Pokrewne dusze: sierpnia 2016\n„Burza w szkolnej szklance wody” śpiewająco\n"Nie pójdę do szkoły"\nKto taki ból pokona?\nI mam być cicha i skromna?\nA mnie nie wolno pisnąć?\nA mnie się nie docenia?\nA mnie się tylko wini?\nDrwina i plotka\nTo jedno, co mnie spotka!\nNie pójdę do szkoły,\nChoćby mnie łamali kołem!\nChoćby mnie ciągnęli wołem!\nChoć na torturach by mi przypalali piegi,\nChoćby igłami przeszywali drobnym ściegiem,\nChoćby żelazem rozpalonym bili w pięty,\nChoćby mnie prosił jakiś prorok albo święty,\nChoćby widelcem wywiercili w brzuchu dziurę,\nChoć sam Mateusz by mi zrobił awanturę.\nChoć między żmije by wrzucili mnie -\nPostanowiłam, że do szkoły -\nhttp://www.e-teatr.pl - program teatralny z tekstami piosenek i nagrodzonymi pracami plastycznymi\nAutor: Agnieszka Maruszewska o sierpnia 30, 2016 1 komentarz:\nPachnie i smakuje Zielonym Wzgórzem\nKiedy chleb z płaskurki grzecznie wyrastał w formie w cieple dzisiejszego wieczoru, zabrałam się za Ciasteczka przekładane, ze zbioru przepisów Maud. Trochę zmieniłam recepturę – ponieważ na orzechy włoskie jest jeszcze za wcześnie, a ubiegłoroczne zapasy dawno już się skończyły, ciastka posypałam zmielonymi migdałami.\nElaine i Kelly Crowford piszą w Kuchni z Zielonego Wzgórza:\n„Maud musiała bardzo lubić te ciastka, gdyż często wspomina w zapiskach, że przygotowywała ciasteczka warstwowe na rozmaite spotkania towarzyskie, w tym na ślub Marion Webb.”\n½ łyżeczki wanilii (½ laski)\n1 ½ szklanki mąki pszennej, tortowej\nMasło utrzeć z cukrem. Dodać jajka, wanilię, mąkę przesianą z solą i proszkiem do pieczenia. Wyłożyć na blachę (rozmiar ok. 23x33 cm).\n¾ szklanki siekanych orzechów włoskich (lub migdałów)\nUbić pianę, dodać cukier i wanilię. Rozsmarować na pierwszej warstwie. Posypać siekanymi orzechami / migdałami.\nPiec przez 30 minut w 180ºC. Po wyjęciu zaznaczyć na powierzchni porcje ciastek. Po wystudzeniu pokroić. Ja piekłam przez 20 minut – wierzch już się zrumienił, ale ciasto pod bezą było wilgotne, zaznaczyłam więc porcje i jeszcze przez 15 minut piekłam z włączoną tylko dolną grzałką.\nCiastka idealne! Połączenie miękkiego ciasta i chrupiącej bezy daje ciekawą strukturę. Trochę w tym przypominają ciasteczka krakowskie.\nP.S. Chleb zbiesił się i w piekarniku zaszalał do tego stopnia, że wyjęcie go z formy w całości było prawie niewykonalne - teraz nie trzeba go kroić ;), ale za to jak pachnie!!!\nElaine Crawford, Kelly Crawford; Kuchnia z Zielonego Wzgórza. Przepisy Lucy Maud Montgomery, Wydawnictwo Literackie, Kraków, 2007, ISBN: 978-83-08-0095-9\nAutor: Agnieszka Maruszewska o sierpnia 28, 2016 11 komentarzy:\nCzy wiemy coś o Rozalii Bernsteinowej? Odpowiedź na to pytanie jest krótka: „Niewiele”. Jedyną pewną informacją o tłumaczce jest spis tytułów książek, które przetłumaczyła. Najwcześniejszą powieścią tłumaczoną przez Rozalię Bernsteinową był Redaktor Lynge Knuta Hamsuna. Książka norweskiego pisarza ukazała się w 1893 roku, a już rok później wydało ją na ziemiach polskich wydawnictwo T. Paprockiego w przekładzie właśnie Bernsteinowej (wg Bibliografii Polskiej Karola Estreichera książkę wydano w 1895 roku, jednak już w czasopismach z listopada 1894, można znaleźć recenzje Redaktora). Ostatnim tytułem przetłumaczonym przez Rozalię Bernsteinową była Ania z Avonlea, wydana w 1924 roku. Jeśli założyć, że pierwszego tłumaczenia Bernsteinowa dokonała najwcześniej w wieku około 20 lat, to można szacować, że urodziła się najpóźniej na początku lat 70-tych XIX wieku. Czy to, że z cyklu o Ani, tylko dwie pierwsze części zostały przez nią przetłumaczone, należy wyjaśnić śmiercią tłumaczki? Miałaby wtedy co najmniej ok. 50 lat. Do tej pory w zbiorach bibliotek cyfrowych nie natknęłam się np. na jej nekrolog – bądź co bądź, książki o Ani Shirley cieszyły się dużą poczytnością, informacja o odejściu ich tłumaczki mogła być podana do publicznej wiadomości. A może Bernsteinowa w tym czasie wyemigrowała z rodziną? Następne części przełożyła już Janina Zawisza-Krasucka.\nBernsteinowa tłumaczyła w sumie z czterech języków obcych:\n- Historja o Cesi sierotce\n- Dzieciństwo mateczki, tej z nad dalekiego, cichego fjordu\n- Redaktor Lynge\n- Podróż do morza lodowatego\n- Pan Słota i panna Słoneczko\n- O czterech władcach ziemi: opowiadania\n- Dwunożny ujarzmiciel sił przyrody\n- Dziennik Julii\n- Przygoda Janka w wieczór wigilijny\n- Królowa elfów i inne powiastki : dla dzieci do lat 7\n- Przebudzenie się ogrodu\nW przedwojennych czasopismach dla dzieci (gł. Moim Pisemku wydawanym przez Michała Arcta) można także znaleźć opowiadania tłumaczone przez Bernsteinową (także z języków skandynawskich):\n- Czapka za talara\n- Myszka domowa i myszka polna\n- Płaszcz Józefa\n- Ojciec lis\nPoniżej zamieszczam zdjęcie z karty tytułowej z Podróży do morza lodowatego tłumaczonej przez Rozalię Bernsteinową.\nJak na tamte czasy, Rozalia Bernsteinowa (czy była żoną jakiegoś Bernsteina?; w niektórych archiwaliach bibliotek cyfrowych spotykałam się z pisownią: „Bernstein”), musiała odebrać gruntowne wykształcenie. Znajomość czterech języków obcych, w tym trzech należących do grupy trudniejszych do opanowania, nawet w dzisiejszych czasach nie jest czymś powszechnym. Gdzie się ich nauczyła? Może pochodziła z rodziny, która np. mieszkała w Skandynawii??\nA może nazwisko jest tylko pseudonimem? Albo imię, albo jedno i drugie!... Sprawdzałam w bibliotekach cyfrowych rekordy typu: „Róża Bernstein”, „Rachela Bernstein” (takie imiona pojawiają się w programach teatralnych do „Ań z Zielonego Wzgórza” wystawianych w różnych teatrach) – nie naprowadziło mnie to na żaden sensowny ślad.\nW świetle takich rozważań i skąpych informacji, równie prawdopodobną hipotezą może być to, że pod Rozalią Bernstein / ową kryje się nie tłumaczka, a tłumacz.\nAutorka artykułu opublikowanego w Guliwerze, pt. „Kim była Rozalia Bernsteinowa? (rozważania biograficzno-detektywistyczne)”, Dagmara Czarnota, uwzględniając nazwisko tłumaczki, poszukiwała informacji w niektórych stowarzyszeniach i forach zrzeszających społeczność żydowską – jednak bez rezultatu.\nByć może informacji dostarczyłyby archiwa państwowe (np. spisy ludności, akty ślubów, zgonów)...\nRozalia Bernsteinowa pozostawiła po sobie kilkanaście przekładów, z których dwa, chociaż zmieniane wraz z ewoluującym językiem, utrwaliły się w pamięci wielu następnych pokoleń polskich czytelników. I choć dom, który przygarnął Anię Shirley, ze wzgórzem nie ma nic wspólnego, dzisiaj trudno nam sobie wyobrazić, że Marchewka mieszkała gdzieś indziej, niż na Zielonym Wzgórzu.\nKoniecznie zajrzyjcie na blog Dom Echa/Echo Lodge:\nNarodowa Biblioteka Cyfrowa POLONA\nDagmara Czarnota, Kim była Rozalia-Bernsteinowa? (rozważania biograficzno-detektywistyczne), Guliwer, 3(113), 2015\nAutor: Agnieszka Maruszewska o sierpnia 28, 2016 21 komentarzy:\nO kolejnej produkcji RKO\nChoć w polskich kinach przedwojennych filmów o Ani Shirley nigdy nie pokazywano, prasa społeczno-kulturalna pisała o tych ekranizacjach. W jednym z numerów warszawskiego tygodnika Świat, z 20 maja 1939 roku, w artykule Świat Filmu można było przeczytać taką informację:\nANIA Z POD PŁACZĄCYCH WIERZB\n„Ania z pod płaczących wierzb” – powieść L. M. Montgomery została zakupiona przez wytwórnię RKO. dla zrealizowania jej na filmie z Ann Shirley w roli głównej. RKO. zastrzegło sobie równocześnie prawa do wszystkich książek, które słynna powieściopisarka napisze w najbliższym czasie.\nNazwisko Montgomery jest doskonale znane w świecie literackim w Ameryce i Europie. Słynna książka tej powieściopisarki p. t. „Ania z Zielonego Wzgórza”, tłumaczona prawie na wszystkie języki świata, znalazła swój wyraz w transpozycji filmowej w roku 1935. Film ten stworzył w Ameryce nową wielką gwiazdę, pokazując światu 15-letnią Ann Shirley jako całkowicie „dojrzałą” gwiazdę.\n„Ania z pod płaczących wierzb” to nowa powieść Montgomery, której to powieści wróżą równie wielkie powodzenie jak „Ani z zielonego wzgórza”\nFilm, o którym mowa, miał swoją premierę w 1940 roku. Wytwórnia RKO Radio Pictures obsadziła w roli głównej odtwórczynię roli Ani z ekranizacji pierwszej części cyklu, Dawn Evelyeen Paris – występującej już wtedy pod pseudonimem Ann Shirley. Rolę Gilberta zagrał Patric Knowles.\nZwraca uwagę samodzielne tłumaczenie tytułu przez autora artykułu. Powieść, na podstawie której zrobiono opisywany film, ukazała się w 1936 roku. Wydania amerykańskie i kanadyjskie nosiły tytuł „Anne of Windy Poplars” (wydawcy zażądali zmiany pierwotnej wersji z uwagi na podobieństwo do The Wind in the Willows Kennetha Grahame’a). Wydania m.in. brytyjskie nosiły oryginalny tytuł, nadany przez autorkę: „Anne of Windy Willows”. Podobna sytuacja miała miejsce z tytułami filmów. Autor powyższego artykułu przetłumaczył więc brytyjski tytuł ekranizacji.\nPierwsze polskie tłumaczenie tej części serii o Ani ukazało się dopiero w 1977 roku nakładem Naszej Księgarni i było to tłumaczenie wersji amerykańskiej (uwzględniające także usunięte w tej edycji fragmenty powieści). Najnowsze wydania także ukazują się pod tym tytułem, ale już są kompletne jeśli chodzi o tekst. Jest jednak jedno tłumaczenie, które zawiera i oryginalny tytuł, i tekst. To Ania z Szumiących Wierzb w tłumaczeniu Rafała Dawidowicza wydana przez Klasykę.\nAutor: Agnieszka Maruszewska o sierpnia 25, 2016 2 komentarze:\nDawniej Nassenheide, dziś – Rzędziny. Mała wieś położona ok. 20 km w linii prostej od centrum Szczecina. Wydawałoby się, że niepozorna: trochę nowych zabudowań – powojennych i tych całkiem nowych, niektóre odcinki drogi z zachowanym brukiem, szkoła… Istnieją tu też budynki powstałe przed I wojną światową – część z nich w kompletnej ruinie.\nDlaczego na blogu poświęconym twórczości Lucy Maud Montgomery w Polsce piszę właśnie o Nassenheide / Rzędzinach? Wczoraj natknęłam się na małą nić, która łączy tą wieś z inną, położoną w Kanadzie – z Cavendish, gdzie 20 maja 1905 roku niespełna 31-letnia Maud Montgomery zapisała w swoim dzienniku:\n„[…] My dear garden! Early in April I took the boughs off my tulip and daffodil bed. I didn’t expect to see anything growing soon; but there were tiny darling baby spikes up two inches! Oh, the joy of it! The way I felt was a prayer!\nSince then every day has its own dear miracle of growth. I feel as if I were assisting at creation. I have a big yellow daffodil on the table beside me now – a very star of the year. All the lost sunshine of old summers has gone to colour it. Of course flowers have souls! I’ve known roses I expect to meet in heaven. […]\nI brought home a library book the other night – “Elizabeth and her German Garden” – taking it as Hobson’s choice because I couldn’t get anything else. I didn’t know anything about it, didn’t think it was worth much, and made no haste to read it. Finally last Thursday I began it. Before I had read a chapter I was ready to kick myself for not having found out what it was before.\nIt was delightful – the whole book. My “twin soul” must live in Elizabeth – at least, as far as gardening is concerned. She has said hundred things that I always meant to say when I had thought them out sufficiently. I shan’t have to say them now – Elizabeth has done it so well.”\nW tłumaczeniu Ewy Horodyskiej, z zapisku z tego dnia wycięto początkowy fragment o kwiatach – a szkoda, bo wyjaśniałby zachwyt pisarki nad lekturą (że nie wspomnę wycięcia „wyboru Hobsona”, ale to już dygresja…):\n„Przedwczoraj wieczorem wypożyczyłam z biblioteki książkę zatytułowaną „Elizabeth i jej niemiecki ogród” – wzięłam ją, ponieważ nic innego nie było. Nie znałam jej, nie sądziłam, by miała jakąś wartość i dlatego ociągałam się z czytaniem. W końcu zabrałam się za nią w zeszły czwartek. Zanim jeszcze skończyłam pierwszy rozdział, miałam ochotę wytargać się za uszy za to, że nie odkryłam książki wcześniej.\nOkazała się zachwycająca – cała. Elizabeth musi być moją „duchową bliźniaczką” – przynajmniej gdy mowa o ogrodach. Sto razy wypowiada uwagi, które zawsze chciałam wygłosić. Teraz już nie muszę nic mówić – Elizabeth wyraziła to lepiej.”\nMaud pisze w pamiętniku o książce, której autorką była Elizabeth von Arnim. Mary Annette Beauchamp była Angielką. Urodziła się w Nowej Zelandii, jej ojciec był kupcem. Kiedy miała 25 lat, przyjęła oświadczyny Henninga von Arnima – byłego oficera pruskiej armii – „Gniewnego”, jak o nim pisała. W swoim małżeństwie hrabina von Arnim czuła się samotna i nieszczęśliwa. W 1896 roku przyjechała do Nassenheide – pomorskiej posiadłości męża, by otworzyć, zgodnie ze zwyczajem, nową szkołę. W majątku tym mieszkała przez kolejne dziesięć lat – została tu z powodu ogrodu… Przywróciła do życia pałacowy park – sama w nim pracowała, zgłębiała tajniki ogrodnictwa, projektowała klomby. W 1898 roku opublikowała swoją pierwszą książkę-dziennik ogrodniczki Elizabeth and her German Garden. Jej miłość do ogrodu, bijąca wprost z tej książki, przeplata się z ironią, humorem i odwagą. Swoje pierwsze książki podpisywała po prostu "Elizabeth" (i tak właśnie pisze o niej Maud). Elizabeth von Arnim nie dała się wcisnąć w szablon „pruskiej żony” – jej losy były burzliwe, a twórczość literacka znacząca. Jej pierwsza książka zaczyna się od słów: „Kocham swój ogród.” – nic dziwnego, że taka sama miłośniczka ogrodu, jaką była Maud, uznała ją za “twin soul”! Mała wieś i jej piękny ogród zdobyły literacką nieśmiertelność.\nDzisiejszego popołudnia wybrałam się do Rzędzin z dwojgiem wspaniałych ludzi, którzy pracują w tej samej szacownej instytucji, co i ja – Magdą i Marcinem. Szukaliśmy śladów domu Elizabeth von Arnim. W sieci znalazłam informację, że z pałacyku zachowały się tylko trzy stopnie schodów, a część parku jest w posiadaniu prywatnym. Zanim dojechaliśmy do Rzędzin, po drodze zatrzymaliśmy się w Buku, gdzie całkiem niedawno stanął pomnik Elizabeth – jedyny taki na świecie. Tuż obok kościoła, do którego czasami uczęszczała, w otoczeniu ukochanych róż stoi Ogrodniczka z pękiem tych kwiatów:\nZałożenie parkowe w Rzędzinach, poza częścią która dzisiaj jest własnością prywatną, ogrodu Elizabeth, niestety, w niczym nie przypomina. Park był bardzo rozległy, przecięty strumieniem, którego koryto wyschło. Trudno jest doszukać się wytyczonych alejek – całe poszycie porastają jeżyny, maliny (pyszne!!) i pokrzywy. Zachował się jednak drzewostan – majestatyczne dęby i buki strzegą tego miejsca ciemną zielenią liści i grubymi konarami. Przedzierając się przez chaszcze, natknęliśmy się w kilku miejscach na pozostałości po zabudowaniach, jednak schodów pałacowych nie znaleźliśmy (choć, jak później się okazało, przechodziliśmy obok miejsca, gdzie zarastają je krzewy).\nPoradzono nam, żeby przyjechać, kiedy drzewa zrzucą liście, najlepiej zimą – wtedy łatwiej będzie dotrzeć do ruin. Misji, w takim wypadku, będzie ciąg dalszy!\nDziękuję Magdzie i Marcinowi, że mogłam razem z Nimi szukać śladów Ogrodu Elizabeth! To było piękne popołudnie!\nDziękuję też mieszkańcom Rzędzin: Panu, który „tutaj nie mieszka”, Panu na rowerze za wskazanie drogi, Panu w fajnej koszulce, który dał dalsze wskazówki i przemiłej Pani z psem, z którą ucięliśmy sobie krótką pogawędkę o Elizabeth i jej ogrodzie.\nL. M. Montgomery, Pamiętniki. Uwięziona dusza, Nasza Księgarnia, Warszawa, 1996, s. 139\nL. M. Montgomery, The Complete Journals of L.M. Montgomery: The PEI Years, 1901-1911, Oxford University Press, Don Mills, Ontario, p.129\nP.S. I w Buku, i na odjezdnym w Rzędzinach, przyglądały nam się koty...może to i przypadek, ale czasami w nie nie wierzę... ;)\nAutor: Agnieszka Maruszewska o sierpnia 24, 2016 9 komentarzy:\nZnalazłam Historynkę! Projekt okładki został przedstawiony na Międzynarodowej Wystawie "Sztuka i Technika" w Paryżu w 1937 roku. Jej reprodukcja znalazła sie także w katalogu wystawienniczym przygotowanym przez polską sekcję.\n"Catalogue officiel de la section polonaise à l'exposition internationale artset techniques dans la vie moderne, Paris, 1937", Warszawa, Galewski i Dau, J127 (str. 145 i 164) (udostępniony w Bibliotece Narodowe POLONA)\nAutor: Agnieszka Maruszewska o sierpnia 23, 2016 4 komentarze:\n"Wymarzony Dom Ani" - recenzja\nByła już okładka Wymarzonego Domu Ani, teraz będzie recenzja. Odnalazłam ją w Kurierze Warszawskim, z 12 maja 1931 roku.\nAutor: Agnieszka Maruszewska o sierpnia 22, 2016 Brak komentarzy:\nZ katalogów bibliotecznych\nUniwersytet Jagielloński, na stronie swojej Biblioteki, udostępnia karty z tzw. Katalogu Podstawowego (Starego), ewidencjonującego egzemplarze wydane do 1949 roku. Są wśród nich także wpisy dotyczące książek Lucy Maud Montgomery:\nhttp://pka.bj.uj.edu.pl/PKA/index.php?scr=indeksy&t1=montgomery lucy maud&offset=1&file=1715-0043.jpg#menu\nAutor: Agnieszka Maruszewska o sierpnia 21, 2016 Brak komentarzy:\nDom Ani okiem lat 30-tych\nNawiązując do komentarzy pod wpisem Pierwsze wydanie „The Story Girl”, chciałabym dzisiaj przedstawić inny przykład anachronizmu w polskich wydaniach książek Maud. Jest nim okładka Wymarzonego Domu Ani. Powieść ukazała się w 1931 roku nakładem Wydawnictwa Arcydzieł Literatur Obcych RETOR, a przetłumaczył ją Stefan Fedyński. Egzemplarz książki znajduje się w zbiorach Biblioteki Narodowej:\nZwróćcie uwagę na Wymarzony Domek (!). Akcja powieści rozgrywa się na początku lat 90-tych XIX wieku, kiedy Ania Blythe ma ok. 25-27 lat. Dom przedstawiony na okładce książki to przykład stylu art-déco, który panował w sztuce, także użytkowej, od lat 20-tych do początku lat 40-tych XX wieku. W tym czasie właśnie wydano polskie tłumaczenie Anne's House of Dreams.\ndomy zbudowane w stylu art-déco\nIlustracja na okładce opatrzona jest sygnaturą "AHOR". Autorem grafiki był Artur Horowicz, który dla RETORA zaprojektował także okładkę Ani na uniwersytecie.\nArtur Horowicz (1898-1962) był cenionym grafikiem, rysownikiem i designerem; swoje umiejętności ukształtował jako uczeń Miłosza Kotarbińskiego i Emila Orlika. Od 1927 roku do wybuchu wojny pracował jako rysownik w Ministerstwie Spraw Wojskowych, potem służył w Polish Air Force i Polish Air Ministry w Wielkiej Brytanii. Był autorem ilustracji do wielu innych książek, m.in. Arkadego Fiedlera (Dywizjon 303) i Kazimierza Przerwy-Tetmajera (Na skalnym Podhalu) oraz plakatów filmowych i reklam.\nskany okładek pochodzą z zasobów Biblioteki Narodowej i własnej\ninformacje o ilustratorze:\nAutor: Agnieszka Maruszewska o sierpnia 21, 2016 5 komentarzy:\nZ "Dziennika Łódzkiego"\n"Tam, gdzie Zielone Wzgórza Ani"... Tak Ludwik Arendt, korespondent PAP, zatytułował artykuł, który ukazał się 30 października 1987 roku w Dzienniku Łódzkim. Fragment o Wyspie Księcia Edwarda przeczytajcie sami...\nAutor: Agnieszka Maruszewska o sierpnia 19, 2016 5 komentarzy:\nRecenzji nigdy dość\nPrzedwojennych recenzji Ani z Zielonego Wzgórza było mnóstwo - kilka z nich już poznaliście. Na dzisiaj wyszukałam kolejną. Była to recenzja pierwszego wydania. Pojawiła się w ramach artykułu omawiającego wydawnictwa gwiazdkowe, który 23 grudnia 1911 roku został wydrukowany w Izraelicie.\nPowieścią o wyjątkowej wartości literackiej jest utwór angielskiej pisarki Anny Montgomerry. „Ania z zielonego wzgórza" to pełne talentu dzieło, które z rozkoszą odczytywać będą nawet ludzie dorośli. Autorka wprowadza nas w świat wrażeń dziewczęcych, podpatrzonych żywcem, a przeniesionych na papier śmiałym rzutem istotnego talentu. Rzecz cała, nie pozbawiona głębokiego podkładu społecznego, napisana jest z żywą plastyką, z poczuciem subtelności i artystycznem umiarkowaniem; akcja powiązana jasną i jednolitą fabułą. Główna postać tego utworu przykuwa przez cały czas uwagę czytelników. Ania czarem swojej pięknej, niewymownie wrażliwej duszyczki podbija całe otoczenie. Dojrzalszym czytelnikom powieść ta sprawi przyjemność, jaką sprawiają letnie powiewy z wonnych łąk, albo pieszczota anielskich stworzeń. Gorąco polecamy rodzicom tę książkę, która powinna się znaleźć w każdej bibljoteczce. Raz jeszcze powtarzamy, iż dzieło to, pełne pieniącego się w niem życia radosnego i humoru, wywoła w każdym czytelniku szlachetne, najlepsze uczucia. – Przekład książki jest doskonały.\nzachowałam oryginalna pisownię i styl\nAutor: Agnieszka Maruszewska o sierpnia 18, 2016 2 komentarze:\nOpowiadanie Maud w polskim tygodniku\nDla odmiany, w niniejszym poście, nie będę sięgać daleko w przeszłość. Cofnijmy się do 27 lutego 1994 roku. Tego dnia ukazał się Przekrój, w którym wydrukowano opowiadanie Maud Montgomery, zatytułowane „Przeznaczenie”. Jego oryginalny tytuł brzmi: „Kismet” – myślę, że tłumaczka, Joanna Kazimierczyk, niepotrzebnie użyła synonimu dla tego pojęcia. „Kismet” to słowo pochodzące z języka tureckiego, oznaczające: fatum, zrządzenie, poddanie się wyrokom losu, przeznaczenie właśnie. Zastąpienie słowa trudnego łatwym, zapewne miało na celu ułatwienie czytelnikom odbioru, ale chyba nieco spłyciło sens tytułu.\nW tym samym roku, Przeznaczenie zostało opublikowane w zbiorze opowiadań Panna młoda czeka, wydanym przez Novus Orbis (tomik wznowiono jeszcze w 1999 roku).\nA tak wyglądało opowiadanie w oryginale…\nJeśli chcecie przeczytać inne opowiadania (i nie tylko) w oryginalnych publikacjach, zajrzyjcie na stronę kolekcji KindredSpaces, którą tworzy L. M. Montgomery Institute działający przy University of Prince Edward Island: http://kindredspaces.ca/\nThe Canadian magazine : [Vol. 13, no. 3 (July 1899)], CIHM number 8_06251_77, from Early Canadiana Online http://eco.canadiana.ca/\nCytując słowa pisarki…\nMały przegląd był dodatkiem do Naszego przeglądu. W jednym z numerów, z 1937 roku, w kolumnie zatytułowanej „Odpowiedzi czytelników. O książkach”, niejaka Nina Z. z dezaprobatą pisze o dostępnej ówcześnie literaturze dla dzieci:\nCzęsto zastanawiam się nad głupotą wszystkiego, co jest przeznaczone dla dzieci. Książki są pisane bez żadnego uczucia i sensu. Mogę śmiało przytoczyć słowa A. France'a: „Autor stara się zniżyć do ich poziomu, zamiast wznieść je do swego".\nCzy można porównać piękne bajki Andersena, braci Grimm lub Jachowicza z tandetą, która ciągle ukazuje się w sprzedaży? Mówię o książkach dla dzieci, ponieważ my, młodzież, mamy dużo pięknych książek.\nBronią przeciw książkom „dla grzecznych dzieci" są słowa L. A. Montgomerry: „Gdyby się pisało książki o grzecznych dzieciach, to byłyby one tak nudne, że niktby ich nie chciał czytać".\nSkąd ten cytat? Z drugiego tomu trylogii o Emilce Byrd Star – Emilka dojrzewa, oczywiście w przekładzie Marii Rafałowicz-Radwanowej.\nAutor: Agnieszka Maruszewska o sierpnia 17, 2016 Brak komentarzy:\nCzy wiemy coś o Rozalii Bernsteinowej? + aktualiza...\nAnia na deskach teatrów\nCo pisano o „Historynce”?\nPierwsze wydanie „The Story Girl”\nCiąg dalszy procesu sądowego\nŚpiewająca Ania z repertuaru Teatru Groteska\nPoemat o Ani\nJeszcze jeden musical\nEkranizacja "Ani z Zielonego Wzgórza"


Invicta 20119 Pro Diver - zegarek.net\n20119 Zegarek Invicta Pro Diver - męski\nPowiadom mnie o Invicta 20119\nOpis zegarka Invicta 20119\nCzarny kolor tarczy to kwintesencja zegarkowej elegancji. Takie zegarki po prostu się nie starzeją. Invicta 20119 pokazuje czas w sposób analogowy, czyli w jak najbardziej klasycznej, wskazówkowej formie. Na wskazówki naniesiona została masa luminescencyjna, która posiada zdolność świecenia skumulowanym światłem. Dzięki temu wskazania zegarka pozostają czytelne nawet w kompletnej ciemności.\nWodoszczelnośćtego zegarka pozwala na pływanie oraz nurkowanie z nim. Srebrna koperta zegarka to uniwersalne rozwiązanie, które daje wiele pola do manewru w zakresie modowych stylizacji. Mechanizm zegarka został zamknięty w tradycyjnej kopercie wykonanej z trwałej sali nierdzewnej. Bardzo skuteczne zabezpieczenie serca zegarka przed wodą zapewnia zakręcany dekielek. Na kopercie zamontowano obrotowy pierścień pełniący funkcję minutnika.\nOpinie o zegarku Invicta 20119 Pro Diver\nInvicta 20119 476.00zł


Płomienie z darami Ducha Świętego - Dekoracja na Bierzmowanie\nPłomienie z darami Ducha Świętego, Dekoracja na Bierzmowanie to styropianowa dekoracja kościoła naszej produkcji. Produkt symbolizuje siedem darów Ducha Świętego. Świetnie sprawdza się jako dekoracja ołtarza, odpowiednio dopasowana wielkość ułatwia wpasowanie dekoracji w każdą kompozycję.\nNasza propozycja Dekoracji na Bierzmowanie to zestaw siedmiu płomieni z wypisanymi darami Ducha Świętego. Płomienie posiadają podstawkę, dzięki czemu są proste do postawienia w każdym miejscu.\nZestaw - Dekoracja na...


"Byłam uczennicą „dziesięciolatki” w Stanisławowie", wspomnienia Marii Andres - Archiv des Pilecki-Instituts\n"Byłam uczennicą „dziesięciolatki” w Stanisławowie", wspomnienia Marii Andres\nMaria Andres wspomina początki wojny, bombardowania, rozpoczęcie nauki w Gimnazjum Sióstr Urszulanek w Stanisławowie. Opis roku szkolnego 1939-1940. Wprowadzenie świeckiego kierownictwa i nauczycieli przez władze sowieckie w 1939 roku. Bunty młodzieży przeciwko metodom nauczania i wychowawczym w 1940 roku. Nowa interpretacja faktów w programach nauczania. Konsekwentna rusyfikacja szkoły i młodzieży polskiej w 1940 roku.\nKopia karty szkolnej


Strona główna / Wiadomości / Komentarz do Ewangelii, 23 listopada 2017\nMarcin Wrzos OMI 2017-11-23\nPoruszające proroctwo Jezusa. Spełniło się niecałe 40 lat później. Jerozolima – miasto, w którym w świątyni, w miejscu „najświętsze świętych”, według Żydów mieszkał Bóg. To miasto było znakiem błogosławieństwa i obecności Boga pomiędzy ludźmi. Jezus nauczał o tym, że świątynią Boga, gdzie On może mieszkać, jesteśmy my. To takie ostrzeżenie. Jerozolima była dla Żydów miastem nie do zdobycia. Pewnikiem, że będzie zawsze. Takim niezatapialnym Titanicem. Uważajmy. Bądźmy czujni. Tym, co może zniszczyć naszą świątynię, jest grzech. Na szczęscie Bóg ma moc ja odbudować.\nŚroda, 22 listopada w obiektywie\nZimbabwe: przyszły prezydent Mnangagwa powitany wiwatami\nSługa Ewangelii w Bangladeszu


opisz jeden z obyczajów rycerskich... - Zadane.pl\nOpisz jeden z obyczajów rycerskich\nPrzykładem obyczaju rycerskiego może być ślubowanie. Rycerz miał w obowiązku wybrać sobie damę bliską sercu i ślubować jej wierną służbę. Czasem ślubowano wierność kobietom innych ważnych rycerzy lub małżonkom swych władców.\nUsługiwanie panom swego serca czyli obdarzanie szacunkiem chronić kobety i dzieci\nPojedynki- były przeprowadzane w czasach pokoju. Rycerz mógł wykazać się walecznością i swymi umiejętnościami. Dzięki pojedynkom rycerze mogli się wzbogacić, gdyż istniał zwyczaj, aby zwycięzca przejmował od swego pokonanego rywala jego konia, zbroje lub wojenne łupy.


Tychy 💨 Serwis klimatyzacji : usterka.pl\nStrona główna » 💨 Serwis klimatyzacji » Tychy\nSprawdzony Serwis klimatyzacji z Tychów\nSerwis klimatyzacji działający na ternie miasta Tychy i jego okolicach. Zajmujemy się kompleksową naprawą klimatyzacji przy użyciu wysokiej jakości sprzętu i narzędzi. Nie próbuj napraw na własną rekę, gdy możesz oszczędzić czas oraz pieniądze kontaktując się z nami. Nasz fachowy zespół służy profesjonalnym doradztwem i wsparciem po naprawie. Posiadamy wszystkie wymagane certyfikaty i zezwolenia. Większość napraw wykonujemy jeszcze tego samego dnia!\nOsoby, które przyzwyczaiły się do luksusów korzystania z klimatyzacji, nie chcą się jej pozbywać. Zimne, pachnące powietrze, odporne na upalne letnie dni? Zadbaj o klimatyzację w domu i dokonaj corocznego odgrzybiania klimatyzacji. Serwis klimatyzacji Tychy oferuje szereg usług związanych z czyszczeniem klimatyzacji w tym m.in odgrzybianie czy usuwanie bakterii. Zostaw tak ważne zadanie fachowcom, którzy wiele lat swojego życia poświęcili nawspomaganie pracy klimatyzacji samochodowej. Zapraszamy, umów się już dzisiaj.\nCzy posiadacie Państwo niezbędne uprawnienia do świadczenia usług klimatyzacyjnych na terenie Tychów?\nCzy obsługujecie Państwo w Tychach zarówno klientów indywidualnych, jak i firmy?\nJak umówić wizytę serwis klimatyzacji w Tychach?\nCzy otrzymam fakturę na serwis klimatyzacji w Tychach?\nJak długo muszę czekać na wizytę serwisanta klimatyzacji z Tychów?


Słynna majolika z Modrej - Wasza Słowacja\n|W Warto zobaczyć, Region bratysławski\nTalerz z Modrej/fot. AG\nW niepozornym parterowym budynku na półkach stoją naczynia, talerze, wazy ręcznie malowane w kilku kolorach. To manufaktura słynnej majoliki modrańskiej czyli ceramiki z Małych Karpat.\nDla Słowaków ceramika z Modrej jest tym samym, co dla Polaków wyroby fabryki w Bolesławcu. Charakterystyczny sposób ręcznego malowania rozpozna każdy, kto choć raz widział oryginalna majolikę modrańską.\nChociaż najbardziej popularną barwą stosowaną do malowania ceramicznych naczyń jest niebieska, to oprócz niej występują jeszcze trzy wersje kolorystyczne: zielona z lekkim cieniem brązowym, kolorowa (brązowa, czerwona, fioletowa, niebieska i żółta) oraz tzw. habańska (kolorowa bez czerwonego uważanego przez Habanów za kolor żałobny).\nFragment ekspozycji sklepowej w Modrej/fot. AG\nNajczęstszym motywem modrańskiej majoliki są wszelkiego rodzaju rośliny i kwiaty oraz wzory geometryczne.\nPierwszy cech ceramiczny powstał w Modrej w 1636 roku. Wytwórnia ceramiki i szkoła ceramiczna powstały w Modrej w 1883 roku. Prowadził je Jozef Mirko I obecna manufaktura, która nosi nazwę Słowacka Ludowa Majolika kontynuuje jej tradycje.\nNa początku XX wieku dwaj najsłynniejsi ceramicy z Modrej Heřman Landsfeld i Ján Ludvig, stworzyli nową księgę wzorów, zawierającą ornamenty różnych słowackich warsztatów ceramicznych. Fragmenty tej księgi możemy obecnie obejrzeć w manufakturze.\nPoczątek pracy przy majolice/fot. AG\nWytwórnię możemy zwiedzać. Do wybory mamy trzy rodzaje wycieczek: 45 minutową (film o historii majoliki + wykład i prosty pokaz wyrobu naczyń i malowania), 90 minutową (45 filmu i wykładu a następnie 45 minut samodzielnego lepienia naczynia, malowania, glazurowania i przygotowania do włożenia do pieca – pod dwóch tygodniach możemy otrzymać naczynie), 90 minutowa z podarkiem (specjalna oferta dla rodzin lub grup przyjaciół, 90 minutowa wersja z dodatkowymi prezentami dla uczestników).\nPodczas 90 minutowej wycieczki możemy najlepiej poznać trudy wyrobu ceramiki modrańskiej –zwłaszcza ręcznego lepienia na kole i malowania. Wszystkie bowiem produkty w Modrej od lat niezmiennie wykonywane i malowane ręcznie. Dzięki temu mamy pewność, ze nikt nie ma takiego samego w 100 procentach naczynia czy talerza. Nawet te wychodzące spod jednej ręki różnią się niedostrzegalnym dla naszego oka szczegółem.\nDzban prawie ukończony/fot. AG\nCo ciekawe, często ci którzy wiedzą, ze „modry” znaczy po słowacku „niebieski” z tym właśnie kolorem kojarzą nazwę Modrej. Tymczasem nazwa miasteczka pochodzi o słowa modor w języku niemieckim oznaczającym bagna. Te istniały w miejscu Modrej przed laty i one to zamieniły się w tak cenną dla wyrobów majoliki glinę.\nModra leży niecałe trzydzieści kilometrów od Bratysławy i może być świetnym celem wycieczki. Oprócz majoliki słynie z jednych z najlepszych producentów wina na Słowacji\n45 minut – 6 euro\n90 minut – 15 euro\n90 minut z podarkiem – 18 euro\nSklep w manufakturze/fot. AG\n“Zielona” majolika/fot. AG\nNaczynia przed glazurowaniem/fot. AG\nRóżne stadia majoliki/fot. AG\nPraca nad majoliką/fot. AG\nPowstaje dzban/fot. AG\nNim coś powstanie/fot. AG\nmajolika Modra Słowacja\nKatarzyna Pilarska odpowiada: Czytam książki słowackich autorów, napisane w języku, który…


ᐅ Najlepszy Czujnik Ruchu 2021 » Ranking & Opinie\nNajlepsze Czujnik Ruchu 2020/2021 – Ranking & Opinie\n1 Najlepsze Czujnik Ruchu 2020/2021 – Ranking & Opinie\n1.1 Czujnik Ruchu ranking – Zwyciezca testu roku 2020\n1.2 Co nalezy wziac pod uwage przy zakupie Czujnik Ruchu\n1.3 Wiecej zródel o Czujnik Ruchu\n1.4 Ciekawe filmy o Czujnik Ruchu\nCzujnik Ruchu ranking – Zwyciezca testu roku 2020\nNa tej stronie znajdziesz szczególowe informacje o Slowo Boze. Oprócz porównania produktów, znajdziesz tu równiez aktualna liste bestsellerów, a takze inne artykuly i odpowiednie filmy wideo. Informacje na tej stronie sa oparte na aktualnych raportach z testów oraz na opiniach klientów Czujnik Ruchu, które zostaly przez nas przeanalizowane i podsumowane. W tym przypadku nie przeprowadzilismy wlasnego testu na slowo kluczowe. Sa to dane zagregowane z róznych zródel, które sa prezentowane w postaci wyraznego porównania. W ten sposób mozemy zapewnic jak najwieksza obiektywnosc.\nCzujnik Ruchu Na Zewnątrz\nPrzedstawione wczesniej zwyciezcy testu Czujnik Ruchu sa wynikiem listy bestsellerów Amazon w odpowiedniej kategorii produktów. Lista, a w szczególnosci zamówienie, opiera sie na danych dotyczacych sprzedazy i ocenach nabywców. Znaczenie tych wyników jest duze, poniewaz recenzje Czujnik Ruchu sa oparte na rzeczywistych doswiadczeniach z produktami. Pozwala to na dokonanie porównania bez koniecznosci testowania samych produktów. W sumie oszczedzasz mnóstwo wysilku, czasu i pieniedzy.\nCo nalezy wziac pod uwage przy zakupie Czujnik Ruchu\nKazdy, kto chce kupic Czujnik Ruchu, powinien rozwazyc pewne kryteria. Podsumowalismy najwazniejsze czynniki ponizej w liscie kontrolnej, aby pomóc Ci w podjeciu decyzji o zakupie. Jesli wezmiesz pod uwage te kryteria, na pewno znajdziesz optymalny produkt w kategorii Czujnik Ruchu.\nProducent: Czy sa jacys renomowani producenci dla Czujnik Ruchu?\nSprawozdania z badan: Czy sa jakies sensowne i dobrze uzasadnione raporty z testów na Czujnik Ruchu?\nFundacja Konsumentów: Jaki jest wniosek organizacji konsumenckiej na temat Czujnik Ruchu?\nWynik testu: Który produkt jest zwyciezca testu w kategorii Czujnik Ruchu?\nCena: Jaki jest dostepny budzet i czy Czujnik Ruchu jest dostepny za rozsadna cene?\nZ powyzszej listy mozesz zidentyfikowac kilka produktów, które moga byc dla Ciebie odpowiednie. Nastepnie wystarczy je porównac i ocenic, aby znalezc najlepszy dla Ciebie produkt w kategorii Czujnik Ruchu. W wielu przypadkach sensowne jest zamawianie kilku produktów na raz. W ten sposób masz szanse porównac rózne modele i znalezc swojego wlasnego zwyciezce.\nWiecej zródel o Czujnik Ruchu\nNa kolejnych stronach znajdziecie Panstwo dalsze informacje i artykuly oraz recenzje Czujnik Ruchu. Nasza rada: spójrz na wszystkie wymienione zródla dla odpowiednich i uzyskac najlepsze mozliwe informacje o produktach przed zakupem okreslonego.\nPonadto, kupujacy moga zazwyczaj uzyskac przydatne informacje na gutefrage.net lub innych portalach konsumenckich. Dla kategorii produktów Czujnik Ruchu dostepne sa juz pewne oceny i zalecenia dla klientów. Bezposrednia wymiana z innymi nabywcami, którzy przeprowadzili juz praktyczny test, czyni portal szczególnie cennym.\nCiekawe filmy o Czujnik Ruchu\nFilmy do porównania Czujnik Ruchu nie zostaly wybrane przez nas osobiscie. Jednakze, zgodnie z nasza ocena, filmy sa na tyle istotne, ze mozna je rozpatrywac w zwiazku ze wspomnianymi raportami z badan. Zasadniczo, przy podejmowaniu decyzji o zakupie zawsze mozemy polecic poszukiwanie odpowiednich filmów dla danego produktu. Dla tej kategorii produktów sensowne jest wyszukiwanie „najlepszy Czujnik Ruchu” na YouTube!\nCzujnik Ruchu jest teraz dostepny u wielu producentów. Dlatego nie zawsze jest latwo podjac dobra decyzje o zakupie. Na podstawie obiektywnych kryteriów zakupu, które przedstawiamy Panstwu na tej stronie, wybór produktu moze byc dokonywany systematycznie. Upraszcza to caly proces zakupowy dla Czujnik Ruchu. Istotnym elementem sa sprawozdania z badan w kategorii produktów (np. z Fundacja Konsumentów). Wyniki testów Czujnik Ruchu powinny byc zawsze brane pod uwage, aby znalezc dobry produkt.\nPonadto, renomowane czasopisma branzowe, takie jak konsumenci.org lub chip.pl, oferuja stale aktualizowane listy najlepszych w wielu kategoriach produktów. Dlatego sensowne jest przeszukiwanie tych zródel w poszukiwaniu list najlepszych Czujnik Ruchu’a z roku 2020/2021. Poza listami, w wiekszosci przypadków znajdziesz równiez pomocne informacje – zwlaszcza o zwyciezcach testów.\nUzytkownicy 390 przyznali temu przewodnikowi srednia ocene 4.68 na 5 gwiazdek.\nKategorie Hobby Tagi Czujnik Ruchu Zobacz wpisy


Gotowana marchew - Ekorodzice.pl\n24.08.2011, 16:27 Emilia Lorenc\nSłyszałam gdzieś, że gotowana marchewka nie jest najlepszym pomysłem, bo fermentuje się czy gnije w jelicie. Niestety, nie jestem w stanie znaleźć więcej informacji na ten temat. Czy słyszała Pani coś na ten temat?\nGotowane warzywa są szybciej trawione, czyli są bardziej lekkostrawne. Tu raczej chyba chodzi o marchew świeżą, ponieważ zawiera dużo błonnika.\nBy uniknąć procesów fermentacyjnych w jelitach, należy przyjąć zasadę: nie jemy później niż 2-3 godziny przed snem (to dotyczy dorosłych) surowe owoce i warzywa – w tym marchew – najlepiej spożywać do godzin popołudniowych, czyli ok 16. 00- 17.00 godziny nie później.\nOczywiście, na kolację sałaty i pomidory są dozwolone, ponieważ dość szybko są trawione.\nA oto przykładowa propozycja menu:\nOwsianka na wodzie z płatkami migdałowymi, sezamem, siemieniem lnianym oraz suszonymi owocami lub sezonowymi, jak np maliny.\nŚwieży sok z marchwi, sałatka do pracy w pojemniczku, makaron razowy, brokuła podgotowana, pomidory świeże, prażone płatki migdałowe, sałatka doprawiona sosem (olej lniany lub oliwa z oliwek, pieprz, sól morska, lubczyk).\nZupa z dyni z pestkami z dyni.\nKasza gryczana polana olejem lnianym, surówka z selera korzenia, jabłkiem z orzechami, kotlety z fasoli\nSałatka owocowa posypana amarantusem lub w zimniejsze dni zapiekane jabłka.\nW jednym garnku gotujemy różne kasze: jaglaną, gryczaną, ryż brązowy, Quione, sezam nieoczyszczony. Po ugotowaniu doprawiamy pieprzem i solą. Nadziewamy papryki i układamy w rondlu. Zalewamy sokiem pomidorowym do 2/3 wysokości papryk, doprawiamy oregano, bazylią. Gotujemy do miękkości papryk.\nNa talerzu polewamy sosem pomidorowym paprykę i dość obficie olejem lnianym. Bardzo szybki przepis, a pożywny.\nJak gotować zupki dla niemowląt?\nSłyszałam, iż do gotowania zup dla niemowląt i dzieci nie można dodawać oliwy czy też oleju tłoczonego na zimno. Czy jest to prawda? W jaki sposób należy gotować zupki i kiedy dodać olej, aby gotowane warzywa nie traciły witamin? ... więcej »\nMoja 5-letnia córeczka jest na diecie bezmlecznej. Bardzo lubi mleko sojowe (napój sojowy wzbogacony wapniem). Na razie nie jest uczulona na soję. Robię jej na nim kasze, je też serki sojowe. Czy 2 szklanki mleka sojowego dziennie... ... więcej »\nMleko zastępcze PRZEPISY\nMamy, które nie mogą karmić piersią, muszą zdecydować się na jakieś mleko zastępcze. Nie jest to łatwa decyzja, dlatego o pomoc poprosiliśmy naszą ekspertkę Emilię Lorenc. Przygotowała ona dla nas przeróżne przepisy na mleka zastępcze.... więcej »


Kosmetyki męskie Seb Man\nAkcesoria Seb Man\nW niniejszej Polityce prywatności (zwanej dalej „Polityką”) przedstawiamy informacje na temat tego, w jaki sposób spółka Orbico Salon Professional Sp. z o.o. (dalej „Spółka” lub „my”) przetwarza dane osobowe użytkowników Serwisu www.sklepwella.orbico.pl, tj. osób odwiedzających strony internetowe Serwisu (dalej „Użytkownicy Serwisu”), w tym Klientów Sklepu. Dokument stanowi wyraz realizacji przez Spółkę obowiązków informacyjnych, względem osób fizycznych, których dane osobowe Spółka zbiera, wynikających z przepisów o ochronie danych osobowych, w tym z przepisów Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27.04.2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE („RODO”).\nII.Zakres informacji wskazanych w Polityce i jej zastosowanie\nW niniejszej Polityce zamieściliśmy informacje, których celem jest w szczególności wyjaśnienie: kto jest administratorem danych osobowych Użytkowników Serwisu, w tym Klientów; w jaki sposób i dlaczego gromadzimy i wykorzystujemy dane osobowe użytkowników Serwisu, w tym Klientów; kiedy i dlaczego będziemy przekazywać dane osobowe Użytkowników Serwisu, w tym Klientów, innym podmiotom; jakie prawa przysługują Użytkownikom Serwisu, w tym Klientom, w związku z tym, że przetwarzamy ich dane osobowe. W dalszej części niniejszej Polityki zamieszczamy informacje dotyczące plików cookies. Polityka znajduje zastosowanie, jeżeli: Klient zawiera z nami umowę o świadczenie usług drogą elektroniczną w naszym Serwisie, w tym korzysta z usługi prowadzenia Konta w Serwisie i dokonuje zakupów Produktów w Sklepie; Użytkownik Serwisu, w tym Klient, kontaktuje się z nami w celu uzyskania informacji dotyczących Produktów lub usług oferowanych przez Spółkę; Użytkownik Serwisu odwiedza nasz Serwis.\nIII.Administrator danych osobowych\nDane osobowe Użytkowników Serwisu, w tym Klientów, przetwarzamy w następujących celach: podejmowanie czynności związanych z zawarciem, wykonywaniem lub rozwiązywaniem umów o świadczenie usług drogą elektroniczną zawieranych przez Klienta ze Spółką w Serwisie, w tym prowadzenie Konta w Serwisie oraz realizacja umów sprzedaży Produktów zawieranych w Serwisie (podstawa prawna przetwarzania: niezbędność wykonania zawartej umowy, tj. art. 6 ust. 1 lit. b) RODO); realizacja obowiązków wynikających z przepisów prawa, ciążących na Spółce, w szczególności związanych z prowadzoną przez Spółkę działalnością, w tym obowiązków podatkowych, sprawozdawczych, dotyczących przechowywania określonej dokumentacji (podstawa prawna przetwarzania: niezbędność do wypełnienia obowiązków prawnych ciążących na administratorze, tj. art. 6 ust. 1 lit. c) RODO); podejmowanie działań marketingowych – na podstawie wyrażonej przez Klienta zgody i wyłącznie w jej zakresie. Cele marketingowe mogą obejmować w szczególności: przekazywanie, wyświetlanie lub przesyłanie informacji handlowych drogą elektroniczną lub telefoniczną, w tym z wykorzystaniem automatycznych systemów wywołujących, publikację danych Klienta na stronach internetowych administrowanych lub prowadzonych przez Spółkę, w tym na profilach Spółki w serwisach społecznościowych, poprzez wprowadzenie tych danych do wyszukiwarek salonów fryzjerskich, zarządzanych przez Spółkę, przeprowadzanie badania satysfakcji Klientów, telemarketing (podstawa prawna przetwarzania: zgoda na przetwarzanie danych osobowych, tj. na podstawie art. 6 ust. 1 lit. a) RODO); wykonywanie prawnie uzasadnionych interesów Spółki, takich jak: odpowiadanie na zapytania kierowane do Spółki przez Użytkowników Serwisu, w tym Klientów (np. za pośrednictwem elektronicznego formularza kontaktowego dostępnego w Serwisie lub telefonicznie), ustalenie, dochodzenie lub obrona roszczeń lub praw Spółki, zapewnienie najwyższej jakości usług świadczonych przez Spółkę, zarządzanie relacjami, marketing produktów i usług własnych, obowiązki raportowe Spółki (w tym w ramach grupy kapitałowej, do której należy Spółka), a także realizacja innych uzasadnionych wewnętrznych celów administracyjnych grupy kapitałowej, do której należy Spółka (podstawa prawna przetwarzania: niezbędność do celów wynikających z prawnie uzasadnionych interesów realizowanych przez administratora, tj. na podstawie art. 6 ust. 1 lit. f) RODO).\nV.Zakres zbieranych danych osobowych\na).podmiotom upoważnionym do ich otrzymania na podstawie przepisów prawa (w szczególności organom władzy publicznej),\nb).podmiotom realizującym na rzecz Spółki określone usługi, gdy dla ich wykonania przekazanie danych jest niezbędne. Dotyczy to w szczególności dostawców usług logistycznych, magazynowych, informatycznych, hostingowych, kurierskich, marketingowych, prawnych;\nc).innym spółkom z grupy kapitałowej Spółki - w razie zaistnienia podstaw prawnych.\nVII.Przekazanie danych osobowych do państw trzecich\nVIII.Okres przechowywania danych osobowych\nDane osobowe Użytkowników Serwisu będą przechowywane przez Spółkę przez okres niezbędny do realizacji wskazanych powyżej celów przetwarzania. W szczególności, w zakresie realizacji umów zawieranych w Serwisie, dane osobowe Klientów będą przechowywane przez okres realizacji powyższych umów (w tym przez okres prowadzenia Konta w Serwisie), a następnie przez okres oraz w zakresie wymaganym przez przepisy prawa (np. w zakresie obowiązku przechowywania określonej dokumentacji) lub dla realizacji przez Spółkę uzasadnionych interesów administratora danych (np. dochodzenie roszczeń lub obrona praw). Dłuższy okres przetwarzania danych osobowych może wynikać z toczących się postępowań sądowych z udziałem Spółki lub obowiązujących okresów przedawnienia roszczeń bądź orzeczeń sądowych, w przypadku realizacji przez Spółkę jego prawnie uzasadnionych interesów, o których mowa w niniejszej Informacji. W przypadku wyrażonej przez Klienta zgody na przetwarzanie jego danych osobowych, dane te będą przetwarzane do czasu realizacji celu, którego dotyczy udzielona zgoda, lecz nie dłużej niż do czasu cofnięcia tej zgody przez Klienta.\nIX.Prawa Użytkowników Serwisu, w tym Klientów\nX.Obowiązek / dobrowolność podania danych osobowych\nPodanie danych osobowych przez Klienta jest warunkiem zawarcia i realizacji umowy o świadczenie usług drogą elektroniczną w Serwisie, w tym prowadzenia Konta oraz zawarcia i realizacji umów sprzedaży. Podanie danych jest także niezbędne do realizacji przez Spółkę obowiązków wynikających z przepisów prawa (np. przechowywanie określonej dokumentacji, realizacja celów podatkowych), jak również do realizacji celów wynikających ze wskazanych w niniejszym dokumencie prawnie uzasadnionych interesów Spółki. W zakresie, w jakim dane osobowe są zbierane na podstawie zgody, podanie danych osobowych jest w pełni dobrowolne.\nXI.Kontakt w sprawach związanych z ochroną danych osobowych\nW Serwisie nie są zbierane w sposób automatyczny żadne informacje, z wyjątkiem informacji zawartych w plikach cookies. Pliki cookies (tak zwane „ciasteczka”) stanowią dane informatyczne, w szczególności pliki tekstowe, które przechowywane są w urządzeniu końcowym Użytkownika Serwisu i przeznaczone są do korzystania ze stron internetowych Sklepu. Cookies zazwyczaj zawierają nazwę strony internetowej, z której pochodzą, czas przechowywania ich na urządzeniu końcowym oraz unikalny numer. Podmiotem zamieszczającym na urządzeniu końcowym Użytkownika Serwisu pliki cookies oraz uzyskującym do nich dostęp jest Spółka. Pliki cookies wykorzystywane są w celu:\na).dostosowania zawartości stron internetowych Serwisu, w tym Sklepu, do preferencji Użytkownika Serwisu oraz optymalizacji korzystania ze stron internetowych; w szczególności pliki te pozwalają rozpoznać urządzenie Użytkownika Serwisu i odpowiednio wyświetlić stronę internetową, dostosowaną do jego indywidualnych potrzeb;\nb).tworzenia statystyk, które pomagają zrozumieć, w jaki sposób Użytkownicy Serwisu korzystają ze stron internetowych, co umożliwia ulepszanie ich struktury i zawartości. W ramach Serwisu stosowane są dwa zasadnicze rodzaje plików cookies: „sesyjne” (session cookies) oraz „stałe” (persistent cookies). Cookies „sesyjne” są plikami tymczasowymi, które przechowywane są w urządzeniu końcowym Użytkownika Serwisu do czasu opuszczenia strony internetowej lub wyłączenia oprogramowania (przeglądarki internetowej). „Stałe” pliki cookies przechowywane są w urządzeniu końcowym Użytkownika Serwisu przez czas określony w parametrach plików cookies lub do czasu ich usunięcia przez Użytkownika Serwisu.\na).„niezbędne” pliki cookies, umożliwiające korzystanie z usług dostępnych w ramach Serwisu, np. uwierzytelniające pliki cookies wykorzystywane do usług wymagających uwierzytelniania w ramach Serwisu; b).pliki cookies służące do zapewnienia bezpieczeństwa, na przykład wykorzystywane do wykrywania nadużyć w zakresie uwierzytelniania w ramach Serwisu;\nc).„wydajnościowe” pliki cookies, umożliwiające zbieranie informacji o sposobie korzystania ze stron internetowych Serwisu;\nd).„funkcjonalne” pliki cookies, umożliwiające „zapamiętanie” wybranych przez Użytkownika Serwisu ustawień i personalizację interfejsu Użytkownika Serwisu, np. w zakresie wybranego języka lub regionu, z którego pochodzi Użytkownik Serwisu, rozmiaru czcionki, wyglądu strony internetowej itp.;\ne).„reklamowe” pliki cookies, umożliwiające dostarczanie Użytkownikom Serwisu treści reklamowych bardziej dostosowanych do ich zainteresowań. W wielu przypadkach oprogramowanie służące do przeglądania stron internetowych (przeglądarka internetowa) domyślnie dopuszcza przechowywanie plików cookies w urządzeniu końcowym Użytkownika Serwisu.\nUżytkownicy Serwisu mogą dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących plików cookies. Ustawienia te mogą zostać zmienione w szczególności w taki sposób, aby blokować automatyczną obsługę plików cookies w ustawieniach przeglądarki internetowej bądź informować o ich każdorazowym zamieszczeniu w urządzeniu Użytkownika Serwisu. Szczegółowe informacje o możliwości i sposobach obsługi plików cookies dostępne są w ustawieniach oprogramowania (przeglądarki internetowej). Spółka informuje, że ograniczenia stosowania plików cookies mogą wpłynąć na niektóre funkcjonalności dostępne na stronach internetowych Serwisu. Więcej informacji na temat plików cookies dostępnych jest pod adresem www.wszystkoociasteczkach.pl lub w sekcji „Pomoc” w menu przeglądarki internetowej.


Ejotkowe postrzeganie świata: stycznia 2016\nOstatni dzwonek dla chętnych - wyzwanie Mini czelendż 2016\nZapisy miały być do końca grudnia, potem przedłużyłam ten termin o kilka dni... ale wciąż byli chętni i termin znów wydłużyłam.\nAle to już ostatni dzwonek, na chętnych do wzięcia udziału w wyzwaniu czekam tylko do północy. Później żadnych zgłoszeń już nie przyjmuję.\nCzekać już tylko będę na linki od osób, które się zgłosiły. W styczniu zgłoszonych zostało kilka linków - dzięki :)\nAutor: ejotek o 20:11 3 komentarze:\nEtykiety: 52 książki 2016, Antoine de Saint-Exupéry, Gra w kolory II, Grunt to okładka, Instytut Wydawniczy PAX, lit. francuska, Pod hasłem, przyjaźń\nAutor: ejotek o 17:30 25 komentarzy:\nTytuł oryginalny: The mistletoe promise\nCzy można po dwóch przeczytanych tytułach danego autora stwierdzić, że uwielbia się jego twórczość? Jeśli tak, to ja niniejszym stwierdzam, że Richard Paul Evans pisze świetnie i wpasowuje się w mój gust. Miałam już kiedyś przyjemność czytać "Stokrotki w śniegu" i teraz żałuję, że tak długo czekałam na kolejną klimatyczną opowieść.\nMacie czasami tak, że chcielibyście zmienić swoje decyzje z przeszłości? Że mimo upływu czasu wciąż o tym myślicie i w głowie kołacze pytanie "dlaczego takie było moje postępowanie?", "czemu nie zrobiłam inaczej?", "jak wyglądałoby moje życie gdybym wtedy...?" Mnie często dopadają takie refleksje, zwłaszcza w ostatnim czasie a lektura niektórych książek tylko mnie w tym napędza. Czasami chodzi o drobnostki, jednak często zmiana decyzji dotyczyłaby czegoś znacznie bardziej poważnego...\nI to właśnie duży kaliber sprawy z przeszłości dotyczy głównej bohaterki niniejszej powieści. Jeden telefon z pracy sprawił, że Elise Dutton zniszczyła życie, nie tylko sobie... spotkało ją coś, czego nie da się zapomnieć, czego nie można łatwo wybaczyć, czego będzie żałowała do końca swoich dni. Nie zapomni, nie przeboleje, nie przestanie cierpieć. Gdyby tylko mogła to najchętniej wymazałaby ten dzień ze swojego życia, jednak to niemożliwe... Musi sobie z tym jakoś radzić i nawet nie przypuszcza, że tamte chwile wpłyną na jej przyszłość w tak odmienny sposób, niż ten którego oczekiwała...\nElise jest koordynatorką w średniej wielkości biurze podróży w Salt Lake City, które organizuje wycieczki edukacyjne dla uczniów szkół średnich. Na szóstym piętrze tego samego biurowca znajdują się kancelarie adwokackie i współudziałowcem jednej z nich jest Nicholas Derr. Widzieli się wiele razy w windzie czy podczas lunchu w sali restauracyjnej. Ich wzrok wielokrotnie się spotykał. Pewnego dnia jednak wszystko ma się zmienić, bowiem Nick podchodzi do Elise, przysiada się i po wstępnej pogawędce stwierdza, iż ma dosyć samotności w czasie świąt. Jednocześnie proponuje zaskoczonej kobiecie pewien układ: przez nadchodzące osiem tygodni będą parą. Będą chodzili razem na przyjęcia, firmowe kolacje, mają się dobrze traktować i świetnie bawić. Układ ma być platoniczny i zupełnie fikcyjny, on ma jej wysyłać prezenty i pokrywać wszelkie koszty. Elise ma czas do namysłu i ... szóstego listopada podpisują Umowę Obietnicę pod jemiołą (bo "umowa" brzmi zbyt formalnie). Jak będą wyglądały najbliższe tygodnie tej dwójki? Czy ich układ będzie wedle zapisów umowy tylko platoniczny? Jak bardzo koleżanki z pracy Elise będą jej zazdrościły chłopaka i prezentów od niego? Dlaczego na początku grudnia Nick nagle zniknie bez słowa, ale w ponurym nastroju?\nJak się okazuje, nasi bohaterowi skrywają tajemnice. Każdy ma swoją. Każdy równie smutną i tragiczną. Czy to dlatego coraz lepiej się rozumieją i nawet osoby z ich otoczenia widzą szczęście w ich oczach? Czy oni sami je dostrzegą? Czy będą potrafili sobie wybaczyć popełnione błędy? Kto pierwszy otworzy się przed drugą osobą i zdradzi sekret przeszłości? Czy to zniszczy ich relacje? Elise jest na to przygotowana, że kiedy powie Nickowi prawdę o sobie, będzie ich łączyła tylko przyjaźń... Czy ma rację? Wszak nie wie tak wielu rzeczy o człowieku, który rozpalił małą ciepłą iskierkę w jej sercu...\n"Obietnica pod jemiołą" to nie tylko książka ze świątecznym klimatem w tle (który potęguje wizyta w Nowym Jorku uznawanym w Stanach za kultowy w tej wyjątkowej atmosferze), ale również - a może przede wszystkim - o błędach przeszłości. Jak przeżywamy te chwile, których zmienić nie możemy... Jak bardzo ich żałujemy, ale czasu cofnąć się nie da... Nie da się tego wymazać. Książka pokazuje, że każdy w jakiś sposób pokutuje za to co zrobił... Jestem wrażliwym człowiekiem, kobietą, matką, żoną i szczerze mówiąc nie potrafię ocenić, które z nich - Elise czy Nick - popełniło straszniejszy błąd... Które z nich bardziej cierpi... Które już sobie wybaczyło...\nSpotkałam się ze stwierdzeniem, że w powieści nie ma zaskoczeń ani zwrotów akcji a zakończenie jest przewidywalne i pragnę się do tego odnieść. Nie jest to lektura sensacyjna, w które zwroty czy finał są totalną niespodzianką. To lekka i przyjemna obyczajówka, która opowiada o miłości, przyjaźni, ale i o wybaczeniu czy bliskości. W tego typu książkach zakończenia nawet jeśli są przewidywalne to najlepszą zabawą jest przecież poznawanie perypetii bohaterów, czyż nie? (Podobnie jak w tej zabawie z gonieniem króliczka) Przeżywanie wraz z nimi wzlotów i upadków. A zaskoczenia? Oczywiście, że były! Ani tytuł, ani okładka, ani początek książki nie zdradzają przecież co takiego mają na sumieniu Elise i Nick. Kiedy więc dowiedziałam się co takiego "zmajstrowali", byłam zaskoczona! I to bardzo, bo nie spodziewałam się, że ich przewiny będą aż takiego kalibru. Na dodatek czułam się mocno wciągnięta w historię, zafascynowana mężczyzną, który obsypywał Elise podarunkami i zabierał w ciekawe miejsca.\nTo książka prosta i ciepła, ale z ważnymi przesłaniami, w której nie brakuje - obok spraw trudnych - również humoru. Bawiłam się wybornie, tęskniłam, śmiałam się, uroniłam łzę, trzymałam kciuki, współczułam i zazdrościłam - i o to chyba chodzi, by czytana lektura wywoływała całą gamę emocji, prawda? Ta właśnie taka jest i dlatego serdecznie ją polecam, nie tylko przed Bożym Narodzeniem.\nEtykiety: 52 książki 2016, Boże Narodzenie, Cztery pory roku, Grunt to okładka, lit. amerykańska, przeszłość, recenzyjna 2016, Richard Paul Evans, Salt Lake City, tajemnica, USA, Wyd. Znak, zdrada\nAutor: ejotek o 17:30 30 komentarzy:\nEtykiety: 52 książki 2016, bliźnięta, Boże Narodzenie, Cztery pory roku, debiut, e-book, Gra w kolory II, Grunt to okładka, IV Strona, lit. polska, miłość, Natalia Sońska, przyjaźń, utrata bliskich\nBo trawa to jest zwykle bardziej zielona u sąsiada, prawda? Zwykle to co mają inni wydaje nam się lepsze, piękniejsze, szczęśliwsze niż to, co mamy na swoim podwórku czy życiu. Widzimy to "bardziej" u innych a przecież wystarczy jeden czy dwa kroki i .... nie, nie będziemy na zieleńszym trawniku sąsiada, w dwóch krokach możemy zmienić nasze życie. Dokonać takich zmian, by to nasza trawa była BARDZIEJ zielona.\nMaja wyszła za Jacka jeszcze podczas studiów. Oświadczył się jej podczas oblewania sesji a w rezultacie ich ślub stał się przedmiotem zakładu. W tydzień nie zdążyli, ale udało się załatwić szybką uroczystość w USC. Skończyła ochronę środowiska i to ona utrzymywała męża, bo ten z często zmienianych dorywczych prac nie był w stanie zapewnić mini rodzinie bytu. Maja (a właściwie to Maria, tylko wszyscy do niej Majka mówią) też nie może znaleźć swojego miejsca i najpierw stawia pierwsze kroki w spedycji (praca jej do gustu nie przypadła, ale poznała tam Monikę i do dziś są najlepszymi przyjaciółkami), zaś w drugim miejscu zatrudnienia odkrywa, że nie lubi bezpośredniego kontaktu z klientem (czego zrozumieć nie mogę, bo ja lubię). Jednak wielkim marzeniem Majki jest napisanie książki, a nawet książek. Pisała od zawsze, jednak okoliczności ślubu a później poglądy Jacka kazały jej odłożyć spełnienie marzeń do szuflady. Teraz Jacek wyjeżdża do Szwecji a ona zostaje z głową pełną zmartwień - jak ta rozłąka wpłynie na ich małżeństwo? By nie rozpamiętywała wyjazdu męża, przyjaciółka proponuje jej tygodniowy wyjazd na Mazury...\nMonika jest jedyną i najlepszą przyjaciółką Mai. Poznały się w firmie spedycyjnej i choć to nie była praca dla Majki to mimo jej odejścia kontakty wciąż są częste i zażyłe. Monia uwielbia swoją pracę, jednak nie ma szczęścia w miłości. Wpatrzona w Piratów z Karaibów wzdycha do Johnny'ego Deppa i liczy, że tak przystojny i na zabój zakochany facet trafi jej się w rzeczywistości. Monia martwi się o tykający zegar biologiczny i marzy o wsparciu, czułości i bliskości (a któż nie marzy...).\nUważa, że obie z Mają potrzebują zmiany klimatu i dlatego wpada na pomysł z Mazurami. Jeszcze nie wie, jak bardzo ten wyjazd zmieni ich życie... Bowiem w pensjonacie pani Irenki dziewczyny poznają Kubę i Pawła, którzy motocyklami jeżdżą po kraju a w Harszu zatrzymali się na trzy dni. I jakby czuwał nad nimi mały Amorek, bowiem bez zbędnych przepychanek a z wzorową zgodnością odkryli, że między Moniką a Pawłem oraz Majką i Kubą iskrzy...\nNiestety los bywa okrutny i przewrotny. Po jednym pięknym dniu szczęścia i czułości, dziewczyny odkrywają, że panowie wyjechali w nocy, bez słowa wyjaśnienia... Czyżby to była dla nich tylko chwila zapomnienia? Uspokojenie rozszalałych hormonów? Nie wiedzą skąd przyjechali, nie znają swoich nazwisk... Czy uda im się odnaleźć? Czy w ogóle będą mieli ochotę? Czy pani Irenka pomoże?\nDwa lata później (i wcale nie jest to epilog a zwykła część książki) okazuje się, że Jacek wcale nie zamierza wracać ze Szwecji, to znaczy wraca na dwa tygodnie, ale rewelacje jakie ma dla Majki skutecznie rozwieją jej wątpliwości dotyczące przyszłości.\nMonika związała się z Danielem rok temu, wybierają się właśnie na wspólne zagraniczne wakacje, jednak dziewczyna wciąż unika poznania jego rodziny. Dlaczego? Bo po długim okresie spotkała kogoś, o kim przez dwa lata zapomnieć nie potrafiła... Czemu nie zakończy związku, w którym nie do końca jest szczęśliwa? Na co liczy? O kim myśli? Dlaczego podejmuje się trwania w chorych układach, które na dodatek sama wymyśliła?\nA co przez ten dwa lata działo się w życiu Pawła i Kuby? Czy próbowali znaleźć Maję i Monikę? Czy ich myśli choć z rzadka wędrowały do wspólnie spędzonych chwil uniesienia na Mazurach? Czy dwaj kumple będą potrafili szczerze porozmawiać o uczuciach, kobietach i przyszłości? Jak w tej sytuacji odnajdzie się Paula? Przyznaję, że w książce jest wiele humoru, autoironii i tekstów Mai, które mnie bawiły ("mężowi przyszłość kończyła się w chwili, gdy szedł spać" czy "facet nie chwast, na polu nie rośnie"*), jednak najbardziej się śmiałam, kiedy czytałam o wyczynach Pauli.\nJest to moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki, ale przyznaję że bardzo udane, ponieważ lektura jest utrzymana w duchu lekkości, pozytywnego myślenia (mimo wszystko), ciepła i chęci zmian na lepsze. Powieść czytało mi się bardzo dobrze, ponieważ fabuła jest ciekawa, doskonale nakreśleni bohaterowie a problemy, które się pojawiają... to takie prawdziwe życie. Nie są to sytuacje naciągane na siłę, byle wpasowały się w ramy założone dla książki, ale brutalne i pełne zbiegów okoliczności czy rozczarowań życie. Z każdą kolejną kartką byłam coraz bardziej ciekawa jak rozwiną się wątki przyjaźni i miłości, bo również na tych płaszczyznach Kołosowska pokazała, że nie jest idealnie. Że nawet przyjaciele czasem zawodzą i nie mówią sobie wszystkiego obawiając się o wyśmianie, krytykę czy odrzucenie. Że Ci, którzy darzą się uczuciem, powinni o tym koniecznie porozmawiać, by wiedzieć na czym stoją a nie stwarzać barier, który wywołują tylko i wyłącznie cierpienie.\nByły dwie rzeczy, które nieco mnie drażniły w książce. Przede wszystkim Maja, która często zbaczała z głównego tematu w swoich wypowiedziach a fakt, że w mailu właściciel wydawnictwa napisał "Szanowna Pani" wywołał u niej, niepotrzebny moim zdaniem stan euforyczny, który objawił się rozwodzeniem na cały akapit.\nDruga rzecz to nieco pomieszane wydarzenia, trochę czasu minęło zanim odnalazłam się w chronologii: co było przed Mazurami a co dwa lata później a kiedy wracałam do czasów młodości bohaterów.\nBardzo fajnym zabiegiem, który zastosowała autorka jest napisanie tej książki z perspektywy całej czwórki głównych bohaterów co zostało oznaczone ich imieniem i to każde z nich we właściwym momencie staje się zarazem narratorem. Dzięki temu czytelnik ma doskonałą szansę na poznanie nie tylko ich młodości, ale również myśli, uczuć i rozważań dotyczących gnębiących ich aktualnie tematów. Kto skrywa jakie tajemnice? Jakie decyzje podejmą ostatecznie bohaterowie? Czy los będzie dla nich łaskawy i osiągną wymarzone szczęście? Czym ono jest dla każdego z tej czwórki?\nGłównym celem powieści, przesłaniem wręcz, jest uzmysłowienie nam, że powinniśmy odrzucić utarte od wieków schematy, zerwać niepotrzebne więzi, uwolnić się od tego co nas ogranicza i z wolnym ciałem i duszą wyruszyć na poszukiwanie siebie, by spełniać swoje najskrytsze marzenia. Każdy z nas ma jakąś pasję, która jest dla niego całym życiem i nie powinniśmy z tego rezygnować, za żadne skarby! Mimo, że nie jest to takie łatwe... może jednak to nasza trawa będzie bardziej zielona...\n* Kołosowska M., "Trawa bardziej zielona", Feeria 2015, s. 19 i 27\nKsiążka przeczytana w ramach wyzwań: Gra w kolory II (pomost skąpany słońcem wygląda jak biały), Grunt to okładka, 52 książki\ndziękuję Pani Mai z\nEtykiety: 52 książki 2016, Feeria, Gra w kolory II, Grunt to okładka, lit. polska, Magdalena Kołosowska, marzenia, Mazury, miłość, pisarz, powieść, przyjaźń, recenzyjna 2016, rozwód, Skierniewice\nTytuł oryginału: Activity fun. Doolhoven Labyrinthes\nMoja pięciolatka od bardzo dawna uwielbia wszelkie zadania logiczne, które wymagają myślenia, również przyszłościowego (czyli przewidywania).\nSzczególnie jest to widoczne w przypadku labiryntów, gdzie brak tych umiejętności kończy się zabrnięciem w ślepy zaułek. Zresztą labirynty były jednymi z pierwszych zadań, którymi zainteresowało się moje dziecko. Wprawdzie, gdy się nie udawało było małe zdenerwowanie czy zniecierpliwienie, ale w chwili obecnej udało się dojść do etapu, żeby rozwiązywała ołówkiem (a nie kolorowymi pisakami) z gumką w pobliżu i by na każdym skrzyżowaniu myślała co dalej.\nWiek odbiorcy: 0-6\nznam się z dziećmi nie od dziś! *\nKto pamięta powyższe słowa, które wieczorami padały z pyszczka pluszowego misia? Moja córa aktualnie nie ogląda bajek z tym sympatycznym bohaterem, ale na urodziny dostała książeczkę z jego przygodami, zatem miałam szansę przypomnieć sobie jak to się stało, że uszko oklapło - szczerze mówiąc to zupełnie tego nie pamiętałam, mimo że wieczorynkę z Uszatkiem uwielbiałam, ale to były inne czasy... Czasy bajek prostych i powolnych, które aktualnym maluchom wydają się nudne. Choć "Zaczarowany ołówek", "Bolek i Lolek", "Reksio" czy "Krecik" cieszyły się powodzeniem u mojej córy i wciąż od czasu do czasu dopomina się o włączenie. Nie ma to jak powrót do przeszłości :)\nUszatek szukał Echa w lesie, był w cyrku, jechał pociągiem, zdobył choinkę, odwiedził sklep z zabawkami, bawił się na zabawie karnawałowej i na karuzeli. Spotkało go wiele przyjemnych rzeczy, poznał sporą część otaczającego świata a młody czytelnik wraz z nim. Patrząc globalnie stwierdzam, że przygody misia są bardzo zróżnicowane, ciekawe i skupiają uwagę dziecka, które całym sobą wczuwa się w daną historię i jedynie zadawane pytania utwierdzają rodzica w przekonaniu, że dziecko wciąż siedzi obok.\n* autor tekstu: Janusz Galewicz\nKsiążeczka przeczytana w ramach wyzwań: Gra w kolory II, Grunt to okładka, Cztery pory roku, Pod hasłem, 52 książki\nAutor: ejotek o 10:00 12 komentarzy:\nEtykiety: 52 książki 2016, bajki, Czesław Janczarski, Cztery pory roku, Gra w kolory II, Grunt to okładka, lit. dziecięca, lit. polska, Miś Uszatek, Nasza Księgarnia, Pod hasłem\nEtykiety: 52 książki 2016, Katarzyna Michalak, lit. polska, miłość, molestowanie, niewidomy, przedpremierowo, przyjaźń, reality show, recenzyjna 2016, strach, utrata bliskich, Wyd. Literackie\nEtykiety: 52 książki 2016, Gra w kolory II, Grunt to okładka, lit. dziecięca, lit. rosyjska, morze, Światosław Sacharnow, Wyd. "Małysz" Moskwa, zwierzęta\nLubicie bajki? Jeśli tak, to zapraszam dziś na bajkę, a właściwie legendę o królu, który ma wielkie i piękne królestwo, gdzie nikomu niczego nie brakuje, bo lasy pełne zwierząt, sady - owoców a przy tym i kwiatów i wojska pełno. Jednak królowi czegoś brakuje... Nie jest w pełni usatysfakcjonowany zasobami swojego królestwa... Wciąż twierdzi, że brak mu złota... Musi je zdobywać w sąsiednich krainach, wymieniając za swoje towary. A przecież chciałby tylko, by jego lud był bogaty... A to jest możliwe tylko wtedy, gdy będzie mógł na swoich ziemiach wydobywać złoto.\nTrochę mi się żal króla zrobiło, bo z jego słów wynikało, że nie chce złota dla siebie a dla biednych, którzy nie mają co jeść, nie mają nawet ubrań i marzną...\nŻyczenie króla i marzenie zarazem, zaofiarował się spełnić siwiuteńki staruszek, który miał w mieszku nasiona i obiecał, że kiedy się je na wiosnę do ziemi włoży, obrodzą złotem... Król sam ziarno do zamku zaniósł i siał go sam... A tego dnia cała z tego uroczystość powstała, zbiegli się ludzie, był baldachim i trębacze. A potem władca czekał aż złoto wyrośnie. Mijały dni, tygodnie a pola nijak złote zrobić się nie chciały. W żaden sposób król złotego koloru nie widział a jedynie zielone a potem niebieskie rośliny... Czego oczekiwał? Co rosło na polu? Dlaczego nie mógł pojąć czym obdarował go staruszek? Dlaczego czuł się oszukany?\nZ wściekłości kazał pozbyć się zielska i poszukiwać staruszka, by ukarać go za poniżenie władcy i zrobienie z niego pośmiewiska. Jaki był finał tej opowieści? Co stało się ze staruszkiem? Jak skończyła się historia z niedoszłym złotem? Tego już musicie dowiedzieć się sami.\nLegenda jest bardzo dynamiczna, zaskakująca i przypomina mi trochę jedną z bajek dla najmłodszych o Kreciku, który marzył o posiadaniu spodni z kieszeniami. Jednak wtedy zwierzęcy bohater szukał pomocy i rady u kolejnych leśnych przyjaciół dążąc do celu a tutaj... No cóż, król okazał się nieco niecierpliwy a pewne rzeczy trzeba robić z miłością a nie w gniewie. Zamiast poszukać pomocy, dowiedzieć się najpierw o co chodziło staruszkowi, to król postąpił jak typowy władca. Wydawał rozkazy, mimo że nie zawsze były właściwe... Dobrze chociaż, że nie kazał staruszka zgładzić.\nSam przekaz tej historii, czyli opowieść o tym co to jest len i do czego służy jest bardzo ciekawy. Jednak jak pokazała praktyka, czyli próba przekazania historii pięciolatce, tak jak w zamyśle książeczki, okazało się, że sposób w jaki legenda została napisana jest bardziej przeznaczona dla dorosłych. Pięciolatka skupiała się na zadawaniu pytań o znaczenie trudnych słów (najpierwsi, onym, frasować) a nie całości historii. Zresztą się jej nie dziwię, bo mnie samą rozpraszały długie zdania i niedzisiejsze słowa. Dlatego uważam, że utwór Marii Konopnickiej zdecydowanie nie jest przeznaczony dla kilkuletnich dzieci, zwłaszcza że tekst będzie dla dziecka istnym labiryntem a kiedy się już przez niego przedrze, to sens historii odbierze zupełnie inaczej niż dorosły czytelnik.\nJedynie w kwestii czcionki czy ilustracji nie mam uwag, ponieważ kolorowe obrazy zajmują sporą część stronic książeczki, dzięki czemu zajmują uwagę dziecka. A czcionka i tak jest dostosowana wielkością dla starszych czytelników - nastolatków lub rodziców.\nPodsumowując, mam mieszane uczucia. Z jednej strony historia lnu jest interesująca z uwagi na tematykę, ciekawą opowieść o traktowaniu "zielska", lecz z drugiej strony - musisz samodzielnie czytelniku ocenić - na ile poziom trudności tekstu odpowiada Twoim oczekiwaniom.\nKsiążka przeczytana w ramach wyzwań: Gra w kolory II (biały przybrudzony starością), Grunt to okładka, 52 książki\nEtykiety: 52 książki 2016, edukacyjne, Gra w kolory II, Grunt to okładka, król, legendy, len, lit. dziecięca, lit. polska, Maria Konopnicka, Nasza Księgarnia, Pod hasłem\nAutor: ejotek o 17:30 26 komentarzy:\nIlustracje: Dmitrij Babiczenko\nWydawnictwo: Związek Filmowców ZSRR\nKsiążeczkę opracowano na podstawie filmu rysunkowego wytwórni "Gruzja-film"\nKiedy byłam mała to oprócz literatury polskiej, sporą część dostępnych bajek dla dzieci stanowiły te rosyjskie. W chwili obecnej nie wnikając co było wolno a co nie, który kraj był samodzielny lub nie i co było ocenzurowane postanowiłam w zasobach antykwarycznych zakupić kilka takich właśnie książeczek dla mojej córy, ponieważ niosą one w sobie wiedzę i morały.\nNa pierwszy ogień poszła książeczka o dziewczynce o imieniu Mzija, która była bardzo tchórzliwa i pielęgnując swój ogródek bała się nawet maleńkiej Mrówki. Że już o Gąsiorze nie wspomnę, bo jego to bała się najbardziej na świecie. Kiedy pewnego dnia ją przestraszył, zaczęła się zmniejszać a talerzyk z fasolkami, który trzymała w rękach upadł a ptaszysko zaczęło zjadać fasolki. Jednak jedna z nich wołała do Mziji o ratunek o pobiegła za nią :) A za nimi Gąsior... Dziewczynka chcąc pomóc fasolce straciła równowagę i upadła w przepaść... na szczęście sama pomagając, mogła liczyć na to samo od innych. Wiele żywych stworzeń rzuciło się do ratowania dziewczynki! Jak zakończyła się ta przygoda?\nKsiążeczka świetnie pokazuje uczucie strachu oraz siłę przyjaźni. Mzija mimo, że jest człowiekiem - i choć małą dziewczynką to jednak większą od swego prześladowcy - to nie potrafi opanować strachu. Boi się, gdy tylko Gąsior pojawia się w okolicy. Jedyną szansę na ratunek upatruje w ucieczce pomagając przy tym ocalałej fasolce. Jednak szczęście jej nie sprzyja i gdyby nie pomoc kilku przedstawicieli świata zwierząt to mogłaby nawet pożegnać się z życiem... Jednak dobro podobno powraca i uratowana przez przyjaciół może teraz wraz z nimi u boku stawić czoło Gąsiorowi. Dzięki tej sile wróciła do swoich dawnych rozmiarów i przestała być tchórzem.\nSpersonifikowane zwierzęta, proste acz wymowne ilustracje, prosty przekaz - to idealna lektura dla kilkuletniego dziecka, któremu podczas opowieści można wpoić jakże ważne informacje przydatne w życiu. A kiedy skończymy czytanie możemy liczyć na masę zadanych pytań :)\nEtykiety: 52 książki 2016, bajki, Gra w kolory II, Grunt to okładka, lit. dziecięca, lit. rosyjska, Nina Banaszwili, pomoc, przyjaźń, strach, Związek Filmowców ZSRR, zwierzęta\nTytuł oryginału: Christmas Where She Belongs\nOd października lub listopada "chodziło" za mną pragnienie totalnego odmóżdżenia czytelniczego, czyli przeczytania mega lekkiej i nie wymagającej zupełnie myślenia lektury. W zamierzchłej dla mnie przeszłości - czyli pewnie kiedy byłam nastolatką - miałam okazję czytać popularne "harlekiny" w dużej ilości i teraz mój wybór padł właśnie na jeden z tytułów z tego wydawnictwa. Liczyłam na to, co zwykle w przypadku tych książek: przystojny on, piękna ona, urocza miłość, przesłodzone sceny miłosne i szczęśliwe zakończenie a wszystko to w cudownej scenerii, tym razem Australii. Czy to właśnie dostałam?\nClancy wychowywała się bez ojca w hipisowskiej komunie. Jest uporządkowana, rozsądna, ambitna i opanowana, jej życie jest z góry zaplanowane. Wykłada pielęgniarstwo w szkole medycznej i mieszka kilka minut spacerkiem od miejsca pracy. Pewnego dnia w jej "życie od linijki" wkracza przystojny lekarz i prawnik zarazem (skrywający jeszcze wiele tajemnic) - Mac. Mężczyzna informuje ją, iż odziedziczyła stary dom na australijskiej prowincji, jednak z lokatorem i psem (pies wabi się Mike i potrafi się uśmiechać). Clancy postanawia udać się na miejsce i wtedy podjąć decyzję czy przyjmie ten spadek.\nSpokojne dotychczas życie Clancy zmienia się w gonitwę wydarzeń. Choć oboje wyraźnie mają się ku sobie i łatwo im się rozmawia to bronią się przed uczuciem, potrzebują samotności i czasu, by poukładać sobie na nowo niespodziewane okoliczności. Zwłaszcza, że nie mają możliwości, by się dobrze poznać przy kominku czy kieliszku wina. W ich życiu pojawiają się bowiem niecierpiące zwłoki stworzenia: koza, pacjenci szpitala, dzieci Helen oraz wymagające naprawy schody. Czy będący pod urokiem Clancy Mac będzie w stanie zebrać myśli, skupić się, nie gadać głupot a przejść po męsku do adorowania kobiety? Czy Clancy spodoba się w domu, który odziedziczyła? Czy będą w stanie zapomnieć o swojej trudnej przeszłości - małżeństwach i związkach - i żyć teraźniejszością?\nKsiążeczka, bo z tą ilością stron trudno ją nazwać powieścią, nie jest typową przesłodzoną opowieścią o wielkiej i namiętnej miłości. Także mogłabym w sumie napisać, że mnie rozczarowała... Wszystko dlatego, że to seria Medical i kładzie nacisk na sprawy medyczne a nie erotyczne. Mimo wszystko lektura spełniła swoją rolę i w szybkim tempie przeniosła mnie na australijską prowincję i z powrotem dając chwilę wytchnienia od bardziej wymagających książek. Ot, takie sobie czytadełko.\nEtykiety: 52 książki 2016, Australia, choroba, dzieci, Gra w kolory II, Grunt to okładka, Harlequin/Mira, lekarz, lit. australijska, Meredith Webber, miłość, przeszłość, romans, spadek, tajemnica\nTytuł oryginału: Coming out\nTłumaczenie: Katarzyna Marzec\nJestem ogromnie ciekawa jakie podejście do imprez w stylu eleganckim mają czytające to kobiety czy dziewczęta... Czy kiedykolwiek marzyłyście o założeniu białej sukienki i zaprezentowaniu się na balu debiutantek? Tradycja tych balów sięga dziewiętnastego wieku, kiedy to były organizowane głównie przez angielską arystokrację i miały wprowadzać w dorosłe życie młode panny. Debiutantkami były dziewczęta z wyższych sfer a ich udział w tym wydarzeniu wielkim wyróżnieniem.\nTo właśnie zaproszenie na nowojorski bal debiutantek dla osiemnastoletnich bliźniaczek Veroniki i Virginii stało się przyczyną wielkiej awantury w ich rodzinie. Dlaczego?\nDla ich mamy - Olympii Rubinstein - udział w balu debiutantek bardzo wiele znaczył, ponieważ na jeden dzień stała się kimś ważnym i wyjątkowym. Mogła poczuć się piękna. Zwłaszcza, że później życie dosadnie jej pokazało, że nie jest usłane różami. W czasie studiów straciła rodziców a jej pierwszy mąż - Chauncey - ojciec ich trójki dzieci, okazał się niewartym swojej rodziny. Wyjechał, założył nową rodzinę a była żona i dzieci stanowiły już tylko niezbyt przyjemną konieczność w utrzymywaniu niezbędnych kontaktów. Na dodatek uwielbiał ich denerwować, kiedy tylko coś nie działo się po jego myśli.\nTeraz Olympia jest szczęśliwą kobietą, bowiem ukończyła studia prawnicze, ma świetną pracę oraz... miłość, zrozumienie i wsparcie a wszystko w osobie drugiego męża - Harry'ego (mają pięcioletniego synka), który jest Żydem. To dla niego kobieta zmieniła swoją religię i przeszła na judaizm, dzięki czemu zyskała w oczach teściowej (zresztą bardzo sympatycznej Friedy), lecz naraziła się tym samym na ostre słowa ze strony byłego męża.\nWróćmy jednak do głównego wątku książki, którym jest zaproszenie na bal... Staje się ono kością niezgody pomiędzy członkami tej nietypowej rodziny. Olympia uważa bowiem, że bliźniaczki powinny zaprezentować się na balu a ona i Harry powinni im towarzyszyć. Jednak tylko jedna z bliźniaczek ma ogromną ochotę na kupno białej sukienki i bycie debiutantką, podtrzymując rodzinne tradycje po mamie, babci i prababci. Jednak Veronica stanowczo odmawia udziału, Harry bierze jej stronę twierdząc, że to impreza dyskryminująca zbyt wielu ludzi i dlatego on nie pójdzie, Chauncey posuwa się do szantażu, by zmusić córki do uczestnictwa i jedynie pięcioletni Max stwierdza mądrze, że z nie wyniknie z tego nic dobrego, bo wszyscy się kłócą...\nOlympia na przekór wszystkim postanawia zaprosić na bal debiutantek swoją teściową (Żydówkę) oraz przyjaciółkę Margaret (Afroamerykankę)... Jak zareaguje jej były mąż? Kto w rezultacie pojawi się na balu? Czy ospa lub złamana noga mogą pokrzyżować im plany? A jaką reakcję Olympii wywołają działania i wyznania dzieci? Czy pogodzi się z mężem?\nOj, będzie się działo, bo choć nie jest to powieść wysokich lotów, którą bym nagrodziła czy chociaż oceniła na wiele gwiazdek, to jednak spędziłam z lekturą przyjemne chwile odprężenia zastanawiając się jednocześnie ile tajemnic kryje się w jednej rodzinie i jak ich ujawnianie będzie wpływało na wzajemne relacje. A warto zwrócić uwagę na fakt, że choćby same bliźniaczki to osoby podobne do siebie jedynie zewnętrznie, bowiem tak naprawdę mające zupełnie różne charaktery i upodobania, a tak skrajnie odmienne osoby połączone więzią bliźniaczą.... mieszanka wybuchowa. Książka jest krótka, ale czyta się ją szybko. Działa rozluźniająco, odprężająco choć nie brak jej chwil podnoszących czytelnikowi ciśnienie. Ponadto porusza kilka ważnych kwestii, z którymi może spotkać się każdego dnia niejedna czy niejeden z nas. I mimo, że zakończenie okazało się totalnie zgodne z tym, co przewidziałam to ... miło się ją czytało.\nEtykiety: 52 książki 2016, bal, bliźnięta, Danielle Steel, Gra w kolory II, Grunt to okładka, homoseksualizm, lit. amerykańska, Nowy York, Pod hasłem, romans, romans obyczajowy, Świat Książki, tatuaż, Żydzi


Do wspólnej bramki - charytatywny turniej piłki nożnej dla oddziału pediatrii w PP ZOZ - PCKZiU\nDo wspólnej bramki – charytatywny turniej piłki nożnej dla oddziału pediatrii w PP ZOZ\nPCKZiU > Do wspólnej bramki – charytatywny turniej piłki nożnej dla oddziału pediatrii w PP ZOZ\n30 września odbył się charytatywny turniej piłki nożnej dla oddziału pediatrii w PP ZOZ. Sportowymi przeciwnikami byli samorządowcy – zaprawienie w boju o dobro społeczności lokalnej i lekarze – codziennie stojący na straży naszego życia i zdrowia. Doświadczone drużyny!\nByliśmy tam i my – przedstawiciele Powiatowego Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego. Nasi uczniowie w ramach akcji krwiodawstwa – podzielili się tym co najważniejsze, a o czym tak rzadko myślimy, czego nie pielęgnujemy i nie traktujemy jako wartość – krwią.\nNasza nauczycielka wychowania fizycznego – Izabela Kowalska – Cichos, z pełnym zaangażowaniem i sztuką sędziowania meczu piłkarskiego, towarzyszyła graczom na boisku piłkarskim.\nZ kolei Barbara Drużdż sprzedawała ciasto, a dochody ze sprzedaży przeznaczone zostały na wsparcie celu imprezy.\nWarto pamiętać o tych, którzy znaleźli się w takim momencie życia, kiedy pomoc drugiego człowieka jest absolutnie konieczna, niezbędna. Warto im towarzyszyć i wspierać, warto pomagać, również po to, by pomóc sobie.\nŹródło zdjęć https://www.tuwodzislaw.pl/fotogaleria,mecz-dla-oddzialu-pediatrii-w-rydultowach,fot13-2-2312-28.html


Jak pozyskać klienta w roku - Pozyskiwanie klientów.\nNajlepszym sposobem na znalezienie mozliwosci handlowych. Podobne artykuły\nMetody szukania zatrudnienia Poszukiwanie pracy powinno odbywać się z wykorzystaniem wielu metod jednocześnie, gdyż w ten sposób zwiększa się prawdopodobieństwo jej znalezienia. Dla nowych pracowników rozpoczęcie rozmowy z klientem o nowym produkcie podczas obsługi stanowi nie lada wyzwanie. Jego celem jest budowanie relacji i utrzymywanie więzi z klientami. Po trzecie, jest to łamanie prawa. Pozwoli więc już na wstępie wyeliminować osoby, które zupełnie nie pasują na dane stanowisko.\nJak pozyskać klienta? Sposoby na pozyskiwanie klientów Autor: Najlepszym sposobem na znalezienie mozliwosci handlowych Zawadzki — Full Brain Marketer, twórca stron i sklepów internetowych, pogromca WordPressa, fotograf, podróżnik — fixfix.\nCo jest najtrudniejsze w rozwijaniu firmy? W przypadku wielu małych firm odpowiedzią jest znalezienie klientów lub pozyskanie klientów. Pozyskiwanie klientów jest szczególnie trudne, jeśli budżet marketingowy jest ograniczony. Znalezienie klientów jest jednym z najtrudniejszych wyzwań dla startupów i małych firm. Posiadanie świetnego produktu lub usługi, której jesteś pewien, że wiele osób będzie potrzebować, nie wystarczy.\nZazwyczaj nie możesz znaleźć pracy z kilku powodów.\nKlienci nie znajdą Ciebie, Twojego sklepu, Twojej witryny ani Twojej strony na Facebooku tylko dlatego, że zaczynasz działalność. Musisz wyjść i znaleźć potencjalnych klientów. W rzeczywistości pozyskiwanie klientów musi być stałym przedmiotem zainteresowania większości firm.\nNawet odnoszące sukcesy firmy będą miały klientów, którzy przestaną kupować z tego czy innego powodu. Tych klientów należy wymienić tylko po to, aby utrzymać równowagę w firmie. Kiedy firma jest mała, znalezienie sposobu na rozpoczęcie działalności zwykle spoczywa na barkach właściciela firmy. Ale właściciele firm często nie mają dużego doświadczenia w marketingu lub sprzedaży.\nJeśli jesteś startupem lub istniejącą firmą, która szuka więcej sposobów na powiększenie bazy klientów, poniższe strategie powinny pomóc Ci w osiągnięciu celów. Lista zadań — Jak pozyskiwać klientów Oto sprawdzone strategie, które pomogą Ci zbudować bazę klientów: Opracuj plan pozyskiwania klientów.\nZadbaj o skuteczne pozycjonowanie swojej strony www. Bądź aktywny w mediach społecznościowych. Przeglądaj prasę szukając potencjalnych kontrahentów. Ułatw potencjalnym klientom kontakt z Twoją firmą.\nUżywaj kuponów i ofert specjalnych, aby przyciągnąć klientów. Zostań sponsorem lub partnerem wydarzeń. Bierz udział w spotkaniach i seminariach, w których uczestniczą Twoi potencjalni klienci. Pielęgnuj kontakty po spotkaniach.\nDawaj trochę, aby uzyskać więcej. Wykorzystaj najbliższą sieć kontaktów. Zadbaj o swoją markę już od samego początku. Śledź swoją konkurencję. Używaj wielu małych reklam zamiast jednej dużej. Przetestuj płatne reklamy internetowe.\nDodaj swoją firmę do Google Moja Firma. Zawsze poproś o opinię.\nZrozum, że nie ma jednej, uniwersalnej drogi do sukcesu. Czytaj poniżej 1.\nOpracuj plan pozyskiwania klientów Sekret tworzenia udanego planu polega na tym, aby wiedzieć, kto będzie dla mnie idealnym klientem. Jeśli sprzedajesz bezpośrednio dla firm w ramach B2B, zastanów się, który dział najprawdopodobniej kupi twoje produkty lub usługi.\nKtóra osoba, na jakim stanowisku jaki poziom odpowiedzialności jest w stanie określić konkretne wymagania dotyczące zakupu. Wykonaj kilka rozmów w tym temacie, jeśli nie wiesz dokładnie!\nNastępnie pomyśl o tym, jak typowy kupujący zwykle znajduje produkty lub usługi takie jak Twoje. W jakich kręgach obracają się Twoi potencjalni klienci? Czy są aktywni w mediach społecznościowych? Kogo prawdopodobnie słuchają lub gdzie szukają informacji o takich produktach jak Twoje?\nCo możesz zrobić, aby pozyskać rekomendacje z tych źródeł? Zapisz sobie wszystkie te informacje i poszukaj potencjalnych, wzorcowych klientów.\nNastępnie, aby zdobyć więcej klientów, zaplanuj sposoby umieszczania swojej oferty w miejscu, w którym ludzie na rynku docelowym znajdą je, gdy tylko będą gotowi do zakupu. Zadbaj o skuteczne pozycjonowanie swojej strony www W dzisiejszych czasach zarówno konsumenci, jak i klienci B2B znajdują nowe firmy przede wszystkim poprzez wyszukiwanie online.\nOznacza to, że Twoja strona musi być gotowa i w pełni widoczna, aby przyciągnąć nowych klientów. Zwróć więc uwagę na to czy Twoja strona opiera się na najnowszych trendach e-marketingu. Upewnij się, że jej design, treść, dane kontaktowe, grafika i Najlepszym sposobem na znalezienie mozliwosci handlowych techniczne zagadnienia są aktualne.\nAmanda Sibley Sprawdź koniecznie czy Twoja strona działa na urządzeniach mobilnych. Jeśli nie — uwierz mi — bardzo wiele tracisz jeśli chodzi o wyniki wyszukiwania.\nWyszukiwarki coraz częściej nie biorą nawet takich stron pod uwagę. Aktualnie to jest podstawa SEO z ang. Search Engine Optimization czyli optymalizacji stron www pod wyszukiwarki internetowe. Jeśli nie posiadasz odpowiedniej wiedzy na temat optymalizacji stron internetowych, warto skorzystać z usług eksperta SEO w ramach konsultacji online.\nBądź aktywny w mediach społecznościowych Jak pozyskać klienta używając social media? Nie próbuj sprzedawać bezpośrednio w kanałach społecznościowych.\nZamiast tego spróbuj rozwinąć relacje z potencjalnymi klientami.\nSzukaj: 4. Metody poszukiwania pracy Poszukiwanie pracy bywa naprawdę trudnym zajęciem. Czym jest aktywne poszukiwanie pracy? Aktywne poszukiwanie pracy oznacza podejmowanie zróżnicowanych działań w celu znalezienia pracy.\nZaangażuj się buszując w świecie social media. Przesyłaj dalej lub komentuj posty potencjalnych klientów. Ukaż je, jeśli jest to właściwe, we własnych postach w mediach społecznościowych np. Twoim celem jest bycie znanym i postrzeganym jako zaufany partner.\nSprzedaż jest znacznie łatwiejsza, gdy sprzedajesz ją ludziom, którzy czują, że Cię znają. Barry Libert 4. Przeglądaj prasę szukając potencjalnych kontrahentów Nawet w obecnej epoce cyfrowej gazety codzienne i cotygodniowe są nadal niesamowitym źródłem informacji kontaktowych i prowadzą do potencjalnych, nowych klientów. Szukaj nazwisk osób, które zostały awansowane, które zdobyły nagrody, otworzyły nowe firmy lub które w jakikolwiek sposób mogą być Twoimi potencjalnymi klientami.\nWyślij tym osobom spersonalizowane e-maile, gratulując im sukcesu lub informując, jak interesujący był artykuł na ich temat. W tych wiadomościach staraj się przemycić stopkę z nazwą Twojej firmy i informacją co reprezentujesz lub pewne informacje o produkcie. Przykład: Lolson Zawadzki, fixfix. Ułatw potencjalnym klientom kontakt z Twoją firmą Czyli daj im powód, aby Najlepszym sposobem na znalezienie mozliwosci handlowych Ci swoje dane kontaktowe.\nMożesz potencjalnym klientom zaproponować ofertę bezpłatnego biuletynu, e-booka, bezpłatnego przewodnika po sprawach związanych z Twoją branżą. W następnej kolejności regularnie monitoruj te kontakty, wysyłając im raz w miesiącu e-mailing. Używaj kuponów i ofert Najlepszym sposobem na znalezienie mozliwosci handlowych, aby przyciągnąć klientów Wszyscy uwielbiają okazje.\nZaoferuj zniżkę nowym klientom przy pierwszym zakupie. Może to być także np. Jeśli sprzedajesz produkty lub usługi, które trzeba wielokrotnie kupować, rozważ uzależnienie pierwszego rabatu od podpisania przez klienta umowy na rok świadczenia usługi.\nZostań sponsorem lub partnerem wydarzeń Znajdź wydarzenia, które są bliskie Twojemu potencjalnemu rynkowi czyli takie gdzie mogą pojawić się Twoi potencjalni klienci.\nSzukaj informacji na temat tych wydarzeń na Facebooku czy w gazetach. Zadzwoń i zapytaj organizatorów, jakie są dostępne możliwości sponsorowania. Sponsorowanie niektórych wydarzeń nie musi być drogie. Jeśli natomiast koszt sponsorowania jest wysoki, organizatorzy mogą mieć tańszą opcję np.\nBierz udział w spotkaniach i seminariach, w których uczestniczą Twoi potencjalni klienci Jeśli już to robisz i nie nawiązałeś do tej pory żadnych kontaktów, które mogłyby prowadzić do sprzedaży, wypróbuj inne grupy.\nSkuteczna rekrutacja pozwoli wyselekcjonować spośród nich tego jedynego.\nPraca Australia oferuje szerokie możliwości zatrudnienia i rozwoju zawodowego.\nPielęgnuj kontakty po spotkaniach Skontaktuj się z osobami, które spotkałeś, aby sprawdzić, czy mogą zostać Twoimi potencjalnymi klientami. Jeśli powiedzą, że nie potrzebują obecnie Twoich usług, zapytaj, kiedy będzie dobry moment, aby do nich oddzwonić lub czy może mają współpracowników, którzy mogliby wykorzystać to, co teraz sprzedajesz.\nDawaj trochę, aby uzyskać więcej Aby pozyskać nowych klientów, musisz zbudować zaufanie. Jednym z najlepszych sposobów na to jest rozdanie bezpłatnych próbek produktu i poproszenie odbiorców o informacje, czy są z niego zadowoleni. Jeśli jesteś np. Może to być biuletyn zawierający wartościową wiedzę lub podpowiedzi.\nMoże to też być bezpłatna konsultacja, podczas której zapewnisz tylko tyle informacji, aby pomóc klientowi w nakreśleniu zakresu problemu, aby docelowo, sprzedając swoje usługi, rozwiązać problem klienta całkowicie. Gary Vaynerchuk Wykorzystaj najbliższą sieć kontaktów Jak pozyskać klienta wśród naszej najbliższej sieci kontaktów? Zapytaj znajomych, czy znają osoby, które mogą korzystać z Zroznicowana strategia portfela usług.\nW zależności od relacji, dodatkową zachętą dla znajomych może być np. W ten sposób wszystkie trzy strony powinny być usatysfakcjonowane. Zadbaj o swoją markę już od samego początku Jeśli prowadzisz firmę usługową, która korzysta np.