Chirurg - Michał Larek - ebook + audiobook + książka - Legimi online\nChirurg ebook i audiobook\nLektor: Michał Larek\n3,8 (195 ocen)\nJerzy BorowczykMichał Larek\nPatrz! gala w Nocy lśni salonach – Od dawnych, smutnych lat Strojnych aniołów chór w zasłonach, Ze łzami w oczach siadł – Niby w teatrze siadł – i patrzy Na dramat łez i krwi! Orkiestra zaś w tron najbogatszy, Melodyą sfer im brzmi.\nEdgar Allan Poe, Robak zdobywca (przeł. Antoni Lange)\nSchował mokrą chustkę i rozejrzał się wokół siebie. Miał wrażenie, że ktoś dla makabrycznego żartu uśpił go podstępnie, a potem wyrzucił w jakimś dziwnym i pogrążonym w ciemnościach miejscu.\nPrzetarł oczy. zdezorientowany Nie miał bladego pojęcia, gdzie się znajduje.\n– Co ja tu robię? – szepnął, odzyskując jednocześnie wewnętrzny spokój.\nSięgnął do kieszeni skórzanego płaszcza i wydobył z niej latarkę. Zapaliwszy ją, ponownie ruszył przed siebie. W trakcie niespiesznego marszu zaczął udzielać się mu całkiem przyjemny nastój. Gdy minął kapliczkę i wkroczył w jedną z alejek, zanucił Kawiarenki.\nSzedł coraz pewniejszym krokiem, oświetlając z zainteresowaniem mijane obiekty. W końcu zatrzymał się przy nagrobku położonym pod wysokim rozłożystym drzewem. Wbił wzrok w marmurową płytę, do której przytwierdzono wizerunek uśmiechniętej dziewczyny.\nPrzyklęknął, przeżegnał się, zmówił Ojcze nasz.\nPrzez chwilę trwał w bezruchu, skupiając się na czarno-białych migawkach, przelatujących mu pospiesznie przez głowę. Ponownie przeniósł się do tego smutnego piątku sprzed niemal dwudziestu lat. Kondukt, matka ubrana na czarno, szlochający ojciec, grabarze o brzydkich kartoflanych twarzach, stare zawodzące baby. No i Joasia, jego starsza siostra, ułożona w trumnie jak do snu, ze złożonymi rękami, w których tkwił czerwony różaniec. Blada, nieruchoma, czarnowłosa piękność. Dopiero po jej śmierci mógł się w nią wpatrywać do woli.\nPrzeżegnał się raz jeszcze, wstał i otrzepał energicznie spodnie. Podmuch wiatru sprawił, że zapiął kurtkę pod samą szyję.\nW oddali zaskrzeczało jakieś ptaszysko.\nRozglądając się wokoło, czuł, że podnosi mu się ciśnienie. Parę metrów dalej dostrzegł grób, ozdobiony szczodrze kwiatami i dogasającymi już zniczami.\n– Świeżynka – szepnął i wysunął lekko język.\nWziął duży oddech i po chwili poczuł delikatny zapach roznoszonego przez wiatr dymu, który uwielbiał. Przez jego ciało przeszedł dreszcz. Przymknął na chwilę oczy i przypomniał sobie nagie kobiece ciało. Martwe ciało. To, które wykradł w lutowy piątek z tutejszej kapliczki.\nWestchnął, otworzył oczy i zerknął na skrzynkę tkwiącą pod ławką przy grobie siostry. Wyciągnął z niej składaną saperkę własnej roboty, zagwizdał raz jeszcze Kawiarenki i podszedł do nowego grobu. Miał wielką nadzieję, że spoczywa tam jakaś kobieta.\nWbił wzrok w tabliczkę przytwierdzoną do krzyża i uśmiechnął się nieznacznie. Tak, to była kobieta, a właściwie młoda dziewczyna.\n– Wioletta Amberska, urodzona w tysiąc dziewięćset sześćdziesiątym drugim roku – odczytał szeptem i natychmiast uzmysłowił sobie, że właśnie wtedy w Jeziorze Bytyńskim utonęła jego Joasia. Westchnął, potarł nos i doczytał w myślach: „Zmarła 25 października 1982 roku”.\nPrzez chwilę trwał w bezruchu. Potem sięgnął do wewnętrznej kieszeni płaszcza, żeby się upewnić, że jest w niej scyzoryk myśliwski, którego zawsze używał do tej roboty. Był. Krew zaczęła szybciej krążyć w jego ciele.\nRozłożył saperkę, rozejrzał się nieuważnie wokoło i wbił ją w usypany spulchniony kopiec. Kiedy odrzucił pierwszą ziemię, zaczęło mu dzwonić w uszach.\nPrzymrużył oczy i zaczął pospiesznie rozkopywać grób, oddając się całkowicie tej ekscytującej czynności. Napędzała go myśl, że już za chwilę wyciągnie nieboszczkę, rozbierze ją, dotknie czule, a potem wydobędzie scyzoryk i wytnie ulubione, ukochane kawałki…\nAle dokładnie w chwili, w której przyłożył ostrze do dużej zimnej piersi, rozległ się jakiś straszliwy krzyk, a jego oczy zostały zaatakowane przez agresywny strumień światła.\nPrzerażony wypuścił z ręki saperkę.\nNocną ciszę zakłócił wściekły ryk:\n– Stój, popierdoleńcu!\n– Gleba, gleba!\n– Zostaw ją!\nPrzerażony zamknął powieki i zakrył rękoma twarz, czekając na bolesne ciosy. Strach ścisnął go za gardło tak mocno, że osunął się bezwładnie na ziemię. Zapadła ciemność, którą po jakimś czasie zaczęły zakłócać znane mu pijackie nawoływania. Poruszył się na łóżku. Był cały spocony.\nGdy zorientował się, że śnił, spojrzał na uchylone okno wychodzące na ulicę. Przetarł oczy i usiadł.\nDoszedłszy do siebie po tym wstrząsającym śnie, poczuł żal. Jeszcze parę sekund wcześniej był przecież o krok od wielkiej rozkoszy, przyglądał się martwemu ciału, które miał niebawem pozbawić dwóch dużych piersi i jeszcze czegoś, co jest najcudowniejsze na świecie. Na myśl o tym poczuł silny ucisk w podbrzuszu.\nWstał z łóżka, wzuł laczki, narzucił na siebie sweter, który wisiał na krześle, i skierował się ku drzwiom. Wyszedł na korytarz, skręcił do kuchni, usiadł przy stole, na którym leżała blacha pełna jabłecznika. Ukroił sobie kawałek i zaczął jeść, rozkoszując się jego niepowtarzalnym smakiem.\nPotem poczłapał do toalety. Ściągnął spodnie, usiadł na plastykowej zimnej klapie i oparł się o zbiornik spłuczki. Po raz kolejny wrócił do sceny sprzed lat, od której wszystko się zaczęło. Uwielbiał ją odtwarzać w myślach.\nDoszedł, charcząc jak zwierzę. Wytarł się, wyszedł z łazienki i poszedł do kuchni. Wypił parę łyków kranówki i stanął przed kalendarzem ściennym. Zerwał kartkę i przyjrzał się nowej.\n– Dwudziesty dziewiąty października – odczytał na głos datę, po czym zgniótł kartkę w dłoniach. – Jutro mamy piątek. To dobrze.\nZiewnął i ruszył z powrotem do sypialni. Lubił piątki, dobrze mu się kojarzyły. Z końcem tygodnia, ze specjalnymi mszami, takimi jak droga krzyżowa, z kinem, z czasem dla siebie. Gdy nacisnął klamkę, wiedział już, że po pracy pójdzie na cmentarz i znajdzie sobie jakieś dobre, świeże ciało.\nCmoknął z zadowoleniem i po chwili ułożył się na łóżku. Po paru sekundach zasnął głębokim snem i zaczął dziarsko pochrapywać.\nŚniło mu się, że stoi w prezbiterium wśród ministrantów, patrzy na wiernych i jednocześnie wsłuchuje się w znakomicie wygłoszone kazanie arcybiskupa. Uwielbiał go słuchać, czuł wówczas, że świat, w tym on sam, jest otoczony opieką i mimo wszystkich złych rzeczy, jakie mają miejsce na ziemi, można sobie dalej skromnie żyć.\n– Jesteś moim najpiękniejszym urodzinowym prezentem – szepnęła Martynka, zbliżając swoją roześmianą twarz do króliczego pyszczka. – Nazwę cię… nazwę cię…\n– Nazwę cię… Kruszynkiem… Bo ty chyba chłopiec jesteś, prawda? – spojrzała na niego wnikliwie. – Tak przynamniej twierdzi tata.\nOdstawiła swojego nowego pupilka do kartonu wypełnionego słomą i pogłaskała go czule. Była w wyśmienitym humorze. O króliku marzyła od przeszło dwóch lat. Rodzice ciągle wynajdywali jakieś problemy – mówili, że jest za mała, że szybko jej przejdzie ochota na opiekowanie się zwierzęciem, że to zbyt odpowiedzialne, i tak dalej, i tak dalej. W końcu gdy zwątpiła, że zostanie szczęśliwą posiadaczką stworzenia o dumnej łacińskiej nazwie Oryctolagus cuniculus, którą poznała na lekcji przyrody, nastąpił zwrot akcji. Oto w dniu urodzin, gdy otworzyła po przebudzeniu oczy, zobaczyła, że po kołdrze kica sobie jak gdyby nigdy nic królik. A gdy wydała z siebie dziki okrzyk radości, w progu stanęli uśmiechnięci rodzicie. „Wszystkiego najlepszego, Kwiatuszku” – powiedzieli. A ona wtedy zerwała się z piskiem z łóżka i wyściskała ich za wszystkie czasy.\n– Pewnie jesteś głodny, prezenciku – stwierdziła i spojrzała na zegar zawieszony nad jej biurkiem. Paręnaście minut temu minęła szesnasta.\nPodeszła do tornistra, wyjęła z niego frotkę i zawiązała swoje długie jasne włosy w końską kitkę.\n– Pójdę na łąkę i narwę ci trawy, Kruszynusiu – rzuciła wesoło i wybiegła z pokoju.\nGdy zakładała w korytarzu czerwoną kurtkę, usłyszała głos mamy dobiegający z głębi mieszkania. Założyła kozaki i poszła do kuchni.\n– Wołałaś mnie?\nMama uśmiechnęła się promiennie i wskazała głową stół, na którym stał piękny, kolorowy tort ze świeczkami.\n– Ciocia przed chwilą przyniosła – oznajmiła.\nMartynka podbiegła do stołu i przez chwilę przyglądała się zachwycona cukierniczemu arcydziełu.\n– Piękny, prawda?\n– Przepiękny! – wykrzyknęła dziewczynka. – Ciocia jest genialna!\nMama przytaknęła głową.\n– Liczba świeczek się zgadza? – zagadnęła.\nMartynka zmrużyła oczy i bezgłośnie policzyła świeczki.\n– Zgadza się – odparła. – Dwanaście.\n– W takim razie zabieram się za naleśniki – powiedziała mama, po czym schowała tort do lodówki. – Wychodzisz z domu? – zapytała jeszcze, wyciągając z szafy dużą patelnię.\n– Idę narwać trawy dla Kruszynka!\n– Dla Kruszynka?\n– Tak nazwałam królika!\n– No tak. Pasuje do niego doskonale. Ten zwierzak jest tak milutki.\n– Martynuś, tylko wróć szybko. Za godzinę zaczynamy twoje urodziny. Goście zaczną się niebawem schodzić.\nMartynka chwyciła jabłko z drewnianej miski, ugryzła i z pełną buzią zapytała, czy naleśniki będą z dżemem truskawkowym.\n– Będą, jeśli w drodze powrotnej wstąpisz do babci i weźmiesz od niej słoik – to powiedziawszy, mama pogłośniła radio, z którego głośników zaczęły wydobywać się pierwsze takty Kawiarenek.\n– Idziesz na łąkę przy cmentarzu?\n– W takim razie zerknij na grób dziadka i sprawdź, czy nie trzeba wymienić kwiatów.\n– Tylko nie zapomnij o tym dżemie!\n– Nie zapomnę, za bardzo go lubię! – Martynka zamlaskała głośno, zachichotała i wybiegła na korytarz. Po chwili trzasnęły drzwi wyjściowe.\nMama, nucąc ulubioną piosenkę Ireny Jarockiej, podeszła do okna i wyjrzała na ulicę. Po chwili dostrzegła córkę, która rozmawiała z Maksem, jej siedemnastoletnim kuzynem, mieszkającym na równoległej ulicy.\nAle ona wyrosła – przeszło jej przez myśl. – Gdybym jej nie znała, pomyślałabym, że to czternastoletnia albo piętnastoletnia pannica. Dzieci teraz szybciej dojrzewają. Ja w jej wieku wyglądałam jak niewinny szczypiorek.\nUśmiechnęła się bezwiednie, odprowadzając dzieci wzrokiem. Gdy zniknęli jej z oczu, zerknęła na zegarek. Czasu do imprezy urodzinowej było coraz mniej. Zestresowała się tym trochę.\n– Coś mnie ominęło? – usłyszała nagle. Kiedy się odwróciła, zobaczyła męża i obdarzyła go zagadkowym spojrzeniem.\n– O tak – odparła. – Przegapiłeś ważny moment w życiu Kruszynka.\n– A kim jest Kruszynek?\n– Królikiem, którym zapewne przebiłeś wszystkie prezenty, jakie dzisiaj zostaną wręczone twojej córce.\nPodszedł do niej i objął w pasie.\n– Jesteś zazdrosna? – szepnął i wyszczerzył zęby.\n– Mogę kupić ci dwa, jeśli chcesz.\n– A czego chcesz od swojego męża? – zapytał, całując ją po szyi.\n– Żebyś dał mi teraz spokój, chłopie – odepchnęła go delikatnie. – Muszę zabrać się za naleśniki.\n– A będą z dżemem truskawkowym?\nRoześmiała się w głos i sięgnęła po ścierkę zawieszoną na uchwycie kuchenki.\n– To bardzo prawdopodobne.\n– Zapowiada się cudowny piątek!\n– Zamiast się cieszyć jak głupi do sera, przygotowałbyś stół w salonie – rzuciła, przybierając surową minę. – Zacznijże zanosić talerze, sztućce, co?\n– Tak jest, pani generał – ominął wyłożone na podłodze blachy oraz formy do ciast i podszedł do sterty talerzy, które stały na krześle.\n– A gdzie jest nasza cudowna dwunastolatka? – zapytał.\n– Poszła narwać trawy dla Kruszynka.\nPodniósł talerze, zrobił parę kroków i zatrzymał się w progu kuchni.\n– Też miałem kiedyś królika – rzucił nagle.\n– No bo miał długie uszy.\n– Myślałam, że uszatek to miś.\n– No cóż, mój uszatek był królikiem, kochanie.\n– Czy jest jeszcze coś, czego nie wiem o twojej szalonej przeszłości? – zapytała rozbawiona.\nNie doczekała się jednak odpowiedzi. Zabrzęczał dzwonek u drzwi i jej mąż, uśmiechnąwszy się, wyszedł na korytarz.\n– No to wracam do naleśników – skwitowała i wydobyła jajka z lodówki. Ubijając jajka, nuciła piosenkę opowiadającą o „miłości jak wino” Eleni, którą właśnie usłyszała z głośników.\nPędził jak szalony. Narastające podniecenie wywoływało w nim złość, którą próbował rozładowywać, pedałując coraz szybciej i szybciej. Najchętniej rozjechałby kogoś na miazgę. W głowie kotłowały mu się obrazy, które ujrzał we śnie.\nCiemność, rozkopywanie grobu, martwe kobiece ciało, gwałtowny atak na niego.\nPrzymrużył oczy, wysunął brodę do przodu i wyobraził sobie, że dotyka nagich, dużych zimnych piersi. Zadrżał.\nZatrzymał się przy bramie i oparł rower o drzewo. Wyjął z siatki kwiaty i położył ją na bagażniku. Spojrzał na zegarek, dobiegała siedemnasta. Uprzytomnił sobie wtedy, że robi się powoli coraz ciemniej. Rozejrzał się wokoło.\nZ cmentarza wychodziła jakaś grupka staruszek, które rozmawiały ze sobą o czymś z przejęciem. Do jego uszu dochodziły strzępki zdań: „Pani to rozumie? Wczoraj byliśmy razem z nią w kościele, a dzisiaj ja się dowiaduję, że…”, „Z kolei ona dostała jakiegoś….”, „Pani kochana, ja mam przeszło osiemdziesiąt lat…”.\nPodszedł do tablicy z ogłoszeniami i przebiegł po niej wzrokiem. Gdy zobaczył klepsydrę młodej dziewczyny, której grób mu się przyśnił, poczuł, że coś mu piknęło w sercu. Zacisnął szczęki.\nWioletta, Wiola, Wiolunia…\nPrzepełniało go narastające pożądanie, które musiał jak najszybciej zaspokoić. Poprawił beret na głowie, wbił ręce w kieszenie jesionki. Przymknął oczy, przypominając sobie dziewczynę, którą udało mu się wykraść w lutym. Młodą, cudownie zimną, nieruchomą, posłuszną wszystkim jego zachciankom. Owszem, najadł się przy tym dużo strachu, ale warto było.\nPo jego ciele rozlało się przyjemne ciepło. Szkoda, że to takie stresujące – westchnął w myślach. – Świat jest niesprawiedliwy.\n– Ma pan ognia, szefie? – nagle jakiś zachrypnięty głos wytrącił go z rozkosznego odrętwienia.\nWzdrygnął się i spojrzał na intruza.\nBył to niski zaniedbany mężczyzna w kufajce i kaloszach. Śmierdziało od niego alkoholem, chyba denaturatem.\n– Pitolisz pan – oburzył się nieznajomy.\n– Sam pan pitolisz – burknął i ruszył w stronę głównej bramy wejściowej.\n– Jednego, panie, co panu szkodzi? – usłyszał za plecami.\nW odpowiedzi machnął zirytowany ręką. Kiedy przekraczał bramę, poczuł, że serce zaczyna mu szybciej bić.\nRuszył energicznie w stronę kapliczki. Doszedłszy do niej, przeżegnał się. Spojrzał na zegarek. Było parę minut po siedemnastej.\nPoszedł na grób siostry, włożył kwiaty do wazonu, uklęknął na jedno kolano i pomodlił się. Postał jeszcze parę minut i potem zaczął krążyć po cmentarzu w poszukiwaniu grobu Wioletty. W końcu go odnalazł. Okazało się, że był usytuowany w zupełnie innym miejscu niż to sugerował jego sen.\nPrzymknął oczy i przez chwilę oddawał się rozkosznym fantazjom z młodym martwym ciałem. Przerwała je nagle zimna kropla, która spadła z gałęzi poruszonej przez powiew wiatru. Dokładnie wtedy, gdy włożył penisa między zimne piersi.\nOtworzył oczy i westchnął. Przez chwilę zastanawiał się, czy nie wrócić tu w nocy i nie rozkopać grobu, ale ostatecznie stwierdził, że jest dzisiaj na to zbyt zmęczony.\nOpuściwszy teren cmentarza, usiadł na ławce, sprawdził, czy nigdzie nie ma penera w kufajce, wyciągnął paczkę klubowych i zapalił. Zaciągnął się mocno. Wypuszczając dym, zerknął w prawą stronę, gdzie majaczyła linia niewielkiego lasku, który stanowił obrzeże rezerwatu przyrody.\nJak on się nazywa? – zastanowił się. Żurawiniec chyba. Zamyślił się.\nMigawka z przeszłości znowu go pobudziła. Nerwowo dopalił papierosa, a niedopałek rzucił na ziemię. Wstał i przydeptał go. Czuł, że serce wali mu jak młotem. Spojrzał na swoje ręce – drżały. Zerknął na lasek.\nOczyma wyobraźni widział, jak podniecony, dyszący, z ogniem w oczach targa martwe ciało kobiety w jego stronę.\nNagle odniósł wrażenie, że lasek przywołuje go do siebie i jednocześnie obiecuje ponowne spełnienie jego sekretnych marzeń, których nikt nie rozumiał. Wiedział, że nie może się wezwaniu oprzeć. Po prostu musi się tam znaleźć.\nCiężko oddychając, wsiadł na rower i po chwili znalazł się na ścieżce. Zerknął na zegarek, zbliżało się wpół do szóstej. Gdy wystartował energicznie, minął wysokiego rosłego mężczyznę w czarnym płaszczu, a chwilę potem młodą dziewczynę spacerującą z psem. Spojrzał na nią łakomie, ale jechał dalej. Żywe kobiety mają w sobie jakiś feler. Są zbyt swobodne, nie można się z nimi dogadać, robią co, chcą. Mają gdzieś człowieka. Wymagają, żeby za nimi biegać, spełniać ich dziwaczne zachcianki. Zamiast się położyć i leżeć nieruchomo, ciągle gdzieś łażą, gadają bzdurne rzeczy, nie można za nimi nadążyć. Przyspieszył. Pedałujące stopy same niosły go w stronę lasku. Gdy znalazł się na łące i poczuł powiew wiatru, coś zgrzytnęło. Zwolnił, spojrzał w dół.\nBoże święty – zasępił się, widząc, że spadł łańcuch. Dlaczego ja mam zawsze pecha? – jęknął w duchu. Dlaczego zawsze coś mi się głupiego przytrafia? Co ja takiego i komu zrobiłem?\nZatrzymał się niepocieszony, mamrocząc pod nosem przekleństwa. Wyciągnął klubowe, wsunął papierosa w kącik ust i zabrał się za naprawę.\n– Może pomóc? – usłyszał, gdy po krótkiej szamotaninie udało mu się wreszcie założyć łańcuch.\nDrgnął i spojrzał ponuro na intruza, którym był wysoki, szczupły, długowłosy nastolatek. Twarz miał pokrytą paskudnymi krostami, na które żal było patrzeć.\n– Już sobie poradziłem, dzięki – burknął.\nChłopak uśmiechnął się i pokiwał głową.\n– Mnie też ciągle spada łańcuch – rzucił. Najwyraźniej miał ochotę na pogawędkę.\n– Muszę lecieć, przepraszam.\n– Do lasku? – zdziwił się nastolatek. – O tej porze?\nZignorował to pytanie, wsiadł na rower i wymamrotał, że musi jechać. Z wielkim impetem ruszył w stronę lasku, który coraz mocniej przyciągał go do siebie obietnicą rozkoszy. Wielkiej, choć grzesznej i zakazanej rozkoszy.\nJanek, piętnastoletni licealista, drapiąc się po twarzy, patrzył przez chwilę na odjeżdżającego pospiesznie mężczyznę. Był ciekaw, czy czasem łańcuch znowu mu nie spadnie. Według niego mężczyzna jechał za szybko i za nerwowo. Gdy zniknął mu z oczu, wzruszył ramionami i skierował się w stronę cmentarza.\nMyślami wrócił do jutrzejszego wyjazdu do Hiszpanii na całe trzy tygodnie. Wkrótce całkowicie zapomniał o rowerzyście w jesionce i rozbieganym wzroku. Wyobraził sobie, że biegnie po gorącym piasku w stronę błękitnego morza wyglądającego jak wycięte z turystycznego folderu. W tym wyobrażeniu był chłopakiem bez ani jednego wstrętnego pryszcza. Ale co ważniejszego – przykuwał uwagę grupki młodziutkich dziewcząt, które stały po kolana w ciepłej wodzie i co chwilę wybuchały śmiechem, zerkając na niego z ciekawością.\nŁadne sarniątka – pomyślał. Chętnie bym je upolował. Usiadł na ławce przy cmentarzu i przypomniał sobie dyskotekę szkolną, na którą poszedł jakieś trzy tygodnie temu. Przymknął oczy.\nWyobraźnia podsunęła mu scenkę, w której tańczył przytulańca z Kingą do jakiejś amerykańskiej pościelowy. Dziewczyna miała na sobie miniówkę, koszulkę z dużym dekoltem oraz czarne kozaki do kolan. Była ciepła i lekko spocona. Na karku czuł jej oddech. W pewnym momencie zrobiło mu się tak błogo, że rękoma zjechał na jej pośladki. Nie odepchnęła ich, ale wkrótce piosenka się skończyła i więcej nie miał okazji z nią zatańczyć. Podobno ktoś widział ją, jak całowała się pod koniec imprezy z jakimś chłopakiem z wyższej klasy. Przez tydzień chodził jak struty. Pragnienie dotknięcia ładnej dziewczyny coraz mocniej go prześladowało. Czasami wydawało mu się, że nie wytrzyma i rzuci się na którąś z koleżanek i dobierze się do jej piersi. Marzył o tym, żeby w końcu popatrzyć sobie do woli na dziewczęce piersi, dotknąć ich, pocałować.\nZerwał się wiatr i głośno zamknął bramkę cmentarną. Janek otworzył oczy i spojrzał na przechodzące obok niego dwie starsze panie.\n– Brakuje mi go – powiedziała jedna. – Kiedy żył, strasznie mnie irytował. Ale teraz nie mogę bez niego dojść do ładu.\n– Miałam tak samo, moja droga. Ale dziś już mi jego nieobecność tak nie doskwiera.\nOdprowadził je wzrokiem, westchnął, przejechał ostrożnie dłonią po krostach i ruszył do domu.\nDagmara Madej, porucznik Dagmara Madej z nowo powstałego Wydziału Zabójstw Komendy Miejskiej w Poznaniu, wytarła wilgotne oczy, wbiła ręce w kieszenie jeansów i spojrzała na czubki swoich czarnych podniszczonych butów.\nZa każdym razem tak to się właśnie kończyło. Smutkiem, który wywoływał stopniowo coraz dotkliwszy ucisk w piersiach. No i łzami, które ją strasznie irytowały. A potem chlaniem w piątkowy wieczór, które niekiedy przedłużało się o sobotnie popijanie i kończyło niedzielnym kacem wzmocnionym radykalną niechęcią do świata. W poniedziałek następowała zazwyczaj mobilizacja, rzeczywistość stawała się całkiem znośna, a ona sama wracała do roli znakomitego milicyjnego psa o ksywie Zbój. Jej nazwisko skojarzyło się kiedyś komuś z legendarnym zbójem zamieszkującym jaskinię w Górach Świętokrzyskich i tak już zostało.\nPociągnęła nosem, raz jeszcze zerknęła na wizerunek Zuzi, swojej nieżyjącej przyjaciółki, przytwierdzony do nagrobnej płyty, i ruszyła w stronę wyjścia. Gdy opuściła teren naramowickiego cmentarza, zasiadła za kierownicą swojego niebieskiego dużego fiata i zapaliła papierosa.\nObracając w lewej dłoni czerwono-białą paczkę marlboro, pomyślała o Harrym, charyzmatycznym przystojniaku, z którym pracowała w Wydziale Zabójstw. Jakiś rok temu po zakrapianej firmowej imprezie poszli ostro pijani do łóżka i od tamtej pory praktykowali skrycie ten koleżeńsko-erotyczny układ. Żadnej miłości, dużo namiętności – tego się konsekwentnie trzymali. Chodziło o to, żeby odreagować stres w pracy i urozmaicić sobie życie prywatne bez żadnych uczuciowych komplikacji, których Dagmara nie znosiła. Gdy oczami wyobraźni ujrzała jego przystojną twarz, poczuła nagłą ochotę na gorący seks, w którego czasie mogłaby zapomnieć o wszystkim.\nSpojrzała na zegarek, była osiemnasta.\n„Podobno jego żona znowu wyprowadziła się z chaty” – szepnęła jej dzisiaj na ucho Halinka Biedakowa, koleżanka z Sekcji Obyczajowej Wydziału Kryminalnego w czasie pierwszego porannego papierosa, po czym dodała: „Za wódkę. Przez ostatni tydzień non stop był na rauszu. Dziewczyna nie wytrzymała, spakowała się i zawinęła do mamusi. Chyba trzeci raz w tym roku”.\nDagmara zgasiła papierosa, przekręciła kluczyk w stacyjce i ruszyła przed siebie. Włączyła radio, ale po chwili niemal całkowicie je ściszyła. Miała ochotę na jakiegoś ostrego punka, a nie smętne melodie Eleni albo innej muzycznej mimozy. Ostatnio w kółko słuchała Kryzysu, głównie piosenki, w której Brylewski śpiewał, że „jest już zmęczony”. Ona też była zmęczona, może dlatego.\nJadąc gruntową drogą, rozglądała się uważnie po bokach. W pewnym momencie przy śmietniku dostrzegła pryszczatego nastolatka, o długich czarnych włosach, który rozmawiał z jakąś dziewczynką trzymającą na rękach małego pieska. Popatrzyła na nich bez specjalnego zainteresowania. Gdy przeniosła wzrok na drogę, gwałtownie zahamowała. O mały włos nie przejechała jakiegoś pijaka, który nagle wyskoczył z bramy i przetoczył się przed maską samochodu. Zirytowana otworzyła boczną szybkę i krzyknęła: „Jak leziesz, ćwoku!?”.\nGdy wyjechała na ulicę Naramowicką, postanowiła, że najpierw wróci do siebie, zadzwoni do Harry’ego i zaproponuje „randkę za śniadaniem”. Tak też zrobiła. Słysząc w słuchawce telefonicznej jego głos, miała wrażenie, że facet jest już trochę wcięty.\nTo nawet lepiej, będzie łatwiejszy – pomyślała i jednocześnie zadecydowała, że włoży na siebie małą czarną. Raz na jakiś czas można się przecież ubrać jak normalna kobieta.\n– Wpadnij – rzucił tym swoim zmysłowym głosem, od którego poczuła mrowienie na całym ciele. – I weź trochę gorzały, bo zaraz zabraknie.\nGdy suszyła włosy po długiej kąpieli w gorącej wodzie, zadzwoniła do niej babcia, krzepka osiemdziesięciolatka, z prośbą o pomoc w przestawieniu mebli. Nie mogła odmówić. Ale dzięki temu zjadła pyszną kolację, jej lodówka jak zwykle była przecież pusta. Na Osiedlu Czecha, gdzie mieszkał Harry, znalazła się więc dopiero około dwudziestej drugiej. Gdy zapukała do jego drzwi, była podekscytowana.\nZobaczywszy w progu Harry’ego w rozchełstanej dżinsowej koszuli, poczuła, że miękną jej nogi. Wyglądał jak amerykański aktor. Wysoki, o wysportowanej sylwetce, czarnowłosy ze zniewalającym uśmiechem. Na tle swoich kolegów z firmy, którzy wyglądali jak arcypolscy chłopi o kartoflanych twarzach, prezentował się doskonale.\nPrzywitali się koleżeńskim buziakiem. Odbierając od niej butelkę wyborowej, Harry wyszczerzył zęby.\n– Mam gościa – oznajmił. – Ale zaraz wychodzi.\n– Sprawy zawodowe – szepnął i przejął od niej kurtkę.\nŚciągnęła buty i weszła do dużego pokoju. Na fotelu siedział czterdziestoletni zadbany mężczyzna w kolorowej koszuli, dżinsach i czerwonych skarpetkach. Nieobecnym spojrzeniem przyglądał się opróżnionej butelce i gładził po wąsikach. Na jej widok podniósł się i uśmiechnął promiennie. Uścisnęli sobie dłonie. Mężczyzna intrygująco pachniał.\n– Też ładnie. Mów mi Cichy.\n– Cześć, Cichy.\nPo krótkiej zapoznawczej rozmowie Harry rozlał wódkę. Wypili, zakąsili kiszonym ogórkiem i spojrzeli po sobie. W końcu Cichy cmoknął, uderzył się w uda i wstał energicznie.\n– Pójdę już – powiedział, spoglądając na Harry’ego. – Nie będę wam przeszkadzać, kochani.\nDagmara odniosła wrażenie, że usłyszała w jego głosie ton wyrzutu.\n– Dziękuję ci za informację, przyjacielu.\nGdy Cichy opuścił mieszkanie, Harry przeprosił Dagmarę i poszedł do przedpokoju. Chwycił słuchawkę telefonu i po chwili wyszeptał do niej jakiś adres. Dagmara miała wrażenie, że usłyszała słowo „Głogowska”. Wróciwszy, uśmiechnął się do niej, rozlał wódkę, nastawił adapter i zgasił jedno światło. Zrobiło się nastrojowo. Usiadł na sofie tuż obok niej. Dagmara poczuła, że sukienka podjeżdża jej do góry, odsłaniając uda. Poprawiła ją mimowiednie. Ale gdy z głośników wybrzmiał głos Franka Sinatry, uprzytomniła sobie, że to był głupi odruch, bo przecież znalazła się tu po to, żeby całkowicie się rozebrać i wskoczyć do łóżka temu lekko podpitemu przystojniakowi, który miał jakąś dziwną, niewytłumaczalną moc przyciągania kobiet.\nWypili, spojrzeli sobie w oczy i zaczęli się całować. Ale gdy Dagmara pospiesznie ściągała sukienkę, nagle zadzwonił telefon. Chcieli go zignorować, ale on cały czas dzwonił, nieprzerwanie, natarczywie, jakby pragnął zakomunikować coś złowrogiego. Harry westchnął, dźwignął się z sofy i podniósł słuchawkę.\nMomentalnie przybrał poważny wyraz twarzy.\n– Gdzie? – zapytał. – Naramowice? – powtórzył.\nDagmara wyprostowała się i wbiła wzrok w Harry’ego, który wymamrotał po chwili:\n– Wypiłem trochę, niech ktoś po mnie przyjedzie. – Chrząknął. – Zbój jest u mnie – rzucił, a potem skrzywił się lekko. – Omawiamy jedną sprawę. Zawodową. Zamknij się, idioto.\nOdłożywszy słuchawkę, spojrzał na Dagmarę.\n– Znaleziono zwłoki dziewczynki niedaleko cmentarza – powiedział. – Podobno straszliwie okaleczone.\nSpojrzała na niego, zdumiona, czując, że coś ściska ją za gardło.\n– Byłam tam dzisiaj – szepnęła.\n– Na Naramowicach.\n– Odwiedziłam grób przyjaciółki.\nHarry skinął głową rozumiejąco. Zerknął na zegar ścienny. Była dwudziesta trzecia trzydzieści.\n– Zapowiada się cudowna piątkowa noc – rzuciła Dagmara.\n– Tak, noc z trupami.\nPrychnęli równocześnie i zaczęli doprowadzać się do porządku.\nDziesięć minut później pod blok podjechała nyska, która zabrała ich na miejsce odnalezienia ciała.\nNa obrzeżach rezerwatu przyrody Żurawiniec trwało wielkie poruszenie. Przy kiepskim oświetleniu prowadzono czynności zakłócane przez milicyjną wierchuszkę, pojedynczych niezwykle podnieconych dziennikarzy oraz zaintrygowanych mieszkańców okolicy.\nRzeczywiście, tak jak przekazał Harry, dziewczynka była straszliwie okaleczona. Ktoś wyciął jej piersi i genitalia. Co ciekawe, obok ciała natrafiono na ludzkie wymiociny.\nDagmara w odrętwieniu przyglądała się makabrycznemu obrazowi, którego grozę dopełniały przerażone oczy zamordowanej. Kto mógł to zrobić? – zastanawiała się, czując, że zalewa ją fala wściekłości. Co za popierdoleniec?\nCiężko oddychając, próbowała sobie wyobrazić to, co powiedział jej jeden z kolegów. Najprawdopodobniej sprawca spotkał dziewczynkę w okolicy, może na łące, na której znaleziono siatkę z trawą, zaatakował, zaciągnął do lasku, udusił, rozebrał, „wykroił” i schował w krzakach. Nie wiadomo, czy została zgwałcona.\nUstalono, że nazywała się Martynka Hemerska, mieszkała nieopodal, na ulicy Perkuna. Miała dwanaście lat. O jakiejś dwudziestej jej ojciec zadzwonił na komisariat i niespokojnym głosem zgłosił zaginięcie. Szukali po rodzinie, sąsiadach i koleżankach, niestety, bezskutecznie. Rozpłynęła się w powietrzu. W końcu zdecydowali się na telefon na milicję.\nCiało dziewczynki znalazła młoda studentka AWF-u, której pies, cocker-spaniel, uciekł w stronę lasu za zającem. Była wtedy mniej więcej dwudziesta pierwsza. Nikogo nie widziała w pobliżu, nic nie zwróciło jej uwagi.\nDagmara poczuła nagłe ukłucie w sercu. Mimowolnie dotknęła brzucha. Z wielkim trudem opanowała wzbierające drżenie. Zaczęła się jej udzielać ponura atmosfera. Gdy zobaczyła, że jeden z kolegów wyciągnął z kieszeni papierowe zawiniątko z kanapką, zacisnęła pięści i ledwo powstrzymała się od ordynarnej odzywki. Pokręciła głową, odeszła na bok, oparła się o sosnę i zapaliła papierosa. Muszę się napić – pomyślała. Muszę zaraz łyknąć gorzały.\nZaciągając się, próbowała przypomnieć sobie wszystkich ludzi, których mijała podczas dzisiejszego pobytu na cmentarzu. Chciała wycisnąć wszystko, co się da, ze swojej pamięci, żeby sporządzić jak najdokładniejszą dokumentację. Być może otarła się o zabójcę. Stare milicyjne porzekadło dowodziło, że sprawca bardzo często znajduje się w pierwszym tomie. Może i w tym przypadku tak będzie? Niestety, kiepsko jej to szło, była wówczas niemal całkowicie skoncentrowana na opłakiwaniu przyjaciółki.\n– Cześć, Zbóju. – Ktoś trącił ją w ramię.\nNa widok przystojnego postawnego blondyna z wąsem, który trzymał w rękach duży zeszyt, uśmiechnęła się.\n– Cześć, Freddy – odparła.\nPorucznik Adam Kruger wyciągnął z wewnętrznej kieszeni płaszcza długopis i zanotował parę słów. Jak zwykle doskonale opanowany.\n– Poczęstujesz fajką? Głodny jestem – zagadnął, pstrykając długopisem.\nPodsunęła mu paczkę marlboro, zauważając jednocześnie, że drży jej ręka.\n– Ostatnia sztuka.\n– Nie chcę cię martwić… – odezwał się, gdy zapalił papierosa i solidnie się zaciągnął. – Ale musimy… – chrząknął i zrobił niewyraźną minę.\nDagmara zerknęła na niego przestraszona i schowała pustą paczkę do kieszeni.\n– Tylko nie to – jęknęła. – Tylko nie to.\n– Właśnie to. Mamy poinformować rodzinę dziewczynki…\nSpojrzeli na siebie. Kruger wzruszył ramionami.\n– Dlaczego znowu my?\n– Bo ja jestem empatyczny, a ty jesteś kobietą.\nPokręciła głową w odpowiedzi.\nZamilkli i przenieśli wzrok na kolegów i koleżanki, którzy krążyli wokół ciała zamordowanej.\n– Oczywiście, wszystkie interesujące ślady zostały zadeptane – wydął wargi Kruger, po czym dodał: – Powinno się w końcu stworzyć przepis, który by zakazywał szefostwu łażenia po miejscu zbrodni.\nNaraz doszedł ich z oddali groźny głos komendanta Komendy Miejskiej, szefa wszystkich szefów.\n– I żeby mi, kurwa, nikt z was nie napisał, co tu znaleźliśmy! Rozumiecie, jaśnie państwo dziennikarze? Krótka notka, że zabito dziewczynkę i że Milicja Obywatelska prowadzi czynności, które lada dzień zakończą się sukcesem. Żadnych szczegółów. Zrozumiano, kurwa jego mać?\nKruger spojrzał na Dagmarę i przewrócił oczami.\nRuszyli przed siebie. Gdy wyszli na drogę, którą Dagmara wracała wieczorem z cmentarza, dostrzegła samochód Krugera, czerwoną skodę 105. Wsiedli do środka. Porucznik wyjął ze schowka paczkę klubowych.\nZnowu zapalili i milczeli przez moment.\n– Co za piździelec to zrobił? – szepnęła Dagmara, przypominając sobie nagle makabryczny obraz zamordowanej dziewczynki. Oparła głowę o zagłówek.\n– Á propos – odezwał się Freddy. – Jeden z mieszkańców powiedział, że kręci się tutaj pewien podejrzany typek. Dzieci mówią, że czasami rozdaje im cukierki i pyta, czy może chcą zobaczyć jego słonika. Podobno parę razy obnażył się przed jakimiś dziewczynkami. Mam jego zdjęcie.\nPorucznik wydobył z wewnętrznej kieszeni płaszcza zdjęcie, które przedstawiało migawkę z jakiegoś pogrzebu. Fotograf uchwycił moment wynoszenia trumny przez grabarzy z kaplicy.\n– To jest on – oznajmił Kruger i wskazał palcem niewysokiego, szczupłego mężczyznę, który przyglądał się z uwagą trumnie.\n– Co ciekawe, nie był to pogrzeb jego bliskiego.\n– A patrzy jak na swego. Z wielką uwagą.\n– No właśnie. Może lubi trupy?\nDagmara przymrużyła oczy i znowu wytężyła pamięć, ale bezskutecznie. Chyba nie widziała dzisiaj tutaj kogoś takiego.\n– Jutro go namierzymy.\nW milczeniu dokończyli palić. Freddy przekręcił kluczyk w stacyjce, samochód zawarczał. Ruszyli.\nDagmara poruszyła się na siedzeniu i wydobywała spod siebie jakiś zeszyt, który ją uwierał. Na czerwonym tle okładki komiksu widniał tytuł: Smutny finał. Przyjrzała się postaciom narysowanym sprawną kreską i odłożyła go na tylne siedzenie. Rzeczywiście: smutny finał – skwitowała w duchu. – A zapowiadało się tak przyjemnie. Westchnęła głośno, zwracając tym uwagę kolegi. Ten włączył radio, jakby chciał zagłuszyć ich posępne myśli.\nPrzerwali ciszę dopiero po przyjeździe na Perkuna. Ulica była zabudowana dwoma rzędami wolnostojących domków.\nCopyright © Oficynka & Michał Larek, Gdańsk 2020\nOpracowanie redakcyjne: zespół\nKorekta: Anna Grzeca\nZdjęcia na okładce: © Rafael Ben-Ari | stock.adobe.com


Chińska misja Tianwen-1 przysłała pierwsze zdjęcie Marsa - Astronomia i fizyka - Forum Kopalni Wiedzy\nBy KopalniaWiedzy.pl, February 8, 2021 in Astronomia i fizyka\nChińska agencja kosmiczna spodziewa się, że jej pojazd wejdzie na orbitę w najbliższa środę, 10 lutego.\nMisja Tianwen-1 składa się z orbitera i łazika. Gdy tylko pojazd znajdzie się na orbicie, rozpoczną się przygotowania do lądowania modułu z łazikiem na pokładzie. Lądowanie odbędzie się w marcu na równinie Utopia Planitia, na południe od miejsca lądowania sondy Viking 2, która dotarła na powierzchnię Marsa w 1976 roku.\nAgencja kosmiczna ogłosiła, że przed 40 dni można głosować nad nazwą dla łazika. Jeśli ważącemu 240 kilogramów urządzeniu uda się bezpieczne wylądować, jego zadaniem będzie zbadanie składu podłoża i ewentualne określenie dystrybucji zamarzniętej wody. Łazik wykona też szereg zdjęć i będzie analizował skład skał. W tym samym czasie orbiter będzie badał powierzchnię Czerwonej Planety za pomocą kamer, radaru, magnetometru i wykrywacza cząstek.\nTianwen-1 trafi na orbitę dzień po misji Hope zorganizowanej przez Zjednoczone Emiraty Arabskie i około tygodnia przed zorganizowaną przez NASA misją Mars 2020.\nLądowanie odbędzie się w marcu\nRaczej w maju


Muzyka gospel - kierunek Malbork\nNa zdjęciu plakat koncertu.\nFortepian, bębny, gitara basowa oraz śpiew na pięć głosów, wzywający do przeciwstawienia się szarości życia i próby odnalezienia Boga w swoim życiu. To wszystko możesz odnaleźć 14 sierpnia o godzinie 20:00 na zamku malborskim. To będzie jedyny w swoim rodzaju koncert muzyki religijnej gospel w wykonaniu gwiazdy międzynarodowego formatu The Jackson Singers.\nThe Jackson Singers to formacja licząca ośmiu światowej sławy muzyków, grających razem od ponad 25 lat! Ich olbrzymie doświadczenie w wykonywaniu utworów spirituals, gospel oraz typowo czarno-amerykańskiej muzyki kościelnej przejawia się w koncertowaniu na najwyższym poziomie, poruszającym słuchaczy swoją formą i religijnym przesłaniem. The Jackson Singers są znani ze swojego oryginalnego sposobu interpretacji klasycznej muzyki kościelnej, tworzącego nastrój entuzjazmu, radości i miłości.\nZespół w swojej długiej historii współpracował z takimi artystami jak Oscar Peterson, Lionel Hampton, Odetta, Paul Anka, Olivia Molina, Jose Carreras, Far Corporation, Meatloaf, Smokie, Milli vanilli, Müncher Freiheit i Superman, współtworzył muzykę do filmu „Le Nouveau Monde” oraz prezentował się na pokazach telewizyjnych Thomasa Gottschalka. Występował również na niezliczonych koncertach jazzowych, galach i ślubach.\nKoncert odbędzie się na Międzymurzu zachodnim (wejście od strony Bramy Szewskiej). Bilety dostępne w kasie Muzeum Zamkowego w Malborku oraz w MDK. Cena biletu wynosi 5zł.


Sprzedam lokal użytkowy: Nowy Dwór Mazowiecki , ulica ul. Przemysłowa, 36903 m2, 18000000 pln - Domiporta.pl\nLokal użytkowy na sprzedaż Nowy Dwór Mazowiecki, ul. Przemysłowa - 36903,0m2\n18 000 000 zł 487,77 zł/m2\nLokal użytkowy 36903,0m2, Nowy Dwór Mazowiecki, ul. Przemy...\nLokalizacja Nowy Dwór Mazowiecki, ul. Przemysłowa\nCena za m2 487,77 zł/m2\nPowierzchnia całkowita36 903 m2\nPowierzchnia działki36 903 m2\nNa sprzedaż Grunt Inwestycyjny o powierzchni 36,903 m2 w użytkowaniu wieczystym do 2089 roku i stanowiące przedmiot odrębnej własności: - Zintegrowany budynek o powierzchni około 9500 m2 - Własny parking i drogi o powierzchni około 25.000 m2 - Stacja Paliw - Instalacje i urządzenia - Pełne grodzenie nieruchomości LOKALIZACJA Nieruchomość jest położona w Nowym Dworze Mazowieckim z doskonałą lokalizacją umożliwiającą dogodną komunikację z Warszawą i pozostałą częścią kraju bez ograniczeń tonażowych. Bliskość Portu lotniczego Warszawa- Modlin zapewnia perspektywę rozwoju nieruchomości. OPIS Cały obiekt ma charakter poprzemysłowy, który powstał kompleksowo w latach 1970-tych i posiada pełną dokumentację. Stan prawny nieruchomości uregulowany. Wymaga modernizacji stosunkowo niskimi nakładami do standardu obowiązującego na rynku. W skład nieruchomości (użytkowanie wieczyste do 2089 roku gruntu i prawo własności budynków i budowli) wchodzą: Teren o przeznaczeniu usługowo - produkcyjno - przemysłowym o 36.903 m2 z możliwością zabudowy do 100% powierzchni gruntu i 42 metrów wysokości obiektów, stanowiących zintegrowany zespól budynków o funkcji magazynowo–produkcyjnej–usługowo–biurowej o łącznej powierzchni użytkowej - 9500 m2 w tym: • hale magazynowo – produkcyjno – usługowe średniej wysokości do 4 m wysokości z 6 bramami - 4.750 m2 • hale - magazynowo – produkcyjno – usługowe do 8,5 m wysokości z 6 bramami magazynowymi - 3.000 m2 • część biurowo- socjalna i techniczna, w tym biura, wózkownie, akumulatorownie, wyciągi, trafostacja 500kW, rozdzielnie elektryczne, wodne, wentylatorownie i inne - 1.750 m2 • powierzchnia dróg i parkingów betonowych o podwyższonej obciążalności, z miejscami postojowymi dla kilkudziesięciu TIR-ów lub nawet 750 samochodów osobowych, zapewniające dostęp wokół całego budynku głównego - 25.000 m2 • wiata magazynowa - 1.000 m2 • Stacja Paliw 90 % powierzchni jest stale wynajęta i przynosi stały dochód na poziomie 120-130 tys. PLN/netto miesięcznie. Za rok 2019 przychody z czynszu stanowiły 1.485 tys. PLN netto. Obiekt wyposażony i dostępny we wszelkie miejskie media, w tym własną stację energetyczną wewnętrzną o mocy 500 kW z możliwością zwiększenia, kanalizację bytowo– sanitarną i burzową, wodę pitną i przemysłową. Zabudowa możliwa, zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego do 100% powierzchni gruntu i do 42 metrów wysokości. Aktualnie zainstalowane oświetlenie sodowe, jarzeniowe oraz pełne dzienne oświetlenie przez świetliki dachowe na całej powierzchni hal magazynowo- produkcyjnych. WARUNKI SPRZEDAŻY Sprzedaż prawa użytkowania wieczystego gruntu i prawa własności budynków i budowli, na życzenie Inwestora możliwość zakupu z VAT. KOSZTY UTRZYMANIA NIERUCHOMOŚCI Roczny podatek od nieruchomości ca. 240 tys. PLN Roczna opłata za użytkowanie wieczyste ca. 120 tys. PLN Dodatkowe koszty – wszelkie koszty eksploatacyjne pokrywają najemcy DODATKOWE KORZYŚCI Inwestycja własna inwestora na tej nieruchomości może być objęta pomocą publiczną w postaci zwrotu podatku dochodowego nawet do 35% nakładów inwestycyjnych wraz z zakupem nieruchomości (na warunkach Specjalnej Strefy Ekonomicznej), Nieruchomość posiada uprawnienie do przyspieszonej do 3 lat amortyzacji, a więc w skali roku rzędu 33% odpisu od dochodu ceny zakupu. Miejscowy Plan Zagospodarowania Nieruchomości dopuszcza 100% zabudowy terenu nieruchomości o wysokości do 42 m, co daje wyjątkowy potencjał oraz cenę efektywną (cena do procentu zabudowy oraz wysokości – osiągalne w okolicy Warszawy maksymalne wskaźniki % zabudowy to 50% oraz wysokości zabudowy do 12-16 metrów). Inwestycja w formie modernizacji i adaptacji daje wyjątkową możliwość szybkiej inwestycji bez długotrwałej drogi ubiegania się o pozwolenia na budowę i przyłączenie mediów. Podstawowe Powierzchnia : 36 903,00 m2 Cena netto : 18 000 000 PLN VAT : 23% Działka Działka : 36 903 m2 Więcej podobnych ofert nieruchomości na maxon.pl Link do oferty: http://mieszkania.maxon.pl/oferta/inne-sprzedaz-nowodworski-nowy-dwor-mazowiecki-367-OIS-MAX Prezentowane oferty nie stanowią oferty w rozumieniu Kodeksu Cywilnego. Staramy się, aby informacje dotyczące oferowanych obiektów były możliwie dokładne, kompletne i aktualne. Ze względu na okoliczności, iż informacje te pochodzą od osób trzecich i część z nich nie zawsze daje się zweryfikować, MAXON Nieruchomości Sp. z o.o. nie ponosi odpowiedzialności za ich dokładność, kompletność i aktualność\nNumer oferty: 367/OIS/MAX\nNowy Dwór Mazowiecki, ul. Przemysłowa\nJestem zainteresowany szczegółami oferty opublikowanej na domiporta.pl. Lokal użytkowy Nowy Dwór Mazowiecki, ul. Przemysłowa Powierzchnia: 36903,0 m2 Cena: 18 000 000 pln Proszę o kontakt\nOgłoszenie nr 367/OIS/MAX\nWitam, poproszę o więcej zdjęć oraz rzut nieruchomości opublikowanej na domiporta.pl. Lokal użytkowy Nowy Dwór Mazowiecki, ul. Przemysłowa Powierzchnia: 36903,0 m2 Cena: 18 000 000 pln Proszę o kontakt


„Dzień odblasków” z Pyrkiem i Mikołajem - "Razem Bezpieczniej" - KPP Jarocin\n„Dzień odblasków” z Pyrkiem i Mikołajem\n6 grudnia to dla dzieci dzień radości i prezentów. Wczoraj, na jarocińskim rynku prezenty, razem z Świętym Mikołajem, rozdawał także sierżant Pyrek. W ramach ogólnopolskiej akcji „Dzień odblasków” najmłodsi otrzymali odblaskowe elementy.\nDla dzieci „Mikołajki” to dzień szczególny, wypatrują Mikołaja i upominków. I choć prezentów wczoraj było dużo, maskotka wielkopolskiej Policji także stała się na chwilę Świętym Mikołajem. Sierżant Pyrek, bo o nim mowa, wraz ze swoimi pomocnikami, policjantami ruchu drogowego, dzielnicowymi i profilaktykiem wręczali dzieciom elementy odblaskowe.\nChoć upominek to niewielki i nie drogi, niejednokrotnie bezcenny – ratujący życie. A dbałość o życie ludzie i zdrowie, a szczególnie dzieci, jest dla każdego policjanta najważniejsze. Policjanci przestrzegali maluchy przed niebezpieczeństwami czyhającymi na drodze i tłumaczyli, jak wiele dla bezpieczeństwa znaczy nawet niewielki odblask.\nDzieci, które tłumnie zebrały się na jarocińskim Rynku, z radością witały niezwykłych gości. Zarówno Mikołaj jak i jego pomocnicy: śnieżny bałwanek i sierżant Pyrek mieli dużo zajęcia podczas pozowania do zdjęć. Ale w tak szczególnym dniu jak „Mikołajki” nie było mowy, by marzenie jakiegoś dziecka mogło pozostać niespełnionym.\nWszystkim dzieciom, zarówno dużym i małym, sierżant Pyrek wraz z policjantami życzą szczęśliwego, radosnego i bezpiecznego dzieciństwa.


Wiosną chętnie spędzamy czas na świeżym powietrzu. Jedną z najprzyjemniejszych atrakcji w tym czasie jest możliwość spożywania posiłków na zewnątrz! Piknik w ciepły i słoneczny dzień to doskonały pomysł na spotkanie z przyjaciółmi.\nPokazujemy kilka sprytnych rozwiązań, które świetnie sprawdzą się podczas takiej wycieczki.\nPlastikowe sztućce na sznurku to dobre rozwiązanie dla każdego. Sprawdzą się do sałatek i innych dań, których nie zjemy rękami. Co ważne, mamy pewność, że się nie pogubią. Są bezpieczne i - w odróżnieniu od metalowych sztućców - lekkie.\n- Oczywiście nie zapominajmy również o kocu, na tyle dużym, aby wszyscy mogli się na nim bez problemu zmieścić. Polecam również zapakować kilka poduszek, które zapewnią nam większy komfort wypoczynku. Nie ma na co czekać! Gdy tylko nadarzy się okazja, pakujmy koszyki i ruszajmy w drogę! – podpowiada redaktor naczelna „Czterech Kątów”, Ilona Szajkowska.\nBez wątpienia żaden piknik nie może odbyć się bez dobrego jedzenia. W miastach i na ich obrzeżach powstaje coraz więcej miejsc przeznaczonych specjalnie do piknikowania i grillowania. Miłośnicy dań z rusztu poszukujący pysznych pomysłów na dania z grilla, znajdą wiele inspiracji w specjalnym wydaniu magazynu „Kuchnia" – „Grill i sałatki”.\nWięcej propozycji piknikowych akcesoriów czytelnicy znajdą w najnowszym wydaniu miesięcznika „Cztery Kąty”, który będzie dostępny na rynku od 9 maja br. W numerze również:\nUrządź z nami pierwsze mieszkanie – oryginalny wystrój i ciekawe rozwiązania na 48 mkw.\nBezpieczny dom – akcesoria służące bezpieczeństwu\nŁazienka wygodna dla wszystkich domowników\nAkcenty retro w Twoim mieszkaniu, czyli powrót do lat 50. i 60.\nWięcej w tej kategorii: « Sprzęt rehabilitacyjny a przedmioty ortopedyczne Sezon na szparagi. Jakie mają właściwości? »


„Love Island. Wyspa miłości” - edycja 2, odcinek 29 - Polsat.pl\n„Love Island. Wyspa miłości” - edycja 2, odcinek 29\nPoznaliśmy wyniki głosowania oraz parę, która musiała opuścić program. Najpierw decydowali widzowie randkowego reality show w oficjalnej aplikacji, a potem sami uczestnicy musieli wskazać, która dwójka ma najmniejsze szanse na stworzenie związku. To jeden z najbardziej emocjonujących momentów w „Love Island. Wyspa miłości”. Jakie będą jego następstwa?\nOd tej wiadomości zaczęło się najgorsze... „Wyspiarze, to będzie niezapomniany wieczór. Prawda dodaje skrzydeł, ale potrafi być też przykra. Zbierzcie się wszyscy w kręgu ognia. #dreamteam #koniecpolprawd”.\n- Nasz program powoli zbliża się już do ostatniej prostej, więc będę u was coraz częściej - wytłumaczyła swoją obecność Karolina Gilon. - Wiecie, że w tym programie najważniejsza jest miłość. Powtarzam to za każdym razem. Ważni jesteście wy i równie ważni są widzowie, którzy codziennie chłoną wasze miłosne zmagania - kontynuowała.\nPytanie w aplikacji brzmiało: „Która z par ma największe szanse na miłość?” Już wiemy. - Nasi widzowie doceniają szczere uczucie pomiędzy... Julią i Dominikiem! - wskazała prowadząca. - Dziękujemy! - ucieszyli się. Czy można być jeszcze szczęśliwszym? - Może być ciężko, ale będziemy próbowali - stwierdzili.\n- Widzowie kibicują także z przekonaniem Oli i Rafałowi - podawała wyniki Karolina Gilon. - Pomyślelibyście już pierwszego dnia, że tak dobrze się dobierzecie? - zapytała, a wtedy on przywołał wspomnienie. - Jak dziewczyny stały przy basenie, usłyszałem jej śmiech i stwierdziłem, że musi być tak sympatyczna, i to mnie urzekło najbardziej - opowiadał. - To było miesiąc temu... - dodała jego dziewczyna.\nKto następny? - Mnóstwo naszych widzów dopinguje również temu, co zaczęło się dziać między Magdą i Igorem - oznajmiła prowadząca. - Widziałam już kilka ciekawych ogłoszeń na miejscówki dla ciebie. W Warszawie - dodała. Czy rzeczywiście Londyńczyk wróci do Polski po programie i z nią zamieszka?\n- I wreszcie... Alicja i Mundek! - ogłosiła ostatnią z bezpiecznych w tym momencie par. - Warto walczyć o miłość, bo widzowie wciąż wierzą, że wam się uda - oświadczyła Karolina Gilon, a para z bardzo krótkim stażem nie mogła wyjść ze zdziwienia, że została aż tak doceniona.\nDodamy tylko dla formalności, że kolejność względem oficjalnego rankingu była przypadkowa, a na środek zostali zaproszeni Oliwia i Mikołaj oraz Kornelia i Mika. No i teraz dopiero zaczęły się emocje...\nWszyscy mieli niewiele czasu na decyzję, a potem musieli napisać na tabliczkach imiona osób z pary, która miała pozostać w programie. Dominik zagłosował na Oliwię i Mikołaja, Magda na Kornelię i Mikę, ale jej partner był innego zdania. Mundek doprowadził do remisu, ale pozostali byli jednomyślni, wybierając Oliwię i Mikołaja i żegnając w ten sposób Kornelię i Mikę. Czy zgadzacie się z ostatecznym werdyktem?\nCzytaj więcej: „Love Island. Wyspa miłości” - edycja 2, odcinek 28


Koronawirus w cieszynie - artykuły | Dziennik Zachodni\nKoronawirus w Katowicach i Cieszynie. Chorzy koronawirusem zarazili się w pracy 11\nKwarantanna dla Polaków pracujących za granicą oznacza utratę pracy. Cieszyn pisze list otwarty do Premiera RP: chodzi o kilka tysięcy osób 19\nO ponowną analizę obowiązku 14-dniowej kwarantanny dla osób przekraczających granicę w celach zawodowych zwrócili się w liście otwartym do premiera Mateusza Morawieckiego burmistrz Cieszyna Gabriela Staszkiewicz oraz starosta cieszyński Mieczysław Szczurek w imieniu samorządów powiatu cieszyńskiego. - Nowe wytyczne dotykają tysiące Polaków pracujących w pasie przygranicznym. Dla wielu ta decyzja docelowo wiąże się z utratą pracy - argumentują.\nKoronawirus w Cieszynie: 6 nowych przypadków zarażonych koronawirusem w woj. śląskim 26.03.2020\nKoronawirus na Śląsku. Stan na 26 marca 2020 r.: 34 nowe przypadki w Polsce, 6 w województwie śląskim, 15. ofiara śmiertelna.\nKoronawirus w Częstochowie, Cieszynie i Tychach. 5 nowych przypadków zarażenia koronawirusem. Chorzy są w ciężkim stanie 11\nKoronawirus: 5 nowych przypadków w szpitalach w Tychach, Chorzowie i Cieszynie. W woj. śląskim jest 66 osób zarażonych koronawirusem\nKoronawirus na Śląsku szybko sie rozprzestrzenia. Pięć nowych przypadków zakażenia koronawirusem - potwierdziło w niedzielę późnym popołudniem Ministerstwo Zdrowia. Zakażeni przebywają w szpitalach w Tychach, Cieszynie i Chorzowie. Łącznie w woj. śląskim zarażonych jest już 66 osób.\nKino na Granicy 2020 odbędzie się pod koniec wakacji. Termin festiwalu przesunięto przez pandemię koronawirusa\nZ powodu pandemii koronawirusa zdecydowano o przełożeniu tegorocznego Kina na Granicy. Festiwal miał się odbyć na początku maja, tradycyjnie w polskim i czeskim Cieszynie, jednak ze względu na zagrożenie COVID-19 imprezę przesunięto na koniec sierpnia.\nKoronawirus. Potężny korek do granicy Polski w Cieszynie. 15 kilometrów. Duże utrudnienia na drogach wjazdowych do Cieszyna\nKoronawirus: zmiany wprowadzone na przejściu granicznym w Cieszynie-Boguszowicach w związku z zagrożeniem epidemiologicznym spowodowały ogromne korki. Na drodze ekspresowej S52 Bielsko-Biała - Cieszyn w kierunku granicy sznur samochodów w poniedziałek, 16 marca, rano liczył kilka kilometrów. Po południu - 15 kilometrów. Są duże utrudnienia na drogach wjazdowych do Cieszyna.\nKoronawirus w Cieszynie. Czwarty przypadek zakażenia wirusem SARS-CoV-2 to Niemiec. Trzyosobowa rodzina z Cieszyna jest w dobrym stanie\nKoronawirus w Cieszynie: jest czwarty potwierdzony przypadek zakażenia wirusem SARS-CoV-2. Potwierdzony w poniedziałek, 16 marca przypadek zarażenia koronawirusem w Cieszynie to czwarte takie zdarzenie w powiecie cieszyńskim. Osoba zarażona to obywatel Niemiec, który przebywa w izolacji domowej pod ścisłym nadzorem epidemiologicznym. Wcześniej w Cieszynie były trzy przypadki zarażenia koronawiursem - to trzyosobowa rodzina, która jest w szpitalu.\nKoronawirus w Tychach i Cieszynie. Dwa nowe przypadki zarażenia koronawirusem w województwie śląskim 23\nszpital zakaźny Tychy


Nie mów nikomu - Coben Harlan | Książka w Sklepie EMPIK.COM\nWłaśnie zrecenzowałem Nie mów nikomu\n20-06-2018 o godz 08:44 Grażyna Domagalska dodał recenzję:\nKsiążka od początku wciąga tak bardzo, że nic się nie liczy. Historia, która kończy się szczęśliwie i to jest najważniejsze.\n21-03-2018 o godz 20:17 Magdalena Anuszewska dodał recenzję:\nTen, kto kiedykolwiek czytał jakąkolwiek książkę autorstwa Harlana Cobena, wie, że ciężko czytać ją dłużej niż dwa/trzy dni. Dlaczego? Akcja powieści zazwyczaj nie pozwala się od niej oderwać. Tuż po skończeniu jednego rozdziału, chcesz się dowiedzieć co będzie dalej, dlaczego tak zareagował, co ona mu odpowiedziała, czy złapie go policja, czy płatni mordercy... Jestem zafascynowana piórem Cobena, jego sposobem pisania, przez który niedosypiam i książkę, która posiada ponad 300 stron czytam w jedną noc. Nieoczekiwana zmiana akcji, nowe wątki, które zmieniają bieg wydarzeń i w reszcie... do OSTATNIEJ kropki w książce nie możesz być pewnym niczego. Kto zabił, dlaczego, co ma na sumieniu, czy kocha, czy nienawidzi... etc. Teraz na spokojnie mogę obejrzeć ekranizację. Czy dorówna książce? Przekonam się. Polecam nie tylko tą książkę, ale całą twórczość Harlana Cobena.\n04-03-2018 o godz 00:00 Ola Janiszewska dodał recenzję:\nJako wielka fanka książek Harlana Cobena nie mogłam nie przeczytać tej propozycji. Wiedziałam, że autor zafunduje mi intrygę uknutą po mistrzowsku. Tak też się stało, fabuła wręcz wciska w fotel i nie pozwala się czytelnikowi oderwać ani na chwilę. Niesamowicie było przeżywać emocje z głównym bohaterem odkrywając, strona po stronie, że jego tragedia, może okazać się być czymś zupełnie innym niż myślał na początku. Dla mnie książka to mistrzostwo świata. Jeżeli poszukujecie mocnych wrażeń to z pewnością jest to lektura dla Was.\n11-02-2018 o godz 10:46 Monika Jagiełło dodał recenzję:\nWciągająca pozycja,ciekawe wątki,dynamiczna fabuł i wszechogarniająca chęć dojścia prawdy\n08-02-2018 o godz 15:15 aandryszczyk dodał recenzję:\nBardzo polecam, książka jest bardo ciekawa i ma wiele zwrotów akcji;)\n02-11-2017 o godz 11:48 Monika Więcaszek dodał recenzję:\n18-10-2017 o godz 09:36 Malutka00 dodał recenzję:\nFajna akcja,chwila grozy naprawdę warta polecenia😊\n07-10-2017 o godz 09:03 Rafał R dodał recenzję:\n02-08-2017 o godz 19:51 Agnieszka Burczak dodał recenzję:\nKsiążka kupiona w prezencie. Czytająca stwierdziła, że "książka jest super, jedna z lepszych, które czytałam". Czy może być lepsza recenzja?\n15-06-2017 o godz 09:09 Anna dodał recenzję:\nWspaniała, doskonale przemyślana, zaskakująca historia. Warto sięgnąć po tę książkę.\n15-04-2017 o godz 12:03 patrycjalucja dodał recenzję:\nNigdy nie lubiłam thrillerów i kryminałów - zawsze albo fabuła była denna, albo styl pisania nie ten. Ta książka bardzo pozytywnie mnie zaskoczyła. Przeczytałam ją z zapartym tchem w dosłownie kilka godzin. Podobała mi się narracja pierwszoosobowa, brak zbędnych opisów oraz naprawdę trzymająca w napięciu akcja. To moja pierwsza książka Cobena, ale z pewnością nie ostatnia.\n08-01-2017 o godz 18:00 Konrad dodał recenzję:\nNA COBENA ZAWSZE MOŻNA LICZYĆ. I TAK BYŁO I TYM RAZEM. TEN KSIĄŻKI PO PROSTU NIE MOŻNA NIE PRZECZYTAĆ. OD TEJ KSIĄŻKI NIE MOŻNA SIĘ ODERWAĆ. TRZYMA W NAPIĘCIU, A JEJ FINAŁ TO MAJSERSZTYK.\n14-09-2016 o godz 11:56 Dorota dodał recenzję:\n19-07-2016 o godz 13:04 Emilia Jaśkowiak dodał recenzję:\nKolejna książka Cobena, nie zawiodłam się. Polecam.\n19-06-2016 o godz 20:01 Łukasz Filipczak dodał recenzję:\nto już moja kolejna przygoda z cobenem wszystkie niesamowicie wciągają i nie można się od nich oderwac\n12-01-2016 o godz 08:52 Krystyna Ł dodał recenzję:\nsuperksiazka, wspaniała realizacja zamówienia w empik-u :)\n21-12-2015 o godz 07:57 ankaas dodał recenzję:\nKsiążka warta polecenia. Zagadki, watplwiości, intrygi, pozwolą niejednemu wciągną się w wir tego kryminału. Jest to pierwsza moja książka tego autora i myślę, że nie ostatnia.\n09-10-2015 o godz 00:00 Nina Wilk dodał recenzję:\nHarlan Coben jest prawdziwym mistrzem napięcia i zaskakującej akcji. Nie mów nikomu to bez dwóch zdań jeden z moich ulubionych tytułów tego autora. Mamy tu do czynienia z jedyną w swoim rodzaju intrygą. Czytałam i byłam zachwycona, całe mnóstwo niezwykłych wrażeń. Typowy, rewelacyjny Harlan Coben, polecam!


Wycena nieruchomości Poznań – Teczki ofertowe z nadrukiem\nYou are here: Home / Biznes i Finanse / Wycena nieruchomości Poznań\nBiznes i Finanse\t1 March 2017\nKażde przedsięwzięcie, niezależnie od rodzaju, związane jest z ryzykiem niepowodzenia. Mniejszego lub większego, ale zawsze to ryzyko. Aby zminimalizować, czy uniknąć tego ryzyka danej inwestycji, warto przeprowadzić tzw. analizę całego projektu. Tego typu analizy wykonują kancelarie, których główna oferta to wycena nieruchomości Poznań. Czego dotyczy sama analiza? Jest ona ściśle związana z późniejszym podjęciem decyzji o nabyciu nieruchomości. Szczegółowo i rzetelnie określa wszystkie słabe i mocne strony inwestycji. Jej możliwości i zasoby finansowe, jakie będą potrzebne do kupna nieruchomości. Z kolei wycena nieruchomości Poznań, to rzetelne oszacowanie wartości danej nieruchomości. Tego typu usługi są kierowane do osób prywatnych, chcących kupić sobie dom, działkę lub mieszkanie. Jak również do firm związanych z branżą budowlaną i nie tylko. Takie wyceny są robione w oparciu o rynek lokalny. Są ułatwieniem w zdobyciu kredytu, jako jego zabezpieczenie, dla firm deweloperskich, dla najemców lub chcących kupić różne duże obiekty przeznaczone np. pod centra handlowe, magazynowe, rekreacyjne, przemysłowe, zdrowotne itp.\nPrevious Article Projektowanie sklepów internetowych\nNext Article Chwilówki bez BIK\nKancelaria notarialna Kwestia kancelarii notarialnej może nas interesować pod wieloma względami. Po pierwsze, może być to wzgląd tylko teoretyczny, kiedy chcemy zasięgnąć wiedzy o tym, że takie miejsce funkcjonuje w naszej okolicy i można z niego skorzystać z razie potrzeby. Drugą opcją jest chęć skorzystania z usług takiego miejsca. Gdy…


SPODNIE - 42-537 JEANS\nart: 42-537 JEANS\nSzczegóły: Klasyczne jeansy typu skinny wykonane z miękkiego i elastycznego denimu. Spodnie zapinane na suwak i metalowy guzik. Model o klasycznej wysokości stanu posiada długie, zwężające się nogawki oraz dwie, otwarte kieszenie z tyłu. Dopasowany fason idealnie układa się na sylwetce podkreślając kobiece atuty. Spodnie sprawdzą się w wielu niezobowiązujących stylizacjach.\nart: 42-537 JEANS59,00\nSPODNIE ART: 42-537 JEANS


Uczenie się jest fajne!\nPosted on 8 czerwca 2019 8 sierpnia 2019 by Rysiek\nPonad słowami to seria przeznaczona do nauki języka polskiego w szkołach ponadpodstawowych, ukazująca się nakładem wydawnictwa Nowa Era. Dla każdej klasy przewidziany jest oddzielny zestaw, dzięki któremu nauczyciel może realizować zlecone w podstawie programowej działania. Zakres treści poszczególnych elementów różni się nie tylko ze względu na etap edukacji, dla którego jest przeznaczony, ale też poziom kształcenia: w zakresie podstawowym lub zaawansowanym.\nDla klasy pierwszej przewidziane są następujące pozycje:\n– podręcznik w zakresie podstawowym i rozszerzonym „Ponad słowami część 1” Małgorzaty Chmiel i Elizy Kostrzewy\n– karty pracy ucznia- podręcznik w zakresie podstawowym i rozszerzonym „Ponad słowami część 2” Małgorzaty Chmiel i Anny Równy\n– karty pracy ucznia w zakresie podstawowym i rozszerzonym Magdaleny Lotterhoff.\nDla klasy drugiej przewidziane są następujące pozycje:\n– podręcznik w zakresie podstawowym i rozszerzonym „Ponad słowami. Klasa 2. Część 1” Małgorzaty Chmiel i Anny Równy,\n– podręcznik w zakresie podstawowym i rozszerzonym „Ponad słowami. Klasa 2. Część 2” Małgorzaty Chmiel, Ewy Mirkowskiej-Treugutt i Anny Równy,\nDla klasy trzeciej przewidziane są następujące pozycje:\n– podręcznik w zakresie podstawowym i rozszerzonym „Ponad słowami. Klasa 3” Małgorzaty Chmiel, Roberta Pruszczyńskiego i Anny Równy,\n– maturalne karty pracy w zakresie podstawowym i rozszerzonym Joanny Kuchty.\nCo zawiera seria „Ponad słowami”?\nPodręczniki oraz karty pracy szczegółowo przedstawiają epoki, dzięki czemu interesująco przybliżają uczniom charakterystyczne dla nich dzieła literatury oraz sztuki, a także kluczowe zagadnienia z obszaru filozofii oraz standardy życia codziennego. Pomagają w prawidłowym interpretowaniu utworów literackich, analizując również tło historyczne i kulturowe powstawania danego tekstu. Wskazują odniesienia do współczesnej prozy i poezji, by ukazać ponadczasowość i uniwersalizm literatury. Seria skutecznie przygotowuje do egzaminu kończącego szkołę poprzez ćwiczenia umieszczonego na końcu każdego działu. Zawiera też przydatne podsumowania. Ponadto otwiera się na nowoczesne rozwiązania, które usprawniają i urozmaicają naukę. Stanowi też wsparcie w pracy nauczyciela. Co więcej, opracowanie treściowe, jak i graficzne jest bardzo atrakcyjne dla ucznia i zachęca do zdobywania wiedzy.\nUzupełnieniem serii są Vademeca, które pozwalają jeszcze lepiej opanować wiedzę niezbędną do pozytywnego zaliczenia egzaminu maturalnego.\nPosted in Słowniki i podręcznikiTagged egzamin maturalny, Język polski, szkoła ponadpodstawowaLeave a Comment on Podręcznik do języka polskiego\nPosted on 13 maja 2019 8 sierpnia 2019 by Rysiek\n„Oblicza geografii 1” to podręcznik do nauki geografii do pierwszej klasy szkoły ponadpodstawowej autorstwa Romana Malarza, Marka Więckowskiego i Pawła Kroha (przy czym ostatni autor wziął udział w pracach tylko nad wersją dla osób realizujących materiał na poziomie rozszerzonym). Wydany został przed wydawnictwo Nowa Era, które już od wielu lat specjalizuje się w rozmaitego rodzaju publikacjach na cele edukacyjne. Nowa wersja podręcznika została wydana z uwzględnieniem najnowszej zmiany w programie programowym, która została przeprowadzona przy okazji reformy systemu szkolnego. Publikacja legitymuje się numerem dopuszczenia Ministerstwa Edukacji Narodowej: 983/1/2019. Została ona wydana w dwóch wersjach: dla osób realizujących przedmiot na poziomie podstawowym oraz dla tych, którzy podejmują wyzwanie uczenia się geografii w trybie rozszerzonym, a więc przygotowują się do egzaminu maturalnego z tego przedmiotu.\nPodręcznik stawia na innowacyjne rozwiązania, które mają pomóc w jego użytkowaniu w zmienionych reformą realiach szkoły średniej. Ponieważ do liceum będą teraz uczęszczać młodsi uczniowie, publikacja bazuje w stopniu większym niż dotychczas na różnorodnym i ciekawym formom przekazu. Dba się także o zachowanie przystępnego języka, a także umiarkowane dawkowanie wiedzy. Autorzy pamiętają także o rozwijaniu wśród uczniów całkowicie praktycznych umiejętności, do jakich niewątpliwie zalicza się praca z mapą turystyczno-topograficzną. Elementy „Sprawdź czy potrafisz” przy końcu każdego działu oraz „Podsumowanie” po każdym rozdziale umożliwiają szybkie i klarowne powtarzanie materiału i zdecydowanie ułatwiają przygotowanie do okresowych sprawdzianów wiedzy. Autorzy zadbali także o dostosowanie ilości materiału w każdym temacie do czasu trwania szkolnej lekcji.\nDo podręczników wydane zostały już dodatkowe pomoce naukowe dla uczniów, którym zależy na utrwalaniu zdobytych podczas lekcji wiadomości poprzez wykonywanie ćwiczeń dopasowanych doskonale do tematów przerabianych w klasie. Do podręcznika realizującego materiał na poziomie podstawowym wydano „Karty pracy ucznia”, natomiast do tego przygotowującego ucznia na poziomie rozszerzonym przygotowano „Maturalne karty pracy”. Już sama nazwa sugeruje, że owa druga publikacja ma na celu oswajanie licealisty czy ucznia technikum już od pierwszej klasy z typami zadań typowymi dla egzaminu dojrzałości. Końcowy sukces na maturze determinowany jest bardzo często wieloletnią, sumienną pracą od początku edukacji w szkole średniej. Nowa Era jest także autorem specjalnego szkolnego atlasu, również pomocnego w nauce geografii.\nPosted in Podręczniki szkolneTagged geografia, Nowa Era, nowa podstawa programowa, oblicza geografiiLeave a Comment on Oblicza geografii 1\nInformatyka europejczyka – wiedza teoretyczna i umiejętności praktyczne\nPosted on 8 maja 2019 8 sierpnia 2019 by Rysiek\nSeria Informatyka europejczyka to podręczniki i zeszyty ćwiczeń przeznaczone do nauki informatyki w szkołach podstawowych, gimnazjach i szkołach średnich. Publikacje zostały przegotowane przez cenione wydawnictwo edukacyjne Helion, a autorami książek są doświadczeni pedagogowie: Jolanta Pańczyk, Danuta Korman, Danuta Kiałka, Katarzyna Kiałka i Jarosław Skłodowski. Informatyka europejczyka to popularna i uznana przez nauczycieli seria, która jest zgodna z aktualnymi wymaganiami podstawy programowej i została zatwierdzona przez Ministerstwo Edukacji Narodowej.\nSwoboda w prowadzeniu lekcji przy jednoczesnej realizacji całego programu\nPodręczniki informatyka europejczyka zostały opracowane w taki sposób, aby umożliwić uczniom naukę zarówno na poziomie podstawowym, jak i rozszerzonym. W przypadku tej serii postawiono na metodą nauczania informatyki opartą o wiedzę praktyczną. Najważniejsze zalety tego kursu to:\n– scenariusze lekcji zaprojektowane w interesujący, różnorodny sposób\n– swoboda w realizacji programu, umożliwiająca wprowadzanie w życie pomysłów nauczyciela przy jednoczesnym opnowywaniu wymaganych zagadnień\n– spiralny charakter układu tematów w podręczniku\n– ćwiczenia nastawione na praktykę, zachęcające do samodzielnego myślenia i dyskusji\n– pogłębianie wiedzy informatycznej i rozwijanie analitycznego myślenia w przystępny sposób\n– zachęcanie do rozwijania się również poza szkołą, poprzez podawanie przydatnych adresów bibliograficznych i interesujących przykładów, programów, projektów i zadań.\nNastawienie na praktyczną metodę zdobywania wiedzy\nPraktyczne umiejętności to w informatyce podstawa. Autorzy serii mają tego świadomość i swoją wiedzę wykorzystali w podręcznikach i zeszytach ćwiczeń z serii informatyka europejczyka do konstruowania zadań, proponowania wartościowych projektów i uczenia przydatnych, często niezbędnych do funkcjonowania we współczesnym społeczeństwie, programów. Na każdym etapie nauczania skupiają się w książkach na przedstawianiu tych treści, które dostosowane są do możliwości uczniów konkretnym wieku. Dzięki takiemu podejściu, program z informatyki jest zintegrowany z treściami z innych przedmiotów, a uczniowie uczą się, jak wykorzystywać informatyczną wiedzę w innych dziedzinach. Zaletą publikacji jest także to, że autorzy zrealizowali program w przystępny i atrakcyjny dla uczniów sposób, w czym pomagają im również dodatkowe materiały multimedialne, które zostały dołączone do książek.\nInformatyka europejczyka to seria książek, która pomaga nauczycielowi w dokładnej realizacji programu nauczania, ale także w przygotowywaniu interesujących i przydatnych, praktycznych lekcji. Jest sposobem na poznanie i zrozumienie informatyki przez uczniów w przystępny sposób.\nPosted in Nauki ścisłeTagged gimnazjum, informatyka, podręcznik, szkoła podstawowa, szkoła średniaLeave a Comment on Informatyka europejczyka – wiedza teoretyczna i umiejętności praktyczne


Samuel (Mysławski) – Wikipedia, wolna encyklopedia\nWersja ortograficzna: Samuel (Mysławski)\nData i miejsce urodzenia 24 maja 1731\nData śmierci 5 stycznia 1796\nMiejsce pochówku Sobór Mądrości Bożej w Kijowie\nOkres sprawowania 1783–1796\nŚluby zakonne 12 kwietnia 1754\nDiakonat 25 listopada 1754\nPrezbiterat 6 stycznia 1756\nChirotonia biskupia 28 grudnia 1768\nData konsekracji 28 grudnia 1768\nWarłaam (Szyszacki) 12 kwietnia 1795\nPaweł (Ponomariow) 20 marca 1794\nSamuel, imię świeckie Symeon Mysławski (ur. 24 maja 1731 w Połoszkach, zm. 5 stycznia 1796) – biskup Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego pochodzenia ukraińskiego.\nUkończył Akademię Mohylańską. W czasie nauki złożył wieczyste śluby mnisze (12 kwietnia 1754), po czym został wyświęcony na hierodiakona (25 listopada 1754). Po ukończeniu studiów został zatrudniony w Akademii jako wykładowca. Hieromnichem został 6 stycznia 1756. W roku następnym został prefektem Akademii, kontynuując pracę naukową jako wykładowca filozofii. W 1760 wydał pracę Dogmaty prawosławnoj wiery. W 1761 otrzymał godność archimandryty i zaczął kierować jako przełożonym Brackim Monasterem w Kijowie, zasiadł również w konsystorzu prawosławnej metropolii kijowskiej. Cztery lata później ogłosił drukiem gramatykę języka łacińskiego. Był znakomicie wykształconym teologiem, władał językami łacińskim, francuskim, polskim i greckim. Od sierpnia do grudnia 1768 był przełożonym Monasteru Pustynnego w Kijowie.\n28 grudnia 1768 przyjął chirotonię biskupią i został ordynariuszem eparchii biełgorodzkiej i obojańskiej. Szczególnie interesował się kolegium w Charkowie, opracowując szczegółowy program nauczania dla każdej jego klasy. Pragnąc, by jego uczniowie mieli możliwość nauki języków obcych, a nie dysponując odpowiednią kadrą pedagogiczną, sam sfinansował wyjazd dwóch studentów do Niemiec, by mogli opanować język niemiecki i zostać jego wykładowcami. Zlecił również kształcenie przyszłych wykładowców języka francuskiego, podniósł również znaczenie języka rosyjskiego, ograniczając natomiast wiodącą dotąd rolę łaciny. Dbał również otwieranie niższych szkół duchownych. Biskup poszerzył kompetencje ordynariusza eparchii w stosunku do duchowieństwa parafialnego, działał na rzecz podniesienia poziomu życia duchowego w monasterach.\nW 1771 został przeniesiony na katedrę kruticką. Od 1775 zasiadał w Świątobliwym Synodzie Rządzącym. Po roku przeniesiony ponownie, tym razem do eparchii jarosławskiej i rostowskiej. W 1777 otrzymał godność arcybiskupią. W 1783 został metropolitą kijowskim, zaś od 1786 był także tytularnym przełożonym ławry Peczerskiej. Wprowadził rosyjski język wykładowy do Akademii Mohylańskiej. Zmarł w 1796 i został pochowany w soborze Mądrości Bożej w Kijowie.\n↑ a b c d e f g Самуил (Миславский). [dostęp 2012-12-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-12-21)].\n↑ W. Mokry, Stosunek państwowych i cerkiewnych władz moskiewskich do ukraińskiej Cerkwi prawosławnej i unickiej w wiekach XVII–XX [w:] red. R. Łużny, F. Ziejka, A. Kępiński, Unia brzeska. Geneza, dzieje i konsekwencje w kulturze narodów słowiańskich, Towarzystwo Autorów i Wydawców Prac Naukowych "UNIVERSITAS", Kraków 1994, ISBN 83-7052-220-3, s.87\nPorfiry (Krajski) Biskup biełgorodzki\n1768 – 1771 Następca\nSylwester (Stragorodski) Biskup kruticki\n1771 – 1776 Następca\nAtanazy (Wolchowski) Biskup rostowski\n1776 – 1783 Następca\nGabriel (Kremenecki) Metropolita kijowski\n1783 – 1796 Następca\nBiskupi jarosławscy i rostowscy\nAbsolwenci Akademii Mohylańskiej\nZakonnicy monasteru Objawienia Pańskiego w Kijowie\nTę stronę ostatnio edytowano 1 maj 2021, 18:41.


Filmweb. Serwer nie wysłał żadnych danych. ERR_EMPTY_RESPONSE - Internet i Bezpieczeństwo - Pecetowicz\nFilmweb. Serwer nie wysłał żadnych danych. ERR_EMPTY_RESPONSE\n17 Kwietnia w Internet i Bezpieczeństwo\nPrzejdź do rozwiązania Rozwiązane przez SeNioR, 17 Kwietnia\nCześć próbuję od godziny wejść na portal filmweb.pl. Niestety pojawia mi się błąd "Ta strona nie działa. Serwer www.filmweb.pl nie wysłał żadnych danych. ERR_EMPTY_RESPONSE".\nPróbowałem na innym telefonie ale mam to samo. Czy ktoś może sprawdzić czy u was też tak jest? Dzięki.\nCześć. Sprawdziłem witrynę u siebie na kilku urządzeniach i wszystko działa poprawnie. Możliwe że masz problem z niestabilnym połączeniem.\nERR_EMPTY_RESPONSE (pusta odpowiedź) to komunikat o błędzie w przeglądarce Google Chrome który informuje że witryna do której próbujesz uzyskać dostęp, nie odpowiada lub nie wysyła danych w odpowiedzi na Twoje żądanie.\nBłąd pojawia się podczas próby odwiedzenia strony internetowej, a przeglądarka informuje, że nie otrzymano żadnych danych.\nMożliwe przyczyny występowania błędu ERR_EMPTY_RESPONSE\nNiestabilne połączenie sieciowe.\nPrzeciążona pamięć podręczna.\nUszkodzone pliki tymczasowe.\nSpróbuj zresetować ustawienia sieciowe Windows.\nW wyszukiwarce wpisz cmd, następnie kliknij prawym przyciskiem myszy na Wiersz Polecenia i wybierz Uruchom jako administrator.\nW oknie konsoli wpisz wszystkie poniższe polecenia:\nRaf Rufus 2\nSiemka. U mnie to samo. Muli strasznie przez cały weekend. Na wszystkich przeglądarkach w laptopie i iphonie też. Sprawdzenie tylko czy witryna "wchodzi" to za mało, proszę spróbować "posiedzieć" na stronie chwilę dłużej, wtedy widać że nic nie działa prawidłowo.\nCzyściłem pamięć podręczną i wpisałem te polecenia w cmd ale nie pomogło. Na innej przeglądarce też to samo więc raczej to wina portalu Filmweb.\nDzisiaj jest już ok, strona nie zamula i nie wywala błędu.\nAdblock Plus i komunikat na Filmwebie. Nie da się wyłączyć\nWitam mam taki oto problem że miałem adblocka plus, nagle dziś na różnych stronach głownie na filmweb.pl zaczął się pokazywać komunikat żeby go wyłączyć. Oczywiscie to zrobiłem nic nie pomogło wiec wyłączyłem całe rozszerzenie, nie pomogło odinstalowałem google chrome - też nie pomogło. Co dziwne na innych przeglądarkach ten sam problem Firefox, Opera, jedynie na IE jakoś tego nie ma(a był tylko na Chrome).\nO godzinie 12-14 było wszystko ok, wcześniej miałem problem ale jak przerzuciłem się na adblocka plus problem zniknął teraz wrócił można powiedzieć większy bo całkowicie skasowałem adblocka przeczyściłem lapka i nadal wyskakuje żebym wyłaczyc to gówno a jego już nie ma...\nMoże ktoś wie jak zaradzić? i oby format nie był potrzebny.


Łukasz Stępniak został zastępcą redaktora naczelnego miesięcznika „Wiadomości Handlowych” (Wydawnictwo Gospodarcze). Do zespołu pisma dołączyli też dziennikarze Łukasz Rawa i Paweł Jachowski.\nStępniak oprócz funkcji wicenaczelnego pisma objął też stanowisko dyrektora ds. mediów elektronicznych.\n- W szczególny sposób odpowiedzialny będzie za internetowe wydanie „Wiadomości Handlowych”, stworzenie wersji na tablety oraz za stronę WWW i ewentualnie nowe projekty w tym zakresie - mówi nam Grzegorz Szafraniec, redaktor naczelny miesięcznika i wiceprezes Wydawnictwa Gospodarczego.\nDrugim zastępcą redaktora naczelnego „WH” pozostaje Anna Terlecka, która odpowiada za papierowe wydanie tytułu, jest też sekretarzem redakcji.\nŁukasz Stępniak przez ostatnie osiem lat pracował w Grupie PTWP, gdzie był dziennikarzem i redaktorem działu informacji, a następnie redaktorem naczelnym serwisu Portalspozywczy.pl i magazynu „Rynek Spożywczy”, prowadził także liczne konferencje i spotkania branżowe. Wcześniej był zastępcą naczelnego w wydawnictwie BROG Media Biznesu, a także specjalistą ds. szkoleń w Instytucie Monitorowania Mediów. Pierwsze doświadczenia dziennikarskie zdobywał m.in. w lubelskim oddziale „Gazety Wyborczej”.\nNowymi dziennikarzami „Wiadomości Handlowych” zostali też Łukasz Rawa i Paweł Jachowski. Rawa przez ostatnich siedem lat był redaktorem serwisu Portalspozywczy.pl oraz magazynu „Rynek Spożywczy”. Wcześniej pracował w Instytucie Monitorowania Mediów. Współpracował też z internetowym serwisem Polskiego Radia oraz magazynami „Audio”, „Bilans Dodatni” i „The City”.\nPaweł Jachowski jest absolwentem Wydziału Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego. Przez ostatnie dwa lata również pracował jako dziennikarz serwisu Portalspozywczy.pl i miesięcznika „Rynek Spożywczy”. Wcześniej związany był m.in. z redakcją polityczną Polskiej Agencji Prasowej. Jest wiceprezesem Instytutu Aktywności Społecznej.\n„Wiadomości Handlowe” to miesięcznik o branży FMCG, ukazujący się w nakładzie 80 tys. egz.\nDołącz do dyskusji: Łukasz Stępniak wicenaczelnym „Wiadomości Handlowych”, Rawa i Jachowski w zespole\nA cóż to prestiżowy magazyn, że tyle tu o nim?\nGratki dla Łukasza. I wielka strata dla PTWP


Wyniki wyszukiwania dla: PERN\nPoł roku temu PERN uruchomił pilotażowo program odbioru paliwa na konkretną godzinę. Przez ten czas przewoźnicy zrealizowali takim sposobem ponad 7200 tra\nsystemu zaopatrywania Polski w paliwa płynne. W tym roku ta baza paliw PERN przeładowała już – pierwszy raz w historii - ponad 2 miliony ton paliw\nw związku z remontem tłoczenie było ograniczone o 7 proc. W czwartek polski koncern PERN poinformował, że realizacja tłoczeń jest zgodna z harmonogramem\nDębogórzu a jeden w bazie w Nowej Wsi Wielkiej. Ten etap rozbudowy infrastruktury PERN zwiększy pojemności magazynowe na paliwa o kolejne 256 tys. metrów\nOperator rurociągów PERN chce zlikwidować dwa wyłączone z eksploatacji odcinki magistrali paliwowej Mościska-Emilianów, które w rejonie Łomianek pod Wa\nAplikacja OLAB, przygotowana przez pracowników PERN ułatwia dostęp do informacji, dotyczących nie tylko jakości ropy naftowej, ale też paliw. Spółka pod\nPERN podał w komunikacie, że będzie korzystać z drugiego urządzenia tego typu na\nSpółka PERN poinformowała, że jej laboratoria ropy naftowej i paliw wykonały w 2020 r. ponad 250 tys. badań, a w pierwszej połowie br. takich analiz prze\nz Grupy PERN przeprowadził w technologii in-line-inspection badanie stanu nowo wybudowanego\nEuropejskiego Kongresu Gospodarczego (EKG) w Katowicach prezes PERN zapowiedział, że spółka podejmie decyzję w sprawie budowy drugiej nitki Rurociągu\nspółki PERN w 2021 roku powinny zbliżyć się do poziomu z 2019 roku, czyli powinny być\n- Demand Side Response, czyli czasowej redukcji poboru energii elektrycznej PERN zadeklarował jej redukcję na poziomie 6 MW. Umowę w tej sprawie spółka podpisała\nSpółka PERN uzyskała europejski certyfikat KZR INiG. Dzięki temu ma możliwość kupna i sprzedaży biokomponentów takich jak estry metylowe kwasów tłusz\nprzechodzi przez Białoruś, Ukrainę, Polskę, Czechy, Słowację, Niemcy, Węgry, Łotwę, Litwę. PERN, który pełni funkcję operatora polskiego\nPolski operator rurociągu „Przyjaźń” nie otrzymał jeszcze rekompensaty za dostawy skażonej ropy z Rosji – powiedział wiceprezes PERN Mateusz Radecki\nna przełomie 2021 i 2022 r. PERN w ramach trzeciego etapu rozbudowy uruchomi przetargi na budowę sześciu, a\nW środę Mateusz Radecki, wiceprezes PERN, w rozmowie z agencją ISBnews potwierdził, że spółka powinna zakończyć realizację rurociągu produktowego Bor\nenergetyczne Polski w obszarze ropy naftowej została zakończona przez PERN. Nowe pojemności magazynowe pozwolą na jeszcze bardziej efektywną obsługę


Archiwa prowokacje - globalne-archiwum.pl | Portal tworzony przy współpracy z najlepszymi |\nW mediach społecznościowych typu facebook oraz twitter pojawiło się wiele nagrań, ujawniających wydarzenia, do jakich dochodzi od kilku godzin na granicy Polsko – Białoruskiej.\nBrytyjczycy wysyłają okręty wojenne do Zatoki Perskiej i ostrzegają przed: „rozpoczęciem przypadkowej wojny między Iranem a USA.”\n„Na wierzch wychodzą wszystkie oznaki zbliżającej się wojny na Bliskim Wschodzie. Kraje ustawiają swoje pionki w strategicznych miejscach. Co prawda w konflikcie tym wezmą udział\nUSA przygotowują grunt pod konflikt z Iranem, którego eskalacja może doprowadzić do otwartej wojny.\nStany Zjednoczone przyspieszyły proces przejęcia kontroli nad Bliskim Wschodem. Pentagon podjął decyzję o rozmieszczeniu w tym regionie grupy szybkiego reagowania, lotniskowca USS\nPonad 140 000 ludzi na ulicach Francji. Początek rewolucji?\n,,To dopiero początek: ludzie są coraz bardziej rozczarowani posunięciami, które biją ich po kieszeni i pomagają wzbogacać się bogatym.’’ Wypowiedz Marie, uczestniczki protestów w Paryżu. Ponad 200 miast, setki tysięcy niezadowolonych


Przedsiębiorco, nie przegap zmian - WIG\nPrzedsiębiorco, nie przegap zmian\nOd 1 lipca obowiązki ewidencyjne m.st. Warszawy w zakresie działalności gospodarczej przejmie Centralna Ewidencja i Informacja o Działalności Gospodarczej. Dzięki powszechnej elektronicznej ewidencji znikną papierowe zaświadczenia o prowadzeniu działalności i właściwość miejscowa.\nJuż od 1 lipca rozpoczyna działanie Centralna Ewidencja i Informacja o Działalności Gospodarczej (CEIDG), prowadzona przez Ministra Gospodarki. Zmiana ta spowoduje szereg ważnych skutków. Przede wszystkim przestanie obowiązywać właściwość miejscowa.\nPrzedsiębiorca, który wpisze się na nowych zasadach do CEIDG będzie mógł załatwić sprawy dotyczące jego firmy w dowolnym urzędzie gminy w Polsce lub dowolnym urzędzie dzielnicy m.st. Warszawy, bez względu na miejsce zamieszkania. Posiadacze podpisu elektronicznego bądź zaufanego profilu ePUAP będą mogli zarejestrować firmę przez Internet, bezpośrednio w nowej bazie.\nPrzedsiębiorca chcący wypełnić nowy druk ceidg-1 może:\nzanieść go do urzędu, gdzie zostanie on wprowadzony do ewidencji przez naszego pracownika,\nwypełnić go w domu na komputerze i bezpośrednio wysłać on – line do CEIDG.\nDzięki nowej, powszechnej ewidencji znikną też zaświadczenia wydawane w dotychczasowej formie – ich miejsce zajmą wydruki komputerowe z centralnej bazy. Nowa ewidencja jest ogólnodostępnym rejestrem publicznym, w którym można w prosty sposób potwierdzić fakt istnienia przedsiębiorstwa. Jedynym dokumentem wydawanym na papierze będzie krótkie potwierdzenie wpisu do CEIDG. Osoby, które będą realizować procedury dotyczące działalności gospodarczej przez Internet otrzymają potwierdzenie z CEIDG drogą elektroniczną.\nZgodnie ze znowelizowaną ustawą o swobodzie działalności gospodarczej, wszystkie gminy w Polsce mają obowiązek przekazania danych zarejestrowanych przedsiębiorców do ewidencji centralnej do 31 grudnia 2011 r.\nAby warszawscy przedsiębiorcy (wpisani do ewidencji) już od pierwszych dni obowiązywania znowelizowanych przepisów mogli korzystać z nowych rozwiązań, Miasto Stołeczne Warszawa przekaże ewidencję działalności gospodarczej do CEIDG w lipcu 2011 r.\nZ chwilą przekazania warszawskiej ewidencji przestanie działać wyszukiwarka czynnych przedsiębiorców wpisanych do warszawskiej bazy, dostępna dotychczas pod adresem http://wyszukiwarkaedg.um.warszawa.pl – zastąpi ją centralna baza CEIDG.\nDodatkowe informacje można odnaleźć pod adresem: http://eurzad.um.warszawa.pl


elakiego rodzaju pozdrowienia przekazywane są właśnie pocztą elektroniczną. Jest to sposób wygodny i oszczędny, ale z pewnością nie ma nic wspólnego z tradycją. Święta Bożego Narodzenia są tymczasem tradycją samą w sobie, gdyż są\nW dobie internetu, a przede wszystkim internetu mobilnego, gdy w niemal każdej ręce widoczny jest nowoczesny telefon, wszelakiego rodzaju pozdrowienia przekazywane są właśnie pocztą elektroniczną. Jest to sposób wygodny i oszczędny, ale z pewnością nie ma nic wspólnego z tradycją. Święta Bożego Narodzenia są tymczasem tradycją samą w sobie, gdyż są obchodzone nie tylko przez ludzi głęboko wie\nOgółem o taksówkachTym razem ekologicznie - o POSSłów kilka o ślubach od strony technicznejMieszkania, domy, nieruchomości - ile są warte?Czy praca DJ'a jest trudna?BułgarskiFotowoltaiczna instalacja na dachuSprawdź jak możesz zarobić na kolektowach słonecznychNie tylko białka, ale i witaminyJak znaleźć dobrego prawnik?Oto Jak Drukować ulotki (i Jak Możesz To Skopiować)Stomatolog zabrzeCzy są zmiany w prawie jak chłodzić co2?Stomatologia to rozległy tematPrzewozy, transfery i inne przejazdy trasówkamiCzy warto płacić za badania firmy?CNC - czyli plotery frezującFrezarki programowane przez komputerOrientalne sposoby na pięknoCzy problemy z insektami to konsekwencja braku czystości?Programy do wykorzystania w firmach. Co musisz o nich wiedzieć?Jak trenować z dobrym efektem?Melaminowe talerzyki jak ozdoba, czemu nie!Where to find a good car serviceDywany w każdym pomieszczeniuDla firm w Zabrzu : Czy warto się pozycjonować?Jak kupić panele fotowoltaiczne - ważne zmianyWynajem mebli eventowychIdziemy do stomatologaPrawnik- kiedy go potrzebujemy?


Jerzy Zuba Radny Powiatu Sanockiego: Rozlicz władzę z jej obietnic!\nRozlicz władzę z jej obietnic!\nNa życzenie "Obserwatora z daleka" - jednego z najaktywniejszych czytelników mojego bloga uruchamiam (po części wznawiam) rubrykę, w której będziemy rozliczać przedstawicieli lokalnych władz z ich wyborczych obietnic. Zaczynamy oczywiście od burmistrza Bogusława Jaworskiego. Co obiecywał nam w trakcie ostatnich wyborów nasz obecny włodarz? Dla przypomnienia polecam lekturę biuletynu wyborczego firmowanego przez KWW Praca Rozwój (kliknij na zmieniające się foto w lewym górnym rogu strony)\nAnonimowy 16 czerwca 2010 11:27\nobiecał jawność i prawde\nCo tutaj oceniać zupełnie bezradny ,zawistny i nieudolny jest ten burmistrz.Podobno Rada miejska była w Brzozowie widziała boiska wielofunkcyjne TANSZE.... ale za to lepiej wykonane . Radni ,sołtysi i przewodniczący osiedli zaniemówili z wrażenia kiedy usłyszeli,że Burmistrz Brzozowa uzyskał dotację w wysokości 32mln.zł. w tym na kanalizację 18 mln. zł./dotyczy to roku 2009/ natomiast nasz burmistrz pozyskał kwotę ok.300 000 zł./ROZPACZ/. Szkoda tylko,że Rada przyznała środki na dokończenie boisk wielofunkcyjnych i kanalizację.Ja osobiście chociaż jestem mieszkanką Zagórza nie dałabym ani grosza. Powód-szkoda zadłużać gminę. Z tego co słyszę na mieście to grono przeciwników burmistrza rośnie w zastrszającym tempie. ROZCZAROWANA.\nAnonimowy 18 czerwca 2010 00:29\nKARIERA I KASA BEZ WYSILKU\nAnonimowy 18 czerwca 2010 13:40\nTotalny bałagan w zarządzaniu gminą jak można oceniać indolenta, Po tym co widzieliśmy w Brzozowie ogarnia mnie czarna rozpacz,Zagórz dowodzony przez zakompleksionego zawistnego człowieka cofnął się w rozwoju,Jaworski na ostatniej sesji zachowywał się jak przybysz z kosmosu Szkoda straconych szans, Np, na termomodernizację obiektów wydano znaczącą kwotę i cO ,I nic zero pozyskanych środków a w BRZOZOWIE ODNOWIONE ELEWACJE BUDYNKÓW OŚWIATOWYCH,Przy tak niskim zerowym pozyskaniu środków zewnętrznych zadaję sobie pytanie Na co nam ten cały cyrk\nAnonimowy 18 czerwca 2010 20:56\nI co każdy pisze i dalej jest to samo Pobory wpływają całej ELICIE Zagórza Przez 4 lata nic i nikt nie zrobił Ale zato Emerytóra burmistrza i spółki będzie więkrza bo przez te lata dobra pęsja była i wiele spraw można było załatwić


Autor Wątek: [Bielizna termoaktywna] Under Armour (Przeczytany 29051 razy)\n« Odpowiedź #50 dnia: Wrzesień 13, 2011, 06:17:12 »\nA ja UA widuję we wrocławskich TKMaxxach. Cen dokładnie nie podam, ale też są niezłe.\n« Odpowiedź #51 dnia: Wrzesień 13, 2011, 09:54:43 »\nAno właśnie. Radom, TkMaxx...az sie zdziwilem, ze tyle tam roznego "outdorowego" ciucha. Tyle, ze pomieszane to wszystko i trzeba sie naszukac ...Potwierdzam, sporo koszulek UA po jakies 80 pare zeta...az milo..Tyle, ze kolory nie teges...\n« Odpowiedź #52 dnia: Wrzesień 13, 2011, 12:01:44 »\nObniżka na UA to nie jest coś specjalnego. Kupa różnych\nrzeczy UA wisi w Gdańsku w sklepach Espina Sport\n- w Manhattanie czy w Auchan.\nTrudno mi pisać o mechanizmach na rynku odzieży, ale\nwygląda to jak nieudane wejście na rynek i puszczanie\nwszystkiego po 50%. Bo nigdzie, w żadnym sklepie\nnie widziałem niczego z UA za 'normalną' cenę.\nTym samym u osób niezorientowanych UA robi wrażenie\nsłabej marki, która żeby się sprzedać musi zejść połowę\n« Odpowiedź #53 dnia: Wrzesień 13, 2011, 20:12:39 »\nW Olsztynie sklep Adrenaline (CH Real) wsio -40% koszulka polo wychodzi za 80zł rozmiary, kolory normalne.... chyba się Olsztyniakom UA nie spodobał\n« Odpowiedź #54 dnia: Wrzesień 13, 2011, 20:18:28 »\nA mnie ten plastik UA nie podszedł. Uzylem raz i jakoś tak nie spasowoło mła.\nMam heatgear compression z krótkim rękawem.\n« Odpowiedź #55 dnia: Wrzesień 13, 2011, 20:21:32 »\nDokładnie mam takie same odczucia. Bardzo sztuczne w dotyku przez co nie miłe. Poza tym mam wrażenie, że marka adresowana jest na naszym rynku pod dresiarzy z siłki. Reklamował ją jakiś strongman o ile dobrze pamiętam.\n« Odpowiedź #56 dnia: Wrzesień 14, 2011, 11:26:10 »\nA mnie Coldgear Compression odpowiada, aż miło - super odprowadza pot, nie mechaci się, nie śmiergnie i jest bardzo wygodne i cieplutkie....mrrr\n« Odpowiedź #57 dnia: Wrzesień 14, 2011, 13:34:55 »\nBo generalnie bielizna UA jest dedykowana do sportowców, a nie turystów. Mi też się średnio sprawdza, szału nie ma.\n« Odpowiedź #58 dnia: Wrzesień 14, 2011, 22:13:23 »\nCoś w tym jest co piszecie. U mnie super ale na siłkę i do biegania. A w góry, stare i sprawdzone, dryflo LA\n« Odpowiedź #59 dnia: Wrzesień 14, 2011, 22:59:58 »\nUA zdecydowanie do dużego i intensywnego wysiłku. Bieganie, rower, siłka- w gaciach kompresyjnych to nawet na 10 minutowy spacer bym nie poszedł tak irytują, ale jak się biegnie... zupełnie inaczej człowiek się czuje.\nChoć ColdGear robi mega przyjemne wrażenie.\nMają jeszcze taką śmieszną serię- chyba tych "tańszych" koszulek, bardzo fajne do noszenia na co dzień, dobre w podróż- pociąg czy samochód- szczególnie jak się człowiek w tym prześpi to nie budzę się cały klejący od potu...\n« Odpowiedź #60 dnia: Wrzesień 15, 2011, 23:09:30 »\nPo moich doświadczeniach z UA (dostaliśmy z Agą kilka modeli do testów z centrali w Holandii w 2009r.) wychodzi w dużym skrócie, że:\n- bardzo dobrze odprowadza pot i szybko schnie\n- po 2-3 dniach intensywnego używania śmierdzi i nie jest to miłe\n- faktycznie czuć go jak second skin (szczególnie z długim rękawem)\ncoldgear (mam różne bluzy mock - taki golf):\n- na zimę jest dobry jako pierwsza warstwa\n- nie łapie szybko zapachu, ale faktem jest, że nie używałem go intensywnie przez kilka dni pod rząd.\nWrażenia z użytkowania - krótka koszulka kompresyjna HG przy bieganiu podciąga się, co denerwuje bo jeżeli nie ściągnę tego w dół to po 2 km wyglądam jak miss mokrego podkoszulka z gołym pępkiem\nDługa HG podciąga się znacznie mniej.\nLegginsy - mam wersję HG, HG 3/4, CG i wszystkie mają wywietrznik na przodzie (w kroku), co zdecydowanie dyskwalifikuje je moim zdaniem do używania jako leginsy zewnętrzne (np. HG do biegania latem czy wiosną).\nPodsumowując, widać, że te produkty mają swoje korzenie jako warstwa "pod" (stąd nazwa - od zbroi używanych w futbolu amerykańskim) i w związku z tym nie zawsze będzie sprawdzać się w turystyce.\n« Odpowiedź #61 dnia: Listopad 14, 2011, 15:40:35 »\nOd jakiegoś czasu posiadam dwie koszulki z serii HG na krótki rękaw i z moich spostrzeżeń mogę powiedzieć, że rozmiar M jest idealny dla takiego patyczaka jak ja - 184cm wzrostu i 64kg wagi. Koszulki są fajnie obcisłe. Materiał mimo częstego prania nie rozciąga się. Często zakładam ją jak idę na służbę pod moją "firmową" bawełnianą koszulkę. Po akcji zanim wrócimy do bazy UA jest już prawie suchy. Generalnie jestem bardzo zadowolony z tych koszulek.\n« Odpowiedź #62 dnia: Grudzień 12, 2011, 19:27:34 »\nniedawno kupiłem Under Armour coldgear compression mock oraz legging\njakość wykonania świetna, bardzo wygodne\njednak ta bielizna jest chyba tylko i wyłącznie do uprawiania sportu\nmiałem ją dwukrotnie ubraną i jakoś chłodno mi było\npierwszy raz jak jechałem na ryby ( 2 godziny siedzenia)\ndrugi raz w pracy, również nie dużo ruchu w temperaturze od 18 stopni do takiej jak mamy aktualnie za oknami.\n« Odpowiedź #63 dnia: Grudzień 12, 2011, 19:41:59 »\nNo, nie ma opcji, żeby to grzało i było w tym ciepło- po prostu wolniej puszcza ciepło z ciała niż np. coolmax.\n« Odpowiedź #64 dnia: Grudzień 12, 2011, 19:48:29 »\nNie mam nic z serii Cold ale na podstawie Heat mogę powiedzieć, że UA to tylko kiedy się człowiek rusza ale za to naprawdę szybko schnie. Z bielizny typowo zimowej która "grzeje" przy braku ruchu to mogę polecić Craft Warm, jej włókna podobno są puste w środku i dlatego lepiej izolują. Na zimę to super opcja.\n« Odpowiedź #65 dnia: Grudzień 12, 2011, 20:46:21 »\nMam z coldgear'a Fitted Hybrid Wind Block 1/4 Zip. Testowalem ostatnio w Tatrach od -5 do jakis +5 w zestawie ze smartwool'em pod spodem. Rozwiazanie idealne. Dobrze przylega, nie krepuje ruchow. Lekka mrzawka z niej splywa i jest tez lekko wiatroodporna. Warstwe winstoperowa wrzucalem dopiero w wyzszych partiach. Świetnie jak na moj gust odprowadza tez pot. Nie testowalem jej jeszcze w gorach bez podkladu z merino, ale to na cieplejsze dni.\nNo i wysycha momentalnie. Jestem bardzo zadowolony, aczkolwiek założona na gole cialo sprawiala dosc szorstkie wrazenie, nie sprawdzalem w ten sposob na dluzszym dystansie.\n« Odpowiedź #66 dnia: Grudzień 12, 2011, 21:07:54 »\nPod body armour daje radę i hamerykanie to kupowali na potęgę w PX (takie kantyny w bazie) bo i wygodne i wytrzymałe tylko potem się okazało, że to się topi przy wybuchach i stapia ze skórą no i dostali zakaz używania czegoś innego niż przydziałowe z nomexu bodajże.\n« Odpowiedź #67 dnia: Grudzień 12, 2011, 22:40:01 »\nCytat: EMES w Grudzień 12, 2011, 21:07:54\ntylko potem się okazało, że to się topi przy wybuchach i stapia ze skórą no i dostali zakaz używania czegoś innego niż przydziałowe z nomexu bodajże.\nNo to EMES dałeś przykład typowo "outdoorowy" ;P\nZ moich doświadczeń z CG i HG, potwierdzam, że przy ruchu jest b. dobrze natomiast na postojach dość szybko się wychładza. Dla przykładu podczas weekendu listopadowego podczas podejścia ze schr. na Kondratowej na Przeł. Pod Kopą (rano, cień, temp. ok -1) szedłem w koszulce z HG i po ok 5 minutach kiedy organizm się rozgrzał było bardzo fajnie - na granicy komfortu cieplnego, ale jednocześnie bez zbyt dużego pocenia.\nPo wejściu na grań musiałem jednak dorzucić Devold'a Expedition, bo wiało:)\n« Odpowiedź #68 dnia: Grudzień 12, 2011, 22:52:33 »\nTemu w wojsku tyle czasu królowały wszelkie naturalne materiały wszystko co sztuczne ma zwyczaj się topić, teraz praktycznie wszystko jest Fire Resistant, nie koniecznie musi być to nomex, ale ceny potrafią zabijać\nAle racja, w pewnym momencie, w cieplejszych krajach wyszło na to że jest luka w odzieży, zaczęto prywatnie kupować UA i innych producentów, miało to momentami przykre konsekwencje.... ale co zrobić jak się z ciebie leje pot, upał??\nA UA jest zajebiste tylko faktycznie, gdy się człowiek rusza i to dość intensywnie.\n« Odpowiedź #69 dnia: Grudzień 13, 2011, 00:05:12 »\nOstatnio kupiłem dwie koszulki compression UA. Na treningach i do biegania się sprawują bardzo dobrze, znacznie lepiej niż koszulki Salomona czy Pumy (sam do końca nie wiem co w nich jest- pewnie jakaś pochodna coolmaxu). Nie wiem na ile to uciskanie poprawia pracę mięśni, ale na pewno znacznie polepsza odprowadzanie potu. Nawet założona pod bawełnianą koszulkę (wiem, wiem że bez sensu, ale wymóg seminarium), miało się wrażenie suchości przy ciele.


Przemyśl: w sobotę poświęcenie figury Anioła Stróża Polski | eKAI.pl\nPrzemyska Przemyśl: w sobotę poświęcenie figury Anioła Stróża Polski\nPrzemyśl: w sobotę poświęcenie figury Anioła Stróża Polski\n24 stycznia 2019 | 09:40 | pab | Przemyśl Ⓒ Ⓟ\nW sobotę 26 stycznia abp Adam Szal poświęci przy archikatedrze w Przemyślu figurę Anioła Stróża Polski. Będzie to druga taka figura w Polsce. Wydarzeniu będzie towarzyszył koncert zespołu Mała Armia Janosika – największej kapeli góralskiej na Podhalu.\nInicjatywa postawienia figury wyszła od ludzi świeckich skupionych w grupie Rycerstwo św. Michała Archanioła. Pomysł zrodził się już kilka lat temu, ale dopiero w zeszłym roku – w związku z 100. rocznicą odzyskania niepodległości – zdecydowano się wcielić go w życie. Świeckich wspierają księża michalici i siostry michalitki.\n– Uzyskaliśmy zatwierdzenie projektu przez konserwatora zabytków oraz aprobatę urzędu miejskiego. Parafia katedralna wyznaczyła miejsce, a wszystko zaakceptował ksiądz arcybiskup – mówi KAI ks. Tadeusz Musz, michalita, proboszcz w Prałkowcach koło Przemyśla.\n– Wielu ludzi ma świadomość, że aniołowie stróżowie opiekują się poszczególnymi osobami, ale mało kto myśli o tym, że otaczają opieką także całe narody – dodaje kapłan.\nO tym właśnie ma przypominać figura przy przemyskiej katedrze. – Nie chodzi o kolejny pomnik, ale o wartości nadprzyrodzone. Aniołowie nie potrzebują naszej czci, to my potrzebujemy ich opieki – zaznacza ks. Musz.\nPomysł wiąże się z jeszcze jednym aspektem. 3 maja 1863 r. w Przemyślu, nieopodal parku, młodemu Bronisławowi Markiewiczowi miał się ukazać tajemniczy chłopiec. – To była postać wiejskiego chłopca, który jak się wydawało, wraca z pielgrzymki z Kalwarii, ale miał wygląd nieziemski i miał około 16 lat – opisuje proboszcz z Prałkowiec.\nNieziemski gość zapowiedział zdarzenia ważne w dziejach Polski, m.in. koniec rozbiorów, wojny oraz wybór Polaka na papieża. – Gdy wstępowałem do zgromadzenia w 1976 roku, już o tym czytałem, a więc dwa lata przed wyborem papieża – wspomina ks. Tadeusz Musz, zapewniając o prawdziwości przepowiedni i widzenia.\nFigura anioła mierzy 2 metry wysokości. Wykonana jest z brązu, a ustawiona została na ok. 1-metrowym postumencie. Rzeźbę wykonał Piotr Garstka ze Śremu. Wszystko zostało sfinansowane z datków wiernych z archidiecezji przemyskiej oraz grup Rycerstwa św. Michała Archanioła z całej Polski. Do zebrania została jeszcze niewielka część całej sumy.\nJak mówi ks. Musz, jest to druga figura Anioła Stróża Polski w kraju. Pierwsza stoi również na Podkarpaciu – w Miejscu Piastowym, gdzie ks. Markiewicz założył męskie i żeńskie zgromadzenia św. Michała Archanioła.\nMsza św. z poświęceniem figury rozpocznie się o 12.00. O 11.30 wystąpi natomiast zespół Mała Armia Janosika – największa kapela góralska na Podhalu. Grupa będzie również śpiewać podczas liturgii.


Przedszkolaki poznały pracę strażaków - Gmina Piątek\n25 maja 2018\tby admin\tw Aktualności\nW dniach 22 i 23 maja wszystkie grupy przedszkolne wybrały się na wycieczkę do OSP w Piątku. Podczas spotkania dzieci poznały pracę strażaka, mogły obejrzeć samochody i sprzęt pożarniczy będący wyposażeniem jednostki. Dowiedziały się, w jakich okolicznościach należy wzywać straż pożarną oraz utrwaliły numery alarmowe. Wejście do wozu strażackiego oraz możliwość przymierzenia hełmu strażackiego okazało się najważniejszym punktem wycieczki i wywołało wiele entuzjazmu wśród dzieci. Dużo emocji wzbudziło także włączenie głośnych sygnałów z wozu strażackiego oraz pokaz „lania wody”. Po tak ciekawej wycieczce, wszystkie dzieci zgodnie przyznały, że praca strażaka mimo, iż jest wyjątkowo trudna i odpowiedzialna bardzo im się podoba, a niejedno z nich marzy, by w przyszłości wykonywać taki zawód. Jeszcze raz serdecznie dziękujemy druhom: Pawłowi Pożuczkowi, Janowi Kruszyniakowi, Łukaszowi Gamrowskiemu za poświęcony czas, bardzo interesujący sposób przekazania dzieciom wielu cennych informacji o tej niezwykle ważnej i potrzebnej służbie . Dziękujemy również p. Janinie Wejt-Świątkiewicz- babci Amelki z gr. „Tygryski” za pomoc w organizacji wycieczki.