Jak odkryć swój talent? Zapytaj siebie, za czym tęsknisz – Jolanta Piątkowska (GrowthAdvisors) – MamStartup\nStrona główna - Wywiad - Jak odkryć swój talent? Zapytaj siebie, za czym tęsknisz – Jolanta Piątkowska (GrowthAdvisors)\n– Kluczowe stają się kompetencje przełożonego, który na spotkaniach 1-1 z pracownikiem może dostrzec z wyprzedzeniem symptomy spadku zaangażowania i im przeciwdziałać. Ważne jest poznanie pracowników na poziomie indywidualnych jednostek i umiejętność rozpoznania ich potencjału – mówi Jolanta Piątkowska, założycielka GrowthAdvisors, firmy oferującej coaching biznesowy, szkolenia i wsparcie dla HR-u.\nCzym jest GrowthAdvisors?\nJolanta Piątkowska: GrowthAdvisors założyłam, aby pomagać przedsiębiorcom w przezwyciężaniu ich wyzwań, w centrum stawiając zawsze pracownika, człowieka. Wiele problemów biznesowych bierze się z wyzwań związanych z zarządzaniem kapitałem ludzkim i tym właśnie się zajmujemy.\nRealizujemy złożone projekty rozwojowe, webinary, szkolenia, procesy coachingowe, rekrutacje. Wymarzona dla nas sytuacja, to taka, gdy klient przychodzi z problemem, do którego wspólnie tworzymy dedykowane rozwiązania z wykorzystaniem naszego multidyscyplinarnego zespołu.\nWszystkie osoby, które z nami współpracują, są praktykami w swoich dziedzinach, dla których rozwój człowieka jest pasją. Łączymy właśnie tę pasję do rozwoju z biznesem i najnowszymi trendami.\nNasi klienci to przede wszystkim founderzy firm, CEO, działy HR, ale również np. działy komunikacji wewnętrznej firm. Pracujemy z firmami na różnym etapie rozwoju, w tym z wieloma dynamicznie rozwijającymi się startupami, gdzie często pełnimy rolę zewnętrznego działu HR.\nCo aktualnie powoduje największy dyskomfort u przedsiębiorców?\nOd dłuższego czasu, niezmiennie główne wyzwanie stanowi brak zaangażowania pracowników w wykonywanie powierzonych im zdań. Badania instytutu Gallupa pokazują, że nie więcej niż 34% pracowników jest zaangażowanych w pracę, co oznacza, że tylko 3 na 10 osób gra do dobrej bramki. Pozostałe, albo nie wiedzą, czego się od nich oczekuje, albo – co gorsza – grają samobójczo do własnej bramki.\nDlatego tak ważne jest zadbanie o wysoki poziom kompetencji menedżerskich naszych liderów. Wg badań lider odpowiada aż w 70% za zaangażowanie zespołu.\nDruga ważną rzeczą, powiązaną z kompetencjami liderów, jest komunikacja. Jest ona wyzwaniem zwłaszcza w warunkach pracy zdalnej, często będąc źródłem nieporozumień i konfliktów, utrudniających współpracę.\nW warunkach pracy zdalnej, w ciągu ostatniego roku, widzimy też wyraźny spadek kondycji psychicznej pracowników, narastający problem wypalenia zawodowego, czy niską odporność psychiczną, często granicząca z depresją.\nJak liderzy (przedsiębiorcy) mogą radzić sobie z tymi problemami?\nZ mojej perspektywy kluczowa jest diagnoza, z czego problemy te wynikają, bo odpowiedź może być bardzo różna, w zależności od firmy i zespołu.\nW pierwszej kolejności rekomendowałabym przyjrzenie się problemom na poziomie zespołu. Możemy tutaj wykorzystać ogólnodostępne narzędzia np. Test Lencioniego, który pomaga zidentyfikować dysfunkcje panujące w zespole.\nNastępnie należy się przyjrzeć temu, co może być przyczyną na poziomie indywidualnym. Warto pochylić się m.in. nad relacją przełożonego z pracownikiem. Tutaj kluczowe stają się kompetencje przełożonego, który na spotkaniach 1-1 z pracownikiem może dostrzec z wyprzedzeniem symptomy spadku zaangażowania i im przeciwdziałać. Ważne jest poznanie pracowników na poziomie indywidualnych jednostek i umiejętność rozpoznania ich potencjału.\nWierzę mocno w podejście do rozwoju bazujące na mocnych stronach, które zakłada, że jeżeli menedżer koncentruje się na mocnych stronach i pozytywnych cechach to pracownicy stają się dużo bardziej zaangażowani, niż w przypadku koncentrowania się na poprawianiu słabych stron. W przypadku koncentrowania się na poprawie słabych stron, zaangażowanie tylko nieznacznie rośnie. Najgorzej jest jednak wtedy, gdy pracownik jest zupełnie ignorowany – wtedy zaangażowanie drastycznie spada.\nDo tego wszystkiego nie możemy zapominać o podnoszeniu umiejętności komunikacji. Ważne jest dobre rozpoznanie stylów komunikacji w zespole oraz tego, jakie są potrzeby komunikacyjne poszczególnych osób. Przykładowo, niektóre osoby potrzebują small talku, krótkiej rozmowy przed przystąpieniem do dyskusji na tematy służbowe – dla nich funkcjonowanie w warunkach pracy zdalnej i ograniczonych relacji z kolegami jest trudne i obniża zaangażowanie oraz wydajność w pracy. Trzeba zatem wiedzieć, jakie potrzeby komunikacyjne mają osoby w naszym zespole i umiejętnie na te potrzeby odpowiadać.\nObecnie istnieje sporo testów, które uświadamiają nam własne uzdolnienia. Mówi się, żeby pracować zgodnie z naszymi talentami. Pokolenie naszych rodziców nie przechodziło takich testów. Ludzie pracowali po kilkadziesiąt lat w jednym zawodzie, często zupełnie bezrefleksyjnie. Wypalenie zawodowe nie było tak częste jak teraz. Co się zmieniło?\nPrzede wszystkim nastąpił ogromny skok technologiczny oraz globalizacja potrzeb. Coraz częściej inny jest cel pracy zawodowej dla młodych pokoleń w porównaniu z naszymi rodzicami i dziadkami. Dla wielu osób celem pracy nie jest już tylko zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych, ważne staje się to, czy identyfikujemy się z wykonywanymi zadaniami na poziomie wartości.\nPonadto zmienia się struktura społeczna, w jakiej żyjemy. Zamiast wielopokoleniowych rodzin i społeczności, coraz częściej żyjemy samotnie, będąc bardziej podatnymi na spadki formy psychicznej. Dlatego ważne jest, aby pracodawcy mieli również świadomość tych zmian i dbali o dobrostan psychiczny pracowników.\nWspomniany rozwój technologiczny to nie tylko informatyzacja, ale także postępująca w szybkim tempie automatyzacja rynku pracy. Fakt, że roboty wykonują za nas pewne czynności, stwarza człowiekowi przestrzeń do zastanowienia się, w czym jesteśmy dobrzy i skupieniu się na tym. Testy, o których mówimy, są taką okazją do refleksji. Podejście bazujące na mocnych stronach jest stosunkowo nowe – nurt ten zaczął się co prawda już w latach 60, ale sam test CliftonStrenghts, który go spopularyzował, powstał w 1990 roku.\nDlaczego potrzebujemy pracy, która jest zgodna z naszymi talentami, chociaż mówi się, że będziemy zmieniać rodzaj pracy kilka razy w życiu? Czy w związku z tym, za każdym razem powinniśmy badać nasze predyspozycje?\nTalenty są czymś trwałym. Kształtują się one już dzieciństwie poprzez nasze doświadczenia oraz otoczenie, w którym funkcjonujemy.\nWarto zrozumieć, czym jest talent, a czym nie jest. Talent jest to powtarzający się wzorzec zachowania, myślenia, który może znaleźć praktyczne zastosowanie. Natomiast talent to nie jest jeszcze mocna strona!\nPrzestrzegam przed pójściem drogą na skróty, kiedy otrzymujemy nasz raport do ręki i popadamy w hurraoptymizm odnośnie tego co tam przeczytamy. To jest początek naszej pracy, ponieważ talent staje się mocną stroną, dopiero gdy odpowiednio w niego zainwestujemy poprzez poszerzanie wiedzy, rozwój umiejętności, czy zdobywanie nowych doświadczeń. Warto skonsultować się z certyfikowanym coachem, który pozwoli nam przekuć te talenty w mocne strony.\nDrugą pułapką jest to, że nasz talent może być niedojrzały, co może być nawet bardziej niebezpieczne niż nasza słabość.\nPytanie o to, czy warto powtarzać test, jest jednym z najczęstszych, z jakim się spotykam na konsultacjach. Instytut Gallupa ma tu gotową odpowiedź. Test wykonujemy raz. W przypadku dużych zmian w naszym życiu może dojść do pewnego przetasowania kolejności talentów w naszym raporcie, ale nigdy nie powinny to być drastyczne zmiany.\nW kontekście poszukiwania pracy czy zmiany roli należy pamiętać, że test CliftonStrenghts nie mówi o tym, czy możemy jakąś pracę wykonywać, ale o tym, w jaki sposób będziemy w danej roli wykonywać zadania, w jaki sposób będziemy działać. Przykładowo: ja, mając talent myślenia strategicznego, zawsze potrzebuje więcej czasu na to, żeby przemyśleć koncepcję, zbudować plan i dopiero jak ułożę strukturę, przystępuję do realizacji zadania. Natomiast ktoś z talentem wykonawczym od razu zabierze się za egzekucję. Żadne z podejść nie jest ani lepsze, ani gorsze.\nWażne jest natomiast, aby w swojej pracy mieć możliwość wykorzystywania swoich mocnych stron. Statystyki są niestety bardzo smutne – tylko 20% osób wykorzystuje na co dzień swoje mocne strony, co oznacza, że aż 80 na 100 pracowników wykonuje niewłaściwą pracę.\nCzy należy ufać bezwzględnie testom, takim jak np. Gallup? Są osoby, które identyfikują się przesadnie z wynikami i traktują je jak wyrocznię. Jak powinniśmy podchodzić do testów tego typu?\nDla mnie test powinien służyć przede wszystkim poszerzeniu horyzontów i sposobu myślenia, być podstawą do refleksji. Dlatego ważna jest rola coacha, który pozwoli wyciągnąć z raportu informacje, które pomogą ci się rozwijać.\nDo wyników tego typu testów trzeba podchodzić z ciekawością i otwartą głową. Prawdopodobieństwo, że ktoś inny ma taki sam wynik, jak ja jest 1/35 mln. Wciąż jednak kluczowe do interpretacji raportu jest indywidualne podejście. W związku z tym, pierwszym pytaniem, które zadaję na sesjach jest: „W jakim kontekście się tu spotykamy? W jakiej sytuacji się znajdujesz?”.\nZrozumienie indywidualnego tła, jest niezbędne do interpretacji raportu. Nie można go czytać w oderwaniu od osobistego kontekstu a co więcej, najlepiej osadzić go w celu. Z jakiegoś bowiem powodu robimy ten test – ciekawi mnie zawsze odpowiedź na pytanie klienta: „Dlaczego wykonałeś ten test?” i „Dlaczego teraz?”.\nPracując z klientami staram się zrozumieć, co jest ich wyzwaniem w danym momencie życia i czego potrzebują. Testy takie jak CliftonStrenghts, RISE motivation profile, test osobowościowy DISC czy Insights, mają przede wszystkim na celu pomóc nam w odpowiedzi na nurtujące nas pytania.\nJeśli kogoś nie stać na test Gallupa, w jaki inny sposób może rozpoznać swoje predyspozycje do pracy?\nTalenty przejawiają się w naszym codziennym życiu osobistym i zawodowym. Można poszukać ich przejawów zadając sobie różne pytania. Talent może przejawiać się w naszej tęsknocie. Możemy więc zadać sobie pytanie: „Do czego mnie naturalnie ciągnie?” lub: „Gdybym w pracy mógł spędzić jeden dzień dowolnie, bez zobowiązań, to co bym robił?”.\nTalent może się też przejawiać w odczuwanej satysfakcji i aby go odkryć, warto zadać sobie pytanie: „Po zakończeniu jakich czynności czujemy, że od razu chcielibyśmy ponownie je wykonywać?” lub kolokwialnie mówiąc: „Z czego mamy frajdę i czerpiemy dumę?”.\nTalent przejawia się też w szybkim uczeniu się i tu znów można zadać sobie pytanie: „Co nam przychodzi z łatwością?” lub „Jakie rzeczy potrafimy wykonać bez dodatkowych wskazówek, ani szczegółowych instrukcji”.\nTalent to również przebłyski geniuszu, więc warto zadać pytanie: „W jakich sytuacjach sam byłem zaskoczony, że coś udało mi się zrobić?”. Tutaj kluczowa może być perspektywa kogoś z zewnątrz i zestawienie nas z innymi ludźmi. Ostatni przejaw talentu to całkowita doskonałość osiągnięć, czy tzw. stan „flow”, można to określić, zadać sobie pytanie: „W jakich czynnościach się zatracam?” czy też „Jakie rzeczy przychodzą mi automatycznie?”.\nPoszukując tych odpowiedzi, warto poznać perspektywę osób z naszego otoczenia. Narzędzie wykorzystywane w psychologii tzw. okno Johariego, zakłada, że możemy być w tzw. ślepym punkcie – inni widzą nasze talenty, a my sami ich nie dostrzegamy. Co warto wtedy zrobić? Warto pytać innych, w czym jesteś dobry i jakie widzą twoje mocne strony. Gromadź te informacje zwrotne, traktuj je jako okazję do uczenia się o sobie, a nie krytykę. To może cię przybliżyć do lepszego poznania siebie. Istnieje też strefa nieznana – ja nie wiem, ani nikt wokół mnie nie wie. Taką sytuację nazywamy „nieznanym potencjałem”. Co wtedy robić? Przede wszystkim szukaj okazji, aby w praktyce testować nowe pomysły, próbować nowych rzeczy, uczyć się i sprawdzać co Ci się podoba a co nie.\nZ poszukiwaniem talentu jest trochę jak z poszukiwaniem hobby. Jak to ujął Miłosz Brzeziński „hobby to nie jest coś, co znajdujesz siedząc na kanapie”. Możesz to odkryć dopiero w działaniu i interakcjach z innymi ludźmi.\nCzy większe szanse na powodzenie w biznesie mają wspólnicy o podobnym temperamencie, przeciwnym, czy nie ma to znaczenia?\nZ mojej perspektywy różnorodność jest wartością i siłą napędową innowacji. Jedną z głównych zasad podejścia bazującego na mocnych stronach jest to, że ludzie się nawzajem potrzebują, a różnice niosą korzyści. Różnice są źródłem zasobów i jeśli je dobrze wykorzystamy, to przyczynią się do rozwoju nas i innych oraz lepszej współpracy w zespole.\nW pracy z klientami obserwuję, że duety cofounderów, którzy mają przeciwne sobie zestawy talentów stanowią największy rozwojowy potencjał dla firmy. Były to jednak zawsze osoby o wysokiej świadomości, które potrafiły zapewnić sobie nawzajem przestrzeń do wykorzystania tego, co najlepsze w każdym z nich.\nTutaj dochodzimy sedna – funkcjonowanie w warunkach różnorodności jednym przychodzi bez trudu, a inni muszą się tego nauczyć. Na początek jednak zawsze trzeba zrozumieć te różnice, a potem je wykorzystywać w praktyce. Takie podejście niesie ze sobą dużą ulgę, bo pozwala zrozumieć, że nie muszę być doskonały we wszystkim i samowystarczalny, mogę skoncentrować się na swoich mocnych stronach.\nTrzeba się też nauczyć akceptować tzw. „ciemną stronę mocy” talentów naszych współpracowników. Przykładowo, nawet tak wyjątkowy talent jak Wizjoner ma mroczne aspekty. Są to ludzie, którzy zawsze są w awangardzie, Instytut Gallupa opisuje ich jako „malujących ekscytujący obraz przyszłości”. Moje doświadczenia z osobami z tym talentem (często spotykanym w branży kreatywnej), pokazują, że są to osoby, które potrafią przewidywać trendy, natomiast trudno za nimi nadążyć, często czują się przez to osamotnione, niezrozumiane, a w zetknięciu z otoczeniem wykazują zniecierpliwienie i zawód, że inni nie widzą na horyzoncie tego samego co oni.\nW jaki sposób jeszcze można wspierać różnorodność w zespole?\nBadania pokazują, że to, co czyni grupę innowacyjną to połączenie osób w różnym wieku, o różnych umiejętnościach, stylach pracy i myślenia oraz z różnych dyscyplin. Scott E. Page profesor Uniwersytetu Michigan doszedł do wniosku, że postęp zależy w równej mierze od ilorazu inteligencji, jak od tego, jak bardzo się różnimy.\nW GrowthAdvisors, rozwiązując problemy w organizacjach, często korzystamy z metody Action Learning, w której właśnie kluczowym założeniem jest dobór grupy w oparciu o zasadę różnorodności. Każda osoba w takiej grupie wnosi świeżą perspektywę widzenia problemu, co w efekcie pozwala generować bardziej innowacyjne rozwiązania. Jedną z zasad Action Learning jest zapewnienie, aby w grupie znalazła się osoba, której rozwiązywany problem nie dotyczy. Często jest to stażysta lub osoba z najkrótszym stażem, dzięki czemu nie widzi ona ograniczeń i nie identyfikuje się z nimi, co pozwala innym poszerzyć perspektywę.\nNa podobnej zasadzie Jack Welsch organizował tzw. workout session w General Electric. Tworzył on grupy od 30 do 100 pracowników, którzy pracowali nad usprawnieniem pracy, wyeliminowaniem biurokracji i innych przeszkód w codziennej pracy pracowników. Doprowadziło to do prawdziwej eksplozji produktywności w firmie.\nAction Learning oprócz generowania innowacyjnych rozwiązań pozwala również rozwijać kompetencje liderskie.\nPraca zdalna jest dla wielu osób trudna. Niektórzy zaczynają w ten sposób naukę w nowej szkole (uczniowie), inni rozpoczynają pracę, po raz pierwszy w trybie home office. Najczęściej, i nauczyciele, i liderzy nie są przygotowani do komunikacji tego typu. Czy są jakieś uniwersalne metody (lub pytania), aby nowe osoby w zespole (i my sami) czuły się dobrze, szczególnie w tych specyficznych warunkach, kiedy nie widzimy czyjejś mimiki, nie słyszymy za często głosu?\nPrzede wszystkim musimy się nawzajem dobrze poznać. Jest to kluczowe, zwłaszcza gdy do zespołu dołącza nowa osoba. Ostatnio dużą popularnością cieszą się prowadzone przez nas dwudniowe warsztaty oparte na mocnych stronach. Dają one szanse uczestnikom nie tylko na poznanie samych siebie, ale również członków swojego zespołu. Na pewno takie poznanie się, gdy odbywa się w pozytywnej atmosferze buduje, podwaliny pod efektywną współpracę.\nDrugą ważną rzeczą jest kierowanie się pozytywną intencją, ponieważ to jak myślimy o kimś, wpływa na nasze interakcje z tą osobą. Nie twórzmy wstępnych założeń dotyczących innych osób i nie oceniajmy ich. Zniechęcam moich klientów do „czytania w myślach” – „wydaje mi się, że…”, „on myśli, że…”. Jeśli masz wątpliwości – po prostu zapytaj.\nW tym kontekście super rozwiązaniem jest w prowadzenie w firmie „constant feedback”. Nie czekajmy na ocenę 360 stopni na koniec roku, ale rozmawiajmy na bieżąco. Zwłaszcza w czasach pandemii i pracy zdalnej jest to niezbędne. Taki ciągły feedback pozwala budować współpracę, korygować kurs na bieżąco, ale też wzmacniać pozytywne aspekty działania. Ważne też, żeby nie był to feedback jednostronny, czyli potrzebna jest informacja zwrotna również od zespołu dla menedżera. Feedback to mówienie o swoich potrzebach i warto to robić proaktywnie, nie czekając aż przełożony domyśli się.\nWażna jest też uważność na ludzi oraz znalezienie przestrzeni na budowanie z nimi relacji, rozmawianie o tematach poza projektowych, potrzebach pracownika. Jeśli tej relacji nie ma zbudowanej, to w trudnej sytuacji pracownik będzie miał opór, aby udać się po pomoc do swojego lidera. Miłosz Brzeziński w książce „Głaskologia” mówi, że znajomości z ludźmi się kapitalizują, warto o nie dbać i gromadzić regularnie na swego rodzaju emocjonalnym koncie bankowym. Bliskie mi jest to podejście i chętnie przekazuję je dalej w trakcie sesji coachingowych z liderami.\nMusimy sobie zdawać sprawę z właściwej proporcji pomiędzy interakcjami pozytywnymi a komunikatami, które mogą podważyć samoocenę naszych pracowników. W życiu zawodowym stosunek ten powinien wynosić minimum 3:1, czyli na jeden negatywny powinny przypadać min. 3 pozytywne komunikaty. Wynika to z tego, że komunikaty negatywne mają dużo większą siłę niszczącą niż pozytywne budującą.\nBardzo dużym problemem w zespole jest komunikacja. W jaki sposób formułować komunikaty tak, aby wszyscy je rozumieli? Czy formułowania swoich myśli w jasny sposób można się nauczyć?\nKomunikacji można się nauczyć, a nawet trzeba. Jest to proces dwustronny, więc kluczowe jest umiejętność konstruowania komunikatu, ale też jego odbioru. Jesteśmy w tym procesie naprzemiennie odbiorcą I nadawcą.\nSzkolenia z obszaru komunikacji było przed marcem 2020 najczęstszym zapytaniem od klientów. W ostatnim roku zmieniło się to i przeważają szkolenia z obszaru wzmacniania odporności psychicznej, zarządzania stresem i mindfulness. Wciąż jednak temat komunikacji jest popularną potrzebą rozwojową w firmach. Jak zatem zadbać o dobrą komunikację? Przede wszystkim warto zdawać sobie sprawę z preferencji osobowościowych w kontekście komunikacyjnym. Pomocne mogą tu być testy psychologiczne czy psychometryczne. Myślę, że nawet pobieżne zapoznanie się z modelami ludzkich zachowań jak choćby DISC pomoże nam lepiej rozpoznawać te preferencje.\nDo dobrej komunikacji cenne są kompetencje coachingowe, jak choćby umiejętność zadawania pytań i słuchania. Aż ciężko uwierzyć, ale możemy słuchać aż na czterech poziomach. Osiągnięcie każdego kolejnego poziomu to praktyka i praca rozwojowa. Jeśli liderom, z którymi współpracuję uda się wznieść na trzeci poziom, jakim jest słuchanie empatyczne, to świetny rezultat. Czwarty poziom, czyli słuchanie generatywne to na ogół poziom słuchania doświadczonych coachów i edukatorów.\nJeśli ktoś poszukuje inspiracji książkowej w temacie komunikacji, niezmiennie odsyłam do książki „Język liderów” Kevina Murray’a. To przede wszystkim biblia dla liderów, ale każdy znajdzie w niej dużo cennych wskazówek odnośnie efektywnej komunikacji, słuchania innych oraz budowania relacji.\nŚwietną metodą doskonalenia kompetencji komunikacyjnych jest wspomniany Action Learning. Zwięzłość wypowiedzi, o którą zapytałaś, to ważny element pracy na sesji Action Learning. Wypowiedzi, jakie formułujemy muszą być zawsze zwięzłe, na temat, bez zbędnych dopowiedzi i bez dygresji. Jeśli tak nie jest, interweniuje coach i w działaniu możemy się tu doskonalić. Uczy to uważności na jakość naszej komunikacji.


Fortum i PGNiG nie wykluczają kupna SPEC - Energetyka\nFortum i PGNiG nie wykluczają kupna SPEC\nPolskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo nie wyklucza udziału w prywatyzacji Stołecznego Przedsiębiorstwa Energetyki Cieplnej SA. Z kolei Fortum weźmie pod rozwagę kupno SPEC, ale tylko gdyby miało kupić elektrociepłownie Vattenfalla.\n"Nie wykluczamy, że zainteresujemy się prywatyzacją SPEC. Jeśli rozpocznie się proces prywatyzacji przeanalizujemy tę spółkę" - powiedział PAP Sławomir Hinc, wiceprezes spółki.\nZaproszenie do negocjacji w sprawie kupna SPEC ma nastąpić w ciągu dwóch tygodni. W tegorocznym budżecie miasta Warszawy zaplanowano uzyskanie z tytułu prywatyzacji SPEC 750 mln zł.\nWcześniej przedstawiciele PGNiG sygnalizowali, że firma może być też zainteresowana kupnem m.in. krajowych aktywów Vattenfalla, który w Warszawie i okolicach posiada pięć zakładów: elektrociepłownie w Siekierkach, na Żeraniu i w Pruszkowie oraz ciepłownie Wola i Kawęczyn.\nRealizacja obu tych transakcji zapewniłaby PGNiG mocną pozycję na stołecznym rynku energii.\n- Fortum może rozważyć kupno Stołecznego Przedsiębiorstwa Energetyki Cieplnej, ale tylko gdyby miało kupić elektrociepłownie Vattenfalla - poinformowała PAP Izabela Van den Bossche, dyrektor ds. komunikacji Fortum Power and Heat Polska.\n"W Polsce chcemy obecnie koncentrować się głównie na produkcji energii elektrycznej i ciepła w skojarzeniu. Sama dystrybucja nie jest już w obszarze naszych zainteresowań, mimo że w przeszłości kupowaliśmy same sieci, czego przykładem jest Wrocław czy Płock, ale też zawsze z myślą o inwestycji w nowe źródła" - powiedziała Van den Bossche.\nPoinformowała, że teoretycznie udział w prywatyzacji SPEC-u wchodziłby w grę, gdyby na sprzedaż były też warszawskie elektrociepłownie należące do Vattenfalla.\n"Jeśli hipotetycznie bralibyśmy pod uwagę zakup aktywów Vattenfalla moglibyśmy rozważać czy posiadanie również sieci ciepłowniczej nie byłoby dla nas interesujące, ale obecnie nie wiemy na pewno czy wyżej wspomniane aktywa będą sprzedawane, a jeśli tak to na jakich warunkach. Dlatego też w obecnej sytuacji trudno mi komentować chęć przystąpienia przez Fortum do przetargu na sprzedaż SPEC. Myślę, że w ciągu najbliższych kilku miesięcy sytuacja powinna się wyjaśnić" - powiedziała Van den Bossche.\nDoradcą miasta Warszawy w procesie prywatyzacji SPEC jest konsorcjum kierowane przez Bank Zachodni WBK. We wtorek urząd miasta poinformował, że prezydent Warszawy, Hanna Gronkiewicz-Waltz, podjęła decyzję o rozpoczęciu postępowania zmierzającego do prywatyzacji SPEC w trybie negocjacji podjętych na podstawie publicznego zaproszenia.\nSpółka osiągnęła w 2009 roku blisko 1,3 mld zł przychodów netto ze sprzedaży.\n5.37 PLN 0.01 (0.19%)


Blue Technology - nGlobal.pl - katalog stron\nNasze produkty (Elektroniczne mierniki grubości lakieru samochodu) często wyszukiwane pod nazwami „czujnik lakieru” lub „tester lakieru” oraz "miernik lakieru" sprzedawane są w różnych serwisach internetowych w Polsce jak i za granicą takich jak: Allegro, Ceneo, Ebay i w większych sklepach internetowych. Często opisywane na różnego rodzaju forach internetowych, jako urządzenia o wysokiej jakości i atrakcyjnej cenie.\nPosiadamy również, bardzo dobre opinie wiodących specjalistów w branży motoryzacyjnej.\nSłowa kluczowe: miernik grubości lakieru, miernik grubości lakieru samochodu, czujnik lakieru, tester lakieru, miernik lakieru\nAuto Politura Sonax to produkt, który zainteresuje każdą osobę mającą bzika na punkcie dbania o swój samochód. Można go nabyć w sklepie internetowym Sonax Katowice. Sklep sprzedaje chemię i kosmetyki samochodowe marki Sonax, jak r...


Wegetariańskie kotlety z soczewicy | Milionkobiet.pl\nStrona główna » Kulinaria » Wegetariańskie kotlety z soczewicy\nTagi: dania wegetariańskie przepisy wegetariańskie\nMacie ochotę na wegetariański obiad? Kotlety z soczewicy będą idealne, oto przepis.\nKuchnia wegetariańska wcale nie musi być nudna i niesmaczna. Wystarczy odpowiedni przepis, a danie zasmakuje wszystkim tak, że nie będą chcieli wracać do mięsa. Tym razem mamy dla was pyszne kotleciki z soczewicy, które sprawdzą się i jako przekąska na imprezę i jako danie główne.\n1. Cebulę oraz paprykę należy pokroić w drobną kostkę.\n2. Na rozgrzaną patelnie trzeba wrzucić masło, zeszklić cebulę, a następnie dodać do niej posiekany czosnek oraz paprykę i smażyć przez kilka minut, a następnie wsypać soczewicę i wymieszać.\n3. Na patelnię należy wlać 2 niepełne szklanki wody, a następnie doprawić solą, pieprzem oraz ostrą papryką i gotować, co jakiś czas mieszając, aż soczewica wchłonie wodę.\n4. Całą mieszankę trzeba przestudzić, a następnie dodać do niej ser żółty oraz jajko i dokładnie wymieszać.\n5. Z przygotowanej masy należy formować niewielkie kotlety, obtoczyć je w bułce tartej i smażyć na wolnym ogniu aż staną się złociste z obu stron. Kotlety można podawać z z innymi warzywami lub przygotowanymi dipami.\nPrzepis na pyszny, bezmięsny obiad.\nOto przepis na zdrowe, odżywcze i pyszne placki z dynią i szpinakiem. Smacznego!\nPyszna alternatywa dla tych, którzy uwielbiają kotlety, ale nie chcą lub nie…\nZa soczewicą tak średnio przepadam muszę przyznać, wolę kaszę, ryże, makarony. Ostatnio zrobiłam pyszne kotleciki z kaszy jaglanej i kalafiora na obiad z przepisu: ugotujmycos.pl/kotlety-z-kaszy-jaglanej-i-kalafiora/. Warto spróbować, bo są proste w wykonaniu i bardzo smaczne :)\nDodano: 2017-11-14 09:23:31 Zgłoś nadużycie\nPyszna alternatywa dla tych, którzy uwielbiają kotlety, ale nie chcą lub nie mogą jeść mięsa! czytaj więcej\nPrzepis na pyszny, bezmięsny obiad. czytaj więcej\ndanie dnia kotlety z warzyw dania wegetariańskie\ndania wegetariańskie kuchnia wegetariańska przepis na obiad tagliatelle\ndania wegetariańskie przepis na placki ze szpinakiem i dynią dania z dyni dania ze szpinakiem pomysł na obiad ciekawe pomysły kulinarne kulinarne przepisy szybkie dania\nZupa grzybowa, to danie bardzo proste w przygotowaniu. Spróbuj przyrządzić ją z…\nzupa grzybowa dania wegetariańskie dania z grzybami pomysły kulinarne jak przyrządzić zupę grzybową pomysły na danie z grzybami zupa z kaszą przepis na zupę grzybową


Szeregówka na sprzedaż, 5 sypialni, Marbella — Agnes Inversiones\nSzeregówka na sprzedaż, 5 sypialni, Marbella\nImponująca narożna kamienica od strony południowej położona w jednej z najbardziej luksusowych osiedli zamkniętych w Sierra Blanca. To piękna i wyrafinowana nieruchomość zbudowana i zaprojektowana z wielką dbałością o każdy szczegół i wysokiej jakości wykończenia.\nPiękny hol wejściowy otwiera się na klatkę schodową i prywatną windę. Na tym głównym piętrze znajduje się bardzo duży i jasny salon z jadalnią, który prowadzi na zadaszony taras i do prywatnego ogrodu. Kuchnia w pełni wyposażona w sprzęt AGD firmy Gaggenau.\nPierwsze piętro składa się z trzech dużych pokoi, w tym głównego, wszystkie z łazienkami, a dwa pokoje od strony południowej mają dostęp do tarasu z widokiem na wybrzeże Marbelli i Puerto Banús.\nGórny poziom to fantastyczne solarium z podgrzewanym basenem i dużym tarasem idealnym do grillowania i rozrywki. Widoki są spektakularne we wszystkich kierunkach, góra La Concha z tyłu i Morze Śródziemne z widokiem na Afrykę i Gibraltar w oddali.\nJadąc windą na niższy poziom, znajdują się dwie sypialnie oraz gabinet lub kino. Sauna i wiele pomieszczeń magazynowych. Poziom ten prowadzi również do prywatnego garażu na dwa samochody.


Tomasz Rzymkowski: Nie planujemy żadnych ograniczeń, jeśli chodzi o dostęp do szkół od 1 września — Radio Łódź\nczw, 05 sie 2021 07:32:11 +0200\n- Nie planujemy żadnych ograniczeń, jeśli chodzi o dostęp do szkół, czy to hybrydowy, czy zdalny. Zakładamy, że 1 września, tak jak rokrocznie przed pandemią, młodzież i dzieci rozpoczną edukację w szkołach, a od 1 października społeczność akademicka wróci na uczelnie - mówił Tomasz Rzymkowski.\nWiceminister zaznaczył, że we wrześniu w szkołach będą przeprowadzane akcje informacyjne. - Będziemy przede wszystkim informować młodzież i ich opiekunów o możliwości szczepienia. Będzie również możliwość zaszczepienia się w dużych placówkach oświatowych. Jeśli chodzi o pracowników szkół, to w marcu i w kwietniu, jeszcze przed służbami mundurowymi, zaszczepiliśmy priorytetowo, ponad 70 proc. ogółu nauczycieli.\nTomasz Rzymkowski zaznaczył też, że ministerstwo nie zakłada obowiązku szczepienia dla nauczycieli. - Jesteśmy zwolennikami dobrowolności. Uważamy, że wszelkiej maści przymus może wywołać tylko i wyłącznie efekt odwrotny od zamierzonego. Bardzo nam zależy, wszystkich namawiamy do tego aby się szczepić, bo to jedyna droga do tego, aby zniwelować czwartą falę koronawirusa i szybciej wrócić do normalności.\nJak będą wyglądały wytyczne dla uczniów i nauczycieli? - Przede wszystkim będziemy się starali przybliżyć kwestie dotyczące szerszego zagadnienia, czyli szczepień: czym są szczepionki, co spowodowały w dziejach ludzkości. Chodzi o to, aby uświadomić, że szczepionka jest czymś dobrym. Cała medycyna i nauka jasno się w tej sprawie wypowiada. Jako ludzkość uniknęliśmy setek milionów niepotrzebnych śmierci. Takie lekcje edukacyjne będą, materiały w tej sprawie przygotowuje Ośrodek Rozwoju Edukacji, jeszcze w sierpniu kuratorzy będą te materiały kolportować. Chcemy, żeby rzetelna wiedza została przekazana, aby rozwiać te wątpliwości, które są rzeczą naturalną.\nTomasz Rzymkowski nie wykluczył wariantu, według którego nauczanie stacjonarne pozostanie dla uczniów zaszczepionych, a ci, którzy nie chcą tego zrobić, będą musieli przejść na nauczanie hybrydowe lub zdalne. - W chwili obecnej nie chcemy w żadne sposób rozgraniczać, ani wprowadzać żadnych obostrzeń. Liczymy na to, że ta czwarta fala będzie znacznie mniejsza i nie wpłynie to na funkcjonowanie oświaty.\nWiceminister Rzymkowski odniósł się także do wczorajszej decyzji premiera Mateusza Morawieckiego o odwołaniu wiceminister rozwoju Anny Korneckiej. Zapytany, czy to moment, że PiS i Porozumienie pójdą w parlamencie inną drogą, wyjaśnił, że zmiany w każdym rządzie są rzeczą normalną. - Premier decyduje o tym, kto zasiada w jego rządzie. Był pan minister Janusz Kowalski, który został zdymisjonowany i Solidarna Polska nie odeszła z koalicji; mam nadzieję, że Porozumienie również zachowa się poważnie i nie będzie wychodzić z koalicji. Mamy jeszcze ponad 2,5 roku tej kadencji Sejmu, musimy zrealizować program wyborczy i moim zdaniem nic nowego się tu nie pojawi.\nBezpłatny obiad w szkole lub posiłek w przedszkolu – można już składać wnioski o dofinasowanie\nDebata Radia Łódź. Edukacja zdalna i nowe pomysły resortu [TRANSMISJA] Niedługo początek nowego roku szkolnego oraz start akcji „Bezpieczna Droga Do Szkoły" Wyprawka szkolna coraz droższa. Świadczenie "300 plus" pomoże pokryć część kosztów Lewica chce deklaracji nt. nauki w nowym roku szkolnym "Politechnika dla utalentowanych". Łódzka uczelnia wspiera młodych naukowców


W tej chwili stronę przegląda 0 użytkowników i 109 gości.\nPaweł Kamiński: O czym musimy pamiętać 15 sierpnia\nLewicowi aktywiści związkowi o sytuacji w Białorusi\nMorderca Piłsudski i krwawy reżim sanacyjny\nZbigniew Marcin Kowalewski: Na odsiecz Rewolucji Kongijskiej\nFeliks Dzierżyński: Pięć rad dla rewolucjonisty\nKrzysztof Wójcicki: Polemika z Maciejem Stasińskim (W związku z wizytą Teodoro...\nPiotr Tronina: Wojna 1919-1920\n„Nasi idą!” - Polskie klasy pracujące wobec TKRP i Armii Czerwonej\nTragedia Konga - 50. rocznica morderstwa Patrice Lumumby (17.01.1961)\ntres, pon., 17/01/2011 - 08:14\nPięćdziesiąt lat temu Patrice Lumumba, pierwszy przywódca Konga po odzyskaniu niepodległości, został zamordowany z pomocą Zachodu.\nLeo Zeilig opisuje jego dziedzictwo i walkę z imperializmem.\nRosyjskie organizacje trockistowskie: Zbudujmy razem organizację antykapitalistycznej lewicy\ntres, ndz., 16/01/2011 - 14:04\nWspólne oświadczenie Socjalistycznego Ruchu «Naprzód» («Vperiod») i Socjalistycznego Oporu, 29.12.2010.\nZbudujmy organizację antykapitalistycznej lewicy\nsocjalisticzeskoje dwiżenie wpieriod\nZjednoczony Sekretariat Czwartej Międzynarodówki\nWłodzimierz Lenin: Przemówienie do czerwonoarmistów odjeżdżających na front polski\ntres, sob., 15/01/2011 - 13:07\nPRZEMOWIENIE DO CZERWONOARMISTOW\ntres, pt., 14/01/2011 - 11:56\nMateusz Kieran: Ludwik Waryński - pionier polskiego socjalizmu\ntres, czw., 13/01/2011 - 12:25\nLudwik Waryński – pionier socjalizmu\nJerzy J. Wiatr: Jugosłowiański wariant niestalinowskiego socjalizmu (cz. II)\ntres, śr., 12/01/2011 - 18:35\n4.Próba rozwiązania kwestii narodowej\nuno, wt., 11/01/2011 - 03:37\nPrawie czterdzieści tysięcy ludzi maszerowało ulicami Berlina w niedzielę 9. stycznia 2011 r. by uczcić w pamięć Róży Luksemburg i Karla Liebknechta, zamordowanych 92 lata temu.\nWięcej zdjęć z demonstracji w dziale MULTIMEDIA/GALERIE/ LL Demo - Berlin 2011\nJerzy J. Wiatr: Jugosłowiański wariant niestalinowskiego socjalizmu (cz. I)\ntres, pon., 10/01/2011 - 20:44\nW wyniku drugiej wojny światowej Związek Radziecki stał się mocarstwem, którego potęga militarna i polityczna na szereg dziesiecioleci ważyć miała na losah świata, szczególnie obs\n3. Socjalizm samorządowy\nPodstawową cechą jugosławiańskiego systemu socjalistycznego jest oparcie gospodarki i państwa na rozbudowanym samorządzie. W 1950 roku uchwalona została pierwsza ustawa wprowadzająca w Jugosławii system rad robotniczych, w których ręku znalazło się zarządzanie przedsiębiorstwami przemysłowymi. W ślad za tym poszło decentralizowanie planowania i coraz większe otwarcie gospodarki na mechanizmy rynkowe. Aczkolwiek państwo zachowało wiele funkcji kontrolnych, system gospodarczy Jugosławii zaczął – już w pierwszej połowie lat pięćdziesiątych – wyraźnie ewoluować w kierunku innego niż radziecki modelu gospodarczego . Samorząd stać się miał nie tylko podstawą życia gospodarczego, lecz także zasadą organizacyjną państwa. Wprowadzona została dość szeroka decentralizacja administracji, przy czym podstawowe jednostki organizacji terenomej – komuny – uzyskały samodzielność gospodarczą . W wyniku reformy administracyjnej stworzono system oparty na silnych jednostkach terenowych („komunach”), których w roku 1963 było 548; największe miasta podzielone były na komuny, zaś rada miejska kontynuowała wówczas działalność kilku komun. Najistotniejszą cechą komun jugosławiańskich – w odróżnieniu od jednostek administracji terenowej w innych krajach socjalistycznych – jest ich autonomia, w tym prawo prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej . Daje to realną treść politycznym strukturom władzy na poziomie komun, to jest przede wszystkim zgromadzeniu i jego organom.\nSamorząd stał się więc podstawą nie tylko systemu ekonomicznego, lecz także administracyjnego. W 1966 roku nastąpiło korzystne dla dalszych reform przesilenie polityczne, w wyniku którego utracił władzę dotychczasowy wiceprezydent Jugosławii Aleksander Rankowić, wokół którego skupiły się siły polityczne niechętne dalej idącym przemianom systemu jugosławiańskiego .\nPo jego upadku reformy zostały pogłębione. Z jednej strony rozszerzono samodzielność przedsiębiorstw i komun, z drugiej zaś – co było ważniejsze – poważnie zwiększono samodzielność republik wchodzących w skład Jugosławii. Jugosławia stała się w całej pełni organizamem opartym na zasadach samorządności.\nSamorządność ta traktowana jest w jugosławiańskiej teorii socjalizmu jako podstawowy warunek wyzwolenia pracy a więc realizacji podstawowego celu socjalizmu, jakim jest przezwyciężenie alienacji. Edward Kardelj wielokrotnie podkreślał, że Jugosławia nie stworzyła w tym względzie jakiegoś idealnego rozwiązania, ale zarazem kładł nacisk na to, że droga jugosławiańska jest najbardziej ze wszystkich dotąd znanych konkretnym krokiem na rzecz likwidacji alienacji, wyzwolenia człowieka pracy . W prawie do samorządności teoretycy jugosławiańscy widzą nowe prawo człowieka, nie mniej ważne niż te prawa człowieka, które wcześniej zostały skodyfikowane i weszły do akceptowanych uniwersalnie norm moralnych i prawnych. „Samorząd – pisał jeden z najwybitniejszych politologów jugosławiańskich , Jovan Dżordżevi – nie jest po prostu sumą nowych aktywnych i pozywytywnych wolności ludzkich i praw, nie tylko jest gwarancją innych wolności i praw politycznych i obywatelskich . Jest to system społeczno-polityczny, który w sobie samym wytwarza socjologiczne podstawy i gwarancje systemu wolności i praw, które mają być chronione, ale także stale rozszerzane i wzbogacane o nowe wartości” .\nJugosławiański system samorządowy jest przedmiotem ożywionych dyskucji, Jego obrońcy, zwłaszcza Kardelj, podkreślają przede wszystkim wolnościowy aspekt systemu samorządowego. Krytycy idą w dwóch kierunkach. Jedni zwracają uwagę na to, że system samorządowy wskutek zachowania znacznego zakresu ingerenji państwa nie pozwolił Jugosławii na stworzenie rzeczywiście efektywnego mechanizmu gospodarczego i stał się z czasem przyczyną (lub jedną z przyczyn) przewlekłego kryzysu gospodarczego lat osiemdziesiątych / Inni podkreślają to, że system jugosławiański w swej istocie, w swym rzeczywistym działanmiu był i jest mniej samorządowy niż wynikałoby to z norm prawnych i zasad ideologicznych. .\nZarzut ten wymaga dokładniejszego rozpatrzenia. Istota rzeczy sprowadza się do tego, że za strukturą systemu samorządowego kryje się mechanizm polityczny państwa jednopartyjnego, w którym Komunistyczna Partia Jugosławii, a od 1952 roku, gdy nastąpił zmiana nazwy, Związek Komunistów Jugosławii sprawuje pełną kontrolę polityczną. Teoretycy jugosławiańscy nie przeczą temu faktowi, chociaż podkreślają demokratyczny mechanizm działania ZKJ . Prezydent Tito deklarował w swoim czasie, że w perspektywie historycznej nie tylko państwo, ale i partia komunistyczna będą „obumierać . Rzeczywistość jest bardziej skomplikowana. W 1971 roku, gdy w kierownictwie Związku Komunistów Chorwacji wystąpiły silniejsze tendencje na rzecz zwiększenia samodzielności tej republiki (czego w jeszcze większym stopniu żądali studenci i intelektualiści chorwaccy) i gdy na tym tle doszło do znacznych napięć między republikami, Tito rzucił swój autorytet na szalę opowiadając się między innymi za zwiąkszeniem roli partii i jej zwartością . W tym okresie osobisty autorytet prezydenta, a także opowiedzenie się po jego stronie armii, wystarczyły, by spowodować falę rezygnacji lub wymuszonych dymisji kierownictw poszczególnych republik i wzmocnienie kierowniczej roli ZKJ w skali całej federacji / Ten sposób rozwiązania kryzysu politycznego przypomniał jednak, że w jugosławiański system samorządowy wbudowany został układ zabezpieczający w postaci partii, a także wojska podlegającego władzom federalnym i aparatu bezpieczeństwa.\nNie sądzę jednak, by z istnienia tych mechanizmów można było wnioskować, iż jugosławiański system samorządowy był li tylko fasadą. Gdy powstał, był bezspornie daleko idącym odrzuceniem totalitarnych cech stalinizmu i nadawał ówczesnej Jugosławii najbardziej wolnościowy charakter z wszystkich państw socjalistycznych. Na jego funkcjonowaniu ciążyły te ograniczenia jednopartyjnego systemu politycznego, o których już poprzednio była mowa. Nie zmienia to faktu, że system ten dawał obywatelom Jugosławii więcej wolności i więcej możliwości współrządzenia, niż to miało miejsce w innych systemach jednopartyjnych. Jugosławia – właśnie dzięki oparciu się na rozwiązaniach samorządowych – uniknęła własnej wersji stalinizmu. Nie znaczy to jednak, by Jugosławia uniknęła wielu napięć i sprzeczności wynikająych właśnie z braku pluralistycznej, wielopartyjnej demokracji. Piętą achillesową jej systemu politycznegobyła od początku stawała się coraz bardziej kwestia narodowa.\nDALSZA CZĘŚĆ TEKSTU\nDariusz Zalega: Janosik przeciwko panom\ntres, śr., 05/01/2011 - 22:22\nZbójnictwo ludowe było formą przeciwstawienia się zalegalizowanemu bezprawiu gospodarki feudalnej. To także element historii ruchów społecznych w Polsce\nPrzemysław Wielgosz: Amerykańskie katownie w Polsce\ntres, wt., 04/01/2011 - 11:42\nNie podpisujemy się pod terminami jakich używa autor tekstu, takimi jak "standardy demokracji", "klasa polityczna" oraz innymi tego typu pustymi wytworami kapitalistycznej nowomowy.\nPrzemysław Wielgosz, redaktor naczelny miesięcznika "Le Monde Diplomatique - edycja polska" - rozmawia Przemysław Prekiel.\nCo rusz wychodzą na jaw fakty dotyczące obecności tajnych więzień CIA w Polsce. Jesteśmy "republiką bananową"?\nMyślę przede wszystkim, że jesteśmy szarą strefą w dziedzinie praw człowieka. Polska klasa polityczna, zarówno na lewicy jak i prawicy charakteryzuje się bardzo luźnym stosunkiem do tej kwestii i kompletnym brakiem poczucia odpowiedzialności do jakiej jest zobowiązana w kontekście konwencji i paktów praw człowieka, których sygnatariuszem jest Polska. Lewica postkomunistyczna w imię serwilizmu wobec nowego Wielkiego Brata doprowadziła do zainstalowania w Polsce amerykańskich katowni. Trzeba pamiętać, że była to wyjątkowo gangsterska robota. W tajnych więzieniach CIA przetrzymywano i torturowano ludzi, którzy wcale nie zostali aresztowani zgodnie z prawem przez powołane do tego służby, nie postawiono im żadnych zarzutów sądowych. Agenci CIA porwali ich po prostu z terytorium innych państw na podstawie własnych "podejrzeń", dla których nie było dowodów. Często były to państwa sojusznicze USA jak np. Włochy czy Niemcy. Uprowadzonych porywacze z CIA nie mogli zatem przewieść do Stanów bo sami mogliby mieć kłopoty. Stąd potrzeba stworzenia systemu tajnych więzień zagranicą, gdzie agentów nie obowiązywałoby nie tylko prawo amerykańskie czy międzynarodowe, ale żadne. Taką przestrzeń bezprawia stworzyły polskie władze w Szymanach i Starych Kiejkutach, gdzie zorganizowano izby tortur. Być może ludzi maltretowali tam także polscy oficerowie, którzy jak mówili amerykańscy mocodawcy "aż rwali się do roboty". Tego jeszcze nie wiemy. To wszystko zafundowała nam postkomunistyczna lewica. Strona prawicowa - zarówno PiS jak i PO - idzie do dziś w zaparte i stara się chronić swoich postkomunistycznych przyjaciół. Jeśli chodzi o polską klasę polityczną to w sprawie tajnych więzień CIA podziały nie mają znaczenia. Obserwujemy jakąś dziwną jedność. Zarówno lewica jak i prawica ma w kwestii ochrony praw człowieka, ich łamania i stosowania tortur wyjątkowo liberalne stanowisko.\nDlaczego Twoim zdaniem Leszek Miller i Aleksander Kwaśniewski upierają się przy swoim, twierdząc, że więzień i tortur nie było? Nie wiedzą czy boją się przyznać?\nOczywiście to drugie. Boją się, ponieważ, to co się stało - zainstalowanie w Polsce nielegalnych więzień i torturowanie przetrzymywanych tam osób przez agentów obcego wywiadu - było złamaniem prawa; nie tylko międzynarodowego, ale także pogwałceniem polskiej Konstytucji. Zarówno stosowanie tortur, jak i przetrzymywanie osób bez postawienia zarzutów jest sprzeczne z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej (art. 40 i art. 41) oraz złamaniem Kodeksu Karnego (art. 123 i art. 189) i międzynarodowych paktów prawnych wiążących Polskę, takich jak Europejska Konwencja o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, oraz Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych. Poza tym, last but not least, było to w końcu naruszenie polskiej suwerenności. Można oczywiście zapytać: czego się można było spodziewać więcej obserwując dotychczasowe stosunki dyplomatyczne na linii Polska-USA? Nie są to przecież stosunki partnerskie. Polska już w latach 90. dokonała tzw. wyboru atlantyckiego. Polska klasa polityczna uznała, że najlepszym gwarantem jej międzynarodowych aspiracji, a przy okazji także bezpieczeństwa kraju będzie wierna służba u boku Waszyngtonu z pominięciem, a nawet wbrew naszym europejskim partnerom. Dziś już można powiedzieć ile taka polityka jest warta. Opcja atlantycka okazała się równie nieracjonalna jak niebezpieczna. Nie przyniosła bezpieczeństwa i pokoju ani nam, ani światu. Wręcz przeciwnie wciągnęła Polskę w amerykańskie wojny imperialne w Afganistanie i Iraku, i przyczyniła się tym samym do destabilizacji sytuacji międzynarodowej, w tym do wzrostu zagrożenia dla Polski. Co więcej, mimo proamerykańskiego serwilizmu swoich elit politycznych Polska nie jest traktowana przez Waszyngton po partnersku, ale akurat to nie powinno nikogo dziwić. Gdyby ktoś taki jak Leszek Miller przeczytał choć jedną książkę prof. Noama Chomsky’ego to wówczas być może zdał by sobie sprawę z tego, że amerykańska polityka zagraniczna nie ceni usłużnych i bezkrytycznych wykonawców poleceń z Waszyngtonu takich jak Miller, Kwaśniewski czy Blair. Ceni sobie natomiast tych, którzy jak np. Francja potrafią czasem powiedzieć wyraźne nie amerykańskim zamierzeniom.\nW październiku br. Prokuratura w Warszawie przyznała status pokrzywdzonego Adb al-Rahimowi al-Nashiriemu, który twierdzi, że w latach 2002-2003 był przetrzymywany w tajnym więzieniu w Polsce. Załóżmy optymistycznie, że politycy odzyskają pamięć bądź zaczną w końcu nazywać rzeczy po imieniu i potwierdzą te haniebna praktykę. Czy Trybunał Stanu może znaleźć w tym przypadku zastosowanie?\nMyślę, że tak, choć sprawa wydaje się być jeszcze bardzo odległa. Uważam, że każdy polski sąd, bez większych problemów potrafiłby wskazać na łamanie prawa, więc Trybunał Stanu nie byłby tutaj koniecznością. Jak na polskie warunki sukcesem jest już samo rozpoczęcie tego śledztwa. Niestety zostało ono utajnione, co samo w sobie jest czymś kuriozalnym. Dlatego nie wiemy jak przebiega postępowanie. Jedynie co jakiś czas wychodzą na jaw jakieś fragmentaryczne rewelacje. Na szczęście prowadzone jest też drugie śledztwo w sprawie innego więźnia, torturowanego w Polsce. Chodzi o Abu Zubajdę, którego prawnik kilka dni temu złożył w prokuratorze w Warszawie pozew w sprawie zbadania przestępstw popełnionych na nim w czasie, gdy był przetrzymywany przez CIA na terytorium Polski. Według materiałów Amnesty International i raportu Międzynarodowego Komitetu Czerwonego Krzyża Zubajda to "osoba, która doświadczyła pełnego repertuaru tortur, którym poddawano więźniów wysokiej wartości w tajnych więzieniach CIA: miał być on wielokrotnie poddawany podtapianiu, przez wiele dni trzymany nago w niewygodnych pozycjach, bez możliwości załatwiania potrzeb fizjologicznych, a także w ciasnych pudłach, co spowodowało otworzenie się ran, rzucano nim o ściany oraz narażano na niskie tempertatury i hałas". Od ponad ośmiu lat jest przetrzymywany przez CIA i przez cały ten czas nie postawiono mu oficjalnie żadnych zarzutów. Filmy dokumentujące jego torturowania zostały najprawdopodobniej zniszczone w 2005 roku.\nPrzechodzimy więc długą ścieżkę, ale to dobrze, bo dzięki temu jest nadzieja, że winni zostaną ukarani. Ale nie ulega wątpliwości - jeśli spojrzymy na przebieg tego śledztwa, że są w Polsce ludzie, którzy zrobią wszystko, aby prawda wyszła na jaw jak najpóźniej.\nPrawo międzynarodowe, który zobowiązała się przestrzegać Polska jednoznacznie zakazuje stosowania tortur. Co ciekawe oficjalnie zniesiono je w Polsce już w 1776 roku. Jakie międzynarodowe konsekwencje mogą spotkać Polskę, gdyby wszystkie praktyki zostały ostatecznie potwierdzone?\nUcierpi na pewno wizerunek Polski w świecie. On zresztą już poważnie ucierpiał. Zapraszając do siebie porywaczy i oprawców z CIA, Polska stała się wspólnikiem przestępstw i postawiła się obok takich krajów jak Uzbekistan, Egipt czy Jordania, które znane są z braku szacunku dla praw człowieka i w ogóle dla rządów prawa. Od czasów polskiego zaangażowania nielegalną agresję na Irak w 2003 r. nasz kraj wyrobił sobie w Europie opinię amerykańskiej piątej kolumny. USA użyły wówczas naszego poparcia dla rozbicia jedności Unii Europejskiej. Trzeba pamiętać, że wśród celów inwazji na Irak było także osłabienie tendencji do usamodzielnienia się Unii Europejskiej i jej emancypacji od wpływów Waszyngtonu. Fakt, że Amerykanom udało się przeciągnąć na swoją stronę kilka krajów UE i skutecznie podzielić Unię w sprawie Iraku stanowił cios dla europejskich aspiracji do odgrywania ważniejszej i bardziej samodzielnej roli na arenie międzynarodowej.\nZ kolei jeśli chodzi o konsekwencje prawne, to trzeba pamiętać, że prawo międzynarodowe, choć jednoznaczne, to jednak w przeszłości wielokrotnie było rozbrajane przez mocarstwa, które nie życzyły sobie aby jego zapisy pętały ich agresywną i przestępczą politykę. Pamiętamy że niespełna rok temu USA i garstka ich sojuszników, w tym niestety Polska, zablokowały wdrożenie postępowania karnego na podstawie Raportu Goldstone’a. Powołany przez ONZ zespół sędziego Goldstone’a zbadał przypadki zbrodni wojennych i domniemanych zbrodni przeciw ludzkości popełnionych w trakcie izraelskiej inwazji na Strefę Gazy na przełomie 2008/2009 roku. Raport zablokowano mimo, że dowody przestępstw wojennych i naruszeń Konwencji Genewskich przedstawione w przez zespół Goldstone’a były oczywiste i potwierdzały je raporty przygotowane przez organizacje praw człowieka takie jak Amnesty International, Human Rights Watch czy B’Tselem. Do ukręcenia łba sprawie, przynajmniej na jakiś czas, wystarczyło, że rząd USA postanowił po raz kolejny zapewnić bezkarność swojemu izraelskiemu protegowanemu. Dlatego nie spodziewałbym się wobec Polski jakiś konsekwencji czy sankcji ze strony społeczności międzynarodowej. W każdym razie rzecz wydaje mi się bardzo odległa bo wymagałaby zmiany układu sił międzynarodowych w instytucjach takich jak ONZ. Co innego natomiast odpowiedzialność polskich polityków czy pracowników służb specjalnych. Tutaj śledztwa już trwają i wygląda na to, że wcześniej czy później zobaczymy na ławie oskarżonych ludzi odpowiedzialnych za instalację więzień CIA w Polsce. Pewne fakty, takie jak kierunek dotychczasowych przecieków informacji od byłych agentów CIA, już sugerują, że strona amerykańska może zechcieć rzucić swoich polskich pomocników na żer mediów i sądów, aby odciągnąć choć nieco uwagi od siebie. Z punktu widzenia interesów obywateli naszego kraju dobrze by się stało, bo może polscy politycy wreszcie nauczyliby się, że łamanie praw człowieka nigdy nie uchodzi płazem, i że lepiej tego nie robić.\nBadający te sprawę w PE poseł Józef Pinior stwierdził, że Polska w tej sprawie była bardziej "bushowska niż administracja waszyngtońska". Mówiąc językiem prezesa Kaczyńskiego, czyżby polska dyplomacja była amerykańskim kondominium?\nMyślę, że jak najbardziej. Pamiętamy jak Komisja PE pod kierownictwem Dika Marty’ego przyjechała do Polski, próbując wyjaśniać sprawę tajnych więzień CIA. Jej członkowie z przerażeniem stwierdzili, że jesteśmy jedynym spośród odwiedzonych przez nich krajów, który w ogóle nie chciał współpracować. Na spotkania z komisją wysyłano jakiś podrzędnych urzędników. Polscy politycy chyba naprawdę uwierzyli w to, że są wyjątkowym sojusznikiem USA, że z tego powodu Waszyngton zapewni im bezkarność. Być może wyjaśnienia tego przekonania należy szukać w pewnych uwarunkowaniach społeczno-kulturowych. Polska klasa polityczna żywi chyba głęboką wiarę, że jesteśmy pępkiem świata, którego losy obchodzą cały świat. Że Polacy przelali najwięcej krwi i z tego punktu widzenia nam najwięcej wolno. Że cierpienia, których doświadczyliśmy w przeszłości usprawiedliwiają dzisiaj zadawanie cierpień innym przez nas. I tak chyba należałoby tłumaczyć polską postawę. Dlaczego? Bo nie da się znaleźć dla niej racjonalnego uzasadnienia. Z pragmatycznego i cynicznego punktu widzenia na wojnie z terroryzmem, tajnych więzieniach, agresji na Afganistan i Irak nic nie zyskaliśmy. Nie było żadnych kontraktów na odbudowę zniszczonego przez nas Iraku - zgarnęły je amerykańskie koncerny protegowane przez ludzi Busha. Są natomiast wielomiliardowe koszty. Pogorszyliśmy swój wizerunek i podważyliśmy swoją wiarygodność przed partnerami z UE. W dodatku poszliśmy na wojnę, która z międzynarodowego prawa była nielegalna! Na marginesie dodam, że za inwazję na Irak Bush, Blair, Coldoleeza Rice, Dick Cheney, Donald Rumsfeld i ich pomniejsi koalicjanci powinni stanąć przed międzynarodowym trybunałem, zupełnie tak jak Slobodan Miloszevic (który w porównaniu z nimi wydaje się podrzędnym rzezimieszkiem).\nOczywiście brak kultury praw człowieka w polskiej klasie politycznej to nie tylko i nie przede wszystkim kwestie mentalności. Zjawisko to wpisuje się w erozję norm demokracji wskutek ekspansji neoliberalnego modelu kapitalizmu. Skoro ośrodek władzy przesuwa się z instytucji poddanych kontroli społecznej do korporacji, które kontrolują tylko ich udziałowcy to spada też zapotrzebowanie na prawa człowieka. Logika zysku wypiera logikę podmiotowości i praw obywateli, która staje się czymś w rodzaju zmiennej dostosowawczej podporządkowanej wymogom skuteczności ekonomicznej. Państwo wycofuje się z odpowiedzialności za bezpieczeństwo socjalne obywateli, a w zamian za to oferuje najbogatszym bezpieczeństwo policyjne i ochronę przed wykluczonymi z korzystania z owoców wzrostu. W Polsce ten model rozwija się od dwóch dekad i ma to konsekwencje dla kultury praw człowieka.\nOstatnią rewelacją w tej sprawie jest fakt dotarcia przez reportera "Panoramy" do książki lotów z lotniska w Szymanach. Dziwnym trafem nie zaginęła, jak informowano oficjalnie. Myślisz, że to celowe ukrywanie prawdy? Panuje jakaś zmowa milczenia w tej sprawie?\nPo ostatnich wydarzeniach nikt chyba nie może mieć co do tego wątpliwości. Reporter wykazał jasno i dobitnie, że cała sprawa jest komuś nie na rękę i zależy mu, aby ukryć prawdę. Możemy się spodziewać dalszych prób mataczenia, ukrywania faktów. Są przecież politycy tacy jak Kwaśniewski czy Miller, którzy są żywotnie zainteresowani, aby nic się nie wydało.\nReporter "Panoramy" dotarł do twardego dysku komputera z lotniska w Szymanach. Oficjalnie informowano, że dwa komputery z lotniska w Szymanach spaliły się po uderzeniu pioruna. Może więc, nastąpił jakiś rykoszet i jeden z komputerów cudownie oszalał?\nNie mam w tej sprawie nic więcej do dodania(śmiech).\nCo ciekawe obecności tajnych więzień CIA w Polsce zaprzeczali od początku nie tylko ówcześni rządzący politycy SLD, ale także kolejne władze. Rząd PiS jak i PO kategorycznie odrzucał takie informacje. Mamy do czynienia w tym przypadku ze źle pojętą racją stanu? W imię czego można bronić takich praktyk?\nWedług naszej klasy politycznej polską racją stanu w tej sprawie jest łamanie praw człowieka. Podobnie było w sprawie wojny i okupacji Iraku, podobnie jest w kwestii okupacji Afganistanu, zablokowania Raportu Goldstone’a i w wielu innych sprawach. Polscy politycy przypominają sobie o prawach człowieka zwykle wtedy, gdy jest to korzystne dla amerykańskiej polityki zagranicznej. Trudno się oprzeć wrażeniu, że utożsamiają polską rację stanu z racją stanu USA. Najwyraźniej polska polityka zagraniczna potrzebuje jakiegoś patrona, żeby czuć się pewniej. Kiedyś była to Moskwa dziś jest Waszyngton. I staramy się temu patronowi wiernie służyć, nie zadając zbędnych pytań. I dobrze nam to niestety wychodzi. Przypominają mi się słowa, które kilka dni temu wypowiedział minister Bogdan Klich, który po rozmowach prezydenta Komorowskiego z Obamą stwierdził, że im więcej amerykańskich wojsk będzie stacjonować w Polsce, tym będziemy bezpieczniejsi. Nie wiem, czy minister Klich wie, że mieszkańcy Kolumbii, Haiti, Iraku, Pakistanu czy Afganistanu mają inne zdanie na temat skutków stacjonowania wojsk amerykańskich dla ich bezpieczeństwa.


Nowe Gatunki Żyrafy Zagrożone Wyginięciem - 2020 | Zwierząt\nNowe Gatunki Żyrafy Zagrożone Wyginięciem\nOpublikowano W: Zwierząt • Widoki: 1204\nTo, co uważano za jeden gatunek żyrafy, może być w rzeczywistości kilka.\nNaukowcy powiedzieli dziś, że tym, co uważano za jeden gatunek żyrafy, może być kilka, budząc obawy, że jeden lub więcej gatunków może być na skraju wyginięcia.\nBadanie genetyczne sugeruje, że w regionie Afryki istnieje sześć lub więcej gatunków, które prawdopodobnie mają jeden.\n„Niektóre z tych populacji żyrafy liczą zaledwie kilkaset osobników i potrzebują natychmiastowej ochrony” - powiedział lider badań David Brown, genetyk z UCLA i współpracownik Wildlife Conservation Society. „Zrzucenie wszystkich żyraf na jeden gatunek przesłania fakt, że niektóre żyrafy są na krawędzi”.\nKlasyfikacja obecnych podgatunków jako gatunków w pełni rozwiniętych wymusiłaby ponowne zbadanie inicjatyw ochrony w celu zaspokojenia potrzeb każdego z osobnych gatunków żyrafy, zgodnie z oświadczeniem WCS.\nŻyrafy to najwyższe zwierzęta na świecie.\nNajbardziej zagrożone potencjalne gatunki:\nSiatkowa żyrafa (obecnie Giraffa camelopardalis reticulata). Do 1990 roku populację tę znaleziono w Somalii, Etiopii i Kenii i szacowano na 27 000 osób. Kłusownictwo i konflikty zbrojne zmniejszyły tę grupę do 3000 osób.\nNigeryjska żyrafa (obecnie Giraffa camelopardalis peralta): Znaleziono w Afryce Zachodniej i Środkowej, pozostało tylko 160 osobników.\nŻyrafa Rothschilda (obecnie Giraffa camelopardalis rothschildi): Wcześniej znalezione w zachodniej Kenii i Ugandzie, ostatnie kilkaset żyraf Rothschildów można znaleźć tylko w kilku chronionych obszarach w Kenii i Parku Narodowym Murchison Falls w Ugandzie.\nNaukowcy twierdzą, że wszystkie żyrafy są zagrożone, a ogólna populacja spada w ciągu ostatniej dekady o około 30 procent, do mniej niż 100 000 w całej Afryce.\nBadanie jest szczegółowo opisane w najnowszym wydaniu czasopisma BMC Biology.\nHistorie sukcesu gatunków\nPlaneta Ziemia 2007: 10 najlepszych objawień naukowych\nSuplement Wideo: GINĄCE GATUNKI ginacegatunki.pl.\nMops Life: Psy Baby-Face Wzrost Popularności\n8 Powodów, Dla Których Kochamy Tardigrades\nJesteśmy Bardzo Blisko Do Całkowitego Wyeliminowania Męskich Zarodków (U Myszy)\nZnaleziono Toothy 3-Stopową Skamielinę Piranii\nTiny Starfish Larva Hipnotyzuje W Nagradzanym Wideo\nNiesamowite Statystyki: Koty Zabijają Miliardy Zwierząt Rocznie\nPierwszy Znany Na Świecie Ból Zęba Ujawniony W Starożytnym Gadzie\nGruczoły Przytarczyczne: Fakty, Funkcje I Choroby\nDziwne Organy Sprawiają, Że Koale Brzmią Jak Wymioty Żab\nDziwna Pogoda Pomogła Paliwom Pożary Australii W „Czarną Sobotę”\nRyby Potrafią Rozpoznać I Zapamiętać Ludzkie Twarze\nPoprawka Do Farmy Depcze Prawa Państw Do Ochrony Zwierząt (Op-Ed)\nPożegnaj Się Z Najstarszym Pająkiem Na Świecie, Dead W Wieku 43 Lat\nMamuty Północnoamerykańskie Faktycznie Ewoluowały W Eurazji\nŚlepe Koty Otrzymują Implanty\nCreatures Of The Night: How Shadow-Living Animals Animals In The Dark\nSex Zwierząt: Jak To Robią Dziewięciopalczaste Pancerniki\nBłędna Tożsamość: Dinozaur Stanu Teksas Potrzebuje Zmiany Nazwy\nAwww! 12 Niesamowitych Międzygatunkowych Mam W Królestwie Zwierząt


Zarejestruj się już teraz na 7-dniowy darmowy okres próbny i otrzymuj codziennie nowe powiadomienia emailem.\nLiczba znalezionych ofert z tej branży: 593. Strona: 2 ( z 60)\nPrzeprowadzenie działań reklamowo – promocyjnych na rzecz Miasta Szczecin podczas Międzynarodowego Turnieju Tenisa Ziemnego Mężczyzn rangi ATP Challenger Tour pod nazwą „PEKAO SZCZECIN OPEN”. 19.04.19 Miasto Szczecin\n„Promocja Województwa Lubuskiego poprzez przewoźników lotniczych operujących z lotniska Zielona Góra/Babimost do lotniska im. F. Chopina w Warszawie.” 19.04.19 Zielonogórski\nDzierżawa I. Powierzchnia na ogrodzeniach max. 5 m^2 w celu umiejscowienia baneru reklamowego na terenie komórek organizacyjnych Zespołu: - Przychodnia w Krzepicach ul. Częstochowska 1; - Ośrodek 19.04.19 24.04.19 Śląskie\nOznakowanie i produkcja materiałów promocyjnych PRZEDMIOT POSTĘPOWANIA: 19.04.19 24.04.19 Dolnośląskie\n„Flagowanie miasta Giżycka” : Flagi masztowe średnie – 8szt (Plac Grunwaldzki – 4szt, park Goemare’a – 4szt.) Flagi masztowe duże – 3szt – Plac Grunwaldzki Flagi na drzewcach – około 200szt z 19.04.19 06.05.19 Warmińsko-Mazurskie\nPRZEDMIOT POSTĘPOWANIA: 1 ulotki - 70000 szt. 19.04.19 23.04.19 Podlaskie\nPrzygotowanie materiałów promocyjnych w ramach projektu pn. E-COOL Numer referencyjny: DMEiRP.270.13.2019 Przedmiotem niniejszego zamówienia jest przygotowanie materiałów promocyjnych w ramach 19.04.19 30.04.19 Opolskie\nKałamarz D 60mm 1. Kałamarz z tworzywa z pierścieńiem stalowym 60mm i uszczelką 4 szt. 19.04.19 25.04.19 Podkarpackie\nUsługa polegająca na wykonaniu filmu promocyjnego o długości 12-15 min. z realizacji całego projektu pn. „Modernizacja układu falochronów osłonowych w Porcie Północnym w Gdańsku”. Ponadto przedmiotem 19.04.19 06.05.19 Pomorskie\nKSP.271.73.3.2019.KSP-1/2 Nagranie i zmontowanie spotów reklamowych promujących Gminę Połaniec 19.04.19 23.04.19 Świętokrzyskie\nPrzeprowadzenie działań reklamowo – promocyjnych na rzecz Miasta Szczecin podczas Międzynarodowego Turnieju Tenisa Ziemnego Mężczyzn rangi ATP Challenger Tour pod nazwą „PEKAO SZCZECIN OPEN”.\nData publikacji: 19.04.19\nZamawiający: Gmina Miasto Szczecin – Biuro ds. Zamówień Publicznych Urzędu Miasta Szczecin\nMiejsce realizacji: PL: Miasto Szczecin\n„Promocja Województwa Lubuskiego poprzez przewoźników lotniczych operujących z lotniska Zielona Góra/Babimost do lotniska im. F. Chopina w Warszawie.”\nZamawiający: Urząd Marszałkowski Województwa Lubuskiego w Zielonej Górze\nMiejsce realizacji: PL: Zielonogórski\nDzierżawa I. Powierzchnia na ogrodzeniach max. 5 m^2 w celu umiejscowienia baneru reklamowego na terenie komórek organizacyjnych Zespołu: - Przychodnia w Krzepicach ul. Częstochowska 1; - Ośrodek\nZamawiający: ZESPÓŁ OPIEKI ZDROWOTNEJ W KŁOBUCKU\nOznakowanie i produkcja materiałów promocyjnych PRZEDMIOT POSTĘPOWANIA:\nZamawiający: OSADKOWSKI S.A.\n„Flagowanie miasta Giżycka” : Flagi masztowe średnie – 8szt (Plac Grunwaldzki – 4szt, park Goemare’a – 4szt.) Flagi masztowe duże – 3szt – Plac Grunwaldzki Flagi na drzewcach – około 200szt z\nZamawiający: URZĄD MIASTA I GMINY GIŻYCKO\nPRZEDMIOT POSTĘPOWANIA: 1 ulotki - 70000 szt.\nZamawiający: PRONAR SP. Z O.O.\nPrzygotowanie materiałów promocyjnych w ramach projektu pn. E-COOL Numer referencyjny: DMEiRP.270.13.2019 Przedmiotem niniejszego zamówienia jest przygotowanie materiałów promocyjnych w ramach\nZamawiający: STOWARZYSZENIE AGLOMERACJA OPOLSKA\nKałamarz D 60mm 1. Kałamarz z tworzywa z pierścieńiem stalowym 60mm i uszczelką 4 szt.\nZamawiający: PASS POLSKA SP. Z O.O.\nUsługa polegająca na wykonaniu filmu promocyjnego o długości 12-15 min. z realizacji całego projektu pn. „Modernizacja układu falochronów osłonowych w Porcie Północnym w Gdańsku”. Ponadto przedmiotem\nZamawiający: URZĄD MORSKI W GDYNI\nKSP.271.73.3.2019.KSP-1/2 Nagranie i zmontowanie spotów reklamowych promujących Gminę Połaniec


Na ścieżkach codzienności : Pozytywne pierwsze wrażenia\nMówi się, że pierwsze jest najważniejsze i od niego zależy nasze postrzeganie danej osoby. O tym jak ważne jest pierwsze wrażenie rozpisywali się nawet psychologowie. Kiedy na AWFie, a wcześniej w liceum, zobaczyłam moje nauczycielki języka angielskiego, wiedziałam, że nie będzie łatwo. Ich gęby po prostu to zdradzały. I nie myliłam się. Nie chodzi mi tutaj oczywiście o wymagania wobec ucznia, bo te powinny być jak najwyższe(a zarazem adekwatne do poziomu zaawansowania), ale do nastawienia co do możliwości osób niepełnosprawnych. Swoją drogą to nie mogę zrozumieć tego, że egzamin maturalny mogłam bez problemów pisać na komputerze, a takiej klasówki już nie.\nDzisiaj były pierwsze zajęcia z języka niemieckiego na Uniwersytecie Papieskim i jestem pod wrażeniem. Zacznijmy od tego, że germanistka od początku śmiała się jak najbardziej szczerze. Jest to bowiem pierwsza nauczycielka języka niemieckiego, która wyrażała tą emocję(bo śmiech babki w podstawówce i gimnazjum bardziej przypominał rechot czarownicy, a ta z liceum to była typowa mumia). Od razu atmosfera zrobiła się sympatyczniejsza. Po drugie, uwaga, uwaga, nie miała większych kłopotów ze zrozumieniem tego, co mówię. Po angielskim na AWFie co prawda taka uwaga aniby mnie ziębiła, ani parzyła. A tu taka niespodzianka. Mieliśmy już autoprezentację w języku naszych zachodnich sąsiadów i wszystko było w porządku. No i najważniejsza sprawa - wszystkie kolokwia będę mogła pisać na komputerze. Myślę sobie, że jeżeli cholera nie zacznie wychodzić z germanistki, ani to nie były tylko pozory, to nie będę miała większych kłopotów z zaliczeniem.


Popołudnie z bajkami Tomasza Sakiewicza | Niezależna\nPopołudnie z bajkami Tomasza Sakiewicza\n#SakiewiczOpowiadaBajki POLSKA / WIADOMOŚĆ / 19.11.2019, godz. 09:37\nNa spotkaniu autorskim Redaktor Tomasz Sakiewicz przeczyta wybrane bajki ze swojej najnowszej książki "Pociąg Życia. Bajki dla Kostka i Mateuszka".\nW niedawnym wywiadzie dla "Gazety Polskiej Codziennie" Tomasz Sakiewicz tak mówił o genezie swojej bajkowej twórczości:\n- To była potrzeba chwili. Kilkanaście lat temu zacząłem pisać bajki dla swoich córek. Co parę dni dawałem im jedną bajkę. Okazało się, że uzbierało się ich kilkadziesiąt. Ktoś mnie namówił, żebym te bajki wydał. Zostały wydrukowane w niewielkim wówczas nakładzie. Rozeszły się w ciągu kilku dni. Nakład wznowiono, poprawiono i znów się szybko rozeszły. Różne media zaczęły je przedrukowywać, zapraszano mnie do radia, gdzie czytałem te bajki co tydzień, i było głośno wokół tego. Ale córki podrosły, przestałem pisać, bo już nie potrzebowały bajek. Do czasu, kiedy 8 lat temu pojawili się w moim życiu synowie bliźniacy. Doszedłem do wniosku, że byłoby nie fair, gdybym napisał dla córek, a nie napisał dla synów. Dlatego wróciłem do bajek. One się ukazywały co tydzień w „Niecodziennej”. Pierwszą część zgrupowałem i zrobiłem z tego dość pokaźny tomik.\nImpreza odbędzie się 29.11.2019 o godzinie 18.00 w Galerii Porczyńskich (wejście od ul. Elektoralnej)\nZapraszamy na wspólną podróż do krainy bajek!\nBajki dla Kostka i MateuszkaTomasz Sakiewicz


Mobilność i dalsza edukacja poprawiają notowania na rynku pracy | Edukacja | pulshr.pl\nMobilność i dalsza edukacja poprawiają notowania na rynku pracy\nCoraz więcej Polaków dostrzega konieczność ciągłego rozwoju swoich kompetencji zawodowych. Ukończenie drugiego kierunku studiów daje szansę na zwiększenie swojej dotychczasowej pozycji na rynku pracy lub zupełnie nowy start.\n•9 sie 2015 11:35\nWedług raportu Polskiej Agencji Rozwoju i Przedsiębiorczości pt. „Foresight kadr nowoczesnej gospodarki”, przebranżowienie oraz mobilność zawodowa są najczęściej poszukiwanymi kompetencjami kadr - oczekiwane są przez ponad 91 proc. pracodawców (fot. shutterstock)\nMobilność zawodowa Polaków jest zjawiskiem względnie młodym i chyba mimo wszystko niedocenianym, o czym świadczy niewielka liczba badań przeprowadzonych w naszym kraju na ten temat. Ostatnie zostało zrealizowane w 2013 roku przez Centrum Badań Opinii Społecznej. Według raportu pt. „Mobilność i elastyczność zawodowa Polaków”, deklarowana skłonność do poświęceń w celu znalezienia pracy jest istotnie większa niż w 2009 roku.\nPrawdopodobnie Polacy dostrzegają dynamiczne zmiany zachodzące na rynku pracy. Znacząco wzrosła przede wszystkim wyrażana gotowość do podnoszenia posiadanych kwalifikacji oraz nauczenia się nowego zawodu.\nCzytaj też: Osoby z doświadczeniem zawodowym będą studiować krócej\nDziś sytuacja na rynku pracy zmienia się na tyle szybko, że chcąc sprostać jego wymaganiom, musimy być coraz bardziej mobilni. Czasy, gdy pracownik chwalił się trzydziestoletnim stażem pracy w jednym zakładzie odchodzą do lamusa. Już teraz doradcy personalni z zachodniej Europy prognozują, że zawód trzeba będzie zmieniać kilka razy w ciągu kariery zawodowej.\nW Stanach Zjednoczonych eksperci idą o krok dalej i twierdzą, że zmian tych dokonywać trzeba będzie nawet kilkanaście razy. Zresztą w USA standardem jest to, że za zmianą pracy idzie również zmiana miejsca zamieszkania i całego stylu życia.\nPolacy są mobilni?\nInstytut Badawczy Randstad dostrzega, że Polacy na tle innych europejskich państw nie wypadają najgorzej jeżeli chodzi o mobilność. Przynajmniej tak wynika z ich deklaracji. Co ciekawe, Polacy są w czołówce jeżeli chodzi o optymizm w znalezieniu nowej pracy i jednocześnie zajmują czołowe lokaty pod względem obaw dotyczących utraty dotychczasowego zatrudnienia.\n– Coraz częściej na uczelnianych korytarzach pojawiają się osoby powyżej 40. roku życia z uprzednio zdobytym wyższym wykształceniem. Chcą się kształcić. Chcą się rozwijać. Dostrzegają, że drugi zawód podnosi ich wartość na rynku pracy. Jednak często powody takiej decyzji nie muszą mieć merkantylnych podstaw. Czasem chodzi o realizację pasji, których życie zmusiło do odłożenia na później, czasem chodzi o zmianę otoczenia, poznanie nowych ludzi, poszukiwanie nowych wyzwań. Studia mogą być traktowanie jako „fitness” dla umysłu, poprawiają kondycję intelektualną, samopoczucie i samoocenę – przyznaje Mariusz Szabłowski, kanclerz Collegium Mazovia Innowacyjnej Szkoły Wyższej.\nWłaściwie każdy moment jest dobry na to, by zmienić zawód. Taką decyzję podejmują często świeżo upieczeni absolwenci studiów magisterskich, czy też licencjackich. Choćby dlatego, że wcześniejsza decyzja o wyborze kierunku studiów po kilku latach wydaje im się zbyt pochopna.\nRównie dobrym momentem na zmianę zawodu, czy też zdobycie nowego wykształcenia jest wiek 40-50 lat. Wówczas człowiek posiada odpowiedni bagaż doświadczenia, co zazwyczaj pozwala mu na łatwiejsze ukończenie uczelni wyższej. Co ważne, posiada nie tylko niezbędne doświadczenie, ale także pewne cechy charakteru, których zazwyczaj brakuje młodemu pokoleniu.\n– Widzimy trend zwiększający mobilność zawodową Polaków. Nabiera na znaczeniu zdolność adaptacyjna - do nowych wymagań zawodowych, nowego środowiska czy kultury organizacyjnej. Dlatego w naszej uczelni stawiamy na kształcenie praktyczne, kompetencje społeczne oraz umiejętność ustawicznego kształcenia. W nowym roku akademickim wdrażamy innowacyjny model kształcenia pn. ideAGORA, który ma radykalnie zmienić podejście późniejszych absolwentów do nauki przez całe życie – tłumaczy Mariusz Szabłowski.\nWidoczne trendy znajdują swoje potwierdzenie w wynikach badań. Według raportu Polskiej Agencji Rozwoju i Przedsiębiorczości pt. „Foresight kadr nowoczesnej gospodarki”, przebranżowienie oraz mobilność zawodowa są najczęściej poszukiwanymi kompetencjami kadr - oczekiwane są przez ponad 91 proc. pracodawców.\nMobilne wszystkie grupy wiekowe\nDo artykułu: Mobilność i dalsza edukacja poprawiają notowania na rynku pracy\nEdukeo 2015-08-10 15:11:48\n''Dziś sytuacja na rynku pracy zmienia się na tyle szybko, że chcąc sprostać jego wymaganiom, musimy być coraz bardziej mobilni.'' Warto zatem: - całe życie podnosić swoje kwalifikacje - być na bieżącą z sytuacją na rynku zawodowym - planować swój rozwój i motywować się do


Kia cee’d najbezpieczniejszym samochodem w segmencie - Kia Motors Polska\nAktualnościWiadomości2013Kia cee’d najbezpieczniejszym samochodem w segmencie\nDrukujKia cee’d najbezpieczniejszym samochodem w segmencieZgodnie z opublikowanym ostatnio rankingiem szwedzkiej agencji ubezpieczeniowej Folksam, Kia cee’d pierwszej generacji (oferowanej na rynkach europejskich w latach 2009-2012) jest w kategoriach ogólnych – najbezpieczniejszym pojazdem w klasie.\nW swoim raporcie pod nazwą „Jak bezpieczny jest Twój samochód” agencja Folksam określiła samochód Kia cee’d pierwszej generacji jako ogólnie najbezpieczniejszy pojazd segmentu B i C. Folksam ocenia, iż pod względem bezpieczeństwa zderzeniowego Kia cee’d przewyższa o 38 procent średnią dla samochodów tej klasy wciąż znajdujących się w eksploatacji. Publikowany w okresach dwuletnich, raport agencji Folksam zawiera dane dotyczące rzeczywistych wypadków drogowych na obszarze Szwecji oraz wyniki testów zderzeniowych EuroNCAP, którym poddawane są praktycznie wszystkie samochody oferowane w Europie. Wnioski z raportu Folksam 2013 oparte są na informacjach odnoszących się do 158.000 wypadków drogowych w latach 1994-2013, kiedy to obrażenia odniosło 38.000 osób. I to właśnie stanowi podstawę dla ogólnej oceny bezpieczeństwa samochodów w poszczególnych klasach i segmentach rynkowych. Oprócz wyników testowych EuroNCAP, raport Folksam uwzględnia dane dotyczące ochrony kręgosłupa szyjnego, działania systemów kontroli trakcji oraz samoczynnej inicjacji hamowania w sytuacjach awaryjnych – jako trzech głównych elementów przyjętych za najważniejsze dla ograniczenia obrażeń odnoszonych przez pasażerów samochodu w wypadkach drogowych. W gronie innych pojazdów marki Kia zakwalifikowanych jako „Safest Choice” raportu 2013 Folksam (tj. spełniających określone przez tą agencję wymogi bezpieczeństwa), znalazły się także samochody Kia Rio, Soul, Sportage i Sorento, stanowiąc kolejny dowód zaangażowania marki Kia w produkcję samochodów o coraz wyższym stopniu bezpieczeństwa dla każdej z grup nabywców indywidualnych i flotowych. Data publikacji:19-09-2013 Autor artykułu:Kia Motors Polska Navigation


Anna Mucha schudła 11 kilogramów! - Kozaczek.pl\nKozaczek.pl » Anna Mucha » Anna Mucha schudła 11 kilogramów!\nczytany: 108299 razy\nanna mucha odchudzanie dieta chuda gruba odsysanie tłuszczu fitness wygląd figura\nWszystkie ciuchy za duże.\nNajpierw tygodnik Imperium TV napisał, że Anna Mucha zdecydowała się na odsysanie tłuszczu z karku, brzucha i ud.\nDziś o wiosennej metamorfozie aktorki pisze Super Express.\nTu jednak dowiadujemy się jeszcze, że oprócz zabiegów kosmetycznych, Mucha sama ostro walczyła z tłuszczykiem. Jej instruktorka przyznała w telewizji, że pozbywanie się rozstępów i cellulitu było największym wyzwaniem.\nMucha przez trzy miesiące ćwiczyła podobno fitness i stosowała rygorystyczną dietę. Jadła często, ale bardzo małe porcje.\nEfekt wysiłków widać gołym okiem - aktorka narzeka, że wszystkie ubrania, jakie ma w szafie, są na nią za duże.\nCzekamy na dowody, czyli zdjęcia.


Niemcy grabili wszystko, więc mieszkańcy zakopali dzwon. Szukają kolejnych - Dziennik Wschodni\nNiemcy grabili wszystko, więc mieszkańcy zakopali dzwon. Szukają kolejnych\nPoszukiwania dwóch dzwonów przy kościele w Witorożu planuje gmina Drelów. Jeden został odnaleziony kilka miesięcy temu w ziemi na działce kolo plebanii.\nSzkielet, który „przemówił”. Historia pewnego weterynarza 0 3\nXIX-wieczny dzwon w listopadzie znalazł przypadkowo domorosły poszukiwacz skarbów, który postanowił przekazać go proboszczowi. Obecnie jest poddawany renowacji. Dorobione będzie serce, a później dzwon ma zawisnąć na kościelnej dzwonnicy. Gmina chce jednak odszukać jeszcze dwa dzwony, które według przekazów mieszkańców są również zakopane w ziemi.\n– Po odnalezieniu pierwszego dzwonu, zaczęliśmy pytać i okazuje się że ta historia w społeczności lokalnej jest żywa. Dzwon pochodzi najprawdopodobniej z 1915 roku. Na skutek naporu Niemców, wojska carskie się wycofywały, a Niemcy grabili wszystko co kolorowe, również metale. Dlatego mieszkańcy zakopali dzwony. Wieść gminna niesie że były trzy dzwony – mówi Piotr Kazimierski, wójt gminy Drelów.\n– To był wymierny sygnał aby tematu nie pozostawić, głównie w trosce o to aby pozostałe dzwony nie padły łupem mniej uczciwych zbieraczy skarbów – dodaje wójt.\nPoszukiwania odbędą się za zgodą konserwatora zabytków. – To będą na początku poszukiwania z wykrywaczem metali. Jeżeli będziemy mieli wyraźny sygnał, zagłębimy się w ziemię. Zaczynamy od terenu w pobliżu kościoła w Witorożu – zaznacza Mieczysław Bienia, archeolog z Muzeum Południowego Podlasia.\nPoszukiwania ruszą pod koniec marca. Pomagać będą pasjonaci z archeologicznego koła naukowego przy muzeum, które skupia m.in. poszukiwaczy skarbów.\n– Działamy zgodnie z prawem, uzyskujemy zgodę konserwatora – zaznacza Bienia. – Wszystkie znalezione rzeczy będą odpowiednio opisane i zasilą nasze zbiory. Może uda się odnaleźć jeszcze inne przedmioty, np. kultu religijnego. A to możliwe, bo kościół w Witorożu jest jednym z najstarszych na tym terenie, pochodzi z XVII wieku. Wcześniej był unicki, później chwilowo prawosławny, a teraz katolicki – opowiada Kazimierski i wraca uwagę, że w gminie niewiele pamiątek się zachowało. – Była tu społeczność unicka, zatem mocno grabiono te tereny.\nWładze gminy chcą rozszerzyć badania archeologiczne również o inne kościoły w okolicy. – Poza tym, w przyszłości pomyślimy o organizacji pikników historycznych – zapowiada wójt Drelowa.\nhistoria Muzeum Południowego Podlasia archeologia Drelów Piotr Kazimierski Mieczysław Bienia dzwon\nJózef Pe / 21 marca 2017 o 08:02\nPioter, czu uzgodniliście już z Vatykanem 10% znaleźnego czy Wy (gmina) wyłożycie kasę na poszukiwania a czarni się tylko bez ryzyka i podatku wzbogacą- jak zwykle?---///. Jesteś mały, głupi, chciwy, antykatolicki człowieczek.\nPoszukiwacz / 20 marca 2017 o 22:54\nZaraz jakiś " nawiedzony" konserwator zabytków z ineligencją szympansa ...... zgłosi na policję , że dzwon został wydobyty z ziemi nielegalnie gdyż poszukiwasz nie miał pozwolenia na poszukiwanie z wykrywaczem . I nalezy przetopić dzwon gdzyż został pozyskany z ziemi nielegalnie .\nGość / 20 marca 2017 o 20:40\nPioter, czu uzgodniliście już z Vatykanem 10% znaleźnego czy Wy (gmina) wyłożycie kasę na poszukiwania a czarni się tylko bez ryzyka i podatku wzbogacą- jak zwykle?\nGość / 20 marca 2017 o 17:35\nPrzeczytajcie "Opowiadania z ziemi chełmskiej" Wł.Reymonta.Jest tam dużo ciekawej historii Drelowa.


!!Zapotrzebowanie na artykuły!! - Strona 2 - Forum Tibia.pl\n29-01-2005, 00:36 #21\nOryginalnie napisane przez Nightwalker\nhttp://www.phpbb.pl/forum/viewtopic.php?t=4222 Instalacja phpBB2 na lycosie.\n05-02-2005, 19:25 #22\nA własnie... i przyda się poradnik "Jak wytrenować postac na Enforced PvP"\nWiele osób zostaje zrookowanych już na 8 lvl\n12-02-2005, 08:45 #23\nTam sie postaci nie trenuje. Tam sie postacia expi. A do dobrego expienia na tamtych swiatach potrzebna jest tak zwana umiejetnosc "dobrego uciekania".\n12-02-2005, 08:56 #24\nPoradnik dla rycka poziom srednio zaawansowany\nA mnie ciekawilby poradnik dla rycerza od 45 lev wzwyz , gdzie najlepiej expic jak i co wogole warto robic pare uwag choc .\nWyślij prywatną wiadomość do Eleander\nZnajdź posty użytkownika Eleander\n18-02-2005, 17:21 #25\nmAło zwiażane z tibią, ale:\nJak zarejestrować się na MU jak ściągnąćlienta itd... czyli wszsystko o początkach w MU (nawet nei chodzi mi o samo granie, ale co wcześniej robić), bo wybaczcie nie znam koreańskiego -_-, a jak sam próbowałem to zawsze sięcoś waliło ;/\n18-02-2005, 17:45 #26\nA angielski i polski znasz???\nPolska strona o MuOnline\nOficjalna Anglojęzyczna strona o MuOnline <--Długo sie ładuje i często są przeciążenia...\n21-02-2005, 20:10 #27\na co powiecie na poradnik w stylu filmu\nLord Voldemort powrocil- 33 Druid mglvl 40\nZnajdź posty użytkownika LORD VOLDEMORT\n21-02-2005, 20:33 #28\nMOLTS dla słabszych\nraczej I. Chodzi mi MOLTS dla 30 lvl ...\nOstatnio edytowany przez p.l - 21-02-2005 o 21:32.\n21-02-2005, 20:42 #29\nOryginalnie napisane przez p.l\nP.L to zabrzmiało śmiesznie, tkwi w tym jakiś haczyk?\nCzy jesteś słaby i chcesz zwiedzić MOTLS , czy jesteś silny i pokazać MOTLS\nsłabszym graczom... jeżeli to 2 to enjoy poradnika życzę\n21-02-2005, 22:02 #30\nPotrzebuje przewodnik turystyczny po Venore i Thais\n06-03-2005, 16:10 #31\nNiech ktoś napisze pordnik jak dojsc do minocity tego pod thais + mapki of course.\nWyślij prywatną wiadomość do Gegiwod\nZnajdź posty użytkownika Gegiwod\n09-03-2005, 11:03 #32\nporadnik dla knighta jak zabijac najlepsze potwory - czy warto??\nZnalazłem na http://home.classicnet.net/tibianlib...ightelite.html porady jak zabijać elitarne potwory knightem, są też porady dla innych profesji. I jestem ciekawy czy jest zapotrzebowanie na przetłumaczenie tego artykułu. Mogę to zrobić w zwykłym poście lub w formie strony www w html (zamienię oryginalnym tekst w skrypcie html na tekst polski).\nPS i tam muszę z anglika jakiś tekst przetłumaczyć na zaliczenie ,a to się może przydać komuś kto nie zna dobrze tego języka.\nZnajdź posty użytkownika Wrobel\n09-03-2005, 11:50 #33\nHmm jak dla mnie ten poradnik dla rycka jest zajefajny ;p i bardzo bym chciał abyś go przetłumaczył\n09-03-2005, 14:27 #34\nPodejmę się zrobienia poradnika ze screenami o Thais i okolicach (expowiska, NPC). Nie chcę robić filmiku, gdyż jak umieszcze na jakimkolwiek serwie mogę spotkać się z opiniami i postami typu: "OmG kolejny keylogger" czy coś w tym stylu. Wydaję mi się, także, że zdjęcia też są wystarczająco czytelnie. Może ktoś podejmie się zrobić poradniki o innych miastach. Wtedy powstałby jeden duży poradnik o Miastach(Ab'dendriel, Ankrahmun, Carlin, Edron, Kazzordon, Thais, Venore. Jeśli ktoś się zdecyduje piszcie w grze: "Ognistypaladyn" Hiberna, lub gg: 6435383 .\nOstatnio edytowany przez Ognisty paladyn - 09-03-2005 o 14:29.\nWyślij prywatną wiadomość do Ognisty paladyn\nZnajdź posty użytkownika Ognisty paladyn\n12-03-2005, 10:29 #35\nczy moze ktos zamiescic poradnik do the game marker`a i czy moze w nim byc widok o gory taki jak w tibi??\n12-04-2005, 19:38 #36\nData dołączenia: 12 04 2005\nJa jestem nowy. Nie wiem nic o pisaniu artykułów, ale będę się starał.\nWyślij prywatną wiadomość do Tafan Kale\nZnajdź posty użytkownika Tafan Kale\n26-04-2005, 21:03 #37\nPotrzebuję poradnika z wyjaśnieniem niekórych słow, skrótów typu:\n28-04-2005, 08:40 #38\nStart na new serwie\nMoim zdaniem powinien powstać ciekawy poradnik na temat pierwszych kroków na nowym serwerze. I to dla takich osób, które wcześniej nie miały Pacc i nie znają expowisk na paccowskich terenach. Czyli taki troszkę szczegółowy.\nWyślij prywatną wiadomość do Gabry Mag\nZnajdź posty użytkownika Gabry Mag\n28-04-2005, 08:48 #39\nTak, ja niedługo zakładam pacca i chciąłbym się dowiedzieć np. gdzie są niektóre expowiska, czy warto kupować promocje itp....\nNowa postać z pacc przez tibia.pl(bicie guardów i blokowanie smoków może się znudzić)! Teraz mam sorca.\nMam 9 pkt karnych za za długi podpis(Wcześniej),ale chciałbym przypomnieć,że:\nUzytkownik nie ma za długigo podpisu-\nUżytkownik w sosób obszerny afiszuje swoją osobę\nWyślij prywatną wiadomość do Maix\nZnajdź posty użytkownika Maix\n08-05-2005, 20:28 #40\nja poszukuje poradnika na temat kopalni krasnoludzkich - od gory az po sam dol sam mam 33 lvl i schodze jedynie conajwyzej o 3 poziomy - dalej sie boje. Mam nadzieje, ze juz taki art jest - jezeli owy juz jest, zapodajcie linka.


Rząd odebrał Szpital Południowy, a teraz chce pieniądze na jego utrzymanie - Dziennik Polityczny\nRząd odebrał Szpital Południowy, a teraz chce pieniądze na jego utrzymanie\n22 lipca, 2021 Polska 0 22\nStołeczny ratusz po raz kolejny domaga się zwrotu Szpitala Południowego. I pokazuje fakturę na 20 mln zł.\nWładze miasta starają się o zwrot placówki od dwóch miesięcy. Ministerstwo zdrowia nie ma jednak zamiaru odwoływać pełnomocnika szpitala, ponieważ jak twierdzi, pod jego rządami ma dalej funkcjonować jako covidowy. Na wypadek czwartej fali.\n– W tej chwili szpital ten leczy zaledwie kilku pacjentów. Ale to, co najważniejsze, przez te miesiące zarządzania przez panią komisarz szpital generuje długi. Jeśli sytuacja się nie zmieni, placówka będzie w stanie upadłości – alarmuje prezydent Warszawy Rafał Trzaskowski.\nDlatego wczoraj na placu Bankowym wystawiono dużą fakturę na 20 mln zł.\n– Ta faktura symbol opiewa na taką kwotę, dlatego że pani pełnomocnik zwróciła się do miasta o dokapitalizowanie spółki taką właśnie kwotą – tłumaczy Renata Kaznowska, zastępczyni prezydenta m.st. Warszawy. I jak wylicza wiceprezydent, szpital od marca, czyli od czasu przejęcia go przez Ministerstwo Zdrowia, wygenerował stratę w wysokości ok. 7 mln zł. – Do końca roku pani pełnomocnik, wnioskując o dokapitalizowanie, wskazuje, że ta strata szpitala wynosić będzie 20 mln zł – dodaje.\nDo zarzutów odniosła się rządowa pełnomocniczka Szpitala Południowego dr Ewa Więckowska. Twierdzi, że 20 mln zł to „nie rzekome straty spółki”, ale kwota ta obejmuje m.in. zakupy inwestycyjne, dalsze wyposażanie placówki i koszty eksploatacyjne budynku.\nWyczekiwana miejska inwestycja\nBudynek Szpitala Południowego jest złożony z trzech pięciopiętrowych modułów. Powierzchnia użytkowa obiektu wynosi ponad 40 tys. m², co odpowiada powierzchni blisko sześciu boisk do piłki nożnej. Na jego jego budowę wydano 400 mln zł.


Żyjemy tym, co nas przemienia\nwtorek, 07 kwietnia 2015 21:20\nŻyć można jedynie tym, co człowieka przetwarza. Nie można gromadzić w sobie przeżyć zbędnych, niepotrzebnych bez ujemnych skutków dla serca, ducha, dla zbawienia. Złym jest otrzymywanie wszystkie w stanie gotowym, bez trudzenia się, bez poszukiwania i dokonywania wyborów. Życie jest przyjmowaniem jednych treści a stawianie oporu innym. Mądrością jest wiedzieć o tym, co należy przyjąć, a czego nie dopuścić do własne serca, do swojej duszy. Nie można być człowiekiem nie stawiając oporu, nie będąc zdolnym do sprzeciwu.\nDramatem naszym może być to, że potrzebujemy wielu ludzi, sami nie będąc nikomu potrzebni. Czujemy wielkie osamotnienie, kiedy dostrzegamy, że nie mamy innym wiele lub nic do zaofiarowania. Cóż z tego, że posiadamy wiele pięknych rzeczy i zdobyliśmy to, co mogliśmy osiągnąć naszym ludzkim umysłem, sprytem, inteligencją, przezornością. Najważniejsza jest miłość i miłosierdzie, czułość, którą nie można kupić, lecz otrzymać dając swoją, powierzając się drugiemu.\nW życiu trzeba na coś czekać, czegoś wyglądać, spodziewać się nadejścia. Kiedy już na nic nie czekamy, może to oznaczać, że doszliśmy do dna rozpaczy. Nie potrafimy nawet się nudzić, a przecież i nuda jest w człowieku formą oczekiwania. Będąc z innymi ludźmi i przez nich zdominowanymi, ulegamy ich prawom, poglądom. To prowadzi do samotności, w której Bóg chce nam wyjaśnić nasze błądzenie. Zgoda na samotność, a przede wszystkim przyzwolenie na słuchanie w niej Boga, uwalnia od błądzenia w sercu. Zgoda na słuchanie Boga wymaga pokory i prostoty. Zarozumiałość nie znosi ciszy, ani nie daje przyzwolenia na akceptację samotności.\nMądrością jest wierzyć komuś, wierzyć w coś. Żeby wierzyć, trzeba za to cierpieć. Bez cierpienia nie utrzymamy wiary. Człowiek nie wierzy naprawdę, gdy nie chce cierpieć za to, w co wierzy. Nie można wiary posiadać jak przedmiot, będąc z tego zadowolonym, zabezpieczając go przed kradzieżą. Wiarę trzeba przeżywać w ten sposób ją pomnażając. Wiara nieprzeżywana zamiera w człowieku.\nSzczęśliwi jesteśmy nie z tego powodu, że coś posiadamy, ale przez to, że odczuwamy, iż w naszym życiu dochodzimy do spełnienia. Dobrze żyjąc pragniemy w pewnej chwili, w określonym czasie śmierci; pragniemy owocowania życia, dla którego punktem granicznym jest śmierć. Tracimy swoją wartość nie tylko wtedy, kiedy nie jesteśmy zdolni do poświęceń, ale i wtedy, kiedy nie chcemy oprzeć się pokusie rezygnując z samych siebie (umierając dla siebie).\nŻycie nasze jest nieustanną walką, uczestniczeniem w burzach i doświadczaniem odpoczynku po jej przejściu. Odpoczynek jednak jest niczym innym, jak przygotowaniem się do nadejścia kolejnej burzy. W taki sposób stajemy się ludźmi, dorastając przez burze i odpoczynek. Stajemy się powoli. Nigdy nie możemy powiedzieć: wystarczy, dosyć. Nie ma łatwego życia. Wszystko to, co jest łatwe, jest nieprawdziwe. To, co jest z prawdy, jest trudne, bowiem oczyszcza człowieka ze zdolności do trwania w iluzji.\nPotrzeba uznania, że wielkość człowieka jest równocześnie jego małością. Bez małości nie ma ludzkiej wielkości. Gardząc małością, pozbawiamy się wielkości, która chodzi z nią w parze. Nie mamy dostępu do Boga w swoim sercu, jeśli nie chcemy się nawrócić. Nie rozumiemy Boga, kiedy nie pozwalany się Jemu przemieniać. Nie mamy też dostępu do własnego serca, jeśli nie dokonuje się w nas nieustanna przemiana w myśleniu i odczuwaniu.\nPotrzebna jest nam wolność od tych, których szanujemy, którzy są dla nas autorytetem. Nie jesteśmy z innymi, dlatego, ponieważ oni coś nam dają, kierują w naszą stronę uznanie dla słów i pomysłów, którymi obficie wypełniamy relacje z innymi. Nie można być z drugim, dlatego, że korzystam z niego i jego akceptacji dla mojej próżności. Jestem, ponieważ jest on rzecznikiem prawdy, pokory i łagodności. Kiedy zatrzymujemy się przy innych powodowani własną korzyścią rośniemy płytko, pozbawieni korzenia.\nTen miesiąc 286535


Suwalska strefa wydała kolejne zezwolenia - Puls Biznesu - pb.pl\nSuwalska strefa wydała kolejne zezwolenia\n6 tys. Tyle miejsc pracy oferuje 70 zakładów działających w suwalskiej strefie\nSuwalska Specjalna Strefa Ekonomiczna wydała dwa kolejne pozwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej — dla firm Padma Art i Cezar Nord Plast. Działająca w branży papierniczej Padma Art zobowiązała się zainwestować 16 mln zł i zatrudnić 10 osób. Już zatrudnia 338 osób i zobowiązała się do utrzymania tylu miejsc pracy przez pięć lat.\nInwestycję ma zrealizować do końca maja 2015 r. Cezar Nord Plast, producent wyrobów z tworzyw sztucznych, zainwestuje 3,6 mln zł. Firma zobowiązałasię zrealizować inwestycję do końca 2013 r.\nZatrudnia siedem osób, ale do połowy maja 2013 r. chce zatrudnić jeszcze 10. Powstała 16 lat temu strefa wydała już 179 zezwoleń. Daje 6 tys. miejsc pracy, a wartość inwestycji wynosi 1,7 mld zł.\nInwestycje? Mamy się czym pochwalić\n10. Małgorzata Leitner: Praca mnie pochłania\nCenię partnerskie relacje\nJessica wspiera inwestycję na Pomorzu\nDla firmy , Praca , Inwestycje , Firma , Firmy , Tworzywa , Dla Firm , Specjalne Strefy Ekonomiczne , Miejsca , Złoty , Archiwum\nInne / Suwalska strefa wydała kolejne zezwolenia


Maski i okulary 16\nSpodnie ogrodniczki nowe Rofa niemieckie rozmiar 50\nKoszulki robocze uzywane Niemieckie duze rozmiary\nBiałystok, Skorupy wczoraj 10:11\nBiałystok, Skorupy wczoraj 13:41\nSpodnie monterskie uzywane Niemieckie\nMakita safety shoes buty pracownicze r. 40\nBiałystok, Skorupy wczoraj 23:53\nUbranie robocze zimowe i letnie ubranie czołgisty\nSprzedam buty robocze Diadora r 43\nBiałystok, Leśna Dolina wczoraj 18:49\nBiałystok, Kawaleryjskie wczoraj 16:15\nButy robocze r.42 Max-Popular Półbut Zamsz Stal S1\nMaska lakiernicza 3M półmaska 6200 KOMPLET ZESTAW\nOgrodniczki Spodnie Buty robocze\nSpodnie robocze Delta Plus warsztatowe BHP - nowe rozm. M\n10 par rękawice robocze wampirki oryginalne REJS rozm 9\nOgrodniczki robocze delta plus rozmiar xl\nOkazja!! Buty ochronne Bennon - NOWE!!\nFartuchy białe i niebieskie\nSpodnie antyprzecięciowe dla pilarza Stihl. Rozmiar L\nSpodnie robocze urgent rozmiar 56 58 62\nSpodnie robocze do pasa Niemieckie uzywane\nSpodnie ogrodniczki robocze niemieckie używane\nNowa Bluza Ratownictwo Medyczne XL\nSpodnie robocze roz L\nbuty demar bd9001\nMarynarki robocze Kansas używane Niemieckie duze rozmiary\nSpodnie MEDYCZNE NOWE Kegel- Błażusiak\nRękawiczki robocze / NOWE /\nRękawice ochronne za 14zl\nRekawice Buty robocze Buty robocze nowe Spodnie robocze Ubrania robocze Maska ochronna Fartuchy Ogrodniczki Medyczny Buty bhp


Bridget Jones - naprawdę booknięty wywiad! - Booknieci\nBridget Jones – naprawdę booknięty wywiad!\nRozmowy, Wymarzone rozmowy\nSiedzę w cichej kawiarni przy jednym stoliku z Bridget Jones. Trzęsą mi się ręce! Nie wiem, która z nas jest tym faktem bardziej podniecona – ja, bo za chwilę pogadam z bohaterką tysięcy kobiet, czy Bridget – mogąc udzielić pierwszego w swoim życiu poważnego wywiadu.\n– Bo wiesz, to będzie na poważnie – uprzedziła mnie podczas rozmowy telefonicznej.\n– Jasne Bridget, niczym się nie martw. Przygotowałam zestaw naprawdę łatwiutkich pytań – uspokoiłam ją.\nBridget wygląda pięknie w swoich zielonych dżinsach od Agnes B.\nJa: Ależ ty schudłaś!\nB: Naprawdę? (uśmiecha się dumnie, wciąga brzuch i wypina biust; chwilę później dzieje się to, co stać się nie powinno – jej stanik pęka na plecach z głośnym „plop”)\nB: (nieszczęśliwie) Cholera…\nZrywam się z krzesła i ze skrzywieniem szczęk mających imitować uśmiech, rzucam się na pomoc. Majstrując pod jej bluzką robię całkiem zgrabny węzełek. Kelnerka gapi się na nas z politowaniem.\nB: Uff… no, to zaczynamy.\nJa: Tak, tak. Jasne (mamroczę wyciągając z torby plik pogiętych kartek).\nJa: Bridget na początek chciałam cię zapytać o fa…\nB: (z ożywieniem) O facetów?\nJa: … o fantastyczną pracę w telewizji. Powiedz czy… yyy… odczułaś już potęgę sławy?\nB: (wzdycha nieszczęśliwie) Jeśli za sławę można uznać wpadkę w remizie, to tak. Mój tyłek widział chyba cały kraj. Straszna kompromitacja.\nJa: Ale przecież kierownictwo stacji uznało cię za perełkę w zespole. W końcu kto, jak nie ty, okazał się autorką dodatku rozrywkowego?\nB: Tak, tak. Ale gdyby nie kokainista Richard Finch, pracowałoby mi się lepiej. Ten wywiad z młodymi bezdomnymi nawet nie poszedł. A zabójca lisów? Do tej pory nie wiem, jak działa telefon w pociągu.\nJa: Zostawmy temat telefonów, bo ja też nie wiem jakim cudem działają (przyznaję ze wstydem). Słyszałam, że przymierzasz się do napisania sztuki.\nB: (z oczami okrągłymi ze zdziwienia) Naprawdę? W sumie mogłabym. Wyobraź sobie; być wolnym strzelcem, pracować w domu. Och załatałabym tą wielką dziurę w ścianie!\nJa: Racja, racja, a tak nawiązując do dziury – jesteś szczęśliwa z Markiem?\nB: Jedziemy…yyy… do Tajlandii. Mam nadzieję, że tym razem nie wyląduję w więzieniu przebrana za Madonnę. Chociaż nigdy nie byłam taka chuda, jak wtedy. Hmm, może to nie byłoby takie złe?\nJa: Bridget nie wiem, czy wiesz, ale jesteś wzorem dla wielu kobiet. Co czyni cię tak inspirującą?\n(Bridget znowu wypręża się z dumą, węzełek ze stanika niepokojąco trzeszczy na jej plecach)\nB: Może to, że w końcu jestem w normalnym związku z normalnym facetem? I już nie boję się, że umrę i zostanę zjedzona przez owczarka alzackiego. Wszystkim kobietom radzę: czytajcie poradniki, kochajcie swoich przyjaciół, nie pakujcie się w toksyczne związki i…\nB: … i lampka wina jeszcze nikogo nie zabiła, a jak człowiek nie ma się do kogo przytulić, to i pudełko czekoladek jest niezłym pocieszeniem.\nJa: (patrząc na swoją fałdkę, w której odłożyło się zdecydowanie zbyt dużo czekoladek) No tak, tak… a… yyy… masz jakiś kontakt z Danielem?\nB: Z Cleaverem? Z tym toksycznym dupkiem? Wiem, gdzie leżą Niemcy! Ha!\nJa: Ależ oczywiście, że wiesz! (mówię szybko). To może przejdziemy do kolejnego pytania. Nadal się odchudzasz?\nB: Jestem na diecie odkąd pamiętam (przyznaje Bridget, ze smutkiem szurając łyżeczką po talerzyku, na którym chwilę temu był pokaźny kawałek brownie) Wiesz, ile kalorii ma oliwka?\nJa: Nie (przyznaję dłubiąc w resztkach swojej szarlotki). Bridget a jaki jest twój ulubiony kolor?\nB: Brązowy! A nie, brązowy był czernią innego sezonu. Nie pisz tego, bo wezmą mnie za depresyjną wdowę. No, to ten… niebieski. Albo nie, napisz, że zielony, bo to kolor nadziei, nie? Słuchaj czy ja wyglądam staro?\nJa: No co ty! Wyglądasz jak… (na końcu języka mam „króliczek Playboya”, ale nie chcę przywoływać kompromitujących wspomnień z ogrodowej maskarady) … nastolatka!\nB: To już koniec wywiadu? Nie chcesz pogadać o facetach? (pyta smutnym tonem) Bo wiesz, ja mam swoją teorię, taką damsko-męską, tylko nie zdążyłam jej rozwinąć…\nJa: (tym razem ja wyprężam się z dumą) Słuchaj Bridget, pomyślałam o tym. W domu mam trzy butelki wina, wielką czekoladę, litr lodów i ten no, słoik oliwek, bo rozumiesz, dieta…\nBridget patrzy na mnie z wdzięcznością, tak solidarnie jak tylko kobieta potrafi. Jej chyba też zaschło w gardle. No i lody nie zjedzą się same, prawda?\n3 lipca 2018 by Magda Czmochowska | 0 comment\n« Kazimierz Bukowski\n“Moja wola walki znajduje swoje sedno w najważniejszym: kocham życie!” – Adriana Szklarz »\nPiotr C. o pisaniu, inspiracji i codzienności.\nSzymon Pollak o życiu muzyką w rozmowie z Bookniętymi.