Najlepsze myszki dla graczy - Ranking 2022 | Eurogamer.pl\nNajlepsze myszki dla graczy - Ranking 2022\nJaką myszkę gamingową wybrać w różnych cenach.\nArtykuł - Wojciech Onyśków Współpracownik\nAktualizacja: 19 marca 2022\nMyszka to jedno z najważniejszych urządzeń peryferyjnych dla graczy. Decyduje między innymi o precyzji, szybkości i oczywiście zmęczeniu, szczególnie w wymagających strzelankach sieciowych. Co wybrać, by być zadowolonym i na co warto zwracać uwagę przy zakupie? Zapraszamy do lektury rankingu najlepszych myszek dla graczy w 2022 roku.\nPrzy zakupie warto zwrócić uwagę na kształt. Powinien być dopasowany do wielkości naszej dłoni i stylu trzymania myszki. Znaczenie ma też sposób zasilania. Przewodowe myszki zazwyczaj charakteryzują się szybszym czasem reakcji i nie wymagają ładowania baterii. Bezprzewodowe nie krępują natomiast ruchów i zapewniają większy komfort użytkowania.\nSkocz do sekcji - przedział cenowy:\nNajlepsze myszki dla graczy do 150 zł\nNajlepsze myszki dla graczy do 200 zł\nNajlepsze myszki dla graczy do 300 zł\nNajlepsze myszki powyżej 300 zł\nW cenie około 50 złotych nie można oczekiwać cudów, ale Krux Fuze udowadnia, że można już kupić rozsądną myszkę, która sprawdzi się w grach. Sercem tego gryzonia jest sensor optyczny Pixart PAW 3519. W mniej wymagających tytułach sprawuje się całkiem nieźle. Działa z maksymalną rozdzielczością 3200 DPI i oferuje 6-stopniową regulację tego parametru.\nMyszka wyposażona jest aż w 8 przycisków. Jak na gamingowy model przystało, nie zabrakło podświetlenia RGB. Gryzoń jest stosunkowo lekki i wyprofilowany dla osób praworęcznych, z wyraźną podpórką na kciuk. Krux Fuze wykonany jest raczej z tańszego plastiku, ale w tej cenie to zupełnie zrozumiałe.\nSprawdź cenę myszki w RTV Euro AGD\nSprawdź cenę myszki w Media Expert\nSprawdź cenę myszki w OleOle\nIBOX Aurora A-3\nZa około 60 złotych można natomiast kupić Aurorę A-3 od marki IBOX. Ten niepozorny gryzoń skrywa w sobie całkiem niezły sensor - P3327, działający w rozdzielczości od 1000 do 6200 DPI. Wartość tę można regulować w locie podczas rozgrywki.\nDo tego 6 programowalnych przycisków, oprogramowanie z możliwością zapisywania makr, edycja podświetlenia RGB (można je wyłączyć), a także w miarę uniwersalny i tradycyjny profil konstrukcji, który przypasuje osobom prawo- i leworęcznym (choć warto pamiętać, że dwa przyciski są umieszczone z myślą o kciuku prawej ręki). W tej cenie więcej wymagać nie można.\nSprawdź cenę myszki w NeoNet\nLogitech G102 Lightsync to świetny stosunek jakości do ceny. Myszka pod względem designu plasuje się raczej w stonowanych konstrukcjach. Nie zabrakło jednak dodatkowych, programowalnych przycisków, do których można przypisać wybrane akcje. Jest też wielobarwne podświetlenie, obsługujące technologię Lightsync. Dzięki niej luminacje można zsynchronizować z ekranem, grą lub dźwiękiem.\nNieźle wypada też sensor, działający w rozdzielczości nawet do 8000 DPI. Parametr ten można oczywiście zmieniać w locie, np. podczas rozgrywki. Producent zadbał też o dedykowane oprogramowanie, a nawet wbudowaną pamięć na ustawienia użytkownika.\nZa około 100 złotych w wybranych sklepach można także znaleźć propozycję od HyperX. Pulsefire Core przypadnie do gustu zwolennikom symetrycznych konstrukcji. Osobom leworęcznym mogą jednak przeszkadzać dodatkowe przyciski, umieszczone wyłącznie z jednej strony.\nHyperX Pulsefire Core to znakomity stosunek ceny do jakości. Odpowiednią precyzję zapewnia sensor optyczny Pixart 3327, osiągający wartość DPI do 6200. Do tego niewielka waga, sporych rozmiarów ślizgacze, 7 programowalnych przycisków i cenione oprogramowanie HyperX NGenuity, pozwalające konfigurować makra i działanie gryzonia. Producent deklaruje standardową w tym przedziale cenowym żywotność - do 20 milionów kliknięć.\nSprawdź cenę myszki w Media Markt\nRival 3 to następca popularnego modelu Rival 110 od SteelSeries i jednocześnie bardzo atrakcyjna propozycja w cenie do 200 zł. Jak na tego producenta przystało, możemy liczyć na solidną jakość wykonania. Mechaniczne przełączniki charakteryzują się żywotnością na poziomie 60 mln kliknięć. Tradycyjne wyprofilowanie idzie tu natomiast w parze z subtelnym podświetleniem RGB.\nDużą zaletą myszki jest autorski sensor optyczny TrueMove Core, który powstał we współpracy z PixArtem. Działa w rozdzielczości do 8500 DPI i oferuje pięć trybów DPI. Do tego dedykowane oprogramowanie, możliwość programowania przycisków i przechowywania ulubionych ustawień bezpośrednio w pamięci urządzenia.\nJedna z najbardziej popularnych propozycji w tym przedziale cenowym to DeathAdder Essential od Razera, czyli gryzoń, który nawiązuje do kultowego już modelu gamingowego gryzonia. Essential nie różni się praktycznie niczym od swojego protoplasty sprzed kilku lat. Bazuje na świetnym czujniku optycznym działającym w rozdzielczości do 6400 DPI.\nSmukła budowa z charakterystycznym „garbem” sprawia, że mysz świetnie leży w dłoni. Pewny chwyt potęgują też dwa gumowe uchwyty boczne. Komfort użytkowania zwiększa ponadto pięć programowalnych przycisków i trzy niewielkie, acz sprawnie działające ślizgacze. W cenie około 150 złotych to świetna propozycja dla osób, które niewielkim kosztem chcą wejść do świata e-sportu.\nW naszym zestawieniu nie mogło zabraknąć gryzonia o uniwersalnym kształcie, dedykowanym zarówno osobom prawo- jak i leworęcznym. Takim modelem jest Corsair M55 RGB Pro, oferujący 8 w pełni konfigurowalnych przycisków. Myszka świetnie nadaje się dla osób, które lubią trzymać ją całą dłonią. Pomimo swoich rozmiarów jest bardzo lekka - waży zaledwie 86 gramów.\nZdecydowaną zaletą tego urządzenia jest sensor optyczny PAW3327, który działa w rozdzielczości nawet do 12400 DPI. Przyciski główne marki Omron wytrzymają nawet 50 milionów kliknięć. Producent zadbał też o kabel w solidnym oplocie, co zwiastuje długie lata intensywnego użytkowania.\nMyszka przeznaczona przede wszystkim dla fanów szybkich FPS-ów, choć oczywiście sprawdzi się również w innych gatunkach. Stanowi ciekawą alternatywę dla serii DeathAdder od Razera. Odznacza się przemyślanym wyprofilowaniem, dzięki czemu ręka wygodnie spoczywa na jej grzbiecie. Dla pewnego chwytu boczna sekcja powleczona jest materiałem antypoślizgowym.\nOparta na precyzyjnym sensorze Pixart 3389 o rozdzielczości do 16000 DPI z możliwością zmiany czułości w locie. Dedykowane oprogramowanie umożliwia tworzenie własnych makr i zmianę podświetlenia. Dzięki wbudowanej pamięci na urządzeniu można przechowywać do trzech profilów jednocześnie.\nWśród gryzoni do 200 złotych nie mogło też zabraknąć propozycji dla osób preferujących życie bez kabli. Głównym wyróżnikiem SteelSeries Rival 3 Wireless jest oczywiście łączność bezprzewodowa w dwóch trybach - 2,4 GHz i Bluetooth 5.0. Bateria w trybie gamingowym wytrzymuje nawet do 400 godzin pracy. To jeden z najlepszych wyników wśród bezprzewodowych gryzoni dla graczy.\nRival 3 Wireless od swojego przewodowego brata różni się też zastosowanym sensorem. TrueMove Air może działać w rozdzielczości od 100 do 18000 DPI. Nie zabrakło inteligentnego podświetlenia z możliwością synchronizacji z powiadomieniami. Do tego wytrzymałe przyciski mechaniczne z żywotnością do 60 mln kliknięć.\nPrzechodzimy do przedziału cenowego, w którym zaczynają pojawiać się najlepsze konstrukcje na rynku. Jedną z nich zdecydowanie jest Razer DeathAdder V2. Poza dodaniem dwóch przycisków zmiany rozdzielczości i bardziej giętkim kablem, pod względem budowy nie różni się on wiele od swojego tańszego brata.\nModyfikacje zaszły oczywiście w kwestii zastosowanego sensora. Razer Focus+ może działać nawet w rozdzielczości 20000 DPI, zaspokajając potrzeby najbardziej wymagających graczy. Myszka wyposażona została w autorskie, mechaniczne przełączniki Razera, mogące wytrzymać nawet 70 mln kliknięć. Wbudowana pamięć pozwala natomiast przechowywać nawet pięć profilów ustawień.\nW cenie poniżej 300 złotych można też nabyć SteelSeries Sensei Ten. To symetryczna konstrukcja, odpowiednia dla osób prawo- i leworęcznych. Dość tradycyjny kształt gwarantuje natomiast pewny chwyt.\nSensei Ten wyposażony jest w czujnik optyczny TrueMove Pro, powstały we współpracy z firmą PixArt. Sensor pracuje w maksymalnej rozdzielczości 18000 DPI i charakteryzuje się bardzo dokładnym śledzeniem ruchów użytkownika. Gracze otrzymują też 8 programowalnych przycisków, możliwość tworzenia makr i 5 trybów DPI. Ustawienia można zapisać w pamięci urządzenia.\nDo 300 złotych można też nabyć futurystycznie wyglądającego Logitecha G502 Hero. To mysz dla osób preferujących większe konstrukcje, z dedykowaną podkładką pod kciuka. Gryzoń bazuje na czujniku Hero 25K, śledzącym ruch w zakresie od 100 do 25600 DPI. Producent zapewnia oczywiście o braku wygładzania, akceleracji czy filtrowania.\nGracze chwalą też 11 programowalnych przycisków, wbudowaną pamięć, możliwość dostosowywania DPI w trakcie gry czy system regulacji wagi za pomocą specjalnych ciężarków. Można je umieścić z przodu, tyłu czy nawet po bokach. Przyciski główne charakteryzują się natomiast przełącznikami mechanicznymi o wytrzymałości do 50 milionów kliknięć.\nWśród polecanych myszek nie mogło zabraknąć coraz popularniejszych, superlekkich konstrukcji z perforowaną obudową. W cenie około 250 zł znajdziemy propozycję firmy Glorious - jednych z prekursorów trendu.\nDzięki nowatorskiemu projektowi udało się ograniczyć wagę „gryzonia”, usuwając plastik wszędzie tam, gdzie nie był specjalnie potrzebny. W ten sposób udało się zmniejszyć wagę sprzętu do zaledwie 67 gram. Oprócz tego, Model O charakteryzuje porządny sensor Pixart 3360 z maksymalną rozdzielczością 12 tys. DPI.\nZobacz cenę Logitech G502 Hero na Allegro\nNowa konstrukcja od Razera to propozycja dla osób, które nie uznają kompromisów. Mysz oferuje bowiem częstotliwość próbkowania na poziomie 8000 Hz, skracając tym samym czas reakcji nawet do 1/8 milisekundy. Z tego względu mysz świetnie nadaje się do sieciowych strzelanek. Warto jednak zaznaczyć, że póki co nie wszystkie gry obsługują próbkowanie na tak wysokim poziomie. Wartość tę można jednak modyfikować w oprogramowaniu.\nRazer Viper 8KHz to symetryczna konstrukcja, odpowiednia także dla osób leworęcznych. Sekcje boczne pokryte są materiałem antypoślizgowym, który zapewnia solidny chwyt. Do tego sensor optyczny Razer Focus+ działający do 20000 DPI, przełączniki o żywotności do 70 mln kliknięć i niewielka waga (71 g), ale to akurat cecha charakterystyczna większości myszek tego producenta.\nW cenie ok. 350 złotych znajdziemy superlekką myszkę bezprzewodową Aerox 3 Wireless. Produkt firmy SteelSeries opracowano pod kątem jak zapewnienia najszybszych ruchów, co idealnie sprawdza się w kompetytywnej rozgrywce e-sportowej. Wersja bezprzewodowa pozwala też zapomnieć o problemach z plączącym się kablem.\nSprzęt wyposażono w szereg nowoczesnych technologii, jak podwójna łączność Bluetooth na paśmie 2,4 oraz 5 GHz, szybkie ładowanie przez USB-C, przełączniki Golden Micro i superdokładny sensor PixArt TrueMove Air.\nRazer Naga Trinity to natomiast propozycja dla osób, które grają przede wszystkim w gry MOBA lub MMO, choć oczywiście sprawdzi się także w innych gatunkach. Jej unikalną cechą są trzy wymienne panele boczne, przez co otrzymujemy w zasadzie trzy myszki w jednej. Różnią się one liczbą dodatkowych przycisków, przez co Naga Trinity może ich oferować nawet 19!\nGryzoń bazuje na porządnym sensorze 5G, oferującym czułość nawet do 16000 DPI. Mysz jest czuła i precyzyjna, a dzięki odpowiedniemu wyprofilowaniu dobrze leży w dłoni. Niektórym może jednak przeszkadzać stosunkowo wysoka waga, wynosząca 135 gramów.\nBezprzewodowa wersja Logitech G502 to jeszcze więcej nieskrępowanych ruchów. Mysz różni się od swojego przewodowego brata przede wszystkim sposobem komunikacji. Z komputerem łączy się bowiem za pomocą szybkiego interfejsu 2,4 GHz z czasem reakcji na poziomie 1 milisekundy.\nTakże tu zastosowano zaawansowany sensor HERO 25K, który działa z maksymalną rozdzielczością 25600 DPI. Wbudowany akumulator oferuje około 60 godzin działania. Można go jednak ładować bezprzewodowo, co ułatwia zarządzanie baterią. Gracze otrzymują także 11 w pełni programowalnych przycisków i możliwość regulowania wagi gryzonia za pomocą dostępnych w zestawie ciężarków.


Pisałam o tym miesiąc temu – nie kupuję dużo. Ten miesiąc był wyjątkowo ubogi w zakupy, a to dlatego, że robiłam porządki w swoich rzeczach – czas na minimalizm! O tym będzie kolejny wpis. Mimo wszystko jest kilka rzeczy, o…\nZ tym wpisem rusza nowy cykl postów na blogu, w którym co miesiąc będę robiła podsumowanie produktów wartych uwagi. Myślałam o tym już wcześniej, jednak nie kupuję dużo, a nawet zdarzają się okresy, w których moje zakupy ograniczają się do…


Kotły na eko-groszek 5 klasa\nsobota, 22 wrzesień 2018 11:33\nto kocioł wielodobowy z zasobnikiem i automatycznym podajnikiem paliwa. Przeznaczony jest do spalania węgla w postaci groszku o granulacji 5-25mm, paliwo spalane jest w retortowym palniku z udziałem wentylatora nadmuchowego.\nKocioł z podajnikiem dzięki specjalnym rozwiązaniom pozwalają na uzyskanie bezdymnego spalania, niskiej emisji i wysokiej sprawności 91,4 – 94,7 %. Zaawansowany sterownik kontroluje temperaturę wody w kotle grzewczym i kieruje pracą podajnika, dmuchawy, steruję pracą siłownika zaworu mieszającego, pomp oraz opcjonalnie może współpracować z różnego rodzaju termostatami pokojowymi i modułami komunikacyjnymi Internet i GSM.\nWyświetlony 92 razy Ostatnio zmieniany piątek, 28 wrzesień 2018 17:40\nDział: Kotły na eko-groszek 5 klasa\nWięcej w tej kategorii: « Ecomatix tyt3 »


Nasza grupa ›\nO.L. Seals jest kluczowym doradcą technicznym i producentem rozwiązań w zakresie uszczelnień z PTFE i innych wysokoparametrowych tworzyw sztucznych. Firma oferuje ponad 20 000 standardowych uszczelnień i opracowała ponad 10 000 indywidualnych rozwiązań w zakresie wymiarów od Ø1 do Ø3 000 mm.\nFirma została założona w Danii prawie 40 lat temu, a obecnie działa bezpośrednio i poprzez wybranych dystrybutorów na całym świecie. Bogata wiedza specjalistyczna, w połączeniu ze orientacją na zapewnienie najlepszej możliwej obsługi, czyni z niej jednego z najbardziej elastycznych i sprawnych dostawców w branży.\nW ciągu zaledwie 4 tygodni można zakończyć cały proces od dostarczenia propozycji projektu i stworzenia prototypu do testowania, do dostarczenia gotowych części produkcyjnych i standardowej dokumentacji produktu!\nŻadna firma nie jest za mała ani za duża. Połączenie elastycznych możliwości produkcyjnych z możliwością przygotowywania mieszanek w firmie, zaangażowaniem na rzecz jakości i wykwalifikowanym personelem sprawia, że firma O.L. Seals to jeden z najbardziej niezawodnych dostawców w branży, zarówno dla mniejszych jak i większych przedsiębiorstw.\nPrzejdź do strony internetowej O.L.Seals\nOferujemy szeroki zakres standardowych i indywidualnych systemów uszczelniających z PTFE i innych wysokoparametrowych tworzyw sztucznych.\nUszczelnienia aktywowane sprężyną:\nMupuSealsTM, obrotowe MupuSealsTM\nUszczelki typu slipper:\nSlipRings®, SharpSeals®, WypeRings®, TurnRings®, BX-SealTM, OX-SealTM, O-CapsTM, C-CapsTM\nZestaw v-ringów, o-ringów i więcej\nSzeroka oferta opracowanych i gotowych do użycia mieszanek Kefloy® do standardowych i niestandardowych zastosowań:\nPonad 100 różnych mieszanek PTFE: • UHMW-PE • PCTFE • ETFE • POM • PUR • PEEK • i wiele więcej...\nDowiedz się więcej o firmie O.L.Seals i jej możliwościach produkcyjnych


Brązowe plamienie utrzymujące się już 5 dni po badaniu ginekologicznym. Nadżerka - forum, objawy, jak leczyć\nBrązowe plamienie utrzymujące się już 5 dni po badaniu ginekologicznym. Nadżerka\nTemat: Brązowe plamienie utrzymujące się już 5 dni po badaniu ginekologicznym. Nadżerka\n03-07-2015, 20:32 #1\nW poniedziałek byłam na kontroli u ginekologa, który stwierdził rozległą nadżerkę. Pewnie bym się tym nie przejęła, gdyż niewielką nadżerkę miałam od kąd pamiętam. Pani doktor zrobiła cytologię i kazała się od razu zapisać na kolposkopię za miesiąc, tak na wszelki wypadek i niezależnie od wyniku cytologii.*\nNa drugi dzień zaczęłam zauważać bardzo niewielkie brązowe upławy, które utrzymujä się po dziś dzień. Raz był to śluz podbarwiony pasemkami krwi. Dodam, że dziś bolał mnie dół brzucha i kręgosłup. W dniu badania Pani doktor stwierdziła duży pęcherzyk graffa, dlatego początkowo myślałam, że to po prostu jakieś krwawienie okołoowulacyjne. Teraz już sama nie wiem.\nOstatnią cytologię miałam robioną dwa lata temu, wyszła wtedy grupa I\nMam czteroletnie dziecko i tak strasznie się boję, że to rak szyjki macicy.*\nWyniki cytologii dopiero za tydzień a ja czuję, że popadam w obłęd. Te upławy wyprowadzają mnie z równowagi.\nCzy to może być od tej nadżerki?\nmam 15 lat nue uprawialam sexu a spóznia mi sie miesiaczka juz o 2 dni i nie wiem co\nOstatni post / autor: 08-04-2014, 22:36\nOstatni post / autor: 08-03-2014, 19:09\nile dni już mi się spóźnia okres\nOstatni post / autor: 01-25-2014, 19:42\nCiąża w badaniu ginekologicznym a ujemny wynik beta HCG???\nOstatni post / autor: 04-24-2013, 19:51


CENTRUM ODNOWY BIOLOGICZNEJ. Chcecie być wiecznie młodzi i piękni ? Nie wiecie jak to zrobić ? Od dziś jest to możliwe, macie to na wyciągnięcie ręki. - ppt pobierz\nCENTRUM ODNOWY BIOLOGICZNEJ. Chcecie być wiecznie młodzi i piękni ? Nie wiecie jak to zrobić ? Od dziś jest to możliwe, macie to na wyciągnięcie ręki.\nOpublikowałBolesława Feliks Został zmieniony 3 lata temu\nPrezentacja na temat: "CENTRUM ODNOWY BIOLOGICZNEJ. Chcecie być wiecznie młodzi i piękni ? Nie wiecie jak to zrobić ? Od dziś jest to możliwe, macie to na wyciągnięcie ręki."— Zapis prezentacji:\n1 CENTRUM ODNOWY BIOLOGICZNEJ\n2 Chcecie być wiecznie młodzi i piękni ? Nie wiecie jak to zrobić ? Od dziś jest to możliwe, macie to na wyciągnięcie ręki. Przyjdźcie do nas, a wasze nudne, szare życie zmieni się w bajkę !\n3 Funkcje kosmetyczki i kosmetologa Regulowanie brwi ( 10 zł ) Manicure ( 50-80 zł ) Pedicure ( 50-80 zł ) Profesjonalny makijaż ( 100-150 zł ) Solarium ( 1,20 zł za minutę ) Oczyszczanie twarzy ( 100 zł ) Kosmetyki naturalne The Secret Soap Store Produkty firmy KAMPMANN do solarium\n4 Masaż i opieka nad dziećmi Oferujemy masaż klasyczny ( 50-100 zł ) produkty do masażu marki LAKSHMI Dla dzieci przygotowana jest w pełni wyposażona sala zabaw ( 30 zł na godzinę ) Zabawki i urządzenia przystosowane dla dzieci firmy CENTRUM ZABAWEK W POZNANIU\n5 Lekcje zumby Polecamy również profesjonalne lekcje zumby [ ( karnet miesięczny 80 zł za jedną usługę ( dwie lekcje w tygodniu ) ] Za 12 razem wykupienia karnetu na zumbę oferujemy jeden darmowy karnet na następny raz !\n6 Wyróżnia nas od innych wysoka jakość, niskie ceny, profesjonalizm, długoletnie doświadczenie, miła atmosfera, solidność, komunikatywność. Kierujemy się hasłem : ‘ KLIENT NASZ PAN ‘. Jeśli uda nam się w jakiś sposób uzyskać większe dotacje to mamy w planach rozbudowanie firmy dodając do naszej oferty różnego rodzaju masaże, saunę, basen oraz instruktorów zajmujących się nauką pływania jak i pilnujących bezpieczeństwa na miejscu – ratowników.\n7 Dysponujemy najlepszymi kosmetyczkami, masażystami, opiekunami i instruktorkami. Sprawdźcie a nie pożałujecie ! O wasze twarze, paznokcie i piękną opaleniznę zadbają Kamila Jarosz i Aleksandra Dyszczyńska Chwilą relaksu i odprężenia w czasie profesjonalnego masażu zajmie się Brajan Siwek Świetną zabawę dla waszych małych pociech zagwarantuje Weronika Czarnecka Z aktywnymi i dbającymi o ciało lekcje zumby przeprowadzi Karolina Stefańska\n8 Trzebiel Ul. Tuplicka 69 68-212 Trzebiel Woj. Lubuskie\nPobierz ppt "CENTRUM ODNOWY BIOLOGICZNEJ. Chcecie być wiecznie młodzi i piękni ? Nie wiecie jak to zrobić ? Od dziś jest to możliwe, macie to na wyciągnięcie ręki."\nemPorio S A L O N K O S M E T Y C Z N Y C E N N I K\nkluczowym benefitem dla Pracodawcy\nFilozofia firmy «Haogang»


Przyszłość dzieje się teraz | Literatura | Dwutygodnik | Dwutygodnik\nfot. Brattle Theatre / CC BY-NC-ND 2.0\nPodczas spotkania z czytelnikami w Louisiana Museum of Modern Art w Danii Margaret Atwood mówiła: „Tworzenie opowieści i przekazywanie ich za pomocą słów jest nierozerwalnie związane z człowieczeństwem. Używając czasu przeszłego, zawsze będziemy pytać, skąd pochodzimy, za pomocą czasu przyszłego – o to, co przyniesie przyszłość”. Żywiąc nadzieję, że i za 100 lat będą na świecie ludzie potrafiący czytać, słuchać i opowiadać, pisarka napisała książkę, z którą żadna osoba czytająca niniejszy tekst nie będzie mogła się zapoznać. Angielski tytuł tego utworu to „Scribbler Moon” i niczego więcej przez kolejne stulecie się o nim nie dowiemy. Kanadyjska twórczyni przyjechała z rękopisem do lasu Nordmarka w Norwegii – z najmłodszych drzew tam posadzonych zostanie wyprodukowany papier do wydrukowania książki, a do tego czasu tekst będzie oczekiwał w specjalnym miejscu w bibliotece w Oslo. Atwood w 2014 roku stała się pierwszą z setki autorów biorących udział w projekcie „Future Library”. Jego pomysłodawczyni – szkocka artystka Katie Paterson – chce przekazać przyszłym pokoleniom, tym, które otworzą teksty w 2114 roku, część kultury naszych czasów. „Orwell napisał, że komunikowanie się z przyszłością jest niemożliwe, ze względu na jej naturę. Mnie ta możliwość została dana. Jest w tym coś magicznego, co przypomina Śpiącą Królewnę, która obudzi się po 100 latach. Czy będą wtedy jeszcze biblioteki, lasy, a nawet smartfony? Czy moja książka zostanie uznana za archaiczną? Cieszę się, że mój głos – milczący już wtedy od tylu lat – ponownie zostanie przebudzony” – wyznawała przy tej okazji Atwood.\nUdział Kanadyjki w tego rodzaju przedsięwzięciu nie jest przypadkowy – wizje przyszłości to częsty motyw pojawiający się w jej książkach. Jednym z ulubionych autorów Atwood jest William Gibson, twórca kultowego „Neuromancera”, cyberpunku i pojęcia „cyberprzestrzeń”, który już w latach 80. rozprawiał o wirtualnej rzeczywistości, z którą dziś mamy do czynienia. Gibson zwykł mawiać, że „przyszłość dzieje się teraz, ale jest nierównomiernie rozłożona”. Taka jest podstawa fikcji spekulatywnej (ang. speculative fiction) – gatunku uprawianego przez Gibsona i chętnie wykorzystywanego przez Atwood. Porównanie do science fiction jest uzasadnione, ale to zdecydowanie nie to samo. „Na czym polega różnica? Akcja powieści science fiction rozgrywa się w kosmosie, czyli dość odległej przestrzeni i czasie. Jako czytelnik wiesz, że nigdy nie znajdziesz się tam, gdzie bohaterowie. Ja piszę o wydarzeniach, które rozgrywają się na naszej planecie, i istnieje duże prawdopodobieństwo, że to moje zgadywanie stanie się rzeczywistością. Przyszłość już się rozgrywa, trzeba tylko uważnie obserwować” – wyjaśnia pisarka.\nW 40. rozdziale „Kociego oka” z 1988 roku ojciec Elaine, głównej bohaterki, biolog, przewiduje to, o czym dopiero w XXI wieku zaczęto mówić głośniej: globalne ocieplenie, masowe wymieranie gatunków zwierząt. Z kolei w „Opowieści podręcznej”, jednej ze swoich najbardziej znanych powieści, Atwood przedstawia dystopijną wizję przyszłości, często przez recenzentów książki nazywaną piekłem kobiet. W Biblii Gilead to kraina mlekiem i miodem płynąca, ale u kanadyjskiej autorki to patriarchalny reżim, w którym kobiety mają jakąkolwiek wartość tylko, jeśli mogą rodzić dzieci. Mary McCarthy, recenzująca powieść dla „New York Timesa”, zarzuciła autorce „Opowieści podręcznej” niedostatki wyobraźni oraz całkowite nieprawdopodobieństwo wystąpienia opisanych zdarzeń, przynajmniej w państwie świeckim. Jak wspomina Atwood, w tym samym czasie, gdy ukazała się recenzja, ktoś napisał na murze w pobliżu Venice Beach w Los Angeles: „Opowieść podręcznej właśnie się tu rozgrywa”.\nW „Opowieści podręcznej” Atwood przedstawia dystopijną wizję przyszłości, w której kobiety mają jakąkolwiek wartość tylko, jeśli mogą rodzić dzieci. Na murze w pobliżu Venice Beach ktoś napisał: „Opowieść podręcznej właśnie się tu rozgrywa”\nWolność bez nadziei\nUszczęśliwimy cię, zmienimy świat na lepszy, ale w zamian odbierzemy ci twoje prawa do decydowania o sobie – to polityczny scenariusz, który Atwood eksploruje w swojej najnowszej powieści, „Serce umiera ostatnie”. W niedalekiej przyszłości ludzkość zmierza ku zagładzie z winy kapitalizmu, a u władzy stoją wielkie spółki i ich zarządcy. Charmaine i Stan to młode małżeństwo po trzydziestce. Jak większość ich równolatków ze wschodnich Stanów na skutek kryzysu tracą pracę, dom i zamieszkują w samochodzie, wokół którego grasują szajki pozbawionej nadziei na przyszłość młodzieży. Ich sytuację odmienia reklama Pozytronu – niemal samowystarczalnego miasta-państwa, stworzonego na wzór amerykańskich przedmieść z lat 50. Ten, kto dołączy do projektu, otrzyma pracę i mieszkanie, ale pod warunkiem, że zgodzi się na pracę w sąsiednim Consilience – zaprojektowanym na kształt więzienia. Jeden miesiąc na wolności, jeden w pomarańczowym kombinezonie podczas pracy za kratkami.\nMargaret Atwood, „Serce umiera ostatnie”. Przeł. Małgorzata Maruszkin, Wielka Litera, 384 strony, w księgarniach od kwietnia 2016Ten socjologiczno-ekonomiczny eksperyment ma udowodnić tezę, że zaprowadzenie porządku, polegające na niszczeniu wszelkich objawów nieposłuszeństwa, sprawi, że ludzie będą żyć w dobrobycie i spokoju. Jak mówi Atwood: „Tu nie chodzi tylko o ręczniki czy ser w lodówce, ale o bezpieczeństwo, które one reprezentują. Ludzie są w stanie zgodzić się na udział w najbardziej fałszywym schemacie, ponieważ kochają strukturę. W tym, że wiesz, co cię czeka, jest coś uspokajającego. Dlatego też wielu cały czas głosuje na tych, na których oddawali głos wcześniej. Nawet jeśli nie są usatysfakcjonowani, nie chcą zmieniać znanych sobie zasad i tego, z czym przychodzi im się w ich konsekwencji zmierzyć”.\nStan i Charmaine dają się skusić i dołączają do projektu, a powieść relacjonuje konsekwencje tej decyzji. Atwood miesza przy tym komizm ze zgrozą. Mamy więc w książce ratowanie własnego życia kosztem uśmiercenia kochanej osoby, zdradę małżeńską, a obok gejowskich naśladowców Elvisa Presleya – Marylin Monroe zabójczo zakochaną w niebieskim pluszowym misiu. Są też latające części ciała i seksroboty tworzone na specjalne zamówienia klienta. Bardzo dużo i bardzo szybko się dzieje – wieloletni czytelnik Atwood może być zaskoczony.\n„Czas ucieka dla naszej kruchej planety”\nAtwood, jak sama twierdzi, „miłuje wolność”. Dzieciństwo spędziła wraz z rodziną wśród dzikiej kanadyjskiej przyrody. Urodziła się 18 listopada 1939 roku w Ottawie. Jej ojciec, Carl Edmund Atwood, prowadził stację badawczą w lasach na północy Quebecu i tam właśnie wszyscy przebywali przez większą część roku. „Gdy miałam sześć miesięcy, rodzice po prostu wsadzili mnie do plecaka i ruszyliśmy w podróż. Przez lata wszystkie miesiące od wiosny do jesieni spędzaliśmy na łonie natury. Oprócz mamy, taty, siostry i brata nieczęsto spotykałam innych ludzi. Dzięki temu nie przywykłam do tego, by się przejmować tym, co inni mają do powiedzenia na mój temat” – mówi pisarka.\nRodzeństwo spędzało razem sporo czasu – na spływach kajakowych, wśród przyrody. Z tego czasu pozostało Atwood przywiązanie do węży, którym poświęciła swoje „Snake Poems” z 1983 roku. Zresztą troska o środowisko naturalne to jedno z jej głównych zajęć. Autorka, jak sama przyznaje, jest uzależniona od Twittera, ale jej obserwatorzy (w ogromnej liczbie 1,2 miliona) najczęściej widzą wpisy nie o literaturze, a o ekologii. W swoich artykułach, podobnie jak w powieściach z trylogii „MaddAddam” („Oryks i Derkacz” z 2003 roku, „Rok potopu” z 2009 i „MaddAddam” z 2013), pisarka przedstawia możliwe konsekwencje postępującej dewastacji środowiska, dokonującej się przede wszystkim nie pod wpływem złych intencji, ale przez zaniedbanie. Bo, jak wesoło śpiewa pod prysznicem jeden z bohaterów „Roku potopu”:\n„Czas ucieka dla naszej kruchej planety” – uzupełnia Atwood. Jakie są jej zdaniem możliwe scenariusze przyszłości? Rozwiązanie utopijne wyglądałoby tak, że nagle wszyscy przesiedlibyśmy się na rowery, zaczęli jeść wyłącznie dary natury i nosić ubrania wytworzone z roślin. Wizja dystopijna przedstawia rzeczywistość niemal apokaliptyczną: globalną panikę, braki dostaw jedzenia i wody, brutalną walkę o przetrwanie. Choć Atwood podkreśla, że zmiany powinny być realizowane na poziomie polityki międzynarodowej, to nie rezygnuje z indywidualnych działań. Sama korzysta z papieru z recyklingu, nie kupuje wody w plastikowych butelkach, w jej biurze nie ma klimatyzacji, a główne światło zapala się tylko wtedy, gdy mała lampka na biurku okazuje się niewystarczająca. Pisarka przez rok mieszkała w Cove Park w szkockim Rosneath – to wyjątkowe osiedle jest złożone z porośniętych trawą kontenerów, które nie tylko są ekologiczne, ale stanowią też spokojną enklawę sprzyjającą pisaniu.\nAutorka, jak sama przyznaje, jest uzależniona od Twittera, ale jej obserwatorzy w ogromnej liczbie 1,2 miliona najczęściej widzą wpisy nie o literaturze, a o ekologii\nPrzede wszystkim pisać\nO tym, że zostanie pisarką, Atwood zadecydowała, gdy miała 16 lat, choć pierwszy wiersz stworzyła, gdy skończyła lat 6. Decyzję podjęła pewnego popołudnia: „Przechodziłam przez szkolne boisko, ułożyłam w głowie wiersz, później przelałam słowa na papier. Od razu stwierdziłam, że to właśnie pisanie jest tym, co chcę robić w życiu”. Studiowała filologię angielską na Uniwersytecie w Toronto oraz w Radcliffe College na Uniwersytecie Harvarda. Tam też, za namową Northropa Frye’a, kontynuowała studia doktoranckie, których jednak nie skończyła. Studia to czas aktywności w artystycznej bohemie i pierwsze literackie publikacje, przede wszystkim wydany własnym sumptem debiutancki zbiór poezji „Double Persephone” (1961), który zdobył nagrodę E.J. Pratt. Jej wiersze zostały umieszczone w dwóch wyborach poezji, kilka lat później ukazał się kolejny tom wierszy, „The Circle Game” (1966), za który Atwood otrzymała prestiżową nagrodę gubernatora generalnego. Te sukcesy otworzyły „Kobiecie do zjedzenia” drogę do publikacji – książkę wydano w 1969 roku, po dwóch latach oczekiwania. Z żadnym kolejnym utworem nie miała już później takich problemów. „Pani wyrocznia” (1976), a przede wszystkim „Opowieść podręcznej” (1985) tylko ugruntowały jej pozycję jednej z najpoczytniejszych w skali całego świata pisarek z Kanady.\nAtwood zaczęła pisać, gdy literatura kanadyjska nie była jeszcze rozpoznawalna. Nie mogło być inaczej, jeśli i samo państwo nie miało silnie zbudowanej tożsamości. Jak zauważa Heidi Slettedahl Macpherson, autorka poświęconej Atwood publikacji z serii „The Cambridge Introduction to”, Kanada w pełni uniezależniła się od Wielkiej Brytanii dopiero w 1982 roku. Od południa sąsiaduje ze światową potęgą, jaką są Stany Zjednoczone, a większość jej obywateli żyje w odległości do 100 mil od granicy z tym państwem. Kanada to kraj wielokulturowy, z dwoma oficjalnymi językami, trudno więc o wskazanie jednego kanonu literackiego. Jonathan Kertzer, krytyk literacki specjalizujący się w twórczości autorów kanadyjskich, stwierdził kiedyś, że w pisarstwie tych tworzących po angielsku najczęściej pojawiają się motywy nacjonalizmu oraz dzielnych Kanadyjczyków walczących z naturą (jednocześnie kochaną i nienawidzoną), kolonializmem i purytanizmem oraz toczących regionalne waśnie.\nAtwood ani w szkole średniej, ani na uniwersytecie nie uczyła się o literaturze kanadyjskiej, bo sam termin dopiero wtedy się wykluwał. Jak twierdzi Lorna Irvine w „Sub/version: Canadian Fictions by Women”, to właśnie Atwood, wraz z Carol Shields, Joan Barfoot, Margaret Laurence czy Alice Munro współtworzyły i współtworzą literacką tradycję swojej ojczyzny, „jej fikcyjny krajobraz”. Nie musiały, jak autorki w innych krajach, odnosić się do tego, co przed nimi stworzyli mężczyźni.\nTo właśnie Atwood wraz z Carol Shields, Joan Barfoot, Margaret Laurence czy Alice Munro współtworzyły i współtworzą literacką tradycję swojej ojczyzny, „jej fikcyjny krajobraz”\nAtwood, jak sama wylicza na swojej oficjalnej stronie, napisała do tej pory 84 różnego rodzaju teksty: powieści, poezje, opowiadania, książki dla dzieci, scenariusze radiowe i telewizyjne oraz jedną sztukę teatralną. Jej książki siedmiokrotnie znajdowały się na liście finalistów Nagrody Bookera, którą otrzymała w końcu w 2000 roku za „Ślepego zabójcę”. W większości z nich głównymi bohaterkami są kobiety.\n„O co najczęściej pytane są kobiety-pisarki: jak to jest być pisarką i kobietą i jak pogodzić życie zawodowe z rodzinnym. Wynika z tego, że nie można być jednocześnie kobietą i pisarką, bo to najwyraźniej jakieś dziwo. Mężczyzn nikt natomiast nie pyta, jak sobie radzą z byciem pisarzem, a jednocześnie osobą płci męskiej” – pisała Atwood w eseju „On being a «Woman Writer»”. Bohaterkami jej książek są zwykle kobiety, które doświadczają dyskryminacji z powodu swojej płci („Opowieść podręcznej”), przeżywają niepowodzenia w miłości („MaddAddam”), rywalizują między sobą („Zbójecka narzeczona”) albo nie wiedzą, jak pokierować swoim losem („Dzikość życia”). Cierpią, ale usiłują sobie radzić w trudnych sytuacjach. Podobnie jest, zdaniem Atwood, z literaturą kanadyjską. Nieprzypadkowo jej pierwsza publikacja krytycznoliteracka z 1972 roku, podsumowująca najważniejsze tematy poruszane w literaturze Kanady, nosi tytuł „Survival”.\nBohaterkami książek Atwood są zwykle kobiety, które doświadczają dyskryminacji z powodu swojej płci, przeżywają niepowodzenia w miłości, rywalizują między sobą albo nie wiedzą, jak pokierować swoim losem\n„Ludzie powinni żyć radośnie” – twierdzi Kanadyjka i stara się, by w jej przypadku właśnie tak było. Mimo blisko 77 lat cały czas pisze, również w sieci. Prężnie działa nie tylko jej oficjalna strona internetowa (margaretatwood.ca), ale i profile na Twitterze, Facebooku, Flipboardzie i Wattpadzie. Jest autorką komiksów, tworzy właśnie serial animowany dla dzieci, a jej najnowsza powieść „Serce umiera ostatnie” miała być początkowo wydana jako seria e-booków. Wciąż jednak twierdzi, że jest leniwa, a w pisaniu przeszkadza jej ciągłe zaglądanie do skrzynki mailowej i myśli o piętrzącym się praniu. Dlatego ustaliła sobie limit: od 3 do 5 stron dziennie. Czasem jednak oszukuje: „Zwiększam sobie rozmiar czcionki. Liczba stron rośnie, a razem z nią moja motywacja”.\nur. 1985, absolwentka filologii polskiej na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika. Współpracuje z „Wysokimi Obcasami” i „Zadrą”, współtwórczyni magazynu internetowego o kulturze „Pudrowy Róż”.\nfeminizm, totalitaryzm, literatura kanadyjska, ekologia, Margaret Atwood


Zawartość mario1983 - Forum Audio.com.pl\nWszystko napisane przez mario1983\ntopic odpisał mario1983 na mario1983 w Kino Domowe\nSuper, pewnie się zdecyduję. Jeszcze dwa pytania: 1. Jakie kable? 2. Warto dopłacić do suba Klipsch R120 SW?\ntemat dodał mario1983 w Kino Domowe\nHej, Mam prośbę o pomoc. Przymierzam się do kina domowego 5.1 do salonu z aneksem kuchennym o powierzchnii 32 m2. Link do układu funkcjonalnego poniżej. https://drive.google.com/open?id=1suGt6X78cCExUR7B5sNK7Do0D34uEap4 Kino służyć ma tylko do TV (stacje kablowe, filmy blu ray, seriale z platform streamingowych) + gry z konsoli PS4 Wymagania: cena do 6000 Tylne głośniki bezprzewodowe (bez kabli audio, kable zasilające mogą być) Przednie głośniki małej wielkości Na razie jedyne co mi wyszło to z takimi założeniami to soundbar Yamaha Bar 400 + sub+ dwa tylne Musiccast 20, ale może jest sensowniejsza alternatywa P.S nie ma możliwości rezygnacji z tych wymagań:)\nHej Dziekuje Wan bardzo za szybkie info, sprzęt sobie posprawdzam powiedzcie tylko gdyby przyszło jednak do postawienia na soundbar to Yamaha YSP-2700 czy Focal Dimension?\nAha, mały update, kolumny tylne stojące odpadają (po rozmowie z narzeczoną) ale jak patrze na ten układ to z kolei wydaje mi się ze tylnich na ścianie nie będzie gdzie sensownie powiesić. W co iść w takim razie? Soundbar?\nWitam, w związku z przeprowadzką szykuję sie do zakupu kina domowego Salon :24 m2 + jeszcze aneks kuchenny około 9 m2 Używany do : filmy, seriale, Netflix, gry Playstation, spontanicznie muzyka ze Spotify. Jaki zestaw polecacie w tej cenie? Interesują mnie zarówno z dużymi i małymi tylnymi głośnikami Załączam w linku plan salonu, telewizor będzie prawdopodobnie na mniejszej ścianie naprzeciwko okna https://drive.google.com/open?id=1E-UxyCRBqMCP2VFkQLej84pYLZw0kMjj


Twarde Pierniki - Oficjalna strona drużyny Polski Cukier Toruń - Sto punktów Polskiego Cukru i popis zespołowej koszykówki w Arenie Toruń!\nSto punktów Polskiego Cukru i popis zespołowej koszykówki w Arenie Toruń!\nKolejny świetny mecz i popis zespołowej koszykówki w wykonaniu Polskiego Cukru Toruń! W piątkowy wieczór podopieczni Sebastiana Machowskiego rozegrali doskonałe spotkanie pokonując wysoko MKS Dąbrowa Górnicza 100:64! Torunianie od początku spotkania chcieli narzucić rywalom swój styl gry. Po rzutach wolnych Chrisa Wrighta prowadzili już 10:2. Wśród gości przewagę starali się zmniejszać Dominic Artis oraz Robert Johnson, ale to było zdecydowanie za mało na dobrze dysponowanych rywali z Torunia. Swoje robili przede wszystkim Keith Hornsby oraz Aaron Cel. Polski Cukier odjechał i po 10 minutach gospodarze prowadzili 22:13. Druga kwarta była bardzo podobna, a świetnie prezentował się tym razem Alade Aminu - przewaga Polskiego Cukru wzrosła już do 21 punktów. To nie był koniec ofensywny popisów zespołu trenera Sebastiana Machowskiego! Trafiali Perka, Hornsby oraz Schenk. Pierwsza połowa zakończyła się więc wynikiem 53:24.\nW trzeciej kwarcie Polski Cukier nie zamierzał zwalniać i jeszcze bardziej powiększał swoją przewagę. Po trójce Bartosza Diduszki wynosiła ona już 32 punkty. Gra MKS w ataku poprawiła się gdy na parkiecie pojawili się rezerwowi, jednak wysokie prowadzenie gospodarzy właściwie gwarantowało zwycięstwo w tym meczu. Setkę przekroczył rzutem spod kosza Aleksander Perka! Ostatecznie torunianie zwyciężyli aż 100:64! Najlepszym graczem gospodarzy był Keith Hornsby, który tym razem zdobył 22 punkty, 4 zbiórki i 4 asysty. Aleks Perka zanowtował 18 punktów i 10 zbiórek, Alade Aminu dołożył 17 punktów, a Jakub Schenk rozdał 10 asyst. Już we wtorek kolejny mecz Polskiego Cukru Toruń w Arenie Toruń. Przeciwnikiem naszej drużyny w spotkaniu 3 kolejki Basketball Champions League będzie Hapoel Unet Holon. Wszystkie bilety na ten mecz kosztują 20 złotych!\nPolski Cukier Toruń - MKS Dąbrowa Górnicza 100:64\nKwarty: 22:13, 31:11, 22:18, 25:22\nPolski Cukier: Keith Hornsby 22, Aleksander Perka 18 (10 zb), Alade Aminu 17, Chris Wright 12, Bartosz Diduszko 11, Aaron Cel 6, Jakub Schenk 6 (10 as), Kyle Weaver 3, Mikołaj Ratajczak 3, Damian Kulig 2, Ignacy Grochowski 0.\nGorący styczeń w Arenie Toruń!\nPoczątek roku 2019 będzie dla koszykarzy Polskiego Cukru Toruń niezwykle intensywny i wymagający. Przed podopiecznymi trenera Dejana Mihevca swoist...\nProces akredytacyjny na sezon 2019/...\nWystartował proces przyznawania akredytacji dziennikarskich na sezon 2019/2020 przez klub Twarde Pierniki S.A. Dziennikarze zainteresowani uzyskani...


Serie A: Roma wywalcza remis w końcówce meczu z Interem. Świetny mecz na Olimpico - Piłkarski Świat.com\nSerie A: Roma wywalcza remis w końcówce meczu z Interem. Świetny mecz na Olimpico\n10 stycznia 2021 Krzysztof Książek\nMimo niecodziennej pory jak na hit, mecz bynajmniej nie zawiódł. Sporo dramaturgii i niezwykle emocjonująca druga połowa przełożyły się na remisowy rezultat na Stadio Olimpico.\nPrzed spotkaniem konkluzja była jasna. Roma jest znakomita w pierwszych połowach, Inter zaś w drugich częściach spotkań. Miało to swoje odzwierciedlenie także w tym meczu, bowiem do przerwy to Giallorossi prowadzili 1:0 po golu strzelonym przez Pellegriniego. Owa bramka padła w 17′ minucie. Walny przy niej udział miał Jordan Veretout, który mimo tego, że przy pierwszej próbie odbioru piłki ograł go Barella to w swoim stylu nie odpuścił, pognał za Włochem i za chwilę futbolówka byłą już przy nodze Francuza. Zagrał ją wówczas do Mkhitaryana, a Ormianin po chwili mógł cieszyć się z 8. asysty w tym sezonie. Podanie do Pellegriniego wzdłuż pola karnego było dokładne, a wychowanek Giallorossich przymierzył na bramkę Handanovicia. Piłka odbiła się jeszcze od nóg jednego z obrońców Interu i wpadła do siatki w sam róg. Niekorzystny rykoszet to jednak jedno, drugą kwestią jest zaś to, że bramkarz Interu nie pokusił się nawet o próbę interwencji.\nPodrażnieni Nerazzurri po straconej bramce ruszyli do ataku. Regularnie psuł im jednakowoż plany wyrównania rozgrywający znakomite zawody Pau Lopez. W ostatnim czasie był raczej bolączką dla Rzymian niż pewnym punktem, aczkolwiek dziś wyjął wydające się na niemożliwe do wybronienia strzały. Nie pokonał go ani silny strzał głową z bliska Lukaku ani Lautaro będący z nim już sam na sam po świetnym podaniu od belgijskiego napastnika.\nWracając do początkowej tezy, miała swoje uzasadnienie w dalszej fazie gry. Inter wyrównał bowiem około 10 minut po zmianie stron. Rzut rożny na gola zamienił Skriniar wyskakując naprawdę wysoko i nie dając szans na wybicie piłki Smallingowi ani Veretout. Siedem minut później podopieczni Antonio Conte już prowadzili. Na prawej stronie zrobiła się luka, z której ochoczo skorzystał Hakimi. Zszedł do środka i piękną bombą pokonał golkipera gospodarzy. Piłka odbiła się jeszcze od aluminium, ale ostatecznie wylądowała w siatce. Zrobiło się 2:1, a gracze Fonseci w drugiej połowie nie zdążyli jeszcze pokazać absolutnie nic. Kibice Romy z pewnością mieli przed oczami kataklizm z Atalantą, gdy to również prowadzili do przerwy, a Atalanta po przerwie wbiła im 4 gole.\nNa kłopoty Villar\nTym razem jednak Giallorossi nie poddali się po stracie dwóch goli. Ruszyli do ataku i wyglądali w nich z każdą minutą coraz lepiej. W końcówce zamknęli już właściwie Inter we własnym polu karnym. Ostateczny cios w dzisiejszym hicie zadał Gianluca Mancini. Po znakomitym dośrodkowaniu od Gonzala Villara sytuacyjnie zagrał piłkę z powietrza, a ta wylądowała w siatce. Handanovic znów nawet nie drgnął, a Roma mogła cieszyć się z wyrównania. Gracze Fonseci pokazali kawał charakteru, a Inter, który po wyjściu na prowadzenie właściwie przestał grać, został ukarany.\nNella ripresa l'Inter ribalta il risultato, ma la riprendiamo con il gol di Mancini all'86'.\nFORZA ROMA! ?❤#RomaInter #ASRoma pic.twitter.com/plfv5SgeIc\nAS Roma 2 : 2 Inter Mediolan\n17′ Pellegrini, 86′ Mancini – 56′ Skriniar, 63′ Hakimi\nTags: AS Roma, hit serie a, inter mediolan, Serie A TIM\nPrevious Michniewicz: Goli Tomasa Pekharta nawet nie liczyłem\nNext Korona Kielce testuje Holendra oraz Portugalczyka


afryka w amsterdamie na zdjęciach viviane sassen - i-D\n© viviane sassen, series Flamboya\n07 Maj 2015, 9:30am\nDo 5. roku życia wychowywała się w Kenii, gdzie jej ojciec prowadził klinikę leczenia polio. Viviane Sassen, o duńskim pochodzeniu, określa się często jako fotografkę, której udało się ożywić królestwo fotografii modowej dzięki rozpoznawalnemu stylowi...\n© viviane sassen, seria UMBRA\nW zeszłym miesiącu wystawiłaś UMBRĘ - wystawę pokazującą archiwalne zdjęcia wraz z projekcjami filmowymi, audio, a także kompletnie nową linię twórczości. Jak wpadłaś na pomysł tej współpracy i projektu?\nMuzeum skontaktowało się ze mną z propozycją zrobienia wystawy, na której rzekomo dostałabym kompletną wolność co do treści. Cień zawsze odgrywał znaczącą rolę w moich pracach, więc pomyślałam, że ciekawie by było przestudiować temat głębiej. Niestety, gdzieś po drodze trochę utknęłam, bo przyszedł moment, że wszędzie widziałam cienie! Projekt zaczynał być zbyt formalny i trochę za prosty, zdałam sobie sprawę, że żeby nadać mu ciężkości, to przede wszystkim muszę zacząć od swojego własnego cienia. Postanowiłam zabrać mojego męża z synem na pustynię w Namibii, gdzie to właśnie stworzyłam tę abstrakcyjną część wystawy, za pomocą lusterek.\n© viviane sassen, seria Parasomnia\nTen projekt był piękny, a zarazem dosyć niepokojący - co zresztą charakterystyczne dla twojej twórczości. Czy spodziewałaś się jakichś konkretnych reakcji na te zdjęcia?\nW moich pracach zawsze jest coś, co razi w oczy, taki kamyk w bucie, bo dla mnie sam piękny obrazek po prostu nie wystarcza. Może dlatego z modą wypracowałam pewną relację na linii: miłość/nienawiść. Coś musi mnie przede wszystkim poruszyć emocjonalnie, nie interesuje mnie tylko piękna dziewczyna z torebką. Bardzo lubię, gdy ludzie dochodzą do swoich własnych wniosków, jeśli chodzi o moje prace - ja mam swoją własną wizję, ale interpretacja odbiorców jest dla mnie tak samo ważna.\nWięc w jaki sposób zaczęłaś analizować własny cień?\nZaczęłam pisać. Współpracowałam z pisarką Marią Barnas i poprosiłam ją, aby napisała serię wierszy o cieniach na potrzeby wystawy. Napisała ich jedenaście, a ja zapisałam jej własne cienie: z mojej przeszłości, moje fantazje, wstyd, seks, strach, tęsknoty - wszystko to, co w jakiś sposób kojarzy mi się z pojęciem cienia. Cały ten „ludzki" aspekt pozwolił mi bardzo rozwinąć projekt. W wielu miejscach moja interpretacja cieni jest zarówno na płaszczyźnie wizualnej, jak i psychologicznej. Wprawdzie wystawa zaczyna się dosyć ponuro, ale zależało mi też na pokazaniu, że cień to nie tylko to, co ciemne i ukryte, więc pod sam koniec wystawy zrobiłam instalację świetlną w barwach RGB. Gdy stanie się na wprost niej, to sprawia ona, że twój cień jest kolorowy, a nie czarny. Chciałam pokazać, że w cieniu również można znaleźć światło i kolor.\nCzęść tej wystawy pokazuje, że cofnęłaś się, aby zrobić krok naprzód. Czy często szukasz inspiracji w swych starych pracach?\nNie zawsze, ale akurat w przypadku tej wystawy czułam, że to potrzebne. Zamieściłam 8 czy 10 swoich starych zdjęć, jeszcze z czasów szkoły artystycznej z roku 1997. Wtedy, gdy jeszcze byłam bardzo młoda i niedoświadczona, tyle rzeczy miałam przed sobą do odkrycia, pomyślałam więc, że to akurat wpisuje się w konwencję cienia, bo część tej wystawy stanowi cień mojej przeszłości. Teraz jestem matką i mężatką, a z moim mężem jestem już od 13 lat. To kompletnie inny etap w moim życiu.\nTwoich zdjęć nie da się pomylić, bardzo często patrząc na nie, od razu wiem, że to ty jesteś autorką. W jaki sposób wypracowałaś tak bardzo rozpoznawalny styl?\nŚmiesznie, że to mówisz. To strasznie trudne pytanie, bo ja nie mam żadnego przepisu! Po prostu dużo czasu poświęciłam na eksperymentowanie. Gdy studiowałam, niektórzy mi mówili, że umieją rozpoznać mój styl, ale ja sama tego nie potrafiłam, to nie było coś świadomego z mojej strony. Zawsze bardzo zazdrościłam artystom, którzy wypracowali sobie swój własny styl, czy też swoją własną niszę, jak Nan Goldin czy Araki. Potem zdałam sobie sprawę, że to musi być bardzo osobiste, bo przecież nie da się stworzyć czegoś, co nie ma żadnego związku z twoją osobowością, nie uważasz? Do tego wniosku doszłam jednak dużo później.\nCzy to właśnie wtedy wróciłaś do Afryki?\nTak, co prawda pracowałam już w przemyśle modowym, ale w międzyczasie odkrywałam swoją własną twórczość. Potem poznałam mojego męża, który urodził się w Zambii, a wychował w Tanzanii, więc oboje zauważyliśmy, że łączy nas to zainteresowanie Afryką, zwłaszcza wschodnią, zaczęliśmy więc podróżować tam razem. To wtedy poczułam, że mogę stworzyć coś bardzo osobistego, że mam w rękach coś, co należy tylko do mnie.\n© viviane sassen, seria Flamboya\nCzy myślisz, że twój sukces zarówno jeśli chodzi o twórczość osobistą, jak i o prace na zamówienie, wynika z tego, że nie boisz się eksperymentować?\nBez dwóch zdań! Myślę, że na pewno pomógł fakt, że poświęciłam na to dużo czasu, zanim jeszcze ludzie mnie znali, a także już po. Eksperyment jest kluczem. Niektórzy po prostu trzymają się pewników, tego, co przynosi sukces, tego, co się ludziom podoba...Robię dużo zdjęć w Afryce, ale nie chcę też, żeby mnie postrzegano jako "tę fotografkę od Afryki". Zawsze byłam bardzo ambitna, ale moja ambicja nie jest wynikiem mojego sukcesu. Oczywiście jest to wspaniałe, bo dodaje energii, ale nigdy nie było moim celem pojawienie się w tym, czy innym magazynie, albo muzeum. Gdy robię zdjęcia, to włącza mi się wizja tunelowa - zapominam o otoczeniu, o sobie, czas staje w miejscu. Zawsze uwielbiam próbować nowych rzeczy.\nMusi być strasznie trudne robić zdjęcia w Afryce i unikać utartych schematów. Masz bardzo unikalne podejście, często traktujesz bohaterów swych zdjęć jako dodatki, a nie główny motyw, bo ich twarze na przykład są zasłonięte. Skąd się wzięła taka konwencja?\nNa to pytanie jest wiele odpowiedzi, jedna z nich to kwestia polityczna, bo uważam, że młode, czarnoskóre kobiety nie są w mediach dostatecznie pokazywane. Chciałam więc spowodować, że ludzie zaczną się zastanawiać: „czemu nie widzę jej twarzy"? Lubię też trochę dezorientować swoimi zdjęciami, a myślę, że poprzez czyjąś sylwetkę można przekazać bardzo wiele emocji. Gdy widzisz twarz, to możesz ją zeskanować, po jej wyrazie od razu odczytać emocje i już. Mnie pociągają obrazy, których sama nie do końca rozumiem. Lubię pracować z dziewczynami, które nie boją się wyglądać „brzydko", bo wtedy możesz pokazać coś, co nie wpisuje się w normy.\nZobacz nowy, czarno-biały projekt Viviane Sassen.\nTekst: Zeyna Sy\nZdjęcia: Viviane Sassen


Taniej autostradą. Stawki ścięte o połowę - Informacje - Wiadomości - e-prawnik.pl\nTagi: autostrada, opłaty, kierowca, stawki opłat, motocykle, auta osobowe\nPowoływanie się na fakt, że w Niemczech\nautostrady sa darmowe, może wkrótce nie być aktualny. Prawie pewne jest tam wprowadzenie opłat w ciągu kilku lat. Najprawdopodobniej w formie czasowych winietek\nRe: Taniej autostradą. Stawki ścięte o połowę\nZa to rewolucyjne odkrycie, "że kierowcy wybiorą autostradę zamiast przeprawy przez miasta, gdy przejazd tymi drogami będzie tańszy ", urzędnikom od infrastruktury należą się premie ( i to co najmniej 3-miesięczna wypłata )! Ciekawi mnie tylko jak długo nad tym myśleli ?\nU niemców autostrady są darmowe ale dla obcokrajowców bo niemcy płacą wysokie podatki za posiadanie samochodów. U nas niestety sytuacja jest gorsza bo za jedną rzecz płacimy dwurotnie. Podatki w paliwie i dodatkowa opłata za przejazd autostradą lub drogą szybkiego ruchu. W moim odczuciu uczciwą ceną za sieć autostrad i dróg szybkiego ruchu byłoby max 400 zł opłaty rocznej. Niestety to możenia ;-)\nsamochody osobowe przenoszą na autostrady ,a tiry na drogi krajowe, wojewódzkie i gminne.\nW paliwie cały czas płacimy podatek na remont i budowę dróg !!! No ale...Czy autostrada to droga ???\nspoko, tylko że Sośnica to Gliwice a nie Katowice, a odcinek Katowie( Sośnica) Kraków to tak naprawde Mysłowice - Brzęczkowice - Kraków\nNo tak, w Niemczech autostrady są darmowe, a w Polsce docelowo wszystkie maja być płatne. Zdzierrrrrrrają aż się kurzy!!!\nEureka ! Resort odkrył AMERYKĘ !!! To jest oczywista oczywistość,ze tansze autostrady to ruch na nich będzie wiekszy ! Celem budowy autostrad jest przecież też i BEZPIECZEŃSTWO !!!! Kto tam siedzi w tych wysokich urzędach ? cytat"Wynika to z potrzeby przeniesienia ruchu na autostrady z pozostałych dróg publicznych ? tłumaczy ministerstwo. W rozporządzeniu wyjaśniono, że chodzi o walkę z korkami i nadmiernym ruchem w miastach położonych w pobliżu autostrad. Resort wychodzi z założenia, że kierowcy wybiorą autostradę zamiast przeprawy przez miasta, gdy przejazd tymi drogami będzie tańszy." Długo nad tym mysleli ? Może jeszcze dostali za to premię ?! W Niemczech autostrady są DARMOWE ! A w Austrii karnety wykupuje się na parę dni np. 10 dni to podobno w przeliczeniu 30 zł !!! I co na to urzędnicy ? Kłania się EKONOMIA i to zasady podstawowe, o ktorych już wie np. drobny sklepikarz !\nwreszcie jakaś pozytywna informacja - coś za coś widać .....po 1 stycznia ON po 5,80 to chociaż autostrada tańsza


Tygiel czystego grafitu Wysokiej jakości urządzenie do wytopu do topienia Laboratorium Złoto Srebro Miedź Aluminium Mosiądz Narzędzia do topienia metalu #10 - Tomtop.com\nTygiel czystego grafitu Wysokiej jakości urządzenie do wytopu do topienia Laboratorium Złoto Srebro Miedź Aluminium Mosiądz Narzędzia do topienia metalu\n9.16 Discount: 15% OFF DARMOWA DOSTAWA\nTylko US$9.16 + szybka bezpłatna dostawa. Kupuj najlepiej #10 Tygiel czystego grafitu Wysokiej jakości urządzenie do wytopu do topienia Laboratorium Złoto Srebro Miedź Aluminium Mosiądz Narzędzia do topienia metalu na sprzedaż - Tomtop.com.\nTen produkt ma doskonałą przewodność cieplną i termostabilność. W przypadku stosowania w stanie hipertermowym ma pewną odporność na hipertermiczne i zimne, ponieważ ma małą rozszerzalność cieplną. Ma stabilność chemiczną, która ma dużą odporność na mocny kwas i silną bazę. Dzięki tym właściwościom nadaje się do topienia różnych rodzajów złota, srebra, miedzi, aluminium, ołowiu, cynku i innych metali.\nDoskonała stabilność termiczna: ma na celu wykorzystanie warunków tygla grafitowego, które są hipertermiczne i zimne.\nDuża odporność na korozję i odporność na wstrząsy: zapewniają niezawodność jakości produktu.\nŚwietna odporność na mocny kwas i mocną bazę.\nDoskonałe przewodnictwo cieplne: skrócenie czasu topienia i oszczędność energii.\nZawartość popiołu jest mniejsza niż 0,1%, dzięki czemu metale szlachetne nie są zanieczyszczone podczas wytapiania.\nNadaje się do topienia różnych metali, takich jak złoto, srebro, miedź, aluminium, ołów, cynk i inne.\nStabilność chemiczna, długa żywotność i atrakcyjny wygląd.\nTrwalszy niż zwykły materiał i odporny na wysoką temperaturę.\nRozmiar: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11 (opcjonalnie)\nOkreślony rozmiar (średnica zewnętrzna * wysokość):\n20 * 20 mm / 0,08 * 0,08 cala (rozmiar 1)\n25 * 25 mm / 0,98 * 0,98 cala (rozmiar 2)\n30 * 40 mm / 1,18 * 1,57 cala (rozmiar 3)\n35 * 35 mm / 1,38 * 1,38 cala (rozmiar 4)\n40 * 40 mm / 1,57 * 1,57 cala (rozmiar 5)\n40 * 60 mm / 1,57 * 2,36 cala (rozmiar 6)\n40 * 80 mm / 1,57 * 3,15 cala (rozmiar 7)\n50 * 50 mm / 1,97 * 1,97 cala (rozmiar 8)\n50 * 80 mm / 1,97 * 3,15 cala (rozmiar 9)\n60 * 60mm / 2,36 * 2,36in (rozmiar 10)\n75 * 75 mm / 2,95 * 2,95 cala (rozmiar 11)\nOgniotrwałość: 1500 ° C\nZawartość węgla: 99,9%\nGęstość nasypowa: 1,75 g / cm3\nRozmiar opakowania: 2 * 2 * 2 cm / 0,08 * 0,08 * 0,08in (rozmiar 1)\n2,5 * 2,5 * 2,5 cm / 0,98 * 0,98 * 0,98 cala (rozmiar 2)\n4 * 3 * 3cm / 1.57 * 1.18 * 1.18in (rozmiar 3)\n3.5 * 3.5 * 3.5cm / 1.38 * 1.38 * 1.38in (rozmiar 4)\n4 * 4 * 4cm / 1.57 * 1.57 * 1.57in (rozmiar 5)\n6 * 4 * 4cm / 2.36 * 1.57 * 1.57in (rozmiar 6)\n8 * 4 * 4cm / 3.15 * 1.57 * 1.57in (rozmiar 7)\n5 * 5 * 5cm / 1,97 * 1,97 * 1,97in (rozmiar 8)\n8 * 5 * 5cm / 3,15 * 1,97 * 1,97in (rozmiar 9)\n6 * 6 * 6cm / 2,36 * 2,36 * 2,36in (rozmiar 10)\n7,5 * 7,5 * 7,5 cm / 2,95 * 2,95 * 2,95 cala (rozmiar 11)\nWaga opakowania: 7g / 0.25oz (rozmiar 1)\n15g / 0.53oz (rozmiar 2)\n30g / 1.06oz (rozmiar 3)\n36g / 1.27oz (rozmiar 4)\n45g / 1.59oz (rozmiar 5)\n65g / 2.29oz (rozmiar 6)\n90g / 3.17oz (rozmiar 7)\n68g / 2.4oz (rozmiar 8)\n120g / 4.23oz (rozmiar 9)\n128g / 4,51oz (rozmiar 10)\n270 g / 9,52 uncji (rozmiar 11)\n1. Przechowuj produkt w suchym miejscu i nie zamocz go.\n2. Proszę unikać wody po wyschnięciu produktu.\n3. Uważaj, aby nie nadać mu siły uderzenia.\n4. Proszę pozwolić małą różnicę ze względu na pomiar ręczny.\n1 * Tygiel grafitowy


Otwarcie Suntago Wodnego Świata już w tym roku! Zobacz, co udało się zbudować do tej pory [WIDEO] - Zachodnie Mazowsze\nKarolina Gontarczyk| Mszczonów\nPoczątek prac nad hotelem i osiedlem domków Suntago Village, otwarcie drogi dojazdowej, powstanie studni głębinowej, montaż pierwszych zjeżdżalni i ogromne postępy prac budowlanych – tak wyglądał 2018 rok na budowie Park of Poland. – W przyszłym roku działania będą jeszcze intensywniejsze, by park wodny Suntago Wodny Świat mógł powitać pierwszych gości – zapowiada inwestor.\nFot. mat. prasowe. Przyszły park rozrywki rośnie w oczach.\n– Marzenia wielu Polaków o ogromnym parku rozrywki na wyciągnięcie ręki stają się coraz bardziej realne. Rok 2018 upłynął na budowie parku wodnego Suntago Wodny Świat pod znakiem dynamicznych postępów, a kolejne miesiące będą coraz bardziej zbliżać nas do wielkiego otwarcia – zapowiada inwestor, firma Global City Holdings.\nCo udało się zrobić do tej pory? Zakończyły się prace przy fundamentach, wykopach i nieckach basenowych wewnątrz budynku. Powstał też odwiert termalny o głębokości niemal 2 km, z którego czerpana będzie woda do ogrzewania basenów i budynków. Trwają prace budowlane w strefie Jamango Wodna Dżungla, gdzie znajdować się będzie większość z 32 zjeżdżalni wodnych. Pierwsze z nich są już wstępnie montowane na zewnątrz budynku. Robotnicy wylali 37 tys. msześc. betonu, czyli więcej niż zużyto podczas budowy Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie. Masa wykorzystanej już stali – 5000 ton – to z kolei połowa wagi paryskiej Wieży Eiffla.\nW ubiegłym roku do wielkich szklarni w Rotterdamie trafiły palmy i inne rośliny egzotyczne z Malezji, Florydy i Kostaryki, które będą ozdobą tropikalnego ogrodu w Suntago Wodnym Świecie (więcej na ten temat można przeczytać TUTAJ).\nW 2018 roku ruszyły prace nad kolejnymi częściami kompleksu Park of Poland. Oprócz parku wodnego Suntago Wodny Świat, powstanie w nim rozbudowana baza noclegowa. Wraz z Suntago Wodnym Światem otwarta zostanie Suntago Village – wioska składająca się z ok. 100 rekreacyjnych modułowych domków wypoczynkowych typu Cabaña. W ramach projektu powstanie także strefa zabaw dla dzieci, strefa przeznaczona do wspólnego grillowania, centralny budynek z recepcją oraz mini-sklepem. Kolejne 100 domków zostanie dodanych w drugiej fazie projektu. Teren budowy obejmie ok. 8,5 ha.\nNa drugą połowę 2021 roku planowane jest ukończenie budowy pierwszej fazy duetu hotelowego składającego się z dwóch niezależnych obiektów połączonych wspólnym atrium. Oba obiekty ulokowane będą niedaleko jeziora dostępnego dla gości hotelowych. W pierwszej fazie powstanie czterogwiazdkowy hotel wraz ze strefą konferencyjną liczącą 3,6 tys. mkw. Na parterze znajdować się będzie sala balowa o powierzchni 1,15 tys. mkw. z możliwością wprowadzania wielkogabarytowych ekspozycji. Drugi etap to budowa pięciogwiazdkowego hotelu z unikatowym konceptem gastronomicznym na najwyższym piętrze. Hotele łącznie będą oferować ponad 700 miejsc noclegowych dla gości odwiedzających park wodny Suntago Wodny Świat, jak również uczestników konferencji, szkoleń, wystaw artystycznych, targów oraz koncertów.\nO tym, jakie dokładnie atrakcje znajdą się w podmszczonowskim parku, można przeczytać TUTAJ.\nPark rozrywki w Grodzisku – reaktywacja\nW Grodzisku powstał najdłuższy pumptrack w Polsce\nBędzie kolejny odcinek autostrady A2! Wojewoda wydał pozwolenie\nadres • aktualności • atrakcje • bar • basen • gdzie • Global City Holdings • hotel • inwestor • inwestycja • kiedy otwarcie • mazowieckie • Mszczonów • otwarcie • Park of Poland • park rozrywki • postęp prace • restauracje • rozrywka • Suntago • Suntago Village • Suntago Wodny Świat • Wręcza • zjeżdżalnie\nNalot na plantację konopi w Żyrardowie Żelki z LSD w urzędzie pocztowym. Poczęstowały się nimi trzy osoby, trafiły do szpitala


produkcja mebli w nf.pl\nprodukcja mebli z odnawialnych surowców oraz startup, który pracuje nad innowacyjnym systemem napędowym do dronów – oto zwycięzcy konkursu Kraków Business Starter Podczas finałowej\nmebli Forte sprzedaje chyba w europejskiej walucie. Oczywiście firma jest od tego zabezpieczona. Pojawia się jednak pytanie o ilość tego zabezpieczenia w relacji do przychodów. Niewystarczający\nmebli i elektroniki – podkreśla Bielińska-Michalczyk. Wydatki na dobra trwałe będą zależały od stóp procentowych, które w Polsce są na rekordowo niskim, ale wciąż wyższym niż w strefie\nprodukcja wyrobów z pozostałych mineralnych surowców niemetalicznych pozostaje liderem wzrostu już czwarty miesiąc z rzędu. W grudniu ubiegłego roku produkcja w tym dziale wzrosła o\nmebli, tworzyw sztucznych, maszyn i urządzeń. Produkcja przemysłowa wzrosła w lutym br. o 5,3 proc., zaś budowlano-montażowa o 14,4 proc. - podał GUS. Komentarz dr Małgorzaty Starczewskiej\nKonfederacja Lewiatan – 20 Gru 2013\nprodukcja sprzedana mebli, tym bardziej, że ta branża w 2012 roku i pierwszej połowie 2013 roku szczególnie silnie odczuła kurczący się popyt na rynku europejskim. Niepokoi nieco, że\nprodukcja pojazdów samochodowych, mebli, urządzeń elektrycznych, tworzyw sztucznych. Widać zatem wyraźnie, że to eksporterzy ciągną nasz przemysł . To oznacza także, że dobra passa\nprodukcja samochodów i mebli. Dane nie będą miały jednak większego wpływu na decyzje RPP, która (jak wynikało z wczorajszej publikacji opisu dyskusji po ostatnim jej posiedzeniu) jednogłośnie\nFirmy i oferty dla "produkcja mebli"\n4765 wyników pokaż wszystkie\nMaciej-Meble Produkcja mebli Daszyńskiego 9b Syców\nMebluks Meble, produkcja mebli Piastowskie 19/22 Kościan


Dominiak: WallStreet to papierek lakmusowy środowiska inwestorów - Bankier.pl\nDominiak: WallStreet to papierek lakmusowy środowiska inwestorów\nO nadchodzącej konferencji WallStreet22, bolączkach polskiego inwestora indywidualnego oraz perspektywach stojących przed krajowym rynkiem kapitałowym rozmawiamy z Jarosławem Dominiakiem, prezesem Stowarzyszenia Inwestorów Indywidualnych.\nMichał Żuławiński: Przed nami już 22. edycja konferencji Wall Street. Jak wyglądały początki tej inicjatywy?\nJarosław Dominiak, prezes Stowarzyszenia Inwestorów Indywidualnych: Odkryję pewną tajemnicę. To 22. konferencja, choć Stowarzyszenie Inwestorów Indywidualnych dopiero w przyszłym roku skończy 20 lat. Wynika to z tego, że WallStreet stanowi kontynuację naszych aktywności z czasów, gdy byliśmy studentami Akademii Ekonomicznej (dziś Uniwersytet Ekonomiczny we Wrocławiu – przyp.red.) i pochłonęła nas tematyka rynku kapitałowego.\nPrzy okazji jednej z kilku konferencji tematycznych, która dedykowana była studentom, okazało się, że miejsc dla uczestników zabrakło już po trzech dniach zapisów, a oprócz studentów dotarli do nas także inni ludzie. Zobaczyliśmy, że jest duże „ssanie” i potrzeba stworzenia organizacji reprezentującej inwestorów, tak jak miało i ma to miejsce w Europie Zachodniej.\nMożna więc powiedzieć, że WallStreet to był udany start-up.\nZdecydowanie tak. Marka, którą udało się zbudować, stanowi powód do satysfakcji i jest silnym aktywem w ręku Stowarzyszenia oraz całego środowiska.\nCzym zatem dla środowiska inwestorskiego WallStreet jest dziś?\nTrochę uzurpujemy sobie miano „największego i najważniejszego spotkania inwestorów”, ale wynika to z tego, że gdy zbiera się już ok. 1000 osób to jest to już prawdziwy papierek lakmusowy dla całego środowiska. Staramy się odzwierciedlić jego bolączki. Rozmawiamy z decydentami i reprezentantami rynkowej infrastruktury, omawiamy zagadnienia związane z warsztatem inwestora indywidualnego i poruszamy to, co w danym momencie cieszy się zainteresowaniem. Mamy ponad 50 wykładowców i uczestników dyskusji, naprawdę można sobie uszyć na miarę własny program konferencji. Chcemy zaprezentować szerokie spektrum i zapewnić to, na co zapotrzebowanie zgłaszają sami zainteresowani.\nObecność wykładu dotyczącego kryptowalut stanowi odpowiedź na pytania inwestorów?\nTak, była o to prośba. Mówiąc żartobliwie, bo sam po sobie to mogę potwierdzić - wydaje mi się, że inwestorzy z ryku akcyjnego mogli tu zostać trochę z tyłu. Jeżeli pojawiają się pytania o kryptowaluty, to głównie o usystematyzowanie informacji o tej klasie aktywów. Jest tyle rozbieżnych opinii: Warren Buffett mówi, że to będzie katastrofa, z drugiej strony są inni poważni ludzie, którzy widzą w tym przyszłość. Nie wchodzimy w niuanse techniczne dotyczące kryptowalut, ale chcemy usystematyzować wiedzę o tym obszarze.\nMimo wszystko część środowiska nadal patrzy na kryptowaluty dosyć niechętnie…\nJeżeli mówimy o mądrości rynku, to kiedy inwestor szuka stopy zwrotu, to pójdzie tam, gdzie ona występuje. Nie jest ograniczony komitetami inwestycyjnymi, polityką funduszu itp. To mobilny człowiek, który chce pomnażać swój kapitał. To, że interesuje się rynkiem, na którym jest płynność i są stopy zwrotu, to oczywiste. Nie staramy się robić żadnej krucjaty i mówić „czekajcie, to jeszcze nie czas na kryptowaluty”.\nDla niektórych bitcoin był póki co pierwszą inwestycją w życiu. Czy da się zarazić bakcylem „tradycyjnego inwestowania” osoby, które przygodę z rynkiem zaczynają nie od GPW, a od giełd kryptowalutowych?\nNa pewno tak, choć nie jest to proste. Nie ma co zakłamywać rzeczywistości – nowe pokolenie żyje szybko, wszystko musi być proste, dostępne i mało zawiłe. Nie chcę mówić, że winna jest KNF, GPW czy inna instytucja. Po prostu jest to rynek regulowany, zorganizowany w określony sposób, gdzie istnieje wiele dokumentów i przepisów. Mając określone doświadczenie i długoletnią perspektywę rozumiemy, że chcielibyśmy unikać negatywnych sytuacji. Ktoś, kto nie ma pełnego wyobrażenia i nie jest świadomy, po co są regulacje, ten będzie zachowywał się jak woda – popłynie tam, gdzie najłatwiej.\nCzyli obecnie na nieuregulowany rynek z ogromnymi wzrostami…\nTrudno powiedzieć młodemu człowiekowi, który ma małą awersję do ryzyka i ograniczony kapitał, że ma robić licencję maklera albo skrupulatnie wybierać spółki dywidendowe. Nie ma się co obrażać na rzeczywistość. Trzeba pokazywać np. że ułudą jest państwowa emerytura i obowiązuje zasada „licz na siebie", choć mówienie o emeryturze komuś, kto jeszcze chce się wyszaleć, jest ogromnym wyzwaniem. Nie można się jednak poddać – na WallStreet zawsze staramy się zapewnić pulę miejsc dla studentów, współpracujemy z kołami naukowymi i ich liczba nie maleje.\nStudenci kierunków ekonomicznych to jednak wąska grupa. Co zrobić, żeby inwestorzy rekrutowali się także z innych środowisk?\nRynek kapitałowy nie jest u nas obecny z dziada pradziada – to nie Stany Zjednoczone, gdzie wnuczek dostaje od dziadka akcje Disneya albo innej tego typu spółki. Polski rynek jest mały, widać to po liczbie rachunków maklerskich. Polacy swoje oszczędności gromadzą głównie w bankach, to wynika z lat przyzwyczajeń. Minimalny transfer tych środków na giełdę wymaga skojarzonych działań. Pojedyncze akcje edukacyjne nic nie dadzą, ale powinno zaistnieć „porozumienie ponad podziałami” – emitentów, pośredników i innych grup – aby ten rynkowy tort rósł. Może to zabrzmi dekadencko, ale obecnie tego nie widzę. Ciężko wskazać na przestrzeni ostatnich lat przemyślaną długofalową strategię, która edukowałaby szerokie rzesze Polaków w tym zakresie.\nCzy to oznacza, że nie wiąże Pan nadziei z aktualizacją strategii GPW, która ogłoszona ma zostać w czerwcu?\nOpierając się na doświadczeniach, powinienem być mocno krytyczny. Zarząd giełdy jednak nic jeszcze nie pokazał, więc nie chcę być malkontentem. Trzymam kciuki i życzę światłych pomysłów. SII zawsze angażowało się w takie działania i liczę, że jako rynek będziemy mieli co robić, a strategia porwie nie tylko pracowników giełdy, lecz przekona inne środowiska do rynku kapitałowego. Nie będę więc teraz krytykował – tak długo czekamy na tego typu dokumenty, że poczekamy i do czerwca.\nWspólnie z odpowiedzialnym za nową strategię prezesem Markiem Dietlem będzie pan w Karpaczu uczestniczył w debacie poświęconej Pracowniczym Planom Kapitałowym. Sądzi Pan, że PPK mogą być wehikułem, dzięki któremu miliony Polaków zainteresują się giełdą? Czy może skończy się na OFE bis?\nWszyscy boimy się OFE bis. Natomiast patrząc na same założenia, to ze wszystkich alternatyw, o których słyszeliśmy i smutnych okolicznościach dotyczących rozmontowania OFE, byłem sobie w stanie wyobrazić przynajmniej 20 gorszych koncepcji, które zupełnie nie miały szans zadziałać. Diabeł tkwi w szczegółach i nawet wśród rządzących nie ma pełnej zgody. Widać, że to nie będzie projekt, przed którym rozścielony zostanie czerwony dywan. W tym względzie mam poważne obawy.\nA samym Polakom taka idea oszczędzania na emeryturę się spodoba?\nMamy rynek pracownika i jestem sobie w stanie wyobrazić to, że firmy będą przekonywać: „Bądź naszym pracownikiem, zadbamy o Twoją emeryturę”. Jeśli wyeliminuje się błędy i patologie, jakimi w systemie OFE były horrendalne prowizje i sam rynek kapitałowy zadba o elementarny pozytywny przekaz, a kompromis zawarty przez decydentów nie okaże się zgniły, to chcę być w tej kwestii optymistą.\nNie mamy w Polsce społeczeństwa bogatych rentierów. Jeżeli większość zorientuje się, że stopa zastąpienia nie pozwala żyć godnie na emeryturze, to na 5 czy 7 lat przed emeryturą okaże się, że jest już za późno na cokolwiek. Potęga procentu składanego polega na tym, że im wcześniej zaczniemy, tym szybciej będzie można przestać oszczędzać, a im później, tym będzie to trudniejsze.\nTo elementarz, ale dla wielu wcale nie oczywisty…\nZrozumieliśmy już, że trzeba dzieci wysyłać na lekcje angielskiego. Od paru lat widzimy coraz większą świadomość dotyczącą diety i ruchu. Tymczasem edukacja ekonomiczna wciąż pozostawia sporo do życzenia. Po 50-letniej wyrwie w gospodarce rynkowej to wielkie wyzwanie, także dla instytucji państwa oraz sektora finansowego. W przeciwnym razie możemy nadal liczyć tylko na studentów, którzy wyszli z uczelni ekonomicznych, a to przecież zbyt wąskie grono. Wracając do pierwotnego pytania - nie wiem, czy PPK to rozwiązanie idealne, ale jest to rozwiązanie jakieś. Niech to działa, będziemy mogli to kalibrować. Trzymam kciuki za to, żeby ta idea nie wywróciła się na pierwszym zakręcie.\nJeszcze kilka tygodni temu obstawiałem, że WallStreet22 zdominuje właśnie temat PPK, ale potem wydarzył się GetBack. Czy zawirowania wokół tej spółki odstraszą Polaków od rynku kapitałowego?\nTo, że będzie dużo emocji i dyskusji wokół GetBacku, to pewne. To duża sprawa, oczywiście nie taka, o której byśmy marzyli. Jest to też kwestia, o którą mamy systemowy żal do szeroko rozumianych instytucji finansowych - wolą mieć niewyedukowanego klienta, żeby można było mu więcej sprzedać. Niestety, wśród posiadaczy obligacji GetBacku jest bardzo duży odsetek ludzi nieświadomych tego, co właściwie kupowali. To będzie się jeszcze długo odbijało czkawką.\nOkreślenie „misselling” znów zaczyna robić karierę.\nTo, że inwestycja nie była adekwatna do czyjejś wiedzy i sprzedawcy działali nieetycznie, to jedna kwestia, jednak ci bardziej wyrobieni inwestorzy powiedzą przecież: „po są co te wszystkie regulacje, MAR, MiFID, nadzór itp., skoro w tak prosty sposób można ludzi wpuścić w maliny”. Daleki jestem od wskazywania winnych i robienia sobie popularności na oskarżaniu tej czy innej instytucji. Po prostu boli mnie systemowe osłabianie rynku kapitałowego. Koniunktura nam nie ułatwia życia, wpływy polityki na rynek też nie pomagają, a tu jeszcze takie sytuacje. Jest ciężko, to burza z gradobiciem.\nWspomniał Pan o procencie składanym i inwestowaniu długoterminowym, więc chciałbym zapytać o kwestię kosztów. Polski inwestor, który chciałby prowadzić zdywersyfikowane inwestycje np. za pośrednictwem funduszy inwestycyjnych, znajduje się w dużo gorszej sytuacji niż jego kolega z Zachodu, który najpewniej kupi sobie tani ETF. Czy ta rewolucja kiedyś i do nas na dobre dojdzie, czy jesteśmy skazani na los zaścianka?\nŻyczyłbym sobie tego bardzo i czekam z utęsknieniem. Kiedy jest mniej konkurencyjnie, to niektórym robi się zbyt komfortowo – choć, gdy będzie większa konkurencja, to może kolejne Stowarzyszenia Inwestorów Indywidualnych powstaną i powinienem się bać (śmiech). Jestem zniesmaczony i zdegustowany obecną sytuacją. Pamiętam, że już wiele lat temu mówiono, że to kwestia roku lub dwóch – że polskie fundusze pod wpływem globalnej konkurencji będą musiały coś zrobić. Przykro mi to mówić, ale pod tym względem jesteśmy wciąż zaściankiem. W wielu dziedzinach życia łapiemy zachodnie standardy bardzo szybko: mamy najfajniejsze galerie handlowe, drogi się nam budują… Może potrzeba więcej czasu? Może też nie ma odpowiedniej presji ze strony klienta? Klient nie jest świadomym partnerem, przychodzi do pośrednika jak do urzędu i uznaje, że tak już musi być. Może to efekt siły branży? Nie ma co dziwić się kolegom z TFI, że sami z siebie nie rezygnują z marży.\nBankier.pl jest głównym partnerem medialnym konferencji WallStreet22, dzięki czemu nasi czytelnicy mogą skorzystać ze specjalnego kodu rabatowego (BANKIERWS22), który obniża cenę udziału w konferencji o 300 zł. Więcej szczegółów na stronie organizatora.\n2 15 grzechu_comeback 2018-05-16 08:47\nSzanowny panie SII. Polski grajdołek to SZULERNIA. Nadzorca i instytucje to jedno i to samo. Ci sami "koledzy ze studiów" dziś są tu jutro tam.\nTakie kwiatki jak "OFE były horrendalne prowizje", czy miliardowa strata ulubieńca "specjalistuf ze studiów" nie spadły z Marsa, tylko zostały wyrzeźbione przez\ntych samych kolegów. Najgorszą rekomendacją byłoby polecanie warszawskiej giełdy. A czym dla biura maklerskiego jest MIFID przekonałem się gdy trzeba było to wdrażać po raz pierwszy.\nReakcją był.... śmiech....SERIO! Makler z licencją! Biuro, które ma ambicje EDUKACYJNE! Gdyby chodziło o obsługę "kolegi ze studiów" to byłoby to zrozumiałe..... A tu chodziło o NOWEGO klienta! Jeżeli chcecie kogoś edukować to zacznijcie OD SIEBIE!\nWIG 1,47% 60 613,66\nWIG20 1,75% 2 400,45\nWIG30 1,73% 2 727,26\nMWIG40 1,04% 4 073,91\nDAX 0,31% 11 124,44


Koncert noworoczny w Filharmonii częstochowskiej |\nJuż 8 stycznia o godz. 18 w Filharmonii częstochowskiej odbędzie się koncert noworoczny. Zapowiada się wieczór z przebojami muzyki klasycznej – najpiękniejszymi ariami, duetami i chórami. Torna a Surriento, La Spagnola, O sole mio, Time to say goodbye zabrzmią w pełnej barw obsadzie na orkiestrę, solistów oraz chór. Przy dźwiękach muzyki zostanie wzniesiony toast lampką szampana za pomyślny Nowy Rok.


Skrytki w pobliżu urządzeń elektrycznych - Poland - Geocaching Forums\nSkrytki w pobliżu urządzeń elektrycznych\nBy Silesian Reviewer, February 21, 2011 in Poland\n+Silesian Reviewer 0\nSilesian Reviewer 0\nW związku z pojawieniem się skrytek, które umieszczone zostały w bezpośrednim sąsiedztwie urządzeń elektrycznych, chciałbym nadmienić, że umieszczanie pojemników w takich miejscach jest zabronione. Dotyczy to wszelakich skrzynek elektrycznych, transformatorów, tablic rozdzielczych, skrzynek elektrycznych w latarniach itp. Nie ma również znaczenia czy dane urządzenie elektryczne jest aktualnie podłączone do prądu czy nie, gdyż nawet jeśli w tej chwili jest nieużywane to nie znaczy, że jutro także nie będzie. Również niemile widziane jest umieszczanie skrytek w imitacjach skrzynek elektrycznych. Z tym, że nie chodzi tu o pustą plastikową skrzynkę tylko o imitacje, które wyglądają jak prawdziwe urządzenia elektryczne - np. pojemnik ukryty wewnątrz szafki elektrycznej w której umieszczona została imitacja rozdzielni elektrycznej.\nProsiłbym więc wszystkich właścicieli skrytek o weryfikacje czy nie są właścicielem potencjalnie niebezpiecznej skrytki i jeśli tak to o zmianę lokalizacji na bardziej bezpieczną.\nPolecam również zapoznać się z tą stroną: http://johnnygeo.com/\nEdited February 21, 2011 by Silesian Reviewer\nKilka takich skrzynek spotkalem - nie w PL ale za granica\nNp ta - http://coord.info/GC14C7X\nNiestety masz 100% rację...\nJak widziałeś to zgłaszaj -> http://forums.Groundspeak.com/GC/index.php?showtopic=269102\nOraz dla przypomnienia do poczytania:\nStary, no chyba widzisz różnicę między produkcją TVN24/Fakty Online z megasprzętem HD i nami - amatorami, nie?\nJeśli znasz skrytki przy skrzyniach elektrycznych - zgłaszaj bez skrupułów. Nie chodzi o to czy kogoś poraziło na zewnątrz czy nie, ale o ryzyko, nad którymi brak kontroli wyklucza świadome jego podejmowanie.\nRóżnice są - fakt, ale Wy ograniczeni czasem nie jesteście, tutaj pewnie zmieścić się musiało w 3minutach\nCo do nieszczęsnych tabliczek : no Panie, widziałeś kiedyś drzwiczki podłączone do prądu ? trochę na takiej konstrukcji się znam i od drzwiczek do prądu jeszcze daleka droga, nawet przebicie nie skutkuje pójściem potencjału na metalowy obieg drzwi, są odpowiednie zabezpieczenia powodujące uziemianie potencjału do gleby Po drugie za takimi drzwiczkami znajduje się głownie jedynie przełącznik, wyłącznik, a nie wywalone na wierzch kable. Co innego jak ktoś schowa kesza za drzwiczkami i przyczepi do obudowy wyłącznika lub każe wsadzać łapy gdzie nie trzeba... My tu jednak mówimy o pojemniku na zewnątrz więc biadolenie nie ma sensu moim zdaniem Raz na milion może zdarzy się iż wszystkie zabezpieczenia się popsują, ale raz na milion spacerów to i doniczka może Ci na głowę spaść jak kesza spod parapetu wyjmujesz :-)\nzresztą ktoś już to dobrze podsumował - parafrazując szkoda czasu na jałowe dysputy\nGłównym niebezpieczeństwem jest fakt że geocacherzy zaczną testować owe i podobne oznaczenia w okolicy współrzędnych na obecność kesza co może nie wyjść im na dobre ( jednym i drugim). Ostaną się skrzyneczki bez oznaczeń. Potem gdy trzeba coś szybko znaleźć ( główny zawór gazu, odłącznik główny elektryczny) tabliczek nie będzie.\nZ ogólnym tokiem rozumowania się zgadzam, ale widzę jedno niebezpieczeństwo. Umieszczasz coś na drzwiczkach, a ktoś szuka i za bardzo kombinuje. Wkłada rękę tam gdzie nie trzeba i dostaje kopa. Jak mówią specjaliści od ryby z frytkami - "better safe than sorry".\nOstatnio miałem do czynienia z różnymi zewnętrznymi skrzynkami elektrycznymi i czasem aż przerażenie bierze, jak się widzi jak instalacja jest w środku popodpinana.\nRaz jest to naklejka. Geocacher nauczony doświadczeniem, gdy nie znajdzie podobnej fałszywej naklejki, pomyśli: "a może jest w środku?". A w środku bywa różnie, o czym pisałem powyżej.\nDokładnie tak samo jest z zakopywaniem. Wystarczy, że jedna na 100 innych skrytek będzie zakopana, to poszukiwacze będą ryć przy pozostałych 99, jeśli nie znajdą jej w innym miejscu.\nDlatego szuka się głową i oczami, a nie maca po kątach.\nlowca, ręce opadają jak się czyta twoje teksty.\nRozumiem, że jak Twoje dziecko by macało po kątach za skrzynką i by je poraził prąd (czego Tobie i jemu nie życzę) to jeszcze ochrzan od Ciebie dostanie (o ile przeżyje), że nie szukało głową i oczami?\nJak już to lepiej coś w takim stylu: ( kiedyś komus takie zrobiłem )\nDla mugoli nie do odróznienia (kto się wczytuje w treść takiej tabliczki mijając z daleka ?) a wyraźnie widać o co chodzi.\nBTW . Mam nadzieję, że ta naklejka nie została naklejona na prawdziwą "elektrykę" ...\nEw. Jesli kopia prawdziwej tabliczki to tylko jako wskazówka (np z kordami wmontowanymi gdzieś w treść).\nEdited April 18, 2013 by miklobit\nAd meritum nic nie umiesz powiedzieć, to ad personam znów zaczynasz?\nlowca, powtórzę ponownie: ręce opadają jak się czyta twoje teksty...\nJeśli chodzi o tabliczkowe skrytki to jest rozwiązanie eliminujące "elektrykę". Należy znaleźć na budynku jedną z takich tabliczek:\nNastępnie kupić identyczną w sklepie, wypełnić taki samymi danymi jak oryginał i magnetycznie przyczepić do istniejącej (nałożyć na nią). Dzięki temu nie zasłoni się istotnych (prawdziwych) danych, nie tworzy się wtedy też fikcyjnej, nowej tabliczki, która może zmylić ekipy zarządzające mediami.\nJeśli ktoś uważa się za osobę inteligentną, to doskonale powinien wiedzieć, czemu pewne rzeczy są zabronione lub niepolecane. Jeśli ktoś cały czas nie widzi, czemu jakieś zakazy zostały wprowadzone, to znaczy, że jednak brakuje mu odpowiedniej dozy wyobraźni i powinien zadowolić się stwierdzeniem "nie wolno", dla swojego i innych bezpieczeństwa.\nJa tam sie na niczym nie znam i nie wiem jak daleko ma prad do drzwiczek i jak sie szuka keszy z rekami w kieszeni.\nWiem natomiast jedno, madremu inaczej nie wytlumaczysz, ze NIE WOLNO to cos zupelnie innego niz WOLNO, BYC MOZE WOLNO, PRAWDOPODOBNIE WOLNO, EWENTUALNIE WOLNO, MNIE WOLNO itd. itp.\nJeszcze sie taki nie urodzil.\nJedyna metoda to eliminowanie takich keszy i nie zakladanie nowych.\nto ma sens - w najbliższym czasie zmienię swoje skrzynki, na mniej elektryzujące\nCo do innych niebezpiecznych skrzynek, jak rozumiem (tak jak np. w tym wypadku http://coord.info/GC27EPY) wystarczy napisać "Jej zdobycie jest bardzo trudne technicznie i niebezpieczne tak wiec wszelkie zwiazane z tym ryzyko podejmujesz na wlasna odpowiedzialnosc. " i wszystko jest ok?\nZ drugiej strony, może wystarczy dodać powyższe zdanie i zmienić trudność skrzynki na 4-5? Powiedzmy odległość mniej niż 1 metr = D5, pomiędzy 1-2m D4,5 ... i wszystko będzie ok?\nTo zupełnie inna para kaloszy. W tamtym miejscu od razu widzisz, że musisz się wspiąć, w dodatku pokonać przepaść, dokładnie wiesz, na czym polega niebezpieczeństwo. Osoba nie będąca wystarczająco sprawna nawet ie będzie próbować zdobywać tego kesza. Tak samo jak kesze, do których trzeba nurkować, używać technik linowych, czy iść wysoko w góry.\nNiebezpieczne są miejsca w pobliżu urządzeń elektrycznych, torów kolejowych, ruchliwych dróg - tam teren jest łatwy, dostępny dla każdego, nawet malutkiego dziecka, a ta pozorna łatwość jest właśnie najbardziej zdradliwa.


Projektowanie architektoniczne (hasło przedmiotowe)\nzob. też Inwentaryzacja architektoniczna (hasło przedmiotowe) ; Pracownie architektoniczne (hasło przedmiotowe) ; Projektowanie (hasło przedmiotowe) ; Projektowanie wnętrz (hasło przedmiotowe)\nzob. też Architektura (hasło przedmiotowe) ; Projekty (hasło przedmiotowe) ; Projekt architektoniczny (hasło przedmiotowe)\nZrozumieć projektowanie / Wojciech Gasparski ; Instytut Wzornictwa Przemysłowego. - Warszawa : IWP, 1991. - 65 s. : rysunki ; 22 cm.\nProjektowanie (hasło przedmiotowe)\nzob. też Biura projektowe (hasło przedmiotowe) ; Design thinking (hasło przedmiotowe) ; Eurokody (hasło przedmiotowe) ; Inżynieria wymagań (hasło przedmiotowe) ; Organizacja (hasło przedmiotowe) ; Pesymizm defensywny (hasło przedmiotowe) ; Projektowanie architektoniczne (hasło przedmiotowe) ; Prototyp (hasło przedmiotowe) ; Stan graniczny nośności (hasło przedmiotowe) ; Stan graniczny użytkowalności (hasło przedmiotowe) ; Stereolitografia (hasło przedmiotowe) ; Technika (hasło przedmiotowe) ; Zarządzanie projektami (hasło przedmiotowe)\n(termin nadrzędny) zob. też hasło węższe Projektowanie oparte na dowodach naukowych (hasło przedmiotowe) ; Projektowanie współbieżne (hasło przedmiotowe)\nzob. też Projekty (hasło przedmiotowe) ; Projekty (hasło przedmiotowe)\nzob. też Projekty (hasło przedmiotowe)\nNieużywane formy hasła: Technika-projekty ; Konstruowanie\nProjektowanie wnętrz (hasło przedmiotowe)\n(termin podrzędny) zob. też hasło szersze Projektowanie architektoniczne (hasło przedmiotowe)\nzob. też Architekci wnętrz (hasło przedmiotowe) ; Mieszkania (hasło przedmiotowe) ; Wnętrza architektoniczne (hasło przedmiotowe)\nNieużywane formy hasła: Interior design ; Interior architecture ; Architektura wnętrz ; Projektowanie architektoniczne wnętrz architektonicznych\nProjektowanie - nauczanie - metody - szkoły zawodowe (hasło przedmiotowe)\nGenerated in 1,9406 s. ; visits: 11646495


Materiały ze słowem kluczowym "Inwestycje drogowe gdańsk" w mieście Gdańsk.\nTunelem pod Martwą Wisłą przejedziemy już wiosną [ZDJĘCIA]\nTunel pod Martwą Wisłą zostanie oddany do użytku po 1 kwietnia, jak zapowiedział w czwartek prezydent Paweł Adamowicz.\nWięcej na temat: martwa wisła tunel gdańsk\nWięcej na temat: dojazd tramwaj morena\nInwestycje Gdańska. Trasy warte miliardy złotych. Czy powstaną?\nNowa Spacerowa i Droga Zielona to dwie połączone ze sobą drogi, które w przyszłości mają zamknąć tzw. dużą ramę komunikacyjną Gdańska. Na razie istnieją tylko na mapach planistycznych, a o tym, czy powstaną, zadecydują kwestie finansowe. Tak jak w przypadku niemal każdego wielkiego pomysłu urbanistycznego, obie trasy budzą liczne kontrowersje. Więcej na temat: droga zielona gdańsk\nnowa spacerowa gdańsk\nPierwszy etap Nowej Wałowej już otwarty. Zobacz, jak przebiega nowa droga [ZDJĘCIA] 0\nW środę oddano pierwszy etap Nowej Wałowej. W przyszłości trasa ma stać się główną drogą planowanego Młodego Miasta. Więcej na temat: nowa wałowa gdańsk\nGdańsk zainwestuje 15 mln złotych w poprawę stanu chodników [MAPA] 0\nJeszcze w tym roku przebudowane zostaną 22,2 km chodników w 57 punktach Gdańska. Prezydent Paweł Adamowicz ogłosił dziś "Program modernizacji chodników", który realizowany będzie w najbliższych latach.\nWięcej na temat: chodniki w gdańsku\nNowa Kościuszki w Gdańsku. Czy powstanie brakujący element Trasy Słowackiego?\nDwóch kilometrów drogi brakuje, by dwupasmowa trasa połączyła tunel pod Martwą Wisłą i Trasę Sucharskiego z gdańskim lotniskiem. Budowa oznacza jednak konieczność wyburzeń i kosztownych wywłaszczeń, a magistrat pieniędzy na realizację Nowej Kościuszki na razie nie ma.\nWięcej na temat: powstanie nowa Kościuszki\nśrodki z unii Kościuszki\nGdańsk nowa kościuszki\nNowa Kościuszki w Gdańsku\nBudowa Nowej Wałowej w Gdańsku: Żółty wiadukt zamknięty. Dla samochodów - na zawsze\nWysłużony żółty wiadukt przy gdańskiej stoczni od lat był zamknięty dla ruchu. W końcu udało się znaleźć pieniądze na remont i samochody wróciły tam w lipcu, ale w ubiegłym tygodniu przejazd aut znów trzeba było zamknąć. Tym razem definitywnie. Więcej na temat:\nNowa Wałowa zmiany\nnowa wałowa przebieg\nzolty most w gdansku\nNowa Wałowa przetnie nową dzielnicę - ostrzegają krytycy. Ale wyprowadzi ruch z centrum - odpowiada miasto...Budowa nowej głównej arterii Młodego Miasta w Gdańsku dopiero się rozpoczyna, a już wzbudza skrajne emocje. Więcej na temat: Młode Miasto\nTrasa Sucharskiego w Gdańsku: Droga będzie przejezdna. Prace drogowe będą trwały jeszcze 2 miesiące\nPojedziemy całą 8-kilometrową Trasą Sucharskiego, choć prace przy jej budowie potrwają jeszcze dwa miesiące. Więcej na temat: Trasa Sucharskiego\nTrasa Sucharskiego tunel\notwarcie Trasa Sucharskiego\nWięcej na temat: Droga Zielona\nTrasa Słowackiego w Gdańsku: Zmiany na budowie. Sprawdź, jak jeździć po Gdańsku!\nRuch na skrzyżowaniu Trasy Słowackiego z al. Hallera w Gdańsku w niedzielę późnym wieczorem wrócił do normy\nprzebudowa słowackiego gdańsk\ntrasa sucharskiego w gdansku\ninwestycje drogowe Gdańska


Wiadomości24 » Moje Trzy Grosze » Opinie » A gdyby jakiś szaleniec spalił akta IPN?\n#2584 wg odsłon (miesięczny)\nData dodania: 2009-04-07 16:49\nO Instytucie Pamięci Narodowej, o współczesnym paleniu na stosie i o Polsce naszej.\nPrzyglądając się działalności IPN chciałbym, abyśmy zastanowili się nad konsekwencjami istnienia tej instytucji. Nie tak dawno życiem publicznym prawie każdego dnia wstrząsała wiadomość o kolejnych osobach przyznających się do współpracy z SB. Okazuje się, że ludzie, których znamy, którym ufamy donosili, byli agentami.\nKto się nie przyznał to i tak w archiwach IPN coś na niego znaleźli i tak się wydało. To ksiądz, to aktor, to Wałęsa. Mamy obecnie 2009 rok, jesteśmy od 20 lat mieszkańcami wolnej Polski. Dwadzieścia lat po obaleniu komunizmu ten niebywały sukces został poddany w wątpliwość. Społeczeństwo dzieli się. Dla jednych było to tylko prowizoryczne zwycięstwo - prawie wolne wybory, polityka grubej kreski. Dla drugich zryw solidarnościowy i wolna III RP to ogromna wiktoria.\nNie uważam, aby brak natychmiastowego rozliczenia się z komunistami powodował, iż to, że mogę żyć w wolnej Polsce nie było wielkim sukcesem Solidarności. Jeżeli taka była cena transformacji, uważam że warto było ją zapłacić.\nTo, że ktoś donosił do SB, jest jak najbardziej niemoralne. Nie ma tu cienia wątpliwości. Niestety mamy w Polsce czasy nienawiści i często tych, którzy do współpracy byli zmuszani, szantażowani, wrzucamy do jednego worka z zimnymi draniami.\nSą też ludzie, którzy żałują swojego postępowania, przepraszają za swoją agenturalną przeszłość, ale w dzisiejszej Polsce trudno jest znaleźć przebaczenie win. Klasa polityczna promuje agresywne zachowania, zamiast wyciągać do siebie ręce; polityczni przeciwnicy najchętniej widzieliby swoich wrogów płonących na stosach. Wszystko to dzieje się w kraju, który słynął z wielkiej tolerancyjności i otwartości w XVI wieku, dziś w kraju umiejących przebaczać chrześcijan.\nTagi: Polska agent rozliczanie list otwarty fundusze unijne SB apel Wałęsa IPN przeszłość\n"Nie uważam, aby brak natychmiastowego rozliczenia się z komunistami powodował, iż to, że mogę żyć w wolnej Polsce nie było wielkim sukcesem Solidarności. Jeżeli taka była cena transformacji, uważam że warto było ją zapłacić..."\nProsze to powiedzieć tym zabitym z "Wujka", Popieluszce i tym wszystkim których ci biedni, niewinni nierozliczeni zamknięcci w teczkach - zakapowali.\nProszę to powiedzieć generałowi Nilowi i rotmistrzowi Pileckiemu i tym z Poznania`56 i tylu innym Polakom.\nProszę im spojrzeć w oczy i jeszcze raz przemyśleć swój artykuł.\nWolna Polska, proszę Pana to nie Polska wolna by komuś (bez sumienia) żyło sie lepiej.\nO naiwności człowieku gdzie Ty masz oczy i gdzie Ty widzisz tą "wolną Polskę"?????\nJa tu widzę jedną wielką mafię okradającą swoich niewolników i nawet nie udającą już że chce dla nich dobrze.\nCo do IPN to "politycy" kochają się wszędzie wpier...ć tak tez zrobili ustanawiając IPN i dostosowali pomysł naukowego instytutu historycznego go do potrzeb politycznych przepychanek. Podobnie zresztą w sposób głupi i nie przemyślany wciśnięto IPN-owi kwestie "lustracji" która dawno już nią być przestała.\nCóż trzeba wreszcie po 20 latach przyjąć do wiadomości że PZPR popierało około 25-30% polaków a we wszystkich organizacjach niepodległościowych przed 1989 rokiem było około 10-15% kapusiów z czego 80% w ich władzach. Nie ma się więc czemu dziwić że TW można odnaleźć wszędzie.


EMBRYOLISSE Anti Age Comfort Mask 60 ml - maska przeciwzmarszczkowa, nowa formuła | Sklep z kosmetykami PELL.PL\nmaska przeciwzmarszczkowa, nowa formuła\nUltra-kremowa maska o subtelnym, migdałowym zapachu otula skórę, natychmiastowo ją kojąc, pozostawiając uczucie komfortu i dobrze zadbanej skóry.\nEMBRYOLISSE Anti Age Comfort Mask 60 ml - maska przeciwzmarszczkowa, nowa formuła\nUltra-kremowa maska o subtelnym, migdałowym zapachu otula skórę, natychmiastowo ją kojąc, pozostawiając uczucie komfortu i dobrze zadbanej skóry. Dzięki koktajlowi regenerujących, nawilżających i odżywczych składników aktywnych skóra już po kilku minutach staje się gładsza i odzyskuje młodzieńczy blask.\nNowa, naturalna formuła.\n- Intensywnie wygładzająca pielęgnacja\n- Odpowiednia formuła dla wszystkich rodzajów skóry, nawet wrażliwej\n- Aluminiowa tubka oraz papierowe opakowanie nadają się do recyklingu\nDla optymalnych rezultatów aplikuj maskę zgodnie z poniższymi wskazówkami:\nStosuj dwa razy w tygodniu nakładając obfitą ilość na czystą, suchą skórę twarzy i szyi Pozostaw na 10 do 15 minut, a następnie usuń nadmiar. Maskę można pozostawić na skórze na całą noc, aby uzyskać intensywniejszy efekt regenerująco-kojący Nie zapomnij o aplikacji na skórę szyi i dekoltu, które również są podatne na starzenie się


Polski Kierowca Ciężarówki za Granicą: lutego 2012\nAutor: Rafał Zazuniuk o 20:16 12 komentarze(y) Linki do tego posta\nAutor: Rafał Zazuniuk o 02:47 9 komentarze(y) Linki do tego posta\nAutor: Rafał Zazuniuk o 02:22 32 komentarze(y) Linki do tego posta\nJestem typu, który lubi gadżety ale nie do przesady. Według mnie nawigacja to tylko system, który ułatwia życie kierowcy. Lepiej jednak nie ufać technologi do końca (bo była przecież skonstruowana i przemyślana przez człowieka) tylko umiejętnie ją używać. Zawsze mam ten schemat w głowie: mapa, nawigacja, wskazówki od innych oraz własny rozum i doświadczenie. Mapa nigdy nas nie zawiedzie no chyba że o nią nie będziemy dbać.\nTo najlepszy przyjaciel, który pozwoli nam ustalić plan jazdy z miejscowości do miescowści. Nawigacje są przydatne gdy szukamy adresu w mieście i wtedy zastępują nam mapy wszystkich miast co jest bardzo wygodne. Nie zawsze jednak da się tylko polegać na navi. Gdy dojeżdżam do celu i widzę że jest nieciekawie i mimo wskazówek otrzymanych od firmy lub od samego klienta gdy nie jestem pewny zatrzymuję się i używam ostatniej broni jaką mam: idę na piechotę zaciągnąć języka lub zbadać czy tam gdzie chcę wjechać dam radę dużym składem. W ostatnich paru latach tej techniki nie musiałem używać aż tak często ale mimo wszystko to mój taki klucz zapasowy ;)\nJazda za miastem jest dość łatwa. Cała checa w tej pracy to umiejętnie dojechać w miejsca załadunku lub rozładunku tracąc jak najmniej czasu i nie błądzić. Od kiedy mam nawigację, muszę przyznać że o wiele łatwiej mi się jeździ ale nigdy nie wybieram się w trasę bez mapy.\nW moim ciągniku mam zwyczajnego Garmina na szybę, model podstawowy najtańszy na rynku. Inne wersje róznią się teraz tym że mają więcej opcji typu odtwarzacz mp3, przeglądarkę do zdjęć lub większy ekran. Do tego laptop w którym zainstalowałem programik z mapką USA i Kanady pod tytułem "Microsoft Streets and Trips". To odpowiednik europejskiego 'Autoroute". Pod laptopa podłączyłem mini ekranik firmy XENARC (www.xenarc.com), zwykłą myszkę na usb oraz odbiornik GPS. W sumie używam Garmina tylko dla orientacji. Dobrze wiedzieć ile km jest do celu lub za ile będzie następna zmiana drogi lub skręt w ulicę. Głos mam wyłączony i nigdy nie rozmawiam z nawigacją :P. Mapa na laptopie jest bardzo przydatna bo jest o wiele szybsza niż zwykła nawi i daje mi możliwość szybkiej reakcji jeśli muszę zmienić kurs i dokładnie widzę co jest dookoła mnie. Te wszystkie systemy uzupełniają się wzajemnie i pomagają mi znaleść miejsce gdzie muszę zrobić dostawę. Czasami jedna nawigacja nie znajdzie adresu, druga tak a czasami żadna. Wtedy uruchamiam fona i wujek google i jego mapa prawie nigdy nie zawodzi ;)\nAutor: Rafał Zazuniuk o 00:39 7 komentarze(y) Linki do tego posta\nAutor: Rafał Zazuniuk o 04:26 10 komentarze(y) Linki do tego posta\nProcedura jest dość łatwa i nie ma w niej większej filozofii. Kierowca ładujący warzywa lub owoce lub diabli wie co, zanim włożą mu towar na naczępę musi sprawdzić temperaturę. Chłodnia jest tylko od tego żeby utrzymać daną temperaturę podczas tranzytu.\nDwa ostatnie załadunki były trochę przebojowe pod tym względem i wyszlifowałem sobie moje doświadczenie jak dokładnie postępować z cwaniakami w magazynach ze świeżymi warzywami. Widzicie, schłodzenie n.p.pomidorków z pola żeby nie zgniły, zanim trafią do sklepów, jest dość energochłonne. Dlatego większość magazynów zawsze kombinuje i owszem schładza je, ale nie zawsze do tego stopnia, który powinien byc właściwy lub ustalony z odbiorcą. Różnica paru stopni zamienia się w oszczędności na rachunku za prąd. Często również bywa tak że magazyn nie wyrabia się ze zleceniami i nie ma czasu wszystkiego odpowiednio schłodzić. Wiadomo, najlepiej by było gdyby prosto z pola towar lądował w sklepie i był sprzedany bardzo szybko w stanie świeżym. Ze względu więc na transport schłodzenie towaru jest bardzo ważne bo od temperatury będzie zależało ile czasu owy pomidor będzie zdatny do spożycia lub ile czasu będzie mógł leżeć w magazynie. Często się wozi niedojrzałe warzywka i dopiero później w magazynch dojrzewają sobie na życzenie gdy jest to potrzebne.\nRzeczy niezbędne do czynności załadunku, które trzeba mieć przy sobie na rampie:\n3. Długopis i notesik żeby zapisywać ilość pudełek.\nWięc. Jestem na rampie, podjeżdża wózkowy z pierwszą paletą. Wtykam w nią termometr i stwierdzam że produkt ma 52 stopni Fahrenheita. Na zleceniu, które otrzymałem od firmy było wyraźnie napisane: nie ładowac jeśli ma więcej niż 48F (a tak w ogóle to idealnie powinny mieć 45F). Dzwonić do spedycji o pozwolenie. Spedycja wtedy dzwoni do odbiorcy i pyta się. Najczęściej bywa tak że się zgadzają ale może to zająć dobre pół godziny. Wózkowy wtedy dostaje szału że psuję mu robotę. Ale nie mam wyjścia: to ja jestem odpowiedzialny za to żeby wszystko było według procedury. Później trzeba to zaznaczyć na liście przewozowym mimo protestów wysyłającego. Miałem taką sytuację. Mówie mu że zaznaczę że jego pomidory są w takim i takim stanie i będę chciał jego podpis obok. On na to że dlaczego i że jak sprawdziłem temperaturę. Wyjmuje i pokazuję mu termometr.\n- I zrobiłeś dziurkę w pomidorze?\n- Tak, no a jak inaczej?\n- A wyrzuciłeś tego pomidora? - Już czuję że koleś ściemnia.\n- A dlaczego miałbym wyrzucić?\n- A bo jest skarzony i jak ktoś go zje może zachorować.\n- Pytałem się wózkowego czy mogę zmierzyć temperaturę i nie sprzeciwił się więc nie widzę dlaczego masz teraz do mnie pretensje.\nI tak dalej i tak dalej. Skończyło się na tym że na mojej kopii dokumentu podpisał ale nie chciał nic słyszeć o tym żeby na jego papierach była jakaś wzmianka o temperaturze produktu. Mogłem się z nim dalej kłócić ale miałem dość. Na koniec powiedział mi że robię awanturę z niczego o parę stopni. Ja mu na to spokojnym głosem że nie, wykonuję tylko moją pracę według zasad jakie ustalił mój pracodawca. Jeśli coś nie pasi to rozładuj mnie i sprzedaj Twoje pomidory komu innemu.\nI tak jest prawie przy każdym załadunku. Zauważyłem że większość amerykańskich kierowców w ogóle nie sprawdza temperatury ani nawet nie liczą ilość pudełek na palecie. Po wycofaniu się pod rampę wracają do swoich trucków i siedzą w nich aż do chwili gdy zapali się zielone światełko znakiem że załadunek skończony. Później podpisują w ślepo dokument i dziękuję: poszedł. Nie wiem co na to ich przewoźnik jak później dostanie list od odbiorcy, który domaga się odszkodowania za zepsuty towar.\nI tyle. Jadę w kolejna podróż. Tym razem na południe na Florydę. Mam nadzieję że naprawili mi klimę bo na Florydzie nie tyle ciepło jest uciążliwe co wilgoć. Pewnie przywiozę z powrotem pomarańcze, sałatę lub jeszcze lepiej znów pomidory i znów będę przechodził przez procedurę ładowania. Ale takie są przyjemności jazdy na chłodni.\nAAAA no i będąc w domu zrobiłem kolejny film z moich wyjazdów do Waszyngtonu. Odkopałem dopiero teraz ten materiał. I tak sobie patrzyłem i zaczynam chyba tęsknić za tamtymi terenami :)\nAutor: Rafał Zazuniuk o 06:23 18 komentarze(y) Linki do tego posta\nAutor: Rafał Zazuniuk o 08:24 15 komentarze(y) Linki do tego posta