Bariery hamujące rozwój i globalizację e-usług - PDF\nDownload "Bariery hamujące rozwój i globalizację e-usług"\n1 Bariery hamujące rozwój i globalizację e-usług Badanie zapotrzebowania na działania wspierające rozwój usług świadczonych elektronicznie (e-usług) przez przedsiębiorstwa mikro i małe Radosław Flis Jacek Szut Beata Mazurek-Kucharska Jacek Kuciński UNIA EUROPEJSKA EUROPEJSKI FUNDUSZ ROZWOJU REGIONALNEGO\n2 Autorzy: Radosław Flis, Jacek Szut, Beata Mazurek-Kucharska, Jacek Kuciński Wydawca: Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości (PARP) ul. Pańska 81/ Warszawa Skład: Marcin May PARP Wydanie I Publikacja bezpłatna Publikacja powstała na podstawie Badania zapotrzebowania na działania wspierające rozwój usług świadczonych elektronicznie (e-usług) przez przedsiębiorstwa mikro i małe zrealizowanego dla Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości przez Pentor Research International S.A. Projekt współfinansowany przez Unię Europejską w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego Wspieramy e-biznes Copyright by Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości Warszawa 2009, Wszelkie prawa zastrzeżone. Żaden fragment nie może być wykorzystywany w jakiejkolwiek formie ani przekładany na język mechaniczny bez zgody PARP.\n3 Spis treści 1. Bariery hamujące rozwój e-usług oraz bariery globalizacji przedsięwzięć internetowych z zakresu świadczenia e-usług 4 2. Bariery hamujące rozwój e-usług na podstawie badań jakościowych Koszty rozpoczęcia działalności gospodarczej bariera dotycząca zarówno e-przedsiębiorców, jak i przedsiębiorców z całego sektora MSP Problemy w zatrudnieniu fachowców z sektora e-usług i elastyczności w zatrudnieniu bariera charakterystyczna dla sektora e-usług Brak zaufania społeczeństwa do e-przedsiębiorców bariera charakterystyczna dla sektora e-usług Zagrożenia płynące z Internetu bariera charakterystyczna dla sektora e-usług Bariery prawne bariera dotycząca zarówno e-przedsiębiorców, jak i przedsiębiorców z całego sektora MSP Biurokracja bariera dotycząca zarówno e-przedsiębiorców, jak i przedsiębiorców z całego sektora MSP Bariery technologiczne i wykluczenie cyfrowe bariera charakterystyczna dla sektora e-usług Bariery związane z prowadzeniem działalności gospodarczej bariery dotyczące zarówno e-przedsiębiorców, jak i przedsiębiorców z całego sektora MSP Bariery globalizacji przedsięwzięć internetowych z zakresu świadczenia e-usług (bariery w świadczeniu e-usług poza terytorium RP) na podstawie badań jakościowych Bariera językowa Bariery związane z niewiedzą i brakiem świadomości przedsiębiorców w zakresie podatków i ceł Bariery inwestycyjne Bariery i czynniki mające wpływ na rozwój sektora e-usług w Polsce (badanie ilościowe) Bariery rozwoju sektora Czynniki mające wpływ na rozwój sektora e-usług Rola państwa w rozwoju sektora Wnioski Bariery globalizacji przedsięwzięć internetowych z zakresu świadczenia e-usług (bariery w świadczeniu e-usług poza terytorium RP) Bariery hamujące rozwój e-usług 21 3\n4 1. Bariery hamujące rozwój e-usług oraz bariery globalizacji przedsięwzięć internetowych z zakresu świadczenia e-usług Autor: Radosław Flis Można wyróżnić następujące bariery hamujące rozwój e-usług w kraju i za granicą: 1. Stosunkowo niska świadomość i niski poziom umiejętności Wiele badań (np. Diagnoza społeczna ) wskazuje, że nawet w gospodarstwach domowych wyposażonych w komputer i dostęp do Internetu, wiele osób (głównie dorosłych, w tym starszych) z własnej woli nie korzysta z tych narzędzi i pozostaje wykluczona ze społeczeństwa informacyjnego. W odpowiedziach udzielanych w badaniu metodą Delphi 2 podkreślano rolę powszechnej edukacji w stosowaniu technologii informacyjnych (według 64% odpowiedzi warunkiem zastąpienia dotychczasowych instytucjonalnych ram e-biznesu przez samoistne inicjatywy jest odpowiednia edukacja, według 61% edukacja będzie warunkiem partycypacji społecznej w tworzeniu nowych treści w nowych mediach, a według niemal 69% warunkiem odegrania przez nowe media istotnej roli w edukacji ustawicznej). Tymczasem, mimo ogólnie niskiego uczestnictwa społeczeństwa w kształceniu ustawicznym 3, mali i średni przedsiębiorcy nie wysyłają swoich pracowników na kursy podwyższające umiejętności stosowania technologii informacyjnych (niezależnie od kosztów tych kursów nawet przy pełnym zwrocie kosztów ze środków unijnych, i to nie wymagającym występowania o te środki przez samych przedsiębiorców, gdyż środki kierowane są do firm szkoleniowych) jak tego dowodzą wyniki badań Stowarzyszenia Komputer w Firmie prowadzonych w latach W maju 2005 r. tylko 37% z badanych 520 firm korzystało z jakichkolwiek form szkolenia IT. Ok. 66% badanych menedżerów z tych firm odpowiadało, że nie posyła pracowników na szkolenia IT, bo nie ma takiej potrzeby (choć jak wskazywały dane z badania w sierpniu 2006 r., tylko ok. 17% pracowników w tych firmach pracowało na stanowiskach, na których nie jest potrzebna żadna znajomość technologii informacyjnych), natomiast aż 15% ankietowanych uważało, że pracownik powinien się przeszkolić we własnym zakresie. 2. Wykluczenie cyfrowe Wykluczenie cyfrowe to podział społeczeństwa na osoby z dostępem do sieci internetowej i nowoczesnych form komunikacji oraz na osoby bez takich możliwości. Można stwierdzić, iż wykluczenie cyfrowe jest jedną z ważniejszych barier rozwoju rynku e-usług w Polsce. Wynika ono w znacznej mierze z szybkiego rozwoju technologii informatycznych, który doprowadził do powiększenia różnic między klasami bogatą i średnią, które mogły sobie pozwolić na ich zakup, a klasą niższą, której nie stać na swobodny dostęp do Internetu. Obecnie można nawet mówić o nowym rodzaju stratyfikacji społecznej, gdzie podział przebiega między użytkownikami sieci i osobami nie korzystającymi z niej. Termin wykluczenia cyfrowego nie dotyczy wyłącznie możliwości dostępu do Internetu, ale także takich czynników jak: umiejętność posługiwania się Internetem, jakość połączenia, brak znajomości języka, w którym zamieszczane są potrzebne informacje 5. Komisja Europejska szacuje, iż ok % populacji w Europie nie korzysta w pełni z Internetu. Oznacza to, iż taka część populacji zagrożona jest wykluczeniem cyfrowym. W rozbiciu na wykształcenie, wiek i zatrudnienie w pełni korzysta z Internetu 6 : Tylko 25% osób z niższym wykształceniem, natomiast aż 77% osób z wyższym wykształceniem; Tylko 10% osób w wieku powyżej 64 lat, natomiast aż 73% osób w wieku lata; Tylko 38% osób bezrobotnych, w porównaniu do 60% osób posiadających zatrudnienie i 84% studentów. 3. Przyzwyczajenie klientów do tradycyjnych usług Barierą może być także przyzwyczajenie klientów do usług świadczonych metodami klasycznymi 7, 1 2 Seria kwestionariuszy wypełnianych przez grupę ekspertów, procedura ankietowania powtarzana kilkakrotnie, odpowiedzi uzyskane w poszczególnych etapach są podstawa do opracowania kolejnych kwestionariuszy ankiety. 3 W grupie wiekowej ok. 35% Polaków uczestniczyło w 2005 r. w jakichkolwiek formach kształcenia, w grupie tylko ok. 25%, w grupie poniżej 20% - niemal o połowę mniej, niż średnio w krajach UE25 (zob.: Raport o kapitale intelektualnym Polski zespołu M. Boniego z lipca 2008 r.). 4 Strona www Stowarzyszenia Komputer w Firmie, 5 Strona Wikipedii: 6 EUROPA - Press Releases - MEMO/07/527 Brussels, 29 November 2007 European initiative on an all-inclusive digital society - europa.eu/rapid/pressreleasesaction.do?.../07 7 Raport GUS Powody nieposiadania Internetu w domu, 2009 r. - 4\n5 zapewniającymi bezpośredni kontakt z drugim człowiekiem (sprzedawcą). Jest to o tyle silne, że skutecznie zniechęca takich klientów do korzystania z e-usług. Wolą oni usiąść przy kawie i przeczytać papierową gazetę, czy porozmawiać chwilkę z panią w okienku bankowym. Dla tej grupy klientów e-usługi są nieprzyjemne i decydują się na nie w ostateczności. Zaś w obszarze e-medycyny wymóg bezpośredniego, osobistego spotkania pacjenta z lekarzem ogranicza wdrażanie systemów telekonsultacyjnych Obawa przed zagrożeniami internetowymi Należy pamiętać, że po stronie użytkownika Internetu występuje również obawa przed płynącym z niego zagrożeniami, co oddziałuje negatywnie na popularność e-usług i wymusza na dostawcach sprawne systemy zabezpieczeń, które podnoszą koszty rozpoczęcia przedsięwzięcia i zarazem zniechęcają do rozpoczęcia e-biznesu. Są to między innymi: wirusy komputerowe program komputerowy, który w sposób celowy powiela się bez zgody użytkownika, powodując zniszczenia sprzętu i oprogramowania; programy szpiegowskie zbierają dane o użytkowniku komputera i jego gustach, ale powodują dodatkowo zmniejszenie wydajności komputera; programy reklamowe odporne na usuwanie programy, których zadaniem jest reklamowanie danej firmy lub strony internetowej; przestępcy komputerowi wyszukują dane pozwalające okraść daną osobę Konkurencja Przedsiębiorstwa prowadzące działalność w zakresie e-usług podlegają wszelkim uwarunkowaniom, które dotyczą całego sektora MSP. Choć z problemem konkurencji stykają się wszystkie firmy, to jest ona szczególnie dotkliwa dla firm zajmujących się e-usługami. W świecie Internetu żaden pomysł długo nie ukryje się przed konkurencją. Nie istnieje żadna regulacja prawna, która wprost zabraniałaby naśladownictwa. Istnieją firmy, które wręcz czekają na dobry pomysł w sieci, a dysponując dużą ilością środków, mogą skutecznie powstrzymać ekspansję nowego przedsięwzięcia poprzez wprowadzenie znaczących ulepszeń, promocji cenowych itp. Takie agresywne zachowania konkurencji często odstraszają pomysłowych przedsiębiorców, którzy nie mają odpowiedniego zaplecza, wykwalifikowanych pracowników oraz odpowiednich środków finansowych na walkę z konkurencją. 6. Wysoki koszt reklamy Skuteczność e-usługi jest w dużej mierze uzależniona od ilości osób, które się o niej dowiedzą, Skuteczna reklama w czołowych portalach, które skupiają miliony użytkowników, to wydatek kilkudziesięciu tysięcy złotych za jeden dzień. Taka suma często wykracza poza możliwości przedsiębiorcy rozpoczynającego działalność w sferze e-usług. 7. Brak dostępu do informacji Informacje o tym, jak otworzyć działalność w sektorze e-usług, skąd pozyskać fundusze, jakie są wady i zalety takiego rozwiązania (podane na przykładach) nie zostały dotychczas zebrane razem i umieszczone w jednym miejscu. Serwis, który będzie skupiał informacje o tej tematyce, powinien również prezentować sposób obliczania kosztów występujących przy tego typu działalności oraz spis narzędzi niezbędnych do rozpoczęcia biznesu w e-usługach. Potencjalni przedsiębiorcy powinni mieć możliwość przeanalizowania przykładów takiej działalności oraz dostęp do fachowych opracowań dotyczących spodziewanych kierunków rozwoju sektora e-usług. 8. Problemy technologiczne Polski Przede wszystkim chodzi tu o obszary wiejskie, problem ostatniej mili oraz dostęp do Internetu szerokopasmowego. W Polsce infrastruktura kablowa nie wszędzie jest dostępna i nie spełnia parametrów wymaganych do zapewnienia komunikacji z dużą przepustowością. Działanie PO IG 8.4 Zapewnienie dostępu do Internetu na etapie ostatniej mili ma zapewnić udostępnienie szerokopasmowego Internetu dla jak największej grupy użytkowników. Przede wszystkim chodzi o rozbudowę sieci na tych obszarach, gdzie do tej pory było to nieopłacalne. Dzięki pomocy Unii Europejskiej, firmy będą mogły się ubiegać o zwrot części wydatków poniesionych na takie inwestycje 10. Nie najlepiej przedstawia się w Polsce stan twardej infrastruktury komunikacji elektronicznej. Na poziomie niższym niż w bardziej rozwiniętych państwach Unii Europejskiej, znajdują się następujące elementy infrastruktury, których niedorozwój wyraźnie hamującym elektronizację gospodarki: 8 ICT w służbie ochrony zdrowia, Konfederacja Pracodawców Polskich, 2009 r., 9 M. Świerczyński, Delikty Internetowe w prawie prywatnym międzynarodowym, Zakamycze, 2006; D. Szostek, Czynność prawna a środki komunikacji elektronicznej, Zakamycze, M. Kołtuniak, Ostatnia mila dla Internetu, Rzeczpospolita, 2 grudnia 2008 r. - Ostatnia_mila_dla_Internetu.html. 5\n6 szerokopasmowa infrastruktura dostępowa w telefonicznej sieci stacjonarnej zarówno pod względem pokrycia obszaru kraju, jak i możliwości udostępniania i parametrów technicznych transmisji xdsl; infrastruktura radiowa telefonii komórkowej 3G oraz innych bezprzewodowych technologii szerokopasmowych (WiMAX); światłowodowa infrastruktura dostępowa FTTH (oraz kanalizacja kablowa); 11 infrastruktura dyfuzyjna radia i telewizji cyfrowej. 9. Bariery globalizacji przedsięwzięć internetowych z zakresu świadczenia e-usług. Do najważniejszych barier globalizacji przedsięwzięć można zaliczyć m.in.: bariery językowe; bierne postawy zarządów; wysokie dysproporcje w dostępie do kapitału; niedocenianie własnego potencjału; 12 wykorzystanie niewłaściwych koncepcji, metod i narzędzi menedżerskich. Na niską konkurencyjność przedsiębiorców polskich z sektora MSP wpływa też obecna sytuacja gospodarcza i polityczna kraju, a w szczególności: wzrost cen nośników energii; spadek konkurencyjności polskich firm w wyniku nacisków płacowych (m.in. jako pośredni efekt emigracji zarobkowej do krajów UE z lat ); brak sprecyzowanego harmonogramu wejścia do strefy euro; od połowy 2008 r. eskalacja kryzysu amerykańskiego systemu bankowego na rynki finansowe całego świata o trudnych do przewidzenia skutkach; sytuacja polityczna UE wynikająca ze spowolnienia gospodarczego; 13 występowanie barier w transformacji administracji tradycyjnej do e-administracji. 10. Bariery o charakterze prawnym w świadczeniu e-usług Uregulowania prawne negatywnie wpływające na swobodę prowadzenia działalności gospodarczej w równym stopniu dotyczą wszystkich przedsiębiorstw sektora MSP, jak i firm świadczących e-usługi. Do najbardziej uciążliwych ( ) można wymienić: bariery w korzystaniu z funduszy strukturalnych, w tym: nadmierna biurokracja i formalizm procesu wynikający z obowiązujących uregulowań prawnych, zbyt rygorystyczne i formalistyczne kontrole beneficjentów; ( ) bariery ogólne w prowadzeniu działalności gospodarczej, w tym przewlekłość i nadmierny formalizm rejestracji, zbyt wysokie ustawowe koszty rejestracji, brak uregulowań nakładających na Państwo obowiązek publikowania ofert z zagranicy, zbyt dużo ustawowych zezwoleń, pozwoleń i licencji, zbyt liczne i rygorystyczne kontrole przedsiębiorców; brak regulacji prawnych ułatwiających stosowanie technologii informacyjnych czy wręcz pozostawienie przestarzałych regulacji hamujących wykorzystanie tych technologii w gospodarce i nowych mediach Narodowy Program Foresight Polska S. Kasiewicz, Szanse i bariery globalizacji krajowych firm, Instytut Edukacji Interaktywnej, Warszawa, Narodowy Program Foresight Polska Czarna lista barier, PKPP Lewiatan, 2009, 6\n7 2. Bariery hamujące rozwój e-usług na podstawie badań jakościowych Autor: Radosław Flis Mimo wyraźnej tendencji wzrostowej rynku e-usług i wielu zachęt ekonomicznych oraz psychologicznych dla małych i mikro przedsiębiorców rozpoczynających działalność w sektorze e-usług, istnieje też wiele barier rozwoju tego rynku. Podczas dyskusji z ekspertami i przedsiębiorcami wyłoniło się wiele problemów związanych z prowadzeniem e-usług. Przy czym tylko kilka barier stanowi według nich problem w rozwoju rynku e-usług. W szczególności są to: 2.1. Koszty rozpoczęcia działalności gospodarczej bariera dotycząca zarówno e-przedsiębiorców, jak i przedsiębiorców z całego sektora MSP Okazuje się, że często nie dochodzi do rozpoczęcia działalności portalu (mimo dobrego pomysłu) ze względu na niedostateczny wkład własny przedsiębiorców na finansowanie inwestycji w e-usługi, a pomoc unijna nie daje możliwości sfinansowania przedsięwzięcia w całości: uzyskanie środków na zapewnienie wkładu własnego wcale nie jest takie proste. Trzeba się namęczyć by je zdobyć. 15 Spora część młodych ludzi właśnie dlatego boi się zaistnieć w samodzielnym biznesie. Rozpoczęcie działalności wiąże się z opłacaniem zbyt wysokich składek zdrowotnych, podatków czy kosztów księgowości, tak jak w przypadku wszystkich innych małych i mikro przedsiębiorców. W związku z tym, ludzie preferują stałą pensję w korporacjach i brak niepewności finansowej. Generalnie przedsiębiorca musi liczyć się z niestabilnością. 16 Istnieje uzasadniona obawa wśród ludzi rozpoczynających działalność e-usługową, że większość zarobionych środków trzeba oddać państwu 17. Są to przede wszystkim koszty zatrudnienia fachowców do pracy nad projektem. Słabnie wiara w to, że można coś zarobić. Wiele osób z tego właśnie powodu rezygnuje z realizacji własnych pomysłów internetowych. Na pierwszym roku studiów ok. 60% osób chce założyć firmę, na piątym już tylko 5%. 18 Mimo obiegowej opinii, według której koszty rozpoczęcia działalności w Internecie nie stanowią problemu, badani przedsiębiorcy sądzą, że koszty te są kilka razy większe, niż się uważa. Wynika to m. in. z faktu, że twórcy serwisów internetowych nie doszacowują włożonego przez siebie czasu pracy nad uruchomieniem projektu. W świadomości przedsiębiorców niebagatelnym wydatkiem jest też koszt wynajęcia miejsca do pracy, mimo iż są to często koszty obiektywnie niewielkie: Co prawda są takie miejsca, jak coworking gdzie można współdzielić powierzchnię biurową ale jest to również wydatek rzędu 400 zł za miejsce do pracy i nie ma tam mowy o spokoju. 19 Następnym wydatkiem, na który często nie stać młodych przedsiębiorców jest koszt komputerów i oprogramowania. Nie wszystko da się zrobić posiadając jeden komputer i dostęp do Internetu, a typowym przykładem młodego przedsiębiorcy pragnącego wystartować z e-biznesem jest właśnie taki, który posiada bardzo małe zaplecze techniczne. 20 Ostatnim składnikiem kosztów, który stanowi barierę rozpoczęcia działalności e-usługowej, jest koszt promocji i reklamy przedsięwzięcia. Istnieje bowiem masa krytyczna oglądalności, popularności, by zacząć zarabiać. Bez wydatków (lub sposobów) na dotarcie do odpowiedniej ilości potencjalnych klientów nie można liczyć na szybki sukces. Reguła ta odnosi się zarówno do serwisów płatnych, jak i darmowych, które zarabiają wyłącznie na reklamach lub 15 IDI z ekspertem. 16 IDI z ekspertem. 17 IDI z ekspertem. 18 IDI z ekspertem. 19 FGI z przedsiębiorcami. 20 IDI z ekspertem. 7\n8 darowiznach. 21 Według przedsiębiorców wydatki na reklamę stanowią też największe ryzyko finansowe przy działalności e-usługowej, jeśli już pozyska się odpowiednie środki na dotarcie do klientów. Można bowiem wsadzić najwięcej pieniędzy i nic z tego nie mieć 22. Jest to często bariera nie do pokonania i wiele serwisów e-usługowych nie mogąc dotrzeć do klienta, zamyka działalność. Respondenci uważają, że znane spektakularne sukcesy marketingowe portali e-usługowych bez udziału dużych nakładów na reklamę nie były dziełem przypadku, czy genialnego pomysłu. Jako przykład podawany jest serwis społecznościowy Nasza-klasa.pl, który osiągnął masę krytyczną oglądalności, ponieważ twórcy byli studentami i zakładali to w akademikach w środowisku studenckim, w którym informacja o portalu rozeszła się błyskawicznie. Zapewniło to kilkutysięczną rzeszę użytkowników od samego początku. 23 Zdaniem uczestników badania, rozwiązanie problemu kosztów rozpoczęcia działalności gospodarczej może nastąpić m.in. poprzez: zwiększenie dostępności dotacji na rozpoczęcie działalności gospodarczej z urzędów pracy; złagodzenia kryteriów przyznania dofinansowania przedsięwzięć e-usługowych w ramach działania 8.1. Wspieranie działalności gospodarczej w dziedzinie gospodarki elektronicznej; zwiększenie dostępności kredytów; rozszerzenie działalności inkubatorów przedsiębiorczości; 24 poszerzenie gamy ośrodków doradczych. Koszty rozpoczęcia działalności są jedną z podstawowych barier rozwoju e-usług, jednak hamulcem rozwoju są też problemy związane z zatrudnianiem fachowców. Są to problemy zarówno w wyszukiwaniu pracowników, jak i w procedurach zatrudniania Problemy w zatrudnieniu fachowców z sektora e-usług i elastyczności w zatrudnieniu bariera charakterystyczna dla sektora e-usług Problemem dla przedsiębiorców otwierających swoje serwisy e-usługowe jest wybór fachowców. Jest to problem występujący w każdym sektorze gospodarki, jednak w e-usługach dysproporcje te są dużo bardziej wyraźne. Tę samą usługę można bowiem uzyskać po zdecydowanie różnych stawkach i trudno jest znaleźć sprawdzone kryterium wyboru. ( ) Barierą jest sam kodeks pracy, który definiuje pojęcie tele-pracy, natomiast nic nie mówi o pracy zdalnej i pracy zadaniowej. W branży e-usług rozliczanie zadaniowe byłoby chyba najlepszym rozwiązaniem ze względu na oszczędności kosztów pracy wynikające z tego typu działalności. Respondenci uważają wręcz, że koszt każdorazowego zawierania umowy na określone zadanie wartości kilku tysięcy złotych jest wyższy od wartości tej umowy. Brakuje regulacji w prawie pracy na tego typu jednorazowe lub stałe zlecenia. Przy mikro przedsiębiorcach to ma znaczenie. Bez sensu za każdym razem podpisywać umowę na dłuższy czas, skoro to zajmuje 2 czy 5 godzin w miesiącu. 25 Powyższa opinia potwierdza zjawisko nienadążania przepisów prawa zawartych m.in. w kodeksie pracy za nowymi formami zatrudnienia. Kodeks pracy nie zapewnia ochrony pracownikom zatrudnionym w formach pracy zdalnej i zadaniowej. Brak tej ochrony powoduje, że pracownicy niechętnie podejmują nowe formy zatrudnienia nieobjęte ochroną wynikającą z kodeksu pracy. Świadczy to o konieczności dostosowywania przepisów prawa do zmieniającej się rzeczywistości gospodarczej. Okazuje się też, że na rynku wciąż jest za mało fachowców, którzy potrafią wykonać profesjonalny serwis e-usługowy. Ciągle tych ludzi jest za mało, żeby to mogło rozwijać się porządnie. Chcę zrobić stronę internetową 5 tysięcy studentów w Warszawie z radością wykona mi tę stronę internetową. Chciałbym, żeby moja strona internetowa była taka, żeby ludzie przychodzili do mnie ciągle, ponieważ ma być lepsza niż 300 podobnych stron. I tu zaczyna być kłopot. 26 Rynek e-usług to dziedzina dość nowa i posiadająca specyficzne uwarunkowania. Dlatego niedostosowanie prawa pracy oraz brak profesjonalnego zaplecza będą z pewnością problemem przedsiębiorców wchodzących na rynek e-usług. Kolejnym problemem zasygnalizowanym podczas dyskusji jest odczuwany przez przedsiębiorców świadczących e-usługi brak zaufania do nich i w ogóle do branży działającej poprzez Internet. 21 FGI z przedsiębiorcami. 22 FGI z przedsiębiorcami. 23 FGI z przedsiębiorcami. 24 FGI z przedsiębiorcami. 25 IDI z ekspertem. 26 IDI z ekspertem. 8\n9 2.3. Brak zaufania społeczeństwa do e-przedsiębiorców bariera charakterystyczna dla sektora e-usług Okazuje się, że klienci wciąż jeszcze nie są przyzwyczajeni do faktu płacenia w Internecie. Większość uważa, że to, co jest w Internecie powinno być darmowe. Internauci nie chcą nawet zrozumieć, że zarabianie na reklamach to często jedyny zarobek e-usługodawcy ( ) 27. Większość użytkowników e-usług uważa, że prowadzenie interesów w Internecie to czysty zysk bez kosztów, co powoduje niechęć do ponoszenia opłat za e-usługi przez użytkowników Internetu. Jest to poważna bariera, ponieważ e-przedsiębiorcy nie uzyskują założonych zysków i w konsekwencji tracą motywację do prowadzenia biznesu w Internecie: Ludzie nie wiedzą, że z prowadzeniem serwisu wiążą się duże koszty, trzeba zapłacić za hosting, transfer. To jest bariera. Ludzie nie są gotowi zapłacić. 28 Jedną z przyczyn tego zjawiska jest brak świadomości odbiorców e-usług o konieczności ponoszenia przez e-przedsiębiorców kosztów związanych z utrzymaniem infrastruktury technicznej. Podejście użytkowników wynika z coraz częstszego stosowania przez nich aplikacji typu open source oraz z tego, że uważają, że cała zawartość dostępna w Internecie powinna być darmowa i ogólnie dostępna. Często aplikacje open source używane w celach komercyjnych są odpłatne. Zdaniem uczestników badania, społeczeństwo nie zdaje sobie sprawy z tego, że każdy portal i strona internetowa tworzona jest przez żywych ludzi, którym trzeba płacić pensje. Jeden z przedsiębiorców podaje taki oto przykład nieświadomości użytkowników Internetu: Powiedziałem, że mój kolega pracuje w Gadu-gadu, a tu wielkie oczy to tam pracują ludzie? 29 W odczuciu dyskutantów poważnym problemem jest fakt, że banki nie ufają e-przedsiębiorcom. Powodem takiego stanu rzeczy jest opisywany już wyżej brak świadomości, jak naprawdę wygląda prowadzenie e-biznesu i na czym on polega. Dodatkowym problemem jest również trudność w zdefiniowaniu i wycenie wirtualnych aktywów mogących stanowić zabezpieczenie kredytu bankowego: A my co mamy zastawić jeden komputer? Tak naprawdę na stanie środków trwałych w firmie internetowej jest bardzo niewiele. To jest czasami jeden serwer czy kilka serwerów, które tak naprawdę często dzierżawimy, czyli nie są naszą własnością. Mamy jakieś 3 laptopy i to często wszystko. 30 Taka pozycja wobec banków jest bardzo niekorzystna dla rozwoju rynku e-usług. Dotyczy to zwłaszcza firm małych i mikro 31. Według opinii dyskutantów, w społeczeństwie zakorzenione jest przekonanie, że przedsiębiorca w ogóle, w szczególnie taki, który prowadzi wirtualne interesy, to osoba, która porusza się na obrzeżach prawa 32. Przełamanie barier świadomości społeczeństwa wymagałoby wytworzenia pewnego etosu przedsiębiorcy w ogóle, a w szczególności przedsiębiorcy działającego w Internecie. Kolejną barierą rozwoju rynku e-usług związaną częściowo z omawianym powyżej problemem są powszechne zagrożenia internetowe Zagrożenia płynące z Internetu bariera charakterystyczna dla sektora e-usług Według przedsiębiorców świadczących e-usługi klienci najbardziej obawiają się braku wiarygodności firm internetowych z powodu ich wirtualnego charakteru. Powodem tego jest brak namacalności i trudność w sprawdzeniu takiej firmy, która często ma siedzibę na drugim końcu Polski: Jak weźmiemy firmę z drugiego końca Polski, to ciężko naprawdę sprawdzić i jej zaufać. 33 Dodatkowo istnieją powszechnie znane zagrożenia internetowe, jak wirusy, złośliwe oprogramowania, hakerzy i oszuści internetowi, nie wspominając o internetowym terroryzmie. Powoduje to, że internauci, a nawet osoby, które współtworzą rynek e-usług obawiają się w pełni korzystać z serwisów internetowych: 27 FGI z przedsiębiorcami. 28 FGI z przedsiębiorcami. 29 FGI z przedsiębiorcami. 30 FGI z przedsiębiorcami. 31 IDI z ekspertem. 32 FGI z przedsiębiorcami. 33 FGI z przedsiębiorcami. 9\n10 Ci, co zajmują się e-biznesem, bywają czasem dosyć konserwatywni. Jedna z naszych koleżanek, która opowiada o bankowości, a prawie nie korzysta z kart płatniczych. Występują obawy nasilane jeszcze doniesieniami o phishingu, o różnych oszustwach. 34 Kwestia bezpieczeństwa jest jednym z podstawowych problemów w rozwoju e-usług. Sprawy związane z ochroną prywatności to bardzo ważne zagadnienie, ponieważ przy pomocy technologii internetowych można wykorzystać nieuwagę lub niewiedzę klientów korzystających z serwisów e-usługowych: Problemem są oczywiście pewnego rodzaju oszustwa, które są związane z wykorzystaniem technologii. Najbardziej spektakularne, to różnego rodzaju włamania na konta bankowe, skanowanie kart, czy też numerów kart. To oczywiście mogą być rzeczy związane ze spamem, mogą być rzeczy związane z atakami wręcz można powiedzieć, nawet terrorystycznymi. 35 Zagrożenia internetowe spowalniają z pewnością rozwój rynku e-usług, albowiem obawy klientów przekładają się na częstość korzystania z serwisów świadczących takie usługi. Następną problematyczną kwestią naświetloną podczas wywiadów jest problem w pozyskaniu środków unijnych, a w szczególności w ramach programu 8.1 Innowacyjna Gospodarka. ( ) 2.5. Bariery prawne bariera dotycząca zarówno e-przedsiębiorców, jak i przedsiębiorców z całego sektora MSP Problemy w rozpoczęciu działalności pojawiają się już przy procedurze rejestracji i uzyskiwaniu zezwoleń. ( ) 36 Niektórzy z respondentów uważali, że e-przedsiębiorcy nie mogą liczyć na pomoc urzędników przy rejestracji i prowadzeniu działalności gospodarczej, a oficjalne wskazówki urzędowe nie stanowią żadnej gwarancji, czy rękojmi w przypadku zaistnienia problemów z interpretacją prawa: Kiedy rozmawiam z urzędnikiem i on mi mówi, że jest tak i tak. A jeżeli powołam się na to, że ktoś (urzędnik) mi tak powiedział to nie ma to żadnej wartości. 37 ( ) Kolejne ograniczenie działalności gospodarczej to ( ) konieczność dostosowania do przepisów BHP: Druga sprawa jest bez sensu, jeżeli ja zatrudniam do wykonania jakiejś e-pracy pracownika, to mój inspektor BHP musi do niego pojechać i sprawdzić warunki BHP. 38 Rozwój e-usług w Polsce może zostać skutecznie zahamowany przez zaproponowaną ostatnio zmianę prawa prasowego, po której każdy, kto prowadzi stronę informacyjną, nieważne, czy to jest blog, czy forum, czy profesjonalna gazeta, będzie musiał zarejestrować ją do sądu rejestrowego. Wiąże się to oczywiście ze skomplikowaną procedurą oraz niemałymi wydatkami: Konieczność rejestracji serwisów internetowych jako czasopisma. No kompletny anachronizm jakiejś poprzedniej epoki. 39 Bardzo istotnym problemem prawnym, hamującym rozwój e-usług jest też ( ) brak możliwości elektronicznego przesyłania faktur, czyli e-faktur ( ) 40. Niedostosowane regulacje prawne wymuszają ponoszenie przez przedsiębiorców świadczących e-usługi dodatkowych kosztów, które z punktu widzenia prowadzenia tego biznesu są zbędne. Dotyczy to zwłaszcza całej grupy e-usługodawców, którzy prowadzą serwisy społecznościowe i gromadzą dużo danych osobowych. Niedopełnienie przez nich obowiązku zgłoszenia danych do Generalnego Inspektora Danych Osobowych, czy innych urzędów centralnych, jest obarczone surowymi karami. Zrozumiałe jest, że w ocenie przedsiębiorców jest to obowiązek uciążliwy. Jednak obiektywnie rzecz ujmując jest to konieczne ze względu na bezpieczeństwo użytkowników e-usług i przekazywanych przez nich danych: 34 IDI z ekspertem. 35 IDI z ekspertem. 36 FGI z przedsiębiorcami. 37 IDI z ekspertem. 38 IDI z ekspertem. 39 IDI z ekspertem. 40 IDI z ekspertem. 10\n11 Mówimy o całej retencji danych, gdzie na przykład urzędy związane z bezpieczeństwem narodowym, chcą mieć dostęp do określonych danych w określonej formule. Natomiast to niestety powoduje, że koszty prowadzenia tego biznesu są bardzo wysokie i rząd przenosi te koszty na dostawcę usług internetowych. Jeśli tak bardzo potrzebuje tych informacji, to może po prostu by za to zapłacił. Tylko o to chodzi, żeby te regulacje nie szły w kierunku przenoszenia obciążeń na przedsiębiorcę. Takich powiedziałbym absurdalnych. 41 Dodatkowym problemem serwisów e-usługowych np. społecznościowych, które przechowują dane osobowe, jest konieczność korzystania z serwerów krajowych, świadczących usługi hostingu nawet, jeśli ceny zagranicznych są dużo niższe, ponieważ: Żaden dostawca usługi hostingu za granicą, jak mu się przedstawi umowę o przetwarzanie danych osobowych, nie podpisze takiej umowy. (Przepisy polskie są w tej mierze zbyt restrykcyjne). I taki dostawca powie, że nie ma mowy. I jesteśmy skazani na hosting w Polsce droższy niż za granicą. 42 Z powodu braku e-podpisu, wiele problemów związanych z rozwojem e-usług jest do dziś nierozwiązanych. Kuleją z tego powodu rozliczenia i korespondencja z administracją publiczną. Można wręcz powiedzieć, że tak popularyzowana e-administracja, która w sposób oczywisty przyczynia się do rozwoju rynku e-usług, praktycznie jest w powijakach ( ) 43. Nierozwiązana kwestia podpisu elektronicznego blokuje też współpracę przedsiębiorstw z bankami, które mogłoby dużo sprawniej kredytować przedsięwzięcia internetowe, w tym e-usługi, gdyby mogły autoryzować w sposób bezpieczny kredytobiorcę 44. Kolejnym dużym problemem dla przedsiębiorstw małych i mikro prowadzących działalność e-usługową jest problem płatności za usługi. Brak jest systemu tzw. mikropłatności, a płatności za drobne usługi poprzez sms są zbyt kosztowne, albowiem są obarczone takim dużym kosztem, że 50% musimy oddać operatorowi. W moim odczuciu to jest poważny problem. 45 Przedsiębiorstwa świadczące e-usługi starają się obejść ten problem poprzez tworzenie wirtualnej waluty, którą później można wymienić na prawdziwe wartości 46. Na podsumowanie części dotyczącej barier prawnych w rozwoju e-usług świadczonych przez przedsiębiorstwa małe i mikro, można powiedzieć, że część respondentów uważa, że prawodawstwo polskie nie jest w pełni przystosowane, dopasowane i adekwatne do aktualnych zdarzeń w sektorze e-usług. Najważniejsze problemy, które nie są do dziś rozwiązane, to e-podpis, mikropłatności, e-faktura, e-administracja, zbyt restrykcyjny obowiązek rejestrowania danych osobowych, konieczność posiadania uprawnień bhp, konieczność rejestracji w Krajowym Rejestrze Sądowym wszelkich portali informacyjnych, jak też trudności w rejestracji działalności gospodarczej i uzyskiwaniu wszelakich zezwoleń i co się z tym wiąże brak odpowiedzialności urzędników za interpretację prawa. Kolejną barierą rozwoju rynku e-usług w Polsce, na którą skarżą się respondenci jest nadmierna biurokracja Biurokracja bariera dotycząca zarówno e-przedsiębiorców, jak i przedsiębiorców z całego sektora MSP Podstawowym problemem biurokracji jest brak wirtualizacji urzędów 47. Również brak kompetencji urzędników odpowiedzialnych za rozwój sektora e-usług jest w oczach dyskutantów poważnym problemem, który blokuje inicjatywę gospodarczą w tej sferze 48. Z powyższego powodu e-przedsiębiorcy, tak jak wszyscy pozostali przedsiębiorcy w Polsce nie czują się komfortowo w kontaktach z urzędami i wolą unikać wszelkich interakcji z urzędnikami. Postrzegają takie kontakty wręcz jako potencjalne zagrożenie dla swoich interesów: Mikrofirmy bardzo niechętnie występują do urzędu skarbowego o cokolwiek. Uważają, że póki trzymają się z daleka i urząd skarbowy niczego od nich nie chce, to jak najdalej się trzymać od urzędu skarbowego. A jak się przyjdzie, przypomni im się, to przyjdą na kontrolę, będą siedzieli 3 miesiące. Na ustawie o VAT można każdego załatwić, można go puścić z torbami, a później on wygra procesy, jak już dawno zbankrutuje. Te utrudnienia to była zawsze największa bariera IDI z ekspertem. 42 FGI z przedsiębiorcami. 43 IDI z ekspertem. 44 IDI z ekspertem. 45 FGI z przedsiębiorcami. 46 FGI z przedsiębiorcami. 47 FGI z przedsiębiorcami. 48 IDI z ekspertem. 49 IDI z ekspertem. 11\n12 Respondenci upatrują przyczyn takiego stanu rzeczy przede wszystkim w braku infrastruktury i przeszkolenia pracowników urzędów: Jeśli chodzi o administrację, to jest kwestia braku tej infrastruktury i również nieprzygotowania cyfrowego ze strony pracowników urzędów. Teoretycznie wiele rzeczy można już zrobić. Można przekazywać już dokumenty drogą elektroniczną. Prosić, żeby decyzja była przekazana drogą elektroniczną. Można potwierdzać odbiór dokumentów. Jednak w praktyce się w zasadzie tego nie robi. Większość ludzi załatwia to w sposób tradycyjny. Sprawy w urzędach, a to dotyczy również sądów, można byłoby załatwiać elektronicznie. Pisma procesowe do sądów wysyłać drogą elektroniczną. To wszystko jest już w kodeksach. W kodeksie postępowania cywilnego, w kodeksie postępowania administracyjnego. Tylko tyle, że to jakby praktyka za tym nie idzie. 50 Jako przykład dobrych praktyk administracji można, za jednym z ekspertów, podać angielską biurokrację: W połowie lat 80-tych, w Bristolu powstał elektroniczny ratusz. Tam nagle zdano sobie sprawę, że albo wszyscy potrafią z tego skorzystać, albo to jest wytwarzanie dodatkowych procedur. Doszli do wniosku, że trzeba maksymalnie zminimalizować tę papierową biurokrację. 51 Podsumowując biurokratyczne problemy polskich przedsiębiorców małych i mikro świadczących e-usługi należy podkreślić, że głównym problemem polskiej administracji jest niedostateczny stopień wirtualizacji, co wynika z braków w infrastrukturze oraz niedostatecznego przygotowania merytorycznego pracowników urzędów. Wzajemna niechęć urzędników i przedsiębiorców wynika właśnie z braku płaszczyzny porozumienia. Przedsiębiorcy świadczący e-usługi oczekują zrozumienia ich problemów, które są bardzo specyficzne, i których nie sposób zrozumieć bez przeszkolenia. A tego właśnie brakuje w urzędach. Przedsiębiorcy chcieliby również, by cały obieg dokumentacji urzędowej odbywał się elektronicznie, jednak przy obecnym stanie infrastruktury i przeszkolenia urzędników w nowoczesnych technologiach ITC, jest to praktycznie nie do zrobienia. Następną barierą w świadczeniu e-usług w Polsce jest dostępność Internetu i co się z tym wiąże, wykluczenie cyfrowe wielu Polaków. Problem ten jest istotny zarówno po stronie e-usługodawców, którzy bez przysłowiowego 1 MB przesyłu nie mogą rozpocząć działalności, jak i po stronie e-usługobiorców, którzy z racji braku zasięgu nie mogą korzystać z większości funkcji portali e-usługowych Bariery technologiczne i wykluczenie cyfrowe bariera charakterystyczna dla sektora e-usług Polska infrastruktura internetowa pozostawia bardzo dużo do życzenia, albowiem: Jesteśmy gdzieś tam w końcówce Europy. Może nie ostatnie, ale trzecie, czwarte czy piąte miejsce od końca miejsce. W zależności na co się patrzy. 52 Dostęp do Internetu poza dużymi, zurbanizowanymi ośrodkami w Polsce jest bardzo ograniczony 53. ( ) Problem pokrycia zasięgiem Internetu całej Polski wynika również z braku dostosowań ustawowych i ułatwień inwestycyjnych dla firm, które taką infrastrukturę mogą zapewnić: Państwo nie rozpieszcza potencjalnych inwestorów. Nawet publicznych, np. sprawa TP, które chciało ochrony swojej inwestycji, które powiedziało: Okej, my tam dostarczymy ten Internet, ale proszę dajcie nam szansę, żeby to się chociaż trochę zwróciło. Tymczasem zarówno obowiązujące prawo, jak i jego wykładnia nie dają ochrony inwestycji i natychmiast pozwala udostępnić infrastrukturę innym operatorom, także tym, którzy są konkurencją. Nie są sprzyjające warunki do inwestowania. 54 Dopóki nie będzie rozwiązań w skali całego kraju, to brak zasięgu Internetu będzie stanowił dużą barierę dla rozwoju e-usług, ponieważ: Jak ktoś nie będzie miał szybkiego Internetu, to niektórych rzeczy w ogóle nie może zrealizować. 1MB prędkości to jest chyba ta główna bariera. 55 Brak zasięgu Internetu na pewnych obszarach terytorialnych powoduje z kolei wykluczenie cyfrowe. Społeczeństwo zaczyna się dzielić na osoby z dostępem do sieci internetowej i nowoczesnych form komunikacji oraz na osoby bez takich możliwości. Powoduje to, że tylko w ośrodkach silnie zurbanizowanych mogą powstawać przedsięwzięcia w obszarze e-usług. Jest to całkowicie niezgodne z ideą rozwoju społeczeństwa informacyjnego, które zakłada równy dostęp do technologii. 50 IDI z ekspertem. 51 IDI z ekspertem. 52 IDI z ekspertem. 53 IDI z ekspertem. 54 IDI z ekspertem. 55 IDI z ekspertem. 12\n13 Można stwierdzić, iż wykluczenie cyfrowe jest jedną z ważniejszych barier rozwoju rynku e-usług w Polsce, a wynika ono w znacznej mierze z szybkiego rozwoju technologii informatycznych, który doprowadził do powiększenia różnic społecznych. Obecnie można nawet mówić o nowym rodzaju stratyfikacji społecznej, gdzie podział przebiega między użytkownikami sieci i osobami, które z niej nie korzystają 56. Ostatnim problemem, który dyskutanci podnieśli do rangi bariery hamującej rozwój e-usług, jest samo prowadzenie działalności gospodarczej w Polsce przez małe i mikroprzedsiębiorstwa Bariery związane z prowadzeniem działalności gospodarczej bariery dotyczące zarówno e-przedsiębiorców, jak i przedsiębiorców z całego sektora MSP Część z przedstawionych poniżej barier koreluje wprost z potrzebami informacyjnymi przedsiębiorców. ( ) Przede wszystkim brakuje łatwo dostępnej wiedzy na temat prowadzenia działalności gospodarczej w e-usługach dla początkujących: Brakuje wiedzy o prowadzeniu przedsiębiorstwa. Wiedzy ogólnej. Barierą jest też, że danych, porównań w e-usługach jest jeszcze mniej. To wszystko jeszcze raczkuje w Polsce i trudno porównać prognozy, które robimy i oprzeć je na obiektywnych kryteriach. 57 Szczególnie istotnym problemem w prowadzeniu działalności e-usługowej jest utrudniony dostęp do wiedzy na temat istniejących technologii informatycznych. Pomimo działania wyspecjalizowanych firm doradczych działających w sektorze e-gospodarki, przedsiębiorca nie może uzyskać obiektywnej odpowiedzi na pytanie, która technologia jest optymalna w danej sytuacji. Decyzja o wyborze technologii i rodzaju e-usługi jest klasyczną decyzją gospodarczą i obarczona jest standardowym ryzykiem gospodarczym i zawsze leży po stronie e-przedsiębiorcy. Trudno zaś opierać się na sloganach czy reklamach w mediach, albowiem: Jest pełno różnych technologii. Wydaje się, że to jest projekt informatyczny, to wiadomo, jak go zrobić, a może się okazać, że jest 50 różnych technologii informatycznych, a za pół roku okaże się, że to, co wybrali, to się kompletnie nie nadaje i trzeba to przerabiać. 58 Mała firma, a zwłaszcza mikrofirma, musi się liczyć z tym, że na początku swej działalności napotka trudności z uzyskaniem finansowania, w szczególności kredytu bankowego. Sytuacji tej nie zmienia też fakt istnienia możliwości dofinansowania z Unii Europejskiej: Kredytów w ogóle nie ma pod projekty unijne. Jest to też bardzo ciężka, bariera na starcie. Koszmarna. Ale nawet później, gdy firma w końcu ma historię i się okazuje, że wiąże się z nią jakaś wartość, to tego kredytu też nie ma. 59 Istotną barierą dla małych i mikroprzedsiębiorstw jest też praktyczny brak możliwości czasowego zawieszenia działalności gospodarczej. Takie rozwiązanie pozwoliłoby, zdaniem respondentów, na ograniczanie kosztów działalności w momentach, gdy firma ma trudności finansowe albo ma miejsce naturalny przestój w świadczeniu działalności: Jakby się dało zawiesić działalność, żeby nie składać deklaracji miesięcznej nie ma wtedy kosztów ani przychodów. Nie trzeba byłoby wtedy składać co miesiąc do urzędu skarbowego deklaracji VAT. 60 Powyższe wypowiedzi dyskutantów wskazują, że istnieją realne bariery w samym prowadzeniu działalności gospodarczej przez małe i mikroprzedsiębiorstwa w sektorze e-usług. Głównym problemem jest brak wiedzy na temat prowadzenia działalności, która to wiedza pozwoliłaby uniknąć przeszkód młodym przedsiębiorcom. Brak wiedzy o dostępnych technologiach, dopasowanych do sytuacji przedsiębiorcy także jest sporą przeszkodą dla firm startujących w e-usługach. Oczywistym, ale dotkliwym problemem spotykającym małe firmy, jest brak możliwości finansowania przedsięwzięć poprzez kredyty bankowe. Charakterystycznym zaś problemem dla firm małych i mikro jest brak możliwości czasowego zawieszenia działalności gospodarczej. Określenie barier hamujących rozwój sektora e-usług jest zbieżne, ale równocześnie większe niż wynika z analizy desk research. Potwierdza to potrzebę realizacji portalu wspierającego działalność e-usługową w sektorze przedsiębiorstw małych i mikro. 56 Strona www Wikipedii: 57 FGI z przedsiębiorcami. 58 FGI z przedsiębiorcami. 59 IDI z ekspertem. 60 IDI z ekspertem. 13\n14 3. Bariery globalizacji przedsięwzięć internetowych z zakresu świadczenia e-usług (bariery w świadczeniu e-usług poza terytorium RP) na podstawie badań jakościowych Autor: Radosław Flis Internet nie ma granic. Globalizacja powoduje zmiany w społeczeństwach i gospodarce światowej, które wynikają z gwałtownego wzrostu międzynarodowej wymiany handlowej i kulturowej. Powoduje również zwiększenie wymiany informacyjnej, przyśpieszenie i spadek cen transportu, a także wzrost handlu międzynarodowego oraz inwestycji zagranicznych, spowodowanych znoszeniem barier oraz rosnących współzależności między państwami. W szerszym znaczeniu odnosi się do rosnącej integracji i współzależności między jednostkami działającymi globalnie na platformie społecznej, politycznej czy ekonomicznej. W skrócie: jest łączeniem się i przenikaniem systemów gospodarczych. Polska od wielu lat uczestniczyła w integracji z Unią Europejską, a od 2004 r. jest w jej strukturze. Jest też czynnym uczestnikiem wielu układów międzynarodowych. W związku z tym globalizacja jest także udziałem polskich przedsiębiorców. W zasadzie prowadzenie e-usług poza granicami kraju, według dyskutantów, nie powinno stanowić już dziś większego problemu. Podczas wywiadów zarówno z przedstawicielami przedsiębiorców świadczących e-usługi, jak i z ekspertami z organizacji branżowych, wyłoniły się jednak pewne problemy, które można uznać za bariery globalizacji. Podstawowym i dość banalnym problemem w prowadzeniu przedsięwzięć e-usługowych poza granicami kraju jest bariera językowa Bariera językowa Warunkiem podstawowym prowadzenia serwisu internetowego dla osób poza granicami kraju jest przetłumaczenie go w całości na obcy język. W przypadku braku znajomości języka grupy docelowej użytkowników przez przedsiębiorcę pozostaje skorzystanie z usług fachowców. Tu pojawiają się dwa problemy. Pierwszy wynika z faktu, iż trudno znaleźć tłumacza znającego perfekcyjnie branżowy język obcy, a także rozumiejącego specyfikę działania portali internetowych dotyczących e-usług. Drugi problem wynika z ceny takich usług, co w przypadku małych i mikroprzedsiębiorstw stanowi dużą barierę w globalizacji e-usług. W związku z tym, bariera językowa jest główną barierą globalizacji w opisywanym procesie: Myślę, że jedyną barierą są kwestie językowe. Jak ktoś nie zna języka, to nie wejdzie na tamten rynek. Myślę, że to, że są otwarte granice jest ułatwieniem. 61 W opinii badanych, standardem dla firm zakładających biznes e-usługowy powinno być zaplecze fachowe, pozwalające na przetłumaczenie serwisu, albowiem od razu powinno się zakładać, że portal wyjdzie poza granice naszego kraju: Internet nie ma granic, więc jeśli ktoś buduje serwis, to buduje standardowo również w innych językach. Wiadomo, że portal jest widoczny dla wszystkich na świecie. Bariera wejścia na inne rynki jest praktycznie niewidoczna. 62 Znajomość języków w branży e-usług procentuje. Można przykładowo przyjmować zlecenia z innych krajów na tłumaczenie czy zbudowanie serwisów internetowych przeznaczonych na Polskę: Programista może mieć klienta z Niemiec. O ile się z nim porozumie, to nie ma żadnych przeszkód w świadczeniu usług. 63 Na równi z barierą językową eksperci traktują problem otwartego standardu komunikacyjnego, który w przypadku serwisów e-usługowych jest także językiem komunikacji: Żeby wszyscy posługiwali się tym samym językiem. Jedni mają dokument zrobiony pod Wordem, a drudzy pod OpenOffice. I często nie mogą się porozumieć. Format daty jest w każdym dokumencie inny, jest to bardzo ważny problem IDI z ekspertem. 62 IDI z ekspertem. 63 IDI z ekspertem. 64 IDI z ekspertem. 14\n15 Wynika to z różnorodności wykorzystywanych platform, systemów operacyjnych oraz aplikacji użytkowych. Jedynym wspólnym, dla wszystkich użytkowników Internetu, narzędziem jest tylko protokół komunikacyjny TCP/IP 65. Nieznajomość języka oraz nieznajomość otoczenia prawnego i gospodarczego w kraju docelowym utrudnia lub uniemożliwia świadczenie e-usługi na danym rynku. Zdaniem respondentów, brakuje w Polsce instytucji, które mogłyby taką wiedzę udostępnić. Fakt, iż przedsiębiorcy wyrażają taką opinię, świadczy o ich niskiej świadomości, ponieważ istnieją w Polsce, jak i zagranicą instytucje, takie jak np. ośrodki działające w ramach sieci Enterprise Europe Network, które świadczą usługi doradcze w tym zakresie. Ośrodki skupione w Sieci Enterprise Europe Network, czy też takie instytucje jak Regionalne Centra Informacji Europejskiej, Centrum Informacji Europejskiej UKIE, Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości, Europejskie Centrum Konsumenckie świadczą przedsiębiorcom m. in. następujące usługi: działania informacyjne i doradcze z zakresu prawa i polityk Unii Europejskiej, prowadzenia działalności gospodarczej za granicą, dostępu do źródeł finansowania, transferu technologii oraz udziału w programach ramowych UE; pomoc w znalezieniu partnerów do współpracy gospodarczej oraz transferu technologii; organizowanie wyjazdów polskich firm na imprezy kooperacyjne (targi i misje) współfinansowane przez Komisję Europejską mające na celu ożywienie współpracy pomiędzy regionami i krajami; udzielanie odpowiedzi na zadawane za pośrednictwem sieci pytania przedsiębiorców z krajów Unii Europejskiej dotyczące warunków formalno-prawnych działalności gospodarczej w Polsce i możliwości współpracy z polskimi przedsiębiorstwami i instytucjami; organizacja szkoleń, warsztatów, seminariów; usługi z zakresu transferu technologii, w tym audyty technologiczne, wymiana ofert technologicznych, pomoc w poszukiwaniu partnerów technologicznych oraz kojarzenie przedsiębiorców z jednostkami naukowymi; wspieranie udziału MSP w 7. Programie Ramowym na rzecz badań i rozwoju technologicznego. Zatrudnienie fachowców znających zagraniczne systemy prawne i gospodarcze jest raczej poza zasięgiem firm małych i mikro. Potwierdza to, że dla przedsiębiorców z tych sektorów gospodarki wejście na obcy rynek jest procesem bardzo skomplikowanym i trudnym: Brak wiedzy na temat skalowalności biznesu na inne rynki. Brak kompetencji w wejściu na tego typu rynki. Brak wiedzy z kim, jak to zrobić, czy to w Europie czy na świecie. To jest przede wszystkim duża bariera. Również brak w Polsce kompetentnych podmiotów, które tego typu wiedzę by oferowały. 66 Mimo postępującej globalizacji i otwartego charakteru Internetu, który nie ma granic, świadczenie e-usług poza granicami kraju przez przedsiębiorstwa małe i mikro jest utrudnione przede wszystkim poprzez istnienie bariery językowej. Kolejną barierą w globalizacji świadczenia e-usług jest niska świadomość uczestników dotycząca znajomości przepisów celnych i podatkowych w krajach docelowych Bariery związane z niewiedzą i brakiem świadomości przedsiębiorców w zakresie podatków i ceł Wolny rynek powoduje usunięcie wszystkich barier handlowych, w tym celnych i podatkowych. Jednak w świadomości uczestników badania istnieje brak podstawowej wiedzy na temat wysokości stawek VAT, różnic w księgowaniu płatności za usługi w Europie. Powoduje to powstanie blokady mentalnej, która hamuje globalizację e-usług. Świadczą ich poniższe wypowiedzi: Jakakolwiek kooperacja z partnerem z Niemiec czy z Węgier jest wielkim bólem dla większości przedsiębiorców. Tutaj Agencja PARP wraz ze swoimi partnerami ma pole do popisu. To jest wielka dziura i byłoby dobrze ją naprawić. 67 Jak ja kupię coś za granicą po takim kursie, a zaksięguję za dwa dni po innym kursie, to może być to niejasne dla urzędu skarbowego. 68 W świadomości uczestników badania, bariery handlowe, w tym celne i podatkowe są zjawiskiem niekorzystnym oraz zmniejszają możliwość ekspansji przedsiębiorstw małych i mikro świadczących e-usługi na rynki obce, ale wymieniane przez nich ograniczenia nie wynikają z obowiązujących zasad realizacji tego typu działań gospodarczych. 65 Transmission Control Protocol/Internet Protocol - podstawowe protokoły umożliwiające przesyłanie danych (pakietów) w sieciach komputerowych. TCP/IP jest podstawą transmisji w Internecie. 66 IDI z ekspertem. 67 IDI z ekspertem. 68 IDI z ekspertem. 15\n16 Ograniczenia te wynikają z braku wiedzy respondentów, którzy w stopniu niedostatecznym znają aktualne przepisy. Kolejną barierą globalizacji e-usług jest wysoki koszt wchodzenia na rynki obce Bariery inwestycyjne Wejście na obcy rynek jest związane z dużymi nakładami finansowymi, albowiem zupełnie inne są koszty wprowadzenia e-usługi na rynek krajowy, a czym innym są koszty wejścia z e-usługą na obce rynki. Różnica w kosztach jest olbrzymia. Stanowi to w wielu przypadkach barierę nie do pokonania dla firm małych i mikro świadczących e-usługi: Małe firmy w chwili startu raczej nie myślą o wejściu na tamte rynki, ponieważ to wymaga inwestycji. Nawet jeśli mikroprzedsiębiorstwo chciałoby wejść na jakieś inne rynki, to w zasadzie w ciągu roku, dwóch lat musi się przekształcić w dużą firmę. Chyba, że to na tyle specjalistyczna usługa, czy bardzo specyficzny produkt. Natomiast mając na myśli większość produktów i usług to myślę, że ważny jest rynek lokalny. 69 Oczywiście ekspansja jest możliwa, ale: Trzeba analizować obcy rynek. Ale nie jest to łatwe, wymaga przede wszystkim o wiele większych nakładów inwestycyjnych i znajomości rynku. Wiedza, wiedza i jeszcze raz wiedza jest najważniejsza. 70 W opinii ekspertów największy wydatek inwestycyjny to właśnie zatrudnieni fachowcy, posiadający wiedzę o obcych rynkach, na które e-usługodawcy chcą wchodzić: Jeżeli chcemy zakładać firmę w innym kraju to niezależnie od regulacji unijnych trzeba mieć kogoś, kto wie jak to robić. Kogoś od aspektów podatkowych, czy prawnych. Musimy poznać obszar, na którym funkcjonuje dany biznes w danym kraju. To może być bariera. To może to wymagać jakichś nakładów finansowych. 71 Wynika to z niższego niż na świecie poziomu technologicznego polskich przedsiębiorców małych i mikro oraz ciągłego nienasycenia e-usługami rynku wewnętrznego: Wydaje mi się, że na razie e-usługi zdecydowanie są budowane na rynki zewnętrzne, z różnych powodów. Jest to związane z małym eksportem usług IT Polski w ogóle. Polska ma niski poziom tego eksportu, bo ma dość duży nienasycony rynek wewnętrzny. Potrafię podać przykłady firm, które eksportują usługi IT jako takie, bardzo specjalistyczne, ale nie e-usługi dla przedsiębiorców czy konsumentów zagranicznych. 72 Ostatnią barierą inwestycyjną globalizacji podniesioną przez respondentów do rangi dużego problemu dla firm małych i mikro, chcących świadczyć e-usługi za granicą, są koszty dotarcia do klientów, czyli marketingu i reklamy: Znana bariera zauważalności. Co trzeba robić, żeby być zauważonym wśród miliardów e-usług na świecie? To jest bariera, z którą wszyscy mali e-usługodawcy się spotykają. 73 Bariery inwestycyjne stanowią więc przeszkodę w globalizacji e-usług świadczonych przez przedsiębiorstwa małe i mikro. Brak środków na tłumaczy, prawników, menadżerów, doradców znających obce realia oraz brak środków na zagraniczną kampanię reklamową skutecznie uniemożliwiają świadczenie e-usług poza granicami kraju. Przedstawione powyżej bariery globalizacji e-usług tylko częściowo pokrywają się z wynikami analizy desk research. W trakcie prowadzenia badań jakościowych stwierdzono, że występuje niska świadomość uczestników badania odnośnie różnic systemów podatkowych i celnych w Europie i na świecie. Stanowi to wskazówkę dla instytucji przygotowującej wsparcie dla e-usługodawców, w jakim zakresie powinna rozszerzyć zakres informacji doradczych dla e-przedsiębiorców. 69 IDI z ekspertem. 70 IDI z ekspertem. 71 IDI z ekspertem. 72 IDI z ekspertem. 73 IDI z ekspertem. 16\n17 4. Bariery i czynniki mające wpływ na rozwój sektora e-usług w Polsce (badanie ilościowe) Autor: Jacek Szut 4.1. Bariery rozwoju sektora Badani zostali poproszeni o spontaniczne wymienienie barier, jakie ich zdaniem napotyka rozwój sektora e-usług świadczonych przez przedsiębiorstwa mikro i małe w Polsce, a następnie respondentom została przedstawiona lista barier. Zadaniem ankietowanych było ocenianie każdej z barier pod względem ich znaczenia dla rozwoju sektora. Wśród wymienianych spontanicznie barier na pierwszym miejscu, z odsetkiem wskazań wynoszącym 39%, znalazła się bariera popytowa będąca pochodną: niewielkiej wiedzy potencjalnych konsumentów, co do możliwości, jakie dają e-usługi. Kolejnym czynnikiem (31%) hamującym rozwój sektora jest niedostatecznie rozwinięta infrastruktura teleinformatyczna, w tym zarówno problemy z dostępem do sieci umożliwiających bardzo szybką transmisję danych (Internet szerokopasmowy), jak i nierównomierność rozłożenia sieci (problem dostępu do Internetu mieszkańców mniej zurbanizowanych obszarów Polski). Trzecią pod względem częstości odpowiedzi (30%) barierą rozwojową okazały się trudności finansowe skutkujące ograniczeniem dostępu do Internetu (poniekąd wpisuje się to zarówno w barierę popytową, jak i infrastrukturalną) oraz trudnościami, zwłaszcza w przypadku nowo powstałych przedsiębiorstw z zapewnieniem adekwatnego do potrzeb zaplecza technicznego 74. Często (25%) zwracano uwagę na niedoskonałość stanowionego prawa, które według badanych zawiera niejasne, skomplikowane oraz niedostosowane do specyfiki sektora regulacje. Na kolejnych miejscach znalazły się: poczucie niskiego poziomu bezpieczeństwa (18%) 75, niedostateczny poziom stosowania instrumentów elektronicznych w administracji (16%) oraz niewystarczające wsparcie ze strony państwa (10%). Sporadycznie za przeszkodę w rozwoju sektora e-usług wskazywano zbyt dużą konkurencję ze strony dużych podmiotów rynkowych (7%) i brak spójnej polityki państwa w zakresie rozwoju sektora e-usług (4%). Na przedstawionej badanym liście barier znajdowały się następujące: Bariery w dostępie do funduszy unijnych; Koszty rozpoczęcia i prowadzenia działalności polegającej na świadczeniu e-usług; Niechęć banków do udzielania kredytów firmom świadczącym e-usługi; Niedostateczne wsparcie sektora e-usług ze strony państwa; Nienadążanie systemu prawnego za zmianami technologicznymi; Niski poziom wiedzy obecnych i potencjalnych przedsiębiorców na temat technologii informacyjnych i brak umiejętności korzystania z tych technologii; Obawy przed zagrożeniami płynącymi z Internetu, w tym obawy związane z ochroną danych osobowych; Przyzwyczajenie odbiorców do tradycyjnej formy usług, brak umiejętności korzystania z e-usług; Wykluczenie cyfrowe połowa Polaków nie korzysta z Internetu. Badani oceniali każdą z barier posługując się pięciostopniową skalą, gdzie 1 oznaczało, że bariera jest bardzo istotna, 2 raczej istotna, 3 ani istotna, ani nieistotna, 4 raczej nieistotna, 5 w ogóle nieistotna. Z przedstawionej listy barier za najistotniejszą zostało uznane nienadążanie systemu prawnego za zmianami technologicznymi (93% respondentów uznało tę barierę za istotną, w tym 68% za bardzo istotną), na drugim miejscu znalazło się wykluczenie cyfrowe (90% istotna, w tym 58% b. istotna), a na trzecim niski poziom wiedzy obecnych i potencjalnych przedsiębiorców na temat technologii informacyjnych i brak umiejętności korzystania z tych technologii (84% istotna, w tym 45% b. istotna). Na kolejnych miejscach pod względem negatywnego wpływu na rozwój sektora e-usług znalazły się: przyzwyczajenie odbiorców do tradycyjnej formy usług, brak umiejętności korzystania z e-usług (77% badanych uznało barierę za istotną), obawy przed zagrożeniami płynącymi z Internetu, w tym obawy związane z ochroną danych osobowych (75%), niedostateczne wsparcie sektora e-usług ze strony państwa (68%), 74 Według badanych trudności mogą powodować zwłaszcza koszty oprogramowania. 75 Obawy przed byciem oszukanym w sieci prawdopodobnie w większym stopniu cechują osoby prawne (instytucje, przedsiębiorstwa) niż osoby fizyczne. Za taką tezą przemawia chociażby bardzo duża popularność serwisów aukcyjnych ukierunkowanych na klienta indywidualnego przy jednocześnie wciąż niewielkiej popularności aukcji, licytacji i przetargów elektronicznych w sektorze B2B. Tezę też uprawdopodabniają badania realizowane przez Pentor Research International dotyczące korzystania z elektronicznych narzędzi zakupowych w sektorze przedsiębiorstw. Jedną z najważniejszych barier po stronie użytkownika była obawa przed bezpieczeństwem transakcji. 17\n18 niechęć banków do udzielania kredytów firmom świadczącym e-usługi (58%), koszty rozpoczęcia i prowadzenia działalności polegającej na świadczeniu e-usług (56%), bariery w dostępie do funduszy unijnych (49%). Wykres 1. Lista barier wskaznych przez przedsiębiorców. uszeregowanych pod względem ich znaczenia dla rozwoju sektora e-usług w Polsce. Na wykresie pokazano sumę odpowiedzi zdecydowanie istotne i raczej istotne 4.2. Czynniki mające wpływ na rozwój sektora e-usług Badanym została przedstawiona lista czynników mogących mieć wpływ na rozwój sektora e-usług w Polsce. Były to następujące czynniki: zmiana niektórych regulacji prawnych; zwiększenie dostępności do Internetu szerokopasmowego; podniesienie ogólnego poziomu edukacji społeczeństwa; informatyzacja administracji publicznej; zwiększenie wydatków państwa na działalność badawczo-rozwojową; zwiększenie poziomu konkurencyjności na rynku dostawców Internetu; zmiana mentalności konsumentów; zwiększenie poziomu konkurencyjności na rynku telefonii bezprzewodowej (mobilnej, komórkowej); zastosowanie odpowiednich bodźców fiskalnych; zwiększenie dostępności do kredytów dla przedsiębiorstw; zwiększenie dostępności dofinansowania ze środków Unii Europejskiej. Ankietowani eksperci zostali poproszeni o ocenę każdego z przedstawionych powyżej czynników pod względem ich wpływu na rozwój sektora e-usług. Każdy z czynników został przez ponad połowę badanych uznany za ważny lub zdecydowanie ważny. Według badanych ekspertów do najważniejszych czynników należy zaliczyć: zmiany regulacji prawnych, zwiększenie dostępu do Internetu szerokopasmowego, podniesienie ogólnego poziomu edukacji społeczeństwa oraz informatyzację administracji publicznej. Odsetek odpowiedzi zdecydowanie ważny lub raczej ważny był w przypadku wymienionych czynników zbliżony i wahał się od 92% do 94%. Na kolejnych miejscach znalazły się: zwiększenie wydatków państwa na działalność badawczo rozwojową oraz zwiększenie poziomu konkurencyjności na rynku dostawców Internetu (po 85% wskazań). Często również za ważną uznawano zmianę mentalności konsumentów (81%) oraz zwiększenie poziomu konkurencyjności na rynku telefonii bezprzewodowej (72%). W porównaniu z wymienionymi wcześniej czynnikami względnie niską rangę uzyskały takie czynniki jak: stosowanie odpowiednich bodźców fiskalnych (66%), zwiększenie dostępności kredytów dla przedsiębiorstw (64%) oraz zwiększenie dofinansowania ze środków Unii Europejskiej (62%). 18\n19 4.3. Rola państwa w rozwoju sektora Pisząc o czynnikach mających wpływ na rozwój sektora nie sposób pominąć roli jakie państwo ma do odegrania w rozwoju sektora e-usług w Polsce. Należy również postawić sobie pytanie, czy w ogóle państwo powinno podejmować się działań wspomagających rozwój sektora. Zdecydowana większość badanych (88%) 76 uznała, że państwo powinno wspierać sektor, chociaż pojawiały się rozbieżności, co do zakresu ingerencji władz publicznych. Niemal co drugi ankietowany (49%) przychylał się do opinii, że państwo powinno zdecydowanie wspierać sektor e-usług w Polsce, co trzeci popierał interwencje państwa, ale z zastrzeżeniem, iż jej zakres będzie taki sam jak wsparcie udzielane innym sektorom gospodarki. Sporadycznie (6%) można było się spotkać z opinią, że interwencjonizm powinien być mniejszy od wsparcia kierowanego do innych sektorów. Choć badani wskazywali na szereg powodów, dla których państwo powinno wspomagać rozwój sektora e-usług, to najczęstszą przesłanką było przekonanie, że jedynie państwo jest w stanie zainicjować zmiany. Tłumaczono to z jednej strony potencjalną strukturą rynku e-usług, którego sporą część zajmują usługi niekomercyjne związane z działalnością państwa. A zatem postulowane działanie polegające na upowszechnieniu e-administracji (16%) byłoby katalizatorem zmiany sprzyjającym zwiększaniu poziomu (pozytywne wymuszanie) wykorzystywania narzędzi elektronicznych i stopniowego zastępowania (tam gdzie jest to możliwe) tradycyjnych form kontaktu (załatwiania spraw). Z drugiej strony, odwoływano się do wewnętrznych funkcji państwa, wskazując albo określony obszar działania tworzenie dobrego prawa, bez którego sektor e-usług nie będzie się mógł rozwijać (15%), albo na generalnie przypisaną państwu konieczność dbania o rozwój (14%). Ponadto 11% badanych uzasadniało konieczność udziału państwa w rozwoju e-usług jego możliwościami w przypadku tak kosztownych inwestycji jak rozwój infrastruktury informatycznej. Często również w uzasadnieniach interwencjonizmu można było znaleźć argumenty o pozytywnym oddziaływaniu sektora na rozwój społeczno-ekonomiczny (17%), oszczędności, jakie może przynieść upowszechnienie e-usług samemu państwu 77, jego obywatelom oraz gospodarce 78 (12%) oraz na bardzo korzystną rolę e-usług w tworzeniu społeczeństwa opartego na wiedzy. Sporadyczną (3%) przesłankę stanowiło dysponowanie przez państwo instytucjami bezpieczeństwa. W tym przypadku rola państwa miałaby się ograniczać do dbałości o bezpieczeństwo przesyłu informacji. Niektórzy badani, zwłaszcza zakładający udział państwa w tworzeniu rynku e-usług ze względu na katalizator zmian w postaci wprowadzenia e-administracji oraz zmiany regulacji prawnych zastrzegali, że państwo powinno ingerować jedynie w początkowej fazie tworzenia rynku e-usług, zaś wraz z rozwojem rynku powinny działać mechanizmy rynkowe (rynek jest najlepszym regulatorem 10%). Bardzo rzadko (3%), niemniej jednak należy o tym wspomnieć, akceptacja wsparcia ze strony państwa była łączona z obawą przed negatywnymi skutkami pomocy. Z kolei wśród przeciwników interwencjonizmu zdecydowanie przeważał pogląd, że to rynek jest najlepszym regulatorem (79%). Stosunkowo często (29%) pojawiały się też obawy wynikające z przeświadczenia o niskiej jakości zasobów ludzkich zatrudnionych w administracji, co było też połączone z przeświadczeniem, że wsparcie ze strony państwa może przynieść więcej szkód niż korzyści. Osoby, które były zwolennikami wsparcia ze strony państwa zostały poproszone o przedstawienie propozycji działań, które powinny zostać uznane za najważniejsze. Za najbardziej priorytetową rzecz uznano rozwój infrastruktury informatycznej, prowadzący do upowszechnienia Internetu (48%). Na drugim miejscu na liście priorytetów znalazła się edukacja informatyczna społeczeństwa (32%), na trzecim zaś wprowadzenie klarownych regulacji prawnych z zakresu funkcjonowania e-usług (29%). Według ankietowanych ekspertów duże znaczenie może mieć też upowszechnienie e-usług w administracji i sferze publicznej (26%). 76 Jednocześnie 12% było zdania, że sektor powinien rozwijać się w oparciu o mechanizmy rynkowe. 77 Było to często łączone z wprowadzeniem e-administracji, co ma spowodować obniżenie kosztów utrzymywania aparatu państwowego. 78 Z wypowiedzi respondentów wynika, że głównie chodzi o obniżenie kosztów transakcyjnych zarówno wymiernych (np. w postaci wyeliminowania lub ograniczenia kosztów związanych z opłatami pocztowymi), jak niewymiernych (np. oszczędność czasu). 19\n20 Wykres 2. Lista działań wskazanych przez respondentów na rzecz wsparcia sektora e-usług w Polsce. Inne działania były wymieniane znacznie rzadziej. Wsparcie finansowe dla firm oraz upowszechnienie podpisu elektronicznego zostało uznane za priorytetowe przez 11% respondentów. Zapewnienie bezpieczeństwa informacji za szczególnie ważne uznał co dziesiąty badany, a wsparcie sfery badawczo rozwojowej było wymieniane przez 6% ankietowanych. Zapytaliśmy się również respondentów o państwa członkowskie UE, które mogą stanowić dla Polski przykład dobrych praktyk w zakresie rozwoju sektora e-usług. Według badanych, przykładem dla Polski powinny być przede wszystkim działania realizowane w Wielkiej Brytanii (47%) oraz Niemczech (46%). Na dalszych miejscach znalazły się: Finlandia (35%), Szwecja (33%), Holandia (24%), Estonia (22%) i Francja (21%). W przypadku pozostałych państw odsetek wskazań był poniżej 20%. Wykres 3. Kraje, które powinny stanowić przykład dla rozwoju e-usług w Polsce. Badani mogli udzielić więcej niż jedną odpowiedź, dlatego odpowiedzi nie sumują się do


Moment ujęcia w kosztach podatkowych części odsetkowej raty leasingowej – www.leasingfinansowy.pl\nAktualnie jesteś: Strona główna » Leasing dla celów podatku dochodowego » Moment ujęcia w kosztach podatkowych części odsetkowej raty leasingowej\nNa gruncie podatku dochodowego, przez umowę leasingu rozumie się umowę nazwaną w Kodeksie cywilnym, a także każdą inną umowę, na mocy której jedna ze stron (finansujący) oddaje do odpłatnego używania albo używania i pobierania pożytków na warunkach określonych w ustawie drugiej stronie (korzystającemu), podlegające amortyzacji środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, a także grunty oraz prawo wieczystego użytkowania gruntów (zob. art. 17a pkt 1 ustawy o PDOP).\nStrony mogą zawrzeć umowę leasingu operacyjnego lub finansowego. Z umową leasingu finansowego mamy do czynienia - na gruncie podatku dochodowego - gdy zostaną spełnione warunki określone w art. 17f ustawy o PDOP, tj. gdy:\nW przypadku leasingu podatkowo - finansowego, bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów korzystającego zalicza się tylko część odsetkową raty leasingowej. Natomiast część kapitałowa raty leasingowej stanowi koszt podatkowy poprzez odpisy amortyzacyjne.\nCzęść odsetkowa raty leasingowej (w leasingu finansowym) to koszt pośrednio związany z przychodami. Nie można go bowiem przypisać do konkretnego przychodu, wiąże się on raczej z ogólnym funkcjonowaniem podmiotu gospodarczego. Przypomnijmy, że tzw. koszty pośrednie podlegają ujęciu w kosztach podatkowych w dacie poniesienia.\nZa dzień poniesienia kosztu pośredniego uważa się dzień (z zastrzeżeniem, które tu pomijamy), na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury, rachunku, a w razie ich braku - na podstawie innego dowodu, z wyjątkiem sytuacji, gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów (zob. art. 15 ust. 4d-4e ustawy o PDOP).\nW wydawanych w ostatnim czasie interpretacjach indywidualnych organów podatkowych prezentowany jest pogląd, iż część odsetkowa raty leasingowej powinna być ujęta w kosztach podatkowych w dacie poniesienia. Przykładem może być interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 20 czerwca 2016 r., nr IBPB-1-3/4510-486/16/IZ. W sprawie będącej przedmiotem tej interpretacji spółka zapytała organ podatkowy, czy część odsetkowa raty leasingowej może być kosztem uzyskania przychodów w dacie zapłaty, zgodnie z regulacjami zawartymi w art. 16 ust. 1 pkt 11 ustawy o PDOP (na podstawie tego przepisu, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów naliczonych, lecz niezapłaconych albo umorzonych odsetek od zobowiązań, w tym również od pożyczek/kredytów). Organ podatkowy uznał stanowisko spółki za nieprawidłowe, stwierdzając:\nPodobne stanowisko zajął Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z 20 czerwca 2016 r., nr IBPB-1-3/4510-494/16/IZ, a także Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji indywidualnej z 8 listopada 2013 r., nr IPTPB3/423-333/13-4/PM. W tej drugiej interpretacji czytamy:\n"(...) gdy jedna lub kilka rat leasingowych zawierających część odsetkową będzie znacznie wyższa od pozostałych rat leasingowych, części odsetkowe z tych rat mogą być zaliczone jednorazowo do kosztów podatkowych i podatkowo rozliczone w dacie poniesienia, tj. ujęcia jako koszt w ewidencji rachunkowej na podstawie otrzymanych faktur (...)."\nW praktyce prezentowany jest również pogląd, iż moment poniesienia kosztu w postaci części odsetkowej raty leasingowej należy utożsamiać z datą jej zapłaty. Taki wniosek można wysnuć m.in. z interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 4 września 2013 r., nr IPTPB3/423-212/13-2/IR, w której organ podatkowy stwierdził:\n"(...) zarówno w przypadku, gdy cała część odsetkowa raty leasingowej zostanie uiszczona w jednej lub kilku ratach płatnych w początkowym okresie trwania umowy leasingu, jak i w przypadku, gdy jedna lub kilka z rat leasingowych zostanie określona w wysokości wyższej niż pozostałe raty leasingowe - część odsetkowa powinna być jako koszt pośredni zaliczona do kosztów uzyskania przychodów w dacie faktycznej zapłaty zgodnie z art. 15 ust. 4d i 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. (...)"\nJak widać, stanowisko organów podatkowych odnośnie momentu ujęcia w kosztach podatkowych części odsetkowej raty leasingowej (w leasingu podatkowo - finansowym) jest niejednolite. O wyjaśnienie tej kwestii zwróciliśmy się do Ministerstwa Finansów. O uzyskanej odpowiedzi poinformujemy na łamach naszego czasopisma.


2009-05-16 Cracovia - PGE GKS Bełchatów 1:0 – WikiPasy.pl - Encyklopedia KS Cracovia\n2009-05-16 Cracovia - PGE GKS Bełchatów 1:0\n(Przekierowano z 2009-05-16 Cracovia - GKS Bełchatów 1:0)\nKraków, sobota, 16 maja 2009, 19:15\nBaran (79' Kulig)\nSasin (85' Mierzejewski)\nKaszuba (62' Dudzic)\nPolczak (38') 1:0\nDziedzic (56 Wróbel)\n2009-05-17 GKS Bełchatów (ME) - Cracovia (ME) 2:0\n1.1 "Liga: Cracovia - Bełchatów 1:0 (1:0)" - TerazPasy.pl\n1.2 "Heroiczny bój "Pasów"!" - Interia.pl\n1.3 "Cracovia w końcu odbiła się od dna" - Gazeta Wyborcza\n1.4 "Heroiczna walka Cracovii nagrodzona zwycięstwem" - Polska - Gazeta Krakowska\n1.5 "Tęcza na Kałuży - symbol nadziei" - Dziennik Polski\n1.6 "Nadzieja jeszcze się tli" - Przegląd Sportowy\n2.1 Rafał Ulatowski (trener GKS)\n3.2 Laski w Paski\n3.3 Konferencja prasowa\n"Liga: Cracovia - Bełchatów 1:0 (1:0)" -\nLiga: Cracovia - Bełchatów 1:0 (1:0)\nW porównaniu z poprzednim meczem ligowym z Odrą Wodzisław w wyjściowym składzie Cracovii zaszły dwie zmiany. Pauzujących za żółte kartki Michała Karwana i Bartosza Ślusarskiego zastąpili Łukasz Tupalski i Arkadiusz Baran. Zmiany nastąpiły również w ustawieniu zespołu. Grający w poprzednim meczu na prawej obronie Paweł Sasin powędrował na lewą pomoc. Jego miejsce na boku obrony zajął Sławomir Szeliga zwalniając miejsce w środku pola dla Arkadiusza Barana.\nCracovia od pierwszych minut starała się zdecydowanie zaatakować, ale goście nie dali się zdominować i równie odważnie atakowali bramkę Pasów. Pod obiema bramkami dochodziło do ostrych spięć jednak akcje nie były kończone strzałami.\nBardzo groźnie było pod bramką Bełchatowa w 12 minucie gdy Dariusz Pawlusiński wrzucił piłkę do nadbiegającego Pawła Sasina jednak bramkarz gości Łukasz Sapiela w ostatniej chwili zdjął piłkę z głowy zawodnika Cracovii. Cztery minuty później Piotr Polczak posłał świetną piłkę do Dariusza Pawlusińskiego, który już mijał Pawła Magdonia i wychodził na czystą pozycję. Obrońca Bełchatowa nie miał innego wyjścia jak faulem zatrzymać pomocnika Pasów. Sędzia Małek ukarał go za to tylko żółtą kartką...\nW odpowiedzi chwilę później po rzucie rożnym groźnie tuż ponad poprzeczką bramki Marcina Cabaja uderzył Dawid Nowak.\nW kolejnych minutach Cracovia grała coraz lepiej. W 23 minucie Dariusz Pawlusiński ponownie mijał obrońcę wychodząc na doskonałą pozycję, lecz akcję przerwał mocno spóźniony gwizdek arbitra sygnalizujący faul na zawodniku gości.\nW 26 minucie świetną indywidualną akcją popisał się Łukasz Derbich, który minął trzech rywali i uderzył celnie sprzed linii pola karnego lecza Łukasz Sapela nie bez problemów zdołał sparować piłkę.\nPiłkarze Bełchatowa również nie rezygnowali z prób zdobycia bramki. W 31 minucie po składnej akcji z linii pola karnego uderzył Mateusz Cetnarski, ale i tym razem piłka nieznacznie minęła bramkę Marcina Cabaja.\nW 35 minucie po akcji Dariusza Pawlusińskiego lewą stroną (zmienił się z Sasinem) w dobrej sytuacji znalazł się Sasin, ale nie zdołał oddać skutecznego strzału, a groźnie zapowiadającą się akcję niecelnym strzałem zakończył Sławomir Szeliga.\nW 39 minucie padła wreszcie bramka dla Cracovii. Po faulu na Łukaszu Derbichu rzut wolny wykonywał Dariusz Pawlusiński. Silnie uderzona tuż nad ziemią piłka trafiła na piątym metrze w obrońcę. Najlepszym refleksem wykazał się stoper Cracovii Piotr Polczak, który z kilku metrów uderzył celnie obok interweniującego bramkarza Bełchatowa. 1:0 dla Cracovii!\nNa drugą połowę obydwa zespoły wyszły w niezmienionych składach.\nPierwsze minuty po przerwie wyglądały bardzo obiecująco dla Cracovii. Podopieczni trenera Artura Płatka grali bardzo rozsądnie starając się jak najdłużej utrzymywać przy piłce i przenosić grę na połowę rywala.\nChwila nieuwagi w 53 minucie spowodowała, że na czystą pozycję wychodził Dawid Nowak, którego na 30 metrze nieprzepisowo zatrzymał Łukasz Derbich, a sędzia Małek pokazał obrońcy Cracovii czerwoną kartkę.\nPo stracie zawodnika Cracovia nie cofnęła się do obrony. Na prawej stronie obrony, w miejsce usuniętego z boiska Łukasza Derbicha przesunięty został Paweł Sasin.\nW 57 minucie lewą stroną zaatakował Paweł Nowak, uderzył z linii pola karnego, i niewiele zabrakło by piłka trącona jeszcze przez obrońcę wpadła bramkarzowi gości "za kołnierz" do bramki.\nW 62 minucie trener Płatek dokonał pierwszej zmiany. W miejsce Jakuba Kaszuby na boisko wszedł Bartłomiej Dudzic.\nCracovia nie rezygnowała z prób zdobycia drugiej bramki starając się wyprowadzać szybkie kontry. Po jednaj z takich akcji w 72 minucie na strzał z dystansu zdecydował się rozgrywający znakomitą partię Dariusz Pawlusiński, lecz jego strzał minął bramkę Sapeli.\nW 79 minucie żegnany brawami boisko opuścił bardzo zmęczony, harujący przez cały mecz kapitan Cracovii Arkadiusz Baran. Jego miejsce zajął Przemysław Kulig. Po tej zmianie Kulig zajął miejsce na prawej obronie, a Sławomir Szeliga przeszedł do środka boiska.\nBełchatów atakował, ale pięć minut przed końcem meczu Dariusz Pawlusińki dwukrotnie przedarł się na przedpole bramki rywali. Za pierwszym razem strzelił niecelnie, a za drugim obronił Sapiela.\nW 85 minucie boisko opuścił Paweł Sasin, a zastąpił go Łukasz Mierzejewski.\nSędzia doliczył 3 minuty...\nKoniec meczu! Po heroicznej walce Cracovia wygrywa 1:0!\nŹródło: TerazPasy.pl 16 maja 2009 \n"Heroiczny bój "Pasów"!" -\nHeroiczny bój "Pasów"!\nW meczu 28. kolejki ekstraklasy Cracovia pokonała drużynę PGE GKS Bełchatów 1:0. Jedyną bramkę w tym spotkaniu zdobył dla "Pasów" obrońca Piotr Polczak. Podopieczni trenera Płatka nadal zachowali szanse na utrzymanie w lidze.\nW pierwszej połowie piłkarze obu zespołów swoją grą nie rozpieszczali kibiców zebranych na stadionie przy ul. Kałuży. Zamiast ładnych, kombinacyjnych akcji na murawie dominowała walka, a zawodnicy razili niedokładnością. Cracovia obrała wariant defensywny, skupiając swoje siły na obronie własnej bramki i wypatrując szansy w groźnych kontrach. Bełchatowianie dosyć łatwo przedostawali się pod pole karne "Pasów", ale w ich akcjach brakowało wykończenia.\nMimo, iż nic nie wskazywało na to, że któraś z ekip zdoła wbić gola rywalowi, to jednak w 39. minucie na prowadzenie wyszli gospodarze. Dariusz Pawlusiński kopnął po ziemi z rzutu wolnego, piłka w polu karnym spadła pod nogi Piotra Polczaka, który z najbliższej odległości umieścił futbolówkę w bramce!\nPo zmianie stron obraz nie uległ zmianie, a w grze obu zespołów dominował chaos i przypadkowość. W 53. minucie czerwoną kartkę ujrzał lewy obrońca Cracovii, Łukasz Derbich, który nieprzepisowo zatrzymywał wychodzącego na czystą pozycję Mateusza Cetnarskiego.\nOd chwili kiedy goście zaczęli grać z przewagą jednego zawodnika, piłka coraz częściej gościła w polu karnym Marcina Cabaja. Mimo kilku dogodnych okazji do zdobycia bramki, podopieczni Rafała Ulatowskiego nie zdołali umieścić futbolówki w siatce i Cracovia zgarnęła komplet punktów, zachowując tym samym szanse na utrzymanie w lidze.\nŹródło: Interia.pl 16 maja 2009 \n"Cracovia w końcu odbiła się od dna" -\nCracovia w końcu odbiła się od dna\n"Pasy" pokonały GKS Bełchatów 1:0 i po raz pierwszy od dwóch miesięcy opuściły strefę spadkową. Gola dającego nadzieję na utrzymanie zdobył obrońca Piotr Polczak\nPrzed rozpoczęciem spotkania piłkarze Cracovii znali już wynik z Zabrza, gdzie Górnik pokonał Odrę Wodzisław 2:0. Cracovia musiała więc wygrać, by wciąż liczyć się w walce o utrzymanie. Cel osiągnęła i o pozostaniu w ekstraklasie najprawdopodobniej zadecyduje sobotnie spotkanie z Górnikiem przy ul. Kałuży (obie drużyny mają tyle samo punktów). - Czekają nas trudne mecze, a rywale mają łatwiejszy rozkład gier - uważa Janusz Filipiak, prezes Cracovii. Jego drużyna w ostatniej kolejce zagra w Poznaniu z Lechem, a Górnik na własnym boisku zmierzy się z Polonią Warszawa.\nW sobotę na trzy punkty ochotę miał też GKS, który ciągle walczy o europejskie puchary. Od pierwszych minut zaatakowali goście, ale ich akcje kończyły się przed polem karnym Cracovii. Trybuny poderwały się jednak, gdy Polczak w zdecydowany sposób przejął piłkę pod swoim polem karnym i wraz z Dariuszem Pawlusińskim wyprowadził kontratak. Groźną akcję faulem musiał przerwać Paweł Magdoń, obrońca GKS-u.\nW 38. min defensorzy gości popełnili jednak błąd. Pawlusiński z rzutu wolnego wstrzelił piłkę w pole karne, ta odbiła się od obrońców i szczęśliwie trafiła pod nogi Polczaka. 23-letni defensor bez namysłu uderzył i piłka tuż przy słupku wpadła do siatki. Wszyscy rezerwowi Cracovii wyskoczyli z ławki, a wśród gości atmosfera zrobiła się bardzo nerwowa.\nNapięcia nie wytrzymał Rafał Ulatowski. Trener GKS-u wkroczył na murawę i rzucił się z pretensjami do Sławomira Szeligi. Szkoleniowiec miał żal, że obrońca Cracovii nie wybił piłki, gdy na murawie leżał Piotr Kuklis. Sprzeczkę zakończyła zdecydowana interwencja piłkarzy gospodarzy. - Cracovia prowadziła, więc nie musiała się spieszyć i mogła przerwać akcję. Zwróciłem na to Szelidze uwagę. Cieszę się z reakcji sześciu innych zawodników Cracovii, którzy przeprosili za to zagranie - wyjaśniał Ulatowski.\nOd 54. min to gospodarze byli w ciągłym stresie. Wszystko przez czerwoną kartkę dla Łukasza Derbicha, który powalił wychodzącego na czystą pozycje Mateusza Cetnarowskiego. - Położyłem rękę na ramieniu rywala, a ten upadł. To była akcja ratunkowa i na szczęście nie straciliśmy gola - przyznał Derbich.\nCracovia broniła się umiejętnie, a chwilami bardzo szczęśliwie. Po składnej akcji GKS-u Paweł Nowak w ostatnim momencie zdjął piłkę z nogi Cetnarskiego, a chwilę później Przemysław Kulig zablokował uderzenie Bartosza Chwalibogowskiego. W efekcie goście przez cały mecz nie oddali ani jednego celnego strzału! A gdyby Pawlusińskiemu, który biegał od jednego pola karnego do drugiego, nie zabrakło precyzji, to wygrana "Pasów" byłaby bardziej okazała.\nJanusz Filipiak, prezes klubu, był pełen uznania dla kibiców, którzy licznie stawili się na stadionie. - Takiego dopingu nie było nawet wtedy, gdy walczyliśmy o ekstraklasę - przyznał Filipiak.\nGłówny sponsor nie chciał powiedzieć, co bardziej pomogło piłkarzom - grill w Wierzynku czy wizyta kapelana drużyny w szatni. - Piłkarze wygrali, bo są niesamowicie zmotywowani. Pozostałe dodatki to tylko hokus-pokus - uciął Filipiak.\nCracovia zrewanżowała się GKS-owi za porażkę z 1998 r., która przyczyniła się do spadku "Pasów" do III ligi.\nŹródło: Gazeta Wyborcza 18 maja 2009 \n"Heroiczna walka Cracovii nagrodzona zwycięstwem" -\nHeroiczna walka Cracovii nagrodzona zwycięstwem\nOd tygodnia piłkarze Cracovii powtarzali, że w meczu z GKS-em Bełchatów muszą wygrać. To przedłużało ich nadzieje na pozostanie w lidze. Łatwo powiedzieć, trudniej wykonać. Zwłaszcza gdy gra się bez Bartosza Ślusarskiego, któremu Komisja Ligi nie cofnęła kary za 4. żółtą kartkę otrzymaną w Wodzisławiu.\nKrakowianie znowu przed meczem mieli spotkanie z prezesem Filipiakiem, zjedli wspólnie obiad. Obyło się bez przedmeczowego zgrupowania i... zaowocowało to wygraną.\nJak to się dzieje, że Cracovia, gdy ma nóż na gardle, potrafi jednak wygrywać? Podobnie było wszak w meczu z Polonią Warszawa. Wielki potencjał tkwi w głowach piłkarzy i w sferze wolicjonalnej. Krakowianie grali z wielkim heroizmem, z pasją walczyli o każdą piłkę, z determinacją blokowali dostępu do własnej bramki. Choć pod względem piłkarskim nie przewyższali absolutnie bełchatowian, to jednak pod względem chęci odniesienia zwycięstwa bili ich na głowę.\nNieprawdopodobną robotę wykonał Dariusz Pawlusiński - w sobotę był to demon waleczności - szalał na prawym i lewym skrzydle, w defensywie i ofensywie, a gdy ?Pasy" grały w dziesiątkę, wyprowadzał groźne kontrataki, biegnąc przez pół boiska i kończąc akcje strzałami, które nie miały już wielkiej mocy, bo strzelec był skrajnie wyczerpany. Podobnie w obronie zachowywał się Paweł Sasin. Wsławiając się niezliczoną ilością przerwanych akcji rywala, zablokowanych podań.\nMomentem zwrotnym mogła być 52 minuta. Wtedy to Derbich powstrzymał nieprzepisowo Cetnarskiego. Działo się to 30 m od bramki Cabaja. A że piłkarz gości wychodził już na czystą pozycję, decyzja sędziego Małka mogła być tylko jedna - czerwona kartka. Derbich w ten sposób nie ukończył drugiego meczu z rzędu.\nTo mogła być woda na młyn bełchatowian, którzy od razu wzmocnili skrzydła i przeszli do ofensywy. Musieli odrobić stratę jednego gola. ?Pasy" bowiem prowadziły po golu, który padł w szczęśliwych okolicznościach. Rzut wolny egzekwował etatowy wykonawca tych stałych fragmentów - Pawlusiński. Uderzenie nie było zbyt dobre, uderzona dołem piłka odbiła się jednak tak szczęśliwie dla ?Pasów" od zawodników z Bełchatowa, że na 10 m przejął ją Polczak i strzałem w krótki róg pokonał Sapelę. W tym momencie nagrodzona została ofensywna gra obrońcy krakowian.\nBełchatowianie nie znaleźli sposobu na rozmontowanie dość szczelnych szyków obronnych gospodarzy. Wrzutki z prawej i lewej strony były wybijane przez obrońców, a często akcje gaszone w zarodku - przez Sasina. Faktem jest, że przez 30 minut Cracovia grała w dziewiątkę, bo obecności Dudzica na boisku nie było widać. Przepraszam, wywoływał okrzyki wzburzenia, gdy nie chciało mu się podbiegnąć kilku metrów do piłki, co wołało o pomstę do nieba.\n"Pasy" mogły stracić cenny wynik, gdyby nie świetna interwencja P. Nowaka w 60 min, który zdjął piłkę z nogi szykującemu się do uderzenia Cetnarskiemu, i gdyby nie zablokowanie strzału Chwalibogowskiego przez Kuliga w 83 min. To było jedyne uderzenie gości na bramkę, które mogło znaleźć drogę do siatki. Poza tym przez cały mecz GKS nie oddał celnego strzału na bramkę Cabaja...\nŹródło: Polska - Gazeta Krakowska 18 maja 2009 \n"Tęcza na Kałuży - symbol nadziei" -\nTęcza na Kałuży - symbol nadziei\nHeroiczna postawa "Pasów". Od 52 minuty grały w dziesiątkę. "Złotą" bramkę zdobył obrońca Piotr Polczak, a dwunastym graczem gospodarzy byli spontaniczni kibice\n"Pasy", aby myśleć o pozostaniu w ekstraklasie musiały ten mecz wygrać. I krakowianie cel osiągnęli po dramatycznym, heroicznym boju, chociaż od 52 minuty, po wykluczeniu z gry Derbicha, musieli grać w dziesiątkę. Jak mówili zgodnie prezes Janusz Filipiak i trener Artur Płatek było dwóch bohaterów tego meczu - zdeterminowani gracze Cracovii i wspaniale dopingujący ich kibice.\n"Pasy" zagrały bez zawieszonego za kartki Bartosza Ślusarskiego, ale już z kapitanem Arturem Baranem, trener Rafał Ulatowski zaskoczył wszystkich pozostawiając na ławce rezerwowych szybkich skrzydłowych Wróbla i Chwalibogowskiego.\nPoczątek meczu był bardzo nerwowy w wykonaniu "Pasów". Widać było, że presja meczu nieco paraliżuje im nogi. Bardziej aktywni byli goście, którzy w ciągu sześciu pierwszych minut egzekwowali trzy rzuty rożne.\nKrakowianie próbowali grać długimi piłkami adresowanymi do skrzydłowych Pawlusińskiego i Sasina. Obaj byli aktywni, w 13 min po centrze Sasina, Sapela popełnił błąd, ale nikt z krakowian tego nie wykorzystał. Za moment Pawlusiński uciekł Magdoniowi, ten faulował gracza Cracovii, za co otrzymał żółty kartonik. A gdyby nie faul mogła być sytuacja bramkowa.\nPotem 40-metrowy rajd przeprowadził Derbich, zakończył go mocnym strzałem, Sapela odbił piłkę w bok, Pawlusiński nie zdążył z dobitką. Po drugiej stronie, po szybko rozegranej akcji, Cetnarski uderzał 17 metrów, tuż nad poprzeczką.\nOd 39 min krakowianie prowadzili 1-0 po bramce Polczaka, który zachował się niczym wytrawny snajper w polu karnym po wolnym Pawlusińskiego.\nW drugiej połowie spodziewano się ostrych ataków gości, ale gra przeważnie toczyła się w strefie środkowej. Do 52 minuty, kiedy to Cetnarski uciekł obrońcom Cracovii i obalony został na ziemię przez Derbicha. Ewidentna czerwona kartka, bo Cetnarski biegł już sam na bramkę Cabaja. Przed tygodniem w Wodzisławiu obrońca Cracovii też zobaczył czerwony kartonik.\nZaczęły się niezwykle nerwowe minuty dla graczy i kibiców Cracovii. Goście zamykali krakowian na ich połowie, dobrze rozgrywali piłkę w strefie środkowej, ale im bliżej bramki tym tracili koncept gry. Inna rzecz, że krakowianie grali z ogromnym poświeceniem, a krytykowana w poprzednich meczach defensywa spisywała się bardzo dobrze. Bez zarzutu bronił Cabaj, choć prawdą jest, że w całym meczu rywale nie oddali nie jednego celnego strzału na jego bramkę. Ale pewnie grał na przedpolu bramki, wyłapywał wszystkie dośrodkowania. Powrót do wysokiej formy zasygnalizował Polczak.\nNajgroźniej pod bramką krakowian było w 59 min, Cetnarski zbyt długi przymierzał się do strzału z 11 metrów i w ostatniej chwili piłkę zabrał mu Nowak. W 83 min po centrze z prawej strony Kulig zablokował strzał Chwalibogowskiego z 4 metrów.\nGra ofensywna Cracovii oparta była w ostatnich 35 minutach wyłącznie na Pawlusińskim, który imponował rajdami, niespożytymi siłami. W ostatnich 10 minutach trzy razy w pojedynkę atakował bramkę rywala, dwa razy jego strzały poszybowały obok bramki, raz uderzenie wyłapał Sapela. Nie było żadnego z pożytku z wprowadzonego w 62 min Dudzica.\nWielkie brawa dla piłkarzy Cracovii. Za determinację, wolę walki, za to, że potrafili w dziesięciu obronić jednobramkową przewagę. Na pewno nie był to wielki mecz w wykonaniu "Pasów", sporo akcji było szarpanych, sporo było niedokładnych podań.\nAle w tym meczu liczyło się nie piękno gry, tylko wygrana. A punkty zostały w Krakowie, co stwarza Cracovii szanse na utrzymanie się w ekstraklasie. Pojedynek za tydzień w Krakowie z Górnikiem Zabrze będzie dla obu drużyn pojedynkiem być albo nie być. Kto go przegra, pożegna się z ekstraklasą. - Nie dopuszczamy myśli o porażce, wierzę, że uratujemy ekstraklasę dla Cracovii - mówił w sobotę najlepszy gracz "Pasów" Dariusz Pawlusiński.\nNad stadionem przy ul. Kałuża pojawiła się tęcza. A tęcza to symbol nadziei.\n1-0 Rzut wolny dla "Pasów" z ok. 30 metrów. Pawlusiński wstrzelił mocno piłkę w pole karne, tam walczyli o nią Lacić i Polczak, szczęśliwie futbolówka spadła pod nogi obrońcy Cracovii, który strzałem po ziemi z 11 metrów w lewy róg pokonał Sapelę.\nŹródło: Dziennik Polski 18 maja 2009 \n"Nadzieja jeszcze się tli" -\nNadzieja jeszcze się tli\nCracovia - PGE GKS Bełchatów 1:0: Sobotnie zwycięstwo przedłużyło Pasom szanse na pozostanie w ekstraklasie.\nStadion przy ul. Kałuży znów okazał się wielkim atutem Cracovii. Pasy wygrały z Bełchatowem i jeśli za tydzień pokonają u siebie również Górnika Zabrze, to najprawdopodobniej utrzymają się w ekstraklasie.\nZ 28 punktów Cracovia aż 23 wywalczyła na własnym boisku. Za kadencji Artura Płatka uległa w Krakowie tylko raz - Lechowi (0:1). Dlatego będący w trudnym położeniu zespół żył nadzieją, że pokona na Kałuży Bełchatów. - Nieważne jak, ale musimy wygrać to spotkanie - mówił przed pierwszym gwizdkiem sędziego pomocnik Dariusz Kłus.\nTak też się stało. Grając z ogromną determinacją i przy energicznym wsparciu widowni Cracovia poradziła sobie z Bełchatowem. O zwycięstwie zadecydował gol obrońcy. Piotr Polczak w 38. minucie wykazał się na polu karnym sprytem. Po wolnym Dariusza Pawlusińskiego przepchnął Matę Lacicia i strzałem z półobrotu, mając do celu 11. metrów, nie dał szans bramkarzowi gości.\nPrzez prawie całą drugą połowę krakowianie grali w osłabieniu. Łukasz Derbich sfaulował Mateusza Cetnarskiego i sędzia Robert Małek odesłał go do szatni. Mimo przewagi jednego zawodnika gościom nie udało się złamać desperacko broniących się gospodarzy. Świetnych okazji do strzelenia gola nie wykorzystali Cetnarski i Bartłomiej Chwalibogowski, bo doskonale interweniowali Paweł Nowak i Przemysław Kulig. Bełchatowianie starali się uzyskać wyrównanie atakując Cracovię przy pomocy wrzutek piłki na pole karne. Nie dochodziły one do Dawida Nowaka i Tomasza Wróbla, bo dobrze grali w obronie Polczak z Łukaszem Tupalskim.\nCracovia zdobyła gola w pierwszej połowie meczu, ale paradoksalnie więcej okazji do pokonania bramkarza gości miała grając w... dziesiątkę.\nBełchatowanie byli skupieni na atakowaniu bramki krakowian, umożliwiając im przeprowadzanie kontrataków. Jednak w przodzie Pasy miały tylko dwóch zawodników - bardzo zmęczonego Pawlusińskiego i nieporadnego tego dnia Bartłomieja Dudzica, więc nie przyniosły one powodzenia.\nWygrywając z Bełchatowem Cracovia przedłużyła szanse na pozostanie w ekstraklasie. Nawet remis byłby dla niej wyrokiem skazującym na grę w przyszłym sezonie w I lidze.\n- Podobali mi się wszyscy piłkarze, bo walczyli niezwykle zawzięcie. Cieszę się z tego. Jestem też pełen uznania, podziwu i wdzięczności dla naszych kibiców, że stawili się w takiej ilości i zrobili taki doping, jakiego nie pamiętam. Na pewno pomogli tym drużynie. Zapraszamy za tydzień na mecz z Górnikiem. Jesteśmy na miejscu barażowym. Przed nami jeszcze dwa trudne mecze, ale mam nadzieję, że obronimy ekstraklasę - podsumował sytuację swego zespołu na finiszu rozgrywek ekstraklasy prezes Cracovii Janusz Filipiak.\nŹródło: Przegląd Sportowy 18 maja 2009 \nRafał Ulatowski (trener GKS)\nTo sukces drużyny Cracovii, która przez ponad trzydzieści minut grała w dziesięciu. Zabrakło nam rozsądku, wyrafinowania i doświadczenia. Po serii sześciu zwycięstw myślałem, że zawodnicy będą świadomi, tego co mają robić, ale stało się inaczej. Przegraliśmy 0:1, a bramka padła po stałym fragmencie gry. Bez strzałów w światło bramki nie ma goli. Przykro jest wracać do domu po drugiej porażce z rzędu, ale są jeszcze dwa mecze i na pewno nie powiedzieliśmy ostatniego słowa.\n- Po zwycięstwie Górnika zdawaliśmy sobie sprawę, że jest to dla nas bardzo ważny mecz. Od samego początku towarzyszył nam stres. Tak jak wcześniej nie było szczęścia, tak teraz zostało ono wypracowane. Wielka determinacja chłopaków sprawiła, że dowieźliśmy wynik do samego końca. Dziś można było zobaczyć, że nasz zespół dobrze się organizował, grał i przesuwał się. W efekcie gościom ciężko było dojść do sytuacji.\n- Jeszcze jedna rzecz mnie ucieszyła, a mianowicie to, co wydarzyło się na stadionie przy ulicy Kałuży. Za mojej krótkiej kadencji jeszcze nie miałem okazji czegoś takiego przeżyć. Była wspaniała atmosfera, kibice byli naszym dwunastym zawodnikiem! Przed nami mecz z Górnikiem i mam nadzieję, ze będzie tak samo.\n- Łukasz Derbich dostał czerwoną kartkę i to na pewno nasze osłabienie, ale musimy szukać jakiegoś innego rozwiązania. Do gry wrócił Arek Baran i uważam, że rozegrał dobre zawody. Bohaterem tego meczu jest cała drużyna, a także kibice.\nTę stronę ostatnio edytowano 3 lip 2016, 10:34.


Kim Kardashian zje łożysko po urodzeniu syna | Party.pl\nKim Kardashian zamierza skonsumować własne łożysko! Kardashianka przyzwyczaiła wszystkich do tego, że chętnie i często opowiada publiczne o swoim życiu prywatnym, lecz tym razem chyba odrobinę przesadziła...\nKim Kardashian przerobiła łożysko na tabletki\nKim nieco ponad tydzień temu została mamą syna, któremu nadała imię Saint (czyli Święty). Już to wzbudziło pewne kontrowersje, lecz imię jej syna wydaje się jedynie zabawną zachcianką rozkapryszonej gwiazdy w porównaniu z informacją, że Kim zjada własne łożysko. Informację o tym zamieściła na swoim profilu na Facebooku, czym wzbudziła ogromne emocje. Pod zdjęciem czarnych tabletek, umieszczonych w słoiku z napisem "Kim. Twoje cudowne łożysko" pojawiła się lawina komentarzy fanów! Większość z nich uważa pomysł Kardashianki za co najmniej dziwny, żeby nie powiedzieć, że obrzydliwy. Kontrowersyjne tabletki mają pomóc Kardashiance w powrocie do formy po ciąży:\nNie jestem zwolenniczką medycyny holistycznej i nie przypuszczałam, że kiedykolwiek zdecyduje się zjeść swoje łożysko. Mówiąc o "jedzeniu łożyska" mam na myśli wysuszenie go i przerobienie na tabletki, a nie smażenie i jedzenie jak steku (choć niektórzy tak robią!) - napisała na swoim blogu.\nCelebrytka twierdzi, że sporo czytała na ten temat i zjadanie własnego łożyska po porodzie ma ponoć mieć dobroczynny wpływ na regenerację ciała kobiety po ciąży. Zawarte w nim hormony i przeciwciała mają być bezcenne dla zdrowia. Kim coś o tym wie i już doświadczenie w tej materii. Podobnie postępowała po poprzedniej ciąży ze swoją córeczkę North, twierdząc że tabletki z łożyska zapobiegają depresji poporodowej. Co sądzicie o jej pomyśle? Zdecydowałybyście się na coś takiego?\nPosted by Kim Kardashian West on 14 grudnia 2015\nKim Kardashian je tabletki z łożyska\nCelebrytka to samo robiła po swojej pierwszej ciąży\n5 zdjęć 12 lutego 2016\nMamy zdjęcie małej Kim Kardashian! North jest podoba do znanej mamy?! SONDA