Data: 2022-05-27 10:25:46 Autor: Piotr Piekarski\nMarta w poszukiwaniu pracy podejmuje decyzję o wyjeździe za granicę. Nowa rzeczywistość, nowi znajomi, nowa praca to wszystko komplikuje jej życie. Czy uda jej się ułożyć życie osobiste i zawodowe w nowej rzeczywistości? Czy może zmuszona będzie wrócić do Polski i zacząć wszystko od początku?\nPiątek trzynastego Agaty Bizuk to błyskotliwa powieść obyczajowa z domieszką humoru oraz dystansem do życia. Do lektury zaprasza Wydawnictwo Dlaczemu. W ubiegłym tygodniu na naszych łamach mogliście przeczytać premierowy fragment książki Piątek trzynastego. Dziś czas na kolejną odsłonę tej historii:\nAleż to szukanie pracy jest trudne. Nawet nie miałam o tym pojęcia. Niby samo w sobie nie jest złe, ale kiedy dochodzi do konfrontacji twarzą w twarz z przyszłym, a w rezultacie najczęściej niedoszłym szefem, ręce opadają.\nInternet to jednak fajny wynalazek. Jak się okazało, nawet w takim zapyziałym Wałbrzychu było co najmniej kilkaset porządnych ofert pracy. Wysłałam chyba z setkę maili z moim odpicowanym na tę okazję CV, ale niestety nikt nawet nie raczył oddzwonić. Zupełnie się tego nie spodziewałam, bo przecież byłam doskonałą kandydatką na te wszystkie stanowiska.\nCałe szczęście, że nie musiałam się martwić o pieniądze, bo Dawid zadbał, by niczego mi nie brakowało. Inaczej chyba wpadłabym już dawno w depresję.\nZaczęłam się poważnie zastanawiać, czy czasami nie robię z siebie idiotki, kiedy nagle zadzwonił telefon.\n– Dzień dobry. Czy rozmawiam z panią Brzozowską? – Facet miał tak seksowny głos, że natychmiast zapomniałam, jak się nazywam.\n– Yyy… tak, przy telefonie. – Serce omal nie wyskoczyło mi z piersi. Z miejsca zakochałam się w tym głosie.\n– Dzwonię z firmy Mar-POL, składała pani u nas aplikację.\n– Yyy… tak, owszem. – Nawet nie byłam w stanie odpowiadać pełnymi zdaniami. Zwykle jestem wygadana, ale tym razem z emocji zabrakło mi słów.\n– Jeśli nadal jest pani zainteresowana pracą jako specjalistka w zakresie PR-u, zapraszam jutro o godzinie dziesiątej na rozmowę kwalifikacyjną.\n– Świetnie, przyjadę na pewno. Bardzo panu dziękuję za telefon. – Przynajmniej na koniec odzyskałam mowę (choć kolana nadal mi się telepały) i nie wyszłam na kompletną idiotkę.\nJuż wyobrażałam sobie tego przystojniaka po drugiej stronie i natychmiast spociły mi się ręce. Oczywiście, że będę jutro i dostanę tę pracę! Przecież taka rozmowa to nic takiego. Bułka z masłem, ot co! Trzeba tylko odpowiednio się przygotować, a potem do dzieła!\nWygrzebałam z szafy najlepszą kieckę, która od dawna wisiała smętnie na wieszaku, czekając na lepsze czasy. Seksowny szef, to i wyglądać należy odpowiednio. Wcisnęłam się w nią, o dziwo, bez trudu, sama sobie gratulując świetnej przemiany materii i marząc o kolejnych lodach. Do tego bluzka, która odsłaniała nieco więcej niż powinna w takich sytuacjach, i najwyższe z możliwych szpilki. Ostatnie spojrzenie w lustro – i już mnie nie było.\nRęce trzęsły mi się jak galareta, choć uważałam, że jestem nieźle przygotowana. Bo właśnie tak uważałam. W uszach cały czas miałam zniewalający głos managera i na samą myśl czerwieniłam się jak nastolatka. Niedobrze, chyba naprawdę brak mi faceta.\nZatopiona we własnych myślach, szłam długim korytarzem, gdy nagle usłyszałam za sobą ten sam cudowny głos. Na żywo brzmiał jeszcze lepiej – głęboki, czysty, po prostu piękny. Był coraz bliżej, a ja zaczęłam się obawiać o stan własnego serca. Miałam wrażenie, że wszyscy słyszą jego bicie, a najbardziej przystojniak podążający za mną szybkim krokiem.\n– Przepraszam, pani Marta? – Był tuż za mną.\nOdwróciłam się powoli i… stanęłam jak wryta. Bynajmniej nie z zachwytu. Miałam przed sobą najbardziej obleśnego faceta, jakiego kiedykolwiek widziałam. Był stary, monstrualnie gruby, krótkie ręce miał zakończone nie mniej krótkimi, parówkowatymi palcami. Ohyda. Spod wymiętej koszuli wystawały mu kłęby posklejanych siwych włosów. Spodnie nie pamiętały ostatniego prania, a buty wyglądały tak, jakby wrócił przed chwilą z Sahary. Do tego sumiasty wąs, na którym gromadnie zbierały się drobinki śliny, i tłuste włosy do ramion, przeczesane właśnie brudną łapą.\nOprócz karnetu na fitness temu panu przydałby się również co najmniej roczny zapas środków do dezynfekcji, najlepiej na chlorze, bo nie wiem, czy innym sposobem pozbyłby się otaczającej go smrodliwej mgły. I do tego ten obłędnie cudny głos. Co za złośliwość losu!\nPrawdopodobnie zastałam go właśnie w trakcie rozkładu wewnętrznego – w końcu wiek też robi swoje. Chyba że to feromony tak silnie w nim buzowały, że aż zaczął śmierdzieć. Jeśli tak, to miałam nadzieję, że trafi na jakąś modliszkę, która zdąży go pożreć, zanim się jeszcze do niego dobierze, i w ten sposób uratuje świat przed śmierdzącą apokalipsą. Nogi się pode mną ugięły. Nauczona doświadczeniem jeszcze z czasów studenckich z różnej maści męskimi osobnikami, gorączkowo szukałam drogi ucieczki. Niestety, korytarz był długi, a jedyne wyjście ewakuacyjne blokowało ogromne cielsko. Byłam zgubiona.\nPan Hieronim, dla przyjaciół Hirek, jak kazał do siebie mówić, zaprowadził mnie do swojego gabinetu i zamknął za nami drzwi. Sekretarka popatrzyła na mnie z politowaniem, zupełnie jakby wiedziała, co się święci. Pewnie niejedną „rozmowę” Hirek przeprowadzał w tym swoim gabinecie. O, nie! Nie mam zamiaru zostać lalunią tego obleśnego dziada. I molestować też się nie dam. Nie ma mowy! Chciałam wytłumaczyć panience w sekretariacie, że tak naprawdę znalazłam się tu całkowicie przypadkowo, że zgubiłam się po drodze i w ogóle nawet mnie tu nie ma. Niestety, drzwi, moja ostatnia szansa ucieczki, zostały szczelnie zamknięte.\nUsiadłam niepewnie na małej kanapie. Natychmiast wyobraziłam sobie, co też pan Hirek może na niej wyprawiać z kolejnymi kandydatkami, na które prawdopodobnie z równym politowaniem i odrazą zerkała sekretarka. Na wszelki wypadek zajęłam najmniejszy róg leżanki, żeby czasem nie pomyślał sobie czegoś, co w takiej sytuacji może pomyśleć facet.\nRozmowa przebiegła błyskawicznie. Na dobrą sprawę nie musiałam odpowiadać na żadne pytania. Zostałabym zatrudniona zaraz po pierwszym spojrzeniu w mój dekolt. Starałam się skulić w sobie, żeby tylko nie epatować biustem, jak miałam to pierwotnie w planie, i nerwowo naciągałam wymiętą już spódnicę na kolana.\nHirek, czy też pan Hirek, przez cały czas wlepiał we mnie ślepia, śliniąc się obficie. W pewnym momencie obślinił się już jak pokaźnych rozmiarów rottweiler, nadal nie spuszczając wzroku z mojego biustu.\nNie gap się tak, bo kociej mordy dostaniesz. W ogóle co to ma znaczyć? Obleśny typ! I do tego jaki bezczelny! Czuję się molestowana – myślałam intensywnie, tymczasem Hirkowi soczyście kapnęło z ust na podłogę. Może podstawię mu szklankę, bo szkoda takiego pięknego dywanu. W ogóle co to za imię? Hirek? Raczej Hipek. No tak, gdyby rodzice skrzywdzili mnie takim imieniem, chyba też zaczęłabym nałogowo jeść. Biedny człowiek.\nJakoś nagle odeszła mi ochota na tę pracę. Zresztą jak tu być specjalistką od public relations, kiedy szef już od pierwszego dnia wolałby, żeby te relations były bardziej private niż public?\nW akcie miłosierdzia wytrzymałam do końca rozmowy, a raczej bezmyślnego wpatrywania się Hirka we mnie. Obiecałam zadzwonić i przysięgłam sobie, że już nigdy więcej nie zaufam swojej intuicji. Seksowny głos. Chyba upadłam na głowę!\nWpadłam do najbliższego baru za rogiem, o wdzięcznej nazwie U Jasia. Typowa podrzędna knajpka z obowiązkową grupką żuli przy najdalszym stoliku. W tej chwili było mi już wszystko jedno.\n– Setkę wódki i dwie spirytusu! – krzyknęłam od progu.\nŻule popatrzyli na mnie badawczo. Chyba liczyli, że się podzielę, a niech to! Młody barman był mocno zdegustowany moim zachowaniem.\n– No dalej, nie mam czasu na pierdoły i bez min mi tutaj! Żule śledzili mój każdy krok. Wypije czy nie? Kobieta, więc pewnie zamoczy usta i na tym koniec, ale po co jej w takim razie tyle spirytusu? Byli wyraźnie ciekawi mojego następnego ruchu.\nJednym haustem wypiłam wódkę. Żule wstrzymali oddech – ich też zapiekło w gardle czy po prostu czekali, żebym to samo zrobiła ze spirytusem? Byłam ich bohaterką, a gdybym jeszcze postawiła im wino, chyba zaczęliby mnie całować po stopach. O, nie, tylko nie to – na wspomnienie smrodu sprzed chwili, który jak zlokalizowałam, pochodził ze stóp mojego niedoszłego szefa, zareagowałam odruchem wymiotnym.\n– To na oczyszczenie organizmu – rzuciłam do nich przez ramię, chwyciłam szklankę ze spirytusem i pognałam do łazienki zdezynfekować ręce.\nCały czas wydawało mi się, że wszystko śmierdzi Hirkowymi skarpetami sprzed miesiąca. Miałam nadzieję, że to tylko tymczasowe i w końcu wrócą inne zapachy.\nLizałam rany przez kolejne dwa tygodnie. Leżałam bezmyślnie w łóżku, nie wstając, nie robiąc sobie śniadania, że nie wspomnę już o innych, bardziej absorbujących czynnościach.\nMiałam serdecznie dość facetów, pracy i jej szukania, życia, Piątka, który nadal nie nauczył się korzystać z kuwety (pewnie przeze mnie, bo nie reagowałam na jego kolejne zasikanie podłogi), i wszystkiego dokoła.\nJak co dzień kontemplowałam swojego pecha, kiedy jak burza wpadła Aśka. Ona zawsze wpadała jak burza. I zawsze zostawiała za sobą spustoszenie, zwłaszcza w mojej głowie i moich postanowieniach.\nNie musiałam się nawet podnosić – od dawna miała klucze. Weszła więc, na dzień dobry zaparzyła mi miętę i usiadła na brzegu łóżka. Wokół walało się wszystko, co tylko może walać się wokół.\n– Wyglądasz jak zwłoki. Może zadzwonię po karawan? – Jej spostrzeżenia, choć złośliwe, to jednak zawsze były trafne.\n– Odwal się. – To jedyne, na co było mnie stać w tej chwili.\n– Człowieku, weź się wreszcie za siebie. Pierwsze śmierdziele za płoty!\nDlaczego ona zawsze mówi do mnie „człowieku”? Jestem kobietą, nie żadnym człowiekiem!\n– Żadnych więcej śmierdzących i śliniących się typów!\n– Przestań panikować, nie on pierwszy i nie ostatni. Byka za rogi trzeba, a nie użalać się nad sobą i opychać chipsami. Ukradkiem rozejrzałam się po pokoju. Wszędzie walały się opakowania po wszelkiego rodzaju chipsach, chrupkach i słodkościach. Ależ nazbierałam. Nawet nie miałam pojęcia, że tego tak dużo.\n– Dobra, posprzątam ten barłóg, ale za to nigdy więcej nie namówisz mnie na żadną rozmowę kwalifikacyjną.\n– Chyba żartujesz. Jutro masz kolejną! Odsłuchałam wiadomości na sekretarce. I choćbym miała cię tam zawlec osobiście, to pójdziesz.\nCo ona sobie myśli? Że kim ja jestem? Dziewczynką do bicia, mięsem armatnim? Sama niech sobie idzie, mnie tu dobrze! Dlaczego dotyka mojego telefonu? Zawsze musi wszystko zepsuć. Już mi tak dobrze było z myślą, że nigdy więcej mnie to nie spotka.\nCholera, muszę koniecznie popracować nad asertywnością. Ale jeszcze nie teraz. Od jutra. Od kolejnego sapiącego i śliniącego się typa. Powiem mu, żeby się nie gapił. Po co ja tam w ogóle idę? Niech jej będzie, ale to ostatni raz. Jeśli się okaże, że wszyscy szefowie są grubi i obleśni, to już się więcej nigdzie nie wybieram.\nTym razem włożyłam prosty garnitur. Żadnych spódnic, żadnych dekoltów i entuzjazmu też żadnego. Robię to tylko dla Aśki.\nFakt, ten facet przez telefon też miał ciekawy głos, ale, nauczona doświadczeniem, nie spodziewałam się nikogo konkretnego. Wszyscy faceci z fajnym głosem mają przecież nadnaturalny rozmiar mięśnia piwnego i śmierdzące skarpetki.\nPani w sekretariacie była jeszcze bardziej zblazowana niż ta od Hirka i patrzyła na mnie z jeszcze większą odrazą. Szef natomiast był… ładny. Tak, właśnie ładny, bo ani przystojny, ani jakiś bardzo wystrzałowy. A przede wszystkim czysty i zadbany – jakaż miła odmiana. I ze złotym kółkiem na serdecznym palcu. Znaczy zaobrączkowany. No tak, sam z siebie by tak o siebie nie dbał. Miał ładne dłonie. Delikatne, jakby nigdy nie pracował. W sumie mogłabym się nim nawet zainteresować, oczywiście gdyby nie Dawid i fakt, że facet był już zajęty. Przeszkodą był też mój raczkujący feminizm. W każdym razie na ulicy na pewno zwróciłabym na niego uwagę.\nPrzez moment żałowałam, że wybrałam się tutaj w tym zgrzebnym worku, ale gdy tylko spojrzałam na obrączkę, żal szybko uciekł.\n– Pani Marto, jak widzę, pani doświadczenie w pracy biurowej jest raczej skromne, ale to chyba nawet lepiej. Uśmiechnął się szeroko, pokazując idealnie białe zęby. Przynajmniej nie ma pani żadnych brzydkich sekretarskich nawyków.\n– No tak, a i uczę się szybko – dodałam słodko.\n– Świetnie. O to właśnie chodzi. – Zapisał coś w notatniku, podkreślił dwiema liniami, a na końcu postawił wielki wykrzyknik. To chyba dobrze rokuje.\nPotem opowiadał o pracy sekretarki, o obowiązkach i firmie. Generalnie nuda, ale miło się go słuchało. Poza tym, w przeciwieństwie do śmierdzącego Hirka, ani razu nie spojrzał na mnie pożądliwie. Pełna profeska na najwyższym poziomie.\nMówił do rzeczy, krótko i konkretnie. Zachwycił się moimi kwalifikacjami, więc byłam na dobrej drodze do dostania tej pracy. Pewnie jest niezłym szefem, oczywiście nie dlatego, że się zachwycił, ale ogólnie. Nagle zaczęło mi bardzo zależeć. Co prawda pensja byłaby marniutka, ale na razie wystarczyłoby, żeby nie umrzeć w domu ze zgryzoty. Zaczęłam rozumieć, dlaczego sekretarka patrzyła na mnie z taką nienawiścią. Miałam ją zastąpić. Nie wiem, co zmalowała, ale musiało to być coś naprawdę poważnego, skoro ten wspaniałomyślny szef postanowił się jej pozbyć. Swoją drogą, ciekawe, czy sekretarka od Hirka też widziała we mnie rywalkę. Nawet nie jestem sobie w stanie wyobrazić, jak wyglądały jej nadgodziny. Ohyda!\nNie żałowałam, że poszłam na to spotkanie. Zrobiłam niezłe wrażenie, więc byłam niemal pewna, że dostanę tę pracę, i już szalałam z radości.\nUpiłyśmy się z Aśką prawie w trupa, bo przecież nieczęsto dostaje się taką posadę (w moim przypadku jakąkolwiek). Dawidowi nie wspomniałam o tym ani słowem. A niech ma! Jak wróci, to się dowie. I tak za każdym razem, kiedy dzwoni, u mnie jest głęboka noc, więc nawet gdyby chciał, nie ma szans odkryć mojego niecnego planu. Dopiero mu pokażę!\nI klops. Nie przyjął mnie. A taki był ładny… Zadzwonił i powiedział, że jednak stara sekretarka zostaje. Ciekawe, co zrobiła, że w ostateczności jej nie wyrzucił? A może po prostu ja mu się nie spodobałam? Mimo wszystko miło, że w ogóle się odezwał. A mógł być takim dobrym szefem czysty, zadbany, bez brzucha, no i bez śmierdzących skarpet był idealnym kandydatem. Choć z drugiej strony, gdyby za kilka lat miał mnie nazwać „starą sekretarką”, wcale nie byłoby mi miło. No trudno.\nSzkoda, że tak wcześnie to oblewałyśmy. Jak ja się pokażę Aśce na oczy? Na poczet mojej pracy wypiłyśmy dwie butle wina, a tu ani posady, ani nawet rosołku na kaca. Najlepiej nic nikomu nie powiem, dopóki nie znajdę jakiegoś prawdziwego zajęcia. Tylko głupio tak okłamywać swoją najlepszą przyjaciółkę. Dawida jeszcze bym mogła, ale ją? Już pomijam, że to niepoprawne, bo najlepszych przyjaciółek generalnie się nie okłamuje, ale chyba nie mam innego wyboru. To przecież jedynie tymczasowe rozwiązanie, dopóki nie znajdę czegoś bardziej rzeczywistego niż praca, której nie ma. Zresztą i tak muszę się poświęcić – nie wolno mi teraz położyć się i odchorować straty, bo zaraz zaczęłyby się podejrzenia i dociekania. Więc niech się małpa cieszy, że ze względu na nią zarzucam słodkie nicnierobienie.\nCholera, w co ja się w ogóle wpakowałam? Najpierw na własne życzenie staram się zmienić swoje życie, a potem, kiedy mi nie wychodzi, kryję się z tym jak jakiś uczniak. Jednak słusznie powtarzam sobie zawsze, że jestem skończoną idiotką. No i ten mój pech do wszystkiego. Dlaczego nikt mnie nie kocha?\nDawid ostatnio też jakoś zdziwaczał. Najpierw nie dzwoni przez tydzień, a jak już raczy się odezwać, to jest ciągle zamyślony, smutny i jakby nieobecny.\nPewnie Amerykanka puściła go w trąbę. Ha! I bardzo dobrze, gadzie jeden. Masz za swoje. Następnym razem nie będziesz mnie tak bezkarnie zostawiał. A udawał twardziela! Łgał jak z nut, że niby tyle pracy, że więcej obowiązków, że zmęczony i że jak w ogóle mogę podejrzewać, że kogoś ma. Oczywiście, że nie ma. Teraz faktycznie pewnie nie ma… bo mądra kobieta wreszcie przejrzała na oczy. Już ja cię wytresuję, żebyś się za daleko z łańcucha nie zrywał następnym razem. Cierpliwości, kochany, będziesz chodził jak w zegarku.\nZresztą Aśka zawsze powtarza, że chłop to musi być trzymany na krótkiej smyczy, bo inaczej rozpuści się jak dziadowski bicz. I Monika też tak mówi, i mama tłukła mi to do głowy przez całe życie (znaczy do momentu, w którym wykrzyczałam jej, że dość mam już tych ludowych mądrości, że trzeba iść z duchem czasu, a przede wszystkim mieć zaufanie). Teraz mam tego swojego ducha, mam to zaufanie swoje i faceta, który puścił się pędem za jakąś pierwszą amerykańską dupą. Ja ci zaufam, cholera. Trzeba było słuchać mamy, a nie wszystko robić na opak jak ten osioł uparty. Chyba zadzwonię do niej z tego wszystkiego, choć po tej całej akcji obraziła się na mnie śmiertelnie i nie jestem pewna, czy w ogóle będzie chciała ze mną rozmawiać.\nRozpacz Dawida to najlepsza rzecz, jaka mogła mi się teraz przytrafić. Nie żebym była jakaś nieczuła, ale jestem pewna, że teraz już na zawsze wróci do mnie i będzie już tylko mój. Osobisty, prywatny i już z nikim nie będę musiała się nim dzielić. Tylko dlaczego dotąd musiałam? No tak, dla mnie to już tylko facet z odzysku, takie to moje szczęście.\nZresztą, jak widać, sytuacja zaczyna się powoli klarować. W końcu kiedyś przecież muszę być szczęśliwa. Wszystko powoli, sukcesywnie, bez żadnych gwałtownych ruchów. Czyli najpierw praca.\nNie powiem, cieszy mnie, że Dawid wreszcie dostał za swoje. Z tej radości wyrosły mi skrzydła. Takie ogromne i białe, prawie jak u łabędzia. Nawet nie wiedziałam, że czyjeś nieszczęście może tak mi poprawić humor. Chyba jednak nie mam serca, a jeśli mam, to najwyżej takie, które nie pomieści za dużo uczuć.\nPiątek pewnie myślał, że zwariowałam, bo ostatnio na zmianę popadałam w skrajny defetyzm albo dostawałam bezgranicznej głupawki. Przy każdym moim ataku, bez znaczenia, w którą stronę, zapobiegawczo chował się pod szafkę. W międzyczasie urósł nieco, więc mieścił się tam jedynie do połowy, z tyłkiem malowniczo wypiętym na zewnątrz. Potrafił mnie tym rozczulić w najmniej spodziewanym momencie. Tak czy owak, dziś szaleję. Ja wam wszystkim pokażę! Że niby co, nie stać mnie na bycie bizneswoman? I na faceta, który nie będzie się zadowalał każdym zamorskim ochłapem, też mnie nie stać? Bzdura. Już niedługo zacznę na siebie zarabiać, a Dawid obce panienki będzie podziwiał jedynie z daleka.\nKoniec marudzenia, muszę się jeszcze tylko zatroszczyć o odrobinę samozaparcia i silnej woli, a reszta przyjdzie sama. Tylko tego nie spieprz – musiałam zapobiegawczo skarcić się w myślach.\nBo tak już mam, że czasami potrzebuję bata nad głową i solidnego kopa, żeby zacząć logicznie myśleć. A skoro Aśka została na razie wyłączona z akcji, sama muszę być sobie sterem i okrętem. Przynajmniej tymczasowo.\nOczywiście powiem jej o tym, co zrobił Dawid, ale jeszcze nie teraz. Na razie muszę utwierdzić się w swoim postanowieniu, bo inaczej, jak tylko ją spotkam, pewnie natychmiast poskarżę się jej, że ładny ma mnie gdzieś, wyklepię wszystko i cały mój szatański plan szlag trafi.\nWysłałam kolejny milion aplikacji. Oczywiście większość na zawsze zostanie gdzieś w kosmosie, ale mam nadzieję, że przynajmniej część odbije się echem tam, gdzie powinna. W najlepszym razie zostanę: kierownikiem sklepu, sekretarką, training managerem, księgową albo jej pomocnikiem, fakturzystką, specjalistką do spraw zaopatrzenia, nauczycielką języka polskiego, korepetytorką, specjalistką PR, asystentką dyrektora, asystentką marketingu, kierownikiem marketingu, dyrektorem handlowym, księgarzem, specjalistą BHP, kontrolerem BHP, dyrektorem sprzedaży, windykatorem, przedstawicielem handlowym do spraw: gastronomii, hurtu albo detalu, specjalistą od ubezpieczeń, sprzedawcą w dziale farb i lakierów, bibliotekarką, kanarem, barmanką, pracownikiem pralni lub nawet konserwatorem terenów zielonych.\nNajgorszego przypadku nie przewiduję, ale jako garkotłuk też mogę pracować. Jak szaleć, to szaleć. Tylko żebym się na tym wszystkim choć trochę znała. Ale co tam, ktoś w końcu musi mnie zechcieć.\nTelefon rozdzwonił się jak nigdy. A jednak wszyscy nagle mnie chcą. Wiedziałam, wiedziałam! Nic dziwnego, w końcu jestem przecież całkiem fajna.\nAśce powiedziałam tymczasowo, że ładny jeszcze się zastanawia i da mi znać. Akurat. Doskonale wie, że obrzydliwie kłamię, ale udawałam, że wcale tego nie widzę. Do cholery, w końcu to moje życie, niech się lepiej zajmie swoim – nie przesiaduje od rana do nocy w tym swoim sądzie, potem zakupy, dom, znów zakupy, papiery i znowu sąd. Ja mam ambitniejsze plany. Zresztą niech no tylko znajdę pracę, to i za ciebie się zabiorę, kochana. Kto powiedział, że życie jest lekkie?\nPrzez cały dzień robiłam kolejne przymiarki spódnic. Kupiłam ich ostatnio kilkanaście, bo w końcu muszę jakoś wyglądać w tym wielkim świecie. Jestem przecież poważną panią starającą się o równie poważną posadę. Nie wypada iść na rozmowę jak łach jakiś najgorszy.\nNa pewno nie włożę już ani mini, ani worka pokutnego. Moje piersi będą grzecznie spoczywały na swoim miejscu, choćbym spotkała największego przystojniaka w życiu, a makijaż zawsze będzie idealny.\nStara Marta już odeszła, a zostałam ja – absolutnie nowa, świeża i pewna siebie. Aż sama sobie chwilami nie wierzę. Zobaczymy, do kiedy starczy mi natchnienia.\nW ciągu dwóch tygodni przeszłam około dziesięciu rozmów kwalifikacyjnych. Mogłabym już z pamięci recytować odpowiedzi na pytania, zanim bym je w ogóle usłyszała. Było tak schematycznie i konwencjonalnie, że zaczęłam popadać w lekki letarg. Najpierw umiejętności, wykształcenie, oczekiwania, moje wyobrażenia przyszłej pracy, na koniec oczywiście zarobki.\nTak, proszę pana. Nie, proszę pana. Skończyłam polonistykę. Nie, nie pracowałam. Oczywiście, że potrafię parzyć kawę. Nie, nigdy nie zajmowałam się logistyką, ale szybko się uczę. Nie, nie planuję dzieci w najbliższej przyszłości. W tej dalszej zresztą też nie… Masakra, nic więcej.\nZaczęłam się zastanawiać, czy nie zapisać sobie wszystkiego na kartce i po prostu nie wręczyć każdemu, kto będzie potrzebował ode mnie informacji. Tym bardziej że zgodnie z moim pechem trafiałam na różnych dziwnych osobników. Całe szczęście nie pokroju Hirka, który chyba do końca życia nie da mi o sobie zapomnieć.\nNajpierw było spotkanie z młodą panią prezes, wyperfumowaną, że aż dusiło w płucach, z pięciocentymetrowymi paznokciami i w przerażająco krótkiej mini.\n– Pani Marto – znacząco oblizała wargi, wpatrując się we mnie jakoś nienaturalnie – czy jest pani gotowa na pracę w nadgodzinach?\n– W zasadzie nie mam większych zobowiązań, więc mogłabym spędzać w pracy dodatkowy czas.\n– Świetnie, świetnie. – Spojrzała mi głęboko w oczy i uśmiechnęła się zachęcająco.\nPoczątkowo myślałam, że mam przywidzenia, ale przy pytaniu o zarobki zaczęłam się zastanawiać, czy czasami nie jest lesbijką, bo co chwila zerkała znacząco na moje nogi. Jakoś nie przyszło mi to do głowy, kiedy przeczytałam w ogłoszeniu, że firma szuka wyłącznie kobiet. Dobrze, że jeszcze nie śliniła się na mój widok, choć byłoby to pewnie o niebo bardziej estetyczne niż plucie się obleśnego starucha. Że też zawsze muszę trafić na jakiegoś napalonego osobnika, obojętnie jakiej płci.\nChoć w sumie kobieta to kobieta – jak nikt zna się na przytulaniu, pocieszaniu, a i empatię ma ponadprzeciętną. Wcale nie musi wiedzieć, że mam faceta. Zresztą Dawid i tak jest „dochodzący”, więc nawet pewnie nie zwróciłaby uwagi.\nGorzej byłoby, gdyby zaczęła się do mnie przystawiać w pracy. Nie, na molestowanie nie mogę się zgodzić. Chociaż, gdy tak się przyjrzeć, całkiem niezła ta pani prezes. No i zajęcie dość obiecujące, mogłabym nawet się poświęcić dla kariery. O Matko Boska najróżniejsza! Plotę jak potłuczona. Już mi chyba całkiem odbiło.\nPotem był kierownik sklepu z narzędziami. Generalnie nie znam się na młotkach, śrubkach i obcęgach, ale przecież wszystkiego trzeba w życiu spróbować.\nWłaściciel już na wstępie stwierdził, że dla niego wykształcenie nie ma najmniejszego znaczenia.\n– Pani, ja tam mam zawodówkę, więc pani doktoraty nie robią na mnie wrażenia. Najważniejsze są umiejętności i bezwzględne podporządkowanie władzy.\nChyba jednak nie do końca, bo przez całą rozmowę starał się udowodnić, że jest inteligentny, oczytany i błyskotliwy.\nSłuchając tego, co mówił, natychmiast oczami wyobraźni widziałam okropne błędy ortograficzne, jakie z pewnością sadził. Były wielkie jak byki i ryczały do mnie głośno, strasząc „o” kreskowanym dokładnie tam, gdzie go być nie powinno. Do tego z uporem maniaka w co drugim zdaniu cytował Gombrowicza, jakby na siłę starał się mi zaimponować. Szlag mnie trafiał, bo zwykle dostaję odruchów wymiotnych, kiedy ktoś ledwie wspomni w mojej obecności nazwisko Gombrowicz. Taka trauma z czasu studiów. Gdyby jeszcze te jego cytaty były przynajmniej w paru procentach kompatybilne z tym, co chciał powiedzieć, to może jakoś bym to przełknęła. Niestety, gość wyraźnie nie wiedział, o czym mówi, a popisywał się jak gówniarz. A zatem oprócz wysłuchiwania gombrowiczowskich mądrości w jego wykonaniu musiałam jeszcze skupiać się na bezustannym wyciąganiu sedna tego, co mój przyszły szef (mam nadzieję, że jednak nie) miał mi do powiedzenia.\nKoszmar. Wyszłam stamtąd jak z sesji u psychiatry chcącego koniecznie pozbawić mnie moich fobii metodą klin klinem. Najgorsze, że czekała mnie kolejna rozmowa.\nPoszłam wymięta, zmęczona, bez ducha i bez życia. Na dobrą sprawę nawet nie wiem, co do mnie mówiono. Wiem na pewno, że rozmawiałam z mężczyzną – tego jestem pewna na sto procent, ale nawet nie zapamiętałam, jaki ten mężczyzna był. Może właśnie niepostrzeżenie minęłam się z ideałem?\nMoja elokwencja ograniczyła się do odpowiadania na pytania. Świadomość pojechała na urlop wypoczynkowy, za to podświadomość robiła ze mną, co jej się żywnie podobało. W sumie nawet niezłe takie odmóżdżenie. Nie musiałam myśleć, niepotrzebnie się stresować, a co najlepsze, wysłuchiwać tego ogromu bzdur, które serwowali mi moi potencjalni pracodawcy.\nW międzyczasie odwiedziłam jeszcze młodzieńca, który bezpretensjonalnie dłubał w nosie w mojej obecności i używał znienawidzonego przeze mnie słówka „zajebisty” we wszystkich możliwych odmianach, panienkę z wielkim biustem, która rechotała jak małolata, i nobliwego starszego pana, który jako jedyny z tego całego cyrku wydawał się całkiem do rzeczy.\nTrafiłam też na kilku całkiem niezłych potencjalnych przyszłych szefów, ale cała reszta była co najmniej żałosna. Banda oszołomów z aspiracjami powyżej przeciętnej, a rozumem głęboko pod kreską. Zaczęłam się nawet zastanawiać, na jakich zasadach działają te wszystkie firmy, skoro szefują im ludzie, którym myślenie sprawia wyraźny ból. Muszą mieć fantastycznych asystentów z ogromnymi mózgami i anielską cierpliwością.\nW końcu nie bez przyczyny to właśnie mnie zapraszali na te wszystkie rozmowy. Jestem przecież młoda, wykształcona, piękna i pewnie dość naiwna, żeby w to wszystko wierzyć.\nMam zdecydowanie dość. Po wstrząsie związanym z poszukiwaniem pracy muszę dać sobie odpocząć. Jestem pewna, że to wszystko wcześniej czy później odbije się negatywnie na moim życiu i zdrowiu. Obym tylko nie wpadła w jakąś depresję, bo jak wyląduję w wariatkowie, to będę mieć na co dzień takich ludzi koło siebie. Co za życie…\nTak czy inaczej, odwaliłam kawał dobrej roboty. Jak nikomu należy mi się teraz radość odebrania tego upragnionego telefonu. Żebym się tylko nie przeliczyła. Taka jestem świetna, a pewnie i tak okaże się w końcu, że nie nadaję się nawet do przykręcania śrubek w fabryce, bo mam za krótkie palce. Zawsze przytrafiają mi się takie sytuacje. Pech jak nic. Zadzwoniłam do Aśki. Ona zawsze ma dla mnie dobre słowo. Odebrała dziwnie zaspana.\n– Wiesz, która jest godzina? Mam jutro ciężki dzień, więc się streszczaj.\nKocham ją za tę jej bezpośredniość. Ktoś inny pewnie obraziłby się natychmiast na takie słowa, ale my, jak nikt, szanujemy się wzajemnie.\n– Sorry, kobieto. Wiem, że już późno – spojrzałam na zegarek, była druga w nocy – cholera, ale nie myślałam, że aż tak. To ja zadzwonię rano.\n– Chyba żartujesz! – wydarła się na mnie całkiem już rozbudzona. – Najpierw budzisz mnie o tak nieludzkiej porze, a potem chcesz się wyłączyć? Mów, co się stało.\n– No dobra. Właśnie zdałam sobie sprawę, że jestem beznadziejna.\n– Gratuluję jasności umysłu. Tylko co w związku z tym?\n– W zasadzie nic, poza tym, że ładny ma mnie głęboko w nosie, a nikt inny mnie nie chce. Może powinnam wybrać się do wróżki, żeby odczyniła zły urok? Albo lepiej zawołam egzorcystę, bo jak nic grasują tu duchy, które na każdym kroku podstawiają nogę swojej niczego nieświadomej ofierze.\n– Pewna możesz być jedynie tego, że zaczyna ci poważnie odbijać. Reszta to złudzenie, na które ani wróżka, ani egzorcysta nic nie poradzą. A teraz nie chrzań, tylko kładź się spać. Baj!\nRozłączyła się. Nie ma to jak dobre słowo od przyjaciółki. A może naprawdę jestem stuknięta?\nSpojrzałam na stół. Wino się skończyło. I drugie też. To niemożliwe, że wypiłam dwie butelki, nawet nie zdając sobie z tego sprawy. I jeszcze duchów mi się zachciało. Zdecydowanie za dużo alkoholu.\n– Idź spać, pijaczko. Dość wrażeń na dziś. Dobranoc. Przynajmniej czasami mam możliwość porozmawiania sobie z kimś na poziomie. Pod warunkiem, że jest w pobliżu jakieś duże lustro.\nBilans zysków i strat przedstawiał się całkiem nieźle. W ciągu pięciu tygodni straciłam pięćdziesiąt sześć godzin na rozsyłanie aplikacji przez internet, pięć razy odwiedziłam biuro pracy, poświęciłam dwadzieścia trzy godziny na prowadzenie wszelakich rozmów, dostałam trzynaście folderów od różnych firm, pięć razy trzaśnięto mi słuchawką, czterdzieści pięć ogłoszeń było już nieaktualnych, a sześć telefonów, które zadzwoniły, okazało się pomyłką. Piętnaście razy myślałam, że tym razem zadzwonił ktoś w sprawie pracy, ale zawsze była to Aśka albo Monika w różnych konstelacjach. Blokowały moją linię telefoniczną, pytając, czy już coś wiem, i skutecznie pozbawiały mnie kolejnej szansy. Do tego mogę jeszcze dodać nieobecnego Dawida, który dzwonił ostatnio co najmniej trzy razy rzadziej niż zwykle, obrażonego kota, bezustannie próbującego zwrócić moją uwagę poprzez demolowanie wszystkiego, co tylko wpadło w jego pazury, i równie obrażonych rodziców, którzy na szczęście nie drapali i nie demolowali, a jedynie ostentacyjnie nie chcieli ze mną rozmawiać.\nZyskiem były na pewno dodatkowe trzy kilogramy w biodrach, zakup nowej komody, bo moje wyjściowe spódnice przestały się gdziekolwiek mieścić (a na mnie w szczególności, więc musiałam je gdzieś tymczasowo upchnąć, żeby nie złościł mnie ich widok), złota rybka podarowana mi przez Aśkę na szczęście (na jej obserwowaniu Piątek spędzał całe dnie, poza demolowaniem oczywiście), coraz większa depresja, zakup papierosów (choć nie palę od dwóch lat), i dziesięć butelek wina wypitych w samotności.\nI cisza jak makiem zasiał. Nic, nawet jednego marnego telefonu. Ani słowa wyjaśnienia. Od trzech dni uparcie wmawiam sobie, że to wina sieci komórkowej. Oni zawsze są winni. Bo to przecież niemożliwe, żeby tak nikt zupełnie nie dzwonił. Nawet przez pomyłkę.\nJedynie Aśka uświadamia mi piętnaście razy dziennie, że jednak jestem beznadziejna. To się nazywa przyjaciółka.\nJak to możliwe, że spośród tylu osób, z którymi rozmawiałam ostatnio, nawet jedna nie wyrażała chęci sprawdzenia moich umiejętności w praktyce? Nawet świr od Gombrowicza ma mnie głęboko gdzieś. To wielce niesprawiedliwe.\nPoskarżyłam się Dawidowi. Wzruszył tylko wirtualnie ramionami i nic. I ty, Brutusie…\nJa wam wszystkim jeszcze pokażę, na co mnie stać. Nie dam się tak łatwo. Jeszcze zatęsknicie i będziecie mnie prosić, żebym zechciała dla was pracować. Nie ma mowy!\nRzucam palenie. I picie. I Dawida, jeśli nie zadzwoni, też rzucę. Zaczynam całkiem nowe życie. Wcale nie od jutra, tylko właśnie od dziś. Najlepiej od teraz.\nObraziłam się i już. Wyjeżdżam do Moniki. Na rok albo na dwa. Albo najlepiej na zawsze. Dawid wprawdzie przyjeżdża za trzy miesiące, więc będę musieć wrócić, ale potem znów wyjadę. Będę myła gary ramię w ramię z moją siostrą i mam zamiar być obrzydliwie szczęśliwa z tego powodu. Zostanę mistrzynią mycia garów, istną królową zmywaków! Może rzeczywiście nie jest to szczyt moich marzeń, ale tak właśnie postanowiłam. A was wszystkich mam gdzieś. Nie chcecie mnie, to nie, bez łaski.\nW naszym serwisie przeczytacie już kolejny fragment książki Piątek trzynastego. Powieść kupicie w popularnych księgarniach internetowych:\nAgata Bizuk 0


Białoruś: Nieprzytomny więzień polityczny wyniesiony z sądu, próbował popełnić samobójstwo - GazetaPrawna.pl\nBiałoruś: Nieprzytomny więzień polityczny wyniesiony z sądu, próbował popełnić samobójstwo\n1 czerwca 2021, 14:28 [aktualizacja 1 czerwca 2021, 19:27]\nUważany na Białorusi za więźnia politycznego Sciapan Łatypau, który we wtorek próbował popełnić samobójstwo w czasie procesu na sali sądowej w Mińsku, został zabrany do szpitala przez pogotowie. Mężczyzna wbił sobie długopis w szyję i stracił przytomność.\nJak podają media niezależne, Łatypau podjął próbę samobójczą, znajdując się w zamkniętej na klucz klatce w sali sądowej. Trzymanie podsądnych w klatkach to zwykła praktyka w białoruskich sądach. Portal Nasza Niwa podaje, że konwojent nie miał kluczy do klatki i zanim się one znalazły, Łatypau stracił przytomność.\nŁatypau został uznany przez białoruskich obrońców praw człowieka za więźnia politycznego. Wtorek to pierwszy dzień jego procesu, w którym jest oskarżany z kilku artykułów karnych.\nŁukaszenka: Śledztwa w sprawach Pratasiewicza i Sapiegi będą w Mińsku\nWedług świadków, których relacje przytacza opozycyjne centrum praw człowieka Wiasna, Łatypau powiedział, że funkcjonariusze z wydziału ds. walki z przestępczością grozili mu, że jeśli nie przyzna się do winy, sprawy karne będą wytoczone jego bliskim.\nOjciec Łatypaua powiedział mediom, że od kwietnia mężczyzna był przetrzymywany w celi z osobami cierpiącymi na zaburzenia psychiczne.\nŁatypau to mieszkaniec słynnego Placu Przemian w Mińsku – podwórka, którego mieszkańcy byli aktywni w czasie białoruskich protestów przeciwko oficjalnym wynikom zeszłorocznych wyborów prezydenckich. W listopadzie został tam na śmierć pobity białoruski działacz opozycyjny Raman Bandarenka.\nŁatypau został zatrzymany we wrześniu ubiegłego roku. Władze zarzucają mu organizację działań poważnie naruszających porządek publiczny, stawianie oporu funkcjonariuszowi i oszustwo. Mężczyzna twierdzi, że jest niewinny.\nPoczątkowo śledczy twierdzili (taka wersja pojawiła się w mediach państwowych), że Łatypau chciał „otruć funkcjonariuszy”. Ostatecznie zarzuty te nie pojawiły się w akcie oskarżenia. Wśród działań, za które może zostać ukarany karą pozbawienia wolności, wymieniane są m.in. stworzenie podwórkowego czatu, wyrób przedmiotów z symbolami protestów, stawianie oporu funkcjonariuszowi.\nAKTUALIZACJA: „Łatypauawi zrobiono operację; nie doszło do uszkodzenia ważnych życiowo organów. Mężczyzna jest podłączony do respiratora, a jego stan jest zadowalający” – napisał portal Radia Swaboda, powołując się na serwis Biełyje Chałaty (Białe Fartuchy), prowadzony w Telegramie przez białoruskich medyków.\nsąd Białoruś procesy


Chojniak o rejestrze pedofilów: To funkcjonariusze powinni mieć dostęp do danych, a nie obywatele - GazetaPrawna.pl\nWe wtorek rząd przyjął projekt ustawy o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym. Zgodnie z propozycja przygotowaną przez resort sprawiedliwości, ma zostać utworzony rejestr sprawców przestępstw na tle seksualnym, który będzie składał się z dwóch baz: rejestru z dostępem ograniczonym i rejestru publicznego, do którego dostęp będzie powszechny i bez ograniczeń.\n"Na tle prawa europejskiego to państwo odpowiada za bezpieczeństwo obywateli. Wolałbym, aby to funkcjonariusze państwa mieli dostęp do takich danych, bo na nich spoczywa obowiązek zapewnienia bezpieczeństwa" - powiedział karnista i adwokat dr Łukasz Chojniak.\nDodał, że w jego ocenie "skala zjawiska chyba nie jest aż tak ogromna, żeby policja nie była sobie w stanie poradzić z zapewnieniem bezpieczeństwa". "Jeśli przyjąć tezę, że ta ustawa jest potrzebna, to znaczy, że państwo jest bezradne w walce z przestępcami seksualnymi. Jeśli natomiast państwo radzi sobie z taką przestępczością, to takie przepisy będą nieuzasadnioną stygmatyzacją i dolegliwością" - zaznaczył Chojniak.\nPonadto, jak dodał, po niedawnych zmianach w Kodeksie karnym istnieje w polskim prawie dobrze rozbudowany system środków zabezpieczających, co dodatkowo stawia pod znakiem zapytania potrzebę istnienia takiego szeroko dostępnego rejestru.\nZ kolei współpracujący z Helsińską Fundacją Praw Człowieka dr Piotr Kładoczny z UW ocenił, że jego zdaniem projekt jest "obliczony na zdobycie punktów procentowych" w sondażach.\nJak wskazał szczególnie bulwersująca jest kwestia ogólnodostępnego rejestru publicznego. "Mam poważne wątpliwości, czy to proporcjonalny środek do osiągniecia deklarowanego przez autorów ustawy celu. Wydaje się, że takiej nieproporcjonalności nie da się pogodzić z zasadami konstytucyjnymi" - powiedział.\n"Nie znajduję realnych zysków społecznych po stronie skutków zapisów o powszechnie dostępnym rejestrze, za to obawiam się skutków negatywnych: od zwykłych szykan nie tylko dla napiętnowanych, ale też dla ich rodzin, w tym też dzieci, aż do samosądów" - dodał Kładoczny.\nChojniak podkreślił, że każda planowana ustawa powinna mieć uzasadnienie, w którym jest mowa o przyczynach wprowadzania zmiany. "W przypadku tego projektu nie podano, o jakiej skali zjawiska mówimy i w jaki ewentualny sposób ustawa mogłaby przeciwdziałać problemowi, do którego się odnosi" - ocenił.\n"Autorzy odwołują się do przykładów amerykańskich, gdzie rzekomo publicznie dostępne dane przestępców seksualnych wpłynęły na poprawę bezpieczeństwa. Ale konkretnych danych nie przedstawiają. A my znamy raporty amerykańskich fundacji, które kwestionują ocenę, że to działa dobrze" - powiedział z kolei Kładoczny.\nOdpowiedzialności karnej mają podlegać osoby dopuszczające osoby z rejestru do działalności związanej z wychowaniem dzieci. Według Kładocznego nie jest jednak jasne, co oznacza zajęcie "związane z wychowaniem". "O ile nie mamy wątpliwości, że nauczyciel to jest taka profesja, to czy są nimi także np.: woźny szkolny, kucharka, kierowca gimbusa" - powiedział.\nJego zdaniem pozytywne skutki mogą mieć natomiast rozwiązania prawne wprowadzające rejestr o ograniczonym dostępie, do którego wgląd mają mieć służby policyjne, choć także te przepisy według niego powinny zostać dopracowane w dalszych pracach legislacyjnych.\nZgodnie z projektem w rejestrze z dostępem ograniczonym mają być gromadzone dane m.in. o: osobach prawomocnie skazanych za przestępstwa na tle seksualnym, osobach, którym prawomocnie warunkowo umorzono postępowanie karne na podstawie amnestii i osobach, wobec których prawomocnie orzeczono środki zabezpieczające. Znajdą się tam dane pobierane z Krajowego Rejestru Karnego, takie m.in. jak: dane identyfikacyjne osoby, określenie organu wydającego orzeczenie, kwalifikacja prawna czynu, informacja o tym, że pokrzywdzonym był małoletni poniżej 15 lat, data rozpoczęcia i zakończenia wykonywania kary i miejsce jej odbywania.\nW rejestrze powszechnie dostępnym znajdą się informacje o sprawcach czynów zabronionych, którzy dopuścili się przestępstwa zgwałcenia ze szczególnym okrucieństwem na małoletnim poniżej 15. roku życia, oraz osób, które popełniły przestępstwo seksualne w warunkach recydywy. Dane zamieszczone w tym rejestrze nie będą zawierać m.in.: imion rodziców skazanego, nazwiska rodowego matki oraz miejsca zamieszkania - znajdzie się tu tylko nazwa miejscowości, w której skazany przebywa.\n"Miejscowością może być Warszawa, a może być mała wioska. Jest więc pytanie o równość wobec prawa, bo to będą dwie różne sytuacje" - wskazał Chojniak.\nZaznaczył, że jego zdaniem czyny, za popełnienie których będzie można trafić do takiego rejestru są określone zbyt szeroko. "Czy do takiego rejestru trafi też 16-letni chłopak, który podjął współżycie z 14-letnią dziewczyną" - powiedział.\nrejestr pedofilów rzad PiS prawo prawnicy przestępczość\nludzi musza wiedziec kto jest niebiespieczny\nTo na liście będą sami księża


Resopal Ideal | Respol - najlepsze rozwiązania\nORYGINALNE BLATY RESOPAL IDEAL®\nNajbardziej klasycznym miejscem zastosowania laminatów Resopal, są bez wątpienia blaty kuchenne. Żaden materiał nie jest lepiej dopasowany do takich zastosowań. Blaty RESOPAL® zawdzięczają swój sukces unikalne mieszance perfekcyjnych właściwości, z nieograniczonymi możliwościami designerskimi. Co pozwala na wykonywanie najcięższych prac w kuchni, ze stylem.\nBlaty RESOPAL® są niewrażliwe na chemikalia powszechnie stosowane w gospodarstwach domowych, powierzchnia jest niezwykle odporna na codzienną eksploatację, oraz temperaturę aż do 230°C. Pokrycie blatów RESOPAL® jest higieniczne i bezpieczne w kontakcie z produktami spożywczymi, wodoodporne i łatwe do czyszczenia. Wszystkie te cechy sprawiają, że kuchnia wygląda jak nowa przez wiele lat. Dodatkową zaletą jest łatwość obróbki oraz montażu.\nWygląd poruszający zmysły\nBlaty RESOPAL® nie tylko ustanowiły koncept nowoczesnej kuchni, ale nadal są siłą napędową rozwoju dla kuchennej estetyki. Minimalistyczne wykończenie krawędzi zaobleniem 2xR3, które doskonale wpisuje się w aktualne trendy, a jednocześnie gwaratnuje elegancję przez cały okres eksploatacji blatu.\nRESOPAL® wraz z firmą Respol przedstawia identyczne powierzchnie dla perfekcyjnej harmonii kolorów. Dostępność laminatów, oraz wkładów do listew przyblatowych Rehau Express Transparent w kolorystyce blatowej, pozwala na jednorodne wypełnienie przestrzeni pomiędzy szafkami.\nObrzeża RESOPAL® są dostępne dla całego programu magazynowego blatów. Wymiary: 3650 x 43 x 0.8mm. Dodatkowo w ofercie posiadamy obrzeża PCV/ABS o grubościach 1.5/2mm sprzedawane na metry.\n38mm płyty wiórowej, pokrytej 0.7 mm laminatu RESOPAL®, dodatkowo postformowanego na krawędzi, z linią ścinającą wodę. Większe grubości są dostępne na zapytanie.\nBlaty są dostępne na bieżącym stanie magazynowym w wymiarach 3650 mm długości, oraz 600 i 1206mm szerokości. Inne formaty dostępne na zapytanie.\nNa stanach magazynowych jest dostępne od ręki ponad 1200 blatów!


E14 LED CANDLE 4W 400LM 4x1W HP LED BIAŁY CIEPŁY - LUMINES\n» ŹRÓDŁA ŚWIATŁA LED»E14»E14 LED CANDLE 4W 400LM 4x1W HP LED BIAŁY CIEPŁY\nE14 LED CANDLE 4W 400LM 4x1W HP LED BIAŁY CIEPŁY\nZAMIENNIK ŻARÓWKI 40W\n3,38 zł za 1szt.\nEnergooszczędne żarówki led są dostępne w szerokim zakresie kształtów i wyjść. Nie jesteśmy już ograniczeni do tradycyjnych kształtów. Przeciwnie, można po prostu wybrał zgodnie z jego przeznaczeniem i rodzajem światła. E14 candle to idealnesą idealne rozwiązanie dla misternie zaprojektowanych żyrandoli lub kinkietów.\nE14 4x1W HP 230V należy do najbardziej energooszczędnych rozwiązań oświetleniowych.\nOdpowiedni kąt świecenia diód HP oraz rozproszenie światła, pozwala na równomierne oświetlenie pomieszczeń.\nDodatkowo żarówkę tą można montować do instalacji wyposażonych w ściemniacz światła.\nŻarówka spełnia wszystkie wymagania ogólne dotyczące bezpieczeństwa oraz zamienności żarówek do ogólnych celów oświetleniowych określone w normie PN-EN 60432-1:2001. Została wykonana według obowiązujących standardów dla typowych żarówek z żarnikiem wolframowym z trzonkiem E14 zasilanych napięciem 230V. Konstrukcja żarówki pozwala na bezproblemową wymianę niewymagającą żadnych dodatkowych adaptacji istniejącego oświetlenia. Żarówka pasuje do większości standardowych opraw dostępnych na rynku przystosowanych do żarówek z trzonkiem E14.


vintage | Blog Polflor\nHolistyczna kolekcja płytek dywanowych SLO 150\nSLO 150/151/152 to kolekcja tuftowanych wielkoformatowych płytek dywanowych o 3 zaawansowanych motywach wzorniczych przygotowana przez niemiecką fabrykę Carpet Concept, do tej kojarzoną przede wszystkim z wykładzinami tkanymi. Nowe wyzwania i trendy na rynku wyposażania wnętrz biurowych zachęciły właścicieli fabryki do szukania rozwiązań, dzieki którymi firma będzie mogła dostarczać architektom i użytkownikom produkty nowego typu, ale kontynuujące i utrwalające prestiż i markę Carpet Concept.\nSLO jest wyrazem naszego pragnienia przebywania we wnętrzach pięknych, zrównoważonych, zmysłowych i kreatywnych, zmieniających się zgodnie z naszymi potrzebami i wrażliwością. Głęboko holistyczne zrozumienie procesu projektowania pozwoliło stworzyć modułową kolekcję, która pozwala rozwiązywać ważne kwestie, jak elastyczne zagospodarowanie przestrzeni, podkreślanie stref i aranżowanie open space. Wielość kolorów, formatów i struktur daje nam możliwość innego spojrzenia na projektowanie dużych przestrzeni.\nPodczas oficjalnej polskiej premiery kolekcji, która odbyła się w maju w Warszawie, architekci, wykonawcy i inwestorzy mieli okazję zobaczyć 3 wiodące motywy wzornicze w podstawowych konfiguracjach oraz sprawdzić jakie kolory i efekty możliwe są do uzyskania dzięki wykorzystaniu wieloformatowości, specyficznej faktury powierzchni skorelowanej z intrygującymi kolorami. Tworzenie nowych zestawień płytek, nowych propozycji układów dało naszym gościom dużo zabawy i wzywoliło bardzo pozytywną i kreatywną atmosferę. Współpracujący z nami wykonawcy podkreślali wysoką jakość produktu, co z pewnością przełoży się na jakość montażu i użytkowania powierzchni wyposażonych w płytki SLO.\nSLO 150 – CONCRETE Architektoniczna płytka dywanowa. Naturalne odcienie bieli, piasku, gliny. Płytki SLO 150 są pełne kontrastów, przypominają podłogi betonowe i są co najmniej tak samo wytrzymałe. Tworzą przestronne, minimalistyczne i wyraziste wnętrza.\nSLO 151 – DENIM Krajobrazowa płytka dywanowa. Kolory morza i nieba. Najsubtelniejsza płytka dywanowa w całej kolekcji, wygląda ponadczasowo i elegancko. Pozwala stworzyć pogodne i dyskretnie zaznaczone strefowanie przestrzeni.\nSLO 152 – VINTAGE Komunikacyjna płytka dywanowa. Ciepła, energetyczna, pulsująca. Vintage to czerwony wątek, który biegnie przez powierzchnię biura, tworząc punkt centralny: kręgosłup, piazzę, miejsce spotkań i wyznaczając strefę aktywności.\nCo powinieneś wiedzieć o SLO 150/151/152\n- ekologiczne włókno PA Econyl\n- efektowny nadruk wzorów w technologii millitron\n- gramatura 950 gr/m2\n- filcowy podkład akustyczny\n- dostępne w płytach 96x96 cm, w płytkach 48x48 cm\n- dostępne w rolkach\n- dostępne w 60 kolorach\nWięcej informacji na temat kolekcji udzielają Doradcy Handlowi Polflor - kontakt\nTagi: płytka dywanowa, SLO, Carpet Concept, denim, vintage, concrete, podłoga do biura\npanele LVT wykładzina do biura płytki dywanowe Shaw shaw contract group Artigo shaw contract polyflor polflor panele winylowe Vorwerk Expona


Otoz, jestem wspolwlascicielka firmy, gdzie owszem panie spr - www.aiu2007.fora.pl\nJeĹli siÄ nie mylÄ to wĹaĹnie wysokie miano IgM- Ĺwiadczy o tym,Ĺźe juĹź od dawna masz toxo Teraz juĹź jest ze mna lepiej.\nPozdrawiam!!! [link widoczny dla zalogowanych] Na trzeci dzien wodnej rehabilitacji, zaczeĹam sama chodziÄ w wodzie, woda odciÄ\nNORMALNA dziewczyna nie zaĹozyĹaby tak debilnego topiku. chyba Ĺźe chcecie bez polskich liter? czy istnieja jeszcze jakies inne zalecenia po zabiegu? Violetko, dziÄki za odpowiedz. Dwa lata temu w lecie waĹźyĹam 46,5 kg i miaĹam fantastycznÄ\nja tego nawet za darmo bym nie wziÄĹa. zarobek to okoĹo 4-5% w sakali miesiÄ\nca. hihihi, ciekawe tylko ktora? ChodziĹam do nich wczeĹniej na ten zabieg,a teraz sobie skorzystam z pakietu twarz+szyja+dekolt za 599zĹ. Pozdrtawiam ByĹam tam kilka razy na rĂłĹźnych maseczkach. Jestem we wczesnej ciÄ\nUkĹad trawienia a nasze zdrowie [link widoczny dla zalogowanych] mam nadzieje, Ĺźe te leki pomogÄ\nDobrze wiedzieÄ, Ĺźe nie jestem sama, trzymajcie siÄ i zyczÄ wszystkim dziewczynom szybkiego powrotu do zdrowia!!! Dodam jeszcze Ĺźe dolegliwoĹc z jaka zgĹosiĹam siÄ do lekarza: a pozniej wiadomo, ze jak czlowiek odrazu zacznie sie obzerac jak swinia a nie stopniowo zwiekszac kalorie to sie przytyje nawet i po diecie 1000 kcal. ostatnio wybieraĹam siÄ do pracy (wiÄc poranne posiedzenie przed lustrem: i ja sie podpisujÄ pod Waszymi opiniami . [link widoczny dla zalogowanych]\nPo poludniu mozna bylo robic wszystko. Jest mi zimno, ubraĹam bluzÄ i skarpetki, na dworze jest z 25 stopni. 14 grudnia 1973 w Wolborzu, zm. Tylko, gdy w szkole zobaczÄ siÄ w lustrze to normalnie strach siÄ baÄ! jestem z WrocĹawia liczebniczka, niestety to nie ten kawalek, w tamtym kobieta tez cos mowi, niestety nie pamietam juz co bo moze tym tropem doszlabym do tego co to za utwor, no ale bede szukac dalej I siĹ wiÄcej.\nzuje Ja mam 23 lata a czuje sie jakby moje Ĺźycie sie juz skoĹczyĹo.\nMarianko,jestem jak najbardziej za,jak zdrowko pozwoli i bede sprawna to [link widoczny dla zalogowanych] A znacie dobrego ginekologa, ktĂłry SKUTECZNIE wyleczy grzybice pochwy?\ntku to jedzenie idzie pomaĹu, bo wszystko jest obolaĹe. ByĹam klientkÄ\ntku ich dziaĹalnoĹci. ... Ja mam wkrotce wizytÄ i zobaczymy czy moja cc siÄ nie przyspieszy ze wzgl na wagÄ malutkiej. ja siÄ cieszÄ, Ĺźe juĹź po weekendzie caĹy spÄdziĹam na uczelni, bo sesja peĹnÄ\n, wiÄc 3 egzaminy miaĹam [link widoczny dla zalogowanych]\nByĹam na 2 weselach z ich udziaĹem i byĹo po prostu Ĺwietnie. Dupcyngier polczyn ten nasz koleĹźka jedzenie - kakao, grysik, wszystko co pĹynne i zimne/chĹodne za kolor ktĂłry mega dĹugo sie trzyma i jest piekny o strzyzenie daĹam 280zĹ bo mnie cos strasza ze ok 800zĹ Na prawej piersi widac wyraznie jakby dwie piersi ,jadna pod spodem(implant) a druga na wirzchu (czyli moja). proste.\nBylam juĹź u kilku i przewaĹźnie zawsze byĹam zadowolona. [link widoczny dla zalogowanych] 12.\nNie bedzie to co prawda 2 tygodnie, ale wiem, Ĺźe lepszy nawet 1 dzieĹ niĹź kompletnie z marszu. Bo fajnie by byĹo, Ĺźeby cĂłrka miaĹa towarzystwo . PrzetraszyĹam siÄ ze to jakis wylew albo co. Brzmi ciekawie ale przecieĹź to tylko subiektyne zdanie - jesli byĹoby wiÄcej zachwytĂłw to bym siÄ skusiĹa jakiego greckiego ?? [link widoczny dla zalogowanych]\nca contractubex, nie wiem czy pomoĹźe mam nadziejÄ,Ĺźe tak Po mniej wiÄcej dwĂłch tygodniach mÄczenia siÄ z palcem postanowiĹam pĂłjĹÄ do prywatnego dermatologa, aby stwierdziÄ przyczyny takiego stanu mojego palca. A mĂłj mĂłwi do mnie: ano pracoholizm, to nie zĹa wada . Pozdrawiam odwazna to stonowany turkus Twoje cialo to nie poligon doswiadczalny...\nWszystkie czasy w strefie GMT. Obecny czas to Pon 3:10, 21 Sty 2019


Płyta HDF na tył mebli – czy się sprawdzi? – MallCC\nmarzena 30 grudnia, 2021\nPłyta HDF jest materiałem o jednorodnej gęstości. Produkty, które wykonane są na bazie tej płyty pilśniowej, przeznaczone są zazwyczaj do używania w suchych pomieszczeniach – jak HDF. Płyty najczęściej pokrywane są wysokiej jakości laminatem. Pozwala to zapewnić im sporą wytrzymałość i odporność między innymi na uszkodzenia mechaniczne. Dzięki temu świetnie sprawdzają się w różnych rolach.\nPłyta HDF (z angielskiego high density fibreboard) to płyta pilśniowa, która posiada dużą gęstość. Jest produktem drewnopochodnym, który powstał podczas prasowania włókien drzewnych i dodanych do nich związków utwardzających i łączących. Sprasowanie przebiega w warunkach wysokiej temperatury i dużego ciśnienia.\nWiększość płyt HDF idealnie sprawdzi się między innymi w roli pleców dla różnych mebli, na przykład szafek kuchennych. Są niezwykle twarde, a warstwa lakieru naniesiona na ich powierzchnię znacznie ułatwia utrzymanie ich w całkowitej czystości. Zapobiega również powstawaniu na nich trwałych zabrudzeń, co zwiększa ich praktyczność. W produkcji płyty HDF stosuje się specjalną technologię, dzięki której znacznie łatwiej jest je obrabiać.\nPłyta HDF na tył mebli\nLakierowana płyta HDF doskonale sprawdza się jako tylna ścianka meblowa. Stosuje się ją także w roli dna szuflady, panelu ściennego lub podłogowego, a także jako wewnętrzna okładzina czy kaseton. Dzięki swojej gładkiej powierzchni można ją lakierować lub pokrywać okleiną ozdobną, bądź zwykłą. Pozwala to na modyfikacje w wyglądzie płyty, które mają na celu zwiększenie jej estetyki.\nZalety płyty HDF\nPłyta HDF posiada wiele zalet, między innymi jest długo żywotna i wszechstronna w zastosowaniu. Potrafi służyć przez długie lata – zarówno jako plecy szafki lub szafy, jako element drzwi wejściowych, a także w roli każdego innego mebla. Jest ona niezwykle trwała, a waży naprawdę niewiele, bo zaledwie 2,69 kilograma. Łatwo można ją przeciąć, przez co z jednej płyty uzyskuje się kilka lub nawet kilkanaście fragmentów z możliwością różnorodnego zastosowania.


Wyroki dotyczą decyzji z zakresu ochrony zbiorowych interesów konsumentów\n4 Life Direct – sygn. VII ACa 1002/17\nPierwszy z wyroków dotyczy decyzji z grudnia 2014 r. Prezes UOKiK uznał, że 4 Life Directnaruszyła zbiorowe interesy konsumentów, poprzez sposób w jaki informowała o ubezpieczeniu na życie „Moi bliscy”. Spółka nie zamieszczała w materiałach reklamowych informacji o tym, że w razie śmierci ubezpieczonego z innych powodów niż wskutek nieszczęśliwego wypadku w okresie 24 miesięcy od dnia zawarcia umowy, wypłata świadczenia ubezpieczeniowego ogranicza się jedynie do zwrotu wpłaconych składek. Urząd nałożył na przedsiębiorcę karę finansową w wysokości ponad 25 tys zł. W listopadzie 2017 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację 4 Life Direct.\nW ustnych motywach rozstrzygnięcia sąd wskazał, że z reklam ubezpieczenia wynika, że gwarantuje ono pokrycie m.in. kosztów pogrzebu oraz wiele innych korzyści finansowych. W ocenie sądu, na skutek reklamy konsument może podejmować decyzje dotyczące umowy, na przykład o kontakcie z przedsiębiorcą, wejściu na stronę internetową czy do biura przedsiębiorcy. Brak informacji na temat rzeczywistych warunków wypłaty świadczenia, sąd uznał za nieuczciwą praktykę rynkową wprowadzającą w błąd.\nIdea Bank - sygn. XVII AmA 7/15\nKolejny wyrok zapadł w grudniu 2017 r. i dotyczył odwołania Idea Bank od decyzji z października 2014 r. UOKiK stwierdził, że spółka wprowadzała konsumentów w błąd, sposobem w jaki prezentowała możliwość przystąpienia do grupowego ubezpieczenia na życie i dożycie z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym (UFK). Idea Bank nie informował o ryzyku poniesienia strat związanych z inwestycją, a także o opłatach naliczanych za rozwiązanie umowy w trakcie jej trwania. Urząd nałożył na spółkę kare pieniężną w wysokości ponad 4 mln zł. Po rozpatrzeniu sprawy, Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów stwierdził, że zachowanie pracowników Idea Banku wprowadzało konsumentów w błąd.\nW ocenie sądu klienci mają prawo oczekiwać od pracowników banku, będących profesjonalistami, rzetelnej informacji. Sąd zauważył jednak, że spółka zaprzestała stosowania zakwestionowanej praktyki we wrześniu 2013 r., czyli jeszcze przed wszczęciem przez prezesa UOKiK postępowania. Ponadto, zdaniem sądu, okolicznością łagodzącą w sprawie były także mała liczba lokali banku i mała ilość zawartych polis. W związku z tym SOKiK zmienił decyzję UOKiK i obniżył wysokość kary finansowej do 1,5 mln zł.\nProfi Credit Poland – sygn. VII ACa 962/17\nTrzeci wyrok dotyczy decyzji z grudnia 2013 r. Prezes urzędu uznał, za praktyki naruszające zbiorowe interesy konsumentów, zastosowanie przez Profi Credit Poland w reklamach pożyczki haseł o treści: „bez BIK”, „pożyczka bez BIK”, „Bez prowizji i bez opłat wstępnych” oraz „bez opłat wstępnych”. Hasła mogły wprowadzać konsumentów w błąd, sugerując bezwarunkowe udzielenie pożyczki, bez względu na wynik oceny ryzyka kredytowego oraz brak prowizji i opłat wstępnych. Spółka chwaliła się 99% „przyznawalnością” pożyczek oraz brakiem opłat za ich udzielenie. Jednak opłaty te nie były pobierane tylko na etapie składania wniosku o udzielenie pożyczki.\nProfi Credit Poland posługiwał się też w reklamach logo „RZETELNA Firma”, wskazującego na posiadanie Certyfikatu Rzetelności wydawanego przez Rzetelną Firmę Sp. z o.o., nie mając do tego uprawnienia. UOKiK nałożył na przedsiębiorcę karę pieniężną w łącznej wysokości prawie 280 tys zł. W wyniku odwołania Profi Credit Poland, SOKiK zakwestionował część decyzji dotyczącą posługiwania się przez spółkę hasłami „bez BIK” oraz „pożyczka bez BIK”. W kwestii pozostałych praktyk Spółki SOKiK podzielił ocenę UOKiK.\nApelacje od wyroku wniosły obie strony. Sąd Apelacyjny oddalił apelację UOKiK, a apelację Spółki uwzględnił jedynie w części dotyczącej kar pieniężnych. W konsekwencji łączna wysokość kar wyniosła ponad 194 tys zł. SA stwierdził, że hasła używane w reklamie przez spółkę „bez BIK” oraz „pożyczka bez BIK” nie wprowadzały w błąd. Zdaniem Sądu Apelacyjnego nie można na podstawie tych haseł uznać, że udzielenie pożyczki jest bezwarunkowe. Sąd Apelacyjny, zmniejszając wysokość kar, uznał, że stanowią one wystarczającą represję i pełnią funkcję prewencyjną.


Rajbrot: ostatnia komórkowa "biała plama" | Gazeta Krakowska\nRajbrot: ostatnia komórkowa "biała plama"\nPaulina Korbut 17.08.2011\nW Rajbrocie komórka traci zasięg bez względu na operatora. Sygnał mają tylko mieszkańcy, których domy położone są na wzgórzach wikipedia\nBrak zasięgu bardzo utrudnia mieszkańcom życie. - Jeśli ktoś chce nas odwiedzić i nie wie, jak dojechać, to zawsze mówimy mu, żeby zadzwonił do nas na telefon stacjonarny, tuż przed wjazdem do Rajbrotu. A my po niego wyjdziemy na główną drogę. Innego sposobu nie ma - tłumaczy Waldemar Mulka, mieszkaniec.\nZ tej metody korzystają też kurierzy, listonosze i pogotowie. Nie zawsze jednak stacjonarny telefon wystarcza. - Podczas budowy nowego kościoła w Rajbrocie musieliśmy na te kilka lat założyć specjalną linię stacjonarną, żeby można było się jakoś skontaktować z robotnikami - wspomina Lidia Bałut.\nSą też i drobnostki. Jak hasła do przelewu internetowego, które bank wysyła na telefon komórkowy właściciela rachunku.\n- Wczoraj próbowałem założyć sobie neostradę. I w pewnym momencie pan z serwisu mówi mi, że zaraz na moją komórkę przyjdzie SMS-em hasło, które mam wpisać. Wtedy będzie można dalej instalować router. A ja mu na to, że tego SMS-a nie dostanę. Nie mógł uwierzyć, że w XXI wieku nie mamy zasięgu - dodaje Mulka.\nJak się dowiedzieliśmy, jest spora szansa na to, że w połowie przyszłego roku w Rajbrocie stanie nadajnik komórkowy. - Po długich ustaleniach wyznaczyliśmy wreszcie lokalizację, która odpowiada wszystkim mieszkańcom. Wcześniejsze nasze pomysły były według nich zbyt blisko domów, obawiano się promieniowania i chorób - relacjonuje Józef Radzięta, przewodniczący rady gminy Lipnica Murowana, który również mieszka w Rajbrocie.\nNadajnik ma stanąć na działce na tzw. "górkach" w Rajbrocie. Aby tak się jednak stało, rada gminy musi uchwalić zmianę w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. - Nowy plan powinien zostać przyjęty do dwóch miesięcy. Wtedy budowa stacji nadającej będzie mogła się rozpocząć - dodaje Radzięta.\nMieszkańcy obawiają się, że przeciągającą się inwestycja może odstraszyć operatora. - Jesteśmy w stałym kontakcie z firmą PTK Centertel i informujemy ich na bieżąco o postępowaniu administracyjnym w sprawie zmiany planu. Rozumieją to i czekają, zapewniając nas, że nie mają zamiaru rezygnować - podkreśla Tomasz Gromala, wójt gminy Lipnica Murowana. W gminie Lipnica funkcjonują do tej pory dwa nadajniki - w Lipnicy Murowanej i Dolnej.\nrajbrot telefon komó...\ngość 22.10.2014 21:39:52\nCała wina leży po stronie gminy, radnych oraz wójta i sołtysa. To te osoby doskonale wiedziały jaka jest sytuacja, a mimo to zataiły to przed inwestorem. Inwestor wpakował pieniądze w nadajnik który przez nieudolność władz gminnych teraz nie działa. Gdy wszystko wyszło na wierzch każdy teraz broni swojej d...y i kręci jak może.\n... 13.10.2013 12:18:29\nProszę zaciągnąć wiedzy na temat budowy nadajnika w Rajbrocie. Jest wyrok Sądu w którym to jest, że nadajnik jest wybudowany niezgodnie z przepisami i jest "samowolą budowlaną". Radni z wójtem na czele powinni się teraz wytłumaczyć czemu wprowadzili w błąd inwestora w sprawie osób które są właścicielami sąsiadujących działek. Sprawa powinna trafić do prokuratury.\nexxer 17.08.2011 21:20:34\noczywiście przez przypadek sama elyta - komitet budowy brzydkiej ale nowej świątyni


Odlecimy stąd - Anna Dąbrowska - Książka - Bonito\nAplikację zainstalowało już 143 633 osób!\nKsięgarnia » Książki » Dla dzieci i młodzieży » Dla młodzieży » Odlecimy stąd\nNumer ISBN: 978-83-8147-728-4\nKod paskowy (EAN): 9788381477284\nOdlecimy stąd – opis wydawcy\nOpinie czytelników o „Odlecimy stąd”\nData: 02.09.2021 20:51\nTa sentymentalna i wzruszająca opowieść otwiera serię Płomienie. Od pierwszych stron chwyta za serce, niezwykle przygnębia i wywołuje wiele skrajnych odczuć takich jak współczucie i litość. Autorka poruszyła tu kilka bardzo ważnych tematów począwszy od braku zaufania, wiary w siebie, w miłość, strachu przed odrzuceniem, śmiercią i chorobą. Po mimo przygnębiającego klimatu powieść czyta się w miarę szybko i naprawdę wciąga, co jest zasługą bogatego słownictwa pisarki i lekkiego stylu. Fabuła jest bardzo ciekawa, poprowadzona spokojnym tempem, bez zaskakujących zwrotów akcji, jednak czytając ani przez chwilę nie byłam znudzona.\nHistoria opowiada losy dziewiętnastoletniej dziewczyny, która pracuje w warsztacie samochodowym dziadka. Delfina stroni od ludzi, nie ma przyjaciół jak jej rówieśnicy, gdyż boi się zranienia i odrzucenia. Wszystko się zmienia w dniu, w którym pod warsztat podjeżdża Jakub, były gitarzysta. Nastolatka zaintrygowana jest samochodem z trupią czaszką jak i samym mężczyzną, który jest od niej starszy, ma rodzinę i bagaż przeżyć i lęków, które utrudniają mu życie. Siła muzyki ma tu wielką moc. Początkowa niechęć przeradza się w fascynację a później w coś zupełnie innego, czego dziewczyna nawet się nie spodziewała.\nCzy ta znajomość nie okaże się wielką pomyłką? Czy uczucie, które pomiędzy nimi kiełkuje ma szansę bytu? Dlaczego Delfina jest tak wyobcowana i co zmusiło ją do takiego ostrożnego życia? Czy będzie jeszcze szczęśliwa?\nUważam, że powinniście przeczytać tę książkę i poznać historię zupełnie inną od tych, którymi zaczytujemy się na codzień. Autorka udowadnia, że miłość to ogromna siła, która potrafi pokonać wszystkie przeszkody piętrzące się na jej drodze. A czy uda się to naszym bohaterom musicie przekonać się sami. Na pewno po przeczytaniu poczujecie jak wasze serce drży, gardło ścisną wam dławiące emocje a oczy są mokre od łez. Gorąco polecam i zachęcam do pasjonującej i naprawdę swietnie napisanej lektury. Ja jestem pod wielkim wrażeniem!\nData: 13.08.2020 15:43\n"Od ludzi małomównych nie wymaga się wielu słów. Czego zatem wymagać od dwojga osób, które mają swoje lęki i tajemnice? Na szczerą rozmowę nie mogą liczyć, bo nie potrafią wydobyć z ust więcej niż parę słów… Coś jednak musi ich łączyć, skoro chcą wciąż trwać przy sobie."\nData: 18.04.2020 23:46\nData: 06.04.2020 13:29\n“Od ludzi małomównych nie wymaga się wielu słów. Czego zatem wymagać od dwojga osób, które mają swoje lęki i tajemnice? Na szczerą rozmowę nie mogą liczyć, bo nie potrafią wydobyć z ust więcej niż parę słów… Coś jednak musi ich łączyć, skoro chcą wciąż trwać przy sobie?”\nDelfina ma dziewiętnaście lat i pomimo swojego wieku przeszła już naprawdę dużo. Pracuje w warsztacie swojego dziadka, nie ma przyjaciół i pragnie nauczyć się grać na gitarze. W dzieciństwie została porzucona przez matkę, teraz nie zamierza przywiązywać się do nikogo. Pewnego dnia do warsztatu przychodzi były gitarzysta znanego zespołu. Pomiędzy nim, a Delfiną tworzy się więź, której żadne z nich nie potrafi zdefiniować, jednak zaczynają się przed sobą otwierać.\n“Odlecimy stąd” to kolejny romans, który jest z kategorii tych które lubię czyli poruszających trudne tematy. Sekret, który skrywa Jakub dotyka wielu osób, niestety są oni dyskryminowani przez innych z tego powodu. Na początku główna bohaterka trochę mnie irytowała swoją ufnością w stosunku do Jakuba, jednak później polubiłam ją. Delfina i Jakub ofiarują sobie jedynie towarzystwo. Relacja pomiędzy nimi ewoluuje. Dzieli ich wszystko, jednak jest coś co ich przyciąga. Czy będą w stanie przełamać bariery i dać sobie szansę na prawdziwe uczucie?\nData: 26.03.2020 10:51\nDelfina mieszka z ukochanym dziadkiem, który od zawsze jest jej opiekunem i podporą życiową. Łączą ich nie tylko więzy krwi, wspólny dom, ale także praca w warsztacie samochodowym.\nDziewczyna jest inna niż wiekszość jej rówieśnic. Do szczęścia nie potrzebuje wirtualnego świata, buszowania po galeriach, ale boi się też przyznać, że w głębi duszy jest samotna.\nPewnego dnia pod warsztat podjeżdża wyjątkowy klient i mimo iż pierwsze spotkanie nie było dobrze rokujące, splot wydarzeń sprawia, że Delfina i Jakub zaczynają zbliżać się do siebie i otwierać swe serca. Wspólny mianownik między nimi stanowi...gitara i żurawie.\nAnia Dąbrowska to mistrzyni pisania książek o ogromnej wrażliwości. Delikatnych, intymnych, poruszających ważne tematy. Nie inaczej jest i tym razem.\nDelfina i jej dziadek to tacy życiowi rozbitkowie, którzy są dla siebie kołami ratunkowymi przed zagubieniem, samotnością czy zwyczajnym gorszym czasem. Chronią się wzajemnie, pomagają w pracy, domu, wspierają w ciężkim czasie, dają ważne wskazówki jak żyć w dzisiejszym świecie. Ich relacje są cudowne, ciepłe, pełne całkowitego zaufania. Są dowodem na to, że różne pokolenia mogą się doskonale dogadywać. Dziadek musiał zastąpić ukochanej wnuczce rodziców, których jej niedane było poznać, i w tę relację wkrada się postać Kuby.\nWkrada się w idealnym momencie, gdyż podejrzewam w zwyczajnej sytuacji, Delfina byłaby bardziej obcesowa i nie wpuściła do swojego świata. Mężczyzna o niepokojącym wyglądzie, który nie budzi zaufania wśród ludzi zaciekawia Delfinę, która po jakimś czasie odkrywa, że ukrywa przed nią chorobę. Nawet nie wyobrażała sobie jednak, jak poważne jest schorzenie człowieka, który dominuje jej serce i duszę.\nAutorka ma niezwykły talent do pisania książek bardzo delikatnych, z ogromnym ładunkiem emocjonalnym. Ona nie musi być ordynarna, jej bohaterki są bardzo kobiece i wcale nie mam tu na myśli sukienek z falbankami. Mężczyźni znów ujmują powierzchownością, męskością, odpowiedzialnością. Sceny sexu są namiętne ale też jednocześnie bardzo delikatne. Dialogi pobudzają wyobraźnię, piękne opisy miejsc, sytuacji.\nNie od dziś wiadomo, że autorka kocha wypełniać swoje powieści muzyką, i tak jest i tym razem. Wspólna pasja Delfi i Kuby to początek ich pięknej znajomości, nauka gry na gitarze, koncert mężczyzny i do tego wszechobecne znane melodie. Można by powiedzieć, że ta powieść wybrzmiewa.\nNie chcę zdradzać Wam zbyt wiele z tej historii, dlatego poruszę tylko jeden z wątków, który jest mi wyjątkowo bliski, jako że sama miałam z nim do czynienia prawie przez całe moje życie. Chodzi mi o chorobę jednej z postaci drugoplanowych, i tu chcę dodać coś od siebie. Pacjent czas zabiegu spędza na specjalnym fotelu/ łóżku, w książce jest to krzesło, gdyż to sytuacja nieco inna, ale generalnie nie jest to takie przerażające :) czas oczekiwania na transplantację jest raczej niemożliwy do określenia, jeśli nie chodzi o przeszczep rodzinny/krzyżowy, więc nie można powiedzieć z góry, że ktoś będzie dializowany kilka lat, to może być kilka tygodni, miesięcy, lub nigdy, ot... rosyjska ruletka.\nOstatnia sprawa to taka, że można żyć zupełnie normalnie z jedną zdrową nerką, chyba że chodzi o chorobę, która stopniowo atakuje oba organy. Zaznaczam, że to wątek drugoplanowy i mimo, że sam w sobie nie jest zły, lubię gdy na ten temat jest jasność i wyczerpujące wyjaśnienia. I nie, nie jest to spojler, który popsuje wam czytanie, przekonajcie się sami :)\n"Odlecimy stąd" to przepiękna historia o miłości, która przekracza wszelkie granice, bezgranicznym zaufaniu, bezinteresowności, poruszająca bardzo trudne tematy, które w naszym kraju są często tematami tabu, gdyż ludzie uważają, że ich nie dotyczą. Ułamki sekund, jedno zdarzenie, potrafią pokazać, jak bardzo się mylą. Polecam serdecznie.\nAnna Dąbrowska, 25,85 zł\nKlienci, którzy kupili Odlecimy stąd, wybrali również:\nKlaudia Bianek, 26,57 zł


Milion zł. na wsparcie starszych i niepełnosprawnych - Portal asta24.pl - Piła - informacje i wydarzenia\nMilion zł. na wsparcie starszych i niepełnosprawnych\n31.07.2018 Autor: Artur Maras\nNiemal milion złotych na wsparcie najbardziej niesamodzielnych i niepełnosprawnych osób zamieszkałych na terenie Piły oraz termomodernizacja przedszkola nr 3 to najważniejsze tematy minionej, nadzwyczajnej sesji Rady Miasta.\nProjekt „AS - Aktywni i Samodzielni” ma być wsparciem dla ponad dwustu niepełnosprawnych i niesamodzielnych osób z Piły. Oprócz szkoleń projekt zakłada także specjalistyczne wsparcie psychologa i fizjoterapeuty w miejscu zamieszkania osoby niepełnosprawnej. Kilkadziesiąt najmniej samodzielnych mieszkańców miasta będzie mogło liczyć także na wsparcie asystenta osób niepełnosprawnych.\n- Taki asystent będzie miał pięć osób pod swoją opieką. Będzie im towarzyszyć, pomoże zaprowadzić na imprezę, do lekarza, na spacer, załatwić sprawy urzędowe, pomoże w mieszkaniu. Nie będą to usługi opiekuńcze, tak jak my tradycyjnie znamy tylko przyjaciel, partner, pomocnik -wyjaśnia Wanda Kolińska, dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Pile.\nProjekt będzie realizowany przez trzy lata. Gmina na wsparcie niepełnosprawnych otrzymała z unijnej dotacji oraz budżetu państwa niemal milion złotych. Wkład własny miasta wyniósł niecałe 50 tys. zł.\nMiejscy radni dokonali także zmian w budżecie. Pozwolą one na przeprowadzenie jeszcze w tym roku kilku inwestycji. I tak termomodernizacji doczeka się w końcu Przedszkole Publiczne nr 3 przy ul. Wincentego Pola. Przetarg ma zostać ogłoszony w sierpniu a po wyłonieniu wykonawcy, prace rozpoczęłyby się we wrześniu. Na ten cel radni zabezpieczyli 700 tys. zł.\n- Możliwość taka pojawia się ze względu na ponadplanowe dochody, a także na oszczędności po przetargach m.in. w ramach środków z WRPO, czyli Jessica 2. Tam mamy oszczędności ponad 300 tys. zł. Chcielibyśmy skutecznie te pieniądze wykorzystać jeszcze w bieżącym roku ze względu na jednoroczny okres finansowania - zapewnia Ewelina Ślugajska, skarbnik Gminy Piła.\nZmieniona została także Wieloletnia Prognoza Finansowa. Wszystko przez dotację w kwocie ponad 650 tys. zł na projekt rozbudowy systemu szybkiego reagowania w stanach klęsk i katastrof na terenie Piły. Miasto wsparło także Akademię Młodych Odkrywców - projekt współfinansowany z Państwową Wyższą Szkołą Zawodową w Pile. W jego ramach uczniowie szkół podstawowych zapraszani są na ciekawe wykłady i pokazy w laboratoriach na pilskiej PWSZ.\nPrzeczytaj więcej o: ewelina ślugajska, Wanda Kolińska, sesja piła, urząd miasta piła, autobus energetyczny, sesja rady miasta piła, skarbnik gminy Piła, dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Pile, Milion złotych na wsparcie starszych i niepełnosprawnych,\nNFZ przygląda się "pilnym" przypadkom w szpitalach


Mieszkanie na sprzedaż, Warszawa Bielany Chomiczówka Kluczowa, 344 500 PLN, 35,16 m2, domy-262024/3376/OMS | Domy.pl\nDwupokojowe mieszkanie na sprzedaż: Warszawa, Bielany, Chomiczówka, Kluczowa\nPowierzchnia: 35,16 m² Cena: 344 500 PLN\nCena: 344 500 PLN\nCena za m²: 9798,07 PLN/m²\nDwupokojowe mieszkanie przy pętli Chomiczówka\nNa sprzedaż dwupokojowe mieszkanie w pobliżu pętli Chomiczówka na warszawskich Bielanach.\nMieszkanie o powierzchni 35,16m2, znajdujące się na 3. piętrze w 6-piętrowym bloku. Spółdzielcze z założoną KW.\n- przestronny salon z aneksem kuchennym 19,1m2\n- sypialnia 8,4m2 z łóżkiem dwuosobowym i dużą szafą\n- łazienka 2,6m2 z kabiną prysznicową\n- komórka lokatorska (jedna na trzy mieszkania)\n- balkon wychodzący na stronę południowo-wschodnią\nMieszkanie sprzedawane jest z wyposażeniem łazienki i kuchni oraz meblami (w cenie).\nDobre połączenie komunikacyjne (pętla Chomiczówka), sklepy m.in. Carrefour Express, Lidl, przychodnia NFZ. Możliwość szybkiego dojazdu autobusem do metra oraz CH Bemowo.\nDla osób lubiących kontakt z przyrodą a nie mających czasu na dalekiej podróże, parę minut piechotą do Lasu Bemowskiego.\nLiczba wyświetleń ogłoszenia: 24 Mieszkanie na sprzedaż: Warszawa Bielany Chomiczówka Kluczowa\nNumer ogłoszenia: domy-262024/3376/OMS Link do ogłoszenia:\nInteresuje mnie oferta numer 262024/3376/OMS - Mieszkanie na sprzedaż, Warszawa, Bielany, Chomiczówka, Kluczowa, powierzchnia: 35,16 m², pokoje: 2, cena: 344 500 PLN. Proszę o kontakt.


Władze Gdańska odpierają zarzuty Cejrowskiego. Podróżnik odpowiada w dwóch słowach\nFot. facebook.com/Wojciech.Cejrowski/ scren\nSpór Wojciecha Cejrowskiego z władzami Gdańska trwa w najlepsze. Podróżnik przekonuje, że został wyrzucony z terenu kościelnego, gdzie rozmawiał z fanami i rozdawał autografy. Na jego zarzuty odpowiedziały władze miasta. Cejrowski nie zamierza jednak odpuścić…\nW piątek w mediach pojawiła się wiadomość o spięciu Wojciecha Cejrowskiego z władzami Gdańska. Popularny podróżnik rozstawił stragan przy ul. Świętego Ducha, gdzie odbywał się Jarmark Dominikański. Cejrowski rozdawał tam autografy, rozmawiał z fanami i pozował do zdjęć. Wtedy do akcji wkroczyli panowie „umundurowani na czarno”.\nZ ostatniej chwili. Wojciech Cejrowski nie stoi już przy Kaplicy Królewskiej w Gdańsku. Prezydent Gdańska Aleksandra Dulkiewicz przysłała sześciu umundurowanych na czarno ludzi (w tym jeden, który przedstawił się jako „Piotr Adrian”), którzy „na życzenie pani prezydent” usunęli pana Cejrowskiego z terenu kościelnego – napisano na stronie The Wojciech Cejrowski na Facebooku.\nCzytaj także: Cejrowski o sporze z władzami Gdańska: Śrubę zaczęli przykręcać na ostro\nPo pewnym czasie do sprawy odniósł się sam podróżnik. – Ulica Mariacka, stałem na ul. Świętego Ducha, ale przyszła władza. Gdańsk powiedział: won! – powiedział.\nWiceprezydent Gdańska o „insynuacjach Cejrowskiego”\nNa oskarżenia zareagował wiceprezydent Gdańska Piotr Borawski. – W pierwszym tyg. Jarmarku Św. Dominika przeprowadzono 33 interwencji w sprawie nielegalnego handlu. Insynuowanie przez pana Cejrowskiego, że interwencja ma charakter polityczny nie ma żadnych podstaw. Pan Cejrowski został pouczony i poproszony o zaprzestanie nielegalnego handlu – napisał na Twitterze.\nPodróżnika najwyraźniej nie przekonały wyjaśnienia wiceprezydenta. Wpis Borawskiego skomentował dosadnie: „Gó**o prawda”.\nDo wpisu dołączył materiał wideo, na którym tłumaczy, co zdarzyło się w Gdańsku. Cejrowski zdradził, że miejsce, gdzie rozdawał autografy wyznaczył mu proboszcz. Po godzinie interweniowała Straż Miejska. Funkcjonariusze mieli tłumaczyć, że chodnik należy do miasta i Cejrowski nie miał zgody na rozstawienie straganu.\n– Ponieważ bardzo grzecznie zażądałem od nich dokumentu poszli sobie. Wracają gdzieś po pół godzinie z urzędnikiem na czerwono ubranym. (…) Trochę personel poniosło, kiedy napisał o „faszystowskich metodach”. Straż Miejską kocham, pomagam im w Gdański. Straż wykonuje rozkazy (…). Nie ich wina – tłumaczy.\nZ relacji Cejrowskiego wynika, że urzędnik dał mu 10 minut, aby zabrał się z oznaczonego miejsca. – Ostatecznie trafiłem na schody do Mariackiego [Bazylika Mariacka – red.]. Władza Gdańska to powinna mi podziękować, obojętnie jakiej jest opcji – podkreślił.\nŹródło: Facebook, Twitter, wMeritum.pl, Fakt24.pl\nTagi gdańskjarmarkwiceprezydentwojciech cejrowski


ChciaĹam zrobiÄ maĹy lifting ale mi odmĂłwiĹ. -\nWysłany: Pią 15:18, 21 Mar 2014 Temat postu: ChciaĹam zrobiÄ maĹy lifting ale mi odmĂłwiĹ.\nmaĹe. [link widoczny dla zalogowanych] Hej! No i nie trzeba wychodziÄ z domu, bo przyjeĹźdĹźajÄ\nCzy ostatnio ktoĹ z Was sĹyszaĹ o zaraĹźeniu siÄ gronkowcem w klinice Zamenhofa? [link widoczny dla zalogowanych] pozdrawiam\nasymetryczny,dodatki-dĹuĹźsze koczyki itp.To Ty siÄ musisz dobrze czuÄ w ubraniu. W moim przypadku, przypadkowo wykryto guz tarczycy. [link widoczny dla zalogowanych] Podobno roĹźnica do 1 cm jest calkowicie nieszkodliwa, wiec ile moze potrwac wydĹuĹźanie nogi o ok3cm? No i dieta kekwicka jest tez troche bardziej \_urozmaicona\_ [link widoczny dla zalogowanych]\nPod wzgledem fryzjerstwa polecam obu, pod wzgledem jakosc/cena to p.Roberta. Zamiast Gynalginu lekarz wypisaĹ mi Gyno-Femidazol- ponoÄ jest lepszy. Ja czuje sie troszke dziwnie takie lakkie otumanienie ,serduszko szybciej bije ,suchosc w ustach ze z butelka sie nie rozstaje zjadĹam 3 plasterki sera biaĹego z dzemem bo moze to brak cukru (wczesniej co dzieĹ czekoladka lub batonik ) a dziĹ nic , jakoĹ nie mogÄ sobie wyobraziÄ Ĺťelaznej. Mam nadzieje, Ĺźe jednak nie mam toxo i tylko mĂłj organizm w ciÄ\nĹźy zwariowaĹ . Od rozczulania siÄ i wspĂłĹczucia zaczyna siÄ leczenie.


Premier: zatrudnienie w urzędach centralnych w 2012 r. bez zmian\nData dodania: 05.09.2012\nPremier Donald Tusk powiedział w środę, że zatrudnienie w urzędach centralnych w 2012 r. nie zmieniło się; wzrost odnotowano za to w urzędach wojewódzkich i w administracji samorządowej. Zapowiedział, że jeszcze we wrześniu przedstawi informację w tej sprawie.\nPremier był o tę sprawę pytany na środowej konferencji prasowej, na której prezentował założenia budżetu na 2013 rok.\n"Będziemy starali się we wrześniu przedstawić bardzo precyzyjnie, na czym polega problem: przerostów administracyjnych i nieporozumień, i przekłamań, jeśli chodzi o obliczanie ilości urzędników w porównaniu do przeszłości" - powiedział szef rządu.\nJako przykład podał prokuratorów, których kiedyś nie uznawano za urzędników administracji państwowej, a obecnie są do niej wliczani. "W wielu miejscach nie wzrosła ilość zatrudnionych w danej sprawie, a kwalifikacja: pewne grupy zawodowe do niedawna nie liczone jako urzędnicy państwowi czy jako członkowie administracji publicznej, są teraz liczeni jako jakby uczestnicy administracji publicznej. Więc wpierw postaramy się bardzo rzetelnie ocenić, gdzie naprawdę jest wzrost" - wyjaśnił Tusk.\nWedług niego jeśli chodzi o urzędy centralne - ministerstwa, kancelarię premiera - "sytuacja nie jest zła, raczej odnotowujemy niewielkie spadki i niewielkie wzrosty, i wychodzi to mniej więcej na zero". "Gorzej jest niżej, np. w urzędach wojewódzkich (...) - tam raczej odnotowujemy wzrost. Na pewno mamy dość dynamiczny wzrost w administracji samorządowej" - ocenił.\nJak zaznaczył, liczby te będą "dość drastycznie odbiegały od tego, co podaje opozycja, ale będą dobrym wstępem do tego, by zastanowić się, jak zatrzymać tę tendencję". "Będziemy starali się, aby choćby ze względu na kryzys w roku 2013 ten przyrost nie był możliwy na żadnym szczeblu w administracji" - podkreślił premier.\nTusk tłumaczył też, że wzrost zatrudnienia w administracji publicznej czasem wynika z nowych zadań, przed którymi staje administracja. Tak - według niego - było w ubiegłym roku w MSZ, co było związane z prezydencją. "Bywają takie zadania, które wymagają większej ilości ludzi o umiejętnościach innych, niż ma urzędnik, czy administracja, które nie zajmowały się tego typu wyzwaniami" - powiedział.(PAP)\nmkr/ son/ gma/\nData dodania: 2012-09-05


Wyprzedaż pościeli – Najlepsze ceny i opinie! Sklep Posciel.biz strona nr 5\nEstella pościel mako-jersey Tuva lagune 6922 155x200\nWysokiej jakości produkty w atrakcyjnych cenach czekają na Ciebie. W niniejszej kategorii znajduje się wyprzedaż pościeli. Promocje dotyczą różnych modeli, dlatego na pewno znajdziesz odpowiednią propozycję do Twojej sypialni. Zapraszamy do sprawdzenia oferty naszego sklepu.\nTania pościel - promocja dla wymagających\nDostępne w tej kategorii pościele to wysokiej klasy produkty, których cena została czasowo obniżona. Z tego powodu nie czekaj, tylko już teraz sprawdź oferowane przez nas modele. Współpracujemy wyłącznie z doświadczonymi dostawcami, którzy cieszą się renomą nie tylko na rynku polskim, ale też europejskim i nieraz także światowym. Pozytywne opinie na temat ich produktów są potwierdzeniem jakości i precyzji wykonania.\nWyprzedaż pościeli - wiele modeli w jednym miejscu\nJeżeli zależy Ci na dobrej cenie pościeli, to jesteś w dobrym miejscu. Na tej stronie znajduje się wiele modeli, które są bardzo zróżnicowane, zarówno pod względem rozmiaru, wzornictwa, jak i tkaniny użytej w produkcji. W naszym asortymencie znajdują się pościele o standardowych dla większości kołder wymiarach (m. in. 135x200 cm, 160x200 cm, 200x220 cm etc.). Wyprzedaż pościeli dotyczy wyłącznie produktów wykonanych z dobrej klasy materiałów. W większości przypadków jest to bawełna egipska, nieprzypadkowo nazywana najlepszym gatunkiem bawełny na świecie. Pozytywne opinie na jej temat dotyczą wytrzymałości oraz miękkiej faktury. Jest to związane z długimi oraz cienkimi włóknami, które pozwalają uzyskać ciasny splot. Tkanina nie zbiega się w praniu, a przy tym jest odporna na mechacenie. Może występować w wersji satynowej (połyskującej) czy jako jersey, to jest niewymagający prasowania i szczególnie trwały materiał.\nEstetyczna pościel - promocja\nWiemy, że bardzo ważnym aspektem bielizny pościelowej jest także jej wygląd, ponieważ ma przecież nie tylko zapewnić komfort podczas snu, ale również ozdobić łóżko, które z kolei jest najważniejszym meblem w sypialni. Z tego powodu zatroszczyliśmy się o to, żeby każda osoba korzystająca z oferty naszego sklepu mogła wybrać dla siebie odpowiedni produkt. Pościele znajdujące się w tej kategorii mogą mieć różne kolory czy wzory. Nieraz są to modele gładkie, doceniane przez minimalistów, ale też eleganckie z żakardowymi motywami czy nowoczesne o geometrycznych nadrukach. Różnorodność modeli w tej kategorii oraz wysoka jakość prezentowanych produktów sprawiają, że możesz także znaleźć u nas elegancki prezent dla bliskiej osoby, jednocześnie ciesząc się atrakcyjnymi cenami. Trzeba mieć świadomość, że bielizna pościelowa wpływa na jakość snu. Z tego powodu kupno wysokiej jakości produktów zapewnia lepszy odpoczynek i poprawia samopoczucie o poranku.\nEstella pościel satyna de luxe Otello jade 1062 135x200\nEstella pościel satyna de luxe Otello blau 1062 200x220\nEstella pościel satyna de luxe Otello blau 1062 135x200\nElegante pościel mako-jersey Maddie grun 3542 155x200\nEstella pościel bawełniana satynowa Gypsy 4758 155x200\nEstella pościel mako-satin Evia reseda 7498 200x220\nEstella pościel mako-satin Evia reseda 7498 155x200\nEstella pościel mako-satin Evia reseda 7498 135x200\nEstella pościel mako-satin Mary flieder 7348 155x200\nEstella pościel mako-satin Masino marine 7473 135x200\nEstella pościel mako-jersey Delana bordeaux 6385 155x200\nEstella pościel mako-jersey Taro beere 6378 135x200\nEstella pościel satyna de luxe Grazia gold 1058 200x220\nEstella pościel satyna de luxe Grazia gold 1058 155x200\nEstella pościel satyna de luxe Grazia gold 1058 135x200\nEstella pościel satyna de luxe Grazia nachtblau 1058 155x200