Ciąża to nie choroba. ⋆ matka-nie-idealna.pl\n11 kwietnia, 2016 79 komentarzy\n– Ciąża to nie choroba.- Starszy pan z cellulitem na twarzy przecedził słowa przez sztuczną szczękę. Jak dreptałam w miejscu, bo młode wkomponowało mi się którąś z kończyn w biodro, co spowodowało, że w towarzystwie „Przenajświętsza Panienko, dziecko, jego mać!” wersji mniej cenzuralnej zgięłam się wpół, tak dreptać przestałam. Kolejka w składzie „dziadki” do laboratorium jak po toaletowy w PRL-u. Każdy dumnie dzierży w dłoni kubeczek z porannym sikiem. A ja tylko zapytałam, czy mogę wejść zmierzyć cukier przed wizytą u diabetologa. Całkowity czas operacji- trzydzieści sekund.\n– Owszem. Ciąża to nie choroba. Ale ciąża podwyższonego ryzyka to już zagrożenie życia. A ja taką ciążę mam. Radzę się zastanowić zanim następnym razem rzuci pan osąd.\nTak mówią. Najczęściej są to ludzie oderwani od rzeczywistości lub przedstawiciele typu „jądra”, którzy z tematem mają wspólnego tyle, co Episkopat Polski z towarzystwem ginekologicznym.\nW pierwszej ciąży walczyłam w pracy do szóstego miesiąca. Przeciwwskazań nie było. Do momentu aż pewnego letniego wieczora dostałam skurczy porodowych. To był 27 tydzień. Przyczyna? Siedzący tryb życia, stres, cukrzyca ciążowa. Szyjka zaczęła się skracać, dziecko postanowiło się zameldować na świecie. Szpital.\nO ile ciążę chorobą ciężko nazwać, tak dolegliwości ciążowe spokojnie można pod chorobę podciągnąć.\nKiedy nie jesteś w ciąży i dzwonisz do szefa, że mdłości, że sraczka i że właśnie ryjesz na przemian twarzą i dupą w sedesie, bez znaczenia czy to skutek weekendowego sponiewierania czy jelitówka, on zazwyczaj stawia Ci krzyżyk i z życzeniem zdrowia każe zameldować się w pracy gdy przestaniesz prątkować.\nW ciąży mdłości to nie taka łatwa sprawa. Możesz na przykład co trzydzieści minut zaglądać do miski, możesz częściej. Możesz rano, możesz wieczorem lub możesz przez cały dzień. Możesz do trzeciego miesiąca lub możesz w dziewiątym nadal przyjaźnić się z kiblem. Reguły nie ma. I teraz wyobraź sobie siedzieć na kasie w TESCO czy innej Biedronce. I wytłumacz szefowi, że musisz iść puścić pawia. Trzeci raz w ciągu godziny. W pewnym momencie czujesz się, jakby ktoś ci wykręcił jelita na lewą stronę a żołądek nastawił na tysiąc obrotów.\nZarówno na początku pierwszej jak i drugiej ciąży mogłam spać po 18 godzin dziennie. Nie było takiej mocy, która ściągnęłaby mnie z łóżka. Nie funkcjonowałam, byłam totalnie niekumająca a zasypiałam nawet przy dłuższym posiedzeniu na tronie.\nW trzecim trymestrze drugiej ciąży limit spania się wyczerpał i teraz „wystarczą” mi trzy godziny snu. Gdzieś pomiędzy 2-3 w nocy budzi mnie stopa wkomponowana pod żołądkiem i bujam się z boku na bok do rana. Do tego średnio co drugą noc śni mi się scena porodu, z tasakiem w rękach położnej lub w momencie, kiedy próbuję przeczyścić jelita.\nPlus trzynaście na przedzie, bo w tyłek zdecydowanie mi nie poszło, jak Bozię kocham, urodzę wieloryba. Każda pozycja jest dobra na piętnaście minut, później impreza od początku. PT nie rozumie, że przytulanie w sytuacji gdy posturą przypominasz słonia na wybiegu do przyjemnych nie należy i w geście czułości, zarzuca na mnie rękę, nogę albo tyłek. Bo tyłkiem też potrafi.\nW ciąży zmienia się środek ciężkości a kręgosłup z powodzeniem może równać się rosyjskim gimnastyczkom, którym wycięto kośc. Do tego gdy się leży 24h/dobę, jedyną opcją na zmniejszenie bólu jest masochistyczne podwieszanie na żyrandolu, haki już lecą kurierem z Allegro. Kto pracował w zaawansowanej ciąży ten wie, że to nie taka łatwa sprawa. Stanie w kolejce po szynkę konserwową bo akurat ci się zachciało z dżemem, czy w tramwaju z łapą w górze też do przyjemnych nie należy.\nDo trzeciego miesiąca ciąży praktycznie cały czas bolał mnie brzuch. O ile sam ból był w miarę „normalny”, o tyle moja psychika mordowała mnie myślami, czy aby na pewno wszystko jest OK. OK było ale ile się nahisteryzowałam, to moje.\nRozchodzące się spojenie łonowe.\nFajnie jest gdy można chodzić na spacery, pływać czy uprawiać inne sporty w ciąży. Też mogłam, dopóki któregoś dnia #2 nie łupnęła mi z bańki w spojenie tak, że się wszystko rozlazło. Tylko zapomniało zleźć ponownie. Później poszło już gładko, nie można podnieść nogi, zrobić kroku bez wykrzywienia mordy w grymasie bólu. Kiedyś ktoś porównał rozchodzenie spojenia łonowego do łamania kości. Tak, że ten…\nMigrena to suka. Zwłaszcza w ciąży kiedy kładzie krzyżem w łóżku i nie można wziąć nic, oprócz Paracetamolu w wyjątkowych sytuacjach. Jako, że przed ciążą na ból głowy brałam prawdziwe przeciwbólowe petardy, tak teraz Paracetamol nie robi na mnie najmniejszego wrażenia. Trzeba żyć.\nZwłaszcza pod koniec ciąży. Zwłaszcza w okresie letnim. Puchnie ci wszystko, od powiek po kostki. Toczysz się jak maciora na odstrzał, pot zalewa oczy, starasz nie hiperwentylować. Mieścisz się jedynie w portki z pasem pod szyją i japonki, rozmiar mamuci.\nWszystko jest pięknie, wyniki badań wzorowe. Aż tu nagle, przy rutynowej kontroli okazuje się, że pięknie będzie ale jeśli dotrzymasz do bezpiecznego terminu porodu. A to może oznaczać 24- godzinne leżenie z dupą w górze przez kilka miesięcy ciąży i otwarcie hurtowni z lekami. A przecież leków nie przyjmuje zdrowa osoba? To może też oznaczać wiele tygodni szpitala. I może oznaczać depresję i stałe kontrolowanie sytuacji. Oraz może oznaczać, że każde stanie, chodzenie czy siedzenie w kolejce to ogromne obciążenie dla organizmu i potencjalne zagrożenie.\nAle przecież ciąża to nie choroba, prawda? Oczywiście bywa bezproblemowa ale często to zlepek dolegliwości. Co byście dopisali do tej listy?\nciąża, ciąża to nie choroba, dolegliwości ciążowe, featured, matka nieidealna, matka-nie-idealna, mdłości ciążowe, mdłości w ciąży\n11 kwietnia, 2016 at 15:38 Odpowiedz\nZ całą pewnością ból żołądka, który nie pozwala kompletnie nic zjeść :/\n24 stycznia, 2019 at 11:00\nUf, myślałam, ze tylko ja tak mam. Masakra. I nie pomaga żadna piep.. Dieta lekkostrawna\n11 kwietnia, 2016 at 15:42 Odpowiedz\nSmark do pasa tydzień przed terminem.\n11 kwietnia, 2016 at 15:46 Odpowiedz\nJa bym dopisala zgage. Meczyla mnie w ciazy na okraglo,a co gorsza nie pagaly przynajmniej mi zadne cuda.\n25 lipca, 2016 at 07:21\nja odkrylam arbuza i od 1,5 mies jem co chwile zagryzam przed i po posilkach przed spaniem… cale szczescie jest sezon\n30 maja, 2018 at 20:59\nOstatni trymestr spałam na siedząco… Przy każdym przewróceniu się na bok (przez sen) natychmiast mi się „ulewało”… Brrr…\n11 kwietnia, 2016 at 15:47 Odpowiedz\n14-18 tydzien – zatwardzenie…… byl to koszmar…. zgieta w pol, w szpitalu kilka razy – ale co dostaniesz? nic… toscika niech Pani zje i takie tam….. do pracy sie ciagle i tak kulalam – odeszlam w 38 tyg na urlop… 28 kg nadwagi, opuchnieta strasznie…. ale wszystkie badania byly w normie… 🙂 dodam, ze mialam straszne uczulenia na skorze – norgi, ramiona rozdrapane doslownie do krwii… badania w normie, mimo wsyztsko… ba – nawet perfekcyjne… dziwne, ze dziecko tylko 3,5kg wazylo a ja tyle nadwagi i opuchlizny.. w Polsce pewnie bym lezala, w UK wszystko w normie:)\n11 kwietnia, 2016 at 18:38\nOooo zaparcia. Raz miałam takie, że myślałam, że rodze\n11 kwietnia, 2016 at 15:50 Odpowiedz\nIdealnie trafiłaś! Jak zwykle.\nJuż myślałam, że jestem lekomanem i jak lekarz kazał ratować się tylko paracetamolem na migreny to go chciałam zabić.\nDodalabym zwyczajnie wady kręgosłupa, których jest mnóstwo i przy każdym dodatkowym napięciu/kilogramie chce się zejść. Sama jestem posiadaczem wrodzonego kregozmyku i niespojenia łuku, co ledwie przy obecnym 4 miesiącu (o Chryste) daje popalić. Oczywiście nie ma co liczyć na jakiekolwiek miejsce/ulgę bo przecież „nic nie widać”.\n21 kwietnia, 2016 at 15:08\nCo do migreny to lekarz polecił mi Neurovit, ale póki co ratuje się zimnymi okładami, masażem skroni no i rzecz jasna Paracetamolem.\nPęcherz. Potrzeba opróżniania max co 10 minut. I jak tu żyć…???\n11 kwietnia, 2016 at 15:53 Odpowiedz\ngazy chyba dopisałabym, bo w takich ilościach jak miałam ja to już choroba. z otwartym ogniem nie można było podejść\n11 kwietnia, 2016 at 16:08\n11 kwietnia, 2016 at 16:03 Odpowiedz\nHormony grają na organach całego twojego ciała i mózgu!\n11 kwietnia, 2016 at 16:04 Odpowiedz\nJa w 1 ciąży miałam mdłości praktycznie ciągle i żeby było zabawnie ciągle byłam głodna mogłam zjeść konia z kopyta a i tak było mało w drugiej ciąży nie miałam rzadnych dolegliwości aż do ostatniego tygodnia 8 miesiąca kiedy odkleilo się łożysko i dostałam krwotoku. .. i moja córeczka nie przeżyła w tym roku skończyła by 3 lata a ja dalej czuje wielka pustkę w sobie razem z nią umarła cześć mnie.\nTwój wpis powinien być rozdawany w kolejkach w sklepie, u lekarza itd. Może otworzyłby niektórym oczy!\n11 kwietnia, 2016 at 16:05 Odpowiedz\nOkropna zgaga… :/\n19 lipca, 2021 at 18:17\nOkropne zawroty głowy i uczucie omdlenia. Nie mogę długo stać, bo zaraz pot że mnie leci, robi się słabo i mroczki przed oczami. A czasem muszę postać z klientem nawet 40 minut. Od którego tyg chodziłyście na zwolnienie?\nPuchnięcie nóg, u mnie także ręce, tak puchłam że nawet japonki były za ciasne 🙂\n11 kwietnia, 2016 at 16:08 Odpowiedz\nBóle nóg ale takie ze aż wykrecaja i doprowadzają do płaczu. O albo ból nerki bo masz np. kamienie. I nic nie możesz wziac mocniejszego ewentualnie morfine ale to już tylko w szpitalu. Uwielbiam być ciąży, ale dobrze że to już ostatnia..\nBol kregoslupa byl wymieniony, ale rwa kulszowa dla mnie to drugie dziadostwo po migrenach w ciazy…kiedy jedna noge ciagniesz za soba, bo podniesc sie jej w ogole nie da. I jeszcze gorzej jak po miesiacu przechodzi po to by po tygodniu wrocic ale np po drugiej stronie tym razem, wiec przez nastepny miesiac wloczysz prawa noge juz nie lewa..\n11 kwietnia, 2016 at 16:09 Odpowiedz\nNo, takich mądrości w naszym mądrym społeczeństwie nie brakuje. Może dlatego, że jestem kobietą, pewnie dlatego, że dwa razy byłam w ciąży…dla mnie kobieta w ciąży, powinna mieć ZAWSZE pierwszeństwo, nie ważne czy akurat coś ją boli \_, czy czuje się świetnie. ale żyjemy w kraju buraków, ludzi wiecznie „nie w sosie”, strach spojrzeć na kogoś stojącego za, czy przed tobą w kolecje, bo może sobie nie życzy i zaraz przywali Ci za to w gębę. A spróbuj się usmiechnąć do kogoś, albo do drugiej mamy z dzieckiem, to pomyśli ” jakaś nienormalna chyba”….nasze społeczeństwo jest smutne, bez poczucia dystansu, strasznie broniące swojej autonomii, której granic nie ma co próbowac przekraczać. Każdy widzi tylko czubek własnego nosa. Owszem są wyjątki…ale rzadkie ;/ Dla mnie, kobieta w ciąży i matka z dzieckiem/ z dziećmi, powinna być obsługiwana w pierwszej kolejności, wpuszczana do autobusu, w kolejce, no nie wiem, nie byłoby jakoś ładniej? Lepiej? milej? Zamiast patrzeć na siebie „spod byka” usmiechać się do siebie? zagadać? pomóc jesli trzeba? Pani z wózkiem, czy starszej kobiecie wchodzącej z torbami do tramwaju….niestety nie stać nas na takie małe gesty, które nie kosztują nic, a wiele dają nam…\n11 kwietnia, 2016 at 21:43\nFaktycznie mało jest takiej zwykłej życzliwości ludzi wobec siebie. Jak będąc w drugiej widocznej już ciąży podjeżdzałam z wózkiem z pierwszym dzieckiem do kasy w sklepie, to ludzie jakoś tak dziwnie odwracali głowy, bardzo zajęci swoimi zakupami. Dawało się odczuć jak by większość myślała – kobita ma dzieci to niech sobie radzi. Inaczej było i jest z obsługą w sklepach – często kasjer/kasjerka zagada do dzieci albo pomoże zapakować zakupy. Teraz gdy mam podówjny wózek (między dziećmi jest rok różnicy) to też sporo osób zerka jak na jakieś monstrum. Mam nadzieje że to z ciekawości 🙂 Zauważyłam że często trzeba konkretnie kogoś poprosić o pomoc, np. przy przytrzymaniu drzwi. W ogóle w naszym społeczeństwie nie zawsze, ale często dziwnie przyjmowana jest taka zwykła pomoc obcej osobie, która tak naprawdę nic niekosztuje. Sama jak robie zakupy bez dzieci i mam ich sporo, a za mną ktos ma jedną czy dwie rzeczy, to często przepuszczam, co z reguły wywołuje spore zdziwienie. Jeśli chodzi o badania w ciąży to dla przykładu spotkała mnie taka sytuacja – kiedy robiłam krzywą cukrową a był sierpień i niemiłosierny upał, to Pani pielęgniarka przyniosła dla mnie na poczekalnie swój wiatrak 🙂 Co do kobiet w ciąży, to powinniśmy być bardziej uważni żeby ustąpic miejsca w atobusie albo własnie przepuścic w kolejce, bo nawet jak ciąża przebiega prawidłowo, to po prostu kobieta może być zwyczajnie zmęczona i słaba. A co dopiero jak są spore dolegliwości.\n12 kwietnia, 2016 at 08:32\nNiestety większość ludzi jak widzi ciężarną czy osobę z dzieckiem w wózku to odwraca wzrok albo przyspiesza krok… Sama w 7 miesiącu ciąży pomagałam kobiecie wnieść wózek do tramwaju bo inni pasażerowie udając, że nic nie widzą nagle wybrali inne drzwi do wejścia lub wyjścia z pojazdu 🙁\n12 kwietnia, 2016 at 08:36\nNiestety większość ludzi jak widzi ciężarną czy osobę z dzieckiem w wózku to odwraca wzrok albo przyspiesza krok… Sama w 7 miesiącu ciąży pomagałam kobiecie wnieść wózek do tramwaju bo inni pasażerowie udając, że nic nie widzą nagle wybrali inne drzwi do wejścia lub wyjścia z pojazdu 🙁 A żeby było śmieszniej tego samego dnia dostałam Luteinę i zakaz wysiłku bo szyjka się skraca…\n12 kwietnia, 2016 at 09:38\nWiesz co, wydaje mi się, że to nie do końca wina ludzi. Każdy żyje w swoim świecie, patrzy w telefon albo błądzi myślami gdzieś daleko. To po prostu znieczulica, nie rejestrujemy niektórych faktów. Ja sama na studiach czekałam przed dziekanatem, półtorej godziny. gorąco jak w dupie. Podeszła do mnie dziewczyna i pyta, czy ją wpuszczę na minutkę. Zrypałam ją jak burego kundla, uwagę mi zwróciła koleżanka. Zjazd wzrokiem w dół i „o ooou”. Była w zaawansowanej ciąży.\n11 kwietnia, 2016 at 16:10 Odpowiedz\nCiąża jest fajna – na zdjęciach i w odległych wspomnieniach 😀\n11 kwietnia, 2016 at 16:15 Odpowiedz\nKolka nerkowa w ciazy 3 dni lezenia w szpitalnym korycie po powrocie do domu chodzilam o lasce jak jakas babulenka tak mnie wszystko bolalo\n11 kwietnia, 2016 at 18:05\nPotwierdzam. Przechodzilam to samo.\n11 kwietnia, 2016 at 17:08 Odpowiedz\nRwa kulszowa.. W 16 tygodniu ciąży dopadła mnie zmorą.. nie mogłam wstać z łóżka a żeby dostać się do WC wylewalam hektolitry łez. Kuchnie miałam jeszcze dalej więc gdy partner był w delegacji tj praktycznie cały tydzień, robilam zapasy suchego prowiantu przy lozku.\nZe zdrowiem psychicznym tez bylo krucho.. Przy ciągłej huśtawce nastrojów spokojnie można mnie było oddelegowac do psychiatryka.\n11 kwietnia, 2016 at 17:43 Odpowiedz\nKochana trzeba bylo temu panu wyrwac ten kubeczek z sikami i zatkac nim.usta. a tak na powaznie to ja bym mu wypalila prosto w galy i na cale gardlo ze moja ciaza jest zagrozona i moge w kazdej chwili urodzic i nie bede stac w kolejce. W ciazy mialam takiego wkurwa ze jak slyszalam tekst ze ciaza to nie choroba to sie we mnie gotowalo i nie zosyawilam tego bez komentarza.\nMoja ciaza zaczela sie koszmarnymi wymiotami ktore trwaly do 12 tygodnia. Wymiotowalam po 20 tazy dziennie. Czesto na wet wode. Prawie wyladowalam w szpitalu. Potem zaczely sie straszne bole glowy. Doslownie lezalam i ledwo widzialam.na oczy. Ok 24 tc okazalonsie ze moja ciaza jest zagrozona. Zaczela skracac mi sie szyjka. Mialam zalozony pessar i nakaz lezenia. Wstac moglam tylko do toalety. Bralam mase lekow. Doustnie, dopochwow i mialam tez czopki doodbytnicze w razie skurczow. Juz sie momentami gubilam co w ktora dziure mam sobie wetknac. Znam bol brzuch i bol spojenia lonowego. Od tego ciaglego lezenia bolaly mnie wszystkie gnaty nie mowiac juz o mojej poszarpanej psychice. Skurcze pojawialy sie przez ostatnie 3 miesiace po kilkanascie razy dziennie. Pod koniec duzo czesciej. Bol zeber byl straszny. Dzieki bogu donosilam prawie do terminu. Kocham synka nad zycie. Ale dla mnie ciaza byla jak bardzo ciezka choroba. Nigdy tak sie nie czulam i tak nie cierpialam ani fizycznie ani psychicznie\n11 kwietnia, 2016 at 17:44 Odpowiedz\nAha dodam.jeszcze ze na poczatku ciazy zdarzylo mi sie nagle stracic przytomnosc w kolejce w sklepie\n11 kwietnia, 2016 at 17:46 Odpowiedz\nMoja ciąża jako tako nie jest zagrożona, ale wszystkie dolegliwości i mnie dotyczą… kilogramów na plusie dużo więcej, jutro 39 tc, stopy jak balony, chociaż dzisiaj zauważyłam różnicę – opuchlizna jakby schodziła, może to już objaw porodu? Chciałabym! Dodałabym do tej listy jeszcze przeokrutną zgagę, która potrafi obudzić w nocy i świąd ciała :/ dla mnie hardcore i pitolenie, że ciąża to wspaniały stan, który mógłby trwać wiecznie jest dla mnie zakłamaniem!\n11 kwietnia, 2016 at 17:49 Odpowiedz\nA skoro zdaniem tego pana ciaza to nie choroba to wypadalo by powiedziec mu ze starosc to tez nie choroba\n11 kwietnia, 2016 at 17:51\nTo samo powiedział PT 🙂\n11 kwietnia, 2016 at 17:56 Odpowiedz\nPierwszą ciążę przeleżałam od 10 tygodnia. Pamiętam uwagi ze strony kogoś tam z pracy: „inni jakoś pracują w ciąży”. Fajnie! Gratuluję! Zazdroszczę nawet!\nKolejne ciąże wyglądały podobnie… niestety nadal mam tylko jednego Syna tu na ziemi, obok mnie… i to dowód na to, że nigdy ciąża nie będzie dla mnie normalnym stanem! Zawsze będzie CUDEM! Zawsze będzie „chorobą”. Zawsze będę się w niej czuć wyjątkowo i wyjątkowo delikatnie przechodzić ten stan… nie widzę innej opcji! I te które są w ciąży traktować będę jak królowe ! Bo wiem jak to błahe, jak ulotne, jak wartościowe bardzo… chociaż uwagi bolą – nie są one ważniejsze niż to, że walczę właśnie o życie!\n25 kwietnia, 2016 at 15:58\nświęta racja!!!! mam tak samo…..\n11 maja, 2016 at 09:40\nOierwsza ciąża – okropna zgaga, wyniki wzoowe, zakończona cc( córka owinięta pępowiną na szyi), druga – potworny ból kręgosłupa + zgaza, wyniki wzorowe, zakończona cc w 40 tc ( zanikające tętno) . Mam cudowną córeczkę i aniołka w niebie. Dla mnie ciąża to cud a zarazem ogromny starch przed niewiadomym.\n11 kwietnia, 2016 at 18:35 Odpowiedz\n1.2 trymestr – bezsenność. W nocy, szczególnie jak Ojciec miał na pierwszą zmianę i wydawał dźwięki, którymi nie pogardzilby sam tygrys, żeby przestraszyć swoja ofiarę. Potrafiłam nie spać cała noc tylko oglądać „Porodowke”, „Ciąża z zaskoczenia” i „Czasu honoru” przy okazji tluczac Ojca po łbie, bo ile można tego słuchać. Za to odsypialam aż do Jego powrotu z pracy.\n2. Spuchniete stopy. Ja pierdole, adidasy to najlepiej jakby sznurówek nie miały, sandały byłyby najlepsze, ale gdzie w pazdzierniku i listopadzie.\n3. Zmiany nastroju. Humor w ciągu dnia zmieniał się tysiackrotnie. Potrafiłam płakać ot tak, po prostu. Potrafiłam nawet płakać, bo płacze nie wiedzieć czemu. Nie poznalawalam siebie…\nTakże Szanowny Panie staruszku, get the fuck out;)\n11 kwietnia, 2016 at 19:08 Odpowiedz\nEch… chyba wszędzie zdarzają się buraki. Jestem w 6 miesiącu ciąży też zagrożonej. Masa leków w tym najgorsze to zastrzyki w brzuch. I usłyszeć od lekarza robiacego usg „co się Pani tak krzywi jakby bolało (brzuch cały w siniakach) trzeba się nauczyć poprawnie kluc a nie teraz stekac. ..” pozostawie bez komentarza.\n12 kwietnia, 2016 at 09:47\nOoo kurcze. A co to za zastrzyki?\n12 kwietnia, 2016 at 11:29\nClexane. Niby igielka cienka jak do insuliny ale jak się do tego bierze cała inna gamę leków to niestety brzuch wygląda fatalnie niezależnie czy się umie robić te zastrzyki (ja praktykuje ich robienie już 4 miesiąc więc nie czuje się swiezaczkiem: ) czy też dopiero zaczyna się je robić. Szkoda tylko ze lekarz- czyli ktoś kto powinien wykazać się zrozumieniem okazał się burakiem, no ale byłam u niego pierwszy i ostatni raz. Ps: teraz gdy „leżę i pachne „w domu nadrobilam zaległości z całego Twojego bloga i muszę przyznać ze uwielbiam Cię czytać: ) zdrówka dla Ciebie: )\n12 kwietnia, 2016 at 12:15\nJa mam insulinę od wczoraj ale jeszcze nie miałam okazji się kłuć. I mam mega opór psychiczny…\n12 kwietnia, 2016 at 13:37\nDasz radę:) bo jak nie my to kto ^^ A tak na poważnie to wcale nie jest takie straszne, mnie pierwszy zastrzyk zrobił mąż ale widząc ile nerwów to to kosztuje kolejne daję już sobie sama. Najgorzej jest tak jak piszesz przełamać opór siedzący w głowie ale wierzę w Ciebie: ) mnie może było łatwiej z psychiką bo po stracie dwóch ciąż zrobilabym wszystko byleby maluch był zdrowy i jak na razie udało nam się dotrwać do 23 tygodnia. Wierzę w Ciebie i glowa do góry: )\n11 kwietnia, 2016 at 20:44 Odpowiedz\nJa kiedyś karnie sterczałam 3,5 godziny w kolejce do endokrynologa w 9 msc-u ciąży i nie byłam w stanie się upomnieć, że może by tak mnie ktoś przepuścił, bo wiadomo – prawie same baby z chorymi tarczycami mało się nie pozjadały między sobą, a co dopiero… Jedna starsza Pani zaoferowała się z miejscem siedzącym, ale podziękowałam jej grzecznie, bo obok siedział facet, który mało nie wykaszlał własnych wnętrzności… W ogóle u nas ludzie są do siebie jakoś coraz bardziej wrogo nastawieni mam wrażenie…\nA z dolegliwości to u mnie było jeszcze obniżenie odporności – 3 razy miałam w ciąży grypę a normalnie nie choruję prawie w ogóle. Do tego potworne mdłości i ciągłe wymioty, nadwrażliwość na zapachy powodująca wymioty, zgaga powodująca wymioty… praktycznie rigoletto non stop. I takie straszne zaraz obok senności „niechcemisie”, wszystkie kwiaty w domu zwiędły, bo nawet nie byłam w stanie zmusić się do ich podlewania. Może ciąża to nie choroba, ale bardzo upierdliwy stan fizyczny i umysłowy…\nJa w 7 miesięcu 2,5h na pogotowiu, kaszląc jak gruźlik. Po 10h w szpitalu u dziecka z zapaleniem płuc. Pielęgniarka poprosiła żeby mnie przepuszczono, pan koło 40-tki się zbuntował, że on też się źle czuje i nie pozwala. A był przede mną, czyli wiele różnicy by mu to nie zrobiło. Pielęgniarka poszła do lekarki, żeby mnie przyjęła a ta stwierdziła, że muszą się zgodzić inni pacjenci. Reszty możesz się domyślić. Jedna pani chciała mnie przepuścić (w zasadzie to zamienić miejscem w kolejce) i korzystając z okazji „przywileju” wcisnęłam do gabinetu panią koło 80-tki w kapciach i szlafroku (przy minusowej temperaturze).\n12 kwietnia, 2016 at 14:29\nNooo to podziwiam… ale w sumie lekarze też by mogli trochę pomóc i taką np. ciężarną albo biedną staruszkę przyjąć przed innymi – z moich obserwacji wynika, że człowiekom w białych kitlach tłuszcza się nie stawia 😉 Moja gin zwyczajowo spóźnia się do pracy od 1 h do 1,5 i ile to jest gadania w tej kolejce a potem: „dzień dobry Pani doktor” z ukłonem do pasa.\nJedna ciekawa rzecz – zauważyłam, że jak Młoda pokazuje, że ma zdrowe płuca i drze w wózku japę na cały sklep to zawsze nas w kolejkach przepuszczają, jak byłam w ciąży i robiłam się na zmianę zielona i fioletowa to nikomu do głowy to nie przychodziło…\n11 kwietnia, 2016 at 21:36 Odpowiedz\nNie bylo jeszcze astmy-tak astmy.W ktoryms momencie zaczelam kaszlec,wiec do apteki i jakies syropki na przeziebienie dla kobiet w ciazy,czyli takie co nic nie pomagaja.Nagle skurcze i karetka do szpitala(20tydzien).Tam badania,niby ok,ale macica jakas pobudzona,kroplowka,nospa,luteina.Na nastepny dzien ok,przychodzi wieczor,opuszczam lozko do spania i kaszel i znow skurcze,po drugiej takiej nocy kolezanka z sali zwrocila uwage ze wszystko zaczyna sie jak zaczynam kaszlec,polozna stwierdzila ze to mozliwe bo calym brzuchem mi wtedy telepie.Na nastepny dzien wizyta lekarza,ktory przepisal flegamine…w sumie stwierdzili ze musze wyleczyc oskrzela i wypuscili do domu…kiedy skonczyla mi sie butelka flegaminy a kaszel sie jeszcze nasilil udalam sie do lekarza ogolnego,osluchala i w trybie natychmiastowym do poradni chorob pluc albo do szpitala.W poradni diagniza-astma.Dodam jeszcze ze towarzyszyl temu ogromny bol gdzies w okolicach zeber,gdzie uslyszalam od ginekologa,ze to normalne w ciazy i trzeba wytrzymac…Przepisano wziewy,jedne doraznie w chwilach kiedy dychac juz nie umialam,drugie ze sterydem.Po ciazy astmy nagle nie ma,wiec sama nie wiem byla czy nie,ciesze sie ze to koniec\n11 kwietnia, 2016 at 21:46\nZapomnialam jeszcze-zespol ciesni nadgarstka,dziwnie brzmi,ale glownie chodzilo o to,ze nie bylam w stanie w dloniach utrzymac nawet widelca,zeby zjesc obiad (zgaga i sikanie w nocy po 10razy to najmniej przeszkadzalo)\n12 kwietnia, 2016 at 09:39\nBrrr, brzmi strasznie O.o\n12 kwietnia, 2016 at 09:42\nJa nie mam astmy ale o kaszlu coś wiem. Byłam 11 (słownie: jedenaście) razy chora, do końca drugiego trymestru. W tym raz na antybiotyku gdy Hania leżała w szpitalu, uwierz mi umierałam z kaszlu. To m.in. spowodowało moje problemy z szyjką…\n12 kwietnia, 2016 at 07:34 Odpowiedz\n” I wytłumacz szefowi, że musisz iść puścić pawia. Trzeci raz w ciągu godziny.” jak któraś ma czas na tłumaczenie szefowi to jeszcze spoko, ja czasu nie miałam, ja dolecieć nie mogłam a co dopiero mówić szefowi :p\n12 kwietnia, 2016 at 08:18 Odpowiedz\nDuszności. Ciężarna potrzebuje więcej tlenu w tlenie 🙂\nW pracy siedziałam cały czas przy otwartym oknie (doprowadzając do szału kolegów), nie mogłam uczestniczyć w żadnym zebraniu z większą ilością ludzi, bo mi tlenu brakowało. O jeździe zbiorkomem mogłam zapomnieć.\n12 kwietnia, 2016 at 09:34\nO taaak. I dlatego sapię jak stary traktor :/\n12 kwietnia, 2016 at 08:24 Odpowiedz\nW sumie ten starszy Pan mnie nie dziwi w obliczu tego, że to samo zdanie usłyszałam od kobiety, wydawałoby się „open minded”, szanownej Pani Dyrektor w momencie, gdy przyszłam się pożegnać odchodząc na L4 – na początku ciąży. Ciąża nie była zagrożona – ale poszłam i oczywiście zostałam napiętnowana. Pani Dyrektor (tylko z nazwy) ok 40stki, singielka, nie rodząca, ciuszki w kolorze róż 🙂 Pozdrawiam :** noo aaa do dolegliwości doliczam bezsenność i obżarstwo 🙂\nNiestety kto tego nie przeżył, ten nie zrozumie.\n12 kwietnia, 2016 at 09:36 Odpowiedz\nMówiłam Ci juz ze Cie uwielbiam :D?\n12 kwietnia, 2016 at 11:51 Odpowiedz\nO rany! Podeszwy stóp po wstaniu rano bolały jakbym po igłach chodziła. Spuchnięte nogi, migreny, zgaga. Ogólnie ciąża przebiegła ok ale ból bioder i bezdech pod koniec był czasem trudny do zniesienia. No cóż ale jak w 39tym tc ważyło się 103,5kg (mam 178cm wzrostu) wyglądałam jak wielka stopa a córcia\nurodziła się 4280 ciężka i 58dluga to i tak nie było tak źle:) pozdrawiam wszystkie mamusie i nie dawać się w kolejkach jak trzeba to warczeć i gryźć dla swojego i dziecka dobra.\n12 kwietnia, 2016 at 12:42 Odpowiedz\nZe mną ostatnio ścigał się Pan na stacji benzynowej – z dystrybutora do kasy. Przecież ciężarna nie może być przed nim (a trudno nie zauważyć brzucha w ósmym miesiącu)!\n12 kwietnia, 2016 at 16:49 Odpowiedz\nRacja, ciąża to nie choroba tylko, czasami, połączenie kilku chorób 🙁\nMnie na szczęście 'dopadły tylko’ mdłości i masakryczne upały w lipcu i sierpniu….\nNo bo przecież to, że czasami nie mogłam znaleźć odpowiedniej pozycji do leżenia, stania ani siedzenia to jest całkowicie normalny stan rzeczy\n13 kwietnia, 2016 at 16:04 Odpowiedz\nDla mnie to choroba przewlekła. Żyganie , Mdłości, Do 5 miesiąca od 29 tc leżenie i wstawanie na siusiu.\n16 kwietnia, 2016 at 17:22 Odpowiedz\nJestem w polowie pierwszego trymestru, i to moj pierwszy raz, wiec pewnie wszystko przede mna, ale juz co nieco odczulam. Nie wiedzialam, ze mozna rownoczesnie odczuwac mdlosci i glod. Praca, gdy zasypiasz na stojaco i jest ci niedobrze (przez caly dzien!), do najlatwiejszych nie nalezy… Zgage juz ktos dopisal. No i te zmienne nastroje… Nerwica…bol piersi… i tzw. schiza ciazowa: zjesz salatke grecka na miescie, pozniej gdzies przeczytasz, ze „niektore rodzaje fety sa produkowane z mleka niepasteryzowanego” oraz, ze lepiej nie jesc salatek ani surowek w knajpach, gdyz „nie ma pewnosci, ze zostaly dokladnie umyte” i wpadasz w paranoje…\nP.S. szanuje starszych ludzi, ale na taki tekst chyba moznaby odpowiedziec, ze „starosc totez nie choroba”…\n29 kwietnia, 2016 at 16:17 Odpowiedz\nPopłakałam się ze szczęścia i wzruszenia i pewnie hormonów …\nJestem na początku 4 ciąży, mam jednego syna tu na ziemi. Mimo, tego nie potrafię z pokorą znosić mdłości, zawrotów głowy, i innych dolegliwości, czuję się jak nie ja, jakby zamiast mnie pojawiała się jakaś zrzędliwa baba z wiecznym grymasem na twarzy uhhhh. Popłakałam się, ze szczęścia bo przypomniałam sobie, że nie jestem sama, że i\n29 kwietnia, 2016 at 16:23 Odpowiedz\ni, że inni to przeszli więc i ja dam radę. Ciążę też mam zagrożoną, leki między innymi też clexane w brzuch :/.\nZaraz przeczytam całego bloga. Dzięki Ci 🙂 i dzięki dziewczyny! Pozdrawiam.\nPoza tym właśnie wyszły nowe „Charaktery” – mają zdjęcie podobne jak u Ciebie na tym artykule 🙂 a tytuł przewodni to: Matka nieboska, troski pełna 🙂\n9 maja, 2016 at 13:07 Odpowiedz\nA trądzik? Żadna z Was nie miała z nim problemu w ciąży? Ja jestem w 16tygodniu mojej pierwszej wyczekanej i wyśnionej ciąży. Mdłości i wymioty zaliczone, początkowe bóle pleców też, bóle migrenowe – jak najbardziej. Od kilku dni zauważyłam jednak, że do listy przypadłości ciążowych mogę jeszcze zaliczyć trądzik. Ale dla synka jestem w stanie znieść wszystko, byle był tylko zdrowy 🙂\n11 maja, 2016 at 09:05 Odpowiedz\nJutro zaczynam 16 tc…właśnie „po chamsku” wepchnęłam się do laboratorium 😉 Normalnie bym przeczekała ale, że to glukoza i jeszcze 2 h siedzenia, uznałam że mogę. U mnie 4 ciąża. Pierwsza donoszona, dwie poronione. Biorę zastrzyki Clexane i milion innych leków. Z dolegliwości -ultra mdłości i wymioty, senność, mroczki przed oczami, trądzik, bóle pleców ale przede wszystkim MEGA SCHIZA i strach.\n11 maja, 2016 at 09:42 Odpowiedz\nTrafione w sedno! 16 tc leci i mimo, iż wiem, że to nie choroba, to samopoczucie fizyczne jest tak, jak by rzeczywiście kilka chorób odbywać naraz. Wymioty do tej pory męczą – teraz na szczęsćie już nie twk częste, ale są. Odbijanie się jakiegokolwiek jedzenia, wzdęcia i gazy, mdłości i brak siły nawet na niektóre zabiegi higieniczne czy kosmetyczne.\nAle to przecież nie choroba 🙂\n13 maja, 2016 at 17:42 Odpowiedz\nI trymestr – spanie, najlepiej całą dobę i brak apetytu (natura oszczędziła mi wymiotów). II trymestr – zgaga i ból kręgosłupa. Aktualnie zaczęłam III trymestr: kręgosłup boli nadal, rozstępy (mam brzuch jak tygrys, chociaż od samego początku smaruję), a teraz jeszcze puchnę (najbardziej nogi i ręce). I w dodatku ciągle za dużo tyję, choć bardzo pilnuję diety… Dobrze, że wyniki badań są ok.\n10 czerwca, 2016 at 16:46 Odpowiedz\n9 tydzień ciąży, nieplanowanej, kompletne zaskoczenie i jeszcze większe obawy. Już zmęczenie, spanie, zawroty głowy, bóle „miesiączkowe”, mdłości, problemy gastryczne, trądzik, pierwsze humory. A co dalej, co z moją migreną, skoliozą, stanami depresyjnymi, a jak przytyję, rozstępy, NO I GDZIE JEST *** TEN CAŁY INSTYNKT MACIERZYŃSKI? A później czytam posty jak Twój i jeszcze bardziej się boję. :c\n10 czerwca, 2016 at 21:28\n12 czerwca, 2016 at 13:45\nBo widzę że może być jeszcze gorzej, i jakoś zakładam że pewnie będzie. Jestem kompletnie nieprzygotowana do ciąży i macierzyństwa, nie tylko pod względem zdrowotnym ale mentalności i sytuacji życiowej również. I tylko uśmiechy i gratulacje od ludzi wraz z frazesami o „cudzie życia” i „będzie dobrze”, a mi zostaje wylewanie żali i szukanie odpowiedzi w sieci. „Jak żyć”? 😉\n27 lipca, 2016 at 04:11 Odpowiedz\nU mnie tez skracająca się szyjka, ale z powodu paciorkowca, którego jestem nieszczęśliwym posiadaczem. Zagrożenie przedwczesnym porodem w 24 T.C.patologia ciąży i montaż pesara. Syn urodzony miesiąc przec terminem. Jeśli drugi raz zajdę w ciążę będę miała zamontowany pesar na cały okres ciąży. No i jeszcze zespół niespokojnych nóg. Najchętniej założyłabym je na żyrandol.\n13 września, 2016 at 12:38 Odpowiedz\nJa jestem w 29 tygodniu ciazy. Do 24 tygodnia normalnie pracowalam ale bol rak nog kregoslupa i wszystkiego spowodowaly, ze dalam sobie spokoj. Pierwszy tydzien na zwolnieniu i jeb pokrzywka nic nie pomaga szpital i sterydy reka myslalam ze sama od siebie sie usmazy pieklo swedzialo wszystko. No i wtedy sie zaczelo bol w prawym nadbrzuszu przelewabia dretwienia bol zoladka zgaga taka ze lepszy by\n30 września, 2016 at 17:15 Odpowiedz\nKtoś tu pisał o zaparciach, mnie tez mecza bardzo, wlasnie ginekolog zalecil mi stosowanje czopkow evaqu, zeby jak najszybciej sobie pomoc bo jak pojawia sie hemoroidy to dopiero bedzie problem.\n20 marca, 2017 at 13:13 Odpowiedz\nBóle kręgosłupa dały mi w kość przy pierwszej ciąży. Przy drugiej już miałam materac ortopedyczny a i pewnie organizm już nauczony po pierwszej inaczej zareagował i było całkiem znośnie, choć też bywało słabo.. Mdłości też jakoś inaczej odczuwałam, jakby krócej i mniej, ciekawe czy to typowe, czy tak wyszło.\n21 czerwca, 2017 at 00:02 Odpowiedz\nNieidealna ja ze wzgledu też na lata miałam inne dolegliwości. O ciąży dowiedziałam sie w 5 miesiacu. W trzecim mi robiono badanie nawt krwi nie znaleźli ufoludka. Ze wzgledu na 5 miesiacniewiele można bylo przy ciąży ktorej być nie powinno bo do rozwiązania lekarz tak twierdził a bylo mi wszystko . Rodzilam w sierpniu 10 dni przed planownym terminem . Jezu to byla walka nie poród.\n15 listopada, 2018 at 08:33 Odpowiedz\nDla mnie ciąża pod koniec była trochę jak choroba, która nie chciała przestać … Miałam ogromne bóle kręgosłupa, które nie chciały ustąpić ani przez jeden dzień. Ale czytałam , że materace ortopedyczne są pomocne i taki zakupiłam 🙂 Ból ustąpił, moze nie w 100%, ale w 99 🙂\n2 sierpnia, 2021 at 14:05 Odpowiedz\nPlamienia i krwawienia w ciąży bliźniaczej plus początek cukrzycy ciążowej, kucie się 4 razy dziennie, a niedługo i insulina więc ilość się powiększy. Do tego co 2 tygodnie grzybica i globulki, chociaż człowiek dba o siebie jak nigdy.\nBudzik dzwoni o 8, 9, 15, 16, 21 i 22 bo trzeba tabletkę połknąć lub w „inne miejsce” :p\nWięc przy dwójce maluchów w brzuszku już na początku ma się wesoło 😀


Makaronowa sałatka z kurczakiem i zieloną fasolką – Tanio szybko smacznie\nok. 300 g filetów z kurczaka lub indyka\n300 g makaronu (wykorzystane świderki)\n150 g zielonej fasolki szparagowej (wykorzystana Nordis fasolka szparagowa zielona cięta)\n1 opakowanie (ok. 150 g) mixu sałat z roszponką\n6 łyżek kwaśnej śmietany (gęstej)\n100 g startego parmezanu/grana padano\n1 starty ząbek czosnku (opcjonalnie).\nMakaron gotujemy w osolonej wodzie wg przepisu na opakowaniu. Na 4 minuty przed końcem dodajemy zmrożoną fasolkę szparagową. Całość odcedzamy, przelewamy zimną wodą i odstawiamy do ostygnięcia.\nBoczek kroimy w małą kostkę i smażymy aż się zrumieni. Na pozostałym po smażeniu tłuszczu rumienimy lekko rozbite filety oprószone sola i pieprzem. Po usmażeniu odstawiamy je na bok do ostygnięcia i kroimy w kostkę.\nMix sałat wsypujemy do salaterek i dodajemy makaron z fasolką, pokrojoną w kostkę paprykę, kurczaka i boczek.\nWszystkie składniki na sos mieszamy, doprawiamy pieprzem i polewamy nim sałatkę.\nboczekcytrynaczosnekdróbfasolka szparagowaindykkurczakmajonezmakaronmix sałatpaprykasałatkaśmietana\n31 sierpnia, 2016 o 2:47 pm Odpowiedz\nNiezła ta sałatka, ale nawet i bez boczku byłaby wspaniała. Tutaj o tym czego w sałatkach unikać, a co często używawać: http://www.jestemfit.pl/artykuly/dieta/sa%C5%82atka-z-kurczakiem-i-jej-grzeszki-dietetyczne


Gotuj zdrowo!Guten Appetit!: Bitki schabowe w sosie z suszonymi grzybami i wędzoną śliwką\nZnakomity zimowy schab. Smakuje fenomenalnie. Bardzo polecam!\n80 dkg schabu środkowego\n8-10 wędzonych śliwek\ngrzyby dokładnie wypłukać i namoczyć przez noc w niewielkiej ilości wody\nschab pokroić w 2.5 cm plastry. Lekko rozbić tłuczkiem. Oprószyć solą i pieprzem. Obtoczyć w mące, nadmiar strzepnąć i mocno obsmażyć na rozgrzanym smalcu. Zsunąć kotlety na bok patelni i dodać pokrojoną w piórka cebulę, następnie przesmażyć na złoto\nw międzyczasie pokroić grzyby i śliwki w paski\ndołożyć na patelnię pokrojone grzyby i śliwki, następnie podlać wodą z moczenia grzybów. Wodę przelać przez gęste sitko (piasek!) i dusić do miękkości 30-40 minut\nprzed podaniem dodać do sosu zahartowaną śmietanę\nJulia 9 lutego 2017 09:24\nkocham grzyb, więc i danie przypadło mi do gustu\nnika 9 lutego 2017 19:59\nSuper, sos jest mocno grzybowy:)\nMaria 9 lutego 2017 21:07\nPrzepis bardzo ciekawy,a samo danie wyglada bardzo apetycznie. Jestem ciekawa,ktore bitki nam bardziej posmakuja. Pare razy robilam z Twojego przepisu,bitki w sosie pomidorowo-paprykowym. No to zobaczymy,ktore beda lepsze :-).\nnika 9 lutego 2017 22:33\nMarysiu, nie umiałabym wybrać, ciekawa jestem które Ty wybierzesz:) Chyba na każdą porę roku inne:)


Żaluzje aluminiowe - DeKosma - Patrycja Kosmala\nŻaluzje aluminiowe to nastrojowe i klimatyczne osłony wewnętrzne, które doskonale sprawdzają się w każdym pomieszczeniu zarówno biurowym jak i prywatnie w domu. Żaluzje można dowolnie regulować pod kątem zaciemnienia pomieszczenia. Są łatwe w montażu jak i obsłudze. Dostępność wielu rodzajów, kolorów i rozmiarów sprawia, że pasują one do każdego pomieszczenia. Żaluzje wykonane są z wysokiej jakości materiałów, dzięki czemu są wytrzymałe i służą nam przez lata. Dostępne są cztery rodzaje żaluzji aluminiowych: 16 mm, 25 mm, 35 mm i 50 mm. Żaluzje obsługiwane są za pomocą sznurka lub pokrętła. Żaluzje możemy zamontować do okna, ściany lub sufitu.


Jesz mniej, ćwiczysz więcej, a nie chudniesz? Sprawdź to! | Trenuj z Niedźwiedziem\nWiele osób które dopiero stawiają pierwsze kroki w świecie pracy nad sylwetką może ogromnie zdziwić się dlaczego wcześniej nie udało im się schudnąć…\nOponka na brzuchu i ogólny nadmiar odłożonego tłuszczu? Spożywanie niedostatecznej ilości pokarmów i nagłe, drastyczne deficyty kaloryczne znacznie utrudniają zadanie naszemu organizmowi. Szczególni, gdy dotychczas nie mieliśmy do czynienia ze zdrowymi nawykami żywieniowymi i nie zastanawialiśmy się nad pracą narządów czy dosporką hormonalną. Nic więc dziwnego, że pierwszym krokiem na drodze do spalenia tłuszczu będzie wykonania całego szeregu badań, zaś kolejnym dopracowaniem zapotrzebowania kalorycznego i ilości oraz rodzajów składników pokarmowych. Nieprzemyślane posty, głodówki i obniżanie spożycia kalorii bez pomyślunku przy wysokiej aktywności fizycznej, mogą nieść za sobą poważne konsekwencje dla zdrowia. Podobnie ciągłe / długotrwałe funkcjonowanie na niskich kaloriach.\nNa wstępie trzeba odróżnić powszechnie stosowany termin „odchudzania” od „redukcji tkanki tłuszczowej”. Odchudzanie kojarzone jest często wręcz z głodówką w celu uzyskania rezultatu w postaci spadku wagi i ogólnej masy ciała. Już samo słowo „dieta” jest dla wielu wręcz uosobieniem drakońskiego systemu żywieniowego, gdzie nieustannie odczuwamy głód. W momencie gdy dorzucimy do tego jeszcze wyobrażenie wysokiej aktywności fizycznej zobrazowanie tego przestaje być już tak kolorowe.\nNo bo jak można ciągle ćwiczyć ciężej i więcej, a jednocześnie spożywać mniejsze ilości pokarmów? Cóż… Już na samym początku swoich rozważań robicie błąd. Do stanu nadmiernego magazynowania tkanki tłuszczowej często wcale nie doprowadzały ogromne ilości pochłanianego pokarmu, a jedzenie nieregularne i niewłaściwe. Szczególnie powszechną okolicznością jest nadmierne spożywanie węglowodanów przez dłuższy czas, co nie tylko indykuje odkładanie tkanki tłuszczowej, ale doprowadza nawet do uniemożliwienia jej spalania, jeśli nie podejmiemy właściwych kroków. Podobnie z połączeniem żywności bogatej w cukry i wysoko przetworzonej. Do tego wszystkiego dodajemy jeszcze nieregularność przyjmowania pokarmów i otrzymujemy istną bombę. Dla przykładu, jeśli wszystko jest dobrze dopasowane – adekwatnie do naszych potrzeb – to zazwyczaj jemy nawet więcej niż dotychczas, a udaje nam się zmniejszyć ilość tkanki tłuszczowej. Przede wszystkim gromadzenie tłuszczu miało być odpowiedzią organizmu na niedostateczną ilość pokarmu – pierwotny mechanizm umożliwiający przetrwanie w ciężkich warunkach. Mimo tego, że, cywilizacja poszła do przodu, to brak posiłku nasz organizm będzie odbierał jako wspomniane wyżej ciężkie warunki, na które według niego (naszego organizmu) najlepszą odpowiednią obroną będzie odkładanie tkanki tłuszczowej, aby umożliwić nam przetrwanie. Magazynowanie energii trwa, Logiczne, prawda?\nDodatkowo, najczęstszym składnikiem pokarmowym i zarazem występującym w największych ilościach na naszym stole są węglowodany. Źródła cukrowców są uznane za podstawowe produkty zapewniające nam energię do działania. Pomijając już fakt, iż produkty węglowodanowe są o wiele tańsze niż dobrej jakości źródła protein czy tłuszczów. Zatem zazwyczaj po prostu przy okazji obiadu zapychamy się ziemniakami i… czujemy się senni! Powodem tego może być insulinodporność, która związana jest z zaburzeniem wrażliwości komórek na hormon insulinę, będącą wszak nie tylko hormonem anabolicznym, ale też tucznym. Nadmiar energii trzeba gdzieś upchnąć, zaś odporność insulinowa dodatkowo utrudnia sprawę. Wszystko zaczyna być więc „upychane” w postaci tkanki tłuszczowej, skoro nie ma „zielonego światła”, jeśli chodzi o pożytkowanie energii przez komórki mięśniowe. Co ciekawe, insulinoodpornośći i wysokiemu poziomowi insuliny zazwyczaj towarzyszy blokada działania glukagonu. Nie spalamy tkanki tłuszczowej, więc znowu popadamy w coraz to skrajniejsze decyzje, jednocześnie spożywając coraz mniej pokarmu, a trenując jeszcze ciężej. Dodatkowymi zarazem negatywnym efektem jest też obniżona produkcja serotoniny i synteza niektórych neurotransmiterów, co zaburza sen, a co za tym idzie regenerację organizmu, regulację masy ciała. Podupada również komunikacja między mózgiem, a tarczycą – co de facto dodatkowo utrudnia spalanie. Zaburzenia gospodarki hormonalnej i funkcjonowania narządów rzutują niekorzystnie na sprawność fizyczną, jak i psychiczne samopoczucie. Nie wspominając już o tym, że utrzymujący się deficyt kaloryczny często prowadzi do dyskomfortu psychicznego, rozdrażnienia i wzrostu poziomu stresu. Z kolei długie sesje aerobowe i gwałtowne wejście na drastyczny deficyt kaloryczny mogą doprowadzić do zmniejszania wydzielania hormonów tarczycowych oraz ogólnego spowolnienia tem przemiany materii. Takie działanie najczęściej w normalnych warunkach – doprowadza do znacznego obniżenia poziomu T3 w komórkach na drodze zaburzenia konwersji T4 do T3. Nierzadko towarzyszy temu spadek TSH. Podobny efekt może wystąpić przy zbyt szybkim pozbywaniu się kilogramów. Dodając do tego zaburzenia komunikacji międzykomórkowej w wyniku insulinoodporności otrzymujemy istną bombę i cały szereg czynników zagrożenia przy chęci sprawnego spalania tłuszczu zmagazynowanego.\nDługi czas na niskich kaloriach to ogromny problem!\nZastanawiając się w głębiej nad całym mechanizmem przetrwania, można dostrzec tu pewną logikę oraz zależność. Opuszczając posiłki ( w tym jedząc nieregularnie) i zmniejszając gwałtowne ilość pożywienia ( w tym udział kalorii) sygnalizujemy organizmowi, że posiadamy uszczuplone zapasy pokarmu. Konsekwencją tego jest magazynowanie energii w formie zapasowej tkanki tłuszczowej. Zatem patrząc odwrotnie… Można dojść do wniosku, iż odpowiednie dopasowanie kaloryczności może zapoczątkować sprawniejsze spalanie z uwagi na fakt dostarczenia organizmowi sygnału, że ilość pokarmu jest dostateczna do przetrwania. Nie musi więc magazynować „na później”. Oczywiście nie wszystko musi iść po naszej myśli, bo do wszystkiego należy podejść indywidualnie – szczególnie w okresie redukcyjnym. Stąd najlepszą opcją na starcie jest przeprowadzenie odpowiednich badań i wstępne sugerowanie się wynikami, aby podjąć kolejne kroki. Należy jednak zrozumieć że nadmiar, że nadmiar tkanki tłuszczowej często spowodowany jest zbyt niskim przyjmowaniem pokarmu w dłuższej perspektywie czasu. Tym bardziej że większość ludzi jest z natury niecierpliwa. Chcemy schudnąć w trzy miesiące, podczas gdy działaliśmy na szkodę naszego organizmu, i naszej sylwetki np przez 10 lat, niestety tak to nie działa…\nNiezrozumiałe dla wielu może okazać się rozumowanie, że jedząc mniej możemy więcej przytyć. Dlatego właśnie dobrze przyjrzeć się temu nieco od tyłu, a zatem zwrócić uwagę na konsekwencje wynikające z przebywania na niskich kaloriach w dłuższym okresie czasu.\nPomijając fakt, że długie przebywanie na diecie niskokalorycznej jest ogromnym czynnikiem stresowym dla organizmu ( co de facto utrudnia odchudzanie), doprowadza to do szeregu zmian na tle hormonalnym. Oczywistym jest, że nawet zmniejszając spożycie pokarmu powinniśmy kontrolować co jemy. Zazwyczaj niestety brakuje i tego elementu. To z kolei doprowadza do znacznych niedoborów składników witaminowo – mineralnych i innych związków odżywczych. W efekcie tego występują zaburzenia prezentujące swoje destrukcyjne działanie na wielu płaszczyznach organizmu. Większość układów jest ze sobą połączona, zatem jeśli uderzymy w układ pokarmowy i mechanizm trawienny, to możemy zadziałać też negatywnie na nasz układ immunologiczny. Oczywiście odwrotna opcja też wchodzi w grę. Częste przebywanie na niewłaściwie skomponowanych dietach niskokalorycznych utrudnia efektywną utratę tkanki tłuszczowej na przyszłość. Lepiej zabrać się do tego raz, a porządnie – z rozmysłem!\nJednym z częstszych problemów przebywania na długotrwałej diecie niskokalorycznej są komplikacje związane z układem hormonalnym na skutek nadmiernej, utrzymującej się dawki stresu. Mamy wtedy nierzadko d oczynienia z podwyższonym poziomem kortyzolu (hormon stresu). Szczególnie groźny będzie stres chroniczny, w warunkach którego dochodzi do zmniejszenia ilości pregnenolonu (prekursorowy czynnik dla hormonów steroidowych) na rzecz wzmożonej produkcji kortyzolu. Powoduje to całą kaskadę komplikacji na tle hormonalnym, gdyż organizm nie dysponuje właściwymi ilościami wspomnianego wcześniej prekursora do wytworzenia innych hormonów, np. płciowych, które często wykazują silny charakter anaboliczny ( np testosteron) Zaburzenia a dokładniej niedobory, testosteronu czy DHEA lub progesteronu to już istna katastrofa, która jak zaraza rozchodzi się po wszystkich płaszczyznach organizmu. O działaniu niskokalorycznej diety w dłuższym czasie na funkcjonowanie tarczycy powiedzieliśmy już sobie wcześniej. Warto jednak dodać, że niedostatek uprzednio wymienionych hormonów może też sprzyjać stanom niedoczynności gruczołu tarczowego.\nZ kolei układ pokarmowy jest ściśle powiązany z immunologicznym i odwrotnie. Nie zdziwi Was zatem fakt, że czynnik który jest przyczyną problemów z jednym, może też równie niekorzystnie rzutować na drugi układ. W kwestii utrzymującego się zbyt niskiego poziomu kalorii obciążamy układ odpornościowy… Nie mówiąc już o tym że wywieramy na niego wystarczająco duży nacisk na skutek intensywnych, regularnych treningów. Efektem takiego działania jest najczęściej zaburzenie wydzielania cytokin oraz nawet obniżenie ilości leukocytów i limfocytów. Ponadto, wspominamy wcześniej kortyzol można było skutecznie wykorzystać póki nie powodująca stres chroniczny długotrwale niskokaloryczna dieta. Owocuje to rzecz jasna spadkiem naszych możliwości w zakresie działań przeciwzapalnych. Co ciekawsze, zaburzenia glikemii są też powiązane z naszym hormonem stresu (kortyzolem). Zatem występujące zaburzenia mogą nie tylko sprzyjać stanom zapalny, ale również prowadzić do insulinooporności, a stąd do szeregu dalszych komplikacji. Tak, kortyzol pełni poniekąd funkcję regulującą poziom glukozy we krwi oraz jej wytwarzanie – wspomaga utrzymanie jej w ryzach. Towarzyszący długim „głodówkom” stres chroniczny, w który sami się wpędziliśmy, jest też ściśle powiązany z zaburzeniami procesów trawienia, a także wchłaniania różnorodnych elementów odżywczych. Stąd też niedaleko do dobrze nam znanych mankamentów, takich jak SIBO czy „cieknące jelito”. Nieciekawe prawda?\nNiedostatek kalorii, który utrzymujemy przez długi czas z chęci zredukowania tkanki tłuszczowej czy w obawie przed jej ponownym nagromadzeniem, doprowadza do występowania stresu chronicznego. Ten z kolei jest źródłem wszystkich problemów… Dotychczasowy porządek i równowaga hormonalna i funkcjonowania narządów rozsypują się jak domek z kart. Dochodzi do upośledzenia funkcji autonomicznego układu nerwowego (AUN). Pojawiają się coraz bardziej uciążliwe kłopoty z układem pokarmowym, odpornością, hormonami, glikemią, masą ciała. Depresja, hiperinsulinemia, cukrzyca typu II. Nie lepiej dopasować odpowiednią ilość kalorii do swojej sytuacji, zrobić badania i przypisać właściwe źródła składników pokarmowych w optymalnych proporcjach? Brzmi ciężko, ale uwierzcie… Zdecydowanie trudniejszym zadaniem jest męczenie się wcześniej wymienionymi problemami.


Opinie wściekły klient Wrocław - Forum, zarobki, kontakt, telefon i e-mail - GoWork.pl\nOpinie o wściekły klient\nPamiętaj, aby Twoja opinia była zgodna z regulaminem i jak najbardziej merytoryczna - zależy nam na tym, by nasi użytkownicy mogli - także dzięki Twojemu wpisowi - dowiedzieć się jak najwięcej o pracy w firmie wściekły klient\nanonim 30.03.2010, 14:24\npodziwiam ludzi pracujących w firmie FUTUREPOL- wszyscy to cwaniacy, karierowicze, zero skrupułów. kpiny sobie urządzają z klientów, że obłędu można dostać. właśnie rozpoczynam wojnę z tą popapraną firemką i nie mam zamiaru odpuścić. serwis w tej firmie to CWANIACTWO...celowo wprowadzają w błąd klienta. jestem na etapie skarg i reklamacji i mam nadzieję, że w końcu zabiorą tej porażkowej firmie możliwość dystrybucji. a aktualne panienki, które tam pracują w "biurze" to muszą być mega [usunięte przez moderatora].ale nic.. niebawem wybiorę się tam osobiście by je zgnoić to obadam sprawę.\nZostaw opinię o wściekły klient - Wrocław\nUWAGA: Pamiętaj, aby Twoja opinia była zgodna z regulaminem i jak najbardziej merytoryczna - zależy nam na tym, by nasi użytkownicy mogli - także dzięki Twojemu wpisowi - dowiedzieć się jak najwięcej o pracy w firmie wściekły klient\nUstaw powiadomienia o nowych opiniach i ofertach wściekły klient


Zwierzęta, warzywa, owoce, zioła. Książeczki aktywności od Eduka Center – Platforma e-learningowa EDUKA CENTER\nZwierzęta, warzywa, owoce, zioła. Książeczki aktywności od Eduka Center\nNatalia\t4 listopada 2021\nDzieci zwierzętami interesują się od najmłodszych lat. Już kilkumiesięczny maluch cieszy się na widok pieska, kotka czy innego zauważonego zwierzaka. Wynika to z naturalnej ciekawości…\nNatalia\t13 stycznia 2022


Prokuratura obwinia amerykańskich dyrektorów o pożar w Możejkach - Puls Biznesu - pb.pl\nProkuratura obwinia amerykańskich dyrektorów o pożar w Możejkach\nopublikowano: 09-05-2007, 19:05\nDwóch amerykańskich dyrektorów rafinerii Możejki (Mażeikiu Nafta) oskarżono o zaniedbania, które doprowadziły do pożaru w październiku zeszłego roku - podała w środę litewska prokuratura.\nDyrektor generalny rafinerii Paul Nelson English i jego zastępca Barton Lee Luck dostali zakaz opuszczania Litwy na czas dochodzenia - poinformował prokurator Stasys Pleinys.\nLitewska komisja badająca jego przyczyny ustaliła w listopadzie, że konieczne remonty urządzeń były przeprowadzane rzadziej niż było to wymagane. W grudniu 2006 roku pakiet kontrolny Mażeikiu Nafta przejął PKN Orlen. PAP\nKomisja Europejska przyjęła polski plan wykorzystania środków UE\nUwaga na płonące bidety!!!\nUrządzenia , Przejęcia , English\nInne / Prokuratura obwinia amerykańskich dyrektorów o pożar w Możejkach


I Bieg o Puchar Komendanta Powiatowego Policji w Wieliczce - RUN & ONLY\nW piętek przeglądam sobie spokojnie Facebooka, kiedy pośród dziesiątek mało ważnych informacji przebija się jedna, oznaczona plakatem w krzykliwych, pstrokatych kolorach:\nA ja akurat na tą niedzielę nie miałem planów i tak na prawdę nie wiedziałem co zrobić z dzieciakami, żeby było miło, przyjemnie i rodzinnie. No to już plany na niedzielę mam 🙂 Wezmę z dzieciakami udział w imprezie pod nazwą: I Bieg o Puchar Komendanta Powiatowego Policji w Wieliczce!\nPomimo, iż okolica jest mi bardzo dobrze znana, to jednak na leśne dukty się nie zapuszczałem jak do tej pory. Dlatego w sobotni poranek wybrałem się sprawdzić, jak wygląda trasa niedzielnego biegu. Szczególnie interesował mnie odcinek po lesie. Na moje nieszczęście trasa jeszcze nie była całkowicie oznaczona i po krótkim błądzeniu po błotnistych ścieżkach, zdecydowałem się ewakuować. Cóż, nie po raz pierwszy będę poznawał trasę podczas biegu 🙂\nW niedzielę rano, o dziwo ze sporym zapasem czasu rodzina zapakowała się do auta i ruszyliśmy w stronę Xtreme Park Wieliczka-Grabówki. Co prawda do parku linowego mam z domu około 1 kilometra, ale do auta musiałem zapakować jeszcze rowerki i hulajnogi. Po zawodach na pewno dzieciaki będą chciały pojeździć na placu manewrowym nieopodal parku linowego.\nNa miejsce dotarliśmy kilka minut po 11:00. Zapisy trwały w ekspresowym tempie 🙂 W biegu głównym brałem udział ja, a moja dwójka maluchów w biegu dla dzieci. O ile mój starszy syn już nie raz brał udział w zawodach i o jego kondycje na 250 metrowej, pagórkowatej trasie byłem spokojny, to troszkę martwiłem się, czy moja 2-letnia córeczka da sobie radę. Oczywiście córeczka startowała w asyście taty 🙂\nDzieci wraz z mamą czerpały garściami z pięknej pogody i z placu zabaw. Ja w tym czasie przygotowywałem się do zawodów. Bieg główny był zaplanowany na godzinę 12:00 a bieg dzieci… no tutaj komunikaty były trochę sprzeczne. Ostatecznie organizator zakomunikował, że bieg dzieci odbędzie się po biegu głównym, około godziny 13:00.\nFot. Mariusz Włoch\nDo biegu podchodziłem na luzie, bo przede wszystkim był to bieg „last minute„, trasa była krótka a ja jestem w okresie roztrenowania. Owszem, mając za kibiców swoje dzieci chciałem wypaść jak najlepiej i pokazać rodzinie, że moje treningi mają sens.\nTarasa I Biegu o Puchar Komendanta Powiatowego Policji w Wieliczce przebiegała po lesie w okolicach parku linowego. Składała się z dwóch równych pętli. Pomimo krótkiego dystansu, nie była to trasa łatwa ponieważ różnica przewyższeń wynosiła około 100 metrów. Do tego na całej trasie była wąsko, grząsko i ślisko.\nRozgrzewkę krótko mówiąc „olałem” i stwierdziłem, że krótkie rozciąganie i kilka skipów w miejscu mi wystarczą. Przecież to tylko 3 kilometry – pomyślałem. Na kilka minut przed startem przybiłem piąteczki z moimi dzieciakami i ustawiłem się w strefie startowej. Po wysłuchaniu kilku słów organizatorów, punktualnie o 12:00 rozpoczęły się zawody!\nPoczątek trasy prowadził dość stromo w dół, a do tego jeszcze po śliskim asfalcie. O zdradliwej nawierzchni przekonał się niejeden zawodnik, a szczególnie biegacz, który tak niefortunnie upadł, że nie był w stanie kontynuować biegu. Ja też zawadziłem o pobocze ale na szczęście utrzymałem się w pionie. Na tym odcinku plasowałem się w ścisłej czołówce na 3 – 4 miejscu. Już wtedy wiedziałem, że podium jest raczej poza moim zasięgiem, ale nie składałem broni.\nfot. wieliczkacity.pl / Mariusz Włoch\nPierwszy podbieg rozpocząłem z werwą i dynamicznie, jak mała kozica wspinałem się na kolejne wzniesienia cały czas utrzymując dystans do 3 zawodnika. Na ostatnim, króciutkim ale dość stromym podbiegu zawodnik biegnący przede mną „odjechał” mi. Wiedziałem jednak, że podbieg się kończy i może coś zdziałam na zbiegu podkręcając tempo. Troszkę nadrobiłem, ale za to wyprzedził mnie inny zawodnik na pierwszej prostej wokół stawu w Grabówkach. Na tym etapie czułem się dość dobrze i utrzymywałem dość mocne tempo.\nTeraz czekała mnie długa prosta, przebiegnięcie przez linię start / meta i drugie okrążenie. Skoro jest z górki – pomyślałem – to można co nieco nadrobić. Jak pomyślałem, tak zrobiłem. Jednak tuż po rozpoczęciu 2 kółka poczułem, że coś ze mną nie jest za dobrze. Jeszcze na zbiegu nie było tragedii, choć z trudem łapałem oddech, ale całe „zło” rozpoczęło się na podbiegu.\nPierwsza rzecz, to poczułem „znajomy” ucisk w klatce piersiowej i mocne, falujące bicie serca. O-Ho!, już sobie pobiegałem… – doskonale wiedziałem co to oznacza i tylko kwestią następnych chwil było, czy bieg się dla mnie skończy za 10 metrów, czy uda się go jeszcze uratować.\nPrzebiegłem jeszcze kilkadziesiąt metrów, ale już pierwszą górkę zaliczałem spacerem. Nie wiedziałem za bardzo co mam zrobić. Z jednej strony poczułem, że mam zakwaszone mięśnie nóg, serce wali mi jak szalone i nie jestem w stanie go uspokoić. Nawet przejście do wolnego marszu nie pomogło, a to dopiero był początek wspinaczki! Cóż, miałem dwa wyjścia: poddać się i zejść z trasy (w sumienie bardzo miałem gdzie schodzić) lub jakimś cudem dotrwać w męczarniach do mety. Oczywiście wybrałem opcję drugą.\nWspinanie się bez mocy w nogach to była dopiero katorga! Do tego wyprzedziło mnie sporo biegaczy. W połowie wzniesienie zaczęło mi się robić bardzo zimno a moje ciało dosłownie w całości zalały strumienie potu. Z głowy kapało mi jakby ktoś mnie polewał z wiaderka. Wyłem z bólu ale zaciskałem zęby i walczyłem.\nPodbieg się skończył i zaczął się odcinek w dół. W sumie nie wiem co było lepsze – marsz pod górę niejako usprawiedliwiony wzmożonym wysiłkiem, czy trucht w dół, gdzie potencjalnie można rozwijać duże prędkości. Teraz jednak byłem bardziej skupiony na tym, żeby jakoś uratować swój bieg niż na ukształtowaniu terenu.\nDogonił mnie kolejny zawodnik, a następnie wyprzedził. Pomimo bólu i osłabienia jakoś udało mi się podczepić pod niego na kilkadziesiąt metrów i utrzymać rozsądne tempo. Wiedziałem, że do mety już niedaleko i nie ma co kalkulować tylko trzeba się „dobić„.\nOstatnia prosta przed metą to ukoronowanie mojego cierpienia. Ze względu na żółwie tempo miałem sporo czasu, żeby dokonać analizy biegu.\nPierwsza rzecz to rozgrzewka, a raczej jej brak. Mięśnie niedogrzane, nie rozciągnięte szybko zareagowały negatywnie na wzmożony wysiłek. Druga rzecz to zbagatelizowanie dystansu i różnicy wzniesień. Przed startem chodziłem napuszony jak indyk karmiąc się osiągnięciem w postaci ukończenia biegu inaugurującego Grand Prix Krakowa w biegach górskich. Myślałem, że już wskoczyłem na kolejną półkę w biegowym rzemiośle, a tutaj niemiła niespodzianka. Trzecia, ale chyba najistotniejsza, to igraszki ze zdrowiem. Serce by chciało wygrywać, biegać szybko a rozum nie hamuje poczynań serducha co daje efekt w postaci problemów zdrowotnych. Za dużo ułańskiej fantazji, za mało pokory i chłodnej analizy swoich możliwości. Cóż nie po raz pierwszy musiałem biegać ambicją a nie nogami…\nI Bieg o Puchar Komendanta Powiatowego Policji w Wieliczce dla mnie się własnie zakończył, gdy przekroczyłem upragnioną tego dnia linię mety. A finiszowałem – a jakże – w asyście swojego kochanego synka! Tuż za metą otrzymałem pamiątkowy medal i poszedłem odpoczywać. Byłem tak wycieńczony jak po przebiegnięciu co najmniej maratonu i nie żartuję – byłem całkowicie wyeksploatowany. Na pytanie mojego synka: „Tato, a czego tak późno przybiegłeś?!” odpowiedziałem, że „dzisiaj nogi chciały biec, ale serduszko nie pozwoliło, dlatego musiałem biec wolniej”. Nie było innego uzasadnienia.\nMój bieg się zakończył, ale impreza trwała na całego! Teraz do rywalizacji stawały dzieci, a wśród nich dwójka moich maluchów: 5 letni Hubert i 2 letnia Izabela. O Huberta byłem spokojny, nie pierwszy raz bierze udział w zawodach i nie potrzebuje asysty. Ciekawy byłem czy córeczka da radę pokonać 250 metrów pofałdowanego terenu na własnych nóżkach.\nZanim się jednak bieg rozpoczął, organizator zaprosił wszystkich uczestników, aby przeszli się po trasie zanim wystartują w zawodach. Było to bardzo fajne podejście, szczególnie, że udział w biegu brało kilkadziesiąt dzieciaczków!\nPo zakończeniu rekonesansu dzieci stanęły na starcie i rozpoczęły rozgrzewkę. Ja cały czas asystowałem mojej małej córeczce. Ona jednak, w odróżnieniu od zeszłotygodniowego Biegu Niepodległości w Krakowie była bardzo odważna i chętnie uczestniczyła we wszystkich ćwiczeniach wśród dzieci.\nPo kilku chwilach wszystkie dzieci ustawiły się na starcie i na sygnał startera wyruszyły w trasę. Ja – wstyd to przyznać – ale oprócz pomocy Izabeli skupiałem się na tym, żeby nie dać plamy i gdzieś się nie wywalić, bo jeszcze odczuwałem trudy własnego biegania sprzed kilkudziesięciu minut.\nMoje obawy co do wytrzymałości córeczki zostały całkowicie rozwiane! Najpierw trzymana za jedną rączkę, potem za dwie, tam gdzie było dla niej za stromo lub za ślisko, stawiała żwawo nóżkę za nóżką i pędziła do mety! Ani razu nawet nie spojrzała na mnie, żeby ją wziąć na ręce tylko dzielnie pokonywała kolejne metry trasy biegowej! Mój syn w międzyczasie dobiegł już do mety i jak tylko się spotkaliśmy, z wielkim uśmiechem na ustach zakomunikował, że bardzo mu się podobało i na końcu biegu jeszcze wyprzedził 2 osoby! Byłem (cały czas jestem) dumny ze swoich dzieci!\nTuż za metą oboje otrzymały pamiątkowe medale i razem z tatą, a następnie z prowadzącym tego dnia całą imprezę, redaktorem i DJ’em RMFMAXXX, Irkiem Jakubkiem zrobiliśmy sobie sesje zdjęciową.\nPo zakończeniu zawodów całą rodziną udaliśmy się na pamiątkowe zdjęcia oraz do strefy biura zwodów, gdzie moje maluchy opychały się ciastkami, a było tych ciast sporo i wszystkie przepyszne!!!\nDzisiejsza impreza była bardzo dobrym przykładem połączenia sportu i poruszania ważnych tematów społecznych, jakimi niewątpliwie są walka przemocą w rodzinie czy w szczególności wobec dzieci. Szczytny cel, czyli zbiórka funduszy na operację pracownika MOPS’u w Wieliczce dodatkowo motywował do wzięcia udziału.\nPomimo jakiś podświadomych ambicji z zawodów wracam z tarczą i pokornie przyjmuję nową lekcję. Przede mną dużo pracy, żeby w przyszłym roku nie tylko odnotować swoje uczestnictwo, ale również zaistnieć w klasyfikacji w górnej jej części 🙂


Wszystko o drobiu... - Zdrowie i uroda - Indykpol\nWszystko o drobiu...\nDrób można podzielić na hodowlany i dziki:\nDrób hodowlany to: indyk, kurczak, kura, gęś, kaczka, perliczka, gołąb i struś.\nDrób dziki to: bażant, kuropatwa, przepiórka, dzika gęś, dzika kaczka.\nWartość mięsa drobiowego okiem dietetyka\nDostarcza niewielu kalorii – zwłaszcza jeżeli chodzi o indyka, kurczaka, perliczkę i bażanta;\nMa krótsze i cieńsze włókna mięśniowe w porównaniu do mięsa wieprzowego czy wołowego – dzięki temu jest łatwiejsze do strawienia;\nMa mniej chrząstek i żyłek (ogólnie tkanki łącznej) niż mięso wieprzowe czy wołowe – dzięki temu jest delikatniejsze;\nMa tłuszcz zgromadzony pod skórą, dlatego łatwo go usunąć;\nStanowi źródło pełnowartościowego, dobrze przyswajalnego białka;\nZawiera dużo pożądanych w diecie nienasyconych kwasów tłuszczowych;\nJest zalecane w żywieniu alergików (zwłaszcza indyk);\nStanowi źródło magnezu, cynku, potasu oraz witamin z grupy B (w tym rzadkiej witaminy B12).\nPowierzchnia mięsa powinna być szklista. Śliska, matowa lub wysuszona świadczy o tym, że mięso nie jest świeże.\nSkóra nie powinna mieć przebarwień.\nNie bójmy się kupowania mięsa na tackach, pod warunkiem, że jest ono pakowane firmowo – przez producenta, a nie przez sklep. Producent pakując mięso na tacki, dba zarówno o jego odpowiednią świeżość, jak i zachowanie wysokich standardów higienicznych.\nOdradzam kupowanie drobiu „na bazarkach”, nie wiemy nic o warunkach w jakich przebywało mięso (chodzi tu przechowywanie w odpowiednio niskiej temperaturze oraz o odpowiedni poziom higieny pomieszczeń, personelu i środków transportu).\nPrzechowywanie mięsa drobiowego\nZaraz po zakupie mięso drobiowe można zamrozić. Należy je wcześniej umyć, osuszyć papierowym ręcznikiem, poporcjować i włożyć do foliowych woreczków. Dzięki temu po rozmrożeniu jest od razu gotowe do użycia.\nPolecam umieszczanie daty na woreczku, w którym zapakowane jest mięso przeznaczone do mrożenia; warto je również opisać (np. pierś z indyka, 0,7 kg 15.05.13). Dzięki temu nie zapomnimy co i kiedy zamroziliśmy.\nMięso rozmrażamy w lodówce. Potrzeba na to trochę więcej czasu, ale pozwala to zachować lepszy smak i wartość odżywczą mięsa drobiowego.\nPrzyprawy, marynaty …\nTak naprawdę, to jakie przyprawy dodamy do mięsa drobiowego zależy tylko od naszych upodobań. Poniżej podaję kilka pomysłów, które mogą Was zainspirować:\nIndyk – czosnek, kolendra, tymianek, liść laurowy, rozmaryn, oregano, bazylia;\nKurczak – natka pietruszki, oregano, słodka papryka, imbir, curry, majeranek;\nGęś – liść laurowy, ziarna jałowca, majeranek, czosnek, nasiona kolendry;\nKaczka – kminek, majeranek, czosnek, papryka;\nPrzepiórka – goździki, cynamon, jagody jałowca, tymianek, cząber;\nBażant – jagody jałowca, czosnek, szafran, chili;\nStruś – bazylia, pieprz cayenne, tymianek, imbir, musztarda.\nMięso drobiowe, które chcemy zamarynować, musi być oczyszczone, umyte i osuszone. Bazę do marynaty stanowią oliwa, jogurt albo wino (białe lub czerwone). Do bazy dodajemy w zależności od upodobań: zioła, miód, ocet balsamiczny, sok z cytryny.


Wymiar urlopu macierzyńskiego - od 2009-01-01 do 2009-12-31 - Urlopy - Prawo pracy i ubezpieczeń społecznych -\nod 2009-01-01 do 2009-12-31\nWymiary urlopu macierzyńskiego i urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego stosuje się od 1 stycznia 2009 r. także do pracownic i pracowników korzystających z takich urlopów w tym dniu.\nOd dnia 1 stycznia 2010 r. pracownicy będą mieli prawo do dodatkowego urlopu macierzyńskiego i dodatkowego urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego.\nOd dnia 1 stycznia 2010 r. pracownik - ojciec wychowujący dziecko będzie miał prawo do urlopu ojcowskiego.\nWymiar urlopu macierzyńskiego (2012-01-01 - 2013-06-16)\nGość_Andrzej - dziś, 08:40


problem z benzyna - VB-Silniki benzynowe - Vectra Klub Polska\nBy marinero1986, April 27, 2015 in VB-Silniki benzynowe\nhej gdy odpale na zimnym silniku auto jest takie zamulone na benzynie a na gazie oki,gdy sie rozgrzeje jest oki co to sie moze dziac?\nPisz po polsku bo trzeba 3 razy czytać żeby się domyśleć. Check się nie świeci?\npisze po polsku tak check sie pali,ostatnio wymienilem czujnik polozenia walkow rozrzadu,czujnik polozenia walu korbowego.i na zimnym silniku tak sie zamula na benzynie\nSłyszałeś o czyms takim jak kropka, przecinek itp.? Jeśli świeci się check to trzeba odczytać błędy\ntak slyszalem i bede uzywal sorki.\nA co z tymi błędami ??\n-hej moja viki to rok96.\n-wywala mi blad czujnika polozenia walka rozrzadu,mechanik mi mowli,zebym do elektronika podjechal,bo moze jest problem w kablach i sygnal niedochodzi.\n-gaz mam sekwencje 10 lat,coraz czesciej mi zrzuca z gazu na benzyne,gazownik mowil ze reduktor,a to sa koszta 400zl\nPrawdopodobie źle wyregulowany gaz rozjechal korekty. Najpierw trzeba pozbyć sie błedów, czyli zrobić porządek z tym czujnikiem.\nAlbo pada czujnik albo rozrząd do sprawdzenia. Uwalony reduktor może być przyczyną twoich problemów, ale 400 to chyba przesada. Max 200 za reduktor i 200 za wymianę? Chore\n-hej rozrzad to mialem miesiac temu wymienilem\n-tak za reduktor i wymiane 400zl\n-cos jest nie tak z czujnikiem walka rozrzadu wyskakuje blad,mechanik mowil ze musze z tym do elektryka dobrego jechac\na co do gazu bylem u dwoch gazownikow,to pod komputerem oki,a mi go zrzuca z gazu na benzyne\n-1 mi powiedzial reduktor koszta 400zl\n-2 mi powiedzial wymien instalacje na nowa i bedzie cykalo\n-gdy mialem podlonczony pod komputer w tym momencie zrzucilo mi na benzyne i komputer nic nie pokazal\nReduktor pewnie nie wyrabia i dlatego przełącza na benzynę.\nNikt za darmo nie będzie robił ale 400 to troche za duzo.\nNadal nie widzę informacji co to za instalacja.\nwiesz musialbym w papiery zobaczyc co to za nazwa instalacji,ale jestem teraz zagranica i nie mam wgladu w dokumenty\nA NIE MOZE TO BYC BADNIETY CZUJNIK TEMPERATURY? ZE MI GO NA ZIMNYM SILNIKU,CZY NISKICH TMPERATURACH ZRZUCA Z GAZU NA BENZYNE?\nGaz 10 lat.\nStawiam że reduktor nie wyrabia termicznie.\nJAk ci go zrzuci na benzynę dotknij do reduktora czy gorący.\nzacznij od zmiany gazowników, 400 za reduktor to nie mało a warto też zajrzeć do wtryskiwaczy. Propozycja wymiany instalacji to już śmiech, po prostu ktoś nie potrafi ogarnąć i idzie na łatwizne. Regeneracja, ewentualna wymiana (reduktor, wtryskiwacze), nowe filtry, do tego dobra regulacja i masz spokój.\ndzieki za podpowiedzi tak zrobie jak mi podpowiadacie,no juz staruszek i wes tu instalacie wymieniaj najlepiej na latwizne pojsc i tak powiedziec,jak sie da to wstawie zestaw naprawcy a jak nie to wymienie reduktor,Ci wszyscy gazownicy to nie tegie majstry\nTu nie chodzi o łatwiżnę, tylko ile przyklei na wymianie reduktora a ile na całej instalacji. U szwagra przekładaliśmy reduktory z jednego samochodu do drugiego, czyli tak jakby zakładał 2 i zajęlo niecałe 2 godziny bo trzeba było trochę przerabiać


Pawłowski: Przeważamy, ale brakuje bramek\n- Kolejny mecz u siebie wygląda prawie tak samo jak poprzednie. To film, który się powtarza. Mamy zdecydowaną przewagę, ale nie strzelamy goli - mówi Tadeusz Pawłowski po porażce 0:1 z Miedzią Legnica w 1/8 finału Pucharu Polski.\nTo był inny mecz niż ten w Legnicy, bo też Miedź zmieniła system gry. Mówiłem o tym już przed spotkaniem. Oni grają teraz dużo bardziej defensywnie. Innym zespołom też trudno się z nimi gra, było to widać w poprzednich meczach ligowych. Dziś bardzo potrzebowaliśmy bramki. Gdyby padła, starcie wyglądałoby inaczej. Oczywiście, czystych sytuacji nie było wiele. Mecz toczył się na trzydziestym metrze od bramki przeciwnika i to okazało się być dla nas problemem. Atakiem pozycyjnym wszystkim drużynom w Polsce gra się trudno. Trzeba mieć doskonale wyszkolonych technicznie zawodników, potrafiących grać na małej przestrzeni, w trójkątach. My przebudowujemy drużynę, by właśnie tak grać w piłkę. Nie jest tak, że rywale przyjeżdżają na nasz stadion i bawią się z nami w kotka i myszkę. My przeważamy, tylko brakuje nam bramek. Musimy dalej nad tym pracować. Bo chcemy kreować grę i mieć w niej porządek, by w ataku pozycyjnym zrobić więcej niż dzisiaj.\nKrzyczałem zza linii do zawodników, że podania w ataku pozycyjnym muszą być szybsze, zmiana stron musi następować prędzej, by otwierać przestrzenie. Do tego trzeba pracy, pracy i pracy. Nie kupowania drogich zawodników, bo chcemy pracować z zespołem, który mamy. To proces, rodzący się w bólach. Czekamy aż zaskoczy.\nNie mogę wprowadzić wszystkich młodych razem, mówiłem już o tym na początku sezonu. Dlatego na przykład Szczepan czekał na szansę. Potrzebował czasu, by dostosować się do tempa gry w Ekstraklasie. Pokazał się z dobrej strony w rezerwach, udowodnił na treningach, że walczy o miejsce w składzie. Szukamy przebojowego, silnego gracza, pasującego do naszej koncepcji. Każdemu chcemy dać szansę, by nasza gra mogła wyglądać lepiej. Będę stawiał na Samca-Talara, ale musimy go krok po kroku przygotować. Trzeba zbudować w nim pewność siebie, umiejętnie wprowadzić. Dziś był kolejny krok w jego rozwoju. Widzieliśmy jednak, ile czasu potrzebował Pałaszewski, by stać się zawodnikiem pierwszego zespołu. Samiec-Talar jest dobrze zbudowany, szybki, ma świetny instynkt strzelecki. Umie strzeli gola z niczego. Daj Boże, by się dobrze rozwijał, a już za rok będzie z niego więcej pociechy.\nMiedzi przez kontuzje wypadła środkowa linia złożona ze świetnych zawodników. Dlatego zmienili koncepcje, bo nie dawali rady w takiej grze jak wcześniej. Ja nie chce teraz zmieniać naszej filozofii i powiedzieć "brońmy się", skakać z jednego systemu na drugi. Jeżeli cała polska piłka ligowa będzie chciała grać z kontry, to wkrótce będziemy przegrywać z drużynami z Kazachstanu, z Azerbejdżanu. Takie jest moje zdanie.\nFizycznie jesteśmy dobrze przygotowani, więc trzeba się zregenerować i walczyć w Poznaniu. Dziś walczyliśmy do ostatnich minut. Oczywiście, trzeba to było robić mądrzej, cierpliwiej, dokładniej. Ale sił nam nie brakowało. Granie co trzy dni nie jest łatwe, ale dojdzie do nas Tarasovs, być może Chrapek i będziemy gotowi.\nCo do kontuzji Piotra Celebana - jeszcze poczekajmy. W czwartek wyjdzie na trening i wtedy zadecydujemy. Na pewno nie zmusimy go, by grał z kontuzją. Jeżeli nie będzie ryzyka - zagra. Jeśli będzie - na siłę nie wystawimy Piotrka do gry. To jest jakaś dawna kontuzja, USG wykazało zgrubienie, być może od starej blizny. Piotr mówił mi dziś, że jest dużo lepiej.\nW lecie przyjęliśmy koncepcję przebudowy zespołu. To rodzi się w bólach. Ja wierzę w ten projekt. Motywują mnie rozmowy z innymi trenerami i to, co oni mówią o naszej grze, mają do nas respekt. Nie jest tak, że pstrykniemy i będzie wszystko jak należy. Postawiliśmy sobie bardzo ambitny cel bycia w górnej ósemce. To nam ucieka i widać po zawodnikach, że jest więcej nerwowości. Jeśli damy sobie czas i zaufanie - to nasza praca przyniesie efekty. Ja jestem pełen energii. Wiem, że karta się odwróci.


O nas - Księgarnia św. Jacka - Katolicka i Chrześcijańska | ksj.pl\nKsięgarnia św. Jacka to nie tylko aktywność wydawnicza, ale także działalność księgarska ‒ dobrze rozwinięta własna sieć sprzedaży. Nasza spółka prowadzi sieć księgarń nie tylko na terenie diecezji katowickiej, ale również gliwickiej, i ma swoje siedziby w wielu miastach regionu. W księgarniach można zakupić nie tylko książki, ale także dewocjonalia i akcesoria liturgiczne. Oprócz księgarń stacjonarnych Księgarnia św. Jacka posiada również sklep internetowy.


La comida: 2012-02-18\nPo pierwsze chciałabym zadedykować ciasto mojej cioci Kasi, która je sifnansowała(chyba w ramach inwestycji, najwyraźniej wierzy w mój talent kulinarny ;) ).\nPo drugie deser miał powstać z okazji tłustego czwartku jako alternatywa dla tych, którzy nie przepadają za pączkami, a którym równierz się coś od owego święta należy. Przepis powstał właśnie w tłusty czwartek, rano, kiedy jechałam do szkoły autobusem. Zamieszczam go jednak z pewnym opóźnieniem, ponieważ kiedy skończyłam go robić, w środku nocy, wywrócił się i wszystko wylądowało na blacie do góry nogami, i jakoś opadły mi morale i chęć zamieszczenia posta na blogu.\nChciałam podkreślić, że cały wysiłek mimo to nie poszedł na marne, wszystko załadowałam do pucharków i w ten oto sposób powstało nowe, PRZEPYSZNE ciasto-deser.\n100 g masła + około 5 łyżek masła\n3 łyzeczki cukru migdałowego\new. 5 łyżek cukru do karmelu jako ozdoby\n1. Czekoladę rozpuszczamy w kąpieli wodnej. (jeśli nie mamy specjalnego rondelka, po prostu rozpuszczamy ją w garnuszku zanużonym we wrzątku)\n2. Herbatniki wrzucamy do miksera aby zmielić je na proszek(aby się łatwiej zmieściły możemy je lekko pokruszyć w garsci)\n3. Dodajemy 100 g miękkiego masła(wyjętego uprzednio z lodówki na jakiś czas)-miksujemy, masa powinna przypominać złoty piasek\n4. Dolewamy rozpuszczoną czekoladę i miód-mieszamy\n5. Powstałą masę dizelimy na pół, jedną część uklepujemy na dnie okrągłej nasmarowanej masłem tortownicy-drugą, tej samej wielkości(możemy odrysować tortownice, lub wyznaczyć krawędzie za pomocą jej oczepianego boku) na papierze do pieczenia\n5.a) Jeśli będziemy deser podawać w pucharkach możemy umieścić masę w dowolnym naczyniu czy formie-i tak później zostanie pokruszona\n6. Wsadzamy spody do lodówki\n7. Do rondla wsypujemy 100g orzechów, cukier, i pół łyżki masła, czekamy aż się nam lekko zkarmelizują-mieszamy(uwaga-nie spalić! nawet po zdjęciu z ognia karmel wciąż będzie brązowiał)\n8. Wysypujemy na papier, po ostudzeniu kruszymy i układamy na spodzie\n9. Przygotowujemy masę-robimy dwa budynie według instrukcja na opakowaniu, z tym wyjątkiem, że dodajemy 3/4 l mleka, zamiast 1 l\n10. Kiedy budyn ostygnie dodajemy 5 łyżek masła-miksujemy/ubijamy aby powstała gładka masa\n11. Dodajemy pozostałe orzechy i nakładamy na ciasto\n12. Przykrywamy drugim spodem\n13. Na wierzch nakładamy śmietanę ubitą z cukrem migdałowym i ozdabiamy karmelem(były to moje pierwsze ekspeymenty z karmelem, ale obiecuje, że opanuje to niezwykle fascynujące tworzywo i podziele sie z wami moimi odkryciami! jak tylko będę mieć dużo czasu. i dużo cukru)\n13. a) Jeżeli robimy w pucharkach, kładziemy wszystko warstwami-spód, orzechy, krem, spód, śmietana, spód, orzechy, krem itd itd...\nNa koniec wszystko powinno wylądować na noc w lodówce.\nAutor: B.Śmietanko o 04:14 1 komentarze\nEtykiety: Deser orzechowo-karmelowy


Biegacze najchętniej zapisywali się w piątki (około 2000 osób), najmniej zapisów odnotowano we wtorki (poniżej 1200 osób). Najwięcej rejestracji przypada na godzinę 10.00 rano i 21.00. Wśród zarejestrowanych 69 % stanowią mężczyźni, zaś kobiety 31%. Co piąta osoba wybrała posiłek bezmięsny.\nZa wszystkie rejestracje i dokonane wpłaty serdecznie dziękujemy!


Historia KGW w Kruszewcu Kolonii sięgaj początku lat 80. Wówczas przy lokalnym oddziale OSP powstał Wiejski Ośrodek Kultury, w którym w wolnych chwilach gromadziły się wszystkie kruszewianki, zarówno te z Kolonii jaki i ze Wsi, by wspólnie spędzać czas kultywując bogate tradycje regionu\nGospodynie chętnie uczestniczyły w kursach gotowania i pieczenia oraz szycia i haftowania, prowadziły też wspólny wychów kurcząt, a podczas prac żniwnych troskliwie zajmowały się dziećmi żniwarzy.\nPierwszą przewodniczącą kruszewianek była Teresa Kołodziej, obecnie najstarsza członkini KGW w Kruszewcu Kolonii. Stanowisko to piastowała do momentu zawieszenia działalności koła, tj. do końca lat 80. Starsze członkinie z sentymentem wspominają czasy, gdy była przewodniczącą. Poza tym, że prowadziła wszystkie kursy oraz sprowadzała dla gospodyń kurczęta, w szkole w Kruszewcu zorganizowała teatr, który był dla mieszkańców wioski nie lada atrakcją i dostarczał im wielu pozytywnych wrażeń. Dziś Teresa Kołodziej nadal prężnie działa w kole. ? Skromna i pracowita, chętna do pomocy, a dodatkowo utalentowana muzycznie i obdarzona wielkim talentem poetyckim ? kruszewianki, jedna przez drugą, wymieniają przymioty pierwszej przewodniczącej.\nReaktywacja koła nastąpiła w 2006 roku. Wówczas gospodynie z Kruszewca Kolonii rozpoczęły samodzielną działalność, odłączając się od koleżanek z Kruszewca Wsi. W lutym odbyło się zebranie wyborcze, w wyniku którego przewodniczącą koła została Lucyna Wąsik, zastępczynią wybrano natomiast Krystynę Jaworską. Trzy lata później powołano nowy zarząd, który działa do dziś. W jego skład wchodzą przewodnicząca Ewa Czarnecka, zastępczyni Grażyna Bartyzel, pełniąca funkcję sekretarza Bogumiła Wrońska oraz skarbniczka Maria Nita.\nObecnie do koła należy piętnaście członkiń, w bardzo rozległym przedziale wiekowym. Najmłodsza gospodyni, Monika Kołodziejczyk, ma osiem lat, najstarsza natomiast, Teresa Kołodziej, jest po siedemdziesiątce. ? Ciągle prowadzony jest nabór nowych uczestniczek. Tylko w ubiegłym roku doszły do nas dwie członkinie ? mówi z dumą przewodnicząca. Dziś działalność koła różni się nieco od tej z lat 80. Obecnie większość członkiń godzi pracę społeczną z zawodową. Należąc do koła zajmują się w dużej mierze utrzymaniem zaplecza kuchennego w świetlicy wiejskiej oraz dbają o jego wyposażenie.\nW przygotowaniach do imprez zawsze chętnie pomagają członkiniom mężowie i synowie. Szczególną pomocą wykazuje się w tej kwestii Dariusz Badura. Nie jest to jedynie wyręczanie kobiet w ciężkich pracach fizycznych, ale także? układanie przyśpiewek i piosenek! Dwaj panowie, Wiesław Czarnecki i Robert Kołodziejczyk, są obdarzeni szczególnym talentem poetyckim. Są oni autorami hymnu o Kruszewcu, który w ich wykonaniu robi na lokalnych imprezach masowych prawdziwą furorę:\nNiech inni se jadą gdzie mogą, gdzie chcą,\nDo Gdańska, Warszawy, Krakowa,\nA ja się z Kruszewca nie ruszam za próg,\nA jeśli ? to w sercu ból.\nBo gdzie tak pięknie i dobrze gdzie jest,\nTylko w Kruszewcu?\n? Tak naprawdę w pomoc nam zaangażowane są całe rodziny ? mówi była przewodnicząca koła, Lucyna Wąsik.\nKGW w Kruszewcu Kolonii współpracuje z Ludowym Klubem Sportowym ?Iskra?, świetlicą wiejską, szkołą podstawową oraz OSP. Gospodynie chętnie biorą udział w różnego rodzaju przedsięwzięciach. Co roku uczestniczą w dożynkach gminnych, gdzie odnoszą sukcesy. ? W 2006 roku znalazłyśmy się w pierwszej dziesiątce nagrodzonych stoisk dożynkowych ? mówi pełniąca funkcję sekretarza Bogumiła Wrońska. Kruszewianki przygotowują także stół promocyjny z potrawami i wypiekami na ?Wielkanocną babę?, występowały podczas jubileuszu 30?lecia działalności MDK, a od 2007 roku biorą udział w kusokach. Ich występy można podziwiać także podczas Dni Opoczna. We współpracy z lokalną społecznością, członkinie koła pomagały w organizacji lokalnego turnieju szachowego w 2006 roku, akcji ?Cała Polska biega? oraz jubileuszu 40?lecia straży OSP w Kruszewcu Wsi, który miał miejsce w 2009 roku.\nGospodynie z Kruszewca Kolonii chętnie podróżują. Od początku swojej działalności organizują wycieczki integracyjne dla mieszkańców obu Kruszewców. ? Do tej pory zwiedziliśmy Ojców, Kraków, Łagiewniki, Zakopane, Szczawnicę, Karpacz, Licheń, Biskupin i Gniezno. Z racji tego, że uwielbiamy wędrować, zdobyliśmy liczne szczyty w Tatrach, Pieninach i Górach Świętokrzyskich ? mówiczłonkini koła Lucyna Kołodziejczyk. Kruszewianki są bardzo pobożne, co roku przygotowują w lokalnej kaplicy szopkę betlejemską i grób pański, na co dzień także dbają o wystrój świątyni. Biorą również udział w procesjach w czasie świąt kościelnych.\nGospodynie spotykają się, gdy zajdzie taka potrzeba, w świetlicy wiejskiej. Punkt spotkań KGW jest także miejscem, gdzie na organizowanych przez nie zabawach integrują się mieszkańcy całej wsi. Członkinie nie pozwalają się nikomu nudzić. W zapełnionym kalendarzu imprez każdy znajdzie coś dla siebie. ? Robimy zabawy sylwestrowe, karnawałowe i andrzejkowe, ponadto zapraszamy na spotkania opłatkowe,wielkanocne i tłustoczwartkowe, organizujemy Dzień Kobiet oraz wiele innych tego typu przedsięwzięć ? wymienia dumna przewodnicząca. Ten, kto miał okazję kiedykolwiek uczestniczyć w imprezach kruszewianek wie, że od nich nikt nigdy nie wyszedł głodny lub narzekający na niesmaczne dania. Gospodynie z Kruszewca Kolonii wyznają zasadę, by przyrządzane przez nie posiłki były przede wszystkim ucztą dla podniebienia oraz związane z tradycją regionu, a porcje tak solidne, by każdy z zabawy wyszedł najedzony. ? Naszą specjalnością są bomby ? informuje Lucyna Wąsik.\nKoło czerpie fundusze przede wszystkim ze składek członkowskich oraz z dofinansowań. W najbliższym czasie gospodynie chciałyby udać się na Litwę, a pod koniec lata zorganizować dożynki parafialne oraz wyjechać z wieńcem dożynkowym do Częstochowy. Panie planują także wziąć udział w dożynkach gminnych oraz kontynuację lokalnych imprez dla członkiń i społeczności wsi.\nA co kruszewianki uznają za swój największy sukces? ? Naszą świetlicę ? mówi bez wahania przewodnicząca. ? W jej wykończenie i wyposażenie włożyliśmy bardzo dużo pracy oraz środków finansowych. Jesteśmy dumne, że w dużej mierze funkcjonuje dzięki nam i służy wszystkim mieszkańcom ? podsumowuje.\nMajówka 2007 r. w Kruszewcu Kolonii\nSuto zastawiony stół kruszewianek na Wielkanocnej babie w 2010 roku


IPPB4/4511-395/16-2/JK2 | Interpretacja indywidualna\n♦ › Zabieg › IPPB4/4511-395/16-2/JK2\nCzy Wnioskodawczyni będąca osobą niepełnosprawną będzie miała możliwość zakwalifikowania na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r, poz. 3621, z późn. zm.) jako wydatków poniesionych na cele rehabilitacyjne kosztów poniesionych przez Wnioskodawczynię na opisane w stanie faktycznym zabiegi operacyjne, niezbędne do prowadzenia ćwiczeń rehabilitacyjnych (z dnia 18 maja 2015 r. oraz 8 czerwca 2015 r.), a tym samym odliczenia od osiągniętego dochodu?\nNa podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 22 marca 2016 r. (data wpływu 29 marca 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości odliczenia od dochodu wydatków poniesionych na zabiegi operacyjne w ramach ulgi rehabilitacyjnej – jest nieprawidłowe.\nW dniu 29 marca 2016 r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości odliczenia od dochodu wydatków poniesionych na zabiegi operacyjne w ramach ulgi rehabilitacyjnej.\nWnioskodawczyni jest osobą niepełnosprawną (orzeczenie o niepełnosprawności w stopniu umiarkowanym, symbol 05-R). W 2011 r. Wnioskodawczyni doznała urazu lewego stawu kolanowego, co spowodowało, że poddała się artroskopii oraz rekonstrukcji więzadła krzyżowego. Po odbytych zabiegach nie udało się Wnioskodawczyni jednak wrócić do sprawności fizycznej. Główną przyczyną niepełnosprawności jest artrofibroza stawu kolanowego, czyli rozrost tkanki włóknistej w i wokół stawu, który doprowadził do całkowitej utraty ruchomości w stawie, a więc jego usztywnienia. Powstałe zrosty doprowadziły do degeneracji chrząstki stawowej oraz kolejnych powikłań. Obecnie Wnioskodawczyni jest po 10 operacjach. Część z nich miała na celu rekonstrukcję zdegenerowanych elementów kolana, inne były zabiegami niezbędnymi do prowadzenia rehabilitacji.\nW ubiegłym roku (2015) Wnioskodawczynie odbyła 2 zabiegi operacyjne. Pierwszy z nich (z dnia 18 maja 2015 r.) miał na celu usunięcie zrostów, które pojawiły się w wyniku rozległych komplikacji i zakażenia stawy kolanowego po wcześniejszej operacji. Przed operacją z dnia 18 maja 2015 r. kolano było całkowicie usztywnione, rehabilitacja ruchowa nie była z tego powodu możliwa. Po zaleconym okresie rekonwalescencji pooperacyjnej Wnioskodawczyni poddała się zabiegowi operacyjnemu mającemu na celu usunięcie pozostałych zrostów, które uniemożliwiały ruch w stawie i dalszą rehabilitację. Pomimo rehabilitacji rozpoczętej natychmiast po odbytym zabiegu sytuacja powtórzyła się uniemożliwiając zgięcie nogi w kolanie, a co za tym idzie dalszą rehabilitację. Lekarze stwierdzili artrofibrozę zachyłka nadrzepkowego i przyrost części rzepki do fragmentu kości udowej, który doprowadził do ponownego usztywnienia nogi w stawie kolanowym.\nW dniu 8 czerwca 2015 r. Wnioskodawczyni poddała się kolejnemu zabiegowi, który tak jak poprzedni miał na celu usunięcie powstałych zrostów, będących przeszkodą w zgięciu nogi. Operacja ta umożliwiła kontynuację rehabilitacji mającej na celu przywrócenie zgięcia nogi w stawie kolanowym i pracę nad powrotem do sprawności.\nCzy Wnioskodawczyni będąca osobą niepełnosprawną będzie miała możliwość zakwalifikowania na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r, poz. 3621, z późn. zm.) jako wydatków poniesionych na cele rehabilitacyjne kosztów poniesionych przez Wnioskodawczynię na opisane w stanie faktycznym zabiegi operacyjne, niezbędne do prowadzenia ćwiczeń rehabilitacyjnych (z dnia 18 maja 2015 r. oraz 8 czerwca 2015 r.), a tym samym odliczenia od osiągniętego dochodu...\nZdaniem Wnioskodawczyni, jako osoba niepełnosprawna będzie miała możliwość zakwalifikowania na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. Z 2012 r, poz. 3621, z późn. zm.) jako wydatków poniesionych na cele rehabilitacyjne kosztów poniesionych przez Wnioskodawczynię na opisane w stanie faktycznym zabiegi operacyjne, niezbędne do prowadzenia ćwiczeń rehabilitacyjnych (z dnia 18 maja 2015 r. oraz 8 czerwca 2015 r.), a tym samym odliczenia od osiągniętego dochodu.\nW wyroku Najwyższego Sądu Administracyjnego z dnia 17 marca 2011 r. (sygn. akt II FSK 1927/09) stwierdzono, że „zabiegów chirurgicznych nie można utożsamiać z zabiegami rehabilitacyjnymi. Zasada ta jednak nie może prowadzić do eliminowania z zabiegów rehabilitacyjnych takich zabiegów operacyjnych, które de facto decydują o możliwości wykonywania jakiejkolwiek rehabilitacji i bez których nie jest możliwe jej podjęcie. Ujmując rzecz inaczej, jeżeli zabieg chirurgiczny stanowi niezbędny i konieczny element zmierzający do przywrócenia ograniczonych funkcji, zmniejszenia następstw nieodwracalnych zmian i wyrównanie ich w takich stopniu, aby poszkodowanemu przywrócić społecznie przydatną sprawność, to taki zabieg stanowi część rehabilitacji, tj. działania, którego efektem końcowym, jest maksymalne przywrócenie sprawności rehabilitowanemu”.\nW nawiązaniu do powyższego stanowiska, według Wnioskodawczyni jej stanowisko jest całkowicie uzasadnione, a tym samym istnieje możliwość odliczenia od dochodu poniesionych przez Nią kosztów zabiegów operacyjnych. Miały one bowiem na celu usunięcie usztywnienia w stawie kolanowy, będącego przeszkodą w prowadzeniu jakichkolwiek zabiegów rehabilitacyjnych. Obydwa zabiegi były więc niezbędne w dalszej rehabilitacji, która miała doprowadzić do odzyskania sprawności.\nZ treści wniosku wynika, że Wnioskodawczyni jest osoba niepełnosprawną (orzeczenie o niepełnosprawności w stopniu umiarkowanym, symbol 05-R). W 2011 r. Wnioskodawczyni doznała urazu lewego stawu kolanowego, co spowodowało, że poddała się artroskopii oraz rekonstrukcji więzadła krzyżowego. Po odbytych zabiegach nie udało się Wnioskodawczyni jednak wrócić do sprawności fizycznej. Główną przyczyną niepełnosprawności jest artrofibroza stawu kolanowego, czyli rozrost tkanki włóknistej w i wokół stawu, który doprowadził do całkowitej utraty ruchomości w stawie, a więc jego usztywnienia. Powstałe zrosty doprowadziły do degeneracji chrząstki stawowej oraz kolejnych powikłań. Obecnie Wnioskodawczyni jest po 10 operacjach. Część z nich miała na celu rekonstrukcję zdegenerowanych elementów kolana, inne były zabiegami niezbędnymi do prowadzenia rehabilitacji. W ubiegłym roku (2015) Wnioskodawczynie odbyła 2 zabiegi operacyjne. Pierwszy z nich (z dnia 18 maja 2015 r.) miał na celu usunięcie zrostów, które pojawiły się w wyniku rozległych komplikacji i zakażenia stawy kolanowego po wcześniejszej operacji. Przed operacją z dnia 18 maja 2015 r. kolano było całkowicie usztywnione, rehabilitacja ruchowa nie była z tego powodu możliwa. Po zaleconym okresie rekonwalescencji pooperacyjnej Wnioskodawczyni poddała się zabiegowi operacyjnemu mającemu na celu usunięcie pozostałych zrostów, które uniemożliwiały ruch w stawie i dalszą rehabilitację. Pomimo rehabilitacji rozpoczętej natychmiast po odbytym zabiegu sytuacja powtórzyła się uniemożliwiając zgięcie nogi w kolanie, a co za tym idzie dalszą rehabilitację. Lekarze stwierdzili artrofibrozę zachyłka nadrzepkowego i przyrost części rzepki do fragmentu kości udowej, który doprowadził do ponownego usztywnienia nogi w stawie kolanowym. W dniu 8 czerwca 2015 r. Wnioskodawczyni poddała się kolejnemu zabiegowi, który tak jak poprzedni miał na celu usunięcie powstałych zrostów, będących przeszkodą w zgięciu nogi. Operacja ta umożliwiła kontynuację rehabilitacji mającej na celu przywrócenie zgięcia nogi w stawie kolanowym i pracę nad powrotem do sprawności.\nW świetle powyższego należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie wydatek, poniesiony przez Wnioskodawczynię na zabiegi operacyjne, mimo, że niewątpliwie jest wydatkiem poniesionym w celach rehabilitacyjnych – w celach przywracających sprawność Wnioskodawczyni – to jednak nie może zostać odliczony przez Wnioskodawczynię od dochodu w zeznaniu podatkowym za 2015 r. w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Wydatek ten nie może zostać odliczony zarówno na podstawie art. 26 ust. 7a pkt 6 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jak również żadnego innego przepisu traktującego o odliczeniu wydatków poniesionych na cele rehabilitacyjne lub związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych. Wskazany zabieg – jak wskazano w opisie stanu faktycznego – jest zabiegiem operacyjnym. Nie jest zatem zabiegiem fizykoterapeutycznym, wodoleczniczym, światłoleczniczym, itp. – czyli zabiegiem usprawniającym, który właśnie często przeprowadzany jest po zabiegu operacyjnym. Ustawodawca wyraźnie wskazał jako warunek odliczenia wydatek poniesiony na zabieg rehabilitacyjny. Gdyby jego wolą było, aby każdego rodzaju działania medyczne (w tym operacje) uznać jako podstawę do odliczenia, to zapewne użyłby innego sformułowania.\nW odniesieniu do powołanego we wniosku wyroku wskazać należy, że orzeczenie te nie jest wiążące dla tutejszego organu, bowiem dotyczy tylko konkretnej indywidualnej sprawy, osądzonej w określonym stanie faktycznym i tylko w tej sprawie rozstrzygnięcie zawarte jest wiążące.\nIPPP2/4512-121/16-2/BH | Interpretacja indywidualna\n1061-IPTPB2.4511.391.2016.1.MK | Interpretacja indywidualna\nIBPB-2-1/4511-185/16/MZ | Interpretacja indywidualna


Toyota wypadła najlepiej pod względem redukcji emisji CO2 - Autoa\nStrona główna > Kredyt krok po kroku > Toyota wypadła najlepiej pod względem redukcji emisji CO2\nToyota wypadła najlepiej pod względem redukcji emisji CO2\nTagi: , emisja CO2, raport, Toyota\nKomisja Europejska oraz Europejska Agencja Środowiska, przedstawiły raport, w którym Toyota Motor Europe (TME) po raz kolejny zajęła pierwsze miejsce w Europie, pod względem najniższej średniej emisji CO2.\nSamochody Toyoty w Europie mogą pochwalić się średnią emisją CO2 aż o 19g/km niższą niż wyznaczona przez Komisję Europejską wartość dopuszczalna. Ponadto tegoroczna średnia emisja na poziomie 109,3 g/km jest o 3 g/km lepsza niż ta zanotowana w 2010 roku.\nRaport przedstawiony przez Komisję będzie wykorzystany przy ustanawianiu celów emisji CO2 na kolejne lata. Ranking za 2011 rok bazuje na 65% samochodów o najniższej emisji CO2, sprzedanych przez każdego z producentów na terenie Europy.\nObliczenia oparte na 100% europejskiej sprzedaży każdego z producentów mają zostać wprowadzone w życie w 2015 roku. Toyota Motor Europe już dziś osiągnęła wartości, które zostały wytyczone dla firmy na 2015 rok.\nWedług raportu Toyota produkuje samochody o najniższej emisji CO2 w Europie, ma tam też największy udział modeli o emisji poniżej 100 g/km (7 modeli, w tym aż 5 z emisją poniżej 90 g/km). Raport docenia także rozwój oferty pojazdów wykorzystujących pełny napęd hybrydowy, które pozwalają firmie w szybkim tempie obniżać emisję. Co więcej, dane odnoszą się do 2011 roku, a w 2012 roku Toyota sprzedała w Europie 95 tys. samochodów hybrydowych, co daje aż 62-procentowy wzrost względem roku ubiegłego.


Przyjechał do Katowic, by odwiedzić rodzinę. Zamiast tego, odwiedził... areszt. Okazało się, że był poszukiwany Europejskim Nakazem Aresztowania za poważne przestępstwa.\nKatowiccy kryminalni zatrzymali mężczyznę poszukiwanego Europejskim Nakazem Aresztowania. Mężczyzna poszukiwany był przez niemiecki wymiar sprawiedliwości za kradzieże i udział w zorganizowanej grupie przestępczej. Mężczyzna „wpadł”, kiedy przyjechał do Katowic, by odwiedzić rodzinę.\nKatowiccy policjanci, którzy na co dzień zajmują się poszukiwaniem osób ukrywających się przed wymiarem sprawiedliwości, zakończyli sprawę 30-letniego mężczyzny, z którym wydano Europejski Nakaz Aresztowania.\nCzytaj dalej po poleceniach.\nHokeiści GKS-u Katowice zagrają w czarnych strojach upamiętniających pacyfikację kopalni "Wujek"\nJarmark Bożonarodzeniowy 2021. Co i za ile można tu zjeść i czego się napić\nZauważyła złodzieja w pociągu do Katowic, później go śledziła. Katowiccy policjanci dzięki niej zatrzymali rzezimieszka\nPolak poszukiwany był przez niemiecki wymiar sprawiedliwości za udział w zorganizowanej grupie przestępczej i kradzieże o wartości prawie 180 tys. euro.\nW ramach współpracy międzynarodowej, kryminalni katowickiej komendy zatrzymali mężczyznę w centrum Katowic, kiedy przyjechał z zagranicy do swojej rodziny. Przez wiele lat ukrywał się w różnych europejskich państwach. Zatrzymany trafił już do aresztu. Grozi mu teraz kara do 10 lat więzienia.\nAkcja policji w czwartek 15 lipca na drogach Katowic


Praca Frontend Developer (React/Angular) z mile widzianą znajomością / doświadczeniem w Node.js/PHP, Kraków, Polska - oferta pracy\nFrontend Developer (React/Angular) z mile widzianą znajomością / doświadczeniem w Node.js/PHP\nNasz Klient - firma specjalizująca się w projektowaniu systemów informatycznych oraz ich wdrażaniu i administrowaniu. Zapewniają pełne wsparcie w zakresie IT dla każdego biznesu. Realizują projekty dla wiodących firm telekomunikacyjnych, mediów oraz sektora bankowego i ubezpieczeniowego. Wiedza ekspercka i nabyte doświadczenie pozwalają im oferować rozwiązania szyte na miarę, w takich obszarach jak: CRM, WEB, EAI, Middleware. Firma podbija rynek od 2011 roku, zrealizowali ponad 200 projektów. Klienci cenią ich przede wszystkim za partnerskie podejście, profesjonalizm, elastyczność i stabilność. Współpracują między innymi z: LOT, TUATARA, Netia, Dimoco, tvn. Obecnie do swojego zespołu poszukują osoby na stanowisko:\nNr ref.: 35950#19090032\nopolskieSzczecinPracownik Operator ProdukcjiKierownik Sprzedaży RegionalnejSiennicaRokietnicaLekarz Gastrolog


Regulamin - MEGAKOSMETYKI.PL - PROFESJONALNE PRODUKTY KOSMETYCZNO - FRYZJERSKIE - MegaKosmetyki\nRegulamin określa zasady świadczenia usług sprzedaży za pośrednictwem strony internetowej sklepu internetowego działającego pod domeną: www.megakosmetyki.pl. Jest dokumentem wymaganym w świetle art. 13 ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o prawach KONSUMENTA (Dz. U. 2014, poz. 827)\nAdres: ul. Kościuszki 30 89-650 Czersk\ntel. 518 771 290\nFirma wpisana do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG) pod numerem NIP: 5891914625, REGON: 221489412\nNumer rachunku bankowego do wpłat: 42 1140 2004 0000 3002 7391 5385\npłatność gotówką lub kartą przy odbiorze osobistym - zamówione produkty należy odebrać w terminie 10 dni od złożenia zamówienia pod adresem ul. Młyńska 12 83-400 Kościerzyna;\nSystem płatności shoper - "Podmiotem świadczącym obsługę płatności online jest Blue Media S.A. Ul. Powstańców Warszawy 6, 81-718 Sopot, NIP: 585-13-51-185, KRS: 0000320590, regulamin dostępny na stronie\nSystem płatności realizuje płatności kartami płatniczymi - Visa, Visa Electron, MasterCard, MasterCard Electronic, Maestro


Mieli żyć długo i szczęśliwie. A potem on zniknął bez słowa… - GlamStyle.pl\nMówi się, że stara miłość nie rdzewieje i że prawdziwie kochać można tylko raz. Ale ile w tym powiedzeniu jest prawdy? Najnowszy romans Corinne Michaels, autorki bestsellerów „New York Timesa”, udowadnia, że bardzo dużo. Pełna emocji, niezapomniana i niesamowicie wzruszająca powieść „Zawalcz o mnie” to drugi tom serii o braciach Arrowoodach, która zachwyca czytelniczki na całym świecie.


Flagi reklamowe - Darmowy katalog firm - DRON.pl\nPrezentowana przez nas drukarnia zatrudnia najlepszych pracowników, co gwarantuje towary pierwszorzędnej jakości. W sporządzonej produkcji mamy np flagi kościelne i flagi krajów całego świata. Powyższa drukarnia finalizując ogromnej ilości zamówień uzyskała znaczne doświadczenie. Prezentujemy firmę od dwudziestu lat zajmującą się wyrabianiem chorągiewek reklamowych oraz polskich. Trudnimy się produkowaniem flag rozpoczynając od sporządzenia projektu, przez produkcję flagi, zakańczając na wysyłaniu produktu pod dowolny adres. Funkcjonujemy na rynku druków wielkoformatowych już od dwudziestu lat.\nPełna nazwa firmy: choragiewki.eu\nUlica i nr budynku: Wolnosci 52\nTagi wpisu: flagi producent, flagi narodowe, flagi reklamowe, flagi państwowe, chorągiewki, producent flag\nPoligrafia » Sitodruk


HKliving Lampa wisząca Lampion XL kremowa - sklep bihome.pl\n» HKliving Lampa wisząca Lampion XL kremowa\nLampa wisząca Lampion XL kremowa od renomowanej holenderskiej firmy HKliving to nowość w ofercie bihome.pl. Lampa sprawdzi się w tradycyjnych ale przede wszystkim świetnie poradzi sobie w nowoczesnych wnętrzach. Cała nowa kolekcja HKliving zachwyca zapoznaj się z innymi produktami HKliving. Wszystkie nasze nowości dostępne są tu: NOWOŚCI.\nWaga lampy: 1.1 kg.\nLampa wisząca Lampion XL kremowa - ten ekskluzywny produkt został zaprojektowany i wyprodukowany przez cenioną firmę HKliving. Lampa pochodzi z kolekcji 2018 roku i cieszy się niesłabnącą popularnością wśród polskich miłośników nowoczesnych wnętrz.