Prokuratura skarży nowe stawki stref płatnego parkowania. Miasto… - PortalPomorza\nProkuratura skarży nowe stawki stref płatnego parkowania.…\nProkuratura skarży nowe stawki stref płatnego parkowania. Miasto Gdynia odpowiada\nPodwyżka stawek parkingowych w Gdyni, jak należało się spodziewać, nie wszystkim mieszkańcom się podoba. Podobnie jak w lutym tego roku w Warszawie, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga Prokuratora Okręgowego w Gdańsku na uchwałę Rady Miasta Gdyni z maja 2020 roku, która wprowadziła nowe stawki.\nWiększość polskich miast, jak np. Poznań, Kraków, Gdańsk czy Warszawa, zdecydowało się w ostatnich latach na podwyżkę opłat z postój, opłatę dodatkową i rozszerzenie granic stref płatnego parkowania. Wszystko m.in. z uwagi na rosnący ruch samochodowy i związany z tym brak rotacji i dostępności wolnych miejsc parkingowych, a także po to, by zmienić przyzwyczajenia transportowe mieszkańców i turystów. Uchwałę zwiększającą opłaty postojowe oraz rozszerzającą Strefę Płatnego Parkowania przyjęła również Gdynia.\n– Warto zaznaczyć, że obowiązujące w Gdyni od 1 lipca stawki nie są najwyższymi w Polsce. Chociażby w Poznaniu, w strefie Śródmiejskiej, za pierwszą godzinę postoju należy zapłacić 7 złotych. W Śródmiejskiej Strefie Płatnego Parkowania w Gdyni pierwsza godzina postoju kosztuje 5,50 zł. Opłata dodatkowa za brak wykupionego biletu parkingowego w Warszawie, wniesiona po 7 dniach, wynosi 250 zł, z kolei w Gdyni – 200 zł – tłumaczy Marek Łucyk, wiceprezydent Gdyni.\nPodobne zarzuty do tych, które sformułowano wobec Gdyni, Prokuratura Okręgowa w Warszawie skierowała do Rady Miasta Stołecznego Warszawy. Ostatecznie Wojewódzki Sąd Administracyjny prawomocnie oddalił skargę na uchwałę Rady Miasta, która dotyczyła rozszerzenia strefy płatnych parkingów na terenie dzielnic Wola oraz Praga-Północ. Oddalił też drugą skargę – dotyczącą podniesienia opłaty dodatkowej za parkowanie bez uiszczenia opłaty.\nNowe stawki postojowe i rozszerzenie granic Strefy Płatnego Parkowania wprowadzono w Gdyni 1 lipca 2021. W mieście wydzielono 4 strefy, w dzielnicach: Śródmieście, Wzgórze Św. Maksymiliana, Orłowo oraz na Działkach Leśnych i Grabówku. Zmiany zostały poprzedzone odpowiednimi analizami i są zgodne z zapisami ustawy.


Obróbka cnc : Biznes\nWśród sporej liczby przedsiębiorstw, jakich działaniem jest zmienianie oraz wyrabianie różnych potrzebnych robotnikom towarów, niesłychanie znacząca jest przetwarzanie materiałów metalowych. To przykre jednakże niełatwo jest odkryć jednostkę, jaka proponuje w owej materii usługi najlepszej postaci. Nie jest to niemniej jednak nieprawdopodobne, a jeśli potrzebujecie takiej właśnie korporacji, to trafiliście bezbłędnie, bo firma obróbka cnc jest firmą produkcyjną oraz usługową, która spełnia osobiste zadanie na najlepszym poziomie. Firma znajduje się na rynku już od sporej ilości lat, a konkretnie o 2004 roku, gdy rozpoczęła oferować własne profesjonalne usługi. Najważniejszy zakres aktywności korporacji są trzy działania. Jednostka gospodarcza absorbuje się produkcją kroćców, sporządza narzędzia dla korporacji budowlanych i doskonale wie co robić w sprawie którą jest przetwarzanie skrawaniem CNC. Produkty umożliwiane poprzez jednostkę gospodarczą celowane są zwłaszcza dla nabywających posiadających znane przedsiębiorstwa taśmowe z dwóch dziedzin, chodzi o przemysł samochodowy oraz przemysł maszynowy.


Restauracje weselne - Ślub i wesele w jednej pigułce\nPrzygotowania do ślubu to chyba jedno z najtrudniejszych zadań jakie przyjdzie nam w życiu sprostać. Właśnie od wyboru sali weselnej rozpoczyna się planowanie ślubu, terminy bowiem wynajmu atrakcyjnych restauracji czy hoteli rezerwowane są czasami nawet z kilkuletnim wyprzedzeniem. Na szczęście co roku liczba nowych pomieszczeń, w których można zaplanować wesele jest coraz więcej. Do dyspozycji nowożeńców jest aktualnie naprawdę bardzo duży wybór, co w zasadzie utrudnia podjęcie ostatecznego wyboru. W jednym miejscu podoba nam się sala, w innym wspaniały wygląd zewnętrzny lokalu,w kolejnym niska cena, a w następnym najlepsza lokalizacja. Ciężko znaleźć idealne rozwiązanie, dlatego zawsze trzeba pójść na kompromis i wybrać, co jest dla nas najważniejsze, czym się kierować. Aby ułatwić wam ten wybór przedstawimy w największych szczegółach, na co zwrócić uwagę podczas wyboru sali weselnej.\nPodczas wyboru sali weselnej są ważniejsze i mniej ważne elementy na które trzeba zwrócić uwagę. Podczas wyboru kierujemy się kilkoma podstawowymi informacjami:\ncena – to oczywiście podstawa, każda para młoda ma określony budżet i ten czynnik jest najważniejszy.\nwielkość sali – trzeba wybrać idealne pomieszczenie, aby stosunek zaproszonych gości idealnie pasował do wielkości wynajmowanego lokalu.\nwygląd estetyczny lokalu – każdy zwraca uwagę na szczegóły, nasza impreza musi być idealna i zachwycać wszystkich gości.\nlokalizacja – trzeba zdecydować czy wynająć salę w mieście, czy poza nim gdzie ceny są niższe, jednak dochodzą koszty transportu.\nmenu – każda restauracja ma swojego kucharza i własne menu, trzeba dobrze sprawdzić ten element, ponieważ atrakcyjne potrawy to podstawa na weselu.\nbaza noclegowa – zapewne część gości będzie chciało wynająć pokój, trzeba to uwzględnić podczas naszego wyboru\nPoza tymi głównymi cechami jest jeszcze masa innych mniej lub więcej ważnych elementów, jednak nie powinny mieć już takiego dużego wpływu na wybór sali. Mowa tu między innymi o takich szczegółach jak nagłośnienie sali, obsługa kelnerska, kolorystyka pomieszczenia, czy miejsce posiada ogród (latem to dodatkowa atrakcja) itp.\nSkupiając się jednak na tych najważniejszych poniżej opisane zostały dokładnie, przykłady jakimi kierować się szukając idealnej sali weselnej.\nWielkość i położenie sali weselnej\nRozpoczynając poszukiwania sali weselnej, trzeba zaplanować na ile osób będzie przygotowany ślub. Z racji, iż salę należy zarezerwować z bardzo dużym wyprzedzeniem, nikt nie oczekuję, że każdy poda dokładną liczbę. Bierzemy pod uwagę przybliżoną wartość 70-80 osób czy nawet 50-70 osób. To w zupełności wystarczy, oczywiście każdy lokal podaje maksymalną liczbę gości, jaką są w stanie przyjąć, jednak trzeba brać poprawkę, że liczny te są często zawyżone. Nikt nie chce, aby goście byli ściśnięci a stoliki wypełnione do ostatniej osoby. Główna uwagę zwracamy w tym momencie na dwa aspekty, po pierwsze wielkość sali, w tym temacie zdania są bardzo podzielone. Jedni wolą mniejszą salę, ponieważ będzie ona zawsze zapełniona gośćmi, lepiej także wygląda na filmach i zdjęciach, gdy parkiet pełny jest roztańczonych osób. Inni z kolei wolą przestrzeń, aby nie trzeba było uważać, by nie potrącić par tańczących koło nas. Na dużym parkiecie jest zawsze więcej możliwości, pary mają dużo swobody, a dodatkowe zabawy, które tworzy orkiestra mają większy rozmach. Drugą sprawą jest wybór lokalu, w którym sala jest połączona w jednym dużym pomieszczeniu wraz ze stołami, lub zdecydowanie się na salę, która jest w osobnym pomieszczeniu. Zdecydowana większość wybiera opcję pierwszą, nie chcąc rozdzielać gości. Są jednak zwolennicy drugiej opcji, goście lepiej się czują na zamkniętych salach, gdzie nie są obserwowani przez innych zaproszonych siedzących przy stole.\nCena za wynajem lokalu weselnego\nJak wiadomo decyzja o wyborze sali weselnej, w dużej mierze uwarunkowana jest dostępnymi środkami finansowymi. Tutaj pojawia się najwięcej kwestii spornych, bowiem cennik wynajęcia lokalu jest bardzo różny. Każda oferta jest unikatowa i każda trzeba starannie przeanalizować, nie da się bowiem określić na czysto ile wychodzi za daną osobę. Dlaczego? ponieważ nie każda restauracja, czy hotel podaje koszty dodatkowe takie jak:\ndodatkowe koszty za dekoracje\ndodatkowe koszty za alkohol kupiony w innym miejscu (w umowie są czasami zapiski, że alkohol musi być zakupiony w danym lokalu)\ndodatkowe koszty za parking\nbrak możliwości zmiany liczby gości (w przypadku zmiany liczby gości nie ma możliwości zwrotu)\ndodatkowe koszty za proste napoje (jak chociażby woda)\njest wiele szczegółów, które mogą zwiększyć całkowity koszt wynajmu lokalu.\nPodczas poszukiwania lokalu trzeba zdecydować, czy chcemy aby nasza impreza odbyła się jak najbliżej centrum miasta (gdzie wszyscy goście, bez problemu będą mogli dojechać). Czy zdecydujemy się na obrzeża lub jeszcze bardziej oddalone miejsca. Jak to różnica? przeogromna, wybierając lokal w centrum miasta po pierwsze cena będzie znacznie wyższa, a sama sceneria na pewno nie będzie zachwycająca. Są to przeważnie restauracje z mniejszym pomieszczeniem, lub hotele z duża salą i jeszcze większą ceną. Decydując się natomiast na lokal poza granicami miast dochodzi dodatkowy koszt transportu (trzeba zapewnić bowiem wszystkim gościom zarówno podwózkę do jak i z imprezy). Cena jednak za wynajem jest zdecydowanie niższa, aniżeli w mieście. Ostatnim wyborem jest zaplanowanie wesela w pięknym i romantycznym miejscu, jak na przykład sala bankietowa nad jeziorem. W tego typu restauracjach w okresie letnim do dyspozycji jest przeważnie piękny taras lub ogór. Modne stają się także wesela w plenerze, opcja ta dostępna jest tylko w okresie letnim z wiadomych przyczyn.\nKtóry z gości, będąc w kościele nie myśli już o potrawach przygotowanych na obiad? Dla wielu osób kluczem do udanego wesela jest dobra muzyka i jedzenie, ten duet musi współgrać i nie ma tu żadnych kompromisów. Wybierając lokal w którym spędzimy całą noc, menu musi być bardzo bogate, wybierając dania trzeba mieć duży wybór. Potrawy nie mogą być tylko mięsne, nie każdy z gości przepada za tego typu posiłkami, musimy założyć, że znajdą się zwolennicy dań wegetariańskich. Ciężko jest dopasować wszystkim, dlatego nasze menu musi być zróżnicowane. Ale sam wybór to za mało, w tym wypadku warto poddać się degustacji podstawowych potraw, aby sprawdzić umiejętności kucharza. Na papierze bowiem wszystko może wyglądać pięknie i apetycznie, jednak w rzeczywistości może sprawić, że nasza zabawa zostanie zepsuta przez słabe umiejętności kulinarne zatrudnionych tam kucharzy.\nObsługa, czyli kelnerzy i kelnerki\nDobrze jest zaobserwować jak zachowują się kelnerki lub kelnerzy, będą oni zapewne obsługiwać i naszych gości. Ważne aby były to osoby pogodne i uśmiechnięte, nie chcemy aby potrawy podawały nam osoby nadąsane, wyglądające jak by cierpieli że muszą pracować. Dobry kelner potrafi dogadać się z kapelą, odnośnie podawania posiłków w czasie przerwy. Najważniejsze, aby nie rzucał się w oczy, a za razem, aby sprawił, że nic nie będzie brakować na stole.\nTen element jest dość istotny, jeśli spośród naszych zaproszonych gości, będą osoby przyjeżdżające z odległych miejsc. Wynajęty autobus odwozi zawsze gości weselnych do najbliższego miasta, stamtąd w środku nocy ciężko będzie wszystkim powrócić do domu, jeśli ich miejsce zamieszkania oddalone jest o dziesiątki lub setki kilometrów. W tym wypadku musimy zapewnić im nocleg, jeśli liczba takich osób jest mała to nie ma problemu, większość restauracji posiada kilka pokoi, gorzej jeśli liczba ta jest większa. Należy ustalić z właścicielami lokalu ile mogą zapewnić pokoi, ewentualnie poszukać w pobliżu hotelu lub pensjonatu. Koszty jednak wynajmu pokoi w lokalu, który wynajęliśmy do zabawy są zdecydowanie niższe, a pokój dla nowożeńców przeważnie jest darmowy.\nWygląd sali oraz lokalu\nWszyscy jesteśmy wzrokowcami, i liczy się wygląd miejsca, w którym spędzimy całą noc. Temat bardzo delikatny, ponieważ każdemu podoba się coś innego, każdy ma swoje wizję jak powinna wyglądać sala weselna i jej wystrój. Przede wszystkim trzeba spokojnie obejrzeć całą salę, sprawdzić w jakim jest stanie technicznym, na pierwszy rzut oka wszystko może wyglądać pięknie. Zwrócić można uwagę na wystrój, obrazy na ścianach, zdjęcia, lustra, wszystko to musi idealnie komponować się z własną wizją dekoracji podczas naszej imprezy. Dużo osób zwraca uwagę na podpory, które często występują na dużych salach tanecznych. Muszą one być ustawione w taki sposób, aby nie przeszkadzały podczas zabawy. Doświadczeni tancerze, osoby które często bywają na zabawach wiedzą także jak ważny jest parkiet. Nie może być on za ślizgi, utrudnia to bowiem w znaczący sposób taniec. Dla kobiet na szpilkach staje się dużym ciężarem, dlatego powinien być on jak najbardziej szorstki. Na śliskim parkiecie nie trudno o nieszczęście, zważywszy na fakt, że alkohol będzie stał na każdym stole.\nMało kto zwraca na to uwagę, co może być powodem sporych problemów. Większość lokali traktuje klimatyzację jako standard, niestety są jeszcze miejsca gdzie jest jej brak. W okresie letnim jest to nie do przyjęcia, alkohol, gorączka i duszność to przepis na totalną katastrofę! Nie dość, że jedzenie w takich warunkach bardzo szybko się psuje, to jeszcze goście weselni, pod wpływem upałów nie mają ochoty na zabawę. A ci którym temperatura nawet nie przeszkadza, zdecydowanie szybciej się zmęczą. Jest to więc element nieodzowny podczas wyboru sali weselnej.


Jaka instalacja gazowa w samochodzie jest najlepsza?, s. 527 | gazeo.pl\nNISSAN ALMERA N15 JAKĄ LPG WYBRAĆ\nMam ALMERKĘ 1,4 16 v z 1997 r, ale na dzisiaj ma ona przejechane jedynie 75 tys km i chcę zamontować LPG, ale nie mam zielonego pojęcia JAKI TYP. Większość podkreśla, że musi to być...czytaj więcej...\nZe względu na występujący w bloku przepustnicy przepływomierz powietrza polecam montaż instalacji IV... czytaj więcej...\nMontaż instalacji gazowej w Toyocie Rav4\nWITAM! Mam zamiar zakupic Toyote Rav4, benzyna z 2003 r. o pojemności 1998 l i mam pytanie -czy eksploatacja samochodu z instalacją gazową nie wpłynie źle na silnik i ewentualnie jaką...czytaj więcej...\nW swoim doświadczeniu warsztatowym spotkałem wiele silników Toyoty vvt-i prawidłowo funkcjonujących na... czytaj więcej...\nWitam, proszę o poradę jaką instalację założyć do tego silnika? Dziekujęczytaj więcej...\nW przypadku montażu instalacji do tego silnika należy brać pod uwagę instalację IV generacji... czytaj więcej...\n« poprzednia 1 ... 526 527 528 z 550 następna »


HOTEL Z POMYSŁEM 2018. RENAISSANCE AIRPORT w Warszawie – Hotelarz\n„Czysta, dobra forma budynku w połączeniu z intrygującymi wnętrzami tworzą architekturę wysokiej jakości”, „przemyślany rozmach oraz klasa budynku i wnętrz”, „wspaniały, współczesny design, wszystko co najlepsze w hotelarstwie”, „wnętrza z bardzo dobrze oddanym charakterem lokalizacji oraz polskiego kontekstu”, „wyznaczają nowe kierunki polskiego wzornictwa” – zwycięzcą 11. edycji konkursu Hotel z Pomysłem w głosowaniu 25-osobowego profesjonalnego jury został hotel Renaissance Warszawa Airport. Na podium znalazły się też Fabryka Wełny z Pabianic i Hampton by Hilton Gdańsk Stare Miasto.\nIdeą konkursu Hotel z Pomysłem organizowanego przez „Hotelarza” jest promowanie najciekawszych rozwiązań architektonicznych, designerskich i funkcjonalnych, inwestycji łączących najnowsze trendy w hotelarstwie ze specyfiką polskiego rynku. Głównym kryterium, jakim kierują się jurorzy – architekci, projektanci wnętrz, doradcy hotelowi, przedstawiciele stowarzyszeń branżowych, sieci i operatorów oraz eksperci z poszczególnych obszarów hotelarstwa – jest POMYSŁ, jaki dany obiekt ma na siebie i swoją obecność na rynku hotelowym. Wskazują oni obiekty, które według ich interpretacji tego kryterium wyróżniają się na tle konkurencji pod względem architektonicznym, funkcjonalnym, nowatorskich rozwiązań czy innowacyjnej oferty. Renaissance dołącza w ten sposób do elitarnego grona najlepszych polskich hoteli, które wygrywały wcześniejsze edycje konkursu, m.in. Hiltona Gdańsk, Andel’sa Łódź, Puro Wrocław i Gdańsk, Indigo Warszawa i Kraków, Radissona Blu, Narvilu, Krasickiego i Arłamowa.\nI MIEJSCE RENAISSANCE AIRPORT, Warszawa – wspaniały, współczesny design\nZaprojektowany przez pracownię JEMS pierwszy w Polsce hotel pod marriottowską marką Renaissance przekonał do siebie jurorów Hotelu z Pomysłem doskonałym połączeniem sieciowych wymogów z designem odwołującym się do najlepszych tradycji polskiej szkoły wzornictwa i grafiki. Jak pokazuje przykład tego hotelu, inspiracje lokalną kulturą, sztuką i historią, umiejętnie wykorzystane, mogą nadać nową wartość globalnym markom. „Przemyślany rozmach oraz klasa budynku i wnętrz z bardzo dobrze oddanym charakterem lokalizacji oraz polskiego kontekstu z uwzględnieniem światowych trendów w projektowaniu” – Michał Winiarski, pracownia architektoniczna C13. „Czysta, dobra forma budynku w połączeniu z intrygującymi wnętrzami tworzy architekturę wysokiej jakości. Bardzo ciekawy, graficzny design z dużą ilością nasyconych, ale jednocześnie eleganckich kolorów.\nWnętrza wyznaczają nowe dobre kierunki polskiego wzornictwa, a przy okazji świetnie otwierają się widokowo na warszawski port lotniczy” – Anna Król, CKK Architekci. „Wspaniały, współczesny design połączony z doskonałym serwisem. Wszystko, co najlepsze w hotelarstwie” – Wojciech Witek, pracownia Iliard. „Projekt tego hotelu zdecydowanie odróżnia się od pozostałych. Styl przyjaznego designu oddają użyte materiały zgodne z najnowszymi trendami na rynku. Zwraca uwagę projekt światła dekoracyjnego” – Agata Frątczak, studio Madama.pl. „Najbardziej oryginalny przylotniskowy hotel w Polsce. Zarówno jeśli chodzi o bryłę budynku, nawiązującą kształtem do futurystycznego samolotu, jak i wnętrza inspirowane polskim wzornictwem w stylu vintage. No i dzięki ustawionemu w lobby symulatorowi goście mogą poczuć się jak piloci dreamlinera” – Karol Weber, blog enjoyyourstay.pl. Do tego m.in. „restauracja Challenge ’32 przypominająca kawałek historii polskiego lotnictwa” – Lech Szelemet, Polor. „Choć przyszło na niego czekać aż 10 lat, było warto. Udało się idealnie zrealizować założenia marki, łącząc odniesienia do polskiej kultury i sztuki, w tym użytkowej, z uniwersalizmem nowoczesnego designu” – podsumowuje Krzysztof Gonciarek, PWS Promedia.\nII MIEJSCE FABRYKA WEŁNY HOTEL & SPA, Pabianice – postindustrialna historia nasycona nowoczesnym tchnieniem\nFabryka Wełny to fenomen konkursu Hotel z Pomysłem. Otwarta pięć lat temu w XIX-wiecznej fabryce rodziny Baruchów startuje już po raz czwarty i po raz kolejny jest w ścisłej czołówce. Jak widać, ten pomysł się nie starzeje i cały czas jest doceniany, jako jeden z lepszych w Polsce. „Adaptacja postindustrialnych budynków na cele hotelowe jest ciągle w modzie. Surowa cegła, stalowe kolumny i przestronne wnętrza odpowiadają za wyjątkowość doświadczenia gościa” – Wojciech Witek, studio Iliard. „Miejsce zasługuje na uznanie z uwagi na fakt, że bez istotnej zmiany estetyki powstało w nim drugie życie, które dowodzi pewnej uniwersalności jego architektury.\nW zrewitalizowanym budynku z pietyzmem odniesiono się do tego, co w jego substancji autentyczne, pozwalając nam dzisiaj na realny dotyk historii” – Anna Król, CKK Architekci. „Klimat 150-letniego zakładu unosi się w powietrzu nasycony nowoczesnym tchnieniem” – Konrad Rubaszkiewicz, pracownia KM Rubaszkiewicz. „Obiekt świetnie zaprojektowany w historycznym postindustrialnym budynku. Magia sama w sobie. Czerpie z pięknego, przemysłowego dziedzictwa regionu nadając XIX-wiecznemu budynkowi nowoczesne funkcje. Hotel jest duży, jednak po wejściu do środka zaskakuje kameralnością. Stonowane wnętrza z wykorzystaniem elementów betonowych, drewna i dodatków sztuki współczesnej dodają klimatu” – Jarosław Kołodziejczyk, Mextra Group. Podsumowując: „fantastyczna rewitalizacja” – Dariusz Futoma, Horwath HTL, „świetne wykorzystanie zabytkowych wnętrz, piękny projekt oraz wyjątkowa oferta” – Magdalena Sekutowska, Hilton. „Obiekt, który ożywia poprzemysłowe budynki i tworzy produkt turystyczny w miejscu z relatywnie niewielkim potencjałem. Do tego całość przemyślana i spójna, zarówno od strony designu, jak i koncepcji poszczególnych elementów” – Zbigniew Adamów-Bielkowicz, „Rynek Turystyczny”.\nIII MIEJSCE HAMPTON BY HILTON OLD TOWN, Gdańsk – autentyczny i wierny tradycji miejsca\nHotel powstały w ośmiu kamienicach na gdańskiej Starówce, w których od czasów przedwojennych mieściły się m.in. kina. Obiekt wpasowujący się w miejską tkankę Starego Miasta, swoimi wnętrzami nawiązuje do legendarnego kina Neptun, działającego w tym miejscu przez ostatnie lata. „Wtopiony w historyczną tkankę miejską, nieszablonowa architektura, bardzo dobra aranżacja wnętrz z wykorzystaniem tematyki związanej z lokalizacją” – Ireneusz Węgłowski, IGHP. „Za podtrzymanie tradycji miejsca związanego z kinematografią i połączenie go z nowoczesnym hotelem” – Dariusz Futoma, Horwath HTL. „Autentyczny i wierny tradycji miejsca, w którym powstał. Pomysł na odtworzenie klimatu kina w hotelu jest imponujący. Ciekawa aranżacja wnętrz, która łączy elegancję sieciowego hotelu z historią kamienicy, w której powstał” – Anita Bajdalska, firma Manager SPA. „Bardzo udana adaptacja bryły hotelu w wymagającą tkankę miejską gdańskiego Starego Miasta” – Krzysztof Gonciarek, PWS Promedia. „Trudny, skomplikowany projekt ze względu na lokalizację i skalę przebudowy, który udało się świetnie zrealizować tak na zewnątrz, jak i wewnątrz” – Rafał Szubstarski, „Hotelarz”. Czyli „świetna lokalizacja w miejscu byłego kina Neptun, odważna adaptacja, uśmiechnięta załoga – idealny Hampton” – Dorota Malinowska, Pro Value. „Lokalizacja, podkreślenia wyjątkowego miejsca, w którym kiedyś znajdowało się kino, i doskonały produkt Hampton by Hilton to pewny kandydat do osiągnięcia sukcesu inwestycyjnego” – Gheorghe Cristescu, Polski Holding Hotelowy.\nW PIERWSZEJ DZIESIĄTCE AC BY MARRIOTT,\n01/2019, HOTEL Z POMYSŁEM. permalink.


przez Gerry Seeger | Adware Published: 2017 February 28, 02:02\nO AdSentinel ads\nAdSentinel ads są spowodowane przez aplikacja adware, który został zainstalowany na komputerze. Nie jest złośliwy i nie zaszkodzi komputera bezpośrednio, ale upewnij się jak najszybciej usunąć AdSentinel ads. Adware został zainstalowany wraz z pakietów wolnego oprogramowania. Zasadniczo, to MEA dozwolone AdSentinel je samodzielnie zainstalować. Musisz nauczyć się zwracać większą uwagę na jak zainstalować darmowe oprogramowanie. Adware ma na celu narazić użytkownika na reklamy jak najwięcej jak to możliwe, tak, że może wygenerować dochodów pay-per-click, co oznacza, że będą widzieć reklam wszędzie. Adware nie zapewnia, że wszystkie reklamy są bezpieczne, więc jeśli były jak klikniesz na jeden, możesz może być doprowadziły do zainfekowanej strony gdzie malware może być czeka na Ciebie. Firma Microsoft zaleca odinstalować AdSentinel ads, tak, że można iść do zwykłego przeglądania.\nJak AdSentinel zainfekować komputery?\nAdware rozprzestrzenia się za pomocą pakietów oprogramowania. Musisz nauczyć się jak poprawnie zainstalować oprogramowanie można pobrać z Internetu i nie spieszyć proces. Podczas procesu instalacji freeware upewnij się, że czytasz wszystkie informacje, które są dostarczane do sprawdzenia, jeśli coś została dołączona. Ustawienia zaawansowane, jeśli są dostępne, należy użyć również, jak można zobaczyć, co zostało dołączone i będzie mógł usunąć zaznaczenie tych elementów. To ważne, że możesz odznaczyć elementy dodane jako mające usunąć AdSentinel ads lub podobne może frustrujące.\nJak działa AdSentinel?\nAdware, dołącza się do wszystkich głównych przeglądarek, w tym Internet Explorer, Google Chrome i Mozilla Firefox. To będzie wstawić reklamy, gdziekolwiek jesteś i nie tylko przełączać przeglądarki, aby pozbyć się reklam. Aby zatrzymać reklamy AdSentinel pojawianiu się, trzeba odinstalować AdSentinel ads. Wszelkiego rodzaju reklamy będą wyświetlane na ekranie, najbardziej irytujące będzie pop-upy. Można napotkać, wspaniałe oferty, kupony i oferty, ale ostrzegamy użytkownika należy zachować ostrożność. Reklamy mogą nie zawsze być bezpieczne więc może skończyć się wprowadzenie pewnego rodzaju uszkodzona witryna. Te oferty nie może nawet istnieje po pierwsze, mogą być tylko wybieg, aby kliknąć na nich. Po tym wszystkim to chce, aby nacisnąć na tyle reklam możliwe. Adware w ogóle nie zapewnia żadnych korzyści, a jedynie rozrywać, przeglądania. Jeśli chcesz chronić komputer przed infekcjami złośliwego oprogramowania, należy usunąć AdSentinel ads.\nUsuwanie AdSentinel ads\nAdware mogą być trudne do zlokalizowania, co oznacza, że możesz mieć problemy podczas próby ręcznie usunąć AdSentinel ads. Jeśli nie możesz znaleźć pliku, trzeba się pozbyć, proponujemy uzyskać profesjonalny program do usuwania i ma go zakończyć AdSentinel ads dla Ciebie. Którekolwiek rozwiązanie wybierzesz, upewnij się, że usuwanie AdSentinel ads odbywa się w pełni, tak, że nie można odnowić ponownie.\nPobierz narzędzie do usuwaniaAby usunąć AdSentinel ads Użyj naszej zalecane usuwanie narzędzie odinstalować AdSentinel ads. Próba wersja WiperSoft zapewnia Wykrywanie zagrożeń komputerowych jak AdSentinel ads i wspomaga w usunięcie za darmo. Można usunąć wykryte rejestru wpisy, pliki i procesy samodzielnie lub zakupu pełnej wersji.\nkrok 1. Odinstalować AdSentinel ads i podobne programy.\nUsuń AdSentinel ads z Windows 8\nOdinstalować AdSentinel ads z Windows 7\nUsuń AdSentinel ads z Windows XP\nUsuń AdSentinel ads z Mac OS X\nkrok 2. Usunąć AdSentinel ads z przeglądarki\nUsunąć AdSentinel ads aaa z przeglądarki\nWymaż AdSentinel ads z Google Chrome\nUsuń AdSentinel ads z Mozilla Firefox\nUninstall AdSentinel ads z Safari (Mac OS X)\nKliknij przycisk Przejdź na górze po lewej stronie ekranu i wybierz Aplikacje. Wybierz folder aplikacje i szukać AdSentinel ads lub jakiekolwiek inne oprogramowanie, podejrzane. Teraz prawy trzaskać u każdy z takich wpisów i wybierz polecenie Przenieś do kosza, a następnie prawo kliknij ikonę kosza i wybierz polecenie opróżnij kosz.\nNaciśnij przycisk Odinstaluj niepożądanych AdSentinel ads i pozbyć się wszystkich innych nieznane wpisy, jak również. Jeśli nie jesteś pewien, czy rozszerzenie jest wiarygodne, czy nie, po prostu usuń zaznaczenie pola Włącz aby go tymczasowo wyłączyć.\nPobierz narzędzie do usuwaniaAby usunąć AdSentinel ads Nasz zespół badawczy polecam aby usun╣µ AdSentinel ads za pomocą narzędzia wiarygodne automatycznego usuwania. Lub można użyć alternatywnego oprogramowania (Norton, Kaspersky, BitDefender), który można znaleźć tutaj.


Czarny - można używać w Mszy za zmarłych.\nRóżowy - symbolizuje on zbliżające się święta Bożego Narodzenia i Wielkanocy. Można użyć w niedzielę Gaudete (3 Adwentu) i w niedzielę Laetare (4 Wielkiego Postu).\nZłoty - oznacza on charakter uroczystej liturgii. Używany w ważniejsze uroczystości.\nNiebieski - używany w święta Maryjne.\nMateriał znaleziono w Internecie.\nNiech służy Twojej większej wiedzy i godniejszemu służeniu przy ołtarzu!\nIlość odwiedzin: 3720280


10-02-2012 11:10 Kategoria: Zdrowie\nW Hiszpanii, chirurg estetyczny oraz prywatna klinika zostali właśnie skazani i zobowiązani do wypłacenia odszkodowania pewnej pacjentce, u której niesławne już protezy PIP po prostu pękły.\nBlisko dwa miesiące po skandalu, jaki wybuchł w związku z francuską firmą Poly Implant Prothese, oto pierwszy proces, który miał miejsce w Hiszpanii.\nTrybunał w Madrycie skazał 16 stycznia 2012 roku chirurga estetycznego oraz prywatną klinikę, a także nakazał wypłacić odszkodowanie pacjentce, której wszczepiono wadliwe protezy marki PIP w kwietniu 2001 roku. Jeden z tych implantów niestesty pękł siedem lat później, w 2008 roku.\nSąd hiszpański w rzeczywistości uznał, iż zarówno lekarz chirurg estetyczny, jak i klinika, w której przeprowadzono zabieg wszczepienia implantów, nie przestrzegali prawa do informacji, które przysługuje pacjentom.\nTrybunał w Mardycie ocenił jeszcze, że przed interwencją chirurgiczną, informacja, jaką otrzymała pacjentka, w żaden sposób nie przywoływała możliwości pęknięcia implantów, co jest ryzykiem nieodłącznie związanym z tego typu operacją. Nawet jeśli wtedy protezy te nie wydawały się wadliwe, jak możemy przeczytać we francuskim Le Figaro, wersja on line.\nW konesekwencji, pacjentka otrzyma odszkodowanie za cierpienia fizyczne i moralne w wysokości 7 455 euro.\nWe Francji z kolei, która jest zresztą kolebką tego skandalu, wiele pacjentek z implantami PIP wniosło skargę przed trybunał w Marsylii, który każdego dnia przyjmuje od pięćdziesięciu do sześćdziesięciu nowych skarg. Inne skargi dodatkowo, z krajów frankofońskich, również zaczynają napływać przed ten sam trybunał.\nW styczniu tego roku natomiast zatrzymano założyciela firmy Poly Implant Prothese, który aż do tamtego momentu pozostawał na wolności. Zarówno Jean-Claude Mas, jaki i dyrektor firmy Claude Cauty, zostali przesłuchani w sprawie o spowodowanie niezamierzonego uszkodzenia ciała.\nKomentarze do: Protezy PIP: oskarżenie dla lekarza i kliniki w Hiszpanii


STOWARZYSZENIE NA RZECZ OSÓB BEZROBOTNYCH w OSTROWCU ŚWIĘTOKRZYSKIM - SPRAWOZDANIE ZA 2010 ROK\nSTOWARZYSZENIA NA RZECZ OSÓB BEZROBOTNYCH ZA 2010 R.\n4. Nazwiska i imiona oraz funkcje osób - statutowo upoważnionych do reprezentowania podmiotu w kontaktach zewnętrznych i posiadające zdolność do podejmowania zobowiązań finansowych w imieniu podmiotu : Agnieszka Ewa Budek- Prezes; zam. Ostrowiec Świętokrzyski os. Ogrody 30/42;\nMałgorzata Zofia Pawełek- Sekretarz; zam. Ostrowiec Świętokrzyski os. Stawki 24/27\nc) Upowszechnienie i ochrona wolności i praw człowieka oraz swobód obywatelskich, a także działań wspomagających rozwój demokracji, poprzez działalność informacyjno-konsultacyjną i szkoleniową.\nd) Upowszechnianie i ochrona praw kobiet oraz działalność na rzecz równych praw kobiet i mężczyzn, poprzez działalność informacyjno-konsultacyjną i szkoleniową.\ne) Upowszechnianie i ochrona praw konsumentów, poprzez działalność informacyjną i szkoleniową.\nf) Nauka, edukacja, oświata i wychowanie.\ng) Prowadzenie działalności wspomagający rozwój wspólnot i społeczności lokalnych.\nh) Prowadzenie działań na rzecz osób niepełnosprawnych.\nj) Działania na rzecz integracji europejskiej oraz rozwijania kontaktów i współpracy miedzy społeczeństwami.\nk) Działalność wspomagająca technicznie, szkoleniowo, informacyjnie lub finansowo organizacje pozarządowe oraz podmioty wymienione w art. 3 ust. 3 ustawy z dn. 24.04. 2003r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, w zakresie wykonywania zadań publicznych, o których mowa w w/w ustawie.\nII. Podstawę prawną działania Stowarzyszenia stanowi:\n Ustawa z dnia 07.04.1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (tekst jednolity Dz. U. Z 2001 r., Nr 79, poz. 855 z późn. zm.),\n Ustawa z dnia 24.04.2003r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie ( Dz.U. z 2003r., Nr 96, poz. 873 z późn. zm.)\n Statut Stowarzyszenia uchwalony dnia 08.06.2000r. (ostatnie zmiany dokonano dnia 11.02.2004r.).\nIII. Stowarzyszenie posiada:\nBieżący rachunek bankowy w Banku Spółdzielczym o/ Ostrowiec Św. Nr: 05 8507 0004 2001 0051 4969 0001\nIV. Zasady, formy i zakres działalności statutowej\n1) Realizacja celów statutowych stowarzyszenia – poprzez prowadzenie działalności:\n4 Świetlica Środowiskowa „Przyjaźń” w Wólce Wojnowskiej, Gmina Ćmielów\n5. Świetlice środowiskowe "Przystań" w Kolonii Inwalidzkiej, Chocimowie, Prawęcinie, Bukowiu Gmina Kunów\nV. Stowarzyszenie powołano na czas nieokreślony.\nVI. SPRAWOZDANIA PRZEDMIOTU DZIAŁALNOŚCI OPP za 2010r.\n1. BIURO PORAD OBYWATELSKICH\nBiuro Porad Obywatelskich w Ostrowcu Świętokrzyskim działa i funkcjonuje od 15 kwietnia 2002.\nNadrzędnym i zasadniczym celem zadania „Organizowanie nieodpłatnego i kompleksowego poradnictwa obywatelskiego jest pomoc i kształtowanie postaw obywatelskich poprzez realizację wizji BPO którą jest udzielanie kompleksowych, bezpłatnych porad obywatelskich i informacji, wypracowanych według zasad i standardów sieci Biur należących do Związku Biur Porad Obywatelskich, w oparciu o profesjonalizm doradców oraz wypełnianie misji Biura, którą jest wykształcenie świadomego obywatela znającego swoje prawa i obowiązki.\nProjekty realizowane przez BPO w 2010r.\n✔ „Organizowanie nieodpłatnego kompleksowego poradnictwa obywatelskiego dla mieszkańców Ostrowca Św.”\n- 6.000 zł. dotacja z Gminy Ostrowiec Św.\n✔ „Prowadzenie BPO dla mieszkańców Gminy Kunów” – 4.000 zł. – dotacja z Gminy Kunów”\n✔ “Organizowanie nieodpłatnego kompleksowego poradnictwa prawnego dla mieszkańców Gminy Waśniów”\n✔ “Programy mające na celu umocnienie i rozwój instytucji ekonomii społecznej w województwie świętokrzyskim”\n- 5.400 zł. dotacja otrzymana zgodnie z Umową z Województwem Świętokrzyskim\nSPRAWOZDANIE z działalności Biura Porad Obywatelskich\n1) Okres, który obejmuje sprawozdanie – 01.01.2010r. – 31.12.2010 r.\n2) Liczba klientów – 611\n3) Całkowita liczba porad – 1111*\ntelefoniczne - 8\nlistowne - 85\nkontakt osobisty - 518\n2. Świetlica środowiskowa: „Przyjaźń” - Wólka Wojnowska Gmina Ćmielów\nWólka Wojnowska i Wojnowice to wioski na terenie Gminy Ćmielów. Stanowią jeden z najuboższych obszarów powiatu ostrowieckiego. Gminę tę zamieszkuje niewielka liczba mieszkańców (według danych z 30 czerwca 2004 2 ), która stanowi 7942 osoby, w głównej mierze osoby utrzymujące się z rolnictwa. Wólkę Wojnowską zamieszkuje 210 mieszkańców. W miejscowości tej nie ma ani szkoły ani przedszkola, więc dzieci mają utrudniony dostęp do edukacji i zajęć rozwijających zainteresowania. Aby zwiększyć szanse podopiecznych na dobry start w przyszłość, świetlica „Przyjaźń” powstała i działa w nieodpłatnie użyczonym lokalu Remizy OSP w Wólce Wojnowskiej od października 2006 r. Obecnie na świetlicę uczęszcza 18-osobowa grupa dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 17 lat.\nW roku 2010/2011 uzyskano dotacje z takich źródeł jak:\na) “Wzbogacenie oferty edukacyjnej dla dzieci i młodzieży ze świetlic PRZYJAŹŃ i PRZYSTAŃ w miejscowościach Wólka Wojnowska i Chocimów” - 34.500 zł. dotacja udzielona przez Fundację PZU\nü uczestnictwo przez 10 miesięcy 16 chłopców i dziewczynek z miejscowości Chocimów oraz 18 chłopców i dziewczynek z miejscowości Wólka Wojnowska;\nü uczestnictwo w zajęciach ogólnorozwojowych średnio 10 osób w każdej ze świetlic;\nü przeprowadzenie zajęć z języka angielskiego przez cały okres trwania projektu 10 m-cy (grupa starsza) uczęszczać będzie ok. 10 osób w Chocimowie i 8 osób w Wólce Wojnowskiej;\nü przeprowadzenie zajęć socjoterapeutycznych z wyłonioną grupą ;\nü doradztwo zawodowe dla grupy 6-8 osób w każdej z obu miejscowości;\nü indywidualne konsultacje logopedyczne, którymi objętych będzie 6 dzieci w obu miejscowościach;\nü przeprowadzenie zajęć z języka angielskiego dla grupy młodszej wiekowej.\nb) “Młody Odkrywca Wsi Wojnowskiej” - 5.500 zł. Dotacja udzielona przez Polską Fundację Dzieci i Młodzieży\n✔ zapewnienie kosztów osobowych wychowawcy (umowa zlecenie) realizującego zadanie;\n✔ Zakup aparatu fotograficznego;\n✔ Zakup dyktafonu;\n✔ zorganizowanie wycieczki edukacyjnej do Warszawy (Muzeum Powstania Warszawskiego) i Muzeum w Częstocicach\nc) “ Moja Mała Ojczyzna” popularyzacja edukacji regionalnej wśród dzieci i młodzieży – 3.000 zł. dotacja zgodnie z umową zawartą z Województwem Świętokrzyskim\n✔ pogłębianie świadomości historycznej, ze szczególnym uwzględnieniem przeszłości regionu wśród beneficjentów programu;\n✔ promowanie aktywnej postawy obywatelskiej;\n✔ wzmocnienie więzi dzieci i młodzieży z ich „Małą Ojczyzną” - integracja ze środowiskiem lokalnym;\n✔ doskonalenie umiejętności dokumentowania i promowania zdobytej wiedzy;\n✔ krzewienie wśród młodzieży tradycji i przygotowanie do współtworzenia nowej;\n✔ umiejętność współpracy i współdziałania w grupie;\n✔ rozwijanie uzdolnień manualnych.\n✔ nagrody dla uczestników konkursu podsumowującego zadanie;\n✔ artykuły plastyczne do zajęć.\n3. Świetlice środowiskowe: "Przystań"\nPierwsza działalność Świetlic PRZYSTAŃ na terenach Gminy Kunów sięga 2007 r., kiedy to na okres ferii zimowych zostało wprowadzone zadanie: prowadzenie świetlic środowiskowych na terenie Gminy Kunów w 4 miejscowościach tj. Kol. Inwalidzka, Kol. Piaski, Prawęcin, Chocimów. Wszystko w uzgodnieniu z władzami Miasta i Gminy Kunów. Świetlice zagospodarowane i doposażone w niezbędny sprzęt ze źródeł pochodzących od indywidualnych darczyńców i środków własnych Stowarzyszenia. Rokrocznie udzielone dotacje ze środków Gminy Kunów na realizację powyższego zadania daje możliwości zakupu doposażenia jak i wyposażenia świetlic w niezbędny sprzęt sportowy, plastyczny czy zakup gier stolikowych itp. Na świetlice uczęszcza zróżnicowana grupa dzieci i młodzieży pod względem wieku od 4 -19 lat, jak i liczebności w sumie liczba dzieci i młodzieży sięga ok. 70 osób, a kolejne 20 osób to ich najbliższe otoczenie również angażujące się w prace na rzecz świetlic. Dzięki staraniom Stowarzyszenia pozyskano na działalność świetlic następujące dotacje :\na) „Prowadzenie świetlic środowiskowych „Przystań” w miejscowościach Kolonia Inwalidzka, Chocimiów, Prawęcin i Bukowie” - 13 000 zł. Gmina Kunów\n✔ prowadzenie świetlic dwa dni w tygodniu każda w godz. 15.00 – 19.00 przez okres 5 miesięcy trwania umowy;\n✔ realizowanie przez wychowawców stałych elementów pracy z podopiecznymi świetlicy tj. odrabianie lekcji, kółko plastyczne, sportowe, współpraca z rodzicami angażując ich w organizowane przez świetlice spotkania okolicznościowych m.in. Dzień Matki, Dzień Dziecka.\n✔ zorganizowanie i przeprowadzenie wycieczki edukacyjno – turystycznej;\n✔ zorganizowanie i przeprowadzenie Indywidualnego Tenisa Stołowego.\nW ramach projektu zakupiono i zabezpieczono:\n✔ koszty osobowe dwóch wychowawców realizujących zadanie (umowa zlecenie);\n✔ koszty związane z zakupem usług rachunkowych;\n✔ zakup doposażenia świetlic (meble, sprzęt sportowy)\n✔ zakup art. żywnościowych dla dzieci uczestniczącej na zajęcia do świetlic;\n✔ zakup art. papierniczych do zajęć w tym plastycznych;\n✔ zorganizowanie i zakup nagród na Indywidualny Turniej Tenisa Stołowego;\n✔ zorganizowanie i pokrycie kosztów wycieczki edukacyjno – turystycznej i Dnia Dziecka\nb) “Wzbogacenie oferty edukacyjnej dla dzieci i młodzieży ze świetlic PRZYJAŹŃ i PRZYSTAŃ w miejscowościach Wólka Wojnowska i Chocimów” - 34.500 zł. dotacja udzielona przez Fundację PZU dotacja na rok 2010/2011\nc) “Moja Mała Ojczyzna” popularyzacja edukacji regionalnej wśród dzieci i młodzieży – 3.000 zł. dotacja zgodnie z umową zawartą z Województwem Świętokrzyskim\nZakupiono i zabezpieczono:\n✔ artykuły plastyczne do zajęć;\n✔ aparat fotograficzny;\n✔ zakupiono dyktafon;\n✔ koszty osobowe wychowawcy.\nOdpisy Uchwał Walnego Zebrania\n1) Uchwała nr 1//Sp-wyb/2010 z dnia 30.06.2010 r. o zatwierdzeniu :\n· sprawozdania merytorycznego za 2009r.\n· sprawozdania finansowego za 2009 r.\n· Nowego składu Zarządu Stowarzyszenia Na Rzecz Osób Bezrobotnych;\n· nowego składy Komisji Rewizyjnej Stowarzyszenia Na Rzecz Osób Bezrobotnych.\nZarząd Stowarzyszenia w roku 2010 spotkał się 6 razy i podjął 5 Uchwał.\n1. Informacja o wysokości uzyskanych przychodów, z wyodrębnieniem ich źródeł:\nRealizacja programów celowych\nDarowizny 1% na rzecz Organizacji Pożytku Publicznego\n2. Informacja o poniesionych kosztach (cele statutowe, administracja, działalność gospodarcza, pozostałe koszty):\nStowarzyszenie poniosło koszty realizacji zadań statutowych w wysokości 56.113,38\n3. Dane o:\n- liczbie osób zatrudnionych – Stowarzyszenie w roku 2011 zawarło 19 umów zleceń. Wynagrodzenie z tego tytułu wyniosło:\nz tytułu umowy o pracę 0,00 zł brutto\nz tytułu umowy o dzieło lub zlecenia 35.487,36 zł brutto\n- Stowarzyszeniu w roku 2010 udzielono pożyczkę krótkoterminową – nieoprocentowaną na kwotę 3.200,00\n- wartości nabytych obligacji – Stowarzyszenie nie posiada obligacji, udziałów lub innych akcji,\n- nabytych nieruchomościach – Stowarzyszenie nie nabyło nieruchomości oraz innych środków trwałych,\n- wartości aktywów i zobowiązań Stowarzyszenia ujętych w sprawozdaniu finansowym. Wartość aktywów wynosi 22.048,59\n4. Informację o rozliczeniach Stowarzyszenia z tytułu ciążących zobowiązań podatkowych, a także informację w sprawie składanych deklaracji podatkowych.\nStowarzyszenie SNROB złożyło do Urzędu Skarbowego w Ostrowcu Św. – CIT 8, kwota zwolniona z podatku w myśl art. 17 ust.1 pkt. 6c – ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.\n5. Informacja o przeprowadzonych w stowarzyszeniu kontrolach:\nW roku 2010 nie przeprowadzono żadnych kontroli.\nZarząd Stowarzyszenia Na Rzecz Osób Bezrobotnych dziękuje wszystkim Darczyńcom, rozumiejącym drugiego człowieka w jego trudach losu i ciężkich, codziennych dniach życia. Dzięki otrzymanym środkom finansowym możliwym stało się wykonanie naszych zadań. Wyrazy podziękowań składamy również tym, którzy bezpośrednio, jako wolontariusze pracowali na rzecz Stowarzyszenia.\nAgnieszka Budek – Prezes ..............................................\nMałgorzata Pawełek – Skarbnik ..............................................\nAnna Dymanowska – Sekretarz ..............................................


Modna torebka skórzana na ramię z nitami - Zielona ciemna\nKod produktu: 821-42\nModna torebka skórzana na ramię z nitami została wykonana ze skóry naturalnej licowej. Propozycja sklepu internetowego w kategorii Torebki Klasyczne - modna torebka skórzana na ramię z nitami, ze skórzanym frędzelkiem na łańcuszku oraz dodatkowym regulowanym paskiem. Ofertę kierujemy do kobiet dbających o modne stylizacje do pracy lub na spotkanie, poszukujących stylowych dodatków codziennej garderoby. Sklep internetowy oferuje listonoszki, worki skórzane, aktówki oraz torby męskie i portfele ze skóry naturalnej licowej oraz lakierowanej.\nWnętrze torebki: przestronne wnętrze jest surowo wykończone. Wewnątrz znajduje się zasuwany wkład (wymiary wkładu: wys.21cm, szer. 30cm, dno 12cm) bez mocowania do torebki. Modna torebka skórzana na ramię z nitami jest zasuwana, posiada ciemne metalowe okucia, wygodnej długości uchwyt (łączenie skóry z łańcuszkiem) bez regulacji (długość 68cm, wysokość 30cm) oraz dodatkowy pasek z regulacją (maksymalna dł. 120cm, maksymalna wys. 60cm).\nWymiary torebki: wysokość 29cm, szerokość 34cm, szerokość dna 12cm\nwysokość 29cm, szerokość 34cm, szerokość dna 12cm\ndługość 68cm; wysokość 30cm\ndługość 120cm, wysokość 60cm\nPropozycje torebek biurowych\nPotrzebujesz pomysłu na stylizację do biura? Masz gotowy outfit a brakuje Ci pasującej skórzanej torebki? W tym poście zaproponujemy Wam kilka modeli skórzanych torebek idealnych do pracy.


Amazon najcenniejszą marką na świecie, wart 200 mld dolarów raport Brand Finance Global 500\nBrand Finance co roku publikuje autorski ranking najbardziej wartościowych i mocnych marek. W pierwszej firmy są oceniane według ich finansowej wartości. W drugiej marki porządkuje się według kilku czynników składających się na siłę brandu - są to m.in. kondycja ekonomiczna marki, prognoza jej przychodów lojalność i przywiązanie klientów.\nTegoroczną edycję raportu zaprezentowano na Światowym Forum Ekonomicznym w Davos.\nAmazon liderem trzeci rok z rzędu\nRanking najcenniejszych marek wygrał kolejny rok z rzędu Amazon. Wartość giganta e-commerce wzrosła o 17,5 proc., z kwoty 187,9 mld dol. do aż 200 miliardów dolarów. To najwyższa wycena, jaką kiedykolwiek uzyskał jakikolwiek brand w historii zestawienia Brand Finance.\nPonad połowę miejsc z pierwszej dziesiątki rankingu zajęły koncerny technologiczne. Za Amazonem na podium uplasowały się Google (wycena 159,7 mld dol.) i Apple (spadek z drugiego, 140,5 mld dol.). Dalej znalazły się Microsoft i Samsung, które utrzymały zeszłoroczne pozycje. Facebook zajął miejsce siódme z wyceną na poziomie 79,8 mld dol. Dziesiątkę zamyka chiński Huawei, wyceniony na 65 mld dol. (skok z miejsca 12.).\nW rankingu sektorowym, technologie mają niewielką przewagę nad bankowością (14 proc. vs. 13,1 proc.). Co ciekawe, w rankingu najcenniejszych marek znalazło się 66 banków przy 46 firmach technologicznych. Podium zamykają sprzedawcy detaliczni (45 marek, 11,3 proc. udziałów).\nW zestawieniu podzielonym na poszczególne kraje zdecydowanym liderem są Stany Zjednoczone, reprezentowane w Brand Finance Global 500 przez 205 marek. Dalej są Chiny (70), Japonia (36), Niemcy (21), Francja (32) i Wielka Brytania (20 marek).\nSwoją wartość (w proc.) najbardziej w skali roku zwiększyły Tesla, Instagram, Mitsubishi i Lidl. Na przeciwnym biegunie zaś są Baidu, Fox, ABB oraz AT&T.\nFerrari ponownie najsilniejszą marką na świecie\nPo raz drugi z rzędu Ferrari uznano za najsilniejszą markę na świecie, przed Disneyem i komunikatorem WeChat.\nRanking Top 500 Brand Finance Global 2020\nRok 2019: Amazon najcenniejszą marką na świecie, Ferrari najmocniejszą (top 500)\nRok 2018: Amazon najcenniejszą marką na świecie, Disney najmocniejszą (top 500)\nRok 2017: Google przed Apple najbardziej wartościową marką, Lego najmocniejszą (Top 500)\nRok 2016: Apple najbardziej wartościową, a Disney najmocniejszą marką świata (TOP 100)\nZobacz wyniki za poprzednie lata.\nTel Awiw najdroższym miastem świata w 2021 rokuzobacz więcej\nJeff Bezos przekazał 100 mln dol. fundacji Baracka Obamy\nDołącz do dyskusji: Amazon najcenniejszą marką na świecie, próg 200 miliardów dolarów przełamany. Ferrari najsilniejszą marką na świecie


Jan Paweł II w Koszalinie – homilia, przemówienia, rozważania – Koszalin7.pl\n25 kwietnia 2014 18 grudnia 2019 admin9514\tBrak komentarzy\nOd Koszalina rozpoczął Jan Paweł II w 1991 roku czwartą podróż do Polski, ale pierwszą do Polski nowej, do – jak sam to określił – “suwerennego narodu i społeczeństwa”. Hasło pielgrzymki “Bogu dziękujcie, Ducha nie gaście”, wyrażało wszystko, co papież chciał przekazać Polakom u progu niepodległości i pierwszych kroków na drodze do demokracji – radość z odzyskanej wolności, ale także niepokój o przyszłość, o sposób jej zagospodarowania.\nZbiór papieskich wypowiedzi zawiera dziesięć tekstów, bez których znajomości nie można w pełni zrozumieć sensu papieskiej obecności w Polsce i w Koszalinie w 1991 roku. Podczas trwającego dobę pobytu w Koszalinie, Jan Paweł II wygłosił jedną homilię, niezwykle ważną, omawiającą Dekalog Dziesięć Przykazań Bożych, który – przyjęty przez chrześcijaństwo – jest fundamentem etycznym cywilizacji zachodniej.\nPapież wygłosił również trzy przemówienia – powitalne na lotnisku, podczas ceremonii poświęcenia budynku seminarium duchownego oraz na lotnisku w Zegrzu podczas spotkania z Wojskiem Polskim. Oprócz wypowiedzi oficjalnych, niezwykłą wartość mają także rozważania papieskie, podejmowane zwykle już po zakończeniu sakralnej części spotkania – końcowe pozdrowienie zgromadzonych na Mszy świętej przy kościele Ducha Świętego oraz rozważanie po zakończeniu modlitwy różańcowej w koszalińskiej katedrze.\nZbiór zawiera również wystąpienia innych osobistości – wygłoszone na lotnisku w Koszalinie-Zegrzu przemówienia powitalne Lecha Wałęsy oraz kardynała Józefa Glempa, powitanie Jana Pawła II przez biskupa Ignacego Jeża podczas Mszy świętej przy kościele Ducha Świętego, a także przemówienie biskupa polowego Wojska Polskiego Sławoja L. Głódzia na spotkaniu z Wojskiem Polskim.\nJAN PAWEŁ II W KOSZALINIE – HOMILIE, PRZEMÓWIENIA, ROZWAŻANIA <—> czytaj cały artykuł\n← Koszalinianin Krzysztof Majka doktorem honoris causa koreańskiego uniwersytetu\nSofizmaty o JOW →


Kraina Ch’tite - iFrancja\nKurs €uro: 4,3092 zł\nArtykuł wprowadzono: 10 marca 2018\nKilka dni temu po raz 43. rozdano Cezary – prestiżowe nagrody kina francuskiego. Po raz pierwszy przyznano nagrodę publiczności.\nZdecydowanie wygrał Dany Boon. Jeden z jego poprzednich filmów był pokazywany w polskich kinach pod tytułem „Jeszcze dalej niż Północ”, bo dosłowne tłumaczenie „Witajcie wśród Ch’tite” nic by naszemu widzowi nie powiedziało. Boon stamtąd pochodzi, a że w ostatnim filmie znów wraca w tamte strony, przyjrzyjmy im się z punktu widzenia kuchni.\nGdzie się znajduje owa kraina na mapie Francji? To położony na północy, przylegający do Belgii, rejon w Pas-de-Calais. Nazwa wzięła się od miejscowego dialektu, będącego odmianą pikardyjskiego. O Ch’tite reszta Francji powiada, że żyją tam ludzie posępni, nieprzystępni, pozbawieni poczucia humoru i smaku. Dany Boon zadaje temu kłam, również jeśli chodzi o sztukę kulinarną. W najnowszym filmie Boona „Rodzina Ch’tite”, który w ubiegłym tygodniu wszedł na ekrany, dużo się mówi o lokalnych przysmakach, a sam reżyser przyznaje, że uwielbia cykorię, której naturalną gorycz i pikantny smak neutralizowała szczypta cukru. W takim stanie wsadzano ją do piekarnika, a potem owijano szynką i głęboko zanurzano w beszamelu.\nAby tego spróbować, niekoniecznie trzeba jechać na północ Francji. Jest kilka restauracji w Paryżu, które specjalizują się w przysmakach kuchni „ch’tite”. Jedną z nich urządzono jak wejście do kopalni węgla kamiennego, bo to jest symbol Nord-Pas-de-Calais. Właścicielka jest wnuczką górnika. Na ścianach wiszą stare plakaty reklamujące piwo – główny trunek tych okolic. A na stole wołowina marynowana w piwie i powoli w nim duszona oraz podawany na zimno pasztet z czterech rodzajów białego mięsa: królika, świni, kurczaka i cielęciny.\nKuchnia z Północy\nNajsłynniejszą potrawą tego rejonu są omułki przygotowane na wiele sposobów, ale zawsze z frytkami. Na głównym placu Lille, naprzeciwko prześlicznego ratusza, znajduje się knajpa ze stuletnią tradycją. Na ścianach wiszą zdjęcia z początków ubiegłego wieku, które pokazują, jak przed tym wyszynkiem piętrzyły się stosy skorupek po omułkach. Można przyrządzać je w piwie, można w śmietanie, ale podstawa to moules mariniere. Omułki już otwarte od razu lądują w koszu, podobnie jak te, które są jeszcze zamknięte po ugotowaniu. Świetne są irlandzkie i normandzkie. Długo je moczymy w misce z wodą z dużą ilością soli morskiej. W tym czasie siekamy drobno, ale bez przesady, szalotkę i czosnek, nieco drobniej zaś zieloną pietruszkę, niezwykle aromatyczną kolendrę azjatycką, o długich łodygach i dużych liściach. Biję się w piersi – to już wykracza poza „klasykę ch’tite”. W cieniusieńkie pasemka kroimy zielony pióropusz selera. Wszystko razem wrzucamy do wielkiego gara z rozgrzanym masłem, jedna trzecia butelki wina, no i omułki. Doprowadzamy do wrzenia. Po 5 minutach odcedzamy, nie wylewając wywaru. Rozgrzana kamionka, omułki, polane starannie przecedzonym wywarem, posypane pietruszką i kolendrą. Są pyszne i swym smakiem zaprzeczają pogardliwemu twierdzeniu, że omułki „są ostrygami dla ubogich”. A do tego tutejsze piwo – może być „Ch’tite”. A wybór jest ogromny.\nCezaryDany Boonkuchnia francuska\nKoncert Reprezentacyjnego Zespołu Artystycznego Wojska Polskiego 04-10-2018 19:00 Paryż\n» Szukam pracy – Doświadczenie, demolki pomocnik budowlany, – Île-de-France\n» Oferta pracy – Hostessa SIAL Paryż – Île-de-France\n» Oferta pracy – Szukamy panią do sprzątania – Île-de-France\n» Oferta pracy – Praca wykonczenia wnetrz – Île-de-France\n» Usługi / Firmy – Ekipa budowlana szuka zlecen – Île-de-France\n» Usługi / Firmy – Oferuję pomoc w sprawach administracyjnych – Île-de-France\n» Szukam pracy – Szukam pracy moge zajać sie domem i dziecmi prasowac pomoc w przygotowaniu posilkow itp – Île-de-France\n» Oferta pracy – Stolarz – Paryż, Francja – Île-de-France


O trudnej historii w Książnicy. Naukowiec z Karwiny dotarł do nowych dokumentów - Beskidzka24.pl\nAutor: Dorota Krehut-Raszykaccess_time 15.10.2021 10:18 chat_bubble_outline1\nW Książnicy Cieszyńskiej szykuje się kolejne ciekawe wydarzenie. Będzie to promocja książki dr. Grzegorza Gąsiora „Polityka narodowościowa państwa na czechosłowackim Śląsku Cieszyńskim w latach 1920-1938”. Spotkanie z autorem odbędzie się 19 października o 16.30 w sali konferencyjnej.\nMimo iż czechosłowackie ustawodawstwo zapewniało mniejszościom narodowym szerokie prawa, przedwojenna administracja państwowa dążyła do umocnienia pozycji przedstawicieli narodu czeskiego kosztem mniejszości. Temat nie jest nowy, a książka dr. Grzegorza Gąsiora nie jest pierwszą, która porusza tę problematykę. Wykorzystane w niej materiały w dużej mierze nie były jednak do tej pory znane.\nDr Grzegorz Gąsior jest historykiem, absolwentem Instytutu Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego, adiunktem w Katedrze Studiów Interkulturowych Europy Środkowo-Wschodniej na Wydziale Lingwistyki Stosowanej Uniwersytetu Warszawskiego. Naukowiec pochodzący z Karwiny specjalizuje się m.in. w badaniu stosunków polsko-czeskich w XX wieku. Jego książka jest zaś efektem wieloletnich kwerend archiwalnych i opiera się przede wszystkim na dokumentach dotychczas niewykorzystywanych przez badaczy.\nSpotkanie poprowadzi Witold Kożdoń z Działu Gromadzenia, Opracowania i Udostępniania Zbiorów Książnicy Cieszyńskiej.\nPoprzedni post Poprzedni post Śleszowice: Niedrożne rowy, zalewana działka. A jednak się dało\nNastępny post Następny post Cieszyn: Odkrywali uroki Jaworza\nSuper, patrzenia przez historyków na historię coraz to pod nowym kątem mamy aż nadto. Biedne dzieci, młodzież ucząca się historii w szkołach.


Zamach na "Charlie Hebdo". Al-Kaida bierze odpowiedzialność - TVN24\n14 stycznia 2015, 10:58\nReuters Al-Kaida w Jemenie przyznała się do przeprowadzenia ataków\nBracia Said i Cherif Kouachi, którzy dokonali zamachu na redakcję tygodnika "Charlie Hebdo", twierdzili w czasie ataku, że zostali wysłani właśnie przez Al-Kaidę w Jemenie. Już po ich śmierci przedstawiciel organizacji powiedział agencji Associated Press, że ta właśnie filia jest odpowiedzialna za zamach.\nW środę Al-Kaida w Jemenie opublikowała nagranie, w którym oficjalnie przyznaje się do zorganizowania zamachów. Przedstawiciele organizacji terrorystycznej wyjaśniają, że to oni wyznaczyli braci Kouachi do przeprowadzenia araku. Miała być to zemsta za obrazę proroka Mahometa.


To duże badanie pokazuje, że fondaparynuks jest znacznie skuteczniejszy niż enoksaparyna w zapobieganiu pooperacyjnej żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej po operacji złamania szyjki kości udowej. Częstość występowania żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej w grupie enoksaparyny wynoszącej 19,1 dnia 19,1 procent jest zgodna z wynikami wcześniejszych badań enoksaparyny po operacji złamania biodra. 7-10...\nW swoim artykule na temat infekcji wirusem zapalenia wątroby typu C (HCV) (wydanie z 5 lipca), Lauer i Walker zauważają, że pegylowany interferon peginterferon alfa-2a został zatwierdzony przez Food and Drug Administration (FDA), gdy w rzeczywistości jest to peginterferon alfa -2b, który otrzymał zatwierdzenie FDA. Przeprowadzono duże badania w Stanach Zjednoczonych i Europie dotyczące stosowania markowego pegylowanego interferonu z rybawiryną, które wykazały trwały współczynnik odpowiedzi wirusologicznej wynoszący 56 procent i ...\nCzęstość występowania objawów żołądkowo-jelitowych była w obu grupach w podobnym zakresie (tabele 2 i 3), ale nudności uznano za cięższe w grupie trimetoprimu-sulfametoksazolu. Dwóch pacjentów (jeden na grupę) miało trombocytopenię (<40 000 płytek na mikroliler) podczas drugiego tygodnia leczenia. Pacjent leczony trimetoprimem-sulfametoksazolem miał spadek liczby płytek z 223,000 na mikrolitr przy linii podstawowej do 30 000 na mikrolitr w dniu 12 terapii. Leczenie pentamidyną zostało zastąpione, a płytki krwi w normalny...\nPonieważ trimetoprim-sulfametoksazol wywoływał większą częstość występowania poważnych efektów toksycznych (w tym neutropenii i zapalenia wątroby), uważamy, że trimetoprim-dapson jest korzystniejszy w leczeniu doustnym pacjentów ambulatoryjnych lub średnio chorych, a teraz używamy go jako naszej początkowej terapii dla pacjentów ambulatoryjnych z łagodnym -do-umiarkowanego zapalenia płuc P. carinii. Jednak połączenie trimetoprim-dapson wiązało się z innymi działaniami niepożądanymi (methemoglobinemia i hiperkaliemia)...\nhttp://www.oritrendy.pl 751#części ucha , #szczepienia przeciw ospie , #ziele krwawnika zastosowanie , #luxmed badania cennik , #hemoglobina u niemowląt , #gdzie kupić antyramę , #rossmann józefosław , #zdjęcie warg sromowych , #jak rozpoznać wszy u dziecka , #zaparcia leczenie domowymi sposobami ,


Hyper-V Dynamic Memory – Polski TechNet Blog\nGrzegorz Tworek 2010-07-07 2\nJedna z nowosci dostepnych w SP1 do Windows 2008 R2 jest Hyper-V Dynamic Memory. Ale o co chodzi tak naprawde?\nW tej chwili, podejscie Hyper-V do RAMu mozna ujac nastepujaco: RAM hosta dzielony jest przez administratora na kawalki i kazda maszyna wirtualna dostaje na wylacznosc swój obszar. Maszyna sie nie miesci – to jej problem. Zajmuje tylko 10% przeznaczonej dla niej pamieci? Trudno, 90% nie jest uzywane, ale jest gotowe na zapas.\nO ile w przypadku serwerów, nie jest to czestym problemem (madry administrator jest w stanie racjonalnie przydzielic pamiec), o tyle juz w przypadku stacji VDI, dynamiczne zarzadzanie pamiecia robi sie dosc istotne. Dac wszystkim klientom po 2GB, liczac ze nie zabraknie i godzac sie z tym, ze wiekszosc jest niewykorzystana? Sprawdzac, kto wymaga najwiecej (Excel potrafi calkiem duzo pamieci zjesc) i przydzielac dostepny nadmiar przy najblizszym restarcie? Ale co, jezeli ten arkusz uzywany jest tylko pod koniec tygodnia?\nA gdyby przydzielac RAM tak jak przydzielany jest procesor? Która maszyna wirtualna poprosi – ta dostanie. A jak przestanie potrzebowac, to bedzie dla innych.\nI tutaj wlasnie zaczyna sie Hyper-V Dynamic Memory. Dla kazdej maszyny wirtualnej, okreslic mozna ile RAMu ma miec minimalnie (z taka iloscia maszyna wystartuje) i ile maksymalnie (Hyper-V nie da wiecej).\nI teraz, jezeli maszyna zacznie potrzebowac pamiec – Hyper-V ja chetnie da. Od strony VM wyglada to dosc ciekawie, bo ilosc pamieci widziana przez system rosnie! Gdy pamiec przestanie byc potrzebna, Hyper-V ja odbierze i moze dac innej maszynie, która akurat jest w potrzebie. Wprawdzie na maszynie wirtualnej ilosc widzianej pamieci nie spadnie, ale nie ma to wiekszego znaczenia. Gdy bedzie znowu potrzebna, Hyper-V czuwa i przydzieli ile trzeba. Task Manager wprawdzie od tego troche glupieje, ale jezeli dla kogos jest to najwazniejsza aplikacja w systemie – nie musi przeciez uzywac Dynamic Memory.\nW menedzerze Hyper-V wyglada to tak, ze wyswietlana jest ilosc pamieci, która w danej chwili ma maszyna wirtualna oraz ilosc "nadmiaru", RAMu przydzielonego w stosunku do RAMu faktycznie potrzebnego stacji. Jezeli stacja potrzebuje wiecej niz ma – trudno. W takiej sytuacji wyswietlany jest ujemny nadmiar.\nWarto wiedziec, ze w Dynamic Memory nie ma zadnego "overbookingu". Nie da sie maszynom dac wiecej pamieci niz faktycznie jest w hoscie i kazda strona pamieci RAM, przydzielana jest tylko jednej maszynie wirtualnej równoczesnie. Zyskiem jest jednak to, ze dana porcja RAMu raz moze nalezec do maszyny X a raz do maszyny Y, stosownie do biezacych potrzeb tych maszyn.\nCalosc oczywiscie wymaga scislej wspólpracy pomiedzy systemem maszyny wirtualnej a Hyper-V. Nie jest to jednak problem dla Integration Services i swietnie dziala z Windows 2003, Windows 2008, Windows 2008R2 i wyzszymi edycjami Windows 7. Wszystko w wersjach x86 i x64.\nDo ogólnego obrazu rozwiazania, warto dorzucic informacje, ze:\nMozna przydzielac pamiec statycznie – po staremu\nMozna (równiez dla pracujacej maszyny!) okreslic jak duzy "zapas" pamieci Hyper-V powinien utrzymywac na maszynie wirtualnej\nMozna (równiez dla pracujacej maszyny!) okreslic jak wazna jest dana maszyna i czy w razie problemów z dostepna pamiecia to ona dostanie RAM, czy jakas inna\nCo wazne, calosc nie powoduje spowolnienia pracy uzytkownika. Nawet maszyna totalnie ogolocona z pamieci, bardzo sprawnie reaguje na zwiekszone zapotrzebowanie i uzytkownik nawet nie zauwazy, ze pamiec, której akurat nie uzywa, wykorzystywana jest przez kogos, kto akurat ma taka potrzebe.\nNic tylko uzywac. Wirtualizacja, która od dawna sluzy do zwiekszenia stopnia efektywnosci wykorzystania sprzetu, robi to jeszcze lepiej.\nTags Grzegorz Tworek IT Pro blogerzy System Internals systemy operacyjne wersje beta Windows Server wirtualizacja Zarządzanie środowiskiem\n2019-08-25 at 06:42\nLive Migration jest oczywiście nadal jest. A automatycznego przenoszenia nie wprowadzono. Konkurencji zajęło opracowanie tej funkcjonalności dwanaście lat, a Hyper-V ma dopiero dwa. Poczekajmy do SP2 albo kolejnej wersji systemu 🙂\n2010-07-07 at 19:01\nA propos pamięci – czy w SP1 dla W2k8 R2 wprowadzono nareszcie Live Migration dla przenoszonych maszyn wirtualnych w klastrze Failover?\nChodzi oczywiście o proces automatycznego przenoszenia, gdy jeden host, na którym aktualnie wirtualna maszyna działa, padnie, a nie o ręczne przenoszenie gdy oba hosty działają.


Odp: Puchar Polski - 09/04/2010 14:41\nOpolscy policjanci zapobiegli bijatyce...\nOdp: Puchar Polski - 11/04/2010 13:04\nW tamtych czasach był tylko jeden Kuba-to byłem ja,-kogo znałem z Kaszubskiej?, otóż jak wejdziesz na stronę //60lat.pogonszczecin.info[obchody-60-lecia] to tam jest pierwsze zdjęcie kibola jak trzyma nad czapeczką stary szalik Pogoni to jest Krzyś z Kaszubskiej (tylko nie wiem czy on ziewa czy śpiewa)Jacka z Dżymały,Hadziaja, Wróbla,to kibole którzy rządzili na Pogoni i byli na każdy wyjazd,przez wiele,wiele lat, potem przyszła era na Maxa-jak dobrze pamiętam z Dąbia (ten który chajtnął się z piłkarką p.ręcznej) i Blady ze Szczecina mieszkał nie daleko kina Cosmos.\nOdp: Puchar Polski - 11/04/2010 14:02\npozdrowienia masz od chłopaków z Nowogardu......Ołka,Lozy i Malana.....\nOdp: Puchar Polski - 11/04/2010 16:29\nTo miło że po tylu latach ktoś pamięta, ja również pozdrawiam i nigdy nie zapomnę ich gościnności w Nowogardzie.\nOdp: Puchar Polski - 12/04/2010 12:34\nKuba48 - ten pan ze zdjecia to naprawde stary weteran i chyba go kazdy zna. Mnie chodzilo o troche mlodsza generacje ale skoro wyjechales ze Szczecina to mogles juz ich nie znac. Chodzilo mi np. o Siwego z Kaszubskiej, z innych ulic Puzona, Cunia, braci W, Sz, . Z tych starych to zapomniales wymienic jeszcze Partyzanta ale on jakos juz wtedy zapadl sie pod ziemie i do tej pory nie wiem co sie z nim stalo. Byl tez Maka - chlopak przy tuszy, krecone blond wlosy. Kompletnie zapomnialem o Wroblu i jestes pierwszym ktory go mi przypomnial. Byl wtedy jeszcze taki starszy chlopak wygladajacy na Cygana z bujna czupryna i wasami ale nie pamietam jak sie nazywal gdyz jak ja zaczynalem kibicowac to on juz sie z mlyna urwal. Widywalem go tylko czasami na akcjach na przyjezdnych. Ciebie ostatnim razem widzialem jak Pogon zerwala zgode z Zaglebiem. Mlyn byl wtedy na srodku duzej. Pamietam ze jesli to Ty to chyba byles w szaliku Zaglebia i kiedy zaczeli spiewac Zaglebie golebie to probowales wplynac na starych aby zaprzestali. Chyba schowales szalik pod kurtke i wyszedles z mlyna. Od tamtej pory Kuby(Ciebie?) jakos juz na Pogoni nie widywalem. Napisz czy sie to zgadza co napisalem poniewaz to juz tyle lat i wszystkich szczegolow nie sposob spamietac i moge sie mylic szczegolnie w kwesti tego szalika.\nOstatnio edytowany przez: Gryfsz, 12 kwietnia 2010, 12:40 [1 raz(y)]\nOdp: Puchar Polski - 12/04/2010 17:30\nRewanżowe spotkanie półfinału Pucharu Polski pomiędzy Pogonią Szczecin a Ruchem Chorzów odbędzie się w środę 21 kwietnia o 17:45. Pierwotnie mecz zaplanowany był na 20 kwietnia o 20:00. Pierwsze spotkanie rozegrane w Chorzowie zakończyło się remisem 1-1.\nOdp: Puchar Polski - 12/04/2010 17:42\nW 62 rocznicę założenia Pogoni. Wymowne\nOdp: Puchar Polski - 12/04/2010 17:44\nPiękna data...na awans. Godzina troszkę wczesna...i tu minus.\nOstatnio edytowany przez: db1948, 12 kwietnia 2010, 20:55 [1 raz(y)]\na według Weszlo.com\n20 kwietnia (Puchar Polski, wtorek):\n(20:00) Pogoń Szczecin - Ruch Chorzów\n21 kwietnia (Puchar Polski, środa):\n(20:45) Jagiellonia Białystok - Lechia Gdańsk 21 kwietnia, 20:45\nCzy tak trudno w tym kraju okreslic termin? Z meczem w Chorzowie to samo.. Jesli prawda jest 17.45 to nic glupszego wymyslic nie mogli :/\nOdp: Puchar Polski - 12/04/2010 17:49\nTak było, utraciłem się gdyż w tamtym okresie kończyłem szkołę w Sosnowcu, a po szkole poszedłem do wojska (Czarne Dr.Pomorskie)wróciłem do Sz-na i chodziłem na Pogoń może mniej byłem aktywny na wyjazdach gdyż się troche ustatkowałem mając na uwadze moją rodzinę,zapytam się ciebie czy byłeś ze mną w Poznaniu było nas chyba 2,5tys. z fanatykami Havy Metal bodajże Ivan Maiden zresztą w połowie lat 80-ch w Polsce -Szczecin nazywano stolicą Havy Metal.a po meczu poszyliśmy na koncert wpuszczono nas za darmo gdyż bali się zadymy,albo Bydgoszcz 45tys.gardeł wyzywało Pogoń wtedy troche wymiekłem tam kibice na bieżni siedzieli bo brakowało miejsc na try...Dobra kończę bo końca nie widać.Jeżeli chodzi o Wróbla to on wyjechał do Niemiec i chodził na Borussie M' gladbach,ostatni raz widziałem go na p.-UEFA Pogoń-Verona (1:1 bra.M. Leśniaka)on zawsze bujał się Jackiem z dżymały skoro znałeś Wróbla to i Jacka oraz z Nowogardu Malana też zajebi.... koleś no i starego kibola Hadziaja ,co do partyzanta faktycznie przypomniałeś mi go,a co do kolesia podobnego do cygana on też miał na imię Jacek ciemna karnacja kręcone czarne przydługawe włosy.Co do pozostałych to sorki nie mogę sobie przypomnieć jedynie Siwego kojarzę -on chyba mieszkał w tej starej części Kaszubskiej prawda?,Co do trybuny tak był incydent czy zabrać mi szalik i spalić go na płocie, tylko starzy kibole nie pozwolili ja faktycznie poszedłem do Zagłębia łzach w oczach z żalu wściekłości powiem Ci szczerze trochę się popłakałem tak to przeżyłem emocjonalnie było mi przykro,a głównie poszło o to że kiedyś mieszkałem pare lat w Płotach a chodziłem na Z-bie(a gdzie miałem chodzic na Polonie Bytom?,dziś patrze trochę inaczej to jest ich młodych wojna nie moja i starej gwardii.Pozdrawiam wszystkich.\nOdp: Puchar Polski - 12/04/2010 19:23\nStanowisko SKPS Portowcy ws. cen biletów na półfinał PP\nW imieniu Stowarzyszenia Kibiców „ Pogoni Szczecin ” – Portowcy zwracamy się z prośbą do Zarządu Klubu o ustalenie możliwie niskich cen biletów na rewanżowy mecz półfinału Pucharu Polski z Ruchem Chorzów. Proponujemy utrzymanie cen biletów ze spotkań ligowych tj. 30 zł (trybuna kryta), 20 zł (bilet normalny), 10 zł (bilet ulgowy).\nOdbierając wiele głosów kibiców w przedmiotowej sprawie, propozycję motywujemy faktem nie zadowalającej postawy naszej drużyny w rundzie wiosennej i co za tym idzie pewnej formy rekompensaty. W zaistniałych okolicznościach, kiedy zagrożony jest w bieżącym sezonie awans Pogoni do ekstraklasy, to właśnie rozrywki Pucharu Polski mogą okazać się tegorocznym sukcesem. Aby dopomóc granatowo-bordowym w zakwalifikowaniu się po wielu latach do finału tych rozgrywek, potrzebna jest jak największa frekwencja kibiców podczas meczu rewanżowego, którzy swoim dopingiem będą mogli wspomóc piłkarzy Dumy Pomorza. Przy ustaleniu odpowiednich cen biletów jest to możliwe, a i wpływy z tego tytuły mogą okazać się większe aniżeli w przypadku ich drastycznego podniesienia, co może skutkować oglądaniem przez wielu fanów meczu w transmisji telewizyjnej.\nW związku z powyższym jeszcze raz prosimy o przychylenie się do naszej propozycji.\nZarząd SKPS Portowcy\nOdp: Puchar Polski - 12/04/2010 19:32\nTo mój pomysł!!!!\nOdp: Puchar Polski - 12/04/2010 19:49\nData możę i piękna, ale godzina po prostu chora .... środek tygodnia i 17-45 ... bez komentarza.\nOdp: Puchar Polski - 12/04/2010 20:13\nkurwa no i trzeba kombinowac,co za zjebana godzina -.-\nOdp: Puchar Polski - 12/04/2010 20:17\nCzyli mecz powinien się zacząć o 19:48\nOdp: Puchar Polski - 12/04/2010 20:39\nWe wtorek mogli grac o 20:00, a w srode nie da rady i trzeba o 17:45? Nie mozna o 19:00 lub 20:00? Do kogo nalezala ta decyzja?\nOdp: Puchar Polski - 12/04/2010 21:03\nna stronie Remes Pucharu Polski jest też inaczej 21 kwietnia 2010\ngodz18:00. , Pogoń Szczecin - Ruch Chorzów\nOdp: Puchar Polski - 12/04/2010 22:13\nOdp: Puchar Polski - 12/04/2010 22:45\nGratuluje temu co ustalił godzine spotkania, kurwa idiota\nOdp: Puchar Polski - 12/04/2010 23:18\nNo fakt, ze niezbyt;/ Napewno frekwencja na tym ucierpi...\nKiedy jest 2 spotkanie? Moze nasz mecz o 18, a Lechia o 20 (+obie transmijsje w TV)?


Choroby zlacza barku i ich leczenie, Co robić, aby ulżyć swoim barkom? Skorzystaj z porad fizjoterapeuty\nChoroby zlacza barku i ich leczenie,\nI dopiero elektromiografia EMG , czyli badanie przedstawiające czynność mięśni oraz przewodnictwo w nerwach obwodowych, może ostatecznie wykazać, że mamy do czynienia z zespołem cieśni nadgarstka łac. Bardziej luźne więzadła mogą utrudniać utrzymanie stabilności stawu. Kiedy dochodzi do przemieszczenia głowy kości ramiennej, panewka stawowa i więzadła w przedniej części barku często ulegają uszkodzeniu. W zależności od czynnika wywołującego osłabienie mięśni mechanizm jego powstania jest różny i nie zawsze u podłoża stwierdzanych dolegliwości leży uszkodzenia samego mięśnia.\nTo nieprawidłowe ustawienie nosi nazwę protrakcji barków i może wyrządzić ci sporo szkód. Rozciąga bowiem mięśnie, które powinny ściągać twoje barki do tyłu. W rezultacie mięśnie nie są odżywiane i tracą elastyczność — jak napięta przez długi czas guma, która przestaje być sprężysta. Polecamy: Oznacza to, że tracą zdolność kurczliwą i przerastają tkanką włóknistą.\nI pewnym momencie przestają działać — wyjaśnia Choroby zlacza barku i ich leczenie Turski. A ponieważ jego torebka stawowa jest z natury luźna, osłabienie mięśni powoduje jej rozciągnięcie, pojawia się stan zapalny i staw przestaje działać.\nStanie przy ścianie Nim dojdzie do zapalenia torebki stawowej, barki dają znać bólem o swoim niezadowoleniu.\nCzasami przez całe miesiące. Zwalają na stres, niewygodne łóżko, złe ustawienie fotela przy biurku w pracy — mówi fizjoterapeuta.\nRegularne ćwiczenia i uformowanie z powrotem pionowej sylwetki działa cuda, a ból znika. Mamy dobrą wiadomość — nie musisz zapisywać się na siłownię ani kupować drogiego sprzętu rehabilitacyjnego, twoim barkom ulży, gdy codziennie wykonasz kilka ćwiczeń.\nTak prostych jak… stanie przy ścianie. Gdy staniemy plecami do ściany i wyprostujemy się tak, że będziemy dotykać jej pośladkami, plecami i potylicą jednocześnie, nagle może się okazać, że to, co braliśmy dotąd za pionową, wyprostowaną pozycję, wcale nią nie jest — wyjaśnia nasz ekspert.\nObie te czynności sprawiają, że podtrzymujące barki mięśnie zaczynają pracować i odpoczywają po kwadransach bezruchu, w jakim utrzymujesz je, siedząc przed komputerem czy tonąc w kanapie. Pamiętaj o barkach po obudzeniu i przed zaśnięciem.\nZafunduj sobie pobudkę leniwca — zamiast Zapalenie stawu na palcu masci z łóżka, poprzeciągaj się w nim przez kilkanaście sekund.\nNastępnie zegnij kolana i połóż ręce na podłodze za głową, możesz je spleść, pamiętaj tylko, żeby łokcie opadały na podłogę. Rozluźnij mięśnie i odpocznij przez 5 minut. Czas dla barków Pamiętaj też, że nie ma jednego, cudownego ćwiczenia, po którym ból w barkach natychmiast odpuści.\nPrzywrócenie równowagi w mięśniach zastanych od miesięcy czy lat wymaga trochę czasu. Jeżeli ból barku trwa dłużej niż 10 dni i jest niezależny od ustawienia ręki, koniecznie odwiedź ortopedę.\nIdź do lekarza także wtedy, gdy masz objawy stanu zapalnego: obrzęk w stawie, który jest wyraźnie cieplejszy i boli przy każdym ruchu wtedy ulgę przyniesie ci zimny okład 3 razy dziennie po 10 minut. Jeśli nie masz obrzęku, a ból pojawia się, gdy próbujesz wykonać do końca ruch ręką, może oznaczać to problemy z przyczepami mięśniowymi.\nUbierz się po nich ciepło, by nie schłodzić bolących miejsc — radzi Piotr Turski.\nNajlepiej wieczorem, przed snem, a po ciepłej kąpieli. Poleć ten artykuł znajomym.


Nasze wyloty z Okęcia\n(kwiecień 1996 - lipiec 2016)\nNasze wyloty z Warszawy w większości przypadków odbywały się podobnie, dlatego krótki opis umieszczam w jednym miejscu.\nZawsze bardzo cieszyliśmy się na wyjazd, więc atmosfera wylotu zaczynała się już tydzień wcześniej. "Zobacz, na podróż ubiorę tę bluzkę z krótkim rękawem, te spodnie, te buty, tę kurteczkę. I jak?" - pytała Asia. "Przepięknie!". Wyjazdowych kombinacji ubranek Asi było sporo, ale nie nadmiernie, wszystko dobrane racjonalnie (mając też na względzie wygodę) i nawet trochę standardowo. Bluzki - najprzeróżniejsze, zwykle z krótkim rękawem; spodnie - albo białe na gumkę, albo legginsy (np. srebrno-szaro-panterkowe) albo czarne skórzane, może jeszcze inne; kurteczki - albo czarna skórzana, albo piękna granatowo-srebrzysta albo biała (trochę alpejska) i może jeszcze skórzana, lekko brązowa. I zawsze odpowiednio do stroju dobrane buty, kolczyki, zegarki.\n"A ty co wkładasz, kazionne ubranko?"- pytała. Słowa "kazionny" używaliśmy w znaczeniu "oficjalny", przy czym nie tyle nawet ze względu na styl, co pewną zwyczajowość - tak jakby utarty sposób działania. Więc Asia miała swoje "kazionne" ubranko (trochę różniste) i ja też (raczej stałe). W moim przypadku oznaczało to zawsze niebieską koszulę z krótkim rękawem, białe spodnie, biały sweter (który Asia mi kupiła), lekką ciemno-granatową kurtkę. "Tylko nie bierz czapki ani szalika, bo tylko będą zawadzać" - mówiła Asia. Ale jak było naprawdę zimno, to jednak szalik brałem (i faktycznie trochę zawadzał:-). Oczywiście w lecie z tych zestawów ubraniowych odpadały ciepłe rzeczy - swetry czy kurteczki.\nNajczęściej droga na lotnisko była przyjemna, bezstresowa. Okopowa, Towarowa, Żwirki - w słońcu. A my też słoneczni w taksówce braliśmy się za ręce i uśmiechaliśmy się do siebie: "znowu lecimy!". Chyba tylko raz zdarzyło się, że taksówka utknęła w korku i tylko dzięki różnym sztuczkom (skróty, objazdy) zdążyliśmy tuż przed zamknięciem odprawy.\nPo przyjeździe na Okęcie, Asia pilnowała wypakowania bagażu z taksówki, a ja szedłem po dwa wózki. Dwa, bo tak było wygodnie przy dwóch walizkach Asi, jej dużym "kuferku" podręcznym, mojej walizce i sporej torbie na ramię. W zimie dochodziła do tego jeszcze duża plastikowa torba na schowanie kurtek. Wjeżdżaliśmy tymi wózkami na halę odlotów, aby sprawdzić stanowiska odprawy i czy są już czynne. Od momentu, gdy pojawił się punkt foliowania następnym krokiem było ofoliowanie walizek (odkąd zdarzyły się jakieś straty w bagażu, Asia zawsze o to bardzo dbała). I rytuał podpisywania na folii (aby przy odbiorze bagażu nie mieć wątpliwości): ja załatwiałem flamaster (jak zwykle zapomniany z domu i jak zwykle na Okęciu niedostępny w punkcie foliowania, więc z jakiegoś pobliskiego kiosku czy sklepiku), a Asia pięknie kaligrafowała na ofoliowanych już walizkach swoje inicjały "JL".\nGdy było jeszcze trochę czasu do odprawy wychodziliśmy na zewnątrz, by zapalić. W czasach, kiedy był tylko jeden terminal (poza "Etiudą" dla tanich linii, która oczywiście później zniknęła), miejsce do palenia było przyjemne, pod daszkiem, osłonięte od wiatru, trochę kameralne. Nowy terminal (który kiedyś nazywał się terminalem 2) nie dawał takiego luksusu. W ogóle w porównaniu ze starym terminalem 1 to był trochę krok wstecz. Oczywiście potrzebny i większy, ale jakże zimny, ogołocony i nieprzyjazny w swojej konstrukcji ze stali, betonu i szkła. Od 2010 roku oba terminale nazywają się terminalem A, chociaż do jakiegoś 2012 roku były naprawdę inne i z punktu widzenia pasażera oddalone (było nawet przejście łącznikowe wewnątrz - "dokąd idziemy? z terminala 2 do terminala 1. A gdzie jesteśmy - cały czas na terminalu A". Trochę śmieszne:-). Od otwarcia terminala 2 większość naszych wylotów odbywała się właśnie stamtąd i wtedy na zewnątrz na papierosku ustawialiśmy się zwykle przy końcu hali, za wejściem D. Najczęściej pogoda była słoneczna, rześki poranek. Z tego boku hali dobrze było słychać odgłosy lotniska (ryk rozgrzewanych silników) i widać niektóre startujące/lądujące samoloty, srebrzące się w słońcu. Oczywiście, były też wyloty wieczorne (szczególnie Cypr w lecie - ok. 20 razy LOTem, zawsze o 22.50) - mniejszy ruch na lotnisku, trochę spokojniej.\nTych miejsc teraz nie ma, lotnisko wygląda inaczej. Zamieszczam więc historyczne już zdjęcia (źródło: http://warszawa.wikia.com/wiki).\nZdjęcie 1. Okęcie - dawny terminal 1.\nZdjęcie 2. Okęcie - dawny terminal 2.\nPrzychodził czas odprawy. Dzięki odpowiednio wczesnemu przyjazdowi zwykle udawało się stanąć na początku kolejki, a gdy wylot był Aeroflotem i w programie Aeroflot Bonus zebraliśmy w poprzednim roku dużą liczbę mil kwalifikowanych (ponad 22 tys.), co dawało nam status Silver Elite, nie musieliśmy stać w żadnej kolejce do odprawy (odrębna linia VIP).\nI nie dopłacaliśmy za dodatkowy bagaż. Nie pamiętam od którego roku pojawiły się na wielu liniach (w tym LOT i Aeroflot) ograniczenia na sztuki bagażu oddawanego do luku. Asia zawsze miała dwie walizki, ja jedną i dobrze mieściliśmy się w poprzednim systemie ograniczeń wagowych (zwykle dawało to jakieś 40 - 42 kg na dwie osoby i nie mieliśmy nadbagażu). Gdy wprowadzono limit 1 sztuki bagażu rejestrowanego w klasach ekonomicznych musieliśmy dopłacać za tę jedną walizkę Asi (w Europie zazwyczaj ok. 50 euro, w Azji dwa razy taniej). Było to trochę denerwujące, bo następowała przerwa w odprawie - Pani wypisywała kwit, walizkę Asi odkładała na bok, a ja leciałem do kasy zapłacić i wrócić z potwierdzeniem. Więc status Silver Elite, podwyższający limit do dwóch sztuk bagażu rejestrowanego, był bardzo wygodny.\nTe dwie walizki Asi były naprawdę niezbędne, bo ubranka, buty, paski, torebki - specjalnie i naprawdę oszczędnie dobierane na każdy wyjazd - zajmowały trochę miejsca (same buty wraz z torebkami z pół walizki, przecież do różnych ubrań pasują różne buty i torebki). Oprócz tego był tam jeszcze duży zapas papierosów i różności higieniczno-kosmetyczne, w tym kremy do opalania. Asia trochę się tym przejmowała i gdy musieliśmy dopłacać za dodatkową sztukę bagażu, proponowała nawet, że zmieści się w jednej walizce. Ale ja Ją przekonywałem, że nie ma sensu upychać, bo to spora niewygoda i przy pakowaniu i później. Więc pakowała się do dwóch. Zwykle zaczynała pakowanie na tydzień przed wyjazdem i to była naprawdę twórcza selekcja - co wziąć, czego nie, co do czego dobrać itp. Za każdym razem mówiła "słuchaj, już wybrałem tylko niezbędne rzeczy, a mimo to chyba muszą być dwie walizki". I naprawdę współczuła mi, gdy w domu znosiłem je z 3 piętra do taksówki ("no jak tam potwór, bardzo ciężki?" - tak mówiła o dużej czarnej walizce Samsonite, w której właśnie były buty). W czasach ograniczeń wagowych kłopotała się też czy nie będzie nadbagażu i nawet przygotowywała dodatkową torbę na ew. wycofanie czegoś z bagażu rejestrowanego. Wtedy w klasie ekonomicznej limit był po 20 kg na osobę (nie 23 jak później, po wprowadzeniu ograniczenia na sztuki). Na odprawie z zapartym tchem śledziła przyrost wagi po dostawianiu kolejnych bagaży: "Ile jest?". No, potwór - 17, doszła Jej druga walizka "cieluszka" (bo trochę jak krówko-panterka łaciata) - robiło się 30, no i moja - razem 41. Dobrze (te 1-2 kilo przekroczenia nam odpuszczali). Gdy raz zdarzyło się, że przekroczyliśmy trochę więcej, dzięki zorganizowaniu Asi nie mieliśmy problemu - szybko przełożyła trzy pary butów do przygotowanej torby.\nInne od ubranek, butów i pasków, ale liczniejsze, ozdoby (kolczyki, bransoletki, naszyjniki, zegarki itp.) Asia miała w "kuferku" stanowiącym bagaż podręczny. To nie był mały kuferek, raczej pokaźna torba, bo była tam też żelazna rezerwa papierosów (żelazna nie znaczy mała), wszystkie nasze lekarstwa, podręczne kosmetyki itp.\nUwaga: szczegóły dotyczące naszych bagaży dotyczą jakiegoś wycinka czasu, zwykle ostatnich 4-5 lat. Wcześniejsze walizki i torby były inne, z czasem się zużyły. Ale zawsze były dwie walizki Asi (Samsonite zastąpił inne potwory - też czarny, później granatowy, a "cieluszka" - mniejsze walizki - a to czarne, a to czerwone). I zawsze była Jej duża torba podręczna (hasłowy "kuferek", który przybrał prawdziwe oblicze po Wietnamie na początku 2013 roku, a gdzieś w końcu 2015 stał się "tygryskiem" - fajną, też dużą, torbą z "tygrysowym" deseniem, kupioną na Cyprze).\nPo odprawie - z wózkami już tylko z naszym bagażem podręcznym - zwykle znowu szliśmy zaczerpnąć świeżego (ale z dymkiem) powietrza. Asia spokojna, rozluźniona, wesoła, ja trochę zestresowany sprawdzałem jeszcze raz dokumenty i godziny boardingu na kartach pokładowych. Śmiała się: "nie denerwuj się tak, przecież tyle latasz, wszystko wiesz". "No tak" - mówię - "ale wolę sprawdzić dwa razy, czy czegoś nie zgubiłem i ile jeszcze mamy czasu". Nieraz ktoś do nas podchodził z prośbą o parę groszy ("na bułkę"). A to starsza Pani, a to starszy Pan z psem Antosiem (spotykaliśmy go przy wielu naszych wylotach, chyba przez dwa lata, szczególnie przy terminalu 1, a Antoś, skromny, grzeczny kundelek i jego troskliwy Pan naprawdę podbili serce Asi). Asia zawsze reagowała z dużą empatią, i z Panią i z Panem rozmawiała serdecznie i długo (aż bałem się, że się spóźnimy na wylot), nie skąpiła pieniędzy. Patrzyła na mnie pytająco i mówiła po cichu "dajmy dwudziestaka, ani my nie zbiedniejemy, ani ona/on się nie wzbogaci".\nNo i w drogę do samolotu. W zimie, po wejściu do hali Asia pakowałą nasze kurtki do tej specjalnie na ten cel przygotowanej plastikowej torby. Najpierw kontrola bezpieczeństwa. Wózki trzeba zostawić (a było to zawsze zaskoczenie - jak w dowcipie Bałtroczyka: "tyle razy to przerabialiśmy, a tu nagle okazuje się, że niespodziewanie... ").\nW początkowych latach naszych wyjazdów (1996-2004) kontrola była "bezinwazyjna". Potem, wraz ze wzrostem zagrożenia terrorystycznego, pojawiły się uciążliwości. Oczywiście, stosowaliśmy się do wszelkich przepisów co można mieć, a czego nie w bagażu podręcznym i z tym nie było kłopotów, chyba, że trafialiśmy na "łowców". Taka sytuacja zdarzyła się w Helsinkach, przy tranzycie z Bangkoku, gdy młody, bezczelny kontroler wyłuskał piękną zapalniczkę Asi, a inne, zwykłe, ale wcale nie mniejsze - i jej i moje - pozostawił w bagażu podręcznym. Asia mówiła: "znalazł chłopak prezent dla swojej dziewczyny. I popatrz - to Fin, Skandynaw - a złodziej". Również przy powrocie z Kuby naprawdę miniaturowe przybory do manicure, stanowiące mniejsze zagrożenie niż sztućce podawane w samolocie do posiłków, zostały na lotnisku w Varadero wyciągnięte z bagażu podręcznego i niby nadane jako bagaż rejestrowany - dostaliśmy nawet kwit bagażowy i widzieliśmy jak zapakowany w torebkę zestaw jedzie sobie po taśmie, ale już więcej go nie zobaczyliśmy, a nasze poszukiwania i interwencje przy odbiorze bagażu na Schonefeld wzbudziły tylko ironiczne uśmiechy.\nJedną z uciążliwości na kontroli bezpieczeństwa było zdejmowanie butów. Asia zawsze miała buty na obcasie, zawsze szykowne, ze sporą liczbą rzemyczków do zapinania czy wiązania. Więc trochę trudne i do zdjęcia i do późniejszego włożenia. Nie patrzyła z zazdrością na dziewczyny czy nawet całkiem dojrzałe Panie w tenisówkach, czy jakichś adidasach, których Panie nie musiały zdejmować, bo dla Niej było niewyobrażalne, by kobieta mogła coś takiego włożyć na nogi poza terenem sportowym czy szlakiem turystycznym. Z pokorą więc znosiła uciążliwości, a ja - choć trochę zniecierpliwiony przedłużeniem kontroli - byłem dumny z elegancji i klasy mojej Żony.\nZ moimi butami był mniejszy kłopot (też porządne, więc do skanowania, ale łatwo się zdejmowały i wkładały), za to moim problemem były szelki. Na wielu lotniskach udawało mi się w szelkach przechodzić przez bramkę, a jak zapiszczało, to pokazywałem na metalowe zapięcia i nikt nie kazał mi ich zdejmować, tylko kontroler sprawdzał mnie aparatem. Na Okęciu nie było siły - trzeba było zdjąć, a spodnie trochę wtedy opadały :-)\nPodręczny, duży kufer Asi też sprawiał kłopot. Wcześniej nie, ale w ostatnich latach coraz częściej po skanowaniu kazali wyciągać z niego sporą i ciężką torbę z kolczykami, bransoletkami, naszyjnikami itp. i przeglądali "towar". Jak na kontroli była Pani to nawet dość szczegółowo. Asia się śmiała: "Proszę Pani, to nie żadna drogocenna biżuteria, tylko taka o...". "Ale piękna". Faktycznie, np. wiele kolczyków Asia zrobiła sama, dobierając części z różnych zestawów. Efekt był wspaniały, artystyczny, niepowtarzalny. Najpiękniejsze ozdoby Asia miała w malutkim czerwonym kuferku z odczepianą rączką (był więc kuferek w kuferku :-). Pani kontrolerka na Okęciu była zażenowana, gdy przy przeglądaniu rączka się odczepiła, a gdy w Bangkoku doszło do podobnej sytuacji nieco rozeźleni szczegółową kontrolą udawaliśmy oburzenie: "I co Pani zrobiła? Popsuty kuferek!". Pani kontrolerka trochę się przestraszyła, szybko zakończyła kontrolę naszego bagażu i ... oddaliła się "po angielsku".\nZatem na Okęciu po przejściu za scanning i bramkę mieliśmy trochę roboty - założenie butów, ponowne upakowanie kufra Asi (a czasem i mojej torby, bo przy prześwietleniu nieufność wzbudzały wyciory do fajki), założenie szelek. Asia zawsze mi je poprawiała, tak by były równo.\nI w dalszą drogę.\nCzasem udawało się znaleźć mały wózek na bagaż podręczny, ale częściej kufer Asi ciągnęliśmy za sobą (najpierw za firmowo wbudowaną, wysuwaną, rączkę, a później na smyczy dorobionej u kaletnika). Moja torba na ramię też nie była lekka, co sprawiało trochę niewygody przy odwiedzaniu sklepików. Szczerze mówiąc te sklepy "duty free" - najpierw to była chyba Baltona, później chyba Aelia i Keranis - mało nas interesowały (bo jakoś nigdy nie zauważyliśmy jakichś korzyści - czy to cenowych, czy asortymentowych - wobec tego co można kupić "na mieście"). Raz - jadąc na Cypr - zapomnieliśmy budzika i wtedy lotniskowy sklep się przydał. Śmieszny, żółty, trochę dziwny i trudny w obsłudze (bo znienacka automatycznie namierzający jakieś morskie sygnały czasu) budzik służył nam potem na wyjazdach przez lata, do końca.\nInnym razem ciągle odkładaliśmy zakup prezentów dla przyjaciół (właściwie nie mogliśmy nic ciekawego wymyślić po uprzednio ofiarowanych imitacjach polskich szabel i ładnych, ale niedużych i skromnych, kryształach), więc na lotnisku wybraliśmy coś, aby tylko było (jakieś polskie alkohole w atrakcyjnej oprawie dla chłopaków, np. żubrówka otulona futerkiem, jakieś fajne nalewki i piękne polskie bombonierki dla dziewczyn). Na lotnisku kupowaliśmy też czasem winko, które przydawało się w samolocie w tych sytuacjach, gdy linia w trakcie rejsu nie oferowała wina nawet w sprzedaży. Na przykład przez kilka ostatnich lat, może tak od 2012 roku, na niektórych rejsach dalekowschodnich Aeroflotu wprowadzono zakaz spożycia alkoholu. Więc "kto z sobą nosi, ten się nie prosi", a przy naszej dyskrecji i - szczególnie - elegancji i wysokiej kulturze Asi trudno było czynić jakieś zarzuty, choć Panie stewardessy i Panowie stewardzi świetnie wiedzieli o co chodzi, gdy po raz kolejny prosiłem o kubki z lodem.\nPo sklepikach, jeśli było jeszcze sporo czasu, zdarzało się nam coś przekąsić. Najlepiej było dawniej, na terminalu 1. W lewo od kontroli, na końcu korytarza była restauracja Louis. Ze stolikami dla palących!. Jedzenie było niezłe, przyjemnie się siedziało. Zapamiętaliśmy też spotkanie z Krzysztofem Janikiem. "O, pali, to ma 10 punktów do przodu!" - powiedziała Asia. A później - po dłuższej rozmowie z Panem Krzysztofem - okazało się, że to faktycznie sympatyczny gość (Asia: "Myślałam, że to jakiś partyjny bufon, a to bardzo kulturalny, miły i do tego normalny człowiek"). O innych publicznie znanych osobach spotkanych na lotnisku i w trakcie naszych lotów (m.in. Adamie Michniku, Bogusławie Wołoszańskim, Krzysztofie Zanussim, Krystynie Jandzie, Magdzie Gessler) opowiem przy okazji konkretnych relacji z wyjazdów, bo tych spotkań było niewiele (aż dziw przy naszej częstotliwości wyjazdowej - pewnie celebryci latali wtedy gdzie indziej, a na pewno inaczej) i nie były to spotkania znaczące czy ciekawe (raczej przez nich niezapamiętane:-). Ale może trochę humorystyczne, więc choć dla pamięci je zapiszę.\nObok Louisa była lotniskowa kaplica. Gdy wylatywaliśmy z terminala 1 Asia zawsze przed lotem szła tam pomodlić się, trochę wyciszyć. I ja Jej oczywiście towarzyszyłem. Wyloty z terminala 2 trochę nas od tego odcięły, ale kilka razy udało się zdążyć przejść tam i z powrotem.\nNa terminalu 2 - zaraz w prawo od kontroli bezpieczeństwa - był kiedyś barek jedzeniowy, ze sporym wyborem, ale niestety nie za smacznym (trochę nawet nam zaszkodziło). Więc po takiej nieudanej próbie, w ostatnich latach zrezygnowaliśmy z jedzonka na lotnisku, tym bardziej, że w dawnym Aerosvicie, w Aeroflocie, w Iberii, w Alitalii, w starych Cyprus Airways, oczywiście w Air France i w greckich Aegenis w cenie biletu oferowano zawsza całkiem dobre jedzenie. A nasz LOT był pod tym względem wyśmienity do czasu koszmarnych cięć oszczędnościowych, gdy na krótkich rejsach (np. do Moskwy realizowanych przez LOT pod marką Aeroflotu) nie dawali nic, oprócz batonika i wody. Na szczęście dla nas było to bardzo incydentalne (bo zwykle do Azji na trasie Warszawa-Moskwa mieliśmy Aeroflot, a nie LOT), a w naszych częstych rejsach LOTem na Cypr - po wprowadzeniu cięć oszczędnościowych - była możliwość zakupu sympatycznych przegryzek na pokładzie (np.calkiem dobre quesadillas, choć ktoś by mógł powiedzieć - gdzie Rzym, a gdzie Krym?).\nWiększość naszych wylotów z Okęcia była poza strefę Shengen (wyjątkiem były Madryd, Paryż, Helsinki, Barcelona, Rzym i Ateny). Więc trzeba było przejść przez kontrolę paszportową (na Okęciu zawsze bezproblemową i szybką, w przeciwieństwie np. do Bangkoku, choć oczywiście trzeba pamiętać, że pasażerów w Warszawie jest o niebo mniej niż w BKK).\nNo i w stronę gate'u. Nasze najczęstsze, dalekowschodnie, loty (Bangkok, Phuket, Hong Kong, Sajgon, Pekin) z przesiadką w Moskwie, Kijowie lub Helsinkach startowały zwykle z bramek 22-25 na terminalu 2, więc droga była dość długa.\nMimo setek odbytych w życiu lotów zawsze denerwuję się przed wylotem, ciągle sprawdzam na monitorach numer gate'u, staram się jak najszybciej tam dotrzeć i dotrzymać godziny boardingu. Moje zdenerwowanie irytowało Asię, trochę się na mnie złościła za widoczne jego objawy. "A ty znowu zdenerwowany! Mimo tylu wylotów! Po co się tak spieszymy, jak dotrzemy na miejsce to będziemy jeszcze czekać a czekać". W przeciwieństwie do mnie Asia była spokojna, i - faktycznie - nie spieszyła się ("jest toaleta, zrobię siku, ty też zrób", "chodź pooglądamy wystawę sklepową"). Moje napięcie opadało, gdy już przy bramce wylotowej upewniałem się, że tak, to właściwe miejsce, to nasz lot (być może powodem mojego zdenerwowania było kilka doświadczeń, np. zamieszanie w Caracas, gdzie do końca nie było wiadomo skąd wylatujemy na Isla Margarita i biegaliśmy od gate'u do gate'u czy też kłus przez Charles de Gaulle w Paryżu, gdy na tranzycie mieliśmy pół godziny do odlotu, przed sobą jeszcze kontrolę paszportową, a informację o gate'cie wylotowym zdobyliśmy po drodze właściwie przypadkowo, tylko dzięki uśmiechowi i świetnej francuszczyźnie Asi oraz życzliwości kogoś z postronnej obsługi - CDG zapamiętaliśmy właśnie jako kompletny bałagan i chaos).\nNa Okęciu w okolicach gate'u 24 był barek z jakimś jedzonkiem, a na dole (zjazd windą) smoking room. W barku braliśmy sobie dwa małe winka i kubki z lodem i zjeżdżaliśmy do palarni. Maleńki ten smoking room, bez miejsc siedzących, tylko z blatami po lewej i prawej stronie od wejścia. Zajmowaliśmy miejsca przy jednym z blatów, sączyliśmy winko, paliliśmy, gwarzyliśmy ("jak fajnie bezproblemowo wszystko poszło", "a co będziemy robić na tranzycie", "a LOT do Bangkoku własnie startuje, może następnym razem polecimy z nimi?").\nAsia nie lubiła smoking roomów. Palenie tak, smród papierosów - nie. W domu zawsze i ciągle wietrzyła i wyrzucała niedopałki z popielniczki, w restauracjach czy kawiarniach - też o to dbała, w razie czego przypominając się obsłudze. W lotniskowych palarniach było zbyt napalone, mówiła, że po jakimś czasie się dusi i zaczyna boleć ją głowa. Więc nieraz uchylała na trochę drzwi, a nawet wychodziła na chwilę zaczerpnąć powietrza.\nZbliżała się godzina boardingu, ja grzecznie już prawie wypiłem swoje winko, a Asia ledwie napoczęła malutką buteleczkę. Mówię: "musimy już iśc". A Asia - jak zwykle - na to: "Jeszcze chwilę... Pewnie, jak zwykle, boarding zacznie się z co najmniej 10-15 minutowym opóźnieniem. Chodź jeszcze zapalimy i spokojnie dosączymy winko". "To ja zerknę na górę, jak tam sytuacja". I prawie zawsze po powrocie raportowałem: "boarding jest opóźniony o 20 minut, to może podzielisz się ze mną swoim winkiem, bo moje się skończyło, i jeszcze sobie zapalimy". To dobre wyczucie czasu przez Asię było szczególnie pomocne, gdy - nie mając statusu Silver Elite - nie mogliśmy wchodzić do samolotu poza kolejką. Wtedy jakoś intuicyjnie "cyrklowała" tak, byśmy przyszli prawie ostatni. Ja mówiłem "czas iść, już 20 minut po godzinie boardingu", a Asia na to "jeszcze chwilkę, przecież nie chcesz stać w głupiej kolejce? A jak by co, to nas wywołają".\nNo i udawało się dotrzeć szybko, bez kolejki, wygodnie, bezproblemowo do naszych miejsc w samolocie, zwykle w ostatnim rzędzie, ulokować bagaże podręczne, rozsiąść się (dwa miejsca bez nikogo obok, a jak był rząd z 3-ma miejscami, to rezerwowałem dwa skrajne i mieliśmy jeszcze więcej przestrzeni, bo środkowe było puste).\nAsia wyciagała z torby różaniec i czasopisma (np. "Angorę"). Oczekiwanie na start umilała sobie lekturą albo "Angory", albo pokładowych magazynów. To czekanie niekiedy trochę trwało. A to ktoś z pasażerów jeszcze nie dotarł (najczęściej z powodu opóźnienia jakiegoś rejsu łącznikowego, ale zdarzało się, że przez opieszałość - mówiłem wtedy Asi: "zobacz jak to jest jak się ludzie nie trzymają godzin boardingu", tak trochę a propos odwlekania przez Nią momentu wsiadania do samolotu, lecz raczej uprzedzająco-wychowawczo, bez pretensji, bo nigdy nie zdarzyło nam się być tymi "spóźnialskimi"). Nieraz opóźnienie startu wynikało z tłoku na pasach, a w zimie - z przedłużającej się procedury odladzanie samolotu. Gdy start naprawdę się odwlekał, czasem - szczególnie po słabo przespanej nocy - zapadaliśmy w drzemkę. Podziwiałem Asię, bo zawsze bardzo bała się latać. Jak to robiła, że całą drogę przez odprawy, kontrole itp. zachowywała całkowity spokój i zimną krew, a przed startem potrafiła nawet trochę przysnąć? Silny charakter, umiejętność koncentracji i prawdziwa odwaga. Po spełnieniu wszystkich "obowiązków pasażera" być może trochę odwlekała wejście na pokład, ale jak już się tam znalazła, to pewnie następowało jakieś rozluźnienie (wylatujemy - wszystko w ręku Boga). A jednak czujność pozostawała: zawsze w momencie startu podawała mi rękę z różańcem i tak połączeni wzbijaliśmy się w niebo.\nWznoszenie, ryk silników już nie tak głośny. A po kilkunastu minutach - bim-bom - "osiągnęliśmy wysokość przelotową i zaraz rozpoczniemy obsługę". Rozpinaliśmy pasy i padało sakramentalne pytanie Asi: "czy dadzą dziś coś na gorąco?". To było trochę żartobliwe, szczególnie w ostatnich latach na tych krótkich rejsach przesiadkowych z Warszawy, ale zawsze też kryła się w tym jakaś nadzieja.


Głosuj: 122 głosów ↑ 127 głosów ↓\nGłosuj: 200 głosów ↑ 145 głosów ↓\nGłosuj: 203 głosów ↑ 199 głosów ↓\nGłosuj: 148 głosów ↑ 136 głosów ↓\nGłosuj: 252 głosów ↑ 210 głosów ↓\nGłosuj: 52 głosów ↑ 58 głosów ↓\nGłosuj: 111 głosów ↑ 91 głosów ↓\nKobiecie przydaliby się trzej mężowie: jeden, żeby ją utrzymywał, drugi, żeby ją kochał - i trzeci, żeby ją bił.\nGłosuj: 152 głosów ↑ 170 głosów ↓\nStarożytni nie oglądali dzisiejszego księżyca, ale dzisiejszy księżyc świecił nad starożytnością.\nGłosuj: 166 głosów ↑ 138 głosów ↓\nStarożytni nie oglądali dzisiejszego księżyca, ale dzisiejszy księżyc świeci nad starożytnością.\nRodzice dali dziecku życie, niebo wyposażyło je w charakter.\nGłosuj: 131 głosów ↑ 102 głosów ↓\nRodzice dali dziecku życie, niebo wyposażyło je w charakter,\nGłosuj: 38 głosów ↑ 29 głosów ↓\nZamiast być niezadowolonym z tego, co dali, lepiej trzymaj to mocno,\nGłosuj: 102 głosów ↑ 86 głosów ↓\nJeśli cel jest jeden, wówczas to, co jest w oddali, zwykle przychodzi,\nGłosuj: 129 głosów ↑ 106 głosów ↓\nGłosuj: 278 głosów ↑ 232 głosów ↓\nDyplomaci nie byliby dyplomatami, gdyby nie dokładali wszelkich starań, aby proste sprawy zagmatwać, a przede wszystkim wszelkie ważne kwestie sztucznie przeciągać.\nGłosuj: 170 głosów ↑ 157 głosów ↓\nŚwiatem , Szwajcarzy , dobry sąsiad nie jest zły , Zniesie kare smierci , kto pamięta , tylko jeden czlowiek , Głodu wiedzy nie zaspokoi , Tomasz Krzysztof Nowacki , Zero , wina stołowe ,\n0,31361s, 7 zapytań


27 stycznia 2008 - Jasełka\nW świątecznie i wciąż bożonarodzeniowo wystrojonej naszej świątyni, bezpośrednio po niedzielnej Mszy św. o godz. 12.00, dzieci i młodzież uczestnicząca w zajęciach z religii wystawiły po raz pierwszy w historii naszej parafii przedstawienie Jasełkowe.\n29 stycznia 2008 - Ośrodek filialny w Wehrheim\nNasza wspólnota parafialna poszerzyła się od początku tego roku o nowy ośrodek filialny w Wehrheim. Na wyraźną prośbę i życzenie mieszkających, w tej oddalonej o 57 km. od Wiesbaden miejscowości, polaków w kościele St. Michael (St. Michaels-Weg 2) będzie odprawiana Msza św. w każdą ostatnią sobotę miesiąca.\n21-23 marca 2008 - Boży Grób\nPo kolejnych wielkopostnych rekolekcjach, wygłoszonych w tym roku (od 9 marca do Palmowej Niedzieli) przez O. Grzegorza Wacławiaka OFMCap. (kapucyna) z Frankfutru, już po raz drugi w historii naszej parafii a pierwszy w kościele Hl. Familie, przygotowaliśmy ołtarz Bożego Grobu.\n18 maja 2008 - Pierwsza Komunia święta\nKu wielkiej radości całej Parafii, po całym roku katechetycznego przygotowania podczas Mszy św. o godz 12.00, po raz pierwszy w swym życiu Komunię św. przyjęło czworo dzieci a troje obchodziło w tym samym czasie Rocznicę swojej I-szej Komunii św.\n3 czerwca 2008 - Spotkanie dekanalne księży\nZa sugestią Rektora Polskiej Misji Katolickiej ks. prałata Stanisława Budyna, odbyło się w naszej Parafii cykliczne dekanalne spotkanie kapłanów. Przybyło nań 19 księży dekanatu zachodniego.\n14 czerwca 2008 - Pierwsze świadectwa\nW naszym kościele Hl. Familie odbyła się pierwsza w historii Parafii uroczystość zakończenia roku szkolnego i katechetycznego podczas której liczna grupa dzieci i młodzieży odebrała swoje upragniona świadectwa.\n21 czerwca 2008 - VI Spotkanie Młodych w Concordii\nJak co roku uczestniczyliśmy w kolejnym VI już Spotkaniu Młodych w Ośrodku PMK w Concordii. Choć udaliśmy się tam prywatnymi samochodami, to u celu wspólnie już w zwartej grupie pod sztandarem Polskiej Parafii Wiesbaden przemierzyliśmy ostatni etap na pieszo rozważając przygotowane przez organizatorów stacje.\n22 czerwca 2008 - Nasi szafarze\nBiskup Limburga Dr. Franz-Peter Tebartz-van Elst mianował pierwszych nadzwyczajnych Szafarzy Eucharystii dla PMK Wiesbaden.\n29 sierpnia 2008 - Promocja ministrantów\nLiturgiczna Służba Ołtarza (LSO) w naszej Parafii, po pierwszej w historii promocji która odbyła się 29 sierpnia (w piątek) podczas Mszy św. o godz. 18.00, składa się z 17 ministrantów (chłopców i dziewcząt w wieku od 11 do 17 lat).\n5 września 2008 - Echa Nocy Kościołów\nTegoroczna 7 już edycja "Nocy Kościołów" w Wiesbaden szczególnie głęboko zapadła w serca i pamięć licznie mieszkającym tu Polakom.