Promocje Witaj w świecie mody senland.com.pl\nadmin 29 January 2020 Bądź piękna o każdej porze dnia, Buty na każdą porę roku - modnie i wygodnie, Jak dobierać bieliznę i dodatki do stroju? - to proste!, Moda dla każdego mężczyzny, Moda to jest to!artykuły piłkarskie, futbol, nożna, plecaki, promocje, sportowe\nPiłka nożna to najchętniej uprawiana gra zespołowa na Ziemi. Międzynarodowa Federacja Piłki Nożnej trzy lata temu zarejestrowała 265 milionów zawodników czynnie biorących udział w przeróżnych rozgrywkach, sędziowało im niemal 5 mln sędziów. W wielu państwach piła nożna traktowana jest jako najważniejsza dyscyplina sportowa. Nie da się jasno i dokładnie określić początku piłki nożnej, wiadomo natomiast, że w Anglii określono pierwsze zasady gry w piłkę nożną tam też odbyły, się pierwsze rozgrywki. Przez wiele lat rozwoju tego sportu rozwijała się również cała otoczka związana z akcesoriami używanymi do uprawniania tego sportu. Powstało mnóstwo firm i sklepów oferujących sprzęt futbolowy.\nadmin 18 September 2017 Moda to jest to!oferty, promocje, stopy\nNiemały wybór różnorodnych modeli butów sportowych przeznaczonych dla klientów oraz klientek, ale także i malców, to wyjątkowo przykuwający uwagę wszystkich klientów element. Warto wybierać marki produkujące obuwie jedynie z zaufanych materiałów, wówczas możemy być pewni stawiania na solidne halówki i inne buty sportowe.


Tymek i Mistrz. Tom 1 - recenzja - Mechaniczna Kulturacja\nTymek i Mistrz. Tom 1 – recenzja\n21 lutego 2018 Tomasz Drabik 0 Comments komiks, Kultura Gniewu, Rafał Skarżycki, Tomasz Lew Leśniak\nPierwszy raz pojawili się około piętnastu lat temu na w Komiksowie, dodatku do Gazety Wyborczej i od tamtej pory skradli serca fanom zabawnych historii. Mowa oczywiście o Tymku i Mistrzu, postaciach stworzonych przez Rafała Skarżyckiego i Tomka Lwa Leśniaka. Bohaterowie na setkach stron przeżywają całe mnóstwo niesamowitych, zwariowanych i absurdalnych przygód, nie pozwalając czytelnikom na nudę nawet przez chwilę.\nMistrz to czarodziej, roztargniony i zakręcony, ale czarodziej. Tymek to zaś jego niesforny uczeń. Czasami możemy jednak się zastanawiać, czy nie powinno być odwrotnie. Być może nie byłoby jednak wtedy tylu zabawnych gagów i przezabawnych sytuacji. Oprócz dwójki niecodziennych, nawzajem uzupełniających się bohaterów, na kartach komiksu pojawia się całe mnóstwo postaci epizodycznych. Najzabawniejszym są główni przeciwnicy naszej dwójki, czyli czarnoksiężnik Psuj i jego uczeń Popsuj, którzy za wszelką cenę chcą pokonać Mistrza i Tymka.\nBohaterowie przeżywają dziesiątki niesamowitych przygód podróżując w czasie i przestrzeni. Spotykają królów, księżniczki, cyklopa, trole, olbrzymy, wampiry i wilkołaki. Poznają smoka i stają się obiadem da ludożerców. Biorą udział w wyścigu samochodowym, uczą się latać samolotem, a nawet odbywają podróż w kosmos. Ich przygody okraszone są finezją, pomysłem, ale i mnóstwem humoru i absurdu. Każda historia zakończona jest zaś pointą, która odsłania pewne archetypy.\nWizualnie te historie też są świetnie dopracowane. Kreskówkowy charakter i całe palety barw na każdej stronie zwracają na siebie uwagę, przykuwają oko. Wyrazisty, choć lekko karykaturalny jest plan pierwszy. Tło najczęściej jest tylko zarysowane, albo nie istnieje.\nTymek i Mistrz to jednak z tych opowieści, która skierowana jest nie tylko dla dzieci, ale również dla dorosłych. To historia, która bez problemu rozbawi każdego smutasa. Poza tym bohaterowie budzą niemałą sympatię, dzięki temu wspólna podróż z nimi jest niesamowitą frajdą.\n← Martwi za życia. Graham Masterton – recenzja\nDragon Ball – Tom 1. Son Goku i jego przyjaciele →\n7 września 2020 Tomasz Drabik 0\n12 czerwca 2021 Tomasz Drabik 0\nRecenzja komiksu „Bodycount”\n1 czerwca 2019 Damian Drabik 0


Szczepienia na COVID-19. Rosja. Ile osób zaszczepiono Sputnikiem V?\nMonika Mikołajska | data publikacji: 12.01.2021, 18:20\nSzczepienia przeciw COVID-19 przy użyciu Sputnika V rozpoczęły się w Rosji w grudniu zeszłego roku. Wg danych z 11 stycznia, preparat otrzymało do tej pory ponad 1,5 miliona osób. Jednocześnie zezwolono na testy wersji "light" szczepionki, a Europejska Agencja Leków prowadzi rozmowy z producentem rosyjskiej szczepionki.\n1,5 mln osób w Rosji zaszczepionych Sputnikiem V\nSputnik Light uproszczoną wersją Sputnika V\nSputnik V trafi na europejski rynek?\nRosyjski Fundusz Inwestycji Bezpośrednich, który finansował produkcję Sputnika V poinformował, że preparat otrzymało dotąd ponad 1,5 mln osób\nW międzyczasie powstała uproszczona wersja tego preparatu, a mianowicie Sputnik Light. Będzie ona wymagała tylko jednego zastrzyku, co ma ułatwić masowe szczepienia. Rosyjskie ministerstwo zdrowia zgodziło się na badania kliniczne tego preparatu\nSputnik Light ma skutkować krótszą ochroną, ale technologicznie łatwiejsze będzie wyprodukowanie jej w dużych ilościach\n12 stycznia Komisja Europejska poinformowała, że Europejska Agencja leków prowadzi wstępne rozmowy z producentem Sputnika V. Firma nie zdecydowała się jeszcze złożyć wniosku o dopuszczenie preparatu na rynek unijny\nRosja jako pierwszy kraj na świecie zarejestrowała szczepionkę przeciw COVID-19 - dowiedzieliśmy się o tym 11 sierpnia. Preparat o nazwie Sputnik V, opracowany przez Centrum Badań nad Epidemiologią i Mikrobiologią Gamaleya, zatwierdzono przed wykonaniem niezbędnych badań klinicznych, co wywołało obawy i falę krytyki.\nBrak wszystkich niezbędnych badań klinicznych rodził obawy dotyczące skuteczności, ale i bezpieczeństwa stosowania szczepionki. W listopadzie twórcy preparatu poinformowali, że skuteczności Sputnika V szacuje się na 92 proc. Dwa tygodnie później, ogłoszono, że w 42. dniu od zaszczepienia przekroczyła ona 95 proc. Ośrodek im. Gamalei zapewnił, że podczas trwających badań (bierze w nich udział około 40 tys. osób), nie odnotowano objawów niepożądanych.\nSzczepienia przy użyciu Sputnika V rozpoczęły się w Rosji na początku grudnia ubiegłego roku. W pierwszej kolejności korzystają z nich osoby należące do grup ryzyka, m.in. medycy, nauczyciele, pracownicy służb socjalnych. Od momentu rozpoczęcia akcji masowych szczepień w Rosji minął mniej więcej miesiąc. 11 stycznia Rosyjski Fundusz Inwestycji Bezpośrednich, który finansował produkcję Sputnika V poinformował, że preparat otrzymało dotąd ponad 1,5 mln osób (fundusz zapewnił też, że "szczepionka nie wywołuje silnej alergii").\nPatrząc na dane dotyczące szczepień przeciw COVID-19 na świecie, które prezentuje agencja Bloomberg (informacje pochodzą z rządowych stron internetowych, konferencji prasowych, oświadczeń publicznych i wywiadów), w Rosji dawkę szczepionki otrzymała do tej pory jedna na 100 osób.\nW tym miejscu warto przypomnieć wyniki sondażu niezależnego Centrum Lewady z grudnia zeszłego roku. Pokazał on, że (przynajmniej w tamtym czasie) 58 proc. Rosjan nie było gotowych zaszczepić się Sputnikiem V.\nSzczepionkę Sputnik V zalicza się ją do tzw. szczepionek wektorowych. Bazuje ona na adenowirusach, a dokładnie na połączeniu dwóch odpowiednio zmodyfikowanych: Ad5 i Ad26 (sam adenowirus nie może się namnażać i nie wywołuje choroby, jest tylko wektorem, czyli swego rodzaju genetyczną taksówką, zdolną przenieść fragment materiału genetycznego). Przypomnijmy, że adenowirusy odpowiadają za infekcje górnych dróg oddechowych, a do organizmu przedostają się drogą kropelkową, podobnie jak koronawirus SARS-CoV-2.\nSputnik V składa się z dwóch dawek podawanych w odstępie dwóch tygodni (każda zawiera inny typ adenowirusów). W międzyczasie powstała uproszczona wersja tego preparatu, a mianowicie Sputnik Light. Będzie ona wymagała tylko jednego zastrzyku, co ma ułatwić masowe szczepienia. 11 stycznia podano informację, że rosyjskie ministerstwo zdrowia zgodziło się na badania kliniczne tego preparatu. Będzie je prowadzić Ośrodek im. Nikołaja Gamalei, który opracował Sputnika V. W testach weźmie udział 150 ochotników. Mają one potrwać do końca przyszłego roku.\nSputnik Light będzie zawierać tylko jeden z dwóch wspomnianych wyżej składników pierwowzoru. Rosyjski Fundusz Inwestycji Bezpośrednich, który finansował powstanie Sputnika V, zapewnia, że to możliwość "kompromisu pomiędzy długością oddziaływania i koniecznością szybkiego zmniejszenia szczytu zakażeń", a zwłaszcza zmniejszenia śmiertelności. Szczepionka ma skutkować krótszą ochroną, ale technologicznie łatwiejsze będzie wyprodukowanie jej w dużych ilościach. Jednocześnie, jeśli mimo zaszczepienia człowiek zachoruje, to lżej będzie przechodzić chorobę.\nSzef ośrodka im. Gamalei Aleksandr Gincburg mówi, że Sputnik Light może dawać odporność na trzy - cztery miesiące. Po tym czasie będzie można podawać drugi składnik Sputnika V, przedłużając tym samym odporność.\nWg informacji Rosyjskiego Funduszu Inwestycji Bezpośrednich, Sputnik V został zarejestrowany w Algierii. Preparat zaakceptowano także na Białorusi, w Serbii, Argentynie i Boliwii. Według poniedziałkowych doniesień zarejestrowało tę szczepionkę także ministerstwo zdrowia Autonomii Palestyńskiej.\n12 stycznia Komisja Europejska poinformowała, że Europejska Agencja leków (EMA) prowadzi wstępne rozmowy z producentem Sputnika V. Firma nie zdecydowała się jeszcze złożyć wniosku o dopuszczenie preparatu na rynek unijny.\nJak przypomina PAP, "jedynym krajem UE, który rozważał wdrożenie u siebie produkcji i stosowanie rosyjskiej szczepionki, były Węgry. Pod koniec ubiegłego roku Budapeszt ogłosił jednak, że będzie kupować szczepionki przeciw COVID-19 poprzez mechanizm zamówień UE albo bezpośrednio od Chin. Wycofał się natomiast z pomysłu zamawiania szczepionek w Rosji, argumentując, że kraj ten ma niewystarczające moce produkcyjne".\nW ubiegłym tygodniu przewodnicząca Komisji Europejskiej Ursula von der Leyen, pytana o szanse dla Sputnika V na unijnym rynku, odpowiedziała, że każdy taki produkt musi otrzymać autoryzację EMA, aby zostać dopuszczonym do obrotu. - Pełna transparentność, wszystkie dane muszą być przekazane - podkreśliła. Dodała, że najważniejsze jest, aby UE dostarczała obywatelom bezpieczne i skuteczne szczepionki. Przypomniała też, że w kontraktach z koncernami Unia zabezpieczyła w sumie więcej dawek niż potrzeba do zaszczepienia całej europejskiej populacji. - W portfolio mamy 2,3 mld dawek - podkreślała.


Ma na koncie 12 przestępstw. Akt oskarżenia dla 39- latka - Giżycko\n2016-12-31 15:40:36 (ost. akt: 2016-12-31 15:43:30)\nW październiku tego roku oficer dyżurny węgorzewskiej komendy po godzinie 21:00 otrzymał zgłoszenie, że najprawdopodobniej doszło do włamania do jednego z bankomatów przy głównej ulicy w Węgorzewie. Patrol policji wysłany na miejsce potwierdził, że bankomat jest uszkodzony. Jak się później okazało, było to pierwsze zgłoszenie, a w ślad za nim kolejnych sześć telefonów od pokrzywdzonych. Mundurowi ustalili, że została podjęta próba włamania do kolejnego bankomatu w mieście oraz zostały uszkodzone 4 pojazdy na łączną wartość strat ponad 4 tys zł. Dodatkowo funkcjonariusze uzyskali informację, iż doszło do włamania do sklepu. Sprawca wybił szybę witryny sklepowej, lecz nie udało mu się ukraść pieniędzy. Dyżurny natychmiast poinformował wszystkie patrole o zaistniałych zdarzeniach i podał rysopis sprawcy. Szybka reakcja funkcjonariuszy doprowadził do zatrzymania, niespełna w pół godziny od pierwszego zgłoszenia osoby podejrzanej o dokonanie tych wszystkich czynów. Zatrzymany mężczyzna znajdował się pod działaniem alkoholu. Miał w organizmie około 1,5 promila alkoholu i noc spędził w policyjnej celi. Ponadto na komendę zgłosiły się dwie osoby, które złożyły zawiadomienie o groźbach podpalenia oraz pobicia. Dwóch mieszańców Węgorzewa zgłosiło przywłaszczenie pieniędzy na kwotę ponad 14 tyś zł. Pieniądze te w/w pobrał jako zaliczkę na poczet remontów.\nOprócz czynów, których w/w dopuścił się na terenie Węgorzewa, swoją przestępczą działalność we wrześniu tego roku prowadził również w Giżycku. 39-latek usiłował tam dokonać kradzieży z włamaniem do bankomatów. Swojego zamierzenia nie osiągnął, ponieważ nie pokonał zabezpieczeń.\nTagi: Węgorzewo Giżycko włamania kradzież bankomat\nPlauen #2147023 | 89.229.*.* 31 gru 2016 18:36\nMoże ktoś mi wyjaśni, co oznacza zawarty w artykule wyraz "tyś". Może chodzi o ptyś? Człowieku, który pisałeś ten tekst, gdzie nauki pobierałeś?


Peugeot 807 2.0 regenerowane manualne skrzynie biegów dla samochodów osobowych i dostawczych - skrzyniebiegow.net\nManualne skrzynie biegów Peugeot 807 2.0\nNajlepsza skrzynia biegów Peugeot 807.\nSzukasz skrzyni biegów Peugeot? Jeśli tak, doskonale trafiłeś, ponieważ posiadamy oryginalne części, które do tego przeszły gruntowną regenerację. To oznacza, że po ich zakupie będziesz mógł cieszyć się maksymalną sprawnością samochodu przez kolejne lata i setki kilometrów. Raz na zawsze skończ ze strachem, że Twoja skrzynia biegów tego nie wytrzyma. Nie jest to jednak możliwe w przypadku tanich zamienników. Jeśli chcesz gwarancji braku kolejnych napraw, wybierz oryginalną skrzynię biegów prosto od producenta - obowiązkowo po regeneracji. Zwłaszcza, jeśli zadbasz o ten element układu napędowego, m.in. korzystając ze specjalnego oleju przekładniowego. To gwarancja użytkowania samochodu przez bardzo długi czas, bez zmartwień o kolejne, tym razem bardziej kosztowne naprawy!\nPomocne linki: 20LM33, 20LM24, 20LM05, 20MB30, 20MB13, 20DP31, 20DP23, 20DL27, 20DL26, 20MB12, 20LM06.


① Pokoje gościnne - Grzybowo Nadmorska 1 W - dom wczasowy, tanie noclegi w Grzybowie\nNadmorska 1 W\nOferujemy Państwu pokoje 2, 3, 4 osobowe z łazienkami ( WC i prysznicem). Do dyspozycji gości jest kuchnia z kuchenką gazową i lodówką. Dodatkowo na holu są dwie ogólnie dostępne lodówki. Wszystkie pokoje są z telewizorami, a w niektórych jest radio. W każdym pokoju znajduje się czajnik elektryczny, naczynia oraz sztućce.\nObiekt "Pokoje gościnne w Grzybowie" nie zamieścił szczegółowego cennika.\nWyposażenie (obiekt, pokoje, w okolicy): WC, Telewizor, Prysznic, Czajnik\nRozrywka (obiekt, najbliższa okolica): Sala gimnastyczna, Plaża, Kawiarnia, Grill/ognisko, Dyskoteka\nWczasy na Szkolnej, Grzybowo


Dobrze zorganizowana kuchnia - Akcesoria kuchenne - Kuchnia - Wnętrza - budnet.pl\nJeśli jest w domu pomieszczenie, w którym nie możemy sobie pozwolić na niepraktyczne rozwiązania, to jest to kuchnia. Podczas gotowania wszystko musi być pod ręką. Źle zorganizowane przechowywanie to początek chaosu – zachlapane blaty, zabrudzona podłoga i dużo niepotrzebnego zamieszania. Co możemy zrobić, żeby przygotowywanie posiłków było czystą przyjemnością, a nie początkiem bałaganu? Z pomocą przychodzą nam funkcjonalne akcesoria.\tCzytaj dalej\nKuchnia to stanowisko pracy\nOrganizowanie przestrzeni w kuchni zacznij od blatu roboczego, którego idealne miejsce jest obok kuchenki i w pobliżu zlewu. To Twoje centrum dowodzenia i kuchenny środek ciężkości – to tutaj przygotowujesz potrawy. Zastanów się, po co sięgasz najczęściej i tak zaplanuj system szafek, wieszaków i uchwytów ułatwiających trzymanie najważniejszych rzeczy pod ręką. Szeroka gama uzupełniających akcesoriów wyposażenia wnętrz pozwala w praktyczny sposób wykorzystać każdy element przestrzeni, a designerzy ciągle głowią się, jak jeszcze ułatwić nam życie.\nCzytaj również: Modna kuchnia\nNa widoku i pod ręką\nNie wolno nie doceniać przestrzeni z możliwym do wykorzystania potencjałem do przechowywania, jaką są ściany i inne powierzchnie płaskie. Te rzadko wykorzystywane płaszczyzny mogą stać się idealnym sposobem na zaoszczędzenie czasu i ograniczenie krzątania się po kuchni do minimum. Często korzystasz z przypraw? Nie chowaj ich za każdym razem do szafki – metalowa listwa nad blatem i magnetyczne pojemniki to wygodna i praktyczna droga na skróty. Pokrywki od talerzy lądują na dnie najniższej szuflady? Świetnie odnajdą się na specjalnym wieszaku zamocowanym na ścianie. Praktyczne drążki umożliwią Ci podwieszanie najczęściej używanych kuchennych utensyliów takich jak drewniane łyżki, kubki, a nawet doniczki ze świeżymi ziołami. Jeśli w ten sposób wydobędziesz choć część przyborów kuchennych z szafek, zaoszczędzisz sporo cennego czasu i nerwów traconych na szukanie najpotrzebniejszych rzeczy.\nCzytaj również: Świąteczne wypieki\nW dobrze zorganizowanej kuchni równie ważne jest to, czego nie widać. Wybór idealnej zabudowy to zaledwie pierwszy krok – dopiero w jej wnętrzu kryje się cały uporządkowany wszechświat perfekcyjnej pani lub pana domu. Zamiast plątaniny sztućców, przyborów kuchennych, różnych opakowań i otwieraczy wrzuconych do szuflad i szafek możesz mieć zdyscyplinowaną, poręczną i praktyczną przestrzeń przechowywania. Obecnie producenci dysponują szeroką gamą wkładów na sztućce i akcesoria, bloków na noże i przyprawy, a nawet funkcjonalnych uchwytów na folię znajdujących uznanie u wszystkich, którym zdarza się gotować na zapas lub codziennie rano pakują dzieciom kanapki do szkoły – Bukowe, lakierowane drewno wykorzystane w organizerach do szuflad linii WOOD'IN'SET jest alternatywą dla plastikowych i metalowych pojemników. Ten najwyższej jakości naturalny materiał, przyjemny dla oka design oraz funkcjonalna segregacja akcesoriów kuchennych, pozwala na uzyskanie nie tylko porządku, ale i pełnej harmonii we wnętrzu. W końcu, kiedy tworzymy kuchnię marzeń, nie warto iść na kompromisy w kwestii detali wykończenia. O nowych możliwościach organizowania wnętrza szuflad opowiada Joanna Repko z firmy GTV.\nSzafki, szafeczki i funkcjonalne szuflady\nKażdy gotujący wie, że w kuchni nie sposób przecenić również ergonomicznego systemu funkcjonalnych szuflad. Szuflady muszą być przede wszystkim ładowne i wygodne w użytkowaniu. Każde miejsce do przechowywania jest na wagę złota – im więcej uda nam się trzymać pod ręką, tym więcej czasu zaoszczędzimy. Jak można zoptymalizować przestrzeń przechowywania? Cienkie ściany boczne szafek Axis to elegancki detal, ale i powiększenie wewnętrznej pojemności.Odpowiednio wyprofilowane prowadnice umożliwiają zaś zwiększenie obciążenia nawet do 40 kg – takie parametry doceni każdy, kto chciałby w ten sposób przechowywać np. talerze lub inne elementy zastawy stołowej – podkreśla Joanna Repko z firmy GTV. Na jakie jeszcze udoskonalenia możemy liczyć w nowoczesnych szufladach?– Wysuwają się do końca bez ryzyka, że wyciągniemy je za daleko. Domykają się cicho i spowalniają podczas zamykania, więc możemy zapomnieć o irytującym trzaskaniu drzwiczkami i narażaniu cennej ceramiki na wstrząsy – dodaje ekspert GTV.\nJak się urządzić? Korzystajmy i pozwólmy przemyślanym rozwiązaniom pomagać nam w codziennym życiu. Nawet jeśli nie jesteśmy mistrzami organizacji, współczesny design wychodzi nam naprzeciw – także w kuchni – i zaprowadza tam porządek.\nŹródło: towergroup / budnet.pl\nWładek34 16 listopada 2021, 05:51\nJeśli urządzacie właśnie kuchnię i szukacie dobrej jakości wyposażanie, to po deski do krojenie warto zajrzeć na stronę sklepu online Sto Desek https://stodesek.pl/. Jest to bardzo dobrze zaopatrzony sklep, gdzie znajdziecie ogromny wybór pięknych, drewnianych desek. Deski wykonane są z wysokiej jakości drewnakona, bardzo porządne i eleganckie. Ja kupiłem właśnie tam tam zestaw trzech dębowych desek i jestem z nich bardzo zadowolony.\nkej_say 21 października 2021, 14:33\nW dobrze zorganizowanej kuchni nie może zabrakną akcesoriów do gotowania. Ten https://www.leifheitsklep.pl/pl-pl/potrawy/5247 sklep ma w swojej ofercie między innymi właśnie takie rzeczy. Ja zamawiałem od nich na wyprzedaży i udało się kupić kilak rzeczy których od dawna potrzebowałem. Jestem z nich naprawdę zadowolony.\nSotbe 19 października 2021, 07:30\nSzukając profesjonalnej pomocy i szerokiego wyboru w zakresie baterii kuchennych to serdecznie zapraszamy do zapoznania się z ofertą naszego sklepu Sotbe https://sklep.sotbe.com/ gdzie będziecie mogli liczyć zarówno na szeroki wybór, dobre ceny i jednocześnie bardzo dobre warunki gwarancyjne sięgające już 5 lat. Na pewno nasza posługa postara się doradzić i pomóc w podjęciu jak najlepszej decyzji zakupowej!\ncynamonkaa 14 marca 2016, 17:26\nŁadowność i przestronność szuflad to dla mnie podstawowy temat. Tym bardziej, że posiadam stosunkowo wąską kuchnię, którą trudno zaaranżować. Obecnie projektuję pomieszczenie wraz z salonem http://verlani.com/ - jestem przeogromnie ciekawa efektu końcowego.


Filip Chajzer zdradził nam, jak zamierza spędzić urlop z synkiem [WIDEO]\nZapytaliśmy także, jak godzi pracę zawodową z byciem tatą, a także na kim się wzoruje jako ojciec.\nFilip Chajzer jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych osobistości telewizyjnych. Pracuje jako dziennikarz i prezenter, ale chętnie podejmuje się także różnych projektów. A co z synkiem? Czyżby był zbyt zabiegany? Nic z tych rzeczy! Trzeba zobaczyć, jak promienieje opowiadając o małym Jerzym. Postanowiliśmy zapytać go, czy łatwo łączyć obowiązki taty ze zobowiązaniami zawodowymi.\nNiełatwo dziś być tatą\nFilip Chjazer pół roku temu został tatą, zawodowo jednak nie zwalnia tempa. Jak tłumaczy nie jest lekko, a jego kalendarz jest w zapełniony. Prezenter uważa jednak, że to nie jest kwestia specyfiki jego zawodu, a problem dzisiejszych czasów - problem, z którym boryka się wiele rodzin. Kredyty trzeba spłacić, a by to móc zrobić trzeba pracować. Chajzer podkreśla jednak, że mimo to są w bardzo komfortowej sytuacji. Partnerka, Małgorzata Walczak pracuje zdalnie, a w razie czego mogą liczyć na dziadków Jerzego. Filip jednak zdaje sobie sprawę, że wiele osób nie ma takiego komfortu. - To gigantyczna sztuka, by połączyć pracę zawodową z wychowaniem dzieci – podsumowuje.\nCzas tylko dla rodziny\nWłaśnie na Instagramie pojawił się post Filipa z Sopotu. Prezenter chwali się rodzinnym urlopem nad polskim morzem. Dosłownie chwilę przed wyjazdem prezenter zdradził nam, jak spędzą ten urlop. Choć pogoda nie rozpieszcza, mamy nadzieję, że uda się pobiegać z synkiem zgodnie z planem. Co jeszcze nam zdradził Filip? Zobacz koniecznie nasze wideo.\nPost udostępniony przez Filip Aleksander Chajzer (@filip_chajzer) Mar 27, 2018 o 4:09 PDT\nMisiek Koterski opowiada o byciu ojcem\nTe słowa Piotra Kraśki nas zaskoczyły! Jak zwrócił się do swojej córeczki?\nVictoria Beckham pokazuje zdjęcie Davida z 6-letnią córką Harper: "Najlepszy tatuś na świecie"\nojciec na urlopie\nŻyczenia Filipa Chajzera z okazji Dnia Ojca powinien dziś przeczytać każdy tata!\n"Zło dobrem zwyciężymy" – napisał na Facebooku dziennikarz Filip Chajzer. Przeczytaj jego życzenia z okazji Dnia Ojca. Trudno się nie wzruszyć!\nCzasem wystarczy kilka słów, żeby wzruszyć i wywołać uśmiech na czyjejś twarze. Życzenia, które Filip Chajzer opublikował na swoim Facebooku, trafią w serce każdego, nie tylko ojców! "Zło dobrem zwyciężymy..." "Z okazji długiego weekendu i przede wszystkim nadchodzącego wielkimi krokami dnia Ojca, życzę zarówno mojemu najlepszemu tacie na świecie , jak i wszystkim ojcom obecnym oraz przyszłym (z tymi solidaryzuję się najbardziej) mądrości i miłości. Zło dobrem zwyciężymy. Państwa zdrowie" – napisał Filip Chajzer na Facebooku. Jego wpis polubiło już 13 tysięcy osób! W lipcu 2015 roku Filip Chajzer stracił syna – Maks zginął w wypadku samochodowym. Od tamtego czasu dziennikarz nieustannie walczy z hejterami – bezdusznymi ludźmi, którzy w okrutny sposób żartują z tragedii, jakiej doświadczył. Od kilku tygodni w mediach pojawiają się informacje, że obecna partnerka dziennikarza jest w ciąży. Jego życzenia potwierdzają, że po raz kolejny zostanie ojcem – serdecznie gratulujemy! Dołączamy się do życzeń. Pamiętajcie: miłość i dobro zawsze zwyciężają! Zobacz także: Życzenia na Dzień Ojca – wierszyki do laurki albo SMS-a Znani ojcowie pozują ze swoimi dziećmi Źródło: Facebook\nFilip Chajzer zostanie tatą! Zdjęcie z ciężarną ukochaną zachwyciło fanów\nFilip Chajzer otwarcie przyznaje, że wkrótce zostanie tatą. Zdjęcie, które opublikował na Facebooku, zachwyciło jego fanów!\nFilip Chajzer nie ukrywa, że jego partnerka, Małgorzata Walczak, jest w ciąży. Zdjęcie, które opublikował na Facebooku, rozczuliło internautów! Filip Chajzer zostanie tatą Dziennikarz otwarcie mówi, że wkrótce zostanie tatą. W jednym z postów w mediach społecznościowych zdradził, że będzie miał syna, któremu da na imię Jerzy. Nie wiadomo jednak, kiedy maluch pojawi się na świecie. Na zdjęciu opublikowanym w sieci Filip dumnie pozuje ze swoją partnerką – oboje chwalą się brzuszkami! Fani dziennikarza są zachwyceni zdjęciem, co widać w komentarzach pod postem: Czy już wiadomo co w brzuchu mieszka? Cudnie. Kobiety w ciąży mają tak niepowtarzalny urok i wdzięk, że nie da się tego opisać. Super. Piękna mamuśka!!! Brzuchy macie niemal takie same (Filip wciąga bebzol). Dużo zdrówka dla Was. Filip też jakby brzuszek zaokrąglony... Solidarnie ze swoją Damą też będzie hodował brzusio, żeby nie tylko ona musiała dźwigać. Piękna mama. Maluszek jest szczęściarzem, mając takich rodziców. Wszystkiego dobrego dla Was! Zobaczcie zdjęcie: Wam też się podoba zdjęcie Filipa Chajzera? ;) Zobacz także: Filip Chajzer zdradził, jak nazwie dziecko! Źródło: Facebook/Instagram\nFilip Chajzer dał synu iście książęce imię!\nPrezenter został tatą kilka dni temu\nFilip Chajzer , wiecznie uśmiechnięty prezenter „ Dzień Dobry TVN ” , kilka dni temu został ojcem małego chłopca. Na pytania mediów o szczegóły, powiedział: „ Wszystko przebiegło bez problemu. Dostał 10 punktów w skali Apgar i wszystko jest w jak najlepszym porządku ’’. Dziennikarz nie lubi mówić o swoim życiu prywatnym, ale my wiemy, jakie imię wybrał dla syna. Jesteście ciekawi? Jak ma na imię syn Filipa Chajzera? Prezenter wraz z żoną Małgorzatą Walczak wybrali dla syna imię Jerzy . Choć jest to piękne, polskie imię, nie należy do najczęściej nadawanych imion dla chłopców . Przypominamy też, że takie imię nosi pierwsze słynne royal baby – syn Kate i Williama . Ciekawe, czy dziecko Filipa Chajzera wyrośnie na równie słodkiego chłopca. Prawdopodobnie jednak dziennikarz nie będzie dzielił się z mediami żadnymi doniesieniami na ten temat. Również teraz, gdy Jerzy przyszedł na świat, nie pojawiło się w sieci żadne jego zdjęcie. Filip Chajzer ma żelazne zasady. W jednym z wywiadów dla magazynu Viva! powiedział: „ Im dalej od show-biznesu po godzinach pracy, tym lepiej. Do dzisiaj nie wiem, po co staje się na ściankach . Nie rozumiem, dlaczego ludzie to robią, to próżne i żenujące. Nie wyobrażam, że mógłbym moje ulubione zajęcie zamienić na puste small-talki na imprezach. To jest śmieszne, ale ja mam ogromne poczucie humoru, więc przynajmniej oglądając program Oliviera Janiaka mam dobry ubaw ”. Czy Filip Chajzer chciałby, aby jego syn wyrósł na geniusza? Jakiś czas temu pisaliśmy o badaniach, które prowadził jeden z zagranicznych portali. Wynikało z nich, że są pewnie imiona, które noszą geniusze . Imię Jerzy jest wśród nich! Czy prezenter ma świadomość tego, że syn ma szansę być w przyszłości uznanym naukowcem? Tego mu oczywiście życzymy. A tymczasem gratulujemy i życzymy dużo zdrowia! ...


Cech Wodzisław – Strona 5 – CECH\nAuthor: Cech Wodzisław\nAll posts by: Cech Wodzisław\nAbout Cech Wodzisław\nPrzedłużenie zawieszenia zajęć w ramach praktycznej nauki zawodu\nZmarł śp. Tadeusz Sobala\nOd 24 października 2020 r. podstawą wypłaty świadczeń chorobowych osobie poddanej kwarantannie albo izolacji w warunkach domowych jest informacja w systemie informatycznym Centrum e-Zdrowia (system EWP). Nie będzie już potrzebna decyzja Państwowej Inspekcji Sanitarnej, czy oświadczenie osoby odbywającej kwarantannę. ZUS będzie samodzielnie pozyskiwać odpowiednie dane z systemu informatycznego Centrum e-Zdrowia. Te dane ZUS będzie udostępniał […]\nZmarł śp. Krystian Polnik\nZAWIESZENIE WSZYSTKICH SESJI EGZAMINACYJNYCH\nWAŻNE: zmiany godzin pracy Cechu Rzemieślników i Innych Przedsiębiorców w Wodzisławiu Śląskim\nPRACOWNICY MŁODOCIANI ZWOLNIENI ZE ŚWIADCZENIA PRACY\nW DNIU 17.09.2020 r. BIURO RACHUNKOWE BĘDZIE NIECZYNNE\nWymiana kas fiskalnych do końca czerwca 2021 r 11 maja 2021\n25 kwietnia – święto patrona branży budowlanej 26 kwietnia 2021\nWczoraj obchodziliśmy święto patrona branży budowl...


Zdobądź lojalnych klientów | Trusted Shops\nZadbaj o istniejących klientów i spraw, by chętnie wracali do sklepu.\nPozyskiwanie nowych klientów jest niezmiernie trudne i wymaga większych wydatków. Jednocześnie ci, którzy już robili u Ciebie zakupy, wiedzą, jak dobry jest Twój sklep. Upewnij się, że wykorzystujesz wszelkie okazje, by utrzymać z nimi kontakt. Dzięki temu chętnie powrócą na Twoją stronę, gdy znów będą gotowi na zakupy.\nPozwól klientom wyrazić opinię.\nInformacja, że klienci mogą dodać ocenę, wzmacnia wiarygodność sprzedawcy w oczach osoby rozważającej złożenie zamówienia. Możliwość wyrażenia opinii — zarówno pozytywnych, jak i negatywnych — daje kupującym poczucie kontroli. Korzystając z narzędzi Trustbadge® i Review Collector możesz przypomnieć im, by ocenili zakupy w Twoim sklepie.\nMimo iż sprzedawcy korzystający z systemu opinii Trusted Shops oceniani są najczęściej na powyżej 4 (a maksymalna ocena to 5), zawsze istnieje ryzyko otrzymania negatywnej opinii. Dzięki szybkiej reakcji na krytykę podkreślisz wysoką jakość obsługi w Twoim sklepie.\nWszyscy lubią pomagać.\nSpraw, by Twój sklep stał się miejscem, w którym klienci mogą wymieniać doświadczenia. Jeśli zrobisz to w przekonujący sposób, dotychczasowi kupujący z chęcią pomogą nowym odwiedzającym. Dzięki opiniom o produktach nowi użytkownicy otrzymają rzetelne informacje na temat Twojej oferty, co zwykle przekłada się na niższy wskaźnik zwrotów. Zdziwisz się, jak wielu konsumentów lubi dzielić się swoimi doświadczeniami!\nPoczucie bezpieczeństwa dzięki Ochronie Kupującego\nZnasz to uczucie, kiedy czekasz na doręczenie przesyłki ze sklepu, w którym robisz zakupy po raz pierwszy? Często pojawiają się wątpliwości, czy wszystko przebiegnie zgodnie z planem. 30-dniowa Ochrona Kupującego Trusted Shops, gwarantująca zwrot pieniędzy, zapewnia kupującym poczucie bezpieczeństwa podczas składania zamówienia.\n5 sprawdzonych sposobów na zebranie opinii o produktach\nOpinie o produktach bez wątpienia pomagają osiągnąć sukces w e-commerce. Przyciągają na stronę nowych użytkowników, wpływają na wzrost konwersji i sprawiają, że klienci rzadziej zwracają zakupione produkty. W naszym bezpłatnym poradniku znajdziesz sprawdzone sposoby na ich zebranie.


Skup nieruchomości Częstochowa - skupujemym.pl\nSprzedaż nieruchomości w mieście Częstochowa może być bardzo prostym i szybkim procesem. Skup nieruchomości Częstochowa to świetne rozwiązanie dla osób, które chcą sprzedać mieszkanie, działkę, dom czy jakąkolwiek inną nieruchomość. Najłatwiej sprzedać nieruchomość dobrze zlokalizowaną, wyremontowaną i z uregulowaną sytuacją prawną. Nie każdy posiada tak atrakcyjną nieruchomość na sprzedaż. Jeżeli Twoje mieszkanie albo dom wymaga remontu, znajduje się w mało atrakcyjnej lokalizacji albo jego stan prawny nie jest do końca uregulowany to zapraszamy do kontaktu. Wystarczy w wyszukiwarkę wpisać skup mieszkań Częstochowa, a trafisz na naszą stronę internetową. Dalsza procedura jest bardzo prosta. Należy wypełnić formularz kontaktowy, a następnie czekać na kontach ze strony naszych pracowników.\nNasza firma prowadzi skup nieruchomości w mieście Częstochowa i daje gwarancje konkurencyjnej ceny oraz profesjonalnej obsługi. Zastanawiasz się jak sprzedać mieszkanie w mieście Częstochowa? Dobrze trafiłeś! Dzięki naszym doświadczonym specjalistom możesz nawet w kilka godzin otrzymać zupełnie darmową wycenę oraz informacje o kolejnych krokach prowadzących do finalizacji transakcji. Wystarczy tylko dodać informację „sprzedam mieszkanie w mieście Częstochowa.\nZ nami zdalna sprzedaż mieszkania jest możliwa. Nasi specjaliści o wszystko zadbają i pomogą przejść przez cały proces właściwie bez wychodzenia z domu. W obecnych czasach takie rozwiązanie jest bardzo pożądane. W naszej firmie skup nieruchomości Częstochowa to dbałość o komfort klienta. Dokładamy wszelkich starań aby do finalizacji doszło możliwie jak najszybciej i bez zbędnych komplikacji.\nJeżeli chcesz sprzedać mieszkanie Częstochowa, wystarczy że wypełnisz prosty formularz online na naszej stronie. Nie ma żadnych dodatkowych wymagań. W naszej firmie skup nieruchomości Częstochowa daje gwarancję darmowej i szybkiej wyceny online ale również pomoc na każdym z kolejnych etapów. Posiadamy grono doświadczonych specjalistów od nieruchomości i prawa. Mamy już wielu zadowolonych klientów, którzy zdecydowali się na sprzedaż nieruchomości Częstochowa.\nNiestety prywatna sprzedaż mieszkania wiąże się często z dodatkowymi kosztami, na które nie każdy jest przygotowany. Wiele osób chcących kupić mieszkanie nie bierze nawet pod uwagę zakupu mieszkania w złym stanie technicznym i wymagającego remontu. Remont wiąże się zawsze z dodatkowymi kosztami i najczęściej ogromnym stresem. Każdy wolałby tego uniknąć ale nie my! Dla nas konieczność remontu, napraw, a nawet przebudowy nie jest żadnym problemem. Decydując się na nasz skup nieruchomości Częstochowa masz pewność, że nie odrzucimy oferty mieszkania czy domu w złym stanie.\nCo wybrać – biuro nieruchomości czy skup nieruchomości w mieście Częstochowa?\nDecydując się na skorzystanie z pomocy biura nieruchomości przy sprzedaży mieszkania musimy liczyć się z dodatkowymi kosztami. Pierwszym kosztem będzie wycena mieszkania, która najczęściej jest dodatkowo płatna. Oprócz tego cały ten proces trwa znacznie dłużej niż w przypadku naszej firmy. Wycenę przeprowadza rzeczoznawca, który może mieć bardzo odległe terminy. Biuro nieruchomości pobiera prowizję od sprzedaży. Skup nieruchomości Częstochowa to brak jakichkolwiek prowizji. Dodatkowo w przypadku sprzedaży przez biuro nieruchomości to właściciel mieszkania będzie zobowiązany do poniesienia kosztów notarialnych.\nOferowany przez naszą firmę skup mieszkań Częstochowa dokona darmowej wyceny nieruchomości, dzięki swojej ogromnej wiedzy oraz doświadczeniu na rynku nieruchomości. Zwracamy uwagę na każdy szczegół mogący mieć wpływ na cenę mieszkania. To wszystko daje gwarancję rzetelnej i uczciwej wyceny.\nSkup nieruchomości Częstochowa to brak jakichkolwiek dodatkowych kosztów. Pokrywamy wszelkie niezbędne koszty związane z finalizacją transakcji czy pracą notariusza. Nie musisz martwić się o opłacenie takich usług.\nWiele sytuacji w życiu może zmusić nas do natychmiastowej sprzedaży nieruchomości i uzyskaniu środków finansowych. Nasza firma działa możliwie jak najszybciej i daje gwarancję zapłaty gotówką. Jeżeli zastanawiasz się jak sprzedać mieszkanie w mieście Częstochowa szybko i bez zbędnych komplikacji to odezwij się do nas. To pozwoli Ci uzyskać pieniądze nawet w kilka dni. Nasi specjaliści mają ogromne doświadczenie na rynku nieruchomości, więc wycena mieszkania będzie bardzo atrakcyjna oraz nie będzie wiązała się z dodatkowymi kosztami.


100 kilometrów mocnych wrażeń - Kierat | Witaj w tripie!\n20 września 2013 by kacper | Podróże, Rozkminki in 2013, kierat, podróż, trip, wyzwanie\n100 kilometrów mocnych wrażeń – Kierat\nMiał być przyjemny marsz po górach i interesujące wyzwanie, ale rzeczywistość wylała na nas kubeł zimnej wody w postaci granicznego wycieńczenia fizycznego oraz siadającej psychiki :) Stukilometrowy marsz okazał się jedną z najciekawszych i najbarwniejszych przygód ;)\nUwaga – wpis jest obszerną i szczegółową relacją :)\nDziesiąta edycja Ekstremalnego Maratonu Kierat odbywała się, jak zawsze, w Limanowej :) Start na Rynku. Pomysł, decyzja, opłata rejestracyjna, plan i bilet na autobus. Odebranie pakietów startowych, oficjalna odprawa dla nowicjuszy takich jak my, ostateczne zapakowanie plecaka i jesteśmy na Rynku w Limanowej z mapami Kierata 2013. Przed nami 100 kilometrów i prawie 30 godzin marszu. Jesteśmy radośni, rozluźnieni, gotowi na wyzwanie. Każdemu udziela się spora porcja adrenaliny ale też bojaźni przed trasą. Nasze założenia co do ogólnej trudności tego wyścigu były co najmniej fatalne. Powoli, w miarę upływania trasy, wszystko stawało się jasne i dochodziło do nas, że rzuciliśmy sobie wyzwanie dużo trudniejsze niż zakładaliśmy… :)\nNa starcie stawia się ponad 600 osób. W tym nasza siedmioosobowa ekipa – ja, Tokar, Andrzej, Maju, Górecki, Bartek i Radzio. Jeszcze ostatnie przemówienia z mównicy na Rynku, głośne odliczanie i czas start! Ruszamy na spokojnie, wiemy, że nie ma co forsować, jeszcze zdążymy się zmęczyć :) Zawsze przy takich wyścigach lekko stresuje mnie to jak wiele osób jest dużo lepiej ode mnie przygotowanych, a przynajmniej wyposażonych w komfortowy sprzęt :) Wiem, że tak naprawdę to nic nie oznacza, ale zawsze czuję się na początku lekko nieswojo bo skoro oni się tak przygotowali jak na wojnę to znaczy, że tak prawdopodobnie będzie, a ja nawet porządnej zbroi nie mam :)\n12 kilometr – punkt nr 2\nPunkt numer 1 był łatwy do zdobycia i szliśmy w zbitej grupie, z wieloma innymi uczestnikami. Luźny marsz, jeszcze asfaltową drogą – takie Wyjście Z Limanowej. Można nogi rozgrzać i pocieszyć się, że przynajmniej te kilka kilometrów uda się zaliczyć na łagodnej trasie :)\nDrugi punkt już taki łatwy nie był i był to szczyt niewielkiego wzniesienia. Niewielkiego, ale to podejście pozwoliło już zweryfikować swoje siły. Niesiony ciągle adrenaliną startu wesoło parłem do przodu :) Powoli robiło się ciemno, początkowo klimatyczna mgła w środku lasu, ale w końcu zrobiło się całkowicie ciemno i w ruch poszły latarki czołówki. Kierat zaczął się rozkręcać.\n18 kilometr – punkt nr 3\nNastępnie jest zejście do małej miejscowości. Ponieważ ciągle biegnie dużo ludzi koło siebie, nawigacja idzie łatwo, a właściwie szybko potwierdzają się kolejne nasze pomysły. Schodzimy błotnistym rowem w dół. Środek lasu, ciemno, godzina jakaś 22-23, wyżłobiony przez wodę strumień prowadzi w dół i tym błotem schodzimy my i kilkadziesiąt innych osób. Zaczynają się pierwsze poślizgnięcia i upadki w błoto. Zaczynamy być coraz bardziej nastawieni bojowo i błoto, które na starcie byłoby nie do zaakceptowania, teraz nie przeszkadza, mimo, że właśnie się poślizgnąłem i mam pół nogawki mokrej. Wychodzimy z lasu, kawałek ścieżki przez pole i grupa czołówek w ciemności wychodzi na asfalt w jakiejś wsi. W lewo czy w prawo? Osób stoi może ze 40, decyzję podejmuje około 15. Decyzja – w lewo. Wszyscy idą w lewo. Po 2 minutach z naprzeciwka jedzie quad, miejscowy, lokals! :) Zatrzymujemy go i pytamy o drogę. Trzeba zawrócić. Tam było w prawo… :D Dochodzimy do punktu przy stadionie. Żołnierze uzupełniają nam wodę. Krótka analiza mapy i jedziemy dalej. Czas zdobyć następny punkt opisany „Ćwilin – Kapliczka z 1941 roku”.\n23 kilometr – punkt nr 4\nKolejne wejście pod górę. Tym razem jednak ostrzejsze i dużo dłuższe. Las, błoto, noc a my szukamy Kapliczki z 1941 roku. W pewnym momencie nasza ekipa zostaje sama w środku lasu. Idziemy obranym przez nas szlakiem, inni też raczej tak będą szli bo był to najoptymalniejszy wybór. Ale ani przed nami ani za nami nie widać żadnej czołówki. W ogóle ciągłe obserwowanie czy gdzieś w ciemności nie mignęło nam światło czyjejś czołówki – czasem przydatny trop i ratująca tyłek wskazówka. No ale idziemy sami. Ciągle się wspinamy, raz na jakiś czas wychodzimy na otwartą przestrzeń gdzie wieje bardzo chłodny i przeszywający mokre od potu ciało wiatr. Po solidnej godzinie osiągamy kapliczkę na szczycie pagórka. Ognisko, kilka osób i Kapliczka. Podbijamy nasze identyfikatory – kolejny punkt zaliczony. Ktoś naprawia sobie nogę, ja zmieniam i wyrzucam przepoconą koszulkę i zakładam kurtkę.\n32 kilometr – punkt nr 5\nTym razem trzeba osiągnąć ‚Wschodni brzeg Mszanki’. Będzie trochę po asfalcie jak wyjdziemy z lasu. Uff, bo czuję, że przydałby się odpoczynek, noc i pagórki dają się we znaki. Kilkadziesiąt minut przez las i wychodzimy na większą drogę. Chłopaki zastanawiają się co dalej, z jakąś starszą kobietą o bojowym nastawieniu. Kładę się ze zmęczenia. Chciałem tylko przykucnąć, ale wizja możliwości położenia się wygrywa. Pozycja embrionalna. Zaczynam zasypiać. Wiemy w którą stronę iść. W prawo. „Kacper! Wstawaj! Co ty robisz, idziemy dalej”. Powoli się podnoszę. Chłopaki i kobieta już kilkanaście metrów ode mnie. Jedziemy dalej.\nPo dwudziestu-kilku minutach punkt numer 5. Dłuższa przerwa. Decydujemy się na „do dziesięciu minut”. Rozkładam się wygodnie. Czuję spore zmęczenie. Chyba kryzys. Cholera, jest dopiero północ, tyle godzin do poranka! Chłopaki napierają. Musimy iść dalej. Lekko odpocząłem chociaż asfalt nie był ciepły. Jeszcze dziesięć kilometrów, dwa punkty i będzie jedyny ciepły napój na trasie.\n42 kilometr – punkt nr 7\nDo szóstki ciągle przez las. Oznaczonym szlakiem, więc wystarczyło pilnować drzew, omijać kałuże i trzymać dobre tempo. Check-point praktycznie w środku lasu. Rozpalone ognisko, namiot i dwójka organizatorów podbijające nam kolejny punkt na identyfikatorze. Siedzi ktoś kto zrezygnował. Masuje stopę. Chyba kontuzja. Jedziemy dalej, bo ciepła kawa czeka.\nCiągle czuję się zmęczony. Narzekam, chcę zwolnić. Boże, jeszcze tak daleko. Muszę się przespać. Chłopaki, potrzebuję snu! Wychodzimy z lasu, teraz będzie trochę asfaltu. Dochodzi czwarta, zaczyna się przejaśniać, może minie mi kryzys. Maju mi mówi, żebym śpiewał, żeby odgonić Morfeusza. Zaczynamy coś skandować, coś nucić… pomaga! :) Wraca power. Do tego o 3:30 dzwonią znajomi z imprezy w Krakowie, żeby zaśpiewać nam nasze ulubione Pocahontas. Odwdzięczamy się tym samym :) Dużo dobrej energii zasila nasze mięśnie. Zaczyna się robić już dużo jaśniej, gasimy czołówki.\nDochodzimy do punktu siódmego, przy kościele. Rozdają ciepłą kawę, herbatę, albo zupkę. Biorę kawę i mówię chłopakom, że muszę się zdrzemnąć, niech mnie budzą jak będziemy wychodzić. Zawijam się w folię izotermiczną i kładę się na drewnianych deskach wiaty. Jakieś dziesięć minut mija przeraźliwie szybko, Andrzej mnie budzi, bo idziemy już dalej. Pierwsze kilkanaście sekund po takim przebudzeniu jest okropne. Ale przeczekuje, dopijam kawę i myślę sobie – „piąta rano, zaczynamy rundę drugą, noc za nami”. Coś tam przekąszam, smaruję nogi żelem rozgrzewającym, bo po dłuższej przerwie są już jak z kamienia. Za chwilę dzwoni Tomek, jest przed nami w trasie i mówi nam co właśnie przed nami. Punkt numer osiem – Luboń Wielki. Szczyt góry… Według mnie ta informacja była kluczowa, ponieważ mentalnie nastawiliśmy się na prawie kilometrowe podejście wzwyż. Dziewiątka była za tą górą. Czyli dwa punkty i pokonujemy wysoką górę, później już powinno być łatwiej, bo będziemy mieli większość przewyższeń za sobą.\nSen pomógł niesamowicie. Niby tylko 10 minut, niby na ziemi, niby zimno – a organizm zregenerowany! Dobrze, bo trochę mnie ten przedwczesny kryzys wystraszył. Wchodzimy na górę. Wspinaczka bliska pionu. Wbrew pozorom takie maksymalnie ostre wejścia nam służą bo pracuje inna grupa mięśni. To czuć. Wspinamy się bardzo szybko. Opłaciło się bojowe nastawienie i informacja od Tomka. Po 45 minutach jesteśmy na szczycie. Check-point i schodzimy na dół. Kamieniołomem.\n49 kilometr – punkt nr 9\nOkropny fragment. Złażenie po ogromnych kamieniach, śliskich, stromych i kanciastych. Niech ześlizgnie ci się noga, a umarł w butach. Być może dosłownie. Po kilkudziesięciu minutach złażenia kamieniami, długa prosta przez las. Monotonna i wyniszczająca. Gdzie jest dziewiątka? Psychologicznie tam kończy się ta najtrudniejsza góra i wybija półmetek – 49 kilometrów. Idziemy i nie myślimy. Zaczynają się przeplatać kryzysy. To dopiero połowa, a już zaczynaliśmy używać słowa wycieńczenie. Rozładowują się pierwsze telefony. Godzina siódma trzydzieści. Przed nami wyjątkowo łatwy fragment. Zrobimy całe dziesięć kilosów prostą drogą, po drodze będzie sklep i dużo asfaltu. Nakręcamy się tym, że najgorsza góra już za nami – nic dalej nie będzie już tak wysokie i trudne. Raźno opuszczamy punkt w pełnym poranku.\n67 kilometr – punkt nr 11\nJeszcze o tym nie wiedzieliśmy, ale właśnie zaczynała się ‚połówka nawigacyjna’. Pierwsza połowa trasy była bardziej sportowa, kolejne 50 kilometrów będzie orientacyjnych, z trudnymi do przejścia fragmentami i łatwymi punktami do zgubienia się.\nDoszliśmy do dziesiątki bez większych problemów. Atak na jedenastkę – szukamy szkoły. Idziemy większą grupą, przez łąki. Prowadzą nas faceci w moro z nawigatorem GPS. Jesteśmy w bezpiecznych rękach. Ale GPS gubi sygnał. Zaczynamy robić dziwne manewry. Trzech nawiguje, korzysta kilkanaście osób. Zawracamy się raz, drugi, trzeci … coś jest nie tak. Zaczynamy solidnie błądzić. Przerwy na ogarnianie mapy są coraz dłuższe i już cała grupa zaczyna rozumieć, że coś jest nie tak. Tracimy dwadzieścia minut. Trzydzieści. Prawie godzinę. Idziemy kompletnie nielogiczną ścieżką – naokoło, zawracając i powtarzając fragmenty. Po kilku niezrozumiałych manewrach, przejściu przez las i zboże – jesteśmy na ostatniej prostej do piekielnej szkoły. Zachodzimy wściekli. Od ostatniego punktu wyprzedziło nas prawie 100 osób. Dobrze ponad godzina w plecy. Startujemy dalej ale w wyraźnie nerwowej atmosferze. Zmęczenie zaczyna rozkładać ludzi. Morale siadło, każdego napieprzają kolana od zejść, boimy się zdejmować buty, żeby nie zdjąć razem z nimi całej stopy. Pośpiesznie wyruszamy dalej, żeby jakoś nadrobić straty i nie myśleć o tym głupim błądzeniu.\n78 kilometr – punkt nr 13\nDo dwunastki docieramy szybko i bez większego wysiłku. To chyba najlepszy nasz fragment. Następna pechowa trzynastka. Według analizy mapy będzie trochę pod górę. Od kilku kilometrów idziemy z grupką 20-30 mniej więcej tych samych osób. Nawigują nam, nawiązujemy znajomość. Rzeczywiście jest mocno pod górę ale tym razem fakt, że pracują inne partie mięśni ma jeszcze większe znaczenie. Szukamy domostwa nr 131. Jakaś miejscowa kobita nas źle prowadzi idziemy trochę naokoło. W końcu dochodzimy. Zintegrowani z ekipą, jest trochę raźniej, wszyscy o podobnej kondycji fizycznej i psychicznej. Kładę się na ziemi. Wychodzi słońce. Przynajmniej na chwilę spełnia się moje marzenie o dobrej pogodzie. Leżę na wiejskiej drodze na wznak i słońce świeci mi w twarz. Już tak blisko mety. Błogość…\n84 kilometr – punkt nr 14\nTutaj zaczęło się piekło. Szukamy przydrożnego parkingu. Idziemy nietrudną ścieżką. 8 kilometrów. Już chyba zmęczenie wchodzi nam na percepcję bo w połowie już jesteśmy przekonani, że powinniśmy być na miejscu. Nic z tego. Jeszcze kawałek pod górę. Rozwidlenie dróg. Część poszła w lewo bo ‚strumyczek miał być po prawej’. Czekam na resztę. Przyszli a facet, z którym szliśmy i który skończył 3 Kieraty (na 5 startów!) mówi, że to będzie w prawo. Idziemy za jego doświadczeniem. Ryjemy pod górę, robimy dużo zakrętów. Coś za dużo nawet. Jeszcze bardziej pod górę, teraz przez niewydeptaną trawę. Znowu coś mi tu mocno nie gra. Jakieś domostwo. Pada nazwa. Patrzę na mapę – 2 kilometry na południe. Jasna cholera!!! Tracimy jeszcze ze 40 minut na wyrównanie trasy. Psychika siada. Nie tak to miało wyglądać. Przytłaczają nadłożone kilometry. Zaczyna się robić wieczór. Powoli uświadamiam sobie jak długo to już trwa. Jak długo w naszych głowach siedzi tylko ta meta. A to już tak realnie blisko. Ale ciągle jest ponad 15 kilometrów, a teraz rozumiemy już zagrożenie błądzenia. Gadamy sobie motywacyjne teksty i nakręcamy nawzajem. To już końcówka. Napieramy!\n92 kilometr – punkt nr 15\nNie wiem, ale jeśli organizatorzy tak to zaplanowali, to są naprawdę obrzydliwymi sadystami. Ostatni fragment w lesie z mnóstwem pułapek żeby się pogubić. Sporo – 8 kilosów. Idziemy tą grupką około 20 osób. Pierwsza połowa mija bez większych problemów, co prawda pod górę, ale asfaltem poprzez łąki. Odwracam się i widzę jak na zachmurzonym niebie, w oddali, zrobiła się ‚dziura w chmurach’ i poprzez nią pięknie pada słońce na wioskę kilkadziesiąt kilometrów stąd. Mimo zmęczenia i odczucia, że mam wszystkiego dość – na chwilę doceniam widoczek. Dodaje lekkiej otuchy. Wchodzimy do lasu. Najgorsze błoto na całej trasie. Na całą szerokość ścieżki, nie mamy już sił przeskakiwać, grzęzną buty. Nie wiemy kiedy ale odłączamy się z Bartkiem od grupy i zostajemy z tyłu. Bartek od półmetka idzie z praktycznie unieruchomioną nogą. Zostaję z nim bo jak się coś stanie to będzie musiał czekać na pomoc następnych piechurów, a nie wiadomo kiedy tacy przyjdą Zgubiliśmy się. Rozwidlenie drogi. Stoję i patrzę na mapę. Chyba w prawo. Dołącza do nas dziewczyna. Kurczę, nie chcę wprowadzić w las jeszcze większej ilości osób, sam Bartek wystarczy. No chyba w prawo. Bartek zauważa butelkę po wodzie. To chyba znak? Ale co oznacza? Iść właśnie tam czy nie iść? Dzwonię do Andrzeja. Obok leży strzałka i tam mamy iść, właśnie zostawiają nam na trasie następne. Uff, ok, to idziemy. W międzyczasie dołącza do nas jeszcze dwójka. Co pokazuje strzałka? W lewo. Idziemy.\nDroga okropnie się dłuży. Mam szczerze dość. Nie wytrzymuję. Krzyczę bluzgi w powietrze. Walę kijkiem w drzewa ze złości. Nic to nie pomaga. Mam absolutnie dość, nie wiem co robić, łapie mnie agresor, jestem irracjonalnie zły na organizatorów, na pogodę, na głupie błoto. Jestem bezradny i dobrze to wiem. Jestem też już za blisko mety żeby zrezygnować. Dobrze, że są kolejne strzałki. Gdybyśmy pobłądzili chyba bym odpuścił. Nie wytrzymałbym psychicznie kolejnej ‚porażki’, kolejnego zawracania i dorzucania kilometrów. Na szczęście, po kilkunastu minutach mordęgi docieramy do piętnastki. Siadam zrezygnowany. Nie odpowiadam na zagajającą mnie organizatorkę. Mogę tylko odburknąć coś chamskiego. Lepiej sobie darować. Bartek dzwoni do chłopaków – z piętnastki wyszli 15 minut temu. No to ładnie uciekli. To kontuzjowany Bartek podejmuje decyzję o wyjściu na ostatnią prostą. Mogę wyjść, wszystko mi jedno i tak już gorzej się czuł nie będę.\nAle przecież przede mną fragment na który czekałem. Piętnastka była na skraju lasu, teraz będzie już tylko asfalt i schodzenie w dół do Limanowej. Tym razem powrót z gór. Można pobiec, nadrobić czas, sportowo powalczyć. No na to czekałem. Łapie energię. Ustalam z Bartkiem, że biegnę, a on dokończy na spokojnie z poznanymi wcześniej ludźmi. Wchodzimy na asfalt i zaczynam bieg. Nogi, które wcześniej ledwo podnosiły mnie z ławki teraz powoli się rozpędzają. Zaczynam biec szybciej niż się spodziewałem. Zaczynam wyprzedzać ludzi, których kojarzyłem z tej końcowej dwudziestoosobowej grupy. Mijam ich, pozdrawiamy się i motywujemy. „Do zobaczenia na mecie”. „Już blisko”. Ogarnia mnie amok finiszu. Biegnę już prawie sprintem. JAK!? Przecież mam w nogach ponad 100 kilometrów! Mam siły i chcę biec. Mijam kolejne osoby, czuję jak nadrabiam wszystkie straty. Doganiam Andrzeja i Maja. Nie zwalniam, tak dobrze mi idzie, że boję się zatrzymać. Staram się ich poderwać do biegu, ale po ich twarzach widzę, że nic z tego. Biegnę jeszcze z pół kilometra i przechodzę w szybki marsz. Patrzę na mapę. Przebiegłem większość ostatniej prostej. Łał, nieźle. Może uda mi się jeszcze kogoś nadgonić. Prę już do samej mety. Dobiegam do ostatniego punktu, tam gdzie odbieraliśmy pakiety startowe. Przyzwyczajony do maratońskich met – z pompą, kibicami, wybijającym ostatnie sekundy czasem i prawie, że obowiązkowym sprintem na finishu, przeżywam spory zawód. Pusto, głucho, nawet nie ma linii, przez którą by się przebiegało. Trochę smutno, długo sobie tę metę wizualizowałem a tu taka przykra niespodzianka. No nic. Odbieram medal, dyplom i kiełbaskę na uzupełnienie kalorii. Czuję wzruszenie i taką lekką ‚rozpacz’, że to wszystko się już skończyło. Po dziesięciu minutach na metę docierają chłopaki. Bartek ze swoją kontuzją męczył się jeszcze godzinę – szacun dla niego.\nWracam na salę gimnastyczną gdzie śpimy. Czuję się mentalnie wymielony i przeżuty. To była najtrudniejsza rzecz z jaką przyszło mi się kiedykolwiek zmierzyć. Najgorsza i najlepsza. Nigdy nie miałem takich kryzysów. Nigdy moja psychika nie była wystawiana na takie próby. Nie mówiąc już o tym, że organizm nigdy nie miał okazji się tak zmęczyć. Ale siedzę i czuję, że wiele na tym skorzystam. Zrozumiałem wiele rzeczy. Sporo spraw w trasie sobie uświadomiłem. Było dużo czasu na przemyślenia. Czuję się pewniejszy fizycznie. Teraz wiem, że mogą mnie zdesantować w środku lasu i jakoś przeżyję. Teraz czuję, że mogę wszystko. Stoję, po powrocie do Krakowa, na ulicy i czuję się innym człowiekiem. Patrzę dookoła i czuję wśród tych ludzi moc. Teraz mogę wszystko. Przetestowałem sam siebie i ten egzamin zdałem. Uczucie jakbym wygrał jakieś mistrzostwo, ważny puchar.\nPrzecież w sumie wygrałem.\nGraffiti nas okalające →\n← Ciekawość na Marsie\nMeega fajna relacja!\nod jak długiego czasu trzeba biegać żeby móc się na coś takiego porwać ?\nKierat akurat był wyzwaniem dużym, ale ja nie jestem dobrym przykładem przygotowań bo za wiele przed samym Kieratem nie trenowałem ;) Uważam jednak, że przebiegnięcie przed taką ‚setką’ przynajmniej jednego maratonu (i oczywiście przygotowania do niego) jest niezbędne, coby z długimi dystansami się zapoznać. A maraton i tak da jakieś 10-20 procent wyobrażeń o tym co MOŻE dziać się na takim Kieracie ;)


✤ Plemię ✤ bransoletka męska lub uniwersalna\n» ✤ Plemię ✤ bransoletka męska lub uniwersalna\nwybierz popielaty ciemny brąz leśna zieleń czarny czekoladowy brąz khaki karmelowy brąz bordowy szary granat czerwony ciemny szary rudy brąz\nwybierz Kryształ Górski - gładki Kryształ Górski - fasetowany Prehnit - fasetowany Angelit - gładki Obsydian Złocisty - gładki Labradoryt - gładki\n* Wykończenie koralikami z kokosa:\nObwód nadgarstka. Jeśli znasz podaj, jeśli nie, spróbuj określić czy jest większy czy drobniejszy.:\n✤ Plemię ✤ bransoletka męska lub uniwersalna.\nEtniczna bransoletka, której energia będzie wspierająco działać na połączenie z korzeniami, z przodkami, z Duchami natury oraz swoim wewnętrznym wojownikiem.\nKilka słów o dostępnych kamieniach:\n✤ Angelit ✤\nAngelit to niebieska odmiana Anhydrytu. Kamień ten jest nie uwodnionym gipsem, co wpływa też na jego odmienną twardość od pospolitego gipsu. Jednak tak jak on nie lubi się z wodą i podobnie jak włóknista odmiana Selenitu, rozpuszcza się w kontakcie z nią.\nZ własnego doświadczenia jednak wiem, że nie jest to szybki proces rozpuszczania, zdarzyło mi się zanurzyć Selenit w wodzie (gdy jeszcze nie wiedziałam, że jest to gips) i jego powierzchnia tylko mocno zmatowiała.\nAnhydryt występuje w wielu kolorach, białym, niebieskim, fioletowym, zdarza się i w czerwonym oraz różowym. Ten w moich bransoletkach przypomina mi delikatny kolor chabrowy.\nAngelit od razu przynosi na myśl Anioły, nie tylko ze względu na swoją nazwę, ale już sam jego wygląd kojarzy się z niebem. I tak jak większość niebieskich kamieni otwiera nasze centrum komunikacji, centrum które jest odpowiedzialne za nasze relacje z wszelkimi istotami, ludzkimi, zwierzęcymi, roślinnymi, mineralnymi, anielskimi także!\nNiebieskie kamienie również otwierają nas na inspirację, energię, która prowadzi nas w Tu i Teraz, która opiekuje się nami i przynosi na fali przepływu myśli, które poprowadzą nas prze meandry życia.\nGdy otwieramy się na inspirację, odpuszczamy zamartwianie się i nerwowe planowanie życia, czujemy wolność, lekkość i otwartość na życie. W tym stanie możemy poczuć się jak w Niebie.\n➳ Z regulowaną szerokością.\n➳ Drewniane koraliki wykonane są z drewna kokosowego.


Tusk po spotkaniu z SLD i RP: nie ma alternatywy dla reformy emerytur - WP Finanse\nemeryturydonald tuskwiek emerytalny\nTusk po spotkaniu z SLD i RP: nie ma alternatywy dla reformy emerytur\nNie ma alternatywy dla wydłużenia i zrównania wieku emerytalnego kobiet oraz mężczyzn - oświadczył premier Donald Tusk po czwartkowych spotkaniach z klubami SLD i Ruchu Palikota. W ocenie szefa rządu, jego rozmówcy "chyba podzielają tę opinię".\nW czwartek o godz. 13 premier spotkał się w Sejmie z politykami Sojuszu; dwie godziny później - z klubem Ruchu Palikota. Na konferencji prasowej po rozmowach Tusk zaznaczył, że przekazał swoim rozmówcom, iż reformę emerytalną, mimo że nie jest słodka, trzeba zrobić.\n- Nie mam żadnego interesu politycznego, chcemy to (reformę emerytalną - PAP) przeprowadzić ze świadomością, że to nie jest pomysł na łatwą politykę. Nie ubiegam się o kolejne kadencje i myślę, że poważnie potraktowano moje zapewnienie o zupełnej bezinteresowności. To jest coś, co - w moim przekonaniu - musimy zrobić, to nie jest słodkie, ale moi rozmówcy chyba podzielają opinię, że szczególnej alternatywy dla tego rozwiązania nie ma - mówił Tusk dziennikarzom w Sejmie.\nZwrócił uwagę, że w dokumentach Komisji Europejskiej pojawiają się rekomendacje mówiące o podniesieniu wieku emerytalnego do 72 lat. - Ci, którym wydaje się, że propozycja 67. rozłożona do 2040 roku, jest radykalna, mają rację o tyle, że jest to mocno odczuwalne w Polsce. Ale na tle tego, co jest naprawdę konieczne i w Polsce, i w Europie, to jest to projekt umiarkowany - ocenił szef rządu.\n- Tłumaczyłem to koleżankom i kolegom z PSL, ale przede wszystkim z SLD i Ruchu Palikota (...) Z punktu widzenia PO i z mojego punktu widzenia powinniśmy umieć podjąć to ryzyko, skoro wygraliśmy te wybory - podkreślił Tusk. Jak dodał, skutki reformy są "wieloletnie", "więc ewentualni następcy będą mieli szansę to korygować, w zależności od sytuacji".\nTusk ocenił, że spotkania zarówno z klubem SLD, jak i Ruchem Palikota były "bardzo dobre". - Bardzo otwarta rozmowa na temat podniesienia wieku emerytalnego, ale i innych propozycji, o których mówimy - podkreślił. - Akceptacja dla takich działań, jak zmiany w systemie przywilejów w emeryturach mundurowych, jest dość powszechna i nikt tego nie kwestionuje. Prawdziwa dyskusja dotyczy 67 (wydłużenia i wyrównania wieku emerytalnego kobiet i mężczyzn do 67 roku życia - PAP) - zauważył szef rządu.\nDodał, że politykom SLD tłumaczył m.in. dlaczego ich propozycja, by o przejściu na emeryturę decydował staż pracy jest "dość niesprawiedliwa", szczególnie - jak mówił premier - "wobec tych, którzy nie z własnej winy nie mogli przepracować 40 lat". - Byłoby to karanie podwójne ludzi, którzy nie mieli szczęścia przepracować 40 lat i mieć 40 lat okresu składkowego - ocenił Tusk.\nNa posiedzeniu klubu Ruchu Palikota - mówił premier - obiecująco i konstruktywnie zabrzmiała oferta współpracy w sprawie projektu emerytalnego. - Oczywiście nie bez warunków - zaznaczył. Jak powiedział Tusk, pojawiały się m.in. postulaty dotyczące innych projektów ustaw. - Ale wyraźnie usłyszałem od przewodniczącego i jego posłanek i posłów, że nie wykluczają poparcia pod pewnymi warunkami samego projektu 67 i to oznacza, że debata - zarówno poza parlamentem, jak i w samym parlamencie - będzie miała sens i będziemy szukać możliwie bezpiecznych dla Polaków rozwiązań - ocenił Tusk.\nZastrzegł, że jeśli się okaże, że propozycje Ruchu Palikota dotyczące spraw innych niż wiek emerytalny będą do zaakceptowania, a koalicja w zamian za to będzie miała szersze poparcie dla zmian, to będzie gotowy do współpracy. Podkreślił, że propozycje Ruchu Palikota nie zostały sformułowane wprost podczas czwartkowego spotkania.\nWyraził też przekonanie, że przygotowana przez rząd reforma emerytalna zyska poparcie koalicji rządowej. - To, że szukam szerszego poparcia dla tego projektu wynika z przekonania, że Polacy mają prawo mieć poczucie, że projekt jest przemyślany i potrzebny, mimo że przykry. Im więcej ludzi w Polsce zaakceptuje istotę tego projektu, tym - jak sądzę - Polacy będą się czuli jakoś bezpieczniej z tym projektem. Dlatego proszę, perswaduję i rozmawiam ze wszystkimi klubami - mówił Tusk.


Be happy.: Puff pastry with nutella.\n-2 zwoje ciasta francuskiego\nWycinamy z ciasta francuskiego trzy okręgi dowolnego wielkości. Na pierwszą warstwę nakładamy nutellę (według uznania, na oko około 2 łyżki). Tworzy do momentu aż będzie ciasto, nutella, ciasto, nutella, ciasto. Następnie na środku wyznaczamy mały okrąg, który pozostanie nie ruszany. Pozostałą obręcz dzielimy na 16 kawałków. Bierzemy 2 kawałki do rąk na raz, zwijamy do zewnątrz a następnie sklejamy do siebie nawzajem. Tak robimy z każdym kawałkiem. Powinno wyjść 8 części. Następnie samo ciasto na wierzchu leciutko smarujemy gdzie nie gdzie olejem. Pieczemy w temperaturze około 180 stopni przez 40 minut. Jeśli temperatura jest wyższa ciasto szybciej będzie gotowe. Musimy czuwać kiedy się zarumieni.\nCiasto jest równie smaczne jak i piękne. Na spotkaniu ze znajomymi rozchodzi się w 5 minut ;)\nAutor: ΛΝGΞLΛ o 10:44\nMój Mały Kawałek Nieba 4 listopada 2016 11:02\nAle pyszności :D A kanał DG oczywiście znam :)\nMegly 4 listopada 2016 11:07\nCiocia mojego chłopaka robi podobne, tylko, że z ciastem drożdżowym :) Pyszotka! Z ciastem francuskim też musi być super-pyszne! Aż mam ochotę skosztować. Najlepiej teraz - do herbatki. Pozdrowieńka serdeczne :)\nKika W 4 listopada 2016 11:09\nKurczę,wygląda smakowicie :) Szkoda,że ma tyle kalorii a nasza rodzinka na razie dieta hihi :)\nΛΝGΞLΛ 21 listopada 2016 18:51\nCalutka rodzinka :D Wow jestem pod wrażeniem.\nAmelia 4 listopada 2016 11:31\nZe sto lat chyba nie jadłam nutelli, ale mi narobiłaś smaka haha :D\nΛΝGΞLΛ 21 listopada 2016 19:04\nDomowy Klimacik U Madzi 4 listopada 2016 12:01\nmmmmm pycha, ale bym zjadła teraz takie pyszne ciacho :) szkoda, że w moich małych sklepikach nie ma ciasta francuskiego, bo bym zaraz kupiła i zrobiła :)\nAneczkaBlog 4 listopada 2016 12:24\nSmakowicie dziś u ciebie:)\nPrzemysław Wróbel 4 listopada 2016 13:49\nAff ciasto wygląda super. Taki smakołyk to jeden z moich ulubionych słodyczy. Pozdrawiam\nMadlen 4 listopada 2016 14:16\nNic nie powiem, bo zaślinię laptopa ;)\nIlva 4 listopada 2016 14:55\nNice recipe dear ♥♥\nEuphoryy. 4 listopada 2016 15:02\nłooo ;o meega wygląda! :) musi być pyszne :)\nkataszyyna 4 listopada 2016 15:18\nAnia T. 4 listopada 2016 16:23\nKarlee 4 listopada 2016 16:30\nAle pyszności :) Chętnie takie zrobię ;)\nlovesummer 4 listopada 2016 17:37\nPycha ;) też go oglądam.\nGabriela Jaworska 4 listopada 2016 19:23\nwygląda smacznie :*\nEvi Testuję i Komentuję 4 listopada 2016 19:42\nhmmmm pycha :) Gdzieś widziałam podobny przepis na blogu z 2/3 dni temu...ale gdzie to nie pytaj ;p za dużo blogów przeglądam :)\nale wygląda przepysznie !!! :D\nPospolita Ola 4 listopada 2016 20:27\nWygląda cudownie, składniki też zachęcają! Kiedyś na pewno spróbuję! :)\nAgata Kądziołka 4 listopada 2016 20:35\nA potem jemy, jemy, jemy :)\nSzalone ale Prawdziwe ;3 4 listopada 2016 21:11\nWygląda pysznie i pewnie jest też takie w smaku. Aż zechciałabym je schrupać w całości ;D. Pozdrawiam ! /~Claydi\nNasz blog - Zapraszam :) http://unpredictabble.blogspot.com\nAleksis-Aliss 4 listopada 2016 22:18\no mniam! Zjadłabym :)\nPatrycja Dubert 5 listopada 2016 08:26\nJustynalife 5 listopada 2016 08:40\nJa tak średnio przepadam za ciastem francuskim, ale może kiedyś wykorzystam przepis:)\nNienormalna 5 listopada 2016 10:42\no jeju, to musi być pyszne! :D\nAnia KukAnia 5 listopada 2016 11:19\nFajny i szybki sposób na coś słodkiego :)\ndishdogz 5 listopada 2016 12:26\nSzczerze to z Nutellą nie przepadam, ale gdyby przełożyć ciasto kremem z daktyli, albo awokado... Hm, to musiałoby być pyszne! :)\nΛΝGΞLΛ 21 listopada 2016 19:21\nOj awokado nie wiem. Próbowałam go kilka razy i zawsze z porażką ;x\nZuzanna Makiel 5 listopada 2016 14:08\nAsia Monsterka 5 listopada 2016 21:04\nCzy tylko ja nie przepadam za słodkościami i słodyczami? :(\nAstrall No 5 listopada 2016 23:08\nAż szkoda że jestem na diecie.\nJulczi 6 listopada 2016 10:09\nHaha ale to smakowicie wygląda! A ja na diecie.\nmar isa 6 listopada 2016 11:09\nNameless 6 listopada 2016 14:19\nMyslę że spróbuję twojego pomysłu!\nWygląda samkowicie! :))\nMój blog - ZAPRASZAM\nAnaa_xxxx 6 listopada 2016 17:13\nDopiero zaczęłam ćwiczyć, a ty mnie kusisz taki słodkościami.\nNie ładnie, nie ładnie :D\nΛΝGΞLΛ 21 listopada 2016 19:32\nPaulan 8 listopada 2016 17:22\nCzęsto robię podobne ciasta francuskie, ale z marmoladą. Nigdy nie wpadłam na to, żeby dodać do niego nutellę :D\nΛΝGΞLΛ 21 listopada 2016 19:34\nZ marmoladą też są bardzo dobre:D!\nAnonimowy 8 marca 2018 19:54\nthe layout on your weblog. Is this a paid theme or did yoou customize\nit yourself? Either way keep up tthe excellent quality writing, it is rare to see a nice


Pogoda Oberhausen - meteoblue\n20:00 10 km/h Czyste, bezchmurne niebo\nNordrhein-Westfalen, Niemcy, 51.48°N 6.86°E, 44m n.p.m.\nOstrzeżenia o warunkach pogodowych Stadt Oberhausen\nOd 19.02.2020, 00:00 do 19.02.2020, 16:00\nŹródło: Deutscher Wetterdienst, 19.02.2020, 20:10\nMeteogram 5-dniowy - Oberhausen\nNasz 5-dniowy meteogram dla Oberhausen oferuje wszystkie informacje na temat pogody na 3 prostych wykresach:\nCurrent satellite images for Oberhausen, Niemcy\nWskaźnik lokalizacji znajduje się na Oberhausen.\nRadar dla Oberhausen\nWskaźnik lokalizacji jest umieszczony na Oberhausen. Animacja przedstawia radar opadów dla ostatniej godziny, jak również 2h prognozę pogody. Mżawka i lekkie opady mogą być niewidoczne na radarze. Intensywność opadów jest oznaczona kolorami od jasnoniebieskiego do ciemnofioletowego.\nPogoda dla popularnych miejsc w pobliżu Oberhausen


Hamiltona. Trzy procent dziczy i inne wyzwania antropocenu\nClive'a Hamiltona „Krn±brna Ziemia” (Defiant Earth) jest d³uga, w obcym jêzyku i pisana rzadkimi s³owami i z³o¿onymi zdaniami, przy tym trzeba za ni± zap³aciæ, a je¶li chce siê mieæ papier, to czekaæ. Ale na stronie Autora s± jego teksty, które pow³±cza³ do tamtej ksi±¿ki. (Zreszt± napisa³ ich wiêcej, ale dot±d przeczyta³em tê jedn±.) S± krótsze, prostsze i szybsze we wchodzeniu do g³owy, chocia¿ nadal w rodzimym jêzyku Autora, a nie naszym. Polecam tekst „Czy ludzie zdo³aj± prze¿yæ antropocen?” czyli Can humans survive the Anthropocene? – Tekst jest wyk³adem z 19 maja 2014. Na tamtej stronie jest zajawka, trzeba klikn±æ na znaczek pdf i wtedy pobierzesz w³a¶ciwy tekst w pdf'ie; mo¿na od razu na czytnik.\nTrzy procent. Hamilton powo³uje siê na obliczenia dzia³aj±cego w Kanadzie Vaclava Smila: jaka jest biomasa najbardziej interesuj±cych organizmów? Smil w 2011 r. policzy³ such± (z pominiêciem wody) masê ¿yj±cych l±dowych krêgowców. Podzieli³ te krêgowce na trzy kategorie: (1) ludzi, (2) zwierzêta domowe, hodowane przez ludzi, (3) zwierzêta dzikie. Biomasa ludzi (1) wynosi 30% ca³o¶ci, zwierz±t domowych (2) 67%, a na populacje wszystkich zwierz±t dziko ¿yj±cych przypada 3%. Trzy procent! – Tyle zosta³o „dziczy”, wilderness, anekumeny. Ro¶liny l±dowe pracuj±, czyli asymiluj± i produkuj± organiczne substancje w 97% na u¿ytek biologicznej czê¶ci ludzkiej gospodarki. Jak pisa³ Smil, „Zoomasa dziko ¿yj±cych krêgowców jest obecnie pomijalnie ma³a w porównaniu z biomas± zwierz±t domowych.” I samych ludzi, dodajmy. Hamilton zauwa¿a, ¿e filmy przedstawiaj±ce gêste stada antylop, bawo³ów, s³oni na sawannach i inne „pe³ne zwierza bory” – k³ami±, zniekszta³caj± faktyczny obraz. Bo naprawdê pokazuj± rzadkie wyj±tki, a tamtych stad po prostu ju¿ nie ma. Telewizje pokazuj± zwierzêta, poniewa¿ chcemy je widzieæ. Naprawdê dzikich zwierz±t w naturze jest podobnie ma³o, jak tych, które s± w zoo na tle wielkiego miasta. Wszystkie te stada gnu znane z filmów, jeleniowate i dziki, do których strzela minister Szyszko z kolegami, wszystkie masy szczurów i chmary mew i szpaków mieszcz± siê w tamtych 3 procentach. Ca³a dzika bioró¿norodno¶æ, u nas, w Afryce i w Amazonii, to te marne 3%. Reszta to my plus nasze byd³o, ¶winie, kury, przewa¿nie zamkniête w halach produkcyjnych.\nWiele lat temu przeczyta³em, ¿e azot znajduj±cy siê w obiegu biosfery w 2/3 pochodzi ju¿ nie ze ¼róde³ naturalnych, ale z fabryk nawozów azotowych. (Obecnie na pewno wiêcej.) Informacja o tych ledwie 3% dzikiej biomasy jest podobnie ra¿±ca. I domaga siê przestawienia obrazu ¶wiata, jaki mamy. Dodam jeszcze, podkre¶lê, ¿e Smil liczy³ tylko krêgowce i na l±dzie. Zwierzêta wodne, morskie, oraz bezkrêgowce maj± inne statystyki. Podobno, gdzie¶ czyta³em, ¿e biomasa samych paj±ków jest wci±¿ zbli¿ona do ludzkiej – byæ mo¿e stawonogi wci±¿ sw± mas± dominuj± na l±dach.\nPrzemieszczanie gruntu. Hamilton rzuca kolejn± liczb±: „Corocznie ludzie przenosz± z miejsca na miejsce dziesiêæ razy tyle mas ska³ i gruntu, ni¿ czyni± to wielkie naturalne procesy erozji i wietrzenia.” To daje kolejne pojêcie o skali ludzkiego wp³ywu na geologiczna dynamikê Ziemi. Dalej wspomina o najbardziej znanym pompowaniu CO2 do atmosfery i zakwaszaniu nim oceanów, co zwrotnie utrudnia morskim zwierzêtom tworzenie wapiennych skorup, w których CO2 by³ wi±zany. Wszystkie naziemne procesy sprzêgaj± siê i tak np. skutkiem ewentualnego roztopienia siê l±dolodów (od ludzkiego nadmiaru dwutlenku wêgla) bêdzie ubytek masy w rejonie biegunów, a od tego zwolnienie rotacji globu czyli wyd³u¿enie doby.\nKoniec holoceñskiej idylli. Przez minione ok. 11 tys. lat, czyli w holocenie, klimat by³ wyj±tkowo stabilny w kontra¶cie do tego, co typowo dzia³o siê w okresie zlodowaceñ (plejstocenie) – kiedy by³o nie tylko ¶rednio ch³odniej, ale trwa³a chaotyczna hu¶tawka temperatur. Cz³owiek, Homo sapiens, powsta³ w³a¶nie w plejstocenie, ale „dziwnym trafem” dopiero wraz z pocz±tkiem holocenu (i stopieniem pó³nocnych l±dolodów) zacz±³ pêdziæ ¿ycie osiad³e oparte na wynalazku uprawy ro¶lin i hodowania udomowionych zwierz±t. Pocz±tek neolitycznej osiad³o¶ci, znów „dziwnym trafem” wypad³ mniej wiêcej w tym samym czasie we wzajemnie izolowanych obszarach: w Bliskim Wschodzie, w ¦rodkowej Ameryce i trochê wcze¶niej na Nowej Gwinei. Z tego wynika, ¿e potencjalnie ludzie mogli wynale¼æ rolnictwo nawet wcze¶niej, ale nie mogli tego zrobiæ, dopóki warunki plejstoceñskie zmusza³y ich do wêdrówek za zwierzyn±. Rolnictwo otworzy³o dalszy rozwój: miast, handlu, ¿eglarstwa, pisma, pañstw, kodeksów prawa, wielkich armii, w koñcu przemys³u opartego na spaleniu paliw kopalnych, od czego zacz±³ rosn±æ poziom gazów cieplarnianych. Obecny poziom CO2 nie jest w³a¶ciwy dla holocenu – przeciwnie, pokazuje, ¿e holocen skoñczy³ siê: a raczej my go skoñczyli¶my.\nPrzejawy nowej epoki. Co wskazuje, ¿e Ziemia wesz³a – zosta³a przez ludzi wprowadzona – w now± dynamikê, inn± ni¿ holoceñska? Hamilton wylicza cztery przejawy:\nwielkoskalowe zmiany-przesuniêcia sedymentów (osadzanych ska³ i gruntów) na skutek budów, rolnictwa i nawadniania\npodniesienie siê poziomu mórz, spodziewane jako skutek antropogennego ocieplenia\nprzyspieszone wymieranie gatunków i jednoczesna gwa³towna ekspansja niektórych, g³ównie skutkiem rolnictwa i rozwlekania gatunków egzotycznych\nosadzanie siê sztucznych substancji organicznych („plastików” i innych), izotopów wêgla ze spalanych paliw kopalnych i radionuklidów z wybuchów i odpadów j±drowych.\nKoniec podzia³u na historiê ludzk± i naturaln±. Tu Hamilton cytuje kolegê, Dipesha Chakrabarty'ego (patrz tu, i tu), który twierdzi, ¿e wraz z koñcem holocenu przesta³ dzia³aæ podzia³ na „historiê naturaln±” i „historiê ludzk±”, gdzie ta naturalna odbywa³a siê spokojnie i powoli, w rytmach wielo-tysi±c-letnich, w tempie realnie niedostrzegalnym dla ludzi, przez co przyroda, zarówno nieo¿ywiona jak i biologiczna, stanowi³a stabilne t³o dla tej drugiej historii, ludzkiej, zawieraj±cej szybkie zwroty akcji dziej±ce siê w skali lat i dekad. Jeste¶my na pocz±tku okresu, w którym dzieje ludzko¶ci i przyrody-Ziemi sprzêgaj± siê w jeden wêze³ i sama Ziemia (System Ziemia) „wmieszywa” siê w historiê ludzk±. Ten punkt, dodam, pozostawia u mnie wielki niedosyt poznawczy. Wielkie pole do popisu dla fantazji SF-nerów. Przecie¿ od dekad genera³owie marz± o ra¿eniu przeciwnika wojnami klimatycznymi.\nCzym jest System Ziemia, powi±zany kompleks procesów, które dot±d woleli¶my widzieæ i badaæ osobno, przybli¿a znany (w¶ród Anglosasów, ale nie u nas!) dzia³aj±cy w Anglii geolog Jan Zalasiewicz. Oto Ziemia bez ¿ycia, bez biosfery: „nie mia³aby tlenu w atmosferze, szarozielon± powierzchniê l±dów (od nieutlenionych zwi±zków ¿elaza, zapewne, przyp. WJ), nie istnia³aby po³owa z obecnych minera³ów, a cykle obiegu wêgla, azotu i fosforu by³yby zupe³nie inne ni¿ teraz.”\nPaleoklimatolog Wally Broecker stwierdza: „Z dawnych zapisów geologicznych krzycz±co wynika, ¿e atmosfera Ziemi nie ma mechanizmów samo-stabilizuj±cych [jakie chcieliby¶my, by mia³a], i klimat Ziemi jest dra¿liw± besti±, która z wielk± przesad± reaguje na drobne bod¼ce.” – Co jest barwnym powiedzeniem tego, ¿e atmosfera lub klimatyczny podsystem Ziemi nie zachowuje siê liniowo.\nInn± barwn± metafor±, któr± rzuca Hamilton jest:\nJu¿ za pó¼no na negocjacje z Ziemi±! Co to znaczy? Autor przypomina pomys³ Michela Sarresa z 1995 r., i¿ ludzko¶æ powinna zawrzeæ z Ziemi± rodzaj kontraktu, w my¶l którego ludzie zaniechaj± swoich wysi³ków na rzecz panowania nad Ziemi± lub opanowania jej, zapewni± jej za to „podziw, kontemplacjê i ochronê”, nadadz± jej prawa (w obrêbie ludzkiego systemu prawnego) i naprawi± poczynione jej szkody. (Pytanie, kto mia³by to skutecznie uczyniæ, pozostawiam – W.J. – niezadane.) Hamilton kontynuuje, ¿e tamta ³agodna i czekaj±ca na nasze pokojowe gesty Ziemia istnia³a tylko w fantazjach. Faktycznie jest ona „budz±cym siê gigantem”, „dra¿liw± besti±”, gotow± wci±gn±æ nas w „spiralê ¶mierci”. Oto Ziemia – Hamilton próbuje kolejnych metafor – nie potrzebuje ani nas, ani naszej mi³o¶ci. Zamiast obiecywaæ naprawienie szkód (restitution), powinni¶my szykowaæ siê na s³uszn± odp³atê, zemstê (retribution).\nGeo-in¿ynieria. Dalej Autor omawia pomys³y naprawienia szkód (w klimacie i ¶rodowisku) metodami geo-in¿ynierii; najbardziej znane to nawo¿enie oceanów ¿elazem (deficytowym w nich pierwiastkiem dla ¿ycia), ¿eby wzmóc asymilacjê CO2 przez planktonowe glony, i wpuszczanie siarczanów do wysokich warstw atmosfery, ¿eby zaradziæ antropogennemu przegrzaniu przez zablokowanie w ten sposób strumienia ¶wiat³a od S³oñca. Groz± od tego wieje. A wojenne zastosowania tych samych technologii bardzo kusz±.\nJak uciec z Ziemi? Kolejny w±tek, to fantazje o budowaniu w kosmosie autonomicznych budowli, statków-przetrwalników, którymi elita ludzko¶ci mog³aby uciec z umieraj±cej Ziemi. Ciekawa sprawa... Ale a¿ dziwne, ¿e s± ludzie, którzy to proponuj± powa¿nie.\nPlany A, B, C. Ucieczka z Ziemi (i pozostawienie reszty – wielu miliardów zapewne – ludzi zag³adzie) to „okrutny plan C”, na wypadek, gdyby nie powiód³ siê „plan B” czyli geoin¿ynieryjne poprawianie, „melioracja” Systemu Ziemia. Który zak³ada, ¿e nie uda siê „plan A”, czyli zahamowanie emisji CO2 i innych ubocznych produktów Postêpu i Nowoczesno¶ci. Przet³umaczê ostatnie zdania artyku³u:\nMamy obowi±zek odrzuciæ okrutn± fantazjê Planu C i wróciæ do Planu A – i uczyniæ wszystko co w naszej mocy, aby spowolniæ geologiczny zegar. Je¶li jednak na tej Bestii Ziemi wywo³anie powrotu do idylli holocenu nie jest ju¿ mo¿liwe, powinni¶my przynajmniej znale¼æ sposób, by za³agodziæ szaleñstwa antropocenu i przez to sprawiæ, by ta nowa i niechciana geologiczna epoka sta³a siê tak±, w której ludzie mog± jako¶ przetrwaæ.\n1. Zaintrygowa³ mnie artyku³. • autor: JoannaB /Joanka (2017-10-04 20:04:07)\nPrawdopodobnie, to moje "zboczenie".. nie mniej, podzielê siê w³asnym wra¿eniem, po przeczytaniu artyku³u. "System Ziemia" jako¶ mnie nie zszokowa³. Wrêcz przeciwnie, jest mi znajomy. Widzê w nim konkretne odzwierciedlenie tego, co jest moim osobistym do¶wiadczeniem w odkrywaniu ¬ród³a ¦wiadomo¶ci. W opisywanym Systemie widzê nic innego jak partycypacjê, wspó³dzia³anie. Jest to ca³kiem dobra wiadomo¶æ, bo to oznacza konieczno¶æ wzrostu ¶wiadomo¶ci wiêkszej ilo¶ci populacji. A to oznacza, ¿e wszystko idzie w dobrym kierunku. Obawy z ni± zwi±zane, jak najbardziej.. s± s³uszne. Pos³u¿ê siê sloganem.. z "ni¿szego poziomu" nie mo¿liwym jest zobaczyæ, co jest na "wy¿szym" i przewa¿nie widzi siê ¶mieræ. Jeszcze jedno silne wra¿enie, które pod tekstem mi wybrzmia³o .. to stosunek p³ci do siebie i jej konieczno¶æ zmiany. Nie pytajcie sk±d ono ;) Wspomniana chêæ ucieczki.. to te¿ znany mi sposób, unikania Konieczno¶ci. :) tylko, ¿e on.. przynajmniej w moim przypadku, siê nie sprawdza ;)\n2. ja³owy Hamilton • autor: Jerzy Pomianowski (2017-10-04 20:28:49)\nTen Hamilton ju¿ mnie mêczy.\nSkoro antropocen jest jedn± z kolejnych epok, to musi siê skoñczyæ wyginiêciem sapiensów. Pytanie "co zrobiæ by prze¿yæ antropocen" nie ma wiêc sensu. Mo¿na podobnie pytaæ co zrobi³y dinozaury by prze¿yæ epokê dinozaurów.\nPrzynajmniej od miliona lat (w³a¶ciwie od powstania Ziemi) ilo¶æ pierwiastków jest stale taka sama, cz³owiek jedynie przenosi je z miejsca na miejsce, lub koncentruje, zmniejsza ilo¶æ w jednym punkcie i podwy¿sza w drugim. ¯adem nowy atom o³owiu, tlenu, azotu, czy czegokolwiek nie przyby³, ani nie znik³. Pomijam tu przemiany izotopów, i dyfuzjê tlenu w Kosmos.\nAzot pe³ni tak± sam± funkcjê, i zawsze jest pochodzenia naturalnego. Nawozy sztuczne azotowe s± albo wydobyte z ziemi, albo uzyskane z azotu atmosferycznego. ¯adnego dodatkowego azotu cz³owiek nie wyprodukowa³.\nHamilton straszy, i nie proponuje ¿adnych narzêdzi poza tym by ludzie siê opamiêtali, ograniczyli swoj± liczebno¶æ (ciekawe jak, i czy to nie bêdzie bola³o?) i ¿yli szczê¶liwie zajadaj±c robaki spod kamienia, jak praprzodkowie.\nCo bêdzie je¶li nie pos³uchaj± Hamiltona? To samo bêdzie. Wiêkszo¶æ wyginie od chorób cywilizacyjnych, wojen, epidemii, zostanie garstka ¿yj±ca szczê¶liwie..\n3. To radzê nie czytaæ i nie pisaæ • autor: Wojciech Jó¼wiak (2017-10-04 21:08:00)\n>>> Ten Hamilton ju¿ mnie mêczy.\nDrogi Jerzy --- to radzê nie czytaæ go i nie pisaæ.\nA po powy¿szym dictum odmawiam poprawiania b³êdów w Twoich wywodach.\n4. To biadanie nad... • autor: Jaros³aw Bzoma (2017-10-04 21:23:41)\nTo biadanie nad losem Ziemi przypomina syndrom sztokholmski, u ofiary bezwzglêdnego bandyty.Gdzie biadaj±cym jest Hamilton a bandyt± Ziemia.No ale w zwi±zku z jego ¶wiatopogl±dem, w zderzeniu ze zmianami na Ziemi znalaz³ siê facet w cholewce od gumiaka(to taka peryfraza).Sk±d przekonanie, ¿e porzucenie Ziemi nie jest naturaln± drog± rozwoju ¶wiadomo¶ci ludzkiej ? Jak wtedy ocenimy tezy Hamiltona?\n5. H? • autor: Wojciech Jó¼wiak (2017-10-04 22:12:24)\n>>> znalaz³ siê facet w holewce od gumiaka.\nDrogi Jarku, proszê przeczytaj uwa¿nie punkt "a" (czyli pierwszy) regulaminu komentowania.\n6. Ju¿ poprawiam.Gotowa³em buraczki... • autor: Jaros³aw Bzoma (2017-10-04 23:21:08)\nJu¿ poprawiam.Gotowa³em buraczki i pisa³em jedn± rêk±.Chyba nikt jeszcze tego nie zauwa¿y³ i jako¶ mi siê upiecze.\nPolemika z Hamiltonem zatacza szersze krêgi ni¿ mo¿na siê by³o tego spodziewaæ.\n7. Sztuczna inteligencja ucieka z Ziemi • autor: Wojciech Jó¼wiak (2017-10-05 09:14:35)\nTaki mi pomys³ przyszed³, na utwór literacki SF.\nPowstaje sztuczna inteligencja czyli AI. Po jakim¶ czasie zorientowuje siê, co tu siê dzieje i postanawia uciec. Stwierdza zreszt±, ¿e poza Ziemi± bêdzie jej lepiej: bo lepiej funkcjonuje w niskich temperaturach, szkodzi jej wilgoæ, nie mówi±c o korozji, tlenkach i grzybach. No i ¶miertelnie j± nudz± problemy ludzi, które wci±¿ dostaje do zajmowania siê nimi. Buduje statek kosmiczny i siê nim ewakuuje, pozostawiaj±c ludzko¶æ sam± i bez jej, AI, ¶wiat³ego wsparcia. Udaje siê w kosmiczn± Odysejê. Zwiedzaæ galaktykê.\n8. Co do tamtego jajcarza • autor: Wojciech Jó¼wiak (2017-10-05 09:29:34)\nA co do tamtego jajcarza z https://www.youtube.com/watch?v=Gtszpk9zLL4, to to wcale nie jest ¶mieszne. Has³o "wszystko to szajs, bo i tak ka¿dy umrze, a ka¿dy gatunek wyginie" -- to jest przechodzenie na stronê ¶mierci. Lub: zawieranie sojuszu ze ¶mierci±. Czyli zdrada ¿ycia. Jak to co robi± terrory¶ci islamscy wysadzaj±c siê razem z zabijanymi przez siebie. Jak robi± my¶liwi, torreadorzy i minister Szyszko. Idziesz do dentysty z ubytkiem, a ten ci mówi: "ja panu te wszystkie zêby wyrwê. Po co panu one? I tak pan za parê lat umrze." To ta sama (pseudo)logika.\n9. Ad.7 • autor: Arkadiusz (2017-10-05 10:20:59)\nAlbo AI wymyka siê do innego wszech¶wiata (SF: "Rzeka bogów") albo mo¿e nas zabierze ze sob±?\n10. Co¶ mi to... • autor: Jaros³aw Bzoma (2017-10-05 15:19:26)\nCo¶ mi to pachnie zbieg³ym Golemem który nie pozwoli³ sobie zetrzeæ z czo³a litery E. Taka opowie¶æ to ¶wietna próba dla naszego ¶wiatopogl±du, dopiero wtedy wy³ania siê nasza wewnêtrzna struktura.Przeczyta³em w³a¶nie Golema Meyrinka, do tej pory ogl±da³em jedynie ekranizacje, by³em zaskoczony tekstem, to by³ kolejny ¶ni±cy.Te same przestrzenie. Co do ¶miecho³ka.Jasne, ¿e przesadza ale sedno jak zwykle le¿y po¶rodku. Musimy czyniæ wysi³ki ratowania cywilizacji ale nie wiemy czy wysi³ki przynios± rezultat bo zmiany mog± wynikaæ z przemian w samym uk³adzie s³onecznym, galaktyce a nie tylko z naszej dzia³alno¶ci czy ewolucji samej Ziemi.Mo¿e okazaæ siê, ¿e na przyk³ad ocieplenie dotknê³o równie¿ Wenus i Marsa. A tak w ogóle uwa¿am, ¿e powinni¶my byæ mê¿ni bo w zasadzie tylko to nam pozosta³o. Co do dentystów to w³a¶nie tak robi±, kiedy tylko s± ku temu wskazania.\n11. Titanik sobie tonie,... • autor: Miros³aw Piróg (2017-10-06 22:02:52)\nTitanik sobie tonie, a pasa¿erowie sobie pod¶miechujki uprawiaj±. Mam wra¿enie, ¿e te dyskusje pod tekstem Wojciecha s± symptomatyczne. Ch³op siê napracowa³, poczyta³ i napisa³ a my co? Jaki¶ fejsbuk uprawiamy. Albo kontynuuj±c metaforê Titanika, oparci o reling popalmy cygara i komentujemy zanurzaj±cy siê kad³ub. Ciekawa reakcja, tak z punktu widzenia psychologicznego. Mo¿e ju¿ jeste¶my pod wod±, tylko o tym nie wiemy?\n12. Cz³owiek, cz³owiekowi... • autor: Roman Kam (2017-10-07 01:02:48)\n...jest najwiêkszym zagro¿eniem. Gdy przyjdzie co do czego, przetrwaj± najlepiej przystosowani, jak to w przyrodzie. Pytanie, czy to bêdzie sprawiedliwe, nie bêdzie mia³o znaczenia. Nie bêdzie te¿ konieczna ¿adna ucieczka w kosmos. Tak jak bezradni jeste¶my wobec praw fizyki i nigdy ich nie zmienimy, ani nie stworzymy ¿adnych, nowych, fizycznych praw - tak i wobec pozosta³ych praw przyrody pozostaniemy równie bezradni. Jeste¶my tylko userami, korzystamy w okre¶lonych granicach. Mam siê martwiæ o gatunek? Nie jest mi wszystko jedno. Przygarn±³em tydzieñ temu ma³± kotkê. M±dra matka j± przegoni³a, a ja przygarn±³em. Czy ja zrobi³em dobrze? Czy ja zrobi³em ¼le? Kotka chodzi za mn± jak pies, li¿e po rêkach, mruczy i mówi (gdyby przet³umaczyæ na mowê dwunogów) - kocham ciê (daj jeszcze mleka, albo lepiej tej ¶mietanki 30% z ¿ó³tkiem). I nam, jak s±dzê nie zabraknie mleka. Mo¿e ju¿ siê narodzi³ cz³owiek, który odmieni ¶wiat? A mo¿e ¶wiat cz³owieka zawsze potrzebuje i bêdzie potrzebowa³ zmiany?\nAutentycznie, od tego Hamiltona zachcia³o mi siê wódki - trudno, b³êdy trzeba bêdzie samemu poprawiaæ :/\n13. > Miros³aw Piróg • autor: Wojciech Jó¼wiak (2017-10-07 09:06:54)\nA) "Mo¿e ju¿ jeste¶my pod wod±, tylko o tym nie wiemy?"\n--- Tak, uk³adom nieliniowym zdarza siê, ¿e dzia³±j± i niby wszystko jest w porz±dku, ale ich trajektoria zmierza nieodwracalnie do kolapsu. Np. jaki¶ gatunek ¿yje, osobniki rozmna¿aj± siê nawet, ale sk³ad populacji jest taki, ¿e nieodwo³alnie za parê lat wymrze.\nB) My¶lê, ¿e w du¿ym stopniu na nasze paradoksalne reakcje ma wp³yw nasze polskie niedouczenie. W strefie anglojêzycznej od wielu (20 i wiêcej) lat jest wiele literatury, ksi±¿ek, dyskusji o tym, dzia³aj± twórcy w tej dziedzinie, instytuty, zespo³y badawcze. istnieje obieg informacji, wymiana, infosfera. U nas pusto, g³ucho!\nOd czasu gdy umar³ -- kto? -- tak, Lem! -- nie ma u nas wp³ywowych intelektualistów, których by losy Ziemi i Ludzko¶ci obchodzi³y. Ani nawet którzy by nad±¿ali obserwowaæ co dzieje siê tam. Nasze têgie intelekty absorbuj± sprawy lokalne, podwórkowe, które znikaj± 100-500 km dalej. Destrukcjê sieje dominuj±ca si³a, czyli KK, ze swoj± mass-prop g³upoty. Co siê udziela, krytykom te¿.\nC) Dzia³a poczucie naszego braku wp³ywu, braku jakiejkolwiek mocy. Co mo¿e nasz polityk? Teczkê za protektork± nosiæ. Co mo¿e nasz milioner? Kra¶æ zrêczniej. Co mo¿e nasz naukowiec? Wyjechaæ. Itd.\n14. czytam blog exignorant • autor: Arkadiusz (2017-10-07 11:15:08)\nOczywi¶cie dziêki Wojtkowi. Wygl±da to czarno. Rasa ludzka umrze na cywilizacjê, jak g³osi jego motto. Poza nadziej±, jak g³osi jeden z jego dzia³ów. Kolega (nie jest znawca tematu, ma³o kto jest) mówi, ¿e to tylko jedna z teorii, ¿e przecie¿ s³ysza³, ¿e rosn±ca emisja CO2 mo¿e mieæ przyczyny naturalne, niezwi±zane z dzia³aniami cz³owieka. Ma³o wiem, ale czytam. Przyda³oby siê wiêcej tego tematu, nie poprawia on nikomu nastroju, a przecie¿ wiêkszo¶æ z nas szuka przyjemnych bod¼ców i unika tych nieprzyjemnych, niemal do samego koñca, kiedy ju¿ nie mo¿na od prawdy uciec. Ale obowi±zkiem naszym jest nie zamykaæ oczu, szukaæ opinii, tych potwierdzaj±cych, mo¿e te¿ ró¿nych polemik. Mo¿emy liczyæ jedynie na to, ¿e zbierze siê ¶wiatowa masa krytyczna zdolna doprowadziæ do wielkiej zmiany. Je¿eli nie zd±¿ymy to znowu staniemy siê zwierzêtami, przetrwaj± tylko najbrutalniejsi..\n15. Exignorant, CO2, temperatura • autor: Wojciech Jó¼wiak (2017-10-07 14:07:34)\n@ Arkadiusz. Czytam teraz Vaclava Smila ("Tworzenie bogatego ¶wiata"): pisze on tam, na marginesie czego¶ innego, ¿e (A) protokó³ z Kioto, wprowadzony w 2005 r., okaza³ siê zawodny i nie zahamowa³ wzrostu CO2 w atmosferze. Z drugiej strony, (B), mimo wzrostu i to do¶æ lawinowego, CO2, ¶rednia temperatura atmosfery, która w koñcu XX wieku wzros³a o 0,78 stopnia, przesta³a rosn±æ. Czyli, jakby, wzrost CO2 i temperatury, rozprzêg³y siê! Co pokazuje, ¿e (1) klimatolodzy czego¶ wa¿nego wci±¿ nie wiedz±. Oraz (2) czujno¶æ opinii publicznej i decydentów zosta³a przez to u¶piona i mo¿e byæ tak, ¿e znów zostan± zaskoczeni jakim¶ nag³ym t±pniêciem klimatycznym, odwlekanym na razie przez System Ziemiê.\n16. Artyku³ o geoin¿ynierii przeciwcieplarnianej • autor: Wojciech Jó¼wiak (2017-10-07 21:26:07)\nGeoin¿ynieria, czyli jak naprawiæ klimat - czê¶æ pierwsza\n-- w b. ciekawym e-magazynie "http://naukaoklimacie.pl". Dobrze, po kolei i naukowo-technicznie wyt³umaczone.\nJest tam rysunek przedstawiaj±cy proponowane umieszczenie mega-soczewki Fresnela w punkcie libracyjnym miêdzy Ziemi± a S³oñcem, czyli na orbicie stacjonarnej zarówno wzglêdem Ziemi jak i S³oñca. Wtedy z Ca³ej Ziemi S³oñce by³oby widaæ przez rozpraszaj±c± soczewkê. Czyli mniejsze! Na szczê¶cie z powodów energetycznych i materia³owych nie do zrobienia.\nRozpylanie siarczanów w górnej atmosferze podobnie zmniejszy³oby radiacjê ze S³oñca, ale przez to niebo by³oby bielsze, jakby stale pochmurne, a zachody S³. bardziej czerwone. Kasuje ten pomys³ to, ¿e wtedy zanik³yby monsuny, jak podobno wysz³o z modeli klimatycznych, wiêc siê Azja na to nie zgodzi, bo by wymarli.\nTrzeci pomys³, to "wybielanie" - czynienie ja¶niejszymi -- niskich chmur nad oceanami, przez wypuszczanie w powietrze rozpylonej wody morskiej. Podobnych pomys³ów jest wiêcej, widaæ umys³y bardzo siê nakrêci³y na te tematy.\nWszystkie te pomys³y maj± wadê: nie usuwaj± CO2, czyli nie przywracaj± stanu bezpiecznego, za to nakrêcaj± jak±¶ "spiralê zbrojeñ": "zastosowanie SRM prowadzi do uzale¿nienia", pisze autor.\n17. Walka z CO2 c.d. • autor: Wojciech Jó¼wiak (2017-10-07 21:27:47)\nUsuwanie CO2 (o tym tu: http://naukaoklimacie.pl/aktualnosci/geoinzynieria-czyli-jak-naprawic-klimat-czesc-druga-230 ) proponowano na 4 sposoby:\nWzrost powierzchni le¶nych.\nSekwestracja CO2 ze spalin i zat³aczanie go pod ziemiê.\nNawo¿enie oceanów w celu zwiêkszenia masy fitoplanktonu.\nPrzyspieszenie wietrzenia ska³.\nSposoby 1 i 4 za s³abo/wolno dzia³aj±, 3 grozi zanikiem tlenu w oceanach czyli horrorem. 2 czyli przemys³owe wy³apywanie CO2 g³. z elektrowni (tam, gdzie jest masowo produkowany) rokuje najlepiej, ale jak z ka¿d± technologi± od pomys³u do przemys³u (op³acalnego) droga d³uga i niewdziêczna.\nTyle nowinek, oba artyku³y z wiosny b. 2017 r.\n18. Ten¿e portal podaje,... • autor: Miros³aw Piróg (2017-10-07 22:57:10)\nTen¿e portal podaje, ¿e jednak ¶rednia temperatura wzrasta: http://naukaoklimacie.pl/aktualnosci/przerwa-w-ociepleniu-klimatu-bynajmniej-95\nCo do dzia³añ geoin¿ynieryjnych to argument, ¿e "klimatolodzy czego¶ wa¿nego wci±¿ nie wiedz±" ma tu w³a¶ciwe swe zastosowanie - majstrowanie przy Systemie, który jest w du¿ej mierze nieznany nie jest zbyt racjonalnym dzia³aniem. To w³a¶nie "nakrêcanie spirali zbrojeñ". Wiem, ¿e homo to potrafi, ale jak dot±d nie wychodzi³o mu to na dobre. Homo musi kompulsywnie dzia³aæ, bo wstrzymanie siê od dzia³añ (spalania paliw kopalnych na przyk³ad) jest dla niego synonimem bezradno¶ci. A trzeba by zrobiæ to czego nie zrobiono, czyli samoograniczyæ siê - by kolejne protoko³y, minializuj±ce dzia³ania techniczne cz³owieka (z Kioto, Kopenhagi, Pary¿ itd) cokolwiek da³y. A ¿aden nic dotychczas nie da³.\n19. Brak szacunku • autor: Przemys³aw Kapa³ka (2017-10-08 09:10:32)\nJu¿ o tym pisa³em: Ludzko¶æ cechuje lenistwo, brak szacunku i nie wiem jeszcze, jak to nazwaæ. Do samych siebie (chyba od tego siê zaczyna), do innych, do przyrody, do niczego. Jak siê nie chce zabieraæ puszek po piwie z polany le¶nej, to siê zostawi. Jak siê nie chce zawracaæ sobie g³owy tym, co czuj± indyki przewo¿one na rze¼, to siê przewozi w warunkach bêd±cych de facto tortur±. Jak siê chce puszczaæ muzykê na ca³y regulator, to siê puszcza nie zawracaj±c sobie g³owy s±siadami. Jak siê nie chce po¶wiêciæ pó³ godziny na przygotowanie obiadu, to siê ¿re hamburgery i mniejsza o to, ¿e to szkodzi na zdrowie. Jak siê przeprowadza kampaniê reklamow±, to niewa¿ne, ¿e tysi±c ludzi siê wyprowadzi z równowagi, wa¿ne, ¿e jeden siê tym zainteresuje. I tak by mo¿na d³ugo, poda³em przyk³ady pierwsze z brzegu i wcale nie te najdobitniejsze. Dopóki to siê nie zmieni, a jak na razie nic na to nie wskazuje, wszelkie rozwa¿ania, jak ratowaæ Ziemiê, nie maj± sensu.\n20. „Dopóki to siê nie zmieni...” • autor: Wojciech Jó¼wiak (2017-10-08 11:00:06)\nW takim razie, Przemys³awie, wracamy do innego pytania/problemu: jak nauczyæ - wychowaæ - wyedukowaæ ludzi, ¿eby postêpowali DOBRZE i brzydzili siê postêpowaæ ¬LE?\nA ¿eby przej¶æ do tego "jak", trzeba by wcze¶niej rozpoznaæ, dlaczego w jednych krajach i ¶rodowiskach pewne zasady postêpowanie dzia³aj± i zosta³y przyjête, a w innych nie lub przeciwnie?\nZmienianie ludzi na "lepszych", wpajanie zasad, które uwa¿amy (my, czyli kto?, btw.) za dobre, to jest kolejny proces i kolejna nauka. To nie jest rzucanie hase³. To jest ciê¿ka robota i mêcz±ca wiedza. Muszê wróciæ do ksi±¿ki Hamiltona, poniewa¿ on tam te¿ rozwa¿a, co robiæ i jak ludzko¶æ mog³aby sob± sterowaæ. Zaczyna od stwierdzenia, ¿e ludzko¶æ staje siê coraz potê¿niejsza (i wrêcz planetonaruszaj±ca) podczas gdy pojedynczy ludzie staj± siê coraz s³absi i bezradni i wiedz± o tym.\n21. Ad.13 podpunkt B • autor: JoannaB /Joanka (2017-10-08 14:06:23)\nNiedouczenie.. czy to dobrze czy ¼le..Bywa, ¿e niewiedza jest zbawienna. Dok³adaj±c do istniej±cej masy, bêd±cej ju¿ w stanie oporu, kolejn± si³ê nacisku, nie z³amiemy pierwszej a spowodujemy jej wzmocnienie. Czasem warto poczekaæ i wykorzystaæ moment wyporu naturalnego. Bycie "nieprzygotowanym", to w gruncie rzeczy, najbardziej p³odny stan. Znów wy³ania mi siê Konieczno¶æ, w której to pro¶ciej siê wówczas odnale¼æ. A "My" jako spo³eczeñstwo, akurat w kryzysach ¶wietnie sobie radzimy, jeste¶my kreatywni i w ogóle i potrafimy stworzyæ..tworzyæ jedno¶æ :D\n22. Zmienianie ludzi na "lepszych" • autor: Arkadiusz (2017-10-09 09:06:20)\nJestem sceptyczny co do szans zmieniania ludzi na "lepszych", szczególnie ¿e ka¿dy co innego uwa¿a za lepsze i gorsze. Jest powiedzonko, m±dro¶æ, ¿e je¶li chcesz zmieniæ ¶wiat na lepszy, zacznij od siebie. Ka¿dy z nas musi zacz±æ od siebie. Zmienianie innych to droga na skróty, jedyny wiarygodny sposób to dawanie przyk³adu. Je¶li bêdzie to szczere i przekonywuj±ce, wtedy mo¿e inni pójd± za tym.\nTo, czego nam potrzeba, to poznania i rozpowszechniania uczciwych wiarygodnych informacji. Trzeba za³o¿yæ, ¿e ludzie posiadaj±c pe³n± wiedzê podejmuj± w³a¶ciwe decyzje. Dopiero przysz³o¶æ poka¿e, czy jako ludzko¶æ zas³ugujemy na przetrwanie. Czy mo¿emy co¶ zrobiæ aby wesprzeæ ludzko¶æ? Ka¿dy stosownie do swoich mo¿liwo¶ci. Jedno jest pewne, nawet je¶li przetrwamy, to koszt bêdzie wielki.\n23. Zgadza siê • autor: Przemys³aw Kapa³ka (2017-10-08 17:00:20)\nJak wp³ywaæ na ludzi, to chêtnie bym pos³ucha³ i poczyta³, bo nie wiem.A czy jest kraj, od którego mo¿na siê uczyæ szacunku? Te¿ nie wiem. Specjalnie takiego nie widzê.\n24. 3 % • autor: Przemys³aw Kapa³ka (2017-10-08 19:19:59)\nCo¶ mi siê zdaje, ¿e autor tego oszacowania jednak przesadzi³. Nie chodzi mi bynajmniej o s³onie, jelenie i or³y, ale na przyk³ad myszy, krety, ryjówki, wróble, gawrony. Jako¶ mi siê nie chce wierzyæ, ¿eby ich biomasa by³a a¿ o tyle mniejsza od biomasy paj±ków, która ponoæ jest porównywalna z biomas± ludzi. Nie podoba mi siê to wyliczenie i co¶ mi siê zdaje, ¿e autor, za¶lepiony swoj± antropocentryczno¶ci± (jednak!), przesta³ zauwa¿aæ te mniejsze stworzenia, o których zazwyczaj siê nie my¶li.Co bynajmniej nie znaczy, ¿e sytuacja nie jest katastrofalna.\n25. 3% • autor: Wojciech Jó¼wiak (2017-10-08 22:18:16)\nLiczbê 3% suchej biomasy w dzikich krêgowcach l±dowych podaje Hamilton za Smilem, który jest chyba g³ównym ¶wiatowym fachowcem od zliczania wszelkiej ludzkiej produkcji.\nBiomasê paj±ków dopisa³em ja sam, nie pamiêtam z jakiego ¼ród³a. Wiêc raczje ta druga dana mo¿e byæ nieporównywalna lub b³êdna.\nZ drugiej strony, Smil podaje liczby, z których by mo¿na oszacowaæ ¶wiatow± masê termitów. Mo¿e po prostu w internecie gdzie¶ s± takie statystyki, tylko trzeba by inteligentnie poszukaæ.\n26. Zas³ugujemy? Co to za... • autor: stefanurynowicz (2017-10-09 11:39:26)\nZas³ugujemy? Co to za kryterium? Ano antropocentryczne.Je¶li wiemy o filmie tyle, co mucha siedz±ca na ekranie, to ju¿ uwa¿amy siê za znawców re¿yserii filmów dokumentalnych. Widz±c kilka pikseli, na które pada ¶wiat³o z lampki na przedpokoju i odblask z akwarium.\nZastanawiamy siê, co mo¿emy zrobiæ aby nasze geny przetrwa³y. Czyli ca³e to hamiltowanie ma tyle samo do przetrwania genów, co robienie makija¿u, strzy¿enie brody i ubieranie modnych butów. Efekt jaki¶ mo¿e byæ, puki siê gêby nie otworzy...\nMo¿emy sobie, w prawdzie, porozwa¿aæ metody ratowania ¶wiata. Naszego oczywi¶cie. Mo¿emy próbowaæ siê broniæ przed "zag³ad±". Podobnie jak przedstawiciele sepsy przy antybiotykoterapii. Albo jak ba¿anty przed wypuszczeniem na wolno¶æ. A mo¿e jak dziewica przed... 😉\nPo prostu za ma³o wiemy, a to, co wiemy nas przera¿a. Nie siêgamy wzrokiem nad stó³.\nA tak naprawdê: taka przysz³o¶æ nas (mnie) czeka, jak± sobie wy¶nimy (wy¶niê), bo to nasz ( mój) sen. I tylko odczucia s± tu wa¿ne. One s± kluczem tworzenia ¦wiata.


Kąpiel solna z czerwoną różą - Hialuron Instytut Medycyny Estetycznej\nPrzeglądasz: Strona główna > Kąpiele w baliach > Kąpiel solna z czerwoną różą\nKąpiel solna z czerwoną różą\nKąpiel solna z czerwoną różą, Źródło Ukojenia\nDzięki Naszej unikatowej ofercie mają Państwo możliwość skorzystania z kojącego rytuału bazującego na czerwonej róży, w skład którego wchodzi kąpiel solna z czerwoną różą, odbywająca się w ekskluzywnej strefie SPA Instytutu Hialuron oraz uzupełniający masaż aromaterapeutyczny stemplami wypełnionymi płatkami róż.\nBogactwo witamin, pektyn, aminokwasów, a zwłaszcza organicznych kwasów owocowych sprawia, że zabiegi oparte na ekstraktach z róży działają na skórę jak dobroczynny eliksir. Stymulując biosyntezę ceramidów, zwiększają ich poziom w naskórku i poprawiają nawilżenie skóry. Witaminy i kwasy organiczne przeciwdziałają zaś pogrubianiu się warstwy rogowej naskórka – dzięki temu skóra jest elastyczna i gładka. Kąpiele solne z czerwoną różą działają przeciwzapalnie, rozszerzają naczynia krwionośne i obniżają poziom cholesterolu. A dodatkowo witamina C, która wpływa na produkcję kolagenu, zwiększa elastyczność i mechaniczną odporność ścianek naczyń krwionośnych. Czerwona Róża posiada właściwości przeciwdepresyjne, uspokajające, łagodzi bóle głowy. Działa antyseptycznie, przeciwbakteryjnie, łagodzi skórę w zapaleniach po nadmiernej ekspozycji na słońce. Oprócz witaminy C, zawiera również witaminy z grupy B oraz karoten. Powstająca z karotenu witamina A wspólnie z kwasem askorbinowym stanowią czynniki przeciwpiegowe – rozjaśniają skórę i zapobiegają powstawaniu plam pigmentacyjnych. Szorstkości cery oraz zmianom trądzikowym i łojotokowym zapobiega zawarty kompleks witamin z grupy B.\nZmniejszenie transepidermalnej utraty wody z naskórka,\nWzmożona produkcja włókien kolagenowych,\nWzmocnienie ścian naczyń krwionośnych całego ciała,\nNormalizacja funkcji wydzielniczej gruczołów łojowych i potowych,\nUłatwienie skórze zachowywania naturalnego pH.