Oto 5 rzeczy, w których nie spodziewasz się plastiku. A to błąd! - Vibez.pl\nAnna Rusak,02.10.2020 14:12\nPlastik jest wszędzie. Nawet tam, gdzie się go nie spodziewamy. Oto 5 rzeczy, które zaskoczyły nas tym, że mają go w sobie.\nKtoś może powiedzieć, że plastik jest wszędzie - i okej, będzie miał sporo racji. Jednak są produkty - w dodatku te codziennego użytku - w których chowa się wyjątkowo podstępnie. A na to, czy z nich korzystamy, mamy wpływ - w przeciwieństwie do np. stanu czystości wody, której używamy czy powietrza, jakim oddychamy (tak, w nim też naukowcy wykryli drobinki mikroplastiku).\n1. Niedopałki papierosów\nTo, że papierosy szkodzą zdrowiu, wiadomo od zawsze. Zaskakujące jest jednak to, jak wpływają na nasze środowisko. Filtr obecny w papierosach wykonany jest z octanu celulozy, który bardzo długo się rozpada. Istotne jest też to, gdzie wyrzucamy takie niedopałki. Niestety większość palaczy zostawia je byle gdzie – na plaży, na ulicy, czasem trafiają nawet bezpośrednio do wody.\nCo ważne, Komisja Europejska podała, że niedopałki papierosów są jednym z kluczowych tworzyw, które zanieczyszczają morza i oceany.\nWiecie, że jest gorszy od plastikowych słomek? Mimo że produkujemy go mniej, to do środowiska dostaje się ponad 90% wytworzonego brokatu. Dlaczego? Wyobraźcie sobie wyłapywanie błyszczących drobinek z wody – brzmi mało realnie, prawda? Słomki zdecydowanie łatwiej wyłowić i zutylizować.\nTakże następnym razem, gdy będziecie chcieli go użyć, zastanówcie się, czy chcecie go potem zjeść na talerzu razem z rybą – bo to ona najprawdopodobniej niestety się nim posili, gdy już go z siebie zmyjecie.\n3. Puszki i konserwy\nBisfenol A – główny sprawca całego zamieszania. To chemiczny związek, który wykorzystuje się do produkowania tworzyw sztucznych i puszek konserwowych. Znajdziecie go w puszkach po pomidorach, zupach, a nawet w piwie.\nTak, niestety, BPA możecie znaleźć w wewnętrznej powłoce puszki – dlatego najlepszym rozwiązaniem będą szklane opakowania.\nWarto dodać, że BPA w różnym stopniu przenika do żywności. Najwięcej jest go w zupach, najmniej w napojach – najprawdopodobniej różnice wynikają z długości pasteryzacji. Z jednej strony FDA (czyli Agencja Żywności i Leków) podaje, że ilość BPA, jaką spożywamy, jest niewielka i nie stanowi żadnego ryzyka dla zdrowia człowieka, a z drugiej strony niektóre kraje np. Kanada i Francja już od niego odchodzą.\nŚrednio produkujemy jej 200 bilionów sztuk rocznie, rozkłada się jakieś 5 lat - guma do żucia. Niepozorna, smaczna, odświeżająca oddech i... zatruwająca środowisko. Składa się niestety w zasadzie z plastiku, aromatów i sztucznych barwników.\nPrzed II wojną światową do produkcji gum do żucia używano naturalnego soku drzewnego – chicle, kauczuku i wosku. Dzisiaj niestety wszystkie te tworzywa zastąpiliśmy sztucznymi odpowiednikami. Do tego bardzo często gumy zawierają polioctan winylu (znajdziecie go w składzie kleju do papieru) i polietylen (możecie go znaleźć też w plastikowych torbach).\nTo może jednak miętówkę?\nLubicie herbatę? A wiecie, że podczas jej zaparzania do Waszych kubków uwalnia się mikroplastik?\nDzieje się to za sprawą polipropylenu - to on nadaje kształt i uszczelnia torebki, w których znajdują się liście - a one często też są wątpliwej jakości. Jeśli chcecie sprawdzić, czy Wasza herbata jest wykonana ze sztucznych składników, wystarczy, że wrzucicie torebkę do zimnej wody. Jeśli szybko się zabarwi, możecie być pewni, że oprócz liści herbata zawiera dodatkowe substancje.\n(Nie mylcie tego tylko z cold brew tea - tutaj kluczowym rozróżnieniem jest czas. Herbata z "dodatkami" szybko zabarwi się w zimnej wodzie, a cold brew będzie potrzebowało tego czasu zdecydowanie więcej.)\nDlatego zdecydowanie lepiej i dla smaku, i dla świata będzie, jeśli przerzucicie się na herbaty liściaste. Plus jest też taki, że jeśli kupicie je stacjonarnie, możecie zapakować je do własnego pojemnika i tym samym przy okazji ograniczycie produkcję plastikowych opakowań.\nA skoro już o plastiku mowa...\nWiecie, że podejście "kupię plastikową butelkę i będę jej używać wiele razy" nie jest najlepsze? Gdy wystawimy ją na działanie promieni słonecznych czy zostawimy w nagrzanym samochodzie, to plastik zawarty w butelkach zacznie wydzielać szkodliwe substancje. W nadmiarze stają się one przyczyną nowotworów, problemów hormonalnych, utrudniają zajście w ciążę i zwiększają ryzyko zawału serca.\nIm częściej używamy takiej butelki, tym bardziej się niszczy, a w takich nawet mikro uszkodzeniach gromadzą się niebezpieczne bakterie. Najlepszym rozwiązaniem są zatem metalowe i szklane butelki wielorazowego użytku.\nA jeśli używacie takich plastikowych butelek, też sprawdźcie, z jakiego rodzaju plastiku są wykonane. Ten oznaczony kodem recyklingowym 3 lub 7 może wydzielić związek chemiczny BPA, którego niekorzystne działanie opisywaliśmy wyżej. Na szczęście na rynku dostępne są także wielorazowe butelki z plastiku, które nie powodują, że wydziela się BPA, dlatego radzimy patrzeć na kody!\nJak widzicie, plastik czyha na nas dosłownie wszędzie. Co nam pozostaje? Uważność, czytanie etykietek, nauka i segregacja. Niewiele, ale zawsze coś!


Upadłość ZM Henryk Kania prawomocna - Profil - U producenta - Portal informacyjny Handelextra.pl\nAshburn, United States -2.6 °C / 74 % / 1020 hPa\n13 października uprawomocnił się wyrok Sądu Rejonowego w Katowicach w sprawie ogłoszenia upadłości Zakładów Mięsnych Henryk Kania z Pszczyny.\n14, październik 2020, 15:00\nNa zdjęciu: Henryk Kania\n- Syndyk masy upadłości Spółki Zakłady Mięsne Henryk Kania w upadłości [...], poinformował o uprawomocnieniu się z dniem 12 października 2020 r. postanowienia Sądu Rejonowego Katowice-Wschód w Katowicach X Wydział Gospodarczy z dnia 18 czerwca 2020 r. o ogłoszeniu upadłości Spółki wydanego w sprawie o ogłoszenie upadłości wraz z wnioskiem o zatwierdzenie warunków sprzedaży przedsiębiorstwa dłużnika z dnia 18 czerwca 2020 r. Postanowienie zostało opatrzone klauzulą prawomocności w dniu 13 października 2020 r. - podała spółka w komunikacie.\n18 czerwca, dokładnie w rok i dwa tygodnie po wystąpieniu przezeń do sądu o otwarcie przyspieszonego postępowania układowego, ten ogłosił upadłość spółki. Później jednak jeden z wierzycieli Roberto Pini złożył zażalenie na to postanowienie, które zostało oddalone w poniedziałek przez Sąd Okręgowy.\nSąd zatwierdził sprzedaż zorganizowanej części przedsiębiorstwa ZM Henryk Kania na rzecz Cedrobu za 100 mln zł. Nie obejmuje to lokali spółki w Pszczynie ani gruntu, wierzytelności, ruchomości zbytych po dniu wyceny przez rzeczoznawców majątkowych oraz znaków towarowych, na których został ustanowiony zastaw rejestrowy na rzecz Alior Bank o wartości rynkowej 37,5 mln zł i rekomendowanej wartości likwidacyjnej 100 tys. zł.\nCała historia rozpoczęła się pod koniec kwietnia 2019 roku, gdy audytor odmówił wydania opinii nt. sprawozdania rocznego ze względu na brak części dokumentów.\nProducent wystąpił do sądu w Katowicach o uruchomienie przyspieszonego postępowania restrukturyzacyjnego. Twierdził, że na skutek nagłego skoku cen wieprzowiny, spowodowanego afrykańskim pomorem świń w Chinach i związanym z tym wzrostem globalnego popytu, utracił płynność finansową. Drugim powodem trudnej sytuacji miała być agresywna polityka cenowa Biedronki, która była znaczącym odbiorcą produktów Kani. I choć sieć zgodziła się na zmianę warunków współpracy, a sąd przystał na postępowanie restrukturyzacyjne, które ruszyło już trzy dni po złożeniu wniosku, producent był zmuszony ograniczyć, a potem przerwać produkcję. Kolejne banki i firmy leasingowe zaczęły wypowiadać Kani umowy i domagać się zwrotu pieniędzy lub urządzeń po tym, jak spółka przestała spłacać raty.\nNa początku września 2019 r. na wniosek Rady Wierzycieli sąd zdecydował o uchyleniu zarządu własnego nad majątkiem spółki i ustanowił zarządcę.\nNastępnie Rada zdecydowała o wydzierżawieniu majątku spółki Cedrobowi, co istotnie nastąpiło w końcu października 2019 r., po czym Cedrob przeniósł prawa i obowiązki wynikające z tej umowy na swoją spółkę zależną ZM Silesia. W grudniu sąd zdecydował o umorzeniu postępowania restrukturyzacyjnego.\nW październiku 2019 r. rada wierzycieli ZM Kania wyraziła zgodę na wydzierżawienie majątku spółki na 12 miesięcy Cedrobowi za 300 tys. zł miesięcznie. Sam Henryk Kania wypowiedział się na temat zaistniałej sytuacji w mediach raz, w październiku 2019 roku, w rozmowie z Business Insider Polska. Twierdził, że jego firmę prawdopodobnie zniszczył układ "nadzoru sądowego, banków, Cedrobu i prawdopodobnie śląskiego wymiaru sprawiedliwości."\nW całym roku 2019 ZM Henryk Kania miały 354,5 mln zł przychodów ze sprzedaży; to mniej niż jedna trzecia obrotów z poprzedniego roku. Strata netto producenta wyniosła 888,5 mln zł. W I kwartale 2020 r. spółka miała 43 tys. zł przychodów i 1,9 mln zł straty netto.\nGodziny dla seniorów: Biedronka kusi ich dużymi rabatami\nAuchan zachęca do niemarnowania żywności\nMagdalena Weiss 2917 Artykuły


Życie to muzyka, życie to wiersz. Andrzej Śmiały śpiewający - Biznes i Styl\nGeograf, globtroter, eksplorer, wspinacz… Z&nbsptakiej strony znamy Cię od dawna. Dziś pokazałeś się z&nbspinnej – jako przedstawiciel nurtu piosenki autorskiej, czyli człowiek, który pisze muzykę, teksty i&nbspsam swoje piosenki wykonuje.\nPierwszą piosenkę napisałem, gdy miałem 14 lat, a&nbspwięc ponad 40 lat temu. Mam tę piosenkę nadal w&nbspgłowie. Jest trochę przepoetyzowana. Wtedy pisze się przede wszystkim o&nbspmiłości.\nNo tak, to typowe. Twój repertuar to – jak rozumiem - nie tylko te 13 piosenek, które dziś zaprezentowałeś.\nMam ich w&nbspsumie 30. Są wśród nich piosenki rockowe, jest dużo bluesa. Duży wpływ na moje zainteresowania muzyczne miał Tadeusz Nalepa. Zbierałem i&nbspzbieram nadal jego płyty. Zmarł, niestety, przedwcześnie…\nTematyka tekstów części piosenek, które dziś zaśpiewałeś, oscylowała wokół gór, życia jako drogi, wędrówki.\nZgadza się. Są tam też uniwersalne tematy, ale związane z&nbspżyciem.\nCo chcesz ludziom przekazać w&nbspswoich piosenkach?\nChcę zwrócić ich uwagę na piękno rzeczywistości, która nas otacza. Przesłanie tych piosenek brzmi: życie to muzyka, życie to wiersz. I&nbspnajważniejsze rzeczy, które – tak jak śpiewam w&nbspjednej z&nbsppiosenek – mamy za darmo: miłość, wolność i&nbspprawda. To są rzeczy niezbywalne, każdy ma je w&nbspnadmiarze. Chodzi tylko o&nbspto, żeby z&nbsptego bogactwa zaczerpnąć.\nCzy prezentowałeś gdzieś jeszcze te piosenki, oprócz Zielarni Lawenda, z&nbspktórej właścicielami – jak zauważyłem – jesteś zaprzyjaźniony?\nPierwszy był kameralny koncert w&nbspkawiarni Muza. Chciałem spróbować. Tam spotkałem Martę, która zaproponowała mi występ w&nbspLawendzie. To taka przygoda, z&nbspktórą nie chcę wiązać jakichś planów.\nTo ja stanę Ci w&nbsppoprzek i&nbspzapytam: czy myślałeś kiedyś, by wydać te piosenki na płycie? Albo przynajmniej wydać tomik z&nbsptekstami – mocno niebanalnymi przecież?\nNie myślałem. Niedobrze zrobiłeś, że mi podsunąłeś ten pomysł, bo będę o&nbsptym teraz myślał (śmiech).\nMoże… Jeśli chodzi o&nbspmuzykę, chętnie widziałbym jakiegoś akompaniatora. W&nbsppiosence o&nbspczłowieku i&nbspjego cieniu wręcz czuję solo na gitarze.\nJa wychodzę z&nbsptego recitalu z&nbspprzekonaniem, że powinieneś z&nbsptymi piosenkami coś więcej zrobić. I&nbsptego Ci życzę. A&nbspna koniec zapytam o&nbspTwoją drugą pasję – eksplorerską. Masz jakieś następne plany?\nDo końca życia będę miał. O&nbsplasce, bracie, a&nbsppójdę.\nMożesz zdradzić, gdzie ruszysz w&nbspnastępną podróż?\nNa drugą półkulę. Do Australii. Z&nbspmoim przyjacielem chcemy tam zrobić jedną rzecz, ale jego problemy zawodowe mogą w&nbsptym przeszkodzić. Ale jak nie teraz, to później.\nAndrzej Śmiały wystąpił 3 grudnia w&nbspLawendowej Herbaciarni (części Zielarni Lawenda przy ul. Matejki w&nbspRzeszowie) z&nbsprecitalem piosenek autorskich.


Jak kadrować w fotografii? • Fotograf ślubny - Wrocław - Cała Polska - Przemysław Walasik\nfotografia, kompozycja centralna, porady\nJak kadrować w fotografii?\nChcecie nauczyć się lepszego kadrowania? Mam dla Was garść spostrzeżeń na tę okazję.\nZapomnijcie o zasadach\nTrójpodział jest nic nie wartą zasadą, forsowaną na forach internetowych od Bóg wie jak dawna. Nie wierzycie? Nałóżcie sobie siatkę trójpodziału na dzieła mistrzów malarstwa czy fotografii i zwróćcie uwagę, czy stosowali się do tej zasady kompozycyjnej.\nJak widać, malarze nie stosowali się do zasady trójpodziału w portrecie.\nRównież dzisiaj wiele z prac, wygrywających konkursy, nie powstaje w zgodzie z tą regułą (patrz np. zdjęcia Witolda Ziomka czy Bartosza Parzyszka). Zalecam porzucenie trójpodziału.\nKompozycja centralna nie jest niczym złym\nKolejna rzecz często powtarzana przez różnych “znawców” tematu na forach internetowych – zakaz kompozycji centralnej i postrzeganie jej jako błędu.\nsony a7 + GM 85mm f/10\nPrzez długi czas zmagałem się ze swoimi zdjęciami. Nie bardzo rozumiałem, czemu nie są tak dobre, jakbym chciał – przecież stosuję się do zasad trójpodziału i unikam kadrowania centralnego. Zmieniło się to, kiedy zacząłem analizować zdjęcia fotografów, których prace robiły na mnie wrażenie. Okazało się, że wielu z nich stosuje kompozycję centralną.\nCo ciekawe ten rodzaj kadrowania sprawdza się nie tylko w portrecie, ale również w krajobrazie.\nNie bój się ucinać głów i kończyn\nJakkolwiek śmiesznie może to brzmieć, ale lubię ucinać głowy. Analizujcie dobre zdjęcia i zwracajcie uwagę na kadrowanie. Zobaczycie, że często dobrzy fotografowie obcinają głowy, czy ręce. Obcięte głowy napotykamy w portrecie, a ucięte kończyny w fashion. Można obcinać, jeśli robi się to umiejętnie.\nNie oznacza to oczywiście nakazu obcinania. Chodzi jedynie o to, aby nie bać się takiego zabiegu, kiedy pasuje nam to do kadru.\nOglądaj jak najwięcej zdjęć dobrych fotografów¹ i zapisuj te, które robią na Tobie wrażenie na dysku, czy choćby na pintereście. Następnie analizuj kadry, użyte światło i obiektywy. Zobacz, w jaki sposób kadruje się obiektywem szerokokątnym, a w jaki portretówką. Zwróć uwagę, na jakiej wysokości znajduje się głowa portretowanej osoby, nałóż na zdjęcie siatkę i zobacz, jak postać rozkłada się w kadrze, obserwuj, w jaki sposób mistrzowie obcinają kończyny, czy zdarza im się ucinać część głowy, jaki procent kadru zajmuje twarz etc.\n¹ – przy czym warto uczyć się nie tylko od fotografów, ale również od malarzy, filmowców, cyfrowych artystów (digital artists – jednym z moich ulubionych jest wlop) czy nawet mangaków (Vagabond czy Berserk wizualnie są niesamowite).\nKiedy kompozycja centralna się nie sprawdzi?\nDo tej pory rozmawialiśmy o przypadkach, w których zdjęcie stanowi zamkniętą całość i samoistną jednostkę. Nie zawsze jednak tak jest. Wyobraźcie sobie, że robicie zdjęcie dla magazynu – wtedy zdjęcie nie jest ostatecznym celem, ani samodzielną całością. Taką całość stanowi strona magazynu, w którym zdjęcie się znajdzie. W takich wypadkach na stronie często umieszcza się nie tylko zdjęcie, ale również tekst i wtedy kompozycja centralna może (ale nie musi) nie być najlepszym rozwiązaniem. Jeśli jednak jesteście na takim poziomie, że robicie zdjęcia dla magazynów, prawdopodobnie nie potrzebujecie czytać moich porad, a redaktor graficzny danego czasopisma wcześniej ustala z wami, jakich zdjęć potrzebuje.\nPoprzedni wpisBez dobrego sprzętu nie zrobisz dobrego zdjęciaNastępny wpis Filtry w fotografii portretowej i nie tylko\n17 lutego 2019 o 17:36\nTrole forumowe, wciąż uważają że jedyny słuszny kadr to złoty podział. A jedyny słuszny kolor zdjęcia to BW 😉 dla nich jak ktoś robi centralnie, jest oznaką że ktoś nie potrafi robić zdjęć. Mona Lisa płacze ze smiechu jak ktoś mówi że nie jest w złotym podziale 😉


Taliwzmianki: października 2015\nTaliwzmianki 14:42 12\nTosia, Tochana, Antonina...\nTaliwzmianki 12:00 5\nZnowu będzie o dziecięciu i znowu nie moim. ( tak wyniańczyłam ładną gromadkę dziecioli :P) Chociaż jak przypomnę sobie te wszystkie dni, godziny i minuty spędzone z Nią to wcale nie czuję, że Ona nie moja. Moja też, tak troszeczkę. Antonina , dziś jej 6 urodziny a ja przed oczami wciąż mam dwuletniego skrzacika. Drobinkę maleńką z cudownymi błękitnymi oczętami.Utonąć można było w ich błękicie! Pamiętam wspólne spacery, jak śmiała się do rozpuku gdy Paulina grała jej na trawie, jak uwielbiała wspólne budowanie zamków i babek z piasku , by potem jednym ciosem zamienić je w pył, takie to było zabawne, takie śmieszne! Skakanie, tak to kochała chyba najmocniej. A ja z milion razy prawie zawału dostałam jak patrzyłam na Tochanę szalejącą na łóżku...na nic się moje prośby zdały, na nic matczyne ostrzeżenia...przecież to taka frajda była! W książkach zakochana jest chyba do dzisiaj, od maleńkości je uwielbiała i z ogromnym zaciekawieniem słuchała czytanych bajek. Uwielbiałam spędzać z Nią czas. Wstydzioszkiem była ogromnym, ale jak się człowiek postarał to zdobył w końcu jej zaufanie-wiem bo sama musiałam się nieźle nagimnastykować :P Rosła w oczach, zaskakiwała wciąż nowymi umiejętnościami a przede wszystkim tym , jak pięknie i wyraźnie mówiła. Do dziś w pamięci utkwiły mi wypowiedziane przez dwuletnią Tosię zdania, Pewnego zimowego wieczoru wracałyśmy z naszej świetlicy, było już dość ciemno i Tosia będąc u mnie na rękach zapytała :\n-Ala a jak trafimy do domku , jest ciemno?\n-Zobacz Tosiu, w telefonie mam latarkę - po czym zapaliłam światełko. Tosia z uśmiechem na twarzy rzekła:\n-O! Ala zapaliła i już nie mamy problemu. Trafimy do domku!\nTak , zatkało mnie. Bo miała tylko dwa latka, dwa! Toż to malizna! A mówiła tak wyraźnie, takich słów używała...zachwycała mnie wtedy i dziś też zachwyca, tylko troszkę inaczej. Dziś to już uczennica, do szkoły chodzi, pisać się uczy, liczyć...a ja ciągle pamiętam ją, taką drobniusią, malusią z wciąż roześmianymi oczętami. Dla mnie zawsze będzie Tosieńką, najsłodszą Tosią pod słońcem! Antonino kochana , w Twoje 6 urodziny życzę Ci abyś zawsze otaczała się ludźmi życzliwymi i prawdziwymi, abyś kochała i była kochana, niech nigdy nie spotykają Cię smutki a każdy dzień przynosi same radości!Rośnij w miłości!\nI porcja zdjęć takiej Tochany, jaką pamiętam...\nA dzisiejsze zdjęcia Antosi znajdziecie tutaj. Blog pisany prze Patrychę, mamę Tośki :)\nTaliwzmianki 14:14 4\nTaliwzmianki 03:48 4\nTak , zdecydowanie jestem tego zdania, że życie jest piękne. Jestem zdrowa, mam rodzinę, dach nad głową, wymarzoną pracę, wspaniałego przyjaciela i wyjątkowe dusze wokół siebie. A mimo to często łapię się na tym , że narzekam. I jęczę i mędzę i i użalam się. A to , że za gruba, a to . że włos nie tak się układa, że ciastka się spaliły a ja z niczym nie mogę się wyrobić. I tak sobie myślę, głupia jestem. Bo cóż to za zmartwienia? Schudnąć można zawsze, włosy też kiedyś się ułożą, a ciastka?Ciastka upiekę drugie, trzecie , piąte i w końcu wyjdą takie jak być powinny. Przecież to pierdoły, bzdury, błahostki. Czasem warto usiąść, przemyśleć i przeanalizować. Co z ludźmi , którzy mają policzony czas? Mają świadomość, że zostało im kilka miesięcy życia?Jak ogromnie narzekać muszą tacy właśnie ludzie? Mają do tego prawo a przeważnie tego nie robią. Wręcz przeciwnie. Cieszą się każdą sekundą , każdym momentem. Zachwycają się kroplą rosy na źdźble trawy, tęczą na niebie, śpiewem ptaka. Chwytają każdą sekundę życia pełnymi garściami. I każdy z Nas właśnie tak powinien żyć. Ja jakiś czas temu przewróciłam całe swoje życie do góry nogami, pisałam o tym tutaj. Od dłuższego czasu marudziłam, że chce coś zmienić w swoim życiu. Planowałam i marudziłam i trwało to dość długo. Do czasu aż pojawiła się pewna Dusza , dzięki której jestem tu gdzie jestem i patrzę na wszystko zupełnie inaczej. Bo czego w tym momencie mi brakuje? Na co mogę narzekać? Na nic. Mam wszystko. To co najcenniejsze i najważniejsze. Pozytywne nastawienie to klucz do szczęścia. Wystarczy, że każdego dnia będziemy sobie powtarzać, że życie jest piękne, że to co najlepsze dopiero przed nami a każda porażka uczy nas czegoś nowego i sprawia, że stajemy się silniejsi i mądrzejsi. Tak, jesteśmy tylko ludźmi i uczymy się na błędach. A życie mamy tylko jedno i warto je przeżyć radośnie, ciesząc się każdą jego sekundą. Uściskiem małej dłoni, uśmiechem drugiego człowieka, dniem spędzonym w towarzystwie najlepszego przyjaciela, śpiewem ptaka, promieniem słońca, spacerem w towarzystwie tych, których kochasz. Niedawno przeżyłam rozczarowanie, dość duże i bolesne. Gdyby nie to, że jestem tutaj i mam najlepsiejszego przyjaciela "na wyciągnięcie ręki" pewnie bym się przejmowała, płakała, szukała winy w sobie...ale tego nie robię. Bo zaczynam na wszystko patrzeć pod innym kątem. Zaczynam zauważać zalety w tym co robię, ba nawet w sobie! Jeszcze pół roku temu w życiu bym się o to nie podejrzewała :) I każdy z Nas ma w sobie tą siłę. Wystarczy tylko skupić się na tym co najważniejsze, otaczać się tylko takimi ludźmi, którzy nas uskrzydlają a nie skrzydła podcinają i wierzyć w siebie, przede wszystkim. Ja od dłuższego czasu staram się tak właśnie żyć i dzięki temu wszystko jest prostsze, łatwiejsze, piękniejsze...To oczywiście nie tylko moja zasługa, bo gdyby nie wsparcie Siostry to pewnie dużo więcej czasu zajęłoby mi dojście do tych "mądrości życiowych". I to chyba kolejny dowód na to, że los stawia nam na drodze takich wyjątkowych ludzi, którzy zmieniają nasze życie na zawsze a to życie naprawdę jest piękne. Warto przeżyć je tak, żeby miło było wspominać a wstyd opowiadać :)


Prastary dziennik „Czas”, organ arystokratyczny, konserwatywny i klerykalny, zajmował tyle miejsca w życiu dawnego Krakowa i na tyle sposobów splótł się z moim życiem, że trzeba poświęcić mu nieco wspomnień. „»Czas« pisze, »Czas« mówi”, to były słowa, które brzęczały mi w uszach od najwcześniejszego dzieciństwa. Kiedy raz szedłem z matką na spacer, minął nas starszy pan, z dziwnymi, widocznie farbowanymi włosami, z twarzą mumii, z wypomadowanymi wąsami w szpic, w nieświeżym cylindrze, w tużurku, posuwający się tabetycznym krokiem. Spytałem matki, kto to taki. „To pan Kłobukowski, redaktor »Czasu«”.\nObraz tej mumii skojarzył się w mojej wyobraźni z gazetą, która dla dziecka uzmysławiała chwilę, gdy trzeba być cicho i nie przeszkadzać komuś z dorosłych, który zatopił się w tej płachcie papieru, olbrzymiej dla oczu dziecka i całej zadrukowanej; stąd nic dziwnego, że nuda ziała dla mnie z tych czterech liter: C. Z. A. S. Zresztą słyszało się ciągle powtarzane na wszystkie tony: „Ach, ten »Czas« robi się taki nudny”. Należało do zwyczaju wymyślać na „Czas”, ale nikomu nie postałoby w głowie, aby się mógł obejść bez niego.\nDługo zapewne słowo „Czas” zostałoby dla mnie martwym pojęciem, gdyby nie zaszedł fakt, który był poniekąd rewolucją w dziennikarstwie. „Czas” — jak w Warszawie „Słowo” — stał się naraz ulubionym pismem dzieci, dzięki drukowi Trylogii Sienkiewicza. Nie chcę tym oczywiście uchybić Trylogii, wręcz przeciwnie; ale to fakt, że, jak Polska długa i szeroka, tłumy małoletnich entuzjastów przypięły się do gazety. Ten i ów przy niej został, i oto jak się rozszerzają kręgi cywilizacji. To była słodka męka, dostawać tak pasjonującą lekturę maleńkimi dawkami, po łyżeczce. Biliśmy się z bratem o to, kto pierwszy chwyci numer gazety; nie przyszło nam do głowy, że moglibyśmy zgodnie przeczytać go razem. Oto trudności praktycznego pacyfizmu.\nW zasadzie, każdy odcinek miał przechodzić cenzurę domową. W razie ujemnego wyniku cenzury, numer „Czasu” znikał, z czego zgadywaliśmy, że coś tam musiało być „tłustego” (jak wówczas się mówiło) i że koniecznie trzeba go odszukać. Dzięki temu, wszystkie niewinne sprosności Sienkiewicza tym lepiej utrwaliły się dzieciakom w pamięci, jak np. toast weselny pana Zagłoby: „Każda dziewka hubka, każdy chłop krzesiwo, będzie iskier kupka, tylko krzeszcie żywo”. I kiedy to czytałem jako mały brzdąc, nie przeczuwałem, że w parędziesiąt lat potem będę musiał wytoczyć redaktorowi „Czasu” proces karny, aż do Najwyższego Trybunału, o samowolne usunięcie z mojego felietonu słowa dziwka…\nPrawda, że tamto było dziewka, a u mnie dziwka. Litera nocet. (Przypomina mi to, jak, na cześć Gabrieli Zapolskiej, za pomocą tej maleńkiej zmiany literalnej, zaadaptowałem do niej ten portret Grażyny: „Oboje, dziwki i matrony wdzięki — na jednym licu zespoliła cudnie”…).\nTak więc, dzięki Sienkiewiczowi, zrozumiałem, że gazety mogą się na coś przydać i że czytanie ich nie jest może tylko czczym obrzędem. Znałem zresztą, już w zaraniu życia, osobiście wielu kolejnych redaktorów „Czasu”. Tomkowicz był serdecznym przyjacielem mego ojca; bardzo lubiłem, kiedy był u nas na obiedzie: opowiadał mnóstwo zabawnych anegdot, przeważnie z zakresu krakowskiego snobizmu. Sam zadomowiony „pod Baranami” etc., a znający całe miasto, miał sposobność do obserwacji. Opowiadał np., jak ktoś, chcąc go uczcić, zaadresował do niego list: „Jaśnie Wielmożny pan Stanisław z Wężyków Tomkowicz”. (Matka jego była z domu Wężykówna).\nDługoletnim redaktorem „Czasu” był p. Michał Chyliński, szwagier całego klanu dowcipnych Rosnerów, którzy przezwali go „Chichał Myliński”, co też do niego przylgnęło.\n„Czasownikami nieforemnymi” nazywano dwóch krótkich tłustych bliźniaków, braci Bochenków, którzy pisywali do „Czasu”. Nosili jednakie bródki à la Napoleon III i szare cylindry. Byli braćmi owej „panny zacnej”, kulawej starej panny Leontyny, która przegrywała Wyspiańskiemu „Warszawiankę”. Jeden z nich, profesor uniwersytetu, był ojcem biednego Luca Bochenka, owego rotmistrza ułanów, który zginął tragicznie na ulicy Krakowa, towarzysza moich lat dziecinnych. Mój Boże, ten Kraków… ileż wspomnień na każdym kroku!\nIstotna moja zażyłość z „Czasem” na wiele, wiele lat przed moim w nim współpracownictwem, zadzierzgnęła się przez Rudolfa Starzewskiego. Zbliżył nas wspólny przyjaciel, nieodżałowany Ludwik Janikowski. Starzewski był młodym studentem prawa, przygotowywał się do ostatniego egzaminu, kiedy go zagarnęło dziennikarstwo; już w nim pozostał. Był to wychowanek oo. Jezuitów z Chyrowa, tym samym wielki sceptyk, gładki towarzysko, ale zadzierzysty w potrzebie, umiejący bronić własnego zdania i niezależności. Niezwykle inteligentny, żywotny, niepodległy duchowo, musiał rozszerzyć sobie ten domek „Czasu”, aby w nim móc istnieć. Politykę — ówczesną politykę stańczykowsko-galicyjską! — przyjmował ten prototyp Dziennikarza z Wesela jako zło konieczne, „mącił tę narodową kadź” jak mógł najmniej szkodliwie, dość krytycznie zresztą oceniając swoje stronnictwo. Z upodobań byłby najchętniej redaktorem jakiegoś literackiego miesięcznika. Wychował się na literaturze francuskiej z epoki Taine’a i Renana, czytywał od deski do deski „Revue des deux-mondes”, „La Vie parisienne”. I Słowackiego namiętnie. Czytał zresztą wszystko. Bardzo towarzyski, ale tylko o tyle, o ile czuł w kimś powinowactwo myśli i smaku, żył w przyjaźni ze światem artystycznym, z teatrem, z malarzami; przebył szczepienie przybyszewszczyzny; z najżywszą grupą uniwersytecką miał kontakt przez słynne zebrania „Zeitgenossen”. Pisał dobrze, ale z trudem; za wiele wkładał w to świadomej refleksji, podczas gdy myśl, zdanie, musi się wytwarzać podświadomie, wyskakiwać gotowe, zwłaszcza w wymagającym pośpiechu dziennikarstwie. Toteż pisanie męczyło go tak, że gdy objął naczelną redakcję, przestał pisać zupełnie; nieporównany był za to jako inspirator, doradca, jako partner w inteligentnej dyskusji. Słowem ideał redaktora.\nZrazu, Starzewskiemu powierzono „Czas” poranny; urzędował tedy w nocy. Ten „nocny lokal” wabiący z plantacji szeregiem oświetlonych okien, otwarty z konieczności do bardzo późna, z nieustanną gorącą herbatą, z gospodarzem życzliwym i chętnym do rozmowy, zaczął ściągać znajomych artystów. Stąd „Czas” ówczesny miał podwójną klientelę: w dzień magnaty, hofraty i prałaty, w nocy cygany i łaziki. To była, mówiąc po wiedeńsku, „szwema” „Czasu”.\nZawsze będąc nocnym ptakiem, lubiłem zachodzić tam na gawędę. Z tymi wizytami łączą mi się zabawne wspomnienia. Byłem wówczas po trosze graczem; jak wiadomo, szczęście bywa zmienne. Otóż, kiedy wygrałem, miałem zwyczaj odnosić część łupów do redakcji „Czasu” i oddawać Starzewskiemu na przechowanie. To było bardzo wygodne; bo, kiedy znów się zgrałem, wiedziałem, że o każdej godzinie nocy mogę swoją rezerwę odebrać. Jednego razu, zgrany do nitki w baka, przypominam sobie o moim depozycie; pędzę do „Czasu”. Widzę karetkę stojącą od ulicy św. Tomasza, służący mówi mi:. „Jest ktoś u pana redaktora na konferencji”. Byłem zawsze wobec matadorów bardzo nieśmiały, wolałem tedy nie wchodzić; pomyślałem; „Przejdę się trochę i przeczekam”. Był trzaskający mróz; chodzę i chodzę, nogi mi marzną, karetka wciąż stoi, widać z daleka jej latarnie. Żal mi było zrezygnować, czułem, że się odegram! Pochodziwszy tak ze dwie godziny, zmarznąwszy na kość, klnąc na czym świat stoi niewczesnego gościa, poszedłem wreszcie spać. Nazajutrz dowiedziałem się, że to tzw. „Peter” Górski, biedny garbusek, który właśnie kandydował beznadziejnie na posła, wiercił dziurę w brzuchu Starzewskiemu do rana. A czułem, że byłbym się odegrał!\nZdobywając sobie coraz więcej zaufania, Starzewski awansował w hierarchii, w końcu powierzono mu naczelną redakcję. Przez cały ów okres wciąż dążył do tego, co było dla niego antydotem na zgagę polityki galicyjskiej: starał się uczynić „Czas” organem kultury. Dało to rezultat dość paradoksalny, ponieważ równocześnie „Czas” zachował mnóstwo swych dawnych serwitutów. Stąd pismo miało jakby kilka fizjognomii. Jedna, oczywiście polityczna; druga „pańska”, znajdująca wyraz w różnych przygodnych artykułach, w iście dworskich opisach wesel, chrzcin i innych wydarzeń rodzinnych magnaterii; wreszcie w sławnych „nekrologach”, o których trzeba by powiedzieć osobno, gdyż stanowią one humorystyczną kartę „Czasu”. I znowuż dział kulturalno-artystyczny — zwłaszcza sztuki plastyczne i teatr — prowadzony żywo, przodujący, można powiedzieć, całej Polsce. Tak więc, oryginalnym paradoksem, mamut „Czas” stał się postępowy w sprawach sztuki, gdy postępowa „Reforma” hodowała piórem niezmordowanego Prokescha największy obskurantyzm artystyczny.\nTen dział prowadził Starzewski z dużą odwagą. Ryzykował nieraz wszystko, stawał do oczu bodaj samemu papieżowi „konserwy”, staremu Dunajewskiemu. Przypominało to nieraz scenę ze Sprawy Dołęgi-Weyssenhoffa ze starym Zbąskim. W istocie, starym bonzom nieraz się flaki przewracały, ale w końcu, widząc niewątpliwy sukces „Czasu”, zostawili Starzewskiemu wolną rękę. Instynkt ten okazał się bardzo trafny; kulturalna wyższość „Czasu” zachowała mu klientelę miejskiej inteligencji, skądinąd nie sympatyzującej nawet z kierunkiem pisma.\nPrzytoczę dwa epizody tej „polityki artystycznej” „Czasu”. Rozpoczęto cykl artykułów pt. Nowe Klejnoty Krakowa pióra młodego rzeźbiarza, barona Ludwika Puszeta (wciąż ten „pański Kraków”: aby skrytykować to, co napaskudził książę, trzeba było co najmniej barona!), wymierzone ni mniej ni więcej tylko w gospodarkę artystyczną kardynała Puzyny w katedrze wawelskiej. Zrobiła się taka awantura, że felietony trzeba było przerwać. Furia Puzyny dosięgła nawet stryja Puszeta, lojalnego kanonika i katechety w gimnazjum. Kardynał, pod pozorem jakiejś inspekcji, wszedł do klasy, uznał przywitanie starego księdza za nie dość pokorne, i zwymyślał go wobec uczniów, krzycząc: „Na kolana!” Księżyna musiał klęknąć i pocałować kardynała w rękę. Owo: Na kolana!, które odbiło się echem po Krakowie, posłużyło Wyspiańskiemu za motyw w scenie Wyzwolenia. Ksiądz Puszet miał właśnie zostać prałatem; nie został; umarł rychło potem ze zmartwienia.\nDrugi epizod to premiera Wesela. Wyobraźmy sobie, w ówczesnym Krakowie, scenę, gdy dumny, pobożny i wszechpotężny Tarnowski patrzy z loży, jak na scenie diabli wynoszą na widłach, wraz z niecką rosyjskiego złota, hetmana Branickiego, ni mniej ni więcej, tylko rodzonego dziadka jego żony… Tarnowski wyszedł z loży i trzasnął drzwiami. Co napisze „Czas”? Czekano na to trzy dni. Po trzech dniach ukazał się pierwszy entuzjastyczny felieton Starzewskiego o Weselu, potem następne: całe studium. „Czas” przyczynił się wiele do tak rychłego zwycięstwa Wyspiańskiego, do jego konsekracji. A nadąsany Tarnowski napisał anonimowo persyflaż Wesela, słaby zresztą, pod tytułem Czyściec Słowackiego.\nStopniowo, Starzewski wprowadzał do redakcji młodych, po części dawnych przybyszewszczyków; był okres, gdzie w ogóle nie było tam starszego człowieka. I tu znów zabawny kontrast; ta redakcja reprezentująca tradycję, powagę, składała się z ludzi młodych, gdy w „Reformie”, organie postępu, siedziały przeważnie zatabaczone pierniki. Kto bywał w redakcji „Czasu”, a potem czytał numer pisma, czasami miał wrażenie, że ci młodzi ludzie przyprawiają sobie siwe brody, jak święty Mikołaj.\nOpowiem następnym razem o osobliwej symbiozie „Czasu” i Zielonego Balonika, symbiozie dyskretnej, ale bardzo rzeczywistej. To zbliżyło mnie jeszcze z „Czasem”; ale sam, mimo tych serdecznych stosunków, dopiero — jak wspomniałem — w wiele lat potem, dość przypadkowo zresztą, zostałem jego współpracownikiem. Pasją Starzewskiego — odkąd sam nie pisał, było podniecać, zachęcać do pisania innych. Twierdził, że każdy ma coś w brzuchu, bodaj jeden artykuł, tylko trzeba go wydobyć. Nieraz mu się to udawało; rzecz osobliwa, z jednego tylko Janikowskiego, tej najświetniejszej inteligencji, nic nie mógł wycisnąć. Zawsze zapowiadał, że, skoro się dorobi, sprowadzi go z Wiednia do „Czasu” na stałą pensję, po to tylko, aby siedział w redakcji jako „Animiermädel”. (Do podobnej roli użył Janikowskiego Karol Kraus w swojej „Fackel”). Mnie Starzewski prawie podstępem wciągnął do recenzji teatralnych, przełamując moją nieśmiałość. Jest to dla mnie wspomnienie bardzo miłej współpracy. Starzewski był redaktorem niezmiernie sumiennym; czytał każdą literę, która szła do druku; tym bardziej mój rękopis, bo zawsze, mimo przyjaźni i uznania, obawiał się, że coś może w nim być nie dość „czasowe”. Lektura odbywała się wspólnie, bo oczywiście nie byłby mi ani przecinka zmienił bez mojej zgody. Lubiłem tę przyjacielską cenzurę, w której Starzewski wciąż bronił niewinności czytelników „Czasu”, którzy znów… byli uszczęśliwieni, że ktoś nareszcie tę niewinność gwałci. Wówczas była to mała rewolucja w obyczajach pisma, które miało — jak „Tygodnik Illustrowany” — za zasadę, aby mogło leżeć na stole w domu, gdzie są córki; dziś wyda się to wszystko straszliwie dziecinne. Czasem bawiłem się tym, aby przemycić coś w ten sposób, że Starzewski nie zauważył. Pamiętam np. jego tragikomiczną rozpacz, kiedy spostrzegł — już po wyjściu numeru — że w recenzji z Miłosierdzia Rostworowskiego wsunąłem niewinnie zwrot: „zakon Benedyktynów czy też Pipermentów”. — Jak ja mogłem to puścić! wołał. Gdyśmy się nie mogli zgodzić, braliśmy za superarbitra Stanisława Estreichera, który zwykle stawał po mojej stronie. Czasem, przewidując trudności, dawałem coś „na wyrost”: zaceniałem, aby móc spuścić. Raz np. przymówiłem coś świętej Kindze i, w tym samym felietonie, w innym miejscu, użyłem słowa „gatki”. To było ciężkie przejście! Targ w targ, Starzewski mówi: „Święta to święta; w tych rzeczach »Czas« nie może znać kompromisu; ale ustąp mi świętą Kingę, a ja ci ustąpię gatki”. Cudownie się bawiłem tym stopniowym rozszerzaniem skali wytrzymałości czcigodnego „Czasu”.\nKochana redakcja „Czasu”! Ten cichy kącik przy ulicy Św. Tomasza… („Niewierny Tomasz”, cóż za symbol!). Ten stary parterowy dworek, tonący w zieleni plantacji i ogródka, ta odrapana, ledwie że zamieciona sala redakcyjna — ta zecernia, gdzie nie śniło się o linotypach ani maszynach rotacyjnych; metrampaż Stabrawa, typowy „stary sługa”, najprzywiązańszy do pisma burczymucha, który bodaj najgrubszą ekscelencję umiał wyprosić za drzwi swoim: „panowie tu gadu, gadu, a numer musi wyjść” — jakże to wszystko miło sobie przypomnieć! I ta gromadka młodych cyników, z talentem celebrująca Krakowowi jego codzienne nabożeństwo! Jak tam bywało wesoło, ile pierwszorzędnego dowcipu spalali oni w tej redakcji, z czego nic prawie nie przenikało do pisma, bo nie pozwalała — powaga! Ileż niejeden z nich musiał dokładać wysiłków, aby pisać dostojnie, kiedy go pióro świerzbiało do jakiego żartu! Toteż, im bardziej każdy numer „Czasu” był uroczysty i godny, tym więcej zostawało ognia na wewnętrzne życie redakcji, które kipiało szelmowskim humorem. Aż w końcu musiało trysnąć na zewnątrz, to było nieuniknione. Droga znalazła się sama przez się. „Czas” był najściślej związany sympatiami ze światem malarskim; skoro tedy malarze skupili się pod sztandarem Zielonego Balonika, dusza sędziwego a tak młodego „Czasu” przeniosła się do „Jamy Michalikowej”. I to także stanowi jedną z nienajmniejszych osobliwości dawnego Krakowa.


THE OBEROI, DUBAI (Dubaj, Zjednoczone Emiraty Arabskie) - opinie o hotel oraz porównanie cen - Tripadvisor\nHotele w pobliżu The Oberoi, Dubai\nHotele w pobliżu DAKKAK TOURS UAE\nHotele w pobliżu Cozmo Yachts\nHotele w pobliżu Koom Escape Rooms\nHotele w pobliżu PERFECT CHOICE TOURISM LLC\nHotele w pobliżu JDH LLC Dubai\nHotele w pobliżu Al Khan Tours\nHotele w pobliżu Royal Vision Tourism\nHotele w pobliżu Speed Dreams Tourism LLC\nHotele w pobliżu Treasures Travel and Tourism\nThe Oberoi, Dubai opinie, Dubaj\nNr 37 wśród 774 hoteli w lokalizacji Dubaj\nBusiness Bay, Dubaj 71847 Zjednoczone Emiraty Arabskie\nBezpłatne anulowanie rezerwacji do 07.10.21\nZobacz wszystkie zdjęcia (2362)2362\nPokój i apartament (1032)\nInformacja od właściciela obiektu The Oberoi, Dubai\n#38 z 774 hoteli w lokalizacji: Dubaj\nThe Oberoi, Dubai jest świetnym wyborem dla podróżnych odwiedzających Dubaju. Zapewnia romantyczny nastrój oraz wiele przydatnych udogodnień, które sprawią, że Wasz pobyt będzie jeszcze lepszy.\nThe Oberoi, Dubai oferuje gościom szereg udogodnień, takich jak na przykład telewizor z płaskim ekranem, lodówka i minibarek, a bezpłatna sieć wi-fi umożliwia łatwe połączenie się z Internetem.\nW hotelu znajduje się obsługa pokojowa, konsjerż i taras na dachu, co sprawi, że Wasz pobyt będzie jeszcze przyjemniejszy. W hotelu oferuje się również gościom basen i śniadanie w cenie. Goście przybywający samochodem mają dostęp do bezpłatnego parkingu.\nPołożony blisko najciekawszych miejsc w Dubaju, takich jak Bastakia Quarter (1,2 km) i Burj Khalifa - At The Top (1,6 km), The Oberoi, Dubai stanowi wspaniały cel podróży dla turystów.\nJeśli lubicie restauracje indyjskie, The Oberoi, Dubai znajduje się w wygodnej lokalizacji niedaleko od lokali Armani/Amal, Ewaan i Kitchen6.\nW okolicy brakuje rozrywki: odwiedźcie popularny obiekt architektury jak na przykład Burdż Chalifa, Wieża Arabów (Burj Al Arab) i Pier 7.\nUdanego pobytu w Dubaju!\nAngielski, Francuski, Rosyjski, Hiszpański i jeszcze 11\n2725recenzji128pytań z odpowiedziami0wskazówek dotyczących pokoi\nUżytkownik paluna napisał recenzję sty 2020\nBarcelona, Hiszpania293 przesłane treści280 podziękowań\nUważaj na klub znajdujący się na tarasie na dachu\nOberoi to doskonała sieć hoteli z siedzibą głównie w Azji. Centrum Dubaju nie jest wyjątkiem od tej reguły: eleganckie i czyste instalacje, wygodne i duże pokoje, uprzejma i miła obsługa (obawiam się, że nie zawsze wystarczająco wykwalifikowana), raczej dobre restauracje, dodatkowe udogodnienia, takie jak wygodny basen i siłownia. . . Dzięki temu jest to interesujący wybór wśród ogromnej oferty kurortu w Dubaju. Niestety, otworzyli jakiś klub na tarasie na dachu, gdzie muzyka jest tak głośna po godzinie 22, że wyraźnie słychać dziesięć pięter poniżej. Podczas naszej drugiej nocy w hotelu nie mogliśmy spać do drugiej w nocy, pomimo dwóch telefonów do recepcji, gdzie miły i przerażony pracownik, który upadł na skutek podobnych połączeń, mógł jedynie porozmawiać z kierownikiem dyżurnym i zgłosić incydent. Tego samego dnia o godzinie 10 rano zgłosiliśmy roszczenie i kierunek hotelu skutecznie przeniósł nas do innego pokoju, w którym problem hałasu został wygładzony. . . ale pojawił się ponownie podczas naszej ostatniej nocy w Dubaju w czwartek. Obawiam się, że ten incydent przyćmi resztę. Teraz dwa ostatnie pytania: 1. Czy Oberoi Dubai to dobry wybór hotelu? . TAK. Prawdopodobnie jeden z najlepszych pod względem ceny i jakości. 2) Czy wrócimy tam, jeśli podróżujemy do Emirates? . Jasne NIE jest odpowiedzią, chyba że naprawią hałas klubu. Niemniej jednak pozwól mi stwierdzić, że Oberoi nadal będą jedną z naszych preferowanych opcji podróży do innych miejsc w Azji.…\nWskazówka dotycząca pokojów: Ask whether the club operates and if so, get away.\nUżytkownik Siamak napisał recenzję sty 2020\nStambuł, Turcja206 przesłanych treści130 podziękowań\nDwie noce na konferencję\nDwie noce pobytu Ładny pokój Duży pokój Wygodne łóżko Niestety nie uważam, że personel był bardzo przyjazny, ponieważ hotel był bardzo zajęty Pod względem ceny drogie Łazienka jest bardzo ładna z pełnym widokiem, to bardzo mi się podobało Wystarczająco miejsca Ładne łóżko Bardzo czysto W pełni wyposażony pokój Nie ma czasu na śniadanie I oferują udogodnienia Bardzo ciekawa prognoza pogody na łóżku Menu poduszek Gorąco polecam ten hotel Tylko jeden mały błąd, załączone zdjęcie prześcieradła\nUżytkownik mehdi b napisał recenzję sty 2020\nTo mój drugi pobyt w Oberoi, po raz pierwszy moja podróż służbowa i teraz z rodziną; Pokoje są niesamowite, lśniąco czyste i bardzo duże, pracownicy są naprawdę ciepli i gościnni, podnieśli standard naszego pokoju z balkonem. Specjalne podziękowania dla pana Emaada (opiekuna sprzątania) za wielką pomoc, a także zaskoczenie mojej córeczki cudownymi prezentami. Na pewno wrócę.\nUżytkownik arjngpta napisał recenzję sty 2020\n27 przesłanych treści34 podziękowania\nŚwietny hotel biznesowy w samym sercu Dubaju\nMoja rodzina i ja odwiedziliśmy Dubaj w grudniu i zatrzymaliśmy się w tym hotelu. Szukaliśmy luksusowego hotelu w sercu miasta w doskonałej cenie z doskonałą obsługą i właśnie to otrzymaliśmy. Jesteśmy już wielkimi fanami Oberoi z naszego doświadczenia z nimi w Indiach. Ich wiedza w zakresie obsługi klienta jest niezrównana. Mamy świetny pokój w doskonałej cenie. Udogodnienia i widok były również fantastyczne. Ich śniadanie w formie bufetu jest jednym z najlepszych, jakie kiedykolwiek jadłem. Lokalizacja tego hotelu była również całkiem dobra, ponieważ było kilka minut od Sheikh Zayed Road i jego taksówką AED 15 do centrum handlowego Dubai Mall. Ich centrum biznesowe było idealne, gdy trzeba w spokoju wybić kilka e-maili. Jedyną obawą było to, że klimatyzator wybuchał mi prosto w twarz całą noc, ale na pewno wrócę tu ponownie.…\nWskazówka dotycząca pokojów: Pool view rooms are good\nUżytkownik Fharhana napisał recenzję sty 2020\nWow do tego hotelu. Byłem stałym gościem hotelu Sofitel Downtown i postanowiłem się zmienić. Wow pokoje są niesamowite i czyste super czyste, a łazienki są duże przestronne i czyste. Pracownicy tego hotelu, którego nigdzie nie widziałem, są zawsze uśmiechnięci i gotowi do pomocy. Panu Mustapherowi w recepcji, który przywitał nas i uczynił nasz pobyt najlepszym, dziękuję, że na pewno zatrzymamy się tylko w tym hotelu. Kelnerzy w sali śniadaniowej są przyjaźni i chętni do pomocy Naprawdę niesamowity hotel z najlepszym personelem. Wyjątkowo czysty hotel Byłem naprawdę zaskoczony i moja rodzina to uwielbiała\n130 USD - 298 USD (na podstawie średniej ceny za pokój standardowy)\nZjednoczone Emiraty ArabskieEmirate of DubaiDubajBusiness Bay\nCzęsto zadawane pytania dotyczące obiektu The Oberoi, Dubai\nJakie popularne atrakcje znajdują się w pobliżu obiektu The Oberoi, Dubai?\nDo pobliskich atrakcji należą Gotha Club Dubai (0,4 km), Koom Escape Rooms (0,2 km) i JDH LLC Dubai (0,3 km).\nJakie udogodnienia dostępne są w obiekcie The Oberoi, Dubai?\nJakie udogodnienia dostępne są w pokojach obiektu The Oberoi, Dubai?\nJakie opcje posiłków i napojów dostępne są w obiekcie The Oberoi, Dubai?\nCzy w obiekcie The Oberoi, Dubai dostępny jest parking?\nJakie restauracje znajdują się w pobliżu obiektu The Oberoi, Dubai?\nDo pobliskich restauracji należą Ananta, Nine7One i Mama'Esh.\nCzy obiekt The Oberoi, Dubai oferuje możliwość ćwiczenia?\nCzy obiekt The Oberoi, Dubai oferuje transport wahadłowy z lotniska / na lotnisko?\nTak, obiekt The Oberoi, Dubai zapewnia gościom transport z lotniska i na lotnisko. Zalecamy uprzedni telefon w celu potwierdzenia szczegółów.\nCzy w obiekcie The Oberoi, Dubai oferowane są usługi sprzątania?\nCzy obiekt The Oberoi, Dubai oferuje usługi dla firm?\nJakimi językami posługują się pracownicy obiektu The Oberoi, Dubai?


Tysiące kilometrów zrobiłem na rowerze - Madscience\nRekreacja i turystyka / By Anna Wiśniewicz\nMoją największą życiową pasją od wielu lat jest jazda na rowerze. Kiedy wsiadam na rower to od razu czuje wolność. Jazda na rowerze jest aktywnością fizyczną, ale może również być sposobem na życie. I właśnie ja tak mam. Praktycznie odkąd kupiłem pierwszy swój rower to jeżdżę każdego dnia. Każdego roku na rowerze robię kilka tysięcy kilometrów. I tak uważam, że nie jest to dużo. Na jazdę na rowerze mam za mało czasu i tylko w weekendy mogę sobie pozwolić na naprawdę dalekie eskapady.\nObecnie jeżdżę na rowerze szosowym\nDługo próbowałem szukać sposobu na siebie i swoją jazdę na rowerze. Jeździłem rowerami turystycznymi, górskimi i crossowymi. Swojego czasu miałem taką zajawkę, żeby jak najwięcej kilometrów pokonać jeżdżąc po górskich szlakach. W końcu jednak skoncentrowałem się na tym co sprawia mi najwięcej przyjemności. Zdecydowałem się na jazdę turystyczną na jak największym dystansie i w możliwie jak najkrótszym czasie. Moja jazda na rowerze wygląda tak, że rano wsiadam na rower i jadę około dwustu kilometrów. Najpierw obieram sobie jakiś cel położony około stu kilometrów ode mnie. Dzięki temu mogę dojechać szybko do celu, potem trochę odpocząć i pozwiedzać, a następnie wrócić tą samą trasą do domu. Całodniowa podróż jest możliwa, ponieważ mam swój niezawodny rower szosowy marki Romet. Jest to nasza krajowa marka znana od dekad. Trzeba przyznać, że robią oni naprawdę świetne rowery. Mój szosowy rower obecnie ma już ogromny przebieg, a nie można u niego zaobserwować najmniejszej nieprawidłowości, jeśli chodzi o jego działanie. Każdy rower szosowy nadaje się na dalekie dystanse, ale kupując taki rower nie warto oszczędzać. Jeśli planujemy realnie uprawiać jazdę na rowerze i robić to z możliwie jak najlepszymi efektami to trzeba kupić naprawdę dobry rower. Ja taki kupiłem i jestem bardzo zadowolony, ale też chcę powiedzieć, że bardzo mocno o niego dbam. Swój rower serwisuje i pielęgnuję praktycznie po każdym weekendzie. Jeśli regularnie dba się o swoje dwa kółka to nie trzeba się obawiać, że nagle coś się w nim popsuje.\nPrzyjemność z jazdy na rowerze jest nieporównywalna do niczego innego. Jest to sport, który nie wymaga większego wysiłku fizycznego. Jazda na rowerze jest naprawdę mało męcząca. Jeśli mamy do tego odpowiedni sprzęt to wystarczy niewielki wysiłek, żeby rower rozpędzić do znaczących prędkości. Moje rowerowe wyprawy trwają od białego rana do późnego wieczora. W ciągu jednego dnia robię na rowerze prawie dwieście kilometrów, ale wiem, że mój rower na trasie na pewno mnie nie zawiedzie.


Smak ciasteczko, to tak naprawdę ANYŻ! akurat nie cierpię anyżu i jakbym wiedział, że cookies=anyż to bym wziął tiramisu. rozpuszczalność OK Z wodą nie da się pić Z mlekiem ohydne. Jedyne fajne połączenie to jako dodatek do omletów, ciastek, smoothies z owocami i orzechami (jogurt+jabłko+orzechy+wpc+olej lniany+cynamon), i w takiej formie jedynie [...]\nOdpowiedzi: 13 Ilość wyświetleń: 5348 Data: 4/10/2013 11:09:58 PM Liczba szacunów: 0\nOdpowiedzi: 22 Ilość wyświetleń: 1685 Data: 2/25/2016 10:26:24 AM Liczba szacunów: 0\nLudzie nie martwcie sie tak jak Bulmastif mowi jeszcze pare wytrzymajcie. Zobaczycie za te pare dni tematy zostana przywrocone a Mateo zaoferuje wam nowe WPC z ostrowi.\nOdpowiedzi: 1161 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 4/8/2005 1:21:13 PM Liczba szacunów: 0\nsuple.dot.. nie wiem na ile siega Twoj teoria spiskowa... ale raczej takie firmy jak Ostrovia nie robią wałków sprzedając serwatkę pod nazwą WPC... I wg mnie towar jest dobry na 97% tylko cena wcale nie jest jakas strasznie konkurencyjna\nOdpowiedzi: 1161 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 4/11/2005 2:24:34 PM Liczba szacunów: 0\nMarcin, pewna firma (z wiadomych w zględów nie podam jaka)produkuje wpc 65 w 20 kg workach. Czy znasz może cene takiego worka?\nOdpowiedzi: 1161 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 4/12/2005 9:33:15 PM Liczba szacunów: 0\nOstatnio wyszukiwane: trening silowy nut collagen vege burger tabletki jaka odżywka białkowa euro pharmacies omlet melatonina odżywka Łodzianin izotek stawy Covid sauce kakao brama glukozamina wit d rękawice zamówienia


Przyniesiona zabawka zazwyczaj znaczy, aby mu ją porzucać po mieszkaniu a on będzie za nią ganiał i przynosił z powrotem Również można mu tę zabawkę podrzucać do góry, a pies będzie ją chwytał w górze Jak się za bardzo rozochoci w zabawach to uskutecznia bieg z przeszkodami po mieszkaniu Przeszkody to oczywiście sprzęty domowe Aby na nie nie wpaść to je przeskakuje Szczeniak potrafi również bawić się sam Wystarczy mu dać jakąś zabawkę najlepiej piszczącą i wtedy mamy popisy w każdej pozycji psa Leżącego, czołgającego się , przewracającego Trudno tylko wytrzymać, bo jest sporo hałasu Pies ma radość z zabawy...\nTo w gruncie rzeczy bardzo prosta budowla Wyszczególnić można kilka ich odmian, spośród których najważniejsze są cztery, a mianowicie - ambony przystawiane, siadani, czatownie odkryte...\nZ wszystkich żyjących obecnie ssaków na ziemi najwyższa jest oczywiście żyrafa, za sprawą swojej długiej szyi. Żyrafa występuje najczęściej na terenach afrykańskiej Sahary. Zwierzę jest roślinożercą i najczęściej żywi się liśćmi akacji. Akacja jest bardzo specyficzną rośliną. Posiada kolce oraz specyficzne substancje w swoich liściach, aby odstraszyć roślinożercę. Jednak żyrafa potrafi się przed tym zabezpieczyć poprzez specjalne podniebienie i ślinę. Dorosłe samce mogą osiągnąć wzrost dochodzący nawet do ponad pięciu metrów, przy wadze tysiąca trzystu kilogramów. pożyczki na dowód przez internet LileTink torba dla psa


Lalique L'Amour Woda perfumowana spray 100ml - Perfumeria Dolce.pl\nPerfumy od A do Zwww.dolce.pl > Lalique > Perfumy damskie > L'Amour > Lalique L'Amour Woda perfumowana spray 100ml\nNuty głowy: róża, neroli, bergamota.\nNuty serca: jaśmin, tuberoza, gardenia.\nZapach Lalique L'Amour został zaprezentowany z początkiem 2013 roku jako propozycja na wiosenne dni dla odważnych i aktywnych kobiet. Kwiatową kompozycję rozpoczynają akordy róży, neroli i świeżej bergamotki. Pełne uroku serce otwiera się intensywną wonią jaśminu, niewinnej gardenii oraz zaskakującej tuberozy, a całość dopełnia drzewno-piżmowa baza. Lalique L'Amour to kwintesencja miłości zamknięta we flakonie o klasycznych kształtach, która uwiedzie niejednego mężczyznę.\nKod producenta: L12201 R\nOpinie o Lalique L'Amour\nNie miałam jeszcze zapachu Lalique, z którego nie byłabym zadowolona. L'Amour jest moim numerem 1, absolutnie fenomenalny. Świeży i słodki, a jednocześnie drapieżnie zmysłowy. Moim zdaniem o wiele bardziej interesujący, niż Lalique Le Parfum, który ku mojemu zdumieniu cieszy się większym uznaniem, niż cudowny L'Amour. Szczerze polecam każdej młodej kobiecie, która stawia na nietuzinkowe zapachy.\nPo pierwszym użyciu wydały mi się łagodne "puszyste", słodkie, kwiatowe. Są jednak dość kapryśne - raz mocno słodkie, zalotne, ciepłe, innym razem kwiatowo - pieprzne, ostre, drażniące. Moim zdaniem najładniejsze kwiatowo-słodkie nuty wyczuwa się w temperaturze do 20st. C.\nOdstawiłam je teraz, wrócę do nich wiosną.\nLalique Satine Woda perfumowana spray 100ml Lalique Amethyst Woda perfumowana spray 100ml Lalique Perles de Lalique Woda perfumowana spray 100ml Lalique Amethyst Eclat Woda perfumowana spray 100ml Lalique de Lalique Woda perfumowana spray 100ml


Civil.pl : Recenzja Borat Subsequent Moviefilm ocena: 66%\nDodano: 2020-11-12 Recenzja filmu Borat Subsequent Moviefilm // Autor: Civil\n14 lat po premierze pierwszej części, Sacha Baron Cohen we współpracy z Amazon Studios wraca z kontynuacją swojego filmowego hitu z 2006 roku. Kilka słów o fabule, po ośmieszeniu swojego kraju, Borat zostaje wtrącony do Gułagu. W 2020 roku zostaje jednak zwolniony i obarczony przez premiera Kazachstanu specjalną misją. Szef rządu jest smutny, że nowa administracja USA "kumpluje" się z wieloma dyktatorami, a on pozostaje pominięty. W związku z tym zleca Boratowi podróż do stanów i dostarczenie specjalnego prezentu, porno małpy o imieniu Johnny wiceprezydentowi Mike'owi Pencowi. Po długiej podróży, Borat odkrywa się w kontenerze zamiast małpy znajduje się jego córka Tutar (Maria Bakalova). Po szybkiej konsultacji z premierem, prezent w postaci małpy zostaje zamieniony na córkę Borata, którą główny bohater musi odpowiednio uszykować na terenie USA, aby Tutar mogła zamieszkać w "złotej klatce" amerykańskiego republikańskiego przywódcy.\nFilm zebrał identyczne oceny (jak do tej pory) od widzów i krytyków: 6.8/10 w IMDB i 68% pozytywnych opinii w Rotten Tomatoes. Ostra satyra Barona Cohena została wycelowana przede wszystkim w Republikanów, ale "omawiane" są także bieżące wydarzenia takie jak pandemia korona wirusa. Film zawiera potężną dawkę najbardziej absurdalnego humoru, połączonego z masą kontrowersyjnych elementów. Borat ma szokować i robi to najlepiej jak potrafi. Produkcja poza akcentami politycznymi, zawiera jednak kilka śmiesznych gagów. Na ekranie Boratowi towarzyszy jego filmowa córka Tutar (grana przez Bułgarkę Marię Bakalovą), która z miejsca po premierze tego filmu stała się na przynajmniej kilka(naście) dni najpopularniejszą aktorką na portalu IMDB, można więc śmiało założyć że młoda Bułgarka dostała bilet do dalszej kariery w świecie show businessu. Jeżeli zaś chodzi o sam film, to moim zdaniem fani twórczości Sachy Barona Cohena będą zadowoleni, zaś widzowie o wrażliwych gustach powinni się trzymać od tej produkcji z daleka.\nTagi: komedia film przygodowy Sacha Baron Cohen Maria Bakalova Tom Hanks Dani Popescu Amazon Prime Video\nfilm romantyczny, serial komediowy, Amanda Seyfried, Sean Bean, Steven Seagal, film wojenny, Jason Statham, Jean-Claude Van Damme, Laurence Fishburne, Liam Neeson, thriller, kryminał, Jeremy Renner, Zach Galifianakis, Michelle Rodriguez, Emily Blunt, Sarah Paulson, HBO, Ryan Gosling, Jonah Hill, serial akcji, Melissa McCarthy, Chris Hemsworth, Robert De Niro, Mark Wahlberg, Noomi Rapace, Bruce Willis, Woody Harrelson, Ed Helms, Karl Urban, Vinnie Jones, Nicolas Cage, Dolph Lundgren, dramat, film biograficzny, Halloween 2019, film akcji, Netflix, Famke Janssen, Ethan Hawke, komedia, Kevin Hart, Lena Headey, serial przygodowy, Halloween 2020, Amazon Prime Video, Charlie Sheen, film sci-fi, Chris Evans, Danny Trejo, film przygodowy, serial kryminalny, Gerard Butler, horror, Morgan Freeman, Charlize Theron, Frank Grillo, serial sci-fi, Dwayne Johnson, serial dramatyczny,


Theatrum Orbis Terrarum | Akademickie Centrum Kultury\nSerdecznie zapraszamy na VIII Studencki Ogólnopolski Festiwal Teatralny „Theatrum Orbis Terrarum”, który odbędzie się w dniach 24-26 kwietnia 2015 roku w Olsztynie. Głównym organizatorem imprezy jest Teatr Studencki Cezar działający przy Akademickim Centrum Kultury Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie oraz Stowarzyszenie MCA Group. Celem festiwalu jest przede wszystkim prezentacja dorobku artystycznego teatrów nieprofesjonalnych z całego kraju, inspirowanie poszukiwań nowych form pracy artystycznej, rozwój kultury studenckiej w naszym regionie oraz promowanie niestandardowych przedsięwzięć teatralnych. SOFT to „okno” na działania polskich teatrów nieprofesjonalnych.\nSpektakle prezentowane będą na dwóch scenach: scenie dużej i kameralnej Olsztyńskiego Teatru Lalek. Oprócz sztuk, które wezmą udział w konkursie, zobaczycie także przedstawienia pozakonkursowe. Gościem specjalnym tegorocznego festiwalu będzie obchodzący jubileusz 25-lecia Teatr Nikoli z Krakowa.\nW ciągu tych trzech kwietniowych dni będziemy mogli przekazać sobie doświadczenia, poznamy wiele spojrzeń na otaczający nas świat, a przede wszystkim już po raz ósmy będziemy tworzyć wspólnie coś pięknego, wartościowego i ponadczasowego – nasz własny teatr.\nDyrektor festiwalu: Cezary Kurkowski\nRzecznik prasowy festiwalu: Monika Magdalińska, tel. 503 757 744, soft@uwm.edu.pl\nAktualności SOFT-u: https://www.facebook.com/teatrcezar


Perfuforum.pl • Zobacz wątek - Jesus Del Pozo - Halloween\nTeraz jest 27 maja 2018, 02:36 - N\nMoja ocena Jesus Del Pozo - Halloween (nie oceniaj zapachu, jeśli go nie znasz!):\n30 grudnia 2016, 22:36 - Pt\nHalloween marki Halloween to orientalno - kwiatowe perfumy dla kobiet. Halloween został wydany w 1997 roku. Twórcą kompozycji zapachowej jest Max Gavarry. Nutami głowy są petitgrain, fiołek, liść bananowca i nuty morskie; nutami serca są tuberoza, fiołek, pieprz, magnolia i konwalia; nutami bazy są drzewo sandałowe, kadzidło, madagaskarska wanilia i mirra.\nBardzo zacny zapach, chyba faworyt Żonki. Piękne, mięciutkie kwiatki, ale nie banalne. Generalnie wśród zapachów kwiatowych wg mnie łatwo się pogubić - są często tak do siebie podobne, że ciężko je odróżnić, a jeszcze jak są 'ulepkami', to już w ogóle jest dramat. A te są na tyle charakterne, że mimo kwiatowości, nadal mają własny charakter i ciężko je z czym innym pomylić.\nJa daję 5 i zachęcam Panie do wypowiadania się:)


Halina Bieda jest oficjalnie komisarzem w Bytomiu! | Bytom Nasze Miasto\nHalina Bieda jest oficjalnie komisarzem w Bytomiu!\nMagdalena Nowacka-Goik 28.06.2012 Zaktualizowano 16.08.2013\nPremier Donald Tusk podpisał oficjalną nominację. Halina Bieda, która przed referendum była wiceprezydentem Bytomia ds. edukacji , będzie teraz komisarzem.\nHalina Bieda będzie podejmowała decyzje w imieniu prezydenta i rady miejskiej. Tak będzie do czasów wyborów we wrześniu.\n- To na pewno duże wyzwanie - mówi Halina Bieda. - I tak traktuję tę nominację. Zrobię wszystko, aby miasto funkcjonowało sprawnie i bez problemu - podkreśla.\nJeszcze dzisiaj, lub jutro pełnomocnik wojewody powinien przywieźć i doręczyć osobiście dokumenty podpisane przez premiera. Zaraz potem pani komisarz zorganizuje spotkanie z naczelnikami i kierownikami wydziałów, a także dyrektorami miejskich jednostek.- Trzeba jak najszybciej podpisać zaległe od kilku dni dokumenty - mówi Halina Bieda.\nWięcej w jutrzejszym wydaniu Dziennika Zachodniego\nkto po koju\nBytom: Wybory 2019. Rozpoczęło się głosowanie\nGroźny pożar w Bytomiu. Trzy osoby w szpitalu, w tym dziecko\nPolonia Bytom otrzyma wsparcie od miasta! Do klubu ma wejść niebawem nowy właściciel\nBytom: miasto wyda ponad milion złotych na remont mieszkań!


Alkohol – przyjaciel czy wróg?\nJesteś tutaj: Strona główna Aktualności Alkohol – przyjaciel czy wróg?\nUtworzono: 10 lipca 2015\tJoanna Michalska\tAlkohol – bez niego większość ludzi nie wyobraża sobie dobrej zabawy, twierdząc, że jest on pomocny, aby się wyluzować, zrelaksować, zapomnieć o smutnej rzeczywistości.\nU niektórych alkohol wyzwala „ukryte talenty” – jedni uświadamiają sobie, że potrafią się porozumiewać z każdym, choćby po mandaryńsku, inni zdają sobie sprawę, że mają głos jak skowronek, u jeszcze innych możemy zaobserwować nagły przypływ elastyczności ciała i giętkości w ruchach. Są też tacy, którym wydaje się, że za kierownicą stają się jak Kubica czy Hołowczyc… Nie brakuje również takich, którzy przekonani są o swoich umiejętnościach bokserskich, które ćwiczą, mając za worek treningowy najczęściej inną osobę…\nAlkohol niebywale szybko przenika do mózgu. Już po kilku minutach od spożycia jego poziom znacznie wzrasta, osiągając maksymalne stężenie po upływie około godziny od spożycia. Alkohol ma działanie tłumiące i przeciwbólowe. W pierwszej kolejności następuje zahamowanie mózgowych ośrodków kontroli, czego skutkiem jest uczucie rozluźnienia, lekkości i euforii. Jednak w miarę wzrostu stężenia alkoholu we krwi te pozytywne odczucia ustępują miejsca negatywnym skutkom upicia, takim jak zaburzenie widzenia, koncentracji, świadomości oraz brak samokontroli. Często zdarza się także, że nadmierna ilość alkoholu powoduje przesadnie negatywne myślenie, użalanie się nad sobą czy agresję.Sięgając po kolejny kieliszek, warto także pamiętać, że alkohol to substancja toksyczna, której duże ilości uszkadzają układ pokarmowy, krążenia, odpornościowy i oddechowy, a ponadto często prowadzą do zaburzeń psychicznych i zmian osobowości.\nKiedy alkohol staje się codziennością\nOkazuje się, że alkohol jest nie tylko sposobem na dobrą zabawę. Dla niektórych jest on przede wszystkim ucieczką od problemów, zmartwień, niesatysfakcjonującej pracy czy związku. Niestety odsetek osób, które nadużywają alkoholu nie tylko podczas weekendowych szaleństw, ale także w ciągu normalnego dnia pracy, jest z dnia na dzień coraz większy. Szacuje się, że około 17 procent Polaków pije nadmiernie i szkodliwie, a 2 procent jest uzależnionych. Przerażające jest także to, że problem uzależnienia dotyka coraz młodsze osoby.\nNaukowcy z University of New York przeprowadzili badania na grupie osób niezadowolonych z własnej pracy zawodowej. Wyniki tych badań jasno dowodzą, że istnieje bardzo ścisły związek pomiędzy niezadowoleniem z pracy a dużym spożywaniem alkoholu. Ciekawe jest wyjaśnienie tego wyniku – jego podstawę stanowi pewnego rodzaju negatywne myślenie kompulsywne (polegające na pojawianiu się natrętnych myśli). Nadmierny strach czy doskwierające niezadowolenie powodują, że myśli człowieka coraz częściej zaczynają krążyć wokół obiektu wywołującego te uczucia. I tak na przykład osoba, która odczuwa lęk związany ze swoją pracą, zaczyna coraz intensywniej o tym myśleć – to trochę tak jak ze stresem związanym z ważnym egzaminem, boisz się go, więc w myślach analizujesz wszystkie aspekty z nim związane. Owe negatywne myśli powodują negatywne skojarzenia i emocje. Aby rozładować dyskomfort i złe samopoczucie, człowiek sięga po każdą formę pomocy. Jedną z najczęstszych form jest alkohol, bo przecież w początkowej fazie spożycia powoduje on rozluźnienie i euforię. Niestety, jak wspomniałam wcześniej, taki stan nie trwa długo – aby powrócić do euforii, człowiek pije coraz więcej i więcej, tracąc zmysły i kontrolę nad wszystkim. I znów dyskomfort i negatywne myśli powracają, być może nawet silniejsze niż przed upiciem. Koło się zamyka… człowiek znajduje się w pułapce.\nOczywiście alkohol może być przydatny, nie bez powodu Francuzi czy Włosi codziennie do kolacji raczą się lampką wina dla zdrowotności. Od czasu do czasu fajnie jest również napić się dobrego drinka z przyjaciółmi, przecież wszystko jest dla ludzi! Ale jako rasa rozumna powinniśmy zdawać sobie sprawę, że wszystko, co w nadmiarze, szkodzi. A w przypadku alkoholu jego nadmiar zmienia nas często z rasy rozumnej w zwierzęta.\nFrone, M. R., (2014) Relations of Negative and PositiveWorkExperiences of EmployeeAlcoholUse: Testing the Intervening Role of Negatuve and PositiveWorkRumination. Journal of OccupationalHealthPsychology, vol. 20, No. 2, 148 - 160\ne-mail: Tags: alkohol\nDobry artykuł, jednak 2 % uzależnionych to zdiagnozowani allkoholicy, problem jest o wiele wiele większy. Najnowsze badania nad alkoholem jakiegokolwiek typu (wino, piwo, koniak itp.), pokazują iż picie dla "zdrowotnosci" to tylko Mit. Pozdrawiam\nOdwyk – dlaczego jest taki trudny?\t"Drinking kills driving skills"\tAgresja kobiet w małżeństwie i w związkach romantycznych\tAnonimowa Agresja? Męskość, alkohol i przemoc\tByć jak Lara Croft\tCzytelnia


Fundacja Ekspert-Kujawy » Kolejne działania w ramach projektu Wspólna Inicjatywa\nKolejne działania w ramach projektu Wspólna Inicjatywa\nWizyty w gospodarstwach agroturystycznych zapoczątkowały kolejne działania projektowe.\nPierwszy wyjazd dorosłych mieszkańców sołectwa Jaksice, do gospodarstw agroturystycznych miał miejsce w piątek 3 lipca 2009 roku.\nW zorganizowanym w ramach projektu wyjeździe do Popowa i Jaszczułtowa wzięła udział 30-osobowa grupa, która pod koniec czerwca zakończyła udział w warsztatach psychologiczno – doradczych. Celem wyjazdu było poznanie funkcjonowania gospodarstw agroturystycznych i ekologicznych, sposobów promocji i pozyskiwania gości oraz zasad zakładania i funkcjonowania tego typu gospodarstw. Mieszkańcy mieli okazję wymienić doświadczenia, dowiedzieć się, jakie problemy mają tego typu działania oraz jakie są szanse na otwarcie kolejnych tego typu gospodarstw. Wyjazd był także dobrą okazją do wspólnego wypoczynku i zabawy, mieszkańców sołectwa, co wpłynęło także pozytywnie na integrację grupy.\nZapraszamy do galerii, gdzie można zobaczyć relację z wyjazdu dorosłych uczestników projektu „Wspólna Inicjatywa” do gospodarstw agroturystycznych.


Transport towarów z Chin do Polski – najważniejsze informacje – Blog – Spedycja lotnicza, morska, agencja celna – ocg.com\n10 lipca 2019 przez omegair_c\nOd kilku lat w Polsce zaobserwować można trend, polegający na coraz to większej skali importu przeróżnych towarów z dalekich Chin. Nic dziwnego – produkcja dóbr w Państwie Środka jest wyjątkowo tania, a co za tym idzie, produkty te są o wiele tańsze, niż te pochodzące z Europy.\nDawno minęły czasy, kiedy to dla wielu osób określenie “chińskie”, w stosunku do dowolnego produktu było synonimem kiepskiej jakości. Dziś wiele największych firm, z różnych branż, przenosi swoją produkcję na Daleki Wschód, gdyż zwyczajnie jest to bardziej opłacalne z ekonomicznego punktu widzenia. Trudno obecnie spotkać się z markowym produktem, który na metce nie posiadałby słynnego napisu “Made in China”.\nZ Chin importują również mniejsi przedsiębiorcy, którzy za niewielką cenę sprowadzają wytworzone tam dobra, by następnie z zyskiem sprzedać je nad Wisłą.\nMiędzy Chinami a Polską jest grubo ponad 6 tysięcy kilometrów w linii prostej – w jaki sposób produkty z Azji pokonują tak wielką odległość? Transport towarów z Chin do Polski może odbywać się na kilka sposobów, różniących się od siebie szybkością, niezawodnością i oczywiście ceną.\nW przypadku, kiedy konieczny jest transport z Chin do Polski stosunkowo niewielkiej ilości produktów, najkorzystniejszym rozwiązaniem jest wybór usług firmy kurierskiej. Znane i renomowane przedsiębiorstwa kurierskie znacznie ułatwiają całą procedurę importu, gdyż po dostarczeniu do agencji celnej odpowiednich dokumentów, całą resztą formalności zajmuje się przewoźnik.\nMinusem firm kurierskich w przypadku transportu towarów z Chin do Polski jest długi czas oczekiwania – szczególnie odprawy celnej – oraz wysokie koszt.\nJeśli zależy nam na szybkim transporcie towarów z Chin, należy zastanowić się nad transportem lotniczym. Zajmuje on zwykle kilka dni, gdyż sama odprawa celna nie zajmuje tak dużo czasu. Pamiętajmy jednak, że wraz z wygodą i szybkością realizacji w parze idzie wysoka cena transportu lotniczego z Chin – z opcji tej należy zatem korzystać wyłącznie w nagłych przypadkach.\nDawny Jedwabny Szlak, łączący Azję z Europą, już dawno stracił na znaczeniu, gdyż jego miejsce zajął transport kolejowy. Pociągi z Chin wyruszają z Chengdu, a po około 2-3 tygodniach i przejechaniu niemal 10 tysięcy kilometrów znajdują się już w Polsce, a konkretnie – w Łodzi. Wyładowane po brzegi kontenery mogą przewieźć niezliczoną ilość towarów.\nW przeciwieństwie do transportu morskiego, kolej jest o wiele “szybsza” i bezpieczniejsza. Nie jest to jednak rozwiązanie należące do najtańszych, gdyż koszt jednego kontenera może sięgać nawet kilku tysięcy dolarów.\nNajchętniej wybieraną metodą transportu produktów z Chin do Polski pozostaje jednak spedycja morska, z uwagi na swoją stosunkowo niską cenę. Niestety importerzy muszą uzbroić się w cierpliwość, gdyż drogą morską towary z Chin będą płynęły do portów w Gdańsku lub Gdyni nawet 6 tygodni.\n2 komentarze do wpisu „Transport towarów z Chin do Polski – najważniejsze informacje”\n22 marca 2021 o 04:45\nCiekawe czy w przyszłości będzie się dało sprawniej prowadzić transport z Chin czy Azji. Może przyspieszy to budowa Szlaku Jedwabnego w Polsce


eduroam:Instrukcja instalacji eduroam dla pracowników UMK w systemie Linux – Uniwersyteckie Centrum Informatyczne\neduroam:Instrukcja instalacji eduroam dla pracowników UMK w systemie Linux\nKonfiguracja eduroam przy pomocy instalatora jest bardzo prosta. Konieczne jest wcześniejsze wgranie na komputer pobranego pliku z certyfikatem. Aby uruchomić instalator należy otworzyć okno terminala, przejść do katalogu, w którym zachowany został plik instalatora eduroam-linux-UMK-Pracownik_etatowy.py i uruchomić go poleceniem\nInstalator wyświetla serię informacji i dochodzi do wyboru pliku z certyfikatem. Należy wskazać pobrany wcześniej plik certyfikatu, wprowadzić hasło zabezpieczające i zatwierdzić podpowiedziany identyfikator. Po pokazaniu potwierdzenia poprawnej instalacji, system będzie gotowy do współpracy z eduroam.\nCertyfikaty osobiste mają określony czas ważności, po tym czasie przestają być akceptowane. Informacja o zbliżającym się terminie wygaśnięcia certyfikatu zostanie przesłana mailem. Po jej otrzymaniu należy powtórzyć pełną procedurę instalacji, tak jak opisano powyżej.\nTę stronę ostatnio zmodyfikowano o 20:14, 11 mar 2019.


Dzień Mamy z Dorotą Wellman w gdyńskim centrum handlowym\nWiadomości24 » Kultura » Imprezy » Dzień Mamy z Dorotą Wellman w gdyńskim centrum handlowym\nData dodania: 2011-05-23 03:50\nZ okazji nadchodzącego Dnia Matki gdyńskie centrum handlowe przygotowało 21 maja dla wszystkich mam oraz odwiedzających centrum liczne atrakcje. Gośćmi specjalnymi byli dziennikarka Dorota Wellman i duet akrobatycznych mistrzów świata.\nW ten szczególny dzień wspólne świętowanie uświetniła swoją obecnością Dorota Wellman, prezenterka Dzień Dobry TVN. Ta niesłychanie ciepła i miła osoba znalazła się w ogniu pytań prowadzącego, a temat oczywiście krążył wokół macierzyństwa. Pani Dorota przyznała, że najważniejszą osobą w jej życiu jest jej syn - Kuba.\nJednak aby zostać matką musiała stosować kurację hormonalną i nie może już mieć drugiego dziecka. Sama podkreśla, że nie ma nic piękniejszego niż miłość matki do dziecka. A wszystko, co robi w życiu, robi właśnie dla Kuby. Dziennikarka podpisywała autografy w kilku seriach, a każda dedykacja była od serca.\nChoć większość przybyłych pojawiła się w Klifie specjalnie na spotkanie z panią Dorotą to jednak nie mniejszym zainteresowaniem cieszyły się pokazy niepowtarzalnych akrobacji w wykonaniu DUO FOCUS IMPOSSIBLE: Agnieszki i Grzegorza Pajewskich, jednego z najbardziej znanych duetów akrobatycznych w naszym kraju. Akrobaci zostali wielokrotnymi mistrzami Polski Juniorów i Seniorów, a także medalistami Mistrzostw Świata i Europy.\nDuet co prawda już zakończył karierę sportową, jednak wspólnie postanowił wykorzystać zdobyte umiejętności występując publicznie na różnych imprezach, tak jak na tej z okazji święta wszystkich matek w Gdyni. Pokaz był niesamowity. Zwłaszcza że pierwszy raz na żywo byłam świadkiem tego typu wyczynów.\nSiedząc tuż przy scenie i widząc ogromną determinację pary, zdałam sobie sprawę jak wiele pracy wkładają ci dwoje drobni ludzie w swoje występy. Ten rodzaj sztuki jest bez wątpienia ciężką, obciążającą fizycznie pracą (choć nie tylko fizycznie. Mimo że zachowano oszczędność w ekspresji - pokaz był nasycony emocjami).\nPokaz z pewnością usatysfakcjonował każdego. To jednak nie był koniec atrakcji. Następnie na wszystkich przybyłych gości, a zwłaszcza mamy, czekały liczne konkursy, na przykład w wiązaniu krawata.\nTagi: pokazy Dorota Wellman Dzień Matki akrobaci Centrum Handlowe Klif Gdynia duo focus impossible\nPolki są piękne! Najbardziej podobają mi się... wszystkie Polki;)


Rosja proponuje Ukrainie cenę gazu nie wyższą niż dla Polski - 27.10.2016, Sputnik Polska\nNa wniosek Ukrainy odnośnie możliwości wznowienia przez Rosję dostaw gazu Moskwa może to zrobić pod warunkiem przedpłat - oznajmił Putin. 27.10.2016, Sputnik Polska\nAle przecież banderowcy chcą gaz za darmo jak nie to go ukradną , tak jak to już miało miejsce wielokrotnie onegdaj !\nTeraz to dostają go za darmo od frajerów z Polski. Wszyscy odbiorcy gazu płacą za gaz przesyłany tym faszystom i banderowcom. Rząd prożydowski i proukraiński w Polsce działa na szkodę Polaków.\nrosja, ukraina, władimir putin, wałdaj, gaz\n© Sputnik . Maksim BlinowPrezydent Rosji Władimir Putin na posiedzeniu Klubu Wałdajskiego\nNa wniosek Ukrainy odnośnie możliwości wznowienia przez Rosję dostaw gazu Moskwa może to zrobić pod warunkiem przedpłat - oznajmił Putin.\nWedług słów prezydenta Rosji cena dla Ukrainy mogłaby wynieść 180 dolarów za tysiąc metrów sześciennych.\n27 Październik 2016, 21:392\n20 Listopad 2016, 15:11


Amanda2903 | 2018-03-05\nBrittainy C. Cherry jest jedną z moich ulubionych autorek tego typu książek. Z niecierpliwością czekałam, aż "Woda, która niesie ciszę" będzie wydana w Polsce. Gdy tylko pojawiła się na polskim rynku, pojawiła się także u mnie na półce. Moim zdaniem, jest to kolejna fantastyczna książka z serii "Żywioły", niemniej jednak muszę przyznać, że czegoś mi w niej brakowało. Być może dla wielu z Was będzie to historia idealna, ale ja po przeczytaniu "Powietrza, którym oddycha" (powaliła mnie ta powieść na łopatki), oczekiwałam od tej części czegoś więcej.\nJestem osobą, która dużą wagę przykłada do okładek. Jeśli okładka mnie nie przyciągnie, to książka, choć wielokrotnie dobra, może nie wywrzeć na mnie odpowiedniego wrażenia. Jednak do czego zmierzam; otóż jak każdy z nas widzi, okładka tej powieści jest bardzo interesująca. Dojrzały, bardzo przystojny mężczyzna, na którego twarzy malują się najróżniejsze uczucia. I to właśnie on po części przyciągnął mnie do przeczytania tej książki. Ale, ale... Niestety treść nie ma nic wspólnego z okładką.\nHistoria opowiada o nastolatkach (i tu właśnie od razu widać, że treść nie współgra z szatą graficzną), którzy wiele w swoim życiu przeszli. Dziewczyna w wyniku traumatycznych przeżyć przestała mówić. Od tamtej pory walczy sama z sobą, aby w końcu zacząć normalnie żyć.


Trzaskowski: Miasto wybuduje dodatkową nitkę rurociągu pod dnem Wisły - wiadomosci.com\nPrezydent Warszawy Rafał Trzaskowski poinformował, że miasto wybuduje pod dnem Wisły dodatkową nitkę rurociągu doprowadzającego ścieki do oczyszczalni “Czajka”. Równolegle trwa naprawa uszkodzonego kolektora.\nZastępczy rurociąg ma przejąć funkcję kolektora ułożonego na moście pontonowym, którego działanie jest przewidziane na dwa miesiące. Będzie wykonany dodatkowy “przecisk” pod Wisłą – niezależny od istniejącego tunelu, w którym są uszodzone kolektory ściekowe. Umowa z wykonawcą ma być podpisana jeszcze w tym tygodniu. Wtedy też będą znane koszty przedsięwzięcia.\nPrezydent Warszawy powiedział, że dodatkowy rurociąg po zakończeniu naprawy zasadniczego kolektora pozostanie pod Wisłą. Będzie wykorzystywany w sytuacjach awaryjnych.\nRównolegle trwają prace nad naprawą uszkodzonego fragmentu właściwego rurociągu. Zostały zdjęcie betonowe osłony. Jak powiedział Rafał Trzaskowski, uszkodzenia są na stumetrowym odcinku kolektora. Ten fragment zostanie wymieniony na stalową rurę.\nNa ustalanie przyczyn awarii miasto dotąd wydało 7 milionów złotych. Wymiana uszkodzonego fragmentu rurociągu ma kosztować ok 13 milionów złotych. Prezydent Warszawy zapowiedział, że miasto będzie się domagało pieniędzy z ubezpieczenia oraz odszkodowania. Teraz trwają analizy, przeprowadzają je specjaliści z Politechniki Warszawskiej. Jak mówił Rafał Trzaskowski – taki raport jest niezbędny do uzyskania odszkodowań od tych, którzy są winni powstania awarii.\nDo awarii kolektorów pod dnem rzeki doszło pod koniec sierpnia. Ścieki były zrzucane do Wisły do czasu uruchomienia tymczasowego rurociągu na moście pontonowym. Od połowy września wszystkie nieczystości z lewobrzeżnej Warszawy są nim przepompowywane do oczyszczalni “Czajka”.\nInformacyjna Agencja Radiowa (IAR)/ Aneta Pawłowska-Krać/dyd\nMazowieckie 2611 PILNE 7586 awaria 116 Czajka 40 rurociąg 11 ścieki 61 warszawa 1096


Przepis na bułeczki bao z krewetkami, azjatyckie bułki parowane - fotografia kulinarna i przepisy My Kitchen Life\nBułeczki bao z krewetkami\nDziś przepis będzie trochę mój, a trochę Piotrka. Co to znaczy? To on u nas robi bułki bao, ja całą resztę. Kulinarnie jesteśmy na tyle dobrze dobraną parą, że on kocha robić to, co mnie męczy, czyli wszelkie mączne wyroby: bułki, pizzę (na nią też będzie przepis!), pierogi, makaron, ciasta, torty etc. Ja, choć w sumie mało kto mi w to wierzy, wolę dania, które są szybkie i po których nie jestem cała z mąki…\nAle do rzeczy – mam dla ciebie dopracowany przepis na bułki bao, wraz z moją propozycją, jeśli chodzi o zawartość. Już wcześniej je przygotowywaliśmy (tzn. Piotrek przygotowywał), ale zwykle z pulled porkiem, czyli szarpaną wieprzowiną. Tym razem miałam jednak ochotę na krewetki i moim zdaniem wyszło to nawet smaczniej.\nBułki bao, czyli parowane, przygotowuje się… na parze. My mamy do tego bambusowe naczynie (kupione przeze mnie z myślą o zdjęciach), ale równie dobrze możesz przygotować je w garnku ze specjalną nakładką do parowania (kosztuje kilka złotych, znajdziesz ją w prawie każdym sklepie z wyposażeniem kuchni). Dlatego bez wymówek, koniecznie przetestuj ten przepis.\nPS. W tym wypadku nie podaję ani kalorii, ani makroskładników, ponieważ wszystko zależy od tego, jak bardzo „nadziejesz” bułki oraz… ile ich zjesz. My zwykle zjadamy 2 sztuki na osobę.\nSkładniki na bułki bao\ndodatki do bułki bao\n1 łyżka limonki\n½ łyżeczki płatków chilli lub 1 łyżeczka pasty harrisa\n1 zielony ogórek gruntowy\nkilka garści dowolnej sałaty\nPrzygotowanie bułeczek bao z krewetkami\nW misce wymieszaj mąkę, cukier, sól oraz suche drożdże. Dodaj do tego mleko oraz oliwę z oliwek.\nWyrabiaj ciasto ręcznie lub w robocie kuchennym przez 10-15 min, aż będzie gładkie, elastyczne, zacznie odchodzić od rąk. Uformuj z ciasta kulę, odstaw ją w misce przykrytej ścierką na jedną godzinę, aby podwoiła swoją objętość.\nW międzyczasie przygotuj sos. Majonez wymieszaj z limonką i chilli/harrisą.\nOrzeszki ziemne podpraż na suchej patelni przez ok. 5 min, aż się zrumienią. Posiekaj je zgrubnie.\nKrewetki obierz ze skorupek, oczyść jeśli trzeba. Czosnek pokrój w plasterki, wymieszaj z krewetkami i oliwą.\nPo godzinie wyciągnij ciasto z miski. Podziel na dwie części, każdą z nich rozwałkuj na grubość ok. 1,5 cm. Przy pomocy szklanki wytnij placuszki, następnie posmaruj je z wierzchu olejem. Złóż placki na pół (posmarowaną olejem stroną do dołu), do środka wkładając przycięty kawałek papieru do pieczenia. Odstaw do wyrośnięcia na 20 min.\nZagotuj wodę w garnku. Na nakładkę lub naczynie do parowania połóż przycięty do odpowiednich rozmiarów papier do pieczenia. Przełóż bułki (u mnie mieszczą się 3 na jednym poziomie, uważaj, ponieważ dość mocno wyrastają) i następnie paruj je przez ok. 20 min. Na koniec wyciągnij papier do pieczenia ze środka.\nW czasie, gdy bułki się parują, usmaż krewetki na patelni. Wystarczą 3-4 min na dużym ogniu.\nBułki bao podawaj z kilkoma listkami sałaty, krewetkami i plasterkami ogórka. Z wierzchu polej je sosem oraz posyp orzeszkami.\nKategorie: dania główne, ryby, owoce morza\nTagi: azjatyckie, azjatyckie przepisy, co na obiad, krewetki, pomysł na obiad\nKanapka bolońska Sloppy Joe\nZrobiłaś/eś za dużo sosu bolońskiego i nie możesz już patrzeć na spaghetti? Przygotuj Sloppy Joe, czyli szybką i prostą kanapkę bolońską. Sprawdź mój przepis na burgera bolognese, a jeśli nie masz sosu – nie martw się, podaję na niego przepis.\nburgery, dania główne, wołowina\nGreckie pulpeciki z indyka


Leczenie zębów, czyli stomatologia. Czego o niej nie wiesz? - http://dobry-dentysta.agm.edu.pl/\nLeczenie zębów, czyli stomatologia. Czego o niej nie wiesz? czyli dentysta jastrzębie ektórzy bagatelizują ból zęba, co może być bardzo niebezpieczne i spowodować bardziej kosztowne leczenie. Wiedzą o tym osoby, które musiały poddać się leczeniu kanałowemu. Jest ono czasochłonne i dos\nDodane: 11-07-2019 15:46\nIdziemy do dentysty - poradnikKilka porad dla pacjentów stomatologicznychWizyta u dentysty - kilka poradJak wybrać dobrego stomatologa? Poradnik dla pacjentów z ZabrzaLeczenie zębów i ich diagnozaStomatologia - krótki poradnik dla pacjentówStomatologia to rozległy tematCzy Mieć piękny uśmiech jest łatwo?Wizyta u stomatologa - kilka słów o implantachWpis o mikroskopowej endodoncji i nie tylkoLeczenie u stomatologa i diagnozaCzy da się w 2020 leczyć zęby?Wybielanie, leczenie i wiele więcej. Krótko o zębachJak nie bać się dentysty? Poradnik dla pacjentówTroska o zęby i jamę ustnąWizyta u dentysty - nie daj się stresowiWpis o mikroskopowej endodoncji i nie tylkoDobry stomatolog w ZabrzuKilka porad - o wizycie u stomatologaDla pacjentów - przygotuj sie do wizyty u dentystyLeczenie zębów, czyli stomatologia. Czego o niej nie wiesz?Wizyta u stomatologa - nie ma się czego baćCo warto wiedzieć na temat nowoczesnej stomatologiiKwestia dentystyczna...Jak diagnozuje się problemy z zębamiGabinet Dentystyczny ZabrzeKwestia dentystyczna...Kilka porad dotyczących m.in leczenia kanałowego pod mikroskopemCo wiesz o nowoczesnej stomatologii - implantologiaCzy dentyści są tacy źli


Migrena - jak leczyć? - migrenaporadnik.pl\nMigrenę za pomocą farmaceutyków można leczyć na dwa sposoby. Pierwszym z nich jest leczenie doraźne, które ma za zadanie spowodować ustąpienie lub złagodzenie napadu migreny. Można tego dokonać za pomocą niesteroidowych leków przeciwzapalnych i preparatów z rodziny tryptanów. Kolejnym sposobem jest leczenie profilaktyczne, zapobiegające chorobowym napadom. W tym przypadku wykorzystuje się głównie kwas walproinowy, leki przeciwdepresyjne trójpierścieniowe i propranolol. Medykamenty nie są jednak jedynymi sposobami, dzięki którym można poradzić sobie z migreną.\nMigrena - jak leczyć domowymi sposobami?\nPodobnie jak z farmaceutykami, domowe sposoby leczenia migreny można podzielić na sposoby doraźne i profilaktyczne. Warto jednak zaznaczyć, że uniwersalna, domowa metoda...


Wyświetlenie artykułów z etykietą: Leżajsk - Polskie Radio Rzeszów\nWyświetlenie artykułów z etykietą: Leżajsk\nOkoło 60. tysięcy osób w Polsce i za granicą weźmie udział w niedzielnym V Biegu Pamięci Żołnierzy Wyklętych Tropem Wilczym. Bieg ma przypominać bohaterów powojennego podziemia antykomunistycznego. Jednym z miast w naszym regionie, gdzie po raz drugi odbędzie się to wydarzenie,...\nStarsi mogą sobie przypomnieć, a młodzi dowiedzieć się, jaka była rzeczywistość lat 70. - 80. ubiegłego wieku. W Muzeum Ziemi Leżajskiej w Leżajsku na wystawie pt. „Karty aprowizacyjne żywnościowe 1976 – 1989” prezentowane są kartki, za które w czasach...\nPierwszy skazany w "aferze podkarpackiej"\nMarian D. - prezes spółki paliwowej Maante z Leżajska jest pierwszym skazanym w tak zwanej aferze podkarpackiej. Sąd Okręgowy w Nowym Sączu skazał biznesmena na cztery lata bezwzględnego więzienia i karę grzywny w wysokości 120 tysięcy złotych. Wyrok nie...\nPolicyjny dozór i zakaz opuszczania kraju ma 18-letni mieszkaniec Leżajska podejrzany o pobicie 15-latka z Giedlarowej. Do zdarzenia doszło w tej podleżajskiej miejscowości pod koniec minionego roku. Nastolatek i jego kolega jechali rowerami, gdy drogę zagrodził im samochód, a...\nTrzy podkarpackie gminy: Nowa Sarzyna, Leżajsk i Tryńcza chcą wspólnie walczyć z bezrobociem i powołały spółdzielnię socjalną osób prawnych. Jej celem jest aktywizacja bezrobotnych i tworzenie nowych miejsc pracy. Spółdzielnia ma świadczyć m.in. usługi opiekuńcze, utrzymania zieleni i inne,...\nW wyniku policyjnej prowokacji w Leżajsku zatrzymano mężczyznę, który składał telefonicznie i poprzez sms-y propozycje obcowania płciowego osobie podającej się za 12-letnią dziewczynkę. Dochodzenie w tej sprawie prowadzi leżajska Prokuratura Rejonowa. 40-letni mężczyzna umówił się z rzekomą 12-latką na...