LITERACKI ŚWIAT CYRYSI: Akceptacja inności\nJuż kilka raz czytałam o książkach tej autorki, że są godne uwagi, bo mają interesujące fabuły. Chciałabym się sama o tym przekonać.\nEwa Książkówka piątek, 11 października, 2013\nJa dalej pasuje, jeśli chodzi o literaturę erotyczną. :)\nMonika piątek, 11 października, 2013\nSłynnego Greya nie czytałam - skutecznie obrzydzony przez nagonkę promocyjną, ale po tę książkę z chęcią sięgnę jeżeli pojawi się np. w bibliotece;)\nmrugamy piątek, 11 października, 2013\nByć może tą książkę komuś sprezentuję, znam kilka osób, które chętnie by ją przeczytały ;)\nMoże ta książka przełamie moje złe doświadczenia z tego typu literaturą, rozejrzę się , pozdrawiam ):\nnatula piątek, 11 października, 2013\nPowieść erotyczna niekoniecznie do mnie trafia, oczywiście próbowała rozpocząć przygodę z tym gatunkiem, ale fanfar nie było, przez co Gray dojrzewa na półce. Dlatego nie wiem jak będzie z moim nastawieniem do tego typu powieści, póki co wolę kryminały :-)\ncóż jedno co muszę przyznać to to że ta kobieta dość dobrze pisze, ale coś wiecznie mi przeszkadza w jej książkach, a jestem już po 3 więc tym razem spasuję;) mimo fajnej i zachęcającej recenzji;)\nCyrysia piątek, 11 października, 2013\nWiesz, mam to samo. Niby wszystko jest ok, ale jakiś szczegół mnie drażni i nie potrafię jasno sprecyzować, co to może być.\na strasznie nie lubię takich sytuacji;) pozdr\nBasia Pelc piątek, 11 października, 2013\nOkładka mnie zachęca, może bym i dała jej kiedyś szansę:)\nStrasznie pochlebne recenzje czytam o książkach Megan Hart i mam ogromną ochotę do nich zajrzeć. Jednak mam już przesyt tej całej erotyki w literaturze, który ostatnio wyrósł jak grzyby po deszczu!\nNatalia H. piątek, 11 października, 2013\nCzasami lubie siegnac po literature erotyczna, wiec nie mowie nie:)\nTajemnica33 piątek, 11 października, 2013\nRewelacyjna książka :) Mnie, podobnie jak Tobie bardzo się podobała :)\nWioleta Sadowska piątek, 11 października, 2013\nGdzieś słyszałam o tej autorce. Intryguje mnie postać głównej bohaterki.\nIzabell C. piątek, 11 października, 2013\nI tym razem mówię "nie" literaturze erotycznej.\nDalia piątek, 11 października, 2013\nSłyszałam o tej autorce ale jakoś ciągle nie mam przekonania do tego typu literatury :) Chyba jeszcze nie nadeszła pora ...:)\nAnnieK piątek, 11 października, 2013\nMoże okazać się ciekawa, więc czemu nie? Jak się natknę na nią to przeczytam.\nMariposa piątek, 11 października, 2013\nJakoś szczerze mówiąc nie ciągnie mnie ani do tej książki, ani jakoś szczególnie takiego typu literatury, wybacz, ale tę książkę sobie odpuszczę.\nli_lia piątek, 11 października, 2013\nŻyjemy w czasach, w których seks jest wszechobecny. Sięgają po niego twórcy reklam, celebrytki, znane z tego, że są znane, kierujące się zasadą ,,wszystko jest na sprzedaż". A jednak nie każdy potrafi tę cielesną bliskość ukazać w taki sposób, aby nie męczyć, nie powodować wymiotnego odruchu czy wręcz zniesmaczenia.\nMyślę, że literatura jest doskonałym rozwiązaniem, oczywiście pod warunkiem, że utrzymuje odpowiedni poziom, tak, jak książka Megan Hart.\ntoska82 piątek, 11 października, 2013\nTwórczość autorki miałam już okazję poznać i z chęcią poznam kolejne jej książki :)\nNie moje klimaty erotyczne, ale polecę siostrze, bo bardzo lubi;)\nNatasha piątek, 11 października, 2013\nO, skoro polecasz to na pewno po nią sięgnę i to pewnie niedługo bo mam ochotę ostatnio na taką literaturę:)\nBellatriks piątek, 11 października, 2013\nKsiążkę tę posiadam, więc pewnie przeczytam ją w najbliższym czasie. Choć nie jest to do końca moja bajka literacka, to jednak coś w opisie z okładki przyciągnęło moją uwagę.\nTo lektur nie dla mnie nie pociąga mnie literatura erotyczna.\nmonalisap piątek, 11 października, 2013\nMoże dla poznania meandrów ludzkiej świadomości i tej oryginalnej fabuły kiedyś się skusze :)\nLubię takie książki. Czytałam już dwie powieści tej autorki. Wspominam miło, więc skuszę się i na tą :)\nCzyli polecasz, ale się zawiodłaś - dobrze zrozumiałem? W każdym razie Hart przede mną, ale widocznie muszę spróbować i to szybko. :)\nNie to, że się zawiodłam. Po prostu ogółem wszystko mi się podobało, ale nie piałam z zachwytu, gdyż dla mnie w dobrym erotyku oprócz ciekawej, przemyślanej fabuły muszę również czuć maksymalne napięcie wytwarzające się pomiędzy głównymi bohaterami tak, by same fajerwerki chciały się odpalać. Mam nadzieję, że rozumiesz, o co mi chodzi :-))))\nTutaj zaś było napięcie seksualne, ale jakby trochę stonowane, dlatego taka moja opinia/ocena a nie inna.\nKsięgarka piątek, 11 października, 2013\nRzadko sięgam po takie książki, ale Twój opis mnie zachęcił. Podróż w meandry ludzkiej świadomości i podświadomości całkowicie do mnie przemawia. Pozdrawiam!\nPo Grey'u unikałam tego gatunku - jednak po Twojej recenzji myślę, że mogłabym spróbować przeczytać coś nowego z literatury erotycznej. Nie mówię nie! Gdyby tylko trafiła mi się taka okazja, sięgnęłabym po tę pozycję.\nNatalia M. piątek, 11 października, 2013\nPiękna okładka i zachęcająca recenzja. Czego chcieć więcej?\nDaga sobota, 12 października, 2013\nCzegoś mi w niej brakuje...\nPolecę ją swej siostrze\nKrucze Gniazdo sobota, 12 października, 2013\nPowiem szczerze, że trochę przeraża mnie ten erotyzm, nie jestem chyba jeszcze gotowa.\nDaria sobota, 12 października, 2013\nPo przeczytaniu "Trzy oblicza pożądania" mam ochotę na więcej książek tej autorki.\nO nie. Zdecydowanie nie jest to książka dla mnie. :)\nrueroue sobota, 12 października, 2013\nTym razem jakoś fabuła nie nie zaciekawiła. :)\nW wolnej chwili chętnie poznam :)\nAnnette Cinnamon sobota, 12 października, 2013\nWidzę, że rozsmakowałaś się w tego typu literaturze ;)\nOd dawna myślę o zapoznaniu się z tą autorką, mam nadzieję, że wreszcie mi się uda :)\nCiekawa, tajemnicza okładka. Na pewno zwróciłaby moją uwagę na sklepowej półce. :)\nKsiążka zupełnie nie w moim guście, dlatego jej nie przeczytam, ale recenzja bardzo ciekawa i zachęcająca. :) Pytałaś się u mnie na blogu o wymianę książki 'Serce w chmurach' i niestety ja owy tytuł miałam wypożyczy z biblioteki. Ale mam nadzieję, że uda Ci się szybko ją zdobyć, bo naprawdę warta uwagi. Pozdrawiam\nOk. Rozumiem. W takim razie muszę ją kupić, bo nie mogę przestać myśleć o tej książce a u mnie w bibliotece niestety jej nie ma.\nKsiążki Anny niedziela, 13 października, 2013\nNie miałam jeszcze okazji poznać twórczości tej autorki, ale Twoja recenzja skutecznie zachęciła mnie do zmiany w tym kierunku :) Zaczynam szukać :)\nDalej mówię "nie" książką erotycznym. Uważam, że istnieją wartościowsze książki :)\nA ja chętnie ją przeczytam, jeśli wpadnie w moje ręce. Zarys fabuły również wydaje się być ciekawy ;)\nAlicja S. czwartek, 17 października, 2013\nI jestem jak najbardziej zainteresowana :)


Jarosław Kaczyński zostanie premierem? |\nPOLSKA / 02.03.2019, godz. 10:47\n- Nie zmienia się premiera, który wygrał wybory, będzie natomiast ocena ministrów - powiedział Jarosław Kaczyński pytany, czy jeśli Prawo i Sprawiedliwość wygrałby wybory parlamentarne rząd pozostałby ten sam, z tym samym premierem. On sam nie rozpatruje wariantu, w którym miałby zostać premierem.\nJarosław Kaczyński zapytany w radiu RMF FM, czy jeśli PiS wygrałoby tegoroczne wybory, byłby dalej ten sam rząd, z tym samym premierem i ministrami, odpowiedział:\nUsiądziemy wtedy w gronie kierownictwa partii, pewnie Komitetu Politycznego, i będziemy rozmawiać. No, ale nie zmienia się premiera, który wygrał wybory. Jeżeli chodzi o premiera, to ja tutaj takich możliwości nie widzę\n"Natomiast, jeśli chodzi o ministrów, to - dodał szef PiS - będzie ocena poszczególnych osób". Zaznaczył przy tym, że "nie jest tak, że ktoś, kto odchodzi, to zawsze odchodzi dlatego, że źle działał". Jarosław Kaczyński wskazał, że czasem "po prostu ktoś inny może być lepszy, albo ktoś jest zmęczony, albo będzie przesuwany do innej pracy, albo (będzie) przerwa w tego rodzaju zajęciach".\nBo ja uważam, że ten rząd jest rządem dobrym (...) generalnie rzecz biorąc jestem zadowolony z tego rządu, co nie oznacza, że nie ma różnego rodzaju mankamentów, bo oczywiście mankamenty są zawsze, zawsze można je znaleźć i dobra opozycja jest po to, żeby takie mankamenty znajdować i pokazywać, a nie po to, żeby prowadzić wojnę totalną pod hasłem "ulica i zagranica"\nZapytany, czy skoro tak, to wariant w postaci jego jako premiera, nie wchodzi w grę i on go nie rozpatruje, Kaczyński odpowiedział, że nie rozpatruje.\nTrudno w życiu społecznym powiedzieć coś na pewno, ale ja zdaję sobie sprawę, że za chwile będę miał 70 lat - i oczywiście bywali i dużo starsi politycy pełniący różne wysokie funkcje, i w tej chwili są na scenie światowej nawet dużo, dużo starsi, ale ja też wiem, że w Polsce takiej tradycji gerontokratycznej nie ma. W Polsce kariery polityczne kończyły się na ogół w okolicach siedemdziesiątki, o ile nie przerwała ich przedtem śmierć albo jakieś inne wydarzenia. Biorę to pod uwagę. To nie oznacza, że się w tej chwili gdzieś wybieram, że chcę odchodzić, ale też uważam, że to, że ludzie o pokolenie ode mnie młodsi przejmują ster, czy już przejęli w wielu wypadkach ster, to jest zjawisko dobre\n- powiedział Kaczyński podkreślając, że to, iż PiS, partia będąca kontynuacją Porozumienia Centrum, będzie trwała, że są kolejne pokolenia polityków, które będą mogły ją prowadzić dalej "to jest ogromna satysfakcja".\nBardzo bym chciał, żeby Bóg pozwolił mi, żebym mógł jeszcze na to popatrzeć, ale już tak troszkę z boku\nTEMATY: Jarosław Kaczyński, PiS, premier


Odwiedziny doga. Szansa czy zagrożenie? - Blogi o psach - Psy.pl | Psy.pl\nOdwiedziny doga. Szansa czy zagrożenie?\nW moim życiu znowu zajaśniało słońce - Tuwim przyjechał na dwutygodniowe wakacje. Za każdym razem, kiedy odwiedza mnie i Django, w naszą uporządkowaną i przewidywalną codzienność wkrada się szaleństwo i karnawał. Życie zaczyna toczyć się kompletnie innym rytmem, w mieszkaniu jest chaos, na spacerach jest armagedon, a w moim sercu jest wiosna i kwitną bzy.\nTuwim był moim pierwszym psem, więc na zawsze pozostanie dla mnie archetypem psa. Wszystko, czym jest ten pies, wszystkie jego cechy, zarówno te, dzięki którym jest kimś znacznie więcej niż psem, jak i te, które sprawiają, że jest upierdliwy i trudny w obsłudze – będą dla mnie punktem wyjścia i kompasem w psim świecie. Każdy pies będzie już zawsze „mniej”, „bardziej”, „szybciej”, „wolniej”, „częściej” lub „rzadziej” niż Tuwim.\nObecnie odpuszczam więc wszystkie inne aktywności poza pracą zawodową i jakimiś szczątkowymi obowiązkami domowymi, i poświęcam cały wolny czas moim psom. Chodzimy na spacery, ćwiczymy, bawimy się, leżymy – czyli wszystko, co robimy z Django, ale wiadomo – sto razy bardziej, BO TUWIM.\nTuwim wpada na pomysły, dyktuje warunki, jest w centrum wydarzeń, a my z Django wymieniamy porozumiewawcze spojrzenia i siłą rzeczy wchodzimy we wszystko, co proponuje ten wulkan energii w psiej skórze. W ciągu dnia próbujemy nadążyć za jego tempem, a wieczorami cierpimy na bezsenność, wsłuchując się w jego chrapanie i senne gonitwy na posłaniu.\nNie wiem, w jakim narzeczu mówicie, czy mieszkacie w tej części Polski, w której zabawę polegającą na delikatnym uderzeniu głową w czółko dziecka mówi się „baran buc”, czy też w tej, w której mówi się „baran tryk”, w każdym razie na pewno wiecie, o jaką zabawę chodzi.\nTuwim też ją zna i bardzo lubi ją inicjować, bez względu na to, czy ja również podzielam jego entuzjazm do tej formy rozrywki. Niestety Tuwim jest też dość oporny, jeśli chodzi o stosowanie się do reguł tej zabawy i, po pierwsze, nie daje szans przygotować się na uderzenie, bo zanim je wykona, nie powtarza parokrotnie: „baran, baran, baran, baran”. Po drugie, nie uznaje zasady, że uderzenia mają być delikatne. Po trzecie, nie jest jakoś przesadnie przywiązany do założenia, że powinien trafiać w czoło. I tak trzy dni temu trafił w mój nos.\nNie wiem, jak to ująć obrazowo. Powiedzmy, że z wyrażenia „krew, pot i łzy” nie było tylko potu. Łzy w końcu też ustały, ale krwią smarkam do dzisiaj. Mama mówi, że nos mam trochę spuchnięty, ale chyba po prostu nigdy nie zauważyła, że jako jedyna z rodziny mam nos inspirowany Niną Simone (co mnie osobiście napawa dumą, żeby nie było).\nTak czy inaczej, nos naprawdę mnie boli. Nie jest złamany, bo nie sądzę, żeby dało się na dłuższą metę funkcjonować ze złamanym nosem bez morfiny, ale muszę przyznać, że od kilku dni pędzel do pudru to narzędzie tortur. Co tam pędzel, krzywdzi mnie nawet wdychane powietrze. Z listy potencjalnych zawodów, które mogłabym wykonywać, jak dorosnę, wykreślam pozycję „bokser”.\nTuwim to ten rodzaj przyjemnego w obsłudze gościa, któremu smakuje wszystko, co tylko przyrządzę. Codziennie serwuję mu suchą karmę na różne sposoby: czasem nasypuję ją lewą ręką, czasem prawą, jednego dnia nabieram garściami, innym razem kubkiem, a on – codziennie usatysfakcjonowany – zjada ją do ostatniego okruszka.\nPatrzę wtedy na Django-niejadka, a moje oczy pytają: „I co? Nie wstyd ci? Nie możesz wziąć przykładu z brata?”. Django bierze sobie to wszystko do serca i przekłada się we śnie na drugi bok. Pod względem jedzenia Tuwim byłby więc wnukiem idealnym – jest głodny dwadzieścia cztery godziny na dobę i nigdy nie mówi, że coś mu nie smakuje.\nSkazani na zawał\nTuwim jest nocnym podjadaczem i nigdy – nawet o trzeciej w nocy – nie traci nadziei, że jedząc ostatni posiłek, rozsypał wokół miski kilka chrupek. Jeśli niczego cennego nie znajduje, przystępuje do ostatniego przeglądu swojej ukochanej butelkowej zabawki, wprawiając w ruch nie tylko plastikowe butelki, ale również przedsionki mojego serca.\nOstatecznie – bez względu na godzinę – przechodzi do próby zakomunikowania mi, że nastała pora karmienia. Wzorem więźniów z amerykańskich filmów, którzy furkoczą blaszanymi kubkami o kraty swojej celi, zaczyna walić głową w miskę, która z łoskotem uderza o ściany i prawdopodobnie budzi połowę naszego bloku mieszkalnego. Tak, wiem, powinnam chować miskę po posiłku. Obiecuję, że przypomnę sobie o tym dziś w nocy.\nSkoro o hałasie mowa, to przypomniałam sobie właśnie o jeszcze jednej istotnej różnicy między moimi psami. Chodzi o otrzepywanie się. Kiedy otrzepuje się husky – fakt faktem, w powietrze wzbija się tabun sierści, ale brzmi to jak trzepot kolorowych skrzydeł motyla o poranku. Kiedy otrzepuje się dog – jego fafle i uszy urządzają prawdziwy koncert na instrumenty perkusyjne. Walt Disney powinien wykorzystać ten odgłos w kreskówkach, kiedy bohaterowie policzkują się wzajemnie w trybie fast forward.\nWprowadziłam w naszym życiu nową, świecką tradycję i codziennie po powrocie z pracy pytam moje psy, czy były grzeczne. Obaj patrzą na mnie niewinnym wzrokiem i z przekonaniem kiwają głowami. Djangowi może bym i uwierzyła, ale niestety trwa okres linienia, więc Tuwim ma w pysku stanowczo za dużo haszczego podszerstka, bym mogła kupić tę ich historię o leniwym dniu spędzonym na drzemaniu i przeciąganiu się.\nWbrew obiegowej opinii – linieją również rasy krótkowłose, jak dog niemiecki, i niech przeklęty będzie ten, kto pierwszy napisał w internecie, że z krótką sierścią jest mniej kłopotu, niż z długą.\nTuwim codziennie rozsiewa wokół siebie miliony małych igiełek, które wbijają się w tapicerowane meble, pościel, łazienkowy dywan i wszystkie możliwe części garderoby. Dzień i noc jestem więc narażona na nagłe ukłucia w najmniej spodziewanych miejscach. Podrapanie się nic nie daje, bo igła tkwi, jak tkwiła, trzeba ją chwycić w palce i próbować wyjąć spomiędzy włókien tkaniny. Długie minuty spędzam teraz na oglądaniu elementów garderoby pod światło i wywijaniu ich na wszystkie strony, by znaleźć zabłąkany sztylet.\nSierść Tuwima nie ma litości i kłuje także w czasie spaceru. Idę więc parkiem z dwoma psami, jest minus dziesięć na dworze, więc wyglądam jak przybysz z Matplanety, i co jakiś czas chwytam to rękaw, to nogawkę w palce, próbując uwolnić się od wbijającego się w ciało ostrza, a przechodnie myślą, że muszę być okropnie samotna, skoro sama siebie podszczypuję na spacerze.\nMogłabym jeszcze długo wymieniać różne zabawne aspekty życia z Tuwimem. Jest tego mnóstwo, nie ma dnia, żeby ten pies nie poprawił mi humoru swoim głupkowatym zachowaniem. Przede wszystkim jednak Tuwim jest najbardziej uczuciowym psem, jaki stąpa po Ziemi. Tu już nawet nie chodzi o rozdawanie buziaków, przytulanie się czy siadanie na kolanach. Tu chodzi o tę radość, z którą wita mnie w progu i którą potrafi zarazić nawet powściągliwego Django do tego stopnia, że w tym tygodniu obaj czekają na mnie w drzwiach.\nBo choć Django też jest na swój sposób uczuciowy, to jego przywiązanie na co dzień można by opisać tak: „O… widzę, że udajesz się w stronę szafy. Pozwól, że powiodę za Tobą wzrokiem, a jeśli dystans zwiększy się ciut za bardzo – pozwolę sobie potowarzyszyć Ci w tej wędrówce swą nienachalną osobą”.\nTuwim z kolei przywiązany jest bardziej na zasadzie: „Oesu gdzie idziesz nie odchodź już nigdy się nie spotkamy nie rób tego kocham cię poczekaj idę z tobą idę czekaj na mnie błagam nie idź!”.


RITA | Teatr Dramatyczny im. Jerzego Szaniawskiego w Wałbrzychu\nŁukasz Grzegorzek, reżyser dotychczas kojarzony wyłącznie z filmem, przygotowuje w naszym Teatrze monodram RITA. W tytułową rolę wcieli się Karolina Bruchnicka, która poznała się z reżyserem na planie ich nagradzanego filmu „Córka trenera”.\nSpektakl RITA to historia jednej z najbardziej nowoczesnych i awangardowych kobiet ubiegłego stulecia – Rity Gombrowicz. Postać kobiety – zagadki, przyjaciółki Salvadora Dalego i jego żony Gali oraz wielu twórców francuskiej awangardy, staje się pretekstem do opowiedzenia o kobiecej sile, potrzebie zarówno niezależności, jak i głębszego uczucia.\nNiedoskonała namiętność. Te słowa najlepiej obrazują relację pomiędzy dwójką rozbitków życiowych, Kanadyjką Ritą Labrosse i Polakiem Witoldem Gombrowiczem. Dzieliło ich sporo. Trzydziestoletnia różnica wieku, seksualność, wychowanie, cielesność, marzenia, stosunek do miłości. Łączyła odwaga w życiowych decyzjach. Poznali się w 1964 roku w Royaumont we Francji po 24-letnim pobycie Gombrowicza w Argentynie. Ona miała 25 lat, on 60 i już wtedy chorował na astmę. Bardzo szybko zamieszkali w Vence, gdzie przeżyli razem ostatnie lata życia pisarza. Rita nawet nie wiedziała, że ten przystojny i inteligentny imigrant z Polski jest świetnym pisarzem. Dopiero gdy zaczęli żyć pod jednym dachem, Rita zapoznała się z jego twórczością. Tym bardziej fascynują jej wybory. Dlaczego zamieszkała z sześćdziesięcioletnim starcem, choć mogła związać się z wieloma innymi mężczyznami? Dlaczego stała się jego sekretarką, zawieszając swoje zawodowe ambicje i doktorat? Jak jej się udało zbudować otwarty związek, który zakładał przelotne romanse z obydwu stron? Ile w Witoldzie było z ojca Rity, który powiedział jej kiedyś: „Jesteś ładną dziewczyną, wyjdziesz za mąż, więc po co ci studia?” Pewne jest, że Rita ostro walczyła w relacji z Witoldem o podmiotowość i wolność. Często pytana o swój związek ze starszym i schorowanym mężczyzną, Rita odpowiadała: „Życie, wtedy kiedy je przeżywamy, jest tajemnicą” i to w Ritę z tamtego burzliwego okresu wciela się Karolina Bruchnicka. Kreuje postać żony Gombrowicza, poszukując w niej zarówno silnej, nowoczesnej kobiety, jak i ofiary wielkiego uczucia. Dzielnie znosiła najpierw humory Witolda, potem jego przygody z miejscowymi chłopcami, w końcu postępującą chorobę. Była jego muzą, powierniczką, gosposią, pielęgniarką, tłumaczką, sekretarką. Ritaelas, tak ją nazywał Witold: Niestety, Rita. Dając do zrozumienia, że jest na nią skazany. „Miłość jest jak konkurs małych poświęceń” mawiał Gombrowicz – monodram Bruchnickiej i Grzegorzka trafnie zadaje pytanie o ilość i prawdziwą wagę tych poświęceń.\nTekst i reżyseria: Łukasz Grzegorzek\nKostiumy: Anna Sikorska, Karolina Mazur\nWideo i światła: Weronika Bilska\nObsada: Karolina Bruchnicka ze specjalnym udziałem Marka Kality\n***Łukasz Grzegorzek. Reżyser i scenarzysta. Absolwent Wydziału Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. Długo zajmował się realizacją zwiastunów telewizyjnych oraz reżyserował reklamy, a w 2016 zadebiutował filmem fabularnym „Kamper”, który był powiewem świeżości w polskim kinie i zdobył nagrodę dla najlepszego debiutu pełnometrażowego na Raindance Film Festival. Jego drugi film – „Córka trenera” – otwierał festiwal Nowe Horyzonty we Wrocławiu w 2018 r., otrzymał nagrodę publiczności na Forum Kina Europejskiego Cinergia oraz uznany został najlepszym filmem młodzieżowym na Cottbus Film Festival.


Projekt nowelizacji prawa farmaceutycznego wkrótce w Sejmie - Blogi Kancelarii Domański Zakrzewski Palinka\n28 sierpnia 2014 Tomasz Kaczyński | Jan Pachocki Leki\nNowelizacja wprowadza między innymi następujące zmiany:\ndefinicję „sfałszowanego produktu leczniczego”, celem odróżnienia go od innych, nielegalnych produktów leczniczych;\nnowe Dobre Praktyki Dystrybucji (GDP);\nujednolicenie przepisów odnoszących się do zezwoleń na wytwarzanie i import produktów leczniczych;\nnowe obowiązki importera substancji czynnej (API);\nzgłaszanie przez podmioty prowadzące apteki ogólnodostępne albo punkty apteczne informacji o planowanym rozpoczęciu prowadzenia wysyłkowej sprzedaży produktów leczniczych.\nWkrótce na naszym blogu ukaże się dłuższa analiza zmian wprowadzanych przez nowelizację prawa farmaceutycznego.\nTagi Dobre Praktyki Dystrybucji (GDP) nowelizacje prawo farmaceutyczne sfałszowany produkt leczniczy


Idealne szafki do łazienki stojące - Mirat eu - Ogłoszenia | Bezpłatne Ogłoszenia Cała Polska. Rzeczy nowe i używane.\nnr ogłoszenia: 9589\nInternetowy sklep ’Mirat’ to propozycja przeznaczona dla osób szukających modnych oraz innowacyjnego wyposażenia do biura i domu, tudzież bogatego asortymentu produktów do ogrodu oraz domu.\nOferowane meble do domu stanowią szeroką gamę produktów w różnym stylu, przystosowanych do każdego pomieszczenia. W naszej ofercie posiadamy między innymi meble biurowe, kuchenne, pokojowe, łazienkowe, meble dla dzieci, krzesła, stoły szklane, jak i wieszaki do garderoby. Produkty w ofercie sklepu meblowego Mirat wyróżnia wyjątkowość, stylowość, wygoda użytkowania oraz wysoka jakość wykończenia.\nZdajemy sobie sprawę z tego jak bardzo ważne jest wyposażenie domu i ogrodu. Fotele i krzesła biurowe, dekoracje do ogrodu i domu, meble ogrodowe, zegary, urządzenia oraz narzędzia to jedno z wielu propozycji jakie stworzyliśmy szczególnie dla Ciebie.\nWychodząc naprzeciw oczekiwaniom klientów nieustannie wzbogacamy swoją ofertę o kolejne towary w atrakcyjnych cenach.


Masz czarne myśli? Zobacz, czy to nie depresja\nGłówna Bez kategorii\tDepresja – jak ją rozpoznać?\nEksperci są zgodni, że depresja to choroba XXI wieku. Niestety wciąż zbyt mało mówi się o tym problemie. Za często choroba nie jest rozpoznana i co gorsza – nie jest leczona, co nierzadko prowadzi do tragedii. Warto wiedzieć, jak objawia się depresja i jak jej zapobiegać.\nCzym jest depresja? Niegdyś ludzie uważali, że to wymysł, że ktoś nie ma nastroju i zamiast wziąć się w garść – użala się nad sobą i swoim losem. Na szczęście pogląd ten uległ zmianie i coraz więcej osób jest świadomych, jak straszna jest to choroba. Depresja może dopaść każdego – nie tylko dorosłych, ale i dzieci. Jeśli w porę nie rozpocznie się leczenia, może skończyć się tragicznie. Jeśli więc masz czarne myśli, nie masz siły, by wstać z łóżka – zastanów się, czy to nie depresja. Wówczas niezwłocznie należy udać się do specjalisty.\nDepresja jest zaburzeniem psychicznym. Nie mija sama – konieczne jest wdrożenie leczenia. Objawia się przygnębieniem, uczuciem niepokoju, ciągłym smutkiem (nawet, gdy wszystko się układa po myśli chorego). Nie ma konkretnej przyczyny tego przygnębienia, pojawia się znikąd. Do tego dochodzi brak energii życiowej, problem z emocjami, czarne myśli. Wszystko przestaje być istotne. Oprócz tego pojawiają się problemy ze snem, większość chorych ciągle jest niewyspana i zmęczona, najchętniej nie opuszczałaby łóżka – poza tym i tak nie widzi sensu, by to robić.\nZazwyczaj u chorego pojawia się też problem z koncentracją. Wszystkie te objawy utrzymujące się długo mogą świadczyć o depresji. Dlatego trzeba udać się do psychiatry, by to zweryfikować i jeśli zajdzie potrzeba – podjąć leczenie. Trzeba pamiętać – ta choroba nie mija sama! Osoba bardzo chora często ma myśli samobójcze i zaburzenia apetytu (z reguły szybko traci na wadze).\nCo ciekawe, u chorego na depresję pojawia się nie tylko tzw. ból psychiczny, ale i fizyczny. Chorzy często skrążą się na ból całego ciała. Najczęściej pojawiają się dolegliwości żołądkowo-jelitowe, bóle pleców głowy, podbrzusza itp.\nWyróżnia się dwa typy depresji – uwarunkowaną biologicznie, czyli endogenną i psychologicznie, czyli egzogenną. Pierwsza z nich często jest genetyczna – jeśli mama, ojciec czy dziadkowie chorowali na depresję, to mamy większe prawdopodobieństwo, że i nam się przytrafi. Z kolei drugą typ związany jest z jakimś traumatycznym przeżyciem – np. chorobą, rozwodem, czy śmiercią bliskiej osoby. Zdarza się, że wpływ na nią mają też przyjmowane leki.\nWarto wiedzieć, iż w obecnych czasach nawet 10% społeczeństwa zmaga się z depresją. Osób tych ciągle przybywa. Bardzo ważne jest, by reagować, gdy tylko zauważymy niebezpieczne objawy tej choroby u siebie lub kogoś ze swoich bliskich. Szybko podjęte leczenie może im zaradzić.\nNie wolno bagatelizować depresji. Szacuje się, że z jej powodu rocznie umiera nawet do 800 tys. osób. Zaniedbana depresja wielokrotnie jest przyczyną samobójstw. Mówi się, że w najbliższych latach choroba ta zostanie uznana za jeden z najpoważniejszych problemów dotyczących zdrowia na całym świecie.\nDepresja jest bardzo trudną chorobą jeśli chodzi o leczenie. Jest ono długotrwałe i często trwa tak naprawdę całe życie. Niestety, depresja ma także tendencję do nawrotów, które mogą być silniejsze i bardziej niebezpieczne. Chory nierzadko musi przyjmować specjalne leki przepisane przez psychiatrę. Na ich efekty trzeba czekać nawet do 10 tygodni.\nWiele osób musi chodzić na terapię – indywidualną lub grupową, w zależności od stadium choroby (decyduje o tym psychiatra). Osoba chora bardzo często uważa, że sama sobie poradzi z problemem i nie chce prosić o pomoc, dlatego w tej kwestii trzeba być nieugiętym. Współcześnie działają nawet anonimowe telefony dla tych, którzy podejrzewają depresję u siebie, czy bliskich sobie osób. Jest także wiele grup wsparcia i darmowych spotkań – w każdym większym mieście, z których można skorzystać, by upewnić się, że nie mamy do czynienia z tą chorobą.


Archiwa: Bez kategorii - Startup Academy\nPodczas tegorocznego Światowego Tygodnia Przedsiębiorczości ponownie mieliśmy okazję przeprowadzać warsztaty w Białej Podlasce. W wydarzeniu Startup Shaker E-commerce, które odbyło się w dniach 13-14 listopada w Urzędzie Miasta Biała Podlaska, wzięło udział 48 uczniów z 8 szkół. Startup Shaker otwiera wiele nowych możliwości dla młodzieży i pozwala im rozwinąć kompetencje nie tylko przydatne podczas prowadzenia […]\nCoraz młodsi ludzie zaczynają swoją przygodę z biznesem, dlatego bardzo ważna jest edukacja młodzieży w zakresie przedsiębiorczości. Problemem jednak, często jest brak odpowiednio wyszkolonej kadry nauczycielskiej, która mogłaby przekazać uczniowie wiedzę w temacie rozwijania własnych startupów. Starostwo Powiatowe w Raciborzu we współpracy ze Startup Academy podejmuje to wyzwanie realizując nowy projekt pn. Szkoła Młodych Przedsiębiorców. Co […]\nTa jesień obfituje w niesamowite wydarzenia dla firm z branży e-commerce, a 9 listopada nadejdzie kolejne z nich! semKRK to cykliczne spotkania branży SEM, które są czymś więcej niż zwykłą konferencją. To spotkanie, na którym społeczność znana sobie głównie z grup Facebooka i forum spotyka się na żywo, wymienia doświadczeniami i rozwija swoją wiedzę. semKRK […]\nRuszyła rekrutacja do 3. edycji projektu Startup Małopolska organizowanego przez Urząd Marszałkowski Województwa Małopolskiego oraz Startup Academy. To kolejna szansa, by wziąć udział w programie akceleracyjnym, który pomoże Ci w rozwinięciu firmy. Program składa się z pięciu segmentów. Pierwszym elementem są warsztaty wprowadzające, dzięki którym uświadomisz sobie, nad czym należy popracować w Twojej […]


Szczerze o podróżach w pojedynkę i życiu na Bali. - Tam i z Powrotem\nHome » Szczerze o podróżach w pojedynkę i życiu na Bali.\nSzczerze o podróżach w pojedynkę i życiu na Bali.\nOd jakiegoś czasu staram się udowodnić tezę, że życie jest krótkie i nie ma sensu marnować go na rzeczy, które nie sprawiają nam radości. Na starość powiecie sobie: “Mam zajebisty samochód, dom, drogie ciuchy, ale zabrakło mi czasu na życie.” Wiem jak to jest pracować po dwanaście godzin dziennie. Wiem jak to jest starać się wykorzystać każdy możliwy moment na to, aby się od tego oderwać. Nie da się. Myślisz o tym, że musisz więcej. Największą różnicą między życiem w Polsce, a na Bali jest fakt, że tam nie dotarł jeszcze ten pęd. To dlatego tak wielu ludzi z całego świata uciekło na rajską wyspę, gdzie nikt nie sądzi, że urodził się tylko po to, aby zarabiać pieniądze i gdzie wreszcie mając święty spokój można cieszyć się życiem.\nOd czego się zaczęło? Grubo ponad rok temu rzuciłam wszytko i przeprowadziłam się na Filipiny. Później zwiedziłam Kambodżę, Bali, Tajlandię, wróciłam do Polski, odwiedziłam znajomych na Majorce, wybrałam się do Kanady i spontanicznie trafiłam na Dominikanę. Wtedy już wiedziałam – będę mieszkać na Bali. W grudniu tamtego roku zrealizowałam swoje marzenie. Święta w Bangkoku, gorączka w Singapurze, kilka dni zdalnej pracy w Kuala Lumpur, wizyta u Australijczyka w Perth. Dużo się działo, a o wszystkim opowiadam bez ściemy. Kradzieże, próba porwania, wypadki na skuterze. Czasami nie było lekko, ale na pewno zabawnie.\nSwoje historie opisuję na fanpage’u Pieluszka na Fali, ale w związku z tym, że przez chwilę jestem w Polsce moją opowieść mogę przedstawić Wam na żywo. Zobaczycie również zdjęcia moje oraz Bartka Samca i Eweliny Wojtas.\nZastanówcie się czego tak właściwie chcielibyście się ode mnie dowiedzieć. Wskazane jest nawet spisanie sobie pytań na kartkach. Uwaga. Jeśli interesuje Was, kiedy powstała jakaś świątynia, albo jaką powierzchnię ma Monkey Forest będziemy sprawdzać w Google!\nChcę się z Wami podzielić moim doświadczeniem. Opowiadam wszystko SZCZERZE (na serio ;o) Moje podejście do wielu spraw może dziwić. Jeśli komuś nadepnę na aureolę z góry bardzo przepraszam. Poczujesz niedosyt? Drąż temat. Jestem praktykiem. Doradzam, jak uniknąć kradzieży, wynająć apartament, załatwić wizę, gdzie się wybrać, a czego unikać, mówię o tym jacy są lokalsi, wspominam o innych podróżnikach. Od czasu do czasu na fotach pojawia się mój tyłek. Nic nie poradzę na to, że akurat stoję pod wodospadem, pływam w basenie, albo opalam się na plaży. Poza tym jest całkiem niezły i przyciągnął sporo osób na mój fanpage.💁♀


Wyspa Młyńska - historia i teraźniejszość - Atrakcje Bydgoszczy. Przewodnik po Bydgoszczy\n» Atrakcje turystyczne Bydgoszczy » Muzeum Okręgowe im. Leona Wyczółkowskiego » Wyspa Młyńska - historia i teraźniejszość\nNa wystawie został przedstawiony zarys historii Wyspy Młyńskiej, zmian zachodzących w jej układzie przestrzenno-urbanistycznym, przekształceń w zakresie pełnionych przez nią funkcji, a także procesu rewitalizacyjnego Wyspy oraz wykorzystania budynków zabytkowych przez bydgoskie Muzeum Okręgowe im. Leona Wyczółkowskiego.\nWyspa Młyńska – otoczona wodami Brdy wyspa rzeczna o łącznej powierzchni 6,5 ha, ze względu na swoje usytuowanie w pobliżu Starego Rynku, jest swoistym unikatem. Niegdyś teren ten stanowił zaplecze gospodarcze miasta nad Brdą: był siedzibą mennicy królewskiej, a następnie ośrodkiem przemysłu młynarskiego. W miarę wygaszania industrialnego charakteru Wyspy stawała się ona miejscem działań kulturalnych. Obecnie na skutek przeprowadzonych na tym obszarze prac rewitalizacyjnych Wyspa Młyńska pełni wyłącznie funkcje: kulturalną, społeczną i rozrywkowo-turystyczną.\nNa ekspozycji obok archiwalnych planów Wyspy Młyńskiej ukazano również dawne i współczesne fotografie przedstawiające urokliwe zakątki tego obszaru. Zebrana dokumentacja ikonograficzna pozwala m.in. na szczegółowe prześledzenie procesu ponownego przywrócenia Wyspy „do życia”. Natomiast dzięki specjalnej aranżacji przestrzeni wystawowej można tu organizować różnorodne działania edukacyjne.


Www.parkingpodwiatrakiem.pl - Katalog stron wszechdostępny\nMotoryzacja » Parkingi samochodowe » Www.parkingpodwiatrakiem.pl\nParking Pod Wiatrakiem zaprasza wszystkich podróżujących samochodami do zapoznania się ze swoją ofertą. Najważniejszym pozytywem funkcjonowania tego parkingu jest przede wszystkim ekologia która wykorzystuje palety słoneczne i wiatrak do wykorzystania wiatru i słońca na energię. Na Parkingu Pod Wiatrakiem można zostawić ponad 150 samochodów osobowych, vanów, kempingów. Na terenie Modlina znajdują się bardzo stare forty i Twierdza zbudowane w 1806 roku przez Napoleona. Modlin Bus planował otworzyć 50 miejsc pracy. Nasze samochody są wyposażone w fotelik.\nOpublikowano dnia: 21 02 2014\nWyświetleń: 160 Kliknięć: 7 CTR: 4.38%\nParking-planeta.pl-parking pyrzo... »\nW cenę parkingu wliczony jest transport osób i bagażu do i z lotni... szczegóły wpisu »\nPozostaw pod swą nieobecność samochód pod naszą opieką, a gwarantujemy że się nie zawiedziesz. Na pierwszym miejscu stawiamy usatysfakcjonowanie naszych Klientów. Wyjątkowym plusem... szczegóły wpisu »\nPrywatny parking przy lotnisku B... »\nMasz w perspektywie podróż samolotem z portu lotniczego w Balicach i dywagujesz co zrobić z pojazdem, którym tam dotrzesz. Dobrze byłoby zostawić pojazd na bezpiecznym oraz rzeteln... szczegóły wpisu »\nPanda Parking długoterminowy par... »\nPraktycznie około 1 km od lotniska Kraków – Balice miesci się Panda Parking, który oferuje usługi całodobowo jak też przez cały rok. Parking ma solidne ogrodzenie, ma zamontowany f... szczegóły wpisu »\nmodlin parking, lotnisko modlin, parking lotnisko modlin, parking modlin


Aktualności na temat służby zdrowia - strona 255 - Zdrowie - Prawo.pl\nKonsultacje ustawy o działalności leczniczej wstrzymane\nKonsultacje projektu ustawy o działalności leczniczej, wprowadzającego możliwość korzystania ze świadczeń odpłatnych w publicznych szpitalach, zostały wstrzymane – podało ministerstwo zdrowia;...\nFarmaceuci i lekarze muszą nauczyć się współpracy\nFarmaceuci nie są nauczeni współpracy z lekarzem na równych warunkach, a lekarze pierwszego kontaktu często obawiają się, że jeśli opieka farmaceutyczna zacznie funkcjonować w aptekach, nie będą...\n19 czerwca 2017 roku podpisany został akt notarialny potwierdzający połączenie Wojewódzkiego Szpitala Klinicznego im. Karola Marcinkowskiego w Zielonej Górze Sp. z o.o. oraz Poradni Akademickiej...\nWedług Rzecznika Praw Obywatelskich decyzja w kwestii zwolnienia z tajemnicy powinna być zastrzeżona dla sądu. Rzecznik wystąpił w tej sprawie do ministra sprawiedliwości, wnioskując o zmianę...\nWiększość pacjentów chorujących na raka pęcherza nie wie o ścisłym związku tego nowotworu z paleniem papierosów – wynika z badań, zaprezentowanych w poniedziałek 19 czerwca 2017 roku w Katowicach...\nRadni sejmiku województwa śląskiego wyrazili 19 czerwca 2017 roku zgodę na sprzedaż udziałów w spółce Megrez, prowadzącej szpital w Tychach, miastu Tychy. Cena udziałów wyniesie 8,3 mln zł.\nProjekt ustawy umożliwiającej wprowadzenie odpłatnych świadczeń w publicznych szpitalach został przedstawiony premier Beacie Szydło – powiedział w poniedziałek 19 czerwca 2017 roku minister zdrowia...\nRadomskie Centrum Onkologii nosi od poniedziałku 19 czerwca 2017 imię Bohaterów Radomskiego Czerwca’76. To pierwsza placówka w kraju, która w ten sposób uhonorowała uczestników robotniczego protestu...\nW Białymstoku będą bezpłatne szczepionki dla seniorów\nKilkanaście tysięcy seniorów z Białegostoku będzie mogło skorzystać do 2020 r. z bezpłatnych szczepionek przeciwko grypie. Rada Miasta przyjęła w poniedziałek specjalny program w tej sprawie na lata...\nMinister: nie będzie żadnych dopłat ani opłat w ramach ubezpieczenia\nNie zamierzamy pobierać od pacjentów, którzy w ramach ubezpieczenia zgłaszają się do szpitala publicznego, żadnych dopłat ani opłat, to jest nieporozumienie – zapewniał w poniedziałek Konstanty...\nBydgoszcz: pożar w szpitalu MSW; nikomu nic się nie stało\nWzajemne wsparcie potrzebne w walce z chorobą, integracja i zabawa - temu służyło doroczne spotkanie "onkoludków" - byłych i obecnych pacjentów Kliniki Onkologii i Hematologii Uniwersyteckiego...\nKilkadziesiąt bawełnianych ośmiorniczek, których macki przypominają pępowinę i pomagają w leczeniu wcześniaków, uszyli w niedzielę mieszkańcy Łodzi i turyści. Tego dnia odbył się finał...\n1 Wczytaj poprzednie artykuły 253 254 255 256 257 Wczytaj więcej artykułów 1453


Hard problem of consciousness. – Artur Gutner\nOpublikowane w 8 stycznia 2019 9 stycznia 2019 przez expat\nProszę się nie martwić, tekst nie będzie po angielsku. Terminu zapożyczonego z obcego języka użyłem tylko dlatego, że polskie tłumaczenia wydają mi się dość karkołomne i nie do końca oddają istotę zagadnienia. Wszyscy zainteresowani odpowiedzią na pytanie „kim jesteśmy, lub co nas otacza” znają słynny eksperyment Younga, gdzie wykazano na podstawie zjawiska zwanego dualizmem korpuskularno-falowym, iż światło posiada dwoistą naturę, która ulega zmianie z cząstkowej na falową na skutek obserwacji przez fizyczną postać obserwatora. Niektórzy wysnuli na tej podstawie błędną moim zdaniem koncepcję, iż to my sami kreujemy rzeczywistość ingerując w fundamentalną naturę np cząstek elementarnych poprzez fakt obserwacji, czyli „nastawienia” lub oczekiwań wobec rzeczywistości. W prostych słowach można ując to tak, że rzeczywistość jest tym co sobie sami zaprojektujemy. Wówczas stan nieoznaczony cząstek zmienia się w stan oznaczony, będący budulcem indywidualnej percepcji rzeczywistości każdego z nas. Interpretacja świata wynika wyłącznie z nastawienia, bowiem każde zdarzenie można odebrać na wiele sposobów. Temat z pozoru wygląda seksownie, ale osobiście jestem zwolennikiem teorii iż to co nas otacza jest z obiektywnego punktu widzenia obojętne, a to tylko my, jako obserwatorzy możemy tym zjawiskom nadać odpowiednią wartość, np subiektywnie dobrą, bądź złą, co nie znaczy, że mamy wpływ na kontinuum przestrzenno czasowe. Nadal skłaniam się ku tezie, że oglądamy swoisty film, będąc w nim jednocześnie aktorami, reżyserami i widzami w jednym.\nGiulio Tononi jest wykładowcą na uniwersytecie w Wisconsin, neurobiologiem i psychiatrą zajmującym się problemem świadomości a także zwolennikiem nurtu zwanego panpsychizmem. Teoria panpsychizmu jest o tyle ciekawa, że moim zdaniem łączy się bezpośrednio z zagadnieniem dualizmu korpuskularno-falowego, w pewien sposób wyjaśniając fenomen obserwatora w fizyce kwantowej. Otóż, od dłuższego czasu skłaniam się ku tezom, że każdy obiekt fizyczny, w tym także ten, który nie posiada masy, bądź my o tym póki co nie wiemy posiada szczątkową świadomość a co za tym idzie może być klasyfikowany jako obserwator mający wpływ na zachowanie się np fotonów (też posiadających szczątkową świadomość), które na skutek „interakcji” z nim przyjmą funkcję falową kreując niejako subiektywną dla obserwatora „rzeczywistość”. Panpsychizm zakłada, że każda fizyczna postać materii posiada swoisty rodzaj świadomości umożliwiający wpływanie na otoczenie. Innymi słowy, nie tylko zwierzęta, rośliny, czy organizmy jednokomórkowe mają możliwość interakcji z otoczeniem, ale też z pozoru martwe formy fizyczne jak np kamienie czy skały posiadają szczątkową formę świadomości umożliwiającą interakcję i wpływanie na coś co zwiemy rzeczywistością poprzez akt „obserwacji” ! W tej sytuacji pytanie rodzi się samo – czy wszytko co nas otacza, w czym egzystujemy, z czym nawiązujemy interakcję nie jest rodzajem samo rozwijającej się formy świadomości, której poszczególne składowe posiadają jedynie iluzję bycia odrębną formą istnienia wyłącznie w celu przeniesienia „doświadczeń” do całości?\nHipoteza jest bardzo pociągająca bowiem w prosty sposób współgra z fizyką kwantową, umożliwiając banalne wyjaśnienie dla zjawiska wpływu obserwatora na „dziejącą” się rzeczywistość. Jeśli wszystko jest obserwatorem, to czyż nie jest niemal pewne, iż całość jest rodzajem „bytu”, który poprzez doświadczenie jednostek uczy się i wyciąga wnioski? Uwaga, nie doszukujmy się tu na siłę inteligencji w ludzkim rozumieniu tejże!\nDochodzimy tu również do pewnych dylematów moralnych, no bo jeśli przyjmiemy, że np rośliny posiadają szczątkową świadomość, to weganizm możemy niemal natychmiast spuścić w sedesie jako kompletnie irracjonalny! Jedyną właściwą postawą wydaje się freeganizm, który opisałem w jednym z archiwalnych wpisów, ale nawet wówczas będziemy mieli do czynienia z mindfuckiem, bowiem nawet umierające, gnijące, bądź martwe rośliny czy zwierzęta także posiadają szczątkowy rodzaj świadomości umożliwiający interakcję z otoczeniem! Mało tego! Posiada ją również skała, na której siedzimy obserwując przepiękne widoki z Bukowego Berda!\nCzy sztuczna inteligencja, która przejdzie testy Turinga jest obiektem świadomym czy nie? Czy odłączenie z prądu takiego „komputera” nie jest formą zabójstwa? Z pozoru temat wydaje się szalony, podobnie osoby o zerowej wiedzy na temat zjawisk nas otaczających zaczną pukać się w głowy, ale mimo to proponuję zaprząc sieć i poszukać, bowiem panpsychizm wydaje się bardzo ciekawym nurtem, który w przyszłości może pomóc wyjaśnić zagadkę świadomości.\nKategorieFelietony, Gutner, Świat, Wiara Tagipanpsychizm, świadomość, teoria wszytkiego, tononi, wiara\nPoprzedni wpisPoprzedni Jeśli koniec procesu nie różni się od początku…\nNastępny wpisNastępny Nikifor, czyli jak żyć i mimo to pozostać dzieckiem?


Strona główna›Irański sprzęt wojskowy. Jakim uzbrojeniem dysponuje Iran?\nDuma irańskiego lotnictwa czy mistyfikacja?\nŹródło zdjęć: © Creative Commons\nŹródło zdjęć: © Shahram Sharifi, GNU Free Documentation License\nMimo swojego wieku, F-14 wciąż pozostają groźnymi samolotami, a ich posiadanie przez Iran musi być brane pod uwagę podczas tworzenia scenariuszy ewentualnych działań przeciwko temu krajowi. Jednocześnie użycie bojowe irańskich F-14 pozostaje tajemnicą. Wiadomo na pewno, że samoloty zostały użyte podczas wojny irańsko-irackiej (1980-88), jednak szacunki dotyczące ich skuteczności są bardzo rozbieżne.\nŹródło zdjęć: © Fot. Wikimedia Commons, Tasnim News Agency, Lic. CC BY 4.0\nŹródło zdjęć: © Russia Defence Forum\nŹródło zdjęć: © Wikimedia Commons, Atarod2003, Lic. CC BYSA 3.0\nŹródło zdjęć: © MATF/military.ir, Lic. CC BYSA 3.0\nŹródło zdjęć: © Amvi.it\nDotychczas upubliczniono jedynie zdjęcia maszyny, z których nie wynika jednoznacznie, czy jest to prototypowy samolot, czy jego makieta. Co więcej, detale konstrukcyjne – jak m.in. wloty powietrza - wskazują na pokrewieństwo z maszynami bezzałogowymi, przeznaczonymi do lotów ze stosunkowo niewielkimi prędkościami.


Reaktywne formy tlenu w odpowiedzi obronnej roślin na grzyby nekrotroficzne\nCząsteczka tlenu w stanie podstawowym jest stosunkowo mało reaktywna. Jednak może być źródłem reaktywnych pochodnych nazywanych reaktywnymi formami tlenu (RFT), produkowanych zarówno w wyniku aktywności metabolicznej komórki, jak i po ekspozycji roślin na różne czynniki stresowe. W stopniowej, jednoelektronowej redukcji tlenu dochodzi do wytworzenia częściowo zredukowanych produktów pośrednich, którymi są w kolejności: anionorodnik ponadtlenkowy (•O2–), nadtlenek wodoru (H2O2) oraz rodnik hydroksylowy (•OH).\nCzytaj dalej wpis Reaktywne formy tlenu w odpowiedzi obronnej roślin na grzyby nekrotroficzne\nReaktywne formy tlenu (RFT) powstają w nasionach nie tylko w wyniku działania czynników stresowych, lecz również w procesach zachodzących w warunkach fizjologicznych. Stwierdzono, że RFT powstają w nasionach na każdym etapie ich rozwoju i kiełkowania, tj. podczas rozwoju zarodka, desykacji nasion, starzenia, pęcznienia, mobilizacji substancji zapasowych, jak również w momencie przebicia łupiny nasiennej przez o zarodkową. RFT mogą powodować poważne uszkodzenia komórek zarodka podczas wczesnej embriogenezy oraz desykacji, uniemożliwiając wykształcenie prawidłowych nasion.\nCzytaj dalej wpis ROLA REAKTYWNYCH FORM TLENU W PROCESIE ROZWOJU I KIE£KOWANIA NASION


Działalność polskich anarchosyndykalistów podczas okupacji hitlerowskiej » Instytut Stanisława Brzozowskiego\n← Deklaracja praw narodów Rosji (1917)\nZ walk GL-AL na Lubelszczyźnie →\nDziałalność polskich anarchosyndykalistów podczas okupacji hitlerowskiej\nAnarchosyndykaliści i niezwiązani z powyższym nurtem syndykaliści zaczęli skupiać się właśnie w drugiej organizacji. Jej inicjatorami byli Władysław Głuchowski, Zygmunt Dymek i Kazimierz Zieliński. W kierownictwie znaleźli się Zofia Hajkowicz, Wiesław Protschke i Jerzy Leszczyński. Były to osoby, które koniec I wojny światowej postrzegały jako dowód na to, iż koncepcja walki o niepodległość nie sprawdziła się. Do łamania strajków za pomocą karabinów w niepodległej Polsce dochodziło już w 1920 roku w Poznaniu. W pismach SOW zdarzały się treści mówiące o niepodległości. Było to wynikiem tego, że nie wszyscy w SOW byli anarchistami. Pojawiały się jednak również dania takie jak: „Lud polski nie odda władzy nad sobą żadnej, choćby najbardziej zasłużonej elicie, bo wie, że każda warstwa rządząca ulega z czasem zwyrodnieniu i demoralizacji”. Do 1942 roku organizacja posługiwała się nazwą „Walka Ludu” od tytułu pisma, które wydawała.\nIdeologia SOW łączyła hasła wyzwolenia narodowego i społecznego. Punkt 10 deklaracji głosił: „Na równi z dążeniami do wyzwolenia społecznego stawiamy walkę o niepodległość narodową jako nieodzowny warunek sprawiedliwego i swobodnego życia ludów … Bez wyzwolenia społecznego klas pracujących nie ma prawdziwej wolności narodu, nie ma wolności ludu przy narodowej niewoli.”\nPod względem politycznym punkt 8 zapowiadał: ["masy pracujące walczące o ustrój wolnościowy"] „Państwu jako organizacji wyrosłej z klasowego układu stosunków społecznych, odpowiadających interesom klas posiadających i wyrażającemu centralistyczną przemoc uprzywilejowanej mniejszości nad większością, przeciwstawiają ustrój zrzeszeń społecznych bezklasowego społeczeństwa, będący wyrazem dążeń wyzwoleńczych klas pracujących, realizujących ideę współdziałania i wzajemnej pomocy – Rzeczpospolitą Społeczną – Unię Wolnych Zrzeszeń.”\nDomagali się osądzenia osób odpowiedzialnych za klęskę we wrześniu 1939. Rząd sanacyjny określali jako tchórzy, dezerterów i „moralne zera”. Przeciwstawianie stalinistom z PPR programu prawicowego uznawali za działalność na korzyść Stalina. Podobnie jak sojusz „obozu londyńskiego” z endecją.\nW SOW działał również Tomasz Pilarski, wcześniej członek FAUD. Przebywał w Warszawie nielegalnie jako obywatel Szwecji. Jako, że dobrze znał niemiecki był zaangażowany w akcję „N”. Na czele KC SOW stał Protschke. Wydziałem Prasowym kierował Kazimierz Ostrowski.\nStruktury SOW działały w Warszawie (i podwarszawskim Ursusie), Krakowie i na kielecczyźnie. W Kielcach SOW była jedną z większych organizacji za sprawą połączenia z Polskim Związkiem Walki o Wolność Narodów. Oddziały partyzanckie w Kielcach prowadziły ożywioną działalność zbrojną. Przez SOW przewijali się najróżniejsi ludzie. Mówi się nawet o działaczu Stronnictwa Demokratycznego – Erazmie Kuleszy. Prawdopodobnie aktywność SOW zanikła po wpadce drukarni w lutym 1944.\nSamodzielne akcje na Kielecczyźnie prowadzono od marca 1943 kiedy powołano samodzielny oddział pod dowództwem Staniłsawa Jansyta z PZWoWN. Później współpracowali z oddziałami Gwardii Ludowej PPR oraz „Ponurym” z AK. Po scaleniu grupy z Armią Krajową członkowie SOW ubrani w mundury Wermachtu przeprowadzili akcję zarekwirowania ciężarówki pocztowej. 15 listopada pod dowództwem Stanisława Jansyta dokonali napadu na pociąg pełen żołnierzy Wermachtu. Walczyli wewnątrz wagonu. Nikt z partyzantów nie został ranny.\n31 maja 1944 w Chęcinach dokonali zamachu na podpułkownika gestapo i szefa wydziału tajnej policji SIPO dysktryktu radomskiego. W czerwcu 1944 doszło do potyczki w Miedzianej Górze podczas której zginęło trzech partyzantów. Dowództwo nad pozostałymi dwudziestoma czterema przejął Jansyt. Oddział nosił nazwę „Wilki”, a na przełomie lipca i sierpnia dołączył do kompanii „Wybranieckich” AK.\nPowstania nie dożył Władysław Głuchowski, który zginął w 1941 roku w Sachenhausen. Grupa jej działaczy na czele z kapitanem Edwardem Wołonciejem ps. „Czemier” walczyła w batalionie „Harnaś” w kompanii „Grażyna” w której skład w większości wchodzili żołnierze Narodowej Organizacji Wojskowej.\nSyndykalistyczna Organizacja „Wolność” i Związek Syndykalistów Polskich zorganizowały się dopiero we wrześniu na Śródmieściu gdzie powołały wspólne stronnictwo zwane Syndykalistycznym Porozumieniem Powstańczym oraz oddział, Brygadę Syndykalistyczną podlegającą pod Polską Armię Ludową (PAL), której dowódcą został „Czemier”. Oddział ten nie zdążył jednak wziąć udziału w walkach.\nKoniec II wojny światowej to kres ruchu syndykalistycznego w Polsce. Jeszcze w latach 50-tych istniała w Polsce grupa pieczętująca się jako Federacja Polskich Anarcho-Syndykalistów. Rafał Chwedoruk stawia tezę, że ruch uległ socjaldemokratyzacji. Trudno się z tym jednak zgodzić w sytuacji w której po wojnie anarchiści usiłują kontynuować swoją walkę. Ulegają jednak stalinowskim represjom (a niektórzy włączają się w działalność PZPR).\nPoniższy tekst autorstwa Michała Przyborowskiego został opublikowany w pierwszym numerze pisma „A-tak” w 1999 r.\nUczestniczący w Powstaniu Warszawskim Związek Syndykalistów Polskich stanowił kontynuację przedwojennego Związku Związków Zawodowych (ZZZ), który w 1938r. postanowił przyłączyć się do IWA (Międzynarodowe Stowarzyszenie Robotników), czyli anarchosyndykalistycznej międzynarodówki. W uchwalonym w 1943r. Programie ZSP można było przeczytać, że ustrój polityczny Polski Ludowej będzie się opierał na związku samodzielnych, wolnych gmin, biurokrację państwową zastąpią delegaci wybrani przez samorządy pracownicze, a zburzenie kapitalizmu doprowadzi do powstania wolnościowego socjalizmu, gwarantującego dobrobyt całemu społeczeństwu, postulowano jednak zachowanie przedwojennych granic na wschodzie i stworzenie nowych opartych na Odrze i Bałtyku na zachodzie .\nCiekawostką jest fakt, że redaktorem powstańczego pisma „Syndykalista” był działacz przedwojennej Anarchistycznej Federacji Polski – Paweł Lew Marek . ZSP oprócz wydawania licznych czasopism i przeprowadzania akcji zbrojnych, zakładał komitety fabryczne, będące namiastką związków zawodowych. To m.in. dzięki nim tuż po zakończeniu wojny robotnicy przejmowali kierowanie fabrykami, oczywiście do czasu aż komunistyczna biurokracja nie odebrała im tego prawa (pomimo, iż we wrześniu 1944r. PPR obiecała syndykalistom, że pracownicy będą mogli zarządzać gospodarką). ZSP przestał istnieć w 1945r. To co poniżej możecie przeczytać jest szkicem o kompanii syndykalistów.\nW pierwszą noc powstania por. Wroński, dowódca 104. Kompanii syndykalistów, czyni próby nawiązania łączności z jakimś dowódcą AK, ściąga broń i wysyła patrole w różne strony na rozpoznanie terenu. Przynoszą one meldunki, że z gmachu szkoły przy ulicy Barokowej dochodzą jęki rannych. Nad ranem jakiś sąsiadujący oddział powstańczy opuszcza Starówkę, nie zawiadamiając o tym nikogo; odsłania przez to flankę kompanii. Liczne grupki powstańcze, błąkają się po ulicach Starówki w poszukiwaniu swoich oddziałów, dołączają do 104. kompanii syndykalistów.\nStan jej wzrasta do 50 ludzi, a uzbrojenie stanowią: 2 peemy, 15 pistoletów i ponad 20 granatów. Tak uzbrojony oddział, pod dowództwem por. Koperskiego (Witold Potz), wyrusza rano do trzeciego z kolei uderzenia na budynek szkolny przy ulicy Barokowej. Znajduje się tutaj niemiecki szpital polowy. Tuż przed wybuchem powstania Niemcy zdołali ewakuować większość swoich rannych, teraz obsadę gmachu stanowi około 50 żołnierzy.\nW tej części Starówki jest to jedyny umocniony punkt niemiecki. Strzegą go zasieki z drutu kolczastego oraz liczne bunkry, zwłaszcza od strony ogrodu Krasińskich.\nW czasie marszu oddział powstańczy natyka się na nieprzyjaciela, uderza zdecydowanie i łamie opór. Nieprzyjaciel jest pod wrażeniem przewagi liczebnej powstańców, większość żołnerzy poddaje się, kilku oficerów popełnia samobójstwo. Wśród ogromnego entuzjazmu mieszkańców Starówki powstańcy odprowadzają około 50 jeńców na swoją kwaterę w fabryce firanek Szlenkiera, przy ulicy Świętojerskiej.\nNajcenniejszą zdobycz stanowią 3 peemy, 5 karabinów, kilka pistoletów, granaty i amunicja. Ryszarda (Maria Onaker), komendantka pomocniczego oddziału żeńskiego, przy 104. kompanii, wydobywa z jakiejś skrytki erkaem, kilka karabinów i pistoletów.\nTeraz 104. kompania syndykalistów jest najlepiej uzbrojonym oddziałem na Starówce. Nieustannie napływają nowi kandydaci. Zostają utworzone 4 plutony, potem jeszcze 2. Kompania liczy około 360 ludzi. Plutony wyruszają od razu do akcji bojowej. l. pluton bierze udział w uderzeniu na pałac Blanka i więzienie na ulicy Daniłowiczowskiej, inny tropiąc gołębiarzy dociera do gmachu sądów na Lesznie. Reszta kompanii wraz z innymi oddziałami powstańczymi atakuje Państwową Wytwórnię. Papierów Wartościowych.\nZdając sobie sprawę, że walka w stolicy przeciągnie się, dowództwo syndykalistów przystępuje do rozbudowy bazy zaopatrzenia i zaplecza. Organizuje kwatermistrzostwo, szpital polowy, który prowadzi dr Adam (Adam Krakowski). W domu przy ulicy Świętojerskiej 10 sierż. Winiak (inż. Chemik Hipolit Iwanik) organizuje wytwórnię granatów i butelek samozapalających.\nZ jeńców niemieckich zostają utworzone kolumny transportowe. Pod eskortą powstańców przenoszą oni żywność z różnych magazynów poniemieckich. Przez całe powstanie kompania syndykalistów jest najlepiej ze wszystkich oddziałów Starówki zaopatrzona w żywność. Zorganizuje ona ponadto akcje żywienia ludności cywilnej. W tym celu powstanie specjalny komitet złożony z przedstawicieli cywilów i powstańców. Komitet ten niesie pomoc żywnościową i lekarską ludności, przede wszystkim dzieciom, starcom i chorym.\nTa akcja bojowa i ożywiona działalność społeczna oddziału powstańczego noszącego czerwono-czarne barwy syndykalistów budzi zaciekawienie wśród ludności staromiejskiej. Któregoś dnia do dowództwa 104. kompanii syndykalistów przybywa kpt. Barry (Włodzimierz Kozakiewicz) z żandarmerii z żądaniem zmiany nazwy 104. kompania syndykalistów na 104. kompania AK oraz zaprzestania noszenia barw syndykalistycznych.\nUrządzono mu wykład na temat prawdziwej demokracji. Powiedziano, że żądania jego są całkiem bezpodstawne, po czym odprawiono z kwitkiem.\n104. kompania syndykalistów wywodzi się ze Związku Syndykalistów Polskich. Ta konspiracyjna organizacja powstała na Starówce. Została założona przy ulicy Brzozowej 12, w mieszkaniu należącym do prof. Kazimierza Zakrzewskiego – wybitnego historyka, rozstrzelanego przez Niemców w Palmirach. Organizacja rozpoczęła działalność w myśl założeń zawartych w deklaracji „Kujmy broń”, a idee szerzyła przez pisma konspiracyjne: „Akcja”, później „Sprawa”, „Czyn”, „Sprawa Chłopska”, „Myśl Młodych”, „Dekada”, codzienny biuletyn informacyjny „.Iskra”. Organizacja posiadała dwa piony: cywilny i wojskowy.\nW kwietniu 1940 roku przystępują do akcji grupy bojowe Związku Syndykalistów Polskich; prowadzą one „mały sabotaż” w ogólnych ramach grupy ” Wawer”. W październiku 1942 roku oddziały szturmowe pod nazwą „Zew” ruszają do akcji. Przeprowadziły one około 57 akcji bojowych.\nOddziały bojowe Związku Syndykalistów Polskich nie wchodzą w skład Związku Walki Zbrojnej ani AK, istnieje tylko porozumienie na najwyższych szczeblach. Z ramienia Komendy Głównej AK występuje gen. Grot (Stefan Rowecki), później gen. Grzegorz (Tadeusz Pełczyński), płk Kortum (inż. Antoni Sanojca), a ze strony Komitetu Centralnego Związku Syndykalistów Polskich – Górnicki (Stefan Kapuściński). Po jego rozstrzelaniu, w maju 1943 roku, rozmowy prowadzi Roman Galicz, który również wpada w ręce Gestapo i zostaje rozstrzelany w ruinach getta. Kontynuuje je por. Poręba (Jerzy Złotowski), , który zginie w czasie ” powstania w brygadzie syndykalistów w Śródmieściu. Na wiosnę 1944. roku oficerowie wyznaczeni przez , Komendę Główną AK dokonują lustracji oddziałów syndykalistów na szczeblu Okręgu. Jednak obie strony nie mają do siebie zaufania.\nNieufność ta pogłębia się, gdy Związek Syndykalistów Polskich odmawia wejścia do Frontu Jedności Narodowej, a przystępuje do Frontu Lewicy Patriotycznej, z której powstał Centralny Front Ludowy. Ostatni kontakt syndykalistów z oficerem Komendy Głównej AK ma miejsce w dniu 31 lipca. Kierownictwo syndykalistów nie zostaje powiadomione o wybuchu powstania, toteż nie może zmobilizować wszystkich swoich oddziałów do walki z okupantem. W powstaniu obok 104. kompanii syndykalistów na Starówce walczy brygada syndykalistów w Śródmieściu. Dowodzi nią Edward Wołonciej-Czemier; jeden pluton syndykalistów walczy na Powiślu.\nWarto zaznaczyć, że drugiego dnia powstania inna grupa, z pchor. Ostrze (Franciszek Łotocki) z kompanii syndykalistów, w której jest kilku łącznościowców, zajmuje rano Centralę Telefoniczną PAST-y na Tłomackiej.\nObsada niemiecka ucieka w ruiny getta, w stronę Pawiaka. Polacy, pracownicy centrali, samorzutnie uruchamiają telefony. Udaje im się połączyć z centralą automatyczną na Żoliborzu. Dowiadują się, że Niemców już tam nie ma, a w całym budynku centrali telefonicznej pozostali tylko dwaj Polacy, dawni pracownicy.\nW drugiej połowie sierpnia 104 kompania uczestniczy w atakach m.in. na katedrę, zamek i klasztor jezuitów, broni też swoich pozycji na ulicach Brzozowej, Świętojańskiej i Świętojerskiej. Tuż przed ewakuacją Starówki kompania syndykalistów zostaje pozbawiona swego dowódcy: porucznika ” Wrońskiego” i jego zastępcy podporucznika „Koperskiego”, którzy wracając z kwatery zastają zasypani w jednym z domów na Długiej. Zanim zdołali uwolnić się z pułapki, wśród gruzów Starego Miasta krążyły już tylko niemieckie patrole. Kilkakrotnie zmieniali kryjówki. Udało im się znaleźć zapasy żywności, dzięki którym przetrwali do późnej jesieni. Dopiero kiedy Warszawa była już zupełnie pusta, zdołali wydostać się poza miasto. Tymczasem dochodzi do starcia pomiędzy syndykalistami, a żandarmerią AK, kiedy okazuje się, że ranni syndykaliści nie są wpuszczani do kanałów i przychodzi rozkaz, w myśl którego ich kompania ma być ostatnim oddziałem, który opuści Starówkę. W nocy z 31sierpnia na 1 września pluton dowodzony przez „Małego” wyrusza na Plac Krasińskich i grozi tam użyciem broni przeciw ochronie włazów. Jednak po rozmowach z przedstawicielem dowództwa AK, wracają na swoje pozycje. Później cała grupa „Małego” zostaje aresztowana lecz po rozbrojeniu akowców, wydostają się na wolność.\n104 kompania syndykalistów po wycofaniu kanałami ze Starówki ( 1-2 września) w liczbie 110 ludzi bierze udział w walkach na Powiślu, w których wyniku zostaje rozbita i zdziesiątkowana (6 września). Część ludzi przedziera się do Śródmieścia, część zostaje wcielona do batalionu „Parasol”, natomiast 2 pluton szturmowy (26 ludzi) dowodzony przez podchorążego „Nałęcza” (Stanisław Komornicki) przechodzi na Czerniaków i uczestniczy w jego obronie, aż do chwili opanowania całej dzielnicy przez Niemców. 15 września trzech ludzi z tego plutonu przedostaje się na prawy brzeg Wisły, powracają następnego dnia, jako przewodnicy oddziałów l Armii Wojska Polskiego („berlingowców”), które pomimo współdziałania z powstańcami ponoszą zupełną klęskę. Ginie większość obrońców Czerniakowa. 22 września 1944 i roku ostatnich dziesięciu żołnierzy 2 ł plutonu 104 kompanii przeprawia się na drugą stronę Wisły, gdzie zostają wcieleni i do armii Berlinga.\nCzęść tekstu (fragment „104 Kompania syndykalistów) to fragment książki Stanisława Podlewskiego „Przemarsz przez piekło”\n Pomyłka. W rzeczywistości był to program Syndykalistycznej Organizacji “Wolność” o czym autor wspomina w książce “Studia z dziejów polskiego anarchizmu”. (przyp. red.)\n Paweł Lew Marek (ur. 16 sierpnia 1902 r. w Radymnie, zm. 7 listopada 1971 r. w Warszawie) – działacz syndykalistyczny i anarchistyczny, publicysta, współzałożyciel Anarchistycznej Federacji Polski w okresie II Rzeczypospolitej, działacz związkowy w okresie PRL.\nTen wpis opublikowano w kategoriach: Narodowy anarchizm i syndykalizm, OPRACOWANIA z tagami: Michał Przyborowski. Dodaj do zakładek ten link.


Gościem kwietniowego, przedświątecznego spotkania z Klubie Przyjaciół Biblioteki na Ostrogu była pochodząca z okolic Raciborza autorka debiutanckiej powieści „To, co ważne” – Weronika Żymełka.\nLiteracka przygoda pani Weroniki zaczęła się w trakcie wakacji, kiedy jako czynny pedagog, pracujący w jednej ze szkół powiatu raciborskiego, znalazła w końcu czas na realizację swoich pasji. Tak powstała powieść „To, co ważne”, która spotkała się z sympatią nie tylko krytyków, ale przede wszystkim, co bardzo ucieszyło autorkę, rodziny, uczniów i znajomych z pracy, do tego stopnia, że książka znalazła się na liście lektur szkolnych.\nCzytelnicy biblioteki na Ostrogu zgodnie przyznali, że książka przypadła im do gustu, dostarczyła wielu tematów do przemyśleń, rozbawiła (szczególnie sceny z udziałem przyjaciółki głównej bohaterki- Marty i córki Emilki) a momentami wzruszyła do łez i przypomniała, że „czasem potrzeba tylko chwili, by odkryć, że to, co ważne, jest na wyciągnięcie ręki”. Książkę można wypożyczyć w raciborskiej bibliotece.\nKolejne spotkanie odbędzie się 14 maja o godz. 17.00. Gościem Klubu będzie mieszkająca w Raciborzu ormianka Artsvik Nersesyan. Serdecznie zapraszamy!


środa 09-12-09, czytany: 9206 razy, autor: X-cess\nMama dziecka Nicolasa Cage'a pozwała go nicolas cage christina fulton pozew sąd znęcanie się\nNicolas Cage / © PR Photos W Hollywood chyba zapanowała nowa moda na "pozywanie". Co chwilę ktoś składa pozew przeciwko jakiejś gwieździe. Tym razem padło na Nicolasa Cage'a, który i tak ma spore kłopoty. Christina Fulton, z którą ma dziecko, oskarża go o psychiczne i fizyczne znęcanie się nad nią. Choć ich związek zakończył się 15 lat temu, kobieta dopiero teraz zdecydowała się o wszystkim opowiedzieć. Aktor w 2001 roku kupił dla Christiny i ich syna dom. Obiecał, że przepisze go na nią. Teraz, gdy chciała go sprzedać, okazało się, że nie należy do niej. Była aktorka oskarża także doradcę finansowego Cage'a, Sama Levina, który dbał również o jej finanse. Choć w tym przypadku musi ustawić się w kolejce, gwiazdor również złożył pozew przeciwko niemu. Twierdzi, że to właśnie on jest odpowiedzialny za jego bankructwo. Fulton ma milion dolarów zaległych podatków i podobno aż 13 milionów innych długów. Adwokat aktora twierdzi, że pozew to totalna bzdura. - Pan Cage nigdy nie znęcał się nad nikim psychicznie, a tym bardziej fizycznie. Co więcej, oprócz 6 tysięcy dolarów, które co miesiąc płacił na syna, co roku dawał dodatkowo pani Fulton około 3 milionów dolarów.\nSłynna polska aktorka zagra u boku Nicolasa Cage'a! (VIDEO)\tO którą chodzi?\tczytano: 8445 razy


Jak dodać uwierzytelnianie dwuskładnikowe w WordPress (metoda bezpłatna) - CLICKdesign\nHome Jak dodać uwierzytelnianie dwuskładnikowe w WordPress (metoda bezpłatna)\nJak dodać uwierzytelnianie dwuskładnikowe w WordPress (metoda bezpłatna)\nPo co dodawać uwierzytelnianie dwuskładnikowe dla logowania WordPress?\nMetoda 1. Dodawanie uwierzytelniania dwuskładnikowego w WordPress\nUstawienie WP 2-FA dwa czynniki Login dla wszystkich użytkowników WordPress\nMetoda 2. Dodawanie uwierzytelniania dwuskładnikowego przy użyciu dwuskładnikowego\nNajczęściej zadawane pytania dotyczące uwierzytelniania dwuskładnikowego (2FA) w WordPress\nCzy zauważyłeś, jak popularne witryny, takie jak Facebook i Google, dają teraz możliwość dodawania uwierzytelniania dwuskładnikowego w celu poprawy bezpieczeństwa?\nCóż, teraz możesz dodać uwierzytelnianie dwuskładnikowe do swojej witryny WordPress. Zapewnia to maksymalne bezpieczeństwo Twojej witryny WordPress i wszystkich zarejestrowanych użytkowników.\nW tym artykule pokażemy, jak dodać uwierzytelnianie dwuskładnikowe dla WordPress przy użyciu zarówno Google Authenticator, jak i wiadomości tekstowej SMS.\nJedną z najczęstszych sztuczek, których używają hakerzy, są ataki brute force. Korzystając ze zautomatyzowanych skryptów, hakerzy próbują odgadnąć odpowiednią nazwę użytkownika i hasło, aby włamać się do witryny WordPress.\nJeśli wykradną Twoje hasło lub dokładnie je odgadną, mogą zainfekować Twoją witrynę złośliwym oprogramowaniem.\nJednym z najprostszych sposobów ochrony witryny WordPress przed skradzionymi hasłami jest dodanie uwierzytelniania dwuskładnikowego. W ten sposób nawet jeśli ktoś ukradł twoje hasło, będzie musiał wprowadzić kod zabezpieczający z telefonu, aby uzyskać dostęp.\nIstnieje wiele sposobów, aby skonfigurować logowanie 2-step w WordPress. Jednak najbardziej bezpieczną i łatwiejszą metodą jest użycie aplikacji authenticator. Wystarczy kliknąć poniższe linki, aby przejść do preferowanej metody:\nMetoda 1. Dodawanie uwierzytelniania dwuskładnikowego w WordPress (łatwiejsza metoda)\nPrzyjrzyjmy się, jak łatwo dodać weryfikację dwuskładnikową do ekranu logowania WordPress za darmo.\nTa metoda jest łatwiejsza i zalecana dla wszystkich użytkowników. Jest elastyczny i umożliwia wymuszanie uwierzytelniania dwuskładnikowego dla wszystkich użytkowników.\nNajpierw musisz zainstalować i aktywować wtyczkę WP 2FA – uwierzytelnianie dwuskładnikowe. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz nasz przewodnik krok po kroku, jak zainstalować wtyczkę WordPress.\nPo aktywacji musisz odwiedzić Użytkownicy ” Twój Profil strona i przewiń w dół do sekcji “Ustawienia WP 2FA”.\nW tym miejscu należy kliknąć przycisk ” Konfiguruj uwierzytelnianie dwuskładnikowe (2FA)”, aby uruchomić Kreatora konfiguracji.\nWtyczka poprosi cię teraz o wybranie metody uwierzytelniania. Posiada dwie opcje:\nJednorazowy kod wygenerowany za pomocą wybranej aplikacji (zalecane)\nJednorazowy kod wysłany do Ciebie pocztą elektroniczną\nZalecamy wybór metody uwierzytelniania za pomocą aplikacji, ponieważ jest ona bezpieczniejsza i bardziej niezawodna. Następnie kliknij przycisk Dalej, aby kontynuować.\nWtyczka wyświetli teraz kod QR, który musisz zeskanować za pomocą aplikacji authenticator.\nCo To jest aplikacja Authenticator?\nAplikacja authenticator to aplikacja na smartfony, która generuje tymczasowe jednorazowe hasło dla zapisanych w niej kont.\nZasadniczo aplikacja i serwer używają tajnego klucza do szyfrowania informacji i generowania kodów jednorazowych, które można wykorzystać jako drugą warstwę ochrony.\nIstnieje wiele takich aplikacji dostępnych za darmo.\nNajpopularniejszym jest Google Authenticator, jednak nie jest najlepszy. Chociaż działa świetnie, nie zapewnia kopii zapasowej, której można użyć na wypadek zgubienia telefonu.\nZalecamy korzystanie z Authy, ponieważ jest to łatwa w użyciu i bezpłatna aplikacja, która umożliwia również zapisywanie kont w chmurze w zaszyfrowanym formacie. W ten sposób, jeśli zgubisz telefon, możesz po prostu wprowadzić hasło główne, aby przywrócić wszystkie konta.\nInne menedżery haseł, takie jak LastPass, 1password itp., mają własną wersję authenticatora, która jest lepsza niż Google Authenticator, ponieważ umożliwia przywracanie kluczy.\nZe względu na ten samouczek będziemy używać Authy. Możesz śledzić nasz samouczek za pomocą innej aplikacji, Jeśli chcesz, ponieważ wszystkie działają w ten sam sposób.\nNajpierw kliknij przycisk Dodaj konto w aplikacji authenticator:\nAplikacja poprosi o pozwolenie na dostęp do aparatu w telefonie. Musisz zezwolić na to uprawnienie, abyś mógł zeskanować kod QR pokazany na stronie ustawień wtyczki.\nAplikacja authenticator zapisze teraz Twoje konto w witrynie i zacznie wyświetlać jednorazowe hasło, którego możesz użyć do zalogowania się.\nW kreatorze konfiguracji wtyczki kliknij przycisk “jestem gotowy”, aby kontynuować.\nWtyczka poprosi cię teraz o zweryfikowanie hasła jednorazowego. Po prostu kliknij swoje konto w aplikacji authenticator, a wyświetli ci się sześciocyfrowe jednorazowe hasło, które możesz wprowadzić.\nNastępnie wtyczka daje możliwość generowania i zapisywania kodów zapasowych. Kody te mogą być używane w przypadku, gdy nie masz dostępu do telefonu. Możesz wydrukować te kody zapasowe i umieścić je w bezpiecznym miejscu.\nNastępnie możesz wyjść z Kreatora konfiguracji.\nJeśli prowadzisz witrynę WordPress dla wielu użytkowników, taką jak witryna członkowska, wtyczka umożliwia również włączenie lub wymuszenie uwierzytelniania dwuskładnikowego dla wszystkich użytkowników w Twojej witrynie.\nWystarczy udać się do Ustawienia ” uwierzytelnianie dwuskładnikowe strona konfiguracji ustawień wtyczki.\nWtyczka umożliwia włączenie dwuskładnikowego logowania dla wszystkich użytkowników, uczynienie go obowiązkowym dla wszystkich użytkowników i daje użytkownikom wystarczająco dużo czasu, aby go skonfigurować.\nJeśli Twoja witryna WordPress korzysta z niestandardowej strony formularza logowania, możesz również utworzyć niestandardową stronę, na której użytkownicy mogą zarządzać ustawieniami uwierzytelniania dwuskładnikowego bez dostępu do obszaru administracyjnego WordPress.\nNie zapomnij kliknąć przycisku Zapisz zmiany, aby zapisać nowe ustawienia.\nOto jak domyślny ekran logowania WordPress poprosi o kod uwierzytelniania dwuskładnikowego po wprowadzeniu przez użytkowników zwykłego hasła WordPress.\nTa metoda jest nieco mniej elastyczna, ponieważ nie pozwala na wymuszanie dwuskładnikowego logowania dla wszystkich użytkowników. Każdy użytkownik będzie musiał skonfigurować go samodzielnie i może wyłączyć go ze swojego profilu.\nNajpierw musisz zainstalować i aktywować wtyczkę Two Factor. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz nasz przewodnik krok po kroku, jak zainstalować wtyczkę WordPress.\nPo aktywacji musisz odwiedzić Profil Użytkownika strona i przewiń w dół do sekcji Opcje dwuskładnikowe.\nStąd musisz wybrać opcję logowania dwuskładnikowego. Wtyczka umożliwia korzystanie z poczty e-mail, aplikacji authenticator i metod kluczy bezpieczeństwa FIDO U2F.\nZalecamy użycie metody aplikacji authenticator. Wystarczy pobrać aplikację authenticator, taką jak Google Authenticator, Authy lub LastPass Authenticator i zeskanować kod QR wyświetlony na ekranie.\nPo zeskanowaniu kodu QR aplikacja pokaże Ci kod weryfikacyjny, który musisz wprowadzić do opcji wtyczki i kliknąć przycisk Prześlij.\nWtyczka ustawi teraz tajny klucz. Możesz zresetować ten klucz w dowolnym momencie ze strony ustawień, aby ponownie zeskanować kod QR.\nNie zapomnij kliknąć przycisku Aktualizuj profil, aby zapisać swoje ustawienia.\nTeraz za każdym razem, gdy logujesz się do swojej witryny WordPress, zostaniesz poproszony o wprowadzenie kodu uwierzytelniającego wygenerowanego przez aplikację w telefonie.\nPoniżej znajdują się odpowiedzi na niektóre z najczęściej zadawanych pytań dotyczących korzystania z dwuetapowego logowania w WordPress.\n1. Jak się zalogować, jeśli nie mam dostępu do telefonu?\nJeśli używasz aplikacji authenticator z opcją kopii zapasowej w chmurze, taką jak Authy, możesz również zainstalować aplikację na swoim laptopie.\nDaje to dostęp do kodów uwierzytelniających, nawet jeśli nie masz przy sobie telefonu. Pozwala również łatwo przywrócić tajne klucze przy zakupie nowego telefonu.\nObie wyżej wymienione metody pozwalają również na generowanie kodów zapasowych. Kody te mogą być również używane jako kody jednorazowe, gdy nie masz dostępu do telefonu.\n2. Jak zalogować się bez żadnych kodów?\nJeśli nie masz dostępu do telefonu, laptopa lub kodów zapasowych, możesz zalogować się tylko, wyłączając wtyczkę.\nZobacz nasz przewodnik, jak dezaktywować wszystkie wtyczki WordPress, gdy nie można uzyskać dostępu do obszaru administracyjnego.\nPo dezaktywacji wszystkich wtyczek wyłączy ona również wtyczkę uwierzytelniania dwuskładnikowego i będziesz mógł zalogować się do swojej witryny WordPress. Po zalogowaniu możesz ponownie aktywować wtyczki i zresetować konfigurację uwierzytelniania dwuskładnikowego.\n3. Czy nadal muszę chronić hasłem folder administracyjny WordPress?\nBezpieczeństwo witryny działa najlepiej, gdy masz wiele warstw zabezpieczeń, aby chronić swoją witrynę, zaczynając od podstaw, takich jak korzystanie z HTTPS i bezpiecznego hostingu WordPress. Weryfikacja dwuskładnikowa sprawia, że Twoje logowanie do WordPress jest bezpieczne, ale możesz je jeszcze bardziej zabezpieczyć, chroniąc hasłem obszar administracyjny WordPress.\nJest to przydatne, jeśli masz witrynę członkowską WordPress, sklep internetowy lub stronę internetową kursu online. Twoi użytkownicy będą mogli bezpiecznie się zalogować, ale nie będą mogli uzyskać dostępu do obszaru administracyjnego WordPress.\nMamy nadzieję, że ten artykuł pomógł Ci dodać weryfikację dwuskładnikową dla logowania WordPress. Możesz również zapoznać się z naszą listą najlepszych aplikacji do wirtualnych numerów telefonów biznesowych lub naszym przewodnikiem, jak uzyskać bezpłatny certyfikat SSL dla swojej witryny WordPress.


Placuszki na maślance - 3mam cukier\n29 marca 2013 napisany przez Bożena Garbińska Dodaj komentarz\nPlacuszki na maślance. Jeden placek z fruktozą o wadze ok. 25 g ma 1 wymiennik, w tym 0,8 WW i 0,2 WBT a 100 g ma 206 kcal.\n265 g mąki orkiszowej\n420 g maślanki\n18 g fruktozy lub zamiennie - 30 g cukru\n2 łyżki (18 g) oleju\nMąkę przesiać. Dodać maślankę, sól, proszek do pieczenia, sodę, fruktozę (lub zamiennie cukier), żółtka jajek, olej. Wymieszać na jednolitą masę. Z białek ubić pianę i dodać do reszty składników. Nakładać dużą łyżką. Piec na złoty kolor. Na patelnię nie dajemy już tłuszczu.\nKalorie: 206 kcal Białka: 7.8 g Tłuszcze: 4.7 g Cukry: 33.0 g Wymienniki: 4.0 WW: 3.3 WBT: 0.7\nKategorie: śniadaniowo Tagi: fruktoza, mąka orkiszowa, maślanka\n« Puszysty omlet cesarski


Patronka chorych na depresję - Św. Dympna | Fronda.pl\nPatronka chorych na depresję - Św. Dympna\nW okolicy miejsca ich męczeństwa zbudowano kościół w których przechowano ich ciała. Nad ich grobem szczególnych łask uzdrowienia wewnętrznego doznawali ludzie umysłowo chorzy, dla tego też przy kościele powstał przytułek dla takich osób. Instytucja ta, pod wezwaniem św. Elżbiety, prowadzona byłą przez siostry Augustianki, z czasem przekształcona została na szpital, który istnieje do dzisiaj. Lekarze pracujący tam potwierdzają, że zaskakująco dużo wyleczonych osób opuszcza ten szpital w pełnym zdrowiu.\nWspomnienie liturgiczne św. Dymfny obchodzone jest 15 maja głównie w Irlandii i Belgii. Przedstawiana jest jako dziewczyna, z mieczem, narzędziem jej męczeństwa. Współcześnie też z koniczyną, symbolem Irlandii.\nŚwięta Dymfno, która czynisz cuda w każdym ucisku ciała i umysłu, pokornie błagam o twoje potężne wstawiennictwo u Jezusa przez Maryję, o uzdrowienie z choroby, w mojej obecnej potrzebie … .\nŚwięta Dymfno, męczenniczko czystości, patronko tych, którzy cierpią z powodu nerwowych i psychicznych dolegliwości, ukochane dziecka Jezusa i Maryi, przyczyniaj się za mną u Boga.\n(Ojcze nasz, Zdrowaś Maryjo i Chwała Ojcu)\nŚwięta Dymfno, dziewico i męczennico, módl się za nami.


Grupa Crossfaith udostępniła kolejny utwór z nadchodzącego krążka.\n2018 July 12 | Sylwia Sarama\nJuż na początku przyszłego miesiąca do sprzedaży trafi najnowszy krążek japońskiej formacji Crossfaith, album zatytułowany “EX_Machina” (UNFD). Wspomniane wydawnictwo zawierać będzie trzynaście nowych utworów zespołu, w tym kawałek pt. “Catastrophe”, który od wczoraj możecie sprawdzić w sieci. Oczywiście nim przejdziecie do poniższego odtwarzacza wypada przypomnieć wam również poprzedni singiel grupy, utwór pt. “The Perfect Nightmare” znajdziecie pod tym adresem.


Porady :: Baldur's Gate II: Cienie Amn :: Gry :: Game Exe\nW tym dziale znajdziesz zbiór najważniejszych porad, które pomogą początkującym graczom zagłębić się w świat Baldur's Gate i sprawią, że ich kontakt z tą właśnie grą nie będzie trwał 15 minut, tylko dlatego, że czegoś nie zrozumieli. Mam nadzieję że chociaż trochę przybliżę wam świat gry, jeśli trening oferowany przez grę był dla was mało zrozumiały, bądź nie znaleźliście tam wszystkich informacji jakie potrzebowaliście. A więc zaczynamy!\nJest to najważniejsza, a zarazem pierwsza czynność jaka czeka nas przez rozpoczęciem samej rozgrywki. Musisz pamiętać , że od tego jaką postać stworzysz będzie zależała całą dalsza rozgrywka. Możliwości mamy strasznie dużo i na początku nie wiadomo co wybrać. Postaram się przybliżyć wam ten proces tak, aby każdy sobie poradził.\nNa samym początku – czyt. jeśli nie miałeś nigdy kontaktu z Baldur's Gate, albo w ogóle z gatunkiem gier cRPG, to radzę stworzyć postać walczącą wręcz – np. wojownika albo barbarzyńcę.\nPostać walcząca wręcz: A więc płeć nie ma żadnego znaczenia, więc nie ma się co zastanawiać. Teraz należy wybrać rasę – polecam krasnoluda, bądź półorka. Bardzo przydatne są podklasy – wojownikowi polecam dać Berserkera- posiada on zdolność wpadania w szał, dzięki czemu zwiększają się jego statystyki przez co staje się silniejszy, oraz staję się on odporny na wszelkie czary zauroczenia – odbierające nam kontrole nad naszą postacią na określony czas. Szał taki trwa około minuty – czyli wystarczająco długo, albo poradzić sobie nawet z tymi silniejszymi przeciwnikami. Barbarzyńca również posiada zdolność szału, tylko na innych zasadach – nie posiada on odporności na uroki ale jego statystyki zwiększają się bardziej niż u Berserkera. Następna czynność to statystyki. Radżę dać max w siłę, zręczność oraz kondycję – mądrość i inteligencja nie maja znaczenia dla postaci walczących wręcz. Później już tylko wybór biegłości – należy wybrać jakim rodzajem oręża będzie posługiwała się nasza postać. Ja polecam mecze oburęczne + zdolność walki dwiema Broniami albo Miecze Oburęczne + Styl walki mieczem oburęcznym. Ostatnie opcje nie mają żadnego znaczenia – głos postaci, imię, itd...\nPostacie używające czarów: A więc jako rasę polecam elfa, albo półelfa – na maga – inteligencja oraz kondycja na maxa – mądrość też wysoko – 12-14, nie radzę tworzyć czarownika – tylko maga. Kapłani – cechy podobnie jak u wojownika – tylko że mądrość na max – od mądrości zależy ile czarów będzie mogła nauczyć się nasza postać. Druid – tak samo jak kapłan.\nZłodzieje: Rasa – w sumie bez znaczenia – ale niektórzy stwierdzą że najlepiej sprawują się niziołki. Mamy trzy podklasy, ale to już według własnych upodobań – mi przypadł do gustu zawadiaka – postać dość dobrze sprawująca się w bezpośrednim starciu, ale za to nie posiada zwiększonych obrażeń przy sztyletowaniu – jest to zdolność zadawania ciosu w tył głowy lub pleców – wystarczy zakraść się za przeciwnika i zaatakować go – dość żmudna robota ponieważ trzeba się zaopatrzyć w całą masę mikstur niewidzialności. Statystyki – kondycja i zręczność na max – siła też dość wysoka, pozostałe bez znaczenia. Biegłości – polecam krótkie lub długie miecze.\nPoczątki gry & NPC\nNa samym początku gry budzisz się w klatce i od razu to twojej drużyny zostaje przyłączona Imoen – Żadna z postaci nie posiada żadnych przedmiotów więc radzę szubko zaopatrzyć się w jakieś bronie i pancerze – pamiętaj że po założeniu magowi zbroi nie może on rzucać czarów. Początkowo gra będzie sprawiała pewne trudności ale szybko powinieneś nauczyć się korzystać ze zdolności specjalnych, czarów, itp. Pamiętaj o korzystaniu z autopauzy – wciśnij spację w dowolnym momencie gry – masz wtedy nieograniczoną ilość czasu na zastanowienie się nad dalszymi ruchami twoich postaci.\nBardzo ważnym elementem gry jest twoja drużyna. Na początek polecam dobranie maksymalnej ilości – 6 bohaterów. Na początek proponuję dołączyć Minsca – znajduje się tuż obok klatki w której zaczynasz grę – trzeba go trochę rozwścieczyć, aby wyłamał kraty. Bardzo dobrym kapłanem jest Viconia – znajdziesz ją w dzielnicy rządowej – musisz uratować ją przed spaleniem na stosie- pamiętaj że po przyłączeniu Viconi do drużyny twoja reputacja spanie o 2 punkty, ale opłaca się to zrobić ponieważ jest to najlepszy kapłan w całej grze. Jako maga to polecam Edwina – najlepszy mag w całej grze -znajdziesz go w dzielnicy Doków – w gildii MaeVar'a – musisz wcześniej wykonać zadanie dla Renala Krwawego Skalpa.\nCzary to chyba najważniejszy element całej gry – bez nich przejście gry przez początkującego gracza jest praktycznie niemożliwe. Bardzo przydatne dla całej drużyny są czary kapłańskie – defensywne – wspomagające naszych bohaterów w walce – chodzi mi o czary zwiększające statystyki, siłę, itp. Po rzuceniu takich czarów nasze postacie stają się bardzo efektywne – przez co możliwe staję się pokonanie przeciwnika – którego wcześniej uznałeś za niemożliwego do pokonania. Szczególnie polecam czary takie jak: Błogosławieństwo Psalm czy Ochrona przed strachem – wszystkie te czary działają na wszystkich członków drużyny.\nInna sprawa to przywoływanie pomocników. Każdy ma może przyzwać do życia przeróżne stwory z innych wymiarów. Gry posiadamy już określony zwój należy się go nauczyć. Uwaga! przed rzuceniem czaru przywołania potwora należy rzucić na siebie czar ochrony przed złem, w przeciwnym przypadku przyzwany przez nas potwór może nas zaatakować. Tyczy się to każdej postaci która nie jest aktualnie chroniona przed złem, dlatego najlepiej żeby każdy miał na sobie ten czar podczar przywoływania. Poza tym można w ten sposób stworzyć dość niezłą armię, która poradzić może sobie nawet z najsilniejszymi przeciwnikami.\nJeśli chodzi o inne czary maga to ja stawiam zawsze na magie ofensywną – czyli taką która wyrządza szkody przeciwnikowi. Bardzo przydatne są tez czary ochronne dla naszego maga, ponieważ żaden mag nie może używać jakiejkolwiek zbroi. Dlatego też warto przed każdą walką rzucić na siebie jakiś czar, np. Klosz Niewrażliwości, itp. Przydają się też czary umożliwiające zdejmowanie czarów ochronnych z wrogów, ponieważ czasami gdy przeciwnik rzuci na siebie dość pokaźną liczbę osłon, staje się praktycznie niemożliwy do trafienia. Warto wiec zapamiętać takie czary jak Wyłom, itp.\nPodczas podróży napotykać będziesz całą masę przeróżnych stworów, więc warto zaopatrzyć się w najpotrzebniejsze przedmioty takie jak: mikstury leczenie – dla każdego przynajmniej po 2, mikstura ochrony przed truciznami, różne różdżki – który nie ma co oszczędzać. Ważne są też zwoje kapłańskie – np. przemiana kamienia w ciało – gdy coś spowoduje że jedna z postaci zamieni się w kamień – to łatwo można ją przemienić. Ważnym zwojem jest Przywrócenie. Przydaje się wtedy, gdy jakiś przeciwnik wyssie nam poziom. Można wtedy w łatwy sposób przywrócić naszą postać do poprzedniego stanu. Ostatnim, równie przydatnym zwojem jest Wskrzeszenie – pozwala on na wskrzeszenie naszej postaci – jeśli ta wcześniej zginęła – jej portret staje się czarno biały – Uwaga! Pamiętaj że jeśli twoja postać zginie to musisz zabrać jej przedmioty, ponieważ w chwili wskrzeszania będzie ona posiadać pusty inwentarz!\nTo by było na tyle, jeśli coś mi jeszcze wpadnie do głowy to na pewno postaram się to dopisać. Mam nadzieję że mój poradnik, chociaż trochę wam pomógł, i ułatwił grę początkującym graczom.\nGość_Gilead* · wtorek, 11 maja 2010, 17:19\n"Bardzo przydatne są tez czary ochronne dla naszego maga, ponieważ żaden mag nie może używać jakiejkolwiek zbroi." To nie do końca prawda. Mag może korzystać z Elfiej Kolczugi. Co prawda niektóre szaty są lepsze ze względu na bonusy, jednak chodzi tu o sam fakt, że jest zbroja, którą i mag i bard mogą założyć nie bojąc się o zablokowanie możliwości rzucania czarów.\nGość_* · sobota, 25 czerwca 2011, 18:41\n"Ja polecam mecze oburęczne + zdolność walki dwiema Broniami" Albo rybki albo akwarium, coś autorowi się pomieszało\n"Złodzieje: Rasa - w sumie bez znaczenia - ale niektórzy stwierdzą że najlepiej sprawują się krasnoludy."\nTo tak jakbyś nigdy nie grał w tę grę - krasnoludy są najgorszymi złodziejami - mają ograniczoną zręczność. Chodziło tu chyba o niziołki