Zapiski syna tego kraju - James Baldwin - ebook + książka - Legimi online\nZapiski syna tego kraju ebook\nZapiski syna tego kraju\nPrzełożył Mikołaj Denderski\nPrzedmowa do wydania z 1984 roku\nTo Sol Stein, kumpel z liceum, redaktor, powieściopisarz, autor sztuk teatralnych, jako pierwszy zwrócił się do mnie z sugestią napisania tej książki. Nie zareagowałem entuzjastycznie – jeśli dobrze pamiętam, powiedziałem mu, że jestem za młody na publikowanie pamiętników.\nNigdy nie myślałem, by z tych esejów mogła powstać książka. Nie wydaje mi się, bym – zostawiwszy je za sobą – wracał do nich myślą. Sugestia Sola wywołała ten szokujący i niemiły efekt, że uzmysłowiła mi upływ czasu. Jak gdyby chlusnął mi w twarz zimną wodą.\nSol nie dawał jednak za wygraną, podobnie jak trudy i niebezpieczeństwa mojego położenia. Jakiś czas przed tym, w 1954 roku, wróciłem z Paryża – z powodów, które nie były dla mnie do końca jasne. Obiecałem szwajcarskiemu przyjacielowi wizytę w kraju moich narodzin, jednak to akurat, jak sądzę, należy uznać za pretekst – brak temu wagi motywu. Nie znajduję żadnego obiektywnego powodu mojego powrotu do Ameryki w tamtym czasie – nie jestem pewien, czy znajduję jakiś subiektywny.\nTak czy inaczej przyjechałem, na początku 1954 roku, kilka miesięcy przed trzydziestką, na śmierć wystraszony, ale szczęśliwy, że jestem wśród rodziny i przyjaciół. Był to mój drugi powrót od czasu wyjazdu w 1948 roku.\nWcześniej wróciłem w roku 1952 z pierwszą powieścią, zostałem na tyle długo, by pokazać ją rodzinie i sprzedać, i czym prędzej się wyniosłem. W 1954 przywoziłem Zaułek Amen i byłem w trakcie pracy nad Moim Giovannim, który oddzielił się od tego, co miało przybrać kształt Innego kraju.\nNa dobrą sprawę okres 1954–1955, pomimo przerażających momentów, był wspaniałym rokiem, i to nie tylko z perspektywy czasu. Coś w końcu przeżyłem – dowodem było to, że pracowałem. Byłem w kolonii artystycznej Yaddo w Saratoga Springs, kiedy mój kumpel Marlon Brando otrzymał Oscara, i oglądałem w telewizji, jak Bette Davis wręcza mu nagrodę i całuje go. Za mojego pobytu tam zadzwonił też do mnie z Waszyngtonu świętej pamięci Owen Dodson, żeby mnie zawiadomić, że reżyseruje studencką inscenizację mojej sztuki na Uniwersytecie Howarda. Pojechałem do Waszyngtonu, gdzie poznałem nieżyjącego już wielkiego E. Franklina Fraziera oraz wielkiego Sterlinga Browna. Howard1 był pierwszym kampusem uniwersyteckim, jaki widziałem, i nie wiem, co by się stało z moim morale, gdyby nie ci mężczyźni. Przedstawienie, Bogu dzięki, okazało się olbrzymim siedmio- czy dziesięciodniowym dziwem, który dopiero ostatniego wieczoru oglądała przepełniona sala, i to pomimo niechętnie nastawionej, jeszcze nie czarnej kadry wydziału („Ta sztuka cofnie Wydział Językowy o trzydzieści lat!”), zdumionej reakcji „Variety” („Jak pan sądzi, co o tej sztuce pomyślą Murzyni na Północy?”) oraz faktu, że następny raz wystawiono ją dopiero niemal dziesięć lat później. I zakochałem się. Byłem szczęśliwy – świat nigdy wcześniej nie był tak pięknym miejscem.\nIstniał tylko jeden mały szkopuł. Ja, my nie mieliśmy złamanego grosza, garnka, żeby się odlać, ani okna, żeby go opróżnić.\nSol Stein ponowił atak. Umówiliśmy się na dziewięć esejów, on chciał dziesiąty, więc napisałem tytułowy tekst między domem Owena a Dunbar Hotel. Wróciłem do Nowego Jorku i tam skończyłem Mojego Giovanniego. Przy alei Wydawców, w owym opiniotwórczym mateczniku patrzono na książkę ze zgrozą i wstrętem, nie chciano jej tknąć i argumentowano, że jestem młodym murzyńskim pisarzem, który wydając tę książkę, zraziłby do siebie swoich czytelników i zniszczył sobie karierę. Krótko mówiąc, nie zamierzali jej publikować, dając przy tym do zrozumienia, jakoby wyświadczali mi w ten sposób przysługę. Przekazałem im moją wdzięczność, możliwe, że w odrobinę zbyt ostrych słowach, pożyczyłem pieniądze od znajomego, po czym ja oraz mój kochanek wsiedliśmy na statek do Francji.\nNie myślałem o sobie jako eseiście – podobny pomysł nigdy nie zaświtał mi w głowie. Nawet, a być może zwłaszcza, teraz trudno mi odtworzyć koleje tej drogi.\nMa to na pewno coś wspólnego z tym, co próbowałem odkryć i czego również starałem się uniknąć. Jeżeli usiłowałem odkryć siebie – co w gruncie rzeczy, jeśli się nad tym zastanowić, było pomysłem cokolwiek wątpliwym, zważywszy że starałem się również przed sobą uciec – to na pewno między tym własnym ja a mną leżała narosła przez wieki skała. Ta skała raniła rękę, w zetknięciu z nią kruszyły się wszelkie narzędzia. A jednak moje ja gdzieś tam było: czułem, jak wierzga w niewoli i przeciwko niej. Nadzieja ocalenia – tożsamość – zależała od tego, czy tę skałę będzie się potrafiło rozszyfrować i opisać.\nGłos w jednej z pieśni woła: „na skałę zbyt dla mnie wysoką wyprowadź mnie”; inny zaś woła: „ukryj mnie w skale!”; jeszcze inny oświadcza: „w tej skale mój dom”. Albo: „Pobiegłam ku skale, by twarz mą skryć / zawołała skała: nie ukryjesz nic!”.\nTe nagromadzone w ciągu stuleci pokłady skały po odcyfrowaniu okazywały się częścią mojego dziedzictwa – częścią, zaznaczam, nie całokształtem – ale jeżeli chciałem upominać się o prawo przysługujące mi z urodzenia, którego ledwie cieniem była dziedziczona przeze mnie spuścizna, musiałem zmierzyć się ze skałą i przyjąć ją do siebie. W przeciwnym razie to ona upomniałaby się o mnie.\nAlbo też, ujmując to inaczej, pozostawiona mi spuścizna była osobliwa, w szczególny sposób ograniczona i ograniczająca – moje urodzenie dawało mi rozległe prawo udziału, łącząc mnie ze wszystkim, co żyje, i z każdym, po wsze czasy. Ale nie sposób dochodzić prawa przysługującego z urodzenia, nie przyjmując jednocześnie pozostawionej spuścizny.\nDlatego kiedy zacząłem na poważnie pisać – kiedy wiedziałem już, że się zaangażowałem, że będzie to moim życiem – musiałem starać się opisać tę szczególną kondycję, która była – jest – żywym dowodem odziedziczonej przeze mnie spuścizny. A jednocześnie, posługując się tym samym opisem, musiałem upomnieć się o prawo przysługujące mi z urodzenia. Jestem tym, czym uczyniły mnie czas, okoliczności, historia – to pewne – ale jestem też czymś dużo więcej. Wszyscy jesteśmy.\nKwadratura koła, jaką jest kolorowość, to dziedzictwo każdego Amerykanina i każdej Amerykanki, zarówno czarnych, jak i białych, czy to w świetle prawa, czy w świetle dnia. To straszliwe dziedzictwo, za które niewysłowione rzesze sprzedały swoje przyrodzone prawo. Rzesze ludzi robią tak do dziś. Owa potworność tak silnie zespoliła z sobą przeszłość i teraźniejszość, że jest praktycznie rzeczą niemożliwą – a z pewnością pozbawioną sensu – mówić o niej jak o czymś, co rozgrywa się, by tak rzec, w czasie. Gestem samobójczym, tak jak zresztą było dotąd, może być próba mówienia o niej do ludzkich rzesz, które – jeśli przyjąć, że mają świadomość istnienia czasu – wierzą, że czas da się przechytrzyć.\nW każdym razie coś podobnego ma pewien związek z moimi początkami. Próbowałem umiejscowić się w określonym dziedzictwie i posłużyć się tym dziedzictwem właśnie po to, żeby upomnieć się o moje przyrodzone prawo, którego owo dziedzictwo tak brutalnie i wyraźnie mi odmawiało.\nNie jest przyjemne być zmuszonym przyznać, z górą trzydzieści lat później, że ani ta dynamika, ani ta konieczność nie uległy przekształceniu. Zaszły powierzchowne zmiany, których skutki są w najlepszym razie niejednoznaczne, w najgorszym zaś – katastrofalne. Pod względem moralnym nie zaszła żadna zmiana, a zmiana moralna to jedyna zmiana rzeczywista. Plus ça change, utyskują zirytowani Francuzi (którym można zaufać, że wiedzą, co mówią), plus c’est la même chose („Im bardziej się zmienia, tym bardziej pozostaje takie samo”). Przynajmniej mają dość klasy, że stać ich w tej kwestii na szczerość.\nJedyną prawdziwą zmianą ostro rysującą się w tym obecnym, niewysłowienie groźnym chaosie jest paniczny niepokój po stronie tych, którzy oczerniali i podporządkowywali sobie innych tak długo, że sytuacja odwróciła się na ich niekorzyść. Ani razu Cywilizowani nie zdołali uszanować, uznać czy opisać Dzikusa. Jest on, praktycznie rzecz biorąc, źródłem ich bogactwa, a nieprzerwane podporządkowanie go ich jarzmu – kluczem do ich władzy i chwały. To prawda absolutna i niezbita w Afryce Południowej – by ograniczyć się do tylko jednej części Afryki – a także w odniesieniu do codzienności czarnych mężczyzn i kobiet; tutaj czarnego z punktu widzenia gospodarki najzwyczajniej spisano na straty i z tego powodu zachęca się go, by wstępował do armii albo, zgodnie z przekonaniem, jakie żywią choćby Daniel Moynihan i Nathan Glazer, by został listonoszem, by na coś się, na miłość boską, przydał, gdy biali mężczyźni biorą na swoje barki ciężkie brzemię rządzenia światem.\nCóż. Plus ça change. A co dopiero miałby powiedzieć czarny obywatel o „takich przyjaciołach”, mając na myśli swoich krajanów!\nPod rusztowaniem z bieżących dni, nadziei, przedsięwzięć czai się niewypowiedziana, lodowata panika. Powiedziałem, że Cywilizowani ani razu nie zdołali uszanować, uznać czy opisać Dzikusa. Z chwilą, gdy stwierdzili, że jest on dzikusem, zniknęło wszystko, co można by szanować, uznawać czy opisywać. Za to dzikusy opisują Europejczyków – którzy, wylądowawszy w Nowym (!) Świecie, nie byli jeszcze białymi – jako „ludzi z niebios”. Podobnie dzicy w Afryce żadną miarą nie mogli przewidzieć udręki tej diaspory, na którą mieli być skazani. Nawet wodzowie sprzedający Afrykańczyków w niewolę nie mogli przypuszczać, że niewola ta będzie trwać wiecznie, a w każdym razie przynajmniejtysiąc lat.Doświadczenie dzikich nie mogło przygotować ich na tego rodzaju wyobrażenie, podobnie jak na to, że o ziemi będzie się myśleć jak o czymś, co można kupować i sprzedawać (tak jak ja nie mogę uwierzyć, że ludzie naprawdę kupują i sprzedają przestrzeń powietrzną nad wieżowcami Manhattanu).\nA jednak to wszystko się stało i dzieje się nadal. Z głębi tego niewiarygodnego okrucieństwa otrzymujemy mit o wesołym Bambo i Przeminęło z wiatrem. Wydaje się, że mieszkańcy Ameryki Północnej do dziś wierzą w te legendy, które stworzyli i które nie mają absolutnie żadnego potwierdzenia w rzeczywistości. A kiedy legendy te są atakowane, jak obecnie – na całym ziemskim globie, który nigdy nie był i nie będzie biały – moi ziomkowie robią się dziecinnie mściwi i nad wyraz niebezpieczni.\nOwa niewyrażona panika, o której mówiłem wcześniej, bierze się z przerażenia faktem, że oto Dzikus może już opisać Cywilizowanego – jedynym sposobem, by temu przeszkodzić, jest unicestwienie człowieczeństwa. Panika ta świadczy o tym, że zarówno pojedyncza osoba, jak i ludzka zbiorowość nie mogą uczynić niczego, nie wiedząc, co czynią. I podobnie nikt nie zdoła uniknąć zapłaty za wybory, których dokonał. Na dziką – jeśli można tak powiedzieć – ironię zakrawa fakt, że jedynym dowodem wobec świata – ludzkości – na prymat białych są czarna twarz i głos: twarz nigdy nieprzestudiowana, głos nigdy nieusłyszany. Oczy w tej twarzy stanowią świadectwo niewybaczalnej i niewyobrażalnej zgrozy życia tego, który jest niewolnikiem w ziemi obiecanej, ale dowodzą też tego, że trouble don’t last always2; co do głosu – niegdyś przepełnionego gniewem i bólem, które podtrzymywały rzeczywistość strażnika – odwołuje się on do innej rzeczywistości, w innych językach. Ludzie, którzy myślą o sobie jako o białych, mają do wyboru stać się ludzkimi albo nieistotnymi.\nAlbo takimi, jakimi już się stali pod każdym względem poza swoją faktyczną postacią – zamierzchłymi. Bowiem jeśli zmartwienie, jak powiada nam Eklezjasta, nie trwa po wsze czasy, podobnie wieczna nie jest Władza, a to bodaj na fakcie, nadziei czy też micie Władzy owa tożsamość, która nazywa siebie białą, od zawsze bazowała.\nGdy ta książka ukazywała się po raz pierwszy, dopiero co skończyłem trzydzieści jeden lat, a w chwili, kiedy to przeczytacie, będę już po sześćdziesiątce. Uważam to za coś zgoła niesamowitego, ale nie wspominam o tym teraz, by coś świętować czy nad czymś płakać. Nie sądzę, bym miał powody, aby się skarżyć: z całą stanowczością myślę, że wręcz przeciwnie – raczej by przystać na to, co było, i to niezależnie od tego, co przyniesie jutro. Mam jednak powody do rozmyślań – zawsze się je ma, gdy trzeba spojrzeć wstecz. Pamiętam wielu ludzi, którzy pomogli mi na różne sposoby, których nie podejmuję się tu opisywać, tyle lat temu, kiedy byłem tamtym oniemiałym dzieciakiem z wybałuszonymi oczami, siedzącym w moim wspomnieniu gdzieś w kącie na podłodze. Było mi trudno w Village, gdzie masa ludzi, zagrzewana przez gliniarzy, uważała za świetną zabawę obijanie moją głową stołów i krzeseł, tak że wkrótce przestałem mówić o swoich „konstytucyjnych” prawach. Jestem, jak sądzę, ocalonym.\nOcalonym z czego? W tamtych latach, kiedy ogarniało mnie przerażenie, kiedy pałałem gniewem albo zbierało mi się na płacz, mówiono mi: „Trzeba czasu, Jimmy. Trzeba czasu”. Zgadzam się, wciąż się zgadzam, jakkolwiek wcale nie trzeba było dużo czasu, by wielu z tych ludzi, których wówczas, w latach pięćdziesiątych, znałem, zrejterowało, postanowiło mieć z tego coś dla siebie i ustroiło się w amerykańską flagę. Żałosna i nikczemna banda tchórzy, której niegdyś zawierzyłem życie – „tacy przyjaciele”!\nAle o tym wszystkim porozmawiamy innego dnia. Kiedy mówiono mi, gdy byłem młody, że trzeba czasu, mówiono mi, że trzeba czasu, by czarną osobę w tym kraju zaczęto traktować jak istotę ludzką, ale że to się stanie. Będziemy działać, by tak się stało. Przyrzekamy ci.\nSześćdziesiąt lat ludzkiego życia to dużo czasu na wywiązanie się z obietnicy, zwłaszcza jeśli się weźmie pod uwagę wszystkie żywoty poprzedzające mój i te przebiegające równolegle z nim.\nTo, co wydarzyło się za mojego życia, to wyliczenie dokonań moich przodków. Nie dotrzymano żadnej z danych im obietnic, żadnej z danych mnie, a ja sam nie mogę doradzać tym, którzy przychodzą po mnie, ani moim krewnym z całej kuli ziemskiej, by wierzyli w jakiekolwiek słowo wypowiadane przez moich upadłych moralnie rodaków.\n„A chociaż – jak pisze Doris Lessing w przedmowie do Opowieści afrykańskich – okrucieństwa wyrządzone przez białego człowieka czarnemu człowiekowi zaliczają się do najcięższych zarzutów w akcie oskarżenia przeciw ludzkości, uprzedzenie ze względu na kolor skóry nie jest naszą winą pierwotną, a tylko jednym z aspektów zaniku wyobraźni, który utrudnia nam dostrzeżenie nas samych w każdym stworzeniu, które oddycha pod słońcem”3.\nAmen. En avant.\n18 kwietnia 1984\nDwudziestego dziewiątego lipca 1943 roku umarł mój ojciec. Tego samego dnia, kilka godzin wcześniej urodziło się jego najmłodsze dziecko. Z górą miesiąc przed tymi wydarzeniami, kiedy oczekiwaliśmy na nie w wielkim napięciu, w Detroit doszło do najkrwawszych zamieszek na tle rasowym w naszym stuleciu. Kilka godzin po nabożeństwie żałobnym, kiedy mój ojciec spoczywał na katafalku w kaplicy zakładu pogrzebowego, zamieszki rasowe wybuchły w Harlemie. Rankiem 3 sierpnia wieźliśmy mojego ojca na cmentarz przez pustynię usianą tłuczonym szkłem okiennym.\nDzień pogrzebu mojego ojca był również dniem moich dziewiętnastych urodzin. Gdy odprowadzaliśmy go na cmentarz, wszędzie po drodze mijaliśmy pokłosie niesprawiedliwości, anarchii, rozczarowania i nienawiści. Miałem wrażenie, jakby sam Bóg, chcąc podkreślić odejście mojego ojca, wymyślił tę przedłużaną w nieskończoność i rozdzieraną dysonansami kodę. I wydawało mi się również, że okrucieństwo, które wzbierało wszędzie wokół nas, kiedy ojciec opuszczał świat, obmyślono jako środek dyscyplinujący, który miał złamać dumę jego najstarszego syna. Odrzuciłem wiarę w tę apokalipsę, która stanowiła centrum wyobraźni mojego ojca – proszę bardzo, zdawało się mówić życie, masz tu coś, co z pewnością będzie uchodzić za apokalipsę, jeszcze zanim przyjdzie ta prawdziwa. Często żywiłem pogardę dla ojca z powodu warunków jego – naszego – życia. Kiedy nadszedł kres, zacząłem się nad jego życiem zastanawiać, a przy tym, inaczej niż dotąd, odczuwać niepokój w związku z własnym.\nNie znałem ojca zbyt dobrze. Nie dogadywaliśmy się z sobą, po części dlatego, że łączyła nas – przybierając u każdego inną postać – przywara upartej dumy. Kiedy umarł, zdałem sobie sprawę, że prawie nigdy z nim nie rozmawiałem. Kiedy nie żył już od dłuższego czasu, zacząłem tego żałować. To chyba typowy rys życia w Ameryce – gdzie od możliwości, prawdziwych i wyobrażonych, roi się bardziej niż gdziekolwiek na ziemi – że drugie pokolenie nie ma czasu, by rozmawiać z pierwszym. Bodaj nikt, włącznie w nim samym, nie wiedział, ile dokładnie ma lat, ale jego matka urodziła się jeszcze za czasów niewolnictwa. Był z pierwszego pokolenia wolnych ludzi. Razem z tysiącami innych Murzynów przybył na Północ po 1919 roku i ja należę do generacji, która nigdy nie widziała okolic określanych czasem przez Murzynów jako Stary Kraj.\nPrzyszedł na świat w Nowym Orleanie i był całkiem młody w czasach, kiedy Louis Armstrong był chłopcem na posyłki właścicieli spelunek i tancbud w tym mieście, które zawsze przedstawiano mi jako najnikczemniejsze ze wszystkich miejsc – do dziś, ilekroć myślę o Nowym Orleanie, mimowolnie myślę także o Sodomie i Gomorze. Mój ojciec nigdy nie wspominał Louisa Armstronga, chyba że chciał akurat zabronić nam słuchania jego płyt, ale jego zdjęcie długo wisiało u nas na ścianie. Umieściła je tam jedna z bardziej upartych krewniaczek ojca i zabroniła mu je zdejmować. Nigdy go nie zdjął, ale ostatecznie doprowadził do tego, że kobieta trzymała się z dala od nas, a gdy jakiś czas później znalazła się w trudnej sytuacji i była bliska śmierci, odmówił jej pomocy.\nBył, tak mi się zdaje, bardzo przystojny. Opieram to przypuszczenie na fotografiach i na własnych wspomnieniach o nim, w których w najlepszym garniturze idzie wygłosić gdzieś kazanie, bo takiego pamiętam go z dzieciństwa. Przystojnego, dumnego i wrośniętego w siebie, „jak paznokieć w palec u nogi” – ktoś tak się kiedyś o nim wyraził. Ale mnie, gdy byłem już starszy, przypominał wizerunki afrykańskich wodzów plemiennych: tak naprawdę powinien stać nagi, zdobny w barwy wojenne i barbarzyńskie amulety, w otoczeniu włóczni. Potrafił być przejmujący, gdy przemawiał z ambony, i nad wyraz okrutny w życiu osobistym – i był z całą pewnością najbardziej zgorzkniałym człowiekiem, jakiego znałem; muszę jednak powiedzieć, że było w nim też coś jeszcze, pogrzebane w jego wnętrzu, coś, co przydawało mu tej niesamowitej siły, a nawet nieco przytłaczającego czaru. Sądzę, że miało to coś wspólnego z jego czarnością – bo ojciec był bardzo czarny – z jego czarnością i jego pięknem, i jeszcze z tym, że wiedział, iż jest czarny, ale nie, że jest piękny. Twierdził, że jest dumny ze swojej czerni, choć z jej powodu doświadczył również wielu upokorzeń i choć nałożyła ona na jego życie ponure ograniczenia. Nie był już młody, kiedy dorastaliśmy, i zdążył doświadczyć wielu form upadku; na swój własny, niewyobrażalnie wymagający i zazdrośnie opiekuńczy sposób kochał swoje dzieci – czarne jak on i jak on żyjące w zagrożeniu; i bywało, że wszystko to dawało się wyczytać z jego twarzy, kiedy próbował, bezskutecznie, o ile wiem, nawiązać kontakt z którymś z nas. Kiedy sadzał sobie jedno ze swych dzieci na kolanie, żeby się z nim pobawić, dziecko zawsze robiło się markotne i zaczynało płakać; kiedy próbował pomóc któremuś z nas w zadaniu domowym, owo nigdy niesłabnące napięcie, które z niego emanowało, paraliżowało nasze umysły i nasze języki tak, że – nie wiadomo właściwie czemu – wściekał się, dziecko zaś – nie wiadomo czemu – było karcone. Jeżeli czasami wpadał na pomysł, by przynieść dzieciom do domu niespodziankę, była to prawie zawsze niewłaściwa niespodzianka, i nawet wielkie arbuzy, które często latem dźwigał do domu na plecach, bywały powodem najprzeraźliwszych scen. Nie przypominam sobie, żeby przez te wszystkie lata któreś z dzieci ucieszyło się z jego przyjścia. Gdy snułem domysły na temat jego wczesnego życia, podejrzewałem, że ta niezdolność do nawiązania kontaktu z innymi ludźmi była czymś, co zawsze czyniło go naznaczonym, i stała się jedną z przyczyn, które wygnały go z Nowego Orleanu. Było w nim zatem coś właśnie takiego – coś poszukującego, niepewnego, coś, co pozostawało niewyrażone i co razem z nim złożono do ziemi. Najwyraźniej było to widać w jego kontaktach z nieznajomymi, kiedy miał nadzieję wywrzeć na nich wrażenie. Ale nigdy mu się to nie udawało, w każdym razie nie na długo. Przenosiliśmy się z jednego kościoła do drugiego, za każdym razem mniejszego i mniej wiarygodnego, coraz mniejsze było zapotrzebowanie na jego posługę jako duszpasterza, a kiedy umierał, już od dawna nie odwiedzał go żaden z jego przyjaciół. Żył i umarł w nieznośnym rozgoryczeniu i kiedy wieźliśmy go na cmentarz tymi niespokojnymi, zdewastowanymi ulicami, byłem przerażony, zobaczywszy, jak potężne i bezbrzeżne może być owo rozgoryczenie, a przy tym zdałem sobie sprawę, że jest ono teraz moim udziałem.\nKiedy umierał, nie mieszkałem w domu od nieco ponad roku. Był to czas wystarczająco długi, bym pojął, co znaczyły wszystkie gorzkie przestrogi ojca, bym poznał sekret jego dumnie wydętych warg i sztywnej postawy – dowiedziałem się, ile w świecie znaczą biali ludzie. Zrozumiałem, że świadomość tego była dla moich przodków – a teraz będzie i dla mnie – czymś, z czym okrutnie trudno jest żyć, rozgoryczenie zaś, które przyczyniło się do śmierci mojego ojca, może zabić również mnie.\n1 Uniwersytet Howarda to tradycyjnie jeden z uniwersytetów, na którym kształcili się głównie Afroamerykanie, ale w tamtym czasie zarządzali nim biali.\n2Trouble don’t last always (ang.) – problemy nie trwają wiecznie. Tytuł utworu amerykańskiego pieśniarza gospel i pastora Kościoła Bożego w Chrystusie Timothy’ego Wrighta. Pieśń znalazła się na albumie I’m Glad About It wydanym w roku 1991. Por. Koh 3,1. Biblia Tysiąclecia (dalsze cytaty z Biblii także według tego wydania).\n3 „And while the cruelties of the white man towards the black man are among the heaviest counts in the indictment against humanity, colour prejudice is not our original fault, but only one aspect of the atrophy of the imagination that prevents us from seeing ourselves in every creature that breathes under the sun” (D. Lessing, Preface, w: tejże, African Stories, New York 2014, s. 6). Zob. D. Lessing, Opowieści afrykańskie, przeł. J. Manicki, K. Obłucki, Warszawa 2014 (w wydaniu polskim brak przedmowy autorki).\nTytuł oryginału: Notes of a Native Son\nRedakcja: Karolina Górniak-Prasnal\nKorekta: Paulina Bieniek, Agnieszka Stęplewska\nKonwersja do formatw EPUB i MOBI: Małgorzata Widła\nFotografia autora na okładce: Mark B. Anstendig\nCopyright © 1955, renewed 1983 by James Baldwin\nIntroduction © 1984 by James Baldwin\nIntroduction © 2012 by Edward P. Jones\nPublished by arrangement with Beacon Press\nCopyright © for the translation by Mikołaj Denderski, 2019\n127. publikacja wydawnictwa Karakter\nZapraszamy instytucje, organizacje oraz biblioteki do składania zamówień hurtowych z atrakcyjnymi rabatami. Dodatkowe informacje dostępne pod adresem sprzedaz@karakter.pl oraz pod numerem telefonu 511 630 317


08/10/2017 19/01/2019 Olga\nPonura jesień? Nie w tym tygodniu. A przynajmniej nie w pierwszej połowie, później bowiem – na szczęście dla mojego niedzielnego wpisu – zrobiło się nieco gorzej. Pisząc te słowa, niestety nie mam pojęcia, jaka pogoda jest dziś, czyli w niedzielę. Kiedy spoglądam na datę w prawym dolnym rogu ekranu, widzę wtorek trzeciego października. Takie tam zaginanie czasoprzestrzeni.\nW związku z powyższym mały apel, bo nie chcę trafić trzecią częścią mojego cudownego zestawienia smętnych jesiennych hitów w próżnię. Jeśli dziś – czyli w niedzielę – jest tak słonecznie i tropikalnie, że czytając te słowa, jednocześnie musicie wycierać chusteczką kroplę potu spływającą po plecach wprost do du…żo by o tym można napisać, bądźcie tak mili i wykonajcie następujące czynności przygotowawcze:\nOtwórzcie zamrażarkę i wyciągnijcie z niej:\nJeśli jesteście mięsożercami: poporcjowane przez mamę piersi kurczaka (nie dowie się; za pół godzinki odłożycie i będą jak nowe, a ja obiecuję trzymać buzię na kłódkę).\nJeśli nawróciliście się na weganizm: kilka paczek groszku (nic nie szkodzi, że jest przeterminowany; mnie też zdarza się coś kupić, wrzucić do zamrażarki i przypadkiem wykopać po dziesięciu latach; bywało gorzej – rzekł swego czasu Han Solo).\nWróćcie do komputerów, laptopów, tabletów, komórek czy innych kalkulatorów, na których czytacie moją radosną twórczość.\nRozsiądźcie się wygodnie w meblu (polecam własny fotel, odrobinę mniej kredens cioci).\nObłóżcie się zamrożonymi produktami.\nDziękuję za wykonanie zadania. Tak obłożeni, odczuwając niebotyczne zimno, czując kurczenie się części ciała, o których na co dzień nawet nie macie pojęcia, a także szczękając spróchniałymi od jedzenia nieprzyzwoitych ilości czekolady zębami, jesteście gotowi na trzecią część listy artystów i albumów, którym warto oddać się tą mroźną – brr, ale zimno, czujecie? – porą roku.\nCzęść pierwsza jesiennej muzycznej listy\nCzęść druga jesiennej muzycznej listy\nNajlepsze dźwięki na mroźną jesień\nW pewnych dość podejrzanych kręgach uważa się, że Prawdziwy Polak to ktoś, kto nienawidzi innych nacji (chyba że siedzą z daleka od Polski i nie zbliżają się do niej na odległość zasięgu pocisku rakietowego), istnienia odmiennych kolorów skóry w ogóle nie dopuszcza do myśli, darzy swą ojczyznę jedynym właściwym uczuciem, a jego poglądy są Słuszne przez duże S.\nWedług mnie z kolei Prawdziwy Polak musi spełniać inne, zdecydowanie luźniejsze kryteria. Jedynym z nich jest posiadanie wiedzy na temat tego, kim jest Beata Kozidrak, albo przynajmniej zespół Bajm. Nawet jeśli nie lubi tego rodzaju muzyki, skórzane spodnie uciskające nie tak młody już zadek wokalistki budzą w nim litość, a słyszany w radiu głos powoduje mdłości, wiedzę ową uważam za elementarną i do życia niezbędną.\nDla mnie Beata Kozidrak i jeden z jej nielicznych sygnowanych nazwiskiem krążków o kreatywnej nazwie Beata (1998) to wspomnienia wyjazdu do Czech (Słowacji?) z rodzicami, picia słodkiej herbaty z czerwonego termosu na przerażająco zimnym stoku oraz godzin jazdy samochodem w towarzystwie dwóch najbliższych mi wówczas osób. Od paru lat to także obowiązkowe jesienno-zimowe powroty do utworów, podczas których odtwarzania głośno i nastrojowo zawodzę, gdyż śpiewać każdy może i tak dalej.\nNie pamiętam, kiedy polubiłam tego pana tych panów i zaczęłam rokrocznie słuchać jego ich muzyki. Pamiętam za to zabawną historię z końca podstawówki, kiedy to nałogowo czytałam gazetę „BRAVO” (ale nigdy „BRAVO Girl”, gdyż była to haniebna publikacja dla cieniasów). W pewnym numerze pojawił się dodatek: zdjęcia gwiazd utwardzone kartonikiem i przypominające pocztówki. Na jednym z nich uwieczniony został Ville Valo, czyli specyficzna rockowa wokalistka, jak wówczas myślałam. Nie wiem, ile czasu zajęło mi dojście do prawdy, iż osobnik ten jest jednak płci męskiej.\nTak naprawdę posiadam i w kółko męczę tylko jeden album zespołu HIM: And Love Said No z roku 2004. Jest pierwszą składanką największych hitów (1997 – 2004). Innymi słowy to soczyste mięcho.\nDziś trochę więcej polskości. Na drugim miejscu pani Kayah i pan Bregovic, czyli duet, któremu oddałam serce, mając zaledwie 8 lat. Do płyty dołączona została książeczka z tekstami, dzięki czemu dzień w dzień siedziałam i śpiewałam smutne miłosne utwory. I jakoś tak już zostało. Czy jest mi miłośnie, bo właśnie się zakochałam, czy smutno, bo zakochałam się bez wzajemności, do zbioru utworów powracam.\nAlbum, o którym mowa, to – uwaga, przygotujcie się na szok – Kayah & Bregovic (1999).\nPozostańmy przy muzyce polskiej, skoro już zrobiło nam się tak narodowościowo. Czas na zespół Lao Che, który poznałam i pokochałam dzięki – nie będę się silić na oryginalność – pewnemu chłopakowi, acz tym razem już mojemu, a nie tylko uwielbianemu z daleka.\nWspomniany jegomość zaszczepił mi Powstanie Warszawskie (2005). Potem sama żeglowałam po rozległych wodach dyskografii (cóż to za poetyczne bzdury?!) i dziś z nie mniejszą pasją wracam do albumu Prąd stały / Prąd zmienny (2010). Oba serdecznie polecam.\nMimo iż w rzeczywistości nie mam ulubionych książki, pisarza, piosenki, płyty ani wykonawcy, na pytanie o Zespół Numer Jeden zawsze w pierwszej chwili mam ochotę wypluć nazwę Rammstein. Jak nie mogę oglądać niemieckich filmów, z zajęć w gimnazjum się wypisałam, a w liceum specjalnie poszłam do klasy z drugim językiem rosyjskim, tak głos Tilla Lindemanna kocham. Nie, ja się w nim rozpływam! Do tego dochodzi ogólna doskonałość nuty, mocne brzmienie i genialne teledyski.\nPonieważ nigdy bym sobie nie wybaczyła, polecając wam jeden album Rammsteina, resztę zaś bezczelnie pomijając, tym razem poszukiwania i odpowiedzialność za znalezisko zwalam na was.\nPo dość długim czasie ciszy ze strony Rammsteina na Youtube w propozycjach filmów, które mogą mi się spodobać, pojawił się Lindemann. Ponieważ zupełnie nie skojarzyłam nazwiska, puściłam i przeżyłam szok, odkrywając, że to brzmi całkiem jak mój ukochany Rammstein. Brawo, geniuszu.\nZespół Lindemann został założony przez wokalistę niemieckiej grupy i szwedzkiego muzyka-producenta w 2013 roku. Dwa lata później, bo w roku 2015, ukazał się wspaniały debiut Skills in Pills. Mocna rzecz. Zwłaszcza teksty. (Polecam poczytać, bo w tym wypadku słuchowi możecie nie dowierzyć).\nDobrze, że to już ostatnia część jesiennej muzyki, zaczynam bowiem poddawać się gimnazjalnej mentalności i czuję się jak głupia gęś, która każdą wartościową rzecz w swoim życiu wiąże z jakimś miłym – lub nie – młodym kawalerem. Niestety Mali Music kontynuuje tę niekorzystną dla mojego medialnego wizerunku passę. Choć odkryłam go sama, na dodatek na studiach magisterskich, ze względu na okoliczności, w jakich słuchałam utworów, kojarzy mi się z… no, kojarzy się.\nPosiadam tylko jeden krążek, który nosi tytuł Mali Is (2014). To doskonała muzyka.\nKolejne wycieczki w przeszłość. Niestety – albo właśnie stety – tak to w życiu bywa, że jeśli chcemy zapodróżować w czasie, możemy tego dokonać jedynie wstecz (nie dajcie się omamić niezgodnej z prądem narodowościowym semickiej i hamerykańskiej papce typu Powrót do przyszłości).\nMoby’ego poznałam dzięki mamie, będąc podstawówkowym szczylem. Zamiast skrzywić się i wrócić do uwielbianych Smurfów, dałam się porwać wokaliście zza wielkiej wody. Wówczas za sprawą krążka Play (1999), a wiele lat później także innych, w tym 18 (2002).\nJak nie przedstawiciele płci przeciwnej, to mama albo tato. Co za nudna lista. No ale cóż poradzić, kiedy dobry dźwięk pochodzi lub kojarzy się właśnie z tymi osobami? Weźmy na przykład takie Cocteau Twins. Naprawdę miałabym zrezygnować z regularnego słuchania, upajania się się i polecania wam płyt tylko dlatego, że nie odkryłam zespołu sama i nie stanowi on hitu ostatnich tygodni?\nO brytyjskiej grupie na blogu już parę razy wspominałam. Prezentowałam jej doskonały kawałek Ivo. Aby nie powielać się i nie przynudzać, dziś zaproponowałam inny. Oba pochodzą z płyty Treasure (1984).\nNa koniec kawałek z teledyskiem, który kojarzy mi się z moim przyjacielem. Dzięki niemu – w sumie zarówno kawałkowi, jak i przyjacielowi – zainteresowałam się brytyjskim zespołem Arctic Monkeys.\nNajczęściej słuchanym przeze mnie albumem jest wciąż najświeższy AM z 2013 roku. Jeśli trafi się osoba, która stwierdzi, że nie zna ani jednej piosenki na nim zawartej, nie uwierzę. Chyba że wychowywała się wśród małp lub zamieszkiwała najmroczniejszy zakamarek bezludnej i przysypanej kamieniami jaskini.\nI jak wrażenia po trzech muzycznych zestawieniach?\nZnaleźliście coś miłego dla ucha?\nMam prezentować ulubione utwory na blogu częściej?\nWszystkie osoby wspomniane we wpisach serdecznie pozdrawiam.\n(Tak, nawet chłopaka z tasakiem).\n16 myśli na temat “Muzyka na zimny wieczór jesienny #3”\n08/10/2017 o 8:33 am\nCocteau Twoja! <3 uwielbiam!!!\n08/10/2017 o 10:35 am\nDobry gust masz znaczy się ;)\n08/10/2017 o 7:50 pm\nO matko, coś mi słownik namieszał. Oczywiście miało być po prostu Cocteau Twins.\nObie mamy dobry gust, hihi :D\n09/10/2017 o 3:06 pm\n08/10/2017 o 10:57 am\nW centrum jest szaro buro i jesiennie, więc groszkiem nie muszę się obkładać. Zresztą u mnie efekt makabrycznego schłodzenia wywołuje już zjedzenie loda – jakiś Magnumik by wystarczył :D\nA co do muzyki, to w dalszym ciągu w drodze do pracy (w pociągu) słyszę świąteczne hity :P\nA z jesienią ostatnio najbardziej kojarzy mi się Best Laid Plans Jamesa Blunta.\n09/10/2017 o 2:59 pm\nJames Blunt początkowo miał się znaleźć na liście, ale przy ostatecznej selekcji uświadomiłam sobie, że to dla mnie wokalista całoroczny. Zresztą coraz bardziej mnie męczy. Trochę zbyt smutny.\n10/10/2017 o 7:42 am\nLubię smutne piosenki, dlatego lubię Jamesa :) Poza tym wiele jego piosenek przewijało się w serialu Grey’s anatomy, do którego mam sentyment ;)\n14/10/2017 o 11:14 am\nOch, serial kocham :) Mam plan obejrzenia raz jeszcze od początku, tyle że odrobinę przeraża mnie liczba sezonów do pokonania.\n14/10/2017 o 10:00 pm\nJa oglądam powtórki w tv jak uda mi się trafić (2 odcinki mi się udaje ;/) – uwielbiam te stare odcinki, zanim jeszcze część bohaterów powyjeżdżała, a część poginęła w katastrofach. No i nie jestem pewna, czy w tych ostatnich sezonach jestem na bieżąco – oglądałam na Fox, ale czekam aż wszystko pojawi się na Netflix – może kiedyś się doczekam :D\n21/10/2017 o 11:47 am\nNie toleruję oglądania na wyrywki i nie po kolei.\nCzy my już czasem o tym nie pisałyśmy?\n08/10/2017 o 12:23 pm\nOd dłuższego czasu w ogole nie słucham muzyki :P\n09/10/2017 o 3:03 pm\nDla mnie to brzmi bardzo smutno :(\n08/10/2017 o 1:30 pm\nDziwnym jest to, że słuchając muzyki gdzieś tam alternatywnej i dalekiej od głównego nurtu, obie słuchamy jednak zupełnie innej i niepokrywającej się :P\nMoje aktualne niepoprawnie często słuchane utwory to\ni cały soundtrack z nowej części Kingsman (matko kochana jak ja uwielbiam ten film :D) a zwłaszcza Word Up i Jack rabbit . Oglądałaś?\nCzemu dziwne? Muzyki jest tak dużo, że nawet gdyby każda osoba słuchała czegoś alternatywnego, mogłaby nigdy nie słyszeć artysty lubianego przez pozostałe.\nOglądałam starą część (7/10 na Filmwebie) i z przyjemnością rzucę okiem na nową.\nUtwory… hmm… :D\n20/11/2017 o 2:00 am\nZa Lao Che i ‚Powstanie Warszawskie’ niski ukłon. Kocham, ale ja jestem ogólnie lekko zboczona na punkcie tamtych czasów i tak dalej.\nPS. Też mam (miałam?) tę pocztówkę z Ville!\n20/11/2017 o 4:51 pm\nWiem, pamiętam, szanuję.\nMoże dlatego, że obie kupowałyśmy Bravo jak amfetaminę :P


Jazda pod wpływem alkoholu - Edyta Polak Adwokat\nZgodnie ze ściśle określonym zespołem przepisów prawa karnego jazda pod wpływem, w zależności od spożytej ilości może być uznana jako wykroczenie lub przestępstwo. Wyróżnić możemy dwa stany odnośnie spożycia alkoholu:\n1. Stan po użyciu alkoholu: czyli taki, w którym jego ilość we krwi kierującego pojazdem nie przekracza 0,5 promila. Oznacza to, że na 1 dm3 wydychanego powietrza nie może wynosić ona więcej niż 0,25 mg. W takim przypadku kierującemu grozi kara grzywny.\n2. Stan nietrzeźwości: czyli taki, w którym ilość alkoholu we krwi kierowcy przekracza 0,5 promila. Natomiast w 1 dm3 wydychanego powietrza jest wyższa niż 0,25 mg. Jeśli ilość alkoholu we krwi kierującego przekroczy 0,5 promila to jazda uznawana jest jako przestępstwo.\nJakie konsekwencje może ponieść kierowca?\nKonsekwencje prawne jazdy w stanie po użyciu alkoholu oraz nietrzeźwości zostały określone w art. 85 Kodeksu Wykroczeń. Zgodnie z nim osobie kierującej pojazdem zarówno w ruchu lądowym, powietrznym, jak i wodnym grozi kara grzywny nie niższa niż 50 zł, a także kara aresztu.\nNatomiast w art. 178 Kodeksu Karnego znajdziemy informacje dotyczące konsekwencji jakie grożą osobie prowadzącej pojazd w stanie nietrzeźwym. Zgodnie z zapisem taka osoba podlega grzywnie, ale również karze ograniczenia lub pozbawienia wolności do 2 lat.\nOsoby prowadzące pojazdy mechaniczne w stanie nietrzeźwym stanowią zagrożenie dla życia i zdrowia innych uczestników ruchu drogowego, dlatego też kara za taki czyn jest najczęściej bardzo surowa. Konsekwencją takiego czynu może być również odebranie dokumentu uprawniającego do kierowania pojazdem na okres od 3 miesięcy nawet do 5 lat. Sąd ma prawo odebrać je na podstawie art. 42§2 Kodeksu Karnego, zgodnie z którym może wydać zakaz prowadzenia pojazdów osobie skazanej za przestępstwo przeciw bezpieczeństwu komunikacji.\nWarto również wiedzieć, że konsekwencje takiego czynu mogą być jeszcze większe jeśli osoba, która dopuściła się wykroczenia lub przestępstwa była wcześniej karana. Dotyczy to osób, które były prawomocnie skazane za jazdę w stanie nietrzeźwym lub pod wpływem środków odurzających.


» wsparcie dla serduchów (serce Jan | 21-09-2021, 09:17:11)\njakoś słabe wsparcie władzy, no cóż nie czują korzyści dla siebie, bo tylko tam się lansują, całym sercem jestem z Wami ze stowarzyszenia, z pewnością przydało by się Wam wsparcie zamiast trwonić pieniądze na bzdety typu magazyn, ale tu cisza, głuchota zarozumiałej władzy\n» Gratulacje (Kb001 | 20-09-2021, 21:21:21)\nGratulacje dla Pani Prezes i całej załogi. Jesteście wspaniali, tak trzymać! Wszystkiego najlepszego na kolejne lata działalności.\n» Serducho super (Gość | 18-09-2021, 20:58:56)\nNajbardziej prężna organizacja w naszym powiecie. Robią swoje mimo trudności jakie niesie im życie. Wielkie brawa dla Was za Waszą ciężką pracę i za to jak uczycie szacunku, szczerości. Brawo!\n» Urodziny (Serducho | 18-09-2021, 20:43:59)\nKochani cudownie zgrana ekipa.. Jesteście niesamowici.Radosc i milosc tryska na twarzach dzieci i rodziców.. Najlepszego na kolejne lata...


Nachtmann Karafka Punk 750ml – sklep dla domu MensaHome.eu\nKarafka Punk charazkteryzuje się wyjątkową kombinacją eleganckich wzorów, które tworzą wyjątkowa ‘grę’ struktur.\nSmukły kształt karafki to idealna kompozycja dla osób szukających eleganckiego zestawu, który spełni ich największe wymagania. Karafka wykonana została ze szkła kryształowego. Użycie najwyższej jakości szkła pozwala osiągnąć niebywałą przejrzystość oraz większą odporność na stłuczenia.\nKarafka może pomieścić maksymalnie do 750ml trunku.\nKod EAN 00632928\nKod producenta 99505\nKarafka Spiritii 700ml\nKarafka Scotch Whisky 1l do whisky\nKarafka Rocky 850 ml\nKarafka Calypso 800 ml\nKarafka Crack 900 ml\nKarafka Nicolette 1l


Co lubi Pan robić?\n(Damian, 14.04.2006 r.)\nBardzo lubię pracować.\nCzy w Otwocku lub okolicach można utworzyć sekcje siatkówki dla młodzieży? Jest bardzo wiele osób, które na pewno byłyby zainteresowane.\n(Grzegorz, 01.04.2006 r.)\nSekcje piłki siatkowej istnieją obecnie w różnych szkołach gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych. Jest możliwe powołanie klubu siatkarskiego z inicjatywy działaczy i sympatyków tej dyscypliny sportu zgodnie z obowiązującą ustawą o stowarzyszeniach.\nKiedy w podległych Panu placówkach powiatowych skończy się zastępowanie nieobecnych nauczycieli poprzez łączenie klas o różnych poziomach nauczania? Otrzymałem informację z Kuratorium, że są to działania niezgodne z obowiązującym prawem.\n(Stanisław, 08.03.2006 r.)\nBardzo proszę o podanie o jakie placówki (placówkę) Panu chodzi, abym mógł precyzyjnie ustosunkować się do pytania.\nZwracam się z uprzejmą prośbą o zmianę godzin pracy w poniedziałek do godz. 18, gdyż nagła zmiana godzin pracy do 16.30 wywołuje w Pana pracownikach niepotrzebne frustracje przez co wyżywają się na petentach. Szczególnie Pani pracująca 6 marca br. przy okienku nr 6 była wyjątkowo niemiła.\n(Magdalena, 07.03.2006 r.)\nZmiana godzin pracy nastąpiła z dniem 01.03.2006 zarządzeniem Starosty. Rozpoczynamy pracę w poniedziałek od godziny 9.00, kończymy o 17.00. Zmiana nastąpiła na wnioski mieszkańców powiatu (już od 8.00 interesanci oczekiwali na otwarcie Starostwa). Natomiast od 17.00 do 18.00 w poniedziałek praktycznie nie było interesantów. Za zachowanie pracownika przepraszam, ale to też tylko ludzie.\nSprawa dotyczy pałacu w Kołbieli, tak piękny obiekt niszczeje. Mija kolejna zima, losy obiektu nadal są obojętne władzy lokalnej. Przewijają się chętni do zagospodarowania terenu, a nadal jest brak decyzji. Bardzo proszę o zaprzestanie obojętności w sprawie dziedzictwa kulturowego.\nChciałbym prosić o informacje, w jakim kierunku idą (jeśli w ogóle idą) sprawy związane ze sprzedażą obiektu?\n(Zenon, 28.02.2006 r.)\nUprzejmie informuję, że Komisja Rozwoju Gospodarczego i Promocji Powiatu na posiedzeniu w dniu 27 stycznia 2005 r. zaproponowała podział całego terenu na cztery działki, zajęte przez:\n- pałac z otaczającym go parkiem\n- budynek warsztatowy 1\n- budynek warsztatowy 2\nPismem z dnia 08.02.2005 r. wystąpiono do Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Warszawie z prośbą o wydanie stosownej opinii w sprawie podziału przedmiotowej nieruchomości.\nWojewódzki Urząd Ochrony Zabytków pismem z dnia 8 kwietnia 2005 r. zaopiniował negatywnie zaproponowany podział, ze względu na fakt, że planowany podział miałby negatywny wpływ na wartości zabytkowe zespołu i zachowanie kompozycji parku - poszczególnych wnętrz parkowych i osi widokowych.\nW związku z powyższym, pismem z dnia 4 listopada 2005 r. wystąpiono do WUOZ z kolejnym wstępnym projektem podziału, który ma uwzględniać wydzielenie:\n- działki niezbędnej do funkcjonowania dla Zespołu Szkół,\n- działki zabudowanej budynkiem warsztatowym,\n- terenu pałacowo - parkowego.\nPomimo ponaglenia z dnia 2 lutego b. r., wniosek nie został rozpatrzony.\nBrak opinii WUOZ w Warszawie uniemożliwia dokonanie podziału w/w nieruchomości oraz rozdysponowanie terenu pałacowo - parkowego.\nKto finansuje grę drużyny Starostwa w piłkarskiej lidze Pop Sport?\n(Mikołaj Zieliński, 26.01.2006 r.)\nNikt nie finansuje gry drużyny Starostwa w piłkarskiej lidze Pop Sport.\nBuduje dom przy ul. Żeromskiego. Chciałabym na swojej posesji założyć własną oczyszczalnie oraz kolektory słoneczne. Gdzie mogę się starać o dotacje? Wiem, że Wójt w Sobieniach Jeziory bardzo namawia społeczność do tego typu inwestycji, gdyż są pieniążki z Unii na ich realizacje.\n(Agata, 24.01.2006 r.)\nTego typu inwestycje mogą być dofinansowane przede wszystkim ze środków gminnych funduszy ochrony środowiska (oczywiście w miarę ich możliwości). Pytanie należy więc kierować do władz gminy. Szanse na dofinansowanie ze środków unijnych mają głównie duże projekty radykalnie rozwiązujące problemy.\nMoje pytanie dotyczy spraw związanych z miejscowością Wiązowna. Zgodnie z uzyskanymi informacjami /przed kilkoma laty/ od pracowników Urzędu Gminy w Wiązownie tereny położone w pobliżu ulicy Polnej w Wiązownie miały być kanalizowane. Problem w tym, iż z roku na rok realizacja tej inwestycji jest ciągle przekładana. Ostatnio " miny" pracowników Urzędu świadczą, iż może w ogóle nie dojść do realizacji tej inwestycji. Czy mógłby Pan zająć stanowisko w tej sprawie i ocenić realny termin doprowadzenia instalacji kanalizacyjnej do nieruchomości położonych przy ul. Polnej i nieruchomości przy sąsiednich ulicach?\nDrugie pytanie dotyczy planowanej trasy szybkiego ruchu również w pobliżu ulicy Polnej w Wiązownie. Poproszę o informację, jak ma zostać faktycznie poprowadzona ta trasa oraz czy inwestycja ta uzyskała już wymagane przepisami pozwolenia oraz w jakim terminie ma być rozpoczęta i zakończona.\nBędę wdzięczna za udzielenie wyczerpujących informacji.\n(Anna, 10.01.2006 r.)\nNie jestem w stanie udzielić informacji, gdyż inwestycje prowadzi wyłącznie Gmina. Nie są to kompetencje Rady Powiatu, czy też Zarządu Powiatu. Jeśli chodzi o drugie pytanie: niestety nie wiem jaki będzie przebieg trasy szybkiego ruchu w gminie Wiązowna oraz kiedy rozpocznie się realizacja inwestycji. Pozwolenie na budowę wydaje Wojewoda, zaś realizacją inwestycji zajmie się Generalna Dyrekcja Dróg Publicznych.\nJakiś czas temu było do Pana pytanie, gdzie w odpowiedzi Pan zaprzeczył finansowaniu przez Starostwo drużyny występującej na hali w Józefowie. Do tego momentu zawodnicy Starostwa, bo tak nazywa się ta drużyna opowiadali, że są sponsorowani przez Starostwo Powiatowe, jednak po pańskiej wypowiedzi nabrali wody w usta i nic już więcej o tym nie mówili. Nie wydaje się to Panu dziwne? Jeśli nadal zaprzecza Pan, że z pieniędzy Starostwa Powiatowego finansowana jest ta drużyna, to jak Pan skomentuje fakt, że drużyna nosi nazwę "Starostwo", czyżby przyjęli taką nazwę ot tak? Czy zaprzeczy pan też faktowi, że Starostwo Powiatowe ufundowało im koszulki z nadrukiem "Starostwo Powiatowe"? Jeśliby nie byli finansowani przez tą instytucję to nie grali by w tych koszulkach. Dodam jeszcze, że w drużynie tej gra pracownik Starostwa. Napisałbym coś więcej o nim, ale Pan doskonale zdaje sobie sprawę kim jest ten człowiek.\nDalej Pan uważa, że Starostwo Powiatowe nie finansuje gry tej drużyny? Dodam tylko, że koszty tego to min. 1500 zł.\n(Marcin, 06.01.2006 r.)\nKoszulki używane przez drużynę noszą napis Powiat Otwocki (nie "Starostwo Powiatowe") i herb naszego powiatu. Koszt koszulek to 13 zł/ szt. Używanie koszulek nie oznacza sponsorowania drużyny, tak jak obecność kalendarzy z symbolami powiatu w wielu instytucjach i firmach na terenie naszego powiatu, nie oznacza sponsorowania ich przez Starostwo. Koszulki jako materiały promocyjne otrzymują też m.in. uczestnicy i laureaci imprez i zawodów sportowych o zasięgu powiatowym.\nPonawiam moje pytanie: Czy jest realna szansa, aby działki leśne między ulicami Wierchową a Klonową w Otwocku w najbliższym czasie były przekwalifikowane na działki budowlane?\n(Jadwiga, 02.01.2006 r.)\nJak już informowaliśmy sprawa (zmiana przeznaczenia działki) należy do kompetencji gminy. Pytanie należy więc kierować do Urzędu Miasta Otwocka.


Zapraszamy na cykle warsztatów „Asertywność” prowadzonych metodą psychodramy.\nProwadzące: Barbara Sokół, Monika Ścibak\nUważamy, że każdy człowiek ma również indywidualny styl związany z wyrażaniem siebie dlatego w Forum Psychodramy łączymy psychodramę z treningiem zachowań asertywnościowych, bo scena psychodramatyczna daje płaszczyznę dla bogactwa zawartego w naturze ludzkiej i pozwala znaleźć właściwe dla siebie sposoby zachowań asertywnościowych.\nWarsztaty prowadzone są w oparciu o bloki tematyczne:\n1.Obrona swoich praw i monolog wewnętrzny\nPlanowany termin warsztatu dla osób, które chcą rozpocząć przygodę z asertywnością:\n2.Asertywne przyjmowanie ocen oraz reagowanie na krytykę i atak.\n3.Asertywne wyrażanie złości\nNajbliższy warsztat odbędzie się w dn.27.04.2018r.\npracujemy od 16.00 do 20.30,\n4.Poczucie winy i poczucie krzywdy\n5.Asertywność wobec siebie samego\nPoczytaj więcej o asertywności.


Wielogłosem o…: „Przyjaciele: Spotkanie po latach" - Głos Kultury\nCzy da się w ogóle napisać lub stworzyć na temat Przyjaciół cokolwiek, co nie zostało powtórzone już przynajmniej kilkukrotnie lub byłoby choć w minimalnym stopniu oryginalne? Wątpię. Biorąc pod uwagę jak bardzo kultowym, jak bardzo popularnym i jak bardzo lubianym serialem od wielu lat jest ten sitcom, raczej trudno uciec od banałów. Dlatego też pomysł nakręcenia odcinka po tylu latach od zakończenia wydawać by się mógł kuriozalny. Przyjaciele to zamknięta historia i każda próba jej wskrzeszenia miałaby raczej tragiczny finał. Na całe szczęście twórcy odcinka Przyjaciele: spotkanie po latach zupełnie inaczej podeszli do tematu, serwując widzom mieszkankę, w której przeplatają się wzruszenie, śmiech i nostalgia, a która okazała się rewelacyjną, bardzo sentymentalną podróżą do lat świetności Przyjaciół.\nMartyna Michalska: Muszę przyznać, że bardzo miło mnie ten odcinek zaskoczył. Długo odkładałam obejrzenie go, będąc pewną, że nie czeka mnie nic interesującego. Tymczasem spotkanie odtwórców ról Joeya, Moniki, Rachel, Rossa, Chandlera i Phoebe było nie tylko zbiorem sentymentalnych wspomnień, ale przede wszystkim obfitującą w mnóstwo szalenie zabawnych momentów podróżą w czasie. Co rusz pojawiały się kultowe momenty z serialu, na plan zawitały praktycznie wszystkie drugoplanowe postaci, nie zabrakło również scen zza kulis. Pojawiło się również sporo informacji, o których nie wiedziałam. Byłam w dużym szoku, widząc, jak bardzo przemyślane i udane było to przedsięwzięcie!\nAnna Sroka-Czyżewska: Ostatnio w świecie Przyjaciół dość dużo się działo – na 25-lecie powstania serialu wydano książkę i album, które przypomniały sentyment, jaki wielu z nas odczuwa do postaci Rossa, Rachel, Chandlera i Moniki oraz Joeya i Pheobe (Przyjaciele. Ten o najlepszym serialu na świecie, Friends. Przyjaciele na zawsze. Ten o najlepszych odcinkach). Pomyślałam sobie, że to niemożliwe, iż da się jeszcze wyciągnąć coś dobrego z historii o paczce przyjaciół z Nowego Jorku. Podobnie jak Martyna, zwlekałam z obejrzeniem tego ostatniego, jak sądzę, odcinka. Obawiałam się żenady, śmiechu z puszki, nudy – bo przecież tak wiele o Przyjaciołach wiem, że nic mnie nie zaskoczy. Jednak okazało się, że odcinek specjalny okazał się świetnym podsumowaniem pracy przy serialu, wspomnień aktorów, a także ich perspektywą, która była zgoła inna niż nasza – widzów. Przede wszystkim jednak był niesamowicie zabawny, wesoły, ale także sentymentalny i wzruszający.\nAnia: Dwunasty odcinek czwartego sezonu Przyjaciół – Ten o embrionach już na zawsze przeszedł do historii i w pamięci widzów zapisał się jako najzabawniejszy, przez wielu uważany też za najlepszy i ja także się z tym zgadzam – scena quizu i przegrania przez dziewczyny mieszkania, jest jedną z moich ulubionych. Ilekroć oglądam potyczkę „dziewczyny kontra chłopaki” – zawsze dobrze się bawię. I nie mogło zabraknąć tutaj odegrania podobnego quizu, niekiedy sprawiającego trudność aktorom, którzy po siedemnastu latach musieli sobie nieco poprzypominać, ale widać też było, że świetnie się bawią, ale także są wzruszeni. To była jedna z najlepszych scen serialu, ale nie jedyna. Podobały mi się też wstawki, kiedy aktorzy opowiadali żartobliwie, czy widzieli cały serial, jak się czują, kiedy trafią na jakiś odcinek w TV, ale także to, jak seria zmieniła ich życie z perspektywy czasu.\nMartyna: Naprawdę trudno mi wskazać jedna najlepszą, bo praktycznie każda wywoływała we mnie wspomnienia miłych chwil spędzonych z Przyjaciółmi i powodowała, że śmiałam się tak samo, jak podczas oglądania serialu. Rewelacyjnie został przygotowany pokaz mody z najlepszymi serialowymi strojami, gdzie gwiazdy, takie jak Cara Delevigne, Justin Bieber czy Cindy Crawford prezentowały różne wspaniałe kreacje. Świetna była scena, kiedy Phoebe i Lady Gaga wspólnie zaśpiewały Smelly Cat, z wtórującym im chórem żywcem wyjętym z reklamy żwirku dla kotów. Uśmiałam się, słuchając zespołu, który na życzenie Rossa odwiedził Rachel w pracy, aby przypomnieć jej, że ma chłopaka, który kocha ją najbardziej na świecie. Bardzo trudno mi wybrać tę jedna „wisienkę”, ale postawię jednak na wspomniany na samym początku pokaz mody. Widać, że goście specjalni czerpali ogromną frajdę, prezentując kostium Sputnika czy bożonarodzeniowego pancernika. Obsada również się świetnie bawiła, a dla mnie była to taka pigułka, przypominająca jedne z najzabawniejszych momentów serialu.\nMartyna: Hm, nie sądziłam, że napiszę to kiedykolwiek o jakiejś produkcji, ale biorąc pod uwagę to, na jaką formę zdecydowali się twórcy, nie jestem w stanie tu wskazać żadnych wad. Serio. Odcinek specjalny Przyjaciele: Spotkanie po latach spodobał mi się od początku, a oglądanie go było czystą przyjemnością. Mieszanką śmiechu, nostalgii, wzruszeń, zdziwienia, czyli wszystkiego, co było potrzebne, aby tego typu przedsięwzięcie się udało. Bardzo się cieszę, że twórcy oddali głos również odtwórcom postaci drugoplanowych, którzy mieli okazję opowiedzieć o serialu ze swojej perspektywy. Niczego mi tutaj nie zabrakło – twórcy, ale i aktorzy przywołali najważniejsze i najbardziej lubiane przeze mnie momenty serialu (jak choćby odcinek Ten o embrionach czy Ten, w którym wszyscy się dowiadują), pojawiły się wpadki z planu czy zakulisowe materiały. Aktorzy bardzo dużo opowiadali o tym, jaką przygodą dla nich był udział w Przyjaciołach, jak bardzo się ze sobą zżyli, można się również trochę dowiedzieć na temat sposobu przeprowadzenia castingu i tego, czego aktorzy najbardziej nie lubili w pracy na planie.\nAnia: Śmiało mogę się z Tobą zgodzić, że odcinek nie zawiera wad, może prócz jednej sceny wszystko mi się podobało. Tą sceną jest wskazana przez ciebie jako jedna z ulubionych, mnie jednak nie przypadła do gustu – mowa o śpiewającej Smelly Cat Lady Gadze. Po prostu ta scena jakoś mi tu nie pasowała, nie było w niej dynamizmu, chociaż wydawało się, że Lisa Kudrow jest bardzo zaskoczona pojawieniem się Gagi, do mnie to nie przemówiło. Jeśli chodzi o zalety, tutaj jest ich całe mnóstwo. Cały odcinek zawiera sentymentalne powroty do ukochanych przez nas bohaterów, do zapadających w pamięć bohaterów drugoplanowych (Janice i jej śmiech, Gunther, państwo Geller), do ukochanych odcinków, najlepszych gagów, a także scen wyciętych, żartów z planu. To także atmosfera, która niezbicie wskazuje na to, że aktorzy faktycznie byli przyjaciółmi – ich więź było mocno czuć i to, czy się na co dzień widują, czy nie, pozostawało mniej ważne. Jak sami wspominali, zawsze mogą na siebie liczyć i zawsze odbierają od siebie telefony. Jednak największą zaletą tej produkcji jest to, że wywołuje autentyczne emocje – czujemy, jakby nie minęło wcale siedemnaście lat od ostatniego klapsa na planie Przyjaciół. Choć aktorzy się postarzeli (niektórzy pięknie, ale nie dla każdego czas i życie były łaskawe), ich drogi zawodowo poszły w tak różnych kierunkach, to praktycznie nic się nie zmieniło, a my też czujemy się, jakbyśmy się widzieli wczoraj. Możemy nie gadać kupę lat, nie widzieć się jeszcze dłużej, a być sobie tak bliscy, jak szóstka młodych ludzi z Nowego Jorku.\nAnia: Wspomnienia i wstawki archiwalne oraz fragmenty serialu przeplatają się z czasem rzeczywistym, kiedy aktorzy się spotykają na planie po siedemnastu latach od zakończenia produkcji. Znajdziemy tu też wypowiedzi innych osób – takich jak choćby fani serialu z różnych zakątków świata, fani sławni (tacy, jak chociażby David Beckham), epizodyczni aktorzy czy sami twórcy. Całość wieńczy spotkanie pod słynną fontanną w formie show, kiedy wszyscy aktorzy spotykają się, a rozmowę prowadzi James Corden. Jest to odcinek wspominkowy, dużo tu muzyki, jak choćby hitu z czołówki Przyjaciół – piosenki I’ll be there for you zespołu The Rembrandts czy wspomniany Smelly Cat, archiwalnych taśm z planu, kiedy aktorzy mają przerwę, najlepszych scen z serialu.\nMartyna: Sądzę, że całość wyszłaby nieco gorzej, gdyby nie świetny dobór prowadzącego. Jamesa Cordena znam z Carpool Karaoke, w którym to programie wraz z popularnymi muzykami jeździ autem i śpiewa ich najbardziej znane kawałki. Corden był bardzo dobrym animatorem całego odcinka, dzięki niemu przechodzenie pomiędzy kolejnymi sekwencjami show było bardzo płynne. Raz zdarzyło się, że zadał dość intymne pytanie swoim gościom, ale zrobił to w sposób bardzo wyważony.\nAnia: Od zakończenia prac na planie Przyjaciół minęło już naprawdę sporo czasu – w 2004 roku pożegnaliśmy sześcioro wkraczających w dorosłość ludzi z Nowego Jorku. Fani serialu jednak oglądali go często, jakby zapominając o upływie tych siedemnastu lat – przecież serial jest ciągle emitowany i do zobaczenia także na platformie HBO, gdzie dalej bije rekordy oglądalności. Jest to niebywałe, że sitcom z lat 90. stał się kultowym serialem o sile przyjaźni, a także o miłości. Drogi serialowych przyjaciół rozeszły się i każdy wybrał swoją ścieżkę – Jennifer Aniston bez wątpienia stała się spośród nich najbardziej sławna, inni grali pomniejsze role, a Matt LeBlanc odświeżył postać Joeya Tribianiego w serialu Joey. Widzieliśmy tych aktorów wiele razy i zawsze z uśmiechem wspominaliśmy wtedy, że to oni grali w naszym ulubionym serialu. Przez lata temat wznowienia Przyjaciół pojawiał się co jakiś czas, często plotkowano, że to Matthew Perry oponuje, a reszta obsady bardzo chętnie zagra jeszcze raz swoje stare role. Po obejrzeniu produkcji Przyjaciele. Spotkanie po latach można wysnuć wniosek, że jednak obsada i twórcy są zgodni, że raczej już nie będą reaktywować kultowego serialu. Cieszę się, że nikt nie ma ambitnych planów „skoku na kasę” – bo jak inaczej to nazwać, aby popsuć cały efekt genialnego domknięcia przygód Rossa, Rachel, Chandlera i Moniki, Joeya i Pheobe? Do nich zawsze możemy wrócić, odpalając na HBO którykolwiek sezon serialu. Wspaniale było zobaczyć, jak aktorzy opowiadają o swoich wrażeniach, dać się ponieść emocjom i odbyć taką sentymentalną podróż w przeszłość – do cudownych ludzi i wspaniałych bohaterów. Przypomnieć sobie, kiedy Przyjaciele stali się naszymi przyjaciółmi, i jak ciężko czasem bez nich żyć, że w chwilach nostalgii, smutku czy zbliżającej się jesiennej chandry będzie można włączyć sobie swój ulubiony odcinek i zaśmiać się z przygód niepokornych młodych ludzi, którzy odcisnęli piętno na całym pokoleniu.\nMartyna: Przed obejrzeniem tego odcinka miałam pewne obawy i byłam niechętnie nastawiona do całego przedsięwzięcia. Pomyślałam, że to czysta próba kolejnego spieniężenia tej uwielbianej przez rzesze widzów marki, która nie może skończyć się sukcesem. Kiedy natomiast dowiedziałam się, że nie będzie to standardowy sitcomowy odcinek, trochę byłam zawiedziona i byłam pewna, że czeka mnie kilkadziesiąt minut nudów. Tak źle, tak niedobrze. Całość jednak okazała się rewelacyjnie zrealizowanym show, pełnym wspomnień, śmiechu i, siłą rzeczy, nostalgii. Dobrze było widzieć praktycznie całą obsadę, która po latach nadal darzy się ogromną sympatią i szacunkiem. Te kilkadziesiąt minut przypomniało mi, dlaczego tak bardzo uwielbiam Przyjaciół i wyjaśniło, dlaczego ten serial w ogóle się udał. Powodzenie nie było kwestią tylko i wyłącznie scenariusza, ale rewelacyjnej gry aktorskiej całej ekipy i tego, jak bardzo się ze sobą zżyli. Cieszę się, że twórcy dali widzom możliwość ponownego spotkania ze swoimi ulubieńcami, zgrabnie dodając serialowi kolejne, bardzo dobre zamknięcie.\nOdcinek Przyjaciele: Spotkanie po latach można oglądać na HBO GO\nWielogłosem o…: “Przyjaciele. Ten o najlepszym serialu na świecie”\nPrzyjaciele w HBO GO. Wszystkie 10 sezonów serialu w serwisie od 15 kwietnia\nTagiCentral PerkChandler BingHBO GOHBO MAXJennifer AnistonJoey TribianiMarta KauffmanMonica Gellerodcinek specjalnyPhoebe BuffeyprzyjacielePrzyjaciele: spotkanie po latachRachel GreenRoss Gellerserialshowsitcom\nSpacer z duchami – Patrick Deville – ...


Zlot Talentów 2019 : Powiat Poznański\nStrona główna / Zapowiedzi / Zlot Talentów 2019\nZ myślą o potencjale artystycznym osób z niepełnosprawnościami kilka lat temu powstał projekt pod nazwą Powiatowy Przegląd Twórczości Artystycznej Osób Niepełnosprawnych – mieszkańców Powiatu Poznańskiego pn. „Zlot Talentów”. W tym roku odbędzie się już VII edycja tej imprezy, a jej finał planowany jest na 13 września.\nZgłoszenia zarówno od osób indywidualnych jak i placówek lub organizacji przyjmowane będą do 30 maja 2019 roku. Organizatorem zadania jest Fundacja Polskich Kawalerów Maltańskich „Pomoc Maltańska” . Projekt finansowany jest z budżetu powiatu poznańskiego. Szczegółowe informacje na temat Przeglądu oraz karta zgłoszeń dostępne są również na stronie: www.maltadom.fc.pl lub pod nr tel.: 61 819 44 46, 507 117 248. Kontakt: maltadom@wp.pl\nZAPROSZENIE ZLOT TALENTÓW 2019\nREGULAMIN ZLOTU TALENTÓW 2019


Biedronka | 2017-11-12\nNa półkach: Przeczytane, 2017, Literatura młodzieżowa\nSięgam po tę sagę teraz, gdy minęła zarówno jej szczytowa popularność, jak i moja nastoletniość (nie mam pojęcia, czy istnieje takie słowo). Trochę z ciekawości, trochę z chęci zrozumienia fenomenu, trochę z przekory. No i miałam iskierkę naiwnej nadziei, że może przeciwnicy tej powieści nie do końca mają rację.\nCóż, większość ma.\nNie chcę się znęcać nad tą biedną książką i pisać, na jak wielu płaszczyznach zła jest - bo jest do tego stopnia, że momentami chce się nią rzucić. Psychologia postaci leży i kwiczy, styl doprowadza do szału, a dobry pomysł płacze w kącie, że został aż tak spartaczony. Ale... nie mogę dać tej powieści aż tak niskiej oceny, na jaką pewnie i zasługuje - bo mimo wszystko mam ochotę sięgnąć po dalszy ciąg.


Poznaj jakość i terminowość naszego doświadczonego serwisu\nNOWOŚĆ: DUCATI XDIAVEL\nZIMOWY SERWIS W ACMOTORS ZYSKAJ NA ZIMOWYM SERWISIE W AC MOTORS\nWYPRZEDAJEMY MOTOCYKLE DEMO Sprawdź ofertę\nTOPNIEJĄ CENY VESPY I PIAGGIO\n4 LATA GWARANCJI NA MOTO GUZZI\nWiosnę już się niemal czuje. Warto pomyśleć już dziś o umówieniu wiosennego przeglądu, bo kolejki już powoli zaczynają się tworzyć ;) http://acmotors.pl/multi-service/\nJeszcze moment, jeszcze chwila i znów wyjedziemy tłumnie na ulice! 🔥 Zapraszamy do lektury poradnika jak zatroszczyć się o motocykl przed sezonem. Gwarantujemy – odwdzięczy Ci się na trasie ...\nMamy na salonie godną polecenia Yamahę R1 z 2012 roku. Przejechanych ma skromne 37404 km i oddamy ją w dobre ręce już za 34000 PLN ;) Chcecie dowiedzieć się o niej więcej to zapraszamy do salo ...\nJeśli zwracasz w życiu uwagę na szczegóły, to nie przejdziesz obojętnie obok nowego Diavela 1260S!\nZIMOWY SERWIS ACMOTORS


Uchwała Nr XXIX/185/2013 w sprawie diet radnych i sołtysów oraz zwrotu kosztów podróży służbowych przysługujących radnym Rady Gminy Warnice - BIP Urząd Gminy Warnice\nUchwała Nr XXIX/185/2013 w sprawie diet radnych i sołtysów oraz zwrotu kosztów podróży służbowych przysługujących radnym Rady Gminy Warnice\nSesja nr XXIX - 26 kwietnia 2013 r.\nUchwała Nr XXIX/185/2013\nw sprawie diet radnych i sołtysów oraz zwrotu kosztów podróży służbowych przysługujących radnym Rady Gminy Warnice\nNa podstawie art. 25 ust. 4, 6 i 8, art. 37b ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591, , z 2002 r. Nr 23, poz. 220, Nr 62, poz. 558, Nr 113, poz.984, Nr 214, poz. 1806, Nr 153,poz. 1271, Nr 214, poz. 1806, z 2003 r. Nr 80, poz. 717, Nr 162, poz. 1568, z 2004 r. Nr 102, poz. 1055, Nr 116, poz.1203, z 2005 r. Nr 172, poz. 1441, Nr 175, poz. 1457, z 2006 r. Nr 17, poz. 128, Nr 181, poz. 1337, z 2007 r. Nr 48, poz. 327, Nr 139, poz. 974, Nr 173, poz. 1218, z 2008 r. Nr 180, poz. 1111, Nr223, poz. 1458, z 2009 r. Nr 52, poz. 420, Nr157, poz. 1241, z 2010 r. Nr 28, poz. 142, Nr 28, poz.146, Nr 106, poz.675, z 2011 r. Nr 21, poz. 113, Nr 117, poz. 679, Nr 134, poz. 777, Nr 217, poz.1281, Nr 149, poz. 887, z 2012 r. poz. 567, z 2013 r. poz.159 oraz § 3 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 26 lipca 2000 r. w sprawie maksymalnej wysokości diet przysługujących radnemu gminy (Dz. U. Nr 61, poz. 710), uchwala się, co następuje:\n§ 1. 1. Ustala się dietę miesięczną dla Przewodniczącego Rady Gminy w wysokości 1 000 zł.\n2. Ustala się dietę dla Wiceprzewodniczącego Rady Gminy za udział w posiedzeniach Rady Gminy i komisjach Rady Gminy w wysokości 320 zł.\n3. W przypadku zastępstwa Przewodniczącego Rady Gminy przez Wiceprzewodniczącego Rady Gminy, Wiceprzewodniczącemu przysługuje wyłącznie dieta z tytułu zastępstwa.\n§ 2. 1. W przypadku nieobecności Przewodniczącego Rady Gminy dieta miesięczna ulega obniżeniu o 25% diety za każdy tydzień.\n2. W przypadku zastępstwa Przewodniczącego Rady Gminy przez Wiceprzewodniczącego Rady Gminy, przysługuje mu kwota 25% diety Przewodniczącego Rady Gminy za każdy tydzień sprawowania obowiązków.\n§ 3. 1. Radnym pełniącym funkcję Przewodniczących komisji przysługuje dieta w wysokości 280 zł, a pozostałym radnym dieta w wysokości 250 zł.\n2. Radny otrzymuje dietę za udział w posiedzeniach:\n1) sesji Rady Gminy,\n2) komisji powołanej przez Radę Gminy,\n3) oddelegowania na spotkania, narady, szkolenia poza teren gminy.\n§ 4. W razie zastępstwa przewodniczących w komisjach stałych, radnemu przysługuje dieta w wysokości 280 zł.\n§ 5. 1. Ustala się dietę miesięczną dla sołtysów w wysokości 100 zł (stu złotych).\n2. W przypadku gdy sołtys nie może czasowo pełnić swoich obowiązków (np. wyjazd za granicę, do sanatorium, pobyt w szpitalu) zobowiązany jest o zaistniałej sytuacji powiadomić wójta.\n3. W przypadku dłuższej nieobecności sołtysa (1 m-c i powyżej) dieta miesięczna nie będzie wypłacana.\n4. W przypadku dłuższej nieobecności sołtysa (1 m-c i powyżej) obowiązki sołtysa pełni zastępca sołtysa. Dieta miesięczna w przypadku zastępstwa będzie wypłacana zastępcy sołtysa.\n§ 6. 1. Ustala się dietę sołtysa za udział w posiedzeniu rady, uczestnictwo w posiedzeniach komisji na zaproszenie oraz naradach organizowanych przez Wójta Gminy w wysokości 100 zł (obejmującą również ekwiwalent za poniesione koszty dojazdu).\n2. Sołtys będący jednocześnie radnym, za udział w posiedzeniu rady otrzymuje tylko jedną dietę.\n§ 7. Sołtys przyjeżdżający po kwitariusz oraz dokonujący rozliczenia należności z tytułu pobranych podatków i opłat otrzymuje zwrot kosztów przejazdu wg ceny biletu PKS lub innego przewoźnika publicznego.\n§ 8. W razie zbiegu posiedzeń w tym samym dniu, radny lub sołtys otrzymuje tylko jedną dietę, bez względu na to, w ilu posiedzeniach uczestniczył.\n§ 9. 1. Zwrot kosztów podróży służbowych będzie dokonywany na zasadach określonych w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 lipca 2000 r. w sprawie sposobu ustalania należności z tytułu zwrotu kosztów podróży służbowych radnych gminy (Dz. U. z 2000 r. Nr 66, poz. 800 z późn. zm.).\n2. Czynności o których mowa w ust. 1, w stosunku do Przewodniczącego Rady dokonuje Wiceprzewodniczący Rady.\n§ 10.Wykonanie uchwały powierza się Wójtowi Gminy.\n§ 11. Traci moc uchwała Nr VII/37/2011 Rady Gminy Warnice z dnia 26 maja 2011 r. w sprawie diet radnych i sołtysów oraz zwrotu kosztów podróży służbowych przysługujących radnym Rady Gminy Warnice\nDodanie dokumentu: Magdalena Madej 09-05-2013 07:42\nOsoba, która wytworzyła informację lub odpowiada za treść informacji: Magdalena Madej 09-05-2013\nOstatnia aktualizacja: - 09-05-2013 07:42


Wrocław: mężczyzna przed sądem za zerwanie ukraińskiej flagi w szkole\n17 września 2017 /10 komentarzy/w Polska, Polska, społeczeństwo, Ukraina, Wydarzenia /Przez Piotr Łapiński\nhttps://kresy.pl/wp-content/uploads/2017/09/flag-international-ukraine-2684771.jpg 960 1280 Piotr Łapiński https://kresy.pl/wp-content/uploads/2017/03/kresy_logo_header_vector_full.svg Piotr Łapiński2017-09-17 20:45:472019-04-12 15:30:07Wrocław: postawiono mężczyznę przed sądem za zerwanie plakatu z ukraińską flagą w szkole\n17 września 2017 21:15\n@ka9q – i ciekawe, że nie zgłoszono eksponowania symboliki banderowskiej, czy na „dzniu tolerancji dla niemców” były plakaty ze swastykami?\n20 września 2017 02:46\n17 września 2017 22:34\n18 września 2017 06:30\nNie banderyzmowi w Polsce.\nRównież się przyłącze do finansowego wsparcia dla oskarżonego.\n18 września 2017 07:47\nTo jeszcze jeden dowód na to, że tą oborę zwaną tzw. sądem, pełną fermentującego gnoju moralnego należy dokładnie PO-sprzątać!\nPO-rządne PO-sprzątanie PO-legać będzie na wyrzuceniu widłami czerwonego, starego i fermentującego gnoju a POtem dokładnym wymyciu PO-sadzki z tego moralnego gnoju!\n18 września 2017 16:50\nCo za skurwysyństwo. W Polsce ciąga się po sądach Polaka za to, że staje w obronie godności ofiar banderyzmu. Jest coraz gorzej, coraz więcej takich precedensów ma miejsce. Rezuny rozumieją tylko język siły, takie zachowanie odczytają za przyzwolenie i dopiero zaczną się panoszyć u nas.\nStanowisko od razu powinien stracić dyrektor szkoły, i osoba odpowiedzialna za te dekoracje. A Pan Krzysztof powinien ostać oficjalnie przeproszony. No ale tak by było w normalnym kraju.. nie u nas.\n18 września 2017 19:59\nWrocławskie mają złą opinię, nawet na tle generalnie źle działających sądów w Polsce. Rzeczewiście trzeba temu człowiekowi pomóc. To jest nasza wspólna sprawa. Najlepiej, żeby prokuratura generalna zadziałała tak aby tego człowieka oczyszczono z wszelkich zarzutów.\n20 września 2017 02:44\nCejrowski: jeżeli Niemcy zapłaciłyby reparacje oddałbym im... Minęło 78 lat od napaści Związku Sowieckiego na Polskę


Zbigniew Szczypiński: Z repertuaru przedstawień teatralnych na scenie Sejmu RP – Studio Opinii\nsejjm, Zbigniew Szczypiński\nMyślę, że każdy, kto znalazł czas i ochotę na uczestniczenie (choćby w medialnej tylko formie) w spektaklu pod tytułem – „konstruktywne wotum nieufności wobec rządu Mateusza Morawieckiego” ma dość tego co nazywamy parlamentaryzmem.\nWieczorna debata nad wnioskiem o wotum nieufności wobec rządu odbyła się. Wniosek przedstawił kandydat na premiera w nowym rządzie, gdyby w głosowaniu sejm wniosek poparł – Grzegorz Schetyna. Potem, w debacie krótkiej, w pięciominutowych odsłonach, występowali przedstawiciele klubów i kół poselskich występujący według określonej regulaminem sejmu zasady: liczy się liczebność klubów i kół. Po zakończeniu debaty, Sejm w głosowaniu wniosek opozycji odrzucił zdecydowaną większością głosów – było to więcej niż oczywiste dla wszystkich aktorów tego przedstawienia.\nNo to o co chodziło w tym spektaklu?\nSkładanie wniosków o dymisję rządu jest prawem opozycji parlamentarnej. W tym sensie opozycja skorzystała z przysługującego jej prawa. Skoro wiadomy był wynik głosowania, to jest oczywiste, że nie treść a forma przedstawienia jest najważniejsza, skoro wiadomo było wszystkim, że rządu nie da się odwołać – to liczyło się to tylko jak wypadną aktorzy, jak zaprezentują się na sejmowej scenie, jakie przedstawią argumenty za odwołaniem, jakie przeciw i jak to zrobią.\nTo było bardzo marne przedstawienie. Aktor Schetyna, grający główną rolę w tym spektaklu, nie zaprezentował ani nowej treści ani, co jeszcze bardziej zaskakujące, nowej formy w odgrywanej roli przedstawiającego wniosek o zmianę rządu.\nMateusz Morawiecki grający w tym przedstawieniu rolę „czarnego charakteru” nie wyszedł poza ograne i znane od ponad roku gry i gierki, mówił w sejmie, do posłów, tak jak przywykł mówić na wiecach do „ciemnego ludu”. Słuchając premiera, występującego w Sejmie RP, w debacie o wotum nieufności wobec niego, widziałem rozbawionego wiecowego mówcę, posługującego się tandetnym zestawem argumentów i chwytów retorycznych.\nSpośród wszystkich występujących mówców, w mojej ocenie, jedynie szef PSL zaprezentował adekwatne do sytuacji, dobre i w treści, i w formie wystąpienie. Cała reszta mówców nie wyszła poza standard sejmowych połajanek i inwektyw.\nTyle o sejmowym spektaklu. Teraz na poważnie o polityce.\nTo, co przebijało w wystąpieniu Grzegorza Schetyny i co było najważniejszym przekazem do wszystkich ludzi, jakkolwiek związanych z obozem rządzącym – to zapowiedź surowego rozliczenia i ukarania winnych. Schetyna grzmiał z mównicy sejmowej i groził konsekwencjami za każdą ukradzioną złotówkę, za każde złamanie prawa.\nTakie pokrzykiwania mają jednak tylko jeden skutek – następuje wzrost poczucia wspólnoty u zagrożonych, wzrost integracji obozu rządzącego. Nic tak nie zespala ludzi jak poczucie zagrożenia.\nTo, co robią takie zapowiedzi w obozie rządzącym – jest jasne dla każdego, kto ma choćby podstawową wiedzę o mechanizmach psychologicznych, wpływających na ludzkie zachowania w grupie, kto ma choć trochę socjologicznej wyobraźni. Nie jest przy tym tak, że procesom zachodzącym w grupie zagrożonej można przeciwstawić na przykład wzrost determinacji w grupie pretendującej do objęcia władzy. Opozycja aspirująca do rządzenia nie spręży się po zapowiedzi zastosowania sankcji i rozliczenia rządzących w stopniu choćby trochę porównywalnym do tego, jak zewrą swoje szeregi rządzący.\nTakie pokrzykiwania z trybuny sejmowej kogoś, kto nie ma tej chwili żadnej możliwości działania są wyrazem frustracji, niczego więcej. A gdy przypomni się fakty sprzed trochę więcej niż trzech lat, gdy ta sama formacja dopuściła do tego, że upadł wniosek o Trybunał Stanu dla Zbigniewa Ziobry – tylko dlatego, że zabrakło kilku głosów posłów partii Grzegorza Schetyny, którym nie chciało się przyjechać na glosowanie (pamiętamy tych posłów i te posłanki) – to tym bardziej nie powinno się tak mówić.\nProsta zasada socjotechniczna mówi – nie mów, że zrobisz. Po prostu to zrób.\nSpektakl z wnioskiem o wotum nieufności dla rządu Morawieckiego poprzedzony był spektaklem z wnioskiem o wyrażenie zaufania, o co zwrócił się do Sejmu sam Mateusz Morawiecki. Było to typowe wyprzedzające posunięcie propagandowe – premier sam zwraca się do sejmu, w którym ma bezwzględną większość z wnioskiem, aby Sejm potwierdził to, co wiedzą wszyscy: że rząd ma poparcie, wystarczające do dalszego rządzenia.\nObóz rządzący, znając termin debaty nad wnioskiem opozycji o dymisję, zaplanował bezpośrednio po terminie tej debaty (jej wynik był oczywisty), konwencję partyjną, na której zaproponuje plan działań na nadchodzący rok wyborczy. To jak przebiegła i jak się skończyła debata nad konstruktywnym wnioskiem o wotum nieufności, to dobry materiał do wykorzystania w budowaniu przez rządzących narracji przedwyborczej – tak sądzę…\nW walce o świadomość wyborców, o „suwerena”, rząd ma do dyspozycji cały aparat państwa. Państwa, coraz bardziej ujętego w tryby autorytarnego stylu rządzenia, poddanego woli jednego człowieka. Cała Polska widziała ostatnio jak ów szeregowy poseł wszedł na trybunę sejmową i zażądał zdjęcia z porządku obrad dalszego procedowania nad prawem, dotyczącym ruchu drogowego i stacji diagnostycznych. Była to ustawa wniesiona przez jego partię i nic nie wskazywało, że trzeba ją wycofać. Marszałek Sejmu posłusznie wykonał polecenie.\nPolski Sejm staje się fikcją. Polski Sejm traci swoją rolę – miejsca, gdzie w politycznym sporze ucierają się poglądy i tworzy prawo. Polski Sejm, zdominowany przez obóz Zjednoczonej Prawicy, stał się bezwolną maszynką do głosowania realizującą „wolę polityczną” swojego wodza. Malejąca częstotliwość zwoływania przez posłusznego wodzowi marszałka posiedzeń sejmowych jest wyrazem pewnej racjonalności, której jednak nie wolno stosować do najwyższego organu władzy ustawodawczej.\nPolski parlamentaryzm znalazł się w największym kryzysie od początku transformacji lat 89/90.\nCo może go naprawić?\nuczciwość wobec wyborców, przyznanie się do błędôw i rezygnacja z paradygmatu polityki plemiennej na rzecz merytorycznych propozycji programowych, w ten sposôb buduje się parlamentaryzm, który powinien zawierać chęć poszukiwania rozwiązań kompromisowych. Żwracam na to uwagę tutaj czasami żartobliwie, np. w komentarzach do notatek redaktora Skalskiego – skuteczne koalicje opierają się na programie i następnie wypracowanym kompromisie oraz na potrzebach społecznych wobec których proponują rozwiązania, nie na myśleniu życzeniowym.\nPolski parlamentaryzm w kryzysie był już przed 2015 rokiem. W 2015 roku zdechł. Nawet mi do głowy nie przyszło interesować się „wotumami” i wyciąganiem z nich jakichś wniosków. Polska polityka bardziej zależy od perystaltyki jelit posła Kaczyńskiego niż od wystąpień sejmowych posła Schetyny czy tego, jak mu tam… a… Morawieckiego. Pisanie o Sejmie to jak uprawianie sowietologii przez amerykańskich „specjalistów” w latach 80.


Przyrost miesni - suplementy dla sportowcow, tabletki na mase - najlepsze odzywki na mase\nPrzyrost miesni - suplementy dla sportowcow\nTabletki na mase - najlepsze odzywki na mase\nWitam wszystkich na pl.muscles1.eu\nZadajesz sobie pytanie co brać aby twoje mięśnie były większe i szybciej rosły? Nie martw się nie jesteś sam, wielu mężczyzn myśli podobnie. Dlatego powstał ranking najlepszych i skutecznych preparatów na wzrost tkanki mięśniowej. Odzywki na mase to rozwiązanie dla osób pragnących sportowego ciała, a także szybkich efektów.\nNajlepsze produkty w/g specjalistów:\nW oparciu o opinie specjalistów z branży a także opinie uczestników testu, zebraliśmy kilka produktów które warto polecić każdemu kto chce rozbudować masę mięśniową i jednocześnie pozbyć się tkanki tłuszczowej. Tego typu preparaty doskonale współgrają z dietą jak również z ćwiczeniami na siłowni pozwalając uzyskać jeszcze lepsze efekty.\nSomatodrol to suplement diety, który powstał z myślą o mężczyznach, których celem jest zwiększenie tkanki mięśniowej w organizmie. Preparat ten pozwala otrzymywać doskonałe rezultaty w sposób całkowicie bezpieczny i legalny. Pobudza on organizm do samodzielnego produkowania testosteronu i hormonu wzrostu – HGH. Sprzedaż tych substancji w naszym kraju jest nielegalna, co więcej ich przyjmowanie może się wiązać z negatywnymi skutkami zdrowotnymi.\nW takiej sytuacji Somatodrol wydaje się być najbardziej optymalnym rozwiązaniem. O skuteczności produktu decyduje formuła GRTH Factor, która oparta jest na działaniu beta-alaniny i argininy, które połączone są tu w odpowiednich proporcjach. To właśnie odpowiednie dozowanie tych substancji sprawia, że badani oceniają preparat jako niezwykle skuteczny. Składnikami wspomagającymi tę formułę są pieprz Cayenne, pobudzająca guarana i witamina B12. Regularne przyjmowanie Somatdrolu zgodnie z zaleceniami producenta, połączone z odpowiednio dobranymi do naszych potrzeb treningami sprawia, że w ciągu trzech miesięcy badani obserwują znaczny przyrost masy mięśniowej. Przyrost tkanki mięśniowej w dużej mierze zależny jest od danego organizmu. Jednak osoby, które testowały Somatodrol zanim pojawił się on na rynku stwierdzały przyrost masy na poziomie od 8 do 14 kilogramów. Producent przekonany o działaniu swojego suplementu gwarantuje efekty. W przypadku niezadowolenia klienta zobowiązuje się do zwrotu pieniędzy za zakupiony produkt.\nSomatodrol oprócz wyraźnego stymulowania produkcji testosteronu i HGH ma również inne właściwości, które doceniane są przez konsumentów. Przede wszystkim sprawia, że treningi są bardziej efektywne. Trenujący obserwują wyraźny wzrost energii. Mięśnie po wysiłku fizycznym znacznie szybciej się regenerują, rozwiązany zostaje problem ich napięcia i skurczów. Badani obserwują u siebie wzrost siły, a także większą ochotę na seks. Kolejnym efektem przyjmowania preparatu jest wzrost pewności siebie i poczucie większej atrakcyjności.\nMetadrol jest preparatem przeznaczonym dla trenujących osób, zarówno mężczyzn, jak i kobiet, którym zależy na zwiększeniu efektywności swoich treningów i szybszym wzroście masy mięśniowej. Metadrol to produkt bezpieczny, który działa stopniowo. Jego stosowanie przynosi najlepsze efekty w połączeniu z regularną aktywnością fizyczną dopasowaną do naszych potrzeb. Sekretem działania preparatu Metadrol jest oparta na naturalnych składnikach formuła HGRX-3[2-Hydrxy-3-Methox 0H2], której działanie uwidacznia się w poprawie wytrzymałości mięśni, wzroście siły i energii. Suplement sprawia, że treningi przynoszą nam więcej korzyści. Wzrost energii sprawia, że przystępujemy do ćwiczeń z większym entuzjazmem.\nDodatkowym atutem produktu jest łagodzenie nieprzyjemnych dolegliwości związanych z zakwasami po większym wysiłku fizycznym. Przyjmowanie suplementu Metadrol pozwala na szybsze spalanie tkanki tłuszczowej podczas treningów. Już po dwóch do trzech tygodni regularnego przyjmowania suplementu można zaobserwować pozytywne zmiany w wyglądzie naszej sylwetki. Tkanka tłuszczowa zostaje zredukowana, zaś mięśnie stają się bardziej widoczne. Metadrol został dokładnie przebadany. Producent deklaruje, że mogą go przyjmować zarówno osoby uprawiające sport amatorsko, jak i zawodowi sportowcy, którzy przechodzą szereg badań antydopingowych. Suplement jest całkowicie legalny. Został zaakceptowany przez wszystkie ważniejsze organizacje sportowe. Badania pokazują, że sportowcy regularnie przyjmujący Metadrol osiągają w swoich konkurencjach znacznie lepsze wyniki niż osoby, które zażywają innego rodzaju odżywki i suplementy.\nProcent masy mięśniowej jest u nich większy, szybsza jest również regeneracja organizmu nawet po bardzo intensywnym wysiłku. Zaletą preparatu jest możliwość stosowania go razem z innymi odżywkami i suplementami diety. Ubocznym skutkiem stosowania preparatu jest wzrost poczucia atrakcyjności i pewności siebie spowodowany pozytywnymi zmianami w budowie ciała i zwiększeniem energii.\nProbolan 50 jest suplementem diety, który dedykowany jest mężczyznom regularnie trenującym i marzącym o umięśnionej sylwetce. Suplement posiada skład, który stymuluje produkcję testosteronu w organizmie. Producent deklaruje zwiększenie stężenia testosteronu aż o 400%, w efekcie czego tworzenie tkanki mięśniowej przebiega znacznie szybciej i sprawniej niż u osób nie stosujących preparatu. Sekretem działania preparatu Probolan 50 jest formuła znana pod nazwą Epihydroxetiolan-17-ester matrix, dostępna w preparacie w najwyższej możliwej dawce – 500 mg. Probolan 50 jest szczególnie ceniony za naturalny i bezpieczny dla zdrowia skład. Suplement został dokładnie przebadany i przetestowany.\nNie stwierdzono żadnych skutków ubocznych jego stosowania. Jest to bardzo istotne ze względu na fakt, że przyjmowanie testosteronu jest w Polsce zakazane. Dobrą alternatywą jest więc znalezienie produktu, który będzie wzmagał jego naturalną produkcję przez nasz organizm. Preparat nie ma negatywnego wpływu na potencję, nie powoduje również zaburzeń hormonalnych, co zdarza się w przypadku niektórych produktów tego typu. Najważniejszą funkcją suplementu jest przyspieszenie wzrostu tkanki mięśniowej. Według badanych osób przyjmowanie Probolan 50 pozytywnie wpłynęło na wzrost masy mięśniowej. Należy jednak zaznaczyć, że samo przyjmowanie preparatu nie sprawi, że nasze mięśnie gwałtownie się rozrosną. Konieczne jest połączenie suplementacji z regularnymi, odpowiednio dostosowanymi do naszych potrzeb ćwiczeniami fizycznymi.\nProbolan 50 może być przyjmowany z innymi suplementami dla sportowców. Został on zaprojektowany w taki sposób, żeby nie reagować z innymi substancjami. Dzięki temu treningi mają szansę stać się jeszcze bardziej efektywne. Suplement przyspiesza metabolizm, co sprawia, że spalanie zbędnego tłuszczu następuje w bardzo szybkim tempie. Pierwsze widoczne efekty działania preparatu są zazwyczaj widoczne już po 48 godzinach od przyjęcia pierwszej dawki. Efekty kuracji są widoczne również po jej zakończeniu.\nKimera jest suplementem diety, którego zadaniem jest wspomaganie treningów i przyspieszanie spalania tkanki tłuszczowej. Preparat posiada naturalny, a zarazem niezwykle skuteczny skład, który wzmacnia efekty naszych ćwiczeń. O efektywności preparatu decydują dwa kompleksy składników – Thermoagen, który dodaje energii i sprawia, że treningi są efektywniejsze, a my mamy więcej energii, oraz Kimera Complex, który przyspiesza nasz metabolizm i umożliwia wykorzystanie części tkanki tłuszczowej jako paliwa do treningu. Kimera jest produktem naturalnym i bezpiecznym. Jego stosowanie nie przynosi żadnych efektów ubocznych, co sprawia, że można go przyjmować tak długo jak tego potrzebujemy. Warto pamiętać, że najlepsze efekty otrzymamy łącząc suplementację z regularną aktywnością fizyczną. Badania pokazują, że osoby stosujące suplementację Kimerą spalały niemal trzysta kalorii więcej, niż osoby, którym podawano placebo.\nBadania na grupach stosujących Kimerę i przyjmujących placebo pokazały również inne ciekawe efekty działania. Regularne treningi z suplementem to aż dziesięć procent tłuszczu mniej niż w przypadku placebo. Preparat może być łączony z innymi suplementami i odżywkami dla sportowców. Składniki, które sprawiają, że Kimera daje tak widoczne rezultaty to ekstrakt z guarany, który znany jest z właściwości dodających energii. Podnosi efektywność zarówno fizyczną, jak i umysłową. Guarana jest źródłem kofeiny, która jest uwalniana do organizmu powoli, co przedłuża jej działanie. Tyrozyna – przekaźnik wewnątrzkomórkowy, sprawia, że Kimera jest wydajna i działa w sposób ciągły w przeciwieństwie do wielu innych suplementów. Inne składniki to przyspieszający metabolizm ekstrakt z imbiru i witaminy z grupy B wspomagające układ nerwowy.\nPozytywny wpływ na metabolizm ma również ekstrakt z zielonej herbaty, który jest także źródłem przeciwutleniaczy. Innym ważnym składnikiem odpowiedzialnym za metabolizm jest ekstrakt z gorzkiej pomarańczy, który dodatkowo hamuje apetyt, co sprawia, że spalamy tkankę tłuszczową jeszcze szybciej.\nNa suplementację Kimerą zdecydowałam się po ciąży, za sprawą której przytyłam niemal dwadzieścia kilogramów. Początkowo byłam zmotywowana do odchudzania. Zapisałam się na siłownię i zaczęłam stosować odpowiednią dietę. Początkowy entuzjazm jednak szybko osłabł. Nie miałam energii, tkanka tłuszczowa okazała się bardzo oporna. Duże problemy stwarzało zwłaszcza zrzucenie zbędnego tłuszczu z brzucha. Kiedy byłam bliska poddania się, przeczytałam pozytywne opinie o suplemencie Kimera. Byłam nastawiona sceptycznie, ale pomyślałam, że nie zaszkodzi spróbować. Efekty okazały się zaskakujące. Tym co sprawiło, że zaczęłam ćwiczyć z przyjemnością był zastrzyk energii, który odczuwałam po zażyciu preparatu. Ćwiczenia znowu zaczęły sprawiać mi przyjemność. Co więcej zaczęłam obserwować efekty. Tkanka tłuszczowa znikała w znacznie szybszym tempie. Kimera sprawiła, że nie miałam ochoty na słodkie przekąski, co pozwoliło mi utrzymać prawidłową dietę. Przez kilka miesięcy po nadwadze po ciąży nie ma ani śladu.\nZanim sięgnąłem po Metadrol, nie wierzyłem w działanie odżywek dla sportowców i rozmaitych suplementów diety. Byłem przekonany, że jeżeli można zaobserwować jakieś ich działanie to jest to jedynie efekt placebo. Sam wypróbowałem już wiele tego typu produktów. Spróbowałem Metadrolu jedynie dlatego, że przyjmowała go moja dziewczyna, która bardzo chwaliła sobie efekty jego stosowania. Jako, że preparat dedykowany jest zarówno kobietom, jak i mężczyznom, pomyślałem, że mogę spróbować, choć nie byłem do niego w ogóle przekonany. Szybko zdałem sobie jednak sprawę, że Metadrol to coś więcej niż placebo. Po żadnym innym suplemencie nie odczułem takiego wzrostu energii. Moje ćwiczenia na siłowni były tak efektywne jak nigdy. Po intensywnym treningu nie miałem zakwasów, co nie zdarzyło mi się chyba nigdy. Po kilkumiesięcznym stosowaniu mogę z całą pewnością stwierdzić, że zwiększyła się moja masa mięśniowa. Wygląd mojej sylwetki poprawił się również za sprawą utraty znacznej ilości zbędnej tkanki tłuszczowej.\nPo Probolan 50 sięgnąłem widząc pozytywne efekty u kolegów stosujących suplementację tym preparatem. Po zaledwie trzech miesiącach stosowania ich sylwetki zmieniały się diametralnie. Takie rezultaty mówiły same za siebie. Nie trzeba mnie było przekonywać do zakupu. Z perspektywy czasu mogę powiedzieć, że Probolan 50 był jedną z moich lepszych inwestycji. Moje ciało bardzo się zmieniło. Zauważyłem znaczny przyrost tkanki mięśniowej. Moja nowa sylwetka sprawia, że czuję się znacznie pewniej i z przyjemnością spoglądam w lustro. Probolan 50 sprawił, że moje treningi stały się znacznie przyjemniejsze. Już same efekty sprawiają, że jeszcze bardziej chce mi się ćwiczyć. Zauważyłem, że preparat powoduje u mnie wzrost energii, mam więcej siły, moje mięśnie szybciej się regenerują. Nie mam problemów ze skurczami, które kiedyś bardzo dawały mi się we znaki. A co najważniejsze nie mam żadnych efektów ubocznych, o których niekiedy słyszałem od osób stosujących różnego rodzaju preparaty przyspieszające rozwój mięśni.\nprzyrost mięśni, suplementy dla sportowców, tabletki na mase, najlepsze odzywki na mase, suplementy na mase mięśniową, suplementy diety na mase, co na mase mięśniową, jak podwyższyć testosteron, testosteron hormonu, najlepsze suplementy na mase, jakie odżywki na masę mięśniową, odżywki na mase opinie, tabletki na mase mięśniową, odzywki na mase dla poczatkujacych, dobre odzywki na mase, na mase mięśniową, odżywki na mase mięśniową i sile, jak budować mase mięśniową, szybka masa mięśniowa, jak przybrać masę mięśniową, najlepsze na mase, beztłuszczowa masa mięśniowa, najmocniejsze odżywki na mase, odzywki na mase i sile, jakie suplementy na mase mięśniową, co brać na mase mięśniową, dobre suplementy na mase, suplementy na mase i siłe, somatodrol, sklep z odżywkami, probolan 50, kulturystyka sklep, suplementy na mase, odżywki na mase, odżywki dla sportowców, testosteron w tabletkach, odżywki na rzeźbę, masa mięśniowa, sterydy na mase, testosteron sterydy, budowa mięśni, sklep kulturystyka, budowanie masy mięśniowej, jak przybrać na masie, testosteron cena, odżywki na mase mięśniową, metadrol, dieta na masę mięśniową, jak podnieść testosteron, jak zwiększyć testosteron, jak zbudować masę mięśniową, sklep odżywki, odżywki sklep, odżywki i suplementy, testosteron tabletki, jakie odżywki na rzeźbę, suplementy na rzeźbę, suplementy na masę, suplementy diety dla sportowców, testosteron efekty, przyrost masy mięśniowej , odżywki na masę, odzywki na mase, odżywki na masę, odzywki na mase, odżywki na mase mięśniową, odżywki na przyrost masy mięśniowej, odżywki na przyrost masy, odzywki na mase opinie, odżywki na mase mięśniową i sile, odżywki na mase allegro, odżywki na mase mięśniową bez ćwiczeń, odżywki na mase mięśniową i rzeźbę, odżywki na mase mięśniową skutki uboczne, odzywki na mase i sile, odzywki na mase dla szczuplych dziewczyn, odżywki na mase mięśniową i sile dla poczatkujacych, odżywki na masę dla początkujących, odżywki na masę i siłę, odzywki na mase olimp, odżywki na mase ranking, odżywka na masę ranking, odżywki na mase skutki uboczne, odżywki na suchą masę mięśniową, odżywki na mase bez ćwiczeń, odżywki na mase mięśniową olimp, odżywki na mase dla dziewczyn, odzywki na mase dla psa, odzywki na mase gainer, odzywki na mase i rzezbe, jakie odżywki na mase dla początkujących, odżywki na mase mięśniową allegro, odzywki na mase miesniowa zestawy, odżywki na mase mięśniową ranking, odzywki na redukcje masy, odżywki na masę tłuszczową, odzywki na mase dla szczuplych, odżywki na mase mięśniową forum, jakie odżywki na mase i siłe, najskuteczniejsze odżywki na mase, odżywki na przyrost masy mięśniowej skutki uboczne, odzywki na mase sfd, odzywki na mase sklep, odzywki na mase trec, odzywki na mase bez treningu, odżywki na wzrost masy mięśniowej, odżywki weglowodanowe na mase, odżywki na masę, jakie odżywki na masę, jakie odżywki na masę mięśniową, jakie odzywki na mase, jaka odzywka na mase, jakie odżywki na mase dla początkujących, czy odzywki na mase sa szkodliwe, jakie odżywki na mase i siłe, jakie odżywki na mase bez cwiczen, co dają odżywki na mase, czy odżywki na masę są bezpieczne, czy odżywki na masę są zdrowe, czy odżywki na masę szkodzą, czy odzywki na mase dzialaja, jak działają odżywki na masę, ile kosztuja odzywki na mase, jakie odżywki na masę i rzeźbę, jaką odżywkę na masę, jaka odżywka na masę, jaka odżywka na masę mięśniową, jaka odżywka na masę najlepsza, jakie odżywki na mase polecacie, jakie odżywki na mase 2013, jakie odżywki na mase 2014, jakie odżywki na mase kfd, jakie odżywki na mase sfd, jakie odżywki na masę i siłe, jakie odżywki na masę na początek, jakie odżywki na masę dla początkujących, jaka odzywka na mase 2014, jaka odzywka na mase i siłe, jaka odzywka na mase dla ektomorfika, jaka odzywka na mase 2015, jaka odzywke na mase kupic, jaka odzywka na mase 2013, jaką odżywkę polecacie na masę, jakie odżywki brać na masę, jakie odżywki na suchą masę mięśniową, jakie dobre odżywki na masę, jakie odżywki na czystą masę mięśniową, jakie odżywki stosować na masę, jakie są dobre odżywki na masę, jakie odżywki na mase forum, jakie odżywki na mase bez diety, jakiej firmy odżywki na mase, kiedy brac odzywki na mase, ktora odzywka na mase, która odzywka na mase, tabletki na masę, jakie tabletki na masę, jakie tabletki na mase miesniowa, jakie tabletki brac na mase, jakie tabletki na przyrost masy, jakie tabletki na przybranie masy, tabletki na masę, tabletki na mase, tabletki na przyrost masy, tabletki na mase mięśniową, tabletki na przyrost masy mięśniowej, tabletki na mase bez cwiczen, tabletki na przyrost masy mięśniowej apteka, tabletki na mase allegro, tabletki na przyrost masy mięśniowej allegro, tabletki na przyrost masy tłuszczowej, tabletki na mase bez recepty, tabletki na przyrost masy apteka, tabletki na przyrost masy mięśniowej skutki uboczne, meta tabletki na mase, tabletki na przybranie masy, tabletki na wzrost masy miesniowej, tabletki na masę mięśniową, tabletki na mase miesniowa allegro, tabletki na mase apteka, tabletki na mase w aptece, tabletki na mase forum, tabletki na mase dla psa, tabletki na mase sterydy, tabletki na mase z apteki, tabletki na mase i sile, tabletki na mase olimp, tabletki na mase miesni, tabletki na mase mięśniową sterydy, tabletki na mase skutki uboczne, tabletki na mase dla dziewczyn, tabletki na mase i rzezbe, jakie tabletki na masę, tabletka na mase, tabletki na przyrost masy allegro, tabletki na przyrost masy apteki, tabletki antykoncepcyjne na mase, amerykanskie tabletki na mase, tabletki na budowe masy, jakie tabletki brac na mase, dobre tabletki na mase, tabletki drożdżowe na mase, jakie tabletki na mase, jakie tabletki na mase miesniowa, tabletki na sucha mase miesniowa, tabletki na porost masy mięśniowej, tabletki na przybranie masy mięśniowej, tabletki na przyrost masy mięśniowej forum, tabletki na szybki przyrost masy mięśniowej, mocne tabletki na mase, metanabol tabletki na mase, metka tabletki na mase, tabletki na nabranie masy, nowe tabletki na mase, niebieskie tabletki na mase, tabletki na mase opinie, odzywki na mase tabletki, tabletki na przybycie masy, tabletki na przyrost masy bez recepty, tabletki na przybor masy, rozowe tabletki na mase, tabletki na siłe mase, tabletki na szybka mase, tabletki na sucha mase, tabletki na spadek masy, tabletki na spalanie masy, skuteczne tabletki na mase, tabletki sojowe na mase, super tabletki na mase, silne tabletki na mase, steryd na mase tabletki, suplementy na mase tabletki, tabletki na zbicie masy tłuszczowej, tanie tabletki na mase, tabletki na utratę masy, tabletki na wzrost masy, sterydy w tabletkach na masę, białko w tabletkach na masę, tabletki na zwiększenie masy, tabletki na zwiększenie masy mięśniowej, tabletki na zbicie masy, tabletki na zrzucenie masy, tabletki na zmniejszenie masy, tabletki zwiekszajace mase, suplementy na masę, suplementacja na masę, suplementy na mase, suplementy na masę mięśniową, suplementy na mase mięśniową, suplement na mase mięśniową, suplementy diety na mase, suplementy na przyrost masy mięśniowej, suplement na przyrost masy mięśniowej, suplementy na przyrost masy, jakie suplementy na mase mięśniową, suplementy diety na przyrost masy miesniowej, suplementy na mase dla poczatkujacych, suplementy na mase i siłe, suplementy na mase opinie, suplementacja na mase dla poczatkujacych, jakie suplementy na mase dla poczatkujacych, dobre suplementy na mase, suplementy diety na mase miesniowa, suplementy na suchą masę mięśniową, suplementy na szybki przyrost masy miesniowej, suplementy na mase mięśniową ranking, suplementy na mase forum, suplementy na mase mięśniową forum, suplementy na czysta mase miesniowa, jakie suplementy na mase na poczatek, naturalne suplementy na mase, najmocniejsze suplementy na mase, jakie suplementy na przyrost masy mięśniowej, suplementacja na mase rozpiska, suplementy na zwiekszenie masy miesniowej, suplementy na masę, suplementacja na masę, suplementy na masę mięśniową, jakie suplementy na masę, jakie suplementy na mase mięśniową, jakie suplementy na mase dla poczatkujacych, suplementy na mase dla poczatkujacych, jakie suplementy na mase na poczatek, suplementy na mase mięśniową ranking, co dają suplementy na mase, jakie suplementy na masę mięśniową, jak suplementy na mase, jaka suplementacja na masę, jakie suplementy na mase dla ektomorfika, jakie suplementy na mase i sile, jakie suplementy na mase sfd, jakie suplementy na mase kfd, jakie suplementy na mase polecacie, jakie suplementy na mase 2013, jakie suplementy na mase dla endomorfika, jakie suplementy na masie, jak dobrać suplementy na mase, jak brać suplementy na mase, jaki suplement na masę, jaki suplement na masę mięśniową, jaki suplementy na mase, jaki zestaw suplementów na masę, jakie suplementy na czysta mase miesniowa, jakie suplementy stosowac na mase, jakie suplementy brac na mase, jakie suplementy na sucha mase, jakie suplementy na szybką mase, jakie suplementy na beztluszczowa mase, jakie suplementy diety na mase, jakie suplementy laczyc na mase, jakie suplementy kupic na mase, suplementy na masę i rzeźbę, suplementy na masę forum, suplementy na masę i siłę, suplementy na masę trec, suplementy na masę szkodzą, suplementy na mase dla ektomorfika, suplementacja na masę mięśniową, suplementy na mase skutki uboczne, suplementy na mase sfd, suplementy na mase kfd, suplement na masę, suplementy na mase olimp, suplementy na mase allegro, suplementy na mase a zdrowie, ktory suplement na mase


Joanna Kulig ma szansę na Oscara. Karierę rozpoczynała w "Szansie na sukces"\nMT 06.07.2018 12:05\nPo sukcesie "Zimnej Wojny" o Joannie Kulig zrobiło się naprawdę głośno. Najpierw chwaliły ją zagraniczne aktorki, ale teraz ma szansę na nominację do Oscara.\nJoanna Kulig w "Szansie na sukces"\nChoć teraz o Kulig usłyszał cały świat, nie każdy wie, jakie były jej początki. Swoje pierwsze kroki stawiała w "Szansie na sukces", w którym wystąpiła dwa razy!\nPierwszy raz pojawiła się w programie, kiedy miała 16 lat. Zaśpiewała wtedy piosenkę Grzegorza Turnaua, "Między ciszą a ciszą". Wykonanie zagwarantowało jej wygraną odcinka, a także trzecie miejsce w wielkim finale w 1998 roku.\nPo raz drugi Kulig pojawiła się w "Szansie na sukces" w 2001 roku. Odcinek był poświęcony musicalowi "Metro". Jej wersja utworu "Uciekali" zachwyciła m. in. Janusza Józefowicza.\nGala Oscarów odbędzie się dopiero 24 lutego 2019 roku, ale już mówi się o kandydatach, którzy mają szansę zdobyć prestiżową nagrodę filmową. Ceniony amerykański magazyn filmowy "The Playlist" opublikował listę najmocniejszych nazwisk, które mają szansę zgarnąć statuetkę. Znalazła się na niej Joanna Kulig. Obok niej pojawiły się takie gwiazdy, jak m.in. Lady Gaga, Amy Adams, Charlize Theron i Nicole Kidman.\nKto by pomyślał, że dziś odniesie taki ogromny sukces! Trzymamy kciuki i mocno wierzymy, że Joanna Kulig naprawdę będzie nominowana do Oscara!\nAktorka czyli Absolwentka Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwiga Solskiego w Krakowie, którą ukończyła w 2007 r. jako aktorka dramatyczna ze specjalizacją wokalno - estradową.\nTo jest Aktorka. A nie jakas mucha i cycopodobne z ledwo maturą.\nGratuluję i trzymam mocno kciuki! 😁\nSuper aktorka, śliczna naturalna kobieta. Życzę Oskara.\nOd dawna jej kibicuję i mocno trzymam kciuki!\nurocza i dobra aktorka, od samego poczatku zwrocila moja uwage. Mysle, ze ma duze szanse na kariere miedzynarodowa.\nW Szansie na Sukces była młodą, utalentowaną dziewczyną. Dziś jest profesjonalną aktorką, do tego piękną. Pewnie, że do jej piersi, które można obejrzeć choćby w "Galeriankach", wzdychają wszyscy normalni faceci, ale ma znacznie więcej talentów, niż te 2. A piosenka w jej wykonaniu "Dwa serduszka" - cudowna.\nTrzymam kciuki. Nie tylko dobra aktorka, ale też fajna babka. ;)\nKulig-skromna dziewczyna, której cała wioska zrzucała się na bilet do Warszawy gra role doceniane przez światowe gwiazdy i media. Z drugiej strony Rosati córka milionerów, kochanka wpływowych producentów, a na koncie tylko poniżające epizodziki prostytutek. Jak widać wystarczy się szanować i talent plus ciężka praca wystarczą, żeby zrobić karierę !\nGratulacje p. Joanno, to jest spektakularny sukces (już samo pojawienie się na tej liście). Powodzenia !\nJa wcale się nie dziwię, że jest nominowana do Oscara. Bardzo utalentowana, młoda aktorka. Taka naturalna i zdolna. Uwielbiam ją i trzymam mocno kciuki za jej dalszą karierę. Nie wywyższa się jak inne aktorki w jej wieku. A w serialu "O mnie się nie martw " jest po prostu cudowna. 😏😏