#63 "Dwór rusałek" Dorota Gąsiorowska\nDoktora Gąsiorowska posiada szczególny dar pisania o swoich bohaterach i ich życiu. Przenosi nas do ich świata, wprowadza w ich prywatne problemy, życiowe rozterki, burzę emocji i myśli. Każdy z bohaterów jest tak namacalny, prawdziwy, że mógłby być naszym bliskim, sąsiadem, czy znajomym. Miejsca, w których rozgrywa się akcja, opisywane są tak, że widzimy je oczami naszej wyobraźni i przenosimy się do nich pochłaniając kolejne karty książki. I o ile nie lubię książek z dużą ilością opisów to książki Gąsiorowskiej bez owych opisów nie miałyby myślę sensu.\nPowieści Doroty Gąsiorowskiej zajmują w mojej biblioteczce ważne miejsce. Opasłe tomy spisanych przez nią historii umilily mi wiele dni i wieczorów. Gdy ktoś pyta mnie o polecenie historii obyczajowych, powieści z nutą miłości, tęsknoty, pragnień, marzeń, a nawet magii - bez wahania polecam Dorotę Gąsiorowską.\nW weekend skończyłam czytać "Dwór rusałek", czyli drugą część serii Dni Mocy. I...już nadrabiam część pierwszą ponieważ znowu przepadłam, zostałam pochłonieta bez reszty przez literacką ucztę Pani Doroty.\n"Dwór rusałek" to historia magiczna. Zdecydowanie nie boję się tego określenia. Już od samego początku czuć, że świat przedstawiony w książce nie będzie zwykły, szary i przyziemny...\nAle zanim zagłębimy się w jego magiczną stronę poznajemy Olgę i jej bardzo rzeczywiste problemy. Olga prowadzi księgarnię. Księgarnię z duszą, księgarnię, która jest jej całym światem. Niestety niemal z dnia na dzień Olga traci owy świat. Dodatkowo jej ukochany zaczyna ją okłamywać, przez co dochodzi do jeszcze większego ochłodzenia łączącej ich relacji. Olga przytłoczona problemami spontanicznie wyjeżdża na Podlasie do swojego wuja, gdzie przez przypadek poznaje nowego właściciela starej posiadłości Leszka oraz jego córkę.\nTu powoli zaczynają mieszać się magia z rzeczywistością. Dalej pojawiają się legendy i tajemnice. A Podlasie zahipnotyzuje i przyciągnie.\nSzczerze polecam. Piękna historia. Świetny język. Sięgnijcie po nią bo to historia nie tylko o magii, słowiańskich legendach, ale też o pasji, o nadziei, odnajdywaniu i budowaniu wiary w siebie, o tajemnicach, siostrzanej miłości i zerwanych więzach z matką i o wielu, wielu innych.\nDwór rusałek to dowód na to, że nie można zaszufladkować siebie i swoich czytelniczych upodobań. Z jednej strony szeroko pojęta fantastyka nie jest moją bajką a z drugiej w Dworze rusałek to cudowny element dodający historii charakteru. Dwór rusałek przeniósł mnie do innego świata. I aż żal było go opuszczać wraz z ostatnią stroną powieści....\n(Ciekawostka. Pochodzę z Podlasia. To moje rodzinne strony. Czytając Dwór rusałek czułam klimat książki ze zdwojoną siła.\nstycznia 2022 2\npaździernika 2021 4\n#65 "Niełatwe powroty" Aleksandra Rak\n#64 "Przyjacielski układ" Monika Rępalska\nmarca 2021 4\nczerwca 2018 4


Mikael Blomkvist – Wikipedia, wolna encyklopedia\ngłówna postać cyklu powieści Millennium Stiga Larssona\nMikael Blomkvist (właśc. Carl Mikael Blomkvist) ur. 18 stycznia 1960 w Borlänge jest fikcyjną postacią stworzoną przez szwedzkiego autora i dziennikarza Stiega Larssona oraz głównym bohaterem (obok Lisbeth Salander) cyklu książek Millennium. Po raz pierwszy pojawia się w powieści Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet (szw. Män som hatar kvinnor) (z 2005 roku). Występuje w pozostałych dziełach Larssona: Dziewczyna, która igrała z ogniem (2006), Zamek z piasku, który runął (2007) oraz kontynuacji Davida Lagercrantza Co nas nie zabije (2015), Mężczyzna, który gonił swój cień (2017) oraz Ta, która musi umrzeć (2019).\nPostać z Millennium\nMikael Nyqvist, odtwórca roli Blomkvista w szwedzkiej trylogii filmowej\nPierwsze wystąpienie 2005\nOstatnie wystąpienie 2019\nTwórca Stieg Larsson\nGrany przez Mikael Nyqvist, Daniel Craig, Sverrir Gudnason\nData i miejsce urodzenia 18 stycznia 1960\nRodzina Kurt Blomkvist (ojciec),\nAnita Blomkvist (matka),\nAnnika Gianini (siostra),\nMonica Abrahamson (była żona),\nPernilla Blomkvist (córka)\nZajęcie dziennikarz śledczy\n1 Profil postaci\n3 Postać w książkach\n3.1 Seria Millennium Larssona\n3.1.1 Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet\n3.1.2 Dziewczyna, która igrała z ogniem\n3.1.3 Zamek z piasku, który runął\n3.2 Kontynuacja Lagercrantza\n3.2.1 Co nas nie zabije (2015)\n3.2.2 Mężczyzna, który gonił swój cień (2017)\n3.2.3 Ta, która musi umrzeć (2019)\n4.3 Kontynuacja trylogii\nBlomkvist jest dziennikarzem śledczym, współudziałowcem miesięcznika opinii Millennium z siedzibą w Sztokholmie w Szwecji. W początkowych rozdziałach pierwszej powieści ma 43 lata. Jego rodzice, Kurt i Anita nie żyją, ma o trzy lata młodszą siostrę, Annikę będącą adwokatem. Ukończył studia dziennikarskie. W wieku 26 lat ożenił się z Monicą Abrahamsson, ma z nią córkę, szesnastoletnią Pernillę. Małżeństwo rozpadło się po 5 latach.\nMichael Blomkvist ma powodzenie u kobiet i niezobowiązujące podejście do relacji intymnych. Od czasów studenckich pozostaje w relacji przyjacielsko-seksualnej z Eriką Berger, obecną partnerką biznesową (redaktor naczelną Millennium). Berger jest obecnie mężatką, lecz jej mąż akceptuje otwarty związek. W pierwszej części trylogii Mikael nawiązuje relację intymną z drugą główną bohaterką, Lisbeth Salander - ich związek po pewnym czasie przekształca się we wrogą obojętność ze strony Lisbeth. Blomkvist nawiązuje również przelotne związki z trzema innymi postaciami serii: Cecilią Vanger, Harriet Vanger i Monicą Figuerola.\nLarsson twierdził w wywiadach, że główne postaci powieści (Blomkvist i Salander) były inspirowane postaciami z powieści Astrid Lindgren. Blomkvist jest określany złośliwie przez swoich kolegów w mediach jako „Kalle Blomkvist” (nawiązanie do chłopca-detektywa z powieści Lindgren). Lisbeth używa stale tego przezwiska. Postać Blomkvista jest w pewnym sensie autobiograficzna - przede wszystkim w aspekcie poglądów politycznych oraz podejściu do misji dziennikarskiej.\nPostać w książkachEdytuj\nSeria Millennium LarssonaEdytuj\nMężczyźni, którzy nienawidzą kobietEdytuj\nNa początku pierwszej powieści Blomkvist przegrywa sprawę w sądzie o zniesławienie miliardera Hansa-Erika Wennerströma (publikując artykuł nie znajdujący pokrycia w faktach) i zostaje skazany na trzy miesiące więzienia. Rezygnuje ze stanowiska w zarządzie magazynu. Wykorzystując sytuację wiekowy Henrik Vanger, patriarcha zamożnej rodziny przemysłowców, proponuje Mikaelowi pracę mającą na celu rozwiązanie niewyjaśnionego przypadku zaginięcia 36 lat wcześniej siostrzenicy, Harriet Vanger. Blomkvist niechętnie przyjmuje sprawę skuszony obietnicą uzyskania cennych informacji, które pomogłyby mu w jego sprawie przeciwko Wennerströmi (byłemu pracownikowi koncernu Vangerów) i wyjeżdża ze Sztokholmu do siedziby Vangerów.\nBlomkvist odkrywa, że niejaka Salander zhakowała jego komputer (przeprowadzając research dla Vangera), doceniając jej umiejętności zatrudnia ją, aby pomogła mu w zleconym przez Vangera śledztwie. Para odkrywa serię morderstw związanych ze zniknięciem Harriet, których historia sięga dziesiątek lat wstecz. W trakcie pobytu Blomkvist odsiaduje wyrok. Podczas śledztwa Salander i Blomkvist zostają kochankami. Salander ratuje życie Blomkvista z rąk seryjnego mordercy, którego tropili. Para śledczych odkrywa, że Harriet Vanger uciekła i żyje obecnie w Australii.\nInformacje Vangera o Wennerströmie okazują się bezużyteczne, Salander zdobywa więc dowody przestępczej działalności drogą hackerską. Millennium publikuje artykuł i książkę, która rujnuje Wennerströma. Salander nagle kończy relację z Mikaelem, będąc świadkiem jego zażyłości z Eriką Berger.\nDziewczyna, która igrała z ogniemEdytuj\nMillennium nawiązuje współpracę z parą dziennikarzy śledczych zajmujących się handlem kobietami z Europy Wschodniej. Wkrótce zostają oni brutalnie zamordowani a Salander staje się główną podejrzaną i zaczyna się ukrywać. Blomkvist nie wierząc w jej winę stara się jej pomóc szukając prawdy. Odkrywa, że morderstwa są elementem skomplikowanego spisku Sekcji (nielegalnej i utajnionej komórki Säpo - szwedzkiej służby bezpieczeństwa). Sekcja chroni byłego sowieckiego szpiega Aleksandra Zalachenkę, który okazuje się być ojcem Salander. Lisbeth, ustalając ojca jako sprawcę swoich nieszczęść, udaje się na farmę w okolice Göteborga aby go zabić. Złapana w zasadzkę przez ojca i przyrodniego brata zostaje postrzelona w głowę i pogrzebana żywcem. Udaje się jej wydobyć spod ziemi i okaleczyć Zalachenkę zanim straci przytomność. Blomkvist odnajduje ją i wzywa pomoc ratując życie.\nZamek z piasku, który runąłEdytuj\nW trzeciej części cyklu Salander trafia (wraz z ojcem) do tego samego szpitala pozostając pod dozorem policji. Członek Sekcji zacierając ślady zabija skutecznie Zalachenkę i usiłuje zabić Lisbeth, potem popełnia samobójstwo. Mikael prosi siostrę Annikę o reprezentowanie Lisbeth (która jest oskarżona o dwa morderstwa i usiłowanie trzeciego) przed sądem - Salander początkowo odmawia współpracy. Przy pomocy Mikaela Lisbeth potajemnie spisuje w postaci elektronicznej swoje zeznania, mające być dowodem w zdemaskowaniu tajnej Sekcji. Po maksymalnie przeciąganej kuracji trafia do aresztu. Blomkvist przy pomocy przyjaciół Salander - hakerów, byłego pracodawcy, byłego kuratora znajduje dowody spisku (przekazując tą wiedzę policji i premierowi kraju) oraz dowody niewinności Salander. Korzystając z tych informacji, Annika doprowadza do uniewinnienia Salander przed sądem i cofnięcia ubezwłasnowolnienia. Pewnego dnia Blomkvist pojawia się w drzwiach mieszkania Lisbeth i nie zostaje odrzucony.\nCo nas nie zabije (2015)Edytuj\nW kontynuacji powieści z 2015 roku, napisanej przez Davida Lagercrantza jako dalszy ciąg oryginalnej serii, Blomkvist ponownie pojawia się jako jeden z głównych bohaterów. Wydawnictwo Millennium jest obecnie kontrolowane przez spółkę dominującą, Serner Group, której zarząd stara się pozbyć Blomkvista. Szukając tematu Blomkvist chce przeprowadzić wywiad z naukowcem Fransem Balderem na temat kradzieży przez hakerów jego kwantowej technologii komputerowej. Balder zostaje zamordowany, Blomkvist dowiaduje się, że zatrudnił uprzednio Salander do spenetrowania jego firmy Solifon, aby poznać tożsamość złodziei. Lisbeth odkrywa organizacje przestępczą Spider Society, która ukradła dane. Salander prosi o pomoc w ochronie autystycznego syna Baldera, Augusta przed zabójcami.\nBlomkvist poznaje siostrę Salander, Camillę. Ustala, że jest przywódczynią Spider Society. Camilla zabija jednego z reporterów Blomkvista. Mikael korzystając z informacji dostarczonych przez Salander — pisze artykuł ujawniający współudział Camilli z aferą Solifonu. Artykuł zwiększa przychody Millennium i pozwala wykupić udziały Serner Group przywracając niezależność finansową wydawnictwa oraz pozycję jednego z najbardziej szanowanych szwedzkich dziennikarzy - Blomkvistowi.\nMężczyzna, który gonił swój cień (2017)Edytuj\nKontynuacja drugiej serii, Mężczyzna, który gonił swój cień (2017), napisaną przez Davida Lagercrantza została wydana w 2017 roku.\nTa, która musi umrzeć (2019)Edytuj\nTrzecia i ostatnia powieść Lagercrantza z serii, Ta, która musi umrzeć, została opublikowana w 2019 roku.\nW 2009 roku szwedzkie studio filmowo-telewizyjne Yellow Bird wyprodukowało trylogię kinową na podstawie trzech pierwszych powieści:\noraz w rozszerzonej wersji w 2010 roku sześcioodcinkowy miniserial telewizyjny. W filmach rolę Blomkvista odtwarzał Michael Nyqvist.\nW amerykańskiej adaptacji pierwszej powieści z 2011 roku rolę Blomkvista zagrał Daniel Craig. Remake'i pozostałych części pierwszej trylogii nie powstały.\nW adaptacji filmowej pierwszej części kontynuacji z 2018 roku Dziewczyna w sieci pająka w roli Blomkvista wystąpił Sverrir Gudnason.\nDan Burstein: Dziewczyna z tatuażem. i inni. Wrocław: Bukowy Las, 2011. ISBN 978-83-62478-38-5.\nStieg Larsson: Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet. Warszawa: Czarna Owca, 2009. ISBN 978-83-7554-097-0.\nStieg Larsson: Dziewczyna, która igrała z ogniem. Warszawa: Czarna Owca, 2009. ISBN 978-83-7554-148-9.\nStieg Larsson: Zamek z piasku, który runął. Warszawa: Czarna Owca, 2009 ISBN 978-83-7554-149-6\n↑ Larsson, Mężczyźni... ↓, s. 13.\n↑ a b Larsson, Mężczyźni... ↓, s. 15.\n↑ a b c Larsson, Mężczyźni... ↓, s. 56-60.\n↑ a b Larsson, Mężczyźni... ↓, s. 64.\n↑ Larsson, Mężczyźni... ↓, s. 436.\n↑ Larsson, Mężczyźni... ↓, s. 243.\n↑ Larsson, Dziewczyna... ↓, s. 135.\n↑ Larsson, Zamek... ↓, s. 480.\n↑ Jess, Sztokholm śladami Stiega Larssona, Buszując w codzienności, 29 grudnia 2019 [dostęp 2021-02-12] (pol.).\n↑ a b Recenzja: Co nas nie zabije - David Lagercrantz - granice.pl, www.granice.pl [dostęp 2021-02-12] (pol.).\n↑ Michael Nyqvist, IMDb [dostęp 2021-02-12] .\n↑ The Girl with the Dragon Tattoo (2011) - IMDb. [dostęp 2021-02-12].\n↑ The Girl in the Spider's Web (2018) - IMDb. [dostęp 2021-02-12].\nOstatnio edytowano 10 lip 2021 o 21:13\nTę stronę ostatnio edytowano 10 lip 2021, 21:13.


Lipno odwiedził powstaniec warszawski – kapitan Włodzimierz Wiśniewski. Spotkał się z władzami miasta [zdjęcia] | Lipno Nasze Miasto\nMałgorzata Chojnicka 14.09.2019 Zaktualizowano 14.09.2019\nW piątek do lipnowskiego ratusza zawitał kapitan Włodzimierz Wiśniewski – działacz ruchu oporu, powstaniec warszawski, żołnierz Armii Andersa. Za swoje zasługi został odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Walecznych i Krzyżem Armii Krajowej. Ma też tytuł Honorowego Obywatela Miasta Lipna. Pomimo swych 92 lat jest w świetnej kondycji. Spotkał się z władzami miasta. Barwnie opowiadał o swojej działalności w Szarych Szeregach i o samym Powstaniu Warszawskim, podczas którego został ranny w głowę. Walczył w Batalionie Chrobry. Później jego losy potoczyły się tak, że trafił do Armii Andersa. Przed wojną był związany z Lipnem, gdzie zdał „małą” maturę. Jego rodzice mieszkali wówczas w Jastrzębiu. Po spotkaniu w ratuszu, kapitan Włodzimierz Wiśniewski złożył kwiaty pod Ścianą Śmierci na placu Dekerta i pod pomnikiem Armii Krajowej. Teraz mieszka w Warszawie, a do Lipna przyjechał razem z synem. Więcej w najbliższym wydaniu „Tygodnika Lipnowskiego”. Flesz - wypadki drogowe. Jak udzielić pierwszej pomocy? Małgorzata Chojnicka\nMateriał oryginalny: Lipno odwiedził powstaniec warszawski – kapitan Włodzimierz Wiśniewski. Spotkał się z władzami miasta [zdjęcia] - Gazeta Pomorska\nW Wiosce (gmina Skępe) straż pożarna gasiła pożar mieszkania w jednym z bloków. Po przybyciu na miejsce i dostaniu się do środka, okazało się, że jest w nim jedna osoba. Nieprzytomny mężczyzna został ewakuowany, przejęty przez pogotowie i przetransportowany do szpitala. Na miejsc...


Gdy jeden z rodziców utrudnia kontakt z dzieckiem - Rozwód bez tajeminc\nadw. Dagmara Jurkiewicz-Hajduk Marzec 13, 2015 Marzec 11, 2015 Kontakty z dziećmi 1 odpowiedź\nW trakcie rozwodu, jak i po jego zakończeniu często zdarza się, że na skutek narastającego konfliktu, jeden z rodziców utrudnia kontakt z dzieckiem drugiemu. W przypadku gdy kontakty z dzieckiem zostały uregulowane orzeczeniem sądu, istnieje możliwość „przymuszenie” rodzica, który na co dzień sprawuje pieczę nad dzieckiem do respektowania jego postanowień. Niestety w tym celu konieczne jest wszczęcie kolejnego postępowania, tj. postępowania dotyczącego wykonywania kontaktów z dzieckiem.\nPostępowania dotyczącego wykonywania kontaktów z dzieckiem\nOd nowelizacji Kodeksu postępowania cywilnego, która weszła w życie z dniem 26 maja 2011r., postępowania dotyczącego wykonywania kontaktów z dzieckiem utraciło swój egzekucyjny charakter i stało się jednym z postępowań opiekuńczych. Postępowanie to ma na celu wykonanie prawomocnego orzeczenia Sądu, którego przedmiotem są kontakty z dzieckiem. Sąd zobowiązany jest do zbadania w jaki sposób zostały ustalone kontakty i czy doszło do naruszenia obowiązku ich realizowania, a następnie wydaje stosowne postanowienie. Należy zaznaczyć, że w postępowaniu dotyczącym wykonywania kontaktów z dzieckiem nie rozstrzyga się ponownie o sposobie kontaktów czy ich zmianie.\nSąd właściwy w sprawie\nSądem właściwym w sprawie jest Sąd Rejonowy, Wydział Rodzinny i Nieletnich miejsca zamieszkania lub pobytu dziecka (również w przypadku gdy toczy się postępowanie o rozwód i zostały zabezpieczone kontakty z dzieckiem prawomocnym postanowieniem). Sprawy prowadzone są w trybie nieprocesowym, w składzie jednoosobowym.\nProcedura jest dwuetapowa. Sąd najpierw określa zagrożenie na wypadek niezastosowania się zobowiązanego do orzeczenia ustalającego kontakty. Jeżeli zobowiązany nadal nie stosuje się do orzeczenia Sądu, uprawniony musi jeszcze raz wystąpić do Sądu, aby ten nakazał zobowiązanemu zapłatę na jego rzecz kwoty stanowiącej iloczyn kwoty, którą Sąd wcześniej zagroził za każde naruszenie i liczby naruszeń.\nZ jaką kwotą należy się liczyć?\nNie ma granicy wysokości kwoty, do zapłacenia której będzie zobowiązany rodzic utrudniający kontakty z dzieckiem. Wszystko zależy od Sądu, który zobowiązany jest uwzględnić sytuację majątkową zobowiązanego. Proszę jednak pamiętać, że kwota ta – jako kara – ma cel prewencyjny, a nie alimentacyjny, musi być więc odczuwalna by zobowiązany respektował prawomocne orzeczenie o kontaktach.\nOpłata od wniosku jest stała i wynosi 40zł.\nUWAGA! Na postanowienie Sądu pierwszej instancji przysługuje zażalenie, a nie apelacja.\n← Kontakty z dzieckiem zawsze w wyroku?\nWspólna władza rodzicielska po rozwodzie →\nOdpowiedź do artykułu “Gdy jeden z rodziców utrudnia kontakt z dzieckiem”\nPingback: Rozwód Wrocław - kontakty z dzieckiem


Czy potrafi istnieć przedmiot lepszego w własnym domu, niż świeży, jednocześnie soczysty i jedzący kotlet schabowy usmażony na nagroda i cieniutko potłuczony? Aby schabowy był idealną strukturę, pragnie być porządnie roztłuczony - na końcu, by mięso stało się delikatne, i po przysmażeniu kruche, i dodatkowo nie tak daleko, by kotlet nie był za długi, inaczej podzieje na soczystości. I w sukcesu bitek wołowych potrzebujemy pokroić mięso w podobnej grubości plasterki, a potem tłuc je tłuczkiem do mięsa, by osiągnęło dobrą grubość i organizację.\nRzecz jasna, przy tłuczeniu kotletów raz w tygodniu, w smaku z miękkiego, świeżego mięsa schabowego, wystarczy nam swój tłuczek do ciała, którym będziemy mogli sam skontrolować jakość ubijanych kotletów. A przy większej dawki kotletów, na przykład dla dziesięcioosobowej rodziny, lub jeśli lubimy każdego dnia jeść tradycyjny obiad z kotletami, albo gdy wykorzystujemy do nich mięso nieco niższej jakości, na dowód karkówkę lub łopatkę - wówczas przyda nam się domowa kotleciarka elektryczna.\nTakie urządzenie znajdzie zastosowanie również to, gdy przyrządzamy kotlety w domach żywienia zbiorowego, lub na potrzeby produkcyjne. Wtedy niemożliwością umieszcza się tłuczenie kotletów ręcznie, ponieważ można szybko zdjąć z chęci, ponadto tłuczek do ciała jako narzędzie napędzane siłą mięśni, nie rozbije mięsa na dokładnie takiej samej grubości kotlety, co kotleciarka.\nStąd te, jeśli chcemy rozbijać mięso na kotlety często, w długiej sumie, lub z surowego mięsa, oszczędźmy sobie wag i zainwestujmy w określone urządzenie. Podłączona do prądu kotleciarka jest łatwo przydatna w obsłudze - wystarczy włożyć do niej kawałek mięsa odpowiedniej grubości jednym otworem, natomiast innym otworem wyjdzie gotowy plaster porządnie roztłuczonego na wszystkiej grubości mięsa. Jeśli zależy nam, by wszystkie nasze steki były rozbite równomiernie, szybko i szybko, to nie jest odpowiedniejszego wyjścia, gdy właśnie kotleciarka do użytku domowego lub przemysłowego. Wbrew pozorom nie stanowi wtedy taki ogromny wydatek - miłośnicy tradycyjnych, domowych obiadów na pewno docenią możliwość posłużenia się w rozbijaniu mięsa na kotlety wygodnym urządzeniem dostępnym w obsłudze, w utrzymaniu w czystości, oraz nie przesadnie kosztownym, jak umiało się zdawać.


Kwiecień 2016 – Harcerski Zespół Artystyczny SŁONECZNI im. hm. Edwarda Sośnierza Śląskiej Chorągwi ZHP\nNagroda im. Wojciecha Korfantego dla Słonecznych!\n21 kwietnia 2016 21 kwietnia 2016 sloneczni\nW środę 20 kwietnia w Siemianowickim Centrum Kultury Park Tradycji odbyła się uroczysta Gala Wręczenia Nagród im. Wojciech Korfantego. Słoneczni zostali uhonorowani statuetką wspólnie ze Stanisławem Gerardem Trefoniem oraz Jankiem „Kuksem” Skrzekiem. Podczas gali zaprezentowali się zarówno nasi najmłodsi członkowie …\nJuż jutro Gala\nJuż jutro, w środę w samo południe, w Parku Tradycji w Siemianowicach Śląskich-Michałkowicach odbędzie się Gala wręczenia Nagród im. Wojciecha Korfantego tegorocznym laureatom. Wśród nich znaleźli się także Słoneczni. Wszystkich zainteresowanych, którzy mają wtedy chwilkę czasu serdecznie na tę uroczystość zapraszamy.…\nPozostało juz niewiele dni na złożenie zeznań podatkowych za ubiegły rok. To też oznacza, że jeszcze przez kilka dni można zapisać w swoim PIT 1% komuś, kto tego potrzebuje. Jeśli jeszcze nie zdecydowaliście co zrobicie ze swoim jednym procentem, możecie go przekazać Towarzystwu Wspierania …\nNa katowickim cmentarzu przy ulicy Sienkiewicza spotkali się byli członkowie Zespołu i instruktorzy, żeby upamiętnić to co wydarzyło się dokładnie rok temu. Były kwiaty, znicze, sporo słów o Edwardzie Sośnierzu, …\nUroczysta Gala Wręczenia Nagród im. Wojciecha Korfantego\n11 kwietnia 2016 sloneczni\nMiło nam poinformować, że otrzymaliśmy zaproszenie na Uroczystą Galę Wręczenia Nagród im. Wojciecha Korfantego, która odbędzie się w środę 20 kwietnia br. o godz. 12.00 w Parku Tradycji w Siemianowicach Śląskich – Michałkowicach.\nKapituła Nagrody pod przewodnictwem Pani prof. Ireny …


Jak przetrwać w trybie Supernova w The Outer Worlds? - The Outer Worlds - poradnik do gry | GRYOnline.pl\nJak przetrwać w trybie Supernova?\nJak przetrwać w trybie Supernova w The Outer Worlds? The Outer Worlds poradnik, solucja\nNastępna FAQ Jak szybko zdobywać doświadczenie? Poprzednia FAQ Czym jest TTD?\nJednym z dostępnych poziomów trudności w The Outer Worlds jest Supernova. Jest to największe wyzwanie jakiego możesz podjąć się w czasie gry. Wprowadza on bowiem nowe mechaniki, na które musisz zwarć uwagę. Ta strona poradnika powie ci jak przetrwać przygodę w trybie Supernova.\nEksploracja i zapis gry\nW czasie rozgrywki, będziesz przemierzać kolejne lokacje. Posiadają one istotne punkty, które służą do szybkiej podróży. W przypadku zabawy na poziomie Supernova są one zablokowane, a ty możesz przeskakiwać tylko na pokład statku.\nDodatkowo możliwość zapisu gry także została ograniczona. Tylko na pokładzie statku możesz wykonać to ręcznie. Automatyczny zapis jest natomiast wykonywany w czasie przechodzenia między lokacjami.\nJeśli masz problem z konkretnym zadaniem i boisz się przechodzić go za jednym podejściem możesz wykorzystać mechanikę zapisu na swoją korzyść. Wystarczy, że się cofniesz się i przejdziesz do innej lokacji. Wówczas utworzy się automatyczny zapis, wraz ze wszystkimi postępami.\nNajwiększą zamianą w stosunku do innych poziomów trudności w The Outer Worlds jest konieczność zaspokajania trzech potrzeb fizjologicznych - głodu, pragnienia i snu. Zaniedbanie ich będzie negatywnie odbijać się na statystykach twojej postaci np. zmęczenie sprawi, że inteligencja zostanie zmniejszona.\nZaniedbane potrzeby fizjologiczne oraz negatywne efekty nałożone na postać w czasie walki, mocno odbijają się na statystkach postaci.\nDo kontrolowania potrzeb twojego bohatera masz oddane trzy wskaźniki - każdy odzwierciadla jedną z nich.\nWskaźniki spadają stopniowo nakładając na twoją postać negatywne efekty. W momencie, gdy to nastąpi obok paska zdrowie bohatera pojawi się odpowiednia ikona. Jest to sygnał, że musisz zaspokoić daną potrzebę.\nPodobnie jak w przypadku innych poziomów trudności, tak i w Supernovej będziesz werbować towarzyszy, pomagających ci w walce. W tym przypadku jednak zdecydowanie łatwiej jest ich stracić - śmieć poniesiona w walce jest bowiem permanentna. Jeśli więc twój kompan zginie, to nie będziesz mógł go wskrzesić, a jego osobiste zdanie (jeśli jest aktywne) zostanie zakończone niepowodzeniem.\nŻeby uniknąć straty towarzysza w The Outer Worlds, musisz dostosować jego zachowanie. Wejdź w panel wybranego towarzysza. Tam znajdziesz zakładkę poświęconą nastawieniu danego bohatera. Tam ustaw preferowany dystans ataku na "daleko" lub "średnio", a broń na "dystansowa". W ten sposób twoi kompani będą mniej narażeni na obrażenia.\nDodatkowo wejdź także w menu uzbrojenia kompanów i pozbądź się broni do walki wręcz. W celu zminimalizowania ryzyka zgonu lepiej także zrezygnować z granatnika i lekkiego karabinu maszynowego. Mimo, iż są to potężne bronie, to charakteryzują się one relatywnie krótkim zasięgiem. Zwiększa to ryzyko poniesienia, przez nich śmierci.\nW czasie potyczek w trybie Supernova, musisz być o wiele bardziej czujny. Twoi przeciwnicy są bardziej odporni na obrażenia. W związku z tym, aby sprawnie eliminować wrogów musisz szukać ich słabych punktów. Do tego celu bardzo dobrze sprawdza się Taktyczna Dylatacja Czasu - pozwala ona bowiem na oględziny oponenta bez ryzyka, że gwałtownie zmieni on swoją pozycję lub cię postrzeli.\nW przypadku żywych przeciwników szukaj części ciała nieosłoniętych zbroją. Jeśli chodzi natomiast o roboty, to musisz celować odsłonięte komponenty elektroniczne.\nBardzo ważne jest także wykorzystanie osłon. Często do całkowitego wykończenia twojego bohatera potrzebne jest zaledwie kilka trafień. Walka wręcz lub na otwartej przestrzeni jest więc niezwykle ryzykowna. Dodatkowo musisz również zawsze mieć na wyposażeniu środki leczące. W celu zmaksymalizowania ich działania warto również inwestować w rozwój zdolności "medycyna".


Tajemniczy OP u wybrzeży Japonii - Altair Agencja Lotnicza\nTajemniczy OP u wybrzeży Japonii\nMarynarka wojenna, Strategia i polityka, 20 maja 2013\nMinisterstwo obrony Japonii poinformowało, że zna przynależność państwową OP, którego obecność u południowych wybrzeży wyspy Minami Daito (prefektura Okinawa) wykrył wczoraj samolot patrolowy P-3C Orion.\nInformację na ten temat przekazał w dniu dzisiejszym minister obrony Japonii, Itsunori Onodera. Wstrzymał się co prawda od podania nazwy państwa, do którego należeć miał wykryty wczoraj OP. Według informacji medialnych powołujących się na przecieki resortowe, jest nim ChRL.\nO ile powyższych informacji nie można jednoznacznie potwierdzić, o tyle ich wiarygodność oceniana jest bardzo wysoko. Prowokacyjne pojawianie się okrętów marynarki wojennej oraz straży wybrzeża ChRL na lub w pobliżu wód terytorialnych Japonii stało się w ostatnim czasie stałą praktyką Pekinu.\nWarto jednak zaznaczyć, że do tej pory do większości tego typu zdarzeń dochodziło w pobliżu spornych wysp Senkaku/Diaoiu, których przynależność do Tokio poddawana jest przez Pekin w wątpliwość. Rzadziej zdarzało się, że podobne prowokacje miały miejsce nieopodal obszarów faktycznie kontrolowanych przez japońskie władze, jak np. właśnie wyspa Minami Daito.\nNiedzielny incydent (i jemu podobne, do których dochodziło w ostatnich dniach) mógłby więc zostać zinterpretowany jako swego rodzaju eskalacja sporu wokół tematu Senkaku/Diaoiu (Chińskie okręty znów blisko Senkaku/Diaoiu, 2013-01-21, Myśliwce nad Morzem Wschodniochińskim, 2013-01-14). Wpisywałby się wówczas w szersze zjawisko wzrostu napięć pomiędzy Tokio i Pekinem (Japonia z ASEAN przeciwko ChRL, 2013-03-13, Rekordowa liczba japońskich interwencji, 2013-01-28), w którym główną rolę odgrywają względy geopolityczne, a także zaszłości historyczne.\nStałe pogarszanie się relacji z ChRL zmusiło w przeszłości władze Japonii do zwiększenia budżetu wojskowego (Japonia zwiększa budżet obronny, 2013-01-07, Dodatkowe 2,1 mld USD na zbrojenia Japonii, 2013-01-10) oraz zwrócenie się o pomoc do USA (USA wtrącają się w problem Senkaku/Diaoiu, 2013-03-21). Wśród japońskiej klasy politycznej rozgorzała z kolei dyskusja nad zmianą pacyfistycznej konstytucji i zwiększeniem uprawnień oraz potencjału bojowego armii.


WitamyO PruchnikuTurystykaRóżnościKontakt HISTORIA PRUCHNIKA LUDZIE PRUCHNIKA PRUCHNIK W LICZBACH ZABYTKI SOŁECTWA MUZEUM PRAF.\nKSIĄDZ BRONISŁAW MARKIEWICZTak za życia, jak i po śmierci ks. Markiewicz uważany był\nza człowieka nadzwyczajnego. Przekonanie o jego świętości ciągle wzrastało, i\ndlatego przełożeni obydwu Zgromadzeń św. Michała Archanioła przez niego\nzałożonych poprosili biskupa przemyskiego o rozpoczęcie procesu\nbeatyfikacyjnego, do którego przystąpiono w r. 1958. Dekret o heroiczności cnót\nks. Markiewicza został ogłoszony 2 lipca 1994 r., w obecności Jana Pawła II.\nDziesięć lat później, tj. 20 grudnia 2004 r., promulgowano dekret o cudzie\nprzypisywanym wstawiennictwu sługi Bożego.\nPOLECANE STRONYjklaser.pl Janusz KochanowiczSklep STARY KUFERRozkład jazdyPanorama PruchnikaPZW PruchnikParafia PruchnikGmina PruchnikCentrum Kultury, Sportu i TurystykiSMZPWWW.ROMANIKOWIE.ORGSzkoła Podstawowa Nr 1MKS Start PruchnikPrzedszkole Samorządowe\nKs. Bronisław Markiewicz urodził się 13 lipca 1842 r. w\nPruchniku, na terenie obecnej archidiecezji przemyskiej, jako szóste z jedenaściorga\ndzieci Jana Markiewicza, burmistrza miasta, i Marianny Gryzieckiej. Rodzice\ndali swoim dzieciom bardzo staranne wychowanie religijne, kulturalne i\npatriotyczne. Po ukończeniu szkoły powszechnej w Pruchniku i rocznej przerwie w\nnauce spowodowanej trudnościami finansowymi rodziców został wysłany do\nprzemyskiego gimnazjum. W okresie gimnazjalnym przeżył pewne załamanie w\nwierze, do którego w znacznym stopniu przyczyniło się antyreligijne nastawienie\npanujące w ówczesnej szkole. Młodzieńczy kryzys wiary udało mu się szybko\nprzezwyciężyć; odzyskał pogodę ducha i wewnętrzny pokój. W 1863 r., po\nukończeniu z wyróżnieniem gimnazjum i uzyskaniu świadectwa dojrzałości,\nBronisław, czując się powołany do kapłaństwa, wstąpił do Wyższego Seminarium\nDuchownego w Przemyślu. Podczas studiów teologicznych (1863-1867) prowadził\nkatechizację dzieci i młodzieży. Dzięki tej pracy poznał trudną sytuację\nówczesnych rodzin. 15 września 1867 r. przyjął święcenia kapłańskie.\nPoczątkowo pracował jako wikariusz w Harcie (1867-1870), a następnie w\nprzemyskiej katedrze (1870-1873). By lepiej przygotować się do pracy z\nmłodzieżą, której pragnął się poświęcić, za zgodą władz duchownych 1 września\n1873 r. rozpoczął studia na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie, które\nkontynuował na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie, gdzie studiował\nfilozofię, historię, literaturę i pedagogikę. Jednak studiów nie ukończył. W\n1875 r. biskup mianował go ekspozytem przy kościele w Gaci koło Przeworska, a\npóźniej proboszczem w tejże miejscowości. Następnie został przeniesiony na\nprobostwo do Błażowej (1877-1884). Prowadził również regularnie wykłady z\nteologii pastoralnej w Wyższym Seminarium Przemyskim, w którym zamieszkał 15\nlistopada 1884 r. Wykłady nie były jego jedynym zajęciem. Pełnił również\nfunkcję prefekta kleryków, spowiednika sióstr i kapelana więzienia. W swej\npracy duszpasterskiej dużo uwagi poświęcał ubogim. Zakładał liczne\nstowarzyszenia mające na celu pomoc najbiedniejszym, organizował świetlice,\nczytelnie, prowadził katechizację — nie tylko dzieci i młodzieży, lecz także\ndorosłych. W listopadzie 1885 r. ks. Markiewicz, którego ukrytym\npragnieniem było obranie stanu zakonnego, wyjechał do Włoch z zamiarem\nwstąpienia do teatynów. Na krótko zatrzymał się w Rzymie, gdzie zetknął się ze\nzgromadzeniem salezjańskim. 1 stycznia 1886 r. rozpoczął nowicjat u salezjanów\nw San Benigno Canavese, po którym 25 marca 1887 r. złożył śluby zakonne w\nobecności żyjącego jeszcze założyciela ks. Jana Bosko. Ks. Markiewicz prowadził\nsurowy tryb życia, z oddaniem i gorliwością wykonywał różne zadania powierzane\nmu przez przełożonych. W 1889 r. zachorował na gruźlicę płuc, a stan jego\nzdrowia był tak ciężki, że uważano go za bliskiego śmierci. Po szczęśliwym\npowrocie do zdrowia odbył rekonwalescencję. W marcu 1892 r., za zezwoleniem\nprzełożonych, powrócił do Polski, by pełnić funkcję proboszcza w Miejscu (które\nna jego prośbę nazwano Miejscem Piastowym), położonym na terenie jego\nmacierzystej diecezji przemyskiej.\nBogate doświadczenia zdobyte we Włoszech w zakresie pracy\nopiekuńczo-wychowawczej z dziećmi i młodzieżą dobrze przygotowały go do nowych\nzadań. Na starej, wiejskiej plebanii podjął od pierwszych dni pobytu w Miejscu\nPiastowym działalność na rzecz dzieci: przyjmował biednych i opuszczonych\nchłopców, przekształcając znaczną część plebanii w placówkę\nopiekuńczo-wychowawczą, działającą na zasadach salezjańskich. Otworzył w\nMiejscu Piastowym instytut wychowawczy, który zapewniał wychowankom pomoc\nmaterialną i duchową. Przygotowywał ich jednocześnie do przyszłego\nsamodzielnego życia poprzez kształcenie zawodowe w szkołach działających przy\nRealizacji tych celów miały służyć założone przez ks.\nMarkiewicza dwa zgromadzenia zakonne, oparte na duchowości św. Jana Bosko i\nopracowanych przez niego Statutach, dostosowanych do szczególnej sytuacji w\nPolsce. Ks. Markiewicz, przyjęty do diecezji przemyskiej, wypełniał obowiązki\nproboszcza i dyrektora założonego przez siebie w 1898 r. Towarzystwa\n«Powściągliwość i Praca». Starał się o jego zatwierdzenie kościelne jako\nzgromadzenia zakonnego. Jednak Zgromadzenia św. Michała Archanioła zostały\nzatwierdzone dopiero po śmierci założyciela: gałąź męska w 1921 r., a gałąź\nżeńska w 1928 r.\nKs. Bronisław Markiewicz, za zgodą i z błogosławieństwem\nswego biskupa, św. Józefa Sebastiana Pelczara, zajmował się formacją młodzieży\ni dzieci opuszczonych oraz sierot, przy współpracy członków Towarzystwa\n«Powściągliwość i Praca». Zaczął wydawać miesięcznik pod takim samym tytułem, w\nktórym podejmował aktualne, palące problemy społeczno-polityczne tamtych\nczasów, nie zaniedbując także formacji duchowej czytelników. Dzieło rozwijało\nsię, powstawały nowe placówki: Pawlikowice (1903 r.), Zborów koło Tarnopola\n(1905 r.), Skomorochy k. Stanisławowa (1906 r.), Wilno (1906 r.), Lublin (1906\nr.) i wiele innych.\nCałkowite poświęcenie się dzieciom, heroiczne wyrzeczenie\nsię siebie oraz ogrom pracy w krótkim czasie nadwątliły siły ks. Markiewicza i\ndoprowadziły do utraty zdrowia, już i tak bardzo nadszarpniętego przez chorobę\nprzebytą we Włoszech. Stan jego pogorszył się w grudniu 1911 r. Zgodnie z\nzaleceniem lekarzy, 24 stycznia 1912 r. poddał się operacji, która odbyła się\nna plebanii w Miejscu Piastowym. Po operacji jednak nie odzyskał już sił. Zmarł\n29 stycznia 1912 r. Został pochowany na cmentarzu parafialnym w Miejscu\nPiastowym, a w 1990 r. jego szczątki doczesne zostały przeniesione do kościoła\nMatki Bożej Królowej Polski.2. Duchowość\nDuchowość ks. Markiewicza można scharakteryzować słowami:\n«Któż jak Bóg!» oraz hasłem «Powściągliwość i praca». Pierwsze to zawołanie św.\nMichała Archanioła, które stało się później istotą duchowości zgromadzeń\nzałożonych przez ks. Markiewicza. Wyraża ono zachwyt nad wielkością, dobrocią i\nmiłością Boga oraz gotowość do poznawania Jego woli, oddawania Mu należnej\nczci, a nawet walki o tę cześć, gdyby zaszła taka potrzeba. Życie ks.\nBronisława Markiewicza, zwłaszcza od czasu wyjścia z kryzysu wiary, było całkowicie\ni bezwarunkowo oddane Bogu i braciom. To oddanie wyrażało się w żarliwym\nposzukiwaniu woli Bożej i wiernym jej wypełnianiu.\nDrugie hasło natomiast było motorem pracy apostolskiej\nks. Markiewicza. Sam żył według zasady «powściągliwości i pracy» i tę zasadę\nwpajał innym. Powściągliwość to przejaw wewnętrznej wolności człowieka, który\npotrafi przezwyciężyć złe skłonności i wszelkie nieuporządkowanie właściwe\nnaturze ludzkiej, prowadzić skromne życie, aby pełniej służyć Bogu w miłości.\nKs. Markiewicz chciał połączyć powściągliwość z pracą w potrójnym wymiarze:\nduchowym, umysłowym i fizycznym. Dzięki praktyce tak rozumianej powściągliwości\ni pracy realizował on samego siebie i w ten sposób wielbił Boga.\nKs. Markiewicz był postrzegany przez swoich\nwspółczesnych, jak i późniejsze pokolenia, jako wychowawca i społecznik.\nDziełem, któremu poświęcił życie, było wychowanie i oświata. Świadectwa i\nwspomnienia tych, którzy zetknęli się z nim osobiście, podkreślają jego wielkie\numiłowanie Boga i bliźniego, zwłaszcza dzieci i młodzieży najbiedniejszej,\nzaniedbanej, opuszczonej i osieroconej. Pragnął otoczyć ich ludzką życzliwością\ni dobrocią, której brak tak bardzo odczuwali. «Chciałbym zebrać miliony dzieci\ni młodzieży — pisał — z wszystkich krajów i narodów, żywić ich za darmo i\nprzyodziewać ich na duszy i na ciele». Wychowywanie młodzieży opuszczonej i\nnajbiedniejszej uważał za główne zadanie współczesnych katolików.\nPozostał wierny do końca życia miłości połączonej z\nodważną — jak na owe czasy — opcją na rzecz ubogich, przyjmując w sposób\nheroiczny wszystkie tego konsekwencje. Walczył ze złem nie licząc się z\nkonwenansami, które hamowały lub uniemożliwiały przeprowadzanie reform\nspołecznych. Na sercu leżała mu przede wszystkim kwestia trzeźwości narodu,\njego zdrowego patriotyzmu oraz kształcenie warstw społecznych najbardziej\nzaniedbanych. Dostrzegał niesprawiedliwość, nędzę, brak pracy, poniżenie\ngodności człowieka, różne formy zniewolenia i deprawacji. Opracował syntetyczny\ni integralny program wychowawczy, którego myśl przewodnią wyrażało hasło:\n«Powściągliwość i praca». Zarówno powściągliwość, jak i praca, nierozerwalnie\nsprzężone, mają wielkie znaczenie w życiu gospodarczym i moralnym, tak\njednostek, jak i całych społeczeństw. «Powściągliwość i praca — pisał — to\nnajpewniejsze fundusze. Miliony wydawane na napoje alkoholowe, na tytoń, na\nloterię i na inne zbytki mogą pokryć aż nadto wszystkie wydatki konieczne na\nubogich, i jeszcze w dodatku przyjdziemy do majątku, do zdrowia i do szczęścia\nspołecznego... Powściągliwość i praca rozwiążą kwestię socjalną nie tylko u\nnas, ale i na całym świecie» (Przewodnik dla wychowawców, t. I, Miejsce\nPiastowe, s. 117).\nDzieło ks. Bronisława Markiewicza prowadzą i rozwijają\nzałożone przez niego rodziny zakonne: Zgromadzenie św. Michała Archanioła\n(michalici) i Zgromadzenie Sióstr św. Michała (michalitki).www.opoka.org.pl/biblioteka/T/TS/swieci/b_br_markiewicz-2.html


„TWÓJ MIŚ MOŻE ZOSTAĆ RATOWNIKIEM” – Szkoła Podstawowa Nr 1 w Kozienicach\nHomeAktualności„TWÓJ MIŚ MOŻE ZOSTAĆ RATOWNIKIEM”\nOGÓLNOPOLSKA AKCJA POD PATRONATEM KOMENDANTA GŁÓWNEGO PAŃSTWOWEJ STRAŻY POŻARNEJ\nMiś Ratownik to przytulanka, która uosabia w świadomości dziecka domowe ciepło i serdeczną bliskość rodziców, czyli wszystko to, co traci ono w następstwie nieszczęśliwego wypadku. Dlatego w stresie towarzyszącym wypadkowi, gdy potrzeba znalezienia zastępczego źródła oparcia, staje się bardzo silna, a nawet konieczna do emocjonalnego przetrwania, taki Miś może okazać się bardzo użyteczny. Jego przydatność potwierdzona w pracy służb ratownictwa (lekarzy, policjantów, strażaków) pozwala go nazwać: „apteczką pierwszej psychologicznej pomocy”. Obecność Misia Ratownika ma przypominać wszystkim, że w wypadku cierpi cała emocjonalna strona małego człowieka.\nCelem tej Ogólnopolskiej akcji jest wyposażanie na terenie całego kraju samochodów ratownictwa: policji, pogotowia, straży pożarnej i pogotowia w pluszowe maskotki Misia Ratownika oraz coroczna organizacja bezpłatnych turnusów terapeutycznych dla dzieci – ofiar wypadków komunikacyjnych, pożarów czy tragedii rodzinnych. Zebrane misie zostaną przekazane dzieciom, poszkodowanym na skutek takich wypadków. Kampania ma również na celu:\nudzielenie dziecku psychologicznego wsparcia i zminimalizowania stresu wywołanego poprzez udział w niebezpiecznych zdarzeniach,\nzałagodzenie urazu psychicznego wywołanego dramatycznym przeżyciem,\nzwiększania poczucia bezpieczeństwa dzieci poszkodowanych w wypadkach komunikacyjnych, pożarach i innych niebezpiecznych zdarzeniach,\nnawiązania kontaktu z dzieckiem w szoku, dzięki czemu prowadzenie akcji ratowniczej i przeprowadzenie niezbędnych zabiegów medycznych jest łatwiejsze,\na następnie przeprowadzenie dwutygodniowej terapii w celu przywrócenia równowagi psychicznej naruszonej w związku z traumatycznym przeżyciem.\nWykazano, że wręczenie poszkodowanemu dziecku zabawki, podczas sytuacji stresogennej, odwraca jego uwagę od tego, co dzieje się dookoła niego. Nawiązując do tej sytuacji powstał pomysł kampanii, polegającej na zbieraniu używanych (lub nowych) maskotek w miejscach publicznych, takich jak szkoły, sklepy, urzędy, które po odświeżeniu trafią do Jednostek Ratowniczo – Gaśniczych na terenie województwa mazowieckiego.\nZbiórka maskotek w naszej placówce trwa do dnia 27 stycznia. Zebrane maskotki Samorząd Uczniowski wraz z opiekunami przekaże do jednostki Państwowej Straży Pożarnej w Kozienicach dnia 31.01.\nSerdecznie dziękujemy wszystkim uczniom, rodzicom i nauczycielom za udział w kampanii i zachęcamy do dalszego, aktywnego wspierania tej akcji!\nSamorząd Uczniowski PSP Nr 1\nwraz z opiekunem Mają Adamską – Rządkiewicz


Dom wakacyjny dla 15 osób w Pienza | atraveo objekt nr 922817\nObiekt nr 922817\nPienza, Toskania, (Val d’Orcia), Włochy\nTen dom wakacyjny położony jest w Pienza. Ta miejscowość jest pokazana na mapie. Na niej znajdziecie Państwo także zaznaczone dokładne położenie domu wakacyjnego. Bez gwarancji: Miarodajne są tekst opisu i dokumenty podróży, których adres domu wakacyjnego jest częścią składową.\nLotnisko ok. 115 km\nsypialnie 6 - 7\nłazienki 7 - 8\nłazienki 9 - 10\nMożliwość rezerwacji na życzenie: klimatyzacja EUR 350,00 za tydzień (płatne na miejscu), koszty ogrzewania EUR 500,00 tygodniowo (płatne na miejscu, przynajmniej EUR 350,00, najwyżej EUR 560,00)\nTaksa klimatyczna i kaucja: opłata klimatyczna ok. EUR 0,65 za osobę / dziennie (obowiązkowo, płatne na miejscu), kaucja EUR 1.000,00 (obowiązkowo, płatne na miejscu)\nTen dom wakacyjny oferowany jest przez nas od 22.11.2014.\n„Dom jest dość odległa i koniecznie musisz samochód za wszystko. Ponadto, jako że dom położony jest bardzo w kraju strony, istnieje sporo błędów i innych crawly stworzeń wokół - tylko coś mieć świadomość przed wydając dużo pieniędzy, jeśli masz problemy z owadami. Dom i basen są ładne i nie ma miejsca dla dzieci do biegania. Nie ma kosmetyków, takich jak szampon lub prysznicem mydłem, więc spakować niektóre!” Ocena klienta jest tłumaczona z języka angielskiego maszynowo. Język oryginalny\nOcena końcowa dla Pienza\nPLN 5.626 / tydzień\nDom wakacyjny dla maks. 18 osób w Toskanii\nPLN 15.472 / tydzień\nPLN 14.015 / tydzień\nPLN 13.923 / tydzień\nDom wakacyjny dla maks. 22 osoby nad jeziorem Trasimeno NOWY\nPLN 21.292 / tydzień\nPLN 2.574 / tydzień\nPLN 2.873 / tydzień\nPLN 9.911 / tydzień\nWszystkie ofertywe Włoszech Jezioro Trasimeno Pienza


Renowacja Muzeum Żydowskiego w Brukseli - architectu\nMuzeum Żydowskie w Brukseli, zdj. BarozziVeiga/TabArchitects/BarbaraVanDerWee\nZwycięski projekt rewitalizacji Muzeum Żydowskiego w Belgii, autorstwa pracowni architektonicznej Estudio Barozzi Veiga, koncentruje się głównie na wzmocnieniu relacji między instytucją kulturalną muzeum a Brukselą. Studio stworzyło przejrzystą kompozycję w celu uporządkowania różnych funkcji budynku. Jak mówią odpowiedzialni za wizję budynku architekci, zdecydowane i odważne kroki, które podjęli podczas etapu projektowania, mają sprzyjać ustaleniu spójnego i charakterystycznego oblicza Muzeum.\nProjekt wykorzysta istniejącą elewację budynku, by na jej kanwie zbudować nową jakość. Na szczycie budynku powstanie inspirowany sztuką żydowską belweder, pełniący funkcję tarasów, z których rozciąga się widok na zabytkową część miasta, w tym Pałac Sprawiedliwości i Marolles. Jak podkreślają architekci, istotą projektu było stworzenie dynamicznego miejsca, które sprzyja otwartości, dialogowi i połączeniu kultur. Inwestycja ma również działać na rzecz miasta. „Chcielibyśmy, by Muzeum było widoczne w mieście, a miasto było widoczne z Muzeum” – mówią projektanci.\nWizja obejmuje również zmiany wewnątrz budynku. Na parterze powstanie restauracja i kawiarnia. W podziemiach zostaną umieszczone wystawy czasowe, natomiast ekspozycje stałe znajdą swoje miejsce na pozostałych czterech kondygnacjach.


MyjÄ wĹosy szamponem z Nivei, stosuje rĂłwnieĹź odĹźywke d - 64 PDH "UŁANI" im. 15 Pułku Ułanów Poznańskich\nMyjÄ wĹosy szamponem z Nivei, stosuje rĂłwnieĹź odĹźywke d\nWysłany: Sob 12:41, 22 Mar 2014\nA tak??? [link widoczny dla zalogowanych] Oh, goron ki na kaalon ki, duniya hai dilwaalon ki. Moim, podkreĹlam, moim zdaniem - szkoda nerek - podczas gĹodĂłwki niech i one sobie odpocznÄ\nzafundowali ze na tydzien bede miala dosc [link widoczny dla zalogowanych] W ciÄ\ndoradzicie gdzie najlepiej studiowac? WĹasnie wyszlam kilka dni temu z salonu Q10 bo dziewczyny zachwalaĹy ale cos mi sie wydaje ze to nie jest dobry fryzjer:/ ja wyszlam srednio zadowolona, powiedzialabym ze wrecz przecietnie mnie obciela jak zawsze a chcialam cos innego :/ Nie wyszlam zadowolona, a grzywka krzywa i nierowna i spedzilam tam moze 20 min.:/ ale jest dieta skĹadajÄ\nca siÄ z jaj i grejfrutĂłw podobno moĹźna zjechaÄ 10 kilo w dwa tygodnie...........tylko na jak dĹugo? I moj problem polega na tym ze tĹuszczyk gĹownie jest w okolicach pepka, do pepka jest w miare ok ale pod pepkiem to taka oponka hihi, nie moze jakas kosmiczna ale jak usiade to tego tĹuszczyku jest.I co mam zrobic teraz miesnie brzucha mocne jak nie wiem co, cwicze na kazda patrie na dolne gorne boczne cwicze 8 min ABS i dodatkowe i nic moze powinnam reguralnie i wiecej ? no comment [link widoczny dla zalogowanych]\nSzeroka profesjonalna wiedza kosmetyczna, FIT & SPA & WELLNESS, stylizacja paznokci i wieeele innych.... Jest mi wstyd za ludzi oszukujÄ\ndze. to byĹam ja bebe18 Ĺwietna kadra, bardzo dobrze przygotowuje do zawodu i co wazne uczysz sie od najlepszych. Ale po wyczerpaniu pomysĹĂłw i siĹ. ja mam ksiÄ\nĹźeczkÄ kilka lat i nigdy nie mialam zadnych badac. BĹyszczyki sephory nie powiÄkszajÄ


PS I życzę Ci dużo miłości (Agnieszka Krawczyk) książka w księgarni TaniaKsiazka.pl\nNasza cena: 22,42 zł 39,90 zł Taniej o: 44%\nZbiór opowiadań w sam raz na długie przedświąteczne wieczory, a także na gwiazdkowy prezent.\n"PS I życzę Ci dużo miłości" to kilka niesamowitych historii zawartych w jednej książce, które wprowadzają w magiczny nastrój i przywracają wiarę w świąteczne cuda.\n"PS I życzę Ci dużo miłości" to książka, która zawiera w sobie osiem opowiadań o wspólnym motywie kartek świątecznych. Są to historie miłosne, jednak każda z nich jest zupełnie inna, a ich bohaterowie są bardzo zróżnicowani. Niektóre z tych historii miały swój początek wiele lat temu, wszystkie jednak przepełnione są świątecznym klimatem, wzruszają, bawią i napełniają optymizmem.\nGosia to ambitna kobieta, która nie potrafi zbudować związku przez wydarzenia z dawnych lat. Przeszłość jednak przypomni o sobie wraz z zaginioną dziesięć lat wcześniej kartką. Pola jest młodą energiczną dziewczyną. Pewnego dnia odkrywa w swoim mieszkaniu stary list do ukochanej. Odnajduje jego adresatkę i postanawia zaprosić ją na wigilię, którą sama musi przygotować. Marysia pomimo bolesnych doświadczeń życiowych nie traci pogody ducha. Po tym jak przypadkowo odnajduje kartkę świąteczną ukrytą w książce, bez zbędnego zastanawiania pakuje walizkę i wyrusza do Sopotu, aby odnaleźć jej nadawcę.\nW książce znajdziemy jeszcze wiele bohaterek, których historie są niesamowite i wciągające.\nKażda opowieść jest napisana przez inną autorkę. Magdalena Witkiewicz, Agnieszka Krawczyk, Agnieszka Lingas-Łoniewska, Ilona Gołębiewska, Magda Knedler, Natasza Socha, Małgorzata Warda oraz Katarzyna Misiołek to właśnie osiem polskich pisarek, które stworzyły "PS I życzę Ci dużo miłości". Co ciekawe, to nie pierwsza antologia napisana przez autorki, "Miłość z widokiem na morze" to książka stworzona dokładnie przez te same pisarki.\nHistorie są krótkie, napisane lekkim piórem, co sprawia, że bardzo szybko pochłaniamy każdą z nich.\nKażde opowiadanie dotyczy innej sytuacji, aczkolwiek główny wątek związany jest z pocztówką bądź listem który nie został doręczony w odpowiednim czasie w przeszłości. Każda historia otoczona jest śniegiem, przyjemną i świąteczną atmosferą, ale przede wszystkim miłością.\nMiłością, która jest beztrostka, szczera i prawdziwa- taka, jakiej każdy oczekuje, szczególnie w Święta Bożego Narodzenia.\nAutorki zawarły w swoich opowiadaniach nutkę tajemnicy, dzięki czemu zastanawiamy się i snujemy swoje domysły nad zakończeniem przygody z danym bohaterem. Czekamy również na Bożonarodzeniowe cuda i szczęśliwe zakończenia.\nPo przeczytaniu każdego opowiadania z osobna, czy też wszystkich opowiadań, możemy uwierzyć w moc tych najpiękniejszych Świąt w roku oraz doładować swoje akumulatory na przyszły rok.\nZ całego (rozgrzanego już serducha) polecam Wam opowiadania świąteczne na najbliższy czas!\nUwielbiam świąteczny klimat i wszystko co z nim związane. Dlatego jedna z najbliższych mi osób podarowała mi w prezencie książkę pod tytułem "PS i życzę CI dużo miłości". Nie sądziłem, że jedna zwykła kartka świąteczna może wywołać takie zamieszanie w życiu. Dzięki temu elementowi świetnie czytało się historie bohaterów. Wszystkie mnie zachwyciły, nie jestem w stanie powiedzieć, która podobała mi się najbardziej. Wieczór z tą lekturą był dla mnie świątecznym czasem ogromnych wzruszeń. Książka chwyciła mnie mocno za serce i stała się jedna z moich ulubionych. Z pewnością w okolicy świąt do niej powrócę.\nDodana przez Danuta P. w dniu 2021-02-01\nPrzychodzę do was z recenzja zbioru pięknych opowiadań świątecznych.\nPrzedstawione przez autorki historie zdecydowanie chwytają za serce. Wzruszenie ogarnia nawet najdalszy zakątek duszy. Jedna kartka, która dociera do adresata po latcha może narobić niezłego zamieszania w życiu, ale także może pozwolić ruszyć dalej. Nasze bohaterki nie miały lekko, ale czyż to nie właśnie w okolicach świat dzieją się cuda? Czy nasze bohaterki będą miały to szczęście i takiego cudu zaznaja? A może już za późno, może ta wiadomość jest już tylko listem zza grobu bo zabrakło tak niewiele, ale jednak zabrakło?\nKażde z opowiadań wzruszające, ale to opowiadanie @magdalenawitkiewicz całkowicie skradło moje serce. Płakałam tak, że literki zlewały się w całość. To było tak boleśnie piękne, że aż bolało.\n"Ps i życzę ci dużo miłości" to kolejna świąteczna antologia która urzekła moje serce.\nAntologia napisana przez osiem wspaniałych autorek, których to opowieści czyta się z zapartym tchem. Nie sposób się od nich oderwać. W przeciwieństwie do "Grzeszne święta” to w tej książce opowieści są bardziej wzruszające. Akurat na świąteczny klimat.\nCzytając te opowieści poznajemy wzruszające historie ludzi, którym ukazał się świąteczny cud, niektórzy po latach odnajdują szczęście. To opowieści o miłości, wierze, nadziei\nDawno nie czytałam książki która by wywarła na mnie takie emocje jak ta. Ją trzeba po prostu przeczytać. Mimo, że wielu osobom antologie nie przypadły do gustu to po przeczytaniu tej zmienicie zdanie.\nOstatnio miałem okazję sięgnąć po naprawdę wyjątkową książkę, która na długo zostanie w moich myślach i moim sercu. Książka, o której mowa, to "PS I życzę Ci dużo miłości". Jest to zbiór ośmiu opowiadań właśnie na temat miłości, które bardziej lub mniej wiąże świąteczny klimat. Gdybym miał wybrać jedno z tych opowiadań, które najbardziej przypadło mi do gustu, to szczerze, nie jestem w stanie. Owszem, każde z nich było inne, każde skupiało się na czymś innym, ale wszystkie były dobre. Warto dodać, że każde z opowiadań ma inną autorkę. Jeśli więc macie ochotę na różnorodność w jedności, to koniecznie sięgnijcie po tę pozycję.\n"P.S. I życzę Ci dużo milości" jest to zbiór ośmiu opowiadań znakomitych autorek powieści obyczajowych.\nW antologii znajdziemy takie opowiadania jak:\n⭐ "Tajemnica starej szuflady" Magdaleny Witkiewicz\n⭐ "Co podpowiada los" Agnieszki Krawczyk\n⭐ "Strzał w serce" Agnieszki Lingas-Łoniewskiej\n⭐"Zapach pieczonych jabłek" Nataszy Socha\n⭐ "Medalion z szafirem" Ilony Gołębiewskiej\n⭐ "Kłębek wskazidrożek" Magdy Knedler\n⭐ "Zgubione życzenie" Małgorzaty Warda\n⭐ "Pocałunek pod jemiołą" Katarzyny Misiołek\nWszystkie opowiadania koncentrują się wokół motywu z zaginioną pocztówką, z odnalezioną po latach kartką pocztową, która wywiera wplyw na obecne życie bohaterów i popycha ich do zmian, do podjęcia decyzji, których w przeszłości bali się podjąć, do wyjaśnienia i rozwiązania spraw z przeszłości. Są to też opowiadania o miłości, o miłościutraconej przed laty, wydawać by się mogło, że już nie do odzyskania. Oczywiście każde opowiadanie jest również powiązane z magicznym czasem Bożego Narodzenia. Jednak szczerze przyznam, że trochę za mało tego świątecznego klimatu było w tych opowiadaniach. Trochę im zabrakło do tego, aby oddać w pełni świąteczny klimat.\nWszystkie opowiadania czytało mi się lekko i przyjemnie. Spędziłam z nimi miło czas. Ta antologia to książka idealna na zimowe, świąteczne wieczory.\nChciałabym wyróżnić dwa opowiadania które najbardziej spodobały mi się i zapadły w mojej pamięci:\n🌲 "Tajemnica starej szuflady" Magdaleny Witkiewicz\n🌲 "Kłębek wskazidrożek" Magdy Knedler\nZ twórczością Magdy Knedler miałam już okazję się zapoznać i przyznam, że byłam zachwycona, dlatego spodziewałam się również, że opowiadanie jej pióra będzie świetne i nie myliłam się.\nNatomiast książek Magdaleny Witkiewicz nie czytałam jeszcze, aż wstyd przyznać, jednak opowiadanie utwierdziło mnie w przekonaniu, że powinnam to jak najszybciej zmienić. 🙂\nAntologię polecam wszystkim, którzy lubią literaturę obyczajową i chcą przeczytać coś ciekawego, świątecznego w krótszej formie.\nDodana przez Martyna B. w dniu 2020-12-28\nJesteśmy już po świętach, ale dla tych którzy obchodzą urodziny w najbliższym czasie można sprezentować tę książkę. Myślę, że byłaby doskonałym prezentem dla osoby starszej, ponieważ te opowiadania są subtelne, historie są przedstawione w pięknej świątecznej aurze ☺ Wszystkie opowiadania mają wspólny przedmiot - kartkę, która albo gdzieś się zgubiła i przychodzi po kilku latach do właściciela, albo została przez kogoś schowana i dopiero teraz zostaje podrzucona. Kartka, która odmienia pogląd na przeszłości i przyszłość. Wyjaśnia, daje nadzieję, koi. Każde opowiadanie ma swój urok, daje poczucie cudów Bożonarodzeniowych oraz ukaja serce.\n"Czas jest pojęciem względnym. Dla jednych wiecznością jest całe życie, dla innych godzina. Jeśli nie potrafisz wykorzystać danej ci minuty, to zmarnujesz nawet ich nieskończoną liczbę" - Natasza Socha\nDodana przez Emilia T. w dniu 2020-12-28\nOkres na świąteczno-zimowe opowieści już w pełni. Na rynku dostępne są naprawdę piękne książki dla kobiet z zimą i świętami w tle. Sympatycy tego typu lektur nie mają więc powodów do narzekań. Doskonałym przykładem lekkiej i przyjemnej publikacji ze świątecznym tłem jest antologia "PS I życzę Ci dużo miłości" dostępna w ofercie księgarni Tania Książka. Znalazłam w niej historie napisane przez doskonale znane mi i lubiane rodzime autorki takie jak Magdalena Witkiewicz, Agnieszka Krawczyk, Agnieszka Lingas-Łoniewska, Natasza Socha, Ilona Gołębiewska, Magda Knedler, Małgorzata Warda i Katarzyna Misiołek. Z twórczością pisarek miałam okazję zetknąć się już wcześniej czy to w przypadku podobnych opowiadań czy też dłuższych powieści, dlatego tym chętniej sięgnęłam po ten właśnie zbiór...\nW publikacji jak wspomniałam wcześniej znajdziemy nie jedno, a aż osiem zimowych opowiadań ośmiu różnych autorek. Choć każde z nich wyszło spod ręki innej pisarki łączy je motyw przewodni jakim jest stara widokówka z życzeniami świątecznymi. Kartka, która przepadła gdzieś w przeszłości dziwnym trafem trafia w ręce adresata, czasem innych bliskich mu osób i jest powodem zmian, odkrycia jakiś sekretów, pogodzenia się z przeszłością, podjęcia ważnych decyzji i otwarciem się na miłość...\nDla przykładu pierwsza historia jaką znajdziemy otwierając książkę napisana została przez Magdalenę Witkiewicz i nosi tytuł "Tajemnica starej szuflady". Jest to historia pisarza, który zupełnie stracił wenę i od dwóch lat nie potrafił napisać nic co uważałby za interesujące i warte wydania oraz kobiety, która czuła się samotna i pragnęła miłości, rodziny i stabilizacji. Niedawno zmarła jej ukochana prababcia z którą była bardzo związana. Co ciekawe babcia obiecała jej przed śmiercią, że jeżeli ta przed trzydziestką nie znajdzie sobie męża, sama go dla niej znajdzie. Okazało się, że dotrzymała słowa, a pomogła w tym stara szuflada i skarby jakie skrywała...\nInnym przykładem jest opowiadanie Agnieszki Krawczyk pt. "Co podpowiada los". Tym razem do adresatki dociera kartka wysłana do niej dziesięć lat temu. Wtedy to bohaterka odkrywając romans chłopaka rozstała się z nim zamykając się na wszelkie tłumaczenia z jego strony. Niestety niedopowiedzenia po latach bardzo jej ciążyły. Bodźcem do działania okazała się wspomniana kartka z przeprosinami, którą otrzymała po latach i która pozwoliła jej dopiąć sprawy z przeszłości na ostatni guzik, a jednocześnie otworzyła furtkę na nowy związek i optymistyczną przyszłość...\nTakich historii w tym magicznym zbiorku jest wiele. Każda oczywiście inna choć losy wszystkich bohaterów mają jakiś związek ze starymi pocztówkami ze świątecznymi życzeniami, a ich akcja rozgrywa się w okolicach Świąt Bożego Narodzenia. Za każdym razem w bohaterach dokonuje się jakaś ważna przemiana, podejmowane są ważne decyzje i życie wszystkich bez wyjątku nabiera cieplejszych kolorów. Takie lektury czyta się niebywale szybko i przyjemnie, szczególnie że obrazują zwyczajnych ludzi, historie, które mogłyby przytrafić się każdemu z nas. Dodatkowo akcja osadzona jest w szczególnym czasie, kiedy to serca ludzi otwierają się i każdy patrzy na świat trochę inaczej niż zwykle...\nZdecydowanie jest to lektura, która wywarła na mnie bardzo dobre wrażenie. Bardzo lubię świąteczne opowiadania i ten tytuł zaliczam do tych naprawdę udanych i wartych polecenia. Publikacja idealnie sprawdzi się w chłodne zimowe wieczory, niekoniecznie tylko te świąteczne. Póki jednak pozostajemy jeszcze w klimacie świąt warto się za nią rozejrzeć. Mieszanka stylów, różnorodność bohaterów i jedyny w swoim rodzaju bożonarodzeniowy klimat sprawiają, że lektura ta nie pozwoli się Wam od niej oderwać. Gorąco polecam ;)\nLekka, przyjemna i wciągająca lektura w sam raz na długie, zimowe wieczory. Tak w skrócie mogłbym opisać książkę PS I życzę Ci dużo miłości. Przeczytałem kilka książek Nataszy Sochy, które bardzo przypadły mi do gustu, dlatego kiedy zobaczyłem jej nazwisko na nowej pozycji, stwierdziłem, że muszę ją mieć. Kupiłem i nie zawiodłam się. Różne perypetie miłosne, połączone z atmosferą Świąt, tworzą niesamowity klimat i sprawiają, że nie można oderwać się od lektury... Osiem opowiadań, ośmiu różnych bohaterów, a wspólny mianownik to święta i miłość. Nie ukrywam, że kilkukrotnie miałem łzy w oczach. Uwielbiam klimat świat i ta książka pozwoliła mi go poczuć, a przy tym uzmysłowiła, że nie warto tracić nadziei, bo wszystko może się zdarzyć.\nDodana przez Patrycja C. w dniu 2020-12-20\n"PS I życzę Ci dużo miłości" to zbiór ośmiu opowiadań napisanych przez polskie autorki. Jest to moja pierwsza przeczytana antologia i z pewnością nie ostatnia! Opowiadania są krótkimi tekstami, które czyta się bardzo szybko, a dzięki temu są one idealną propozycją do przeczytania w tak zwanym "międzyczasie" w ciągu dnia w ramach relaksu, czy też odpoczynku od codziennych obowiązków domowych. Biorąc do ręki tę książkę, liczyłam przede wszystkim na to, że na jej kartach znajdę piękne, romantyczne, pełne ciepła i miłości historie, które delikatnie wprawią mnie w ten wyjątkowy świąteczny klimat. ❄🎄I moje oczekiwania jak najbardziej zostały spełnione! Wszystkie opowieści zawarte w tej antologii zauroczyły mnie swą treścią! Może w większości była ona nieco przewidywalna, jednak ani trochę nie odebrało mi to przyjemności z czytania. 😍 W większym lub mniejszym stopniu każde z przedstawionych opowiadań przypadło mi do gustu, a dodatkowo miały one w sobie pewnego rodzaju magię i wdzięk, które mnie urzekły. Historie zupełnie różne, ale jednak podobne, bo połączone motywem zaginionej przed laty kartki z życzeniami świątecznymi, która z różnych przyczyn nie trafiła na czas do swojego adresata. Bardzo się cieszę, że zdecydowałam się sięgnąć po tę pozycję również dlatego, iż poznałam autorki, których pióra wcześniej nie miałam okazji odkryć, a które swoim stylem pisania zainteresowały mnie na tyle, że w przyszłości na pewno będę chciała zapoznać się bliżej z ich twórczością. 😊\nKażde opowiadanie miało w sobie "to coś". Jednak z tych ośmiu tytułów chciałabym szczególnie wyróżnić cztery, które najbardziej zapadły mi w pamięć. A są to:\nPrzepiękna i bardzo dojrzała historia, która mnie poruszyła i wzruszyła do łez, a zakończenie pozostawiło po sobie niedosyt. Z miłą chęcią przeczytałabym rozwinięcie i ciąg dalszy tej opowieści!\n⭐"Strzał w serce"\nTo kolejne opowiadanie, które skradło moje serce i bardzo chciałabym poznać jego rozwinięcie w formie książki! Historia niezwykle romantyczna, pełna uroku, jak również namacalnych emocji, które czułam i przeżywałam razem z bohaterami. W tej opowieści poczułam też piękno i magiczność okresu Świąt Bożego Narodzenia.\n⭐"Medalion z szafirem"\nTutaj autorka urzekła mnie idealnie dopracowanym pomysłem, który uważam, że jest idealnym materiałem na książkę! I mam głęboką nadzieję, że taka powstanie! Zżyłam się bardzo mocno z bohaterami tego opowiadania i przy zakończeniu poczułam smutek i żal, że muszę się już z nimi rozstać! Cudowna historia z ważnym przesłaniem o dawaniu drugiej szansy.\n⭐"Co podpowiada los"\nBardzo przyjemna, ale też smutna i pełna trudnych wspomnień historia, która mówi o tym, że czasami, abyśmy mogli ruszyć do przodu, potrzebujemy zamknąć pewne sprawy z przeszłości, które nie dają nam spokoju ducha. Przyznam szczerze, że zakończenie tego opowiadania nie do końca mnie usatysfakcjonowało i tutaj również widzę spory potencjał na rozwinięcie i ciąg dalszy tej historii.\nMoja ocena 8/10 💙\nŚwiąteczne książki mają swój urok, taki, którego nie sposób powstrzymać, czy bezpodstawnie odebrać. Lubię czytać antologię, mówią one o tym, że polskie autorki mają nam wiele do przekazania i ukazania. Tym razem osiem autorek zebrało się stworzyć swój prezent dla nas czytelników. Ciężko jest recenzować antologię, jednak nie ma rzeczy niemożliwych. Muszę przyznać, że z piórem kilku pań spotkałam się po raz pierwszy, jakie było to spotkanie? Co odnajdziemy w tej antologii?\nW gronie autorek tworzących antologię „PS I życzę ci dużo miłości” znalazły się: Magdalena Witkiewicz, Agnieszka Krawczyk, Agnieszka Lingas-Łoniewska, Ilona Gołębiewska, Magda Knedler, Natasza Socha, Małgorzata Warda oraz Katarzyna Misiołek. Każde napisane przez opowiadanie różni się od poprzedniego, zabiera nas w zupełnie inne miejsce ukazując fragmenty życia stworzonych bohaterów. Agnieszka Krawczyk opowiada nam o białej Krynicy, gdzie bohaterka jej opowiadania Gosia, która próbuje odkryć tajemnicę dziwnej kartki, którą otrzymała i to po dziesięciu latach. Na kartce znajdowały się przeprosiny, jednak dziewczyna nie potrafi skojarzyć sytuacji, a że w końcu daje się ponieść ciekawości, mogą tego wyniknąć różne rzeczy. Jeśli chodzi o Agnieszkę Lingas-Łoniewską, napisała opowiadanie o mężczyźnie, który powrócił z misji w Afganistanie i nie jest w nastroju do świętowania, natomiast jego krewni nie odpuszczają i zabierają go na świąteczną imprezę, której finał będzie nieoczekiwany. To bardzo wzruszająca historia, która z pewnością na długo zagości w moim sercu. Natasza Socha opowiada nam o Poli, młodej kobiecie, która odnalazła wiekowe znalezisko, list pewnej kobiety do ukochanego, czy para związała się wspólnie? A może nadal czeka na to ważne spotkanie? Jak rozegrała to autorka?\nIlona Gołębiewska zabiera nas w podróż ku własnej ścieżce, bohaterowie jej opowiadania Muszą stanąć twarzą w twarz z kimś, kto kiedyś ich oszukał, czy otrzyma szansę na wybaczenie? Magda Knedler ukazuje, że miłość może spotkać każdego, nawet w najbardziej trudnych miejscach potrafi się narodzić, jak na przykład pomiędzy dwójką dzieci z domu dziecka. Małgorzata Warda opowiada historię kobiety, która błąkała się po wielu rodzinach zastępczych oraz pewnego listu napisanego do Mikołaja, radzę Wam zaopatrzyć się w pudełko pełne chusteczek, bo przy czytaniu tej antologii będzie Wam potrzebne. Katarzyna Misiołek pokazuje nam, że życie bywa różne, czasem można odnaleźć coś, co sprawi, że zaczniemy rozważać i tęsknić za czymś, co mogłoby się wydarzyć, a może nadal ma szanse? Magdalena Witkiewicz natomiast ukazuje nam, że stale meble mają swoją historię, w środku jednego z nich znajdzie się list pisany przez Niemca do Polki, bardzo wiele lat temu. Czy finał tej historii był szczęśliwy?\nW antologii „PS I życzę ci dużo miłości” mamy tematykę bardzo zróżnicowaną, jednak w każdym z opowiadań znajdzie się coś, co sprawi, że chwyci czytelnika za serce, zwłaszcza, że bohaterowie mogą przypominać nas samych, albo osoby nam bliskie. Najważniejsze, co jest w życiu człowieka to miłość i o tym nie powinniśmy zapominać.\nDodana przez Agnieszka M. w dniu 2020-12-05\n@magdalenawitkiewicz w opowieści "Tajemnice starej szuflady" w magiczny sposób opowiada o ingerowaniu kogoś z zaświatów w nasze życie.\n@[Adres usunięty]zyk w "Co podpowiada los "rozwodzi się nad związkami Gośki. Czy warto wracać do przeszłości?\n@lingasloniewska_writer w opowiadaniu "Strzał w serce" przedstawia nam żołnierza Aleksa, którzy zostaje wyciągnięty przez kuzyna i jego żonę na firmowe wczasy. Spotka go tam pewna niespodzianka, zrządzenie losu, strzał w serce...\n@nataszasocha w opowieści "Zapach pieczonych jabłek" ukazuje piękną historię miłości, która przetrwała lata.\n@ilona_golebiewska w "Medalionie z szafirem" pokazuje, że "czasami trzeba raz na zawsze zamknąć przeszłość i otworzyć się na to, co niesie nam wydarzenie przewidywalny los".\n@magdaknedler w opowiadaniu "Kłębek wskazidrożek" opowiada historię Marty i Marcina, dwójki przyjaciół z domu dziecka. Jedno wydarzenie, pewne słowa Marty ratują ich życie. Czy na długo?\n@wardamalgorzata poprzez opowieść "Zgubione życzenia" pokazuje, że jeśli pewne rzeczy trafiają w odpowiednie ręce, to wszystko dobrze się kończy.\nKatarzyna Misiołek w historii pod tytułem "Pocałunek pod jemiołą pokazuje, że choć życie pisze różne scenariusze, uczuć nie oszukasz.\nOsiem wspaniałych polskich autorek w ośmiu opowiadaniach ukazuje miłość, uczucia, moc, a wszystko owiane jest klimatem świątecznym, rodzinnym, magiczny.\nNiektóre opowiadania są do siebie zbliżone, jeśli chodzi o fabułę. Jest też jeden element wspólny, oczywiście oprócz miłości, to przeszłość, która powraca wraz z kartką świąteczną, listem, czy osobą z dawnych czasów.\nWszystkie opowiadania czytało mi się lekko, przyjemnie i z zaciekawieniem. A trzy z nich wzruszyły mnie do łez. Były to: "Strzał w serce" Agnieszki Lingas-Łoniewskiej, "Medalion z szafirem" Ilony Gołębiewskiej oraz "Kłębek wskazidrożek" Magdy Knedler.\nDodana przez Bookmiforever J. w dniu 2020-12-05\nŚwięta zbliżają się coraz bardziej i widać to zdecydowanie nie tylko w sklepach, na ulicach czy w reklamach. Widać to również na instagramie. Coraz więcej z nas sięga po Bożonarodzeniowe pozycje i z nostalgią wyczekuje tych pięknych dni.\nJa również dałam t porwać tej magicznej chwili, dlatego z przyjemnością sięgnęłam po świąteczna antologię. Zbiór opowiadań, których tematem stała się kartka świąteczna (niestety coraz rzadziej wysyłana tradycyjną pocztą). Każde z nich przestawia zupełnie inną historię, jednak wszystkie poruszają jakiś ważny temat. Myślę, że te opowiadania pozwalają przemyśleć wiele spraw i spojrzeć na upływający czas w innym świetle.\nOsobiście nie potrafię wyróżnić jednej, najpiękniejszej historii, ponieważ wszystkie trzymały poziom i były niezwykle wartościowe, pomimo że krótkie. Zachęcam Was do przeniesienia się do świata magii i choć przez krótką chwilę zatracenia się w tych niezwykłych opowieściach.\nDodana przez Anna S. w dniu 2020-12-01\nPierwszy grudnia to dla mnie początek nastrajania się do świąt - otwieranie kalendarzy adwentowych i czytanie świąteczno - zimowych opowieści.\nPierwsza z nich jest antologią z samymi sprawdzonymi nazwiskami na okładce, które dają mi pewność, że nic nie może pójść źle. Myślę, że to będzie wspaniały początek...\nMotywem przewodnim wszystkich opowiadań jest zabłąkana świąteczna kartka. Jeśli miałabym wymienić jakąś pisarkę, której książek najwięcej przeczytałam, byłaby to właśnie pani Magdalena Witkiewicz. A jej krótka, lecz bardzo przyjemna historyjka opowiada o tym jak prababcia zza grobu, Magdzie męża znalazła. Agnieszka Krawczyk proponuje nam namiętny związek zakończony burzliwym rozstaniem, cóż tak chciał los.\nAgnieszka Lingas- Łaniewska snuje historię o samotnym żołnierzu, którego trafiła strzała amora. A moja ulubiona autorka Natasza Socha, której ironiczne poczucie humoru uwielbiam, mówi o miłości, która czekała sześćdziesiąt lat na spełnienie. Pani Izabela Gołębiewska radzi, by raz na zawsze zamknąć przeszłość i otworzyć się na to co nowe. Niesamowitych wzruszeń dostarczyła mi Magda Knedler, a jeszcze większych Małgorzata Warda. Pani Kasia Misiołek udowadnia, że nigdy nie jest za późno na miłość.\n"PS i życzę Ci dużo miłości" to zbiór ośmiu świątecznych, ale też i romantycznych opowiadań autorstwa najlepszych polskich pisarek. Wszystko pochłonęłam w jedno popołudnie. Myślę, że wszystkie romantyczki będą bardzo zadowolone.\nDodana przez Paulina L. w dniu 2020-11-30\nOczywiście to też nie jest tak, że zupełnie nie kojarzę Autorek, które stworzyły dla nas te anegdoty. Miałam przyjemność spotkać panią Iloną Gołębiewską, panią Nataszę Sochę (w końcu miałam przedsmak jej talentu pisarskiego), jak i panią Agnieszkę Lingas – Łoniewską. Żaden incydent nie nie został z otwartym zakończeniem, więc to też popycha nas do wiary, że jednak szczęśliwe zakończenia nie są tylko wymysłem pisarzy. Liczę, że znowu będę mogła oddać się takiemu zbiorowi opowiadań od tych Autorek!\nAutor: Ilona Gołębiewska, Magdalena Knedler, Agnieszka Krawczyk, Agnieszka Lingas-Łoniewska, Katarzyna\nMisiołek, Natasza Socha, Małgorzata Warda, Magdalena Witkiewicz\nOsiem cudownych autorek i osiem cudownych opowieści o miłości. Każda autorka opisuje inną historię o innych osobach, a jedyne co je łączy to miłość i święta. Świetnie dopasowany klimat świąt nie pozwala nam zostawić lektury. Przyjemnie i szybko czytało mi się ją. Bardzo miło spędziłam z nią wieczór. Nie powiem Wam, które mi się najbardziej podobało, ponieważ wszystkie są genialne. Dodatki w lekturze dodają jej uroku. Okładka jest cudowna, więc zachęca do czytania.\nW tym roku jest wysyp zbiorów opowiadań na różne okazje. Postanowiłam zapoznać się z kolejnym świątecznym.\nPublikacja składa się z 8 opowiadań, w których główną rolę ogrywa kartka/list znaleziony/dostarczony po latach do adresata, który może sprawić, że dane niesnaski pójdą w zapomnienie. Większości zakończeń, niestety, domyśliłam się już zanim na dobre zostały one ujawnione.\nNajbardziej podobało mi się jednak opowiadania Ilony Gołębiewskiej za wyrazistą główną bohaterkę, Magdy Knedler za dążenie do realizacji celów i pomoc potrzebującym. Wszystkie one jednak były bardzo krótkie.\n,,PS I życzę Ci dużo miłości" Praca zbiorowa to dość przeciętny zbiór, z którym na spokojnie można zapoznać się w jedno popołudnie.\nDodana przez Sylwia R. w dniu 2020-11-26\n„PS życzę ci dużo miłości” jest to zbiór opowiadań, które wydawnictwo przysłało mi razem z książką "Grzeszne święta".Taki bonusik, który towarzyszył mi w ostatnim czasie co drugi niekiedy trzeci dzień, zazwyczaj do kawy lub w wolniejszym czasie w ciągu dnia. Te historie najlepiej czytać osobno, wtedy można czerpać z nich masę przyjemności i płynących refleksji.\nDla mnie każde opowiadanie było wyjątkowe, ciepłe, z masą miłości, szczere i subtelne. Tu wszystko miało swój pączek związany z listem bądź zagubioną pocztówką, która niekiedy trafiła do rąk bohaterów przypadkiem, albo odnajdywała się po kilku latach. Początkowo myślałam, że ta książka absolutnie nie jest dla mnie, że będzie za dobra, za cukierkowa i nie uda mi się z nią spędzić tak dobrze czasu jak z tą grzeszniejszą wersją. Powiem Wam kochani, że byłam miło zaskoczona, gdy zamknęłam ostatnią stronę. Zakochałam się w tych opowiadaniach, w tym co ze sobą niosą. Szkoda tylko, że są to aż tak krótkie historie, w niektórych przypadkach bardzo chciałabym widzieć jak potoczyły się losy bohaterów, jak im się żyje, czy czerpią każdą dobrą chwilę z życia, czy miłość i ich odkryte uczucia są nadal takie same, a może ewoluowały na wyższe poziomy.\nNie ważne czy byłyście w tym roku grzeczne czy grzeszne, myślę, że zbiór tych historii pozwoli Wam na masę przyjemności i dobrych chwil w otoczce bożonarodzeniowego czasu.\nPrzyjemności z czytania Moliki 😊\nDodana przez Paulina G. w dniu 2020-11-26\nMiłości tu było dużo.\nListów za dużo.\nPomysł zagubionych listów wydaje się być super. Ale gdy czyta się 10opówiadan o tej samej tematyce bywają męczące.\nGdy opowiadanie się rozwija i na prawdę robi się ciekawie zaraz się kończy i od nowa zaczynamy kolejna historię kolejnych bohaterów kolejny list.\nPierwsze 3 opowiadania super potrafiły wciągnąć i chciało się czytać ale czytając dalej ja miałam już dość.\nPodejścia do książki robiłam 2 .\nI szczerze chciałam mieć już książkę za sobą. Gdyby było mniej tych opowiadań i bardziej rozbudowane książka jak dla mnie byłaby interesująca.\nKsiążka fajna pod warunkiem że nie czyta się jej ciągiem. Najlepiej pomiędzy opowiadaniami robić sobie przerwę i wrócić do kolejnych po czasie by nie mieć dość jednej tematyki .\nListy zaginione odnajdują się po latach, listy zaswiatow, listy które przypadkiem trafiają w nasze ręce. Jak list potrafi połączyć ludzi ze sobą. Świąt tu dużo nie było jak dla mnie.\nDodana przez Anna P. w dniu 2020-11-25\n***Będę Twym Aniołem Stróżem ***\nCo może się wydarzyć,kiedy zaginiona dawno temu kartka z życzeniami świątecznymi trafi nareszcie do adresata?\nCzy napisane na niej słowa mogą obudzić dawno zapomniane uczucie?\nCzy może...dzięki tej kartce dwoje samotnych ludzi odnajdzie własne szczęście?\n,,P.S.I życzę Ci dużo miłości" to zbiór cudownych i sentymentalnych opowiadań o ludzkich uczuciach: pragnieniu miłości,samotności i tęsknocie,ale również o radości,szczęściu i pięknie Bożego Narodzenia.\nMagia uczuć wylewa się z każdej kartki wzbudzając w nas melancholię i całą paletę emocji.\nKtoś powie,że te historie są przesłodzone i dobrze się kończą.\nAle taka właśnie jest ich rola.\nMają wlewać miód w nasze serduszka i pozwolić nam zapomnieć o trudach dnia codziennego.\nNiektórym zaś...niektórym mają przynieść tak bardzo potrzebną nadzieję,że wszystko co dobre jeszcze przed nimi i gdzieś tam jest ktoś,kto na nich czeka.\nDodana przez Agnieszka B. w dniu 2020-11-25\n"PS i życzę Ci dużo miłości" to zbiór 8 opowiadań polskich autorek. Pierwsza myśl, jaka przyszła mi do głowy to określenie "królowe obyczajówek".👑🙂 Główną tematyką we wszystkich historiach jest oczywiście Boże Narodzenie, ale gdy głębiej się nad tym wszystkim zastanowimy to dostrzeżemy, że wspólnym mianownikiem w tych opowiadaniach są nie tylko święta. Tematem przewodnim są zagubione pocztówki i listy z minionych lat, które odnajdują w tym magicznym czasie, jakim są święta i trafiają w ręce swoich adresatów. Co do samej książki i jej środka to niektóre opowiadania są trochę przewidywalne, ale chyba taki ich urok. Sami wiecie... święta i te sprawy. Magia świąt, cuda... tu nie ma miejsca na złe zakończenie i smutki. Tu każda miłość znajdzie swój pozytywny finał, choć niektórzy muszą na to uczucie trochę poczekać, czasem nawet całe życie... Pierwszy raz trudno mi wybrać mojego faworyta z grona opowiadań, bo wszystkie te historie jakby nie patrząc są bardzo podobne do siebie, więc wybór jest trudny i ciężko wybrać najlepszą historie. Przy okazji chciałam zaznaczyć, że pierwszy raz zetknęłam się, że w książce tego typu nie ma słabych punktów. Wszystkie te historie trzymają równy poziom i mam problem by wskazać tzw. zakalca, więc za to też duży plus. Moim zdaniem książka lekka i przyjemna, idealna na czytanie pod kocem w zimowy wieczór.📚🎁🎄\nDodana przez Joanna K. w dniu 2020-11-17\nSezon na świąteczne powieści uważam za otwarty! 💖 Zazwyczaj pierwszego grudnia startowałam z ich czytaniem, ale po co się wstrzymywać, jeśli można ten magiczny czas oczekiwania przedłużyć o kilka dni. 🤩\nDziś mam dla Was cudowny zbiór ośmiu opowiadań naszych polskich znakomitych autorek. Magia świąt, miłość i tęsknota, wszystko to sprawia, że są one pełne ciepła i wzruszają do łez. Ich wspólnym mianownikiem jest kartka świąteczna, zagubiona przed laty, która nie trafiła w odpowiednim czasie do adresata. Czy moc zapisanych dawno słów wciąż działa i jest w stanie odmienić czyjś los? 💌\nKażda historia jest wyjątkowa i piękna, z pewnością znajdziecie tu coś dla siebie! 🥰\nIdealna propozycja na chłodne, ponure wieczory pod kocykiem z kubkiem gorącej czekolady. 🧡 Świetny pomysł na mikołajkowy prezent dla bliskiej osoby lub dla siebie samej. ☺ Polecam serdecznie! 😍\nDodana przez Elżbieta S. w dniu 2020-11-17\n„PS i życzę Ci dużo miłości” to zbiór 8 opowiadań, w których każde z bohaterów jest inne. Ma inną przeszłość, lecz łączy ich jedna, jedyna kartka lub list. Który przeszłością namacalnie rysuję przyszłość. Święta to nie tylko czas błogiego lenistwa, to czas w, którym bardzo często rysuje się przed nami to czego już doświadczyliśmy. Wzbudza w nas tęsknotę, smutek, nadzieję… Autorek tych powieści nie trzeba chyba nikomu przedstawiać. Każda z nich swoim stylem mnie urzekła.\nPani Katarzyna Misiołek swoją opowieścią przekazała, że na miłość nigdy nie jest za późno. A ta prawdziwa, szczera przetrwa wiele lat. Zachwyciłam się, również powieścią Pani Agnieszki Lingas Łoniewskiej, której opowiadanie jako jedyne mogłam przeczytać z perspektywy mężczyzny. Pani Magdą Knedler zaintrygowała mnie i sprawiła, że przepadłam… I powiem, że chciałabym więcej ❤. Ciężko wybrać które opowiadanie jest najlepsze. Wszystkie są na wysokim poziomie. Dały mi to czego oczekiwałam. Świąteczny klimat, historię które wzbudziły we mnie mnóstwo emocji. Cieszyłam się, łza wzruszenia również popłynęła po policzku. Zapach pierników, igliwia roztaczał się w moim umyśle, a miłość rozświetlała mi cudowny czas spędzony z tą książką. Cóż więcej potrzeba? Polecam gorąco ❤.\nCzy wierzycie w to, że w święta dzieją się cuda i nawet najskrytsze marzenia mogą się spełnić?🌠\nJeżeli nie, to koniecznie przeczytajcie tą cudowną antologię.\nOsiem znakomitym pisarek, które stworzyły niesamowicie piękne opowiadania dzięki którym powraca nadzieja na lepsze jutro ❤\nPiękne opowiadania o miłości w których poznamy:\n- przypadkowo odnaleziony skarb, ukryty przez dziesiątki lat w starej komodzie,\n- oszustwo, przez które nikt nie zazna szczęścia na długie lata,\n- wymazanie z pamięci cudownej osoby, przez tragiczne w skutkach wydarzenia,\n- miłość która odnalazła się po wielu latach pełnych tęsknoty,\n- medalion, który jest kluczem do pewnego zagubionego i niezwykle upartego serca,\n- miłość, która ze względów moralnych nie powinna mieć miejsca, a jednak nic nie przynosi jej ukojenia i zapomnienia,\n- niezwykła dziewczynka, która swoją wiarą w cuda być może zyska nowe życie,\n- porzucona książka, która jest kluczem do pewnego serca.\nMoi drodzy, te opowiadania wycisnęły ze mnie łzy radości, wzruszenia, ale także pewnej zadumy i refleksji nad swoim życiem. Dziękuję Wam moje drogie autorki, za tak niesamowitą i cudowną podróż w głąb marzeń. Jestem pewna, że tak jak na kartach tej historii, tak i w rzeczywistości zdarzają się cuda jeśli się w nie głęboko wierzy. Uwielbiam takie magiczne książki i pomimo tego, że nie ocenia się książki po okładce, to ja gdy tylko ją ujrzałam wiedziałam, że z pewnością skradnie moje serce. Myślę, że ta książka będzie idealna na jesienne i zimowe wieczory.\nDodana przez Kornelia K. w dniu 2020-11-14\nW tym roku nieco wcześniej wprowadziłam się w nastrój świąteczny, a to dzięki nowej książce Wydawnictwa Muza „PS. I życzę Ci dużo miłości” i mam nadzieję, że do końca roku utrzymam się w tym nastroju. Niewiele jest takich książek „okołoświątecznych” które rzeczywiście potrafią wywołać ten euforyczny, bożonarodzeniowy nastrój, jednak autorkom, które napisały opowiadania do tej książki udało się to wybitnie. Co ciekawe został im narzucony motyw przewodni każdego opowiadania – to zaginiona kartka świąteczna lub list, który adresat, bądź jakaś inna osoba, która adresata będzie szukać, odkrywa po latach. Te listy, kartki przeczytane po latach zmieniają życie głównych bohaterów, niejednokrotnie okazują się trybikiem, który nadał życiu inny bieg. Te opowiadania są cudowne, przepełnione uczuciami, niejednokrotnie nostalgiczne, wywołujące wzruszenie i łzy. Pomimo tego iż to krótka forma literacka to autorki dopracowały je w każdym szczególe.\nDwa opowiadania mnie rozłożyły na łopatki, to opowiadania pani Magdy Knedler i pani Małgorzaty Warda i choć do tej pory nie czytałam nic ich autorstwa to po przeczytaniu historii przez nie napisanych na pewno sięgnę po ich książki.\nWłaśnie zbiór takich opowiadań różnych autorów to też świetna okazja do zapoznania się z twórczością tych, których książek jeszcze nie czytaliśmy.\nJeżeli chcecie poczuj nastrój świąteczny to polecam z całego serca tą książkę, nie zawiedziecie się.\nDodana przez Beata W. w dniu 2020-11-11\n"P.S I życzę Ci dużo miłości"\nKsiążka, która jest zbiorem opowiadań znakomitych autorów, a każda historia ma w sobie wątek świątecznej kartki. Lecz nie każda, kartka od razu trafia do adresata, mijają dni, tygodnie a nawet lata, aż nagle jeden list przewraca życie bohaterów do góry nogami. Opowiadania w tejże antologii, przedstawiają romantyczne historię, które są przeplatane niefortunnymi zdarzeniami losu. "Tajemnica starej szuflady" i "Strzał w serce" najbardziej zapadły mi w pamięć. Historię napisane w tych opowiadaniach, były niezwykle. List, który od lat leżał zamknięty, doprowadził bohaterów do spotkania, które kompletnie zmieniło ich życie, a wszystko dzięki pomocy z niebios Baby Magi. W kolejnym opowiadaniu, przypadkowe spotkanie, otrzymany list z wieloletnim opóźnieniem i miłość, która zrodziła się w dzieciństwie, po latach mogła w końcu zaistnieć. Oczywiście reszta opowiadań, też była w klimacie świątecznym, odnalezionych listach i romantycznych historiach. Książka idealna na świąteczne wieczory, przy choince. Cudownie wprowadza magię świąt i świątecznych cudów.\nDodana przez Kasia P. w dniu 2020-11-09\nDodana przez Paula O. w dniu 2020-11-09\nFenomenalna książka. Bardzo nostalgiczna. 8 różnych opowiadań, każde cudowne na swój sposób. Polecam.\nAutorki antologii "Ps I życzę Ci dużo miłości" miały chyba jakiś plan albo wytyczne😅, bo praktycznie wszystkie historie opierają się na motywie pocztówki. Takiej zwykłej najzwyklejszej, która stanowi preludium do każdej kolejnej opowieści. Dzięki temu każda historia staje się magiczna i tajemnicza. Dodatkowo wszystko osnute świąteczną atmosferą.\nOsiem znanych polskich autorek to osiem smutnych, a zarazem wzbudzających nadzieję opowiadań, głównie o utraconej miłości. Miłości, która czeka za rogiem, ale jeszcze nikt nie podjął odpowiednich kroków, by sięgnąć po nią w całości. Jednak święta to czas cudów, przemyśleń, podejmowania decyzji sercem, a nie głową. To właśnie serce rwie się tam, gdzie czeka na nas szczęście. Warto go czasem posłuchać. Nie ważne, czy za rok, czy za 10 lat. Nigdy nie jest za późno na bycie szczęśliwym.\nTa antologia jest niezwykle nostalgiczna. Daje nam głębszy przekaz. Osobiście wydlużyłabym opowiadanie od Małgorzaty Wardy. Historia była bardzo ciekawa, ale bez zakończenia, które dawałoby nadzieję i wciąż myślami do niej wracam. Poza tym wszystkie były bardzo dobre i bez obaw mogę wam polecić całość. Szczególnie tym, którzy szukają czegoś spokojnego na jesienne zimne wieczory.\nDodana przez Agnieszka R. w dniu 2020-11-04\nDziś przychodzę do Was z recenzją ostatniej książki jaką udało mi się przeczytać w październiku. Jest to świąteczna antologia. „Antologia – czyli zbiór utworów lub ich fragmentów powiązanych wspólną tematyką albo należących do jednego gatunku literackiego […].” – definicja ze słownika języka polskiego PWN. Osiem opowiadań. Każde inne, każde wyjątkowe:\n1. Magdalena Witkiewicz "Tajemnica starej szuflady" - Bardzo ciepła historia z cudownym zakończeniem. O sile miłości, rodzinie oraz poszukiwaniu własnego Ja.\n2. Agnieszka Krawczyk "Co podpowiada los" - Opowieść o próbie nawiązania bliższej relacji, pomimo złamanego serca, o sile przyjaźni oraz bolesnym aczkolwiek bardzo potrzebnym powrocie do przeszłości.\n3. Agnieszka Lingas - Łoniewska - PTSD - syndrom stresu pourazowego. Próba poradzenia sobie z przeszłością. Siła miłości oraz moc więzów rodzinnych.\n4. Natasza Socha "Zapach pieczonych jabłek" – Przypadkowe znalezisko, ogromne ambicje, pęd za lepszym, poukładanym jak domek z kard życiem. Do tego tajemnica sprzed kilku dekad.\n5. Ilona Gołębiewska "Medaliony z szafirem" – Przyjaźń międzypokoleniowa. Chęć uniezależnienia się oraz spełnienia najskrytszych marzeń. Miłość sprzed kilkudziesięciu lat, utracone zaufanie oraz wścibska studentka aktorstwa.\n6. Magda Knedler "Kłębek wskazidrożek" – Bardzo trudna i mega kontrowersyjna miłość. Szczególnie w kraju katolickim. Zagubiony list oraz próba uszczęśliwienia rodziców kosztem własnego szczęścia. No i najważniejsze, odpowiedź na pytanie – czym jest Kłębek wskazidrożek?\n7. Małgorzata Warda "Zgubione życzenie" – Jak to się mówi „Stara miłość nie rdzewieje”. Kartka bez znaczka oraz adresata. Pomoc słabszym, którzy jej potrzebują.\n8. Katarzyna Misiołek "Pocałunek pod jemiołą" – Mówi się „żyj chwilą” i w tym przypadku chyba by się to sprawdziło. Nie warto odpuszczać bo miłość może przejść nam koło nosa, a niestety czasu nie da się cofnąć…\nPodsumowując jest to zbiór naprawdę pięknych opowiadań. Każde zachowane w klimacie około świątecznym. Historie są przepełnione ciepłem, miłością (niekiedy cierpką i gorzką, ale nadal piękną i wartą przeżycia). Przeszłość przeplata się z teraźniejszością. Idealna pozycja na chłodne zimowe wieczory aby usiąść pod kocykiem z kubkiem gorącej herbatki i zatracić się w cudownym świecie stworzonym przez znakomite polskie pisarki.\nDodana przez Sylwia S. w dniu 2020-11-02\nAutorzy: Agnieszka Krawczyk, Agnieszka Lingas-Łoniewska, Magdalena Witkiewicz, Małgorzata Warda, Natasza Socha, Katarzyna Misiołek, Ilona Gołębiewska, Magda Knedler\nPowiązane tematy: pomysł na prezent, Prezent na Walentynki dla Niej 2022 - Upominki dla dziewczyny, żony, Promocja na książki, Co przeczytać?, Książki w świątecznym klimacie, Last Minute, Wyprzedaż magazynowa, Uciekający rabat, Książki obyczajowe na prezent\n23,94 zł 42,90 zł Do koszyka dodaj do schowka\nTaniej o: 17,48 zł (44%)


Szybko, łatwo i skutecznie to iBiznesPlan - iBiznesPlan\nHome / biznes plan / iBiznesPlan / Szybko, łatwo i skutecznie to iBiznesPlan\nWitold Witecki października 05, 2011 biznes plan, iBiznesPlan\nBiznes plan to tego rodzaju dokument, który opracowywany jest sporadycznie. Impulsem do powstania większości biznes planów jest aktualna potrzeba związana z nowym pomysłem biznesowym. Biznes plan tworzony jest przez inwestora w celu sprawdzenia własnego pomysłu biznesowego, ale w zdecydowanej większości przypadków biznes plan opracowany jest ze względu na formalne wymogi instytucji do których inwestor zwraca się o wsparcie finansowe (pożyczka, kredyt czy dotacja).\nZwykle w przypadku, gdy inwestor napotyka na formalny wymóg przedstawienia biznes planu mamy do czynienia z dwoma problemami:\nczasem ... zbyt mało czasu na opracowanie,\n"nigdy tego nie robiłem" ... inwestor posiada tylko ogólną wiedzę na temat w jaki sposób stworzyć biznes plan i co powinno się w nim znajdować.\nW takim przypadku można sięgnąć po pomoc specjalisty. Takim specjalistą jest program iBiznesPlan. Przy pomocy programu iBiznesPlan:\nopracujemy kompletny biznes plan w ciągu kilku godzin\n... uporamy się z czasem !\nprogram ma zaimplementowany szablon, który zawiera wszystkie elementy biznes planu.\n... program sam skonstruuje kompletny szablon biznes planu, więc wiemy już jak opracować biznes plan !\nużytkownik wprowadza do programu tylko informacje dotyczące swojej inwestycji, sprzedaży i kosztów oraz podstawowe informacje o finansowaniu. Program ma zaimplementowane szablony z predefiniowaną treścią. Wystarczy tą treść tylko dostosować do swoich potrzeb.\n... program do minimum ogranicza rolę inwestora na etapie wpisywania właściwej treści dotyczącej konkretnego przedsięwzięcia biznesowego !\nSpecjalista iBiznesPlan umożliwia nie tylko wykonanie prostego biznes planu, ale również możemy przy jego pomocy opracować bardzo zaawansowane biznes plany.


Cekol Gładź szpachlowa C-45 Finisz 20 kg kupuj w OBI\nMożliwość przechowywania gotowej masy przez 2 tygodnie\nBiała gładź szpachlowa C-45 Finisz marki Cekol jest przeznaczona do przygotowywania ścian i sufitów wewnątrz suchych pomieszczeń. Sprawdzi się również na podłożach mineralnych, typu: cegła, beton, tynk gipsowy, tynk cementowy, tynk cementowo-wapienny, płyta gipsowo-kartonowa oraz akrylowe powłoki malarskie.\nGładź Cekol C-45 Finisz to mieszanka, powstała na bazie białych surowców naturalnych, środków modyfikujących oraz spoiw. Masa szpachlowa pozwoli uzyskać idealną powierzchnię przed malowaniem, a także powłokę dekoracyjną. Gładź po wyschnięciu można malować wszystkimi rodzajami farb. Białą zaprawę łatwo się szlifuje i nakłada mechanicznie przy pomocy agregatów i narzędzi natryskowych.\nPodłoże do nakładania gładzi szpachlowej\nZaprawa z wysokiej jakości minerałów powinna być nakładana na odpowiednio przygotowane podłoże. Powierzchnia powinna być zwarta, czysta i niezatłuszczona. Należy usunąć wszelkie farby, piasek oraz warstwy, niezwiązane z podłożem. Gładź szpachlowa sprawdzi się doskonale na powierzchniach z betonu, cegły, tynku gipsowego, cementowego, cementowo-wapiennego, płyt gipsowo-kartonowych i akrylowych powłok malarskich. Masę można przechowywać w szczelnie zamkniętym, oryginalnym opakowaniu, w suchym miejscu.\nPrzygotowanie białej zaprawy Cekol C-45 Finisz\nW opakowaniu znajduje się sucha mieszanką, którą należy wsypać do wody i dokładnie wymieszać do momentu uzyskania jednolitej, gęstej masy. Producent zaleca stosowanie 0,40 litra wody na 1 kg proszku. Zaprawa jest gotowa do użycia zaraz po wymieszaniu. Można z nią pracować przez 2 tygodnie od przygotowania, pod warunkiem prawidłowego przechowywania. Jednorazowo można nakładać warstwę o grubości max. 3 mm. Kolejną warstwę można nałożyć po wyschnięciu i stwardnieniu poprzedniej.


Gmail ma nowy interfejs graficzny - elektroda.pl\npseven 02 Lis 2011 10:46 2908 6\n#1 02 Lis 2011 10:46\nNa łamach oficjalnego bloga Gmail poinformowano o zakończeniu prac nad nowym interfejsem graficznym usługi.\nNowy wygląd usługi zapewnić ma m.in.: większą przejrzystość, ulepszony widok wątku, nowe sposoby dostosowania (w tym trzy nowe układy interfejsu o nazwach: „Wygodny”, „Zwarty” i „Kompaktowy”), proste wyszukiwanie i definiowanie filtrów, nowy sposób przechodzenia między Pocztą, Kontaktami i Listą Zadań oraz nowy, zawsze widoczny pasek narzędzi.\nWraz z aktualizacją przygotowano także nowe motywy, takie jak: „Drewno”, „Biurko”, „Plaża”, „Góry”, „Kamyki”, „Ocean”, „Planety”, „Darń” i inne.\nBy wprowadzić aktualizację w życie, należy nacisnąć znajdujący się w prawym, dolnym rogu ekranu przycisk „Przełącz się na nowy wygląd.”.\n#2 02 Lis 2011 14:05\n#3 02 Lis 2011 15:54\nA ja nie korzystam już z gmaila - jak się okazało że jak wyjechałem za granicę to odrazu dostawałem w cholerę spamu z miejsca gdzie byłem...paranoja.\n#4 02 Lis 2011 17:06\nMoim zdaniem całkowicie niepotrzebna zmiana. Szkoda że nie ma przycisku -1\n#5 02 Lis 2011 17:29\nW prawym górnym rogu wybierz:\nUkład interfejsu-> kompaktowy\ni wszystko staje się mniejsze tak jak wcześniej... zawsze takie zmiany powodują pewne niezadowolenie ze strony użytkowników... Znów trzeba się nauczyć obsługi\n#6 02 Lis 2011 21:32\nA mi się wydaje że celują bardziej w sprzęt z ekranem dotykowym.\n#7 03 Lis 2011 09:14\n- brak podświetlenia menu ("odebrane", "wysłane" itd), na tle z obrazkiem niektóre literki są nieczytelne, dobrze, że wiem co gdzie powinno być. niemniej jakaś ramka by się przydała, jak w liście tematów maili, takie coś półprzezroczystego. żeby mieć ładnie czytelne etykiety, a mam ich sporo, musiałem zmienić motyw, a szkoda.\n- duże przyciski nieprecyzyjnie oznaczone nad listą maili.. ale to już kwestia przyzwyczajenia\n- wreszcie można ukryć ten głupi czat i zadania, czy co to tam było.\n- ramka z listą maili. Może to i dziwne, ale to, że menu górne się nie przesuwa, ma swoje plusy, zawsze mamy dostęp do np. przypisania nowej etykiety, czy elementów z głównego menu na górze, chociaż ten suwak mógłby być normalny, ale nie jest tak źle\nPodobne tematy Gmail ma nowy interfejs graficzny\nprzygotowuje się do wprowadzenia w życie usprawnionego silnika generowania spersonalizowanych reklam w usłudze dostępu do poczty elektronicznej z poz... (2)\nW Gmail'u pojawiła się kolejna funkcja, która bardzo ułatwia obsługę poczty elektronicznej. Nowa funkcjonalność to podgląd wiadomości, wystarczy, że... (3)


Pobierz Win Bar 2.0.1 - download z PobierzGryProgramy.pl\nDarmowe programy - Internet - Programy Dodatki - Win Bar 2.0.1\nWinbar to aplikacja udostępniająca wiele przydatnych informacji na temat systemu. Zawiera mnóstwo funkcji w tym zegar, zużycie pamięci, transfer internetowy, datę i wiele innych. WinBar do pobrania z naszego serwisu to wersja 32-bitowa, najnowszą 64-bitową wersję znajdziesz na stronie producenta.\nProducent Shock Media\nFastestChrome to ciekawy dodatek dla użytkowników przeglądarki Chrome. FastestChrome udostępnia definicje i znaczenia określonych słów. Wystarczy zaznaczyć słowo i nacisnąć prawy przycisk myszy. W małym okienku wyświetli się definicja pobrana z serwisu Wikipedia, nie trzeba nic...\nWięcej o FastestChrome


Warunki proponowane przez Super-Apartamenty wyróżniają się wśród oferty standardowych mieszkań do wynajęcia i hoteli w centrum Poznania. Co sprawia, że w stolicy województwa wielkopolskiego nie mamy dla siebie konkurencji?\nNajwiększym walorem wynajmowanych przez nas lokali jest ich wysoki standard. Przebywanie w starannie umeblowanych, dopracowanych w najmniejszych szczegółach wnętrzach jest prawdziwą przyjemnością. Apartamenty zostały urządzone przez wziętych designerów, co widoczne jest od razu po przekroczeniu progu mieszkania. Wszystkie apartamenty zlokalizowane są w ścisłym centrum miasta. Bliskość rynku, licznych muzeów, wysokiej klasy restauracji, klubów i Międzynarodowych Targów Poznańskich sprawia, że w naszych apartamentach chętnie zatrzymują się zarówno biznesmeni odwiedzający Wielkopolskę w celach służbowych, jak i amatorzy weekendowego zwiedzania i korzystania z uroków nocnego życia.\nPoznań jest jednym z najjaśniej błyszczących punktów na mapie naszego kraju. Położona w malowniczej, nadwarciańskiej scenerii stolica województwa wielkopolskiego przyciąga licznymi atrakcjami masę turystów. Tętniąca życiem w okresie letnim Malta stanowiąca urokliwe centrum życia kulturalnego Poznania, ratusz ze znanymi w całej Polsce koziołkami, największa w Polsce palmiarnia, ogrody zoologiczne, muzea, klimatyczna galeria handlowa Stary Browar to tylko nieliczna część tego, co ma do zaoferowania Poznań. Zanim wyruszysz do serca Wielkopolski, warto zarezerwować nocleg. Gdzie najlepiej zakwaterować się w Poznaniu? Apartament to zdecydowanie wybór komfortu, przestrzeni, a także niezależności.


Ze środka melancholii | Moje zapiski nieuczesane...\nZe środka melancholii\nOpublikowano 27 października 2016 Autor: mariol-mm\nZawsze chciałam być pisarką. Najlepiej wielką, o przenikliwym otwartym umyśle by mogły w nim powstawać historie jeszcze przez nikogo nie wymyślone, a które wiodły by moich czytelników w przestrzenie głębszych refleksji. Takie proste słowa, które stają się dla kogoś ważne. Od dziecka marzyłam aby być kiedyś wielką pisarką na przemian z tym aby być psychologiem. Nie stałam się ani jedną ani drugą. Moje nieudolne próby pisania przez całe życie jakiś najczęściej małych a nawet niskich lotów, form literackich trudno nawet podciągnąć pod literaturę. Psychologiem też nie jestem choć czasem ludzie zwracają się do mnie o radę, inny punkt widzenia różnych spraw lub zwyczajnie chcą się wygadać. Potrafię słuchać. Może czasami mam lekkie pióro ale to za mało, stanowczo za mało. A może umysł mam zbyt zamknięty by mogło powstać w nim coś na miarę wielkości. Nie wymyślam złotych myśli, które można rozwinąć, na poczekaniu. Przychodzą zawsze w najgorszych momentach, kiedy idę ulicą, podążam gdzieś by załatwiać jakieś sprawy i po powrocie do domu nic z moich myśli już nie zostaje. Czasem nawet bardzo mi tego żal. Nie powinno się zapominać tego co się ma w sobie i co w sobie powstaje a przede wszystkim tego, co jest ważne.\nKiedy jednak mam zamknięty umysł nie potrafię pisać, nie potrafię dzielić się sobą. Od jakiegoś czasu ten mój umysł jest zatrzaśnięty i nie mogę odnaleźć do niego klucza. Od wielu lat każdy rok przynosi w moim życiu tak dużo zmian, że od wielu lat marzę o jakieś stabilizacji, wręcz nudzie. Tak wiele się zmieniło od tamtej jesieni. Chyba mniej boję się tego co się ze mną stanie jak świadomości tego co mnie ominie. Rok temu dane mi było być, zobaczyć, poczuć i wzruszyć się do łez. Spełnić marzenie, stanąć nad grobem Morrisona i napić się wina na Placu Tertre na Montmartre. Potem było już tylko gorzej. Kolejny szpital, kolejny ból, strach i łzy aż w końcu kolejna znacznie cięższa operacja jaką przeszłam i kolejny wciąż nieprzemijający lęk bardziej spotęgowany bo bardziej poparty niekorzystnymi wynikami. Potrafię z siebie kpić i z mojej choroby ale chyba już coraz słabiej. Moja zaprzyjaźniona lekarka chcąc mnie pocieszyć, powiedziała, że przecież już sto razy miałam umrzeć a wciąż żyję. Jakby na przekór logice i rokowaniom. Całkiem jak z tym przepowiadanym końcem świata, który nie następuje. Cały on jest pełen zagonionych ludzi, walczących z deficytem czasu. Ja w ciągu jednego dnia musiałam przestać pracować, przerwać szkołę a właściwie ją rzucić. Mam nadmiar czasu i nienawidzę tego. To powoduje tylko za dużo myślenia. Istnieje takie powiedzenie: nie myśl za dużo bo stworzysz problem, którego jeszcze przed chwilą nie było. Miałabym czas na pisanie gdybym była wielką pisarką. Każdego dnia wydaje mi się, że już jestem bliska by znaleźć sposób na dalsze życie. Tak jakby jakaś klapka w głowie nie mogła się otworzyć i go uwolnić. Kiedy leciałam samolotem to bardzo zdziwiło mnie to, że ponad pułapem chmur jest bardzo jasno. Nawet jeśli leciałam późnym wieczorem i po wylądowaniu było ciemno, pochmurno i padał deszcz. Niby takie rzeczy to się wie ale jak się je widzi to jest zupełnie inna sprawa. To światło więc gdzieś tam jest, tylko chmury utrudniają jego dostęp. Swoista analogia. Jak napisał kiedyś Stachura, który siedzi w moich myślach wraz z innymi ważnymi dla mnie – „Każdy w sobie nosi te miliardy gwiazd, gasnących powoli jedna po drugiej, zjadanych przez troski, choroby, nieszczęścia i kataklizmy, ale dużo ich – gwiazd, niezliczenie, miliardy i jeszcze ciągle nowe się rodzą, i może to jest to właśnie, co trzyma nas. Może to jest to, ten ciężki cud, za sprawą którego udaje się jednak wyleźć z mroków jamy na powierzchnię, i żyje się dalej. Świeci się dalej.”\nNiestety jesteśmy niewolnikami własnych ograniczeń, ja jestem teraz bardziej niż kiedykolwiek i gasnę. Każdy człowiek to swoista plątanina potrzeb. Przesadnych, wydumanych, bardziej lub mniej uzasadnionych, a czasami takich w sam raz. Bywa, że jedyne szczęście jakie mnie spotyka to szczęście w nieszczęściu. Mogło być znacznie gorzej , prawda ? Tkwię w tej melancholii a do tego jesień wdziera się w duszę.\nI nic już nie jest takie samo.