Czasem, gdy myślę, ile podczas niej wydarzyło się przedziwnych zdarzeń, samej wydaje mi się to aż nieprawdopodobne.\nWyruszyliśmy w naszą podróż poślubną, w tydzień po ślubie, tj. 18 lipca 1970 roku. Na ten właśnie dzień początkowo planowaliśmy ślub, ale właśnie w związku z przesuniętym terminem wyjazdu do Bułgarii, przyspieszyliśmy datę ślubu – na 11 lipca. Dobrze się stało, choćby ze względu na pogodę. W dzień naszego ślubu pogoda była wspaniała, panował nawet upał, natomiast tydzień później, lało jak z cebra, wręcz ,,rzucało żabami’’ i było bardzo zimno. Nawiasem mówiąc te ulewy, w krótkim czasie, spowodowały potężną powódź, podczas której zagrożony był most na Wiśle, w Krakowie. Pamiętam, że podczas krótkiej bądź, co bądź podróży z Sandomierza do Krakowa, na miejsce zbiórki, bardzo zmokłam. Myślę, że wystarczyło w drodze z domu do dworca autobusowego. Zbawiennym więc była możliwość zatrzymania się w moim akademiku i to w moim pokoju.( Sądzę, że było to możliwe, z racji pełnienia przeze mnie funkcji przewodniczącej Rady Mieszkańców tego akademika). Suszenie i ,,rozgrzewanie’’ się wzajemne, prawdopodobnie zaowocowało w sposób niespodziewany, niewykluczone, że wówczas zaszłam w ciążę - tę datę, jako datę poczęcia córki Dominiki wyliczyła mi podczas porodu położna. Tak więc, mogę uważać, że Dominika towarzyszyła nam w tej niezwykłej podróży prawie od początku.\nWyruszaliśmy prawdziwie podekscytowani. Za nami były trudy wesela i wszystkich przygotowań do podróży, wraz z załatwianiem formalności. Za mną - niewiele wcześniej zdawane egzaminy, kończące letnią sesję czwartego roku studiów. Byliśmy zmęczeni, ale bardzo szczęśliwi. Dla mnie, co ważne, była to pierwsza podróż za granicę.\nJechaliśmy zorganizowaną grupą, grupą studencką. Celem naszej podróży były Złote Piaski w Bułgarii. Z Krakowa do Warny mieliśmy dojechać pociągiem, z Warny na miejsce campingu autobusem. Mieliśmy miejsca sypialne, tak więc długi czas podróży, nas nie przerażał. Byliśmy pierwszą grupą, która wiozła ze sobą, nadany odrębnie, bagaż – namioty, materace. Naszym więc zadaniem było znaleźć miejsce na campingu, rozłożyć namioty...Następni mieli przyjechać na nasze miejsca, a ostatnia grupa miała zabrać obozowe wyposażenie z powrotem do Polski. Wprawdzie czekał nas pewien wysiłek, ale za to mieliśmy wszystko świeże, nowe ,,spod igły’’. W naszych prywatnych bagażach poza pościelą, ubraniami, bielizną, ręcznikami mieliśmy konserwy, kochery,.. ale i kiełbasę weselną, oraz po jednej....kapie. Te dwie kapy przeznaczone były na sprzedaż, miały zasilić nasze skromne zasoby pieniężne. Mieliśmy przydzielone – o ile dobrze pamiętam - po pięćdziesiąt lewa na osobę.\nSama podróż ciągnęła się niemożliwie. Pociąg jechał przez Związek Radziecki, Rumunię i Bułgarię. Szczególnie trasa wiodąca przez kraj naszych wschodnich przyjaciół była nudna - puste, wyludnione tereny lub szpalery gęsto posadzonych drzew, zdecydowanie nie było na czym oka zawiesić. Oczywiście przyglądaliśmy się mimo to ciekawie- wiedzieliśmy przecież doskonale, jak chronią swoje nędzne uprawy przed oczyma cudzoziemców. Turyści podróżujący przez ich kraj byli dla nich prawdziwą zmorą. Drzwi oraz okna pociągu przez okres całej podróży przez terytorium ZSRR, pozostawały całkowicie zamknięte.\nBolały mnie trochę korzonki ?, nerki? - nie wiem, wyłaziło ze mnie przemoknięcie i zmarznięcie. Wygrzewałam się pod kocem, ale doskwierało mi znacznie leżenie na niewygodnym łóżku, telepiącym się bardzo podczas jazdy pociągu.\nPewnego ranka obudziliśmy się zdumieni, że nam tak świetnie spało się przez całą noc. Zazwyczaj budziliśmy się wielokrotnie podczas gwałtowniejszych ruchów pociągu, a tych całą drogę nie brakowało. Stan trakcji kolejowej był raczej marny. Tak więc zaskoczeni, ale zadowoleni, że zapewne przejechaliśmy przez całą noc szmat drogi, dowiedzieliśmy się, że niestety, ale ....pociąg przestał całą noc z powodu jakiejś awarii.\nGdy wreszcie dotarliśmy do Warny, powitał nas potężny upał. Nasze ciepłe ubrania zaczęły nam zawadzać. Z ulgą powitaliśmy to gorąco. Po zimnych, deszczowych dniach w kraju, znaleźliśmy się w innym świecie. Przestałam się martwić swoimi dolegliwościami – wiedziałam już, że tu będę mogła się porządnie wygrzać. Nie podejrzewałam nawet, jak bardzo. Pogodę podczas całego dwutygodniowego pobytu mieliśmy bardzo upalną. Na plażę należało pójść koniecznie przed dziewiątą, później piasek tak parzył w stopy, że nie dało się przejść. Aby jakoś znieść upał, spędzaliśmy większość czasu w wodzie, zresztą bardzo ciepłej. Ulgę przynosiło ciągłe moczenie prześcieradła, na którym się leżało na piasku. Za to wspaniale później odpoczywało się na naszym campingu, położonym w dębowym lesie. Drzewa dawały doskonały cień i ochłodę.\nAle po kolei. Gdy znaleźliśmy się wreszcie w Złotych Piaskach, na campingu „Panorama” rozbiliśmy swoje namioty, cała grupa obok siebie. My, ze Stefanem mieliśmy namiot dwuosobowy, mały, ale całkiem wygodny. Na drzewie, nad namiotem powiesiliśmy naszą kiełbasę weselną, aby się nadal suszyła. Byłam pewna, że ją ktoś nam ukradnie, pachniała ciągle nęcąco - okazało się, że nie. Uatrakcyjniała więc trochę nasze posiłki. Kupiliśmy zaraz denaturat do kocherów, olej słonecznikowy, napoje, brzoskwinie, których już było w bród, pomidory, cebulę...Tak więc mogliśmy sami sobie gotować. Zresztą z racji upału, zbytnio jeść się nie chciało, raczej pić.\nOlej słonecznikowy służył nam ponadto do smarowania naszych ciał na plaży. W szczególności ja wymagałam dużej jego ilości. Pojechałam do Bułgarii przeraźliwie biała. Natłok różnych zajęć: egzaminy, przygotowania do wesela, sprzątanie po weselu, sprawił, że na słońcu jeszcze tego lata, wcześniej, chyba wcale nie byłam. Przyznaję, że wstydziłam się na plaży swojej białej skóry– miałam wrażenie, że wszyscy się za mną oglądają.\nNiestety, nie mogłam zbyt szybko się opalić, a o kosmetykach ochronnych z filtrami zapewne wówczas jeszcze się nikomu nie śniło. Stefan pilnował z zegarkiem w ręku mojego opalania i nieubłaganie decydował o zejściu z plaży. Tak więc w pierwsze dni to była najwyżej godzina i to uproszona! I tak okazywało się, że jestem trochę spieczona. Muszę przyznać, że gdyby nie mój mąż, nabawiłabym się zapewne ciężkich oparzeń. Dzięki więc Stefanowi i olejowi słonecznikowemu (poszło na mnie chyba z litrę ), nabyłam w miarę piękną opaleniznę, a co najważniejsze czułam się przez cały czas pobytu świetnie. Cieszyliśmy się urokami Morza Czarnego, jego ciepłą wodą, falami, pięknym piaskiem.\nWycieczka statkiem do Bałcziku pozwoliła nam poznać urok przejażdżki statkiem po morzu oraz piękne nadmorskie miasteczko, położone na wysokim wybrzeżu, z oślepiająco białymi w słońcu murami, z jego sjestą w najwiekszy upał, jak również egzotyczną roślinność w parku królowej rumuńskiej. Wypady do Warny, w szczególności na targ, dawały pojęcie o bogactwie owoców i warzyw w tym kraju, przepięknych wyrobów ludowych, w szczególności ceramiki kolorowo malowanej, którą mieliśmy ochotę kupować i kupować. Pozwalały też trochę zaoszczędzić na kupowanych owocach, ceny były tam zdecydowanie niższe od cen na naszym campingu.\nPamiętam, że kilogram brzoskwini kosztował na targu w Warnie 16 statinek, podczas gdy na campingu trzeba było zapłacić 40. Tak więc wracaliśmy obładowani brzoskwiniami, pomidorami i bakłażanami. To było zresztą podstawowe nasze jedzenie. Smaku tamtych brzoskwiń nie zapomnę do końca życia, mam wrażenie, że nigdy potem już takich nie jadłam. Nie udawało się ich ugryźć, aby nie polać się ich sokiem, tak były dojrzałe i soczyste. Zjadaliśmy je całymi kilogramam\nWieczorami włóczyliśmy się po wybrzeżu, po brzegu morza, brodząc w jego ciepłej wodzie, ale też zwiedzając i podziwiając różnorodność tętniących życiem lokali. Wzdłuż wybrzeża w Złotych Piaskach była masa eleganckich hoteli, z dużą ilością kawiarń i restauracji, było nawet kasyno. Lokale były przedziwne, od luksusowych, do których mogliśmy zaglądnąć jedynie z daleka, po bardzo oryginalnie urządzone, w formie rybackich, meksykańskich, afrykańskich chat, niektóre egzotycznie urządzone, nawet ze stolikami umieszczonymi wysoko na drzewach. Te najczęściej były usytuowane dalej od morza, w dębowym i piniowym lesie, porastającym wysoką skarpę. Ponieważ Złote Piaski ciągną się wzdłuż morza ładnych kilka kilometrów, nasze wycieczki były raczej długie.\nOdpoczywaliśmy w lokalu na ,,naszą kieszeń’’, najczęściej zamawiając po lampce wina, słuchaliśmy cykad, dźwięków muzyki, czy też szumu morza. Czuliśmy się ,,światowcami’’, mimo, że nie stać nas było, ani na te eleganckie hotele, ani zjedzenie kolacji w eleganckiej restauracji. Zupełnie nam to nie doskwierało. To, że tam mogliśmy być, było już wielkim szczęściem. W nieliczne wieczory spędzane na campingu, popijaliśmy wino, które kosztowało nieduże pieniądze. Za butelkę całkiem dobrego, gronowego wina płaciliśmy ok. 0,7 lewa.\nKiedyś wybraliśmy się do restauracji - na obiad. Stefan miał wielką ochotę na pieczonego barana. Nawiasem mówiąc, baran piekł się na rożnie, na powietrzu, w pobliżu naszego stolika, co przyprawiało mnie wręcz o mdłości. Ja zdecydowanie miałam ochotę na coś słodkiego – najlepiej jakieś ciastko. W karcie na szczęście, znalazłam jedną jedyną pozycję : ,,palatinka z miodom i oriechami’’. Wyobrażałam sobie, że będzie to coś w rodzaju nugatu i nie mogłam się na niego doczekać. Kelner przynosił kolejno kawę, wino, Stefanowi baraninę, a mojego ciastka ciągle nie było.\nJakże byłam rozczarowana, gdy okazało się, że to nie jest żadne ciastko, tylko ...naleśnik, którego przygotowanie chwilę trwało. Oczywiście, mimo, że początkowo byłam trochę zawiedziona, naleśnik całkiem mi nawet smakował. Później zrozumiałam, że była to typowa, bardzo wyraźna zachcianka z racji ciąży i to ,,na dziewczynkę’’. Ja oczywiście wówczas nawet nie podejrzewałam swojego odmiennego stanu. Tak potrafiła Dominika dawać już o sobie znać, mimo, że miała raptem może dwa tygodnie.\nSpędziliśmy dwa bajkowe tygodnie i jak zwykle wszystko co piękne szybko się kończy. Nadszedł czas powrotu. Z trudem zapakowaliśmy nasze torby podróżne. Wprawdzie ubyły z nich konserwy i kapy, ale za to pękate były od ludowej ceramiki, której sporo kupiliśmy i od dwóch kurtek zamszowych, nabytych za pieniądze uzyskane ze sprzedaży kap.\nDrogę powrotną mieliśmy odbyć pociągiem, niestety tym razem bez miejsc sypialnych. Z Warny mieliśmy miejscówki do Budapesztu. Tam czekała nas przesiadka na pociąg do Polski. Zamierzaliśmy zatrzymać się w Budapeszcie na jeden dzień aby choć trochę poznać to piękne miasto. Tak więc wyruszyliśmy w długą drogę powrotną.\nW Bukareszcie znaleźliśmy się nocą, gdzieś około północy. Ponieważ bardzo chciało nam się pić, Stefan wyszedł z pociągu, aby coś kupić. Mając wrażenie, że pociąg jakoś zbyt szybko ruszył, tknięta złym przeczuciem, wyszłam aby odszukać męża. Niestety nigdzie go nie było. Nikt z naszej grupy, z osób jadących w sąsiednich przedziałach go nie widział. Trochę przerażona, próbowałam przekazać informację o tym zdarzeniu konduktorowi – Rumunowi. W dużej mierze – na migi. Pokazywałam obrączkę na palcu, podawałam nazwisko, pokazywałam dokumenty - Stefan nie miał przy sobie ani paszportu (czyli wkładki paszportowej ), ani biletu. A czekał nas przecież przejazd przez kolejną granicę, na Węgry. Dalsza moja jazda odbywała się więc w wielkim niepokoju.\nNa stacji kolejowej w Ploesti, nagle do mojego przedziału wbiegli dwaj mężczyźni: konduktor wraz z drugim pracownikiem kolei, jak się okazało zawiadowcą stacji. Zdecydowanie przybiegli do mnie, wskazywali na bagaże, w ich szybkim potoku słów przewijało się słowo ,,telefon’’. Wydawało mi się, że dają mi jednoznacznie do zrozumienia, że dzwoni mój mąż i powinnam wysiadać. W wielkim pośpiechu, a jednocześnie ze strachem, czy właściwie ich zrozumiałam, zaczęłam bezładnie łapać swoje ciężkie torby, luzem leżące na półce rzeczy: kapelusz słomkowy, sukienkę – w nocy było zimno, więc się przebrałam w coś cieplejszego. Jeden z panów, wysoki, długonogi zawiadowca, złapał torby jak piórko i pogonił na dworzec, a ja za nim. Zawiadowca musiał przecież czym prędzej odprawić ten pociąg. Gdy wreszcie dopadłam do telefonu, z wielką ulgą usłyszałam głos Stefana. A więc dobrze zrozumiałam!\nWprawdzie okazało się, że Stefan chciał tylko ze mną porozmawiać i przekazać mi wytyczne co robić dalej. Wyobrażał sobie, że pojadę tym pociągiem dalej, pozostawiając jedynie dokumenty. Ale skoro wysiadłam, to on po prostu dotrze do mnie i wyruszymy dalej razem.\nZaczął mnie wypytywać, czy wszystko zabrałam z pociągu – A aparat fotograficzny wzięłaś ? – zapytał. Czułam jak robi mi się gorąco, aparat został w pociągu, w całym zamieszaniu go nie zauważyłam, leżał też luzem na półce. – Nie przejmuj się, na pewno go odzyskamy – Stefan próbował mnie pocieszać. Wiedziałam, że to prawie niemożliwe. W dodatku, poza dużą stratą, aparat był wprawdzie nasz, ale był w nim pożyczony obiektyw, no i oczywiście film ze zrobionymi zdjęciami, czekały nas kłopoty na granicy. Aparat był przecież wpisany do deklaracji celnej, co oznaczało, że jeszcze będziemy musieli opłacić cło. Czym prędzej przekazałam informację o aparacie znajomemu zawiadowcy. Czułam się mocno zawstydzona, że znowu zawracam mu głowę – tyle już spowodowaliśmy zamieszania. Obiecał, że zadzwoni na następną stację, aby ktoś z pociągu go zabrał. Przynajmniej tak zrozumiałam – porozumiewanie się było bardzo utrudnione.\nUsadowił mnie na dyżurce, właściwie dużej ,,rozdzielni’’, wykazując też wielką dbałość o moje bagaże, na migi przestrzegając mnie przed złodziejami. Aby poprawić mi nastrój jego koledzy częstowali mnie a to cukierkami, a to prażoną kukurydzą. W tej dbałości o mnie posunęli się aż do tego, że w pewnym momencie podali mi słuchawkę telefonu. - ,,Czto wam słucziłos diewoczka ‘’– usłyszałam po rosyjsku. Chcieli, abym mogła sobie porozmawiała w znajomym języku – doprawdy ich starania były wzruszające.\nChyba po około dwóch godzinach dotarł do mnie Stefan. Wielkie uczucie ulgi. Przygoda zaczęła wydawać nam się nawet zabawna, psuła jednak humor utrata aparatu. Stefan był jednak dobrej myśli albo udawał by mnie podnieść na duchu. Opowiadał co robił, gdy zobaczył na dworcu w Bukareszcie odjeżdżający nasz pociąg. Próbował go najpierw gonić, a potem pracownikom kolei rysował kredą na peronie nasz pociąg, wskazywał wagon, w którym jechaliśmy, przekazywał informacje o mnie...\nWdzięczni, uznaliśmy, że musimy się jakoś zrewanżować zawiadowcy. Próbowaliśmy mu dać wyciągniętą z bagażu butelkę bułgarskiego ,,koniaku’’, ale zaprotestował. Stwierdził, że weźmie ale tylko pod warunkiem, że napijemy się razem, oczywiście po jego dyżurze, czyli rano. Nigdy nie zapomnę ogromnego czerwonego słońca, które już wstając zapowiadało upalny dzień i nas na trawie, pijących alkohol, na dodatek po takiej zwariowanej, nieprzespanej nocy. Michel, bo tak się nazywał nasz znajomy zawiadowca, próbował nas umieścić w pociągu, przejeżdżającym rano przez Ploesti. Okazało się, że nie jest to możliwe. Pociąg miał same sypialne wagony, wypełnione co do jednego miejsca Niemcami. A więc musieliśmy czekać na pociąg do wieczora. Michel załatwił nam na ten pociąg miejscówki i zaproponował ...odpoczynek u siebie w domu! Przyjęliśmy propozycje trochę zakłopotani, ale z wielką wdzięcznością – padaliśmy prawie z nóg. Na dodatek zaprosił nas po drodze do kawiarni na śniadanie! W swoim domku odstąpił nam swój pokój i łóżko. W pokoju było po nocy chłodno, a na dodatek zapanował mrok.... po zamknięciu okien, których szyby pomalowane były na fioletowo. Cóż to była za ulga, móc się przespać na łóżku.\nZ głębokiego snu zbudził nas Michel, wnosząc do pokoju upieczonego kurczaka!\nNie wiem w ilu i jakich językach porozumiewaliśmy się, ale dowiedzieliśmy się o nim dużo: nie dostał się na studia i podjął pracę na kolei, ze studiów nie zrezygnował, ma zamiar zdawać, interesuje go historia. Pokazywane książki, listy i zdjęcia od dziewcząt dopełniały obrazu tego niezwykle dla nas życzliwego młodego mężczyzny. Poszliśmy jeszcze razem zwiedzać miasto. Pożałowałam zachwytu nad rumuńską czarną ceramiką, ponieważ otrzymaliśmy zaraz jej piękny komplecik w prezencie (mamy go do dziś). Wzbranianie się nic nie pomogło. Żegnaliśmy się z nim, wsiadając do pociągu, naprawdę gorąco. Mieliśmy nawet jego zdjęcie z dedykacją.\nNiestety nigdy więcej się z nim nie spotkaliśmy. Próbowaliśmy wiele lat później go odszukać i w tym celu, jadąc do Bułgarii, czy też Rumunii na wczasy, pojechaliśmy specjalnie przez Ploesti. Zajechaliśmy na dworzec, nie bardzo pamiętając, czy to ten, adresu domowego nie mieliśmy. Nikt go jednak nie rozpoznał na pokazywanym zdjęciu. I tym razem zresztą mieliśmy trudność z porozumieniem się. Może Michel poszedł tak, jak planował na studia i krótko pracował na tym dworcu. Pozostanie to zapewne dla nas tajemnicą.., a szkoda.\nCzęsto w latach wielkiego kryzysu w Rumunii, rozmyślałam o losie mieszkańców tego kraju i tym przesympatycznym i niezwykle uczynnym i życzliwym jego przedstawicielu.\nTak serdecznie pożegnani, jeszcze pod wielkim wrażeniem wszystkiego co nam się przytrafiło, znaleźliśmy się w pociągu, wśród samych Rumunów. Turyści w tamtym rejonie to była rzadkość, a więc wzbudzaliśmy prawdziwe zainteresowanie. Rozpoczęliśmy nawet jakieś rozmowy – nie pamiętam w jakich językach, zapewne w przeróżnych, na migi też. Podróż więc upływała nam zajmująco. Między innymi, jeden z współpasażerów był aktorem, pokazywał nam swoje zdjęcia w gazecie. Po drodze, na pierwszych od Ploesti przystankach próbowaliśmy nie wierząc zbytnio, że to coś da, pytać o aparat fotograficzny, ale bezskutecznie. Pomału godziłam się z jego stratą.\nPo przyjeździe do Budapesztu postanowiliśmy poszukać miejsca na nocleg, chcieliśmy zwiedzić, choć pobieżnie to miasto. Pozostawiliśmy bagaże w przechowalni i wyruszyliśmy pieszo w stronę centrum, rozglądając się ciekawie. Na ulicy Rakoczego, weszliśmy do przypadkowego zupełnie sklepu i spotkaliśmy, trudno uwierzyć, ale naszych kolegów, współ-wczasowiczów z Bułgarii! Co za przypadek. Tak wielkie miasto, tak wielka ulica, a nas przecież była tam niewielka grupka! Spytaliśmy ich natychmiast o aparat, niestety nikt nic o nim nie wiedział, nikt z ,,naszych’’ z nami w przedziale nie siedział. Dowiedzieliśmy się natomiast, gdzie nasi koledzy się zatrzymali na noc. Bardzo nam odpowiadał tani nocleg w akademiku zamienionym na hotel .\nPonieważ ,,nasi’’ wyjeżdżali właśnie tego dnia do Polski, Stefan postanowił, że pomożemy dziewczętom z bagażami dostać się na dworzec a przy okazji może dowiemy się o aparat. W sposób naiwny łudziliśmy się, czy raczej oszukiwaliśmy się, że jeszcze jest jakaś szansa. A więc odprowadziliśmy ich, był to jednak inny dworzec od tego, na który zwykle przyjeżdża się z Bułgarii.\nIdąc wzdłuż pociągu jadącego do Polski nagle dostrzegliśmy w oknach współpasażerki z naszego przedziału. Były to dwie Ślązaczki, które, jak wynikało z prowadzonych podczas podróży rozmów, wcale nie zamierzały zatrzymać się na dłużej w Budapeszcie. Tym bardziej poczuliśmy się zaskoczeni. Prawie z lękiem zapytałam, czy przypadkiem, nie mają naszego aparatu. – Mamy – stwierdziły z uśmiechem. Zaopiekowały się nim, nie bardzo wiedziały czy był naszym. Podejrzewam, że nie bardzo również wiedziały ,,co z tym fantem zrobić’’- były to obce dla siebie kobiety, jak się miały podzielić znalezionym przedmiotem?\nRadość, która nas ogarnęła nie miała sobie równych. Utracić aparat w jednym kraju, odzyskać go w drugim i to w taki sposób. Maczał w tym chyba palce św. Antoni, do którego zapewne się zwracałam.\nStefan pobiegł natychmiast po jakieś słodycze, napoje – przynajmniej w taki sposób mogliśmy się odwdzięczyć Ślązaczkom, obdarowując je na drogę. Gdy pociąg odjechał zostaliśmy z odzyskaną zgubą w rękach. Nadal czuliśmy się oszołomieni i rozpierało nas uczucie prawdziwego szczęścia. – A mówiłem, że go odnajdziemy- stwierdził z dumą i lekką przechwałką w głosie Stefan. Patrzyłam wręcz na niego trochę podejrzliwie. Rzeczywiście nie ulegał smutkowi z racji utraty aparatu i taki był pewny, że go odzyskamy. – No to teraz chodźmy coś zjeść, musimy uczcić to wydarzenie - zaproponował mój mąż. Zaczęliśmy się rozglądać za jakąś restauracją. – ,,Etterem’’, tak się nazywa po węgiersku - znalazłam w rozmówkach. Że też prawie we wszystkich językach brzmi podobnie do ,,restauracja’’, a tu taki dziwoląg.\n- Czy mógłbym w czymś pomóc? – skierował do nas pytanie po polsku młody mężczyzna.\nMówił po polsku bardzo poprawnie, akcent jedynie wskazywał, że jest to cudzoziemiec. Chętnie skorzystaliśmy z jego podpowiedzi, gdzie można smacznie i niedrogo zjeść. Towarzyszył nam pomagając wybrać potrawy. Chcieliśmy zjeść porządny, dwudaniowy obiad. Ale przesadziliśmy, w rosole była sztuka mięsa, o czym nie mieliśmy pojęcia i jeszcze drugie obfite danie. No, ale to na cześć odzyskanego aparatu. Rozmawialiśmy przy posiłku z poznanym cudzoziemcem, był Węgrem, a znajomość języka polskiego zawdzięcza swojej babci, z pochodzenia Polce. Gdy dowiedział się, że chcemy zwiedzić Budapeszt...zaofiarował nam swoją pomoc. Oczywiście przystaliśmy na to z wielką ochotą.\nUmówiliśmy się z nim na popołudnie. Nie mogliśmy lepiej trafić. Opowiadał nam o mieście po polsku, jeździł z nami i pokazał co ważniejsze miejsca. Posiadał sporą wiedzę historyczną. Gdy go zapytałam, czemu nie pracuje jako przewodnik polskich wycieczek, przyznał, że nie ma wystarczającego wykształcenia. Pracował jako murarz, uczył się zaocznie i zakładał, że gdy będzie miał maturę, to spróbuje. Zdumiewała nas tym bardziej jego wiedza i jak się okazuje, znajomość jeszcze innych języków. Szczerze go podziwialiśmy i jego bezinteresownie okazaną nam pomoc. Tylko dzięki niemu, udało nam się tak wiele w Budapeszcie zobaczyć. Gdy zapytaliśmy co możemy dla niego zrobić, przyznał że bardzo lubi naszą piosenkarkę, nie pamiętam już którą i chciałby mieć jej płytę. Wysłaliśmy mu ją natychmiast po przyjeździe do Krakowa. Niestety nie podtrzymaliśmy i tej znajomości.\nW pociągu do Polski podróżowała z nami para młodych Węgrów. Jechali na wakacje do Polski. Nawiązaliśmy rozmowę (w języku niemieckim) i sympatycznie upłynął nam czas. Nie wiem, czy oni byli tak mili, czy też udzieliła nam się potrzeba niesienia bezinteresownej pomocy, której tak wiele sami w tej podróży doświadczyliśmy, że zaproponowaliśmy im podróż do Sandomierza i gościnę w naszym domu. A przedtem załatwiłam im bezpłatny nocleg w moim akademiku. Tak więc razem pojechaliśmy do Sandomierza, a dopiero stamtąd pojechali dalej, do Warszawy. Oczywiście wcześniej zwiedzając nasze piękne miasto.\nPamiętając, jeszcze na gorąco, jak należy się liczyć z każdym groszem, będąc w innym kraju, zaopatrzyliśmy ich w polskie pieniądze, mówiąc, że kiedyś nam oddadzą.. Myślę, że to było to trochę tak, jakby spłacanie długu, zaciągniętego u tych innych poznanych w drodze.\nNiestety i z nimi również kontaktu nie podtrzymaliśmy. Może dlatego, że około osiem miesięcy później zmieniliśmy miejsce zamieszkania, a może dlatego, że dziewięć miesięcy po naszym ślubie przyszła na świat nasza córka Dominika i nasze życie przestało już być takie beztroskie.\nGdy myślę o tej podróży, to poza splotem niezwykłych wydarzeń, które ją znacznie urozmaiciły i szczęśliwie się zakończyły, wspominam radość towarzyszącą pobytowi w Bułgarii.\nChyba już nigdy potem nie cieszyło mnie tak bardzo ciepłe morze, wspaniałe dojrzałe brzoskwinie ..... To była prawdziwa radość życia młodych, szczęśliwych, zakochanych, jeszcze beztroskich ludzi.\nI na tym zapewne, polegało szczęście młodej pary w tej podróży poślubnej.\nWspominała i wspomnienia spisała:\nPrzedruk za zgodą wydawcy- „Zew natury”


Zaprojektuj piękne mieszkanie przy użyciu mebli drewnianych, będą one nie tylko modne, lecz także trwałe :: novumgallery.pl\nDobór właściwych mebli do domu nie jest taką łatwą sprawą, jak może zdawać się na pierwszy rzut oka. Wyposażenie mieszkania musi okazać się nie tyle piękne oraz komfortowe, ale także trwałe. W licznych przypadkach meble nabywa się na lata, a zatem zrozumiałe staje się, że pragnie się, by służyły przez dłuższy czas.\nMeble sosnowe - śliczne, eleganckie, a także solidne\nWiele osób szukających mebli, zwraca uwagę na ich projekt oraz trwałość. W momencie, jeśli chce się nabyć meble pangepetto.pl/ wręcz doskonałej klasy, należy decydować się na przedmioty wykonane z drewna. Niestety meble drewniane są dużo droższe od swych odpowiedników zrobionych z płyty meblowej. Jednak wcale nie znaczy to, że trzeba rezygnować z porządnych mebli drewnianych. Idealną opcją okażą się meble sosnowe, które na tle pozostałych mebli drewnianych okazują się trochę tańsze. Jednocześnie meble sosnowe odznaczają się ładnym i lekkim designem, dzięki czemu świetnie zdobią wnętrza.\nKiedy zechce się nabyć meble sosnowe do swego domu, należy znaleźć odpowiednie miejsce do dokonania zakupu. Optymalnie będzie udać się do producenta mebli z drewna, który bez wątpienia pomoże dopasować dobry projekt mebli oraz zaproponuje ciekawe pomysły aranżacyjne. Również w kwestii opłat oferta stolarza\nmoże być naprawdę atrakcyjna. Jednakże nie wszędzie można łatwo trafić do zakładu stolarskiego i zlecić wykonanie mebli. Inną opcją może być odpowiednio wyposażony sklep meblowy kraków, Warszawa bądź inne duże miasta zapewniają salony, które oferują meble naprawdę świetnej jakości.\nDecydując się na zamówienie mebli drewnianych, trzeba zlecić produkcję mebli na wymiar. Dzięki temu nie tylko poważnie zaoszczędzi się miejsce w domu, ale też dostosuje poszczególne elementy do wnętrza. Meble sosnowe okażą się doskonałą alternatywą w przypadku salonów, sypialni, a nawet kuchni. Sosna wyróżnia się właściwościami elektrostatycznymi, zatem będzie idealnym materiałem dla alergików.\nWyposażając poszczególne pokoje w domu coraz nagminniej szukamy inspiracji w internecie. Jest to bez dwóch zdań doskonałe rozwiązanie, albowiem zdołamy nadzwyczaj prosto zdobyć fascynujące fotografie, jakie pomogą nam wykonać aranżację salonu bądź kuchni. Wśród najbardziej znanych stylów znajdziemy obecnie skandynawski, jaki bezwarunkowo urzeka swoją naturalnością i delikatnością.


Perwanger jak o niego dbać ? - Buty z innych skór i tekstyliów - Forum o Butach\nBy semow, July 22, 2011 in Buty z innych skór i tekstyliów\nWięc tak: to, o czym piszesz/piszą ludzie, czyli decapant, renomat i mydło do skór - używane było głównie do usunięcia wosków czy nikwaxa, z tego co rozumiem konieczne jest usuwanie tego zarówna z powierzchni i tutaj pomaga m.in. mydło, jak i z porów skóry - tutaj działa renomat. Czy decapant ma podobną funkcję jak renomat? Domyślam się zresztą, że one nie są substytutami.\nW przypadku moich butów, sytuacja wygląda w ten sposób że żadnego wosku ani nikwaxa w pobliżu butów nawet nie było; jedyny grzech polegał na potraktowaniu ich crazy oilem, efekt dało taki jak piszą na stronie producenta skóry, na którą trafiłem niestety post factum:\nTo remove stains simply dry brush the rough surface of the leather. In case of heavy stains use a cloth to dampen the stain and then brush off. Soap is damaging to the impregnation of the leather. Use only Fluocarbon sprays to waterproof the product. Do not use oils or fats, as they may damage the impermeability.\nNa chłopski rozum wygląda to w ten sposób, że przed zastosowaniem olejku woda perliła się na skórze a śnieg nie namaczał jej - mimo tego, że buty mają swoje lata. Z tego co kojarzę skóra Perwanger ma jakąś specyficzną impregnację.\nBiorę pod uwagę, że być może nie będzie dało się tego przywrócić, w każdym razie jedyne co bym chciał w tym momencie zrobić, to usunąć ten crazy oil - pytanie, czy np. sam renomat albo decapant spełni taką funkcję?\nDo tego mam wątpliwości odnośnie stosowania w ogóle tych środków do takiej skóry, skoro są dedykowane do licowej. Ale skoro wg. przykładów na odorze i na Twoim forum były używane do nubuku, to chyba powinno być ok?\nA czepiaj się Pan .\nSłuży do przygotowania do malowania - dokładniej to on jako prawie ostatni powinien być użyty przed malowaniem .\nTen zaś służy do wglębnego oczyszczania skóry i "woskowaniem" można by nazwać już samo pastowanie nawet .\nW każdym przypadku długotrwałego miziania buta czymkolwiek polecam zawsze najpierw mycie mydłem i po suszeniu renomat - albo dobrze albo po łebkach .\nTo co piszą na stronie jest kompletnym nieporozumieniem w zakresie impregnacji skóry buta - niech se ...y wysmarują własne fluorokabonami i zobaczymy jak długo pociągną ?\nBezdet marketingowy mający na celu sprzedawanie samych impregnatów (reko[beeep]wanych ).Tymczasem nie jest w stanie nikt z użytkowników takiej impregnacji dokonać należycie i będzie to zabieg z gwarancją do trawy na której ten impregnat zostanie.\nNa chłopski rozum to skoro buty nie przemokły w tym miejscu to Crazy oil działa prawidłowo - jest osobno o nim napisane - wg mnie wszystko ok - Waszmości się nie przeczytało tylko i poszło się na taniość a i to nie do końca .\nPerwanger najprawdopodobniej jest doprowadzony do takiej suchości że aż strach i dosłownie zanurzony w impregnacie celem nasycenia ile się da tejże skóry - efekt jest dość trwały ,ale ma sporo swoich wad bo skóra dość szybko zaczyna pękać - choć nadal nie przemaka a to okrzyknięto wielkim sukcesem , dodatkowo jaja się robią jak dostanie tłustego czegokolwiek - to dłuuugo by chyba wyjaśniać jak działa taka mechanika .\nPerwanger w takim podejściu opierając się na fluorocarbonach nie jest już wiodącym prym w takim impregnowaniu permanentnym - jest lepsza firma (wg mnie) która wkłada dosłownie buty do komory podciśnieniowej - redukuje dosłownie 97% zawartości wody i ładuje na to nanoimpregnat - nie mylić później tego z nanoskórą .\nCrazy Oil usuniesz i tak z całą resztką tego co jeszcze ma w sobie ta skóra ...\nWg mnie Perwanger został Ci już tylko z nazwy i wspomnieniem .\nPokaż no mi te buciki z macro ujęciem - no wysil się trochę Wtedy odpowiem Ci szczerze czy warto, a raczej czy się da by nie było dla picu tylko ,czego bym nie chciał .\nOto i ów obuv:\nPrzed zastosowaniem crazy oil skóra wyglądała w ten sposób:\nróżnica chyba niewielka...\nButy kupiłem używane, z wypożyczalni; okazały się bardzo wygodne i ciepłe; stary model, nie produkowany już - ciężko teraz takie dostać. Podeszwa twarda, skóra nie zgina się praktycznie.\nStrzelam zatem bez prucia podszewki że skóra sama w sobie to dwoina bo nie dam wiary ,ze odwrócona mizdrem do góry .\nRozumiem że chcesz je ratować ze względów sentymentalnych ?\nSentymentu do nich specjalnego nie czuję\nNatomiast ze względu na to, że buty ogólnie rzecz biorąc są bardzo fajne, a i tak na śniegu dobrze się trzymają, pozbywać się ich nie zamierzam. Zastanawiam się, czy da się coś zrobić żeby poprawić kondycję tej skóry, mimo tego że skrzywdziłem ją olejkiem.\nCzas bardziej ją skrzywdził nie ty sam i ten biedny olejek\nHanWagi gradzio były skatowane tylko tłuszczem Palkca\nStracisz coś jak zrobisz tak samo ?\nChyba nie - bo perwanger raczej nie udziela wieczystej gwarancji na swoją impregnację - ja nie doczytałem nigdzie u nich (może mi się nie chciało )\nPo mojemu ..\nUmyć mydłem do skór jednak .\nZabawić się Renomatem dla pewniejszego działania - to otworzy drogę do wprowadzania innych preparatów - no i tu niestety dla Ciebie jako posiadacza Perwangerowskiego podejścia do tematu - sam nie wykonasz dogłębnego impregnowania - chyba że dostaniesz koncentrat fluorocarbonu i posiadasz komorę podciśnieniową oraz system natryskowy w niej - wykluczam .\nZobacz jaki efekt miał gradzio\nJest jednak pewne ryzyko - bo jeśli to dwoina wołowa może but zmięknąć .\nNatomiast samo psikanie psikaczami nie wiele pomoże .\nKurcze za krótko będę w domu to bym może coś zdziałał ...\nJa jednak bym zaryzykował i poszedł tłuszczowo .\nOk, ale jeżeli potraktuję to tłuszczem to skórę "zlicuję", nie?\nOno nie odrośnie - taka opcja nie istnieje z natury zwyczajnie .\nBy nie osłabić tej skóry (bo taką ona ma technologię wyprawienia i impregnacji ) proponował bym Ci jednak inny tłuszcz niż Tucan ,oraz pominięcie chyba tego HP oil .\nZmienisz niestety całą filozofię tego Perwangera i zastanawiam się ciągle co to jednak za skóra ?\nZwyczajnie po zastosowaniu jakiegokolwiek tłuszczu ,przestaną sprawiać wrażenie pancernych bo skóra musi zmięknąć ..\nZ drugiej strony jednak prawie 3mm skóry na nich to moc sama w sobie (a domniemam że taka tam grubość spokojnie występuje.\nNo waham się sam bo wiem że zmiana będzie o 180st ,a nie chciał bym być nagle nie lubianym przez Ciebie .\nDow[beeep] w tym że przez kilka lat ta skóra była tylko suszona i nie mam pewności czy to nie dwoina wołowa czy np z innego zwierza .\nInny zwierz dał by większa pewność ,że zabieg się powiedzie na 100% a nie na 70-90% (tu mi chodzi by przeżyły jeszcze kilka lat)\nO jednym raczej jestem przekonany ,że wyprawę ma chromową bo skóra nawet na oryginale jest za intensywna w kolorze i jasna.\nNiestety - ryzyko większe po twojej stronie - gdyby skóra była nowa i chciał byś zmienić sposób konserwacji wahał bym się mniej , jednakże wiem że fluorki wszelakie dobre są na zęby bardziej niż na skórę .\nWięc albo "psikacze" które już gwarancji Ci nie dadzą żadnej w najmniej oczekiwanym momencie ,albo odrobina ryzyka i konkretnie Dubbinem po nich wcześniej gruntownie oczyszczając .\nNo właśnie rzecz w tym, że mi dosyć podszedł sposób funkcjonowania tej skóry - nałożenie tłuszczu pewnie też ograniczy oddychalność, która teraz jest całkiem niezła - mimo grubej skóry, o dziwo. Zresztą wytrzymały te 10 h w mokrej brei, potem były wilgotne w środku.\nZastanawiam się, czy np. Tarrago Nano Protector by tu coś wniósł, po wyczyszczeniu - zamiast ryzykować z dubbinem?\nNo to Waśći poczyta i jak dopadnę się do kompa w poniedziałek postaram się dalej pomęczyć temat i dokonać wyboru\nPo sezonie letnim wracam do tematu, porozklejane i rozwalone elementy gumowe naprawiłem, teraz będę chciał tak potraktować skórę, żeby nie ciągnęła wody przy byle okazji. Wyzwaniem jest grzebanie się w śniegu przez kilka dobrych godzin. Kwestię odprowadzania wilgoci odstawiam na dalszy plan...\nJaki impregnat polecisz, jeśli nie Tucan?\nDobra Panie Semow - oboje wiemy że jest to dla nas obu wyzwanie bo :\nZ jednej strony Perwanger specyficznie impregnuje na wskroś swoje wyroby fluorocarbonem tym samym robiąc sobie ścieżkę sprzedaży produktu jakim jest uzupełniacz owego .\nZ drugiej strony mechanika pracy skóry z tym się kłóci i potwierdzone działania w sumie proste o których szeroko pisze tu i tam - kuszą .\nKwestia wyboru .Wg mnie skóra tak wiecznie traktowana po kilku latach i tak padnie - połamie się jak stary zwietrzały karton .\nWybrał bym zwyczajnie obecnie mniejsze ryzyko i sprawdzony patent .\nGwarancji i tak producent wieczystej na buty nie daje i nawet jak mu wyślesz spękaną skórę na butach z nimi razem - wypnie się na bank bo to nie Zippo jednak a i adekwatnie nie kosztuje do kosztów produkcji ( choć nowe i tak nie mało bo około 200E minimum co na nasze warunki kondycji finansowej polaka jest kwota nie małą i tak ) .\nSkóra z której są zrobione te buty to na bank dwoina - czyli odkrojona poprzecznie warstwa z krowy ( być może nawet tej niebieskiej ) i skóra wołową zostaje nadal - jednakże nie wieczną jak wspominałem w swojej mechanice .\nPodsumowanie nieśmiałe .\nPsikać smarować tym co poleca producent i czekać kiedy pęknie skóra .\nZacząć działać logicznie bo to but nadal użytkowy nie eksponat muzealny jedynie .\nTak słaniał bym się w tych okolicznościach na impregnację tłuszczową jednak .\nNiech więc będzie tłuszcz\nPodejrzewam, że gorzej nie będzie, a trochę powinno pomóc.\nWymyj wysusz .\nHp Oil i Tucan - standardy dobrze sprawdzone .\nOd ostatniego wpisu minęło już 8 lat. Może wiedza i doświadczenia w skórach typu Perwanger trochę wzrosła, bo i butów więcej.\nSam ostatnio nabyłem nowe buty z 3 mm dwoiny typu Perwanger (które przeleżały ok 10 lat w kartonie) i zastanawiam się jak je zakonserwować i impregnować.\nJeżeli chodzi o impregnację to raczej sprawa prosta. Zastanawiam się tylko nad Tarraggo Nano Protector lub TARRAGO Trekking Protector. Co według was lepsze?\nJeżeli chodzi o konserwację to jestem w kropce. Buty leżały w kartonie 10 lat. Chciałbym je odżywić" jakoś żeby skóra nie pękła.\nMa ktoś jakiś pomysł jak to pogodzić ze sobą?\nTłuszcz podstawa. Jeżeli dodatkowo jakiś klasyczny protector, to nic lepszego od Nano raczej nie wymyślono. No może Nano Oil Protector w tym przypadku.\nCzy Tarraggo Nano Protector można położyć na tłuszcz?\nTrochę szukałem, czytałem i trafiłem jeszcze na coś takiego:\nw karcie technicznej jest napisane: "Bezbarwny, naturalny środek impregnujący do obuwia ze skór olejowanych, zamszu i nubuku. Produkt doskonale nadaje się do impregnacji wstawek wykonanych z tkanin typu High Tech w obuwiu trekingowym."\nJak położył bym ten impregnat (jako odżywkę), a na niego Tarraggo Nano Protector to będzie zgodnie ze sztuką?\nTarrago Nano można prawie na wszystko prócz skór lakierowanych. Jak skóra mocno natłuszczona to każdy aerozol będzie miał raczej problem, także jak aplikować to kilka dni po natłuszczaniu. Ten wklejony Oil Protector to jeden z wielu standardowych aerozoli tego typu. Raczej nie powinien narobić szkód.\nPrzypuszczam, że Tarrago oil protector byłby za "mocny"\nZnalazłem jeszcze coś taki zestaw do konserwacji obuwia trekkingowego:\nTylko ten mink oil mi tu nie pasuje.\nBardziej będę się skłaniał do tego Mountvala. Widziałem nawet jakiś film na Youtube gdzie odnawiane za pomocą tego środka były buty z zamszu:\nJeżeli chodzi o wykończenie to początkowo myślałem o Tarrago nano protector, później stwierdziłem że może jednak Tarrago trekking water protector (bo to jednak but trekkingowy na warunki zimowe - brodzenie w śniegu) a teraz skłaniam się do Nano oil protectora. Czy dobrze?\nPodsumowując koncepcja działania była by taka:\n1) Mountval Oil Protector (jako odżywka)\n2) Tarrago nano oil protector (warstwa wykańczająca wodoodporna)\nTucan to akurat mój ulubiony tłuszcz, więc polecam jak nie do tych butów to do innych Jest super i jego zapach, za którym tęsknię 🥰\nMasz swoją autorską koncepcję to śmiało kombinuj. Daj znać jak poszło\nJak to było w klasyku:\n"Ja znałem takich, co kiedyś mieli koncepcję. I teraz tej koncepcji nie mają." 😃\nDowiedziałem się od producenta Mountval, że "w produkcie Oil Protector znajduje się olej mineralny (specjalna kompozycja olejów dla skór naturalnych)"\nPolecono mi również mniej inwazyjny pod względem zmiany koloru Oil Protector aerozol marki KAPS.\nCiekawe jakie oleje stosuje Tarrago w swoim Nano Oil Protector?\nI znowu jestem w lekkiej kropce, bo zawsze sądziłem że oleje mineralne nie nadają się do skór.\nWypróbuj sobie w ciągu roku oba i wyrób sobie własne zdanie. Każdy będzie zachwalał swoje - wiadomo Jak jesteś ciekaw detali technicznych produktu to albo zajrzyj sobie do karty charakterystyki na karcie produktu danego środka w sklepie multirenowacja (zakładka załączniki) - może coś tam wyczytasz. Albo zapytaj bezpośrednio producenta. Chętnie odpowiadają na takie pytania:\nDzięki za podpowiedz z tym pytaniem.\nZapytałem w Tarrago. Polecili mi żebym użył Nano Oil Protector 2-3 razy ze szczotkowaniem pomiędzy warstwami, a po ostatniej warstwie już bez szczotkowania.\nW styczniu jadę w góry to przetestuję ten impregnat i po powrocie podzielę się uwagami.\nEdited November 22 by Kusak\nO i cenne info. Sami się też czegoś dzięki Tobie dowiedzieliśmy Dzięki i do zobaczenia na szlaku


Niezwykła historia chłopca i jego łódki - Niedziela Palmowa C -\nNiezwykła historia chłopca i jego łódki – Niedziela Palmowa C\nkw. 8, 2022 | Ks. Marek Studenski\nNiedzeila Palmowa rok C\nNiedziela Palmowa rok C – Zapraszam na rozważanie o wielkiej i wytrwałej miłości Jezusa do nas. Niezwykła historia o chłopcu i jego łódce oraz o dwóch przyjaciołach, którzy pokazali moc przyjaźni silniejszą niż granaty i wojna.\nKtóry raz w swoim życiu rozpoczynasz Wielki Tydzień? Można się przyzwyczaić do treści, jakie niesie z sobą ten najważniejszy tydzień w roku i popaść w rutynę. A w tym roku szczególnie przyda się głęboko przeżyć ten czas.\nHistoria chłopca i jego łódki\nMoi drodzy, czytałem kiedyś opowiadanie o chłopcu, który przez kilka dni razem ze swoim tatą w warsztacie wykonywał piękną łódkę z drewna. Łódkę, która rzeczywiście była kopią prawdziwej dużej łodzi i potrafiła pływać po rzece. Kiedy łódka była gotowa, chłopczyk wziął długą linkę, przywiązał do łódki i poszedł nad rzekę. Łódka zaczęła płynąć. Nagle nitka, ta linka wyrwała się, wypadła z ręki chłopca i łódka odpłynęła. Chłopczyk płakał, biegł wzdłuż rzeki śladem tej łodzi, ale rzeka była wartka. Łódź zniknęła z jego oczu.\nNa drugi dzień zaskoczony chłopczyk widzi na wystawie miejscowego sklepu, komisu swoją łódkę. Idzie do właściciela sklepu i mówi: Proszę pana, czy mógłby pan mi dać moją łódkę? To ja ją wykonałem. Owszem, wczoraj ktoś przyniósł tę łódkę do mojego sklepu, ale skąd mam mieć pewność, że rzeczywiście ty ją zrobiłeś? Chłopczyk zaczął opowiadać, jak wyglądała praca nad łódką, z jakich materiałów korzystał. Właściciel pomyślał i mówi: Dobrze, wierzę ci, ale sprzedam ci ją za jednego dolara. Musisz mi za nią coś dać.\nChłopczyk pobiegł do domu, wyciągnął skarbonkę, odliczył 100 centów, przychodzi do sklepu, drżącymi rączkami daje te pieniążki. Właściciel zdejmuje łódkę z wystawy i mówi: Proszę bardzo, jest znowu twoja. Chłopczyk wychodząc ze sklepu wziął tę łódkę, przytulił i mówi: Teraz jesteś dwa razy moja – najpierw cię stworzyłem, a teraz cię kupiłem.\nJesteś dwa razy mój\nMoi kochani, Jezus mówi:\nTeraz jesteś dwa razy mój – najpierw cię stworzyłem, a teraz cię odkupiłem.\nJa bym chciał powiedzieć: Panie Jezu, ja jestem nieskończenie razy Twój – bo jesteś Bogiem. Gdyby nie Ty, nie byłoby nikogo z nas, gdyby nie Ty, nie byłoby mnie ani tych, do których teraz mówię za pośrednictwem YouTube. Nie byłoby świata, nie byłoby niczego. A teraz mnie odkupiłeś. Wzgardziłem tym, co dla mnie zrobiłeś, Twoją miłością, a Ty nie zostawiłeś mnie w moim grzechu. Zapłaciłeś za mnie swoją krwią. Nieskończenie razy należę do Ciebie.\nMoi kochani, w tym niespokojnym świecie, gdzie u bram, u naszych granic toczy się wojna, gdzie wszystko dziś jest pod znakiem zapytania, ta świadomość, że należymy do Jezusa, należymy do Niego po tysiąckroć razy – stworzył nas i odkupił, jest na wagę złota. warto rozważyć tę prawdę przeżywając dzień jakim jest Niedziela Palmowa rok C\nOddać życie za przyjaciela\nAmerykański pisarz, Brennan Manning powiedział: Grzech i wojna, choroba i śmierć są straszliwie realne w tym świecie, ale jeszcze bardziej realna jest kochająca obecność Boga i Jego moc, którą objawia wśród nas. Jak doszedł do tych słów, do tej konstatacji? Moi kochani, Brennan Manning miał swojego przyjaciela. Przyjaciel miał na imię Ray. Razem chodzili do szkoły, siedzieli w jednej ławce, potem razem chodzili na randki, oczywiście każdy ze swoją dziewczyną.\nRazem zaciągnęli się do wojska i niestety razem znaleźli się na wojnie. Pewnego razu w czasie bombardowania będąc w okopie wspominali szczęśliwe lata dzieciństwa i młodości w Brooklynie, rodzinnym miasteczku. Ray akurat jadł wojskową, czarną czekoladę, Brennan opowiadał, kiedy nagle do rowu wpadł granat. Ray z uśmiechem odrzucił czekoladę i położył się na granacie. Granat eksplodował. Ray zginął. Brennan był ocalony.\nPotem, po latach, kiedy Brennan Manning odwiedził starą matkę Ray’a, siedzieli do późnego wieczoru i Brennan mówi: Myślę, że Ray musiał mnie bardzo kochać. Mama się uśmiechnęła i mówi: Jeszcze masz wątpliwości? Co więcej mógł dla ciebie zrobić?\nBrennan Manning napisał w jednej ze swoich książek: Wtedy otworzyły mi się oczy. Mój przyjaciel mnie kochał. Nie mógł nic więcej dla mnie zrobić. Oddał za mnie życie. Jezus zrobił to samo. Te słowa, to uświadomienie sobie na czym polega prawdziwa miłość, otworzyły mi oczy na Jezusa i na to co dla mnie zrobił.\nOddał za mnie życie\nMoi kochani, co Jezus mógł jeszcze dla nas zrobić? Powtórzmy za tym amerykańskim autorem: Wojna, grzech, cierpienie i choroba są straszliwie realne w tym świecie, ale jeszcze bardziej realna jest nieskończona miłość Boga, Jego nieskończona moc, którą objawia także w moim życiu.\nPrzeżyjmy głęboko ten Wielki Tydzień i Święta Wielkanocne. Zawsze warto ten czas świadomie przeżywać, ale myślę, że w tym niespokojnym okresie jeszcze bardziej warto wejść w Wielki Tydzień i całkowicie zagłębić się w tych tajemnicach, które zmieniają nasze życie. To wspaniałe przesłanie niesie Niedziela Palmowa rok C\nWczoraj po Mszy świętej w parafii św. Pawła w Bielsku Białej podeszła pani Barbara, którą serdecznie pozdrawiam, bo pewnie teraz nas słucha i prosiła o kontakt z księdzem Piotrem i z księdzem Mateuszem. Powiedziała, że jest zainspirowana ich rozmowami na temat Katechizmu i na bazie tych rozmów zrodziło się jej kilka pytań, które chce im zadać. Myślę, że nie tylko pani Barbarze, ale wielu z nas przychodzą na myśl pytania, kiedy słuchamy tych podcastów.\nW związku z tym, że kanał się rozwija, a podcasty cieszą się zainteresowaniem i mają swoją grupę odbiorców, postanowiliśmy uruchomić nowy kanał YouTubowy o nazwie „Dopowiedzenia”. Mamy różne wiadomości. Śledzimy wiadomości w naszych ulubionych portalach internetowych, chcemy wiedzieć co się dzieje w świecie, w naszej Ojczyźnie, na Ukrainie. Natomiast Kościół cały czas rozwija swoje nauczanie. Listy papieży, adhortacje, encykliki są pisane nieraz trudnym językiem, liczą wiele rozdziałów i nie każdemu z nas starcza czasu, żeby się z nimi zapoznać.\nMoi kochani, mamy super pomysł. Możemy być na bieżąco z tym, czego naucza papież i biskupi. W pigułce, w skrócie, streszczą to dla nas ksiądz Piotr i ksiądz Mateusz. Nie musimy brnąć przez trudny język czy czytać cały dokument, możemy z tych podcastów dowiedzieć się, co nowego naucza papież, jakie jest nauczanie Kościoła, co się dzieje w Kościele tu i teraz. Myślę że warto z tego skorzystać, serdecznie zachęcam.\nPodcast dopowiedzenia – Katechizm Kościoła Katolickiego\nSpotkanie, na które dziś was zapraszam, dotyczy Dekalogu. Księża: Mateusz i Piotr wykręcają temat Dekalogu, można powiedzieć, do suchej nitki. Kapitalne jest to, na mnie to zrobiło niesamowite wrażenie, jak starają się przełożyć Dekalog na język współczesnego dziecka i wyrazić to, o czym mówi Dziesięć Przykazań w języku drobnych gestów miłości. Warto tego posłuchać.\nJeśli śledzicie rozważania księdza Piotra i księdza Mateusza I chcecie być na bieżąco z nauczaniem Kościoła, to jak wejdziecie na ten filmik, możecie nacisnąć przycisk subskrypcji i przycisk z dzwoneczkiem. Zapraszam.


Nowy trener Wisły Kraków zaskoczył na konferencji. "Ile macie czasu?" Piłka nożna - Sport.pl\npk 07.06.2021 18:34\nWisła Kraków zaprezentowała nowego szkoleniowca. Trenerem zespołu został Adrian Gul'a, były opiekun między innymi MSK Zilina, a ostatnio Victorii Pilzno. Klub rozmawiał ze słowackim szkoleniowcem od kilku tygodni, o czym jako pierwszy poinformował Jakub Seweryn ze Sport.pl. W poniedziałek klub poinformował o podpisaniu umowy z Gulą na dwa lata. Jeszcze tego samego dnia odbyła się konferencja prasowa z udziałem nowego trenera.\nSousa zdradził plan na mecz z Islandią. "Mogą być duetem najlepszych atakujących"\nWisła za trzy lata w czołówce ligi? "To jeden z elementów planu"\nNa początku konferencji prezes klubu, Dawid Błaszczykowski, odniósł się do zakończonych niedawno rozgrywek, w których Wisła Kraków zajęła ostatecznie 13. miejsce. Błaszczykowski zdradził, że w perspektywie trzech lat klub ma wrócić do czołówki ligi.\n- Nie jesteśmy zadowoleni z tego sezonu. Miejsce w tabeli, które zajęliśmy na koniec nie było tym, które nas satysfakcjonuje. W aspekcie sportowym mamy wiele do poprawy. Myślę, że transfery które wykonaliśmy, wzmocnienie pionu sportowego nowym dyrektorem sportowym i nowym trenerem to jeden z elementów trzyletniego planu, który mamy do realizacji jeśli chodzi o powrót Wisły Kraków na odpowiednie jej miejsce. Mówię głównie o pierwszej czwórce – powiedział na początku konferencji Dawid Błaszczykowski.\nAdrian Gul'a zastąpił na stanowisku trenera Wisły Petera Hyballę. Niemiec pożegnał się z klubem jeszcze przed ostatnim meczem w kolejce. Jego przygoda w Krakowie była bardzo nieudana. Hyballa skłócił się z wieloma osobami w klubie. Ponadto wyniki osiągane przez jego zespół również zostawiały wiele do życzenia. Władze klubu musiały mierzyć się z zarzutami niedostatecznego sprawdzenia historii pracy trenera przed jego zatrudnieniem. Błaszczykowski zapewnia, że tym razem trener został lepiej sprawdzony.\n- Mieliśmy dużo więcej czasu na analizę historii pracy trenera, także jako człowieka, i wielu aspektów które są dla nas ważne przy wyborze. Jeśli chodzi o aspekty piłkarskie, to drużyny trenera grają na pewno ofensywną, techniczną piłkę, ładną dla oka, podobającą się kibicom. Piłkę krakowską, bo do takiej chcemy wrócić. Kolejnym ważnym w wyborze aspektem jest to, że trener rozwija zawodników indywidualnie. Świetnie wprowadza młodzież, a wiadomo, że mamy kilku ciekawych młodych piłkarzy. Trener jest niesamowitym pasjonatem piłki nożnej – tak wybór Słowaka argumentował prezes klubu.\nPodczas konferencji padło również pytanie o udział współwłaściciela, a jednocześnie kapitana drużyny, Jakuba Błaszczykowskiego, w wyborze trenera.\n- Kuba przeprowadził rozmowę na pewnym etapie. Trener samo nią poprosił. Zarząd i dział sportowy zajął się poszukiwaniem trenera. Wybór został przedstawiony radzie nadzorczej, która go zaakceptowała. Po przyjeździe trenera do Krakowa odbyliśmy rozmowę, następnie porozmawialiśmy wspólnie z radą nadzorczą w której uczestniczył Kuba – powiedział Błaszczykowski dodając, że Adrian Gula był pierwszym wyborem władz Wisły.\n- To nie trwało bardzo długo. Zamknęliśmy temat podpisania kontraktu z trenerem w dwa, trzy tygodnie. Było trzech kandydatów, z którymi rozmawialiśmy. Adrian Gula był kandydatem numer jeden - oznajmił prezes.\nAdrian Gul'a rozbawił dziennikarzy. "A ile macie czasu?"\n- Jestem szczęśliwy, że dostałem taką możliwość, żeby prowadzić taki wielki klub jak Wisła Kraków. Znam polską ligę, ale każda ma swoją specyfikę. Zupełnie co innego widzieć grę na wideo, a co innego widzieć to na żywo. Cieszę się, że fani będą mogli przyjść na mecz i wesprzeć drużynę. Dla mnie to istotne, żebym czuł na własnej skórze te emocje związane rywalizacją – powiedział Adrian Gula.\nNastępnie trener został zapytany o jego filozofię gry. – A ile macie czasu? – zaśmiał się trener. Nie chciał jednak zbyt długo rozwodzić się nad tym, jak będzie wyglądała jego Wisła. - Każdy trener powie, że chce grać ofensywną piłkę i strzelać dużo goli. Zobaczycie na boisku jak ofensywny będzie to futbol. Chcemy być aktywni na boisku, zarówno z piłką jak i bez. Była mowa o krakowskiej piłce. Wiem, że ona też jest ofensywna i dynamiczna. To nasza pierwsza konferencja. Nie chcę odkrywać wszystkich kart. Zobaczycie, jak chcemy grać – powiedział Gula. Tak samo nie chciał szerzej komentować doniesień medialnych, które łączyły go z innymi klubami. Gul'a miał być na liście życzeń Jagiellonii Białystok, Dunajskiej Stredy, a także innych zagranicznych klubów.\nWisła szuka wzmocnień i zarobku. Duży ruch przy Reymonta\nWisła Kraków jest aktywna w przerwie między sezonami. Klub oprócz dyrektora sportowego i trenera pozyskał też pierwszego piłkarza. To czeski napastnik, Jan Kliment. Okazuje się, że ten piłkarz przyszedł do zespołu za zgodą i wiedzą nowego trenera. - To była dobra decyzja. To bardzo dobry zawodnik, który wspiera całą drużynę. W moich oczach każdy zawodnik jest dobry, ale w momencie kiedy gra cała drużyna – powiedział Gula.\n- Transfer Jana Klimenta był przegadany z trenerem. Przed nami jeszcze minimum trzy transfery. Niektóre decyzje zostały wstrzymane z racji tego, że chcieliśmy skonsultować to z trenerem. Chcemy, żeby piłkarze byli sprofilowani pod sposób gry – powiedział Dawid Błaszczykowski. Na razie wiadomo, że do klubu trafią Mateusz Młyński, Hubert Sobol i Alan Uryga, którzy zostali zakontraktowani jeszcze zimą. Nowe osoby pojawią się również w sztabie szkoleniowym. Razem z Gulą do Krakowa trafią asystent Marian Zimen, wideoanalityk Ladislav Kubalik i trener przygotowania fizycznego Martin Kojnok. Wszyscy pracowali z Gulą w Victorii Pilzno.\nNiewykluczone są również transfery wychodzące. Błaszczykowski zdradził, że jeden z zawodników jest bliski opuszczenia klubu. Nie chodzi jednak o Mateusza Lisa, który wydaje się być największą szansą Wisły na zarobek.\n- Będziemy reagować na odejścia. Najprawdopodobniej jeden transfer na zewnątrz będzie. Nie jest on jeszcze w stu procentach spięty. Będziemy uzupełniać braki. Z Mateuszem mamy jeszcze roczny kontrakt. Prasa rozpisuje się o tym, że odejdzie z klubu. Na dzień dzisiejszy nie wpłynęła do nas żadna oferta. Dopóki tak się nie stanie, to Mateusz zostanie w klubie. Musimy usiąść i porozmawiać o jego przyszłości – powiedział Błaszczykowski. Prezes zdradził również, że klub jest blisko podpisania nowej umowy z rezerwowym golkiperem, 19-letnim Kamilem Brodą. Ma on zostać wypożyczony do klubu z niższej ligi. Wisła będzie starała się też rozwiązać kontrakt z Fatosem Becirajem, który wraca z wypożyczenia z izraelskiego Bnei Yehuda. Zespół ten spadł w tym sezonie z tamtejszej ekstraklasy.\nKim jest rywalka Igi Świątek? Gra jak tenisistka z czołówki. Ranking kłamie\nAdrian Gul'a trzyma kciuki za Słowację. "Jest tam paru moich chłopaków"\nNa koniec trener został zapytany o zbliżającą się rywalizację Słowacji z Polską. Obie reprezentacje 14 czerwca zmierzą się ze sobą w swoim pierwszym meczu na Euro 2020.\n- Przy całym szacunku dla reprezentacji Polski, kibicuję słowackiej drużynie. Jest tam kilku chłopaków, z którymi blisko współpracowałem. Liczy się dobry futbol. To jest najważniejsze. Ale chciałbym, żeby wygrała Słowacja – przyznał Gula.\nWisła Kraków wznowi treningi 17 czerwca. Dzień wcześniej zespół przejdzie testy na koronawirusa. W ciągu kilku dni ma być znana lista zespołów, z którymi Wisła zagra w sparingach. Od 7 do 14 lipca Wisła będzie trenowała w Arłamowie. Resztę dni spędzi w ośrodku treningowym w Myślenicach. Nowy sezon Ekstraklasy ruszy 23 lipca.


Ramka na zdjęcie na roczek | Sklep internetowy Handmade Mała Fabryczka\n69,00 zł Ramka na zdjęcie na roczek\nPrzepiękna ramka na zdjęcie z okazji pierwszych urodzin w dwóch wersjach kolorystycznych.\nRamka zawiera ruchome elementy (w tym przypadku kolorowe perełki), które nadają jej efekt przestrzenny. Dodatkowo zabezpieczona pleksi ( chroni przed kurzem).\nPersonalizacja Imienia dziecka.\nW ramce miejsce na zdjęcie pociechy (w przykładzie zdjęcie o wymiarach 9 cm x 9 cm).\nŚrodek passepartout ma wymiar 12 cm x 12 cm\nWymiary ramki: szerokość / wysokość 23 x 23cm


Szkolenia zdalne, stacjonarne oraz e-learningi\nz zakresu programu Comarch ERP Optima\nZapraszamy do udziału w szkoleniach z zakresu Comarch ERP Optima. Z myślą o wszystkich klientach Comarch ERP – przyszłych i obecnych - przygotowaliśmy szereg szkoleń z zakresu poszczególnych modułów wchodzących w skład programu Comarch ERP Optima. Nasze szkolenia udostępniamy w wersji zdalnej, stacjonarnej oraz w formie wygodnych szkoleń e-learnignowych\nSzkolenia z najpopularniejszego w Polsce programu dla małych i średnich firm\nPrzed wyborem docelowego szkolenia uprzejmie prosimy o dokładne zapoznanie sie z jego spcecyfiką, programem oraz grupą docelową. Szkolenia autroryzacyjne są przeznaczone wyłącznie dla Sieci Partnerskiej Comarch ERP.\nZapraszamy na stronę główną poświeconą szkoleniom Comarch ERP. Chętnie odpowiemy na Twoje Pytania i sugestie!\nPrzejdź na stronę szkoleń Comarch ERP\nWarsztaty – Przygotowanie Comarch ERP Optima do pracy w Biurach Rachunkowych


anenia w świecie kosmetyków: Regeneracja rąk z Lirene\nKrem kuracja do rąk\nJak już nie raz wspominałam, kremy do rąk to zdecydowanie moje ulubione kosmetyki. W tej chwili mam chyba z 8 sztuk i wszystkie w użyciu :-)\nTen konkretny krem dostałam od pani Magdy z Drogerii Sekret Urody\nKrem polecany jest do specjalistycznej pielęgnacji skóry bardzo suchej, szorstkiej i zniszczonej. Receptura kremu, dzięki formule DermoProtect, zapewnia natychmiastową regenerację, a także specjalistyczną pomoc w szczególnie niesprzyjających warunkach np. zimą lub podczas codziennych domowych czynności. Alantoina – łagodzi podrażnienia, wygładza i zmiękcza skórę. Masło Shea – strukturą naśladuje naturalną lipidową osłonę skóry,ma działanie łagodzące i odżywiające naskórek. Gliceryna – silnie nawilża skórę, poprawia miękkość naskórka.\nKrem dostępny w miękkiej, ciemnoczerwonej tubce o pojemności 100 ml. Kolor tubki przyciąga wzrok na sklepowej półce, ale także zdecydowanie się wyróżnia w moim koszyczku z kremami do rąk, przez co z łatwością mogę go odnaleźć wśród innych kosmetyków. Opakowanie poręczne, wygodne z zamknięciem na zatrzask.\nZapach bardzo delikatny, prawie nie wyczuwalny\nKonsystencja typowa dla kremów do rąk - gęsta, treściwa. Kolor biały.\nKrem dobrze się rozprowadza na skórze, szybko się wchłania, dobrze nawilża, ale nie pozostawia tłustej czy lepkiej warstwy na rękach. Gdy moje dłonie są suche i potrzebują natychmiastowego nawilżenia, z reguły sięgam właśnie po niego.\nNa noc często też smaruję grubszą warstwę, a rano mam mięciutkie i gładziutkie dłonie, którymi szkoda cokolwiek robić ;-)\nKrem dobrze nawilża, wygładza i odżywia skórę dłoni.\nJest wydajny, ponieważ niewielka jego ilość wystarczy do nakremowania całych rąk.\nNie mam dużych problemów z dłońmi, więc nie wypowiem się czy sprawdza się w jakiś większych problemach, ale na przesuszone, wymagające nawilżenia i odżywienia dłonie sprawdzi się idealnie.\nPodsumowując: bardzo dobry krem do codziennej pielęgnacji.\nJakie kremy do rąk sprawdzają się u Was??\nMacie swoich faworytów wśród tych kosmetyków??\nAutor: anenia o 12:40:00\nEtykiety: krem do rąk, Lirene, Sekret Urody, współpraca\nGlamourka89 14 stycznia 2013 14:39\nanenia 18 stycznia 2013 09:39\nSylka 14 stycznia 2013 19:16\nanenia 18 stycznia 2013 09:40\nPigeons Beauty 14 stycznia 2013 20:31\nu mnie aktualnie Neutrogena i Isana - Lirene jeszcze nigdy nie próbowałam :)\na ja Isany jeszcze chyba nigdy nie miałam upsss\n2 Blog Girls 14 stycznia 2013 21:08\npróbowałaś kremów anida? polska firma, tanie jak barszcz a naprawdę dla mnie super mam kilka.w torebce, w pracy w domu w łazience i w kuchni- zawsze pod ręką zapraszam do siebie na www.2bloggirls- mamy małe rozdanie i na razie nie ma zbyt wiele zgłoszeń więc szanse na wygraną duże, a nagrody bardzo fajne!\nanenia 18 stycznia 2013 09:41\nsłyszałam, a raczej czytałam o tych kremach Anidy, ale nigdzie ich u siebie nie widziałam ...\nKayah 15 stycznia 2013 09:40\nNigdy nie miałam kremu z Lirene do rąk, zimowy 4 Pory Roku jest cudny, teraz używam już a avonu:)\nanenia 18 stycznia 2013 09:42\nKayah pora nadrobić to niedociągnięcie ;-)\nPureMorning 15 stycznia 2013 11:12\nno to wszystko przed tobą :-)\nSoemi87 15 stycznia 2013 17:54\nNigdy nie miałam tego kremu, ponieważ wszystkie moje kremy pochodzą z Oriflame.\nanenia 18 stycznia 2013 09:43\nooo a ja znowuż nie przepadam za Oriflame ...muszę zobaczyć, co to za kremy oni mają :-)\nChabrowa Ania 22 stycznia 2013 16:17\nJa miałam ostatnio krem z Oriflame, wygrałam w jednym z rozdań, byłamz niego bardzo zadowolona, ale nie uwierzysz.... zgubiłam go na uczelni :P nie wiem jak, nie wiem kiedy, ale jak wróciłam do domu, już go w torebce nie bylo.... ja kiedyś własną głowę zgubię :D\nanenia 22 stycznia 2013 16:21\noj to faktycznie niezła jesteś :-) szkoda kremu tym bardziej, że był odpowiedni dla Ciebie


Sukienki rozkloszowane na różne okazje - Blog.papilion.pl\nWiększość z nas powinna mieć w swojej garderobie sukienki rozkloszowane. Dzisiaj polecam Wam modele, które sprawdzą się na co dzień, ale także na specjalne okazje. Odkryjcie jakie fasony są modne oraz z czym je nosić, aby wyglądać świetnie.\nW sukienkach rozkloszowanych dobrze wygląda większość z nas, za wyjątkiem kobiet o sylwetce jabłka. Rozkloszowane modele pozwolą ukryć masywne uda, dużą pupę czy brzuch gruszkom – warto jednak pamiętać, aby stawiać tylko na modele długości midi. Szeroki dół kreacji zrównoważy dysproporcję między górą, a dołem sylwetki w przypadku rożka. Z kolei kolumnom sukienki rozkloszowane dodadzą optycznie kształtów i uczynią z nich gruszkę lub przy odpowiednio dobranym modelu (na przykład z falbankami na wysokości biustu, dekoltem hiszpańskim) stworzą figurę klepsydry. Kobiety o idealnej figurze, czyli klepsydry także będą wyglądać świetnie w takim modelu.\nJakie sukienki rozkloszowane mogę Wam polecić? Klasycznymi ozdobami są kokardki, wstawki w kontrastowym do reszty sukienki kolorze czy wykonane z innych materiałów. Świetnie wyglądają modele z takimi modnymi ozdobami jak warstwowe falbany u dołu, rozszerzane rękawy czy wiązania. Warto wybierać modele z wycięciami, połyskującymi perełkami czy biżuteryjnym paskiem. Efektownie wyglądają sukienki rozkloszowane wykonane z tiulu, koronki czy zamszu. Doskonale prezentują się także modele we wzory. Warto postawić na zawsze modne motywy kwiatowe, roślinne czy tropikalne. Dobrym wyborem są też wzory geometryczne, paski czy krata. Dla odważnych kobiet polecam wzory zwierzęce – panterkę lub efekt skóry węża. Wszystkie wymienione wcześniej modele sukienek oferuje sklep papilion.pl. Znajdziecie tam wiele ciekawych modeli w różnorodnych odcieniach – z pewnością jakiś fason przypadnie Ci do gustu.\nDla kogo sukienki rozkloszowane? Sklep papilion.pl\nSkomponowałam dla Was trzy stylizacje na różne okazje z sukienkami rozkloszowanymi w roli głównej. Zacznijmy od zestawu do pracy. Wybrałam dwukolory model z długim rękawem i dekoltem w serek, czarna góra doskonale współgra z dołem w paski. Do pracy warto założyć taką sukienkę ze szpilkami, pojemną torebką oraz subtelną bransoletką. Druga stylizacja będzie świetna na co dzień – na spacer, zakupy czy spotkanie w gronie znajomych. To typowo letnia propozycja, ale można szybko zmienić ją w zestaw na inne pory roku. Do gustu bardzo przypadła mi zielona sukienka bez rękawów, z dekoltem w serek. Ten model jest ozdobiony modnymi falbanami warstwowymi u dołu ubrania. Polecam nosić sukienkę z białym zegarkiem i niewielką torebką. Można do niej dobrać metaliczne sandały, białe trampki czy wysokie kozaki – w zależności od pory roku. Ostatnia stylizacja jest przeznaczona na wesele lub inną ważną uroczystość. Wybrałam efektowną sukienkę w kolorze kobaltu z koronkową górą i tiulowym dołem. Polecam postawić na total look i dobrać do sukienki szpilki oraz kopertówkę ozdobioną niebieskim brokatem. Do zestawu pasować będzie srebrny zegarek i kolczyki.\ndla kogo sukienki rozkloszowane\nPrevious articleSandały: najmodniejsze fasony na lato\nNext articleKomplety ubrań – jakie wybierać?


U nas dzieje się!: sierpnia 2013\nDziś notka mało zdjęciowa, a dotycząca bardziej dorastania i znaczących zmian jakie u nas nastąpią w najbliższym czasie. Jak już wspominałam Fifi od 2 września rozpocznie swoją przygodę ze żłobkiem. Do tej pory, w czasie kiedy Mama i Tata pracowali w pocie czoła ;) Robaczek szalał z Babciami, obiema na zmianę. Razem z Tatą P. podjęliśmy jednak decyzję, że czas najwyższy pójść dalej.\nPrzebywanie z innymi dziećmi, który znacząco - mam nadzieję pozytywnie, wpłynie na rozwój dwulatka. Dodatkowo nasz, a głównie mój większy spokój wewnętrzny, związany z brakiem komentarzy typu "zrób to czy tamto, bo wiem lepiej...", możliwością zwrócenia uwagi na cokolwiek bo wreszcie nikt na to się nie obrazi, itd...\nOwszem mam ich całe mnóstwo, jak każda Mama, która wysyła po raz pierwszy swoje dziecko do żłobka/ przedszkola/ szkoły! Czy nie będzie chorował, czy da sobie radę, czy będzie chciał jeść (bo należy do typu niejadków niestety, a raczej jadków, ale tylko określonych produktów), czy będzie chciał spać, czy nie będzie płakał, bo nauczony tylko z dorosłymi, itd, itd...\nAle idziemy tam z pozytywnym nastawieniem, licząc się, z tym, że początki będą trudne.\nW poście dotyczącym jesiennych typów wspomniałam, że postawimy w tym sezonie przede wszystkim na wygodę. Jedną z takich rzeczy są na pewno spodnie od Lamamy - w modnym kroju, luźne z obniżanym krokiem, mięciutkie, nie krępują ruchów - idealne dla aktywnych i energicznych Maluchów! Czekamy na jesienną kolekcję, bo na pewno w naszej szafie zagoszczą jeszcze nie jedne! Do tego w zestawie dokupić można rewelacyjne czapki, kominy, bluzki... Przetestowaliśmy i polecamy!\nAutor: Mama Robaczka - wrobaczkowie o 12:38 1 komentarz:\nWakacyjnie cz. II - zwiedzamy wyspę\nDziś trochę zaległy podróżniczy wpis... Będąc na Rodos grzechem byłoby nic nie zobaczyć, nawet z dzieckiem! Ze względu na fakt, że podróżowaliśmy właśnie z Filipem wycieczki nie mogły być długie i męczące. Wybraliśmy się zatem na chwil kilka do miasta Rodos, na wzgórze Filerimos oraz do Lindos. Widoki cudne, poczuć można było grecki klimat wyspy, zabytkowe zamki, akropol wszystko zachwycało swą prostotą i pięknem! Cóż tu dużo pisać - polecam jeszcze raz wyspę, a zdjęcia opowiedzą resztę...\nAkropol w Lindos w oddali\nWidok ze wzgórza Filerimos\nPort w Rodos\nWidok z Akropolu w Lindos\nDzielny Tatuś wniósł Fifiego na sam szczyt Akropolu!\nLindos z góry\nLindos z dołu :)\nOstatni zachód słońca na Rodos...\nAutor: Mama Robaczka - wrobaczkowie o 13:35 2 komentarze:\nBędąc na urlopie nasz blog dostał nominację do Liebster Blog Awards przez 2 Mamy- Blogerki:\nMagdalena Balcerzak: http://mateuszkowy-blog.blogspot.com/2013/08/liebster-blog-awards.html\nDziękuję Wam za to wyróżnienie - jest mi ogromnie miło, tym bardziej, że nasz blog funkcjonuje od bardzo niedawna! :)\nCo to za wyróżnienie?\nA moje odpowiedzi na pytania:\n1. Ulubiona piosenka z dzieciństwa?\nZuzia, lalka nieduża...\n3. Gdy byłam/ byłem mała/y chciałem być?\nlekarką/ aktorką/ modelką\n4. Blog to dla mnie: pamiętnik, próba odreagowania czy coś zupełnie innego?\nsposób na zatrzymanie wspomnień\n6. Jedynak - jedynaczka czy duża rodzinka? Jaką chcesz mieć lub masz rodzinę?\nNajlepiej 2+2, na razie 2+1\n7. Scharakteryzuj siebie jednym zdaniem.\nZwariowana marzycielka, czasem typowa blondynka :)\n8. Czy jesteś szczęśliwa/wy?\n9. Twoje dziecko/dzieci mają więcej cech mamy czy taty?\n10. Co najbardziej zaskoczyło Cię w macierzyństwie?\nTotalna utrata głowy dla dziecka\n11. Komedia czy horror?\n1. Impuls czy przemyślana decyzja - co zdecydowało o tym, że zaczęłaś pisać bloga?\nPrzemyślna decyzja, długo dojrzewająca\n2. Bez czego nigdy nie wychodzisz z domu?\n3. Czy masz swoją "żelazną zasadę", którą kierujesz się idąc przez życie?\nChwytaj chwilę i ciesz się każdą z nich!\n4. Gdybyś mogła uzyskać odpowiedź na jedno nurtujące Cię pytanie, jakie by było?\nWiele jest takich\n5.Co do tej pory najbardziej wkurzyło mnie w macierzyństwie?\nJak tu się wkurzać na takie cudo?? ;)\n6. Jakie pasje chciałabyś rozwijać u swojego dziecka?\nSam zdecyduje, kiedy będzie na to pora\n7. Jakie masz pasje?\n8. Książka, którą zapamiętam na całe życie to?\nKrólik najlepiej ;)\n10. Rano budzi mnie...\n11. Twój największy życiowy sukces to...\nDom, rodzina - wszystko co mnie otacza.\nA moimi faworytami są:\n1. Ulubione miejsce na ziemi?\n2. Ulubione zajęcie?\n4. Styl ubierania sportowy / elegancki?\n5. Najlepsza zabawa z dzieckiem to...\n6. Czym dla Ciebie jest blogowanie?\n7. Co najbardziej zdziwiło Cię w macierzyństwie?\n8. Kolejne dziecko? Tak czy nie? Po dłuższej czy krótszej przerwie?\n9. Spanie w jednym pokoju/ łóżku z dzieckiem czy osobno?\n10. Przedmiot, z którym twoje dziecko się nie rozstaje?\n11. Sposób na złapanie oddechu po ciężkim dniu?\nAutor: Mama Robaczka - wrobaczkowie o 11:37 5 komentarzy:\nNasze jesienno- zimowe must have\nZbliża się sezon jesienno- zimowy, czas uzupełnić szafę o nowe, cieplejsze ciuszki, bo te z poprzedniego roku i wiosny w większości są niestety za małe... :) Poszperałam dziś na necie i znalazłam kilka interesujących mnie rzeczy. Czas wyruszyć na zakupy!\nA w związku z tym, że Filip od 02.09. zaczyna swoją przygodę ze żłobkiem (o tym niebawem na blogu) większość ubrań jest w wersji sportowej :)\nTrzy powyższe bluzy znalazłam na Allegro - nick sprzedawcy j_pawlowska\nSpodnie + Frak - CzesioCiuch\nMini Couture - wersja dla mamy i dziecka :)\nA już jutro II część naszych wakacyjnych wspomnień! :)\nAutor: Mama Robaczka - wrobaczkowie o 13:36 4 komentarze:\nWspomnienia wakacyjne cz. I\nPodzieliłam wakacyjny post na dwie części, bo niestety z taką ilością zdjęć w jednym nie da rady... Nacykałam blisko 1300 zdjęć i jak tu wybrać te najładniejsze?! Dziś ta leniwa część wakacji.\nPobudka w środku nocy, sprawna odprawa, poranna kawka przed odlotem i siuuuup do góry! Lot jak dla mnie nielotka i Taty P. w miarę ok. Fifi czuł się za to jak ryba w wodzie, nie sprawiało mu większej różnicy czy to ląd czy chmurki :)) Przespał cały lot jak aniołek! Uffff :)) Choć potwierdzam opinie innych mam dotyczące lotu z dzieckiem na kolanach - max 2h, bo gdyby lot był dłuższy ciężko to widzę...\nLądowanie, sprawny przejazd do hotelu i tu miła niespodzianka jako że byliśmy z dzieckiem nasz pokój był już gotowy pomimo, że byliśmy 3h wcześniej niż rozpoczyna się doba hotelowa :)\nHotel czysty zadbany, idealnie dostosowany dla małych dzieci (łóżeczka, krzesełka do karmienia, plac zabaw, świetlica, brodzik), grecki klimat, jedzonko rewelacja!\nPlan dnia? Leżing, plażing, smażing. Fifi spisał się idealnie - urodzony globtroter jednym słowem! :)\nW ciągu tych paru dni odwiedziliśmy dodatkowo kilka przepięknych zakątków wyspy, naładowaliśmy baterie na maxa i wróciliśmy z piękną opalenizną!\nWyspę z pełną odpowiedzialnością polecam - dla mnie rewelacyjne miejsce, żeby oderwać się od codzienności! Każdy znajdzie coś dla siebie - ciepłe morze, piaszczyste plaże, jest też część zielona wyspy, sporo zabytków, urokliwe greckie uliczki, budynki - BAJKA! :)) Jak na podróż z dzieckiem 7 dni w zupełności wystarczy.\nI jeszcze jedno nasze wspólne z Tatą P. spostrzeżenie - nigdy więcej na wakacje samochodem - no chyba, że nad nasze polskie morze... :) Dlaczego? Wracasz wypoczęty, zrelaksowany, nie stresujesz się czy będą korki na drogach czy auto nie nawali gdzieś w trasie no i przede wszystkim czas!! :))\nTuż przed odlotem :)\nJuż nad wyspą :)\nW drodze do hotelu...\nLody - główne dane Fifiego na wakacjach!\nBajorko było lepsze niż morze...\nMamo, Tato... a może kawkę?? :P\nNajlepsza zabawa w basenie to tylko z Tatą! :)\nW tym czasie rodzice mogli się spokojnie napić kawki...\nMama może i góry przenosić! :)\nMamo! Oddaj mi już ten aparat!\nDrinki były też i dla Fifiego :)\nMama zaszalała z ośmiornicami!\nAutor: Mama Robaczka - wrobaczkowie o 15:25 1 komentarz:\nMama Robaczka - wrobaczkowie\nOdkąd Filip pojawił się na świecie całe nasze życie stanęło do góry nogami. Jakie jest teraz? Poznajcie nas...\nURLOP wisi w powietrzu!\nWszystkie zdjęcia na tym blogu są mojego autorstwa i stanowią moją własność .Kopiowanie i rozpowszechnianie ich bez mojej wiedzy i zgody jest zabronione.


Nastoletnia mama pokazuje ciało 4 miesiące po porodzie - "jestem z siebie dumna"\nMam dziecko Autorka: Marta Pirug 2018-03-15 10:50:51+0100 opublikowano 15.03.2018\nMatczyna miłość rekompensuje każdą, nawet najgorszą zmianę, jaka może dotknąć kobiece ciało.\nEmily Houlston to mama bliźniąt, Arthura i Finleya, której post w ostatnim czasie rozszedł się wirusowo w sieci. 19- letnia mama pokazała bliznę i rozstępy, które pozostały na jej ciele po ciąży. Po upływie 4 miesięcy i uświadomieniu sobie, że tak właśnie wygląda obecnie jej skóra, postanowiła pokazać innym kobietom, że to nie "pozostałości po ciąży" określają kim jest, ale to, że udało im się urodzić swoje dzieci.\n"Ok, to dość osobisty post. Jestem 4 miesiące po porodzie i zaczyna dochodzić do mnie to, czym stało się moje ciało. Urodziłam dwóch wspaniałych chłopców w 36 tygodniu i karmiłam ich piersią przez 5 tygodni. Moja ciąża nie należała do najłatwiejszych, chłopcy chcieli przyjść na świat nieco wcześniej przez co byłam kilkukrotnie hospitalizowana z powodu odwodnienia i wczesnych skurczów, ciała mam przechodzą przez tak wiele, wiele zmian, ale jestem z siebie tak dumna, że urodziłam moje cudowne dzieci, mogłam je karmić, dać im ciepło, a przede wszystkim miłość, o której siłę nigdy bym się nie podejrzewała. Blizna, którą będę nosiła do końca mojego życia, jest drobną ofiarą za całe życie pięknych wspomnień z moją rodziną. Twoje znamiona Cię NIE definiują, NIE robią tego rozstępy, NIE definiuje Cię brzuch. Jesteś niesamowita, jesteś matką i jesteś światłem w oczach Twoich dzieci. Chciałam się tym podzielić, aby pokazać wam rzeczywiste ciało i to nic, że nie jest idealne, bo w oczach Twoich dzieci takim jest."


Dodano: 8 maja 2007, 18:03 / Zmieniono: 8 maja 2007, 18:03 0\nPrezydent Lech Kaczyński powołał Przemysława Gosiewskiego, szefa Komitetu Stałego Rady Ministrów, na stanowisko wicepremiera.\nGosiewski zajął miejsce Ludwika Dorna, który opuścił rząd i stanowisko wicepremiera, by zostać marszałkiem Sejmu.\nPremier Jarosław Kaczyński jest przekonany, że Gosiewski, który zastąpił na tym stanowisku "w najwyższym stopniu sprawnego" Dorna, nie będzie od niego gorszy. "Nie twierdzę, że będzie lepiej, ale nie zdziwię się, jeśli będzie lepiej" - powiedział szef rządu podczas uroczystości w Pałacu Prezydenckim.\nMówiąc o Gosiewskim, J. Kaczyński podkreślał jego "niebywałą energię", sprawność i efektywność działania, a także gotowość do poświęceń.\nPremier przypomniał drogę polityczną Gosiewskiego, począwszy od podziemnej działalności w Niezależnym Zrzeszeniu Studentów, poprzez "Solidarność", Porozumienie Centrum, współtworzenie struktur lokalnych Prawa i Sprawiedliwości, kierowanie klubem parlamentarnym PiS i wreszcie szefowanie Komitetowi Stałemu Rady Ministrów. Tę ostatnią funkcję Gosiewski będzie sprawował nadal.\n"Najkrócej można powiedzieć - na ten awans zasłużył. Zasłużył pracą, umiejętnościami, inteligencją, tym wszystkim dzięki czemu zdobywa się sukcesy polityczne" - mówił Jarosław Kaczyński.\n"Jesteśmy przekonani, że niezależnie od tego, co nas spotyka, działamy dla Polski; dla Polski działa już od przeszło 20 lat, przez całe swoje dorosłe życie Przemysław Gosiewski i jestem pewien, że dla Polski będzie dalej działał - z tą samą energią, z tą samą przenikliwością i z coraz większym doświadczeniem, które w ciągu długiej już kariery politycznej zdobył" - powiedział premier.\nNowy wicepremier wyraził nadzieję, że będzie mógł dalej "skutecznie wspierać premiera w koordynacji prac rządu i wypełniać wszystkie działania, które są ważne dla Polski". Gosiewski podkreślił, że kierując Komitetem Stałym Rady Ministrów współpracował na co dzień ze wszystkimi ministrami, a współpraca ta układała się bardzo dobrze - chciałby, aby tak zostało po jego nominacji na wicepremiera.\nDziennikarze pytali premiera, czy w rządzie potrzebny jest wicepremier bez teki. J. Kaczyński argumentował, że zadania premiera są wówczas "węższe", nie jest obciążony "szeregiem konkretnych spraw". "W tej konstrukcji, która jest w tej chwili te konkretne sprawy trafiają także do mnie, bez wicepremiera bez teki trudno było to wszystko prowadzić. (...) Stąd nominacja wicepremiera Gosiewskiego, jest to po prostu potrzebne" - powiedział szef rządu.\nNa pytanie, czy "rozpiera go duma", Gosiewski odparł: "Poseł, minister, wicepremier Przemysław Gosiewski to ten sam człowiek". Przyznał, że nominacja to szczególny moment w jego życiu, ale - jak stwierdził - nie sądzi, że zmieni go to jako człowieka. Nowy wicepremier nie obawia się też nadmiaru obowiązków. "Lubię pracować, jestem politykiem dobrze zorganizowanym, (...) sądzę, że wszystkim sprawom podołam" - zadeklarował.\nWicepremierami w rządzie Jarosława Kaczyńskiego są obok Gosiewskiego: minister finansów Zyta Gilowska, minister rolnictwa Andrzej Lepper oraz minister edukacji narodowej Roman Giertych.\nab, pap, tvn24


Krótko o historii Westeros // GRA O TRON // Przypomnienie sezonów 1-7 – Be My Hero\nW 2011 roku na małych ekranach pojawił się serial fantastyczny oparty o prozę Georga R.R. Martina. Wydawało mi się to dość ryzykownym projektem i pierwszy odcinek sprawdziłem tylko ze względu na Seana Beana, który odgrywał pierwszoplanową postać w pierwszym sezonie. No i powiem Wam, że przepadłem.\nW “Grze o Tron” na początku przerazić może ogromna liczba wątków i postaci, jednak serial jest tak dobrze napisany i zagrany, że od razu odnajdujemy się w tym świecie. Z okazji zbliżającej się premiery ostatniego sezonu tej serialowej sagi przygotowałem dla Was dwa materiały poświęcone właśnie „Grze o tron”. To wideo poświęcone jest pokrótce historii Westeros. Przybliżam w nim również najważniejsze watki i postacie, które pojawiły się na przestrzeni tych 7 sezonów.\n„Gra o tron” wraca z finałowym sezonem już 15 kwietnia 2019.\ngame of thrones got gra o tron HBO historia got pieśń lodu i ognia przypomnienie gry o tron recap got


Helsi pastylki do ssania o sm. pomarańczy 30 past. - Zielarnia Internetowa DobreZiółka.pl\nHelsi pastylki do ssania o smaku czerwonej pomarańczy zawiera standaryzowany ekstrakt z porostu islandzkiego 4:1 (Iceland Moss Extract) oraz naturalny aromat czerwonej pomarańczy; helsi to produkt naturalny, nie zawiera cukru; produkt po rozpuszczeniu się w jamie ustnej tworzy powłokę ochronną w gardle o właściwościach nawilżających oraz osłaniających; helsi zaleca się stosować w przypadku podrażnień na skutek stanów zapalnych, zatkania nosa w stanach alergii oraz w okresie nadmiernej eksploatacji strun głosowych


Kurtka narciarska Rossignol COMBES damska - Peakstore.pl\n> Dla Kobiet>Kurtka narciarska Rossignol COMBES damska\nWykonana z oddychającej, wodoodpornej, dwuwarstwowej membrany (20.000/20.000), doskonale chroni przed wpływem złych warunków atmosferycznych i skutecznie odprowadza wilgoć na zewnątrz. Ocieplona lekką warstwą 3M™ Thinsulate™. Ma wszystkie szwy klejone i wodoszczelne zamki. Dodatkowo pokryta impregnatem DWR. Zgrabna, elegancka, z kolorowymi lamówkami wzdłuż zamka i trójkolorowym logo na rękawie.


Dziś cieszę się z..... (Strona 292) :: Rozmowy :: Forum e-Konkursy.info - o krok od wygranej...\n|< << < 287 288 289 290 291 292293 294 295 296 297 > >> >|\nPosty na forum: 4150\nCytuj wiadomość#6406922 sobota, 23 września 2017, 18:09:43\njak pisałam nie jest to goryczak, kapelusz bardziej w rudy kolor i cienka nóżka, ale może tez dlatego że był to mały osobnik.\nKapelusz goryczaka ma różne barwy, czasem ciemną brązową, jak typowy podgrzybek, czasem beżową (kawa z mlekiem) jak typowy borowik. Jeśli był gorzki, rurkowy i nie jest goryczakiem, to nie wiem.\nNie wygląda na goryczaka, choć jest już lekko zmięty, bo wyciągnięty z kosza, ale jak widać cienka nóżka\nPosty na forum: 5105\nCytuj wiadomość#6406926 sobota, 23 września 2017, 18:39:58\nDzis ciesze sie, ze wygralam 200 zl w zdrapce Giga cash\nkalka, andii, 29renata, radosna, cb656 [więcej] 0\n"Dopóki nie zajrzałem do internetu nie wiedziałem, że jest na świecie tylu idiotów" S.Lem\nCytuj wiadomość#6406927 sobota, 23 września 2017, 18:42:13\nPewności nie mam, ale z fotki wynika, że to chyba stary znajomy - u nas takie grzybki nazywa się "sitarzami/sitakami" i są to odmiany maślaków; jeśli są mocno przesiąknięte wodą, wtedy mają gorzkawy posmak.\nTo by pasowało, nasiąknięty jak gąbka To skoro cieszymy się dziś z grzybków to powiedz mi co to za grzyby? Mama zebrała jako prawdziwki, ale wyrzuciła do kosza, bo nóżka bardzo ściemniała, po przekrojeniu tylko chwilę biała i za moment też sina?\nPosty na forum: 1820\nCytuj wiadomość#6406937 sobota, 23 września 2017, 20:06:33\nU mnie to tzw. "siniaki", najprawdopodobniej to te :http://polki.pl/p...0294868,artykul.html\nBywa, że całe granatowe po zebraniu i przekrojeniu.\nJa się nie cieszę, niestety, Cebe to wie, leje u mnie nieprzerwanie od ponad tygodnia, do tego nie mam możliwości jechać na grzyby. Zazdraszczam Wam bardzo.\nNie martw się,na grzyby nie ma pogody, ale pewnie jutro pojedziesz złoto ważyć I oby nam cosik wpadło\nPosty na forum: 567\nCytuj wiadomość#6406939 sobota, 23 września 2017, 20:27:11\nTo koźlarz czerwony - lubią rosnąć w trawach, w towarzystwie brzóz\nCytuj wiadomość#6406942 sobota, 23 września 2017, 20:38:13\nRyzykowna dość diagnoza. Zdjęcie takie sobie - na wątpliwej "podstawie" taki werdykt? Chcesz mieć na sumieniu życie i zdrowie obcych osób?\nKurcze - masz rację, ręki nie dam uciąć - zapomniałam dopisać PRAWDOPODOBNIE... Ale na podstawie zdjęcia i opisu mniemam, ze to mój ulubiony grzybek.\nCytuj wiadomość#6406946 sobota, 23 września 2017, 21:04:21\nSpokojnie, pytam z ciekawości a te grzybki są w koszu, bo nie jemy tych, których na 100% nie jesteśmy pewni\nCytuj wiadomość#6407426 poniedziałek, 25 września 2017, 17:13:43\nże mój list Chester na desce - Żabka i Freshmarket dokumenty dotarł o czasie uff. dzięki poczta Polska\nPosty na forum: 1524\nCytuj wiadomość#6407903 wtorek, 26 września 2017, 16:08:07\nCieszę się, że wczoraj, dosłownie w ostatnich godzinach udało się sprzedać rzecz, którą wystawiłam na aukcje charytatywną i kotki z hospicjum dostaną 216 złotych A już bałam się, że nikt nie kupi To super uczucie, polecam każdemu\n29renata, joan 0\nCytuj wiadomość#6408089 środa, 27 września 2017, 00:22:23\nCb, przypomniałeś mi mój ulubiony spontaniczny koncert na paryskim dworcu...\nCytuj wiadomość#6408092 środa, 27 września 2017, 00:28:36\nCieszę się z metamorfozy, w której miałam przyjemność uczestniczyć. Metamorfoza była w katowickiej Silesii: w miniony weekend zajęła się mną stylistka, fryzjer, makijażystka i pani z Kliniki Pięknych Dłoni... i wiecie co wam powiem dziewczyny... Jestem tą przemianą nieźle ubawiona. Mam swoje lata, dystans do swojego wyglądu i oczywiście chęć zmiany. Po ochłonięciu stwierdzam, że moja przemiana wyglądała tak:\n1. Stylistka, bardzo miła osoba, skrytykowała mnie za luźną bluzę w której przyszłam (podkreślam, że absolutnie się nie obrażam) mówiąc, że nie powinnam chodzić w luźnych ciuchach bo robię sobie krzywdę - po czym ubrała mnie w piękny, ale jednak równie luźny płaszczyk i w sukienkę, która mi się bardzo podoba, jednak również wg mojego męża jest raczej bezkształtna (fakt)\n2. fryzjerka mając do dyspozycji moje nijakie, proste włosy sięgające trochę za ramiona zrobiła co następuje:\nzafarbowała - reakcja rodziny "dobrze, że nie zmieniali ci koloru włosów"\nskróciła mi włosy i wycieniowała do poziomu ramion i na koniec zrobiła mi burzę loków, w których wyglądałam cudnie... przez pierwsze pięć minut po wyjściu od niej. Później to już tylko było gorzej i zestresowana stylistka przed pokazem mody (tak, byłam na pokazie niczym modelka) co rusz poprawiała mi włosy - było wesoło... Fryzjerka stwierdziła, że loki, wiadomo zejdą po umyciu głowy, ale ładna fryzura zostanie. Dla mnie jednak ta zmiana fryzury jest praktycznie żadna...\nW każdym razie nasuwa mi się jeden wniosek: widocznie miałam taką super fryz wcześniej, że nie było co poprawiać\n3. Makijażystka - tu przemiła pani słysząc, że mam delikatną, jasno różową kreację stwierdziła, że w takim razie tylko mocny makijaż będzie do niej pasował - w końcu to metamorfoza! I wiecie zrobiła mi już prawie smokey eye, gdy wpadła stylistka i prawie zeszła na zawał. Niemal zahaczyło o wzywanie kierowniczki, iskry skrzyły się w powietrzu, napięcie gigantyczne... i w końcu ugoda: zetrzeć pod okiem wszystko, a powiekę zostawić. W końcowej już fazie makijażu, gdy przyszła koleżanka po fachu makijażystki, i zapytała czemu ta jeszcze nie konturowała, moja pani stwierdziła, że konturowała, ale tak delikatnie, żeby nie było nic widać, bo jej stylistka awanturę zrobi - no powiem wam, ubaw miałam ogromny .\nOstatecznie sama sobie się podobałam, fajnie było, nie przewróciłam się na wybiegu. Wszystkie panie zajmujące się mną wspominam miło, jednak jeśli chodzi o stylistkę bawi mnie niekonsekwencja jej wypowiedzi. Wiecie: luźne, dresowe złe, za to luźne dobrej jakości- ok.\nTo tyle jeśli chodzi o moje przemyślenia.\nasiakali, cudaczek121, jokan, slonko365, vazzz [więcej] 0\nPosty na forum: 1756\nCytuj wiadomość#6410590 wtorek, 3 października 2017, 07:55:35\nWczoraj podczas zakupów w ITM kasa wydrukowała mi nieczytelny paragon. Niezmiernie mi miło, że Pani kasjerka wykazała się uprzejmością i bez żadnego problemu powiedziała, że jak paragon na konkurs to szybko zrobimy zwrot i nabije mi na kasę ponownie produkty żebym miała w pełni czytelny paragon.\nOby tej Pani same przyjemności się zdarzały! Jak widać wystarczą dobre chęci, a na problemy zawsze znajdzie się jakieś rozwiązanie.\nasiakali, staszek, cudaczek121, joan, viviean [więcej] 0\nCytuj wiadomość#6411183 środa, 4 października 2017, 10:11:39\nCieszę się, że to mój jubileuszowy tysięczny post na tym forum\ncudaczek121, bruce, @gnieszk@, agakaz2, bzowapani, renata1107, agniehaha89 0\nCytuj wiadomość#6411655 środa, 4 października 2017, 18:14:15\nZacna porcja brukselki ugotowanej na lekko solonej wodzie. Ćwierć kostki masła rozpuszczone na patelni, do tego dosypane ok. trzech stołowych łyżek bułki tartej.\nZasmażone do zbrunacenia.\nTakie jedzonko mnie dziś cieszy\nUwieeeeelbiam to lece po brukselkę!\nCytuj wiadomość#6411704 środa, 4 października 2017, 19:46:49\nZacna porcja brukselki ugotowanej na lekko solonej wodzie. Ćwierć kostki masła rozpuszczone na patelni, do tego dosypane ok. trzech stołowych łyżek bułki tartej.Zasmażone do zbrunacenia. Talerz PRZEPYCHOTY Takie jedzonko mnie dziś cieszy\nNooooo... wiesz, ile się naczekałem, aż wróci świeża brukselka?! Ekspedientka się ze mnie śmiała, gdy dobijałem się się o nią wiosną i latem...\nByłam i wróciłam bez brukselki Ale jutro dopadnę warzywniak, w którym z reguły ją kupuję i wrąbię z córcią wszystko\nCytuj wiadomość#6411713 środa, 4 października 2017, 19:54:58\nCieszę się z metamorfozy, w której miałam przyjemność uczestniczyć. Metamorfoza była w katowickiej Silesii: w miniony weekend zajęła się mną stylistka, fryzjer, makijażystka i pani z Kliniki Pięknych Dłoni... i wiecie co wam powiem dziewczyny... Jestem tą przemianą nieźle ubawiona. Mam swoje lata, dystans do swojego wyglądu i oczywiście chęć zmiany. Po ochłonięciu stwierdzam, że moja przemiana wyglądała tak:1. Stylistka, bardzo miła osoba, skrytykowała mnie za luźną bluzę w której przyszłam (podkreślam, że absolutnie się nie obrażam) mówiąc, że nie powinnam chodzić w luźnych ciuchach bo robię sobie krzywdę - po czym ubrała mnie w piękny, ale jednak równie luźny płaszczyk i w sukienkę, która mi się bardzo podoba, jednak również wg mojego męża jest raczej bezkształtna (fakt)\nOsobiście jestem zdania,że żadna metamorfoza nie jest Ci absolutnie potrzebna A ta akcja z przemianą to jakaś, jak mniemam, nagroda w konkursie była\nCytuj wiadomość#6411717 środa, 4 października 2017, 19:58:11\nJanusz, ta brukselka wygląda kusząco,ale gdzie do tego jakieś ziemniaki i schaboszczak Ja to bez mięsa ani rusz Alternatywą jest dla mnie tylko tabliczka czekolady, samodzielnie i w całości skonsumowana\nPosty na forum: 432\nCytuj wiadomość#6411730 środa, 4 października 2017, 20:26:35\nZ tego, że doczłapałam dopiero teraz do Auchana i trafiłam na podwójne promocje- z dzisiejszej i już z jutrzejszej promocji Oczywiście obłowiłam się w prince polo i nie muszę już biegnąć jutro\nCytuj wiadomość#6411736 środa, 4 października 2017, 20:29:15\nwróciłam bez brukselki Ale jutro dopadnę warzywniak, w którym z reguły ją kupuję i wrąbię z córcią wszystko\nPodpowiem - może to i banalne, może wiedza powszechna, ale... Przed wrzuceniem do wody, natnij brukselkę na krzyż w głąbie - to pozbawi ją nieco charakterystycznej goryczki.\nOżesz Ty... musiałeś tą fotkę wstawić? A ja gotuję ją pod pokrywką - tak jak moja mama mi mówiła - właśnie dlatego, żeby nie była gorzka i zdaje egzamin Ale Twój sposób też wypróbuję\nCytuj wiadomość#6411783 środa, 4 października 2017, 21:58:14\nOsobiście jestem zdania,że żadna metamorfoza nie jest Ci absolutnie potrzebna A ta akcja z przemianą to jakaś, jak mniemam, nagroda w konkursie była\nDziękuję Ci Cudaczku, za miłe słowa, ale wiesz... mam świadomość, że ze mną szału nie ma i jakoś z tym żyję. W Silesii we wrześniu był organizowany konkurs, na który trafiłam przypadkiem na fb, w którym trzeba było napisać czemu chce się metamorfozować Wyskrobałam z rozpędu kilka zdań, nie licząc na nic i... byłam w szoku jak się okazało, że mnie wybrali.\nTak wyglądałam po: http://katowice.n...t,id,tm.html - zdjęcie nr 43 (niestety link bezpośrednio do fotki nie działa) - ok, niestety linku nie będzie, bo nie potrafię dodać. Zresztą nie ma czego żałować


Warhammer 40,000: Space Marine zostanie wydany w sierpniu | GRYOnline.pl\nWiadomość gry 24 marca 2011, 10:11\nWraz z powyższą informacją wydawca uściślił termin wydania gry, który do tej pory był dość ogólny (wiedzieliśmy jedynie, że pojawi się ona latem). To nie koniec nowinek związanych z najnowszym dziełem autorów serii Dawn of War. W sieci pojawiło się kilka nowych obrazków – oglądamy na nich między innymi przeciwników reprezentujących pewną charakterystyczną frakcję.\nTwórcy gry ujawnili, że podczas zabawy zmierzymy się nie tylko z bezkompromisowymi Orkami, ale i wojownikami Chaosu, którzy sieją postrach w całej galaktyce. Jednymi z groźniejszych wrogów będą zdecydowanie Chaos Space Marines. Oprócz tego będziemy musieli uporać się z jednostkami, których same nazwy budzą niepokój - Tainted Psykers, czy Bloodletter Daemons.\nJeden z producentów tytułu wyjaśnił w rozmowie z serwisem CVG, że wprowadzenie frakcji Chaosu do kampanii solowej zapewni dodatkowe atrakcje. Gracze będą musieli zmierzyć się z wrogiem, który jest niebezpieczny i przebiegły w małych grupach. Walcząc z tymi przeciwnikami będziemy musieli działać szybciej i uważniej niż w przypadku potyczek z hordami Orków.\nWarhammer 40K: Space Marine będzie brutalną grą akcji, która trafi na pecety i konsole (PlayStation 3, Xbox 360). To ciekawe wyzwanie dla producenta znanego ze strategii (Homeworld, Company of Heroes). Trzeba przyznać, że kolejne tytuły dewelopera stawały się coraz bardziej widowiskowe i dynamiczne, więc Space Marine może okazać się naprawdę dobry. Polskim dystrybutorem produkcji jest firma CD Projekt.


Restaurante Auga, Gijón - recenzje restauracji - TripAdvisor\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Restaurante Auga\nPopularne kuchnie - Gijón\nRestauracje Bar ze stekami - Gijón\nRestauracje Fast Food - Gijón\nRestauracje Hiszpańska - Gijón\nRestauracje Kawiarnia - Gijón\nRestauracje Owoce morza - Gijón\nRestauracje Pizza - Gijón\nRestauracje wegetariańskie - Gijón\nRestauracje Śródziemnomorska - Gijón\nKawa i herbata - Gijón\nPiekarnie - Gijón\nRestauracje czynne do późna - Gijón\nZobacz wszystkie restauracje w lokalizacji Gijón\nNr 6 wśród 800 Restauracje w lokalizacji Gijón\nCalle Claudio Alvargonzalez s/n | Edificio Antigua Rula, 33201, Gijón, Hiszpania\nNr 2 wśród 115 Śródziemnomorska w lokalizacji Gijón\nNr 6 wśród 716 Restauracje w lokalizacji Gijón\nŚródziemnomorska, Europejska, Hiszpańska, Zupy, Współczesna, Fusion\nCalle Claudio Alvargonzalez s/n Edificio Antigua Rula, 33201, Gijón Hiszpania\n0,7 km od następującego obiektu: Playa de San Lorenzo\nBardzo dobry, ale spodziewałem się doskonałe\nBardzo dobry, ale spodziewałem się nieco wyższy poziom obsługi w restauracji Michelin - ocenił. Bardzo dobre jedzenie\nCzas na lunch. Smaczne menu. .\nNiesamowite 1 gwiazdki Michelin. . Lepiej niż 3 gwiazdki w San Sebastian. Mieliśmy smaczne menu. Mężulek lot z winem. Mniej znanych winnic. Niezwykłe i wyjątkowe. Uprzejmy personel. Piękny widok na port. Najlepszy posiłek w naszym życiu.\nPosadzono nas na pierwszym piętrze, ale nie pamiętam tam przez prawie dwadzieścia minut, mimo, że restauracja była w połowie - puste. Dobre ryby, ale raczej drogie.\nBardzo profesjonalna obsługa i wspaniałe jedzenie. Lokalizacja jest dobra, a widok jeszcze lepszy. Personel jest bardzo uprzejmy!\nBardzo dobry obiad, wspaniały widok, miła obsługa. Był to bardzo dobry i spokojny posiłek z widokiem na morze. Doskonałe ryby\nWarto odwiedzić ale nie fantastyczne\nMieliśmy miłą noc mimo że nikt nie mówił ani słowa po angielsku w tym, co jest, bez przesady, tylko gwiazdkami Michelin restauracja z Gijon .... To jest minimum jeden pracownik, który może mówić po angielsku. Degustacja menu jest bardzo ładnie, niektóre dania były bardzo dobre,...niektóre bardziej powszechne. Jedna ryba była naprawdę mocno solone i wróciliśmy połowę. Nie zrekompensował z dodatkowym oczywiście za darmo. targów! Byliśmy rozczarowani, że nie ma wyraźnego sommelier i że nie ma również duży wybór win z jedzeniem parowanie zaproponowano z degustacji menu!! Jednak trzy wina wybraliśmy z listy były doskonałe. Warto odwiedzić, ale nie zachwyca. Ładny widok na port.Więcej\nWspaniały posiłek w spokoju i miłej atmosfery\nPoszliśmy do Auga aby uczcić mój szwagier's urodziny i bardzo nam się podobało. Jedzenie było dobrze przygotowane i bardzo ładnie podane na ciepło (i Unique) talerze. Biorąc pod uwagę, że w restauracji Michelin, spodziewałem się pewnych tam, ale personel, choć poważne, i bardzo profesjonalny, przystępny...i spokojnie pomocny. Wszyscy byliśmy pod wrażeniem jakości zarówno produktów i przygotowania. Nie było trudno nie prosić o więcej!Więcej\nNowoczesne dania regionu w super atmosferze\nMieliśmy kolację w gorący, letni dzień. Ich potrawy były nowoczesne, ale oparte na tradycji i bardzo świeże materiały. Atmosfera była również nowoczesne i fajny, ale najlepsza była w smaku. Jesteśmy bardzo zadowoleni z owoców morza. "zupa dnia de queso de cabra" było bardzo ciekawe i...smaczne. Będziemy tam wracać kiedy jedziemy do Gijon następnym razem.Więcej\nPrzyjechaliśmy bez rezerwacji na bardzo późny obiad - obsługa była bez zarzutu, a jedzenie bardzo smaczne. Doskonała pozycja na nabrzeżu i parking, ważne, gdy w nieznanym mieście.\nNajwyższej jakości, nie przegap tej okazji\nPrawdopodobnie najlepszy bacalao (dorsza) miałem w moim życiu. Przyjazny i pomocny personel. i bardzo przystępnej cenie! (biorąc pod uwagę Michelin)\nZobacz 49 hoteli w pobliżu.Zobacz 1 115 restauracji w pobliżu.Zobacz 270 atrakcji w pobliżu.\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Restaurante Auga.


Blog - Aktualności - Aktualności\nPrzetestuj kaski Arai i HJC w Dobrych Sklepach Motocyklowych\nPrzyjedź, przymierz i przetestuj! Zobacz, gdzie w tym roku odbędą się dni testowe kasków Arai i HJC.\nPerfekcyjny start sezonu offroad w Brodnicy! Minimotocykle w wielkim stylu\nSezon zawodów offroadowych na minimotocyklach pit bike został otwarty z wielkim rozmachem. Podczas inauguracji w Brodnicy wystartowało 83 zawodników, rywalizujących w ośmiu klasach. Perfekt Smile Puchar Polski Pit Bike Offroad przechodzi do historii, ale cykl dopiero się rozpędza.\nZlot Motocyklowych Poetów\nZapraszamy na II edycja motocyklowego zlotu organizowanego 25 lipca przez grupę Drogowi Poeci TEAM przy współpracy z Gminą i Miastem Stawiszyn.\nKobiecy świat - MOTOCYKlova\n1 lipca ruszyła nowa strona dla motocyklistek. Coraz więcej kobiet pokonuje na swoich motocyklach tysiące kilometrów rocznie. Są też takie, które dopiero rozpoczynają przygodę z jazdą. Wiele kobiet jeździ jako „plecaczek". MOTOCYKlova powstała, aby każda z nas, niezależnie od potrzeb, preferencji i gustu, znalazła tu wszystko, co jest potrzebne do jazdy, i nie tylko!\nNie da się ukryć, że motocykle są fajne, przyjemne i oszczędne. Ale prawdą jest również, że jazda na motocyklu jest bardziej ryzykowna niż jazda samochodem.\nPuchar Polski Pit Bike SM - odjazdowy start sezonu\nEksperci podkreślają bardzo wysoki poziom blisko setki zawodników, którzy stanęli do rywalizacji na Wallrav Race Center podczas pierwszej rundy Pucharu Polski Pit Bike SM. Dyscyplina rozwija się w zawrotnym tempie.\nHeld najlepszy wg magazynu Motorrad\nJak co roku czytelnicy „MOTORRAD” zagłosowali na Motocykl Roku oraz ulubioną odzież i akcesoria w konkursie Best Brand.\n3...2...1...START! Czas na Puchar Polski Pit Bike 2021\nStartuje sezon Pucharu Polski Pit Bike. Podczas pierwszej rundy, która odbędzie się na torze Wallrav Race Center pod Zieloną Górą, zawodnicy zmierzą się w formule SM, czyli wyścigach na asfalcie. Wydarzenie zaplanowano na 6 czerwca 2021 r. Całość będzie transmitowana na żywo na kanale organizatora.\nNowe Ducati Monster bez kratownicowej ramy - tajemnice marketingu\nDucati Monster bez kratownicowej ramy, Harley-Davidson w klasie Adventure - dokąd ten świat zmierza? Odkrywamy tajemnice marketingu. Zapraszamy do lektury.\nMotocyklowa Fabryka Adrenaliny. Witamy w gronie Dobrych Sklepów Motocyklowych!\nOgromny wybór najlepszych marek odzieży, kasków i akcesoriów, autoryzowany salon i serwis motocykli, świetna lokalizacja – Motocyklowa Fabryka Adrenaliny ma potencjał na wielki sukces!\nI Ogólnopolski Zlot Klasycznej Motoryzacji\nJuż 29 maja 2021 r. na torze w Kielcach odbędzie się pierwszy zlot miłośników klasycznej motoryzacji, old timerów i motocykli. Zapraszamy.\nZawodnicy Pit Bike gotowi do sezonu\nRunda rozgrzewkowa Pucharu Polski Pit Bike SM zaplanowana została na 10 kwietnia. Zawodnicy będą sprawdzać formę u progu nowego sezonu, a nowi w stawce przystąpią do licencji Polskiego Związku Motorowego.\nPit Bike. Off-roadowa ofensywa!\nStartuje terenowy Puchar Polski Pit Bike. Pierwsza runda już 28 marca na torze w Głażewie!\nMajówka z Triumphem - Karkonosze Ride Event 2021\nRozpocznij dobrze sezon, zapisz się na majówkę. Zgodnie z maksymą Triumph i Przyjaciele organizator zaprasza wszystkich motocyklistów.\nYamaha YZF-R7 w drodze. To konkurent dla Aprilii RS660\nYamaha złożyła dokumentację emisyjną dotyczącą modelu YZF-R7, czyli sporta zbudowanego na bazie MT-07.\nDucati Multistrada V4 Pikes Peak nadjeżdża!\nJednostronny wahacz i 17-calowe koła. Ducati przygotowuje sportową wersję Multistrady V4.\nKoniec z bezkarnością motocyklistów. Za wykroczenia zapłacą właściciele pojazdów\nGITD ma już gotowy projekt nowelizacji przepisów dotyczących wykroczeń rejestrowanych fotoradarami. Kary mają płacić właściciele pojazdów.\nHarley-Davidson Pan America 2021. Pierwszy taki z Milwaukee\nHarley-Davidson pokazał długo oczekiwany model Pan America. Wbrew temu, czego można było oczekiwać, motocykl jest całkiem lekki i bardzo nowoczesny.\nHonda zastrzega nazwę NT1100. Czy to Africa Twin w wersji turystycznej?\nNT1100 – nazwa nawiązująca do dawnych turystyków Hondy, została zastrzeżona przez producenta w europejskim biurze patentowym.