Odinstaluj Watchnow.vpsdomain3.eu – Jak odinstalować Watchnow.vpsdomain3.eu | Usunąć Spyware\nOdinstaluj Watchnow.vpsdomain3.eu – Jak odinstalować Watchnow.vpsdomain3.eu\nCzy chcesz usunąć Watchnow.vpsdomain3.eu infekcję z dala od komputera? Czy w obliczu działających problemów z komputerem? Czy każdy właściwy sposób, aby pozbyć się Watchnow.vpsdomain3.eu? Jeśli machając głową w “Tak” dla wszystkich powyższych pytań, to naprawdę trzeba natychmiastową pomoc w usunięciu tej infekcji z komputera jak najszybciej. Watchnow.vpsdomain3.eu Zagrożenie jest jednym z szkodliwych infekcji, które zostało już zakażone losy systemu komputerowego systemu Windows na całym świecie, zakażenie zostało zaprojektowane przez hakerów rouge zainfekować owszem Windows PC łatwo raz robi wewnątrz tego komputera. Z pomocą swojego fałszywego algorytmu infekcja ma pomóc jej tracker lub cyberprzestępcy, którzy chcą przejść lub zbierać Twoje dane osobiste.\nDane osobowe tutaj jest przeznaczona do logowania i hasło do konta z tym, proszę sobie wyobrazić scenariusz, jeśli infekcja jak Watchnow.vpsdomain3.eu zbiera swoje konto bankowe dane logowania. Każdy użytkownik w obliczu takiego scenariusza mogłaby przejść przez kryzys finansowy lub sytuacji najgorszej. Jego adres IP może być używany nigdzie indziej na wykonywanie działalności rouge jak hacking itd. infekcji Watchnow.vpsdomain3.eu może być dużym zagrożeniem ze względu na bezpieczeństwo Twojego komputera z systemem Windows, ponieważ kradnie cenne i poufne dane mogą łatwo zepsuć czyjąś ścieżkę roboczą.Najgorsze Watchnow.vpsdomain3.eu infekcji jest to, że łatwo wykonać się na dowolnej części komputera, które z pewnością negatywny wpływ na działanie komputera, jak również procesy przerwania podczas wykonywania wielu domyślnych aplikacji, jak również. Zakażenie może interpretować się jako użytecznego oprogramowania, ale jego oprogramowanie rouge, które można łatwo zaprosić inne problemy z komputerem.\nJak całkowicie usunąć Watchnow.vpsdomain3.eu z komputera\nZaczyna się lochy bardzo normalnego i wspólnego dół wydajności komputera lub objawy mogą zostawić znak, kiedy to każda aplikacja automatycznie awarii lub ponowne uruchomienie komputera bez żadnej informacji. Ludzie już się z licznymi problemami z powodu Watchnow.vpsdomain3.eu, które zawierają, jak również ekonomiczne problemy psychiczne, kiedy przestaje system komputerowy do reagowania i bardzo ważne dane z was tylko o stracić. Właściwie jego bardzo ważne, aby oświecić wiedzę opierają infekcji Watchnow.vpsdomain3.eu w każdym komputerze, ponieważ wielu użytkowników już rzucił ich zestaw komputerów ze względu na to zagrożenie. Jeśli ktoś pyta, jak usunąć Watchnow.vpsdomain3.eu z komputera, to nie mogło być łatwe miejsce wyjątkiem tutaj, gdzie można znaleźć właściwą odpowiedź. Ale nadal eksperci przedstawią swoje przydatnych porad tutaj, że dla pomyślnego sposób usunąć Watchnow.vpsdomain3.eu z dala od komputera istnieją dwa sposoby.\nRęczny Proces Watchnow.vpsdomain3.eu Usuwanie\nAutomatyczne Removal Tool Watchnow.vpsdomain3.eu\nW proces mieć pełny sukces w ręczny sposób, aby usunąć Watchnow.vpsdomain3.eu z dala od komputera jeden powinien zrobić to upewnić się, że trzeba mieć pomysł, szczegółów technicznych związanych z systemem operacyjnym Windows. Wystarczy potwierdzić, że można łatwo obsługiwać wszystkie kierunki i poleceń, które są skierowane do ręcznego procesu usuwania poniżej odinstalować Watchnow.vpsdomain3.eu:\nKrok 3 : Naciśnij klawisze CTRL + ALT + DEL i uruchom Menedżera zadań w swoim komputerze, Zakończ wszystkie te procesy i funkcje, które są związane z Watchnow.vpsdomain3.eu, teraz człowiek musi zrobić to upewnić się, że to, co plik exe lub proces on ma na ten temat. end.\nKrok 5 : Po zakończeniu z twoim edytorze rejestru Następnie trzeba przejść do folderów systemowych, w którym został zainstalowany system Windows, po które trzeba usunąć szkodliwe pliki i foldery związane z Watchnow.vpsdomain3.eu.\nAutomatic Tool for Watchnow.vpsdomain3.eu Usuwanie\nWszystkie powyższe czynności, które zostały zdefiniowane, nie krótko cup of tea, że każdy może łatwo podjąć to. Należy mieć wszystkie pojęcia prowadzenie wszystkich tych czynności w sposób całkowity tak, że sukces Watchnow.vpsdomain3.eu obsługi procesu usuwania można osiągnąć, z drugiej strony można również zdecydować się na pełną automatycznego narzędzia do usuwania Watchnow.vpsdomain3.eu. Powstaje pytanie tutaj, dlaczego warto wybrać to narzędzie nad innymi. Powody są bardzo proste do zrozumienia, że dotyczy także z ręcznego procesu. Po przeczytaniu wyżej można rozumieć, że ręczny proces usuwania dla Watchnow.vpsdomain3.eu zagrożenie nie jest bułka z masłem. Choć z drugiej strony można nie tylko odinstalować Watchnow.vpsdomain3.eu ale każdy wirusowe zagrożenie PC zostaje wyrzucony z systemu komputerowego. To może zwiększyć wydajność systemu Windows, aplikacje zaczynają reagować tak jak wcześniej, nie ma zagrożenia będzie teraz wprowadzić w PC będzie również chronić komputer na wiele sposobów.\nAutomatic Watchnow.vpsdomain3.eu Przewodnik Removal Tool User:\n| Tags: Tags: Jak odinstalować program Watchnow.vpsdomain3.eu, Jak usunąć Watchnow.vpsdomain3.eu\n← Odinstaluj Norpalla Ads – Jak odinstalować Norpalla Ads\nOdinstaluj Exploit:Win32/Pdfjsc.FP – Jak odinstalować Exploit:Win32/Pdfjsc.FP →


Interpretacja zapisów planów miejscowych w związku z prowadzonymi posteowaniami administracyjnymi w Wydziale Architektury i Urbanistyki UMK. - Biuletyn Informacji Publicznej Miasta Krakowa - BIP MK\nW dniu 04.04.2014 r. na Placu Wszystkich Świętych, przy uczestnictwie Wydziału Architektury i Urbanistyki UMK odbyło się kolejne spotkanie z cyklu spotkań z Urzędem Miasta Krakowa „Warsztaty dla Inwestora”.\nWydział Architektury i Urbanistyki UMK reprezentowany był przez następujące osoby:\nW spotkaniu udział wzięli zaproszeni pracownicy Biura Planowania Przestrzennego UMK:\nPani Bożena Kaczmarska-Michniak, Dyrektor Biura\nPani Elżbieta Szczepińska, Zastępca Dyrektora\nPani Jolanta Czyż, Kierownik Pracowni Urbanistycznej\nPan Grzegorz Janyga, Inspektor ds. Interpelacji i Obsługi Prawnej\nPan Marek Kaszyński, SARP Kraków;\nPan Andrzej Rymarczyk, SBDiM;\nPan Krzysztof Kiendra, A.P.A. „EXPO”;\nPan Borys Czarakcziew, GPP Grupa Projektowa;\nPani Monika Żak-Przybyś, SZAN w Krakowie;\nPan Paweł Wieczorek, SARP Kraków;\nPan Paweł Koperski, 3D Architekci;\nPan Jarosław Wilk, Indygodesign;\nPan Krzysztof Kozielewicz, MK-Architekci;\nPan Paweł Görlich, DDJM;\nPani Justyna Chuchacz-Kciuk, K3 Architekci;\nPan Piotr Chuchacz, K3 Architekci;\nPani Paulina Legut, GDK Colsunting;\nPani Katarzyna Jawor, Świat Projektów;\nPani Joanna Nowak-Wiktor, Biuro Architektoniczne DW Architekci;\nPani Elżbieta Kierska-Łukaszewska, Architektów Grupa;\nPan Henryk Trębacz, Małopolska Izba Inżynierów Budownictwa;\nPani Agata Czuła;\nPan Andrzej Orliński, OP-Arch.;\nPan Michał Górski, MKGA Michał Górski;\nPani Mariola Szczepaniak, Biuro Projektowe;\nPani Katarzyna Wołek, PUH Meblodom Plus;\nPan Karol Stós, EDF O/I Kraków;\nPan Jerzy Zasada, EDF O/I Kraków;\nPani Barbara Gniewek, BG Architektura;\nPani Lucyna Grabowska, Starostwo Sucha …\nPani Jadwiga Warat-Hapońska, Dyrektor Wydziału Architektury i Urbanistyki, przywitała uczestników warsztatów oraz wskazała, iż tematem przewodnim spotkania są zagadnienia związane z zapisami ustaleń planu, stąd gośćmi tych warsztatów są przedstawiciele Biura Planowania Przestrzennego. Dodatkowo, zagadnieniem poruszonym na tym spotkaniu ma być etapowanie inwestycji na etapie uzyskiwania pozwolenia na budowę.\nPani Bożena Kaczmarska-Michniak, Dyrektor Biura Planowania Przestrzennego, przywitała wszystkich gości. Przedstawiła krótką prezentację, której celem jest przybliżenie uczestnikom warsztatów zakresu pracy biura.\nPani Dyrektor poinformowała, że Biuro Planowania Przestrzennego jest największym biurem w Krakowie zajmującym się planowaniem przestrzennym, tj. opracowywaniem i sporządzaniem miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Wskazała również, że wiele planów sporządzanych jest „na zewnątrz” tzn. powierza się ich opracowanie biurom czy pracowniom urbanistycznym wyłonionym w drodze przetargu.\nPomysł opracowania standaryzacji w planowaniu przestrzennym powstał w związkuz faktem, iż wielu projektantów zwłaszcza zewnętrznych stosowało różne zapisy, różny układ zapisu ustaleń, oraz że posługiwali się różnymi określeniami, (definicjami) które później były niejednoznaczne dla projektantów oraz pracowników WAiU analizujących dokumentację projektową przy wydawaniu decyzji pozwoleń na budowę. W związku z tym, że pojawiały się problemy interpretacyjne Biuro Planowania postanowiło podejść kompleksowo do zagadnienia związanego z zapisami miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Poinformowała, że wszystkie informacje dotyczące planów miejscowych można znaleźć na stronie internetowej www.bip.krakow.pl wchodząc na stronę Biura Planowania Przestrzennego, gdzie można zapoznać się z procedurą każdego z obowiązujących i opracowywanych miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Można również uzyskać informacje na temat planów miejscowych archiwalnych (w tym planu ogólnego), i planów nie uchwalonych, w zakresie których procedura została wstrzymana. Można zaznajomić się z wszelkimi terminami dotyczącymi sporządzania planów, tj. terminami na złożenie wniosków, wniesienie uwag czy zapoznać się ze sposobem rozpatrzenia uwag. Na stronie internetowej można znaleźć informacje dotyczące obowiązującego Studium i projektu zmienianego Studium.\nPani Dyrektor Biura Planowania Przestrzennego poinformowała, że prace nad standaryzacją opracowań planistycznych rozpoczęte zostały w 2011 roku. Biuro Planowania Przestrzennego przystępując do tego zadania opierało się przede wszystkim na Ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Oczywiście uwzględniano również Rozporządzenie Ministra Infrastruktury w zakresie projektu miejscowego planu zagospodarowania i Rozporządzenie w sprawach zasad techniki prawodawczej. Obecnie w Krakowie obowiązują 132 miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego, które pokrywają 47,3% powierzchni miasta Krakowa. Dodatkowo sporządzanych planów miejscowych jest 8, które stanowią 2,1% powierzchni miasta. Pani Dyrektor wskazała, iż obecnie trwa procedura związana ze zmianą studium uwarunkowań przestrzennych. Dlatego też od końca roku 2012 nie są podejmowane żadne uchwały dotyczące sporządzania nowych planów miejscowych, a obecnie sporządzanych jest 8 planów, to są plany których procedura się kończy i prawdopodobnie będą uchwalone przed uchwaleniem zmiany Studium. Obecnie prace nad Studium są na końcowym etapie, w tym momencie odbywa się drugie wyłożenie, które trwa do 14 kwietnia, a termin na wnoszenie uwag mija 5 maja br.\nPlany miejscowe podzielone są na trzy grupy, tj. aktywizująco-inwestycyjne, porządkowe i ochronne. Koncepcja opracowań planistycznych obejmowała standaryzację tekstu uchwały tzn. matrycę planu, w której znajdowały się również definicje oraz ujednolicenie rysunku planu. W miejscowym planie określa się obowiązkowo zasady kształtowania zabudowy oraz wskaźniki zagospodarowania terenu, sporządzając plan należy mieć na względzie maksymalną i minimalną intensywność zabudowy, wysokość i gabaryty zabudowy, linię zabudowy, ilość miejsc przeznaczonych do parkowania. Przy pracach nad miejscowymi planami uwzględniano Rozporządzenie w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania, które określa wymagany zakres projektu miejscowego planu zagospodarowania w części tekstowej i graficznej. Projekt tekstu planu powinien zawierać określenie podstawy prawnej, określenie granic planu, integralnych części i ustalenia, na które powołuje się art. 15 Ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym; w części graficznej natomiast określone są w wymogi takie jak materiały planistyczne, skala opracowań, stosowane oznaczenia, nazewnictwo, standardy i sposób dokumentowania prac planistycznych.\nW matrycy, nad którą pracowało Biuro Planowania, zaproponowano następujący układ zapisów planu, tj. przepisy ogólne, zasady zagospodarowania terenu obowiązujące na całym obszarze, ustalenia szczegółowe i przepisy końcowe. W sytuacji gdy plan miejscowy sporządzany był przez firmę zewnętrzną wymagane było, aby plan zapisywany był tak jak te opracowywane w Biurze Planowania Przestrzennego tzn. w taki właśnie sposób, przy uwzględnieniu tej samej matrycy (matryca projektu planu – uchwała obejmująca dany plan, który ma daną nazwę, stwierdzająca że nie narusza studium uwarunkowań). Każdorazowo został określony cel, skala dokumentu i układ, który zespół musiał uwzględnić. Pierwsza część zawiera słowniczek (który został opracowany wspólnie z Wydziałem Architektury i Urbanistyki UMK, z uwzględnieniem zapisów poszczególnych ustaw). Przede wszystkim chodziło o ujednolicenie pojęć, aby nie pojawiały się problemy interpretacyjne. Pani Dyrektor omówiła oznaczenia stosowane na rysunku planu, występujące symbole to np. granica planu, nieprzekraczalna linia zabudowy, obowiązująca linia zabudowy. Ważne jest aby poszczególne symbole były spójne z rysunkiem i oznaczeniami, które znajdują się w tekście planu oraz rysunku.\nKolejne zagadnienie poruszone przez Panią Dyrektor odnosi się do zasad zagospodarowania terenu obowiązujących na całym obszarze planu, np. w sytuacji gdy mamy do czynienia z legalnie wybudowanym obiektem budowalnym, który zlokalizowany jest w terenach gdzie jest zakaz lokalizacji zabudowy, dopuszcza się możliwość przebudowy i remontu, aby istniała możliwość utrzymania w należytym stanie technicznym tegoż budynku, jednak nie ma możliwości zwiększenia inwestycji. Kolejny przykład dotyczył dopuszczalności prowadzenia inwestycji, w odniesieniu do legalnie istniejących obiektów budowlanych, których szczególne parametry i wskaźniki zabudowy są przekroczone w stosunku do ustaleń planu. Dopuszczalności prowadzenia robót budowlanych, które nie powodują dalszego naruszenia tych ustaleń, za wyjątkiem zwiększenia parametrów i wskaźników, wyłącznie na skutek zamierzonego docieplenia obiektów budowlanych oraz lokalizacji szybów windowych i klatek schodowych. Posłużono się kolejnym przykładem w miejscach gdzie wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej jest mniejszy niż ustalony planem, dopuszcza się możliwość nadbudowy do określonej maksymalnej wysokości zabudowy. Ten zapis dotyczy głównie planów zlokalizowanych w obrębie Śródmieścia i dotyczy istniejącej zabudowy. Następnym punktem poruszonym w miejscowych planach jest jednoznaczny zapis mówiący o zakazie lokalizacji obiektów handlowych o powierzchni powyżej 2000 m². W odniesieniu do terenów, na których obowiązuje zakaz zabudowy, nie ustala się wskaźników intensywności o ile ustalenia planu nie stanowią inaczej – kwestia ta była uzgodniona z Małopolskim Urzędem Wojewódzkim, ponieważ ustawa zobowiązuje do tego, aby takie wskaźniki się pojawiały, natomiast w przypadku kiedy wprowadzony jest zakaz lokalizowania nowych budynków, nowych dogęszczeń - w takich przypadkach nie ma konieczności zapisywania wskaźnika intensywności. Tutaj posłużono się przykładem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Centrum Nowej Huty (układ urbanistyczny Nowej Huty jest wpisany do rejestru zabytków i na wszystkich terenach istniał zakaz lokalizacji nowych budynków). Zwrócono uwagę, iż tereny, których przeznaczenie zmienia plan miejscowy mogą być wykorzystywane w sposób dotychczasowy do czasu ich zagospodarowania zgodnie z planem, zapis ten związany jest z art. 35 Ustawy i planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Pani Dyrektor zwróciła uwagę, że każdorazowo jest analizowana i ustalana sprawa ewentualnego dopuszczenia lokalizacji budynku w granicy. Omówiła także sposoby ustaleń poszczególnych zapisów planu, cechy charakterystyczne zabudowy istniejącej, które są zawsze badane i ewentualnie zapisy formułowane w miejscowych planach. I tak na przykład wysokość zabudowy na działce nie może przekraczać wysokości zabudowy budynków frontowych. Takie zapisy zawarto w planach ochronnych np. dla obszaru Stare Podgórze, wynikało to z wytycznych konserwatorskich. Krótko omówiono zasady kształtowania dachów, ich pokrycie, ich kształtowanie w przypadku nadbudowy, zmiany kąta nachylenia połaci dachowych z możliwością podniesienia ścianki kolankowej. Przedstawiono przykładowe zdjęcia. Osobnym zagadnieniem jest dopuszczenie lukarn na dachach, odległości między nimi, sposoby doświetlenia poddaszy (okna połaciowe). W planach coraz częściej pojawiają się zapisy dotyczące zakazu zabudowy loggii i balkonów, dotyczy to głównie blokowisk. Tego problemu kiedyś nie było, ale obudowy i zabudowy psują wystrój elewacji. Kwestia ogrodzeń została również omówiona, (podano przykłady negatywne), plany określają formę, która powinna być stosowana. Pani Dyrektor poinformowała, że coraz częściej pojawiają się zapisy dotyczące zakazu lokalizacji obiektów tymczasowych. Kolejnym problemem, który dotyczy Krakowa, jest lokalizowanie kontenerów tzw. obiektów nie związanych stale z gruntem. W każdym planie miejscowym określane są wymagania dotyczące zasad ochrony środowiska, przyrody i krajobrazu kulturowego; poziomu oddziaływania hałasu; zasady dotyczące prawa geologicznego i górniczego, obszary osuwiskowe i tereny o spadkach większych niż 12%. Każdorazowo określane są odległości lokalizowania obiektów od cmentarzy. W miejscowych planach wskazane są parki krajobrazowe, znajdują się również zapisy dotyczące ochrony zabytków i opieki nad zabytkami. Zawarte zostają również zapisy dotyczące kształtowania przestrzeni publicznej, tj. urządzenia reklamowe; wskazano, że właściwym rozwiązaniem jest Park Kulturowy np. Stare Miasto, takie obszary, które winny być objęte Parkiem Kulturowym wskazano w Studium. Wskazano, że w każdym planie omówione są zasady scalania i podziału nieruchomości działek. Kolejnym zagadnieniem, które znajduje odzwierciedlenie w zapisach planu, są wskaźniki parkingowe. Pomocna w tym wypadku wydała się być Uchwała Rady Miasta Krakowa Nr LIII/723/12 z 29 sierpnia 2012 r. dotycząca „Programu obsługi parkingowej dla miasta Krakowa”. W każdym planie określona jest stawka procentowa wynikająca z art. 36 Ustawy o Planowaniu i Zagospodarowaniu Przestrzennym, która na terenie miasta wynosi 30%.\nKolejny punkt, na który zwróciła uwagę Pani Dyrektor odnosił się do ustaleń szczegółowych. Omówiono kwestię przeznaczenia poszczególnych terenów, przedstawiono przykładowy rysunek planu. Wskazano, że pewne zapisy dotyczące obiektów usługowych zostały zmodyfikowane. W każdym planie zawarta jest część dotycząca komunikacji. Poinformowano też, że w każdym planie zawarte są przepisy końcowe i wskazano, iż wykonanie uchwały powierza się Prezydentowi Miasta. Uchwała wchodzi w życie po 14 dniach od daty opublikowania planu w Dzienniku Urzędowym Województwa Małopolskiego.\nPani Bożena Kaczmarska-Michniak krótko omówiła oznaczenia graficzne stosowane w planach. Pani Dyrektor Biura Planowania Przestrzennego zakończyła prezentację, po czym zwróciła się do uczestników spotkania o zadawanie pytań. Uczestnik spotkania, Pan Andrzej Rymarczyk – SBDiM, zadał pytanie czy autorzy planów miejscowych uwzględniają wcześniej wydane decyzje o warunkach zabudowy i ewentualne pozwolenia konserwatorskie, tj. konserwator dopuścił zmianę kształtu dachu podczas prowadzonego postępowania dotyczącego wydania decyzji wz, w międzyczasie uchwalono plan miejscowy, który dla tego terenu właśnie nie dopuszczał zmiany kształtu dachu, zapytano czy takie postępowanie jest prawidłowe. Czy istnieje ewentualna możliwość, podstawa zmiany miejscowego planu w oparciu o uzgodnienie konserwatorskie, które dopuszcza inne rozwiązanie niż zapisy planu miejscowego.\nW odpowiedzi na powyższe Pani Jolanta Czyż Kierownik Pracowni Urbanistycznej poinformowała, że w sytuacji, gdy podejmuje się uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia planu miejscowego dla danego obszaru, autorzy planów występują o wytyczne, w tym wypadku konserwatorskie. Prace nad planem są zawsze wykonywane przy uwzględnieniu stanowisk jednostek właściwych. Sporządzany plan jest opiniowany, a projekt planu jest uzgadniany z jednostkami do tego właściwymi. Zdarzają się czasem jednak takie sytuacje, że właściciel nieruchomości samodzielnie uzgadnia z konserwatorem pewne zamierzenie i uzyskuje pewne stanowisko. Może się nawet zdarzyć, że to stanowisko nie jest spójne z wytycznymi uzyskanymi przez Biuro Planowania Przestrzennego. Jeżeli natomiast właściciel nieruchomości uczestniczy w procedurze sporządzania planu zagospodarowania przestrzennego, składa wnioski lub uwagi dotyczące uzyskanego stanowiska, z reguły zmiany w projekcie planu są naniesione, skutkuje to natomiast ponownym uzgodnieniem planu.\nUczestnik zapytał czy takim wypadku, mając pozwolenie konserwatorskie można skorygować zapis planu i zmienić plan.\nPani Dyrektor poinformowała, że nie ma takiej możliwości, w takiej sytuacji należałoby dokonać zmiany planu, a to jest odrębna pełna procedura planistyczna.\nZapytano czy w takiej sytuacji konserwator nie powinien przekazywać wszystkich uzgodnień przed przystąpieniem do sporządzania planu.\nPani Bożena Kaczmarska-Michniak zwróciła uwagę, że tak właśnie się to odbywa. Zdarzają się różne sytuacje, nawet sprzeczne ze sobą stanowiska, wtedy Biuro Planowania zwraca się do konserwatora z prośbą o zajęcie jednoznacznego stanowiska.\nPan Borys Czarakcziew, jako członek Głównej Komisji Urbanistyczno-Architektonicznej, zwrócił uwagę, że Biuro Planowania Przestrzennego nie jest jednostką właściwą do interpretacji zapisów planu. W związku z tym zadał pytanie kto jest jednostką czy organem właściwym do wydawania zgodności inwestycji z ustaleniami planu. Czy zdarzały się przypadki stosowania odstępstw od planów miejscowych, wydawanych w oparciu o opinię gminnej komisji architektoniczno-urbanistycznej, jest to prawnie sankcjonowane i jest stosowane w innych gminach. Prezydent, wójt albo burmistrz może wydać taką opinię, w szczególnych przypadkach, na wniosek inwestora, wiadomym jest fakt, że każda sprawa traktowana jest indywidualnie. Pan Czarakcziew podał przykład – jeżeli w planie jest określona wysokość zabudowy i jeżeli dany budynek posiada maksymalną wysokość czy jest możliwość dopuszczenia większej wysokości ze względu na znajdujące się w budynku urządzenia techniczne, czy jest to istotne odstępstwo od planu.\nPani Dyrektor poinformowała, że nie ma takiej możliwości, jeżeli ustalenia planu wskazują na daną maksymalną wysokość to nie ma możliwości przekroczenia tego parametru, jest to istotne odstąpienie od ustaleń planu miejscowego. W Krakowie nie ma zwyczaju zasięgania o opinie MKUA, ani czynienia odstępstw od ustaleń obowiązującego planu gdyż mpzp to prawo miejscowe.\nPan Grzegorz Janyga zwrócił uwagę, że przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, ani przepisy innej ustawy nie przewidują takiej sytuacji, w której organ dokonywałby wiążącej interpretacji przepisów czy też ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Taką oceną nie może być ewentualna opinia miejskiej komisji urbanistyczno-architektonicznej, która dokonywałaby porównania ustaleń danego planu, mając na uwadze przedstawiony projekt budowlany, z zamierzeniem inwestycyjnym przedstawionym przez inwestora co prowadziłoby do oceny, czy zamierzenie to jest zgodne z ustaleniami planu. Przepisy prawa, w tym przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, nie przewidują działania takiej instytucji, która swoim władczym rozstrzygnięciem dopuszczałaby realizację inwestycji innej, niż została dopuszczona ustaleniami planu, bądź która modyfikowałby te ustalenia.\nPani Jolanta Czyż dodatkowo zwróciła uwagę, że każda zmiana planu musi skutkować ponowieniem procedury planistycznej.\nPani Bożena Nieroda, Małopolska Okręgowa Izba Architektów, poruszyła temat dotyczący zabudowy śródmiejskiej, która wywołuje liczne dyskusje i kontrowersje. Zgodnie z przepisami prawa posługując się tym terminem istnieje możliwość zmniejszenia odległości między budynkami. Wiadomym jest, że Inwestorzy chętnie korzystaliby z tego pojęcia, jednak dopuszczenie zmniejszenia odległości od granicy, może powodować protest sąsiada. Konieczne jest jednoznaczne określenie czy projektowana inwestycja znajduje się w obszarze zabudowy śródmiejskiej. Przepisy prawa definiują zabudowę śródmiejską jednak jest to określone w sposób niejasny. Ciężko jest zidentyfikować taką zabudowę, ponieważ kryteria oceny nie pozwalają określić tego w sposób oczywisty. Zdarzają się sytuacje, że zapisy dotyczące zabudowy śródmiejskiej są zawarte w planach miejscowych, są to jednak sytuacje sporadyczne. Czy w związku z tym są jakieś problemy proceduralne przy wprowadzaniu zapisów o takiej zabudowie do ustaleń planów? W art. 15 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wskazano co jest obligatoryjnie określane w planach, jednak nie wspomina o takiej zabudowie. Czy w Krakowie są procedowane plany z zastosowaniem tego pojęcia.\nPani Kierownik w odpowiedzi na powyższe zwróciła uwagę, że w planach miejscowych dotyczących Starego Podgórza zawarto zapis mówiący o zabudowie śródmiejskiej, w tym dokładnie przypadku Biuro Planowania Przestrzennego, mając na względzie wydane decyzje o warunkach zabudowy, oraz po konsultacjach z Wydziałem Architektury i Urbanistyki UMK, zawarł zapis dotyczący tej zabudowy. W innych planach nie zawarto takiego zapisu.\nPan Witold Sztorc stwierdził, że taki teren powinien być zdefiniowany dla całego miasta, w studium miał się znaleźć zapis mówiący o zabudowie śródmiejskiej czy strefie śródmiejskiej. Zwrócił uwagę na to, iż plany miejscowe są uchwalane dla małych obszarów i jeden większy teren to zlepek kilku planów, które nie koniecznie mogą ze sobą korelować. Zapytał dlaczego dla Podgórza nie sporządzono jednego planu miejscowego tylko siedem.\nPani Bożena Kaczmarska-Michniak stwierdziła, że Biuro Planowania Przestrzennego stara się, aby plany miejscowe były zawsze wzajemnie powiązane. Plany miejscowe, często podlegają zaskarżeniu, a w przypadku kiedy jeden plan zostaje uchylony przez Sąd, pozostałe w dalszym ciągu są obowiązujące. Plany miejscowe dotyczące obszaru Podgórza nie są małymi planami. Nie ma braku powiązania ponieważ jest jeden autor – jeden projektant, który ma wizję całego obszaru. Dodatkowo podejmowane były w tym samym czasie, i w podobnym czasie były uchwalane. Powiązania pomiędzy planami, ustalenia, układ zapisów planów są analizowane. Są one ponadto przedstawiane miejskiej komisji urbanistyczno-architektonicznej, która kładzie nacisk, aby kolejne przystąpienia do opracowania planów były spójne z już uchwalonymi i miały wzajemne relacje.\nDodatkowo Pani Elżbieta Szczepińska poinformowała, że istnieje problem przy określaniu zabudowy śródmiejskiej i wskazała, że obecnie posługujemy się strefami oznaczonymi w obecnym studium, które określają strefę śródmiejską. Należy mieć jednak na względzie, że to nie jest zabudowa śródmiejska, te pojęcia są często ze sobą mylone. W obecnej zmianie studium rozróżniono te terminy – zabudowa śródmiejska, która wskazuje teren na którym powinna rozwijać się zabudowa, o której mówi Prawo Budowlane i strefa śródmiejska, która określa zupełnie coś innego, jest to strefa intensyfikacji zabudowy o znaczeniu ponadlokalnym.\nPan Krzysztof Kiendra wskazał, iż cieszy się z zapisów zawartych w przygotowywanym studium odnośnie tego rodzaju zabudowy, ponieważ jako Rzeczoznawca, niejednokrotnie oceniał tego rodzaju zabudowę. Posługiwał się studium oraz Zarządzeniem Prezydenta Miasta Krakowa w sprawie opłat związanych z nieruchomościami. Zwrócił uwagę na to, aby w nowym studium te granice zabudowy śródmiejskiej pokrywały się z granicami opłat. Dodatkowo poruszył temat zapisów planu zagospodarowania przestrzennego obszaru Cystersów, rejony zlokalizowane w rejonie ul. Mogilskiej, w którym operuje się wskaźnikiem, który jest niejednoznaczny, tj. powierzchnia zainwestowania terenu, dotyczy całej powierzchni związanej z terenem. Brak jest natomiast zapisów dotyczących wskaźnika intensywności zabudowy. Jeżeli zdefiniowaną podstawową funkcję terenu jako U, np. budynek parterowy usługowy i dopuszczalną jako MW, np. budynek mieszkalny o wysokości 25 m, to w takiej sytuacji zaburzona zostaje proporcja funkcji. Zwrócił uwagę, że jest to korzystny zapis dla inwestorów, który nie ogranicza działań projektantów. Zapytał czy powyższy zapis jest błędem i czy jeżeli zostanie złożony wniosek o pozwolenie na budowę dla inwestycji jw. to czy będzie to zgodne z zapisami planu, czy też należy wystąpić o interpretację?\nPani Dyrektor wskazała, że w kwestii zapisów powyższego planu zagospodarowania przestrzennego nie można odpowiedzieć od razu, jest kilka niejasności. Zaproponowała jednak, że w kwestii ustaleń tego planu można się spotkać i porozmawiać.\nPani Kierownik poinformowała, że Biuro Planowania Przestrzennego zwracało się już kilka razy do autorów tego planu, z prośbą o wskazanie jak czytać pewne zapisy jakie mieli intencje przy tworzeniu tych zapisów, które nie są jednoznaczne.\nZ kolei Pan Grzegorz Janyga poinformował, że pytanie dotyczące zgodności projektu budowlanego z ustaleniami planu należy kierować do Wydziału Architektury i Urbanistyki, który jest organem właściwym, który będzie oceniał czy projekt budowlany, projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z ustaleniami planu. Stanowisko Biura Planowania Przestrzennego, w tym zakresie, nie jest wiążące. Przyjmuje się, że ustalenia planu, jak każdego innego aktu prawnego są kompletne, zupełne i regulują daną problematykę całościowo. W związku z tym ich wykładnia prowadzi do tego, aby ustalenia planu były jednoznaczne i nie budziły żadnych wątpliwości. Przepis prawa podlega wykładni, a organ wydający pozwolenie na budowę dokonuje wykładni przepisów planu miejscowego.\nPan Tomasz Pelc, Zastępca Dyrektora Wydziału Architektury wskazał, że plan zagospodarowania przestrzennego danego obszaru jest aktem prawa powszechnie obowiązującego, powinien być czytany literalnie dla całego obszaru. Plan należy czytać łącznie, jako całość. W planach są określone przeznaczenia terenów podstawowe i dopuszczalne; jednak zapisy planu w zakresie dopuszczeń należy czytać zawężająco. W kwestii planów należy zwrócić też uwagę na fakt, iż obowiązujące plany sporządzane były kilka lat temu. Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu w odniesieniu do sporządzania planów miejscowych również została zmodyfikowana. Obecnie plany pisane są innym językiem – natomiast, każdy plan jest aktem prawa powszechnie obowiązującym na danym obszarze i należy go czytać, tak jak on jest napisany, literalnie.\nPan Borys Czarakcziew zwrócił uwagę, że w trybie wydawania pozwolenia na budowę Urząd zobligowany jest do stwierdzenia zgodności z decyzją o warunkach zabudowy – jeżeli jest rozbieżność w interpretacji jakiegoś zjawiska, które dotyczy kwestii związanej i opisanej w warunkach technicznych, są specjaliści – rzeczoznawcy z listy ministerialnej, którzy w danej dziedzinie mogą się wypowiedzieć, zająć stanowisko. Jeżeli chodzi o plany miejscowe brak jest właściwych jednostek do interpretacji zapisów. Pan Czarakcziew stwierdził, że w Krakowie linia orzecznictwa jest specyficzna, dlatego też zwrócił się o przeanalizowanie tego problemu, mając na względzie co dla projektantów powinno być wytyczną, jak interpretować i ewentualnie z kim konsultować pewne zapisy planu, czy Urzędy dopuszczają możliwość zapytania, czy sankcjonowane by było stanowisko Głównego Architekta czy też opinia miejskiej komisji urbanistyczno-architektonicznej stanowiłoby jakiegoś rodzaju wykładnię. Zwrócił się z prośbą o przeanalizowanie tego problemu.\nPan Tomasz Pelc poinformował, że działania Urzędu, jako aparatu pomocniczego Prezydenta Miasta Krakowa, muszą mieć podstawę prawną. Organ działa w oparciu o przepis prawa, jeżeli ustawodawca danej kwestii nie reguluje, to nie ma podstaw do działania organu. Projektant ma ustawowy obowiązek wykonywania projektu budowlanego zgodnie z przepisami prawa, między innymi miejscowego, a organ ma obowiązek weryfikacji. Nie ma innej, pośredniej formy opiniowania koncepcji.\nPan Borys Czarakcziew poruszył temat nowelizacji Prawa budowlanego, zwrócił uwagę na zwiększenie odpowiedzialności zawodowej i cywilnej projektantów, wskazał, że nowelizacja dotyczy określania strefy oddziaływania i jeżeli budynek np. mieszkalny jednorodzinny nie będzie oddziaływał, w takiej sytuacji podlegał on będzie zgłoszeniu. W sytuacji spornej roszczenia będą kierowane do projektantów. Wskazał, że brak jest obecnie jednolitego stanowiska, dlatego porusza temat możliwości bezstronnego opiniowania interpretacji planu.\nPan Tomasz Pelc poinformował, że urzędnicy mają odpowiedzialność przed organami prokuratury i finansową. Planowana nowelizacja prawa budowlanego zakłada badanie zgodności projektu budowlanego podlegającemu zgłoszeniu z planem zagospodarowania przestrzennego lub decyzją wz, ten element ma występować podobnie jak w postępowaniu dotyczącym pozwolenia na budowę.\nPani Małgorzata Gruszka podzieliła zdanie poprzednika, poinformowała w odniesieniu do zwiększenia odpowiedzialności projektantów za określanie obszaru oddziaływania, na wczorajszej radzie izby w Warszawie dowiedziała się ze komisja kodyfikacyjna działająca przy ministerstwie rezygnuje i odchodzi od koncepcji określania przez architektów obszaru oddziaływania i powoli się z tego wycofuje, nie jest to spójne z tzw. małą nowelizacją Prawa budowlanego.\nUczestnik spotkania zapytał czy jest jakaś procedura dotycząca zmiany interpretacji, wykładni planu miejscowego. Kto podejmuje decyzję o zmianie interpretacji i na czyj wniosek? Zaś do przedstawicieli Biura Planowania zwrócił się z prośbą o możliwość realizacji inwestycji w terenach, które znajdują się na spadkach terenu, a przez ustalenia planu są wyłączone z zabudowy.\nPani Bożena Kaczmarska-Michniak wskazała, że zabudowa na terenach o spadkach powyżej 12% nie jest wykluczona ustaleniami planów, ale inaczej wygląda sprawa lokalizowania inwestycji na osuwiskach, bo jej zdaniem osuwiska to jest niewłaściwe miejsce na realizowanie inwestycji. Są to bardzo ryzykowne obszary niezależnie czy są sklasyfikowane jako aktywne, czasowo aktywne czy nieaktywne. Zawsze istnieje prawdopodobieństwo zniszczeń obiektu, a nawet katastrofy budowlanej. W sytuacji katastrofy budowlanej roszczenia zawsze są kierowane do Gminy. W Krakowie jest wystarczająco duża ilość uzbrojonych i dobrze skomunikowanych terenów inwestycyjnych, na których mogą powstać nowe obiekty.\nPiotr Chuchacz zadał pytanie skąd się biorą interpretacje, na czyj wniosek są wydawane i dlaczego przez okres kilku lat interpretacje się zmieniają? Dlaczego nie ma możliwości konsultacji projektantów, inwestorów z Wydziałem Architektury? Dodatkowo poruszył kwestię, iż podczas uchwalania planów miejscowych Rada Miasta ingeruje w ich ustalenia i zdarzyła się sytuacja, że sąd uchylił z tego powodu plan. Jak odnosi się do tego Biuro Planowania Przestrzennego?\nPani Dyrektor Biura Planowania Przestrzennego wskazała, że w procedurze planistycznej uczestniczy Rada Miasta poprzez KPPiOŚ, której przedstawiane są projekty planów miejscowych do zaopiniowania oraz Radni, którzy mogą wnosić poprawki do skierowanego pod obrady projektu. Również uprawnieni urbaniści są autorami planów. Trzeba mieć na względzie chociażby wnioski i uwagi składane do planu przez mieszkańców i właścicieli nieruchomości i dlatego plany stanowią pewnego rodzaju kompromis. Trzeba również pokreślić, że plany są uchylane z wielu różnych powodów, na szczęście często zdarza się, że jedynie w obrębie jednej działki. Orzeczenia sądów są bardzo różne, niekiedy zaskakujące, często zależne od składów orzekających.\nUczestnik zaproponował, że być może istniałaby taka możliwość aby wspólnie Wydział Architektury i Urbanistyki i Biuro Planowania Przestrzennego mogli wypowiedzieć się w sposób precyzyjny czy jest dopuszczona interpretacja czy odstępstwo danego zamierzenia.\nPani Dyrektor Biura Planowania Przestrzennego wskazała, że nie ma takiej możliwości, badanie takie może nastąpić tylko w odniesieniu do konkretnej inwestycji, w oparciu o konkretną dokumentację, nie zaś w oparciu niekiedy o nieprecyzyjne określenie zamierzenia inwestycyjnego czy zadane pytanie.\nPani Mariola Szczepaniak zwróciła uwagę, że plany miejscowe są uchylane jeżeli są niezgodne z prawem, zatem dlaczego zatwierdzone plany są przygotowywane niezgodne z prawem? Jeżeli chodzi o wprowadzenie zabudowy w terenach osuwiskowych wskazała, że ustawa geologiczna dopuszcza lokalizację na terenach osuwiskowych pod określonymi warunkami, Biuro Planowania powinno wskazać takie tereny i wskazać warunki, które muszą być spełnione, a zakazywanie lokalizacji obiektów budowlanych, wykluczenie z zabudowy jest niezgodne z prawem.\nPani Bożena Kaczmarska-Michniak w odpowiedzi poinformowała, że Biuro przygotowując dokumentację planistyczną działa zgodnie z prawem, w granicach prawa, a kwestia uchyleń to kwestia bardzo często interpretacji. Obecnie plany zagospodarowania przestrzennego uchwalane są w oparciu o obowiązujące studium, które po części straciło swoją aktualność (trwają prace nad zmianą tego studium), to jest jeden z powodów dlaczego plany miejscowe są uchylane, np. jeżeli w terenie wskazanym w studium jako teren zielony, a zlokalizowany jest na tym obszarze budynek np. mieszkalny wielorodzinny wybudowany zgodnie z uzyskanymi wcześniej decyzjami o warunkach zabudowy i pozwolenia na budowę, to zdaniem Sądu nie należy w planie wyznaczać terenów inwestycyjnych, gdyż plan przede wszystkim powinien być w zgodności ze studium niezależnie od istniejącego już zainwestowania. Z kolei zaś w kwestii zakazu zabudowy w strefach osuwiskowych wskazano, że projekt planu podlega uzgodnieniu z geologiem, a szczegółowe ustalenia związane z opinią geologa. Geolog wydaje opinie zgodnie z prawem. Wszystkie strefy osuwiskowe wskazane w mapach osuwisk, urbaniści przenoszą na projekt planu. Nie zdarzyło się, aby Sąd czy Wojewoda uchylił plan w tym zakresie.\nPani Mariola Szczepaniak zwróciła uwagę na problem z uzyskaniem decyzji zatwierdzającej projekt zamienny do pozwolenia na budowę, w sytuacji gdy plan wchodzi w życie ponieważ plan nie uwzględnia wcześniej wydanych decyzji WZ na danym terenie i nie dopuszcza realizacji obiektu. Zwrócono uwagę, że plany nie powinny być uchwalane na podstawie nieaktualnego studium.\nPani Bożena Kaczmarska-Michniak ponownie wskazała, że Biuro Planowania Przestrzennego sporządza plany w oparciu o studium obowiązujące - z roku 2003. Jeżeli studium nie dopuszcza realizacji zabudowy na danym obszarze to nie ma możliwości aby ustalenia planu były inne, nawet w sytuacji gdy obiekt jest wzniesiony zgodnie z prawem i w oparciu o ostateczne decyzje administracyjne. Pani Dyrektor poinformowała, że żaden przepis prawa nie nakazuje uwzględniania w planowaniu przestrzennym wydanych decyzji wz i pozwoleń na budowę. Podjęto prace nad zmianą studium i być może prace nad jego opracowaniem zostaną ukończone i zostanie ono uchwalone jeszcze przed wakacjami. Po wejściu w życie zmienionego Studium plany miejscowo będą stopniowo aktualizowane, tzn. dla pewnych rejonów zostaną zmienione (dostosowane do zmienionego Studium), a dla pewnych rejonów, które jeszcze nie są objęte mpzp nastąpi przystąpienie do ich opracowania. Harmonogram zostanie określony po uchwaleniu zmiany Studium.\nPani Dyrektor Jadwiga Warat-Hapońska, wróciła do tematu dotyczącego interpretacji zapisów planu. Poinformowała, że nie ma przepisu regulującego wprost, że w sytuacji niejasnych zapisów, istnieje możliwość skorzystania z pewnej interpretacji i można się do kogoś zwrócić w tej spawie. To osoba podpisująca decyzję ponosi odpowiedzialność. Możliwość zweryfikowania danego stanowiska istnieje w trybie odwoławczym. W niejasnych sytuacjach wydając decyzję stosowano pewien rodzaj wykładni celowościowej, która następnie okazywała się być inaczej rozumiana. Odnośnie zarzutu zmiany interpretacji wskazać należy, że w sytuacjach niejasnych organ stara się trzymać jednej wykładni, zdarzają się sytuacje kiedy jest prowadzone rozszerzone postępowanie wyjaśniające, wymagające uzyskania stanowiska rzeczoznawców.\nPan Piotr Chuchacz zapytał dlaczego zmieniają się interpretacje i kto podejmuje decyzje. Poruszył kwestię szerokości elewacji frontowej i w jaki sposób ją liczyć, zadał pytanie dlaczego mając na względzie jedno orzeczenie sądu zmienia się interpretacja, zwykle na niekorzyść projektantów.\nPani Dyrektor Wydziału Architektury i Urbanistyki wskazała, że przepisy nie są jednoznaczne i oczywiste a decyzje organu I instancji są zaskarżane. Rozstrzygnięcia drugiej instancji zmuszają do szerszego spojrzenia na daną sprawę. Ewentualna zmiana interpretacji nie odbywa się na zasadzie precedensu. Niemniej jednak orzekając trzeba mieć na względzie orzecznictwo, stąd niejednokrotnie konieczna jest zmiana interpretacji danego przepisu czy pojęcia w nim użytego.\nUczestnik spotkania zaproponował, aby powstało forum dotyczące interpretacji, by były one ujednolicone. Wskazał, że w różnych miastach to samo prawo jest czytane bardzo różnie. Postulował, aby istniała możliwość wspólnego opracowania przez projektantów i urzędników pewnego słownika, aby wspólnie wypracować jednolite stanowisko.\nPani Jadwiga Warat-Hapońska wskazała, że jest to słuszna inicjatywa jednak w obecnym porządku prawnym niestety nie ma przełożenia na przepisy prawa powszechnie obowiązującego.\nPani Bożena Nieroda, jako przedstawiciel Miejskiej Izby Okręgowej Architektów, wskazała, że wspólne forum jest cenną inicjatywą, pewne kroki zostały już podjęte jest to jednak bardzo długa droga.\nPan Borys Czarakcziew wskazał, że kwestia odpowiedzialności projektantów w związku z nowelizacją prawa budowlanego, nie jest przesądzona. Wydział Architektury i Urbanistyki w przypadku decyzji WZ posiłkuje się stanowiskiem Głównego Architekta Miasta, które jest często wpisywane w decyzję WZ. Zwrócił się z prośbą o stworzenie takiej furtki w odniesieniu do miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, aby istniała możliwość interpretacji poszczególnych, niejasnych zapisów planu.\nPani Mariola Szczepaniak z kolei poprosiła o przestrzeganie prawa, dlaczego zawsze jest orzekane na niekorzyść inwestora, dlaczego plany sporządzane są na podstawie nieaktualnego studium.\nPani Jolanta Czyż ponownie zwróciła uwagę, że obecne studium jest obowiązujące, a plany są sporządzane na jego podstawie. Natomiast kolejny raz podkreśliła, że obecnie trwają prace nad zmianą tego studium, co wielokrotnie było już podkreślane.\nPo wyczerpaniu tematów związanych z planowaniem przestrzennym (Studium i planami miejscowymi) Pani Dyrektor – Jadwiga Warat-Hapońska zaproponowała, aby został poruszony kolejny temat dotyczący etapowania inwestycji z wniosku o pozwolenie na budowę.\nPani Dorota Zaucha-Rybka poruszyła zagadnienie dotyczące sposobu obliczania wskaźnika powierzchni zabudowy i biologicznie czynnej określonej w decyzji o warunkach zabudowy w stosunku do powierzchni terenu działki lub terenu objętego wnioskiem w przypadku gdy na etapie pozwolenia na budowę objęta jest jedynie część działki objętej całą decyzją wz. Pani Kierownik wskazała, że w przypadku kiedy wskazana jest część działki, zwraca się uwagę na zakres wniosku. Teren objęty wnioskiem stanowi o zakresie wskaźników, które powinny być realizowane na danym fragmencie, jest to związane z prawem do terenu. Decyzja ustalająca warunki zabudowy nie rodzi praw do terenu, nie jest wydawana w oparciu o posiadane prawo do terenu, parametry ustalane są w stosunku do kontekstu przestrzennego. W wypadku gdy inwestor legitymuje się tylko prawem do części terenu i na danym etapie nie jest w stanie zrealizować całości zamierzenia – wskaźniki winny być realizowane wprost do zakresu objętego wnioskiem.\nUczestniczka spotkania zadała pytanie co w sytuacji, gdy jest wydana decyzja WZ na dany obszar dla jednego obiektu budowlanego, który składa się z dwóch działek, które są własnością dwóch różnych Inwestorów, tylko jeden właściciel ma zamiar wybudować część inwestycji (etapować), oczywiście plan zagospodarowania terenu będzie przedłożony do całości, czy takie podejście jest możliwe, czy wskaźniki są liczone do całości terenu czy też tylko do jednej działki?\nPani Kierownik w odpowiedzi na powyższe wskazała, że jeżeli wydana decyzja WZ dotyczy jednego obiektu zlokalizowanego na dwóch działkach, należy zwrócić uwagę na zapisy zawarte w tej decyzji, zazwyczaj jest to jednoznacznie określone. Jeżeli w decyzji WZ zawarto zapis mówiący o tym, że wskaźnik ma być każdorazowo rozliczany do całego terenu objętego wnioskiem wskazanego w decyzji WZ, dla obydwu działek; wtedy jest on rozliczany właśnie w ten sposób. W sytuacji gdy decyzja WZ nie określa jednoznacznego sposobu rozliczania wskaźników, wówczas można zwrócić się z prośbą o wyjaśnienie treści decyzji w zakresie konkretnego przypadku dotyczącego pozwolenia na budowę, czy jest możliwa taka interpretacja, przy tak ustalonych parametrach, żeby Inwestor mógł zmniejszyć swoją inwestycję, czyli niejako dogęścić wskaźnik intensywności zabudowy na konkretnej działce. Najczęściej jest to jednak związane wprost z zakresem otaczającej zabudowy. Bo jeżeli, po sąsiedzku są duże działki, trudno w takiej sytuacji dogęszczać w sposób sztuczny wskaźniki na działkach dzielonych, dlatego też zawsze te wskaźniki wprost przekładamy do terenu objętego wnioskiem do którego Inwestor ma prawo do terenu.\nPan Tomasz Pelc wskazał, że Organ jest obowiązany do zweryfikowania projektu w zakresie zgodności z decyzją WZ. Wyjaśnienie treści zapisów decyzji WZ jest wskazane dlatego, aby uniknąć potencjalnego błędu, natomiast w sytuacji gdy inwestor nie zgadza się z tym rozstrzygnięciem, ma możliwość jego zweryfikowania w trybie odwoławczym.\nPan Adam Bik-Multanowski dodatkowo podkreślił fakt, iż ewentualne wyjaśnienie treści decyzji nie stanowi informacji czy dane rozwiązanie projektowe jest zgodne z wydaną decyzją WZ. Kwestia zgodności rozwiązania projektowego z warunkami takiej decyzji rozpatrywana jest na etapie uzyskiwania pozwolenia na budowę. Wyjaśnienie treści decyzji odnosi się wyłącznie do nieprecyzyjnych czy też budzących czyjeś wątpliwości zapisów zawartych w danym rozstrzygnięciu.\nUczestnik spotkania zapytał odnośnie ustalonego wskaźnika powierzchni biologicznie czynnej w odniesieniu do terenu objętego wnioskiem. Jak oblicza się wskaźnik w sytuacji, gdy obszar pozwolenia na budowę jest zawężony w stosunku do obszaru wskazanego w decyzji WZ. Czy jest on obliczany proporcjonalnie? Co w przypadku gdy w decyzji WZ określony wskaźnik odnosi się do powierzchni działki, a nie terenu?\nPani Kierownik Dorota Zaucha-Rybka wskazała, że jeżeli wskazano we wniosku etapowanie inwestycji, automatycznie wszystkie wskaźniki rozliczane są w zakresie etapów. Etapy nie są tylko etapami wykonawczymi, nie można tego mylić tj. etapowanie inwestycji z etapowaniem procesu budowlanego. Wskazać należy, że etapowanie inwestycji w konkretnych elementach jej konsumowania poprzez konkretne akty prawne (tj. decyzja o pozwoleniu na budowę, następnie decyzja zezwalająca na użytkowanie danego obiektu), właściwie samodzielnie funkcjonujące w przestrzeni, mają pełny program na I etapie, projekt jest zatwierdzany jedynie na danym etapie; jednak na dalszych etapach jest to rygorystycznie weryfikowane, np. dany obiekt powinien mieć wystarczającą ilość miejsc postojowych; nie ma możliwości wykonania wszystkich miejsc na kolejnym, dalszym etapie.\nUczestnik spotkania zapytał co w sytuacji gdy teren inwestycji w decyzji WZ określony był na dwóch działkach i do tego terenu określano wskaźniki zabudowy i powierzchni biologicznie czynnej. Jeżeli projektowany obiekt zlokalizowany będzie tylko na jednaj działce, w jaki sposób to będzie liczone?\nPani Dorota Zaucha-Rybka wskazała, że wskaźniki liczone będą do dwóch działek, nawet w sytuacji gdy obiekt zlokalizowany będzie na jednaj działce. Jeżeli Inwestor zawęzi zakres wniosku w stosunku do wydanej decyzji WZ, to Inwestor sam ograniczy ustalone wskaźniki. Ogólna zasada jest taka, że wskaźniki rozliczane są w stosunku do całego terenu objętego wnioskiem.\nZ kolei Pan Dyrektor Tomasz Pelc poinformował, że wskaźnik obowiązuje w każdym miejscu działki, bez względu gdzie zostanie wykrojona działka wskaźnik zawsze będzie obowiązywał.\nPani Kierownik przeszła do kolejnego tematu, że na poprzednim spotkaniu wskazano, że poprzedni przewodniczący izby wystąpi z pytaniem do ministerstwa w zakresie obliczania szerokości elewacji frontowej. Jest wskazanie takie, że elewacja frontowa, to jest ta elewacja od strony drogi publicznej, z której odbywa się zjazd. Kwestia te jednak będą poruszone po uzyskaniu tegoż stanowiska, aby można to zagadnienie przeanalizować szczegółowo.\nKolejne pytanie wskazane przez uczestników dotyczyło omówienia możliwego zakresu widełek określających graniczne parametry w decyzji WZ wraz z podaniem podstaw prawnych. Omówiono krótko ten temat i przypomniano, że kwestia ta była już wyjaśniana przez Pana Dyrektora Bik-Multanowskiego na poprzednim spotkaniu. Wobec braku dalszych pytań z sali poruszono kolejny temat;\nPani Kierownik wskazała, że kolejnym zagadnieniem związanym z etapowaniem inwestycji wskazanym przez uczestników spotkania jest omówienie sposobu obliczania wskaźników powierzchni zabudowy i biologicznie czynnej dla poszczególnych etapów inwestycji, czy już na etapie pierwszego pozwolenia należy precyzyjnie określić wskaźniki dla wszystkich etapów, czy w przypadku jeżeli na etapie drugim zmianie ulegną wcześniej podane wskaźniki, czy w takiej sytuacji zachodzi konieczność uzyskania pozwolenia zamiennego?\nW odpowiedzi na powyższe Pani Zaucha-Rybka wskazała, że zmieni się zagospodarowanie terenu, wtedy następuje konieczność i uprawnienia występowania w trybie art. 36a Prawa budowlanego, jeżeli jest spełniony enumeratywnie któryś z tych parametrów wyliczonych w ustawie. Jeżeli nie ma istotnego odstąpienia od projektu, zmiany nie są istotne, które były zatwierdzone projektem budowlanym nie ma konieczności uzyskiwania zmiany pozwolenia na budowę. Jeżeli natomiast parametry zmienią w sposób istotny, zmiana kubatury, zmiana powierzchni zabudowy, zmiana samego zagospodarowania terenu, np. przesunięcie chodnika zachodzi konieczność uzyskania decyzji zmiany pozwolenia na budowę. Jeżeli dochodzi do takiej sytuacji, należy wszystkie etapy rozpatrywać łącznie ponieważ zdarzają się takie sytuacje, że inwestycje się nakładają, czyli zmiana zagospodarowania ingerująca w poprzednio wydane pozwolenia dla I etapu wymaga uzyskania zmiany decyzji, w tym dla I etapu już zatwierdzonego decyzją.\nKolejne zagadnienie wskazane przez uczestników jest omówienie wymaganego zakresu wniosku w ramach poszczególnych etapów inwestycji oraz omówienie możliwej kolejności ich realizacji, np. czy kolejność realizacji poszczególnych etapów w oparciu o niezależne decyzje pozwolenia na budowę jest dozwolona, czy budynek bez infrastruktury technicznej i komunikacyjnej może być osobnym etapem i uzyskać pozwolenie na budowę.\nPani Dorota Zaucha-Rybka w odpowiedzi poinformowała, że art. 33 Ustawy Prawo budowlane sam w sobie określa, że inwestycja może powstać, tylko i wyłącznie wtedy kiedy całą inwestycję objęto pozwoleniem na budowę. W przypadku kiedy planowanych jest wiele obiektów budowlanych, tutaj prawdopodobnie ustawodawca miała na myśli wielość budynków, które mogą niezależnie powstawać, można dzielić ten zakres na etapy. Niewątpliwie, jeżeli mamy do czynienia z etapowaniem, to wtedy każdy etap musi samodzielnie funkcjonować w przestrzeni, czyli nie ma takiej możliwości jeżeli będziemy budować pierwszy budynek, powiedzmy z dziesięciu, to ten budynek będzie powstawał w oparciu o w przyszłości bliżej nieokreślonej realizowaną drogę dojazdową - tak nie może być. Wjazd i podstawowa infrastruktura musi iść wraz z pierwszym budynkiem. Podstawowa infrastruktura to na pewno są instalacje wewnętrzne budynku, które są nadal określone, jako część ściśle związana z budynkiem więc zgodnie z definicją obiektu budowlanego, instalacje wewnętrzne muszą być, wyjścia na zewnątrz z tych instalacji z budynku też muszą być pokazane, ponieważ gdzieś się trzeba do tej instalacji podpiąć, to jest integralna część do takiego obiektu. Dojazd do takiego budynku też jest niezbędny ponieważ Prawo budowlane nie zajmuje się organizacją placu budowy, w związku z tym ten plac budowy musi być jakoś zorganizowany, ale żeby go zorganizować trzeba na niego wjechać, nie da się wybudować obiektu bez dojazdu. Te wszystkie elementy są ze sobą związane, aczkolwiek nie są bezpośrednią podstawą do egzekwowania takiego prawa, natomiast w efekcie końcowym budynek może być przyjęty do użytkowania tylko wtedy, kiedy będzie mógł samodzielnie funkcjonować czyli będzie musiał mieć podpięte wszystkie media, będzie musiał mieć odprowadzone wody opadowe w sposób prawidłowy i to jest celem generalnym wydania decyzji administracyjnej. Jeżeli mówimy o infrastrukturze ustawodawca dopuścił przyjęcie zgłoszeniem przyłączy, jako tych elementów, które są związane bezpośrednio z dostawą mediów do budynku. Ustawodawca nie zajmował się budową infrastruktury, sieci znajdujących się jako globalnych połączeń rozsyłanych przez dysponentów mediów do poszczególnych stref miejskich, natomiast regulacje określone w art. 34 Ustawy prawo budowlane wskazują na konieczność zawierania umów, podpisywania odpowiednich warunków i uzgodnień zawartych z poszczególnymi dysponentami mediów. W zależności od tego, w jaki sposób Inwestor przygotuje planowaną inwestycję, tak będzie ona potem egzekwowana przy pozwoleniu na budowę. Jeżeli np. dysponent wody albo odprowadzenia ścieków wskaże, że nie wyda Inwestorowi oświadczenia o warunkach technicznych, dopóki nie uzgodni z nim pełnego projektu to oznacza, że Wydział Architektury i Urbanistyki będzie żądać oświadczenia czyli, projekt ten musi być już wykonany. Jeżeli wydane zostaną warunki wprost, to jest to wystarczające żeby wydać pozwolenie na budowę, gdyż przyłącza mogą być realizowane w trybie zupełnie odmiennych artykułów ustawy.\nPan Dyrektor Tomasz Pelc dodał, że po to znana jest interpretacja mająca swoje korzenie w tym, że na ogólnej zasadzie budynek musi samodzielnie funkcjonować, jeżeli chodzi również o przyłącza. Nie jest wykluczone, że za jakiś czas orzeczenia tak się nasilą w tym kierunku, że będziemy to egzekwować. Wychodzimy z założenia nie ma obowiązku pozwolenia na budowę przyłączy więc to ma prymat nad ogólną zasadą. Jest możliwość skutecznego zgłoszenia przyłącza. Można do studzienki doprowadzić np. wodę i mieć ją wyprzedzająco do pozwolenia.\nUczestnik spotkania poruszył, że w różnych miastach jest to różnie egzekwowane, zwrócił uwagę, że w Nowym Targu akurat jest to warunkiem koniecznym do uzyskania pozwolenia na budowę.\nPani Ewa Sadza poinformowała, że należy mieć na względzie pewne ograniczenia prawne. Orzecznictwo drugiej instancji zawsze będzie przychylać się do swojej interpretacji aczkolwiek nowelizacja, która jest przygotowywana zmierza w kierunku podtrzymania zasady, że nie będzie wymagane przedłożenie jakichkolwiek dokumentów związanych z przyłączami, czy nawet oświadczeniem zarządcy drogi o przyłączeniu do drogi publicznej. Tak więc być może zmieni się to w kierunku liberalizującym.\nPani Kierownik Zaucha-Rybka dodatkowo poinformowała odnośnie etapowania inwestycji i oddawania obiektu do użytkowania, że po to istnieje możliwość etapowania, żeby w całości można było bezkonfliktowo zamykać pewne części inwestycji na etapach ich realizacji. Wskazała, że należy pamiętać, że każda decyzja administracyjna pozwolenia na budowę jest zamknięta. Gdy w całości realizuje się to co było w tej decyzji zawarte, to bez problemu przyjmuje to do użytkowania w Nadzorze Budowlanym. Problem stanowi etapowanie, przyjmowanie częściowe, warunkowe obiektu, ponieważ tam nadzór stawia swoje warunki i nie jest powiedziane, że w trybie warunkowym, jeżeli mamy decyzję na wiele obiektów, może ich być część przyjęta. Jedną z wytycznych jest możliwość oddzielenia placu budowy pozostałej części i samodzielnego funkcjonowania obiektów już wybudowanych i odbieranych do użytkowania w trybie warunkowym. Kwestia omówienia warunków na jakich może powstać pozostała część budynku, należy do kompetencji nadzoru budowlanego.\nPani Dyrektor Wydziału Architektury i Urbanistyki UMK podziękowała Uczestnikom spotkania za poświęcony czas i udział. Poinformowała, że termin nowych warsztatów, podany zostanie zwyczajowo mailowo. Poprosiła o sugestie co do kolejnych tematów do dyskusji, ponieważ zakres tematyczny, który był do tej pory zaproponowany został zasadniczo wyczerpany.\nBiuletyn Informacji Publicznej - BIP MK © 2003-2020, Urząd Miasta Krakowa, ACK Cyfronet AGH liczba wyświetleń: 12001


korona królów - wiadomości, informacje - str. 2 - Super Express\nWnuk Aliny Janowskiej zagrał w "Koronie królów"\nAlina Janowska (+94 l.) była żoną Wojciecha Zabłockiego (88 l.), architekta i medalisty olimpijskiego w szermierce. Małżeństwem byli przez 54 lata, do śmierci aktorki (chorowała na Alzheimera. Mieli …\nArtur Dziurman atakuje „Koronę królów”\nAktor znany z ról opryszków, alkoholików bądź żołnierzy tym razem zmierzy się zupełnie innym wyzwaniem w swoim zawodowym życiu. Jak się bowiem dowiaduje „SE”, Artur Dziurman (48 l.) niebawem zawita n…\nNietypowa pasja Adelajdy z "Korony królów" [ZDJĘCIA]\nAleksandra Przesław (24 l.) dołączyła do obsady drugiego sezonu hitu TVP 1 „Korona królów”, wcielając się w rolę królowej Adelajdy. Nie wszyscy wiedzą, że pasją aktorki jest jeździectwo. Zdobyte umie…\nBryła z „Korony królów” zaręczyła się z młodym aktorem\nZła wiadomość dla jej fanów! Marta Bryła (25 l.) przyjęła pierścionek zaręczynowy od swojego ukochanego Jakuba Tackowiaka. Na co dzień aktorka jest żoną Kazimierza Wielkiego w serialu „Korona królów”…\nWielki sukces TVP! "Korona królów" w węgierskiej telewizji\n"Korona królów" jest jednym z najpopularniejszych seriali w polskiej telewizji. Hitową produkcją TVP zainteresowała się węgierska stacja publiczna MTVA. Już wkrótce serial zadebiutuje na tamtejszej a…\nKorona królów 2 sezon. Andrzej Hausner zastąpił Mateusza Króla w roli Kazimierza. Je…\nAndrzej Hausner (37 l.) w tym sezonie zastąpił w serialu „Korona królów” Mateusza Króla (30 l.). Teraz to on odgrywa rolę Kazimierza Wielkiego. Aktor dotąd grywał raczej mniejsze role, za to jego gło…\nKorona królów. Katarzyna Czapla musiała walczyć o rolę Elżbiety\nKatarzyna Czapla (33 l.) przeszła wiele castingów, aby dostać rolę Elżbiety Łokietkówny w hitowym serialu TVP „Korona królów”. Dziś opowiada nam, jak bardzo zafascynowała się tą postacią i ile ją to …\nNowy król Kazimierz Wielki, czyli rusza Korona królów\nStało się! Mamy nowego króla. Już od poniedziałku na antenie TVP 1 zobaczymy drugi sezon „Korony królów” z nową obsadą. Kazimierza Wielkiego zagra Andrzej Hausner (37 l.). – Staram się dawać z siebie…\nPoznaliśmy nowego Kazimierza! Co jeszcze działo się na pikniku Korony Królów?\nTakiego oblężenia na zamku w Lidzbarku Warmińskim jeszcze nie było. A to za sprawą sobotniego pikniku z gwiazdami historycznej telenoweli „Korona królów”. Fani popularnego serialu TVP 1 wreszcie mogl…\nKorona królów 2 sezon. Nowy odcinek już dostępny! Gdzie można go obejrzeć?\nWspaniała wiadomość dla fanów serialu „Korona królów”! W internetowym serwisie TVP VOD można już zobaczyć 1 odcinek 2 sezonu "Korony królów", popularnej produkcji TVP 1. Jest to także pierwszy odcine…\nOj, nie tak to sobie wyobrażał. Mateusz Król (30 l.), po porzuceniu serialu „Korona królów” i roli Kazimierza Wielkiego, nie ma łatwego aktorskiego życia. Jego nierozważny krok kosztował go utratę fu…


Motoryzacja / Katalog stron\nSpis ciekawych stron polskiego internetu. » Motoryzacja\n@Nauka jazdy 66\nWarsztaty samochodowe 173\nMotoremo zaprasza do kontaktu klientów chcących zakupić, naprawić lub uzyskać ekspertyzę techniczną turbosprężarek albo sprężarek powietrza. Motoremo zaprasza do kontaktu telefonicznego i e-mailowego lub do odwiedzenia jednej z czterech siedzib firmy. Nie wahaj się i zaufaj firmie z 25 letnim doświadczeniem, która na pierwszym miejscu stawia zadowolenie klienta. Zapraszamy serdecznie do zapoznania się z ofertą.\nJeżeli kupiłeś nowe auto, na pewno chciałbyś zadbać o nie w jak najlepszy sposób. Nie wahaj się i już teraz zacznij wybierać usługi detailingowe w DetailKing Kraków Południe. Nie wahaj się i już teraz zacznij poznawać najlepszą firmę, dzięki której Twój samochód będzie lśnił przez długie lata. Zdecyduj się na takie usługi jak: korekta lakieru, woskowanie auta, czyszczenie wnętrza, aplikacja powłoki ceramicznej, nałożenie bezbarwnej folii ochronnej i nie tylko. Zdecyduj się na DetailKing!\nLinks in the category: 638\nBez wątpienia dla wielu ludzi spore miejsce w w ich całym bycie zajmują...\nMiło nam zaprezentować wszystkim klientom firmę AUTO MOTO POL, która od...\nZachodnie Centrum Motoryzacji jest portalem poświęconym rynkowi...\nŚwiadcząca najwyższą jakość swoich usług firma Now – Pol swoją...\nAuto serwisy w Gdyni - autodobrucki.pl\nAuto Dobrucki to firma z siedzibą w Gdyni, której zakres usług obejmuje...\nNowoczesne samochody są pełne elektronicznych sterowników, których...\nCarDiag24 to jedna z niewielu w Polsce firm, która specjalizuje się w...\nPrzeprowadzka z Delta Movers Kraków - organizujemy przeprowadzki oraz...\n1404 27 500


Dostępna ilość: 476 kpl.\nNiskie szklanki do drinków niemieckiej marki Schott Zwiesel z serii Basic Bar. Delikatnie zakrzywiony kształt, lekko zawężony u góry zapewnia doskonałą przyjemność podczas delektowania się pysznym drinkiem. Szkło użyte w produktach serii Basic Bar zaprojektowane zostało z myślą o profesjonalnych barmanach i restauracjach. Kryształowe szkło Tritan Protect, z którego zostały wykonane produkty tej serii, zostało udoskonalone pod względem składu oraz technologii. Tritan jest niezwykłej wytrzymałości na temperatury, zawsze zachowuje swój blask i przejrzystość, nawet po setkach cykli mycia w zmywarkach. Idealnie nadaje się do profesjonalnego użytku w najlepszych restauracjach, ma zwiększoną odporność na stłuczenia, zarysowania i uszczerbienia.\nDodaj opinię Szklanki niskie do drinków Schott Zwiesel Basic Bar 6 sztuk


Kleszcze.net - szczepionka przeciwko kleszczom\nCzy warto zaszczepić się przeciwko kleszczom?\nSzczepienia przeciw kleszczom to jedyny sposób na uniknięcie zachorowania na kleszczowe zapalenie mózgu, groźną chorobę wirusową, atakującą układ nerwowy człowieka. Nie można jej leczyć - łagodzi się jedynie objawy. U części pacjentów KZM nie pozostawia trwałych śladów. Niestety, nawet połowa chorych jest narażona na trwały uszczerbek na zdrowiu. Śmiertelność, według różnych źródeł, oscyluje w granicach 1-3%.\nSzczepionka nie chroni przeciwko boreliozie, najczęściej występującej chorobie odkleszczowej. Boreliozę leczy się antybiotykami.\nWarto pamiętać, że wysoką skuteczność szczepionka gwarantuje tylko wtedy, jeśli szczepimy się zgodnie ze schematem stworzonym przez producenta (szczepienia należy powtarzać).\nLekarze zalecają szczepienia przeciwko KZM przede wszystkim osobom przebywającym regularnie w miejscach występowania kleszczy. Szczepieniami powinny zaintresować się zarówno określone grupy zawodowe (np. leśnicy, rolnicy), jak i np. działkowcy lub turyści, którzy upodobali sobie kontakt z naturą (wędrówki po łąkach, lasach itd.)


Ultramaterialność [leżąca na granicy kruchości Innego oznacza] ekshibicjonistyczną, bezmierną nagość obecności - obecności przychodzącej spoza szczerości twarzy - obecności, która profanuje i która jest już całkowicie sprofanowana, jakby sprzeniewierzyła się nakazowi zachowania sekretu. Coś, co z istoty zakryte, wydostaje się nagle na światło, ale nie staje się znaczeniem. Nie jest nicością, lecz czymś czego jeszcze nie ma.\nTu ojciec mój zaczął budować przed naszymi oczyma obraz tej wymarzonej przez niego "generatio aequivoca", jakiegoś pokolenia istot na wpół organicznych, jakiejś pseudowegetacji i pseudofauny, rezultatów fantastycznej fermentacji materii. [...] Fascynowały go formy graniczne, wątpliwe i problematyczne, jak ektoplazma somnambulików, pseudomateria, emanacja kataleptyczna mózgu, która w pewnych wypadkach rozrastała się z ust uśpionego na cały stół, napełniała cały pokój, jako bujająca, rzadka tkanka, astralne ciasto, na pograniczu ciała i ducha.\nBellmer jest zbuntowanym Pigmalionem wieku totalitaryzmu i dehumanizacji. Na swój sposób reprezentuje prototyp artysty pochłanianego przez własne dzieło. Historia Hansa Bellmera przedstawia proces przenikania się życia i sztuki, coraz ściślejszego zespolenia egzystencji z twórczością. Martwy przedmiot nabiera życia za sprawą podświadomych pragnień i fascynacji twórcy. Stworzony obiekt, jak fetysz - coś pomiędzy bóstwem a maskotką - przyciąga uwagę i staje się przez to jeszcze bardziej atrakcyjny, czerpiąc siłę z podziemnych nurtów psychiki artysty. A wkrótce staje się uniwersalnym symbolem. W tym utajonym życiu sztuki wiele elementów przenika się nawzajem i pozostaje ze sobą w dość dwuznacznych związkach. Lalka Bellmera to w rzeczywistości kilka obiektów skupionych w jednym procesie poszukiwań estetycznych. I o ile konkretne dzieła zmieniają się na przestrzeni lat, koncepcja pozostaje wciąż ta sama. Jednak, co nie powinno dziwić w tym wypadku, sztuki poświęconej odkrywaniu fizyczności, historia mechanizmu poprzedza historię idei. Na początku lat trzydziestych Hans Bellmer nie uświadamiał sobie jeszcze swoich pragnień. Dopiero pewne przeczucia, zapowiedzi przyszłości, niejasne sygnały podziemnego życia sprowadziły go na właściwą drogę, pozwoliły odkryć swoje właściwe powołanie, sposób realizacji siebie. Ciąg uderzających koincydencji stanowił tę dziwną zbieżność, w której naszym skrytym nastrojom w niewytłumaczalny sposób odpowiadają zdarzenia i okoliczności zewnętrzne.\nPewnego dnia 1933 roku Hans Bellmer dostaje od matki skrzynię ze swoimi dawnymi zabawkami, która przywołuje zapomniane wrażenia okresu dzieciństwa, wstrząsając życiem dorosłego, przystosowanego członka społeczeństwa. Był to nie tyle powrót, co atak wskrzeszonego infantylizmu. W tym samym czasie wraz z żoną i kuzynką udaje się na przedstawienie "Opowieści Hoffmanna" J. Offenbacha, w których pojawia się ożywiona lalka, sztuczna córka wynalazcy. Jednocześnie w muzeum natyka się na ekspozycję ruchomych lalek z czasów Dürera. Świętości dzieciństwa, przedstawienie, ekspozycja muszą odpowiadać nieuświadomionym pragnieniom, skoro w Bellmerze budzi się zamysł stworzenia sztucznej dziewczynki. Pod koniec roku 1933 konstruuje pierwszą Lalkę. Jest to manekin małej dziewczynki, częściowo pokryty szkielet wskrzeszający cień istnienia, ślad obecności. Ten pierwszy obiekt ma umieszczony w rejonie pępka wizjer, przez który po włączeniu guzika w sutku można było zobaczyć sześć obracających się "panoram". Były to małe kompozycje z kiczowatych drobiazgów, które miały przedstawiać bezpretensjonalność i swobodę marzeń dorastającego dziecka. W 1934 roku publikuje swój pierwszy tekst inspirowany Lalką i opatrzony dziesięcioma jej fotografiami. Manekin jest jednak sztywny w rejonie talii, a to przecież ruchliwość, i, najistotniejsza, giętkość wokół pępka, stwierdza Bellmer, decyduje o złudzeniu żywotności i wrażeniu dynamizmu. Jedna z wystawianych w muzeum lalek skonstruowana była wokół ruchomej kulki brzucha. Bellmer wykorzystuje wynalezione przez renesansowego matematyka Girolama Cardano łożysko kulkowe. Powstaje pierwsza z mobilnych Lalek, chimeryczne stworzenie składające się z dwóch par dziewczęcych nóg osadzonych symetrycznie wokół pępka i obnażonego seksu. Tej wcielonej fantazji seksualnej Bellmer wykonuje zdjęcia w najrozmaitszych miejscach i pozach, wydobywając jej całą niepokojącą giętkość i wieloznaczność. Poszczególne fotografie ewokują atmosferę snu, grozy i erotyzmu jednocześnie. Puste zakątki, nocne parki, podejrzane klatki schodowe eksponują całą swoją intymność i nierealność, pozostając wciąż zwykłe i obojętne.\nDzieło sztuki stworzone przez niego w geście samoobrony wobec uniformizującej, mechanizującej atmosfery Berlina, znajduje oddźwięk we Francji, wśród surrealistów skupionych na podobnych działaniach i poszukiwaniach. Wydana w małym nakładzie "Lalka" trafia do paryskiego pisma surrealistycznego "Minotaure", gdzie spotyka się z dużym uznaniem wśród towarzystwa André Bretona. W tym czasie, w latach 1936-38 Bellmer wraz z bratem pracują nad inną wersją Lalki, która po śmierci żony Małgorzaty pojedzie wraz z nim do Paryża. W 1938 roku powstają "Gry Lalki" zawierające fotografie Bellmera i zbiór poematów prozą Paula Eluarda. Pełna publikacja wszystkich zdjęć i poematów musi czekać do 1949 roku. Chociaż później Bellmer odsuwa się od głównej frakcji surrealistycznej, pozostaje w bliskich związkach z osobami z tego kręgu, jak choćby z Norą Mitrani i Unicą Zürn. I nie darmo wymienia się tutaj zwykle dwie kobiety. Właśnie na opinii kobiet na temat swego dzieła Bellmerowi zależało szczególnie. Jednak percepcja jego twórczości nie wychodziła poza wąskie grono ekstrawaganckiej elity artystycznej. Z upływem czasu jego sztuka pozostaje ekskluzywnym i zarazem obscenicznym uzupełnieniem głównego nurtu kultury. Przez ten czas fizyczny przedmiot zmienia się kilkakrotnie (Bellmer tworzy swoje ekspozycje jeszcze w latach 70-ych), Lalka pozostaje wciąż jedna i ta sama. Idea obcości, naoczności, wyzwania stawianemu kodom kulturowym i oczekiwaniom widzów nie zmienia się.\nIdea rozwijała się tak, jak wstęga ektoplazmy wypływa ze śniącego ciała. Bellmer traktował zawsze stworzenie pierwszej Lalki jako serię zbiegów okoliczności, które dopiero później, odtwarzane po fakcie, pozwalały mu określić zamysł swojej koncepcji estetycznej. Jej pełna artykulacja doczekała się realizacji w "Małej anatomii obrazu, albo anatomii nieświadomości fizycznej", która przez wiele lat pisana była do roku 1957. Zasadnicze idee książki, wyrażone skondensowanym, poetyckim językiem, stanowią nadal aktualne odkrycia: twórczość jako przeniesienie bólu, siła i głębia wewnętrznego obrazu ciała, projekcja fantazji cielesnych na zewnętrzny świat. W "Anatomii obrazu\n" Belmer rozwinął swoją, wciąż nowatorską teorię nieświadomości fizycznej, wewnętrznych obrazów ciała i "ciała jako anagramu" - specyficznego wyrazu nieświadomości, który objawia nam swój sens dopiero przez demontaż obowiązującego w kulturze kodu zwyczajów i zahamowań. Wspomina się przy tej okazji, że Bellmer modernizował tutaj wcześniej opracowaną metodę demontażu spektaklu kultury masowej, zyskującą najpełniejszą realizację w fotomontażu, upowszechnionym za czasów Republiki Weimarskiej. Z dwóch źródeł, z połączenia berlińskiego ekspresjonizmu i późniejszego paryskiego surrealizmu powstała estetyka buntu, opozycji do najbardziej podstawowej zasady istnienia państwa (opresji wobec innych niż my), do zasady rzeczywistości.\nEkspresjoniści, w najogólniejszym sensie, rozumieli, że sztuka jest formą spontanicznej ekspresji uczuć, że jest z gruntu dialektyczna (stanowi odpowiedź na warunki środowiska, jest dialogiem ze światem), dialektyczna - a więc i krytyczna. Sztuka stanowi antytezę rzeczywistości, z której wyrasta. Z kolei surrealiści (choć było to już w zasadzie po fakcie) upewnili go w tym, że znana nam rzeczywistość jest jedynie fasadą przesłaniającą tętniący od wielorakich zjawisk kosmos. Wielość rzeczywistości przenika się nawzajem, jednak nie wszystkich jesteśmy w równym stopniu świadomi. Jedne spychają w cień inne, które z kolei prowadzą życie utajone i skryte. Artyści surrealistyczni (lepiej byłoby mówić: działacze, albo pracownicy) doszli do wniosku, że rzeczywistość "oficjalna" w zasadzie stanowi formę opresji samej w sobie i dopiero poprzez szczególne operacje wyzwalania spod jej tyranii można zbliżyć jednostkę do dawnej pełni psychicznej, cielesnej i duchowej. Oszczędność dzieła Bellmera, jego ekshibicjonistyczny naturalizm łączył się z poszerzaniem oczekiwań wobec rzeczywistości za pomocą oswobadzania obrazów. Protest jako pierwszy warunek sztuki, protest wobec zasad rzeczywistości, uznawanych za "prawo naturalne" - to po drugie. A po trzecie - intymność jako przeciwwaga dla totalnej uniformizacji. Bunt Belmera jest szczególny: można by go nazwać onirycznym lub, mocniej, ontologicznym. Śmiałość fantazji, wdzierającej się na najbardziej niedostępne jej pole - w domenę fizjologii i natury, stanowi o wężowej sile odradzania się i sprężystości tego buntu. Jakkolwiek interpretowany, pozostaje wciąż prężnym wystąpieniem naszego organicznego ducha, sprzeciwiającego się dogmatowi rzeczywistości. A sprzeciw wobec praw natury, chociaż bywa okupiony cierpieniem i bólem, jest jedyną sensowną formą sprzeciwu. Odżywianie się, oddychanie, seks, przyjemność i cierpienie, wszystko to jest kwestią zwyczaju i przepływu bodźców. Nie ma poziomu zerowego, poniżej którego ludzka świadomość musi zamarznąć. Macie wątpliwości? Sprawdźcie to! Dotknijcie dna! Znaki na ciele (tatuaże, kolczyki, biżuteria) i nagość jako znak (otwartość, gotowość); techniki powstrzymywania oddechu, przedłużania życia (i stosunku seksualnego); asceza i zmysłowe rozpasanie. Czy można wyczerpać szczodrość natury? Czy dla gwiazd istnieją zakazane rewiry kosmosu?\n"Sztuka" Belmera oczekuje od nas deformacji ludzkiego ciała. Ciało zostało nam odebrane w zamierzchłej przeszłości, w trakcie historii składającej się z zawieszania kolejnych zasłon wewnątrz tego subtelnego i mrocznego kanału komunikacji między świadomością a ciałem. Obecnie jesteśmy lokatorami naszej cielesności. Odebrano nam ciało i powtórnie wynajęto je nam pod warunkiem umowy, na którą nie mieliśmy wpływu. Wszelkie zmiany i przeróbki są zabronione i obłożone karami. Bunt, sprzeciw wobec praw natury zaczyna się od przejęcia panowania nad ciałem - i jego obrazem w świadomości. Bunt to przekroczenie. A przekroczenie to jedyny warunek postępu. Choroba to okrutna ewolucja organizmu: fantazje ciała mogą zesłać na nas przynajmniej pragnienie przekroczenia ograniczeń fizjologii. Deformacja to jedyny sposób na odzyskanie panowania nad własnym ciałem, nadanie sobie własnego imienia, wydarcia się z niewoli i separacji. Tym bardziej, gdy przekształcanie będzie dotyczyć zawsze tylko obrazu, zawsze tylko ekranu zapośredniczającego nasze doświadczenia i ujawniającego nasze pragnienia. Nawet jeśli to będzie moja lub twoja (a jakie to ma znaczenie?) skóra.\nUltramaterialność, odznaczająca się także w niewyczerpanej możliwości gry znaczeń, naoczność, rzeczywistość, czyli symboliczność tego obrazu - zarówno zdjęć, jak obiektów Bellmera jest dla nas niezaprzeczalna. To znaczy, nawet uznając jedynie martwą materię obiektu, musimy zgodzić się z jego obecnością - obcością. Porażająca obcość obiektów Bellmera jest obcością obrazu, który wychodzi nam naprzeciw. Jest erotyczną obecnością/obcością przedmiotu. Erotyczna obecność ludzkiego ciała pozbawiona jest już swobody nie-znaczenia, jest skodyfikowana i ograniczona nie tylko zakazami, ale także nakazami struktury społecznej. Swoboda przedmiotu kryje się w jego bezwolności, a dokładnie amoralności przyzwolenia.\nMożna wysunąć obrazoburczą hipotezę, że Hans Bellmer poprzez Lalkę tworzył siebie. To znaczy przywracał sobie możliwość obecności, która nie znaczy, ale wyraża. Brak "ręki", "tułowia", "głowy", "imienia", zezwala na ciągłą, inspirującą rytualność stawania się, znajdowania siebie obecnym w ciele, na które patrzy widz i wkraczania poprzez nie w uniwersalność doświadczenia cielesności. Obecność nie jest pusta, lecz pełna potencjalnych znaczeń. Ponawiana wciąż wizja staje się symbolem. Symbol różni się od znaku tym, że nie da sprowadzić się do czegoś, co leży poza nim. Jest "nieredukowalny", choć powtarzalny. Leży u podstaw języka. Obecność tworzy znaczenia z powtarzanych wciąż obrazów, czystych obrazów, obrazów jednokrotnych, obrazów dryfujących.\nJeśli w ogóle można mówić o języku wyzwolonym, to najbliższy mu byłby język obrazów, pozornie najbardziej skodyfikowany, skamieniały język piktogramów. Wyzwolone obrazy - zredukowane do chwili, nieskończonej chwili ekstazy - nabierają realności większej niż spostrzeżenia zablokowanej kompleksami jednostki. Język pozbawiony struktury, posługujący się jedynie wirowaniem obrazów - analogii i antagonizmów. Oczywiście taki język taki byłby nieekonomiczny i niewydajny - ale czyż sztucznie stworzony demon Metropolis nie nazywa się Wydajność?\nJęzyk dryfujących obrazów, którego zrozumienie byłoby jakąś nieprawdopodobną syntezą całości: tymczasowego istnienia i bezdennej pamięci.\nW takim samym stopniu, w jakim ciało jest całym alfabetem, którego użycie zależy od naszej intencji wyrażenia się, w takim samym stopniu wszyscy jesteśmy literami nieskończonego słowa. I być może poprzez te same narzędzia zniewolenia będzie można odzyskać swobodę losu i woli, wypalić całą wodę istnienia i odsłonić ciemne światło objawienia, którego refleksami jesteśmy.\nOPOZYCJA JEST WARUNKIEM KONIECZNYM\nI POWSTAWANIA TRZECIEJ RZECZYWISTOŚCI


Nowy sklep Kaufland na mapie Poznania. Otwarcie już jutro\nWrocław, 21 kwietnia 2021 r.\nW czwartek, 22 kwietnia, w Poznaniu przy ulicy Opieńskiego 1, nastąpi otwarcie nowego sklepu Kaufland. Z tej okazji sieć przygotowała dla klientów liczne promocje oraz konkurs z nagrodami. Nowo otwarty market będzie drugim sklepem Kaufland w stolicy Wielkopolski.\nKlienci nowego sklepu będą mogli wybierać spośród szesnastu tysięcy produktów, w tym m.in. artykułów świeżych owoców i warzyw, mięsa i wędlin, serów czy produktów mlecznych, które w dużej części pochodzą od lokalnych producentów. Wybrany asortyment będzie dostępny także przy ladzie z obsługą, gdzie można skorzystać z fachowej porady personelu. W markecie przy ul. Opieńskiego konsumenci znajdą również bogatą paletę produktów marek własnych Kaufland, w tym produkty ekologiczne K-Bio, produkty wege marki K-take it veggie oraz produkty charakterystyczne dla tradycyjnej kuchni polskiej marki K-Stąd Takie Dobre!. Oferta sklepu Kaufland poza produktami spożywczymi obejmuje także produkty higieniczne, artykuły gospodarstwa domowego czy tekstylia.\nWielkie otwarcie potrwa aż trzy dni – od 22 do 24 kwietnia. W tym czasie dla klientów przewidziano wiele atrakcji, między innymi bogatą ofertę promocyjną oraz konkurs z nagrodami – Koło Szczęścia, w którym do wygrania będą m.in. produkty spożywcze marek własnych Kaufland. Dodatkowo w tym samym czasie posiadacze karty PAYBACK, którzy zrobią zakupy za minimum 100 złotych, dostaną aż 1000 punktów PAYBACK ekstra, a więc równowartość 10 zł. Klienci, którzy jeszcze nie uczestniczą w programie lojalnościowym, będą mogli zarejestrować swoją kartę, by korzystać ze specjalnych promocji, oszczędzać i zbierać punkty za zakupy. W dniach 22-24 kwietnia sieć będzie rozdawać klientom również upominki: żetony do wózków, balony, kwiaty oraz drobny poczęstunek. Specjalną niespodziankę przygotowano również dla miłośników aromatycznych potraw z grilla – wypiekane na miejscu w markecie kurczaki będzie można kupić z rabatem 33%.\nNowy punkt Kaufland na mapie Poznania powstał po przejęciu sklepu Tesco. Placówka przeszła modernizację, a klienci już na wejściu dostrzegą różnicę. W markecie pojawiły się m.in. kasy samoobsługowe i szafki depozytowe dla kupujących. Sklepowe alejki zostały oznaczone w taki sposób, aby maksymalnie ułatwić klientom znalezienie ich ulubionych produktów spożywczych − wszystko dzięki zastosowaniu kolorystyki spójnej z tą, która jest znana klientom z gazetek promocyjnych sieci. Osoby szukające produktów wegańskich i wegetariańskich, a także artykułów spożywczych bez glutenu czy z niską zawartością cukru, mogą je znaleźć w jednym miejscu w specjalnie oznaczonej Strefie Świadomego Odżywiania.\nZmiany będą dostrzegalne również na zewnątrz marketu, gdzie pojawiło się między innymi logo sieci oraz billboardy reklamowe. Na parkingu dla klientów dostępne są wygodne miejsca parkingowe dla rodzin z dziećmi oraz miejsca dostosowane do potrzeb osób niepełnosprawnych. Nowo otwarty market będzie 227 sklepem sieci Kaufland w Polsce, a drugim marketem w Poznaniu – obok sklepu Kaufland przy Alei Solidarności 42. Sklep przy ul. Opieńskiego będzie otwarty dla klientów od poniedziałku do soboty w godz. 6-23 oraz w niedziele handlowe w godz. 7-21.


Jego penis nie został odcięty - Nie było łatwo\nLudzki penis - Human penis - apteka2021.pl\nBadania pokazują, że gąbczasta struktura, która go tworzy dawniej była tkanką wchodzącą w skład ogona. Przez prącie biegnie także ostatni odcinek cewki moczowej, która łączy układ rozrodczy z moczowym. Wyróżnia się w nim nasadę i część ruchomą, czyli trzon i żołądź. Nasada połączona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. To właśnie dzięki ciałom jamistym, które podczas wzwodu wypełniają się krwią pojawia się erekcja. Wprawdzie po utracie narządu mężczyzna mógłby w miarę normalnie oddawać mocz, to o seksie musiałby zapomnieć.\nPenis pozwala bowiem umieścić nasienie jak najbliżej ujścia szyjka macicy.\nTym samym im dłuższy penis tym większe prawdopodobieństwo, że dojdzie do zapłodnienia. Ale długość to jedno, a satysfakcja z seksu to drugie. Aby była ona jak najwyższa liczy się przede wszystkim obwód penisa. Naukowcy z King's College London przebadali ponad 15,5 tys.\nCo się zmieniło? Jeszcze kilka milionów lat temu w penis posiadał… kość, tzw. U ssaków naczelnych, gryzoni czy drapieżnych istnieje po dziś dzień.\nDo czego służy? Przede wszystkim ułatwia osiąganie erekcji, a tak naprawdę ją gwarantuje. Dlaczego mężczyźni jej nie mają? Tego naprawdę do końca nie wiadomo. Ale na kości się nie skończyło.\nEwolucja sprawiała, że penis przestał reagować na niektóre bodźce seksualne. Dawniej członek zawierał tzw. Dlaczego zniknęły? Dr Ryszkiewicz uważa, że zmiana to skutek wydłużenia stosunku seksualnego. Meandry ewolucji". Jeden to za mało? Jaszczurki i węże mają dwa penisy, a konkretnie półprącie wyglądające jak penis o dwóch żołędziach.\nWytworzył się on w drodze ewolucji z tkanki, która u gadów przeradzała się w jego penis nie został odcięty odnóża.\nWbrew pozorom dodatkowy penis nie jest powodem do dumy. Żadne z nich nie jest wystarczająco dobrze rozwinięte, dodatkowo przypadłość często wiąże się z rozszczepem kręgosłupa. Szkoła Mistrza Tu Ale do wielkich czynów nie potrzeba dwóch penisów. Mistrz Tu prowadzi na Tajwanie bardzo szczególną szkołę. Jego uczniowie są wstanie przeciągnąć kilkutonową ciężarówkę sznurami przymocowanymi do… penisów.\nOpracowana przez Mistrza Tu technika łączy w sobie buddyzm oraz taoizm.\nTaki trening, czyli masowanie, oklepywany i uderzany różnymi narzędziami penis ma znacznie większe możliwości seksualne, a jego regularna stymulacja wpływa pozytywnie na produkcję hormonów. Niektórzy przyznają, że od rozpoczęcia treningu ich możliwości seksualne znacznie wzrosły. Wyznawcy fallusa Penis i seks fascynowały już w starożytnym Rzymie.\nW Pompejach fallusy ze skrzydłami jego penis nie został odcięty przy domach oraz sklepach, aby zapewnić im dobrobyt.\nFallus uchodził także za najlepsze remedium na niektóre uroki. Choć czasy się zmieniły to kult penisa nie minął.\nGłówny artykuł: wytrysk Wytrysk to wytrysk nasienia z penisa. Towarzyszy mu zwykle orgazm. Seria skurczów mięśni dostarcza z penisa nasienie zawierające męskie gamety zwane plemnikami lub plemnikami.\nSeks analny możliwy jest tylko w prezerwatywie. Zgromadzeniu przewodzi Pontifex, najwyższy kapłan, który jako jedyny może nosić specjalną szatę ceremonialną. Aby przybliżyć religijny aspekt kultu, jego twórcy opracowali — wzorowaną na biblii — opowieść o Izaaku i Józefie, którzy czcili penisa. Siedlisko zła Penis jednak nie zawsze kojarzył się z czymś dobrym. Skopcy, chrześcijańska sekta działająca w Rosji pod koniec XVIII wieku widziała w fallusie przyczynę wszelkiego zła i pokus. Jej wyznawcy uważali, że kastracja ochroni ich przed popełnieniem grzechu.\n6/9. Napoleon Bonaparte - strukturalnie idealny\nZabieg można było przeprowadzić na dwa sposoby. Pierwszy — tzw. Drugi — tzw. Na szczęście te czasy już dawno minęły i nikt czy penis wzrośnie, gdy utrata masy ciała nikogo nie kaleczy w ten sposób. Na mężczyzn czyhają inne zagrożenia, dlatego panowie dbajcie o sobie!\nObcięła chłopakowi penisa nożyczkami i spuściła go w toalecie - apteka2021.pl\nChirurdzy przyszyli odciętego penisa.\nCo tam jest na powiększenie penisa


Trasy rowerowe (mapy) - Siedlisko Lubicz - Eko Park\nOrganizacja Krainy Lessowych Wąwozów zachęca do korzystania ze szlaków rowerowych.\nWięcej informacji na stronie: http://www.kraina.org.pl/\n1. „Lublin – Nałęczów – Kazimierz Dolny” – czerwony\nPrzebieg trasy: Kazimierz Dolny w Siedlisku Lubicz) – 11,5 km – Rzeczyca –6,5 km – Rąblów – 3,3 km – Stanisławka – 1,8 km – Kębło – 2,9 km – Wąwolnica – 6,0 km – Nałęczów – 8,5 km – Wojciechów – 4,6 km – Miłocin –7,5 km – Motycz – 5,0 km – Dąbrowica – 4,4 km – Lublin (Muzeum Wsi Lubelskiej)\nSzlak prowadzi przez urokliwe zakątki Kazimierskiego Parku Krajobrazowego. Rozpoczyna się w Kazimierzu Dolnym, przy Siedlisku Lubicz. Dalej biegnie doliną Grodarza i Potoku Witoszyńskiego do Rąblowa, skąd wiedzie do Wąwolnicy sławnej z kultu Matki Boskiej Kębelskiej i doliną Bystrej do Nałęczowa, aby skończyć swój bieg w Lublinie przy skansenie „Muzeum Wsi Lubelskiej”.\nKazimierski Park Krajobrazowy został powołany w 1979 r. Zajmuje on obszar 13670 ha, zaś otulina 25000ha. Obejmuje fragment Płaskowyżu Nałęczowskiego i Równiny Bełżyckiej oraz piękny przełom Środkowej Wisły i wschodni skraj Równiny Radomskiej. Różnice wysokości między dnem doliny Wisły a krawędzią płaskowyżu dochodzą do 90 m. Na stromych zboczach przełomu odsłonięte zostały białe, wapienne skały podłoża. Sam płaskowyż pocięty jest gęstą siecią lessowych wąwozów, dochodzących do 30 m głębokości. Szczególną osobliwością geomorfologiczną parku jest wspaniała, 90-metrowej wysokości, niemal pionowa skarpa nadbudowana lessem, wznosząca się ponad ujściem rzeki Chodelki do Wisły, w rejonie wsi Dobre. Skarpa jest objęta szczególną ochroną jako rezerwat przyrody. Kazimierski Park Krajobrazowy jest rejonem występowania wielu źródeł wód powierzchniowych. Najpiękniejsze z nich znajdują się w dnach wąwozów w rejonie wsi Rogów. Szata leśna pokrywa ok. 20% powierzchni parku. Lasy liściaste porastają przede wszystkim zbocza wąwozów i nie tworzą na ogół większych zwartych kompleksów. Najcenniejsze florystycznie są niewielkie fragmenty muraw stepowych, które zachowały się na skarpie w Dobrem, w rejonie Męćmierza, na wzgórzu Albrechtówka, na Górze Trzech Krzyży i na skarpie w rejonie Janowca. Gdzieniegdzie można tam jeszcze spotkać tak rzadkie i ciekawe rośliny jak: wisienka stepowa, zawilec wielkokwiatowy, miłek wiosenny, oman wąskolistny, ostnica włosowata. W świecie zwierząt Kazimierskiego Parku Krajobrazowego na szczególną uwag ęzasługują owady stepowe, występujące na skarpie w Dobrem oraz ptaki doliny Wisły. Na jednej z piaszczystotrawiastych wysp wiślanych utworzono rezerwat przyrody chroniący stanowiska lęgowe takich ptaków jak: ostrygojad, rybitwa białoczelna, mewa czarnogłowa, sieweczka obrożna.\nKazimierz Dolny – leży w miejscu, gdzie do Wisły uchodzi niewielki potok Grodarz. Już we wcześniejszym średniowieczu istniała tu osada Wietrzna Góra. Jest to jedno z najpiękniejszych polskich miast. Jako zespół krajobrazowo-architektoniczny zaliczany jest do zabytków najwyższej klasy. Warto zobaczyć:\nGotycko-renesansowy kościół farny zbudowany w poł. XV w. z fundacji Kazimierza Wielkiego.\nBaszta pochodząca prawdopodobnie z XIII w. jest najstarszym zabytek miasta.\nKościoł pw. Zwiastowania Najświętszej Marii Panny, Kościół Św. Anny.\nGóra Trzech Krzyży – punkt widokowy na miasto i okolice.\nNałęczów – miasto uzdrowiskowe położone malowniczo w dolinie Bystrej i Bochotniczanki. Głównym walorem Nałęczowa jest charakterystyczny klimat sprzyjający przede wszystkim w leczeniu chorób układu krążenia a także niezwykła atmosfera architektury zabytkowej oraz zieleni. Warto zobaczyć:\nPark Zdrojowyz Sanatorium nad brzegiem stawu, Stare Łazienki, pijalnię wód z palmiarnią, Pałac Małachowskich z XVIII w., w którym mieści się Muzeum Bolesława Prusa.\nSkansen „Muzeum Wsi Lubelskiej” – największy skansen w województwie Lubelskim, podzielony jest na sektory poszczególnych regionów geograficznych dawnej Lubelszczyzny. Można tu zobaczyć stare przedmioty codziennego użytku oraz dawną architekturę wiejską.\n2. „Kazimierz Dolny – Kraśnik” – czerwony\nPrzebieg trasy: KazimierzDolny – 4,5 km – Męćmierz – 3,0 km – Podgórz – 3,3 km – Dobre – 2,8 km –Wilków – 2 km – Szczekarków – 4,0 km – Kępa Chotecka – 15 km – Głodno – 3,4 km – Janiszów – 2,7 km – Wojciechów – 3,1 km – Kamionka – 4,8 km – Góry Kluczkowickie – 5,0 km – Niesiołowice – 9,0 km – Józefów nad Wisłą –2,0 km – Rybitwy – 2,4 km – Bór – 3,0 km – Prawno – 2,0 km – Mazanów – 3,8 km – Kol. Boiska – 2,0 km – Idalin – 2,0 km – Chruślanki Józefowskie– 7,0 km – Bęczyn – 3,0 km – Urzędów – 5,7 km – Dzierzkowice – 11,0 km – Kraśnik\nSzlak rozpoczyna się w Kazimierzu Dolnym obok ośrodka wypoczynkowego „Arkadia”( 500 m, następnie przebiega przez Kazimierski Park Krajobrazowy, mijarezerwat „Skarpa Dobrska” i wkracza na teren doliny rzeki Chodelki. Następnie przebiega przez Wrzelowiecki Park Krajobrazowy i kończy swój bieg w dolinie Wyżnicy w miejscowości Kraśnik. Na trasie łączy się z żółtym szlakiem rowerowym „Kazimierz Dolny-Opole Lubelskie-Bęczyn” w miejscowości Bęczyn.\nJózefów nad Wisłą – osada miejska przepięknie umiejscowiona na wysokim, prawym brzegu Wisły, która przyjmuje tu trzy dopływy: potok Wrzelowiecki, Wyżnicę orazKamienną. Na urwistym zboczu doliny Wisły dominują zabudowania zespołu klasztornego pobernardyński, który obejmuje barokowy kościół pw. Bożego Ciała z lat 1730-1743 fundacji Józefa Potockiego, klasztor pobernardyński, dzwonnicę oraz bramę reprezentacyjną. W północnej częściJózefowa znajduje sie zespół pałacowo-parkowy z murowanym pałacem z XVIII w. oraz kamienną ławką parkową z rzeźbą Chrystusa. Z parku podziwiać można wspaniały pejzaż na dolinę Wisły. W Józefowie zlokalizowany jest także wiatrak holenderski z II poł. XVIII w lub XIX w.\nKazimierski Park Krajobrazowy i Kazimierz Dolny – opis zobacz przy szlaku „Lublin – Nałęczów – Kazimierz Dolny”\nPodgórz – funkcjonowało tu wczesnośredniowieczne grodzisko słowiańskie (VIII-IX w.); Rezerwat przyrody „Skarpa Dobrska” z przepięknym widokiem na Małopolski Przełom Wisły, Kotlinę Chodelską oraz na rezerwat „Krowią Wyspę”, na której gnieżdżą się rzadkie gatunki ptaków.\nRezerwat „Krowia Wyspa” – został utworzony Zarządzeniem Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa dnia 9 IX 1991r. jako rezerwat częściowy typu faunistycznego. Celem ochrony jest zachowanie stanowisk lęgowych wielu gatunków ptaków wodno – błotnych. Obejmuje on wyspę położoną w nurcie rozszerzonego koryta Wisły na 353-354 km. biegu rzeki, w granicach Małopolskiego Przełomu Wisły. Obszar rezerwatu poza wyspą, której powierzchnia wynosi 29,96 ha, obejmuje piaszczyste ławice i pas nurtu rzeki o szerokości 50-120 m., przylegający ze wszystkich stron do wyspy.Całkowita powierzchnia rezerwatu wynosi 62,3 ha. „Krowia Wyspa” użytkowana jest jako pastwisko, prowadzony na niej ekstensywny wypas bydła i koni decyduje o zachowaniu zbiorowisk roślinnych, stanowiących siedliska lęgowe ptaków. Dalsze zachowanie tego sposobu gospodarowania może warunkować występowanie tu bogatego zgrupowania ptactwa. Na wyspie gnieżdżą się następujące gatunki ptaków: krzyżówka, cyranka, cyraneczka,płaskonos, czernica, ostrygojad, sieweczka obrożna, sieweczka rzeczna, czajka, krwawodziób, rycyk, śmieszka, mewa białogłowa, mewa czarnogłowa,mewa pospolita, rybitwa zwyczajna, rybitwa białoczelna, skowronek polny, pliszka żółta, brzegówka, nurogęś. Poza tymi gatunkami zaobserwowano kilkadziesiąt innych gatunków ptaków, zatrzymujących się tu podczas wiosennych lub jesiennych wędrówek, albo będących gośćmi zimowymi. Spośród gatunków ptaków zasiedlających „Krowią Wyspę” na szczególną uwagę zasługuje ostrygojad. Ptak ten w głębi kraju gnieździ się bardzo rzadko na wyspach śródlądowych – jego stałe lęgowisko w Polsce to wybrzeże Bałtyku. „Krowia Wyspa” jest jedną z nielicznych wyspna obszarze Małopolskiego Przełomu Wisły zasiedloną przez ten gatunek.\nRezerwat „Skarpa Dobrska” – utworzony został zarządzeniem Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 8 lipca 1991 r jako rezerwat krajobrazowyczęściowy. Ma on na celu ochronę i zachowanie wychodni i odsłonięć różnowiekowych osadów czwartorzędowych, różnorodnych form rzeźby oraz ciepłolubnych muraw z licznymi rzadkimi gatunkami roślin. Rezerwat położony jest w północnej części gminy Wilków na nieużytkach rolnych i pastwiskach wsi Podgórz i Dobre. Jego powierzchnia wynosi 39,7 ha. Pod względem fizjograficznym obejmuje on zachodnią krawędź Równiny Bełżyckiej stromo opadającą ku Kotlinie Chodelskiej. Krawędź ta ma założenia tektoniczne i związana jest z wychodniami skał węglanowych wieku kredowego. Dodatkowo nadbudowana została w czasie ostatniego zlodowacenia kilkumetrowej miąższości płatem lessowym, co spowodowało, że wysokość względna krawędzi w jej zachodniej części dochodzi do 90 m. Rezerwat „Skarpa Dobrska” słynie z wąwozów, które są jednymi z najgłębszych tego typu form w Polsce. Ich głębokość dochodzi do 40 metrów. Mogły się one rozwinąć dzięki zalegającej tu dużej miąższości skał lessowych. Osobliwością tego rezerwatu są również występujące na stromych, wapiennych i lessowych zboczach murawy kserotermiczne. Spośród roślin na szczególną uwagę zasługują tu miłek wiosenny, oman wąskolistny, wężymord stepowy, ostnica włosowata, kosatka kielichowata, turzyca delikatna, wisienka karłowata, ożota zwyczajna, macierzanka Marschalla, goryczka orzęsiona.\nUrzędów – wieś leżąca na Wzniesieniach Urzędowskich, przy starym szlaku z Krakowado Wilna. W miejscowości warty zobaczenia jest późnobarokowy kościół z II połowy XVIII w., kaplica Św. Otylii z 1890 r. ze źródełkiem do której prowadzi aleja z rzeźbami oraz fragmenty obwarowań ziemnych.\nWilków – wieś założona w XV w. Warto zobaczyć murowany kościół pw. Św. Floriana iUrszuli zbudowany w 1625 r. , murowaną dzwonnicę z 1921 r. oraz drewniana kapliczkę z rzeźbą Św. Nepomucena z XIX w.\nWrzelowiecki Park Krajobrazowy – utworzony został w 1990 roku. Jego powierzchnia wynosi 4998 ha, zaś otuliny 13625 ha. Park położony jest na pograniczu 3 jednostek fizjograficznych: Doliny Wisły, Wzniesień Urzędowskich i Kotliny Chodelskiej. Posiada bardzo urozmaiconą rzeźbę terenu: stromą krawędź doliny Wisły, liczne wąwozy lessowe, suche doliny, zagłębienia bezodpływowe o charakterze krasowym lub sufozyjnym, wreszcie pola wydmowe i równiny. Przyrodniczą i krajobrazową oś parku stanowi dolina potoku Wrzelowieckiego, głęboko wcięta w pokrywę lessową i skały węglanowe. Uchodzi ona do doliny Wisły, której zbocze na odcinku od Józefowa do Piotrawina stanowi fragment jednego z najpiękniejszych w Europie profili geologicznych odsłaniających utwory górnej kredy. W ujściowym odcinku Potoku Wrzelowieckiego oraz w dolinie Wisły występują zespoły wydm osiągających 10-15 m wysokości. Obszarom wydmowym towarzyszą podmokłe, wypełnione torfem niecki o średnicach 200-400 m. Lasy Wrzelowieckiego Parku Krajobrazowego cechuje duży stopień naturalności, wysoki udział płatów leśnych o cennych przyrodniczo, starych drzewostanach oraz występowanie wielu rzadkich gatunków roślin zielnych. Przeważają bory sosnowo-dębowe oraz grądy grabowo-dębowe. Z roślin rzadkich na uwagę zasługują: wawrzynek wilcze łyko, lilia złotogłów, parzydło leśne, bluszcz pospolity, tojad mołdawski, tojad dziubaty, turówka wonna oraz storczyki: podkolan biały i gnieźnik leśny.Na nasłonecznionych zboczach doliny Wisły występują interesujące zbiorowiska roślin stepowych z wisienką stepową, omanem wąskolistnym, miłkiem wiosennym, powojnikiem prostym. Na wydmach spotykany jest pięknie pachnący goździk piaskowy.\n3. „Kazimierz Dolny – Opole Lubelskie – Bęczyn” – żółty\nDystans: ok. 68 km,\nPrzebieg trasy: Kazimierz Dolny – 3,2 km – Cholewianka – 3,4 km – Zagajdzie – 2,3 km – Rogów – 3,5 km – Polanówka – 9,7 km– Pomorze – 5,0 km – Opole Lubelskie (Zespół Szkół Nr 1) – 3,4 km – Grabówka (most na rzece Chodelce) – 4,3 km – Dębiny – 3,4 km – Siewalka (Szkoła Podstawowa) – 1,7 km – Ruda Godowska (przepust drogowy na cieku wodnym) – 3,7 km – Budzyń – 1,3 km – Wólka Komaszycka – 4,2 km – Puszno Godowskie – 2,5 km – Dąbrowa Godowska – 2,3km – Świdno – 1,3 km – Majdan Bobowski – 3,5 km – Kol. Boby – 6,4 km – Natalin – 3,0 km – Bęczyn.\nKazimierski Park Krajobrazowy i Kazimierz Dolny – opis zobacz szlak „Lublin – Nałęczów – Kazimierz Dolny”\nXVII-wieczny pałac Lubomirskich, przekształcony w latach 1766-1773 na okazałą rezydencję, która miała być konkurencyjna do pałacu Czartoryskich w Puławach. Przekształcony później w koszary, obecnie jestsiedzibą Liceum Ogólnokształcącego.\nKościół parafialny p.w. WNMP z 1650-75 r. z cenną polichromią.\nZespół pałacowo-parkowy w Niezdowie z XVIII–wieczną rezydencją Lubomirskich.\nCukrownię z 1884 r.\nPomnik przyrody – jeden z najstarszych wiązów na Lubelszczyźnie.\nPomorze – dobrze zachowany, drewniany młyn wodny, pole biwakowe oraz „Ścieżka przyrodnicza Kleniewo”. Nieopodal znajduje się malownicze jezioro Bartków Ług.\nUrzędów – wieś leżąca na Wzniesieniach Urzędowskich, przy starym szlaku z Krakowado Wilna. W miejscowości warty zobaczenia jest późnobarokowy kościół z II połowy XVIII w., kaplica Św. Otylii z 1890 r. ze źródełkiem do którejprowadzi aleja z rzeźbami oraz fragmenty obwarowań ziemnych.


Krupińska i Karpiel-Bułecka o chrzcie córki Antosi - Newsy - Polki.pl\nKrupińska i Karpiel-Bułecka przygotowują się do chrztu Antosi\nNie są jeszcze małżeństwem, ale pewnie nie dowiemy się od nich o tym, czy planują ślub. Wiemy jednak, że będą chrzciny, a w nowym Party Paulina Krupińska zdradziła, że poświęca córce maksymalnie dużo czasu!\nKiedy Paulina Krupińska pojawiła się na wybiegu jako modelka wszyscy sądzili, że już zakończyła urlop macierzyński. Nic bardziej mylnego! Paulina nie zamierza tak prędko wracać do pracy na tzw. etacie. Jedynie od czasu do czasu będzie się pojawiać na wybiegu u zaprzyjaźnionych projektantów.\nTeraz skupiam się głównie na córeczce i to zajmuje mi każdą wolną chwilę. Czasem udaje mi się wyrwać gdzieś na dwie, trzy godziny, ale tylko wtedy, kiedy Sebastian albo moja mama zajmują się w tym czasie Tosią. Tosia jest cudowna, wspaniale się rozwija, jest teraz na etapie tzw. świadomych uśmiechów. Rozpoznaje już nasze twarze i cieszy się, kiedy widzi swoją mamę lub tatę obok.\nPaulina i Sebastian nie zatrudnili niani. Oboje stwierdzili, że nie potrzebują pomocy, bo sami świetnie sobie radzą, a nawet „przepychają się” o to, kto ma się zajmować małą. Poza tym nie chcą, żeby coś z rozwoju 4-miesięcznej Tosi im umknęło. Niebawem odbędzie się chrzest małej Antoniny - oczywiście ma już kupione ubranko w góralskim stylu!\nNa podstawie dwutygodnika Party\nPierwsze zdjęcie córki Krupińskiej\nKrupińska o szybkim powrocie do pracy\nKrupińska pierwszy raz publicznie po porodzie\nTagi: Sebastian Karpiel-Bułecka, Party, Paulina Krupińska\nWow! Paulina Krupińska szyje suknię ślubną? Wybrała projektantki\nMacierzyński Pauliny Krupińskiej trwał... 6 tygodni? Modelka wróciła do pracy\nPaulina Krupińska to chodząca reklama macierzyństwa! Wygląda zjawiskowo bez makijażu