Netkultura.pl – Portfolio 1 kwietnia: Lothar Chaiseman\nŚroda, 4 Sierpień\nJesteś tutaj: Home » Obraz i Dźwięk » FOTO » Portfolio 1 kwietnia: Lothar Chaiseman\nPortfolio 1 kwietnia: Lothar Chaiseman\n1 kwietnia 2012 11:1429 komentarzy\nLothar Chaiseman fotografuje spod paszki - /fot. Zbigniew Makulski/\nLothar Chaiseman – ur. 1962. Twórca niepokorny. Fotografuje pod prąd i za tą właśnie przyczyną przez koneserów fotografii jest ceniony – wręcz uwielbiany, a przez mainstream ignorowany. Na przykład od kilkunastu lat nie otrzymuje World Press Photo. Naciski wiadomych kręgów powodują, że nie otrzymuje nagród ani na konkursach krajowych, ani na zagranicznych. Artysta nie otrzymał następujących nagród i wyróżnień:\nWorld Press Photo w latach 1979-2011, Pilsner Urquell International Photography Awards w roku 2011, Pictures of The Year International 2011. Od lat nie otrzymuje Nagrody fotograficznej Królewskiego Obserwatorium Astronomicznego w Greenwich, a dwa lata temu ponownie nie przyznano mu nagrody EISA (Europejskie Stowarzyszenie Obrazu i Dźwięku. W roku 1989: Lothar Chaiseman nie otrzymał nagrody Fundacji Erny i Victora Hasselblad za całokształt pracy i w latach przyszłych również jej nie otrzyma. Podobnie nie został (i nie zostanie) wyróżniony honorowym tytułem Międzynarodowej Federacji Sztuki Fotograficznej FIAP. Lothar Chaiseman nie otrzymał również nagród „National Geografic”, Grand Prix of „Animal Planet”, nie wspominając już o Polish International Exhibition na której mu kompletnie nie zależy.\nZmowa zazdrości, z jaką artysta boryka się na każdym kroku przynosi gorzkie owoce i prace L. Chaisemana nie są nigdzie wystawiane, choćby w Prado i Luwrze, choć wszyscy doskonale wiedzą, że nawet te zdjęcia, które bez żalu kasuje z matrycy, zasługują na to, by Monę Lizę odesłać do magazynu a zwolnione przez nią miejsce przeznaczyć dla Chaisemana. W roku 2006 jego prac nie wystawiło Tokyo Metropolitan Museum of Photography. Dla znawców fotografii artystycznej nie ulega wątpliwości, że wraz z każdym nowowybudowanym muzeum czy galerią wystawową – lista miejsc w których artysta nie wystawia swych dzieł rośnie.\nChaiseman wciąż tworzy i – jak twierdzi – nigdy nie przestanie. Nawet po śmierci, którą rzecz jasna udokumentuje za pomocą samowyzwalacza. Dodaje przy tym, że dopiero w owym okrzyczanym tunelu będzie miał odpowiednie światło i zdejmie wszystko bez problemu, a szczególnie to, co u wylotu podobno czeka. Tym, że nikt jego zdjęcia nie zobaczy, nie przejmuje się zupełnie, jako że – jak twierdzi – do tego już się przyzwyczaił.\nPełną paletę swoich dzieł prezentuje Lothar Chaiseman po raz pierwszy właśnie na naszych łamach. Dokładnie to samo można powiedzieć o wywiadzie, którego nam udzielił. Jest to jego pierwsza w całej karierze wypowiedź dla mediów! Odkąd po raz pierwszy nacisnął migawkę nie udzielił wywiadu takich periodykom jak: miesięcznik „Foto”, „Professional Photographer”, „P/F Vakblad voor fotografie an imaging”, „Photo Presse”, „Photography Monthly”, „Chinese Photography”, „Réponses Photo”. W latach 2010-2011 dziesięciokrotnie nie udzielił wywiadu Netkulturze. Obecnie zmienił zdanie (pod warunkiem, że nie będzie się roztrząsać przyczyn tej wolty) i dzięki temu zmowę milczenia otaczającą twórczość Lothara Chaisemana Netkultura przerywa jako pierwsza.\n/pełna netkulturowa galeria zdjęć Lothara Chaisemanna/\n„Bałagan w kadrze” bólu istnienia\nz Lotharem Chaisemannem usiłuje rozmawiać Anna Kolasińska\nAnna Kolasińska: Lotharze, kto jest twoim artystycznym guru?\nLothar Chaiseman: Ja.\nAK: Ty sam?\nLCh: Oczywiście. Uważasz, że to za mało?\nAK: Ach nie! Skądże znowu! To z pewnością ci wystarcza.\nLCh: Możesz być tego pewna. Ewentualnie mógłbym się wzorować na pewnym fotografiku z Częstochowy. Ale nie mogę, bo on nie fotografuje. Wszystko za niego żona robi.\nAK: Czy gdybym cię spytała o początki twojej twórczej przygody z fotografią artystyczną, uznałbyś takie pytanie za banalne?\nAK: Czy mimo to mógłbyś na nie odpowiedzieć?\nLCh: Oczywiście, że mógłbym.\nAK: To ja poproszę o odpowiedź.\nLCh: Bardzo chętnie. Tak się składa, że fotografować zacząłem bardzo wcześnie, ale jednocześnie bardzo późno. Taki paradoks.\nAK: Twoja droga twórcza wybrukowana jest paradoksami, tego jednak nie rozumiem.\nLCh: Co tu jest do nierozumienia? Sprawa jest prosta. Zacząłem wcześnie fotografować, bo w wieku lat siedmiu, ale późno, bo kurczę jakąś godzinę po zmroku.\nAK: Co pchnęło cię do chwycenia za aparat i co wówczas sfotografowałeś?\nLCh: Pchnął mnie ojciec. Na pierwsze pchnięcie zareagowałem próbą uchwycenia się półki meblościanki, leżał tam aparat Smiena. Wtedy ojciec dał mi po łapach i pchnął mnie po raz wtóry – upadając zrobiłem zdjęcie. Ot i wszystko. Zdjąłem miejski pejzaż za oknem.\nAK: Zatem jako twórca, rozpocząłeś swój bój z tworzywem przypadkowo.\nLCh: Myślę, że ojciec pchnął mnie celowo. Do dziś mnie to zastanawia, ale skłaniam się ku tezie, że nie był to przypadek. Ojciec wtedy wrócił z mojej wywiadówki.\nAK: Sfotografowałeś miasto. Jakie? Czy zdjęcie się zachowało?\nLCh: Tu jest ciekawa rzecz. Obecnie modne jest fotografowanie Lublina. Z przykrością stwierdzam, że Netkultura też się w ten arcynudno-owczy pęd wpisuje. A to przecież nie dość, że wtórne jest, to jeszcze, kurczę, kalkę kładziecie nie tą stroną, co należy.\nAK: Co chcesz przez to powiedzieć?\nLCh: Popatrz na zdjęcie. I co, kurczę, widzisz?\nPierwsza praca L. Chaisemana - Lubin, rok 1969\nLCh: No właśnie! Czy to ci przypomina Lublin?\nLCh: Bo to nie jest Lublin /szyderczy śmiech/. To przecież jest Lubin! Ten, kurczę, miedziowy. Tam wówczas mieszkałem, więc jakim cudem mogłem zdjąć Lublin? Przecież to bzdura! A oni usiłując mnie nieudolnie naśladować, w plagiaty brną, a liter po prostu nie odróżniają. O poziomie fotografii nawet nie chcę się wypowiadać.\nAK: Ostry sąd, nie powiem.\nLCh: Sądy tępe, to domena tępaków silących się za wszelką cenę na obiektywizm. Ja wypowiadam się ostro, bo mam w dupie modernistyczną koncepcję utożsamiania podmiotu i przedmiotu, której głównym celem jest podważenie pierwotnego znaczenia tego, co tylko sprzyja racjonalizowaniu ekspresjonistycznych aspektów medium. Zresztą – prawdziwa sztuka ostrości sądów się nie boi. I tego będę się trzymał.\nAK: Ale na ostre oceny swoich prac reagujesz agresywnie?\nLCh: Po pierwsze, sama agresja to nic złego. Oczywiście, jeśli wobec mnie ktoś jest agresywny, to mamy do czynienia z postawą naganną. Atakowana jest bowiem sztuka. Sztuka, do k[…]y nędzy! I stąd moje emocjonalne reakcje. Gdy atakujący mnie ma rację, nic nie mówię. Ale on racji nie ma.\nLCh: Nigdy. Znasz przecież moje prace i sama powiedz, czy którakolwiek zasługuje – już nawet nie mówię o agresji – na ocenę niższą niż entuzjastyczna?\nAK: Nie jestem pewna swoich kompetencji, by tak z marszu oceniać…\nLCh: Brawo! Masz rację. Jesteś tu niekompetentna. Kompetentny jestem ja. Zdaję sobie sprawę z tego, że nie jest to dla ciebie i innych sytuacja komfortowa. To, że jesteście – niejako z założenia – niekompetentni, niewątpliwie musi was smucić, ale co poradzę? Taki los. Przecież nie musicie się wypowiadać i po krzyku, kurczę.\nAK: Wróćmy może jednak do twoich dzieł, już nie oceniając na wszelki wypadek, ale po prostu prezentując je naszym czytelnikom. Przyznam się, że ilekroć rozmawiam z twórcami, wiem o co pytać. Dziś jest inaczej. Ale co mówić o pytaniach, skoro nie znam na żadne z nich odpowiedzi. A nawet jeśli znam, to z pewnością są to prawdopodobnie odpowiedzi błędne…\nLCh: To akurat nie jest problem. Zarówno prawidłowe odpowiedzi jak i płodzące je, kurczę, pytania znam ja i to nam powinno wystarczyć. Spytaj mnie o to, w czym się specjalizuję.\nAK: W czym się specjalizujesz?\nLCh: We wszystkim. I przyznam ci się, czasem to stanowi dla mnie niejaki problem.\nAK: A konkretnie?\nLCh: Umiem wszystko najlepiej i po prostu ciężko mi się skoncentrować na jednej rzeczy.\nAK: To faktycznie problem.\nLCh: Ale radzę sobie. Robię swoje i nikomu nic do tego.\nAK: We wszystkim jesteś znakomity, ale w czymś konkretnym musisz celować szczególnie. W czym?\nLCh: Nie przesadzajmy. Na cholerę wielkiej sztuce stawiać pytania i to jeszcze retoryczne? Najlepszy jestem we wszystkim. I nawet nieco mnie to bawi. Za co się nie wezmę – wszystko wychodzi mi znakomicie. Na przykład fotografia makro.\nAK: Właśnie. Dlaczego akurat makro?\nLCh: Bo małe jest piękne. Sama popatrz na to zdjęcie.\nMartwa natura vol. 43 /fot. Lothar Chaiseman/\nAK: Co ta fotografia konkretnie przedstawia?\nLCh: Idiotycznie stawiasz sprawę. A kto powiedział, że zdjęcie musi coś przedstawiać? To efekt działania twórczego. Fota nie musi drobnomieszczańsko przedstawiać niczego konkretnego, wystarczy, że posiada przesłanie.\nAK: Jakie jest zatem przesłanie tego zdjęcia?\nLCh: Od lat usiłuję dociec, ale nie udaje mi się. Nie jest to przypadek odosobniony. Może dlatego coraz częściej popadam w kolaże.\nAK: Prezentowaliśmy już na naszych łamach znakomite kolaże innych twórców. Czas wreszcie na twoje…\nLCh: To co puszczaliście to niby kolaże? /śmiech/. Kolaże to ja robię. Tamte „kolaże” tyle mają wspólnego z prawdziwymi, co kolarze w wyścigu dookoła Łomży z uczestnikami Tour de France. Że aż Bujnowski? Nie jest zły, facet. Powiem, że dobry nawet. Ale żeby od razu znakomity? A z której, kurczę, strony, co? Znakomity? To tylko twoja opinia, sorry. Wystarczy porównać jego porażki do moich dzieł, sama popatrz.\nSłynny "Kolarż spóźniony na horyzont" /fot. Lothar Chaiseman/\nAK: Patrzę. Może kilka słów wyjaśnienia, bo niezbyt pojmuję…\nLCh: Spodziewałem się tego, bez urazy. Otóż jak widzisz, choć nie rozumiesz, praca twórcza (nie mylić z waszą tfurczą) to… Już dawno temu Heisenberg zauważył, iż związek pomiędzy rzeczywistością a dziełem sztuki jest nierozerwalny, ale nieprzewidywalny w swej niemożnościowej nieoznaczoności par excellence. Bo, kurczę blade, nieoznaczoność ta bowiem, co każde dziecko wie, to nie jest efekt dawania ciała przez niedoskonałość metod badawczych ani braku sprawnych instrumentów analizy, ale z samej swej istoty. Z samej natury. Stąd – koncentruję się obecnie na pejzażach. Naturalnie nienaturalnych, rozumiesz?\nLCh: Naturalnie. Zostawmy to w takim razie. Zauważ, że czasem proces twórczy to czysta destrukcja. Czysta, ale jednocześnie to jest, kurczę, alegoria konstruktywnej destrukcji dekonstruktywnej, kurczę, per se. Przecież to widać. Dla, kurczę, odbiorcy moja postawa destrukcyjna bywa myląca, bywa odczytywana jako realizacja zamierzonego scenariusza, zamierzona prowokacja, a to przecież działanie skierowane do wewnątrz przeciw każdemu z nas, przeciw mnie również. I nie bierze się to z niczego. To doświadczenie (ale i przypadek) czynią sztukę, kochana. Jedno, drugie, trzecie doświadczenie w ciągu łańcucha przypadków (rzekłbym artystycznych akcydensów) ukazuje ciągły, kurczę, proces w realizowanych projektach artystycznych poprzez poszukiwania w dziedzinie fotografii jak również w nowych technologiach cyfrowych zarówno w kompozycjach muzycznych, realizacjach video. Ale o tym może innym razem.\nAK: Jasne, jasne! Oprócz kolażu i makro specjalizujesz się we wszystkich pozostałych dziedzinach. Porozmawiajmy może o architekturze widzianej twoim okiem. Budzi to spojrzenie wiele kontrowersji.\nLCh: Tak się dzieje, kiedy rzemieślnik usiłuje pojąć zamysł artysty. Nie rozumieją, a mnie się wyjaśniać nie chce. Duszy nie jest po drodze z klapcążkami.\nLCh: Wszystko ci trzeba tłumaczyć? Artysta ma duszę, tak?\nLCh: No! A rzemieślnik, na przykład mechanik, posługuje się klapcążkami czy innymi kombinerkami. Co ma piernik do wiatraka, co mają do duszy klapcążki? Nie ma mowy o tym, by prawdziwy artysta znalazł zrozumienie u tłuszczy. To mnie zresztą trzyma na nogach. Nie zniósłbym tego, gdybym był powszechnie rozumiany i doceniany. Czasami jednak mi to doskwiera… Boli… Coś jak Paradoks Neptuna – nie można być jednocześnie Władcą Pierścienic i tańczyć z rozgwiazdami. Choć taki Dudek-Dürer jest od lat i twórcą i tworzywem, czyli jednak można. Jeszcze to przemyślę.\nAK: Nie da się utyskiwać na brak zrozumienia, kiedy się swoje twórcze intencje ukrywa za kurtyną tajemnicy.\nLCh: To już nie jest mój problem. Ale dobrze, dla Netkultury wszystko /śmiech/. Niech ci będzie. Uchylę nieco rąbka tajemnicy, co mi szkodzi.\nAK: Och, wspaniale!\nLCh: Też się cieszę. Ale to na koniec rozmowy, nie ma pośpiechu, kurczę.\nAK: Kiedy prosiłam cię o zdjęcia do wywiadu, w paczce nazwanej „architektura” nadesłałeś mi pięć identycznych fotografii. Nie potrafię na żadnej z nich dojrzeć architektury. I jestem w kropce.\nZ cyklu: "Anegdotarchitektura" - Maciej K. w słowackim skansenie /fot. L. Chaiseman/\nLCh: Bo dla ciebie architektura to jakieś zamki, klamki, chałupy, dupy, bawoły i kościoły, w najlepszym razie autostrada. Banał! Dla mnie architektura, to anegdota. Anegdota architektoniczna, kurczę.\nLCh: Mówię niewyraźnie? A-neg-do-ta. Jadasz gyrosa? Z greckiego to jest: Anekdota – historia sekretna. Mam powtórzyć jeszcze raz? Opowieść o architekturze zawarta w kadrze. Czy to tak ciężko zakumać?\nAK: No, nie, ale…\nLCh: „Ale” to angielskie piwko /śmiech pięciominutowy/. No, ok. Na zdjęciu jest znany wrocławski architekt, niejaki Maciej K. I to jest właśnie ta anegdota. Polski architekt zwiedzający skansen na Słowacji, a obok Rom sprzedaje borowiki (tego akurat na zdjęciu, kurczę, nie widać, ale przecież, kurczę, sztuka to tajemnica). Trudno sobie wyobrazić lepsze zdjęcie architektury. Architekt będący artystą w swoim zawodzie idealnie się nadaje do sportretowania. Znacznie lepiej, niż próchniejące stare chałupy ze strzechami osmarkanymi roundupem. Facet jest młody, rześki, funkcjonalny i o to w końcu chodzi w architekturze, a nie o zgniłe jaja w średniowiecznej zaprawie. Zresztą, kurczę, o ileż łatwiej jest fotografować architektów, niż ich budowle. Bierzesz gościa do studia i cykasz. I masz gdzieś czy deszcz pada, czy tramwaj nie jedzie, czy słońce diabli wzięli. Luzik, kurczę. Pieprzyć budynki!\nAK: Ciekawe podejście. Co jeszcze bardziej intrygujące, twoja fotografia – jak mówisz – architektonicznej anegdoty – jest jednocześnie portretem.\nAK: Porozmawiajmy zatem o twoich osiągnięciach w sferze portretu.\nLCh: Może o jakichś wybranych. O wszystkich się nie da – rozmowa nie miałaby końca. Pewnie znowu nie wiesz, o co spytać więc podpowiem: dlaczego portretujesz ludzi, Lotharze? I od razu odpowiem, bo już sto razy to pytanie słyszałem – od Papy Legawca, Berny Magdusi, od Reńki Szczepanik. Portretowanie w moim wykonaniu to spór, walka, szamotanie się z materią. Napieprzanie się z materią ożywioną. I nie chodzi o to, że biję moje modelki, ale spieram się z nimi. Ściślej – z ich, kurczę, wykoncypowanym jestestwem.\nAK: Jestestwem wykoncypowanym?!\nLCh: No! Problem tkwi właśnie tutaj. Każdemu się wydaje, że kimś jest. Że wie, po co jest. Że szarpią nim, nią namiętności. I to wszystko prawda! Jest jedno wszakże „ale” – im się to tylko wydaje, że tak z nimi jest. Albo świadomie oszukują. Kogo, kurczę, kogo?! A spójrzmy, kurczę, na to moje zdjęcie.\nCzekając na kajdanki - /fot. L. Chaiseman/\nLCh: Czego znowu nie kumasz, kobieto? Człowiek na nim widoczny na samym początku sesji usiłował mi wmówić, że jest spokojnym listonoszem, który lubi fotografować, kiedy tylko zlezie z roweru. Kłamał. Łgał jak jezuita. Długo trwało, nim udało mi się wydobyć z niego to, co najważniejsze. To, co prawdziwe. Dla mnie od początku było ewidentne: człowiek ten jest maniakalnym seryjnym zabójcą (choć o tym nie wie!), który nie tyle fotografuje, co planuje swe zbrodnie. To widać gołym okiem. Oczywiście, zaraz po sesji zawiadomiłem policję. Mam gdzieś list dziękczynny od komendanta głównego, ale nie chce mi się szukać.\nAK: Czy zgadzasz się z określeniem, jakiego w stosunku do ciebie często (celuje w tym głównie Dederko) używa się w periodykach branżowych – artysta głębi wnętrza bytu?\nLCh: Oczywiście, że się zgadzam. Interesuje mnie wnętrze, a nie zewnętrzny miałki blichtr. Najlepiej to widać na zdjęciu „Sterylna estetyzowana rzeczywistość jako substancja uznawana za nieczystą, budzącą, kurczę, wstręt – a po jaką cholerę?”\nSterylna estetyzowana rzeczywistość jako substancja uznawana za nieczystą, budzącą, kurczę, wstręt – a po jaką cholerę? - /fot. L. Chaiseman/\nAK: Piękne to jest… To… To wnętrze!\nLCh: No, piękne, ale nie o to chodzi. Rzecz w tym, że mamy tu do czynienia z dekonstruktywnym przywłaszczeniem artystycznym. Generalnie to jest w pełni świadoma artystyczna ingerencja we wnętrze pewnej pizzerii w Rybniku. No, ale dość tego. Miałaś mnie spytać – dlaczego fotografuję.\nAK: Dlaczego fotografujesz?\n"Weltschmerzu naszego powszedniego..." /fot. L. Chaiseman/\nLCh. Głupie pytanie. Bo chcę. Ale można też pójść dalej. Mało kto szczerze się przyzna. Większość pieprzy trzy po trzy, albo blaguje, że cyka dla przyjemności. U mnie o przyjemności nie ma mowy. Ja fotografuję z powodu weltschmerzu.\nLCh: Z weltschmerzu, kurczę. No, z bólu istnienia, co mnie zżera, fotografuję. Moimi kadrami nie tyle zwalczam, co wadzę się z poczuciem bezsensu tego, co wokół. Bezcelowości. To wadzenie jest nieco pozorne, bo przecież ten ból mi kompletnie nie przeszkadza, on mnie inspiruje. Myślę (i czuję), że gdyby mnie nie drążył, to bym nie fotografował, albo po prostu pstrykał badziewia jak ci, co chrzanią o fotografowaniu dla przyjemności i udają skromnisiów, tymczasem każdą próbę krytyki ich prac wieńczy artystowskie rzekomo napieprzanie się sztachetami. A jak wejdzie taki do tramwaju, to trzeba dwa miejsca ustąpić: jedno dla niego, drugie dla ego. Co to ma wspólnego ze sztuką? Gówno. Tymczasem moja twórczość wypływa z bólu istnienia, to, kurczę, refleksja nad czasem, trwaniem i przemijaniem, materialnością i duchowością, kurczę. Szukaniem kantowskiego „dasein”. Nie mylić z design, kurczę. Ja przez pryzmat idei dokonuję autoanalizy w obszarze doświadczenia zewnętrznego, jak i wewnętrznego, relacji z sobą samym jak i każdym spotkanym na mojej drodze życia odbiorcą. Bo i co ja mam wspólnego z przeciętnymi zjadaczami fotograficznego chleba? Ja do nich z dziećmi mego bólu istnienia, a oni mi że „bałagan w kadrze”, że, kurczę „ciasno u dołu”, że „szumi”. A dupa tam! Widział kto bałagan w kadrze bólu istnienia?\nAK: Skoro o bałaganie w kadrze mowa – wywiad publikujemy w Internecie, tej Mekce jakże wielu artystów fotografii…\nLCh. Nie za wielkie słowa? Jakich znowu artystów? Mówisz o tych pstrykaczach? Mnie Internet nie daje nic. Nie mieszczę się tutaj. Sztampa panuje, a fotografię wybitną się szykanuje. Na przykład na ploto.pl za przeproszeniem. Wyobraź sobie, że wymoderowano mi tam prawie wszystkie zdjęcia, kurczę.\nLCh: A jednak. Bardzo proszę, oto fotografia będąca – tak to nazywam – mobilnie dynamiczną martwą naturą. Martwą w swej żywotności, żywą w swej martwocie. Nikt poza mną tak nie umie. W pewnej kopalni zafascynował mnie wiszący na ścianie telefon. I zdjąłem go. Kurczę.\nBędąc w kopalni zadzwonił telefon... - /fot. L. Chaiseman/ - zdjęcie wymoderowane na plfoto.com -dop. A.K.\nLCh: Ba! A co na to moderator plfoto.com? Wymoderował. I jeszcze ten knajacki komentarzyk: „Przyczyna moderacji: Niestety jakość wykonania zdjęcia uniemożliwia jego prezentację na forum fotograficznym.” Ale to nie wszystko. Jeszcze śmiał mnie poklepać po plecach: „Zachęcamy jednak do dalszych prób, mamy nadzieję że będą udane”. Żenada. Odechciało mi się, kurczę, publikować u nich. Postanowiłem natomiast odpowiedzieć pozytywnie na błagania (trwające już rok z okładem) Fotoazylu, który pragnie moje prace widzieć u siebie. Dużo prac z Fotoazylu przypomina moje. Fotoferii odmawiam nieustająco. Zbyt artystowska. Bliżej mi – ideowo, technicznie jak artystycznie – do Fotoazylu. Z plfoto – koniec. Niech się zaduszą w zatęchłym TWA. Śmiać mi się z nich chce. Zadęci jak Zdzisław Piernik na tubie , a zdjęcia do dupy.\nAK: Przyznam, że niewiele znam twoich aktów.\nLCh: Pieprzysz! No co ty? Znasz ich mnóstwo.\nAK: Prywatnie tak, ale mnie chodzi o te artystyczne!\nLCh: To źle zrozumiałem, sorki, kurczę.\nAK: Ponoć tylko jeden akt wykonałeś…\nLCh: Tkwiąc po cholewy gumiaków w przyziemności masz prawo tak uważać. Wznieś się jednak, jeśli dasz radę, nieco wyżej i od razu zrozumiesz, że ja robię same akty! Sto procent moich zdjęć to akty twórcze.\nAK: Trochę nie to miałam na myśli.\nLCh: Aaaa… No, tak. O gołe laski chodzi, za przeproszeniem? Golasy. Ciacha i mięska. Ok., niech ci będzie. Oto znane szeroko zdjęcie „Naga prawda o częstochowskiej fotografii”. Modelka – Sidorowicz Joanna. Stoi i zamiast fotografować telefonuje. Akt. Ten fotogram również mi wymoderowano. Po interwencji ministra kultury przeniesiono do folderu „dla pełnoletnich”. Z uwagi na rzekomą drastyczność dzieła. Paranoja.\nAkt MCLV /fot. L. Chaiseman/\nAK: Twórczo przezwyciężasz okowy trywialności fotograficznej. Łamiesz konwencje, w zasadzie w żadnym z twoich zdjęć nie sposób doszukać się osławionych „mocnych punktów”…\nLCh: Każde moje zdjęcie to w całości mocny punkt. Wielki. Ja się na te małe nie rozdrabniam. Nieważny zresztą rozmiar mocnego punktu, ważna technika fotografowania.\nAK: No właśnie, rozmiary zostawmy, zatrzymajmy się przy technice. Powiesz jak fotografujesz? Najpierw długa refleksja, potem cyk, czy najpierw cyk, a potem długa refleksja?\nLCh: Zależy. Ale za bardzo się nie spinam. Nie muszę godzinami pląsać wokół statywu, by coś genialnego powstało. Cykam też spod kolanka, spod paszki, różnie. W każdym razie efekty są powalające.\nAK: Pisząc twoją artystyczną biografię („Pod, kurczę, prąd i dalej…”) Włodzimierz Barchacz nazwał cię „fotografem poszukującym, który swe poszukiwania traktuje uczciwie”.\nLCh: No, kurczę, jasne. Szukam i się do tego przyznaję, poszukuję, a nie kluczę. Trochę tylko żałuję, że swoich poszukiwań jakoś nie nazwałem. Byłaby okazja do monograficznej wystawy o poszukiwaniach. Ja przecież poszukuję konkretnej idei i jej realizacji w ramach moich działań twórczych. Ciśnienie weltschmerzu rozpiera mnie od środka, jak już Pascal o tym pisał, we wszystkich kierunkach jednako mnie rozpiera. Interesuje mnie problem ułomności fotografii, natura narzędzia, uwiązanie artysty do wzorców i nakazów twórczych. Pisałem nawet o tym w swoim manifeście w 1974 r. Bardzo się wtedy pokłóciłem z Olzackim, który złośliwie i zazdrośnie stwierdził, że to banialuki, ale po prostu nie zrozumiał. Najlepiej moją sztukę pojmuje Pranagal (chociaż z Lublina). Powiedział kiedyś w Polsat Sport Extra, że mimo, iż nie jestem ortodoksyjnym artystą, to moja sztuka emanuje magiczną mocą i siłą nie do ogarnięcia. Baśka Wilczyńska z kolei we wstępie do mojego niewydanego albumu „Dla jaj zerżnąć byt i mieć z nim potomstwo” zauważyła, że jestem przykładem wielkiego twórcy, który „posiadając ogromną wiedzę teoretyczną i naukową nie żongluje nią w obszarze sztuki, by w tani sposób uzyskać wartościowy obraz artystyczny oraz potrzebną tajemnicę, czy też towarzyszącą dziełu sztuki duchowość”. To samo mi napisał w mailu mój uczeń Robert Cartier-Bresson…\nLCh: On do mnie wciąż pisze, mnie się nie chce odpisywać. Ale trzeba przyznać, że facet wie o co chodzi w fotografii. Napisał mi: „Mon vieux! Mam wrażenie oglądając Twoje zdjęcia, iż choć przychodzi ci to samo, to jednak musi w twoim procesie twórczym uczestniczyć Duch Święty, uczestniczyć najintymniej ci się zwierzając”. Powiem może nieco nieskromnie: Dokładnie tak jest! I zaznaczę, że w odróżnieniu od innych. ewidentnie sobie zasłużyłem przez lata na taką współpracę z De-esiem…\nAK: Co proszę?\nLCh: No z tym Duchem Ś. ja zasłużyłem, a 99% pozostałych nein, kurcze blade. Popatrz sama. Również na swoje „zdjęcia”. Wszyscy jesteście fotografami od siedmiu boleści. Śmiać mi się z was chce: tony podręczników, miliony pikseli, lata spędzone na kasowaniu spieprzonych kadrów, full szmalu wywalonego na sprzęt, a tymczasem… Ja sprzętu nie mam, pożyczam czasem, a efekt identyczny. Mało tego – wam zdjęcia nieco podobne do moich trafiają się przypadkiem i jesteście z nich niezadowoleni, ja swoje robię w pełni świadomie i zadowolony jestem w stu procentach. Czego i tobie życzę, choć jak na razie twoje zdjęcia są po prostu beznadziejne.\nAK: Bardzo ci dziękuję. Za rozmowę również. O wiele więcej teraz rozumiem.\nusiłowała rozmawiać – Anna Kolasińska\nPrzygotowując się do rozmowy z nami artysta wnikliwie czytał wypowiedzi userów m. in. na portalach plfoto.com oraz fotoazyl a także fotoferia. Wielce mu też pomogły wywiady, jakich Netkulturze udzielili Rafał Karcz i Filip Sałapa. Nieoceniona okazała się również wydana przez GSzWozownia publikacja Krzysztofa Jureckiego „Poszukiwanie sensu fotografii. Rozmowy o sztuce”, Toruń 2008.\nJakiekolwiek stylistyczne czy merytoryczne podobieństwo wypowiedzi L. Chaisemana do przeczytanych wcześniej wypowiedzi innych twórców jest przypadkowe, aczkolwiek zamierzone i celowe.\nWszystkie zdjęcia stanowią własność Autora i umieszczane są na stronie Netkultury.pl na zasadzie licencji niewyłącznej. ©LotharChaisemann2012. Wszelkie prawa zastrzeżone.\nTags: Anna Kolasińska fotografia Lothar Chaiseman portfolio\nTo ja bez długiej refleksji daję 6 punktów wielkiego cyk…cudne zdjęcia , że już o wypowiedziach artysty nie wspomnę:)To jest niesamowicie piękne!\nproszę nie zapominać, że dzisiaj jest 1 kwietnia\nA jakie to ma znaczenie, że 1 kwietnia? Nie widze związku między wielką sztuką a kalendarzem. Co to za brednie?\nNiezwykle zajmująca lektura. Popieram wyższość, którą LCh odczuwa wobec innych pseudoartystów, gdyż sam wykazuje artyzm jedynie w postaci czystej, powiedziałbym, że niepokalanej.\n… długo czkałem na ten wywiad …:D\nbrawo!!!! udało się Wam !!!\nczy Mistrz planuje w przyszłości poprowadzić jakieś kursa, uruchomić szkołę fotografii / najlepiej z oddziałem w Stolicy / , gdzie w praktyce można będzie chłonąć jego światłe rady..koszta oczywiście nie grają roli..dziękuję.:)\nTak. Planuje. pierwotnie nie planował, ale zmienił zdanie czytając frazę „koszta oczywiście nie grają roli..”\nPropozycję wpłat prosimy nadsyłać na redakcyjną pocztę. Co łaska, ale kwot mniejszych, niż pięciocyfrowe w eurowalucie nie będziemy łaskawi rozpatrywać. Prosimy również o doliczenie piętnastoprocentowej redakcyjnej prowizji.\nSzef mówi o mnie, prawda?\nO nas wszystkich. W końcu skromność skromnością, ale – do licha ciężkiego – mamy przecie spore zasługi w umożliwianiu niegodnemu pospólstwu kontaktów ze Sztuką. Nie rozumiem dlaczego niby te zasługi miałyby przechodzić bez symbolicznej choćby finansowej gratyfikacji.\nNumer mojego konta państwo macie, oczekuję rychłych przelewów\nSztuka – przez duze S – uprawiana przez tak wielu ale zrozumiana przez tak nielicznych :-))))))))\nIm większe S, tym mniejsze grono rozumiejących. Im mniejsze grono rozumiejących, tym większe S. Z wszelkimi faktu tego konsekwencjami.\nGünther von Badzieff\nNo wreszcie! Wreszcie dział foto Netkultury, który do tej pory wyraźnie odstawał pod względem jakości od reszty magazynu, wziął się w garść i zaprezentował Artystę! Cóż za odmiana po tej zgrai chałturników siłą oderwanych od portretów paszportowych w osiedlowym zakładzie fotograficznym!\nHolm von Maushalten\nWreszcie jakiś merytoryczny komentarz\nOch… czapki z głów przed Wielkim-Tfórcą…:)\n359 odsłon? tylko Lothar Chaiseman mógł ściągnąć do netkultury tylu czytelników\n;( też Press foto nie wygrałem, nawet nie startowałem, z zazdrości powiem, że Lothar Chaiseman nie jest ze sobą w zgodzie, nie jest uczciwy wobec siebie, sprzedał jednak gość ideały, nie ma w. press foto, nie ma innych nagród nie ma wydanych albumów a ma wywiad! i to gdzie! w Netkulturze! Zastanawia mnie tylko za ile się sprzedał???\nZnając dziennikarkę, która przeprowadziła z Nim wywiad… mozna się domyśleć, że cena była wysoooka..:)\nDżentelmeni (nki:) o pieniądzach nie mówią, o! Tylko z redaktorem szefującym sprawy załatwię, po dobroci:)\nPrzepraszam( Ja im każe ten wywiad wyrzucić(( Przepraszam. nie chciałem zostac celebrytą a zostałem, sorry. Będę z tym walczył.\npszeczytałęm 1/4 i odpadłęm…. muj musk tego nie ogarnia. pzdr. m___m 🙂\nNo mam nadzieję, że od tej pory już tylko takie ciekawe wywiady będziecie publikować – a nie jakieś rachityczne przepytywania introwertyków których bolą zęby za każdym razem gdy mają sklecić zdanie podrzędnie złożone.. 😀\nnie znałem Cię, Lothar… jesteś wielki 🙂


Dom na sprzedaż, Kraków M. Kraków Dębniki, 1 150 000 PLN, 432 m2, domy-AP7-DS-1386 | Domy.pl\nDom na sprzedaż: Kraków M., Kraków, Dębniki\nCena za m²: 2662,04 PLN / m²\nTyp kuchni: kuchnia z połączona z jadalnią\nPowierzchnia łazienki: 10,26 m²\nPolecamy komfortowy i przestronny dom wolnostojący z garażem dwustanowiskowym, o powierzchni całkowitej 432m2, użytkowej 342m2 znajdujący się niedaleko ulicy Tynieckiej.Posesja ta usytuowana jest na 20-arowej, ogrodzonej i zagospodarowanej działce, otoczonej niską kameralną zabudową domów jednorodzinnych. Dom został wybudowany w 2006 roku z cegły ceramicznej i pustaka ceramicznego. Kryty jest dachówką ceramiczną. Składa się on z parteru i poddasza. Parter podzielony jest na dwie części: usługową z garażem na dwa samochody, gabinetem i warsztatem oraz część mieszkalną w skład której wchodzi wiatrołap, hol, jasna kuchnia otwarta na jadalnię oraz przestronny salon z kominkiem i wyjściem na taras, a także mały gabinet, wc i kotłownia z pralnią. Poddasze stanowią 3 niezależne sypialnie, łazienka z wanną, osobne wc, hol oraz duży pokój rekreacyjny. Z jednej sypialni wyjście na balkon. Podłogi wykończone są parkietem i terakotą. Okna pcv. Ogrzewanie gazowym piecem dwufunkcyjnym. Z boku podjazd na kilka samochodów. Bardzo cicha, spokojna okolica Tyniecko - Bielańskiego Parku Krajobrazowego. Dom znajduję się w trzeciej linii zabudowy co daje gwarancję spokoju od zgiełku ulic. Rewelacyjna lokalizacja, tylko 6km od Rynku Głównego i zaledwie 2km od obwodnicy. W pobliżu pełna infrastruktura, liczne sklepy i punkty usługowe. Niedaleko przystanek autobusowy. W bliskim sąsiedztwie liczne atrakcje jak korty tenisowe, basen, , plac zabaw dla najmłodszych. Polecam i zapraszam do oglądania. Więcej ofert znajdziecie Państwo na naszej stronie internetowej AP7 nieruchomości oświadcza, iż posiada obowiązkowe ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej podmiotów uczestniczących w gospodarce nieruchomościami (polisa PZU S.A. nr PWO 00000618). Liczba wyświetleń ogłoszenia: 33\nDom na sprzedaż: Kraków M. Kraków Dębniki Numer ogłoszenia: domy-AP7-DS-1386\nJesteś zainteresowany ofertą? Interesuje mnie oferta numer AP7-DS-1386 - Dom na sprzedaż, Kraków M., Kraków, Dębniki, powierzchnia: 432 m², pokoje: 6, cena: 1 150 000 PLN. Proszę o kontakt.


Komfortowa klimatyzacja - Klimatyzacja\nRekuperacja może być montowana nie tylko w domowych pomieszczeniach, ale również w budynkach użyteczności publicznej i obiektach przemysłowych. Jest to bardzo ważne, ponieważ do tego typu miejsc przychodzi bardzo wi\nDodane: 11-06-2019 16:20\nele osób, które mogą być czasami cieplej ubrane i dlatego czuć się nieswojo w bardzo nagrzanych pomieszczeniach. Poza tym trzeba stwierdzić, że odczucie powiewu świeżego powietrza w budynku bardzo pomaga pracownikom etatowym w nim przebywającym. Jeszcze bardziej o montaż najlepszej jakości rekuperacji dbają właściciele restauracji i hoteli. Oni przecież przyjmują codziennie bardzo wielu gości, którzy muszą czuć się w pełni komfortowo, aby zechcieli jeszcze raz skorzystać z usług konkretnej restauracji czy hotelu.\nDaj Mi 4 Dni A Ja Pokażę Ci Jak naprawić klimatyzacjęCzy można naprawić klimatyzator rano?Duża skuteczność w tym jak klimatyzować pomieszczeniaChciałeś kiedyś znaleźć dobrą klimę ale nie wiesz jak sie za to zabrać?Dobre rady jak zrobić chłodnięW 2020 można dobrze kupić klimatyzację ale czy za za 10 lat też?Nie działająca klima w aucie? O serwisie klimatyzacjiKlimatyzacja - luksus czy konieczność?Czy opłaca się naprawić klimatyzację?Jak klimatyzować pomieszczenia z przyjemnością?Chłodzić co2? Dokładnie!5,5 Internautów Już Wie Jak klimatyzować pomieszczenia. A Ty?Chłodzić co2 Profesjonalnie!Czy można klimatyzować pomieszczenia w swoim mieszkaniu?2020 czas aby lepiej naprawić klimatyzacjęJak montować klimatyzację w roku 2022?Klimatyzacja nie jest już zbędnym luksusemNie działająca klima w aucie? O serwisie klimatyzacjiOto Jak Wreszcie poprawić wentylację W 3 DniCena tego jak zakupić klimatyzacjęJak naprawić klimatyzację i czy 2020 będzie inny?STUDIUM PRZYPADKU Jak zamontować klimatyzację w Warszawie W 12 Dni?Wspaniały sposób na to jak zrobić chłodnięJak często serwisować klimatyzację?Gdzie taniej chłodzić co2?Nie działająca klima w aucie? O serwisie klimatyzacjiPostaw na komfort - poznaj zalety klimatyzacjiChłodnictwo - klika faktówJak dokupić klimatyzację - ważne zmianyA Co Jeśli Mógłbyś chłodzić co2 Już Za 6 Dni?


Beats by Dr. Dre urBeats Monochromatic (purpurowy) w Sklepie RTV EURO AGD\nBeats by Dr. Dre urBeats Monochromatic (purpurowy)\nSolidnie wykonane słuchawki douszne urBeats - to legendarne brzmienie Beats połączone z wysoką precyzją wykonania.\nObudowa słuchawek została wykonana z metalu, dzięki czemu słuchawki nie zniszczą się podczas transportu w torbie, plecaku.\nDodatkowo obudowa zaprojektowana jest tak, aby zapobiegała wibracji i niepożądanym dźwiękom z otoczenia zmniejszającym przyjemność słuchania.\nW zestawie znajduje się specjalny futerał zabezpieczający - nie ważne czy przechowujesz urBeats w pudełku czy nosisz je w torbie, nie trzeba się martwić o ich uszkodzenie lub przetarcie.\nSłuchawki posiadają na przewodzie wbudowany mikrofon do rozmów telefonicznych oraz pilot pozwalający na łatwe przełączanie między utworami i połączeniami przychodzącymi\nsłuchawki przewodowe Beats by Dr. Dre urBeats Monochromatic (purpurowy)\nSluchawki bardzo dobre. Dzwiek jest zaskakujaco czysty i wyrazny ,jezeli by dodac do tego efekt tlumienia otoczenia ,to sluchajac czuje sie jakbym siedzial w domu ,nic nie zagluszy przyjemnosci ze sluchania. Produkt jednak ma jedna mała wade, tworzywo z ktorego jest wykonane jest bardzo wytrzymale, jednak kolor szybko sie z niego ściera, mm na mysli same ostre zakonczenia sluchawek a nie srodkowa czesc kolo logo. Jak najbardziej polecam ten produkt ,moge zagwarantowac ze bedziecie bardziej zaskoczeni efektem tego maleństwa niz jakbyscie kupili beatsy studio czy studio 2.0 ;)\nPowyższe informacje pochodzą ze strony euro.com.pl. W celu przeczytania opinii, pytań i odpowiedzi, promocji i innych informacji dotyczących Beats by Dr. Dre urBeats Monochromatic (purpurowy), wpisz 1013508 w wyszukiwarce euro.com.pl.


Program comarch xl istnieje to rozbudowany system klasy ERP działający i poprawiający proces zarządzania nowoczesnym przedsiębiorstwem. Oprogramowanie ERP jest wprowadzane w rożnych wielkościach firmach, poczynając z najmłodszych, kilkuosobowych do szerokich firm mających dużo oddziałów na całkowitym świecie.\nWażne zalety oprogramowania tej wersji są ważne w będących dziedzinach zarządzania przedsiębiorstwa: - obsługa i złożenia księgowe, - ziemia oraz zarządzanie stanem magazynowym, - obieg prywatny oraz zagraniczny dokumentów, - analizy wewnętrznych procesów firmowych, - sprzedaż i prowadzenie relacjami z klientem końcowym, - obsługa kadrowa przedsiębiorstwa.\nProgram comarch xl przedstawiam się bardzo rozbudowanymi drogami i potrafi budowę modułową. Przynoszę to absolutne możliwości tworzenia rozwiązania dostosowanego do dużych potrzeb przedsiębiorstwa. Serie modułów zgromadzone są w regiony, które logicznie łączą funkcjonalności, które współpracują ze sobą. System firmy comarch jest składany do potrzeb każdego przedsiębiorstwa. Zamówienie poprzedzane jest prawdziwą analizą wszystkich procesów i i potrzeb danej działalności. Dzięki temu podejście zezwala na zdobycie dużej wydajności w towarzystwu. Oprócz standardowej wersji licencyjnej, comarch oferuję również sposób w kształcie SaaS czyli software as a service. Cała usługa działa więc w ramach chmury obliczeniowej. Dostęp możliwy jest zbyt pomocą zdalnego połączenia internetowego, przez przeglądarkę internetową. Ten sposób dystrybucji redukuję koszty wdrożenia produktu u klienta końcowego. Nie cierpi potrzeby inwestowania w serwery produkcyjne i wynajmowania specjalistów do obsługi oraz mieszkania oprogramowania. Dla przedsiębiorstw technologicznych program udostępnia specjalne moduły. Pozwalają one na definiowanie procesów produkcyjnych. Do bazy mogą stać wprowadzone parametry techniczne wykorzystywanych surowców kiedy również zamienniki. Mienie nowych wersji technologicznych pozwala na dostosowanie oferty biura do odbiorcę zewnętrznego. Obecnie program comarch xl jest eksploatowany w ponad 5000 przedsiębiorstw w pełnej Polsce. Największe branże obsługiwane przez oprogramowanie to między innymi budowlana, chemiczna, transportowa, internetowa oraz automatyka. Najwięksi użytkownicy to: - Kupiec - VOX składy budowlane


SPECJALISTA DS. HELPDESK – PORT\nPORT > Kariera > Oferty pracy > SPECJALISTA DS. HELPDESK\nTermin składania aplikacji 02.01.2022\nnr ref. SdsHD/IT/2021\nIdentyfikacja i rozwiązywanie problemów związanych z obsługą infrastruktury i systemów IT.\nWspieranie i udział w rozwoju infrastruktury i systemów IT.\nZnajomość zagadnień sieciowych LAN, Wi-Fi, VPN i umiejętności podstawowej konfiguracji sieci.\nZnajomość MS Windows Serwer (m.in. AD, DNS, DHCP).\nDofinansowanie do pakietu sportowego Medicover (dawne OK system).\nTermin przesyłania zgłoszeń 02.01.2022 r.


Rosja – ceny ziemniaków odbiły w górę - Fresh-market.pl\nDzisiaj jest piątek 24 stycznia 2020. Od wczoraj dodano 3423 ceny w 30 kategoriach. Życzymy miłego dnia.\nTu jesteś: Owoce i warzywa » Warzywa » Ziemniaki » Rosja – ceny ziemniaków odbiły w górę\nRosja – ceny ziemniaków odbiły w górę\n2019-10-10 08:42 | Źródło: www.fresh-market.pl (ms) za http://east-fruit.com\nRosyjskim producentom udało się wreszcie zatrzymać spadek cen ziemniaków, a nawet zwiększyć nieco ceny tych warzyw.\nWydaje się, że spekulacyjny popyt na ziemniaki z Ukrainy migrował ostatnio na rynek rosyjski. W Rosji doszło bowiem do gwałtownego wzrostu popytu na ziemniaki, który powoduje zwyżkę cen tych produktów na rosyjskim rynku, twierdzą analitycy projektu EastFruit.\nZgodnie z oczekiwaniami wzrost cen zbiegł się z początkiem masowego zbioru i składania do przechowywania późnych odmian ziemniaka w gospodarstwach centralnego pasa Rosji, Uralu i Syberii. Rolnicy w tych regionach oferują obecnie na sprzedaż stosunkowo niewielkie ilości ziemniaka, a większość towaru przeznaczają do przechowywania. Jednocześnie lokalne hurtownie, a zwłaszcza nabywcy z południowych regionów kraju, są teraz gotowi do zakupu dużych ilości ziemniaków do bieżącej sprzedaży i również na zapas, ponieważ ceny w zimie i wiosną powinny być znacznie wyższe.\nPo części wzrost cen ziemniaków w Rosji był spowodowany gwałtownym wzrostem eksportu tych warzyw na Ukrainę, jaki dokonał się we wrześniu. Ziemniaki te trafiają na rynek ukraiński za pośrednictwem Białorusi, ponieważ bezpośrednie dostawy ziemniaków na rynek ukraiński są niemożliwe. Znacząco wyższa cena ziemniaków na Ukrainie pozwoliła przedsiębiorcom na zakup produktów natychmiast po zbiorze i zarabianie na ich wywozie z Rosji na Ukrainę pod pozorem, że to ziemniaki białoruskie.\nObecnie rosyjscy rolnicy oferują ziemniaki w cenach 7-15 rubli/kg, czyli 0,11-0,23 USD/kg (0,42-0,91 zł/kg) i tylko w ostatnim tygodniu cena tych produktów w Federacji Rosyjskiej wzrosła średnio o 11 procent. Przyczyną wzrostu cen ziemniaków na rynku rosyjskim jest nadal zwiększony popyt ze strony Ukrainy, a także lokalnych hurtowni. Jednocześnie w niektórych regionach ze względu na ulewne deszcze zbiór ziemniaków jest nieco utrudniony, co powoduje, że ceny są jeszcze wyższe.\nNiemniej jednak obecnie średnia cena ziemniaków na rynku rosyjskim jest prawie taka sama jak w analogicznym okresie ubiegłego roku. Ceny we wrześniu nie podobały się rolnikom, jednak zainspirowani wysokim popytem deklarują oni zamiar dalszego podnoszenia cen „drugiego chleba”. Jednocześnie podaż produktów wysokiej jakości na rynku jest ograniczona, ponieważ niektóre duże gospodarstwa nadal wstrzymują sprzedaż wysokiej jakości ziemniaków w nadziei na dalszy wzrost cen.\nSłowa kluczowe: ziemniaki, ceny ziemniaków, eksport ziemniaków, import ziemniaków, warzywa, Rosja, Ukraina\nJeden z dużych eksporterów brytyjskich ziemniaków poinformował, że Biedronka przestanie je importować od 15 października z powodu niepewności związanej z brexitem - informuje Puls Biznesu za Fresh Produce Journal.\nRegionalny rynek ziemniaków i marchwi – 40. tydz. br.\nRosja – kolejny spadek cen ziemniaków\nRosyjscy rolnicy znów są zmuszeni obniżyć cenę ziemniaków.\nUkraina – ceny ziemniaków jeszcze w górę?\nKolejna runda wzrostu cen ziemniaków odnotowana na Ukrainie.\nRegionalny rynek ziemniaków i marchwi – 39. tydz. br.\nPrzedwynikowy szacunek zbioru ziemniaków\nGUS opublikował drugi w tym roku szacunek na temat zbiorów głównych ziemiopłodów rolnych, w tym ziemniaków. Jakie dane zostały w nim zawarte?


Dania – Wikicytaty\nDania – państwo położone w Europie Północnej (Skandynawia), najmniejsze z państw nordyckich.\nDuńska solidność, przeciętność i szczęście przeszkadzają mi na każdym kroku. Na duńskich ulicach nie ma wystarczająco dużo libido. Czuję się tam, jakbym się dusił, a dla artysty to poważny problem. Taka sytuacja sprawia, że masz ochotę zrobić coś brutalnego, wstrząsnąć tym sztywnym systemem choćby w niewielkim stopniu. Może dlatego duńskie filmy są niekiedy tak szalone (…).\nŹródło: Anna Tatarska, Vinterberg: Dania stworzyła von Triera i jego nazistowski żarcik, stopklatka.pl, 7 marca 2012\nMoja ojczyzna, Dania, jest krajem prawdziwej poezji.\nOpis: z pamiętnika Andersena.\nAutor: Piotr Kuczyński, Liczy się tylko pracodawca?, krytykapolityczna.pl, 25 lutego 2013\nŹródło: William Shakespeare, Hamlet, akt I, scena 4\nZobacz też hasło Dania w Wikisłowniku\nTę stronę ostatnio edytowano 27 gru 2014, 23:30.


Co zrobić, gdy złość dziecka przybiera postać burzy z gradem\nPrzychodzi, gdy świeci słońce czy pada deszcz. W dzień i wieczorami. W przedszkolu lub w domu, sklepie albo na podwórku. Niechciana i nielubiana. Boimy się jej, kiedy dopada nas, a jeszcze bardziej, gdy nachodzi kogoś nam bliskiego. I na usta się nam ciśnie „nie złość się już”. Bo złość dziecka przybiera postać burzy z gradem.\nZłość dziecka jak burza z gradem\nWiadomo, do czego zdolna jest burza z gradem. Jej widok fascynuje, ale to, co zostawia po sobie, budzi grozę. Złoszczące się dziecko też to potrafi. Może zniszczenia obejmują mniejszą skalę, ale podobieństwo do burzy rzuca się w oczy.\nSieje spustoszenie: latają kredki, fruwają buty, tłuką się talerze.\nJest głośno: wrzaski, szlochy, wyzwiska, łupanie w podłogę, trzaskanie drzwiami.\nRobi się mokro: na potęgę lecą łzy.\nWzrok ciska pioruny.\nAtmosfera jest naładowana.\nNa szczęście po burzy zwykle przychodzi spokój. Tylko po co nam w ogóle ta burza?\nAni dobra, ani zła – za to potrzebna\nZłość jest emocją: ani dobrą, ani złą. Po prostu jest. Pojawia się i wywołuje dyskomfort, ale potrzebujemy jej, żeby się zorientować, co ją spowodowało. Sięgnij do przyczyny tej złości, przyjrzyj się jej i tu szukaj rozwiązania. Samo powiedzenie „nie złość się” nie załatwi sprawy, bo to tak samo, jakby się mówiło do gradowej chmury „nie padaj”. Trochę bez sensu, prawda?\nTo skoro jest taka potrzebna, po co ją poskramiać?\nAkceptacja emocji nie jest tożsama z puszczeniem jej na żywioł. Złość to gwałtowna emocja, która jeśli przybierze na sile, może spowodować jakieś szkody:\nagresywne zachowanie, a w konsekwencji czyjąś fizyczną krzywdę,\nupokorzenie, bo w złości padają okrutne, niesprawiedliwe epitety i oskarżenia,\nsprawienie komuś przykrości – pomijając powyższe (ból fizyczny i upokorzenie), przelanie złości na kogoś jest zwyczajnie nieprzyjemne.\nDlatego czując złość, trzeba ją w bezpieczny sposób wyładować. Niech POGROMCA ZŁOŚCI* czuwa.\nBezpieczne wyładowanie złości dziecka\nSposobów na to jest całkiem sporo. Ale tak szczerze, to nawet dorośli z tych sposobów rzadko korzystają. Może dlatego, że w chwilach spokoju nie myślą o tym, żeby się przygotować do złoszczenia. No więc w momencie złości odjeżdża im peron.\nA co dopiero dziecko! Ono ma jeszcze słabszą kontrolę, zwłaszcza to mniejsze.\nKażdy wiek jest dobry na to, żeby wdrożyć metody bezpiecznego wyładowania złości. Dopasuj je do wieku i możliwości, kombinuj i sprawdzaj. Nie przyzwyczajaj się jednak, że jakaś metoda będzie działała zawsze. Dlatego trzeba mieć kilka w zapasie. Skorzystaj z kilku propozycji wyładowania złości dziecka:\nrysowanie, bazgranie, malowanie,\nruch: spacer, bieganie, skakanie,\nbicie i krzyczenie w poduszkę,\nrozdzieranie starych gazet.\nJak widać z tych przykładów, do kilku musisz się przygotować, bo w chwili złości nie będzie już na to czasu ani w ogóle pomysłu. Pewne rzeczy (np. kredki, poduszka) powinny tkwić na posterunku. Zwłaszcza gdy Twoje dziecko ma temperamencik godny Zeusa.\nMożesz też skorzystać z propozycji Freda Astaire’a:\nZamiast tupać ze złości – naucz się stepować.\nPozwól dziecko czuć, co czuje\nAha – jeszcze jedno. Nie mów tego! Przestań gadać: „nie złość się już” (A jeżeli przyjdzie Ci do głowy powiedzieć „Złość piękności szkodzi”, to błagam – lepiej napakuj do ust kilo popcornu).\nPo pierwsze nie możesz kazać komuś, żeby przestał czuć to, co czuje.\nPo drugie mówienie tego grozi tłumieniem emocji w przyszłości, a to bardzo niekorzystne dla organizmu i psychiki człowieka. Zdecydowanie lepiej, żeby dziecko się pozłościło, czyli wyładowało złość. Postaraj się jedynie, żeby „burza gradowa” nie siała spustoszenia.\n*POGROMCA ZŁOŚCI, czyli lista sprawdzonych sposobów dostępnych dla każdego, jest dostępny w sklepie za symboliczną złotówkę, a cały dochód przeznaczamy na poduszki złości dla dzieci z domu dziecka.


Ponad 45 mld zł wynoszą długi osób wpisanych do KRD - wGospodarce.pl\nPonad 45 mld zł wynoszą długi osób wpisanych do KRD\nOpublikowano: 16 listopada 2018, 10:12\nW Krajowym Rejestrze Długów BIG SA wpisanych jest ponad 2,5 mln osób, które mają w sumie 45,7 mld zł zaległości - podała spółka. Głównym powodem problemów finansowych, prowadzących do bankructwa, jest nadmierna liczba zaciągniętych kredytów i pożyczek.\nJak pokazują dane Centralnego Ośrodka Informacji Gospodarczej, od połowy 2017 roku do połowy 2018 roku upadłość konsumencką ogłosiło w Polsce blisko 6.000 osób. Przy czym pierwsze symptomy kryzysu ich finansów widoczne były już wiele miesięcy wcześniej. Ponad 40 proc. dłużników było notowanych w KRD na rok, a ponad 50 proc. - na kwartał przed bankructwem, podano.\nOznacza to, że co drugi konsument, który ogłosił upadłość, był wcześniej notowany w KRD jako dłużnik. Upadłość to z reguły powolny proces. Dług często narasta latami. Nikt nie trafia do KRD za dwutygodniową zwłokę w płatności, ani nie składa wniosku o upadłość z powodu jednej niezapłaconej raty. Dowodem tego jest chociażby fakt, że wszyscy bankruci notowani w KRD mają na koncie po 2-3 zobowiązania, ich łączne zadłużenie wynosi w sumie ponad 100 mln zł, zaś średni dług przypadający na jednego dłużnika wynosi 34 tys. zł – wyjaśnił, cytowany w komunikacie, prezes KRD Adam Łącki.\nPonad połowa tych zobowiązań zgłoszona została do KRD przez wtórnych wierzycieli, takich jak fundusze sekurytyzacyjne czy firmy windykacyjne. Odkupiły one długi od banków, a po części także z towarzystw ubezpieczeniowych i firm telekomunikacyjnych. Kolejne 22 proc. zobowiązań pochodzi bezpośrednio z instytucji finansowych. To pokazuje, że głównym powodem problemów finansowych prowadzących do bankructwa jest nadmierna liczba zaciągniętych kredytów i pożyczek, podano również.\nWielu multidłużników próbuje ratować się, zaciągając kolejne kredyty na spłatę tych wcześniejszych. To jest najgorsze z możliwych rozwiązań, bo koszty tych pożyczek są coraz większe, w efekcie zadłużenie rośnie, a nie maleje. Banki i firmy pożyczkowe obserwując takiego dłużnika w Krajowym Rejestrze Długów, jeśli w ogóle decydują się na udzielenie mu kolejnego kredytu, to oferują wyższe oprocentowanie, bo muszą zrekompensować sobie większe ryzyko. Ale w końcu przestają go kredytować. Takie osoby sięgają wówczas po oferty rozmaitych firm funkcjonujących często na pograniczu prawa, które oferują ‘pożyczki bez KRD’. Tyle że tam oprocentowanie sięga kilkudziesięciu, a nawet i kilkuset procent. W ten sposób zadłużenie narasta, pętla się zaciska - dodał Łącki.\nBankructwo to dla dłużników często jedyna szansa, aby stanąć na nogi, a dla wierzycieli jedyny sposób na odzyskanie pieniędzy. Gorzej, jeśli ktoś wykorzystuje to rozwiązanie, by wymigać się od odpowiedzialności. Obecnie na oddłużenie nie mogą liczyć osoby, które brały kolejne pożyczki, choć wiedziały, że ich nie spłacą. W 2017 roku zgłoszono 11.120 wniosków o upadłość, z czego sąd odrzucił 5 650. Na początek 2019 roku planowane jest jednak wejście w życie zliberalizowanych przepisów. Mają one umożliwić restrukturyzację długu także tym dłużnikom, którzy stali się niewypłacalni na skutek umyślnego działania bądź rażącego niedbalstwa. W ich przypadku stosowany będzie wydłużony okres spłaty, dzięki czemu więcej należności trafi do wierzycieli. Pierwszym celem postępowania upadłościowego jest oddłużenie niewypłacalnego konsumenta, ale drugim, niemniej ważnym, skuteczna windykacja.\nWindykatorzy podkreślają, że łatwiej negocjuje się z tymi dłużnikami, którzy są dopiero na początku swojej drogi zadłużenia i sami są zmotywowani do tego, by wrócić do dawnego życia. Dla nich wizja bankructwa to ostateczność, dlatego robią wszystko, by uporządkować swoje sprawy finansowe. Większość multidłużników, kiedy traci zdolność do spłacania zaciągniętych zobowiązań, zaczyna uciekać przed wierzycielami.\nTa sytuacja ich po prostu przerosła, nie wiedzą, jak sobie z takim problemem poradzić, więc uciekają. Ponieważ windykujemy na zlecenie wielu instytucji z różnych branż, takim osobom zadłużonym u różnych wierzycieli możemy zaoferować zawarcie ugody z nimi. Proponujemy realny dla dłużnika plan spłat, a wierzyciele rezygnują z naliczania dodatkowych kar, odsetek i kosztów związanych z windykacją. Jeśli ktoś konsekwentnie realizuje takie ustalenia, nie zaciąga kolejnych zobowiązań, wychodzi na prostą i nie musi ogłaszać upadłości i pozbywać się majątku - stwierdził prezes Kaczmarski Inkasso Jakub Kostecki.\nJeśli patrzeć na skalę zjawiska przez pryzmat mapy Polski, to w każdym województwie widać tendencję wzrostową, przy czym najbardziej wybija się tutaj województwo mazowieckie. Oprócz niego największa liczba dłużników-bankrutów zamieszkuje województwa śląskie i małopolskie. Najmniejsza - podlaskie, opolskie, lubelskie i lubuskie.\nWstrząsające dane: Potężne zadłużenie emerytów!\nEmeryci to grupa najbardziej zadłużona wśród osób, które ogłosiły upadłość konsumencką w pierwszym półroczu - wynika z danych Krajowego Rejestru Długów\nRośnie zadłużenie wśród mikroprzedsiębiorców\nZadłużenie jednoosobowych działalności gospodarczych przed pandemią koronawirusa w lutym wynosiło ok. 5 mld zł, po sześciu miesiącach wzrosło o 940 mln zł i sięga ponad 6 mld zł - podał Krajowy Rejestr Długów. Dodano, że zadłużenie mikroprzedsiębiorców rośnie m.in. przez nierzetelnych kontrahentów\nHandel z potężnymi długami\nZadłużenie klientów i ich kontrahentów wobec firm faktoringowych, według danych Krajowego Rejestru Długów, na koniec czerwca br. wyniosło 404,6 mln zł, czyli o 15 mln zł więcej niż na koniec 2019 r.\nWykradli dane 2 mld osób na świecie. Wpadli w Hongkongu\nPolicja w Hongkongu rozbiła gang podejrzany o kradzież danych osobowych i kart kredytowych 2 mld osób na świecie\nPotężne zaległości gastronomii\n647,4 mln zł tyle wynoszą zaległości firm gastronomicznych według stanu na koniec marca br. - wynika z danych Rejestru Dłużników BIG InfoMonitor\nBGK wyemitował covidowe obligacje na blisko 9 mld zł\nBank Gospodarstwa Krajowego wyemitował obligacje na rzecz Funduszu Przeciwdziałania COVID-19 o wartości 8 mld 950 mln zł\nBudownictwo drogowe problemów nie ma\nO ile cała branża budowlana jest zadłużona na 1,2 mld zł, to na budownictwo drogowe przypada 144 mln zł - wynika z danych Krajowego Rejestru Długów


Bezdomni wrócili na Dworzec Główny | Gazeta Wrocławska\nBezdomni wrócili na…\nBezdomni wrócili na Dworzec Główny\n- Miałem wątpliwą przyjemność zobaczyć, jak jeden z zimowych rezydentów dworca oddaje mocz na środku schodów prowadzących na parking podziemny - denerwuje się nasz Czytelnik Jan Kowalski. A PKP odpowiada: "Komfort podróżnych jest dla nas priorytetem".\n- Tunele i klatki schodowe, które prowadzą na parking są wiecznie obsikane i śmierdzące. Na dworcu jest ochrona, dlaczego więc pozwala przebywać bezdomnym na dworcu skoro istnieją takie miejsca jak noclegownie? - denerwuje się nasz Czytelnik Jan Kowalski. Widok mężczyzny oddającego mocz na terenie dworca przelał jego czarę goryczy.\nW PKP zapewniają, że dbają o komfort podróżnych. - Osoby, które zakłócają spokój i zasady bezpieczeństwa oraz sprawiają, że inni czują się niekomfortowo, są wypraszane z dworca przez pracowników ochrony. Poza tym ochrona informuje osoby bezdomne o możliwości skorzystania z noclegowni. Współpracujemy także z Towarzystwem Św. Brata Alberta. Ponadto wielokrotnie zwracaliśmy się z prośbą o interwencję do straży miejskiej - wylicza Paulina Jankowska z biura prasowego PKP SA.\nAle że straż miejska na terenie dworca nie interweniuje. - Podejmowaliśmy takie interwencje, ale to było 10, 15 lat temu - mówi Waldemar Forysiak ze straży miejskiej we Wrocławiu. Teraz zgodnie z niepisaną zasadą, za porządek powinna być tam odpowiedzialna straż ochrony kolei i policja, która ma nawet na dworcu komisariat. Zresztą to właśnie koło niego najczęściej przesiadują bezdomni. - Jeżeli otrzymujemy zgłoszenia o osobach bezdomnych na terenie budynku, to przekazujemy je właśnie policji - dodaje Waldemar Forysiak.\nPaweł Petrykowski z dolnośląskiej policji zastrzega, że policja interweniuje tylko wtedy, gdy zostanie popełnione przestępstwo albo wykroczenie. Od początku grudnia takie interwencje były już 293 (dotyczyły przypadków zaśmiecania, żebrania, picia alkoholu itp).\nAle nie zawsze jest podstawa do interwencji. To, że ktoś śmierdzi do policyjnej interwencji się nie kwalifikuje. Co innego, jakby załatwiał potrzeby fizjologiczne na oczach funkcjonariuszy, bił się z kolegą albo pokrzykiwał, zakłócając porządek. W przeciwnym przypadku policja może tylko namawiać bezdomnego, by przeniósł się do noclegowni. Od początku grudnia takie informacje przekazywano na dworcu już 160 razy. 25 osób trafiło do izby wytrzeźwień.\n- Dworzec mamy naprawdę ładny i liczyłem, że po remoncie coś się zmieni w tej kwestii. Jak widać i chyba najbardziej czuć, nic się nie zmieniło - denerwuje się Jan Kowalski. Dodaje, że przecież Wrocław jest Europejską Stolicą Kultury. - Czy naprawdę chcemy, żeby turystów witał smród, kałuże moczu i bezdomni proszący o jedzenie?\nAdam 11.12.2016 20:57:53\nCiesz się jeszcze ile możesz z tej emerytury. Zaraz obetną byłym ubekom\nnysa 17.03.2016 10:31:11\nProblem w tym że nawet jeśli popełniają wykroczenie to nie można ich ukarać bo niema na to sposobu mandat nie bo nie zapłaci wniosek do sądu nie bo brak adrsu do doręczeń i kółko się zamyka a oni otym wiedza dobrze\nxxx2 15.01.2016 22:22:07\npo co ona, skoro się niczym nie zajmuje?\nkjhjkhhj 14.01.2016 01:19:02\nNie ma problemu, zeby za darmo skorzystać z darmowej toalety w pubie, barze et cet.\nTy chyba nigdy w żadnym pubie nie byłeś człowieku.\n..... 14.01.2016 01:17:16\nJak jest na dworze mega zimno w nocy i oni tam tylko siedzą to niech sobie siedzą, lepiej tutaj niż żaby zamarzli. Ale jak chleją, zaczepiają ludzi i załatwiają się gdzie popadnie to won z nimi.\nmaruda 13.01.2016 20:23:36\ndzis bylem, wychodze z parkingu a tam menelowka, biale kozaczki, glos przepity, rylo okropne i 2 karczkow obok. Takze na pewno czekali na pociag... ladne obrazki dla turystow ESK2016, oczywiscie psie gowna juz 100m od dworca zachecaja do wdepniecia.\nBreslauer49 13.01.2016 13:31:15\nMieszkam w kwartale Gwarna/ Dworcowa. Rzeczywiscie w podwórku\nsikają ale są w miarę uprzejmi na zwróconą uwage.. Myśle, ze nie ma nagminnie sikania\nna Dworcu Glównym. A jak jest zimno niechże się ogrzeją. A wielką zaletą tej transformacji\nw 1989/ 1990 jest powstanie wielu toalet czyściutkich i pachnących. Nie ma problemu, zeby za darmo skorzystać z darmowej toalety w pubie, barze et cet.\n:-) 13.01.2016 12:45:50\nA i taniej by wyszło bo skuwanie przesikanego tynku też kosztuje.\nPetrycjusz 13.01.2016 11:32:16\nSkoro zostali wyrzuceni poza nawias społeczeństwa - a nie łamią prawa - to mogą tam być.\ngość 13.01.2016 11:32:11\nTo nie problem dworca PKP lecz miasta.Na G.Zapolskiej mają blisko wystarczy powiedzieć ze tam dają butelkę za Free-to wtedy "poczują"problem urzędnicy.\nESKesk 13.01.2016 10:52:16\ntantus 13.01.2016 09:16:24\nChyba za daleko od centrum ;-)\nferdek kiepski 13.01.2016 09:16:09\ntowarzyszu kupny z pałacu na wyspie!\ni 13.01.2016 01:21:55\n...skuteczna służba. DZIĘKUJEMY my podróżni..!\nacha... 13.01.2016 00:21:28\n... ja to dostrzegłam już 30 lat temu... i teraz mam emeryturę 5.200 zł netto do końca życia.\nCzy jesteś na bieżąco... bo RP i Rząd niewiele, lub nic nie robi dla OBYWATELI RP...\nZakaz grillowania we Wrocławiu. Straż grozi mandatem 59\nW domu powstał ukraiński hotel pracowniczy. Życie sąsiadów zamieniło się w koszmar 280\nosiedle domów jednorodzinnych wrocław\ndepartament spraw społecznych wrocław\nCyganie żebrali z psem. Potem martwego wyrzucili do kosza? Policja problemu nie widzi 10\nwyrzucenie psa wrocław\nbernardyn bus wroclaw\nbernardyn ofiar oświęcimskich


1. Program ma na celu przekazanie nurkom rekreacyjnym wiedzy i umiejętności pozwalających na wykorzystanie mieszanek oddechowych bezpieczniejszych niż powietrze do nurkowań w przedziale głębokości od 12 do 40 msw (36 do 132 fsw). Nurek może przedłużyć czas pobytu pod wodą korzystając z tabel do nurkowania na wzbogaconym powietrzu IANTD EANx, lub zwiększyć konserwatyzm stosując komputery i tabele powietrzne podczas nurkowań na mieszankach EANx.\n2. Program IANTD EANx Diver może być prowadzony niezależnie lub w połączeniu z innymi programami IANTD Advanced oraz ze Specjalizacjami IANTD. 3. Program uczy wykorzystania mieszanin w zakresie od 21% do 40% tlenu.\nB. Wymaganie wstępne\na. Kandydat musi mieć ukończone minimum 15 lat aby uzyskać certyfikat nurka oraz przedstawić zgodę rodziców lub opiekunów, LUB;\nMusi mieć ukończone minimum 18 lat i wówczas nie jest wymagana zgoda rodziców ani opiekunów.\n► UWAGA: Jr. EANx Diver – Studenci w wieku od 10 lat do 14 lat, którzy spełniają wymagania dotyczące poziomu EANx Diver mogą uzyskać certyfikat Jr. EANx Diver, który pozwala im nurkować pod nadzorem osoby dorosłej, która ma poziom certyfikacji Open Water Diver i EANx Diver lub wyższy.


Rousimar Palhares i Joey Beltran zawieszeni za doping | MMAnews\nMMAnews > News > Rousimar Palhares i Joey Beltran zawieszeni za doping\nObaj zawodnicy otrzymali po UFC on FX 6 nakaz przymusowej pauzy z terminem sięgającym nawet sześciu miesięcy przerwy po doznanych kontuzjach, jednak prawdziwy zimny prysznic powrócił, kiedy Rousimar Palhares i Joey Beltran otrzymali informację, że w ich krwi wykryto nielegalną substancję, która tym samym oznacza dla nich po 9 miesięcy zawieszenia i ponowne starania o licencję fighterską.\nPalhares był pierwszą ofiarą Hectora Lombarda w UFC, z którym przegrał po widowiskowym KO, łamiąc wcześniej stopę na świetnie blokującym Lombardzie. Teraz, Brazylijczyk będzie miał 9 miesięcy na przemyślenia a po wszystkim czeka go kolejny test antydopingowy, który jest warunkiem do odzyskania potrzebnych pozwoleń. W jego krwi nie wykryto konkretnej substancji a jedynie stwierdzono znacznie zwiększony poziom testosteronu. UFC nie ujawniło szczegółów, jednak jak wiemy z wydarzeń z przeszłości, dopuszczalna stosunek w organizmie to 6:1. Sytuacja ta nie będzie miała wpływu na zmianę wyniku walki, gdyż Rousimar i tak ją przegrał.\nSytuacja ma się jednak zgoła inaczej w przypadku Joey Beltrana, który wcześniej nie wygrał w UFC od czerwca 2011 roku. Teraz, jego wygrana z Igorem Pokrajacem została zamieniona na No Contest. Substancją, którą wykryto u niego był nandrolon, popularny steryd anaboliczny, który dotarł do Polski już w latach 80/90-tych.\nZarówno Palhares jak i Beltran, nie protestowali i zgodzili się na przymusową pauzę a UFC wydało oświadczenie, podkreślając jasną politykę względem środków dopingujących.\nLombard jest tak dobry ,ze nie dal sie zlapac\n11 stycznia 2013 15:33\nLombard jest tak dobry,że Palharesowi nawet doping nie pomógł\n11 stycznia 2013 13:04\nJakoś nie jestem zaskoczony…\nKSW 36: Rousimar Palhares przygotowany na wszystko co oferuje Michał Materla (+video)


2016 Maj | Fitness i Siłownia\n31 maja 2016 Efekty\nKtóż z nas choć raz w życiu nie zapragnął mieć idealnej sylwetki? To rozbudowane mięśnie i wysportowane ciało są dziś synonimem piękna. Jednak w pogoni za ideałem możemy niekiedy pobłądzić. Często zdarza się tak w przypadku suplementów wspomagających przyrost masy mięśniowej. Żądni natychmiastowych efektów, przyjmujemy je w dużych i często niekontrolowanych ilościach, narażając się na metadrol skutki uboczne. Suplementy tego typu są skuteczne, i warto je stosować. Jednak zawsze zgodnie z zaleceniami producenta czy trenera! Bezwzględnie nie należy przekraczać dziennej maksymalnej dawki, ponieważ może to mieć negatywny wpływ na nasz organizm. Suplementy wspomagające mięśnie są skuteczne i przydatne amatorom wysiłku fizycznego, jednak, jak w przypadku każdego środka chemicznego, trzeba odpowiednio je stosować, by uzyskać upragnione efekty. Pamiętajmy, że czasem nawet lepiej przyjąć ich mniej niż więcej. Jednak mimo wszystko, nie powinniśmy się zrażać do tego rodzaju substancji. Ich poprawne używanie nie tylko wspomoże nasze mięsnie, ale i cały organizm, pomagając mu się zregenerować po intensywnym treningu.\nSuplementacja w treningu\n21 maja 2016 Siłownia\nDlaczego warto wykorzystywać przeróżne substancje, które wspierają nasz organizm w procesie budowania naszej tkanki mięśniowej. Nawet nie wiemy, ile jesteśmy w stanie zyskać, dzięki zażywaniu różnego rodzaju preparatów. Nasze możliwości z tej strony są naprawdę ogromne i powinniśmy zacząć korzystać z nich już teraz- niezależnie od tego, ile czasu spędzamy na siłowni. Nasze możliwości w tej materii są naprawdę ogromne i nie warto marnować potencjału tutaj. Dzięki zastosowaniu różnego rodzaju środków, takich choćby jak probolan 50 efekty jesteśmy w stanie świetnie sobie poradzić z oczekiwaniami oraz zyskać bardzo szybki wzrost tkanki mięśniowej. Przyrost masy mięśniowej w początkowych etapach ćwiczeń nie jest niestety zaawansowany- musimy sobie zdawać sprawę z biologicznych ograniczeń i przyjąć działania, które będą cechowały się wysoką efektywnością. Nasze możliwości w tej materii są naprawdę bardzo spore. Dzięki tym środkom szybko zwiększymy swoją masę i zoptymalizujemy wysiłek z ćwiczeń na siłowni. Jest to coś naprawdę bardzo dobrego.\n11 maja 2016 Siłownia\nJeśli zależy nam na szybkim zoptymalizowaniu efektów naszych ćwiczeń na siłowni, to powinniśmy się zastanowić nad wspieraniem swoich ćwiczeń na siłowni z wykorzystaniem przeróżnych preparatów. Nawet nie wiemy, ile dobrego jesteśmy w stanie uzyskać dzięki zastosowaniu przeróżnych preparatów, które wspierają nie tylko wzrost mięśni, ale i gwarantują zachowanie odpowiedniego metabolizmu tkanki mięśniowej. Nawet nie wiadomo dokładnie, jak bardzo preparaty tego rodzaju pomogły ludziom. Doceniają oni w szczególny sposób odżywki, które sprawiły, że mają więcej zapału do trenowania, albowiem widzą jednoznacznie efekty swojej ciężkiej pracy. Świetnym przykładem w tym miejscu będzie probolan 50 efekty, który stanowi naprawdę doskonały preparat, z którego możemy korzystać naprawdę bardzo efektywnie. Nawet nie zdajemy sobie sprawy, jak dużo można w tej materii zrobić. Dzięki właściwemu zaangażowaniu jesteśmy w stanie w bardzo krótkim czasie podnieść jakość i efektywność naszych ćwiczeń na siłowni. Wybierzmy naprawdę sprawdzone rozwiązania, które nam służą.\nWspieranie wymarzonej sylwetki\n10 maja 2016 Motywacja\nĆwiczenie na siłowni wymaga szczególnego zaangażowania oraz przekonania do działania. Nawet nie wiemy, ile pracy od nas może wymagać siedzenie na siłowni. Czasami bardzo łatwo się zniechęcić i stracić całkowicie zapał do działania. Co zrobić w takiej sytuacji? Czy możemy się jakoś skutecznie bronić przed wypaleniem na siłowni z powodu niskiego przybywania wymarzonej masy mięśniowej? Jak najbardziej tak! Dzięki wykorzystaniu środków takich jak probolan 50 efekty, mamy gwarancję że praca na siłowni nie pójdzie w ogóle na marne. Korzystanie z takich preparatów jest naprawdę bardzo efektywne i gwarantuje szybkie zdobycie wymarzonych rezultatów. Warto działać w tym kierunku odpowiedzialnie i starać się zdobywać pozytywne doświadczeni. Różnego rodzaju suplementy nie są wcale szkodliwe, a istotnie są w stanie wesprzeć nas w procesie trenowania na siłowni. Nie oczekujmy cudów, zaufajmy jednak sprawdzonym rozwiązaniom w dziedzinie suplementów, które autentycznie działają. Trzeba skorzystać ze sprawdzonych doświadczeń i dobrych preparatów.\nSiłownia- nie trać motywacji\nDzięki zastosowaniu nowoczesnych preparatów anabolicznych przyrost tkanki mięśniowej jest to o wiele prostszy do uzyskania oraz utrzymania. nawet sobie sprawy nie zdajmy z tego, jakie korzyści\nNaucz swoje dzieci\nJeśli chcemy się zdecydować na zdrowy tryb życia, to na pewno warto zmiany wprowadzić w całej swojej rodzinie. Przede wszystkim należy zauważyć, że dzieci bardzo naturalnie\nBudowanie wymarzonej sylwetki nie jest wcale łatwym zadaniem. Trzeba naprawdę dużo wysiłku, aby móc się poszczycić świetnie wyglądającym ciałem. Nawet nie wiemy, jak bardzo uporczywe potrafią\nProbolan – czy warto?\nOdżywki dla sportowców, w tym probolan to suplement, który wspomaga osoby, jacy ciężką pracą chcą uzyskać pożądane efekty – przyrost masy mięśniowej. Ładne ciało jest w\nOdżywiaj swoje mięśnie\nDlaczego trzeba zadbać o to, jak wygląda nasz trening na siłowni? Czy trzeba zwracać szczególną uwagę na to, jak pracujemy na siłowni oraz jakie preparaty stosujemy


Zbiorowość jako bohater "Chłopów" - klp.pl\nZbiorowość jako bohater "Chłopów"\nPoleca: 80/100 % użytkowników, liczba głosów: 371\nW Chłopach poza wieloma bohaterami indywidualnymi, występuje jeszcze, a może przede wszystkim, bohater zbiorowy – gromada lipieckich chłopów, na co z resztą wskazuje tytuł powieści. Niezależnie, na kogo w danym momencie skierowana jest uwaga narratora, zawsze jednocześnie przedstawia on jakiś aspekt życia zbiorowego. Bo też prawie każda z postaci jest reprezentantem zbiorowości. Ale o zbiorowości mówi się przede wszystkim jako o niezróżnicowanej osobowo gromadzie, którą nazywa się: „narodem” bądź „ludem”. Co rusz to Reymont raczy czytelnika opisem wspólnej pracy, spełniani religijnych obrzędów, zabaw, narad, itp.\nReymont nie ukrywał nigdy, że chodziło mu w „Chłopach” nade wszystko o wydobycie na wierzch relacji wiążących wiejską gromadę, przeobrażających ją w jedną spójną całość. To prawda, że każdy z wprowadzonych na karty utworu bohaterów żyje swoim własnym życiem. Ale przecież każdy z nich żyje w ścisłych związkach z innymi. Życie każdego podporządkowane jest nadrzędnemu układowi wzajemnych zależności. (Ziejka, LVII)\nGromada lipiecka to nie tło dla pozornie ważniejszych bohaterów indywidualnych, ale istotny układ odniesienia określający sytuację poszczególnych bohaterów w życiu wsi. Gromada nie jest zresztą tworem jednolitym, dzieli się na młodych i starych, bogatych i biednych, moralnych i niemoralnych, mądrych i głupich. Wieś posiada swoją hierarchię i prawa, których akceptacja jest niezbędna do wspólnego życia. Jednocześnie jednak obraz wiejskiej społeczności, wyłaniający się z powieści, sprawia wrażenie spójności i całości


Zespoły weselne Mielec ❤ 148 ofert - Wesele z klasą\nLuxband · Promocje na ostatnie terminy 2023 😀 W ofercie mamy również ciężki dym. Z nami zawsze LUX impreza Nasz repertuar dostosowany jest do imprezy, na której gramy, a także do towarzystwa, które bawimy. Gramy muzykę rozrywkową, taneczną, przeboje polskie i zagraniczne. Zajmujemy się oprawą muzyczną: wesel, balów sylwestrowych i studniówkowych, zabaw tanecznych...\nJeśli szukasz zespołu na swoją imprezę, zespół muzyczny RMI sprawdzi się idealnie!! Jesteśmy młodymi, energicznymi, pełnymi poczucia humoru, wykształconymi muzykami, którzy chętnie rozkręcą każdego rodzaju imprezę od wesel po huczne rozwody! :D Dzięki naszemu bardzo różnorodnemu repertuarowi, jesteśmy w stanie zadowolić nawet najbardziej wymagającego klienta. Gramy...\nRabka-Zdrój, małopolskie\t177 km od miasta Mielec\nZespoły weselne Rzeszów\tZespoły weselne Przemyśl\tZespoły weselne Stalowa Wola\tZespoły weselne Tarnobrzeg\tZespoły weselne Krosno\tZespoły weselne Dębica\tZespoły weselne Jarosław\tZespoły weselne Sanok\tZespoły weselne Jasło\tZespoły weselne Łańcut\tZespoły weselne Nowa Dęba\tZespoły weselne Ulanów\tZespoły weselne Oleszyce\tZespoły weselne Brzozów\tZespoły weselne Rymanów\tZespoły weselne Błażowa\tZespoły weselne Sieniawa\tZespoły weselne Cieszanów\tZespoły weselne Ustrzyki Dolne\tZespoły weselne Pruchnik\tZespoły weselne Lubaczów\tZespoły weselne Iwonicz-Zdrój\tZespoły weselne Lesko\tZespoły weselne Kańczuga\tZespoły weselne Nisko\tZespoły weselne podkarpackie\nOstatnia aktualizacja strony: 02-07-2022 04:56:31


Gdzie kupić modne bransoletki? Bransoletka Aomori14\nGdzie kupić modne bransoletki? Bransoletka 'AOMORI'14\nBransoletka unisex zachwyca intrygującym industrialnym charakterem i obłędnym kolorem a w dodatku ta współczesna bransoletka wygląda świetnie zarówno na męskim jak i na kobiecym nadgarstku.\nOryginalna bransoletka wykonana ze stali nierdzewnej i mosiądzu oraz z najwyższej jakości włoskiego kauczuku w zachwycającym intensywnym i szlachetnym żółtym kolorze. Modna bransoletka doskonale się układa i nosi oraz pięknie eksponuje nadgarstek. Ten model bransoletki można nosić zapięciem/karabińczykiem zarówno na górze nadgarstka jak i na spodzie. Bransoletka dowolnie obrócona na nadgarstku świetnie wygląda.\nBransoletka wykonywana każdorazowo na miarę. Przy zamówieniu tego modelu bransoletki proszę podać obwód nadgarstka zmierzony dokładnie i bez luzu. Bransoletka będzie wykonana dla Ciebie według Twoich preferencji. Jeśli nie ma możliwości zmierzenia nadgarstka (bransoletka na prezent lub niespodziankę) prosimy w komentarzu do zamówienia bransoletki określić nadgarstek wybierając jedno z następujących kryteriów: bardzo chudy, chudy, standardowy, gruby, bardzo gruby.\nBransoletka ma zachwycający odcień intensywnego a jednocześnie szlachetnego żółtego koloru - najwyższej jakości kauczuk / srebro - elementy metalowe bransoletki wykonane ze stali nierdzewnej / naturalny kolor mosiądzu - elementy metalowe bransoletki wykonane z litego mosiądzu.\nBransoletka nie zawiera materiałów uczulających (nikiel, ołów itp) / Uwaga - elementy bransoletki wykonane z mosiądzu możemy zastąpić elementami ze stali nierdzewnej - prosimy o dodanie komentarza do zamówienia bransoletki finalizując je w koszyku w naszym sklepie online.\nMyślisz o czymś do kompletu do tej obłędnej bransoletki? Zobacz pierścionek 'KOBRO'14 (klikając na link otworzy się nowa karta z propozycją do kompletu, okno z oglądanym wzorem bransoletki pozostanie otwarte, możesz dodawać kolejne modele naszej autorskiej biżuterii do koszyka niezależnie z każdego otwartego okna). Obejrzyj nasz sklep internetowy a znajdziesz w nim z pewnością więcej propozycji.


Dźwignia finansowana na rynku forex – co to jest i jak działa? - 2019 - PrFinansowy - portal finansowy\nDźwignia finansowana na rynku forex – co to jest i jak działa?\nOtwarty rynek walutowy forex jest jednym z najpopularniejszych miejsc, w którym traderzy inwestują swoje pieniądze. Nie ma on ograniczeń pod względem lokalizacji – można z niego korzystać z dowolnego miejsca z dostępem do internetu i w przeciwieństwie do giełdy działa niemal przez cały tydzień. Do inwestowania za pomocą forexu przekonuje także możliwość skorzystania z dźwigni finansowej. Zobacz, na czym polega mechanizm jej działania i jak grać za pomocą dźwigni.\nco to jest dźwignia finansowa,\njakie są efekty działania dźwigni finansowej,\njakie korzyści i straty wiążą się z inwestowaniem za pomocą dźwigni.\nJeszcze w 2018 roku polscy inwestorzy na foreksie mogli skorzystać z bardzo wysokich dźwigni finansowych, sięgających nawet 100:1. Jednak wszystko się zmieniło, gdy ESMA – europejski regulator – rozpoczęła interwencję produktową i ograniczyła wysokość dźwigni do poziomu 30:1 dla głównych par walutowych, a dla pozostałych instrumentów:\n20:1 dla innych par walutowych, złota i głównych indeksów giełdowych,\n10:1 dla innych towarów niż złoto,\n2:1 dla kryptowalut.\nCo kryje się pod tymi oznaczeniami? Specjaliści od rynku forex TMS Brokers przygotowali dla Ciebie kilka porad, dzięki którym lepiej zrozumiesz, jak działa dźwignia finansowa.\nDźwignia finansowa to narzędzie, które pozwala zwielokrotnić dostępne na koncie inwestorskim fundusze w trakcie zawierania transakcji. O tym, o ile zostaną zwiększone środki, decyduje właśnie wskaźnik dźwigni finansowej. Dla głównych walut na foreksie wynosi ona 30:1.\nJak obliczyć o ile zostaną zwielokrotnione środki, za pomocą których zamierzasz inwestować? Jeśli dysponujesz 10 000 zł, a dźwignia wynosi 30:1, oznacza to, że do inwestycji możesz wykorzystać 30 razy większy kapitał. W tej sytuacji jest to 300 000 zł.\nEfekt dźwigni finansowej – teoria a praktyka. Zobacz, jakimi kwotami będziesz grać\nSamo obliczenie zwielokrotnienia kapitału to jeszcze nie wszystko, aby dobrze zapoznać się z funkcjonowaniem dźwigni. Dlatego TMS Brokers przygotowało dla Ciebie dwa konkretne przykłady, które pozwolą Ci lepiej zrozumieć, jak działa dźwignia finansowa.\nZakup euro za złotówki z dźwignią finansową 20:1 (kurs EUR/PLN: 4,31, depozyt: 4 000 zł).\nW tej sytuacji 1 euro kosztuje 4,31 zł. Jeśli będziesz chciał nabyć 10 000 euro, potrzebujesz więc 43 100 zł. Skoro Twój depozyt to tylko 4 000 zł, możesz skorzystać z dźwigni 20:1. W tej sytuacji kwota 43 100 zostanie zmniejszona 20 razy i będzie równa (w przybliżeniu) 2155,0 zł. To właśnie tyle będziesz musiał zainwestować z dźwignią finansową, aby kupić 10 000 euro.\nZakup euro za dolary z dźwignią finansową 30:1 (kurs EUR/USD: 1,12, depozyt: 5000 dolarów)\nW tej sytuacji 1 euro kosztuje 1,12 dolara. Aby kupić 100 000 euro, potrzebujesz więc 112 000 dol. Przy zastosowaniu dźwigni 30:1 kwota 112 000 zostanie zmniejszona 30 razy i będzie wynosiła po zaokrągleniu 3733,34 dol. To właśnie taką kwotę będziesz potrzebował pod depozyt, aby otworzyć takiej wielkości pozycję.\nPozytywny efekt dźwigni finansowej – dlaczego warto z tego korzystać?\nDzięki dźwigni finansowej możesz grać na foreksie znacznie wyższymi kwotami, a co za tym idzie – zyskujesz szansę większego zarobku. Nie musisz też używać całego swojego kapitału do inwestowania.\nDźwignia finansowa otwiera także przez Tobą szansę dywersyfikacji Twojego portfela. Skoro wiesz, że możesz wejść na rynek ze znacznie mniejszymi kwotami, jesteś w stanie sprawdzić swoje umiejętności na znacznie większej liczbie instrumentów.\nInwestując na foreksie za pomocą dźwigni finansowej, musisz pamiętać także o potencjalnym ryzyku. Nie bez przyczyny dźwignia jest nazywana bronią obosieczną. Skoro pozwala ona zwielokrotnić Twój zysk, przez nią możesz także znacznie więcej stracić – w wyniku zmian w kursach walut lub Twojego nieodpowiedniego przygotowania.\nMożesz się jednak zabezpieczyć przed negatywnymi skutkami działania dźwigni.\nNie przeznaczaj na depozyt całej kwoty, jaką dysponujesz. Jeśli kurs zacznie zmieniać się inaczej niż zakładałeś, wysokość straty może przewyższyć depozyt.\nDywersyfikuj swój portfel. Sprawdzaj różne instrumenty i znajdź te, w których najlepiej rozumiesz wszystkie zależności wpływające na ich kursy.\nWykorzystuj opcję Stop Loss. Jeśli kurs spadnie do określonej przez Ciebie wartości, zlecenie obronne, z którego korzystasz, automatycznie zamknie stratną pozycje i ochroni resztę Twojego kapitału.\nPamiętaj też, aby cały czas poszerzać swoją wiedzę na temat forexu. Jest to jeden z najdynamiczniejszych rynków, w którym kursy walut zmieniają się niemal cały czas. Znasz poradnik TMS Brokers? W części edukacyjnej znajdziesz szereg wskazówek dotyczących inwestowania na foreksie.\nDźwignia finansowa to narzędzie, z którego warto korzystać, ale w granicach rozsądku. Nie bój się testować swoich umiejętności, ale pamiętaj o potencjalnym ryzyku. Jeśli jeszcze nie czujesz się zbyt swobodnie na rynku forex, swoją przygodę możesz rozpocząć od założenia konta demo TMS Brokers, bez konieczności wpłacania rzeczywistych pieniędzy.\nObrót gotówkowy i bezgotówkowy – formy płatności\nprzez PrFinansowy · Published 18 kwietnia 2018 · Last modified 27 listopada 2018\nCzy szybkie kredyty napędzają gospodarkę?\nNastępny post Kredyt na remont mieszkania – porady i wskazówki\nPoprzedni post Kredyt na mieszkanie przed trzydziestką? Sprawdź swoje zobowiązania finansowe\nWybór konta firmowego – czym się kierować?


Wspomnienia z lat okupacji Zofii Krzaczek ps. Zojka zam. Józefów | rzeczpospolitajozefowska\nZofii Krzaczek ps. Zojka zam. Józefów\nWe wrześniu 1939r. miałam 18 lat, miałam swoja sympatię, chłopca którego zmobilizowano i zabrano do wojska. Po kilku dniach przez nasze miasteczko zaczęli przejeżdżać najróżniejsi ludzie. Oglądaliśmy tą niekończącą się wędrówkę ludzi, którzy na czym kto mógł jechali dzień i noc na wschód. Ja i moje koleżanki podawałyśmy im coś do picia. A wrzesień tego lata był bardzo upalny. Ludzie chętnie pili, chwilę odpoczywali i pędzili dalej. Nawet nas to trochę bawiło; gdzie oni i dlaczego tak uciekają ? Bardzo przykre i upokarzające wrażenie na nas miejscowych ludzi, którzy nigdzie nie wybierali się wyjeżdżać, zrobili biedni zastraszeni księża pedałujący na rowerach w sutannach ; starsi i młodzi, zakurzeni, zmęczeni i bardzo wystraszeni. Było ich około 300 –tu osób. Pamiętam, podałam starszemu księdzu w kubku kompot i zapytałam; proszę księdza dlaczego i dokąd wy tak wszyscy uciekacie? Popatrzył na mnie z politowaniem i powiedział: „ moje dziecko i ty powinnaś natychmiast uciekać za 2 lub 3 dni będą tu Niemcy”. Pod wieczór przejeżdżały samochody osobowe, w których siedzieli elegancko ubrani mężczyźni i kobiety. Jedna z tych pań wysiadła z auta rozglądając się za ubikacją. Podbiegłam do niej oferując ten kompot i znów zapytałam; proszę mi powiedzieć dokąd wy jedziecie?. Na to pani; usiłujemy przedostać asie do Zaleszczyk a stamtąd przez granice rumuńską i dalej. Jednym słowem szybko za granicę Polski. Było nam bardzo smutno i źle. Kompotu już nikomu nie chciało się podawać. Okazało się, że ksiądz , który ze mną rozmawiał miał rację. Za kilka dni wpadli na motocyklach z przyczepami, ubrani w czarne błyszczące kombinezony, w długich czarnych rękawicach , niemieccy żołnierze.\nI tak zaczęła się straszliwa wojna, która według wszystkich starszych osób z naszego miasta, miała trwać bardzo krótko. Przy końcu października uciekł z niewoli niemieckiej mój chłopak i 30 grudnia wzięliśmy ślub. Bardzo często widzieliśmy jak Niemcy pędzili jeńców; naszych polskich żołnierzy. Nie rzadko udawało się któremuś z nich wpaść po kryjomu do naszych domów , prosząc o jedzenie i cywilne ubranie. Nakarmieni i przebrani na cywila ruszali , odprowadzani kilka kilometrów bliżej swoich domów W pobliskich lasach bardzo dużo rozbroiło się naszych polskich żołnierzy. Zima na ukończeniu i wiosna w całej pełni a wojna jakoś się nie kończy. Za plebania na ugorku rozbili Niemcy namioty. W nocy przywieźli bardzo dużo rannych jeńców naszych polskich żołnierzy. Ja z koleżanką nie mogłyśmy wytrzymać z ciekawości i chęci pomocy rannym, którzy jęczeli. Późnym wieczorem moja przyjaciółka podeszła pod najbliższy namiot i po przekupieniu strażnika butelką bimbru, wysunęła najbliżej leżącego rannego polskiego żołnierza. Natychmiast pospieszyłam jej z pomocą; przyciągnęliśmy go kilkanaście metrów, tu już pomogli nam nasi przyjaciele, którzy czekali. Umieściliśmy go w mieszkaniu koleżanki Zosi Żelawskiej . nic nikomu nie mówiąc, z wyjątkiem kilku wtajemniczonych osób. Pan Józef Szkałuba, nasz miejscowy felczer , serdecznie się nim zaopiekował i leczył go cały czas. Po pięciu tygodniach prawie wyleczony, odżywiony na tyle, że mógł się swobodnie poruszać o własnych siłach, przebrany za cywila, odprowadzony przez las powędrował , mówił, że musi do warszawy. Żołnierzem tym jak się okazało był polski oficer o nazwisku Leopold Litynski, który po wojnie przyjeżdżał kilka razy do naszego miasteczka i z którym do dziś utrzymujemy kontakt. Obecnie Pan Lityński mieszka w Kluczborku z synem, synową i wnukami.\nCoraz częściej mąż mój znikał i wracał zmęczony i wybrudzony. Domyślałam się, ale na moje pytania odpowiadał „tak trzeba”. Często znajdowałam w jego rzeczach jakąś część broni, czy nabój. Powiedziałam kategorycznie, ja też chcę chodzić z wami. Od tej pory czasem chodziłam z nim i wieloma naszymi przyjaciółmi po różnych jarach, wąwozach, zaglądaliśmy pod rozłożyste nisko nad ziemią gałęzie świerkowe, gdzie znajdowaliśmy ułożone lub porzucone różne części broni a często i kompletna broń. Coraz więcej osób spotykało się na tych poszukiwaniach, kompletowaniu i przechowywaniu w specjalnych na ten cel przygotowanych schronach , nazywanych przez nas składami broni.\nZaczęła tworzyć się konspiracja. Zaprzysięganie się, normalna partyzantka. Naszym wtedy przywódcą był Jasio Trochimiuk, oficer rezerwy, miejscowy nauczyciel. Posiadał własny mundur i czasem wkładał go pod cywilny płaszcz. Był chory na płuca i te marsze po lasach za poszukiwaniem broni na tyle mu zaszkodziły, że musiał położyć się do łóżka. I znów nasz felczer Szkałuba leczył go. Nie było za wiele czym i stan zdrowia Jasia pogarszał się. Załatwiło mu się wyjazd na leczenie do Otwocka. Niestety rychło zmarł. Wciąż gromadziło się broń, sortowało, oliwiło, okręcało w naoliwione papiery i szmaty, chowając w specjalne na ten cel przygotowane doły , nazywając to składami broni i amunicji. I tak zaczęła tworzyć się partyzantka.\nJesienią czterdziestego roku urodziłam syna. Mieszkaliśmy z moją mamą, która opiekowała się dzieckiem, dzięki czemu w lutym 1942r. ukończyła tajny kurs sanitarny. Coraz częściej widziało się w oddziałach partyzanckich nowe twarze z różnych stron Polski. Bardzo dużo było warszawiaków. Partyzantka przybierała na sile i liczbie. I było coraz częstsze aresztowania, wywożenia a nawet rozstrzeliwania ludzi. Coraz więcej ludzi w lesie , coraz częstsze wypady na placówki z czystą bielizną. Niezapomniana wigilia w naszym mieszkaniu, łamanie się opłatkiem z partyzantami, ciche śpiewanie kolęd i partyzanckich pieśni i nasz synek, którego chłopcy brali na ręce a on zachwycony bawił się sznurami od pistoletów a nawet i pistoletami. Przed świtem chłopcy odjechali na placówkę. Niezapomniane chrzciny małego Mareczka , synka mojej koleżanki Jadzi Galińskiej, którego podawaliśmy do chrztu razem z Edzie Błaszczakiem „Gromem”. Nie obyło się bez salw. I ten zjazd w Tarnowoli u Bździuchów. Tam zobaczyłam pierwszy raz Tadzia Kuncewicza „Podkowę” i jego ludzi. I nasza mieścina „Rzeczpospolita Józefowska” dla nas dla Niemców zaś „Banditensztad”. I okropność 26 lutego 1943r. Na naszym rynku faszyści rozstrzeliwują na oczach wszystkich ludzi rodzinę komendanta Wira; matkę , ojca i siostrę. Kilkadziesiąt osób wywożą do obozu. Ojciec por. Wira Pan Wacław Bartoszewski był tutejszym lekarzem wet.. Poważany i szanowany. U Państwa Bartoszewskich była spora biblioteczka, z której zacna Pani Bartoszewska często wypożyczała mi coś do poczytania. Coraz częstsze potyczki z Niemcami; minowanie szyn , wysadzenie pociągów z ładunkiem broni, wieży ciśnień na stacji kolejowej Krasnobród, wysadzenie pociągu z cukrem (któż go sobie wtedy nie brał) , odbijanie więźniów; słowem prawie otwarta i skuteczna walka z wrogiem. Ciężka rana Wira w nogę, śmierć Korsarza i wielu innych. I coraz częstsze wieści, że Niemcy szykują ogromną akcję na poszczególne miejscowości i na las. Czuje się w powietrzu, że coś się dzieje, że wróg bardzo groźnego coś knuje. Już wiemy na pewno; będzie to wielka akcja – obława. Co robić ? – zastanawiają się mężczyźni, iść do lasy, czy przesiedzieć akcję w domowych schronach. Coraz częściej ludzie z lasu wpadają do domów, też nie są przekonani jak będzie lepiej. Już szpital u Wira likwidują. W ostatniej chwili Felek Pardus „Piast” do naszego domu przywiózł końmi z tego szpitala rannego w ramię i dłoń nie wyleczonego jeszcze „Huragana” – Pawła Pisarczyka , dowódcę BCH. Zapada postanowienie; natychmiast robimy duży masywny schron na kilku ludzi na naszym podwórku. Dzień i nic kilka furmanek woziły z lasu całe sosny i zrobili bardzo solidny i świetnie zamaskowany schron. Po zakończeniu roboty posadziliśmy na wierzchu różne rośliny. Był bardzo solidnie zrobiony i dobrze zamaskowany. Dwa dni przed akcją wpadł do nas Staś Makuch „Kruk” leśnik z zawodu jak i mój mąż. Niedawno wzięli ślub z młoda nauczycielką z Osuch Władzią Goch „Gejsza”. Powiedział, że na czas akcji przyśle swoją żonę do nas. Władzia nie pojawiła się . Oboje zginęli w lesie pod Osuchami. Już akcja trwa, w ostatniej niemal chwili powpychałam do tego schronu ośmiu mężczyzn i trzy bochenki chleba. Byli to : Krzaczek Gustaw „Gałązka”, Mietek Futyma „Mieczyk”, Felek Pardus „Piast”, Paweł pisarczyk „Huragan”, Jan Naklicki „Dyplomata”, Franciszek Rogowski „Stryjko” i Jan Ziomek. Nie pamiętam kto był ósmy, wiem, że było ich ośmiu. Dzieki temu schronowi tych ośmiu mężczyzn przetrwało tę okropną akcję.\nNatomiast mnie wraz z 4-letnim synkiem Niemcy zabrali z domu i osadzili w przejściowym obozie w Zwierzyńcu. Dzięki paczkom Pani ordynatowej Róży zamojskiej nie cierpieliśmy głodu. Po tygodniu załadowano nas do towarowych wagonów odrutowanych i wywiezieni do obozu na Majdanku. Tej podróży, w upał, w tych wagonach towarowych z małymi dziećmi nie da się opisać- to trzeba było przeżyć. W obozie na Majdanku spędzili kobiety i dzieci osobno, nakazali rozbierać się do naga i wpędzili do łaźni. Przy tym wszystkim towarzyszyły Niemcom duże przeraźliwie szczekające psy. Para, zaduch, te śliskie drewniane szczeble pod stopami w łaźni, świst szpicrut, krzyki Niemców, jęki nagich ludzi i ten przeogromny strach, że to już koniec. Po wyjściu z łaźni i przesortowaniu nas, na szczęście nie rozdzielili mnie z dzieckiem. Musiałam chodzić do pracy, dziecko zostawało w baraku pod opieką starszych więźniarek, które do pracy nie musiały chodzić. Piątkami maszerowałyśmy pilnowane przez niemieckich strażników a w powietrzu słyszałam płacz mojego dziecka. Jak mi opowiadały więźniarki, często musiały mu zasłaniać w tym płaczu buzię bo Niemcy niecierpliwie oglądali się w jego stronę. Do pracy pędzono na s przez dwie duże odrutowane i podobno podłączone pod prąd bramy. Pracowałyśmy na olbrzymich działkach warzywniczych odgrodzonych drutami kolczastymi. Pewnego dnia pod te druty podeszło kilkanaście osób – mieszkańców Lublina i mimo wrzasków Niemców, rzucali nam chleb i bułki. Te skarby złapałam miedzy innymi i ja, pół bochenka białego chleba. Radość moja była wielka na myśl, że mój synek zje białego chleba. Przechodząc przez pierwszą bramę udało się. Niemiec nie zauważył albo udał, że nie widzi. Przechodząc przez bramę drugą, Niemiec który stał na straży zaczął wrzeszczeć i odbierać naszą zdobycz. Podbiegł tez i do mnie wyrywając mój chleb i odrzucając go daleko w bok a mnie zdzielił skórzaną szpicrutą. Po przyjściu do baraku okazało się, że mam na plecach przeciętą skórę i krwawię. Współtowarzyszki niedoli robiły mi okłady z zimnej wody. Między innymi obecna moja niedaleka sąsiadka Pani Maria Gontarz. A mój syn i tak pojadł bułek, bo mu naznosiły inne kobiety, którym udało się je przenieść. Pewnego dnia z sąsiedniego pola obozowego zagadnęła do mnie przez druty jakaś więźniarka ze śladami pobicia, pytając mnie skąd jestem i jak się nazywam. Powiedziała mi, że została schwytana podczas jednej z akcji. Była sanitariuszką u „Ojca Jana” w okolicach Janowa Lubelskiego. Często przez druty rozmawiałyśmy. Była to Pani Maria Deresz „Irytma”, obecnie emerytowana nauczycielka , autorka książki wydanej przez Instytut Wydawniczy PAX w 1983r. pod tytułem „Niebo bez słońca” a zamieszkująca w Malborku. W swojej książce wspomina na stronie 116 o spotkaniu ze mną na Majdanku i z moim 4-letnim synkiem więźniem. Przysłała mi tę książkę ze swoją autorską dedykacją. Syn mój w oczach nikł. Bał się bardzo, nie mógł jeść tego suchego czarnego chleba i ledwo ciepłej wody w której pływały śmierdzące rozgotowane liście buraków i brukwi. Po tygodniu zachorował na dobre. W tym czasie widywałyśmy nad obozem jakieś samoloty. Widać było niesamowite poruszenie wśród Niemców, słychać było bardzo głośne rozmowy telefoniczne i w ogóle odczuwało się, że coś się dzieje. Którejś nocy wokół obozu bombardowanie. Widziałyśmy jak Niemcy w strachu i pospiechu pędzili do bunkrów. Stałyśmy wszystkie, ja z chorym dzieckiem na ręku i głośno modliłyśmy się o to aby bomba gdzieś w pobliżu spadła, bo wyobrażałyśmy sobie, że pod osłona tej bomby uciekniemy z obozu. Nic takiego się nie stało. Kiedy dziecko moje nie mogło podnieść się o własnych siłach, blokowa nasza na porannym apelu zgłosiła, że jest ciężko chore dziecko w bloku. Tego dnia zwolniono mnie z pracy i kazano przyjść z chorym dzieckiem do punktu sanitarnego. Po pobieżnym zbadaniu mojego dziecka lekarz krzyknął do drugiego Niemca „flekfeber”. Ten szybko wypisał i wręczył mi jakiś papier każąc dołączyć do stojącej na placu kilkusetosobowej grupy ludzi. Jak się okazało, synek mój był chory na tyfus, papier który otrzymałam było to zwolnienie z obozu a ludzie którzy stali na placu przygotowani byli do zwolnienia. Ludzi starszych i chorych zaczęli po trochu zwalniać.\nW ten sposób znalazłam się poza drutami, na ulicy Lublina czyli na wolności. Momentalnie ludzie z Czerwonego Krzyża zaopiekowali się nami bardzo serdecznie. Znalazłam się z dzieckiem w szpitalu. Moje serce i nerwy też wymagały leczenia. Po wyjściu ze szpitala, wróciliśmy do domu. Adaś był tak bardzo wycieńczony, że w wieku 4 lat na nowo musiał uczyć się chodzić. Oboje wyglądaliśmy jak szkielety. Pomału, stopniowo zaczynaliśmy nowe życie, z radością, że skończył się już ten koszmar. Do dziś tylko z synem uczuleni jesteśmy na głośne i zajadłe szczekanie psów.\nZofia Kraczek ps. Zojka – Józefów\nPowyższe wspomnienie napisane w 1983r zostało wyróżnione i znajduje się w odpisie w Muzeum na Majdanku pod sygnaturą VII – 972 . Posłuży ono zapewne historykom do pełniejszego poznania tego okresu”. W podpisie ; kierownik Działu Archiwum na Majdanku mgr Henryk Telesz.\nZa zgodą Pani Zofii Krzaczek udostępniam czytelnikom Rzeczypospolitej Józefowskiej.


Richard Morgan ‹Upadłe Anioły› – Esensja\nZapraszamy do lektury piątego i zarazem ostatniego prezentowanego w Esensji rozdziału objętej naszym patronatem powieści Richarda Morgana „Upadłe Anioły”, której bohaterem jest znany już z „Modyfikowanego węgla” – poprzedniej książki Morgana – Takeshi Kovacs.\nPowieść, która ukaże się w księgarniach 1 października, rozpoczyna serię książek przygotowywanych przez wydawnictwo ISA do wydania w twardej oprawie. Edycja „Upadłych Aniołów” w miękkich okładkach planowana jest na drugą połowę 2005 roku.\nQuellcrista Falconer, Dzienniki kampanii\n– Dozymetr… powinien… to wyjaśnić.\n– Och, myślałem…


Firma SAPHORA proponuje profesjonalne kosmetyki do włosów. W ofercie znajdą państwo wysokiej klasy kosmetyki takich firm jak: Loreal, Kerastese. Optymalny i szeroki asortyment umożliwia realizację dowolnej fryzury, produkty oferowane przez firmę Sephora są oryginalne, fabrycznie zapakowane. Nasze produkty możecie Państwo nabyć na hairbazar.pl sklep internetowy oraz na hairbeauty.pl strona firmowa, a także w salonie fryzjerskim-Ursynów METRO-URSYNÓW. Zdrowe, piękne i mocne włosy, to marzenie każdego z nas! Nie możesz też zapominać, że farbowanie osłabia i wysusza włosy i powinnaś zaopatrzyć się w najlepsze odżywki i maseczki do włosów, aby należycie o nie zadbać zaopatrz się w naszej firmie Sephora. W ofercie marki Loreal, Kerastese znajdziemy: szampony, odżywki, maski, a także szeroką ofertę kosmetyków do stylizacji włosów np. KERASTASE LOREAL KĄPIEL CHROMA RICHE 250 ml –do włosów zniszczonych farbowaniem z pasemkami, matowe, suche KERASTASE KURACJA FORCINTENSE TOP SEAL 6x15 ml-kuracja przeznaczona do włosów bardzo osłabionych, kompleks Vita-Ciment intensywnie odbudowuje i wygładza włosy. LOREAL FORCE VECTOR ODŻYWKA TERMOAKTYWNA 150 ml- idealnie zapobiega kruszeniu i łamaniu się włosów podczas różnych codziennych zabiegów-suszenie, prostowanie itd. LOREAL SZAMPON SHINE BLONDE 250 ml LOREAL- do włosów blond i rozjaśnianych ,odbudowuje i chroni włosy, nadaje niepowtarzalny blask neutralizuje żółte refleksy, chroni kolor.


Projekt „ Zachodniopomorski Szlak Żeglarski – sieć portów turystycznych Pomorza Zachodniego” wchodzi w decydującą fazę\nJuż wiosną 2012 roku żeglarze zawijający do Kamienia Pomorskiego będą mieli do dyspozycji nowoczesną marinę o wysokim standardzie, jakiej na polskim wybrzeżu jeszcze nie było. W połowie listopada burmistrz miasta podpisał umowę z firmą Energopol - Szczecin S.A. na budowę portu jachtowego. Prace ruszą jeszcze w tym roku.\nPort w Kamieniu Pomorskich jest pierwszym z dziewięciu portów i przystani żeglarskich, które zostaną zbudowane od podstaw lub też gruntownie zmodernizowane w ramach projektu „ Zachodniopomorski Szlak Żeglarski – sieć portów turystycznych Pomorza Zachodniego”.\nKoordynatorem realizowanego przez gminy i zarządców portów i przystani projektu jest Zachodniopomorska Regionalna Organizacja Turystyczna.\nPomysł utworzenia szlaku zrodził się jeszcze przed pięcioma laty w ZROT i szczecińskim Stowarzyszeniu Pomost, a duszą przedsięwzięcia jest Zbigniew Jagniątkowski, członek Zarządu ZROT i działacz Polskiego Związku Żeglarskiego w jednej osobie.\nW 2006 roku, w Kamieniu Pomorskim, uczestnicy projektu podpisali list intencyjny, a w grudniu 2009 r. ZROT skierował wniosek o dofinansowanie projektu do Polskiej Organizacji Turystycznej.\nNowy szlak, długości przeszło 270 km prowadzić ma dolnym biegiem Odry, Zalewem Szczecińskim, a następnie wzdłuż wybrzeża zachodniopomorskiego. Trasa zaczynać się będzie w Gryfinie ( 15 km na południe od Szczecina), a kończyć w Darłowie.\nProblemy z infrastrukturą żeglarską\nGłówna idea szlaku polega na tym, aby płynący nim żeglarze najdalej co 20-30 mil morskich mieli możliwość zatrzymać się na postój w przyzwoitych warunkach. Niestety, jak na razie infrastruktura żeglarska jest na wspomnianych akwenach w nie najlepszym stanie. Żeglarze, którzy wyprawiają się na te akweny nieraz mają problemy z najprostszymi kwestiami typu: Gdzie można bezpiecznie zacumować na noc lub skorzystać z prysznica? Skąd pobrać wodę i zdać ścieki? Gdzie zatankować benzynę? Poza tym trudno wymagać, aby na przykład rodziny z dziećmi, które chciałyby rekreacyjnie popływać po naszych wodach gustowały w „szkole przetrwania”.\nIstotne wydają się względy ekologiczne, bo nieczystości z jachtów wylewać do wody nie należy.\nPo realizacji projektu, który powinien zakończyć się w 2011 roku wymienione problemy przestaną być aktualne. Poza Kamieniem Pomorskim przystanie i mariny na przyzwoitym, europejskim poziomie będą funkcjonowały w Szczecinie, Wolinie, Wapnicy (gmina Międzyzdroje), Rewalu, Kołobrzegu, Mielnie i Darłowie. Umowa na roboty budowlane, którą podpisał Kamień Pomorski jest pierwsza, ale wkrótce zastaną podpisane kolejne.\nCałkowity koszt wdrożenia projektu wynosi 115 mln zł, z czego 35 milionów pochodzi ze środków unijnego Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka. Pieniądze zostaną przyznane w tym roku. Resztą wyłożą gminy i właściciele przystani.\n- Liczymy na to, że stworzenie infrastruktury żeglarskiej z prawdziwego zdarzenia sprawi, iż na szlaku pojawią się liczni żeglarze nie tylko z Polski, ale i krajów skandynawskich oraz przede wszystkim z Niemiec, bo szlak leży na trasie żeglarskiej z Berlina do Gdańska - mówi Krystyna Araszkiewicz, kierownik Biura Projektu Zachodniopomorski Szlak Żeglarski.\nRozmach projektu nowej mariny w Kamieniu robi wrażenie\nPrzy pomostach, o długości 566 metrów będzie mogło cumować aż 240 jednostek, w tym nawet duże pełnomorskie jachty, o zanurzeniu do 2 metrów. Jachty będą mogły „podczepić” się do sieci elektrycznej oraz ujęcia wody. Na miejscu będzie punkt odbioru w ścieków, a na terenie leżącej nieopodal przystani zlokalizowano część techniczną obsługi mariny: warsztat szkutniczy, pracownię żaglomistrza oraz hangary do zimowania jednostek.\nProjekt przewiduje, że powstaną dwa interesujące pod względem architektonicznym budynki. W jednym będzie się mieścić bosmanat, klub i restauracja, drugi będzie zapleczem sanitarnym. Atutem na pewno będzie i samo położenie - otóż marina mieścić się będzie praktycznie w centrum miasta, 100 metrów od zabytkowego ratusza.\nWysoki standard musi kosztować - wartość inwestycji w Kamieniu Pomorskim wyniesie 18 mln 568 tys. zł, z czego co najmniej 7 mln pochodzić będzie ze środków Unii Europejskiej. Resztę wyłoży Gmina Kamień Pomorski.\n- Planowany termin oddania obiektu do użytku to wiosna 2012 roku, ale w najbliższym czasie musimy rozstrzygnąć jak zarządzana będzie marina - mówi Jan Kurowski, koordynator projektu w Kamieniu Pomorskim\nI to nie koniec dobrych wieści z Zachodniopomorskiego dla żeglarzy. Jak wiadomo czystość Odry w dół rzeki od Szczecina, Zalewu Szczecińskiego i morza, w rejonie ujścia, pozostawiała wiele do życzenia. Winny był Szczecin, ostatnie duże miasto nad Bałtykiem bez oczyszczalni ścieków. Ale od kilku miesięcy pełną parą pracuje tam już nowoczesna oczyszczalnia ścieków i czystość akwenów przyszłego Zachodniopomorskiego Szlaku Żeglarskiego zdecydowanie się poprawiła.