Warszawa stolicą bezpieczeństwa – zakończyło się Warsaw Security Forum - Fundacja im. Kazimierza Pułaskiego\nStan relacji transatlantyckich, przyszłość NATO, miejsce Europy Środkowo-Wschodniej w porządku globalnym znalazły się pośród tematów piątej edycji konferencji Warsaw Security Forum, która odbyła się w dniach 24-25 października 2018 r. W tegorocznej edycji WSF wzięło udział ponad 150 panelistów i 1200 uczestników, w tym ponad 20 obecnych i byłych prezydentów, premierów oraz ministrów i wiceministrów spraw zagranicznych i obrony z kilkunastu państw świata.\nTegoroczna edycja Warsaw Security Forum odbyła się pod znakiem trzech cyfr: 5, 15, 100. Które symbolizują 5-lecie Warsaw Security Forum, 15-lecie organizatora konferencji, czyli Fundacji im. Kazimierza Pułaskiego, oraz 100-lecie niepodległości Polski. Na uczestników czekało kilkanaście sesji plenarnych oraz kilkadziesiąt prezentacji i zamkniętych dyskusji towarzyszących – seminariów, śniadań i lunchy roboczych czy gier decyzyjnych. Tegorocznym novum był Innovation Corner, przestrzeń poświęcona nowym technologiom i innowacyjnym rozwiązaniom w takich obszarach jak cyberbezpieczeństwo, energetyka oraz obronność.\nTegoroczne Warsaw Security Forum otworzył Zbigniew Pisarski, prezes Fundacji im. Kazimierza Pułaskiego. Następnie głos zabrał Paweł Soloch, Szef Biura Bezpieczeństwa Narodowego, partnera strategicznego Warsaw Security Forum. Minister Soloch zauważył, że obecnie obserwujemy dynamizację i rozwój polsko-amerykańskiej współpracy obronnej, a tylko ścisła współpraca transatlantycka oraz spójność w ramach NATO i UE może zagwarantować bezpieczeństwo europejskie.\n100-lecie Polski i Europy Środkowo-Wschodniej\nW ramach WSF2018 zostały zorganizowane dwie sesje ministerialne z udziałem zaproszonych ministrów spraw zagranicznych państw Europy Środkowej i Wschodniej. W pierwszej sesji „Security in Europe – fault lines in the East” wzięli udział ministrowie spraw zagranicznych Polski, Ukrainy, Litwy i Gruzji. Minister spraw zagranicznych Ukrainy Pawło Klimkin stwierdził, że Europa potrzebuje proaktywnego podejścia do radzenia sobie z zagrożeniami ze strony Rosji i skupienia się na transatlantyckiej solidarności. Szef litewskiej dyplomacji Linas Linkevicius zauważył, że wartości europejskie nic nie znaczą, jeśli nie są bronione. Minister spraw zagranicznych Gruzji David Zalkaliani zwrócił natomiast uwagę na fakt, że z perspektywy jego kraju proces integracji europejskiej jest bardzo interesujący. Daje nam silne instytucje demokratyczne, w których chronione są prawa człowieka i eliminowana jest korupcja. Polski minister spraw zagranicznych Jacek Czaputowicz zasugerował, że powinniśmy podjąć kolejne kroki w ramach Partnerstwa Wschodniego, aby kraje uczestniczące w tym programie dołączyły do Unii Europejskiej. Minister Czaputowicz odniósł się również do kwestii jedności transatlantyckiej, wskazując, że podziały w tym względzie byłyby szkodliwe dla bezpieczeństwa Polski. „Polska uczestniczy w dyskusjach. Odczuwamy solidarność z naszymi partnerami w Europie, lecz jednocześnie bierzemy pod uwagę amerykański punkt widzenia oraz amerykańską perspektywę zagrożeń dla światowego bezpieczeństwa” – zaznaczył minister.\nPo sesji ministerialnej miał miejsce miły nieformalny akcent. Litewsko-polski duet rajdowy Benediktasa Vanagasa i Sebastiana Rozwadowskiego, uczestniczący w Rajdzie Dakar, zaprezentował swój nowy pojazd – Gazoo Racing Toyota Hilux. Vanagas i Rozwadowski, aby podkreślić wspólną historię, z dumą prezentowali na swoich kombinezonach i samochodzie symbole narodowe Rzeczypospolitej i Republiki Litewskiej – Orła Białego i Litewską Pogoń.\nDruga sesja ministerialna „Catchng wind in rough waters – EU and Western Balkans” z udziałem ministrów spraw zagranicznych Albanii – Ditmira Bushatiego i Węgier – Petra Szijjarto oraz byłego ministra spraw zagranicznych Szwecji Carla Bildta i zastępcy sekretarza generalnego ds. stosunków międzyinstytucjonalnych Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych Macieja Popowskiego, dotyczyła relacji między UE i krajami Bałkanów Zachodnich. Minister Bushati podkreślił, że obecnie doświadczamy procesu rozszerzenia UE poprzez wzmacnianie rządów prawa jako priorytetu dla obszaru Bałkanów Zachodnich. Rządy prawa są warunkiem wstępnym budowy stabilnego społeczeństwa i rozwoju gospodarczego. Albania dokonuje reformy sądownictwa nie tylko w celu integracji z UE, ale także ze względu na potrzebę szerszej modernizacji społecznej. Péter Szijjártó, Minister Spraw Zagranicznych i Handlu Republiki Węgier zadeklarował, że Węgry wspierają wszelkiego rodzaju przedsięwzięcia w regionie Bałkanaów Zachodnich, które przyspieszają akcesję do struktur NATO i UE. Przedstawiciel ESDZ Maciej Popowski podkreślił, że najważniejsze jest utrzymanie dynamiki procesu berlińskiego. „Musimy mieć pewność, że wszystkie państwa członkowskie są na pokładzie” – zaznaczył. Carl Bildt wezwał do zaprzestania tworzenia granic i stworzenia sytuacji międzynarodowej, w której ludzie będą mogli żyć razem w pokoju.\nO NATO na WSF\nPierwszego dnia konferencji odbyła się również rozmowa pt. „Szczyt NATO w Brukseli – czego dowiedzieliśmy się o stanie sojuszu?” z gośćmi specjalnymi WSF 2018 Benem Hodges’em, byłym dowódcą US Army w Europie oraz Andersem Fogh Rasmussenem, Sekretarzem Generalnym NATO w latach 2009-2014. Rasmussen zaznaczył, iż ze szczytu w Brukseli NATO wyszło „militarnie silniejsze, ale politycznie słabsze”, nawiązując do tarć w relacjach transatlantyckich. Mimo zaniepokojenia agresywną polityką Rosji, Anders Fogh Rasmussen wyraził nadzieję na lepsze i bardziej przyjazne stosunki między Zachodem a Rosją w przyszłości. Rasmussen przypomniał zmianę stosunku Putina do Zachodu i zaznaczył, że NATO nigdy nie zagrażało i nie będzie zagrażało Rosji w przyszłości. Rasmussen potwierdził potrzebę obecności wojskowej NATO na wschodniej flance, a także wezwał do zwiększenia wysiłków NATO w walce z terroryzmem. Ben Hodges potwierdził natomiast, że tegoroczny szczyt NATO w Brukseli był bardzo owocny pomimo kontrowersyjnych rozmów na temat podziału obciążeń pomiędzy państwami członkowskimi Sojuszu. NATO zachowuje swoją zdolność adaptacyjną w trudnym i szybko zmieniającym się środowisku. Nadal jednak można poprawić sytuację w odniesieniu do zagrożeń w basenie Morza Bałtyckiego i Morza Czarnego. W tych regionach NATO musi zwiększyć swoją spójność i jeszcze wyraźniej pokazać swoje wspólne zaangażowanie. Co więcej – jak wskazał Hodges – powinniśmy pamiętać, że ostatnią rzeczą, jakiej Rosja chce, jest otoczenie geograficzne demokratycznych i liberalnych państw.\nW kontekście NATO warta odnotowania była sesja „NATO defence and deterrence – what comes next for the eastern flank?” moderowana przez Michała Kobosko, starszego doradcę amerykańskiego think tanku Atlantic Council, będącego partnerem sesji. W panelu głos zabrali: Ian Brzezinski z Atlantic Council, Claudia Major z niemieckiego Stiftung Wissenschaft und Politik oraz Jamie Shea reprezentujący brukselski think tank Friends of Europe oraz zastępca sekretarza generalnego ds. nowych wyzwań w zakresie bezpieczeństwa NATO w latach 2012-2018. Podczas ożywionej dyskusji Claudia Major stwierdziła, że musimy zdawać sobie sprawę z niepewności, która może powstać, jeśli działania rządzących nie będą wspierane właściwą komunikacją. Obecnie taka wątpliwość dotyczy w szczególności rządu USA. Ponadto, Major podkreśliła w kontekście działań Waszyngtonu, to że duże znaczenie ma rozróżnienie między krótkoterminowymi zyskami, a stratami w dłuższej perspektywie. Jamie Shea podkreślił ogromną rolę Stanów Zjednoczonych w podtrzymywaniu sprawnego funkcjonowania NATO: nawet jeśli każde europejskie państwo wydałoby 2% swojego PKB na obronność, nadal będą zależne od USA. Tak więc Stany Zjednoczone pełnią kluczową rolę dla bezpieczeństwa całego kontynentu europejskiego i nie mogą być zastąpione przez żaden inny kraj. Ponadto Shea zwrócił uwagę na fakt, że NATO powinno być przygotowane i dostosowywać swoje działania do możliwych zagrożeń hybrydowych, które mogą być prowadzone z Rosji wobec państw bałtyckich. Ian Brzeziński podkreślił, że od czasu amerykańskiego zaangażowania wojskowego w Syrii prezydent USA Donald Trump stał się pierwszym prezydentem po zimnej wojnie, który walczy z sojuszem, którego częścią jest Rosja.\nNa zakończenie pierwszego dnia konferencji odbyła się uroczysta ceremonia wręczenia Andersowi Fogh Rasmussenowi nagrody Rycerza Wolności, wręczanej przez Fundację im. Kazimierza Pułaskiego osobom, które przyczyniły się do promocji wartości reprezentowanych przez generała Kazimierza Pułaskiego, czyli wolności, sprawiedliwości oraz demokracji. Laudację na cześć laureata wygłosił minister spraw zagranicznych Litwy Linas Linkevicius. Następnie w czasie „sesji sów” dyskutowano w eksperckim gronie na temat obecnej sytuacji na Bliskim Wschodzie oraz gazociągu Nord Stream 2.\nDrugiego dnia konferencji Warsaw Security Forum polski minister inwestycji i rozwoju Jerzy Kwieciński wygłosił mowę otwierającą, zauważając, że temat bezpieczeństwa na różnych europejskich korytarzach jest zapomniany. Dzisiaj – zdaniem ministra – bezpieczeństwo wewnętrzne i zewnętrzne powinno być priorytetem następnej perspektywy finansowej UE. Polska jest jednym z krajów, który stawia bezpieczeństwo na szczycie listy priorytetów Unii. W rozmowie z Dominiką Ćanto minister Kwieciński podkreślił, że bezpieczeństwo jest podstawowym wymogiem dla przyszłości Unii Europejskiej. “Jeśli tego nie uwzględnimy, naprawdę wpadniemy w kłopoty” – podkreślił. Fabrice Leggeri, dyrektor wykonawczy Frontexu w swoim wystąpieniu przyznał, że Unia Europejska powinna ocenić zdolność do zapewniania bezpieczeństwa swoich członków. „Wspólna granica zewnętrzna UE jest tylko tak silna, jak jej najsłabsze ogniwo, a obszar Schengen może istnieć tylko tak długo, jak długo nie ma słabych ogniw” – zauważył.\nNa zakończenie Warsaw Security Forum 2018 odbyła się sesja plenarna „Russia and the West: if it’s not a cold war, that what is it?” z udziałem szefowej US-Russia Foundation Celeste Wallander, dyrektora biura informacyjnego NATO w Moskwie Roberta Pszczela, niezależnego analityka Bobo Lo, członka rosyjskiej Dumy Ilya Ponomarev’a oraz b. szefa MSZ Litwy Vygaudasa Usackasa, moderowana przez Briana Whitmore’a z Centre for European Policy Analysis. Niezależny analityk Bobo Lo zauważył, że bipolarny podział na Rosję i Zachód jest fundamentalny i nadal może prowadzić do gwałtownych konfliktów. Bobo Lo stwierdził, że „jeśli chodzi o politykę, o ile siebie samych nie naprawiamy, nie mamy podstaw moralnych, by naprawiać innych. To dotyczy zarówno sojuszników, jak przeciwników, a w tym przypadku Rosję.” My, jako członkowie Zachodu, powinniśmy obawiać się zarówno zagrożeń ze strony Rosji, jak i wzrastających w siłę Chin. Celeste Wallander stwierdziła, że to najsłabsze mocarstwa są najniebezpieczniejsze, ponieważ to one zazwyczaj rozpoczynają wojny. Dyrektor US-Russia Foundation stwierdziła, że Stany Zjednoczone nie są w stanie pokonać ani Rosji ani Chin bez swoich sojuszników, a przede wszystkim bez Sojuszu Północnoatlantyckiego.\nTo tylko niektóre z ponad 20 paneli, które odbyły się na WSF. Warsaw Security Forum to jednak nie tylko oficjalne debaty, ale również doskonała okazja do networkingu i rozmów w kuluarach. Podczas tegorocznej edycji zostały zorganizowane trzy spotkania robocze, w tym „networking breakfast” dla członkiń Women in International Security Poland (WiIS Poland). Warsaw Security Forum zostało także uświetnione niemal 20 rozmowami w formacie „Round Table”, na temat m.in. stosunków rosyjsko-chińskich czy przyszłości Europy Środkowo-Wschodniej. W kuluarach konferencji odbyło się też spotkanie przewodniczących komisji parlamentarnych odpowiedzialnych za obronę narodową pod przewodnictwem p. posła Michała Jacha, Przewodniczącego Sejmowej Komisji Obrony Narodowej.\nJuż teraz zapraszamy Państwa do uczestnictwa w przyszłorocznym Warsaw Security Forum, a już wkrótce opublikujemy nagrania z odbytych sesji, do których obejrzenia serdecznie zapraszamy!\nOprac. Agata Supińska\nZbliża się Warsaw Security Forum - już 24-25 października 2018


Blues, rock - Klub Senior Cafe\nKochani, przeglądając wątki "Muzyki" zauważyłam brak wątku bluesowego. Napewno jest wiele osób lubiących tę muzykę.Na pocztek nasz rodzimy blues....Tadeusz Nalepa.....Posluchajcie\nWyślij prywatną wiadomość (PM) do użytkownika MelodiaMJ\nZnajdź wszystkie posty, których autorem jest MelodiaMJ\nWitam Cię Melodio.\nŚwietnie , że założyłaś ten wątek\nCo prawda nie jestem wielką fanką bluesa ale Nalepę\ni B.B.Kinga słucham zawsze z ogromną przyjemnością.\nJak mowa o bluesie to musi być\nKliknij w trójkącik i poleci\nStary plakat,ale ile wiedzy o blusiku...\nJeszcze trochę ściągi o blusie/taka spolszczona forma dla mnie jest OK/:\n"Blues - gatunek muzyczny wywodzący się z śpiewów Murzynów amerykańskich z południa USA, z pewnymi wpływami muzyki folk. Korzenie tego gatunku sięgają połowy XIX wieku. Blues otwarty jest na wręcz nieograniczone możliwości interpretacyjne i improwizacyjne. . Wykonywany był zwykle na gitarze, pianinie, harmonijce lub nawet śpiewany a cappella. W latach czterdziestych schemat bluesowy został zaadaptowany przez niektórych muzyków jazzowych stając się istotnym nurtem w tej muzyce. Z bluesa bierze także swój początek rock and roll. Także i rock często odwołuje się do bluesa.\nBlues w swej już ponad stuletniej historii wykształcił wielką mnogość stylów i odmian. Do najważniejszych z nich należą (w porządku alfabetycznym):\n* East Coast Blues\n* Harmonica Blues\n* Modern Electric Blues\nNo i co by nie było,że kradnę,podaję adres ściągawki: http://www.zgapa.pl/zgapedia/Blues.html\nOstatnio edytowane przez elizka : 11-07-2009 o 18:13.\nBruce Willis mało że facet jak......to jeszcze bluesa kocha\ni zrobilo sie bluesowo\nKochani, dziękuję, ze zagościliście na moim wątku, jestem począ tkującą i trochę nieśmiała....Dla Was\ni zrobiło się bluesowo\ni choć włosy srebrem utkane, serce zabiło tak jak w czasach Brekautów, Nalepy, Kubasińskiej. Dziękuję MelodioMJ i witam serdecznie w nowym wątku. Czekam na ten cudowny blues.\nWitam slicznie.Na dobranoc Ray Charles i jego" Georgia "\nPodstawowymi instrumentami współczesnego bluesa są harmonijka ustna, gitara czy rzadziej saksofon lub fortepian - podczas gdy pierwotne odmiany tego gatunku wykorzystywały głównie prymitywne instrumenty perkusyjne (drumle, dzwonki) oraz efekt klaszczących dłoni.\nWojciech Skowroński - Blues to zawsze blues jest\nBooker T. & The MG's - Time Is Tight.\nBooker t. m.g. s - A woman, a lover ,a friend\nTwoim śladem cris...\nNo i ode mnie do przemyślenia\nDżem-Jak Malowany Ptak http://odsiebie.com/pokaz/1715339---0dfc.html\nA na poprawę humoru koniecznie ten filmik o Blues Brothers:\nOstatnio edytowane przez elizka : 12-07-2009 o 14:59.\nWitam w nowym wątku blues.\nKocham bluesa, rocka.\nZałożyłam wątek rock i jazz.\nW jazz zamieszczam zagranicznych wykonawców bluesa, ponieważ jest to forma jazzu.\nR.CHARLES, E.CLAPTON, B.B KING, J.COCKER CZY S.WONDER SANTANA, E.BURDON; TO WYKONAWCY NA POGRANICZU JAZZU I BLUESA.\nFaktycznie Melodio nie wzięłam pod uwagę polskiego bluesa,\nale dzięki Tobie nadrobię.\nJuż rehabilituję się Mira Kubasińska I Blackout WYSPA\nBooker T. & The MG’s - Red Beans and Rice\nKochani bardzo dziękuję, za przepiękna muzykę bluesową .Przepraszam, ze dopiero teraz się odzywam,ale miałam dzisiaj trochę rodzinnych uroczystości i dopiero teraz jest mi dane z Wami porozmawiać. Ciesze się, że jesteście tu ze mną i pomagacie mi w utrzymaniu tego wątku i za to jestem Wam bardzo wdzięczna. Pozdrawiam wszystkich bardzo serdecznie , bez wyjątku\nDla Was Mira Kubasińska i Tadeusz Nalepa\nDwie piosenki Miry Kubasinskiej"Nie zostawiaj nic"i "Po ten księżyc"\nWitam cieplutko w poniedziałkowe popołudnie. Dziś mój ulubiony wykonawca Gary Moore w piosence\nKing Of The Blues z albumu Blues Alive. Pozdrawiam serdecznie, życzę miłego tygodnia .\nWille Nelson i B.B.King\nW kierunku źródeł:\nJestem szczęśliwa, że mogę Was powitać.Życzę miłego dnia. Pozdrawiam nowych gości w moim wątku. Dla wszystkich Bloues Brothers w utworze Soul Man\nNo i z wrażenia zapomniałam wkleić link .Ale naprawiam ten błąd\nWitam.Dzisiaj Mahalia Jacson.Zyczę miłego popołudnia


Nowości w bibliotece – Oficjalna strona Szkoły Podstawowej im. Polski Niepodległej w Bychawie\nPrezentujemy Wam nowe książki, które w listopadzie i w grudniu wzbogaciły zbiory naszej biblioteki szkolnej. Książki pochodzą z zakupów i z darów. Liczymy na to, że chętnie sięgniecie po nie po powrocie do szkoły.\nPrevious PostPierwszaki w bibliotece szkolnej\nNastępny wpis„Koszmarny Karolek to ja i ty” – szkolny konkurs czytelniczy i plastyczny


Profil do sufitu napinanego - główny element jakości instalacji własnymi rękami - Projekt 2020\nDo chwili obecnej, sufity napinane są najbardziej skutecznym i popularnym środkiem do dekoracji i naprawy lokali. Bardziej elegancki sposób na ukrycie wad płyty nośnej i dekorowanie pokoju, po prostu nie istnieje. Technologia budowy kurtyn jest stale ulepszana, dając projektantom niemal nieograniczone możliwości w tworzeniu dużych i zawieszonych konstrukcji.\nIstotną rolę w wykonaniu ramy odgrywa profil sufitu naciągowego. Właśnie dzięki tym szczegółom zawieszone konstrukcje łączą w sobie takie cechy jak wytrzymałość, lekkość i trwałość.\nAby zrozumieć, w jaki sposób budowniczym udaje się ustalić cienką warstwę polichlorku winylu w przestrzeni kosmicznej, należy krótko rozważyć różne rodzaje profili przeznaczonych do rozciągliwych powłok, ich właściwości i cechy.\nDo tworzenia płaskich i nieporęcznych ram używa się bagietek o różnych konfiguracjach, rozmiarach i typach.\nW zależności od celu rozróżnij takie grupy elementów profilu dla sufitów napinanych:\nZazwyczaj profil ma 2,5 metra długości. Zgrabiarka może zostać skrócona poprzez odcięcie pod dowolnym kątem. Ponadto czytelnik otrzymuje krótki opis projektu i właściwości produktów zawartych w wymienionych grupach.\nCelem tej grupy profili do mocowania sufitów podwieszanych jest utrwalenie płótna PCV na ścianie.\nZgodnie z układem mogą to być:\nWalled. Profil ścienny do sufitów naciągniętych jest wykorzystywany w większości przypadków i pozwala na umieszczenie płótna w odległości 5 cm lub więcej od płyty nośnej.\nPułap. Tego rodzaju elementy profilowane dla powłok naprężających stosuje się, gdy ściana jest wykonana z materiału, który nie jest wystarczająco mocny. Ponadto ten rodzaj bagietki umożliwia umieszczenie rozciągniętej folii w odległości zaledwie 2 cm od płyty, co jest ważne w przypadku mieszkań o niskim suficie.\nUniwersalny. Paski uniwersalne można mocować zarówno na pionowych, jak i poziomych powierzchniach.\nBagnety mocujące mają jedną możliwość zamocowania folii w ich przypadku.\nBagietki z montażu noża typu harpun są najbardziej popularne produkty dla budowy odcinka konstrukcji tusz. Ścierki do ram wykonanych z tych części są wykonywane na zamówienie, łatwo instalowane i demontowane. Folia nie styka się z szorstką wewnętrzną powierzchnią bagietki, nie rysuje ani nie rwie.\nUwaga: Bardzo wygodne jest użycie metody łączenia harpunów podczas instalowania wstęgi w sufitach o skomplikowanym kształcie z trudnym dostępem do niektórych części ramy.\nProfile tego typu wykonane są z wytrzymałego tworzywa sztucznego. Zasada ich działania opiera się na elastyczności ruchomej sprężyny, która dociska folię do stacjonarnej krzywki. Z tego powodu nazywa się "clothespin profilowy dla sufitów napinanych".\nInstalacja płótna w takich bagietkach jest bardzo szybka, ale trzeba być bardzo ostrożnym i ostrożnym. Popraw film jest dość problematyczny. Produkty do kamuflażu są produktami pozbawionymi szczelin dla sufitów napinanych, ponieważ dolna krzywka, o kształcie półkolistym i ściśle przylegająca do ściany, pełni rolę dekoracyjnego pręta.\nProdukty te mają dwa rowki od dołu i są mocowane tylko na ścianach. Wstęga jest utrzymywana w rowku dzięki naciskowi gęstego plastikowego paska - klina. Dodatkową wytrzymałość zaciśnięcia folii zapewnia grzebień dekoracyjnego korka, który jest wprowadzany w rowek przylegający do ścianki. Instalacja przy użyciu tych części jest dość prosta. Biorąc pod uwagę niewielką pozostałość filmu po jego zamocowaniu, ponowna instalacja w ramie jest bardzo problematyczna.\nTen produkt w kształcie litery U jest przymocowany do płyty podstawy lub ściany. Mocowanie odbywa się wewnątrz produktu za pomocą podłużnego plastikowego paska, w kształcie przekroju przypominającego drewnianą listwę okienną. Naprężenie folii dociska ramkę do ścianek rowka, zapewniając niezawodność mocowania. Po zamontowaniu pozostaje dość mały zapas tkaniny, co utrudnia jej ponowne złożenie w przypadku demontażu.\nUwaga: Elementy mocujące zapewniają niezawodne mocowanie płótna do ścian. Ale co się dzieje, gdy działa duży obszar lub kilka kawałków materiału? Do tego są podzielone produkty profilowe.\nZ reguły te listwy są używane do łączenia kilku obrazów. Ta potrzeba może powstać, gdy okładzina dużych powierzchni i szerokość jednej taśmy z polichlorku winylu nie wystarcza. Ponadto projekt wykończenia może obejmować utworzenie rysunku składającego się z kilku geometrycznych kształtów o różnych kolorach.\nMiejscem jego zamocowania jest betonowa płyta. W razie potrzeby, elementy dystansowe mogą być zamontowane na wkładki, które mogą być belkach lub szynach stalowych o zawieszeniu pionowym.\nOgólnie rzecz biorąc, metoda łączenia harpunem służy do łączenia oddzielnych części. Pozostała szczelina zamknięta jest dekoracyjną wkładką z miękkiego PVC. Kolor wkładki można wybrać zgodnie z gamą kolorów powłoki.\nTe niedawno powstałe produkty są profilami do dwupoziomowych sufitów naciągowych. Mogą one być instalowane konstrukcję jednostopniowe spadania łatwo i szybko, od 5 do 10 cm. Elementy konstrukcji dostarczenie dokowania wstęgi pod różnymi kątami, tworząc proste i wygięte poziom przejścia. Niektóre produkty są przystosowane do instalacji ukrytego podświetlenia taśm LED.\nElastyczność profilu aluminiowego, przeznaczonego do montażu sufitów napinanych, uzyskuje się poprzez perforację tylnej części pręta. Zakrzywiony produkt może dobrze wytrzymać obciążenia pionowe i poziome. Podstawą do umieszczenia elementów konstrukcyjnych jest mocna drewniana belka.\nZastosowanie różnych materiałów\nNowoczesne technologie umożliwiły tworzenie nie tylko unikatowych kształtów profilowych wielopoziomowych sufitów naciągowych, ale także wytwarzanie tych elementów konstrukcyjnych z różnych materiałów. Łącząc stal i drewno jako podstawę, aluminium i tworzywo sztuczne jako konstrukcję nośną, możliwe jest tworzenie szkieletów o niespotykanej konfiguracji.\nBagietki wykonane z aluminium są doskonałym wyborem przy wyborze materiału budowlanego do tworzenia zarówno powierzchni poziomych, jak i figur trójwymiarowych. Metal ten charakteryzuje się wystarczającą wytrzymałością i pewną elastycznością. Z niego powstają takie unikatowe detale, jak profile do strzelistych suficie.\nSztywność aluminium zapewnia silne mocowanie do podstawy nośnika i niezawodne utrzymywanie wstęgi w rowkach. Jest to szczególnie ważne podczas tworzenia struktur trójwymiarowych. Kąty, które są najsłabszymi miejscami, dobrze utrzymują kształt.\nPewna elastyczność ścianek przednich umożliwia szybkie zamontowanie lub zdemontowanie powłoki. Jeśli trzymać tylna ściana piłowanie bagietki, może to być wygięte do pożądanego kształtu, bez utraty wytrzymałości.\nWażne jest, aby wiedzieć: odporność na odkształcenia metalu pozwala na jego mocowania do ścian w odstępie 50 cm od narożnika minimalna odległość może wynosić 5 cm Niektóre modele zapewniają osłonę zakwaterowanie zaledwie 2 cm od płyty nośnej...\nNa licznych profilach fotograficznych do sufitów napinanych wykonanych z aluminium można zobaczyć całą gamę modeli z tego materiału.\nPlastikowe szyny idealnie nadają się do połączeń harpunowych. Ich kształt dokładnie powiela konfigurację ścian, sufitu i uniwersalnych aluminiowych odpowiedników.\nElastyczność w połączeniu z wytrzymałością pozwala na dokładne dopasowanie do ścian, zapobiegając powstawaniu pęknięć. Elastyczny profil do sufitów napinanych wykonanych z PVC jest z powodzeniem stosowany na zakrzywionych ścianach i kolumnach o dużej średnicy.\nBagietki w kształcie bagnetu są po prostu niezbędne do wykończenia małych pomieszczeń, takich jak łazienka, korytarz, kuchnia lub toaleta. Niski koszt elementów złącznych wykonanych z PVC sprawił, że stały się one dość popularnym materiałem budowlanym.\nMówiąc jasno, rodzaj profilu do sufitów napinanych jest lepszy, raczej trudny. Każdy z gatunków w sprzedaży ma swoje wady i zalety, a co najważniejsze - mianowanie.\nGłównym kryterium oceny jakości materiału jest wdrożenie technologii do jego produkcji. Dostępność certyfikatu zgodności jest gwarancją zakupu produktu wysokiej jakości.\nMocowanie konstrukcji napinających wykonuje się za pomocą profili (bagietek), które są instalowane na sufitach lub ścianach i mogą być wykonane z różnych materiałów (PCV lub aluminium). Jakie są cechy gzymsów? Na jakie niuanse zwracać uwagę w procesie selekcji? Te i inne problemy zostaną uwzględnione w artykule.\nseparacja - rodzaj bagietek, które są używane do układania sufitów w pomieszczeniach, których powierzchnia jest większa niż 60 "kwadratowych". Potrzeba zastosowania jest wyjaśniona wysokim ryzykiem zwijania się sufitu. Bez takiego profilu nie będzie możliwe wykonanie "złożonego" sufitu składającego się z kilku rodzajów płócien.\n1. PD 3000 jest lekką wersją bagietki bezodpływowej separacyjnej ze specjalnym wybrzuszeniem. Produkty Plus - możliwość zapinania bez użycia podstawy bezpośrednio na konsoli.\nRównocześnie z bagietką stosuje się zderzaki w kształcie litery "Z". Jeśli drugi poziom ma zakrzywiony kształt, nie można obejść się bez małego dokuczania i zginania ostrza wzdłuż zewnętrznego promienia. Podobne działania są przewidziane dla profilu Z.\nDzięki tej konstrukcji płótno można łatwo usunąć. Wystarczy nacisnąć sprężynową część harpuna szpachelką i uzyskać ostrze bez ryzyka uszkodzenia.\nPomoc przychodzi do:\nJeśli chcesz zaoszczędzić pieniądze, opcja z tworzywa sztucznego wygląda lepiej. W innych przypadkach warto preferować profil aluminiowy.\nGłówną różnicą w bagietce do strzelistych sufitów jest niezwykły kształt, który jest specjalnie zaprojektowany do późniejszego umieszczenia oświetlenia.\nZalety aluminiowej bagietki są oczywiste - solidność, wytrzymałość i zdolność utrzymania dużej wagi płótna. Czasami stosuje się bagietkę sufitową o kształcie litery U.\nOsobna uwaga zasługuje na instalację karnisza na zasłony. Przed przymocowaniem profili wzdłuż obwodu, przygotuj kredyt hipoteczny i zainstaluj go na suficie za pomocą śrub i kołków.\nwywierć otwory w odległości 20 cm od siebie. Jednocześnie od krawędzi profilu konieczne jest odwrócenie 5-6 cm;\nPołóż bagietkę tak, aby całkowicie zakryła ściany. Jeśli stwarza to trudności, warto zastosować dodatkowy profil;\nFunkcje i przykłady zastosowania sufitów z płyty wiórowej


Kolejność kolumn w tabeli - OracleDev | Kurs Oracle, SQL\nStrona główna Kurs Kolejność kolumn w tabeli\nW tym kursie opiszę czy kolejność kolumn w tabeli ma znaczenie. Sprawdzimy jak kolejność ma wpływ na optymalizację bazy danych. Opiszę w jakiś sposób przechowywane są dane w bloku danych w części przeznaczonej na dane. Szczególnie przyjrzymy się jak trzymane są tam nulle. Dokładniej odpowiem na pytania:\nJak wygląda model danych w Oracle?\nJak przechowywane są dane w bloku danych?\nCzy kolejność kolumn w tabeli ma znaczenie, w szczególności:\nRóżnice w wielkości tabel\nRóżnice w czasie dostępu do danych\nNim przejdę do tematu konkretnego przechowywania danych w bloku danych dla lepszej orientacji opiszę jak zorganizowana jest przestrzeń w bazie danych. Dokładną strukturę bazy danych wraz z opisami przedstawię w innym wpisie, ten opis jest raczej ogólny. W bazie danych mamy przede wszystkim dwie struktury danych, jedna to struktura fizyczna i jedna logiczna.\nStruktura fizyczna jest zależna od systemu operacyjnego na jakiej działa baza danych i tak występują w niej dwie podstawowe formy:\nBloki danych systemu operacyjnego\nPlik danych są zbiorem bloków danych. Wielkość bloku danych zależy od systemu operacyjnego i jest porcją danych która jest jednorazowo odczytywana lub zapisywana.\nStruktura logiczna w bazie Oracle zawiera idąc od najmniejszego do największego\nDATA BLOCK czyli najmniejsza porcja danych w Oracle. Oracle zawsze wczytuje całe bloki danych i na nich wykonuje konkretne operacje. To w nich są przechowywane właściwe dane oraz informacje o nich. Domyślnie jeden data block jest wielkości 8kB.\nEXTENT czyli zgrupowana ilość bloków danych przechowująca określoną informacje np. dane tabeli.\nSEGMENT czyli zestaw EXTENTÓW. Segment przechowuje dane konkretnej struktury np. tabeli. I tak jeżeli mamy tabelę z indexem to utworzone zostaną dwa segmenty po jednym na tabelę i jednym dla indexu. Jeżeli utworzymy na tabeli partycje to każda partycja będzie osobnym segmentem.\nTABLESPACE to najwyższy poziom przechowujący zestawy segmentów. TABLESPACE jest fizycznym plikiem.\nWiemy już, że blok danych ( ang. “Data block”) jest najmniejszą porcją danych w bazie Oracle. Blok danych nie jest samą porcją danych w sensie danych zapisanych w kolumnach tabeli. Blok danych również ma swoją strukturę i składa się z:\nNagłówka (Block header)\nInformacji o tabeli (Table directory)\nInformacji o wierszach (Row directory)\nWolnego miejsca (Free space)\nWierszy (Row data)\nZ punku widzenia kolejności kolumn w tabeli najbardziej ciekawią nas wiersze (DATA ROW) ponieważ tam trzymane są fizyczne dane. Pamiętajmy, że poza fizycznymi danymi wiersz również posiada dane nagłówkowe.\nSama sekcja danych w wierszu w bloku danych zapisywana jest niezwykle ciekawie. Mianowicie co do zasady Oracle przechowuje dane w kolejności takiej jak zostały utworzone w tabeli. Jednak występują wyjątki i pewne ograniczenia.\nPrzy tworzeniu tabeli CREATE TABLE kolumny o typie LONG zapisywane są fizycznie na końcu.\nKażda dodana kolumna do istniejącej tabeli zapisywana jest na końcu.\nW jednym wierszu tabela przechowuje do 256 kolumn.\nNULL oznaczony jest jako brak danych.\nJeżeli wartość NULL zawiera się między kolumnami z danymi zapisywany jest jako jeden bajt.\nJeżeli NULL występuje na końcu wiersza nie jest w ogóle zapisywany. Baza danych kończy zapisywanie danych na ostatniej kolumnie z wartościami i następnie wpisuje nagłówek kolejnego wiersza.\nOracle przedstawia mniej więcej tak wiersze z nullami dla tabeli z 4 kolumnami np. ID, IMIE, NAZWISKO, WIEK\n1,Jan,Kowalski,5   <-- wszystkie kolumny z danymi\n2,Adam,,1          <-- kolumna nazwisko z wartością NULL\n3,,,7              <-- kolumny imię i nazwisko z wartościami NULL\n3,Piotr            <-- kolumny nazwisko i wiek z wartościami NULL\n5                  <-- kolumny imię, nazwisko, wiek z wartościami NULL\nJak widać na powyższym null jest zapisywany po prostu jako znacznik kolejnej kolumny gdy występuje między dwoma kolumnami z wartościami. Jeżeli natomiast NULLe występują na końcu nie są po prostu zapisywane. Patrząc na powyższy przykład widać, że rekordy gdzie nulle są na końcu teoretycznie zajmują mniej miejsca bo są krótsze?\nCzy kolejność kolumn w tabeli ma znaczenie?\nAby móc odpowiedzieć na pytanie “Czy kolejność kolumn w tabeli ma znaczenie?” należy przeprowadzić test. Z poprzedniego akapitu wiemy jak zapisywane są kolumny z nullem w bloku danych. Test rozpoczniemy od utworzenia dwóch tabel:\nTabela FOO posiada 21 kolumn gdzie pierwsza z nich jest kolumną ID typu NUMBER i tą kolumnę docelowo wypełnimy danymi oraz 20 kolumn typu VARCHAR2() które pozostaną nullami. Kolumny z nullami są na końcu tabeli.\nTabela BAR posiada 21 kolumn gdzie ostatnią z nich jest kolumną ID typu NUMBER i tą kolumnę docelowo wypełnimy danymi oraz 20 kolumn typu VARCHAR2() które pozostaną nullami. Kolumny z nullami są na początku tabeli.\nAby utworzyć obie tabele należy wykonać poniższy skrypt:\n, COL1  VARCHAR2(255)\n, COL2  VARCHAR2(255)\n, COL3  VARCHAR2(255)\n, COL4  VARCHAR2(255)\n, COL5  VARCHAR2(255)\n, COL6  VARCHAR2(255)\n, COL7  VARCHAR2(255)\n, COL8  VARCHAR2(255)\n, COL9  VARCHAR2(255)\n, COL10 VARCHAR2(255)\n, COL11 VARCHAR2(255)\n, COL12 VARCHAR2(255)\n, COL13 VARCHAR2(255)\n, COL14 VARCHAR2(255)\n, COL15 VARCHAR2(255)\n, COL16 VARCHAR2(255)\n, COL17 VARCHAR2(255)\n, COL18 VARCHAR2(255)\n, COL19 VARCHAR2(255)\n, COL20 VARCHAR2(255)\n, ID    NUMBER\nNastępnie obie tabele wypełnimy danymi tak aby uzupełnić dane tylko w kolumnach ID. Do tego celu posłuży nam skrypt który doda po 1mln wierszy do każdej tabeli oraz przeliczymy statystyki dla obu tabel skryptem:\nINSERT INTO FOO (\nINSERT INTO BAR (\nRóżnica w wielkości tabel\nSkoro mamy już przygotowane tabele oraz wypełniliśmy je danymi spójrzmy czy ich wielkość się różni przy pomocy zapytania:\n, NUM_ROWS*AVG_ROW_LEN AS TABLE_SIZE\n, (SELECT SUM(BYTES) FROM DBA_SEGMENTS WHERE SEGMENT_TYPE = 'TABLE' AND SEGMENT_NAME = 'FOO') AS FOO_TABLE_SEGEMNT_SIZE\n, (SELECT SUM(BYTES) FROM DBA_EXTENTS WHERE SEGMENT_TYPE = 'TABLE' AND SEGMENT_NAME = 'FOO') AS FOO_TABLE_EXTENTS_SIZE\n, (SELECT SUM(BYTES) FROM DBA_SEGMENTS WHERE SEGMENT_TYPE = 'TABLE' AND SEGMENT_NAME = 'BAR') AS BAR_TABLE_SEGEMNT_SIZE\n, (SELECT SUM(BYTES) FROM DBA_EXTENTS WHERE SEGMENT_TYPE = 'TABLE' AND SEGMENT_NAME = 'BAR') AS BAR_TABLE_EXTENTS_SIZE\nAND TABLE_NAME IN ('FOO', 'BAR');\nOraz wynik powyższego zapytania:\nWielkość tabel FOO i BAR\nPowyższy wynik pokazuje nam, że tabela BAR jest ok 2.5 raza większa od tabeli FOO w przeliczeniu na bloki danych. Dzieje się tak ponieważ większość zapisanych danych w tabeli BAR to znaczniki, że kolumna od COL1 do COL20 są wypełnione nullami. W blokach danych tabeli FOO mamy głównie dane z kolumny ID a wartości NULL są pomijane przy zapisie ponieważ występują na końcu.\nRóżnica w czasie dostępu do danych\nSkoro wiemy, że tabele są różnej wielkości to sprawdźmy, czy szybkość ich przeszukiwania będzie taki sama. Dla przykładu poszukajmy rekordu gdzie ID=500000.\nW pierwszej kolejności sprawdźmy koszt przeszukania tabeli FOO poniższym zapytaniem:\nPlan zapytania i koszt dla tabeli FOO\nJak widzimy, koszt wykonania tego zapytania wynosi ok. 420\nSprawdźmy więc różnice dla tabeli BAR używając analogicznego zapytania:\nPlan zapytania i koszt dla tabeli BAR\nNa powyższym planie widzimy koszt na poziomie ok. 1122. Widzimy, że koszt wzrósł 2.5 raza czyli mniej więcej tyle samo o ile wzrosła wielkość tabeli.\nDzieje się tak ponieważ w obu planach zapytania metoda dostępu do danych to FULL TABLE SCAN (na tabelach nie mamy indexów) czyli baza czyta po kolei kolejne bloki danych. Skoro tabela BAR jest 2.5 krotnie większa to i ilość operacja musi być ok 2.5 raza większa.\nStruktury danych tabel idąc od największej do samych danych to: tablespace -> segment -> extent -> data block\nData block składa się z: nagłówka, informacji o tabeli i wierszach, wolnego miejsca i wierszy\nJeżeli ostatnia kolumna jest nullem to nie zajmuje w ogóle miejsca w bazie danych\nJeżeli kolumna z nullem jest pomiędzy kolumnami z danymi to zajmuje jeden bajt.\nKolejność kolumn ma znaczenie ponieważ można w ten sposób zaoszczędzić miejsce na dyskach oraz przyspieszyć wykonywanie się zapytań. W praktyce jednak optymalizacja ta nie ma zbyt wielkiego znaczenia ponieważ stosunek pustych kolumn do ilości danych jest znikomy przez co różnice w wielkości tabel będą niewielkie. Co więcej najczęściej puste są nowe kolumny które dodajemy później czyli na końcu\nKolejny ciekawy artykuł. Dzięki!\n12 lutego 2020 o 11:30 2 lata temu


Statuetka Złoty Paragon dla Jedynek Samo dobro - Aktualności - Indykpol\nStatuetka Złoty Paragon dla Jedynek Samo dobro\nParówki Jedynki Samo dobro zostały nagrodzone statuetką „Złoty Paragon 2019” w konkursie zorganizowanym przez redakcję miesięcznika „Hurt & Detal”, w kategorii LIDER SPRZEDAŻY – WĘDLINY KONFEKCJONOWANE.\n„Złoty Paragon” to konkurs, w którym nagrodzonych typują czytelnicy miesięcznika „Hurt & Detal” – właściciele i kierownicy sklepów – wskazując te, które według nich wyróżniały się największą konkurencyjnością na rynku. Do konkursu zgłoszono ponad 430 produktów w 65 kategoriach.\nJedynki Samo dobro to pojedynczo pakowane parówki bez dodatku konserwantów, wykonane z najwyższej jakości mięsa indyczego, idealne jako ciepły posiłek lub zimna przekąska. Nowoczesne opakowanie pozwala rozpakować je pojedynczo, co ułatwia przechowywanie i spożywanie poza domem. To bezglutenowy produkt o wysokiej zawartości mięsa (94% mięsa z indyka), bez dodatku glutaminianu sodu, fosforanów i MOM-u.


eduteka Burckhardt - Krytyka filozofii historii\nAutor /Trurffave Dodano /25.06.2005\nOsobą, której sylwetkę i poglądy pragnę przedstawić w mojej pracy jest Jakob Burckhardt, szwajcarski historyk kultury i sztuki, eseista, który zasłynął takimi dziełami jak „Kultura Odrodzenia we Włoszech”, „Wykłady o filozofii powszechnej” czy też zbiorem notatek i uwag wydanym pośmiertnie, pt. „Fragmenty historyczne”.\nJakob Burckhardt urodził się 25 maja 1818 roku w Bazylei. Tam też rozpoczął studia teologiczne, ale już po roku zniechęcony do teologii opuścił rodzinne miasto i udał się do Berlina, w celu odebrania gruntownego wykształcenia historycznego i literackiego na uniwersytecie berlińskim w latach 1839-1843. Dominującym wówczas wśród berlińskiej inteligencji kierunkiem był heglizm, w którym ludzi „pociągała sama treść doktryny, olbrzymie przedsięwzięcie polegające na włączeniu wszelkich zagadnień filozoficznych w system i rozwiązaniu ich wedle jednej zasady”. Burckhardt zachował jednak dystans wobec nowego kierunku, koncentrując się na historii sztuki i na historii politycznej, które studiował na seminarium znanego historyka Leopolda Rannego. Nazwano go „klasycznym i nieklasycznym filozofem XIX wieku”. Był „filozofem” klasycznym gdyż krytykował filozofię Hegla – starał się ją obalić poprzez nadanie człowiekowi podmiotowej roli w historii, a nieklasycznym gdyż krytykował postęp.\nNaszego bohatera zainteresowały wykłady Schellinga, który został powołany w 1841 roku na uniwersytet berliński, „by dać odpór szkole heglowskiej”. „Wykłady Schellinga, głoszącego ‘filozofię Objawienia’ i potrzebę ugruntowania tego, co pozytywne i wartościowe, na wierze i przeżyciach irracjonalnych - przyjął Burckhardt ironicznie, w listach nazywając Schellinga pogardliwie ‘gnostykiem’. Zniechęcił się tam nie tylko do heglizmu i Schellinga, ale w ogóle do filozofii spekulatywnej i pretendującej do ogarnięcia całokształtu poznania”.\nPoświęcając się historii, Burckhardt szybko osiągnął kolejne poziomy swej kariery naukowej, którą po studiach w Berlinie rozpoczął na uniwersytecie w Bazylei. W 1843 roku otrzymał dyplom doktorski, w 1844 roku habilitował się, a już w 1845 roku uniwersytet bazylejski powołał go na stanowisko profesora nadzwyczajnego.\nNastępne lata poświęcił podróżom po Włoszech, gdzie zgłębiał tajniki historii sztuki. Stworzył wówczas przewodnik po zabytkach włoskiej kultury, wydany pod nazwą „Cicerone”, który stał się podstawą jego najbardziej znanego dzieła – „Kultury Odrodzenia we Włoszech”.\nPoza trzyletnim okresem wykładów na politechnice w Zurychu działalność akademicką prowadził w rodzinnej Bazylei. Wówczas to powstało wiele studiów historycznych, a także refleksje teoretyczne będące odbiciem niepokojów, które przeżywano w XIX wieku. Pisał on o kryzysach historycznych, o niepowodzeniach historycznego optymizmu i podobnych zagadnieniach, które były niepopularne w owych czasach – czasach pełnych wiary w przyszłość, który charakteryzował wszystkich ludzi. Dzięki poruszanej tematyce Burckhardta nazwano „Kassandrą zachodnioeuropejskiej burżuazji”, przewidującą jej upadek wraz z pojawieniem się militaryzmu, industrializacji i demokratycznych instytucji sprowadzających kulturalny uniformizm.\nBurckhardt niestety nie odważył się opublikować swych rękopisów i ograniczył się do głoszenia swych poglądów z uniwersyteckiej katedry i w listach. Stawał się on coraz bardziej sławny, ale dopiero po śmierci (8 sierpnia 1897 roku) i opublikowaniu tekstów wykładów i korespondencji jego myśl stała się bliżej znana szerszym masom ludności i wzbudził niekończące się do dziś kontrowersje.\nChciałabym przejść teraz do tematu mojej pracy, mianowicie do krytyki filozofii historii przez Jakoba Burckhardta.\nHistoriozofia (od gr. historia - badanie, opowiadanie + sophia – mądrość) - filozofia historii - skupia się na refleksji nad dziejami, sensem, biegiem, celem i próbuje ustalić ogólne prawidłowości nimi rządzące. Stara się odpowiedzieć na pytanie, ku czemu i jaką drogą zdąża ludzkość, jaki jest cel jej istnienia?\nBurckhardt bronił się przed nazwaniem swoich rozważań nad dziejami filozofią dziejów. Robił to nie tylko dlatego, by przeciwstawić się w ten sposób dotychczasowej historiozofii, głoszącej ideę postępu historycznego. „Odmawiał filozofii dziejów możliwości powstania i istnienia jako nie kwestionowanej, powszechnej wiedzy o procesie historycznym, o jego przebiegu, kierunku i sensie. Sadził, że między filozofią i historią jako rodzajami refleksji istnieją bardzo istotne różnice”. Według niego pojęcia filozoficzne i historyczne są innego rodzaju i pochodzenia. Pojęcia filozoficzne muszą być możliwe, trwałe i ścisłe, a historyczne możliwe, płynne i nieostre. Filozofia posługiwała się pojęciami ogólnymi a ich zakres był ściśle wyznaczony. Historia natomiast opisywała zjawiska w ich różnorodności, wielości aspektów, podkreślała zmienność ich cech, uwarunkowań i powiązań. Tworzone przez nią pojęcia mają historycznie względną wartość, a ich treść zależy każdorazowo od właściwości omawianych zjawisk. Nie można też ściśle określić jej granic z uwagi na to, że wszelkie cezury między epokami ustala się w przybliżeniu i prowizorycznie.\nPoznanie historyczne polegało na ustalaniu kolejności zdarzeń w czasie lub ich współwystępowania. Cechą szczególną filozofowania było natomiast podporządkowanie poszczególnych zjawisk zasadom ogólnym. Skojarzenie tych dwóch zabiegów uważał za rzecz niewykonalną. Filozofia historii była więc według niego centaurem, sprzecznością w przedmiocie, chciała być połączeniem ogólności z jednostkowością – historii z filozofią. Burckhardt sprzeciwiał się historiozofii konstruującej ogólny schemat dziejów bez liczenia się z ustaleniami nauk historycznych. Zwalczając filozofię historii jako taką, zwalczał rozważania nad ogólnym sensem dziejów i podobnymi generaliami wykraczającymi poza bezpośredni materiał nauk historycznych.\nBurckhardt głosił też niepoznawalność generalnego planu dziejów, ich tendencji rozwojowych, ale przede wszystkim niepoznawalność przyszłości. Niemożność przewidywania podważała nadzieje na ujawnienie celu i ogólnego sensu dziejów. Zarówno wiedza o tym, co się zdarzyło, jak też żadna inna pozahistoryczna dyscyplina nie potrafiły dostarczyć informacji o przyszłych losach narodów czy ludzkości. Odrzucając determinizm historyczny Burckhardt zaprzeczał możliwości przewidzenia przyszłości i poznania celu dziejów.\nSam historyk pisał: „Filozofia, jeśli zajmuje się rzeczywiście wszelką ogólną zagadką życia, stoi ponad historią, która w najlepszym wypadku śledzi ten cel tylko fragmentarycznie i pośrednio”. Autor uznaje tutaj zbieżność celów filozofii i historii, którymi są: poznanie tajemnicy ludzkiego losu, poznanie ogólnej koncepcji człowieka, przy czym historia miała korzystać z twierdzeń filozofii i z niej czerpać generalne wyjaśnienia na temat człowieka i jego działalności.\nBurckhardt odrzucając nazwę historiozofii nie zaproponował żadnego innego określenia swojej refleksji nad dziejami powszechnymi. Uważał on, że jego refleksja nie wykraczała poza poznanie historyczne, stanowiąc jedynie uogólnienie ustaleń historiografii ze względu na to, co w dziejach stale obecne. Jednakże jego program badawczy dalece wykraczał poza naukę historyczną planowaną jako opis i wyjaśnianie poszczególnych zjawisk dziejowych, losów narodów i ewolucji państw. Burckhardt poszukiwał tego, co w dziejach było stale obecne. Chciał realizować ten program badając stosunki między głównymi dziedzinami ludzkiej działalności i szukając czynników powodujących powstawanie nowych zjawisk.\nZaczęto się zastanawiać, co rozumiano przez filozofię dziejów. „Jeśli przez filozofię dziejów rozumieć rozważania nad obiektywnym sensem procesu dziejowego, to refleksja Burckhardta w niej się nie zmieści. Jeśli jednakże rozumieć filozofię dziejów szerzej, jako wszelką taką refleksje nad dziejami, w której ujawnia się ich ogólne, uniwersalne właściwości, to myśl Burckhardta można uznać za rodzaj filozofii dziejów”.\nSpór Burckhardta to nie tylko spór o słowa, to także spór o treść i charakter filozofii dziejów. Historyk protestując przeciwko nazwie „filozofia dziejów” dokonał zmiany problematyki historiozoficznej. Zaczęto poszukiwać w dziejach stałych składników ludzkiej działalności, stymulatorów zmian społecznych oraz wszędzie występujących dziedzin ludzkiej działalności. Nadało to historiozofii nowy kierunek poszukiwań i otwierało nowe perspektywy. Filozofia dziejów okazała się być bardziej niż poprzednio uzależniona od ustaleń nauk historycznych, koncentrowała się na opisie działalności ludzkiej powodującej bezpośrednio zmiany o historycznej, społecznej doniosłości. Dokonywała typologii i klasyfikacji głównych rodzajów twórczości, badała relacje między nimi i ich rolę w społecznych i kulturalnych przemianach.\nBurckhardt był jednym z pierwszych, który dokonał zwrotu w perspektywie problemowej filozofii dziejów. „U podstaw tej zmiany leżała wroga postawa wobec tego, co nazywał optymizmem historycznym, wobec wszelkiego, socjalistycznego i konserwatywnego, utopizmu i wobec wszelkich wersji zasady postępu historycznego” . Z tego wyrósł nowy typ filozofii dziejów, który skoncentrował się na badaniu życia historycznego i ukazywaniu jego generalnych aspektów.\nJak już wspomniałam we wstępie Jakob Burckhardt nazywany był „filozofem” klasycznym, z uwagi na jego krytykę filozofii Hegla. Nie potrafił zrozumieć tak żywego zainteresowania, entuzjazmu dla systemu i filozofii niemieckiego myśliciela. Przyczyną tego mógł być fakt, że w ówczesnym czasie - czasie rozwoju szkoły heglowskiej – Burckhardt nie poświęcał się studiowaniu filozofii, śledzeniu na bieżąco w prasie czy innych publikacjach ożywionych dyskusji nad dorobkiem Hegla, lecz historii i historii sztuki. „Do myśli Hegla zrażała Burckhardta jej spekulatywność, czyli jej trudno dostrzegalne powiązanie z realiami historycznymi”.\nHegel twierdził, że wszystko jest historią – wszystko istnieje w ruchu, zmianie. Historia filozofii była według niego procesem ukierunkowanym, nieprzypadkowym. Wartość poszczególnych filozofii była historyczna, co oznaczało, że prawdy filozoficzne istniały tylko w określonym czasie. Heglowski duch obiektywny miał być podmiotem historii, podmiotem zachodzącej w niej zmiany, podmiotem postępu, a postęp ten według Hegla miał dokonywać się w obrębie ludzkości, ale całej jej nie obejmować. Duch obiektywny objawiał się w pełni w dziejach państwa. „Dzieje Hegel pojmował nie jako mozaikę przypadkowych wydarzeń, lecz jako jednolity i konieczny rozwój idej, jako stopniowe kształtowanie się ‘ducha świata’ w czynach i losach narodów i państw. Narody są objawami i narzędziami tego ducha. Hegel skomponował wielki obraz historiozoficzny: oddzielał cztery wielkie okresy – wschodni, grecki, rzymski i germański, niejako wiek dziecięcy, chłopięcy, męski i starczy, a każdy pojmował jako szczebel w rozwoju ducha”.\nNiechęć do heglizmu była powodem żywego zainteresowania się Burckhardta wykładami Schellinga, który zapowiadał generalne rozprawienie się z filozofią Hegla. Jego odczyty przyniosły historykowi głębokie rozczarowanie, gdyż okazało się, że „Schelling miał do zaoferowania tylko bardzo nieklarowną koncepcję filozofii ‘pozytywnej’, postulującą przeżyciowy kontakt z nieuchwytna dyskursywnie, a rządzoną tajemniczymi siłami ‘egzystencją’”.\nBrak sympatii dla heglizmu towarzyszyła Burckhardtowi całe życie. Uważnie śledził towarzyszące heglizmowi wydarzenia, z satysfakcją odnotowywał jakiekolwiek jego niepowodzenia (list z 1870 roku, w którym pisał o spadku zainteresowanie filozofią Hegla i traktowaniu jej w Niemczech jako starej, tej, która ustępuje miejsca filozofii Schopenhauera).\nTymczasem Burckhardt, z uwagi na duże znaczenie heglowskiej filozofii w ówczesnym świecie, zmuszony był zająć wobec niej stanowisko. Sformułował wtedy swój własny pogląd na dzieje i kulturę, który zawarł w swych „Rozważaniach o dziejach powszechnych”. Według niego Hegel przestawia swe rozważania jako teodyceę – filozofia historii miała być usprawiedliwieniem zła w świecie, prowadzić do czegoś lepszego. Co więcej historyk odnajduje u niemieckiego myśliciela ostrożnie przeprowadzoną teorię doskonalenia, tj. dobrze znanego postępu – niestety ludzie nie są wtajemniczeni w cele wiecznej mądrości i nie znają ich. Zarzut teodycei, czyli takiej interpretacji, która usprawiedliwia zło powstające w dziejach był uzasadniony, gdyż sam Hegel określił swą filozofię dziejów jako teodyceę.\nDuże znaczenie miała również heglowska koncepcja konieczności historycznej. Wyznaczała ona nie każde zdarzenie, ale ogólny kierunek dziejów, czyli realizującą się wcześniej czy później tendencję historyczną. Zdaniem Burckhardta można było usprawiedliwiać wszelkie zło i zniszczenie pod warunkiem uznania nieuchronności historii jej ogólnych zarysach. Historyk twierdził, że Hegel mistyfikował zło – nie ujawniał go, lecz chciał znaleźć dla niego jakąś wyższą rację. Burckhardt wtedy odrzucił myśl o występującej w dziejach konieczności historycznej. „Wypowiadał się przeciwko poszukiwaniu wszelkiej ‘idei powszechnodziejowej’, służącej porządkowaniu wydarzeń i ich koordynacji, przeciwko konstrukcji jakiegokolwiek planu dziejowego. Głosił tezę o całkowitej rozbieżności między filozofią a dziejami(…)”. Burckhardt uważał za główne zadanie filozofii dopasowanie do siebie różnych poglądów i ich systematyzacja. Dzieje natomiast wypełnione były chaotycznie rozłożonym wydarzeniom, które nie poddawały się żadnym systematyzującym zabiegom. Dlatego też historyk uważał heglowską ideę filozofii dziejów na wewnętrznie sprzeczną. Hegel twierdził, że filozoficzne zrozumienie samego siebie nie może mieć innego charakteru niż historyczny. „Żadna poszczególna filozofia nie zawiera całej prawdy, ale tylko całokształt historycznego jej rozwoju, wszystkie filozofie zestawione razem. Zadanie filozofii iści się dopiero w historii filozofii”.\nFilozofia Hegla, szczególnie teoria konieczności historycznej i plan dziejów, według Burckhardta odbiegały od realiów historycznych i podejmowały rozmyślania na temat początku dziejów i ich końca. Uważał, że uzupełniają one historię w dowolny, niesprawdzalny sposób, który nie jest oparty na kompetentnych informacjach.\nJedynym filozofem, z którym nasz bohater sympatyzował, był Artur Schopenhauer. To od niego zaczerpnął najwięcej pomysłów do swej interpretacji dziejów. Solidaryzowali się oni w krytyce Hegla. Schopenhauer rozwijał swą filozofię w opozycji do światopoglądów rozpatrujących człowieka jako istotę historyczną, uzyskującą sens swego życia dzięki uczestnictwu w tworzeniu dziejów. Zaprzeczał on możliwości zmiany człowieka i jego sytuacji. Jego sprzeciw wobec wszelkim teoriom postępu, wobec samej zasadzie postępu historycznego wzbudził sympatię Burckhardta (w twórczości historyka nie trudno odnaleźć zasadniczych argumentów Schopenhauera przeciwko teoriom postępu). Filozof odrzucał myśl o początku świata – do chwili obecnej miała upłynąć wieczność, a w wieczności cokolwiek mogło i miało się stać, musiało się już dokonać. Schopenhauer, wbrew Heglowi, utożsamiał czas z historią, przypisując historyzmowi twierdzenie, że postęp moralny odnosi się do wszystkiego, co trwa w czasie, a nie tylko do ludzkości. Twierdzi on też, że człowiek nie zmienił się z upływem czasu a działania ludzkie w przeszłości, teraźniejszości i przyszłości nie różnią się, gdyż człowiek zawsze kieruje się tymi samymi dążeniami. Nie interesował się on czasem historycznym, czyli różnicowaniem kolejnych okresów ze względu na zbliżanie się świata do ideału i osiąganiem postępu.\nBurckhardt również nie przyjmował istnienia specjalnego czasu historycznego, wyznaczonego realizacją jakiś wartości. Tak w dziejach, jak i w całym świecie panował dla niego czas jednolity, gdzie występowało wolne od wszelkiej hierarchizacji następowanie po sobie zjawisk jednakowych pod względem wartości, których kolejność nie przesadzała o znaczeniu moralnym.\nBurckhardt stosował w swej filozofii historii pewne koncepcje Schopenhaurea, rozwijał je, uzupełniał, pozostając jednocześnie wierny intencjom ‘swego filozofa’.\nSolidarność z krytyką pojęcia postępu miała niemały wpływ na sposób rozumienia nauki historii i filozofii dziejów. „Schopenhauer sprzeciwiał się historiozofii heglowskiej, a zwłaszcza poszukiwaniu pewnego porządku w następstwie wydarzeń i epok. Sprzeciwiał się rozpatrywaniu dziejów ze względu na realizację jakiegoś stałego zespołu wartości, określanego przez heglistów mianem rozumu”.\nZarzut wprowadzania sztucznych konstrukcji pojęciowych do całokształtu dziejów podjął za Schopenhauerem i Burckhardt, dla którego tezy o prawidłowościach i regularnościach były ‘nieuprawnioną schematyzacją materiału historycznego’. Jedyną różnicą między nimi było to, że Schopenhauer kierował swą krytykę jednoznacznie i jawnie pod adresem Hegla i heglistów. Burckhardt natomiast krytykował wszelką filozofię dziejów poszukującą historycznych prawidłowości i rozpatrująca dzieje jako proces realizacji stałego zespołu wartości.\nNależy tu wspomnieć o gnoseologicznym (epistemologicznym) aspekcie krytyki heglowskiej historiozofii. Schopenhauer głosił nadrzędność woli nad rozumem, czyli podporządkowanie myślenia ślepemu dążeniu wyznaczającemu całokształt ludzkiego życia.\nBurckhardt także nie chciał oprzeć poznania historycznego na dyskursywnych (rozumowych, logicznych, opartych na wnioskowaniu z uprzednio przyjętych twierdzeń/przesłanek) źródłach wiedzy. „Uważał, że operowanie ogólnymi pojęciami zaciera żywiołowy przebieg wydarzeń i spontaniczność ludzkiej działalności. Obwiniał je o narzucenie schematów zniekształcających żywy strumień dziejów”.\nChciałabym teraz omówić ciekawy aspekt w filozofii Schopenhauera, a mianowicie jego niechęć do nauki historii. Nie była to sprawa przypadku, lecz konsekwencja jego założeń filozoficznych wyrażonych koncepcji woli. Wiedza historyczna była mu mało przydatna z uwagi na to, że wolę rozumiał jako zjawisko stałe, niezmienne i zawsze obecne. Nie można było mówić o przeszłości czy przyszłości woli, gdyż upływ czasu nie wprowadzał do niej żadnych zmian, a historia nie mogła dać wiedzy o przejawianiu się uniwersalnej woli o życiu ludzkim.\nW swym dziele „Świat jako wola i wyobrażenie” Schopenhauer pisał, że wartościowa wiedza historyczna powinna przenikać przez chaos wydarzeń i dotrzeć do tego, co się za nimi kryje, a co jest zawsze takie samo i nigdy niezmienne. Poznanie historyczne miało przenikać do tego, co identyczne i stale obecne we wszelkich ludzkich działaniach opisywanych w historii.\nBurckhardt dążył do wszechstronnego opisu badanych epok, uwzględnienia zarówno stosunków politycznych, jak i religijnych, obyczajowych, kulturalnych oraz ekonomicznych. Badał nie tylko motywy działań ludzkich, ale także funkcjonowanie państwa, instytucje i stosunki kulturalne i społeczne. I w swych rozważaniach stale sugerował się wskazówkami swego wielkiego poprzednika. Ponadto za Schopenhauerem powtarzał, że historia ma odkryć to, co trwałe i zawsze w człowieku takie samo.\nZajmę się teraz pojęciem kryzysu historycznego jako formy krytyki filozofii postępu. Burckhardt twierdził, że dzieje charakteryzowały się ciągłym powstawaniem i zanikaniem ustrojów politycznych i wytworów kultury. Ich „rozwój odbywał się skokami, tj. gwałtownymi szybkimi przejściami jednego zespołu stosunków społecznych i kulturalnych w drugi; temu skokowi towarzyszyło przy tym częściowe lub całkowite zniszczenie jednych zjawisk i zastąpienie ich nowymi. Kryzys nazywał Burckhardt węzłem rozwoju, tj. tym ogniwem w łańcuchu kolejnych wydarzeń, w którym jeden typ państwa i kultury był zastępowany przez drugi”. Skok rozumiał historyk antydialektycznie jako gwałtowną i gruntowną zmianę niepozostającą w żadnym związku ze zmianami innego rodzaju. W skoku dominowało u niego zaskoczenie, a nie stopniowe dojrzewanie zbiorowości do zmian skokowych.\nOgóle właściwości kryzysu bohater mojej pracy określił jako nadmierny rozwój jednego z elementów, osiągnięcie przez niego władzy i nadużywanie jej, podczas gdy inne elementy są zmuszone do tolerowania ograniczeń. Wszystko to ma miejsce w warunkach zdumiewającego rozkwitu życia, kiedy państwo, religia i kultura osiągają zgodnie najwyższe formy. Symptomy kryzysu Burckhardt widział w upadku dotychczasowego systemu wartości, w zakwestionowaniu racji istnienia wszelkich dotychczasowych urządzeń politycznych, religijnych i kulturalnych. Kryzys oznaczał załamanie się dotychczas przestrzeganej hierarchii wartości i utorowanie w ten sposób drogi dla powstania nowego zbioru zasad. Kryzys rozpoczynał się od gwałtownej ekspansji jednej z dziedzin życia – państwa, religii lub kultury – i ogarniał następnie całokształt ludzkiego życia. „Sferą życia, do której Burckhardt przywiązywał duże znaczenie, było państwo, przemianom politycznym przyznawał najważniejszą rolę w kryzysie historycznym, one utrwalały zmiany rozpoczęte w życiu religijnym i kulturalnym. Bez kryzysu politycznego kryzys historyczny nie był możliwy”. Według historyka nie istniał żaden jednolity schemat przebiegu kryzysu. W różnych epokach kryzysy przybierały różne formy, które były zależne od struktury politycznej i stosunków międzynarodowych. Każdy kryzys dokonywał się w toku walki między różnymi ugrupowaniami społecznymi lub indywidualnościami.\nBurckhardt nigdy nie przestał podkreślać ogromnej roli, jaką zjawisko kryzysu odegrało w dziejach. „Argumentując za ważnością kryzysów snuł Burckhardt analogie między kataklizmami przyrodniczymi a kryzysami dziejowymi. Oba zjawiska były nieobliczalne, nieprzewidywalne, a zarazem niezwykle doniosłe w swych skutkach”. Dzieje i przyrodę różniło świadome działanie ludzkie w dziejach. Przyroda była według Burckhardta bardziej stabilna i oporna na przemiany, podczas gdy istotną treść dziejów stanowiła skłonność do przeobrażeń. Istotne było też to, że kataklizmy przyrodnicze pochodziły z zewnątrz, z naturalnego środowiska i jego przemian, podczas gdy kryzysy historyczne były wywołane słabościami wewnętrznymi, przeżyciem się dawnych urządzeń i zniechęceniem do nich, a kryzys wywoływany był przez przemiany psychiczne, nieznane przyrodzie. Najgłębsze źródło kryzysu upatrywał we właściwej człowiekowi psychicznej potrzebie odmiany swego otoczenia i samego siebie. Jakiekolwiek badanie źródeł kryzysu docierało w końcu do psychicznej potrzeby zmienności i poza stwierdzenie jej istnienia wiedza o kryzysach zgłębić się nie mogła.\nHistoryk twierdził, że ożywione kontakty międzyludzkie ułatwiały powstanie sytuacji kryzysowej, ale nie były jej przyczynami. Umożliwiały one wymianę myśli, dzięki czemu wszyscy rozumieli, że musi być inaczej. Postawy krytyczne nie były następstwem tego, że system społeczny przestał spełniać swe funkcje. Chodziło tu o to, że przestał być on atrakcyjny, nie dostarczał już bodźców dla nowych wrażeń, stał się nudny, stanowił przeszkodę w poszukiwaniu przez ludzi coraz to czegoś nowego. Burckhardt wtedy też uznał za źródło historycznych kryzysów pęd do zmiany, który był naturalną ludzką potrzebą.\nInną formę kryzysu historycznego bohater tej pracy upatrywał w wojnie jako masowej agresji jednego narodu wobec drugiego, w wyniku czego kultura narodu pokonanego ulegała zniszczeniu, a na jej miejsce powstawała nowa kultura i nowy system państwowy. Burckhardt mówił o wojnie jako o procesie, w którym rodzą się nowe wartości, jako o czymś boskim, prawie świata istniejącym w przyrodzie. Wojnę nazywał koniecznym momentem rozwoju. Nie służyła ona osiąganiu większej doskonałości, lecz tworząc coś nowego popychała rozwój dziejów, kwestionowała uznane autorytety, ożywiała heroiczne nastroje. Nie idealizował on jednak wojny, nie stawiał jej wyżej od pokoju. Stan pokoju i stan wojny uważał za równoprawne komponenty rozwoju historycznego. Wojna była stanem kryzysu i narodzin czegoś nowego, pokój był czasem utrwalania więzi między różnymi państwami i kulturami.\nPod pojęciem kryzysu historycznego można było odnaleźć u Burckhardta różnorakie zjawiska społeczne – rewolucje, wojny, herezje religijne, które, pomimo ich społecznego charakteru, wyjaśniał psychologicznie, powołując się na przeżycia i potrzeby występujące w psychice poszczególnych jednostek. „Nie oparł swej historiozofii na psychologii społecznej, badającej zjawiska psychiczne powstające pod wpływem życia zbiorowego (…) rozumiał, że na rozwój historyczny składają się przemiany masowe, zachodzące w życiu zbiorowości, jak zmiany ustroju politycznego, życia religijnego i kultury”.\nBurckhardt znany był szerszej publiczności głównie jako autor "Kultury Odrodzenia we Włoszech", choć jego twórczość nie ograniczała się jedynie do tego utworu a zawierała także liczne analizy i refleksje o niekwestionowanej doniosłości i oryginalności. Zajmował się on problemem kultury, stosunkiem kultury do innych dziedzin rzeczywistości, drogami rozwoju procesu dziejowego i siłami ten proces kształtującymi. Koncepcja procesu dziejowego wyznaczała kierunek analiz historycznych, uzasadniała sposób ujmowania wydarzeń i metodę ich interpretacji.\nPodsumowanie życiowych dokonań Jakoba Burckhardta pozwala nam zrozumieć oryginalność jego stanowiska i doniosłą rolę, jaką odgrywa w europejskiej kulturze.\n1.\tBurckhardt Jakob, Weltgeschichtliche Betrachtungen, Basel 1956\n2.\tKuderowicz Zbigniew, Biografia kultury – o poglądach Jakuba Burckhardta, Warszawa 1973\n3.\tTatarkiewicz Władysław, Historia Filozofii, tom II, Warszawa 1988


Kardiologia dziecięca ad – Hiperglikemia – objawy, leczenie, profilaktyka\nArthur Garson, członek pierwszego pokolenia elektrofizjologów dziecięcych, wnosi 80 stron – wyodrębnionych niemal w całości z jego rozdziału z 1987 r. – o podstawowych zasadach elektrokardiologii, w tym nieco zaniedbanych, jeśli nie zapomnianych, metodach analizy wektorowej. Arnold Wenink ponownie wnosi solidny rozdział na temat embriologii serca, dodając do tej edycji piękne mikrografy skaningowego elektronu rozwijającego się serca. Daniel Penny napisał rozdział o funkcji komorowej, temat często przeglądany w podręcznikach pediatrycznych i pozostawiony kardiologom chorób wewnętrznych. Rozdział ten zawiera klasyczne pętle natężenia ciśnienia i krzywe pokazujące tempo zmian ciśnienia w lewej komorze w czasie, ale zaniedbuje nowsze tryby pomiaru funkcji komorowych, takie jak obrazowanie dopplerowskie tkanek i obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (MRI). Materiał dodany do tego wydania nie jest podkreślany. Rozdział poświęcony biologii molekularnej ma charakter podstawowy, a pojęcia molekularne pojawiają się tylko krótko w całym tekście. Sekcja dotycząca MRI jest pobieżna, z obrazami o jakości marginalnej, a obrazy MRI w innych częściach książki są mgliste. Obrazy echokardiograficzne uległy poprawie pod względem liczby i jakości w porównaniu z ostatnią edycją, ale wiele z nich pozostaje ziarnistych, a kilka obrazów, które nie odzwierciedlają aktualnego stanu techniki w ultrasonografii, zostało powtórzonych z pierwszej edycji. Krótka, posegregowana sekcja z kolorowymi płytkami poprzedza teraz każdy tom, ale w rzeczywistości niewiele dodaje do książki. Doskonały, zaktualizowany rozdział dotyczący wrodzonej wady serca u dorosłych stoi w sprzeczności z rozdziałami dotyczącymi czynników ryzyka sercowo-naczyniowego u dzieci i postępowania w przypadku wrodzonej wady serca podczas ciąży, które są niemal identyczne z wcześniejszymi wersjami.\nNie jest to książka, która mogłaby znaleźć szybką odpowiedź pomiędzy pacjentami widzianymi w klinice (chociaż indeks jest kompletny), ani też nie jest modny ani najnowocześniejszy w tej dziedzinie. Jest to raczej jak stara powieść na temat morza, książka dla czytelników, którzy mają czas i energię, aby poradzić sobie z nią, aby wyjść z głębszym zrozumieniem – w tym przypadku anatomii i podstawowych zasad kardiologii dziecięcej.\nWięc bądźcie radośni, moi chłopcy, niech wasze serca nigdy nie zawiodą Podczas odważnego harpuna uderza w wieloryba – Pieśń Nantucket od Moby Dicka\n[przypisy: usg pluc, endometrium z oznakami proliferacji, sanatorium odchudzające dla dorosłych ]\n[więcej w: zgrubienie pod pachą, szpital bródnowski rejestracja, symfaxin ]


Co można wyczytać ze zdjęć z ogłoszenia sprzedaży samochodu?\nJan Zomer 09.03.2019 08:25\nZ fotografii dodanych do oferty sprzedaży samochodu, można bardzo wiele wyczytać i oszczędzić sobie wycieczki na drugi koniec Polski, by obejrzeć zaniedbane auto.\nDo tematu kupowania samochodu należy podchodzić bardzo ostrożnie. Każdego roku wjeżdża do Polski około miliona używanych pojazdów. Średnia wieku przekracza 11 lat, a w większości ogłoszeń dominują "wychuchane i pozbawione wad" egzemplarze.\nTymczasem, zadbane auta w Niemczech, Francji lub Holandii, kosztują zdecydowanie więcej niż nad Wisłą. A rozbudowana sieć autostrad w krajach rozwiniętych, sprzyja budowaniu dużych przebiegów.\nBy nie rozczarować się podczas oględzin konkretnego egzemplarza samochodu, warto wnikliwie przyjrzeć się zdjęciom dołączonym do oferty sprzedaży. Wbrew pozorom, nawet te dobrze przygotowane, mogą zdradzić wiele na temat kondycji pojazdu.\nOdświeżanie zużytego wnętrza za pomocą wstawek nowych tapicerskich to częsta praktyka osób zajmujących się handlem używanymi samochodami.\nOperacja kosztuje zaledwie kilkaset złotych, a pozwala poprawić atrakcyjność kabiny i przyciągnąć uwagę zainteresowanych osób.\nW wielu samochodach segmentu A, B, C i D, jakość fabrycznych materiałów pozostawia wiele do życzenia. Po przejechaniu 100-150 tysięcy kilometrów, wierzchnia warstwa się wyciera lub łuszczy i pozostawia estetyczny niesmak.\nProblem dotyczy głównie boczków drzwiowych, mieszka lewarka zmiany biegów, centralnego podłokietnika i wieńca kierownicy.\nAby zatuszować zużycie eksploatacyjne, tapicer z łatwością dobierze odpowiedni materiał i odświeży poszycie danego elementu. Problem w tym, że nigdy nie dopasuje idealnie skórzanej wstawki do pierwotnej faktury i na stykach materiałów powstanie rzucająca się w oczy różnica.\nJeśli przypadek zastosowania nowych materiałów, dotyczy modelu, w którym wyjątkowo szybko dochodzi do wycierania skórzanych lub tekstylnych obić, nie należy się zanadto przejmować.\nGorzej, jeśli mamy do czynienia z samochodami premium, gdzie oszczędności na jakości materiałów nie powinny występować.\nWówczas, wymiana elementów tapicerskich na nowe Świadczy zazwyczaj o próbie ukrycia bardzo dużych przebiegów konkretnych egzemplarzy.\nCo można wyczytać ze zdjęć z ogłoszenia? Zwróć uwagę na brak zaślepki w przednim zderzaku\nPod zaślepką w przednim zderzaku kryje się gwint mocujący ucho holownicze.\nW samochodach, które nie doświadczyły transportu na lawecie lub holowania, ten element powinien się świetnie trzymać.\nPo latach się zapieka i zdjęcie zabezpieczenia bywa problematyczne.\nCo innego, jeśli użytkownik często z niego korzysta. Plastik się wyrabia i w większości przypadków po prostu odpada.\nHolowanie na autostradzie A1 Fot. materiały Wydziału Ruchu Drogowego KWP w Katowicach\nTym samym brak zaślepki w zderzaku może wskazywać na wysoką awaryjność danego egzemplarza lub wypadkowość i częste korzystanie z usług holownika. Warto to wyjaśnić ze sprzedawcą.\nWytłumaczenie może być jednak o wiele prostsze. Auta sprowadzane do Polski są mocowane na lawetach między innymi przy użyciu haka holowniczego wkręcanego w gwint ukryty za przednim zderzakiem. Tego typu transport może być przyczyną wyłamania zaślepki.\nCo można wyczytać ze zdjęć z ogłoszenia? Zwróć uwagę na niedokładne spasowanie elementów\nZdjęcia obrazujące poszycia karoserii mogą zdradzić historię napraw blacharskich. Rzadko się zdarza, by różnice w wielkości szczelin, czy zachodzenia na siebie poszczególnych elementów, wynikały z błędów w produkcji konkretnego modelu samochodu.\nTakie przypadki notuje się niemal wyłącznie w autach zza wschodniej granicy, gdzie normy jakościowe pozostawiają wiele do życzenia, zwłaszcza wśród modeli sprzed dwóch, trzech dekad.\nDelikatnie podniesiona maska lub przesunięty o kilka milimetrów klosz lampy może wskazywać na pozostałości po stłuczce parkingowej.\nStłuczka na zjeździe z Witosa w Czerniakowską Dariusz Borowicz / AG\nJeżeli sprzedawca jest to w stanie udokumentować stosownym oświadczeniem lub materiałem zdjęciowym, można temat zbagatelizować.\nGorzej, jeżeli zaczyna mylić się w zeznaniach, a elementy karoserii wskazują na poważniejszą przeszłość wypadkową.\nWszelkie nierówne szczeliny, przesunięcia zderzaków, reflektorów, czy błotników świadczą o wykonanej niskim kosztem naprawie.\nUsunięcie niedoskonałości w przyszłości będzie się wiązać ze sporymi kosztami (ponowne spasowanie, malowanie). Kolejny problem może stanowić kiełkująca rdza.\nDodatkowy problem stanowi rdza. O ile niewielki nalot zdarza się już w autach kilkuletnich, o tyle znaczne nagromadzenie rdzawego kłopotu może wskazywać na popowodziową przeszłość lub wielomiesięczny postój bez maski pod „chmurką”.\nMoże się zdarzyć, że auto sprzedaje miłośnik tuningu, który systematycznie usprawnia swój pojazd. Taka osoba ma zazwyczaj pierwotne części w garażu lub bagażniku, a wszelkie zmiany dokumentuje rachunkami.\nSą jednak sytuacje, w których najprostszym i najtańszym sposobem na tuszowanie powypadkowej przeszłości jest "przeszczepianie" elementów z innych wersji wyposażeniowych.\nTyczy się to zderzaków, osłony wlotu powietrza, reflektorów, nakładek na progi (mogą maskować rdzę) lub kloszy tylnych świateł. Łatwiej jest kupić cały zamiennik z rozbitego pojazdu lub pochodzenia amerykańskiego, angielskiego, niż podejmować się fachowej naprawy w warsztacie.\nZazwyczaj nie zdarza się, że sprzedający auto wymieniają opony na nowe przed sprzedażą pojazdu. Zazwyczaj trend jest odwrotny. Niemniej, fotografia koła może ilustrować niekorzystne zjawisko w postaci nierównomiernie wytartego bieżnika.\nTo oznacza kłopoty w większości przypadków ze zbieżnością i konieczność zainwestowania po kupnie w zawieszenie. Koszty naprawy mogą sięgać kilkuset lub nawet kilku tysięcy złotych.\nZ założenia, książka serwisowa ma być potwierdzeniem dobrej kondycji pojazdu.\nNiestety, jest to jeden z łatwiejszych do podrobienia dokumentów. O ile pierwszemu właścicielowi można czasem zawierzyć, o tyle w przypadku aut przechodzących z rąk do rąk już niekoniecznie.\nZamówienie fabrycznie nowej książki w internecie jest proste. Wystarczy kilkadziesiąt złotych na spreparowaną historię. W autach pochodzących zza granicy, trudno o weryfikację.\nZwłaszcza sprzed okresu, w którym obowiązuje elektroniczne rejestrowanie przeglądów i zapisywanie przebiegu w ogólnodostępnej bazie danych. W związku z tym, podejrzenia powinien wzbudzić ten sam charakter pisma przy każdym stemplu diagnosty, identyczny kolor używanego długopisu oraz równomierne blaknięcie wszystkich wpisów.\nW większości ogłoszeń zdjęcie zawartości książki serwisowej się pojawia, mając za zadanie wzbudzenie u potencjalnego nabywcy zaufania.\nNie warto nadmiernie emocjonować się kupowaniem używanego samochodu. Pośpiech i euforia ograniczy racjonalne podejście do sprawy i możliwość wychwycenia niedoskonałości.\nPrzed wykonaniem telefonu do sprzedawcy, należy wnikliwie obejrzeć zdjęcia i przeanalizować wzbudzające niepewność miejsca.\nPoza detalami opisanymi wyżej, trzeba też zwrócić uwagę na nierównomierną korozję na tarczach hamulcowych (problemy z zaciskiem), a także wszelkie uchybienia w tworzywach wewnątrz pojazdu.\nWybrakowane lub niechlujnie spasowane plastiki mogą świadczyć o rozbieraniu boczków drzwiowych, deski rozdzielczej lub podszybia. To z kolei może zwiastować kosztowne kłopoty z elektryką, a także generować nieprzyjemne skrzypienie podczas jazdy.\nFakt, Polacy to naród przysłowiowych "cebulaków" i łowców super okazji. W zeszłym roku sprzedawałem swoje auto. Salonowe, bogata wersja, nawet klimatronik dwustrefowy i szklany dach, ale nie najbogatsza w tym modelu, wiek 5.5 roku, przebieg udokumentowany 107 000, pełna dokumentacja, czyli nie tylko książka serwisowa ale też faktury na których było wymienione wszystko co w aucie było robione, pełna historia ubezpieczeniowa. Auto bezwypadkowe, przez cały okres miało tylko lekko zarysowany tylny zderzak i porysowaną szybę przednią wycieraczką. Cenę ustaliłem wyższą niż sprowadzanie z zachodu sztrucle po dziadku Niemcu co płakał.. I co, zero zainteresowania. Jak obniżyłem cenę to znalazł się jeden, co mnie męczył mailowo i co chwila podsyłał mi oferty jakiś szpachlowanych wynalazków, co to miały GPS a mój nie. A to, że rdza była nawet w kierunkowskazach i każdy element w innym odcieniu ... nie ważne, grunt, że miał czujniki parkowania a mój nie. W końcu zmęczony cebulactwem zostawiłem w salonie auto w rozliczeniu. I teraz już wiem, że legendarny handlarz Mietek po prostu sprzedaje Polakom to, co oni chcą kupić. A Polacy są tak głupi, że kupują złudzenie jakości, bo za prawdziwą jakość nie chcą zapłacić. Dlatego w Polsce samochody używane są tańsze niż w Niemczech. Taki "cud nad Wisła".\nJa to się zawsze upewniam, czy Niemiec bardzo płakał jak sprzedawał. No i czy do granicy gonił jak się rozmyślił. Jeśli wąsiaty handlarz potwierdzi - biorę w ciemno.\nten prosty sposób na zaoszczędzenie to niekupowanie żadnego auta nawet tego ze złota co płakała cała bawaria jak babcia sprzedawała gdyż wypisała się ze wspólnoty koscielnej.\nNiestety narod cebulakow zlodzieji, wiec zaleca sie daleka ostrożność przy zakupie czegokolwiek. Zero uczciwosci, naciagactwo, oszukiwanie, szukanie jelenia, wycenianie z kapelusza i januszowe negocjacje. Tak wyglada rzeczywistosc. Narod idiotow.\n"fahowcy" już się wypowiadają że artykuł bez sensu ale niestety zabrakło im czasu na napisanie dlaczego...\nto nieprawda, ze polski komisant kreci licznik , wprost przeciwnie, auta sa juz skrecone przez niemcow to u nich sport narodowy skrecic licznik, potem kreci turecki handlarz i merc 10 letni ma 70 tys a w rzeczywistosci 400 tys, to polski handlarz musi podkrecic do gory do 180 tys bo 180 tys to standard.\nużywane to używane i zawsze jest ryzyko że coś po prostu padnie. ja brałem z salonu, peugeota 3008, suvów dużo nie ma używanych ale też nie chciałem ryzykować. Wole nowe i pewne\nPrzede wszystkim nie kupujemy od Polaka, ani zza wschodniej granicy i juz mamy prawie pewne, ze nie zostaniemy oszukani.\nCebula szuka okazji to ma okazje, cebula chce się pokazać to kupuje 15 letnie audi albo bmw oczywiście za najniższa cenę


Niebawem jesień pochłonie cały kraj. Wielka szkoda, bo to będzie oznaczać przymrozki. A jak przymrozki to koniec sezonowych owoców, w tym malin, które są teraz jak dla mnie najsmaczniejsze! Dlatego nie ma na co czekać, tylko trzeba te ostatki w kuchni wykorzystywać - i choć nie jest to już czas na przetwory (pudełeczko 500 g kosztuje około 8-10 zł) to do wypieków i deserów można je wykorzystywać teraz jak najczęściej. Dziś na przykład zaproponuję Wam torcik czekoladowy z lekkim kremem z serka naturalnego i śmietanki w którym wykorzystałam świeże maliny. Przygotowałam go na urodziny brata, jednak śmiało można zaserwować go na rodzinny obiad czy niedzielny deser. Wszystko zależy od Was, kiedy nadejdzie ochota na jego przygotowanie. Może dziś?\n250 g serka naturalnego - gęstego\nDo miski wbijamy jajka, dodajemy cukier i ubijamy - gdy masa podwoi swoją objętość dodajemy ekstrakt waniliowy i olej, mieszamy.\nW oddzielnej misce mieszamy wszystkie suche składniki, które dodajemy stopniowo do wcześniej wymieszanej masy.\nGotowe ciasto przekładamy do wyłożonej papierem do pieczenia formy tortowej i pieczemy w rozgrzanym do 180`C piekarniku przez około 30 minut - do suchego patyczka. Następnie ciasto odstawiamy do całkowitego wystudzenia, aby po tym czasie móc przekroić ciasto na dwa cienkie blaty.\nŚmietankę ubijamy, serek rozcieramy razem z cukrem pudrem - następnie dodajemy do niego po łyżce ubitej śmietanki aż do uzyskania sztywnego kremu.\nNa ostudzony blat wykładamy połowę kremu który przyciskamy lekko drugim blatem. Wierzch dekorujemy śmietanką, na którą wykładamy maliny. Wstawiamy do lodówki na około 1,5 godziny.\nWyślij posta przez e-mail Etykiety: Ciasta Ciasto z kremem Owocowe słodkości sezonowe Torty\nRedHead 7 października 2014 12:48\nWygląda cudnie. Mam ochotę na kawałek :)\ngin 7 października 2014 16:22\nZ furą malin wygląda bajecznie :)\nAda Drygas 16 października 2014 15:20\ntort wygląda rewelacyjnie i zapewne tak też smakuje :)


Brooks + Scarpa projektuje dla seniorów - Sztuka architektury\nStrona główna News Świat Fantazyjny projekt budynk...\nFantazyjny projekt budynku dla seniorów\nData dodania: 08.09.2021 Czas czytania: ~2 min\nCoraz częściej mówi się na świecie o tym, że projektanci muszą zacząć dostrzegać potrzeby seniorów, bo zachodnie społeczeństwa starzeją się i wkrótce to starszych osób będzie w miastach więcej niż młodych. Dla osób w podeszłym wieku projektuje się inaczej, bo należy uwzględnić chociażby ich inne możliwości ruchowe czy w inny niż u młodych osób działające zmysły.\nArchitektura dla seniorów\nAmerykańska pracownia Brooks + Scarpa opracowała niedawno dość fantazyjny projekt dla seniorów. To budynek mieszkalny dla osób starszych, który ma stanąć w Miami Beach. Jak wiadomo Floryda jest tym miejscem, w które amerykańscy (ale i np. europejscy) seniorzy chętnie przenoszą się na emeryturze, w Miami mieszka bardzo dużo osób w podeszłym wieku. Projekt pracowni Brooks + Scarpa odróżnia się nieco od innych tego typu realizacji.\nThe Heron, bo taką nazwę nosi zaprojektowany budynek, mieści 20 mieszkań dla seniorów; co ważne, to mieszkania niezbyt drogie, a więc dostępne także dla mniej zamożnych. Jak mówią architekci, swój projekt zainspirowali Miami MIMO, regionalnym stylem w architekturze, który był w Miami popularny tuż po II wojnie światowej. Nurt ów cechował się fantazyjnymi formami, oryginalnymi kształtami czy detalami, czasem wręcz pewną dozą szaleństwa.\nNiezwykła bryła mieszkalna na Florydzie\nW duchu tego regionalnego stylu Brooks + Scarpa zaprojektowali budynek o falujących, fantazyjnie ponacinanych ścianach i formach, wśród których można znaleźć tak samo elementy modernizmu jak klasycyzmu. Są tu okrągłe okna, które przysłaniają zarazem brise soleil, są dające cień podcienia, ale i taras na dachu. Budynek sprawia wrażenie, jakby jego betonową bryłę (która ma kolor różowy!) opakowano dodatkowo w ażurową „skórę”, nadającą elewacjom efekt trójwymiarowości.\nWszystkie zastosowane w budynku rozwiązania nadają charakteru tej niezwykłej bryle, ale mają też swoje uzasadnienie: mają dawać cień i chłód w subtropikalnym klimacie, w jakim położne jest Miami Beach.\nProjekt Architektoniczny, Projekt Budynku, Budynek Mieszkalny, Architektura Zagraniczna


Na co dzień nie myślimy o tym, jak byśmy zareagowali w kryzysowej sytuacji. A i te mogą mieć różny charakter: wypadek, zasłabnięcie kogoś na ulicy, czy atak jakiejś choroby, pożar, powódź i wiele innych przypadków. Czase\nDodane: 14-10-2020 07:36\nm obija nam się o uszy termin pierwsza pomoc, ale rzadko zastanawiamy się, czy umielibyśmy jej udzielić. A przecież może chodzić o zdrowie lub nawet życie kogoś nam bliskiego. Pewne umiejętności są wręcz konieczne, gdy pracujemy, na terenie naszej pracy. To chociażby ogół zasad ppoż. Na początku pracy w danej firmie każdy powinien być poinstruowany o zasadach bezpieczeństwa tu obowiązujących. A wiedza ta wymaga przypomnienia najdalej co kilka lat. Chodzi bowiem o bezpieczeństwo czasem dość dużego zespołu ludzi. Dlatego właśnie są organizowane szkolenia bhp. Ich przeprowadzanie trzeba powierzyć albo zatrudnionemu w firmie specjaliście albo firmie, która się tym zajmuje na co dzień. Te podstawowe wiadomości uratowały już sytuację w wielu przypadkach. Np. pozwoliły wyjść cało z pożaru całemu zespołowi.\nTe fakty jak uczyć bhp mogą Cię zdziwićRok 2021 - czy odbyć kurs bhp?Obsługa BHPCzy 2020 będzie dobry dla ogób które chcą bhp?Jak uczyć bhp i się nie nudzić?5 Zaskakująco Skutecznych Sposobów Aby szkolić z bhp we WrocławiuCzy wiesz jak bhp żeby później tego nie żałować?UWAGA! Stosując Te 10 Błędów NIGDY Nie Dowiesz Się Jak przetrwać dachowanie pojazduCzy warto szkolić z bhp we Wrocławiu do końca 2020Te porady jak bhp zaskoczą nawet profesjonalistę!Czy warto uczyć bhp?Przeczytaj ten wpis a dowiesz się jak uczyć bhpCzy w 2020 warto poświęcić czas aby przejść szkolenie z bhpCzy można uczyć bhp w pracy?Czy w 2020 warto poświęcić czas aby przejść szkolenie z bhp3 informacji jak przeżyć dachowanie lub wypadekWypadek auta - dachowanieGdzie można Szkolić z bhp w Opolu a gdzie nie?Czy ktoś może mi pomóc szkolić z bhp w Białymstoku?Zobacz te 12 ciekawostek o tym jak przejść szkolenie z bhp w prosty sposóbJak można w 2020 wyjść cało z dachowania?Jak można w 2020 przejść szkolenie z bhp?Wartość tego jak uczyć bhp w 2020Czy opłaca się przejść szkolenie z bhp?Kto musi szkolić z bhp?7 Największych Kłamstw O Tym Jak szkolić z bhp w GorzowieNowoczesne sposoby jak szkolić z bhp w Gorzowie w każdych warunkachSymulacja jak z dachowaniaWycena tego jak uczyć bhpSymulacja dachowani samochodu


Marta, 6 miesięcy temu 13 4 min czytania 348\nPielęgnacja delikatnej skóry pod oczami to przede wszystkim odpowiednio dobrane kremy, które warto nakładać grubą warstwą na noc. Większość z nich ma dość bogatą konsystencję, jednak te lżejsze propozycje warto stosować także pod makijaż. O moich ulubionych kremach możecie przeczytać w poście “krem pod oczy – moje ulubione i sprawdzone top 5“. Jednak krem to podstawa, a ja mam też kilka dodatkowych gadżetów, które pomagają zadbać mi o skórę pod oczami, a są to: masażer jadeitowy i płatki hydrożelowe, a także chłodzący żel pod oczy.\nNapiszcie proszę swoje dane do wysyłki na mojego maila: marta@make-up-today.com ❤\nZ płatkami najchętniej relaksowałabym się na Islandii! Tamtejszy chłód wzmocniłby efekt “jak z lodówki” i opuchlizna poszłaby precz 😀 A przy okazji miałabym niesamowite widoki na naturę w którą nie ingeruje człowiek i spełniłabym swoje marzenie o podróży właśnie tam 🙂


Edward Gaming - Funplus Phoenix (Tencent LoL LPL, Spring Season) - na żywo - transmisje live stream online - Meczyki.net.pl\nEdward Gaming - Funplus Phoenix\nEdward Gaming - Funplus Phoenix 15.03.2019 10:00\nOglądaj za darmo mecz Edward Gaming - Funplus Phoenix, który rozpocznie się 15.03.2019 10:00. Mecz na żywo można legalnie obejrzeć na stronie bukmachera Fortuna i Forbet, które posiadają zezwolenie Ministerstwa Finansów. Wszystkie meczyki 24 obejrzysz w jakości HD legalnie i bez ponoszenia żadnych kosztów. Darmowe mecze24 online stream Edward Gaming - Funplus Phoenix z kategorii Tencent LoL LPL, Spring Season.\nW dniu 15.03.2019 10:00 odbył się mecz między Edward Gaming i Funplus Phoenix. Aby zobaczyć skrót z tego wydarzenia kliknij miniturkę poniżej.


Policja Łódź: Próbowali okraść domek Świętego Mikołaja - InformacjeLodzkie\nPolicja Łódź: Próbowali okraść domek Świętego Mikołaja\nFunkcjonariusze z Wydziału Patrolowo-Interwencyjnego w Łodzi zatrzymali dwóch mężczyzn, którzy chcieli okraść domek Świętego Mikołaja na Pasażu Schillera w Łodzi. Za usiłowanie kradzieży grozi kara do 5 lat pozbawienia wolności.\n30 listopada 2021 roku po godnie 3.00 z polecenia dyżurnego miasta policjanci pojechali na ul. Piotrkowską, gdzie nieznani sprawcy chcieli okraść jeden z wystawowych domków. Okazało się, że pracownik ochrony jarmarku bożonarodzeniowego usłyszał hałasy dobiegające z domku Świętego Mikołaja. Kiedy zbliżył się do niego zauważył dwóch mężczyzn z których jeden był już w jego wnętrzu. Natychmiast na miejsce została wezwana policja, która zatrzymała podejrzanego 39 i 41- latka, mieszkańców Łodzi. Dzięki szybkiej reakcji policjantów udaremniono rabunek. Mężczyźni usłyszeli już zarzuty usiłowania kradzieży, co zagrożone jest karą pozbawienia wolności do lat 5. Czynności prowadzili śledczy z I komisariatu Policji.\nKomenda Miejska Policji w Łodzi, http://www.lodz.policja.gov.pl/eld/komunikaty-1/aktualnosci/66718,Probowali-okrasc-domek-Swietego-Mikolaja.html