Pierwsza taka konfrontacja ws. Smoleńska. Odpowiedzi zespołów Laska i parlamentarnego na pytania Grzegorza Januszki. TYLKO U NAS!\nWydrukowano: 2019-09-19 02:31:50.931235+02:00\nopublikowano: 2013-05-19 15:16:23+02:00 · aktualizacja: 2013-05-20 13:12:28+02:00\nNa prośbę rodzin ofiar katastrofy smoleńskiej niniejszym prezentujemy rozszerzoną i ostateczną odpowiedź Zespołu Parlamentarnego na pytania Pana Grzegorza Januszki, ojca śp. Natalii Januszko, która zginęła 10.04.2010 r.\nJednocześnie publikujemy odpowiedzi, których na te same pytania udzielił zespół Macieja Laska.\nTo pierwsza taka konfrontacja – na razie korespondencyjna. Miejmy nadzieję, że w przyszłości uda się doprowadzić do bezpośredniej dyskusji obu stron.\n1.Czy jest możliwe, żeby część skrzydła została urwana po zderzeniu z brzozą? Po pierwsze, z punktu widzenia położenia owego drzewa, a po drugie, z punktu widzenia jego grubości, technologii drewna, prędkości samolotu itp.?\nODPOWIEDŹ ZESPOŁU MACIEJA LASKA\nTak, to możliwe aby część skrzydła została urwana po zderzeniu z brzozą. Z analizy zapisów zawartych w rejestratorze parametrów lotu (zarówno polskiej produkcji rejestratora QAR-ATM jak i rejestratorów produkcji rosyjskiej) najniższa wysokość lotu samolotu względem ziemi, zapisana w pamięci rejestratorów, wynosiła 6,2 m. W oparciu o zapisy rejestratorów, uwzględniając ukształtowanie terenu przed lotniskiem w Smoleńsku oraz ślady, które pozostawił przelatujący na małej wysokości samolot (opisane w Załączniku nr 4 – Geometria zderzenia samolotu), samolot uderzył lewym skrzydłem w brzozę. Wysokość lotu samolotu względem poziomu pasa startowego wynosiła w momencie uderzenia około 1,1 m. Jeżeli załoga samolotu wykonałaby prawidłowo manewr odejścia na drugi krąg, wysokość lotu samolotu w tym miejscu nie powinna być mniejsza niż 100 m względem pasa startowego, a w przypadku prawidłowego podejścia do lądowania 55 m. Elementy konstrukcji skrzydła wbite w pień brzozy, odłamki drzewa znalezione w oderwanej części skrzydła oraz ślady niszczenia struktury skrzydła typowe dla zderzenia konstrukcji cienkościennej z jednorodną przeszkodą, potwierdzają opisany w raporcie przebieg zdarzenia.\nPragniemy dodatkowo zwrócić uwagę, że w materiałach konferencyjnych z Konferencji Smoleńskiej z dnia 22.10.2012 r., na której prezentowane były wyniki prac przedstawicieli nauki, na stronie 73 znajduje się referat „Brzoza smoleńska – aspekty wytrzymałościowe struktury skrzydła samolotu Tu-154”. Jego autorem jest dr Jan Błaszczyk, uznany autorytet w zakresie konstrukcji lotniczych, ich wytrzymałości i aerodynamiki, emerytowany pracownik Wojskowej Akademii Technicznej. W materiale tym można znaleźć odpowiedź na zadane pytanie ujętą w formie naukowego wywodu.\nJako przykład możliwości zniszczenia skrzydła dużego samolotu przez dużo słabszy element można wskazać wypadek z 29.09.2006 r. gdzie samolot Embraer EMB-135BJ odciął wingletem (końcówką skrzydła wywiniętą do góry) prawie połowę skrzydła samolotu Boeing B737-800, w wyniku czego załoga samolotu Boeing utraciła kontrolę nad samolotem, co spowodowało jego zderzenie z ziemią i śmierć wszystkich osób na pokładzie. Samolot Embraer wylądował bezpiecznie na najbliższym lotnisku.\nInnym przykładem mogą być eksperymenty prowadzone przez Federal Aviation Administration (FAA) w latach ’60 w czasie których dochodzi do zderzenia samolotów DC-7 (24.04.1964) i Constellation (3.09.1964) z drewnianymi słupami telegraficznymi. Prędkość zderzenia samolotu DC-7 z przeszkodą była zbliżona do prędkości lotu samolotu Tu-154M. W każdym z przywołanych eksperymentów dochodziło do oderwania końcówki skrzydła w wyniku kolizji.\nRys.1 Wyciąg z raportu A-00X/CENIPA/2008\nRys.2 Kadry z filmu z testów zderzeniowych FAA samolotu DC-7\nODPOWIEDŹ ZESPOŁU PARLAMENTARNEGO\nWykonane dotychczas przez prof. Biniendę wirtualne eksperymenty parametryczne pokazują, że dla warunków opisanych w raporcie komisji Millera urwanie skrzydła Tu-154M w wyniku kolizji ze wskazaną brzozą jest niemożliwe. Wiele istotnych dowodów potwierdza te wyniki badań. Przede wszystkim zdjęcia krawędzi przedniej slotu lewego skrzydła dowodzą, że nie było zniszczenia w miejscu hipotetycznego zderzenia skrzydła Tu 154M ze wskazaną brzozą.\nRys.1. Zachowany fragment slotu sekcji 2 o długości ok.70 cm. Części samolotu złożone w „obrysie” przez MAK. Z tyłu zdjęcia po prawej stronie widać zniszczoną konstrukcję skrzydła bezpośrednio za zachowanym slotem. Na prawej krawędzi zdjęcia oderwana końcówka płata.\nFakt, że brzoza upadła prostopadle do toru lotu samolotu również zaprzecza hipotezie o złamaniu brzozy przez uderzenie skrzydłem. Hipotezie tej zaprzecza również obecność drzazg w miejscu przełamania brzozy. Również badania materiałowe fragmentu brzozy z miejsca zdarzenia zaprezentowane przez prof. Chrisa Cieszewskiego podczas I Konferencji Smoleńskiej oraz opublikowane w piśmie naukowym MCFNS wskazują na niższą niż przeciętna wytrzymałość pnia złamanej brzozy. Ponadto ekspertyza firmy ATM, producenta polskiej czarnej skrzynki, określa, że skrzydło tupolewa najprawdopodobniej odpadło około 120 m za brzozą. Zwraca również uwagę fakt, że żaden ze świadków nie widział, aby samolot utracił skrzydło w wyniku tego hipotetycznego uderzenia w brzozę.\nKBWL LP nie wykonała obliczeń, które potwierdziłyby trajektorię, na której samolot uderza skrzydłem w brzozę, natomiast biegli prokuratury z firmy ATM po obliczeniu trajektorii pionowej dopasowali ją do śladów na drzewach. Zespół Parlamentarny dysponuje natomiast obliczeniami aerodynamicznymi autorstwa mgr inż. G. Jorgensena, opartymi na przyspieszeniach zarejestrowanych przez czarne skrzynki, z których wynika, że samolot nie miał kontaktu z brzozą na wysokości wskazanej przez komisje.\nKwestię utraty skrzydła na brzozie można byłoby jednoznacznie i bezdyskusyjnie zamknąć od strony naukowej badając wrak samolotu. Niestety, nie ma takiej woli politycznej, zaś niezależne badania wytrzymałościowe w Polsce są blokowane w bardzo prosty sposób: nie przyznaje się na nie finansowania, które de facto zależy od rządu.\nRys.2. Opracowanie prof. Chrisa Cieszewskiego pokazujące powierzchnię sęków w pniu smoleńskiej brzozy. Obliczona powierzchnia sęków to ok. 35%, co oznacza znaczną redukcję wytrzymałości pnia w stosunku do wartości teoretycznej \n2. Czy po rzekomym uderzeniu w drzewo na wysokości kilku metrów i urwaniu skrzydła samolot mógł się ponownie wzbić i wykonać tzw. beczkę?\nW wyniku rozpoczęcia przez załogę manewru odejścia na drugi krąg (zwiększenie mocy silników i wychylenie steru wysokości) samolot zaczął się wznosić. Z uwagi na bardzo małą wysokość rozpoczęcia tego manewru (12,5 m względem ziemi) oraz ukształtowanie terenu, samolot pomimo rozpoczęcia wznoszenia leciał równolegle do wznoszącego się terenu. W momencie uderzenia w brzozę samolot był pochylony do góry o kąt 12.8 stopnia i wznosił się. Po uderzeniu w drzewo utrata 1/3 długości lewego skrzydła spowodowała wystąpienie momentu przechylającego samolot w lewo (wraz z oderwaną końcówką oderwała się lewa lotka), niemożliwego do skompensowania przez pilota poprzez maksymalne wychylenie lotki prawej (działanie pilota potwierdza zapis rejestratora lotu). Niezrównoważony moment przechylający spowodował stopniowy wzrost kąta przechylenia samolotu przy jednoczesnym dalszym zwiększaniu się wysokości lotu (początek obrotu jest wyraźnie zapisany w rejestratorach parametrów lotu) wynikającej z pracujących z pełnym ciągiem silników oraz dużego kąta pochylenia toru lotu samolotu. W wyniku obrotu samolotu w lewo, po przekroczeniu pewnego kąta samolot zaczął się ponownie zniżać. Ostatecznie samolot zderzył się z ziemią pozostałością lewego skrzydła w przechyleniu około -150 i ujemnym pochyleniu około -6 (Załącznik nr 4 – Geometria zderzenia samolotu, rys. 15 i 16). Trajektorię lotu samolotu od zderzenia z brzozą do zderzenia z ziemią potwierdzają ślady kontaktu konstrukcji samolotu z drzewami.\nOpisany w raporcie i załącznikach przebieg ostatniej fazy lotu potwierdzili niezależnie od siebie swoimi symulacjami profesorowie Paweł Artymowicz oraz Grzegorz Kowaleczko. Wyniki ich prac są opublikowane m.in. w materiałach z XV Konferencji Mechanika w Lotnictwie, która odbyła się w maju 2012 r. w Kazimierzu Dolnym.\nPrzykładem bardzo podobnego wypadku może być katastrofa samolotu DC-9-30 Southern Airways 932, w Huntington (USA) 14.11.1970. Podchodząc do lądowania na lotnisko bez systemu ILS, w trudnych warunkach atmosferycznych, samolot zszedł poniżej minimalnej wysokości zniżania, uderzył w drzewa i po wykonaniu półbeczki zderzył się z ziemią w pozycji odwróconej. Wszystkie osoby na pokładzie samolotu zginęły.\nJeśli samolot straci odpowiednio dużą część skrzydła, nierównowaga sił nośnych może spowodować obrót wokół osi podłużnej i utratę części siły nośnej, co powinno spowodować obniżenie lotu. Według danych przedstawionych przez obie komisje, tupolew w końcówce lotu zaczął się obracać i upadł na ziemię podwoziem do góry. Obie komisje oparły się jedynie na śladach, które, jak twierdzą, zostały pozostawione na drzewostanie przez Tu-154M. Nie tylko ukryły ostatni zapis TAWS (#38), podważający możliwość wykonania „beczki” podczas której samolot miał zmienić kurs o 10 stopni jeszcze przed punktem TAWS#38 , ale usunęły też z odczytów obu czarnych skrzynek (rosyjskiej i polskiej) zapisy dokonane w ciągu pół sekundy bezpośrednio za tym TAWS-em. Takiego obrotu, opisanego w raportach MAK i KBWL LP, nie potwierdzają zapisy w rejestratorach parametrów lotu, naoczni świadkowie oraz rosyjski protokół oględzin miejsca zdarzenia z 10 kwietnia, w którym nie opisano charakterystycznych przycięć drzew, które były niszczone, gdy samolot wg komisji leciał już prawie do góry kołami. Również podana przez komisję Millera pozycja samolotu w momencie pierwszego uderzenia w ziemię jest niezgodna ze śladami pozostawionymi na ziemi, widocznymi wyraźnie na zdjęciach satelitarnych (dwie równoległe bruzdy).\nRys.3. Porównanie położenia samolotu w momencie uderzenia w ziemię określonego w raporcie KBWL LP z bruzdami w terenie. Widać, że rozstaw bruzd nie pasuje do pozycji maszyny opisanej przez komisję państwową. Opracowanie: K. Nowaczyk i M.Dąbrowski.\n3. Czy i jak jest możliwe, że samolot spadający z kilku/kilkunastu metrów z prędkością ok 270-280 km/godz. mógł się tak doszczętnie roztrzaskać, uderzając w błotniste podłoże?\nSamolot zderzył się z ziemią z prędkością 270-280 km/h. Wszelkie analizy nie uwzględniające prędkości postępowej [względem ziemi] samolotu w chwili zderzenia, a jedynie jej składową pionową [wartość prędkości opadania], prowadzą do błędnych wniosków. Należy pamiętać, że samolot zderzył się z ziemią najsłabszym elementem swojej konstrukcji. Grubość blachy pokrycia górnej przedniej części kadłuba to zaledwie 1,2 mm.\nMożna przytoczyć zdjęcia innych wypadków, które wydarzyły się w trakcie podejścia do lądowania, gdzie samolot w wyniku zderzenia z ziemią uległ całkowitemu zniszczeniu (DC-9-30 Southern Airways 932, Airbus A330 Afriqiyah Airways 771).\nRys.3 Zdjęcia z katastrofy samolotu DC-9-30, Southern Airways 932 (źródło internet)\nRys.4 Szczątki samolotu Airbus A330, Afriqiyah Airways 771 (fot. Reuters)\nZarówno eksperyment z B727, który rozbił się, lecąc w sposób kontrolowany w pozycji normalnej na pustyni Sonora, jak i wirtualny eksperyment prof. Biniendy, pokazujący zachowanie tupolewa zderzającego się z ziemią w pozycji odwróconej, wskazują, że taka destrukcja samolotu od uderzenia w błotnisty grunt jest nieprawdopodobna.\nRys.4. Symulacja upadku samolotu do góry kołami autorstwa prof. Wiesława Biniendy . Widać że kadłub pęka tylko w kilku miejscach. Pasażerowie zajmujący miejsca z tyłu mieliby szansę przeżycia.\nPodobnie jak komputerowy model prof. Biniendy zachował się również Tu-134 w Kirgistanie, Tu-154 w Delhi czy MD-11 w Newark. W DC-10 w Sioux City, który z przechyleniem upadł na pas startowy, eksplodowało paliwo a centropłat zatrzymał się w pozycji odwróconej, kadłub nie uległ takiej fragmentacji jak w Smoleńsku, zginęło 113 osób, a przeżyło 178. Należy jednak pamiętać, że każda katastrofa ma swoją specyfikę. Często z katastrofą smoleńską porównuje się wypadki, gdzie samoloty uległy podobnej fragmentacji. Jednym z nich jest katastrofa Afriqiyah Airways Flight 771 w Tripoli. Tyle, że znaczny stopień zniszczenia tego airbusa miał związek głównie z faktem, iż maszyna uderzyła w ziemię z dużymi prędkościami (480 km/godz. prędkości poziomej i 22 m/s w pionie), a po uderzeniu w ziemię wybuchł pożar. Podobny stopień zniszczenia jak w Smoleńsku wystąpił w DC-9, który spadł na bagna Everglades- ale z prędkością prawie trzy razy wyższą od rządowego tupolewa (740 km/h).\nNatomiast naukowcy w Polsce od ponad roku zwracają uwagę, że kadłub tupolewa został rozerwany i „wywinięty” na zewnątrz, a nie zmiażdżony, a niektóre odłamki zostały odrzucone daleko na boki toru lotu, kiedy jeszcze samolot był w powietrzu. Wskazuje to, że oprócz uderzenia w ziemię do takiego stopnia destrukcji samolotu przyczynił się jeszcze wybuch.\nRys.5. Symulacja fragmentacji walczaka o średnicy kadłuba Tu-154M opracowana przez dr. Grzegorza Szuladzińskiego. Widoczne charakterystyczne wywinięcie blach na zewnątrz, podobne do pokazanej na poniższej fotografii tylnej części kabiny pasażerskiej ze smoleńskiego wrakowiska.\nRys.6. Wywinięte na zewnątrz blachy górnej części kabiny pasażerskiej Tu-154M\nW ostatnich tygodniach okazało się, że jeszcze 10 i 11 kwietnia Rosjanie zidentyfikowali ok. 100 metrów przed miejscem uderzenia tupolewa w ziemię kilkanaście fragmentów samolotu, które opisali jako szczątki kadłuba, co także stawia pod znakiem zapytania narrację ministra Jerzego Millera, według którego na ziemię spadł wprawdzie pozbawiony końcówki skrzydła, ale sprawny samolot.\n4. Czy w podobnych katastrofach nie zdarza się, że część osób uchodzi z życiem? Samolot z prezydentem Mozambiku rozbił się, uderzając w bok góry z prędkością ok. 400 km/godz., pod kątem, a część osób przeżyła. Zdarzyło się to w latach 80., chodziło o Tu-134 – podobnej konstrukcji co Tu-154.\nKażdy wypadek zdarza się w unikalnych dla siebie okolicznościach choć, na co wskazują statystyki, często ich przyczyny są zbliżone. Każdy zatem wypadek w tym zakresie należy rozpatrywać jako oddzielne wydarzenie i prowadzić badanie uwzględniające wszystkie okoliczności, a w szczególności położenie i prędkość samolotu, miejsce zderzenia z ziemią, itp. Porównanie zdjęć powypadkowych małych samolotów jakie było przedstawiane opinii publicznej, a które miało wskazywać na to, że samolot Tu-154M nr boczny 101 „nie miał prawa” ulec takiemu zniszczeniu jest daleko idącym uproszczeniem i należy mieć nadzieję, że nie było to celową próbą manipulacji. Porównywanie wypadku samolotu Tu-154M nr 101 do eksperymentu polegającego na kontrolowanym rozbiciu samolotu Boeing B727, czy wypadku samolotu Boeing B737 w rejonie lotniska Schiphol pod Amsterdamem, nie oddaje przebiegu wypadku samolotu Tu-154M pod Smoleńskiem. W tym przypadku do uderzenia doszło w pozycji odwróconej, co jest dość rzadkie w lotnictwie komunikacyjnym. Pokrycie skrzydeł i kadłuba, a w szczególności przedział pasażerski samolotu nie są projektowane do przenoszenia obciążeń wynikających ze zderzeń z przeszkodami, w tym z gruntem.\nTrzeba zaznaczyć, że każdy wypadek lotniczy jest niepowtarzalny i każdy musi być badany indywidualnie. Przy porównywaniu katastrof należy znać nie tylko podobieństwa ale też różnice pomiędzy nimi. Jedynym użytecznym narzędziem w takiej analizie jest statystyka, a odpowiedź jedynie stopniem prawdopodobieństwa.\nNajczęściej wszyscy na pokładzie giną, gdy ulegający katastrofie samolot spada z dużą energią lub eksploduje czy też zapala się w nim paliwo. Nawet w katastrofie airbusa w Tripoli jeden z pasażerów przeżył. Już niecałe pół godziny po katastrofie w Smoleńsku minister spraw zagranicznych wiedział, że „wszyscy zginęli”, a służby ratunkowe markowały działanie, nie udając nawet, że próbują szukać rannych i nieść pomoc ofiarom. Niektóre z jadących na miejsce katastrofy karetek pogotowia ratunkowego już około 15 minut po tragedii były zawracane, ponieważ stwierdzono, że nie ma kogo ratować. Tymczasem istnieją zeznania kilku świadków mówiące o tym, że trzy osoby przeżyły katastrofę. Komisja Millera nie analizowała tego wątku.\n5. Czy badania wraku, jego zabezpieczenie, zabezpieczenie terenu oraz przeszukanie tego terenu, żeby znaleźć szczątki ofiar oraz dowody, uznają Państwo za odpowiednie?\nZabezpieczenie terenu i jego przeszukanie oraz zabezpieczenie wraku było w gestii gospodarza terenu, czyli Federacji Rosyjskiej. Dla własnych potrzeb KBWLLP wykonała stosowne oględziny i pomiary fragmentów wraku samolotu TU-154M oraz bogatą dokumentację fotograficzną (około 1200 zdjęć miejsca wypadku oraz szczątków samolotu), a ich wyniki zostały uwzględnione przy sporządzaniu raportu z badania katastrofy.\nWrak w ogóle nie był badany przez polskich ekspertów, co potwierdził na konferencji w Kazimierzu nad Wisłą sam doktor Maciej Lasek. Jego zdaniem, prace komisji nie wymagały ani badania miejsca katastrofy, ani wraku. Do ustalenia przyczyn katastrofy KBWL LP wystarczyło badanie toru lotu tupolewa do zderzenia z brzozą, chociaż nawet tego nie zrobiono jak należy. Komisja nie potrafiła ani zmierzyć brzozy. ani nawet prawidłowo przeanalizować zachowania załogi i samolotu przed zderzeniem z drzewami. Nie zwrócono w ogóle uwagi, że chociażby z wykresów parametrów lotu wynika, iż piloci odpowiednio wcześnie rozpoczęli wyrównywanie lotu za pomocą wolantu.\nO powierzchownej metodologii prac komisji Millera świadczy fakt, że nie przesłuchała ani jednego świadka, ponieważ – jak powiedział jej przewodniczący – „komisja nie jest od przesłuchiwania świadków, tylko badania czarnych skrzynek”. Należy podkreślić, że tych założeń nikt Polakom nie narzucił, przyjęli je sami. Jeśli takie było podejście naszych badaczy, trudno debatować czy badania były wystarczające: one w ogóle nie miały miejsca.\nSposób, w jaki działała w tej sprawie KBWL LP, stoi w sprzeczności z metodyką badania wypadków lotniczych, którą omówił jeden z czołowych polskich ekspertów ds. badania wypadków lotniczych, dr inż. Antoni Milkiewicz : „Metodyka badania wypadków lotniczych, bez względu na stawiane hipotezy przyczyn, nakazuje skrupulatnie zbadać wrak samolotu. To trzeba wykonać. To jest tylko jedna z czynności komisji. Wstępne badania wykonuje się na miejscu wypadku, bez ruszania części samolotu. Na miejscu katastrofy podkomisja techniczna powinna wykonać badania, udokumentować wszystko na zdjęciach i filmach, oznaczyć wzajemne położenie części, wykonać bardzo dokładny szkic miejsca wypadku itd. Dopiero wówczas przewodniczący podkomisji technicznej wyraża zgodę na zabranie szczątków. Decyzję tę musi zaakceptować przewodniczący komisji, który zarządza uwolnienie miejsca wypadku ze szczątków.”\nZa zabezpieczenie i przeszukanie terenu odpowiadała strona rosyjska, która – wbrew wypowiedziom minister Ewy Kopacz w Sejmie – nie dołożyła w tej materii należytej staranności. Świadczy o tym fakt, że jeszcze długo po katastrofie na wrakowisku przypadkowo znajdowano ludzkie szczątki, a części samolotu tuż po katastrofie były przesuwane, przenoszone i rozkradane. Nie tylko działano niezgodnie z metodyką, o której wspominał dr Milkiewicz, i przesuwano bądź przenoszono elementy wraku przed zinwentaryzowaniem, ale członkowie polskiej komisji nie dysponowali nawet materiałem fotograficznym z wrakowiska wykonanym w dniu 10 kwietnia. Co gorsza, w jednym z załączników do raportu końcowego bez żenady przyznali, iż nawet nie wiedzą, czy takowy materiał w ogóle istnieje:\n„„W dniach 11-13 kwietnia 2010 r., dobę po katastrofie, umożliwiono polskim ekspertom dokonanie oględzin miejsca zdarzenia oraz wykonanie zdjęć. Zgromadzony materiał fotograficzny nie był udokumentowaniem stanu wraku samolotu bezpośrednio po zaistniałej katastrofie (co uczyniła zapewne komisja rosyjska), gdyż wiele elementów samolotu zostało przemieszczonych w trakcie prowadzonej akcji ratowniczej lub zmieniło swoje położenie w wyniku prowadzonych przez komisję rosyjską badań”.\nKwestia przebadania wraku stała się zresztą przedmiotem gorszącej przepychanki między polskim akredytowanym przy MAK, płk. Edmundem Klichem, a ekspertami wchodzącymi w skład KBWL LP. O ile Klich upierał się, że jednak przeprowadzono, chociaż „bardziej oględziny niż badanie” wraku, to członkowie komisji w liście do ministra Grabarczyka skarżyli się, ze nie mogli zakończyć badań szczątków samolotu w czasie nieobecności akredytowanego, ponieważ nie pozwolili im na to Rosjanie. Jest oczywiste, że takie postępowanie nie ma wiele wspólnego z profesjonalizmem.\nNiewiele lepiej wyglądają prace prowadzone na zlecenie prokuratury, której biegli kilka razy jeździli badać wrak. O ogólnej jakości badań świadczy fakt, że ostatnio znaleziono w nim rzeczy osobiste ofiar, które leżały w nim prawie 3 lata.\n6. Czy posiadają Państwo wiedzę, jacy eksperci z Polski byli na terenie katastrofy i jakie badania zostały przeprowadzone bezpośrednio po katastrofie (godziny, dni)?\nRaport końcowy zawiera informację dotycząca składu komisji prowadzącej badanie, nie zawiera natomiast wykazu wszystkich osób, które były zaangażowane np. w przygotowanie ekspertyz specjalistycznych. Dane te zawarte są w materiale źródłowym, np. w ekspertyzie firmy Universal Avionics. Na miejsce wypadku w dniu 10 kwietnia 2010 r., jak również w dniach późniejszych, ze strony polskiej delegowano miedzy innymi przedstawicieli Inspektoratu MON ds. Bezpieczeństwa Lotów oraz innych specjalistów, których uznano za niezbędnych do podjęcia czynności. Wiele z tych osób pełniło funkcję doradcy akredytowanego przedstawiciela Polski a jednocześnie większość z nich w dniu 15 kwietnia 2010 r. została powołana do składu polskiej komisji, której powierzono badanie wypadku samolotu Tu-154M nr boczny 101. Osoby te już w dniach 10 i 11 kwietnia 2010 roku przyleciały do Smoleńska, gdzie pracowały do 23 kwietnia 2010 roku. Informacje szczegółowe przekazywane były w meldunkach i sprawozdaniach strony wojskowej wysyłanych ze Smoleńska. Z tego okresu pochodzą zdjęcia wraku samolotu i przeszkód terenowych wykonane przez członków Komisji, pomiary elementów wykonawczych samolotu, oględziny silników i wraku, stanu świateł nawigacyjnych na lotnisku i nagrania z wieży na lotnisku Smoleńsk-Północny. Dzięki tym nagraniom Komisja mogła dokonać analizy działań rosyjskich służb kierowania lotami [punkty od 2.12.4 do 2.13 Raportu końcowego]. Przedstawiciele Komisji, pełniąc jednocześnie funkcje doradców akredytowanego przedstawiciela, uczestniczyli w wysłuchaniach grupy kierowania lotami na lotnisku Smoleńsk-Północny. Grupa polskich specjalistów swoje badania w Smoleńsku była zmuszona zakończyć w chwili wyjazdu akredytowanego przedstawiciela.\nRejestratory z samolotu Tu-154M nr boczny 101 po ich odnalezieniu zostały zabezpieczone na miejscu wypadku do czasu przybycia polskich specjalistów, a następnie za ich zgodą i w ich obecności przetransportowane do laboratorium w Moskwie, gdzie polscy specjaliści dokonali otwarcia tych rejestratorów, a dane zarejestrowane na nośnikach źródłowych zostały w ich obecności skopiowane do wersji cyfrowych, na których pracowali specjaliści przy analizie danych. Wiarygodność skopiowanych danych została potwierdzona przez wyspecjalizowane polskie instytucje (ABW, CLK, ATM). W późniejszym czasie, już po zakończeniu prac Komisji, takie potwierdzenie zostało wykonane przez Instytut Ekspertyz Sądowych pracujący na zlecenie prokuratury.\nPolski specjalista oddelegowany do USA brał osobiście udział w odzyskaniu danych z urządzeń FMS i TAWS wykonywanych w firmie Universal Avionics, a wyniki tych prac dostarczył do KBWLLP.\nNależy również przypomnieć, że zapisy zawarte w polskim rejestratorze QAR-ATM były odczytane w Polsce przez polskich specjalistów w Instytucie Technicznym Wojsk Lotniczych, ponieważ tylko polski producent zna metodę szyfracji tych danych.\nZapisy rejestratorów głosów w kabinie i parametrów lotu oraz dane pozyskane z urządzenia FMS i TAWS są spójne i w sposób jednoznaczny umożliwiają określenie przebiegu zdarzenia.\nJeszcze przed przylotem polskich specjalistów, o godz. 15.30 rosyjski minister ds. sytuacji nadzwyczajnych Siergiej Szojgu oświadczył prasie, że analiza czarnych skrzynek trwa. Jest to bardzo charakterystyczna wypowiedź, ponieważ świadczy ona o tym, że Rosjanie bez udziału strony polskiej rozpoczęli własne działania na miejscu katastrofy. Dopiero późnym wieczorem tego dnia pokazali Polakom rejestratory na miejscu tragedii, utrzymując, że są nienaruszone.\nPolscy prokuratorzy wojskowi (m.in. K. Parulski i Z. Rzepa) pojawili się na miejscu katastrofy około godz. 18.00 dnia 10 kwietnia, natomiast Edmund Klich ze współpracownikami około 20.00, po dwugodzinnym przetrzymywaniu przez Rosjan w samolocie. W pierwszym dniu Polacy nie przeprowadzili żadnych badań, natomiast kilku z nich eskortowało do Moskwy kartony, w których wg Rosjan miały znajdować się dopiero co podniesione z wrakowiska czarne skrzynki. Nikt ze strony polskiej nie sprawdził jednak zawartości kartonów, a w szczególności tego, czy w domniemanych rejestratorach znajduje się taśma.\nPonieważ oficjalnie prace nad czarnymi skrzynkami rozpoczęły się 11 kwietnia rano, oznacza to, że Rosjanie dysponowali nimi przez prawie dobę, niekontrolowani przez stronę polską. Polscy specjaliści w Moskwie nie mieli nawet aparatów fotograficznych, we wszystkim byli zdani na Rosjan. Pułkownik Rzepa wspominał, że brał udział w odsłuchiwaniu zapisu dźwiękowego… bez słuchawek.\nPolscy prokuratorzy nie uczestniczyli w sekcjach zwłok, z wyjątkiem autopsji jednej osoby- Prezydenta RP, Lecha Kaczyńskiego.\nSpecjaliści z Inspektoratu MON ds. Bezpieczeństwa Lotów kierowanych przez jego szefa – pułkownika Mirosława Grochowskiego (Bogdan Fydrych i Antoni Milkiewicz z zespołem) przylecieli do Smoleńska 11 kwietnia, przywożąc ze sobą aparaty fotograficzne i specjalistyczny sprzęt. Polacy po miejscu katastrofy mogli poruszać się wyłącznie w towarzystwie rosyjskich wojskowych, o czym poinformował ich Aleksiej Morozow z MAK . Uczestniczyli w pracach dokumentacyjnych w dniach 11 i 12 kwietnia, chociaż nie do wszystkich sektorów mieli dostęp.\n7. Czy cokolwiek – jeśli tak, to co – mogłoby wnieść powołanie międzynarodowej komisji bądź wznowienie pracy KBWLLP?\nWznowienie badania wypadku jest możliwe zawsze wtedy, gdy stwierdzone zostaną nowe, nieznane podczas badania fakty, które mają wpływ na sformułowanie przyczyny wypadku lub zaleceń profilaktycznych. Przypadki powołania „międzynarodowej komisji” są sporadyczne i wymagają zgody wszystkich zainteresowanych stron. Dla zapewnienia skuteczności działania takiej „międzynarodowej komisji” wymagane byłoby stworzenie odpowiednich uwarunkowań prawnych w formie umowy, która byłoby respektowana przez wszystkie strony takiego porozumienia. Istniały w historii badań wypadków lotniczych również przypadki, w których państwa nie potrafiły ze sobą współpracować i wówczas powstawały i były publikowane odrębne raporty, w których komisje tych państw przedstawiały swoje stanowiska dotyczące przyczyn i okoliczności zdarzenia.\nW przypadku badania wypadków lotniczych z udziałem cywilnych samolotów/personelu innych państw stosuje się przepisy Konwencji o Międzynarodowym Lotnictwie Cywilnym [art. 26 Konwencji Chicagowskiej] oraz międzynarodowe normy i zalecane metody postępowania zawarte w Załączniku nr 13 do Konwencji [Aneks 13]. Normy te są z powodzeniem stosowane na całym świecie. W Załączniku 13 zawarte są między innymi zasady udziału przedstawicieli państw zainteresowanych w badaniu (akredytowani przedstawiciele oraz ich doradcy), zakres ich uprawnień i ograniczenia dotyczące np. udzielania informacji.\nNa pytanie dotyczące możliwości powołania tzw. „komisji międzynarodowej” mogłyby odpowiedzieć bardzo szczegółowo osoby zajmujące się prawem międzynarodowym, w tym prawem traktatów, ze szczególną specjalizacją dotyczącą prawa lotniczego – np. Zakład międzynarodowego prawa lotniczego i kosmicznego Uniwersytetu Warszawskiego. Należy jednak podkreślić, że prawo międzynarodowe cechuje: brak ustawodawcy ponadpaństwowego, brak zorganizowanego aparatu przymusu oraz brak obowiązkowego sądownictwa międzynarodowego. Cechy te wynikają z faktu, że prawo międzynarodowe dotyczy przede wszystkim stosunków pomiędzy suwerennymi podmiotami (państwami), co oznacza, że w praktyce co do zasady nie można zmusić żadnego państwa do podpisania umowy międzynarodowej, do której takie państwo nie będzie chciało przystąpić. „Komisja międzynarodowa”, musiałaby być powołana właśnie na gruncie prawa międzynarodowego. Materiały, na których miałaby prowadzić swoje badania musiałyby być dostarczone również przez stronę rosyjską, a proszę zważyć ile wniosków zawartych w „Uwagach Rzeczpospolitej Polskiej jako: państwa rejestracji i państwa operatora do projektu Raportu końcowego z badania wypadku samolotu Tu-154M nr boczny 101 (…)” nie zostało zrealizowanych. Jednocześnie, na co warto zwrócić uwagę, materiały te dotyczą przede wszystkim sfery informacji z zakresu działalności wojskowej [obrony i bezpieczeństwa państwa], a w tym obszarze nawet strona polska nie była skłonna do przekazywania stronie rosyjskiej wnioskowanych przez nią informacji.\nNiestety, KBWL LP w obecnym składzie personalnym wydała raport końcowy mimo, że nie otrzymala od strony rosyjskiej ponad 150 dowodów, o które wczesniej występowała. Brakujące dowody zostały wymienione w Uwagach RP do Raportu MAK z 19 grudnia 2010 roku. Do najważniejszych materiałów, których Rosja nie udostępniła Polakom, należały:\n- oryginalne rejestratory parametrów lotu samolotu Tu-154M,\n- wyniki badań biochemicznych i toksykologicznych załogi i osób przebywających w kokpicie,\n- protokoły sądowo-lekarskie sekcji (oględzin) zwłok członków załogi i osób przebywających w kokpicie,\n- oświadczenia i notatki z rozmów ze świadkami zdarzenia,\n- dokumentacja fotograficzna i filmowa wraku samolotu z miejsca zdarzenia dokumentująca przebieg przemieszczania szczątków,\n- dokumentacja fotograficzna i filmowa wraku samolotu dokumentująca jego rekonstrukcję,\n- dokumentacja fotograficzna i filmowa z miejsca zdarzenia wykonana bezpośrednio po katastrofie,\n- dokumentacja fotograficzna dokumentująca wykonywane oględziny i czynności podejmowane na miejscu zdarzenia,\n- protokół oględzin z miejsca zdarzenia,\n- przesłuchania osób odpowiedzialnych za zabezpieczenie lotów samolotów 7 i 10 kwietnia oraz dyspozytorów, sporządzone przez prokuraturę FR,\n- zapisy wideo ze stanowiska kierownika strefy lądowania.\nW tej sytuacji trudno wyobrazić sobie, aby ci sami ludzie, którzy podpisali się pod raportem pisanym bez znajomości materiału dowodowego, mieli badać to samo zdarzenie po raz drugi.\nOczywiście najlepiej byłoby, aby przyczyny katastrofy badała komisja międzynarodowa, chociaż bez dostępu do wraku i czarnych skrzynek nie ma możliwości, aby jednoznacznie i bezdyskusyjnie określić przebieg zdarzeń.\n8. Czy badania w czasie sekcji zwłok i po nich, a także badania szczątków samolotu były na tyle szczegółowe, żeby potwierdzić bądź wykluczyć eksplozje na pokładzie samolotu?\nPrzeprowadzone przez członków Komisji Badania Wypadków Lotniczych Lotnictwa Państwowego badania, zarówno na miejscu zdarzenia jak i podczas analiz zapisów rejestratorów lotu i rejestratorów rozmów nie potwierdziły hipotezy o eksplozji materiałów wybuchowych.\nDalej idąc, odgłos wybuchu zostałby zarejestrowany na rejestratorze głosu przez mikrofony, które znajdowały się w kokpicie i w sposób ciągły rejestrowały dźwięki w kabinie. Opierając się na odsłuchach przeprowadzonych przez KBWLLP, ABW, CLK, a także odsłuchu [wykonanym już po zakończeniu prac Komisji] przez Instytut Ekspertyz Sądowych z całą pewnością można stwierdzić, że nic takiego nie wystąpiło.\nSugerowany przez niektóre osoby rzekomy wybuch w centropłacie spowodowałby z całą pewnością eksplozję około 11 ton paliwa i gigantyczny pożar. Nic takiego nie miało miejsca.\nPytanie o wyniki sekcji zwłok należy zadać właściwej Prokuraturze Wojskowej. Komisje prowadzące badania zdarzeń lotniczych w celach profilaktycznych nie przeprowadzają samodzielnie takich badań, a jedynie korzystają z wyników ekspertyz sporządzonych przez kompetentne ośrodki. Udostępnione materiały z takich ekspertyz nie dawały podstaw do postawienia tezy o zaistnieniu eksplozji materiałów wybuchowych.\nWedług naszej wiedzy nie były, chociaż przyniosły kilka ustaleń, które wydają się świadczyć o tym, że wybuch miał miejsce. Oczywiście, sama materia, którą poruszamy, jest bardzo delikatna; Dodatkowo niektóre oświadczenia prokuratury w sprawie sekcji zwłok wprowadzają niepotrzebny zamęt i – jak się zdaje – służą „uspokojeniu opinii publicznej”, zamiast jej rzetelnego informowania. Należy tutaj wspomnieć, że kilkanaście osób było poddanych działaniu bardzo wysokiej temperatury, zaś co najmniej u dwóch ofiar, u których za życia nie zdiagnozowano chorób płuc, w protokołach z sekcji zwłok stwierdzono rozedmę. Jeśli weźmiemy pod uwagę powyższe fakty, to publiczne zapewnienia jednego z członków KBWL LP, Stanisława Żurkowskiego, jakoby żadna z ofiar nie nosiła śladów wybuchu ani pożaru, świadczą w najlepszym razie o jego niekompetencji lub nieznajomości materiału dowodowego, a w najgorszym- o świadomym wprowadzaniu opinii publicznej w błąd. Jest to niezrozumiałe, jako że członkowie Komisji Millera mieli wiedzę, w którym miejscu na wrakowisku miały miejsce wybuchy i następujące po nich pożary, a także gdzie znaleziono ciała ofiar. W tym zakresie komisja korzystała z materiałów prokuratury, i musiała mieć świadomość że przynajmniej jedna z ofiar nosiła ślady poparzeń. Zatem Stanisław Żurkowski, udzielając w dniu 31 października 2012 roku wypowiedzi prasie, pokazał że rozmija się z faktami oraz materiałem dowodowym.\nDodatkowo w składzie KBWL LP nie było lekarza medycyny sądowej. Trudno zatem oczekiwać, żeby, przy pominięciu tak ważnych dowodów, jakimi były ciała ofiar, a także protokoły oględzin miejsca katastrofy z 10, 11 i 12 kwietnia 2010 roku, oraz przy braku odpowiedniego specjalisty, Komisja Millera miała przeprowadzone w tym zakresie rzetelne badania, wskazujące na faktyczny przebieg wydarzeń. W takiej sytuacji dziwi łatwość, z jaką Komisja Millera zapewnia o braku możliwości eksplozji, tym bardziej, że detektory użyte przez polskich biegłych w Smoleńsku wyświetliły alarmy wielu związków wysokoenergetycznych, zaś przebadana w USA garsonka śp. Ewy Bąkowskiej nosi ślady 2,4DNT.\nRys.7. Wynik badania chromtograficznego próbki z garsonki śp. Ewy Bąkowskiej. Żółtymi liniami oznaczono zawartość 2,4DNT w próbce (powyżej) oraz poziom referencyjny (poniżej). Wykres otrzymany dzięki uprzejmości Stanisława Zagrodzkiego. WYKRES W WIĘKSZEJ ROZDZIELCZOŚCI ZNAJDUJE SIĘ TUTAJ.\nOczywiście, sekcje powtarzane w Polsce w związku z upływającym czasem mają coraz mniejszą wartość dowodową. Również niechęć prokuratury do współpracy z zagranicznym specjalistą od medycyny sądowej, Dr. M. Badenem, oraz brak krajowych specjalistów posiadających znaczące doświadczenie w zakresie badania dużych wypadków lotniczych a także oddziaływania materiałów wybuchowych na ciało ludzkie każe sceptycznie podchodzić do otrzymanych wyników z powtórnego badania sądowo-medycznego.\nDo myślenia daje także brak badań ciał ofiar oraz zdjętej z nich odzieży na obecność materiałów wybuchowych. Ponadto wstępne potwierdzenie przez prokuraturę obecności materiałów wybuchowych na wraku (Komunikat Naczelnej Prokuratury Wojskowej z dnia 22.04.2013) ostatecznie podważa wiarygodność rosyjskich badań w tym zakresie, a także tych wykonanych w Polsce na potrzeby Komisji Millera.\nNależy w tym miejscu przypomnieć, że żaden element wraku samolotu nie został przebadany na obecność materiałów wybuchowych na etapie przygotowywania raportu komisji Millera. Przebadano wyłącznie kilka rzeczy osobistych ofiar. Zatem ich wartość dowodowa w zakresie obecności materiałów wybuchowych we wraku od początku nasuwała wątpliwości.\nZ przykrością należy stwierdzić, że najpełniejszej (w miarę swoich możliwości) znanej analizy jednej z części wraku dokonały nie instytucje państwa polskiego, ale niezależny naukowiec, prof. Jan Obrębski. Jego diagnoza, przedstawiona na Konferencji Smoleńskiej w 2012 roku, była jednoznaczna: fragment samolotu, rozerwany, wybrzuszony i od wewnątrz pokryty sadzą, został wyrwany z samolotu przez wybuch .\nRys.8. Slajd z prezentacji prof. Obrębskiego na 1 Konferencji Smoleńskiej. Badany fragment samolotu jest od wewnątrz pokryty sadzą, od zewnątrz ma naturalny kolor duralu. O tym, że okopcenia nie pochodzą od pożaru po upadku na ziemię świadczy nie tylko kolor elementu z zewnątrz, ale i wbite weń, niespalone resztki traw.\n9. W jakim stopniu oceniają Państwo komitet MAK jako instytucję niezależną, międzynarodową, wiarygodną i taką, w której działaniu w sprawie katastrofy smoleńskiej nie zachodził konflikt interesów?\nMiędzypaństwowy Komitet Lotniczy jest uznaną oficjalnie przez ICAO organizacją, której powierzono miedzy innymi badanie wypadków cywilnych statków powietrznych na terenie Federacji Rosyjskiej. W tym zakresie też podlega audytom ICAO. Pytanie o niezależność i wiarygodność tej instytucji należałoby więc zadać ICAO.\nNależy tutaj przypomnieć fakt, że strona polska przekazała 150 stron uwag i zastrzeżeń do projektu raportu przygotowanego przez stronę rosyjską (MAK). Uwagi te zostały opracowane przez członków Komisji Badania Wypadków Lotniczych Lotnictwa Państwowego. Lektura tych uwag z pewnością wskazuje na duże zastrzeżenia co do ustaleń poczynionych przez komisję MAK. Uwagi te zostały zakończone następującym wnioskiem:\n„W związku z powyższym strona polska wnosi o ponowne sformułowanie przyczyn i okoliczności wypadku samolotu Tu-154M oraz zaleceń profilaktycznych, po uwzględnieniu wszystkich czynników mających wpływ na zaistnienie wypadku, w tym opisanych w niniejszym dokumencie.”\nNależy ubolewać, ze strona rosyjska nie podjęła dialogu z polskimi specjalistami i zdecydowała o zakończeniu badania bez uwzględnienia uwag strony polskiej, zamieszczając je jedynie jako załącznik do swojego raportu, zgodnie z punktem 6.3 zdanie drugie Załącznika 13 do Konwencji Chicagowskiej.\n– MAK jest instytucją działającą w ramach Wspólnoty Niepodległych Państw. O jego wiarygodności świadczy uchwała rosyjskiej Dumy z 2003 roku: „MAK nie przyczynia się do zwiększenia bezpieczeństwa ruchu lotniczego. Jako organizacja międzynarodowa zwolniony jest z podatków, a jednocześnie czerpie ogromne zyski z certyfikacji lotnictwa. Jednoczesne przyznawanie certyfikatów i orzekanie o przyczynach katastrof doprowadziło do tego, że główną przyczyną wypadków lotniczych, którą orzeka MAK, stał się czynnik ludzki. Tym samym Komitet unika odpowiedzialności za katastrofy lotnicze, przenosząc ją na załogi samolotów. Działalność MAK na terytorium Federacji Rosyjskiej nie służy interesom kraju”.\nMAK także w sprawie katastrofy smoleńskiej w oczywisty sposób był w konflikcie interesów – choćby dlatego, że certyfikował zakłady w Samarze, które remontowały polski samolot. Każda przyczyna katastrofy inna niż wina pilotów oznaczałaby dla Rosji problemy – od finansowych (w przypadku awarii sprzętu), do politycznych (w przypadku udowodnienia zamachu).\n10. Czy istnieją inne instytucje/ośrodki, które uznają Państwo za kompetentne, wiarygodne w badaniu katastrof lotniczych, w szczególności mając na uwadze to, że nasz kraj jest członkiem NATO oraz UE?\nZgodnie z przyjętymi w lotnictwie cywilnym zasadami, państwo na którego terytorium zaistniał wypadek lotniczy jest zobowiązane wdrożyć tzw. badanie techniczne. Badanie to jest prowadzone wyłącznie w celach profilaktycznych, to znaczy w celu wypracowania zaleceń dotyczących bezpieczeństwa, czyli inaczej mówiąc, by określić co zrobić, co zmienić w dotychczas stosowanych procedurach, czy sposobie szkolenia, żeby w przyszłości nie dochodziło do zdarzeń o takich katastrofalnych skutkach.\nCzymś zupełnie innym jest natomiast prowadzenie śledztwa przez Prokuraturę w celu stwierdzenia czy doszło do popełnienia przestępstwa, kto dopuścił się czynu zabronionego i czy ponosi za to winę, aby osoby odpowiedzialne za zaistnienie wypadku pociągnąć do odpowiedzialności karnej. Badanie prokuratury i komisji jest prowadzone odrębnie i niezależnie.\nKażdy kraj będący sygnatariuszem Konwencji o Międzynarodowym Lotnictwie Cywilnym posiada [lub powinien posiadać] niezależny organ do badania wypadków lotniczych. W kwietniu 2010 roku w Polsce istniała tylko jedna stała państwowa komisja w lotnictwie cywilnym, natomiast w lotnictwie państwowym była ona powoływana ad hoc, to znaczy do zbadania każdego zdarzenia oddzielnie. Jednocześnie co należy podkreślić poszczególne komisje państw Stron Konwencji Chicagowskiej są organami niezależnych i suwerennych państw. Państwa Strony Konwencji są zobowiązane do zgłoszenia w jakim zakresie nie stosują się do przyjętych w załącznikach do Konwencji ustalonych norm i zasad postępowania. Każda z komisji cywilnych jest poddawana cyklicznie audytowi ICAO w zakresie stosowania się do norm zalecanych Załącznikiem nr 13. W obszarze Europy nie został powołany przez państwa Strony Konwencji wspólny organ o charakterze międzynarodowym, któremu powierzałoby się badanie wypadków lotniczych w celach profilaktycznych, lub który poddawałby weryfikacji wyniki i ustalenia badań przeprowadzonych przez poszczególne komisje.\nSystem badań został tak ustanowiony, aby zapewnić prawo do uczestnictwa w badaniu prowadzonym przez państwo, na terenie którego doszło do wypadku przedstawicielom innych zainteresowanych państw. Tą formą jest zagwarantowanie udziału w badaniu akredytowanego przedstawiciela oraz jego doradców. Ponadto zagwarantowano prawo do zapoznania się z projektem raportu i przedłożenia uwag co do jego treści. Prawo to przysługuje państwom, które między innymi, wprowadziły do badania swojego przedstawiciela, czyli osobę potocznie przez nas nazywaną akredytowanym lub udzielały pomocy technicznej przy badaniu. Jak już wspomniano wszystkie prawa i zasady takiej współpracy, na które zgodziły się państwa będące Stronami Konwencji, zostały zamieszczone w Załączniku 13 [zwanym też Aneksem 13].\nNiepisaną zasadą jest wzajemne niepodważanie kompetencji przez organy prowadzące badanie w celach profilaktycznych. Sposobem wnoszenia pewnego rodzaju sprzeciwu co do ustaleń zawartych w raporcie końcowym jest przedstawianie uwag do projektu tego raportu. Uwagi te są uwagami merytorycznymi i wyważonymi. Niektóre komisje korzystają z tych uwag i wprowadzają odpowiednie korekty. Natomiast każdy organ prowadzący badanie może zdecydować o nieuwzględnianiu uwag, lecz wówczas, na wyraźny wniosek strony przedstawiającej uwagi, zobowiązany jest do załączenia tych nieuwzględnionych uwag do raportu końcowego.\nBadanie wypadków w lotnictwie wojskowym państw NATO jest opisane normą STANAG, wskazującą m.in. procedury i zakres badań wypadków samolotów wojskowych sojuszu, które zaistniały na terenie innego państwa należącego do NATO. Jeśli chodzi o ocenę kompetencji tych organów, pytanie należy skierować do Ministerstwa Obrony Narodowej.\nDoświadczenie polskich badaczy wypadków lotniczych wskazuje, że w obszarze zarówno cywilnym jak i wojskowym, co do zasady, organy, którym powierzano zadania przeprowadzenia badań zdarzeń lotniczych o wymiarze międzynarodowym, to znaczy zaistniałych na terytorium objętych ich działaniem z udziałem obcych statków powietrznych, starają się prowadzić takie badanie rzetelnie, wykorzystując wszystkie posiadane środki i możliwości, mając pełną świadomość, iż międzynarodowa społeczność badaczy wypadków lotniczych przygląda się tej pracy i wnioskom, które formułują.\nNa spotkaniach przedstawicieli organów prowadzących badania w lotnictwie cywilnym poszczególnych państw, niejednokrotnie omawiane są problemy z jakimi badacze spotykają się podczas prowadzonych czynności. Przedstawiane są wyniki badań i dyskutowane zalecenia profilaktyczne. W ramach prowadzonej współpracy komisje mogą w drodze porozumień przekazywać badanie wypadku, lub korzystać z pomocy innych organów badających. Jednakże system ten jest wprowadzony w lotnictwie cywilnym, a nie państwowym. Tym samym nie można powołując się na rozwiązania przyjęte w obszarze lotnictwa cywilnego żądać zastosowania takich rozwiązań w lotnictwie państwowym [wojskowym].\nW ramach działalności Unii Europejskiej państwa członkowskie powołały do życia Europejską Sieć Organów ds. Badania Zdarzeń Lotniczych. Zgodnie z art. 7 ust. 2 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 996/2010 z dnia 20 października 2010 r. w sprawie badania wypadków i incydentów w lotnictwie cywilnym oraz zapobiegania im oraz uchylające dyrektywę 904/56/WE:\n„Sieć ma na celu dalszą poprawę jakości badań prowadzonych przez właściwe organy ds. badania zdarzeń lotniczych oraz wzmocnienie ich niezależności. W szczególności wspiera ona wysokie standardy metod badawczych oraz szkolenia inspektorów.”\nEuropejskiej Sieci Organów ds. Badania Zdarzeń Lotniczych nie powierzono prawa do przeprowadzania badań czy weryfikacji ustaleń poczynionych przez organa ds. badania zdarzeń lotniczych poszczególnych państw członkowskich. W art. 7 ust. 3 ww. rozporządzenia wskazano, iż Sieć może: „[…] koordynować i organizować, w stosownych przypadkach, wzajemnych ocen, odnośnych działań szkoleniowych oraz programów szkoleń i podnoszenia kwalifikacji inspektorów; […]”. Należy tu wskazać, że nie upoważniono Sieci do przeprowadzania ocen, ale jedynie do koordynacji i organizacji „wzajemnych ocen”, i należy tu rozumieć sytuację, w której dokonuje się audytów organizacji, którym mogą poddać się dobrowolnie poszczególne organy ds. badania zdarzeń lotniczych, w zakresie, który wcześniej zostanie uzgodniony i przez nie zaakceptowany. Ponownie tutaj należy podkreślić, że zakres kompetencji przyznanych Sieci dotyczy wyłącznie lotnictwa cywilnego.\nW odniesieniu natomiast do struktur NATO, zasady prowadzenia badań zdarzeń lotniczych i współpracy w tym zakresie zostały określone w tzw. STANAG-u (3531), które zostały wprowadzone w formie Normy Obronnej (05-A001:2010) decyzją Ministra Obrony Narodowej Nr 169 z dnia 10 maja 2010 r. w sprawie zatwierdzenia i wprowadzenia dokumentów normalizacyjnych dotyczących obronności i bezpieczeństwa państwa.\nNa koniec należy jeszcze wskazać, że Federacja Rosyjska nie jest członkiem Unii Europejskiej oraz nie należy do struktur NATO, z którymi to strukturami wojskowymi pozostaje jedynie w relacjach partnerskich.\nTakie ośrodki istnieją zarówno w strukturze UE, jak i w NATO oraz w Stanach Zjednoczonych. Wymaga to jednak podjęcia działań przez rząd RP na arenie międzynarodowej. Od początku swojej działalności apelujemy o powołanie międzynarodowej komisji i uczestnictwo w prowadzonym śledztwie niezależnych ekspertów. Ze strony władz RP te apele są ignorowane, a czasami wręcz torpedowane.\n- Zespół do spraw wyjaśniania opinii publicznej treści informacji i materiałów dotyczących przyczyn i okoliczności katastrofy lotniczej z dnia 10 kwietnia 2010 r. pod Smoleńskiem\n- Zespół Parlamentarny ds. Zbadania Przyczyn Katastrofy TU-154M z 10 kwietnia 2010 roku.\n ZHANG, Chao et al. Application of Numerical Methods for Crashworthiness Investigation of a Large Aircraft Wing Impact with a Tree. Mathematical and Computational Forestry & Natural-Resource Sciences (MCFNS), [S.l.], v. 5, n. 1, p. 71-85 (14), mar. 2013. ISSN 1946-7664. Available at: <http://mcfns.com/index.php/Journal/article/view/153>. Date accessed: 16 May. 2013.\n DĄBROWSKI, Marek, Położenie samolotu w momencie uderzenia w brzozę i bezpośrednio po uderzeniu wg danych MAK i KBWL LP, Referat na I Konferencję Smoleńską, 2012. Fot. via Internet.\n BŁASZCZYK Jan, Brzoza smoleńska- aspekty wytrzymałościowe struktury skrzydła samolotu Tu-154, Referat na I Konferencję Smoleńską, 2012.\nW prezentowanym na 1 Konferencji Smoleńskiej referacie dr inż. Jana Błaszczyka, autor, oprócz analizy układu obciążeń działających na skrzydło w momencie uderzenia w brzozę, podał prawdopodobny scenariusz zniszczenia skrzydła. Wg naukowca brzoza prawdopodobnie zostałaby ścięta między pierwszym a drugim dźwigarem płata (w skrzydle tupolewa są 3 dżwigary). Także w tym scenariuszu niszczenia nie ma miejsca na zachowanie się w pniu drzazgi, która powinna zostać zniszczona przez elementy konstrukcji przedniego kesonu skrzydła.\n CIESZEWSKI, Chris J. et al. Wood quality assessment of tree trunk from the tree branch sample and auxiliary data based on NIR Spectroscopy and SilviScan. Mathematical and Computational Forestry & Natural-Resource Sciences (MCFNS), [S.l.], v. 5, n. 1, p. 86-111 (26), mar. 2013. ISSN 1946-7664. Available at: <http://mcfns.com/index.php/Journal/article/view/155>. Date accessed: 16 May. 2013.\n NOWACZYK Kazimierz, Analiza zapisów urządzeń TAWS i FMS firmy Universal Avionics zainstalowanych w rządowym samolocie Tu-154M, referat na I Konferencję Smoleńską, 2012.\n BINIENDA Wiesław, Analiza dynamiczna zniszczenia samolotu Tu-154M w Smoleńsku 10 kwietnia 2010 roku, referat na I Konferencję Smoleńską, 2012.\n Z czterech niezależnych źródeł wiemy, że KBWL LP nie miała racji, przypisując załodze w ostatniej fazie lotu sterowanie za pomocą pokrętła na pulpicie PU-46, i nawet tak prostej czynności nie potrafiła zinterpretować właściwie. W rzeczywistości z opublikowanych przez obie komisje państwowe materiałów wynika, że pilot lecący ściągał na siebie wolant w takim zakresie, aby wyrównać lot, a jednocześnie nie wyłączyć kanału podłużnego autopilota.\n Wywiad dla „Naszego Dziennika”, 08.10.2010. Dr inż. Antoni Milkiewicz- pilot, specjalista ds. badania wypadków lotniczych. Badał m.in. katastrofę Ił-62 w Lesie Kabackim. Szef zespołu biegłych Prokuratury Wojskowej zajmujących się katastrofą smoleńską.\n Załącznik nr4 – Technika lotnicza i jej eksploatacja do Protokołu badania zdarzenia lotniczego nr 192/2010/11\n E.Klich- Moja czarna skrzynka, Warszawa 2012\n OBRĘBSKI Jan, Opis sposobu niszczenia małego fragmentu samolotu Tu-154M nr 101, referat na I Konferencję Smoleńską, 2012.\n I.Miecik, MAK: skorumpowani władcy nieba? Newsweek, 19.07.2010\nPolecamy w Sklepiku.pl:"wPolityce.pl Polska po 10 kwietnia 2010 r."\nautorzy:Artur Bazak, Jacek Karnowski, Michał Karnowski, Paweł Nowacki, Izabella Wierzbicka\nPublikacja dostępna na stronie: http://wpolityce.pl/polityka/157815-pierwsza-taka-konfrontacja-ws-smolenska-odpowiedzi-zespolow-laska-i-parlamentarnego-na-pytania-grzegorza-januszki-tylko-u-nas


Medicine - Ramoneska Modern Utility RS20.KUD302, kurtka - Butyk.pl\nkurtka Medicine - Ramoneska Modern Utility RS20.KUD302\nNumer produktu: 2969719\nOpis produktu: kurtka Medicine - Ramoneska Modern Utility RS20.KUD302\nRamoneska z kolekcji Medicine. Lekki model wykonany ze skóry ekologicznej. - Prosty fason. - Zapięcie na suwak. - Zapinane kieszenie. - Model na podszewce. - Długość rękawa: 59 cm. - Szerokość pod pachami: 40 cm. - Szerokość w ramionach: 36 cm. - Długość: 50 cm. - Wymiary podane dla rozmiaru: S. Podszewka: z podszewką Kaptur: bez kaptura Fason: ramoneska Ocieplenie: przejściowe Materiał: imitacja skóry licowej Skład: Podszewka: 100 % Poliester, Materiał zasadniczy: 100 % Poliuretan ID produktu: 6901-KUD302 Kod producenta: RS20.KUD302


Poziom PKB Rosji w 2020 roku był jedynie nieco ponad 10 proc. wyższy niż w roku 1990, podczas gdy w ostatnich 30 latach PKB krajów UE wzrósł dwukrotnie, Stanów Zjednoczonych 2,5-krotnie a Chin 3,5-krotnie. Korelacja niskiej dynamiki rosyjskiego PKB z równie niskim poziomem inwestycji jest aż nadto widoczna. Ich poziom w 2020 roku stanowił niecałe 75 proc. poziomu z 1990 roku.\nSłaby udział w PKB\nInwestycje w gospodarce rosyjskiej przeżywały okresy wzlotów i upadków. Generalnie jednak, szczególnie w ostatnich latach, poczynając od 2013 roku, postrzegane są jako czynnik spowalniający wzrost gospodarczy. Największe załamanie odnotowały one w latach 90. ubiegłego wieku, kiedy to pod koniec 1998 ich poziom spadł do 21,1 proc. wielkości z 1990 roku. Mimo szybkiego wzrostu w latach następnych (o 5,3 proc. i 17,1 proc.) wskaźnik ten w 2000 roku wyniósł jedynie 26,1 proc.\nKontynuacja szybkiego trendu wzrostowego w średniorocznym tempie 8,6 proc., przerwanego jedynie w kryzysowym roku 2009 (spadek o 13,5 proc.) spowodowała niemal potrojenie poziomu inwestycji na koniec 2013 roku w stosunku do 2000 roku. Były one jednak w dalszym ciągu o ok. 25 proc. niższe niż w 1990 roku. Ostatnie lata tego okresu wskazywały przy tym na wyczerpywanie się potencjału wzrostowego. Dynamika spadła z 10,8 proc. w 2011 do 6,8 proc. w 2012 roku i 0,8 proc. w roku następnym.\nWprowadzenie sankcji w 2014 roku w związku z aneksją Krymu pogłębiło niekorzystne trendy. W kolejnych trzech latach poziom inwestycji obniżył się o 12 proc., a ich wartość w 2020 roku, mimo wzrostu w latach 2017-2019 była o 1,4 proc. niższa niż w 2013 roku i o przeszło 25 proc. niższa niż w roku 1990.\nW 2020 roku udział inwestycji w PKB Rosji wyniósł 18,8 proc., co jest rekordowym poziomem w ostatnich ośmiu latach, w których wskaźnik ten kształtował się w przedziale 16,7-17,7 proc. Zdaniem ekspertów (np. prof. Abel Aganbegian członek Akademii Nauk, Michaił Jerszow z Uniwersytetu Finansowego przy rządzie Rosji) przy tak niskich wskaźnikach, prezentowany w programach rządowych i oczekiwany przez władze wzrost jest niemożliwy. Wzrost w tempie 3 proc. jest możliwy, gdy udział inwestycji w PKB wynosi 20–22 proc. Aby przejść do stabilnego i w miarę zrównoważonego długoterminowego wzrostu w tempie 3-4 proc. (jest to poziom zbliżony, chociaż i tak niższy niż średnia światowa w ostatnich latach), udział ten powinien osiągnąć 25 proc. Biorąc pod uwagę wyjątkowo niski udział inwestycji w PKB, przyspieszony wzrost dla Rosji byłby możliwy pod warunkiem wzrostu inwestycji o 10-15 proc. rocznie.\nW 2020 r. udział inwestycji w PKB Rosji wyniósł 18,8 proc. Powinien wynosić 25 proc. aby wzrost gospodarczy stabilnie rósł o 3-4 proc. co roku.\nNiski poziom inwestycji w Rosji jest przez wielu komentatorów określany mianem chronicznej, przewlekłej choroby rosyjskiej gospodarki. Prezydent Putin już w 2012 roku sformułował zadanie zwiększenia udziału inwestycji w PKB do 25 proc. I chociaż powtórzył to w swoim orędziu do Zgromadzenia Federalnego w grudniu 2018 roku, osiągnięcia tego wskaźnika do tej pory i nie udało się zrealizować. Aktualnie w programach rządowych realizację tego celu przesunięto na rok 2024, chociaż według powszechnych ocen, przy istniejących uwarunkowaniach zarówno wewnętrznych jak i zewnętrznych i braku jakichkolwiek oficjalnych działań dla ich zmiany, nie będzie to możliwe nawet do 2030 roku.\nDlaczego inwestycje nie rosną\nW dyskusjach o słabej kondycji rosyjskich inwestycji wskazywane jest wiele przyczyn. Inwestycjom nie pomaga prowadzona w ostatnich latach rządowa polityka konsolidacji budżetowej. Wzrastająca zamożność budżetu i gromadzenie środków na „czarną godzinę”, związaną z możliwym dalszym zaostrzeniem sankcji oznacza, że z rynku są wycofywane środki, które mogłyby wspierać bieżącą działalność gospodarczą, w tym również w zakresie inwestycji.\nSkalę problemu ilustruje szybko wzrastający stan środków finansowych zgromadzonych w Funduszu Dobrobytu Narodowego (FDN). Według stanu na dzień 1 czerwca 2021 roku osiągnęły one poziom 13 938,1 mld rubli (189,1 mld dolarów), co stanowi 12,1 proc. PKB, podczas gdy jeszcze na początku 2020 roku środki zgromadzone w FDN wynosiły 7 773,1 mld rubli (125,6 mld dolarów), tj. 7,3 proc. PKB. Podnoszenie różnego rodzaju podatków i opłat (aktualnie rząd dyskutuje o tzw. doregulowaniu systemu podatkowego, co powinno przynieść do budżetu dodatkowe 400 mld rubli. rocznie w latach 2022–2024) oraz zaostrzenie polityki wypłacania dywidend przez podmioty państwowe, w znaczący sposób uszczupla możliwości inwestycyjne, tym bardziej, że dotyczy to największych inwestorów na rynku rosyjskim, tj. firm z sektora ropy i gazu, takich jak Rosnieft, Gazprom i in. Od czerwca 2021 roku poziom wypłaconych dywidend takich podmiotów wynosi 50 proc. ich zysku, podczas gdy w przeszłości było to z reguły 20-30 proc.\nWzrastająca zasobność budżetu jest przy tym zauważalnie skorelowana z jego zmniejszającą się skłonnością do wydatkowania środków na wspieranie procesów społeczno-gospodarczych. Udział inwestycji państwowych finansowanych z budżetu w całości inwestycji zmniejszył się z 17,2 proc. w roku 2013 do 14,5-15,5 proc. w latach 2014-2019. Zwiększone wydatki na zwalczanie skutków pandemii wpłynęły na ponowny wzrost tego udziału do 17 proc. W świetle oficjalnych deklaracji o utrzymaniu restrykcyjnej polityki budżetowej wydaje się, że może być to jednorazowy przerywnik w długofalowym trendzie. Dla ilustracji przywoływane jest tu sytuacja związana ze zwalczaniem skutków kryzysu 2008/2009 i obecnego związanego z pandemią COVID. Poprzednio, aby osiągnąć ożywienie gospodarcze wdrożono największy w historii Rosji program antykryzysowy, na który wartość środków stanowiła 10,9 proc. PKB, co w stosunku do wielkości PKB w 2020 r. wyniosłoby 11,7 bilionów rubli. Jednocześnie największe rosyjskie korporacje w latach 2010–2013 pozyskały, głównie w postaci kredytów dalsze 280 miliardów dolarów na światowym rynku finansowym.\nProgram antykryzysowy na przezwyciężenie obecnego kryzysu opiewa na 4,4 bln rubli. (4,1 proc. PKB). Dodatkowo rosyjskie podmioty gospodarcze, ze względu na sankcje, zostały pozbawione możliwości pozyskiwania środków na rynkach międzynarodowych i refinansowania dotychczasowego zadłużenia. Zmuszone zostały przez to do jego spłaty. Skala spłat od połowy 2014 roku do końca I kwartału roku bieżącego wyniosła 137 mld dolarów. Trend ten w najbliższych latach będzie kontynuowany. Przy dostrzeganiu większej skali załamania gospodarczego w 2009 roku (7,8 proc.) niż obecnie (3 proc. w 2020 roku), wskazuje się jednocześnie, że zewnętrzne uwarunkowania działalności rosyjskich podmiotów gospodarczych, ze względu na sankcje, są znacząco mniej korzystne niż poprzednio i mają charakter długofalowy.\nNiedostatek inwestycji zdaniem wielu obserwatorów wiązać można ze słabością rosyjskiego systemu bankowego i niekorzystną dla sfery gospodarczej polityką Centralnego Banku Rosji (CBR). Stwarza to barierę dla podmiotów gospodarczych w dostępie do kredytów. Na podmioty te przypadało w 2020 roku 61,9 proc. całości inwestycji, podczas gdy jeszcze w 2013 roku stanowiło to 53,9 proc. Udział kredytu bankowego w finansowaniu inwestycji przez rosyjskie przedsiębiorstwa wynosi jedynie 8-11 proc. (w 2020 roku 9,5 proc.), podczas gdy w krajach rozwiniętych 30-60 proc. Środki własne (zysk i akumulacja) natomiast to podstawowe źródło finansowania inwestycji. Ich udział w wydatkach na ten cel wykazuje stały trend wzrostowy, zwiększając się z 45,2 proc. w 2013 roku do 56,7 proc. w roku 2020. Zdaniem przywołanych wcześniej ekspertów Rosja ma najbardziej zacofany system bankowy wśród dużych krajów europejskich. Aktywa bankowe nie osiągają nawet wielkości PKB, podczas gdy w Europie i Chinach przekraczają go 2-3 razy.\nRosja ma najbardziej zacofany system bankowy wśród dużych krajów europejskich.\nW związku z tym wolumen kredytów w Rosji jest trzykrotnie niższy w stosunku do wielkości PKB, a kredyty inwestycyjne są pięciokrotnie niższe. CBR odpiera zarzuty, że jego dogmatyczna polityka realizacji celu inflacyjnego (4 proc.) i utrzymywania wysokich stóp procentowych skutkuje zmniejszeniem akcji kredytowej banków, w tym w odniesieniu przede wszystkim do finansowania inwestycji, wskazując, że od lat na rachunkach bankowych rosyjskich przedsiębiorstw znajdują się bardzo duże niewykorzystane własne środki finansowe i firmy te nie są zainteresowane kredytem.\nDyskusję o inwestycjach można podsumować następującymi stwierdzeniem. Rosja nie osiąga pożądanej stopy inwestycji. I nie można tego wiązać z tym, że w kraju nie ma odpowiednich środków finansowych – ma je zarówno państwo, jak i sektor prywatny. Jednak z jakiegoś powodu potencjalni inwestorzy nie spieszą się z inwestowaniem w gospodarkę rosyjską.\nOdpowiedzią na to są wyniki badań opinii kręgów biznesowych, w tym również inwestorów zagranicznych. Wskazują oni na słabość całego systemu instytucji ochrony rynku, działalności biznesowej i prawa własności w szczególności. Sądy są na usługach administracji i władzy politycznej. Wszystko to skutkuje brakiem poszanowania prawa własności, samowolą urzędników i służb siłowych, wysoką skalą korupcji. W ciągu ostatnich kilku lat prawie wszystkie próby liberalizacji prawa karnego czy poprawy jakości sądownictwa nie zostały zrealizowane. W efekcie nieufność przedsiębiorców do państwa ciągle wzrasta. Według badań Federalnej Służby Bezpieczeństwa Rosji prawie 70 proc. ze 180 ankietowanych specjalistów i 85 proc. z 200 przedsiębiorców, którzy przeżyli postępowanie karne, uważa prowadzenie biznesu w Rosji za niebezpieczne. Prawo w Rosji nie gwarantuje ochrony biznesu przed nieuzasadnionym postępowaniem karnym, a powodem wszczęcia większości spraw karnych nie były rzeczywiste naruszenia prawa, ale konflikty biznesowe lub osobiste interesy w przedsiębiorstwie funkcjonariuszy służb bezpieczeństwa lub urzędników. Dla 45,2 proc. ankietowanych przedsiębiorców sprawa karna zakończyła się nie wyrokiem, ale utratą biznesu. Analitycy sytuację inwestorów w Rosji puentują stwierdzeniem „urzędnicy nie ufają biznesmenom, a ci nie ufają państwu”.\nNajwiększymi zagranicznymi inwestorami w Rosji są takie kraje jak Cypr (na kraj ten przypada 35-40 proc. całych inwestycji), Luksemburg, Holandia, Irlandia, Szwajcaria, ale również Malta, Bermudy, Bahamy, Kajmany i inne raje podatkowe. W praktyce w większości jest to wcześniej wytransferowany kapitał rosyjski, m. in. po to, aby po powrocie do Rosji mógł korzystać z dodatkowej ochrony jako inwestycje zagraniczne. Bezpośrednie inwestycje zagraniczne (BIZ) w Rosji są znaczącym elementem wspierania procesów inwestycyjnych. W ostatnich latach ich udział w całości wydatków na ten cel kształtował się na poziomie 14-17 proc. Zauważalny jest jednak znaczący regres w tym zakresie ze spadkiem tego wskaźnika z 16,9 proc. w 2016 roku do 12 proc. w roku 2020.\nAnalitycy międzynarodowej agencji ratingowej S&P wskazują, że rosyjska gospodarka ciągle cierpi z powodu słabej jakości instytucji państwowych, a do utrzymujących się od dawna problemów, takich jak niewystarczająca niezawisłość sądownictwa i wybiórcze stosowanie prawa mogą dojść nowe, związane z umacnianiem sektora państwowego i ograniczaniem konkurencji.\nW tych warunkach, zdaniem agencji, Rosja nadal będzie tracić zagranicznych inwestorów: odpływ netto BIZ wyniesie 0,8 proc. PKB w 2021 roku, 0,7 proc. PKB w 2022 i 0,6 proc. w latach 2023-24. W ostatnich 7 latach po nałożeniu sankcji w 2014 roku odpływ netto BIZ osiągnął wartość 57,7 mld dolarów. O skali pogarszającej się sytuacji w tym zakresie świadczy napływ BIZ do Rosji w latach 2014-20 w wysokości 139,5 mld dolarów, podczas gdy w poprzednim 7-leciu 2007-13 wartość ta wyniosła 385,6 mld dolarów.\nNapływ BIZ do Rosji w latach 2014-20 wyniósł 139,5 mld dolarów, podczas gdy w poprzednim 7-leciu 2007-13 było to 385,6 mld dolarów.\nDo spadku atrakcyjności inwestycyjnej rynku rosyjskiego dla inwestorów zagranicznych przyczyniają się również działania władz. Rosja renegocjuje umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania z czołowymi krajami inwestorami. Nowe umowy na warunkach rosyjskich przewidujących podwyższenie podatku od transferowanych dywidend z 5 do 15 proc. podpisały już takie kraje jak Malta, Luksemburg i Cypr. Zapowiadane są negocjacje z innymi krajami, a z Holandią, która nie zaakceptowała nowych warunków rozpoczęto proces wypowiedzenia starej umowy.\nOd połowy lat 90. Holandia jest ośrodkiem podatkowym i finansowym dla wielu dużych rosyjskich firm, w tym z udziałem państwa. Na koniec 2020 roku skumulowana wartość inwestycji bezpośrednich z Holandii do Rosji, według CBR, wyniosła prawie 37 mld dolarów, co stanowi 9,4 proc. wszystkich inwestycji. W latach 2017-19 wielkość transferu dywidend do Holandii wyniosła ponad 1,2 biliona rubli (ok.19 mld dolarów), zapłacone od nich podatki w Rosji 33,1 mld rubli (ok. 530 mln dolarów).\nProwadzone i zapowiadane negocjacje nie były bez wpływu, na – po raz pierwszy na tak dużą skalę – odpływ BIZ z Rosji w 2019 i 2020 roku. Z Luksemburga (2,8 mld dolarów w 2019 i 10,7 mld w 2020), Szwecji (250 mln i 2,2 mld) i w ostatnim roku z Cypru (4,3 mld dolarów), Niemiec (1,5 mld), Szwajcarii (0,9 mld) oraz Kajmanów, Włoch, Finlandii, Irlandii (200-350 mln).\nBędzie lepiej, czy tak samo\nInwestycje prywatne w kontekście zapowiadanej kontynuacji polityki konsolidacji budżetowej są uważane za główną siłę napędową ożywienia gospodarczego i stabilnego wzrostu do 2030 roku. Do tego czasu spodziewany jest wzrost inwestycji o 70 proc. w porównaniu z rokiem 2020. To wymagałoby istotnego ich przyspieszenia do 5,5 – 6,0 proc. średniorocznie. Tyle tylko, że na spotkaniu z prezydentem Rosji w marcu 2021 roku, spotkaniu poświęconym inwestycjom, biznesmeni informowali, że przy obecnych uwarunkowaniach nie są gotowi na duże inwestycje i potrzebują znaczącego wsparcia dla takich działań.\nRosyjskie władze od wielu lat mówią o polepszeniu klimatu inwestycyjnego: wprowadzeniu nowych zachęt, stabilizacji warunków prowadzenia działalności, a nawet o pomocy finansowej. Urzędnicy obiecują nie pogarszać warunków podatkowych (w zakresie podatku dochodowego, podatku od nieruchomości, podatku transportowego, terminów płatności i procedury zwrotu podatku VAT, nowych podatków i opłat), warunków użytkowania gruntów i planowania przestrzennego. Kręgi biznesowe, konfrontując rzeczywistość, w której działają z mającymi długą tradycję obietnicami sceptycznie podchodzą do dyskusji, w której władze proponują zmiany mające się nijak do podstawowych barier utrudniających ich działalność.\nAktualnie dla ożywienia inwestycji bierze się pod uwagę: tworzenie infrastruktury pod projekty inwestycyjne, zapewnienie przewidywalnego otoczenia biznesowego, deregulację w celu obniżenia kosztów inwestorów, tworzenie rynku finansowego na potrzeby biznesu. Znamienne jest jednak to, że po naradzie u prezydenta ministerstwa otrzymały zalecenia analizy wniosków i postulatów biznesowych, z zastrzeżeniem jednak, że nie przewiduje się istotnych zmian. Generalnie rząd nie jest gotowy do znaczącej zmiany reżimów inwestycyjnych. Władze rozpoczęły ręczne stymulowanie inwestycji. W tym celu stworzony został rozbudowany mechanizm biurokratyczny tzw. specjalnych umów inwestycyjnych, w którym urzędnicy będą analizowali „interesujące” dla państwa wnioski inwestycyjne kręgów biznesowych.\nKolejny raz władze liczą na stworzenie nowej jakości bez jakichkolwiek istotnych zmian systemowych. Nie jest to pierwszy raz, kiedy metoda leczenia w sposób istotny odbiega od diagnozy, a to z góry ogranicza szanse na sukces, zwiastując raczej pogłębienie „choroby”.


PlusLiga: Fatalne wieści dla ONICO. Kurek nie zagra do końca sezonu! | Siatkówka w obiektywie\nHome/PlusLiga/PlusLiga: Fatalne wieści dla ONICO. Kurek nie zagra do końca sezonu!\nBy Emilia Kotarska|2019-04-15T21:53:33+02:00Kwiecień 15th, 2019|\nDzisiaj media społecznościowe obiegła informacja o tym, że Bartosz Kurek nie zagra do końca sezonu z powodu tajemniczej kontuzji. Prawdopodobnie chodzi o uraz pleców. Klub nie wystosował jednak żadnej informacji na temat zawodnika.\nSytuacja wydaje się poważna, ponieważ ONICO Warszawa zdecydowało się skierować wniosek do Polskiej Ligi Siatkówki o możliwość skorzystania z transferu medycznego.\n– Potwierdzam, że dzisiaj przyszło do nas pismo w tej sprawie z ONICO. Odsyłam dokumenty medyczne do PZPS, która powoła komisję lekarską. Specjaliści ocenią, czy kontuzja jest poważna i czy warszawski klub będzie mógł w ramach transferu medycznego ściągnąć nowego atakującego – powiedział główny komisarz PLS Cezary Matusiak w rozmowie z “Przeglądem Sportowym”.\nSytuacja jest na tyle skomplikowane, że ONICO już jutro zmierzy się w pierwszym półfinałowym meczu z Jastrzębskim Węglem, a Kurek to główna siła napędowa drużyny ze stolicy. Jak potoczą się losy warszawskiego ekipy? Tego dowiemy się w ciągu najbliższych kilku dni.


Enterobacter cloacae i gruczołu krokowego - Zmiany pozapalne w gruczole krokowym\nEnterobacter cloacae i gruczołu krokowego\nŁagodny rozrost stercza, MZOZ Sp. z o.o. świece z ziół dla prostaty\nMasaż prostaty prewencyjny jak wykonać masaż prostaty sam, Analiza prostaty TRUS Operacja po biopsji prostaty. Tabletki z gruczołu krokowego lefoktsin który traktuje się gruczołu krokowego ofloksacyna, Kyzył maja z gruczołu krokowego tworzenie hypoechogeniczne gruczołu prostaty.\nMasaż prostaty - na czym polega masaż gruczołu krokowego? będzie odczuwał masaż prostaty\nRak prostaty Gleason Masaż prostaty ero, pozbyć się bólu prostaty naruszenie krwioobiegu prostaty. Psy cierpią na zapalenie gruczołu krokowego Objawy zapalenie gruczołu krokowego i przebieg, masaż prostaty film porno środki pomocnicze w leczeniu zapalenia gruczołu krokowego MAVIT SFM-01.\nJak wykonać Test na prostatę PSA TEST Podmore wpływ na prostatę\nLeczenie Prostata pyłku funkcja prostaty, wielkość gruczołu krokowego po uzi palpacyjne prostaty wideo. Wielkość prostaty 25 zapalenie gruczołu krokowego, jak leczyć go w domu, Jak przebić biopsji gruczołu krokowego zaawansowane formy gruczolaka prostaty.\nKazirodztwo masaż prostaty powiększone ćwiczenia prostaty, oglądać porno masaż prostaty faceta Masażer prostaty powołaniu lekarskim. Gruczolak technik oczyszczania nietradycyjnych jak usunąć zapalenie gruczołu krokowego, Prostamol za ile herbatki ziołowe z gruczołu krokowego.\nLeczenie prostaty - skuteczność 99% - Aliaksandr Haretski dyni, olej z nasion BPH\nPorady Leczenie przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego zapalenie gruczołu krokowego, który nie może być, ocieplenie BPH Korzenie mniszka lekarskiego i prostaty. BPH może powodować gorączkę Vitaphone i gruczolaka prostaty, Jak zdiagnozować prostatę dyfuzję guzkowych zmian gruczołu krokowego.\nNowoczesna diagnostyka raka prostaty biopsja fuzyjna vs. standardowa biopsja przejrzysty wybór cewki moczowej stercza\nCzłowiek może mieć dziecka zdiagnozowano zapalenie gruczołu krokowego kupować prostatilen w Czelabińsku, Czy masaż prostaty jest niezbędne opinie w leczeniu raka prostaty. Niespecyficzne objawy zapalenia gruczołu krokowego w zapalenie pęcherzyków nasiennych vesiculitis, Zioła w leczeniu zapalenia gruczołu krokowego ból przerostu prostaty;.\nTURis_Szczecin ampułki prostatilen cena Moskwę\nWygląda na to, gruczołu krokowego i jak ją leczyć Można leczyć przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego, Leczenie pęcherzykowego zapalenia gruczołu krokowego BPH ile stopni. Którzy masaże prostaty Drugi etap prostaty, Leczenie zapalenia gruczołu krokowego na własną rękę leki homeopatyczne na gruczolaka stercza.\nPrzebieg zabiegu biopsji przezkroczowej prostaty z wykorzystaniem aparatu Trinity Obwód rysunek prostaty\nKrwi po nakłuciu prostaty 1968 prostaty masaż, koper i prostaty zapalenie gruczołu krokowego jest zagrożeniem dla kobiet. Leczenie BPH oraz tradycyjne metody vitaprost świece Walia, cena prostatilenom Novokuznetsk sanatoria w Rosji w leczeniu zapalenia gruczołu krokowego.\nBrachyterapia w raku stercza ZWIASTUN Badania w prostacie\nOperacja raka prostaty robota Leczenie krokowego Stawropol terytorium, chirurgia laserowa gruczolaka prostaty cenie leczyć czy nie leczyć raka prostaty. Moskwa Centrum prostaty niezależny kciuk masaż prostaty, vitaprost kupić świece niedrogo w Moskwie zapalenie gruczołu krokowego w niskiej temperaturze.\nZAPALENIE PROSTATY - objawy i leczenie Biomag® Masaż prostaty wideo transseksualistą\nScho Takeo gruczolaka prostaty Jest to niebezpieczne dla gruczołu krokowego, gruczolak prostaty ból konstrukcja nośna prostaty. Antybiotyki do leczenia zapaleń gruczołu krokowego zarówno w domu, aby leczyć przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego, Wyciąg wołowy prostaty leku jak leczyć łagodnego przerostu gruczołu krokowego.\nProblemy z prostatą u młodych mężczyzn. Co robić, gdy leki nie działają? Wyniki analizy biopsji prostaty\nLeczenie nowotworów BPH Leczenie microclysters gruczołu krokowego z miodem, prostata powoduje wzrost polyoxidonium świece z gruczołu krokowego. Leczenie zapalenia gruczołu krokowego soku z pietruszki Prostata jest zwłóknienie ogniskowej, Temperatura i ból brzucha w gruczołu krokowego doksycyklina krokowego otrzymać obwód.\nZielony laser - laserowa operacja przerostu prostaty Voltaren w prostacie\nNiskie ciśnienie w raku prostaty chirurgia BPH gdzie zrobić, masaż prostaty zdjęcia anatomia zapalenie gruczołu krokowego, gdy ureoplazmu. Jakie są objawy leku dla prostaty Działanie gruczolak gruczołu, powikłanie po operacji TURP Leczenie zapalenia gruczołu krokowego w klasztorze.\nII Warszawskie Seminarium UroRadioOnkologii - Rak Stercza (część 5) dr Iwona Skoneczna Jeśli swędzenie dla gruczołu krokowego\nLeczenie zapalenia gruczołu krokowego pszczoły Tybetański łata z gruczołu krokowego, gdzie umieścić pijawek w prostacie że absolutnie nie można z gruczołu krokowego. Gruczołu krokowego szybki Pogotowie Operacja prostaty w Czelabińsku, zimno gruczołu krokowego pęcherzyki i bezpłodność.\nZAPALENIE PROSTATY, ZAPALENIE GRUCZOŁU KROKOWEGO ANG PROSTATITIS Masażer prostaty Biełgorod\nCo oznacza dobrą pomoc z gruczołu krokowego Prostamol uno w leczeniu zapalenia gruczołu krokowego, Jakie rodzaje zapalenia gruczołu krokowego i jego objawy Klinika leczenia BPH w Moskwie. Prostata rozsiane na TRUS komunikacja użytkownik vitaprost, bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego, a leczenie przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego leczyć cenę kosztów.\nRak Prostaty - rokowania - część 1 z 3 gruczołu krokowego na angielski\nNonbacterial forma gruczołu krokowego BPH operacja zielony laser w Moskwie, Rokowanie raka stercza Stage 3 jak sobie palec do masażu prostaty. Biseptolum schemat gruczołu krokowego świece vitaprost Fort cen Perm, Leczenie prostaty byków Leczenie zapalenia gruczołu krokowego u mężczyzn.\nProsto z bloku operacyjnego - jeszcze ciepła prostata! Jak wygląda rak prostaty? Jak zrobić masaż prostaty mężczyzn\nForum finalgon gruczołu krokowego Leczenie zapalenia gruczołu krokowego tymianku, Masażer prostaty intragup opinii skuteczne leki na prostatę. Leukocyty w tajemnicy Leczenie kanału gruczołu krokowego, przezcewkowej resekcji gruczołu krokowego cenie Masaż prostaty Omsk.\nLaserowa operacja prostaty rower szkody dla prostaty\nCo medycyna zastępuje Prostamol leukocyty w tajemnicy prostaty 100, na żywo martwy krokowego woda gruczołu krokowego skuteczne leczenie Ukraina. Gdzie kupić w Irkucku forte prostaty zapalenie gruczołu krokowego może zranić swojej głowy, Leczenie zapalenia gruczołu krokowego w Kijowie Transfer malyshevoy żyć zdrowo dla gruczołu krokowego.\nJeszcze ciepła prostata. Film z bloku operacyjnego! Koszt chirurgia BPH\nMasaż prostaty mąż żona pijawki dla mężczyzn z gruczołu krokowego, Leczenie zapalenia gruczołu krokowego nasion arbuza Leczenie zapalenia gruczołu krokowego i BPH forum. Ból gruczołu krokowego Dzień 2 masaż prostaty w wyniku na faceta, Znaki rozproszone zmiany w miąższu gruczołu krokowego czy możliwe jest, aby zrobić masaż prostaty w wodzie.\nKurkuma i gruczołu krokowego\nBadger tłuszczu w leczeniu zapalenia gruczołu krokowego\nZapalenie gruczołu krokowego w leczeniu psów\nNakrętka na raka prostaty


Kra�nik Stoka�owy, Kra�nik oferty pracy, Stoka�owy w Kra�niku\nLudno�� - 35 642\nG�sto�� zaludnienia - 1 397os/km2\nStoka�owy w Kra�niku\nOferty pracy z Kra�nika praca w pobli�u miasta Kra�nik i okolic. og�oszenia pracy z Kra�nika wszystkie te informacje masz mo�liwo�� znalezienia na tej stronie\nPraca w Kra�niku zapraszamy do dodawania swoich og�osze� przez mieszka�c�w z Kra�nika i okolic.\nstoka�owy\t- My�lenice praca - Jastarnia praca - Milicz praca - Brzeziny praca - Olkusz praca\ncena, praca, og�oszenia, p�atne, cv, ile zarabiaj�, szkolenia, zarobki, pracownik, wynagrodzenie, w Polsce\nJe�li poszukujesz cz�owieka o zawodzie stoka�owy, albo poszukujesz pracy jako stoka�owy zamie�� darmowe og�oszenie w komentarzu znajduj�cym si� w dolnej cz�ci witryny, macie mo�liwo�� te� wykupi� miejsce reklamowe na ca�ej witrynie danego miasta w tym celu kliknij zak�adk� o nazwie reklama\nKra�nik to miasto licz�ce ponad 35 642 mieszka�c�w.\nStoka�owy Kra�nik � Na poni�szym portalu masz mo�liwo�� znalezienia wszystkie og�oszenia pracy w mie�cie Kra�nik. Gdy interesuj� ci� og�oszenia Kra�nik przejd� do adekwatnego dzia�u i wybierz interesuj�cy ci� temat np. (oferty pracy Kra�nik) , (Kra�nik zarobki), (anonse Kra�nik) ponadto na witrynie masz mo�liwo�� znalezienia wzory cv a zarazem informacje u�atwiaj�ce znalezienie pracy\nKra�nik oferty pracy. je�li nie znalaz�e� og�oszenia w miejscowo�ci Kra�nik wy�lij SMS a uzyskasz dost�p do r�nych og�osze� odno�nie pracy z miasta Kra�nik.


Czym jest radość Pana?\nRadość Pana jest radością serca, która pochodzi z poznania Boga, trwania w Chrystusie i napełnienia Duchem Świętym.\nGdy Jezus się urodził, anioły ogłosiły "zwiastuję wam radość wielką" (Ew. Łukasza 2.10). Wszyscy, którzy znajdą Jezusa wiedzą, z pasterzami, którzy odwiedzili miejsce narodzin, o radości jaką przynosi. Nawet przed Jego narodzeniem, Jezus przyniósł radość, o czym świadczą pozdrowienia Marii (Ew. Łukasza 1.47) i odpowiedź Jana słyszącego głos Marii gdy "poruszyło się z radości" w łonie swej matki (Ew. Łukasza 1.44).\nJezus wyrażał radość w swojej służbie. Nie był ponurym ascetą; raczej Jego wrogowie oskarżali go o bycie zbyt radosnym niekiedy (Ew. Łukasza 7.34). Jezus opisał siebie jako oblubieńca na uczcie weselnej (Ew. MArka 2.18-20); On "radował się w Duchu Świętym" (Ew. Łukasza 10.21); On mówił o "mojej radości" (Ew. Jana 15.11) i obiecał udzielać radości swoim uczniom przez całe życie (Ew. Jana.16.24). Radość odzwierciedla się w wielu przypowieściach Jezusa, włączając w to trzy historie z Ew. Łukasza 15, które wspominają o "radowaniu się wśród aniołów Bożych" (Ew. Łukasza 15.10) i kończąc na radosnym pasterzu, radosnej kobiecie i radosnym ojcu.\nNehemiasz powiedział pokutującym Izraelitom, że radość Pana będzie ich siłą (Ks. Nehemiasza 8.10). Wczesny kościół charakteryzował się zadowoleniem i radością Pana (Dz. Apostolskie 2.46; 13.52), "radość w Duchu Świętym" jest charakterystycznym znakiem królestwa Bożego (Rzymian 14.17). Ci, którzy są częścią królestwa dzielą się radością królestwa.\nRadość jest częścią owocu Ducha Świętego (Galacjan 5.22-23). W rzeczywistości, to jest nasz obowiązek chrześcijański, aby radować się w Panu (Filipian 3.1; 4.4; 1 Tesaloniczan 5.16). W Chrystusie, wierzący jest wypełniony "radością niewysłowioną i chwalebną" (1Piotra 1.8).\nZe względu na ponadnaturalne pochodzenie, radość Pana- nasze zadowolenie serca- jest obecne nawet w czasie życiowych trudności. Wiemy, że jesteśmy dziećmi Bożymi, i nikt nie może nas od Niego wyrwać (Ew. Jana 10.28-29). Jesteśmy jego potomkami ku "dziedzictwu nieznikomemu i nieskalanemu, i niezwiędłemu", i nikt nie może nam tego ukraść (1 Piotra 1.4; Ew. Mateusza 6.20). Widzimy sprawcę i dokończyciela naszej wiary, i niech wróg szaleje sobie tak bardzo, i tak wiemy przecież, kto ostatecznie zwycięża (Hebrajczyków 12.2; Psalm 2).\nWiara jest zwycięstwem, które pokonuje świat a radość Pana jest naszą siłą. Niekorzystne okoliczności, zamiast utrudniać naszą wiarę, mogą w rzeczywistości zwiększyć naszą radość. Paweł i Sylas znali przeciwności, gdy siedzieli z zakutymi nogami w dyby w celi w Filippi. Ich przywileje prawne zostały naruszone. Zostali aresztowani bez powodu i pobici bez procesu. O północy, nie mogąc zasnąć, śpiewali- głośno- wielbiąc Pana, któremu służyli (Dz. Apostolskie 16.25). Wkrótce nastąpił cud (werset 26).\nApostołowie w Jerozolimie zostali aresztowani- dwukrotnie- i zakazano im zwiastować imienia Jezusa. Za drugim razem gdy stanęli przed sądem, zostali pobici. Niewzruszeni, wrócili do domu „radując się, że zostali uznani za godnych znosić zniewagę dla imienia jego" i byli gotowi by tym bardziej głosić (Dz. Apostolskie 5.41). Oczywiście, apostołowie naśladowali jedynie przykład naszego Pana, który "zamiast doznać należytej mu radości, wycierpiał krzyż, nie bacząc na jego hańbę" (Hebrajczyków 12.2).\nRadość Pana może być niewytłumaczalna dla kogoś, kto jej nie posiada. Ale dla wierzącego w Chrystusa, radość Pana przychodzi tak naturalnie jak winogrona na winorośli. Gdy przebywamy w Chrystusie, Prawdziwym Krzewie, my- gałązki- jesteśmy pełni Jego siły i witalności, i owoc który wydajemy, włączając w to radość, jest Jego pracą (Ew. Jana 15.5).


Portugalczycy coraz chętniej studiują w Polsce | Dziennik Związkowy\n“W Portugalii od kilku lat bardzo popularna jest oferta oświatowa przygotowana przez Republikę Czeską. Nasi południowi sąsiedzi aktywnie rekrutują tu na swoje uczelnie wyższe, szczególnie medyczne i rolne” – powiedział PAP ambasador Misztal.\nPrezes Fundacji Edukacyjnej „Perspektywy” Waldemar Siwiński przypomina, że według statystyk Portugalczycy są dziś obok Hiszpanów i Turków najszybciej powiększającą się grupą obcokrajowców studiujących w Polsce. Zaznacza, że nasilająca się w Portugalii moda na edukację nad Wisłą może wynikać z podobieństw między obu narodami.\n“Wydaje mi się, że jesteśmy do siebie zbliżeni mentalnie. Nasza tożsamość narodowa czerpie z katolicyzmu, mamy wspólne doświadczenia walki o demokrację i życia w reżimie autorytarnym. Poza tym Portugalczycy wiedzą, że w jakimś stopniu jesteśmy – tak jak ich kraj – państwem na peryferiach Unii Europejskiej. Być może z tych powodów czują się u nas swojsko, swobodniej niż na przykład we Francji czy w Niemczech” – powiedział PAP Siwiński.\n“Jesteśmy dziś lepiej postrzegani przez portugalskich studentów i ich rodziców. Prawdopodobnie wychodzą oni z założenia, że skoro portugalskie firmy działające w Polsce zdołały odnieść wspaniałe wyniki, to również i oni będą mieć szansę na sukces. Tymczasem ten jest rzeczywiście w zasięgu ręki, gdyż zarówno portugalskie firmy, jak i inne międzynarodowe spółki chętnie zatrudniają studentów z doświadczeniem w życiu na wschodzie Europy” – dodał Siwiński.\n“Student wyjeżdża na zagraniczne studia nie tylko dla nauki, ale również aby móc zwiedzać i ciekawie żyć. W kalkulacjach młodzieży liczą się koszty życia i wartość przyjemności, nawet tak wydawać by się mogło banalna kwestia, jak średnia cena alkoholu. Polska jest atrakcyjna pod tym względem. Przybywający z zachodnich krańców kontynentu Portugalczyk ma stąd wszędzie blisko: do Londynu, Sztokholmu, Wiednia czy Berlina. Studiując nad Wisłą, może naukę pogodzić z podróżowaniem” – tłumaczy Bronisław Misztal.\n“Tym razem planuję dostać się na medycynę, kierunek bardzo oblegany na portugalskich uczelniach. Ze wstępnego rozeznania wiem, że za miesiąc nauki w trybie dziennym na jednej z polskich akademii medycznych będę musiał płacić około tysiąca euro. Dostanie się na ten kierunek w Polsce jest łatwiejsze niż w Portugalii, gdzie szansę mają praktycznie tylko prymusi” – powiedział PAP stołeczny student.\n“W tym roku byliśmy jednym z największych wystawców na tej imprezie. Reprezentowało nas aż 13 uczelni, oferując dobry produkt, program w języku angielskim. Polska jest dziś w Portugalii bezpośrednim konkurentem Czech. Według mojej oceny możemy tu skutecznie rekrutować studentów szczególnie na uczelnie techniczne, ekonomiczne, a także na tradycyjne uniwersytety oferujące niszowe kierunki edukacji, które tutaj albo zostały zamknięte, albo nigdy nie rozkwitły” – ocenił ambasador.\nTags:\tportugalia, studia, studia w polsce, uczelnie wyższe\nGodzina „W” – na ulicach Warszawy znienacka pojawiła się Polska\nJakiego rodzaju presję Trump wywierał na Comeya?


Dobroczynny wpływ snu na zdrowie - Portal dla kobiet, kultura, moda, uroda, zdrowie.pl\nSen jest niezbędny do regeneracji. Podczas snu naprawiają się komórki ciała – bez procesów regeneracyjnych, naprawczych, nasze ciało jest bezsilne, “głodne”, niesprawne psycho-fizycznie. Wycieńczony mózg wyłącza się. Zmęczony człowiek, po dwóch nieprzespanych nocach, prowadząc samochód, zachowuje się dokładnie tak samo jak pijany kierowca!\nTak, sen jest podstawą naszego funkcjonowania i życia w zdrowiu. Największą senność osiągamy między 24:00 a 6:00 rano. Następnie senność spada, by pojawić się około godziny 14:00. Leniwi południowcy poprzez sjesty dostosowują swój sposób życia do naturalnych potrzeb organizmu, dzięki czemu są znacznie bardziej wydajni w pracy niż ludzie, którzy nie pozwalają sobie na kilkunastominutową drzemkę w ciągu dnia. Co ciekawe, nie tylko zbyt krótki sen nam nie służy, szkodliwy jest również zbyt długi sen, ponad 10-godzinny. Człowiek nie został stworzony do tego, by się wyspać na zapas. Możemy co najwyżej odespać nieprzespaną noc kolejnego dnia.\nDziś prawie 30% młodych ludzi cierpi na problemy związane ze snem. Osoby takie są znacznie bardziej narażone na choroby reumatologiczne, udary, dwudziestokrotnie częściej zachorowują na depresję, a także popadają w liczne uzależnienia, z którymi sobie nie radzą. Częstymi powodami problemów ze snem są zarywane noce, szkodliwe odsypianie do południa, skracanie czasu na regenerację, jak i wymyślanie różnych teorii na temat dobrego spania – sen polifazowy, który ma zastąpić spanie w ciągu nocy. Problemem osób po 65 roku, twierdzących, że nie mogą spać, jest fakt nie zaakceptowania zmian, jakie zachodzą w organizmie człowieka. Po 65 roku życia potrzebujemy znacznie mniej snu, niż jak jesteśmy młodzi, wystarcza nam wtedy 7-8 godzin, a nie 9 jak wcześniej. Jeśli już problemy ze snem zaczną Was dotykać, warto zwrócić się do farmaceuty, który opowie o prawidłowym zachowaniu przed snem oraz poleci odpowiednie, naturalne zioła wspomagające proces zasypiania, wyciszające, kojące. Możecie się zwrócić po pomoc do apteki internetowej, np. apteka-leki.pl.\n5 thoughts on “Dobroczynny wpływ snu na zdrowie”


Jak podłączyć antenę do telewizora plazmowego - Pktree\nIndex > Elektronika > Jak podłączyć antenę do telewizora plazmowego\nJak podłączyć antenę do telewizora plazmowego\nAdmin 07-20 2 Views 0 comments\nTelewizory plazmowe są telewizorami o wysokiej rozdzielczości. Jeśli nie masz kabla lub odbiornika satelitarnego, musisz podłączyć telewizor do anteny, która może odbierać cyfrowe transmisje wysokiej rozdzielczości. W pewnych miejscach antena wewnętrzna będzie działać, ale preferowana jest zewnętrzna antena. Jeśli lokalne kody nie zezwalają na antenę zewnętrzną, miejsce na poddasze będzie zwykle działać.\nZakup najlepszej dostępnej anteny satelitarnej HDTV. Podłącz dołączony kabel do wejścia RF telewizora. Skieruj antenę w kierunku wież transmisyjnych obszaru. Poniższy zasób pomoże zlokalizować nadajniki w Twoim obszarze.\nWprowadź swój adres w witrynie sieci Web. Kliknij "Znajdź lokalne kanały". Przewiń do pierwszej grupy kanałów. Są to zazwyczaj na zielono. Numer po prawej stronie jest magnetycznym kierunkiem północ, do którego potrzebujesz anteny. Obróć swój kompas, aż czerwony punkt ustawi się na "N" (Północ).\nTrzymaj kompas w tej pozycji i obróć antenę, aby zrównać się z magnetycznym odczytem północnym. Włącz telewizor. Postępuj zgodnie z instrukcjami w instrukcji obsługi telewizora, aby automatycznie dostroić się w stacjach nadmorskich. Jeśli odbiornik nie jest akceptowalny, zwróć antenę i kupić antenę zewnętrzną dobrej jakości.\nZamontuj antenę w odpowiedniej lokalizacji i postępuj zgodnie z tymi samymi instrukcjami, skierując antenę w kierunku najbliższych wież. Podłącz kabel RG-6 do anteny. Uruchom kabel do telewizora.\nPodłącz kabel do wejścia RF w telewizorze. Włącz telewizor. Postępuj zgodnie z instrukcjami dotyczącymi automatycznego strojenia w stacjach nadmorskich.\nPostępuj zgodnie z instrukcją obsługi telewizora, aby wyświetlić miernik siły sygnału, jeśli jest dostępny. Dokonaj precyzyjnej regulacji położenia anteny przy pomocy pomocnika. Obróć antenę powoli w każdym kierunku, aby uzyskać maksymalną siłę sygnału. Sprawdź poziom sygnału dla kilku kanałów w celu określenia optymalnego kierunku. Dokręć antenę na maszcie.\nJeśli odbiornik jest akceptowalny, poprowadź kabel przez ścianę lub wzdłuż listwy zaciskowej, aby ukryć ją w jak największym stopniu.\nUruchom kabel przez okno, aby sprawdzić lokalizację anteny.\nJeśli musisz iść na dach lub na poddaszu, zawsze mieć pomocnika.\nJak podłączyć PS3 do telewizora plazmowego Vizio?\nJak podłączyć magnetowid do telewizora plazmowego Samsung\nJak podłączyć antenę do telewizora\nJak podłączyć rejestrator do telewizora\nJak podłączyć komputer do telewizora za pomocą kabla USB\nJak podłączyć komputer do telewizora Sanyo\nJak podłączyć laptopa do telewizora za pomocą kabli S-Video\nJak podłączyć magnetowid do telewizora HD\nJak podłączyć komputer do telewizora za pomocą kabli HDMI\nJak uzyskać bezpłatne przechowalnie kluczy\nIle pieniędzy uchodźcy otrzymują od rządu USA?\nZabawa Boże Narodzenie Gry dla nastolatków\nJak długo zdarza się wymiana kolana?\nJak podgrzewać Buffalo Wings\nJak udostępnić witrynę sieci Web w trybie offline\nHvordan beregne Egenskaper området av 2D-profiler i Corel Draw\nHvordan List Bulk på Amazon\nHvordan bli en sportsagent for NBA\nGrupa IB 4 Chemia Idee Projektowe\nHvordan forberede posho01-180 Comments\nSlik lader en iPod Nano med en datamaskin02-020 Comments\nJak rozwiązać problem z urządzeniem John Deere L10007-120 Comments\nHvordan sette opp et hjemmenettverk mellom Linux og Windows07-170 Comments\nHelseforsikring Under Foreldre12-060 Comments\nSlik installerer Sirius Radio i en bil12-140 Comments\nJakie aktywa są uwzględniane w obliczeniach pomocy finansowej?01-290 Comments\nJakie są dyspersje koloidalne?03-150 Comments\nNajlepsze prace artystyczne majora04-120 Comments\nWpływ stóp procentowych na zagregowany popyt11-210 Comments\npk treeremovaldrzewo cedrowe a kotobjaw schiff sherringtonajak zrobić z papieru szkieletyjak zbudowac pulerjak narysować trawęnafta i olejek lawendowy na pluskwybłąd sud pralka whirpoololej 10w30 czy 10w40dlaczego paproc zolkniejak narysować wulkanczarne robaki pływające w toaleciejak wyciągnąć krabacz muszlijasność ekranu windows xpjak Robic stroj ananasa


Tragiczne i wspaniałe oblicza Ukrainy, zachodzące tam przemiany społeczne i polityczne, a wreszcie zaangażowanie społeczeństwa ukraińskiego w działania na rzecz demokracji - tym zagadnieniom będzie poświęcona nowa wystawa w Nadbałtyckim Centrum Kultury, zatytułowana „25 lat niepodległości - Ukraina, jakiej nie znamy”. Wernisaż i debata z udziałem gości, wśród których będzie Josyf Zisel - czołowy ukraiński działacz praw człowieka, odbędzie się w czwartek 2 lutego 2017 r.\nWystawa fotograficzna: 25 lat niepodległości - Ukraina, jakiej nie znamy - pokazuje historię przemian społecznych i politycznych na Ukrainie\nMykoła Mjakszykow, Ukrinform\n- Wystawa „25 lat niepodległości Ukrainy - Ukraina, jakiej nie znamy!” stanowi część społeczno-obywatelskiego projektu „Ukraina 25”, który został zainicjowany w roku bieżącym w związku z rocznicą ćwierćwiecza niepodległości tego państwa - tłumaczy Izabela Chruślińska - pomysłodawczyni wystawy, autorka książek poświęconych Ukrainie, promotorka dialogu polsko-ukraińskiego, tłumaczka i pisarka.\nWystawa „25 lat niepodległości Ukrainy - Ukraina, jakiej nie znamy!”, prezentowana dotychczas w kilkunastu miastach w Polsce, m.in. w Warszawie, Lublinie, Poznaniu, Szczecinie, Bielsku-Białej i Krynicy. W czwartek 2 lutego 2017 r. wystawę po raz pierwszy będzie można zobaczyć także w Gdańsku, w siedzibie Nadbałtyckiego Centrum Kultury w Ratuszu Staromiejskim (ul. Korzenna 33/35).\nEkspozycja została podzielona na części tematyczne, ukazujące drogę Ukrainy do niepodległości pod koniec lat 80, Pomarańczową Rewolucję, walkę Tatarów Krymskich, ale również oblicza ukraińskiej kultury i piękno tego kraju. Na wystawę składa się 26 plansz z wyjątkowymi zdjęciami i opisami.\n- Większość fotografii zebranych na wystawie zostało udostępnionych nieodpłatnie przez najlepszych ukraińskich fotografików, swoje zdjęcia przekazał także Sergiej Łojko, autor książki „Aeroport” poświęconej tragicznej obronie lotniska w Doniecku - tłumaczy Chruślińska.\nObrona lotniska w Doniecku\nWernisażowi wystawy towarzyszy debata, w której weźmie udział Wasyl Rasewycz - redaktor naczelny działu opinii portalu Zaxid.net oraz Josyf Zisels - ukraiński działacz praw człowieka oraz mniejszości żydowskiej w Ukrainie. Był dysydentem za czasów ZSRR i więźniem politycznym łagrów. W czasach ZSRR należał do ukraińskiej Helsińskiej Grupy. W 1988 r. utworzył pierwszą na Ukrainie organizację żydowską: Czerniowiecką Żydowską Fundację Obywatelsko-Kulturalną, a rok później - Konfederację Żydowskich Organizacji i Wspólnot (SRSR).\nZisels do dziś bierze aktywny udział w życiu społecznym i kulturalnym w niepodległej Ukrainie i w działaniach na rzecz obrony praw człowieka. Jest członkiem stworzonej w styczniu 2014 r. na Ukrainie Komisji Śledczej ds. Naruszeń Praw Człowieka. Występował wielokrotnie na kijowskim Majdanie podczas Rewolucji Godności. Jest współinicjatorem i sygnatariuszem listu otwartego społeczności żydowskiej Ukrainy do Żydów świata w 2014 r. Otrzymał Nagrodę Wolności - HIAS w USA.\nBędzie to jego pierwsza wizyta w Gdańsku.\nDebatę poprowadzi Adam Balcer, politolog, członek WiseEuropa - Fundacji Warszawskiego Instytutu Studiów Ekonomicznych i Europejskich, wykładowca Studium Europy Wschodniej na Uniwersytecie Warszawskim.\nPoczątek wydarzenia o godz. 18. Wstęp wolny.


Półbuty Teo - CE0214-01\nEleganckie półbuty Conhpol w oryginalnym, oliwkowym kolorze to ciekawy pomysł na sezon wiosna-lato. Wierzch wykonany z welurowej skóry bydlęcej interesująco współgra z czerwonymi sznurowadłami oraz czerwono-granatową podeszwą z odpornej na ścieranie gumy. Najlepiej prezentują się w połączeniu z ubraniami w stylu smart casual – pasują do jasnoniebieskich dżinsów oraz beżowych i czerwonych spodni materiałowych. Można je nosić na niezobowiązujące okazje, na wyjścia z przyjaciółmi i rodzinne spotkania.\nPiszesz opinię o:Półbuty Teo - CE0214-01


Black Friday 2019 Szczyrk » Plus Internet\nBlack Friday 2019 to wspaniały czas, by kupić odpowiedniej kondycje sprzęt, na jaki przeważnie nie możemy sobie pozwolić. Na części tootu.pl black-friday znajdziemy dobry przykład na to, że sytuacja może iść w parze z znacznie małą, okazyjną ceną. Polacy pokochali Czarny piątek za wspaniałe przygody a już od paru lat tłumnie odwiedzają sklepy w badaniu potrzebnego sprzętu. Nowy ekspres do kawy, pralka, suszarka, lodówka, monitor do komputera, słuchawki i tysiące innych materiałów odkładają na nas obecnie w zakładach.\nBlack Friday 2019 Chorzów\nHistoria powstania Black Friday nie jest odpowiednia. Jest kilka teorii opisujących, jak stanęło to okazja. Prawdopodobnie stosuje się ono z zdrową dawką zwolnień z funkcji, które zajmowałoby pomieszczenie w okresie, jak wielu amerykańskich pracowników postanowiło wziąć urlop na etap po Święcie Dziękczynienia. By ożywić czas zakupów i zachęcić wszystkich do przebywania spośród domów sprzedawcy wymyślali promocje. Stały się one na końcu uniwersalne także trudne, że od innego momentu nie właśnie w Ameryce, ale więcej w wielu krajach innych kontynentów ludzie szukają możliwości i pełnią nasze marzenia posiadania odpowiedniej kondycje sprzętu. Black Friday od paru lat jest typowy dodatkowo w Polsce. Pod nazwą Czarny Piątek sprzedawcy przygotowują atrakcyjne oferty. Ponieważ że jest kupować wszystko w jeden dzień, w Polsce panuje moda na Black Week, czyli czarny tydzień – cały tydzień okazyjnych cen. W roku 2019 przypada on od poniedziałku 25 listopada.\nCo warto kupić w Black Week, gdzie można znaleźć najlepsze okazje?\nWłaściwie każdy większy biznes w Polsce ogłasza reklamy na Black Friday, a najogromniejszą renomą napawa się kupowanie innego typu sprzętu elektronicznego. Dzieje się właśnie więc, że dobrej kondycje sprzęt elektroniczny rzadko kiedy jest przeceniany. Dzięki okazjom, jakie czekają nas w Ciemny Piątek, możemy kupić wymarzony telewizor, gry, komputery, laptopy, czy telefony już od 25 listopada natomiast owo w niezwykle niskich cenach. Już teraz odkładają na nas nowe, najwyższej klasie sprzęty przecenione o kilka, kilkanaście, a niekiedy nawet kilkadziesiąt procent.\nTak a w Tootu.pl ustawiają się co roku najdłuższe kolejki. Na części tootu.pl black-friday już dostępne są niektóre okazje. Można tam spotkać produkty umożliwiające zaoszczędzenie nawet tysiąca złotych.\nCo jeszcze odkłada na nas w składach dużych i online w Tootu.pl? Warte opinii na że są innego typu ważne oraz małe AGD. Pralki, zmywarki, czajniki, piekarniki, płyty indukcyjne, lodówki, to jedynie nieliczne z dziesiątek przecenionych produktów. Można wyposażyć swoją kuchnię oraz łazienkę, nie wydając przy tym olbrzymiej sum pieniędzy. Można też wymienić stare, zużyte sprzęty na świeże, lepiej działające, posiadające nowocześniejszą technologię. Gdy ktoś chce o większym, nowoczesnym telewizorze, z nowymi rozwiązaniami warto wyselekcjonować się na zakupy w Ciemny Tydzień. Za zaoszczędzone pieniądze możemy zakupić więcej sprzętu lub określić je na kolejne cele.\nCzęstą strategią używaną w terminie od października do listopada jest trzymanie się z zakupami, aż do nadejścia Czarnego Tygodnia i zakupienie niezbędnych sprzętów po lepszych cenach. Dzięki tej procedury możemy zakupić bardzo potrzebnych przedmiotów, i zarazem otrzymać te też materiały w niższych cenach.\nZazwyczaj wybierając sprzęt, analizujemy jego forma, funkcje, jakie pełni a cenę. W Black Friday możemy działać decyzje, nie zważając na cenę. Obniżki są na końcu duże, że możemy dać sobie na skuteczniejszej kondycje sprzęty, na jakie wcześniej nie było nas stać. Chodząc w ślady amerykańskich konsumentów, możemy stosować wszelkie okazje, do kupienia tego, o czym potrzebowaliby. Kupienie w Ciemnym Tygodniu to inwestycja i racjonalny wybór, jaki wprowadza nam możliwości zakupienia trwałych przedmiotów zapewniających nam przez wiele lat. Zabawa, rozrywka, czysty dom dadzą nam meble z Tootu.pl oferowane w składach dużych i online.