Historia "Skarbów spod ziemi" - InoBytom\n29 października 2020 258 wyświetleń0\nMuzeum Górnośląskie w Bytomiu przygotowało premierę filmu „Skarby spod ziemi” na weekend w ramach programu „Pogotowie kulturalne”.\nDział Archeologii Muzeum Górnośląskiego opiekuje się aż 6 cennymi skarbami z brązu. Jeśli macie ochotę poznać ich historię oraz dowiedzieć się co one wniosły do życia obiektu i wiedzy o przeszłości oraz w jaki sposób dostały się do zbiorów muzeum. To to wydarzenie jest właśnie dla Ciebie!\nNa te i inne pytania spróbują Wam odpowiedzieć archeolodzy z bytomskiego muzeum. Wśród prezentowanych obiektów znajdą się skarby z: Gamowa, Czarkowa, Kluczborka, Roszkowic, Raciborze i Białoweży-Siodłar.\nFilm powstał w ramach programu „Pogotowie kulturalne”, którego celem jest umożliwienie dostępu do kultury osobom z chorobą nowotworową i leczącym się neurologicznie, którzy z przyczyn zdrowotnych, z powodu niskiej odporności i wielogodzinnych sesji w szpitalu, nie mogą uczestniczyć w życiu kulturalnym na co dzień.\nPremiera filmu odbędzie się ONLINE na kanale youtube muzeum: 31 października o godzinie 10:00.\nStan zachorowań na koronawirusa w Bytomiu – 29 października\nStanęły kolejne pojemniki na elektrośmieci w Bytomiu


Wiadomości: Dorota Medyńska w przyszłym sezonie zagra w Łodzi\nStrona Główna > Aktualności > Tauron Liga > Dorota Medyńska w przyszłym sezonie zagra w Łodzi\nDorota Medyńska w przyszłym sezonie zagra w Łodzi\n14 maja 2014 23:14\nW szeregach Budowlanych Łódź znana jest już siatkarka, która zastąpi Agatę Durajczyk na pozycji libero. Jest nią była zawodniczka Impelu Wrocław, Dorota Medyńska. Niewykluczone, że w odwrotnym kierunku uda się jedna z łodzianek.\nWłodarze klubu z Łodzi pracują nad kształtem drużyny, która przystąpi do rozgrywek ORLEN Ligi. Priorytetem dla Budowlanych stały się rozmowy z zawodniczkami, które broniły barw klubu w tym sezonie. Działacze na oficjalnej stronie klubowej potwierdzili, że w Łodzi pozostaną dwie skrzydłowe – Dorota Ściurka i Natalia Nuszel. Na środku wciąż grać będą Aleksandra Sikorska oraz Sylwia Pycia. Wiadomo, że do Sopotu w miejsce Marioli Zenik, która wybrała ofertę Chemika Police, przeniesie się Agata Durajczyk. To dość znaczna strata dla Budowlanych, bowiem Durajczyk wnosiła wiele spokoju w przyjęcie drużyny. Wiadomo już, że lukę po zawodniczce wypełni 21-letnia wychowanka UKS-u Volley Bolesławiec, Dorota Medyńska, która przez ostatnie trzy sezony grała w Impelu Wrocław.\nMedyńska na Dolny Śląsk trafiła ze Szkoły Mistrzostwa Sportowego w Sosnowcu. W latach 2012-2013 była powoływana do kadry reprezentacji Polski przez Alojzego Świderka, a następnie Piotra Makowskiego. Do tej pory w biało-czerwonych barwach rozegrała dwa spotkania. Jak nieoficjalnie dowiedziała się Strefa Siatkówki, klub z Wrocławia prowadzi rozmowy z atakującą Budowlanych, Anitą Kwiatkowską.\nAgata Witkowska (Durajczyk), Aleksandra Sikorska, Budowlani Łódź, Dorota Medyńska, Dorota Ściurka, Natalia Nuszel, ORLEN Liga, Sylwia Pycia, transfery


##### Darmowe rozmowy na randki – Randki internetowe darmowe - Pokrewne Dusze.\nBlog Home » Darmowe rozmowy na randki\nKontakt wzrokowy i naturalny uśmiech. Podczas rozmowy trzeba przede wszystkim eksponować swoje korzystne strony i. Dołącz za darmo! Dowiedz się więcej. Załóż darmowy profil w > wejdź na stronę: Rejestracja Sympatia.\nJak sprawić by pierwsza randka była pełnym darmowe rozmowy na randki Randki po 40. Randki dla dojrzałych.\nRozmowy w toku, Miłość z internetu, pierwsza randka - w telewizji! Randki Poznań. Flirt i przyjaciele w serwisie randkowym ogłoszenia matrymonialne. Randki. Flirt i przyjaciele w serwisie randkowym ogłoszenia matrymonialne. Darmowy czat w (CZATeria) działa w każdej przeglądarce. Chcesz umawiać się na randki za darmo?\nIMO darmowe rozmowy wideo i randka – nabiera popularność dokumentacja narzędzie do obsługi wiadomości błyskawicznych i połączeń VoIP, darmowe rozmowy na randki w tej. Polskich randki miedzynarodowe, kobiety z Polska. Darmowy portal randkowy z ogłoszeniami randkowymi. Jeśli chcesz dobrze wypaść na pierwszej randce musisz się dobrze zachować. Zastanawiasz się gdzie zabrać dziewczynę na randkę i mieć największe szanse powodzenia? Jestem wrażliwą,serdeczną kobietą,Szukam kogoś do towarzystwa,rozmowy i do rozmow czasu.\nJeśli chcesz poznawać fantastycznych ludzi, już teraz załóż darmowy profil w. Na nic rozmowy i „randka”. Napisany przez Kamil Rudalski w dniu.\nWejdź na czat do pokoju Randki poznawaj nowych ludzi i prowadź ciekawe rozmowy. Randki online w Polsce. Poznaj ludzi i umawiaj się w Polsce. Czy kiedykolwiek zdarzyło Wam się, że na randce w trakcie rozmowy zobaczyliście, że nagle znika blask w oczach partnera czy partnerki ? WSZYSTKO ZNAJDZIESZ W SYMPATII Wybierz najlepszą aplikację randkową - znajdź miłość, jakiej szukasz. Randki Chęciny. Flirt i przyjaciele w serwisie randkowym ogłoszenia.\nZarejestruj się teraz darmowe rozmowy na randki za darmo! Szybka Randka to rodzaj raandki gry, każda para będzie miała od trzech do pięciu minut na rozmowę - mówi Judyta Drapiejkowska. Twoja tablica ogłoszeń lokalnych. Tematy do rozmowy – 16 ciekawych tematów na randkę. Bierzemy wasze ulubione gwiazdy, najlepszą muzykę, dobrą energię i darmowe lody.\nPrzesyłaj wiadomości i prowadź wideoczaty z przyjaciółmi i rodziną za darmo, niezależnie od używanego przez nich urządzenia! Emocjonujące rozmowy, wspaniałe randki, wycieczki, spotkania, powiększenie grona znajomych, aż po niezwykle cenne wsparcie i zaufanie. Postanowiliśmy dać ludziom wolne randki dla dorosłych.\nW tej aplikacji nie znajdziesz Vip`s. Musisz. Z moich doświadczeń i rozmów z kobietami wynika, że najlepsza wiadomość: Przykuje. Aby spędzać miłe randki w Lublinie znajdź odpowiednią dla siebie osobę z. Sympatii. Emocje i rozmowy z ciekawymi ludźmi - gwarantowane! Chcesz poznać kobietę lub mężczyznę, który zmieni twoje życie - tylko teraz załóż darmowy profil w Sympatii.\nZwykle. smsów potencjalnej pary trzeba pamiętać, że takie pytania darmowe rozmowy na randki raczej „zaczepka” do rozmowy. Na czym polega działanie Discover People? Video rozmowy w ramach konta darmowego sÄ limitowane do 5 minut.\nRozmawiaj z ludźmi w Genewie już dziś, całkowicie za darmo. Twoje dopasowania są całkowicie darmowe i niezobowiązujące.\nKorzystając z darmowego portalu randkowego znajdziesz wszystko, czego szukasz. Oglądaj. „Dlaczego mężczyźni nie zapraszają mnie na kolejną randkę? Ponad 460 mln użytkowników szuka miłości na Badoo!\nOdkrywaj nowych ludzi, flirtuj z nimi i baw się. Jeśli już zacznie rozmawiać, to może się okazać, że rozmowa potoczy się w zupełnie innym. Artysta pójdzie na randkę ze słuchaczami RMF FM! Rozmowy w toku · Byłam już na 50 randkach i ciągle jestem sama! Rozmowa online nie różni się tak naprawdę od klasycznego flirtu i rozmowy w cztery oczy. Darmowe randki dla każdego - Ogłoszenia Randkowe za darmo.\nNie ma nic bardziej ekscytującego i onieśmielającego niż pierwsza randka! Zobacz, jak udane mogą być randki w domu!…\nAby pomóc Wam w podtrzymaniu rozmowy, zebraliśmy listę popularnych pytań na pierwszą randkę –tematy, które pomogą Wam w rozpoczęciu rozmowy. Kojarzycie mój tekst o darmowych okazjach? Bezpłatne randki internetowe to podstawowy produkt, dla którego odwiedza się. Po kilku bardzo obiecujących randkach, kiedy wydaje się, że oto znaleźliśmy idealnego partnera.…\nSzukaj. Kategoria. Randki i przyjaciele. Nowoczesne Randki 40+. Prestige Dating to najnowszy i.…\nprevious post: Wskazówki dotyczące umawiania się z zapracowanym mężczyzną\nnext post: Umawiasz się z prawdziwą kobietą\nCzat to wyraz pochodzenia angielskiego (chat) i oznaczający rozmowę, powagędkę. W internecie znajdziesz także wiele darmowych czatów, na których możesz. Rozmowy w toku · Gorące singielki na randkach w ciemno. Są dziewczyny, które latami umawiają się na randki, spotykają dziesiątki mężczyzn, ale nie mogą. Czateria - internetowe pogawędki on-line - Witaj w pokoju Randki. Rozmowy podczas seansu kinowego, spektaklu czy przy głośnej muzyce są po prostu niemożliwe.\nW efekcie. Są tanie lub darmowe. To połączenie szybkich randek z.


Dywan sznurkowy płasko tkany SUMMER160x230 granat 19251/699 - Roomzone.pl\n» Dywan sznurkowy płasko tkany SUMMER160x230 granat 19251/699\nDywan sznurkowy płasko tkany SUMMER160x230 granat 19251/699\nKod produktu: 1ED7-2020E_20201104130304\nDywan sznurkowy płasko tkany SUMMER\nDywan sznurkowy płasko tkany idealny do salonu, sypialni lub na taras. Dywan wewnętrzny i zewnętrzny odporny na warunki atmosferyczne. Jest bardzo łatwy w utrzymaniu czystości, nie pyli się, nie wchłania brudu.\nDywan sznurkowy płasko tkany to dywan, który nie posiada runa. Często Dywan sznurkowy SIZAL nazywany jest dywanem płasko tkanym z powodu techniki tkania. Dywan sznurkowy płasko tkany SIZAL, dzięki modnemu i uniwersalnemu wyglądowi sprawdzi się w salonie, przedpokoju, kuchni, pokoju dziecięcym, sypialni, na tarasie i balkonie. W naszym sklepie internetowym z dywanami znajdziecie Państwo bardzo szeroki wybór dywanów sznurkowych, które kupicie online. Dzięki dywanowi sznurkowemu doskonale podkreślisz charakter wnętrza mieszkania, czy domu, tworząc potrzebne tło dla nowoczesnych lub tradycyjnych mebli. Dywan sznurkowy płasko tkany SIZAL ma zastosowanie do: KUCHNI, SALONU, PRZEDPOKOJU, SYPIALNI, POKOJU DZIECIĘCEGO na TARAS i BALKON. Posiada dużą odporność na zabrudzenia, a brud nie przenika w głąb dywanu. Dywan sznurkowy jest bardzo łatwy w czyszczeniu i utrzymaniu, łatwy do wytrzepania i wyprania, łatwo i szybko się suszy, posiada właściwości elektrostatyczne i antyalergiczne, jest polecany dla alergików. Dywan sznurkowy SIZAL jest niezastąpiony jeśli mamy zwierzęta albo małe dzieci. Dywan sznurkowy dobrze sprawdzi się na powierzchniach, gdzie dużo się chodzi czy też stawia inne meble tj. stoły, czy krzesła, runo nie ugniata się tak mocno pod ich naciskiem i jeśli zdecydujemy się przesunąć mebel, nie pozostawi odkształceń. DYWANY SZNURKOWE SIZAL to idealne rozwiązanie do pomieszczenia, do salonu, sypialni, kuchni, przedpokoju i na taras, czy balkon. Dywany płasko tkane sznurkowe zyskują coraz większą popularność ze względu na niską cenę, wysoka jakość, atrakcyjne wzornictwo i kolorystykę, beż, szary, czarny, niebieski i wiele innych kolorów dywanu. Twarde, zbite runo wykonane z przędzy polipropylenowej zapewnia maksymalną wytrzymałość dywanu, który zachowuje swoje właściwości przez długie lata. Dywany Sznurkowe nie chłoną kurzu, co jest dużym atutem przy wyborze dywanu dla alergika. W naszym sklepie z dywanami online, kupicie szybko i tanio dywan sznurkowy w nowoczesnym lub tradycyjnym wzorze i kolorze.\nStruktura tkania: dywan płasko tkany\nWaga: 1,7 kg / m2\nŁatwy w odkurzaniu i czyszczeniu. Dywan można prać na mokro\nFunkcja IN & OUTDOOR - dywan do wewnątrz i na zewnątrz\nDywan chodnik sznurkowy płasko tkany SUMMER 120x170 krem zieleń granat 19249-369\nDywan chodnik sznurkowy płasko tkany SUMMER 60x180 krem zieleń granat 19249-369\nDywan chodnik sznurkowy płasko tkany SUMMER 60x180 krem zieleń granat 19249-369 (id: 43008)\nDywan sznurkowy płasko tkany SUMMER 160x225 granat maroko 19255/119\nDywan sznurkowy płasko tkany SUMMER 160x230 granat maroko 19255/119\nDywan sznurkowy płasko tkany SUMMER 160x225 granat maroko 19255/179\nDywan sznurkowy płasko tkany SUMMER 160x213 kwiaty zieleń 19485/406\nDywan sznurkowy płasko tkany SUMMER 160x213 kwiaty zieleń 19487/483\nDywan sznurkowy płasko tkany SUMMER 120x170 jasny pastel orient 19517/860\nDywan sznurkowy płasko tkany PATIO 120x170 szary niebieski pasy 30487/901\nDywan chodnik dywanik kuchenny płasko tkany sznurkowy KOMFORT SENSATIONS 80x200 szary biały\nDywan płasko tkany sznurkowy KOMFORT SENSATIONS 80x200 szary biały\nDywan płasko tkany sznurkowy KOMFORT SENSATIONS 160x230 szary biały pasy\nDywan sznurkowy płasko tkany pętelka FELICITY 80x150 czarny biały geometria 20412-693\nDywan sznurkowy płasko tkany pętelka FELICITY 160x230 biały czarny geometria 20412-963\nDywan sznurkowy płasko tkany pętelka FELICITY 160x230 biały czarny geometria\nDywan sznurkowy płasko tkany INDIAN SUMMER 120x170 beżowy 46201-051\nDywan sznurkowy płasko tkany INDIAN SUMMER 160x230 beżowy 46201-051\nDywan płasko tkany sznurkowy KOMFORT SENSATIONS 120x170 beż krem geometria 48603-678\nDywan płasko tkany sznurkowy SENSATIONS 120x170 czarny biały geometria 48603-690\nDywan płasko tkany sznurkowy Nowoczesny SENSATIONS 120x170 czarny biały geometria 48603-690\nDywan płasko tkany sznurkowy Nowoczesny SENSATIONS 140x200 szary biały geometria 48731-637\nDywan płasko tkany sznurkowy KOMFORT PRINTS 133x195 beż 47011-550\nDywan sznurkowy płasko tkany SUMMER 160x230 beż szary 19075-653\nDywan sznurkowy płasko tkany SUMMER 160x230 beż szary\nDywan chodnik sznurkowy płasko tkany SUMMER 67x140 krem zieleń 19245-679\nDywan chodnik sznurkowy płasko tkany SUMMER 80x200 krem zieleń granat 19249-369\nDywan chodnik sznurkowy płasko tkany SUMMER 80x200 zieleń granat krem 19249-799\nDywan sznurkowy płasko tkany SUMMER 120x170 zieleń granat krem 19249-799\nDywan chodnik sznurkowy płasko tkany SUMMER 80x200 granat zieleń krem mozaika 19426-099\nDywan sznurkowy płasko tkany pętelka FELICITY 160x230 szary krem pasy 20408/932\nDywan sznurkowy płasko tkany pętelka FELICITY 160x230 czarny krem pasy 20408/963\nDywan sznurkowy płasko tkany pętelka FELICITY 160x230 niebieski krem pasy 20408/964\nDywan sznurkowy płasko tkany pętelka FELICITY 160x230 niebieski granat krem 20465/694\nDywan sznurkowy płasko tkany pętelka FELICITY 160x230 niebieski\ngranat krem 20465/694\nDywan sznurkowy płasko tkany pętelka FELICITY 160x230 niebieski granat krem 20466/694\nDywan sznurkowy płasko tkany pętelka FELICITY 120x170 niebieski granat krem 20465/694\nDywan sznurkowy płasko tkany pętelka FELICITY 120x170 niebieski\nDywan płasko tkany sznurkowy SENSATIONS 120x170 beż krem krata 48785/686\nDywan płasko tkany sznurkowy SENSATIONS 160x230 czarny biały 48785/690 krata geometria\nDywan sznurkowy płasko tkany INDIAN SUMMER 120x170 szary 46218/075\nDywan sznurkowy płasko tkany INDIAN SUMMER 160x230 szary 46218/075


♫ – OFF TOPIC – Rocznik Odkryć i Wynalazków – część 6 (Wystawa Światowa 1867) | KODŁUCH\n11 756 250 odwiedzin\nPosted on 17 sierpnia 2018 17 sierpnia 2018 by brusek historia, Off Topic\n♫ – OFF TOPIC – Rocznik Odkryć i Wynalazków – część 6 (Wystawa Światowa 1867)\nBilet na Wystawę w Paryżu w 1867 roku.\nCarte de visite créée en 1867 pour exposition universelle Paris par la Manufacture DELATTRE Ainé de Ramburelles et dessin de la propriété telle qu’elle existait à l’époque…\nWystawa w Paryżu w roku 1867.\nZ uwagi na to, że źródła opisujące Wystawę Światową w Wiedniu (1873) twierdzą zgodnie, iż na tej wystawie nie pojawiły się żadne nowinki techniczne w porównaniu z poprzednią wystawą paryską (1867), oraz z uwagi na brak dostępnych oficjalnych opisów tej wystawy (1873), prezentuję Państwu opis Wystawy Paryskiej.\nJest to tworzony na bieżąco rodzaj kroniki wystawowej. Jakość druku sugeruje, że dokument ten powstał nie w roku 1867, lecz co najmniej kilkanaście lat później – może nawet końcem XIX wieku…\nKronika zawiera dużą ilość grafik oraz niezwykle ciekawe opisy, dotyczące nie tylko samej wystawy, ale i opisu świata Anno Domini 1867.\nPoniżej znajdują się linki na dwuczęściowy materiał źródłowy oraz moje krótkie opisy, uwagi, oraz elektroniczne tłumaczenia wybranych fragmentów z języka francuskiego.\nSkrót informacji na temat Wystaw Światowych, na podstawie Wikipedii oraz opisu zawartego w „Roczniku Odkryć i Wynalazków 1872/1873” oraz w opisie wystawy wiedeńskiej „Polska na Wystawie Powszechnej w Wiedniu 1873 r. Listy Agatona Gillera. T. 1-2.” – z roku 1873.\n.1851 „Industry of all Nations” – Londyn, Wielka Brytania\nWielka Wystawa w Kryształowym Pałacu – spalonym w roku 1936. Kryształowy Pałac został w roku 1854 rozebrany i przeniesiony do południowego Londynu (Penge Common, na szczycie wzgórza Penge Peak (Sydenham Hill)). Sama żeliwna konstrukcja Kryształowego Pałacu miała masę 4 tysiące ton. Konstrukcja wspierała się na nieustalonej ilości wielkich słupach żelaznych.\nNa tej Wystawie Mathew Brady otrzymał medal za swoje dagerotypy, pokazywano też „barometr pijawkowy”, Dania pokazała pierwszą w Europie żeliwną ramę do fortepianu, prezentowano teleskop z główną soczewką o aperturze 11 cali (280 mm) i ogniskowej 16 stóp (4,9 m). Samuel Colt zademonstrował swój prototyp „1851 Colt Navy”, a także swoje starsze rewolwery Walker and Dragoon.\nWedług „Rocznika Odkryć i Wynalazków” z 1872/73, na Wystawie w Londynie doszło do spotkania „kowali całego świata”, którzy wymieniali swoje doświadczenia. Stwierdzono, że „od dawnych czasów nie ma prawie żadnego postępu”.\n.1853 – Nowy Jork, USA, (New York Crystal Palace – budynek spalony w roku 1858)\nNowości: kosiarka, winda OTIS. (w zasadzie brak informacji o tej wystawie)\n.1853 – Dublin, wtedy Wielka Brytania obecnie Irlandia (w zasadzie brak informacji o tej wystawie).\n.1855 „Agriculture, Industry and Art” – Paryż, Francja, Pałac Przemysłu.\nNowości: łódź betonowa, zapałki.\nWedług „Rocznika Odkryć i Wynalazków” z 1872/73, na Wystawie w Paryżu po raz pierwszy pokazywana jest stal pudlingowa (żelazo pudlingowe). Pokazano kawał takiej „stali” o masie 2,5 tony oraz „dzwony ze stali lanej” z Bochum.\nWikipedia: ” Do historii przemysłu przeszedł Związek Bochumski, któremu udało się w 1842 r. odlać stal w formach. Pierwszym produktem wykonanym tą metodą były dzwony. To dlatego przed ratuszem miasta znajduje się ważący 15 000 kg dzwon.”\nZgodnie z informacjami z Wikipedii, pierwsze prace nad sposobem oczyszczania surówki z zanieczyszczeń i zmniejszenia ilości węgla rozpoczęto w roku 1750, ale dopiero w latach 1766, 1783, 1784 otrzymano pierwsze patenty i wykonano pierwsze instalacje służące do doprowadzenia surówki do stanu przydatnego do dalszego wykorzystania – co robiono w specjalnych piecach „pudlingowych”.\nSzokująca jest informacja, że dopiero w roku 1855 pokazywane są pierwsze odlewy ze stali pudlingowej.\nNależy tu zaznaczyć, że chyba pierwsza i wtedy najnowocześniejsza pudlingarnia w Europie Wschodniej została uruchomiona w Sielpii Wielkiej, do napędzania urządzeń zastosowano tam gigantyczne koło wodne. Zakład został uruchomiony podobno w roku 1841.\nPrzybliżając Czytelnikowi informacje zawarte w Scientific American 1855 wydawało mi się niedorzecznym to, że Amerykanie chwalili się swoim projektem „nowoczesnej pudlingarni”, który zdaniem Redakcji mógłby dokonać rewolucji w europejskiej metalurgii.\nW Paryżu po raz pierwszy pokazano blachy żelazne, oraz „kątowniki, żelaza w formie T podwójnego lub pojedynczego”. Były też „pierwsze obręcze kół, nielutowane, oraz koła całkowicie kute”.\nO Wystawie w 1855 Scientific American pisał tak…\nPokazują „kolosalne zwierciadło” – 10×17 stóp / = 3 x 5 metrów/ (St Goban), sztućce elektro-platerowane, maszynę do produkcji kopert, porcelanę z Sevres.\nAmerykanie pokazują na paryskiej wystawie18 nowych modeli maszyn do szycia, oraz wyroby z gumy indyjskiej wykonane przez Goodyear & Morey.\nAnglicy prezentują nową metodę podnoszenia / podwieszania/ dzwonów kościelnych.\nPokazywane są na wystawie wielkie glazurowane wazy (chyba ceramiczne).\nBimingham prezentuje /chyba/ zestawy stołowe ze szkła / talerze, wazy/, ale ich „górne części” (pokrywki?) są wykonane z drewna. Pokazują także szklane „słupy” które „lepiej przenoszą światło”.\nNiejaki Paine pokazał aparaturę do tworzenia światła z wody – „water light”. Prawdopodobnie ten sam wynalazca zaprezentował na wystawie maszynę do wytwarzania „water light”. Maszyna posiada 30 magnesów „jak końskie podkowy” – stanowiące rotor. Stator składał się z „elektromagnesów” owiniętych drutami. Jeżeli włączy się w obwód baterię, koło rotora się porusza (obraca) z prędkością 2600 obrotów na minutę. Wynalazca twierdzi, że urządzenie wymaga baterii mniejszej jak dotychczasowe. Na wystawie silnik wytwarzał 3 konie mocy przez całą noc, podłączony do trzech baterii Grove’a. Myśli się o zastosowaniu tego silnika w zegarach.\nPokazano też nowe baterie elektryczne Grove’a.\nNowością na wystawie są „bruki asfaltowe”.\nPokazywano nowe świece, gdzie zamiast stearyny stosowana jest inna substancja, „wyekstrahowana z bitumów i asfaltów”. Te nowe świece „dają więcej światła”.\nW Paryżu pokazano nowy metal – aluminium, który zastępuje platynę w bateriach „dając lepszy prąd”. W innym miejscu jest zapis, że w związku z tym nowym metalem, Francuzi planują wymienić wszystkie hełmy z brązu jakie używają francuscy żołnierze, na hełmy aluminiowe. Czyli do roku 1855 żołnierze używali hełmów z brązu a nie z blachy żelaznej!\nPrawdopodobnie po raz pierwszy w historii wystawiano tam też wiele wyrobów z tytanu!\n.1862 „Industry and Arts” – Londyn, Wielka Brytania\nNowości. Wystawiano pierwszą maszynę do szycia (choć na poprzedniej Wystawie prezentowano ich co najmniej kilka), silnik parowy Lenoira. Wystawiano lokomotywy „pasażerskie i ekspresowe” a także telegraf elektryczny, kable podmorskie, pierwszy plastik, obrabiarki, krosna i precyzyjne instrumenty, części silnika analitycznego Charlesa Babbage’a, młyny do bawełny i parowe silniki morskie. A także tkaniny, dywaniki, rzeźby, meble, talerze, porcelanę, srebrne i szklane wyroby oraz tapety. Pokazano etapy produkcji gumy, wyroby z kauczuku oraz proces Bessemara.\nProdukcja lodów we wczesnej lodówce wywołała sensację. Sensacją były też zdjęcia stereoskopowe wykonane przy użyciu nowej metody mokrej płyty kolodionowej, która pozwoliła na czas ekspozycji zaledwie kilku sekund.\nWedług „Rocznika Odkryć i Wynalazków” z 1872/73, na Wystawie w Londynie po raz pierwszy prezentowana jest stal bessemerowska, czyli otrzymywana poprzez wdmuchiwanie na dno tygla sprężonego powietrza. Jest to absolutna nowość i sensacja.\nKrupp demonstruje blok „stali” o masie 21 ton, ale zachwyt wzbudza żelazny dzwon z Bochum też o masie 21 ton.\n.1867 „Agriculture, Industry and Arts” – Paryż, Francja, (01.04 – 03.11.1867 lub 31.10.1867)\nNowości: wodoodporny beton, soda do lodów, tłokowa sprężarka powietrza, zegar Eugène Farcot (nowy typ wychwytu) oraz aluminium (ponownie!). Pokazano publiczności ropę naftową oraz balon na uwięzi wypełniony wodorem. Amerykanie ( Charles i Norton Otis) prezentują windę z hamulcem bezpieczeństwa oraz windę hydrauliczną. Naukowiec z Plazanet pokazuje galwanizację.\nSensację wzbudzają dwa prototypowe zegary wodne, („hydrochronometry” – wynalazca Gian Battista Embriaco) – chyba pierwsze zegary z czterema tarczami zegarowymi. Wydają się to być pierwsze zegary wodne od czasu gdy budowali takie zegary starożytni Grecy. Od czasów Ktesibiosa (285-222 p.n.e.) nic się nie zmieniło!\nMożna też stąd wysnuć wniosek, że znane z kościołów i budynków ratuszowych zegary z czterema tarczami mogły powstać dopiero po roku 1867.\nSłynny, amerykańsko-francuski budowniczy zegarów, Eugène Farcot, wystawił „monumentalny zegar”.\nPrzy okazji, święta Wikipedia (jak zawsze dziewica), w sposób bezpruderyjny (jak na doświadczoną dziewicę przystało) pisze nam, że Farcot, około roku 1860 wynalazł wychwyt zegara, w wersji jaką znamy teraz. Stąd można wnioskować, że przed rokiem 1860 nie istniały zegary mechaniczne, poza „starogreckimi” zegarami wodnymi.\nA że stal sprężynową opracowano około roku 1880, możemy zapomnieć o chronometrach, dokładnych pomiarach długości geograficznej i mapach przed okresem 1870-1880.\nWedług poniższego opisu Wystawy oraz „Rocznika Odkryć i Wynalazków” z 1872/73, stosowane na Wystawie rury gazowe i wodociągowe są jeszcze wykonywane z ołowiu. Pokazywane są kolejne produkty ze „stali Bessemera”. Po raz pierwszy pokazywany jest „piec gazowy do wytopu stali” Siemensa. „Nareszcie można bez trudności dojść do temperatury w której się topi stal”.\nKrupp demonstruje „blok stali topionej” o masie 40 ton, zaś hutnicy z Bochum dzwon stalowy o masie 15 ton. A także „22 koła pełne, z obręczami odlanymi bez lutowania, ze stali topionej”.\nPołowa maszyn parowych to „kiwony” – o tłokach ustawionych pionowo, jednostronnego działania. Stąd wynika wniosek, że w roku 1867 nie opanowano jeszcze do końca produkcji zaworu suwakowego oraz toczenia tłoków i odlewania cylindrów. Maszyny parowe nadal wykonywano „w stylu Newcomena”, jako podciśnieniowe lub z niewielkim nadciśnieniem (Watta), zaś metrowej średnicy cylindry były wykonane z klepek drewnianych, tak jak i uszczelniane sznurami konopnymi i smalcem drewniane tłoki.\nZ opisu hali maszyn: razem maszyn parowych w sumie – 582 konie mocy ( z tego 305 francuskie maszyny). Wystawcy maszyn: Francja (305 koni), Belgia (40), Konfederacja Niemiec Północnych (35), Stany Niemiec Południowych (15), Austria (20), Szwajcaria (17), USA (50), Anglia (100).\nGdyby te maszyny miały średnio po 20 KM, to było by ich wszystkich tylko 30 sztuk!\nPodejrzewam, że moce tych maszyn oscylowały wokół 5-15 KM i takie same moce miały silniki parowe pokazywane na Wystawie w Wiedniu w roku 1873.\nPo raz pierwszy Maroko, Tunezja i Algieria mają swoją część wystawy w centralnym pawilonie, mają też własne jury które przyznaje nagrody. Ma to być wyrazem tego jak w Cesarstwie Francuskim ważne są kolonie.\nOficjalnym fotografem wystawy został Pierre Petit. Petit pozostawił po sobie ogromną ilość doskonałych zdjęć, nie tylko z terenu Francji (na przykład z czasu wojny 1870-1871) ale i ze swoich wypraw do Ameryki Południowej. Istnieje niemal zupełny brak jego zdjęć z Wystawy 1867.\nDecyzję o budowie gigantycznego zespołu budynków wystawowych podjęto na początku roku 1864. Komitetowi przewodniczył Jarome Napoleon. Wikipedie nie są zgodne który to Napoleon – bo linki wiodą w dwa miejsca:\nGłówny budynek o wymiarach 490 na 380 metrów zaprojektował inżynier Jean-Baptiste Krantz. Budowlę wznosiło 26 tysięcy robotników przez dwa lata (1865-1867). Budowę hali maszyn powierzono młodemu Gustawowi Eiffel’owi.\nKoszty wyniosły w sumie 5.883.400 USD; szacuje się, że wpływy wynosiły jedynie 2 828 900 $, pozostawiając deficyt, który został jednak zrekompensowany przez subskrypcje od rządu i miasta Paryża, tak że ostateczny raport został sporządzony tak, by wykazać zysk.\nPodane wyżej liczby można przeszacować na współczesną wartość, mnożąc razy 100. Stąd koszt wystawy można oszacować na ponad pół miliarda dolarów USA XXI wieku.\nNagrody przyznane na Wystawie:\nBaccarat avec deux vases et une fontaine de cristal de 7 mètres de hauteur\nMaison P.-H. Herz neveu et Cie pour sa parfaite fabrication de piano\nLe Château de Rayne-Vigneau pour son „Sauternes”, la commune de Saint-Émilion représenté par 34 propriétaires exposants pour leurs vins\nD. Savalle Fils & Cie pour leurs appareilles de distillation d’alcool.\nFrançois-Jacques Vogelsangs (belgijski producent pianin)\nMartin et Cie et Joseph-Gabriel Gaveau (piano)\nAquarelles des fresques de l’église du Sauveur de Nereditsa (Novgorod, Russie)\nMaison Maquet (papeterie)\nL’entreprise Latscha et Cie (fonte)\nVictor Étienne Gautreau, rosiériste-obtenteur, pour des roses de semis10 (baptisées Vicomtesse de Vézins, Baronne de Beauverger et Mlle Élise Chabrier)\nGrand prix international :\nGuislain Decrombecque, agriculteur, pour la mise en valeur de la plaine de Lens (prix de 30 000 francs).\nTekst z moimi komentarzami…\nL’Exposition universelle de 1867 illustrée : publication internationale autorisée par la Commission impériale\nOpis – I-sza część\nOpis – II-ga część\nTom I – strony skanu z moim krótkim opisem i komentarzem\n1 – wejście na wystawę\n3 – opis początków powstawania Wystawy, od dekretu z dnia 22.06.1863\n5 – 7 – hala maszyn. Opis – razem maszyn parowych w sumie – 582 konie mocy ( z tego 305 francuskie maszyny). Wystawcy maszyn: Francja (305 koni), Belgia (40), Konfederacja Niemiec Północnych (35), Stany Niemiec Południowych (15), Austria (20), Szwajcaria (17), USA (50), Anglia (100).\n9 – ogród centralny (wszędzie jakby rośliny pod klimat ciepły?)\n11 – rysunek przekroju\n13 – budowa\n21 – latarnia morska\n25 – imperator w westybulu. Jak oni to oświetlali? (l’izba russe)\n27 – Car i Gustaw Waza („wspaniałe konie legendarnych kozaków ze stepów Ukrainy – nie takie jak konie fińskie”).\n29 – o poezji Gustawa Wazy (wcześniej ekspozycje rosyjskie)\n31 – budynek wystawa fotografii Pierre Petit’a\n33 – powitanie imperatora Napoleona. Jak to oświetlali?\n37 – meczet dziwny, pawilon z Bosforu i turecki. Czemu tak to zarośnięte?\n41 – pałac beja Tunisu i inne grafiki. Jak to zdążyło wszystko zarosnąć takimi drzewami? Po co na wieży taka instalacja technologiczna?\n45 – budynek portugalski i hiszpański. Świątynia meksykańska.\n49 – pawilony regatowe, „wieża elektryczna”.\n51 – opis fantastyczny!\n53 – kościół romański czy rumuński? Cerkiew! O Bizancjum, Kremlu moskiewskim, Polsce i schizmie!\n57 – pałac egipski, świątynia faraona\n61 – karawanseraj i farma holenderska (kryta strzechą)\n63 – o diamentach największych\n69 – kiosk z kolibrami, wodospad (skąd brali pompy na taki przepływ wody?)\n71 – opis akwariów – piszą że oświetlone elektrycznie\n73 – skąd taka roślinność?\n77 – akwaria – fantastyczne!\n81 – ogrody i ruiny\n83 – opis pomp plus część rosyjska wystawy\n85 – cd Rosji i chata norweska\n89 – chata amerykańska i gigantyczne rzeźby + maszyna rolnicza?\n93 – widoki, wielbłądy, wiatrak\n97 – stajnie wielbłądów i osłów. Galeria maszyn\n101 – galeria maszyn, pruskie działa, dziwna lokomotywa (elektryczna? – opis!)\n105 – galeria maszyn, dziwne oświetlenie (Tunis i Marokko)\n113 – skromny teatr, pawilon „historia przesmyku sueskiego”\n115 – opis budowy kanału sueskiego\n117 – model, rysunek budowy\n121 – panoramy i budowa kanału\n125 – stroje szwedzkie i norweskie, kiosk z antenami\n129 – bankiet – rzęsiście oświetlona sala, dział leśny – przekroje pni (moja uwaga: na niemal wszystkich krajowych ekspozycjach znajdują się plastry przeciętych, ogromnych pni).\n133 – statuetka z brązu, biurko Ludwika XVI\n137 – chińska ekspozycja (jest łopata!)\n141 – Saxe Royale – instruction publique, Karol Wielki\n145 – kawiarnia holenderska (przesiadują tam Fryzyjczycy?) i kawiarnia rosyjska\n147 – o oświetleniu gazowym, kanalizacji i wodzie. Rury ołowiane! Gaz zasila 600 kandelabrów drogi wiodącej od „wioski Paryż” do wystawy, plus 330 lamp wokół pałacu, 252 girlandy na zewnątrz kawiarni i restauracji. Ciekawe, że ze względów bezpieczeństwa nie oświetlano żadnych budynków wewnątrz! Dalej „sektor pruski – Śląsk”. O ile dobrze rozumiem, wydobycie w kopalniach na Śląsku zaczęto w latach 1835-44. Stoi to w całkowitej sprzeczności z naszą dotychczasowa wiedzą.\nZłota na Śląsku wydobyto za sumę 25,9 mln franków. W 1865 roku pruskie (śląskie) kopalnie wydobyły surowców na sumę 180 mln franków (!!! Wykrzyknik redakcji). Wydobywano węgiel, żelazo, cynę, ołów i miedź, oraz „chlorure de potasium i magnesium” (Stassfurth).\n149 – wystawa „Prus w Niemczech Północnych”, oraz „Śląsk”. Domek za 3 tysiące franków.\n151 – opis mozaiki z fabryki w Jekaterynburgu\n153 – obrazki\n155 – o ekspozycji misyjno-ewangelizacyjnej.\nW innym miejscu opis jak na innym stanowisku wręczają biblie w każdym języku wydrukowane. Paryskie Towarzystwo Misyjno-Ewangelizacyjne powstało w roku 1822, w 1833 zaczęli „konwertować” mahometan na chrześcijan w Palestynie. Takie towarzystwa powstawały: Anglia (1799), Holandia (1797), Dania (1822 – nawracali mieszkańców Grenlandii ?), na Bali 1815 (nawracano w Afryce południowej, Indiach, Chinach i Pacyfiku). Misje metodystów nawracające ludzi na chrześcijaństwo powstawały: Francja (1816), Wurtemburg (1832), Mediolan i Neapol (1861). W Azji: Indie (1817), Cejlon (1814), Chiny (1851), południe Afryki (1786). „Gigantyczna maszyna konwersji” – cytat. Towarzystwo Misyjne Londynu (1795). Piszą o gigantycznych kosztach akcji misyjnej na całym świecie. Misje baptystyczne powstały w 1792: kierunki – Bangladesz, Bombaj. Misjonarze znają języki i mają biblie w takich językach jak: perski, bengalski, urdu, hindi, sanskryt, ormiański. W Chinach działają od 1860.\n157 – obrazek: „Societe de propaganda evangelique”. Tekst dalszy: na terenie Bretanii (Francja) nawraca się ludzi oferując Nowy Testament w języku bretońskim. W roku 1866 wydano na ten cel 692 tysiące franków. „Bracia Morawscy” także ewangelizują – od 1732 roku na Grenlandii, Labradorze, nawracają Indian w USA, misje w Afryce, Australii i w Tybecie nawet!\nPrezbiterianie nawracają od 1824 (Jamajka), w Biafrze, w Aleppo (Syria 1858), w Indiach (1860) itd. Towarzystwo Biblijne (od 7.03.1804) ma 9616 „towarzystw religijnych” – wydają biblie w 50 językach. Od roku 1804 rozdano ponad 50 mln egzemplarzy biblii przez agentów, plus 36 mln przez towarzystwa korespondencyjne. Rocznie wydają ponad 4 mln franków. Mało zrozumiałe – ale chyba wartość fundacji „biblijno-ewangelizacyjnych” to 150 mln franków. Kolejne towarzystwo (Londyn), od 1799 wydało prawie 37 milionów egzemplarzy biblii, ma całym świecie 17 tysiące bibliotek religijnych. Amerykańskie towarzystwo nawraca w Chinach, Persji, Palestynie, Indiach, Turcji azjatyckiej i europejskiej\n159 -wystawiają grobowiec Williama Mulready (po co prezentować na światowej wystawie grobowiec?)\n161 – pawilon pruski-orientalny i pałac inny\n163 – 165 – ubrania popularne wśród mieszkańców Rosji\n167 – wstawiennictwo do Świętej Marii datuje się od roku 1844, choć już Napoleon I, poświęcił jej dziecko w opiekę. Chyba chodzi o przedszkole – rysunki 173\n169 – panorama części francuskiej\n175 – soja (czyżby w Europie od 1863?), oraz papier (coś o Egipcie i mumiach – jaki związek – nie wiem. Data 1847)\n177 – pruska armata Kruppa\n183 – o Algierii ( mało zrozumiałe o tym, że do (lub od) 1844 Dania i Szwecja płaciła daninę do Marokka). Translator twierdzi, że do roku 1844 Dania i Szwecja płaciła roczną daninę dla Maroka. Wtedy książę Joinville wynegocjował nowe warunki, które gwarantowała Francja. Szwecja i Dania przestają płacić daninę dla cesarza Maroka, a dodatkowo Maroko zwolni wszystkich więźniów i zakładników z Europy. Warunki zostały zaakceptowane i wprowadzone w życie.\nPiszą, że Algieria to dawny Tunis i Maroko. Kraj na wpół chrześcijański a pół muzułmański. Jest tam 250 tysięcy Europejczyków, którzy stanowią „armię okupacyjną”.\nWymieniają problemy: insurrection des indigenes 1863 (powstanie tubylców), incendie de tout le littoral en (pożar całego wybrzeża) 1865, invasion des sauterelles en (szarańcza) 1866, tremblements de terre en (trzęsienia ziemi) 1867. Wcześniej bardzo bogata ziemia i dużo minerałów – masowa kolonizacja z Europy i „rekonkwista”.\nMieszkają tam Berberowie a nie Arabowie. Arab – to Azjata a Berber to Europejczyk (mówią oni językiem nomadów „Kebila”). Maurowie zamieszkują wsie – tak jak w Hiszpanii. (Czy „maur” to po prostu „chłop”?).\nW Algierii znajdują się ogromne złoża żelaza – są eksportowane do Francji, dając pracę milionom ludzi (jeszcze dzisiaj sprowadza się 200 tysięcy ton rudy). „Złoża Mokta-el-Hadid warte są więcej niż wszystkie złoża Argentyny”. Rudę przerabia się w wielkich piecach na miejscu lub transportuje 26 km linią kolejową na wybrzeże gdzie już czekają statki z Europy.\nTakże na miejscu jest wiele hut żelaza które korzystają z węgla z tamtejszych ogromnych lasów.\nNa całym wybrzeżu Algierii istnieje wile kopalń żelaza i innych metali (wymieniono ołów, rtęć, srebro, antymon).\nDodatkową zagadką jest wspomniane w tekście roszczenia do kopalń mieszkających tam Wandalów.\nPrzypomnę, że Scientific American w roku 1855 informował na jesieni, że „po tegorocznym sezonie deszczowym w Marokko, Maurowie zaczęli w swych lasach zbiory gumy arabskiej.”\nTo w Mauretanii są pory deszczowe i lasy? Informacja z jesieni. To ta pora deszczowa była końcem lata?\n„While gum arabic has been harvested in Arabia, Sudan, and West Asia since antiquity, sub-Saharan acacia gum has a long history as a prized export. The gum exported came from the band of acacia trees that once covered much of the Sahel region: the southern littoral of the Sahara Desert that runs from the Atlantic to the Red Sea. Today, the main populations of gum-producing Acacia species are harvested in Mauritania, Senegal, Mali, Burkina Faso, Niger, Nigeria, Chad, Cameroon, Sudan, Eritrea, Somalia, Ethiopia, Kenya, and Tanzania. Acacia senegal is tapped for gum by cutting holes in the bark, from which a product called kordofan or Senegal gum is exuded. Seyal gum, from Acacia seyal, the species more prevalent in East Africa, is collected from naturally occurring exudations on the bark. Traditionally harvested by seminomadic desert pastoralists in the course of their transhumance cycle, acacia gum remains a main export of several African nations, including Mauritania, Niger, Chad, and Sudan. The hardened exudations are collected in the middle of the rainy season (harvesting usually begins in July), and exported at the start of the dry season (November). Total world gum arabic exports are today (2008) estimated at 60,000 tonnes, having recovered from 1987–1989 and 2003–2005 crises caused by the destruction of trees by the desert locust. Sudan, Chad, and Nigeria, which in 2007 together produced 95% of world exports, have been in discussions to create a producers’ cartel.\nFor much of the 19th century, gum arabic was the major export from French and British trading colonies in modern Senegal and Mauritania. France in particular first came into conflict with inland African states over the supply of the commodity, providing an early spur for the conquest of French West Africa. As the Atlantic slave trade weakened in the early 19th century, The Emirate of Trarza and its neighbors, in what is today southern Mauritania, collected taxes on trade, especially gum arabic, which the French were purchasing in ever-increasing quantities for its use in industrial fabric production. West Africa had become the sole supplier of world acacia gum by the 18th century, and its export at the French colony of Saint-Louis doubled in the decade of 1830 alone. Taxes, and a threat to bypass Saint-Louis by sending gum to the British traders at Portendick, eventually brought the Emirate of Trarza into direct conflict with the French. In the 1820s, the French launched the Franco-Trarzan War of 1825. The new emir, Muhammad al Habib, had signed an agreement with the Waalo Kingdom, directly to the south of the river. In return for an end to raids in Waalo territory, the Emir took the heiress of Waalo as a bride. The prospect that Trarza might inherit control of both banks of the Senegal struck at the security of French traders, and the French responded by sending a large expeditionary force that crushed Muhammad’s army. The war incited the French to expand to the north of the Senegal River for the first time, heralding French direct involvement in the interior of West Africa. Africa continued to export gum arabic in large quantities—from the Sahel areas of French West Africa (modern Senegal, Mauritania, Mali, Burkina Faso, and Niger) and French Equatorial Africa (modern Chad) until these nations gained their independence in 1959–61. ”\n185- maszyny parowe z Algierii, przekroje olbrzymich drzew. Bogactwem Algierii są zarówno lasy jak i perły. Dodatkowo szafran, koszenila, indygo, bawełna, tkaniny. Merynosy pasą się na algierskich stepach.\n187 – Japonia – „Gaskonia Azji”. Chemia i farmacja. Le Thallium.\n189 – cynk i ołów. Lichtarz dziwny i lampa niby naftowa dziwna.\n193 – Rzeźba Napoleona I – ekspozycja włoska. Coś o carze, Prusach i Moskwie. Holendrzy pokazują obrazy i Chrystusa złożonego do grobu (kicze!). Ciekawe opisy! Metalurgia i kopalnie.\n197 – metalurgia. Wejście – konie i święci… Wnętrze meczetu. Dziwne\n199 – po raz pierwszy zastosowano żelazne teowniki i dwuteowniki do budowy słupów (kolumny) mostów na Renie (1845 inż. Triegier) i na Sienie. O pokładzie węgla pod Montvieq. 2480 hektarów pole, grubość pokładu 14 metrów. Wydobyto: 1840 – 14 tysięcy ton, 1850 – 90 tysięcy, 1855-56 – 240 tysięcy, 1860-61 – 370 tysięcy, 1865-66 – 480 tysięcy ton. W Anglii w roku 1862 wydobyto 86 milionów ton, w roku 1864 – 93 mln ton. Stal bessemerowsaka – produkcja 50 tysięcy ton. Forges de Terre Noire (la Voulte te Bessges). Galwanotechnika. Pracuje w tej branży 15 tysięcy osób. Mężczyźni zarabiają 4,5 franka dziennie, kobiety 2,5.\nMoja uwaga. Moim zdaniem, informacja o produkcji stali Bessemara w ilości 50 tysięcy ton rocznie, jest wpadką cenzury i świadczy o tym, że omawiany opis Wystawy 1867 powstał końcem XIX wieku. W małych ilościach stal bessemerowską można było zacząć produkować po roku 1877.\nTurcja. O meczecie Yechil Djami (mosque Verte) de Brousse, ufundowanym w roku 1412 ery chrześcijańskiej przez sułtana Mohammeda I. Oryginał nad Bosforem.\n201 – obrazki\n202 – 205. „Monument” religijny z stylu bizantyjskim. Rzeźby z ceramiki z opisem. Kolorowa, glazurowana. Szczegółowy opis: „korona dalmatyńska, fleur de lis, branche de lis, cour des Lions a l’Alhambra”\n207 – o diamentach, Demidowie i Henryku IV. Coś o carze i Polsce. Niemal każdy wpis o fragmentach wystawy rosyjskiej coś mówi ciekawego o geografii i historii!\n213 – malarstwo belgijskie\n215 – o Oriencie. Wszędzie dalej w nazewnictwie istnieje Konstantynopol\n217 – obrazki Orientu. Jest pierwsza kobieta w namordniku!\n219 – o porcelanie z Miśni.\n221 – hydraulika – łazienka i wystawa porcelany saskiej\n225 – rzeźba Ambioryxa oraz portrety królowej i króla Belgów (Leopold II)\n229 – wystawa szwajcarska\n233 – Japonia i Syjam (wspólna wystawa. Syjam prezentuje też słonie).\n235 + 237 – informacje ze „Stanów Pontifexa” – czyli Watykanu (o rzymskich katakumbach). Katakumby „odtworzono” na Wystawie. Autor opisu powątpiewa czy w rzymskich katakumbach spoczywają chrześcijanie. A na pewno nie wyryli ich chrześcijanie. Przy odgruzowywaniu podziemi zginęło wielu ludzi. Autor zastanawia się gdzie wysypano ogromne ilości materiału jaki powstał przy drążeniu tych katakumb.\nPlus domek z opisem i rysunkiem wnętrza. Kandelabry są tak wysoko podwieszone pod sufitem, że gdyby tam się miały palić świece to domek by się zaraz spalił!\n241 – imperator Rosji, Aleksander II, z dwoma synami (Aleksandrem i Włodzimierzem). Grafika.\n245 – austriacki okręt wojenny, austriackie zabawki wojenne: jedna armatka, siodła i koła do wozów.\n247 – o rybołówstwie w Norwegii i Szwecji gdzie jest pełno ryb (w porównaniu z Holandią).\n249 – sceny rodzajowe\n253 – rysunki do powyższych informacji\n257 – „Caves de Roquefort” i stroje Niemców Północnych.\n259 – kopalnie węgla w Basse Loire\n261 – wyroby z minerałów i sala angielska\n265 – rzeźby w galerii\n269 – rosyjska porcelana (opis 271). 1744 Petersburg.\n271 – „elektrometalurgia”\n273 – jakaś instalacja „bezdymna” (parowa). Thenard dostał medal w grupie „maszyny pneumatyczne i rtęć”\n277 – destylacja alkoholu, woły w Egipcie, gladiatorzy w rzymskim cyrku\n281 – dżungla z Brazylii i ekspozycja belgijska (285) – opis wystawy belgijskiej 278 – ciekawie o chemii i o czymś co się nazywa „biały popiół”. Francja liczy 38 milionów mieszkańców, Belgia 5 milionów. Kopalnie węgla w Belgii są na powierzchni 120 tysięcy hektarów (268 kopalń, pracuje tam ponad 79 tysięcy osób). Dzienny zarobek górnika to 2,6 franka, kobiety w kopalniach węgla zarabiają dziennie 1,4 franka. Kopalnie „metali” zajmują prawie 46 tysięcy hektarów, pracuje w nich prawie 11 tysięcy osób (82 „koncesje”)\n289 – Kanada wystawia potężne brusy drewna\n297 – pałac przemysłu\n301 – muszkieter?\n305 – sułtan Abdul Azis\n313 – sprzęt do nurkowania\n317 – lokomobila i młockarnia\n318 – spis nagród i jury. Przy niemal każdym jurorze dopisek „rycerz od roku” – na ogół rok 1855, najwcześniejsza data 1846. Prawdopodobnie to „rycerze legii Honorowej”. Ruhmkorff dostał medal za „instrumenty elektryczne”. Francuski Departament Wojny dostał medal za mapy Chin, Włoch oraz Krymu.\n321 – artystyczny płot,\n329 – stroje Austrii: Chorwat, Serbka, Węgrzy, Słowak, kobiety z Moraw, Mołdawii, Tyrolczyk\n333 – Syjam, Japonia, akwarium\n337 – „cable telo-dynamique” (machines elevatores). Nie mam pojęcia jak to działa! Skąd mieli takie pompy i rury, jeżeli wszędzie piszą, że rury zasilające wodą i gazem Wystawę są ołowiane?\n339 – opis „hydrauliki” wystawowej. Pompy tłoczą 800 m3 wody na godzinę (to jest 220 litrów na sekundę). Chyba jako rezerwowe zasilanie pomp – lokomobila ustawiona z dala od nich i przenosząca napęd liną o grubości 8 milimetrów ? „Lina metalowa” – jest stosowana w takich napędach od lat 1850-1854. W innym miejscu piszą o wydajności pomp 3 tysiące m3 na godzinę (830 litrów na sekundę). Pompy odśrodkowe, jest ich 50 sztuk razem. Czyli – jedna z 50 pomp miała wydajność prawie 17 litrów na sekundę. A ciśnienie można określić na co najmniej 0,5 do 1 atmosfery – bo na rysunkach widać, że fontanny i wodospady maja wysokość 5-10 metrów! Jak jedną cienką linką napędzano pompy? Jak wytrzymywały ciśnienie ołowiane rury które miały długość ok 6 km (takie są informacje)?\n341 – chyba Watykan i rysunki przedstawiające prace wykonywane przez Arabów\n345 – „rolnictwo” – obrazki ogólne. Bardzo bogata roślinność. Wiatrak.\n349 – 351 – instalacja Szwecji i Norwegii. Festiwal chórów odbył się w Pałacu Przemysłu. Jedną z nagród otrzymał Chór Kastratów (Orpheon de Castres). To chóry kastratów funkcjonowały jeszcze w roku 1867? Wykaz nagród w kategorii grupa V / klasa 40 (przemysł metalowy i górnictwo). Ciekawe.\nMedale dla kopalń Brazylii, Egiptu i rosyjskich (Demidow, Niżny Tagilsk, kopalnie Ałtaju, Paczkow – Bogojawińsk) . Także brązowy medal dla „Departament kopalni w Polsce w Warszawie – Rosja”.\nCiekawe – medal dla „Administracji kozaków nad Donem, Gruszewka” – kategoria kopalnie i minerały „metaliczne”. Interesujące nagrody dla: „Grafitów Syberyjskich” (Alibert. Mont Batougol.) oraz dla Morin Paris – „produkcja aluminium i brązów aluminiowych”.\n353 – gigantyczny Chińczyk (ma 3,7 metra!), statek egipski\n357 – obrazki różne\n361 – księgarnia. Symboliczna rzeźba – sęp siedzi na głowie faraona, dziób zadziera w geście zwycięstwa.\n362 – szkolnictwo w USA na przykładzie Stanu Illinois (Chicago). Szkoły są bezpłatne. Jeden dolar to pięć franków. O ile dobrze elektroniczny translator tłumaczy, w listopadzie 1835 nastąpił spis ludności. W Chicago było 3265 mieszkańców. W kolejnych latach: 1845 – 12088, 1855 – 80025, 1860 – 109263, 1865 – 178539.\nW roku 1864 w stanie Illinois mieszkało 2,25 mln osób. Z tego pomiędzy 5 a 21 rokiem życia 1 milion 49 tysięcy osób. Ilość dzieci w wieku szkolnym: 700458, ilość uczęszczających do szkół – 573976. W Chicago które teraz liczy 200 tysięcy mieszkańców jest 45251 dzieci uczęszczających do szkoły. Stan Illinois wydaje na szkolnictwo rocznie 21,5 mln franków. A mieszka w całym stanie 2 miliony osób. Francja liczy 40 milionów osób. W roku 1767 we Francji wydawano na szkolnictwo niecałe 20 milionów franków, zaś w roku 1868 (rok później niż wydawnictwo!) wydano prawie 22 mln franków. W szkole amerykańskiej uczą: gramatyki, arytmetyki, geografii, historii, śpiewu, języka niemieckiego i francuskiego – a w wielu szkołach także łaciny, greki, filozofii, chemii, geometrii… Także ciekawie o cyprach (cyprysach) z Luizjany. Drzewo poddawane jest rodzajowi fermentacji i daje wtedy elastyczny środek.\n365 – książę i księżniczka Gallów (?). Dalej jest informacja że „Nowa Galia” to jedna z dzielnic Australii (obecnie Nowa Południowa Walia. Amerykańska ferma, amerykańska szkoła. Spis nagród (klasa 41) – przemysł leśny. Za „kolekcje drzew” nagrody otrzymało Grodno, Tauryda, Mińsk i wiele rosyjskich miast – obok Brazylii i Algieru. Ciekawe, że na Krymie były takie drzewa, że ich przekroje konkurowały z drzewami Brazylii czy Kanady. Kolejna informacja o jakiś puszczach w Afryce Północnej.\nWarto tu dodać, że na pierwszych amerykańskich mapach „New South Wales” to terytorium obecnej Kanady – dolina Rzeki Świętego Wawrzyńca!\n367 – 368 – wykaz nagród na wystawie. Są maszyny parowe „pionowe” oraz „poziome”.\n369 – brama sułtana\n371 – opis Turcji („khaznie” – to skarbiec sułtański – kalka z rosyjskiego?). Opis Ogrodu Centralnego\n373 – ciekawa architektura!\n375 – Ismail-Pasza (portret 381)\n377 – Cristallerie de Baccarat – kryształy.\n380 – opis nagród. Specjalna nagroda dla Instytutu Technologicznego z Petersburga za frezarkę\n381 – panorama ciekawa\n383 – spis nagród kolejny. Telegraf, prasy typograficzne, lokomotywy (np. Borsig – tendrzaki)\n385 – „słynne owce Kazimierza Chłapowskiego z Kotowa”. To „merynosy pruskie” – opis 387.\n389 – alegoria wygnania z raju (zakazany owoc), kostiumy bretońskie\n393 – ekspozycja brazylijska. Wielka suwnica!\n397 – angielskie armaty (do tej pory ani jednej odtylcowej!)\n401 – medal wręczany zwycięzcom oraz król i królowa Portugalii\n403 – opis dotyczące węgla\n405 – maszyna do wzbogacania węgla (rewelacja moim zdaniem – projekt chyba), oraz „świat przedpotopowy”\n407 – angielskie latarnie elektryczne. Maszyna działa według prawa indukcji odkrytego w 1831 przez Faradaya. Porównanie kosztów pracy latarni „elektrycznej” z latarnią „węglową” ?\n409 – latarnia angielska – rysunek. Plus obrazki z wystawy.\n411 – opis wystawy Tunisu i Maroka (w innym miejscu twierdzą że to „Algieria”). 413 – ilustracje.\n415 – dalszy opis. W roku 1864 powstała w Tangerze „szkoła izraelska” z inicjatywy „towarzystwa izraelskiego z Paryża”, która to szkoła „szerzy kulturę i cywilizację”.\n417 – Waterloo – obraz. Opis 419.\nWiktor Hugo gratuluje autorom wpisu za życiorys Napoleona i opis wydarzeń z wojen napoleońskich, o których nie miał pojęcia.\nZaczynają tworzyć „legendę Bonapartego”? Bo jak rozumieć zachwyt Hugo nad tym, że informacje podawane przez redaktorów opisu i sprawozdania z Wystawy o Napoleonie są dla niego „odkrywcze”? A Redakcja podaje znaną nam obecnie wersję historii.\nWarto dodać, że według francuskiej Wikipedii, Wiktor Hugo nie był na Wystawie, bo był banitą i miał zakaz wjeżdżania do Francji. Napisał jednak na prośbę organizatorów Wystawy „mowę powitalną” którą odczytano otwierając Wystawę.\n421 – obrazy z Bawarii, ubrania Rumunów. Opis 423\n423 – 425 – świątynia egipska + obrazek gigantycznych drzew z Austrii (opis 427 – drzewa z Galicji i Bukowiny). Wycina się na potęgę ogromne lasy nad Adriatykiem, w Styrii, Tyrolu (prowincjach Illiryjskich). W innym miejscu Ateny są nazwane „stolicą prowincji helleńskiej”.\n427 – o ekspozycji Algierii (Sahara)\n429 – obrazek ilustrujący na wystawie „studnię artezyjską na Saharze”. Orkiestry wojskowe.\n433 – pomnik księcia Alberta, rolnictwo włoskie\n435 – kominek Schlitta? Z opisu mało wynika – jest rysunek na 437. Jakaś zjeżdżalnia do transportu drewna z gór?\n441 – dzieła Christofle (parę razy o tym autorze – „galwanoplastyku”. Jak galwanoplastyka ma się do rzeźb?).\n443 – Secchi (uczony watykański – jezuita) i fenomeny meteorologiczne\n445 – nagrodzona złotym medalem stacja meteo Secchiego (nie mam pojęcia jak to działało) oraz gigantyczne kandelabry\n449 – drukują wizytówki w jedną minutę. Wcześniej piszą, że maszynka może produkować 7 tysięcy wizytówek na godzinę. Dalej ekspozycja rosyjska.\n451 – ciekawie o zmianie dynastii na tronie szwedzkim. Rolnictwo Prus i „Północnych Niemiec”\n453 – rolnictwo Niemiec i wystawa Ziemi Wiktorii (obecnie Australia). 455 – opis wielkich pól złotonośnych Wiktorii. Złote piaski w Australii są wszędzie!\n455 – o wystawie hiszpańskiej ciekawie (jakby obejmowała tereny Holandii, Kadyksu i terenów Afryki). Obrazki – 457\n461 – wnętrze karawanseraju, zaułek rosyjski\n463 – promenada rosyjska, opis.\n465 – mebel nowoczesny i wystawa „Nowej Południowej Galii” – Australia (467 – opis). Wszędzie pełno złota!\n467 – 469 – porcelana ze Szwecji, imperator Napoleon I. Historia wojen napoleońskich. Jakby szkolili lud dopiero i tworzyli historię „wojen napoleońskich”?\n473 – kwartał belgijski – panorama. Taka uwaga do wszystkich tych panoram. Zdarzają się kominy które dymią – ale nie narysowano hałd węgla czy drewna jakie powinny znajdować się obok!\n477 – lokomotywa i suwnica, „instalacja rosyjska”\n6 – król Szwecji i Norwegii, Karol XV na nartach (obraz jest własnością imperatora Francji)\n3 – opis wystawy Imperium Ottomańskiego (Turcja)\n5 – Leopold I – król Belgów,\n7 – ekspozycja perska\n9 – stroje ludowe Hiszpanii\n13 – maszyny do szycia, biblioteka\n15 – opis wapiennych cementów hydraulicznych Lafarge. Jedna z odkrywkowych kopalni (Lafarge-du-Teil) ma wymiary 100×400 metrów, 25 m wysokości ma każda z czterech warstw wydobywczych. Urobek jest wypalany (zużywa się 70 tysięcy kg węgla drzewnego) a potem mielony 14 młynami poruszanymi 4 maszynami parowymi. W ciągu 11 lat wyprodukowano 90 tysięcy ton. Cement ten jest używany do dekoracji w stylach etruskim, „z Pompei”, rzymskim stylu i renesansowym. Zaprawy są produkowane według „najdokładniejszych i od wieków znanych przepisów Witruwiusza”. Te „cementy” są wodoodporne i służą do pokrywania warstwą tynku na przykład basenów czy fontann.\n17 – lokomobila\n19 – o lokomotywach tekst + Gujana Angielska (produkuje się tam olej z rośliny Oreodaphne opifera = Ocotea longifolia Kunth – ciekawe co to za specyfik tak skrzętnie ukrywany przez internet?)\n23 – o fotografii\n25 – 27 – opis galerii maszyn – wydaje się ciekawe. Daty, Fresnel, Arago… Produkcja cukru.\n29 – lornetki i maszyny\n33 – meczet bez półksiężyca i z kominem. Rosyjskie konie\n35 – o koniach ciekawie (w Rosji jest ponad 20 mln koni, w tym w Polsce 612 tysięcy, w Finlandii 256 tysięcy). Moja uwaga – taka ilość koni podają źródła na koniec wieku XIX!\nPotem piszą, że Słowianie tak jak Scytowie czczą słońce i konie. Hordy Tartarów które żyją na rosyjskiej ziemi tworzą nowe rasy koni. Na wystawie rosyjskich koni od rana są tłumy. Już Iwan III założył pierwszą hodowlę koni w celu ulepszenia ich rasy. Takie bla-bla-bla, bo potem piszą, że Piotr Wielki sprowadził pierwsze konie z Prus i Śląska (1722), a potem książę Orłow-Czesmieński zaczął jakby na nowo hodować konie sprowadzając je z Anglii, Danii, Holandii, Meklemburgii, Holandii i Normandii. Po roku 1843 nastąpiły nowe regulacje prawne w Rosji, sprowadzono 60 ogierów do każdej z 24 hodowli. Państwo wprowadziło monopol na hodowlę koni i odebrało stadniny od księcia Orłowa. Tak jakby wszystkie konie pochodziły z rosyjskich stadnin, nawet konie beduinów? Moja uwaga. W roku 1867 mają w Rosji policzone konie co do jednej sztuki! A ludzi policzyli dopiero w samym końcu XIX wieku!\nZ kolei źródło: „Konie i hodowla koni Słownik encyklopedyczny Brockhaus i I.A. Efron”, podaje że pod koniec XIX wieku jest w Rosji koni 25 milionów (1882 rok) – to za 15 lat przybyło w Rosji 5 mln koni?\n37 – wagon pocztowy oraz o Arabach ciekawie, o imperatorze Algierii, Maroka i Tunisu (nazywa się Mouley-Ismael) i marabucie Mahmmed-ben-Aissa (prorok Jezus = Isa?). Marabut robił cuda i wierzył w świętość winorośli.\nDalej Redakcja tłumaczy Czytelnikowi, że „w naszym języku „Aissa” oznacza „Jezus” – z czego się wywodzą „Aissaoua” czyli po naszemu „jezuici”. Według translatora cesarz Mouley-Ismael pozwolił pochować marabuta Jezusa gdy ten umarł (bo na każdego przychodzi śmierć), ale chyba zaczął prześladować jego uczniów w sposób okrutny. Wtedy pojawiła się uczennica marabuta Jezusa o imieniu Khamisia, która ogłosiła się królową. Potem następują opisy jak tę kobietę okrutnie męczono a ona dokonywała cudów.\nNastępują próby naukowego wyjaśniania tych cudów. Imperator Mouley-Ismael chyba zwalczał tę religię „Aissaoua”, ale bezskutecznie, bo bractwo teraz jest organizacją hierarchiczną posiadającą własne meczety w każdym mieście, gdzie się spotykają. Nie jest zrozumiałe tłumaczenie elektroniczne, sugerujące że sekta jest w Europie. „Ab uno disce omnes” – jest chyba dewizą tego bractwa jezuitów – Aissaoua. Arabscy „jezuici” mówią po łacinie?\n41 – Kolejne Arabki bez namordników, latarnie morskie, światło na statku, informacje o pracach ministerstwa robót publicznych. O budowie akweduktów zasilających wodą Paryż. O budowie mostów, tuneli itd. W Bretanii wykorzystuje się do budowy dolmeny których jest wszędzie pełno! Buduje się mury cyklopowe jak w porcie Brześć (Brest). Dzięki tym działaniom ludność miasta Brest wzrosła szybko z 55 do 80 tysięcy mieszkańców. Marsylia w roku 1856 miała 234 tysiące mieszkańców, a teraz 300 tysięcy – dzięki budowie nowego portu, bo stary naturalny port stał się za mały a może „stał się niezależny” (???). 20 lat temu Marsylia miała port o powierzchni 29 hektarów, a teraz jest to 138 hektarów.\nDodam do powyższego, że kiedyś cytowałem informacje SA-1855, mówiącą o masowym eksporcie dolmenów z Niemiec Północnych do Holandii. Budowano z nich holenderskie tamy.\n49 – pawilon i rzeźba\n53 – maszyna parowa\n57 – wykopki ziemniaków (do tego służyły widły)\n61 – rektyfikacja alkoholu\n69 – ekspozycja szwedzka (Gustawa Wazy)\n73 – produkcja różnych przedmiotów (rzeźby, portmonetki, sztuczne perły)\n77 – wystawa Australii (Wiktoria) oraz rosyjska (plastry przeciętych drzew)\n81 – instrumenty muzyczne + akwarium\n89 – drewniane grabie\n97 – waza (złoty medal)\n101 – ozdoby „technologiczne” + ”atelie” (drukarnia) – wszędzie lampy!\n105 – Grand prix – za „manufakturę waz imperialnych”. Uwaga moja: do czego służyły te wazy, produkowane w wielu rozmiarach i typach. Prawdziwa „obsesja waz”.\n107 – mechanizmy „parachute”\n109 – srebrny medal za „Le treuil-parachute de M. Bernier” – chyba to jest winda\n113 – „maszyna hydrauliczna” – czyli koło wodne + „instruction publique” – szkoła / nauczanie\n117 – kobieta fellah – jak wszystkie Arabki bez „namordników” + garnki i lampy\n121 – muzeum staroci (ciekawe co uważają za starocie)\n125 – zegary\n133 – Rumunia + derwisz rumuński i ogrodnik bułgarski (ciekawe widły! Nie mieli jeszcze łopat?)\n137 – „Indie angielskie”\n141 – różne zawody (pasmanteria, jubiler, sztuczne kwiaty)\n149 – Mohhamed IV – król Grenady 1331 + stroje mieszkańców Ameryki Południowej dziwne\n153 – lampy i nie tylko\n157 – „izba ruska” i „alzacka” z Gutenbergiem do Chińczyka podobnym\n161 – kolejne wazy (włoskie)\n163 – ekspozycja „miar”. Komitet organizacyjny: „biuro do spraw długości geograficznej”. W komitecie jest pułkownik Essad-Bey – dyrektor szkoły wojennej „ottomane a Paris”.\n165 – angielskie latarnie morskiego\n169 – wystawa niemiecka\n173 – USA (Luizjana). Indie francuskie i znów wazy\n177 – monstrancja Vasco da Gamy (l’ostensoir)\n185 – „masakra Mameluków” oraz indyki\n201 – stroje regionalne (ciekawe)\n205 – plan wystawy (ciekawe kraje)\n209 – muły i koń – opis 211: Istnieją „trzy rasy koni” które się „hybrydyzuje” w celu „poprawienia rasy”, ale w efekcie otrzymuje się zawsze muły! Długi opis!\nWygląda na to, że te rasy koni to znany nam koń, oraz osioł i chyba zebra. Najwyraźniej nie są znane prace naszego wielkiego rodaka, Włodzimierza Kowalewskiego, bo pierwszą pracę naukową dotyczącą koni obronił na uniwersytecie Yale w roku 1872. (Patrz https://kodluch.wordpress.com/2018/06/11/%e2%99%ab-off-topic-husaria-na-oslach/ )\n213 – znów wazy\n217 – winda mechaniczna\n218 – coś o papiestwie\n221 – wystawa „Stanów Pontyfikatu” (exposition des etats pontificaux) – Watykan to „Stany Papieskie = Pontifexa”).\nPiszą, że jedyną wartościową rzeczą jaką wystawia Państwo Watykańskie jest automatyczna stacja meteorologiczna jezuity Secchi. W innym miejscu jest rysunek tego nowatorskiego urządzenia, które jest chyba pierwszym na świecie automatycznym rejestratorem zapisującym dane na przesuwającej się taśmie papieru. Może tłumacz elektroniczny błędnie tłumaczy, bo jakby wychodziło z tego tłumaczenia że Redakcja kpi z tego że w „państwie papieskim” – tym „sanktuarium magii i modlitwy” brak jest przemysłu. Jest ono (państwo Pontifexa) oparte na fanatyzmie katolickim – czymś niesamowicie egzotycznym dla całego świata, który jest liberalny i oparty na rozumie oraz tolerancji.\nW państwie watykańskim trwa „walka o pierścienie” – cokolwiek to znaczy. Dalej opis wystawy watykańskiej – jakieś wykpiwane przez Redakcję wielometrowej wysokości świece z wosku pszczelego, nowe (???) obrazy Rafaela, jakieś rzeźby religijne z portretem panującego akurat Piusa IX. Są cztery fotogramy Rzymu, „które już się pokryły zmarszczkami”. Medale dostał papieski jubiler oraz papieska wystawa minerałów. Także złoty medal za mozaikę, „podobną do tej z Petersburga”. Są komże i ornaty – choć to chyba produkt przemysłu francuskiego. (tak sugeruje Redakcja)..\n229 – waza i produkcja czekolady\n233 – karety i powozy\n245 – muzealne lustro króla Karola II (sala angielska)\n249 – były i aktualny król Bawarii. Zima w Munster. Czemu grzeją się przy ogniskach. Gdzie domy?\n253 – produkcja perfum\n257 – dwucylindrowa maszyna parowa\n261 – krajobraz górski, kamienie na drodze, wykonywanie koszyków. + „email”\n265 – stroje tubylców z Francji\n270 – opis tytoniu / produkcja\n277 – z kolekcji księcia Czartoryskiego i barona Rotszylda\n281 – ciekawy drakon – z „Tartarii”? Pruski orzeł wygląda jak polski?\n285 – statek z napędem śrubowym (przekrój)\n289 – zamiatarka (ulic?)\n293 – Rzym „starożytny” i „chrześcijański. Rysunek rzeźb alegorycznych. Sztuczne kwiaty.\n297 – „dzielnica” angielska\n301 – zegary francuskie, szlifowanie szkła, rolnictwo hiszpańskie (chwalą się motykami, kosami, sierpami, siekierami i znów przecięte grube przekroje drzew)\n305 – maszyna parowa francuska. Jest manometr!\n309 – relikwiarz Henryka II, o fotografii,\n317 – armaty\n318 – 321 – nowe ornaty anglikańskie i katolickie, galeria maszyn\n325 – relikwie Henryka II. Czemu napisy po grecku? Dlaczego wystawiają tak dużo „starożytności” i przedmiotów muzealnych?\n329 – artyleria hiszpańska i kaplica wystawowa\n333 – kobiety i mężczyźni przy pracy, akwarium i chyba produkcja soli nad morzem\n337 – produkcja wina\n341 – rząd koński króla Szwecji Gustawa I\n345 – wielki westybul\n349 – płyty żelazne i lokomotywa belgijska (niesamowicie prymitywna!)\n353 – Statua Don Pedro II (Brazylia) i „konfederacja argentyńska”\n357 – o Cezarze. Na nowo pisana historia?\n361 – jurty i namioty, imadła, wiertarki, koła zębate\n365 – wykonywanie: lunety, rury (chyba elementy złączne), galeria maszyn\n369 – produkcja oleju z wątroby dorsza (dorsze łowi się wśród lodów).\n373 – ciekawe zwierciadło z jakąś konstrukcją (oświetlenie?), plus stroje norweskie (szwedzkie)\n377 – zaułek indyjski\n381 – wystawa elementów z indyjskiej gutaperki i kable telegrafu, koła kolejowe, lawety, obręcze do kół, szyny, teowniki.\n389 – głowa Orfeusza\n393 – odlewy z brązu\n397 – witraż pani Dominkowskiej (ciekawe! Kościuszko, Copernic, Sobieski, Hedwige (Jadwiga?)) , amerykańska lokomotywa.\n401 – broń francuska – zbroje rycerskie\n405 – ozdoby Merowingów i bizantyjskie, aparaty powietrzne straży pożarnej\n409 – karabiny, galeria maszyn,\n413 – chyba tłoczenie soku, zaułek Normandii (herb jak Anglii?)\n417 – spis medalistów – hodowców ras zwierząt\n421 – maszyny różne (lokomobila, prasy\n429 – jakiś generator – chyba parowy, bo dym idzie z komina (maszyna parowa M. Farcot)\n433 – Napoleon „Prawodawca” – znów tworzenie historii napoleońskiej, chyba produkcja lin\n437 – instrumenty chirurgiczne\n441 – hala maszyn, witraż 1462\n445 – „galvanolpastie”\n448-449 – jakiś medal dla cesarza Rosji. „Ołtarz naukowy”. Nie wiem co to jest.\n453 – telegraf, galeria maszyn\n457 – statek, jakaś wielka maszyna i górnicy na bosaka\n461 – maszyna do szycia i silnik parowy Lenoir\n467 – opisana historia maszyn tkackich\n469 – maszyny, budowa ekspozycji\n473 – rysunek – różnice pomiędzy rokiem 1849 a 1867. Plus „Rejtan” Matejki!\nZ Wikipedii: „Matejko ukończył pracę nad obrazem w listopadzie 1866. Jeszcze przed jego publicznym wystawieniem, dzieło spotkało się z krytyką krakowskich kręgów konserwatywnych. Zarzucano mu m.in. aktualną wymowę polityczną. Jako pierwszy skrytykował Matejkę hrabia Stanisław Tarnowski, później dołączył Lucjan Siemieński. W walkę z artystą i jego dziełem starano się wciągnąć hrabiego Ksawerego Branickiego. Namawiano go, aby obraz kupił, a następnie płótno ukrył lub zniszczył (w tej sprawie pisała do niego Konstancja Wyleżyńska). Generał Władysław Zamoyski prosił Branickiego o interwencję u cesarza Napoleona III, w celu niedopuszczenia obrazu na paryską wystawę. Wszystkie te sugestie spotkały się z odmową Branickiego. W czasie paryskiej wystawy Francuzi – patrząc przez pryzmat obiegowej opinii mówiącej o nadużywaniu alkoholu przez Polaków – widząc leżącego Rejtana podejrzewali go o pijaństwo.\nMimo oporów ze strony paryskiej emigracji, zwłaszcza skupionej wokół księcia Adama Jerzego Czartoryskiego, obraz pokazano na wystawie w Paryżu w 1867, gdzie został nagrodzony złotym medalem (dodam, że nie ma tej informacji w oficjalnych źródłach Wystawy). Do swoich zbiorów zakupił go cesarz Austrii Franciszek Józef I. W 1918 rząd niepodległej Rzeczypospolitej odkupił płótno przekazując je do zbiorów Zamku Królewskiego w Warszawie. Wywieziony podczas kampanii wrześniowej w 1939 został przejęty przez Niemców i przez nich wywieziony z Warszawy w 1944. Odnaleziony w fatalnym stanie technicznym we wsi Przesieka koło Jeleniej Góry został odnowiony po trzyletnich staraniach konserwatorskich.”\nOtwartym pozostaje pytanie – dlaczego obrazy Matejki wzbudzały w Polsce (zarówno w Galicji jak i w Kongresówce czy w Wielkim Księstwie Wielkopolskim) takie spory? Czyżby wersja historii jaka malował (to było takie XIX wieczne „Hollywood”) – była diametralnie inna niż powszechna jeszcze pamięć o minionych wydarzeniach? Ciekawe – https://pl.wikipedia.org/wiki/Girolamo_Ramorino https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%A0%D0%B0%D0%BC%D0%BE%D1%80%D0%B8%D0%BD%D0%BE,_%D0%94%D0%B6%D0%B5%D1%80%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D0%BC%D0%BE\n477 – wystawa lamp (des appareils de chauffage et d’eclair = urządzenia grzewcze i oświetleniowe). Teraz „allumettes amorphes” = zapałki. Trudno zrozumieć jak ma się ta nazwa do oświetlenia dla dzieci.\n476 – Cezar z brązu restaurowany.\n487 – zakończenie. Ostatni zapis z 19 grudnia 1867. Przypomnę, że Wystawa zakończyła się 3 listopada i wydaje się dziwnym drukowanie „gazety wystawowej” ponad miesiąc od jej zakończenia.\nKraje jakie wystawiały się na Światowej Wystawie w Paryżu w roku 1867, oraz kraje wspominane przez Redaktorów opisu (w tym są członkowie Jury z krajów jakie się nie wystawiały).\nBelgia (należy dodać, że armia belgijska powstała około roku 1830, a więc i można uznać ze Belgia jako kraj – „powstała” w tym okresie. – patrz wpis na temat generała Władysława Zamoyjskiego https://pl.wikipedia.org/wiki/W%C5%82adys%C5%82aw_Zamoyski_(genera%C5%82) który „Od września 1832 do 24 czerwca 1839 był oficerem nowo powstałej armii belgijskiej”\nWielka Brytania (Autorzy jakby rozdzielali Anglię i Wielka Brytanię!), Indie Angielskie, Gujana angielska,\nKanada raz jako terytorium kolonii angielskich a raz jako osobny wystawca.\nPrusy (na stronie 51 opis historii, w tym o imperatorze Niemiec Guillaume I (Wilhelm I) i jednocześnie królu pruskim). Guillaume I = Wilhelm I wstąpił on na tron 2 stycznia 1861 zastępując na tronie brata, Fryderyka-Wilhelma IV który był nieuleczalnie chory. Od 23.10.1857 rządził jako książę-regent. Urodził się 2 marca 1797 i dwukrotnie nas (Francję) atakował – w latach 1813 i 1815. W roku 1831 urodził się jego syn, Frederic-Charles – który stał się nadzieją Niemiec, a który w 1857 poślubił starszą córkę królowej Anglii. Dalej coś o przystąpieniu do Świętego Przymierza, Anglii, uśmierzaniu jakichś buntów w Niemczech, przewodniczeniu przez prusy „partii feudalnej” i zaangażowaniu w Wojnę Krymską. Coś o masonach oraz iluminatach. Warto by ktoś to przetłumaczył dokładnie! Śląsk jest niby „pruski”, ale ma własne sale wystawowe.\nNiemcy Północne (Konfederacja Niemiec Północnych)\nNiemcy Południowe (Stany Południowych Niemiec)\nAustria (w skład tego kraju wchodzą takie narodowości jak: Słowacy, Chorwaci, Serbowie, Węgrzy i Tyrolczycy). Chyba jedynie „Tyrolczycy” są niemieckojęzyczni. Brak Czechów!\nWęgry (Hongrie) – zdobywają złote medale w rolnictwie\nGrecja (medal zdobywa Gubernia Helleńska ze stolicą w Atenach)\nEgipt (choć pisze się, że Egipt jest raz zależny od Turcji a raz że niezależny)\nRumunia (z Mołdawią i Wołoszczyzną – Valachia) – „Azja w Europie” – o ubiorach rumuńskich (Romanatzi Vlachka). Trudno określić, czy Rumunia zależna jest od Austrii czy od „Wielkiej Turcji”\nTurcja (Wielka Turcja, także w jednym miejscu jest „empire ottoman”)\nMaroko (które w paru miejscach jest zależne od Francji)\nTunezja (Tunis) – wystawia między innymi „zabytki Kartaginy”\nAlgieria (w opisie kraj ten obejmuje Tunezję oraz byłe Cesarstwo Maroka)\nSzwecja i Norwegia (chyba jedno królestwo).\nHiszpania („Hiszpania właściwa” oraz Kastylia, Holandia (mało zrozumiałe – bo jakby tereny Holandii na Półwyspie Iberyjskim lub posiadłości Hiszpanii w Holandii), tereny hiszpańskiej Afryki oraz wyspy różne (jak Azory i Wyspy Kanaryjskie)…\nNa wystawie hiszpańskiej są prezentowane: Filipiny, posiadłości hiszpańskie w Ameryce Środkowej (Kuba, Porto Rico, Meksyk), Wyspy Kanaryjskie, Ceuta i posiadłości hiszpańskie w Afryce. Wystawa hiszpańska pokazuje efekty wypraw naukowych do Meksyku, Włoch, Egiptu i na Krym!.\nGubernie: Paragwaj, Nikaragua, San Salvador,\nWłochy (Italia – bez rozgraniczenia na kraje – dzielnice)\nCzechy (Bohemie) – reprezentuje jeden juror\nUSA (ekspozycje mają poszczególne Stany, a nie „USA”!)\nFilipiny (jako część wystawy hiszpańskiej a także osobno)\nStany Pontifexa (Watykan)\nJaponia i Syjam (wspólne ekspozycje)\nAustralia nie występuje jako jeden kraj, ale są: Ziemia Wiktorii, Queensland, Nowa Południowa Galia („kolonie angielskie). W języku francuskim „Nowa Południowa Walia” to „Nouvelle-Galles du Sud”. https://fr.wikipedia.org/wiki/Nouvelle-Galles_du_Sud\n„Historiquement, c’est le premier État d’Australie. Créé en 1788, il couvrait à l’origine la plus grande partie du continent australien ainsi que la Nouvelle-Zélande, les îles Lord Howe et Norfolk, mais au cours du XIXe siècle de grandes parties ont été séparées pour former les colonies britanniques de Tasmanie (1825), d’Australie-Méridionale (1836), de Victoria (1851) et du Queensland (1859).\nEn 2016, on estimait sa population à 7,7 millions d’habitants.\nL’État tire son nom de la région Galles du Sud du Pays de Galles. Les services officiels australiens écrivent « nouvelle » au singulier.”\nEkspozycje ma też Międzynarodowy Czerwony Krzyż.\nMoje uwagi i spostrzeżenia.\nEkspozycję paryską budowano mniej niż 4 lata (decyzja 22.06.1863, rozpoczęcie budowy 1865, zakończenie w marcu 1867 – podczas Wystawy jeszcze trwały prace budowlane). Tymczasem pokazywana na niemal wszystkich grafikach roślinność musiała rosnąć dziesiątki lat!\nNa ilustracjach wszędzie jest niezwykle bujna i jakby subtropikalna roślinność! I to nie w jakichś oranżeriach pod szkłem, ale na terenie całej wystawy! Jak takie wielkie drzewa mogły wyrosnąć w ciągu 2-3 lat budowy Wystawy, szczególnie że przed postawieniem budynków dokonano wielkich prac niwelacyjnych? Formalnie decyzję o Wystawie podjęto w połowie roku 1863! Jak można było w tak krótkim czasie (Wikipedia podaje 2 lata) zbudować tak kolosalne budowle?\nTrudno sobie wyobrazić jak i kto odlał tysiące ton żeliwnych elementów z jakich zbudowano ogromne budowle Wystaw Światowych w latach 1851, 1855, 1862 i 1867. Wszak w roku 1873 dopiero dokonywano prób nad cegłą ogniotrwałą z jakiej można było wykonać piece hutnicze (metalurgia i przemysł szklarski) i rury do wdmuchiwania powietrza do wnętrza pieca Bessemera czy Siemensa-Martena, zaś największa ilość stali jaką odlewano w roku 1873 miała masę zaledwie 30 kg!\nInformacji o marokańskim cesarzu, o arabskim Jezusie, lasach i puszczach północno-zachodniej Afryki (pisał też o tym Scientific American!), o koniach ( 209 – muły i koń – opis 211: Istnieją „trzy rasy koni” które się „hybrydyzuje” w celu „poprawienia rasy”, ale w efekcie otrzymuje się zawsze muły!), o górnictwie i hutnictwie w Algierii i Maroku – zupełnie nie jestem w stanie zrozumieć ani pojąć!\nW tekście nie zauważyłem jakiegoś świętowania 14 lipca (święto narodowe Francji, zburzenie Bastylii). Podczas trwania Wystawy obchodzono 15 lipca „święto świętego Napoleona”.\nJedynie francuska Wikipedia pisze że „La Saint-Napoléon, fête nationale de la France célébrée le 15 août, fut l’occasion de réjouissances au sein de l’Exposition aussi.”\nAngielska Wiki pisz z kolei: „The fifteenth of August had been declared a national holiday by Napoléon I. The date coincided with his birthday, and with the signature of the „concordat,” whereby the Pope agreed to grant legitimacy to the Emperor. The „Saint-Napoléon” day, as it was called, disappeared during the Restauration and the July Monarchy, but Napoléon III instaured it back. This print shows the events on the fifteenth of August at the Paris World Fair. On the same day, the Emperor and Empress inaugurated the newly built Opéra Garnier.”\nZauważyć można istną obsesję na temat „waz” o kształtach przypominających amfory.\nZupełnie nie jest zrozumiałe jak oświetlano wnętrza budynków wystawowych. Gaz doprowadzono na teren wystawy rurami ołowianymi z odległości kilku kilometrów. Oświetlano ze względów bezpieczeństwa jedynie tereny otwarte. Pomieszczenia są dokładnie i dobrze oświetlane różnymi kandelabrami, których konstrukcja uniemożliwia stosowanie tam świec. Kandelabry są po prostu umieszczone zbyt wysoko by je „zapalać”, często podwieszone są pod samym sufitem, co grozi pożarem.\nNie jest zrozumiałe jak ołowiane rury wytrzymywały ciśnienie wody, podobnie jak sposób działania „pomp odśrodkowych” o zadziwiająco dużej wydajności i wytwarzanym ciśnieniu.\nNie jest zrozumiałe jak wytwarzano parę do napędzania maszyn parowych w hali maszyn. Na terenie wystawy jest kilka kominów z których jeden czy dwa „dymią”. Ilustratorzy dokładnie odwzorowali teren wystawy, jednak nie ma nigdzie hałd węgla czy drewna, brak też dróg dojazdowych do budynków z kominami. Nie wiadomo na jakiej zasadzie działała „elektrownia” w kształcie kratownicowej wieży. Czy zasilała w sposób bezprzewodowy lampy i wazy wypełnione rtęcią i amalgamatem, który dzięki temu promieniowaniu świecił?\nNa ilustracjach z wystawy widoczna jest też „obsesja” chwalenia się przez poszczególne kraje przekrojami („plastrami”) pni drzew – widoczne jest to także w Wiedniu w roku 1873. Z jednej strony jest to dowód na istnienie tak dużych pił (ręcznych lub mechanicznych), z drugiej strony wygląda na to że wszyscy pokazują jakie wielkie drzewa rosną (może rosły) na ich terenie. Trudno zrozumieć, że potężne drzewa z Ameryki Południowej czy Kanady „konkurują” z przekrojami wielkich drzew pochodzących z Krymu i drzew „puszczy algierskiej”.\nNie jest zrozumiałe wystawiane wielu zabytków rzymskich, greckich i średniowiecznych. Trudno się zorientować, czy pokazywane „zabytki egipskie” są efektem wykopalisk czy „prac odtworzeniowych”.\nPolacy zdobywają wyróżnienia na Wystawie jako obywatele Prus, Austrii i Rosji. Pokazywany na Wystawie „Rejtan” Matejki wzbudza ogromne sprzeciwy Polaków, z wszystkich opcji politycznych.\nFrancuzi uważają, że obraz przedstawia po prostu „pijanego jak Polak” Rejtana… Wygląda na to, że nikomu w Europie nie jest znana historia Polski i jej „rozbiorów”. Możliwe, że „historia rozbiorowa” jest dopiero tworzona, podobnie jak „historia Napoleona Bonaparte”.\nPrusy „występują” jako „główny kraj” Konfederacji Niemiec Północnych. W zasadzie to tak naprawdę nie wiadomo gdzie znajdują się Prusy – niby stolicą jest Berlin, ale my uważamy, że tak zwane „Prusy Wschodnie” – to obecne terytorium Polski i Obwód Kaliningradzki. Zaś „Prusy Zachodnie” – to obecne, polskie województwo pomorskie (gdańskie).\nAgaton Giller twierdzi w roku 1873, że Prusy „nie mają potencjału gospodarczego i ludnościowego” – i na Wystawie w Wiedniu prezentują się słabo w porównaniu z Alzacją czy Brandenburgią.\nZa Dziewicą Wikipedią przypomnę, że „w latach 1824–1829 funkcjonowała unia personalna między Prusami Zachodnimi i Prusami Wschodnimi, a w 1829 formalnie zjednoczono obie prowincje w jedną prowincję o nazwie Prusy. W 1878 unia została rozwiązana i wrócono do sytuacji z 1823.” Czyli zarówno Prusy Wschodnie, jak i Zachodnie jakby znalazły się poza „Związkiem Niemieckim” i nie wchodziły w skład „Konfederacji Niemiec Północnych”.\nZaś Wielkie Księstwo Poznańskie:\n„autonomiczne księstwo, wchodzące w skład Prus (pozostające – z wyjątkiem lat 1848–1851 – obok Prus Zachodnich i Wschodnich, poza Związkiem Niemieckim, powstałe na mocy kongresu wiedeńskiego, mające w zamierzeniu mocarstw zaspokoić narodowe dążenia Polaków w związku z wyłączeniem decyzją kongresu zachodniej części Wielkopolski i Kujaw z terytorium Księstwa Warszawskiego, z którego utworzono Królestwo Polskie, państwo konstytucyjne, związane jedynie unią personalną z Imperium Rosyjskim. Po powstaniu listopadowym w Królestwie Polskim, popartym przez Poznańczyków, autonomia Księstwa została ograniczona w 1831 r., a po powstaniach wielkopolskich z 1846 i 1848 – całkowicie zniesiona.\nNazwa ta pozostała w pełnej tytulaturze królów Prus, a następnie cesarzy niemieckich aż do abdykacji Wilhelma II.”\nCzyli z Prusami jest tak samo dziwna sytuacja jak z Saksonią, która na XIX wiecznych mapach wpierw jest w okolicach duńskiej Jutlandii i obejmuje Oldenburgię, by na kolejnych mapach „przesuwać się” przez Berlin aż do dzisiejszego Drezna i Halle.\nO tym czy „Prusy” mogły w roku 1870-1871 prowadzić zwycięską wojnę z Francją już pisałem, cytując Panów Kamałowa i Vaduhana.\nFormalnie biorąc, „Konfederacja Północno Niemiecka” ukonstytuowała się podczas działań wojennych 1.01.1871.\n„On 1 January 1871, the country adopted a new constitution, which was written under the title of a new „German Confederation” but already gave it the name „German Empire” in the preamble and article 11. As the state system largely remained the same in the German Empire, the North German Confederation continues as the German nation state which still exists\nThe North German Confederation had nearly 30 million inhabitants, of which eighty percent lived in Prussia. Three quarters of the people of the 1871 Empire had already been „North German”‚.”\nAgaton Giller sugeruje w swoim „sprawozdaniu”, że „żydzi to Niemcy”, jednocześnie podkreśla wielokrotnie bałaganiarstwo i „typowy dla Niemców” brak organizacji. Pisze też że „żydzi”, którzy zajęli polskie miasta tworzą tam brud, bałagan i brak porządku.\nJednocześnie pisze on o jakby innych „Niemcach”, którzy emigrują do Polski tworząc polski przemysł, i ci „Niemcy” w pierwszym już pokoleniu uważają się całkowicie za Polaków i są zupełnie zasymilowani. Jedyne co mi przychodzi do głowy to to, że „Niemcy” którzy się szybko asymilują w Polsce pochodzą z krainy zwanej „Niemcy”, ale są Słowianami. Z kolei „Niemcy-Żydzi” jacy pojawili się w polskich miastach, są „niesłowianami”, którzy posługują się językiem staroniemieckim, znanym nam jaki „jidisz”.\nAutorzy ilustrowanego sprawozdania z Wystawy w sposób otwarty kpią z Państwa Papieskiego (Stany Pontifexa (Watykan)), niejako europejskiego, czy światowego rezerwatu ciemnoty i zabobonu ( a dokładnie: „magii i modlitwy”). Jak zrozumieć fakt prezentowania na Wystawie „nowych obrazów Rafaela”. Czy to są nowo namalowane przez Rafaela obrazy czy „właśnie znalezione”? Przypomnę, że Rafael Santi urodził się 28 marca lub 6 kwietnia 1483 a zmarł 6 kwietnia 1520.\nZwracam uwagę Czytelników na tworzenie się na przełomie XVIII i XIX wieku „fundacji” o ogromnych budżetach, które masowo drukują Biblie w wielomilionowych nakładach.\nWydaje się że takie fundacje zasilane kasą nowo powstałych banków mogły powstać dopiero w latach 1845-1855, a więc i akcja „ewangelizacyjna” – czyli nawracanie ludności na judaizm, mahometaństwo i chrześcijaństwo – mogło się zacząć na przykład po roku 1854 (słowiański kult „Złotej Baby” przerobiony na „Niepokalaną Dziewicę”). Tak masowa produkcja nowych i starych testamentów oraz koranów, mogła powstać po opanowaniu masowej produkcji papieru (w pierw z bawełny, a potem z drewna).\nJak zrozumieć konkurencję pomiędzy „towarzystwami ewangelizacyjnymi”, które nawracają na „właściwą wiarę” nie tylko mieszkańców Europy, Afryki i Azji, ale także Grenlandii i Labradoru? Czy Labrador i Grenlandia miały tak wielką ludzką populację, że mogły tam konkurować różne chrześcijańskie konfesje? Warto zwrócić uwagę na to, że także Izraelici z „towarzystwa izraelskiego z Paryża”, prowadzili akcje „nawróceniowe” w Afryce Północnej „szerząc kulturę i cywilizację”.\nWarto tu przypomnieć linkowane już informacje Panów Kamałowa i Vaduhana o tym, że w tym samym czasie, zarówno Anglicy jak i rosyjscy Oldenburgowie wydawali ogromne góry pieniędzy na drukowanie Koranu w milionach egzemplarzy, tworzenie szkół gdzie uczono języka arabskiego i nawracano mieszkańców Arabii, Bliskiego Wschodu i Azji Środkowej na mahometanizm.\nPrzypomnę też linkowane z tych samych źródeł informacje o tym, że w roku 1870 papież Pius IX ogłosił dogmat o „nieomylności papieży” i teoretycznie wcześniej ogłoszonym dogmacie o tak zwanym „Niepokalanym Poczęciu Najświętszej Maryi Panny” ( konstytucja Ineffabilis Deus 08.12.1854). Dogmaty te przyjęto w Europie i na świecie gromkim śmiechem, a jak się okazało że to nie dowcip Pontifexa, zaczęły się protesty wśród księży i mnichów. Znane są przypadki rozstrzeliwania przez plutony egzekucyjne nieposłusznych księży i zakonników.\nZresztą, linkowałem Państwu także zeskanowane roczniki pierwszego polskiego czasopisma „teologicznego”, jaki zaczęto wydawać po roku 1830. Informacje tam zawarte są z punktu widzenia obecnie panującej doktryny katolickiej czystą herezją, więc jak najbardziej prawdopodobne są cytowane już przeze mnie informacje że przez rokiem 1870 istniało 12 Ewangelii, a ogólnoeuropejskie protesty jakie nastąpiły po roku 1870 mogły się wiązać z paleniem na stosach „nieprawomyślnych ksiąg”.\nTaka refleksja. Redaktorzy omawianego źródła opisu Wystawy 1867 jawią się – jakbyśmy to teraz powiedzieli – antyklerykałami. A przynajmniej ludźmi o poglądach racjonalistycznych.\nRedakcja Scientific American, pisząc w roku 1855 sprawozdania z Wystawy jaka się wtedy odbywała w Paryżu, kpią z Francuzów za ich „klerykalność i ciemnotę”, bo zamykają Wystawę w każdą niedzielę, który to dzień – ku zdumieniu Amerykanów – jest dla Francuzów „dniem świętym”.\nCzy w ciągu 12 lat mogły nastąpić we Francji takie zmiany?\nZnalazłem w tekście dwie ewidentne wpadki cenzury, co wskazuje na to że dokument powstał raczej końcem XIX wieku niż w roku 1867.\nPierwsza wpadka dotyczy nieprawdopodobnie wielkiej produkcji stali bessemerowskiej (50 tysięcy ton rocznie) – co jest możliwe – powiedzmy, w roku 1895 a nie w roku 1867.\nDruga zadziwiająca wpadka dotyczy informacji mówiącej o tym, że wydobycie w kopalniach na Śląsku zaczęto w latach 1835-44. Wynikało by z tego, że wojny prusko-austriackie o Śląsk toczyły się nie w wieku XVIII ale zakończyły się około roku 1830.\nPrzypomnę, że zgodnie z Wikipedią, były trzy wojny śląskie: I wojna śląska 1740-1742, II wojna śląska 1744-1745 oraz III wojna śląska 1756-1763. „Ta ostatnia wojna zakończyła się rozpadem koalicji antypruskiej i pokojem w Hubertusburgu: potwierdzeniem status quo ante, a zarazem utrwaleniem podziału Śląska, jaki nastąpił w wyniku I wojny śląskiej z lat 1740–1742. Prusy wyszły z tych wojen ogromnie wyczerpane. Gdyby nie rozpad koalicji antypruskiej w obliczu śmierci carycy, wszystkie dotychczasowe zdobycze Fryderyka II Wielkiego zostałyby pogrzebane. Jego przeciwnicy posiadali nad nim miażdżącą przewagę wojskową, zaś jego wycieńczona armia była w rozsypce.\nOstateczny wynik był jednak lepszy niż oczekiwał Fryderyk, który nie zamierzał zagarnąć całego Śląska, a jedynie jego Śląsk Dolny, gdyż Górny Śląsk uważał za region mało wartościowy i nierozwinięty gospodarczo. Tymczasem z wyjątkiem Śląska Cieszyńskiego i Śląska Opawskiego, uzyskał on praktycznie cały Śląsk oraz ziemię kłodzką. Część prowincji, która pozostała w granicach państwa Habsburgów, jako tzw. Śląsk Austriacki, rozwijała się odtąd odrębnie, co przejawiało się choćby w kulturze czy architekturze. W trakcie wojen śląskich ogromne straty poniosła ludność Śląska, wśród której straty szacuje się na około 20% ogółu mieszkańców.”\nTako rzecze Wikipedia.\nA Agaton Giller w roku 1873 napisał tak: „przed zdobyciem na Austrii Śląska wydobywano tam niewielkie ilości galmanu, ołów i żelazo wyrabiano w kilkudziesięciu małych hutach.\nPo wcieleniu Śląska do Prus, minister Fryderyka II, Reden zwrócił uwagę na bogactwo tej prowincji. W 1780 zaczęto eksploatować kopalnie srebra i ołowiu w Tarnowicach, w dwa lata wybudowano hutę do wytapiania tamtejszych rud. W 1791 zaczęto wydobywać węgiel kamienny w Królewskiej Hucie. W 1796 roku Wedding zbudował pierwszy na kontynencie europejskim wielki piec do koksu a potem piec płomieniowy w odlewni żelaza. W roku 1809 zaczęto wytapianie na większa skalę cynku z galmanu a rząd pozwolił prywatnym osobom na zakładanie hut i kopalni. Równolegle podobne inwestycje powstawały w Królestwie Polskim.”\nCzyli jakby wszystko się zgadza, tylko jest „nie po kolei” i w niewłaściwej chronologii.\nMożna sobie wyobrazić taki logiczny scenariusz. Następują „potyczki o Śląsk”, a raczej o znalezione tam srebro. Czyli, wpierw znaleziono srebro, potem wybuchły o kopalnie srebra wojny. Tak zwani „Niemcy” zwyciężają i rozpoczynają budowę kopalni oraz hut, z pomocą napływowej ludności z Czech i „Niemiec”, która się szybko asymiluje z miejscowymi Polakami, bo są takimi samymi Słowianami. Walka o Śląsk i Zagłębie odbywa się bez udziału „Polski”, bo takiego kraju jeszcze nie ma. Prawdopodobnie nie ma też „Niemiec”, „Prus” i „Austrii”. Istnieją jeszcze do co najmniej roku 1870 „księstwa” feudalne, a wojnę o śląskie srebro prowadzą korporacje i banki wspomagane przez „pontifexów”.\nA wszystko to się dzieje, gdzieś w latach 1820-1830. Po wyjaśnieniu prawno-terytorialnych niejasności własnościowych dotyczących Śląska i Zagłębia, po roku 1834 zaczęto budować tam pierwsze kopalnie i huty. Czyli, dopiero wtedy zaczęto tam sprowadzać górników i hutników z Czech i „Niemiec”. Pasuje to do informacji Gillera, który twierdzi, że polska ludność z terytoriów Królestwa Polskiego graniczącego ze Śląskiem, zaczęła masowo tam wyjeżdżać „za pracą” – a oficjalnie – „uciekając przed prześladowaniem po Powstaniu Listopadowym”.\nCharakterystyczne jest to, że wspomniane wielokrotnie jako przykład zakłady w Sielpii powstawały od roku 1834 (lub od roku 1821 w innym źródle Wikipedii). Możliwe więc, że tak zwany „Staropolski Okręg Przemysłowy” (kopalnie żelaza, miedzi, srebra, huty, kuźnie) powstał nie wcześniej niż w roku 1828 (data powstania ośrodka finansowania SOP-u, czyli Banku Polskiego). Wydaje się, że powstanie przemysłu na Śląsku następowało synchronicznie z tworzeniem przemysłu w Polsce.\nCytat: „W drugiej połowie XVI wieku w całej Koronie Królestwa Polskiego, nie licząc ziem ruskich i ukraińskich funkcjonowało 321 fabryk metalurgicznych. Natomiast na terenie województwa sandomierskiego, czyli obszarze, który został nazwany później Staropolskim Okręgiem Przemysłowym, czynne były 142 kuźnice. Wiele spośród miejscowości powstawało na kompletnym odludziu. O miejscu ich lokalizacji decydowały płynące w pobliżu rzeki, nad którymi budowano kuźnice, a w ich pobliżu osiedla fabryczne. Inne istniejące już wcześniej, z chwilą wybudowania zakładu zmieniały swój charakter z rolniczych na przemysłowy.\n. Bank Polski powstały w 1828 roku, dysponujący kapitałem 30 milionów złotych, wydatnie wspierał zarówno zakłady rządowe, jak i prywatnych przedsiębiorców, modernizujących swe zakłady lub budujących nowe. W Zagłębiu Staropolskim powstało wówczas wiele nowych pieców, fryszerek oraz walcowni.\nW połowie XIX wieku na terenie Zagłębia Staropolskiego dominował przemysł metalowy, a na jego potrzeby rozwijano także górnictwo rud żelaza i miedzi. Budowano również tartaki i cegielnie, stanowiące bezpośrednie zaplecze materiałowo-budowlane dla okolicznych zakładów metalurgicznych.\nRozwój okręgu został zahamowany w drugiej połowie XIX wieku częściowo z powodów politycznych – powstań i utraty autonomii Królestwa Polskiego, jak również na skutek konkurencji Zagłębia Dąbrowskiego. Zaczęto wówczas stosować nowe technologie wytopu żelaza. Nowe wielkie piece opalano teraz koksem, a nie jak do tej pory węglem drzewnym. W 1900 roku średnia wydajność wielkiego pieca pracującego na koksie wynosiła 25 000 ton surówki, podczas gdy pracujące na węglu drzewnym dawały średnio 1500 ton. Stare metody produkcji stały się więc nieopłacalne i wiele dawnych zakładów zlikwidowano. Większość fabryk, zwłaszcza wielkopiecowych, nie doczekała XX wieku. W Staropolskim Okręgu Przemysłowym nastąpił upadek hut, a ich miejsce zajęły odlewnie. Łatwiej i taniej było bowiem sprowadzać surówkę potrzebną do produkcji, nawet ze znacznych odległości. Wiele odlewni i walcowni w owym czasie zlokalizowano w pobliżu linii kolejowych. Ułatwiały one dowóz surowców potrzebnych do produkcji, jak i wywóz wyrobów. Koło wodne poruszające dotąd zakłady, zostało wyparte przez maszynę parową, co umożliwiło lokalizację fabryk w niemal dowolnym miejscu. Mimo prób modernizacji starych zakładów i zmian profilu produkcyjnego stopniowo Zagłębie Staropolskie przestało pełnić rolę kluczowego ośrodka przemysłowego. Jego miejsce zajęło coraz szybciej rozwijające się Zagłębie Dąbrowskie.\nPod koniec XIX wieku wraz z upadkiem hutnictwa w Zagłębiu Staropolskim dla wielu miejscowości nadszedł trudny okres. Mieszkańcy wielu z nich zostali pozbawieni podstawowego źródła dochodu, musieli więc zająć się pracą na roli i szukać dorywczych zajęć. Inne miejscowości, leżące bardziej na uboczu, z upływem lat zostały opuszczone przez mieszkańców i dziś nie ma po nich śladu. Rozwinęły się natomiast osady położone w pobliżu linii kolejowych i ważnych szlaków komunikacyjnych. Niektóre z nich przetrwały i rozrosły się, często do wielkości miasta, właśnie dzięki dobrej lokalizacji.\nW wielu miejscowościach nie ma już dziś żadnych zabytków, które mogłyby świadczyć o przemysłowej przeszłości. Przypominają o tym tylko nazwy takie jak: Miedziana Góra, Ruda, Kuźnica, Hucisko, Żelaźnica, Górniki, Rudniki, Wąglów, Wólka Smolna, Kurzacze itp. Inne miejscowości noszą nazwy pochodzące od imion lub nazwisk dawnych właścicieli.”\n„Zagłębie Dąbrowskie jako region uformowało się w XIX wieku i dopiero od tego czasu można mówić o nim jako osobnym regionie. Do czasów rozbiorów Polski obszar ten (Będzin, Sławków) był częścią województwa krakowskiego. Część zachodnia (Siewierz, Czeladź) dzieliła z kolei losy księstwa siewierskiego.\nPo III rozbiorze teren ten należał krótko (1795–1807) do Prus jako nowo utworzona prowincja pod nazwą Nowy Śląsk, a następnie do Księstwa Warszawskiego w departamencie krakowskim i Królestwa Kongresowego (1815–1914) – najpierw jako część województwa krakowskiego, później guberni radomskiej, a po powstaniu styczniowym guberni piotrkowskiej.\nOd początku XIX wieku region ulegał znacznym przeobrażeniom i napływowi ludności związanym z odkryciem na jego terenie pokładów węgla. Główna Dyrekcja Górnicza w Kielcach utworzyła tu wówczas Dozorstwo Olkusko-Siewierskie, a w 1833 roku, gdy pieczę nad rozwojem rządowych kopalń i hut przejął Bank Polski, zostało ono włączone wraz z dozorstwem pankowskim do nowo powstałego Zachodniego Okręgu Górniczego ze stolicą w Dąbrowie Górniczej. W 1848 roku została ukończona linia kolejowa łącząca Warszawę z Sosnowcem tzw. Kolej Warszawsko-Wiedeńska.”\nMożliwe też jest, że tak zwane „Powstanie Listopadowe” było walką o Śląsk, bo jeżeli o bogactwa Śląska walczyli tak zwani „Prusacy”, z tak zwanymi „Austriakami”, to czyż nie wydaje się logicznym, że powinni w walce o podział skarbów śląskich wziąć udział „Polacy” ze świeżo stworzonego Królestwa Polskiego i Oldenburgowie z Petersburga, którzy stanowili jedną bliską rodzinę z Oldenburgami z Berlina, Wiednia i Saksonii?\nProszę zwrócić uwagę na to, że w państwie Austriackim, jedyną nie słowiańsko-języczną ludnością byli Tyrolczycy – czyli ówcześni „górale ze Wzgórz Golan”…\nJeżeli udało mi się zaciekawić Czytelnika na tyle, że zapoznał się z rysunkami – a może też z tekstem – omawianego dokumentu, niewątpliwie jest on zadziwiony tym, że na kilkuset stronach opisu Wystawy Światowej Anno 1867, która była „pokazem” osiągnięć światowego przemysłu, zupełnie brakuje szczegółów technicznych wystawianych urządzeń!\nMamy wiele „wody” – też czasem niezwykle ciekawej (!) – ale ZUPEŁNY BRAK tego co było na tej wystawie najważniejsze, tego co było powodem jej zorganizowania!\nCóż, „szczegóły techniczne” są zawsze „weryfikowalne” – w odróżnieniu od dat jakie „po uważaniu” przypisują wyimaginowanym wydarzeniom nasi „historycy”…\nTo jest prawie koniec niesamowitych i fantastycznych opowieści Redakcji „Rocznika Odkryć i Wynalazków”….\nBędzie jeszcze jeden „dodatek”…\n1867 Agaton Giller ♫ OFF TOPIC Bessemer bskamalov Rocznik Odkryć i Wynalazków 1872 Siemens vaduhan-08 Wystawy Światowe Zagłębie Dąbrowskie Śląsk\n← „16.08.2018 – Syria: 1049 dzień sprzątania świata…”\n17.08.2018 – Syria: 1050 dzień sprzątania świata… →\n4 uwagi do wpisu “♫ – OFF TOPIC – Rocznik Odkryć i Wynalazków – część 6 (Wystawa Światowa 1867)”\nPingback: ♫ – OFF TOPIC – Geodezja i kartografia – część 5. Zakończenie… | KODŁUCH


Browar OKOCIM – mimo pandemii inwestycje, innowacje piwne, doceniana jakość i stabilny rozwój - informatorbrzeski.pl - Brzesko, Bochnia, Dąbrowa Tarnowska, Tarnów. Portal Informacyjny powiatu brzeskiego, bocheńskiego, dąbrowskiego i tarnowskiego - małopolska\nStrona główna/Wiadomości/Browar OKOCIM – mimo pandemii inwestycje, innowacje piwne, doceniana jakość i stabilny rozwój\n4 810 6 minutes read\nBrzesko Carlsberg Polska Okocim piwo\nBardzo , naprawdę bardzo słabe piwo i regularnie zatruwają lokalną małą rzekę Uszwicę. Powodów do dumy nie ma.. do wstydu jest wiele.\nKrawcu to jakie piwo teraz jest dobre? A co do tej rzeki to co oni tam puszczają, sprawdzał ktoś?\n22 marca 2021 o 20:21\nGówno prawda, podwyższone reżimy a ludzie na zakład z gorączka wchodzili i zarażali innych takie reżimy. Szkoda było prare groszy dać na termometr aby ludzi sprawdzać na bramie.\n23 marca 2021 o 13:22\nTo jakie statystyki zachorowan w browarze? Wiesz coś? Z tego co się orientuję to zakład nie stał ani na chwilę z powodu pandemii.\nTatry na wyciągnięcie ręki – niezwykłe ujęcia z Jaworska / 22 listopada / zdjęcia


PLUSC • Zobacz temat - Szkolenie- październik\nObecny czas: 24 Paź 2017, 11:33\nTemat postu: Szkolenie- październik\nWysłany: 30 Wrz 2014, 11:39\nPozdrowienia dla wszystkich szkolonych i szkolących ( proszę o streszczenie na forum )\nniestety od nas nikt nie mógł pojechać,\nTemat postu: Re: Szkolenie- październik\nWysłany: 18 Cze 2017, 12:37\nKto jest obecnie prezesem SUSC? Otrzymałem pismo z informacją o szkoleniu i kartę zgłoszeniową z podpisem i pieczątką Prezes SUSC /-/ Tomasz Brzózka\nWysłany: 19 Cze 2017, 05:36\nTo bardzo dobre pytanie. Na Walnym Zgromadzeniu w dniu 2 marca 2016r. przewodniczącym SUSC został pan Piotr Gajewski - może ustąpił z tego stanowiska a wówczas zgodnie z par. 15 ust. 5 statutu, na jego miejsce weszłaby osoba, która również kandydowała na to stanowisko i uzyskała, po przewodniczącym, największą ilość głosów. Tylko nie wiem czy pan Tomasz Brzózka, w dniu 2 marca 2016r. kandydował na stanowisko przewodniczącego.\nPanie kierowniku najlepiej pytać "u źródła", czyli zadzwonić do Stowarzyszenia i zapytać; telefon powinien być podany na informacji o szkoleniu. Jak już Pan uzyska informację kto jest przewodniczącym, to proszę się z nami tą informacją podzielić.\nWysłany: 24 Cze 2017, 12:10\nRejestracja: 20 Wrz 2012, 10:49\nDobre pytanie, a odpowiedź jest nad wyraz prosta.\nPan Gajewski jest Prezesem Zarządu Głównego SUSC RP, natomiast Pan Brzózka Prezesem Oddziału Lubuskiego SUSC RP.\nOrganizatorem szkolenia jest zapewne Oddział Lubuski, a nie Zarząd Główny.\nWysłany: 24 Cze 2017, 21:33\nDzięki za wyjaśnienie Myślałem, że przegapiłem ponowne wybory lub nieważnienie ostatnich


Czytaj: Niezwykła wizyta gości z Japonii - Zespół Szkół nr 1 im. Władysława Grabskiego w Lublinie\nHistoria szkoły - Monografia\nNowa szkolna strona WWW\nProjekt „Dziennikarze zawodów” zakończo...\nSzczęśliwy numerek na dziś:\nDziś są imieniny: Antoniego, Rościsława, Jana wszystkiego najlepszego!\nProkekt "Przejdź na zawodowstwo - dzisiaj szkoła jutro sukces"\nPROGRAM SZKOŁA PROMUJĄCA ZDROWIE\n„WF z klasą”\nSport Szkolny Lublin\nNiezwykła wizyta gości z Japonii\nDnia 8 grudnia 2017r. odwiedzili naszą szkołę goście z Japonii. Studenci wraz ze swoimi profesorami z Uniwersytetu Sojo w Kumamoto i Tokio, przyjechali do Lublina na zaproszenie Politechniki Lubelskiej w ramach bilateralnego współdziałania naukowo-badawczo-dydaktycznego. Opiekunami grupy byli nauczyciele akademiccy dr inż. Joanna Kozieł i mgr inż. Marek Kamiński. Naszą szkołę odwiedzili po raz kolejny, w ramach współpracy z uczelnią.\nPo powitaniu przez panią dyr. Elżbietę Sękowską, goście przy kawie, herbacie i ciastkach, zapoznali się z filmami o naszym kraju, Lublinie oraz naszej szkole. Uczniowie szlifowali swoje umiejętności konwersacyjne w języku angielskim i japońskim. Próbowali swoich sił w nauce alfabetu japońskiego. Zapisywali w nim swoje imiona, a studenci z Japonii z entuzjazmem uczyli się polskich imion. Goście wzięli udział w warsztatach tańca polskiego.\nUczniowie uczestniczyli w pokazach kendo - sztuce walki wywodzącej się z szermierki japońskich samurajów, a chętni otrzymali pierwszą lekcję. Przymierzali także kimona, które są tradycyjnym strojem japońskim.\nGoście wzięli udział w grze „kahoot” na temat naszego kraju i regionu. Wysłuchali na żywo utworu Chopina oraz kilku piosenek polskich zespołów rokowych. Uczestniczyli w wycieczce po lubelskim Starym Mieście, zapoznając się z historią naszego miasta i regionu. Po zabytkach oprowadzała ich p. B. Klepacka, a tłumaczem była p. B. Hawełko.\nW zorganizowanie spotkania włączyli się A. Godzina i K. Zając (tłumacząc z jęz. polskiego na jęz. angielski), B. Klepacka i A. Piszcz (zajęły się przygotowaniem sali, w której odbyło się spotkanie), I. Maksim (akompaniował na akordeonie podczas warsztatów tańców polskich), nauczyciele wychowania fizycznego przygotowali sale gimnastyczne . Osobą odpowiedzialną za zorganizowanie wizyty w szkole była s. B. Kacprzak. W spotkaniu uczestniczyli uczniowie z kl. 1 dl, 1 cl, 1 el, 1 at, 2 cl, 2 ft, 2 at, 3 et i 4 ft. Uczennice z kl. 2 at i 4 ft obdarowały gości własnoręcznie wykonanymi pracami, będącymi nagrodą za udział w konkursie. Zwieńczeniem wspólnych działań było spotkanie przy pizzy i wspólny wypad na kręgle.\nPolska jest dla Japończyków egzotycznym krajem i wciąż stosunkowo mało znanym, ale mamy nadzieję, że dzięki spotkaniu w naszej szkole przyczyniliśmy się do tego, aby zmienić ten stan rzeczy.\nInf. S.B. Kacprzak\nDodano: Środa, 17/01/2018, 22:31\nCopyright 2010-2019 © zs1.lublin.pl\nProjekt i realizacja: HypeQuality.com