uważać. Czuliśmy się komfortowo, niezależnie od miejsca i pory dnia, ale trzeba wziąć pod uwagę, że jesteśmy mężczyznami podróżującymi z plecakami, którzy nie wzbudzają raczej agresji czy pożądania. Sami Irańczycy wydają się być często przestraszeni i zatroskani o nasze bezpieczeństwo i odradzają podróżowanie lokalnymi autobusami albo rozmawianie z obcymi, ale nas nic złego w tym kraju nie spotkało, a wiele dobrego, owszem.\nCzy było warto, jaki jest Iran? Było warto. Iran jest niesamowity, ludzie są bardzo gościnni i pomocni. Czas płynie tam inaczej, herbatę pije się litrami, uśmiecha się od ucha do ucha. Wydaje mi się, że to kraj bardzo szanujący swoje tradycje i obyczaje, starający się jednocześnie stawać się coraz bardziej nowoczesnym i otwartym na resztę świata.\nUbiór: Panowie - koniecznie długie spodnie, krótkie rękawki są jak najbardziej ok. Panie - koniecznie hijab, najlepiej dłuższa koszulka kończąca się w okolicy ud, generalnie skromnie. W niektórych miejscach, np. w świątyniach wymagane jest nałożenie Chadoru, ale powinien być on nieodpłatnie do wypożyczenia w formie prześcieradła, którym trzeba się okryć. Kobiety w Iranie mają obowiązek nosić hijab i wygląć nieprowokująco. W rzeczywistości ubierają się zaskakująco odważnie mimo panującego rygorystycznego prawa i policji obyczajowej, która ma go przestrzegać. Hijab często zasłaniał jedynie część włosów od połowy głowy. Najbardziej restrykcyjnie kobiety były ubrane w Yazd, gdzie rzeczywiście często widzieliśmy je w Chadorach. Poniżej wrzucam grafikę wyjaśniającą różnicę między tradycyjnymi muzułmańskimi strojami kobiet. W Iranie przoduje noszenie Hijabu, spotyka się też panie w Chadorach, nie widzieliśmy ani jednej osoby w Niqabie ani w Burce.\nWaluta: Oficjalną walutą w Iranie jest Rial. Złoty jest warty około 10 000 riali, dlatego przeliczanie cen jest dość proste. Problemem za to są irańskie cyfry (wrzuciłem poniżej, przydaje się je znać) i sposób zapisywania cen przez Irańczyków. Żeby było "prościej" posługują się tomanami. 1 toman = 10 riali. Proste? Proste, ale żeby było jeszcze prościej czasami ceny zapisują w tomanach, a czasami w tysiącach tomanów, czyli jeśli coś obiad w menu ma cenę 12, oznacza to 1200 tomanów, czyli 12 000 riali, czyli około 12 zł, więc cena jest rozsądna. Po kilku dniach stało się to dość proste, ale na początku mieliśmy z tym trochę problemów. Polecam kierować się rozumem co do cen w stosunku do towaru, to zdecydowanie ułatwia sprawę (jest raczej tanio). Najśmieszniej jest, kiedy jakiś uprzejmy Irańczyk widząc białych turystów stara się im pomóc i podaje cenę w rialach, a my już jesteśmy przyzwyczajeni do tomanów\nRóżne inne ważne informacje: Karty bankomatowe zagraniczne nie działają, trzeba przyjechać z dolarami lub euro w gotówce. Karty sim zagraniczne nie działają, da się kupić lokalne, niestety nie wiem dokładnie jak to działa, nam pomogli w tym lokalsi, a potem jakoś działało. Mam kilka stron z notatkami dotyczącymi Iranu i różnych atrakcji, zapraszam na priv jeśli ktoś chciałby więcej informacji.\nInternet: Z Internetem jest słabo, niekiedy uda się znaleźć wi-fi, ale większość ludzi używa Internetu z telefonu, który nam działał w kratkę i bardzo powoli. Dodatkowo rząd blokuje niektóre "niewłaściwe" strony jak Facebook, Couchsurfing. Da się to łatwo obejść instalując aplikację z VPN-em, ale to dodatkowo spowalnia działanie tych stron. Wśród Irańczyków popularny jest Whatsapp i Telegraf, więc jeśli ktoś chce korzystać z Coucha to warto je mieć.\nCouchsurfing: Bardzo polecam w Iranie! Wcześniej korzystałem sporadycznie, więc moje konto nie miało dziesiątek pozytywnych opinii, dlatego trochę się obawiałem, że może być ciężko znaleźć hostów. Około 2 tygodnie przed wyjazdem wrzuciłem publiczną podróż z opisem miast które chcemy zwiedzić w jakich datach. Napisało do mnie przez stronę lub Whatsappa 20-30 osób, z czego pewnie połowa rzeczywiście oferująca nocleg i chęć spędzenia razem czasu. Ostatecznie jedynie w Yazd nie udało nam się znaleźć hosta. Irańczycy mają bardzo ciężko, żeby wyjechać z kraju, więc są bardzo chętnie do kontaktu z obcokrajowcami w tej formie.\nKoszty: Około 2150 zł na osobę za wszystko (9 pełnych dnia w Iranie, 11 dni łącznej podróży, 1360 zł wydanych w samym Iranie z czego ). Poniżej dokładne rozliczenie wydatków, kolorowe tabele pokazują kwoty za osobę, szare łączne za 2 osoby. Wyjazd był umiarkowanie budżetowy, czyli robimy i jemy wszystko co warto, przywozimy sporo pamiątek, ale staramy się to zrobić w najtańszy, opłacalny sposób (couchsurfing + hostele, lokalne knajpy, lot przez Pragę, na miejscu autokary). Da się dużo taniej, da się dużo drożej.\nPisałem ją w wersji roboczej podczas podróży, głównie w autokarach albo przed snem. Niestety od Yazd nie mam dokładnych notatek, więc będzie bardziej z pamięci i ze zdjęć. Relację podzieliłem na miejsca, w których po kolei byliśmy. Pisząc w cenie np. 10t, mam na myśli 10 tomanów, czyli około 10 zł. Uprzedzam, że staram się pisać dokładnie o miejscach, w których byłem, ale oceniam je subiektywnie i komentuję je oraz różne wydarzenia zgodnie ze swoimi obserwacjami i przekonaniami. To moja pierwsza relacja, a w tym poście jej pierwsza część, więc proszę o komentarze, czego więcej, czego mniej 😊\n29.03 w środę Wyjechaliśmy Polskim Busem z metra Mlociny o 19:00. Droga przebiegała spokojnie, udało się trochę przespać, chociaż nie dużo, bo w końcu to ciasny PB. Dojechaliśmy przed 5:00 na miejsce. Wszystko było zamknięte, wiec przesiedzieliśmy godzinę w poczekalni na dworcu, bo na dworze było zimno i nieprzyjemnie. O 6:00 poszliśmy do McDonalda, ogrzać się, zjeść coś i wypić kawę. Ja jeszcze zdrzemnąłem się półtorej godziny, a Mateusz porobił plany na Yazd, za którego zaplanowanie był odpowiedzialny. Po 9 poszliśmy na miasto. Pospacerowaliśmy wzdłuż rzeki, obeszliśmy stare miasto, wstąpiliśmy do paru sklepów, zjedliśmy coś, powiedzieliśmy na ławeczce i o 12 pojechaliśmy na lotnisko. Przed 13 byliśmy na miejscu, straszne kolejki były do odprawy i potem gate-ów, wylecieliśmy z półgodzinnym opóźnieniem, ale byliśmy na czas, więc pewnie jest to standard. Lot szybki, można było się przespać, chociaż nas przy odprawie rozsadziło. Lot był z przesiadką w Kijowie, gdzie zjedliśmy kanapki przygotowane jeszcze w Warszawie. Wieczorem mieliśmy lot do Teheranu. W samolocie głównie Irańczycy, bardzo dużo rodzin i hałasujących dzieci. Ukrainian Airlines miło mnie zaskoczył podając całkiem smaczny, darmowy posiłek i herbatę. Udało mi się zalać wodą nastolatkę mówiącą łamanym angielskim siedzącą obok mnie, ale więcej było śmiechu z tego niż złości (karuzela śmiechu długo się nie kręciła).\nWylądowaliśmy o 1:30 w Teheranie. W momencie, kiedy samolot wylądował wszystkie kobiety, w większości Iranki w momentalnie powyciągały z toreb hijaby i owinęły sobie je wokół głowy zasłaniając tylna część włosów. Wystarczająco, żeby było uznane to za odpowiedni strój, jednocześnie na tyle odkryte, by było widać cała twarz i większość włosów. Wysiedliśmy, na dworze było chłodno. Trzeba pójść do okienka z wizami, które było prawie puste. Tam wszystko pokazują co trzeba zrobić, daliśmy paszporty, wydruk rezerwacji z hotelu (pan spytał o niego, mieliśmy przygotowany z bookingu uprzednio anulowany, tylko rzucił na niego okiem i było ok). Po ubezpieczenie idzie się do innego okienka, mieliśmy kupione w Warcie, z napisem "Destination country: Iran", w okienku pan popatrzył i dał stempelek, w razie braku własnego trzeba wykupić od nich za kilkanaście dolarów. Potem zapłaciliśmy 82,5$ w kasie, następnie, znowu do pierwszego okienka, chwila czekania i mamy wizy.\nPotem odebraliśmy bagaż i wyszliśmy na otwartą część lotniska. Na lotnisku przez większość nocy było dość tłoczno, ale znaleźliśmy wolne krzesła, ja owinąłem się w prześcieradło zszyte w śpiwór i poszedłem spać, Mateusz, który przespał prawie całe loty, czuwał i przygotowywał notatki na Yazd. Koło 7:00 wstaliśmy, wymieniliśmy 435$ po kursie 37700 irr za usd (co dziwne według kursu z Internetu z jednego dolara płacili tego dnia 32500, nie wiem skąd wynikła ta korzystna dla nas różnica). Poszliśmy zgodnie z radami z forum na 1 piętro, gdzie są odloty, chcieliśmy złapać stopa, kogoś kto odwiózł na samolot bliskich, ale były tam same taksówki, zazwyczaj nieoznakowane, które nie mogły brać nikogo z przylotów. Trochę tak postaliśmy, ale prawie nic nowego nie jechało, a my byliśmy umówieni na konkretną godzinę, więc po negocjacjach pojechaliśmy do Golestan Palace za 50t (stała stawka z przylotów to 75t). Po trzech kwadransach, taksówkarz znający tylko kilka angielskich słów zostawił nas niedaleko pałacu.\nPlanując pobyt w Iranie naczytaliśmy się sporo negatywnych opinii o Teheranie i uznaliśmy, że spędzamy tam tylko jeden dzień, a potem jedziemy nocnym autokarem to Shiraz. Niestety, trafiliśmy na piątek, dzień święty dla Muzułmanów, więc nie wszystko co chcieliśmy zobaczyć było tego dnia dostępne (np. polski cmentarz). Na 9:00 byliśmy umówieni z Negar z Couchsurfingu na zwiedzanie Teheranu. Mieliśmy jeszcze trochę czasu, więc posiedzieliśmy w parku przed pałacem odpoczywając w kwietniowym, porannym słońcu. O 9:30, kiedy ciągle nie było ich widać, podeszliśmy do jakiś kobiet i poprosiliśmy, by zadzwoniły do Negar, bo nie mieliśmy jak użyć naszego telefonu. Panie okazały się mówić całkiem nieźle po angielsku, były zabawne i pomocne. Udało im się dodzwonić, była niedaleko i za kilka minut spotkaliśmy się z nią oraz z jej koleżanka i jej siostrą. Okazało się, że dziewczyny mają samochód, więc nie będziemy musieli korzystać w transportu miejskiego. Wcześniej ustaliliśmy wstępny plan tego co chcemy zobaczyć, umówiliśmy się, że zaczniemy od Golestan Palace, przy którym specjalnie się umówiliśmy, ale ceny są zawrotne (na zdjęciu poniżej), a nam szczególnie na tym nie zależało, więc zrezygnowaliśmy. W zamian dziewczyny zaproponowały zobaczenie pałacu, którego nazwy nie zapamiętałem. Po chwili siedzieliśmy w samochodzie mknąc po teherańskich ulicach starą, białą Sapią. Po drodze zatrzymaliśmy się jeszcze na śniadanie (omlet mocno pomidorowy, jajecznica i ich śmieszne, bardzo smaczne chleby). Dziewczyny nalegały, że jesteśmy ich gośćmi, więc za nas zapłacą, co też zrobiły. Uznaliśmy, że odwdzięczymy się później stawiając im obiad. Były chętne do opowiadania nam o swoim życiu, rzeczywistości i możliwościach dla młodych ludzi (były w wieku rozpoczynania/pierwszych lat studiów). Nie zgadzają się z radykalnymi rządzącymi krajem, hijab noszą, bo muszą i to tylko na ulicy. Chcą podróżować, studiować za granicą i żyć w europejskim stylu, gdzie młody człowiek ma wybór jak się ubiera, z kim i gdzie się spotyka, co mówi, czego słucha. Wydają się nie rozumieć, że "zachodnia Europa" nie jest rajem i nie powinna być traktowana jako wzór do bezmyślnego naśladowania z punktu widzenia funkcjonowanie społeczeństwa. Wolność jest świetna, ale nadużywanie jej prowadzi do całkowitego porzucenia wartości, na których wcześniej wolność została stworzona. Życzę Iranowi stopniowego i rozsądnego otwierania się państwa i społeczeństwa, z zachowaniem ich wspaniałych tradycji i tego co tworzy ich tożsamość oraz jednoczy 😊\nCennik atrakcji Golestan Palace\nCukier do słodecznia herbaty na patyczkach\nProsto z lokalnej knajpki pełnej miejscowych z ciekawością przypatrujących się dwójce białych chłopaków w towarzystwie trzech Iranek poszliśmy do sklepu z telefonami, w którym dziewczyny zakupiły nam kartę sim. Kosztowało nas to 60t, możliwe że da się taniej, ale do końca wyjazdu rzeczywiście mogliśmy korzystać z tej karty. Stamtąd poszliśmy do wspomnianego wcześniej pałacu. Standardowo cena dla obcokrajowców była kilka razy wyższa, ale sprytnie zostaliśmy przemyceni jako miejscowi do parku pałacowego, co kosztowało nas 2,5t zamiast 15t. Sam pałac był ładny z zewnątrz, ale nie zachwycający. Niestety, widmo kolejnych wydatków, gdzie tym razem nie mogliśmy wtopić się w tłum zniechęciły nas do obejrzenia wnętrza budynku. Poszliśmy za to na targ-wystawę na terenie pałacu. Było tam kilkadziesiąt straganów, wiele z nich ze słodyczami, sprzedawcy oferowali nam różne przysmaki do spróbowania i za każdym razem pytali czy nam smakują. Większość była bardzo słodka, czasami kwaśna. Najbardziej smakował mi ghaz - biała, słodka pianka z pistacjami.\nPo słodkiej przekąsce ruszyliśmy do Shrine oraz targu Tajrish które razem stanowią pewnie kompleks. Shrine - tak nazywają część meczetów, która jest specjalna. Nie jestem pewny tej informacji, ale meczet to po prostu meczet a w shrine są jeszcze szczątki jakiejś ważnej/świętej dla nich osoby. Mieliśmy problem ze znalezieniem miejsca do zaparkowania, korek był straszny, samochody trąbiły, choć znacznie mniej niż w niektórych azjatyckich państwach.\nTarg był bardzo żywy, pełen ludzi, kolorów, zapachów, przypraw, ubrań, owoców. A wszystko to w pięknej budowli, jakby korytarzach z piaskowej cegły z okrągłymi sklepieniami. Tuż obok był ten Shrine. Dziewczyny musiały przywdziać chadory (w rzeczywistości białe prześcieradła, którymi trzeba było się okryć). Do shrine wejście dla mężczyzn jest oddzielne, zdjęliśmy buty i... Ciężko opis środek tego miejsca, wewnątrz wszędzie dywany, zazwyczaj czerwone, a wszystkie ściany pokryte są mozaikami z tysięcy małych luster i kolorowych elementów. Efekt jest oszałamiający, w połączeniu z dziesiątkami modlących się Irańczyków tym bardziej. Szliśmy po dywanie wzdłuż budynku, muzułmanie podchodzili do pomieszczenia z grobowcem, dotykali drzwi i samego grobowca, a potem swoich głów. Wyszliśmy, będąc pod wrażeniem tego miejsca, chaosu, a jednocześnie czci jaką okazywali Irańczycy upamiętnionemu tam zmarłemu.\nSzafran – standardowa cena około 10t/gram\nPlac przy Tajrish Shrine\nNasze koleżanki w prześcieradłach:)\nTajrish Shrine - wnętrze\nTajrish Shrine - miejsce gdzie oddają część zmarłemu\nPotem przeciskając się przez zapchane uliczki, stojąc wielokrotnie w korkach, które na szczęście szybko się rozładowywały dojechaliśmy na północ Teheranu, a konkretnie na wzgórze z którego widać panoramę miasta (niestety nie pamiętam nazwy tego tarasu widokowego, ale jest na pewno dość popularny). Dziewczyny chciały pokazać nam ogrom swojego miasta, który można dostrzec z tej perspektywy. Rzeczywiście widok jest niesamowity, niestety częściowo zepsuty przez smog, który unosi się nad miastem, a zimą jest podobno jeszcze gorzej.\nStojąc na wzgórzu i obserwując panoramę miasta oraz grupy Irańczyków, którzy postanowili urządzić sobie tam piknik poczuliśmy chłód, zmęczenie, a przede wszystkim wołanie naszych pustych żołądków. Poprosiliśmy dziewczyny, żeby zabrały nas w miejsce, gdzie możemy zjeść tradycyjne irańskie potrawy. Pojechaliśmy do restauracji, gdzie mogliśmy wygodnie rozsiąść się po turecku, gdzie po środku kelner rozłożył dużą, plastikową ceratą, na którą następnie przynosił dania. Tradycyjnie w Iranie, zamawia się wspólne dania, z których jedzą wszyscy. Korzystając z tego, że byliśmy w pięć osób, mogliśmy zamówić kilka potraw i spróbować różnych smaków. Z czystym sumieniem mogę polecić kashk badmjoon, dizi, różnego rodzaju kebaby ze świetnymi chlebami, a to wszystko popijane przepysznym i orzeźwiającym doogh (rozwodniony jogurt z ziołowymi przyprawami). Na pierwszy raz warto wybrać się z kimś, kto objaśni nam jak zabrać się do jedzenia dizi, bo zdecydowanie wymaga to wprawy!\nPo długim posiłku, odbyła się kilkuminutowa „przepychanka” związana z opłaceniem rachunku, ostatecznie udało nam się przekonać nasze przewodniczki, że w ramach wdzięczności za ich czas, poświęcenie, koszty śniadania i paliwa zapłacimy przynajmniej za kolację.\nNadchodził wieczór, więc pojechaliśmy na dworzec, gdzie dziewczyny kupiły nam bilety do Shiraz po 50t(zdecydowanie polecam autokary klasy vip z 3 siedzeniami w rzędzie, rozkładanymi siedzeniami do pozycji leżącej i mnóstwem miejsca na nogi, a czasami i posiłkiem w cenie). Nadszedł czas pożegnania, wyszło trochę niezręcznie, bo jak pożegnać się z trzema dziewczynami, z którymi spędziło się cały pierwszy dzień i pewnie już nigdy więcej się nie zobaczy, w kraju gdzie istnieje policja obyczajowa, a wszelkie kontakty w miejscach publicznych typu buziak w policzek albo przyjacielskie przytulenie kobiety i mężczyzny jest zarezerwowane dla rodziny? Po podaniu dłoni i szybkim przytuleniu podarowaliśmy naszym przewodniczkom pamiątkowe kartki z Warszawy z krótkim podziękowaniem. Chwilę później bardzo zmęczeni, ale też szczęśliwi weszliśmy na pokład naszego vipowskiego autokaru, otrzymaliśmy posiłek (kurczaka z ryżem i soczek), rozłożyliśmy siedzenia do snu i ruszyliśmy w stronę Shiraz, gdzie po całonocnej jeździe mieliśmy obudzić się nad ranem.\nWidok na góry na północ od Teheranu\nTeheran z północy\nNaklejka na naszym autokarze\nKoniec części pierwszej, będę wdzięczny za komentarze i sugestie, wezmę je pod uwagę przy przygotowywaniu kolejnych fragmentów relacji (zdjęcia\nw większej ilości na pewno się pojawią).\nTemat postu: Re: No problem, mister! Czyli dziewięć dni w Iranie - 2017\n#2 Wysłany: 21 Lut 2018 06:34\nCiekawa relacja ze szczegolami, fajnie sie czyta.\nDokladnie tak jak lubie, mniej zdjec, a wiecej opisow z zycia codziennego w podrozy.\n#3 Wysłany: 21 Lut 2018 06:49\nNie widzę wielu obrazków.\n#4 Wysłany: 21 Lut 2018 09:14\nJa nie widzę ani jednego obrazka , ale tekst relacji i informacje praktyczne bardzo mi się podobają.\n#5 Wysłany: 21 Lut 2018 09:35\nDobrze się czyta, informacje praktyczne tak jak lubię. Niestety większości zdjęć też nie widzę:(\nJeśli mógłbym prosić to więcej opisów jedzenia:) Uwielbiam kuchnię z tamtej części świata(w Iranie jeszcze nie byłem). Czekam z niecierpliwością na ciąg dalszy.\n#6 Wysłany: 21 Lut 2018 10:09\nRejestracja: 04 Sie 2017\n...w kraju gdzie istnieje policja obyczajowa, a wszelkie kontakty w miejscach publicznych typu buziak w policzek albo przyjacielskie przytulenie kobiety i mężczyzny jest zarezerwowane dla rodziny?\nJa również miałem podobny dylemat, ale Iranka mnie wyręczyła, wieszając się na szyję i całując parokrotnie w policzki. W miejscu publicznym. #metoo\n#7 Wysłany: 21 Lut 2018 10:34\nJeśli ktoś nie widzi zdjęć, a bardzo chciałby je zobaczyć i nie chce czekać do momentu poprawienia relacji, który mam nadzieję nastąpi, może kliknąć prawym klawiszem na "Image" i wybrać opcję "View image" albo podobną.\n#8 Wysłany: 21 Lut 2018 11:24\nNie mogę zobaczyć foto a tak chciałbym zobaczyć te piękne Iranki jak w ogóle zrobiłeś im zdjecia\n#9 Wysłany: 21 Lut 2018 16:24\nDzięki za miłe słowa, postaram się pod koniec tygodnia wrzucić kolejną część z Shiraz.\nOkazało się, że ja też nie widzę zdjęć\n// Czy ktoś mógłby mi pomóc z edytowaniem posta? w FAQ jest informacja " kliknij w przycisk zmień przy danym poście", niestety nie widzę tego przycisku, jak to zrobić?\nMogę też spróbować wrzucić w oddzielnym poście zdjęcia z pierwszej części.\n#10 Wysłany: 22 Lut 2018 01:10\nPewnie jestes za krotko na forum, dlatego brak edycji.\nSprobuj skontaktowac sie z moderacja, mysle ze pomoga.\n#11 Wysłany: 22 Lut 2018 11:28\nKilometry: 177 738\nFajna relacja, dzięki za praktyczne wskazówki.\n#12 Wysłany: 24 Lut 2018 14:52\nKarty sim zagraniczne nie działają\nDziałają, przynajmniej te polskie. Ale i tak dużo bardziej opłaca się kupić lokalną.\n#13 Wysłany: 01 Mar 2018 22:58\nojezzu, ile milionów wydałeś?\n#14 Wysłany: 02 Mar 2018 17:16\nSzczerze mówiąc nie wiem, bo pracodawca płacił. Natomiast jak wylądowałem w Baku z irańską kartą sim w telefonie to stawki pokazało mi z tego co pamiętam w okolicy 1000$ za minutę, za SMS też jakieś "miliony"... Nie pamiętam dokładnie, ale abstrakcyjne kwoty!\n#15 Wysłany: 02 Mar 2018 18:43\nKilometry: 80 909\nJa za sms-a płaciłem 1,50 zł. Minuta rozmowy kosztowała 4,95 lub 9,95, nie pamiętam dokładnie, bo nie korzystałem.\n#16 Wysłany: 12 Mar 2018 16:36\nRejestracja: 17 Cze 2017\nCiekawa relacja, dobrze się czyta, za wyjątkiem Pana komentarza do zdania: "Chcą podróżować, studiować za granicą i żyć w europejskim stylu, gdzie młody człowiek ma wybór jak się ubiera, z kim i gdzie się spotyka, co mówi, czego słucha. " Rozmawiał Pan z tymi dziewczynami kilka godzin i ocenia Pan ich aspiracje, w dodatku jako mężczyzna, niemający pojęcia o ich codziennej sytuacji jako kobiet w świecie arabskim? Więcej to mówi o Panu jako o człowieku, niż o tych kobietach czy Iranie.\n#17 Wysłany: 12 Mar 2018 16:38\nKilometry: 383 494\nIran to nie jest świat arabski.\n#18 Wysłany: 14 Mar 2018 20:51\n-- 14 Mar 2018 21:44 --\nCzęść II - Shiraz\nChwilę przed siódmą po zadziwiająco dobrze przespanej nocy, obudził mnie ciut zaspany Mateusz, który po sprawdzeniu niezawodnego podczas tego wyjazdu Maps.me, że za kilkanaście minut będziemy na miejscu. Skontaktowaliśmy szybko naszego kolejnego znajomego z Coucha – Milada, który mimo wczesnej pory zaoferował, że przyjedzie po nas samochodem. Z Miladem miałem okazji wymienić przed wyjazdem trochę wiadomości, wysłał mi kilka zdjęć z ich celebracji nowego roku i pytał czy pijemy alkohol, palimy sziszę i czy będziemy chcieli pójść z nim na imprezę. Odpowiedziałem twierdząco, a jakże, wzbudziło to jednak w nas coś pomiędzy podekscytowaniem możliwością pójścia na irańską imprezę, a niepokojem, bo nie jest to najczęściej pierwszy temat poruszany przez przyszłego hosta tuż po dogadaniu się nocleg. Z takimi uczuciami, ziewając i popijając przesłodzoną herbatę z plastikowego kubeczka czekaliśmy na naszego hosta.\nPo pół godziny, Milad przyjechał swoim białym samochodem (jasne, że Sapią), okazał się bardzo otwartym, sympatycznym prawie 30-letnim potężnym facetem, o jak się później okazało bardzo uczuciowym usposobieniu, ale po kolei.\nPo drodze do mieszkania mogliśmy obserwować Shiraz, gdzie znacząca większość budynków jest piaskowego koloru, przez co miasto sprawia wrażenie cały czas zakurzonego, a jednocześnie przyjaźniejszego niż europejskie turystyczne miasta-perełki. Mimo 3 z rzędu nocy spędzonej poza łóżkiem czuliśmy się dość wyspani, więc ustaliliśmy, że po prysznicu i śniadaniu od razu pojedziemy do Persepolis, a atrakcje w centrum zostawimy na dzień następny, ponieważ w niedzielę miał być ostatni, trzynasty dzień Nowruz – obchodzony jako Dzień Natury, w którym całe rodziny jadą za miasto, żeby wspólnie spędzić czas w otoczeniu przyrody. Założyliśmy, że Persepolis byłoby wtedy zbyt zatłoczone i wycieczka tam traciłaby sens. Z Miladem umówiliśmy się, że będziemy pokrywać koszty paliwa i jedzenia, które u niego zjemy. Nie wypadało odmówić osobie, u której będziemy spać przez następne trzy noce, chociaż nie chcieliśmy za dużo jeść u niego, tylko próbować się stołować w okolicznych knajpach.\nKiedy dojechaliśmy na miejsce, okazało się, że Milad na warunki mieszkaniowe nie może narzekać. Jego rodzina ma dwa mieszkania, z czego pierwsze zajmują jego rodzice razem z jego młodszym bratem, a drugie oddzielone tylko zewnętrznym korytarzem, dostał on na swój użytek. Oba z kilkoma pokojami i kilkoma lodówkami. Irańczycy przechowują bardzo, bardzo dużo jedzenia w domu, a lodówek używają do trzymania ogromnej ilości różnego typu ziaren, np. ciecierzycy albo soczewicy. Z domowych ciekawostek warto, żebym wspomniał jeszcze o ich kilku rzeczach. Po pierwsze, pod żadnym pozorem nie wchodzimy do domu w butach. Dotyczy to też zazwyczaj przedpokojów, dlatego przed drzwiami do mieszkań można spotkać wietrzące się buty. Po drugie, ich meble często służą jedynie za ozdobę albo pokazanie statusu(?), ponieważ posiłki tak czy inaczej spożywa się na środku pokoju na dywanie. Po trzecie, toalety tak jak w wielu wschodnich krajach najczęściej są dziurami w ziemi przeznaczonymi do kucania nad nimi, przy których jest wąż pomagający w obmyciu się, dlatego warto być zaopatrzonym w papier toaletowy, który nawet jeśli użyje się irańskiej metody obmywania, pomaga się wysuszyć Jednak u Milada, jak to u światowego człowieka były dwa rodzaje toalet, tradycyjna i europejska z zapasem papieru toaletowego (spokojnie do kupienia w co bardziej turystycznych miejscach).\nSalon w mieszkaniu Milada\nNasz pokój u Milada\nWracając do naszego dnia, rozłożyliśmy w jednym z pokoi. Nawet dostaliśmy jedno łóżko, które tym razem przypadło mi, a Mateusz spał na miękkim dywanie, który prawde mówiąc był chyba wygodniejszy do spania niż łóżko. Po szybkim prysznicu, zostaliśmy zaproszeni do drugiego mieszkania, gdzie poznaliśmy rodziców Milada. Sympatyczni państwo w średnim wieku, zupełnie nie mówili po angielsku, więc rozmowa urwała się po kilku uśmiechach, poinformowania, że przyjechaliśmy z Polski, co nie zostało zrozumiane, więc zgodnie z poradami pisanymi przez Polaków, spróbowaliśmy wytłumaczyć, że jesteśmy z "Lachostanu", co państwo tym razem zrozumieli i skwitowali skinieniem głowy i szerokim uśmiechem na ustach. Śniadanie składało się z jajek sadzonych, pysznego chleba, który jest duży, płaski i chrupiący, warzyw, miodu i warzyw.\nJe się to wszystko odrywając nieduży kawałek chleba, nakładając na niego to na co ma się ochotę, np. Jajko sadzone i trochę miodu (polecam!), zwija się w mała kulkę i zjada. Dzięki temu cały proces jedzenia nie jest tak szybki, więc jednocześnie zdrowszy i sprzyjający rozmowom na dywanie. Ze zwrotem kosztów na śniadanie wyszło trochę niezręcznie, bo Milad powiedział, żebyśmy dali tyle co uważamy, a będąc raptem drugi dzień w nowym kraju nie wiedzieliśmy na ile, uczciwe wycenić takie śniadanie, żeby nie urazić jego oraz rodziny, a jednocześnie nie zapłacić kilka razy za dużo. Poprosiliśmy, żeby po prostu powiedział ile coś takiego powinno kosztować i daliśmy mu po 10t za osobę. Patrząc na to z perspektywy czasu, 20t to raczej koszt śniadania dla wszystkich osób, które tam jadły i to jeszcze z górką, ale było bardzo przyjemnie, także machnęliśmy na to ręką.\nPo pół godzinie, siedzieliśmy w białej Sapii Milada i słuchając irańskiego popu mknęliśmy do Persepolis. W Iranie jeździ się szybko, a z respektowaniem przepisów bywa różnie, chociaż i tak jest pod tym względem lepiej niż w wielu innych azjatyckich krajach. Mimo wszystko, kilka dni zajęło nam przyzwyczajenie się do przechodzenia przez połowę jezdni patrząc tylko w lewo, potem chwili stania na środku, kiedy samochody z obu stron mijały nas o kilkadziesiąt centymetrów, a w końcu patrząc w prawo przechodzenia na drugą stronę ulicy. Po drodze Milad śpiewał i tańczył, był bardzo towarzyskim i wesołym kompanem drogi. Rozmawialiśmy o tym co mijaliśmy po drodze, o życiu w Iranie, o życiu w Polsce. W końcu przeszliśmy do ulubionego tematu naszego nowego przyjaciela, który w kolejnych dniach lubił poruszać przy byle nadarzającej się okazji i omawiać się na każdej możliwe płaszczyźnie. Wypowiadane z jego ciut zabawnym akcentem słowa "sex, pussy, dick" miały przez następne trzy dni stale do nas powracać, mimo, że wcale nie wracaliśmy celowo do tego tematu. Milad, jak wynika z jego opowieści jest prawdziwym irańskim casanovą i imprezowiczem, ale więcej o tym będzie później.\nDo Persepolis dojechaliśmy po około godzinie, wejściówka dla obcokrajowców kosztuje 20t. Było bardzo dużo ludzi, głównie Irańczyków, trochę białych. Persepolis zostało zbudowane około 2500 lat temu i służyło za siedzibę króla, miejsce do przyjmowania zagranicznych gości i obchodzenia świąt. Dzisiaj można powiedzieć, że jest to niestety tylko ruina z tego co kiedyś tam stało, sporo podniszczonych murów, wysokich kolumn, kamieni. Teren jest wielki i z bliska, a potem z góry robi ogromne wrażenie (warto obejść wszystko i wejść na wzniesienie z tyłu). W pobliżu znajduje się 6 "ołtarzy" zaratusztrianizmu - tradycyjnej religii Iranu, moim zdaniem nie ma chodzić do każdego z ich, ponieważ odległości są spore, a kolejne są do siebie bardzo podobne. Milad, wczuł się w role przewodnika i opowiadał nam o tym w ciekawy sposób, choć na niektóre, bardziej dociekliwe pytania nie umiał odpowiedzieć. Za bardzo słabe i niestety potoczne uważam to, że wiele turystów wchodzi na ruiny i dotyka rzeźbień, co sprawia, że stopniowo niszczeją, także warto się spieszyć\nSpędziliśmy tam około dwie godziny (dla amatorów tego typu atrakcji będzie to znacznie za krótko), a potem ruszyliśmy z powrotem w stronę Shiraz. Koszt paliwa w tę i z powrotem Milad wycenił na 100t. Nie pamiętam tamtejszych cen paliwa, ale na pewno jest znacznie taniej niż w Polsce, także przejechanie ok. 60km w każdą stronę zostało policzone znowu z górką. Wracając nie byliśmy jeszcze za bardzo głodni, ale nasz irański przyjaciel trochę wymusił na nas zjedzenie tradycyjnego, perskiego lunchu u jego znajomej, za który koniec, końców przyszło nam zapłacić kolejne 50t (2x25t). Z jednej strony super, że zorganizował dla nas coś takiego, z drugiej strony, zorganizował nam czas według jego wyobrażenia, a za to wszystko musieliśmy zapłacić, bo nie wypadało przecież inaczej. Z naszej strony, mogliśmy lepiej dogadać się przed przyjazdem, żeby uniknąć takich niezbyt przyjemnych sytuacji, polecam delikatnie stosować taką metodę korzystając z Coucha, a my potraktowaliśmy to jako nauczkę na przyszłość.\nPo drodze zgarnęliśmy jeszcze jego przyjaciela, który jest pilotem Mahan Air i przestrzegał nas przed lataniem rosyjskimi liniami, bo rzekomo ich piloci cały czas latają pijani (chętnie usłyszę komentarz kogoś bardziej zaznajomionego z branżą, ale brzmiało jak branżowa legenda). Mówił bardzo dobrze po angielsku, był przyjazny, sympatyczny i ciekawy naszego życia i kraju. We czwórkę pojechaliśmy ich przyjaciółki, okazało się, że jest to jednocześnie była partnerka Milada, warto tutaj napomknąć, że ta pani była wdową, matką dwójki synów, którzy wyjechali do Turcji, do jak oni to nazywają „lepszego świata” i miała na oko grubo ponad pięćdziesiąt lat… Była jednak młoda duchem, wesoła, gościnna, w pomieszczeniu nie nosiła hijabu i mimo, że nie mówiła słowa po angielsku to dobrze się dogadywaliśmy. Jej mieszkanie było piękne, zachowane w tradycyjnym, bogatym stylu, a jednocześnie nowoczesne i przestrzenne. Obiad wyglądał znakomicie, był świetnie podany, ale niestety nie smakował aż tak dobrze jak się zapowiadał, mimo wszystko było to świetne doświadczenie. Po obiedzie Irańczycy sięgnęli po papierosy i jakby nigdy nic zaczęli je palić w mieszkaniu i w ten sposób z pełnymi brzuchami, na w pół leżąc, na w pół siedząc powoli rozmawialiśmy, a czas płynął, ale kto by go liczył w Iranie?\nTradycyjny irański obiad\nDopadło nas kilkudniowe zmęczenie, więc zaproponowaliśmy powrót do domu i krótką drzemkę, nasz gospodarz namawiał nas imprezę z alkoholem i paleniem opium. Na alkohol nie mieliśmy siły i nie chcieliśmy wydawać więcej pieniędzy tego dnia, bo w kilka godzin nasz budżet niebezpiecznie się skurczył, a na odmówienie opium mieliśmy wystarczająco rozwagi. Dogadaliśmy się zatem, że Milad odwiezie nas do swojego domu, gdzie chwilę odpoczniemy i jak będziemy mieli ochotę to dołączymy do ich zabawy. Tak też się stało, odsapnęliśmy chwilę w mieszkaniu i poszliśmy przejść się do okolicy i zjeść kolację w pobliskim parku. Wzięliśmy ze sobą obiady z nocnego autobusu, które o dziwo zachowały się w dobrym stanie, po drodze kupiliśmy doogh zapakowany jak jogurt. Przeszliśmy się ulicami Shiraz, jak na azjatyckie miasto jest tam czysto, ludzi jest niewiele i jest dobrze zorganizowane. Po dłuższym spacerze znaleźliśmy nasz park, który okazał się większym placem zabaw z kawałkiem trawnika i kilkoma drzewami. Irańczykom to jednak zupełnie nie przeszkadzało, żeby urządzać tam wielogodzinne pikniki, tutaj kilka słów o jednym z ich ulubionych form spędzania czasu. Piknik jest zawsze dobrym pomysłem, wystarczy przecież koc niesiony pod pachą, wielki termos herbaty, który zawsze znajdzie się gdzieś w czeluściach bagażnika i przygotowany wcześniej obiad zapakowany w siatko albo chociaż pistacje, chrupki i cukierki jako przekąski. Dzieci biegają za piłką albo za tym co akurat stworzą w swojej wyobraźni, dorośli rozmawiają, często popalając shishę, panowie pokrzykują na dzieci, panie poprawiają hijab tak, żeby dobrze się trzymał, a jednocześnie odsłaniał znaczną część włosów, robią sobie zdjęcia lub komentują kolejne wrzucone posty znajomych na Instagrama. Starsze panie siedzą zazwyczaj najdokładniej otulone chustami i dobrodusznym wzrokiem przypatrują się całej gromadce swoich wnuków i dzieci. Piknik można zrobić wszędzie, ważne, żeby było to w przestrzeni publicznej, najlepiej w parku pod drzewem, ale trawnik w mieście albo na środku ronda też jest przecież odpowiednim miejscem, czyż nie?\nWracając do mojej opowieści, wzorem mieszkańców, rozłożyliśmy to co mieliśmy na trawie, usiedliśmy i zabraliśmy się za jedzenie obserwując ludzi na innych koca i czując, że też jesteśmy przez nich obserwowani. Co mi się bardzo podoba w Iranie, to w jak w wielu dalszych krajach tam też ma się poczucie inności i tego, że lokalsi się nam przypatrują, spoglądają ukradkiem czy wręcz gapią, tam jednak prawie zawsze były to przyjazne spojrzenia, pełne zafascynowania i uprzejmości, zupełnie inaczej niż np. w Indiach. Siedzieliśmy zatem dopijając słony jogurt po posiłku, kiedy z pobliskiego koca wstała młoda, Iranka o niecodziennej urodzie i podeszła do nas nieśmiało uśmiechając się, żeby poczęstować nas chrupkami, które mieli ze sobą. Zaczęliśmy rozmawiać, odpowiadając jej na pytania o to co tutaj robimy, dlaczego Iran, czym się zajmujemy i cały szereg podobnych pytań zadanych ze szczerym zainteresowaniem. W międzyczasie przychodziły dzieci z ich rodziny, który częstowały nas cukierkami, a prawdopodobnie jej babcia przyniosła nam herbatę w szklankach. Czuliśmy się niesamowicie, ich gościnność i serdeczność była wielka, a my niestety nie mieliśmy sposobu, żeby czymkolwiek się zrewanżować. Nasza nowa koleżanka spytała nas o nasze plany na Shiraz, mieliśmy na szczęście ze sobą notatki z listą miejsc, które chcemy zobaczyć w tym mieście. Wzięła ją od nas i wróciła do swojej rodziny dyskutując burzliwie o czymś ze swoją familią, po kilku minutach znowu do nas podeszła, tym razem ze swoją siostrą, która była równie urodziwa. Dziewczyny stwierdziły, że na naszej liście brakuje kilku pozycji i powinniśmy je zobaczyć, a najlepiej jeszcze dziś, co więcej chętnie pojadą tam z nami samochodem ich taty. Długo się nie zastanawialiśmy, bo lubimy przygody, a dziewczyny były sympatyczne, więc po kilku minutach z całą rodziną jechaliśmy w jednym z dwóch ich samochodów do ich domu, żeby dziewczyny mogły się przebrać w coś cieplejszego, bo słońce już zachodziło i robiło się zimno. Było to trzecie mieszkanie, które tego dnia odwiedzaliśmy, a właściwie tym razem był to dom i to nie byle jaki, mięciutkie, skórzane kanapy, obrazy, rzeźby, pełen luksus. Nasze koleżanki szybko się uwinęły, porozmawiały z ojcem (wydawał się ciut zatroskany, chociaż daleko nam do zakapiorów, ale traktował nas z dużym respektem, chociaż niestety nie mówił po angielsku). Wsiedliśmy tym razem do drugiego samochodu i pojechaliśmy do Tomb Hafez – grobu Hafeza, prawdopodobnie najsłynniejszego perskiego pisarza. Musieliśmy przejechać przez prawie całe miasto, więc dowiedzieliśmy się sporo o życiu naszych towarzyszek, o trudnościach związanych z wyjazdem z kraju nawet w celach turystycznych, nie mówiąc już o wyjeździe na studia albo do pracy. Rząd irański nie chce odpływu ludności, więc bardzo to utrudnia. W końcu dojechaliśmy do miejsca, które było sporym ogrodem z dużą ilością kolumn, fontann i wspaniale oświetloną kopułą, pod którą znajduje się nagrobek Hafeza. Wejściówka dla obcokrajowców to jedyne 20t. Oczywiście i tak chcieliśmy tam wejść i normalnie zapłacić, ale dziewczyny kupiły nam bilet i nie przyjmowały od nas za niego pieniędzy. Niestety trafiliśmy na popularny dzień i godzinę i były tam całe tłumy Irańczyków, którzy podchodzili do nagrobka i dotykając płyty oddawali hołd zmarłemu artyście. Mimo wszystko, było tam przyjemnie i spokojnie. Robiło się jednak późno, do mieszkania mieliśmy bardzo daleko, więc zaproponowaliśmy, że nie będziemy jechali już do kolejnych atrakcji, które wymagały sporo jeżdżenia i pośpiechu, tylko usiądziemy w kawiarni zaprosimy dziewczyny na lody. Rozsiedliśmy się na podeście z rozłożonym dywanem dając w końcu odpocząć od butów naszym zmęczonym stopom. Tradycyjne lody Shiraz (białe podawane z sokiem z cytryny, którym można je polewać) okazały się całkiem smaczne, za to żółte, szafranowe były przepyszne, bardzo polecam! Czas mijał nam przyjemnie, ale było już naprawdę późno, zaczął też do nas dzwonić Milad, chcąc wiedzieć czy dołączamy na imprezkę. Jak mu powiedzieliśmy gdzie jesteśmy zaczął nas przestrzegać, że nie powinniśmy jeździć z obcymi i spędzać z nimi czasu (no przecież palenie z nim opium to byłaby bezpieczniejsza rozrywka). Z uwagi na jego imprezowy stan, ciężko było się nam z nim dogadać, więc prosił o podanie telefonu dziewczynom. W końcu jakoś się porozumieli, że dziewczyny odwiozą nas do jego mieszkania, a on w spokoju zostanie u swoich znajomych, gdzie będzie kontynuował zabawę. Nas niestety pokonało zmęczenie, zaraz po wyjściu z samochodu i pożegnaniu się z dziewczynami wskoczyliśmy do łóżka/na dywan i zasnęliśmy po tym bardzo intensywnym dniu pełnym przygód i wrażeń.\n"Park" opisywany powyżej\nZdobienia kopuły nad grobem Hafeza\nKopuła nad grobem Hafeza\nTradycyjne lody z Shiraz z sokiem z cytryn\nhttps://s10.postimg.org/sqjf7vaxl/28829 ... 0051_n.jpg\nSelfie z naszymi irańskimi koleżankami\nKoniec części drugiej, to był zdecydowanie najintensywniejszy dzień ze wszystkich i wstawiłem też wiele swoich komentarzy, których z czasem będzie mniej. Kolejna część o dwóch następnych dniach w Shiraz, obiecuję, że pojawi się szybciej niż ta! 😊\n-- 14 Mar 2018 21:51 --\nTak jak pisałem na początku, w relacji będę zamieszczał moje komentarze i przemyślenia\nAkurat w tym przypadku było to dokładnie to co dziewczyny nam mówiły opisując swoje życie w Teheranie i to jakby chciały by ono wyglądało, to nie jest "moja ocena". No nie i nie jest to świat arabski...\n#19 Wysłany: 21 Mar 2018 16:10\nświetna relacja, ciekawe opisy. Czekam na kolejne z Waszej podróży.\n#20 Wysłany: 21 Mar 2018 22:42\nSuper relacja, chciało się czytać. Mega plus za zestawienie kosztów wyjazdu.


Kodeks urbanistyczno-budowlany wprowadza fasadowe zmiany? - PRAWO I PODATKI\nKodeks urbanistyczno-budowlany, wbrew pozorom, nie reguluje w sposób kompleksowy procesu administracyjno-budowlanego - podkreślają przedstawiciele kancelarii Linklaters: Kacper Piórecki, radca prawny i Mateusz Cieślak, aplikant adwokacki.\nAutor: PTWP - WNP.pl 06 października 2016 14:49\nCzy przedstawiony projekt Kodeksu urbanistyczno-budowlanego rodzi nadzieje na maksymalne odformalizowanie i skrócenie czynności administracyjnych związanych z procesem budowlanym?\nPodstawową zmianą wprowadzoną w kodeksie jest ujęcie wielu dotychczasowych procedur w ramach jednej zgody inwestycyjnej. Można mieć jednak obawy, czy miejscami nie jest to zmiana czysto fasadowa.\nPrzykładem może być likwidacja decyzji o warunkach zabudowy, w miejsce której pojawia się postanowienie wydawane w toku postępowania o wydanie zgody inwestycyjnej. Czy w praktyce dojdzie zatem jedynie do zmiany „decyzji” na „postanowienie”?\nKACPER PIÓRECKI RSS\nMATEUSZ CIEŚLAK RSS\nBudowanie na nowych zasadach\nKodeks budowlany coraz bliżej uchwalenia


Nasze zbiory kosmetyczne - pielęgnacja :) - Strona 8 - Wizaz.pl\n2007-01-11, 17:36 #211\ndlaczego? ja jestem z niej bardzo zadowolona\nja mam zamiar naciagnąć jutro w Realu tatę na tą oliwkę\n2007-01-11, 17:40 #212\ndo twarzy juz jej nie nałoze, miałam wrazenie ze po niej mi coś wyszło . Drażni mnie jej zapach. Nakładam ja na ciało po kąpieli i zaraz po nałozeniu mam nogi w czerwonych plamkach, znika po około 20 minutach. Jakies krostki mi na nogach robi , nawilżenie też srednie, bardziej nawilżaja mnie balsamy. Chyba zacznę ją mieszać z jakimś, moze efekt będzie lepszy\n2007-01-11, 17:54 #213\nja oliwki uzywam do kąpieli zamiast płynu (miałam Sanosan, ale sie wczoraj skończyła )\n2007-01-11, 18:45 #214\nWklejam czesc swoich zbiorow(raczej chyba minimalistyczne-mam wrazliwa cere i prawie wszystko mnie podraznia).\ntwarz1 copy.jpg (83,5 KB, 517 załadowań)\ntwarz2 copy.jpg (117,4 KB, 521 załadowań)\ncialo copy.jpg (89,3 KB, 445 załadowań)\nwlosy copy.jpg (91,1 KB, 490 załadowań)\n2007-01-11, 18:45 #215\nSporo z Was ma oliwkę Hipp i jestescie z niej zadowolone? Bo ja jej bardzo nie lubię\nPrzy moim wstręcie do balsamów przydaje się takie coś raz że mogę wymieszać z żelem do mycia twarzy i mam od razu demakijaż, dwa - do kąpieli żeby woda tak nie wysuszała, trzy - znacznie wygodniej mi się posmarować pod prysznicem i zetrzeć to później niż babrać się balsamem i tracić czas\n2007-01-11, 19:14 #216\nElfie, ale Ci zazdroszczę tej różnorodności kosmetycznej w Stanach Powiedz mi coż to jest w niebieskiej tubce - Softymo z japońskimi literkami? I jak się sprawdza apple cider - tym się przeciera twarz...\n2007-01-11, 19:19 #217\nCzarny Elfie nie widziałam, że w Stanach jest Sunsilk Możesz napisać czy tam ma dobrą opinie i jest znany, czy taki "jeden z wielu"? Zainteresowało mnie to\n2007-01-11, 19:31 #218\nElfie, fajne zdjecia, tylko, ze mi to nic nie mowi Ale ladnie sie ten minimalizm komponuje Uzywasz specjalnych kosmetykow dla wrazliwcow np. z aptek czy to ogolnie dostepne mazidla?\nTetaa, masz wpisanego mojego ulubionego Yeats'a\n2007-01-11, 19:37 #219\nVril -uwielbiam ten wiersz!\n2007-01-11, 19:49 #220\nMusze przyznać,ze bardzo fajny watek Przejrzalam caly i stwierdzam,ze co niektore z was są POZYTYWNIE zakręcone jeśli chodzi o kupno kosmetyków. Myslalam,ze tylko ja mam takiego bzika a tu sie okazuje,ze ja to jeszcze nic Moje zbiory sa maciupkie w porownaniu z Waszymi. I tak rodzice sie na mnie wydzieraja,ze po co mi np. tyle balsamów do ciala, ze to strata pieniedzy ale ja wypuszczam to drugim uchem. Nie potrafie przestac kupowac. Chociazby jakis maly kremik, tani balsamik ale musze. Chociaz przyznam sie,ze wczoraj musialam powyrzucac pare kosmetykow bo stracily daty ważnosci, praktycznie wyrzucilam cale opakowania, prawie nie urzyte, nie wiem jak to sie stalo,ze o nich zapomnialam Postaram sie moze jutro wkleic zdjecia wszystkkich moich kosmetykow. Pozdrawiam ciepluteńko\n2007-01-11, 19:56 #221\nHosenka napisalaś,ze zamiast plynu urzywasz oliwki.Hmm ale to lejesz ja do wanny Czy nacierasz cialo podczas kapieli??\n2007-01-11, 20:03 #222\nTo jest zel do zmywania makijazu-niestety wysusza mnie-uzylam chyba raz.A z apple cider robie tonik i przecieram twarz(60% wody,40% octu mieszam)-niestety tez nie moge uzywac czesto bo ostatnio zaczal mnie podrazniac ale dobrze oczyszca twarz-chyba musze zmienic stezenie octu.\nTo raczej tanie kosmetyki dostepne w sklepach typu Walgreens Safeway Target-praktycznie wszedzie-czy ma dobra opinie-niewiem-mi pasuje bo moje wlosy sa po nim tak proste jak po uzyciu prostownicy(z natury mam falowane)\nElfie, fajne zdjecia, tylko, ze mi to nic nie mowi Ale ladnie sie ten minimalizm komponuje Uzywasz specjalnych kosmetykow dla wrazliwcow np. z aptek czy to ogolnie dostepne mazidla\nUzywam kosmetykow glownie zakupionych w sklepach ze zdrowa zywnoscia-wiekszosc z nich opiera sie na naturalnych skladnikach-sklepy w ktorych kupuje to Vitamine cottage natural groceries,czasami kupuje tez kosmetyki w Safeway i online w drugstore.com.Wszystkie te kosmetyki sa ogolnie dostepne.\n2007-01-11, 20:10 #223\nwlewam do wody nieduża ilość - zamiast płynu do kapieli\n2007-01-11, 20:25 #224\nI jakie są tego rezultaty? Skóra nie jest tlusta?\n2007-01-11, 20:29 #225\nhehehe no o to chodzi żeby była lekko natłuszczona, ale w sumie to ja i tak uzywam potem żelu do umycia ciała. Chodzi mi głownie o to, żeby woda nie wysuszyła skóry podczas wylegiwania sie w wannie\n2007-01-11, 20:48 #226\nDziekuje Hosenka za odpowiedz. Juz rozumiem. I chyba tez wleje dzisjaj troche oliwki do wanny. Mam taka antycellulitowa\n2007-01-11, 21:04 #227\nSkora nie, ale za to wanna tak i mozna wywinac orla\n2007-01-11, 21:22 #228\nPolecam też nalewanie oliwki na gąbkę, łącznie z mydłem w płynie w proporcji 1:1. Na własne życzenie pozbawiłam się przyjemności korzystania z wanny i musze kombinować inaczej. Ewentualnie niedbale polewam sobie oliwką korpus i traktuję gąbką z mydłem. Ładnie nawilża i nie pozostawia tłustej warstewki na skórze.\n2007-01-11, 21:25 #229\n2007-01-11, 22:05 #230\nWklejam swoje mazidełka Serum Optimals Radiance Oriflame wcisnęło się na 2 zdjęcia, przepraszam W butelce z pompką Fa nie jest mydło wbrew pozorom tylko odlana odżywka L'Oreala Matrix do włosów farbowanych, zamówiona na A z koleżanką .\nZauważyłam na 2 zdjęciu te kapsułki z Oriflame, dobre to jest? Jak długo stosujesz?\n2007-01-11, 22:15 #231\nzrobiłam sobie raz peeling z cukru i oliwy stołowej, użyłam go do stóp i potem próbowałam wejść do wanny skończyło się oczywiście pięknym orzełkiem i nie wiem jakim cudem ani łazienka ani ja nie doznałyśmy żadnych szkód na zdrowiu A skoro o olejkach mowa, to przypomniałyście mi olejek Nivei pod prysznic, który kiedyś bardzo lubiłam i chyba będzie na najbliższej liście zakupów Oj, Wy niedobre\n2007-01-12, 00:42 #232\nStronę wcześniej odpowiadałam Anci na takie pytanie Post nr 187\n2007-01-12, 06:49 #233\n2007-01-12, 09:35 #234\nSuper wątek, macie super zbiory\nJa narazie swoich nie zamieszczę - tymczasowy brak cyfrówki\nAle spróbuję aparatem w komórce.\n2007-01-12, 09:59 #235\nOd jakiegoś czasu zastanawiam sie z czym mi sie kojarzy opakowanie Cetaphilu... Dzieki tobie już wiem! Z Differinem!!!\nGalderma - ten sam producent\nTo tak na marginesie, musialam to z siebie wyrzucic po miesiacach zastanawiania sie\n2007-01-12, 10:32 #236\npora na moje kosmetyki\nDSC05752.JPG (88,6 KB, 477 załadowań)\nDSC05753.JPG (91,1 KB, 452 załadowań)\nDSC05758.JPG (95,3 KB, 452 załadowań)\nDSC05765.JPG (104,6 KB, 441 załadowań)\nDSC05779.JPG (112,9 KB, 420 załadowań)\nDSC05778.JPG (102,2 KB, 360 załadowań)\n2007-01-12, 10:35 #237\nDSC05768.JPG (91,5 KB, 347 załadowań)\nDSC05770.JPG (94,4 KB, 354 załadowań)\nDSC05772.JPG (104,8 KB, 368 załadowań)\nDSC05775.JPG (93,9 KB, 300 załadowań)\nDSC05776.JPG (98,5 KB, 336 załadowań)\n2007-01-12, 10:40 #238\nwidze ze Ci sie ostał balsam ananasowy Avonu - on był wieki temu - lepiej sprawdz date ważności\n2007-01-12, 10:42 #239\n2007-01-12, 11:04 #240


dieta(popularny sex telefon)studia\nPrawda jednak jest taka ,że przeprowadzka ta nic nie da, rozczarujesz się. Lepiej zacznij sobie układać życie w obecnym miejscu, zobaczysz iż nie pożałujesz decyzji o pozostaniu.\nMasz wysokie ambicje i szerokie horyzonty. Obecne miejsce zamieszkania nie daje Ci szans na spełnienie marzeń. Tak więc nie ma się nad czym zastanawiać. Życie jest tylko jedno i trzeba spełniać swoje pragnienia. Przeprowadź się i spełniaj się w każdej dziedzinie życia.\nJesteś osobą nie lubiącą przeprowadzek, aczkolwiek w obecnej sytuacji poważnie się nad nią zastanawiasz. Jednak nie odnajdziesz się do końca w nowym miejscu. Lepszą decyzją byłoby pozostanie w obecnym mieście i próbowanie sił tutaj. Zobaczysz że w pewnym momencie zdasz sobie sprawę, iz decyzja o przeprowadzce nie ma większego sensu.\nKarta taorta wyciągnięta (popularny sex telefon) przez dobrą wróżkę: kochankowie\nJesteś osobą żywą, ciężko jest Ci wytrzymać dłużej w jednym miejscu. Pragniesz poznawać życie, nowych ludzi. Tak więc nie ma sensu dla Ciebie tkwić w tym samym miejscu. Im dłużej pozostaniesz w obecnym położeniu, tym bardziej będziesz się dusić. Tak więc przeprowadź się jak najszybciej się da.\nPrzeprowadzka jest dla Ciebie jak najbardziej wskazana. Dłuższe pozostanie w obecnym miejscu, sprawi że będziesz się czuć zdołowany/a, nie spełniony/a. Tak więc nie ma sensu się zastanawiać, ani dłużej czekać. Przeprowadź się i żyj pełnią życia.\nObecnie wydaje Ci się, że Twe życie trochę straciło sens. Dusisz się i twierdzisz iż przeprowadzka to innego miasta to zmieni. Niestety ale jest to tylko złudzenie. Lepiej będzie tylko przez chwilę, potem sytuacja wróci do tego co jest obecnie. Twym problemem nie jest miejsce zamieszkania, musisz po prostu zmienić podejście do życia. Zacznij cieszyć się małymi rzeczami, otwórz się na ludzi, a zobaczysz że nawet żyjąc w obecnym miejscu poczujesz co to szczęście.\nJesteś osobą raczej nieśmiałą, aczkolwiek nie masz większych problemów z ludźmi. Masz nadzieję, że zmiana miejsca zamieszkania pomoże Ci w lepszym poukładaniu swego życia. Prawda jednak jest taka iż się zawiedziesz. Pozostań w obecnym miejscu i skup się na pracy nad sobą. Zobaczysz, że tutaj też można cieszyć się szczęściem.\nPrzeprowadzka jest jak najbardziej wskazana. Dłuższe pozostawanie w obecnym miejscu zamieszkania oznacza stagnację. Zobaczysz, że po przeprowadzce wszystko ułoży się tak jak chcesz.


Zakończenie realizacji zadania "Doposażenie Młodzieżowej Orkiestry Dętej OSP Krasocin" | Młodzieżowa Orkiestra Dęta OSP Krasocin\nZakończenie realizacji zadania „Doposażenie Młodzieżowej Orkiestry Dętej OSP Krasocin”\nMOD Krasocin w roku Wielkiego Jubileuszu OSP Krasocin została doceniona nie tylko przez lokalną społeczność, sponsorów i władze. Po raz pierwszy w historii nasz wkład w kulturę doceniło Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego.\nW lutym ministerialni eksperci wybrali do dofinansowania ze środków MKiDN zadanie Ochotniczej Straży Pożarnej w Krasocinie pn. „Doposażenie Młodzieżowej Orkiestry Dętej OSP Krasocin” w ramach programu „Infrastruktura kultury”. Dzięki temu OSP Krasocin zakupiła na rzecz Orkiestry tubę, dwa flety, trąbkę, saksofon altowy, dwie waltornie, klarnet, krzesła do sali prób, głośnik bezprzewodowy, wieszak na ubrania z szafką, cztery panele oddzielające (akustyczne), regał na sprzęt muzyczny, urządzenie wielofunkcyjne. Koszt całkowity zadania wyniósł 61596,56zł. Dofinansowanie z MKiDN – 45000zł, a wkład własny OSP Krasocin 16596,56zł. Dzięki tym środkom mogliśmy przede wszystkim pozwolić sobie na duży nabór do Orkiestry. Oprócz dotychczasowych uczniów od października naukę rozpoczęła kolejna dziesiątka młodych adeptów. A chętnych jest ponad dwa razy więcej…!\nW roku Wielkiego Jubileuszu OSP Krasocin Orkiestra z Krasocina otrzymała również, tym razem na wniosek Wójta Gminy Krasocin Ireneusza Gliścińskiego, odznakę honorową Ministra „Zasłużony dla Kultury Polskiej” (wręczoną podczas dożynek powiatowych 28 sierpnia br. przez Bartłomieja Dorywalskiego – Pełnomocnika Wojewody Świętokrzyskiego) oraz finansową nagrodę okolicznościową (listopad br).\n« Ministerstwo wsparło MOD Krasocin!


Wystawa rosyjskiego malarstwa olejnego w Harbinie -Chińskie Radio Międzynarodowe\nWystawa rosyjskiego malarstwa olejnego w Harbinie\n2014-01-03 17:25:49 CRI\nRosyjskie malarstwo olejne zajmuje ważne miejsce w historii sztuk pięknych i uznawane jest za jedną z najlepszych czterech szkół malarstwa olejnego na świecie. W prowincji Heilongjiang w Chinach można podziwiać rosyjskie malarstwo olejne - w czerwcu bieżącego roku otwarta została w Harbinie wystawa zorganizowana wspólnie przez władze prowincji Heilongjiang, Ambasadę Chin w Rosji, Ambasadę Rosji w Chinach oraz Radio Ludowe prowincji Heilongjiang. Na wystawie eksponowanych jest 200 klasycznych dzieł wykonanych przez malarzy rosyjskich.\nSztuka rosyjska dla mieszkańców miasta Harbin, które jest uznawane za orientalną Moskwę, nie jest obca. Wiersze, pieśni i filmy rosyjskie pozostawiały głębokie wrażenie na mieszkańcach tego miasta. Jeden z nich, Sanfei zachwycił się obrazem olejnym "Klasztor".\nNa wystawie oprócz rosyjskich obrazów eksponowane są różne rosyjskie bibeloty ozdobne i wyroby artystyczne, które wydają się zwiedzającym miłe i serdeczne. Przed posągiem gipsowym francuskiego ideologa Voltaire, moją uwagę zwróciła matka z córką:\n"Czy wiesz, kto to jest?", spytała.\nMatka, która zajmuje się malarstwem powiedziała mi, że córeczka ma dopiero 15 miesięcy i ma nadzieję, że sztuka będzie wpływać na dziecko. Na wystawie wśród zwiedzających jest wielu takich rodziców. Pan Chen zwiedza co roku Targi Chińsko-Rosyjskie w Harbinie, w bieżącym przybył tu po raz pierwszy ze swoim dzieckiem.\nNa wystawie był też przewodniczący Stowarzyszenia Plastyków w Sankt Petesrburgu Aleksander. Zaimprowizował dzieło sztuki, co wywołało podziw zwiedzających - kunsztowna sztuka tego mistrza cieszyła się wielką aprobatą, a entuzjazm zwiedzających sprawił mu wielką radość.\n"Nie sądziłem, że będzie tylu zwiedzających, zwłaszcza w dniu roboczym, to niespodzianka. Powiedziałem już organizatorom wystawy, że jeśli w przyszłym roku odbędzie się także, przybędę tu na pewno."\nNa wystawie dyrektor Galerii Rosyjskich Obrazów Olejnych Shengde w Harbinie Li Deshun przedstawił zwiedzającym obraz olejny "Dom na zboczu góry". Li powiedział, że jego hobby to kolekcjonowanie rosyjskiego malarstwa olejnego, w związku z czym przebywał w wielu miastach rosyjskich, by tam znaleźć ciekawe dla niego obrazy. W prowincji Heilongjiang mieszka wielu kolekcjonerów rosyjskich obrazów olejnych, którzy byli w różnych miejscowościach Rosji i sprowadzili do Chin prawdziwą rosyjską sztukę.\nMy byliśmy wzruszeni nie tylko wysoką jakością rosyjskiego malarstwa olejnego, ale także głęboką miłością plastyków i kolekcjonerów do obrazów.\nMieszkaniec Harbinu pan Hu, który nie miał żadnych kontaktów z rosyjskim malarstwem olejnym, po raz pierwszy zwiedził wystawę. Spodobał mu się obraz moskiewskiego malarza Siergiej "Jesienny sezon egzaminacyjny".\n"Faktycznie nie jestem fachowcem, ale bardzo podoba mi się ten obraz i zamierzam go kupić."\nWystawa rosyjskiego malarstwa olejnego codziennie przyciąga kilka tysięcy widzów, obrót handlowy wynosi około 6 milionów juanów. Tłum zwiedzających i liczne zamówienia zapowiadają świetlaną perspektywę rozwoju handlu sztuką w prowincji Heilongjiang.\nW ostatnich latach w miarę ożywienia gospodarki rosyjskiej oraz rozwoju badań i kolekcji rosyjskich obrazów olejnych w Chinach ożywia się stopniowo rynek rosyjskiej sztuki. Prowincja Heilogjiang ma granicę z Rosją o długości 2981 km i 25 państwowych portów handlujących z Rosją. Prowincja ta rozwija też badania w dziedzinach handlu i turystyki. Dyrektor Li Deshun zaznaczył:\n"Obecnie dobrze rozwija się sytuacja, mieszkańcy Harbinu zwracają coraz większą uwagę na rosyjskie malarstwo olejne, podziwają je i kupują. Będzie ono odgrywać ważną rolę w rozwoju kultury w prowincji Heilongjiang."


Zestaw uzupełniający - Herbalzone.pl\nilość Zestaw uzupełniający\nZestaw uzupełniający – przeznaczony dla osób, które chcą jeszcze skuteczniej zredukować swoją wagę, zastępując codzienne napoje zdrowymi, oczyszczającymi propozycjami Herbalife – AloeMax i Herbatką ziołową). Prawidłowe trawienie i oczyszczanie organizmu z toksyn zapewni Błonnik i Zioła, zawierający błonnik z owsa oraz natkę pietruszki, kwiaty pomarańczy i hibiskusa a także proszek z nasion kopru. Zestaw jest doskonałym dopełnieniem dla koktajli odżywczych.\nRozpuszczalny napój ziołowy – niskokaloryczny, orzeźwiający napój z zieloną i czarną herbatą. Jedna porcja to zaledwie około 6 kcal. Jedna filiżanka Herbatki rozpuszczalnej zawiera 85 mg kofeiny, dzięki czemu pomaga poprawić koncentrację i orzeźwić umysł.\nBłonnik i zioła – suplement błonnika doskonały do stosowania z koktajlami Formuła 1 Herbalife oraz Multiwitaminami Formuła 2.


Lesson Tour Częstochowa - Academic Art of Riding\n« Weekend course Kraków\nWeekend Course Mińsk Mazowiecki »\nW weekend 21.04 i 22.04 będę w okolicach Częstochowy na spotkaniu ze swoimi studentami.\nJeśli ktoś z was chciałby skorzystać z okazji i umówić się na lekcję, proszę o kontakt z Ewa Mizgała (Świadomy dosiad), lub bezpośrednio do mnie (bettina.biolik@gmail.com).\nJeśli byłbyś zainteresowany prawdziwie klasyczną edukacją dla sobie i Twojego konia, proszę daj znać.\nCena za jedną sesję to 150pln.\nMam przyjemność studiować bezpośrednio u Benta Branderupa, oraz Mariusa Schneidera. W ich stajniach w Danii i w Niemczech bylam, również, wielokrotnie, na kilkumiesiącznych praktykach.\nSwoich studentów uczę metod pracy z ziemi, lonżowania, pracy w ręku i z siodła medodami Academic Art of Riding, a szczególną uwagę skupiam się na nauce pomocy, oraz kontakcie i komunikacji z koniem.\nOrganizuję też kursy i szkolenia z Marius Schneider i Academic Art of Riding w Polsce.\nCo to Academic Art of Riding?\nAcademic Art of Riding jest to metoda oparta na teoriach dawnych mistrzów jeździeckich, dobrej komunikacji z koniem i najnowszej wiedzy z zakresu biomechaniki.\nKim jest Bent Branderup?\nBent Branderup, jest niezaprzeczalnym mistrzem jażdy konnej, oraz edukacji konia i jeźdźca.\nJest założycielem szkoły Akademic Art of Riding która opiera sie o jego metody i wiedzę. Jest powszechnie znana i szanowana w całej Europie.\nUżywana często również przez inne szkoły jako dodatkowa pomoc w edukacji i rozwoju.


BOGINIE W KAŻDEJ KOBIECIE Bolen Jean Shinoda\nKariera czy rodzina? Namiętny romans czy stabilne małżeństwo? Kompromis czy ostra rywalizacja? Pieniądze czy satysfakcja z pracy? Takie decyzje nie są łatwe, bo na naszą psychikę wpływają różne, czasem sprzeczne, siły wewnętrzne, przez autorkę przedstawiane pod postacią greckich bogiń. Hera pogania: Kiedy wreszcie wyjdziesz za mąż? Dla Demeter najważniejsze są dzieci. Używaj życia, póki czas - kusi Afrodyta. Jeśli chcesz zrobić karierę, musisz skupić się tylko na tym - ostrzega Atena. Której posłuchać? Jak dokonywać mądrych wyborów? O tym właśnie pisze Jean Shinoda Bolen: jak pogodzić wewnętrzne boginie, by żyć w zgodzie z własną prawdziwą naturą.


Wyniki 1 - 21 z 1970 wyników, sortuj według:\nKramer skazany za upozorowany przez Kwintę rabunek własnego banku odsiaduje wyrok w więzieniu. Wraz ze Sztycem udaje mu się zbiec, ale odmawia natychmiastowego wyjazdu do Szwajcarii, ponieważ chce zemścić się na Kwincie. Ten zaś spokojnie uprawia warzywa.\nMłody Vincent Malloy śni o tym, żeby być jak Vincent Price. Snując makabryczne marzenia, zatraca siebie, dokucza tym także swojej matce.\nW czasach, w których urodzenie oraz/lub majątek stanowiły o pozycji społecznej, Rebecka Sharp postanowiła udowodnić, że nie posiadając ani jednego, ani drugiego uda się jej wejść do strefy spoza jej zasięgu. Najlepszym wyjściem, dla niej, będzie dobre zam\nRok produkcji: 2001 Kraj: Francja\nParyż, rok 1830. Vidocq - słynny detektyw, dla którego nie ma rzeczy niemożliwych prowadzi śledztwo w sprawie groźnego mordercy o pseudonimie "Alchemik". Niestety, tym razem przeciwnik okazuje się zbyt wytrawnym graczem nawet dla takiego profesjonalisty,\nRok produkcji: 2009 Kraj: Dania, Wielka Brytania\nPrzez lata, Jednooki, niemy wojownik o wielkiej sile, był jeńcem wodza Barde. Z pomocą chłopca imieniem Are, zabija go i razem uciekają w samo serce mroku. Uciekając przed łowcami nagród, Jednooki i Are dostają się na pokład okrętu Wikingów, lecz szybko s\nFilm zainspirowany prawdziwą historią Vince'a Papale (Mark Wahlberg), człowieka nie mającego nic do stracenia, który pokonał przeszkody i spełnił swoje marzenia. Kiedy trener jego ukochanego zespołu Eagle Philadelphia urządził niespotykany otwarty trening\nRok produkcji: 2015 Kraj: Niemcy\nMłoda dziewczyna opuszcza klub i dołącza do czterech nowo poznanych mężczyzn. Ich nocna eskapada po mieście zmienia się w napad na bank.\nCo może wydarzyć się, gdy Japonia zdecyduje się wystąpić z ONZ? Jakie mogą być skutki niebezpiecznych i supertajnych prac nad robotyzacją ludzkiego ciała? Jak może wyglądać japońska rzeczywistość w 2067 roku? O tym właśnie opowiada japońska superprodukcja


Miernik grubości lakieru - gwarancja udanego zakupu | Auto Centrum Group - specjaliści w motoryzacji | Bez kategorii\nMiernik grubości lakieru – gwarancja udanego zakupu\nSamochody używane, szczególnie te ściągane z zagranicy są bardzo popularne w Polsce. Oczywiście glównym wyznacznikiem tego trendu jest cena. Używane zawsze będą tańsze niż nowe. Uważać trzeba jednak na niespodzianki, które mogą kryć tego typu egzemplarze. Przekręcony licznik lub powypadkowy model to najczęstsze „grzeszki” handlarzy. Jak się przed tym ustrzec?\nJeśli ktoś nieudolnie wziął się za naprawę blacharki możemy być przekonany, że po niedługim czasie pojawi się rdza lub szpachla będzie pękać. Przy każdej ewentualnej kolizji, jesteśmy narażeni na spore niebezpieczeństwo. Pamiętajmy, że żaden samochód, który przeszedł już wypadek, nie będzie spełniał standardów bezpieczeństwa takich samych jak przed tym zdarzeniem. Niektóre gagatki próbują nawet wcisnąć nam auta złożone z różnych połówek lub ćwiartek! Jak można wyczytać na forach internetowych lub w mediach społecznościowych, samochody po naprawach blacharskich zdarzają się także w salonach samochodowych w przypadku nowych aut. Uszkodzenia zdarzają się przy transporcie lub w trakcie jazd próbnych i testowych.\nWłasny miernik grubości lakieru\nMierniki grubości lakieru kiedyś były towarem ekskluzywnym. Po pierwsze dostępne były tylko analogowe testery, które nie były zbyt dokładne. Po drugie pozwolić na nie mógł sobie tylko mechanik samochodowy. Teraz porządny miernik grubości lakieru może nabyć każdy. Jednym z głównych producentów mierników na naszym rynku jest firma Blue Technology. Producent zapewnia bardzo szeroką gamę różnego rodzaju testerów lakieru. Świetnym rozwiązaniem są testery z sondą kulkową, która pozwala na bardzo precyzyjne pomiary. Świetnie spisuje się przy wszelkiego rodzaju krzywiznach, progach, słupkach itd. Wybierając tego typu model możemy być przekonani, że podczas zakupu nie zostaniemy oszukani. Wiele razy zdarzają się sytuacje, w których sprzedający chce nam wmówić, że nasz miernik jest po prostu zepsuty. Wszystkie mierniki grubości lakieru firmy Blue Technology posiadają w komplecie płytkę kalibracyjną pokrytą folią o grubości 200 μm, dzięki której zawsze będziesz miał pewność, że miernik pracuje prawidłowo. W razie potrzeby Klient w prosty sposób może samodzielnie dokonać kalibracji licznika.\nPamiętaj, aby dobrze używać miernika\nBadanie grubości lakieru w pojeździe najlepiej rozpocząć od dachu i następnie na każdym elemencie samochodu dokonać kilka pomiarów. Grubość oryginalnego lakieru na samochodzie używanym powinna zawierać się w przedziale 80 μm – 180 μm i na jednym pojeździe może odchylać się do 40%. Druga warstwa lakieru to pomiary dwukrotnie wyższe (do 400 μm). Wartości powyżej mogą sugerować nam naprawy blacharskie w postaci szpachlowania. Należy pamiętać, że każdy producent może stosować inne standardy odnośnie grubości lakieru. Przed oględzinami auta warto zapoznać się ze specyfikacją producenta dla konkretnego modelu i rocznika.\nWybierz właściwy miernik Jak widać, nie zawsze musimy naiwnie wierzyć handlarzowi, który chce nam sprzedać używany samochód. Produkowane obecnie mierniki grubości lakieru są dość proste w użyciu i pozwalają na samodzielną ocenę stanu blacharki proponowanego nam samochodu. Testery firmy Blue Technology posiadają 24-miesięczną gwarancję, dzięki czemu bez wahania w przypadku jakichkolwiek problemów możemy zgłosić się do firmy w celu serwisu.


Foto-Kurier 7/2017 - Foto-Kurier - Pismo użytkowników sprzętu foto i wideo\nW tym roku EISA wybrała Antwerpię do zorganizowania corocznej konferencji. Okazję tę wykorzystaliśmy do przeprowadzenia testu Sony A9\nfot. Selfie na rynku Antwerpii, fot. Krzysztof Patrycy\nCzerwiec to w Polsce pierwszy miesiąc z widocznymi oznakami ciepła, to czas końca szkoły, czyli moment, w którym większość z nas zaczyna myśleć o podróżach. Intensywniej rozglądamy się za wakacyjnymi ofertami i za sprzętem, który mógłby towarzyszyć nam w podróży. Firmy wybierają też początek lata na czas premier sprzętu dedykowanego dla podróżujących. Tak zrobił między innymi Canon, który wybrał początek lipca na premierę popularnych lustrzanek: EOS 200D (patrz str. 20) i EOS 6D MII (FK 8–9/17) oraz Tamron, pokazując 23 czerwca uniwersalny megazoom 18–400 mm f/3,5–6, Di II VC HLD, którego test prezentujemy jako pierwsi w Polsce (str. 54). Jako pierwsze czasopismo prezentujemy też test Sony A9 (str. 24), topowego, pełnoklatkowego bezlusterkowca tej firmy oraz Pentaksa KP (str. 44), który spodoba się wielu miłośnikom tej marki, którzy przed podróżą będą chcieli odmłodzić swój park sprzętowy. Zwolennikom fotografii natychmiastowej przypadnie natomiast do gustu pierwszy w Polsce, tak obszerny test pierwszego na świecie, hybrydowego aparatu Fujifilm instax SQ10, umożliwiającego rejestrację zdjęć cyfrowych i ich „wydruk” w dowolnym momencie i w dowolnej ilości pod warunkiem, że mamy przy sobie odpowiednią ilość kwadratowych ładunków instax (patrz str. 60)