Verenska robota #3 Ciężkie życie chorego człowieka – Idę po zbroję\nVerenska robota #3 Ciężkie życie chorego człowieka\ntoloboom\tVerenska robota\t 30 czerwca 2018 11 stycznia 2019 8 Minutes\n*Ekhm* *Ekhm* Cholerny kaszel. Odechciewa się żyć, a trzeba wracać. Trzeba będzie odwiedzić aptekę i kilka dni przesiedzieć… ale czy jest na to czas? No nic, w drogę!\nGłówny bohater – oraz reszta drużyny\nRalf Delfholt „Verenczyk”\nWysoki i szczupły jegomość, z krótką brodą i spokojnym spojrzeniem człowieka, który widział w życiu wiele tanich karczm i zajazdów. Ubrany w brązową kurtę oraz szarozielony płaszcz z kapturem, nosi torbę na ramieniu i toporek przy pasie. Na co dzień szuka sposobu, by zająć swój czas czymś pożytecznym i opłacalnym. „Liczy się to, czy twoja praca ma jakiś sens”\nSympatyczny, znający się na swoim fachu niziołek. Lubi sobie podśpiewywać i swoją pracę traktuje bardzo poważnie. W końcu to dzięki niemu studenci, medycy i inne mądre głowy mają na czym pracować. Zawsze, gdy w ucho wpadnie mu jakaś wzmianka o nowym leku, bądź innym osiągnięciu dla ludzkości, jest niesamowicie dumny. wtedy też gratuluje sobie w duchu:”Dobra robota, Muler. Gdyby nie ty, ten medyk nie zdałby egzaminów i niczego by nie odkrył!”\nElfka o miedzianych włosach. Nigdy nie rozstaje się ze swoim łukiem, przeważnie nosi przy sobie także miecz. Nie lubi rozmawiać o swojej przeszłości ani zwracać na siebie zbytniej uwagi (z tego powodu przeważnie nosi kaptur). Gra w karty i kości jak zawodowiec i potrafi ograć Cię z ostatniego szylinga. I to chyba wszystko co o niej wiadomo.\nKrasnolud jak krasnolud. Większość wygląda tak samo. Ten odznacza się tym, że nosi ze sobą górniczy hełm z miejscem na świecę. Poza tym dosyć krzepki i cierpliwy jak na krasnoluda, a przede wszystkim poza siłą umie też ruszyć głową. Na pohybel całemu złu tego świata zawsze chodzi uśmiechnięty albo chociaż niezbyt zgorzkniały.\nDzień 8 – Droga nieopodal wioski Brietblad\nNie wystawialiśmy wart. Byliśmy zbyt zmęczeni. Rano, gdy się obudziłem spostrzegłem Aenisdrian i dwa puste posłania. Kraga i Mulera nigdzie nie było. Przeszukaliśmy najbliższą okolicę i znaleźliśmy ślady, częściowo zatarte, szczurzych łap w lesie. Spaliśmy blisko drogi, więc tam ślady były absolutnie nieczytelne. Szybka narada z elfką niewiele nam dała. Postanowiliśmy zabrać ich rzeczy i udać się do jednej z wiosek jakie mijaliśmy po drodze do Brietblad. Szukaliśmy też innych śladów, lecz nic więcej nie było.\nW wiosce o nazwie Waldfahrt wypytaliśmy kilka osób… nikt nic nie widział. Rzeczy zostawili, ale zabrali sakiewki i być może część prowiantu. Szczurze łapy mi gdzieś zapadły w pamięć, ale nawet wielkie szczury przecież są najwyżej wielkości psa. Nie pogoniliby za szczurem, by go upolować… dziwne to. Koniec końców została nam jedna opcja do rozważenia. Krag i Muller musieli zabrać minimum rzeczy i wyruszyć szybko do miasta, by odebrać naszą wypłatę. Wszyscy wiedzą, że na złoto łasa jest krasnoludzka rasa, więc to brzmiało logicznie. A niziołek… on nieskazitelny nie był… Postanowiliśmy wyruszyć pospiesznie z powrotem to Taalagadu pod bramę czarodziei.\nOd zawsze cieszyłem się świetnym tempem marszu, a elfka… elfy są bardzo szybkie ogólnie. Spoglądając w mapę znalazłem krótszą trasę niż główny trakt, więc stwierdziliśmy, że może uda nam się tam dotrzeć w dwa dni. Szybkim krokiem skierowaliśmy się na północ. Droga ta prowadziła przez ścieżkę pod murami Talabheim. Ściana, droga i skarpa. Przynajmniej trasa dużo szybsza i z daleka widać czy ktoś nadchodzi. Tak myślałem…\nW drodze zaskoczył nas głos z pozdrowieniem zza pleców. Dogonił nas ten sam kapłan Ranalda co ostatnio. Nie widziałem skąd przyszedł, ale powiedział że wdrapał się na ścieżkę, gdyż przeraził się ogrów na dole. Chyba nawet spodziewałem się co to za ogry… Zaprosiłem go do towarzystwa w podróży i poprosiłem o opowiedzenie trochę o tej krainie. Okolice Talabheim skrywają wiele tajemnic, a mapa którą dostałem od oficera Arwida przedstawiała wiele zagadkowych miejsc i obrazków… że też nie umiem czytać… Kapłan pokazał i podyktował poszczególne nazwy na mapie. Próbował mi wytłumaczyć znaczenie konkretnych słów i liter, ale to bardzo skomplikowane. Koniec końców nauczyłem się kilku literek i słów na mapie. Zapytałem też ojca o zagadkę wielkich szczurów, ale nie zdradziłem szczegółów zniknięcia towarzyszy, gdyż dalej z Aenisdrian zakładaliśmy, że pospieszyli oni do miasta. Ku mojemu zdziwieniu ojciec wspomniał coś o skavenach i zaczął opowiadać bajki o szczuroludziach. Mocno się pokłóciliśmy, gdyż od dawna znałem te historie, lecz byłem pewien, że to tylko wymysły starych bab i pijanych kanalarzy. Nie wszystko było bajką… Do późna rozmawialiśmy o tym, a ja jeszcze długo po tym nie mogłem usnąć. Kapłan Ranalda to nie byle kto… Jeśli On mówi o czymś z powagą to nie może się aż tak mylić… To był bardzo ciężki dzień. Fizycznie i umysłowo.\nDzień 9 – Droga pod murami Talabheim\nObudziłem się już spokojniejszy. Wspomnienia dnia poprzedniego gdzieś się rozmywały, ale też pozostawiały sporo pytań. Wyruszyliśmy w drogę, lecz niedługo potem ojciec musiał nas opuścić skręcając w swoją stronę. Pożegnaliśmy się serdecznie i skierowaliśmy kroki do Taalagadu. Został nam jeszcze spory kawałek drogi, ale pod wieczór dotarliśmy w pobliże bram. Niestety nie to chcieliśmy ujrzeć. W mieście panował zgiełk i krzyk. Zawodzenie i wycie z bólu. Miasto ogarnęła zaraza i to w bardzo paskudny sposób. Ze względu na wieczór postanowiliśmy rozbić obóz w lesie poza miastem, gdyż rozruchy w mieście mogą być niebezpieczne. Z powodu choroby dostałem dreszczy, a Aenisdrian też zaczęła kaszleć…\nDzień 10 – Obóz pod Taalagadem\nCzułem się paskudnie. Ledwo mogłem oddychać i nie miałem siły by wstać. Zawinięty w koce swoje i Kraga przewróciłem się na drugi bok i postanowiłem nie wstawać. Elfka nie dała rady mnie wyciągnąć. Sama poszła do miasta sprawdzić co się dzieje. Nie było jej kilka godzin, które spędziłem głównie na drzemaniu. Wróciła około południa. W mieście panuje zaraza. Straż straciła kontrolę nad ulicami i zabarykadowali się w strażnicy. W mieście rządy przejęła religijna sekta, która uznała chorobę jako objaw grzechu przeciw Taalowi i postanowili zaprowadzić porządek wśród ludzi. Brama czarodziei została zamknięta z powodu kwarantanny, a w nocy biczownicy atakują i palą każdego chorego. W dzień jeszcze nie, chyba. Aenisdrian dowiedziała się też, że strażnicy mogą dać nam obiecaną zapłatę, lecz muszę pojawić się osobiście, gdyż to ja podpisywałem dokumenty. Parszywa wymówka, pewnie i tak nic nie zapłacą.\nPoszliśmy do miasta. Owinięty kocami, kaszlący i trzęsący się szedłem przez tłum ludzi bez sił na kreatywne myślenie. Pod budynkiem straży Aenis krzyknęła na oficera i faktycznie wychylił się z piętra. Razem z nim 3 kusze… na szczęście wolał rozmawiać niż strzelać. Zapytał o dokument od nich, więc mu go podałem. Po chwili go oddał mówiąc, że przedłużył nam ważność na miesiąc i kazał się ukryć gdzieś, bo w mieście jest teraz niebezpiecznie… zrzucił nam też zapłatę i o dziwo nawet się zgadzało. Może Ranald jednak ma dla nas trochę szczęścia. Widziałem w mieście biczowników ścigających chorych. Chyba lepiej przespać się poza miastem. Zahaczyliśmy jeszcze o targ, gdzie pewien medyk sprzedał nam kilka dawek leku, który może nam pomóc. Wyszliśmy z miasta i przenocowaliśmy na szlaku. Wypiłem lek, ale był obrzydliwy i po chwili wszystko zwróciłem wraz z śniadaniem. Zmęczony usnąłem.\nDzień 11 – Obóz na szlaku pod Taalagadem\nRano poczułem się trochę lepiej. Postanowiliśmy poszukać sposobu na dostanie się do miasta na własną rękę. Popytaliśmy „U Skuliego”, lecz on podał nam tylko adres zarządcy portu, czyli oficjalną drogę na przepustkę… znaleźliśmy też aptekę, a raczej jej zgliszcza, bo została spalona. Idąc przez miasto zauważyliśmy jeszcze szyld alchemika, a w obecnej sytuacji warto było spróbować, gdyż i Aeni czuła się już coraz gorzej.\nDrzwi do alchemika były zamknięte i nic nie wskazywało, żeby ktoś był w środku. Postanowiliśmy zajrzeć od drugiej strony, lecz bez rezultatów. Skoro legalne sposoby zawiodły to próbowaliśmy wejść oknem i prawie sie udało. Elfka weszła, ja nie. Zostałem na czatach, a chwilę potem otworzyła mi drzwi frontowe. W srodku znalezlismy trupa… chyba alchemika, z sztyletem wbitym w szyję. Znaleźliśmy list, kilka książek i trochę mikstur. Postanowiliśmy sprobowac się leczyc czyms co wyglądało podobnie do leków na targu. Mi pomogło, ale Aenisdrian wpadła w szał narkotykowy i musiałem ją ogłuszyć. Jako, że zbliżał się zmrok to przespalismy się na parterze zostawiając trupa na pietrze. Udało mi się rozszyfrować imię adresata na liście spod ręki trupa…. to bylo nazwisko zarzadcy portu… cóż, teraz mieliśmy przynajmniej pretekst, by się do niego udać.\nDzień 12 – Dom alchemika\nRano, śniadanie przerwało nam pukanie do drzwi. Straż! Szukała alchemika, a my spaliśmy przy jego trupie. Szybko zabraliśmy co się dało i uciekliśmy przez okno. Na szczęście udało nam się wmieszać w tłum i skierowaliśmy się do zarządcy portu. Strzeżony przez armie ochroniarzy przyjął nas w gabinecie z dwoma pistoletami w nas wycelowanymi. Gdy uslyszal o losie alchemika, o liscie i dzienniku to przestraszył się i kazał nam natychmiast udać się do miasta, by ICH powstrzymać. Niewiele udało nam się dowiedzieć. Wysłał nas do przemytnika w dokach z powołaniem się na jego osobę i nas wyrzucił… Nerwowo się zrobiło, a w mieście coraz więcej chorych i coraz niebezpieczniej. W drodze do doków usłyszeliśmy jakiś hałas z uliczki i zauważyliśmy grupę wielkich szczurów, która atakowała małe dziecko. Cholerna moralność…\nZ kuszy ustrzelilem jednego szczura, lecz zaraz z cienia wypadło jeszcze kilka następnych. Wskoczyły na mnie i ledwo co udało mi się je zrzucić. W końcu zawołaliśmy pomoc i kilka chłopów przybyło z odsieczą. Cały byłem pogryziony, ale dzięki nim i pomocy Aenisdrian uszliśmy z życiem. Dałem im srebrnika i podziękowałem, a dziecko odprowadziliśmy do domu… a właściwie do zniszczonej chatki w slamsach… jego matka zmarła na zarazę i martwa leżała w łóżku…\nZostaliśmy tam na noc, gdyż i tak nie mieliśmy gdzie spać.\nDzień 13 – chatka w slamsach\nGdy wstaliśmy, dziecko jeszcze spało. Nic nie mogliśmy dla niego zeobić. Zostawiłem monetę i trochę jedzenia i wyszliśmy. Na ulicach leżało wiele spalonych ciał. W nocy był pogrom urządzony przez biczowników. Czym prędzej udaliśmy się w poszukiwaniu przemytnika. Udało nam się. Umówiliśmy się na wieczór na przejście. Pozostało nam tylko znaleźć Mullera i Kraga… gdzie oni do cholery są?\nKampania się urwała przez trudności zebrania całej grupy… 😦\nOpublikowano 30 czerwca 2018 11 stycznia 2019\nPrevious Post Verenska robota #2 Idziemy na wycieczkę…\nNext Post Dzienniki #3 Historia Ralfa Delfholta Verenczyka\nJedna myśl na temat “Verenska robota #3 Ciężkie życie chorego człowieka”\nPingback: Verenska robota #2 Idziemy na wycieczkę… – Idę po zbroję


Podsumowanie kwietnia w Chorzowie! TOP 5 najchętniej czytanych przez Was wiadomości\nDodano: 2021-05-01 08:30, aktualizacja: 2021-04-30 14:35\nCo działo się w Chorzowie w kwietniu? Czym się interesowaliśmy? Co kluczowego się wydarzyło? Zobaczcie zestawienie najchętniej czytanych przez Was wiadomości.\nWładze miasta odniosły się do informacji o rządowym wsparciu Chorzowa\nW sieci zawrzało o rządowym wsparciu, które trafiło do samorządów w ramach Rządowego Funduszu Rozwoju Dróg. Chorzów - według rządowych informacji - miał otrzymać blisko 12 milionów złotych. Informacja wymaga jednak doprecyzowania: część już dostał wcześniej, a w jednym projekcie jest na liście rezerwowej.\nW rankingu Rządowego Funduszu Rozwoju Dróg ul. Truchana znalazła się zaledwie na liście rezerwowej, więc środków - jak na razie - nie otrzyma. Mimo to w rządowych komunikatach widnieje już jako przyznane wsparcie.\nKwoty podawane przez rząd to pieniądze, które Urząd Miasta pozyskał już w 2019 roku, tylko podzielone na kolejne lata wydatkowania. Faktycznie jest to zatem rządowa pomoc, ale przyznana przez rząd tuż przed wyborami do sejmu w 2019 roku. Wtedy czek z rąk Wojewody Śląskiego odbierała wiceprezydent Chorzowa Mariola Roleder.\nUzupełnienia wymaga też kwestia przebudowy ulicy 3 Maja. Rządowe grafiki mówią o dofinansowaniu przebudowy tej ulicy w kwocie ponad 1 biliona złotych(!). To znacząco zbyt wiele, ponieważ odpowiednio przygotowany i skrojony do potrzeb, projekt przebudowy kosztuje nieco ponad 70 milionów złotych. Kwota widoczna na grafikach to zapewne tak zwany "chochlik drukarski", ale wymaga rzetelnej weryfikacji.\nByły pacjent zorganizował zbiórkę na klimatyzację dla oddziału "covidowego" w Chorzowie\nAndrzej Klimowicz, ozdrowieniec i były pacjent oddziału covidowego w chorzowskim szpitalu postanowił odwdzięczyć się za pomoc medyków i zorganizował zbiórkę na zakup klimatyzacji dla lecznicy. Jak sam zdradza, spędził na oddziale covidowym sześć dni.\nPan Andrzej rozmawiał już z dr. Jerzym Szafranowiczem, dyrektorem Zespołu Szpitali Miejskich. Deklaruje wsparcie, a z kilku wytypowanych firm klimatyzacyjnych wybrał "WASO KLIM" i skontaktował się z właścicielem. Po rozmowach okazało się, że firma podejmie się realizacji zadania i zrezygnuje z zysku.\n- Wstępna wycena projektu to 61 500 zł, może jednak jeszcze ulec zmianie. Wraz z kilkoma zaprzyjaźnionymi firmami projekt ten w połowie sfinansuję. Was proszę o pomoc w zebraniu brakującej kwoty, czyli 30 750 zł. Szczegółowe rozliczenie zostanie opublikowane, a ewentualna nadwyżka w całości skierowana na podobny projekt dla oddziału „covidowej” ginekologii w Pomorskiem – wyjaśnia inicjator zbiórki.\nZrzutkę na klimatyzację można wesprzeć TU!\nW gmachu dawnego banku powstaną mieszkania\nW Chorzowie powstaną nowe mieszkania. Zostaną zlokalizowane w gmachu przy ul. Katowickiej 72. Dawniej mieścił się tu Bank Zachodni, a później - Bank Santander. Teraz obiekt zmieni swoją funkcję.\nChorzów: W gmachu dawnego banku powstaną mieszkania\nCiężki schron bojowy przy ul. Katowickiej w Chorzowie został wpisany do rejestru zabytków!\nO wpis chorzowskiego ciężkiego schronu bojowego na listę zabytków zabiegało Stowarzyszenie na Rzecz Zabytków Fortyfikacji PRO-FORTALICIUM. W końcu się udało!\n24 marca Śląski Wojewódzki Konserwator Zabytków w Katowicach poinformował, że zgodnie z decyzją podjętą 25 lutego ciężki schron bojowy (nr 5) przy ul. Katowickiej w Chorzowie został wpisany do rejestru zabytków nieruchomych woj. śląskiego pod numerem A/765/2021.\nObiekt ten stanowi element Punktu Oporu „Łagiewniki” Obszaru Warownego „Śląsk", a zlokalizowany jest na działkach ewidencyjnych nr 421/55 i 423/56, obr. 0004 Królewska Huta, m. pow. Chorzów. Decyzja stała się ostateczna 16 marca.\n- Zarówno ten obiekt, jak i znajdujące się wokół niego są elementem tzw. Punktu Oporu „Łagiewniki”. Kiedyś punkt ten chronił osiedle Łagiewniki (dzisiaj dzielnicę Bytomia) od strony niemieckiej granicy. Zaczęto go budować w 1936 roku i przez kolejne lata rozbudowywano wzmacniając poszczególne odcinki. Budowa trwała aż do samego wybuchu II wojny światowej (na jednym z łagiewnickich schronów są jeszcze widoczne nieściągnięte szalunki) z tym, iż w końcowym okresie budowano słabsze i mniej odporne na ogień przeciwnika schrony – czytamy na stronie internetowej Stowarzyszenie na Rzecz Zabytków Fortyfikacji PRO-FORTALICIUM.\nSchron ten w 2001 roku został poddany renowacji przez wspomniane Stowarzyszenie.\nMaciej Sadlok po ośmiu latach znów piłkarzem Ruchu Chorzów. Podpisał roczny kontraktdodano 11 godz. temu\nChorzów zyskał kolejny zabytek. Dyrekcja huty wpisana na listę zabytków woj. śląskiegododano 13 godz. temu\nZUS: Niskie podatki także dla emerytów i rencistówdodano 16 godz. temu\nDo czego służy Alert RCB?dodano 17 godz. temu\nEgzamin na kartę rowerową w Parku Śląskimdodano 18 godz. temu


Artykuł opublikowany 8 grudnia 2014\nNie ma życiorysów nudnych i ciekawych. Są tylko życiorysy źle i dobrze wymyślone. | (cc) Stephen Poff\nMożesz myśleć, że sekwencje informacji, którymi odbija nam się w formie déjà vu i wspominień to projekcje naszych własnych przeżyć. W rzeczywistości przeszłość, która do nas powraca, wcale nie należy do nas. Jednak, czy to zbrodnia, skoro podróże do wspomnień cudzych są o wiele ciekawsze?\nWypoczęty i rześki Bart Muligiewicz wynurzył się z wylotu schodów, niosąc chlebową matnię w misce, na której leżały skrzyżowane nóż i łyżeczka. Równie słonecznego dnia w listopadzie mieszkańcy miasta nie zaznali od upadku Muru Berlińskiego. Tego Bart pamiętać jednak nie może, bo od dziesięciu lat nie mieszkał już wówczas w Berlinie, co tym mniej prawdopodobnym czyniło fakt, by bawił wtedy w Warszawie. Młodzieniec przeciągnął się i pozwolił swej dłoni, dzierżącej kubek z kawą, zaprowadzić się na balkon. Miasto promieniało uśmiechem zza kamiennych fasad w post-komunistycznych makijażach. Poniżej swych stóp Bart ujrzał kipiącą ludzką masę, jakiej nie widział na żadnym ze swych koncertów. Pośrodku kłębowiska ciał, czerniły się zgliszcza tego, co jeszcze wczoraj było barwnym symbolem stołecznej tolerancji. Kilkoro członków gawiedzi próbowało przyozdobić zwęglony sferyczny szkielet żywymi tulipanami, co dodatkowo uwydatniało makabrę pogorzeliska.\nPrzerażone spojrzenie, którym Bart omiótł całą scenę, natychmiast podchwyciła sąsiadka z balkonu obok, niegramotna stara franca, która w zwyczaju miała przesiadywać tu całe dnie i pluć ludziom na głowy.\n„Przysięgam” – zagrzmiała, choć nikt jej o żadne ślubowania nie prosił – „takich tłumów to tu nie było nawet w 2002 roku, jak prawie zrzucił pan własnego dzieciaka z balkonu. Ale to był skandal” – westchnęła z rozmarzeniem. Bartowi nie chciało się po raz kolejny tłumaczyć, że trzymał syna bardzo mocno i że nie było możliwe, aby spadł, zatem posławszy sąsiadce pełne jadu spojrzenie, spiesznie opuścił balkon i zaczął wkładać czerwone lakierowane kozaki pochodzące jeszcze z epoki Ziggy'ego Stardusta. Uporawszy się z obuwiem, zszedł na ulicę. Miał cały dzień dla siebie, bo Annuszka już rozlała olej i zebranie się nie odbędzie. Zanurkował w rozedrgany emocjami tłum i chłonął jego głosy komentujące wczorajszy akt wandalizmu, którego dowód czernił się w rozgoryczeniu pośrodku skweru. Jak to zazwyczaj bywa w kraju, w którym toczy się ta opowieść, autentyczne oburzenie jednej części zebranych żarło się w chemicznej reakcji z zaściankowymi pomrukami aprobaty drugiej części.\nBart opuścił plac i minąwszy Rozbrat, skierował swe kroki w stronę Wisły. Na roku Solca i Ludnej, namiętnie zaciągając się papierosem i zupełnie nieproszony na trasie Barta, kontemplował otoczenie jego kolega ze studiów – Stefan Dedalowski. Stefan był ponad stukilogramowym drabem, który na studiach zasłynął z tego, że posiadał pakiet dysleksja-dysortografia-dyskalkulia. Bart nie ucieszył się na widok kolegi – pomyślał ze zrezygnowaniem, że oto przed nim monolog naszpikowany wspomnieniami z czasów „Solidarności” i porównywaniem warunków gabinetowych na Alejach Ujazdowskich 1/3 z tymi na 10 Downing Street. Jednak Stefan szczęśliwie nie rozpoznał Barta, co pozwoliło temu ostatniemu płynnie kontynuować podróż. Na Wybrzeżu Kościuszkowskim dojmującą pustką ziały leje po efemerycznych letnich barach, w których regularnie puszczano jego największe przeboje. Minąwszy most Śląsko-Dąbrowski, Bart wstąpił do spożywczego po papierosy. Siksowata sprzedawczyni w t-shircie z wielkim napisem „No future” na piersi, powitała go ze zblazowaną miną.\nGdy się odwróciła, dostrzegł, że na plecach ma taki sam bohomaz, jak na piersi, ale ten z kolei układa się w napis „No past”. Ponad jej głową jak aureola majaczył niebieskawy miraż ekranu, na którym spikerka przejętym głosem deklamowała: „Strumień niepotrzebnych informacji, którymi jesteśmy zalewani, sprawia, że nasza pamięć autobiograficzna ulega fragmentacji, a poszczególne jej partycje zastępowane są wycinkami z prasy i urywkami życiorysów znanych osób”. Bart poczuł, jak obezwładnia go hipnoza tego dyskursu, lecz głos sprzedawczyni przywrócił go realnemu światowi. „Widziałam w telewizji, jak Pan namawiał ludzi na rewolucję. Che Guevara ze spalonego teatru. A poza tym, dlaczego rozstaliście się z Katy Perry? Taka piękna z was była para”. Odburknął coś o krwawym kapitalizmie i szybko się oddalił. Posłusznie dostroiwszy się do ruchu swych nóg, doszedł do Muranowa, zrównanego z ziemią podczas wczorajszych bombardowań.\nMiędzy ruinami wciąż włóczyli się pokryci patyną czasu powstańcy. Bart pomyślał sobie, że skoro już jest w tych okolicach, warto byłoby przy okazji odwiedzić Dworzec Gdański, gdzie tak naprawdę zaczęła się jego przygoda z Warszawą. Wtedy to było zupełnie inne miasto. Z nostalgią przypomniał sobie moment, gdy kupił płytę Zespołu Śląsk na Placu Komuny Paryskiej. To były całkiem inne, piękne czasy. Zawahał się przez chwilę, lecz ostatecznie zrezygnował z przeciągania swych flanerii. Głód, który zaczął promieniować w jego żołądku, skłonił go do powrotu do domu, choć prawda była taka, że w lodówce nie miał nic poza mlekiem, papryką i kokainą.\nNa Placu Zbawiciela ludzi jeszcze przybyło, choć część z nich teraz nonszalancko delektowała się Prosecco w pobliskiej Charlotte. Bart podszedł do policjanta, który czuwał nad jakością kawy podawanej w bistro. Był to młodzieniec od kilku lat czekający na zarost, który nadałby jego twarzy pożądanej w tym zawodzie powagi. Bart zapytał go, dlaczego tłum się nie rozchodzi. „Nie mam pojęcia” – odrzekł policjant – „Ale takiej jatki nie widziałem w Warszawie od koncertu Stonesów w '67”. Bart zmiarkował, że frajerczynie pomyliły się czasoprzestrzenie i chciał wykręcić się z kłopotliwej interakcji, ale policjant złapał go za rękaw i szepnął do ucha: „To prawda z tym honorarium. Sam widziałem, jak w ramach zapłaty, Stonesom podarowano wagon wódki”.\nPrzed drzwiami kamienicy Barta miała miejsce jakaś bójka i zanim zdążył znaleźć klucz, okolicę wypełniło zawodzenie radiowozów. Po chwili, nie wiedzieć, jakim zrządzeniem losu, Bart został wepchnięty do radiowozu, cuchnącego hot-dogami ze stacji benzynowej, i zmuszony do składania zeznań.\n„Imię, nazwisko, data i miejsce urodzenia” – zaczął policjant agresywnie, świdrując Barta rozjarzonymi ślepiami.\n„Ale czyje?” – zapytał Bart zmieszany. „Moje?”.\n„A czyje?” – odparował poirytowany, ale dumny z antycypowanego żartu policjant. „Władimira Putina?”.\nPrzed maską radiowozu jakieś gówniarstwo wypisywało na ścianie żółtym sprayem: „This was not your life”. Bart utkwił w nich wzrok w nagłym olśnieniu, po czym przeniósł go na policjanta.\n„Dobre pytanie” – odpowiedział po chwili i poprawił na nosie okrągłe okulary. Na szkłach wciąż wił się poskromiony chaos linii papilarnych pozostawionych na nich rano przez Yoko.


Costa Marina – Tomasz Wozniak\nOstatnim razem jak wybraliśmy się do Gdyni pooglądać wycieczkowce, dosłownie sprzed nosa uciekła nam Astoria. Wczoraj natomiast do portu miała zawinąć o godzinie 13:00 Costa Marina z Włoch o skromnej długości 164m.\nZ domku wygrzebaliśmy się z lekkim opóźnieniem, więc wydawało nam się, że dojedziemy na miejsce i co najwyżej popatrzymy na tego cudaka z nabrzeża. Życie jednak płata figle i wjeżdżając do portu około godziny 14:45 na nabrzeże francuskie, żadnego statku nie ujrzeliśmy. Szybkie obejście terenu i mamy wiadomości, że to białe coś tam daleko to właśnie jest Costa Marina, która ma prawie 2 godziny opóźnienia 😉\nNie ma tego złego co by na dobre nie wyszło, skoro ostatnim razem Astoria zwiała wcześniej, teraz było nam dane obejrzeć jak ten maluszek wpływa do portu. Fajno 🙂\nAtmosfera podróżnicza w oczekiwaniu na nasz wyjazd do Norwegii znowu się podkręciła, chyba po prostu naprawdę nie możemy się już doczekać, kiedy to my wpakujemy się na prom i wyskoczymy na drugą stronę Bałtyku.\nW trakcie cumowania statku, rozłożyła nas orkiestra marynarki wojennej (chyba?), która to witając statek odgrywała wszystkie możliwe szlagiery poczynając od tematu przewodniego z filmu Indiana Jones do klasycznej Bonanzy. Spaliłbym się chyba ze wstydu wysiadając z takiego statku, gdyby witała mnie orkiestra.\n164m Costy nie powaliło na łopatka, tak więc do portu pojedziemy jeszcze na pewno kilka razy na coś większego. Może w niedzielę? Wtedy ma wpłynąć Empress z Malty o długości 211m. Na pewno za to pojawimy się 25.maja na Queen Victoria – 294m wycieczkowej propagandy (sic!) Może wtedy zagrają dwie orkiestry skoro starek taki długi?\nParę fotek Costa Marina i portowych po kliknięciu na zdjęcie.\nA wieczorkiem poszliśmy ze znajomymi na piwko do knajpki jazzowej w Oliwie. Fajnie było 🙂


buty ortopedyczne/profilaktyczne - Rodzice.pl\nJesteśmy zmuszeni po wizycie w Poradni Wad Postawy do zaintetresowania sie tematem.\nLekarz wspomnial o butach Memo, mamy zajrzec również do sklepu ortopedycznego w naszym mieście, tam tez cos maja w ofercie z obuwia. Poszperalam w internecie, sa tez buty profilaktyczne z firmy Postęp. Nie wiem na ile sa dobre, ale sa o połowe tańsze niż Memo. Macie jakies doświadczenia w temacie, możecie cos podpowiedziec, poradzić.\nProsze również o opinie w sprawie wkładek supinujących.\n13 odpowiedzi na pytanie: buty ortopedyczne/profilaktyczne\nRe: buty ortopedyczne/profilaktyczne\nWitam. Mati nosi kapcie z Postępu i są wygodniejsze niż te z Memo (już wiele razy spotkałam się z tą opinią) i do tych też kapci ma wkładki supimujące z zagłębieniem na piętę). Buty też tam są ale my butów mu nie kupujemy, bo jak stwierdziła pani doktor dobrze wyprofilowane są buty Bartka i takież nam pozwoliła kupować.\nTak, my podobnie, te buty ktore mamy zakupic to raczej forme sandałkowa, w której bedzie chodzil po domu. Do tych butow mamy na stale zamontowac wkładkę 5 mm. Dodatkowo mamy kupic wyjmowaną wkładkę supinująca do innych normalnych butów, ale wysokich, z sztywnym zapietkiem. Niedługo to pewnie bedą kozaczki\nA więc mówisz że Postęp jest ok, podobno są mocno sztywne i wąskie. Kupowalas w sklepie czy moze w internecie jest tansz oferta?\nMati ma buciki wiązane skórzane a one są ok, nie są zbyt twarde. A kupowałm w sklepie zwykłym. Asia i Mati(7.05.2002)\nz tego co mi wiadomo to buty ortopedyczne powinny byc dopasowane do wady dziecka, a jakie powinny być buty czy wkładki do nich powinien powiedzieć wam lekarz. Mój memo za bardzo sobie nie chwali, są za sztywne\nLekarz wszystko nam powiedział, narysowal rysunek, wiemy jaka wkładkę mamy ”zainstalowac” w bucie, aby skorygować wade Antosia. Nie sugerowal konkretnej firmy butow, zalecił ogólnie sandały (najlepiej, bo beda służyc w domu jako ciapki) profilaktyczne z wysokimi cholewami, sztywnym zapietkiem. dzis podjade do sklepu ortopedycznego, zobacze co mi doradza, jaki maja wybór.\nSklep ortopedyczny to dobra rzecz. W naszym sklepie nie dośc że Pani była lekarką to zrobiła xero stóp. Dałam kartke od lekarza i wiedziała co i jak. Buty na dzień + do nich wkładka którą specjalnie zrobiła. ( Asia miała koślawośc kolan)\nDrugi i trzeci ortopeda kazał nie robić wkładek i zalecił buty właśnie z Postępu. Chodziła w nich ok 1, 5 roku może 2. Kupowałam w SMyku za ok 90 zł ale wiem że można je kupic w innych za nawet 60 zł (mieszkam w W-wie). O memo nic nigdy mi lekarz nie mówił ( i dobrze bo weź Ty zmieniaj kapcie co 3 mieciące, memo są strasznie drogie).\nButy kazał kupowac Bartka, bo i tak większość dnia dziecko chodzi po domu w kapciach.\nPolecam Postęp i jesli bedziesz w sklepie ortopedycznym to zobacz z jakiej firmy mają buty, bo w naszym sklepie były własnie z Postepu, tylko że za 150 zł a nie za 90 zł.\nNie czytałam wszystkich odpowiedzi ale powiem jak było u nas. Ola miała zalecone przez ortopedę wkładki ortopedyczne. NIe musiała mieć całych butków akich, wystarczyły same wkładki. Patrzyłam w sklepie z takimi, w Postępie (firma z mojegomiasta ) i tam pani powiedziała mi, że te butki (nie wiem czy wszystkie) to nie różnią się niczym od np. kapciuszków typu Lemigo + wkładka ortopedyczna. Za to jak się zsumuje kwoty kapcie + wkładka, a buty ortopedyczne to wychodzi na korzyść “zestawu”. U nas takie kapcie ortopedyczne kosztowały ponad 60zł, a bardziej ozdobne jeszcze więcej. My pozostałyśmy przy wkładkach.\nKupiam Postep. Wzielam bez mierzenia, w domu okazalo sie ze sa wlasciwie w sam raz, wolalabym aby mialy lekki zapas, wiec jutro wymienie na 0.5 n-ra wieksze. Zrobilam male rozeznanie, emailowalam nawet do fabryki Postep. Wiem ze Memo nie ma zadnych wkladek, dopiero dorabia sie je pod konkretna wade, natomiast Postep ma juz standardowe wkladki w butach. Ale jesli jest potrzeba dostosowania buta do innej wady wymienija wkladki na inne. Powiedzialam pani u nas w sklepie jakie potrzebuje (Antek ma plaskostopie, wiec to chyba najbardziej popularna wada) i pani powiedziala, ze takie wlasnie sa standardowo w bucie i nie trzeba nic zmieniac. Chcialabym miec 100% pewnosc, wiec chyba jutro jeszcze skontaktuje sie z biurem w Elblagu i podpytam.\nU nas w jednym skl. ortop. maja tylko Memo w innym tylko Postep. Memo widzialam za 150-160 zl (sandalki), Postep byly juz za ok. 70, ja kupilam skorzane sandalki za 98. Jutro jeszcze podjade z innym butem i dobiore dodatkowe wyjmowane wkladki.\nBedziemy te sandalki nosic w domu plus co dzien do przedszkola. Najwygodniej byloby miec 2 pary, no ale to juz niezle koszty\nNo to dobry wybór. Nie potrzeba 2-ch par, zwłaszcza że sa wytrzymałe. Robię tak samo jak Ty i jesli jest sucho na dworze to biega i na dworze i po domu a jak zabrudzi to myje, w końcu to skóra a jedna para to nie oszczędnośc tylko normalne, dwie to przesada.\nJaką wadę ma Antek?\nproszę daj namiar do firmy Postęp\nAntek ma mocne płaskostopie.\nemail do biura:\nButy, ktore musza miec wbudowana dodatkowy profil (pod konkretna wadę), najlepiej aby byly wiazane. Klamerki i rzepy moga z czasem sie wyrwac (widzialm na wlasne oczy).\nczy tylko wspomnial o butach czy zalecil cos dodatkowo?\nAgnieszka kiedys miala buty z postepu – byly ok, ale widzialam niektore modele to strasznie toporne;)\nAdriankowi tez zalecil buty profilaktyczne ale gdy dopytalam konkretnie to okazalo sie ze chodzi o kazde buty ktore maja usztywniony zapietek, dobrze tzrymaja stope itd A wiec buty ktore ja zawsze kupuje i niekoniecznie firmowe a np w CCC gufo – sa sandalki ktore spelniaja te wymogi\na u Was zalecil jakas konkretna wkladke? cwiczenia itd???\nnowy-sacz Dodane ponad rok temu,\nTutaj jest strona internetowa sklepu Postęp –\nZnasz odpowiedź na pytanie: buty ortopedyczne/profilaktyczne\nMoje kochane forumowiczki jest druga krecha blada ale jest. Mysle, ze to fasolka [email protected] sie spoznia miala byc wczoraj,od 5 dni mam lekkie mdlosci z rana,a wieczorem bardziej dokuczaja,brak\nDziewczynymoja niunia ma 2 miesiace,karmie ja piersia,ale ostatnio mleko zaczeło zanikac, zresztawczesniej tez za bardzo sie nim nie najadała.Zalecono mi dokarmianie ale ona za nic w swiecie nie chce jesc


Dzisiaj jest pn paź 22, 2018 1:15 am\n: czw wrz 15, 2011 3:20 pm\nRejestracja: wt sie 16, 2011 3:26 pm\ndwa posty wyżej jest opinia o Salve\n: czw wrz 15, 2011 7:34 pm\nRejestracja: czw wrz 15, 2011 1:46 pm\nNo, właśnie teraz zauważyłam\nMój mąż robił tam badanie i niestety wynik był po 4 dniach i wyszedł zły....\nmoże jednak warto dopłacić by wynik był po kilku godzinach i mam pewność, że mąż na pewno ma problem.\n: śr lis 16, 2011 2:52 pm\nODRADZAM laboratorium Akademii Medycznej na ul. Wieniawskiego w Poznaniu. Warunki okropne i tylko dla facetów o naprawdę mocnych nerwach. Oddanie nasienia w toalecie męskiej, ogólnodostępnej dla wszystkich klientów, gdzie co chwilę ktoś puka chcąc załatwić naturalną potrzebę. Zero skupienia, zero intymności, za drzwiami pilnujący porządku, wyjątkowo namolny ochroniarz.\nBadanko- analiza ogólna + posiew na bakterie tlenowe i beztlenowe 190zł. Dla mnie dużo, wolałabym, żeby mąż zapłacił tyle w prywatnej klinice, gdzie miałby przynajmniej odrobinę intymności.\nOstatnio zmieniony śr gru 14, 2011 12:10 pm przez Ajsi, łącznie zmieniany 1 raz\n: czw gru 01, 2011 1:20 pm\nRejestracja: czw kwie 21, 2011 8:47 pm\na my polecamy łódzką Gametę. 130 zł, wynik tego samego dnia. warunki komfortowe.\n: czw mar 29, 2012 1:05 pm\nRejestracja: śr gru 14, 2011 10:59 am\nMy robiliśy badanie nasienia plus posiew we Wrocławiu w przychodni INVIMED. Cena 170 zł to pierwsze i 55 zł posiew.\nW sumie dużo.\nWarunki moim zdaniem OK, ale organizacja średnia. Byliśmy umówieni na konkretną godzinę, a i tak trzeba było czekać. Pokoik był tylko jeden udostępiony do oddania nasienia, a czekalo kilka osób. W rezultacie było opóźnienie. Wstępnie mamy czekać na wyniki okolo 4 - 5 dni roboczych.\n: czw kwie 19, 2012 5:13 pm\nRejestracja: czw kwie 19, 2012 5:08 pm\nJa sie lecze w salve. Co do salve to mam mieszane uczucia, ale nie trafilam jak dotad na nic lepszego.\n: pt kwie 20, 2012 8:45 am\nale moglabym dodac, ze trafilam tam przez super strone <niedozwolony link/Ajsi>\n: pt kwie 20, 2012 12:18 pm\nWykasowałam to, co dodałaś, ale dziękujemy za wskazanie Salve\n: pn maja 07, 2012 4:13 pm\nRejestracja: pn maja 07, 2012 3:33 pm\nBardzo polecam Artemide w Białymstoku. Wyniki są od razu na drugi dzien i bardzo dobrze wykonane.\n: sob lip 28, 2012 9:53 am\nWitam, poszukuje czegoś w Warszawie, na pierwszej stronie posty mogą być juz troche nieaktualne, więc może znajdzie się coś swieższego?\n: śr sie 01, 2012 10:27 pm\nPadały tu pytania o Salve medical w Łodzi. Otóż ja dzisiaj byłam tam z mężem na badaniu nasienia i .... nie polecam. Jak dzwoniłam, to pytałam się czy jest tam jakiś pokoik dla par i pani w rejestracji powiedziała, że jest. Na miejscu okazało się, że ten pokoik to zwykła toaleta, w której nie było nawet żadnego miejsca, żeby sobie usiąść nie mówiąc już o "znalezieniu wygodnej pozycji" do jakichkolwiek działań. Fakt badanie było nie drogie, bo kosztowało 60zł., ale warunki do pobrania fatalne.\n: wt sie 21, 2012 11:52 pm\nWitam, dziś M robił badanie w Warszawie w Invimedzie. Badanie podstawowe 120 zł, rozszerzone 175. ładna, zadbana klinika, 2 pokoiki dla panów, z tym ze podobno z jednego do drugiego wentylacja i słychać co dzieje się obok. Pomimo że byliśmy umówieni na 14.40 M został przyjęty wcześniej. Do pojemniczka dostaje się papierową torebkę zeby nie paradować po korytarzu. Właśnie to największy minus tego wszystkiego, pokój poboru i oddania pojemniczka jest jakieś 20 metrów oddalony od pokoju dla panów, trzeba przejść obok jeden z rejestracji i dwóch poczekalni, gdzie jakby nie patrzył siedzą inni pacjenci, jak dla mnie trochę krępujące, pokoje powinny być obok siebie. Poza tym ok. Wyniki po 3-4 dniach, mozliwość wysłania pocztą.\n: pn wrz 03, 2012 1:51 pm\nRejestracja: pt maja 04, 2012 8:38 am\nmartynka invimed stosuje metodtę kellera do oznaczania prawidłowych plemników , jest to bardziej restrykcyjna metoda niż zalezana przez who.\nJa osobiście nie była zadowolona z invimedu .\n: pn wrz 03, 2012 1:56 pm\njeżeli bardziej restrykcyjna to pewnie i jakaś bardziej dokładna czy coś?\nDziś juz wiem że na pewno powtórzymy badania, pewnie właśnie w jakiejś innej klinice.\n: wt lis 13, 2012 11:56 pm\nMam pytanie odnośnie Gamety w Rzgowie koło Łodzi. Jakie są warunki? Nie wiem, ale może czy są jakieś filmy dvd, gazety itp.?\n: ndz lut 03, 2013 2:11 pm\ndołacze sie jesli chodzi o Radom to napewno odradzam szpital na Józefowie mąż robil trzy razy tam badania i wychodzily prawie identycznie a pojechal do wawy i okazalo sie ze zupelnie co innego jest takze nie polecam Radomia jak jest mozliwośc udac sie gdzies indziej ;/\n: czw lut 14, 2013 2:21 pm\na ktoś robił w invicta warszawa? bo tam mamy nablizej? a musimy zrobic badanie nasienia\n: pn cze 10, 2013 7:18 am\nA ja POLECAM GMW w Opolu, a w szczególności dr Głąba. U nas przy PCOS i insulinooporności wiele pomógł - podczas gdy inni kazali brać tabletki anty naprzemiennie z przerwami i starankami, on włączył CLO, monitoring i pierwszy cykl II.\nBadania nasienia wykonywaliśmy w laboratorium LOMA, współpracującym z GMW.\n: pt cze 14, 2013 9:04 am\nWITAM, czy ktos sie orientuje gdzie mozna zrobic badanie nasienia w Koszalinie(czy pobliskich miescinach)???\n: pn lip 29, 2013 9:43 pm\nhehehe, kobietki wiecie co, mnie juz nie rusza to, ze z jednego pomieszczenia trzeba przejsc do drugiego z pojemniczkiem na nasienie tak sobie mysle, ze każdy przyszedł tam w jednym celu i nikogo to nie powinno dziwić ni krępować! co więcej - brawa za odwagę, że każdy z nas ma w sobie tyle siły, by się leczyć:)\nDużo piszecie o Invimedach, róznych placówkach, ja też mam z nimi doświadczenie, choć badania nasienia jeszcze nie było (partner się wzbrania....;'/) ale ogólnie z placówki Poznanskiej jestem bardzo zadowolona i to tam mam póki co zamiar kontynuować wizyty


Jak rozpoznać tonące dziecko? - Ojcowska Strona Mocy\nJak rozpoznać tonące dziecko?\nMorze, jeziora, baseny, aquaparki – i w Polsce, i poza granicami kraju, podczas wakacyjnych podróży często spędzamy czas w wodzie.\nRezerwując miejsca noclegowe staramy się wybierać te z bezpośrednim dostępem do basenu lub plaży, bo nasze dzieci uwielbiają wodę, a beztroskie pluskanie się, nurkowanie i wspólne wodne zabawy są najwspanialszymi wspomnieniami córek z poprzednich wakacji.\nMusimy jednak pamiętać, że woda, oprócz mnóstwa frajdy, niesie ze sobą także zagrożenia. Umiejętność pływania zdecydowanie pomaga w bezpiecznym pobycie nad wodą, ale równie ważna jest świadomość w jaki sposób rozpoznać, że Twoje dziecko ma kłopoty w wodzie, i że być może właśnie zaczyna tonąć.\nPrzyznam się, że moje pojęcie o tonięciu zostało ukształtowane przez kreskówki oraz filmy, w których tonący człowiek jest przeważnie przedstawiony jako hałaśliwy, wierzgający we wszystkie strony i wołający głośno o pomoc człowiek.\nOkazuje się jednak, że przez lata żyłem w błędzie.\nJeśli masz podobnie, to dla bezpieczeństwa Twojego i Twoich dzieci zapraszam Cię do trzech rzeczy, które sam przeszedłem:\nZobacz poniższy film – czy jesteś w stanie zobaczyć w zatłoczonym basenie tonące dziecko, tak jak ratownik?\nPrzeczytaj krótki artykuł o objawach utonięcia znajdujący się pod filmem.\nZagraj w grę, w której wcielisz się w ratownika na basenie. Link i instrukcja do niej znajduje się pod artykułem.\n1. Obejrzyj film i poszukaj tonącej osoby\n2. Tonięcie nie wygląda jak tonięcie – przeczytaj\nTak jak stał, tak wskoczył do wody. Kompletnie ubrany i ze wzrokiem skupionym na tonącym pruł przez wodę w stronę bawiącego się nieopodal małżeństwa.\nOn chyba myśli, że toniesz.\npowiedział z niedowierzaniem mąż do żony, ale ten były ratownik nie przestawał zbliżać się do nich w zawrotnym tempie.\nNic nam nie jest\nkrzyczeli zdziwieni, stojąc pewnie w wodzie sięgającej im po szyję i machając do niego z lekkim rozbawieniem.\nwrzasnął krótko i przepłynął między nimi, by zaledwie 3 metry dalej złapać ich tonącą córkę.\nA gdy ta już złapała oddech, jeszcze w ramionach zmęczonego bohatera rozpłakała się wołając\nJak ten były ratownik, a obecnie kapitan statku, dostrzegł z około 20 metrów to, czego rodzice nie widzieli z bliska? Okazuje się, że tonięcie nie jest efektownym i hałaśliwym wołaniem o pomoc, którego większość z nas się spodziewa. Kapitan zobaczył rozgrywającą się tragedię dzięki licznym szkoleniom i doświadczeniu zdobytemu przez lata pracy na wodzie.\nZ drugiej strony ojciec dziewczynki o tonięciu wiedział tylko tyle, co widział na ekranie telewizora. Jeśli spędzasz czas nad wodą powinieneś wiedzieć jakie objawy powinny Cię zaniepokoić, gdy Twoi bliscy wchodzą do wody. Wspomniana wcześniej dziewczynka, zanim załkała „Tato” nie wydała bowiem podczas tonięcie żadnego dźwięku.\nPo latach pracy jako ratownik Straży Przybrzeżnej, ta historia zupełnie mnie nie dziwi, bo tonięcie prawie zawsze jest głęboko cichym spektaklem. Wrzaski, machanie rękami i pluskanie, tak znane z telewizji, zdarzają się niezwykle rzadko.\nDr Francesco „Frank” Pia, wieloletni ratownik i autor wielu publikacji o ratownictwie i utonięciach, przeanalizował zachowania osób tonących, które ponad wszystko chcą uniknąć zadławienia i uduszenia się wodą i przedstawił je jako\nWbrew temu, co widzimy w wielu filmach fabularnych, tonięcie nie wygląda tak, jak się tego spodziewamy. Tonący niemalże nie macha, nie chlapie wodą dookoła i nie krzyczy.\nŻeby uświadomić sobie jak realne jest to zagrożenie, spójrzmy na statystyki: Utonięcie jest drugą, zaraz po wypadkach komunikacyjnych, przyczyną przypadkowych śmierci u dzieci poniżej 15 roku życia.\nPołowa dzieci (około 375 rocznie) utonie w odległości zaledwie 20 metrów od rodzica lub opiekuna. W jednym na 10 przypadków dorosły będzie widział tonące dziecka nie zdając sobie sprawy z rozgrywającego się właśnie dramatu. (powyższe statystyki do tyczą USA i pochodzą z 2010 roku).\nTonięcie nie wygląda jak tonięcie,\npodkreśla dr Frank w swoim artykule It Doesn’t Look Like They’re Drowning opublikowanym w 2006 roku w magazynie Amerykańskiej Straży Przybrzeżnej i Służb Ratunkowych „On Scene”. Opisuje w nim następujące objawy Zespołu Instynktownego Zachowania Tonącego (ZIZT):\nZ wyjątkiem rzadkich przypadków, tonący ludzie nie są w stanie wołać o pomoc. Układ oddechowy jest stworzony do oddychania, a mowa jest funkcją drugorzędną. Najpierw oddychanie, potem mowa.\nUsta tonącej osoby na zmianę to pojawiają się, to znikają pod wodą. Nie wystają wystarczająco długo by zrobić wydech, wdech i jeszcze krzyknąć o pomoc. Gdy usta tonącego się wynurzają, jedyne na co starcza czasu to szybki wydech i próba wdechu przed ponownym szybkim zanurzeniem.\nTonący nie machają po pomoc. Instynktownie wyciągają ręce poziomo i próbują naciskać na powierzchnię wody próbując się podnieść. Ten ruch pozwala tonącemu unieść ciało, żeby usta mogły zaczerpnąć powietrza.\nTonący nie kontroluje ruchów swoich rąk, a walcząc o utrzymanie się na powierzchni wody nie jest w stanie wykonać świadomych ruchów takich jak machanie po pomoc, podpłynięcie w stronę ratownika czy sięgnięcie po sprzęt ratunkowy.\nOd początku do końca trwania ZIZT tonący pozostaje w pozycji pionowej rzadko pracując nogami. Sił na utrzymanie się na powierzchni wystarcza zaledwie na 20-60 sekund. Jeśli w tym czasie osoby te nie zostaną dostrzeżone i wyciągnięte przez ratownika, zaczną się zanurzać pod wodą.\nŹródło w języku angielskim: Plik PDF, strona 14\nWarto jednak pamiętać, że nie oznacza to, że osoba krzycząca o pomoc nie ma kłopotów. Być może wpadła w panikę, która szybko może przerodzić się w ZIZT. W przeciwieństwie do osób tonących, osoby spanikowane są jeszcze w stanie pomagać ratownikowi udzielającemu im pomocy, np. łapiąc rzuconą linę.\nObserwując osoby znajdujące się w wodzie zwracaj więc uwagę na następujące znaki, które mogą świadczyć o tonięciu:\ngłowa nisko w wodzie, usta na poziomie wody,\ngłowa odchylona do tyłu, usta otwarte,\nszkliste, nieprzytomne oczy, pusty wzrok,\nwłosy na czole lub oczach,\nbrak ruchów nogami przy pionowej pozycji ciała,\nhiperwentylacja lub wyraźne trudności z oddychaniem,\npróba płynięcia w określonym kierunku bez wyraźnego efektu,\npróba przewrócenia się na plecy,\nruchy przypominające wchodzenie na niewidzialną.\nTonąca osoba może wyglądać jakby chodziła po dnie ze wzrokiem skierowanym ku górze. Nie ufaj zawsze temu, co widzisz, a jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości spytaj\nJeśli usłyszysz pozytywne zapewnienia, to znaczy że raczej wszystko jest OK, ale jeśli odpowie Ci cisza i puste spojrzenie, oznacza to, że być może masz tylko 30 sekund, by dotrzeć z pomocą.\nRodzicu, pamiętaj – dzieci bawiące się w wodzie zawsze hałasują. Jeśli są cicho – natychmiast zobacz czy wszystko u nich w porządku.\nPowyższy tekst jest moim własnym tłumaczeniem artykułu, który w oryginalnej wersji angielskiej znajdziesz na blogu Mario Vittone. Mario uwolnił ten tekst przekazując go do domeny publicznej i zaprasza do rozpropagowywania jego treści.\nJa również zapraszam Cię do tego, byś udostępnił ten artykuł swoim znajomym, aby zwiększać świadomość czym jest utonięcie.\nW ten sposób, wspólnie, możemy uratować czyjeś życie.\n3. Zostań ratownikiem i znajdź tonące dziecko w basenie. Gra\nSpot the drowning child, czyli Znajdź tonące dziecko, to prosta gra działająca w przeglądarce internetowej, w której wcielasz się w ratownika na basenie i Twoim zadaniem jest wyłowienie z tłumu wzrokiem tonącej osoby. Możesz do niej przejść korzystając z poniższego linka:\nSpot the drowning child. Gra\nOglądaj film i gdy wydaje Ci się, że widzisz tonąca osobę, kliknij na nią kursorem. Pod filmem pojawią się wówczas następujące odpowiedzi:\nJeśli wszystko jest w porządku: Seems ok. Keep looking. lub All clear there. Keep looking. lub Looks fine there. Keep looking. lub Just splashing around. Keep looking. – Zabawa w najlepsze. Szukaj dalej.\nJeśli zauważysz dziecko zanim podpłynie do niego ratownik: Good eye! lub Nice work lub Well done lub Nicely done razem z różnica w sekundach między reakcja Twoją, a ratownika.\nNastępnie możesz odtworzyć ponownie ten sam film korzystając z przycisku Replay lub sprawdzić się w kolejnej scence klikając na Play Another Video\nDodatkowo, jeśli znasz filmy, które mogłyby dołączyć do kompilacji użytej w grach możesz je podesłać autorowi (instrukcja po angielsku).\nA jeśli chcesz wspomóc autora gry, za 3$ możesz kupić mu kawę korzystając z linka podanego na jego stronie GitHub.\nMam nadzieję, że ani Ty, ani ja nigdy nie będziemy musieli wykorzystywać wiedzy zawartej w tym wpisie, ale wierzę, że dla bezpieczeństwo swoich najbliższych warto taką wiedze posiadać. Jeśli uważasz podobnie, to podziel się tym artykułem z najbliższymi przesyłając im linka lub korzystając z przycisków społecznościowych poniżej.\nCo widzi ratownik?\nTonięcie nie wygląda jak tonięcie\nCzy zauważysz tonące dziecko?


Prawie trzy czwarte Polaków (72 proc.) ufa Kościołowi katolickiemu; nieufny stosunek do tej instytucji deklaruje co czwarty badany (24 proc.).\nNie ma zdania w tej sprawie 4 proc. ankietowanych - wynika z najnowszego sondażu TNS OBOP.\nCo trzeci ankietowany (34 proc.) ufa Kościołowi zdecydowanie, a zdecydowanie nie ufa co dziesiąty (9 proc.) - pokazuje badanie, przeprowadzone przed wizytą papieża Benedykta XVI w Polsce.\nJak podaje TNS OBOP, zaufanie do Kościoła katolickiego w maju 2006, choć bardzo wysokie, było niższe niż w poprzednim badaniu z wrześniu 2004 r., kiedy sięgnęło 78 proc. - i wróciło do poziomu z czerwca 2003 r. W latach 1994-2004 odsetek osób darzących Kościół zaufaniem mieścił się w przedziale 71-79 proc., a odsetek badanych deklarujących nieufny stosunek - w przedziale 18-26 proc.\nNajwyższy poziom zaufania cechuje najmłodszych respondentów, w wieku 15-17 lat (80 proc. ufa Kościołowi) oraz respondentów najstarszych - w wieku 60 lat i więcej (86 proc.); najrzadziej ufają Kościołowi ludzie młodzi w wieku 18-24 lat (58 proc.), potem zaufanie wraz z wiekiem powoli rośnie.\nZaufanie do Kościoła słabnie wraz ze wzrostem wykształcenia, jednak nawet wśród ludzi z wykształceniem wyższym wynosi ponad dwie trzecie (68 proc.). Więcej ufających Kościołowi jest wśród mieszkańców wsi (77 proc.) niż miast (69 proc.). Sympatycy SLD są jedyną kategorią badanych, w której we wszystkich uwzględnionych aspektach brak zaufania występuje równie często (50 proc.) jak zaufanie (49 proc.).\nWiększość Polaków (60 proc.) uważa, że udział Kościoła katolickiego w życiu politycznym jest w naszym kraju za duży, a prawie jedna trzecia (31 proc.) uważa go za taki, jaki być powinien. W porównaniu do 2004 r. znacznie wzrósł odsetek osób uznających udział Kościoła w życiu politycznym za zbyt duży; dwa lata temu wynosił on 48 proc. O 10 punktów procentowych zmalał odsetek osób uważających go za właściwy.\nNieco ponad połowa Polaków (54 proc.) uważa, że władze państwowe powinny kierować się zasadami społecznej nauki Kościoła, natomiast niemal dwie piąte (39 proc.) są przeciwnego zdania. W stosunku do roku 2004 nastąpił spadek akceptacji tej zasady o 3 punkty procentowe.\nDecyzję Sejmu o pokryciu przez państwo części kosztów budowy Świątyni Opatrzności Bożej niemal połowa (46 proc.) badanych uznaje za słuszną, a prawie tyle samo (43 proc.) jest przeciwnego zdania. 4 proc. ankietowanych nie ma zdania w tej sprawie.\nBadanie przeprowadzono w dniach 11-16 maja 2006 r. na reprezentatywnej losowej próbie 1004 mieszkańców Polski w wieku powyżej 15 roku życia.\nDołącz do dyskusji: Większość Polaków ufa Kościołowi


Boom na polskim rynku motoryzacyjnym. Dynamicznie rośnie...\n- Ubiegły rok był bardzo dobry dla polskiej motoryzacji. Rynek nowych samochodów urósł kolejny raz z rzędu. To był już czwarty rok bardzo dynamicznych, dwucyfrowych wzrostów - mówi agencji Newseria Biznes Jacek Pawlak, prezes Toyota Motor Poland oraz prezes Toyota Central Europe.\nJak wynika z danych centralnej ewidencji CEPiK, cały miniony rok zamknął się liczbą 476 tys. nowych rejestracji aut osobowych i dostawczych. Polacy zarejestrowali ponad 416 tys. samochodów osobowych - o 61 tys. sztuk (17 proc.) więcej niż jeszcze rok wcześniej. To najlepsze wyniki polskiej branży motoryzacyjnej od 16 lat. Pod względem wielkości sprzedaży Polska zajmuje obecnie siódmą pozycję w Europie.\n- Dla Toyoty także był to rok dużych wzrostów, sięgających 14 proc. Szczególnie mocno cieszy nas rosnąca popularność hybryd. W ubiegłym roku użytkownicy kupili ponad 8,7 tys. samochodów hybrydowych i widzimy, że są one wybierane coraz częściej, nawet przez grupy zawodowe, dla których bardzo ważne są niskie koszty eksploatacji, np. posiadaczy taksówek. Hybrydy są coraz powszechniejsze i liczone już nie w setkach, ale w tysiącach - mówi Jacek Pawlak.\n- Zmniejszamy liczbę produkowanych samochodów z silnikiem diesla przede wszystkim dlatego, że te auta emitują bardzo dużo szkodliwych substancji. Poza tym hybrydy mają w tej chwili wszystkie zalety diesla, ale bardzo mało wad. Z kolei ceny samochodów z napędem hybrydowym są już porównywalne do diesli, a oszczędności paliwa porównywalne albo nawet wyższe - wyjaśnia Jacek Pawlak.\n- Hybrydy praktycznie nie mają komponentów, które psują się powszechnie w dzisiejszych dieslach. Nie mają koła dwumasowego, turbosprężarki, filtra DPF, który jest typową bolączką diesli. Nie mają pasków klinowych ani pasków rozrządów - mówi Jacek Pawlak.\nTagi: hybrydy, motoryzacja, rynek motoryzacyjny, Samar, samochody hybrydowe, sprzedaż samochodów, Toyota


Małysek Jan: Różnice pomiędzy wersjami – E-ncyklopedia, Historia Kościoła na Śląsku\nMałysek Jan: Różnice pomiędzy wersjami\nWersja z 22:32, 15 sie 2017 (pokaż źródło)\nAktualna wersja na dzień 22:12, 11 wrz 2019 (pokaż źródło)\n==Małysek Jan (1937-), proboszcz w Goduli==\nUrodził się 14 maja 1937 w Rudzie Śląskiej, w rodzinie Franciszka i Marii z d. Gurtler. Ukończył I Liceum Ogólnokształcącego im. Adama Mickiewicza w Rudzie Śląskiej. W 1955 roku zdał egzamin maturalny i rozpoczął pracę w Fabryce Maszyn Górniczych w Zabrzu. Po dwuletniej pracy wstąpił do [[Śląskie Seminarium Duchowne|Wyższego Śląskiego Seminarium Duchownego w Krakowie]]. 23 czerwca 1963 przyjął święcenia kapłańskie z rąk [[Bednorz Herbert|bpa Herberta Bednorza]]. Po święceniach kapłańskich pracował jako wikariusz w parafiach: [[Parafia Najświętszej Maryi Panny Wspomożenia Wiernych w Wełnowcu|NMP Wspomożenia Wiernych w Wełnowcu]] (1963-1966), [[Parafia Świętych Apostołów Filipa i Jakuba w Żorach|śś. Apostołów Filipa i Jakuba w Żorach]] (1966-1969) i [[Parafia św. Andrzeja Boboli w Wirku|św. Andrzeja Boboli w Wirku]] (1969-1972). W 1972 roku został mianowany rektorem kościoła pw. Krzyża Świętego w Mysłowicach. W 1980 roku został pierwszym proboszczem nowo utworzonej [[Parafia Krzyża Świętego w Mysłowicach|parafii przy kościele Krzyża Świętego]]. Jednocześnie pełnił funkcję duszpasterza akademickiego na terenie Mysłowic.\nUrodził się 14 maja 1937 w Rudzie Śląskiej, w rodzinie Franciszka i Marii z d. Gurtler. Ukończył I Liceum Ogólnokształcącego im. Adama Mickiewicza w Rudzie Śląskiej. W 1955 roku zdał egzamin maturalny i rozpoczął pracę w Fabryce Maszyn Górniczych w Zabrzu. Po dwuletniej pracy wstąpił do [[Śląskie Seminarium Duchowne|Wyższego Śląskiego Seminarium Duchownego w Krakowie]]. 23 czerwca 1963 przyjął święcenia kapłańskie z rąk [[Bednorz Herbert|bpa Herberta Bednorza]]. Po święceniach kapłańskich pracował jako wikariusz w parafiach: [[Parafia Najświętszej Maryi Panny Wspomożenia Wiernych w Wełnowcu|NMP Wspomożenia Wiernych w Wełnowcu]] (1963-1966), [[Parafia Świętych Apostołów Filipa i Jakuba w Żorach|Świętych Apostołów Filipa i Jakuba w Żorach]] (1966-1969) i [[Parafia św. Andrzeja Boboli w Wirku|św. Andrzeja Boboli w Wirku]] (1969-1972). W 1972 roku został mianowany rektorem kościoła pw. Krzyża Świętego w Mysłowicach. W 1980 roku został pierwszym proboszczem nowo utworzonej [[Parafia Krzyża Świętego w Mysłowicach|parafii przy kościele pw. Krzyża Świętego]]. Jednocześnie pełnił funkcję duszpasterza akademickiego na terenie Mysłowic.\n4 sierpnia 1981 został proboszczem [[Parafia Ścięcia św. Jana Chrzciciela w Goduli|parafii Ścięcia św. Jana Chrzciciela w Goduli]]. W latach 1981-1986 pracował nad remontem i przebudową wnętrza kościoła parafialnego. W 1985 roku rozpoczął budowę Domu Katechetycznego. Na początku lat 90. XX wieku podjął, uwieńczone powodzeniem, starania o urządzenie dwóch kaplic filialnych: w Chebziu i w miejscowym szpitalu.\nW 1993 roku został mianowany dziekanem dekanatu rudzkiego, a od 2001 roku pełnił funkcję ojca duchownego dekanatu. Przez wiele lat należał do [[Komisja Architektury i Sztuki Sakralnej w archidiecezji katowickiej|Komisji Sztuki Sakralnej]] i Rady Kapłańskiej. W 2004 roku przeszedł na emeryturę.\nAktualna wersja na dzień 22:12, 11 wrz 2019\nMałysek Jan (1937-), proboszcz w Goduli\nUrodził się 14 maja 1937 w Rudzie Śląskiej, w rodzinie Franciszka i Marii z d. Gurtler. Ukończył I Liceum Ogólnokształcącego im. Adama Mickiewicza w Rudzie Śląskiej. W 1955 roku zdał egzamin maturalny i rozpoczął pracę w Fabryce Maszyn Górniczych w Zabrzu. Po dwuletniej pracy wstąpił do Wyższego Śląskiego Seminarium Duchownego w Krakowie. 23 czerwca 1963 przyjął święcenia kapłańskie z rąk bpa Herberta Bednorza. Po święceniach kapłańskich pracował jako wikariusz w parafiach: NMP Wspomożenia Wiernych w Wełnowcu (1963-1966), Świętych Apostołów Filipa i Jakuba w Żorach (1966-1969) i św. Andrzeja Boboli w Wirku (1969-1972). W 1972 roku został mianowany rektorem kościoła pw. Krzyża Świętego w Mysłowicach. W 1980 roku został pierwszym proboszczem nowo utworzonej parafii przy kościele pw. Krzyża Świętego. Jednocześnie pełnił funkcję duszpasterza akademickiego na terenie Mysłowic.\nW 1993 roku został mianowany dziekanem dekanatu rudzkiego, a od 2001 roku pełnił funkcję ojca duchownego dekanatu. Przez wiele lat należał do Komisji Sztuki Sakralnej i Rady Kapłańskiej. W 2004 roku przeszedł na emeryturę.\nStrona internetowa parafii w Goduli, Katalog Archidiecezji Katowickiej 2005, cz. II, s. 641.\nTę stronę ostatnio edytowano 11 wrz 2019, 22:12.


Lenovo Yoga 500-14ISK - wymiana matrycy - Lenovo - FORUM Nieidealny.pl\nLenovo Yoga 500-14ISK - wymiana matrycy\nPrzez Boonoboo, 14 Kwiecień w Lenovo\nMam następujacy problem. W moim laptopie yoga500 została uszkodzona matryca(w skutek uderzenia laptopa od tyłu matrycy, cała się w sumie rozlała 😛 ). Matryca wyprodukowana przez InnoLux o numerze N140HCE-EAA Rev. C2. Przód ekranu wygląda w porządku jak i dotyk jest w pełni sprawny. Po rozebraniu ekranu i poszukiwaniu nowej matrycy napotkałem się na kilka problemów.\n1. Nie znalazłem całego przedniego panelu z matrycą o moim numerze seryjnym. Jedyne jakie znalazłem posiadają końcówkę Rev. C2/C3. Czym one się od siebie różnią? Czy mogę nabyć je jako zmiennik?\n2. Matryca jest dość solidnie przymocowana do przedniego panelu (zakładam że przyklejona). Nie znalazłem nigdzie żadnego tutorialu/manuala demontażu matrycy. Czy jest na to jakiś łatwiejszy sposób tak żeby niczego nie uszkodzić?\nMATRYCA LENOVO YOGA 500-14 DOTYK, N140HCE-EAA C1 FHD\nC1 powinna być po prostu nowsza, złącze masz to samo cały czas.\n1. Końcówka po modelu matrycy w zależnosći od producenta może nam mówić o tym że matryca została wcześniej/później wyprodukowana, może być po liftingu bądź mogły nastąpić jakieś zmiany elektroniki. W większości przypadków są one ze sobą kompatybilne. Przy zakpupie należy sprawdzić rozmiar, typ podświetlenia, rozdzielczość, rodzaj wejścia, położenie tego wejścia (tak aby taśmy wystarczyło) i jak wszystko się zgadza to możemy śmiało kupować.\n2. W przypadku klejonej matrycy zaleca się wymianę całego panelu. Niektórzy ogrzewali łączenia by rozpuścić klej - nie wiem jednak jaki skutek może to mieć na dotyk.\nZnalazłem wszystkie informację w związku z czym zamykam temat.\nPrzejdź do listy tematów Lenovo


cudownyswiatksiazekmalineczki: Jon Krakauer "Wszystko za Everest"\nAutor: Malineczka74 o 02:06\nEmilia 12 maja 2016 06:54\nOj, zainteresowałaś mnie tą książką. Uwielbiam takie klimaty – był też podobny film, chyba też z Mount Everest. Oglądałam go razem ze znajomymi z Silikony Marcolla. To było o kolegach – jeden z nich złamał nogę w takim miejscu, że niestety ale musiał być zostawiony. Chyba wpadł do szczeliny na dodatek. Ale w końcu mu się udało dotrzeć. Gdy oglądałam ten film, ciarki przechodziły mi po plecach i coś czuję, że czytając tę książkę, będę miała podobnie. Dzięki za propozycję! :)\nEstelle Maskame "Czy wspominałam, że Cię potrzebuj...


Krużganki Śląskiego Wawelu\nZamek w Brzegu i znajdujące się w nim Muzeum Piastów Śląskich to bardzo ciekawe miejsce położone w połowie drogi między Wrocławiem i Opolem. Początki zamku sięgają XIII wieku jednak obecny obecny kształt obiektu pochodzi z XVI wieku, kiedy to zamek przebudowano wzorując się na Wawelu. Podobnie jak Wawel zamek w brzegu posiada renesansowe krużganki. Z powodu tego naśladownictwa brzeski zamek nazywany jest Śląskim Wawelem.\nNajbardziej charakterystycznym fragmentem zamku jest bogato zdobiona brama wjazdowa, którą zbudował Jerzy II Brzeski. Na fasadzie bramy znajdują się figury fundatora i jego małżonki w naturalnych rozmiarach. Ponadto są tam popiersia pierwszych władców polskich oraz książąt śląskich.\nW zamku mieści się Muzeum Piastów Śląskich, w którym zobaczyć możemy dawne stroje, wielką makietę dawnego Brzegu oraz meble. W podziemiach znajduje się Mauzoleum Piastów Śląskich.\nZamek zwiedzać można bez opłat trzeba jednak zapłać za wejście do muzeum. W muzeum nie wolno robić zdjęć czego rygorystycznie pilnują pracownicy, którzy chodzą za zwiedzającymi i wręcz patrzą im na ręce.\nPrzed zamkiem znajduje się duży parking. Niestety samochody stają tak blisko, że zasłaniają słynną bramę wjazdową. Od strony Odry zamek przylega do parku, w którym znajduje się plac zabaw dla dzieci. Niestety sam Brzeg pełen jest pijaków i wydzierających się cyganów, więc nie wydaje się zbyt bezpiecznym miastem.\nInne: Pełna lista atrakcji | Skarpety sportowe męskie stoły do masażu fotografia wesele wesele Już wkrótce wyruszamy w Polskę!


Dogtrekking znów w Płocku! „To świetna rozrywka dla psów i ich właścicieli” – PetroNews\nSpacer lub bieg z psem przypiętym na uprzęży i szukanie punktów kontrolnych to podstawowe zasady dogtrekkingu. W tym roku ponownie organizowany będzie na terenie Płocka.\nNa 25 września br. organizatorzy zaplanowali drugą edycję Dogtrekkingu w Płocku.\n– Pierwszy przerósł nasze oczekiwania, zwłaszcza, że był to czas środka pandemii. Dużo osób dopytywało o drugą edycję. No i jest! – mówi Karolina Wojciechowska, współorganizatorka wydarzenia.\nCzym jest dogtrekking? Jak wyjaśnia nasza rozmówczyni, najogólniej rzecz biorąc to trekking z psem, a w tym konkretnym przypadku jest to spacer z psem na terenie Nadleśnictwa Łąck, połączony z biegiem na orientację.\n– Wcale nie trzeba przy tym biegać, wystarczy iść – podkreśla Karolina Wojciechowska. – Można startować zarówno indywidualnie, w parach, grupach, jak i całymi rodzinami – tłumaczy.\nUczestnicy wraz z psami będą mieli do pokonania przygotowaną przez organizatorów leśną trasę, korzystając z pomocy otrzymanej mapy. Ich zadaniem jest pokonanie trasy w jak najkrótszym czasie, ale dodatkowym utrudnieniem jest konieczność „zaliczenia” wszystkich punktów, czyli odnalezienie w terenie wszystkich naniesionych i oznaczonych na mapie miejsc. Zaplanowano także zadania specjalne, które urozmaicą pokonywanie trasy.\n– Zależy nam przede wszystkim na promowaniu aktywnego spędzania czasu wolnego z psim przyjacielem, wspólnym, miłym spędzeniu czasu w psim gronie, socjalizacji czworonogów oraz integracji zawodników – wyjaśnia nasza rozmówczyni.\nAby móc dostosować trasy do możliwości zawodników ludzkich i psich, przygotowane będą dwie długości tras (start obydwu z siedziby Nadleśnictwa Łąck):\nMINI – około 5 km\nMIDI – około 15 km.\nPo pokonaniu trasy na uczestników czekać będzie ciepły posiłek, ognisko oraz miejsce do piknikowania (warto zabrać ze sobą koce). Na zakończenie wyłonieni zostaną zwycięzcy, którym organizatorzy wręczą nagrody i upominki.\nZapisać się na wydarzenie można poprzez arkusz. Ilość miejsc jest ograniczona. Szczegóły znajdziecie na profilu FB wydarzenia.


Rzęsy Siemianowice Śląskie - TOP 20 na Booksy - umów wizytę! - Rzęsy dla Ciebie\nRzęsy Siemianowice Śląskie (38)\nGdy rzęsy naturalne kończą swój cykl życiowy wypadają pojedynczo. Takie zachowanie rzęs jest naturalne. Przyklejając sztuczne rzęsy nie można dokładnie określić na jakim etapie cyklu życiowego są naturalne rzęsy (wzrostu, zaniku, spoczynku). Dlatego w celu utrzymania efektu długich i gęstych rzęs potrzebny jest zabieg uzupełniający, który wykonuje się po około 3- 4 tygodniach. Jak przygotować sie do zabiegu? Należy pamiętać, iż przed zabiegiem trzeba wyjąć szkła kontaktowe. W przeddzień uzupełnienia rzęs zaleca się bardzo dokładne umycie oczu za pomocą środków odtłuszczających (szampon do rzęs). Absolutnie zabrania się przyjścia na uzupełnienie rzęs z rzęsami pomalowanymi tuszem. Uzupełnienie do 4 tygodni po tym czasie nowe założenie. Przeciwwskazania do wykonania zabiegu przedłużania i zagęszczania rzęs: - brak naturalnych rzęs Klientki z łysieniem (alopecia) - cześniejsze wykonanie trwałej na rzęsach - klientki poddawane chemioterapii (aplikacja możliwa dopiero po zakończeniu pełnego leczenia, w momencie gdy zostaje przywrócony prawidłowy wzrost owłosienia) - zapalenie spojówek - zaćma - zespół suchego oka - Trichotillomania- nerwowe bezwiedne wyrywanie rzęs - infekcje oka - stwierdzona jaskra - opryszczka powiek - nadpobudliwość i brak cierpliwości - cukrzyca - stany zapalne skóry - stwierdzone infekcje bakteryjne, wirusowe, grzybiczne oka lub w jego bezpośredniej okolicy\nGdy rzęsy naturalne kończą swój cykl życiowy wypadają pojedynczo. Takie zachowanie rzęs jest naturalne. Przyklejając sztuczne rzęsy nie można dokładnie określić na jakim etapie cyklu życiowego są naturalne rzęsy (wzrostu, zaniku, spoczynku). Dlatego w celu utrzymania efektu długich i gęstych rzęs potrzebny jest zabieg uzupełniający, który wykonuje się po około 3- 4 tygodniach. Jak przygotować się do zabiegu? Należy pamiętać, iż przed zabiegiem trzeba wyjąć szkła kontaktowe. W przeddzień uzupełnienia rzęs zaleca się bardzo dokładne umycie oczu za pomocą środków odtłuszczających (szampon do rzęs). Absolutnie zabrania się przyjścia na uzupełnienie rzęs z rzęsami pomalowanymi tuszem. Uzupełnienie do 4 tygodni po tym czasie nowe założenie. Przeciwwskazania do wykonania zabiegu przedłużania i zagęszczania rzęs: - brak naturalnych rzęs Klientki z łysieniem (alopecia) - wcześniejsze wykonanie trwałej na rzęsach - klientki poddawane chemioterapii (aplikacja możliwa dopiero po zakończeniu pełnego leczenia, w momencie gdy zostaje przywrócony prawidłowy wzrost owłosienia) - zapalenie spojówek - zaćma - zespół suchego oka - Trichotillomania- nerwowe bezwiedne wyrywanie rzęs - infekcje oka - stwierdzona jaskra - opryszczka powiek - nadpobudliwość i brak cierpliwości - cukrzyca - stany zapalne skóry - stwierdzone infekcje bakteryjne, wirusowe, grzybiczne oka lub w jego bezpośredniej okolicy\n5.3 km ul. Sikorskiego 45 lokal 7, 40-282, Katowice\nRzęsy na imprezę kępki\n5.0 km aleja Wojska Polskiego 17, 41-500, Chorzów\nZałożenie rzęs. Rzęsy lekka objętość 3-6:1.\nRzęsy Light Volume korekta\nRzęsy lekka objętość 3-6:1. Cena dotyczy korekty stylizacji, która została założona w naszym salonie. Korekta po innym salonie może wiązać się z dodatkową opłatą.\nRzęsy w Siemianowice Śląskie


Chciał zabić Kaczyńskiego - www.zbawieniecom.fora.pl\nWysłany: Wto 13:36, 19 Paź 2010 Temat postu: Chciał zabić Kaczyńskiego\nWitam wszystkich mam dla was news'a\n'Atak w siedzibie PiS w Łodzi przy ul. Sienkiewicza - o godzinie 11. do biura partii wtargnął starszy mężczyzna i zaatakował dwie osoby bronią gazową przerobioną na ostrą. Jedna z ofiar zajścia zmarła w wyniku postrzału, druga została ugodzona nożem - takie wstępne ustalenia policji podał Mariusz Sokołowski, rzecznik KGP. 62-letni napastnik, mieszkaniec Częstochowy, został zatrzymany. Na razie odmawia składania zeznań. Zginął Marek Rosiak, mąż b. wiceprezydent Łodzi, asystent europosła PiS Janusza Wojciechowskiego, 39-letni asystent posła Jarosława Jagiełły, Paweł Kowalski został zaatakowany nożem'.\nJak widzicie teraz chcieli zabić brata zamordowanego kaczyńskiego...\nOstatnio zmieniony przez sergios dnia Wto 13:38, 19 Paź 2010, w całości zmieniany 2 razy\nKilka miesiecy temu mialem rozmowe z kolega, ktory mieszka w Polsce. Powiedzialem mu ze obawiam sie ze Smolensk to poczatek destabilizacji panstwa. On twierdzil ze to jest przypadek. Mam nadzieje ze po tym wydazeniu zmieni zdanie. Mam nadzieje ze polacy nie lykna tej "trujacej pigulki" i nie zaczna sie na siebie rzucac. Bo taki jest plan elit.\nW kazdym kraju zaplanowali inny scenariusz.\nW niemczech pani Merkel nawoluje do oporu przeciw islamizacji- chyba troche pozno pani kanclerz? No chyba ze juz jest tylu muzulmanow ze wystarczy na porzadna rzez.\nw USA tez jest nagonka na emigrantow plus muzulmanow. Super mieszanka wybuchowa.\nW Chinach bezrobocie niedlugo zacznie szalec.\nModlmy sie za tych ktorzy nie poznali Chrystusa, bo tylko w nim jest zbawienie.\nWysłany: Czw 16:20, 21 Paź 2010 Temat postu:\nPowoli ujawnia się aparat terroru PO i pseudoprezydenta


Kierowca z zatrzymanym prawem jazdy rozjeżdża kobietę na przejściu dla pieszych i ucieka z miejsca zdarzenia\n25-letni mężczyzna z dużą prędkością wjechał na skrzyżowanie na czerwonym świetle i potrącił kobietę, która przejeżdżała przez przejście na elektrycznej hulajnodze.\nSprawca ucieka z miejsca zdarzenia nie udzielając pomocy poszkodowanej, która doznała złamania prawej ręki i lewej nogi oraz urazu głowy.\nDzięki nagraniu z kamerki samochodowej świadka wypadku policja szybko odnalazła kierowcę, który jak się okazało od stycznia miał zatrzymane prawo jazdy za przekroczenie prędkości o ponad 50 km/h w obszarze zabudowanym.\nWydaje się, że mimo wszystko piesza miała sporo szczęścia, bo gdyby do potrącenia doszło pół sekundy wcześniej, to najprawdopodobniej wypadek byłby śmiertelny.\n“Klasyczne” potrącenie pieszych na pasach\nKlasyczna sytuacja na przejściu dla pieszych. Na prawym pasie pojazdy ustępują pierwszeństwa pieszym, a na lewym już niekoniecznie.\nNie wiadomo dlaczego sprawca wypadku nie zorientował się na czas, że z przejścia korzystają piesi.\nNie wiadomo również dlaczego ofiary wypadku nie zadbały należycie o swoje bezpieczeństwo i nie upewniły się, czy na drugim pasie również nic im nie grozi.\n3 z 54<<<<123456>>>>


Magister Farmacji ŚWINOUJŚCIE - Zdrowie-Uroda - zachodniopomorskie - Kategorie\nKontakt: Katarzyna Jopek ? 786 955 636 ? katarzyna.jopek@hrcontact.co\nZakres Obowiązków: Dbanie o pacjentów i nawiązywanie z nimi ciepłych relacji. Codzienna pomoc pacjentom w ich dylematach dotyczących zdrowia. Zalecenia dotyczące stosowania leków i suplementów. Realizacja recept.\nWymagania: Wykształcenie wyższe oraz prawo wykonywania zawodu. Znajomość programu KamSoft będzie atutem. Naturalna chęć niesienia pomocy pacjentom.\nOferujemy: Bardzo dobre, konkurencyjne wynagrodzenie plus premię dającą satysfakcję. Możliwość pracy w systemie 12h. Szkolenia płynnie wprowadzające do pracy na stanowisku. Bardzo dobrą atmosferę pracy w grupie farmaceutów. Pakiet benefitów w postaci: karty Multisport, prywatnej opieki medycznej, ubezpieczenia na życie i inne.\nInformacje Dodatkowe: Prosimy o przesłanie CV klikając w przycisk aplikowania. Skontaktuj się z nami jeżeli chcesz poznać więcej szczegółów. Miło nam będzie Ciebie poznać! Twój konsultant to: Katarzyna Jopek Numer telefonu: +48 786 955 636


Oryginalny pomysł restauratora. W toruńskim lokalu można poczuć więzienny klimat [FOTO] Toruń | ototorun.pl\nOryginalny pomysł restauratora. W toruńskim lokalu można poczuć więzienny klimat [FOTO]\nPortal ototorun.pl 11/04/2019 10:54\nW Toruniu, w jednej z restauracji na Starym Mieście, powstała Galeria Sztuki Więziennej. Można w niej obejrzeć prace wykonane przez osadzonych.\nRestauracja "Weź Zjedz" na toruńskiej starówce powstała 2,5 roku temu. - Miał to być lokal testowy. Chcieliśmy sprzedawać pierogi w rożkach i podawać je przez okienko. Okazało się jednak, że to miejsce żyje jedynie przez pół roku, zimą natomiast nie było kolejek ustawiających się przy okienku – mówi jeden z członków Bractwa Więziennego "Eliasz", właściciel restauracji. Bractwo powstało kilka lat temu, a wszystko zaczęło się w więzieniu w Barczewie. - Bractwo jest prowadzone pod patronatem kapelanów więziennych. Jego działalność ma charakter głównie ewangelizacyjny. Spotkania są dla wielu osadzonych początkiem nawrócenia - mówi członek bractwa.\nLokal niedawno przeszedł gruntowną zmianę i przyjął nazwę Cela 32. - Przy remoncie zostali zatrudnieni byli więźniowie, członkowie bractwa. Kelnerem natomiast został Adam. To chłopak, który najdłużej na wolności do 28. roku życia, był zaledwie przez trzy miesiące – mówi właściciel restauracji. - Najpierw przebywał w Domu Dziecka, potem w zakładzie poprawczym, później w więzieniu. Obecnie mijają dwa lata, odkąd jest na wolności. Adam to chłopak o wielkim sercu, z wielką wrażliwością, bardzo pracowity i zdolny. Ma duszę artysty. Obecnie spodziewa się dziecka. Członkowie bractwa podkreślają, że osoby, które wyszły z więzienia, miewają problemy ze znalezieniem pracy. – Zapraszane są na rozmowy rekrutacyjne, ale najczęściej przyszli pracodawcy rezygnują. W przypadku Adama problemem była chociażby zbyt duża liczba tatuaży. Od razu kojarzyła się z kłopotami.\nCo pomysłodawcy Galerii Sztuki Więziennej chcą przekazać gościom? - Koncept tej restauracji jest taki: nowe życie drewna, nowe życie człowieka – tłumaczy właściciel lokalu. – Meble zostały wykonane z rozebranych stodół i obór. To jest miejsce, w którym ci z naszych braci, którzy bardziej by się widzieli tu niż w fabryce, mogą pracować. Ale przede wszystkim chcielibyśmy przybliżyć ludziom dramat człowieka, który spędza całe życie w więzieniu. On nie jest zły, choć czasami jego czyny bywają złe. Te osoby są głodne miłości. Chcielibyśmy, aby goście, którzy tu przychodzą, przeżyli taką refleksję. Nie można przekreślać ludzi, którzy są za murami, nie wolno mówić: "To jest za murami, to jest za kratami, niech oni tam siedzą". Trzeba te osoby otoczyć troską i serdecznością, spróbować je wesprzeć, dawać im szansę. I to nie siedem razy, ale siedemdziesiąt siedem.\nRestauracja Cela 32 stawia sobie również inny cel. Członkowie bractwa chcieliby przybliżyć klientom pracę administracji więziennej. – W filmach funkcjonariusze więzienni często są przedstawiani jako osoby niezbyt inteligentne albo zwyrodnialcy – mówi właściciel Celi 32. - To jest bardzo niesprawiedliwe, bo ci ludzie wykonują gigantyczną pracę, która wymaga od nich szalonej cierpliwości i ciągłego wracania do nadziei na to, że coś się uda zrobić. Oni nigdy nie zostaną pochwaleni. Trudno kogoś pochwalić za to, że w jego więzieniu nie było w zeszłym miesiącu samobójstwa. Funkcjonariusze prowadzą heroiczną walkę z dopalaczami i samookaleczeniami. Niekiedy dokonują cudów. Bywa, że więźniowie mówią: "Nie ma żadnej resocjalizacji, to przesąd." Tymczasem ona jest, pytanie tylko, czy ty jej chcesz.\nJak podkreśla właściciel, restauracja nie ma być przedsięwzięciem biznesowym. - Chcielibyśmy, żeby ludzie na chwilę się zatrzymali. Może ich zainteresuje, skąd chłopaki się tutaj wzięli. Może coś w ich sercu drgnie. Jeśli parę osób życzliwiej spojrzy na chłopaków, to już będzie nasz sukces.\nW Galerii Sztuki Więziennej można oglądać rysunki, rzeźby, prace introligatorskie czy modele statków. - To są pomysły więźniów. Niektórzy malują, inni rzeźbią, część z nich haftuje. W więzieniach jest wielu utalentowanych ludzi. Najczęściej jest to talent niewyszkolony. Jednak najważniejsze jest nie to, żebyśmy się tymi pracami zachwycali. Najważniejsze jest to, że osadzeni mogą dzięki tym tworom wyrażać siebie. To nie jest tak, że my wybraliśmy religijne obrazki. To jest to, co oni faktycznie chcą malować – mówi członek Bractwa Więziennego "Eliasz".\nPrace manualne, które można oglądać w Galerii Sztuki Więziennej, pomagają osadzonym wzmocnić swoją samoocenę. - Więźniowie czują się nieakceptowani, mają dramatycznie zaniżone poczucie własnej wartości. Jeśli mogą namalować obrazek albo zrobić coś, co komuś sprawi radość, to jest dla nich nowość i niesamowite wzmocnienie.\nGalerię Sztuki Więziennej można odwiedzać od wtorku do niedzieli w godzinach otwarcia restauracji.\nImiona występujące w tekście zostały zmienione.\ntoruń, restauracja, więzienie - komentarze opinie\nA - niezalogowany 2019-04-12 06:08:33\nNie wiedziałam jaka jest historia lokalu. Ciekawe. A pierogi najlepsze:)\nA - niezalogowany 2019-04-12 06:09:15\nGość - niezalogowany 2019-05-03 22:09:23\nPierogi pierwsza klasa i obsługa również jest bardzo miła i przyjemna :-)


Muzyczne nowości - maj 2019 - Eurowizja.org - najwięcej o Eurowizji %\nW kolejnym artykule poświęconym nowościom muzycznym przedstawiamy majowe wydawnictwa. Eurowizyjny miesiąc przyniósł sporo niespodzianek od uczestników tegorocznej, jak i poprzednich edycji Konkursu Piosenki Eurowizji. Sprawdźcie koniecznie jakie utwory warto przesłuchać. Może coś Was ominęło?\nZaczniemy od polskich premier. Nowy singiel wydała Cleo. Piosenka Za Krokiem Krok to zapowiedź najnowszego, niezależnego projektu piosenkarki. Barwny teledysk stylizowany na lata osiemdziesiąte bije rekordy popularności. Czy to będzie hit tego lata?\nRoksana Węgiel ujawniła szczegóły debiutanckiej płyty, która ukaże się 7 czerwca. Bunt to nowa piosenka, którą już można posłuchać w serwisach muzycznych.\nZ nową piosenką powraca Monika Kuszyńska. Utwór Nie ma rady na miłość został stworzony na Konkurs Premier w ramach 56. Krajowego Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu. Piosenkę usłyszymy na żywo 15 czerwca podczas koncertu w Opolu. Co więcej singiel zapowiada nową płytę piosenkarki.\nPod producenckim okiem Gromeego powstała nowa piosenka Golec uOrkiestry Górą Ty. Do współpracy zaproszono także rapera Bedoesa i tak powstał utwór, który łączy trzy różne muzyczne światy. Oceńcie sami.\nNiestety łotewski zespół Carousel pożegnał się z Eurowizją już w półfinale, ale nie powstrzymało ich przed przygotowaniem się na nową sławę po Eurowizji, wydając klimatyczną cztero-ścieżkową EP-kę. Fani That Night będą zachwyceni.\nDebiutancka EP-ka szwedzkiego artysty Johna Lundvika zawiera oczywiście eurowizyjne Too Late For Love oraz zeszłoroczny My Turn z Melodifestivalen i trzy nowe utwory. Wszystkie bardzo się od siebie różnią. Czy są wśród nich kolejne hity?\nUlubienica fanów Eurowizji, Eleni Fouriera, wydała nową Ep-kę zatytułowaną Gipsy Woman na której znjaduje się pięć premierowych piosenek. Główny utwór o tej samej nazwie to współczesny banger Crystal Waters Deep-House z 1991 roku. W pakiecie także hiszpańskie rytmy i reggaeton wraz z klubowymi bitami.\nMikolas Josef to artysta, którego nie trzeba nikomu przedstawiać. Dowodem jest chociażby najnowszy utwór Acapella, który zachwycił fanów podczas koncertu w Pradze i tak został wybrany na singla. Teledysk został nagrany w Hiszpanii i jest to doskonała zapowiedź tego lata.\nNathan Trent (Austria 2017) w nowym teledysku do piosenki I Got Me mówi o samoakceptacji. To nowoczesny pop z unikalnym wokalem Nathana. Sprawdź poniżej.\nConchita Wurst nie zwalnia tempa i prezentuje kolejną piosenkę w klimacie electro-pop z nadchodzącego albumu Truth Over Magnitude. Czwarty singiel to To The Beat.\nSurie zaprezentowała nam nowy singiel. Po promocji albumu Dozen czas na nowe melodie. Posłuchaj Only You and I.\nTeledysku doczekała się także piosenka Solo zwyciężczyni Eurowizji 2016.\nMinimalizm, nagie emocje i chaotyczne tańce to kluczowe momenty teledysku do Sweet Car ukraińskiej piosenkarki Zlaty Ognewicz.\nEstoński producent Syn Cole wydał swój nowy utwór Discovery wraz z tegorocznym reprezentantem na Eurowizji Victorem Crone. Utwór może stać się jednym z letnich hitów w tym roku.\nSennek, która reprezentowała Belgię w zeszłym roku na Eurowizji, powraca z numerem Endlessly. Jest to nowoczesna piosenka w średnim tempie napisana przez nią samą i Maxime Tribèche. Posłuchaj jej nowej piosenki poniżej.\nDemy z Grecji zaprezentowała mini album Retrospective z pięcioma premierowymi utworami w języku greckim oraz angielskim The Honeymoon Song. Całość promuje utwór Mia Agapi Gia To Kalokairi, do którego powstał teledysk.\nBilal Hassani nie miał czasu na odpoczynek po Tel Awiwie. Francuska wschodząca gwiazda zaprezentowała najnowszy teledysk do piosenki Jaloux. Utwór pochodzi z debiutanckiej płyty Kingdome.\nIsaura, znana z Eurowizji 2018 zaprezentowała kolejną piosenkę po portugalsku Uma Frase Não Faz A Canção. Kawałek napisany został we współpracy z Luísą Sobral.\nNetta świętuje rocznicę zwycięstwa w Konkursie Eurowizji i z tej okazji wydała nowy singiel. Popowy utwór Nana Banana artystka zaprezentowała podczas tegorocznej Eurowizji.\nDwa lata po sukcesie Occidentali’s Karma Francesco Gabbani powraca z nowym singlem E’ Un’Altra Cosa. Kolejny letni przebój?\nWśród pozostałych nowości, które warto sprawdzić to nowa piosenka Süper Güçlerimiz Var tureckiego zespołu ManGa znanego z Eurowizji 2010.\nNina Kraljić z Chorwacji zaprezentowała piosenkę Mi.\nMadam Monsieur z najnowszym singlem Comme si j’avais mille ans.\nMåns Zemerlow zaprezentował dwie nowe piosenki Grow Up To Be You to emocjonalna ballada poświęcona rodzinie artysty oraz Better Now jest to z kolei piosenka na letnie wieczory. Ponadto mogliśmy usłyszeć nową wersję Fuego podczas tegorocznej Eurowizji w wykonaniu Månsa. Piosenka także została wydana w wersji studyjnej.\nWszystkie majowe nowości zebrane przez członków OGAE Polska znajdziecie na naszej playliście poniżej.\nŹródło: Spotify, Youtube, muzyka.interia.pl, escbeat.com, escxtra.com\nTags: Bilal HassaniCarouselCLEOConchita WurstDemyEleni FoureiraGromeeJohn LundvikMadame MonsieurMaNgaMans ZelmerlowMikolas JosefMonika KuszyńskaNathan TrentNettaroksana węgielSenneksurieVictor CroneZlata Ognevich


do czego przyda się chustka?: . dzień Kudłatej.\nAutor: Chustka o 10:46\nAnonimowy 6 stycznia 2011 11:49\ntrzymam kciuki!!! uwaga na dyskrecję damy, musi się oswoić. sublimacja na początku to normalka. ona będzie sikać:) tylko musi się poczuć bezpiecznie. rezydencja w kącie na początek też normalna, atak na nowych Państwa normalka, opcja rękawice względnie pokochamy te sznyty na dłoniach :)zrób foty!\nAnonimowy 6 stycznia 2011 11:55\nCzy ten zaspany Mlody czlowiek z Toba w lozku to mlodszy brat blizniak?\nAnonimowy 6 stycznia 2011 12:40\nciotka jak ty to robisz, że na tych zdjęciach wyglądasz na góra 25lat?\nnie wiem jak to zrobiłaś ale ja też chcę.\nAnonimowy 6 stycznia 2011 14:02\ntylko pamiętaj, że kotecki często nie tolerują zwykłego, ludzkiego mlecka :) wolą takie bez laktozy, co by uniknąć nagłych i niespodziewanych sraczek, którymi nie trafią do kuwety ;)\nAnonimowy 6 stycznia 2011 14:32\nZ tym mleczkiem to prawda, hodowca powinien Ci wszystko wyjaśnić :-)\nAniaha 6 stycznia 2011 14:47\nnasza kicia pierwszy dzien przesiedziala ukryta pod kanapa\nale od drugiego juz nas bardzo kochala\nmleka nie dotknela nigdy nawet koncowka jezyka\nanonimowy- ludzkiego czy krowiego??? :P\nAnonimowy 6 stycznia 2011 14:48\nTak to prawda z mleckiem , mam 3 koty i piją wodecke :) Wiolka\nAnonimowy 6 stycznia 2011 16:28\nMleko dla kotow, w sklepie zoologicznym fachowo nazywane napojem mlecznym:)\nnajszczesliwsza 6 stycznia 2011 16:33\nNie dawaj kotce mleka!\nChyba, że mleko z obniżoną zawartością laktozy, lub kocie mleko...\nPolecam lekturę forum miau.pl\naga 6 stycznia 2011 17:29\nNie zniose dluzej tego czekania ;)))) Kiedy ten kociak w koncu sie pojawi ????? :)\nAnonimowy 6 stycznia 2011 18:20\nMam Devona Rexa, rocznego kocurka. To świetnie, ze bedziecie miec kotecka. Dom jest wtedy prawdziwym domem, gdy mieszka w nim chociaż jeden kotek.Pamietaj o jednym: to jak traktowane są koty we wczesnym dzieciństwie, wpływa na ich późniejszą osobowośc.Mój Rumcajs jest cudny, taki miziasty...i Wam takiej przytulanki zycze:))\nAnonimowy 6 stycznia 2011 18:54\nNie wolno dawać mleczka,chyba,że specjalne kocie. Moja brytyjka ma w nosie nawet to drugie. Woda to jest to! A kotek będzie fajny. Asiu, slicznie wygladasz na zdjęciach:)oczekiwanie Ci sprzyja.Uściski. Aga2\nAnonimowy 6 stycznia 2011 19:53\nWETERYNARZ a nie ja mówi że kotom nie wolno dawać ryb i nabiału.pytał mnie czy karmię takimi rzeczami w momencie gdy mojemu kocurowi zatkała się cewka moczowa.zaznaczył żeby nie używać tych produktów w kociej diecie . tak więc rybka odpada :-)\nAnonimowy 6 stycznia 2011 20:05\nNajlepiej dobra, sucha karma + woda (mój kot pije bezpośrednio z kranu - wpada do łazienki i żąda odkręcenia, z miski nie tknie :-). Mleko lubi, ale nie wolno. Za tuńczyka dałby się zabić, ale to od święta. Uwielbia też....balsam do ciała, zjadłby każdą ilość!\nCzekamy na zdjęcia, powodzenia!\nAnonimowy 6 stycznia 2011 20:52\ngotowanego kurczaka albo wołowinę pokrojoną w długie paseczki - polecam!\ndla kota oczywiście ;)\nAnonimowy 6 stycznia 2011 21:08\ntypowe objawy posiadacza świerzego kota :D jak dojdziesz do 6 miski zrozumiesz, że jak zgłodnieje to wszystko wciągnie :D bo widać teraz nie jedzenie i zamęt mu w głowie :)\nAniaha 6 stycznia 2011 21:48\nmoja Minou uwielbia czekolade a tez jej nie wolno. Troche jak z nami, co dobre, to tuczace albo niezdrowe. Jadam wiec tylko gorzka 70proc i daje jej troszeczke polizac. No juz nie badzmy takimi ortodoksami. Co, sami zywieniowo nie grzeszycie? Kot tez czlowiek, niech ma cos z zycia.\nagnieszka.lalewicz 7 stycznia 2011 16:35\nNo i wchodzę tu po raz enty, żeby kota zobaczyć, a kota ni ma! Jeszcze trochę i ja dostanę "kota" z tego wszystkiego :-D\nAU COURANT 7 stycznia 2011 17:15\nKuwetę naszykuj albo lepiej dwie ;) koty sa super, u Nas było ich już .......... sporo. Mam nadzieję, ze udostępnisz jej ciut ogródka, za jakiś czas oczywiście? / Pozdro Kasia\nAnonimowy 7 stycznia 2011 17:28\nRany, dorobiliscie sie kota? Super, koty sa antydepresantami. Nie bede sie wymadrzac na temat kociej diety, bo kazdy ma swojego weta i swoj rozum, a niekiedy mimo naszych wysilkow i inwestycji w najlesze karmy kot i tak ma feler (jak jeden z moich mial ciagle problemy z zebami mimo wypasionej karmy dental). Czekam na zdjecie i mam nadzieje, ze nie bedzie taka, za przeproszeniem, pizda, jak moja Demolka ;)\nLuika 7 stycznia 2011 19:34\nA na kota uwazaj... jak zechce dominować to ściera w łapki i kocieja przez pecy ;)\nMocno, mocno Was ścicskam z Nowym Rokiem ;)))\nps. pozdrwienia z tej strony ;)


Castle of Aljezur (Portugalia) - opinie - TripAdvisor\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Castle of Aljezur\nAtrakcje w pobliżu obiektu Castle of Aljezur\nCastle of Aljezur opinie\nNr 6 wśród 23 atrakcji w lokalizacji Aljezur\nRua do Castelo, Aljezur 8670-075, Portugalia\n“Wiele wspinania dla bardzo mało.”\nTo jest ruina którą nazywają zamkiem. Kiedyś była zamkiem. Teraz to miejsce, gdzie można zobaczyć... Przeczytaj więcej\nShmulik26 Jerozolima, Izrael\nWiele wspinania dla bardzo mało.\nTo jest ruina którą nazywają zamkiem. Kiedyś była zamkiem. Teraz to miejsce, gdzie można zobaczyć widok. Ale tam są równie dobre widoki jak z dołu.\nCastle of Aljezur — zapytaj autora recenzji: Shmulik26\nRick G Holandia\nCastle of Aljezur — zapytaj autora recenzji: Rick G\nSEM89 Nowy Jork, Nowy Jork\nCastle of Aljezur — zapytaj autora recenzji: SEM89\nDrJohnDublin Dublin, Irlandia\nCastle of Aljezur — zapytaj autora recenzji: DrJohnDublin\nCastle of Aljezur — zapytaj autora recenzji: cornwall-blue\nPikemere Alsager, Wielka Brytania\nCastle of Aljezur — zapytaj autora recenzji: Pikemere\nBlueGB Wielka Brytania\nCastle of Aljezur — zapytaj autora recenzji: BlueGB\nRichard J Manchester, Wielka Brytania\nCastle of Aljezur — zapytaj autora recenzji: Richard J\nPhilip H Semington, Wielka Brytania\nCastle of Aljezur — zapytaj autora recenzji: Philip H\nCastle of Aljezur — zapytaj autora recenzji: Grauerpanther04\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Castle of Aljezur.


ODKRYJ SWOJE DZIECKO SŁOŃCA - poradnik od wyd. OTWARTE\nTo trudna książka. Jej się nie czyta, ale przeżywa. Praktyczna pomoc w poukładaniu swoich myśli.\nNie jestem zwolenniczką aforyzmów, które mają poprawić nastrój, bo przecież „jest cudownie” i „ciesz się życiem”. To nieprawda, że wszystko samo się ułoży, wszystko trzeba przepracować i włożyć wysiłek, zwłaszcza, jeśli chodzi o budowanie relacji – czy to z partnerem/partnerką, czy z samym sobą. Na szczęście „Kochaj najlepiej, jak potrafisz” Stefanie Stahl to książka, która pomaga przepracować swoje problemy i daje jasne wskazówki, jak to zrobić.\nRelacje międzyludzkie nie są proste. Nigdy nie jest nam łatwo ocenić rzeczywistość, ponieważ kierujemy się subiektywnym postrzeganiem. Wpływ na nasz odbiór partnera czy partnerki ma nie tylko jego/jej zachowanie, ale wszystkie nasze doświadczenia życiowe, charakter, uwarunkowania genetyczne i – jak wskazuje Stefanie Stahl – przede wszystkim dzieciństwo. Wracamy, zatem do pierwszych lat życia, przed 10 urodzinami i zastanawiamy się nad tym, jak to było u nas w domu. Zapewne i dobrze, i źle. Każdy ma przecież jakieś traumy, większe lub mniejsze. Nie ma ideałów. Życie rodzinne w prosty sposób przekształca się w schematy, które potem przenosimy na „dorosłe” relacje, często pozostając wciąż dziećmi. Tutaj tkwi, w dużej mierze, źródło problemów i konfliktów. Gdy w związku pojawiają się problemy, zastanawiamy się czy jesteśmy dość dobrzy, czy partner/partnerka dobrze nas traktuje, zostać czy odejść? Dzięki tej książce można sobie takie myśli poukładać i uświadomić sobie, z czego one wynikają.\n„Co powinienem zrobić, aby być kochanym i akceptowanym? Czy wystarczy, że po prostu jestem, jaki jestem?”.\nZ cienia wychodzimy w słońce\nNie płaczę na ckliwych filmach, czy czytając wzruszające historie, ale ta książka doprowadziła mnie do łez. Nie jest to lektura łatwa, a chciałam podejść do niej w pełni rzetelnie. Czytałam, analizowałam i robiłam ćwiczenia. Założyłam swój „dziennik refleksji” i wiecie co? Nie żałuję. Chociaż lektura miała trudny moment – podobnie jest przecież na terapii – to jednak od Dziecka Cienia przechodzimy do Dziecka Słońca. Przychodzi wtedy lekkość, jakbyśmy nagle pozbyli się ogromnego ciężaru. Nie oznacza to oczywiście, że już teraz wszystko się ułoży, ale mamy wskazówki, jak wziąć odpowiedzialność za swoje życie, jak sobie przemyśleć swoje zachowanie i dokonać świadomego wyboru.\nGarść teorii, duża dawka ćwiczeń\n„Kochaj najlepiej, jak potrafisz” to książka, która może pomóc w autoterapii. Jak przyznaje autorka, nie każdy ma szybki i komfortowy dostęp do terapeuty i ta książka stanowi dobrą alternatywę. Mamy części teoretyczne, dzięki którym możemy się dowiedzieć więcej o procesach psychologicznych, poszukać przyczyn swoich lęków i zrozumieć pewne zachowania. Najważniejsze są jednak ćwiczenia – które jak najbardziej warto wykonać. Nic się samo nie zmieni, trzeba nad sobą pracować. Z tą książką jest to łatwiejsze w tym sensie, że mamy schematy i konkretną pomoc. Bierzemy zatem swoje Dziecko Cienia za rękę i stajemy się dorośli.\nKsiążkę znajdziecie w Wydawnictwie OTWARTE.


Faworki - Sprawdzona Kuchnia\nPrzepisy na faworki i nie tylko, tutaj możecie zainspirować się przepisami na karnawał czy tłusty czwartek. Właśnie wtedy najchętniej sięgamy po tego typu wypieki.\nFaworki (chrust) przygotowywane są z ciasta podobnego do ciasta kruchego z dodatkiem śmietany, ciasto to jest określane również mianem ciasta zbijanego. Dlaczego ciasto zbijane? Nazywamy je tak, ponieważ po zagnieceniu bijemy ciasto wałkiem, aby wprowadzić tam, jak najwięcej powietrza. Dzięki temu faworki podczas pieczenia pokrywają się bąbelkami, a przez to robią się delikatne i kruche.\nPoza faworkami są tutaj rozetki z ciasta podobnego do ciasta naleśnikowego smażone tak, jak faworki w głębokim oleju. Churrosy to deser rodem z Hiszpanii, również bardzo smaczny i coraz bardziej popularny u nas.\nChurros z przyprawą piernikową


Kanadyjczycy zbudują szpital w Żywcu i będą w nim leczyć - Raport\nNewseria.pl • 21 października 2015 - 10:06\nFot. Tak będzie wyglądał szpital w Żywcu wybudowany w ramach PPP. Fot. Starostwo Żywiec.\nKanadyjska spółka InterHealth Canada Limited zdecydowała się podjąć budowy szpitala w Żywcu we współpracy z samorządem, co jest pozytywnym sygnałem dla potencjalnych inwestorów.\nBędzie odpowiadać także za świadczenie w nim usług medycznych.\nBudowa szpitali w Polsce do tej pory nie cieszyła się dużym zainteresowaniem wśród prywatnych inwestorów. Powodem jest nieprzewidywalna polityka NFZ i Ministerstwa Zdrowia, od których decyzji zależy w dużym stopniu zyskowność w ochronie zdrowia.\n– Spółka InterHealth Canada Limited, kanadyjski inwestor, podpisała umowy kredytowe umożliwiające sfinansowanie budowy nowego szpitala powiatowego w Żywcu. Jest to projekt przełomowy, który pokazuje, że model finansowania zintegrowanego w partnerstwie publiczno-prywatnym jest możliwy również na rynku polskim, mimo że do tej pory tego typu transakcje przez wielu były uważane za niemożliwe – mówi Małgorzata Olech, radca prawny w Kancelarii Squire Patton Boggs.\nCzytaj też: Żywiec pionierem. Szpital w formule PPP coraz bliżej\nW latach 2009-2014 podmioty publiczne ogłosiły 342 postępowania na wybór partnera prywatnego, ale podpisanie umowy zakończyło się zaledwie 24 proc. z nich (82 postępowania) – wynika z Raportu PPP przygotowanego na zlecenie Ministerstwa Gospodarki.\nW samym 2014 r. wszczęto 45 postępowań w celu wyłonienia prywatnego inwestora, jednak zawarto umowę tylko w 1/3 przypadków.\nKluczowym czynnikiem dla zawarcia umowy PPP jest właściwy podział ryzyka między strony oraz zaufanie. Bolączką polskiej gospodarki jest wysoka niepewność regulacyjna, a więc często zmieniające się przepisy, które zwiększają koszty oraz ryzyko inwestycji – twierdzą autorzy raportu FOR „Następne 25 lat. Jakie reformy musimy przeprowadzić, by dogonić Zachód?”.\nNegatywne skutki wspomnianej niepewności regulacyjnej są pogłębiane przez niewydajny wymiar sprawiedliwości, zwłaszcza w zakresie dochodzenia roszczeń i upadłości.\nWskutek tych barier w ostatniej dekadzie stopa inwestycji prywatnych w Polsce wyniosła średnio zaledwie 10,5 proc. PKB, a więc ponad 5 pkt proc. PKB mniej niż w regionie Europy Środkowo-Wschodniej.\nW przypadku ochrony zdrowia występuje osobliwa sytuacja nadmiaru regulacji i interwencjonizmu przy jednoczesnym braku kluczowych ustaw (np. w zakresie prywatnych ubezpieczeń zdrowotnych), co hamuje rozwój nowych placówek i usług.\nTrudność w realizacji projektów PPP głównie polega na wyważeniu celów w postaci ochrony interesu publicznego (w wąskim znaczeniu – majątku publicznego) oraz możliwie efektywnego podziału ryzyka i korzyści ze stroną prywatną. Przerzucenie całości ryzyka na sektor prywatny rzadko jest optymalnym rozwiązaniem, gdyż prowadzi do silnego ograniczenia puli projektów, które skłonni są podjąć inwestorzy.\nBiorąc pod uwagę wysokie zadłużenie wielu samorządów i konieczność znalezienia wkładu własnego na inwestycje z funduszy UE w perspektywie 2014–2020, mobilizacja prywatnego kapitału może być niekiedy jedynym rozwiązaniem.


Będzie nowy ołtarz dla Matki Boskiej Ostrobramskiej w białostockiej katedrze - NaszeMiasto.pl\nBędzie nowy ołtarz dla Matki Boskiej Ostrobramskiej w białostockiej katedrze\nMG 27.02.2019 Zaktualizowano 27.02.2019\nKaplica Matki Boskiej Ostrobramskiej zostanie przebudowana Wojciech Wojtkielewicz\nOłtarz powinien być gotowy w przyszłym roku na 25-lecie koronacji cudownego obrazu w archikatedrze. Projekt jest już opracowywany. Metropolita białostocki powołał też specjalny komitet budowy.\nPrzebudowana zostanie kaplica, w której obecnie znajduje się obraz Najświętszej Maryi Panny Ostrobramskiej. Powstanie tutaj nowy ołtarz. Będzie nawiązywał do stylu neogotyckiego naszego kościoła. Architekt świątyni pozostawił bowiem szkic neogotyckiej kaplicy. Chcemy dokończyć tę budowę i w ten sposób uczcić Maryję – mówi ks. Henryk Żukowski, proboszcz parafii katedralnej w Białymstoku.\nProjekt jest już opracowywany. Metropolita białostocki abp Tadeusz Wojda powołał też komitet budowy nowego ołtarza. W jego skład weszli duchowni, przedsiębiorcy, naukowcy, związkowcy. Są wśród nich m.in. bp Henryk Ciereszko, ks. Henryk Żukowski, kanclerz kurii ks. Andrzej Kakareko, ks. Jarosław Grzegorczyk dyrektor wydziału duszpasterstwa w kurii, ks. Antoni Lićwinko dawny proboszcz katedry, były wiceprezydent Białegostoku Adam Poliński, Witold Karczewski prezes Izby Przemysłowo-Handlowej, Antoni Stolarski prezes firmy SaMasz, Wojciech Strzałkowski przewodniczący rady nadzorczej Biaformu, czy szef podlaskiej Solidarności Józef Mozolewski.\n– To dla mnie wielki zaszczyt, że zostałem powołany do tego komitetu przez księdza arcybiskupa. Jesteśmy po pierwszym spotkaniu organizacyjnym, przed nami dalsze prace – mówi Józef Mozolewski.\nZadaniem członków komitetu ma być wszelka pomoc przy tej inwestycji, w tym zbieranie pieniędzy.\n25 rocznica koronacji obrazu\nOkazja do budowy ołtarza jest szczególna. W przyszłym roku mija 25 rocznica koronacji obrazu Pani Ostrobramskiej Matki Miłosierdzia. To patronka archidiecezji białostockiej. Obraz znajdujący się w katedrze został namalowany w 1927 roku. Jest jedną z najwierniejszych kopii oryginału, który znajduje się w Ostrej Bramie w Wilnie.\n– Nasza archidiecezja jest historycznie związana z diecezją wileńską. To stamtąd został przeniesiony do Białegostoku kult Matki Bożej Miłosierdzia. Kaplica z obrazem Pani Ostrobramskiej to bardzo ważne miejsce dla wiernych. Każdego dnia modli się tu wiele osób, a w listopadzie każdego roku odprawiana jest nowenna do Matki Miłosierdzia – przypomina ks. Jarosław Grzegorczyk.\nNowy, nawiązujący do stylu katedry ołtarz byłby dopełnieniem historii fary.\nBudowę murowanego kościoła pod wezwaniem Wniebowzięcia NMP w 1617 roku rozpoczęli Wiesiołowscy. Świątynia przetrwała do naszych czasów jako tzw. stary kościół farny. W latach 60. XIX wieku starano się o wybudowanie nowego kościoła w Białymstoku. Nie pozwoliły na to władze carskie. Jednak w 1896 r. zgodziły się powiększenie istniejącego kościoła farnego. Plan rozbudowy sporządził architekt Józef Pius Dziekoński. W latach 1900-1905, obok dawnej małej świątyni wystawiono wielką bazylikę w stylu neogotyku. Roboty ukończono w 1905 r.\nBiałystok. Rocznica śmierci Jana Pawła II. Białostoczanie poszli na Krywlany\nMateriał oryginalny: Będzie nowy ołtarz dla Matki Boskiej Ostrobramskiej w białostockiej katedrze - Białystok Nasze Miasto\nmatka boska ostrobra...\nkimitet budowy ołtar...\nWielkie otwarcie sezonu food trucków przy Outlet Białystok. Mamy dla Was vouchery!\nBiałystok tuż przed burzą [zdjecia]\n5 tysięcy pudełek życia dla białostoczan. Gdzie dostaniesz? [zdjęcia]\nGdzie oddać zbędne, używane rzeczy? Oto białostockie placówki, którym możesz pomóc [PRZEGLĄD]\nHonorowi obywatele Białegostoku. Kim są [galeria]\nElixir Club. Gorąco na parkiecie. Gościem imprezy był Stifler [ZDJĘCIA]\nślady dłoni katedra ...\nślady na cegłach far...\nodciski dłoni palców...\nWidzieliście odciski palców na ścianach katedry? [zdjęcia]\nCzy kiedykolwiek zauważyliście na ścianach białostockiej katedry ślady dłoni i palców? Popatrzcie uważnie!\nFara Białystok Matka...\nabp Głódź Białystok\nAbp Sławoj Leszek Głódź na uroczystościach w Białymstoku. Nie ma postu!\nArcybiskup Sławoj Leszek Głódź przybędzie na główne uroczystości Najświętszej Maryi Panny Ostrobramskiej, Matki Miłosierdzia do Białegostoku.


Terapia dla dorosłych - Matki Żywicielki Blog o pozytywnym żywieniu.\nMożliwa forma konsultacji on-line lub stacjonarnie w Lesznie.\nSwoją ofertę pragnę skierować do osób, które w swoim życiu podjęły się już setkom diet i działaniom, mającym zmienić ich stan zdrowia i sylwetkę ciała bezskutecznie. W swojej wizji pracy z pacjentem odchodzę od szablonowych diet, w którym pacjent z uporem maniaka musi zwracać uwagę na każdy gram czy kęs pożywienia. Jestem zwolenniczką pracy nad ogólnym stylem życia i sposobem odżywiania się pacjenta. Myślę, że w pracy nad zmianami w życiu powinniśmy zacząć od zwolnienia tempa, powiedzenia STOP, a potem przyjrzenia się samemu sobie z największą uważnością. Bo zwykle okazuje się, że główna walka, której wynikiem jest zły stan zdrowia czy nieprawidłowa masa ciała pacjenta, toczy się w jego głowie. Nasz styl życia to nic innego jak zbiór myśli, przekonań, emocji i nawyków. Bez zaopiekowania się swoim ciałem i duszą w sposób holistyczny sukces może nie być nam dany. Kto podejmował się w swoim życiu licznych diet odchudzających wie, jak ciężko o zadowalające i trwałe efekty w postaci chociażby utraty kilku kilogramów. Bo ile jesteśmy w stanie przetrwać w trybie “nie mogę” czy “muszę”?\nW swojej pracy z pacjentem widzę nas jako partnerów. Ja występuję w tej relacji jako edukator, doradca. Ja daję narzędzia, jednak cel nie może zostać osiągnięty bez konkretnej pracy pacjenta. Wierzę w pracę nad drobnymi zmianami. Kiedy podejmujemy małe, aczkolwiek świadome kroki, dotarcie do celu, choć jest procesem rozłożonym w czasie, staje się czymś bardzo realnym do osiągnięcia. Jeśli czytając moją ofertę, budzi się w Tobie opór, to naturalne. W naszej kulturze utarło się przekonanie, że odchudzanie ma być szybkie i skuteczne. Byle do celu a potem… No właśnie. Dochodzimy do wniosku, że tak naprawdę nic się nie zmieniło.\nZatem jeśli czujesz, że styl życia w stylu “ekspress” nie daje Ci poczucia szczęścia, spełnienia i satysfakcji zapraszam Cię do współpracy. Podczas terapii będę potrzebowała Twojego zaangażowania. W mojej wizji pracy z pacjentem jest on czynnym uczestnikiem terapii. Wykonuje zadania, myśli i obserwuje. Nie mam bowiem gotowego scenariusza dla każdego z pacjentów. Pacjent podczas terapii poznaje siebie i czynnie pracuje na swój sukces\nA jeśli chodzi o samą dietę?\nW trakcie terapii, kiedy liczne kwestie uporządkujemy wspólnymi siłami przyjdzie czas na ustalenie preferowanego, aczkolwiek zdrowego menu. Chętnie podzielę się wskazówkami kulinarnymi, przepisami. Pomogę też w kwestii planowaniu posiłków. Z resztą chętnie dowiem się od każdego pacjenta, jak widzi naszą współpracę i jakiej pomocy ode mnie oczekuje.Wychodzę z założenia, że nie ma na świecie dwóch takich samych osób. Każdy ma swoje preferencje odnośnie pożywienia i dlatego to, jaki w efekcie będzie Twój talerz ustalimy wspólnie podczas terapii 🙂\nW celu uzgodnienia dogodnego terminu spotkania proszę o kontakt:\ntelefoniczny: 783 588 444\nImię E-mail kontaktowy Numer telefonu Forma konsultacji Stacjonarnie (Leszno ul. Sienkiewicza 8)On-line (Messenger, Skype, WhatsApp, Zoom) Treść wiadomości