Koła zaturkotały na ulicy. Nie zważając na fryzurę i kapelusz, panna Tarabotti wysunęła głowę przez okno. Księżyc, coraz bardziej pękaty, nie zdążył jeszcze wzejść ponad dachami budynków. Wydało jej się, że widzi w górze samotny sterowiec, który przed wieczornym lądowaniem oddawał ostatni pokłon gwiazdom i miastu. I ten jeden jedyny raz nie zazdrościła pasażerom ich podniebnych wojaży. Wysoko w górze ziąb musiał panować okrutny; Londyn nie słynął z balsamicznych wieczorów. Alexia zadrżała i przymknęła okno. Powóz przystanął wreszcie pod względnie szacownym adresem w jednej z modniejszych dzielnic miasta, do której nikt z kręgu jej znajomych raczej nie zaglądał. Przewidując krótkie spotkanie, zapłaciła woźnicy, aby zaczekał, a na¬stępnie wbiegła po schodkach, unosząc wysoko rąbek najlepszej wizytowej sukni w szaro-zieloną kratę.\nMłoda pokojówka otworzyła drzwi i dygnęła na powi¬tanie. Była niemalże zbyt ładna, z włosami w odcieniu starego złota i fiołkowymi oczami, a w czarnej sukience i białym fartuszku wyglądała jak spod igły.\n– Hrabina czeka na panią. Phoszę tędy. – Pokojówka poprowadziła ją długim korytarzem. Poruszała się z wdzię¬kiem tancerki, jakby płynęła nad podłogą. Alexia poczuła się przy niej wielka, ciężka i niezdarna.\nDom nie różnił się zbytnio od jemu podobnych, przy czym urządzono go może z większym przepychem i wy¬posażono we wszelkie nowoczesne udogodnienia. Panna Tarabotti mimowolnie porównała go do rezydencji księżnej Snodgrove: tu dostatek i świetność przejawiały się na każ¬dym kroku, ale bez ostentacji – po prostu się to czuło, i już. Dywany były grube i miękkie, w harmonizujących odcieniach głębokiej czerwieni, sprowadzone zapewne przed trzystu laty z imperium otomańskiego. Na ścianach wisiały dzieła najwybitniejszych artystów, niektóre bar¬dzo stare, ale były wśród nich również płótna podpisane nazwiskami malarzy znanych Alexii z zapowiedzi pra¬sowych. Na wykwintnych mahoniowych meblach pysz¬niły się cudne rzeźby: rzymskie popiersia z kremowego marmuru, inkrustowane lazurytem bóstwa egipskie oraz współczesne posągi z granitu i onyksu. Za zakrętem panna Tarabotti znalazła się w holu pełnym lśniącej maszynerii, wyeksponowanej tak jak wcześniej dzieła sztuki. Ujrzała tam pierwszą maszynę parową, a także srebrne i złote monocykle oraz (aż jej tchu zabrakło z wrażenia) maszynę różnicową. Wszystko wypolerowane i dobrane z bezbłędną precyzją, a każdy przedmiot zajmował powierzoną mu przestrzeń z należną powagą i dostojeństwem. Całość budziła większy podziw aniżeli jakiekolwiek muzeum, które przyszło jej odwiedzić – a Alexia bardzo lubiła mu¬zea. Wszędzie roiło się od trutni, wystrojonych i miłych dla oka, pochłoniętych spełnianiem zachcianek swo¬ich państwa i dostarczaniem im wieczornej rozrywki. Oni również stanowili poniekąd dzieła sztuki, odziani z powściągliwą elegancją pod kątem wystroju i ściśle wyselekcjonowani.\nAlexia nie miała duszy, aby w pełni docenić to, co uka¬zało się jej oczom. Miała jednak wyczucie stylu, toteż jej zdenerwowanie sięgnęło zenitu. Zakłopotana strzepnęła suknię – chyba zostanie uznana za nie dość wyszukaną. Następnie wyprostowała plecy i uniosła głowę. Pospolita, śniada stara panna jej pokroju nie może mierzyć się z ta¬kim przepychem, może jednak wykorzystać własne atuty. Dlatego lekko wypięła pierś i odetchnęła głęboko.\nPokojówka otworzyła przed nią drzwi przestronnego salonu, po czym dygnęła i odeszła bezszelestnie po czer¬wonym dywanie, kołysząc biodrami.\n– Ach, panna Tarabotti! Witamy w ulu westminster-skim.\n– Ależ tak, moja droga! Poznaj proszę lorda Ambrose’a. A to doktor Caedes. Tamten dżentelmen to jego wyso¬kość książę Hematolu, a pannę Dair pani zna. – Mówiąc to, wskazywała kolejno na wymieniane osoby. Jej ruchy zdawały się pełne wdzięku, a zarazem wymuszone, jakby przećwiczyła je wielokrotnie, tak jak lingwista ćwiczy wymowę słów w obcym języku.\nZ wyjątkiem panny Dair, która posłała pannie Tarabotti miły uśmiech z szezlonga, nikt nie sprawiał wrażenia szczególnie ucieszonego jej widokiem. Panna Dair była jedynym trutniem w salonie; Alexia nie miała wątpliwości, że pozostali są wampirami. Żadnego z nich nie znała bli¬żej, kojarzyła jedynie nazwisko doktora Caedesa, na które natknęła się podczas swych potajemnych lektur.\nLord Ambrose okazał się rosłym, niezwykle przystojnym mężczyzną i wyglądał dokładnie tak, jak według roman¬tycznego podlotka wampir wyglądać powinien – czyli był mrocznym, posępnym arogantem o orlich rysach i przepast¬nym spojrzeniu. Doktor Caedes też był wysoki, ale chudy jak tyczka, o przerzedzonych włosach zatrzymanych w pół odwrotu przez metamorfozę. Miał przy sobie lekarską torbę, lecz Alexia wiedziała, iż szczycił się dokonaniami z zakre¬su inżynierii raczej niż medycyny, i to one zapewniły mu członkostwo w Towarzystwie Królewskim. Ostatni z wymie¬nionych wampirów, książę Hematolu, wręcz ostentacyjnie nie rzucał się w oczy, co od razu nasunęło jej skojarzenie z profesorem Lyallem, budząc natychmiastową czujność i odruchowy szacunek względem jego osoby.\n– Jeśli nie masz nic przeciwko temu, moja droga, chciała¬bym uścisnąć twoją dłoń. – Królowa znienacka przysunęła się z nadprzyrodzoną zwinnością.\nHrabina Nadasdy wyglądała z bliska jakby mniej swojsko i nie ulegało wątpliwości, że jej pokraśniałe policzki to dzie¬ło różu, a nie promieni słonecznych. Pod grubą warstwą kremu i pudru twarz nosiła trupioblady odcień, a oczy były pozbawione blasku; zdawały się odbijać światło jak ciemne szkło, używane przez astronomów do obserwacji Słońca.\nI mocno chwyciła Alexię za nadgarstek. Jej mała dłoń okazała się nadspodziewanie silna. Nagle większość jej siły ulotniła się bez śladu i pannie Tarabotti przeszło przez myśl, czy kiedyś, dawno temu, hrabina Nadasdy aby rze¬czywiście nie była pasterką.\n– Stanowczo sprzeciwiam się takiemu działaniu, wa¬sza wysokość. Niech wszyscy wiedzą, że takie podejście do sytuacji budzi mój gwałtowny sprzeciw – oznajmił lakonicznie lord Ambrose.\nHrabina Nadasdy puściła nadgarstek gościa. Kły wróciły na swoje miejsce; były długie i cienkie, o lekko zakrzywio¬nych końcówkach, przywodzących na myśl drut kolczasty. Szybko jak błyskawica rzuciła się w bok i zamachnęła krogulczą dłonią. Na twarzy lorda Ambrose’a pojawiła się krwawa szrama.\n– Wybacz, królowo. Troszczymy się tylko o twoje bez¬pieczeństwo.\n– I dlatego jesteście moimi praetoriani. – W nieoczeki¬wanym przypływie łaskawości pogłaskała go po policzku, który przed chwilą rozorała szponami.\nKu zdumieniu Alexii hrabina nie zareagowała tak gwałtownie jak poprzednim razem. Uśmiechnęła się tyl-ko, ukazując kły. Alexia zastanowiła się w przelocie, czy zostały specjalnie opiłowane.\n– Ze strony nadludzkich kobiet nic nam nie groziło, to mężczyźni stanowili zagrożenie. – I dorzuciła konspi¬racyjnym szeptem pod adresem gościa: – Mężczyźni lubią polować, nieprawdaż?\n– Nie martwi mnie zdolność zabijania. Wręcz przeciw¬nie – odezwał się cicho książę.\n– Z drogi, łaskawco! – syknęła, ubolewając nad bra¬kiem parasolki. Czemu, ach czemuż zostawiła ją w domu? Przydałoby się dźgnąć go tu i ówdzie.\n– Panno Tarabotti, proszę. Niechże pani jeszcze nie wy¬chodzi. To tylko wspomnienia biorą górę nad cierpliwością. – Spojrzawszy na lorda Ambrose’a gniewnie, zdecydowanie ujęła Alexię za łokieć i zaprowadziła ją do krzesła.\nHrabina Nadasdy nalała herbatę. Panna Tarabotti piła z mlekiem, panna Dair z cytryną, a wampiry z kapką jeszcze ciepłej krwi z kryształowego dzbanka. Alexia wolała nie zastanawiać się nad pochodzeniem tego dodatku, po czym wrodzona dociekliwość nasunęła jej myśl, co by się zda¬rzyło, gdyby dzbanek zawierał krew istoty nadludzkiej. Czy podziałałaby jak trucizna, czy może zmieniłaby ich w śmiertelników, choćby na krótko?\nAlexia i panna Dair sięgnęły po kanapki, lecz nikt z po¬zostałych nie zechciał im towarzyszyć. W przeciwieństwie do lorda Akeldamy tutejsze wampiry nie doceniały smaku jedzenia bądź nie czuły się w obowiązku kosztować dla to¬warzystwa. Widząc, że gospodyni nie je, Alexia poczuła się skrępowana, lecz apetyt wziął górę. Jadła bez pośpiechu, popi¬jając małymi łyczkami z pięknej, niebiesko-białej porcelanowej filiżanki, i nawet poprosiła o dolewkę. Herbata, podobnie jak wszystko w tym domu, była najwyższej jakości.\nHrabina Nadasdy zwlekała z podjęciem konwersacji do czasu, aż gość znalazł się w połowie kanapki z ogór¬kiem. Rozmawiały o błahostkach: nowej sztuce na West Endzie, niedawnej wystawie obrazów, zbliżającej się pełni. Pełnia była dla pracujących wampirów istnym świętem, wilkołaki bowiem siłą rzeczy znikały im z oczu.\n– Słyszałam, że opodal domu Snodgrove’ów otwarto nowy klub dla panów – oznajmiła panna Tarabotti w du¬chu dotychczasowej wymiany zdań.\nWszystkie wampiry jak na komendę ryknęły śmiechem. Żart był mocno niewybredny, ale nie krępowały się obec¬nością gościa.\n– Przy czym w żadnej nie było wzmianki o pani – wtrą¬cił lord Ambrose.\n– Nie wspominając o tym, że to pani zadała śmiertel-ny cios. – Hrabina Nadasdy usiadła wygodniej, z lekkim uśmiechem na miłej okrągłej twarzy. Uśmiech nie pasował do czterech kłów, a tym bardziej wgłębień, które pozosta¬wiały na wypukłych, pasterskich wargach.\n– To był wypadek – mruknęła Alexia, opuszczając ręce. Ugryzła kawałek biszkopta, chociaż prawie nie czuła smaku. A szkoda, zwykle ciastko bowiem było wyborne i warte grzechu: puszysta gąbka z marmoladą domo¬wej roboty i karmelizowaną, migdałową pastą z wierz¬chu. Ta gąbka wydawała się sucha, a pasta zgrzytała w zębach.\n– Czyste pchnięcie prosto w serce – przypomniał zgro¬madzonym doktor Caedes.\n– Zbyt czyste – odparowała Alexia bez namysłu. – Prawie nie krwawił. Nie próbujcie mydlić mi oczu bezpodstawny¬mi oskarżeniami. To nie ja doprowadziłam go do śmierci głodowej. – Nikt o zdrowych zmysłach nie nazwałby panny Tarabotti mimozą; atakowana, odpłacała z nawiązką. Być może działo się tak za sprawą jej nadludzkich właści¬wości; możliwe jednak, że wynikało po prostu z oślego uporu. Mówiła zdecydowanie, jakby miała do czynienia z nadąsanym dzieckiem. – Był karygodnie zaniedbany. Nie nauczono go niczego, nie wiedział nawet, kim jestem. – Gdyby nie dzieląca je odległość, Alexia zapewne dźgnę¬łaby królową palcem w mostek. Podrap mnie, pomyślała wyzywająco. Tylko spróbuj!\nHrabina Nadasdy wyglądała na zdziwioną; nie spo-dziewała się takiego obrotu sprawy.\n– Po co te gierki, czcigodna? Wiem od lorda Maccona, że zabity nosił twój zapach. Ty musiałaś go zmienić albo zrobił to ktoś z twojego potomstwa. Nie masz prawa obar¬czać mnie odpowiedzialnością za własną lekkomyślność, zwłaszcza że działałam w samoobronie. – Uniosła palec, aby jej nie przerywano. – Umiem bronić się lepiej niż większość śmiertelnych, to prawda, ale nie ponoszę winy za wasze zaniedbania.\nPanna Dair wstała z ręką przyciśniętą do ust, wstrząś¬nięta takim grubiaństwem. Szeroko otworzyła oczy jak spłoszony zając i spoglądała to na Alexię, to na hrabinę.\nPanna Tarabotti postanowiła nie zważać na lorda Ambrose’a, co okazało się nadzwyczaj trudne, bo nogi ją świerzbiły i miała ochotę umknąć za fotel. Opanowała się z wysiłkiem. To nadludzcy polowali na wampiry, a nie odwrotnie. Teoretycznie biorąc, lord Ambrose był jej pra¬wowitą ofiarą i to on winien trząść się za fotelem! Oparła się o wózek z podwieczorkiem i nachyliła w stronę królo¬wej. Próbowała górować na podobieństwo lorda Maccona, podejrzewała jednak, że kraciasta suknia i obfita pierś psują efekt.\n– Nie myli się pani co do jednego, panno Tarabotti. To jest nasz problem – odezwała się królowa. – Problem ula. Pani nie powinna się mieszać. BUR też nie, ale to nie¬uniknione. Przynajmniej dopóki nie ustalimy więcej szcze¬gółów. Wara wilkołakom z ich brudnymi łapami!\n– Chyba że po mieście włóczą się bezimienni tuła-cze. Wówczas to sprawa ministerstwa. Wolałabyś wró-cić do wieków ciemnych, kiedy ludzie bali się ciebie, a nadludzcy czyhali na twoją skórę? Wampiry muszą przynajmniej udawać, że podlegają rządowi, to jedna z regulacji BUR-u. Ja o tym wiem, i ty również. Wszyscy w tym pokoju o tym wiedzą! – oznajmiła kategorycznie panna Tarabotti.\n– Tułacze! Nie mówmy o tułaczach, wstrętnych, ze-psutych szaleńcach, ot co. – Hrabina Nadasdy przygryzła wargę. Na twarzy jednej z najstarszych nieśmiertelnych w Anglii był to dziwny grymas.\n– Powiedz mi, proszę… – zaczęła panna Tarabotti ła-godniejszym tonem, który na lorda Maccona działał nieza¬wodnie; być może sekret obcowania z nadprzyrodzonymi tkwił w pozornej uległości. – Ilu ich było?\nHrabina Nadasdy westchnęła. Spojrzała na swych to¬warzyszy, kolejno zatrzymując na nich wzrok.\n– Trzech w ciągu ostatnich dwóch tygodni – przyznała wreszcie. – Udało nam się złapać dwóch. Nie znają się na etykiecie, są zdezorientowani i umierają w ciągu paru dni, na przekór naszym wysiłkom. Tak jak pani powie¬działa, nie wiedzą nic o groźbie nadludzkich, o szacunku należnym królowej ula ani nawet o urzędzie potentata. Nie wiedzą o BUR-ze ani jego przepisach. Zupełnie jakby wyskakiwali, w pełni ukształtowani, na ulice Londynu jak Atena z głowy Zeusa.\n– W ciągu moich kilkuset lat nic takiego nie miało miejsca. Nasze ule istniały na tej maleńkiej wyspie przed nastaniem ludzkich rządów. System feudalny opierał się na zależnościach watahy i ula, a Imperium Rzymskie prze¬jęło od naszych swoją skuteczność i organizację. Struktura ula to coś więcej aniżeli instytucja; to instynkt nadprzy¬rodzony. Żaden wampir nie rodzi się poza ulem, ponie¬waż tylko królowa może dokonać metamorfozy. To nasza największa siła, a zarazem największa słabość. – Hrabina popatrzyła na swoje drobne dłonie.\nPanna Tarabotti nie odzywała się w czasie tej przemowy, nie spuszczając wzroku z twarzy gospodyni. Hrabina bała się naprawdę, ale jej strach podszyty był zachłannością. Tworzyć wampiry bez królowej! Ul pragnął wiedzieć, jak tego dokonać, pragnął opanować tę technikę do własnych celów. Dotąd mogli tylko marzyć o takim postępie, toteż nie szczędzili środków na rozwój współczesnej nauki; maszyneria zgromadzona w salonie miała na celu wię¬cej, aniżeli tylko zdumiewać i zachwycać. Wśród trutni zapewne nie brakowało wynalazców; krążyły pogłoski, że ul westminsterski jest głównym udziałowcem firmy produkującej sterowce. Lecz ich największą nadzieją był przełom naukowy tej miary – powołanie do życia nadprzy¬rodzonych bez ugryzienia. Cud nad cudy, doprawdy.\n– Jaki będzie twój kolejny krok, wasza wysokość? – za¬pytała panna Tarabotti.\nPotentat pełnił funkcję doradcy królowej Wiktorii, jako wampirzy odpowiednik premiera. Zwykle był to znany tułacz o wielkiej wnikliwości i orientacji w temacie, wybie¬rany drogą głosowania przez wszystkie ule Zjednoczonego Królestwa i pełniący urząd dopóty, dopóki nie zjawił się ktoś lepszy na jego miejsce. Jedynie tym sposobem tułacz mógł zaskarbić sobie aprobatę i szacunek współbraci. Obecny potentat piastował urząd od czasu, gdy na angielskim tronie zasiadała królowa Elżbieta I. Podobno królowa Wiktoria uważała jego rady za bezcenne; powiadano, że sukces Imperium Brytyjskiego to w dużej mierze jego zasługa.


Kostki brukowe firmy Pozbruk. Newsy z bruku wzięte | AiB\nkostka brukowa melanż\nKlika słów o kostkach brukowych firmy Pozbruk.\nZ cyklu „Przestrzenie zewnętrzne – rozwiązania, trendy aranżacyjne 2021”\nBruk w języku gwarowym i mowie potocznej, informacja o rekordzie, jakie są kolorystyczne trendy w kostce brukowej, co to jest Piekło Północy. Zamiast nachalnie wychwalać swoje produkty pod niebiosa i zachęcać do zakupów za miliony (choć nie odmówimy przyjęciach takich przelewów), zapraszamy na newsy z bruku wzięte.\nkostka językiem gwary\nHej wiaruchna. Pozbruk ma korzenie w Wielkopolsce, więc wzięło nam się na blubranie. Mamy trochę fefry czy nas zrozumicie, więc luknjcie na koniec tekstu — słowniczek pomoże przełożyć z lokalnego na polskie.\nPrzestońcie brawędzić. Bejmy i tak trzeba gdzieś wydać, koncept opracować, a kostkę brukową ładną momy. Najpierw warto ochędożyć wszystkie chęchy, by zrobić miejsce. Wywalić trza niepotrzebne klamoty, po co mają zawadzać. Uwaga na kamloty, by giry nie zranić. Nachapacie się przy tym i unoracie, zatem nikt nie powinien mieć za złe, że po robocie dacie se w tyte, by nie widzieć tej całej gemyli.\nSiądźcie nazajutrz na ryczce i szpeknijcie na naszą stronę internetową — towaru bez liku. Przyjedźcie automobilem do składu. Do Soboty, byle nie w sobotę, Janikowa koło Swarzyndza, Teolina koło Łodzi, Kalisza, nawet Szczecina. Tu mapa fyrtli. Nie musicie się stroić jak elegant z Mosiny. Akuratnie wszystko załatwimy. Rug zug przygotujemy flepy, sprawdzimy, czy towar nie jest obśrupany, a potem przytośtamy na miejsce. Potem pozwólcie se na leserstwo, jeśli zapłacicie firmie, która wszystko ogarnie. Ino, żeby to nie była żadna tuleja, nygus ani flejtuch.\nRug zug przygotujemy flepy, sprawdzimy, czy towar nie jest obśrupany, a potem przytośtamy na miejsce\nA po wszystkim labija, ino niech wam amba za mocno nie odbije. Wpuście gzuby, byleby nie gilejzy, co podepczą kwiatki w ogrodzie, o które ogrodowy tak mocno dba. Uważajcie na kejtry i kociambry, bo mogą zapaskudzić nową kostkę. Cokolwiek upitrasicie, zaproście ekipę Pozbruku.\nMowa potoczna jest chętnie używana w trakcie zakupów. Kupując buty dla celów aktywności sportowej, nabywamy „adidasy”, nawet jeśli finalnie na nogach lądują najki. Przy wystawianiu na portalu internetowym czegoś na sprzedaż, często używamy słowa Allegro lub OLX. Przewijając niemowlaka, korzystamy z pampersów (nawet jeśli pieluchy są innego producenta), dżip to terenówka, nie tylko marki Jeep.\nJest i Pozbruk. Szczególnie w Wielkopolsce, choć nie tylko, klienci końcowi, wykonawcy, architekci oraz osoby niezwiązane bezpośrednio z branżą budowlaną, używają w rozmowach słowa pozbruk, myśląc o kostce brukowej. Zachęcamy do jak najczęstszego stosowania tego rodzaju mowy potocznej. Jeśli w dodatku skorzystają Państwo z pozbruku firmy Pozbruk, będzie nam szczególnie miło.\nwiele osób używa w rozmowach słowa pozbruk, myśląc o kostce brukowej\nSłów kilka o pewnej fasadzie. Największa fasada wentylowana w Polsce, o powierzchni 20 000 m², znajduje się w Poznaniu. Do jej wykonania użyto materiału o nazwie Scalamid — płyt wielkoformatowych, na które można nanosić dowolne grafiki. Wielkopolskie Centrum Zdrowia Dziecka, jedna z najważniejszych inwestycji szpitalnych w naszym kraju, ma zacząć działać do końca 2021 roku, lecz efekt można zobaczyć już teraz.\nZuzanna Nowicka, ekspert ds. projektowania powierzchni zewnętrznych w Pozbruku:\nWybór koloru kostki brukowej i innych elementów architektury zewnętrznej bywa wbrew pozorom skomplikowanym zagadnieniem, szczególnie gdy jest szeroki. Klienci często chcą zastosować produkty w jednolitej barwie, tu szczególnie polecam szarą i grafitową lub białą — jednak przy tym kolorze należy dbać o systematyczną konserwację. Pod względem estetycznym jeden kolor stanowi świetny pomysł, bo z odpowiednio dobranym wzorem robi znakomity efekt wizualny i wpisuje się we współczesne założenia architektoniczne. Nierzadko też wybierane są dwa kolory, np. kontrastowe, służące do wydzielania stref lub podkreślenia różnych elementów. Jednak jeśli chodzi o trwałość, polecałabym melanże. To rozwiązanie bardziej praktyczne niż jednolite kolory, ponieważ dobrze maskujące zabrudzenia bez utraty walorów związanych z wyglądem i niewymagające tak częstej konserwacji.\nDroga jednego z najsławniejszych wyścigów kolarskich wiedzie ze stolicy Francji do belgijskiego Roubaix. Zazwyczaj 55 km z około 260 km trasy (w zależności od edycji) stanowią odcinki po dziewiętnastowiecznym bruku, pokonywane na cienkich szosowych oponach, nierzadko w deszczu. To mniej więcej tak, jakby nam kazano jeździć na łyżwach po betonie. Niektóre fragmenty specjalnie utrzymywane są w złym stanie i nawet nowoczesna kostka Pozbruku byłaby tutaj skazana na porażkę. Zmagania nazywane „Piekłem Północy” pierwszy raz przeprowadzono w 1896 roku.\nZachęcamy do spacerów i jazdy na rowerze. Pozytywnie wpływają na zdrowie, my podsuwamy kontekst zawodowy. Bruk powstał bardzo dawno temu. Odkrywając ciekawe zakątki Polski (nawet w pobliżu domu), Europy, można znaleźć pozostałości nawierzchni (w gorszym i lepszym stanie). Są one niejako świadkami historii, niekiedy pamiętają potęgę dużych miast, fascynujących miejsc, które teraz dopada zapomnienie, ba wręcz znikają z map lub w najlepszym razie tracą na znaczeniu. Obserwacje warto podeprzeć źródłami książkowymi i z internetu. Pewna aura tajemniczości, spojrzenie w przeszłość, pobudzają wyobraźnię, mogąc przy okazji stanowić inspiracje do różnych projektów, w tym obejmujących kostkę retro. Polecamy ten sposób spędzania wolnego czasu, jako połączenie przyjemnego z pożytecznym.\npomoc dla maluczkich\nNa koniec, pozostając w tematyce spacerów, informacja o tym, jak Pozbruk pomógł... ropuchom zielonym. Jednym z ciekawszych miejsc na aktywne spędzanie czasu w Poznaniu jest Cytadela. W Ogrodzie Wodnym dorastały sobie kijanki, jednak eksperci z Zarządu Zieleni Miejskiej w Poznaniu przewidzieli ich kłopoty w wydostaniu się z akwenu. Dlatego wybudowaliśmy specjalne schodki, dzięki którym populacja tych chronionych płazów ulega zwiększeniu. Ropuchy zielone korzystają z nich i poznają „atrakcje” jednego z najpiękniejszych parków stolicy Wielkopolski.\nfot.: Zarząd Zieleni Miejskiej w Poznaniu\namba komuś odbija – wariować\nbrawędzić – marudzić\nchęchy – zaniedbany teren\ndać se w tyte – upić się\nelegant z Mosiny – wystroił się (pogardliwie)\nflepy – dokumenty\ngzub – dzieciak\nkamloty – kamienie\nklamoty – graty\nlabija – impreza\nna szagę – na skróty\nnygus – leniuch\nobśrupany – odrapany\nochędożyć – sprzątać\nogrodowy – ogrodnik\nprzytośtać – przynieść\nszpeknąć – zajrzeć\ntuleja – niezdara\nunorać – ubrudzić\nWięcej informacji na stronie firmy POZ BRUK w portalu A&B.\nBruk klinkierowy Vandersanden. 100 lat tradycji i ponadczasowej technologii\nBramy rozwierne przeciwpożarowe DFM OS\nPrzestrzenie zewnętrzne | Bramy i ogrodzenia


1.5 Sprzedawca – ML Asian Beauty, tel. +48 660 795 500, sklep@theskinhouse.pl, NIP 8992406719, REGON 20835120. , tel. +48 660 795 500, sklep@theskinhouse.pl, NIP 8992406719, REGON 020835120.\n1.7 Sklep Internetowy – serwis internetowy prowadzony przez Sprzedawcę, dostępny pod adresami elektronicznymi: theskinhouse.pl za pośrednictwem, którego Klient może uzyskać informacje o Towarze i jego dostępności oraz kupić Towar lub zlecić świadczenie usługi.\n1.10 Polityka prywatności i cookies Sklepu Internetowego – dokument określający szczegółowe zasady przetwarzania danych osobowych oraz stosowania cookies. Polityka prywatności i cookies stanowi Załącznik nr 3 do Regulaminu i jest dostępna na stronie https://theskinhouse.pl/pol-privacy-and-cookie-notice.html.\n1.13 Elektroniczny formularz zwrotu – udostępniana przez Sprzedawcę dla Kupującego elektroniczna procedura dokonywania zwrotów; dostępny pod adresem https://theskinhouse.pl/returns-open.php.\n1.14 Elektroniczny formularz reklamacji – udostępniana przez Sprzedawcę dla Kupującego elektroniczna procedura składania reklamacji; dostępny pod adresem https://theskinhouse.pl/rma-open.php.\n4.3 Aktualnie dostępne sposoby płatności w formie przedpłat w Sklepie Internetowym dostępne są pod adresem https://theskinhouse.pl/pol-payments.html.\n5.4 Aktualnie dostępne sposoby dostawy w Sklepie Internetowym dostępne są pod adresem https://theskinhouse.pl/pol-delivery.html.\n6.6.1 skorzystać z elektronicznego formularza zwrotu dostępnego na stronie Sklepu Internetowego: https://theskinhouse.pl/returns-open.php.\n8.2.2 w formie pisemnej na adres siedziby Sprzedającego lub poprzez e-mail na adres sklep@theskinhouse.pl.\n11.1 Niniejsze Warunki korzystania obowiązują od dnia 2021.04.01.\n2. Aby skorzystać z prawa odstąpienia od umowy, muszą Państwo poinformować nas, tj.: ML Asian Beauty, Ogrodowa 25e, 55-080 Smolec, tel. +48 660 795 500, sklep@theskinhouse.pl\n4. Mogą Państwo również wypełnić Elektroniczny formularz zwrotu dostępny na stronie Sklepu Internetowego: https://theskinhouse.pl/returns-open.php. Jeżeli skorzystają Państwo z tej możliwości, prześlemy Państwu niezwłocznie potwierdzenie otrzymania informacji o odstąpieniu od umowy na trwałym nośniku.


Stół do kuchni – co wybrać? Podpowiadamy! – Projekt kuchnia\nZ uwagi na to, że kuchnia jest miejscem, w którym spędzamy dużo czasu, warto zadbać o to, by dostępne tam wyposażenie było jak najbardziej funkcjonalne. Istotne znaczenie ma dobór stołu, ponieważ to właśnie przy nim będziemy zasiadać do wspólnych posiłków z rodziną. Do wyboru jest naprawdę sporo opcji, dlatego w tym artykule podpowiemy, na co zwrócić uwagę przy zakupie stołu do kuchni.\nStół do kuchni jako element nowoczesnego wnętrza\nPierwszą rzeczą, na którą mimowolnie zwracamy uwagę wchodząc do kuchni, jest jej design. To właśnie wygląd stołu kuchennego może definiować całe wnętrze. Na rynku dostępnych jest teraz mnóstwo modeli, więc każdy znajdzie coś dla siebie. Od absolutnej klasyki, czyli stołów drewnianych, aż do nowoczesnych błyszczących blatów w kolorze czarnym. Wybór powinien zależeć od koloru ścian, gustu, a także konwencji, w jakiej utrzymane jest całe mieszkanie. Dzięki temu wnętrze będzie spójne. Dobrym pomysłem jest również urozmaicenie swojego stołu dodatkami, takimi jak elegancki obrus lub podkładki. Jeśli chodzi o to, jakie materiały stołów są dostępne, to poza drewnem zazwyczaj widuje się stoły z tworzywa sztucznego, metalowe i szklane. Chociaż te ostatnie wyglądają bardzo designersko i nowocześnie, to raczej nie są zbyt funkcjonalne. Przejdźmy teraz do kwestii pozostałych czynników, które mają znaczenie przy wyborze.\nStół do kuchni – rozmiar i kształt dopasowany do domowników\nPrzy wyborze stołu do kuchni koniecznie trzeba zwrócić uwagę na wielkość i ustawienie innych elementów wyposażenia w pomieszczeniu. Zbyt duży stół na pewno nie będzie wygodny, więc siłą rzeczy korzystanie z niego nie sprawi przyjemności. Warto pamiętać o tym, by utrzymać wygodną odległość, która umożliwi swobodne przemieszczanie się i wstawanie od stołu bez konieczności przeciskania się między towarzyszami. Istotna jest również wysokość stołu do kuchni, która optymalnie powinna wynosić około 70-75 cm. Jeśli chodzi o kształt, to najczęściej spotykane są w sklepach meblowych modele prostokątne. Takie też widzimy w większości polskich domów. Do wyboru mamy jeszcze stoły kwadratowe i okrągłe. Te ostatnie oferują więcej miejsca dla większej liczby osób, jednak zajmują w kuchni dużo miejsca. Zaletą jest to, że brakuje kantów, dlatego nie trzeba martwić się o to, że ktoś zrobi sobie krzywdę uderzając w nie, co jest bardzo ważne szczególnie w przypadku rodzin z dziećmi. Prostokątne i kwadratowe stoliki również są funkcjonalne, nie zajmują tyle miejsca i są nowoczesne. Dobrym wyborem będzie stół z rozsuwanym blatem, co umożliwi dopasowanie jego wielkości do liczby gości, tak by każdemu wygodnie się korzystało.\ndesign kuchnia stół stółdokuchni wygoda


kompetencje zarządzające w nf.pl\nzarządzającej. Kluczem do obsadzania stanowisk tego typu powinny być nie tylko odpowiednie kompetencje, ale także właściwe cechy osobowości – mówi Tomasz Misiak, prezydent Rady Nadzorczej\nzarządzające obsługą klienta. Rafał Klepacz Od 10 lat w branży badawczej koordynuje projekty jakościowe i ilościowe. Szczególnie zainteresowany kwestiami związanymi z consumer experience\nzarządzające muszą określić stopień, do jakiego marki mogą się rozszerzyć w sposób organiczny i w efekcie celowego działania. Zbyt duży rygor jest równie szkodliwy, co nadmierne rozszerzenie\nkompetencje są siłą napędową organizacji. Utrzymanie zyskowności firm usługowych to swoista batalia na dwóch frontach: walki o klienta i optymalizacji kosztów operacyjnych. Okazuje\nzarządzające w swojej pracy spotykają niemało wyzwań. Jednym z nich jest łączenie szeregu obowiązków związanych z realizacją celów np. sprzedażowych, produkcyjnych i in., z kierowaniem\nkompetencje, w tym zwłaszcza wykształcenie i zintegrowane zaangażowanie specjalistów HR (organizacyjne, zawodowe – zwłaszcza w podnoszenie rangi HRM - oraz zadaniowe); wysokie umocowanie\nDobre zarobki prezesa to nie wszystko\nPRESS-SERVICE Monitoring Mediów – 21 Paź 2010\nzarządzające zakładem pracy w imieniu pracodawcy, czyli o te z samego szczytu firmowego establishmentu. W świetle art. 128 2 pkt 2 kodeksu pracy należą do nich pracownicy: kierujący\nzarządzającej z pracownikami, wartości realizowanych przez kadrę zarządczą w pogoni za osiągnięciem celu i jej zgodności z deklarowanymi wartościami. Świadomość tego, że system zarządzania\nFirmy i oferty dla "kompetencje zarządzające"


MŚ w bobslejach i skeletonie: Terminarz i plan transmisji. Starty Polaków - Polsat Sport\nMŚ w bobslejach i skeletonie: Terminarz i plan transmisji. Starty Polaków\n28.02.2019, 16:56 Zimowe\nW nocy z 1 na 2 marca ruszają MŚ w bobslejach i skeletonie, które w 2019 roku odbywają się w kanadyjskim Whistler. W mieście Igrzysk Olimpijskich 2010 wystartuje dwóch Polaków - Mateusz Luty i Krzysztof Tylkowski, którzy powalczą o medale w bobslejowych dwójkach. Oto terminarz i plan transmisji MŚ w bobslejach i skeletonie.\nW Kanadzie zobaczymy dwóch Polaków, którzy już pierwszego dnia zaprezentują się widzom zgromadzonym przed telewizorami. O godzinie 02:00 w nocy z piątku na sobotę Mateusz Luty i Krzysztof Tylkowski pojadą dwa pierwsze ślizgi, po których będzie wiadomo czy nasi reprezentanci będą liczyli się w walce o czołowe miejsca. Zakończenie rywalizacji mężczyzn w dwójkach 24 godziny później - w nocy z soboty na niedzielę. Przypominamy, że w niedawno zakończonym sezonie Pucharu Świata Luty i Tylkowski zajęli w klasyfikacji generalnej 9. miejsce.\nW pierwszy weekend z mistrzostwami świata, odbędzie się również rywalizacja kobiet w dwójkach bobslejowych. Podobnie jak u mężczyzn, gdzie faworytem do złota jest Francesco Friedrich, tak tutaj można stawiać niemałe pieniądze na triumf rodaczki Friedricha - Mariamy Jamanki. U pań nie zobaczymy niestety żadnych naszych zawodniczek. Z tego względu Polacy nie wystawią także składu do rywalizacji drużynowej, która zamknie pierwszą część MŚ w Whistler.\nDruga połowa bobslejowo-skeletonowego mundialu rozpocznie się już w czwartek 7 marca, a tym razem na jeden z najszybszych torów na świecie wyjadą skeletoniści. Tego samego dnia rozpocznie się walka o medale skeletonistek. Finał zmagań w tej konkurencji już dzień później. Ostatnie dni mistrzostw to już rywalizacja o MŚ wśród bobslejowych czwórek. Tam również nie będzie Polaków, natomiast Mateusz Luty pojawi się w naszej kabinie komentatorskiej, by relacjonować dla państwa zmagania jego kolegów po fachu. Ostatnie krążki zostaną rozdane w nocy z 9 na 10 marca.\n2 marca (Dwójki bobslejowe Mężczyzn) godz. 02:00 polskiego czasu\nStartują - Mateusz Luty i Krzysztof Tylkowski\nKomentują: Grzegorz Pajda i Paweł Ślęzak\n2 marca (Dwójki Kobiet) 20:30\n3 marca (Dwójki Mężczyzn) 02:00\n3 marca (Dwójki Kobiet) 20:30\nKomentują: Grzegorz Pajda i Paweł Ulbrych\n4 marca (Rywalizacja drużynowa) 01:00\n7 marca (Skeleton Mężczyzn) 18:00\n7 marca (Skeleton Kobiet) 21:30\n8 marca (Skeleton Mężczyzn) 18:00\nKomentują: Paweł Ślęzak i Paweł Ulbrych\n8 marca (Skeleton Kobiet) 21:30\n9 marca (Czwórki bobslejowe) 02:00\nKomentują: Paweł Ślęzak i Mateusz Luty\n10 marca (Czwórki) 02:00\nKomentują: Grzegorz Pajda i Mateusz Luty\nINNEKRZYSZTOF TYLKOWSKIMATEUSZ LUTYMŚ W BOBSLEJACH I SKELETONIEZIMOWE


Online Moda Dziękczynienia. Zagraj za darmo w internecie.\nŚwięto Dziękczynienia - jeden z najbardziej popularnych świąt w Kanadzie i Stanach Zjednoczonych, które pojawiły się niemal natychmiast po wielkich migracjach.\n© gam9.com - darmowa gra online Moda Dziękczynienia () Play Katowice gry online flash Moda Dziękczynienia za darmo.. Nie zapomnij ocenić tę grę Moda Dziękczynienia i dzielić tę grę z najlepszymi przyjaciółmi.\nGra Moda Dziękczynienia Online\nŚwięto Dziękczynienia - jeden z najbardziej popularnych świąt w Kanadzie i Stanach Zjednoczonych, które pojawiły się niemal natychmiast po wielkich migracjach. Nie pamiętam teraz obchodzi okropności i trudy pierwszych osadników, ale dzięki za wszystko, co wydarzyło się w zeszłym roku w ich życiu. Twoja postać po prostu patrząc ładny strój dla tego święta. Graj za pomocą myszki.\nModa Dziękczynienia ( Głosów4, Wtórne Ocena: 3.25/5)


Blog na wolny czas: TOP TRUMPS MATCH HARRY POTTER: wyczaruj swoją linię - recenzja gry Wydawnictwa Winning Moves Polska.\nPrzygotowanie gry jest banalnie proste. Wszystkie kosteczki układamy w specjalnych otworach w pudełku. Obowiązuje jedna zasada: w linii prostej (poziomej i pionowej) oraz na skos nie może być więcej niż 2 te same postacie. Do tego losujemy dwie karty i nie sprawdzając ich zawartości układamy przed sobą w specjalnych zagłębieniach zamknięcia naszej "planszy". I to tyle.\nJak przystało na dobrą grę logiczną, zasady są banalne. Do nauczenia dosłownie w kilka chwil. Każdy z graczy widzi przed sobą ściankę złożoną z 25 klocków, czyli przed jego oczami widnieje 25 wizerunków bohaterów świata Harrego Pottera. Jedni się powtarzają, inni nie.\nPierwszy gracz wypycha jeden klocek znajdujący się w lewym górnym rogu. Drugi gracz bierze tę kostkę i za jej pomocą wypycha i zastępuje nim dowolny inny klocek ze ścianki. Gracze powtarzają te same czynności starając się ułożyć rząd (w pionie, poziomie lub na ukos) składający się z pięciu tych samych bohaterów. Ten komu się to uda, jest prawie zwycięzcą. Prawie, bo do gry wchodzą karty. Gracz, który przegrał, odsłania karty. Teraz, jeśli na jednej z tych kart widnieje taka sama postać, jak w rzędzie 5 klocków przeciwnika, to cóż szala zwycięstwa przechyla się na stronę gracza, który prawie przegrał.\nNie da się ukryć, że Match to swoista gra logiczna. My takie lubimy. Szczególnie gdy tłumaczenie zasad zajmuje dosłownie chwilę a zabawa (mimo, że jest gimnastyką umysłu) daje mnóstwo pozytywnych emocji. Uda się ułożyć linię? A jeśli tak, to czy przeciwnik nie będzie miał karty z wizerunkiem naszego bohatera z linii? Emocjonująco, prawda?\nGra jest dobrze osadzona tematycznie. Wszędzie nas otaczają postaci ze świata Harrego Pottera. Ja przyznaję się bez bicia, nie bardzo się na tym znam. Ale nasza Marysia potrafi wymienić każdego bohatera z kosteczek, przegląda karty jak najcenniejsze skarby. Cóż.....tak to już jest jak się ma "fioła" na HP. Ale czy ktoś ogarnia postaci czy nie to nie ma żadnego znaczenia w samej rozgrywce.\nZastanawiające dla nas było zastosowanie rozwiązania z ukrytymi kartami, które mogą obrócić zwycięstwo w przegraną. Bo starasz się człowieku, ułożysz linię a tu przeciwnik mając kartę z bohaterem z tej linii może Ci zwinąć zwycięstwo sprzed nosa. Ale ten zabieg jest całkiem fajny. Dodaje on swoistego smaczku, tej nuty niepewności. Coś w rodzaju sprawdzenia wyników egzaminu na studiach.\nCzas gry jest świetny jak na klasyczny filler. Od kilku do maksymalnie kilkunastu minut naprawdę dobrze spędzonego czasu.


Cesarstwo Bizantyjskie – Micropedia\nJęzyk(i) urzędowe Polski, grecki\nCesarz Jan I Bizantyjski\nDomestikos Maurycy Orański\nReligia państwowa Rotrio-Katolicyzm\nUzyskanie niepodległości 28 listopada 2018\nHymn państwowy brak\nKod samochodowy brak\nDomena internetowa https://bizancjum.darmowefora.pl\nCesarstwo Bizantyjskie, Bizancjum (gr. Βασιλεία των Ρωμαίων) - mikronacja nawiązująca do realowego Bizancjum, położona w południowo-wschodnim Vaarlandzie. Powstało 28 listopada 2018. Graniczy z Rodosją. Jego adres internetowy to http://www.bizancjum.darmowefora.pl/index.php\n4 Relacje międzynarodowe\n8 Ważniejsze miasta\nBizancjum powstało w listopadzie 2018 r. Od tego czasu stoczyło już liczne wojny z buntownikami i muzułmanami, z których najważniejsza była zwycięska próba odzyskania Ziemi Świętej, przedsięwzięta w sierpniu 2019 r. i trwająca do końca września. Obecnie Cesarstwo jest w stanie wojny z Saracenami o Italię i Sycylię.\nCesarstwo Bizantyjskie jest monarchią absolutną. Głową państwa jest cesarz Jan I Bizantyjski, rezydujący w Pałacu Porfirogenetów w Konstantynopolu. Domestikosem jest Maurycy Orański. Istnieją też Ministerstwo Wniosków i Zwoi Skarbowych oraz Wielki Skarbiec w Pałacu Artemizjońskim.\nPodział administracyjny w ścisłym sensie nie istnieje w Bizancjum. Czasami cesarz nadaje obywatelom namiestnictwo nad jednym z miast, które w praktyce wraz z okolicznymi terenami staje się jego własnością, i tak np. Zakon Templariuszy jest właścicielem Cypru, a Gagik Bagratyda - miasta Edessa. Cesarstwu podlegają też następujące państwa lenne:\nKrólestwo Jerozolimy - królem jest Maurycy Orański\nKrólestwo Antiochii - królem jest Andream von Salza\nHrabstwo Aszkelonu - hrabią jest Hugo de Payns\nHrabstwo Trypolisu - hrabią jest Vlad Petrowić\nHrabstwo Tyru - hrabią jest Joahim von Ribertrop\nCesarstwo Bizantyjskie zostało jak dotąd uznane przez Rzeczpospolitą Obojga Narodów (17 IX 2019), Państwo Kościelne Rotria (konkordat 16 III 2020) i Republikę Bialeńską (19 V 2019). Cesarstwo uznawało też Demokratyczną Republikę Rzymu, a po jej zjednoczeniu z Baradem - Republikę Voxlandu. Późniejsi spadkobiercy tego kraju (Królestwo Voxlandu i Zjednoczone Państwo Voxlandu i Westlandu) nie starały się o oficjalne uznanie przez Bizancjum, skutkiem czego kontakty dyplomatyczne nie były utrzymywane. Cesarstwo posiada ambasadę w Rotrii. Brało udział także w Kongresie Mikronacji w marcu i kwietniu 2020 r. w Rzeczypospolitej Obojga Narodów.\nCesarstwo jest zamieszkane przede wszystkim przez Greków, zwanych też Rzymianami, Łacinników, Ormian, Słowian Południowych i wiele innych, pomniejszych nacji. Obecnie liczy ok. 5 aktywnych forumowiczów, ale obywatelstwo i posiadłości ziemskie posiada dwa razy więcej osób.\nPoczątkowo Bizancjum było krajem prawosławnym, ale 23 I 2019 roku przyjęto, nie bez oporów ludności, grekokatolicyzm będący w jedności z Rotrią. Wkrótce utworzono jezuickie Konstantynopolskie Opactwo Terytorialne, w którym sprawowano liturgię w rycie welijskim, a którego opatem był ks. Silvestro Silwanelli SJ Boską Liturgię odprawiono tam jednak tylko raz, 5 III 2019. Od tego dnia przez długi czas Opactwo pozostawało nieobsadzone. W styczniu 2020 r. trwały w Konstantynopolu intensywne modlitwy wiernych o nowego duszpasterza. Pod koniec tego miesiąca opiekę nad Opactwem przejął ks. Taddeo von Hippogriff-Piccolomini SJ, a 20 III, wkrótce po zawarciu konkordatu, powstała Diecezja Konstantynopolitańska, której biskup nosi tytuł Prymasa Bizancjum, natomiast Konstantynopolskie Opactwo Terytorialne podniesiono do rangi prałatury. Biskupem Konstantynopolitańskim, a zarazem ordynariuszem prałatury został mianowany Adalbertus Pronobis von Hippogriff-Piccolomini. Za jego czasów nastąpił w Bizancjum okres latynizacji.\nW Cesarstwie działają trzy rotryjskie zakony: Towarzystwo Jezusowe, Zakon Krzyżacki i Zakon Templariuszy (bez oficjalnego zatwierdzenia).\nW Cesarstwie funkcjonuje Wielka Uczelnia Rycerska.\nTę stronę ostatnio edytowano 9 sty 2021, 12:14.


Imperial City Online > News > Wizjoner Ralph McQuarrie\nWizjoner Ralph McQuarrie\nwtorek · 10 czerwca 2008 · 13:27 · Baca · źródło: Rebelscum\nSłowacki wielkim poetą był, a Ralph McQuarrie wielkim rysownikiem jest. Okazuje się także, że i wizjonerem, zaś jego Nostradamusowe zdolności nie uszły uwagi czujnym jak zawsze nerdom. Kiedyś tam był sobie taki trailer do The Clone Wars, w Polsce wyszedł trochę za wcześnie. Znaleźliśmy go na filmwebie i puściliśmy w geekoświat. Potem trailer ten trafił do sieci już z błogosławieństwem Lucasa. No ale do czego zmierzamy.\nOkazuje się, że nasz brat w geekostwie, niejaki Paul Bateman, który pracował zresztą z mistrzem Ralphem przy wydawaniu knigi z jego (mistrza) grafikami, postanowił udowodnić miastu i światu, że geniusz McQuarriego wciąż jeszcze zapładnia twórczo umysły kreślarzy.\nW tym celu Paul spreparował różne i różniaste motywy występujące w rzeczonym trailerze pacynkowych Wojen klonów, które to motywy, jego zdaniem zaczerpnięte są wprost z niewyczerpanego źródła Ralphowych wizji.\nNie wszystkie "nawiązania" pochodzą od Ralpha, choć umówmy się, nie wszystkie można traktować poważnie. Oczywiście w kilku przypadkach widać ewidentny ślad zaczerpnięcie koncepcji na jakiś kształt, czasem na zasadzie gry z widzem znajdą się celowe zamieszczenia symbolów z innych czasów Expanded Universe, ale nie zmienia to faktu, że pojawiają się przypadek, w których autor "analizy" nagina nieco fakty do swojej karkołomnej mimo że szlachetnej tezy.\nNaturalnie wiemy, że piszemy o tym znacznie później niż inne wiodące polskie serwisy, aczkolwiek chcieliśmy podejść do tematu z należytym szacunkiem i każdy obrazek obdarować dokładną i wyczerpującą notą krytyczną.\nFaktycznie ciekawe zdjęcie z tym Kitem Fistą. Z jednej strony prawdopodobnie mega spoilerowe - dżedaje na nieukończonej Gwieździe śmierci (co implikuje kolejne wolty w ustalaniu kanonu EU), z drugiej raczej prędzej po prostu jakieś kratki w budynku, na okręcie opanowanym przez Separatystów.\nPojawia się Tarkin, jakiego pamiętamy z RotSa, zresztą nawet młodszy. W sumie to dobry pomysł, żeby ukazać jak wysługuje się Palpiemu, albo jako oportunista nie ma skrupułów, a później w RotS w przełomowym momencie dziejowym opowiadający się po zwycięskiej stronie. Natomiast kompletne nieporozumienie z tymi "ząbkami" nad hologramem Mace'a Windu. Może i przypominają komorę Vadera, ale nie ma istotnego powodu, żeby coś takiego wstawiać.\nI znowu "ząbki". Tym razem, co trzeba przyznać, oczywiste zasugerowanie się sceną wejścia droidów do pałacu Jabby. Co więcej, powiem, że to "prawie na pewno" pałac Jabby, skoro klony mają ocalić Stinky'ego. Więc generalnie być może cała ta podnieta z "wizją", to jedna wielka pomyłka, a to po prostu są koncepty McQuarriego wykorzystane w tych miejscach, w których zaplanował je te 30 lat temu, czyli w pałacu Jabby i jego syna Stinky'ego. Swoją drogą - co działo się ze Stinkim w trakcie RotJ?\nJabbowe lampy. Przesłanka zdająca się potwierdzać tezę postawioną przy poprzednim screenie.\nMcQuarrie wynalazł wiszący most - przynajmniej wg Batemana.\n"Łuk triumfalny". McQuarrie wynalazł mur chiński - ibidem.\nOzdoby pałacu, identyczne z tymi, pod którymi pstrykają sobie fotki klony i dżedaje. Jeszcze jedna cegiełka do opinii, że to jest pałac Jabby. Lub też pałac innego Hutta.\nBaza na wysokiej ponad chmury stromej i pionowej górze. Pierwszą taką Ralph narysował do komiksów Droids. Podobna pojawiła się w DarkEmpire, gdy Rebelia ukrywała się na tej planecie z Ixxlami. Co ciekawe w Grecji na podobnych siedzą prawosławni mnisi w swoich wiszących klasztorach.\nZestawienie pałacu RotJ-owego z TCW-owym. Są różnice. Więc po co przepłacać.\nKto by pomyślał, że szczegóły ze starych projektów Boby Fetta jakie poczynił Joe Johnston, zostaną jeszcze użyte. Tutaj na hełmie kapitana Reksa.\nLogo Legacy na ramieniu bohaterskiego Obi-Wana, cóż ono ma, poza żartem, symbolizować.\nNie wiadomo o co chodzi, ale Asajj wygląda ponoć inaczej/lepiej niż gdzieś tam, zaś tym samym znacznie bardziej podobnie do tego, jak planował ją Dermot Powers.\nRancor jest. No i co z tego? A może to sRancor jego daleki kuzyn z innej mgławicy? <- "żart" specjalnie dla Czytelników z zaprzyjaźnionych serwisów. Lubią takie.


Wykrywacz kontrabandy SAS-Hitech-Xpose – technologia w służbie straży granicznej i wojska | a&s Polska\nStrona główna Infrastruktura krytyczna Wykrywacz kontrabandy SAS-Hitech-Xpose – technologia w służbie straży granicznej i wojska\nWykrywacz kontrabandy SAS-Hitech-Xpose – technologia w służbie straży granicznej i wojska\nPomiędzy przemytnikami a służbami odpowiedzialnymi za zwalczanie przemytu od lat trwa swoisty wyścig zbrojeń – obie strony prześcigają się w opracowywaniu nowych metod przewożenia kontrabandy oraz jej wykrywania. Ta rywalizacja zaowocowała stworzeniem szeregu innowacyjnych rozwiązań technologicznych, które w znaczący sposób ułatwiają codzienną pracę wszelkich służb odpowiedzialnych za wykrywanie przemytu – przede wszystkim służb celnych i straży granicznej, ale także m.in. wojska oraz służb ochrony mienia. Idealnym przykładem takiego produktu jest przenośny miernik gęstości/promieniowania SAS-Hitech-Xpose.\n„Bardzo często przedmioty przemycane są w ukrytych, trudno dostępnych miejscach takich jak opony, grodzie, puste przestrzenie w pojeździe lub łodzi, tam gdzie bezpośrednia obserwacja nie jest możliwa bez czasochłonnego demontażu, a nierzadko trwałego uszkodzenia sprawdzanego obiektu. SAS-Hitech-Xpose jest w stanie wskazać obecność nielegalnie przewożonych przedmiotów ukrytych w takich miejscach. Urządzenie działa wykorzystując pomiar zmian gęstości na sprawdzanym obszarze. Niespodziewane zmiany wskazują na obecność ukrytych przedmiotów lub komór” – wyjaśnia Krzysztof Rydlak, ekspert z firmy Spy Shop, oferującej na polskim rynku urządzenie SAS-Hitech-Xpose.\nMiernik jest lekki (o ponad 20% lżejszy od konkurencyjnych urządzeń) i wygodny w obsłudze jedną ręką. Użytkownik SAS-Hitech-Xpose ma do dyspozycji dwa główne tryby pracy – pomiaru (Survey), służący do wskazywania źródeł promieniowania w otoczeniu, oraz inspekcji (Inspect), służący do wykrywania kontrabandy (co ważne, badanie obiektu możliwe jest bez jego demontowania – to istotne np. w przypadku sprawdzania pojazdów).\nZaletami miernika SAS-Hitech-Xpose są m.in. trwała, odporna na uszkodzenia i działanie czynników atmosferycznych obudowa oraz wykrywacz pokryty nietłukącym i nierysującym się szkłem Gorilla Glass (znanym m.in. z topowych smartfonów) – dzięki temu urządzenie z powodzeniem sprawdzi się w najtrudniejszych warunkach i strefach klimatycznych.\nUrządzenie dostępne jest w Polsce w sklepie Spy Shop (www.spyshop.pl) w cenie 57 859 zł. Więcej informacji: http://www.spyshop.pl/reczny-wykrywacz-przemytu-sas-hitech-xpose-995.html\nPoprzedni artykuł[Zapowiedź] Dni Otwartej Platformy Milestone w Polsce\nNastępny artykuł[Zapowiedź] Scenariusze pożarowe i problemy w ich sporządzaniu podczas Kongresu FIRE|GDAŃSK 2017\nCyberbezpieczeństwo. Wyzwania i zagrożenia w 2017 roku\nBiznes lubi technologie


Lightyears,Lampa ścienna Caravaggio Read Wall - różne kolory - SKANDYNAWSKIE.PL\n» Lampa ścienna Caravaggio Read Wall - różne kolory\nLampa ścienna Caravaggio Read Wall - różne kolory\nKod produktu: 7326-4689E_20171116111302\nLampa ścienna Caravaggio Read z rodziny lamp Caravaggio duńskiej marki Lightyears.\nWygodny, regulowany klosz w zakresie 180 stopni.\nLakierowana stal, matowe wykończenie (wersja biała, czarna, szara) lub mleczne szkło pokryte matowym lakierem (wersja opal).\nMożliwość instalacji bezpośrednio do ściany lub z przewodem (długość przewodu 1.5 m, włącznik pod obudową lampy) w zależności od twoich preferencji.\nŹródło światła: E27/46W\nLampa wisząca Caravaggio Pendant 0 ( Ø165 mm ) zawieszenie łączy charakterystyczny design z zupełnie inną mocą oświetlenia.


Pow. użytkowa: 129,13 m²\nProjekt TFL-644 5390 zł4990 zł\nMarsala 2M - Rzut parteru\nMarsala 2M - Rzut poddasza\nMarsala 2M - Sytuacja\nMarsala 2M - Przekrój\nMarsala 2M - Elewacja przednia.\nMarsala 2M - Elewacja tylna.\nMarsala 2M - Elewacja lewa.\nMarsala 2M - Elewacja prawa.\nDedykowane gratisy do projektu Marsala 2M! Do zamówienia możesz wybrać do 5 dowolnych gratisów z poniższej listy.\nOpis projektu Marsala 2M\nMarsala 2M to kolejna wersja bardzo popularnego projektu domu z poddaszem użytkowym. Ten budynek nie jest podpiwniczony, posiada natomiast dwustanowiskowy garaż, który został wkomponowany w bryłę. Kształt domu jest klasyczny. Podstawa została zaplanowana na rzucie w kształcie prostokąta. Poza jego obrys wysunięto część garażu. Wysunięcie garażu wykorzystano do umieszczenia na jego dachu balkonu. Drugi balkon znajduje się po przeciwnej stronie budynku. Powierzchnia użytkowa domu wynosi 129,13 m².\nAtrakcyjny wygląd projektu domu\nCałość wieńczy stromy dach dwuspadowy. Jego połacie w dwóch miejscach wydłużono, dzięki czemu powstało praktyczne zadaszenie nad strefą wejściową oraz nad wyjściem na taras. Podczas projektowania Marsali 2M szczególną uwagę zwrócono na atrakcyjny wygląd zewnętrzny, odpowiednie proporcje bryły, dobre oświetlenie wnętrz oraz ich funkcjonalne rozmieszczenie. Dom wyróżnia się przy tym prostą konstrukcją i zwartą formą. Został zaprojektowany jako energooszczędny.\nProjekt domu z otwartą strefą dzienną\nFunkcjonalna strefa prywatna z czterema sypialniami\nKoszty budowy domu Marsala 2M\nTreść pytania do projektu Marsala 2M\nPodoba mi się projekt Marsala 2M. Jaki rodzaj ogrzewania w nim przewidziano?\nDom jest ogrzewany piecem gazowym, który znajduje się w kotłowni. Jest to duże pomieszczenie, którego powierzchnia umożliwia montaż kotła na paliwo stałe. Posiada też wyjście do ogrodu. Gdyby więc zachodziła potrzeba zmiany sposobu ogrzewania, modyfikacja nie będzie stanowić problemu. Wprowadzi ją architekt podczas adaptacji.


6146. dzień niepodległości Księstwa Sarmacji\n143. dzień panowania Piotra III Łukasza\nSarmacka Liga Piłkarska, Alfred Fabian von Tehen-Dżek, 03.06.2018 r. o 20:45:01, tantiemy: 15 874.00 lt\nTrzecia klasa 13. 14. i 15. kolejka\nSeria wydawnicza: 31 sezon\nWitajcie fani kopanej\nMiało być regularnie, jednak nie wyszło. Dlatego też, podsumowanie dwóch poprzednich kolejek trzeciej klasy pojawi się razem. Przyznam - było emocjonująco. Ale przed rozpoczęciem zerknijmy jeszcze na tabelę, przed 16. kolejką, kontynuującą zmagania zawodników o awans.\nJak widzimy Łowcy oraz FC Rotor nadal przodują w tabeli, zajmując pierwszą i drugą lokatę. Jednak Łowcy przejęli prowadzenie, wyprzedając drużynę Rotoru dosłownie jednym punktem. KS Immortals z trzeciej lokaty spadło, na czwartą, ustępując miejsca drużynie WM Wedla. Tymczasem Dyskobolia uciekła aż na lokatę piątą. Pozostałe lokaty bez zmian.\nFC Nowy Kotwicz - BP Almera (1:1)\nMecz był bardzo wyrównany. W pierwszej połowie drużyna z Almery budowała sobie przewagę nad przeciwnikami, ostatecznie wykorzystując ją po konsultacjach z trenerem, które odbyły się w trakcie przerwy, strzelając w 49' gola. Kolejnym szczęśliwym zdarzeniem okazało się osłabienie drużyny z Nowego Kotwicza, poprzez czerwoną kartkę dla pomocnika drużyny. Kartonik nie przeszkodził jednak straconej drużynie i tuż przed końcem w 82' wyrównującego gola strzeliła sclavińska drużyna.\nRiderzy Almery - FC Rotor (0:2)\nFC Rotor, pomimo obcej areny dało pokaz umiejętności piłkarskich, nie dając najmniejszych szans drużynie Riderów. Pierwszą bramkę udało się strzelić gościom już w 37'. Nie obyło się bez kontuzji po stronie gospodarzy, która to miała miejsce jeszcze przed świetnym strzałem Eduardo Jesuliego. Drugiego gola w jakże widowiskowy sposób zdobył Octavian Zmãu, świetnie wykorzystując rzut wolny.\nDyskobolia Czarnolas - Łowca Almera (1:2)\nMecz na czarnoleskim stadionie można uznać za największy mecz kolejki. Od samego początku przewagę budowali sobie Łowcy, od samego początku niemalże bombardując bramkę rywali. Pierwszego gola zdobyli już w 8' jednak nie zamierzali spocząć na laurach. Idąc za ciosem strzelili bramkę jeszcze przed końcem pierwszej połowy w 37'. Wydawać by się mogło, że jest to już pełne zwycięstwo, jednak piłkarze z Czarnolasu również postanowili pokazać, że umieją kopać. Na początku drugiej połowy z główki strzelił Czesiek Pietraszewski, jednak nie wystarczyło to aby pozbawić gości zwycięstwa. Pozostałe 45 minut meczu było już tylko celowym osłabieniem przeciwnej drużyny - drużyna Łowców dostała żółty kartonik, a dodatkowo kontuzji doznał strzelec zwycięskiego gola.\nKS Immortals - Smoggy Sangia (1:1)\nMecz już nie tak bardzo emocjonujący jak pozostałe, jednak nadal równie dobry. Pierwszą bramkę strzelili gospodarze już w 7'. Pomimo tego goście nie poddali się łatwo. Walcząc do końca, w 85' strzelili wyrównującego gola i zabrali ze Stadionu im. Sammiego Sosy należny im 1 punkt. Niestety, poważnej kontuzji doznał również pomocnik drużyny Sangii Marat Burkov.\nWM Wedla - Smoki z Gideny (3:0)\nMożna o tym meczu dużo powiedzieć - ale nie to, że Wedlanie nie byli w formie. Grając u siebie nie dali jakichkolwiek szans Gideńczykom na strzał w bramkę - sami oddając 3 idealne strzały. Pierwszy padł już w 3', a strzelcem został Bogusław Malachowski. Zawodnicy jednak nie spoczęli na laurach i zdobyli kolejny punkt w 24'. Drużyna Smoków siedziała w trakcie meczu cicho, skrycie faulując kapitana drużyny WM, jednak nie przeszkodziło to w zdobyciu trzeciego gola przez gospodarzy. W 71' żółty kartonik zwycięska drużyna dostała jeszcze kartonik. Przez następne 20 minut piłka toczyła się jedynie po ziemii.\nŁowca Almera - KS Immortals (4:0)\nKolejny wspaniały mecz Łowców - tym razem upolowali aż 4 gole na własnym podwórku. Strzelecka uczta rozpoczęła się jednak wątpliwym spalonym w 13'. Pomimo to, gospodarze nie załamali się i zdobyli pierwszego gola 21'. Drużynie KS Immortals nie spodobało się to i rozpoczęli równoległą ucztę. Ucztę żółtych kartek. W przeciągu 19 minut, drużyna zdobyła ich aż 4. Gdy już było po wszystkim, Łowcy upolowali jeszcze 3 gole w 55' 70' oraz w 72'. W meczu razem padło jednak aż 11 strzałów, z czego dwa przypadły gościom.\nFC Rotor - Dyskobolia Czarnolas (1:1)\nFenomenalny remis Czarnolesian. Liderzy tabeli nie zdołali pokonać u siebie Dyskoboli, tracąc przy tym całe 2 punkty. Pierwsza połowa nie wyłoniła zwycięzcy, a jedynym godnym uwagi zdarzeniem była żółta kartka zawodnika gości w 3'. Głodni bramek kibice doczekali się jednak cierpliwie nagrody w drugiej połowie. Już w 47' padła pierwsza bramka, którą o dziwo zdobyli zawodnicy Dyskobolii. FC Rotor nie załamał się jednak i niewiele później, bo w 58' wyrównującą bramkę strzelił Torvaldur Finnsson. Drużyna Czarnolesian próbowała jeszcze wywalczyc zwycięstwo, wystawiając zawodników rezerwowych, jednak nie udało się już oddać więcej strzałów.\nRiderzy Almery - FC Nowy Kotwicz (2:1)\nRiderzy w roli gospodarza poradzili sobie bardzo dobrze. Pomimo perfidnego faulu na zawodniku drużyny goszczonej udało im się wbić 2 bramki, pierwszą w 25', a drugą 65'. Obie bramki strzelił wspaniały napastnik Korneliusz Nerek. Pod koniec pierwszej połowy Kotwiczanie mieli jeszcze szansę na remis - w 44' udało im się strzelić piękną bramkę. Niestety obrona zawiodła. Ostatecznie zamiast punktów, goście zabrali 2 żółte kartki.\nSmoki z Gideny - Smoggy Sangia (0:2)\nKolejny jednostronny mecz - tym razem pałeczkę przejęli goście. Po pierwszej połowie nadal atmosfera była gęsta jak mgła. Nie udało się ani jednej, ani drugiej stronie nie udało się uderzyć w stronę bramki. Dopiero po 45 minutach dwa gole strzeliła drużyna Smoggy Sangia. Zarówno w polu, jak i ze strzałami udało im się skutecznie zdominować gospodarzy.\nBP Almera - WM Wedla (1:1)\nTutaj również nieszczególnie ciekawy mecz. Obie drużyny oddały po jednym strzale, jednak to goście zdominowali grę w polu. Wedlanie strzelili swego gola z rzutu karnego, podyktowanego w 62', a gospodarze wychodząc szybkim kontratakiem, strzelili bramkę niespełna 2 minuty później.\nFC Nowy Kotwicz - Dyskobolia Czarnolas (1:0)\nWspaniałe przedstawienie, w którym główną rolę zagrał sędzia. W 14' dał przekazał zawodnikowi FC Nowy Kotwicz żółty kartonik. W 20' natomiast kontuzji dostał zawodnik gości. Kolejnym występem sędziego było anulowanie gola, strzelonego przez gości w 52'. Chwilowe załamanie wykorzystali goście, wyprowadzając szybką ofensywę i strzelając w 54'. Niedługo było trzeba czekać - 10' później zawodnik gospodarzy otrzymał kartonik o żółtym kolorze. Zwyciężająca drużyna spróbowała jeszcze strzelić dodatkowego gola, jednak również został on anulowany\nKS Immortals - FC Rotor (0:2)\nJeden z najtrudniejszych meczy dla gości okazał się bułką z masełkiem, a drużyna Rotoru, zamiast męczyć się z groźnymi rywalami walczącymi o awans urządziła sobie strzelecką ucztę. Na 7 oddanych w stronę bramki gospodarza strzałów, aż 5 było spudłowanych. Oba gole padły dopiero w drugiej połowie meczu, w 66' i 81'. Goście zabrali 3 punkty, w zamian pozostawili tylko żółty kartonik.\nSmoki z Gideny - Łowcy Almera (1:4)\nJednak ucztą dla fanów kopanej można nazwać dopiero mecz Smoków i Łowców. W tym fenomenalnym meczu padło aż 11 bramek, z czego aż 10 oddała drużyna z Almery. Tymczasem zawodnicy z Gideny pomimo jednego strzału pokazali, że są w stanie strzelać perfekcyjnie i pomimo porażek, przegrywać z godnością. Pierwszy gol padł już na samym początku, strzałem z ogromnego dystansu przez zawodnika Łowców. Drugi gol mógł paść już w 22', jednak nie został on zaliczony przez sędziego. Cała akcja meczu przeniosła się na drugą połowę, którą zainaugurował Ross Burgess, strzelając dla Łowców drugiego gola. Wśród następnych strzałów wyróżnić należy główkę w 59'. Dopiero w 66' Smoki pokazały oblicze, strzelając wspaniałego gola z podyktowanego rzutu karnego. Niestety, gościom nie wystarczyło 2 punkty przewagi i w 76' zdobyli ostatniego gola meczu.\nSmoggy Sangia - WM Wedla (1:1)\nKolejny mecz, który nie przyniósł wielkich emocji. Zdecydowanie na boisku lepiej pokazała się drużyna gospodarzy. Mało dzieliło ich od zwycięstwa. Jeden gol, który nie został zaliczony na samym początku wystarczyłby, aby obronić na własnym boisku 3 punkty. Tymczasem pierwszy gol padł w 72', który dostał się na konto Wedlan. Zmotywowało to gospodarzy i 2 minuty później strzelili wyrównującego gola. Żadna z drużyn nie zdołała jednak uzyskać przewagi.\nBP Almera - Riderzy Almery (1:0)\nSpotkanie wyczekiwane w Almerze. Na boisku spotkały się dwie drużyny z tego samego miasta - dwie drużyny wyjątkowo miały kibiców w jednym meczu. Jednak drużyna Riderów nie wykorzystała potencjału i pozwoliła gospodarzom strzelić w 48' z rzutu karnego, samemu nie wykorzystując podyktowanej w 77' jedenastki. Niestety, włodarze nie zdołali powiększyć przewagi, kierując 2 strzały w pobliże bramki.\nTen artykuł dotowali: Krzysztof Czuguł-Chan, Juliette Alatriste.\nTen artykuł lubią: Laurencjusz Ma Hi at Atera, Robert Fryderyk, Vanderlei Bouboulina-à-la-Triste, Krzysztof Czuguł-Chan, Tomasz Liberi, Michał Michaelus, Remigiusz Lwowski von Hochenhaüser, Juliette Alatriste, Albert Felimi-Liderski, Bartłomiej Czapka, David de Hoenhaim, Erik Otton von Hohenburg, Mikołaj Muhammad bin Sa'al - Sueud .\n∞ Vanderlei Bouboulina-à-la-Triste, 03.06.2018 r. o 21:06:32\n∞ Alfred Fabian von Tehen-Dżek, 04.06.2018 r. o 06:50:39\n@Vanderlei byłoby lepiej, bo zapomniałem tekst sformatować. :/ Poza tym komputer odmawial posłuszeństwa (głową również)\nLubią ten komentarz: Mikołaj Muhammad bin Sa'al - Sueud .\n∞ Vanderlei Bouboulina-à-la-Triste, 04.06.2018 r. o 10:39:42\n@AFvTD To zupełnie nieistotne. Bardzo fajna relacja, oby takich więcej. Ja trzymam kciuki za Rotor i Dyskobolię!\n∞ Albert Felimi-Liderski, 04.06.2018 r. o 18:13:35\nMyślę, że patrząc na nasz najniższy poziom rozgrywkowy, można być pewnym, że jako SLP stoimy na solidnych podstawach. Tradycyjnie, świetna relacja ;)\n∞ Erik Otton von Hohenburg, 09.06.2018 r. o 10:42:55\nBardzo ciekawy artykuł i świetne sprawozdanie :)\nsesja z dnia 22.03.2019 r.


Opuchlak - Limit 10 g Agrecol – Sklep Poradnik Ogrodniczy\nOpuchlak - Limit 10 g Agrecol\nogranicza liczebność larw\npoprawia plonowanie roślin\nOpuchlak-Limit to preparat mikrobiologiczny poprawiający jakość środowiska korzeni roślin. Stwarza niekorzystne warunki dla rozwoju i żerowania larw opuchlaka w uprawie roślin jagodowych i ozdobnych. W jego skład wchodzą pożyteczne mikroorganizmy i wyciągi roślinne, które zmieniają środowisko glebowe na niekorzystne dla rozwoju larw opuchlaków. Larwy opuchlaka (Otiorhynchus) uszkadzają korzenie roślin powodując zaburzenia pobierania wody oraz związków mineralnych z gleby. Uszkodzenia dokonywane przez larwy opuchlaków prowadzą do osłabienia, a nawet do zamierania całych roślin.\nDlaczego warto stosować Opuchlak – Limit:\nzmniejsza liczebność larw i osobników dorosłych\nstymuluje zdrowy wzrost korzeni\npoprawia wzrost roślin – bakterie zawarte w preparacie produkują substancje odżywcze\nkorzystnie wpływa na zdrowy wygląd roślin\npoprawia jakość i ilość plonów\nPrzeznaczony dla takich roślin jak:\noprysk: 10 g preparatu rozpuścić w 5 l wody i opryskać do 100 m2 powierzchni upraw zagrożonych porażeniem przez opuchlaki. Następnie opryskana powierzchnie należy podlać.\nSubstancje czynne: mikroorganizmy i wyciągi roślinne\nPowiadomienie o dostępności: Opuchlak - Limit 10 g Agrecol


XPG INFAREX K10 - Nowa Klawiatura Dla Graczy Od ADATA\nADATA XPG INFAREX K10 to gamingowa klawiatura z dziewięcioma trybami podświetlenia RGB LED. Sprzęt wyposażony jest w 104 klawisze, a ich wytrzymałość określona została na 10 milionów kliknięć. Użytkownicy powinni zwrócić uwagę na zaokrąglone klawisze, które według producenta oferują zwiększoną kontrolę oraz komfort w użytkowaniu urządzenia.\nObowiązkowym elementem każdej klawiatury z przeznaczeniem dla graczy powinien być anti-ghosting. W tym modelu pozwala na wciśnięcie 26 klawiszy jednocześnie. Sprzęt oferuje także przyciski multimedialne, które umożliwiają sterowanie dźwiękiem, muzyką czy innymi efektami. Dodatkowo klawiatura wyposażona jest w blokadę klawisza “Windows”, która uniemożliwia jego przypadkowe wciśnięcie.\nPoprzedni artykułRapoo M10 Plus – kompaktowa mysz bezprzewodowa\nNastępny artykułNVIDIA GeForce RTX 2060 – karta dla ray tracingu ze średniej półki


Mauro Value 1 kg - SklepKawa.pl\n» Mauro Value 1 kg\nMauro Value to jasno palona mieszanka ziaren gatunku Arabica (15%) pochodzących z upraw Ameryki Południowej z przewagą wysokogatunkowej, azjatyckiej Robusty. Kompozycja charakteryzuje się dość intensywnym, pikantnym smakiem oraz dużą zawartością kofeiny. Szczególnie dobrze łączy się z mlekiem tworząc wyśmienitą kawę białą, cappuccino czy też latte. Na filiżance espresso, które również można z niej przyrządzić tworzy obfitą cremę. Kawa Mauro Value jest szczególnie polecana do ekspresów automatycznych oraz urządzeń vendingowych.\nSkład 15% Arabica


Loty Lublin Joplin, Loty z LUZ do JLN\nLoty z Lublin (LUZ) do Joplin (JLN)\nz Joplin do Lublin\nAlert cenowy: Lublin - Joplin Nie szukaj tanich lotów. Zrobimy to za Ciebie. Szukasz tanich lotów? Zapisz się na alert cenowy! Określ, dokąd i kiedy chcesz polecieć. Wyślemy Ci powiadomienie, gdy pojawi się lot w niższej cenie!\nCeny połączeń lotniczych z Lublin (LUZ) do Joplin (JLN) możesz sprawdzić w umieszczonej powyżej tabeli cen lotów. Aby zarezerwować lot wybierz odpowiednią datę wylotu i powrotu poniżej. Jeżeli chcesz zarezerwować lot tylko w jedną stronę (do Joplin) zaznacz opcję "w jedną stronę" na odcinku "Powrót". Po kliknięciu klawisza "Pokaż loty" system zweryfikuje dostępność połączeń w wybranych datach i wyświetli pełną listę propozycji lotów z Lublin do Joplin.


Donator, Mecenas, Partner, Sponsor … Teatr Muzyczny zaprasza do współpracy\nBiznes i sztuka przenikają się nader często i zawsze ku obopólnej korzyści. Najbliższy 2015 rok jest wyjątkowy, przypada w nim bowiem rocznica 70-lecia Teatru Muzycznego w Łodzi.\nW związku z tak istotnym wydarzeniem zaplanowane zostały:\nprapremiera musicalu komedii Cyrano de Bergerac z librettem napisanym na zamówienie przez Jacka Bończyka i muzyką komponowaną przez Krzysztofa Herdzina\nplenerowe wydarzenie inaugurujące początek lata, połączone z koncertem w Parku Helenowskim.\nwystawa plakatów teatralnych wybitnego polskiego scenografa – Ryszarda Kaji.\nTeatr Muzyczny dysponuje różnorodnymi nośnikami reklamowymi, które pozwolą Państwa firmie w skuteczny sposób dotrzeć do kolejnej grupy docelowej. Na indywidualne zamówienie może zaprezentować wybrany spektakl lub przygotować koncert dostosowany do rangi firmowego wydarzenia oraz jego charakteru. Występ może być zorganizowany w siedzibie Teatru, w siedzibie zleceniodawcy lub w innym, wskazanym miejscu.\nTeatr zaprasza szczególnie serdecznie do współpracy obejmującej kompleksowe wspieranie działalności Teatru: sponsoring poszczególnych spektakli i wybranych projektów artystycznych.\nInformacji udziela: Jolanta Sławińska – Ryszka, kierownik działu promocji i reklamy, tel.: (42) 678 35 11 wewn. 318, tel. kom.: 510 124 059


Toast za Czechowa\nDziś urodziny Czechowa, mojego teatralnego ojca chrzestnego. Sto pięćdziesiąte trzecie. Spędzam je w teatrze w Bydgoszczy w trakcie prób "Wiśniowego sadu". To w Bydgoszczy sezon Dzieł. Po "Ślubie" Gombrowicza teraz "Wiśniowy sad".\nDługie rozmowy o Czechowie i "Wiśniowym".\n- Ale tam się nic nie dzieje, w tej sztuce!\n- Przecież każdy wie, że tam się nic nie dzieje!\n- Ale tam się NAPRAWDĘ NIC nie dzieje!\n- Ale w jaki sposób!\nP. mówi: - Kiedyś byłem po stronie Łopachina. Po stronie gościa, który przyjeżdża z jakąś energią, chce to wszystko ożywić, zmienić, wykosić ten zaniedbany sad, zburzyć ten rozpadający się dom i wybudować coś nowego. A teraz już nie.\n- Czechow nie jest po żadnej stronie. Ani reformatorów, ani konserwatystów. Ani tych, co chcą burzyć i budować nowe, ani tych, co chcą, żeby trwało, jak jest. On pokazuje kolej rzeczy. Tak po prostu jest. Taka jest kolej rzeczy, tak działają ludzie, tak to działa.\n- Każdy z nich jest skurwysynem.\n- Ale też każdy z nich jest dobry. Jest i tak, i tak jednocześnie.\n- Oni są trochę wszyscy jak kukiełki. Wyobrażam sobie "Wiśniowy sad" w teatrze lalkowym.\nKiedy Czechow pisał "Wiśniowy sad" wiedział już, że umiera i że to jego ostatni tekst.\nP. - Wiesz, jak umarł Czechow? Odzyskał przytomność i nie mógł normalnie oddychać. Lekarz pobiegł po nową butlę z tlenem. Czechow zatrzymał go i mówi: "Nie warto doktorze, zanim pan wróci, ja już skończę". Lekarz został i stoi zakłopotany, nie wie, co robić. Przypomniał sobie, że w szafce jest szampan. - To może szampana? - Wyjął, odkorkował, rozlał, zatkał korkiem. - Wie pan, nie pamiętam już, kiedy piłem szampana - powiedział Czechow, robiąc łyk i to były ostatnie słowa w jego życiu. Trzy godziny po jego śmierci przy jego łóżku wystrzelił korek od szampana.\nTymczasem wczoraj wybrałem do tłumaczenia na rosyjski V(f) ICD 10 Transformacje i wysłałem do Moskwy, gdzie w maju ma się odbyć czytanie aktorskie. A w kwietniu ukaże się po rosyjsku "Nieskończona historia". Twoje zdrowie, godfather!\n2013-01-29 | Dodaj komentarz\nPodróż w czas strajku\nWypadło mi jechać pociągiem do Bydgoszczy w czasie strajku kolei. Jak wielu ludzi, nie miałem wyboru. Gdybym był jeszcze dziennikarzem, nazajutrz w gazecie ukazałby się reportaż uczestniczący (nasz reporter specjalnie dla naszych czytelników spędził dzień w pociągu!). Ale jechałem tymi pociągami m.in. dlatego, że nie jestem już dziennikarzem. i dopiero znalazłem trochę czasu, żeby siąść sobie przy kawie, i coś napisać. A teraz już strajk kolejarzy nieaktualny. Zamierzchła informacja. Nikt już prawie o nim nie pamięta. Więc króko. W charakterze wspomnienia.\nWycyrklowałem sobie tak, żeby przed 7.00 być w Katowicach i tam, na nowiutkim dworcu spędzić te dwie godziny, żeby od razu ruszyć bezpośrednim do Bydgoszczy i dojechać, zakładając dwugodzinne opóźnienie, do 17.00, bo o 17.00 zaczynałem zajęcia.\nPociąg próbujących nadrobić początkową kompromitację Kolei Śląskich miał być o 6.57 w Katowicach. Stojąc na mrozie w przedporannym mroku na bielskim dworcu pogadywaliśmy sobie z współpasażerami: - Zdążymy przed strajkiem, czy nie zdążymy.\nCo ciekawe, żadnych wrogich, czy niechętnych kolejarzom nastrojów nie było.\nW pociągu, jak zwykle o tej porze, senny tłum i pierwsze tego dnia rozbudzonych Polaków rozmowy o polityce. Ludzie jadą do pracy, coraz więcej ludzi codziennie dojeżdża do pracy z Bielska do Katowic. Studenci się denerwują, bo mają sesję i muszą dojechać na egzamin. Wszystko idzie dobrze. Mamy świetny czas. W Pszczynie wsiada kolejny tłum ludzi. Ruszamy i łups. Gaśnie światło. Jeszcze jedna próba. Łups. Pociąg zdechł. Czekamy. 10 minut. 15 minut. Nic nie wiadomo. W pociągach naszych nie ma zwyczaju informowania pasażerów, dlaczego stoimy. Wszyscy siedzą. Pociąg stoi. 20 minut. Idzie wieść przez pociąg z ust do ust, że się zepsuliśmy. Ludzie pojedynczo wychodzą na mróz. Trzech kolejarzy w pocie czoła dłubie coś pod wagonem. Po chwili jeden po prostu ładuje w wagon z kopa. I jeszcze raz. I jeszcze. Na chama buciorem z kopa. Stary, kolejarski sposób. No ale tym razem nie pomogło. Pół godziny. Nie pojedziemy dalej - przekazuje szeptana z wagonu do wagonu wieść, choć nadal nikt nas o niczym nie informuje. Mają co innego na głowie wszak. Maszyna się zepsuła. Jedzie następny pociąg. Wszyscy się przesiadają. Zdążymy, nie zdążymy. Już po czasie. Siódma minęła, dalej jedziemy, ufff. Może odwołali. Wszyscy dzwonią z komórek, mówią, cieszą się: "Jedziemy! Jeden się zepsuł, ale jedziemy!" Katowice Ligota. Koniec. Z megafonów na peronie dobiegają komunikaty strajkowe. No cholera jasna! Nie mogli jeszcze tej jednej stacji przejechać? Ludzie spokojni. Wszyscy doceniają, że nie wysadzili nas w polu. Cały tłum ustawia się na przystanku autobusowym, niektórzy wzywają taksówki. Kioskarka mówi, że do centrum około 10 kilometrów, pieszo nie dojdziemy. Do autobusu za to wszyscy nie wejdą. Kto pierwszy, ten wsiądzie. To mały miejski autobus. Nie pomieści tłumu z całego składu. Jakoś udaje mi się upakować z plecakiem i laptopem do drugiego z kolei. Nikt koło mnie nie wie, gdzie to jedzie. Ważne, że kierunek prawdopodobnie dobry. Wysiadamy wszyscy na jakimś rondzie, bo ktoś rzucił hasło. Wyścig do tramwaju. Maleńki wagonik. Jadę upchnięty, wciśnięty w drzwi, jak w starych dobrych latach osiemdziesiątych. Nastroje względem kolejarzy nieznacznie się pogarszają, choć ktoś ich usprawiedliwia.\n- Gdyby nie ci związkowcy, to byśmy wszyscy cienko kwiczeli - mówi. Bez komentarzy. Jakaś studentka koło mnie wściekła tłumaczy przez telefon, że to nie jej wina, że nie zdąży. Myślę sobie, że z drugiej strony są też pewnie studenci, którzy są zadowoleni. - Strajk był, panie profesorze...\nNa dworcu w Katowicach miła atmosfera. Dziennikarze radiowi i telewizyjni robią trochę ruchu, bo reszta ludzi siedzi spokojnie. Jest od kolejarzy dla pasażerów darmowa kawa i herbata. Jacyś młodzi chodzą i udzielają informacji. Kasjerka nie sprzedaje biletów.\n- Nie wiem, na co panu sprzedać. Nie wiem, co kiedy ruszy, jak będzie z przesiadkami.\nWydaje zaświadczenia, że próbowało się kupić bilet.\nPrzed dziewiątą komunikat, że pociągi odjeżdżają. Do Bydgoszczy z piątego. Biegnę. Psiakrew! Przebudowa. Zamknięte przejście na piąty. Nikt nie wie, którędy!!! Jakieś nikłe oznaczenia wreszcie. Ktoś kieruje - trzeba wyjść z dworca, przejść koło kina Rialto, przejść przez ulicę i już. Biegnę, błądzę. Dobiegam na pusty peron. Pojechał!\nNa rozkładzie już totalny chaos. Nie wiem, co, kiedy gdzie. Kasjerka sprzedaje mi bilet na TLK przez Warszawę. Wsiadam w pierwszy odjeżdżający do Warszawy - intercity. W pociągu jestem świadkiem awantury. Konduktorka tłumaczy staruszce, że ma bilet na pociąg innej spółki i jak chce jechać, to musi kupić nowy. Staruszka mówi, że musi jechać, a jej pociągu nie ma i nie wiadomo, kiedy będzie, a ona jest z mamą!!!! Rzeczywiście. Ta staruszka jest z mamą!!! Nowy bilet kosztuje jakieś 150 złotych. Staruszka płacze. Jej mama nie wie, o co chodzi. Chcą wysiąść. Za późno, bo ruszamy.\n- Wysiądziecie w Sosnowcu - mówi konduktorka.\nStaruszka zanosi się płaczem. - Co ona zrobi z mamą w Sosnowcu na tym mrozie? Mamie strasznie ciężko wchodzić po tych schodach do wagonu i schodzić. Co one zrobią w Sosnowcu?!\nKonduktorka znika, bo jest problem - drzwi się zacięły z wagonu do wagonu. Nie da się przejść. Pasażera uwięziło w przejściu między wagonami. Staruszka płacze. Przed Sosnowcem konduktorka wraca i każe staruszce i jej matce usiąść ze mną w przedziale. Nie wiedziała, że jest decyzja, że wszystkie bilety wszystkich spółek będą tego dnia przez wszystkich kolejarzy honorowane. A więc starczy mieć tani bilet Przewozów Regionalnych, żeby jechać trzykrotnie droższym intercity. To miłe. Wszystkim się poprawiają humory. Mama staruszki się uśmiecha i klepie mnie po kolanie.\nDruga konduktorka jest nadzwyczajnie miła i przyjazna. Poświęca trochę czasu, żeby sprawdzić dla mnie przesiadkę do Bydgoszczy. Zgodnie z jej wskazówkami wysiadam w Warszawie Zachodniej. Niestety. Tu dopiero jest masakra. Tu już kompletnie nikt nic nie wie, a tablice świetlne z rozkładami jazdy po prostu wyłączyli. Trzeba być czujnym i orientować się po zapowiedziach. - Właśnie wjechał pociąg do Olsztyna. Zaraz odjedzie! - itp.\nDwie godziny w bistro na dworcu, zanim usłyszałen, że odjedzie opóźniony o 90 minut pociąg do Bydgoszczy. Telefony do teatru. No niestety, nie zdążę na zajęcia, które prowadzę. Dojeżdżam na 19.00 po trzynastu godzinach podróży. W sumie... Mogło być gorzej. Ale najciekawsze, że nawet w największym bałaganie, w Warszawie, nie usłyszałem żadnego komemtarza od ludzi wrogiego wobec kolejarzy. jeśli już, to wobec ich władz. Takie nastroje.\n2013-01-27 | Dodaj komentarz\nCóż, urok polskich kolei. Trzy dni temu jechałem z Kolonii do Frankfurtu n/Menem - to jakieś 180 km. Podróż trwała godzinę. No, ale pociąg ICE sunął ponad 200 km/h (trasa przystosowana do prędkości do 300 km/h). Zwykły (niemiecki) pospieszny pokonuje tę odległość w 2 godziny.\nNadciąga poranek. Ptaki. Życie jest dziwne. Smak kawy po bezsennej nocy. Niebiański spokój.\nKawa niebiańskiego spokoju. Made in China.\nKiedy chodziłem do przedszkola, wszyscy chłopcy kochali się w Gośce. Skąd myśmy wiedzieli, o co tu w ogóle chodzi. Że się kochamy w Gośce? No skąd? Z bajek o królewnie? No skąd do cholery?! Mieliśmy po pięć lat! Wszyscy pragnęliśmy Gośki. Boże no, przecież nie chodziło o seks, no nie! Niejednokrotnie wyobrażałem sobie, że wybucha wojna, zewsząd wyłażą faszyści. Ogień pancerfaustów. Czołgi suną w stronę naszego przedszkola. Gośka, leż spokojnie, nie bój się, już idę! Prędzej, prędzej, mój Janku, mój Zorro! Niemcy duszą panią. Naszych chłopców z grupy mordują pod Nabutyszafkami. Ja znam sztuczki! Niewidzialny przechadzam się po korytarzu. Łapię Niemców na lasso i puszczam ich cało. Oni sami potem się poślizgną, wypadną przez okna. Z całego przedszkola zostajesz tylko ty i ja. Teraz już wiesz, że cię kocham. Wezmę cię w takie miejsce, gdzie Niemcy nie dojdą. Rosną tam maliny. Bo to działka.\nW końcu ktoś wymyślił, że trzeba całować. Że jak się kocha, to trzeba całować. Wszyscy chłopcy mówili, że ją całowali. Tylko ja nie, bo ja ciebie naprawdę kochałem. Kurde! Pięciolatek! Może wtedy! Może właśnie tylko wtedy się naprawdę kocha, nie wiem. Ale w końcu przedszkole dobiegało końca, wszystko się kończyło. Na leżakowaniu podkradłem się, zobaczyła mnie w ostatniej chwili. Chwyciłem za włosy, pociągnąłem w tył. Boleśnie odchyliła głowę, krzyknęła. Pocałowałem ją w otwarte usta. Rozpłakała się. Gośka. I po co to było? Po to, żeby zostało w głowie już do końca życia? Ten gwałt? Żeby mi tak już został? Mój pierwszy akt miłosny był gwałtem. Ciekawe. Kawę. Chcę kawę. Robię kawę.\nSmak kawy po bezsennej nocy.\nLOVE - w wykonaniu Tomasza Pisarka, reż. Bogusław Słupczyński, Teatr CST w Cieszynie. Premiera - 27 stycznia, 2013 roku o godz. 19.00.\nTekst skończony w 2010 roku w Ustce doczekał się prapremiery w Cieszynie. Dziś, przed wyjazdem do Bydgoszczy, udało mi się odkopać auto, przebić przez śnieg i zajrzeć na próbę. I doświadczyć znów tego niesłychanego uczucia, że jakaś postać oderwała się ode mnie i ożyła, i już będzie sobie żyć.\nViola i Łukasz\nByliśmy na premierze. Bardzo nam się podobało. Dziękujemy:-)\ndlaczego Pisarek nie gra tego w Bielsku również, ludzie chcą to zobaczyć\nRozmowa w Opolu z facetem na eksponowanym stanowisku:\n- Pan jest z Bielska-Białej?\n- To tam, gdzie rządzi ten straszny facet? Ten troglodyta?\nPrzed Opolem dwujęzyczne tablice z nazwami miejscowości. Na przykład:\nNa próbie Morrison woła Manzarka:\n- Dobrze! W Opolu to pasuje!\nNo Rajmund mu było. Zdrobniale Ray. Rajmund Manczarek. Wyrzucił -c-, żeby łatwiej było Amerykanom wymawiać.\nW jednym z licznych wywiadów, jakich udzielał podczas swoich przyjazdów do Polski, Ray Manzarek mówi, że wszystko, co najważniejsze w jego życiu, wydarzyło się wtedy, w ciągu tych kilku lat, w młodości i trochę dziwnie tak żyć, kiedy kulminacja dawno już była.\nPół godziny temu napisałem ostatnią scenę "Morrisona".\nKoniec rock and rolla. This is\nOdnosząc się do Pana pierwszej części wpisu, jak kiedyś powiedział ówczesny Marszałek Sejmu "Jaki Prezydent taki zamach". Jednak teraz to on jest Prezydentem, a zatem "Jaka Ruska Buda taki i Prezydent". Kiedyś się kłóciłem z architektem, bo inwestor wprowadził zmiany do projektu, co powodowało, że powstanie kiczowaty potworek. Znany architekt powiedział mi wówczas "..niech Pan się nie denerwuje, każde dzieło to znak naszych czasów, znak zleceniodawców, a my robimy nie to co nam się podoba, tylko to, za co nam zapłacą". Ach ta sztuka. Pana chyba też jeszcze nie stać na to, aby pisać to co Pan chce, tylko pisze Pan to co się lepiej sprzeda. Kiedyś pojechałem do Ząbkowic Śląskich (przed wojną Frankenstein) i przejeżdżałem przez wieś, o nazwie Stolec. Wieś totalnie zaniedbana, walące się dachy, ruiny domów, stodół. Jedyna inwestycja od wojny jaką można było zauważyć to ławeczki przy drodze przed każdą zaniedbaną chałupą. W Bielsku też ludziom wiele nie trzeba, coś wybetonować, zburzyć jak to mówią "ruinę" i poszerzyć ścieżkę .. ups, arterię. Troglodycii aby móc się rozwijać muszą mieć sprzyjające do tego warunki. Bielsko i jego mieszkańcy jak widać to miejsce dla nich idealne, .... to chyba taki Stolec w skali makro.\nNie oceniam tak Bielska-Białej ani bielszczan. Mieszkam tu, znam tu mnóstwo ludzi, mam tu przyjaciół, rodzinę, dom. Od zawsze słyszę, że coś tu jest nie tak, ale nie wiem, gdzie miałby być ten feler w nas. Są problemy tożsamościowe, owszem i błędne, moim zdaniem, szukanie tożsamości w regionie, czyli głównie w okolicznych wioskach, a nie w samym mieście. Ale takie problemy są w wielu miastach w Polsce. Nie wiem, na czym polega fenomen rządów wąsatego, chamowatego gbura. Może na tym, że jako pierwszy w widoczny sposób realizuje jakąś wyraźną koncepcję rozwoju tego miasta, jako miejsca zakupów i rekreacji.\nTajemnicą sukcesu gbura jest chyba zamordyzm i zbieg okoliczności. Zamordyzm, bo większość utożsamia go nadal z mocnym przywództwem. Tradycji demokratycznego przywództwa, niestety, nie mamy. Zbieg okoliczności, bo gburowi spadła z nieba manna unijnej kasy. Poza tym zdyskontował ożywienie gospodarcze z początku dekady. Bo inwestycje rządowe, wojewódzkie i prywatne też szły w odczuciu ludzi na jego rachunek.\nWłaśnie dzisiaj tamtędy przejeżdżałem i nie mogę dojść, co może znaczyć po niemiecku 'Chrzowitz'? i to jeszcze pisane przez 'rz', pewnie to samo co 'Bielitz', czyli na siłę zniemczone Bielsko, a po niemiecku po prostu nic, zresztą tak samo jak Berlin, którego nazwa ma słowiańską genezę. I do cholery, dlaczego Niemcy nie zniemczyli tej nazwy Berlin, a Ślązacy na siłę zniemczają i wychodzi wspomniane ' Chrzowitz'?\nMnie zaintrygowało, jak się czyta po niemiecku - Chrzowitz.\npanie Arturze, a może to 'po śląsku' ? ;)\nwymawia się Krcowic niestety nie wiem co to krco, ale wiem co to Witz. Kiedyś się je opowiadało w Bielsku.\njacob / marny witz Ci wyszedł, ze słabą puentą :(\nZamieszczenie antyokrzesikowego felietonu Michała Smolorza, jako jego ostatniego słowa, wieńczącego całość jego życia, było, mówiąc bardzo oględnie, nieuczciwe, również wobec zmarłego.\nPrzeczytałem wreszcie ten osławiony felieton, opublikowany pod hasłem "Ostatni felieton Michała Smolorza".Ten szeroko komentowany felieton, który, w ten sposób i w takim czasie opublikowany, zyskał rangę testamentu Smolorza. Nisko trzeba cenić człowieka, żeby zafundować mu takie ostatnie przesłanie - doraźną polemikę z Januszem Okrzesikiem, czy z kimkolwiek innym.\nZaatakowany nie ma szans się bronić. Nie polemizuje się ze zmarłym człowiekiem nad jego otwartą trumną. Jeśli ktokolwiek w jakiejkolwiek podobnej sytuacji próbowałby to robić, byłby na przegranej pozycji, po pierwsze jako odstępca od fundamentalnych kulturowych praw, po drugie dlatego, że siła ostatniego słowa jest bezwzględna i zmiatająca wszystkie racjonalne argumenty.Trudno mi uwierzyć, że osoby decydujące o publikacji tego tekstu, nie zdają sobie z tego sprawy.\n- To co? Mieliśmy nie puszczać tego tekstu? Cenzurować?- zapytałby ktoś.\nAbsolutnie niczego nie cenzurować! Puszczać. Zachęcać do dyskusji, do polemik. Przypominać, co mówił i co myślał. Ale poczekajcie chwilę! Umarł czlowiek.\nTen sam tekst opublikowany np. w rocznicę śmierci nie miałby już rangi testamentu, ostatniego słowa. I dałoby się z argumentami w nim zamieszczonymi rozmawiać.\n2013-01-15 | Dodaj komentarz\nPostanowiłem niczego w tej sprawie nie komentować, więc tylko dziękuję za ten wpis.\nNiezły komentarz panie Arturze, zaglądnę do ostatniego felietonu śp. Michała Smolarza za rok...


Nie da się naładować telefonu wpinając się do gniazdka, w którym nie ma prądu. – Blog – Poradnia Perspektywa\nporadnia 16 February 2021\nPsychoonkolog ? A kto to taki ?\nUwielbiam ten moment w samolocie, krótko przed startem, kiedy obsługa pokładowa wykonuje serię zabawnych gestów, na które większość pasażerów nie zwraca uwagi, a część zwracająca uwagę i tak nie koduje o co chodzi i co miałaby zrobić w razie “W”. Ale w całej tej procedurze jest jeden element i jedno zdanie, które choć za pierwszym razem bardzo mnie zdziwiły, dziś, po wielu latach, są dla mnie oczywistą oczywistością, a do tego absolutnie najlepszą metaforą zdrowej relacji z samym sobą.\n“Jeśli ciśnienie w kabinie gwałtownie spadnie, maski tlenowe wypadną automatycznie. Pasażerowie podróżujący z dziećmi zakładają maskę najpierw sobie, a następnie dziecku”. Dlaczego? Bo aby zadbać o innych najpierw musimy zadbać o siebie i swoje bezpieczeństwo. Trudno pomóc komuś, kiedy samemu traci się przytomność. Jeśli z kolei najpierw założymy maskę dziecku, a sobie nie zdążymy, jest szansa, że już więcej się dzieckiem w tej trudnej sytuacji, ani w żadnej innej nie zajmiemy. Dlatego najpierw sprawnie zakładamy maskę sobie, a następnie dziecku. Jeśli jednak przyjrzeć się postępowaniu dorosłych poza samolotem, często okazuje się, że stosowanie tej zasady “Najpierw zadbaj o siebie, żeby móc pomóc innym” nie tylko bywa trudne, co nawet poza zasięgiem naszej percepcji. Nie bez znaczenia jest tu czynnik kulturowy i wpajane nam od dziecka wzorce, skrypty i schematy. Zdrowa relacja z samym sobą, myślenie o sobie i dbanie o siebie, często błędnie jest nazywane egocentryzmem, narcyzmem czy egoizmem w negatywnym znaczeniu tego słowa. Dlaczego błędnie?\nOtóż egocentryzm potocznie rozumiany jako myślenie wyłącznie o sobie, zdaniem Piageta (jednego z najwybitniejszych psychologów zajmujących się rozwojem człowieka) towarzyszy człowiekowi od urodzenia i wynika z niezdolności do przyjęcia perspektywy drugiej osoby. I o ile do 7 roku życia jest zupełnie normalny i naturalny, a jego przyczyną jest niewykształcenie się jeszcze tzw. myślenia operacyjnego, o tyle u osób dorosłych postrzeganie siebie jako osoby ważniejszej, pełniącej główną rolę we wszystkich wydarzeniach, przeszacowywanie swojej roli oraz nieumiejętność czy też niechęć dostrzegania perspektywy innych może wynikać m.in. z niedorozwinięcia funkcji myślenia operacyjnego, zaburzenia funkcji empatyzowania czy mentalizowania innych osób. Egocentryzm u osób dorosłych jest zachowaniem czy też postawą skrajnie różną od zdrowego dbania o swoje potrzeby i chronienia swoich wartości.\nNarcyzm to z kolei w potocznym rozumieniu samozachwyt, lubienie siebie za bardzo. Psychologia i psychiatria natomiast widzi ten temat inaczej. Wg klasyfikacji zaburzeń psychicznych Amerykańskiego Towarzystwa Psychiatrycznego narcyzm jest jednym z zaburzeń osobowości, ściśle związanym z przekonaniami wielkościowymi na swój temat – uważaniem się za lepszego od innych, przekonaniem o swojej wyjątkowości, oczekiwaniem podziwu, aroganckimi zachowaniami, nieliczeniem się z uczuciami innych przy jednoczesnym przewrażliwieniu na swoim punkcie.\nEgoizm to z kolei pojęcie, które ma słabą renomę i kojarzone jest z myśleniem wyłącznie o sobie. Od jakiegoś czasu mówi się o “zdrowym egoizmie” i tym właśnie chciałabym się dziś zająć, bo to właśnie on sprawia, że pomyślimy o swoich potrzebach np. tlenu w samolocie i zatroszczymy się o nie, a po zapewnieniu sobie bezpieczeństwa czy też komfortu będziemy otwarci na zaspokajanie potrzeb innych osób.\nCzęsto w naszej kulturze mówi się dzieciom, młodzieży, dorosłym “nie bądź samolubny”, “nie bądź egoistą” i o ile co do zasady się zgadzam z tym, że koncentrowanie się wyłącznie na sobie nie jest postawą zdrową i funkcjonalną, o tyle w samolubieniu siebie nie widzę nic złego – nawet bym zachęcała do lubienia a wręcz pokochania siebie samego 😉 Mam też wrażenie, że o tym samolubieniu i egoizmie mówi się często w sytuacjach nieadekwatnych, kiedy człowiek nie wykazuje się egoizmem czy egocentryzmem a zwyczajnie ma zdrowy odruch zatroszczenia się o jakąś swoją potrzebę, ale komuś innemu nie jest to na rękę. I potem ten dorosły co to słyszał między słowami, że dbanie o swoje potrzeby jest złe, idzie w świat, daje sobie wchodzić na głowę, nagina się żeby być “miłym” albo żeby innym było wygodnie, bo tak “wypada”.\nJakiś czas temu usłyszałam, że “czasem trzeba powiedzieć innym NIE, żeby sobie powiedzieć TAK”. I myślę, że jest to kwintesencja tego właśnie “zdrowego egoizmu”, choć chyba wolę określenie “miłości własnej”. Bo wyobraź sobie sytuację, że bardzo, ale to bardzo chce Ci się siku. I na drodze do toalety, kiedy już prawie rozpinasz rozporek, spotykasz znajomą, która ma akurat silną potrzebę wygadania się. Za przeproszeniem nie posikasz się, żeby zrobić koleżance dobrze i jej wysłuchać. Oczywiste, prawda? To niezwykle ciekawe, że wybór w kwestii zadbania o własną potrzebę biologiczną jest oczywisty. Ale kiedy w grę wchodzą potrzeby ciut wyższego rzędu np. emocjonalne, to już nie tak łatwo powiedzieć komuś NIE, a sobie TAK. No bo wyobraź sobie, że jesteś totalnie przemęczony fizycznie i psychicznie. Organizm krzyczy, że jak nie zwolnisz, to Cię sam zwolni. Marzysz o tym, żeby jeden weekend porobić nic albo wyłącznie to na co masz ochotę. I wtedy odzywa się mama, która akurat postanowiła urządzić balkon. I to jest mama, która mówiła często “bądź miła, tak nie wypada!”. I to nic, że mama może ten balkon urządzić kiedykolwiek, ale musi teraz i już. Więc Ty teraz postawiony w sytuacji “rzuć wszystko i naprawiaj rowerek” stoisz między wyborem:\nByć dobrym dla siebie, zaopiekować się sobą, dać organizmowi to, czego potrzebuje, odmówić mamie i zaproponować jej pomoc w kolejny weekend\nZignorować swoją potrzebę, obiecać mamie pomoc, nadwyrężyć kolejny raz swój organizm, ale dostać medal z kartofla za bycie “miłym”.\nWybór drogi 1. pociąga za sobą konsekwencje: zregenerowany organizm, naładowane baterie, dobrostan w rozumieniu fizycznym i psychicznym, siłę i chęci do pomocy mamie za tydzień, przy oczywiście możliwych wyrzutach sumienia, no bo “mamie będzie przykro”… i może nie obyć się bez wyrzutów rodzicielskich\nWybór drogi 2. skutkuje: wycieńczonym organizmem, potencjałem na chorobę, bo organizm zbuntuje się, że dalej nie pojedzie, frustracją, że mama nic nie rozumie wyładowaną na niej w trakcie urządzania balkonu, potencjałem na awanturę rodzinną i zamiast łatki “miłego i uczynnego” przyczepienie jakiejś innej typu “histeryk” czy “nerwus” no bo przecież na pewno “przesadzasz”.\nTo oczywiście hipotetyczna sytuacja, która mogłaby mieć szereg różnych rozwiązań i konsekwencji. Ale zdaje się, że dość dobrze pokazuje, dlaczego zadbanie o “własny tlen” jest kluczowe, żebyśmy mogli zadbać też o innych. Nie da się naładować telefonu wpinając się do gniazdka, w którym nie ma prądu. I analogicznie… nie da się skutecznie na dłuższą metę zatroszczyć o potrzeby innych, kiedy potrzeby własne są zaniedbane. Ale ten temat jest ściśle związany jeszcze z dwoma wątkami – świadomością swoich potrzeb i wartości oraz drugą stroną medalu a mianowicie oczekiwaniem od innych zaspokajania naszych potrzeb. No bo jeśli ja nie wiem czego mi potrzeba do osiągnięcia dobrostanu i nie umiem się o to zatroszczyć, to często oczekuję od innych, że dadzą mi to coś, czego ja sama dać sobie nie umiem albo nawet nie wiem czym to jest i każę innym gonić mojego króliczka. Z drugiej strony Martin Seligman, twórca psychologii pozytywnej mówi, że człowiek jest kompletny i ma w sobie szereg zasobów, które pozwalają na samorealizację i osiąganie dobrostanu. A pierwszym krokiem do niego jest świadomość swoich potrzeb. Może więc warto zacząć od siebie i w ramach miłości do siebie pozwolić sobie na “zdrowy egoizm” i z zaspokojonymi potrzebami (i naładowanymi bateriami 😉 ) iść w świat wspomagać innych w zaspokajaniu ich potrzeb. W tej kolejności. A nie odwrotnie 😉


Zawartość aragorn111 - strona 2 - Forum Aqua-Reef.pl - Akwarystyka morska\nZawartość dodana przez aragorn111\n[S] Sprzedam cyrkulator Tunze 6025 turbelle nanostream i korale\nSprzedam cyrkulator Tunze 6025 turbelle nanostream Stan bardzo dobry, dodatkowy wirnik kupiony w erybce. 2600 l/h , 5W Cena 100zł lub z przesyłką po przedpłacie 107zł albo zamiana za pokolca Odbiór Wojkowice lub Siemianowice Śl. Gratisowy dodatek Xenia :-) tel. 601474588 Jest też trochę korali: caulastrea, pawona, xenia, grzyby czerwone, sinularia\nSprzedam ukwiał Quadricolor, ryby, LPSy\nSprzedam Quadricolora. Zdjęcia to moje ukwiały. Cena 65-100zł tel. 601474588 Wojkowice. Nie wysyłam Mam też caulastree fluo, euphylie, i inne. Do sprzedania również centropyge bispinoza za 130i gobiodon okinawe za 40zł lub zamiana na pokolca\naragorn111 odpowiedział aragorn111 → na temat → Sprzedam\ngobiodon poszedł do mojego brata, korale taż się skończyły na razie\nSprzedam Centropygę Bispinoza za 130zł oraz Gobiodona Okinawae za 40zł lub zamienię na pokolca tel.601474588 Wojkowice\nKupię żywą skałę\nKupię żywą skałę bez plag z działającego zbiornika. Okolice Siemianowic, Wojkowic, Katowic tel.601474588\nKupię ok 10kg żywej skały bez plag, najlepiej drobne kawałki. Okolice Siemianowic, Będzina,Katowic tel.601474588\naragorn111 odpowiedział aragorn111 → na temat → Kupię\n[S] Sprzedam akwarium z tłem 45x45x45\nSprzedam akwarium 45x45x45cm , ok 90l , silikon przejrzysty, dwie ściany oklejone tłem błękitnym (łatwo można usunąć) do tego podkład z pianki pod dno. Cena 80zł Wojkowice koło Piekar Śl., tel.601474588 Możliwa zamiana na jakieś życie.\nMa jakieś 2-3mc stan bardzo dobry\n[S] TUNZE 6015 2szt.\naragorn111 odpowiedział Tuptus → na temat → Sprzedam\nWitam. Mógłbym dać połowę ceny sklepowej czyli 60zł. Pozdrawiam Piotr\nPrzyjmę ew. kupię odpieniacz i pompe cyrkulacyjna do malego akwa. 30l\naragorn111 odpowiedział solanka123 → na temat → Przyjmę / Oddam\nWitam. Mam małego resuna zmodyfikowanego przeze mnie. Kupiłem go w sklepie ok. 2mc temu. Powiększyłem wlot wody, przedłużyłem część w której jest piana i pracuje świetnie. Naprawdę zbiera syfek. Pracował w 36litrach. Akwarium jest teraz większe i przestał pasować więc jest na zbyciu za 60zł. tel.601474588 Piotr Wojkowice - Śląsk.\nmam też na małych skałkach szczepki\n[S/Z] caulastrea, euphyllia, capnella sprzedam Wojkowice\nZostały tylko dwie szczepki capnelli po 30zł\nMam do sprzedania: -szczepki capnelli: 1x10zł, 2x30zł, 1x20zł i 1x45zł - szczepkę euphylli jak na zdjęciu 50zł rozmiar mandarynki - szczepkę 5mordek caulastrei super fluo jak na zdjęciu 50zł lub zamiana na inny kolor - szczepkę sarkophytona dwa na razie małe kapelusze 30zł tel. 601474588 ,Wojkowice obok Piekar Śl\nEuphylia i caulastrea sprzedane\nENCANTEMA QUADRICOLOR ukwiał i Caulastrea sprzedam Śląsk\nSprzedam piękny ukwiał Encantema Quadricolor wielkości dłoni. Jest potomstwem ok.dwa miesiące po podziale. Świetny dla nemo. Cena 100zł tel.601474588 Wojkowice obok Piekar i Czeladzi. Mam też piękną fosforyzującą Caulastreę ponad 10 mordek żółtozielona cena 65zł, są też grzybki\nRezerwacja do soboty dla Pani Moniki z Zabrza.


Regulamin Konkursu "Moja Elewacja Marzeń - zwrot kosztów projektu" | ElewacjeMarzen.pl\nRegulamin Konkursu „Moja Elewacja Marzeń – zwrot kosztów projektu”\n1. Niniejszy Regulamin określa warunki, na których odbywa się konkurs „Moja Elewacja Marzeń – zwrot kosztów projektu”.\n2. Konkurs trwa od dnia 04 kwietnia 2022 r. do dnia 30 kwietnia 2022 r.\n4. Przewidziany Regulaminem konkurs ma na celu promocję Spółki Elewacje Marzeń Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Białymstoku przy ul. Brukowej 28 lok. 6, 15-889 Białystok, wpisaną do Rejestru Przedsiębiorców prowadzonego przez Sąd Rejonowy w Białymstoku XII Wydział Gospodarczy Krajowy Rejestr Sądowy pod numerem KRS 0000861011 o kapitale zakładowym w wysokości 5.000,00 zł.\n5. Informacje na temat Konkursu dostępne są na profilu społecznościowym Organizatora pod adresem https://www.facebook.com/elewacjemarzen (dalej: „Fan page”), dostępnego w ramach sieci łączności na odległość.\n1) Organizator Konkursu – Elewacje Marzeń Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Białymstoku przy ul. Brukowej 28 lok. 6, 15-889 Białystok, wpisaną do Rejestru Przedsiębiorców prowadzonego przez Sąd Rejonowy w Białymstoku XII Wydział Gospodarczy Krajowy Rejestr Sądowy pod numerem KRS 0000861011 o kapitale zakładowym w wysokości 5.000,00 zł.\n2) Uczestnik – każda pełnoletnia osoba zgłaszająca swój udział w Konkursie na zasadach określonych niniejszym regulaminem.\n3) Jury – organ wyłaniający zwycięzców konkursu, składający się z 2 przedstawicieli organizatora oraz 2 przedstawicieli agencji marketingowej Branding Autentiko.\nd) wyrażenie zgody na udział w materiale filmowym oraz sesji zdjęciowej opisującej współpracę z Organizatorem przed i po zakupie elewacji, procesu powstania elewacji oraz jej użytkowania. Warunki i termin przygotowania materiałów promocyjnych zostaną ustalone bezpośrednio po wyłonieniu zwycięzców, jednakże ich przygotowanie rozpocznie się nie później niż do dnia 30 czerwca 2022 roku;\ne) wyrażenie zgody na publikacje materiału filmowego oraz efektów sesji foto-video budynku ze swoim wizerunkiem i wizerunkiem elewacji zakupionej przez Organizatora Konkursu w celach komercyjnych i reklamowych.\na) w przypadku wystąpienia uzasadnionych lub uprawdopodobnionych roszczeń osoby trzeciej z tytułu naruszenia dóbr osobistych albo praw autorskich poprzez publikację Zdjęcia, Organizator zastrzega sobie prawo do bezzwłocznego usunięcia Rysunku oraz dyskwalifikacji Uczestnika;\nb) zastrzega sobie prawo do weryfikacji przesłanego przez Uczestnika Zdjęcia i zdyskwalifikowania uczestnika w przypadku, gdy Zdjęcie będzie zawierać treści niezgodne z tematyką Konkursu, naruszające prawo, zasady współżycia społecznego, zasady kultury języka polskiego, dobre obyczaje, uczucia, w tym uczucia religijne lub w inny sposób naruszające prawa i dobre imię osób trzecich, lub w inny sposób naruszający prawa i dobre imię osób trzecich.\n1. Udział w Konkursie następuje poprzez wykonanie zadania, tj. wykonanie łącznie obu poniższych podpunktów:\na) wysłania zdjęcia, na którym widoczna będzie elewacja budynku wykonana na podstawie projektu wyprodukowanego tylko i wyłącznie przez markę „Elewacje Marzeń” na terytorium Polski w terminie od dnia 04 kwietnia 2022 r. do dnia 30 kwietnia 2022 roku na adres mailowy: [email protected];


Posty: 945 #2564336\nPozytywnie oceniam firmę (od30lat). Wysłali nie te elementy co zamawiane po telefonie była na drugi dzień korekta i dostawa. (pomyłkowo wysłane elementy kazali zostawić i nie zwracać-pytam dlaczego??-korekta i zwrot przewyższały koszty omyłkowo wysłanych podzespołów ??!!)\nElectra 23.03.2019 19:51:33\nPosty: 4995 #2564347\nPo kilku minutach dostajesz potwierdzenie swojego zamówienia.\nPo jakim czasie była Twoja reakcja, że chcesz zmienić adres dostawy?\nPosty: 2323 #2564355\nprzyznaj Artur ,\npewni dostałeś jakąś "działkę"za zrobienie reklamy tej firmie ,)\nPosty: 997 #2564358\nMnie też po głowie chodzi , ze to jakiś sondaż.\nPosty: 5517 #2564374\nPrzecież obecnie ogromna większość zakupów ma już na aukcjach i giełdach określaną możliwość i termin zwrotu, więc najlepiej jest przyjąć przesyłkę i zrobić zwrot, a w to miejsce złożyć nowe zamówienie.\nPosty: 348 #2564383\nPotwierdzam 100% kompetencje TME.\nnajlepiej jest przyjąć przesyłkę i zrobić zwrot, a w to miejsce złożyć nowe zamówienie.\nNie jest to za szczesliwe rozwiazanie. Wystarczylo tak jak ktos wczesniej napisal truchnac do firmy kurierskiej o zmiane adresu i po bolu. SP3CW w czym masz problem? Dziwnie jakos, ze zakladasz taki temat, to swiadczy o Twoim nazwijmy to delikatnie roztargnieniu albo innym konkretnym powodzie ale na pewno nie o problemie z firma TME.\nPosty: 2323 #2564385\nale wiesz Zbik,,,,\nczasami jest tak że zawody są jutro,\npsu na budę że można to "zwrócić" w ileś tam dni,\nco nie znaczy że firma TME coś zawaliła,\nbłąd raczej był po stronie Artura,\nPosty: 5517 #2564401\nChyba, że ......?\nPosty: 1017 #2564402\nSP3CW ponieważ przy zamówieniu określasz adres dostawy, jeśli nie masz tam takiego jaki byś chciał kontaktujesz się z PH i dodają odpowiedni. Taki mają regulamin i sposób działania. Nikt nie robi z tego tajemnicy.\nFirma nie jest idealna - zdarzało mi się dostać np. rezystory SMD zamiast diod mieszających, zdarzało się że przyszły LEDy zamiast PINów. O ile mi wiadomo nie ma u nas w SP firmy, która ma taki asortyment lokalnie na terenie kraju i jest w stanie wysłać go praktycznie od ręki. Farnell namiętnie wszystko w zamorskim magazynie, Mouser cały czas nie ma przedstawicielstwa u nas i trzeba przez Mousela ściągać z dużo rzadszym kwantowaniem. Praktyka jest taka, że zamawiam w sobotę pod wieczór, a w poniedziałek przed południem mam FedExa u drzwi. Znasz kogoś lepszego?\nPosty: 260 #2564423\nWydawało mi się, że napisałem klarownie o co chodziło...\nMEP - czytaj ze zrozumieniem i nie filozuj\nMieli podane jasno w jaki sposób wysłać, a schrzanili i tyle z całej opowieści. Miało być na piątek w SP9, a dojdzie na wtorek przyszłego tygodnia.\nNie przeczytali do końca treści zamówienia. Wykonałem 11 telefonów z prośbą o zmianę i wysłałem 2 maile, ale nikt się tym nie zainteresował.\nMaila z potwierdzeniem przyjęcia, otrzymałem w około 7h po złożeniu zamówienia - circa o 22:30\nKONIEC TEMATU. Dla mnie temat wyczerpany. Pozdro !


Present Tenses - Finish the Sentences - english freak\nOstatnio na blogu pojawiły się karty konwersacyjne, więc aby zróżnicować zamieszczany materiał, przedstawiam „Present Tenses – Finish the Sentences”, czyli kolejną porcję kart pozwalających na tworzenie zdań…\n… na tworzenie zdań w ramach rozgrzewki językowej, powtórki czasów teraźniejszych (Present Simple, Present Continuous oraz Present Perfect).\nKarty mogą być wykorzystywane indywidualnie lub w formie kart funkcyjnych w grach planszowych. Z pewnością przydadzą się także podczas potyczek językowych lub w trakcie pracy metodą stacji, o której pisałam TUTAJ.\nZestaw ” dokończ zdania” składa się z 18 kart, na których widnieją początki zdań lub zdania z lukami. Zadaniem uczniów jest wywnioskowanie na podstawie słów, okoliczników czasu jaki czas gramatyczny byłby najbardziej odpowiedni.\nPonadto, jako tzw. „follow-up” uczniowie mogą tworzyć mini-dialogi lub krótkie opowiadania wykorzystując wylosowane podpowiedzi. Co więcej, można stworzyć konkurs na utworzenie jak największej ilości zdań z wylosowanymi wyrażeniami / frazami.\nJeśli szukasz podobnych kart, to na blogów znajdziesz jeszcze dwa wpisy:\nPast Tenses KLIK\ntotalny mix czasów i struktur – zaglądam.\nPowtórzenie z czasów gramatycznych wcale nie musi opierać się na kartach pracy z mnóstwem przykładów. Z powodzeniem można wykorzystywać alternatywne ćwiczenia, które sprawią, że gramatyczne powtórki i zestawienie czasów gramatycznych nie będą aż takie trudne i żmudne.\nCiekawa jestem jakie nastawienie do nauki gramatyki mają Twoi uczniowie i czy lubią takie ćwiczenia?\nPobieram „Present Tenses – finish the sentences”\nIlona, wielokrotnie ratowałaś mi randomowe zastępstwa, kiedy potrzebowałam czegoś na już a nie bardzo znałam poziom/zaawansowanie/bieżący materiał klasy…..\nBARDZO pięknie Ci dziękuję i proszę o więcej 🙂 Twoje materiały są zawsze przemyślane, pięknie przygotowane i przydatne 🙂\nBardzo dziękuję ,super materiał:)