Nawiedzenie Kościołów 2013-03-31\nDużo już napisałem o Triduum... By jednak relacja była w miarę pełna trzeba jeszcze wspomnieć o jednej naszej tradycji - nawiedzanie Grobów Pańskich... Ci, którzy śledzą blog już dłużej, pamiętają może relację z kwietnia 2012 roku. Wraz z proboszczem i ks. Vitaliusem odwiedziliśmy wtedy 14 kościołów naszej diecezji oraz diecezji kowieńskiej. Tym razem pogoda zupełnie nie sprzyjała wyjazdowi... Jechać, nie jechać... pyta proboszcz... Jak nie, jak tak... nam śniegi nie straszne. Wiemy, że ks. Biskup też w tym roku nie zrezygnował z odwiedzania Grobów Pańskich - pojechał na północ diecezji (Rejon Szakiai). My planujemy tym razem południe... Za to dużo spokojniej niż w zeszłym roku - tylko siedem parafii... Za to trzy w Polsce.\nRuszamy najpierw do Puńska - stolica polskich Litwinów... 80 proc. mieszkańców. Kościół pełen ludzi. Poświęcenie pokarmów. Grób ładny. Podobnie dekoracje z wielkiego czwartku. W Kościele zwracają uwagę chorągwie - z jednej strony stoją litewskie, z drugiej same polskie. Liczba ich podobna. Ale nabożeństw już przewaga litewskich - nawet poświęceń pokarmów (4 litewskie, 1 polskie). W parafii proboszczem jest Polak, ks. Czesław. Ciekawie mówi po litewsku, zaskoczył mnie jego akcent... Uczył się litewskiego tu, w Puńsku, gdy był jeszcze wikarym i opanował ten stary, dzukijski dialekt. Wikariusz w tej parafii to Litwin, on znów uczy się tu polskiego... Przyjechał z Litwy na kontrakt - na trzy lata. Podobnie jak ja, na Litwę. Celem naszym jest jednak nie odwiedzanie księży, lecz kościołów. Tu w Puńsku wejście na kawę miało być wyjątkiem.\nNastępny przystanek Smolany. Droga z Puńska krótka - 8 km... ale troszkę boczna i powiem szczerze, że bałem się by nie była gdzieś zawiana... w niektórych miejscach widać prawie metrowe ściany śniegu. Ale droga jednak przetarta i dojechaliśmy chwilę po poświęceniu. Modlitwa przy grobie, i ruszamy dalej.\nZanim dojechaliśmy do Sejn chwila na odwiedziny rodziny ks. Proboszcza. Mieszkają w Romanowcach. Kiedyś byli tam sami Litwini, dziś już troszkę się miesza społeczność. Zamknięto tu już litewską szkołę. Ale i tak młodzież przynajmniej rozumie język litewski. Zjedliśmy tu obiad, a ja wykorzystałem okazję i zacząłem wysłać świąteczne smsy z życzeniami.\nW Sejnach problem z dojechaniem do kościoła... Korek spowodowany wyjazdem i wjazdem na parking oraz tłumem ludzi z koszykami idącymi do i z kościoła... Tu poświęcenia co 30 min. I cały czas kościół pełen. Na proboszczu zrobiło to olbrzymie wrażenie. Mówił o tym nawet po rezurekcji. Bardzo dobre wrażenie też zrobił ks. Michał, który święcił pokarmy. Poznałem go wcześniej i rzeczywiście to bardzo sympatyczny ksiądz. Grób pański chyba najładniejszy, jaki w czasie wyjazdu obejrzeliśmy. W oczy rzuca się zwłaszcza napis związany z tematem roku "Wierzę"... Oraz pies, który być może zwabiony zapachem święconki też przyszedł nawiedzić sejneńską bazylikę:)\nZ Sejn jedziemy do Lazdijai. Tam najpierw straszne dziury na mini-obwodnicy... W Kościele pustka. Trzy osoby. Rzuca się to zwłaszcza, gdy porównamy z Sejnami czy Puńskiem. Grób zrobiony w bocznym ołtarzu. Uwagę zwracają pięknie ułożone kwiaty - widać ręce tutejszej kwiaciarni.\nGdy wyjeżdżamy z Lazdijai czuję że coś jest nie tak z kołem... Myślałem, że to plastik uszkodziłem wjeżdżając na krawężnik, ale jak się zatrzymałem to widzę, że to koło... felga... Oglądam zapas - nie ma powietrza... Ot... Telefon do proboszcza z Lazdijai. Za chwilę ks. Nerijus się pojawia i jedzie z kołem zapasowym na Stację Benzynową. Chcę jechać z nim, ale mówi że nie trzeba. Za chwile pojawi się jego znajomy i przywiezie klucz (nie mogę znaleźć swojego). I rzeczywiście... 2 min i jest p. Żukauskas, a po kolejnych 5 ksiądz Nerijus... Przerwa choć denerwująca, jednak nie trwała dłużej jak 20 min. Ruszamy więc dalej...\nKolejny kościół na naszej trasie to Rudamina. Tu leży pochowany ks. Biskup Maciejowski. Kościół potężny, czysty. Wrażenie zwłaszcza robi odnowiona drewniana posadzka. Obok kościoła góra zamkowa. Jedno z domniemanych miejsc chrztu króla Mindoga. Grób pański zaskoczył nas pięknymi trzema brzozowymi krzyżami i palmami zrobionymi z choinek. pierwszy raz widzę taką kompozycję.\nOstatnim punktem trasy jest Kalwaria. Grób podobny jak w Lazdijai. Figura wysoko, prowadzą do niej długie schody. Na nich ustawione świece, które w czasie nabożeństw świeciły się. Ks. Wikary zdradza, że świece to pomysł, który się zrodził po drodze krzyżowej... mieli je przy wszystkich stacjach...\nPo nawiedzeniu kościoła, chwila też na rozmowę z księżmi przy kawie. Do domu 17 km i jakieś 45 min do wyjazdu do Daukszai. Mieliśmy jeszcze odwiedzić jedną parafię, Liudvinavas, ale z niej zrezygnowaliśmy. Sześć starczy - trzy w Polsce, trzy na Litwie.\nDroga Krzyżowa - fotorelacja 2013-03-31\nW Wielki Czwartek w rozmowach za stołem ks. Biskup zwracał uwagę na duże podobieństwa między pobożnością i tradycjami w Polsce i na Litwie. Tak jest - nasze kraje są sobie naprawdę bliskie. A jednocześnie mocno się różnią od innych krajów, nawet nie tak odległych... I tu nie chodzi tylko o wspólną historię... Ale także o dziś... Dzięki obecności na Litwie kilkunastu księży z Polski, dzięki kończeniu polskich seminariów przez kilkunastu Litwinów, dzięki docierającym tu polskim książkom, katolickiej prasie "branżowej" (Ateneum, Współczesna Ambona), dzięki temu, że co drugi litewski ksiądz rozumie język polski, a co trzeci mówi po polsku, nadal trwa ta ożywcza symbioza wiary w Polsce i Litwie... I tak jak w Polsce tak i na Litwie przyjęły się ostatnio publiczne, miejskie drogi krzyżowe. Nasza, mariampolska wyszła na ulice i opłotki już po raz piąty. Zainicjowała ją kiedyś młodzież z tzw. białego kościoła i pomógł im to zorganizować ks. Piotr, marianin pochodzący z Bydgoszczy, wikariusz z bazyliki. Włączyły się różne szkoły, wszystkie trzy parafie, siostry, skauci, maltańczycy, nawet domy starców... I choć w tym roku z powodu śniegu i mrozu może mniej licznie i nieco krótszą trasą, ale już tradycyjnie, w Wielki Piątek o 15:00 uczciliśmy godzinę Męki Pana Jezusa. Poniżej zamieszczam kilka zdjęć fotorelacji...\nPrawa do zdjęć posiada portal www.marijampolietis.balsas.lt i tam są te i wiele innych umieszczone (tu podaję tylko linki, choć tak, by je przeglądarka wyświetliła ;)\nUkrzyżowanie i Zmartwychpowstanie 2013-03-31\nChrystus dziś Zmartwychwstawał trzy razy - Najpierw o 7:00 Mieliśmy Rezurekcję w Naszej głównej parafii - w św. Wincencie w Mariampolu, a potem jeszcze Wirgiliusz jechał na 9 do siebie do Patilczai, a ja na 10:00 do Daukszai. Ale radość Zmartwychwstania zawitała już wczoraj... Dla mnie właśnie tam, w Daukszach, w czasie Wigilii Paschalnej. Taka prawdziwa, niezwykła, dziecięca i niespodziewana... Nawet nie myślałem, że będę się tak cieszył... Przecież nic nowego... Jezus już jakieś 2000 lat temu Zmartwychwstał... i co roku zmartwychwstaje. Parafrazując słowa papieża Franciszka można by się zastanawiać, że Bogu się to jeszcze nie znudziło...? Otóż nie, bo jemu zależy na nas!!!\nWspominałem już na blogu o Wielkim Czwartku w Daukszai. Tłumów nie było - 20 osób, ale Msza była wyjątkowa. Całe Triduum wyjątkowe, bo w tym roku mogę już codziennie tej liturgii przewodniczyć w moim kościółku. W Wielki Piątek było troszkę więcej osób... może ze trzydzieści, może nawet czterdzieści... Dalej bez organisty, który poważnie choruje. Liturgia przepełniona ciszą, modlitwą, spokojem. Kościelny przygotował mi piękny, bardzo stary, czerwony ornat... W takim ornacie jeszcze wymowniej jest leżeć krzyżem za grzechy swoje, ale i tych, co dziś przychodzą z krzyża czerpać siłę... Mękę czytamy we dwóch - Ja i Grażvydas (Zakrystianin). Liczyłem, że może jeszcze Stasys do nas dołączy, ale nie ma go dziś... Adoracja krzyża, komunia... W głowie rozbrzmiewa mi hymn o krzyżu... Skłoń gałązki, drzewo święte... Tylko tyś jest godne przyjąć... Krzyżu święty... Mam przed oczami także litewski tekst... też w duszy go śpiewam... ale nie mam odwagi śpiewać go w czasie liturgii. Tu, dziś, w Daukszai głośniej niech przemawia cisza...\nWróćmy jeszcze do Wielkiej Soboty, a raczej już do Wigilii Paschalnej. W Mariampolu chcemy sprawować ją o zmroku i rzeczywiście o 20:00 robi się już ciemno. W Daukszai liturgię mieliśmy zaplanowaną dwie godziny wcześniej. Tym razem do naszej oddalonej o 20 km od Mariampola parafii jadę z ks. Proboszczem. Jako że mu ciężko chodzić, ja udaję się prze kościół dokonać poświęcenia ognia i paschału. Mam także potem Ewangelię i kazanie. Ksiądz proboszcz śpiewa za to z wielką mocą Egzultet, litanię do wszystkich świętych i w ogóle przewodniczy Mszy św. - Oczywiście znów bierzemy Kanon Rzymski.\nLiturgia Wigilii Paschalnej jest chyba najpiękniejszą w całym roku liturgicznym. Zastanawiałem się jak wyjdzie tu, na naszej małej wioseczce... Ludzi przyszło już znacznie więcej - myślę że koło 80 osób... dwa razy więcej niż w Wielki Piątek i cztery razy więcej niż dzień wcześniej. To już jest radość... Jest z nami też silna grupa z Mariampola. Na dziś udało się ściągnąć do pomocy Irenę, naszą organistkę. A ona nie przyjechała sama... Zgarnęła córkę Lucję, naszą muzykalną dentystkę Agnię, Siostrę, siostrzeńca i wraz z dwoma paniami z Daukszai stworzyli już piękną muzyczną oprawę. Brakowało mi co prawda "naszych" warmińskich melodii - kantyku Mojżesza na głosy, czy hebraiki w mistrzowskim wykonaniu Kasieńki K., ale je mogę posłuchać nagrane w domu... Dziś cieszyłem się tym, co litewskie, co tu, co płynęło z ich serc... Bo serca w to naprawdę wiele włożono.\nPodobnie dwie godziny później, w Mariampolu. Agne i Irena są także na drugiej Wigilii. Choć za oprawę śpiewów odpowiada Chór Suvalkija (jeden z lepszych na Litwie, a co niedziela śpiewający u nas w parafii), to i Agne i Irena, ale także siostry i kilka innych osób włączyły się w śpiewanie psalmów i czytanie czytać mszalnych. Ogólnie trzeba przyznać, że ciężko poznać w tych dniach naszą parafię... W obu zakrystiach uwija się kilkunastu ministrantów, dziewczęta z grupy adoracyjnej, wielu świeckich... Zakrystianin - Petras i dwóch Antanasów (ministranci nie tylko od święta) uwijają się jako mistrzowie ceremonii... Żyją liturgią... Przynajmniej zewnętrznie widać, że mocno im zależy, by było pięknie. Nam księżom jest dużo łatwiej niż w Polsce. Tak naprawdę tu za wszystko, od dekoracji po zorganizowanie służby, to świeccy odpowiadają.\nNa koniec muszę jeszcze wrócić do rezurekcji... W Mariampolu mnie nie zaskoczyła... Podobnie jak rok temu, tyle że z powodu śniegu i zimna ludzi mniej... dużo mniej... Kościół pełny, stoją także na zewnątrz, ale w zeszłym roku na zewnątrz było jakieś dwa, trzy razy tyle co dziś...\nZa to w Daukszai przeżywam wielkie zaskoczenie... Gdy wychodzę z zakrystii widzę pełny kościół... Nie 40, 80... jakieś 180-200 osób... tego naprawdę się nie spodziewałem... A gdy ruszamy z procesją drugie tyle na zewnątrz... Procesja też okazała... z 15 chłopów i chłopców w komżach, baldachim, latarnie, chorągwie. Dziewczyny przy wstążkach... Oczy mi się śmieją, dusza raduje... Nie tylko Chrystus Zmartwychwstał, także parafia... ona żyje... Przynajmniej w ten dzień... Mówię to ludziom... Śmiejemy się... Wiedzą o co chodzi... Ale czy wiedza wystarczy...\nuwierzyć poezji... 2013-03-29\nWróciłem dziś do starych wierszy... sprzed 8 lat... jeszcze z seminarium... akurat na pierwsze dni triduum\n[pierwszy - CHLEB Z PROMOCJI]\nTrwa wiekuista promocja\n[i drugi - KLUCZ]\nZ tym co śmiertelne\nZ wieczną radością\nObmywają z grzechu\nDaje początek chwale\nGinie w bożym miłosierdziu\nKluczem do nieba\nstół z biskupem, stół z Chrystusem 2013-03-29\nWielki Czwartek. Msza w katedrze zgromadziła 75 kapłanów. To 2/3 wszystkich księży z diecezji Vilkaviskis.Choć rozglądając się po kościele zdaje mi się, że jest mniej niż w zeszłym roku - sprawdzam wpis na blogu z kwietnia 2012, tak... W zeszłym roku było o 7 więcej... Po Mszy obiad - Myślałem, że siądę z Polakami, Mirkiem i Piotrem, ale zeszło mi się z nalewaniem olejów na ten rok. Gdy wchodzę na salę większość już siedzi... Zanim wypatrzyłem naszych chłopaków, dostrzegł mnie ks. Gustaitis - proboszcz i ceremoniarz, także "liturgii obiadu"- i sadza mnie przy naszych biskupach. Gdy inne miejsca zajęte, przy ich stole nadal pusto - aż dziwne. Naprzeciwko dwaj biskupi i rektor z Rzymu, obok ks. Armin (Litwin, co skończył seminarium w Olsztynie), przy mnie ks. z Sasnawy i jednego z Altarystów (emerytów). Jest okazja troszkę porozmawiać, choć po litewsku. O rekolekcjach, o parafiach, o papieżu, o zwyczajach świątecznych... Z biskupem widzieć się będziemy jeszcze wieczorem. O 18:00 ma u nas Mszę Wieczerzy Pańskiej. Ja w tym czasie jadę do Daukszai, na naszą drugą parafię, ale po wszystkim spotkamy się znów przy stole.\nW Daukszai nie ma tłumów. Na Mszy 20 osób. Nie ma też organisty - chory. Nie ma pani, co czasem śpiewa... Chcę by było uroczyście - to przecież Pamiątka Pierwszej Mszy. Przyjdzie więc mi samemu śpiewać - po litewsku i po łacinie. Mszę odprawiam w pięknym starym ornacie. Wygrzebaliśmy go z samego spodu szuflady. Kazanie krótkie. Ze zbioru ks. Broniusa Bulki. Lubię te jego kazania i często do nich sięgam. Moja dyżurna pomoc duszpasterska. Dziś pierwszy raz na Litwie sam odmawiam kanon rzymski. Przecież jest Wielki Czwartek. Czytam powoli, pilnuję wszystkich "didaskaliów". Kanon po polsku odprawiać dobrze to pewne wyzwanie, co dopiero po litewsku... Ale chcę... Nie ma sensu iść na skróty - towarzyszą mi w myślach słowa lektora z Kętrzyna - Adama: "To Triduum Paschalne (w oryginale było Wigilia Paschalna), a nie konsekracja bułek na straganie. Komunia św. pod dwiema postaciami - Krew i Ciało. Potem procesja do Miejsca Przechowania Najświętszego Sakramentu. Dekoracje proste. Zanim wyruszam intonuję śpiew "Sław Języku". Uwielbiam te hymny z triduum. Tyle że ciężko samemu je wykonać po litewsku. Nawet ostatnie dwie zwrotki znane wszystkim idą ciężko, gdy ja z Najświętszym Sakramentem odchodzę już poza zasięg Mszału z tekstem...\nAle i tak z czwartkowej liturgii jestem zadowolony. W końcu to powrót do Wieczernika, to stół przy którym mogę siedzieć nie tylko z biskupem, ale z samym Chrystusem...\no kapłaństwie... 2013-03-28\nWielki Czwartek sprzyja zastanowieniu się nad kapłaństwem... A że mi się najlepiej myśli w aucie, to już wczoraj wieczorem jadąc do Suwałk na pocztę zaczęły mi się przed oczami i w głowie pojawiać różne obrazy, wspomnienia, słowa... Jakie jest moje kapłaństwo? To już prawie siedem lat... Jakim jestem księdzem? Co przez ten czas było dla mnie ważne? Czym żyłem, czym żyję? Co mogłem zrobić lepiej? Widzę wiele twarzy - kapłanów od których uczyłem się wiele... O. Sławka R. który był zawsze wzorem spokoju i wyrozumiałości, Tomasza P. - wzór silnej wiary, konkretności, wymagania od siebie, Wojciecha i Adriana, których podziwiałem za niezwykłą energię i burzę pomysłów... O. Franciszka znanego tylko z książek, a jednak tak bliskiego sercu, podobnie ks. Jana - poety, chodzącego w podartej sutannie i dziurawych butach, bo się jeszcze trzymają nogi, bo nowe nie tak ważne, jak potrzeby naprawdę biednych, ks. Stanisława, z mądrością, wysoką kulturą i szacunkiem dla wszystkich... Te siedem lat to uczenie się kapłaństwa - uczenie nie z książek, lecz od żywych ludzi, księży... Od każdego z nich czerpię po trochu, na ile potrafię, to co Boże, co dobre, co warte naśladowania... wcielania w życie... Wypadkowa wyszła dziwna... Bo jestem dziwny - wiem... Może za mocno emocjonalny, może za wiele mówiący, może zbyt wiele pragnący... Ale taki chcę służyć. Na ile tylko mogę, potrafię. Daję z siebie ile mogę... Ale dostaję jeszcze więcej... Choć często brak czasu, niezrozumienie, zmęczenie, pomówienie... Choć czasem niektórzy żartują, czy pukają się w głowę, pytając o co mu chodzi... Ja robię swoje... Bo szkoda czasu, by go marnować... na głupoty, na sen... Kiedyś Dianka po spotkaniu oazy stwierdziła - ksiądz to ma fajne życie... Nie przeczę... moje życie mi się naprawdę podoba. Lubię to co robię... I to chyba widać... A o to przecież chodzi szukając swego powołania...\n7 lat kapłaństwa... dziękuję tym, którzy się za mnie modlą... Moim Aniołom stróżom z Margaretki... a także Beacie, Pawłowi, Gosi, Kasi, Augustynowi, Agacie, Asi, Ali, Darwinie i Jackowi, Joli, Dianie, Milenie, Ani, Iwonce, Marianowi i Grażynce za życzenia dziś przesłane... Dziękuję tym, dzięki którym jestem kapłanem, księżom, rodzinie, Bisztyniakom i przyjaciołom, których nieustannie daje mi Bóg... Dzięki że mogę na was liczyć... I jakby co... Ja też jestem do waszej dyspozycji... zawsze.\nDla dobra dzieci... normalność po norwesku. 2013-03-23\nWraz z ks. Virgilusem przy obiedzie oglądaliśmy litewską telewizję. W sumie bardziej on oglądał... ja raczej się nie wsłuchiwałem, bardziej myślałem o rzeczach, które mam dziś jeszcze zrobić... Wtem Virgis zwraca moją uwagę. Słuchaj, zobacz...\nWłaśnie w telewizji leciał reportaż o Litwince, której w Norwegii zabrali dzieci. Wyjechała za pracą. Jak wielu. Norwegia jako, że nie jest w UE i nie płaci wielu haraczy na brukselskich urzędników, a także dzięki złożom gazu i ropy jest chyba dziś najbogatszym krajem Europy. Wyjazd tam wydaje się więc drogą do raju. Otóż przynajmniej nie dla niej. Nie znam dokładnie okoliczności, nie mogę tego znaleźć jeszcze w necie, a zacząłem oglądać w trakcie... Ale z tego co się zorientowałem były jakieś problemy, chyba rozwód z mężem... I państwo norweskie zdecydowało, że jej dzieci (chyba dwójka, jedno ma litewskie, drugie już norweskie obywatelstwo) nie zostaną ani z matką, ani z ojcem, ale dla ich dobra trafią do normalnej, pełnej norweskiej rodziny - i trafiły... po czym sąd skierował je do dwóch lesbijek!!! W programie mowa była o bezsilności rodziców, bezsilności litewskiego państwa, które nie jest w stanie zrobić nic. Proponowano, że dziećmi zajmie się babcia. Wypowiadała się w programie. Nie starowinka, młoda, jakieś pięćdziesiąt kilka lat - oczywiście władze norweskie się nie zgadzają. Dla dobra dzieci.\nNorweski raj... i bezsilność... a miało być tak pięknie...\nP.S. jak znajdę więcej informacji to przetłumaczę i podeślę... Piszę na gorąco, bo mocno to nas zbulwersowało...\nPiątek u św. Benedykta 2013-03-22\n"Czy wygłosiłbyś rekolekcje wielkopostne u nas w szkole?" Tym pytaniem zdziwił mnie już jakiś rok temu ks. Mirosław - vicedyrektor szkoły katolickiej w Alytusie, jeden z 5 księży-Polaków z naszej diecezji Vilkaviskis. Oczywiście odpowiedź wtedy była negatywna. "Nie, no jak. Nie dam rady. Przecież ja ledwie czytam po litewsku..." "Do Wielkiego Postu jest jeszcze dużo czasu..." Mimo to zdecydowanie stałem na swoim... Przecież to bez sensu...\nJakieś dwa miesiące temu wróciliśmy do tamtej rozmowy... Miałem już znów się wykręcać... Nie, żebym nie chciał... ale naprawdę nie czułem, by to było mądre i dobre... Na wszystko przyjdzie czas. Ale jednak się zgodziłem. Zdecydowała chyba myśl o litewskich rekolekcjach ozowych w wakacje. Jeśli teraz nie chcę podjąć się poprowadzenia przez kilka godzin spotkań i nauk dla młodzieży, to jak sobie wyobrażam 15 dni na oazie.\nRekolekcje już za nami... Gimnazjum św. Benedykta to piękna szkoła. Nowy budynek, sala gimnastyczna, basen, kaplica. W szkole uczy się 700 osób. Ma swoją renomę w mieście, co sprawia, że nie odbił się na niej niż demograficzny. Jest komplet uczniów. Bardzo dobre wyniki i rankingi mają też skutek uboczny - do szkoły się garną wszyscy, nie tylko mocno i szczerze wierzący.\nRekolekcje proste, jednodniowe. Rano o 8:00 uczniowie z nauczycielami w klasach czytali i rozważali list papieski na Wielki Post. O 9:00 starsi mieli ze mną Drogę krzyżową i konferencję, a młodsi z drugim rekolekcjonistą - ks. Mariusem z Gerlavy - spowiedź i Mszę św. Potem przerwa na obiad i odwrotnie. My mamy Mszę i spowiedź, a młodsi drogę krzyżową i swoją konferencję.\nCzy wiedzą, co to droga krzyżowa? Pytam. Tak, oczywiście. Odpowiadają. Ilu z nich było w tym roku w swoich kościołach na drodze krzyżowej? Ręce podniosło pięć albo sześć osób na 180 obecnych. Dobrze, że ks. Mirek pomyślał o tym, by w szkole, pomimo takich czy innych warunków te nabożeństwo odprawić.\nPo drodze krzyżowej wyzwanie największe - konferencja... Bałem się tego, bo jak mówię po polsku, to nie potrzebuję tekstu... To mogę skupić się na włożeniu mocy i serca w słowa. Tu muszę trzymać się kartki... Treść rekolekcji znam - moja, sam pisałem... Ale już tłumaczenie mniej... Robił ja dla mnie Augustyn i google translator, co sam przyznał, a jeszcze wczoraj wieczorem poprawiałem je wraz z ks. Vitalijem, bo nie wszystko było tak jak chciałem. Gdy skończyłem konferencję została jeszcze chwila. Czy są jakieś pytania? Najpierw cisza, potem zaś się posypały... Może nie tyle o konferencję, lecz o mnie... Dlaczego jestem na Litwie, czy mi się podoba? Nie jest trudno na nie odpowiedzieć... W końcu tematy dyżurne z kolędy...\nPo obiedzie Msza św. Tu z kazaniem ciężej. Wczoraj nie udało nam się z Vitalijem przepracować tego tekstu, tak jakbym chciał... Tak by oddawał dosłownie to, co chcę wyrazić... Decyduję się, że odejdę troszkę od tekstu...Zwłaszcza, gdy nagle w tekście przykładu o spowiedzi widzę, że zamiast "eik ramybeje [idź w pokoju]" jak wół stoją słowa: "eini i kambari [iść do pokoju]" - przy czym po litewsku to dwa różne słowa... Mam bezprzewodowy mikrofon więc zostawiam kartki i idę do młodzieży... Pewnie błędów będzie więcej, może słów już nie odmieniam, tak jak trzeba, ale niedoskonałości tłumaczenia pokazały mi dobitnie, że i czytając z kartki mogę się na niezłą minę wpakować... Więc co mi tam. Damy radę. Widzę pewne ożywienie, uśmiechy. zwłaszcza gdy sięgam po telefon i związaną z nim paralelę. Tuż przy mnie siedzi s. Emanuela, Polka z Wileńszczyzny, jak brakuje słów to pytam ją i podpowiada. I jakoś idzie. Atmosfera miła, serdeczna. Łatwiej mówić z serca, niż czytać z kartki. Przecież ja tak naprawdę mam tu być tym co głosi, świadkiem, przewodnikiem... Nie retorem błyszczącym krasomówstwem.\nRekolekcje kończy adoracja. Uczniowie idą do domu, zostajemy my - księża i nauczyciele. To dla nas spotkanie z żywym Bogiem. Koronka, pieśni i cisza: święta cisza, błoga cisza. Taka jak z pieśni "W tobie tonie dusza moja" - tego osobiście doświadczam. Rekolekcje to nie tylko słowa, nie można ich "utopić" potokiem słów. Potrzeba ciszy w której On przyjdzie dotykać, uzdrawiać, przytulać... Przyjdzie by z nami być. Adoracja nie długa - chwila, 30 min. Ale te minuty "gumowe". W ciągu nich tak wiele się działo....\nA potem jeszcze dobra afrykańska herbata w gabinecie dyrektora i polsko-litewska radość ze spotkania. I żarty, przekomarzania, plany i wspomnienia... czas pracy i modlitwy... Ora et labora... na twoim poletku Ojcze Benedykcie.\nTo było bodajże w piątej czy szóstej klasie. Dzięki mojemu nauczycielowi historii nagle zrozumiałem bardzo ważną rzecz: że w historii wcale nie chodzi o to, by wiedzieć kto?, co?, i przede wszystkim kiedy?... Że najważniejsze pytanie dla historyka, to pytanie Dlaczego? Daty, bitwy, nazwiska są ważne i potrzebne, by historię poznać i zaliczyć... Ale w historii idzie tak naprawdę o to, by ją zrozumieć... by poprzez nieustanne Dlaczego brnąć w nią głębiej i głębiej, wgryzać się w jej związki przyczynowo-skutkowe, by z suchych faktów odtworzyć żywy i barwny świat...\nHistoria jest nauczycielką życia... Stąd i w życiu wciąż wraca pytanie dlaczego? pytanie o powód, przyczynę i cel... Jan Paweł II w Tryptyku Rzymskim pisał właśnie o tym... człowiek stworzony jest by się zdumiewać i pytać o sens. Po co i dlaczego...\n—  wystarczyło im istnieć i przemijać.\n«zatrzymaj się! —  masz we mnie przystań»\n«ma sens...  ma sens...  ma sens!»\ni mamy papieża... 2013-03-16\nKończymy rekolekcje - środa, jest godzina 19:00. Kilka minut temu pojawił się biały dym, o czym telefonicznie poinformowała nas, obecnych w zakrystii pani Basia. To trzeba uderzyć w dzwony... Siostra nie bardzo chce nam wierzyć... myśli, ze robimy sobie z niej żarty. Ot - żeby już księżom nie wierzyć... Na plebanii deficyt telewizorów. Schodzimy się u ks. Seniora przy radioodbiorniku. Obraz telewizyjny zastępuje przerywający od nadmiaru widzów i słabości łącza strumień TV TRWAM online na jednej ze stron internetowych... widzimy i czekamy. Proboszcz najlepiej przygotowany... W ręku obszerny zestaw biografii pewnie z dwudziestu kilku papabile przygotowany przez KAI. Gdy pada wreszcie Jorge Mario Cardinalem Bergoglio zdziwienie... nie ma go w zestawie... kto to jest? Ale i radość... Franciszek... Zaraz pojawia się więcej informacji... Amerykanin (tzn z Ameryki Południowej), Argentyńczyk. Na balkonie wygląda na spiętego. Ale tym większą wzbudza sympatię i radość. I to powszechnie.\nWraz z ks. Seniorem i ks. Diakonem jeszcze przez dwie godziny siedzimy i utrwalamy nazwisko nowego papieża :) Miałem jechać do Bisztynka, Łęgajn... Myślałem by odwiedzić p. Wiesia i p. Krysię na Obr. Westerplatte... ale wybór papieża troszkę pozmieniał mi plany... Ale to przecież nic, w porównaniu z planami kard. Bergoglio. Szacunek dla niego. I jeszcze większa zwyczajna, franciszkańska radość...Nasza ale i jego...\nKilka miesięcy temu przejeżdżając przez Kętrzyn wszedłem na chwilę do kościoła św. Katarzyny. Ukląkłem w ławce, pomodliłem się... Patrząc na ołtarz, ambonę, czułem się dość obco. Podszedłem bliżej. Dalej to samo. Nie potrafiłem sobie przypomnieć siebie za tym ołtarzem. Miejsce, które przecież dobrze znam wydawało się obce. Minęło już 5 lat, od kiedy odszedłem na następną parafię.\nW niedzielę byłem tam znów. Ja i nie ja. Nie ks. Sławek - wikary, lecz o. Sławek - misjonarz, rekolekcjonista. Ten sam i nie ten sam. Pierwsza Msza, pierwsze kazania i pamięć wróciła. Nie wszyscy poznają, nie wszystkich poznaję, ale czuję te miejsce. Nie jest mi obce.\nProboszcz, siostra Rufina, Pan Jerzy. Szafarze, wierni, nauczyciele... z ministrantami gorzej... powyrastali... ale jeszcze nie jeden, jak Maciej zaskoczył mnie. To ty? niemożliwe... pamiętam cię, ale nijak imię i nazwisko nie pasuje mi do tej twarzy... 5 lat w ich wypadku to dużo...\n26 nauk. Dużo... oprócz tradycyjnych kazań do dzieci i młodzieży oraz nauk ogólnych doszły jeszcze rozważania na Apelu Jasnogórskim. W niedzielę po wieczornej Mszy zaczyna śnieżyć. Pogoda paskudna. Czy ktoś na Apel przyjdzie? Przyszli... Mówimy o modlitwie... Cisza totalna. Te wieczorne spotkania, choć jest to dodatkowe obciążenie dla mnie, diakona czy może jeszcze bardziej dla siostry zakrystianki i pana organisty, którzy od 6 rano są w kościele, to jednak były potrzebne. Powrót do źródeł - modlitwa, spowiedź, dobro i wyrozumiałość.\nDziękuję wszystkim za potkania. Za radość. Za trud włożony, by było nie tylko pięknie, ale i skutecznie. Przepraszam, że wielu nie udało się odwiedzić przy okazji... Choć zapraszaliście, choć ja także chciałem... Następnym razem... Teraz cel był inny. Dwa momenty szczególnie zapadły mi w pamięć... Gdy po mszy dla młodzieży jedna z dziewczyn przyszła podziękować za poniedziałkowe kazanie, po którym jej tata poszedł do spowiedzi... I gdy p. Ala, katechetka już po wszystkim, po ostatniej Mszy, po błogosławieństwie, jeszcze 5 dzieci przyprowadziła... Czy mógłby jeszcze je ksiądz wyspowiadać... Mogę... Po to jestem...\nDziś zmęczenie. Podobnie wczoraj, w czasie powrotu. Boli krzyż od stania.., pieką stopy od ciężkich butów nie zdejmowanych przez cały dzień... troszkę też gardło i głos są zmęczone... ale to normalne... kilka dni spokoju i dalej do przodu... kolejne rekolekcje przed nami...\nVeni, vidi, Deus Vicit 2013-03-08\nNie staram się myśleć do przodu... Mało rzeczy planuję. Każdy dzień i tak przynosi tak wiele niezwykłych zdarzeń, że sam bym ich sobie nie wymyślił... Dzień kobiet przywitałem w żeńskim klasztorze ;) Oczywiście w Wilnie. Na Rosie. O tym że to 8 marca przypomniał mi przy śniadaniu jeden z pracowników, który wpadł do sióstr z naręczem tulipanów. Ani tak... Od razu załapałem...\nDo sióstr przyjechałem w czwartek popołudniu. Znalazłem chwilę na swój dzień skupienia... Dzień i noc...\nNie śpieszę się ze śniadaniem... Stół sióstr słynie z tego, że przewija się tu wiele osób... Gdy przechodzę do kawy pojawia się także ks. Józef, dziekan mejszagolski... Wspomina o rekolekcjach w Duksztach. Ksiądz z Polski, który miał głosić nie przyjedzie... Proboszcz chory, ma już dłuższy czas problemy z głosem, ledwo mówi... Ale co ma zrobić... Zdecydował że sam wygłosi u siebie rekolekcje...\n- A może ksiądz by chciał?\n- Nie, nie - nie mam jak - odparłem... Nie dam rady... O 16:30 muszę być już u siebie na drodze krzyżowej...\nKs. Józef odpuścił namawianie... ale włączyła się w to siostra Michaela...\n- A może jednak... o której tam Msza... - O 13:00... Może się ksiądz wyrobi... Chociaż na tę, dla dzieci szkolnych?\n- Nie, bez sensu... może nie... no dobra... Zobaczymy... Siostrze Michaeli nie sposób odmówić, zwłaszcza w dzień kobiet...\nTelefon idzie w ruch... już za chwilę ks. Dziekan informuje, że na Mszę szkolną znalazł rekolekcjonistę...\nJak zamknąć całe rekolekcje w jedną naukę? Co ruszyć? Co opuścić... Czego najbardziej potrzebują? Dzieci szkolne? Jakie, jaki wiek... nie wiem... Najpierw w kaplicy, potem w samochodzie powstają dwie, trzy wersje... W głowie... na papier nie trzeba... to szkoła polska...\nKościół w Duksztach widziałem już kiedyś z zewnątrz... Ładny. W środku także. I ciepły. To też ważne... Szkoła mała... Liczy 48 uczniów w klasach 1-10. Najmłodszych nie brali... Większość obecnych to już nie dzieci... - lecz dorodna młodzież... Proboszcz troszkę na nich narzeka... Nie słuchają, nie modlą się, nie chcą się angażować...\nPatrzą na mnie, zastanawiając się co to za zarośnięty ksiądz, skąd on się tu wziął... Ja patrzę na nich i widzę dobro wypisane na ich twarzach... Naprawdę... To nie są twarze złych... Widzę światło i dobro...\nZamiast ganić zachęcam, żartuję, pytam... Słuchają, myślą, śmieją się... znowu myślą... Coś nowego... A to tak naprawdę nic nowego... To św. Paweł... Dużo to jego słowa... Czy komuś to pomoże? Jedna nauka nie starczy... mam świadomość... I to im mówię... To oni sami muszą dokończyć sobie w domu te rekolekcje... to oni sami muszą postawić sobie dalsze pytania i znaleźć na nie odpowiedzi. Jeśli chcą... Jeśli mają odwagę być uczciwi wobec Boga i swojej wiary...\nPrzyjechałem, powiedziałem co miałem i odjechałem... I to szybko, bo nie wiele czasu zostało... Zdążę na drogę krzyżową czy nie? Co prawda dziś pewnie Mariusz ma poprowadzić, jego dyżur to piątek, ale moi bierzmowani mieli się coś udzielać... trzeba być więc wcześniej... i jestem... 16:27 :)\nśmierć goni śmierć... 2013-03-06\nPogrzeb goni pogrzeb... Przyszła wiosna... Często tak jest... Wraz z roztopami, zmianą pogody, ociepleniem bardzo dużo ludzi umiera.. W niedzielę chowałem dwie osoby... w poniedziałek, kolejną, we wtorek znów dwie... dziś podobnie... a już na piątek następna - tę ostatnią znam - p. Domicela... starowinka z Putriszek... Poznałem ją rok temu przy okazji spowiedzi wielkanocnej... Mieszkała z też już wiekową córką... Bardzo pobożna, dobra, spokojna. Tydzień temu jej wnuczka przyjechała po mnie, by namaścić babcię... Drewniany żółty domek, prosta izba za kuchnią... w oknie płonie gromnica... babcia spała... nie kontaktuje, nie budzi się... Na twarzy widać spokój... Dziś w księdze zmarłych zapisałem: Domicele Bieliuniene - żyła 104 lata...\nżycie i śmierć... co gorsze... 2013-03-03\nApie Evangelija (Lk 13,1-5)\nEjo żmonės, pasakoję apie galilėjiečių mirtį, tikėjosi, kad Jėzus atsakys į klausimą, kodėl nelaimė krito ant nekaltų žmonių. Bet Jėzus tik tepasako, kad kiekvieno gali tykoti dar didesnė nelaimė.\n- Kas yra blogiau nei mirtis? Ar kas yra blogiau nei mirtis?\n- Taip. Tušcias gyvenimas. Be Dievo. Be maile. Be malone. Beprasmiškas...\nWracając do dzisiejszej Ewangelii (Łk 13,1-5):\nPrzyszli do Jezusa by podzielić się tragiczną wiadomością... O wymordowanych przez Piłata Galilejczykach... Co o nich powie? Jak ich oceni... A Jezus nie odpowiada wprost... Zamiast tego pyta: Czyż myślicie, że byli oni większymi grzesznikami, że to ucierpieli? Przestrzega przed ocenianiem, ale i ostrzega, że jeśli się nie nawrócimy, to może nam się coś gorszego przytrafić...\n- Co może być gorszego niż śmierć? Czy może być coś gorszego niż śmierć?\n- Tak... Życie... Życie puste, zmarnowane. Życie bez Boga. Bez miłości. Bez łaski...Bez sensu...


Ogłoszenie o możliwości zgłaszania uwag do oferty na realizacje zadania publicznego pn. "Postaw na kaczkę" - Starostwo Powiatowe w Aleksandrowie Kujawskim\ndodał Paulina Smykowskaw Organizacje pozarządowe\nStowarzyszenie Kulturalne „Serpentyna” w trybie art. 19a ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 roku o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (tryb pozakonkursowy) złożyło ofertę na realizację zadania publicznego pn. „Postaw na kaczkę”\nZarząd Powiatu Aleksandrowskiego na posiedzeniu w dniu 23 lipca 2020 r. rozpatrzył złożoną w w/w trybie ofertę i uznając celowość realizacja zadania zlecił Stowarzyszeniu,\nz pominięciem otwartego konkursu ofert, realizację zadania pn. „Postaw na kaczkę” przyznając na ten cel wsparcie w wysokości 2500 zł. Umowa na realizację zadania zostanie zawarta\npo upływie 7 dni od dnia podania oferty do publicznej wiadomości, po rozpatrzeniu złożonych uwag.\nW ramach projektu zorganizowana zostanie impreza kulturalno-integracyjna. promująca walory lokalnego dziedzictwa kulturalnego. Głównym punktem projektu będzie promocja tradycyjnych kujawskich dań z kaczki poprzez Konkurs na Dania z Kaczyny\nw którym wezmą udział drużyny włodarzy gmin i miast z terenu Powiatu Aleksandrowskiego. Zadaniem uczestników będzie przygotowanie dań z kaczki, które zostaną poddane ocenie jurorów. Uczestnicy otrzymają nagrody rzeczowe. Odbędą się występy artystyczne\ni dodatkowe atrakcje dla publiczności. Kolejnym istotnym elementem zadania jest promocja sztuki ludowej, produktów regionalnych, tradycyjnych i ekologicznych.\nProjekt przeznaczony dla mieszkańców gminy Raciążek, powiatu aleksandrowskiego i gości spoza naszego regionu, którzy w latach ubiegłych licznie uczestniczyli w tym przedsięwzięciu. Promocja projektu prowadzona będzie poprzez plakaty, informacje w radio, lokalnej prasie i Internecie.\nW terminie 7 dni od daty zamieszczenia ogłoszenia można składać uwagi dotyczące oferty. Uwagi należy składać osobiście w formie pisemnej, z dopiskiem „uwagi do oferty na realizację zadania pn. „Postaw na kaczkę” w kancelarii Starostwa Powiatowego przy ul. Słowackiego 8 w Aleksandrowie Kujawskim.\nOferta - Postaw na kaczkę - Stowarzyszenie Kulturalne Serpentyna\nOgłoszenie o możliwości zgłaszania uwag do oferty na realizację zadania publicznego pn. „Zdalne warsztaty modelarskie dziedzictwa architektonicznego powiatu aleksandrowskiego”poprzedniOgłoszenie o możliwości zgłaszania uwag do oferty na realizację zadania publicznego pn. „Sportowe wakacje – ogólnodostępne zajęcia sportowe dla dzieci i młodzieży z terenu Powiatu Aleksandrowskiego w okresie wakacji 2020”następny


Rabobank+Bitcoin=? / Krypto portfel holenderskiego banku\n28 lut 2018 2 min\nKojeny bank gryzie piach. Tym razem to holenderski wielonarodowy bank Rabobank, który wskakuje na kryptowalutowy wózek. Centrala Rabobanku w Utrecht zapowiedziała zintegrowany portfel kryptowalutowy o nazwie Rabobit.\nKojeny bank gryzie piach. Tym razem to holenderski wielonarodowy bank Rabobank, który wskakuje na kryptowalutowy wózek. Centrala Rabobanku w Utrecht zapowiedziała zintegrowany portfel kryptowalutowy o nazwie Rabobit. Według fabrycznie nowej strony internetowej stanie się on portfelem "hostowanym przez zaufaną partię w bezpiecznym środowisku bankowości online".\nJednak bank, który mianuje się „zaufanym” z lekka rozbraja. Z drugiej strony, chlubienie się nie jest grzechem. I prawdopodobnie nie najgorszą rzeczą, jaką bank kiedykolwiek uczynił. Ponadto w przypadku niektórych crypto noobów, bank może być preferowaną opcją. Jeśli tylko krypto społeczność postrzega członka systemu bankowego Illuminati jako zaufaną partię (i czułaby się dobrze, zostawiając im ciężko zarobione bitcoiny) – jest to jednak wątpliwe.\nAczkolwiek nie należy być zbyt cynicznym, przynajmniej tym razem. Wejście w mainstream jest w końcu drogą do bitcoinów i altów. Czołowy bank obejmujący krypto i udostępniający go masom, najprawdopodobniej będzie miał pozytywny wpływ na ogólny pułap rynkowy. Także sukcesywne podbijanie cen. To dobra wiadomość dla przeciętnych zjadaczy chleba. Ponieważ patrząc prawdzie w oczy – zarówno banki, jak i klienci wchodzą w to dla pieniędzy.\nAle czy to nie scam?\nAprobata Rabobanku dla krypto jest niezwykłym posunięciem dla jednego z głównych banków w Holandii, kraju tulipanów i tulipomanii. Jeszcze wcześniej w tym miesiącu bank publicznie denuncjował kryptowaluty i zamknął drzwi przed firmami zaangażowanymi w krypto. Podobnie jak większość wiodących banków w Holandii. Rzecznik prasowy na początku tego miesiąca, z protekcjonalnym tonem:\n"Bitcoiny uważane są za ryzykowne produkty. Klienci, którzy handlują produktami wysokiego ryzyka, mogą mieć wyższy profil ryzyka. Jest to wyobrażalne, że firmy zajmujące się kryptowalutami są postrzegane jako zbyt ryzykowne i dlatego nie można ich zaakceptować jako klientów".\nMając to na uwadze, ma to sens, że prapremiera krypto portfela Rabobanku, wzbudziła pewne podejrzenia. I nie zabrało dużo czasu, zanim pojawiły się posty, w których ludzie zastanawiali się, czy mamy tu do czynienia z oszustwem (także dlatego, że na początku nie dodano certyfikatu SSL do platformy Rabobit). Niespodziewanie Rabobank zaćwierkał na Twitterze, aby potwierdzić, że projekt jest legitny i jest częścią „wewnętrznego programu innowacji kickstartera”.\nPóki co nie jest jasne, kiedy Rabobank faktycznie uruchomi portfel. A nawet czy w ogóle tego dokona. Z Twittera można dowiedzieć się, że obecnie "żadna oficjalna decyzja" nie została podjęta, czy portfel kiedykolwiek ujrzy światło dzienne. Na razie wygląda to na ostrożną próbę badania krypto gruntów.


Kurs dla pracowników - Strona 2 - Forum na temat biznesu\nPostautor: specjalista » 24 sty 2018 11:41\nKursy na wózki operatorskie możesz wykonać u firmy http://www.crevi-consulting.pl Sam posłałem tam swoich pracowników, żeby zdobyli odpowiednie uprawnienia. Po za wózkami widłowymi, firma oferuje kursy na takie urządzenia jak: żurawie, suwnice, wciągarki oraz inne urządzenia przeznaczone do transportu bliskiego.\nPostautor: Inatka1993 » 14 lut 2018 11:23\nOsobiście uważam, że w dużej firmie warto mieć szkoleniowca na pełen etat. Występuje wtedy ciągła rotacja, więc i ktoś kto wie, jak nauczać innych jest dobrą propozycją dla biznesu. Warto wysłać pracownika bądź pracowników na kurs trenerski w Szkole Trenerów STER http://www.szkolatrenerow-ster.pl/ , gdzie zdobędzie on wiedzę z zakresu szkolenia i motywowania innych. Wynajmowanie kogoś z zewnątrz to często większe koszty. Gdybym miała własną firmę, z pewnością skorzystałabym z takiej możliwości.\nPostautor: velyth » 03 mar 2019 19:27\nPostautor: velyth » 12 mar 2019 20:05


Wyświetlanie wyników dla tagów 'automat' . - Maxbimmer - BMW Klub Wrocław\n[E39] 528iA wypluwa płyn chłodniczy\nArchitektPlacowBoju dodał temat → w e39\nCześć! Od tygodnia jestem posiadaczem E39 z 1997r z motorem 2.8 oraz automatyczną skrzynią biegów. Wszystko jest dobrze, jeździ na prawdę fajnie, trzyma obroty, nie kopci, nie bierze oleju i temperatura ładnie na środku skali. Jest jednak ale: wyrzuca mi korkiem płyn chłodniczy. Stało się to dwa razy. Podobno poprzedni właściciel kilka dni przed wystawieniem samochodu wymieniał płyn chłodniczy u mechanika, więc za pierwszym razem wnioskowałem, że układ był źle odpowietrzony. Korkiem wywaliło około litra/1.5l płynu, a po odkręceniu nic już nie było w zbiorniczku. Nie czuć też spalin w płynie, a pod korkiem oleju nie ma masła. Zaznaczam, że nie pałuję samochodu i jeżdżę spokojnie. Odpowietrzyliśmy ze znajomym układ wg schematu; -odpalony silnik, nawiew 32 stopnie -silnik zimny, auto stoi równo -zalewamy płynu i odpowietrzamy odpowietrznikiem przy termostacie Pompka obiegowa działa, aczkolwiek troszkę słabo. Dziś jadąc około 5-7km spokojną miejską jazdą zaparkowałem samochód, po powrocie okazało się, że znów wylało mi płyn korkiem. Nie wiem czemu, bo ani nie używam kick-down, ani nie pałuję auta, jeżdżę spokojnie, nie przegrzewa się ani nic. Może być tak, że to kwestia tylko termostatu bądź konkretnego, porządnego i na prawdę dobrego odpowietrzenia układu? Co może generować aż takie ciśnienie, że trzeba je upuszczać przez korek? Nie wygląda mi to na uszczelkę pod głowicą, ale nie znam się, więc wolę się upewnić. Przepraszam jeśli temat był. Nie znalazłem konkretnie takiego i z takim problemem. Wesołych świąt.:)\nMldeserte dodał temat → w Kup / Sprzedaj samochód BMW\nWitam wszystkich fanów BMW :)\nRiddick dodał temat → w Powitania\nWitam i pozdrawiam z Trójmiasta wszystkich fanów marki. Obecnie mam e39 4,4 M62 automat + gaz stylizowaną na M5 i dobrze mi z tym\nbonifacq dodał temat → w Powitania\nWitam wszystkich po prawie rocznych poszukiwaniach wymarzonego BMW e39 , wkońcu sie udało BMW E39 2.5i automat 2003 rok kolor\tORIENTBLAU METALLIC ,Exclusive Edition\n[Kupię] licznik z duzym OBC automat\nPoszukuje licznika z duzym obc wersja z automatem, zalezy mi na sprawnym wyswietlaczu, moze byc wersja angielska. Oczywiscie w rozsadnych pieniazkach. Pozdrawiam\n[Sprzedam] Sprzedam E39 523i automat\nOski dodał temat → w Kup/Sprzedaj Części\nna czesci. Rzecz w tym, iz mieszkam w UK ale moze ktos chetny, mieszkajacy na wyspach sie znajdzie. W rachube wchodzi przesylka 20f do 20kilo.:wink:\nmaris dodał temat → w Powitania\n[Sprzedam] Kompletny silnik, osprzet, skrzynia automat, pas przedni, most, kubelki BMW E36 M50\nWitam, posiadam na sprzedaz sporo czesci do BMW E36 M50 2.0. Przede wszystkim silnik oraz skrzynie automatyczna w ladnym stanie. Godne uwagi sa takze fotele kubelkowe w srednim stanie, ale z potencjalem, jeden fotel lekko krzywy i lekko rozdarty. Pozatym: Most, Pas przedni, Belka przednia, Pompa paliwa, Zegary, Przedni zderzak, Pływak, tylna kanapa, przelaczniki guziki, silnik elektryczny od szyby, OBC, nerke, pompke+zbiornik od spryskiwaczy, chlodnice od automata, wybierak automat. Oraz caly osprzet silnika, jak rozrusznik, pompa wspomagania, alternator i wiele innych. Ceny niskie, np za goly silnik 500zl, skrzynia 250zl, kubelki 600zl, osprzet typu rozrusznik alternator w granicach 50zl. Prosze dzwonic bo naprawde mam malo czasu i zadko bywam na kompie. 786 054 620 lub tomasz.springer88@gmail.com Posiadam busa wiec mozliwy transport !! !! Uploaded with ImageShack.us Uploaded with ImageShack.us Uploaded with ImageShack.us Uploaded with ImageShack.us\n[Sprzedam] BMW e34 535i automat\nlulo dodał temat → w Kup / Sprzedaj samochód BMW\nSprzedam w całości moje BMW 91r. Pełna opcja czarna skóra pełna elektryka Stan dobry Silnik po wymianie nigdy nie jezdził na gazie Zepsuta pompa oleju w skrzyni biegów Samochod odpala ładnie pracuje Sprzedam najlepiej calą Telefon 668615676 Cena ok 2000zl do negocjacji\nbmw e39 2,8 pomocy\nwitam interesuje mnie kupno bmw e39 2.8i tylko chodzi mi o spalanie jakie ma w miescie i na trasie oczywiscie gaz sekwencja jak ktos ma takie cacko to niech pisze z gory dzieki\n[Sprzedam] [E34-6]/inne Automat/komp/blok m50b25\nnorbertm5 dodał temat → w Kup/Sprzedaj Części\nWitam! Na sprzedaż posiadam: -Skrzynia biegów automatyczna (komplet), do silnika m50b25, 100% sprawna. -250zł -Komputer BOSCH m50b25 - 120zł -Blok silnika m50b25 + głowica. Co do głowicy nie jestem pewien czy sprawna, oddam za bezcen, po co ma leżeć, ale szkoda oddawać mi to na złom Mam również lampy Angel Eyes czarne, używane, chętnie zamienię na Ori z soczewką, lub sprzedam za 220zł obie, pasują do każdego e36. kontakt: -mail: stormm100@gmail.com\ne34 przewody podcisnienia w tds?\nmam pytanie ostatnio wymieniałem świece zarowe w swoim tds-ie,do tego zabiegu musiałem zdemontować kolektor ssący,po poskładaniu wszystkiego do kupy mam wrażenie jak by turbo nie pompowało jak powinno tzn.wydaje mi sie że turbina pompuje dużo lepiej jak spuszcze pedał gazu i wcisne go jeszcze raz.mógł by ktoś szczelić kilka dokładnych fotek jak to powinno być podłączone,albo miał by chwile żebym mógł podjechać z dużym piwkiem i posprawdzać czy dobrze to poskładałem;D\ne39 zmiana silnika jaki moge wstawic.\nobecnie mam m-52 2.0 lpg automat steptronic bede musial zmienic tylko motor na jaki moge. Chcialbym na 2.8 czy to jest dobry silnik dp tej skrzyni.Dokladnie symboli skrzyni nie znam.<bmw_2>


Podstawowe informacje o kosmetykach organicznych, zalety oleju arganowego i sezamowego. - Urządzanie wnętrz\nCoraz częściej przy kosmetykach usłyszeć można hasła organiczne albo naturalne. Pomimo tego że będą one reprezentować dwie różne kategorie produktów, to mimo wszystko wielu ludzi nie do końca dostrzega między nimi różnicę, myląc oba te pojęcia. Naturalne kosmetyki zawierają tylko substancje pochodzenia zwierzęcego lub roślinnego, otrzymane w sposób bezpieczny dla przyrody.\nGeneralnie tego typu kosmetyki nie powinny posiadać żadnych sztucznych dodatków, jednak niektóre organizacje certyfikujące pozwalają na niewielkie ilości niektórych z nich. Lecz przy kosmetykach naturalnych ważne jest przede wszystkim to, żeby ich składniki były pochodzenia naturalnego.\nInteresujący artykuł? Jeżeli tak uważasz, to spójrz też na podobne wątki zawierające zbliżone tematy – one całkowicie Cię pochłoną.\nKosmetyki organiczne robią krok do przodu, jeśli chodzi o nie co najmniej dziewięćdziesiąt procent składu musi pochodzić z organicznych upraw, to znaczy bez użycia nawozów, pestycydów czy sztucznych modyfikacji. Rośliny uprawiane w taki sposób rosną na specjalnych plantacjach, w jakich zabronione jest używanie jakichkolwiek sztucznych metod i związków – organique.pl/sklep/kosmetyki/olej-sezamowy.\nSzczególnie istotną rolę w organicznych i naturalnych produktach odgrywają oleje wytwarzane z różnych roślin. Dzięki wysokiej zawartości odżywczych składników bardzo dobrze będą one wpływać na cerę, pielęgnując ją i nawilżając. Dużą popularnością między innymi się cieszy olej sezamowy, robiony z niewielkich ziaren sezamu. Po taki właśnie olej bardzo często zaczynają sięgać wytwórcy środków do pielęgnacji włosów, bo ma on bardzo dobry wpływ na nie. Olej ten obfituje w liczne minerały i witaminy, przez co wzmacnia skórę głowy i całe włosy, a także stymuluje ich rośnięcie – .\nKolejnym niezwykle cenionym olejem stosowany, w naturalnych kosmetykach jest olej arganowy. Robi się go drzew arganu, które rosną przede wszystkim w Maroku, cieszą się tam taką popularnością, jak oliwki w Grecji. Olej ten to w pierwszej kolejności witamin i składników mineralnych, a oprócz tego nienasyconych kwasów tłuszczowych. Przez to bardzo dobrze wpływa on na skórę, chętnie się go wykorzystuje przy wysuszeniach i walce ze zmarszczkami oraz bliznami.\nTagi: argan, kosmetyki, witaminy


You are here: Home / Złota kolekcja aut / Klimatyzacja samochodowa Szczecin i Auto klimatyzacja Warszawa\nKlimatyzacja samochodowa Szczecin i Auto klimatyzacja Warszawa Reviewed by admin on 11/23/2017 .\nAuto klimatyzacja Warszawa i klimatyzacja samochodowa Szczecin Auto klimatyzacja Upalne dni dają się bardzo mocno we znaki każdemu z nas. Szczególnie mocno na własnej skórze skutki wysokich temperatur odczuwają kierowcy, który przebywają w dusznym samochodzie.…\nUpalne dni dają się bardzo mocno we znaki każdemu z nas. Szczególnie mocno na własnej skórze skutki wysokich temperatur odczuwają kierowcy, który przebywają w dusznym samochodzie. Jeszcze kilkanaście lat temu był to ogromny problem, który zniechęcał poważnie do jazdy w lecie. Obecnie kwestia ta została rozwiązana za sprawą systemu kontroli stanu temperatury – czyli klimatyzacji. Na chwilę obecną jest to element wyposażenia każdego nowoczesnego auta. Żaden ceniący się producent nie pozwoli na to, by auto klimatyzacja Warszawa nie została zamontowana w jego najlepszych modelach. Klimatyzacja samochodowa Szczecin wbrew pozorom nie jest wykorzystywana przez kierowców jedynie w okresie letnim. Jest ona pomocna również w zimie, gdy temperatury spadają w naszej strefie klimatycznego poniżej zera. Wtedy ogrzewanie wnętrza pozwoli nam podróżować w sposób komfortowy. Obecnie samodzielnie możemy wybierać temperaturę, która nam będzie najbardziej odpowiadać. Nowoczesne klimatyzacje dają takie możliwości.\n08/24/2018Yamaha Big Bear 250 – mniejszy misiek Posted in Samochodziki prl\n11/23/2017Wypożyczalnia przyczep Wrocław i wypożyczalnia samochodów Rzeszów Posted in Złota kolekcja aut\nO tym, że garażowanie samochodu ma swoje oczywiste plusy każdy wie. Samochód, który jest garażowany przede wszystkim niszczeje zdecydowanie wolniej. Widać to zwłaszcza po stanie lakieru samochodowego. Jeśli byśmy postawili dwa samochody tego samego modelu i z takim samym czasem użytkowania, ale jeden garażowany a drugi nie, różnica będzie widoczna gołym okiem. Ale co zrobić jeśli garażu nie mamy, a chcielibyśmy proces…\nMotoryzacja a mango\nTytuł dość oryginalny i zapewne każdy, kto go przeczyta, zastanowi się nad tym, co motoryzacja może mieć wspólnego z mango. I jak się za chwilę okaże, ma i to wiele. W praktyce bowiem mango jest jednym z tych owoców, które docierają do naszego kraju, na nasze stoły, dzięki doskonale rozwiniętej motoryzacji. Zresztą, nie tylko mango, bo i…


Aborcja jest jeszcze niesłabnącym tematem tabu. Mimo tego, co każdy czas media poruszają ten krępujący temat, pokazując problem z zagorzałym przeciwnikiem aborcji albo wręcz przeciwnie. Oczywiście, zatajanie problemu nie pomoże w jego rozwiązaniu, ale z kolejnej strony jego rozdmuchiwanie również nie. I zatem, że problem jest, nie ulega żadnej wątpliwości. Według prawa i dodatkowo wedle wartości dobrych i religijnych aborcja, czyli przerwanie ciąży, jest nielegalne. Stanowi zatem bowiem przerwanie nienarodzonego, ale już rozpoczętego dziecka, które zależy stałej i niezbywalnej ochronie. Istnieją zawsze wyjątki prawne, które umożliwiają matce dziecka na zdjęcie ciąży. Takimi przypadkami jest bezpośrednie zagrożenie zdrowia czy bycia matki, życie przyszłego dziecka oraz wykrycie poważnych, nieuleczalnych wad dziecka. Dają się jednak sytuacje, kiedy przyszła mama nie powinna mieć dziecka: wszystko jedno albo więc z okazje słabej kondycji materialnej, albo te niezwykle młodego wieku. W takiej form, oczywiście - w mało polskim oraz kościelnym usunięcie wybiera jest nielegalne. Przyszłej mamie pozostaje więc albo nielegalne przerwanie ciąży, wywołanie poronienia albo urodzenie dziecka, by następnie przedstawić je do adopcji.\nOczywiście, nie będziemy tutaj żadnej ze kart, ani zabraniającej ani popierającej aborcję, usprawiedliwiać. Nie mamy jeszcze zamiaru ukrywać faktu, iż w postaci przykładów do woli aby nie doszło żebym nie nieuwaga kobiet. Bądź co bądź dziewczyny nie są istotami wiatropylnymi. Istnieją natomiast inne sytuacje w działaniu a osoby oraz ich nastawienie do pewnych wykonaj jest daleko charakterystyczne. I, abstrahując już nawet od nieuważnych nastolatek, których pierwsze życia z seksem oddały się ciążą, ale zdarza się. Daje się, że możne kobiety, będące pracę jakiej nie mogą oraz nie chcą pogodzić z działalnością, określają się na aborcję. Oczywiście, prawo polskie im to uniemożliwia, muszą to szukać usłudze w szpitalach niemieckich, słowackich i austriackich.\nNie pasuje wątpliwości, iż w grupy przypadków niechcianej ciąży można by wszystko sprowadzić do małego stwierdzenia „potrzeba było postrzegać”. A o ile w przypadku kaprysu aborcja faktycznie winna być zabroniona, tak w czasach dozwolonych prawnie rząd Polski powinien umożliwić kobiecie przerwanie ciąży. Jak zawsze oczywiście z historii, nawet mimo spełnienia prawnych warunków, nie raz lekarze odmawiają wykonania zabiegu, narażając na ogromne zagrożenie utraty działania oraz zdrowia nie tylko kobietę, lecz także inne dziecko. Natomiast obecne jest działaniem niedopuszczalnym.\nPraca tlumacz wydawnictwo\nTlumacz techniczny egzamin\nCzyste powietrze to zdrowie\nObrobka plastyczna metali prezentacja\nBadania lekarskie rozporzadzenie 2015\nOdkurzacz centralny koszalin


Podróż służbowa czy prywatna? - Wypożycz samochód! - Ruda Śląska informacje\nOtwarcie JadłoDzielni w Kochłowicachdodano 15 godz. temu\nOszronione szyby, samochód pokryty śniegiem. Co za to grozi?dodano 15 godz. temu


5 lat Warszawskich Działkowców | Warszawscy Działkowcy\n5 lat Warszawskich Działkowców\nTak to się zaczęło, 5 lat temu na mokrych działkach w ROD Obrońców Pokoju zaczęliśmy poznawać warszawskich działkowców i spisywać ich historie. Był to czas uczenia się działkowego świata i wyłapywania autentycznych rekwizytów.\n(z notatek, 2015-2016) Jesienią pojawił się pomysł, żeby fajnie spędzić czas w mieście i dowiedzieć się czegoś nowego o świecie. Tak powstał projekt badawczo-rozrywkowo-towarzyski. Przez kilka miesięcy, z grupą znajomych i przypadkowych nieznajomych, rozmawialiśmy z działkowcami i chodziliśmy po ogrodzie. Czasem było śmiesznie, czasem strasznie, szczególnie późnymi jesiennymi wieczorami. Robiliśmy wywiady, rejestrowaliśmy dźwięki działki, tworzyliśmy mapę ogrodu, wymienialiśmy się roślinami, gołębiarze wypuszczali dla nas swoje wyszwance. Poznaliśmy mnóstwo ciekawych ludzi. Czasami zdarzało się natknąć na osoby zupełnie nieciekawe, skrywające jakieś niepokojące emocje. Jednak było tak może dwa lub trzy razy, nie więcej. Niejednokrotnie omyłkowo ktoś zamykał nas w ogrodzie w ciemną zimową noc. Czas mija szybko, gdy siedzisz z działkowcem w jego domku, a on snuje historyjkę. Jedna z nich brzmiała tak:\nTen domek stoi tu już ponad 45 lat. Historia jego jest taka, że był to barak niemiecki i używało go wojsko podczas wojny. Naziści. Nie tu oczywiście. Został on przeniesiony z Borów Tucholskich. Z dużych baraków po wojnie porobili małe baraki kempingowe, do których przyjeżdżali ludzie na wakacje. Kiedyś to się za darmo jeździło! I tam w Borach był taki ośrodek wypoczynkowy w Zaciszu. Później ten ośrodek likwidowali i ja akurat się wtedy tak dogadałem, że zapłaciłem za ten barak 1500 zł. Oni rozebrali ten domek na części, a ja sam go z powrotem złożyłem tutaj"\nPewnego razu, kolega zostawił w biurze w Domu Działkowca torbę z ważnymi rzeczami. Musieliśmy koniecznie odnaleźć kogoś, kto nam otworzy biuro. Padał deszcz, było zimno i ciemno. Jedyną osobą, która mogłaby nam je otworzyć była pani prezes. Jakimś cudem udało nam się ją odnaleźć w którymś z mokotowskich bloków. Intuicja była po naszej stronie. W taki sposób późnym zimowym wieczorem wylądowaliśmy w pustym ogrodzie i po chwili maszerowaliśmy grupą, w milczeniu szybkim krokiem przez ciemne i wilgotne alejki. W ciemności widzisz kształty, a karłowate domki zaczynają przypominać odklejający się od ziemi kiosk Frugo, albo stare łupiny, pod którymi skręcają się od wilgoci pradawne wydania Działkowca, pachnie grzybem. Odzyskaliśmy rzeczy i tak naprawdę nic szczególnego się nie wydarzyło. Odwieźliśmy panią do domu. Zapach wilgotnych alejek i pulsujące kształty, wryły mi się w pamięć i zapamiętały jako świetna przygoda na działce.\nJeden z działkowców mówi, że jego działka jest utrzymana w stylu angielskim. Pozornie zaniedbana i pozostawiona przyrodzie, z podgniłym domkiem – warszawskim kioskiem z lat 50. Podczas kontroli zarządu, działka dostała ocenę niedostateczną. Ten angielski dziki stan utrzymywany jest od kilku dobrych lat. Jednak, gdy się dobrze przyjrzysz, jest porządek w tym chaosie. Działkowiec nazywa poszczególne krzaki, czasem je przycina, stara się, żeby roślina A nie rosła obok rośliny B, bo wie, jak to się może skończyć. Działkowiec ma swoje rytuały działkowe, którymi się z nami dzieli. Na drzewach zawieszamy tłuste kulki dla sikorek. Spod domku wyciąga cegły pochodzące ze starych fortyfikacji. Tak dowiadujemy się, że ogród powstał na wojskowych fortach zbudowanych przez rosyjskiego oprawcę w XIX wieku. Ile w tym prawdy, nie wiemy. Działki jednak nawiązują do swojej domniemanej obronnej przeszłości, poprzez nazwę „Obrońców Pokoju”. Ta militarność ogrodu zainspirowała Karolinę do zrobienia na działkach próby koncertu na walkie-talkie.\n(6.07.2016) „W Obronie Pokoju”: radiowa transmisja dźwięków natury – ze środka ogrodu, na zewnątrz, za pośrednictwem wojskowych radiotelefonów walkie-talkie. Transmisję przeprowadzą radioamatorzy: Sebastian (znak wywoławczy SO5WB) oraz Tomasz (znak wywoławczy SQ8JMD) z istniejącego od ponad 60 lat Klubu Krótkofalarskiego SP5KAB.\nZdjęcia: Misia Turowicz\nGrafika i logo : Karolina Zajączkowska, Zbiok Sławek Czajkowski


Forum Domowych Winiarzy - Kapslownica - jaką polecacie?\nForum Domowych Winiarzy > Technologia win domowych oraz miodów pitnych > Podstawy technologii... > Dojrzewanie, butelkowanie, korkowanie, leżakowanie > Kapslownica - jaką polecacie?\nPełna wersja: Kapslownica - jaką polecacie?\nMam zamiar kilkanaście czwórniaków wrzucić w 330ml butelki i zakapslować. Nie kapslowałem nigdy, więc zanim wyrzucę na to zbyt dużo pieniędzy: jaki model kapslownicy 2-ramiennej polecacie?\nGreta będzie odpowiednia, jakby co to zawsze przyda się na cydr, piwo.\nJa bym polecił stołową. Moim zdaniem najlepsza, wydatek trochę większy ale każdą butelkę zakapslujesz bardzo łatwo.\nStołowa to zbyt duży problem dla mnie, nie miekszam w PL. Greta widziałem, też mi się podobała. Zawsze używałem butelek po Grolschu, jednak szykuje się większa ilość teraz.\nGrety obecnie produkowane maja jedna wadę. Psują sie szybko. Niektóre modele ponadto potrafią zgniatac szyjki podczas kapslowanie. Stary model miałem 10 lat. Kupiłem nowa, tak na wszelki wypadek. Stara oddałem koledze. Nowa sie rozpadła po dwóch butelkowaniach. Kupiłem stołowa Grifo. Mysle, ze jest praktycznie niezniszczalna. Dosc spory wydatek ale warto. Bezstresowe butelkowanie - bezcenne.\nGrifo bardzo lubi pifo Potwierdzam, do tego pasuje do wszystkich rodzajów szyjek, a Greta już niestety im krótsze, tym gorzej.\nZwykła korkownica za 15/zł... ja mam taką i, jestem zadowolony. Nie potrzeba mi lepszej.Moment i, korek w butelce siedzi. Wszystko zależy od portfela!.\nPortfelem uderzasz kapslownicę młotkową? ;-)\ngynek, ale to jest dział o kapslownicy.\nPracuję na starej Grecie i kapslownicy stołowej.\nGreta jest przeznaczona tylko do małych kapsli (butelki "piwne" 0,33L 0,5L 0,66L), w stołowej są głowice do małych i dużych kapsli (butelki "szampanówki" 0,75L 1L).\nJeśli masz warunki kup stołową, jest bardziej uniwersalna, a własny "szampan" daje mnóstwo radości, z malowaniem kuchni włącznie\nhttp://winohobby.biz/pl/p/Kapslownica-GR...sli-29/989 - greta też ma wymienną końcówkę\nTa z linka faktycznie ma, moja to starszy model z wtopioną głowicą.\nUżywam i polecił bym koledze stołową Grifo HD\nWahałem się pomiędzy gretą, a jej metalowym odpowiednikiem i facet w sklepie polecił mi metalowy odpowiednik jako wygodniejszy. Już zakupiona i przetestowana na kilku butelkach. Kapslowanie banalne i szybkie, właściwie bez możliwości uszkodzenia szyjki. Ceny podobne.\nZapewne stołowa jeszcze wygodniejsza, ale staram się oszczędzać miejsce.\nCo ciekawe ta nie zostawia charakterystycznego odcisku na kapslu. W tym samym sklepie jest nakładka dla większych kapsli.\nDzięki @rafple, taką samą miałem pożyczoną i banalnie prosto mi się nią kapslowało... no i cały czas mnie męczy ten 25-litrowy carboy https://www.thehomebrewcompany.ie/index....cts_id=259\nMam dwa takie, ale daleki jestem od zachwytu. Pełny plus masa własna to ponad 25kg, a poręcznością w dźwiganiu nie grzeszy. Co prawda dość solidny, bo nawet za szyjkę pełne bydlę podnosiłem, ale targanie tego zwłaszcza po schodach w domu potrafi wykończyć.\nJeśli mi odbije na kolejny zakup to teraz raczej pójdę w stronę tych z koszami plastikowymi i szeroką szyjką. Szkło, a wygoda w myciu czy wywalaniu farfocli nieporównywalna. W tej chwili raczej staram się używać fermentatorów do burzliwej, ale nie zawsze szczelność pozwala podsłuchiwać kojące bulgotanie wody w rurce.\nNo ja właśnie do burzliwej też tylko jadę wiadrami, nie na moje nerwy wygrzebywanie z damy/dużej butli śmieci. Wygodniej jest mi też napowietrzyć nastaw i ogólnie lepsze w operowaniu jest wiadro w czasie burzliwej, potem już sobie może stać w szkle. Plus jest też taki, że zawsze robię w większym wiadrze: zabezpieczenie przed ucieczką nastawu przez rurkę, oraz biorę poprawkę objętości na straty przy zlewaniu, przez co mogę później szkło napełnić pod korek.\np.s. odbiegam od tematu, zaraz moderator nas pogoni ;-)\n(16-03-2015, 19:57)bachus_ napisał(a): [ -> ] Stołowa to zbyt duży problem dla mnie, nie miekszam w PL. Greta widziałem, też mi się podobała. Zawsze używałem butelek po Grolschu, jednak szykuje się większa ilość teraz.\nCzy w kraju twojego obecnego zamieszkania, prawo zakazuje kapslownic stołowych?\nJeśli w wyniku "korzystnej transakcji drogą kupna" nie uda ci się stać posiadaczem luksusowego "zabytku na chodzie" np. jak poniżej:\n- to masz u mnie gratis tyle butelek od Grolscha , ile pozwolą ci zabrać do standardowego bagażu lotniczego.\n@Orwell, może wyjaśnię to bardziej opisowo...\nSam przyzwyczaiłem się do mieszkania w dużym domu z dużym ogrodem. Obecnie, podczas mojej emigracji, mieszkam w tzw. double bed apartment: czytaj "dwa pokoje z salonem, kuchnią i łazienką. Miejsca więc nie ma za dużo, szczególnie jak człowiek jest przyzwyczajony do posiadania takiego dobra jak garaż, piwnica, komórka w ogrodzie i strych. Mam bardzo cierpliwą żonę, która już nawet nie komentuje przynoszonych do domu gratów. Zająłem praktycznie cały jeden pokój. Poza moim hobby związanym z forum (z 50L nastawów, z 8 dam, 50 butelek itd.). Jest jeszcze drugie hobby: IT (przeróżne serwery, switche, routery).\nJasne: w teorii kapslownica stołowa zniknie w tym bałaganie, ale mówiąc szczerze nie chcę osiągnąć masy krytycznej, każdy ma swoją cierpliwość. Za kilka lat, jak już będzie stał ten wymażony domek, to będzie osobne miejsce na kapslownicę stołową, wyciskarę do soków, 10 balonów 25-litrowych... na dzień dzisiejszy jednak musi mi wystarczyć kapslownica, którą mogę schować do szuflady, takie życie :-)\n@bachus_: Nie pękaj - jesteśmy z Tobą!\n>>>>Cytat: Wysłane przez bachus_\nZa kilka lat, jak już będzie stał ten wymażony domek, to będzie osobne miejsce na kapslownicę stołową, wyciskarę do soków, 10 balonów 25-litrowych... na dzień dzisiejszy jednak musi mi wystarczyć kapslownica, którą mogę schować do szuflady, takie życie :-) <<<<\nJedyne rozwiązanie, jakie dostrzegam na pobliskim horyzoncie zdarzeń to:\nOutdoorowa przydomowa Kapslownico-Wyciskarka-do-Moszczu\ntaka, jak np ta\nWitam i odświeżam temat :-)\nPytanie mam następujące: czy do kapslowania butelek 0,33 lepsza będzie kapslownica Greta czy też kapslownica typu Eterna bądź podobna?\nJeśli ktoś ma doświadczenie w tym zakresie bo bardzo proszę o radę bo szykuję się do zakupów ;-)\nOd razu mówię że na stołową w tej chwili nie mogę sobie pozwolić więc za porady w ich temacie z góry dziękuję :-)\n0,33 nie kapslowałem, tylko 0,5 ale poleciłbym Eternę. Greta szybko mi się zepsuła, tzn starła się jakoś i ześlizgiwała się z kapsla, już później zakapslowanie 1 butelki graniczyło z cudem. Może zależy od wersji tej kapslownicy i skąd kupujesz nie wiem. Eterna solidniejsza, metalowa, kapslowanie to sama przyjemność i dużej siły nie trzeba do tego, chyba tańsza.\nKombinerki metalowe pożyją dłużej, niż plastikowe - nawet takie z ABS-u...\nZ kapslownicami będzie podobnie.\nNom właśnie naczytałem się bardzo dużo fatalnych opinii o Grecie, a to że nie dociska, a to że źle kapsluje butelki z krótkim kołnierzem, a to że blaszki się niszczą, no i w końcu że zużywając się zaczyna odrywać kołnierze przy kapslu. Szukam czegoś co będzie dobre, ale zależy mi też na tym żeby nadawało się także do butelek 0,33. Eterna ma mniej opinii, ale za to zawsze dobrych, aż dziwne że tak mało osób ją kupiło. A chciałem kupić ze sklepu destylacjakropkakom, jest tam Eterna, Emily, Greta i Corona.


LAKIEROWANKO :: areograf poczatek\nWysłany: 2009-03-29, 11:54 areograf poczatek\nKupiłem niedawno zestaw airbrush i mam kilka pytań/ instrukcja jest po niemiecku i\nJak prawidłowo eksploatować kompresor jak długo może sprężać ?, / dość mocno się grzeje,\nczy trzeba używać jakiegoś smaru czy coś takiego?.\nw załączniuku zdjęcie.\nMa ktoś instrukcję z czegoś podobnego bo nie chce niczego zniszczyć a jestem jasnozielony.\nPlik ściągnięto 122 raz(y) 60,77 KB\nproponoje poczytac forum poogladac na tubie i malowac malowac malowac:)\nWysłany: 2009-03-30, 07:49\nTakie kompresorki działają powiedzmy 20min i potem 20min przerwy...( powinien mieć wyłącznik przeciążeniowy... ) i jest bezobsługowy, czyli zero wymieniania płynów itp. Napewno nic nie zniszczysz, jeżeli będziesz się delikatnie obchodził z aerografem i nie maltretował kompresorka wielogodzinną nieustanną pracą. Powodzenia...\nWysłany: 2009-03-30, 09:08\ndzieki teraz bede malowal a w wolnych chwilach czytal forum.\nJeszcze pytanie o pokrętło ile macie ustawione % całej skali albo jaka wartosc po której kompresor się wyłącza? Jest coś zalecane itp?\nTen kompresor działa bezustannie podczas malowania... gdy przestajesz malować nabija ciśnienie na wężu do swojej wartości max (np. 4atm) i staje, tej wartości max się nie zmienia. na reduktorze ustawiasz ciśnienie podawane przez kompresorek , w zależności od konsystencji farby do 2atm powinno styknąć...\nI proponuję raczej czytać forum (z użyciem opcji "szukaj") ,\na w wolnych chwilach malować.... powodzenia\nWysłany: 2009-03-30, 18:04\nhmmm maloj i ucz sie na bledach a forum urzywaj w krytycznych mometach:)\nWysłany: 2009-04-02, 00:16\nMam identyczny kompresorek i nawet aero tez byl taki sam w zesawie ktory droga ewolucjii wyladowal juz gdzies w piwnicy:) to bezolejowe malenstwo grzeje sie niemilosiernie,po dluzszym czasie zacvzyna sie skraplac woda w wezu i dostaje sie do aerografu,separator nawet nie pomaga gdyz gorace jeszcze powietrze oczladza sie juz za nim! po ok pol godz malowania jest tak goracy ze mozna sie poparzyc,ale nie narzekalem na niego! dawal rade pracowal ok 3-4 godz! jak lubisz majsterkowac to radze wstawic zbiornik wyrownujacy do niego!-przedluzy to jego zywotnosc i da mu nieco czasu na ochloniecie!\nWytrwalosci w malowaniu i duuuuzo duuuzo cierpliwosci:)\nWysłany: 2009-04-03, 18:25\nhej, lubie majsterkować ale nie mam zielonego pojecia o co chodzi ze zbiornikiem wyrównujacym jakbys mogł napisz albo zapodaj linka gdzie coś o tym pisze jak to zrobic, pozniej poszukam teraz akurat ćwicze z aero.\n"dawal rade pracowal ok 3-4 godz!"\ndługo tak pracował? czy to z tym zbiornikiem tyle pracował ,?\nWłaśnie jak to jest - jak mam odczekać zanim ochłonie musze przeczyscic czy nie trzeba?\nczekam tak ok 30 min bo na serio sie niemiłosiernie grzeje.\nWysłany: 2009-04-06, 08:08\n|Ostatnio pojawiłsię temat własnoręcznie tworzonych kompresorków, tam są fotki, na których jest wszystko pokazane jak na dłoni.... zresztą za pomocą google napewno znajdziesz schematy takiej "konstrukcji"...\nZe zbiornikiem nie będzie pracował bezustannie, tylko nabijał go co jakiś czas powietrzem...\nDzięki czemu nie musisz przerywaćmalowania...\nNic się nie czyści, no chyba że chodzi o wypróżnienie separatora, to oczywiście czemu nie...\n30 min. powinno mu wystarczyć na ochłonięcie...\nWysłany: 2009-04-11, 21:31\nJa swojego kompresorka nie oszczedzalem,to prawda,grzeje sie niemilosiernie,poparzyc sie mozna!! ja jako zbiornika wyrownujacego uzywalem plastikowej butelki po napoju wkreconej w miejsce plastikowego zbiorniczka na skropliny pod separatoprem! to byl dla mnie najprostrzy sposob!!\nWysłany: 2009-04-15, 18:09\nLoboLoco nie znalazłem tego tematu jest jeden ale brak zdjec , chyba ze mam coś nie tak i się nie wyświetlają.\nZnalazłem coś takiego na elektrodzie\nale znowu mam taki problem że nie mam gaśnicy , a z plastikiem nie chce ryzykowac.\nAsellus5 jaka to była butelka, po jakim napoju i jaka pojemnośc ?\nWysłany: 2009-04-16, 01:51\nOsobiście nie używałbym butelki, chociażod oryginalnej coca coli wytrzymuje chyba 3 bary, ale nie jestem pewien. Gdy przy takim ciśnieniu rozerwie butelkę to nie chciał był być obok tego kompresora.\nWysłany: 2009-04-16, 07:50\nswdkca, chodziło mi o ten temat: http://lakierowanko.info/viewtopic.php?t=2023\ngaśnice nie są takie drogie jeśli porównasz z ceną EURO-TECa. więc albo płacisz te 900pln za markowy kompresorek, albo kombinujesz.... niestety aerografika nie jest tanim zajęciem... tak na marginesie to bym nie próbował nawet z butelkami plastikowymi, lepienie plasteliną węzyków do butelek po napojach kojaży mi się z zajęciami praktyczno - technicznymi , jak oszczędzać to też z głową i odrobiną profesjonalizmu...\nWysłany: 2009-04-16, 13:57\nAdam Słodowy "Zrób to sam" - jak zrobić aerograf ze starego długopisu, igły od strzykawki, wężyka i pompki akwariowej heheh - kto szuka nie błądzi - pozdrawiam\nWysłany: 2009-04-16, 15:48\nDzieki widziałem to LoboLoco tylko nie wyswietlały mi się zdjecia ale już ok.\nNapewno coś takiego zmajstruje tylka jak bede miał troche wiecej czasu bo jeszcze walcze z czymś innym (cnc do tego swoją drogą też by się przydało coś dmuchającego powietrzem) , jak sie uda to pokaże swoja bombe.\nacidhouse niestety nie znalazłem choc plujkę już mam "kto szuka nie błądzi" a kto pyta i szuka znajduje o wiele szybciej.\nWysłany: 2009-04-17, 15:53\nprzysłowie faktycznie brzmi - "kto pyta - nie błądzi" damn beti\nWysłany: 2009-04-17, 19:32\ntu najważniejsze są areografy , przysłowia olać\nWysłany: 2009-04-17, 20:00\nKto nie pyta...,błądzi?\nWysłany: 2009-04-17, 22:46\nzna droge bo szukał i znajdował\ntak wracając do tematu z uwagi na to że malujac akrylami czasami i poniekąd chcąc wykorzystywać aerograf do urozmaicania prac próbowałem roźcięczać w wodzie destylowanej farby akrylowe chromacryl i doszedłem do wniosku szybko że sie nie nadają wogóle , trzeba bardzo mocno rozpuscic te w najmniejszych tubkach bo w wiekszych to takie geste ze wogóle nie ma mowy... bede musiał coś kupić , a skoro akryle i to chromacryle sie nie nadaja przynajmniej z moim sprzetem to pewnie wiekszosc sie nie nadaje. Czy ktoś wypróbował coś takiego ale z sukcesem? A i przypomniało mi się mam farby do ciała kupione z zestawem ... nie wiek ktoś czy to można zabezpieczyć tak żeby sie nie rozmazało np werniksem w spreju lub coś podobnego? Sorry ze tak chaotycznie pisze ale pozno...\npóźno to rozmowa nad ranem - wyobraź sobie kuleczki - np. żółte kuleczki, które zbierają się w grupy kuleczek - duże grupy kuleczek, a pomiędzy kuleczkami jest rodzaj roztworu koloidowego - ni to żel, ni to woda, trzyma te kuleczki razem - to farba w pigmencie, w kubeczku - tam w środku okleja igłę, która lekko wystaje poza dziurkę dyszy, dysza jest bardzo malutka i tylko niektóre grupy kuleczek, które są w klubie "RZADZIEJ" przeciskają się pomiędzy igłą i krawędzią dziurki dyszy za pomocą wiatru tylnego niektóre grupy z klubu "GRUDA" są bardzo duże i nie chcą opuszczać iglicy, ani kubeczka, strajkują, że nigdzie nie idą i tu zaczyna się problem - pozostaje nic więcej jak wyczyścić sprzęt i zamówić farby do tej wielkości dyszy i igły, oczywiście można zwiększyć ciśnienie, np. do 3 atmosfer ale czy to pozwoli nam na uzyskanie precyzji w detalach - na pewno nie - chyba że malujemy samolot, no to można sobie pozwlić na kreskę rzędu hmm centymetra, od razu powiększmy kubek i nalejmy tam 0,5 litra płynu - trzymamy właśnie w ręce pistolet lakierniczy i jest już wszystko w pożądku\nnie wszystko co można nazwać farbą nadaje się do aerografu\nWysłany: 2009-04-18, 13:48\nJak pracujesz cały dzien umysłowo i fizycznie to póżno to własnie okolice 24...\nSprytnie mi to wyjaśniełeś nie wiedziałem... Myslałem że to własnie ten silny południowy wiatr zatyka Ale musiałem spróbować na tym wlasnie to po trochu polega.\nWysłany: 2009-04-18, 18:01\n[center]późno to rozmowa nad ranem - wyobraź sobie kuleczki - np. żółte kuleczki, które zbierają się w grupy kuleczek - duże grupy kuleczek, a pomiędzy kuleczkami jest rodzaj roztworu koloidowego - ni to żel, ni to woda, trzyma te kuleczki razem - to farba w pigmencie, w kubeczku - tam w środku okleja igłę, która lekko wystaje poza dziurkę dyszy, dysza jest bardzo malutka i tylko niektóre grupy kuleczek, które są w klubie "RZADZIEJ" przeciskają się pomiędzy igłą i krawędzią dziurki dyszy za pomocą wiatru tylnego niektóre grupy z klubu "GRUDA" są bardzo duże i nie chcą opuszczać iglicy, ani kubeczka, strajkują, że nigdzie nie idą i tu zaczyna się problem - pozostaje nic więcej jak wyczyścić sprzęt i zamówić farby do tej wielkości dyszy i igły, oczywiście można zwiększyć ciśnienie, np. do 3 atmosfer ale czy to pozwoli nam na uzyskanie precyzji w detalach - na pewno nie - chyba że malujemy samolot, no to można sobie pozwlić na kreskę rzędu hmm centymetra, od razu powiększmy kubek i nalejmy tam 0,5 litra płynu - trzymamy właśnie w ręce pistolet lakierniczy i jest już wszystko w pożądku\n- end of message -[/center]\nPrzepraszam za skojarzeanie.Super opis "sraczki".aTak naprawdę co do wielkości "ziarna" pigmentów i medium ,w którym jest "rozpuszczone" to co napisałeś to jest wykład w "pigułce"\nWysłany: 2009-09-20, 13:58\nMam do was pytanie w sprawie mojego aerografu. Otóż jest to ten model:\nto jest ew6000b 0,2 , ja mam ew6000r 0,3 do tego dokupilem dysze 0,2 (nie widac jakiejś wielkiej róznicy) jak na chinczyka w moim skromnym zdaniu udana konstrukcja , ładuje w to baze z nitro i uszczelek mi jeszcze nie zniszczyło , fajny sprzecik , szybko rozbieralny , dobry dostęp do igły na start udany zakup , choc zbiorniczek mógłby byc na górze\nWysłany: 2009-09-20, 15:35\nDlaczego myślisz, że zbiornik na górze (grawitacyjny) jest lepszy?\nWysłany: 2009-09-20, 15:55\nz grawitacyjnego wykorzystasz cała fabe jaką tylko masz , a w podczepionym u dołu zawsze cos zostaje\nWysłany: 2009-09-23, 09:22\nPozatym w zasilaniu grawitacyjnym możesz malować na mniejszym ciśnieniu, więc uzyskasz lepszy detal.


• Zobacz wątek - Stary hexennuss\nStrona główna forum ‹ Kategoria ‹ KORZENIE,OZDOBY, BAJERY\nCzyli wszystko co wrzucamy do akwarium;-)\nprzez macinek81 » So 09 gru, 2017 10:57\nProszę o pomoc ...mam kilka szt kupionej 2 lata temu ozdoby tureckiej tzw hexennuss i nie wiem czy będzie dobra po takim czasie czy mogę włozyć do akwarium raczką kiryską rybką ...ozdoba była trzymana w suchym miejscu w woreczku. Ps hexennusss ma jakieś właściwości w akwarium z rybkami ?\nDołączył(a): N 25 paź, 2015 11:59\nRe: Stary hexennuss\nprzez =Fresz= » N 10 gru, 2017 14:07\nmacinek81 napisał(a): Proszę o pomoc ...mam kilka szt kupionej 2 lata temu ozdoby tureckiej tzw hexennuss i nie wiem czy będzie dobra po takim czasie czy mogę włozyć do akwarium raczką kiryską rybką ...ozdoba była trzymana w suchym miejscu w woreczku. Ps hexennusss ma jakieś właściwości w akwarium z rybkami ?\nOzdoba niech zostanie ozdobą, moim zdaniem zbędny bajer.\nP.s. raczkom, kiryskom, rybkom\nRybką można rzucić o ścianę.\nKiryską została Pani Wandzia.\nKali jeść, Kali pić i mieć rozwolnienie...\nDołączył(a): Cz 27 gru, 2007 21:16\nPowrót do KORZENIE,OZDOBY, BAJERY


Arrivederci Wine and Jazz Bar (Milwaukie, OR) - opinie\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Arrivederci Wine and Jazz Bar\nAtrakcje w pobliżu obiektu Arrivederci Wine and Jazz Bar\nKanał o podróżach: Milwaukie\nArrivederci Wine and Jazz Bar opinie, Milwaukie\nNr 4 wśród 17 atrakcji w lokalizacji Milwaukie\nZawsze Niesamowite w Arrivederchi\nNiezmiennie dobre jedzenie i wspaniała atmosfera. Personel jest ciepły i przyjazny. muzyczny talent właściciele weź ze sobą, jest po prostu fantastyczna co najmniej. Ta restauracja proponuje zaspokaja wszystkie potrzeby, jakich można oczekiwać: dobre jedzenie, niesamowita muzyka, wspaniałe wina.\nJedzenie jest naprawdę dobre. To miejsce jest pełne dla tych, którzy chcą usłyszeć zespół jazzowy. Będziesz mieć trudności ze znalezieniem miejsca do siedzenia. Obsługa była trochę powolna, ale jedzenie warto było czekać. Personel był bardzo uprzejmy.\nPojechałem z sąsiadem na happy hour i jedzenie było świetne, a restauracja i bar. wspaniały piano bar brzmiący w tle przypomniała nam co to plus dla atmosfera może zrobić za posiłek i napoje dla dorosłych płynu do mycia naczyń. retrospekcje do tego, co kiedyś. Nie...przegap tego miejsca. Przyjemne i relaksujące.Więcej\nWspaniałe jedzenie, dobre wina\nPrzyjechałem tu w czwartek i napędzana przez tydzień. Musze powiedziec, ze starsi ludzie starszych ludzi. Muzyka to był Golden lat 70-tych i 80 's, ale jeśli to twoje dżem to było świetne! spaghetti było duże porcje i bardzo dobre. To nie jest to sieć nie...jest sałatka lub deser do posiłku i to jest wycenione odpowiednio do tego. Moje doświadczenie może być lepiej, gdyby nie miejsce siedzące tuż obok wejścia. Chciałbym poprosić o stolik w barze lub usiąść w barze to byłoby lepsze. Wybór win jest dobre, a szczególnie podobało mi się wino. To był dobry. Ponadto, personel jest uprzejmy i pomocny. że opisane wielkości porcji i przyszedł z wody kilka razy (dla mnie to pokazuje dobrej obsługi klienta).Więcej\nJest to świetna restauracja, ma muzyka nocne. Ich Spaghetti z sosem mięsnym jest najlepsze, jakie kiedykolwiek miałem! Poszedłem z powrotem na drugi raz i było tak samo dobrze, jak za pierwszym razem. Gorąco polecam to miejsce!!!\nZobacz 3 hotele w pobliżu.Zobacz 83 restauracje w pobliżu.Zobacz 19 atrakcji w pobliżu.\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Arrivederci Wine and Jazz Bar.


Podpięcie hostingu w CBA pod inną domenę, bez zmiany DNSów. - Forum hostingu CBA.pl\nDzisiaj jest 14 maja 2021, 08:55:25\nPodpięcie hostingu w CBA pod inną domenę, bez zmiany DNSów.\nRejestracja: 24 maja 2015, 01:23:09\nPost autor: uacnix » 18 mar 2018, 03:27:28\nMam wykupioną domeną w OVH i mam tam również dobrze zestawioną strefę DNS (m.in. jedna subdomena kieruje na miniserwer na Raspberry pi).\nChciałem zrobić tak, że po prostu www.mojastrona.pl kierowałoby na hosting w CBA, a resztę zostawiłbym bez zmian. Jednak kiedy chcę podpiąć domenę pod hosting, CBA każe zmienić mi DNSy na własne, a to z kolei rozwala mi strefę DNS w OVH.\nDa się zrobić tak, aby np. dostać jakieś IP, na którym stoi mój hosting, któe to IP dodam do rekordu A dla www.mojastrona.pl w OVH?\nAlbo czy jest opcja włączenia CNAME na jakiś wirtualny host, żeby www.mojastrona.pl przekierowywała się na niego?\nPost autor: smart-tree » 18 mar 2018, 13:26:43\nnie jestem pewna, czy poprawnie rozumiem sytuację, ale jeśli tak, to można najpierw ustawić rekord A w OVH. W przypadku planu PRO lub VIP, to będzie 95.211.187.139 a w przypadku planu FREE - 81.171.31.230 . Proszę napisać, której domeny i dotyczy pytanie i podać więcej informacji, jeśli się nie uda - postaramy się pomóc.\nPost autor: uacnix » 19 mar 2018, 12:38:04\nTak dokładnie o to mi chodziło i nawet udało mi się do tego dojść - mam domenę vc0.pl i owszem, to działa.\nJednak mam teraz nowy problem, a mianowicie sytuację, gdy chciałbym nie dodawać całej vc0.pl pod hosting, a na przykład tylko cba.vc0.pl i takiej możliwości już nie mam - wyskakuje informacja, że domena jest nieprawidłowa.\nDodam, że to już problem po stronie hostingu, gdyż w OVH mogę podpiąć tą subdomenę (rekord A dla tej domeny) bez problemu.\nPost autor: smart-tree » 20 mar 2018, 13:36:55\nuacnix, w naszym panelu może Pan jedynie dodać domenę główną, np. user.pl i już dla niej założyć subdomenę, np. happy.user.pl.\nRejestracja: 06 lis 2018, 09:01:47\nPost autor: laukucz » 06 lis 2018, 09:02:04


26-letni Strażak KP PSP Stargard zachorował na ostrą białaczkę. Ratował życie i zdrowie, teraz sam pilnie potrzebuje pomocy jaką jest Krew. Koledzy z jednostki oraz rodzina apelują o pomoc. Dlatego gorąco prosimy i zachęcamy was do oddawania krwi.\nOgraniczenie wizyt w Komendzie Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w Będzinie\nInformacje Głównego Inspektora Sanitarnego na temat koronawirusa SARS-Co V-2\nFilmy instruktarzowe: zakładanie i zdejmowanie ubrania typu TYCHEM, ścieźka dekontaminacyjna, zdejmowanie maseczki FFP3


GKS za mocny dla STS - Sanok - wiadomości, informacje, wydarzenia, noclegi\nGKS za mocny dla STS\nAutor: Marian Struś | Zdjęcie: kadr z relacji Polski Hokej TV\nfoto kadr z relacji Polski Hokej TV\nSport Wznowione po świąteczno-noworocznej przerwie rozgrywki PHL nie były szczęśliwe dla drużyny Ciarko STS. W wyjazdowym meczu w Katowicach sanoczanie ulegli tamtejszemu GKS-owi 6-1 (1-0, 3-0, 2-1). Jedyną miłą niespodzianką była bramka strzelona przez Marka Stryżowskiego, pierwsza strzelona w meczach przeciwko górnikom. W poprzednich dwóch meczach drużyna z Katowic wygrywała z Ciarko do zera (2-0 i 5-0).\nsts sanokciarko sts sanokhokej na lodzieekstraklasa\nGKS KATOWICE – CIARKO STS SANOK 6-1 (1-0, 3-0, 2-1)\n1-0 Jesse Rohtla-Patryk Krężołek-Mikael Kuronen (0.13),\n2-0 Jesse Rohtla-Jyri Marttinen- Patryk Krężołek (31.04)\n3-0 Dominik Nahunko (35.51)\n4-0 Mateusz Michalski-Jesse Rohtla-Jyri Marttinen (38.05)\n5-0 Kamil Paszek-Mateusz Michalski (42.32)\n5-1 Marek Strzyżowski-Jakub Bukowski-Kamil Olearczyk (45.16, 5/4)\n6-1 Grzegorz Pasiut-Miika Franssila-Bartosz Fraszko (52.53)\nGKS: Simboch – Kruczek, Krawczyk; Fraszko, Pasiut, Wanat – Marttinen, Franssila; Krężołek, Rohtla, Kuronen – Andersons, Zieliński; Michalski, Starzyński, Nahunko – Schmidt, Paszek; Skrodziuk, Mularczyk, Adamus.\nCIARKO STS: Spesny – Olearczyk, Rąpała; Strzyżowski, Wilusz, Bielec – Kamienieu, Piippo; Fus, Viikila, Sihvonen – Demkowicz, Biłas; Bukowski, Witan, Filipek – Glazer, Skokan; Łyko, Ginda, Dobosz.\nSĘDZIOWALI: Przemysław Gabryszak-Daniel Lipiński oraz Micha l Gerne-Marcin Młynarski. KARY: 8-10 minut. STRZAŁY: 47-24.\nZaczęło się fatalnie. Pierwsza akcja gospodarzy i już w 13 sekundzie pierwszy gol. Nie poraził przyjezdnych. Już w 3 min. mogli doprowadzić do wyrównania, ale szczęśliwie z linii bramkowej wybił krążek Grzegorz Pasiut. Śmiała akcja sanoczan podziałała na „górników” mobilizująco. Mocno naparli na bramkę rywala, stwarzając kilka bardzo groźnych sytuacji, łącznie z sam na sam Mikaela Kuronena ze Spesnym. To był okres gry, w którym bramkarz STS pokazał pełnię swoich możliwości, zachowując czyste konto. W 11 min, gdy karę odsiadywał Riku Sihvanen, uciekł katowiczanom Karol Biłas, jadąc sam na sam z Jurajem Simbochem. Niestety, strzał, jaki oddał, był zbyt słaby, aby uwieńczyć swą indywidualną akcję wyrównującą bramką. W 13 min. przed szansą podwyższenia wyniku stanął Patryk Krężołek. Próbował sprytnym strzałem zaskoczyć Spesnego, ale ten wyczuł zamiar skrzydłowego II ataku GKS-u. W końcówce śmielej zaatakowali goście, zamykając przeciwnika w zamku. Skończyło się jednak na kilkunastu podaniach, bez oddania choćby jednego strzału.\nDrugą tercję ładną dwójkową akcją rozpoczęli Szymon Mularczyk z Grzegorzem Pasiutem, ale znów na przeszkodzie stanął im czeski bramkarz STS. W połowie tej odsłony, gdy goście coraz lepiej wybijali z uderzenia rozpędzonych katowiczan i na nic złego się nie zanosiło, w 32 min. Yyri Marttinen posłał krążek pod bramkę rywala, a znajdujący się tam Jesse Rohtla trącił go tak szczęśliwie i skutecznie, że ten wylądował w sanockiej bramce. To był moment, który podłamał gości i dodał skrzydeł gospodarzom. Przepuścili oni prawdziwy szturm na bramkę przeciwnika, zasypując ją gradem strzałów. Był to jednak kolejny pokaz wielkiej gry Patryka Spesnego, który bronił jak w transie. Gdy wydawało się, że nawałnica GKS-u już przeszła, w 36 min. Dominik Nahunko pociągnął z nadgarstka i lecący z dużą prędkością krążek wylądował w samym rogu bramki gości. Dwie minuty później padł kolejny gol dla gospodarzy. Tym razem pięknym strzałem w okienko przy bliższym słupku popisał się Mateusz Michalski.\nPrzy wyniku 4-0 dla GKS-u można było obawiać się trzeciej tercji. Te obawy wzrosły już w 3 minucie, gdy nieupilnowany Kamil Paszek z najbliższej odległości zdobył piątego gola. Wtedy jednak sanoczanie pokazali, że potrafią walczyć do końca. W 46 minucie, wykorzystując liczebną przewagę, rozegrali szybką akcję, którą celnym trafieniem zakończył Marek Strzyżowski. To był pierwszy gol strzelony przez Ciarko STS drużynie GKS-u. Rozzłościł on hokeistów z Katowic. Mając zwycięstwo w garści, postanowili oni pokazać także swą siłę w walce na pięści. Najpierw za nadmierną ostrość w grze powędrował na ławkę kar Grzegorz Pasiut, po nim za ten sam grzech sędziowie ukarali Feliksa Starzyńskiego. W tym czasie akcje przeniosły się pod bramkę Jurija Simbocha, ale nie przyniosły one wymiernego efektu w postaci drugiego gola. Sztuka ta w 53 min. udała się gospodarzom. Gola z najbliższej odległości strzelił Grzegorz Pasiut, wykorzystując idealne podanie Miiki Franssili.\nWynik nie powinien szokować. GKS to bardzo mocny zespół, zajmujący 4 miejsce w tabeli i mierzący w jeden z medali na mecie rozgrywek. Teraz sanoczanie staną przed szansą sięgnięcia po punkty, gdyż już w najbliższy piątek (8 stycznia) ich kolejnym przeciwnikiem będzie zespół Stoczniowca Gdańsk.


Strona główna Baza lekarzy Wielka Brytania Ayr\nNa stronie znajdziesz baze polskich lekarzy pracujących w Ayr. Lista zawiera 1 osób. Jeżeli chcesz zawęzić wyniki wybierz kraj, miasto lub specjalizacje. Możesz także wyszukać lekarza po nazwisku. Jeżeli chcesz dodać wizytówkę lekarza, którego brakuje w naszej bazie wejdź tu.\nWybrane miasta: Aberdeen Ashton under Lyne Aylesbury Birmingham Bristol Bromley Buck Cambridge Chelmsford Cheltenham Coventry Darlington Derby Edynburg Enniskillen Gateshead Inverness Leatherhead Leeds Leicester Lincoln Liverpool Londyn Luton Manchester Normanton North Tawton Okehampton Purfleet Reading Sheffield Sittingbourne Southampton Southport St.Ives Wakefield West Bromwich West Glamorgan West Yorkshire Wolverhampton


03-01-2017, 12:38 PM Na SB już pisałem, ale ja po prostu nie grałem nigdy w mody do jedynki, zawsze dwójka. Even if the morrow is barren of promises.\n24-01-2017, 11:31 AM Przeszedłem! W bólach, ale udało się. (Nie)równa walka\nMówiąc ogólnie modyfikacja bardzo fajna, ale ma też sporo wad. Podchodziłem do niej z myślą, że będzie solidnie wykonana, pokaże nam nową jakość modów do G1, zdetronizuje ER i zmiesza ją z błotem. Cóż, miała to być modyfikacja, której Draks i Kubuś używali by na tM jako mieczyka przeciwko mnie pisząc "patrz outalnder ty ch*ju jak sie robi dobre mody, nie to co ta twoja edycja spie*dolenia 111!111!1!!!" itd. Tak się jednak nie stało. Modyfikacja jest bardzo dobra, ale nie odkrywa koła na nowo, nie pozostawia innych modów daleko w tyle. Oznacza to, że wciąż czekamy na perfekcyjny addon do G1. Myślę, że się jednak nie doczekamy. Pierwsze rozdziały\nJest to zdecydowanie najmocniejsza strona modyfikacji. Zadania na początkowych etapach są ciekawe i złożone. Na plus, że niektóre z nich posuwają się do przodu wraz z postępami w wątku głównym. Nie jest to zrealizowane jednak idealnie. Niektóre zadania zostają w dzienniku, jeśli nie dokonamy postępów w odpowiednim czasie (np. Tajne zlecenie Vurza). Na ogół jednak wszystko działa sprawnie i nie trzeba zaglądać co chwilę do solucji, żeby się upewnić czy czegoś się nie pominęło. Questy skupiają się wokół problemów i interesów mieszkańców obozów. Niektóre z nich angażują opuszczone miejsca takie jak Wieża Mgieł czy arena orków.\nIm dalej w las tym więcej drzew W późniejszych etapach gry również jest sporo do zrobienia, jednak przepaść pomiędzy LZGD a ER nie jest wcale tak olbrzymia, jak było to wcześniej przez niektórych podkreślane. Tak, w Ludziach jest trochę więcej do roboty w piątym rozdziale. Ostatni ogranicza się do 2 mini zadań (w ER nie ma żadnego). Mimo to większość zadań rozkłada się na 4 rozdział, czyli tak jak w Edycji. Osobiście, jeśli miałbym wykonywać więcej zleceń takich jak "Wybawca", to wolałbym już iść na to polowanie z Alexem (ER) a potem szybciutko do świątyni Śniącego. Wybaczcie. Chciałem się jeszcze przyczepić do dialogów. Niektóre były kiepskie, albo zbyt przekoloryzowane, jak chociażby dialogi z Hugo, który robił z Bezimiennego amebę umysłową. Moim zdaniem takie stylizowanie głównego bohatera nie jest w porządku i nie pasuje do konwencji małomównego, nieemocjonalnego bohatera. Poezja Teofila nie przypadła mi do gustu. To znaczy fajnie, że autor umieścił jakąś swoją twórczość, ale później był chaos o czym ten starzec mówi. O swojej przeszłości, księgach sekciarzy czy czymś tam (połapałem się, ale takie jakieś to pomieszane wszystko). W tej dolinie nie ma wykształcenia dla ludzi z moją pracą*\nTak, tak... Chciałem się nauczyć alchemii po 4 rozdziale. Dołączyłem do Starego Obozu a potem do Bractwa. Niestety nie było już to możliwe, a szkoda. Twórcy mogli zadbać o to, aby ktoś inny mógł nas nauczyć. Alchemii i jej wpływu na rozgrywkę nie jestem w stanie ocenić. Dodatkowe statystyki zdobywałem z żywności. Fajnie, że takie bonusy zostały dodane. Z drażniących mnie rzeczy muszę uznać fakt, że patelnie nie zostały unowocześnione, więc smażenie było nużące, jeśli miało się w ekwipunku kilkaset sztuk mięsa. Pochwalić za to chciałem możliwość zarabiania na mieczach. Podobało mi się to. Nie ingerowało w gameplay, a nadawało stukaniu w kowadło trochę sensu. Ciężko jest lekko żyć\nBalans nie został w modyfikacji jakoś gwałtownie zmieniony. Wszystko kręci się wokół starych schematów. Nie sprzedawałem wszystkiego co się dało handlarzom, więc nie miałem w ekwipunku tysięcy bryłek. Oscylowałem głownie w okolicach 2 tysięcy do czasu... aż wykonałem dla Quentina robotę za kosmiczną sumę rudy. Uważam, że ta nagroda była nieadekwatna do zadania i zbyt duża. O ile dobrze pamiętam, to były 2 zadania z przesadzoną ilością rudy w nagrodę. Można tego było uniknąć. Druga kwestia to Magowie Ognia i Torrez z którego mikstury wystarczyły mi do końca gry. W sumie ER borykała się z tym samym problemem. Żeby go rozwiązać, najłatwiej zastąpić oryginalnego Torreza "pustym". Gdyby nie to, na pewno wydałbym sporo rudy na eliksiry. Poza tym do balansu nie mam zastrzeżeń. No może poza walką z Nocnym Zabójcą. Jego broń miała chyba jakieś obrażenia magiczne, bo Bezimienny bugował się i nie mógł przez kilka sekund blokować ciosów. Wystarczyło to, żeby nasz boss wyrobił sobie przewagę nie do odrobienia. Brakło mi cierpliwości i włączyłem na chwilę god mode... Trudno. Gothic jaki jest każdy widzi Cóż, bez bugów się nie obeszło. Team spolszczający włożył ogrom pracy, żeby to jako tako działało (rosyjska wersja była zbugowana w opór) i za to należą się im propsy. Bugi, które mnie dotknęły to głównie Ai, które się gdzieś zawieszało. W kotle, strażnik nie mógł do mnie dobiec, bo zawiesił się na progu od drzwi. Musiałem się przysunąć do niego kodami, bo stalibyśmy tam w nieskończoność. Serdik i jego kumpel zawiesili się podczas dialogu o wyprawie do twierdzy. Gra crashowała w Wolnej Kopalni z 4 razy i raz w Starym Obozie (dużo wrogich NPC jest bugogenne jak widać). Kilka questów zostało mi "na zawsze" w dzienniku. M. in. "Wybawca", "Tajne zlecenie Vurza", zlecenie od Złego i kilka mniejszych. Niektórych zadań, które były w solucji nie dostałem w ogóle (Teofil, rozdział 6). Te drobne błędy dla takiego weterana jak ja to pryszcz i prawie ich nie zauważyłem, dlatego pod względem ilości bugów modyfikacja dostaje ode mnie pozytywną notę. Bractwo się dobrze spisało. Reasumując, modyfikacja jest warta zagrania. Nie jest rewolucją, ale jest dawką solidnie przygotowanych questów. Momentami, może napsuć trochę nerwów, ale po zobaczeniu napisów końcowych i spojrzeniu na wszystko z góry, każdy powinien być zadowolony. PS. gra zajęła mi 28 godzin, ale lubię sobie poskipować dialogi, które pamiętam. Znacie mnie. Szukaj\nPodziękowanie dał/dali: Dota , Bal-Sagoth , Opos , Dharxen , Mac Dun , Lewkooo\n04-02-2017, 11:27 AM Jak na razie mam za sobą 3 godziny gry i muszę powiedzieć, że gra się bardzo fajnie. Nowości jest w sam raz i są wyważone. Mam jednak trochę żal, że poziom trudności nie został bardziej zwiększony, ale cóż, w sumie taka magia G1.\nPodziękowanie dał/dali: Opos\nLubię placki i koteły :D\n04-02-2017, 01:23 PM Z moim bardzo wolnym tempem grania po jakiś 30 godzinach jestem mniej więcej w połowie 3 rozdziału. Jak na razie mod bardzo mi się podoba. Nie jesteśmy zarzucani lawiną questów na początku gry, jak to zwykle bywa w tego typu modyfikacjach, tylko spokojnie w miarę postępów w rozgrywce pojawiają się kolejne zadania do wykonania. Wątki są ciekawe, a niektóre z nich można ukończyć dopiero po dalszych postępach w rozgrywce, co jest według mnie dużym plusem.\nNa ten moment nie mogę się do niczego przyczepić, gra mi się bardzo przyjemnie, a co najważniejsze, nie nudzi się. Po wielokrotnym przejściu tej samej gry można odczuć lekką monotonię zwłaszcza, że nie długo przed rozpoczęciem gry w Ludzi z Górniczej Doliny po raz n-ty przeszedłem podstawkę, ale w tym przypadku jej nie odczuwam. Tłumaczenie również jest na bardzo wysokim poziomie Szukaj\n01-03-2017, 12:08 PM Czy ktoś mi wyjaśni jakim niby cudem trójka raczej mało doświadczonych szaraków z Obozu Bractwa przedostaje się do Świątyni Śniącego, podczas gdy naszego bohatera kosztuje to tyle zachodu? Że niby teleportacja? No bez przesady...\n01-03-2017, 03:35 PM Można teoretycznie uznać, że tak jak Lester\nJa: Jak ci się udało przejść przez tę żywą górę?\nL: Pobierałem nauki u najlepszych Guru. Ich magia potrafi być bardzo przydatna.\nMoże użyli zwojów teleportacji? Może udali się do śś z wyznawcami Cor Caloma? Teoretycznie też oni musieli się w jakiś sposób tam dostać.\nZresztą to tworzyli nasi tawarisze ze Wschodu, wszystko jest u nich możliwe Szukaj\n01-03-2017, 04:50 PM (Ten post był ostatnio modyfikowany: 01-03-2017, 04:50 PM przez Mac Dun.)\n(01-03-2017, 12:08 PM)Token napisał(a): Czy ktoś mi wyjaśni jakim niby cudem trójka raczej mało doświadczonych szaraków z Obozu Bractwa przedostaje się do Świątyni Śniącego, podczas gdy naszego bohatera kosztuje to tyle zachodu? Że niby teleportacja? No bez przesady...Nijak, twórcy tego nie przemyśleli Ot wyjaśniona zagadka Szukaj\n02-03-2017, 12:18 AM Można też uznać, że orkowie ich wpuścili do świątyni bo uznali, że to ludzie Cor Kaloma. W końcu Kalom, fanatyczni strażnicy i nowicjusze też się tam bezproblemowo znaleźli.\n04-03-2017, 11:08 PM (Ten post był ostatnio modyfikowany: 04-03-2017, 11:28 PM przez Token.)\nPo drugie - masa niedokończonych lub słabo dokończonych wątków. Naprawdę świetne akcje kończą się nieraz tak, że ręce opadają... Chociażby taki wątek zadaniowy Guru - świetny i nagle... koniec... Nie było czasu tego dokończyć u naszych przyjaciół Rosjan? Brakło pomysłów? Stawiam raczej na to pierwsze... Naprawdę szkoda, ale sam przebieg w większości przypadków jest tak dobry, że jestem w stanie przymknąć na to oko. Po trzecie - sporo niedoróbek lokalizacyjnych. Tłumaczenie jest na dobrym poziomie, ale niestety sporo niedoróbek się ostało. Ponadto chęć wciśnięcia jak największej ilości polskich gadek dubbingowanych - to jest fajne, ale bez przesady. Zbyt często tekst pisany mija się z mówionym jak na mój gust. Wszystkie te minusy w żaden sposób nie przyćmiewają naprawdę solidnej jakości tej modyfikacji. Polecam ją każdemu i jestem pewien, że osoby lubujące się w ociekającym klimacie nie będą w żaden sposób zawiedzione. No, wystarczy, może ktoś przeczyta...\nPS. Drakan - dzięki za pomoc, gdy była potrzebna!\nPS2. czas gry - 43h.\nPodziękowanie dał/dali: Drakan , Opos\n-- Nabór do Bractwa Gothic'a


Rozpad mięśni po intensywnym wysiłku to koszmar dla każdego sportowca. Aby zapobiec temu zjawisku, wśród suplementów wybieramy te, które skutecznie zahamują katabolizm i pobudzają procesy anaboliczne.\nProduktem godnym polecenia jest HMB. To preparat stosowany zarówno przez początkujących, jak i zaawansowanych sportowców. HMB znacznie poprawia tempo regeneracji, hamując rozpad białek budujących mięśnie. Suplementacja zapewnia trwałe efekty, na których zależy każdemu. Chroni mięśnie nawet podczas intensywnego wysiłku.\nHMb to bardzo wszechstronny produkt. Jest wytwarzany w organizmie przy udziale leucyny i należy do grupy rozgałęzionych kwasów tłuszczowych. Pełni rolę ochronną przed stresem. Pomaga także spalać zbędną tkankę tłuszczową, co jest doceniane przez osoby pracujące nad rzeźbieniem sylwetki. Podczas pozbywania się tłuszczu nie tracimy tkanki mięśniowej. Preparat dostępny jest pod postacią rozpuszczalnego proszku oraz łatwych do połknięcia kapsułek.\nPoprzedni artykuł Odżywki z substancją HMB\nNastępny artykuł Czym naprawdę jest HMB