Zdrowie na Plusie: Krótka historia Filii Biblioteki Pedagogicznej w Brzegu\nKrótka historia Filii Biblioteki Pedagogicznej w Brzegu\nFilia Biblioteki Pedagogicznej mieści się w najbliższym sąsiedztwie naszej szkoły. Ci, którzy korzystają z jej zbiorów dokonale to wiedzą. Panie bibliotekarki to przemiłe osoby, nasze dobre znajome i oczywiście członkinie Stowarzyszenia "Zdrowie". Zawsze można liczyć na ich życzliwość i pomoc.\nZapraszamy do zapoznania się z cyklem krótkich artykułów poświęconych ich pracy.\nBiblioteka Pedagogiczna w Brzegu jest filią (jedną z czterech) Wojewódzkiej Biblioteki Wojewódzkiej w Opolu. Powstała w 1950 na parterze budynku przy ulicy Spacerowej 3. Pierwszą kierowniczką była nauczycielka języka polskiego Pani Janina Kucharska. W pierwszym roku działalności biblioteka nie posiadała własnego budżetu, książki pochodziły z darów nauczycieli, przydziałów z WBP Opole i funduszu Inspektoratu Oświaty w Brzegu. W 1950 roku wpisano do inwentarza biblioteki 780 vol. Pierwsza kierowniczka biblioteki była zatrudniona w wymiarze 11 godzin tygodniowo, na tzw. ryczałcie.\nW 1953 r. Kierownictwo placówki objęła pani Maria Dużyńska zatrudniona w wymiarze ½ etatu finansowanym przez Wydział Oświaty w Brzegu. Do lat 60-tych liczba zarejestrowanych czytelników oscylowała w okolicach 60.\nW 1962 roku biblioteka zmuszona była opuścić parter budynku przy ul. Spacerowej dla przedszkola. Księgozbiór przeniesiono do ciemnego pokoju na I piętrze ogrzewanego piecem węglowym. Kierownikiem biblioteki została pani A. Kostańczuk.\nW 1963 roku biblioteka została przeniesiona do budynku przy ul. Hanki Sawickiej 3 (obecni Jana Pawła II). Z uwagi na konieczny remont kapitany w 1968 roku biblioteka ponownie zmieniała adres. Zbiory przeniesione zostały do Ratusza, jednak warunki pracy dalej pozostawały bardzo ciężkie, szczególnie zimą.\nW 1971 roku następuje zmiana kierownika biblioteki, zatrudniona zostaje pani Maria Barg. W tym samym roku Wydział Oświaty otrzymuje nowy lokal dla biblioteki przy ul. Piastowskiej. Są to 4 pokoje, z których 2 zostają przeznaczone na magazyny, pozostałe 2 na Czytelnię, Wypożyczalnię i kancelarię jednocześnie. Po remoncie dnia 29 listopada biblioteka rozpoczyna działalność. Kierownikiem biblioteki zostaje pani Adela Parylak.\nW latach 70-tych biblioteka posiada już swój budżet. Oprócz gromadzenia literatury (szczególnie pedagogicznej) w zbiorach biblioteki pojawiły się czasopisma. Rozpoczęła się również działalność promocyjna, polegająca na organizowaniu wystaw, w tym również systematycznym odwiedzaniu szkół wraz z księgozbiorem.\nW 1973 roku biblioteka zatrudniała już 4 osoby (2 na etacie, pozostałe 2 w niepełnym wymiarze czasu pracy). W grudniu 1974 roku kolejny raz biblioteka została przeniesiona do budynku przy ul. Hanki Sawickiej 5 (do siedziby Miejskiej Biblioteki Publicznej). W 1976 roku biblioteka otrzymała oficjalną nazwę: Pedagogiczna Biblioteka Wojewódzka w Opolu Filia w Brzegu.\n1 lipca 1979 roku kierownikiem biblioteki została Pani Krystyna Maj. W 1981 roku placówka kolejny raz została przeniesiona do lokalu przy ul. Piastowskiej 6. Była to wielka poprawa w stosunku do poprzednich miejsc – było to 6 pomieszczeń o powierzchni 90 m2. Osobne pomieszczenie zostało przeznaczone na kancelarię. Biblioteka uzyskała także nr telefonu, który po niewielkich korektach jest aktualny do dziś.\nKolejną kierowniczką biblioteki była pani Elżbieta Tracz, która pracowała do lipca 1996 roku. Wtedy to kierownikiem została aktualna kierowniczka Ewa Kustra.\nW 1999 roku kolejny raz biblioteka utraciła prawo do lokalu. Oficjalnym powodem była konieczność przeprowadzenie generalnego remontu budynku, czas pokazał, że nie była to prawda. Do dziś, do 2014 roku, takowy nie został przeprowadzony, natomiast w pomieszczeniach biblioteki funkcjonują różne firmy, od sklepu z pamiątkami po fryzjera. Nie trudno się domyślić, że są to firmy, inne niż biblioteka, która z definicji jest instytucją non-profit.\nWracając do 1999 roku, pracownice biblioteki pakowały księgozbiór, jednak atmosfera była bardzo smutna. Nie było dla nas lokalu i tak naprawdę nie było dokąd przenieść biblioteki. Dzięki staraniom Dyrekcji instytucja otrzymała lokal przy ul. Ofiar Katynia 11.\nProblem nie został jednak rozwiązany, z góry było wiadomo, że nie może to być docelowe miejsce. Największym problemem był za mały metraż, do końca nie było możliwości przewiezienia 10 tys. książek, nie było Czytelni, cienka ścianka dzieliła bibliotekę od dyskoteki. W trudnych warunkach biblioteka jednak rozpoczęła swoją działalność 15 listopada 1999 roku. Na krótko. Na początku 2000 roku przyszła wiadomość, że będziemy się przeprowadzać! Wiele starań kosztowało Dyrekcję znalezienie dla nas docelowego miejsca, a potem wykonanie niezbędnych remontów, gdyż budynek nie nadawał się początkowo do naszej działalności.\nOd 1-go lutego do 26 kwietnia ponownie pakowałyśmy zbiory i przeprowadzałyśmy bibliotekę. Wiele wysiłku i fizycznej pracy kosztowała nas kolejna przeprowadzka. Jednak było warto. W końcu jesteśmy u siebie! 26 kwietnia otworzyłyśmy bibliotekę dla Czytelników, 8-go czerwca zorganizowałyśmy oficjalne, uroczyste otwarcie. Do dziś biblioteka mieści się przy ul. Ofiar Katynia 25, w osobnym piętrowym, własnym budynku.\nAutor: Medyk Brzeg o 10:40


Konferencja: 1863. Narodziny nowej Polski | Gender Studies.pl\nKonferencja: 1863. Narodziny nowej Polski\nCelem konferencji „1863. Narodziny nowej Polski” jest wprowadzenie do debaty o powstaniu wątków wychodzących poza nierozwiązywalne dylematy: klęska czy zwycięstwo; duma czy gorycz, nękające Polaków od 200 lat.\nZgodnie z najnowszymi tendencjami rozumienia doświadczenia historycznego konstruującego państwowość nie tylko w kategoriach walki i klęski, należy także doceni głębokie procesy demokratyzujące i modernizacyjne uruchomione przez wypadki związane z Powstaniem Styczniowym. Pytanie: czy Nowoczesna Polska zaczęła się w 1863 roku prowadz i w nowe rejony myślenia o historii. Stawiamy tezę, że 1863 jest końcem Polski Jagiellonów (feudalnej) i początkiem zmian społecznych, czego świadectwem są narodziny ruchu emancypacyjnego, socjalistycznego, narodowego i ludowego. Wraz z tymi zmianami społecznymi pogłębiła się świadomość narodowa mniejszości etnicznych Ukraińców, Litwinów, Białorusinów. Namysłu wymaga też problematyka asymilacji Żydów i rodzącego się nowoczesnego antysemityzmu. Obszarem naszych dyskusji będą także skutki kulturowe popowstaniowych depresji. Uważamy, że trauma miała wpływ na rozwój tak odmiennych talentów literackich jak Orzeszkowa, Sienkiewicz czy Conrad.\nKonferencja spróbuje także docenić całą złożoność doświadczenia zesłania, które dla welu było pierwszym doświadczeniem dalekiej podróży i zetknięciem z innymi obyczajami i językami. Na Syberii i na Kaukazie, zdeklasowani zesłańcy, mężczyźni i kobiety, przeprowadzali pionierskie badania etnograficzne, dokonywali opisów flory i fauny dalekiego wschodu. Aby odpowiedzieć na wyzwania naszych czasów, należy rozszerzyć pole widzenia poza same wypadki wojenne i dostrzec wielopoziomowość dziejącej się historii i nieoczywistość wyborów jej uczestnikówi uczestniczek. Patrząc na długofalowe konsekwencje powstania widać stamtąd i utratę autonomii i rusyfikację, ale także konfiskatę majątków szlacheckich, kasację klasztorów i przede wszystkim narodziny nowej świadomości. Punkt zwrotny, jakim jest powstanie styczniowe, oznacza przyspieszenie zmian społecznych i demokratyzację życia. Pojawiają się nowe ruchy polityczne: nacjonalistyczne, socjalistyczne i ludowe. Ta Nowa Polska nie została doceniona dostatecznie.


GEOFORUM - Geodezja - Krótki wykład: O transformacji - Elipsoidy a układy\nPoznaliśmy już wzory i aplikacje podstawowych odwzorowań: Gaussa-Krügera i quasi-stereograficznego. Kawał roboty za nami, ale do kompletu przeliczeń współrzędnych brakuje jeszcze reguł przechodzenia pomiędzy elipsoidami WGS-84 i Krasowskiego, czy – precyzyjniej – pomiędzy systemami ETRF ’89 i Pułkowo ’42. Matematycznie rzecz ujmując, chodzi o parametry transformacji przestrzennej pomiędzy układami elipsoidalnymi (podstawą do ich określenia powinny być punkty osnów geodezyjnych wyznaczonych ongiś w systemie Pułkowo ’42 oraz obecnie w systemie ETRF-89). Zacznijmy więc od podstaw.\nWspółrzędne zamiast adresu pocztowego\nPozycja dowolnego punktu na powierzchni Ziemi jest określana jednoznacznie na przykład za pomocą współrzędnych geodezyjnych (B, L, H) lub kartezjańskich geocentrycznych (X, Y, Z) w umownym systemie elipsoidalnym (rys. 1.). Te dwa rodzaje współrzędnych traktujemy jako informacje równoważne, ponieważ przejście (przeliczenie) pomiędzy nimi (B, L, H) ó (X, Y, Z) dokonuje się poprzez ścisłe, wzajemnie jednoznaczne formuły matematyczne. Tak więc można powiedzieć, że współrzędne (B, L, H) lub (X, Y, Z) określają równoważnie pozycję lub pełnią funkcję „adresu” punktu (także w znaczeniu dosłownym, o czym można się przekonać oglądając wizytówki niektórych firm geodezyjnych).\nRys. 1. Współrzędne geodezyjne i kartezjańskie centryczne\nWspółrzędne B, L określają pozycję „poziomą” (rzut punktu na powierzchnię elipsoidy), natomiast wysokość elipsoidalna H uzupełnia te dane do pełnej trójwymiarowej informacji przestrzennej. Należy w tym miejscu dodać, że sama wysokość elipsoidalna (geometryczna) nie zastąpi jednak potrzebnych w praktyce wysokości niwelacyjnych (normalnych, czy może quasi-ortometrycznych) w przyjętym systemie wysokości, względem naturalnej powierzchni poziomej (geoidy), a raczej jej praktycznej generalizacji (quasi-geoidy). Z drugiej strony, same wysokości niwelacyjne, bez dołączonego modelu geoidy (quasi-geoidy) względem elipsoidy, nie dają pełnej informacji przestrzennej (geometrycznej) o położeniu punktu. Przekonamy się więc w różnych zadaniach geodezyjnych, że kompletna informacja wysokościowa powinna zawierać dane pozwalające na odtworzenie zarówno wysokości geometrycznej (elipsoidalnej), jak też wysokości niwelacyjnej punktu w przyjętym systemie wysokości. Należy podkreślić, że wiele aktualnych zadań geodezyjnych (w tym transformacje pomiędzy różnymi systemami elipsoidalnymi, tworzenie sieci GPS) ma w pełni charakter trójwymiarowy, w odróżnieniu od zadań klasycznych lub o charakterze lokalnym, sprowadzających się do metod geodezji płaskiej (dwuwymiarowej) lub tzw. płasko-wysokościowej (oddzielnie płaskiej i wysokościowej).


Sportowiec Płocki: Zaczęli z zapałem\nZaczęli z zapałem\nOkoło półtora tysiąca kibiców zgłodniałych widać już szczypiorniaka, przywitało na otwartym treningu w Orlen Arenie piłkarzy ręcznych Orlen Wisły Płock, którzy dziś rozpoczęli przygotowania do nowego sezonu. - Największe wrażenie podczas treningu zrobiła na mnie obecność tylu kibiców, którzy śpiewali swoje piosenki, wznosili okrzyki - czegoś takiego nie widziałem przy takiej okazji przez trzydzieści osiem lat mojej pracy - mówił po treningu miło zaskoczony takim przyjęciem nowy trener nafciarzy Manolo Cadenas (na zdjęciu z Petarem Nenadiciem). W zajęciach wzięło udział 16 zawodników, w tym dwóch niedawno pozyskanych polskich internacjonałów - Marcin Lijewski i Mariusz Jurkiewicz. Ćwiczył także powracający do Płocka Zbigniew Kwiatkowski, który wciąż boryka się z załatwieniem wszystkich formalności związanych z przejściem z Pogoni Gaz System Szczecin oraz trójka młodych piłkarzy, która zgodnie z zapowiedziami dołączyła do treningów pierwszego zespołu.\nTrzej "młodzi" to powracający z wypożyczenia do SMS ZPRP Gdańsk bramkarz Adam Morawski, nie grzeszący wzrostem, ale prezentujący inne cenne w handballu zalety skrzydłowy Mateusz Góralski oraz wyróżniający się wzrostem w drugą stronę, przypominający nieco swoją sylwetką Karola Bieleckiego, Mateusz Piechowski. W zajęciach prowadzonych na placu gry przez Manolo Cadenasa, któremu asystowali Krzysztof Kisiel i Artur Góral, brali udział także Marin Sego, Marcin Wichary, Kamil Syprzak, Muhamed Toromanović, Ivan Nikcević, Petar Nenadić, Valentin Ghionea, Nikola Eklemović, Bostjan Kavas i Adam Wiśniewski. Po rozgrzewce i ćwiczeniach taktycznych piłkarze zafundowali obserwatorom krótką gierkę. Kibice nie tylko miło przywitali piłkarzy, ale także nagradzali brawami zdobywane gole.\n- Gołym okiem widać wielki zapał piłkarzy - krótko podsumował dyspozycję nafciarzy hiszpański trener. Były to drugie zajęcia szczypiornistów Orlen Wisły po powrocie z urlopów. Pierwsze odbyli w środę rano.\n- Jestem przyzwyczajony do nieco innego dochodzenia do wysokich obciążeń - nie krył, wyraźnie zadowolony z przebiegu pierwszego treningu, w wypowiedzi dla klubowej telewizji Wisła TV Marcin Lijewski, który do Płocka powrócił po 11 latach spędzonych zagranicą. - Miasto się zmieniło, hala się zmieniła, klub się zmienił, są tu obcokrajowcy i jest bardzo fajna atmosfera, przynajmniej ja nie miałem problemu z przyjęciem w zespole. Jestem zadowolony, zwłaszcza, że znalazłem już ładne mieszkanie - dodał tegoroczny zwycięzca EHF Velux Ligi Mistrzów.\nPiłkarze na razie będą trenować na własnych obiektach dwa razy dziennie. W drugi weekend sierpnia czeka ich turniej w Kwidzynie, gdzie zagrają z gospodarzami, Pogonią Gaz System Szczecin, Nielbą Wągrowiec i SPR Wybrzeżem Gdańsk. Na 15 sierpnia (godz. 19.00) zaplanowano w Orlen Arenie sparing z SC Magdeburg. Potem na turnieju w Ilsenburgu w Niemczech (17-18 sierpnia) nafciarze sprawdzą swoją formę w meczach z TSV Hannover i Rein Neckar-Loewn, a potem w zależności od wyników z jedną z drużyn z drugiej (B) grupy 24. Międzynarodowego Turnieju Klausa Miesnera (SC Magdeburg, MT Melsungen lub ze szwedzkim Eskilstuna Gulf. Na koniec przygotowań płocczan tradycyjnie czeka turniej w Brześciu (23-25 sierpnia), gdzie w tym roku zmierzą się z Vardarem Skopje (Macedonia), ZTR Zapożem z Ukrainy i z gospodarzami BSK Mieszkowem Brześć.\nPierwszy mecz o dziką kartę z francuskim Montpellier AHB, którym Orlen Wisła zainauguruje oficjalne rozgrywki sezonu 2013/2014 oba kluby chcą rozegrać 29 sierpnia o 20.45 we Francji, o jeden dzień później niż przewidywały to europejskie władze szczypiorniaka. Nowy termin wymaga jednak potwierdzenia przez EHF - Europejską Federację Piłki Ręcznej. Rewanż ma się odbyć w Płocku - 1 września.\nAutor: Sportowiec Płocki o 21:30\nEtykiety: Adam Morawski, Manolo Cadenas, Marcin Lijewski, Mariusz Jurkiewicz, Orlen Wisła Płock, pierwszy trening, piłka ręczna


Dariusz Wasilewski o swojej niechęci do Ludwika Zamenhofa i flagi Unii Europejskiej | Kurier Poranny\nDariusz Wasilewski o swojej niechęci do Ludwika Zamenhofa i flagi Unii Europejskiej\nTomasz Maleta 03.05.2016\nDariusz Wasilewski Wojciech Wojtkielewicz\nDariusz Wasilewski, białostocki radny, zdradza, dlaczego mu bliżej do Tadeusza Truskolaskiego niż do Prawa i Sprawiedliwości. Opowiada też o swojej niechęci do spuścizny Ludwika Zamenhofa i awersji do unijnej flagi.\nCo Pan będzie świętował 1 Maja?\nNic. Nigdy tego dnia nie świętowałem. Pamiętam próby zmuszania do uczestniczenia w pochodach ku czci Marksa, Engelsa i Lenina. Ale jest dzień wolny, święto grilla i czas długiego lenistwa. 1 Maja spędzę z rodziną.\nTo dlaczego tego dnia nadal jest czerwona kartka w kalendarzu. Co prawda w tym roku wypada on w niedzielę, ale taka zbieżność zdarza się raz na pięć lat.\nMyślę, że wynika to z zaniechania albo - co jest cechą dominującą w Polsce - braku odwagi u parlamentarzystów. Znam genezę tego święta, rozumiem, że niektórzy mogą być przywiązani do tradycji socjalistycznej, ale według mnie jest ono zbytecznym reliktem. Pozostało przez zaniechanie.\nZaniechanie, ale czy tylko parlamentarzystów? Pytam o to, bo rok temu podczas obchodów święta Żołnierzy Wyklętych w Białymstoku mówił Pan, że dzięki presji młodych środowisk 1 Marca jest w kalendarzu świąt państwowych. To może w przypadku 1 Maja ze strony tych samych środowisk zabrakło odwagi, by zmienić stan odziedziczony po poprzednim systemie.\nAle wtedy tamta nasza presja spotkała się z wrażliwością polityków, którzy podejmowali decyzję. W przypadku 1 Maja jest też druga strona medalu: trudno odbierać ludziom coś, co jest dla nich przyjemne, więc wszyscy trwają w swoistym zaniechaniu. Zatem niełatwo podejmować decyzję. Święto pracy należałoby świętować pracując.\nTo może w takim razie warto zmienić laudację tego święto na pamiątkę chociażby wstąpienia Polski do Unii Europejskiej - 1 maja 2004 roku.\nJak ktoś chce świętować, to zawsze może. Jednak moim zdaniem podpisanie aktu ograniczającego suwerenność na rzecz biurokratycznego molocha nie jest powodem do radości.\nI dlatego nie lubi Pan flagi Unii Europejskiej? Rok temu napisał Pan interpelację do prezydenta Białegostoku, w której domagał się wskazania podstawy prawnej do eksponowania przy biało-czerwonej niebieskiego sztandaru z 12 żółtymi gwiazdkami. Pisał Pan, że to sąsiedztwo to uszczerbek dla naszej suwerenności.\nBardzo lubię kolor niebieski, ale gwiazdek już nie. W klubie Tadeusza Truskolaskiego mamy pluralizm, więc dlaczego nie miałbym napisać takiej interpelacji? Prezydent pozostał przy swoim zdaniu. W maju podejmę kolejną próbę, tym razem przekonując przewodniczącego rady. Władze się zmieniają, pewna wrażliwość też. To ważna sprawa, bo art. 28 Konstytucji podkreśla wagę barw narodowych. Unia Europejska jest jedną z wielu organizacji międzynarodowych. Jej flaga może wisieć tam, gdzie ma swoją reprezentację. Zresztą taka była opinia Najwyższej Izby Kontroli, która w raporcie z 2005 roku postulowała uregulowanie tej symbolicznej, ale ważnej materii. Tymczasem mamy do czynienie z pewną bezmyślnością. Większość urzędników, która wywiesza flagę Unii w ogóle się na tym nie zastanawia. Ot, jest taki zwyczaj. A to jest syndrom wasalizmu, pewnej nadgorliwości. Potężna międzynarodowa organizacja widocznie wywołuje u niektórych kompleksy. Sprawa nie do pomyślenia w kraju, który dba o własny wizerunek.\nJak premier Beata Szydło w listopadzie zadeklarowało, że na jej konferencjach prasowych w budynkach rządowych nie będzie flagi UE, to był Pan chyba w siódmym niebie.\nMuszę przyznać, że nie mogłem uwierzyć w tą niesamowitą odwagę pani premier, że poszła śladem Wasilewskiego. Ale na serio: wiele osób co do flagi Unii ma podobne odczucia do moich. Bo wystarczy trochę pozytywnego krytycyzmu i zadać sobie pytanie: przecież mamy ONZ, WHO, UNESCO i wiele innych organizacji, a tymczasem eksponuje się symbol podrzędny w hierarchii dyplomatycznej. Dlaczego?\nMoże dlatego, że dzięki tej organizacji, korzystamy z funduszy europejskich. Szkolenia, by po nie sięgąć, prowadzi też Pana firma.\nKorzystamy płacąc nie małą składkę, z ryzykiem odpowiedniego wydatkowania środków, nie mówiąc o ich efektywności. Bruksela reguluje to w innym sposób: jasno nakłada obowiązek wyeksponowania odpowiedniej informacji z symbolami UE. I to jest jak najbardziej w porządku.\nTo jak to się stało, że w ostatnich wyborach samorządowych było Panu bliżej do Tadeusza Truskolaskiego, który 1 maja 2014 roku razem z marszałkiem województwa z PO, bujał na platformie zawieszonej kilkadziesiąt metrów nad ziemią na Rynku Kościuszki podczas festynu na 10-lecie wejścia Polski do Unii, niż do Prawa i Sprawiedliwości. Wydawałoby się, że z tym środowiskiem szybciej znajdzie Pan wspólną drogę.\nOdpowiedź jest prosta: moje poglądy jednak są różne z poglądami PiS-u. Ponadto cenię sobie niezależność. Jestem osobą bezpartyjną, dostałem ofertę od prezydenta jako ekspert w kilku dziedzinach, a ponadto jako reprezentant niezależnego środowiska. Zapomina się też o tym, że prezydent Truskolaski wielokrotnie w ostrych dyskusjach był namawiany do członkostwa w PO, ale za każdym razem się opierał. Odbieram to jako wartość. I dlatego uznałem, że dobrze byłoby, gdyby dla dobra miasta powstała jakaś niezależna - od jakiejkolwiek partii - siła. Ponadto cenię sobie współpracę z wiceprezydenta Adamem Polińskim, który tak samo jak ja stoi mocno na gruncie wartości katolickich, a jednocześnie ma szacunek do pracy organicznej, takiego realistycznego, pozytywistycznego spojrzenia na świat. Zresztą proszę zobaczyć, ile czasu radni PiS i PO marnotrawią na dysputy partyjne. To jest jedność, która sama się napędza.\nMa Pan żal do radnego Marcina Szczudły, że niezależny komitet prezydenta porzucił na rzecz PiS?. Rok temu razem protestowaliście przeciwko przebudowie dawnej kamienicy, w której mieściła się przed wojną synagoga, na siedzibę rady miasta. To było chyba Pana pierwsze publiczne wystąpienie jako radnego.\nMuszę przyznać, że tak po ludzku jest to przykra rzecz. Tym bardziej, że nasz klub jest wolnościowy, odbywa się dyskusja, nie ma jakiegoś dyktatu ze strony prezydenta. Można w pełni się realizować.\nRadny Szczudło w ostatnim wywiadzie dla „Porannego” mówił, że prezydent nie liczy się z głosem swoich radnych.\nPrezydent jest oddzielnym organem, ma sprawnie zarządzać miastem. Gdzie musi, tam konsultuje się z klubem. Jeśli mamy wątpliwości, to asertywnie się pytamy. Ludzie oczekują konkretnej, efektywnej pracy a nie grzęźnięcia w zbytecznym gadulstwie.\nGdy w 2007 roku prezydent przywoził z Japonii decyzję Kongresu Esperantystów, że ten w 2009 roku odbędzie się w Białymstoku i z tą myślą budował i tworzył Centrum Zamenhofa, to miał Pan mu wtedy za złe, że postawił na tę markę?\nNie pamiętam, jakie siedem lat temu miałem myśli, ale mam jednoznacznie krytyczną opinię na temat ideologii, za którą stoi spuścizna doktora Ludwika Zamenhofa. W oparciu o nią nic twórczego i pozytywnego Białystok nie zbuduje. Są to utopijne miraże. Druga sprawa to podejście marketingowe: OK, mamy środowisko esperantystów Białymstoku, niech się rozwijają. Tylko czy miasto musi być akuszerem tego rozwoju? Czy należy przeznaczać pieniądze 300-tysięcznej społeczności na niszowe hobby małej grupy? Uważam, że nie.\nAle esperantyści realizują swoje hobby, niezależnie od działalności Centrum Zamenhofa jako miejskiej placówki. To prezydent doszedł kilkanaście lat temu do wniosku, że warto na spuściźnie Zamenhofa budować wizerunek Białegostoku.\nWyraźnie powiedziałem na sesji, że to są moje poglądy. Niech Pan popyta wśród milczącej większości, takiego zwykłego białostoczanina, co powinno się dotować jeśli chodzi o kulturę. Czy tą wysoką, piękną i silną polską opartą na klasycznych wartościach Piękna i Dobra, czy jakieś marginalne, pseudointelektualne produkty tworzone przez demiurgów tzw. postępu?\nCzuł Pan dumę, jak radni Platformy i dyrektor Centrum „gratulowali” Panu wystąpienia.\nMuszę przyznać, że czułem się zaskoczony. Widocznie zostali wyrwani z klosza poprawności politycznej. Nic poza prawdą i nazwaniem rzeczy po imieniu przecież nie zrobiłem.\nJak to? Dziękowali Panu, że miał Pan odwagę - w odróżnieniu od urzędników magistratu i innych radnych - powiedzieć prawdę o prawdziwych ich zdaniem, poza-oszczędnościowych, przyczynach likwidacji Centrum jako samodzielnej placówki miejskiej.\nDziwili się, że ściana biała jest białą?. Jak powstawało Centrum Zamenhofa, czy ktoś w ogóle zadał sobie pytanie, co niesie za sobą ta ideologia, jakie ma podwaliny, jakie kontrowersje wywoływała w tamtych czasach. Jaki niesie z sobą przekaz. Widocznie wielu poddało się łatwiźnie intelektualnej. Hasła o wiecznym pokoju, zjednoczeniu ludzkości, likwidacji narodów, religii są takie ładne. Tak jak hasło Rewolucji francuskiej Równość, Wolność, Braterstwo a w oryginale było jeszcze - albo śmierć, też ładnie brzmiało. Efekty były straszne. Tak jest z każdą utopią.\nObaw przed tą ideologią nie mieli jednak ci, którzy sto lat po jej narodzinach, przesłanie Zamenhofa w języku esperanckim wysłali w kosmos na pokładzie sondy Voyager.\nSam pamiętam, jak będąc dzieckiem czytałem z zaciekawieniem w „ Kurierze Podlaskim” lekcje esperanto. Ale już wtedy nie pasowała mi ta zielona gwiazdka, nie pasowała (śmiech). Jak ktoś dokona wysiłku i głębiej spojrzy na rzeczywistość, to może znaleźć w tej utopijnej, ślicznej wizji, to coś, co jest rzeczywistym zagrożeniem, np. idea multi-kulti, niszczenia na siłę jednorodności naszej cywilizacji. Efekty są straszne. I stąd pewnie szok u moich adwersarzy na sesji.\nMedia ogólnopolskie twierdzą, że przez Pana słowa, twarzą brunatnego Białegostoku nie jest już łysy kibol utożsamiany z marszem ONR-u, ale menadżer w okularach i krawacie.\nI to jest właśnie takie narzucanie narracji: skrajny podgląd. A przecież ani nie nawołuję do niszczenia czegoś, ani też do skrajnego potępiania. W sferze wolności niech każdy działa jak uważa za stosowne. Spierajmy się na argumenty. Publiczne pieniądze podatników, którzy żyją tu i teraz, nie powinny jednak służyć takiemu projektowi. Wielu filozofów, politologów, historyków zapewne poparłoby mój punkt widzenia. Widzimy jak Europa na naszych oczach popełnia samobójstwo. Dominacja lewicowych ideologii źle się kończy.\nZ drugiej strony prawie dwa tysiące białostoczan podpisało się pod apelem do prezydenta, by wycofał się z pomysłu likwidacji Centrum. Radni Platformy mówili, że to znacznie więcej niż Pan otrzymał głosów w wyborach do rady.\nMoglibyśmy robić w drugą stronę akcję zbierania podpisów. I będziemy mieli takie populistyczne przerzucanie się piłeczkami, kto się bardziej z aktywizował. Przy powoływaniu Centrum zapewne wystarczyło pięć podpisów - samych radnych.\nTo jak Pan sobie teraz wyobraża działalność nowej instytucji powstałej z fuzji CLZ i BOK, bo wiceprezydent Rafał Rudnicki deklarował, że dotychczasowy profil Centrum zostanie zachowany.\nBędę bacznie przyglądał się poczynaniom, ale też w ramach swoich możliwości opiniował propozycje. Ale nie zapominajmy, że wiele zależy od dyrektora Białostockiego Ośrodka Kultury. To on jest kreatorem i strażnikiem suwerenności placówki. Powinna proponować wartościowe projekty, tak by białostoczanie wzrastali duchowo.\nNadal jest Pan honorowym przewodniczącym Młodzieży Wszechpolskiej? Bo na pikiecie przed Teatrem Dramatycznym Pana nie było? Wtedy byliście w cieniu marszu ONR.\nHonory honorami, ale teraz jest nowe pokolenie, które działa, rzuca odważnie Polsce i światu rękawice. I bierze za to odpowiedzialność. Oczywiście sekunduję, a nawet jestem dumny z tej wartościowej, myślącej i odważnej młodzieży. Kibicuję kolegom, ale sam bardziej koncentruję się na projektach tożsamościowych.\nTo tam teraz rozgrywa się walka o ducha i postawy młodych Polaków?.\nTak, na serio traktuję rolę rodziny i kształtowanie nowoczesnego patriotyzmu. Każda dziedzina życia tworzy pewne dobro. Mi zależy, by Polska była takim dobrem dla wszystkich jej obywateli. Nie znajduję się w żadnej formule partyjnej, ale to nie przeszkadza tworzyć dobro wspólne poprzez działania tożsamościowe.\nDziałania tożsamościowe to także program krzewienia tolerancji i przeciwdziałania ksenofobii, które miasto Białystok realizuje od trzech lat. Jak Pan go ocenia?\nW dobrym znaczeniu tolerancja nie jest zła. Jak najbardziej powinniśmy być tolerancyjni, ale też powinniśmy wiedzieć, gdzie jest granica dobra i zła ...\nAnia 03.12.2016 11:38:16\nTo rzeczywiście wspaniały umysł a teraz będzie znowu w Podlaskim Funduszu Zdrowia - o zgrozo to juz degradacja, rozkład i ostateczna analiza.\nGość 05.05.2016 15:23:04\nW dniu 03.05.2016 o 18:43, o napisał:\nKilka lat wstecz, odlatując z lotniska w Waszyngtonie im. Reagana, dałem paszport dla kobiety ze "straży granicznej" . Kobieta była znudzona obowiązkami służbowymi. Kiedy sprawdzała paszport, rozpromieniała mówiąc " Bialystok, Białystok, Bialystok!" W pierwszej chwili myślałem, że spotkałem rodaczkę na obczyźnie. Po chwili jednak, co zaskoczyło mnie " dr Ludwik Zamenhof!". Dlatego myślę, panie Wasilewski, że nazwisko Zamenhof, jest dobrą promocją naszego szarego miasta!\nJeszcze parę takich wywiadów i na wszystkich lotniskach świata usłyszysz "Białystok aha to Wasilewski"\nazx 04.05.2016 10:35:08\njaka wspaniala bajeczka... w stylu morskich opowieści...\no 03.05.2016 20:43:47\nszpital suwałki 03.05.2016 19:47:20\n1. ma olbrzymi majątek patrz oświadczenie majątkowe,\n2. wymysłił Go i dał mu polityczne życie Tadeusz Truskolaski.\nYORGOT 03.05.2016 19:40:00\nW dniu 03.05.2016 o 10:38, zibi napisał:\nczlowiek ograniczony umyslowo.horyzonty myślowe o średnicy zera bezwzględnego.\nJednak ktoś tego pana wybrał na reprezentanta i tych "ktosiów" trochę było. Wniosek? W sporej części jesteśmy społeczeństwem ograniczonym umysłowo. Przykre, ale fakty nie kłamią.\nacan 03.05.2016 14:08:43\nW dniu 03.05.2016 o 11:13, Gość napisał:\nSłysząc co się mówi o Dariuszu W. zapowiadają się ciekawe komentarze .\nFACIO jeszcze nie jest stary A ILE JUZ zajmował ważnych PANSTWOWYCH stanowisk , prezes, dyrektor , szef\n.............mój maż prosze pana jest z zawodu WAZNIAKIEM.\nZnam takich tylko dwóch waznych ludziów Wasilewski i Żalek\nGosc 03.05.2016 13:37:26\nW dniu 03.05.2016 o 10:30, Anna napisał:\nPan Wasilewski nie powinien być radnym. Nigdy bym na niego nie głosowała. Wstyd.\nNie tylko w.wPan nie powinien byc radnym.Jest ich wielu.,ktorzy okazali sie nie dla obywatela.I powinni byc wywaleni na zbity pyszczek.ale kadencja trwa.Dopiero poznajemy ICH kiedy sa nam potrzebni...Niestety okazuje sie ze nawet nie znaja min.....\nGość 03.05.2016 13:13:23\nzibi 03.05.2016 12:38:29\nAnna 03.05.2016 12:30:20\nĄcki 03.05.2016 11:20:36\nA ja kiedyś kupiłem u Darka Wasilewskiego Mein Kampf.\nNie, nie przeczytałem. Tortura dla czytelnika. Ale widzę że Darek namiętnie czytywał to czym handlował. O, serię Poznaj Żyda też miał.\ntubylec 03.05.2016 11:15:11\ndla mnie to JEST ZERO , SMIEC ,KARIERIEROWICZ co ma zawód DYREKTOR a na ciecia nie zasługuje. to Białystok to Wrocław ABY TYŁEK NA STOŁKU mieć.\nNIGDY bym na takie cos nie zagłosował NIGDY\nDziś Wielki Czwartek. Obejrzyj mszę św. Wieczerzy Pańskiej\nŚmiertelny wypadek na "krajowej" 61! Jedna osoba nie żyje


Alpha Polaris PC | GRYOnline.pl\nPolecaneNews 3PoradnikWideoDyskusja 21Kup najtaniejKolekcja gier\nAlpha Polaris Premiera PC\nproducent: Turmoil Games wydawca: Just-A-Game wydawca PL: IQ Publishing Strona oficjalna\nGry podobne do Alpha Polaris\nAlpha Polaris to klasyczna przygodówka typu point & click zrealizowana w konwencji thrillera. Wybieramy się na mroźną Grenlandię, by uczestniczyć w interesujących wydarzeniach z dala od cywilizacji.\nW trakcie zabawy wcielamy się w postać norweskiego biologa Rune’a Knudsena i wyruszamy do tytułowego amerykańskiego ośrodka badawczego Alpha Polaris zlokalizowanego w pobliżu północnego koła podbiegunowego. Główny bohater po przybyciu na miejsce zmuszony jest do stawienia czoła swoim największym koszmarom, których nasilenie wydaje się być w jakiś sposób związane z występującym w okolicy zjawiskiem zorzy polarnej. Fabuła gry pełna jest motywów zrozumiałych dla dojrzałych odbiorców, a istotny element Alphy Polaris stanowią interakcje z innymi naukowcami obecnymi w placówce, którzy nękani są podobnymi wizjami.\nWłaściwa rozgrywka nie odbiega zbytnio od innych klasycznych gier przygodowych. Sterowana przez nas postać zajmuje się staranną eksploracją dostępnych lokacji, badając zarówno pomieszczenia stacji badawczej, jak i przyległe do niej tereny. Ciekawostką jest to, że w grze uwzględniono opcję upływu czasu, co daje możliwość obejrzenia tych samych miejsc o różnych porach dnia. W grze nie zabrakło oczywiście zbierania ważnych przedmiotów i rozwiązywania zagadek, mających swoje uzasadnienie w fabule.\nNa oprawę wizualną Alphy Polaris składają się prerenderowane dwuwymiarowe tła, które połączono z trójwymiarowymi, animowanymi modelami biorących udział w przygodzie postaci. W grze nie zabrakło klimatycznego i dopasowanego do atmosfery tej produkcji soundtracku.\nOcena użytkowników: 8 / 10 na podstawie 168 głosów czytelników.\nOczekiwania czytelników przed premierą: 9.3 / 10 na podstawie 41 głosów czytelników.\nAlpha Polaris cena w dniu premiery: 49,90 PLN\nKlasyfikacja PEGI Alpha Polaris\nAlpha Polaris Wymagania sprzętowe


Nowy produkt petrochemiczny w portfolio ORLEN Unipetrol - KRDP - Pogodnie każdego dnia\nORLEN Unipetrol, w odpowiedzi na zapotrzebowanie na rynku, inwestuje w rozwój oferty produktów petrochemicznych. Dzięki budowie instalacji w czeskim zakładzie w Litvinowie, w drugiej połowie 2022 r., na rynek trafi nowy produkt – dicyklopentadien (DCPD), który wykorzystuje się m.in. w przemyśle motoryzacyjnym, budowlanym, elektrotechnicznym, a także w branży farmaceutycznej i medycznej. Planowana produkcja osiągnie wartość do 26 tys. ton rocznie, co będzie stanowiło ok. 25 procent całkowitych mocy w Europie.\n– Zgodnie ze strategią do 2030 r. chcemy zwiększać udział specjalistycznych produktów petrochemicznych w naszej ofercie. W perspektywie dziesięciu lat to właśnie ten segment ma generować połowę zysków pochodzących z przerobu ropy naftowej Grupy ORLEN. Inwestując w rozwój czeskich aktywów, zwiększamy zyski z działalności biznesowej, ale też wzmacniamy bezpieczeństwo energetyczne w regionie – mówi Daniel Obajtek, Prezes Zarządu PKN ORLEN.\n– Uważnie obserwujemy otoczenie i widzimy, że na światowych rynkach istnieje duże zapotrzebowanie na DCPD, a w Europie mamy do czynienia z deficytem mocy produkcyjnych w tym zakresie. Spodziewamy się wzrostu popytu o kolejne 20 proc. Do 2030 r. na rynkach amerykańskich popyt może wzrosnąć o 40 proc., a w Azji nawet o 60 proc. Dlatego zdecydowaliśmy się zainwestować w budowę własnej technologii produkcji DCPD – wyjaśnia Tomasz Wiatrak, Prezes Zarządu ORLEN Unipetrol.\nWe wtorek pożegnamy Zbigniewa Kędzierskiego


Luizjana - koleje wąskotorowe i turystyczne - Kolej na Podróż\nKolejka miniaturowa w parku rozrywki Carousel Gardens w Nowym Orleanie. Kursuje w weekendy. Brak szczegółowych informacji.\nZabytkowe tramwaje przewożące pasażerów po Nowym Orleanie. Tramwaje kursują na różnych trasach przez cały rok, między innymi po linii St. Charles Streetcar Line. Taryfa normalna.\nPrzejazd zabytkowym tramwajem po Nowym Orleanie na You Tube (08:50)(2015)\nPrzejazd zabytkowym tramwajem po Nowym Orleanie na You Tube (02:17)(2013)\nZabytkowy tramwaj w Nowym Orleanie\n(aut. Paul Sableman, lic. CC-BY, flickr.com)\nPrzejazdy szynobusem przy muzeum w Long Leaf, w przyszłości planowane przejazdy na dwukilometrowej linii Long Leaf – Sandville Road. Miejsce położone na uboczu, samo muzeum to zachowana kolonia robotnicza przy dawnym tartaku (również zachowany) – można tam poczuć atmosferę początków XX wieku.\nStrona internetowa: www.forestheritagemuseum.org\nSouthern Forest Heritage Museum na You Tube (10:00)(2011)\nKolej miniaturowa w Jackson, kursująca w weekendy od marca do października po dziesięciokilometrowej trasie. Kolejka obsługiwana przez parowóz.\nStrona internetowa: www.louisianasteamtrain.com\nCarousel Gardens, Hickory Railroad, kolej w Luizjanie, Luizjana kolej, Luizjana pociągi, New Orleans Streetcars, pociągi w Luizjanie, Southern Forest Heritage Museum


Starania o Powązki dla Bohdana Poręby.\nPo śmierci jednego z najzdolniejszych polskich reżyserów rozgorzała walka o miejsce pochowku. Za życia nie pozwolono mu na pokazanie swoich umiejętności. Twórca „Hubala” był przez władze ciągle szykanowany i nie pozwalano mu na tworzenie filmów, bowiem ich treść była zbyt patriotyczna, brzmiała zbyt mocno po polsku. Chciał tworzyć filmy historyczne, pokazywać ważne momenty z życia narodu polskiego, by młodzież mogła zobaczyć inną stronę medalu opluwanej polskiej rzeczywistości. Pieniądze były dla lojalnych partaczy, których obrazy zdejmowano po kilku dniach projekcji ze względu na puste sale kinowe. Mimo, że mamy olbrzymie pokłady tematów filmowych, to braknie nam wybitnego reżysera, dla którego władze nie chcą znaleźć godnego miejsca wiecznego spoczynku, by przypominał o swoim istnieniu.\nW pamięci Polaków Panie Bohdanie pozostaniesz wielkim Polakiem i wielkim artystą.\nZgodnie z życzeniem powielamy informację o staraniach najbliższych do godnego pochówku.\nLucyna Jakubiak-Poręba 03-728 Warszawa ul. Targowa 33 m. 35\nW związku ze śmiercią mojego męża Bohdana Poręby bardzo proszę o przyznanie dla Niego miejsca w Alei Zasłużonych na Cmentarzu Północnym w Warszawie.\nMój Mąż był zasłużonym reżyserem filmowym, teatralnym i telewizyjnym.\nZrealizował ponad 100 filmów, samodzielnie i w zespole filmowym „Profil”.\nZrealizował między innymi takie dzieła jak:\nHubal, Polonia Restituta, Katastrofa w Gibraltarze i wiele innych.\nWszystkie jego prace odznaczały się najwyższym poziomem artystycznym i patriotycznym.\nKrzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski – 1974 r.\nKrzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski – 1983 r.\nMedalem za zasługi dla Warszawy (Syrenka) – 1975 r.\nZłotą Odznaką Pamiątkową WFF w Łodzi – 1975 r.\nZłotym Medalem za Zasługi dla Obronności Kraju – 1984 r.\nHonorową odznaką Działacza Kultury ZZK – 1971 r.\nZłotą odznaką Zasłużony Działacz Związku Zawodowego Pracowników Kultury i Sztuki\nw Polsce – 1981 r.\nLucyna Jakubiak-Poręba / tel 604 209 895 /\nPełnomocnik Andrzej Sikorski / 602 398 106/\nWarszawa 28.01. 2014 r\nJeśli Pan Minster nie przychyli się do wniosku Wdowy oznaczało to będzie pośmiertną banicję Bohdana Poręby.\nOd Eugeniusz Sendeckiego dowiedziałem się, że jeszcze nie jest ustalone miejsce (a co za tym idzie termin) pogrzebu śp. Bohdana Poręby.\nWdowa po zmarłym reżyserze, Pani Lucyna Jakubiak-Poręba wystąpiła z wnioskiem do ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, p. Zdrojewskiego o zgodę na pochówek na Cmentarzu Powązkowskim. Jestem przekonany, ze każdy, kto czuje się Polakiem powinien poprzeć taki wniosek.\nJeśli Pan Minster nie przychyli się do wniosku Wdowy oznaczało to będzie pośmiertną banicję Bohdana Poręby poza Warszawę gdyż drugim prawdopodobnym miejscem pochówku jest Bydgoszcz, gdzie spoczywają Jego Rodzice.\nKażdy z nas zauważył chyba, że oficjalne media już dawno zaangażowały się w kampanię oszczerstw wobec Pana Bohdana. Ten „zapis” jak widać obowiązuje także po śmierci. Jest to szczególnie haniebne, bo wszyscy wiemy dla kogo NIE brakuje miejsca na Powązkach


Poddasze w sopockiej kamienicy: do pracy i do mieszkania - Galerie foto - urzadzamy.pl\nPoddasze w sopockiej kamienicy: do pracy i do mieszkania (8 - zdjęć)\nNiecodzienna aranżacja mieszkania w kamienicy, której właścicielką jest architekt wnętrz Marta Sikorska, współwłaścicielka pracowni Sikorska i Kiryłowicz Architekci, osoba z pewnością nie będąca minimalistką. W mieszkaniu, z założenia nie znajdziemy typowych aranżacji w konkretnym stylu, jak np. kuchnia w stylu prowansalskim albo angielski salon. Aranżacja wnętrza jest mieszanką tego co lubi, przedmiotów wyjętych z różnych kontekstów, które razem tworzą wyjątkowo spójną całość. W efekcie poddasze w kamienicy stało się wygodnym lokum dla młodego małżeństwa. Po mieszkaniu można swobodnie krążyć. Wchodzić i wychodzić to z jednej, to z drugiej strony, czasem wbrew regułom i zdrowemu rozsądkowi. Do sypialni prowadzą dwie drogi – zwykła przez drzwi z korytarza i awangardowa... przez kabinę prysznicową. Niepraktycznie? Może dla kogoś tak, ale dla właścicielki to doskonałe rozwiązanie, bo w prysznicu i całej łazience, stanowiącej dodatkowy pokój, po prostu lubi spędzać czas, a kąpiel nie jest krótką chwilą, lecz rozciągniętym w czasie rytuałem, koniecznie z muzyką w tle. Można by powiedzieć, że całe mieszkanie jest niefunkcjonalne: za duży salon, za mała sypialnia i garderoba – właścicielom to jednak odpowiada. W salonie doskonale udają się imprezy. Goście swobodnie migrują, okrążają dwustronny kominek, przysiadają.\nPoddasze w kamienicy: przechodnie pokoje jak wygodne futerały\nWłaścicielka – architekt wnetrz z mężem, zadomowiła się w kamienicy na dobre. Mieszka na ostatnim poziomie, na najniższym pracuje. W czasie remontu odnowiła całą elewację. Teraz planuje udomowienie zabytkowej klatki schodowej. Dom żyje więc w rytmach prywatnym i zawodowym, które splatają się bez dysonansów. Pokoje to małe futerały, gdzie się siedzi lub leży. Właściciel mieszkania, historyk sztuki, w gabinecie spędza osiem – dziesięć godzin dziennie, pisząc przy biurku. Żona podobnie. Projektując mieszkanie, właścicielka bardzo dokładnie przyjrzała się domowym zwyczajom. Wszystko, co – nie jest warte zbyt wielkiego zainteresowania (np. pranie, suszenie, prasowanie), zostało wyprowadzone „na zewnątrz” lub pochowane w zabudowach. Kilkanaście metrów kwadratowych zajmują książki - w domowym księgozbiorze jest pięć tysięcy pozycji i wciąż ich przybywa. Mieszkanie jest także oplecione siecią nagłośnienia.\nProjekt kawiarni: wnętrze modernistycznej kamienicy (7 zdjęć)\nSikorska i Kiryłowicz Architekci


Szorty we wzory Spodnie 30 Kolor zgaszony niebieski - sklep internetowy Szachownica\nW szafie każdego mężczyzny powinny obowiązkowo znaleźć się szorty męskie na lato. Dla tych Panów, którzy nie przepadają za klasycznymi modelami wykonanymi z dżinsu, przygotowaliśmy przewiewne, bawełniane spodenki pokryte na całej powierzchni subtelnym printem. Produkt posiada wygodne zapięcie na guzik i zamek błyskawiczny. Szlufki umożliwiają zastosowanie paska w celu odpowiedniego dopasowania szortów do talii. Nieco wydłużone, sięgające do kolan nogawki nie krępują ruchów, gwarantując duży komfort zarówno podczas chodzenia, jak i jazdy na rowerze. Granatowe szorty, wykonane w 98% z elastycznej bawełnianej dzianiny, nadają się na plażę i w góry. Dzięki pięciu praktycznym kieszeniom możesz wygodnie przechowywać w nich telefon komórkowy, klucze czy monety. Wykorzystana w produkcji tkanina zapewnia odpowiednią cyrkulację powietrza i skutecznie wchłania pot.\nSpodenki męskie na lato dostępne są we wszystkich najpopularniejszych rozmiarach (od 30 do 40), a także w dwóch kolorach - granatowym i ciemnozielonym. Aby wybrać odpowiednio dopasowany wariant, zapoznaj się z naszą tabelą rozmiarów. W przypadku, gdy produkt okaże się za mały lub za duży - masz 14 dni na jego zwrot bądź wymianę. Masz dość chodzenia po sklepach stacjonarnych i korzystania z tamtejszych przymierzalni i stania w kolejkach do kasy? Zapraszamy do zakupów w sklepie Szachownica.com.pl - bez wychodzenia z domu. Oferujemy wygodną dostawę zamówień pod same drzwi. Postaw na wygodę i wyróżnij się z tłumu, wybierając spodenki z graficznym printem.\nKod produktu 112LMWELM-004\nROZMIARY: 30 32 34 36 38\nszerokość w pasie 38 40 41 44 47