www.wojciechwrzolek.pl POMOCY!!! Zaginął tata mojego przyjaciela!!! Ta informacja będzie ZAWSZE na samej górze aż do skutku. Bardzo proszę wszystkich o pomoc w odnalezieniu taty mojego przyjaciela.\nWyszedł z domu w Warszawie w okolicach ulic Bacha/Puławska/Wałbrzyska 13 lipca 2006 rano w nieznanym kierunku i dotychczas nie wrócił. Może mieć zanik pamięci i problemy zdrowotne.\nOsoby, które rozpoznają Wojciecha Wrzołka, są proszone o wiadomość pod numer 0 506 553 399 lub powiadomienie najbliższej jednostki policji. Na odnalezienie czeka rodzina. NAGRODA ZA WSKAZANIE MIEJSCA POBYTU\nRysopis: wzrost 170cm, krępa budowa ciała, włosy szpakowate.\nWięcej informacji możecie znaleźć na stronie www.wojciechwrzolek.pl Roześlijcie informacje w swoich firmach, listach dyskusyjnych itp. Bardzo Was o to proszę. Możecie pomóc uratować człowieka. Tomek.\n------------------------------------------------------------------------------- początek strony\nKalifornia i powrót bloga po dwóch miesiącach. Ostani długi weekend spędziłem w Kaliforni. Najpierw Los Angeles (i okolica np. Laguna Beach, Balboa Island) potem okolice San Francisco. W LA prawie 30 stopni ciepła i plaża, w San Fran leje, wiatr i zimno. Bawiłem się swietnie tu i tu. Dzieki Kamil za fajną wycieczkę - pozdrowienia dla rodzinki. Uściski dla nieobecnej Gosi. Krzysiek i Aga uratowali mnie skracając swoją rocznice, żeby odebrać mnie z lotniska kiedy się okazało, że zapomniałem zabrać prawo jazdy i nikt mi nie wypożyczy samochodu. Chociaż i tak pogoda była paskudna więc chyba lepiej było mieć chociaż mnie na rozrywkę ;-) niż nudzić się drugiego dnia rocznicy :-P\nPyszne kolacje, filmy w kinie i salony gier zdominowały mój pobyt w północnej (zimnej) Kaliforni. Na koniec szybkie podsumowanie życia z Boro i powrót do domu. Boro oczywiście zapewnił rozrywkę w postaci zapchanego kib... (udało się odetkać po szybkiej wizycie w Safewayu) i posprzątania mieszkania po imprezie dzień wcześniej (nie ma to jak zapracować na swój nocleg). Ostatni dzień powałęsałem się na nabrzeżu - pooglądałem słonie morskie i byłem w Oceanarium (słabe)\nWycieczka miała też mały wydźwięk biznesowy, ale na razie o tym sza...\nPo dwóch miesiącach zebrałem się żeby uaktualnic bloga. O polityce nie chce mi się pisać. Afera goni aferę (większość afer jest wymyślona) a gospodarka nie dotykana przez polityków zajętych własna rozgrywką ma się chyba dobrze. W sporcie Polacy ciągle przegrywają finały, ale wicemistrzostwa świata też się miło ogląda. Plany na życie się krystalizują. Mam kilka scenariuszy wydarzeń. Zobaczymy. Obecnie jestem straaaasznie zabiegany (a kiedy nie byłem) - właśnie dlatego nie pisałem bloga, bo tyle się działo i ciągle dzieje.\nOdkryłem też, że pisanie bloga raz na 2 miesiące nie ma sensu - umykają smaczki, które można byłoby wpleść w moje opowieści a nie chcę was/siebie karmić suchymi faktami.\nGratulacje dla Tomka G - dostał się na HBS "śpiewająco". Czekam na rezultat Marcina - mam nadzieję, że będziecie kumplami z roku.\nStart ostatniego semetru i Nowy Jork. To już jest koniec. Może jeszcze nie do końca, ale zaczął się ostatni semestr. Może już mnie nie wyrzucą ;-) ??? Imprezy się rozkręcają - m.in. Żubrówka Party. Ciągle w weekendy mnie nie ma. Albo jeżdżę na nartach, albo jak ostatnio wreszcie skusił mnie fajną imprezą w Nowym Jorku Maciek.\nPoznałem fajną ekipę z Big Apple - bawiliśmy się jakoś tak, że już było widno (a przypominam, że zimą widno nie robi się za szybko). Mam nadzieję, że te znajomości się rozwiną - część nowopoznanych przenosi się do Europy część zostaje. W każdym razie są tam bratnie dusze - opowieść Janka z "La Maison du Chocolate" (czy jakoś tak) nadaje się na film - komedia romantyczna z elementami horroru (niestety nie nadaje się tutaj).\nPo drodze odwiedził mnie Krzysiek ze Stanfordu w poszukiwaniu praktyk studenckich - trzymam kciuki, dasz radę, wszyscy na koniec dają radę - za to nikomu nie udało się ta sztuka przed kwietniem ;-) Mam plan wybrać się z rewizytą do Krzyśka (i Agi) więc w ramach poświęcenia oddałem mu swoje łożko sam przenosząc się gdzieć indziej.\nWczoraj - 21 lutego - zrobiliśmy sobie Shisha Party (Amerykanie mówią na Shishe Hookah - bez sensu). Była to jedna z nagród wylicytowanych w zeszłym roku na charity auction. Było miło - shisha po party zmieniła właściciela i trafiła w dobre ręce czyli do mnie. Niestety u mnie nie można jej uzywać - czujniki dymu natychmiast poistawiły by mnie przed plutonem egzekucyjnym harvardowej Fire Brigade.\nPowrót do Bostonu - narty, łyżwy i Polacy z college'u. Po trzech latach wróciłem na stok. Było fantastycznie. Najpierw małe górki jak Mount Sunapee, potem już większe jak Loon Mountain. W planach ciągle Mount Kilington. Jeździłem w tym roku na nowych Atomicach - Izor oraz B-Race. Nie wiedziełam które wybrać. W sumie niby B-Race są bardziej "profesjonalne" ale przez to trudniejsze w prowadzeniu. Amerykanie nie wiedzą co to jest czarna trasa - trzeba by ich wysłać w Alpy na edukację.\nJedna z koleżanek Deia uczyła się jeździć. Nie ma to jak posłuchać się życzliwych przyjaciółek i od razu wjechac na góre (pierwszy raz narty na nogach). Oczywiście ja jako "instruktor" zostałem honorowym nauczycielem i parę godzin śmigania mi uciekło. Za to jestem dumny z Deii. Po jednym dniu na nartach jeździ lepiej niż jej koleżanki :-P (nie wiem, kto je uczył :-D)\nHarvard zrobił nam prezent i zorganizował lodowisko z łyżwami dostępne od rana do 22:00. Kojarzy mi się to trochę z Rockefeller Center w Nowym Jorku i jak zwykle stoją mi przed oczami romantyczne komedie z Meg Ryan. Chyba dobre miejsce na podryw ;-) - może taki pomysł Harvardu na Walentynki??\nOstatnio imprezuję więcej z polskimi kolegami z Harvardu (z college'u) - może dlatego, że z tymi na HBS już się wyimprezowałem, a może dlatego, że po pamiętnej imprezie u Toma (w grudniu) się trochę bardziej zintegrowaliśmy.\nCiagle ktoś gubi portfel, komórke, aparat jak idzie ze mną na imprezę! Przyrzekam, że to nie ja! :-)\nPrzerwa świąteczna w Polsce - część druga. Wpadłem do Polski jak po ogień. Ooops I did it again! No tak właśnie znowu miałem 4 dni. Rodzina na pierwszym miejscu, a potem szybka imprezka dla przyjaciół. Było świetnie. Na koniec towarzystwo postanowiło zabawić się jeszcze dłużej rozsławiając moją imprezę na świecie - dzięki (bardzo przyjemnie jest usłyszeć od dalekich znajomych - "słyszałem, że dobra impreza u Ciebie była" - może i była. Następnego dnia mieliśmy ambitne plany włącznie z kilkugodzinną wycieczką do Krakowa i paintballem. Niestety tradycyjnie wszystko "popsuł" Karol. Dzięki Karol jak zwykle będę Cię dobrze w spominał. Dzieki Marcin za mieszkanie a wszystkim za przybycie - nawet Kraków nie jęczał tylko przyjechał i jeszcze w potrzebie się mną zaopiekował.\nJedni planują powrót (mówię o sobie) inni wyjeżdzają np. do Holandii. Bez sensu to ja po to wracam, żebyście Wy teraz wyjechali? Macie zostać i budować świetlaną przyszłość Polski (wiem, wiem, opowiadam pierdulety bez sensu)\nPrzy okazji pozamykałem trochę spraw osobistych, które ciągnęły się za mną miesiącami. Nie ma to jak Polska wszystko szybko, łatwo i przyjemnie.\nIndie czyli jak w superbiednym kraju wydać dużo pieniędzy. Gdybym powiedział, że to był wyjazd życia to bym skłamał. Brazylia i Azja Południowo-Wschodnia były bardziej ekscytujące, ale walory poznawcze Indii są nie do przebicia. Ogólnie mogę powiedzieć, że takiej biedy jak tam nie widziałem nigdzie. Również tak kontrastującego z tą biedą luksusu nigdzie nie spotkałem. Hotele po $700 za noc (pokój dwuosobowy - żaden super apartament), drinki po $25, wejściówki do dyskotek po $100 (w tym drinki) lub po $70 (bez alkoholu) itd.\nTen kontrast uderza wszędzie, ale mimo to Indie są piękne - bardzo zróżnicowane (jak Brazylia) i bardzo folklorystyczne. Przemierzylismy Indie wzdłuż (wszerz nie) odwiedzając piekne kurorty i pustynię, zatłoczony Mumbaj (Bombaj to już nieaktualna nazwa) i relaksującą Agrę. Piękny Taj Mahal i popadające w ruinę pałace w Jaipur, ale wszystko po kolei...\nMumbaj - czyli prawie jak Delhi\nKochane Air France postanowiło nie lądować w Delhi i zabrało mnie do Mumbaju! Oficjalnie przyczyną była mgła, ale jeśli Lufthansa i British Airways w tym samym czasie wylądowały w Delhi mimo mgły to myślę, że w grę wchodzi francuskie lenistwo (dzień wolny dla załogi w hotelu liczony jako nadgodziny). Po tym jak przetrzymano nas 4 godziny w samolocie i następne 2 na lotnisku bez żadnej informacji, weszcie zabrano nas do przytulnego Grand Hyatt. Ominęło mnie spotkanie z indyjskim ministrem transportu, które było na każdym kanale telewizyjnym w Indiach (zazdrość oglądania kolegów w telewizji). Było nas troje "uwięzionych", ale postanowiliśmy się nie przejmować i przetestować hotelowe SPA - masaż pomógł nam się zrelaksować. A było po czym: zamknięte z powodu mgły lotnisko (następnego dnia), 3/4 Mumbaju pozbawione wody (my na szczeście nie), wichury niedaleko nas, przerwany największy podwodny kabel telekomunikacyjny Azji odcinający setki milionów ludzi do telefonu i Internetu - brzmiało trochę apokaliptycznie.\nDelhi - naprawdę\nRowerowe ryksze, największy meczet w Indiach, spotkanie z prezydentem to najważniejsze punkty pobytu. Z żalem stwierdzam, że z ponadmiliardowej populacji to prezydent mógłby być trochę bardziej rozgarnięty - sprawiał wrażenie dobrego wujka, który co prawda do wszystkich się uśmiecha (bez powodu), ale pomóc w niczym nie może - o tym, że troche nie rozumie o co się go pyta i nie odpowiada na żadne z pytań mógłbym przemilczeć, ale przecież nie robię tego złośliwie tylko sygnalizuję problem.\nImprezy co wieczór kończą się w granicach 4-5 rano, szczególnie jak dopada nas afterparty.\nJaipur - różowe miasto, które wcale nie jest rózowe\nTeraz już wiem, że nie ma świętych krów. Po prostu wszystkie krowy w Indiach są święte. Podejście do nich jest jak do psów - chodzą po ulicach, bezpańskie i niewzruszone, oczywiście mają lepiej od psów, bo nikt ich nie przepędza. Na ulicach zapach krowiej sraki miesza się z zapachem curry i innych przypraw. Bieda aż piszczy - nadzy ludzie żebrzą na ulicach, wszedzie kurz i pył.\nGdzieś pośród tego wszystkiego - piekne budowle z czasów kolonialnych w kolorze łososiowym nazwanym przez jakiegoś niedouczonego dziennikarza różowym (i tak już zostało). Pojeździłem na słoniu!!! Zagadka: Jakich narzędzi używa się w Indiach do sprzątania sraki po słoniach? Odpowiedź: Jak masz szczęście to szufelki bez rączki i zmiotki, a jak nie masz... to rąk. Właściwie efekt w obydwu przypadkach jest podobny.\nJaisalmer - sylwester na pustyni\nTo z pewnością był najbardziej niezapomniany sylwester w życiu (ex-aequo z Paryżem w 2000r.). Byliśmy poza cywilizacją. Dokoła tylko piasek, wydmy i kilka wielbładów. Nagle wieczorem 31 grudnia na wydmach pokazały się tysiące ludzi (nie wiem, wygrzebali się z piasku??) w ten oto sposób "lokalsi" świętowali Nowy Rok.\nDla nas zbudowano scenę (parkiet, głośniki, kolorofony, lasery), ściągnięto DJa z Delhi, zrobiono megapokaz sztucznych ogni, postawiono 50 namiotów i zorganizowano "bieżącą wodę" na środku pustyni!!! Oczywiście nic za darmo. Koszt dnia pobytu na pustyni był taki jak w pieciogwaizdkowym hotelu, ale nie ma to jak doświadczenie. Jazda na wielbłądzie, puszczanie latawców, gra w krykieta i ogólne wyluzowanie były błogosławieństwem. Poznaliśmy też kto jest słaby psychicznie - po 24 godzinach opuściło nas kilkoro "nieelastycznych posh dziewczyn", które wyniosły się do oddalonego o 150 km hotelu!\nJodhpur - 1000 km indyjską koleją\nZ pustyni przejechaliśmy się pociągiem do Jodhpur - trwało to "zaledwie" 16 godzin. Spaliśmy w "open-space" kuszetkach - po 50 osób w wagonie (2 wagony). Na własnej skórze mogliśmy się przekonać jak rewelacyjnie działa pan minister. Szczerze mówiąc to mieliśmy takie "luksusowe wagony" tylko dzięki ministrowi. Możecie sobie wyobrazić jak podróżują niemający politycznego wsparcia zwykli ludzie...\nSpotkaliśmy tutaj Maharadżę (czyli byłego króla) - facet zrzekł się oficjalnie władzy, ale w zamian zostawił sobie najnowszy pałac na świecie (połowę oddał w zarządzanie hotelowi Four Seasons). Nadal jest bardzo wpływowy - w końcu arystokrata! Elokwentny i fajny - edukacja w Oxfordzie nie poszła w las.\nMumbaj - miasto biznesu i rozrywki\nO ile Delhi jest miastem polityków o tyle Mumbaj to kolebka biznesu oraz imprezowania. Odwiedziliśmy CEO Tata & Sons - odpowiedzialnego za 7% PKB Indii!!! Pokazaliśmy się na prestiżowej konferencji i odwiedziliśmy centrum offshore'ingowe WNS. Otwierałem ze zdziwienia oczy widząc dojrzałość przedsiębiorców w Indiach - być może większą niż w Polsce.\nSztuka teatralna o Gandim była mało przekonująca, aktorzy grali płytko, ale po tygodniu imprezowania i grze w Ping-Pong-Pang (drinking game) trochę się ukulturalnilismy.\nCochin - Kerala oaza spokoju\nPod koniec wizyty w Indiach polecieliśmy na południe do regionu Kerala. Zielona trawa, względny porządek na ulicach, brak krów i ogólnego syfu i biedy pokazał nam zupełnie inną stronę Indii. Cochin wygląda trochę jak małe miasteczka w Hiszpanii - nic czego byśmy się spodziewali po zwiedzaniu Rajastanu. Hindusi też dokonują wyboru - czy zatłoczone i bogatsze (przynajmniej dla nielicznych) Mumbaj lub Delhi czy spokojniejsze okolice na południu - niestety nie wszyscy mogą sobie pozwolić na luksus wyboru.\nPłynęliśmy statkiem po wodzie (po rowerowych rykszach, autobusach, jeepach, mikrotaksówkach, samolotach, wielbłądach, słoniach i kolei to ostatni środek transportu w Indiach jaki przetestowaliśmy - na krowach się nie jeździ, a koni prawie nie ma) - dopłynęliśmy do pięknego kurortu. Palmy, baseny - zupełnie jak zachodnia cywilizacja!\nAgra - Taj Mahal i tyle\nWycieczkę zakończyliśmy mocnym akcentem odwiedzając Taj Mahal - przelecielismy znowu całe Indie z południa na północ, ale było warto. Taj Mahal jest piękny. Wiedzieliście, że można postawić cały budynek o architekturze meczetu, skierowany w kierunku przeciwnym do Mekki (dlatego stoi niewykorzystany) tylko po to, żeby zachować symetrię krajobrazu!!?? Ja bym powiedział marnotrastwo, ale za to jakie piękne ;-)\nPo południu odwiedziliśmy szkołę ufundowaną przez uczestników corocznych HBSowych wycieczek do Indii. Szkoła jest w jakiejś zapomnianej wiosce - Fatehpur Sikiri. W tym roku również przekazaliśmy pieniązki na dalszą rozbudowę szkoły i zatrudnienie nauczycieli. Niech się dzieciaki uczą - w końcu kto jak nie my wiemy (albo przynajmniej chcemy wierzyć), że edukacja jest najważniejsza. W zamian za nasze wsparcie dzieciaki pokazały nam swoje "domy" - cudzysłów konieczny, nie wiecie co to jest dom bez odwiedzenia Indii. Polskie lepianki na wsi "zabitej dechami" to luksusowe "dacze" w porównaniu z hinduskimi. I znowu krowy jak psy, psy jak koty, kotów brak...\nPolska - zakończenie i powrót\nPrzez cały czas naszego pobytu w Indiach jedliśmy fantastyczne jedzenie (chociaż trochę znudziło nam się po 2 tygodniach), mieszkaliśmy w superluksusowych hotelach (to akurat z obawy przed zatruciami a nie z potrzeby wykazania się rozrzutnością), kupowaliśmy mnóstwo tekstylii (szali, koszul, garniturów, pokryć na meble, łóżka itd.), imprezowaliśmy zgdonie z duchem HBSu co noc i w ogóle integrowaliśmy się poznając nowych ludzi.\nKraj kontrastów - kraj ogromnych możliwości. Tak w skrócie można podsumować Indie. Niezapomniany wyjazd i mam nadzieję jeszcze tam wrócić.\nPrzy okazji w Indiach spotkałem Becię. Wybalowaliśmy się dużo. Becia miała powodzenie - szczególnie u moich hinduskich przyjaciół. Co zrobić... ach te Polki ;-) To taka ironia losu, że łatwiej mi kogoś spotkać w Mumbaju niż w Warszawie...\nPrzerwa świąteczna w Polsce - część pierwsza. Wpadłem do Polski jak po ogień. 2 dni przed wigilią i zmywałem się po czterech dniach. Ciągle o czymś zapominam napisać więc dodaję kolejne kawałki mojego spóźnionego bloga.\nOczywiście wylądowałem spóźniony dzięki uprejmości Air France (część druga troski o pasażera francuskich linii lotniczych powyżej w opisie podróży do Indii). Prawie prosto z lotniska pojechałem na McKinsey Christmas Party. Sympatycznie było spotkać byłych i potencjalnie przyszłych (nic nie jest jeszcze zdecydowane) kolegów. Plotki o tym kto awansował, kto odszedł i kto dopiero odejdzie zdominowały dyskusję (na Porsche przyjdzie jeszcze czas Sęku ;-)) Dobrze już po północy zmienilismy lokum na Klubokawiarnię. Tam kolejni znajomi niewidziani z 7 lat (nie jest dobrze - ludzie poznają mnie szybciej niż ja ich - wstyd).\nPo McKinseyowych "szaleństwach" szybkie odwiedziny kilkorga przyjaciół, ostatnie zakupy i wreszcie spotkanie z rodziną. W Wigilię tradycyjnie przyszedł Święty Mikołaj, a ja jak zwykle tradycyjnie musiałem iść w tym czasie na spacer (może z nerwów ;-) życie mnie stresuje). Podobno Mikołaj był bardzo wyluzowany - co prawda chrypiał ale za to wystarczająco przekonywująco wykonał swoje zadanie - trochę broda przeszkadzała oddychać, ale w końcu tylko raz w roku. W każdym razie Mikołaj przyniósł chrześniakowi "wyśniony" motor - siostra odwaliła kawał dobrej roboty z tzw. "managing expectation" czy jak kto woli "rozbudzaniem oczekiwań". Najpierw wujek przywiózł z Ameryki "wymarzonego" psa-robota a potem jeszcze ten motor.\nPierwszego dnia świąt, gdy już wszyscy mieliśmy dosyć jedzenia i pysznej kawy z "mikołajowego" ekspresu na ratujek przyszedł Pejta organizując małą imprezkę u siebie. Paweł dokładnie wiedział jak mnie przekonać do przyjazdu ;-) (to tak w ramach nie bycia przyjacielem) a jak jeszcze przyjechał po mnie 30 km samochodem z kierownicą po prawej stronie to już wiedziałem, że impreza będzie dobra! Skończylismy...hmmm.. ja wcale nie skończyłem - z imprezy pojechałem prosto na lotnisko żegnany czułym spojrzeniem tych co jeszcze nie spali. Dzięki Paweł, Daga i Ania!\nImpreza u Toma - końcówka roku na HBS. Byliśmy u Toma. Tom zakochany w Polsce Amerykanin (koło 65-tki!), grający utwory Szopena zorganizował nam najbardziej polską wigilię. No, może tylko grzane wino było mało wigilijne, ale za to pięknie się komponowało z resztą posiłku. Było romantycznie - kolendy przy akompaniamencie fortepianu, na którym swego czasu grał Paderewski, wilonczeli, skrzypiec, fletów... Prawie się łza w oku kręciła. Prawie, bo było bardzo wesoło. Polska ekipa na Harvardzie integrowała się długo i porządnie. Skończylismy o 6 rano! Tom dzięki i tak trzymaj.\nWyznacznikiem udanej imprezy niech będzie fakt, że niektórzy uczestnicy w roztargnieniu poubierali się w nieswoje kurtki...\nPokonalismy Rusków i inne imprezy. Holidazzle po raz drugi!!! To był mecz! O 4 rano (mojego czasu) dzwoniłem do Polski po tym jak skopaliśmy aroganckie tyłki sąsiadom ze Wschodu. Było pięknie. Chłopaki dzielnie walczyli i podnieśli się z kolan. W finale się nie udało, ale już w Pekinie....\nOprócz tego harówka. Piszę kwity - nawet czasu nie mam na moje nowe Playstation. Mortal Kombat powrócił, w Grand Theft Auto już prawie udało mi się uratować pros... (ekhem Pania) z płonącego budynku, a w FIFA Soccer moja Polska ogrywa komputerową Brazylię!!!\nAle jak już powiedziałem ostatnio nie ma na to czasu. Szkoła nagli, a impreza goni imprezę (tutaj nie wolno się zaniedbywać, bo przerwa w imprezowaniu bardzo negatywnie odbija się na zdrowiu). Właśnie mieliśmy Holidazzle (taki bal, gdzie każdy ładnie się ubiera) i ze 20 różnych urodzin - wystarczająco, żeby się nie nudzić.\nHindusi w Nowym Jorku już miesiąc trzymają mój paszport - jak tak dalej pójdzie to w ogóle nie pojade ani do Polski ani do Indii... słów brakuje...\nOgólnie nie narzekam - zapowiada się kolejne 20 tysięcy kilometrów do przelecenia w ciagu miesiąca - fantastycznie!!!. Życzę sobie tylu udanych startów co i lądowań.\nZ ostatniej chwili. Gracjana wychodzi za Pitera (Gratulacje!!!). Twój SFL.\nDawno mnie nie było, a życie nie stoi w miejscu. Seattle i Microsoft. Po wrażeniach Azjatyckich trzeba było się wziąć do roboty. Semestr się kończył a ja "w polu". Rekrutacją się za bardzo nie przejmowałem - sama do mnie przyszła :-) Poza tym finalne rozpatrywanie opcji i tak będzie się odbywalo dopiero na początku roku.\nW międzyczasie miałem bardzo przyjemną imprezkę z Hindusami w Tangerinos - bardzo przyjemna knajpka (pyszne jedzenie i niesamowita sala do fajki wodnej. W ogóle Hookah (fajka wodna po amerykańsku) robi karierę w USA. Było śmiesznie, po kilku butelkach wina zawsze jest śmiesznie...\nJeszcze trochę wcześniej było Diwali - Hinduskie święto światła. Jak zwykle piękny pokaz artystyczny na HBS (nie uwierzecie jak nie zobaczycie) - naprawdę było co oklaskiwać - Hindusi Rulez (przynajmniej tego jednego dnia). Potem jak zwykle imprezka... tylko, że tym razem Hinduski rządziły i dzieliły (i bez tego rządzą ;-) )\nKilka dni poźniej pojechałem do Seattle. Wbrew przewidywaniom wszystkich nie na rekrutację (do Microsoftu), ale czysto rekreacyjnie - w odwiedziny do kolegi z HBS Michala i jego nobliwej malzonki Ani (Ania NIE JEST z Niemiec!!!). Pierwszy wieczór był jak międzynarodowa wigilia, ruska szynka, polska kiełbasa, amerykański chleb, francuska musztarda, niemiecki chrzan, szwajcarskie czegoladki itd... Drugi wieczór był mniej międzynarodowy ;-) Postanowiliśmy, że będzie patriotycznie. Dołączył do nas kwiat konsultingu i nowych technologii (Boro i Czarek). Nocny spacer po kampusie Microsoftu okazał się bardzo owocny we wrażenia. Będzie co opowiadać co najmniej wnukom. Wnuki obecnych pracowników Microsoftu tez będą miały co wspominać (przygody z Polakami za czasów ich rodziców).\nPS. Wygraliśmy srebrny medal - LOZANO NA PREMIERA!!! (Prezydentem powinien być Beenhakker)\nAzja moja miłość. Na pewno wrócę. Powinienem to napisać już tydzień temu, ale szkoła i rekrutacja robią swoje - trzeba było nadrobić zaległości (również w lokalnych imprezach ;-) )\nOto krótka (sic!) historia 150 godzin spędzonych w Azji (18 godzin prawdziwego snu w ciągu 7 dni pomijam)\n23:30 lotnisko w Singapurze - po 26 godzinach lotu i przesiadek wita mnie Wei. Szybki transport do domu, prysznic i odpalamy do klubu Zouk! Po drodze orientujemy się, że to Haloween party, a my nie przebrani - co zrobić. Lekcja pierwsza nauczyć się rozpoznawać prawdziwe dziewczyny od oszukanych, co wcale nie jest łatwe, ani oczywiste! Dobrze, że Wei jest obok ;-) Około 6 rano jedliśmy śniadanie - w domu jesteśmy 7:30 spać!\nZwiedzam Singapur - Wei zwerbował swoją koleżankę, żeby mnie pooprowadzała po mieście w czasie, jak on będzie imprezował na lunchu weselnym!!?? Dobre jedzenie, pare fajnych rzeźb i budynków - czysto! Wieczór zapowiadał się spokojnie - kolacja w gronie znajomych itd. Potem.. Gaylang - dzielnica zalegalizowanej rozwywki (nie mylić z Gejami) - jest co oglądać - tu już nie jest tak czysto! - 7 rano spac!!\nRano zwiedzam meczety, hinduskie i buddyjskie świątynie - ogólnie centrum - kolorowo i tłoczno. Południe spędzam na wyspie Sentosa. Pięknie, rekreacyjnie - prawie wzruszająco - dobre miejsce na podryw, ale nie tym razem ;-) Po nocnej "ścieżce zdrowia", przejechaniu się kolejką górską i najlepszym jedzeniu świata Wei pokazał mi uroki Karaoke - i to nie jest nic co przychodzi Wam na myśl! Skończyliśmy "śpiewać" (nie, nie chodzi też o alkohol) tradycyjnie o 6 rano. Spać!\nIndonezja - Bali (Kuta)\nSamolot na Bali. Najdłuższe w historii oczekiwanie na posprzątanie pokoju i szybka wizyta na basenie... jest fajnie. Barmanka Sonia ma 4 klientów do obsługi. Cieszy się. Relaks w Spa i koncert w Hard Rock Hotel! Fantastyczny wokal Yanie i trochę gorszy Aldiego. Jestem subiektywny. Było co wspominać. Po koncercie wizyta w Bounty Club. Jako jedyny dobrze ubrany odnalazłem jedyna dobrze ubraną (Sri) i wspólnie zmienilismy miejsce na Mbargo - Klub dobrze ubranych ;-) Imprezę zakończyłem... jakoś jasno już było 7:00?? Spać!\nDramat w środku nocy (ok.9:00 rano!) Dzwonią po mnie. Podobno wczoraj dałem się namowić na sporty wodne i przyjechali po mnie. faktycznie... Szlag by to... Ale jadę... Pierwsze nurkowanie w życiu (nie jakiśtam snorkeling). Jest pięknie - mam video :-) Potem oglądam żółwie, nietoperze giganty, jaszczury, tukany, węże, walkę kogutów itd. wszystko łazi po mnie i mnie podskubuje - Trzymaliście kiedyś nietoperza ważącego z 10 kilo??? Albo przytulaliście 30-kilogramową jaszczurkę?? Właśnie. Po południu Spa i impreza z nowopoznanymi znajomymi Sonią, Ryanem i jego żoną Sofią (która okazała się nie być jego żoną! - ech... Ci faceci wszystko zrobią, żeby chronić swoje partnerki - tylko przed czym???) Klub zmienialiśmy kilkakrotnie (zatrudniliśmy na całą noc kierowcę - tanio!). Efekt: 7 rano w hotelu. Tradycyjnie spać!\nRano szybkie śniadanie, plaża, trochę gry w koszykówkę na basenie i na wyjazd na lotnisko. Brak czułych pożegnań ;-) choć niektórzy mieli łzy w oczach ;-) Zamachów terrorystycznych idało się uniknąć. Chętnie tu jeszcze wrócę\nW Singapurze dołączyli Wei i Veronica - lądujemy w Bangkoku. Kolacja ze znajomymi Weia i wyruszamy na podbój stolicy! Trafiamy do dzielnicy imprezowej. Podoba nam się. Ludzie "otwarci na znajomości" - znowu trzeba uważać na kobiety-facetów, ale mam już wprawę :-) Wychwytuję bezbłędnie! Niespodziewanie w siedem! osób znaleźliśmy się w taksówce - Taje i Tajki oszukali nas mówiąc, że znają angielski - jest śmiesznie! Prawie nauczyłem się tajskiego. O 4 rano nawiązujemy nowe znajomości w 7 Eleven (takie 24h delki - zatrzymaliśmy się po wodę) i zostajemy zaproszeni do podejrzanej dyskoteki na przedmieściach - idziemy! Dwie studentki (podobno studiują biznes - ale nie wiedzą co to MBA i Harvard) postanawiają na nas dorobić - na głupków nie trafiły... tak czy inaczej kończymy tradycyjnie dawno po świcie.\nZwiedzamy Grand Palace - najpiekniejszy kompleks budynków, jaki w zyciu widziałem. Wszystko kapie od złota. Ręczna robota! Popołudnie to 2-godzinny tajski masaż (prawdziwy, nie jakieś erotyczne pierdoły) i inne zabiegi. Gdzieś po drodze ciągle jemy pyszne jedzenie (nie wspominam o tym, ale jest wspaniałe wszędzie tu i na Bali). Przejażdżkę tuk-tuk polecam, ale max 5 minut - potem płuca wypełniają spaliny!! Wieczór spędziliśmy w... stolicy europejskiej. Naprawdę!... miło, czysto, pachnąco... jednym słowem przyjemnie... masaże, prawie inteligentna rozmowa (hurra po angielsku!) itd. Odpoczęliśmy chociaż oczekiwania były większe. Noc spędzamy w dyskotece dla lokalsów (za namową lokalnych znajomych). Błąd - zaraz po północy zmieniamy lokal! Strzał w 10-tkę! Bangkok rulez! W domu byliśmy wyjątkowo wcześnie! Pierwszy raz przed 6 rano!!! Wyspałem się! 3.5 godziny!\nWypożyczyliśmy tuk-tuka z kierowcą. Zrobił nam wycieczkę po okolicy. W ramach pożegnania z Tajlandia - daliśmy się porządnie namaścić i wymasować! 2 godziny w Spa, a potem szybka trasa na lotnisko. Spotkanie z Polakami!!! Pozdrowienia dla Panów Roberta i Artura.\nPo 2 godzinach Singapur wita! Tradycyjny wieczór. Kolacja i impreza w Ministry of Sound (4 pietra - 6 parkietów). Jako, że samolot do Bostonu miałem o 7 rano podjęlismy decyzję, że sen nie ma sensu. Opowieść o porannym samolocie działała zaskakująco dobrze. Udało się... dotrwać do 5 rano. Lotnisko samolot i spaaaać!\nPodsumowując: Jeden z ciekawszych tygodni w moim życiu. Czysty/"brudny" Singapur, wakacyjne Bali i ognisty Bangkok - wszystko egzotyczne, tętniące życiem, imprezowe i... pyszne (mówię o jedzeniu :-) ) Do Azji wracam już w grudniu. Oczekiwania wobec Indii mocno wzrosły!\nTrochę przynudziłem, ale ta kronika wydarzeń jest też dla mnie - do poniedziałku pojawią się zdjęcia, ale teraz już ide spać. 7:00 rano!!! Oooo widno się zrobiło??!! Ciao!\nPS. Wygraliśmy dziś (wczoraj) z Belgami. Benhaakker jesteś cudotwórcą!!!\nPatrycja, Patrycja, Patrycja, "klasowa" impreza i brak samolotu. Wiadomością miesiąca są oczywiście odwiedziny Patrycji. Zakochana w Kaliforni i Hawajach przyjechała do mnie na wschodnie wybrzeże, które o tej porze roku powinno być zimne i deszczowe. Ale czego się nie robi dla gości? Było ślicznie, ciepło, kolorowo i w ogóle najlepiej jak można sobie wyobrazić.\nNajpierw po nieprzespanej nocy (Patrycji) zapakowałem ją półprzytomną do samochodu i wywiozłem na Cape Cod (taki fajny półwysep w stanie Massachusetts) - plaża, jedzonko, cmentarze!!! i Polak z przydrożnej knajpy - tak w skrócie wyglądał nasz pobyt tam. Acha zapomniałem dodać, że w tym czasie odbywał się tam festyn lesbijek (tylko lesbijek!) było więc więcej folkloru niż zazwyczaj.\nNie ma USA bez Nowego Jorku - zgodnie z tą zasadą pojechaliśmy do Big Apple. Najpierw Central Park dla rozładowania emocji po godzinnym korku i pół godziny szukania parkingu!, potem Pati wzruszała się przy Ground Zero WTC (ja już nie - ile razy można), oglądaliśmy setki ulic, których największą atrakcją były neony (np. Times Square), nie pojechaliśmy na Wall Street, ale za to jedliśmy pyszne jedzonko w przystani nad oceanem. W drodze powrotnej zaledwie 30 km od Bostonu znowu z pomocą przyszło moje polskie prawo jazdy i status studenta - policjant się wzruszył i dał mi tylko 30% standardowego mandatu (i to właśnie w momencie, gdy jechałem relatywnie wolno!) pieprzony służbista!\nKolejne dwa dni to leniuchowanie, imprezki w Bostonie z moimi znajomymi ze szkoły, z Polakami z reszty Harvardu i przygodnie poznanymi obcymi osobami na ulicy... ;-) Pati oczywiście robiła furorę na kampusie i poza nim...Ruch turystyczny do Polski na pewno wzrośnie w najbliższym czasie ;-)\nByło świetnie. Dzięki Pati! Zapraszam innych!\nJuż następnego dnia po odjeździe Patrycji pojechałem na "section retreat" - taka klasowa wycieczka. Znowu się działo. Slosh Ball, nowa gra - połączenie baseballu, piłki nożnej i obowiązkowego picia piwa (puszka musi być ciągle w garści) - okazał się wymagającym sportem. O imprezach do białego rana nie będę się rozpisywał - wystarczy powiedzieć, że wszyscy ciągle kochamy Michaela Jacksona (a on kocha nasze dzieci!).\nPo 20 minutach!!! w domu na przepakowanie poleciałem do Chicago. Uścisk dłoni dyrektora McKinsey w Polsce i Dyrektora Zarządzającego McKinsey w całym świecie ma swój ciężar gatunkowy :-) Po kilku godzinach omawiania mojej dalszej kariery udałem się na zasłużony 2 godzinny odpoczynek!!! 4:45 rano pobudka, check-in, security check i... odwołany samolot!!! #@$%^&*()\nŻeby to sobie wynagrodzić kupiłem sobie bilet do Seattle - Zjazd Ojców Założycieli (Polish MBA) w okrojonym składzie będzie rekrutował nowy narybek!\nDziś nie będzie nic o polityce - Warchoły i Chamy Reaktywacja! O czym tu pisać?\nZa to będzie o piłce nożnej!!! - Pierwszy raz w moim zyciu (pomijam mistrzostwa świata z 1982 roku - miałem wtedy 3 lata) wygraliśmy w meczu na punkty z drużyną ze światowej czołówki!!! "Beenhaaker na Prezydenta!" Piękny mecz (chociaż nie oglądany na zywo, ale prawdziwi kibice z Polski mnie nie zawiedli nagrywając całość).\nEch, zobaczymy czy potrafimy ten sukces wykorzystać. Na razie przekładamy decyzję o przyznaniu organizacji Mistrzostw Europy w 2012 na kwiecień (to na pewno spisek Włochów).\nPetrowi Czechowi życzę szybkiego powrotu do zdrowia!\nSzybko o boksie - Adamek przez nieodrobienie pracy domowej wymęczył mistrzostwo świata. Teraz będzie bogaty, ale ja mu nie wróżę dalszych zwycięstw (taka odrobina sceptycyzmu dla równowagi futbolowej euforii)\nFormuła 1 - Kubica ostatnio dojechał (w przeciwieństwie do Schumiego), Heidfeld go nie przepupuścił (i jak tu lubic Niemców), ale i tak będziemy trzymać kciuki w niedzielę!!!\nAzjatyckie wycieczki oraz "IV RP paszła w PiS...u". Niby nic się nie działo specjalnego, ale wiele się wydarzyło. Przede wszystkim zaplanowałem swoją świąteczno-noworoczną przerwę - jadę do Indii!!! Będzie dobra impreza, bo organizatorem jest mój dobry kumpel - Hindus (zdjęcie). W ramach oszczędności (studencki budżet będziemy mieszkać tylko w pięciogwazdkowych hotelach - ma to zminimalizować prawdopodobieństwo zatrucia, a przecież wiadomo, że i tak wszyscy złapią sraaa...rozwolnienie. Takie to wycieczki organizują sobie "biedni" studenci HBS - ale jak ktoś ma już 200,000 USD kredytu to 210 tys. nie robi wielkiej różnicy. Oczywiście Polskę też odwiedzę, ale tylko na kilka dni w święta i po wyjeździe ok. 10-15 stycznia.\nMyślałem, że to będzie moja pierwsza wycieczka do dalekiej Azji (Bliskiego Wschodu i Turcji nie zaliczam do "prawdziwej" Azji), ale okazało się, że nie!!!\nBędąc na fali organizowania sobie wszystkich przerw jakie w tym semestrze na zafundowano zaplanowałem sobie wycieczkę do... Singapuru, Malezji, Indonezji i Tajlandii ;-) Po drodze wyskoczę sobie jeszcze na chwilę w Hong-Kongu. Przy okazji jadę odwiedzić mojego najlepszego przyjaciela z Harvardu Wei'a, który... wyleciał ze szkoły (nieźle sobie dobieram przyjaciół - zdjęcie). Kilka dni temu byłem strasznie wkurzony na siebie, bo przeleciała mi (już drugi rok z rzędu) wycieczka na Islandię, więc musiałem sobie powetować jakoś straty ;-) - stąd pomysł na "Tygrysy Azji".\nCzyli jest po staremu - coś tam się uczę, imprezuję (trochę mniej i w bardziej intymnym gronie) i podróżuję. Jak by ktoś miał wątpliwości czy jechać na rocznego czy na dwuletniego MBA to niech się do mnie zgłosi po poradę...\nGdzieś po drodze miałem trzy duże imprezy: "Latin Lust" (salsa), "Ibiza Party" (white virgins matching ;-)), urodziny Meredith (klasyka); i dwie mniejsze: spotkanie "alumnów" wycieczki do Meksyku i Hookah dinner (czyli fajka wodna i najlepsze jedzenie na świecie z moimi ulubionymi Hindusami). A propos jedzenia i picia. Nikt mi nie może uwierzyć, że jestem abstynentem i że jestem na diecie. Jonya mnie zmotywował - Niewierny Tomasz, zobaczył i uwierzył... Efekty zaczynają być widoczne...\nJuż za tydzień przyjeżdża do mnie Patrycja. Nie wiem co ja jej tutaj ciekawego pokażę w Bostonie - po wrażeniach z Kaliforni, Hawajów i Meksyku. Może chociaż Nowy Jork mnie uratuje.\nTeraz trochę sportowo-politycznie.\nPiłka Nożna - Żal mi Petrescu (wyrzucony trener Wisły Kraków). Cupiał (właściciel Wisły) znowu pokazał, że nie zna się na piłce. Dla Okuki (nowy trener) wyszło fantastycznie - przyszedł, odniósł sukces i teraz ze dwa miesiące ma spokój...(czytaj: Cupiał go nie wyrzuci).\nLegia za to się całkowicie rozsypała. Wdowczyk (trener Legii) mówi, że zespół potrzebuje kilku zwycięstw do odbudowania morale. Mówi to już od dwóch miesięcy - w tym czasie Legia przegrała wszystko - Ligę Mistrzów, Puchar UEFA, Puchar Polski i kilka razy w Orange Ekstraklasie. Co to za atrakcja podniecać się teraz ustawianą ligą...\nFormuła 1- Kubica dziś jedzie w Grand Prix Szanghaju. Będziemy kibicować całą noc!!!\nTenis - Agnieszka Radwańska sprała tyłek V. Wiliams i Dementievej. Nic się nie martw Aga, że dziś się nie udało ze Schavione - cienka Domachowska już obgryza paznokcie...\nSamoobrona - Renia Beger nowym Janosikiem!!! Powinna dostać nagrodę dla najlepszego dziennikarza śledczego IVRP - Mam nadzieję, że nikt inny już takiej nagrody nie dostanie. Po tym jak ten żałosny twór (PiS) dostał taki nokaut może się już nie podniesie. Jak mówi Aśka Senyszyn - "IV RP paszła w PiS...u"\nWiem, że to niepatriotyczne, ale cieszę się, że mnie teraz w kraju nie ma. Nie miałbym za dużo wpływu na to co się dzieje, a tak chociaż to co się dzieje ma znikomy wpływ na mnie - co najwyżej pośmiac się mogę.\nTo chyba będzie jednak "blog". Skusiło mnie. Postanowiłem jednak trochę napisać o tym co myślę o życiu, Polsce i świecie. Żyjąc trochę z boku nabrałem perspektywy na wydarzenia krajowe, na to co oferuje świat i jak się w nim odnajduję. Większość będzie o tym co mnie boli, co pozwala mi myśleć pozytywnie i jak widzę swoją rolę w najbliższym czasie. Możecie się spodziwać mixu informacyno-przemyśleniowego :-) . Wszelkie komentarze mile widziane.\nBlogi - "...Dał nam przykład Marcinkiewicz jak zwyciężać mamy". Marcinkiewicz zaczął swojego politycznego bloga miesiąc temu (jakieś 9 miesięcy po mnie, a jaką ma chłopak oglądalność). Straszne pierdulety tam wypisuje. Nie wierzę w 80% tego co pisze, i to nie dlatego, że się ideologicznie nie zgadzam, tylko dlatego, że to nie jego opinia, a wyważone zdania speców od PR. Chwilę później blogi polityczno-publiczne powstały jak grzyby po deszczu. Najpierw Pawlak, potem Wierzejski, teraz Czarnecki, Szczypiński a ostatnio Senyszyn. W większości czytać się tego nie da, ale jak ktoś lubi się katować to zapraszam na info.onet.pl. Sprawdza się stara ekonomiczna zasada o "first mover advantage". Blog Marcinkiewicza jest popularniejszy niż wszystkie inne razem wzięte. Wygraną prezydenta Warszawy ma w kieszeni.\nPiłka Nożna - Reprezentacja leży. "Z pustego i Beenhaaker nie naleje". Boli mnie to, że muszę słuchać jak Polacy się męczą (przynajmniej tyle dobrego, że nie mam możliwosci oglądać tej żenady w telewizji). Lipiec mnie wkurza - jak ma "kwity" (to słowo zapożyczone od Łukasza S.) na Listkiewicza to niech je pokaże, a jak nie to niech się zamknie i swoją misję uzdrawiania PZPN - tej organizacji może pomóc np. Ekstraklasa S.A. - potrzebują czasu na zmiany personalne, ale w końcu dojdą do tego.\nSiatkówka - Nasze "Złotka" totalnie się wyłożyły. Kto choć przez chwilę uprawiał profesjonalnie sport ten wie, że konflikt z trenerem to rzecz normalna (od małolata każdy się z trenerem kłóci, płacze w kącie i znosi frustracje - jest to część przygody). Nasz trener wielokrotnie miał z nami scysje, nawet rzucał trenerkę za nasze nieodpowiedzialne zachowanie (13-letnich dzieciaków), ale zawsze się dogadywaliśmy. Było jak w rodzinie - cieżka praca, trochę kłótni i wspaniałe chwile sukcesu. Nie wiem o co chodzi Glince? O słowo "spierdalaj" powiedziane przez Niemczyka na treningu? Przecież ona rzuca "kurwami" po każdym nieudanym zagraniu na meczu? Nie było w Polsce od dwudziestu pięciu lat (całe moje życie) trenera, który miałby takie sukcesy w grze zespołowej na arenie międzynarodowej. Cieszyłem się jak dziecko po obu mistrzostwach "Złotek" - byłem dumny, że to biało-czerwoni. Od dziś Skowrońska jest dla mnie liderem zespołu - jako jedyna podeszła do sprawy jak należy. Przeczytaj tutaj.\nFormuła 1. Dzieki Robert, że się pojawiłeś. Dramat w Polskim sporcie - i tylko on coś ciągnie. Jeden z kibiców przytomnie zauważył, że Kubica latem, Małysz zimą. Szkoda tylko, że sukcesy przychodzą w dziedzinach, którymi nikt się wcześniej nie interesował i w wyniku NIESPODZIEWANEJ eksplozji jakiegoś talentu - myśl szkoleniowa w Polsce nie istnieje (albo jak Niemczyka - utrąca się ją). Nikt nie wie dlaczego Małysz wygrywa, a nieudacznik Mateja od 10 lat w kadrze potrafi być co najwyżej wicemistrzem Polski. Kubica jak Smolarek nieskażony Polską trenerką, ciężko pracujący odnosi sukcesy.\nSport z USA - Z czuba znowu nadaje - hurra jest rozrywka w Ameryce - chłopaki ratują sytuację. USA jest okropna dla kibica sportowego z Europy - niczego nie da się obejrzeć nie wydając 100 USD na abonament ligi angielskiej?! Poza piłką nożną nawet za 100 dolców nic nie ma.\nMuzyka - Właśnie w ten weekend kupiłem 4 CD w Virgin Megastore w Nowym Jorku. Zawsze mnie zastanawiało, dlaczego płyta CD w USA kosztuje 10 USD a w Polsce 65-70 PLN (dwa razy tyle). Jak jeszcze dodamy siłe nabywczą Amerykanina okazuje się, że Amerykanie płacą za płytę 5-10 PLN czyli mniej niż w Polsce za pirata na Stadionie X-lecia. W dobie MP3 płyta CD to wciąż w Polsce dobro luksusowe - ktoś chyba w wytwórniach naprawde nie potrafi liczyć. Ja wierzę w uczciwość ludzi i ich chęć zakupu tańszej muzyki i potem zamiany na MP3 do iPoda, a ci nieuczciwi nie kupią płyty nawet za 5 PLN - więc tutaj nie ma straty.\nTym razem było długo - obiecuje, że nastepnym razem będzie krócej. Może trochę o Ameryce i co w życiu warto robić...\nWieeeelka ciężarówka, Nowy Jork i Mamma Mia!. Wróciłem z Nowego Jorku. Ostatni etap podróży Jonyi. Wypożyczyliśmy ogromnego Dodge'a - taką półciężarówkę (byliśmy królami autostrady - wszyscy schodzili nam z drogi). Pali to okropnie, parking jest dwa razy droższy i w ogóle na ulicy ciężko jest zaparkować, ale było warto.\nPo tym jak w drodze dowiedziałem się, że nie mam gdzie spać i po 4 (czterech) zmianach rezerwacji w hotelach, poszukiwaniu parkingu i w ogóle stresie jazdy po Nowym Jorku samochodem wielkości wozu strażackiego udało się zameldować na 48-ej ulicy i Broadway (dla tych co nie wiedzą - wymarzona lokalizacja!).\nMarcin był wyrozumiały - sam zwiedzał ulice za dnia. Ja wreszcie poszedłem do sławnego MoMa (Museum of Modern Art) - było super fajne "Stara nowoczesność": Picasso, Van Gogh itp. przeplatana z ultra-nowoczesnością: iPod, telewizory plazmowe, Sony PlayStation.\nHit wieczoru musical Mamma Mia! Najpierw Jonya narzekal, że nie zobaczy NYC nocą z autobusu, ale potem przyznał mi rację - rewelka.\nNowy Jork nocą zobaczyliśmy chodząc. Times Square jest zawsze fajny :-) Włoskie jedzenie i spać. Jutro znowu ciężki dzień.\nRano Statua Wolności i Ellis Island - wyspa emigrantów (który to już raz???). Potem szybki check out (Jonya na Empire State Building) i wyjazd na lotnisko JFK. Miałem ambitny plan pojechania na finał US Open, ale prawie spałem za kierownicą więc wybrałem drogę prosto do domu (po drodze 6 przystanków!!! - 300 km)\nWreszcie jestem w domu i mogę się zorganizować. Niech to będzie dobry rok!!! Aż mi się nie chce wierzyć, że może być lepszy, ale...\nZnowu w Massachussetts. Marcin na wschodnim wybrzeżu. Napa była fajna - wreszcie mam kieliszki do wina :-)\nSamochód sprzedałem jakiemuś Chińczykowi na wymianie studenckiej - był w super stanie (samochód nie Chińczyk). 2 dni później Chińczyk pisze, że nie może odpalić samochodu - cóż jak mówią Amerykanie "tough luck". Chińczyk się żali, że zrobiłem ponad 2 tys. mil w tydzień - czyli od czasu jak ostatnio widział samochód (fakt intensywnie jeździłem) - jeśli do tej pory nie kliknałaś/klikałeś w słowa "Chińczyk" to teraz jest na to dobry moment.\nWróciliśmy do Bostonu - Jonya zwiedza i nawet jest moim przewodnikiem - wie po 3 dniach o Bostonie więcej niż ja po roku (wstyd). Ale za to ja znam wszystkie fajne kluby w mieście :-)\nDowiaduje się że z HBS wyleciał mój najlepszy przyjaciel - idiota, mógł chociaż udawać, że mu przykro, że się tak bardzo obijał, a tak za swoją szczerość musi rok poczekać (aż dojrzeje, jak mowi "Oświecony" Dean Jay Light). On nie wie, że Wei nigdy nie dojrzeje, ale zanim się zorientuje to on już będzie absolwentem. W każdym razie trzeba poszukać kogoś nowego do... "enhancing HBS experience".\nKarim też robi przerwę - jedzię zbawiać Afganistan od narkotyków - "good luck". Jakoś słabo to widzę, ale taki człowiek to jednak inspiracja (na razie jednak kolacja z prezydentem Afganistanu Karzajem zostaje przełożona na wiosnę... pożyjemy, zobaczymy)\nW szkole byle jak, brak sekcji oznacza obniżony poziom "podniecenia". Trzymamy się kurczowo kolegów z sekcji, ale... to już chyba nie to samo. To jak SGH bez ZSyPu (nieciekawie).\nJonya dales w Kaliforni, LA, San Fran, skończyłem LinkedIn!!!. Jonya zwiedza. Rozbija się moim samochodem (hurra sprzedałem - tzn. na razie dostałem zaliczkę) po San Francisco i innych atrakcjach: Monterey, Santa Cruz, Mystery Point itd...\nByliśmy w Supper Club w San Fran (dobre jedzenie, super obsługa - drag queens, alkoholicy, świry itp. przy okazji drogo więc jest argument żeby tu przyjść). Potem zaliczyliśmy Mezzanine (fajne miejsce z pokazami mody, występami na żywo itp.), na koniec jak zwykle wino u Boro - ciężko się z rana wracało do Palo Alto. Przestałem grać w tenisa - nie to zdrowie co kiedyś (na pierwszym semestrze)...\nNa weekend wyjechaliśmy do Los Angeles. Piekna autostrada jedynka po raz drugi, widoki i Santa Barbara (ślicznie). Wieczorem spotkałem się z Kamilem i Gosią oraz nowopoznanymi (czytaj niżej) Krzyśkiem i Agą. Fajna kolacja i klub na Sunset Blvd.(aż się nie chce wracać do Bostonu).\nZ rana Hollywood i znowu Sunset (w dzień okropny). Potem Venice Beach (plaża ekshibicjonistów i świrów - polecam kliknięcie - kamera na żywo na deptak imprezowy), Beverly Hills (video) i Mulholland Dr. Późnym popołudniem Universal Studios (mocno przereklamowane!!!). Teraz jonya już mi wierzy, że LA to 80 wsi połączonych w jadną całość (generalnie da się wytrzymać tylko w Beverly Hills i w nocy na Sunset).\nDo domu wracamy o 12 w nocy - w San Fran jesteśmy o 6 rano!!! Spać! Rano szybkie pakowanie i Napa Valley\nSkończyłem pracę. Jeszcze nigdy nie byłem z tego powodu tak szcześliwy... no może poza jednym projektem 001 w McK (pozdro dla Belcana, Sęka, Boro, Witka J, Michała).\nMarcin w Kaliforni, Las Vegas, Wielki Kanion, płyny w samolocie. Wreszcie ktoś mnie odwiedził. Jonya przyleciał do Kaliforni. Właśnie wróciliśmy z Vegas.\nZaczęło się rewelacyjnie - najpierw policja za przekroczenie prędkości (spieszymy się na samolot) - moje polskie prawo jazdy okazało się zbawienne - "verbal warning" i jedziemy dalej. Potem już na lotnisku zabrano nam 90% zawartości kosmetyczek. Perfumy, żele, szampony, odżywki, nawet płyn do soczewek - Emporio trochę szkoda... (nie było czasu na check-in bagażu - samolot odlatywał za 15 minut (majonez w hamburgerze jest traktowany jako substancja stała - coca-cola z tego samego Burger Kinga już nie - trzeba ją wypić/wylać przed bramką....\nW Vegas jak zwykle rewelacyjnie. Zaczęliśmy od hoteli. Mieszkaliśmy w piramidzie Luxor, odwiedziliśmy moje ulubione The Venetian, Bellagio, Caesars Palace i najnowszy Wynn. W New York-New York poszliśmy na Zumanity (Cirque du Soleil). Było rewelacyjne. Potem się jeszcze przejechalśmy rollercosterem (widok Vegas w nocy do góry nogami jest niezapomniany) aż wreszcie impreza przeniosła sie do Pure - możliwe, że najlepszy klub w Vegas (nie ma to jak nowe znajomości w kolejce do doskoteki, Long Island Ice Tea mocna to ułatwia). Jak widać Marcinowi się podobało, a moje spotkania zweryfikowała cenzura :-). Skończyliśmy o 3 rano.\nMieliśmy o 7:00 jechać do Grand Canyon'u, ale obudziła nas dopiero ok. 9:00 pani sprzatająca pokój. Wyjechaliśmy o 11:00. Dla lepszego efektu wynajęliśmy kabrioleta (polecam w rejonach Kaliforni i Nevady). Byliśmy w nastroju wakacyjnym więc wzięliśmy wściekle niebieskiego :-). Grand Canyon jest suuuuper - moc przekazu - wielka dziura w ziemi jest naprawde wieeeelka. Potem najszybszy zachód słońca na świecie i powrót do hotelu, tak żeby zdążyć jeszcze do gentlemen's clubu (przecież jesteśmy w Vegas).\nCrazy Horse Marcinowi się bardzo podobał. Ok. 2:00 stwierdziliśmy, że i tak mam samolot o 6-tej więc po co spać. Zostaliśmy do 4:00. Jonya sprytnie przełożył sobie lot powrotny na wieczór - ja umierałem w pracy, a on umierał na basenie hotelowym (wolę jego umieranie).\nJeszcze tydzień. Byle do piątku...\nKońcówka pracy, najłatwiejszy kredyt świata, ostatni wysiłek, już nie daję rady. Wiem, że się powtarzam. W pracy już tylko trochę ponad tydzień. Spreżam się do ostatniej szarży - praca nie jest wyzwaniem, ale trzeba skończyć rozgrzebaną robotę jaka by nie była.\nZ ciekawych rzeczy gram w tenisa. Z nieciekawych przygotowuję się do pakowania. Na razie wszystko odkładam na ostatnią chwilę.\nWłaśnie się przekonałem o sile dobrego MBA. HBS ma umowę z Citibankiem dotyczącą kredytów studenckich. Uwaga!!! To może dać do myślenia polskim uczelniom (takiemu np. SGHowi) jak uczelnia wspiera studentów (śmieszna strona - nic nie działa :-) ). Najpierw HBS mówi mi ile kasy potrzebuję (to górny limit pożyczki, ale wystarczająco wysoki). Wypełnienie aplikacji o kredy trwa 10-15 minut (wszystko online). Potem bank ją akceptuje i wysyła jedną stronę do podpisu i wysłania faksem (nawet znaczka nie trzeba kupować). Po tygodniu przychodzą pocztą dokumenty, że wszystko załatwione... Przy okazji, normalny student z zagranicy potrzebuję żyrantów itd. Tutaj jedynym gwarantem spłaty, jest moje wykształcenie (i dobra wola). Bank polaga całkowicie na szkole i jej procesie selekcji oraz oczywiście wierzy, że absolwenci będą wypłacalni :-)\nGeneralnie bardzo lubię SGH, ale zerowe wsparcie absolwentów zaczyna mnie trochę drażnić (SGH nawet nie ma takich aspiracji). Tutaj na każdym kroku jestem rozpieszczany przez szkołę. Nic dziwnego, że potem szkoła zbiera w ciagu 3 lat 600,000,000 USD (tak to są miliony dolarów) od swoich absolwentów (jako dotacje).\nZostał już tylko tydzień. Nie wiem jak dam radę...\nP.S. Samochód trzeba bedzie sprzedać...\nKrzysiek na Stanford GSB, nudy w pracy, już nie daję rady. Poznałem nowego kolegę z MBA na Stanford GSB (właśnie zaczyna) - Krzyśka i jego fantastyczną małżonkę Agnieszkę. Krzysiek dostał się na MBA z Orlenu co jest rewelacyjnym przykładem, że jak się chce to można i nie potrzeba do tego być "konsultantem". Brawo Krzysiek - zabiłeś wymówkę wszystkich obiboków o braku szans wyrwania się z biznesu. Swoją drogą to dosyć ciekawe bo pamiętam jak w mojej karierze konultanta zostałem kilka razy obrzucony błotem przez klienta z powodu mojego wykształcenia w USA (notabene wtedy jeszcze go nie miałem). No cóż miejmy nadzieję, że Ci menedżerowie już nie będą rządzić jak wrócę.\nGram w tenisa. Gram coraz lepiej - forehand już działa, backhand do d..., ale jak miałem 10 lat to też grałem w ping-ponga 90% tylko forehandem, a potem... Jestem dobrej myśli.\nJuż niedługo przyleci Jonya - wszystko zaplanowane - będzie ostra jazda. Na razie przygotowuję się do niej imprezując z Boro - te 0.8 promila w Kaliforni (i ciągle można prowadzić) przeraża mnie - Czy to oznacza, że o 3 rano na drogach są sami nawaleni kierowcy???\nJeszcze tylko 2 tygodnie... dzwonię do ludzi jęcząc im do słuchawki... prawdziwa tortura, jak się człowiek nie może zmotywować....\nP.S. Trzeba aplikować po jakieś pieniądze do Citibanku - po co wydawać swoje?\nMagda, Luis, nudy w pracy. No i poszło. Od miesiąca nie było aktualności (za dużo atrakcji naraz). Teraz za to będzie pół godziny czytania (wszystko do 12 września).\nOdwiedziła mnie w tym tygodniu Magda - moja koleżanka z Harvard Law School. Magda skończyła właśnie studia prawnicze i uświadomiła mi jakimi rekinami są prawnicy (tzn. nie w stosunku do znajomych tylko do kariery :-) Przy okazji: Powodzenia na egzaminie!!! "Jak oblejesz to sie nie odzywaj! ;-) "\nMagda była z Luisem - swoim facetem z Portugalii - po pokazaniu im jak wygląda "hetero" część San Francisco (kluby, puby, restauracje) przenieśliśmy się tradycyjnie do ciekawszej "homo" części - oczywiście Castro rulez. Wybralismy sobie przyjemne miejsce na pożegnalny posiłek o 4 rano - knajpę z największą ilością transwestytów i drag queens. Przy okazji spotkaliśmy kolegów z Kellogga (mówili, że nie są gejami - oceńcie sami - to Ci w hawajskich koszulach), ale w ogóle bardzo miło się rozmawiało.\nBank of America mnie rozpieszcza - przysłał kolejną kartę (już nie wiem, której mam używać).\nW pracy nuda (publikuję to dopiero po zakończeniu praktyk - w trakcie jakoś głupio było). Ktoś ewidentnie nie wykorzystuje mojego potencjału (albo mam za małą siłę przebicia...nie, ktoś nie wykorzystuje potencjału ;-) ). Wszystkie moje pomysły są "za odważne i wymagają miesięcy rozpatrywania". Nie wiem jak to się kręci, ale Ameryka wygląda na łatwy rynek... Jeszcze tylko 3 tygodnie\nCastro, poezja i zgubiona karta. Jeszcze kilka tygodni i będę pisał o niczym. Może to jednak przyczynić się do mojego wyboru na premiera Rzeczpospolitej. Kaziu Marcinkiewicz założył bloga http://kmarcinkiewicz.blog.onet.pl. Po drugim zdaniu robi się mdło... Jego życie to najwyraźniej tylko kwiatki, miłość, morska bryza i tęcza.\nA propos tęczy - wczoraj po imprezie HBSowej wbilismy się do baru na Castro (dzielnica gejowska w San Francisco) - było rewelacyjnie ;-) Zachowywaliśmy się poprawnie, chłopaki myśleli, że Boro to mój partner i dali nam spokój... Taka refleksja - zupełnie nie rozumiem dlaczego w Warszawie wejście do Utopii jest tak utrudnione...\nJeszcze później - na afterparty u Boro - zrobiliśmy sobie telekonferencję z Londynem i Akrą (stolica Ghany). "Dyskusja" szybko zeszła na sprawy ocenzurowane, za to Boro i Daga ujawnili talent poetycki (doskonale znajdują rymy do przekleństw, mniejszych i większych części ciała i czynności zblizonych do seksu :-) )\nKilka dni wcześniej zatrzymała mnie policja - za piractwo drogowe na autostradzie. O 23:00 odkryli, że jadę bez świateł. Po okropnym zbluzganiu mnie, że nie umiem jeździć (nie wiem co mają wspólnego przepalone 2 żarówki z jazdą) pan w mundurze puścil mnie wolno. Kolejna refleksja - muszę dobrze grać minę "zbitego psa", bo za każdym razem policja mnie puszcza bez mandatu :-)\nW międzyczasie zgubiłem kartę debetową - akurat dzień po tym jak zrobiłem wszystkie rezerwacje w Vegas (dla mnie i Jonyii - jedziemy już za 3 tygodnie!).\nWesele w Chicago, Plaża, Basen, Przeprawa przez rzekę.... Głównym punktem mojego przyjazdu był ślub i wesele Gosi i Grzegorza. Jako singiel bawiłem się znakomicie. Po pierwsze "California" działa. Wszyscy podziwiali moją opaleniznę i mówili, że też by chcieli tam mieszkać. Nie wyprowadzałem ich z błędu, że opalenizna pochodzi z chicagowskiej plaży ;) Rano graliśmy w siatkówkę plażową (strasznie mi się nie chciało biegać w 40-stopniowym upale - ale opalienizna się liczy). Panna młoda nie mogła wyglądać inaczej niż ślicznie, ale Kasia... ech...\nPoza tym odkryłem po raz kolejny, że kariera potrafi strasznie zestresować. Tym razem nie mnie tylko Anię - niby zrelaksowana, niby uśmiech na twarzy, nogi w tańcu niby się nie plączą, ale jednak ciągle spięta przed uruchomieniem swojego ubezpieczeniowego biznesu - powodzenia! Jedni mówią stracona szansa inni... po prostu byli zadrośni :-)\nDzień wcześniej mieliśmy piękną imprezę! Jak tylko wylądowałem (22:30) zgarnąłem Michała i pojechaliśmy do centrum. Spotykaliśmy tzw. "klasyczne" pary: brzydką i ładną. Niestety brzydkie zamiast się cieszyć, że ładne załatwiają im towarzystwo (nas) marudziły okropnie. Odesłałem wszystkie do domu - Michał w szoku! Już zapowiedział, że nigdzie już ze mną nie pójdzie :-) Imprezę zakończyliśmy tzw. "house crashing" - budząc śpiące już koleżanki - chyba nas trochę nie lubią.\nPo weselu (amerykański zwyczaj - wesela kończą się wcześniej o 3 rano) z ludźmi z Kellogga poszliśmy się kąpać na basenie na dachu - najpierw było zimno a potem ciepło - do domu wracałem w pantoflach, bez skarpetek, w krótkich spodenkach (białych, błyszczących, za duzych i mokrych), w białej koszuli z wesela (ze spinkami), z plecakiem i trzymając w ręku garnitur (na wieszaku). Czas i miejsce 4 rano ulice Evanston :-) Dzień (kluby, plażą, wesele, basen) zaliczam do udanych.\nW niedzielę odkryłem, że mam później samolot co posłużyło za wymówkę do spotkania się z K. Podeszliśmy ambitnie do tematu - zamiast spaceru przedziraliśmy się przez jakieś chaszcze i prawie udało się nam przeprawić prez rzekę...\nTeraz siedzę w samolocie - nudy straszne, film nędzny i dlatego piszę tak dużo. Jak szczęśliwie wyląduję to jutro to przeczytacie.\nP.S. Oczywiście, że jestem "Pozerem" każdy gra swoją rolę w filmie zwanym "życie"\nNewsy czyli Blog... Szef wrócił... Chicago czeka. Tym razem z innej beczki - postanowiłem swoją sekcję Newsy przemianować na Blog - zmiana czysto marketingowa :-) Nie żebym zaczął pisać bardziej osobiste rzeczy, albo żebyście mogli robić komentarze do tego co piszę (co najwyżej w postaci maila do mnie).\nZ rzeczy bieżących szef wrócił i właściwie nic się nie zmienia i tak sam muszę wszystko ciągnąć...\nZa tydzień jadę do Chicago na ślub, wesele i imprezkę z Sobieskim (nie, nie z Janem III zwanym wódką tylko kolegą Michałem - zresztą jedno nie wyklucza drugiego, prawda? Tato - żartowałem!!!)\nA w ogóle pomyślałem, że ta notatka posłuży mi za pretekst do pakazania wam fajnych meduz (żywych) z oceanarium odwiedzonego kilka dni temu :-)\n"Please stand up and give respect to the victims of Tishniek massacre. Please 10 minutes of silence" - by Borat!!! :-)\nP.S. WAŻNE - mama wracaj szybko do zdrowia!!!\nMonterey, Mystery Spot, plaża i... kolejny samochód do wymiany!!! Ten weekend spędziliśmy w Monterey - fajna miejscowość z ciekawym Oceanarium, na które Amerykanie mówią akwarium www.mbayaq.org. Pooglądałem sobie rekiny, fajne meduzy, wielkie tuńczyki i rybę, która składa sie z samej głowy!!!\nPo drodze postałem sobie troche krzywo w Mystery Spot w Santa Cruz www.mysteryspot.com takie fajne miejsce, gdzie grawitacja nie działa tak jak powinna, kulka turla sie pod górę i generalnie żeby stać prosto trzeba stać krzywo - wisieć do dołu też się nie da!!! Jedna z teorii mówi o halucynacjach... efekt lepszy niż po trawie (podobno :-) ), kosztuje zaledwie 5 dolkow i małe dzieci wpuszczają :-)\nJeszcze wcześniej byliśmy na plaży www.beachboardwalk.com i daliśmy upust swoim zamiłowaniom fotograficzno filmowym - ani film ani zdjęcia nie nadają się do upublicznienia... Króluje "pedofilia" i "wieloryby" - to efekt prania mózgu Borata! - "Romance inside of you"\nJak byliśmy pod domem ok. 22:00 posypała się chłodnica w nowym rentalu Dagi :-) oczywiście do domu dojechaliśmy - silnik przegrzał się tylko trochę. Samochód odholowano - to już drugi bak benzyny, za który nie musieliśmy płacić :-) Jest to jakiś pomysł na przyszłość ;-)\nPrzez cały tydzień gra nam Jonny Boy - płyta Summer 2000 i jego "Loving You" - nie ma to jak techno bicze!\nFanatyzm Alego G i Borata sięga szczytu - "Does you think..." & "Liquid explosion"\nDaga w San Francisco, Ali G i wypadek samochodowy!!! W tym tygodniu odwiedziła mnie Dagmara (polecam odwiedzić daga-space.blogspot.com) no i trochę poimprezowaliśmy. Zaczęło się normalnie - puby i kluby w San Francisco, poznałem też nowego kolegę Marcina. Potem było coraz lepiej. Napa Valley i ulubione Hop Kiln www.hopkilnwinery.com.\nW drodze powrotnej nie zabrakło hard-core'owych atrakcji. Ford Mustang z dwiema ponadwymiarowymi ;-) "siksami" na pokładzie uderzył w tył naszego "rentala" - Forda Focusa (intuicja podpowiedziała nam, zeby spośród trzech dostępnych samochodów jechać właśnie wypożyczonym).\nTydzień minął pod znakiem Alego G, a ściślej mówiąc jego oraz Borata i Bruno. en.wikipedia.org/wiki/Ali_G. Umierałem ze śmiechu całe dnie (i noce), przy okazji graliśmy w tenisa z Boro i Dagą, skręcaliśmy meble bez śrubokreta, i inne takie...\nWho's black. I is!!! Wessside! Entschuldigung! Jagziemash!\nHawaje są jak Yosemite tylko fajniejsze :-). Właśnie wróciłem z Hawajów. Od dawna planowana wycieczka zakończyła się pełnym sukcesem. Fantastyczne wyspy, plaże, wodospady, jedyny czynny wulkan na świecie i rozżarzona lawa - to tylko część atrakcji.\nSłońce, ocean, hawajski luz, gorące imprezy. Oczywiście jest to jedyne miejsce na świecie - gdzie po wyjściu z samolotu "you get leid" - "leid" nie "laid" - "lei" to sznurek z lokalnych kwiatów, które jeśli masz szczeście ktoś wiesza ci na szyi - ja szczęście miałem :-)\nPrzy okazji dowiedziałem się, że bilet kupowany na Orbitz to złe rozwiązanie - najbardziej restrykcyjna taryfa na świecie nie pozwala mnie zabrać na pokład samolotu lecącego wcześniej w to samo miejsce nawet jeśli samolot leci niemal pusty - aha dopłacić też nie można - co najwyżej można kupić cały bilet ;-)\nP.S. FORZA ITALIA!!!! Miałem wyczucie kupując 2 tygodnie temu koszulkę :-)\nP.S.2. No i cały klimat szlag trafił - to wyżej pisałem w samolocie, a teraz właśnie odkryłem przebitą nożem oponę i piszę ze stacji napraw - coś mi nie wyszło oszczędzanie na parkingu Daga :-(\nYosemite - piękne widoki, mokre wodospady i... tyle!. Na 4 lipca (dzień niepodległości w USA) pojechałem do Yosemite www.yosemitepark.com - fajny park, krajobrazy i wodospady - dzieki Pejta za ostrzeżenie przed 6 godzinną wspinaczką - prawie umarłem idąc na ten jak się wyraziłeś "spacer" ;-)\nWreszcie się jednak trochę poruszałem i spaliłem nadmiar kalorii z LinkedIn (otwarta lodówka) - życie potrafi zaskakiwać w startupie jak w McKinsey :-).\nŻyję sobie w Kaliforni?. Przyleciałem! Kupiłem samochód, wymieniłem zapchane rury w mieszkaniu i teoretycznie pracuje - teoretycznie, bo przecież są Mistrzostwa świata (czyli praca jest na pół gwizdka) - tzn dla Polaków już jest tylko pół mistrzostw po tym jak Janas zmotywował drużynę na mecz z Ekwadorem.\nPrzyjdzie kibicować tradycyjnie Angolom, Włochom i Argentynie - chociaż w tym roku może wyjątkowo również Niemcom (Podolski/Klose). Ech... No i niech szybko odpada Brazylia i USA (wygórowane ambicje - 5 miejsce w rankingu FIFA - śmiech).\nWramach rodzinnej wycieczki odwiedził mnie Pejta z rodzicami. Rodziców ma fajnych - nie marudzą, śmieją się z głupich HBSowych żartów (duży plus) no i fajnie się gada o filozofii życia do 4 rano - rekomendacja wystarczająca dla Dagmary, że będzie miała fajnych teściów.\nTrzeba będzie cześciej jeździć do San Fran po mistrzostwach i rozkręcić imprezowanie.\nLinkedIn i piłka nożna - zaczęło się! Szczerze nmówiąc nie wiem co ważniejsze. Praca jak praca, a mistrzostwa tylko raz na 4 lata :-) www.fifaworldcup.com\n6:00 pobudka - pierwszy mecz. Nic tak nie motywuje do wstania jak Arabia-Kongo\n9:00 wlaśnie przyjechałem do pracy (po meczu) - drugi mecz - patrze na relację z czuba - niby pracuję\n12:00 - 2-godzinna przerwa na lunch - 3 mecz - nawet już nie udaję, że pracuje\n14:00-20:00 - kiedyś trzeba popracować - no i robi się późno\n20:00-1:00 - w domu oglądam filmy (pełno DVD od właściciela mieszkania)\nNo to już wiecie jakie są priorytety...\nTaka ilość siedzenia przed telewizorem/komputerem nie sprzyja zachowaniu zdrowia i dobrej kondycji fizycznej - obcinanie kalorii pomaga, zeby nie tyć, ale ciągle jestem "na głodzie" ;-)\nP.S. Dodałbym "Do boju Polsko!", ale jakoś po meczu z Ekwadorem nie widzę tego... :-(\nOleńka wyszła za mąż! Szczere "Sto lat" Młodej Parze! Nie wierzycie mi? ;-). GRATULACJE I ŻYCZENIA DLA OLI!!! Mam nadzieję, że będzie Ci w życiu dobrze, lepiej niż...\nPRZYKAZANIE DLA KUBY!!! Dbaj o Nią!!! Dbaj bardziej niż...\nI właściwie to tyle co mam do powiedzenia w tej kwestii, wszystko inne zostało już powiedziane... "Coś się kończy, coś się zaczyna".\nPS. Przyjechałem dziś do Kaliforni, ale wobec tak doniosłej chwili jak ślub Oli, wiadomość ta schodzi na dalszy plan\nRzym z Mamą i Warszawa z... "Kazimierzem" :-) - cicho to na razie tajemnica. Mama była dzielna - schodziliśmy cały Rzym - widzieliśmy wszystko co jest do zobaczenia włącznie z nowym papieżem. Trochę sobie pogadaliśmy o życiu i było fajnie jak zwykle. Trochę się śmiejemy, że te wycieczki to tylko z braku... innej "partnerki życiowej", ale jak już raz ustalimy taką tradycję to może potem mimo partnerki też będę czasem zabierał mamę na wycieczkę.\nW Polsce mam napięty harmonogram - za dużo ludzi do obskoczenia w 4 dni. Co zrobić, ważne że są tacy co się chcą ze mną spotykać. Dzięki wszystkim - a szczególne podziekowania dla .... (naprawdę nie mogę powiedzieć :-) )\nP.S. Za chwilę Mistrzostwa Świata!\nLenistwo w Meksyku! Plaża, ocean, basen, barman i jedzonko. Tytuł mówi sam za siebie - po 250 dniach balowania w USA, w Meksyku nie robiliśmy kompletnie nic. Motywało nas do tego to, że mieliśmy panie sprzątające naszą willę i robiące nam przepyszne jedzonko (niech żyje guacamole). Na dodatek nasz prywatny profesjonalny barman zupełnie zniechęcił nas do wychodzenia na drinki gdziekowlwiek. No dobra byliśmy może ze 3 razy na kolacji i lodach...\nCzyli i byłem i nie byłem w Meksyku - tzn. byłem oczywiście, ale równie dobrze mogło być to gdziekolwiek indziej - trzeba będzie jeszcze się kiedyś wybrać na dłużej i bardziej zwiedzająco.\nArturo - wielkie dzięki za chatę i wszystko inne.\nKonieic pierwszego roku (balangi 2005/06). No i koniec. Wzruszenia, uściski, płacz i inne takie - wspólne ostatnie obiady, bale, zajęcia... Na pewno najbardziej rozrywkowy rok w moim życiu się skończył! Ciekawe jaki będzie następny - mogę nie wytrzymać tempa. Trzeba będzie przekazać pandę! Rozstanie będzie bolało.\nTeraz czeka mnie małe 30,000 km w 2 tygodnie. Już się nie mogę doczekać tych lotnisk ;-)...\nZa chwilę uciekam do Ixtapy (Meksyk), potem Rzym, Warszawa, Ostrołęka i San Francisco... A potem... a potem oglądam mecze i pracuję.\nWłaśnie się zorentowałem, że kiedyś opsywałem każdą imprezę osobno - a potem (teraz) kumuluję po pięć naraz - no wiecie oszczędność czasu...\nP.S. W ramach aukcji charytatywnej wylicytowałem m.in. kolację z prezydentem Afganistanu Karzajem - mam nadzieję, że terroryści nie planują ataku na Harvard!\nMam 27 lat! Co dalej?. Urodziny spędzałem na klasowym wyjeździe w New Hampshire. Nowi przyjaciele i koledzy z Harvardu zatroszczyli się żebym na długo zapamiętał moje urodziny. Zabawa była wystrzałowa, a dla niektórych "do upadłego", czyli wszystko w normie! Następny dzień już tylko spacerowaliśmy, graliśmy w bocce i krykieta (tak to jest jak się jest w sekcji z Pakistańczykiem i Hindusem).\nTeraz właśnie zaczynają się egzaminy. Więc trzeba się sprężyć. Gdyby ktoś miał wolne mieszkanie w Palo Alto na Czerwiec-Sierpień to dajcie znać.\nHurra! Lato spędzam w LinkedIn w Kaliforni. Po kilku mesiącach ciągłego lęku o to czy dstanę jakąś sensowną praktykę latem, dostałem wymarzoną wkacyjną pracę w LinkedIn. www.linkedin.com Znowu mi się udało!\nPrzy okazji Wielkanocy (pierwszych świąt w życiu poza domem) odwiedziłem swojego kuzyna Michała w NYC, Sęka w Filadelfii i prezydenta Lincolna w Waszyngtonie. Impreza się udała. Jury orzekło remis w walce między plazmą w sypialni a projektorem w salonie.\nPierwsza Konferencja Ojców Założycieli Polish MBA Association. Imprezy nie można nazwać inaczej jak udanej. Zaczęliśmy spotkanie w Filadelfii, a po dwóch godzinach już wszyscy wsiedliśmy na pokład w Fort Lauderdale. Na Dominikanie było idealnie. Taksówkarz wiózł nas trochę bojaźliwie, a boy hotelowy nawet oblał sie piwem. Właściwie obsługa hotelu Hilton polubiła nas po około 3 godzinach, gdy znalezione na naszym balkonie zwłoki okazały się na szczęście żywe.\nBarmani dosyć szybko się zorientowali z jakiego kraju pochodzimy, podobnie grający z nami w piłkę "lokalsi". Dzięki temu wszystko było dopięte na ostatni guzik i nie mogliśmy narzekać. Napiwki były odpowiednie. Getto poza kurortem podobało nam się również. Niezapomniane koleżanki i koledzy na motorach-taksówkach. Ech, łza się w oku kręci.\nBanana ride troche nam nie wyszedł, ale z założenia miał nie wyjść, więc można powiedzieć wszystko poszło zgodnie z planem. 1 kwietnia odwiedził nas nawet były prezydent Kwaśniewski ze swoją corką Olą, ale niestety mieli mało czasu i nie zdążyliśmy zrobić sobie wspólnych fotek.\nNa koniec wypada wspomnieć, że zgodnie z nowym trendem Polish MBA Assoc. spełnia wszelkie wymogi Equal Opportunity Offender a przy probie podwazenia autorytetu stosuje taktyke Affirmative Action Destroyer.\nMacchu Pichu jest fajne, ale Iguacu ciekawsze. Tak w skrócie mogę opisać swoją wycieczke do Peru. Bawiliśmy sie rewelacyjnie. Oprócz szlaku Inków udalo mi się również pojeździć na rowerze po prawdziwych górach, spłynąć pontonem rwącą rzeką, spać pod namiotem i zaliczyć chorobę wysokościową na 4,500 metrów :-) Na szczęście obyło się bez wiekszych strat.\nMacchu Pichu było bardzo interesujące, ale zabrakło jakiejś magii miejsca, czegoś co czułem nad wodospadem Iguacu, a może to dlatego, że już za dużo jeździłem?\nNa koniec w Limie zjedliśmy przepyszne seiche, napiliśmy sie Inka Coli, która smakuje jak oranżada i pojechaliśmy do domu. Boston jak zwykle przyjął mnie chłodno...\nWydarzenia lokalne i spring break w Peru. Rekrutacja nieznośnie się przedłuża - nigdy nie sądziłem, że może być tak ciężko i że kiedyś będę musiał dokonywać takich wyborów. Postanowiłem się nie przejmować, wrócić trochę do życia społecznego (dzięki Pejta) no i czekam na Spring Break - juz za 3 dni lecę do Peru oglądać ruiny Indian (m.in. Macchu Pichu).\nTydzień później w 10 osób (Polacy z MBA) jedziemy na Dominikanę - była wojna lokalizacyjna, ale wygląda, że odnieśliśmy w sumie sukces!\nCalifornia - Route #1 a rekrutacja w pełni. Co prawda nikt się za mnie nie wyrekrutuje, ale postanowiliśmy z Pejtą pojechać do Kaliforni. Wyczerpujące przeżycie - 2 dni w San Francisco, przejażdżka nad morzem do Los Angeles i powrót. Zmęczyliśmy nie tylko siebie, ale i wszystkich odwiedzanych (ich chyba bardziej).\nWreszcie widziałem Hollywood z Sunset Bullevard, Beverly Hills, Mulholland Drive i jeździłem pionowymi ulicami San Francisco. Udało mi się nawet popłynąc do Alcatraz! Na koniec pięknym mostem Golden Gate pojechaliśmy do Napa Valley przywieżć trochę kaliforniejskiego wina!\nDobre miejsce do zycia, tylko strasznie od wszystkiego daleko :-(\nByliśmy w Filadelfii. Dzwon ciągle pękniety :-) To była niezapomniana impreza. Koledzy i koleżanki z Whartona przyjęli nas bardzo gościnnie. Sęku ma fantastyczną perkusję - nawet sąsiedzi się mogli o tym przekonać. Z dobrych rzeczy może nie wyrzucą go z mieszkania, ale tylko dlatego, że zaśpiewaliśmy mu Happy Birthday.\nDrugi dzień upływał w atmosferze spreparowanych ludzkich ciał i kilku przewrotek typu karate oraz popisu skoku pantery. Poznaliśmy koreańskich przyjaciół naszego polskiego kolegi, a niektórzy z nas szukali cały wieczór komórki lub jechali taksówką do Evanston.\nNiezapomnimy Ci Sęku tej imprezy - nawet dzwon niepodległości udało nam sie zobaczyć!!! Niestety, ciągle pęknięty ;-)\nZnowu w szkole! Zaczynam lubić Boston. Nowe przedmioty, nowi nauczyciele. Młynek zaczyna sie od nowa. Początek roku upływa pod dyktando rekrutacji na praktyki i planowania podróży. Niedługo Filadelfia, potem szybki wyskok do Kaliforni, a potem... potem jest Spring Break więc warto byłoby może gdzieś dalej.\nNa razie muszę się na nowo uczyć jak "zabłysnąć" dobrym komentarzem. Ludzie jacyś zmobilizowani - poziom dyskusji mocno się podniósł.\nŚwięta w Polsce, Sylwester w Amsterdamie! Jak widać święta spędzałem intensywnie w międzyczasie odwiedziłem 2 razy Ostrołękę (moje rodzinne miasto), 3-krotnie byłem przelotnie w Warszawie (buziaki dla Buźki z okazji urodzin i Ziomali bez okazji), a nawet pojawiłem sie pod Wawelem! (uściski dla Kasi)\nPrezenty były fajne, a walizka w drodze powrotnej jeszcze cięższa niż przed wyjazdem! Amsterdam był fantastyczny - przytulny i przyjazny turystom, a przede wszystkim szalony (specjalne pozdrowionka dla Marty)\nSkończyłem pierwszy semestr! Podziękowaliśmy naszym profesorom, pożegnaliśmy się z nimi i... jak zwykle poszliśmy na imprezkę. Nikt w Sekcji A nie wyjeżdża bez pożegnania. Fajnie, że już niedługo będę w domu, ale będzie mi brakowało moich nowych przyjaciół.\nByłem w Montrealu! Pierwszy raz w Kanadzie! Szybka pogoń na samolot (w tamtą stronę) zakończyła się sukcesem. Pogoda idealna: lekki śnieg zero stopni, słońce, bez wiatru! Montreal wygląda trochę jak Europa, szkoda tylko, że wszyscy mówią po francusku.\nByliśmy w kurorcie narciarskim Tremblant. www.tremblant.ca . Takie małe Las Vegas, duzo hoteli i wszystko zbudowane wyłącznie dla turystów. Pojechaliśmy do spa www.scandinave.com . Gorące jacuzzi, lodowaty wodospad i sauna - wszystko w otoczeniu śniegu! NIe ma to jak siedzieć na leżaku pośród śniegu i grzeć stopy w kominku :-)\nNiedziela to "niezdrowe" jedzonko w knajpie Celine Dion Nickels www.nickelsrestaurants.com i shisha w dzielnicy restauracji i barów.\nW międzyczasie odwiedziliśmy tajemniczą fabrykę, ale o tym na razie nie mogę opowiadać ;-)\nByło fantastycznie, ale najważniejsze, że spotkałem się z Basią Karnowską. Hurra! Buziaki dla Ciebie i uściski dla Mata.\nDisiaj Hollidazzle - największy bal w roku. Jeszcze przed egzaminami ale już właściwie na finiszu semestru. Każdy fantastycznie ubrany - panowie w smokingi, panie w suknie wieczorowe. Wszystko w eksluzywnej oprawie hotelu Sheraton. Startujemy wcześnie już o 18:30, kończymy oficjalnie o 2:00 (prawo stanu Massachusetts), ale dziś na pewno będzie "after party". Mam nadzieję, że będzie jak zwykle przezabawnie.\nCo tydzień impreza: Hollidazzle, Kanada, egzaminy, święta; Właściwie nie ma ani jednego weekendu na odpoczynek, a w tygodniu? W tygodniu mamy krótsze wycieczki po Bostonie i okolicach, no i oczywiście planujemy weekendy. Odbija się to trochę na naszych budżetach, ale jak ktoś mądrze zauważył "za 10 lat nie zauważymy tych kilku dolarów więcej na naszych kontach, a ile straconych możliwosci..."\n101 dni 'nauki' pod rząd, MBA to jak widać nie tylko szkoła. Dla niewtajemniczonych powiem, że szcześcliwie udało nam się zabawić na imprezie "one oh one" czyli 101 dni (bez przerwy!) balangi! Impreze zorganizowali Serge i Rishi, którzy wytrzymali całe 101 dni. Jako, że Sekcja A należy do rozrywkowych wielu z nas uplasowało się w rejonie 80-90/101 - wszystkim gratuluje (sobie też! :-) )


5 największych atrakcji Bawarii. Jedną znacie na pewno! - Podroze.se.pl\npodróże.se.pl Świat Europa Niemcy 5 największych atrakcji Bawarii. Jedną znacie na pewno!\nMonika Stefanek, 31.08.2016\nWidok ze szczytu Zugspitze, najwyższego w Niemczech\nPoddani nazywali Ludwika II Wittelsbacha szalonym. Nie bez powodu. Chwiejności jego umysłu i ucieczkom w świat marzeń Bawaria zawdzięcza bajkowe zamki i pałace, których nie ma w żadnym innym zakątku świata. Najpiękniejszy z nich, zamek Neuschwanstein, jest pierwowzorem pałacu, który spopularyzował Walt Disney.\nPodróżowanie i ceny w Bawarii\nBawaria zachwyca przez cały rok, ale chcąc nacieszyć oczy pięknem przyrody, najlepiej wybrać się między majem a październikiem. Ile trwa dojazd? W zależności od miejsca początkowego: z Gdańska dotrzemy samochodem do Monachium w ok. 14 godzin, z Wrocławia podróż zajmie nam około 7 godzin. Ze stolicy Bawarii do poszczególnych atrakcji podróż trwa zwykle 1-1,5 godziny. Podróż samolotem – 1,5 godz.\nDo Bawarii warto wybrać się samochodem. Sieć autostrad w Niemczech jest doskonale rozwinięta, są one w dodatku bezpłatne. Podróż samolotem z Warszawy do Monachium trwa półtorej godziny. Bilet w obie strony na przelot liniami Lufthansa można kupić za ok. 830 zł.\nPo Bawarii można poruszać się koleją. Pociągiem szybko dotrzemy w każde z opisanych miejsc. Decydując się na podróż pociągiem, nie warto kupować pojedynczych biletów. Doskonałą ofertą jest tzw. Bayern-Ticket, który kosztuje od 23 euro i obowiązuje od poniedziałku do piątku w godzinach od 9.00 do północy, a w weekendy przez całą dobę. Z biletem tym podróżować może do 5 osób. Jeśli podróżujemy samotnie, możemy kupić Bayern-Ticket Single (20 euro).\nBawaria jest dość droga, choć z pewnością tańsza niż Włochy czy Francja. Tydzień pobytu w tym niemieckim landzie kosztuje około 2500 zł. Warto nocować w kwaterach prywatnych, gdzie w bardzo dobrych warunkach za nocleg zapłacimy jedynie 30-35 euro. W cenie jest również śniadanie przyrządzone przez gospodynię domu.\nBawarskie święta piwa\nTurysta z Polski z pewnością z uznaniem patrzeć będzie na Bawarię. Świetne drogi, nowoczesna infrastruktura, wygodne hotele, jeden z najwyższych standardów życia na świecie, no i niezwykle pracowici mieszkańcy. To tylko niektóre atrybuty tego landu. Myliłby się jednak ten, kto myśli, że Bawarczycy to najnudniejszy naród świata. Niemcy uważają, że mało kto w ich kraju potrafi się tak bawić, jak mieszkańcy Monachium.\nCałe Niemcy zjeżdżają się nie tylko na coroczny Oktoberfest (w 2016 roku odbywający się od 17 września do 3 października), ale również na tak zwany Starkbierfest. To mało znane w Polsce święto ma za zadanie celebrację najmocniejszego z piw. Nie tylko o alkohol tu jednak chodzi. Starkbierfest odbywający się co roku na przełomie lutego i marca to tak naprawdę radość z końca zimy. Nie bez przyczyny nazywany jest w Bawarii piątą porą roku. Mieszkańcy tego landu pozwalają sobie wówczas na więcej, tłumnie wylegają na ulice lub do parków i popijają Paulanera, mocniejszego od innych piw. Największe uroczystości związane ze Starkbierfest mają miejsce w południowej dzielnicy Monachium Giesing. Tam też znajduje się gospoda Paulaner Keller, w której może się zmieścić 3000 osób. Litr trunku kosztuje tu 7,30 euro, a zabawa jest przednia, tym bardziej, że w odróżnieniu od Oktoberfest, Starkbierfest wciąż pozostaje lokalnym, niemieckim świętem.\n>> 5 największych atrakcji Bawarii


Parafialny zespół CARITAS | Parafia Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła w Kostrzynie n. Odrą\nCaritas na terenie Diecezji Zielonogórsko- Gorzowskiej powstał w 1990r. Działalność i funkcjonowanie Caritas opiera się na statusie nadanym w 2004r. przez J.E. Ks. Bp. Adama Dyczkowskiego. Celem Caritas jest działalność charytatywna i humanitarna dla zrealizowania potrzeb duchowych i materialnych człowieka, wypływająca z ewangelicznego przykazania miłości i mająca na uwadze godność każdej osoby ludzkiej bez względu na jej wyznanie, światopogląd, narodowość, rasę i przekonania (par.5 statutu).\nDo zadań Caritas należy niesienie pomocy osobom potrzebującym, jak i zachęcanie innych do aktywnego zaangażowania w działalność charytatywną. W strukturze Caritas Diecezji Zielonogórsko- Gorzowskiej podstawową jednostką organizacyjną jest Parafialny Zespół Caritas.\nPrzy parafii NMP Matki Kościoła w Kostrzynie nad Odrą powstał on w 2003r. Przewodniczącym PZC jest ks. prałat Wojciech Skóra. W skład zarządu PZC wchodzą: prezes- Małgorzata Zagacka, wiceprezes- Urszula Wolnowska, skarbnik- Krystyna Żołna, sekretarz- Irena Gierłach, członkowie- Walenty Bosy, Regina Szczepankiewicz, Magdalena Mumot i Małgorzata Witka.\nWolontariat stanowią uczniowie Gimnazjum nr 1. Opiekunem jest siostra Katarzyna. Do wolontariatu młodzieżowego należą uczniowie z Zespołu Szkół, który prowadzi pani Katarzyna Neumann.\nParafialny Zespół Caritas przy parafii NMP Matki Kościoła zajmuje się – udzielaniem pomocy żywnościowej osobom najuboższym- projekt PEAD; organizacją i przeprowadzaniem zbiórek świątecznych; wydawaniem paczek żywnościowych rodzinom potrzebującym z okazji świąt; współprowadzeniem świetlicy socjoterapeutycznej dla dzieci; rozprowadzaniem świec bożonarodzeniowych i chlebków wielkanocnych; pozyskiwaniem środków finansowych z dotacji, zbiórek pieniężnych, rzeczowych i darowizn na działalność PZC.\nCaritas Diecezji Zielonogórsko – Gorzowskiej posiada status organizacji pożytku publicznego i dlatego można przeznaczyć 1% z podatku osobistego na Caritas i uwzględnić to w rozliczeniu rocznym. Dokładne informacje są na plakatach i ulotkach.\nOsoby chętne o otwartych i wrażliwych sercach zapraszamy do pracy w PZC oraz w wolontariacie!\nParafialny zespół CARITAS 09.23.2014\nOgłoszenia duszpasterskie na VI Niedzielę Wielkanocną – 22. 05. 2022 21 maja 2022\nOgłoszenia duszpasterskie na V Niedzielę Wielkanocną – 15. 05. 2022 14 maja 2022


Obliteracja (skleroterapia) żylaków kończyn dolnych Radom - ZaufaneKliniki.pl\nObliteracja (skleroterapia) żylaków kończyn dolnych Radom\nObliteracja (skleroterapia) żylaków kończyn dolnych Radom (województwo Mazowieckie)\nObliteracja (skleroterapia) żylaków kończyn dolnych to jedna z najmniej inwazyjnych metod leczenia – związanych z przewlekłą niewydolnością żylną – poszerzonych naczyń żylnych. czytaj więcej\nNiestety ale w obecnej chwili nie posiadamy w naszej ofercie klinik, które oferują zabieg Obliteracja (skleroterapia) żylaków kończyn dolnych w Radom, w województwie Mazowieckie. Zapraszamy do zapoznania się z propozycją klinik, które znajdują się w pobliżu.\nod 430 zł do 2150 zł\n*Koszt zależy od ilości zużytych ampułek (od 1 do 5 podczas jednego zabiegu). Koszt 1 ampułki 430 zł.\nod 430 zł do 2150 zł Umów wizytę\nKlejenie żylaków metodą VenaSeal 7500 zł Raty Umów wizytę\nLaserowe usuwanie żylaków - nogi od 4000 zł do 6550 zł Raty Umów wizytę\n*możliwość realizacji zabiegu w dniu konsultacji\n*1 noga 4000 zł, 2 nogi 7000 zł od 4000 zł do 7000 zł Raty Umów wizytę\n*leczenie endożylne. Od 3200 zł jedna kończyna, dwie kończyny 5400 zł od 3200 zł do 5400 zł Raty Umów wizytę\n*systemem Flebogrif od 2000 zł Raty Umów wizytę\n*skleroterapia pajączków naczyniowych. Cena ustalana indywidualnie z lekarzem\nW mieście Radom i w pobliżu, zabieg obliteracja (skleroterapia) żylaków kończyn dolnych można wykonać w renomowanych placówkach medycznych oferujących wiele udogodnień dla pacjenta. Zapoznaj się z ofertą klinik, w których wykonywany jest zabieg i umów się online do placówki, która najbardziej odpowiada Twoim wymaganiom.\nW serwisie ZaufaneKliniki.pl stawiamy tylko na niezawodnych i wykwalifikowanych lekarzy, dzięki temu mamy pewność, że każdy kto zdecyduje się na Obliteracja (skleroterapia) żylaków kończyn dolnych zostanie profesjonalnie potraktowany przez personel medyczny w wybranej klinice w mieście Radom.\nJeżeli na liście brakuje kliniki, która zajmuje się Obliteracja (skleroterapia) żylaków kończyn dolnych w mieście Radom,napisz do nas.


Regeneracja turbosprężarek VTG • Scania • sterownik VTG Scania • Mielec\nNasza firma zajmuje się regeneracją turbosprężarek w samochodach osobowych i ciężarowych. W ramach regeneracji turbosprężarki rozbieramy urządzenie na czynniki pierwsze. Każdy z komponentów jest dokładnie myty i piaskowany. Sprawdzamy, czy zawór VGT Scania jest szczelny oraz, czy pozostałe komponenty turbosprężarki działają poprawnie – jeżeli zajdzie taka konieczność, to uszkodzone elementy wymieniamy na nowe.\nNastępnie programujemy sterownik VTG, dzięki czemu urządzenie będzie dobrze współpracować z silnikiem przez lata. Korzystamy wyłącznie z części pochodzących od sprawdzonych producentów i dostawców – jakość realizowanej usługi potwierdzona jest 12-miesięczną gwarancją udzielaną na regenerowane turbosprężarki. Cechuje nas terminowość i profesjonalizm – zapraszamy do kontaktu!\nJak działa turbosprężarka VTG?\nTurbosprężarka to urządzenie wirnikowe, które zwiększa moc silnika poprzez wtłaczanie sprężonego powietrza do jego cylindrów. Pierwsze tego typu urządzenia osiągały zadowalającą efektywność jedynie przy wysokich obrotach silnika (niższe obroty, to niższa emisja spalin, które napędzają turbosprężarkę). Problem ten pomógł rozwiązać system VTG – który w dużym uproszczeniu odpowiada za ustawienie kąta nachylenia łopatek turbiny w taki sposób, aby emitowane przez pojazd spaliny mogły napędzać turbosprężarkę nawet przy niskich obrotach silnika. System VTG w samochodach ciężarowych Scania składa się trzech podstawowych elementów:\nzawór VTG Scania\nsterownik VTG Scania\nturbosprężarka VTG Scania.\nObjawy uszkodzonej turbosprężarki VTG\nJeżeli w swoim pojeździe zaobserwujesz objawy takie jak:\nzaburzona dynamika pracy silnika – szarpanie, brak przyśpieszenia, brak reakcji na wciskanie pedału gazu\nzwiększona emisja spalin\nzapalona kontrolka świec żarowych\nuruchomiony system awaryjny\nNajprawdopodobniej oznacza to, że turbosprężarka w Twoim pojeździe jest uszkodzona. Koszt nowego urządzenia to nawet kilkanaście tysięcy złotych – dlatego dużo lepszym rozwiązaniem jest jego regeneracja.


W jaki sposób wyrzeźbić swoje ciało – plan treningowy « Trening na siłowni\nKażdy mężczyzna chciałby posiadać umięśnioną oraz pięknie wyrzeźbioną sylwetkę. Dla otrzymania tego typu wyniku najlepiej jest wdrożyć właściwy trening obwodowy.\nJest to skuteczna metoda treningu na tzw. rzeźbę, która może być stosowana zarówno przez osoby doświadczone w treningach jak i właśnie rozpoczynające przygodę z treningiem siłowym. Jeśli chcemy efektywnie wyrzeźbić swoją sylwetkę, musimy zadbać o systematyczność oraz wysoką intensywność ćwiczeń. Niezbędny będzie więc właściwy plan treningowy na rzeźbę, dostosowany do możliwości treningowych naszego organizmu, którego musimy ściśle się trzymać.\nKiedy wykonujemy trening obwodowy, powinniśmy wykonywać sporą liczbę powtórzeń w serii, od 12 do 20. Powinniśmy przetrenować w czasie takiego treningu wszystkie partie mięśniowe, tego typu trening powinien zajmować przynajmniej pół godziny oraz odbywać się nawet 4 razy w tygodniu, oczywiście koniecznie z jednym dniem wolnym między dniami treningowymi.\nOdpowiednio skonstruowany plan treningowy na rzeźbę, to przede wszystkim praca z ciężarem swojego ciała, co jest istotne dla osób rozpoczynających tę formę treningu. Liczba zarówno powtórzeń w serii, liczba obwodów czy długość przerw nie musi być dokładnie przestrzegana. Trzeba ćwiczyć uważnie, gdyż trening obwodowy poprzez swoją znaczną intensywność ćwiczeń, może być niebezpieczny dla niedoświadczonego i powodować nie tylko kontuzje, ale nawet niebezpieczne dla zdrowia omdlenia.


Jak sobie radzić z insulinoopornością? - itsyourlife.pl\nRedakcja itsyourlife.pl Opublikowane w 5 listopada 2021\nInsulinooporność to nic innego jak zaburzenie w metabolizmie, które nieleczone prowadzić może do szeregu innych chorób i zaburzeń, jak na przykład cukrzyca typu drugiego. Według danych statystycznych w Polsce na przypadłość tę cierpi nawet kilkanaście tysięcy osób. Według specjalistów wiele przypadków zachorowań mogła zostać dotąd niezdiagnozowana, ponieważ z insulinoopornością wiąże się szereg symptomów charakterystycznych również dla innych dolegliwości.\nDo podstawowych objawów insulinooporności należą:\n– nagły wzrost masy ciała (jest to z reguły pierwszy symptom choroby skłaniający osoby dotknięte schorzeniem do konsultacji z lekarzem; większość osób w przebiegu choroby ma problemy z kontrolowaniem swojej wagi, co często prowadzi do otyłości),\n– problemy ze snem (senność występująca ciągu dnia, najczęściej po spożytym posiłku oraz bezsenność w nocy),\n– pojawienie się nadciśnienia tętniczego (co z kolei może powodować chorobę wieńcową i zwiększać ryzyko zawału serca oraz wylewu krwi do mózgu),\n– zwiększona potliwość ciała,\n– wzmożony apetyt, zwłaszcza jeśli chodzi o produkty z wysoką zawartością cukru (słodycze, gazowane napoje).\n– wahania nastroju, ogólne rozdrażnienie.\nINSULINOOPORNOŚĆ konsekwencje nieleczenia\nNieleczona insulinooporność prowadzić może do szeregu zaburzeń i nieprawidłowości wymagających konsultacji z lekarzem. Należą do nich:\n– zespół policystycznych jajników (zaburzenia w produkcji insuliny powodują inne zaburzenia hormonalne – w tym przypadku nadprodukcję męskiego hormonu płciowego – testosteronu, którego nadmiar ma bezpośredni wpływ na pracę i funkcjonowanie kobiecych przydatków),\n– stłuszczenie wątroby (z reguły jest to przypadłość charakterystyczna dla osób nadużywających alkoholu oraz chorobliwie otyłych, jednak zaburzenia związane z wydzielaniem insuliny mogą sprawić, iż stłuszczenie wątroby wystąpi również o pacjentów dotąd szczupłych, bez skłonności do uzależnień),\n– miażdżyca, czyli schorzenie dotyczące żył i tętnic; miażdżyca jest najczęstszą przyczyną zawałów serca – polega na osadzaniu się blaszek miażdżycowych w naczyniach (pod wpływem ciśnienia krwi blaszki ulegają oderwaniu i w konsekwencji zatykają światło naczynia, przez co organ jest niedokrwiony),\n– otyłość; problemy z kontrolowaniem wagi nawet przypadku osób przebywających na diecie oraz aktywnych fizycznie mogą spowodować u pacjenta z insulinoopornością otyłość, która ma bezpośredni wpływ na występowanie chorób współistniejących oraz ewentualnych powikłań.\nINSULINOOPORNOŚĆ diagnostyka i leczenie\nInsulinooporność sama w sobie nie jest traktowana jako osobna jednostka chorobowa. Jej diagnostyka polega przede wszystkim na kontroli poziomu cukru we krwi, leczenie natomiast – na jego regulacji. Duży wpływ na poprawę stanu pacjenta ma zmiana jego nawyków żywieniowych: ograniczenie spożycia tłuszczów, słodyczy oraz alkoholu, odstawienie papierosów i wyrobów tytoniowych to podstawa diety dla osoby dotkniętej problem insulinooporności. Ważny dla pacjenta jest także kontakt z dietetykiem i psychologiem; wiele osób nie radzi sobie psychicznie z drastyczną zmianą wyglądu zewnętrznego, na którą niestety nie mają wpływu. Stąd w wielu przypadkach pojawiać się mogą także objawy podobne do objawów zaburzeń odżywiania – zwłaszcza do bulimii bądź anoreksji o typie bulimicznym (mnóstwo pacjentów z zaburzeniami w produkcji insuliny zmaga się z tak zwanym „kompulsywnym obżarstwem”, które działa niczym impuls do jednorazowego spożycia dużej ilości pokarmu i często do sprowokowania wymiotów w celu jego zwrócenia).\nPoprzedni wpisPraca na pół etatu – ile to godzin?


Chevrolet Caprice I Lift 7.0 4MT (385 KM) Sport Coupe hardtop 2-drzwi : dane techniczne\nChevrolet Caprice I Lift 7.0 4MT (385 KM) Sport Coupe hardtop 2-drzwi\nChevrolet Caprice w wersji I Lift 7.0 4MT (385 KM) to samochód osobowy z nadwoziem typu hardtop produkowany w 1967 roku. Model ten otrzymał ośmiocylindrowy silnik benzynowy o pojemności skokowej 6996 cm³ (7L) osiągający maksymalną moc 385 KM i maksymalny moment obrotowy na poziomie 624 Nm. Współpracuje on z manualną skrzynią biegów o czterech przełożeniach która przenosi napęd na tylne koła. Taka konfiguracja zapewnia przyspieszenie od 0 do 100 km/h w czasie 6.7 sekundy oraz pozwala osiągnąć maksymalną prędkość wynoszącą 207 km/h. Średnie spalanie przy normalnej jeździe miasto/trasa w proporcjach 50/50 nie powinno przekroczyć 27.7 l/100km, a zbiornik paliwa o pojemności 76 litrów powinien wystarczyć na przejechanie w takich warunkach około 274 km.\nWe wnętrzu opisywanego modelu znajdziemy cztery miejsca dla pasażerów i jedno miejsce przeznaczone dla kierowcy czyli mamy auto 5 osobowe. Nadwozie prezentowanego modelu ma długość całkowitą 5420 mm, jest szerokie na 2029 mm, a wysokość jego jest równa 1382 mm. Rozstaw osi na poziomie 3023 mm i większy jest zarezerwowany dla samochodów klasy wyższej-średniej i luksusowych limuzyn co pozwala na komfortowe dłuższe podróże i zapewnia wystarczającą ilość przestrzeni na nogi dla pasażerów podróżujących z tyłu tak aby czuli się komfortowo.\nModyfikacja: 7.0 4MT (385 KM)\nDługość: 5420 [mm]\nJeżeli znalazłeś nie aktualne informacje lub masz więcej danych na temat oglądanego modelu podeślij je do użytkownika ArteK wraz z numerem zgłoszenia umieszczonym w temacie [DT45882] korzystająć z tej wiadomości na PW.\nChevrolet Silverado GMT800 4.8 5MT LWB 1500 Fleetside (270 KM) Regular Cab pickup 2-drzwi\nChevrolet Prizm I 1.8 3AT (125 KM) Sedan\nChevrolet Silverado GMT800 Lift 6.0 6AT 2500HD (300 KM) Crew Cab pickup 4-drzwi\nChevrolet Caprice I Lift 7.0 4MT High Performance (335 KM) Sport Sedan hardtop 4-drzwi\nChevrolet El Camino I 5.7 Turboglide 4900 (250 KM) Pickup\nChevrolet Cavalier II Lift 2.2 MT (95 KM) Coupe\nPorównywarka okazje motoryzacyjnenarzędzia, wideorejestratory, gadżetyOlej do silnika i skrzyni biegówdobierz olej i sprawdź ile oleju wchodzi do silnika i skrzyni biegówOpony na latosprawdź najniższe ceny!Kody błędów OBD IIsprawdź co oznaczają poszczególne kody błędów i jak rozwiązać związane z nimi problemyUmowa kupna sprzedażyformularze do pobraniaKalkulatory motoryzacyjneLPG, spalania, mocy, prędkości, ciśnienia, momentu obrotowego, OC i AC, przyczepy na kat. "B"Ogłoszenia motoryzacyjnewybrane oferty\nBMW Concept serii 1 tii 2007Studium stylistyczne skupione wyłącznie na wyścigach motorowych. Samochód zbudowany w oparciu o BMW serii 1 Coupé wpisuje się w tradycję tworzenia kompaktowych, lekkich i sportowych aut coupé produkcji BMW i może być ...BMW Welt - odrestaurowane BMW M1 ProcarNa platformie "Premiere" w budynku BMW Welt pojawiają się zupełnie nowe modele, których właściciele z całego świata mają szczęście być pierwszymi odbiorcami takich aut. Tym razem stanął na niej samochód z 1979 r. ...Toyota Corolla 1.8 VVT-i Hybrid - test ...Rzeczywiste średnie zużycie paliwa w teście What Car: 3,88 l/100 km To jeden z powodów, dla których najnowsza, 12. już generacja Toyoty Corolli szturmem zdobyła rynek kompaktowych samochodów, obejmując pozycję lidera w ...


Do meczu z Zabrzanami przystępowaliśmy w dobrych nastrojach. Po kuble lodowatej wody w meczu z Koroną zaliczyliśmy kozacki wyjazd do Lubina skąd przywieźliśmy 3 punkty. Górnik Zabrze u siebie oznaczał dla nas – pełnych wiary w mistrzowski marsz – udany wieczór na Bułgarskiej i kolejne dni spoglądania na resztę ligi z pozycji lidera.\nMarsz i to w mistrzowskiej oprawie faktycznie był – przed meczem, gdy tysiące kiboli przemaszerowało z Ronda Jana Nowaka – Jeziorańskiego na stadion. Na czele pochodu niesiona była flaga „Lech Poznań” upamiętniająca nasze największe triumfy, powiewały flagi na kij, nie zabrakło także pirotechniki i wielu wariacji wokalnych, a także zabawy znanej z Kotła.\nDobre nastroje niestety skończyły się jeszcze w I połowie, a zmieniły się w rozpacz w drugiej części meczu. Przy naszym wsparciu Kolejorz ruszył z natarciem na bramkę gości, ataki jednak nie przyniosły rezultatu. W odpowiedzi dostaliśmy 4 gongi i byliśmy zszokowanymi świadkami największego piłkarskiego wpierdolu na Bułgarskiej od 14 lat. Rozmiary porażki udało się zmniejszyć, ale wynik 2:4 w takim momencie sezonu jest gigantycznym ciosem. Cisza, niedowierzanie, szok, wkurwienie. Na dodatek nasz warszawski wróg i główny rywal w walce o wszelkie trofea w ostatnich sezonach, a także obecnym wygrał i zepchnął nas z pozycji lidera.\nPierwsza majówka od 3 lat bez finału Pucharu Polski (aczkolwiek jest opcja wyjazdu i wspierania Arki Gdynia) będzie jeszcze bardziej przygnębiająca. Jedyną nadzieją przy tak losowo i absurdalnie grającej naszej drużynie, jest to, że cała liga jest często równie absurdalna i losowa. Wielu spodziewało się, że trudniejszym meczem od starcia z Koroną czy Górnikiem będą wyjazdy do Lubina i Płocka (tak dobra postawa Petrochemii to już sam w sobie absurd).\nTymczasem u siebie z kielczanami i zabrzanami – grającymi o nic – zebraliśmy wjeby, zaś w Lubinie wygraliśmy. Zgodnie z „logiką” ligową na ciężkim terenie w Płocku (nie wierzymy, że to piszemy) powinno być do przodu. Generalnie, porzucając już te piłkarskie rozkminy, jedno jest pewne – jakkolwiek to zabrzmi, nadal wszystko jest w naszych rękach, a konkretniej – w nogach piłkarzy. Gdyby mistrza przyznawali za formę kibicowską – pewnie byśmy już świętowali, bo w sobotę znów było nas bardzo dużo – 28629.\nJagiellonia zanotowała frekwencję na poziomie ponad 15 tysięcy, nasyceni trofeami kibice Legii przyszli na Łazienkowską w zaledwie tysiąc osób więcej, jednym słowem nasi rywale nie mają do nas podjazdu. Nikt nie czeka na Mistrza tak jak Poznań i Wielkopolska, nigdzie nie ma takiego niedosytu wynikającego z miłości do klubu i przekonania, że przy takiej armii kiboli i ich wierności laury powinny hurtowo trafiać na Bułgarską.\nJak widać, niestety nie możemy liczyć na to, że futbol do tego się łaskawie odniesie, albo że pomogą w tym nasi piłkarze. Naszej roli nie możemy ograniczyć tylko do łaskawie czekających na trofeum – musimy pomóc je wydrzeć. Taki już nasz kibolski los – musimy wykrzyczeć i wyjeździć to mistrzostwo, najechać Płock i Kraków, a największym rywalom urządzić takie piekło na Bułgarskiej, że nie będą mogli zebrać myśli. Dlatego już 5 maja wszyscy widzimy się w Płocku, a 13 maja w Krakowie. Na obydwa wyjazdy już trwają zapisy.\nNa Bułgarskiej widzimy się ponownie 9 maja na meczu w środku tygodnia z Jagiellonią.\nZ pozostałych meczowych informacji – znów udanie wyszła zbiórka na oprawy, zebraliśmy ponad 21 tysięcy złotych.\nW klatce dla gości stawiło się 106 kibiców – 103 Górnika, 1 ROWu Rybnik i 2 Wisłoki Dębica. Dotarli oni do Poznania mimo dwóch awarii autokarów i jazdy ostatecznie rejsowym pociągiem. Powiesili oni transparenty i zaliczyli w sensie piłkarskim jeden z lepszych meczów swojej drużyny, wychodząc przed końcem w związku z powrotną rejsówką.\nW Kotle zawisło oflagowanie fanklubowe, a ciekawostką jest przywrócenie starej wersji środka legendarnej fany Kolejorz, po zmianie jej z okazji 20-lecia powstania fany.\nW drugiej połowie spotkania na boisko wszedł powracający po kontuzji Maciej Makuszewski. Z racji uznania za szybki powrót i docenienie faktu, że gdy wypadł z gry był najlepszym naszym zawodnikiem skandowaliśmy jego nazwisko. Po meczu jako pierwszy podszedł pod Kocioł i stał najbliżej nas. My postawiliśmy na wsparcie zespołu i zdopingowanie ich do walki do końca, bo cóż nam innego zostało.\nPoza tym nie zabrakło transparentów z pozdrowieniami, a także transparentu odnośnie sytuacji Alfiego Evansa, którego historia wstrząsnęła całym cywilizowanym światem w ostatnich dniach. Szczegóły sprawy wszyscy mniej więcej znają, mimo mocnej cenzury w mediach społecznościowych ograniczanych przez lewaków, a także przemilczenia przez media głównego ścieku.\nKtoś zapyta co kibice mają wspólnego z tą sprawą? Otóż bardzo wiele, bo śmierć chłopca nastąpiła zarówno wskutek ciężkiego schorzenia, ale jego stan pogorszył się wskutek decyzji prawnych i administracyjnych, z wyłączeniem woli rodziców. Bezduszny system postanowił o losie małego człowieka, w kraju który szczyci się tolerancją i poszanowaniem wartości w świetle prawa uśmiercono człowieka wbrew woli jego rodziny. Zatriumfowała cywilizacja śmierci, brak empatii i wizja wymarzona przez lewackich aktywistów i czerwoną hołotę, która w ostatnich dekadach niszczy nasz kontynent.\nJako kibice zawsze byliśmy wbrew politycznej poprawności i wbrew lewackim odmętom szaleństwa, sprawa małego Alfiego stała się przyczynkiem do wyrażenia protestu i sprzeciwu wobec takiej wizji Europy – zdegenerowanej i zdegradowanej do krainy trzeciego świata i upadłych wartości, mimo materialnego dobrobytu i fałszywego pojmowania nowoczesności. Jako kibice, Polacy, europejczycy – nie chcemy takiej „Europy”, czyli anty-Europy co serwują lewacy i euroentuzjaści.\nPS. Na koniec coś pozytywnego z soboty, serce rośnie:\nTags: Alfie Evans, Bułgarska, Górnik Zabrze, Lech Poznań


Jeśli chcesz odpowiednio zadbać o wygląd, prowadzić zdrowy, aktywny styl życia bez większego wysiłku – warto zaczerpnąć odrobinę wiedzy na temat diety i żywienia człowieka. » Noclegi i jedzenie\nPosted on 03/03/2021 7:46am\nSystem produktów żywnościowych i zdrowia w naszym kraju osiąga swoje maximum. Pojawia się dużo możliwości i niespotykanych dotychczas produktów. Obecnie – dietetyka i żywienie człowieka stały się całkiem osobną dziedziną wiedzy, szkoli się duża liczba profesjonalistów, trenerów i innych. Dzisiaj każdy przeciętny, aktywny w pracy obywatel ma możliwość dobrze i zdrowiej wyglądać i zachować najlepsze samopoczucie.\nDynamiczny i wartościowy tryb egzystencji został modny w niemalże każdym kraju. Aby schudnąć, czy poprawić sylwetkę, obraz ciała, skóry – nie potrzeba się głodzić, wykonywać masę męczących treningów i wyrzec się ukochanych dań. Stosownie dopasowana dieta przyczyni się do minimalnego postępu. Mając w zamiarze rozpoczęcie zdrowej diety i poprawienia swojego wyglądu – na pierwszym miejscu należy zapamiętać, iż każdy organizm jest inny. Odróżniamy się wzrostem, wagą, ilością lat i funkcjonowaniem metabolizmu. Do którejkolwiek persony – każdy produkt wpływa inaczej i działa w określony sposób. Dzisiaj nie skorzystamy już wyłącznie z podstawowych produktów żywnościowych - dobra dieta surowa. Możemy dobrać jadłospis wedle indywidualnych wymagań. Postęp nauki w temacie środowiska żywności rozwija się w niesamowitym tempie. Powinno się dobierać dla siebie określony typ diety i towarów, jakie będą korzystnie wpływać na nasz wygląd i samopoczucie.\nWażne jest to, że dane, które ma ta strona, Cię olśniły. Wejdź zatem na odnośnik i przeczytaj na stronie (http://www.noclegidlafirm.pl/wroclaw/) omawiane wątki.\nW ostatnim czasie, dosyć popularna została przykładowo dieta raw food. Najkorzystniej wybrać się do wyedukowanego dietetyka. Niektórych osób nie stać jednak na takie, nie posiada czasu na długie przesiadywanie w pomieszczeniu kuchennym i supermarkecie. W takim wypadku najlepiej zasięgnąć trochę wiedzy z Internetu, czy specjalnych lektur.\nZależnie od tego, czy pragniemy drastycznie schudnąć, czy może pracować nad wyglądem ciała jest przykładowo dieta bezglutenowa, dieta białkowa, dieta surowa, beztłuszczowa itp.. Decydując się na wybrany rodzaj – jesteśmy zmuszeni dokładnie zagłębić się w jej specyfikę, żeby nie zaszkodzić organizmowi. Warto wprowadzać w własny styl życia odżywczą i odpowiednio dobraną dietę -\nTags: dieta, nauka, rynek, sylwetka