Gdyby kobiety nagle przestały czuć się brzydkie, najszybciej rozwijająca się medyczna specjalizacja zaczęłaby szybko zanikać.\nW dzisiejszym świecie kobiety mają więcej władzy, cieszą się prawnym uznaniem i sukcesami zawodowymi jak nigdy wcześniej. Dzieje się to wraz z oczywistym rozwojem ruchu kobiecego. Mimo to jednak Naomi Wolf, pisarka i dziennikarka, jest zaniepokojona nowym rodzajem społecznej kontroli, który może się okazać równie ograniczający jak tradycyjny wizerunek kobiety jako gospodyni domowej i żony. To mit piękna, obsesja cielesnej perfekcji, więzi współczesną kobietę w nieskończonej spirali nadziei, samoświadomości i nienawiści do samej siebie, gdy stara się spełnić to, co niemożliwe: społeczną definicję „nieskazitelnego piękna”.\n„Ideał” nie dotyczy kobiet, dotyczy pieniędzy. Wiek chirurgii plastycznej jest, jak niegdyś wiktoriańska medycyna, powodowany łatwym zyskiem. Przemysł chirurgii plastycznej przynosi rocznie trzysta milionów dolarów dochodu w Stanach Zjednoczonych; dochody te zwiększają się każdego roku o dziesięć procent. Jednak jeśli kobiety przyzwyczają się do wygody i wolności, nie będzie można liczyć na zysk czerpany z ich gotowości, by cierpieć za swoją płeć. Mechanizm zastraszania musi działać, by utrzymać tę tendencję zwyżkową, wyższą w porównaniu z każdą inną „medyczną specjalnością”. Jeśli przemysłowi ma się udać zgarnąć cały zysk z nowych technologii, które wykorzystują stare poczucie winy, należy podnieść tolerancję na ból u kobiet oraz wzbudzić nowe poczucie zakorzenionej w nas bezradności. Rynek chirurgów jest wyobrażeniowy, nic złego bowiem nie dzieje się z twarzami i ciałami kobiet, czego nie uleczyłyby społeczne zmiany. A zatem przychód chirurgów zależny jest od wypaczania samopostrzegania kobiet i od pomnażania nienawiści kobiet do samych siebie.\nWedług Ehrenreich i English „mit kobiecej słabowitości i prawdziwy kult kobiecej hipochondrii, który zdaje się wspierać mit, wpasowały się bezpośrednio w finansowe interesy lekarzy”. W dziewiętnastym wieku wzrosła konkurencja w zawodzie medyka. Doktorzy gorączkowo usiłowali zagwarantować sobie grupę niezawodnych i zamożnych pacjentek, „kastę klientek”, które byłyby przekonane o potrzebie regularnych wizyt domowych i długotrwałych rekonwalescencji.\nSufrażystki przejrzały ten mechanizm na wylot i odkryły prawdziwą przyczynę podupadania kobiet na zdrowiu: interes lekarzy oraz nienaturalne warunki, które ograniczały życie kobiet.\nMary Livermore, sufrażystka, sprzeciwiła się „wielkiemu założeniu, iż jesteśmy w naturalny sposób upośledzone”, i potępiła „armię »ginekologów« o nieczystych intencjach”, którzy „pragnęli nas przekonać, że nie mamy nic poza jednym organem, który jest zawsze chory”. Doktor Mary Putnam Jacobi połączyła słabe zdrowie kobiet z „ich nową rolą jako przynoszących zysk pacjentek”. Jak piszą Ehrenreich i English: „Jako biznesmen lekarz miał swój bezpośredni interes w tym, by społeczna rola kobiety wymagała od niej, by była chora”.\nWspółcześni chirurdzy plastyczni mają bezpośredni finansowy interes w tym, by społeczna rola wymagała od kobiety, aby czuła się brzydka. Nie reklamują się, by po prostu podzielić między siebie istniejący już rynek, ich reklamy tworzą nowe gałęzie rynku. To prawdziwy boom przemysłowy. Reklamy umieszcza się tak, by kreowały popyt – w prasie kobiecej na przykład towarzyszą artykułom.\nPrzemysł inwestuje w reklamy i w zamian dostaje okładki, kobiety zaś „dostają” operacje. Płacą i wykorzystują okazję. Dzięki temu, że chirurdzy stają się bogatsi, mogą zarządząć większą i atrakcyjniejszą przestrzenią reklamową. Wydanie „Harper’s and Queen” z października 1988 roku jest typowe: pochlebny artykuł o operacjach plastycznych towarzyszy reklamom operacji, które zajmują tyle samo miejsca co artykuł i są umieszczone na tych samych stronach. W dodatku o zdrowiu do „The New York Times” z lipca 1989 roku informacje o regulowanych głodówkach, obozach odchudzania, operacjach plastycznych i specjalistach od zaburzeń jedzenia wypełniają blisko połowę miejsca na reklamy. Do września 1990 roku quid pro quo było ustalone: „Cosmopolitan” zamieszczał na swoich łamach niewolniczo bezkrytyczny artykuł, do którego dołączano reklamę chirurgii plastycznej, w kolorze i na całą stronę.\nNadszedł czas, w którym relacja między chirurgią plastyczną, reklamami, zagrożeniami i ostrzeżeniami odtwarza sytuację, kiedy to reklamy papierosów ograniczały prasę ukazującą szkodliwość palenia, zanim prezes Naczelnej Rady Lekarskiej nie zajął stanowiska w tej sprawie. Status chirurgów plastycznych będzie się umacniał, a ich wpływy będą nadal rosły, jeśli dziennikarze będą mieli tak niską motywację, by demaskować lekarzy lub ich ścigać (motywuje się ich, by tego nie robili: główna organizacja zrzeszająca chirurgów plastycznych funduje nagrodę dziennikarską rzędu pięciuset dolarów i dołącza doń dwa darmowe bilety lotnicze). Chirurdzy będą nadal dzierżyli władzę nad społecznym i ekonomicznym życiem kobiet, a także nad ich śmiercią, ponieważ zaspokajają kulturowe, a nie biologiczne potrzeby. A jeśli tak pozostanie, wkrótce staną się oni tym, czym, jak się zdaje, wielu chciałoby być: bożkami, których nikt nie ukrzyżuje.\nJeśli kobiety nagle przestałyby czuć się brzydkie, najszybciej rozwijająca się medyczna specjalizacja stałaby się najszybciej zanikającą gałęzią medycyny. Dla wielu chirurgów kosmetycznych, którzy – w przeciwieństwie do chirurgów plastycznych zajmujących się poparzeniami, urazami czy wadami wrodzonymi – mogą być lekarzami bez specjalizacji, sytuacja ta oznaczałaby powrót do zajmowania się świnką i hemoroidami, a więc czymś, czego nasilenie nie zależy od reklam. Utrzymują się oni, sprzedając kobietom poczucie nieuleczalnej brzydoty.\nPowiedzenie komuś, że ma raka, nie wystarczy, by spowodować chorobę i związane z nią męki. Jeśli jednak dostatecznie przekonująco powiesz kobiecie, że jest brzydka, naprawdę zarazisz ją „chorobą”, a katusze, jakie w ten sposób wywołasz, będą prawdziwe.\nWykupując reklamę z dołączonym do niej artykułem promującym chirurgię plastyczną w kontekście, który sprawi, że kobiety poczują się brzydkie i uwierzą w to, że inne kobiety będą z nimi na tym polu konkurować, de facto płacisz za promowanie choroby, którą jedynie reklamodawca może uleczyć.\nTo kreowanie rynku wydaje się nie podlegać etyce zawodowej lekarza. Medycy byliby zdyskredytowani, gdyby dla własnego zysku promowali zachowania szkodliwe dla zdrowia. Szpitale wycofują się z inwestycji poczynionych przez koncerny tytoniowe i alkoholowe. To, że położono kres tego typu praktykom, dowodzi, że niektóre relacje zysku w medycynie są nieetyczne. Szpitale mogą sobie pozwolić na tę cnotę, liczba ich pacjentów bowiem – tych chorych i tych umierających – jest zawsze w naturalny sposób uzupełniana. Jednak chirurdzy kosmetyczni muszą stwarzać sobie pacjentki, ponieważ z biologicznego punktu widzenia one nie istnieją. A zatem wykupują reklamę w „The New York Times” na całą stronę, prezentują fotografię znanej modelki w kostiumie kąpielowym, dołączają do tego ofertę szybkiego kredytu o niskiej miesięcznej racie, jak gdyby kobiece piersi były artykułami konsumpcyjnymi trwałego użytku, i w ten sposób spełniają swoje marzenie o chorobie mas.\nWiek chirurgii plastycznej, mimo że rozpoczął się już jakiś czas temu, jest wciąż społecznie, etycznie i politycznie niezbadany. Ostatnia rzecz, której potrzebują kobiety, to rady dotyczące tego, co mogą lub czego nie mogą uczynić ze swoimi ciałami, oraz obwinianie ich o ich własne wybory. A jednak to, że żadna etyczna dyskusja dotycząca źródła wieku chirurgii plastycznej nie została podjęta, jest znaczące. Ta leseferystyczna postawa jest niespójna z wielu powodów.\nWiększość debat i rozstrzygnięć prawnych ogranicza handel częściami ciała i chroni ciało przed zagrożeniami płynącymi z wolnego rynku. Prawo uznaje, że w sytuacji kupna i sprzedaży ciało ludzkie w sposób fundamentalny różni się od nieożywionego przedmiotu. Prawo Ameryki, w większości stanów, zabrania komercyjnego handlu pochwami, ustami i odbytami. Okaleczanie samego siebie i samobójstwo są niezgodne z prawem, które odrzuca także umowy oparte na wzięciu na siebie przez kogoś nierozsądnego ryzyka (w tym przypadku ryzyka śmierci). Filozof Immanuel Kant napisał, że sprzedawanie części ciała narusza etyczne ograniczenia związane z tym, co można sprzedawać. Światowa Organizacja Zdrowia potępia sprzedaż ludzkich organów do przeszczepów, brytyjskie i amerykańskie prawo tego zakazuje, podobnie jest w co najmniej dwudziestu innych krajach. Eksperymenty wykonywane na płodach są zabronione w Stanach Zjednoczonych, w Wielkiej Brytanii zaś parlament prowadzi na ten temat zażarte dyskusje. W sprawie Dziecka M. sąd w Stanach Zjednoczonych orzekł, iż kupowanie lub wypożyczanie macicy jest nielegalne. W Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii nielegalne jest kupowanie dziecka. Finansowy nacisk wywierany na kobietę, by sprzedała swoją macicę, lub na mężczyznę, by sprzedał swoją nerkę, jest przedmiotem etycznych dyskusji. Przejmująca debata toczona jest wokół problemów dotyczących życia i śmierci płodu. Nasza gotowość do zmierzenia się z kwestiami tego typu jest uważana za znak moralnego zdrowia społeczeństwa.\nTymczasem chirurdzy plastyczni handlują częściami ciała, a ich metoda sprzedaży się rozprzestrzenia.\nWykorzystywana w eksperymentach tkanka płodu jest martwa, a mimo to jej użycie budzi poważne wątpliwości. Natomiast kobiety poddawane chirurgicznym eksperymentom są nadal żywe. Chirurdzy nazywają tkanki na ciele kobiet martwymi, by móc zabić je z zyskiem. Czy cała kobieta żyje, czy tylko te jej części, które są młode i „piękne”? Społeczne naciski, których celem jest pozwolenie na śmierć starszych ludzi, są przedmiotem dyskusji nad eugeniką. Co ze społeczną presją wywieraną na kobietę, by zniszczyła „deformacje” na swoim zdrowym ciele lub by unicestwiła w sobie swój wiek? Czy to nie mówi nic o zdrowiu moralnym społeczeństwa? Jak to możliwe, że to, co w polityce dotyczącej ciała zostało uznane za złe, staje się nie tylko właściwe, ale wręcz konieczne, gdy mowa o kobiecym ciele? Czy nie mamy tu do czynienia z czymś, co ma polityczne znaczenie?\nW przypadku kobiet i etycznej próżni otwartej przez wiek chirurgii plastycznej brak jakichkolwiek wskazówek lub debat. Najbardziej agresywni ludzie wyznaczają sobie granice, by podkreślić, że nie stracili swojego człowieczeństwa. Żołnierz wzdraga się przed zabiciem dziecka, ministerstwo obrony narodowej nie posuwa się do używania trujących gazów, konwencja genewska potwierdza, że nawet podczas wojny istnieją granice, zgadzamy się z tym, że cywilizowani ludzie potrafią rozpoznać tortury i potępiają je. W tym świetle wydaje się, że mit urody istnieje poza cywilizacją: nie ma żadnych granic.\nJest to fragment „Mitu urody” Naomi Wolf (Czarna Owca 2014)


AMAZONKI – 1% z PITax.pl – KRS 0000225660\nWodzisławskie Stowarzyszenie Amazonek działa rzecz kobiet po leczeniu raka piersi.\nNasze Stowarzyszenie jest jedyną organizacją na terenie Powiatu Wodzisławskiego, skupiającą kobiety dotknięte nowotworem złośliwym piersi. Chcemy pokazać, że chorobę można pokonać a skutki leczenia zminimalizować i odnaleźć się na nowo w życiu przez stosowanie rehabilitacji ruchowej i psychologicznej. Skutkiem mastektomii, czyli usunięciu piersi wraz z węzłami chłonnymi pachowymi zachodzą niekorzystne zmiany w ręce i obrębie pasa barkowego. Zaburzeniom ulega również statyka tułowia, co prowadzi do nieprawidłowej postawy, występowania obrzęku limfatycznego, zmniejszenie siły ręki. U większości kobiet występuje depresja, załamanie psychiczne, niezdolność do normalnego funkcjonowania w rodzinie i społeczeństwie. Stąd konieczna jest stała rehabilitacja która usuwa następstwa choroby i przywraca sprawność ruchową. Wciąż poszukujemy nowych form i metod rehabilitacji fizycznej i psychicznej dla kobiet po zabiegu.\nZ wpłat 1 % podatku zostanie pokryty koszt wynajęcia sali gimnastycznej oraz basenu, na których to obiektach będą odbywały się zajęcia rehabilitacyjne przeznaczone dla kobiet po mastektomii. Opłacane będą też faktury wystawiane przez firmę wynajętą do prowadzenia zajęć rehabilitacyjnych.\nBędzie opłacany koszt masaży – drenaży limfatycznych wykonywanych przez wykwalifikowane masażystki kobietom z obrzękiem reki po stronie operowanej.\nZostanie opłacany czynsz i media dotyczące lokalu wynajmowanego na siedzibę stowarzyszenia, w którym jest prowadzona wyłącznie nieodpłatna działalność statutowa.\nZostanie zakupiony drobny sprzęt rehabilitacyjny ( taśmy, piłeczki, karimaty) w miejsce zużytego.\nBędą opłacane faktury dotyczące usługi psychologa, który przez cały rok prowadzi w stowarzyszeniu spotkania z kobietami indywidualne i grupowe.\nZostanie wynajęty autokar w celu przewozu osób na różne konferencje onkologiczne organizowane przez szpitale i inne instytucje.\nCelem Wodzisławskiego Stowarzyszenia Amazonek jest działalność na rzecz osób dotkniętych problemami chorób nowotworowych, ze szczególnym uwzględnieniem nowotworów piersi, prowadzenie działań profilaktycznych ukierunkowanych na poprawę ich warunków życia, a także zwiększenie uczestnictwa w życiu społecznym, gospodarczym i kulturalnym.\nWodzisławskie Stowarzyszenie Amazonek realizuje swoje cele statutowe przede wszystkim poprzez :\nOrganizowanie kompleksowej rehabilitacji kobiet po chorobie nowotworowej w postaci:\n- zajęć rehabilitacyjnych na sali gimnastycznej i na basenie, prowadzonych przez wykwalifikowanego rehabilitanta w celu usprawnienia ręki po stronie operowanej.\n- organizowanie dla osób z obrzękiem ręki po stronie operowanej systematycznych masaży-drenaży limfatycznych, w tym celu podpiano umowę z firmą fizjoterapeutyczą o świadczenie usług.\n- przez cały rok organizowane są spotkania z psychologiem indywidualne i grupowe dla kobiet będących w depresji.\n- organizowanie samopomocy członkowskiej mającej przeciwdziałać uczuciu rezygnacji, bezwartościowości, osamotnienia i bezradności osób po chorobie\n- organizowanie raz w roku wyjazdu na turnus rehabilitacyjny do Ośrodków które posiadają certyfikaty umożliwiające prowadzenie rehabilitacji dla amazonek.\n- zapraszanie na comiesięczne spotkania członkiń stowarzyszenia lekarzy o różnych specjalizacjach, specjalistów od zdrowego odzywiania się przy chorobie nowotworowej. - organizowanie wyjazdów członkiń stowarzyszenia na ciekawe sympozja i konferencje o tematyce z zakresu zdrowia, organizowane przez szpitale specjalistyczne, stowarzyszenia, instytucje. - na mocy porozumienia o świadczenie usług wolontarystycznych zawartego ze szpitalem w Wodzisławiu Śląskim na wezwanie personelu medycznego wolontariuszki posiadające odpowiednie certyfikaty odwiedzają pacjentki bezpośrednio przed llub po operacji piersi.\nudzielanie pomocy w rozwiązywaniu spraw życia codziennego poprzez informację, pomoc prawną oraz współdziałanie w organizowaniu działalności społecznej i kulturalnej,\norganizowanie i udział w akcjach związanych z opieką zdrowotną, profilaktyką zdrowotną i diagnostyką, organizowanie kursów szkoleniowych, konferencji, seminariów\norganizowanie i prowadzenie działalności oświatowej za pośrednictwem szkoleń, spotkań z profesjonalistami o tematyce związanej z chorobami nowotworowymi.\nudział w opiniowaniu nowych możliwości rozpoznawania i leczenia schorzeń nowotworowych piersi wynikających z rozwoju medycyny.\npodejmowanie innych prac i działań, zmierzających do podnoszenia wiedzy medycznej i współdziałania z odnośnymi władzami, stowarzyszeniami i organizacjami naukowymi, społecznymi i zawodowymi\nnawiązywanie współpracy z krajowymi i zagranicznymi osobami prawnymi o tym samym lub podobnym profilu działania.\norganizowanie działalności wydawniczej i informacyjnej, w tym opracowanie i publikowanie materiałów poświęconych problematyce zgodnej z celami statutowymi stowarzyszenia\nprowadzenie poradnictwa onkologicznego przez wolontariuszki na cotygodniowych dyżurach w siedzibie stowarzyszenia oraz poprzez telefon zaufania.\nkierowanie na szkolenie sekcji ochotniczek jako grup wsparcia i samopomocy\norganizowanie spotkań problemowych, towarzyskich, integracyjnych, okolicznościowych, imprez kulturalnych w postaci koncertów, spotkań rekreacyjno-rozrywkowych i innych form promocji kultury oraz imprez turystycznych,\nposzukiwanie form i metod rehabilitacji fizycznej i psychicznej dla kobiet po zabiegu.\nKonto:79 203 0 00 45 1 110 0000 025 8 48 00\nAdres:SAD REJONOWY W GLIWICACH, X WYDZIAŁ GOSPODARCZY KRAJOWEGO REJESTRU SADOWE\nTelefon:600 662 405\ni przekazać 1% organizacji o numerze 0000225660.


2.B.33 na sprzedaż - 3 pokoje 65,3 m2 - Innova Concept - ul. Nyska - Onet Nieruchomości\nNowe mieszkanie o oznaczeniu 2.B.33 znajduje się na 2 piętrze, jest 1-poziomowe, a pomieszczenia mają od 260 do 280 centymetrów wysokości. W mieszkaniu znajdują się 3 pokoje, jest 1 łazienka, lokal posiada loggia o powierzchni 6,6 m2. Dla przyszłych mieszkańców deweloper Fadesa Polnord Polska Sp. z o.o. przewidział: miejsca postojowe podziemne.


Antoni Wolak - artysta totalny\nTakże w życiu prywatnym. Ale to przede wszystkim interesujący poeta, kolejny nieobecny w tarnowskiej kulturze. Wszak w Tarnowie spędził młodość, mocno zaznaczając oryginalną osobowością swój twórczy ślad w rodzinnym mieście. W maju tego roku skończy 65 lat. W Kanadzie mieszka od 1983 roku. Aliści w dobie internetu i Facebooka, to żaden problem. To właśnie w mediach społecznościowych daje o sobie znać, regularnie komentując to, co w polskiej polityce i kulturze, także tej tarnowskiej, się dzieje. Również dla przyjaźni, to żaden problem. Ona nie zna granic ani czasu. I nic to, że od tamtej pory widzieliśmy się tylko raz, kiedy wpadł do Tarnowa i trafił akurat na plenerowy spektakl „Pieszo” Sławomira Mrożka, realizowany na tarnowskim Rynku przez Jego i mój teatr im. Ludwika Solskiego za dyrekcji państwa Zbirógów. Na przełomie lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych ubiegłego wieku przez kilka lat montowaliśmy teatralne dekoracje i budowaliśmy naszą przyjaźń. Połączył nas teatr i poezja, którą uprawialiśmy obaj „od zawsze”. Zapamiętałem go z tamtych lat – górnych i chmurnych, jako człowieka iście renesansowego, otwartego na świat i ludzi, serdecznego brata – łatę. Niejeden wieczór sącząc tanie winko przegadaliśmy w znajdującej się tuż obok sceny pakamerze pracowników technicznych o życiu i sztuce, i nie jedną noc w tzw. objeździe dzieląc czas pomiędzy scenę, knajpę, hotel i autobus marki Jelcz. Wspólnie zaangażowaliśmy się w Solidarność i tworzenie jej teatralnych struktur, nie tylko w naszym mieście. Antek wszedł w to głębiej, był sam, ja miałem rodzinę więc działałem na powierzchni. Jako wiceprzewodniczący teatralnej solidarności starałem się go chronić aliści z jego niepokorną duszą nie było to łatwe i kiedy wiatr historii zawiał mocniej szybko straciłem go z oczu. Jak się później dowiedziałem udało mu się ewakuować nocą, tuż przed tym, jak nad ranem przyszli po niego…\nAntoni Wolak ukrywający się także pod pseudonimem A. Kalisz urodził się 28 maja 1953 roku we wsi Biadoliny koło Tarnowa. Uczeń Technikum Szklarsko-Ceramicznego w Wołominie koło Warszawy. Absolwent Liceum Ekonomicznego w Tarnowie. Pracował min. w Domu Książki jako sprzedawca. W tarnowskim Teatrze im. Ludwika Solskiego był pracownikiem technicznym obsługującym scenę, a w Muzeum Okręgowym w Tarnowie pełnił funkcję dokumentalisty, jednocześnie przygotowując się do egzaminów wstępnych na historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1981 roku wyjechał do Wiednia, gdzie zastała go wiadomość o wprowadzeniu w Polsce stanu wojennego. W Kanadzie przebywa od 1983 roku (od 1986 mieszka w Calgary). Zagranicą przez dłuższy czas nie zajmował się poezją, powrócił do niej dopiero w połowie lat dziewięćdziesiątych.\nW 2007 roku ukazał się w Toronto nakładem Polskiego Funduszu wydawniczego w Kanadzie jego tom poezji zatytułowany „Twarze” zaś kolejny w 212 i został zatytułowany „Wiersz”, trzeci wciąż czeka na publikacje!\nW 2009 roku, dzięki Jurkowi Reuterowi, nieżyjącemu już, niestety, cenionemu tarnowskiemu prozaikowi i naszemu współpracownikowi, dostałem kilka wierszy Antka Wolaka, z których kilka opublikowałem na łamach mojego portalu www.tarnowskikurierkulturalny.pl\nTeraz On sam opublikował na swoim facebookowym profilu kolejne wiersze. Oto fragmenty poetyckiego konspektu pióra Antoniego Wolaka do jego wielkanocnej opowieści w trzech aktach:\nszczęśliwym trafem znalazł się\nw pobliżu kawałek belki którą\nw pośpiechu przybito\nw poprzek solidnego słupa –\nwkrótce potem zawisł na nim.\n(już w parę dni później był pusty)\nzmartwychwstał… która jak krzyk\nostatni akt (wniebowzięcie)\nczytaj brak pewności jutra\nzamienił się w irracjonalną bajkową\nBarabasz: …Nic nie powiedział.\nnawet tego nie skomentował.\nCalgary (IV 2011) Antoni Wolak\nRyszard Zaprzałka - zdjęcia pochodzą z profilu poety na FB


W badaniu wstrzyknięto miliony drobnych pęcherzyków do naczyń krwionośnych szczura, które krążąc, trafiały do mózgu. W następnej fazie skierowano fale ultrasonograficzne o wysokiej częstotliwości na skórę, a potem na bąble gazu powodujące silne odbicie fal i tym samym pojawienie się obrazu. Ponadto, zamiast próbować uzyskać kilka obrazów o wysokiej rozdzielczości, naukowcy zastosowali w tym przypadku wysoką częstotliwość - zebrali ponad 75 tysięcy ultrasonogramów w ciągu dwóch i pół minuty. Badanie opublikowano w czasopiśmie Nature.\nWięcej informacji oraz zdjęcia - Nature


Jak zapinacie stanik? - emama - Forum dyskusyjne | Gazeta.pl\nJak zapinacie stanik?\nmid.week 29.08.15, 19:17\nPatti Wood, autorka poczytnej książki "Snap: Making the Most of First Impressions, Body Language, and Charisma", postanowiła sprawdzić, co o kobiecie mówi sposób... zapinania przez nią stanika. To zabawne kryterium, które przyjęła ekspertka od ludzkich zachowań i mowy ciała, pozwoliło jej wyodrębnić aż cztery typy kobiet: - Istnieją cztery różne osobowości - kierowców, liderów, kibiców i ostrożnego korektora - które wydają się mieć unikalne sposoby robienia różnych rzeczy. Sprawdź, kim według tych nietypowych badań jesteś.\nJa zawsze na opak - maniaczka kontroli\n3-mamuska Re: Jak zapinacie stanik? 29.08.15, 19:29\nJa najpierw zapinam na plecach, pózniej zakładam miseczki i ramiączka.\nlandora Re: Jak zapinacie stanik? 29.08.15, 19:30\nNie wyobrażam sobie, jak miałabym dobrze dobrany stanik zapiąć z przodu i okręcić, a tym bardziej, jak miałabym założyć już zapięty.\nPozostaje mi bycie tradycjonalistką\nmondovi Re: Jak zapinacie stanik? 29.08.15, 19:36\nZapinałam z przodu, będąc nastolatką , potem zrobiła się ze mnie konserwa Teraz chyba zapinanie z przodu zajęłoby mi więcej czasu niż szast-prast na plecach.\nmid.week Re: Jak zapinacie stanik? 29.08.15, 19:42\ntalia zdecydowanie ułatwia proces przekręcania\nslonko1335 Re: Jak zapinacie stanik? 30.08.15, 10:42\nZawsze kupuję staniki u brafiterek, są zgodne co do pasującego mi rozmiaru więc zakładam, że jednak jest dobry, no ewentualnie one wszytskie nie znają się na robocie ale to już jakby mniej prawdopodobne.\nU mnie oczywiscie opcja 2 jak u autorki.\naurinko Re: Jak zapinacie stanik? 29.08.15, 19:38\nKlasycznie, na plecach i nie jestem tradycjonalistką Składam reklamację\nedelstein Re: Jak zapinacie stanik? 29.08.15, 19:41\nlady-z-gaga Re: Jak zapinacie stanik? 29.08.15, 20:20\nzapinam na plecach, bo mogę\njak nie będę w stanie tego zrobić, wtedy zacznę zapinac z przodu i przekręcać\ni pewnie wtedy zmieni mi się charakter\nrosapulchra-0 Re: Jak zapinacie stanik? 29.08.15, 20:27\nCytatPanie, które najpierw zapinają stanik z przodu, a dopiero później przekręcają zamek na plecy i wkładają ramiączka są maniaczkami kontroli. Uwielbiają mieć władzę nad sytuacją. Zawsze dążą też do tego, aby być w centrum zainteresowania.\nNo wypisz, wymaluj - cała ja\nangeika89 Re: Jak zapinacie stanik? 29.08.15, 22:27\nNo to u mnie jak u autorki\nmika_p Re: Jak zapinacie stanik? 29.08.15, 23:00\n"Zapinanie stanika, a dopiero potem przekładanie go przez głowę to metoda kobiet ostrożnych i rozważnych."\nA teraz proszę mi dostosowac ten rodzaj osobowości do uświadomienia stanikowego.\nMoje 65 nie przejdzie mi przez moje E.\nZatem nie mam szans na bycie rozwazną i ostrożną.\nkobieta uświadomiona stanikowo traci osobowość.\nandziulec Re: Jak zapinacie stanik? 29.08.15, 23:04\nUświadomiona stanikowo? Mogę prosić o szersze wyjaśnienia?\ntruscaveczka Re: Jak zapinacie stanik? 29.08.15, 23:08\nTaka, która wie, że biust 75B nie istnieje a H to nie musi być duża miska. Tak z grubsza.\nklamkas Re: Jak zapinacie stanik? 29.08.15, 23:14\nUświadomione stanikowo wiedzą, że 75 B istnieje, ale jest rzadkie .\nandziulec Re: Jak zapinacie stanik? 29.08.15, 23:15\nA mogę prosić o odesłanie do źródeł, żeby się uświadomić? Serio pytam.\nklamkas Re: Jak zapinacie stanik? 29.08.15, 23:43\nmika_p Re: Jak zapinacie stanik? 29.08.15, 23:16\nPopularny asortyment stanikowy, czyli rozmiarówka od 75B do 90D, pochodzi z czasów, kiedy staniki były szyte z nierozciągliwych tkanin i coś, co miało 75 cm długości, musiało objąć klatkę piersiową na wdechu. Obecnie staniki szyte są z elastycznych materiałów i coś, co ma 75 cm długości, nie spełnia swojej funkcji na klatce piersiowej, która do tych 75 cm się rozciąga, ale na wydechu ma 70 cm. Więc trzeba kupic stanik o mniejszym obwodzie, podstawą pomiaru jest obwód na wydechu i zazwyczaj jeszcze trzeba go zaniżyć.\nNatomiast zasady wyliczenia miseczki się nie zmieniły, to nadal jest rożnica między obwodem w biuście a obwodem stanika. Tyle że jak obwód podbiuścia jest mniejszy, a obwod wbiuscia bez zmian, to rożnica jest większa, i zamiast B-D mamy D+\nNo i jak masz stanik z odpowiednio ścisłym obwodem, to nihuhu nie przecisniesz go przez biust\nMysałam, że wszystkie ematki już o tym słyszały.\nWięcej szczegółów na Lobby:\nPo prawej stronie forum zlinkowany jest blog Stanikomania - wiedza w pigułce.\nandziulec Re: Jak zapinacie stanik? 29.08.15, 23:20\nmid.week Re: Jak zapinacie stanik? 30.08.15, 08:28\n> No i jak masz stanik z odpowiednio ścisłym obwodem, to nihuhu nie przecisniesz\n> go przez biust\nPrzy mniejszym biuście da się, choć jak dla mnie metoda mało wygodna. Sprawdziłam z ciekawości\nzuleyka.z.talgaru Re: Jak zapinacie stanik? 30.08.15, 09:14\nJeszcze sobie rozpłaszczysz cyc przy takim przeciskaniu ;P\nmid.week Re: Jak zapinacie stanik? 30.08.15, 10:08\nPrzy mojej wielkości to bez różnicy\nklamkas Re: Jak zapinacie stanik? 29.08.15, 23:13\nZ ciekawości sprawdziłam - mam rozmiar 65-70 e/f i szerokie ramiona: nie jestem w stanie przeciągnąć zapiętego stanika od góry bez odczuwalnego obtarcia ramion (mimo giętkich stawów).\nZapinam na plecach, spuszczony na wysokość talii - naciągam ramiączka, układam biust i v'olia - niezależnie od nastroju i dominacji szczególnych cech charakteru (zależą od fazy cyklu) mam biust na miejscu.\nandziulec Re: Jak zapinacie stanik? 29.08.15, 23:02\nZ przodu. Od zawsze. nijak się to ma do opisu z artykułu.\nsemihora Re: Jak zapinacie stanik? 30.08.15, 10:31\nKlasycznie, a opis kompletnie do mnie nie pasuje. Ale to było jasne od razu, nie da się tak łatwo ludzi zaszufladkować.\nsolaris31 Re: Jak zapinacie stanik? 30.08.15, 10:49\nwynika, że jestem tradycjonalistką - no nic się nie zgadza\ntriismegistos Re: Jak zapinacie stanik? 30.08.15, 13:48\nJa pierdaczę, co za bzdury... Ostatni sposób dotyczy głównie kobiet ze źle dobranymi stanikami.\nangeika89 Re: Jak zapinacie stanik? 30.08.15, 21:42\nZgadzam się że bzdury. To jak zapinam stanik wcale nie odzwierciedla mojej osobowości...\nbeverly1985 Re: Jak zapinacie stanik? 30.08.15, 15:07\nNa plecach. Dla mnie zapinana brzuchu jest takie... babciowate, jakby ktos nie umial zapiac normalnie.\nlauren6 Re: Jak zapinacie stanik? 30.08.15, 15:27\nNa plecach. Do głowy mi nie przyszło, że komuś się chce to robić jak w metodach 2 i 4. Człowiek się uczy całe życie\neliszka25 Re: Jak zapinacie stanik? 30.08.15, 16:13\nzapinam stanik z przodu, ale opis nijak do mnie nie pasuje.\nnie jestem sobie za to w stanie wyobrazic, jak mozna zalozyc zapiety stanik przez glowe. obwod pod biustem zawsze jest mniejszy niz obwod biustu, bez wzgledu na wielkosc tego ostatniego. nawet w czasach, gdy mialam naprawde niewielki biust, raczej nie byloby to komfortowe. nawet nie wiedzialam, ze tak sie w ogole da\nana119 Re: Jak zapinacie stanik? 30.08.15, 19:12\nNa dwie haftki na plecach ale kto potrafi zapiąć trzy haftki na plecach? Zalezy od prodcenta, niektóre staniki noszę 75 a są takie które są za ciasne po całym dniu noszenia i wtedy biorę 80 i trzeba kręcić☺\nzuleyka.z.talgaru Re: Jak zapinacie stanik? 30.08.15, 19:29\nJa zapinam trzy na plecach mam jeden karmnik taki z trzema i nie powiem, że jest to komfortowe, ale lepiej tak niż okręcać.\nthea19 Re: Jak zapinacie stanik? 30.08.15, 20:05\nja mam wszystkie na 3 haftki i zapinam na plecach normalnie. zadnego nie uda mi sie bezproblemowo zapiac na brzuchu i obrocic\nkj-78 Re: Jak zapinacie stanik? 30.08.15, 21:08\nMoje rece niestety nie wyginaja sie na tyle do tylu, zeby najpierw zalozyc ramiaczka, a potem zapiac na plecach. Zapinam z przodu od zawsze i przekrecam, bo inaczej nie potrafie... Moze dlatego jestem przeciwienstwem opisu osoby zapinajacej w ten sposob\npaskudek1 Re: Jak zapinacie stanik? 30.08.15, 21:40\nTo najpierw spróbuj założyć fiszbiny pod biustem, zapiąć obwód na plecach a potem ułożyć piersi w miseczki i założyć ramiączka.\nvre-sna Re: Jak zapinacie stanik? 30.08.15, 21:25\nZawsze z przodu. Od młodzieńczych lat.\nToć to wygodniej jest po prostu. Nie trzeba wizualizować sobie tyłu i motać się w zapięciu.\nbei Re: Jak zapinacie stanik? 30.08.15, 21:36\nZapinam tradycyjnie na plecach- wkladam ręce, ramiączka wędrują na miejsce, miseczki na biust i zapinam.\nCzasami zdarzy się stanik zapinany z przodu, mam tez jeden zapinany na boku, ponizej pachy- ale z takim zapięciem więcej nie kupię.\nNie wyobrażam sobie zapinac z przodu i przekręcac albo zapiąć go poza cialem i dopiero wkladać przez głowę- pewnie material bardzo elastyczny, ale to chyba więcej czasu zabiera.mam tez stanik, ktory zapinam z przodu a tylu wcale on nie ma- dwie miseczki luzem podklejone trochę silokonowymi taśmami.\nZakladalam go pod prześwitujący po zmoczeniu stroj kąpielowy\nzlotonaiwnych Re: Jak zapinacie stanik? 30.08.15, 21:51\nBiust 60 J tylko staniki na zamówienie. Wkładanie przez głowę\nvre-sna Re: Jak zapinacie stanik? 30.08.15, 22:12\nNiesamowite. Nie umiem sobie wyobrazić trafienia haftką w zapinkę na tylnej stronie ciała. Trzy pary haftek z zapinkami - nawet nie chcę się tego uczyć\ntereska.z.bombaju Re: Jak zapinacie stanik? 30.08.15, 22:29\nZawsze zapinałam na plecach.\nOd kilku lat mam niesprawną rękę i nie dam rady wygiąć jej do tyłu. Dlatego staniki zapinam z przodu i przekręcam choć jest to pierońsko niewygodne bo noszę bardzo ścisłe obwody. Niestety inaczej się nie da\ndziennik-niecodziennik Re: Jak zapinacie stanik? 30.08.15, 23:26\nnie widze opcji żebym mogla sobie stanik zapiąć z przodu i potem okręcić. przepiłowałabym sobie żebra chyba


Pijany kierowca przejechał policjanta. Funkcjonariusz w stanie ciężkim wieszwiecej - tvp.info\nab, mnie 17.02.2020, 14:33 |aktualizacja: 16:23\n61-letni kierowca miał 2 promile alkoholu w organizmie (fot. Policja)\nPijany kierowca przejechał policjanta, który wsiadał do radiowozu stojącego na chodniku. Funkcjonariusz w poważnym stanie trafił do szpitala. Ma obrzęk mózgu, stłuczone płuco i wiele innych obrażeń – dowiedział się portal tvp.info. 61-letni kierowca miał dwa promile alkoholu w organizmie. – Nie ma śladów hamowania – mówi nam podkom. Justyna Andrzejewska z KPP w Nakle nad Notecią.\nWypadek miał miejsce w miejscowości Występ w województwie kujawsko-pomorskim. Policyjny patrol przyjechał, ponieważ doszło do potrącenia pieszego przez samochód. Funkcjonariusze wykonywali czynności na chodniku.\n– Miejsce kolizji było odpowiednio oznaczone, pojazdy służb stojące na drodze były oświetlone, a ruchem kierowała straż pożarna – zapewnia podkom. Justyna Andrzejewska z KPP w Nakle nad Notecią.\nW pewnym momencie przejeżdżający kierowca peugeota najpierw zlekceważył sygnały dawane przez strażaków, ominął ich, uderzył w policyjny wóz i z impetem wjechał w policjanta, który próbował wsiąść do radiowozu.\n– Nie było śladów hamowania. Samochód mężczyzny zatrzymał się dopiero na płocie – wyjaśnia nam policjantka.\nFunkcjonariusz nie miał szans. Został uderzony od tyłu. Nie mógł widzieć zagrożenia. W poważnym stanie trafił do szpitala. Jego życiu nie zagraża niebezpieczeństwo.\nPeugeotem kierował 61-letni mieszkaniec Nakła. Miał w organizmie dwa promile alkoholu. Trafił do aresztu.\n#wjechał #staranował #potrącił #policjant #radiowóz #szpital #obrzęk mózgu #pijany


Informacje i porady na temat: Daglezja Uprawa\n... daglezja – Pseudotsuga Kilka uwag o rodzaju Rodzaj Pseudotsuga obejmuje zaledwie kilka gatunków zimozlielonych drzew iglastych występujących w Ameryce , ... szeroką skalę uprawia się daglezję zieloną (Pseudotsuga menziesii). Pozostałe daglezje to prawdziwa rzadkość. Wybrane gatunki Pseudotsuga Pseudotsuga japonica- daglezja japońska ...\n... naszych lasach daglezja będąca jednym z najszybciej rosnących drzew iglastych. Posiada wiele cech zarówno jodły jak i świerku. Najpopularniejszy jej gatunek to daglezja zielona , ... być uprawiany w cieplejszych rejonach Polski. Spotykany w ogrodach botanicznych oraz parkach dendrologicznych. Cisy (Taxus) są bardzo popularne w naszym kraju i ...\n... zielona (Pseudotsuga menziesii) Topola czarna (Populus nigra) Brzoza brodawkowata (Betula pendula) Klon , ... ozdobnych uprawą i pielęgnacją. Wspomnę również o najpiękniejszych drzewach ozdobnych uprawianych w ogrodach. Ponieważ temat jest bardzo rozległy niniejsze opracowanie proszę ...\n... jodły daglezje a także tuje cyprysiki jałowce cisy. Różnorodność gatunkowa i odmianowa wspomnianych roślin sprawia że mamy wręcz nieograniczone możliwości tworzenia , ... uprawianych w naszych ogrodach. Najpopularniejsze rodzaje jakie możemy podziwiać to sosny świerki modrzewie jodły daglezje a także tuje cyprysiki jałowce cisy. ...\n... z kompostu) daglezji lub sekwoi korzenie i kłącza długosza królewskiego włókna paproci drzewiastej pumeks i węgiel drzewny. Oczywiście używamy tylko elementów do , ... uprawiamy w naszych domach. Jednym z najczęściej przez nas wybieranym jest phalaenopsis który sprawdza się idealnie jako prezent na przeróżne okazje. Niestety ...


Macierz Eisenhowera – 4 ćwiartki [część 2] - Gnum.pl\nMacierz Eisenhowera – 4 ćwiartki [część 2]\nWiesz czym jest Macierz Eisenhowera? Co o niej mówi Wikipedia? Dlaczego tak wielu uczonych poleca ją używać? Czy ona w ogóle działa? W artykule znajdziesz odpowiedź na wszystkie pytania.\nWcześniejszy artykuł pozwolił Ci zrozumieć, czym jest macierz oraz jak należy przyporządkowywać wartości zdań. W drugiej części serii poświęconej optymalizacji czasu przy użyciu matrycy Eisenhowera, przedstawię Ci budowę matrycy.\nMacierz Eisenhowera – 4 ćwiartki\nMacierz Eisenhowera to efekt skrzyżowania dwóch osi – spraw ważnych i pilnych. Matryca dzieli się na 4 ćwiartki, dzięki którym określamy wartość konkretnego zadania. Macierz umożliwi Ci zaobserwowanie różnic między wartościami zadań, które przed Tobą stoją.\nW przyporządkowaniu zadań pomoże Ci kilka dodatkowych kategorii – znaczenie zadań, potencjalne konsekwencje i okres realizacji. Co więcej, matryca podaje konkretne typy działań, które należy podjąć:\nZrealizuj, jak najszybciej\nPierwsza ćwiartka – Pilne & Ważne\nPierwsza ćwiartka to sprawy o znaczeniu strategicznym, ich potencjalne bagatelizowanie powoduje poważne konsekwencje. Zdecydowanie powinny nosić tytuł spraw priorytetowych, ponieważ niezwłocznie należy porzucić inne czynność i zająć się nimi.\nJak to możliwe, że ważne zadania stają się pilnymi? Z jednej strony może być to efektem braku odpowiedzialności, asertywności czy nieodpowiedniego zarządzania czasem. Z drugiej mogą to być sytuacje zaskakujące, niecodzienne, których nie sposób przewidzieć. Oczywiście nie można zapomnieć o jakże popularnym w tych czasach określeniu – prokrastynacja. W praktyce prokrastynacja objawia się poprzez okładanie zadań na później, co nigdy nie przynosi dobrych rezultatów.\nDla zobrazowania. Wyobraź sobie, że wracasz z pracy po bardzo pracowitym dniu, delikatnie mówiąc – to nie był Twój dzień. Jedyne, o czym marzysz to pójść spać. Okazuje się, że Twoje dziecko zachorowało i musisz jak najszybciej jechać do apteki lub lekarza… Tak objawiają się zaskakujące sytuacje.\nInny przykład to celowe odkładanie np. miesięcznego raportu dla klienta czy może wykonanie nieprzyjemnego telefonu. Jednego i drugiego typu zadań nie należy bagatelizować.\nStrategię działań z pierwszej ćwiartki można określić jako gaszenie pożarów.\nDruga ćwiartka – Niepilne & Ważne\nSprawy znajdujące swoje miejsce w tej ćwiartce mają znaczenie strategiczne. Najczęściej to właśnie one decydują o jakości Twojego życia. Związane są z Twoimi celami, marzeniami czy ambicjami.\nJak łatwo się domyślić mają one charakter długoterminowy, trwający nawet kilka lat. Wykonywanie zadań w tej ćwiartce pozwala ominąć najmniej przyjemną strategię – gaszenia pożarów.\nTo czas na planowanie, kreatywność, pasję – niezwykle istotny element, w szczególności dla zdrowia stanu psychicznego.\nJakich spraw możesz się spodziewać w drugiej ćwiartce? Z perspektywy biznesowej – zaplanowanie Twojej ścieżki zawodowej czy rozwój biznesu. Jeśli chodzi o życie osobiste, może to być wymarzona podróż czy realizowanie pasji.\nTrzecia ćwiartka – Pilne & Nieważne\nDla wielu może to być „najtrudniejsza” z ćwiartek. Źródła spraw należy szukać w braku asertywności lub syndromie „bohatera”.\nPierwszy powód – asertywność prowadząca do sytuacji, w której natłok nieważnych zadań przysłania Ci rzeczywiście ważne kwestie. Często jest to sytuacja, w której realizujesz zadania i cele innych osób. Pośpiech i presja otoczenia pozorują iluzję ważności.\nSyndrom „bohatera”. Moment, w którym decydujesz się stać „bohaterem” i uratować potrzebujących. Nie zrozum mnie źle, w pomocy nie ma nic złego. Niestety wielu spośród ludzi, tylko czyha na szanse wykorzystania innych. Łatwo wtedy wpaść w pułapkę, w której zaczynamy wykonywać zadania powierzone innym osobom. Tylko dlatego, że chcemy im pomóc.\nUwaga! Wiele osób błędnie interpretuje trzecią ćwiartkę. Nie wszystkie zadania powierzone Ci przez innych muszą być do niej przydzielone.\nCzwarta ćwiartka – Niepilne & Nieważne\nPożeracze czasu, tak należy określić sprawy znajdujące się w 4 ćwiartce. Nie są one ani pilne, ani ważne. Bardzo często są to proste zadania, które mają przynieść Ci uciechę tu i teraz, ale jak się spodziewasz nie mają dużej wartości.\nBywa również, że zadania mają charakter ucieczki od spraw ważnych, długotrwałych i trudnych. Z życia codziennego – może to być bezmyślne przeglądanie mediów społecznościowych czy oglądanie filmików o „kotkach”, które od dobrych kilku lat nie pozwalają wielu oderwać się od ekranu.


Rangers – Legia Warszawa – 29 sierpnia (czwartek) | Darmowe typy na dzisiaj\nLegia Warszawa stoi przed wielką szansą awansu do fazy grupowej Ligi Europy. W czwartkowy wieczór rozegra rewanżowe spotkanie z Rangersami, aby awansować, nie musi wygrać, wystarczy bramkowy remis, czy wicemistrzów Polski stać na to? co warto stawiać? zapraszam do analizy.\nEliminacje Ligi Europy: Rangers vs Legia Warszawa. Typ i Analiza\nWiadomo, że na początku sezonu Legioniści nie rozpieszczali swoich kibiców dobrą grą, a raczej prezentowali się poniżej ich oczekiwań, przede wszystkim ich klub największy problem miał ze zdobywaniem bramek. Widoczne to było w pamiętnych starciach z półamatorską Europą FC, czy przede wszystkim w dwumeczu z fińskim KuPS któremu strzelili zaledwie jednego gola wygrywając przed własna publicznością 1-0.\nW meczach ligowych podobnie, Legia także nie zachwycała dobrą grą, na początku porażka z Pogonią 1-2, na dodatek w Warszawie co było niemałą niespodzianką, czy wymęczone zwycięstwo z Koroną w Kielcach 2-1 gdzie zwycięskiego gola strzeliła w ostatnich sekundach meczu. Ze Śląskiem także nie potrafiła u siebie wygrać.\nJak więc widać, w większości spotkaniach podopieczni Aleksandara Vukovicia bardzo się męczyli, ale na szczęście w najważniejszym momencie dla nich nastał okres lepszych czasów, czyli lepszej gry. W pięciu ostatnich meczach w porównaniu z tymi na początku sezonu Wojskowi pokazali się z o wiele lepszej strony, zwyżkę formy zapoczątkowali w pierwszym starciu trzeciej rundy eliminacji w meczu z greckim Atromitos.\nMimo że w Warszawie zremisowali 0-0, to stworzyli sobie aż 28 sytuacji bramkowych i oddali aż czternaście strzałów w światło bramki. To był bardzo dobry znak przed rewanżem i w Grecji tylko potwierdzili, że to nie był przypadek wygrywając zasłużenie 2-0. Legia w tym dwumeczu była zdecydowanie lepszą drużyną.\nMoże przeciwnik w najlepszej formie nie był co nie zmienia faktu, iż podopieczni Aleksandara Vukovicia wreszcie przypomnieli sobie, jak się strzela bramki i co najważniejsze, w najważniejszych meczach sezonu, oczywiście mam tu na myśli eliminacje Ligi Europy. Bardzo dobrą wiadomością jest powrót Niezgody który w ostatnim meczu z ŁKS-em Łódź został bohaterem spotkania strzelając dwie ważne bramki w 72. i 81. minucie spotkania, jego Legia ostatecznie wygrała 3-2 na bardzo trudnym terenie w Łodzi, a to bardzo dobry znak przed rewanżem z Rangersami.\nPrzypomnijmy, pierwszy mecz pomiędzy tymi drużynami zakończył się bezbramkowym remisem, Legioniści nie wygrali, ale też ważne, że nie stracili u siebie gola. W tym spotkaniu za wiele się nie działo, myślę, że w Szkocji ten mecz będzie wyglądał inaczej i przede wszystkim padną już jakieś bramki. Dlaczego? ponieważ Rangersi muszą tym razem atakować jeżeli myślą o awansie, muszą coś strzelić, grając u siebie jest to możliwe.\nPatrząc jednak na ostatnie mecze Legii w których prezentowała się lepiej niż na początku sezonu, jest szansa że także coś strzeli, dlatego spodziewam się bramek, co najmniej dwóch. Niewykluczone że w tym meczu Niezgoda zagra od pierwszej minuty, w szerokiej kadrze pojawił się także Carlitos który także ma coś do udowodnienia, czy zagra od pierwszej minuty pewności nie ma. Tak czy siak jakieś bramki w tym meczu powinny paść, bo Legia gra coraz lepiej, a Rangersi u siebie będą musieli atakować by myśleć o awansie.\nPoprzedni artykułBetclic konto tymczasowe. Od teraz legalne obstawianie bez dowodu!\nNastępny artykułLiga Mistrzów 2019/20 typy bukmacherskie. Kto wygra? Aktualne kursy online!


Praca Legalna Praca w Niemczech! - Iwo-Bau\nPraca w Niemczech. Firma Budowlana działająca na Polskim rynku od 12 lat poszukuje ludzi do pracy na budowie - pomocników, fachowców.\nStawka od 9,00- 16,00 Euro netto (na rękę) / h + opłacamy zakwaterowanie. Płacimy na czas i zgodnie z umową. Zadzwoń po więcej szczegółów lub napisz do Nas SMS oddzwonimy! 699-\n952-962 75 / 64 / 64 / 577 537-472-890\nZakwaterowanie w kabinie samochodu,. legalną pracę w oparciu o niemiecką umowę, bezpośrednio z pracodawcą,. gwarancję odprowadzania składek,. możliwość zdobycia uprawnień ADR...\nPraca w Niemczech. Firma Budowlana działająca na Polskim rynku od 12 lat poszukuje ludzi do pracy na budowie. pomocników, fachowców.. Stawka od 9,00. 16,00. Euro netto (na rękę). h...\nPoszukujemy osób zainteresowanych pracą jako. Opiekunka Osób Starszych. ze znajomością języka... Miejsce pracy. Domy prywatne osób podopiecznych w Niemczech. Obowiązki. gotowość sprawowania...\nLegalna praca według niemieckiego kodeksu pracy , z wszelkimi świadczeniami socjalnymi. Miejsce... pomoc nostryfikacji zawodu w Niemczech. Sposób aplikowania. Osoby zainteresowane prosimy o przesłanie...\nLegalna praca. tylko w ośrodkach dla seniorów. nie poszukujemy. do całodobowej prywatnej opieki nad... system zmianowy. pracy. pomoc w nostryfikacji zawodu w Niemczech. Sposób aplikowania...\nPoszukujemy Elektryków chętnych do pracy w Niemczech. Nasi Kandydaci Kandydatki w szybkim terminie... ..umowę o pracę, według niemieckiego kodeksu pracy bez ponoszenia kosztów pośrednictwa...\nDo pracy w Niemczech. Nasi Kandydaci Kandydatki w szybkim terminie otrzymają od przyszłego pracodawcy (jeszcze przed wyjazdem) oficjalną oraz legalną umowę o pracę, według niemieckiego...\nFirma Blue Line poszukuje do pracy Opiekunki i Opiekunów osób starszych na terenie Niemiec. Współpracującym z nami osobom zapewniamy legalną formę zatrudnienia oraz kompleksową...


Cudowne dzieci... Marysia Brzóska: października 2013\nCzy można nauczyć świnie śpiewu?\nWiecie, to takie trudne prowadzić blog... Dlaczego trudne? Bo nie jest to tylko witryna internetowa, ale swoista księga zwierzeń, w której przelewane myśli odkrywają duszę człowieka jak karty. A często zdarza się, że owe karty trafiają w niewłaściwe ręce i wtedy do magicznych odsłon duszy dodają kwasu, który ją wypala. Tak też się stało z rodzicami zaprzyjaźnionego bloga śp. Krzysia, który odszedł w podobnym czasie jak Marysia. I kiedy rodzice Krzysia tak jak ja i wiele innych matek dzieli się na blogu swoimi emocjami, to zawsze znajdzie się ktoś, kto wbije sztylet w serce swoim komentarzem. Ja też padłam ofiarą owego Marcina, który w najbardziej podły sposób nazywając ich śp. chorego synka "ułomnym potworem" bardzo rani i tak rozdartą już duszę matki po stracie ukochanego dziecka.\nZobaczcie co odpisał tata śp. Krzysia owemu Marcinowi, który nazywa nasze rodziny i nasze dzieci potworami: jest tam też mój komentarz\nA wracając do tego , co chciałam napisać w zadumie towarzyszącej zbilżającym się Świętom Zmarłych...\ncytuję fragment mojej kolejnej książki "Odbicie". On chyba odda to, co czuje matka rozłączona od swego dziecka na zawsze...\n. Powrót do domu okazał się trudniejszy, niż myślałam. Na stole w salonie stał bukiet białych goździków, otulających dużą fotografię Marysi. Nieopodal tliła się na wpół wypalona biała świeca. Uściskałam męża i nie mogłam opanować łez. Każdy kąt mieszkania przypominał Marysię. Miejsce na sofie, gdzie zawsze leżała, było teraz puste. Pozostał tylko kocyk i poduszka. Gdziekolwiek zajrzałam, wszędzie były jej rzeczy. Kolorowe łyżeczki, miseczki, kaszki, herbatki i kubeczki. Na bieliźniarkach wisiały poprane wcześniej ubranka, w pokoju stało puste łóżeczko, w którym czekały na nią przytulanki przykryte różową kołderką w szare słoniki. Nad łóżeczkiem wisiały jak zawsze kolorowe drewniane aniołki, z których jeden trzymał napis MARYSIA. Na stoliku nocnym leżały smoczki i gumeczki z puklami jej ciemnych włosków. Na półce niżej paczki pampersów, butelki. W pokoju stał Marysiowy wózek, mata do rehabilitacji. W kuchni rządek jej leków i wszystko wyglądało jak zawsze, poza jednym szczegółem - nigdzie nie było Marysi. Serce szalało z rozpaczy, kiedy patrzyłam na te wszystkie rzeczy. Wzięłam w dłonie jej piżamkę z pełną świadomością, że już nigdy więcej jej nie ubierze. W szafie z ubraniami, leżał nowiutki szaro-różowy dresik, który czekał na powrót Marysi do domu i miał być Wielkanocnym prezentem. Mogłam przytulić jedynie błękitnego misia, który intensywnie pachniał córeczką. Cokolwiek zrobiłam, sprawiało mi ból, a tęsknota rozrywała serce. W domu panował mrok, a wszystkie komnaty wypełniał silnie wyczuwalny smutek. Pigułka nasenna zdawała się być jedynym rozwiązaniem na przymusowy odpoczynek i pozbycie się tych strasznych emocji. Zostało kilka godzin snu, bo rankiem czekało mnie spotkanie z moim aniołem w prosektorium.\nTego dnia czekały nas trudne zakupy. Dzień był słoneczny i w powietrzu dawało się wyczuć nutę wiosny. Ponieważ zbliżał się maj, ludzie ochoczo kręcili się po sklepach planując wymianę garderoby. Pojechałam z mężem, by wybrać dla niej ostatnią sukienkę. Sklep był wypełniony ludźmi, którzy chętnie przebierali w wiosennej kolekcji ubranek dla swoich dzieci. Ekspedientka z uśmiechem spytała czy sukienkę, którą oglądamy potrzebujemy na uroczystość komunijną? Nie miała przecież pojęcia, że sukienka nie ozdobi żadnego przyjęcia, ale ostatecznie nas pożegna. W końcu nie są codziennością dziecięce zakupy do trumny. Sukienki były prześliczne. Wisiały w rządkach posortowane rozmiarami w kolorze białym, ecru i bladoróżowym. Gdyby tylko Marysia żyła i potrafiła chodzić, kupiłabym je wszystkie, bo były tak urocze. Wybrałam wyjątkową anielską śnieżnobiałą sukienkę, w połowie ozdobioną pięknymi materiałowymi różyczkami i przepasaną aksamitną wstążką, spod której wyłaniała się lekko plisowana spódniczka na tiulowej podszewce, dodającej sukni objętości. Wierzch sukienki lśnił bielą obsypaną srebrzystym pyłem brokatu. Sukieneczka wyglądała cudnie. Dobraliśmy do niej jeszcze białą bluzeczką z falistymi rękawkami i całość przepięknie się komponowała. Marysia zawsze była wyjątkowa, dlatego pragnęłam aby nawet teraz tak wyglądała. Jej włoski powienien zdobić błyszczący diadem - pomyślałam. Wstąpiliśmy do kilku salonów ślubnych w nadziei, że znajdziemy tam coś właściwego. Ekspedientki pracujące w salonach ślubnych przemiło nas witały pytając, czego potrzebujemy. Na wieść o diademie dla małego dziecka, były przekonane, że chcemy upiększyć włoski na uroczystość chrztu. Niestety, nasza uroczystość w niczym nie przypomiała tego miłego obrzędu i była raczej najgorszą, jaka może spotkać rodziców. Ponieważ Marysia była dzieckiem znacznie mniejszym od równieśników, każdy diadem był zbyt duży na rozmiar jej główki. Znalazłam jednak coś, co przykuło moją uwagę. Były to przepiękne spinki na metalowej klamerce, których prześliczna biała róża opleciona szyfonowym tiulem z mieniącym srebrnym brokatem idelanie komponowała się z treścią sukienki. Marysia miała ciemne włoski, więc białe i łososiowe różyczki pasowały wręcz idealnie. Zostały nam jeszcze buciki. W sklepie z obuwiem dziecięcym nie było żadnego problemu w wyborze letnich sandałków. Od razu zauważyłam białe skórzane dziewczęce sandałki ozdobione białą różą. Mieliśmy komplet. Będzie wyglądała jak śpiący aniołek. Nie będzie już marzła....\nZbliżał się moment ostatniego pożegnania. Tylko jedna noc dzieliła mnie od tego wyzwania. Rodzina już spała, a ja siedziałam w salonie samotna, próbując zrozumieć to wszystko. Tak wiele chciałam jeszcze wyznać i powiedzieć Marysi, ale skreśliłam tylko kilka słów, które były sentencją uczuć rodzących się w sercu. Postnowiłam, że nazajutrz odczytam je na uroczystości pogrzebowej.\n„Dla mojej kruszynki”...\nTo takie trudne pytanie.\nMiłości nie da się zdefiniować, ani wcisnąć w ciasne ramy ludzkiego umysłu.\nMiłość to prawdziwy dowód na istnienie Boga.\nMiłość nie zna egoizmu, nie dba o własne interesy, nie troszczy się o Ego.\nMiłość nawet w bólu niesie ukojenie, bo Bóg jest miłością.\nDziękuję Ci Panie za Marysię. To ona niczym ANIOŁ zstąpiła z Nieba, by obdarzyć nas czymś najpiękniejszym - tchnieniem TWOJEJ! BOSKIEJ miłości!\nTo Ona naczyła nas kochać prawdziwie, na zawsze, bezwarunkowo i ponad wszystko.\nTo Ona Była najpiękniejszym darem z niebios, jaki mogliśmy od Ciebie otrzymać.\nChoć nigdy nie powiedziała "mamo", tak wiele słów przekazała.\nChoć nigdy mnie nie objęła, tak wiele miłości mi dała.\nTak wiele serc rozpaliła i ludzkich istnień zmieniła.\nTo Ona PANIE, jest wszystkim, ku czemu człowiek zmierza... Bezkresem TWOJEJ miłości...\nDziękuję Ci, że to właśnie mnie wybrałeś na jej matkę”.\nAutor: ANNA BRZÓSKA o 06:44 7 komentarzy:\nTen trudniejszy czas....\nWczorajszej nocy czytałam książkę. W zasadzie każdego dnia coś czytam....Ach nie mam już tyle czasu na czytanie, bo większość każdego dnia poświęcam nad pracą nad swoją kolejną książką "Odbicie" oraz nad własnym rozwojem wewnętrznym. Przygotowuję dla Was niespodziankę, o której wspominałam. Wczoraj jednak był ten trochę gorszy dzień, kiedy przykre wspomnienia wracają, jest noc, rodzina śpi, a ja czuwam. Często siedziałam z Marysią, gdy wszyscy spali, a ja kończyłam pisać Życiową zwrotnicę i poszukiwałam wydawnictwa. Rozmawiałam wtedy z Marysią i pytałam jej co myśli o tej książce, którą mnie natchnęła i którą stworzyła? Ona jednak nie odpowiadała, patrzała tylko na mnie mądrymi oczkami z powagą i zrozumieniem. I siedziałyśmy tak obie prowadząc dialog bez odpowiedzi z jej strony. Ale jej spojrzenie odpowiadało. Przenikało grube ściany mego umysłu, by wprost w sercu umieścić odpowiedź. Boże do dzisiaj nie wiem, czy rozumiała cokolwiek, co do niej mówiłam. A jeśli tak? to może mówiłam zbyt mało? Jeśli mówiłam czasem zbyt mało, to czułością dopowiadałam resztę. Całowałam ją tysiące razy dziennie i mówiłam: wybacz Marysiu, że cię tak męczę tym całowaniem, ale nie potrafię się powstrzymać, a twój feromon doprowadza mnie do obłędu miłości. Ona cierpliwie to znosiła, nigdy się nie uskarżała. I wczoraj bardzo pragnęłam pocałować ją znowu. Świadomość naszej rozłąki od 6 miesięcy wydaje się być niczym wczorajszy dzień, który się kończy i zaraz przecież będzie nowy, ten lepszy. Ale ten dzień, nie chce się skończyć. Zostawił misia i fotografie.. A ja siedząc na łóżku obserwowałam ciszę. Spokojny oddech śpiącego męża i swoje myśli, które prowadziły monolog z Pisią. Nawet cisza nie była cicha, a przez uchylone w sypialni okno dochodziły odgłosy nocy. Słyszałam jak liście tańczą przesuwane przez wiatr, niczym odgłosy małych stópek biegnących dzieci. Wsłuchiwałam się uważnie w ten rytm, który odbijał życie w tych martwych opadłych liściach. One tańczyły... Czy Marysia lubiła tańczyć pomyślałam? - tańczyła ze mną wtulona w me ciało, jak ptak, nie dotykając stopami ziemi, a teraz? może tańczy jak te liście, sama? dokładnie czując podłoże na którym lekko wznosi się i opada. Może to jej małe stópki słyszałam? Tęskniłam, chociaż wszystko spało, to noc nie była głucha ani cicha... Marysia opowiadałam szmerem wiatru i tańcem liści, powiewem rześkości wlatującym dyskretnie przez okno, tykaniem zegara i lśniącą łzą w oku, która jedna za drugą spadała na poduszkę. I teraz także rozmawiałyśmy, ja mówiłam do niej sercem, a ona słuchała. Ja mówiłam, a ona wiedziała, znała każde słowo, o którym pomyślałam nim zdążyłam je wypowiedzieć. Ona wiedziała. Ucałowałam misia tak czule, a on przypomniał jej zapach...\nAutor: ANNA BRZÓSKA o 05:36 Brak komentarzy:\nPo wizycie w Gniewie\nW Gniewie, wcale nie było gniewnie, a wręcz przeciwnie;) Ostatnia niedziela chociaż wyglądała inaczej niż zwykle, była dla mnie naprawdę przemiłym doświadczeniem. Wraz z mężem udaliśmy się do Gniewu do parafii Św. Mikołaja, gdzie dzięki inicjatywie mojej serdecznej koleżance Ani Nowak, zostaliśmy zaproszeni przez proboszcza ks. Zbigniewa Rutkowskiego na spotkanie w celu przekazania parafianom świadectwa naszego życia. Dzień pomimo deszczowej pogody, wypadł fantastycznie. Przemiły i bardzo życzliwy proboszcz owej parafii przyjął nas z otwartym sercem. Niemal cały dzień spędziliśmy na plebanii i tam też poczęstowano nas obiadem i deserem. Ks. proboszcz jest bardzo energicznym i żywiołowym człowiekiem i potrafi robić wiele rzeczy na raz, więc nie ma tam nawet mowy chwili nudy czy stagnacji. Zawsze się coś ciekawego dzieje, wokół niego kręci się dużo ludzi , a sam kapłan jest jak ojciec - choć młody, to szczery, prawdziwy i otwarty dla wszystkich ludzi. Po kilku mszach świętych miałam możliwość kilkuminutowej opowieści o naszej historii , o Marysi i w sekwencji o tym, że choć nasze drogi często różnią się od dróg, które wyznacza dla nas Bóg, to jednak jego wybory są dla nas zawsze najlepsze. Czasami trzeba dosięgnąć dna, by to zrozumieć. I o tym jest właśnie nasza historia, która potwierdza, że trauma choroby upragnionego dziecka, potem śmierć własnego dziecka jest Bożym przesłaniem dla wielu z nas, którzy wielu spraw w życiu nie rozumieją, a samo takie cudowne dziecko jak Marysia było bożym wysłańcem, nauczycielem, choć zamkniętym w drobnym kalekim ciele, to z krystalicznie czystą duszą, mądrą, świadomą, która wiedziała, że przybywa na ten świat na krótko, ale dokona zmian w życiu tysięcy rodzin. I tak też się stało. W niedzielę 80 książek Życiowej zwrotnicy trafiło do nowych rodzin, tak, że znowu zabrakło książek! Obiecałam parafianom, że doślę egzemplarze, które będą mogli odebrać u księdza proboszcza. Byłam naprawdę wzruszona i przemiło zaskoczona tym, w jaki sposób ludzie mnie przyjęli. To jedno z tych wspaniałych uczuć, kiedy czujesz, że robisz coś dobrego, że pomagasz, że wspierasz, że dzięki tobie, ktoś czuje się lepiej. Były kobiety, które podchodziły do mnie podczas podpisywania książek i mówiły, że już dzisiaj przeczytały, że książka jest piękna i czekają na kolejną. Naprawdę takie słowa, są najpiękniejszym podziękowaniem i uznaniem a dla mnie namacalnym dowodem na to, że życie Marysi i przesłanie jakie ono niosło niczym mgła rozpościera się na coraz szersze obszary, obejmując swym zasięgiem coraz więcej rodzin. Trzymam kciuki za Julkę, Agatę i wiele innych osób, z którymi rozmawiałam i które zwierzały mi się ze swoich utrapień. Wierzę, że nasze spotkanie nie było przypadkowe i całym sercem modlę się, by znalazły w tej książce to, co pomoże im podźwignąć własny ciężar problemów, z którymi się borykają. Dziękuję wszystkim zgormadzonym parafianom, którzy zechcieli mnie wysłuchać i którzy z uśmiechem na twarzy witali mnie. To wspaniałe doświadczenie. Dziękuję ks. proboszczowi za przemiłe przyjęcie i ogromne serce, pozostałym księżom, Mateuszowi i Krzysztofowi za poświęcony czas i sympatię. Dziękuję Ani, bo bez niej to spotkanie nie miałoby miejsca. Nie mogę się doczekać kolejnego spotkania z tymi wspaniałymi ludźmi zarządzającymi parafią św. Mikołaja;) DZIĘKUJĘ!!!!\nA to przed wyjazdem znak od Marysi, że będzie mnie wspierać. Prosiłam ją o to wcześniej i kiedy weszłam do łazienki zakręcić wodę - zobaczyłam to;)\nA to już w drodze na spotkanie;)\nA to pyszna kawa, którą nas poczęstowano;)\nAutor: ANNA BRZÓSKA o 03:10 Brak komentarzy:\nJuż wkróce niespodzianka;)\nTak, jeszcze w październiku postaram się przygotować dla Was małą niespodziankę, nad którą obecnie pracuję. Choć moją głowę zaprząta wiele myśli i pomysłów, które pragnę zrealizować, to jednak one wszystkie krążą wokół tego, by dalej rozwijać siebie, ale i w jak największym stopniu przekazać Wam wszystkie moje doświadczenia i zdobytą wiedzę, by każdy z Was mógł lepiej radzić sobie w różnych trudnych sytuacjach. Kiedy moja codzienność kręciła się wokół Marysi, nie miałam świadomości, że to wszystko stanie się podwaliną moich dzisiejszych działań. Wiele rzeczy jakbym musiała przejść tylko po to, by potrafić je opanować, zrozumieć i dokonać w nich takiej transformacji, która trudną codzienność zmieniałaby na głęboką świadomość, dzięki której będę potrafiła żyć szczęśliwie. Dokonałam tego i resztę mego życia pragnę dzielić się tym ze światem. Choć droga przede mną długa i wyboista, to wierzę, że właśnie to da mi ogromną satysfakcję i spełnienie. Dlatego dołożę wszelkich starań, by przygotować dla Was coś wyjątkowego...\nAle o tym już wkrótce.\nTeraz muszę się jeszcze przygotować do spotkania z parafianami z okolic Gniewu, gdzie wyruszam z Życiową zwrotnicą i będę miała przyjemność pochwalić się dokonaniami mojej niezwykłej Marysi oraz świadectwem głoszonym przez Was- odbiorców Marysiowego przesłania. Czuję się zaszczycona, że tak wielu z Was, którzy przeczytali książkę Życiowa zwrotnica, mogę świadomie nazwać cząstką mojej historii. I to naprawdę jest powód do dumy, za co Wam dziękuję! Relacje ze spotkania umieszczę w poniedziałek na blogu;)\nTymczasem Marysiu! wspieraj mnie proszę, bym zawsze godnie cię reprezentowała;) ...mama....\nAutor: ANNA BRZÓSKA o 00:35 Brak komentarzy:\nMinęło już 6 miesięcy....\nDzisiaj jest piękny dzień, słoneczny, niemalże wiosenny, dokładnie taki, kiedy 6 miesięcy temu żegnałam swoją kruszynkę. To niebywałe, że to co wydaje się być wczoraj, jest odległe tak bardzo w czasie. Wciąż mam w pamięci jej obraz, dotyk skóry, zapach. Jednak to tylko film zapisany na twardym dysku podświadomości. Bo przecież czym innym jest wyobrażenie o zapachu róży, a czym innym rzeczywiste zanurzenie w jej płatkach swoich nosdrzy. Dlatego ja mogę tylko marzyć o mojej Marysi, której nie przytulałam od tak dawna. Wiem, że dopóki stąpać będę po ziemi, nie spotkam jej, chyba że.... zjawi się w mym śnie tak realna, że chociaż w marzeniu sennym zaznam rzeczywistej chwili. Nie mniej jednak, zostało tylko wspomnienie i wciąż żywe uczucie miłości, które nawet na dźwięk jej imienia przeszywa mnie dogłębnie. Kiedy robiłam pranie, znalazłam jej malutką różową skarpetkę, którą ostatnio nosiła. Rozwieszałam pranie i nawet nie zwróciłam na nią uwagi. Kiedy wiatr kilkakrotnie zrzucił ją z bieliźniarki, dopiero ją dostrzegłam i zrozumiałam, że to jej skarpetka. Nie mam pojęcia skąd się wzięła w praniu i jak tam trafiła.???? Wiem, że to jeden ze znaków, które człowiek otrzymuje, a na które nie zwraca uwagi. Takie dziwne sytuacje uspokajają i głuchym głosem serca mówią: mamusiu, ja jestem tuż obok ciebie, chociaż mnie nie widzisz. Nie płacz za mną, bo ja wciąż żyję.\nW najbliższą niedzielę wybieram się do Gniewu- w okolicach Tczewa, na spotkanie z parafianami, by opowiedzieć o Marysi. Zabiorę także ze sobą Życiową zwrotnicę. Moje marzenie się spełnia - coraz więcej ludzi poznaje niezwykłą Marysię, z dzięki książce wieść o niej może docierać w przeróżne zakątki Ziemi. To niezwykłe uczucie dymy z bycia matką tak wspaniałego dziecka. :) Dziękuję Marysiu!\nAutor: ANNA BRZÓSKA o 01:52 4 komentarze:\nKongres kobiet 17.10 2013 panel niepełnosprawność VIDEO\nPonieważ kongres kobiet odbył się w środku dnia o godz. 12 więc spora liczba osób, któa chciałaby uczestniczyć w owym wydarzeniu zwyczajnie nie mogła. Chciałam wczoraj opisać jakie tematy poruszaliśmy i który temat według mnie jest fundamentalny, więc zobaczcie sami... Oczywiście poruszaliśmy w dalszej części rozmowy takie problemy jak budowanie specjalnie przygotowanych domów dla niepełnosprawnych, którzy tracą swoich opiekunów, lub ci opiekunowie- rodzice sami podupadną na zdrowiu i wówczas oni również wymagają opieki medycznej. Pani Elzbieta Gelert powiedziała, że 2 najważniejsze poruszone na kongresie problemy zostaną objęte debatą sejmową - kompleksowość o której mówiłam, i wciąż niejasna sytuacja z zasiłkami oraz budowa takich ośrodków. Oczywiście na rezultaty musimy poczekać, ale najważniejsze, że temat jest dyskutowany i brany poważnie pod rozwagę.\nAutor: ANNA BRZÓSKA o 07:00 Brak komentarzy:\nRegionalny Kongres Kobiet Warmii i Mazur - postulaty\nTak jak pisałam wcześniej, zostałam zaproszona na Regionalny Kongres Kobiet Warmii i Mazur , który odbył się dzisiaj 17.10.2013 r w Centrum Spotkań Europejskich Światowid. Gości witała Pani dziennikarka i Rzeczniczka Kongresu Kobiet - Dorota Warakomska.\nBrałam udział w I panelu dyskusyjnym - jakże mi bliskim- dotyczącym niepełnosprawności. Moderację nad panelem sprawowała Pani Elżbieta Gelert oraz Anetta Szczepińska z Fundacji Dlaczego pomagam.\nPanel dyskusyjny miał na celu wypracowanie postulatów, głównych nurtów problemowych, związanych z niepełnosprawnością i w efekcie przedłożenia ich w Sejmie RP.\nJako pierwsza wypowiadała się Krystyna Piskorz-Ogórek, dyrektorka Wojewódzkiego Specjalistycznego Szpitala Dziecięcego w Olsztynie. Poruszała istotne sprawy dotyczące absurdu dofinansowywania sanatoriów dla seniorów, a braku dofinansowywania rehabilitacji dla dzieci. Przedstawiała statystyki zachorowań , która w zastraszającym tempie niestety wzrasta. Problemem jest także to, że technologia idąca do przodu pozwala na uratowanie dziecka ze skrajnego wcześniactwa, co jest częstą przyczyną wad wrodzonych. Jako druga wypowiadałam się ja. O czym mówiłam? Chciałabym załączyć filmik, w którym moglibyście Państwo sami posłuchać poruszonego przeze mnie problemu, jednakże uda mi się go prawdopodobnie dopiero jutro zgrać. W każdym bądź razie, kiedy zastanawiałam się jaki kluczowy i najbardziej istotny problem powinnam poruszyć, każdy wydawał mi się ważny i kluczowy. Dlatego zadałam pytanie uczestniczącym w kongresie osobom, czy zastanawiali się kiedykolwiek nad tym, z jakim pierwszym problemem zderza się rodzina, w której pojawia się niepełnosprawne dziecko? Bo ja nigdy wcześniej się nad tym nie zastanawiałam, do momentu, kiedy los zdecydował, że to właśnie ja musiałam odpowiedzieć sobie na to pytanie. W moim odczuciu powinna powstać Grypa wsparcia, która z urzędu powinna zaproponować pomoc rodzinie, w której pojawił się problem niepełnosprawności. Gdyby zrozpaczona matka dostała wędkę w postaci kompleksowej i rzetelnej informacji zebranej w jednym miejscu - w postaci np. profesjonalnych broszur, jakże łatwiejszy byłby start w tę trudną rzeczywistość. Często nie mamy pojęcia, jaki rodzaj pomocy udzielają konkretne instytucje i do kogo możemy zgłosić się po pomoc. Według mojej opinii to fundamentalna pomoc, która powinna zostać udzielona każdej potrzebującej rodzinie. Następnie wypowiadała się wicemarszałek Sejmu RP Wanda Nowicka, która zobrazowała większość ważnych problemów dotyczących niepełnosprawności. Jadwiga Król także dotknęła istotnego problemu dotyczącego pomocy finansowej ze strony Państwa, a Pani Elżbieta Gelert spisywała poruszane problemy i podsumowała nasze spotkanie.\nAutor: ANNA BRZÓSKA o 12:28 Brak komentarzy:\nSerduszko od Marysi\nDzisiaj, zresztą podobnie jak każdego dnia, każą wolną chwilę poświęcam na czytanie książek, ciekawych artykułów, pisanie, czy inną formę samodoskonalenia. Poza tym jak każda kobieta, sprzątam, gotuję, ale zamiast zajęć fitnessu douczam się j. angielskiego. I tak mija cały dzień, bo zawsze jest coś do zrobienia. Przyszły tydzień planuję poświęcić kontynuowaniu mojej drugiej książki i może jeszcze w październiku uda mi się przygotować dla Was niespodziankę o której pisałam. Dzisiaj odwiedziła mnie moja jedna z przyjaciółek - dziewczyna, na która zawsze mogę liczyć. Basiu - wielki szacunek;) Odwiedził mnie również mój serdeczny kolega ksiądz - tak nie przejęzyczyłam się. Ksiądz:) Znam 3 księży, z którymi jestem na Ty i traktujemy się jak grono znajomych. To ciekawi młodzi ludzie, z poczuciem humoru i pozytywną energią. Mieliśmy dużo tematów do obgadania i na zmianę śmialiśmy się i płakaliśmy. Oczywiście temat Marysi nie mógł zostać pominięty, bo kiedy wypisywałam dedykację w Życiowej zwrotnicy, energia Marysi była obecna. Nasze skupienie na osobie Marysi było tak silne, że Ona znowu dała o sobie znać;) Na kubku kawy koleżanki, po wewnętrznej stronie ustawione niby bokiem, jednak wprost ku mojemu spojrzeniu ujrzałam to;)\nI znowu to samo uczucie;)\nJuż dawno nie dostałam znaku, a dzisiaj, kiedy przez godzinę intensywnie rozmawialiśmy o Marysi, jej energii i przesłaniu jakie niosło jej życie, Ona dała o sobie znać;) Powiedziałam do moich przyjaciół - zobaczcie - Marysia tu jest;) Tematem naszej rozmowy było min to, że wiem, że życie nie kończy się z chwilą śmierci. Pytałam księdza, co myśli na ten temat i generalnie opowiadaliśmy o świadectwach tego, co doświadczyliśmy i właśnie wtedy Marysia potwierdziła wszystko, o czym rozmawialiśmy:)\nAutor: ANNA BRZÓSKA o 12:16 Brak komentarzy:\nMożesz poprawić życie dzieci niepełnosprawnych - wiesz jak?\nDziękuję Wam za to, że jesteście blisko mnie myślami i duchem, nawet, kiedy nie było ostatnio żadnego wpisu. Ach w ten weekend sporo się działo. W piątek w nocy wyruszyłam do Warszawy na 2 dniowy międzynarodowy kongres i dopiero dziś w nocy wróciłam. Takie szkolenia są dość kosztowne i kiedyś myślałam, że wydatek kilkuset czy kilku tysięcy złotych na teki samodoskonalenie, to zbędny wydatek. Dziwiło mnie, że ludzie decydują się tak dużo zapłacić za wiedzę. Dzisiaj jednak należę do tamtej grupy ludzi, którzy stawiają na rozwój, na wiedzę, ale nie taką strikte akademicką, bo jest wielu magistrów i inżynierów, którzy nie mają pracy. Ale stawiam na wiedzę praktyczną, na wskazówki, idee, myśli, słowa, które inspirują i potrafią odmieniać życie. Właśnie na ostatnim takim 3 dniowym seminarium, na którym byłam w maju, zainspirowałam się tak mocno, że od tamtej chwili dokładnie wiem, czego chcę od życia, jaka jest moja misja i co sprawia mi radość. A nade wszystko, wiem jak to osiągnąć. I chociaż popełniam błędy, to jednak prę do przodu i z każdym miesiącem zdobywa nową wiedzę, praktykę i mogę celebrować swoje własne, chociaż na razie drobne sukcesy. I związku z tym, szykuję dla Was pewną niespodziankę, o którą niedługo Wam podaruję.\nTen tydzień zapowiada się bardzo pracowity, a w najbliższy czwartek cały dzień spędzę na kongresie kobiet, gdzie będę brała czynny udział w panelu dyskusyjnym dotyczącym problemu niepełnosprawności w kraju. Na kongresie będę dzięki zaproszeniu Anety Szczepińskiej - prezes Fundacji Dlaczego pomagam. Zostaną tam poruszone różne problemy dotyczące także innych spraw, takich jak Kobiety mówią - dość przemocy!, i przedsiębiorczość kobiet. Uzyskane postulaty przedłożymy na ręce obecnej na kongresie Pani prezydentowej, Pierwszej Damy RP Anny Komorowskiej, która przedłoży postulaty w sejmie. Jest nadzieja, że sprawy dla nas ważne zostaną wzięte pod uwagę i uważnie rozpatrzone. Jest kilka spraw, które od zawsze mnie nurtowały i powinny zostać znalezione rozwiązania problemów, z którymi zderzają się rodziny osób niepełnosprawnych. Wydawało by się, że ten temat już mnie nie dotyczy, ale to błędne myślenie, ponieważ właśnie te problemy stanowiły dotychczas całe moje życie i wiem, jak ciężko jest takim rodzinom uzyskać pomoc. Dlatego skoro mam na to wpływ i mogę coś zmienić, albo przynajmniej spróbować, zainicjować taką zmianę, to zrobię wszystko, aby tego dokonać. Jutro będę się do tego solidnie przygotowywać. Jednak chciałam zapytać Was, jako ekspertów od niepełnosprawności. Czy jest coś, co szczególnie Wam przeszkadza i co chcielibyście zmienić w obecnym systemie? Jestem ciekawa Waszej opinii na ten temat, bo niektórzy z Was, będąc rodzicami takich wyjątkowych dzieci, które wymagają znacznie większej uwagi i opieki - wiedzą najlepiej, co należy zmodernizować. Każdy Wasz komentarz wezmę poważnie do serca i będę się starała poruszyć go podczas dyskusji. Zastanówcie się, co was martwi, co kuleje w obecnych przepisach, czego wam brakuje, co trapi? Po kongresie podzielę się z Wami wypracowanymi postulatami.\nPozdrawiam Was serdecznie i życzę udanego dnia;)\nAutor: ANNA BRZÓSKA o 02:29 Brak komentarzy:\nCzy warto zazdrościć??\nOd wczoraj zastanawia mnie pewna myśl - mianowicie taka, czy warto komukolwiek czegokolwiek zazdrościć? Oczywiście każdy z nas zna to uczucie, bo zapewne nie raz go doświadczył. Często zazdrościmy ludziom różnych rzeczy: lepszej pracy, samochodu, domu, sukcesu, pieniędzy, urody, figury, partnera, zdrowego dziecka, mądrzejszego dziecka, i mnóstwa wielu innych rzeczy. To trudna praktyka w pozbyciu lub może wyzbyciu się typowego uczucia zazdrości. Jednak kiedy zrozumiemy, że tkwiąca w nas zazdrość boli i niszczy tylko nas, to może być to dobrym momentem do tego by wreszcie to zmienić. Kiedyś też zazdrościłam różnym ludziom różnych rzeczy. Pamiętam, że kilka lat temu obiektem mojej zazdrości były zdrowe dzieci, a dokładnie dziewczynki. Nie mogłam zrozumieć, że kiedy ja tak strasznie pragnęłam córeczki - otrzymałam chore dziecko, a kobiety, które nie chcą dzieci, wolą różnego rodzaju używki - rodzą je zdrowe. Ta myśl mnie przygnębiała i sprawiała, że mój nastrój się pogarszał, a dobre samopoczucie znikało. Nastąpił jednak przełom w moim życiu i zrozumiałam, że wszystko jest idealne na pewnym etapie, na którym się znajduje. Tę myśl rozwijam w swojej kolejnej książce "Odbicie". Jednak, aby przybliżyć to, o czym mówię, chcę zobrazować to na przykładzie. Każdego z nas zachwyca nieskazitelna przyroda, może piękny kwiat, jego doskonała struktura i ubarwienie. Ale kwiat był niedawno zwykłą, szaroburą nieatrakcyjną cebulką, na którą nikt nie zwróciłby uwagi. Jednak w tamtym momencie, bycia tą cebulką, tym nasionem, był to etap dla tego kwiata najlepszy do dalszego rozwoju. Często zazdrościmy czegoś, nie mając pojęcia jaką drogę musiał ten ktoś przejść, by być w tym miejscu, w jakim jest dzisiaj. Pamiętam, jak koleżanka ubolewała nad ludzką zawiścią, gdzie stykała się z przykrymi komentarzami i obelgami ludzi, którzy zazdrościli jej udanego biznesu. Nie mieli jednak pojęcia ile kosztowało to ich pracy, wysiłku, poświęcenia, kredytów, rozłąk z dzieckiem i przede wszystkim odwagi, by spełniać marzenia. Tłumaczyłam jej wtedy, żeby spojrzała na to z innej strony. Atak na jej osobę oznaczał w pewnym sensie jej sukces. Bo przecież każdy z nas mam takie same możliwości. Każdy może otworzyć działalność gospodarczą i podobnie jak np. moja koleżanka, otworzyć szkołę tańca. Ludzie często krytycznie komentują czyjeś zachowanie, działanie, czy osiągnięcia. I zazwyczaj są to ludzie, którzy sami czymś podobnym nie mogą się pochwalić. Którzy nawet nie podjęli próby zmierzenia się z wyzwaniem, którzy nie mieli odwagi stanąć w życiu przed szansą, bo zwyczajnie stchórzyli. Czy warto więc brać do serca rzucane w naszym kierunku obelgi? Chyba nie. Bo tak jak konstruktywna krytyka może być cenną nauką, tak zwyczajna ludzka zazdrość i krytykowanie czegoś, o czym nie ma się pojęcia - nie zasługuje nawet na najmniejszą uwagę. A jedno jest pewne - zżera od wewnątrz osobę, która wypuszcza z siebie jad zazdrości. Dlatego zamiast zazdrościć innym, może powinniśmy brać z nich przykład i zaczerpnąć wskazówek jak dążyć ku swoim marzeniom? Ja zaczęłam tak robić, i odkąd mam takie podejście, że podziwiam zamiast z góry krytykować, więcej rzeczy mi się udaje;) Ale w związku z tym, sama nie pozostaję poza ludzkimi obelgami w moim kierunku. Jedno jest pewne: Jeszcze się taki człowiek nie urodził, co by każdemu dogodził, a nawet Jezus był krytykowany. Dlatego wychodząc z założenia, że wszystko jest czyimś punktem widzenia i postrzegania, a nie obiektywną prawdą, życie zyskuje prawdziwy, niezniekształcony obraz nas samych.\nOdnośnie tego o czym napisałam, możecie przeczytać w komentarzach pod artykułem:\nMarysiu! dziękuję Ci za to zrozumienie.... ;) kocham Cię...\nAutor: ANNA BRZÓSKA o 02:54 3 komentarze:\nKochani, przepraszam, że tak chaotycznie zamieszczam poszczególne fragmenty, ale filmiki bardzo długo się ściągają. Jestem zobowiązana tym wszystkim, którzy obdarowali mnie pięknymi recenzjami i chociaż kilka postanowiłam odczytać na moim wieczorku autorskim. Bardzo dziękuję!\nAutor: ANNA BRZÓSKA o 00:33 Brak komentarzy:\nFramenty książki "Życiowa zwrotnica" z wieczoru autorskiego debiut liter...\nKochani! Ponieważ nasi blogowi przyjaciele bardzo chcieli uczestniczyć w wieczorze autorskim, jednak dzieląca nas często odległość - uniemożliwiła to. Dlatego pomyślałam sobie, że dzięki krótkim filmikom, które moja siostra nagrała telefonem, przybliżę przebieg wieczorku tym wszystkim, którzy nie mogli z różnych przyczyn uczestniczyć w spotkaniu. Chociaż takie fragmenty nie oddają całości, to jednak większości odzwierciedlają to, jak wyglądało spotkanie.\nPoniżej jest zamieszczony czytany fragment książki Życiowa zwrotnica.\nRdzeń wieczorku próbuję właśnie przerobić na filmik i jeśli mi się uda, to jutro go zamieszczę;)\nAutor: ANNA BRZÓSKA o 09:57 2 komentarze:\nWieczór autorski na żywo z Życiową zwrotnicą...\nCzy zdarza się wam czasami, że o czymś myślicie, jesteście przekonani, że powiedzieliście słowa brzmiące w sposób, w który potraficie powtórzyć, a potem okazuje się, że powiedzieliście tylko część, a reszta pozostała w waszej głowie, była to myśl, która nie została wypowiedziana? No właśnie, mnie się to zdarzyło i ten błąd popełniłam całkiem niedawno, na swoim wieczorku autorskim. Zastanawiam się, ilu z Was by go wychwyciło? Ja go słyszę i mnie poraża, bo to są moje słowa, które zabrzmiały nie tak, jak tego chciałam. No dobrze, nie będę już zrzędzić, tylko powiem co zrobiłam źle: powiedziałam, że wieczór będzie spontaniczny - bo faktycznie taki był...I chciałam, aby taki był. Ale dodałam jeszcze fragment niedokończonej myśli - mianowicie powiedziałam, że się do tego nie przygotowywałam - I tu brakuje dalszej myśli która została w mojej głowie. Ciąg dalszy miał brzmieć, że się nie przygotowywałam, ponieważ nie posiadam żadnego spisanego przemówienia, gdyż słowa, które pragnę Państwu przekazać będą płynęły z mojego serca. Nie wiem, czy popełniłam jeszcze jakiś błąd. Filmik, który zamieszczę jest tylko częścią tego, co mówiłam, ale postaram się Wam moi blogowi przyjaciele zobrazować prawie całość i będę starała się zamieszczą po kolei kolejne fragmenty z wieczorku. Achchch... emocje trzymają mnie do tej pory:) ale jestem szczęśliwa, pomimo błędów, które popełniłam, bo dzięki nim się uczę. Następnym razem wiem, czego nie zrobić, aby nie urazić gości. Bo przecież długo zastanawiałam się nad tym, co powiedzieć, jak najkrócej opisać zawartość książki, a powiedziałam coś zupełnie innego. Ale nie mam do siebie żalu, bo samokrytyka nie jest destruktywna, a wręcz przeciwnie, jest bardzo pouczająca. I prowadzi wciąż naprzód. Popełnione w życiu błędy nigdy nie cofają w rozwoju, a wręcz burzą zastój. Dlatego każde takie doświadczenie jest moim nauczycielem, któremu jestem wdzięczna;) Marysiu! Tobie przede wszystkim... Bo to Ty nauczyłaś mnie życia, a tę naukę teraz kontynuuję Ja. Bardzo się cieszę, że jest tak wiele osób, które naprawdę chciały się ze mną tam spotkać. Dziękuję Wam! ;)))\nAutor: ANNA BRZÓSKA o 00:16 Brak komentarzy:\nDlaczego ludzie płakali na wieczorku autorskim????\nWczoraj odbył się mój wieczór autorski poświęcony książce "Życiowa zwrotnica".\nTyle emocji we mnie tkwiło i zdaje się, że jeszcze mnie nie opuściły. Pragnę zacząć od tego, że dziękuję z całego serca wszystkim przybyłym gościom. Na spotkaniu było blisko 70 osób. Co prawda liczyłam na większą frekwencję, ponieważ wiele osób, które deklarowały przybycie - zwyczajnie nie przyszły. Tym bardziej chciałabym podziękować tym wszystkim, którzy znaleźli te 2 godziny swojego cennego czasu w piątkowe popołudnie, by spotkać się ze mną. Dziękuję Anecie Szczepińskiej - prezes Fundacji Dlaczego pomagam za pomoc w przygotowaniu tego wieczorku. Czułam się zaszczycona, że wiele osób przybyło na to spotkanie. A jak to wszystko wyglądało?? Powiedziałam na początku, że wieczór będzie spontaniczny. Nie miałam w zasadzie żadnego scenariusza, ponieważ trudno było przewidzieć ile osób przybędzie, czy rozwinie się dyskusja i jaka będzie energia zwrotna przybyłych gości. I pod tym względem nie przygotowywałam się do tego, ponieważ uznałam, że słowa, które będą wypływały z serca i myśli, które napłyną do głowy, będą najlepsze. Nie chciałam odczytywać przemówienia i takiego nie miałam. Aczkolwiek wewnętrznie byłam przygotowana na wiele emocji, na słowa, które chciałam przekazać, fragmenty książki, które odczytałam i przepiękne recenzje czytelników. Wieczorek zaczęłam od powitania gości oraz od kilku słów, no może kilkunastu:) na temat książki.. Część oficjalna spotkania trwała ok godzinę czasu. Były łzy wzruszenia i nie tylko ja poddałam się wpływowi emocji. Było skupienie, zaduma i zapewne wiele refleksji, które malowało się na twarzach słuchających mnie gości. Mama i teściowa były pomocne przy wydawaniu książek, które następnie podpisywałam i dedykowałam. Byłam wzruszona i szczęśliwa. Otrzymałam przepiękne kwiaty i drobne cudowne upominki. Ten wieczór napełnił moje serce radością i wdzięcznością, że tak wielu ludzi chciało słuchać tego, co ja pragnęłam przekazać. Teściowa odczytała list - przesłanie, które poczuła wewnętrznie i którym natchnęła ją Marysia w przeddzień uroczystości. Wiele osób szukało w torebkach chusteczek i wiele dyskretnie ocierało z twarzy łzy wzruszenia. Ja też byłam w gronie tych osób. Wieczór był pełen emocji. Otrzymałam tyle ciepłych słów, tyle uśmiechów, tyle kwiatów i podziękowań... Moje marzenie się spełnia. Coraz więcej ludzi poznaje naszą historię - poznaje niezwykłą Marysię, która swoim krótkim życiem niesie przesłanie. I ono niczym mgła dyskretnie opada na serca kolejnych osób, które mówią ;Stop!, zatrzymam się, pomyślę, zastanowię, co jest dla mnie ważne. Coraz więcej osób otwiera zaspane życiem oczy i uśmiecha się. Energia Marysi obecna na kartach "Życiowej zwrotnicy", dokonuje niezwykłych rzeczy... A ja czuję przeogromną radość, widząc coraz więcej uśmiechów, łez wzruszenia i tego swoistego wewnętrznego zrozumienia, które odbija się na twarzach wielu ludzi. Jestem szczęśliwa. Dziękuję za to Marysi. Każdego dnia się uczę, rozwijam, poznaję. Każdego dnia rozumiem więcej i osiągam więcej i naprawdę nie wiem, gdzie????? leży granica....\nDziękuję raz jeszcze każdemu z osobna i wszystkim razem, za to, że zechcieli się ze mną spotkać, którzy przyszli, a nawet przyjechali z daleka na to spotkanie. To jest dla mnie naprawdę bardzo cenne. Dziękuję także mamom i przyjaciółce Basi za pomoc w pieczeniu ciast, przygotowaniu poczęstunku, oraz firmie gastronomicznej Romantica za udostępnienie zastawy kawowej. Jestem im bardzo wdzięczna;)!\nJeśli uda mi się załączyć film z wieczorku, to w najbliższym czasie go załączę;)\nAutor: ANNA BRZÓSKA o 05:25 2 komentarze:\nKochani, życie moje chociaż już bez Marysi, to wciąż krąży wokół niej i to jest to, czego pragnę w każdej chwili mojego życia, teraz, kiedy fizycznie jej nie ma...\nSzukam pocieszenia wszędzie, w każdym imieniu brzmiącym znajomo - Marysia... w zapachu dziecka, w słowach innych ludzi, a szczególnie w chwili, gdy ktoś dziękuje mi za to, że Marysia zmieniła jego życie. Właśnie wtedy, czuję przeogromną wdzięczność i to ja pragnę podziękować tym wszystkim ludziom, którzy zdecydowali się być częścią naszej historii.\nPragnę zaprosić was do odsłuchania krótkiego wywiadu w rozmowie radiowej, której "przez przypadek" udzieliłam, nie planując tego wcześniej;)\nAutor: ANNA BRZÓSKA o 01:17 Brak komentarzy:\nJej niezwykła moc...\nWczoraj miałam trochę gorszy dzień - jak w życiu... Ale dzisiaj, znowu poprzez słowa innego człowieka, moje życie nabrało blasku. Ktoś znowu pocieszył moje czasem wątpiące serce, żeby nie wątpić, a wierzyć... Żeby słuchać głosu duszy, który na okrągło posyła wiadomość, że życie Marysi niosło przesłanie, że Ona była posłanką. Kiedy mój zwodniczy umysł każe kierować się w stronę przeszłości, ciało doświadcza tego co dzisiaj, serce wątpi, to rozwiązanie zna jedynie dusza - zna przyszłość. I właśnie tego uczyła mnie Marysia. Umysł jest zdolny do zapamiętywania i analizy, ciało do doświadczania i czucia, dusza zaś do obserwacji ale i pełnej świadomości, ona wie....Ponieważ dusza, to ta część Boga, która jest przy nas cały czas. Dlatego nie staram się zapomnieć przeszłości, ale staram się zrozumieć, czego mnie nauczyła, czym mnie obdarzyła i co pokazała. I dlatego ta książka w ogóle powstała. Na początku tego nie wiedziałam. Ale dzisiaj uczę się tego także od was, od moich blogowych przyjaciół, od czytelników Życiowej zwrotnicy, których słowa skłaniają mnie do refleksji, do chwili zadumy i jakby potwierdzają tajemniczy głos mojej duszy.... To wszystko ma sens. Życie Jezusa też niosło naukę. Był doskonały. Tak jak Marysia, która nigdy niczego nie pragnęła, nigdy nic nie powiedziała, uczyła kochać i dawała miłość. Była doskonała. Teraz jej nauki spisane na kartach życiowej zwrotnicy dają nadzieję innym, a mnie ogromne pocieszenie i spokój ducha.\nA to przesłanie dociera do wielu rodzin i to jest coś, co potrafi dawać niesamowitą radość;)\nPragnę podzielić się z wami kolejną niezwykłą wypowiedzią poświadczającą tajemnicze działanie Marysi...\nWitaj Aniu :) (mam nadzieję że mogę mówić ci po imieniu)\nJa natomiast powtarzałam sobie zawsze że " Nie trzeba czekać, aż zdejmą krzyż z naszych ramion. Wystarczy się z nim pogodzić, a już jest lżej..."\nDziękuję Ci za wzruszającą opowieść, dającą nadzieję i ukojenie. Z niecierpliwością czekam na kolejną książkę :)\nAutor: ANNA BRZÓSKA o 10:28 Brak komentarzy:\nDzień minął niespostrzeżenie... Podobne czynności, rankiem świadomość, że jeszcze tyle do zrobienia, wieczorem... że dzień chyli się ku schyłkowi i już październik. Za chwilę święta.. Najpierw te poświęcone zadumie... Mogiłka Marysi zawsze wita mnie ruchem wiatraczków, które witają się ze mną podczas odwiedzin. Umysł każe kierować wzrok i myśli pod ziemię, tam w białym pudełeczku w anielskiej sukience zasnęła tej wiosny.. ale serce każe szukać gdzie indziej. W tchnieniu serca, w emocji ciała, w pięknym wspomnieniu, w puszystej chmurce, w radosnej fotografii.\nNastała już jesień. Wrzosy zdobią jej posesję a mogiłkowe misie schną w domu po dogłębnej kąpieli, by ponownie być przy niej każdego dnia i nocy.... Choć duszę mą przepełnia radość z miłości, którą poznałam, to serce krwawi łzami tęsknoty... Wiem, że jeszcze trudny czas przede mną, pierwsze zaduszki poświęcone własnemu dziecku... potem pierwsza gwiazdka bez mojego aniołka, bez prezentu, bez zdjęcia przy choince, bez zaplatania warkoczyków i nowej sukienki... Potem Nowy Rok bez wspólnego puszczania lampiona z marzeniem i wspólnego tańca przy trzasku palonego drewna w salonie rodziców...Wiem, że to wyzwania, z którymi przyjdzie mi się zmierzyć. Wiem też, że życie nigdy się nie kończy i dusza w swej doskonałości cieszy się jednością z Bogiem. To podnosi moje zbolałe serce i nakazuje nadal szukać - przesłania, nowiny, sensu życia, adresu, pod którym mieszka szczęście... Wiem, że to potrafię, muszę tylko sobie przypomnieć, pobyć sama ze sobą, ze swoją ciszą, z głosem bijącego serca, z rytmem oddechu. Może tej nocy dane mi będzie spotkać ją, ukochać, przytulić, pocałować???\nto bardzo stare zdjecie, gdzie już wtedy podświadomość ustroiła ją w skrzydełka aniołka...\nAutor: ANNA BRZÓSKA o 10:29 Brak komentarzy:\nKongres kobiet 17.10 2013 panel niepełnosprawność ...\nRegionalny Kongres Kobiet Warmii i Mazur - postula...\nMożesz poprawić życie dzieci niepełnosprawnych - w...\nFramenty książki "Życiowa zwrotnica" z wieczoru au...\nDlaczego ludzie płakali na wieczorku autorskim????...


Polskie wojsko ma... sklep internetowy. Zobacz, co i za ile możesz w nim kupić [ZDJĘCIA] | Warszawa Nasze Miasto\nPolskie wojsko ma...…\nAgencja Mienia Wojskowego otworzyła sklep internetowy. Na początek do oferty trafiło 48 pozycji, ale lista dostępnych produktów z czasem będzie na pewno dłuższa. Co znajdziemy w sklepie internetowym agencji? Oczywiście sporo żołnierskiej klasyki. Oryginalne produkty z wojskowych magazynów w dobrych cenach. Nie zawiodą się też szukający oryginalnych prezentów. Na kolejnych stronach naszej galerii zobacz, co i za ile możesz kupić. Agencja Mienia Wojskowego


Komorski: Gdybyśmy nie wierzyli, to byśmy tam nie pojechali | Hokej.Net\nKomorski: Gdybyśmy nie wierzyli, to byśmy tam nie pojechali\n2020-02-04 21:50 Polski Hokej (PHL)\nOd trzech lat Filip Komorski stał się etatowym reprezentantem Polski. Napastnik GKS Tychy wierzy, że awans jest sprawą otwartą bo inaczej by tam nie jechali. - Ten turniej to przetarcie przed kwietniowymi Mistrzostwami Świata, bo nie mieliśmy w tym sezonie zbyt wiele meczów kadry - wyjaśnia "Komora".\n- Nie jesteśmy faworytem tego turnieju, murowanym kandydatem są Kazachowie czyli gospodarze turnieju. Ale mamy niezły zespół, jeśli zagramy dobrze poukładanie taktycznie i skutecznie to wszystko jest możliwe - dodaje Filip Komorski.\n- Gdybyśmy nie wierzyli, że możemy wygrać i awansować to byśmy tam w ogóle nie jechali. To jest turniej więc nie ma kalkulacji, wygrywając trzy mecze bądź nawet dwa może dać to awans. Ta drabinka jest bezlitosna, więc jedno potknięcie może przekreślić wszystko ale też nie jest powiedziane, że tak się stanie - analizuje "Komora".\nPolacy w porównaniu z latami poprzednimi w tym sezonie spotkali się tylko raz. W listopadzie rozegrali trzy spotkania w ramach turnieju EIHC w Gdańsku.\n- Musimy mieć na uwadze, że tych meczów nie było wiele więc każdy mecz to przygotowanie do zbliżających się Mistrzostw Świata w Katowicach. Więc to takie przetarcie przed najważniejszym turniejem w kwietniu. Każdy mecz musi budować nas jako drużynę, abyśmy mogli zdobyć ten upragniony awans - mówi zawodnik GKS Tychy.\nfilip komorski turniej w kazachstanie kazachstan nur-sułtan prekwalifikacje olimpijskie reprezentacja polski kadra


Organizacja półkolonii krok po kroku | AnimatorCzasu.pl\nOrganizacja półkolonii krok po…\nMateriał szkoleniowy obejmuje zmiany prawne z grudnia 2020 r.\nCo oznaczają „przypadki uzasadnione względami społecznymi”?\nJakie są zasady dofinansowania wypoczynku ze środków publicznych?\nKto sprawuje nadzór i kontrola nad półkoloniami?\nKategoria: Szkolenia Tagi: aniamtor na wesele, animator czasu wolnego dla dzieci, animator czasu wolnego dla dzieci kurs, animator czasu wolnego elearning, animator czasu wolnego forum, animator czasu wolnego praca, animator czasu wolnego szkolenie, animator na urodziny, animator zabaw, ĆWICZENIA SZKOLENIOWE PRZYKŁADY, formularz zgłoszenia wypoczynku dzieci i młodzieży aktywny wzór, formularz zgłoszenia wypoczynku dzieci i młodzieży wzór, gdzie wyprawic urodziny dziecku w ostrowie wlkp, kolonie w siodle dla dzieci, organizacja kolonii przepisy, organizacja półkolonie kurs, organizacja półkolonii krok po kroku, organizacja półkolonii przepisy prawne, organizacja półkolonii przepisy prawne 2018, organizacja półkolonii przepisy prawne 2019, organizacja półkolonii w szkole, organizacja półkolonii wymogi, organizacja urodzin dla dzieci ostrów wlkp, organizacja wypoczynku dzieci i młodzieży rozporządzenie, organizacjia półkolonie kurs, półkolonia definicja, półkolonie dla dzieci, półkolonie dla dzieci ostrów wlkp, półkolonie komputerowe warszawa, półkolonie kurs, półkolonie letnie lublin, półkolonie lublin, półkolonie lublin wakacje, półkolonie minecraft warszawa, półkolonie ostrow wlkp, półkolonie skansen lublin, praca dla studenta, rozporządzenie w sprawie wypoczynku dzieci i młodzieży 2018, rozporządzenie w sprawie wypoczynku dzieci i młodzieży 2019, rozporządzenie wypoczynek dzieci i młodzieży 2018, ustawa o wypoczynku dzieci i młodzieży 2018, zgłoszenie półkolonii, zgłoszenie wypoczynku do kuratorium\n17 opinii dla Organizacja półkolonii krok po kroku\nEwelina – 14 kwietnia, 2017\nBeata – 20 czerwca, 2017\nEwelina – 17 grudnia, 2017\nAgnieszka – 3 maja, 2019\nJestem bardzo zadowolona z kursu. Kurs został opracowany w taki sposób, że zarówno osoba, która jest „w temacie”, jak również osoba spoza danej dziedziny, jest w stanie przyswoić materiał i zrozumieć jego przesłanie.\nMarzena – 13 maja, 2019\nSzkolenie oceniam na 5. Zawiera wszystkie potrzebne informacje w jednym miejscu.\nJoanna – 11 czerwca, 2019\nAneta – 1 lipca, 2019\nSzkolenie zawiera duża przydatnych informacji. Polecam\nPatrycja – 22 lipca, 2019\nJestem bardzo zadowolona z tego szkolenia. Wszystkie wymogi i procedury są bardzo szczegółowo omówione. Na pewno skorzystam też z dodatkowych informacji na temat spraw organizacyjnych, podatkowych oraz kwestii bezpieczeństwa. Szkolenie będę polecała znajomym.\nEwa – 10 sierpnia, 2019\nMoje ocena to 5\nKarolina – 4 lutego, 2020\nSzkolenie przejrzyste. Zawiera wszystkie potrzebne informacje i dokumenty.\nAleskandra – 6 lutego, 2020\nTo szkolenie jest konkretne i na temat. Na innych portalach można się spodziewać informacji krążących wokół tematu, nie potrzebnych i „zapychających” szkolenie. Tutaj możemy się spodziewać poznania specyfiki organizacji półkolonii oraz dosłownie wszystkich tematów, które są potrzebne. W dodatku materiały można pobrać lub wydrukować, przez co zawsze można wrócić do informacji, które umknęły nam podczas szkolenia.\nAneta – 4 marca, 2020\nMałgorzata – 3 lipca, 2020\nuważam, że kurs był mi bardzo potrzebny, dużo się na nim dowiedziałam\nOktawia – 13 sierpnia, 2020\ndziękuję bardzo za super szkolenie:)\nAdam – 14 maja, 2021\nSzkolenie bardzo przydatne, zawarte w nim są wszystkie potrzebne informacje.\nIzabela – 14 maja, 2021\nSzkolenie bardzo dobrze przygotowane. Dużo wiedzy w jednym miejscu. Dla mnie najważniejsze były wzory dokumentów, a także rejestracja krok po kroku. To bardzo ułatwia załatwianie formalności i skraca czas, który jest bardzo cenny. Uważam, że szkolenie zarówno merytorycznie, jak i praktycznie zostało przygotowane perfekcyjnie.\nTatiana – 30 czerwca, 2021\nKonkretne szkolenie. Potrzebna wiedza w „pigułce”.


Spotkanie B2B z tajwańskimi przedsiębiorcami\nCIECA (Chinese International Economic Cooperation Association) (Taiwan) oraz Taipei Economic & Cultural Office in Poland serdecznie zapraszają na forum współpracy biznesowej oraz spotkanie B2B, które będzie zorganizowane w siedzibie Polskiej Agencji Inwestycji i Handlu.\nWizyta delegacji z Tajwanu to niepowtarzalne wydarzenie, które stanowi wyjątkową okazję do nawiązania kontaktów i potencjalnej współpracy z tajwańskimi firmami z branż przetwórstwa spożywczego, spożywczej, technologicznej, elektronicznej i energetycznej.\nUdział w spotkaniach negocjacyjnych potwierdziło już 10 tajwańskich firm i stowarzyszeń zainteresowanych rozpoczęciem i promowaniem działalności na rynkach zagranicznych.\nNiezależnie czy poszukują Państwo partnera handlowego, są zainteresowani udzieleniem wsparcia technologicznego czy planują inwestować na rynku tajwańskim, podczas spotkań z delegacją z Tajwanu znajdą Państwo partnera do rozmów.\nSpotkania z firmami odbędą się 9 października 2017 r. w siedzibie Polskiej Agencji Inwestycji i Handlu ul. Bagatela 12, w godzinach 9:35-13:00.\nOsoby zainteresowane udziałem prosimy o dokonywanie zgłoszeń w terminie do dnia 5 października 2017 r. za pomocą formularza zgłoszeniowego.\nspotkanie, warszawa, paih, gochina, tajwan, spotkanie b2b, spotkanie b2b z tajwańskimi przedsiębiorcami, 2017\nCIECA, Taipei Economic & Cultural Office in Poland