Treść orzeczenia II Ca 2210/16 - Portal Orzeczeń Sądów Powszechnych\nII Ca 2210/16 - wyrok z uzasadnieniem Sąd Okręgowy w Krakowie z 2017-01-13\nSygnatura akt II Ca 2210/16\nSSO Weronika Oklejak\nProtokolant: referent stażysta R. W.\npo rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2017 r. w Krakowie\nsprawy z powództwa M. R. i E. R.\nprzeciwko M. S. (1), J. S. i M. S. (2)\nz dnia 4 maja 2016 r., sygnatura akt I C 276/15/S\n1. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że oddala powództwo i zasądza od powodów solidarnie na rzecz pozwanych solidarnie 251 zł (dwieście pięćdziesiąt jeden) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu;\n2. zasądza od powodów solidarnie na rzecz pozwanych solidarnie kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt) tytułem zwrotu kosztów postępowania odwoławczego.\nSSO Magdalena Meroń-Pomarańska SSO Weronika Oklejak SSO Krzysztof Wąsik\nPostanowienia Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 13 stycznia 2017 r.\nZaskarżonym wyrokiem Sąd Rejonowy nakazał pozwanym M. S. (2), M. S. (1) i J. S., aby przywrócili powodom E. R. i M. R. posiadanie lokalu mieszkalnego nr (...) przy ul. (...) w K. poprzez wydanie go powodom w ich wyłączne posiadanie oraz wydanie powodom wszelkich kluczy do tego lokalu (I), zakazał pozwanym dokonywania w przyszłości jakichkolwiek działań, które uniemożliwiałyby lub w jakikolwiek sposób utrudniały powodom spokojne posiadanie tego lokalu lub naruszały ich w tym posiadaniu (II) oraz zasądził od pozwanych solidarnie na rzecz powodów kwotę 451 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.\nWyrok ten został wydany po ponownym rozpoznaniu sprawy. Wcześniej, wyrokiem z dnia 4 kwietnia 2014 roku, Sąd Rejonowy oddalił powództwo i zasądził od powodów solidarnie na rzecz pozwanych kwotę 156 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu. Na skutek apelacji powodów Sąd Okręgowy w Krakowie, wyrokiem z dnia 10 października 2014 roku, uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał Sądowi Rejonowemu dla Krakowa - Śródmieścia w Krakowie do ponownego rozpoznania. Sąd Okręgowy przy ponownym rozpoznaniu sprawy polecił ustalić stan faktyczny w zakresie posiadania przedmiotowego lokalu, jak również ustalić fakt jego naruszenia, a następnie rozpoznać roszczenie o ochronę posiadania, przy czym ustalić również czy wymiana zamków dokonana przez pozwanych w dniu 23 kwietnia 2013 roku nastąpiła w ramach samopomocy, ewentualnie ustalić czy roszczenie o ochronę posiadania w sytuacji gdyby okazało się, że pozwani byli posiadaczami lokalu przed 3 kwietnia 2013 roku - jest zgodne z zasadami współżycia społecznego. W sytuacji bowiem gdyby okazało się, że przed 3 kwietnia 2013 roku to pozwani (lub posiadacz od którego pozwani wywodzą posiadanie) byli posiadaczami lokalu, samowolne przejęcie lokalu przez powodów w dniu 3 kwietnia 2013 r. czyniłoby obecnie dochodzone roszczenie wątpliwym w kontekście zgodności z zasadami współżycia społecznego.\nBezsporne między stronami były następujące okoliczności faktyczne:\nNieruchomość położona w K. przy ul. (...), objęta księgą wieczystą numer (...) (...) prowadzoną przez Sąd Rejonowy dla Krakowa Podgórza Wydział Ksiąg Wieczystych w K., stanowi współwłasność m. in. powodów oraz pozwanych.\nW dniu 2 kwietnia 2013 roku przed notariuszem W. D. T. W. i A. W. zawarli z M. S. (2) umowę sprzedaży udziału wynoszącego (...) części w tej nieruchomości (wraz z ustanowieniem hipoteki). W przedmiotowej umowie małżonkowie W. oświadczyli, że w ramach swojego udziału pozostają w spokojnym posiadaniu lokalu mieszkalnego nr (...), na drugim piętrze w oficynie budynku przy ul. (...) w K., o powierzchni 28 m 2. W lokalu tym zameldowana jest na pobyt stały wyłącznie T. W., która zobowiązała się do wymeldowania z pobytu stałego po wpłacie pełnej ceny sprzedaży. Dodatkowo małżonkowie oświadczyli, iż działka nr (...) jest zabudowana budynkiem wielokondygnacyjnym, w którym do dnia dzisiejszego nie dokonano wyodrębnienia samodzielnych lokali mieszkalnych w rozumieniu ustawy o własności lokali, natomiast toczy się postępowanie o zniesienie współwłasności. Małżonkowie podali również, iż do dnia 2 kwietnia 2013 roku nie została zawarta umowa pomiędzy współwłaścicielami o podział do korzystania z nieruchomości.\nLokal nr (...) przy ul. (...) w K. znajduje się w posiadaniu M. S. (2), M. S. (1) i J. S..\nSąd Rejonowy ustalił ponadto następujący stan faktyczny sprawy:\nT. i A. W. po nabyciu udziałów we współwłasności nieruchomości przy ul. (...) w K. nigdy w lokalu nr (...) nie zamieszkali. Lokal nie nadawał się do zamieszkania. T. i A. W. rozpoczęli w lokalu prace remontowe, których celem było doprowadzenie lokalu do stanu, w którym będzie można lokal wyodrębnić w sprawie o zniesienie współwłasności, która toczy się przed Sądem (wykonanie łazienki). W lokalu tym wykonali prace wodno-kanalizacyjne. W lokalu nie było prądu, a liczniki były usunięte. T. i A. W. byli posiadaczami kluczy do tego lokalu. Lokal był przez nich zamykany. W lokalu znajdowały się materiały budowlane wykorzystywane w czasie remontu.\nZdarzało się, że z uwagi na nieobecność T. i A. W. do lokalu nr (...) wchodziły osoby trzecie. Małżonkowie R. dzwonili wówczas do A. W. i informowali go o tej sytuacji. A. W. mówił wówczas, że przyjedzie i zamknie lokal.\nPrzed zawarciem umowy sprzedaży udziałów w nieruchomości państwo W. pokazali lokal nr (...) M. S. (1).\nW dniu 3 kwietnia 2013 roku drzwi do lokalu nr (...) były otwarte, tzn. był w nich zamek, natomiast drzwi nie były zamknięte na klucz, można było do lokalu wejść popychając drzwi, bez konieczności użycia większej siły. E. R. i M. R. w dniu 3 kwietnia 2013 roku, po tym jak dowiedzieli się, że T. W. i A. W. zbyli swój udział na rzecz M. S. (2), weszli do lokalu nr (...) i założyli dwa nowe zamki. W mieszkaniu były zgromadzone materiały budowlane. O fakcie zajęcia lokalu E. R. telefonicznie poinformowała administratora nieruchomości.\nPismem datowanym na dzień 3 kwietnia 2013 roku, a doręczonym w dniu 29 kwietnia 2013 roku, powodowie poinformowali administratora nieruchomości, iż w dniu 3 kwietnia 2013 roku objęli w spokojne posiadanie lokal nr (...) i zamontowali zamki.\nW dniu 23 kwietnia 2013 roku M. S. (2) - jako nabywca udziałów w nieruchomości zapłacił małżonkom W. drugą ratę na poczet ceny sprzedaży. Dnia 23 kwietnia 2013 roku w kancelarii notarialnej przed tym samym notariuszem, przed którym w dniu 2 kwietnia 2013 roku doszło do zawarcia umowy sprzedaży udziałów (W. D.), doszło do złożenia przez wierzycieli z w/w tytułu (małżonków W.) oświadczeń potwierdzających wygaśnięcie hipoteki. Jeszcze tego samego dnia T. W. wymeldowała się z lokalu przy ul. (...). T. W. wcześniej uzależniła wymeldowanie się z lokalu od zapłaty całej ceny. Po wymeldowaniu się z lokalu przez T. W., tego samego dnia w lokalu nr (...) zameldował się M. S. (1). Następnie małżonkowie W. oraz M. S. (1) i M. S. (2) udali się na ul. (...) w K., aby przekazać lokal. Na miejscu okazało się jednak, że klucze do lokalu, którymi dysponowali państwo W. nie pasują do zamków w drzwiach do lokalu (...). Został wezwany ślusarz, który wymienił zamki i zamontował nowe. W dniu 23 kwietnia 2013 roku T. W. protokolarnie przekazała pozwanemu M. S. (1) lokal nr (...) wraz z dwoma kompletami kluczy do lokalu.\nW dniu 23 kwietnia 2013 roku o godz. 15.25 patrol Policji uczestniczył w interwencji w lokalu przy ul. (...) w K.. Policja przybyła na wezwanie matki powódki E. D. S.. W czasie interwencji policjant telefonicznie przekazał powódce, że nie mogą podjąć interwencji, ponieważ M. S. (1) okazał im akt notarialny, na podstawie którego M. S. (2) nabył udziały w nieruchomości.\nPismem z dnia 24 kwietnia 2013 roku, doręczonym w dniu 26 kwietnia 2013 roku pozwany M. S. (1) poinformowali administratora nieruchomości, że jego syn M. S. (2), jako współwłaściciel nieruchomości położonej przy ul. (...) w K., wszedł w dniu 23 kwietnia 2013 roku w posiadanie lokalu nr (...) w tej nieruchomości, zaś przekazanie nastąpiło protokolarnie.\nPo przejęciu lokalu nr (...) pozwani wyremontowali lokal, przeznaczając go na działalność hostelową, którą już wcześniej prowadzili w innych pomieszczeniach w budynku.\nUstalając stan faktyczny Sąd Rejonowy oparł się na dowodach z dokumentów, których autentyczność nie była kwestionowana i nie budziła wątpliwości Sądu. Sąd oparł się również na ocenionych jako wiarygodne zeznaniach świadków: M. K., J. K., A. K. i M. R.. Na zeznaniach świadków T. W., A. W. oraz zeznaniach stron Sąd I instancji oparł się w takim zakresie, w jakim wzajemnie ze sobą korespondują. Sąd częściowo odmówił wiary zeznaniom M. S. (1).\nW tak ustalonym stanie faktycznym Sąd Rejonowy oparł się na art. 344 k.c., art. 478 k.p.c. oraz art. 336 k.c. i stwierdził, iż do 3 kwietnia 2013 roku spokojnymi posiadaczami lokalu mieszkalnego nr (...) przy ul. (...) w K. byli T. i A. W.. To oni dysponowali kluczami do lokalu, zamykali go, remontowali, przechowywali w lokalu należące do nich materiały budowalne, wreszcie byli traktowani jak posiadacze lokalu przez innych współwłaścicieli, w tym powodów, którzy dzwonili do nich informując, że w lokalu widywane są osoby trzecie, że lokal jest otwarty. Tego dnia, tj. 3 kwietnia 2013 roku T. W. i A. W. zostali pozbawieni posiadania lokalu przez powodów E. R. i M. R.. Powodowie weszli bowiem do lokalu, wymienili w nim zamki i w ten sposób objęli lokal w posiadanie. W ocenie Sądu, wejście małżonków W. do lokalu nr (...) w dniu 23 kwietnia 2013 roku nie było dozwoloną samopomocą w rozumieniu art. 343 § 2 k.c., albowiem nie spełniało wymogu szybkości reakcji. Nie dysponując kluczami do lokalu nr (...) w dniu 23 kwietnia 2013 roku (bo te od 3 kwietnia 2013 roku mieli powodowie), małżonkowie nie powinni byli wchodzić do tego lokalu. T. W. i A. W. przysługiwało natomiast roszczenie o ochronę naruszonego posiadania przeciwko E. R. i M. R. na ogólnych zasadach, a zatem w ciągu roku od chwili naruszenia. Z uprawnienia tego jednak nie skorzystali, natomiast w dniu 23 kwietnia 2013 roku podjęli decyzję o wymianie zamków i przekazaniu lokalu M. S. (2) i M. S. (1). W wymianie zamków i wejściu do lokalu nr (...) w tych okolicznościach udział wzięli także pozwani M. S. (1) i M. S. (2), którzy do chwili obecnej (wraz z J. S.) dysponują tym lokalem na potrzeby prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej (hostelowej). Nie budziło wątpliwości Sądu Rejonowego, że to pozwani naruszyli w spokojnym posiadaniu powodów.\nW ocenie Sądu Rejonowego brak było podstaw do przyjęcia, że powodowie wytaczając powództwo posesoryjne przeciwko pozwanym naruszyli zasady współżycia społecznego. Sąd wziął pod uwagę, że pozwanymi w niniejszej sprawie są osoby, które nigdy wcześniej (przed dniem naruszenia posiadania E. R. i M. R.) nie były posiadaczami lokalu nr (...). Sąd nie dopatrzył się żadnych okoliczności pozwalających przyjąć, że powodowie wytaczając powództwo posesoryjne naruszyli jakiekolwiek zasady współżycia społecznego.\nPowództwo zostało uwzględnione w stosunku do wszystkich pozwanych, ponieważ nie budził wątpliwości fakt, iż lokal nr (...) jest w posiadaniu nie tylko M. S. (2), lecz także M. S. (1) i J. S..\nO kosztach orzeczono na zasadzie art. 98 § 1 k.p.c. w zw. z art. 108 § 2 k.p.c.\nApelację od tego wyroku wnieśli pozwani, zaskarżając go w całości i zarzucając Sądowi I instancji naruszenie:\n- art. 227 k.p.c. w zw. z art. 233 § 1 k.p.c. przez dokonanie dowolnej oceny materiału dowodowego, wyprowadzenie wniosków z niego niewynikających, nienadających się pogodzić z zasadami logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego, co skutkowało poczynieniem błędnych i niepełnych ustaleń faktycznych, w postaci:\na) przyjęcia przez Sąd, iż T. i A. W. nie byli posiadaczami lokalu nr (...) położonego przy ul. (...) w K., co skutkowało tym, iż nie przekazali pozwanym posiadania lokalu w dniu 2 kwietnia 2013 r., podczas gdy ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż Państwo W. byli posiadaczami przedmiotowego lokalu bowiem wykonywali od szeregu lat prace remontowe oraz posiadali do lokalu klucze,\nb) przyjęcia przez Sąd, iż T. i A. W. w dniu 2 kwietnia 2013 r. nie przekazali pozwanym posiadania przedmiotowego lokalu, podczas gdy ze zgromadzonego materiału dowodowego, a w szczególności z aktu notarialnego sprzedaży (...)wynika, że sprzedaż udziału z tzw. wskazaniem na lokal jak i przekazanie posiadania nastąpiło w tym samym dniu,\nc) przyjęcia przez Sąd, iż przekazanie lokalu nr (...) przy ul. (...) w K., a tym samym przeniesienia posiadania przedmiotowego lokalu nastąpiło dopiero w dniu 23 kwietnia 2013 r., podczas gdy nie wynika to ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego,\nd) pominięcia przez Sąd faktu, iż to powodowie naruszyli pozwanych w posiadaniu lokalu nr (...) położonego przy ul. (...) w K. w dniu 3 kwietnia 2013 r. poprzez wejście do lokalu i założenie dwóch zamków, co wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego,\ne) błędnej oceny dowodu z dokumentu w postaci aktu notarialnego - umowy sprzedaży udziału w nieruchomości przy ul. (...) w K. nr (...) – poprzez pominięcie przez Sąd oświadczenia T. i A. W., złożonego przed notariuszem, odnośnie faktu, iż w ramach przysługującego im udziału we współwłasności nieruchomości przy ul. (...) w K. pozostają w spokojnym posiadaniu lokalu mieszkalnego nr (...),\nf) przyjęcia przez Sąd, iż pismo pozwanego M. S. (1) do administracji (...) z dnia 24 kwietnia 2013 r. świadczy o tym, iż pozwani dopiero w tym okresie stali się posiadaczami przedmiotowego lokalu, podczas gdy pozwani nigdy nie podlegali administracji (...) i nie mieli obowiązku o niczym jej informować, a przedmiotowe pismo miało na celu jedynie poinformowanie administracji (...) o włamaniu się do lokalu przez powodów,\ng) interpretacji przez Sąd zeznań świadków T. i A. W. w zgoła odmienny sposób niż to wynika wprost z samych zeznań, tj. uznanie, iż „świadkowie (nie będąc prawnikami) utożsamiali wizytę w kancelarii notarialnej 23 kwietnia 2013 r. z wizytą, która miała miejsce 2 kwietnia 2013 r.” i to dnia 23 kwietnia 2013 r. a nie 2 kwietnia 2013 r. miało miejsce przekazanie posiadania, podczas gdy powyższe w żaden sposób nie wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i z zeznań świadków małżonków W.,\nh) przyjęcia przez Sąd, iż fakt wymeldowania się przez T. W. z przedmiotowego lokalu świadczy o tym, iż dopiero w tym czasie transakcja uległa definitywnemu zakończeniu, a zatem mogło dojść do przeniesienia posiadania na pozwanych, podczas gdy takie oświadczenie odnośnie wymeldowania się T. W. dopiero po zapłacie całej ceny jest zawarte w umowie sprzedaży udziału i nie wynika z niego, aby wymeldowanie się T. W. mogło być utożsamiane z przeniesieniem posiadania lokalu,\ni) pominięcia faktu, iż pozwany M. S. (2) jest współwłaścicielem nieruchomości przy ul. (...) w K. w udziale wynoszącym 7,4% zaś w jego posiadaniu znajdują się dwa lokale tj. lokal nr (...) o pow. 29 m2 i lokal nr (...) o pow. ok 28,3 m2 co daje łącznie 57 m2 co przy całkowitej powierzchni użytkowej kamienicy wynoszącej 1026 m2 stanowi 5,5% udziału, zatem mniej niż w istocie pozwanemu przysługuje,\nj) przyjęcia przez Sąd, iż w spornym lokalu przy ul. (...) w K. pozwani prowadzą działalność hostelową, podczas gdy powyższe w żaden sposób nie wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w istocie bowiem pozwany M. S. (2) jest wyłącznym posiadaczem przedmiotowego lokalu i zamieszkuje w niniejszym lokalu;\n- art. 227 k.p.c, poprzez:\na) przez niedopuszczenie i nieprzeprowadzenie przez Sąd dowodu z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy o zniesienie współwłasności toczącej się przed Sądem Rejonowym dla Krakowa - Śródmieścia w Krakowie Wydział I Cywilny do sygn. akt (...), pomimo iż dokumenty znajdujące się w aktach przedmiotowej sprawy miały dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie, bowiem wynika z nich, iż powodowie mieli świadomość, iż Państwo W. byli posiadaczami przedmiotowego lokalu,\nb) pominięciu przez Sąd dowodów z dokumentów w postaci zeznań T. i A. W. znajdujących się w aktach sprawy o zniesienie współwłasności toczącej się przed Sądem Rejonowym dla Krakowa - Śródmieścia w Krakowie do sygn. akt (...) pomimo iż przedmiotowe zeznania były wiarygodne i bezstronne, bowiem Państwo W. byli w owym czasie skonfliktowani z pozwanymi, zatem nie mieli powodów by w sprawie niniejszej celowo zeznawać na ich korzyść,\n- art. 227 k.p.c. w zw. z art. 207 § 6 k.p.c. poprzez pomięcie przez Sąd dowodu z dokumentu w postaci protokołu przekazania lokalu z dnia 2 kwietnia 2013 r. oraz oddalenie wniosku dowodowego o uzupełniające przesłuchanie Państwa W. jako spóźnionych, podczas gdy przedmiotowy protokół potwierdzał fakt przeniesienia posiadania przez Państwa W. na pozwanych, a uzupełniające przesłuchanie Państwa W. mogło rozwiać wszelkie wątpliwości w powyższym zakresie, a zatem niniejsze dowody miały istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy;\n- art. 328 § 2 k.p.c. poprzez lapidarne i niewystarczające uzasadnienie zaskarżonego wyroku, niedostateczne i wybiórcze wskazanie faktów, które Sąd I instancji uznał na udowodnione, dowodów, na których się oparł, i przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, co spowodowało poczynienie błędnych i niepełnych ustaleń stanu faktycznego sprawy;\n- art. 5 k.c. poprzez jego niezastosowanie, podczas gdy ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż postępowanie powodów było sprzeczne z zasadami współżycia społecznego, bowiem powodowie samowolnie naruszyli posiadanie pozwanych w dniu 3 kwietnia 2013 r. z uwagi na fakt, iż dowiedzieli się, że pozwani nabyli od Państwa W. udział ze wskazaniem w nieruchomości przy ul. (...) w K., a następnie wystąpili przeciwko pozwanym z powództwem o ochronę posiadania, a takie działanie nie powinno być uważane za wykonywanie prawa i korzystać z ochrony, co w efekcie powinno skutkować oddaleniem powództwa względem pozwanych jako sprzecznego z zasadami współżycia społecznego.\nW oparciu o powyższe zarzuty pozwani domagali się zmiany zaskarżonego wyroku i oddalenia powództwa w całości, ewentualnie przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz zasądzenia od powodów na rzecz pozwanych kosztów postępowania za obie instancje, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm prawem przepisanych.\nPowodowie wnieśli o oddalenie apelacji oraz zasądzenie od pozwanych na rzecz powodów kosztów postępowania przed Sądem II instancji, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego, według norm prawem przewidzianych.\nApelacja zasługiwała na uwzględnienie, choć nie wszystkie jej zarzuty były słuszne.\nSąd Okręgowy w całości podziela – przyjmując je za własne - ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd I instancji.\nNie był zasadny zarzut naruszenia art. 328 § 2 k.p.c. Zgodnie z nim uzasadnienie wyroku powinno zawierać wskazanie podstawy faktycznej rozstrzygnięcia, a mianowicie: ustalenie faktów, które sąd uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, i przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, oraz wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa. Wszystkie te elementy zaskarżony wyrok zawiera. Nie ma wątpliwości jakie fakty Sąd w sprawie ustalił jako istotne dla rozstrzygnięcia uznając je zarazem za udowodnione i na jakich dowodach się oparł. Uzasadnienie zaskarżonego wyroku zawiera zatem obligatoryjne elementy, pozwalając na ocenę toku myślenia Sądu, który doprowadził go do wydania orzeczenia. Ewentualna wadliwość tego rozumowania, nie przekłada się zaś na naruszenie zakwestionowanej normy.\nPrzechodząc do zarzutu nieprawidłowej oceny dowodów dokonanej przez Sąd I instancji stwardzić należy, że także ten zarzut nie zasługiwał na uwzględnienie. Skuteczne postawienie zarzutu naruszenia przez sąd zasady swobodnej oceny dowodów wynikającej z art. 233 § 1 kpc wymaga wykazania, że sąd uchybił zasadom logicznego rozumowania lub doświadczenia życiowego, to bowiem jedynie może być przeciwstawione uprawnieniu sądu do dokonywania swobodnej oceny dowodów. Sąd ocenia wiarygodność i moc dowodów według własnego przekonania, na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego materiału. Taka ocena, dokonywana jest na podstawie przekonań sądu, jego wiedzy i posiadanego doświadczenia życiowego, a nadto winna uwzględniać wymagania prawa procesowego oraz reguły logicznego myślenia, według których sąd w sposób bezstronny, racjonalny i wszechstronny rozważa materiał dowodowy jako całość, dokonuje wyboru określonych środków dowodowych i - ważąc ich moc oraz wiarygodność - odnosi je do pozostałego materiału dowodowego (wyrok SN z dnia 10.06.1999 r., II UKN 685/98, OSNAPiUS 2000/17/655). Jeżeli z określonego materiału dowodowego sąd wyprowadza wnioski logicznie poprawne i zgodne z doświadczeniem życiowym, to ocena sądu nie narusza reguł swobodnej oceny dowodów i musi się ostać, choćby w równym stopniu, na podstawie tego materiału dowodowego, dawały się wysnuć wnioski odmienne. Tylko w przypadku, gdy brak jest logiki w wiązaniu wniosków z zebranymi dowodami lub gdy wnioskowanie sądu wykracza poza schematy logiki formalnej albo, wbrew zasadom doświadczenia życiowego, nie uwzględnia jednoznacznych praktycznych związków przyczynowo-skutkowych, to przeprowadzona przez sąd ocena dowodów może być skutecznie podważona (wyrok SA w Warszawie 17.05.2012 r., I ACa 31/12). Same, nawet poważne wątpliwości co do trafności oceny dokonanej przez sąd pierwszej instancji, jeżeli tylko nie wykroczyła ona poza granice zakreślone w art. 233 § 1 kpc, nie powinny stwarzać podstawy do zajęcia przez sąd drugiej instancji odmiennego stanowiska (wyrok SN z dnia 12.04. 2012 r., I UK 347/11).\nW niniejszej sprawie tak definiowanych uchybień swobodnej oceny dowodów nie było, a ocena Sądu I instancji zakwestionowanych w apelacji dowodów nie uchybiała tym zasadom. Jednocześnie podkreślić należy, że czym innym jest ocena dowodów, która w dużej mierze sprowadza się do procesu doboru i selekcji środków dowodowych, oceny ich przydatności dla wyjaśnienia okoliczności istotnych dla sprawy oraz oddzielenia tych których moc dowodowa, waga i wiarygodność zasługują na uznanie od tych, które tych kryteriów nie spełniają, a czymś innym jest poczynienie na ich podstawie prawidłowych ustaleń faktycznych. Oczywiście zachodzi zasadnicza zależność pomiędzy oceną dowodów, a wynikającymi z nich faktami, które dowody te potwierdzają, nie można jednak wykluczyć sytuacji, w której pomimo prawidłowego oceniania określonego dowodu, dojdzie jednak do niewłaściwie zdekodowanego wynikającego z niego faktu. Czymś zaś jeszcze innym jest subsumpcja ustalonych faktów do określonej normy prawnej. Z tym ostatnim naruszeniem mieliśmy do czynienia w niniejszej sprawie, o czym w dalszej części uzasadnienia.\nNie jest prawdą, że Sąd Rejonowy zakwestionował istnienie przymiotu posiadaczy u T. i A. W.. Wręcz przeciwnie, konsekwentnie stał Sąd na stanowisku, że ci byli posiadaczami w dacie naruszenia posiadania w dniu 3 kwietnia 2013 r.. Sąd wskazywał wyraźnie na akty posiadania państwa W., jak choćby czynności remontowe, dysponowanie lokalem, powoływanie się na swoje posiadanie w aktach notarialnych, czy wreszcie czynności zmierzające do przeniesienia tego posiadania na pozwanych. W tym kontekście nie doszło więc też do nieuzasadnionego pominięcia w ustalaniu faktów zapisów z aktu notarialnego (...), z których wynikać miało, że państwo W. byli posiadaczami przedmiotowego lokalu.\nNie zaprzeczył też Sąd przekazaniu posiadania przez państwa W. pozwanym, ale zaprzeczył temu, aby doszło do tego w dniu 2 kwietnia 2013 r., a jego szczegółowa w tym zakresie argumentacja z przytoczeniem całego szeregu logicznych i racjonalnych wywodów, zasługuje na całkowitą aprobatę, przez co powtarzanie jej w tym miejscu, z ponownym przywoływaniem treści zeznań, czy zwłaszcza dokumentów, jest niepotrzebne. Dodać jedynie wypada, że oprócz tego, że nie dość że tak istotny dla sprawy protokół przeniesienia posiadania z 2 kwietnia 2013 r. (k. 378) pojawił się dopiero na samym końcu procesu (prowadzonego do tego po raz drugi), to przeciwko jego wiarygodności przemawia fakt, że tej samej treści protokół sporządzono następnie 23 kwietnia 2013 r. (k. 356), co wydaje się być aktem nie tylko niepotrzebnym pomiędzy osobami przekazującymi sobie posiadanie, ale nawet prowadzącym do niepotrzebnych komplikacji i pewnego faktograficznego chaosu.\nNie jest też tak, że Sąd zaprzeczył samowolnemu naruszeniu posiadania lokalu nr (...) przez powodów. Sąd Rejonowy, co warto zauważyć, nie podzielił uzasadnienia pozwu, zgodnie z którym do objęcia posiadania przez powodów doszło za zgodą współwłaścicieli nieruchomości. Gdyby Sąd poczynił takie ustalenie: o braku naruszenia posiadania przez powodów, to powództwo oddaliłby wobec niespełnienia tej właśnie przesłanki roszczenia z art. 344 § 1 k.c. (braku samowolnego naruszenia posiadania), gdy tymczasem powództwo zostało uwzględnione wobec konieczności przeciwdziałania samowolnym aktom naruszania posiadania także w sferze jego przywracania, a to w szczególności wobec uznania, że akt z 23 kwietnia 2013 r. nie mieścił się w zakresie pojęcia dozwolonej samopomocy.\nZupełnie bez znaczenia dla sprawy była wielkość udziału we współwłasności nieruchomości pozwanego M. S. (2) oraz jego relacja do faktycznie zajmowanej powierzchni, gdyż jak stanowi jednoznacznie art. 478 k.p.c. w sprawach o naruszenie posiadania sąd bada jedynie ostatni stan posiadania i fakt jego naruszenia, nie rozpoznając samego prawa ani dobrej wiary pozwanego. Zakres ustaleń jakie poczynił Sąd Rejonowy był zgodny z tą normą i wpisywał się też w zasadę wynikająca z art. 227 k.p.c. Podobnie bez znaczenia było, czy wszyscy pozwani i ewentualnie jaką aktywność w przedmiotowym lokalu prowadzą.\nNie było konieczne dopuszczanie przez Sąd dokumentów z akt sprawy o zniesienie współwłasności na okoliczność wykazania, że państwo W. byli posiadaczami lokalu, gdyż nawet bez tych dowodów Sąd poczynił takie ustalenie. Bez znaczenia jest przy tym, czy powodowie byli świadomi tego, że to te właśnie osoby były posiadaczami lokalu, gdyż istotne było jedynie to, że to nie powodowie byli posiadaczami, a więc wchodząc do lokalu i zawładając nim naruszali obiektywnie cudze posiadanie. Naruszenie cudzego posiadania może nastąpić także wtedy, gdy naruszyciel nie zdaje sobie sprawy z tego czyje personalnie posiadanie narusza.\nW sprawie nie doszło więc też do naruszenia przepisów art. 227 i 207 k.p.c.\nWnioskowany w apelacji dowód z listu email z 10 kwietnia 2013 r. należało pominąć jako spóźniony, a to na podstawie art. 381 k.p.c.\nPrzechodząc do dalszych rozważań zacząć należy od tego, że w obowiązującym modelu apelacji Sąd II instancji rozpoznający sprawę na skutek apelacji jest związany przedstawionymi w niej zarzutami dotyczącymi naruszenia prawa procesowego, a w granicach zaskarżenia bierze z urzędu pod uwagę jedynie nieważność postępowania, nie wiążą go natomiast zarzuty dotyczące naruszenia prawa materialnego (tak: uchwała 7 sędziów Sądu Najwyższego - zasada prawna z dnia 31 stycznia 2008 r., III CZP 49/07 (OSNC 2008/6/55, Prok.i Pr.-wkł. (...), Biul.SN 2008/1/13, Wspólnota (...)). Sąd Okręgowy, w myśl tej zasady, dokonał własnej oceny ustalonych faktów przez pryzmat norm prawa materialnego.\nW sprawie o ochronę naruszonego posiadania kognicję Sądu zakreślają dwa przepisy - art. 344 § 1 kc oraz art. 478 kpc. Zgodnie z treścią art. 344 § 1 zd. 1 kc przeciwko temu, kto samowolnie naruszył posiadanie, jak również przeciwko temu, na czyją korzyść naruszenie nastąpiło, przysługuje posiadaczowi roszczenie o przywrócenie stanu poprzedniego i o zaniechanie naruszeń. W ślad za tą regulacją o charakterze materialnoprawnym dokonano odpowiedniej regulacji procesowej postępowania odrębnego w sprawach o naruszenie posiadania. Postanowiono zaś konkretnie w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego, że w sprawach o naruszenie posiadania sąd bada jedynie ostatni stan posiadania i fakt jego naruszenia, nie rozpoznając samego prawa ani dobrej wiary pozwanego (art. 478 kpc). Sąd Okręgowy rozpoznając apelację oparł się na tych właśnie uregulowaniach.\nW ocenie Sądu Okręgowego nie ma najmniejszych wątpliwości, że w dniu 23 kwietnia 2013 r. powodowie byli posiadaczami przedmiotowego lokalu. Posiadanie swoje uzyskali w dniu 3 kwietnia tego samego roku. Nie ma też wątpliwości, że w dniu 23 kwietnia 2013 r. pozwani uzyskali posiadanie tego lokalu działając wspólnie z poprzednimi (przed powodami) posiadaczami lokalu – państwem W.. W. zadbali o otwarcie lokalu, a następnie jego posiadanie przekazali pozwanym, na rzecz których w istocie działali, a to wobec wcześniejszego, zawartego w akcie notarialnym, zobowiązania do wydania im lokalu. Obiektywnie więc rzecz ujmując, w dniu tym doszło do naruszenia posiadania powodów. Na tym jednak oczywistości stanu prawnego, w świetle ustalonych faktów, się kończą.\nPo pierwsze, przepis art. 344 § 1 k.c. wymaga aby naruszenie posiadania nastąpiło samowolnie. Samowolne naruszenie polega na bezprawnym wkroczeniu w sferę władztwa faktycznego posiadacza. Kwalifikacja naruszenia jako samowolnego wymaga więc ustalenia, że osoba dokonująca naruszenia nie była do tego upoważniona, tzn. że było ono obiektywnie bezprawne, przy czym zła lub dobra wiara nie ma żadnego znaczenia. Naruszenie posiadania nie będzie samowolne, gdy istnieje podstawa prawna usprawiedliwiająca wkroczenie w zakres cudzego posiadania.\nZ niezbitych faktów sprawy wynika, że do dnia 3 kwietnia 2013 r. lokal był w posiadaniu W., którzy choć w nim nie mieszkali, to całkowicie nim władali, wykonując w nim remont. W lokalu tym mieli oni swoje rzeczy, niezbędne dla prowadzenia prac remontowych (narzędzia i materiały budowalne). Do lokalu tego dysponowali też kluczami. Jako, że tam nie mieszkali, a nosili się z zamiarem sprzedaży udziałów w nieruchomości, które utożsamiali z prawem do tego właśnie konkretnego lokalu, remont nie był zapewne szczególnie intensywny, co z kolei uzasadniało nie przychodzenie przez nich codzienne do lokalu. Jako że lokal sprzedali umową z 2 kwietnia 2013 r., a jedynie czekali z przekazaniem posiadania na wpłatę całej ceny zbycia udziałów co nastąpiło 23 kwietnia, jest całkiem prawdopodobne, że w dniach od 2 do 23 kwietnia 2013 r., w lokalu nie byli ani raz. Jak zeznali państwo W., kiedy przyszli do lokalu w dniu 23 kwietnia celem jego protokolarnego przekazania nabywcom okazało się, że do mieszkania nie dało się wejść, gdyż jak ocenił A. W.: „zamek w drzwiach był uszkodzony” (k. 346), a jak oceniła T. W.: „drzwi nie dało się otworzyć”, bo „klucz albo zamek były niesprawne” (k. 345). Decyzja W. o siłowym (przez ślusarza) otwarciu lokalu nie miała więc prawdopodobnie nic wspólnego z akcją samowolną, wymierzoną w czyjekolwiek władztwo, czy nawet akcją przywracania naruszonego posiadania, a jedynie działaniem zmierzającym do dostania się do własnego lokalu, którego przez nich posiadanie nigdy nie było kwestionowane przez współwłaścicieli (nie mieli więc powodów uważać, że ktoś wyzuł ich z posiadania) i w którym znajdowały się należące do nich rzeczy. Jednocześnie nic nie wiadomo o tym, by W. zostali w jakikolwiek sposób powiadomieni o zawładnięciu ich lokalem przez powodów, by choćby na drzwiach znajdowała się jakakolwiek informacja o tym ostrzegająca. Takie patrzenie na to działanie oznacza, że W. byli osobami jak najbardziej upoważnionymi do otwarcia swojego (oczywiście formalnie już zbytego) lokalu, a to oznacza, że ich działania nie można, w braku dowodów wiedzy o zajęciu lokalu przez powodów, traktować jako obiektywnie bezprawnego. To z kolei implikuje wniosek, że ich działanie nie było samowolne, co wyklucza roszczenie z art. 344 § 1 k.c.\nNawet jednak, gdyby z jakichś powodów uznać, że działanie W. było jednak wówczas samowolne, to zauważyć należy, że roszczenie posesoryjne nie przysługuje też wtedy, kiedy akt przywracania posiadania ma charakter tzw. dozwolonej samopomocy, którą w okolicznościach niniejszej sprawy Sąd Rejonowy wykluczył, a z czym Sąd odwoławczy się nie zgadza.\nDozwolona samopomoc to sposób zgodnego z prawem przywrócenia posiadania przez osobę w posiadaniu tym naruszoną poprzez samodzielne czynności zmierzające do odebrania przedmiotu posiadania naruszycielowi. Dozwoloną samopomoc, jeżeli przedmiotem posiadania jest nieruchomość, wprowadza do systemu prawnego przepis art. 343 § 2 in principio kc, zgodnie z którym posiadacz nieruchomości może niezwłocznie po samowolnym naruszeniu posiadania przywrócić własnym działaniem stan poprzedni. Przepis ten stanowi wyjątek od ogólnej reguły, polegającej na zakazie wszelkiej samopomocy, przez co nie może on być oczywiście interpretowany rozszerzająco. Z przepisu tego wynika, że dopuszczalne jest wprawdzie przywrócenie własnym działaniem stanu poprzedniego, jednakże pod warunkiem, że między naruszeniem posiadania a przywróceniem do stanu poprzedniego upłynie czas bardzo krótki. W odniesieniu do posiadacza nieruchomości ustawodawca wymaga działania „niezwłocznego”. Pojęcie to jest ustawowo niezdefiniowane. Taka redakcja przepisu wyraźnie wskazuje jednak, że ramy czasowe w stosunku do chwili naruszenia posiadania są wąskie. Jednocześnie jednak nie tak wąskie, jak w przypadku ruchomości, dla których ustawodawca wymaga działania natychmiastowego.\nSąd Rejonowy rozważając, czy działanie z 23 kwietnia było niezwłoczne dosyć automatycznie zastosował termin wskazany w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 27 marca 1968 r., w którym Sąd Najwyższy napisał, że nie podobna przyjąć, aby działanie podjęte w trzy tygodnie po naruszeniu posiadania spełniło wymogi tej szybkości reakcji, jakiej wymaga art. 343 § 2 kc dla usankcjonowania samopomocy (II CR 69/68, niepubl.). Uznał Sąd I instancji, że jako iż w niniejszej sprawie mamy do czynienia z terminem właśnie trzytygodniowym, to działanie W. jest oczywiście nie niezwłoczne. Zgadzając się co do zasady z przywołanym orzeczeniem, nie sposób jednak zaniechać własnej wykładni omawianego pojęcia, tym bardziej, że w innych orzeczeniach ten sam Sąd Najwyższy wyraźnie do tego zachęca pisząc dla przykładu, że „oceny, czy zachowanie posiadacza miało miejsce „niezwłocznie” po dokonaniu naruszenia, należy dokonywać przy uwzględnieniu okoliczności konkretnego (!) przypadku” (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 24 lutego 2005 r. V KK 435/04 Prok.i Pr.-wkł. 2006/1/2). W tym też orzeczeniu Sąd Najwyższy podaje zarazem synonim pojęcia „niezwłocznie” mówiąc, że ma to mieć miejsce w czasie „krótkim”, który to termin nie wydaje się być już tak ostry znaczeniowo jak ten użyty przez ustawodawcę. Wykładając to pojęcie trzeba mieć na uwadze ratio legis omawianego uregulowania. Chodzi oczywiście o zapobieżenie aktom wzajemnych agresji motywowanych chęcią władania nieruchomością. Ale chodzi też o to, by chronić posiadanie nieruchomości utrwalone, by nie naruszać stanów ugruntowanego władztwa nad rzeczą nieruchomą, by przy okazji działań samopomocowych nie wyrządzać w mieniu posiadacza dalszych szkód, które nie mogą znajdywać uzasadnienia nawet w jego samowolnym wcześniejszym naruszeniu posiadania.\nTymczasem w niniejszej sprawie nie mamy do czynienia z aktem w sposób oczywiście następującym nie niezwłocznie. Jak widać nawet po przytoczonym wyżej (też przez Sąd Rejonowy) judykacie, reakcja wyzutego posiadacza w terminie 3 tygodni jest o tyle niejednoznacznie spóźniona, że sprawa tamta oparła się aż o Sąd Najwyższy, który jak zaprezentowano, wcale nie wykluczył, aby w konkretnych okolicznościach sprawy termin ten był jednak właściwy i dopuszczalny. Takie okoliczności zachodzą w ocenie Sądu Okręgowego w niniejszej sprawie. Po pierwsze, państwo W. o fakcie naruszenia dowiedzieli się (jeżeli w ogóle, jak wyżej napisano, dysponowali tą wiedzą) w tym samym dniu, w którym posiadanie swoje przywrócili. Po drugie, stan posiadania powodów nie był wówczas ugruntowany i utrwalony, bo ci ograniczyli się tylko do zaboru lokalu, w którym przez cały czas znajdowały się wyłącznie rzeczy osób im obcych, a zatem działanie W., nie groziło szkodami w mieniu powodów. Po trzecie wreszcie, nie sposób oceniać pojęcie niezwłoczności działania w całkowitym oderwaniu od okoliczności w jakich doszło do naruszenia ich posiadania. Otóż powodowie dokonali oczywiście nieuprawnionego i samowolnego naruszenia posiadania państwa W.. Działając w oderwaniu od przyzwolenia kogokolwiek, któregokolwiek ze współwłaścicieli, podjęli autonomiczną decyzję o zawłaszczeniu władztwa nad lokalem, który dotychczasowi posiadacze, których władztwo zresztą powodowie honorowali, właśnie zbywali komu innemu. Takie działanie absolutnie nie może zasługiwać na ochronę z powołaniem się jedynie na ustawowo niedookreślony, a w niniejszej sprawie, nie pogłębiony w rozważaniach, termin „niezwłocznie”.\nMówiąc o pojęciu „niezwłocznie” prawnicy często posługują się definicją: „bez nieuzasadnionej zwłoki”. Jeżeli W. weszli do lokalu w dniu 23 kwietnia 2013 r., a zarazem w tym samym dniu, w którym dowiedzieli się o problemach z dostaniem się do niego i przy tym wcale nieodległym od faktycznego naruszenia posiadania, to wydaje się, że można wysnuć tezę, że ich działanie odbyło się właśnie bez nieuzasadnionej zwłoki.\nW tym miejscu przejść można do ostatniego zarzutu apelacji, a to opartego na art. 5 k.c. Zgodnie z nim nie można czynić ze swojego prawa użytku, który byłby sprzeczny z zasadami współżycia społecznego i takie zachowanie nie zasługuje na ochronę prawną. Nawet jeżeli przepisu tego nie traktować jako samodzielnej przesłanki oddalenia powództwa, to nie można pominąć jej oceniając działanie z 23 kwietnia 2013 r. zmierzające do przywrócenia zagarniętego nielojalnie posiadania.\nSąd Najwyższy w swym orzecznictwie dopuszcza podniesienie takiego zarzutu w sprawie o ochronę posiadania, pisząc - w wyroku z dnia 6 maja 1974 roku (III CRN 79/74), które to stanowisko Sąd Okręgowy w niniejszym składzie w pełni podziela - że posesoryjny charakter sporu nie zwalnia sądu od obowiązku oceny roszczeń z punktu widzenia ich zgodności z zasadami współżycia. Sąd Okręgowy stoi zarazem na stanowisku, że powództwo o naruszenie posiadania powinno ulec oddaleniu z tej przyczyny tylko w razie rażącej kolizji roszczenia z zasadami współżycia społecznego, ale w jego ocenie z czymś takim mamy do czynienia w niniejszej sprawie. W rozpoznawanej sprawie wykazane zostało, że powodowie zawłaszczyli przedmiotowy lokal bez jakiegokolwiek zezwolenia, nie pytając nikogo o zdanie, wykorzystując moment nieuwagi dotychczasowych posiadaczy, którzy podejmowali właśnie działania zmierzające do jego zbycia, zrobili to pomimo nawet tego, że w lokalu znajdowało się cudze dla nich mienie, zrobili to wiedząc, że kreują stan, który w świetle przepisów kodeksu cywilnego o współwłasności (choćby art. 206 k.c.) może być niemożliwy do zmiany przez kolejne lata. Ich zachowanie było oczywiście nierzetelne, nielojalne, samowolne, żeby nie powiedzieć bezprawne. Takie zachowanie absolutnie nie może zasługiwać na ochronę i nie może służyć przychylnej dla takich działań wykładni przepisów prawa pozytywnego, w tym wypadku art. 343 § 2 zd. 1 k.c. Abstrahując od powyższego wskazać także należy, że zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem doktryny i judykatury wyrażonym między innymi w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 22 lutego 1967 roku (III CR 383/66) na naruszenie zasad współżycia społecznego (czym niewątpliwie jest samowolne naruszenie posiadania) nie może powoływać się ten, kto sam je narusza, a takimi są powodowie.\nMając wszystko powyższe na uwadze, na podstawie art. 386 § 1 k.p.c., orzeczono jak w sentencji.\nZmiana orzeczenia co do meritum, musiała pociągnąć za sobą zmianę orzeczenia o kosztach procesu przed Sądem I instancji. Orzec o nich należało na zasadzie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. tyle tylko, że obciążyć nimi należało powodów. Na zasądzoną kwotę 251 zł złożyły się: kwota 156 zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika pozwanych przed Sądem I instancji, kwota 78 zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika pozwanych przed Sądem II instancji w sprawie II Ca 1340/14 oraz kwota 17 zł tytułem opłaty sądowej od pełnomocnictwa.\nO kosztach postępowania odwoławczego orzeczono także na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c.. Powodowie przegrali postępowanie apelacyjne, więc byli zobowiązani do zwrotu jego kosztów na rzecz pozwanych. Na zasądzoną kwotę 360 zł złożyły się: opłata sądowa od apelacji w kwocie 200 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika pozwanych obliczone na podstawie § 5 pkt. 4 w zw. z § 10 ust. 1 pkt. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie kwocie 160 zł.\nSSO Krzysztof Wąsik SSO Weronika Oklejak SSO Magdalena Meroń-Pomarańska\nDodano: 10 kwietnia 2017 , Opublikował(a): Gabriela Wolak\nOsoba, która wytworzyła informację: Weronika Oklejak, Magdalena Meroń-Pomarańska


The Medium - szczegóły na temat ray tracingu | GRYOnline.pl\nWiadomość gry 5 stycznia 2021, 10:56\nThe Medium będzie miało dwa tryby ray traycingu – Performance oraz Quality;\ndysk SSD pozwolił deweloperom na więcej w przypadku wydań konsolowych, ale na pecetach do zabawy wystarczy nośnik HDD – ma to związek z odmienną architekturą.\nSerwis Wccftech przeprowadził wywiad z Jackiem Ziębą z krakowskiego studia Bloober Team. Tematem rozmowy był oczywiście nadchodzący survival horror The Medium, nad którym firma pracuje już od pewnego czasu. Poznaliśmy m.in. kilka detali na temat implementacji ray tracingu w omawianym tytule.\nMamy dwa tryby ray tracingu dla The Medium – Performance Mode, który włącza odbicia i RTAO we wszystkich lokacjach (gdy renderowana jest tylko jedna rzeczywistość), oraz Quality Mode, który obejmuje odbicia, RTAO, hybrydowy efekt półprzezroczystości i niektóre cienie RT dla całego świata gry. Ten ostatni tryb jest połączony z DLSS i kilkoma innymi usprawnieniami od Nvidii, ale wymaga sprzętu o dużej mocy – czytamy w wywiadzie.\nKolejnym wątkiem w rozmowie był dysk SSD. Twórcy gry nie mają wątpliwości, że obecność nośnika tego typu w konsolach nowej generacji umożliwiła rzeczy, które wcześniej były poza zasięgiem. Warto zaznaczyć, że w przypadku pecetów dysk SSD nie będzie wymagany. Nie posiadając go, musimy się co prawda liczyć z dłuższymi czasami wczytywania, ale poza tym na zwyczajnym dysku HDD gra powinna działać bez większych przeszkód. Wynika to bezpośrednio z różnic pomiędzy architekturą pecetową i konsolową.\nPonieważ od dłuższego czasu używamy level-streamingu w naszych grach, dołożyliśmy wszelkich starań, aby doświadczenie na komputerze z zalecaną specyfikacją było jak najbardziej zbliżone do tego na nowej konsoli Microsoft. Dla graczy PC SSD jest zalecane, ale nie jest wymagane, więc tak, czas ładowania zostanie zwiększony w przypadku używania HDD. To powiedziawszy jest spora różnica pomiędzy architekturą konsoli i PC.\nWchodząc trochę głębiej w technikalia, liniowy transfer PC ze standardowym dyskiem twardym wynosi średnio 100MB/s, podczas gdy poprzednia generacja konsol oferowała tylko jedną trzecią tej wartości. Kiedy połączysz to z cache'm IO, którym zarządza system operacyjny komputera, otrzymasz czas ładowania tylko o kilka sekund dłuższy niż w przypadku przeciętnego SSD. Oczywiście, tu i ówdzie pojawią się jakieś doczytujące się tekstury, ale nadal będziesz mógł cieszyć się The Medium posiadając dysk twardy – tłumaczy deweloper.\nPrzypominamy, że The Medium zadebiutuje 28 stycznia tego roku na komputerach oraz konsoli Xbox Series X / S. Produkcja będzie dostępna w ramach usługi Xbox Game Pass.\ngryBloober Team grafika survival horror polskie gry horror / thriller (gry) ray tracing Find Your Next Game PCXSX


Wszystko do matury i seks telefonach\nSex telefon jako ulubiona studencka rozrywka\nTo był cholernie sex telefon samowite, tchnął w nasze usta rozchylone, a ja tylko skinąć głową na znak zgody. Po Kamil zeszła na dół na kawę, podczas gdy czekał na mnie, wykończone w łazience, suszone moje włosy i ubrałam, przeżywając każdą chwilą naszego spotkania, jak to zrobiłem. Czułem mój tyłek pulsował rytmicznie, bolesne, ale bardzo mile widziane przypomnienia. Byłem jeszcze tak mocno, że prawie każda z spunk Kamil miał wyciekły z mojego tylnego fragmentu jeszcze, więc nadal czułem slimy i pełne. Na podróż powrotną ja przyniósł prostą lnianą granatowy letnie sukienki, które osiągnęły punkt o cal nad kolana i śmietany lekkiej kurtki tak, że byłbym komfortowo w samolocie. Dzisiaj byłem gołymi nogami z kremem klina obcasie sandały. Gdy dotarłem do salonu, Kamil wzrok i wilk gwizdnął. Zrobiłem trochę makiety kręcić i uśmiechnął się do siebie. Mimo, że oba powinny być poczucie winy, sex telefon było sex telefon poradność czy żałuję w ogóle. Zadzwonił mój telefon komórkowy. Było N, dzwoni, aby zobaczyć, jak pogrzeb poszedł. Wyznam czując pierwsze trochę ukłucie winy na dźwięk jego głosu. Odwróciłam się od Kamil twarzą do ściany, a ja miałem małą głosem rozmowę. I tak naprawdę sex telefon chcesz dostać się długo wyciągnięta dyskusji, ale N nalegał na moją radę prosząc o jakiejś korespondencji my otrzymaliśmy dziś rano, co potrzebne pilną odpowiedź. Ponieważ był wyjaśniając różne opcje, nagle usłyszał charakterystyczny dźwięk zamek opuszczane za mną. Zanim zdążyłam się zastanowić, co to znaczy, ręce Kamil dotknął moich ud i zaczął przesuwać sukienkę do góry i nad moją talię [źródło: sex telefon ] To było jak uderzył w brzuch z pożądania. Możesz zadzwonić do mnie cały oszukiwania, sex telefon rządu nazwy pod słońcem, ale nic w moim życiu sex telefon cieszy mnie tak bardzo jak tego momentu, moment mój ex-kochanka przeniósł krocze moich majtki na bok i pchnął jego sex telefon we mnie, podczas gdy moi głos chłopaka w moim uchu. Natychmiast byłem tak mokry jak ja kiedyś, tak mokra, że moje soki sex telefony kapała ze mnie na dywanie. Z moją wolną rękę i wyciągnął rękę, żeby uspokoić się o ścianę, jak Kamil powoli tam iz powrotem. Zamknęłam oczy i kołysał się łagodnie w rytm swoich znakomitych uderzeń. Musiałem zacisnąć zęby, aby powstrzymać się od jakichkolwiek innych gratisów odgłosy jak zbliżył orgazmu, a Kamil oczywiście domyślić co za walkę, która była, bo puścił moje biodra, przygotowując się wbrew moim rozstawione od siebie ud zamiast. Z jednej strony wziął słuchawkę i trzymał go do mojego ucha, abym mógł utrzymać się obiema rękami na ścianie, a drugą położył na usta, żeby stłumić moje jęki rozkoszy. To była ogromna złość sytuacji tak samo jak stymulacji mojego łechtaczka i sex telefonie usta, które doprowadziły mnie do gwałtownej kulminacyjnego, wiedząc, że byłem wijącego się na koniec kutas Kamil do ścieżki dźwiękowej głosu N w moim uchu.\nAutor: Przygotowania do matury o 04:08 Brak komentarzy:\nKiedy człowiek kończy 18 lat i wchodzi w dorosły świat, to od razy pragnie zadzwonić na seks telefon aby przekonać się na własnej skórze czy faktycznie daje on tyle przyjemności ile słyszało się od starszych kolegów. W ogromnej większości przypadków reakcja jest bardzo entuzjastyczna i jest to tak fajne, że aż łatwo jest się troszkę uzależnić. Niemniej jednak warto ponieważ zmienia to nasze postrzeganie rzeczywistości na lepsze.\nAutor: Przygotowania do matury o 04:36 Brak komentarzy:\nO motywie wróżb\nTermin ten, utworzony został przez analogię do podobnych ruchów artystyczno-ideowych, jakie w tym czasie przetoczyły się przez niemalże całą Europę: Młode Niemcy, Młoda Skandynawia itd. Przymiotnik „młoda" miał być określeniem grup twórców, którzy właśnie zdobyli znaczący wpływ na kształtowanie się prądów ideowych epoki i którzy chcieli w ten sposób odróżnić się od „starych", czyli spadkobierców ideałów pozytywizmu. U schyłku XIX-tego wieku wróżka była istotą bardzo rozdartą wewnętrznie, przerażoną rzeczywistością i niedolą losu śmiertelnika. Wynikiem tego jest sztuka wyrażająca pesymizm, beznadziejność, apatię i rezygnację ludzką. Artyści przez ekspresjonizm wyrażali swoje żywiołowe uczucia, często nieopanowane, wcześniej hamowane. Próbowali też poprzez impresjonizm uchwycić chwile oraz ulotność i zmienność świata. W literaturze z owego czasu bohaterzy, dekadenci, nie potrafili uwierzyć w sens własnej egzystencji, byli rozczarowani, zniechęceni. Taką postawę możemy znaleźć w poezji Kazimierza Przerwy Tetmajera czy też Jana Kasprowicza. W utworze pt. „ Koniec wieku XIX” Tetmajera ukazana została słabość człowieka wobec losu i życia. Widzimy tu brak jakichkolwiek idei, fundamentów do wiary we własne siły. Podmiot liryczny poprzez pytania filozoficzne pokazuje niemoc człowieka. Autor uważa, iż ludzkie istnienie skierowane jest ku śmierci, a poza tym jest tylko kpiną natury, nasyconą poczuciem skazania i zatraty. Kolejne wersy utworu przynoszą propozycje zachowań, które miałyby pomóc przezwyciężyć chorobę wieku: „przekleństwo”, „ironia”, „wzgarda”, „rozpacz’, „walka’, „rezygnacja”, „byt przyszły”, „użycie”. Wszystkie zostają bezwzględnie zanegowane. W pierwszym przypadku „przekleństwo” oraz „wzgarda” są odrzucone, ponieważ „tylko dziki” lub „tylko głupiec” mogliby przyjąć podobną postawę, a przecież człowiek końca XIX wieku to istota już w pełni cywilizowana, posiadająca ogromny zasób wiedzy.\nJak wyraźnie widać, chodzi tutaj głównie o brzmienie, Tuwim naśladuje język rosyjski. Jego neologizmy nie muszą więc posiadać odniesienia do konkretnego słowa, jak u Leśmiana, ale być wytworem czystej wyobraźni. Jeszcze bardziej w tej tendencji poszli czołowi przedstawiciele futuryzmu jak Aleksander Wat i Bruno Jasieński. Futuryści nie zwracali uwagi na ortografię, znacznie ważniejsze były walory brzmieniowe, używano nawet często zapisu fonetycznego. Zgodnie ze „Słownikiem terminów literackich” język pozarozumowy, czyli w oryginale zaumnyj jazyk to: „eksperymentalne próby formowania wypowiedzi poetyckiej jako kombinacji elementów brzmieniowych i rytmicznych pozbawionych znaczenia leksykalnego, naprowadzających jednak pośrednio na jakąś sferę tematyczną lub aurę emocjonalną”. Skrajnym przypadkiem w literaturze polskiej są namopaniki Wata. Weźmy przykładowo tylko pierwsze zdanie „Namopaniku Barwistanu”: „baarwy w arwach arabistanu wrabacają powracają racają na baranah w ranah jak na narah araba han”. Właściwie nie wiadomo o co chodzi, widzimy kilka słów z języka literackiego, chociaż zapisanych błędnie, jak np. baarwy czy baranah, kilka takich które są lekko zmienionymi znanymi wyrazami – wrabacają, to przecież słowo wracająz wpisaną w środku dodatkową sylabą „ba”. Pozostałe jednak słowa to całkowicie nowe twory językowe i to ich właśnie jest przewaga w wierszu. Nie da się przez to określić czego dokładnie dotyczy utwór, nie można przeanalizować treści. Gdy jednak przeczytamy cały wiersz na głos odkryjemy jego urok – otworzy się przed nami piękno wschodniego egzotycznego świata ukryte w brzmieniu i rytmie słów namopatnika. Pojedyncze, wyrwane z kontekstu słowa nie będą wymowne, ale całość będzie znacząca. Dokładnie tak jak mówiła definicja języka pozarozumowego – twórczość taka nie przemówi do naszego rozumu, ale wprost do emocji. Zatrzymajmy się jeszcze chwilę nad jednym wierszem Jasieńskiego, najbardziej znanym, zatytułowanym „But w butonierce”. Wiersz zawiera oczywiście neologizmy jak sex telefon co jest typowe dla futuryzmu, ale także zauważyć w nim możemy znacznie więcej co do filozofii tego prądu literackiego. Ukazany jest w nim pyszny młody poeta, który wie, że może osiągnąć wszystko – cieszy się życiem, ładną pogodą, postępami cywilizacyjnymi. Na jego określenie powstał neologizm „siebiepewny”. Typowe są również neologizmy powstałe jako spolszczenia lub po prostu zapożyczenia wyrazów obcych, jak meeting, windhorsty czy jour-fixe. Kolejnym, trochę późniejszym, poetą, który powrócił do zamiłowania w tworzeniu neologizmów był Miron Białoszewski. Jeden z najsłynniejszych jego wierszy pozwolę sobie zacytować w całości. Jest on bardzo krótki, a praktycznie cały składa się z neologizmów. Namuzowywanie Muzo Natchniuzo tak ci końcówkowuję z niepisaniowości natreść mi ości i uzo Wiersz zaczyna się apostrofą do muzy, a sam tytuł nawiązuje do niej tworząc pojedynczy czasownik na nazwanie czynności bycia natchnieniem dla artysty przez muzę. Epitet natchniuzo jest natomiast połączeniem słów muza i natcnieniem – wszystko więc sprowadza nas do artystycznej kreacji. Wiersz jest prośba do muzy o natchnienie, bo podmiot liryczny męczy się z niepisaniowością, czyli jak można się domyślić, brakiem weny pisarskiej. Swoją drogą warto zauważyć, że ten neologizm bardzo jest leśmianowski. Ciekawy jest jednak czasownik „końcówkuję”, który może się zarówno odnosić do epitetu, którym została określona muza, ze względu na danie nietypowej końcówki do słowa „natchnienie” lub do samego końca wiersza, gdzie napotykamy nic nie znaczący wyraz „uzo”. Przedstawione przykłady są najbardziej znamienne, poeci ci całkowicie świadomie i z chęcią bawili się słowem. Opierali na tym całą swoją twórczość. Tak jak w przypadku Leśmiana, który potrzebował tworzyć nowe słowa, bo opisania dla kreowanego przez niego świata brakowało odpowiednich słów w standardowej polszczyźnie. Inaczej omawiani futuryści, którzy nie tworzyli słów by o czymś więcej powiedzieć, ale budować język nie odwołujący się wcale do rzeczywistości, istniejący sam dla siebie. Niezależnie od celu poeci zawsze będą posługiwać się neologizmami – jako operujący perfekcyjnie językiem zobligowani są do dbania o jego rozwój i urozmaicenie, nie powstrzymają się także przed zwykłą chęcią zaimponowania talentem.\nAutor: Przygotowania do matury o 10:30 Brak komentarzy:\nNad Niemnem - omówienie\nBohaterami powieści są Korczyńscy, oraz Bohatyrowiczowie. W skład pierwszej z rodzin wchodzi Benedykt, Emilia będąca jego żoną, ich dzieci Witold i Leonia, którzy właśnie przyjechali w rodzinne strony na wakacje, Marta kuzynka Benedykta, Justyna Orzelska – siostrzenica Benedykta, jej ojciec, a także Teresa, przyjaciółka Emilii. Mieszkaja oni w swoim dworku. Bohatyrowiczowie są zubożałymi szlachcicami. Niegdyś obie rodziny wspierały się, wspólnie walcząc o nasz kraj, obecnie są skłócone. Jedyne co pozostało z dawnych czasów to wspólna mogiła Jerzego Bohatyrowicza, oraz Andrzeja Korczyńskiego. Obie rodziny dzieli przepaść, Benedykt dbający o interesy swojej rodziny, a także upór ciężko pracujących Bohatyrowiczów prowadzi do licznych konfliktów. Tymczasem Jan Bohatyrowicz i Justyna Orzelska bardzo przypadają sobie do gustu. Razem udają się na miejsce spoczynku Jana i Cecylii- założycieli osady. Także Witold przekonuje się do Bohatyrowiczów. Jest on typowym przykładnym pozytywistą. Widzi drzemiące możliwości w prostym ludzie, pomaga im wdrażać nowe pomysły mające usprawnić pracę na roli. Chce za wszelka cenę załagodzić spór. Ten jednak nie rozumie syna, czuje się wręcz zdradzony, nie dostrzega jego dobrych zamiarów. Justyna coraz bardziej kochajaca Jana, oświadcza Zygmuntowi pragnącemu, by dziewczyna została jego kochanką, iż nie ma u niej jakichkolwiek szans. Mężczyzna ten czuł się kosmopolitą, nie liczyła się dla niego ojczyzna, nie miał szacunku do swego ojca, który zginął w powstaniu. Bardzo rani tym swą matkę. Orzelska i Bohatyrowicz nad Niemnem wyznają sobie miłość. Poprzez ślub młodych następuje pojednanie dworku z zaściankiem.\nAutor: Przygotowania do matury o 13:26 Brak komentarzy:\nCiekawa lektura maturalna - Zbrodnia i kara\nDzieło Dostojewskiego jest powieścią psychologiczną, dotyczy psychozy jaka opanowała człowieka po popełnieniu zbrodni. Akcja toczy się w Petersburgu. Miasto choć znane ze swej piękności, zostaje opisanie jako zwykłe, szare. Był to bardzo realistyczny opis tego miejsca. Już na pczątku dowiadujemy się o zbrodni. Raskolnikow dla polepszenia sytuacji materialnej swojej rodziny zastanawia się nad zamordowaniem lichwiarki, posiadającej ogromny majątek. Przygotowuje dokładny plan. Autor przedstawia dokładny opis morderstwa, a zarazem uczucia mężczyzny. Dowiadujemy się również o motywie zbrodni. Rodzina zbrodniarza cierpi nędzę, zaś ofiara jest oszustką, nie mająca żadnych skrupułów. Sądzi, iż on jako jednostka wybitna nie zgadzająca się z zastanym na świecie porządkiem może przekraczać normy moralne. Mimo tego po dokonaniu okrutnego czynu czuł on wyrzuty sumienia, nie potrafił pogodzić się z tym co zrobił. Przeżywa wielki strach, niepewność, traci nawet przytomność. Piotrowicz stróż prawa, który ma za zadanie wykryć mordercę demaskuje mężczyznę. Jednakże największy wpływ na bohatera ma Sonia gorliwie wierząca, iż to Bóg jest sędzia sprawiedliwym. Raskolnikow przyznaje się do winy. W epilogu dowiadujemy się, iż bohater dzięki wierze odradza się moralnie.\nAutor: Przygotowania do matury o 13:25 Brak komentarzy:\nUlubiona lektura do prac maturalnych\n„Konrad Wallenrod” powstał w czasie zesłania Adama Mickiewicza w Rosji. Historia zaczyna się od tego jak Krzyżacy napadają na litewskie miasto. Giną mieszkańcy pewnego położonego na wzgórzu domu, jedyną ocalałą osobą z całej rodziny jest mały chłopiec, wzięty do niewoli. Nadano mu imię Walter Alf, chłopiec wychowywał się na dworze krzyżackiego mistrza Winrycha. Szybko stał się jego ulubieńcem. Jednak wolał towarzystwo waldejoty Halbana, który trafiwszy do niewoli został wykorzystany jako tłumacz. Nie pozwolił on zapomnieć chłopcu o swej prawdziwej ojczyźnie. Walter czuł coraz większą tęsknotę za Litwą, pragnął zemsty za wyrządzonej jego rodzinie krzywdy. Jego buntownicze zapędy studził Halban, przekonując go, iż jedynie podstępem może podjąć prawdziwą walkę z wrogiem. Dorastający chłopak uczył się więc wojennego rzemiosła, starając się pozyskiwac ich zaufanie. Podczas potyczki z Litwinami daje łatwo się pojmać. Książe Klejstut okazuje mu życzliwość, wierząc w jego opowieść, podobnie jak jego córka Aldona, która wkrótce ze wzajemnością zakochuje się w chłopaku. Książe nie miał nic przeciwko temu związkowi, niedługo więc młodzi pobierają się. Ich szczęście zakłócały jednak kolejne najazdy krzyżaków, Walter zdajac sobie sprawę z potęgi Zakonu wiedział, iż prędzej czy później Litwa będzie musiała się poddać. W końcu zdecydował się na użycie podstępu. Porzucił wszytsko co było dla niego najważniejsze- ukochaną kobietę, rodzinny dom. Jako Konrad Wallenrod uczestnicząc w kolejnych bitwach zostaje okryty chwałą. Przyjmuje śluby zakonne ,zostając wkrótce krzyżackim mistrzem. Spełniły się jego młodzieńcze marzenia. Pełniąc funkcję najważniejsze osoby w Zakonie może doprowadzić go do klęski. Nie czuje jednak przez to ulgi, wręcz przeciwnie. Życie ze świadomością kłamstwa jest dla niego męką, kierując bitwami wie, iż wysyła swych poddanych na klęskę. Jego ukochana nie chcąc przyjąć ślubów zakonnych wybiera życie zamkniętej w więzy pustelnicy. Wallenrod w pewnym momencie jest już na skraju wyczerpania, wtedy to Halban przypomina mu o spełnieniu wielkiego celu. Konrad prowadząc wojnę z Litwą doprowadza Zakon do wielkiej klęski. Jego plan zostaje w końcu wykryty, jedyną możliwą karą dla niego jest śmierć. Wypijając truciznę sam jednak wymierza sobie sprawiedliwość. Z tęsknoty za ukochanym umiera także Aldona. Jedynie Halban pozostaje przy życiu, by sławić imię Konrada.\nAutor: Przygotowania do matury o 13:24 Brak komentarzy:


Jacek Nawrocki trenerem Chemika - Wirtualne Police | police24.pl\nJacek Nawrocki nowym trenerem Grupa Azoty Chemika Police. Pochodzi z Tomaszowa Mazowieckiego, ma 56 lat i duże doświadczenie trenerskie. W ostatnich sezonach prowadził seniorską reprezentację Polski. Wcześniej pracował m.in. w Skrze Bełchatów i Lechii Tomaszów Mazowiecki.\n- Zaczynam nowe wyzwanie. Wyzwaniem jest podjęcie pracy w mistrzu Polski, ale i zdobycie kredytu zaufania kibiców, którzy nie są do mnie przekonani. Najważniejsze są dla mnie dobre relacje z ludźmi, z którymi będę miał kontakt na co dzień – siatkarki, sztab szkoleniowy, pracownicy klubu. Skupiam się na tym, co mamy do zrobienia, co jest przed nami. Ostatnie tygodnie były trudne. W końcu jestem na miejscu i chcę skupić się na czymś, czego ostatnimi laty mi brakowało, czyli codziennej, klubowej pracy – mówi Nawrocki.


product placement - Social Kuko\nKilka dni temu miałam okazję obejrzeć film, do którego przymierzałam się już od jakiegoś czasu. The Greatest Movie Ever Sold to dokument skupiający się przede wszystkim na lokowaniu produktu, czyli product placement. Czytaj dalej\n“ZAINWESTUJ W TIC TAKI, BO CI JEDZIE!” CZYLI PRODUCT PLACEMENT W POLSCE\nOstatnio miałam okazję obejrzeć w telewizji jeden z odcinków serialu „Prawo Agaty”. Być może mam już trochę wypaczony umysł, ale to, co od razu rzuciło mi się w oczy, to scena, w której jeden z bohaterów (wybaczcie, nie znam imienia) przegląda w Internecie stronę Answear.com. Możecie obejrzeć ten fragment serialu pod linkiem– zaczyna się od 39:27.\nTo, co od razu przyszło mi wtedy na myśl, to „masakryczny, perfidny product placement” :) Czytaj dalej\n“JESZCZE NIE MIAŁAM TEGO W USTACH”- CZYLI KONTROWERSJE W REKLAMIE


Seler panierowany - przepis - aneska - wielkiezarcie.com\nJesteś tutaj: Strona główna / Przepisy / Seler panierowany\npanierka Kamis z czosnkiem\nMieszamy panierkę Kamis z sezamem i bułką tartą według własnych proporcji\nObieramy seler, gotujemy w wodzie z rozpuszczoną kostką rosołową.\nJak już będzie miekki, studzimy i kroimy na plastry.\nMaczamy w rozmąconym jajku i w panierce.\nSmażymy w głębokim tłuszczu i podajemy od razu.\njak usmażymy jedną stronę, obracamy i kładziemy ser żółty starty na tarce lub pokrojony w plastry\njeśli ser ma być zapieczony a nie roztopiony, usmażone plastry selera wkładamy na trochę do gorącego piekarnika\njak ktoś chce może w samej panierce Kamis przygotować kotleciki. Ja akurat jak kupowałam to nie było wersji z sezamem, stąd taka mieszanka\nAutor: aneska 2009-08-27\nkolacja obiad seler ser szybkie warzywa więcej tagów\nGabi27P (2009-08-28 11:07)\nOj robiłam to - niedobre - mój mąż ugryzł i powiedział, że tego nie tknie więcej\nobi25 (2009-08-29 17:45)\nGabi27P jeszcze się taki nie narodzili co by wszystkim dogodził, napisałaś co powiedział twój mąż a jak Tobie smokowało? Seler należy lubić kto tego warzywa nie lubi nie będzie mu smakować, Pozdrawiam\nhanah30 (2009-08-30 18:28)\nSeler dobre warzywko na odchudzanie i opuchliznę aa na reumatyzm też tzn. DNA\nkoma305 (2009-08-30 18:39)\nSeler w tej postaci jest pychaaaaaaaaa :) Mimo,że gotowanego nie zjem ten smażony uwielbiam :)\nhanah30 (2009-08-30 18:45)


JAKIE ZAWIESZENIE MA TOURAN - Wszystko o samochodach i motoryzacji - Moto.pl\njakie zawieszenie ma touran\nTouran to samoch�d kt�ry du�o lepiej je�dzi ni� wygl�da. Kogo nie zrazi banalna estetyka przekona si�, �e to wygodne i funkcjonalne auto\nVolkswagen Golf Sportsvan | Pierwsza jazda | Czy nazwa k�amie?\nVolkswagen zaprezentowa� nast�pc� Golfa Plus. Nowa nazwa Sportsvan sporo obiecuje. Czy�by spece z Wolfsburga pozazdro�cili wzorowo prowadz�cych si� minivan�w Forda i postanowili p�j�� w tym samym kierunku? My ju� wiemy\nVolkswagen Touran 2.0 TDI - test | Pierwsza jazda\nVolkswagen przekonuje, �e nie ka�de pokolenie chce zrywa� z przesz�o�ci�. Tak by�o z Passatem B4 spokrewnionym z B-tr�jk�, tak b�dzie z Passatem B7 bazuj�cym na B6 i tak te� jest z nowym Touranem. Czy g��boka odnowa 7-letniej konstrukcji wystarczy, �eby utrze� nosa konkurencji?\nAuto wyposa�ono w tzw. "pakiet na z�e drogi" ("bad road kit") sk�adaj�cy si� z nowych element�w nadwozia oraz zawieszenia. CrossTouran otrzyma� plastikowe, ochronne nak�adki, kt�re znale�� mo�na na poszerzonych nadkolach, drzwiach oraz przeprojektowanych zderzakach, a d�u�sze\nVW Passat pobi� Rekord Guinnessa\nPassat BlueMotion z 1,6-litrowym turbodieslem o mocy 105 koni wed�ug VW zu�ywa �rednio 4,4 l/100 km. B��kitna wst��ka oznacza dodatkowy pakiet aerodynamiczny, obni�one zawieszenie, system start-stop, skrzyni� bieg�w z d�u�szymi prze�o�eniami i opony o ni�szych oporach toczenia - wszystko to w celu\nKt�ra generacja VW Golfa podoba Ci si� najbardziej?\nGarbusa i uwa�any jest za protoplast� samochod�w klasy kompakt. Zaprojektowane przez Giugiaro nadwozie kry�o niezale�ne zawieszenie przednich k� i belk� skr�tn� z ty�u oraz nowoczesny uk�ad nap�du. Moc z umieszczonych poprzecznie, ch�odzonych ciecz� silnik�w p�yn�a do k� przedniej osi. Rozwi�zanie\nsportowych. S� wygodne (kierowcy ma regulacj� w sze�ciu kierunkach i wyd�u�ane siedzisko), a do tego zapewniaj� bardzo dobre trzymanie boczne, co si� przydaje, bo Zafir� mo�na pojecha� szybciej w �uku. Testowany egzemplarz wyposa�ono bowiem w adaptacyjne zawieszenie FlexRide. Warto do niego dop�aci� 3 500 z�\nVW Touran 1.4 TSI - Pogromca �cigant�w\ni pozwala na V biegu rozp�dza� si� ju� od 60-70 km/h. Silnik kr�ci si� do blisko 7000 obrot�w, cho� czerwone pole zaczyna si� przy 6500.Touran to auto rodzinne, o czym przypomina do�� mi�kko zestrojone zawieszenie. Z przodu kolumny MacPhersona, z ty�u wielowahacz - oba rozwi�zania wykorzystywane\nRenault Scenic 1.4 tCe - test | Za kierownic�\nsilnika w ryzach i pozwoli� si� wyprzedza�.Scenic ma nie lada konkurencj�. Topowa wersja Privilege kosztuje 80 300 z�, a kamera cofania, sk�rzana tapicerka i bikseonony to kolejne 10 tysi�cy. 140-konna Zafira z wolnoss�cym silnikiem 1.8 w najdro�szym wydaniu Cosmo ma metk� z cen� 95 840 z�, VW Touran 1.4\nRenault Grand Scenic - pierwsza jazda\nZwykle podczas prezentacji na jedno auto przypada dw�ch dziennikarzy. Tym razem w tras� testow� ruszyli�my w cztery osoby i z pe�nym baga�nikiem. Powody by�y dwa. Po pierwsze w Scenicu nie ma mowy o skoku adrenaliny, dlatego nie by�o k��tni o to kto b�dzie d�u�ej siedzia� za kierownic�. Po drugie


Ołówkowa spódnica ze skóry ekologicznej Irmina - Gatta - Sklep Online\nGatta.pl · Odzież · Spódnice · Ołówkowa spódnica ze skóry ekologicznej Irmina\nKobieca, ekstrawagancka i klasyczna zarazem. Spódnica Irmina jest niezbędnym uzupełnieniem kapsułowej garderoby.\nSpódnica Irmina wykonana jest w całości z ekoskóry. Dzięki temu ma niepowtarzalny charakter.\nSpódnica o dopasowanym, ponadczasowym, ołówkowym kroju pięknie podkreśla walory sylwetki. Irmina ma długość do kolana i lekko podwyższony stan. Pazura dodaje jej rozcięcie z przodu. Spódnica zapinana jest z tyłu na ekspres.\nTen klasyczny model stanie się doskonałym elementem stylizacji wieczorowych, na specjalne okazje i tych codziennych. Podkreśli Twoje wyczucie stylu.\nKod produktu: hidz010


Książę Harry, Elton John, Aleksander Łukaszenka, Bernie Sanders, Petro Poroszenko – to początek długiej listy osób, które wkręcili Vovan i Lexus\nDodano: 15 lipca 2020, 17:05 1\nJesteś uśpionym agentem, czas się obudzić i wypełnić swoją misję, czyli zostać prezydentem, który stworzy komunizm w USA i będzie pracować dla Rosji – wmawiał Berniemu Sandersowi Vovan udający Gretę Thunberg. Na koniec rozmowy krzyknął: „Babuszka!”, co miało być hasłem aktywującym.\nAndrzej Duda został ustrzelony w starannie dobranym momencie. Walczący o reelekcję prezydent był jeszcze przed oficjalnymi wynikami wyborów, niepewny ich rezultatu i ciągle w rozjazdach, z dala od armii asystentów i sekretarek, broniących zazwyczaj dostępu do głowy państwa. W takich chwilach nie odmawia się propozycji rozmowy telefonicznej, gdy z gratulacjami dzwoni sekretarz generalny ONZ. Zwłaszcza, gdy przychodzi ona za pośrednictwem polskiego przedstawicielstwa przy Narodach Zjednoczonych.


Repelenty na komary tropikalne z deet\nStrona główna1 » PRODUKTY I SKLEP2 » Preparaty na komary tropikalne3 » Repelenty na komary tropikalne\nKażdego roku choroby tropikalne w większości przenoszone przez komary zabijają tysiące osób na całym świecie. Żadne inne zwierzę i owad na Ziemi nie stanowi tak wielkiego zagrożenia dla człowieka jak komary egzotyczne. Problem nie dotyczy już tylko krajów tropikalnych oraz regionów wstępowania malarii, ale przez ocieplenie klimatu zaczyna być także obecny w Europie, Stanach Zjednoczonych czy Kanadzie. Unikanie ukąszeń komarów zawsze powinno być uważane za pierwszą linię obrony przeciwko chorobom przenoszonym przez te insekty.Tylko nielicznym chorobom tropikalnym przenoszonym przez owady można zapobiegać poprzez szczepienia. Dotyczy to żółtej gorączki oraz japońskiego zapalenia mózgu. Na takie choroby jak malaria, denga czy zika do dnia dzisiejszego nie wymyślono szczepionki, dlatego turyści powinni we własnym zakresie stosować repelent z deet i profilaktykę, która uchroni ich przed ukłuciami komarów. Repelenty na komary w tropiki z serii Mugga posiadają w swoim składzie DEET , który jest jedną z najlepiej poznanych i efektywnych substancji odstraszających.\nTen produkt kupiło 736 osób\nTen produkt kupiło 250 osób\nTen produkt kupiło 7002 osób\nNajmocniejszy na rynku Spray na komary. Repelent oparty na skutecznej notyfikowanej przez Unię Europejską substancji aktywnej DEET 50%. Preferowany w profilaktyce chorób tropikalnych i odkleszczowych: Zika, Malarii czy Dendze plus Antybakteryjny Żel 77% alkoholu.


Księga smoków polskich (Bartłomiej Grzegorz Sala) w sklepie CzaryMary.pl\nJesteś tutaj: Start Książki i czasopisma Książki filozoficzne i religijne Mitologia Księga smoków polskich\nAutor: Bartłomiej Grzegorz Sala Paweł Zych Witold Vargas\nOpis książki Księga smoków polskich\nKsięga smoków polskich to literacki i historyczno-etnograficzny opis 25 legendarnych bestii – smoków, wielkich węży i podobnych im stworów. Autor, historyk i etnolog, kreśli ich wizerunki, dokonując skrupulatnej charakterystyki potworów, przytaczając opracowane na nowo swoim piórem legendy i podania, sięgając co źródeł postaci i wątków, a nawet opisując miejsca związane z potworami. Dzięki temu Księga smoków polskich łączy na swoich kartach elementy popularnonaukowe i stricte literackie, będąc jednocześnie przemyślanym kompendium wiedzy o wyobrażeniach naszych przodków i ich kulturowych źródłach oraz zajmującym czytadłem, wypełnionym opowieściami o krwiożerczych bestiach, zatrwożonych krainach, wyczekujących ratunku księżniczkach, dzielnych rycerzach i sprytnych rzemieślnikach.\nKażdy rozdział składa się z krótkiego opisu bestii, jej genezy i miejsca w tradycji kulturowej – literaturze i folklorze oraz innych uwag o charakterze historycznym, etnograficznym i filologicznym. Następnie autor wciela się w postać gawędziarza i zajmująco opowiada związaną ze smokiem legendę lub legendy, aby na końcu – przyjmując z kolei rolę krajoznawcy – zajrzeć do kryjówki potwora i wspomnieć o miejscach szczególnie z nim związanych.\nRecenzje książki Księga smoków polskich - przeczytaj opinie klientów:\nAlicja G. ( ... ) 2014-07-30 18:33:11, ocena: 4\nW przypadku \_"Księgi smoków polskich\_" zdecydowanie jestem usatysfakcjonowana ilością tekstu i ilustracji. Każdy smok jest krótko scharakteryzowany, przytoczona jest jego legenda, a czasami kilka jej wariantów, a na koniec zamieszczone są ciekawostki związane z miejscem, którego dotyczy dane podanie.\n4/5 Świetne kompendium wiedzy o polskich smokach i innych istotach z nimi związanych. Nadaje się idealnie zarówno dla dzieci, młodzieży oraz dorosłych czytelników. Mam nadzieję, że już niedługo doczekam się kolejnego tomu Legendarza i po cichu liczę, że będzie opowiadał o polskich diabłach, które dotychczas zostały bardzo szczątkowo omówione..\nSzczegóły książki Księga smoków polskich\nAutorzy: Bartłomiej Grzegorz Sala, Paweł Zych, Witold Vargas\nWymiary: 24.3x16.9x2.1 cm