Nortus & Potworna spółka - 29 grudnia 2009 - archiwum nortus.pinger.pl\nWpisy użytkownika Nortus & Potworna spółka z dnia 29 grudnia 2009\nW takie zimnisko powinien być zakaz wychodzenia.\nPognieciona Lala: oj tak, zimno jest.\nNiewypowiedziane myś: dzień dobry :*\nBezedura: Niektórzy musieli wracać do domu, łącznie 12 godzin, w tym dwie godziny czekania na autostradzie na sprawny autobus. Na szczęście kierowca ładnie nam grzał.\n#samochód #Chiny #kobieta\nNortus & Potworna spółka: Centrum handlowe otworzyło parking TYLKO dla KOBIET\nCentrum handlowe w prowincji Hebei w północno-wschodnich Chinach usiłuje zwabić zmotoryzowane klientki specjalnym parkingiem dla kobiet. Oprócz\nwszędobylskiego różu i fioletu wyróżnia się on tym, że miejsca parkingowe są o metr szersze niż zwykle - powiadomiła agencja AFP.\nParking został zaprojektowany tak, aby odpowiadał charakterystycznemu dla kobiet "silnemu wyczuciu koloru i nietypowemu wyczuciu odległości" -\npowiedział Wang Zheng, przedstawiciel centrum w Shijiazhuang.\nDodatkowo, na kobiecym parkingu zainstalowano nowe znaki oraz dodatkowe oświetlenie. Centrum zatrudniło też parkingowe, które mają kierować\nzmotoryzowane klientki na odpowiednie miejsca.\nJak podaje AFP, prowadzenie samochodu jest w Chinach bardzo niebezpieczne. W ubiegłym roku na drogach ginęło tam średnio 200 osób dziennie.\nkokosowy'bananek: z daleka śmierdzi ironią... że niby co? kobiety nie potrafia parkować? :D\nNortus & Potworna spółka: @kokosowy'bananek: święta prawda ! :D\n#zdrowie #nowy rok #prawo #człowiek #święta #Norwegia\nNortus & Potworna spółka: Nie wolno im strzelać na wiwat w Nowy Rok. W Norwegii fajerwerki mogą odpalać tylko licencjonowani pirotechnicy\nW Norwegii, by odpalać sylwestrowe fajerwerki, trzeba być licencjonowanym pirotechnikiem i używać wyłącznie materiałów zarejestrowanych na terenie tego kraju.\nPrzed Sylwestrem przedstawiciele norweskich służb celnych przypominają, że osoby prywatne nie mogą przewozić przez granicę żadnych fajerwerków ani\nmateriałów pirotechnicznych. Niektórzy Norwegowie po rakiety pirotechniczne jeżdżą do sąsiedniej Szwecji, jednak celnicy zapowiadają, że należy się spodziewać zaostrzonych kontroli w strefie przygranicznej i nie oczekiwać wyrozumiałości celników w razie znalezienia przemycanych fajerwerków.\nNie pomogą tłumaczenia, że chodziło o huczne pożegnanie starego roku, bowiem od 2008 odpalanie fajerwerków przez osoby nie będące pirotechnikami\njest zabronione. Bez licencji można odpalać tylko wyroby o niskiej masie mieszaniny pirotechnicznej pozbawione stabilizatorów lotu i to wyłącznie w\nSylwestra między godziną 18:00 i 02:00 w nocy.\nDo więzienia za racę?\nZmiany w prawie wprowadzono po Sylwestrze 2007 roku, kiedy na terenie całej Norwegii w wyniku wypadków z fajerwerkami rannych zostało 155 osób. Okazało się,że 7 na 10 rannych zraniło się używając rakiet,czyli fajerwerków ze stabiliza-\ntorami. Urząd ds. Obrony Cywilnej i Zarządzania Kryzysowego (DSB), który był inicjatorem wprowadzenia zmian w prawie, jest bardzo zadowolony z rezultatów ich przyjęcia.\nNieco mniej zadowoleni są Norwegowie. W internetowej ankiecie dziennika "VG" około połowa głosujących przyznała, że tęskni za hucznym żegnaniem starego roku i nie popiera wycofania rakiet ze sprzedaży. Co prawda większość gmin\nna Sylwestra przygotowuje profesjonalne pokazy pirotechniczne, ale niektórzy lubili witać Nowy Rok wystrzeliwując rakiety z pustych butelek po szampanie.\nDwudziestodwuletni Oyvind ze środkowej Norwegii o fajerwerkach nie chce nawet słyszeć. Nie kupi nawet miniaturowych petard. Rok temu podczas imprezy sylwestrowej na plaży wobec braku rakiet wraz z kolegami odpalili racę świetlną z pistoletu sygnałowego. W kilka minut później na miejscu pojawiła się straż przybrzeżna, a następnie policja. Imprezowicze spędzili noc w\nareszcie, groziła im nawet kara pozbawienia wolności, jednak ostatecznie skończyło się na wysokiej grzywnie. W Norwegii, gdzie wiele rodzin posiada łodzie, pistolety sygnałowe są dość popularne.\nPolicja przed każdym Sylwestrem przypomina, że używanie rac świetlnych bez potrzeby, szczególnie w okolicach akwenów wodnych, jest poważnym naruszeniem zasad bezpieczeństwa i może spowodować\nże do kogoś, kto znalazł się w rozpaczliwej sytuacji, pomoc nie dotrze na czas.\nTylko bezpieczne fajerwerki\nPrzed Sylwestrem w norweskich sklepach można kupić tylko fajerwerki zaaprobowane przez DSB lub SINTEF i posiadające norweski numer identyfi-\nkacyjny, czyli oficjalnie uznane za bezpieczne do stosowania przez osoby nie mające przygotowania pirotechnicznego.Z Polski nie wolno przewieźć nawet miniaturowych petard dla dzieci.\nPrzedstawiciele DSB tłumaczą w norweskiej prasie, że lepiej spędzić Sylwestra mniej hucznie, ale za to bezpiecznie. Od czasu wprowadzenia nowych\nprzepisów w Norwegii zanotowano tylko około 25 wypadków z fajerwerkami.\nNortus & Potworna spółka: @brązowym okiem na kolorowy świat: u nas to nierealne. naruszałoby prawa obywatelskie debili i tak by wszyscy je łamali. zresztą, np. w Szczecinie nie wolno odpalać firewerków poza sylwestrem i co? pudło, przecież policja i straż nie może być wszędzie.\nNortus & Potworna spółka: @brązowym okiem na kolorowy świat: w zeszłym roku sąsiada dziecko mogłoby stracić palce, gdyby nie reakcja ojca w ostatniej chwili. jemu się oberwało. tylko później udawał przed żoną że nic nie było. dziecko w początkowych klasach szkoły podstawowej.\nNortus & Potworna spółka: 20 lat temu nastąpił formalny koniec PRL\n29 grudnia 1989 r. Sejm uchwalił ustawę o zmianie Konstytucji Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, przywracając historyczną nazwę państwa -\nRzeczpospolita Polska oraz dawne godło - orła w koronie.\nZa nowelizacją głosowało 374 posłów,11 wstrzymało się odgłosu, a tylko jeden był przeciwny - poseł z PZPR.\nZ konstytucji usunięto m.in. ideologiczny wstęp, zdania o socjalizmie i gospodarce planowej oraz regulacje dotyczące przewodniej roli PZPR.\nSuwerenem stawał się Naród, rozumiany jako wspólnota równoprawnych obywateli,który "sprawuje władzę przez swych przedstawicieli wybieranych do\nSejmu, Senatu i do rad narodowych; sprawowanie władzy następuje także poprzez wyrażanie woli w drodze referendum".\nOdnosząc się do partii politycznych, konstytucja stwierdzała, że zrzeszają one "na zasadach dobro-wolności i równości obywateli Rzeczypospolitej\nPolskiej w celu wpływania metodami demokratycz-\nnymi na kształtowanie polityki państwa".\nOceniając wagę przeprowadzonych wówczas zmian dr Antoni Dudek pisał:\n"Grudniowa nowelizacja konstytucji miała w gruncie rzeczy znaczenie symboliczne i potwier-\ndzała podstawowe zasady porządku politycznego, jaki zrodził się trzy miesiące wcześniej. Wszelako przejścia od PRL do III Rzeczypospolitej nie można było dokonać przy pomocy jednego sej-\nmowego głosowania,abstrahując już od zgłaszanych\nwówczas wątpliwości, czy Sejm wybrany w częściowo tylko demokratycznych wyborach dysponował legitymacją do podjęcia tego rodzaju decyzji. Stworzenie demokratycznego,w pełni suwerennego państwa, wymagało ogromnego wysiłku skierowanego na zasadniczą przebudowę całego aparatu administracyjnego". (A. Dudek "Historia polityczna Polski 1989-2005")\nZmiany w konstytucji dokonane 29 grudnia 1989r poprzedziła nowelizacja z 7 kwietnia 1989 r., wprowadzająca, zgodnie z ustaleniami Okrągłego Stołu, zapisy o Senacie, urzędzie prezydenta oraz o ordynacjach wyborczych do Sejmu i Senatu.\nWarto zaznaczyć, że w obu izbach parlamentu od 7 grudnia 1989 r. działały dwie odrębne komisje konstytucyjne, pracujące nad nową ustawą zasadniczą.\nKierowali nimi Bronisław Geremek i Alicja Grześkowiak. W 1991 r. przygotowały one dwa projekty nowej konstytucji, które przekazano kolejnemu parlamentowi.\nkrzyslav: ja tam pamiętam jeden artykuł ze starej, niedobrej, komunistycznej konstytucji: "...praca jest prawem, obowiązkiem i sprawą honoru każdego obywatela..."\nNortus & Potworna spółka: @krzyslav: prawem - zgodzę się. obowiązkiem i sprawą honoru - absolutnie się nie zgadzam. nie każdy musi pracować.\nkrzyslav: a wiesz? ...chyba trafiłeś w sedno! jakby w sposób naturalny oddzielić lumpów od bezrobotnych i pozbawić urzędoli argumentu że praca jest, tylko ludziom się nie chce pracować, okazałoby się że pracować to się nie chce ...urzędolom!\n#zdrowie #Polska #praca #Unia #człowiek #życie #dziecko\nNortus & Potworna spółka: "Poziom nerwacji w naszym państwie mocno wzrasta"\nJesteśmy najdłużej pracującym w tygodniu narodem w Unii Europejskiej. Choć nie mamy zbyt wiele wolnego czasu, to aż 54% Polaków jako swoją rozrywkę wybiera telewizję. Co jeszcze w wolnych chwilach robią Polacy?\nSylwia Mróz, Wirtualna Polska:\nWedług badań CBOS z 2006 roku 54% Polaków w\nczasie wolnym ogląda telewizję i filmy na DVD. Czy faktycznie jest to główna rozrywka Polaków?\nProf. UMK, dr hab. Tomasz Szlendak:\nIm dalej od centrum dużego miasta, tym częściej największą atrakcją w czasie wolnym jest TV. Spędzany przed telewizorem czas to już około czterech godzin dziennie. Im bliżej jednak\ncentrum miasta, szczególnie dużego miasta, tym ludzie mają mniej wolnego czasu i tym rzadziej poświęcają go na oglądanie telewizji.\nCo najchętniej robią po pracy Polacy?\n- Warto dodać o ile tylko mają czas. Ci, którzy są mieszkańcami dużych i średniej wielkości miast mają - owszem - czas wolny, ale jest on rozsypany w ciągu dnia, tygodnia i miesiąca. To znaczy, że nie mają do dyspozycji, jak robotnicy fabryczni w latach 60. czy 70., kilku godzin dziennie, by wypełnić te godziny jakimś długotrwałymi, zajmującymi hobby, rozrywką czy przyjemnościami. Zwykle mają do dyspozycji 20 minut lub pół godziny, które poświęcają na drobne, krótkie i intensywne przyjemności, po czym powracają\ndo pracy, którą przynieśli do domu. Zatrudnienie, szczególnie w usługach niematerialnych, generuje coraz więcej pracy, którą nosi się ze sobą w\nteczce albo przepastnej damskiej torbie. Do tego coraz więcej czasu spędzamy w samochodach, w metrze, w pociągach.\nIm większe miasto, tym mniej czasu wolnego Prof. UMK, dr hab. Tomasz Szlendak Im większe miasto, tym więcej czasu traconego na dojazdy i tym mniej czasu wolnego. To między innymi powoduje, że rozmaite przyjemności wymagające czasu, jak czytanie książek czy słuchanie muzyki, przeniosły się dzisiaj do środków transportu. Mamy zatem do czynienia z aktywnością kulturalną transportową, np. słuchamy książki w aucie.\nCo prawda Polacy nadal przyznają się ankieterom do tego, że wykonują jakieś czynności w wolnym czasie, ale tym pracującym wolny czas nieustannie się skraca i rozprasza. Jesteśmy najdłużej pracującym w tygodniu narodem w Unii Europejskiej.\nZ tego, co Pan mówi można by wywnioskować, że nawet jeśli mamy mało wolnego czasu, to potrafimy nim gospodarować. Czy możemy postawić tezę, że Polacy potrafią zorganizować sobie czas bez trenera czasu wolnego?\n- Wręcz przeciwnie - nie możemy w ogóle postawić takiej tezy. Proszę zauważyć, że coraz częściej w Polsce studiuje się organizację czasu wolnego.\nOkazuje się, że Polacy z trudnością wypełniają swój wolny czas czymś innym niż telewizja.\nKolejną formą spędzania wolnego czasu jest w Polsce spacer po galerii handlowej, tam oczywiście, gdzie ona jest dostępna. W trakcie badań nad kulturą w polskim mieście wykonanych na zlecenie Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego z myślą o Kongresie Kultury Polskiej, okazało się, że Polacy z wielką ochotą przebywają w galeriach, przestrzeniach wielozmysłowych, czyli tam, gdzie jest 200 sklepów, koleżanki spacerujące w nowych ciuchach ze swoimi dziećmi, a do tego klown, czarodzieje, lody i gdzie niezajmująco leci muzyka. Tam, gdzie atakowane są wszystkie zmysły. W galerii nie-handlowej\ntrzeba się skupić i to, co jest w nich zazwyczaj wystawiane, atakuje tylko jeden zmysł. Dlatego między innymi sztuka - wystawa, koncert - przegrywa ze spacerami po centrach handlowych.\nDo tego jeszcze starsze osoby wymieniają działkę. Oni akurat wolnego czasu mają pod dostatkiem, zatem część z tej kategorii, ta lepiej wykształcona, jest aktywna kulturalnie. Jeśli zwrócić uwagę na to, kto bierze udział w\nróżnego rodzaju wydarzeniach kulturalnych, to są to osoby starsze, na emeryturze, dzieci dowożone autobusami ze szkół i licealiści, którzy mają\nsporo wolnego czasu, bo nie pracują. Ludzie pracujący w wieku średnim rzadko kiedy mają chęć i chwilę, aby "wyskoczyć" z domu, zwłaszcza kiedy do przybytków kultury daleko, a pilot od DVD blisko.\nJednak mnogość bodźców, która jest charakterys-tyczna dla centrów handlowych wyklucza relaks, bo w końcu nic nas tak odpręża, jak nicnierobienie. Jak pokazują sondy i badania opinii publicznej ludzie mają problem z tym,by odpoczywać leniuchując\n- Polacy, tak zresztą jak przedstawiciele innych narodów, mają tendencję do tego, by rozrywkę rozumieć jako przebywanie z ludźmi. Wykonywanie czynności rozrywkowych samotnie jest dobre dla eremitów, nie dla Polaków. Takie czynności, które się robi w odosobnieniu, jak czytanie, odchodzą powoli w niepamięć. Ażeby skracający się wolny czas był należycie wykorzystany, musimy go spędzić wspólnie, nawet w tłoku i hałasie.\nOczywiście po wyjściu z supermarketu wszyscy są przemęczeni, ale jednak każdy tam pędzi, żeby być razem. Mam wrażenie, że coraz częściej rzeczy,\nktóre robi się samemu uważane są w Polsce za nieodbyte. Bardzo popularne są wycieczki, na których jedzie się gromadnie. Wakacje uważa się za nieudane, jeśli jedziemy na odludzie. Polacy w wolnym czasie po prostu lubią przebywać z innymi, nawet jeśli jest głośno, śmierdzi grillem i dzieją się rzeczy nieprzyjemne dla osób, które chciałyby wypocząć samotnie na kanapie.\nAle to, co Pani zauważa jest ważne, bo Polacy mają w pracy nadmiar bodźców, jak niemal wszyscy na Zachodzie. Praktycznie co kilka, kilkanaście minut ludzie pracujący są odrywani od swojej pracy za sprawą rozmaitych dystraktorów - kolejnego maila, na którego trzeba odpowiedzieć i filmiku na youtube, który trzeba obejrzeć. W ten sposób podnosi się poziom stresu, bo praca nie jest wykonywana należycie w jednym miejscu. Poza tym wszyscy cierpią na coś w rodzaju zbiorowego ADHD - za sprawą dystraktorów są kompletnie rozproszeni i nie potrafią się na niczym skupić. Poziom stresu i nerwowości w ten sposób się podnosi. Do tego dzisiejsza rozrywka nie odcina\nod stresu, a wręcz przeciwnie - idziemy w jeszcze bardziej gwarne miejsce, z jeszcze większą liczbą dystraktorów. Mówiąc półżartem,poziom nerwacji w naszym państwie mocno wzrasta. A im większe miasto, tym bardziej nakręca się spirala stresu.\nRozmawiamy o zjawiskach, które się pojawiły w ostatnich latach i za czasów PRL-u nie zajmowały Polaków w takim stopniu, co dziś.\n- Porównując czasy PRL-u i dzisiejsze wyraźnie widać nadmiar bodźców. Za czasów PRL-u nie można było nigdzie pójść, więc ludzie zamykali się w\nprzestrzeni domowej. Inną sprawą jest to, że rósł w siłę wówczas amoralny familizm.PRL,podtrzymując tendencję Polaków do zamykania się w obrębie\ndomostwa i rodziny, doprowadził do braku zaufania do ludzi spoza kręgu domowego. W PRL-u dominowały dyskusje przy alkoholu w pozamykanych M3, przy\nbraku jakiejkolwiek rozrywki na zewnątrz. Dziś to wygląda nieco inaczej - w domu się w zasadzie sypia, ogląda telewizję i siedzi w Internecie. Każdy przed własnym panelem LCD. Dyskusje, jeśli się już odbywają, to w pubach.\nCo najbardziej absorbuje Polaków w niedzielę? Zakupy w hipermarkecie, rodzina czy może kościół?\n- Zdaje się, że obserwujemy właśnie przeniesienie rytuałów.Polacy potrzebują specyficznych rytuałów które organizują im cykl życia, a do tego muszą dysponować miejscem, w którym mogą zaprezentować status. Msza niedzielna w kościele parafialnym to był taki czas i takie miejsce, jednak coraz mniej ludzi chodzi do kościoła. W średnich i dużych miastach w niedzielnej mszy świętej uczestniczy poniżej 40% Polaków. A z drugiej strony wzrasta liczba osób, które zamiast na mszę jadą do galerii handlowych. Są tacy, którzy stosują rytuał podwojony - najpierw msza, potem zakupy. To zrytualizowane zachowanie organizuje życie, życie jest dzięki temu wpisane w tygodniowy grafik. Warto raz w tygodniu pojechać w takie miejsce, gdzie można spotkać innych ludzi, pokazać się, połazić. Żartując, przypomina to\npodbijanie karty obecności w zakładzie pracy. Tydzień mija od jednego podbicia karty w galerii handlowej do następnego.\nRodzina, mimo deklaracji składanych ankieterom przez Polaków, nie jest moim zdaniem tak ważna, jak by się wydawało. Zaczynamy się męczyć w towarzystwie najbliższych. Zauważmy, że coraz częściej nadmiar wolnego czasu w niedzielę,\nbądź na tygodniowym urlopie powoduje różnego rodzaju rodzinne spięcia.\nLepiej Polakowi gdzieś pójść i zabić ten czas kontaktem ze światem.\nSiedzenie w domu w wąskim gronie rodzinnym coraz częściej jest rodzajem traumy dla Polaka, a nie formy rozrywki. Skoro każdy z nas większość czasu\nprzebywa w pracy, a po pracy myśli o pracy, to członkowie rodziny pozostają w sensie psychicznym coraz dalej. Zaczynamy się z nimi męczyć, nudzić,\nprzestajemy ich rozumieć, nie podzielają naszych stresów,mają jakieś własne,dla nas niezrozumiałe. Wolny czas z rodziną często nie należy zatem\ndo najciekawszych form jego spędzania, dostępnych w dzisiejszej rozrywkowej karcie dań.\nRozmawiała Sylwia Mróz, Wirtualna Polska\nCóż, gdyby Polacy mieli jakiekolwiek pojęcie o organizacji pracy to pracowaliby mnie a wydajniej.\nA tak latają jak silniczki z motorkiem w dupie, bez ładu i składu. Tracąc czas i pieniądze a później gadają, że najwięcej pracują w Europie.\nNie, najwięcej marnują czasu w Europie.\nOdszukam fajny artykuł jak nas widzą szefowie cudzoziemcy w Polsce - ręce opadają, ale to im, bo my przecież wiemy, że jak pracuję np. od do 16 to znaczy, że o 8 przekraczam bramy zakładu (anie jestem na miejscu pracy) a o 16 wychodzę z zakładu a nie kończę pracę. Czyli pracę kończę pół godziny wcześniej, ale haruję do 16! ).\nI jeszcze jedno: w PRL właśnie ludzie mieli gdzie wychodzić i się bawić. Dzisiaj jest tak, ze dzieci stają się galerianskimi kurwami bo nie ma dla nich klubów, miejsc zabawy. Pamiętajmy, że w PRL nie było jeszcze internetu (nigdzie nie było wtedy). A dzisiaj dopiero teraz ktoś pomyślał, żeby dzieciakom zbudować boiska (Orliki) bo nie mają co z sobą zrobić, więc ćpają i się kurwią.\nW PRL władze dbały o rozrywkę, bo to dawało im spokój. Były festyny, zabawy, miejsca spotkań, rozwijała się jakaś tam kultura, DKFy, kluby.\nTo później wszystko padło bo nie miał kto tego finansować. Państwo umyło od wszystkiego ręce.\n#zdrowie #kobieta #mężczyzna #seks #człowiek #miłość\nNortus & Potworna spółka: Życzenia noworoczne dla palaczy\nWiem, że do Was to i tak nic nie dociera.\nAle zastanówcie się ile kasy puszczacie z dymem?\nA poza tym, pisze to też z powodów egoistycznych:\nCzy wiecie jaka to obrzydliwość całować się z osobą palącą?\nJaki smród zostaje w ustach osoby całującej a nie palącej?\nNie pomoże umycie zębów, bo smród idzie z płuc.\n/8 lat temu (29 grudnia) /22 komentarze\nGaladriel: o, ble!!! popieram!! :d\ncosmo7: A ja bym złożyła dla tych co się nie myją, porzucają dzieci i maltretują zwierzęta. A zaraz sobie zapalę.\nNortus & Potworna spółka: @cosmo7: ale im z mordy (!) nie śmierdzi. a ręce czy dupę mogą umyć. płuc nie umyjesz. :D\n#myśli #zdrowie #człowiek #uroda #ja\nNortus & Potworna spółka: Co myślimy i jak czujemy.\nKiedyś byłem na kilkudniowym szkoleniu, które prowadziła bardzo miła pani ze Stanów Zjednoczonych - a tak naprawdę to Czeszka.\nI coś tam wyszło nie tak w tłumaczeniu i ona nas przepraszała.\nI powiedziała ciekawą rzecz.\nKiedyś była na szkoleniu w jakimś ośrodku dla ociemniałych.\nI jak to zwykle palnęła tekst: "zobaczcie państwo ... " i tu się ugryzła w język.\nZaczęła przepraszać ich, że ona wie, że oni nie widzą, że są pokrzywdzeni przez los ale tak się mówi i trudno nad tym zapanować. To taka oczywistość jak się wykłada coś komuś. Że jej przykro z tego powodu.\nI wtedy wstał jeden facet i mówi, żeby ona nie przepraszała bo nie ma za co. I oni wcale nie mają tak źle bo oni tylko nie widzą - bo ci co nie słyszą to dopiero są nieszczęśliwi.\nI dopiero wtedy do niej dotarło, że nie ślepota jest krzywdą, nieszczęściem, czy strasznym kalectwem ale to jak my sami siebie postrzegamy.\nDla nas, i dla mnie bo osobiście boję się ślepoty, mam dużą wadę wzroku, niewyobrażalne jest zostać ślepym.\nA dla nich to nic, bo oni czują, słyszą, mogą rozmawiać, mieć kontakt z otoczeniem.\nDla nich np. gorsza jest głuchota.\nPiszę to z myślą o pewnej osobie, z którą miałem przed chwilami dyskusję (i napisze jej ww. wpis)\nWażne jest co my o sobie myślimy a nie inni.\nNie przejmujmy się opiniami innych, zwłaszcza jeśli są zawistne, złośliwe.\nKażdy z nas ma jakieś wady, nie ma ideałów. Ale nie dajmy się zdołować, bo najczęściej oprócz wad mamy zalety, które być może nam inni zazdroszczą i próbują wbić w ziemię.\n#kobieta #mężczyzna #seks #prawo #Izrael #rodzina\nNortus & Potworna spółka: Rozwiódł się tylko 11 razy i pobił rekord kraju\n50-letni Izraelczyk po raz 11.został rozwodnikiem pobijając tym samym żydowski rekord w tym niechlubnym "wyścigu".\nPoprzedni rekordowy rozwodnik miał bowiem "tylko" 7 byłych żon - podaje BBC.\nMężczyzna, który pobił rekord rozwodzi się średnio co dwa lata, po każdym rozwodzie od razu rozpoczynając poszukiwania nowej narzeczonej.\n50-latek przyznaje, że żałuje swojego pierwszego rozwodu, ponieważ od niego rozpoczął się okres nieskończonego poszukiwania nowych doświadczeń małżeńskich.\nPomimo 50 lat,siwych włosów i dużego doświadczenia\njako małżonek, mężczyzna planuje ożenić się po raz kolejny.\nZgodnie z żydowskim prawem, aby się rozwieść mężczyzna musi wydalić żonę z dokumentem mówiącym, iż jest ona teraz dostępna dla innych mężczyzn.\nhmmmm, tai pechowiec?\n#zdrowie #Polska #prawo #człowiek #narkotyki #Czechy\nNortus & Potworna spółka: Czesi normalnieją i znowu nas wyprzedzają - jak zawsze.\nOd 1 stycznia w Czechach marihuana i inne narkotyki zostaną zdekryminalizowane, czyli zalegalizowane.\nOd dawna czeskie państwo mi imponuje. Mają tam niezłą sieć dróg, także ekspresowych. Świetnie grają w piłkę (porównajcie sobie sukcesy małych Czech i Polski).Nie dają się klerowi(w większości księża to Polacy, i nie oddają kościołowi ziem wartych miliony jak u nas). I teraz jeszcze to zdrowe - moim zdaniem - podejście do narkotyków.\nJak czytam w dzisiejszej Gazecie Wyborczej, Ministerstwo Sprawiedliwości przygotowało "limity bezkarności" określające, jaką ilość narkotyków można posiadać, nie narażając się na odpowiedzial-\nność karną (m.in. 1,5 g heroiny,do 15g marihuany, do 5 tabletek LSD). A najciekawsze jest to, że Czesi będą mogli uprawiać w domach do 5 krzaczków konopi i do 40 grzybków halucynogennych. Po prostu zalegalizowali rzeczywistość, a nie jak u nas, kiedy coś jest zabronione, to tworzy się szara strefa.\nNiewypowiedziane myś: chyba przeprowadzę się do Czech ... Polska zawsze 1000 lat za murzynami nie ubliżając murzynom ale tak się potocznie mówi ehhh co za kraj\ngość: chyba za mojej kadencji legalizacji w Polsce się doczekam. Trochę się wstydzę za nasz kraj, politycy mają typowo staroświeckie poglądy w tych i innych sprawach. Nie mówię już o homofobii i kościele, bo to never ending story, ale polityka zepsuła ten kraj co wyraźnie widać z perspektywy innych narodów.\nZ Życia Zapomnianej Przez Boga Frajerki: Moja sis powiedziała jak jej to przeczytałam, że po nowym roku mam brać tydzień wolnego i jedziemy do Pragi :D\n#Polska #prawo #człowiek #Zielona Góra #zwierzęta #pies\nNortus & Potworna spółka: Porzuciłeś psa? Będziesz na afiszu, z nazwiska. Na razie Zielona Góra - brawo.\nZielonogórskie schronisko dla zwierząt choć wie, że łamie prawo, wskazuje z imienia i nazwiska człowieka, który porzucił psa. - Bo go skazał na chłód i głód - mówi dyrektor schroniska.\nTrafiła do nas Sara, 2-letnia suka w wysokiej ciąży. Błąkała się od kilku dni po Drzonkowie. Wyrzuciła ją pani Jolanta K., zamieszkała w Zielonej Górze.Skazała sukę na śmierć,zaniedbanie i kopniaki przechodniów - czytamy na stronie internetowej zielonogórskiego Schroniska dla Bezdomnych Zwierząt.\nSchronisko publikuje pełne dane właścicielki Sary. I choć łamie prawo o ochronie danych osobowych, zamierza wskazywać także po nazwisku właścicieli innych porzucanych psów. - Nasza akcja ma związek z olbrzymią bezczelnością właści-\ncieli psów,którym mroźna zima nie przeszkadza wyrzucać psów na głód, chłód i chorobę. Dlatego opublikujemy dane osobowe, zdjęcia z kamer i inne\ninformacje o takich ludziach. Chcemy, aby dowiedziała się o nich opinia publiczna - przekonuje Monika Wiszniewska,kierownik schroniska\nBo prokuratura nie działa...\nPrzekonuje, że schroniska doprowadzono do ostateczności. Przed świętami do placówki trafiło więcej zwierząt niż latem. - Każdego dnia od początku grudnia przybywają nam trzy psy. Aktualnie jest ich 215 zwierząt - tłumaczy\nWiśniewska. Miejsc jest na 160.\nSchronisko skarży się na straż miejską, która nie chce karać mandatami właścicieli, wypuszczających psy luzem. - Niektórzy wychodzą do pracy i po\nprostu wypuszczają psa na osiem godzin. Trafia do schroniska,a my występujemy do straży o ustalenie właściciela.Ta jednak nawet nie każe ich mandatami\nCo więcej, właściciele nie chcą zwracać kosztów poniesionych przez schronisko. Mamy wielu takich recydywistów - dodaje kierownik.\nSchronisku nie pomaga też prokuratura. Według Wiszniewskiej nagminnie umarza wnioski o ukaranie właścicieli porzucanych zwierząt. - Prokuratorzy umorzyli już 20 naszych wniosków,bo nie spełniają znamion czynu zabronionego.\nZainteresowaliby się sprawami, gdyby zwierzęta zdechły. Tylko dla psów już będzie za późno. Mamy nadzieję, że prokuratura tak łatwo jak sprawy\nporzuceń, będzie umarzać sprawy ujawnienia przez nas danych osobowych - denerwuje się Wiszniewska.\nKazimierz Rubaszewski, rzecznik Prokuratury Okręgowej w Zielonej Górze. - Stwierdzenie, że ktoś porzucił zwierzę,nie wystarczy,aby udowodnić to przed sądem. W br. roku zielonogórska prokuratura rejonowa prowadziła 33 sprawy związane z porzuceniem zwierząt. Sześć zakończyło się aktem oskarżenia, trzy są w trakcie. W dziewięciu przypadkach prokurator odmówił\nwszczęcia postępowania, bo miał duże wątpliwości, czy doszło do przestępstwa. Resztę spraw umorzono z powodu braku dowodów, a dwie z powodu\nniewykrycia sprawców - przekonuje Rubaszewski. Rzecznik wyjaśnia, że prokuratura już nieraz organizowała spotkania dla stowarzyszeń opiekujących się zwierzętami. - Mówiliśmy, jak zbierać informacje potrzebne w postępowaniu dowodowym - dodaje i przestrzega schronisko przed pochopnymi krokami. - Ujawnienie danych osobowych grozi procesem karnym.Osoba,której dane ujawniono,\nmoże założyć sprawę cywilną, a sąd zasadzić odszkodowanie.\nJeden skazany za psa\nZe spraw o porzuceniu psów, zgłaszanych prokura-\nturze przez zielonogórskie schronisko, tylko jedna znalazła finał w sądzie. Mężczyznę, który porzucił własnego psa, sąd skazał na pół roku więzienia w zawieszeniu na trzy lata i 1 tys. zł grzywny. Kierownik schroniska uważa, że ten przypadek pokazuje, że warto ujawniać dane osobowe. Mężczyzna sam przyprowadził zabiedzonego psa do schroniska. Przekonywał, że znalazł go w lesie przywiązanego do drzewa.\nPracownicy schroniska ustalili, że to był jego pies. - Przyszedł jeszcze do nas z pretensjami, bo sąsiedzi nazywali go mordercą i zwyrodnialcem - mówi Wiszniewska.\nBrawo, tak należy postępować z bandziorami bijącymi ludzi,z katami zwierząt czy złodziejami. A nie chronić ich dane osobowe.\nBrawo Zielona Góra!!!!\n/8 lat temu (29 grudnia) /9 komentarzy\ngość: Bardzo, bardzo, bardzo dobrze. Powinno to byc jawne, powinnismy wiedziec Jestem ZA!!!!\nkrzyslav: dla mnie sprawa nie jest az taka prosta - facet nie chciał, nie umiał, nie było go stac a może po prostu pies mu sie znudził i nie miał do niego cierpliwosci, odprowadził do schroniska i chyba lepiej niż gdyby przywiązał w lesie do drzewa a że naopowiadał bajek? dla mnie to dowód że mu było wstyd, widac nie zatracił resztek człowieczeństwa, za to wszystko ...został ukarany i napietnowany, teraz on i inni którzy bedą sie chcieli pozbyć zwierzecia bedą sie bali - zabiją, utopią albo wywioza do lasu, czy aby na pewno o to chodzilo?\nNortus & Potworna spółka: @krzyslav: ale dlaczego przyprowadził ZABIEDZONEGO psa. nie chcesz mieć psa, trudno, oddaj go do schroniska lub innym ludziom. W Szczecinie teraz jest inny problem - schronisko nie przyjmuje zwierząt, które mają właściciela. To jest granda, ale wynika z faktu, że schronisko pęka w szwach.\n#polityka #Polska #prawo #kościół #Żeliszów #historia #wiara #zabytki\nNortus & Potworna spółka: Kiedyś to był tolerancyjny kraj: Niekatolickie więc można zniszczyć, zaorać by ślad nie został\nKościół jest na planie elipsy.\nNie ma śladu po ławkach dla czterech tysięcy osób, po drewnianej chrzcielnicy pośrodku, po wysokich na kilka metrów kryształowych żyrandolach\n- Piaskowiec, ludzie to biorą do Niemiec. Jest w cenie - objaśnia pani sołtys. - Ale tego Jezusa w koronie cierniowej chyba nie wywiozą?-przygląda się jedynej pozostałej płaskorzeźbie.\nZaczęło się od szyb. - Kierownik szkoły pożyczał nam wiatrówkę i na przerwach biegliśmy całą ferajną na pustą plebanię, bo stamtąd lepiej\ncelowało się w okna. Płaciliśmy mu od strzału. Ale nie tylko ja strzelałem.\nRyszard Kaprawy,emerytowany nauczyciel polskiego, mieszka w Żeliszowie od zawsze. Pamięta, że do 1956 roku kościół był zamknięty, a klucz był u\nBiegał tam z innymi dziećmi - chowali się za kolumnami, skubali kryształowe sople z żyrandoli na korale ("dwa żyrandole przeniesiono do kościoła\nkatolickiego"), wyciągali śpiewniki z szafek zamykanych na kluczyki, myszkowali na chórze ("skórzany miech organów był wielkości tego pokoju").\nDorośli trzymali w świątyni barany i rąbali drewno. - System zawinił, czyli państwo, bo dawał przyzwolenie na dewastację-uważa Ryszard Kaprawy, który od ćwierć wieku do środka nie zaglądał.\nPani sołtys:-Może jakby to było nasze,katolickie, to by tak źle nie było?\n"Przeto tak mówi Bóg: oto ja kładę na Syjonie kamień, kamień dobrany,węgielny, cenny, do fundamentów założony. Kto wierzy, nie potknie się" - u podstawy kościoła pozostał kamień z wyrytym fragmentem z Księgi Izajasza.\nXVIII-wieczną budowlę przypisuje się Carlowi Langhansowi, temu samemu, który zaprojektował Bramę Brandenburską w Berlinie. - To słynne nazwisko i owalny kształt świadczą o wyjątkowości obiektu, na palcach jednej ręki można policzyć dolnośląskie kościoły o podobnie oryginalnej architekturze -przyznaje Wojciech Kapałczyński, jeleniogórski konserwator zabytków. Do rejestru zabytków wpisał go jednak dopiero w 2006 roku.\nWpisu można dokonać na wniosek właściciela, czyli wójta, który tego nie zrobił, lub z urzędu, czyli przez konserwatora.-Mam tylko ośmiu pracowników i dziesiątki tysięcy zabytków do zaopiekowania. Nie jesteśmy w stanie ogarnąć wszystkiego. Poza tym taki wpis jest uciążliwy i kosztowny -2 tys. zł. Dla nas to niemałe pieniądze - tłumaczy zwłokę.\nProtestancka świątynia wciąż góruje nad wsią, wysoko, na wzniesieniu.\nEwangelików zawsze było tu więcej. - Nabożeństwa odprawiano przed południem,a potem szło się do restauracji na ciemne piwo i białą oranżadę - Tadeusz Jurczyk miał 15 lat, gdy w 1940 roku trafił tu na roboty z Górnego Śląska (ojciec nie podpisał volkslisty). Restauracje były trzy, jedna z napisem: Polen Zutritt verboten, Polakom wstęp wzbroniony, prócz tego dwie kuźnie,dwie rzeźnie, trzy sklepy, stolarz, kołodziej i piekarz.\n- Chodziłem razem z Francuzami, jeńcami, do kościoła katolickiego, ale i do protestantów parę razy zajrzałem. Jak tam było ślicznie: żyrandole, balkony dookolne,biała podłoga, eleganckie organy.\nW 1945roku przyjechali pierwsi Polacy ze wschodu, w 1947 wyjechali ostatniNiemcy. Pastor przyszedł do niego z żoną i córką, uściskał na pożegnanie.\nPół nowej, polskiej wsi chciało wyświęcić kościół ewangelicki na katolicki.- I wtedy kilku szatanów durnowatych nie zgodziło się.\n"Przecież jeden Bóg", mówił Tadeusz Jurczyk do sąsiadów, którzy wyrywali ławki na rozpałkę. Mówili mu, że chyba z niego Niemiec, skoro ewangelickiego broni. Zaglądał co kilka dni, zawsze czegoś było mniej. - Za serce łapało. W\nkońcu została się pustka, amen. "Kto to zrobił?", pytali potem Niemcy z NRF, a miejscowi wmawiali, że Ruskie. *Nieprawda,Rosjanie nic nie ruszyli.\nWszystko to Polacy z Żeliszowa*\nDziś we wsi jest 750 osób (pani sołtys: "Co druga w Niemczech w opiece dorabia") i dwa sklepy. Młoda ekspedientka ogląda serial: - Co mnie tam\n- Coś pani, w Polsce nie mieszkasz? - jowialny brodacz rozparł się z butelką piwa na sklepowym krzesełku podpisanym flamastrem: "Ja tu siedzę. Janek". -Nie wiesz pani, że w Niemczech jest moda na te zabytkowe kamyki, co je ludzie z kościoła wyciągali? Wie pani, jak było, komuna. Chodziło się, piszczałki z organów wyrywało. Szabrowanie, przecież to normalne.\n-A ja do tego kościoła nie chodził,bo ewangelicki - staruszek w gumiakach ściąga kapsel otwieraczem przymocowanym łańcuszkiem do lady. - Może i co tam\nwynoszono, ale ja nie widział.\nBrodacz numer jeden: -Dobrze, że nasz, katolicki, udało się odbudować.\nNa zrujnowanym protestanckim cmentarzu bujnie rozrósł się barwinek, przydaje się na wianki do dekorowania kościoła katolickiego. Pani sołtys chodzi z dziećmi porządkować groby, ale tylko na cmentarzu katolickim. - Boję się,żeby mi tu do dziur nie powpadały - pokazuje wyrwy po ewangelickich nagrobkach.\nO kościele ewangelickim ksiądz Romuald Glapa wie tylko, że zaraz po wojnie był nietknięty, zamknięty na klucz, a cmentarz uporządkowany. Czy dałoby się trochę posprzątać niewielką protestancką nekropolię? - Mam we wsi tylko\nsześciuset parafian, za mało nas - rozkłada ręce.\nMój kościół ma większą wartość,bo średniowieczny.\nTamten nikogo nie obchodzi - dodaje ksiądz. - Nawet nie wiem, czy w okolicy są jacyś ewangelicy.\nŻeliszów należy do parafii w Lubaniu, gdzie stoi kościół ewangelicki w dobrym stanie: zaopiekowali się nim ewangelicy z Górnego Śląska, Pomorza,\ncentralnej Polski, którzy przyjechali tu po wojnie. Odnowili świątynię,chodzą na regularne nabożeństwa. Ks. Cezary Królewicz, proboszcz\newangelickiej parafii w Lubaniu, nie powie, ilu ma parafian,bo przepisy mu zabraniają.-"Ewangelik to Niemiec", takie łatki przypinano nam po wojnie\nna Dolnym Śląsku, m.in. protestantom ze Śląska Cieszyńskiego, którzy przyjeżdżali tu całymi wioskami. Nie było im tutaj łatwo, niektórzy ukrywali się ze swoją wiarą albo stąd uciekali.\nŻeliszowski kościół zna tylko z fotografii; nie był tam, ma za dużo obowiązków. - To przykre, ale nie jesteśmy w stanie się tym zająć-kończy pastor\nWalter, Hans... - przedwojenni ewangelicy przyjeżdżają do rodzinnego Żeliszowa trzy razy w roku. Zatrzymują się w dawnej plebani, która jest\nteraz domem dla pracowników szkoły. Mieszkają u emeryta Jana Buchowskiego (żona, b. dyrektorka szkoły, właśnie jest w Niemczech; dorabia "w opiece").\nSpacerują po wsi, przypominają sobie, kto pod jakim numerem mieszkał i jak po nabożeństwie chodzili na piwo do Gasthausu. Hans Brocke był strażakiem,od święta grał na kościelnej wieży na trąbce. Pamiętają, w którym domu mieszkała ta kobieta, co była w ciąży, i nie wiadomo, co stało się z dzieckiem. I jak szukali złota za krzyżem pokutnym w lasku.\n- Chodzą i dziwują się, że wszystko tak się w ich Giersdorf rozleciało -mówi Jan Buchowski. - Za mnie to już w kościele organów nie było, a ołtarza\ntylko troszeczkę - dodaje. - Dzieciaki tam zawsze w środku wariowały,papierosy paliły na przerwach. A jak szpic na wieży się przechylił, to ktoś\ngo zdjął i zabrał z niego różne pisma, plany, a nawet jakiś zeszyt.\nPani Adela trafiła do Żeliszowa na Dolnym Śląsku w maju 1945 roku. Biegała z innymi dziećmi po kościele; potem bawił się tam jej syn, dziś\n50-latek. -Ołtarz był, żyrandole piękne, wszystko na miejscu, tylko księdza brakowało. Nic już nie powiem - zrywa się nagle i wychodzi. Pamięta, że\nludzie brali ławki na gołębniki. Wyciągali, bo ewangelickie. Którzy ludzie? No wszyscy.\nPani Danuta też się bawiła w chowanego w świątyni\n- Niejeden wóz we wsi zmontowano z kościelnych podłóg, bo były solidne. Wszyscy widzieli, że się\nwynosi, przecież w kieszeni się tego nie schowa.\n-Można wnioskować,że ta grabież do chwili obecnej istnieje - dodaje po namyśle.\n-Uszczęśliwili nas kościołem na początku lat 90., po komunalizacji mienia państwowego - wzdycha Kazimierz Gawron, wójt gminy Bolesławiec. Próbował\nprzekazać obiekt dalej: pisał do hierarchów ewangelickich (odmówili, bo nie mają wiernych) i katolickich (odmówili, bo mają własne problemy i nie są dość zasobni). - W ogóle ze świątynią sprawa jest delikatna - dodaje. -Radni powiedzą: nie mamy dróg ani kanalizacji, a ja kościół remontuję?\nWójt przyznaje - kościół jak jajo, w tym jego urok; drugiego tak pięknego i tak zniszczonego w gminie nie ma. Na razie muruje pustakami drzwi i okna,ale zawsze ktoś kilka wyłuska i wciska się do środka.-Może jeszcze chodzą tam po drewno? To jeszcze da się tam wyszabrować.\nKonserwator zabytków: - Wyślę zalecenia wójtowi. Jest dużo programów unijnych na ratowanie takich obiektów,łatwo można pozyskać pieniądze wspólnie\nz polsko-niemieckimi stowarzyszeniami. Na dach, okna, izolację - bez wewnętrznego wystroju - wystarczy milion. Nie może być tak, żeby\nEuropejczycy nazywali nas wandalami.\nCóż, najłatwiej ukraść ile się da a resztę zniszczyć. Po co wrogie nam elementy mają stać.\nAnya.: boskie ruiny......\nkrzyslav: i tak to z najbardziej tolerancyjnego kraju europy do którego ciagneli innowiercy z całej europy i swiata by sie tu osiedlic, spolonizować i wnieść swoja cząstke w wielokulturowość naszego narodu, stajemy sie katolicka odmiana talibanu ...eee, szkoda słow\npacocreative: Zapraszam do obejrzenia filmu mojego autorstwa o kościele w Zeliszowie. bit.ly/TheChapel\nNortus & Potworna spółka: Podobno to nie jest kraj wyznaniowy?\nCO ciekawe, co raz okazuje się że wszystko niektórych pojebanych katolików obraża.\nTeraz Prokop ma sprawę o obrazę.\nKilka dni temu Rada TV zabroniła nadawania reklam kilku firm, bo użyły kolęd - ale innym firmą pozwoliła na korzystanie z tej muzyki.\nPomijam już jakie problemy prawne mają artyści w Polsce bo jakiś pojebów wszystko obraża, jeżeli nie leży się krzyżem pod drzwiami.\nWyjaśniam od razu, że też jestem katolikiem i mnie to nie obraża.\nAle to co wyczynia ten człowieczek, szumnie nazywający się sługą - to nie przeszkadza?\nkrzyslav: nie będę deklarował tu wyznania - już konieczność takiej deklaracji poczytuje jako przejaw nietolerancji, mnie reklamy na melodie kolęd irytowały, ale za równie niestosowne uznałbym użycie w reklamach symboli przypisanych zwyczajowo innym wyznaniom, rzecz jest w tym nierównym traktowaniu - znów są równi i równiejsi a temat wypływa jak na ironię w rocznice formalnego upadku prl'u, to jest właśnie przykład umysłów zniewolonych komuną, tyle ze prawdziwego komunizmu u nas nigdy nie było, podobnie jak nie ma prawdziwego kapitalizmu czy demokracji, ale to już temat na osobna dyskusję\nNortus & Potworna spółka: @krzyslav: ja napisałem, żeby mi od razu nie zarzucano że ateista albo mormon. Melodia jak melodia, mi nie przeszkadza. Jeżeli już zakazywać to zabroniłbym puszczania kolęd w sklepach, ale to bardziej żartem. nie potrafimy już odróżniać sfery sacrum od profanum. a jeżeli rada już zabrania to niech zabroni wszystkim, łącznie z radiem M i największym handlarzem śmieciami czyli tow. rydza.\nkrzyslav: @Nortus & Xylia: ależ ja ci nie mam za złe że się zdeklarowałeś jako katolik, problem w tym dlaczego to musiałeś zrobić - i sam sobie odpowiedziałeś, a sacrum i profanum? to pojęcia nieznane naszym specjalistom od dzikiej reklamy, nie raz i nie dwa o tym pisałem, chamy po prostu nie mają za grosz taktu i umiaru, to jest to coś co różni kolędę od pastorałki (tu raczej chirurga od rzeźnika - bez obrazy panowie rzeźnicy) na przykład, wielu starszym tłumaczyłem że anglojęzyczne przeboje piłowane bez umiaru przed swietami to nic innego jak ...pastorałki, prosty podział prawda? a nazwanie dyrektora maybach rydzyka TOWARZYSZEM uważam za kolejny dziś twoj strzał w dziesiątkę!!!\n#Polska #architektura #miasto #zabytki #Warszawa\nNortus & Potworna spółka: Jak się zmieniła Warszawa w ciągu 20 lat.\nzdjęcie z GW.\ngość: Za wiele sie nie zmienila ;)\nPupendi.: Moje miasto...a rano to na ulicach i w metrze trzeba się rozpychać i walczyć i drapać żeby przeżyć...\nNortus & Potworna spółka: @McAlessa: uroki wielkiego miasta i braku kultury ludzi :(\n#nauka #kosmos #USA #człowiek #technika\nNortus & Potworna spółka: Niedawno byliśmy tam, gdzie wzrok tylko sięgał. A co byli tacy, co próbowali nam to ukraść.\n#Anglia #prawo #człowiek #hazard\nNortus & Potworna spółka: Nikt nie chce odebrać gigantycznej wygranej na loterii - tylko 3,6 mln funtów.\nJak podaje portal BBC News, los kupiono 23 września w rejonie Inverness w Szkocji. Zwycięskie numery to: 23, 25, 28, 41, 46 i 47.\nRzeczniczka loterii oznajmiła, że jeśli właściciel losu nie zgłosi się po swoją wygraną przed upływem 180-dniowego terminu, pieniądze zostaną przekazane na słuszne cele. Zwycięzca ma czas do godz. 17.30 w dniu 22 marca przyszłego roku, by się ujawnić.\nXerkses: to są moje szczęśliwe numery :D\nkrzyslav: W Inverness kilkanaście procent populacji to Polacy! To urocza mieścina u północno-wschodniego końca Loch Ness. Jest wiec wielce prawdopodobne że kupon wart 3,6mln funtów tkwi za okładką jakiegoś polskiego paszportu.\nNiewypowiedziane myś: yyy mnie by dali ja bym się nie pogniewała :D\n#Anglia #dziecko #prawo\nNortus & Potworna spółka: Anglia: modne imiona dzieci.\nW Granatowych Kąkola: Ryby i Alfie jakoś mi nie odpowiadają a inne całkiem ładne:)\nXerkses: chłopięce żadne ale Amelia dla mnie wymiata :D\nNortus & Potworna spółka: a gdzie Szczepan? Przecież tam od cholery naszych rodzi :D\n#zdrowie #Polska #praca\nNortus & Potworna spółka: Nasi kochani, biedni lekarze ...\nOstatnio była znowu dyskusja w necie na temat ile zarabiają lekarze.\nOczywiście ci ostatni, wypowiadający się, narzekali jak mało, że mają 1700 zł, że ......\ni to nie prawda, że dużo zarabiają.\nAle tak się składa, że główna firma szwedzka która\nściągała polskich lekarzy od pracy w Szwecji zamyka swój oddziała w Polsce bo ... polscy lekarze zarabiają już tyle samo w kraju co w Szwecji i nie chcą jechać do pracy za granicę.\nGdy dzisiaj wpadłem do mojej doktorki i rozmawialiśmy to potwierdziła to samo.\nOczywiście są różni lekarze i różnie zarabiają. Nie każdy ma 15.000 zł miesięcznie ale wielu tak ma - i to bez prac dodatkowych.\nOczywiście na początku zarabiają dużo mniej, ale to chyba oczywiście. Co taki lekarz potrafi zaraz po studiach i stażu. Owszem teorię ma w małym palcu, ale wiedza książkowa to nie wszystko.\nOni się uczą całe życie, ciężka praca i nie zazdroszczę im zarobków.\nAle przez przegięć.\n#zdrowie #humor #jedzenie #człowiek\nNortus & Potworna spółka: Jedzenie też może być piękne, śmieszne, twórcze, dziwne i smaczne.\nBafka: ha ha jakie fajne :)\nlullabies.!: śmiechowe.! :DD\nNortus & Potworna spółka: jakie pole do popisu i wyobraźni. będzie jeszcze część 2. smacznego\nmiałem ją dać później, ale trudno\nA ja jeszcze uwielbiałem Muchomorki robione z jajka na twardo, pomidora, szczypioru i cebulki posadzonego w kromce chleba. Szczypior robił za trawę w lesie. Pychota. Może mi ktoś zrobi?\nXannah: ojej, pamiętam jak mi takie ośmiorniczki mama robiła... kiedy to było:)\nXerkses: a właśnie się zastanawiałem czy mam zrobić napad na lodówkę :) dziękuje za natchnienie :D\nAnya.: przedszkole mi sie przypomniało...mrrr jajeczno-pomidorowe muchomorki...mniam\n#nauka #natura #woda #człowiek #zwierzęta #technika\nNortus & Potworna spółka: Genetycy wyhodowali przezroczystą złotą rybkę\n- Można zobaczyć żywe serce i inne organy, ponieważ łuski i skóra nie mają pigmentów. Nie trzeba jej kroić. Można zobaczyć maleńki mózg nad czarnymi oczami złotej rybki - wskazuje Yutaka Tamaru, profesor z wydziału nauk przyrodniczych na Uniwersytecie w Mie.\ngość: Wszystkie rozwiazania moga byc, byle nie zabijac i nie meczyc zwierzat .Moze byc nawet przezroczysta rybka , ale faktycznie lepiej symulacja jednak :) <kocham zwierzeta>\nNortus & Potworna spółka: @candace: to miałabyś duże oczko wodne. :D\n#Indie #dobranoc #kobieta #kultura\nNortus & Potworna spółka: Dobrej nocy czas się zbliża ...\nPiękny taniec by Wam się przyśniły piękne sny\ncamilla14a: genialne zdjęcia :)\n#Polska #śnieg #woda #morze #zima #Bałtyk #kot\nNortus & Potworna spółka: Fotki z netu z ostatnich dni nad morzem gorącym i pięknym, czyli Bałtykiem\nAnette: niestety dopiero do domku dotarłam :)\nNortus & Potworna spółka: @Anette: to ładnie się gdzieś szwendałaś. ładnie to tak? ale dobrze, że już jesteś. miłej nocki, spokojnej - nie ważne gdzie jesteś :*\nAnette: @Nortus & Xylia: pracowałam niestety :/


Zegarek męski - CRRJU (black gold) - NOWY! Zalasewo • OLX.pl\nZegarek męski - CRRJU (black gold) - NOWY!\nPosiadam na sprzedaż NOWY, analogowy kwarcowy zegarek męski CRRJU ze skórzanym paskiem.\nKolor - black gold.\ncałkowita długość 255 mm\nfunkcja: sekunda i minuta, okno kalendarza, 24/12 hours\nruch: mechanizm kwarcowy (wykonany w Japonii)\nwodoodporny: 3ATM (30 m)\nZegarek zabezpieczony folią.\nOdbiór osobisty (Zalasewo) lub wysyłka.\nCena: 100 zł + koszt wysyłki.\nID ogłoszenia: 635224028\nPasek męski skórzany - klamra automatyczna - NOWY!\nZegarek męski - CURREN (blue rose) - NOWY!\nZegarek męski - CRRJU (blue rose) - NOWY!


Śmieszne wpadki, czyli wtopy nad wtopami. #642 [YAFUD]\n09.10.2009 09:04#575 396\n396596 Głosy: 596 Komentarze: 8 Źródło\nDzisiaj zapytałam mojego nowego faceta, jak długo jest w stanie wytrzymać zanim pierwszy raz pójdziemy do łóżka. Jego odpowiedź: "W minutach, czy sekundach???"YAFUD\n05.07.2015 20:32#33654 395\n395485 Głosy: 485 Komentarze: 16\nObserwowałam dzisiaj z drugiego końca parkingu jak facet wybija szybę w moim aucie, zabiera plakietkę dla niepełnosprawnych i ucieka. Nie byłam w stanie go złapać bo jeżdżę na wózku inwalidzkim od urodzenia. Polska to taki cudowny kraj! YAFUD\n17.02.2015 20:34#32232 395\n395547 Głosy: 547 Komentarze: 10\nWychodząc na randkę zapytałam moją mamę, czy ta sukienka mnie przypadkiem nie pogrubia. Zanim zdążyła odpowiedzieć - zrobił to mój tata. Powiedział "Kochanie to nie sukienka sprawia, że wyglądasz grubo. Fakt, że jesteś gruba - sprawia, że wyglądasz grubo..."YAFUD\n15.08.2014 21:44#30270 395\n395847 Głosy: 847 Komentarze: 47\nPo obejrzeniu filmu dokumentalnego o traktowaniu zwierząt przeznaczonych na ubój postanowiłam zostać wegetarianką. Powiedziałam o tym mojemu chłopakowi, na co on wyśmiał mnie i stwierdził, że to nie jest naturalne. Odparowałam mu, że "anal również nie jest naturalny"... od tego momentu mam jego pełne wsparcie. YAFUD\n23.03.2014 22:21#28385 395\n395591 Głosy: 591 Komentarze: 10\nRobiłem sobie ostatnio swój pierwszy tatuaż. Tatuażysta zapewnił mnie, że przy odpowiednim nastawieniu ból nie będzie dokuczliwy. Chyba wczułem się za bardzo w jego słowa bo przez większość czasu miałem widoczną erekcję. YAFUD\n25.05.2013 19:57#24001 395\n395939 Głosy: 939 Komentarze: 15\nJako, że jestem w ciąży, co jakiś czas obowiązują mnie badania typu morfologia, mocz itp. Wczoraj musiałam udać się do laboratorium, niestety pech prześladował mnie od samego rana. Najpierw zaspałam, skazując się na kolejkę w punkcie pobrań. Szybko zrobiłam siusiu do pojemniczka, zakręciłam i wrzuciłam do torebki. Następnie przejazd przez całe miasto do zaprzyjaźnionej przychodni. Co skrzyżowanie - czerwone światło. Gdy dotarłam na miejsce - tłum ludzi do badań. Po godzinie czekania, jakaś pani poprosiła mnie o przepuszczenie w kolejce na chwilkę tylko coś się zapyta. Zgodziłam się. Bezczelne babsko siedziało w pokoju pobrań około 15 minut i robiło sobie badania. Gdy wyszła dosyć ostro powiedziałam jej co myślę o takim zachowaniu, zwłaszcza, że każdy z pacjentów czeka grzecznie na swoja kolej, a już w szczególności ciężarne, które nie marudzą by je przepuścić. W nerwach wymachiwałam torebką, i pojemniczek z moczem zaczął przeciekać. Dopiero w pokoju pobrań zauważyłam, że skierowanie na badania, książeczka ciąży i portfel są całe ubabrane w żółtej cieczy. Do tego torebka zaczęła przeciekać brudząc moją białą kurtkę i jasne spodnie. Pielęgniarki śmiały się z mojej bezradności, a ta, która pobierała mi krew śmiała się do tego stopnia, że dosyć boleśnie wbiła mi igłę w rękę, zostawiając mega siniaka. Za taki dzień dziękuję. Istny YAFUD\n16.07.2012 21:42#17563 395\n3951065 Głosy: 1065 Komentarze: 20\nZ kilkoma kumplami mamy zespół muzyczny. Gramy rapcore, nasze teksty są mocno ekspresyjne i czasem wulgarne. Jeden z takich tekstów, niezwykle ekspresyjny, brutalny i najeżony przekleństwami narracyjny tekst o drugiej wojnie światowej miałem przesłać mailem kumplowi. Przy okazji wysłałem swojej pani promotor kolejny fragment pracy licencjackiej z filologii angielskiej. Po wysłaniu obu maili piszę do kumpla smsa: "Wysłałem ci nowy tekst, obczaj."Po chwili dostaję odpowiedź: "Coś ty za elaborat po angielsku mi wysłał?"Tak jest - pomyliłem maile. Fragment pracy poleciał do kumpla a pełen bluzgów tekst do pani promotor. YAFUD\n13.07.2011 10:38#7590 395\n395959 Głosy: 959 Komentarze: 15\nWysłałem do moich studentów SMSa, że odwołuję zajęcia bo nie zdążę dojechać na czas. Dopiero następnego dnia stojąc przed pustą salą odkryłem, że wysłałem wiadomość nie do tego starosty co trzeba. YAFUD.\n05.10.2009 09:12#561 395\n395551 Głosy: 551 Komentarze: 10 Źródło\nBudzę się dziś rano o 5:30, robię kawę, siadam przed komputerem, żeby sprawdzić jeszcze szybko pocztę przed wyjściem do pracy - nic z tego. Współlokator wyjął mi z myszki kulkę. Biorę łyk kawy i zaczynam się krztusić. Dosypał mi chilli. Ten pierwszy kwietnia będzie chyba najdłuższym dniem w moim życiu... YAFUD


Comfore - Zaproszenia ślubne, zaproszenia na ślub, zaproszenie ślubne, zaproszenie na ślub\nStrona główna / Galanteria okolicznosciowa / Papeteria ślubna / Zaproszenia ślubne\nZaproszenia ślubne produkcji Comfore, to starannie wykonane, ręcznie robione zaproszenia, które uwodzą swoim wyglądem i elegancją. Ręczne wykonanie jest jedyną metoda osiągnięcia takich efektów jakie mamy zaszczyt Państwu prezentować.\nWygląd naszych zaproszeń ślubnych jest efektem wytężonych starań, aby całość naszej oferty była efektowna i trafiała w gusta najbardziej wymagających Klientów. Tworząc oryginalne projekty zaproszeń staraliśmy się, aby były one eleganckie i efektowne.\nTeksty znajdujące się we wnętrzach zaproszeń zostały dobrane tak, aby pasowały do całości oprawy graficznej i stanowią przykład zadruku. Zamawiając u nas zaproszenia ślubne, możliwe jest zamówienie wydruku dowolnych tekstów, takich jakie uznacie za najbardziej właściwe dla siebie.\nWybierając zaproszenia ślubne z naszej kolekcji rozważcie również zamówienie innych wyrobów papeterii ślubnej. Specjalnie z myślą o każdym wzorze zaproszeń, stworzyliśmy spójne z nimi w formie i stylistyce takie produkty jak wienitki, czy też zawieszki na alkohol.


Bielski Rynek- miesięcznik informacyjno-reklamowy - Artysta wieloetapowy - rozmowa z Jackiem Fedorowiczem\nBy\tPiotr Skucha\tczerwiec 03, 2019\t430\nPiotr Skucha: Od wielu lat podziwiam cię za to, że jesteś stały w poglądach. Zdarzyło ci się kiedyś je zmienić?\nJacek Fedorowicz: Zależy co rozumiemy pod pojęciem „poglądy”. Jeżeli to jest jakiś zbiór zasad plus zbiór ulubień, plus zbiór wartości, jakichś zakazów wewnętrznych, które sobie człowiek narzucił, to nie. Może tylko w drobniutkich szczegółach.\nJ.F.: O! Bardzo dobre słowo. Natomiast często zmieniałem moje recenzje ze świata. To znaczy, w pewnym momencie zauważałem, że Jezus, Maria! jak ja mogłem tak myśleć dziesięć lat temu o czymś tam, jak mogłem tak głęboko się mylić, bo przecież prawda jest inna.\nGłęboko, czyli już nie korekta, a radykalna zmiana. A dotyczyło to…\nJ.F.: Zaraz ci dam przykład. Ale to będzie taki przykład z wysokiego tonu. Bardzo wysokiego.\nBardzo proszę. To mi pasuje, bo ja swój kabaret nazwałem Ton.\nJ.F.: (śmiech) To użyję innego określenia. Taki przykład z grubej rury.\nJ.F: Otóż ja zupełnie co innego myślałem o rodakach. Ja ich idealizowałem…\nA, to poważny ton.\nJ.F.: I dziś dochodzę do wniosku, że ich bardzo przeceniałem. Szereg rozczarowań miałem i mam nadal.\nTo mi się też coraz częściej zdarza. Ale mówiąc o poglądach miałem na myśli te podstawowe…\nJ.F.: Te są bardzo proste. Ja od dziecka byłem patriotą, co nie jest moją zasługą. Z takiej rodziny pochodzę, więc nie mogłem nagle być wyrodkiem. Mam, wśród najbliższych krewnych z poprzednich pokoleń, prawdziwych bohaterów. Takich do encyklopedii.\nMasz z kogo być dumnym.\nJ.F.: Tak. Byłem patriotą i uważałem, że socjalizm to jest kretyństwo.\nI wydawało się, że jeśli tę przypadłość się usunie, to naród wyjdzie na prostą, ze wszystkim da sobie radę.\nNo to nie byłeś odosobniony w tych poglądach.\nJ.F.: Pomyliłem się.\nAle nie co do diagnozy, tylko przewidywań. Czyli nie jesteś jasnowidzem.\nJ.F.: Tak, ale okrutnie się pomyliłem, niestety.\nNie jest aż tak źle. Po prostu, okazało się, że mieścimy się w średniej światowej, jeśli chodzi o poziom intelektualny. I nie chodzi mi o wykształcenie, bo jak się wielokrotnie okazało, samo wykształcenie niewiele da, jeśli…\nJ.F.: Czekaj, czekaj. Tu zaoponuję. Średniej światowej, ale bierzesz z jednej strony Bangladesz, a z drugiej…\nChodzi mi o to, że w każdym społeczeństwie procent jednostek wybitnych, średnich i zaniżających tę średnią jest podobny. Rzecz w tym, co społeczeństwo z tym zrobi.\nJ.F.: Przepraszam Bangladesz.\nJeśli społeczeństwo przykładowego Bangladeszu dostałoby wykształcenie, to pewnie okazałoby się, że proporcje byłyby zbliżone do naszych.\nJ.F.: To pocieszyłeś mnie. Następne pytanie proszę.\nLos sprawił, że przeżyłeś kilka radykalnych zmian w historii naszego kraju i w swoim życiorysie. Począwszy od tego, że urodziłeś się przed drugą wojną światową…\nJ.F.: Tyle, że nie pamiętam tamtych czasów.\nMiałeś dwa lata kiedy wojna się zaczęła.\nJ.F.: Tak. Kiedyś starałem się przypomnieć sobie jaki jest mój pierwszy obrazek świadomego człowieka i wydaje mi się, że są to niemieccy motocykliści na szosie prowadzącej na wschód, w miasteczku Cegłów, do którego uciekliśmy przed zajęciem przez Niemców Warszawy, ale chyba niemożliwe, żebym to pamiętał. W każdym razie medycyna twierdzi, że to niemożliwe.\nMedycy też się czasem mylą.\nJ.F.: (uśmiech) Miałem wtedy dwa lata i dwa miesiące.\nTa sama medycyna twierdzi, że jeśli to było traumatyczne przeżycie…\nJ.F.: O, tak. Wiejska chałupa, wszyscy pokotem na podłodze, warkot za oknem. Ja wstałem, wspiąłem się na palce, żebym wyjrzeć ponad parapet, zobaczyłem ten obrazek, po czym zostałem natychmiast ściągnięty na ziemię.\nWróćmy do kolejnych etapów historii powojennej. Głęboki stalinizm, potem euforia pięć-dziesiątego szóstego i siódmego, kiedy już jako dorosły człowiek zacząłeś działalność artystyczną..\nJ.F.: Bardzo dobrze to określasz: euforia - pięćdziesiąty szósty. Ale siódmy już nie.\nAż tak szybko…?\nJ.F.: To była bardzo krótkotrwała euforia.\nNie pamiętam tego, bo wtedy nawet dwóch lat nie miałem, ale wydawało mi się, że to ze dwa lata trwało, a może nawet dwa lata i dwa miesiące…\nJ.F.: (uśmiech) To zależy w jakich środowiskach. Rodacy, wiedzący niestety - coraz mniej o historii, na ogół nie zdają sobie sprawy, czym był przewrót Gomułki, czyli polski październik. Nawet dla takich ludzi jak ja, absolutnie brzydzących się komunizmem i cierpiących z powodu tego straszliwego Pe-eR-eLu, partyjniak Gomułka nagle, przez moment był zbawcą i wyzwolicielem. Nam się przez chwilę wydawało, że żyjemy w wolnym kraju. To jest miara różnicy między koszmarem stalinizmu a tym, co było potem.\nPotem gomułkowszczyzna, sześćdziesiąty ósmy, siedemdziesiąty… Wszystkie te etapy przeżyłeś już nie tylko jako dorosły człowiek, ale artysta zaangażowany w szereg historycznych przedsięwzięć, nie tylko kulturalnych…\nJ.F.: Rzeczywiście, miałem szczęście zawsze się jakoś wkręcać w historyczne przedsięwzięcia.\nJakie „wkręcać”?! Tworzyłeś je przecież.\nJ.F.: Współtworzyłem. Współ! Miałem nosa do właściwych ludzi.\nKtóry etap swojej działalności artystycznej, twórczej, wspominasz najlepiej?\nJ.F.: W sensie twórczym okres od stanu wojennego do wyborów czwartego czerwca, czyli całe lata osiemdziesiąte, był dla mnie najwspanialszy.\nPamiętam kasety audio i video nagrywane przez ciebie, kopiowane potem niezliczoną ilość razy i rozprowadzane po całym kraju.\nJ.F.: Pracowałem wtedy niesłychanie intensywnie. W zupełnie nowych warunkach dlatego, że po 13. grudnia 81. postanowiłem, że tym razem już koniec. Nie poddaję się cenzurze, tylko zwracam się bezpośrednio do odbiorców pisząc to, co myślę. To była nieprzytomna frajda, bo wszystko docierało i było przyjmowane z ogromnym aplauzem. Czułem się potrzebny i byłem pewien, że robię coś bardzo dobrego.\nMimo, że nie przekładało się to na finansowe korzyści. Wręcz przeciwnie.\nJ.F.: Ale dawałem sobie radę dlatego, że mecenat państwowy został zastąpiony mecenatkiem bo to było, oczywiście, niewielkie społecznym. Na przykład sprzedawałem odbitki swoich grafik. Masowo wręcz. Za niewielkie pieniądze, ale ponieważ było ogromne zapotrzebowanie, na swoje wychodziłem.\nW ciągu kilkudziesięciu lat działalności imałeś się tak różnych i skrajnie odległych rodzajów twórczości, często będąc w nich innowatorem, czy nawet prekursorem…\nJeśli chcesz, to uściślę, ale trochę będzie to trwało. Na przykład, pierwsze w Polsce programy telewizyjne z udziałem publiczności, które robiłeś wraz z Jerzym Gruzą.\nJ.F.: Pierwszy cykl miał tytuł „Poznajmy się” i był robiony przez nas trzech, bo jeszcze do Gruzy i do mnie trzeba Bogumiła Kobielę dopisać.\nTak, oczywiście. Pierwsze programy kręcone ukrytą kamerą. Pamiętam gadającą skrzynkę pocztową, która twoim głosem prosiła żeby ją pogłaskać, to list szybciej dotrze…\nJ.F.: Ale to zasługa Gruzy. Powiem prawdę. Nie jestem tym, za kogo mnie uważasz…\nJ.F.: W tym pytaniu padło: „prekursor”, „innowator”, a ja zawsze byłem współtwórcą. Sam, niestety, nie miałem aż tak dobrych pomysłów, ale umiałem znaleźć sobie towarzystwo.\nUważam, że umniejszasz swoje zasługi. Na przykład, towarzystwo dla Kolegi Kierownika w trójkowym magazynie „60 minut na godzinę” stworzyłeś sobie sam. I dokładanie kolejnych głosów do nagrania doprowadziłeś do perfekcji. A były to czasy nagrań analogowych, bez wspomagania komputerowego. Opowiadał mi Andrzej Pruski*, że nagrywałeś po kilka głosów za pierwszym podejściem.\nJ.F.: To było tak. Jeśli to mini słuchowisko miało trwać 10 minut, to nagranie trwało 20. Najpierw nagrywałem głosy nieparzyste, potem w przerwach parzyste. Ale na początku wcale tak łatwo nie było.\nNa początku były tylko trzy głosy, a potem towarzystwo się tak rozrosło…\nJ.F.: (śmiech) że sam już nie jestem w stanie wszystkich policzyć.\nDla mnie mistrzostwem było stworzenie iluzji interakcji. Napięcie, emocje między postaciami, reakcje na wypowiedzi, były tak naturalne… Miało się wrażenie, że to było nagrywane co najmniej kilka razy.\nJ.F.: A tymczasem… (uśmiech) Ale to było możliwe dlatego, że ja to sam robiłem i w związku z tym mogłem być elastyczny w trakcie nagrania. Mogłem zmieniać tekst, skracać go albo wydłużać po to, by te wypowiedzi nachodziły na siebie we właściwy sposób. Poza tym, wiedziałem jak ja to powiem, więc mogłem odpowiednio zareagować wcześniej. To można opanować.\nTak, przy dwóch trzech głosach. Ale przy siedmiu? Dwunastu?!\nJ.F.: Można, można.\nCo ciekawe, słychać było, że wszystkie te postaci tworzysz ty, a jednak były one natychmiast rozróżnialne.\nJ.F.: Bo ja nigdy nie umiałem zmieniać głosu. Natomiast miałem łatwość różnych artykulacji. Ja lubię polszczyznę, dobrą dykcję, a to co słyszałem dookoła, to kaleczenie polszczyzny i wymowy, zapamiętywałem sobie boleśnie i starałem się potem odtworzyć w sensie drwiącym i kpiarskim w audycji.\nJ.F.: To tyś go jeszcze nie zadał?!\nNie skończyłem zadawać.\nJ.F.: To cały czas jest jedno pytanie???\n(śmiech) Uwielbiam dygresje.\nJ.F.: No to zadaj wreszcie pytanie zasadnicze.\nPotem był „Dziennik telewizyjny”, który niesamowitą furorę zrobił w okresie wymieniania się i wypożyczania kaset video VHS. Nie wiem, czy coś z tego zostało, czy to jest do oglądania jeszcze, bo to był bardzo nietrwały nośnik.\nJ.F.: Trochę zostało.\nJest do odtworzenia?\nJ.F.: Tak, zdigitalizowałem. Mam na pendrive'ie, ale nie te najlepsze, niestety. Pytanie!\nDo tego jeszcze felietony, grafiki, karykatury, krótko mówiąc, często zmieniałeś sposób działalności. Jaki był powód? Czy energia tak cię rozpierała? Nudziłeś się? Potrzebowałeś czegoś nowego? Czy miałeś pomysł wymagający innej formy? Czy okoliczności cię zmuszały? Czy jakieś inne czynniki to powodowały?\nJ.F.: No to teraz od razu sześć pytań! (Śmiech)\nW każdej dziedzinie osiągałeś mistrzostwo i wtedy przerzucałeś się na inną. Czułeś, że już więcej się nie da?\nJ.F.: Przede wszystkim nie mistrzostwo, tylko vice mistrzostwo. Wiem co mówię. W każdej dziedzinie, w której coś robiłem, nigdy nie byłem najlepszy, ponieważ w żadnej nie miałem zdecydowanego talentu. Właściwie do niczego, tylko do wszystkiego po trochu. Ale dzikie ambicje, które miałem, żeby jednak pokazać, ze ja potrafię!, że jak się zawezmę to i to zrobię, i tamto, i tamto, doprowadzały do tego, że jak się za coś brałem, to po jakimś czasie dochodziłem do nazwijmy to „wysokiej pozycji”. A zmiany liczne… Być może to co powiedziałeś jest prawdą, że los za mnie decydował. Stan wojenny to demonstracyjnie przestaję występować i wracam do zawodu grafika. Przy okazji odkryłem, że dzięki serigrafii, czyli metodzie sitodruku, mogę robić coś wielonakładowego w domu, sam! I się w to rzuciłem.\nAle decyzja o „wewnętrznej emigracji” była twoja.\nJ.F.: Nie mogła być inna, czyli los zdecydował. A czasami… Być może jakieś przykre doświadczenia nauczyły mnie, że nie ma powrotu do starych sukcesów. Że jeśli coś odniosło sukces, na przykład te programy telewizyjne z Jerzym Gruzą, jak coś osiągnęło taki poziom, że wiesz już: wyżej się nie da…\nJ.F.: Tak, apogeum, a nawet kres. Wtedy nie wolno do tego wracać, tylko zabrać się za coś innego. Najlepiej w innej dziedzinie, bo wtedy nie ma tego porównania.\nTo jest piękna recepta na ciągłą aktywność, takie odradzanie…\nJ.F.: Nakręcanie się.\nNo dobrze, odkryłeś sitodruk ułatwienie, radość! Ale bywało, że decydowałeś się na katorgę. Dzienniki telewizyjne montowane na sprzęcie VHS…\nJ.F.: Faktycznie, to była katorżnicza praca. Trzyminutowe nagranie fałszywego dźwięku pod mówiącego, na przykład, premiera Rakowskiego, generała Janiszewskiego, czy Wojciecha Żukrowskiego, trwało tydzień, dwa, trzy nawet. Dlatego, że tam nie było możliwości montażu, tylko trzeba było dokładać kolejne sekwencje. Dzisiaj to się w głowie nie mieści, że technika była wtedy aż tak prymitywna. Jeśli się coś zepsuło, trzeba było zostawić, albo zaczynać jeszcze raz.\nAle efekt był piorunująco perfekcyjny. Do dzisiaj pamiętam niektóre powiedzonka, na przykład „planowanie to lipa, lipa, panie”. (śmiech)\nJ.F.: To był jakiś ówczesny mędrzec od ekonomii socjalizmu, nazwiska nie pamiętam.\nKtórą ze swoich rozlicznych działalności wspominasz najlepiej, z największym sentymentem?\nJ.F.: Nie mam wątpliwości. Każdą.\nNawet te narzucone przez los?\nJ.F.: Tak! Dlatego, że zawsze udawało mi się jakoś doprowadzić do zadowalającego mnie poziomu, po bardzo wytężonej, ciężkiej pracy, bo ja jestem z natury kujon, po prostu kujon!\nJ.F.: Staram się. A teraz, na starość - to taka ciekawostka jestem na etapie ogromnego sentymentu do moich rysunków i karykatur, które też robiłem z ogromnym wysiłkiem. Coś widocznie we mnie tkwi takiego, że jak efekt przychodzi łatwiej, to ja tego nie cenię. Natomiast jak trudniej, to cenię ogromnie. A karykatury to jest ogrom pracy, żeby wyglądało, że to ot, tak machnięte sobie jednym ruchem. Nie wiem na czym to polega, ale mam, na przykład, dobry tekst w kabarecie do powiedzenia. Wychodzę, mówię i to się bardzo podoba, a ja żadnego wysiłku w to nie wkładam, więc nie cenię.\n(śmiech) Lekceważysz swoje sceniczne wcielenie.\nJ.F.: Po prostu samo wychodzi i dlatego z tej dziedziny nie jestem dumny.\nA szkoda, bo jesteś na scenie postacią szczególną, oryginalną i rozpoznawalną. Podobnie jak twoje rysunki, nawet te najstarsze. Wystarczy spojrzeć i od razu wiadomo - to rysował Jacek Fedorowicz.\nJ.F.: Tu mnie zaskoczyłeś, bo mnie się wydawało, że one są bardzo różne.\nBo są! I to jest największa sztuka, że pomimo tej różnorodności są spójne.\nJ.F.: To bardzo miłe, ale nie wiem na czym to polega.\nTo samo można powiedzieć o twojej grze aktorskiej. Przecież grałeś w tylu kultowych dzisiaj filmach, a nie jesteś aktorem z wykształcenia…\nJ.F.: Zdałem egzamin eksternistyczny w 1961.\nDo wielu z tych filmów napisałeś scenariusze…\nJ.F.: Tak, ale chyba musimy już kończyć. **\nTrudno, siła wyższa. Porozmawiamy przy najbliższej okazji.\nJ.F.: Tylko ja na pewno będę się powtarzał.\nJ.F.: Zaręczam, że to mi nie będzie przeszkadzało. (śmiech)\n* Andrzej Pruski (1929 1994) reżyser Teatru Polskiego Radia\n** w tym momencie dopadło nas wezwa- nie do wyjazdu na występ\nOstatnio zmieniany poniedziałek, 03 czerwiec 2019 17:33\n« Człowiek z przeszłości - czyli rozmowa z Andrzejem Poniedzielskim


Tlumaczenie stron w safari\nTłumaczenie stron internetowych stanowi bardzo żmudnym zajęciem, a efekty są w perspektyw wielkich dochodów. Aby zainteresować się tłumaczeniem, to najpierw należy poznać język z jakiego będzie tłumaczony dany tekst.\nWiele osób udziela się z taką pomocą także wiele jest zatrudniana do ostatniego gatunku zleceń. Każdy wolał posiadać taką czynność w takiej sytuacji, ale nie wszystek zna obcy język na tyle dobrze, aby zdobyć się tego środka działaniem. Oczywiście jest wiele serwisów, jakie oferują za darmo przetłumaczenie automatyczne całości strony, ale niestety są one niedokładne, czysta amatorka, a chyba nie chcemy żyć zbyt takich postrzegani. Jak zdobyć się tego standardu pracą? Należy wystawić gdzieś ogłoszenie w dążenia potencjalnego zleceniodawcy? Poszukiwać informacji z osób, które pragną takiej usługi? Oczywiście, że tak. Wykonując tę pracę szacuje się profesjonalizm, nie zapewne stanowić położenia na każde błędy ortograficzne, przekręcenia słów, nie mówiąc już o błędnym określeniu sensu zdania.\nIstnieje możliwość zatrudnienia się na zawodowe w korporacji, która jeszcze ma się tego modelu zleceniami, jednak czy rzeczywiście prędko jest znaleźć firmę godną zaufania? Pewnie nie. Można oczekiwać na uwagę swoich partnerek bądź rodziny. Żyć chyba znają kogoś, kto poszukuje tłumacza, który zajmie się tłumaczeniem stron osób potrzebujących.\nMusimy dbać, by nasz język obcy, najczęściej angielski, był doskonały. Musimy płynnie rozmawiać w tym języku, bez większych wpadek gramatycznych. Bo po co pracownik, który nie zna języka, jaki zamierza przetłumaczyć.\nTłumaczenie stron internetowych jest działaniem ciekawym, i jednocześnie monotonnym, robienia stale tego jedynego, może wszystkiemu się znudzić, więc istnieje więc książka dla wytrwałych ludzi, którzy wpływanie wiążę ze naszą przyszłością, jakich ta akcja ich interesuje. Czyli albo produkuje się zatem na szacunek również z przeznaczeniem albo w ogóle się nie robi. Jeżeli chcielibyśmy podjąć stałą pracę jak tłumacz stron internetowych, to najpierw należy przemyśleć, czy właściwie będziemy chcieli sprawiać ten zawód przez resztę naszego istnienia, czyli toż nam wystarczy, lub że powinniśmy zająć się różnym stylem pracy?\nZnając język inny nie musimy zmniejszać się do jednego. Możemy stać nauczycielem języka obcego bądź kimś innym, gdzie wykorzystamy naszą wiedzę biegłego komunikowania się i pozytywnego umieszczania w różnym języku.\nZamachy terrorystyczne madryt


Plagiatyzacja | Nexus Centrum Wikia | Fandom\nŚwiat Fantazji, Siły paranormalne\nPlagiatyzacja to potężna siła, praktykowana przez Alians Sług, który uważa ją za święty dar, zakazana w przestrzeni cywilizacji Centrum. Mroczna potęga, znana od miliardów lat, jest głównym zagrożeniem dla całej Fantazji - wypacza wszystko i niszczy ostatecznie wszystko, czego tylko dotknie. Zakon Rycerzy Wielkiego Pokoju jest jedną z nielicznych organizacji, która wie jak z nią walczyć, zapobiegać oraz leczyć ze wczesnych objawów czy też stadiów.\nPlagiatyzacja pojawiła się tak naprawdę na początku świata. Jej początki sięgają Starej Ery i dominacji Pierwszych. Ich imperium, rozciągające się na całą Fantazję. W pewnym momencie na północy międzywymiaru napotkali coś bardzo tajemniczego - grupę istot, jakiej nie sposób było opisać słowami w księgach. Pierwsi zaczęli więc walczyć, a tereny jej występowania obejmować aż trzema kordonami. Coraz więcej miejsc było podatnych na wpływ plagiatyzacji, Pierwsi zmieniali się w prawdziwe potwory. Krążyły pogłoski o stworzeniach, jakie narodziły się z nią i które były jej czystym uosobieniem. Imperium nazwało je Czystymi i wysłało oddział specjalny, aby je wytępić. I udało im się to, lecz wkrótce pojawiły się kolejne.\nCo więcej dowódca walki z Czystymi, Hastadarius, zaczął wykazywać oznaki tej "zarazy". Wyruszył, aby ją zniszczyć na zawsze z grupą kilku ze swoich zaufanych osób oraz zarażonymi, którym nic już nie zostało. Ale choć zdołał zniszczyć plagiatyzację wkrótce stał się jej główną częścią. Tak powstały Sługi Upadłego Pierwszego. Czystych, którzy przetrwali zagładę, nazwali Purytanami, ale wkrótce zaczęli wymierać. Sługi stworzyły własną domenę, a następnie przypuściły atak na siły Imperium Pierwszych, dopuszczając się kompletnej hekatomby. Pierwsi robili co mogli, ale niestety - nic nie mogło powstrzymać upadku. W akcie desperacji użyli czego tylko mogli, aby zadać potężną ranę Sługom. Ukryli niektóre wszechświaty, a następnie zadali niemal śmiertelną ranę upadłemu pobratymcy i uniemożliwili odbudowę potęgi na wiele miliardów lat. Sługi stały się rozbite i skłócone, co pozwoliło na znaczące osłabienie sił plagiatyzacji.\nKiedy tylko mrok plagiatyzacji opadł większość Sług wycofała się do Anarchistycznego Świata oraz na obecne ziemie terytorium zakonnego. Wokół tych miejsc utworzono szczelny kordon, który uniemożliwiał obu grupom połączenie swych sił. W czasach Reinkarnatów plagiatyzacja była szczególnie zwalczana, powstała nawet organizacja na wzór inkwizycji, która zabijała każdego i niszczyła wszystko, co choć trochę zawierało w sobie plagiatyzację.\nJednak Sługi rozpoczęły wkrótce napływ. Z początku wyglądało to na uciekanie cywili z terenów atakowanych przez ich domenę, jednak zbyt późno druga z ras Twórców odkryła, że tak naprawdę był to masowy napływ agentów pod postacią uchodźców. Reinkarnaci stanęli do boju, jednak szybko stracili większość z zewnętrznych obszarów swego imperium i doszło do powstania wąskiej przestrzeni, jaka łączyła oba terytoria kontrolowane przez Sługi. W akcie desperacji Reinkarnaci użyli potężnego artefaktu, jaki uniemożliwił Sługom podbój Centrum oraz poważnie przetrzebił szeregi Sług, wskutek czego doszło do rozbicia. Do dzisiaj Sługi nie odzyskały i wygląda na to, że nie odzyskają, jedności, jaką kiedyś wykazywały, ze względu na dosyć liczne podziały i kłótnie. Ich imperium pogrążyło się po zwycięstwie w anarchii, a rozbite przez późniejsze ataki ze strony resztek Reinkarnatów ostatecznie zakończyło swoje istnienie.\nKres Imperium Hastadariusa nie oznaczał jednakże upadku jego sług. Te zreformowały się i stworzyły tak zwany Alians Sług Upadłego Pierwszego. Plagiatyzacja w czasie Nowej Ery również się rozwinęła. Teraz wyznawcy Panteonu Plagiatu upodabniali się do innych wedle własnych upodobań i pomysłów. Tymczasem powstawać zaczęła nowa rasa Twórców - Ludzie Realni, którzy szybko skolonizowali z Centrum całą resztę Fantazji, wchodząc w liczne utarczki ze Sługami, po czym następnie je wygnali daleko na północ. Południowa część, z racji odcięcia, stała się dużo słabsza i była niemal znikomym zagrożeniem. Co więcej stale się kurczyli, a bez nowych sił z Anarchistycznego Świata nie mieli szans się obronić lub też wyłamać. Tam plagiatyzacja po wielu tysiącleciach ostatecznie zanikła, a Sługi tamtejsze upadły. W ramach porozumienia Zakon zgodził się poprowadzić konwój przez wody międzywymiaru do Muru Krańca Światła, dawno temu wzniesionego przez Reinkarnatów jako wielka i trwała linia obrony przed Aliansem Sług.\nW wyniku tego Fantazja podzielona została na mroczną północ opanowaną przez Sługi i południe, zajmowane przez cywilizacje skupione wokół Centrum. Mur działał jak starożytna bariera, utrzymująca plagiatyzację z dala od stolicy całej cywilizowanej Fantazji. Okazało się, że to nie kwestia muru, lecz kapłanów, którzy podczas swych rytuałów przyzywają kolejne fale plugawej energii. Siły Sług wkrótce opracowały zaklęcie, wedle którego wszystkie tereny podbite przez nich były poddawane działaniu plagiatyzacji, a im większa ilość oddziałów tym większa była siła plugawej energii, przez co zwiększał się zasięg i szybkość z jaką wpływała na organizmy. Na wielu terenach, gdzie kulty Aliansu rozpoczęły swoje działanie poza murem i w ten sposób usiłowały podbić ziemie cywilizacji Ludzi Realnych. Współcześnie największa z fal tej energii czai się za Górami Krańca Światła. Jednakże garstka jej energii okresowo stamtąd wypełza, idąc na Kordon Zakonu oraz do Barbarzyńskiego Świata.\nCoś się jednak zaczyna dziwnego dziać. Tysiące lat temu bowiem część ze Sług porzuciła Alians i tak powstali renegaci, którzy teraz plagiatyzację wykorzystują, aby nieść odwrotny wobec niej skutek. Dla lojalistów nie są już pobratymcami - są Heretykami. Na polecenie hersztów poszczególnych domen urządzane są liczne krucjaty lub wyprawy skrytobójcze w imieniu plagiatyzacji, by się pozbyć osad heretyckich. Jednakże Ci znaleźli wsparcie w postaci kilku grup z Kordonu, Hanzy Banickiej czy też grup plemiennych jak Ludy Ruin lub Karnadoni. Naukowcy z całej Fantazji usiłują ustalić czy to znaczy że plagiatyzacja słabnie czy też jest to osobny przypadek. Ciekawi ich też w jaki sposób w Nowej Erze pojawiły się osoby kompletnie odporne na plagiatyzację.\nPlagiatyzacja wpływa na wszystko - rośliny, zwierzęta, krajobraz, a także i na ludzi. Zmienia ona całkowicie tok rozumowania. Ludność zaczyna popadać w anarchię, ofiary lub dobrowolnie poddający się tej plugawej energii mieszkańcy zaczynają na początku odczuwać się niebywale chorzy na liczne choroby, potem pojawia się żądza bezsensownego przelewania krwi, następnie niewyobrażalnie wielka ekstaza, a na końcu obrzydliwe, szybkie i krótko trwające niekontrolowane mutacje organizmu. Pierwsze objawy łatwo zidentyfikować, kolejne widać w psychice istoty, by na końcu zaczęła mutować. W końcu zaczyna niepohamowanie łaknąć wiedzy, władzy i czci, by nareszcie stać się najpiękniejszym, najzdolniejszym, najzdrowszym i najsilniejszym w Fantazji. Nieświadomie zaczyna czcić plagiatyzację i Hastadariusa, by nareszcie z biegiem czasu robić to jawnie. Kiedy to się skończy poddaje się próbie przed Paniami Przemian, by stać się jednym ze Sług. Jeśli nie kontroluje swoich przemian lub jeżeli jest zagrożony pewną śmiercią odpowiednio silny osobnik może zacząć zmieniać się w niebezpiecznego Czystego. Na szczęście krótko wówczas żyje, zabity przez dzielnych wojowników lub rozerwany przez kotłujące się w nim plugawe energie tego, co do siebie wpuścił.\nMałe fale energii nie mają większego wpływu na mieszkańców i krainy, jednakże im większe one są tym większy mają wpływ. Zdarza się jednak, że energia taka w ogóle nie wpływa na jakieś istoty, jak na przykład na Zmumifikowane Imperia, gdzie żyją istoty odporne na plagiatyzację - Mumie. Niektórzy z pojedynczych mieszkańców również wykazują się całkowitą odpornością na tą siłę. Nazywani są Zaporami, ponieważ nijak ima się ich takowa energia. Jako jedni z nielicznych widzieli Splugawione Ziemie a nawet przerażający Kompleks Wielkiej Ciemności - stolicę Aliansu Sług i miejsce przebywania ich Arcyboga, jak również miejsca z którego wypływa plagiatyzacja na całą Fantazję.\nKrainy poddane działaniu plagiatyzacji nie przypominają niczego normalnego. Bardziej przypomina to formę kopiuj wklej poprzez jednocześnie zmianę nazw i dorobienie kilku kształtów, kolorów oraz cech z innych miejsc. Krainy zdeprawowane działaniem energii robią się mroczne, przypominają piekło lub krainy umarłych. Zaczynają pojawiać się wielkie lodowce, choć temperatura jest w miarę normalna. Gleba staje się niebywale toksyczna i jednocześnie żyzna. Rośliny nie przypominają niczego co znają ludzie na Ziemi - stają się niekiedy mięsne lub też galaretowate. Najbardziej doskonałym przykładem są Splugawione Ziemie, gdzie zwierzęta przypominają duchy lub pomioty Chaosu. Inne elementy otoczenia, jak głazy, zmieniają się jeszcze gorzej. Powiada się, że widziano nawet samoformujące się skalne giganty. Dotychczas są to plotki, lecz Zakon twierdzi że po Sługach i plagiatyzacji wszystko niestety jest możliwe. Zwłaszcza legendy.\nLudność poddana działaniu plagiatyzacji też nie ma lekko. Najpierw zaczyna się poczucie, że jest się chorym na tysiące chorób. Potem pojawia się chęć nieskończonego, szalonego przelewania krwi z byle jakiego powodu, by następnie ludność odczuwać zaczęła nieograniczoną ekstazę ze wszystkiego. Na samym końcu zaczynają się niewyobrażalne, niepohamowane mutacje, by w końcu popaść w anarchię. Pojedynczego człowieka dotkniętego plagiatyzacją dosyć łatwo znaleźć i schwytać, gorzej jednak jeśli jest to cała osada lub dzielnica. Jeśli odpowiednio szybko się zareaguje można unieszkodliwić plagiatyzację. Jednak z biegiem czasu organizm albo sam się uodporni na tą plugawą siłę albo stanie się coraz słabszy, aż w końcu zawiedzie i umrze. Na szczęście dzięki nowoczesnym osiągnięciom technologicznym udaje się coraz bardziej niwelować energię i więcej osób ratować ze szponów tej niegodziwej siły.\nPodobnie jak kraina tak i flora i fauna cierpi w przypadku plagiatyzacji. Rośliny zmieniają się nie do poznania, jakby pod wpływem radiacji i czarnej magii jednocześnie, szczególnie nekromancji. Stają się jakby mięsne i galaretowate, zwierzęta przypominają twory nekromantów, po części nieumarłe. Jednocześnie stają się wściekłe, posłuszne innym ofiarom plagiatyzacji i atakujące każdego, kogo tylko mistrzowie tej energii nakażą. Podobnie jest ze zwierzętami, które przybierają formę pół-szkieletów, pół-duchów. Istnieją wzmianki o potężnych, przerażających Banshee - samicach małp leśnych, które zmieniły się w niebezpieczne duchy, wrzeszczące przeraźliwie i rozrywające w szaleństwie wszystko, co tylko popadnie. Często przyroda poddana mrocznym mocom sama się wręcz pożera, dochodzi do kazirodztwa i kanibalizmu wśród biosfery skażonej tą energią. W takim przypadku Rycerze i Armia Wielkiego Pokoju mają tylko dwie opcje - oczyścić z plagiatyzacji albo zabić.\nŚrodki walki z plagiatyzacją\nIstnieją różne środki walki z plagiatyzacją. Na przykład Instytucje Centrum, jako jedne z najbardziej zaawansowanych organizacji, jakie kiedykolwiek istniały, a są to między innymi Zakon Rycerzy i kierowana przez nich Armia Wielkiego Pokoju, a także nieformalny rząd Fantazji zwany Forum Fantasia oraz organizacja zrzeszająca artystów i wynalazców w prawie-kościelnym duchu znana jako Panteon Twórczy, mają możliwości by uratować wszystkich i wszystko z nawet najbardziej zaawansowanej plagiatyzacji. Jako jedni z nielicznych wiedzą jak można uratować mieszkańców od plagiatyzacji, poprzez odpowiednie Arkany i technologie. Wszystkie z tych frakcji jednoczą trzy cele: powstrzymanie Hastadariusa i jego Sług, budowa wspólnoty licznych cywilizacji w Fantazji oraz umożliwienie skutecznej, wspólnej walki sprzecznych ze sobą grup przeciwko zagrożeniom, jakie zagrażają innym. Dzięki ich możliwościom Ci, co przez plagiatyzację stracili niemal wszystko gotowi są udać się w podróż niemalże w jedną stroną, w nadziei na ocalenie.\nWielki Układ jest wyjątkowo czujny na plagiatyzację. Opracował nawet Cenzostablów - specjalnych osobników, łączących cechy Nawigatorów i czarodziejów, mogących nie tylko wykrywać plugawą energię, ale również ją neutralizować i stawić jej czoła. Lwowski ma jeden główny cel w swoim życiu: zniszczyć raz na zawsze Sługi i wszystko co jest z nimi związane. Od lat 40. XXI wieku miary Gai Bermudii jego cel zaczął być realizowany na pełną skalę. Przejął władzę nad Instytucjami Centrum niemal absolutną, powołał Sojusz Wspólny Fantazji i rozpoczął zakrojone na szeroką skalę działania by przygotować do nadchodzącej wojny tyle grup, ile tylko może. I zrobi to ze wszystkimi, nawet jeśli będzie to oznaczać pacyfikację takowych. Same Państwa Nexusa z kolei wierzą, że kiedy plagiatyzacja zostanie zniszczona Fantazja będzie mogła skupić się na własnych problemach. Szczególnie mocno są wyczuleni na to Stalkerzy Kalashera, gotowi eksperymentować na pojmanych Sługach, wysłać do specjalnych gułagów lub nawet rozstrzelać dla przykładu, by sprawdzić jak za życia niegodziwiec siebie pozmieniał swymi chorobliwymi pomysłami.\nPrzymierze Bermudiańskie to grupa, która według wielu wcale nie walczy z plagiatyzacją, bo jest to jej obojętne i jeżeli energia takowa sprawi problemy to osobników co te problemy wywołali eliminują. Jak się wciąż okazuje, jest to nieprawda. Federacja Bermudzka na przykład dołożyła największych starań by walczyć z tą siłą: opracowała liczne metody walki z nią, jak między innymi możliwość zagłuszania energii Sług. Co więcej dzięki zagłuszaniu takowych sił udało się nawet wykształcić swoiste zaklęcia, dzięki którym można wykorzystywać tą upadłą moc przeciwko poddanym Panteonu Plagiatu. Piekło z kolei używa jej też do tworzenia specjalnej broni, która napiętnowana specjalnymi runami i siatką magiczną jest w stanie zmienić energię w niebywale potężny surowiec, dzięki czemu karabiny, amunicja i miecze są wielokrotnie lżejsze, ostrzejsze i skuteczniejsze. Ponadto taki oręż jest odporny na uszkodzenia i zniszczenia, a Sługi zabite nim natychmiast giną. Wielka Rzesza Wszechniemiecka używa tajnych służb i zaawansowanej technologii do walki z tą potęgą, mając rozsianą po całym Przymierzu siatkę agentów, których jedynym celem w życiu jest walka ze Sługami. Są to wyhodowani wojownicy, ich embriony zostały genetycznie zmodyfikowane, by szybko dorosnąć i niczym się nie wyróżniać, jednakże mają w zachowaniu zaprogramowane ruchy poprzedników oraz są odporni na energię plagiatyzacji. Netrolle zaś, dzięki tradycjom czarnoksiężników, szamanów i magów są w stanie skutecznie przeciwstawić się mrocznym mocom Aliansu Sług. Opracowali odpowiednie inkantacje, egzorcyzmy i rytuały, dzięki czemu nie potrzebują zaawansowanych technologii i potężnych Arkanów.\nGraniczące od dawna z Aliansem Sług Porozumienie Antywojenne ze stolicą w Goriavaris ma spore doświadczenie w walce z plagiatyzacją. Dzięki nowoczesnym technologiom udało im się zagłuszyć skutecznie siły Aliansu Sług, jednakże wciąż mogą neutralizować jedynie najsłabsze objawy wpływu energii na istotę. Pomimo ciągłego rozwijania technologii zdają się wręcz przegrywać wojnę z mrocznymi mocami kultystów.\nKombinat Wojenfirmowy pompuje niewyobrażalną liczbę pieniędzy na walkę z plagiatyzacją. Niemal każdy z oligarchów, każda z korporacji czy nawet prostych regionów ma swoje własne metody walki z tą siłą, jak technologia, Arkany, oba naraz lub prastare, dosyć przestarzałe, ale nadal skuteczne rytuały, których ostatni globalny użytek w Fantazji miał około 1000 lat temu. Niemniej nie ustają w ulepszaniu swoich pomysłów i tworzeniu nowych dróg walki z tym, co się wylewa jak potop z Anarchistycznego Świata.\nW Triumfie Akzjany nie ma oficjalnie żadnej instytucji ścigającej kulty plagiatyzacji, ale też nie ma żadnych kultów. Akcja Przymierza i Państw w późnych latach 30. XXI wieku według miary Gai Bermudii rozwiązała ten paradoks. Otóż w Triumfie działa coś takiego jak Biuro ds. Kontrolowania i Zwalczania Niebezpiecznych Kultów, skrótowo znane też jako Inkwizycja w potocznej mowie mieszkańców Akzjany. Organizacja ta, licząca tylko kilkanaście milionów osób rozsianych po całym obszarze domeny akzjańskiej.\nPrawda zna tylko jeden sposób walki z plugawą energią - śmierć. Najważniejsi dostojnicy mogą liczyć na najbardziej nowoczesne technologie, podczas gdy pozostali, jeśli zostanie stwierdzona u nich plagiatyzacja liczyć mogą jedynie na kulkę w łeb i spalenie zwłok w krematorium. W przypadku litości Prawda wysyła do obozów filtracyjnych, gdzie istoty są przetrzymywane w specjalnych, olbrzymich i zabezpieczonych z zewnątrz i wewnątrz rezerwatach. Wyłapywani po kolei są poddawani wręcz torturom jakie mają wyrzucić z nich siłę jaka wypacza tych, co są kultystami Panteonu Plagiatu.\nTemplariusze Solariańscy zaznajomieni są z plagiatyzacją od dawien dawna, jednakże ta siła w ogóle do nich nie dochodzi. Jeśli jednak pojawiają się jakieś kulty Sług na ich terenie wówczas niewątpliwie wysłani zostają Synowie Solarii, których zadaniem jest przede wszystkim znaleźć, aresztować lub przy próbie oporu czy też ucieczki zabić, przewieźć do specjalnych obozów, a następnie poddawać ich tam niewyobrażalnym cierpieniom, aby na zawsze uniemożliwić plagiatyzacji ponowne skorumpowanie danego organizmu.\nPozostałe frakcje radzą sobie całkiem nieźle w tym temacie. Pakt Aliansu Neutralnego na przykład korzysta z technologii traktowania ofiary potężnymi chemikaliami, by pod postacią gotującej się cieczy owa mroczna siła wypłynęła z osoby, a organizm wrócił na właściwe tory. Południowe państwa zdają się mieć w większości gdzieś odnośnie plagiatyzację. W pogotowiu czekają jednak liczne grupy gotowe z nią walczyć. W innych Światach nie wiadomo jak się mają sprawy. Co ciekawe jednak w wielu z nich, poza Niezbadanym i Niebezpiecznym ludy tamtejsze wydają się nie wiedzieć za wiele na temat siły Sług. W Pustym Świecie z kolei lokalne ludy wydają się korzystać z potężnych rytuałów i czarów, dzięki czemu brak technologii im nie doskwiera w walce z mroczną potęgą. Mumie są odporne, więc się nie boją jej. Kordon z kolei jest wyczulony na jej punkcie i rozmaite zaklęcia oraz technologie skutecznie blokują na północnych granicach. Mieszkańcy Barbarzyńskiego Świata zdają się doskonale radzić z plagiatyzacją, tajemnicze góry Szahrandusu zdają się być prastarą instalacją powstrzymującą Sługi przed umożliwieniem trafienia fali plugawej energii do Pustego Świata i tym samym odcięcia Centrum od szlaków do Niezbadanego Świata. Heretycy Sług korzystają z plagiatyzacji jako części swojego życia, jednak wydają się być odporni na splugawienie swych umysłów przez nią i raczej jest dla nich narzędziem aniżeli sensem życia. Wielu próbuje znaleźć odpowiedź jak to możliwe, że istnieją przedstawiciele Aliansu Sług, jacy odstąpili od dotychczasowego życia, a ich umysły powróciły na właściwe tory.\n↑ Nazwa ta ugruntowała się na początku Epoki Ciemności, jako że jej ofiary wydawały się być przerobionymi kopiami innych. Wcześniej znany był jako Eter Zatracenia.\n↑ W skali Fantazji to jak kilkanaście tysięcy w skali miliardowej populacji, czyli mało.


Folek - www.powerball.fora.pl\nWysłany: Wto 19:40, 18 Sty 2011 Temat postu: Folek\nCzekałem z rankingiem, aż uda mi się przekroczyć 12k no i udało się . Szybko zacząłem kręcić 11K o po ok 2 dniach nawet 11500, a potem miałem mały spadek formy:), nie mówię zacząłem też po prostu mniej kręcić . Ale ostatnio się zmobilizowałem:) jak rozmawiałem z bartem i powiedziałem, że będę walczył o 12 k no i dałem radę :wink: :P . Następnym czynnikiem było grono osób napływające do forum i ich popisy HS Ranking:) postanowiłem, że trzeba również się mobilizować i pokręcić chociaż godzinkę dziennie:). Przez kilka dni wyniki moje utrzymywały się w okolicach 11500-1700 a Powerball wskazywał rekord 11819 . Ale nadszedł wczorajszy dzień miałem po prostu dobrą formę pierwszy wynik\n[link widoczny dla zalogowanych] potem chwile przerwy, następnie lekkie kręcenia i tutaj w końcu spełnienie ( jak można tak to nazwać:P :P )\n[link widoczny dla zalogowanych] później ocierałem się już o granice 12 k ale jej nie przekroczyłem dzisiaj odpoczywam:). Postaram się uporać z problemami i coś nagrać: pozdrawiam i życzę wszystkim wysokich wyników\nWysłany: Wto 20:44, 18 Sty 2011 Temat postu: Re: Folek\nGratuluję przekroczenia 12k i witam w gronie dwunastotysięczników :wink:\nWysłany: Wto 20:46, 18 Sty 2011 Temat postu:\nGratki rekordu Też mam zamiar podobny (a nawet lepszy) wynik osiągnąć\nGO GO 13k\nWysłany: Wto 20:50, 18 Sty 2011 Temat postu: ;)\nCiesze się, ze osiągnąłem 12K ale już czekam na 13k chociaż wiem, że to będzie niesamowicie ciężkie:D . No i chce już 13 k bo chociaż ciesze się z 12K to czemu 12K ma różowy kolor jak ja nie lubię różowego koloru:D. heh\nMój ulubiony to czerwony :wink: :P hehe chociaż pomarańczowym też nie pogardzę:PP :P . To taka dodatkowa refleksja:D :P\nOstatnio zmieniony przez Folek dnia Wto 20:56, 18 Sty 2011, w całości zmieniany 2 razy\nPo zmianach masz teraz niebieski. Różowy jest teraz jeżynowy albo pastelowy róż 11,5k. . .Jak kto woli. Wkroczyły pół progi i nowa inwencja twórcza w kolorystyce rang. Miejmy nadzieję że się Wam spodoba.\nFolek tak swoją drogą kiedy znowu coś nam pokażesz ?


Fundacja Rodzić po Ludzku - Fundacja Rodzić po Ludzku poszukuje specjalisty/ki ds. fundraisingu\nJesteś tutaj: Home Aktualności Fundacja Rodzić po Ludzku poszukuje specjalisty/ki ds. fundraisingu\nFundacja Rodzić po Ludzku poszukuje specjalisty/ki ds. fundraisingu\nJeśli szukasz pracy, która zmienia świat na lepszy, ma sens i jest ważna dla innych ludzi, to wyślij swoje zgłoszenie i dołącz do naszego zespołu! Zapraszamy do zespołu Fundacji Rodzić po Ludzku.\nJesteśmy organizacją pozarządową działającą od ponad 25 lat na rzecz kobiet w ciąży i matek małych dzieci. Sprawdzamy, jak działają szpitale, jak przestrzegają praw pacjenta i Standardu Organizacyjnego Opieki Okołoporodowej, jak traktowane są kobiety, ich dzieci.Staramy się interweniować tam, gdzie łamane jest prawo. Prowadzimy także działania edukacyjne dla kobiet i personelu medycznego. Przewidujemy dla Ciebie wiele wyjątkowych działań, które będziesz realizować samodzielnie oraz wspólnie z naszym zespołem. Będziesz odpowiedzialna/y za realizację bieżącej strategii fundraisingowej oraz zaplanowanie strategii działań na kolejne lata\nWierzymy, że warto się w życiu starać i ulepszać świat. Staramy się wcielać tę ideę w życie, a działamy po to, żeby każda kobieta w Polsce mogła urodzić po ludzku – z poszanowaniem intymności i godności. To wymaga codziennych działań i wsparcia finansowego – wierzymy, że dalszy rozwój fundraisingu indywidualnego pomoże Fundacji na bardziej efektywne działanie.\nSzukamy osoby, która tak jak my wierzy, że obywatele mogą wspierać swoją organizację. Chcesz się rozwijać w tym zakresie i nie boisz się nowych wyzwań? Najważniejsze obowiązki i zadania: - realizacja bieżącej strategii fundraisingowej Fundacji; - pozyskiwanie darczyńców indywidualnych; - budowa relacji i wzmacnienie relacji z darczyńcami; - prowadzenie komunikacji fundraisingowej w social mediach; - tworzenie i redagowanie tekstów o przekazie fundraisingowym; - uporządkowanie i prowadzenie baz danych darczyńców - współpraca z zespołem Fundacji;\nCzego oczekujemy: -\n- doświadczenia w opracowaniu i wdrażaniu strategii, planów, dobrej organizacji pracy;\n- doświadczenia w pracy w tym obszarze; - kreatywności:\n- samodzielności i odwagi w podejmowaniu decyzji i realizacji własnych pomysłów;\n- dobrej znajomości działań w social mediach (Facebook, Instagram)\n- otwartości na kontakty i umiejętność budowania relacji, komunikatywności;\n- “lekkiego pióra” do tworzenia przekazów (tekst i grafika) o charakterze fundraisingowym;\n- umiejętności logicznego i analitycznego myślenia;\n- podstawowej umiejętności lub chęci nauczenia się programu Canva PRO, FreshMail, SalesForce (baza danych).\nOferujemy współpracę w wymiarze 100 - 120 godzin miesięcznie, z wynagrodzeniem na poziomie 23,70 - 36,00 zł brutto za godzinę. Wynagrodzenie jakie oferujemy zależy od Twoich kompetencji i doświadczenia. Forma zatrudnienia do uzgodnienia.\nRekrutacja rozpoczyna się 15.01.21 r., a kończy 04.02.21 r.\nProsimy o przesłanie wypełnionego i podpisanego formularza zgłoszeniowego (do pobrania tutaj) w formacie PDF .\nZainteresowane osoby prosimy o przesyłanie CV do 4 lutego 2021 r. na adres: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi. .\nPewnie zaskoczy Cię fakt, że nie prosimy Cię o zgodę na przetwarzanie Twoich danych osobowych zawartych w CV i przekazanych nam w procesie rekrutacji.\nPrzetwarzamy Twoje dane osobowe w oparciu o art. 6 ust. 1 lit. b Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego I Rady (UE) 2016/679 z 27.04.2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE, to znaczy w zakresie w jakim jest to niezbędne do ewentualnego zawarcia z Tobą umowy.\nAdministratorem danych osobowych jest Fundacja Rodzić po Ludzku z siedzibą w Warszawie. Twoje dane osobowe będziemy przetwarzać do czasu zakończenia rekrutacji na wskazane w ogłoszeniu stanowisko. Nie przekazujemy Twoich danych osobowych do państw trzecich, nie podejmuje na ich podstawie zautomatyzowanych decyzji, nie profilujemy. Masz prawo do: dostępu do danych osobowych, ich sprostowania, usunięcia, ograniczenia przetwarzania, wniesienia sprzeciwu wobec przetwarzania, do przenoszenia danych. Możesz również złożyć skargę do Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych. Pełna treść naszej Polityki Prywatności znajduje się tutaj: https://www.rodzicpoludzku.pl/polityka-prywatnosci.html


Serwis I Naprawa Sprzętu AGD Czekanów\nNaprawa i Serwis AGD w Czekanowie\nKompleksowa naprawa sprzętu AGD. Większość awarii 98% usuwamy podczas pierwszej wizyty. Zapewniamy dojazd do klienta, co znacznie skraca czas naprawy. Działamy na terenie Czekanowa oraz w okolicznych miejscowościach. Diagnostyka sprzętu od 80 zł. W przypadku zgody na naprawę diagnostyka nie jest naliczana. Zadzwoń i Zarezerwuj Termin!\nCzekanów – kompleksowa naprawa AGD\nTwój sprzęt AGD się zepsuł? Jeśli nie możesz poradzić sobie z jakąś usterką albo Twój sprzęt wymaga opieki specjalisty – świetnie trafiłeś. Nasi pracownicy zajmują się zawodowo takimi trudnościami.\nNajlepsi fachowcy w Czekanowie. Jesteśmy w Twoim mieście!


Uzbekistan – mróz i śnieg spowodował straty w sadach - Fresh-market\nW Uzbekistanie ziemniaków nie zabraknie. Ich zapasy są wciąż duże. czytaj dalej\nCeny w Uzbekistanie gwałtownie spadają z powodu zanotowanego zatrzymania eksportu. czytaj dalej\nUzbekistan może zwiększyć eksport owoców i warzyw do krajów bałtyckich. czytaj dalej\nŚliwka uzbecka podbija rynek rosyjski wypierając konkurentów. czytaj dalej


Z wykształcenia jestem ekonomistką i marketingowcem, ale na co dzień zajmuje się szeroko pojętą komunikacją, eventami wewnętrznymi dla pracowników oraz szeroką pojętym „employee engagement”. Odnalazłam się w dziale technologii, zarządzam zespołem komunikacji w ramach wewnętrznej organizacji Women in Technology, która działa na rzecz promocji Citi jako firmy technologicznej oraz wspiera kobiety i dziewczęta w rozwoju ich kariery zawodowej w obszarze nowych technologii. Bardzo lubię dzielić się swoją wiedzą i doświadczeniem, zawsze stawiam na współpracę i dobry kontakt z innymi ludźmi. Posiadam ponad dwadzieścia lat doświadczenia w pracy dla amerykańskich korporacji oraz dla sieciowych agencji reklamowych.\nJestem optymistką zawsze staram się dostrzegać dobre strony i w sytuacjach i w ludziach. Zależy mi na tym, żeby w moich podopiecznych (brałam już wielokrotnie udział w programach mentoringowych) odnajdywać to, co najlepsze. Cieszę się, kiedy osiągają sukcesy i realizują swoje marzenia.\nOprócz kierunku Zarządzanie i Marketing, ukończyłam również historię sztuki w Collegium Civitas. Uwielbiam koncerty, festiwale filmowe i wystawy. Pasjonują mnie podróże na dalekie kontynenty, poznawanie innych kultur i oglądanie świata z różnych perspektyw. Energię daje mi obcowanie z naturą, słońce, woda, dzika przyroda, ruch na świeżym powietrzu i chodzenie boso. Z nich czerpię siły, by dawać je innym. Spełniam się także jako nauczycielka jogi Kundalini.


Recenzja- „Skaza” Cecelia Ahern – MocnoSubiektywna\nRecenzja- „Skaza” Cecelia Ahern\nMłodzieżówki na rynku książki sypią się jak grzyby po deszczu. Jest ich prawdziwe zatrzęsienie i każdy znajdzie dla siebie coś dobrego- chociaż niewątpliwie niektóre tytuły szkodzą. Przez mnogość tytułów ciężko jest się przebić, trzeba trafić na dobrego wydawcę albo zagwarantować sobie chociażby planowane nakręcenie filmu/serialu w USA zanim książka trafi na nasz rynek. Chyba, że ma się już znane i sprawdzone nazwisko. Cecelia Ahern bez wątpienia takie nazwisko ma, PS kocham Cię i Love, Rosie to hity nie tylko książkowe ale i filmowe, więc Pani Ahern o promocję martwić się nie musi. Czy podobnie jest z jakością?\nRewelacyjna powieść dla młodzieży autorki megabestsellerów „PS Kocham Cię” i „Love, Rosie”. W wytwórni Warner Bros. trwają już prace nad adaptacją filmową. Za produkcję odpowiadają Wendy Finerman i Michelle Chydzik, dzięki którym do kin trafiły m. in. takie hity jak: „Forrest Gump”, „Diabeł ubiera się u Prady” i „PS Kocham Cię”.\nUtopia która tak naprawdę jest dystopią. Młoda dziewczyna która wbrew sobie wplątuje się w szereg wydarzeń, które mogą zmienić otaczającą ją rzeczywistość. Miłość która jest równie żarliwa co niepewna, a może wcale miłością nie jest i ten drugi jest tym właściwym. Spiski, kłamstwa i naruszanie nienaruszalnych zasad. Ile tytułów możecie przypisać do tego schematu?\nNo właśnie… Ciężko jest zrobić coś wyjątkowego z czegoś co tak wielu już wykorzystało. Jednak nikt nie powiedział, że nie jest to możliwe. Ahern się udało i dałam się wciągnąć w historię Celestine od pierwszych stron. Jest w tej historii coś niesamowitego i oryginalnego, co w tym gatunku nie zdarza się często.\nPo pierwsze język i styl jakim posługuje się autorka jest naprawdę świetny. Widać, że to doświadczona pisarka, widać, że potrafi robić to co robi. Książkę czyta się jednym tchem, nie dlatego, że treść jest płytka i nieskomplikowana, a dzięki kunsztowi autorki. Przez strony dosłownie się płynie, a jedyne przerwy jakie robimy to by chwilę odetchnąć i zastanowić się nad pewnymi kwestiami. Tak Skaza skłania czytelnika do refleksji, może nie takich jakich wymaga od nas lektura traktatów filozoficznych, ale darowanemu koniowi…\nŚwiat przedstawiony jest spójnie i bardzo klarownie, nie czujemy się zagubieni poznając jego strukturę. W dodatku, co się rzadko zdarza, nie mam wątpliwości co do jego konstrukcji, a wszystko wydaje się na tyle prawdopodobne na ile to możliwe. Podobnie jest z bohaterami- bardziej realni i plastyczni być już nie mogą. Mimo, że funkcjonują w świecie gdzie jakakolwiek skaza na charakterze czy błędna decyzja jest napiętnowana.\nCzy można żyć normalnie, a jednocześnie być idealnym? Kto decyduje o tym co mieści się w normie, a co od niej odbiega? No i moje ukochane i zawsze aktualne- kto pilnuje tych którzy pilnują nas? Przynajmniej na część tych pytań znajdziecie odpowiedź czytając Skazę.\nNie mogę doczekać się kontynuacji!\nPosted in: Recenzja | Tagged: Ahern, akurat, bestseller, ciekawe, instagram, książka, młodzieżówka, polecam, recenzja, wydawnictwo\nPrzedpremierowa recenzja- „Bramy Światłości t.1” Maja Lidia Kossakowska\nRecenzja- „Endgame. Reguły gry” James Frey\nJedna myśl w temacie “Recenzja- „Skaza” Cecelia Ahern”\nPingback: Klątwa drugiej części dopaść może każdego, bez względu na doświadczenie. Recenzja- „Doskonała” Cecelia Ahern – MocnoSubiektywna