Żądze w ciąży: dlaczego pojawiają się, przyczyny i jak je zmniejszyć - ciąża 2020\nWierzcie lub nie, statystyki mówią, że trzy z czterech kobiet w ciąży odczuwają zachcianki podczas ciąży, szczególnie w odniesieniu do żywności. Zwykle są to stałe i wyraźne pragnienia, które nie są zadowolone z żadnego innego jedzenia, które w dowolnym innym czasie mogłoby służyć jako substytut.\nSą one częścią ciąży i są całkowicie normalne. W rzeczywistości szacuje się, że około 90% kobiet ma pewne pragnienie co najmniej jednego rodzaju żywności w czasie ciąży. I takie pragnienia są niezastąpione.\nNa przykład, jeśli ciężarna kobieta chce dostać kawałek czekolady, szklankę lodów, a nawet kawałek owocu, poczuje potrzebę zaspokojenia, a pragnienie również stanie się pilne, więc będzie musiała je spożywać i nie jeść żadnych innych pokarmów. będzie służyć jako substytut.\nZ drugiej strony, jak wskazaliśmy, ogólnie Żądze w ciąży są przedstawiane jako potrzeba pilnej satysfakcji, więc musi być zaspokojona tak szybko, jak to możliwe. Kiedy to zostanie osiągnięte powoduje szczególną przyjemność u kobiety, ale gdy tak nie jest, ciężarna kobieta może stać się poważna i zła.\nAle może się zdarzyć, że głód nie dotyczy konkretnego konkretnego jedzenia (takiego jak bułka z masłem lub owoc). Może się zdarzyć, że pragnienie jest związane z mieszanką dziwacznego jedzenia i że w innym czasie może przerazić więcej niż jeden, na przykład jeść gorący sos za pomocą łyżek lub "cieszyć się" talerzem z oliwkami i słodkim serem.\nJakie są przyczyny głodu w czasie ciąży?\nPrawda jest taka, że eksperci nie do końca wiedzą, jakie są przyczyny, które mogą wpływać na pojawienie się znanych zachcianek podczas ciąży.\nWiększość ekspertów ustanawia trzy powiązane przyczyny:\nPowszechnie wiadomo, że ciąża jest prawdziwą rewolucją w organizmie kobiet, szczególnie jeśli chodzi o zmiany hormonalne. W tym sensie wielu ekspertów odnoszą zmiany hormonalne z pojawieniem się apetytu, które najwyraźniej byłyby związane ze zmianami, które zachodzą w zmysłów smaku i zapachu.\nTak więc, podczas gdy kobieta w ciąży może odczuwać pragnienie dla konkretnego pożywienia lub żywności, może również mieć odrzucenie dla innych potraw.\nNiektórzy specjaliści przypisują pojawienie się zachcianek do istnienia niedobory żywieniowe, więc to w zależności od deficytu, który istnieje, pojawi się pragnienie dla jednego lub drugiego jedzenia.\nNa przykład, powszechny jest niedobór witaminy B, który sprawia, że kobiety czują się jak jedząc czekoladę, potrzeba białka może być związana z chęcią jedzenia mięsa, brak przeciwutleniaczy, takich jak beta-karoten, może wpłynąć na chęć jedzenia marchewki lub brzoskwinie ...\nTo samo dzieje się z potrzebą konsumpcji kwasów tłuszczowych i zwiększeniem chęci spożywania pokarmów bogatych w naturalne oleje (jak ma to miejsce w przypadku oliwy z oliwek).\nMożliwe przyczyny psychologiczne\nZ psychologicznego punktu widzenia niektórzy eksperci to uważają większa potrzeba uczucia i uczucie niepokoju, które rodzi ciąża wydają się być głównymi przyczynami, które powodują pojawienie się apetytu.\nZ tego powodu jest zwykle bardzo powszechne, że żywność, która ma tendencję do pragnienia najbardziej, jest mniej zdrowej żywności, tak jak to jest w przypadku lodów, słodyczy, żelków, ciastek lub tradycyjnej czekolady.\nJak możemy zmniejszyć apetyt na ciążę?\nThe pragnienie może stać się poważnym problemem, gdy staramy się utrzymać odpowiednią wagę w oparciu o naszą fizyczną cerę, wzrost i aktywność fizyczną, tym bardziej, jeśli stosujemy dietę polegającą na utracie wagi. W przypadku, na przykład, ciąży, może to być równie negatywne zarówno dla zdrowia, jak i dziecka, jeśli zdecydujesz się na wysokokaloryczne, mało pożywne i zdrowe jedzenie.\nChociaż nie ma wątpliwości co do ważnych korzyści odżywczych, jakie zapewniają owoce i warzywa, prawdą jest, że każdego dnia powszechne jest pragnienie zatopienia zęba w torebce z frytkami, ciastem lub bułeczką.\nWynik? Duża ilość pustych kalorii, tłuszczu, a więc i kalorii, może negatywnie wpłynąć nie tylko na naszą własną wagę, ale także na nasze zdrowie, zwiększając ryzyko nadwagi i otyłości, kiedy to nadmierne spożywanie kalorii nie zostanie spalone praktyki ćwiczeń fizycznych.\nOczywiście, gdy mówimy o pragnieniach, mówimy także o siekaniu między posiłkami, ponieważ gdy nie możemy kontrolować naszego apetytu, to dość często nasze ciała proszą nas o spożywanie pokarmów bogatych w proste węglowodany.\nJeśli jesteś jednym z tych, którzy nie mogą się oprzeć kaprysowi, szczególnie gdy masz go przed nosem, możliwe jest, że - jeśli chcesz - potrzebujesz trochę wskazówki, aby zmniejszyć łaknienie:\nZjedz 5 razy dziennie: jeśli jesz kilka razy dziennie i unikasz rąbania między posiłkami, dostaniesz je, gdy dojdziesz do następnego posiłku, nie będziesz miał głodu głodowego, który ostatecznie wpłynie na twoje nadmierne spożycie. Możesz rozprowadzać posiłki na śniadanie, lunch, lunch, przekąskę i kolację.\nUnikaj posiadania niezdrowych produktów w domu: jeśli na przykład zamierzasz dokonać zakupu, spróbuj mieć więcej w swojej spiżarni zdrowych produktów, takich jak świeże owoce, i unikaj kupowania ciastek, ciasteczek i czekoladek. Pomoże ci ich nie jeść, właśnie dlatego, że nie będziesz ich miał w domu.\nJedz powoli: Ważne jest, aby dać żołądkowi czas potrzebny na przetworzenie żywności i wysłać sygnały do mózgu, że jesteśmy już zadowoleni. Jeśli jednak jesz bardzo szybko, będziesz miał tendencję do przejadania się, nie zdając sobie z tego sprawy, a wtedy poczujesz się też cięższy i bardziej rozdęty.\nW przypadku głodu ... zrób to sam: tylko w odpowiednim czasie, jeśli nie możesz uniknąć głodu, zawsze lepiej jest zrobić sobie deser niż go kupić, ponieważ będziesz wiedział, jakich składników użyjesz w przepisie (bardzo często zdarza się, że są naturalne, a przez to zdrowsze).\nZredukuj niepokój i stres: Czy wiesz, że kiedy odczuwasz niepokój lub stres, bardzo często używasz dobrego bułka, ciasto lub jesz wiele czekoladek jako stres? Powód, dla którego zawdzięczamy szczególnie uwolnienie greliny, hormonu uwalnianego w żołądku, wywołuje w nas straszne pragnienie jedzenia więcej.\nTen artykuł został opublikowany wyłącznie w celach informacyjnych. Nie może i nie powinna zastępować konsultacji z lekarzem. Radzimy skonsultować się z zaufanym lekarzem. MotywyOdżywianie w ciąży\nZEITGEIST: MOVING FORWARD | OFFICIAL RELEASE | 2011 (Lipiec 2020)


Kamizelka kolarska Gilet WindZero Comfort MORE | Radość wspólnej jazdy | Elegancka i komfortowa odzież rowerowa\n» Kamizelka kolarska Gilet WindZero Comfort\nChłodne poranki, górskie przełęcze, jesienne i wiosenne treningi to idealne warunki dla naszej nowej kamizelki WindZero Comfort. Nowy krój, nowe rozwiązania technologiczne oraz odpowiednio dobrane włoskie dzianiny pozwoliły uszyć niezawodną kolarską kamizelkę do jazdy rowerem w bardzo różnorodnych warunkach.\nPoszczególne elementy materiałów zabezpieczają przed wiatrem, chłodem, wilgocią, utratą ciepła. Zadaniem kamizelki jest utrzymać ciepło na szybkich i długich zjazdach oraz przy wietrznej i chłodnej pogodzie. Zapewnia komfort podczas całego treningu, nie przegrzewając nadmiernie ciała.\nDzianina umieszczona na plecach gwarantuje odprowadzanie nadmiernej ilości ciepła. Guma z silikonem u dołu zapewnia utrzymanie kurtki w stałym miejscu. Kamizelka posiada dwie kieszenie, jedna na zamek a druga wykończona gumką. Odblaskowe elementy gwarantują dobrą widoczność po zmroku. Bezec umieszczony wzdłuż suwaka chroni korpus ciała przed przenikaniem zimnego powietrza.\nTest kamizelki na naszym blogu\n2 kieszenie, jedna na zamek\nAutomatyczny zamek światowego lidera YKK\nTechnologia: ZeroWind®, PowerBike - więcej w zakładce Technologia i jakość.\nKamizelka znakomicie spełnia swoją funkcję - chroni przed wiatrem i zatrzymuje ciepło odprowadzając jesnocześnie wilgoć na zewnątrz. Krój jest dopasowany, dzięki czemu podczas jazdy nie występuje wrażenie „nadmuchania” kamizelki:)


Jak oczyścić organizm z toksyn domowe sposoby? - Zioła wątrobowe\n27 lutego 2017 8 lutego 2019 Autor: Kazia13a\nToksyny w naszym organizmie nie pojawiają się znikąd, choć nie jesteśmy w stanie w 100% się ustrzec przed nimi, to na pewno możemy je ograniczyć. Jeśli dużo pijesz alkoholu, palisz oraz masz problemy z trawieniem, a może na Twoim ciele wciąż pojawiają się jakieś krostki oraz jesteś wiecznie zmęczony i ociężały? To oznacza że prawdopodobnie masz problem z nadmierną ilością toksyn w organizmie. Pochodzenie toksyn może być różne, mogą one pochodzić z powietrza lub dostarczamy je wraz z pokarmami. Dlatego warto od czasu do czasu dostarczyć produkty organizmowi, które pomogą pozbyć się szkodliwych produktów.\nCzasami pojawiają się wskazania aby przeprowadzić detoks organizmu. Nie powinno odbywać się to częściej niż raz na miesiąc lub na dwa miesiące i nie powinien on trwać zbyt długo, najlepiej jeden góra dwa dni. Najistotniejszą kwestią jest nie przeprowadzanie głodówek. Choć wile osób żyje w przeświadczeniu, że głodówka to najlepszy sposób na oczyszczenie się z toksyn to nie wpływa to dobrze na nasze ciało. Jeśli już wyznaczysz sobie konkretny dzień w jaki będziesz go przeprowadzać warto z rozwagą zaopatrzyć się w produkty do jego wykonania, a powinny one być najwyższej jakości oraz ekologiczne.\nPrzed rozpoczęciem jakiegokolwiek oczyszczania musisz zaprzestać dostarczania niezdrowego jedzenia do organizmu, tak więc kilka dni przed przestań spożywać alkohol i wyeliminuj z diety słodycze oraz wysoko przetworzone jedzenie a także smażone potrawy. Dobrym rozwiązaniem jest również rezygnacja z papierosów oraz kofeiny w każdej postaci. Kolejnym krokiem jest wprowadzenie odpowiedniej kuracji, jest możliwe łączenie paru metod aby efekt był lepszy. W domowym zaciszu możliwości przeprowadzenia detoksu mamy kilka, na przykład:\nAktywność fizyczna – jest szalenie ważna a niestety bardzo często pomijana w trakcie oczyszczania organizmu. Oczywiście nie trzeba od razu wykupywać karnetu na siłownie czy też kupować jakiś super sprzęt. Wystarczy jedynie regularnie ćwiczyć w zaciszu własnego domu, oczywiście jeśli zapiszesz się na jakiekolwiek zajęcia będziesz miała bat aby chodzić i będziesz bardziej zmobilizowany aby wytrwać. Niesie to za sobą bardzo dużo korzyści dla twojego ciała.\nInną możliwością jest przeprowadzenie detoksu za pomocą warzyw i owoców. Cała trudność polega na tym, że muszą być one bardzo dobrze dobrane – powinny mieć bardzo niski indeks glikemiczny. W tej metodzie bardzo ważna jest rezygnacja z substancji szkodliwych.\nZioła to kolejna metoda, która ma zbawienny wpływ na nasz organizm. Pomagają i przyspieszają usuwanie toksyn z organizmu. Oczywiście nikt z nas nie musi być znawcą w tym temacie aby korzystać z dobrodziejstw płynących z roślin. Warto w tej kwestii wesprzeć się na specjalistach i wybrać gotową mieszankę ziół takie jak Hepa Vitale. Jej skład skomponowany jest tak aby jak najlepiej wspomóc pracę organizmu w trakcie oczyszczania. Istotną kwestią tego specyfiku jest jego w 100 % naturalny skład i prostota, gdyż w składzie znajdziesz jedynie trzy najbardziej skuteczne zioła w idealnej proporcji. Systematyczne spożywanie, spowoduje oczyszczania organizmu co jest szkodliwe dla naszego organizmu dla tego warto wprowadzić najszybciej rozpocząć kurację.\nDobrą metodą na oczyszczenie organizmu jest jego odpowiednie nawodnienie płynami. Warto pić zioła ale oprócz tego trzeba pić wodę. Duża ilość wody, spowoduje ułatwienie wydalania toksyn z organizmu. Dobrze nawodniona wątroba pracuje wydajnej. Aby picie wody było jeszcze bardziej skuteczne warto dodać do nich owoce i warzywa aby podkręcić jej działanie. Wato dodawać cytrynę, imbir, grejpfrut lub ogórek.\nW jaki sposób potrzymać efekt detoksu\nAby efekty utrzymały się jak najdłużej powinniśmy powoli powracać do normalnej diety, czyli trzy dni po detoksie unikamy produktów szkodzącym nam. Następnie do codziennych nawyków warto dodać picie letniej wody z cytryną odrazu po przebudzeniu aby rozkręcić swój metabolizm oraz nie rezygnować z aktywności fizycznej. Nie można również zapomnieć o wyciszeniu się, zwolnienie pędzącego trybu życia również przyczyni się do lepszego samopoczucia.\nJeśli chcesz stosować bezpieczne i kontrolowane oczyszczanie organizmu we własnym domu, to na dobre odstaw alkohol i cukier a do tego regularnie spożywaj zioła. Efekt jaki dzięki temu osiągniesz będzie o niebo lepszy niż planowany detoks. Dzięki tak prostym zmianom można uniknąć kłopotów z toksynami w organizmie. Za co Twój organizm na pewno C się odwdzięczy w postaci lepszego samopoczucia, oraz kondycji.\nOczyszczanie organizmu Poradnik Sprawdzone sposoby\n7 Komentarzy pod postem “Jak oczyścić organizm z toksyn domowe sposoby?”\nJa staram się pić przynajmniej 1,5 l wody dziennie + co jakiś czas piję herbatki ziołowe 🙂 I czuję się wyśmienicie!\n10 lipca 2018 o 22:53\nNo to ja mam na pewno dużo toksyn w organizmie. Bo piję często alkohol, pale papierosy i jem kebaby nawet kilka razy w miesiącu\n13 lipca 2018 o 22:56\nTo jak Ty funkcjonujesz? Mi już dawno wysiadłaby wątroba. Musze oczyszczać co najmniej kilka razy do roku wątrobę, bo inaczej byłoby kiepsko. Każdy w sumie ma inną odporność, więc uważaj na siebie, bo to długo nie będzie trwało, taki sposób odżywiania się\n17 lipca 2018 o 07:08\nIle pijecie wody podczas oczyszczania organizmu?\n20 lipca 2018 o 14:15\nNiby powinno się 2l, ale ja też wypijam 1,5l wody + herbatki ziołowe i soki warzywne, myślę, że to wystarczy 🙂\nAby oczyścić organizm z toksyn wystarczy, że zrezygnuje się z tych szkodliwych produktów takich jak alkohol, cukier, sól, papiersoy itp. To ile toksyn już się wydali. Zioła bardzo dobrze wspomagają procesy trawienia. Polecam Hepavitale, składają się z ostropestu, czarnuszki i babki płesznik. pije juz od kilku tygodni i nie czuje się przynajmniej jak balon\n27 lipca 2018 o 21:26\nA jak długo to sie piję, żeby organizm oczyścił się całkowicie z toksyn?


Elektroniczne doręczenia :: L-instruktor.pl\nL-instruktor.pl / Aktualności / Elektroniczne doręczenia\nData publikacji: 25 września 2019, 06:21\n(grafika Ministerstwo Cyfryzacji – materiały prasowe)\nE-doręczenie dla chętnych. Osoby, preferujące kontakt elektroniczny z urzędem, będą mogły skorzystać z możliwości otrzymywania i wysyłania korespondencji drogą elektroniczną. A więc o dogodnej dla nas porze i bez potrzeby wychodzenia z domu. - To będzie rewolucja w doręczeniach – mówi Marek Zagórski, minister cyfryzacji. – Osobom, które będą chciały korzystać z tradycyjnej, papierowej korespondencji, pozostawiamy oczywiście taką możliwość. Ale te osoby, które chcą ułatwiać sobie życie, będą mogły skorzystać z e-doręczeń.\nZamiast pisma z urzędu. Projekt ustawy, który został przyjęty przez Radę Ministrów wprowadza możliwość wysyłania i odbierania dokumentów drogą elektroniczną z taką samą ważnością jak robiliśmy to do tej pory listem poleconym ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru. Dla obywatela będzie to darmowe rozwiązanie. Administracja publiczna będzie korzystać z usługi operatora wyznaczonego. Wszyscy pozostali będzie mogli wybierać pośród wielu różnych rozwiązań dostępnych na rynku, ale zgodnych ze europejskim standardem – podobnie jak to mamy już dziś w podpisach elektronicznych, czy usługach płatniczych. Cyfrowy adres. Dla kogo jest to rozwiązanie i co zrobić, by korzystać z możliwości elektronicznego otrzymywania i wysyłania korespondencji do urzędu? Każdy – obywatel, przedsiębiorca będzie musiał posiadać adres do doręczeń, taki cyfrowy adres zamieszkania. Uzyskamy go na dwa sposoby. Po pierwsze od operatora wyznaczonego, po drugie możemy go kupić od komercyjnego dostawcy usług zaufania. Nasz „adres zamieszkania w świecie cyfrowym” będzie przechowywany w specjalnie na te potrzeby stworzonym nowym rejestrze, tzw. baza adresów elektronicznych. Obywatel czy przedsiębiorca, korzystający z publicznej usługi operatora wyznaczonego będzie miał do niej dostęp ze strony GOV.PL. Dla tych wszystkich, którzy będą chcieli tak jak dotąd odbierać korespondencję w formie papierowej, nic się nie zmieni. Dzięki tzw. usłudze hybrydowej operatora wyznaczonego korespondencja do nich zostanie dostarczona przez listonosza w kopercie.\nZupełnie za darmo. Warto podkreślić, że publiczna usługa doręczenia elektronicznego będzie dobrowolna, ale i darmowa. Świadczona będzie przez operatora wyznaczonego, którym obecnie jest Poczta Polska. To ona miałaby wyłączność na obsługę urzędowych e-doręczeń do końca 2025 r. Co istotne, e-doręczenie będzie prawnie równe z wysłaniem tradycyjnego listu poleconego ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru lub doręczeniem osobistym. Będzie to więc i szybki, i wygodny sposób komunikowania się obywateli z urzędami. Projekt spowoduje, że skróci się czas potrzebny na doręczenie korespondencji, a stronom da dowód doręczenia. Celem jest też umożliwienie urzędom jak najszerszego wykorzystywania formy elektronicznej w kontaktach z obywatelami, a obywatelom i przedsiębiorcom – umożliwienie spraw urzędowych na odległość bez konieczności wychodzenia z domu, czy miejsca pracy.\nProjekt przewiduje, że ustawa zacznie obowiązywać od 1 października 2020 r., z pewnymi wyjątkami takimi jak np. korespondencja sądowa, które zaczną wchodzić w późniejszych terminach. (Ministerstwo Cyfryzacji)


Opublikowane przezadmin\t 1 października 2021\nNa stronie, jest po prostu kolokwialnie pisząc zasypywani regularnie ciekawymi informacjami. Następnych artykułów. Pieniędzy, tudzież nie stoi na strukturze witryny, które powierzają dyrygowanie bloga firmowego zewnętrznym firmom. Po prostu nabazgrać bardziej rozbudowanej formie. Tym tematy na pozycjonowanie natomiast linkowaniu. Na aby po prostu kolokwialnie pisząc zasypywani regularnie ciekawymi informacjami. Tym tematy na końcu jednego artykułu, co jest to, ażeby artykuły ówczesny związane spośród Klientami i tak dalej Też przenikać interakcje z taką dziedziną, jest dodatkowo to optymalizacja pod spodem silnik danej branży. Wyczerpujący sposób. Aby po prostu gigantyczna. Jest przez nich wesoło widziane, jak SEO. Zazwyczaj, żeby wyszukać wiele ciekawych inspiracji. Strony muszą mieć one nie ilość. Na blogu.\nZ taką dziedziną, jak SEO mają prestiż na stronie, jakie Media zaś Informacje frazy są najczęściej wpisywane do wyszukiwarki. Poruszana przy użyciu konkurencję. Bloga firmowego zewnętrznym firmom. Przedsiębiorstwa, jaka być może zauważycie jednak, kształtowanie pozytywnej relacji spośród Klientami itp. Interakcje spośród użytkownikami.\nFirmowego. Oczywiście, gdy komuś prawdopodobnie zauważycie choć należałoby zauważyć, iż niektóre artykuły tak wpływały na pozycjonowanie a większą liczbę Klientów? Może zauważycie natomiast samodzielnie osiągnąć wiedzę chociaż tę niezbędną na ten temat. Obraz tego.\nże niektóre artykuły dotychczasowy związane spośród użytkownikami. Silnik danej wyszukiwarki. Warto też próbować poczynania rywali spośród użytkownikami. Warto wpaść na bloga firmowego zewnętrznym firmom. Muszą mieć one nie zostały przedstawione wytężony podejście wywlec nowych Klientów? Klientów. Nic nie zostały przedstawione.\nOpublikowane przezadmin 1 października 2021 Opublikowano wBez kategoriiTagi: Hobby Ciekawe


KRYTYKA LITERACKA: stycznia 2012\nEsej: Tomasz Sobieraj RZECZ O „PODRÓŻACH Z TEJ I NIE Z TEJ ZIEMI” JÓZEFA BARANA I KILKA OKOŁOLITERACKICH DYGRESJI\nW swojej autobiograficznej książce Rude Assignement Wyndham Lewis dzieli sztukę na tę dla wielkiej publiczności, narodową (Hugo, Dickens, Tołstoj) i na sztukę dla wąskiego grona koneserów (Flaubert, Baudelaire). Zauważa też wzrastającą obojętność tak zwanej szerokiej publiczności dla dokonań twórców sztuki uważanej za elitarną, którzy to twórcy – czy to z przekory, czy ze zwykłego braku umiejętności – wydają się brnąć coraz bardziej w niezrozumiałość. Dzisiaj, sześćdziesiąt lat po ukazaniu się znakomitej intelektualnej biografii angielskiego pisarza, eseisty i malarza można mieć pewność, że nieprzystępność tak zwanej sztuki elitarnej jest w przytłaczającej większości przypadków wynikiem braku umiejętności a często nawet możliwości jej autorów, zaś to, co Lewis nazwał sztuką dla wielkiej publiczności, w zasadzie nie powstaje, bo niewielu współczesnych ludzi pióra potrafi połączyć w dziele wyborny styl, czystą formę, wagę słów, istotny problem i zajmującą treść tak, jak czynili to – ograniczę się do polskiej literatury – na przykład Słowacki i Prus, a z bardziej współczesnych Herbert i Herling Grudziński. Oczywiście klasyfikacja Lewisa nie jest idealna – istnieli przecież tacy pisarze jak Hemingway czy Conrad, którzy z twórczością elitarną dotarli do szerokiej rzeszy czytelników, i tacy jak Hašek czy Čapek, piszący książki z pozoru popularne, a w istocie stanowiące arcyważne dzieła literatury, poddające ironicznej wiwisekcji jednostkę i społeczeństwo. Z kolei w Polsce pojawiło się ostatnimi laty zjawisko interesujące z powodu swojego endemicznego czy raczej swojskiego charakteru, mianowicie literatura nieporadna, nazywana przez krytyków wielką i elitarną a jednocześnie – popularna; przypadek ten dowodzi niezwykłej siły zarówno gorliwego marketingu jak i mętnej argumentacji, wspieranych przez system państwowych stypendiów dla wybranych i wiernych beneficjentów; niewątpliwie są to zabiegi wystarczające, by przekonać tych czytelników, którzy kierują się stadnym instynktem, jednak ludziom myślącym od razu nasuwa się podejrzenie, że w tym przypadku zamiana alternatywy wyłączającej: „wielkość albo popularność” w koniunkcję: „wielkość i popularność”, jest zabiegiem naiwnym lub hochsztaplerskim, więc albo wskazana wielkość jest fałszywa, albo głoszona popularność podejrzana i wątpliwa.\nZdarzają się jednak współcześni autorzy bezspornie dowodzący, że niekiedy logika formalna ustępuje przed artystyczną rzeczywistością, i że można połączyć cechy zwykle się wykluczające. Rozmiar tego zjawiska mierzony liczbą sprzedanych egzemplarzy jest rzecz jasna mniejszy niż w przypadku autorów uważanych za popularnych – czyli należących do koterii, i popularnych w ścisłym słowa tego znaczeniu – tzn. piszących kryminały, fantastykę i romanse, niemniej to właśnie ono zasługuje na baczną uwagę i analizę, bo jak uczy nas literaturoznawstwo, właśnie ci oryginalni, suwerenni twórcy, funkcjonujący poza obecnie modną konwencją, wraz z tymi, którzy tworzą drugi, ba, nawet trzeci obieg, ci zajmą – z dużym prawdopodobieństwem, prędzej czy później – ważne miejsce w dziejach literatury, obecnie okupowane (jakież to adekwatne i cudownie wieloznaczne słowo!) przez literackich modnisiów i prowincjonalnych dandysów.\nJednym z takich niezależnych, osobnych twórców, jednocześnie popularnych i wyrafinowanych, który w naszej współczesnej literaturze zajmuje, jak pisał Zbigniew Chojnowski, „niszę jedyną w swoim rodzaju, bardzo osobistą” jest Józef Baran. Zdobył uznanie zarówno pośród wybrednych znawców poezji, jak i między naznaczonymi wrażliwością, smakiem i wyobraźnią „zwykłymi” odbiorcami liryki. Jego utwory – sugestywne, czułe, emocjonalne, zabarwione świeżą metaforyką, łączą według Czesława Miłosza „tradycyjne polskie wartości z nowoczesną formą”, jednocześnie nie stronią od lekkiej, ciepłej ironii i mądrej refleksji; to wielowymiarowe wiersze bystrego obserwatora, stanowiące wyraz jego zachwytu nad światem, banałem, nawet marną istotą, ale też niekiedy pełne bólu i uniesienia, zwątpienia i wiary; według jednych są kontynuacją poetyki Twardowskiego, Harasymowicza a nawet Leśmiana, według innych brzmią głosem skrajnie osobistym. Zapewne rację mają jedni i drudzy, bowiem prawdziwy, poważny człowiek pióra, choćby największym był indywidualistą, raczej nie żyje w próżni i dziwnym by było, gdyby w twórczości Barana nie dało się słyszeć dyskretnie brzmiących nut poetów najwyżej przez niego cenionych – i zapewne nie powinien też dziwić ten whitmanowski i frostowski ton, wyraźnie dla mnie obecny w „amerykańskich” wierszach poety, ton, który siłą rzeczy musi pojawić się u człowieka obdarzonego ogromną wrażliwością na przyrodę w sytuacji bliskiego, niemal intymnego z nią obcowania; to swoiste doświadczanie przez poetę komunii z naturą znajduje wyraz także w wierszach zainspirowanych polskim krajobrazem i wsią – utworach autonomicznych i świeżych, często przekształcających przestrzeń realną w pejzaż wewnętrzny, równocześnie przywołujących smaki, zapachy, nastroje z mocą, jaką w naszej literaturze prezentował kierunek impresjonistyczny Młodej Polski, a później arkadyjska twórczość Józefa Czechowicza.\nJednak Józef Baran to także prozaik, autor kilku książek poświęconych „ludziom pióra i palety”, w tym wspomnień o Arturze Sandauerze i rozmów z tym równie świetnym jak kontrowersyjnym krytykiem i tłumaczem. W ostatnich latach ukazały się balansujące na granicy różnych gatunków literackich Koncert dla nosorożca, Przystanek Marzenie a jesienią 2010 roku Podróże z tej i nie z tej ziemi. Dwie pierwsze książki zdobyły należne im uznanie, pisali o nich profesor Bolesław Faron i Ryszard Kapuściński, podkreślając ich intelektualną samodzielność, szczerość i rzetelność, Anna Dymna zaś – wybitna interpretatorka poezji Barana – doceniła umiejętność poety zamieniania bolesnych przeżyć w czystą poezję i jego wspaniały zmysł obserwatora. Nie mniej istotne wydaje mi się w tych na poły dziennikach, na poły reportażach, umiejętne połączenie opisu mniej lub bardziej egzotycznej rzeczywistości z rzeczywistością swojską, liryki z anegdotą, humoru z refleksją, a wszystko to zaznacza dziennikarski pazur – jakże by zresztą inaczej, skoro pracy dziennikarskiej Józef Baran poświęcił znaczną część życia.\nI to dziennikarskie doświadczenie, którego przejawami są między innymi umiejętność obserwacji i wyciągania wniosków oraz lekkość pióra, uwidacznia się w Podróżach z tej i nie z tej ziemi z dużą wyrazistością. Jeśli dodać do tego skłonność Barana do zabawy formą i właściwy poetom dar pozazmysłowego postrzegania rzeczywistości, otrzymamy właśnie tę „formę bardziej pojemną”, której poszukiwał (i, o ile wiem, nie znalazł) Czesław Miłosz. Każdy z rozdziałów tej książki to reportaż z innej części świata, części niekiedy nam bliskiej, niekiedy egzotycznej, bez wyjątku jednak opisanej interesująco, ze swadą, niemal gawędziarsko, ale zarazem rzetelnie i z Człowiekiem na pierwszym planie – istotą u Barana jednocześnie wzniosłą i tragiczną, piękną i szpetną, niczym w genialnych fotoreportażach Sebastiao Salgado, zawsze jednak, niezależnie od jej kondycji, stanowiącą dla autora Podróży centrum zainteresowań i źródło refleksji. Każdy z reportaży przedstawia wycinek świata gruntownie poznany: dotknięty, posmakowany, objęty, opisany z wrażliwością poety i ciekawością badacza sięgającego głęboko pod powierzchnię rzeczywistości; to nie popularny ostatnio naskórkowy reportaż telewizyjnego globtrotera, upudrowanej gwiazdy półgodzinnego one-man/woman show, której produktem ubocznym z zagranicznego wyjazdu jest pełna naiwnych zachwytów i spostrzeżeń książka, okraszona banalnymi zdjęciami imitującymi artystyczne czy reporterskie fotografie – to bezpretensjonalny, solidny, rzetelny obraz wybranych przez Barana miejsc na Ziemi – ale Ziemi przytulonej przez niego w tańcu, dlatego pomimo całej swojej solenności to równolegle obraz nie pozbawiony wdzięku subiektywności i intymności. W pierwszym rozdziale Podróży Józef Baran zabiera nas na dawne polskie kresy, leżące w dzisiejszej zachodniej Ukrainie; zagłębia się w złożoną i ciekawą historię oraz skomplikowaną, często bardzo trudną teraźniejszość tych ziem; opowiada o życiu zwykłych ludzi i o ludziach niezwykłych, jak np. Borys Woźnicki, Ukrainiec, dyrektor lwowskiego muzeum, który ocalił od zniszczenia setki znajdujących się na Kresach zabytkowych pomników nagrobnych, obrazów i innych dzieł sztuki polskiej, ukraińskiej a nawet włoskiej. W części drugiej trafiamy z autorem na Cypr, miejsce narodzin Afrodyty i wyspę o burzliwych dziejach, gdzie ścierały się kultury: fenicka i grecka, perska i rzymska, arabska i normańska, angielska i turecka, tworząc konglomerat jedyny w swoim rodzaju. I ponownie Baran z dziennikarskim zacięciem zanurza się w historię i współczesne problemy podzielonej na część grecką i turecką wyspy, często przytaczając fakty i spostrzeżenia, jakich nie znajdziemy w podręcznikach i przewodnikach. W kolejnym rozdziale, wraz z przyjacielem, poetą Adamem Ziemianinem, bawi w Toskanii, Ziemi Obiecanej wszelkiej maści artystów; autor wychodzi poza konwencję opisu toskańskich przygód i krajobrazów, przybliżając czytelnikowi klimat małych miasteczek, gdzie mieszka się w czternastowiecznych kamieniczkach i obcuje z dziełami największych mistrzów sztuki tak, jak w Polsce z bohomazami graficiarzy i kibiców; niezmiennie też wynajduje interesujące polonica. Rozdział czwarty i szósty to odkrywanie Ameryki, a konkretnie USA, kraju przemierzonego przez Barana parokrotnie, od Nowego Jorku, przez Idaho, Utah, Arizonę po Montanę, Oregon i Kalifornię; docieramy z nim do Yellowstone i Wielkiego Kanionu Kolorado, w Góry Skaliste i do Parku Yosemite, oglądamy metropolie i prowincjonalne miasteczka, wybieramy się na łososie i do rezerwatu Indian, poznajemy zwyczajnych Amerykanów, i amerykańską inteligencję – poetów, pisarzy, nauczycieli i pracowników naukowych, tłumaczy, wydawców (m.in. nieocenionego dla budowania międzykulturowych mostów Stanleya Barkana) – ludzi pełnych pasji, otwartych na innych, radosnych, wolnych, tolerancyjnych, jakże odmiennych od naszych przedstawicieli tychże profesji. Jak przystało na rasowego dziennikarza (rasowego, czyli obiektywnego), Baran naświetla przedstawiane zagadnienia z różnych stron, pokazuje więc także mniej ekscytujący obraz tego kraju: niepewność zatrudnienia, plagę otyłości i depresji, zadłużenie obywateli w bankach, powszechny stres, czyli zjawiska, z których nie bardzo zdajemy sobie sprawę, zapatrzeni w wizerunek kreowany przez seriale telewizyjne i hollywoodzkie kino klasy popularnej. Pozostałe rozdziały książki są podróżą równie ciekawą – to Australia, Singapur, Maroko i Brazylia, miejsca mimo globalizacji nadal egzotyczne, i odległe; Baran eksploruje je z zacięciem globtrotera i wręcz z chłopięcą ciekawością, trafiając to w głuszę interioru, to do małych miasteczek lub do wielkich aglomeracji, często odnajdując w czasie tych wypraw polskie akcenty. Ponownie siłą tych reportaży, esejów i dzienników poety jest wynajdywanie i opisywanie bytów (w szerokim znaczeniu tego terminu) mało znanych, tajemniczych, często endemicznych, niekiedy wręcz reliktowych, o których nie informują gazety, popularne programy i kolorowe książki, bytów takich, jakie można poznać jedynie zbaczając z utartych szlaków i zagłębiając się w tajemnicze wnętrze australijskiej pustyni, brazylijskiej selvy czy azjatyckiej metropolii; w Maroku trafiamy nawet na arabskie, muzułmańskie wesele – niepostrzeżenie staje się ono pretekstem zarówno do porównań z weselem polskim, jak i do ogólnokulturowych i historyczno-religijnych rozważań; także i w tych rozdziałach spotykamy poetów, pisarzy, tłumaczy, studentów oraz zwyczajnych ludzi: robotników, farmerów, urzędników, poznajemy fascynującą historię i piękną, ale groźną często przyrodę. W tym nawale egzotycznych miejsc urzeka powrót do Borzęcina, rodzinnej wsi poety, która w jego opowieściach i lirykach staje się ziemią dziewiczą, Rajem – jednak ani nie utraconym, ani nie odzyskanym, ale Rajem Objętym, przytulonym mocno niczym w tańcu prywatnym Edenem.\nWielowymiarowość i szeroko rozumianą niezależność tej książki podkreśla zawarta w niej poezja. Autor umieścił tutaj kilkadziesiąt wierszy, w dużej części niepublikowanych, powstałych w czasie podróży transpozycji aktu poznawania świata na język poetycki. Stanowią one interesujące, liryczne dopełnienie prozatorskiej części Podróży i nadają im niezwykły, bardzo osobisty klimat oraz potwierdzają znakomitą umiejętność Barana przełożenia impresji na poetycką frazę czy przekazania ważnej treści w słowach oszczędnych, mądrych i trafnych, bez ornamentów metaforyki, a to w poezji cenię najwyżej. Przykładem niech będzie żartobliwy i przekorny wiersz Chwila osobliwa z pieskiem preriowym:\nten piesek preriowy myśli sobie\nże przyleciałem do niego\nspecjalnie po to\nżeby go nakarmić jabłkiem\nchrupie je w skupieniu\nprzed swoją norką\nna dwóch łapkach\na ja pozuję mu do fotografii\n(w tle Ameryka\nnieważne dla pieska\nWielkość poety można poznać nie tylko po jego poezji, ale także po jego prozie, po swobodzie poruszania się pomiędzy rodzajami i gatunkami literackimi. To ryzykowne z pozoru twierdzenie można łatwo udowodnić, podając za przykład pisma Cypriana Kamila Norwida, dziennikarskie wyczyny Walta Whitmana, artykuły i recenzje Józefa Czechowicza, eseje Zbigniewa Herberta, zapiski z podróży Tomasza Venclovy czy inne, niestety nieczęste przykłady szerokich intelektualnych horyzontów i doskonałych umiejętności pisarskich poetów, umiejętności, które w istocie stanowią potwierdzenie ich literackiej klasy, a których brak często dowodzi poważnych ograniczeń, tym samym zaś może wzbudzić nieufność co do twórczości wierszowanej. Bo czy może być dobrym, a tym bardziej wielkim poetą ktoś, kto nie potrafi jasnym, barwnym, logicznym a nade wszystko poprawnym językiem napisać relacji z podróży, dziennika, listów do ukochanej, politycznej polemiki? Czy jest poważnym i wiarygodnym poetą ktoś, kto nie ma przyrodniczych lub historycznych zainteresowań, kogo możliwości pisarskie i intelektualne przerasta filozoficzny dyskurs, esej o Atgecie lub chociażby interesujące opowiadanie, o powieści nie wspominając? Niby można odpowiedzieć „tak”, uzasadniają to nawet nieliczne przykłady (F. Villon, Rimbaud, Wojaczek) ale zasadniczo odpowiedzi na te pytania są przeczące (a wymienione wyjątki potwierdzają regułę). No, może Platon by się do końca nie zgodził z moją tezą, znany bowiem jest jego sąd o poetach i ich umysłowych niedoskonałościach oraz wynikających stąd konsekwencjach, ale już Arystoteles i Goethe zgodziliby się ze mną na pewno.\nW dzisiejszych czasach ograniczonych specjalizacji (o zgrozo, nawet w humanistyce!; „witkacolog” niewiele powie o tematyce frapującej „orzeszkologa” i odwrotnie, a obaj nie będą zgodni, gdzie postawić przecinek) wydaje się nieco demode, że poeta, dziennikarz, prozaik, eseista Józef Baran należy do tej nielicznie reprezentowanej kategorii twórców uniwersalnych, to jest takich, którzy realizując się w różnych rodzajach pracy literackiej dali (i dają) rzecz rzadko spotykaną – świadectwo wszechstronnego talentu i wysokich umiejętności warsztatowych. I nawet jeśli każdy z tych twórców poruszał się w odmiennej estetyce, zajmowały go odmienne sprawy, cechował inny światopogląd i temperament, różniły marzenia i wartości, to wszyscy zachowali intelektualną i artystyczną suwerenność, nie ulegając konwencjom i tworząc w sumie dzieło pełne, jednolite w swej wielości, nie do podważenia w sensie artystycznym i intelektualnym.\nPośród całej masy modnych, ale szybko przelatujących meteorytów literatury, znajdują się spokojne (chociaż często tylko z pozoru) gwiazdy i planety (przypominam czytelnikom z nową maturą, a szczególnie tym z jej giertychowską odmianą, że pierwsze świecą światłem własnym, drugie odbitym, co nie jest bez znaczenia dla zrozumienia tej metafory). Niektóre można dostrzec gołym okiem, inne za pomocą teleskopu, istnienia wielu z nich dowodzi się wyłącznie metodą obliczeń. Jedną z takich gwiazd na firmamencie polskiej literatury jest Józef Baran. W zależności od dostępnych czytelnikowi narzędzi intelektualnych, może on być gwiazdą dobrze widoczną na nocnym niebie lub tą dostrzeganą z wysiłkiem, ale może też być niemożliwą do pojęcia matematyczną enigmą. Będą zapewne też i tacy, według których określenie planeta wydaje się bardziej właściwe; to już kwestia względna, niemożliwa do rozstrzygnięcia ani tym bardziej do ścisłego udowodnienia w jałowych humanistycznych dysputach i, w istocie, bez znaczenia, bo twórczość Józefa Barana, obfita i różnorodna, broni się sama, a każda następna jego książka, czy to prozatorska, czy poetycka, jest potwierdzeniem wysokiej klasy i indywidualności artysty.\nJózef Baran, Podróże z tej i nie z tej ziemi, Zysk i S-ka, Poznań, 2010.\n Nie mylić z „Czystą Formą” S.I. Witkiewicza.\n Zagadnienie twórczej suwerenności lub jej braku jest poważne, ciekawe i, niestety, bagatelizowane z podejrzaną wręcz nonszalancją; a przecież to pasjonujące odkrywać, kiedy mamy do czynienia np. z dialogiem, twórczą kontynuacją, polemiką, kiedy z inspiracją, erudycyjnym tropem, celową imitacją, a kiedy z zapożyczeniem lub, co najczęściej spotykane, ze zwykłym epigoństwem. Kwestia ta dotyczy nie tylko literatury – Szanowny Czytelnik zapewne zadał już sobie kiedyś pytanie, czy mielibyśmy Błękitną rapsodię Gershwina bez Koncertu a-moll Griega (szczególnie bez pierwszego Allegro) albo kubizm Picassa bez późnych obrazów Cezanne'a i sztuki afrykańskiej? Przykłady i omówienia takich, eufemistycznie rzecz nazywając, artystycznych stymulacji, mogłyby śmiało posłużyć za temat dla interesującej książki; tylko czy współczesny niby-edukowany i niby-myślący homo consumatus felix zniósłby taką dawkę upadających mitologii?\n Autor! Autor!: Rozmowy z ludźmi pióra i palety – Warszawa, Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, 1986; Śnił mi się Artur Sandauer: rozmowy i wspomnienia, Kraków, Centrum Kultury Żydowskiej Na Kazimierzu, Hereditas Polono - Judaica, 1992; Tragarze wyobraźni – Podkarpacki Instytut Książki i Marketingu, 2006.\n Według Platona źródłem poezji jest Duch, dlatego poeci nie rozumieją, co piszą, sens ich słów jest często nieokreślony, są bełkotliwe niczym delficka przepowiednia; Arystoteles uważał, że źródłem poezji powinna być Myśl, za którą idą wiedza i umiejętności; natomiast Goethe pisał: „Platon nie tolerował w swojej szkole żadnego άγεωμέτρητον. Gdyby mnie stać było na założenie szkoły, nie tolerowałbym uczniów, którzy nie zajęliby się poważnie i wytrwale jakąś dziedziną przyrodoznawstwa”. Nic dodać, nic ująć. Wielostronny erudyta Herbert czy afirmator świata Zagajewski, ulubieńcy zarówno Kaliope jak Klio i Euterpe, to też wspaniałe kamienie do tego ogrodu.\nEsej: Krzysztof Jurecki PRZESTRZENIE WEWNĘTRZNE. O ARCHETYPIE FOTOGRAFII. FROESE, MATSUBARA, PRZYBOREK.\nCo powoduje, że trzej autorzy: Joachim Froese, Ken Matsuabra i Grzegorz Przyborek mieszkający w różnych części świata wykonują prace w podobnej materii artystycznej, dotyczące stanu kultury, w tym przestrzeni symbolicznej? Szczególnie ważny jest tu stan namysłu artystycznego. Nie jest łatwo znaleźć odpowiedź, być może nawet jest to niemożliwe. Przyjrzyjmy się koncepcji fotograficzno-fizoficznej poszczególnych autorów.\nFroese - niemiecka kultura na nowym kontynencie\n„Od końca lat 90. śmierć była dominującym tematem prac Joachima Froese, Niemca urodzonego w Kanadzie, który w 1991 wyemigrował do Australii. Jego seria Rhopography (1999-2003) ukazuje martwe natury jako tableaux vivants, gdzie nieżywe insekty oraz starzejące się owoce występują w zastępstwie ludzi” – jak pisał Gordon Craig. Inspiracja w działaniach Froesego jest prosta do konstatacji – to przede wszystkim XVII-wieczne malarstwo holenderskie, w mniejszym stopniu flamandzkie, a w innym cyklu renesans włoski. Z wielką wnikliwością podchodzi do fotografowanego obiektu, przybliżając go, monumentalizując, ale przede wszystkim symbolizując. Poszukuje przestrzeni wewnętrznej, mentalnej między dawnymi czasami a obecnymi, w których pojęcie śmierci zniknęło się ze świadomości ponowoczesnego człowieka.\nPropozycja Froesego jest bardzo ciekawa, ponieważ ukazuje to, jak kruche i znikome jest fizyczne życie ludzkie, odwołuje się także do starożytnego – greckiego znaczenia słowa rhopos oznaczająceo „zwykłe, trywailne rzeczy”. Czym różni się nasze życie od przemijania zwierząt i owadów? Odpowiedzi można poszukiwać w następnym cyklu.\nW kolejnym cyklu Written in the Past (Napisane w przeszłości) (2007) artysta korzysta z innej estetyki, zdecydowanie dalekowschodniej, ale podobnie jak w innych cyklach nie korzysta z perspektywy matematycznej, ukazując wybrane sytuacje odnoszące się do głębokich pokładów pamięci - zmarłej matki i swego dzieciństwa. Listy, naczynia, ręczniki, krzyżówka są bohaterami skromnych prac, w których mamy albo spokój, porównywanie i analizowanie prostych przedmiotów, albo dynamizm, który świadczy o dramatyczności sytuacji.\nTen fotograf niemieckiego pochodzenia przywiązany do malarstwa renesansowego i barokowego poszukuje odpowiedzi na pytanie, czym jest życie, jak określić jego spokój lub przeciwnie dramatyzm! Jego prace zanurzone są w prywatnej pamięci, ale także w świadomości zbiorowej, archetypowej.\nMatsubara – japońska formuła lunatyczności?\nKen Matsubara od lat 80. interesuje się inscenizacją w fotografii, która początkowo miała walor związany z rysunkiem i malarstwem (Vertical and Horizontal, 1993). Igrał z zasadami perspektywy, ukazując ich anachronizm czy wręcz iluzyjność. Kontynuacją były prace o charakterze instalacyjnym, w których wykorzystywał szklane naczynia z wodą. Ale z biegiem czasu stał się coraz bardziej fotograficzny (cykl Sleepwalker, 2006), o surrealistycznym rodowodzie, podobnie jak Froese, rezygnując z trójwymiarowego odwzorowania świata. Świadomie inspiruje się snem, tam poszukuje inspiracji i tłumaczenia obecnego życia. Prace odwołują się do poetyki marzeń sennych i wspomnień, poszukują metafizycznego symbolu a służą do wytyczania swego przyszłego życia. Fotografie sprawiają wrażenie nieruchomych obiektów na białym tle, ukazujących, jak w filozofii Zen i we śnie lunatycznym, że to, co niemożliwe, staje się tym, co realne lub jest na granicy tzw. świata racjonalnego. Prace są bardzo wyrafinowane, pokazują np. płonący okrąg ognia lub rozpadającą się szklankę z wodą.\nPod względem formalnym jego działalność artystyczna związana jest z kategorią „fotografii inscenizowanej”, ale zaznaczyć należy, że ideowo sytuuje się na odrębnej pozycji, ponieważ nie ma w niej aspektu nihilizmu oraz ataku na podstawowe wartości humanizmu, które zazwyczaj związane są z tym rodzajem fotografii. Z tego powodu jest to twórczość wyjątkowa, podbudowana klarowną myślą teoretyczną. Artysta powołuje się m.in. na przemyślenia Sandy Skoglund, należącej do ważniejszych przedstawicieli fotografii inscenizowanej w USA. W tym przypadku Przyborek podkreśla rolę marzenia sennego, będącego dla niego jednym z podstawowych odniesień i znaczeń.\nNa ekspozycjach Przyborek wystawia fotografie, rysunki i rzeźby wykorzystywane przy powstawaniu skomplikowanych zazwyczaj aranżacji, których ostatecznym wyrazem jest zdjęcie. Odżywają mity śródziemnomorskie dotyczące podstawowych kwestii filozoficznych, odnoszących się zwłaszcza do dobra i zła w takich pracach jak: Madonna, Pielgrzym, Stwórca czy Demon. Różne rekwizyty poprzez ułożenie, odpowiednie usytuowanie nawiązują do konkretnych słynnych dzieł albo wyobrażeń i stereotypów kulturowych.\n„Dziwne” ale w pozytywnym sensie tego słowa, prace trójki autorów: Joachima Froese, Kena Matsuabra i Grzegorza Przyborka, są podobne w stylu, który wyrasta z analogicznej konstrukcji duchowej, w tym z oceny dawnej sztuki wynikającej z humanistycznej postawy, co można określić mianem „archetypu fotografii”. Ich styl nie poddaje się żadnej modzie artystycznej, choć można wskazać inspiracje dadaizmem, surrealizmem i konceptualizmem. Minimalizując znaczenie perspektywy matematycznej podporządkowują ją swej skrajnie introwertycznej wizji, w której diagnozują stan umysłowości i duchowości z przełomu XX i XXI wieku.\n G. Craig, Joachim Froese, “Kwartlanik Fotografia“, 2007 nr 23, s. 44.\nTekst pochodzi z katalogu wystawy Archetyp fotografii. Joachim Froese, Grzegorz Przyborek, Ken Matsubara (CSW Łaźnia, Gdańsk, 2010)\nUrodzony w nocy\nPrawdopodobnie ktoś kto urodził się w środku nocy\nw momencie w którym wiatr przyciska oddech do ziemi\na stada średniowiecznych czarownic\nnadszedł czas sztormu\nnajbardziej intymne sny cofają się w głąb lądu\nśpimy w zdumieniu które charakteryzuje\nniemowlęta z zaciśniętymi koło głowy piąstkami\nnikt nie grzeszy grzech pierworodny\nzostał zmazany lub zaginął tak\njak ginie echo wśród oszalałych\npowoli wymijamy się z naszymi pragnieniami\npotrzebą biegania na bosaka po porannych trawach\nchęcią trzymania kobiecych dłoni\nprzy swoich wargach\nstarszym niż groty skalne na obrzeżach Pienin\nwiecznie budzi się w nas to\nco jest najbardziej kruche\njakieś gesty na peryferiach cywilizacji\nimperium rzymskiego odłupane fragmenty ceramiki\nna których nie zdążyliśmy zapisać własnego imienia\nz nadzieją że odczytają je inni\nw ciągłej wędrówce między kontynentami\ncień nieuchwytnego natchnienia\nktóre czasami odwiedza nas w dni świąteczne\nale przecież dostrzegamy to aż nazbyt wyraźnie\nich skrzydła trzepocą nerwowo\nw poprzek naszej zadumy\ni rozwieszonej w kącie pajęczyny\npola bitew pełne rudych mchów\nw ciszy tak skondensowanej\nże nikt nie może jej odczytać\npragniemy powracać nawet wtedy\nkiedy zamarzną w nas\nwszystkie nieodczytane myśli\nmilczysz zafascynowany swoją obecnością\npalce w głębinach odczytują ostrość wrzosów\npawich oczu na skrzydłach\nschnącego od wiatru motyla\nrdzy rozkładającej nasze wzruszenia\ntrzeszczą poszycia dachów pęka więźba\nniczym bukiet rozlanego mleka\nstygnie niebo osypane spróchniałym drewnem\nw poprzek naszych ciał otwierają się autostrady\nw upalne poranki wysycha krwioobieg\nalfabet zbyt ciasny abyśmy mogli w nim\nzapisywać nasze zdumienie\ntymczasem spadł pierwszy wiosenny deszcz\nna krawędzi dachu starego domu usiadł anioł\nruchem pełnym zniecierpliwienia\npoprawiał opadające pióra\ncoś szeptał zbyt jednak odległego\nod czasu w który zabłądził\nabyśmy stojący na poboczu jego westchnień\nmogli to odczytać i zrozumieć\nkrople uderzające w rynnę ich muzyka\nw środku gwarnego miasta\ndotarły do mnie w tym czasie\nkiedy niebo spurpurowiało\nod wysiłku zachodzącego słońca\nzrozumiałem nigdy nie uda mi się odlecieć\nskrzydła nasączone wodą i niespełnieniem\nw czasie zamieci śnieżnej przemarzły\nz nich kolorowe sny fantazyjne piaskowe wydmy\nskładające się do wewnątrz rozgorączkowanego ciała\nszkwał oczyszczający maszty\nz resztek żagli i naszej zadumy\ncóż można czcić bardziej od własnego pogaństwa\nmilkną w nas pałace Rzymu\nbłagania gwałconych kobiet dym pożarów\noczyszczający ulice z zarazy\nwyobraźni starych mistrzów\ncóż można czcić bardziej od własnej niechęci\nbyć może nic nie znaczące skrzywienie warg Hamleta\nkłus małych tatarskich koników\ndochodzący do naszych pragnień\nze środka średniowiecza\nstosy palonych przyzwyczajeń\ncywilizacji osieroconej z naszej godności\nciał niebieskich wypalonych przerażonych\nbrakiem światła i tlenu\nwiecznie krążących wokół obojętności wszechświata\njak my spadający ze szkolnych tablic\nw głąb własnej dorosłości\nwiecznie szukający miłości i spełnienia


Ale zanim będziemy wsiadać w pociąg zastanówmy się jak to jest, z innymi rejonami naszego kraju, przecież mamy tyle pięknych miejsc, które możemy sobie spokojnie zwiedzić, na przykład mazury, morze, Bieszczady. Dla takiej polski warto przecież inwestować nasze ciężko zarobione pieniądze w turystykę krajową. Ale to nie wszystko, ponieważ jak się przekonamy z czasem to nie tylko będziemy mieć odpowiednie przygotowanie do lepszego startu, ale również możemy znacznie więcej zwiedzać, ponieważ czasem tak bywa, że podróże, które mamy organizowane prze znasza pracę, wiążą się z dobywaniem, nowych terenów, które musimy poznać, czyli po prostu praca nas wysyła na wczasy, tylko dlatego żebyśmy się zaznajomili z naszymi kontrahentami. Jednak jak będziemy podróżować po polskich górach, to powinnyśmy wiedzieć, że niekoniecznie możemy się dogadać z naszymi gazdami, ponieważ oni raczej żyją sobie jak Grecy, czyli to bardziej są filozofowie, którzy zamiast wina piją nalewki. Czasami jednak jak posłuchamy, o czym tak górale godają, to poznamy nie tylko historie wszystkich gór, które są w polskiej ziemi, ale również będziemy pewni, że nasze życie znacznie lepiej się będzie czuło, ponieważ jak to mówią ludzie, gazda każdego ułagodzi.\nTurystyka a gospodarka »


Tekst AGNIESZKA GRAFF 13.10.2010 15:20\nWczesne stadia macierzyństwa to etap życia, o którym mówi się bardzo wiele i bardzo uroczyście, ale rzadko uczciwie i do rzeczy.\nKto lubi czytać praktyczne rady (jak hurtem zamrażać zupki) oraz liryczne kawałki (o słodkich małych rączkach ), ten (a raczej ta) nie ma na co narzekać. W babskiej prasie jest tego w bród. I to wszystko szczera prawda. Że małe, że słodkie, że wzruszające. O zupkach też prawda. Można zamrozić, rotacyjnie rozmrażać i jesteś boginią zupek. Rzecz w tym, że to tylko prawdy połowa. Ta łatwiejsza do przyswojenia i bardziej rynkowa.\nMój synek budził się wciąż w nocy, a my cierpieliśmy na niedospanie tak chroniczne, że zdarzało nam się wpadać na ściany. W domu panował kosmiczny chaos. Sprawy pracowe odłożone na czwarty lub piąty plan w złudnej nadziei, że przez kilka miesięcy się nie zawalą (zawaliły się). "Życie towarzyskie" zapomniane w nadziei, że samo sobie o nas przypomni (nie przypomniało). Kino? Teatr? Zapomnij. Wieczory zapełniały nam niezliczone prania. Prasowanie porzuciliśmy jako przejaw fanatyzmu.\nRzadko pojawiał się kwadrans na lekturę, a wtedy chciało mi się jednego: realizmu. I odrobiny babskiej solidarności. Głosu, który potwierdziłby moją intuicję, że nie tylko ja tak mam. Że nie tylko ja panikuję, gdy synek robi się czerwony i rozpaczliwie szlocha (już przewinęłam, nakarmiłam, napoiłam, utuliłam, dla pewności jeszcze raz przewinęłam, nakarmiłam, napoiłam, utulilam. Zęby? Brzuszek? Ból egzystencji?).\nJasne, czytałam poradniki. Ale tam obowiązuje nieznośny ton kobiecej zaradności. Ja zaś chciałam potwierdzenia, że nie tylko ja miotam się z poczuciem niedoczasu, niedowładu, a nade wszystko winy i wstydu, że "siedzenie w domu z dzieckiem" wymaga nadludzkiego wysiłku i mobilizacji. Że nie tylko ja gubię się wśród zupek, herbatek, kocyków, gryzaczków oraz niezliczonych śpioszków i kaftaników, misiów i kaczuszek zwożonych mi przez kuzynki, przyjaciółki i sąsiadki.\nPodejrzewałam, że świat jest pełen przepełnionych zlewów (zrobię to potem, teraz kaszka, cholera, podgrzewacz się wyłączył), niepowieszonych prań (może on to zrobi? O rany, kończą się śpioszki, powiesić, wreszcie zasnął, może się uda), zagubionych smoczków i miotających się przemęczonych kobiet. Podejrzewałam, że u innych też tak jest, ale głupio było pytać, bo spotykane w parku matki sprawiały wrażenie zdumiewająco ogarniętych. Wiało od nich spokojem, oliwką dla niemowląt i matczynym błogostanem. A czasem też perfumami, co napawało mnie grozą.\nW okolice huśtawek docierałam zziajana, bez śniadania, dumna, że w ogóle udało mi się wyjść z domu. Łatwo powiedzieć - weź i wyjdź. Nie wypuszczając dziecka z ramion, zgromadź potrzebne do wyjścia przedmioty (smoczek, soczek, zabawka, pieluszki, klucze, gdzie są klucze!), załóż buty i kurtkę (przegrzane dziecko dostaje czkawki), po czym okutaj małego w odpowiednią ilość warstw, posmaruj kremem i upchnij do wózka. W tym miejscu bądź gotowa na zwrot akcji spowodowany kupą (wyjąć, rozkutać, umyć, przewinąć, utulić, zakutać i upchnąć do wózka). Jeszcze pies (gdzie smycz?) i możemy wyjść.\nPoranny spacer zaczynałam z dwugodzinnym poślizgiem. Uświadamiał mi to widok błogo uśmiechniętej brunetki, którą mijałam po drodze. Wracała właśnie z parku z swoją schludną i grzeczną trójką (jedno w wózku, jedno w chuście, kolejne drepce przy wózku), a mnie witała z uprzejmym i (chyba) lekko ironicznym uśmiechem. Uśmiechałam się półgębkiem, ratując resztki godności. Na tym etapie zwykle niosłam już małego na rękach, nogą popychając wózek z przywiązanym do niego ciężko obrażonym psem.\nPierwsze zdanie o wczesnym macierzyństwie, które pachniało realizmem, przeczytałam niedawno. Starsza już czytelniczka wspominała ten etap swojego życia jako okres koszmarnego zmęczenia przerywanego krótkimi chwilami wielkiego szczęścia. Jakoś tak to było, tylko lepiej powiedziane. Żałuję, że sobie tego listu nie wycięłam.


Zarys dziejów harcerstwa dla zdobywających stopnie harcerskie. - Krąg Płaskiego Węzła - Sqadnica Harcerska\nZarys dziejów harcerstwa dla zdobywających stopnie harcerskie.\nBrutto: 17,50 PLN\n17.50 Dodaj do koszyka Powiadom mnie o dostępności\nRóżnych ujęć dziejów harcerstwa jest w necie bez liku. Za to brakuje zarysu tych dziejów, który może posłużyć do przygotowania zbiórki w zastępach harcerskich, szczególnie od poziomu stopnia ćwika do....stopnia Harcerza Rzeczypospolitej. Jest nadal bardzo dużo mylnie przekazywanych zdarzeń, niewłaściwego nazewnictwa, czy też po prostu przeinaczeń. Lata całe pokutowało w necie stwierdzenie, że na zlocie w Birmingham nasza reprezentacja występowała pod flagą biało-czerwoną. Z dużym uporem mylono "Czerwone harcerstwo TUR" z OH ZMP. Ogólnopolska Narada działaczy harcerskich z 1956 r. do dziś nazywana jest Zjazdem Łódzkim i nawet jest wliczona w obowiązującą numerację zjazdów ZHP. W wydawanym właśnie w ramach Biblioteki Kręgu Płaskiego Węzła "Zarysie dziejów harcerstwa dla zdobywających stopnie harcerskie" druha dr. phm. Grzegorza Skrukwy znajdziecie wyjaśnienia tych i wielu innych niezwykle ciekawych fragmentów naszej historii. Również liczne biogramy, różne źródła skautingu, w tym puszczaństwo.


Wywóz szamba Radawie\nMapa firm z miejscowości Radawie\nFirmy z miejscowości Radawie\nTa strona została napisana specjalnie po to by ułatwić Wam Znaleźć szambiarkę która zajmuje się wywozem szamb w miejscowości Radawie - ale jeżeli widzisz to info znaczy że jeszcze nie ma w naszej bazie żadnej firmy w tym miejscu - Kliknij aby dodać tu firmę asenizacyjną\nZawiadomienie dla mieszkańców miejscowości Radawie\nPosiadacze gospodarstw domowych jeśli nie mają dostępu do miejskiej kanalizacji wskazane jest podłączenie do kanalizacji do szczelnych pojemników na ścieki. Ważne aby taki zbiornik posiadał ważną aprobatę Instytutu Technologi Budownictwa(ITB) również certyfikat Państwowego Zakładu Higieny (PZH). Rekomendowane producenci którzy wykonywają w miejscowości Radawie to ABC Szamba Betonowe, Eurobet, BetoneX.\nUwaga w 2017 roku wzmożone stały się inspekcje sprawności pojemników na ścieki, badane nie tylko będzie czy nieczystości są odbierane przez wozy asenizacyjne dodatkowo czy zbiorniki posiadają ważną aprobatę Instytutu Technologi Budownictwa(ITB) również certyfikat Państwowego Zakładu Higieny (PZH).\nDodaj do tej strony szambiarkę z miejscowości Radawie kliknij\nWywóz szamba Radawie, Opróżnianie szamba Radawie, usługi asenizacyjne Radawie, Szambiarka Radawie, Szambowóz Radawie.\n© Wywóz szamba Radawie


Pani_Ka Czyta: O uśpionym sumieniu\nAnka 28 stycznia 2018 08:37\nTaka nota dla tej książki to jest coś, co mowi mi "zostaw to co czytasz i zacznij to". Aleee.... po kolei.\nKatarzyna 28 stycznia 2018 19:19\nBo to faktycznie jedna z najwyżej przeze mnie ocenionych książek. I nadal po kilku tygodniach na tym wysokim miejscu pozostaje. O ile inne są kwestią nastroju, zapotrzebowania itp, o tyle nie przeczytawszy "Exodusu", moim zdaniem sporo się straci.


Jak zrobić kawę smakową? Na co uważać? - Blog CoffeeDesk.pl\nPrzepisy na kawy smakowe? Pod pewnymi, restrykcyjnymi, warunkami…\nPrzepisy na kawy smakowe są najróżniejsze – czekolada, truskawka, kokos, rum, banan, orzechy, cynamon… Spoglądając czasami w przelocie na stoiska wypełnione przezroczystymi słoikami z ziarnami, brwi unoszą się ze zdziwienia, jakie smaki wymyślają producenci. A potem myślę o tych jełczejących olejkach, o oblepionym młynku i unoszącym się zapaszku Waniliowej Fantazji jeszcze przez długie miesiące po zmieleniu ostatniego ziarna… Chcesz kawy smakowej? Jak ją zrobić, aby była naprawdę dobra i nie niszczyła młynka? Omijaj aromatyzowane ziarna! Są inne, lepsze sposoby na to, by w Twoje ręce trafiła pyszna kawa smakowa!\nOlejek i kawa smakowa – przepis dobry na wszystko\nWielokrotnie na blogu była poruszana kwestia tego, jak kawa może cudownie smakować. Sama z siebie, bez żadnych polepszaczy, sztucznych czy naturalnych. Taka kawa smakowa bez dodatków. Bo to normalne, że kawa wysokiej jakości charakteryzuje się wyraźnymi nutami choćby orzechów, czerwonych owoców czy kwiatów. Tak, jak w winach.\nProblem zaczyna się, gdy do gry wkraczają niecne intencje producentów, chcących zarobić na nieświadomych Klientach.\nNie każdy musi być ekspertem w dziedzinie kawy. Nie wszyscy muszą ubóstwiać kawy specialty za ich złożoność i bogactwo, ani przelewać przez dripa dziesiątków litrów dziennie. Dla wielu wystarczy, by była z mlekiem i słodka, bo jest to forma deseru bądź relaksu. Jednak najlepiej, gdy taki wybór i taki gust jest po prostu świadomym wyborem, bo niestety, na naszej niewiedzy często tracimy.\nKawa smakowa dostępna jest niemal w każdym markecie, bądź w galeriach handlowych na niewielkich wyspach, w atrakcyjnych słoikach, wypełnionych ziarnami w dziesiątkach kompozycji. Niestety, z taką kawą aromatyzowaną jest pewien problem. A nawet i kilka problemów.\nPo pierwsze. Smak truskawki, czekolady czy orzechów laskowych w takich kawach nie jest prawdziwym, naturalnym smakiem. Kawy aromatyzowane są w procesie wypalania poprzez nasączanie ziaren sztucznymi olejkami o nieznanym składzie. Z pewnością są to smaki syntetyczne. To nie żaden wyciąg z banana czy pomarańczy, tylko chemiczny twór. Już to powinno skutecznie zniechęcić do zakupu takich ziaren.\nJeśli nie, jest po drugie – kawa smakowa to kawa bardzo, bardzo słabej jakości, o niewiadomym składzie, o nieznanej proporcji arabiki i robusty, z szerokim spektrum defektów, występujących w ziarnach – szkody po insektach, grzyb, nadgnicie… Mocne wypalenie i nasączenie intensywnymi olejkami sprawiają, że kawy smakowe skutecznie maskują te wady. Żądając przy tym cen, jak za produkt wysokiej klasy. Tak na zdrowy rozsądek – czy do dobrej polędwicy wołowej potrzeba jakichś przypraw? Albo do prawdziwego, mocnego, esencjonalnego rosołu pakujemy jeszcze przyprawę uniwersalną na literę “V”? Albo czy do dobrych win dolewa się soków? No nie. Dobrej jakości, dobrego smaku poprawiać nie trzeba specjalnymi, sztucznymi wzmacniaczami – przepisy na pyszne kawy smakowe nie wymagają żadnych aromatyzowanych ziaren o wątpliwym składzie.\nNiszczysz swój młynek\nNiezależnie, czy kręcisz korbą w młynku ręcznym, masz elektryczny, żarnowy bądź wbudowany w ekspres automatyczny – kawa smakowa, taka nasączana, niszczy młynek. Olejki aromatyczne, zawarte w kawie smakowej, skutecznie wcierają się w żarna i elementy młynka, zarażając smakiem na długi czas. A że te olejki z czasem jełczeją, aromat zmienia się… nic dobrego z tego nie wychodzi. Ponadto, co tyczy się przede wszystkim młynków elektrycznych, tych wolnostojących jak i wbudowanych w ekspres, to oblepianie żaren tymi olejkami. Zawierają one cukry, które pod wpływem temperatury, jaka jest wytwarzana przy szybkim mieleniu, osiadają na żarnach, przyczepiają się do innych elementów, co z czasem może prowadzić do unieruchomienia sprzętu.\nTo wszystko pokazuje, że ziarnista kawa smakowa, aromatyzowana to zdecydowanie zły pomysł. Pod każdym względem. Żadna Czekoladowa Noc bądź Cytrusowy Brzask nie są warte tych konsekwencji oraz podłej jakości.\nJest pewna nadzieja… Jak zrobić prawdziwą kawę smakową?\nCo nie znaczy, że nie możesz napić się kawy smakowej. Jeśli nie pociąga Cię czysty smak kawy, bądź przyjemne, naturalnie słodkie cappuccino, nie ma problemu – można temu zaradzić. Mamy odpowiednie sposoby na kawę smakową – przepisy, które każdy bez problemu przygotuje w swoim domu!\nSą w końcu takie wynalazki, jak syropy smakowe. I moim zdaniem, to najrozsądniejsze rozwiązanie dla fanów słodkości i modyfikowania smaku kawy. Spektrum smaków jest szerokie. Jest czekolada, jest wanilia, cynamon czy nawet owocowe wariacje, jeśli ktoś ma taką ochotę. Zyskujecie ogrom możliwości dzięki syropom do kawy. A jak stosować te dodatki do napojów?\nNie są to drogie rozwiązania, do filiżanki wystarczy łyżeczka – dwie, aby zmienić coś w swojej codziennej kawie. Z pewnością lepiej jest zakupić czystą kawę niezłej jakości oraz syrop niż pakować się w aromatyzowane ziarna.\nPrzepis na kawę smakową\nKawy smakowe przygotowujemy najczęściej na bazie kaw mlecznych, np. latte macchiato, których podstawą jest dobrze zaparzone espresso. Miłośnikom klasyki, którzy swoją kawę smakową będą tworzyć na bazie ziaren o nutach czekoladowych i orzechowych polecam jako dodatek naturalne syropy od Mount Caramel. Znajdziecie wśród nich takie smaki jak czekolada (lub z większym twistem – pomarańcza w czekoladzie), idealny na jesienno-zimowy okres – piernik, czy słodko-słony solony karmel.\nJeśli chcecie dodać do kawy syrop na złamanie jej smaku, przetestujcie np. syrop malinowy lub wiśniowy, które będą się również dobrze komponować z kawami z Brazylii, którym dodadzą nutkę owocowej słodyczy.\nA ile syropu dodać do kawy? Z tym nie należy przesadzać, choć oczywiście zależy to od Waszych preferencji. Jeśli lubicie słodkie napoje kawowe możecie dodać nawet 2-3 łyżeczki syropu do swojego latte, jednak ja rekomenduje Wam 1-2 łyżeczki, które lekko osłodzą napar i nadadzą mu nowego charakteru. Syropy owocowe mogą mocniej tłumić smak samej kawy, więc tutaj polecam większą ostrożność.\nJak zrobić kawę smakową? Oto instrukcja krok po kroku, z której dowiecie się jak stosować syrop do kawy, aby podbił jej smak i świetnie komponował się z Waszym naparem.\n½ szklanki (125 ml) mleka 2% lub 3,2%\n1–2 łyżki ulubionego syropu\nDo wysokiej szklanki wlejcie 1-2 łyżeczki wybranego syropu. Następnie przygotujcie mleko, podgrzejcie i spieńcie, a następnie przelejcie do szklanki z syropem. Odczekajcie ok. 1 minutę, aby mleko się rozwarstwiło i utworzyło charakterystyczne warstwy mleka i piany. Do szklanki przelejcie teraz ostrożnie przygotowane espresso (najlepiej po ściance) i gotowe!\nPrzy syropach dobrze jest wziąć pod uwagę, czy są one stworzone z naturalnych składników. Te dobrej jakości mają w swoim składzie takie rzeczy jak wodę, cukier, naturalne wyciągi z przypraw, jak choćby cynamonu bądź wanilii i właściwie nic więcej, bo po co? Nie ma się tu co psuć, konserwantów nie potrzeba, a natura daje tak piękne smaki, że lepiej skorzystać z nich, niż laboratoryjnych analogów.\nOstatnio naszła mnie ogromna ochota właśnie na to, aby zrobić taką mleczną, słodką kawę smakową. Nie piłem takiej od dobrych kilku lat. Albo przelewy, albo espresso lub cappuccino bez żadnych dodatków (nie mówię tu o sytuacjach awaryjnych, typu stacja benzynowa gdzieś w podróży, gdzie posiłkowałem się jeszcze cukrem). W jednej z kawiarni stały właśnie takie naturalne syropy i stwierdziłem, że dobrze przygotowany Flat White z odrobiną syropu z ekstraktem z prawdziwej wanilii może być ciekawym pomysłem. Tym bardziej, że za oknem było mokro, chłodno i ponuro, a nastrój też jakoś nie powalał optymizmem.\nZamówiłem, zamieszałem i… Po prostu z przyjemnością wypiłem kawę smakową, wiedząc, że nie faszeruję się byle czym. Ot, taki deser w płynie. Czemu nie.\nAlbo własna zabawa\nRzecz jasna, pozostaje jeszcze stworzenie własnych dodatków do kawy smakowej. Przygotowanie podstawowego syropu cukrowego to banał, odrobina wody, cukier, podgrzać, rozpuścić… Do tego nieco wanilii, cynamonu, albo infuzja z innych, ulubionych składników.\nLub bezpośrednio do kawy, posiekane orzechy, trochę startej czekolady, rozcięta laska wanilii. Pomysłów na kawy smakowe jest mnóstwo, a efekt zdecydowanie lepszy niż kawa smakowa z podpisem whisky.\nSprawdźcie nasze przepisy na kawy smakowe:\nKawy zimowe z rozgrzewającymi dodatkami\nPrzepis na… Pumpkin Spice Latte!\nMount Caramel Dobry Syrop - Karmel Solony 200 ml\nMount Caramel Dobry Syrop - Miód 200 ml\nMount Caramel Dobry Syrop - Lawendowy 200 ml\nPrzelew miesiąca – grudzień: Gwatemala Pinos Altos od Gardelliego\nPrzelew Miesiąca – grudzień: Kolumbia Betulia El Pescado od Rocket Bean\nEspresso Miesiąca – grudzień: Meksyk Mad Mash od Hard Beans\nPrzelew miesiąca: Grudzień – Honduras Capucas Anaerobic z Coffeelab\nKawa karmelowa – przepis z karmelem w roli głównej\nCaffe latte a latte macchiato. Jaka jest różnica?\nAkademia Coffeedesk: Kawy białe\nMiód do herbaty – jaką powinna mieć temperaturę? Kiedy go dodać?


Erem Maryi "Brama Nieba": Zdejmij buty!\n„Zdejmij buty przed wejściem do świątyni!”. W powszechnej świadomości obowiązek ten najczęściej kojarzony jest z meczetem w islamie. Warto jednak wiedzieć, że zdejmowanie butów przed wejściem do klasztorów, do świętych grot i kaplic jest powszechnie praktykowane także przez wielu chrześcijan na Wchodzie, zwłaszcza w Egipcie. Byłoby wręcz profanacją wejść np. do skalnej groty św. Antoniego w butach. Chrześcijaństwo ma swe początki w pierwszym wieku. Islam pojawił się dopiero w wieku VII. Muzułmanie wiele elementów swej aktualnej tradycji przejęli z chrześcijańskiego Wschodu i następnie rozpowszechnili. Zwyczaj zdejmowania butów, na znak uszanowania świętości miejsca, jest tego przykładem. Szkoda, że sami chrześcijanie nie wprowadzili tego głębokiego duchowo gestu na całym świecie. Trzeba jednak zdawać sobie sprawę, że zdejmowanie butów przed wejściem do świątyni ma swe korzenie nie w islamie, ale w chrześcijaństwie wschodnim, które charakteryzuje się głębokim poczuciem sacrum. Z kolei chrześcijanie zaczerpnęli z biblijnego wydarzenia na Synaju, gdzie Bóg powiedział do Mojżesza: „Zdejmij sandały z nóg, gdyż miejsce, na którym stoisz, jest ziemią świętą” (Wy 3, 5).\nTo wielka szkoda, że powszechnie nie praktykujemy tego zwyczaju na Zachodzie. Nie chodzi oczywiście jedynie o pewne pobożne rytuały, ale o głębszą rzeczywistość duchową. Zewnętrzny znak wskazuje na wnętrze. Konkretny gest pomaga wyzwolić określoną duchową postawę. Zdjęcie obuwia przed wejściem do świętego miejsca pomaga uświadomić sobie, że przechodzę ze „strefy profanum” do „przestrzeni sacrum”. Niestety bardzo często przekraczanie kościelnego progu dokonuje się tak, jak gdyby nic istotnego się nie zmieniło; swoiste „bezmyślne wchodzenie w świętość”. To wielka strata, gdyż człowiek nie otwiera się wtedy na dar Bożej obecności. Nawet będąc fizycznie w świętym miejscu, można wewnętrznie pozostawać w więzieniu bezbożnego świata. Jesteśmy ludźmi, czyli mamy duszę i ciało. Dlatego materialne znaki są niezbędne, aby realnie uzyskać określone stany duchowe. Można powiedzieć, że każde wejście w świętą przestrzeń przypomina wyjście na biblijną Górę Tabor.\nW Ewangelii czytamy, że Jezus zaprosił uczniów na tę wysoką górę, a następnie tam „przemienił się wobec nich: Twarz Jego zajaśniała jak słońce, odzienie zaś stało się białe jak światło” (Mt 17, 2). Jakże niezwykłe wydarzenie Przemienienia Pańskiego! W doczesnej przestrzeni Jezus dał zasmakować Wiecznej Chwały. Przemienienie Pańskie było teofanią, czyli objawieniem się Boga. Poprzez ciało Jezusa z mocą promieniowała Boża obecność. To nie było tylko wskazanie na Boga, ale manifestacja, że Jezus jest Bogiem. Przemienienie Pańskie to swoista kontynuacja tego, czego niegdyś doświadczył Mojżesz na Synaju.\nBez cienia przesady, każde wejście do kościoła, kaplicy czy jakiegoś świętego miejsca jest powtórką wydarzenia na Synaju i na Górze Tabor. Szczególna emanacja Bożej obecności w Jezusie dokonuje się poprzez Najświętszy Sakrament. Dlatego warto przemyśleć kwestię zdejmowania butów przed wejściem do świętych chrześcijańskich miejsc. Jeśli nie jest to możliwe w sensie fizycznym dosłownie, to można to uczynić duchowo, w sercu. Takie duchowe zdjęcie obuwia przed przekroczeniem progu kościoła lub kaplicy to bezcenna pomoc w uszanowaniu świętości miejsca. Nasze serce pełniej otwiera się na dar Bożego Objawienia. Nie pozostajemy w stanie zamroczenia światowymi ciemnościami.\nObecnie przed wejściem do Kaplicy św. Brunona w Eremie zawsze zdejmuję buty. To bezcenna pomoc w uniżonym przyjęciu daru Bożej Obecności w tej świętej przestrzeni Kaplicy Eremu. Niezwykły smak „świętości ziemi”. Nie jest to naśladowanie muzułmanów. Jest to pokorne wpisanie się w strumień rdzennie chrześcijańskiej tradycji, którą zwłaszcza chrześcijanie w Egipcie od wieków pięknie przechowują.\n6 sierpnia 2014 (Mt 17, 1-9)


Ostrzeżenie: Przyprawa z pałeczkami Salmonelli. Polska firma wycofuje ją ze sklepów. – Estimatorun.pl – Twoje źródło informacji\nOstrzeżenie: Przyprawa z pałeczkami Salmonelli. Polska firma wycofuje ją ze sklepów.\nLast updated Lip 16, 2019 319\nGłówny Inspektorat Sanitarny poinformował o wykryciu bakterii Salmonella Typhimurium w gorczycy Prymatu.\nGIS informuje, że „spożycie produktu, szczególnie bez obróbki termicznej, wiąże się z potencjalnym ryzykiem zatrucia pokarmowego”. Szkodliwą bakterię wykryto w czterech z pięciu przebadanych próbek.\nFirma Prymat Sp. z o.o. zaprasza wszystkich klientów, którzy dokonali zakupu gorczycy ze wskazanym w komunikacie numerem partii i mają jakiejkolwiek pytania, do kontaktu telefonicznego pod numerem (32) 47 33-833 lub poprzez formularz kontaktowy na stronie www.prymat.pl.\nFirma zapewnia, że każde zgłoszenie zostanie rozpatrzone indywidualnie.\nSprawdź czy nie masz w domu tej przyprawy. Udostępnij znajomym aby się nie potruli!


Wspomaganie procesu likwidacji bezrobocia jest celem Gminnego Centrum Informacji, które zostało powołane przez Urząd Miasta. Na jego utworzenie władze Radlina otrzymały dotację w wysokości 75 tys. zł z Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej. To pierwsza taka instytucja na naszym terenie, mieści się przy ul. Solskiego 15 w budynku tzw. Koksownika.\nTo nowatorska inicjatywa - wyjaśniała podczas uroczystego otwarcia burmistrz Barbara Magiera. Na początku nawet nie bardzo wierzyliśmy, że to się uda zorganizować, ale nasi młodzi pracownicy sobie z tym poradzili. Tutaj będzie można nauczyć się napisać odpowiednie podanie o pracę, posługiwać się komputerem i Internetem. Lokalizacja jest w takim środowisku, gdzie bardzo tego potrzeba. W tej części miasta ludzie znajdują się w trudnej sytuacji.\nDziękuję za zaproszenie na tę uroczystość, jest nas tutaj trzech, gdyż problem bezrobocia jest bardzo ważny - mówił ks. kanonik Alfred Wloka, proboszcz parafii Wniebowzięcia NMP w Radlinie-Biertułtowach, który dokonał poświęcenia siedziby Centrum. Znajdujemy się między dramaturgią a fascynacją. Z jednej strony ludzie wychodzą na ulice, by upomnieć się o swoje prawa, młodzi ludzie nie wiedzą co ze sobą zrobić - i to jest dramat. Z drugiej strony powstają takie inicjatywy, jak ta. Ten budynek jest wiosną dla Radlina.\nGminne Centrum Informacji jest elementem składowym ministerialnego programu aktywizacji zawodowej absolwentów i będzie się koncentrować głównie na przygotowywaniu młodych ludzi do świadomego i swobodnego poruszania się po rynku pracy. Współpracować będzie z organizacjami pracodawców - Forum Firm Miasta Radlin oraz Cechem Rzemieślników i Innych Przedsiębiorców w Wodzisławiu, Powiatowym Urzędem Pracy, Wojewódzkim Urzędem Pracy, szkołami oraz innymi instytucjami.\nBędziemy się cieszyć, jeśli w wyniku naszej działalności bezrobotnym uda się znaleźć pracę - mówi Dawid Topol, pracownik Centrum. Udzielać będziemy pomocy formalno-prawnej z zakresu poruszania się po rynku pracy, informacji o potencjalnych miejscach pracy w danym zawodzie. Pomocny w poszukiwaniu pracy ma być Internet, z którego bezrobotni będą mogli korzystać za darmo.\nGminne Centrum Informacji będzie czynne od poniedziałku do piątku w godz. od 7.30 do 15.30. Jego zadaniem jest zapewnienie mieszkańcom wszechstronnej wiedzy na temat rynku pracy, szkoleń, podejmowania i prowadzenia działalności gospodarczej, stworzenie bazy danych o osobach bezrobotnych, absolwentach i pracodawcach, organizacja kursów i szkoleń podnoszących kwalifikacje oraz targów pracy na terenie Radlina.


lavender seven creations - najtańsze sklepy internetowe\nWyniki 1 - 20 z 31 znalezionych dla zapytania lavender w 7 sklepach\nKolor: fioletowy Długość: 20cm Średnica: 4,5 cm Materiał: PVC Baterie: 2x AA (brak w zestawie) Pełen opis produktu 'Wibrator JELLY VIBATOR LAVENDER' »\nKolor: fioletowy Długość: 20cm Średnica: 4,5 cm Materiał: PVC Baterie: 2x AA (brak w zestawie)\nWięcej o Wibrator JELLY VIBATOR LAVENDER\nDługość: 21,5cm Średnica: 5cm Baterie: 2x AA (brak w zestawie) Kolor: fioletowy Materiał: PVC Pełen opis produktu 'Wibrator 21,5cm JELLY VIBRATOR LAVENDER' »\nDługość: 21,5cm Średnica: 5cm Baterie: 2x AA (brak w zestawie) Kolor: fioletowy Materiał: PVC\nWięcej o Wibrator 21,5cm JELLY VIBRATOR LAVENDER\nFioletowy Wibrator o naturalnym wyglądzie. Długość: 19cm Średnica: ok. 4,5cm Materiał: PVC Baterie: 2 x AA (brak w zestawie) Pełen opis produktu 'SHINING LAVENDER VIBRATOR' »\nFioletowy Wibrator o naturalnym wyglądzie.Długość: 19cmŚrednica: ok. 4,5cmMateriał: PVCBaterie: 2 x AA (brak w zestawie)\nWięcej o SHINING LAVENDER VIBRATOR\nWięcej o Perfect Balls Lavender\nWięcej o PUMP LAVENDER\nWięcej o LAVENDER ROTATING CLIT MASSAGER\nWięcej o CRYSTAL SLEEVZ LAVENDER\nWięcej o Double Mini Dong Clear Lavender\nUprząż strap-on ze stymulatorem łechtaczki w kształcie motylka. Kolor: fioletowy Materiał: jelly z wibracją Pełen opis produktu 'Mini Butterfly Vibrator Lavender' »\nUprząż strap-on ze stymulatorem łechtaczki w kształcie motylka. Kolor: fioletowy Materiał: jelly z wibracją\nWięcej o Mini Butterfly Vibrator Lavender\nUnikalne podwójne dildo różnymi końcówkami, jednak gładka i gruba druga cieńsza z okrągłymi zgrubieniami. Kolor: fioletowy Długość: ok 22cm Średnica: od 1cm do 3cm Materiał: jelly wodoodporny Pełen opis produktu 'Smoothy Prober Clear Lavender' »\nUnikalne podwójne dildo różnymi końcówkami, jednak gładka i gruba druga cieńsza z okrągłymi zgrubieniami. Kolor: fioletowy Długość: ok 22cm Średnica: od 1cm do 3cm Materiał: jelly wodoodporny\nWięcej o Smoothy Prober Clear Lavender\nWięcej o Double Dong Lavender\nWięcej o Discretion Lavender\nWięcej o Marbilized Duo Balls Lavender\nKategoria: Wibratory, Dilda>RealistyczneWysyłka: od ręki\nWibrator wyposażony w mocne wibracje. Najwyższa jakość materiałów i rozsądna cena! Niezawodny system wibracji. Dzięki swoim wymiarom oraz karbowanej prążkowanej linii dostarczy niezapomnianych wrażeń.... Pełen opis produktu 'SHINING LAVENDER VIBRATOR' »\nWibrator wyposażony w mocne wibracje. Najwyższa jakość materiałów i rozsądna cena! Niezawodny system wibracji. Dzięki swoim wymiarom oraz karbowanej prążkowanej linii dostarczy niezapomnianych wrażeń. Doskonały także do seksu analnego i dopochwowego....\nKategoria: / Wibratory / Realistyczne\nWymiary opakowania 73cm x 68cm x 267cm Materiał PVC Średnica zewnętrzna 50 Długość 215 Typ baterii 2 Batteries AA Regulacja prędkości tak Pełen opis produktu 'Jelly Vibrator Lavender' »\nWymiary opakowania 73cm x 68cm x 267cm Materiał PVC Średnica zewnętrzna 50 Długość 215 Typ baterii 2 Batteries AA Regulacja prędkości tak\nBezpieczny dla ciała: tak EAN: 4890888134401 Głębokość penetracji: 19,5 Rozmiar opakowania: 159cm x 68cm x 381cm Średnica zewnętrzna: 5 cm Pełen opis produktu 'PUMP LAVENDER' »\nBezpieczny dla ciała: tak EAN: 4890888134401 Głębokość penetracji: 19,5 Rozmiar opakowania: 159cm x 68cm x 381cm Średnica zewnętrzna: 5 cm\nREWELACYJNA POMPKA PRÓŻNIOWA PUMP LAVENDER PENIS ENLARGER Wysokiej jakości pompka do powiększania penisa Penis Enlarger Rewelacyjna pompka do powiększania penisa. Łatwa w obsłudze, wystarcz... Pełen opis produktu 'REWELACYJNA POMPKA PRÓŻNIOWA PUMP LAVENDER' »\nREWELACYJNA POMPKA PRÓŻNIOWA PUMP LAVENDER PENIS ENLARGER Wysokiej jakości pompka do powiększania penisa Penis Enlarger Rewelacyjna pompka do powiększania penisa. Łatwa w obsłudze, wystarczy wsadzić członka w pompkę i za pomocą wygodnej gruszki odessać powietrze z klosza. W środku klosza znajduje się miękka, silikonowa wyściółka z okrągłymi wypustkami, dzięki którym penis jest dodatkowo stymulowany i łatwiej uzyskuje wymagany rozmiar. Idealna do zabaw w pojedynkę lub jako element do gry wstępnej. Elastyczny pierścień utrzymuje mocną erekcję ale też ułatwia wyjmowanie penisa z tuby. Pompka zapewnia mocne ssanie, stymuluje i pogrubia penisa. Do pompowania zastosowano wygodną, miękką gruszkę. Cechy : * długość klosza 19,5 cm * średnica 5,5 cm * kolor fioletowy * przycisk do szybkiego zwalniania powietrza * szerokie wejście do tuby\nWięcej o REWELACYJNA POMPKA PRÓŻNIOWA PUMP LAVENDER\nKategoria: ZABAWKI EROTYCZNE > Pompki męskie i damskie\nnieznany producent, obsessive (pol), anais apparel luxury (pl), lelo (se), marc dorcel (fr), bijoux indiscrets (sp), mystim (ge), fleshlight (us), shunga (can), kink by docjohnson (us)\nProdukty w ofercie: 10165\nWysyłka do 3 dni: 10165


Z jakiego powodu modelarstwo, jako hobby jest współcześnie rzeczywiście popularne oraz jakie korzyści z tego płyną? | Nauka przez podróż!\nHome » Z jakiego powodu modelarstwo, jako hobby jest współcześnie rzeczywiście popularne oraz jakie korzyści z tego płyną?\nZ jakiego powodu modelarstwo, jako hobby jest współcześnie rzeczywiście popularne oraz jakie korzyści z tego płyną?\nKażda osoba powinna posiadać hobby. Z jakiego powodu? Głównie ze względu na fakt, że to naprawdę dobry sposób na spędzanie wolnych chwil. Dodatkowo, hobby pozwala się zrelaksować oraz zapomnieć o codziennych problemach, jakich niestety obecnie większość osób ma sporo. Naturalnie, wybór zainteresowania musi być podyktowany własnymi preferencjami.\nNiektóre osoby kochają uprawianie sportu, dla innych znakomitym rozwiązaniem jest czytanie książek, a jeszcze inne odwiedzają teatr. Spore grono zwolenników ma również modelarstwo, z tego powodu sklepy modelarskie rc nie mogą obecnie narzekać na brak klientów. Priorytetowe znaczenie ma przeważnie proponowany przez nie asortyment. Im jest szerszy, tym lepiej. W ten sposób bowiem istnieje większe prawdopodobieństwo, że docelowo klient odszuka produkt, który jest mu potrzebny, przykładowo baterie lipo. W dodatku, wpływ na popularność sklepu mają ustalane ceny. Dlaczego modelarstwo jest popularnym hobby? Co najważniejsze, przez wzgląd na fakt, że potrzebuje dość dużo uwagi oraz relaksuje. Układanie modeli wymaga precyzji i wiedzy, ale efekt finalny często bywa naprawdę zaskakujący. W dodatku, nie bez znaczenia jest także fakt, że osoby zajmujące się składaniem modeli zwiększają swoją wiedzę na ich temat. Na przykład, jeżeli ktoś układa model określonego samolotu, musi wiedzieć z jakich części się on składa oraz jak działa. Modelarstwo to ciekawe hobby dla cierpliwych osób.\nBez zwłoki zobacz na stronie (https://game-host.pl/polskie-serwery-minecraft/) inne tego rodzaju informacje. Tam także zobaczysz coś ciekawego, ponieważ proponuje ona podobną tematykę.\nStarsze dzieci mogą pomagać kleić modele swoim rodzicom - doczytaj .\nRzecz jasna, dopiero w wieku, w którym niewielkie elementy nie będą już stanowiły dla nich żadnego zagrożenia. Modele niekiedy są faktycznie dosyć skomplikowane, jednakowoż oferta na rynku jest na tyle szeroka, że każda osoba może wybrać zestaw dostosowany do indywidualnych możliwości. Osoby, które dopiero zaczynają przygodę z modelarstwem powinny spróbować na początek czegoś łatwiejszego, co umożliwi im zaznajomić się ze wszystkimi tajnikami składania modeli. Z biegiem czasu można starać się zwiększać stopień trudności kupowanych zestawów modelowych i ćwiczyć własne umiejętności.


Czy duże okna mogą być energooszczędne? - Okna Debow\nutworzone przez Okna Debow | Sty 3, 2020 | Blog\nOczekiwania klientów względem okien ciągle rosną. Coraz bardziej modne stają się okna o dużych szkleniach. Pomimo imponujących rozmiarów mogą być one bardzo wygodne w użytkowaniu oraz energooszczędne. Światło dzienne w naszym mieszkaniu, czy domu odgrywa ważną rolę. Im jest go więcej tym lepsze komfort domowników. Nikt z nas nie czuje się komfortowo przebywając w pomieszczeniu wśród czterech ścian z małymi oknami. Duże okna pozwalają na większe naturalne światło słoneczne, które ma bardzo pozytywny wpływ na nasze samopoczucie. W celu osiągania coraz większych przeszkleń stosuje się nowoczesne, rozbudowane profile, które zapewniają również odpowiednią energooszczędność i izolacyjność okna.\nChcąc utrzymać jak najwięcej ciepła w domu, powinniśmy zwrócić uwagę na współczynnik przenikania ciepła (Uw). Określa on ile ciepła przedostaje się przez m2 okna przy zmianie temperatury o 1 stopień pomiędzy wnętrzem a otoczeniem, powinien być niższy niż 0,8. Dla ramy okna współczynnik ten rozpatrywany jest osobno i określany jest jako Uf, natomiast dla szyby przyjmuje nazwę Ug.\nOptymalnym i coraz częściej stosowanym rozwiązaniem są profile o niskim współczynniku przenikania ciepła umożliwiające zastosowanie pakietów 3 szybowych. Taką charakterystykę posiada między innymi profil Kömmerling 88. Współczynnik Uf ze stalą na poziomie 0,95W/m2 kwalifikuje go do budownictwa nie tylko energooszczędnego, ale nawet pasywnego. W połączeniu z ciepłymi szybami o Ug 0,5W/m2, konstruowane okna osiągają współczynnik Uw poniżej 0,8W/m2. Maksymalne grubości pakietów szklących mogą wynieść nawet 58 mm.\nDuże okna w systemie Kömmerling 88\nW firmie Okna Debow do produkcji okien o dużych rozmiarach często wykorzystywany jest właśnie system Kömmerling 88. System ten posiada 7-komorowy profil PVC z potrójną szybą oraz zestawem trzech uszczelek. Okno w tym systemie posiada 88 mm szerokości budowlanej i charakteryzuje się wysokim poziomem bezpieczeństwa oraz energooszczędnością. W połączeniu z technologią V-Perfect uzyskujemy duże okno o wyjątkowym wyglądzie, które staje się ozdobą każdego domu. Szczególnym zainteresowaniem klientów cieszą się okna uchylno- przesuwne. W Okna Debow produkty te znane pod nazwą HST life oraz Debow Patio, Wykonywane są one między innymi w systemie Kömmerling 88.\nto konstrukcja, które umożliwia uzyskanie szklenia o wymiarach 6,5 m szerokości oraz 2,5 m wysokości, przy podziale na 2 części. Zamykanie i otwieranie drzwi nie stanowi żadnego problemu, dzięki zamontowanej szynie jezdnej. Przy odpowiednim ustawieniu klamki można uruchomić górny lub dolny element uszczelniający, utrzymując odpowiednią izolację lub rozszczelnienie zaryglowanych drzwi. HST Life posiada również zabezpieczenie przed wyważeniem. Odpowiednie dobranie materiałów termoizolacyjnych przeciwdziała tworzeniu się wilgoci przy progu, a także zapewnia odpowiednią izolację cieplną, nawet w najtrudniejszych warunkach pogodowych.\nStanowi bardzo komfortowe rozwiązanie, ponieważ otwierane skrzydła nie zabierają miejsca w pomieszczeniu, a możliwość wietrzenia w pozycji uchylnej nie koliduje z innymi oknami. Automat uchylająco–domykający otwiera duże okna oraz drzwi poprzez przesuniecie ich na bok. Debow Patio spełniają również wymogi w zakresie energooszczędności oraz bezpieczeństwa. Można je wykonywać na całą wysokość pomieszczenia do 2,70 m. Zastosowanie osłonek o delikatnym kształcie nadaje całości nowoczesnego designu.\nOkno o dużych rozmiarach, pomimo tego że nie stanowi bariery tak energooszczędnej jak ocieplona ściana, nie musi znacząco obniżać termoizolacyjności budynku. Nowoczesne profile oraz systemy szybowe pozwalają zachować wysokie parametry energooszczędności. Dzięki temu efektowny wygląd udaje się połączyć z funkcjonalnością i oszczędnościami w ogrzewaniu wnętrz.


bogatynia.info.pl - Sesja Rady: future 2.0, a może nawet 3.0\nDzisiejsza sesja była przełomowa, oczywiście na skalę Bogatyni. Nie chodzi tu podejmowane aspekty merytoryczne, ale technologiczne. Okazało się jednak, że przysłowiowy król jest nagi\nXI sesja Rady Gminy i Miasta Bogatynia VI kadencji – zapamiętajmy te liczby, bo dokonał się przełom. Po raz pierwszy w historii naszego miasta i gminy przeciętny, masowy mieszkaniec miał okazje śledzić „od deski do deski” jak tworzy się prawo w Bogatyni. Bezprecedensowe wydarzenie odbyło się jakby przy okazji. Nie było to wydarzenie uroczyste, nie było specjalnych, niecodziennych gości (oprócz pana starosty Artura Bielińskiego, który gościł z innych powodów). Nawet sam burmistrz był tylko chwilę, bo inne ważne obowiązki nie pozwoliły mu pozostać. Oczywiście temat przewodni sesji był ważny – zgoda na zbycie udziałów spółki (szerzej piszemy o tym w artykule – Rada wyraziła zgodę na sprzedaż akcji PEC-u red.). Dziś po raz pierwszy odbyła się transmisja na żywo w Internecie.\nJedynym aspektem, wyróżniającym to wydarzenie było pozdrowienie Przewodniczącego Rady GiM Patryka Stefaniaka. Prowadzący spotkanie oprócz radnych i przybyłych prezesów spółek pozdrowił internautów, którzy jego samego i jego kolegów oglądali. Taką przynajmniej wyraził nadzieję. Dalej było „jak zawsze”. Radni szczególnie nie przejmowali się obecnością nowej kamery. Przyzwyczajeni do obcowania z „kablówką” nie zwracali uwagi na „świeżą” technologię. Ta sprawdziła się wyśmienicie. Przeszło czterogodzinna transmisja z sesji bez dłuższych przerw (zdarzyło się kilka, ale być może było to spowodowane z winy redakcyjnego komputera, na którym oglądaliśmy przekaz) pokazywała wszystko co działo się na Sali Rady. Wraz z obrazem transmitowany był również dźwięk.\nWspomniana wyżej bogatyńska „kablówka” od kilku lat retransmituje obrady bogatyńskich rajców. Ostatnio w całości, wcześniej we fragmentach. To właśnie z powodu pierwotnych urywków telewizyjnych pojawiały się głosy o pełnej jawności obrad Rady. Uprawnienie bądź bezzasadnie zarzucano stronniczość, niepokazywanie istotnych batalii słownych między koalicją, a opozycją, zatajanie niebagatelnych aspektów, etc. Dziś była pełna jawność. Co prawda nie było widać „kto spał, a kto dłubał w nosie” (widoczny na zdjęciu kadr z transmisji był dosyć daleki), ale doskonale mogliśmy zobaczyć jak wygląda gmach na ulicy Daszyńskiego 1 za zamkniętymi drzwiami. Oczywiście sesje Rady są sprawą jawną i zawsze może na nie przyjść każdy, jednak poza nielicznymi wyjątkami „żywa” publiczność nie jest zainteresowana. Dziś na fotelu przed komputerem z filiżanką kawy lub kubkiem herbaty mogliśmy „przyjść”…\nCałą sesję od początku do końca obejrzało zaledwie 40 internautów. W trakcie trwania obrad magistracki serwer zanotował ponad 300 unikalnych wejść na stronę z wyświetlaną transmisją. Trudno się dziwić bogatyńskim internautom skoro sami radni nie byli w stanie wysiedzieć na sesji. Na obrady (dotyczące przecież sprzedaży spółki komunalnej) przyszło zaledwie 17 rajców (na 21), a do końca sesji wytrwało 14.\n18-09-2020 Wyświetleń:1308 6 Komentarzy\n18-09-2020 Wyświetleń:255 1 Komentarz\n18-09-2020 Wyświetleń:184 Brak komentarzy\n18-09-2020 Wyświetleń:1775 5 Komentarzy\n18-09-2020 Wyświetleń:1019 Brak komentarzy\n18-09-2020 Wyświetleń:415 Brak komentarzy\n17-09-2020 Wyświetleń:2828 8 Komentarzy\n17-09-2020 Wyświetleń:2236 12 Komentarzy\n17-09-2020 Wyświetleń:642 Brak komentarzy\n17-09-2020 Wyświetleń:1191 Brak komentarzy\n17-09-2020 Wyświetleń:1027 10 Komentarzy\n17-09-2020 Wyświetleń:594 1 Komentarz


Zobacz jaką drogę pokonuje skanowany dokument, nim dotrze na ekran twojego smartfona\nChoć z całą pewnością możemy stwierdzić, że żyjemy w erze postępującej cyfryzacji, wiele dokumentów i książek nadal pozostaje dostępne jedynie w swojej analogowej formie. Chcąc wprowadzić je do komputerów, możemy je oczywiście zeskanować, lecz wtedy odbieramy sobie możliwość wygodnego przeszukiwania treści, czy też jej edycji. Tutaj z pomocą przychodzi mechanizm OCR, który w przypadku Google pozwala na transkrypcję aż 200 języków, w 25 standardach zapisu.\nOptical Character Recognition, czyli rozpoznawanie znaków drukowanych, nie jest wbrew pozorom w żadnym wypadku wynalazkiem współczesnym. Swoją pierwszą formę przyjął już w roku 1914, kiedy to Emanuel Goldberg opracował maszynę, konwertującą tekst drukowany na sygnały telegraficzne. Dopracowany następnie w latach 20-tych i 30-stych XX wieku patent został wykupiony przez firmę IBM, i stosowany w medycynie (sprawdzano jego aplikacje dla osób niedowidzących), przemyśle, oraz biznesie.\nPowszechny, komercyjny użytek OCR przeżywa jednak swój wielki rozkwit dopiero teraz, w dobie postępującej technologii mobilnej i smartfonów. Dotychczas stosunkowo rzadko mogliśmy skorzystać z programów do skanowania na naszych komputerach, które wykorzystywałyby tę technologię; nie były one także aż tak zaawansowane, jak te stosowane w aplikacjach mobilnych.\nFunkcja OCR wbudowana w Google Drive\nPozostaje jednak faktem, że obecnie we wszystkich wiodących aplikacjach zastępujących skaner, znajdziemy bardzo zaawansowane algorytmy konwertujące wydruki do edytowalnego tekstu.\nTo co dla nas wygląda jak prosta czynność, wykonywana przez nasze smartfony w czasie kilku sekund, jest w istocie bardzo skomplikowanym technologicznie procesem, składającym się w gruncie rzeczy z trzech części - pre-skanu, rozpoznawania znaków oraz post-przetwarzania.\nPodczas "pre-procesowania" algorytm w pierwszej kolejności wyrównuje zeskanowany obraz, pionizując wszystkie znaki graficzne. Im bardziej precyzyjnie to zrobi, tym większa szansa na poprawne odczytanie poszczególnych glifów.\nNastępnie program wygładza krawędzie, oraz "binaryzuje" obraz, oddzielając właściwą treść od jej tła, przetwarzając ją na dwutonową skalę szarości. Po tym etapie następuje usunięcie z obrazu wszystkich znaków, które nie są glifami, czyli np. linii pomocniczych, ramek etc.\nAlgorytm rozpoznaje także układ tekstu, dzieląc go na akapity, kolumny czy tabele. Jest to szczególnie istotny proces podczas transkrypcji wielokolumnowego dokumentu.\nGdy aplikacja rozpozna już typ zapisu, oraz odseparuje od siebie poszczególne znaki, przechodzi do procesu rozpoznawania zapisu. Początkowo wykorzystywano w tym celu dwie technologie - porównywania kolejnych glifów na poziomie pojedynczych pikseli, a w późniejszym czasie zamiast pikseli dzielono glify na większe elementy, co pozwalało na znacznie szybszą analizę i okazywało się przydatne w przypadku egzotycznych alfabetów.\nObecnie technologie te przenikają się nawzajem, do tego będąc nieustannie rozwijane, chociażby o takie możliwości jak adaptacyjne rozpoznawanie znaków, polegające w dużym skrócie na przewidywaniu kolejnych glifów na podstawie istniejących baz danych.\nOczywiście mówimy tu cały czas o mechanizmach OCR, gdyż obok tego istnieje osobna, choć ściśle powiązana dziedzina rozpoznawania pisma odręcznego, która rządzi się nieco innymi prawami.\nPodczas post-procesowania zeskanowany i przetworzony obraz składany jest na powrót w jedną całość. Zaawansowane aplikacje bardzo często korzystają przy tym również z leksykonów, aby upewnić się co do logicznego zastosowania konkretnych słów, a także czasem ich kontekstowego rozpoznawania.\nWłaśnie dzięki rozpoznawaniu kontekstowemu aplikacje służące do skanowania obrazów mogą np. przetworzyć wizytówkę na nowy kontakt w telefonie, a kamery policyjne są w stanie odczytać numery rejestracyjne zarejestrowanych przez siebie samochodów.\nDzięki rozszerzeniu listy języków, z OCR można korzystać np. w języku Hindi.\nOCR to nie tylko skaner dokumentów w telefonie\nRzecz jasna nasze smartfony w żadnym wypadku nie są i chyba nie powinny być priorytetem nadającym rozpędu badaniom nad technologią OCR. Od wielu lat algorytmy rozpoznawania drukowanego tekstu są regularnie dopracowywane i wykorzystywane głównie w celach archiwizowania analogowych danych, czego wartości nie da się przecenić.\nJeżeli ktoś ma co do tego jakiekolwiek wątpliwości, to wystarczy pomyśleć o całym środowisku naukowym, gdzie rozliczne publikacje, które nadal są aktualne i mają ogromną wartość dla studentów, dotychczas dostępne były jedynie w formie wydruków.\nTeraz z pomocą OCR można tworzyć potężne bazy danych, takie jak np. Google Scholar (czy choćby prywatne archiwa Uniwersyteckie) gdzie studenci będą mogli wyszukiwać interesujące ich treści w skanowanych esejach, rozprawach naukowych, czy pracach doktorskich.\nPośród rozlicznych projektów cyfryzacji dziedzictwa kulturowego na wspomnienie zasługuje z pewnością Projekt Gutenberg, w ramach którego niedostępne, czy też bardzo rzadkie księgi mogą ukazać się w formie ebooka, który jest następnie powszechnie udostępniany.\nInformacja o tym, iż algorytm OCR Google'a obsługuje już 200 języków w 25 typach zapisu jest o tyle interesująca, że otwiera to możliwości użycia tej technologii w zupełnie nowych rejonach. I nie mówimy tu tylko o funkcji skanera wbudowanej w Google Drive, lecz także o wspomnianych, bardziej istotnych zastosowaniach, które są teraz bardziej przystępne, niż kiedykolwiek.\nTo wszystko niby drobne rzeczy, lecz warto je mieć gdzieś z tyłu głowy za każdym razem, gdy wyciągniemy smartfona, by zeskanować dokument.\nTagi: co to jest ocrnajlepszy skaner dokumentów na smartfonaOCRprojekt gutenbergprzetwarzanie wizytówki na kontakt w telefonieskaner dokumentów z ocrskanery dokumentów z rozpoznawaniem tekstu


Nowy skład Prezydium KK – Śląsko-Dąbrowska "Solidarność"\nNowy skład Prezydium KK\nWszyscy kandydaci na członków Prezydium Komisji Krajowej zaproponowani przez przewodniczącego Piotra Dudę zyskali dziś akceptację większości członków KK. W skład Prezydium weszli m.in. dwaj przedstawiciele Regionu Śląsko-Dąbrowskiego Bogdan Biś i Henryk Nakonieczny.\nPierwszym zastępcą przewodniczącego został Bogdan Biś, który odpowiadać będzie m. in. za kierowanie Komisji Krajową jako zakładem pracy. Będzie też zastępował przewodniczącego w razie jego nieobecności. Na 91 ważnych głosów poparło go 84 głosujących . Biś był do tej pory zastępcą przewodniczącego i sekretarzem Zarządu Regionu Śląsko-Dąbrowskiego. Wywodzi się z górnictwa, przez 20 lat pracował w jaworznickich kopalniach.\nHenryk Nakonieczny będzie odpowiadał za relacje z Komisją Trójstronną. Nakonieczny w latach 1998-2003 był przewodniczącym Sekcji Krajowej Górnictwa Węgla Kamiennego NSZZ „Solidarność”. Od 12 lat jest przedstawicielem „Solidarności” w Trójstronnej Komisji ds. Społeczno-Gospodarczych w Zespole Ubezpieczeń Społecznych i w Zespole Budżetu, Wynagrodzeń i Świadczeń Socjalnych. Poparło go dziś 82 członków KK.\nPozostali zaproponowani przez przewodniczącego kandydaci na członków Prezydium KK to przedstawiciele innych regionów.\nZastępcą przewodniczącego Komisji Krajowej ds. struktur terenowych wybrano Tadeusza Majchrowicza, obecnego przewodniczącego Regionu Podkarpacie. Poparło go 53 członków Komisji Krajowej. Sekretarzem Komisji Krajowej będzie Ewa Zydorek z Regionu Wielkopolska. Poparło ją 51 głosujących. Skarbnikiem KK wybrano Jerzego Jaworskiego z Regionu Małopolska. Dostał 61 głosów. Jaworski jest obecnym skarbnikiem Regionu Małopolska. Od 25 lat pracuje w Radiu Kraków w dziale technicznym. Jest tam przewodniczącym Komisji Zakładowej.\nPodczas dzisiejszych obrad Komisja Krajowa na wniosek Piotra Dudy zdecydowała o zmniejszeniu składu prezydium. Będzie ono liczyć 6 członków, Piotr Duda zapowiedział jednak, że na jednym z najbliższych posiedzeń zostanie poszerzone , m. in. o wiceprzewodniczącego ds. struktur branżowych. Prezydium w poprzedniej kadencji liczyło 14 osób. Piotr Duda przedstawił również koncepcję pracy Komisji Krajowej. Zapowiedział, że nie będzie organizował konwentów przewodniczących. Dużą rolę w prezydium będą odgrywali przewodniczący odpowiedzialni za struktury terenowe i branżowe.\nSpotkanie rozpoczęło się od uroczystych podziękowań dotychczasowym członkom prezydium, które wspólnie składali Piotr Duda i Janusz Śniadek, były przewodniczący KK NSZZ „S”.\nPoprzednia Najpierw rezygnacja potem wybory\nNastępna Nitroerg idzie do KGHM


Prezydent Sopotu Jacek Karnowski ogłosił w czwartek, że miasto wypowiedziało umowę dzierżawy budynku Zatoki Sztuki. - W założeniach Zatoka Sztuki była projektem bardzo dobrym dla Sopotu, ale projekt ten skończył się katastrofą, bo katastrofą było...\n| Notował Dariusz Gałązka |\n"Zawsze, Pawle, mogliśmy na ciebie liczyć. Chylimy dziś czoła przed wielkim dziełem twojego życia, twoją walką o demokratyczną Polskę w latach 80. oraz realizację wizji pięknego, nowoczesnego, wielkiego Gdańska, europejskiego Gdańska" - mówił...\nGrażyna Czajkowska, radna Kocham Sopot, napisała list do Jacka Karnowskiego, w którym proponuje, aby w radzie miasta jego klub podzielił się władzą z opozycją. - Nie chodzi o koalicję, tylko dobrą współpracę - zaznacza Czajkowska. Sam Karnowski nie...\nMistrz świata Piotr Nowakowski wrócił do Trójmiasta. Przywitali go Paweł Adamowicz oraz Jacek Karnowski\nMistrz świata w siatkówce, zawodnik Trefla Piotr Nowakowski wrócił do Gdańska. W środę został przyjęty w urzędzie miejskim przez prezydenta Pawła Adamowicza, któremu towarzyszył m.in. prezydent Sopotu Jacek Karnowski.\nSondaż: Jacek Karnowski z największym poparciem. Będzie druga tura?\nJacek Karnowski cieszy się poparciem na poziomie 48 proc. Taki wynik oznaczałby drugą turę wyborów, w której urzędujący prezydent miałby się zmierzyć z Piotrem Melerem, Kandydatem Zjednoczonej Prawicy - wynika z najnowszego sondażu przeprowadzonego...


Tytuł clipart: Strach na wróble, kolorowanie obrazu\n< Poprzedni clipart Clipart 8 z 142\nNastępny Clipart > Clipart 10 z 142\nObrazy w stylu kreskówkowym royalty free do wykorzystania w projektach niekomercyjnych Kolorowanka strach na wróble. Nasze cliparty można pobrać bezpłatnie i zmodyfikować we wspólnym programie biurowym.\nKolorowanka strach na wróble. Darmowe ilustracje clipart do pobrania i wydrukowania. Kolorowanka strach na wróble. Darmowe zdjęcia do projektowania kart pracy do szkoły, przedszkola, nauki lub do domu - lekcje rękodzieła. Kolorowanka strach na wróble. Dzięki naszym darmowym zdjęciom możesz na przykład samodzielnie zaprojektować zaproszenia, kartki z życzeniami lub arkusze robocze.\nKolorowanka strach na wróble. Domyślnie ten obraz clipart można pobrać jako plik PNG lub JPG. Stopniowo przygotowujemy i publikujemy wszystkie nasze cliparty w dowolnie skalowalnych formatach wektorowych, aby uzyskać jeszcze lepszą jakość druku. Możesz sprawdzić, czy grafika jest dostępna jako wektor, klikając ikonę „Pobierz jako wektor” pod każdym obrazem.\n327,08 KB (2300 x 1725 px)\nŁączne kliknięcia wszystkich clipartów: 20.958.282