Europejski Tydzień Mobilności 2017 – Instytut Spraw Obywatelskich\nEuropejski Tydzień Mobilności 2017\nTrwa Europejski Tydzień Zrównoważonego Transportu. Od 2002 r. w dniach 16-22 września Komisja Europejska zachęca mieszkańców miast do bardziej przyjaznych środowisku form transportu: publicznego, rowerowego i pieszego.\nW 2017 r. Europejski Tydzień Mobilności kładzie nacisk na współdzielenie środków transportu i odbywa się pod hasłem „czystej, wspólnej i inteligentnej mobilności”. Dzięki użyciu wspólnych form transportu możemy obniżyć nasze wydatki oraz nasz ślad węglowy. Jak dodaje Komisja, możemy również poznać nowych ludzi i uczynić naszą podróż bardziej towarzyską.\nZrównoważony transport, to również ograniczanie wykluczenia ransportowego poza miastami. Jak pomijana jest to kwestia, widać chociażby na przykładzie Tygodnia Zrównoważonego Transportu – kampania ta ogranicza się tylko do mieszkańców miast.\nDlatego przygotowaliśmy Manifest „My Pasażerowie”, z którym możecie się zapoznać na stronie LepszyTransport.pl.\nSeminarium Tiry na tory 29 listopada w Warszawie\nInstytut Spraw Obywatelskich zaprasza na seminarium eksperckie "Tiry na tory – transport kombinowany w Polsce dziś i jutro" organizowane w ramach ogólnopolskiej kampanii społecznej "Tiry na tory".\nWojciech Makowski z INSPRO o CO2 z samochodów\nINSPRO jest częścią europejskiej federacji Transport & Environment i walczy o zatwierdzenie norm efektywności paliwowej samochodów. Obecnie (na poziomie Parlamentu Europejskiego) następuje opóźnianie tego procesu. Skutkować to będzie pojawieniem się bardziej oszczędnych samochodów kilka lat później, a co za tym idzie później pojawią się też oszczędności na paliwie .\nCo zniechęca obecnie pasażerów do korzystania z pociągów nocnych? Jaką rolę odgrywa niedopasowanie możliwości wyboru dostępnych połączeń, czasu przejazdu, ceny biletów do potrzeb odbiorców?…\nInstytut Spraw Obywatelskich, ruch miejski Łódź Jest Nasza, Stowarzyszenie na Rzecz Obrony Podmiejskiej Komunikacji Tramwajowej w Regionie Łódzkim skierowały dziś do Prezydent Łodzi,…


BEHAWIORYZM - Analiza społeczeństwa biblioteka Główna Uniwersytetu Gdańskiego\nINSTRUMENTALNE UCZENIE SIĘ\nUTYLITARYSTYCZNY (INACZEJ WOLUNTARYSTYCZNY LUB TELEOLOGICZNY) MODEL DZIAŁANIA\nZNACZENIE MOTYWACYJNE, PSYCHOLOGICZNE\nBEHAWIORYZM: kierunek postulujący badanie elementarnych zachowań ludzkich jako reakcji na bodźce płynące z otoczenia lub od innych ludzi oraz traktowanie wszelkich złożonych przejawów życia społecznego jako kombinacji zachowań.\nCYWILIZACJA „GORĄCA": społeczność, w której reguły kulturowe dopuszczają publiczną ekspresję emocji, a nawet jej wymagają.\nCYWILIZACJA „ZIMNA": społeczność, w której reguły kulturowe wymagają opanowania i powściągliwości w publicznym wyrażaniu uczuć.\nCZYNNOŚĆ SPOŁECZNA: działanie celowo adresowane do innych ludzi. DZIAŁANIE: zachowanie, z którym związane jest znaczenie motywacyjne i kulturowe.\nDZIAŁANIE SPOŁECZNE: działanie, które bierze pod uwagę rzeczywiste lub spodziewane reakcje partnera i jest nieustannie modyfikowane w zależności od takich reakcji.\nEMPATIA: wczuwanie się w stany psychiczne, motywacje, zamiary innych, co ma szansę powodzenia, ponieważ repertuar ludzkiej psychiki jest typowy i podobny dla wielu ludzi.\nINSTRUMENTALNE UCZENIE SIĘ: utrwalanie repertuaru zachowań gratyfikujących, a eliminowanie zachowań przynoszących przykrość, na podstawie wcześniejszych „prób i błędów".\nJĘZYK: wspólny dla całej zbiorowości, podzielany przez jej członków system znaczeń kulturowych wiązanych ze stosowanymi w celu komunikacji dźwiękami lub znakami graficznymi.\nODCZAROWYWANIE ŚWIATA: zmniejszanie roli działań tradycjonalnych i afektywnych na rzecz działań racjonalnych, opartych na zimnej kalkulacji.\nPRZEŻYTKI KULTUROWE: działania lub obiekty, pozornie identyczne jak dawniej, których funkcja społeczna uległa jednak całkowitej zmianie i które uzyskały nowy sens.\nRACJONALNOŚĆ AUTOTELICZNA: właściwość działań, w których jednostka zmierza do celu tak dla niej wartościowego, że nie liczy się z najwyższymi nawet kosztami.\nRACJONALNOŚĆ INSTRUMENTALNA: właściwość działań, które są efektem kalkulacji kosztów i zysków zmierzającej - w subiektywnym rozeznaniu działającego - do uzyskania jak najwięcej najmniejszym kosztem.\nUTYLITARYSTYCZNY (INACZEJ WOLUNTARYSTYCZNY LUB TELEOLOGICZNY) MODEL DZIAŁANIA: interpretowanie działań ludzkich jako dobierania środków (narzędzi) do realizacji postawionych celów.\nZACHOWANIE: zewnętrznie obserwowalny ruch fizyczny przejawiany przez ludzi.\nZNACZENIE KULTUROWE: wspólny dla całej zbiorowości, podzielany przez jej członków, sens wiązany z określonymi działaniami.\nZNACZENIE MOTYWACYJNE, PSYCHOLOGICZNE: indywidualne zamiary, intencje, motywacje, jakie jednostka wiąże ze swoim działaniem.\n41, 75, 93, 94 (patrz: STO KSIĄŻEK..., s. 633)\nOd działań społecznych do interakcji\nKontakt społeczny, przez swoją przelotność, chwilowość, ma na ogół nikłe konsekwencje. Ale może być tak, że stanowi tylko pierwszą rundę, otwierającą jakąś dłuższą sekwencję wzajemnie zorientowanych działań. Znów zobaczmy przykład: jestem za granicą, w obcym mieście, chcę spytać o drogę na uniwersytet. Rozglądam się za kimś, kto wygląda na tutejszego. Wybieram eleganckiego pana z teczką. Podchodzę i pytam, z nadzieją, że on zna drogę, że mnie potraktuje uprzejmie i że wskaże mi kierunek. Rzeczywiście, trafiam dobrze, bo to akurat profesor uniwersytetu, ofiarowuje się nawet mnie zaprowadzić. Idziemy razem i rozmawiamy, mimo że nie miałem zamiaru zawierać znajomości. Dochodzimy na miejsce, żegnamy się, a ja zapraszam go na mój odczyt następnego dnia. Rozwinęło się działanie, a właściwie sekwencja działań, zainicjowanych moim wyborem, moimi oczekiwaniami oraz oczekiwaniami i reakcjami partnera. Lokalny profesor odpowiedział mi zgodnie ze swoim wyobrażeniem, że jestem zagubionym cudzoziemcem, i domniemaniem, że jako człowiek kulturalny, życzliwie i z wdzięcznością potraktuję jego sugestię zaprowadzenia mnie na miejsce. (Bo mógłbym przecież odpowiedzieć niegrzecznie: daj Pan spokój, co mnie Pan będziesz odprowadzał, nie jestem dzieckiem!). Ja z kolei, zgodnie z domniemaniem, że rzeczywiście nieznajomy widać zna drogę, skoro chce mnie zaprowadzić, zareagowałem pozytywnie, przystając na wspólny spacer. I tak rozpoczęła się rozmowa, a może i przyszła znajomość.\nWspółobecność przestrzenna i równoczesność czasowa występuje w większości interakcji codziennych. Nazwijmy je bezpośrednimi. W zależności od treści interakcji kształtuje się typowa odległość między partnerami, większa lub mniejsza. Edward Hali wyliczył nawet bardzo konkretnie, że istnieją cztery typy dystansów interakcyjnych. Po pierwsze, dystans intymny, np. między rodzicami i dziećmi, narzeczonymi, kochankami, który, jego zdaniem, wynosi 1-1,5 stopy. Po drugie, dystans osobisty, np. między przyjaciółmi, dobrymi znajomymi, od 1,5 do 4 stóp. Po trzecie, dystans socjalny, np. między dyrektorem i pracownikiem „na dywaniku", od 4 do 12 stóp. I po czwarte, dystans publiczny, np. mówca na trybunie, ksiądz na ambonie, aktor w teatrze, powyżej 12 stóp. Partnerzy mogą wykorzystywać te relacje przestrzenne, aby sugerować lub narzucać charakter interakcji. Zbliżam się i szepcę coś na ucho szefowi, aby koledzy widzieli, jakie nas łączą zażyłe stosunki. Niech zazdroszczą i uważają! Przesłuchiwany na policji siedzi na krzesełku na środku pokoju, w sporej odległości od śledczego, aby było jasne, że to nie pogawędka towarzyska. Ale wytrawny śledczy manipuluje też pozorowaną intymnością, wstaje zza biurka, podchodzi do oskarżonego, pochyla się, zbliża, patrzy w oczy i powiada: „No, panie Janku, niech się pan przyzna, ja naprawdę panu dobrze życzę". Stalin przyjmował podobno delegacje w ogromnym gabinecie, zza gigantycznego biurka wielkości niemal kortu tenisowego. Tutaj dystans formalny już nie wystarczał, przy każdej okazji narzucany był dystans publiczny. Podobnie inni dyktatorzy mieli zwyczaj rozciągać i dystans publiczny, przemawiając do tłumów z wysokich betonowych trybun, balkonów pałaców czy dachów mauzoleów.\nW interakcjach bezpośrednich znaczenie może mieć nie tylko dystans, ale ramy przestrzenne, kształt, forma otoczenia, w którym interakcje zachodzą. Czasem ramy takie ułatwiają lub przeciwnie, utrudniają kontakt, zwiększają lub zmniejszają szansę nawiązania interakcji, nadają im szczególny rys. Weźmy z jednej strony sytuację sąsiadów w wielkim bloku mieszkalnym, z typową izolacją i anonimowością, gdzie znamy najwyżej rodzinę z tego samego piętra, a z drugiej strony znacznie większą wzajemną widoczność i otwartość na sąsiedzkie kontakty w tradycyjnej wiosce czy nawet osiedlu domków jednorodzinnych. Albo porównajmy długie rzędy wspólnych ław i stołów w stołówce w akademiku z pojedynczymi stolikami w restauracji, przedzielonymi jeszcze parawanami lub przepierzeniami. Warunki przestrzenne są także terenem celowej manipulacji, mającej sprzyjać lub przeszkadzać interakcjom. W uniwersytetach amerykańskich istnieje zwyczaj, że nikt nie zamyka drzwi od pracowni czy gabinetów, aby można było w każdej chwili wejść i porozmawiać. W pubie wysokie stołki przy wspólnej ladzie barowej sprzyjają nawiązaniu rozmowy między nieznajomymi. I przeciwnie, studentów sadzamy przy osobnych stolikach podczas testu egzaminacyjnego, aby nie ściągali od kolegów, a więźniów zamykamy w izolowanych w celach, między innymi po to, aby wspólnie nie planowali ucieczki.\nTutaj jako dygresję wskazać trzeba na zupełnie rewolucyjne znaczenie telefonów komórkowych, zmieniających bardzo istotnie charakter interakcji. Otóż w przypadku tradycyjnej rozmowy telefonicznej, mimo że partnerzy byli odlegli w przestrzeni, to jednak mieli swoją przestrzenną lokalizację, była ona wyobrażona i brana pod uwagę przez telefonującego. Dzwoniłem do kolegi „do domu" albo „do biura", albo „do hotelu", albo „do pensjonatu wczasowego", albo „do szpitala" itp. Każdy taki adres miał przywiązane pewne kulturowe reguły, co wypada, a co nie wypada, np. w sprawach służbowych dzwoniłem raczę] do biura, a z kolei w prywatnych raczej do domu. Unikałem telefonowania w sprawach biurowych, jeśli kolega był na wczasach. Ale łapałem go bez oporów w hotelu na delegacji, żeby zreferować, co się dzieje w biurze. Z każdym telefonicznym adresem wiązało się także przynajmniej ogólne wyobrażenie i przewidywanie, co kolega może w danej chwili robić. Nie dzwoniłem do biura, kiedy wiedziałem, że ma zazwyczaj wtedy odprawę u szefa. A także czekałem z telefonem do domu, aż skończy się jego ulubiony serial telewizyjny. Telefon komórkowy po raz pierwszy całkowicie i ostatecznie oderwał interakcję od jakiejkolwiek przestrzeni. Zawiesił też wszelkie reguły kulturowe dotyczące tego, kiedy i dokąd wypada dzwonić. Nawet najprostsza reguła, że nie powinno się dzwonić w nocy, przestaje obowiązywać, kiedy partner jest w innej strefie czasowej. „Oj, wyrwałeś mnie z łóżka" - mówi kolega, do którego dzwonię w południe, ale który jest właśnie w interesach w Singapurze. Pozbawieni też jesteśmy jakichkolwiek wskazówek, gdzie partner się znajduje i co wobec tego może robić. Dzwonię do kolegi i nie wiem, czy on jedzie samochodem, czeka na lotnisku, ogląda telewizję, je obiad, bierze prysznic czy szusuje na nartach w Alpach. Nie ma żadnych szans realizacja prostej reguły grzecznościowej, aby w pewnych sytuacjach nie przeszkadzać. W ten sposób telefonowanie ulega daleko posuniętej brutalizacji. Patrząc na to od strony tego, do kogo dzwonimy, traci on wszelką prywatność, bo nawet jeśli wyłączy „komórkę", to wzbudzi podejrzenie, że ma coś do ukrycia. Zyskuje natomiast pełną anonimowość i nieprzejrzystość sytuacji, w której się znajduje.\nTę korzyść zilustruję epizodem, którego byłem świadkiem w hotelu Sheraton w Bari, na dalekim południu Włoch. Przy śniadaniu, przy sąsiednim stoliku siedzi typowy człowiek biznesu w towarzystwie bardzo urodziwej i znacznie młodszej dziewczyny. Wśród nieustannego gwaru „komórek", którymi Włosi posługują się jeszcze bardziej namiętnie niż Polacy, dzwoni i jego telefon. I co ja słyszę? „Ach, dzień dobry, kochanie. Jak dzieci, już poszły do szkoły? Jaka u was pogoda w Mediolanie? Wyobraź sobie, że taki jestem ogromnie zapracowany, a do tego dzisiaj tu we Florencji zimno i leje od rana". Przypomnę, że byliśmy w Bari, kilkaset kilometrów na południe od Florencji i panował niemiłosierny skwar.\nFilozof, psycholog i socjolog amerykański, twórca oryginalnej i wpływowej koncepcji teoretycznej - tzw. „symbolicznego interakcjoni-zmu". Zasłynął ze znakomitych wykładów na Uniwersytecie w Chicago, które spisane zostały i wydane przez uczniów w dwóch tomach Mind, Self and Society [Umysł, osobowość i społeczeństwo] (1934) i Philosophy of the Act [Filozofia czynu] (1938).\nZa główny problem psychologii społecznej i socjologii uważał stosunek jednostki i zbiorowości. Sam rozdział jest sztuczny. Nie ma jednostki i jaźni ludzkiej poza procesami interakcji i komunikacji toczącymi się w społeczeństwie. A społeczeństwo z kolei wyłania się z sieci aktów interakcji i komunikacji, z transakcji jednostek zorientowanych wzajemnie ku sobie. Interakcja i komunikacja przebiega za pośrednictwem gestów i języka, a wiec zakłada wspólnie rozpoznawane i interpretowane symbole. Symbol to więcej niż znak, znak bowiem to tylko naturalny symptom, wskaźnik jakiegoś stanu, natomiast symbol to konwencjonalne, uzgodnione między członkami jakiejś zbiorowości skojarzenie z jakimś przedmiotem czy stanem. Uczestnicy interakcji nieustannie dopasowują do siebie wzajemnie swoje działania, w oparciu o odczytywanie symbolicznych przekazów otrzymywanych od partnera. Warunkiem zajścia interakcji jest wspólnota języka symbolicznego, jakim operują.\nW toku interakcji jednostka kształtuje jaźń, czyli świadomość samego siebie, zdolność uczynienia się przedmiotem dla własnej refleksji i oceny. Wskazówki dla takiej refleksji ludzie czerpią od partnerów w zbiorowości. Jaźń refleksyjna (w terminologii Meada „me") to zapis reakcji, sądów, oczekiwań innych ludzi, a zwłaszcza „istotnych innych". Jaźń spontaniczna (w terminologii Meada „I") to wyraz niepowtarzalnej indywidualności kształtującej swoiste reakcje na naciski innych.\nSpołeczna geneza jaźni oznacza nie tylko, że treści zapisane w osobowości są proweniencji społecznej, ale także i to, że sama zdolność przyjmowania społecznych treści, sam mechanizm psychologiczny osobowości, tworzy się w interakcjach z innymi. Są trzy etapy takiego tworzenia jaźni, które występują już w dzieciństwie: (a) zabawa, czyli spontaniczne działania w obecności innych, obok innych, ale jeszcze nieskoordynowane z innymi, (b) gra, czyli działania przebiegające według uznanych reguł i skoordynowane z działaniami partnerów, (c) uogólnione wyobrażenie samych reguł właściwego postępowania, w oderwaniu od konkretnego udziału w grze. Ten trzeci szczebel rozwoju jaźni stwarza możliwość stawiania się w wyobraźni w sytuacji partnerów, „wirtualnego" odgrywania ich ról, interpretowania ich zamysłów i racji, co jest niezbędnym warunkiem skutecznej interakcji.\nG. H. Mead, Umysf, osobowość i społeczeństwo, Warszawa 1975, PWN\nI. Krzemiftskl, Symboliczny interakcjonizm i socjologia, Warszawa 1986, PWN\nI. Krzemiński, „Mead", w: Encyklopedia Socjologii, ŁII, Warszawa 1999, Oficyna Naukowa, s. 190-1M. Ziótkowski, Znaczenie, interakcja, rozumienie, Warszawa 1981, PWN\nE. Hałas, Społeczny kontekst znaczeń w teorii symbolicznego interakcjonizmu, Lublin 1987, Wydawnictwo KUL\nH. Blumer, „Implikacje socjologkzne myśli George'a Herberta Meada, w: W. Derczyński, A. Jasińska-Kania, J. Szacki (red.), Elementy teorii socjologicznych, Warszawa 1975, PWN, s. 70-84 J. Szacki, Historia myśli socjologicznej, t. II, Warszawa 1981, PWN, s. 538\nWielu socjologów traktuje interakcje jako centralny fenomen życia społecznego. Bywa, że socjologia jest definiowana jako nauka o interakcjach społecznych. Przeglądając dwanaście wydanych w Ameryce elementarnych podręczników, w ośmiu z nich znalazłem takie właśnie określenie socjologii. Dlatego też interakcja pojawia się jako ważna kategoria w różnych teoriach socjologicznych, w ramach różnych orientacji teoretycznych, nieraz zasadniczo odmiennych co do swoich założeń. Obrazy interakcji, jakie teorie te prezentują, zwracają uwagę na różne jej aspekty i można je traktować jako komplementarne. Pierwszą, najprostszą wizję interakcji znajdujemy w teorii behawioralnej. Tutaj interakcja to wzajemnie powiązane zachowania jednostek, sekwencja bodźców i reakcji. „Interakcja to wzajemne modyfikowanie zachowania poprzez wymianę bodźców", pisze Robert Fairchild1. „Interakcja społeczna to wzajemna relacja między dwiema lub więcej jednostkami, których zachowania są od siebie zależne", formułuje tę samą myśl E. Hollander2. Rozwija takie ujęcie polski psycholog społeczny Stanisław Mika: „Interakcja jest to wzajemne oddziaływanie na siebie partnerów, polegające na tym, że w określonym czasie zachowanie jednej osoby staje się zbiorem bodźców dla drugiej osoby, na które ona reaguje; z kolei jej reakcje są zbiorem bodźców dla osoby pierwszej, która na nie reaguje, te reakcje, będąc bodźcami dla partnera, wywołują jego kolejną reakcję itd., aż do chwili, kiedy ten proces wymiany bodźców i reakcji nie ulegnie przerwaniu"3. A kropkę nad i stawia wspominany wcześniej twórca teorii elementarnego zachowania społecznego George Homans. Wyjaśnia mianowicie: „Kiedy zauważamy fakt, że pojedyncza jednostka aktywności jakiegoś człowieka następuje po, albo jeśli bardziej lubimy inne słowo, jest stymulowana przez jakąś jednostkę aktywności innego, to zupełnie niezależnie od tego, jaka jest treść tej aktywności, mamy do czynienia z interakcją"4. Interakcja jest tu pojmowana jako zjawisko obserwowalne zewnętrznie, niezależnie od treści, znaczeń psychologicznych czy kulturowych, wiązanych z aktywnością przez partnerów. To, co obserwujemy naocznie, to następujące po sobie zachowania, które pełnią dla siebie nawzajem zarazem rolę bodźców i reakcji. Tak samo moglibyśmy obserwować interakcje wśród szczurów, kotów, psów: np. jeden podchodzi do drugiego, drugi warczy, pierwszy się oddala. To, co zachodzi pomiędzy zadziałaniem bodźca a wystąpieniem reakcji, jest niewiadomą. Mówimy dlatego, że taki obraz interakcji to odmiana modelu „czarnej skrzynki". Podejście behawioralne mówi nam coś o interakcji, ale niezwykle mało. Jest bardzo ubogie poznawczo. Dlatego inne orientacje teoretyczne próbują otwierać „czarną skrzynkę", wyjaśniać, co dzieje się między zachowaniem jednego partnera a zachowaniem drugiego.\n1 R. Fairchild, Dictionary ofSociology, Totowa 1966: Littlefield and Adams, s. 160.\n2 E. P. Hollander, Principles and Methods of Social Psycbology, New York 1971: Oxford Univer-sity Press, s. 243.\n3 S. Mika, Wstęp do psychologii społecznej, Warszawa 1972: PWN, s. 154-155.\n4 G. C. Homans, The Human Group, New York 1950: Harcourt Brace, s. 36.\nNajbliższa podejściu behawioralnemu, ale wnikająca już nieco głębiej w treść zachowań, jest teoria wymiany, czy jej najnowsza odmiana - teoria racjonalnego wyboru. Traktuje ona interakcję jako wzajemną wymianę pewnych dóbr czy wartości między partnerami. Modelem myślowym jest tutaj transakcja ekonomiczna, akt kupna i sprzedaży. W tym przypadku zakłada się, że obaj partnerzy działają racjonalnie, a więc obaj starają się uzyskać pewną nadwyżkę korzyści nad kosztami. Zarówno korzyści, jak i koszty mogą być przy tym bardzo różne. Korzyści to z jednej strony zdobycie pewnej wartości wymiennej, np. pieniędzy, ale z drugiej może to być uzyskanie jakiejś wartości użytkowej, np. potrzebnego mi przedmiotu, a z trzeciej, zaspokojenie jakiegoś impulsu emocjonalnego, np. zachcianki. Koszty z kolei to z jednej strony nakłady, a więc np. cena, jaką płacę, ale także z drugiej strony inne dobra, z których rezygnuję, decydując się na zakup tego właśnie, czy wreszcie pewne uciążliwości samej transakcji, czas, który na to poświęcani, wysiłek wyszukania towaru, argumentacja w czasie targowania się itp. Do transakcji dochodzi, gdy obaj partnerzy uznają, że ich bilans korzyści i kosztów jest pozytywny. Jest to możliwe dlatego, że obaj są racjonalni subiektywnie, to znaczy prowadzą rachunek według własnych preferencji czy przekonań. Sprzedawca chce pozbyć się towaru i zyskać pieniądze. Kupujący gotów jest zapłacić za upragniony towar. W wyniku transakcji obaj są zadowoleni, sprzedawca jest bogatszy, ale nie ma już towaru. Kupujący jest biedniejszy, ale szczęśliwszy, bo zrealizował swoje pragnienia.\nGłówna idea teorii wymiany to przeniesienie tego modelu ekonomicznego na wszelkie, także pozaekonomiczne dziedziny życia społecznego. Wymieniamy coś w każdej interakcji. Niekoniecznie towary czy dobra ekonomiczne, także inne wartości. Kiedy radzę coś przyjacielowi, wymieniam swoją wiedzę na uznanie, prestiż w jego oczach. Kiedy otaczam dziecko miłością, zazwyczaj otrzymuję w zamian jego miłość. Kiedy daję komuś prezent, mogę liczyć na wdzięczność. Kiedy pomagam koledze w pracy, mogę liczyć na jego pomoc. Zgodnie z tym punktem widzenia, nawet w działaniach pozornie całkowicie altruistycznych, filantropijnych, bezinteresownych, kryje się - nie zawsze uświadamiana - chęć uzyskania czegoś w zamian: podziwu, prestiżu, sławy, świętości.\nW teorii wymiany bogatszy sens uzyskuje centralna dla pojęcia interakcji idea wzajemności. W ujęciu behawioralnym oznaczała tylko tyle, że zachowania partnerów następują kolejno po sobie, pełnią raz rolę bodźca, a kiedy indziej -reakcji. Tutaj wzajemność odnosi się już do treści podejmowanych zachowań, oznacza pewną współmierność wymienianych wartości. Tak rozumianą wzajemność silnie podkreślali w oparciu o swoje obserwacje w społecznościach prymitywnych antropologowie społeczni. Bronisław Malinowski uważał, że zasada do ut des (ja tobie, a ty mnie) jest podstawową prawidłowością życia plemiennego. Marcel Mauss analizował rozmaite formy daru, ujawniając ukryte oczekiwania rewanżu. Claude Levi-Strąuss odkrywał skomplikowane, wzajemne wymiany kandydatów do małżeństwa w rozmaitych strukturach pokrewieństwa. Poszerzyli oni obraz wzajemności, wskazując na przykładach, że wzajemność nie musi przychodzić od tych samych osób, które coś od nas uzyskały, że nie musi być natychmiastowa, a także że nie musi być wymierzona „w tej samej walucie". Te ostatnie okoliczności są bardziej oczywiste: gdy zapraszam znajomego na kolację, nie znaczy to, że on mnie zaprosi zaraz potem do sąsiedniej restauracji. Rewanż może być odłożony, nawet na długi czas. Kiedy komuś pomagam, nie znaczy to, że on musi mi zaraz pomóc, mogę natomiast na to liczyć kiedyś w przyszłości, gdy sam będę w kłopotach. Rewanż nie musi też polegać na tym samym: ja mu pożyczyłem pieniądze, a on pomógł mi dostać się do szpitala.\nMniej oczywiste jest to, że rewanżować się mogą nie ci, którzy uzyskali coś ode mnie, ale zupełnie inni. Jest to możliwe tylko wtedy, gdy istnieją skomplikowane łańcuchy interakcji. Bardzo malowniczy przypadek tego typu odnalazł Bronisław Malinowski na wyspach Polinezji i określił w języku tubylców mianem kręgu „Kula". W archipelagu, który badał, znajdowało się kilka wysp, rozrzuconych jakby wzdłuż okręgu. I działy się tam takie mniej więcej dziwne rzeczy (upraszczam celowo złożony etnograficzny opis). Wczesną wiosną mieszkańcy jednej z wysp, nazwijmy ją „A", zaczynali przygotowywać czółna, kobiety produkowały ozdobne naszyjniki i naramienniki. Pewnego dnia wyruszała wyprawa na sąsiednią wyspę „B". Po przypłynięciu wręczano bardzo ceremonialnie dary tamtejszym mieszkańcom, tańcząc wokół ognisk na plaży. W jakiś czas później tubylcy z wyspy „B" podejmowali podobne działania i po zebraniu ozdobnych darów udawali się na wyspę „C", gdzie ceremonia przyjęcia darów powtarzała się. A później ci z wyspy „C" jechali na wyspę „D", żeby tam złożyć dary, z kolei mieszkańcy „D" udawali się w tym samym celu na wyspę „E" i gdzieś pod koniec roku tubylcy z wyspy „E" lądowali z darami z powrotem na wyspie „A". Taki rytuał powtarzał się w cyklu rocznym. Otóż, chociaż nikt nie wymieniał tu darów bezpośrednio i pozornie mieliśmy do czynienia z jednostronnymi darowiznami, w rzeczywistości, dzięki powiązaniu tych interakcji w zamknięty łańcuch, wyspiarze z każdej wyspy byli i darczyńcami, i obdarowanymi. Dawali co prawda innym, a otrzymywali od innych, ale w końcu odzyskiwali podobne wartości, w całym systemie zachowana była więc wzajemność. Malinowski zapytywał też, po co to wszystko, skoro nikt nic nie zyskuje i nikt nic nie traci. I odpowiadał, że miało to znaczenie czy, jak to określał, istotne „funkcje" dla integracji społecznej, pokojowego współżycia zbiorowości wyspiarskich, dawanie bowiem i otrzymywanie darów było symbolem życzliwości, dobrych intencji wobec sąsiadów, a fakt, że dary, choć nie te same, ale podobne co do wartości, były w końcu odzyskiwane, zaspokajał proste poczucie sprawiedliwości5. Przenosząc się z wysp Trobriandzkich do naszych okolic, zobaczmy, jak duża rodzina zebrana przy wigilijnej choince obdarowuje się upominkami świątecznymi, według zasady „każdy coś każdemu". Każdy przychodzi z workiem prezentów i każdy wychodzi z podobnym workiem, tyle że trochę innych prezentów. Mimo że wzajemność sprawia, iż nikt nie wzbogacił się ani nikt nie zubożał, cała ceremonia ma sens podobny jak krąg „Kula". Wzmacnia więzi rodzinne, podkreśla wzajemną życzliwość, integruje zbiorowość poprzez skomplikowaną sieć ekwiwalentnych wymian.\nAmerykański socjolog Alvin Gouldner traktował zasadę wzajemności jako pewną uniwersalną regułę kulturową, normę społeczną nakładającą na ludzi powinność rewanżowania się za uzyskane dobra, powszechne oczekiwanie, że gdy coś się dostało, zostaje się dłużnikiem darczyńcy. Stanowi ona, jego zdaniem, podstawę wszelkiego porządku społecznego. Duński antropolog Bent Jensen uważał zasadę wzajemności za fundamentalną właściwość natury ludzkiej, określając człowieka już nie jako homo economicus czy homo politicus, ale jako homo reciprocus (budując brzmiący łacińsko neologizm z angielskiego terminu reciprocity, czyli właśnie wzajemność).\nPrzejdźmy z kolei do trzeciej orientacji teoretycznej, która jeszcze szerzej otwiera „czarną skrzynkę", głębiej analizując treść znaczeniową - psychologiczną i kulturową - interakcji. Kierunek symbolicznego interakcjonizmu, którego twórcami byli klasycy amerykańskiej socjologii Charles H. Cooley i George H. Mead, powiada, że w interakcji wymiana i wzajemność dotyczą nie tyle obiektów materialnych, co idei, symboli, znaczeń. Istotą interakcji jest więc komunikacja. Najważniejszy w tak rozumianej interakcji jest cały złożony proces myślowy, który rozwija się po obu stronach, od momentu zetknięcia się partnerów ze sobą. W procesie tym występuje kilka etapów. Pierwszym jest pojawienie się świadomości partnera, rozpoznanie go, „wskazanie sobie", wybranie spośród wielu innych osób obecnych na ogół w każdej sytuacji, jako potencjalnego uczestnika interakcji. Podejdę do tego pana, spytać o drogę, podejdę do tej dziewczyny na balu, żeby ją poprosić do tańca, napadnę i obrabuję tego przechodnia. Drugim jest identyfikacja partnera jako kogoś ważnego dla mnie lub nieważnego („istotnego innego" lub „nieistotnego innego") z punktu widzenia tego, co chcę osiągnąć, a także określenie jego tożsamości (kim on jest?). Pytam tego pana o drogę, bo wygląda na tutejszego, proszę tę dziewczynę do tańca, bo mi się spodobała, obrabuję tego przechodnia, bo robi wrażenie zagubionego, bogatego cudzoziemca. Trzecim etapem procesu jest definicja sytuacji, w jakiej razem z partnerem się znajdujemy, rozpoznanie wszystkich istotnych okoliczności otoczenia, tła, w którym interakcja zachodzi. Inaczej będziemy się zachowywać, jeśli jesteśmy w dyskotece, a inaczej w kościele, inaczej na meczu piłkarskim, a inaczej w operze. Są takie warunki sytuacyjne, które sprzyjają nawiązywaniu i prowadzeniu interakcji, i takie, które przeszkadzają. Rozmowa w kawiarni jest czymś normalnym, a nawet oczekiwanym, rozmowa na wykładzie uniwersyteckim budzi niezadowolenie profesora. Nawiązanie kontaktu z nieznajomą na wieczorku zapoznawczym czy intymna propozycja w częstych np. w Nowym Jorku tzw. barach dla samotnych (single's bars) to zachowanie nie tylko dopuszczalne, ale właściwe. To samo wywołałoby zdumienie kasjerki siedzącej za okienkiem w banku. Rzucanie się na szyję nieznajomym kibicom po strzeleniu gola przez „naszych" nie jest niczym nadzwyczajnym, ale to samo byłoby dziwne na odczycie naukowym. Fałszywa definicja sytuacji sprawia, że interakcja nie może się rozwinąć. Widzę piękną ekspozycję z egzotycznymi owocami przy alei w Hawanie, wchodzę i chcę kupić ananasy, ale okazuje się, że to doroczna wystawa rolnicza i żadnej sprzedaży nie ma. Mafioso siedzi w pokoju hotelu Hilton, ktoś puka, on myśli, że to napad, więc ucieka przez okno, a to był kelner z kolacją. Przechodzień widzi, że dwóch się bije, próbuje ich rozdzielić, a to był trening bokserski w plenerze. Mnóstwa podobnych przykładów dostarczają komedie filmowe. Czwartym etapem symbolicznej interakcji jest interpretacja gestów, słów, „języka ciała", fizjonomii czy aparycji partnera i rozszyfrowanie ich symbolicznej treści. Co oznaczają, co partner chce mi przekazać? Czemu on się uśmiecha, zastanawia się dziewczyna, czemu do mnie macha ręką, o co mu chodzi, gdy pyta -jak w piosence - „czy Pani mieszka sama?". Piąty wreszcie i kluczowy etap to „postawienie się w roli innego" (taking the role ofthe other), spojrzenie na sytuację, a także na siebie samego z perspektywy partnera, wyobrażenie sobie, jak on mnie postrzega, jak definiuje, kim jestem, jak definiuje sytuację, w której się znajdujemy. Wreszcie przypisuję mu cele, intencje, motywacje, jakie chce zrealizować, podejmując czy kontynuując interakcje ze mną. To jest jakby próba generalna interakcji w wyobraźni, zanim jeszcze decyduję się interakcję nawiązać. Ogromną rolę w takiej projekcji odgrywają zapisane w pamięci moje wcześniejsze doświadczenia z interakcjami podobnego rodzaju, a także ukształtowana pod wpływem rozmaitych doświadczeń społecznych moja ogólna samoocena. Wróćmy do sceny w przedziale kolejowym i zobaczmy dwie wersje wypadków. Jeden myśli tak: podoba mi się ta dziewczyna, muszę się z nią umówić, ona na pewno widzi, że na nią patrzę, założę się, że ona tylko czeka, aż się odezwę, bo jestem taki przystojny i elegancki biznesmen, w butach Gucciego, z Rolexem na ręce i ciągle dzwoniącą komórką w kieszeni, jak w piosence „ja jestem macho, mnie dziewczyny nie wybaczą", no i rzeczywiście zawsze mi się podboje udają, więc czemu nie tym razem. I dość obcesowo zaczyna rozmowę. Wysoka samoocena prowadzi do zachowania asertywnego, gotowości do inicjowania interakcji. Kto inny myśli inaczej: podoba mi się ta dziewczyna, fajnie by było się z nią umówić, ale ona na pewno śmieje się ze mnie w duchu, że tak się na nią gapię, czeka tylko, żeby mi dać szkołę, jak się odezwę, bo cóż we mnie można widzieć atrakcyjnego z tą łysiną, w sztruksowej marynareczce, zresztą zawsze, kiedy próbowałem nawiązać kontakt z nieznajomą, nic mi nie wychodziło, nie będę się narażał na śmieszność i upokorzenie, więc sobie tylko pomarzę. I oddaje się lekturze „Playboya". Niska samoocena prowadzi do wycofania się, izolacji, unikania kontaktów, powstrzymywania się od nawiązywania interakcji.\n* B. Malinowski, Argonauci Zachodniego Pacyfiku (Dzieła, tom 3), Warszawa 1981: PWN.\nTakie złożone procesy myślowe zachodzą po obu stronach, wzajemnie in-terferują. Do interakcji dochodzi, kiedy spotykają się, uzgadniają, pokrywają ze sobą, a więc kiedy partnerzy się rozumieją, kiedy się dogadali. Mówimy czasem przenośnie: kiedy ludzie „nadają" na tej samej częstotliwości czy na tej samej fali. Natomiast interakcja nie udaje się, ulega zerwaniu, gdy procesy wzajemnej orientacji rozchodzą się, biegną odmiennymi torami, w inne strony. Pomijam tu konkretne ilustracje, ponieważ wszystkich tych kategorii wywodzących się z symbolicznego interakcjonizmu używałem już wcześniej, kiedy analizowałem przejście od czynności społecznych do działań społecznych, od działań do kontaktów społecznych i od kontaktów do interakcji. Kategorie te nie są dziś własnością jednej tylko orientacji teoretycznej, weszły do powszechnie używanego kanonu pojęć socjologicznych stosowanych przy opisywaniu wzajemnych oddziaływań ludzi na siebie.\nCzwarty kierunek, w którym kategoria interakcji zajmuje poczesne miejsce, bywa niekiedy nazywany teorią dramaturgiczną, a wiąże się głównie z twórczością amerykańskiego socjologa Endnga Goffmana. Nazwa bierze się stąd, że w tle prowadzonej przez Goffmana bardzo pomysłowej i wnikliwej analizy interakcji leży analogia codziennego życia społecznego do teatru. W myśl tej koncepcji, ludzie kierują się w swoich działaniach przede wszystkim dążeniem do zrobienia na partnerach czy audytoriach dobrego wrażenia. W tym celu posługują się całym repertuarem „kontrolowania wrażeń" (impression management), starając się emitować pozytywne sygnały na swój temat. Coś nieustannie grają przed drugimi, starając się przedstawić siebie samych w dobrym świetle. Szczególnie dbają o swój „fronton": wygląd zewnętrzny, postawę, gesty, bo to są pierwsze informacje, jakie otrzymują na ich temat partnerzy interakcji6.\n6 E. Goffman, The Presentation ofSelfin Everyday Life, New York 1959: Doubleday.\nCzemu ludzie tak czynią? Czasami po to, aby osiągnąć jakieś wymierne korzyści. Wykładając dość często na Uniwersytecie w Los Angeles, obserwowałem, jak tamtejsi studenci, na co dzień bardzo nieformalni w ubiorze, chodzący w szortach, T-shirtach i adidasach, nagle pewnego dnia pojawiają się w kampusie w ciemnych garniturach, białych koszulach i krawatach. Strzygą się także i golą. Jest to ten dzień w roku, kiedy przyjeżdżają przedstawiciele wielkich korporacji i prowadzą wywiady z kandydatami do przyszłego zatrudnienia i specjalnych stypendiów. Chodzi więc o to, aby na potencjalnym pracodawcy zrobić wrażenie człowieka eleganckiego, schludnego, zdyscyplinowanego, wzbudzić zaufanie i zdobyć posadę.\nNie zawsze jednak chodzi o taki wymierny rezultat. Ogólny mechanizm, który sprawia, że ludzie grają przed innymi, starając się trafić w gusty partnerów, zaspokoić ich oczekiwania, odkrył daleko wcześniej przed Goffmanem klasyk amerykańskiej socjologii Charles H. Cooley. Opisał on mianowicie efekt tzw. jaźni odzwierciedlonej. Otóż Cooley uważał, że ludzie kształtują swoją jaźń, czyli wizję samego siebie i samoocenę, w oparciu o reakcje, jakie napotykają ze strony partnerów interakcji. Jak inaczej mogliby niejako wyjść poza siebie i popatrzeć na siebie krytycznie z zewnątrz? Inni ludzie dostarczają im zwierciadła, w którym mogą się przejrzeć. Kiedy traktują nas dobrze, z szacunkiem, uznaniem, sympatią, nagradzają i chwalą - mamy prawo sądzić, że jesteśmy wiele warci. Kiedy z nas szydzą, unikają, krytykują, atakują, karzą i ganią - nasza samoocena obniża się. Taki proces budowania samooceny nie jest prosty, angażuje również myślowe interpretacje zachowań partnera. Musimy przecież odczytać zachowanie partnerów, które samo w sobie nie jest oczywiste, jako aprobatę lub przyganę, „postawić się w ich roli" i wyobrazić sobie, co o nas myślą.\nDodatkowa komplikacja to fakt, że społeczeństwo dostarcza nam wiele zwierciadeł, reakcje różnych partnerów na to samo nasze zachowanie mogą bowiem być rozmaite. Gramy naraz przed różnymi audytoriami, krążąc między rozmaitymi kontekstami życia społecznego. To, co spodoba się kumplom z podwórka, może być potępione w szkole, to, czym zyskam uznanie w pracy, może być mało istotne na boisku sportowym. Można oczywiście próbować każdorazowo dostosowywać działanie do spodziewanych oczekiwań partnerów w różnych kontekstach społecznych. Ale taka „orientacja radarowa" czy nieustanny kamuflaż nie zawsze są możliwe, a poza tym nie zawsze dysponujemy umiejętnościami i predyspozycjami niezbędnymi do takiej elastyczności. Także w teatrze nie każdy aktor potrafi grać dzisiaj Króla Leara, a jutro Pana Jowialskiego, dziś Marię Stuart, a jutro Panią Dulską. Częściej więc konstruujemy sobie prywatną hierarchię „istotnych innych", na których nam bardziej\nzależy, i mniej istotnych innych, z którymi liczymy się mniej. Chcemy dobrze wypaść w oczach rodziny, a mniej nam zależy na kolegach z podwórka, albo odwrotnie, szukamy uznania w drużynie sportowej, a lekceważymy pouczenia dziadka, że powinniśmy odrobić lekcje. I dopiero w takim własnym, skonstruowanym przez nas zwierciadle społecznym przeglądamy się, budując własną jaźń'.\nLudzie starają się wyglądać w tym społecznym zwierciadle dobrze, ponieważ wysoka samoocena przynosi im satysfakcję, a niska przykrość. I dlatego taką wagę przywiązują do społecznego odbioru swojej osoby i swoich działań. Dlatego starają się to, co robią, podporządkować oczekiwaniom widowni, tak jak te oczekiwania sobie wyobrażają. Starają się kształtować swoje działania, wyczuwając, co inni, a zwłaszcza „istotni inni", o nich myślą. Jedni są w tym lepsi, inni gorsi, tak jak aktorzy na scenie, gdzie jedni mają kontakt z widownią, a inni grają w próżnię. Ale i jedni, i drudzy starają się widownię zadowolić, otrzymać oklaski i kwiaty. Są autorzy, którzy twierdzą, że takie dążenie do zdobycia wysokiej samooceny jest podstawową motywacją, jaka kieruje działaniami ludzi. Spotykamy tu jeszcze jeden model człowieka: po homo economi-cus, homo socius, homo politicus, homo reciprocus - homo reflectans.\nRaz ukształtowana jaźń odzwierciedlona uruchamia ciekawy mechanizm samorealizującej się prognozy. Jeżeli mam o sobie bardzo dobre mniemanie, jestem pewny siebie, asertywny, łatwo nawiązuję interakcje, mam szansę zyskania sympatii i uznania innych, co podwyższa jeszcze moją samoocenę. Biznesmen z przedziału kolejowego z każdym udanym podbojem jest coraz bardziej pewny swojej wartości. I tym łatwiej idą mu dalsze podboje. Oczywiście, do pewnej granicy, gdy nadmierna, nierealistycznie wysoka samoocena przeradza się w zarozumialstwo, bezczelność, agresywne chamstwo, brutalną butę i prędzej czy później wywołuje korygującą „reakcję bumerangową" u audytoriów społecznych. Odwrotnie, ten nieśmiały urzędnik z magistratu, o niskiej samoocenie, zamknięty w sobie, każdą rezygnację z nawiązania kontaktu traktuje już z góry jako kolejną porażkę, odbiera tym samym sobie szansę miłej znajomości, która mogłaby poprawić jego wizerunek we własnych oczach, samym wyglądem, „językiem ciała" budzi u innych politowanie i pogarsza coraz bardziej swoją jaźń odzwierciedloną. Przerwać ten łańcuch może nawet pojedynczy sygnał uznania, szacunku, sympatii, który inicjuje proces rekonstrukcji jaźni.\n7 C. H. Cooley, Human Naturę and the Social Order, New York 1964 : Schocken Books.\nJ. Mucha, Cooley, Warszawa 1992, Wiedza Powszechna\nJ. Mucha, „Cooley", w: Encyklopedia Socjologii, 1.1, Warszawa 1998, Oficyna Naukowa, s. 99-1\nJ. Szacki, Historia myśli socjologiczne], t. II, Warszawa 1981, PWN, s. 578-6l


Złożono już ponad 1,5 mln wniosków o 500+ - Bankier.pl\nDomowe finanseZłożono już ponad 1,5 mln wniosków o 500+\nW ciągu zaledwie tygodnia rodzice i opiekunowie złożyli ponad 1,5 mln wniosków o świadczenie 500+ na nowy okres świadczeniowy – przekazała w poniedziałek PAP minister rodziny i polityki społecznej Marlena Maląg. Do tej pory przyznano już blisko 235 tys. świadczeń - dodała.\n1 lutego ruszył internetowy nabór wniosków na nowy okres świadczeniowy w ramach programu "Rodzina 500+". Minister rodziny poinformowała, że w ciągu tygodnia rodzice i opiekunowie złożyli ponad 1,5 mln wniosków o świadczenie.\n"To pokazuje z jednej strony ogromne zainteresowanie programem, a z drugiej strony dowodzi, że Polacy coraz lepiej radzą sobie z załatwianiem różnych spraw w sieci. Złożenie wniosku o świadczenie wychowawcze online jest bardzo proste i intuicyjne, z roku na rok liczba korzystających z tej drogi rośnie. Ci, którzy chcą złożyć wniosek drogą tradycyjną, będą musieli poczekać do 1 kwietnia" - wskazała minister.\n"Co ważne, same wnioski rozpatrywane są bardzo sprawnie. Do tej pory przyznano już blisko 235 tys. świadczeń" - zaznaczyła Maląg.\nPrzypomniała, że złożenie kompletnego i prawidłowo wypełnionego wniosku o świadczenie wychowawcze na kolejny okres w terminie do 30 kwietnia oznacza przyznanie oraz wypłatę świadczenia za czerwiec maksymalnie do 30 czerwca tego roku – a więc z zachowaniem ciągłości wypłaty świadczenia.\nW 2021 r. konieczne jest złożenie wniosku o 500+ na nowy okres świadczeniowy. Prawo do świadczenia będzie ustalane na okres od 1 czerwca tego roku do 31 maja następnego roku kalendarzowego.\nOd 1 lutego rodzice mogą składać wnioski drogą elektroniczną – za pośrednictwem portalu Empatia, przez bankowość elektroniczną lub przez portal PUE ZUS.\nŚwiadczenie przysługuje od narodzin dziecka aż do ukończenia przez nie 18 lat. Świadczenie obejmuje zarówno dzieci przebywające w rodzinach, jak i w pieczy zastępczej.


Choroby współczesnego świata – Biologist\nadmin | 686\t| |\nDynamiczny rozwój cywilizacji, a co za tym idzie przemysłu i kosumpcjonizmu sprawił, że człowiek narażony jest na różnego rodzaju negatywne czynniki, które dalej prowadzą do chorób. W dzisiejszych czasach mamy już do czynienia z chorobami cywilizacyjnymi, czyli takimi, jakie biologia medyczna określa, jako dotykające duży odsetek społeczeństwa.\nWśród chorób cywilizacyjnych możemy wyróżnić już bardzo wiele schorzeń takich jak: cukrzyca, otyłość, nadciśnienie tętnicze, choroba wieńcowa, alergia, osteoporoza, AIDS, choroby psychiczne (jak anoreksja, bulimia, alkoholizm, depresja, narkomania), choroby wrzodowe, kamica nerkowa i wiele innych. Przyczyny tych chorób są bardzo różne, od predyspozycji genetycznych, przez świadome działania człowieka, po generalnie ujęty zły tryb życia. Biologia medyczna stara się odpowiedzieć na pytania jak zapobiegać rozwojowi tych chorób, stąd też coraz większa popularność kierunków studiów takich jak promocja zdrowia.\nCukrzyca- podwyższony poziom cukru we krwi, jest jedną z częściej występujących chorób cywilizacyjnych. Najczęściej występującą forma cukrzycy jest typ 2 cukrzycy, charakteryzujący się insulino odpornością, co w dalszym etapie choroby powoduje zwiększone zapotrzebowanie na produkcję insuliny, co może prowadzić do niewydolności trzustki. Cukrzyca typu 1 polega natomiast na niedostatecznym produkowaniu insuliny. Niestety całkowite uleczenie cukrzycy nie jest możliwość, jednak dzięki osiągnięciom takich nauk jak biologia medyczna, biotechnologia, biochemia i innych możemy dzisiaj w dużym stopniu ograniczać jej skutki. Stosując się do zaleceń lekarzy i dietetyka można utrzymywać poziom cukru na stałym poziomie praktycznie codziennie.\nOtyłość jest z kolei ewidentnym efektem złego trybu życia człowieka, oraz jego słabej edukacji dotyczącej żywienia i aktywności fizycznej. Niestety w toku ewolucji, kiedy człowiek z pozycji stojąco-biegnącej zmienił styl na siedząco-leżący, nie można było spodziewać się innych efektów. Jeżeli dołożymy do tego żywność silnie przetworzoną, nafaszerowaną różnego rodzaju składnikami o walorach wyłącznie smakowych (wyłączając walory odżywcze) osiągniemy efekt widoczny w licznych statystykach napływających póki, co głównie z zachodnich części półkuli. Biologia medyczna pozwala dziś na profilaktykę tego stanu rzeczy. Rośnie świadomość wśród młodych ludzi odnośnie zdrowego trybu życia i tego jak należy się żywić, jak czytać etykiety produktów, jak zastępować te złe produkty dobrymi.\nRównież choroby psychiczne takie jak anoreksja, alkoholizm czy narkomania stanowią silny filar chorób cywilizacyjnych, z jakimi przyszło mierzyć się współczesnemu człowiekowi. Często wynika to z ewolucji zachowań i motywacji, jakimi kieruje się dzisiejszy człowiek. Dążenie do nieosiągalnego ideału, ciągły pęd za pieniądzem, władzą i prestiżem, negatywny wpływ otoczenia pchają nie do końca świadomego człowieka w różnego rodzaju choroby psychiczne, z którymi o wiele ciężej walczyć niż ze standardowymi chorobami, jakie określa nam biologia medyczna. Często proces leczenia chorób psychicznych wymaga wieloletniej terapii, która nigdy nie daje 100% pewności na wyleczenie.\nZ każdą dekadą do spisu chorób cywilizacyjnych, doliczane są kolejne. Wiąże się to przede wszystkim ze wzmożoną ekspansją człowieka na świecie, z jego ciągłą presją by być lepszym, mieć więcej, mieć lepiej niż inni. Stąd ciężko stwierdzić w jakim kierunku pójdzie współczesna biologia medyczna, z czym przyjdzie jej mierzyć się za kolejne 10, 20 czy 30 lat.\nZalety ekologicznych toreb na zakupy – warto je wybierać, ponieważ…\nZanim przygarniesz mini świnkę\nUwarunkowania genetyczne i środowiskowe\nŚrednia długość życia człowieka\nJak udomowiono psy?\nZioła lepsze niż medykamenty


W Dąbrównie referendum odwoławcze odbędzie się 19 lutego 2017 r. | Referendum lokalne\nW Dzienniku Urzędowym Województwa Warmińsko Mazurskiego opublikowane zostało postanowienie komisarza wyborczego w Elblągu w sprawie przeprowadzenia referendum odwoławczego w gminie Dąbrówno.\nGłosowanie w sprawie dalszych losów wójta Zwalińskiego odbędzie się 19 lutego 2017 r.\nOrganizatorzy referendum zarzucają wójtowy Zwalińskiemu nepotyzm, mobbing, złe zarządzanie gminą oraz brak wywiązywania się z obietnic wyborczych.\nW Dzienniku Urzędowym Województwa Warmińsko-Mazurskiego 4 stycznia 2017 r. opublikowane zostało postanowienie komisarza wyborczego w Elblągu z dnia 2 stycznia 2017 r. o przeprowadzeniu referendum gminnego w sprawie odwołania Wójta Gminy Dąbrówno. Zgodnie z decyzja komisarza referendum w tej sprawie odbędzie się 19 lutego 2017 r.\nZgodnie z opublikowanym dokumentem mieszkańcy gminy Dąbrówno będą musieli odpowiedzieć na pytanie: „Czy jest Pan/Pani za odwołaniem Piotra Zwalińskiego Wójta Gminy Dąbrówno z funkcji Wójta?” W swoim postanowieniu komisarz określił też wzór karty do głosowania oraz kalendarz czynności referendalnych.\nZgodnie z kalendarzem do 19 stycznia 2017 r. podane zostaną do wiadomości mieszkańców obwieszczenia wójta gminy Dąbrówno o numerach i granicach obwodów głosowania oraz o siedzibach obwodowych komisji do spraw referendum, lokalach dostosowanych do potrzeb osób niepełnosprawnych oraz o możliwości głosowania korespondencyjnego i przez pełnomocnika. Do tego samego dnia będzie można zgłaszać komisarzowi wyborczemu w Elblągu kandydatów na członków gminnej i obwodowych komisji do spraw referendum. Komisarz Wyborczy w Elblągu powoła Gminną Komisję do Spraw Referendum w Dąbrównie do 25 stycznia 2017 r. Obwodowe komisje wyborcze zostaną powołane do 29 stycznia 2017 r. Kampania referendalna zakończy się dokładnie o północy 17 lutego 2017 r. Samo głosowanie przeprowadzone zostanie 19 lutego 2017 r. od godziny 7.00 do 21.00.\nPrzed inicjatorami poważne zadanie. Mają oni ponad miesiąc aby zachęcić jak największą grupę mieszkańców gminy Dąbrówno żeby udała się na głosowanie. Jest to o tyle ważne, że właśnie w tego typu głosowaniach najważniejsze jest uzyskanie odpowiedniej frekwencji, która sprawi że referendum będzie ważne.\nDotychczas w skali kraju (w kadencji 2014-2018) odbyły się 33 referenda odwoławcze. Tylko 3 spośród nich były ważne. Stało się tak w głosowaniach w Chrzanowie (małopolskie, 13 grudnia 2015 r.), Trzebiatowie (zachodniopomorskie, 28 lutego 2016 r.) i Sulmierzycach (wielkopolskie, 6 marca 2016 r.). Na terenie Warmii i Mazur w tej kadencji próbowano bezskutecznie odwołać władze Ełku (8 maja 2016 r.) i gminy Wilczęta (9 października 2016 r.).


Internet niesie ze sobą wiele możliwości, z których naprawdę należy korzystać! - AW Prom\nInternet niesie ze sobą wiele możliwości, z których naprawdę należy korzystać!\nW dzisiejszych czasach większość obywateli Polski korzysta z Internetu. Mało kto wyobraża sobie bez niego życie. Dlaczego tak właściwie jest on tak atrakcyjny?\nInternet to nie tylko śmieszne obrazki, śmieszne filmiki i sprawdzanie codziennych newsów.\nJeśli tematyka, która została przedstawiona w tym tekście jest warta Twej uwagi, to oprócz tego zobacz link w serwisie (https://zawiesiawroclaw.pl/category/haki).\nW Internecie możemy także obejrzeć serial, sprawdzić rozkład komunikacji miejskiej, robić płatności w banku. Wynalazek ten daje nam mnóstwo możliwości. Jest to także miejsce, gdzie odnajdziemy mnóstwo interesujących ofert, jak zamieszczenia o pracę, sprzedaż różnych sprzętów, czy księgowość internetowa. Jest to także dobre źródło edukacyjne. Wyszukamy w nim mnóstwo materiałów dotyczących intrygujących nas wątków z dziedziny medycyny,geologii, fizyki,matematyki lub też chemii. Zrobimy to znacznie sprawniej, niż poszukując danych zagadnień w Encyklopedii. Gdy założyłeś własną działalność gospodarczą wtedy dużą część obowiązków możesz zrobić Internet.\nWykonasz wszystkie przelewy bankowe, zareklamujesz swoje usługi, fachowcy prowadzący księgowość online zorganizują twoje finanse. Zrobisz za jednym zamachem wszystko to na co dawniej przeznaczało się mnóstwo czasu. Wszystko to siedząc przed laptopem i popijając poranną kawę. Internet może również być źródłem naszych dochodów. Prowadzenie przytoczonej wcześniej księgowości internetowej to jednocześnie pomysł na biznes, co możliwe jest tylko dzięki wykorzystaniu sieci. Powinno się potrafić prawidłowo wykorzystać szanse, jakie daje nam Internet i nie uważać go za zło wcielone. Prawidłowo wykorzystywany i nienadużywany daje nam sam pożytek i możliwości. W sieci można nawet przejść kursy językowe, oraz kształcić się eksternistycznie,aby później zdobyć dyplom lub certyfikat – szczegóły->- certificator.eu/pl/certifikacja/certyfikat-zgodno%C5%9Bci-eac.html -.\nMnóstwo wspomina się o nałogu i złym wpływie Internetu. Użytkowany jednakże mądrze daje mnóstwo możliwości. Niezależnie, czy to księgowość internetowa, czy po prostu inaczej nazywana księgowość online, promocja firmy, przepisy kulinarne. W Internecie znajdziemy wiele rzeczy, do których dostępu kiedyś potrzeba było znacznie więcej czasu.


Soniakowski - profil w Wykop.pl\nSoniakowski od 1 roku 6 mies. na Wykopie\nWciąż jestem na Haiti, pisząc dokładnie, to we wsi Cazale, do najbliższej drogi 32 kilometry. Wynająłem kierowcę do pojeżdżenia po górach. Odwiedziliśmy kilka miejscówek w tym stare, francuskie zabudowania.\nJestem w Cazale już kilka nocy. Ludzie zaczęli mnie akceptować. Większość przestała wołać do mnie "białas!", tylko mówią mi po imieniu. Brak prądu jest utrapieniem. Odczuwalna temperatura wynosi około 38 stopni. Jedyną ucieczką jest cień, który nic nie daje. Oraz rzeka - przez Cazale płynie rzeka, całkiem chłodna. Codziennie kąpie się w niej, koło 18 idę i siedzę w niej godzinę.\nSytuacja w rzece jest niesamowita. Zderzenie cywilizacji. Są tu "cywilizowani" ludzie, którzy mają buty, kryją nagość. Niektórzy nawet mają telefon. Znaczna część powróciła jednak do pierwotnego życia. Pracuje w polu lub w rzece (kamiennictwo), potem idzie na rzekę i kąpie się. Nie kryją nagości. Czasem nawet widzę totalnych nagusów siedząc u siebie na ganku. Przyzwyczaiłem się do tego widoku. Chociaż na początku było to ciężkie. Ludzie w moim wieku, starsi, młodsi, całkowita nagość. Krępowało mnie to na początku. Siłą rzeczy czasem zerkałem na otaczających mnie ludzi. Bo nie dało się nie patrzeć. Czułem się dziwnie. Była raz sytuacja, niechcący na ułamek sekundy zawiesiłem oko na parówie rówieśnika, który kąpał się obok. Spojrzał na mnie, podniosłem wzrok, nasze oczy się spotkały, dla niego to nic dziwnego, a dla mnie krępujące. Spytałem się go: "co słychać?" xD\nTeraz jest już git. Gdy pierwszy raz kąpałem się w rzece (oczywiście w gaciach) to otoczył mnie tłum ludzi. Przyglądali się i komentowali między sobą. Gdy usłyszałem, że zastanawiają się nad moim imieniem postanowiłem zagadać. Wtedy hamulce puściły, dzieciaki próbowały mi zdrapać tatuaże, wciskały palce do pępka, a potem przyszły starsze kobiety i próbowały mi ściągnąć spodenki no bo dlaczego ja mam siedzieć ubrany, a one nie. Zupełnie inny świat. Uciekłem ( ͡° ͜ʖ ͡°)\nZapraszam do śledzenia mojego tagu o Polonii: #podrozemateoaka . Będę regularnie wrzucać wiadomości. Aktywniejszy jestem na Facebooku i Insta (codzienne Insta Stories), może ktoś zechce śledzić:\n#gruparatowaniapoziomu #historia #podroze #podrozemateoaka #historia #ciekawostki #podrozujzwykopem #haiti pokaż całość\n+: Jackkk, emel1 +328 innych\nSoniakowski 1 dzień 5 godz. temu\n@mateoaka: @rysownik: Szukam Polonii, kocham historię, chcę przed śmiercią zobaczyć jak najwięcej. Zakładam miesiąc czasu\nSoniakowski 1 tydz. temu\nDawno nie czytałem tylu bzdur. Każdy pisze jakby tylko ich doświadczenia życiowe były jedyne i nie bierze pod uwagę, że świat jest różnorodny.\nNiby nie ma kobiet, które są tylko pasożytami żerującymi na facetach? Są też leniwi faceci co po dniówce na produkcji leżą z browcem przed tv i czekają na obiad od swojej baby.\nJeśli w łóżku jest chujowo to jest tylko wina faceta, bo bzykac nie umie? Może tak może nie. Jeśli baba jedyne co umie to rozłożyć nogi i liczyć na chuj wie co to i najlepszemu ruchaczowi po pewnym czasie odechce się być finezyjnym i też po prostu bzyknie, żeby szybko się spuscic, puścić pierda i pójść spać. Jakim debilem trzeba być, żeby za słaby seks tylko faceta obwiniac... Dobra baba umie nawet swiezaka poprowadzić w łóżku w taki sposób, że gwiazdy ujrzy, a Wy tępe dzidy widzicie tylko jedna stronę.\nKumpel ze szkoły wziął taka która robi tylko swoje\nPranie. No, ale Wy wszystkie to ideały. Potraficie być balaganiarami, tucznikami myślącymi tylko o tym co by tu za chwilę zeżreć, nie sprzątającymi po sobie, ale wymagającymi od faceta, żeby był wysoki, przystojny i chuj wie co jeszcze.\nTo co Alienfromvenus pisze to już całkowite odklejenie od rzeczywistości. Jak ja bym kurwa chciał, żeby świat wyglądał tak jak Ona pisze... Naprawdę urwałaś się dziewczyno z kosmosu. W każdym związku jest tak jak piszesz? pokaż całość\n...to tylko najnowsze aktywności użytkownika Soniakowski


Powstanie lapidarium detali łódzkiej architektury | dzieje.pl - Historia Polski\n08.07.2015 aktualizacja 18.07.2016\nLapidarium detali łódzkiej architektury i ekspozycja elementów wyposażenia dawnych fabryk znajdzie się po renowacji w zabytkowych budynkach przy al. Kościuszki w Łodzi, gdzie do niedawna mieścił się śródmiejski komisariat policji. Remont obiektów kosztować ma ok. 8 mln zł.\nPo renowacji w głównym budynku mieścić się będzie Miejska Pracownia Urbanistyczna, a w zabytkowej willi siedziba Miejskiego Konserwatora Zabytków w Łodzi. "Chcemy, żeby to było miejsce, gdzie przeszłość miasta będzie spotykała się z przyszłością" - mówiła w środę na spotkaniu z dziennikarzami Miejski Konserwator Zabytków Kamila Kwiecińska-Trzewikowska.\nBudynek przy al. Kościuszki wbudowany pomiędzy kamienice pochodzi z 1910 r. i od początku był przeznaczony do celów przemysłowo-handlowych. Przed wojną mieściła się w nim Kasa Chorych, a od lat 70. ub. stulecia - śródmiejski komisariat. Na tyłach dziedzińca znajduje się zabytkowa willa. Wszystkie budynki wymagają natychmiastowego kompleksowego remontu i renowacji.\nObiekty wraz z działką są już własnością miasta. W sierpniu mają zakończyć się prace nad programem funkcjonalno-użytkowym. Przewiduje się, że remont potrwa ok. 2,5 roku, chcemy go rozpocząć wiosną przyszłego roku, a szacunkowy koszt to ok. 8 mln zł - zapowiedziała prezydent Łodzi Hanna Zdanowska.\nDo głównego budynku przeniesiona zostanie Miejska Pracowania Urbanistyczna. Na parterze powstać ma lapidarium detalu architektonicznego Łodzi; będą tam prezentowane elementy architektoniczne z rozbieranych budynków, które teraz zalegają w magazynie.\n"Chcemy je wykorzystać do pokazania jak piękne elementy stanowiły historię architektury naszego miasta. Będą ilustrowały pewną opowieść o architekturze i stanowiły początek do przejścia w przyszłość" - mówiła Kwiecińska-Trzewikowska. Na wystawie prezentowane mają być także najnowsze plany i makiety przygotowane przez miejskich urbanistów.\nZ dziedzińca znikną dawne policyjne garaże, a na ich miejscu powstanie przeszklony łącznik pomiędzy budynkiem i oficyną. Będą w nim prezentowane elementy wyposażenia fabrycznego - słupy, pompy, kafelki, a być może także kolekcja historycznych włazów kanalizacyjnych miasta.\nW willi mieścić się ma siedziba Miejskiego Konserwatora Zabytków w Łodzi. Ten obiekt znajduje się obecnie w opłakanym stanie i wymaga nie tylko renowacji, ale także kapitalnego remontu. Główny budynek, który powstał w stylu przejściowym między eklektyzmem a modernizmem ma elewację ze szlachetnej okładziny z piaskowca, która także zostanie odrestaurowana. (PAP)


Złe wieści dla kredytobiorców – frank może już nie stanieć - bankowynet.pl\nStrona głównaAktualnościZłe wieści dla kredytobiorców – frank może już nie stanieć\nZłe wieści dla kredytobiorców – frank może już nie stanieć\nFrank szwajcarski może nie jest już najdroższy w historii, ale i tak kurs tej waluty znajduje się powyżej oczekiwań kredytobiorców, którzy jeszcze parę lat temu zdecydowali się zaciągnąć kredyt w walucie szwajcarskiej. Ekonomiści nie pozostawiają kredytobiorcom złudzeń – istnieją naprawdę niewielkie szanse na to, aby frank jeszcze bardziej staniał. I tak w ostatnich tygodniach, z uwagi na umacnianie się złotego, frank tracił na wartości, a kredytobiorcy mogli spłacać nieco niższe raty kredytowe.\nW chwili obecnej mamy do czynienia ze znaczną poprawą sytuacji w szwajcarskiej gospodarce. Jej kondycja wyraźnie rośnie, przez co maleją automatycznie szanse na osłabianie franka w Polsce. Jednocześnie, powodem takiej sytuacji jest to, że nasza rodzima waluta zaczęła tracić do dolara amerykańskiego.\nGospodarka Szwajcarii zaczęła pogrążać się w kryzysie w momencie, kiedy inwestorzy masowo skupowali franki, traktując je jako jedną z najbezpieczniejszych inwestycji w tych niepewnych czasach. Euro znajdowało się w odwrocie, przez kłopoty w Grecji i możliwość rozpadu Eurolandu. Dziś szwajcarska gospodarka rośnie, o czym świadczy opublikowany 1 marca tego roku indeks koniunktury Instytutu KOF. W lutym wynosił on – 0,12 punktu, a miesiąc wcześniej – 0,15 punktu. Co prawda, są to nadal ujemne wartości, ale już na ich przykładzie widać poprawę sytuacji. Trend spadkowy w koniunkturze gospodarki Szwajcarii w końcu został skutecznie przerwany. Można więc spodziewać się, że cena franka w Polsce będzie wzrastała.\nSilny frank, z którym walczyli Szwajcarzy okazał się jednym ze źródeł pogarszania sytuacji szwajcarskiej gospodarki. Tamtejszy bank centralny podejmował się daleko idących interwencji na rynku walutowym, aby tylko osłabić franka i sprawić, że gospodarka stanie się bardziej konkurencyjna względem innych krajów europejskich. Zastanawiające jest jednak to, dlaczego spowolnienie gospodarcze widoczne jest w innych krajach, które nie zmagają się z aprecjacją swej waluty. Być może nie jest to źródło problemów gospodarczych. Jeśli taką opinię podzieli Szwajcarski Bank Narodowy to wielce prawdopodobne jest to, że nie będzie on więcej interweniował osłabiając franka. Jest to negatywna sytuacja dla polskich kredytobiorców. Będą bowiem mniejsze szanse na to, że szwajcarską walutę w przyszłości będzie można kupić nieco taniej, niż w chwili obecnej.\nOsoby posiadające kredyty hipoteczne we franku szwajcarskim mogą liczyć jedynie na to, że złoty będzie wciąż zyskiwał na wartości, automatycznie osłabiając kurs franka.\nPoprzedni artykułDla kogo PIT-36?\nNastępny artykułRozliczenie na formularzu PIT-36L


Duetus | Sklep internetowy Naturaorganika\nLista produktów Duetus\nDuetus jest polską marką kosmetyków naturalnych o wegańskim i biodegradowalnym składzie. Kosmetyki wyróżniają się działaniem przeciwtrądzikowym, normalizującym, naprawczym, ochronnym i regenerującym. Z powodzeniem można ich używać w pielęgnacji cery problematycznej czy z niedoskonałościami zarówno przez kobiety jak i mężczyzn.\nW składach kosmetyków marki Duetus znajdują się pięknie pachnące, naturalne olejki eteryczne, które stanowią o zapachu każdego produktu z linii.\nKosmetyki Duetus zostały opracowane na bazie receptur opartych na właściwościach regulująco-detoksykujących. Zawierają takie składniki jak: węgiel aktywny, olej z konopi, olej z czarnuszki, ekstrakt ze skrzypu polnego, kwasy AHA, BHA, PHA.\nTonik z aktywnym węglem 150ml Ziołowy tonik do codziennej pielęgnacji cery mieszanej i z niedoskonałościami.\nKrem do twarzy na noc z aktywnym węglem 50ml Krem o lekkiej konsystencji do pielęgnacji cery tłustej, mieszanej, trądzikowej i problematycznej na dzień.\nDUETUS Maseczka do twarzy z węglem aktywnym 10ml\nMaska do twarzy z aktywnym węglem 10ml Maska do twarzy na bazie glinki zielonej, oleju z konopi i aktywnego węgla.


Wiadomości :: Rzeszów Airport :: Do Nowego Jorku znowu z Rzeszowa :: Loty z Polski\nDo Nowego Jorku znowu z Rzeszowa\n2009-06-15 08:22:07; / Tagi: , LOT, Nowy Jork\n14 czerwca 2009 roku ponownie rozpoczął się sezon lotów do Nowego Jorku. Połączenie obsługują Polskie Linie Lotnicze LOT, a loty odbywają siędwa razy w tygodniu samolotami Boeing 767.\nPLL LOT już po raz trzeci otworzyły sezonowe połączenie na trasie Rzeszów - Nowy Jork. W roku 2009 będzie ono funkcjonować do 10 września. Władze województwa od początku starają się o utrzymanie całorocznego połączenia. Linia ciągle jednak odmawia. Tłumaczy się mniejszym zainteresowaniem lotami do Nowego Jorku w okresie jesienno-zimowym. Mniejsze zainteresowanie nie oznacza jednak jego braku. Rzeszowski port podpiera się statystykami, z których jasno wynika, że 70% pasażerów korzystających z połączeń transatlantyckich, pochodzi właśnie z Podkarpacia. Całoroczne loty z Rzeszowa osłabiłyby z pewnością obłożenie rejsów z Warszawy i Krakowa.


Parczew Korepetycje, Parczew Bezplatne korepetycje, Korepetycje Parczew\nSprawd� czy twoje teksty nie s� plagiatem\nGdy szukasz adekwatnej osoby prowadz�cej korepetycji zapewne ucz�szczasz do szko�y.\nStrona ta zosta�a specjalnie stworzona dla uczni�w jak i nauczycieli w celu prezentacji im �wietnego\nnarz�dzia do sprawdzania plagiatu tekst�w.\nDzi�ki kt�remu b�dziesz mia� mo�liwo�� odrabia� lekcje, pisa� r�ne teksty, �ci�ga� gotowe teksty z sieci po lekkiej ich zmianie b�dziesz m�g� sprawdzi� programem czy dalej wykrywa splagiatowany tekst.\nNiegdy� system antyplagiatowy by� dost�pny jedynie dla szk� od 2012 roku powsta� konkurencyjny program i jest dost�pny w sprzeda�y tak�e dla\nos�b prywatnych, ka�da osoba mo�e go zakupi� i samodzielnie sprawdza� dowoln� ilo�� tekst�w\nParczew to miasto licz�ce ponad\nKorepetycje Parczew � S� wykonywane niedrogo w mie�cie (Parczew i okolice). Prawie ka�da uczelnia Parczew\nu�ywa narz�dzia do sprawdzania plagiat�w w tym prawie ka�dy korepetytor udzielaj�cy (Korepetycje matematyka Parczew) , (Parczew Korepetycje fizyka), (Korepetycje Angielski Parczew) Korzysta z narz�dzia do sprawdzania plagiat�w.\nGdy jeste� korepetytorem i chcia�by� zamie�ci� og�oszenie w tym portalu, zamie�� swoj� reklam� w komentarzu umiejscowionym w dolnej cz�ci strony,\noboj�tnie jakie korepetycje �wiadczysz czy s� t� korepetycje z Angielskiego, Korepetycje z matematyki, korepetycje z fizyki, korepetycje z Hiszpa�skiego, korepetycje z historii,\nkorepetycje z Niemieckiego, Korepetycje z Hiszpa�skiego, Korepetycje z Francuskiego, korepetycje z Polskiego b�d� innego przedmiotu, mo�esz zamie�ci� na stronie darmowe og�oszenie.\nParczew Bezplatne korepetycje.\nBezp�atne korepetycje Parczew Mo�esz uzyska� jedynie w uczelniach publicznych w miejscowo�ci Parczew i okolice.\nKorepetycje z Parczewa s� prowadzone przez do�wiadczon� osob� z du�ym do�wiadczeniem w danej dziedzinie w pobli�u Parczew i okolic. Korepetycje Parczew s� prowadzone profesjonalnie przez wykwalifikowanych nauczycieli Korepetycje w Parczewie s� przeznaczone zar�wno dla dzieci jak i doros�ych, ka�de korepetycje w Parczewie s� kierowane do ludzi z Parczewa i okolic.\nNajnowsza wersja programu anty-plagiat z 2012 roku.\nProgram anty-plagiat download\nProgram web plagiat download\nkorepetycje z hiszpa�skiego\nlekcje - korepetytor z matematyki\nprofesjonalne korepetycje - szkolenia\nkorepetycje przez internet - szko�a\nnauczyciel - po ile s� korepetycje\nstudent - lekcje korepetycji ceny korepetycji - studia Niemiecki - Hiszpa�ski\nFizyka - Biologia\nMapa strony - Rymanow korepetycje\n- Koluszki korepetycje\n- Szamotu�y korepetycje\n- Radzyn_Che�minski korepetycje\n- Oborniki �l�skie korepetycje


Odstąpienie od umowy - e-puchary.pl\nNapisy na trofeach\nWstążeczki do medali(10)\nDyplomy Drewniane Grawerowane(5)\nW ramach naszej strony stosujemy pliki cookies.\nKorzystając z naszej strony bez zmiany ustawień dotyczących\ncookies oznacza , że będą one zamieszczane w Państwa\nDyplom 64 1,00 zł\nDyplom 89 1,00 zł\nDyplom 80 1,00 zł\nMedal mmc1040z 4,00 zł\nMedal mmc1340b 4,00 zł\nMedal mmc1240/b 4,00 zł\nDyplom 69 1,00 zł\nMedal mmc1340z 4,00 zł\nDyplom 92 1,00 zł\nStatuetka f62 14,00 zł\nMedal mmc1740z 4,00 zł\nMedal md12904z 5,00 zł\npisemnie na adres: Przemysław Szewczyk ul Kamienna 9 61-423 Poznań\nw formie elektronicznej za pośrednictwem poczty elektronicznej na adres: epuchary@epuchary.pl\nJeżeli otrzymali Państwo rzecz, to proszę odesłać lub przekazać ją nam na adres: ul.Kamienna 9 61-423 Poznań, niezwłocznie, a w każdym razie nie później niż 14 dni od dnia, w którym poinformowali nas Państwo o odstąpieniu od niniejszej umowy. Termin jest zachowany, jeżeli odeślą Państwo rzecz przed upływem terminu 14 dni. Będą Państwo musieli ponieść bezpośrednie koszty zwrotu rzeczy. Odpowiadają Państwo tylko za zmniejszenie wartości rzeczy wynikające z korzystania z niej w sposób inny niż było to konieczne do stwierdzenia charakteru, cech i funkcjonowania rzeczy.\nkoszty dostawy,sposoby płatności i dostawy


Pina Colada - Prosty Przepis i Składniki - Ugotuj.TO\nAutor Anna Dobrowolańska\nfot. fot. Anna Dobrowolańska\nPina Colada - składniki:\nliście ananasa i gwiazdki anyżu do dekoracji\nPina Colada - sposób przygotowania: Wszystkie składniki, oprócz tych do dekoracji, blendujemy na gładkie smoothie. Wlewamy do wysokiej szklanki i ozdabiamy liśćmi ananasa oraz gwiazdką anyżu. Na zdjęciu po prawej stronie.\nInformacje o Pina Colada\nPewien barman w luksusowym hotelu w stolicy Portoryko stworzył koktajl, który najpełniej oddaje charakter karaibskiej wyspy. Świeżo zerwanego, soczystego ananasa dokładnie obrał, zmiksował i odcedził. Gęsty, pachnący sok połączył ze słodkim mleczkiem kokosowym. Dodał rum, nieodłączny składnik tropik\nMojito, Sangria & Pina Colada Bezalkoholowe NOWOŚCI marki Limenita\nwyciśniętych z najświeższych owoców Mojito, Sangria i Pina Colada świetnie sprawdzą się nie tylko podczas letnich imprez. Schłodzone smakują świetnie bez żadnych dodatków, ale można je też serwować z dodatkiem świeżych ziół lub owoców, czy wykorzystać przy przygotowaniu autorskich drinków. · Pina Colada\nCytrusowe orzeźwienie. Mocktail Lemonade marki Limenita\nl Mojito, Limenita, 1 l Sangria, Limenita, 1 l Pina Colada, Limenita, 750 ml\n, zmiksuj. Dodaj pokruszony lód, wymieszaj, rozlej do wysokich szklanek. Autor: Junona Lamcha-Grynberg KROSNO Komplet pokali PINA COLADA w okazje.info\nsmootie. Pina Colada (1 porcja): 45 ml rumu, 1 dojrzały, obrany i pokrojony na kawałki ananas, 90 ml świeżo wyciśniętego soku jabłkowego, 2 łyżki oleju kokosowego, 2 łyżki miodu, garść lodu Zmiksuj w blenderze wszystkie składniki, podawaj w wysokiej szklance. Możesz udekorować koktajl liśćmi ananasa i\nrazem z cukrem i sokiem z cytryny. Dolewamy odrobinę wody wody i dodajemy pokruszony lód. Wlewamy rum i uzupełniamy szklankę wodą. Dekorujemy liściem mięty oraz plasterkiem limonki. Podajemy ze słomką. Pina Colada Składniki: 30 ml białego rumu 90 ml soku ananasowego 30 ml śmietanki kokosowej kruszony\nliściem mięty oraz plasterkiem limonki. Podajemy ze słomką. Pina colada Składniki: 30 ml białego rumu 90 ml soku ananasowego 30 ml śmietanki kokosowej kruszony lód Wszystkie składniki umieszczamy w blenderze, mieszamy do uzyskania gładkiej konsystencji. Przelewamy do kieliszka, możemy udekorować


Bardzo dobry zestaw fotowoltaiczny | Blog z wiadomosciami\nJak wybrać bardzo dobre firmy, dla których fotowoltaika to motyw przewodni ich działalności? Warto odnotować fakt, że w teraźniejszych czasach fotowoltaika nie bez powodu jest tak popularna – ludzie wiedzą, że mogą oszczędzić de fakto stosunkowo sporo gotówki i tym podobne. W końcu energia słoneczna może być zamieniona na to, że w każdej chwili w kranie będzie ciepła woda, która przyda się do mycia naczyń, kąpieli i tak dalej. Trzeba wziąć pod uwagę fakt, że dużo osób perfekcyjnie zdaje sobie sprawę z tego konkretnego aspektu itd.\nWarto zaznaczyć fakt, że profesjonaliści mają świadomość tego, że dobrej jakości fotowoltaika to też szansa na to, oboje szczędzić wiele czasu, a nie tylko pieniędzy. Ogólnie panele fotowoltaiczne mogą być montowane w różnorakich miejscach a także lokalizacjach. Nic nie stoi na przeszkodzie, aby zdecydować się na takie elementy, które mają wydajność wynoszące wręcz kilkadziesiąt lat. Właśnie takie firmy powinny być wybierane. Liczy się doświadczenie, opinie ze strony Klientów, ale przede wszystkim to, jakie usługi są codziennymi proponowane przez dokładnie określone przedsiębiorstwa. Pamiętajcie, że fachowcy mają jednak bardzo uniwersalne usługi, ponieważ nie tylko i wyłącznie pomagają wybrać panele fotowoltaiczne, niemniej jednak także pomagają przykładowo załatwiać dobre kredyty itd. Jest dużo osób, które nie mają na tyle dużo oszczędności, dlatego takie produkty finansowe są dla nich naprawdę bardzo pomocne i tym podobne. Nic zatem dziwnego, że tacy właśnie fachowcy mają z roku na rok coraz więcej zadowolonych Klientów.\nŹródło: fotowoltaika brodnica.\n← „Jak wybrać bardzo dobrego wodzireja na wesele?”\n„Precyzyjnie wykonywane instalacje fotowoltaiczne” →


MIESZKANIE Z NIEZAKŁÓCONYMI WIDOKAMI\nMIESZKANIE Z NIEZAKŁÓCONYMI WIDOKAMI TORREVIEJA ·\nUroczy apartament z widokiem na piękną plażę LA MATA, gotowy do zamieszkania.\nMieszkanie składa się z dwuosobowej sypialni z łazienką i wyjściem na taras, dwóch sypialni z dwoma pojedynczymi łóżkami, obie z wbudowanymi szafami i rodzinną łazienką. Na wyposażenie mieszkania wliczają się scentralizowany system klimatyzacji ciepła / zimna, drzwi antywłamaniowe, wideodomofon i winda. Ponadto no osiedlu do dyspozycji są trzy baseny, wszystkie w bardzo cichym otoczeniu z zadbanymi ogrodami. ** Możliwość zakupu garażu.\nWyjątkowa lokalizacja w pobliżu plaży, parku przyrody i wszystkich usług oferowanych przez przytulne miasteczko La Mata ze sklepami, rynkiem i restauracjami otwartymi codziennie przez cały rok. Nie przegap tej okazji, aby cieszyć się wakacjami w bezkonkurencyjnym domu w tej okolicy. Skontaktuj się z nami! Skorzystaj z usług naszego doświadczonego zespołu! Z przyjemnością pomożemy w znalezieniu Twojego domu na Wybrzeżu.


co po otrzymaniu dotacji • Dotacje Unijne • Forum dla firm psfp.org.pl\nco po otrzymaniu dotacji\nprzez Palaryna » Cz sty 05, 2017 1:06 am\nHej, dziś się dowiedziałem że dotacja trafi w moje ręce. Od czego zaczynaliście - zwłaszcza mam tu ludzi którzy brali na sklepy internetowe, na ich rozwój.\nRe: co po otrzymaniu dotacji\nprzez liam » Pn sty 09, 2017 10:23 pm\nJa miałem na linię produkcyjną więc raczej Cię to nie zainteresuje. Ale jeśli chodzi o taki sklep internetowy to raczej zainwestowałbym w całkowicie nowe oprogramowanie od strony graficznej itd, żeby więcej można było ogarnąć przy mniejszym nakładzie pracy Do tego szata - coś jak przy allegro masz szablony, w sklepie przecież też chyba grafika potrzebna.\nprzez MarcinProchowski » Wt sty 10, 2017 5:09 pm\nNo dobra, ale on ten sklep już ma i te wszystkie grafiki jak sądzę. Bo by dostał na start a nie na rozwój. No chyba, że...masz na start i nie sprecyzowałeś?\nprzez Palaryna » Śr sty 18, 2017 2:58 am\nto już mniejsza o większośc Panowie (lub jeśli są to również Panie), bo tamten rozdział zamknięty. pieniądze zostaną przeznaczone na rozwój strony technicznej w firmie - oprogramowania, grafiki itp. reszta już została rozdysponowana i kto inny zajmuje się pomysłami na to. a co do samej takeij informatycznej strony to chyba nie są to wcale jakies drogie koszty, co nie?\nprzez MarcinProchowski » Cz sty 19, 2017 11:31 pm\nAlez to już zależy dużo co masz na myśli. o ile oprogramowanie możesz miec za free na początku a pźóniej płacić piątkę miesięcznie, o tyle żeby grafikę dla sklepu naprawdę ładną skołować to będzi nawet kilka tysięcy. musisz sprecyzować, inaczej nikt Ci nie odpowie\nprzez liam » Pt sty 20, 2017 3:55 am\ntak, a jak już podramatyzowałes to szablony są za zero złotych np aleszablony.pl i działają jak w bajce bo są w ofercie mega profesjonalnej firmy. także nie ma co kwiczeć za jedną czy drugą stroną - wszystko ma swoje za i przeciw, trzeba tylko się ładnie umieć w tym odnaleźć\nprzez MarcinProchowski » Wt maja 23, 2017 8:58 am\nCześć Panowie ponownie, widzę że RWD za free udostępnione w sellingo esprzedaży, ahh trzeba było poczekać te trzy miesiące jeszcze\nwysokość dotacji z UP\nWt paź 22, 2013 6:45 pm\nDokumenty do otrzymania dotacji\nAutor: » Śr sty 29, 2014 10:15 pm\nŚr sty 29, 2014 10:15 pm\nPytanie odnośnie dotacji\nAutor: » So sty 10, 2015 6:56 pm\nŚr lut 24, 2016 8:41 pm


Czy warto - Strona 6 - Motoryzacja - Agrofoto.pl Forum Rolnicze i Galeria Rolnicza\nNapisany 05 styczeń 2011 - 14:38\nCzy warto Po prostu strefy przeżycia dostosowano do gabarytów osobników z kraju przekwitłej wiśni -a nie zaraz tam piszesz o zawartości-pamietaj,małe jest piękne\nCzy warto Dzisiaj, 19:58\nNapisany 05 styczeń 2011 - 14:47\nCzasem kierowca miewa niefart i zdarza się bum.Z większości japońskich cudów techniki wiele nie zostaje,podobnie jak z zawartości.W przypadku kolizji takowego z niemiecki o podobnych gabarytach,szczerzę życzę być kierownikiem lub pasażerem tego drugiego.\nTak, masz rację, to mocny argument.\nNapisany 05 styczeń 2011 - 15:05\nCzy warto Mirasek, to przegięcie. Testy dotyczą aut nowych. Po 12 letniej eksploatacji Audi A4 zachowuje dalej swoją sztywność, blacha nie wykazuje śladów rdzy i autko najczęściej wyposażone jest w co najmniej 2 a często 4 poduchy, zawsze ABS , tworzywo użyte na kierownicę i kokpit elastyczne.\nChoć mas rację, taka A4 ,przejedzie po 12 letnim Civicu jak czołg, szczególnie ze podłoga, progi i nadkola tego japońca zaczyna drążyć korozja, poduszek przeważnie nie ma, a jeśli już to jedna dla kierowcy.\nNie licz również że ABS bądz układ kontroli trakcji pozwoli ci uniknąć zderzenia z tym czołgiem,gdyż przeważnie ich nie ma,czemu zresztą się nie dziwie gdyż to niemieckie wynalazki.\nCo do, testów to dotyczą one kolizji z przeszkodą o stałej masie przy prędkości 60km/h.\nBum dwóch aut na drodze wygląda zupełnie inaczej, tym bardziej że prędkości się sumują.\nEdytowany przez xemit, 05 styczeń 2011 - 15:20.\nNapisany 05 styczeń 2011 - 15:38\nWidzisz, jak się okazuje na temat 12-letniego Civica w zasadzie nie wiesz nic, poza zdarzającą się korozją na tylnych nadkolach, a próbujesz coś udowodnić poprzez wciskanie ludziom kitu, tak samo jak w przypadku ubarwiania Forda Mondeo w innym temacie. Taki oto Civic ma sobie dwie poduszki, napinacze pasów i ABS, podłoga i progi w prawie 15-letnim już egzemplarzu takiego Civica nie noszą najmniejszych śladów korozji, na tylnym nadkolu jest purchel i to jest fakt, bo takie auto stoi u mnie na podwórku\nCiekaw jestem co o korozji mogą powiedzieć posiadacze Mercedesów W202 (klasa C)? Bo coś tam słyszałem ale nie wiem czy to prawda\nBtw. co do ABS i kontroli trakcji, lepiej nauczyć się hamować i ruszać niż liczyć na cudowne systemy z Reichu, ale to każdy ma już własne zdanie na ten temat.\nNapisany 05 styczeń 2011 - 16:17\nCzy warto Pewno ten twój Civic jest wyjątkiem,ale jak wiesz taki lubi potwierdzać regułę.\nMercedes owszem gnije i ci którzy kupują te samochody jako nowe o tym wiedzą.Tylko nie zapominaj że marka ta ma zupełnie inną klientelę, która na doposażenie swojego samochodu wydaje więcej jak nowy Civic kosztuje,posiada go parę lat, a korozja dotyczy drugiego właściciela.\nZresztą stawianie Mercedesa w jednym szeregu z Hondą jest lekkim nieporozumieniem, by nie napisać nietaktem, z wiadomych powodów.\nTroszkę mnie zadziwiasz negując systemy kontroli trakcji i ABS im inne cudowne systemy.O ile pamiętam, to raczej jesteś "za" takowymi w ciągnikach.\nNo ale można być "za", a nawet przeciw.\n#106 tomasek tomasek\nNapisany 05 styczeń 2011 - 17:30\nCzy warto xemit ale pierdzielisz glupoty... no wiec porownujmy mercedes c klasse (w202) i honda acord z tych samych lat (nie znam oznaczen odnosnie generacji hondy)\ni tak jak dla mnie tu i tu tandetne kanciaste wnetrze, tu i tu podobnie tyle samo miejsca za kierownica nawet w mesku mniej rdza atakuje oba, silniki u obu producentów okresle jako bardzo dobre (chodzi mi o caloksztalt silników stosowany w jednej i drugiej firmie) jak dla mnie naped na przod na duzy plus hondy bajery takie same wygoda podrozowania taka sama cena podczas zakupu nowych tych aut wynosila zapewne tyle samo i segment aut tez ten sam takze xemit mysl zanim cos napiszesz ... dziekuje dobranoc\nNapisany 05 styczeń 2011 - 17:33\nXemit nawet dziecko w podstawówce po przeczytaniu tego ze zrzumieniem wie o co chodzi\nSystem ma pomóc a nie załatwić całą sprawę za ciebie!!!\nCzy warto [quote name='tomasek' timestamp='1294245027' post='618725']\nxemit ale pierdzielisz glupoty... takze xemit mysl zanim cos napiszesz ... dziekuje dobranoc\nW którym miejscu i kiedy pisałem o C-klasse W-202?. Czy jak mówią o psie,masz na myśli wyłącznie swojego ślepego Burka?\nPanie Janie Jeleniu, hamowanie z ABS polega na wciśnięciu pedału hamulca z siłą adekwatną do potrzeb..Może wyjaśnisz mi jak można to zrobić inaczej i czego się uczyć skoro system ABS nie podlega odłączeniu.\nEdytowany przez xemit, 05 styczeń 2011 - 17:53.\nCzy warto W którym to ja miejscu bezpośrednio porównuję Mercedesa do Hondy? Porównałem poziom wytkniętego przez Ciebie bezpieczeństwa, podając przykład testu ncap gdzie większe niemieckie auta wypadają gorzej niż japoński kompakt z podobnego okresu produkcji. Piszesz o korozji mocno przebarwiając pewne rzeczy, ja to prostuję na podstawie doświadczeń własnych (nie wyczytanych, nie zasłyszanych, nie legend z korzeniami w prl) dotyczących nie tylko własnego egzemplarza ale też kilku innych... czy to także wyjątki?\nO korozję W202 ledwo co zapytałem, jeszcze nic nie stwierdziłem tylko zapytałem, chcąc mieć rzetelną opinie od użytkownika takiego auta, a nie od znawcy co C-klasę widział na ulicy lub czytał o niej w polskim wydaniu Auto Bilda i już wszystko wie\nCo ma do rzeczy klientela danej marki i doposażanie aut w salonie w rozmowie o autach używanych, wytłumacz proszę? Gdzie napisałem że NEGUJĘ system ABS i kontroli trakcji, pokaż mi proszę? Ja tylko stwierdziłem że nie są niezbędne i że można się nauczyć jeździć bez nich. Poproszę Cię jeszcze o coś, pokaż mi gdzie ja pisałem o ABS i kontroli trakcji w ciągniku i jeszcze to popierałem? Bo nie ukrywam, jestem bardzo zdziwiony tym co napisałeś\n#110 tomasek tomasek\nNapisany 05 styczeń 2011 - 17:55\njak widac nie myslisz albo nie potrafisz czytac ja porownalem tylko 2 pierwsze z brzegu auta ktore sa najpopularniejsze w polsce a ty zaraz swoje madrosci wyciagasz jak chce to ci moge zrobic zestawienie bardziej elitarnych modeli tych dwóch firm hondy legend i mrecedesa s-klasse,\npo za tym nie od dzis wiadomo ze c klasa rdzewieje na blotnikach i na tylnej klapie wkolo zamka klapy,\naa i mercedes byl elitarny teraz jest zwyklym autem dla przecietnych ludzi..\nNapisany 05 styczeń 2011 - 18:04\na i mercedes byl elitarny teraz jest zwyklym autem dla przecietnych ludzi..\nCzy ty mieścisz się w tej przeciętności? Czy tez może masz na myśli obywateli Kuwejtu ,Jordanii badz Arabii Saudyjskiej.Bo niestety w kraju w którym ja żyję i w zawodzie który wykonuję niespełnionym marzeniem dla wielu jest kupno nowej Dacii.\nMirasek,pamięć bywa omylna,ale wymogi dotyczące ABS i ESP w obecnie produkowanych autach podważają teorię "cudownych systemów" i jazdy a"la Hołowczyc.Przecież ABS jest systemem trwale włączonym a ESP,wyłączalnym tylko w niektórych pojazdach i nie we wszystkich warunkach.\nI jeszcze do Tamasek. Napęd na przód jest tańszy,ale niekoniecznie lepszy, o czym przekonuje BMW uznawane za wzór jeśli chodzi o trakcję.\nPalenie laczy pod remizą w przypadku tylnego napędu jest balsamem na trzęsące się po piwie ręce kierownika,popierdywanie przednimi kołami wywołuje torsje.\nEdytowany przez xemit, 05 styczeń 2011 - 18:29.\nNapisany 05 styczeń 2011 - 18:30\nCzy warto Czyli żeby dostosować się do obecnych wymogów mam nie umieć hamować oraz ruszać na śliskim bez ABS i TC? Bo na to wychodzi czytając Twoją wypowiedź, albo dalej nie rozumiesz o co mi chodzi? Nikt nie pisał o jeździe a'la Hołowczyc, ja akurat wspomniałem że wyścigi poza zamkniętymi obiektami są zwykle niezgodne z prawem\nNapisany 05 styczeń 2011 - 18:36\nCzy warto O.K. nie rozumiem.Podobnie zresztą jak nie rozumiem że potrzeba posiadać umiejętność "palenia auta na pych" lub ew.korbę.\nNapisany 05 styczeń 2011 - 19:08\nCzy warto A ja głupi jeżdżę na jakieś szkoły bezpiecznej jazdy, i po co mi to jak mogę sobie kupić auto z ABS, ASR, ESP, z najlepszymi oponami i jeszcze najlepiej marki VW (ponoć odpędza złe demony) i stanę się mistrzem kierownicy\nNapisany 05 styczeń 2011 - 19:21\nCzy warto Jeśli cie to kręci,to czemu nie.Ja niestety ostatnią kategorię Prawa Jazdy - "T" robiłem równo 30 lat temu i głupio bym wyglądał jako uczeń tej zaszczytnej szkoły. .Liczba przejechanych kilometrów, oraz % w OC i AC to moja szkoła.\nI nic to, że w przeciwieństwie do ciebie nie mogę sobie kupić auta o którym piszesz,ale z zupełnie innych powodów.Problem jest cyfra widniejąca na fakturze.\nCo do mistrza kierownicy to w całej rozciągłości cię popieram,zawsze to lepsze od karty rabatowej w Tesco, z tytułu wielokrotnych zakupów na dziale samo-auto-tuningu\nEdytowany przez xemit, 05 styczeń 2011 - 19:31.\nNapisany 05 styczeń 2011 - 19:29\nCzy warto Moi koledzy mieli BMW 320 z Abs poduszkami kontrolą trakcji ale nic to nie dało przy 180 w zakręt, 3 osoby na miejscu. A co do Hondy super auto szczególnie Civic z silnikiem V-tec, małe ale ma moc wiem bo trochę takim jeździłem.\nNapisany 05 styczeń 2011 - 19:33\nCzy warto To podobnie jak pomiędzy winem 'Kordiał", a Martini.To pierwsze ma moc,wiem bo trochę takie piłem.\nPewno niewielu jest na forum takich co zna smak tej ambrozji.\nEdytowany przez xemit, 05 styczeń 2011 - 19:34.\nCzy warto Auto o którym pisałem to dla mnie pobożne życzenie, problem nabywczy jest ten sam. Na SBJ bywają różni wiekiem, choć głównie młodzi, co mnie bardzo cieszy, bo tacy najczęściej są "nieśmiertelni" na drodze, a jak na placyku wciągną parę pachołków pod auto albo wykręcą bąka na prędkości to zaczynają już inaczej myśleć\n% w OC w tym roku mam już max (chyba że są bonusy o których jeszcze nie wiem) ale i tak mnie to nie cieszy bo skubańcy stawki podnoszą o jakieś 30%\nNapisany 05 styczeń 2011 - 19:47\nCzy warto Jeśli mogę cię pocieszyć,to tym że każde auto o którym marzysz, kupisz bez problemu za 15 lat.\nNiestety problemem będzie wtedy,czy jeszcze będziesz je chciał\nTo podobnie jak z niejedną kobietą !!!!!\nEdytowany przez xemit, 05 styczeń 2011 - 19:50.\nCzy warto To racja... i dobre porównanie\nGorące 16252 Odpowiedzi


Prof. Tadeusz Gerstenkorn-Miscellanea\nstart Publikacje Publikacje członków OŁ KSD Prof. Tadeusz Gerstenkorn-Miscellanea\n, II deklinacja – mieszam, mieszać. Pamiętam, że w powojennym znanym miesięczniku popularno-naukowym był stały dział nazywany miscellanea, w którym stale zamieszczano różnotematyczne nowości. Zdarza się używanie w podanym celu także terminu silva rerum.\nW ostatnich dniach, nawet godzinach, mamy stale w uszach termin koronawirus w związku z epidemią szczególnej, bardzo groźnego typu, grypy czy też zapalenia płuc (?). Nie wiem kto wprowadził do użytku publicznego ten niepolski termin, będący zlepkiem dwóch rzeczowników: korona i wirus. Ten sposób łączenia dwóch (lub nawet więcej) rzeczowników jest spotykany i typowy w niektórych językach zachodnich, na przykład, w języku niemieckim lub angielskim.\nTłumacząc tego typu termin obcy (spotykany w języku obcym) tłumaczymy go zwykle (w języku polskim) w ten sposób, że jeden z tych rzeczowników jest przytaczany jako przymiotnik określający bliżej następujący po nim rzeczownik, Rozpatrując więc termin koronawirus –coronavirus) należałoby zatem powiedzieć wirus „ukoronowany”, co nie miałoby większego sensu. Chodzi tu bowiem o koronę jako pewien szczyt pewnej własności następującego po tym określeniu rzeczownika. A jest nim groźba, zagrożenie spowodowane tym zarazkiem. Omawiany wirus należałoby zatem nazwać raczej terminem groźny, tak jak to kiedyś określono pewnego cara ze wschodu (Iwan Groźny). Innym sposobem do nazwania tego wirusa byłby chyba lepszy termin chiński, wzorując się na określeniu użytym niegdyś hiszpanka dla choroby grypowego typu, ścinającej z tego świata tysiące ludzi. Dla podkreślenia specyfiki użytego znaczenia przymiotnika można go nawet zapisywać z dużej litery, W każdym razie jest to zgodne z duchem i zwyczajem naszego języka. Niedawno zagrożeniem epidemicznym był wirus afrykański nazwany Ebolą. Mam nadzieję, że w tej sprawie zabiorą głos językoznawcy lub poloniści.\nJa tylko przedstawiłem swój punkt widzenia, bowiem zaniepokojony jestem tym, że z dużą łatwością ulegamy wpływom języka obcego w zależności od sytuacji politycznej lub gospodarczej. Swego czasu była moda na język rosyjski i rusycyzmy uważano za coś naturalnego dla naszego języka. Ślad tego mamy do dziś. Dość popularne jest używanie zwrotu: nie ma komu tego zrobić (niet komu eto zdiełać) zamiast nie ma kto tego zrobić. Ten rusycyzm spotyka się nawet w publicystyce (gazetach). Gdy zwróciłem na to uwagę redakcji, to oczywiście (?) nie otrzymałem żadnej odpowiedzi. Ulegaliśmy dużym wpływom języka niemieckiego, zwłaszcza w dziedzinie rzemiosła i techniki. W pewnym okresie była moda na język francuski (przynajmniej w pewnych środowiskach).\nW okresie wojen napoleońskich był śpiewany tekst „francusko-polski” zaczynający się od słów: Czy ty znasz, o ma chere (moja droga) colonela (pułkownika) postać ? Ach comme je voudrais (jak chciałabym) jego żoną zostać. Wydaje się, że nawyk podziwu dla silniejszego i usłużność wobec niego trudno wyplenić. A należy bardzo cenić wartość polskiego języka. Kiedyś zapytali mnie niemieccy studenci w czym należy widzieć piękno języka polskiego. Odpowiedziałem prostym przykładem: W języku niemieckim są tylko dwa słowa na określenie dziewczyny, tj. Mädel i Mädchen. A w języku polskim można znaleźć takich słów kilkanaście. Dlatego, że każdy termin oddaje trochę inne znaczenie uczuciowe, czego w innym języku nie ma. Powinniśmy być z tego dumni.\nZachodnie domy handlowe, zwane obecnie marketami, przypominają naszemu społeczeństwu o tym, by pamiętać o wprowadzonym swego czasu przez były system polityczny święcie zwanym Dniem Kobiet. Nie pamiętam, dlaczego zwyczajowo miało ono przypadać 8 marca. Skoro wolno przypominać o pewnym zabytku socjalizmu i go nadal mieć na względzie, to i ja mogę chyba przypomnieć, że w 2016 roku opublikowałem artykuł pt. 8 Marca i Patriotyzm, w którym uzasadniłem preferowanie dnia 8 marca jako Dnia Patriotyzmu. Niedawno, bo 1 marca obchodziliśmy dzień pamięci o żołnierzach wyklętych (niezłomnych), więc chyba na czasie jest przypomnienie także o dokonanym w tym dniu w 1945 roku niezwykłym wyczynie małej grupki harcerzy z Szarych Szeregów w Łowiczu, którzy oswobodzili z więzienia komunistycznego (ludowego czy socjalistycznego– jak kto woli) swego ukochanego kolegę, a przy okazji także dużą grupę więźniów – Polaków przetrzymywanych przez Polaków na rozkaz sowieckiego „oswobodziciela".\nTrudno mi przytaczać opis tego wydarzenia zamieszczonego przeze mnie w obszernej publikacji opartej na książce pt. Uwolnić „Cyfrę” (wydawnictwo Szarych Szeregów, wydanie 4, Łódź 2005), więc bardzo skrótowo podam, że właśnie w tym dniu dokonano sprytnym podstępem (jak mówił Onufry Zagłoba – fortelem) wejścia na teren więzienia, steroryzowano ówczesną obsługę i uwolniono kolegę, który był tu przetrzymywany za posiadanie i słuchanie radia, co było absolutnie zakazane przez niemieckiego okupanta, ale jeszcze przez jakiś czas stosowane zaraz po wojnie (ostatniej. Wyczyn oswobodzenia więźniów jest wart szczególnego odnotowania, bowiem w akcji brało udział zaledwie ośmiu (jeśli dobrze pamiętam) harcerzy, nikt nie doznał uszczerbku na zdrowiu, a sukces był całkowity. Główny oswobodzony zdołał szczęśliwie opuścić teren, ale niestety nasi niektórzy usłużni wobec sowietów rodacy powyłapywali kilku uczestników akcji i skazali ich na karę śmierci, zamienioną później na więzienie. Warto tu podkreślić niezwykłą solidarność ówczesnej młodzieży harcerskiej, zdolność do ofiary życia i niewymuszony patriotyzm.\nMiałem szczęście poznać osobiście jednego z uczestników wspomnianej akcji. Niestety pozostaje tylko pamięć o szlachetnym czynie i nadzieja, że nie wszyscy o tym zapomnimy.


Toscana Hotel - Seogwipo. Zarezerwuj online! HOTELS.ITAKA.PL\n158-7, Yongheung-ro 66beon-gil, 697-828 Seogwipo - Zobacz na mapie Drukuj\nOpis Toscana Hotel\nToscana Hotel (Seogwipo - Seogwipo) znajduje się w pobliżu takich atrakcji, jak Wodospad Eongtto i Stadion Pucharu Świata w Jeju. 4-gwiazdkowy hotel umieszczono w pobliżu takich atrakcji, jak Świątynia Yakchunsa i Klif Jusangjeolli.\nPoczuj się jak w domu w 65 klimatyzowanych pokojach, których wyposażenie to lodówka i telewizor płaskoekranowy. Bezpłatny bezprzewodowy dostęp do Internetu zapewni łączność ze światem, a telewizja kablowa — rozrywkę. Prywatna łazienka — wyposażenie: wanna połączona z prysznicem, markowe przybory toaletowe i suszarka do włosów. Udogodnienia obejmują czajnik do kawy lub herbaty i bezpłatna woda butelkowana oraz sprzątanie codziennie.\nHotel: znajduje się tutaj restauracja Trattoria gdzie serwowane są pyszne obiad i kolacja. Możesz także póść po przekąski, które podają miejsca takie jak 2 kawiarnie. Śniadanie w formie bufetu jest podawane codziennie od 7.00 do 10.00 za opłatą.\n158-7, Yongheung-ro 66beon-gil, 697-828 Seogwipo\nOcena: 4 / 24 opinii Kod hotelu: 507669\nStadion Pucharu Świata w Jeju - 3,1 km / 1,9 mi\nMuzeum Seokbujak - 5,1 km / 3,2 mi\nMiędzynarodowe Centrum Konferencyjne - 6 km / 3,7 mi\nKlif Jusangjeolli - 6,1 km / 3,8 mi\nMiędzynarodowe Centrum Pokoju w Czedżu - 6,2 km / 3,9 mi\nWodospady Cheonjeyeon - 6,5 km / 4 mi\nSzczyt Sammaebong - 6,5 km / 4 mi\nOgród botaniczny w Yeomiji - 6,6 km / 4,1 mi\nOrganizacja turystyczna Pacific Land - 6,8 km / 4,2 mi\nRipley's Believe It or Not Museum - 6,8 km / 4,2 mi\nMuzeum PLAY K-POP - 6,8 km / 4,2 mi\nWodospad Cheonjiyeon - 6,9 km / 4,3 mi\nToscana Hotel i dystans z lotniska: sugerowany port lotniczy to Jeju (CJU-Międzynarodowy port lotniczy Jeju) - 26,8 km / 16,7 mi.\nOpłata za śniadanie bufet: 20000.00 KRW na osobę (około)\nOpłata za łóżko-dostawkę: 40000.0 KRW za dzień


wtorek, 21 kwiecień 2020 13:43\nkontynencja to choroba objawiająca się niekontrolowanym wydalaniem moczu, która często dotyka kobiety. Problem potrafi uprzykrzać codzienne funkcjonowanie oraz wywoływać dyskomfort psychiczny i fizyczny. Nietrzymanie moczu jest bardzo wstydliwym tematem do rozmów z bliskich, a tym bardziej ze specjalistami.\nKobiety nie rzadko samodzielnie próbują pozbyć się dolegliwości, co może nie przynosić pożądanych efektów, a leczenie zdecydowanie się wydłuża. W takiej sytuacji warto jednak skonsultować się z lekarzem.\nPrzyczyny powstawania inkontynencji\nDo najczęstszych przyczyn powstawania choroby należą:\nzmiany hormonalne występujące w organizmie,\nporód przyczyniający się do uszkodzenia lub rozciągnięcia mięśni dna miednicy,\nIstnieje kilka metod leczenia nietrzymania moczu, w zależności od przyczyn jego występowania:\nTerapia laserowa polega na obkurczaniu ścian pochwy za pomocą wiązek lasera. Stymulacja włókien kolagenowych pochwy poprawia ułożenie cewki moczowej. Lekarz wprowadza do pochwy pacjentki specjalnie ukształtowaną głowicę, która wzmacnia przedsionek, przednią ścianę oraz ujście pęcherza moczowego. Zabieg jest całkowicie bezpieczny i bezbolesny. Nie wymaga stosowania żadnego znieczulenia ani hospitalizacji. W zależności od pacjentki zaleca się wykonanie maksymalnie dwóch zabiegów. Zabieg laserowego leczenia nietrzymania moczu jest przeprowadzony w warunkach ambulatoryjnych w gabinecie ginekologicznym.\nKto może skorzystać z takiej formy leczenia?\nTerapia laserem jest przeznaczona dla tych kobiet, które cierpią na wysiłkowe nietrzymanie moczu. Niezależnie od wieku pacjentka może przystąpić do leczenia laserem. Przed wykonaniem zabiegu konieczna jest konsultacja ze specjalistą. Lekarz przeprowadzi wywiad, na podstawie którego stwierdzi, czy kobieta nadaje się do takiej formy leczenia. Konieczne jest wcześniejsze wykonanie badania cytologicznego i okazanie wyniku. Jeśli pacjentka cierpi na inne choroby, wymagane jest dostarczenie opinii lekarza prowadzącego o nieistnieniu przeciwwskazań do wykonania zabiegu laserowego. Lekarz może zlecić dodatkowe badania. W wypadku braku przeciwwskazań kobieta od razu zostanie skierowana na zabieg.\nIstnieją przeciwwskazania do wykonania zabiegu laserowego:\nNa pierwsze efekty leczenia laserem trzeba poczekać około miesiąca od wykonanego zabiegu. Czasem zdarza się, że efekty pojawiają się o wiele później, nawet do pół roku. Regenerujące się włókna kolagenowe potrzebują czasu. Laserowe leczenie nietrzymania moczu wykonuje się u kobiet w każdym wieku, jednak najtrwalsze efekty są widoczne u kobiet w wieku rozrodczym. Rezultaty przynoszą ulgę przez wiele lat. Problem może powrócić, gdy podczas kolejnego porodu nastąpi ponowne rozciągnięcie włókien kolagenowych.\nPlacówek zajmujących się laserowym leczeniem nietrzymania moczu jest mnóstwo. Warta uwagi jest klinika medycyny estetycznej w Warszawie https://www.elite.waw.pl/wysilkowe-nietrzymanie-moczu/. Klinika posiada szeroką ofertę i specjalizuje się w laseroterapii.\nlaserowego leczenia nietrzymania moczu\nWięcej w tej kategorii: « FLOSLEK wspiera personel medyczny walczący z epidemią koronawirusa Czy dietetyczny catering jest dla Ciebie? »