Franczyza w McDonald’s – dobry pomysł na biznes MENU\nFAQ ZASADY OGÓLNE\nWyszukiwaniem miejsc na nowe restauracje i ich budową zajmuje się wyłącznie McDonald's. McDonald's kupuje, najmuje bądź dzierżawi nieruchomości oraz inwestuje w budowę nowego lub adaptację istniejącego budynku (lokalu). Franczyzobiorca jest wyłącznie operatorem restauracji McDonald’s. McDonald’s co do zasady nie udziela franczyzy właścicielom nieruchomości w celu prowadzenia na tych nieruchomościach restauracji McDonald’s.\nFranczyza restauracji McDonald’s może być udzielona wyłącznie osobie fizycznej. Nie może zostać udzielona osobie prawnej, jednostce organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, kilku osobom fizycznym łącznie, na przykład małżonkom, a także osobom fizycznym prowadzącym działalność w formie spółki cywilnej.\nMcDonald's udziela franczyzy nowym franczyzobiorcom wyłącznie na już działające i prowadzone przez siebie restauracje. Nowe restauracje są uruchamiane bezpośrednio przez McDonald's lub już funkcjonujących franczyzobiorców, choć nie można wykluczyć w przyszłości uruchomienia nowej restauracji przez nowego franczyzobiorcę. McDonald's nie udziela franczyzobiorcom wyłączności terytorialnej.\nFranczyzobiorca McDonald's osobiście zarządza swoją restauracją. Z tego powodu McDonald's nie akceptuje "inwestorów finansowych" zainteresowanych wyłącznie korzystnym ulokowaniem kapitału lub "cichych wspólników". Franczyzobiorca nie może prowadzić żadnych dodatkowych interesów wymagających ciągłego zarządzania i nadzoru.\nZasadą jest, że na prowadzenie każdej restauracji zawierana jest odrębna umowa franczyzy. Dotyczy to również możliwej sytuacji, w której jednocześnie franczyzobiorca uzyskuje franczyzę dwóch lub większej liczby restauracji.\nFranczyza McDonald’s jest przyznawana zasadniczo na czas oznaczony 20 lat i nie zawiera żadnych gwarancji kontynuacji stosunku franczyzy, tj. nie przyznaje franczyzobiorcy roszczenia o przedłużenie umowy franczyzy ani o zawarcie nowej umowy po wygaśnięciu dotychczasowej. Najczęściej przyczyną zawierania umów franczyzy na okres krótszy jest posiadanie przez McDonald’s tytułu prawnego do nieruchomości, na której znajduje się restauracja, na okres krótszy niż 20 lat.\nCO SKŁADA SIĘ NA FRANCZYZĘ W MCDONALD'S\nPrawo do działania pod marką McDonald’s.\nPrawo do korzystania z obiektu restauracji.\nObowiązek stosowania określonych produktów żywnościowych i napoi.\nObowiązek przestrzegania ustalonych receptur.\nObowiązek stosowania określonych procedur produkcji i kontroli oraz zasad prowadzenia rachunkowości.\nObowiązek stosowania określonego wyposażenia, wzorów, kolorystyki, urządzeń reklamowych, dekoracji wnętrza, umeblowania.\nStałe konsultacje i pomoc w prowadzeniu restauracji.\nSzkolenia dla franczyzobiorcy i jego kadry kierowniczej oraz stale aktualizowane materiały szkoleniowe dla pracowników restauracji.\nUdział w ogólnopolskich programach i akcjach marketingowych, pomoc wyspecjalizowanej agencji marketingowej.\nFranczyza McDonald’s jest odpłatna, wiąże się z koniecznością poniesienia wydatków jednorazowych oraz ponoszeniem opłat miesięcznych przez cały okres trwania umowy franczyzy. Zysk z prowadzenia restauracji nie podlega podziałowi i w całości należy do franczyzobiorcy. Zależy on od wielu czynników: wielkości początkowej inwestycji, struktury finansowania inwestycji (wysokości zaciągniętego kredytu i stóp procentowych), kontroli bieżących kosztów, efektywności prowadzonych lokalnych akcji marketingowych, położenia restauracji (którego atrakcyjność w ciągu 20 lat może się zmienić), efektów zwiększania sprzedaży, a przede wszystkim zdolności franczyzobiorcy do prowadzenia interesów, jego zaangażowania w pracę restauracji i osiąganych wyników. Franczyzobiorcy McDonald's zobowiązani są również do reinwestycji w prowadzone przez siebie restauracje w przypadku wszelkich innowacji wprowadzanych przez Korporację. Dotyczy to zakupu różnego rodzaju urządzeń, ale również poważniejszych inwestycji, takich jak modernizacja budynku restauracji czy też zmiana systemu produkcyjnego lub systemu obsługi gości restauracji. McDonald's pomaga franczyzobiorcy w prowadzeniu jego przedsięwzięcia, jednakże franczyzobiorca będąc niezależnym przedsiębiorcą, jest osobiście odpowiedzialny zarówno za wykonywanie umowy franczyzy jak i wszelkich innych umów zawartych w związku z jej wykonywaniem. Franczyzobiorca działa we własnym imieniu i na własny rachunek, z własną księgowością, kontem bankowym oraz odpowiedzialnością za prowadzoną działalność i zatrudnianie pracowników. McDonald’s wymaga od wszystkich franczyzobiorców działania zgodnie z prawem i zasadami etyki wymaganej w biznesie. Franczyzobiorca sam określa miarę swego sukcesu poprzez swoją pracę, inicjatywę i zaangażowanie.\nJEŚLI TO, CO DO TEJ PORY PRZECZYTAŁEŚ, ZACHĘCIŁO CIĘ DO BLIŻSZEGO ZAPOZNANIA SIĘ Z NASZĄ OFERTĄ POWINIENEŚ WIEDZIEĆ, JAK WYGLĄDA DROGA DO OBJĘCIA WŁASNEJ RESTAURACJI McDONALD'S:\nZłożenie aplikacji (kliknij napis, żeby pobrać aplikację) wraz z życiorysem (CV) i listem motywacyjnym (wyjaśniającym motywy ubiegania się o udzielenie franczyzy restauracji McDonald’s). Dokumenty można przesłać do biura McDonald's Polska tradycyjną pocztą lub w wersji elektronicznej na adres e-mail: licencja@pl.mcd.com. Aplikacje niekompletne lub bez załączonego życiorysu bądź listu motywacyjnego nie będą rozpatrywane. Kontakt do Działu Franczyzy +48 608 744 744 Spotkanie z Działem Franczyzy – wstępna weryfikacja kandydata.\nOcena kandydata w ramach trzydniowej praktyki w restauracji McDonald’s\nSpotkanie z przedstawicielami Kierownictwa McDonald’s – ostateczna rozmowa kwalifikująca do etapu szkolenia w restauracji McDonald’s\nSzkolenie w restauracji McDonald’s\nOpisany proces trwa około 15 miesięcy, w tym szkolenie w restauracji McDonald’s około 12 miesięcy. Na każdym z opisanych etapów zarówno McDonald’s jak i kandydat na franczyzobiorcę mogą zrezygnować z kontynuowania procesu rekrutacyjnego. Wszystkie spotkania z kandydatem odbywają się w siedzibie McDonald’s w Warszawie. Trzydniowa praktyka w restauracji McDonald’s odbywa się w jednej z restauracji McDonald’s w Warszawie. Dwunastomiesięczne szkolenie w restauracji McDonald’s organizowane jest w restauracji położonej możliwie najbliżej miejsca zamieszkania kandydata prowadzonej przez McDonald’s (szkolenie nie jest możliwe w restauracji prowadzonej przez franczyzobiorcę).\nWarunkiem odbycia trzydniowej praktyki oraz szkolenia w restauracji jest zawarcie stosownej umowy oraz uzyskanie zaświadczenia sanitarno-epidemiologicznego dopuszczającego do pracy w gastronomii.\nSZKOLENIE W RESTAURACJI\nSzkolenie kandydata na franczyzobiorcę służy zdobyciu wiedzy praktycznej i teoretycznej bezpośrednio w restauracji McDonald’s oraz na kursach teoretycznych. Cały cykl szkolenia trwa ok. 12 miesięcy, minimum 20 godzin tygodniowo. Program szkolenia zakłada poznanie wszystkich stanowisk w strukturze organizacyjnej restauracji.\nETAP 1 – szkolenie stanowiskowe (szeregowy pracownik)\nETAP 2 – szkolenie przygotowujące do prowadzenia zmian (menadżer niższego szczebla)\nETAP 3 – szkolenie rozszerzające wiedzę z zakresu zarządzania restauracją (menadżer średniego szczebla, asystent kierownika restauracji)\nETAP 4 – szkolenie dla kierowników restauracji\nPoczynając od Etapu 2. szkolenia praktyczne w restauracji uzupełniane są trzy- lub czterodniowymi kursami teoretycznymi. W całym procesie szkolenia kandydat uczestniczy w trzech takich kursach. Postępy kandydata weryfikowane są testami kwalifikacyjnymi na poszczególne kursy oraz testami końcowymi. Zaliczenie testu jest warunkiem koniecznym do przejścia do kolejnego etapu szkolenia.\nNa końcowym etapie szkolenia kandydat na franczyzobiorcę otrzymuje ofertę franczyzy.\nczas trwania umowy franczyzy\nokreślenie wysokości wszystkich opłat\ntermin przejęcia restauracji\nŁącznie z ofertą kandydat otrzymuje historię uzyskiwanych w restauracji przychodów i poniesionych kosztów za okres ostatnich trzech lat, bądź krótszy, jeśli restauracja funkcjonuje przez okres krótszy niż trzyletni.\nTak jak już stwierdziliśmy, franczyza McDonald’s nie jest dla wszystkich. Najlepiej, gdy masz już za sobą doświadczenie i udokumentowane sukcesy w życiu zawodowym oraz sprawdziłeś się w prowadzeniu zespołu pracowników. Swój sukces McDonald’s zawdzięcza między innymi temu, że starannie dobiera partnerów biznesowych. Szansę mają osoby, które odznaczają wysokimi standardami etycznymi, zmysłem ekonomicznym, cechami przywódczymi, umiejętnością utożsamienia się z marką, którą reprezentują.\nBycie faktycznym, a nie wirtualnym szefem, obecnym wśród swoich ludzi i gości jest sprawą absolutnie kluczową. Głęboko wierzymy w to, że tylko tak można osiągnąć sukces w tym biznesie. Franczyzobiorca McDonald’s nie może być w swojej restauracji gościem. Powinien być w centrum sytuacji, aby szybko podejmować decyzje biznesowe i dawać pracownikom przykład, nawet smażąc frytki czy obsługując gości.\nDobre prowadzenie restauracji to nie wszystko. Oczekujemy od franczyzobiorcy aktywnej postawy wobec społeczności lokalnej. Powinien on postrzegać otoczenie nie tylko przez pryzmat zysku, ale również z perspektywy tego, co dobrego może on dla niego zrobić.\nPodstawą sukcesu franczyzy w Systemie McDonald’s jest dobór odpowiednich kandydatów na franczyzobiorców. McDonald's poszukuje ludzi przedsiębiorczych, którzy chcieliby pracować w ramach dużego i odnoszącego sukcesy systemu, ale jednocześnie posiadać własne przedsiębiorstwo i na bieżąco nim kierować. McDonald's wymaga od swych franczyzobiorców pełnego poświęcenia czasu, wysiłku i zaangażowania w prowadzenie swojej restauracji.\nNA PRZESTRZENI LAT W McDONALD'S UDAŁO SIĘ ZAOBSERWOWAĆ CECHY I UMIEJĘTNOŚCI CHARAKTERYZUJĄCE OSOBY, KTÓRE ODNIOSŁY SUKCES JAKO FRANCZYZOBIORCY. NIEKTÓRE Z NICH TO:\nPrzekonanie do marki McDonald’s i świadomość jej znaczenia i wartości.\nŚwiadomość konieczności podporządkowania się regułom Systemu McDonald’s i budowania renomy marki McDonald’s.\nDbanie o potrzeby klientów – gości restauracji; dobre relacje z lokalną społecznością.\nUmiejętności interpersonalne ułatwiające budowanie więzi z pracownikami, przedstawicielami McDonald’s, dostawcami.\nOdpowiednie nastawienie - pozytywne nastawienie do życia, satysfakcja z pracy i dążenie do osiągnięcia osobistego sukcesu oraz sukcesu Systemu McDonald’s.\nZdolności przywódcze i profesjonalizm w działaniu – bycie liderem zespołu oraz dążenie do perfekcji w prowadzeniu własnej restauracji.\nNabycie na wyłączną własność wyposażenia restauracji przy wzięciu jej we franczyzę.\nPosiadanie wymienionych powyżej cech nie daje jednak gwarancji uzyskania franczyzy restauracji McDonald’s. Przy podejmowaniu decyzji o akceptacji kandydata i udzieleniu franczyzy branych jest pod uwagę wiele dodatkowych czynników. McDonald’s jako niezależny podmiot podejmuje decyzje wedle własnego uznania bez obowiązku ich uzasadniania. Dokładnie taka sama zasada wolnego wyboru dotyczy decyzji ze strony osoby zainteresowanej franczyzą McDonald’s.\nRozpoczęcie procesu rekrutacji w żadnej mierze nie wiąże żadnej ze stron. Zarówno McDonald's, jak i osoba starająca się o franczyzę mają prawo zakończenia rekrutacji w dowolnym momencie bez konieczności podania przyczyny.\nWYDATKI, KTÓRE FRANCZYZOBIORCA MUSI PONIEŚĆ W ZWIĄZKU Z FRANCZYZĄ RESTAURACJI McDONALD'S TO:\nZakup wyposażenia restauracji w wysokości od 3.000.000 do 4.800.000 zł. Cena wyposażenia restauracji, nie jest wielkością stałą albowiem zależy od wielkości sprzedaży uzyskiwanej dotąd w restauracji - im większa jest sprzedaż, tym wyższa cena wyposażenia. W przypadku uruchamiania nowej restauracji franczyzobiorca nabywa wyposażenie bezpośrednio od zatwierdzonych dostawców McDonald’s.\nZakup licencji McDonald’s to poważna inwestycja. Wymagamy od kandydata posiadania środków własnych w kwocie minimum 1 200 000 złotych. Środki te muszą być w całości przeznaczone na franczyzę restauracji McDonald’s, przy czym część przeznaczana jest na niżej opisane opłaty i zakup wyposażenia restauracji McDonald’s, a część stanowi wymaganą rezerwę. Środki własne są to własne pieniądze franczyzobiorcy, nieobciążone żadnymi roszczeniami; nie mogą to być pieniądze pożyczone (nawet pod zastaw nieruchomości), nieoficjalne darowizny, udziały "cichego wspólnika". Środki własne mogą stanowić składniki majątku franczyzobiorcy (np. przedsiębiorstwo, rzeczy ruchome lub nieruchomość) przeznaczone na sprzedaż.\nFRANCZYZOBIORCA ZE ŚLĄSKA\n"To jest moje miejsce i mój czas"\nPierwszą restaurację w Rudzie Śląskiej wziął pod swoje skrzydła w grudniu 2012 r. Już 13 miesięcy później przyszedł czas na kolejną, tym razem w Bytomiu. Trzecią restaurację uruchamiał od podstaw – w sierpniu 2016 roku otworzył pierwszą restaurację McDonald’s w Chrzanowie.\n– To nie był impuls ani romantyczny pomysł, by nagle stać się kimś innym, ale przemyślana decyzja – tłumaczy. Przez blisko 20 lat pracował w branży FMCG na stanowiskach menedżerskich. Zajmował się głównie zarządzaniem zespołem handlowców oraz kontaktował się z kupcami, którzy odpowiadali za zakupy w międzynarodowych sieciach handlowych.\n– Kontakt z ludźmi zawsze był podstawową wartością w mojej pracy – dodaje. Po niemal 20 latach pracy zawodowej zapragnął zmiany.\n– Zadałem sobie pytanie, czy to, co robię, jest na pewno tym, co chcę robić już zawsze – wspomina. – To nie była decyzja człowieka znudzonego dotychczasową pracą, bo dotąd nie brakowało mi w niej wyzwań. Zawsze uczyłem się czegoś nowego. Po prostu zależało mi na czymś więcej.\nSzukał nie tylko ciekawego pomysłu, ale też czegoś, co dałoby mu stabilizację na wiele lat. Wybór padł na franczyzę.\n– A jeśli franczyza, to przecież trudno o coś bardziej spektakularnego niż McDonald’s – mówi.\nOstatnie pięć lat potwierdza, że to był to krok w dobrym kierunku. W nowej pracy odnalazł dokładnie to, czego szukał. Pracuje na własny rachunek, a to coś, czego nie sposób nie docenić.\n– Mam nadzieję, że po latach będę mógł powiedzieć, że coś po sobie zostawiłem – dodaje. – W takim biznesie jak ten liczy się dobry team. A ja lubię pracować z ludźmi, z moim zespołem. Dlatego robię wszystko, żeby byli zadowoleni i tak jak ja czuli satysfakcję ze swojej pracy.\nKiedy wyjeżdża na kilka dni, łapie się na tym, że brakuje mu tych uśmiechniętych, energicznych młodych ludzi. Jego pasją są podróże. Lubi też biegać, ale nie dla rekordów, tylko dla zdrowia, relaksu, endorfin, które dają energię do nowych wyzwań, a tych w pracy franczyzobiorcy nie brakuje. Franczyzobiorca ze Śląska mówi, że zawsze miał szczęście znaleźć się we właściwym miejscu i czasie.\n– Teraz też wierzę, że to jest to miejsce i ten czas!\nLICENCJOBIORCA Z WARSZAWY\n"MAM SOLIDNEGO PARTNERA"\nFranczyzobiorcą stał się dokładnie 13 lat temu, dokładnie 1 maja 2000 r. Wtedy po kilkumiesięcznych szkoleniach dostał pod swoje skrzydła pierwszą restaurację McDonald’s w prawobrzeżnej części stolicy. Dziś zarządza już czterema restauracjami, a ostatnie dwie to świeży nabytek. Jak twierdzi, zawsze czuł się przedsiębiorcą. Z wykształcenia ekonomista, od początku wiedział, że chce pracować „na swoim”. Po krótkim zawodowym stażu w bankowości postanowił otworzyć swój pierwszy sklep. Zaraz potem było kolejny. Do McDonald’s zgłosił się już jako samodzielny i doświadczony przedsiębiorca. Postanowił związać się firmą, której renoma i wieloletnia obecność na rynku gwarantowały rozwój i wciąż nowe doświadczenia.\nPoczątki były ogromnym wyzwaniem i wymagały sporo zaangażowania. – Wszystkiego chciałem sam dopilnować. Dziś część zadań mogę powierzyć doświadczonemu i odpowiedzialnemu zespołowi, który wie, co do niego należy. Ale mimo to staram się być w restauracjach codziennie. Nie zawsze udaje mi się odwiedzić każdą z nich, bo Warszawa to przecież miasto korków, ale staram się. W końcu jestem gospodarzem. Z perspektywy czasu jestem pewien, że podjąłem najlepszą decyzję. Dziś postąpiłbym tak samo. Nie odniósłbym tak satysfakcjonującego sukcesu, gdyby nie współpraca z takim partnerem, jakim jest McDonald’s.\nRozpoczynając współpracę mógł także dać coś od siebie: przez lata miał kontakt z klientami i pracownikami swoich placówek handlowych. Wiedział jakie są ich potrzeby i oczekiwania.\n– Praca z ludźmi jest szalenie satysfakcjonująca jeśli można połączyć dobry biznes z zadowoleniem zespołu. Ludzi, którzy pracują i jednocześnie mogą się uczyć. Doceniam swój zespół, tym bardziej że przecież wymagania w kwestii standardów i jakości obsługi są bardzo wysokie. Ale im większe wymagania, tym większa satysfakcja – mówi.\nNiemniej ważne jest też to, że i ja jako franczyzobiorca, i firma McDonald’s jesteśmy zadowoleni z efektów. Największą satysfakcję daje świadomość, że podołałem zadaniom, które wziąłem na swoje barki i nadal to robię na tyle dobrze, że jestem doceniany.\nMimo wielu zadań znajduje czas na hobby. – Kiedyś były to sporty samochodowe, w których sam uczestniczyłem, dziś to raczej aktywność dla utrzymania dobrej formy: jazda na rowerze, siatkówka, bieganie. Interesują go również zagadnienia związane z inwestowaniem, giełdą, zapewne trochę z racji wykształcenia. Wakacje? Jak najbardziej. Najchętniej dwa razy w roku. – Jeśli ma się tak dobry zespół jak ja, wszystko da się pogodzić – zapewnia.\nFRANCZYZOBIORCA Z GÓRNEGO ŚLĄSKA\n"Jakość to mój priorytet"\nZanim został licencjobiorcą, długo miał okazję podpatrywać, jak funkcjonuje sieć restauracji McDonald's w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie, gdzie bywał. - Zafascynowała mnie estetyka wnętrz, szybkość oraz jakość obsługi - wspomina. Dlatego, kiedy po powrocie do kraju pod koniec lat 90. pojawiła się okazja współpracy z McDonald's nie wahał się. Wiedział, że właśnie takie miejsce chciałby stworzyć w swojej okolicy. - Już na początku procesu rekrutacyjnego firma pozytywnie zaskoczyła mnie przejrzystością zasad i profesjonalnym podejściem do prowadzenia interesu. Szybko zorientowałem się, że moje biznesowe doświadczenie jest niczym w porównaniu z wiedzą i możliwościami McDonald‘s. Dlatego prowadzenie restauracji w systemie franczyzowym dawało mi większe poczucie bezpieczeństwa na przyszłość. McDonald’s, firma odnosząca sukces na całym świecie, wydawała mi się znakomitym rozwiązaniem. A przy tym była dostępna dla mnie pod względem posiadanej wiedzy, doświadczenia i możliwości finansowych.\nPierwszą restaurację otworzył w 1999 r. w Rybniku. Z McDonald’s jest związany już czternasty rok. Dziś jest licencjobiorcą dziesięciu restauracji i zatrudnia ponad 500 osób. - To pokazuje, jak duże przedsiębiorstwo prowadzę i jak wiele zadań stoi przede mną każdego dnia - mówi. Czy chciałby otworzyć kolejne? - Każda nowa restauracja to oczywiście satysfakcja z rozwoju biznesu, ale również nowe wyzwania i nowe inwestycje, które czekają w przyszłości. Nie wykluczam zakupu nowych restauracji, ale też zdaję sobie sprawę, że bardziej jakość, a nie ilość jest istotna w tym biznesie.\nSatysfakcją jest codzienny kontakt z gośćmi moich restauracji i współpraca z bardzo młodym zespołem pracowników, pozwalająca mi czuć ogromną przyjemność z pracy na co dzień.\n- Przez ostatnie 14 lat rzesza młodych ludzi pracująca w restauracjach McDonald‘s nabywa pod okiem moim i mojego zespołu menedżerskiego doświadczenia, które bardzo często wykorzystuje w dalszym życiu zawodowym. A ciągła możliwość rozwijania własnej osoby poprzez system szkoleń daje mnie samemu poczucie bezpieczeństwa.\nMimo wielkości przedsięwzięcia, które prowadzi, stara się znaleźć czas na odpoczynek. Jego pasją są podróże, poznawanie nowych miejsc na świecie - tego nigdy nie ma dosyć. Kocha sport, a najbardziej snowboard i squash. Kiedy tylko ma czas wsiada na rower. - Lubię też dobre kino i dobrą książkę.\nDążenie do sukcesu w życiu zawodowym idzie w parze z szukaniem wyzwań w życiu prywatnym. - Chciałbym nauczyć się biegle posługiwać językiem hiszpańskim oraz odważyć się i pójść na kurs nurkowania. Tak więc wiele jeszcze przede mną.\nLICENCJOBIORCA Z BYDGOSZCZY\n"Coraz bardziej doceniam niezależność"\nLicencjobiorcą został 16 lat temu. Dziś kieruje pięcioma bydgoskimi restauracjami, czyli wszystkimi w stolicy Kujaw oraz w Pile. Z wykształcenia inżynier pracował w swoim zawodzie w różnych zakątkach świata, m.in. w RPA oraz Namibii. W 1995 r. zdecydował się na powrót do Polski. – Od razu zacząłem myśleć o pracy na własny rachunek. Pierwszym pomysłem, który przyszedł mi do głowy, była franczyza. Wydawało mi się, że na naszym dopiero raczkującym rynku sektora prywatnego to najbezpieczniejsza forma i najmniejsze ryzyko – mówi. Zupełnie przypadkowo trafił na ogłoszenie McDonald’s. – Wysłałem zgłoszenie i zostałem zakwalifikowany. W 1997 r. miałem już swoją pierwszą restaurację – wspomina. Zaczynał razem z żoną. Była dla niego fachowym wsparciem, ponieważ miała doświadczenie w prowadzeniu własnej firmy. Dziś, chociaż w biznesie radzi sobie dobrze sam, żona nadal jest dla niego ogromną podporą, co bardzo ceni.\nStarszy syn kończy zarządzanie. – Chciałbym, żeby spróbował swoich sił po studiach w wielu obszarach. Kto wie, może kiedyś przejmie po mnie pałeczkę? – zastanawia się. To biznes, w którym spokojnie można się realizować. Daje poczucie bezpieczeństwa, co ułatwia podejmowanie kolejnych wyzwań i daje napęd do uczenia się nowych rzeczy. Dlaczego po 16 latach nie ma dosyć i wciąż praca daje mu satysfakcję? – Tu nie ma miejsca na monotonię. Ciągle coś zmieniamy: menu, wystrój. Bierzemy udział w szkoleniach – zapewnia. – Uznana marka nadaje kierunek temu biznesowi. Ale to naszym zadaniem, czyli lokalnych przedsiębiorców, jest myślenie, jak nadążać za ideą, dynamicznym rozwojem. Dziś pod swoimi skrzydłami ma około 250 pracowników. To młodzi ludzie, którzy potrzebują szkoleń, ale i my, chociaż już doświadczeni w tej branży, także ciągle się uczymy. Również od nich –dodaje.\nNie chciałby niczego zmienić. Praca dla siebie, na swoim daje dużo zadowolenia. – Mam wpływ na to, co robię, jestem coraz bardziej niezależny, co z wiekiem nabiera coraz większego znaczenia.\nCzy nie żal mu wiedzy, którą zdobył, ucząc się, a potem pracując jako inżynier? – Wiele lat pracowałem na kierowniczych stanowiskach. A to oznacza, że aż 80 proc. czasu przeznaczałem na zarządzanie zespołem, planowanie zadań, podejmowanie decyzji, myślenie strategiczne. A sprawy techniczne zajmowały mnie coraz mniej. Dlatego przejście do McDonald’s było czymś naturalnym, a tamto doświadczenie okazało się bardzo cenne. ANETA CZAPLICKA\nFRANCZYZOBIORCA Z ŁODZI\n"Marzenia zamieniam w cele"\nPod jej okiem działają już cztery łódzkie restauracje, a współpracę z McDonald’s rozpoczęła zaledwie trzy lata temu. – Koncepcja własnego biznesu, a nie pracy na etacie była zawsze obecna w moim życiu. Już jako dziecko, obserwując rodziców, którzy prowadzili swój biznes, zobaczyłam, czym jest współtworzenie rodzinnego biznesu, i odkryłam, że to jest to! – mówi.\n– Jeżeli czujemy, że praca nas przytłacza, że jesteśmy wypaleni, to czas na zmiany. A kiedy to najlepiej zrobić? Wtedy, gdy jesteśmy jeszcze pełni energii. Miałam to szczęście, że nie musiałam odchodzić, ja po prostu chciałam być niezależna. Czułam się spełniona i gotowa na nowe wyzwania.\nAneta przez ponad 15 lat była zatrudniona w międzynarodowej korporacji. Jej zdaniem praca w strukturach dużego przedsiębiorstwa hartuje. Ją nauczyła pracować na najwyższych obrotach, działać pod presją czasu i nie zrażać się porażkami. – Taki dorobek jest mocnym fundamentem. Dzięki niemu dziś mogę być partnerem jeszcze większej, międzynarodowej korporacji – mówi.\nZapewnia, że jest szczęśliwa, jak widzi ponad 400 osób podczas akcji, które organizuje razem ze współpracownikami. – To szczerze cieszy. Wybierając biznes, trzeba pamiętać, żeby to co się robi, po prostu kochać. Wówczas sukces jest gwarantowany – mówi z przekonaniem.\nKiedy dwa trzy temu podejmowała decyzję o przejściu „na swoje”, rozważała różne pomysły na biznes.\n– Oczekiwałam przede wszystkim potencjału rozwoju oraz dynamizmu. McDonald’s daje takie możliwości i chciałabym oczywiście wykorzystać je jak najpełniej. Nadal się rozwijać.\nUwielbia spędzać wolny czas z rodziną. – Nasza córka aktywnie uprawia sport, jej pasją jest pływanie, a ja tę jej pasję dzielę. Wyjazdy na zawody oraz mistrzostwa to wydarzenia rodzinne. To jest nasz czas – dodaje.\n– Nauczyłam się zamieniać marzenia w cele. Wówczas jest duża szansa na to, by się spełniły. Obecnie jestem w trakcie realizacji mojego marzenia, mam własny biznes. I dodaje: – Życie nauczyło mnie, że najpierw trzeba „być”, a potem „mieć”. Jestem otwarta na wiedzę i przekonana, że każdy dzień uczy bycia coraz silniejszym i mądrzejszym.\nFRANCZYZOBIORCA Z TRÓJMIASTA\n"Realizuję się i nie rezygnuję z niczego"\nChociaż jego przygoda z McDonald’s rozpoczęła się pięć lat temu, gdy przejął pierwszą z trzech restauracji w Trójmieście, to myślał o tym już dużo wcześniej, bo przed 2000 r. Wtedy jednak nie był jeszcze gotów, by podjąć tak duże wyzwanie. Ale pomysł pozostał i stale mu towarzyszył. Pracował wtedy na największych statkach pasażerskich, pływał po całym świecie i jako Food & Beverage Director odpowiadał za część hotelowo-gastronomiczną. Ale nadszedł czas, kiedy synowie, dziś dziesięcioletni chłopcy, zaczęli częściej pytać o tatę. Rodzina w domu, on gdzieś daleko. Oboje z żoną byli pewni, że pora na zmianę.\n– Wróciłem do odłożonego kiedyś pomysłu – wspomina decyzję sprzed sześciu lat, kiedy wysłał swoją aplikację do McDonald’s.\nCo zmieniły ostatnie lata?\n– Teraz jest lżej – mówi. I nie chodzi tylko o to, że wtedy był odpowiedzialny za 2500 pasażerów, a tu, w McDonald’s, „tylko” za 170 pracowników.\n– Teraz jestem z rodziną, na miejscu, a nie tysiące kilometrów stąd. A jeśli bliscy są obok, to nawet największe wyzwania nie męczą. I to jest szczególnie ważne w tym biznesie. Można się realizować zawodowo i rozwijać, nie rezygnując z życia rodzinnego – podkreśla.\nTo oczywiste, że trzy restauracje to sporo pracy, ale w planach już ma kolejne.\n– Nie może być inaczej. Franczyza McDonald’s na świecie pokazała, że to biznes pokoleniowy, a w moim domu kolejne pokolenie już rośnie – mówi ze śmiechem. Jego żona od początku włączyła się w prowadzenie restauracji, z wykształcenia jest nauczycielką i specjalistką ds. BHP, nadzoruje więc proces rekrutacji i szkolenia pracowników.\nStawia na ludzi, bo wie, że ich satysfakcja i zaangażowanie to więcej zadowolonych klientów restauracji. Bez tego, jak mówi, nie ma mowy o osiągnięciu żadnego celu.\n– Czas przepracowany w międzynarodowych korporacjach nauczył mnie, jak ważne są standardy i świadomość celów w skali globalnej.\nTeraz jego życie wygląda inaczej.\n– Przez te 15 lat na morzach musiałem rezygnować z niektórych rzeczy. Na przykład z tego, co lubię, czyli z jazdy na rowerze. Wreszcie nadrabiam zaległości. Korzystamy z każdej nadarzającej się okazji, by wspólnie organizować rowerowe wypady całą czwórką. Ostatnio byliśmy na Bornholmie, już planujemy kolejne dalekie trasy. Bycie z rodziną daje energię do pracy.\nFRANCZYZOBIORCA Z POZNANIA\n"Dobry biznes mam we krwi"\nPoznanianka, która swoją pierwszą restaurację McDonald’s otworzyła w… Swarzędzu. Było to w grudniu 2013 r.\nZ nowej pracy czerpie mnóstwo satysfakcji, co więcej – dodatkowo godzi ją z zajęciami na uczelni ekonomicznej, gdzie jako doktorantka prowadzi wykłady i ćwiczenia, m.in. z etyki i marketingu.\nOd kiedy pamięta, zawsze stawiała na niezależność i samodzielność. Nic dziwnego – dorastała w domu, gdzie te wartości były czymś naturalnym. W końcu tata był przedsiębiorcą, a mama do dziś prowadzi kilka firm. Tematy biznesowe były więc na porządku dziennym. Śmiało można powiedzieć, że ma je we krwi.\nPracę zaczynała w branży nieruchomości. Zrezygnowała, gdy pojawiło się pierwsze dziecko. Wtedy jednak rzuciła się w wir innych zajęć: nadzorowała budowę domu, zajęła się jego wykończeniem.\n– Całe dnie na budowie to również ciekawe doświadczenie – wspomina z uśmiechem. Wtedy jej męża, byłego mistrza Polski w tenisie, reprezentanta kraju w Pucharze Davisa, pochłaniały turnieje, więc wszystko było na jej głowie...\nZnają się od 13 lat, kiedyś razem podróżowali po świecie. Teraz tworzą rodzinę. Ale gdy trzy lata temu urodziła córkę, a synek poszedł do przedszkola, uznała, że to najlepszy moment na wejście w świat biznesu przez duże B: pełnego wyzwań, perspektywicznego, o światowych standardach. Złożyła aplikację i w wieku 31 lat została najmłodszym franczyzobiorcą w Polsce. W dobrze prosperującej restauracji zatrudnia 60 pracowników.\n– Poczułam, jakbym nagle, jak odrzutowcem, przeniosła się w inny świat. Inni do takich decyzji dojrzewają latami, mnie się udało ekspresowo. Ale to wcale nie jest droga na skróty! – zapewnia.\nŻe będzie miała własny biznes, nigdy nie miała wątpliwości. Myślała m.in. o klubie tenisowym, bo ta dyscyplina była jej rodzinie szczególnie bliska. Ale jako córka przedsiębiorców dokładnie przeanalizowała ryzyko i ostatecznie wybrała franczyzę restauracji McDonald’s.\n– Jest w tym to, co lubię: samodzielność, niezależność, a przy tym finansowa stabilizacja tak potrzebna, gdy ma się rodzinę. – Zawsze byłam bardzo ambitna i lubiłam wyzwania. A intensywne życie powoduje, że jestem spełniona – mówi. I przekonuje, że role przedsiębiorcy, wykładowcy i mamy dwójki dzieci można pogodzić, znajdując przy tym chwile tylko dla siebie.\n– Wystarczy dobra organizacja – zapewnia. – Znajduję czas na to, by z dziećmi lepić z masy solnej albo pójść z mężem na spacer. Często zapraszam do domu znajomych, bo uwielbiam gotować. W tym roku przebiegłam nawet półmaraton – a to dopiero początek mojej przygody z bieganiem.\nEnergii na pewno jej nie zabraknie.\nFRANCZYZOBIORCA Z WROCŁAWIA\n"Śmiało patrzę w przyszłość"\nNiemal w tym samym czasie wziął na siebie dwie ważne życiowe role. Postanowił, że zgłosi się do firmy McDonald's, kilka miesięcy po tym jak został… tatą. Kiedy synek miał dwa lata, Jacek miał już swoją restaurację. Obie role wymagają pełnej gotowości, zaangażowania i energii, ale doskonale sobie radzi. Chociaż, jak przyznaje, początki były niełatwe. Kiedy klamka zapadła i rozpoczęły się szkolenia, wciąż jeszcze pracował w swojej poprzedniej firmie. – To był okres bardzo intensywnej pracy – wspomina. Na pewien czas musiał porzucić wszystkie swoje zainteresowania, w tym największe hobby, windsurfing. – Chciałem skupić się na poznaniu specyfiki restauracji. – Teraz koncentruję się na tym, by nauczyć się tego biznesu jak najlepiej. Mój staż to zaledwie dwa lata i dwie restauracje, a zamierzam zbudować silne przedsiębiorstwo, które będzie się rozwijać. Robię to dla siebie ale także po to, żeby stać się solidnym partnerem dla McDonald’s – mówi. Jego kapitał to doświadczenia zarówno w pracy w dużej firmie, jak i w prowadzeniu własnej działalności. Przez lata nie tylko kierował zespołem handlowców, ale także na co dzień spotykał się z kontrahentami. – To praca, w której człowiek wciąż ma do czynienia z ludźmi o odmiennych charakterach, osobowościach, potrzebach. Lata praktyki nauczyły mnie je rozpoznawać i wychodzić im naprzeciw – mówi. Szybko znalazł wspólny język z pracownikami i klientami.\nJak zapewnia, oferta McDonald’s dała mu możliwość rozpoczęcia niezależnego działania na bazie sprawdzonego i doskonale działającego systemu franczyzowego. Wie, jak wielki wpływ na decyzje klientów ma marka: rozpoznawalna i lubiana. Wiadomo, że większość z nas wybiera to co sprawdzone i dobre.\nDecyzję o franczyzie podjął wspólnie z żoną, Karoliną. Od początku zresztą bardzo wspiera męża. Chociaż jest młodą mamą i nadal pracuje w swojej firmie, poznała już specyfikę działania restauracji McDonald’s i bierze udział w szkoleniach. Z czasem, kiedy pojawi się możliwość prowadzenia kolejnych restauracji z pewnością bardziej włączy się w rodzinny biznes.\nLicencjobiorca z Wrocławia zawsze może też liczyć na doświadczoną grupę menedżerów. I zespół liczący 80 osób. – Trzeba pamiętać, że nawet najlepsza restauracja nie działa sama. To prawda, że te dwie, którymi kieruję, funkcjonują dziś niemal perfekcyjnie, ale trzeba być czujnym, odważnym i szybko reagować na zmiany. W przeciwnym razie łatwo zepsuć coś, na co pracuje się latami – mówi. Jednak o przyszłości myśli z optymizmem. – Jestem młody, mam dużo zapału i czasu na podejmowanie wyzwań.\nFRANCZYZOBIORCA Z MAŁOPOLSKI\n"Przychodzę do pracy, bo chcę, a nie dlatego, że muszę"\nUrodziła się w przepięknej Czarnogórze, a studiowała i pracowała w Stanach Zjednoczonych. Tam też poznała męża, który pochodzi z Olkusza. Od 10 lat mieszkają razem w Polsce.\n– Moim marzeniem zawsze była własna działalność. Jednak zaraz po studiach nie byłam gotowa do pracy na własny rachunek – wspomina. – Niespodziewana decyzja o przeprowadzce do Polski zmusiła mnie do odłożenia tych marzeń na później.\nNagle znalazła się w zupełnie nowym otoczeniu. Początki nie były łatwe, a nieznajomość polskiego była poważną barierą. Szybko jednak opanowała podstawy języka i zaczęła pracować w lokalnej firmie. Później były kolejne wyzwania, a polski z miesiąca na miesiąc stawał się jej bliższy. Pod koniec 2008 r., czyli cztery lata po przeprowadzce do Polski, podjęła najważniejszą decyzję w zawodowej karierze i złożyła aplikację w McDonald’s. Jej franczyzowy debiut to restauracja w Dębicy przejęta w 2010 r. Dziś ma siedem restauracji, w tym dwie nowe przy autostradzie A4 w woj. małopolskim.\nZ konceptem franczyzy po raz pierwszy zetknęła się jeszcze jako studentka.\n– Od razu przykuł moją uwagę – tłumaczy. – Zasadnicza zaleta franczyzy to możliwość prowadzenia własnego biznesu pod szyldem znanej marki z ogromnym know-how. To obniża ryzyko niepowodzenia przedsięwzięcia.\nJak ocenia ostatnie pięć lat?\n– W dużym skrócie: bardzo dobrze. W szczególności zawdzięczam to mężowi, który wspiera mnie na każdym etapie i angażuje się w codzienną pracę, a także wspaniałym ludziom z McDonald's, z którymi współpracuję – mówi.\nSama wyznacza sobie cele, ale, jak podkreśla, bez świetnego zespołu byłoby ciężko osiągać dobre wyniki.\n– Często powtarzam w firmie, że ludzie to podstawa, i tak jest naprawdę. Najbardziej cieszy mnie to, że przychodzę do pracy, bo chcę, a nie dlatego, że muszę.\nPraca za oceanem nauczyła ją samodzielności, asertywności, kreatywnego myślenia, a przede wszystkim zarządzania zespołem. Natomiast bez pracy w Polsce prawdopodobnie nie opanowałaby tak szybko języka i nie poznała realiów naszego rynku.\n– A to konieczne do podjęcia wyzwania, jakim jest prowadzenie restauracji – mówi.\nSzczególnym wydarzeniem w jej życiu było uzyskanie polskiego obywatelstwa. W kraju planuje też rozwijać swój biznes.\n– Jeżeli McDonald’s Polska zdecyduje, że jestem właściwym partnerem do szerszej współpracy, to z chęcią przyjmę kolejne propozycje – mówi.\nKażdą wolną chwilę spędza z rodziną. Jej pasją są języki obce i podróże – idealny sposób na odkrywanie różnych kultur i tradycji.\n– Mam trzy wspaniałe córeczki, które przynoszą mi dużo radości i uczą ogromnej cierpliwości. A poznawanie ludzi i miejsc cieszy mnie i pobudza wyobraźnię. Dzięki temu nauczyłam się, jak być odważna – zapewnia.\nW przyszłości chciałaby nauczyć się hiszpańskiego. A oboje z mężem marzą, by dzieci rozwijały swoje zainteresowania. By były zadowolone z tego, jak zostały przygotowane do samodzielnego życia. – Patrząc z perspektywy pięciu lat, cieszę się z wyboru, którego dokonałam – mówi.\nW McDonald's funkcjonuje specjalny program szkolenia, który jest przygotowany dla kandydatów na franczyzobiorców. Jest on realizowany głównie w restauracji i trwa na ogół 12 miesięcy, w zależności od czasu, jaki kandydat może poświęcić na szkolenie, jednakże nie mniej niż 20 godzin tygodniowo. W tym czasie przyszły franczyzobiorca zapoznaje się ze wszystkimi aspektami prowadzenia restauracji McDonald's (od strony praktycznej i teoretycznej), poczynając od poznania stanowisk pracowniczych, poprzez kierowanie zespołami pracowników, prowadzenie zmiany, administrację, konserwację sprzętu, a skończywszy na budżetowaniu sprzedaży i wydatków. Czas szkolenia jest dość elastyczny, tak by kandydat mógł pogodzić szkolenie z pracą zawodową lub prowadzeniem własnego przedsiębiorstwa.\nCZY CZEKAJĄ MNIE JAKIEŚ KURSY?\nTak. Kurs podstawowy (SMC - Shift Management Course), kurs średniego szczebla (EMP - Effective Management Practices) oraz kurs dla kierowników restauracji (RLP - Restaurant Leadership Practices). Kursy trwają 3 lub 4 dni i odbywają się w Warszawie. Ostatnie szkolenie to pięciodniowy wyższy kurs operacyjny w Monachium (zapewniamy tłumacza), na który franczyzobiorca kierowany jest już po przejęciu restauracji. Przyszły franczyzobiorca nie ponosi żadnych opłat za szkolenia i kursy organizowane przez McDonald’s, ponosi jednak koszty przejazdów i zakwaterowania, a także zobowiązany jest przed rozpoczęciem szkolenia do wpłacenia zwrotnej kaucji w wysokości 5000 zł za otrzymane materiały szkoleniowe.\nNie. Franczyza jest udzielana wyłącznie jednej osobie, wszelkie spółki są wykluczone. W przypadku małżeństw franczyzę może otrzymać tylko jeden z małżonków, lecz oboje mogą pracować w restauracji.\nCZY McDONALD’S OFERUJE KREDYT?\nNie. McDonald’s nie zajmuje się działalnością bankową. Franczyzobiorca sam jest odpowiedzialny za uzyskanie kredytu inwestycyjnego.\nCZY McDONALD’S PROMUJE MOJĄ RESTAURACJĘ?\nMcDonald’s Polska promuje wszystkie restauracje McDonald’s działające w Polsce. Każdy franczyzobiorca jest zobowiązany do wpłacania 4,4% wartości swojej sprzedaży całkowitej na należący do McDonald’s Polska fundusz marketingowy. Takich samych wpłat od każdej prowadzonej przez siebie restauracji dokonuje również McDonald’s Polska. Z funduszu marketingowego opłacane są m.in. krajowe akcje marketingowe i pokrywane koszty reklamy ogólnopolskiej.\nCZY MOŻNA PRZYJŚĆ DO McDONALD’S Z WŁASNYM LOKALEM LUB INNĄ NIERUCHOMOŚCIĄ?\nNie oczekujemy od franczyzobiorcy posiadania lokalu ani pomocy w pozyskiwaniu kolejnych lokalizacji. Wyszukiwaniem i nabywaniem miejsc pod restauracje zajmuje się dział rozwoju McDonald’s Polska.\nILU PRACOWNIKÓW LICZY PRZECIĘTNA RESTAURACJA?\nNa ogół od 30 do 70 osób. Są to pracownicy franczyzobiorcy, który decyduje o zatrudnianiu, wysokości płac i awansach. Duża część pracowników to osoby zatrudnione na część etatu. Taki system jest atrakcyjny dla osób uczących się lub studiujących, a franczyzobiorcy umożliwia dopasowanie harmonogramu pracy do potrzeb restauracji. Franczyzobiorca jest odpowiedzialny za bieżący nabór i wyszkolenie swojej załogi i menedżerów.\nNie. O tym, jakie produkty są sprzedawane w naszych restauracjach, decyduje McDonald’s. Franczyzobiorca jest bezwzględnie zobowiązany do ścisłego przestrzegania receptur i technologii przygotowania wszystkich produktów. Dotyczy to także surowców, z których przygotowywane są gotowe produkty.\nCZY MOŻNA MIEĆ WIĘCEJ NIŻ JEDNĄ RESTAURACJĘ?\nTak. Liczna grupa franczyzobiorców prowadzi już po kilka restauracji. Decyzja o możliwości uzyskania kolejnej restauracji leży wyłącznie w gestii McDonald’s Polska i zależy od oceny funkcjonowania dotychczas prowadzonej restauracji. Zawsze zaczyna się jednak od jednego lokalu.\nKIEDY MUSZĘ ZAANGAŻOWAĆ SWOJE PIENIĄDZE?\nWszelkie inwestycje franczyzobiorcy mają miejsce po zawarciu umowy franczyzy, co następuje po zakończeniu szkolenia i akceptacji przez franczyzobiorcę przedstawionej przez McDonald’s oferty restauracji.\nGDZIE BĘDZIE POŁOŻONA MOJA RESTAURACJA?\nPodczas rekrutacji kandydat na franczyzobiorcę przedstawia swoje preferencje terytorialne. Oferta McDonald’s przedstawiona po akceptacji kandydata i odbyciu przez niego szkolenia uwzględnia zadeklarowane wcześniej przez franczyzobiorcę preferencje terytorialne. Należy podkreślić, że McDonald’s nie udziela wyłączności terytorialnej.\nCZY MUSZĘ ZREZYGNOWAĆ Z PRACY LUB PROWADZENIA PRZEDSIĘBIORSTWA?\nTak, ale dopiero po akceptacji oferty restauracji. W trakcie szkolenia wszelkie decyzje dotyczące pracy zawodowej, prowadzonych interesów, a także inwestowania posiadanych pieniędzy są wyłącznie decyzjami kandydata i w żadnym stopniu nie zależą od McDonald’s.\nJAK WYGLĄDA PROCEDURA PRZEKAZYWANIA RESTAURACJI FRANCZYZOBIORCY?\nNa końcowym etapie szkolenia McDonald’s przedstawia ofertę franczyzy konkretnej restauracji. W przypadku akceptacji oferty przez franczyzobiorcę podejmowane są następujące działania:Przegląd restauracji przez franczyzobiorcę.Zawarcie umowy franczyzy.Zawarcie umowy sprzedaży wyposażenia restauracji.Formalne przejęcie pracowników restauracji przez franczyzobiorcę.Wpłata Wstępnej Opłaty Licencyjnej oraz Kaucji Gwarancyjnej.Przejęcie restauracji od McDonald’s w dacie określonej w ofercie.


Przepis z serialu wzięty - ModaiJa\nStrona główna » Blog » Przepis z serialu wzięty\nZ zapartym tchem w każdy wtorkowy wieczór śledzicie kulinarne i miłosne perypetie Anki i Jerzego? Chcecie poznać sprawdzony „Przepis na życie” i nauczyć się gotować jak bohaterowie serialu TVN? Nic prostszego! Wystarczy sięgnąć do książki kucharskiej mistrza Jerzego Knappe!\nZapraszam do stołu to zbiór ponad siedemdziesięciu oryginalnych przepisów kulinarnych. Tom ilustrują smakowite zdjęcia potraw i fotografie z planu serialu TVN. Ta książka to sposób na zdrową kuchnię, osłodzoną szczyptą serialowej miłości, z lekko pikantną nutą rozrywki.\nPRZYSTAWKA, dla zaostrzenia państwa apetytów…\nśledzie solone lub gotowe matiasy w oleju (2 opakowania lub 5–6 śledzi)\n4 cebule (dwie mogą być czerwone)\nŚledzie wypatroszyć, obrać ze skóry i usunąć pęsetą jak najwięcej ości. (W przypadku korzystania ze śledzi matiasów należy odlać olej znajdujący się w opakowaniu i pokroić śledzie w dzwonka). Tak przygotowane śledzie wypłukać i moczyć w wodzie przez mniej więcej godzinę, 2 razy zmieniając wodę.\nNastępnie moczyć ryby przez 20 minut w mleku. Osuszyć ręcznikiem papierowym, pokroić w dzwonka. Naszykować słoik i ułożyć na dnie warstwę śledzi, po czym przykryć warstwą pokrojonej w talarki cebuli czerwonej i posypać rodzynkami, dodając 2–3 goździki.\nUkładać naprzemiennie warstwę śledzi i warstwę cebuli z przyprawami. Na końcu zalać wszystko olejem rzepakowym. Taki jest do śledzi najlepszy. W drugim słoiku ułożyć warstwę śledzi, warstwę białej cebuli (jeśli przeszkadza wam jej wyrazisty smak, należy ją sparzyć na durszlaku wrzątkiem) i każdą warstwę posypać mielonym curry i szczyptą ziół prowansalskich.\nJeśli nie tolerujecie oleju rzepakowego albo jeśli nie potraficie się obejść bez oliwy z oliwek, proszę bardzo, możecie jej użyć. Zalać wszystko olejem lub oliwą, zakręcić słoiki i wstawić do lodówki. Smaki muszą się przegryźć, przyprawy wydobyć swoje bogactwa. Dlatego śledzie będą najlepsze następnego dnia.\nPrzyrządzam w ten sam sposób śledzie z miodem i cynamonem oraz z papryczką chilli i bazylią.\nfaust2018-03-14T10:15:03+00:003 grudnia 2011|Kuchnia, Kultura|


Wymagania administracyjne | getsix\nAby móc właściwie funkcjonować, każde przedsiębiorstwo musi spełniać szereg wymogów prawnych. W niniejszym rozdziale przedstawiono kluczowe zagadnienia, które należy wziąć pod uwagę prowadząc działalność gospodarczą na terytorium Polski jako spółka prawa handlowego.\nKażda spółka handlowa musi być zarejestrowana w rejestrze przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego (polski skrót: KRS).\nKrajowy Rejestr Sądowy jest jawny i każdy może wystąpić o uwierzytelniony odpis z Krajowego Rejestru Sądowego dotyczący każdego podmiotu w nim zarejestrowanego. Poświadczony odpis z Krajowego Rejestru Sądowego służy do identyfikacji spółki i urzędowej weryfikacji jej aktualnych danych. Uwierzytelniony odpis z KRS jest ważny do czasu, w którym do rejestru nie zostaną wprowadzone żadne zmiany. Jednak, pomimo iż nie określono ustawowych terminów ważności odpisu, to jednak - z punktu widzenia bezpieczeństwa gospodarczego - zaleca się, by kontrahenci zawierali umowy na podstawie odpisu z datą maksymalnie do trzech miesięcy wstecz.\nPoniżej znajduje się krótka prezentacja innych wymogów prawnych dotyczących funkcjonowania przedsiębiorstwa w formie spółki handlowej w Polsce:\numowy pomiędzy spółką a członkiem zarządu muszą być podpisane przez radę nadzorczą lub pełnomocnika powołanego uchwałą walnego zgromadzenia;\nw spółkach jednoosobowych, w których jedyny wspólnik jest również jedynym członkiem zarządu, każda transakcja prawna pomiędzy takim wspólnikiem a spółką musi być dokonana w formie aktu notarialnego;\nwszelkie zmiany umowy spółki (statutu), takie jak zmiana siedziby spółki (miasta), nazwy spółki, przedmiotu działalności itp. muszą być dokonane w formie aktu notarialnego;\ntransakcja sprzedaży udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością musi być dokonana w formie pisemnej z podpisami poświadczonymi przez notariusza, tj. wymaga obecności sprzedającego i kupującego (lub ich odpowiednich pełnomocników) w kancelarii notariusza;\nzmiana adresu siedziby spółki nie musi być dokonywana w formie aktu notarialnego – wymaga jedynie zawarcia nowej umowy najmu, dzierżawy, innej umowy lub aktu nabycia nieruchomości oraz podjęcia odpowiedniej uchwały (o zmianie adresu siedziby spółki) przez zarząd spółki;\nzmiana w składzie zarządu nie musi być dokonywana w formie aktu notarialnego – wystarczy zwykła forma pisemna;\nw przypadku jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, jedyny wspólnik będący osobą fizyczną musi wpłacać własne składki na ubezpieczenie społeczne do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (ZUS), tak jak w przypadku osoby prowadzącej własną działalność gospodarczą na zasadzie jednoosobowej działalności gospodarczej. Jeżeli co najmniej dwa podmioty występują jako akcjonariusze, opłacanie składek na ubezpieczenie społeczne nie jest obowiązkowe;\nwszystkie informacje o spółce muszą być ujawnione w Krajowym Rejestrze Sądowym, w związku z czym wszelkie zmiany w spółce powinny być zgłaszane do rejestru w ciągu 7 dni od ich wystąpienia; zgłoszenia składane są na oficjalnych formularzach, a każda zmiana wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego podlega odpowiedniej opłacie proceduralnej;\njeżeli ustawa wymaga uchwały wspólników lub walnego zgromadzenia albo rady nadzorczej spółki w celu dokonania czynności prawnej, czynność prawna dokonana bez wymaganej uchwały jest nieważna.\nWymogi dotyczące rachunkowości\nKażdy przedsiębiorca jest zobowiązany do prowadzenia wymaganych ksiąg rachunkowych i ewidencji, a pełna księgowość wymagana jest od spółek handlowych, oddziałów i przedstawicielstw przedsiębiorców zagranicznych oraz niektórych spółek handlowych (spółek komandytowych i komandytowo-akcyjnych), zgodnie z przepisami polskiej ustawy o rachunkowości.\nOsoby fizyczne, spółki cywilne i jawne osób fizycznych, spółki partnerskie oraz przedsiębiorstwa w spadku działające zgodnie z ustawą z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw, muszą przejść na prowadzenie pełnej rachunkowości, jeżeli ich przychody netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za poprzedni rok obrotowy wyniosły co najmniej równowartość w walucie polskiej 2 000 000 euro. Wyrażony w euro limit przelicza się na walutę polską według średniego kursu euro ogłaszanego przez NBP na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy.\nKażdy przedsiębiorca musi przechowywać oryginały dokumentów księgowych spółki, na podstawie których dokonano zapisów w księgach rachunkowych przez okres pięciu lat od początku roku następującego po roku obrotowym, którego dotyczą dane księgi rachunkowe. Zatwierdzone roczne sprawozdanie finansowe musi być przechowywane nie krócej, niż przez okres pięciu lat, licząc od początku roku następującego po roku obrotowym, w którym nastąpiło ich zatwierdzenie. Ta zasada dotyczy także sprawozdań za lata obrachunkowe rozpoczynające się przed 1 stycznia 2019 r.\nKażdy podmiot prowadzący księgi rachunkowe w pełnym zakresie musi sporządzać roczne sprawozdania finansowe za każdy kolejny rok obrotowy, a jeżeli spółka rozpoczyna działalność w trakcie drugiego półrocza, przyjętego jako rok obrotowy, może połączyć księgi rachunkowe i sprawozdania finansowe za ten okres z księgami i sprawozdaniami finansowymi za kolejny rok obrotowy (połączony rok obrotowy).\nSprawozdanie finansowe powinno składać się z następujących elementów:\nSprawozdania finansowe grup kapitałowych oraz kontynuujących działalność: banków krajowych, oddziałów instytucji kredytowych, oddziałów banków zagranicznych, zakładów ubezpieczeń, zakładów reasekuracji, głównych oddziałów i oddziałów zakładów ubezpieczeń, głównych oddziałów i oddziałów zakładów reasekuracji oraz oddziałów zagranicznych firm inwestycyjnych muszą także posiadać:\nzestawienie zmian w aktywach netto oraz rachunek przepływów pieniężnych (w przypadku funduszy inwestycyjnych).\nRoczne sprawozdanie finansowe spółki za rok poprzedni powinno zostać sporządzone i podpisane przez cały zarząd spółki nie później niż 3 miesiące po zakończeniu danego roku obrotowego. Jeżeli rok obrotowy jest równoważny z rokiem kalendarzowym, powinno to nastąpić najpóźniej do dnia 31 marca. Następnie sprawozdanie finansowe powinno zostać zatwierdzone przez walne zgromadzenie akcjonariuszy w terminie 6 miesięcy od dnia bilansowego (najczęściej nie później, niż 30 czerwca). Po zatwierdzeniu sprawozdanie finansowe należy złożyć w sądzie rejestrowym (Krajowy Rejestr Sądowy) oraz w urzędzie skarbowym.\nWymogi dotyczące audytu\nZgodnie z art. 64 ust. 1 ustawy o rachunkowości obowiązkowemu badaniu podlegają sprawozdania finansowe następujących podmiotów:\npozostałych jednostek (przede wszystkim spółek z o.o., spółek jawnych, partnerskich, komandytowych, cywilnych oraz przedsiębiorstw osób fizycznych), które w poprzedzającym roku obrotowym, za który sporządzono sprawozdania finansowe, spełniły co najmniej dwa z poniższych warunków:\nBadaniu podlegają również sprawozdania finansowe spółek przejmujących i spółek nowo zawiązanych, sporządzone za rok obrotowy, w którym nastąpiło połączenie, a także roczne sprawozdania finansowe jednostek sporządzone zgodnie z MSR, roczne połączone sprawozdania finansowe funduszy inwestycyjnych z wydzielonymi subfunduszami oraz roczne sprawozdania jednostkowe subfunduszy.\nPonadto każda jednostka gospodarcza może zatrudnić biegłego rewidenta do przeprowadzenia badania jej sprawozdań finansowych lub przeglądu jej ksiąg rachunkowych, jeżeli przedsiębiorca uzna to za konieczne.


Pomysł na biznes. Sądecki producent peruwiańskiej perkusji | Pomysł na biznes. Sądecki producent peruwiańskiej perkusji | Sądeczanin.info\n22/06/2012 - 07:15\nPomysł na biznes. Sądecki producent peruwiańskiej perkusji\nInstrument muzyczny? Przecież to karmnik dla ptaków! Kamil Pajor słyszał już różne określenia na cajon (czyt. kachon) – wywodzący się z Peru drewniany instrument perkusyjny, który produkuje. Ma poczucie humoru, zastanawia się nawet nad wypuszczeniem specjalnej serii „AGD” – typu pralka, lodówka, piekarnik.\nW cyklu zatytułowanym "Pomysł na biznes" przedstawiamy osoby, które zdecydowały się na złożenie własnej działalności gospodarczej, korzystając z dotacji przyznawanych na ten cel przez urząd pracy lub z innych form wsparcia dla przedsiębiorców stawiających pierwsze kroki w biznesie. Dowiemy się jakie mają pomysły na firmę, które z nich mają szansę powodzenia. Jakie są blaski i cienie pracy na własny rachunek.\nKamil Pajor właściciel firmy Music World jest producentem cajonów, drewnianych instrumentów perkusyjnych wywodzących się z Peru, które z powodzeniem mogą zastąpić prawdziwą perkusję. Nazwa cajon w języku hiszpańskim oznacza skrzynię. Ma kształt prostopadłościanu, z otworem rezonansowym w tyłu. Gra się, siadając na nim okrakiem i uderzając rękami w przednią ściankę.\nMuzyka była zawsze obecna w życiu Kamila. Grywał na perkusji w kapelach hardrockowych i hardcore`owych. Z cajonem po raz pierwszy spotkał się w trakcie studiów.\n-Trzy lata temu w Krakowie, zamieszkałem w fajnym mieszkaniu z fajnymi ludźmi. Był muzyk multiinstrumentalista, był mim, który stoi na rynku, był poeta, był doktor filozofii – mieszanka naprawdę ciekawych klimatów. Robiliśmy sobie wieczorki muzyczne, czy jakieś performance, co nam do głowy przychodziło. Wtedy pojawił się ten instrument, ktoś o nim wspominał. Znalazłem w internecie, kupiłem model do samodzielnego składania. Złożyłem i stwierdziłem, że jest słaby - opowiada.\nNa rynku cajony produkują dwie duże zagraniczne firmy. Kamil i jego przyjaciele muzycy, są zdania, że ręcznie robione instrumenty sygnowane "Pajor Cajon" o niebo przewyższają fabrycznie produkowaną konkurencję.\nCajon to instrument stosunkowo jeszcze w Polsce nieznany. Jego producent często słyszy: „O, ktoś gra na perkusji”, a potem zdziwienie, że te dźwięki – z charakterystyczną dla tego instrumentu „stopą”, „werblem”,”slapem” - wydobywają się z drewnianej skrzynki.\n-To perkusja, która możesz wziąć pod pachę i pójść na ognisko – przekonuje producent. - Instrument ma duży potencjał wystarczy go delikatnie nagłośnić na scenie i może zastąpić perkusję.\nWewnątrz drewnianej prostokątnej obudowy, przy ściance frontowej, która jest najcieńsza i kluczowa dla całego instrumentu, znajdują się struny lub sprężyny, nadające cajonowi oprócz bębniarskiego także perkusyjne brzmienie. Przechodzenie od jednych do drugich zapewnia specjalna pokrętło, które zbliża lub odsuwa wewnętrzne sprężyny, zwykle umieszczane u góry skrzyni, sterowane ręcznie. Pajor przeniósł tę wajchę na dół, w jego cajonach, przełącza się ją naciskając na nią stopą, co pozwala to przechodzić z dźwięków bębna na perkusję bez przerywania gry.\n- Front może być zrobiony z różnego rodzaju drewna – brzozowego, bukowego, dębowego, egzotycznego.\nZa 15 tys. zł dotacji z Sądeckiego Urzędu Pracy kupił sprzęty i narzędzia niezbędne do pracy - stół stolarski, grubościówkę, wiertarkę kolumnową, ukośnicę, szlifierkę mimośrodową, kompresor do lakierowania. Materiał do pracy, czyli drewno. Część środków poszła na komputer i stworzenie strony internetowej. Pajor trochę narzeka na biurokrację, wypełnianie papierków, formularzy. Bardzo chwali za to pracowników SUP, którzy byli bardzo pomocni.\nKamil jest muzykiem, rzemieślnikiem, a do tego, co się rzadko zdarza - ma solidną podbudowę naukową. Właśnie pisze pracę magisterską z zarządzania i inżynierii produkcji w krakowskiej AGH. Pisze, a jakże, o produkcji drewnianych instrumentów perkusyjnych, wprowadzaniu na rynek nowego produktu, projektuje linię technologiczną do swoich cajonów.\nW jednoosobowej manufakturze produkuje dziesięć – piętnaście instrumentów miesięcznie. Materiały – kosztują 150 zł , reszta to wkład pracy. Za gotowy produkt w najprostszej wersji trzeba zapłacić 600 – 650 zł. Najdroższy, ze sprężynami i mechanizmem do ich odłączania, kosztuje 1200 zł. Na razie zorganizował sobie warsztat pracy w budowanym przez szwagra domu. Będzie musiał się stąd wyprowadzić do sierpnia. Marzy mu się miejsce w Inkubatorze Przedsiębiorczości, ale słyszał, że nie ma tam już wolnych powierzchni do taniej dzierżawy.\nJest przekonany, że gdyby produkował pięćdziesiąt cajonów miesięcznie, sprzedałby pięćdziesiąt. Gdyby produkował sto – sprzedałby sto. W Polsce instrument staje się coraz bardziej popularny, na zachodzie doceniają rzemieślniczą robotę. Tam, podawana przez Kamila cena jest śmiesznie niska. Pajor myśli o rozwinięciu działalności. Aktualnie pisze pracę magisterską i cajony poszły na miesiąc w odstawkę. Jeśli nie zarobi wystarczających pieniędzy (dorabia malowaniem ścian) weźmie, jak mówi, kredyt. Chciałby zatrudnić dwóch – trzech pracowników. Robiliby drewniane elementy obudowy, te prostsze rzeczy. On - serca instrumentu. Chętnie nawiąże też kontakt z grafikiem, dzięki któremu jego cajony nabrały by koloru. Chciałby, aby były zdobione, malowane, oklejane komiksem, żeby kojarzyły się z pozytywną energią muzyki.\nfot. materiały Music World\nCzytaj też: Pomysł na biznes. Piernikowe marzenie Danuty Kmiecik


Ćwiczenia i suplementacja aminokwasami - http://www.taniastrona.warszawa.pl/\nDodane: 07-06-2016 12:53\nGeneralnie aminokwasy sklep to idealne miejsca, aby zakupić potrzebne do ćwiczeń suplementy i odżywki. Dlaczego warto ćwiczyć z suplementacją?\nSukienki, suknie i o tym jak i do czego je nosićOprogramowanie dla firmDentysta ZabrzeKonkretny temat: geodezja i geodeciStomatologia ZabrzeCzysty dywan - nieosiągalne?About car, safety and servicesRadzimy jak znaleźć dobrego stomatologa taniejDachowanie samochodemPostaw na siebie - idź do fryzjera i kosmetyczki Can anyone buy a brake repair kit? Jak wypozycjonować stronę?Sweter i kardigana. Do czego ubrać?Deratyzacja - dlaczego jest konieczna?Perfect vacation? In Spain!Balie do kąpieliWszystko co chcesz wiedzieć o konserwacji i czyszczeniu skórJak dobrać i nosić spódnicę? Modny poradnikOgólnie o nieruchomościachSome facts about pipes and plumbingKrótki informator o sprawach związanych z prawemJak wypożyczyć stół przydatnie?O urodzie - fakty o kosmetykachPogadajmy o pieniądzach - pozycjonowanieLepsze od basenu? Jacuzzi!Piękno w zgodzie z naturąPlanowanie wesela - kwestia muzykiCo warto wiedzieć o nowych technologiach... u dentystyLubisz wino i piękne widoki? Odwiedź Costa del SolSmoke issue in car? Best solution


opoka.org.pl → Nauczanie Kościoła - Czytelnia - OPOKA → Dokumenty papieży - Czytelnia - OPOKA → jan_pawel_ii → homilie → Wielkodusznie poświęcili życie służbie Ewangelii\nPodczas uroczystej Eucharystii sprawowanej na placu św. Piotra w niedzielę 3 października 1999 r. Ojciec Święty ogłosił sześciu nowych błogosławionych. Było wśród nich trzech księży: Ferdynand Maria Baccilieri (Włoch), Edward Jan Maria Poppe (Belg), Archanioł Tadini (Włoch) i trzech włoskich zakonników z różnych rodzin franciszkańskich: Marian z Roccacasale i Diego Oddi (bracia mniejsi) oraz Mikołaj z Gesturi (kapucyn). Wśród nowych błogosławionych byli: wiejski proboszcz, apostoł kultu eucharystycznego, obrońca robotników i opiekun bezrobotnych, furtian w klasztorze, kwestarz i prosty brat zakonny — wszystkich łączyła apostolska gorliwość i ewangeliczny przykład życia oddanego całkowicie Chrystusowi.\nMszę św. z Janem Pawłem II koncelebrowali ordynariusze diecezji, z których pochodzili nowi błogosławieni: arcybiskup Bolonii kard. Giacomo Biffi, biskup Gent Arthur Luysterman, biskup Brescii Giulio Sanguineti, opat Subiaco Mauro Meacci, arcybiskup Cagliari Ottorino Pietro Alberti oraz biskupi uczestniczący w pracach II Specjalnego Zgromadzenia Synodu Biskupów poświęconego Europie. Wśród licznie zgromadzonych wiernych obecni byli pielgrzymi z Belgii wraz z delegacją oficjalną pod przewodnictwem ministra stanu i przewodniczącego związków zawodowych Brukseli oraz pielgrzymi z Włoch i oficjalna delegacja państwowa z ambasadorem Włoch przy Stolicy Apostolskiej.\nZachęcając w homilii do naśladowania nowych błogosławionych, Papież podkreślił, że takie cechy duchowości, jak pokora i gorliwość apostolska oraz zjednoczenie z Chrystusem w Eucharystii i miłość ubogich są szczególnie potrzebne ludziom na progu trzeciego tysiąclecia. Wdzięczni za dar błogosławionych — przewodników w wierze, postulatorzy ofiarowali na ręce Ojca Świętego figury i paramenty liturgiczne dla biednych kościołów, arras z symbolami eucharystycznymi oraz makietę szkoły zawodowej, która zostanie wybudowana w Burundi i będzie nosiła imię Jana Pawła II.\nLiturgiczne wspomnienie bł. Ferdynanda Marii Baccilieri będzie obchodzone 1 lipca, bł. Edwarda Jana Marii Poppe — 10 czerwca, bł. Archanioła Tadiniego — 21 marca, bł. Mariana z Roccacasale — 30 maja, bł. Diego Oddiego — 6 czerwca i bł. Mikołaja z Gesturi — 8 czerwca.\n1. «Winnicą Pańską jest dom Izraela».\n2. Ferdynand Maria Baccilieri, kapłan, pracował gorliwie w winnicy Pańskiej, pełniąc posługę parafialną i prowadząc nieskazitelne życie. Był ubogim «wiejskim proboszczem» — jak sam często siebie określał — który poruszał ludzkie serca żarliwym kaznodziejstwem, wyrażając w nim głębię swoich wewnętrznych przekonań. Stał się w ten sposób żywą ikoną Dobrego Pasterza.\n3. «Chcę zaśpiewać memu Przyjacielowi pieśń o Jego miłości ku swojej winnicy!» (Iz 5, 1). Te słowa z Księgi Izajasza, odczytane przed chwilą, można odnieść do ks. Edwarda Poppe, który poświęcił życie dla Chrystusa w posłudze kapłańskiej. Dzisiaj staje się wzorem dla kapłanów, zwłaszcza w rodzinnej Belgii. Zachęca ich, aby swoim życiem naśladowali Chrystusa Pasterza i tak jak on stawali się «płomiennymi kapłanami», miłującymi Boga i braci. Praca duszpasterska nie może być naprawdę owocna, jeśli nie jest zakorzeniona w kontemplacji. Czerpie siły z osobistego spotkania z Boskim Nauczycielem, który jednoczy człowieka wewnętrznego poprzez pełnienie Jego woli. Wzywam kapłanów, aby tak jak bł. Poppe stawiali zawsze Eucharystię w centrum swego życia i posługi. Jeżeli pozwolą Chrystusowi, aby ich oświecał, będą mogli przekazywać Jego światło.\n4. «Kto trwa we Mnie, a Ja w nim, ten przynosi owoc obfity» (śpiew przed Ewangelią).\n5. Z kolei o bł. Marianie z Roccacasale, franciszkaninie, można powiedzieć, że jego życie i duchowość streszczają się w słowach apostoła Pawła, skierowanych do wspólnoty chrześcijańskiej w Filippi: «Bóg pokoju będzie z wami» (Flp 4, 9). To życie ubogie i ukryte, wzorowane na św. Franciszku i Klarze z Asyżu, było nieustannie otwarte na bliźnich, przeniknięte pragnieniem poznania i dzielenia trosk każdego człowieka, aby potem przedstawiać je Bogu podczas wielogodzinnej adoracji eucharystycznej.\n6. Ta sama duchowość franciszkańska, której istotą jest ewangeliczne ubóstwo i prostota, wyróżniała br. Diego Oddiego, zaliczonego dziś w poczet błogosławionych. Nauczył się on w szkole św. Franciszka, że własnością człowieka są jedynie wady i grzechy, a wszystko inne, co posiada, jest w rzeczywistości darem Bożym (por. Regola non bollata XVII, w: «Fonti Francescane», 48). Zrozumiał dzięki temu, że nie należy się o nic troszczyć, ale w każdej potrzebie zanosić do Boga «modlitwy i błagania z dziękczynieniem», zgodnie ze słowami św. Pawła z dzisiejszego drugiego czytania (por. Flp 4, 6).\n7. «Kamień, który odrzucili budujący, stał się głowicą węgła» (Mt 21, 42).\n8. «Chcę zaśpiewać memu Przyjacielowi pieśń o Jego miłości ku swojej winnicy!» (Iz 5, 1). Gdy kontemplujemy wielkie dzieła, jakich Bóg dokonał w tych naszych braciach, nasze serca otwierają się na uwielbienie i dziękczynienie. Dziękujemy Ci, Boże, za dar tych nowych błogosławionych. W życiu każdego z nich, całkowicie oddanym służbie Twojego Królestwa, podziwiamy obfite owoce dobra, jakiego dokonałeś w nich i poprzez nich.\ndata wydania 03.10.1999\nEDWARD JAN MARIA POPPE\nFERDYNAND MARIA BACCLIERI\nMIKOŁAJ Z GESTURII


Bezpieczna droga: Amatorski Turniej Samochodowy\nWidok na małą pętle\nCiekawym elementem było również przygotowanie "rajdówek" do startu. Jak można się domyśleć nie są one ulgowo traktowane prze zawodników, w związku z czym ich uruchomienie wymagało trochę pracy. Pozwoliło to jednak zapoznać się wstępnie z samochodem. Do dyspozycji były Hyundai Accent oraz Suzuki Alto. Gdy wszystko było gotowe przystąpiliśmy do części formalnej czyli zapisów. Każdy kierowca deklarował ilość przejazdów oraz samochód. Do wyboru były auta należące do Bractwa (15zł za przejazd) lub własne (10zł).\nPonieważ przyjechałem jako pierwszy przypadł mi w udziale zaszczyt otwierania trasy. Całe szczęście, że jechałem na początku, gdyż było bardzo mokro i z każdym przejazdem stan nawierzchni się pogarszał. Przejazdy lepszych kierowców trwały średnio półtorej minuty, czyli tyle ile dobra próba KZK. Trasa była bardzo fajna, kręta, miejscami wąska, częściowo szutrowa a częściowo betonowa. Jeden z zawodników wykorzystał turniej do testowania opon na KJS który miał odbyć się następnego dnia. W tamtych warunkach pokonał tą krótką trasę na oponach zimowych 10s szybciej niż na letnich. Ogromna różnica. Wyniki możemy na bieżąco porównywać z innymi zawodnikami a te ostateczne i oficjalne pojawiają się zazwyczaj w poniedziałki na stronie bractwa.\nRywalizacja tak mnie wciągnęła, że dokupiłem trzeci przejazd aby jeszcze "wyśrubować" swój czas. Niestety na jednym z zakrętów wyszły braki w mojej technice i samochód wpadł w poślizg podsterowny. Błotna nawierzchnia oraz mało miejsca po bokach nie dały mi dużego pola do manewru. Jadąc wprost na hałdę żwiru postanowiłem więc (zgodnie z zasadą, żeby się samochodem nie przejmować) uderzyć w przeszkodę czołowo- czyli tak jak do wypadku samochody są najlepiej przystosowane. Ponieważ prędkość była nieduża Suzuki zniósł to dzielnie i od razu udało mi się wycofać a następnie wrócić na trasę.\nTak wyglądało Suzuki tuż po moim dzwonie (a może tuż przed?)\nImpreza oczywiście na plus, polecam ją z czystym sumieniem. Można poznać innych amatorów motosportu, podszkolić technikę, dowiedzieć się ciekawych rzeczy ale przede wszystkim się dobrze bawić. Czy Wy też nie macie czasem ochoty wcisnąć gaz do dechy i wejść ostro w zakręt?\nAutor: Zbigniew .Topolski o 19:44\niParts.pl 22.12.2014, 09:24\nBardzo dobrze, że są takie rajdy, czasem więcej emocji niż na profesjonalnych zawodach :)\nAdam 12.01.2015, 17:18\nChętnie bym wpadł tylko trochę mi szkoda mojego autka :-)\nZbigniew .Topolski 12.01.2015, 17:46\nCzytaj uważnie. Na ATS za 15 zł startujesz samochodem organizatora :)\nMotocentrum 29.01.2015, 11:19\nTakie rajdy maja swój urok i klimat :)\nAlan 21.11.2017, 09:24\nwow, popieram takie inicjatywy, fajnie jest się pościągać z innymi w kontrolowanych warunkach ;)\nsuperparts.pl 09.01.2018, 09:57\nBrawo! Oby więcej takich inicjatyw :)