Recenzje książek o tematyce astronomicznej - Books and Apps - Astropolis - Astronomia i Astrofotografia\nRecenzje książek o tematyce astronomicznej\nBy wolforzech, January 4, 2009 in Books and Apps\nNa gwiazdkę od siostry dostałem bardzo ciekawy i piękny, jak dla mnie prezent. Jest to książka Roberta Gendlera "Niebo". Nie dość, że zdjęcia są przepiękne i o tej porze roku jeszcze bardziej cieszą oko to na dodatek książka zawiera ciekawy wstęp do wydania polskiego, opracowany przez Przemysława Rudzia. Jest to zarówno album, przezentujący piękno wszechświata jak i przewodnik, który wprowadza laika w świat astronomii. Przewodnik słada się z krótkich lecz bardzo treściwych opisów Słońca, Księżyca, obiektów DS, odległości we wszechświecie, różnic pomiędzy astronomią a astrologią, ciekawych linków internetowych i wiele, wiele innych. Autor podzielił album względem pór roku, na cztery części. Każda część najpierw ukazuje nam ogólny opis obiektów głebokiego nieba które możemy wtedy zaobserwować, a nastepnie mape nieba, którą możemy się posługiwać w trakcie danej pory roku. Jest to świetny pomysł, tym bardziej, że potem możemy ujrzeć niesamowite zdjęcia tych wszystkich obiektów. Każdy z nich posiada oddzielny opis, ciekawostke, pod którą znajduje się zdjęcie. Wszystkie obiekty posiadają swoje oznaczenia z katalogów Messiera, NGC oraz IC.\nZapomniałbym dodać, że książka zawiera także zdjęcia autorstwa forumowiczów, czyli Michała Żołnowskiego oraz Jarosława Smolara. Jeżeli jakiegoś użytkownika forum pominąłem to przepraszam.\nNaprawdę gorąco polecam tę pozycję!\nUmieściłem ten wątek w sprawach AF, ponieważ uważam, że przydałby się nowy dział. Skoro posiadamy "Recenzje sprzętu" to może by tak stworzyć "Recenzje literatury" lub zrobić z niego subforum w "Recenzje sprzętu". Nie mam na myśli profesjonalnych recenzji, nikt nie musi mieć talentu do wszystkiego ale każdy użytkownik mogłby coś dodać od siebie, bo przecież tyle jest ciekawych pozycji na rynku, które naprawdę są warte przeczytania czy obejrzenia.\nEdited January 4, 2009 by wolforzech\nno ale dział recenzje sprzętu powstał wyłącznie z powodu łatwiejszego odszukania recenzji, testów, opisów, wrażeń sprzętów, które użytkownicy forum napisali w ciągu wielu lat, a ile recenzji literatury znajdziesz na forum?\ndział musi żyć, musi być wypełniony treścią, musi być aktywny, musi się stale rozwijać,\nwięc robić dział dla paru pozycji, to chyba mija się z celem nadrzędnym, czyli potrzebą\njuż dużo bardziej pożyteczny, byłby po prostu wątek polecanej literatury i jeżeli byłby ciekawy, wartościowy, nic nie stoi na przeszkodzie aby go przykleić\nMasz rację sumasie, szczerze powiedziawszy to zapomniałem o możliwości przyklejania wątków, nie przyszło mi to do głowy. Jeżeli tak uważasz to w porządku. To jak potraktujesz ten pomysł zależy do Ciebie\nTo byłoby dobre...mam już pierwsze pytanie. Ja także otrzymałem od siostry i szwagra książkę na gwiazdkę...ale zaszła pomyłka w empiku. Siostra zamówiła mi właśnie tę samą książkę, lecz przysłano "Atlas nieba, gwiazdy planety wszechświat" - wydawnictwo arkady. Zastanawiam się teraz jak mają się do siebie te 2 pozycje?? bo nie zdecydowaliśmy się na reklamację...\nmoim zdaniem merytorycznie zawierają prawie to samo\nAtlas (z tego co pamiętam) ma mapki więc duży plus.\nTo wydanie jest niewiarygodne! Wprawdzie w miękkiej oprawie, ale za to zawartość przepiękna, tak na moje oko...więc chyba nic wielkiego nie straciłem...\nrobson999, książka, którą kupiła Ci siostra zawiera przede wszystkim dużo map, z tego co wiem to jest ich 48. Album Gendlera to przede wszystkim ALBUM, jest to książka ze zdjęciami jego autorstwa, która skupia się głównie na DS. Jest to genialny moim zdaniem astrofotograf. Nie przeglądałem Twojego atlasu ale myśle, że to nie jest to samo\nPosiadam ten album. Przepiękny jest, na niektórych zdjęciach można doszukiwać się tylu drobniutkich szczegółów, że aż głowa boli\nAlbum jest rzeczywiście piękny: zdjęciom, poziomowi graficznemu i wstępowi napisanemu przez naszego kolegę nie mogę nic zarzucić, wprost przeciwnie - same pochwały.\nNiestety, tłumaczenie tekstu jest wręcz makabryczne, wykazuje nie tylko brak wiedzy astronomicznej, lecz takze żenujacą nieznajomość zarówno języka angielskiego jak i polskiego.\nMimo tego, cieszę się, że mam.\n...uważam, że przydałby się nowy dział. Skoro posiadamy "Recenzje sprzętu" to może by tak stworzyć "Recenzje literatury" lub zrobić z niego subforum w "Recenzje sprzętu". Nie mam na myśli profesjonalnych recenzji...\nMnie Twój pomysł bardzo się spodobał. Już kilka razy myślałem, by opisać swoje lektury astronomiczne, lecz nigdy tego nie zrobiłem, może z braku właściwego miejsca a może trochę z lenistwa.\nKupiłem i przeczytałem „Historię astronomii” pod red. Michaela Hoskina w tłumaczeniu Jarosława Włodarczyka (Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego).. Pomimo że nie jestem szczególnym miłośnikiem historii jako takiej, nie mogę wyjść z podziwu. Jest to chyba najlepsza książka o tematyce astronomicznej jaką przeczytałem (a trochę już tego było). Zaryzykuję twierdzenie, że zawiera z grubsza całą ogólną wiedzę astronomiczną na poziomie poglądowym, dostępną dla oczytanego nie-zawodowca.\nCzytałem jak powieść sensacyjną, co wynikało nie tylko z zainteresowania tematem, lecz także ze zgrabnego tekstu, w dodatku świetnie przetłumaczonego przez doc. Włodarczyka, który jest także autorem rozdziału „Astronomia w Polsce”. Klarowny tekst, zrozumiale tłumaczący trudne zagadnienia, nowoczesne podejście do historii nauki, wyjaśniające jak rozumowali dawni uczeni, ukazanie tej wielkiej pasji poznawania Wszechświata towarzyszącej ludzkości od najdawniejszych czasów.\nAlbumu niestety nie widziałem, ale w necie trafiłem na stronę Gendlera www.robgendlerastropics.com/\nZdjęcia bardzo udane.\nOglądałem ten album jakiś czas temu i faktycznie zdjęcia są ładne, ale zdjęcia to nie wszystko. Nie pamiętam już teraz dlaczego, ale ogólnie dałem negat tej książce i kupiłem inną.\nPrzypomnij sobie, jestem ciekaw dlaczego Oczywiście każda opinia się liczy\n...bo przecież tyle jest ciekawych pozycji na rynku, które naprawdę są warte przeczytania czy obejrzenia.\noprac. pod redakcją Martina Reesa, wyd. PWN, tłumaczenie z angielskiego\nCiężka księga dużego formatu, w twardej oprawie, na doskonałym papierze.\nPodtytuł „Encyklopedia” jest nieco mylący, bo układ nie jest typowy dla encyklopedii, tzn. nie jest alfabetyczny tylko tematyczny. Jest to raczej coś pośredniego między monografią a albumem, z układem stronnicy wzorowanym na obrazie komputerowym, co obecnie staje się coraz bardziej popularne. Z jednej strony, widzimy naraz wiele informacji, zarówno tekstu, jak i zdjęć oraz rycin, z drugiej zaś, stwarza to wrażenie trochę bałaganu, ale rzecz gustu (i daty urodzenia). Z minusów wymienię kiepskie indeksowanie – główny opis hasła powinien być w indeksie jakoś wyróżniony, by nie szukać go na stronach, gdzie jest tylko wymieniona nazwa. Także mapki nieba w końcowej części książki mają niewielką wartość dla astroamatora, może większą dla osób zupełnie „zielonych”.\nReszta to same pochwały. Ilość zawartych informacji jest imponująca, także ich różnorodność. Są tu dane dotyczące obiektów, ludzi i teorii, wspaniałe zdjęcia, opisy i ryciny.\nKsiążkę można zarówno systematycznie czytać, jak i oglądać jako album, lub poszukiwać w niej konkretnych informacji.\nJeśli jeszcze nie macie a zbliżają się Wasze imieniny czy urodziny, warto podpowiedzieć komuś dysponującemu kwotą 130-140 zł..\n... bo przecież tyle jest ciekawych ..., które naprawdę są warte ... obejrzenia.\nWyd. Pyramid Posters, Lecester, Wielka Brytania\n60x90 cm, średnica półkul 40 cm\nLegenda w 4 językach: angielskim, francuskim, niemieckim i hiszpańskim, nazwy gwiazd i gwiazdozbiorów łacińskie, tradycyjne nazwy innych obiektów angielskie\nNa dolnym marginesie dodatkowo umieszczono gwiazdozbiory zodiakalne z tradycyjnymi rysunkami postaci, na górnym - pozostałe gwiazdozbiory w mniejszej skali.\nMapę kupowałem (www.vademecum.astronomia.pl) właściwie z ciekawości, bo nie z potrzeby, mając przy tym wyrzuty sumienia (znowu niepotrzebny wydatek).\nGdy ją otrzymałem i wyjąłem z tuby, byłem mile zaskoczony. Pomimo ciemnego tła, niebieskie napisy są doskonale widoczne a czerwone linie łączące gwiazdozbiory ładnie komponują się z całością.\nMapa obejmuje gwiazdy do mag 6,49 w podziale co 1 mag (np 0: -0,50 do +0,49), z jasnością czytelnie rozróżnioną kształtem i wielkością symboli. Zawiera także wiele sugestywnie rozróżnionych obiektów z katalogu Messiera, NGC, IC oraz Mel, do jasności ok 7 (?).\nJednak jej największą zaletą jest dla mnie wyróżnienie kolorami głównych typów widmowych gwiazd, a więc barw które widzę na niebie, przy czym zrobiono to zgodnie ze zdrowym rozsądkiem (no może poza kolorem zielonym).\nMam też sentyment do zwyczajowych nazw gwiazd, czego autorzy nam nie żałowali.\nNa mapie wyróżniono także i podpisano Trójkąt Letni, Trójkąt Południowy oraz Wielki i Mały Wóz (Big Dipper, Little Dipper).\nPewnym minusem jest brak wyróżnienia gwiazd podwójnych i wielokrotnych oraz zmiennych, tym bardziej, że odrębnie opisano je w legendzie pod tymi samymi symbolami co inne (patrzę i myślę: czy ja jestem ślepy, czy to są te same znaczki?).\nReasumując, bardzo ładna i użyteczna mapa, niezastąpiona dla początkującego, obok mapki obrotowej, ale tez nie do pogardzenia dla wyjadaczy. Nadaje się do powieszenia na ścianie, na drzwiach się nie zmieści bez przecięcia. Dobra na duże biurko, ale kto dziś takie ma.\nJa złożyłem jak mapę turystyczną, po podwinięciu marginesów z gwiazdozbiorami.\nWidzę, że zaczynam monopolizować wątek, a to niedobrze.\nJako grupa, mamy przeczytane wszystkie pozycje dotyczące naszego hobby. To ogromny kapitał, dzielmy się nim.\nKurcze no fakt, jak znajde czas to napisze krótką recenzje pozycji Hawking'a. Jak narazie czasu brak\nKurcze a ja chciałem ten temat założyć!\nTytuł:?Ślepi obserwatorzy nieba? - Rocky Kolb\nBardzo przystępna historia Astronomii poczynając od czasów Brahego (1573). Historie pomyłek, nieudanych modeli kosmologicznych, zazdrości i ciekawych przypadków nowożytnych postaci astronomicznych. Ich przypadłości, wojen, nienawiści i umiłowania nauki.\nCzy wiecie jak dokończył żywota Tycho? Nie mogł zrobić siusiu po tzw kolacji u radcy królewskiego, za dużo wypił!\nCzy naprawde Inkwizycja tak się uwzięła się na Galileusza?\nCo do Keplera to uważam po lekturze tej książki że Jaś Fasola się chowa ze swoimi przypadkami...\nCiekawe rzetelne i przystępne wyjaśnienie pojęć astronomicznych, zarówno dla startujących jak i doświadczonych hobbystów Astronomii, podszyte ciekawostkami i napisane językiem sensacji z przymróżeniem oka.\nPolecam gorąco - czyta się jednym tchem.\nCena na ?Taniej Książce? 12 zł czyli ok. polowy sklepowej.\n300 stron zabawy, Historii, schamatów i zdjęć ludzi którzy przyczynili się do stworzenia obecnego obowiązującego jak na razie modelu kosmologicznego.\nEdited February 10, 2009 by Snajper\nAle mi narobiliście chęci kupna książki Roberta Gendlera "Niebo".Widziałem ją w empiku,zdjęcia po prostu bajka,a wiedza włożona w książkę jest pełna podziwu.I w czwartek wyruszę zakupić książeczkę.\nNatomiast mam parę pozycji.Te książki,które posiadam to głównie stare wydania,nie ma tam dużo kolorowych zdjęć,ale za to jest duża wiedza i to jest najważniejsze.\n-Stanisław Brzostkiewicz Obserwujemy nasze niebo.\n-Eugeniusz Rybka Astronomia Ogólna\n-Jan Gadomski Astronomia Popularna\n-Rafał Prinke Mandala życia\nI dalej nie chce mi sie już wypisywać,ogólnie mam ich około 20.\nA co do działu to jest świetna sprawa.\n...mam parę pozycji....\nTo napisz choć parę słów o którejś! Wszystko jedno, czy rzetelną recenzję, czy Twoje impresje - wszystko się przyda. Także starsze pozycje są często do zdobycia, a może nasza opinia nakłoni autora lub wydawcę do wznowienia rzeczy szczególnie cennej.\nKsiążki,które wypisywałem,można kupić na allegro:http://www.allegro.pl/search.php?string=astronomia&sourceid=Mozilla-search\nWystarczy tylko poszukać i naprawdę nie są drogie.\nJanko a którą książkę mam ci zrecenzować?\nDużo pisania jest.\nKochany, to nie dla mnie, a w każdym razie nie tylko dla mnie. Sam pogłówkuj, od czego zaczniesz, co może być najciekawsze dla kolegów. Jeśli masz coś nowego, nie opisywanego na Forum, to byłby dobry wybór, ale skąd ja mam wiedzieć co tam masz?\nTym razem coś trochę innego.\nDla tych, co chcą poznawać Wszechświat także „od drugiej strony” mam dobre propozycje:\nPaul G. Hewitt, Fizyka wokół nas, PWN\nJest to niewątpliwie podręcznik, ale pozbawiony wady wielu innych podręczników: da się czytać. Pomyślany został jako wykład fizyki dla humanistów lub też wstępny, objaśniający pojęcia wykład dla studentów fizyki. Zamysł został świetnie zrealizowany, nie będąc umysłem ściśle „ścisłym” przeczytałem od deski do deski. Nawet próbowałem odpowiadać na pytania z końca rozdziałów, co nie jest takie trudne wobec zamieszczonych odpowiedzi.\nPonieważ w witrynie wydawcy książka została opisana dość rzetelnie, nie będę tego powtarzał. Dodam tylko, że widzą ją jako „must” dla tych, co będą zdawać egzaminy z fizyki, ale też świetną lekturę dla wszystkich zainteresowanych mechanizmem działania tego świata.\nDla tych, którzy nie mogą jednak poświęcić na fizykę aż tyle czasu (czytaj: XX + 734 str.) mam coś innego:\nJoanne Baker, 50 teorii fizyki, które powinieneś znać, PWN\nW przypadku tej książki też nie można dać się zwieść pozorom, tym razem przeciwnym. Książka nie trywializuje zagadnień naukowych, jak wiele nagminnie wydawanych zabawek dla ubogich duchem. Jest napisana językiem bardzo prostym i zrozumiałym, ale opowiada przy tym o najtrudniejszych zagadnieniach współczesnej fizyki i kosmologii. Zawiera szereg anegdot z życia uczonych, sentencje, proste ilustracje, wykresy a nawet wzory.\nSam się dziwię, jak to wszystko zmieściło się na 248 stronach małego formatu (18x20 cm).\nObie omówione pozycje są solidnie oprawione w estetyczne, twarde okładki.\n"Fotograficzny atlas Księżyca"\npod red. Jeremy'ego Cooka\nprzełożył Jarosław Włodarczyk\nAtlas ten kupiłem na samym początku swej przygody z astronomią, jakieś 5 czy 6 lat temu. Pamiętam, że nie był on tani, coś ponad 50zł.\nKiedy rozpakowałem przesyłke, zobaczyłem książke, która wcale nie była gruba. Troszkę mnie to zdziwiło i bałem się, że atlas fotograficzny wcale nie będzie taki piękny i fotograficzny Jednakże kiedy zajrzałem do środka stwierdziłem, że jest to na prawdę fajna pozycja warta swojej ceny.\n"Fotograficzny atlas Księżyca" pod red. Jeremy'ego Cooka został podzielony na 16 części, ponieważ na tyle części autor podzielił widoczną część tarczy Księżyca.\nKażda część zawiera zdjęcia danego obszaru, na podstawie którego powstała mapka. Może ona nawet ułatwić szkicowanie niektórych, bardzo skomplikowanych szczegółów i mniejszych kraterów na Księżycu, polecam naszym astro-szicerom.\nDo każdej części jest zrobionych co najmniej 5 zdjęć. Jest to bardzo ciekawe rozwiązanie, ponieważ autor podreślił dzięki temu róznice w widoczności danych obszarów w różnych fazach oświetlenia naszego satelity.\nAtlas został przystosowany do obserwacji wizualnych, zatem przedstawione są zdjęcia odwróconej tarczy jaką widzimy w okularze teleskopu z półkuli północnej. Południe znajduje się u góry natomiast północ na dole. Warto wspomnieć, że wszystkie mapy oraz główne zdjęcia wykonane są w takiej samej skali odpowiadającej średnicy tarczy 64 cm.\nNa końcu atlasu znajduje się indeks z nazewnictwem kraterów oraz odsyłaczem do danej mapy i zdjęć, na których dany krater się znajduje.\nAtlas ten jest uaktualnieniem "Amateur Astronomer's Photographic Lunar Atlas", który powstał gdy Armstrong stawiał stope na Księżycu. Jego autor, Henry Hatfield, wykonał zdjęcia Newtonem o średnicy 30 cm. i kamerką CCD. Można się domyślić, że jakość zdjęć nie powala.\nUważam, że atlas jest bardzo praktyczny. Nie jest mały ale lekki i na pewno przyda się przy każdych obserwacjach naszego Łysego.\nEdited February 14, 2009 by wolforzech\n...został podzielony na 16 części...\nPołudnie znajduje się u góry natomiast północ na dole...\n...atlas jest bardzo praktyczny. Nie jest mały...\nNie żebym był przeciwnikiem atlasów, broń Jowiszu, ale praktyczność niejedno ma imię.\nMam mapę Księżyca, z której jestem bardzo zadowolony, więc opiszę ją w nawiązaniu do Twojego postu .\nWydawnictwo Hallwag International, Szwajcaria\nTytuł w 4 językach:\nThe Moon / La Luna / Der Mond / La Lune\nWymiary 100 x 137,5 cm\nŚrednica półkul 65 cm\n- lista obiektów lunograficznych,\n- dane fizyczne Księżyca\n- rysunek obrazujący synchronizację ruchu obiegowego wokół Ziemi z ruchem obrotowym\n- rysunek obrazujący powstawanie zaćmień\n- mała mapka miejsc lądowań\n- ciekawe informacje (w 4 językach, ze zdjęciami)\nMapa nie jest złożeniem zdjęć, lecz została namalowana. Tło czarne, kolorystyka powierzchni „księżycowa” – od barwy kremowej, poprzez odcienie kremowo-szare, zielonkawo-szare, niebieskawe, do szaro-sinych. Czytelne współrzędne co 10 stopni. Nazewnictwo obiektów – łacińskie. Podano też wysokości wielu kraterów.\nWielka, bardzo estetyczna mapa. By móc z niej w ogóle korzystać, złożyłem na pół, chowając część tekstową do wewnątrz, a następnie poskładałem po swojemu tak, by łatwiej dostępna była półkula zwrócona do Ziemi. Po sprytnym podwinięciu prawej i dolnej krawędzi otrzymałem całkiem poręczną harmonijkę z łatwo dostępną niemal całą widoczną powierzchnią, a do podwiniętych marginesów też nietrudno zajrzeć.\nMyślę, że nie jest to zła alternatywa dla atlasów. Do niedawna mapa była dostępna w wydawnictwie Vega:\nPrawdopodobnie mogą ją jeszcze sprowadzić na prośbę, a zapewne można też ściągnąć z zagranicy, przesyłka nie będzie droga.\nW uzupełnieniu powyższego parę zdjęć:\nPrzepraszam, że nie od razu, ale mam ciągle kłopoty z umieszczaniem zdjęć na Forum.\nMoże ktoś mi poradzi, jak to robić, by było widać miniaturkę powiększaną po kliknięciu, tak jak to niemal wszyscy zamieszczają a ja nie umiem .


Bon appetit mon amie: lutego 2018\nZdrowy deser, który posmakuje każdemu, małemu i dużemu ;) Jest słodki doprawiony lekką nutą żurawinowej goryczki. Smakuje i na ciepło i na zimno. Polecam.\nMUS z JABŁEK, GRUSZEK i ŻURAWINY\ncukier do smaku (ok. 2 łyżek)\nJabłka i gruszki obieramy, wycinamy gniazda nasienne i kroimy w kostkę. Przekładamy do garnka, dodajemy żurawinę i gotujemy aż owoce zmiękną. Ugotowane miksujemy na mus. Do musu dodajemy cukier waniliowy, cynamon oraz dosładzamy do smaku, studzimy.\nPrzed podaniem wierzch można posypać płatkami migdałowymi.\nNiedługo święto zakochanych , dlatego dzisiaj podsuwam Wam pomysł na słodki deser z tej okazji. Miękki i puszyste muffiny w kształcie serduszek. Deser prosty i smaczny.\nWszystkie składniki suche oprócz cukru mieszamy razem. Jajka ucieramy z cukrem, a następnie dodajemy po łyżce składników suchych oraz jajka. Na końcu dodajemy maślankę oraz ocet.\nMasę nakładamy do formy na muffiny w kształcie serc i pieczemy około 20 minut w 170 stopniach.\nKokosowy pudding z chia z musem z karmelizowanych gruszek i jabłek jest dobrą przekąską na drugie śniadanie lub też pysznym deserem.\nKOKOSOWA CHIA z MUSEM z KARMELIZOWANYCH OWOCÓW\n4 łyżeczki chia (szałwia hiszpańska)\nNasiona chia moczymy w mleku kokosowym, aż napęcznieją . (najlepiej odstawić na noc)\nJabłko i gruszkę obieramy i kroimy w kostkę. Polewamy sokiem w cytryny aby nie ciemniały.\nW rondlu rozgrzewamy brązowy cukier, a kiedy zacznie karmelizować dodajemy gruszki z jabłkami oraz odrobinę cynamonu. Dusimy, aż owoce zrobią się miękkie. 2 łyżeczki skarmelizowanych owoców odkładamy, resztę zdejmujemy z ognia i miksujemy blenderem na mus.\nMus układamy na dnie miseczek, nakładamy chia w mleku kokosowym. Na wierzchu podajemy odłożone skarmelizowane owoce w cząstkach i posypujemy otartą skórką z cytryny\nEtykiety: bez miksera, bez pieczenia, deser, owoce\nRubinowe smoothie to warzywno-owocowa bomba witaminowa. Słodka i zdrowa. Robię ją w dwóch wersjach, które nieznacznie różnią się smakiem. Wariant pierwszy to niesłodzony koktajl z bananem, wariant drugi z jogurtem greckim dosładzam miodem .\n(opcjonalnie sok pomarańczowy do rozrzedzenia koktajlu)\nBuraka, pomarańczę, jabłko obieramy i kroimy w mniejsze kawałki. Miksujemy w rozdrabniaczu, następnie dodajemy banana i całość blendujemy do otrzymania gładkiego musu. Mus opcjonalnie rozrzedzamy dodając sok pomarańczowy.\nJeśli macie blender kielichowy wszystkie składniki można miksować razem.\n4 łyżki naturalnego jogurtu greckiego\nBuraka, pomarańczę, jabłko obieramy i kroimy w mniejsze kawałki. Miksujemy w rozdrabniaczu lub blenderem, dodajemy jogurt grecki i dosładzamy miodem do smaku.\nKiedy zimą zaczyna brakować witamin warto sięgnąć po domowy sok witaminowy w słonecznym,radosnym kolorze pomarańczy. Pysznie, zdrowo,a w myślach człowiek od razu przenosi się w cieplejszy klimat i dalekie kraje.\nopcjonalnie łodyga selera naciowego\nAnanasa i pomarańcze obieramy ze skóry, dzielimy na mniejsze części. Owoce wrzucamy do wyciskarki albo sokowirówki dodając łodygę selera. Wyciśnięty sok można opcjonalnie dosłodzić np. miodem\nDość często na niedzielny obiad robię pieczonego kurczaka. Czy to pieczony w całości czy całe ćwiartki lub skrzydełka albo podudzia staram się zmieniać dodatki lub marynaty tak aby smakował za każdym razem inaczej. Dzisiaj na obiad zrobiłam pałki z kurczaka marynowane w cytrusowej zalewie.\nw CYRTUSOWEJ MARYNACIE\ngarść posiekanej natki pietruszki, kolendry i tymianku\nsok z 2 limonek i z 2 cytryn oraz z 2 pomarańczy\nzioła:ziele angielskie, pieprz, gałka muszkatołowa\nPodudzia myjemy, osuszamy i wkładamy do marynaty zrobionej z powyżej podanych składników (łączymy wszystkie składniki). Marynujemy się całą noc.\nPodudzia pieczemy w 200 stopniach prze ok. 50 minut.


Strona główna » Książki religijne i inne » Liturgia Godzin Tom I\nNumer katalogowy: id2948\nKod EAN: 9788370145231\nPolecamy Państwu nowe, poprawione i uzupełnione, wydanie pierwszego tomu Liturgii Godzin. Ta część Codziennej Modlitwy Ludu Bożego obejmuje okres Adwentu i Narodzenia Pańskiego. Wydanie uwzględnia nowe kalendarium dla diecezji polskich. Nowa szata edytorska i elegancki, cieńszy papier. To bardzo praktyczne wydanie zawiera również przydatną wkładkę z tekstami często używanymi.\nSięgnijmy z ufnością po modlitwę brewiarzową, mając przed oczyma zanurzoną w świetle postać Ojca Świętego Jana Pawła II, który podczas swej ostatniej pielgrzymki do Ojczyzny w 2002 roku, w katedrze wawelskiej w absolutnej ciszy trwał właśnie na modlitwie brewiarzowej.\nLiturgia Godzin to codzienna modlitwa Ludu Bożego, do której stałym zaproszeniem jest księga liturgiczna zawierająca teksty modlitw Godzin kanonicznych. Brewiarz, bo o nim mowa, dzieli się na Jutrznię, Godzinę Czytań, Modlitwę w ciągu dnia, Nieszpory i Kompletę.\nLiturgia Godzin, będąca modlitwą publiczną i wspólną ludu Bożego, jest wyrazem nowego i wiecznego przymierza zawartego między Bogiem a człowiekiem w Jezusie Chrystusie. W niej realizuje się mistyczny dialog między Bogiem a człowiekiem, dialog, który jest źródłem Bożego zbawienia i łaski dla człowieka odkupionego w Chrystusie. Liturgia Godzin jest więc głęboko zakorzeniona w tajemnicy Boga, w odwiecznym planie zbawienia, zamierzonym przez Ojca, a zrealizowanym przez Jego Syna w Duchu Świętym. Z tego wynika, że jeśli chce się zrozumieć bogactwo teologiczne Liturgii Godzin, należy ukazać ją w świetle tajemnicy Boga. Okres Adwentu i Bożego Narodzenia.\nWydano na papierze 34 gramowym. Tom I\nLiturgia Godzin Brewiarz dla Świeckich, Modlitwa codzienna...\nLiturgia Godzin Dodatkowe teksty o świętych Tom I-IV\nLiturgia Godzin Brewiarz dla Świeckich bordowa\nO sztuce miłości i przebaczenia Fulton J. Sheen\nPismo Święte Stary Testament T. III Biblia Tysiąclecia duże litery\nSztuka okazywania miłości dorosłym dzieciom Ross Campbell, Gary Chapman


· Amerykański lub rosyjski ICBM, wystrzelony gdzieś w podbiegunowych regionach Dalekiej Północy. Taka możliwość jest bardzo prawdopodobna, bowiem fakt utajnienia podstawowych danych tej obserwacji sugeruje, że sprawą tą zainteresowali się duzi chłopcy w mundurkach i smutni panowie specsłużb… Być może Rosjanom czy Amerykanom jakiś pocisk wystartował wskutek jakiegoś błędu i komuś bardzo zależy, by sprawie ukręcono łeb.\n· Zamaskowany statek kosmiczny lub hipersoniczny samolot kosmiczny z programu wojen gwiezdnych któregoś z państw dysponujących takowymi. Urządzenia tego rodzaju już istnieją i sam miałem okazję zobaczyć takie urządzenie w działaniu kilka lat temu.\n· I trzecia możliwość, bardziej nieprawdopodobna, ale muszę ją odnotować z kronikarskiego obowiązku – załogant ISS sfotografował Czarnego Księcia/Czarnego Barona/Ciemnego Rycerza, który właśnie manewrował w strefie występowania zorzy polarnej, dzięki czemu można go było zobaczyć w akcji.\nPiszesz: „Amerykański lub rosyjski ICBM” -\nale to-to na fotce ma jakieś skrzydła 😯, takie cygaro ze skrzydłami 😊\nPiszesz: „samolot kosmiczny” -\ni to już bardziej do mnie przemawia (Paweł)\nObstawiam jakiś statek kosmiczny z „gwiezdnych wojen”. Jakaś nowa zabawka – jak to piszesz – chłopców w mundurkach. To właśnie dlatego tak mało się o tym mówi, bo nie wierzę, żeby NASA nie doszła do tego, co to właściwie było, a było to coś ultratajnego, co celowo (postraszyć potencjalnego nieprzyjaciela) czy niecelowo (wymknęło się spod kontroli) napatoczyło się przed obiektywy kamer na ISS. Zdjęcie upubliczniono po kilku latach, więc już wiadomo, co to jest – oczywiście wiedzą ci, co mają wiedzieć – zaś szeroka publika i media mają temat zastępczy… (Daniel Laskowski)\nAutor: R.K.L. o wtorek, października 31, 2017\nEtykiety: NOO, UFO\nRaj Karaibów zamieniony w śmietnisko\nMorze plastyku: szokujące obrazy pokazują nam, jak butelki, torby i śmieci z tworzyw sztucznych dławią nasze oceany. Zdjęcie wykonane w okolicy wyspy Roatan, należącej do Hondurasu, ukazuje nurka przygotowującego się do zejścia pod wodę. Te wszystkie śmieci zostały spłukane do morza z pobliskiej Gwatemali, przyniesione przez rzeki wezbrane w porze deszczowej i przepływające przez miasta i wioski. Jeden z członków kampanii na rzecz czystości oceanów powiedział, że to jest największe i najgorsze zanieczyszczenie morza plastykami jakie widział w swym życiu.\nZdjęcia te stoją w jaskrawej sprzeczności z tymi w broszurach biur turystycznych ukazujących Karaiby jako urlopowy Raj na Ziemi. Widać na nich o wiele bardziej ponurą rzeczywistość błękitnych mórz stopniowo duszonych przez plastykowy przypływ. Na jednym ze zdjęć zrobionych w okolicy wyspy Roatan, należącej do Hondurasu, nurek przygotowuje się do zejścia do wody całkowicie pokrytej plastykowymi śmieciami. Zaś inne zrobione poniżej linii wodnej pokazuje plastykowe butelki, torebki i inne śmieci pływające na powierzchni i blokujące światło słoneczne. Tymczasem zbliżenia powierzchni oceanu ukazują pływające na niej dziesiątki wykorzystanych noży i widelców pomiędzy roślinami morskimi. Uważa się, że te wszystkie plastykowe śmieci zostały spławione do morza bezpośrednio z pobliskiej Gwatemali, której rzeki płynące przez miasta i wioski ostatnio wezbrały dzięki ulewnym deszczom.\nRajska wyspa Roatan...\n...rajskie plaże z folderów biur turystycznych...\n...i skrzecząca rzeczywistość...\nWidok ten mocno zdegustował fotografkę Caroline Power, która wrzuciła te zdjęcia do Internetu i dzięki temu naświetliła zagrożenie płynące z tego problemu. Pisze ona: To musi być zatrzymane – myślę o plastykach, które używamy w naszym codziennym życiu.\nJohn Hourston z organizacji Blue Planet Society, który walczy o czystość Wszechoceanu powiedział, że jest to najgorszy przykład zanieczyszczenia oceanu plastykiem, jaki widział on w swym życiu. Wskazał on na to, że plastyki rozpadają się na mikroskopijne cząstki, które wchodzą do łańcucha pokarmowego i są zjadane przez plankton i ryby. Mówi on:\n- Uważa się, że 90% ptaków morskich połykało i nadal połyka plastyki, a także jest wiele przypadków tego, że żółwie morskie i walenie mylą sobie plastyki ze swym pożywieniem. Wszyscy mamy pewną rolę do odegrania w dziele zredukowania ilości plastykowych śmieci, ale to fabryki i rządy powinny być na czele tego ruchu. Jest to globalny problem i wymaga on globalnego rozwiązania.\n„Daily Mail” od długiego czasu walczy o zakończenie plagi wyrzuconego plastyku. Kampania „Wygnaj plastykowe worki” prowadzi do silnego ograniczenia plastykowych opakowań jednorazowego użytku w supermarketach, i wzywa on do składowania plastykowych butelek.\n- Największym zwycięstwem tej kampanii jest to, że ministrowie zadeklarowali wyjęcie spod prawa toksycznych mikrocząstek plastyków, które zatruwają Wszechocean.\nŹródło – http://www.dailymail.co.uk/news/article-5002084/Oceans-choked-plastic-bottles-bags-rubbish.html#ixzz4wb5BYYAd\nAutor: R.K.L. o poniedziałek, października 30, 2017\nEtykiety: katastrofa ekologiczna, plastyki, Wszechocean\nPogoda w dniu 28 grudnia 1983 roku nie zachęcała do spacerów. Było bardzo zimno. Wiatr przewalał po niebie tumany ciemnych, ponurych chmur. Chmury wisiały bardzo nisko, tuż nad ziemią. Wiał siny, porywisty wiatr. Mało kto w Starym Radziejowie wychodził z domu na podwórze. Chyba, że musiał zrobić coś w gospodarstwie w czym nawet ta „wstrętna” pogoda nie mogła przeszkodzić.\nPani Maria Mielcarkowa była chyba pierwszą osobą, która zauważyła, że dzieje się coś dziwnego. Gdy przechodziła przez podwórze do mieszkania na głowę jej spadła kawka. Ptak wykazywał jeszcze oznaki życia ale wkrótce znieruchomiał. Mąż Pani Marii Józef nie przywiązywał do tego zdarzenia specjalnej wagi a zwłoki ptaka wyrzucił poza ogrodzenie, gdzie dopadł je pies państwa Mielcarków i częściowo pożarł. Psu to niespodziewane jadło nie zaszkodziło.\nOkoło godziny 12.30 Pan Józef wyjeżdżał ciągnikiem z gospodarstwa na drogę. Gdy spojrzał przed siebie zauważył, że na jego pole spada gawron. W górze kołowały zaniepokojone czymś inne gawrony. Nieco dalej na drodze leżały trzy inne martwe ptaki. W powietrzu rosła liczba ptaków. Nadlatywały ze wszystkich stron. Było ich setki. W locie zaczynały nagle w pewnym miejscu machać bezwładnie skrzydłami i spadały na pole. Niektóre trzepotały się jeszcze na ziemi ale i one umierały po chwili. Na polu leżały setki martwych gawronów i kawek. Pomiędzy nimi można było dostrzec też szare wrony.\nWedług świadka tego niespodziewanego zjawiska wyglądało to tak jakby ptaki uderzały w jakąś niewidzialną przeszkodę gdzieś na wysokości 40 metrów. Tam lot ptaków kończył się nagle i spadały w dół na zaorane pole. Całe to zjawisko odbywało się w kwadracie około 300 na 300 metrów. W górze musiała być jakaś niewidzialna kula bo poniżej przelatywały inne ptaki, najprawdopodobniej były to wróble, i nic im się nie działo.\nPole Pana Józefa Mielcarka niczym szczególnym się nie wyróżnia. W połowie tego szczególnego kwadratu leży łączka z dwoma dołami, w których Pan Józef „hoduje” karpie. Przez pole przebiega przemysłowa linia elektryczna o napięciu 15 kV na betonowych słupach. W dniach gdy padały ptaki miejscowy posterunek energetyczny sprawdzał napięcie w tej linii i było ono prawidłowe. A na polu leżały sterty martwych ptaków.\nPan Mielcarek powiadomił o tym fenomenie Rejonowy Urząd Spraw Wewnętrznych w Radziejowie, a ten z kolei poinformował o wszystkim służbę weterynaryjną i „Sanepid”. Milicja uruchomiła na polu Pana Mielcarka specjalny posterunek obserwacyjny.\nDrugiego dnia ptaki padały nadal ale już tylko nieliczne, które ocalały z rzezi poprzedniego dnia. Pogoda była nadal ponura i bardzo wietrzna. Szalał wiatr i zbierało się na burzę. Ptaki latały wokół pola i krzyczały przeraźliwie. Martwe ptaki ściągały z pola dzikie lisy. Co ciekawe padały kawki i wrony, a więc krukowate. Innym ptakom nic się nie stało. Miejscowy weterynarz stwierdził, że poza bardzo szybkim stężeniem pośmiertnym nic szczególnego u padłych ptaków nie stwierdził. Oficjalnie stwierdzono, że przyczyną śmierci ptaków było zatrucie środkami chemicznymi używanymi do ochrony roślin. Ale nikt w to nie wierzy. Krukowate są zbyt inteligentnymi ptakami by pożerać silnie zatruty pokarm a trucizny musiała być spora dawka bo ptaki padały bardzo szybko a po drugie padały by wszędzie a nie tylko na polu Pana Mielcarka i to w wąskim kwadracie tego pola.\nPtaki nadlatywały z całej okolicy jakby przywabiane jakimś sygnałem, uderzały w jakąś niewidzialną przeszkodę w powietrzu i z przeraźliwym wrzaskiem spadały na ziemię. Ich śmierć następowała szybko choć w dużych męczarniach. Pogoda była ponura a śmierć ptaków pogłębiała smutek snujący się po kujawskich polach. Nadchodził Nowy Rok… Śmierć ptaków w Starym Radziejowie nigdy nie została wyjaśniona. Podobnie jak i obserwacje UFO w tej miejscowości : dwukrotna obserwacja 2 grudnia i następnie 11 grudnia tego samego roku, 1983 roku.\nPięć lat wcześniej, bo 10 maja 1978 roku doszło w Emilcinie do kontaktu i wzięcia, nieżyjącego już Pana Jana Wolskiego na pokład UFO. Jak wspominał Wolski w kabinie pojazdu zauważył on leżące na podłodze kawki i gawrony. Niektóre z ptaków sprawiały wrażenie martwych, zaś niektóre słabo poruszały się. A więc były to te same krukowate, które tak poginęły w Radziejowie Starym. Ciekawe w jaki sposób i dlaczego ptaki te znalazły się w kabinie UFO ?\nW gazetach z XIX wieku możemy przeczytać o niezwykłym zjawisku, jakie wydarzyło się w Luizjanie w Stanach Zjednoczonych. W 1896 roku na miasto spadły setki przeróżnych ptaków. Były to dzikie kaczki, dzięcioły, drozdy a nawet takie ptaki, których ornitolodzy nie potrafili sklasyfikować ! Te nieznane nauce ptaki podobne były do kanarków. Nieco wcześniej bo w 1890 roku, a konkretnie 15 maja na włoskie miasteczko Messignadi spadł deszcz ptasiej krwi. Była to bez wątpienia krew ptasia, samych zaś ptaków nie zaobserwowano.\nW 1969 roku nad stanem Maryland w Stanach Zjednoczonych setki dzikich kaczek przelatujących ponad miastem St. Mary doznało takich samych obrażeń jak te w Starym Radziejowie. Ptaki miały wielokrotnie połamane żebra, uszkodzone dzioby i poważne obrażenia wewnętrzne. Gazety podają, że obrażeniom a w rezultacie śmierci uległy setki kaczek nie precyzując bliżej tej liczby.\nW 1999 roku zanotowano w Stanach Zjednoczonych aż trzy przypadki masowej śmierci ptaków. Pierwszy taki przypadek wydarzył się w styczniu w miejscowości Bastrop w stanie Luizjana. Oficjalnie podano, że to środki chemiczne spowodowały śmierć tysięcy małych ptaków na południu stanu.\nZ kolei 15 października 1999 r. ponad 2000 ptaków znalazło śmierć w miejscowości Mascoutah (około 40 km na wschód od St. Louis) w stanie Illinois. Przyczyny śmierci ptaków nie udało się ustalić. Śmierć poniosły szpaki, kosy a także ptaki zwane w Stanach Zjednoczonych jako „grackles”, są to ptaki zaliczane i do szpaków i do kosów. Przypadek ten przez wiele lat badał Wydział Zasobów Naturalnych (DNR).\nPonad sto martwych ptaków spadło na autostradę Montauk w Bridgehampton w Long Island, stan Nowy York rankiem 6 marca 2001 roku. W ciągu kilku minut spore stado szpaków legło martwe na ziemi. Nie mogły paść z powodu zatrucia bo leżałyby wszędzie a nie tylko w tym jednym miejscu. Naoczny świadek tego zdarzenia Francis Hernandez z miejscowości Sag Harbor w stanie New York relacjonowała, że gdy jechała tą drogą około godziny ósmej rano widziała ptaki spada jące spiralnie w dół na drogę. Ptaki, leżąc na ziemi jeszcze szamotały się. Świadek podniosła jednego z padłych ptaków: był jeszcze ciepły. Na ciałach ptaków nie stwierdzono śladów oparzeń ale niektóre miały ślady krwi na gardłach. Co ciekawe szpaki zwykle spotyka się z „gracklesami” i czerwonoskrzydłymi kosami, natomiast na asfalcie leżały tylko martwe szpaki. Kilkanaście nieżywych szpaków zostało przekazanych do dalszych badań do laboratorium stanowego Wydziału Ochrony Środowiska. Przypadkiem zainteresowała się też Pani Virginia Prati dyrektorka Wildlife Rescue Center z Hamtons.\nDo niesamowitej zagłady ponad 10 000 zięb doszło we wsi Sangongdian w prefekturze Taizhou w prowincji Jiangsu w Chinach 3 lutego 2004 roku. Świadkowie podają, że ptaki spadały z nieba niczym deszcz. Większość zięb była martwa ale niektóre z nich były ranne, przy czym powodów obrażeń nie udało się ustalić. Świadków zaskoczyły stosunkowo małe rozmiary martwych ptaków : zięby miały wielkość wróbli. Eksperci z Departamentu Rolnictwa prowincji Jiangsu sugerują, że śmierć zięb w powietrzu mogła zostać spowodowana zanieczyszczeniami ich pożywienia bądź wody. Wykluczyli natomiast powiązania z epidemią ptasiej grypy szalejącej w Azji. Niemniej sporo martwych zięb zabezpieczono do dalszych badań celem ustalenia powodów tak masowej ich zagłady. Badania prowadzone były w laboratoriach w miejscowości Nanjing w prowincji Jiangsu.\nCo powoduje, że ptaki masowo giną w jednym, wąskim zwykle miejscu ? Jaka jest tego przyczyna ? Czy rzeczywiście sprawcą tego zjawiska jest UFO ?\nKiedy 26 lutego 2001 roku strażnicy Słowińskiego parku Narodowego znajdowali na plaży pomiędzy Ustką a Łebą martwe i ranne ptaki przyczyna ich\nśmierci szybko się wyjaśniła : ptaki padły ofiarą wycieku paliwa ze statku.\nMożemy tu mówić o katastrofie ekologicznej. Są ofiary, są ślady, są dowody no i ptaki znajdowane są na dużej przestrzeni. W omawianych powyżej przypadkach takich elementów nie ma. Ptaki padły na stosunkowo wąskim wycinku ziemi i z nieznanych przyczyn. Czyżby przyczyną ich śmierci było niewidzialne UFO, takie o którym, między innymi, pisał Robert Leśniakiewicz w swoim słynnym opracowaniu „Projest Tatry”? Autor Projektu pisze dosłownie :\n”Z tego, co widziałem na video jasno wynikało, że Sokół z d e r z y ł się w powietrzu z jakąś niewidzialną przeszkodą, a musiała ona być wystarczająco masywna, by zatrzymać helikopter ważący co najmniej półtorej tony. Czyżby to był NNOL ? …”\nHelikopter Sokół SP-PSE roztrzaskał się 11 sierpnia 1994 roku w dolinie Olczyskiej. Leśniakiewicz twierdzi, że – Sokół najpierw zatrzymał się w powietrzu, a potem po 1-2 sekundach runął w dół. Bardzo podobnie zachowywały się kawki w Radziejowie Starym. Tam też ptaki nagle zatrzymywały się w powietrzu a następnie spadały w dół z przetrąconym kręgosłupem.\nJest jeszcze jeden ciekawy aspekt tego fenomenu, który działa wybiórczo ! W każdym z tych przypadków mamy do czynienia z wąskim zakresem ptaków, które uległy śmierci. W Radziejowie Starym ofiarą padły kawki, gawrony i szare wrony. W Emilcinie mowa jest znowu o kawkach i gawronach. Poza Polską sprawa wygląda inaczej. W Luizjanie w 1896 roku zagładzie uległy dzikie kaczki, dzięcioły, drozdy i nieznane nauce małe ptaszki. W 1969 roku w St. Mary zginęły dzikie kaczki. W 1999 roku w Mascoutah zginęły szpaki, kosy, i „graklesy”. W 2001 roku w Bridgehampton zagładzie uległy tylko szpaki. Natomiast w Chinach w 2004 roku zginęły masowo niewielkie zięby.\nCo sprawia, że ptaki giną masowo w tak niezwykłych okolicznościach? Co powoduje, że nagle porażeniu ulega jakieś stado czy nawet kilka grup pewnych ptaków niczym nie wyróżniających się z całej gromady ptactwa na całym świecie? Jest możliwe, że niewidzialne UFO przyziemiło gdzieś na jakiś okres czasu a ptaki nie widząc go nie mogły go ominąć i ulegały w ten sposób zagładzie. Są to bardzo rzadkie przypadki i jak do tej pory nie zbadane do końca. Nikt nie zadbał o zachowanie padłych ptaków do dalszych badań. Poza Polską nigdzie nie przeprowadzono dokładnych badań w miejscach gdzie doszło do rzezi ptaków. Dwa tygodnie po wydarzeniach w Radziejowie Starym dokładne badania w terenie przeprowadził inżynier Miłosław Wilk. W ekspertyzie stwierdził on, że na polu Pana Mielcarka istnieje typowe „lądowisko” UFO. Śmierć ptaków spowodowana została faktem, że „lądowisko” było właśnie używane. Nie wiemy, czy UFO wlatywało, w naszą rzeczywistość czy też ją opuszczało ale faktem jest, że przejście z jednego świata do drugiego takiego obiektu wywołało jakieś pole, które przyciągnęło do siebie jakąś grupę okolicznego ptactwa. Jak do tej pory nie znalazłem w dostępnych mi materiałach tak zdecydowanego oddziaływania UFO na ptaki na Ziemi.\nDodatkowo inżynier Wilk ustalił, że najprawdopodobniej „lądowisko” jest elementem przebiegającego tam kanału, którym poruszają się UFO. Wedle teorii inż. Wilka takich spec-kanałów dla UFO ma być na terenie Polski aż trzy : Adriatycki, Bałtycki i Czarnomorski. To tymi kanałami przemierzają Polskę załogi UFO.\nCzy to przelot UFO spowodował śmierć ptaków w Starym Radziejowie ?\nA co z innymi, licznymi przypadkami ? Tu łatwo o pytania, trudniej z odpowiedziami …\nAutor: R.K.L. o niedziela, października 29, 2017\nPlastikowa katastrofa na Dolphin Coast:\nJeżeli nie podejmiemy odpowiednich środków zaradczych, to wszystkie plaże obejmie ta katastrofa ekologiczna.\nPlaże od Durbanu idąc w kierunku północnym do Mtunzini (RPA) są pokryte plastykowymi pastylkami, przedstawiającymi realne zagrożenie dla środowiska i morskiego życia na linii brzegowej KZN.\nWielu ludzi spędza swój czas próbując wyzbierać jak najwięcej tego plastyku, ale małe rozmiary tych pastylek powodują, że zadanie to jest bardzo trudne. Departament Ochrony Środowiska (DoEA) skierował tam swoich pracowników w celu wypełnienia zadania wyzbierania plastyków i oczyszczenia plaż, począwszy od plaży w Tongaat i dalej w kierunku północnym.\nTe pastylki albo „pelety” wydostały się z kontenera, który został zmyty ze statku w Durbanie w czasie ostatnich sztormów – jak stwierdził to członek Specjalnej Jednostki Ratowniczej Quentin Power, który jest także członkiem KZN Stranding Network.\n- To, co stanowi dla nasz szczególne wyzwanie, to fakt iż przypływ wyrzuca te pastylki na brzeg, ale rankiem są one zabierane przez wodę odpływu z powrotem do morza, a prąd morski przenosi je coraz dalej – mówi Power.\nDi Jones z Ochrony Dolphin Coast prosi miejscowych, urlopowiczów i wszystkich plażowiczów o pomoc poprzez przynoszenie worków za każdą wizytą na plaży i zabieranie do nich jak najwięcej plastykowych peletów ile tylko to jest możliwe.\n- Mamy za sobą pomoc tych ludzi, wykorzystajmy ją! – mówi ona. – Plastyk jest straszną substancją szkodliwą dla środowiska, te koraliki i palety są zbyt małe i nigdy nie będziemy w stanie ich wyzbierać. Ryby je zjedzą i wkrótce usną, ponieważ plastyki zatkają ich układy trawienne, a ptaki czy inne zwierzęta jedząc ryby będą miały dokładnie to samo. Nawet ludzie jedząc ryby wystawiają swe zdrowie na niebezpieczeństwo.\nW każdą sobotę, grupa eksploratorów oceanu Tidal Tao będzie udawała się na oczyszczanie plaż przy basenie w Chaka’s Rock od godziny 10:00. Wolontariusze są proszeni o przyniesienie worków w które będą wkładać plastyki, grabki i sita w celu lepszego selekcjonowania i wybierania ich. Więcej informacji na stronie Tidal Tao w Facebooku.\nŹródło - https://northcoastcourier.co.za/95789/plastic-catastrophe-dolphin-coast-beaches-can-help\n W oryginale beads – paciorki, koraliki.\n Prowincja Kwa-Zulu Natal.\nAutor: R.K.L. o sobota, października 28, 2017\n1. Uczeni szacują, że 4-12 mln ton plastyków zostało wyrzuconych na brzeg w samym tylko 2010 roku. Jest to wystarczająca ilość by pokryć każdy cal plaż na Ziemi. A oto procentowy udział rocznej produkcji plastyków, który trafia do Wszechoceanu: szacunek minimalny – 1,5%, w 2010 roku wyprodukowano łącznie 266 mln ton plastyków, szacunek maksymalny – 4,5%, większość z tych plastykowych przedmiotów jest początkowo o dużych rozmiarach, ale z czasem rozpadają się na drobne części. Światło słoneczne, siła fizyczna fal, oddziaływanie chemiczne wody morskiej powoduje rozpad plastykowych przedmiotów na drobne cząstki.\n2. Porównanie wielkości nano- i mikroplastyków z molekułami wody – H2O, glukozy – C6H12O6, przeciwciałami, wirusami, bakteriami, czerwonymi ciałkami krwi, grubością ludzkiego włosa, mustykami i komarami. Jak widać, mikroplastyki są rozmiarów komórek, zaś nanoplastyki – wirusów i molekuł glukozy… Tymczasem makroplastyki mają wielkość komara i więcej.\n3. Prądy oceaniczne krążą nieustannie i roznoszą te plastykowe cząstki na całym świecie. Uczeni posługują się specjalnymi sieciami w celu oceny rozmieszczenia i rozmiarów co większych kawałków plastyku. W 2014 roku, jak się ocenia, na powierzchni Wszechoceanu pływało 5,25 tryliona mierzalnych kawałków plastików o łącznej masie 270.000 ton. Liczby te rosną wraz z ilością plastików wrzucanych w wody Wszechoceanu. Jeden z pomiarów małych cząstek plastyków o rozmiarach 62 μm – 1 mm ukazał ich ilość – 2080 cząstek na 1 m³ morskiej wody u wybrzeży Północnego Pacyfiku.\n4. Cząstki plastyków o rozmiarach <62 μm są bardzo trudne do zmierzenia, bowiem ich rozmiary umożliwiają im przeniknięcie przez bariery ochronne organizmów do ich krwi i mózgu. Około 75% cząstek plastyku mają postać włókien. Udział poszczególnych frakcji cząstek plastykowych: makroplastyki 1-5 mm – 14,9%; mikroplastiki 500 μm – 1 mm – 21,5%; mikroplastiki 62-100 μm – 5,9% oraz mikroplastiki 100-500 μm – 57,7%.\n5. Rozmieszczenie plastyków w wodach Wszechoceanu ze względu na: ilość w sztukach/km² oraz masę w g/km².\n6. 99% - tak naprawdę to nie wiemy, gdzie podziewa się i co się dzieje z 99% wszystkich plastyków wrzucanych w wody Wszechoceanu. Uczeni podejrzewają, że miliony ton plastyków znajdują się na dnie morza albo sfragmentowanych na małe – trudne do wykrycia i potencjalnie niebezpieczne – cząstki w toni wodnej.\n7. Tylko 46% plastyków unosi się na powierzchni i jako takie mogą być wyłowione z wody. Jak dotąd wielu uczonych nie wie, jak plastykowe cząstki akumulują się w środowisku naturalnym, ale są przekonani, że plastyki nie są dlań dobre. Jak bardzo są one niebezpieczne? Nanoplastyki z wody morskiej przenikają do organizmów alg i wodorostów, fito- i zooplanktonu i żywiących się nimi drapieżników. Pewne organizmy są poszkodowane przez plastyki bardziej, niż inne. Plastiki nie uderzają w larwy ostryg, kiedy cierpią na tym większe organizmy wodne. Naukowcy wciąż nie wiedzą tego, dlaczego nanoplastiki mogą mieć tak różne efekty działania w wodach oceanów. Zagrożenie ze strony nanoplastików wynika nie z ich toksyczności, ale z ich fizycznej obecności w organizmie. Ta obecność przeszkadza w normalnym funkcjonowaniu organizmów, a to dlatego, że większość organizmów nie jest w stanie strawić lub sfragmentować plastyków, które kończą swą drogę w ich systemach wbudowując się w nie w procesie zwanym bioakumulacją. Mniejsze fragmenty mogą być łatwiej zaabsorbowane (i nawet przebić się przez barierę krew-mózg ryb, jak wykazały to ostatnie badania).\n· Rozwijać produkcję biodegradalnych plastyków;\n· recyklingować więcej plastyku;\n· produkować bardziej stabilne włókna plastykowe;\n· oczyścić wody Wszechoceanu;\n· redukować użycie plastyków.\n 1 μm = 10^-6 metra.\n 1 nm = 10^-9 metra.\nAutor: R.K.L. o piątek, października 27, 2017\nW Krakowie w Muzeum Przyrodniczym PAN jest wypchany nosorożec włochaty.\nMój kalendarz – 88 lat temu 23 października 1929 roku w Staruni koło Stanisławowa odkopano ten okaz – jest to jedyny na świecie kompletny (tzn. z zachowanym nie tylko szkieletem, ale i częściami miękkimi: częścią wnętrzności, mięśniami, skórą) egzemplarz wymarłego gatunku nosorożca włochatego z epoki plejstocenu. Odkryty w kopalni głębinowej ozokerytu (wosku ziemnego ) na terenie wsi Starunia koło Stanisławowa. W nauce znany jako tzw. drugi nosorożec ze Staruni. Unikalna fosylizacja tego okazu była możliwa dzięki konserwującym właściwościom wosku ziemnego i soli kamiennej, które obficie występują w iłach otaczających skamieniałość.\nKopalnia w Staruni była znana jako miejsce występowania dobrze zachowanych fragmentów kręgowców kopalnych od października 1907, kiedy to w trakcie drążenia szybu nowej kopalni wydobyto duże fragmenty szkieletu i części miękkich jednego osobnika mamuta z ciosami (leżał na głębokości 12–14 m), a 6 listopada tegoż roku także przednią część ciała nosorożca włochatego (później nazwanego pierwszym nosorożcem staruńskim) (leżał na głębokości 16–17 m).\nOba okazy trafiły w 1908 do Muzeum Przyrodniczego im. Dzieduszyckich w pobliskim Lwowie, gdzie znajdują się do dziś., Okaz z 1907 miał zachowane rogi. Dopiero w 1929 roku Polska Akademia Umiejętności zdobyła pokaźne środki finansowe z Funduszu Kultury Narodowej na zorganizowanie prac wydobywczych, w ramach których reaktywowano opuszczony szyb z 1907 i zbudowano nowy szyb badawczy wraz ze sztolnią łączącą oba te szyby.\n23 października 1929 w sztolni napotkano na głębokości 12,5 m prawie nieuszkodzony okaz nosorożca włochatego, w pozycji odwróconej, tzn. zwierzę leżało na grzbiecie. Później stwierdzono, że jest to młoda, trzyletnia samica. Nie zachowała się jej okrywa włosowa (poza paroma kępkami), kopyta oraz rogi. W celu wydobycia okazu wydrążono specjalny szyb transportowy, co było możliwe dzięki pomocy Wojska Polskiego.\nNosorożca wydobyto 17 grudnia 1929, a 22 grudnia przewieziono go do Krakowa, gdzie znajduje się do dziś i jest wystawiony w tamtejszym Muzeum Przyrodniczym... Wypchany okaz z oryginalną skórą, słoje z częściami miękkimi zostały udostępniony do zwiedzania w Muzeum Fizjograficznym PAU w czerwcu 1930. Natomiast szkielet tego nosorożca został zaprezentowany w tamtejszym muzeum dopiero w 1948. Wiek nosorożca nr 2, ustalony metodą radiowęglową nie jest pewny, 23 – 36 tys. lat.\nZebrał – St. Bednarz\nAutor: R.K.L. o czwartek, października 26, 2017\nAutor: R.K.L. o środa, października 25, 2017\nCzy północnokoreańskie rakiety mogą dolecieć do USA?


Relax, take it tasty: stycznia 2014\nAutor: Justine o 17:27 8 komentarzy:\nJeśli macie ochotę na ciekawy dodatek do obiadu, coś innego niż kolejną sałatkę czy przekąskę, a lubicie charakterystyczny smak koziego sera – to coś dla Was, sami zobaczcie :)\nAutor: Justine o 18:50 Brak komentarzy:\nSzukaj w: kuchnie świata, papryka, proste, ser, wytrawne\nAutor: Justine o 16:01 Brak komentarzy:\nBuonissimi conchiglioni con ricotta, mozzarella e parmigiano!\nPo spaghetti ze szpinakiem (klik) nadszedł czas na kolejny makaron, ponownie bez mięsa. Tym razem padło na makaronowe muszle wypełnione trzema rodzajami sera, z dodatkiem świeżych liści bazylii i gęstego sosu pomidorowego… Naprawdę pysznie!\nSzukaj w: czosnek, pomidory, ser, wytrawne\nOstatnio mam jakąś manię na punkcie bakalii, orzechy jem niemal codziennie. Kiedy w końcu wydawało się, że zjadłam już wszystkie, znalazłam paczkę mielonych orzechów laskowych. I trzeba było znaleźć przepis na coś słodkiego, prostego i naprawdę szybkiego. I są orzechowe kulki, zawierające tylko 4 składniki :)\nAutor: Justine o 15:19 Brak komentarzy:\nSzukaj w: mleko w proszku, orzechy, proste, słodkie\nAutor: Justine o 15:52 4 komentarze:\nAutor: Justine o 21:06 Brak komentarzy:\nAutor: Justine o 16:16 2 komentarze:\nOstatnio musiałam niespodziewanie przygotować coś słodkiego. Po chwili paniki i znalezieniu migdałów stwierdziłam, że spróbuję zrobić ciasto z syropem pomarańczowo - kawowym. Opierałam się na przepisie na muffinki, dzięki czemu gotowy wypiek był puszysty i smaczny :)\nAutor: Justine o 18:04 4 komentarze:\nSzukaj w: ciasto, kawa, migdały, pomarańcze, proste, słodkie


Strefa Autora - Beata Gołembiowska Malowanki na szkle\nBeata Gołembiowska Malowanki na szkle, COMM 2015\nCzy można nauczyć się miłości z książek? Z pewnością nie. Ale to one, opisane w nich emocje, nazwane pięknymi słowami uczucia, pomagają lepiej zrozumieć różne odmiany tego najważniejszego z uczuć.\nJola, bohaterka powieści Beaty Gołembiowskiej jest kobietą dobrze po czterdziestce. Opiekuje się chorą matką i jej ukochanym psem, Simą. Jest nieszczęśliwa i sfrustrowana swoim staropanieństwem. Nienawidzi ich obu, śniąc o wolności, ucieczce gdzieś daleko, najlepiej do Indii. Jedyne, co ją cieszy to praca. A jest arachnologiem. Jej pasje to pająki i góry, które odwiedza samotnie raz do roku. Jak się okazuje, to stamtąd przyjdzie obietnica zmiany jej dotychczasowego życia w postaci górala Jędrka. Jola, po śmierci matki i uśpieniu psa, wyrusza do Zakopanego, by zostać żoną. Wszystko ma się zmienić na lepsze. Czy jednak wystarczy obrączka na palcu, by osiągnąć upragnione szczęście? Nie jest to wcale takie oczywiste. Jola odkrywa w górach tajemnice skrywane głęboko w skrzyni przed ludzkim spojrzeniem, jednak przed przeszłością nie wystarczy tak po prostu się schować.\nUkochane przez nią kobiety – najlepsza przyjaciółka Wanda oraz teściowa Helena, która zastępuje jej matkę, muszą żyć ze świadomością, że oszukały swoich najbliższych. Obie w imię dobra rodziny ukrywają swój sekret, cierpiąc w milczeniu. Wszystkie zbyt późno uświadamiają sobie prawdziwy sens miłości. Jednak pojawia się druga szansa. Czy tym razem się uda?\nAutorce udało się opowiedzieć historię kobiet, dla których miłość może przekroczyć granice śmierci, wybaczyć zdradę, odbudować zaufanie. A wszystko to ujęte w pięknej, barwnej niczym obrazki na szkle, góralskiej formie. Góralszczyzna, na powrót przywołana przez Autorkę tchnie życiem, szczerością, a zarazem przypomina o swoich licznych romansach z artystami, którzy tak bardzo umiłowali sobie zakopiańskie klimaty. Artystów jest tu wielu. I to oni sprawiają, że życie staje się głębsze, pełniejsze, przesycone emocjami. Sztuka jest ważna w życiu bohaterów, pozwala łączyć prostotę góralskiego życia z umiejętnością wyrażania skomplikowanych, głęboko skrywanych emocji.\nW malowankach na szkle, które tylko z pozoru wyglądają jak sztampowe wytwory folkloru góralskiego zapisano tajemnice z przeszłości, w których kryją się niespełnione nadzieje i złamane serca. Opowiedziane tu historie pokazują jak wielką siłę ma miłość. Ta prawdziwa, mieniąca się różnymi odcieniami, zarówna macierzyńska, do której tęskni Jola, jak i ta kobiety do mężczyzny. I nie jest to naiwna romansowa opowiastka, ale piękna opowieść o życiu, sztuce, macierzyństwie i miłości.\nWyświetleń: 572 | Dodano: 2015-04-08 12:06 | Punkty od użytkowników: 0


Mocne akcenty Łódzkiego Off-Road | Auto w Łodzi\nSą osoby, którym klasyczne użytkowanie samochodu nie wystarcza do uzyskania emocjonalnej satysfakcji. Tacy sięgają po szybkie auta o sportowej sylwetce walcząc z ukrytymi radarami lub po masywne pojazdy zmagając się w terenie z błotnistymi wertepami.\nW kwestii wyposażenia, ci drudzy mają większe możliwości twórczego wyrażania swoich wizji i potrzeb.\nRadek Czernik to nie tylko lider nieformalnego klubu miłośników marki Jeep ale przede wszystkim fachowiec\nod doposażania samochodów terenowych w niezbędne rozwiązania off-road (Fot.: Brux/5051.us)\nRadka Czernika znają ci którzy, w potrzebie przygód zakupili okazyjnie przechodzoną terenówkę w celach rozrywkowego wykorzystania jej w off-road-owych wypadach za miasto. Twórca i lider nieformalnej grupy miłośników Jeepa w Łodzi, poza organizowaniem dla swoich klubowiczów wspólnych imprez, zajmuje się przede wszystkim doposażeniem samochodów terenowych w niezbędne rozwiązania pomocne w sztuce przetrwania pojazdu w trudnych warunkach.\nOpływowe zderzaki z mocnej blachy jedyna taka ręczna produkcja w Polsce ma miejsce w Łodzi (Fot.: AFK)\nZwiększanie prześwitu, rozbudowa wzmocnień podwozia i karoserii lub montowanie oraz serwisowanie wyciągarek do samochodów terenowych, to typowy zakres usług warsztatu AFK prowadzonego przez Radka, usytuowanego przy ulicy Edwarda 16 w Łodzi (GPS: 51.768,19.516).\nJednak największym atutem działalności Radka są zderzaki. Nie są to zwykle zderzaki lecz wykonane z grubej, stalowej blachy formowane w opływowe kształty. W Polsce warsztatów wykonujących zamienniki zderzaków do pojazdów terenowych jest kilka. Radek jest jedynym, który podejmuje się trudu ręcznego ich formowania. Zderzaki te w porównaniu do kanciastych konstrukcji występujących na rynku, są bardziej estetyczne i wpasowane ogólny trend wizerunku współczesnych opływowych aut, nadając pojazdom terenowym osobliwej muskulatury.\nDoposażony samochód zupełnie zmienia swój charakter, tak jak by otrzymał to co mu wcześniej brakowało (Fot.: AFK)\nKtoś postronny mógłby zapytać po co właściwie przeobrażać fabryczną konstrukcję pojazdu uznanego przez producenta za terenowy? Otóż prawdziwa przygoda z off-roadem zaczyna się wówczas, kiedy stopniowo przeobrażasz swój samochód w niezwyciężone monstrum sprawdzając w terenie nie tylko swoje umiejętności radzenia sobie w trudnych warunkach ale również wytrzymałość wyposażenia swojego auta. Jest to swoista walka wytrzymałości własnej i technicznej gdzie zarówno kierowca jak i pojazd stanowiąc zespół muszą ze sobą współpracować. Oto wyjaśnienie dlaczego tak wiele osób decyduje się na zakup starszych (tańszych) aut terenowych w celu ich niekonwencjonalnego doposażenia. (Brux)\n2013.10.2 | 384 ID\n← Gdzie zrobić przegląd techniczny samochodu?\nFotel ze strusia lub sofa z garbusa →


Olejki dla skórySome interesting facts about plumbing and pipesLato, upały - klimatyzacjaYour car has problems with technical condition?Ślub czy inna uroczystość- trzeba DJ'aCoś dla kuchni i naszych pociech - naczynia z melaminyKilka ciekawostek o wspinaczce i arborystyceTanie przewozy i transport. Jak podróżować?Różne zabiegi medycyny estetycznejRehabilitacja: przebieg, leczenie i powrót do zdrowiaO drewnianych podłogachPlenerowe imprezy i ich zaopatrzenie Can you buy us auto parts at your own home? Druk w różnych zakładach poligraficznych. Kilka faktówDla kogo są medyczne opracowania statystyczne?Good workshop needed immediatelySamochód - zadbaj o niegoZdrowe zęby. Kilka poradWarto rozważyć - wirtualne biuroPick the best oil for your carOrientalne i naturalne sposoby na zdrową skóręKilka porad dla firm - czym jest SEOOdpowiednie działanie bramy automatycznejArtykuł o kwestiach stomatologii estetycznejWater emergencyDobry ubiór = dobre wynikiKomu potrzebne są transformatory? Dowiedz sięPrawniczym okiemDentysta ZabrzeStyle wnętrz. Rodzaje, typy


GEOFORUM - W ministerstwie o zmianach w geodezji\n|2016-06-27| Geodezja, Prawo, Instytucje\nW ministerstwie o zmianach w geodezji\nNawet jeśli nowy rząd nie zdawał sobie dotychczas sprawy z problemów krajowej branży geodezyjnej, teraz ma już ich pełny obraz. Taki jest główny wniosek ze spotkania, które odbyło się w piątek (24 czerwca) w Ministerstwie Infrastruktury i Budownictwa.\nWzięli w nim udział: wiceminister infrastruktury i budownictwa Tomasz Żuchowski, główny geodeta kraju Kazimierz Bujakowski wraz z dyrektorami departamentów GUGiK, główny inspektor nadzoru budowlanego Jacek Szer, posłanki Anna Paluch (PiS) i Barbara Chrobak (Kukuz’15), a także przedstawiciele: Stowarzyszenia Geodetów Polskich, Polskiej Geodezji Komercyjnej, Geodezyjnej Izby Gospodarczej, Stowarzyszenia Kartografów Polskich, Polskiego Towarzystwa Geodezyjnego, Związku Miast Polskich, firmy Geo-System (której prezes Waldemar Izdebski przekazał ministrowi Żuchowskiemu na piśmie swoje propozycje zmian oraz diagnozę obecnego stanu branży) oraz uczelni i lokalnych organizacji geodezyjnych.\nJak na wstępie pokreślił Tomasz Żuchowski, ideą spotkania jest wspólne przedyskutowanie, co w krajowej geodezji działa, a co wymaga zmian i – przede wszystkim – czy w kwestiach tych panuje w środowisku zgoda. Wiceminister zadeklarował bowiem, że jeśli rząd ma wychodzić z propozycjami modyfikacji prawa geodezyjnego, powinny one mieć pełne poparcie branży.\nSpotkanie zdominowały wystąpienia przedstawicieli organizacji geodezyjnych, które koncentrowały się na najbardziej palących problemach branży oraz propozycjach ich rozwiązania. Co je łączyło? Wszyscy zgodnie podkreślali konieczność reformy prawa geodezyjnego. Wśród najpilniejszych potrzeb wymieniano likwidację licencji i przywrócenie ryczałtów. Jeśli zaś chodzi o zmiany systemowe, których wprowadzenie musi zająć więcej czasu, najczęściej padał postulat reorganizacji administracji geodezyjnej, tak aby rząd miał większy wpływ na to, co się dzieje w powiatach. Zwracano również uwagę na problemy niedofinansowania samorządowej geodezji oraz nadmiar danych gromadzonych w PODGiK-ach, przez co urzędy nie skupiają się na tym, co najważniejsze, czyli katastrze. Co ciekawe, kwestią sporną nie było wprowadzenie samorządu zawodowego. Gorący jego orędownik, czyli Polskie Towarzystwo Geodezyjne, przyznał, że choć postulat ten jest nadal aktualny, to są teraz pilniejsze potrzeby zmian. Zgoda była także co do tego, że geodeci powinni się częściej szkolić, choć jedni uważali, że pilnego dokształcania wymagają urzędnicy, a inni – że wykonawcy.\nNajwiększe różnice poglądów ujawniły się w dyskusji nad obowiązkową weryfikacją prac geodezyjnych. Organizacje grupujące przedsiębiorców chcą ją zlikwidować, bo otwiera to urzędnikom furtkę do nieuczciwego dorabiania. Natomiast Stowarzyszenie Geodetów Polskich uważa, że kontrola musi pozostać, choć można się zastanowić nad jej zakresem. Rozdźwięk pojawiał się również w kwestii mnogości systemów do prowadzenia rejestrów geodezyjnych. Spierano się, czy rozwiązaniem tego problemu powinno być wprowadzenie i egzekwowanie jednolitych standardów, a może wdrożenie jednolitych narzędzi informatycznych.\nGłos w dyskusji zabrał również GGK Kazimierz Bujakowski. Podkreślił, że źródłem wielu problemów geodezji jest wadliwy model organizacji służby geodezyjnej oraz niewystarczające finansowanie jej zadań. Poinformował ponadto, że w grudniu 2015 r. i kwietniu br. opracowano i przekazano do MIiB projekty założeń nowelizacji Pgik, które przewidują m.in. przywrócenie dla większości prac geodezyjnych ryczałtów oraz określenie kręgu podmiotów, które będą miały darmowy dostęp do ASG-EUPOS.\nCo wynikło z tej trzygodzinnej dyskusji? Ze strony Tomasza Żuchowskiego nie padły żadne deklaracje dotyczące ani zakresu zmian, jakie będą wprowadzane, ani ich formy (nowelizacja? nowa ustawa?), ani terminu wprowadzenia. Z wypowiedzi wiceministra można było jednak wywnioskować, że w swojej karierze zawodowej wielokrotnie stykał się z patologiami obecnie obowiązującego systemu. Nie krył również, że funkcjonująca dziś struktura administracji geodezyjnej wymaga gruntownej przebudowy. W kwestii obowiązkowej weryfikacji prac geodezyjnych stwierdził natomiast, że geodeci uprawnieni powinni mieć z jednej strony większą swobodę działania, a z drugiej – brać większą odpowiedzialność za sporządzane przez siebie opracowania. – Gwarantem jakości pracy geodezyjnej powinna być pieczątka jej wykonawcy – stwierdził.\nrejs panie Kazimierzu gdzie są klucze\n~pozdrowienia z Kluczborka 2016-07-03 20:44:47\nCo by tu jeszcze? ... A więc: faceci wokół się snują co są już tacy, że czego dotkną, zaraz zepsują. W domu czy w pracy gapią się w sufit, wodzą po gzymsie wzrokiem niemiłym. Na niskich czołach maluje im się straszny wysiłek, bo jedna myśl im chodzi po głowie, którą tak streszczę: "Co by tu jeszcze spieprzyc, Panowie? Co by tu jeszcze?" Czasem facetów, by mieć to z głowy, ktoś tam przerzuci do jakiejś sprawy, co jest na oko nie do popsucia... Już się prężą mózgów szeregi, wzrok się pali, już widzimy, żeśmy kolegi nie doceniali. A oni myślą w ciszy domowej czy w mózgów treście: "Co by tu jeszcze spieprzyc, Panowie? Co by tu jeszcze?" Lecz choć im wszystko jak z płatka idzie - sprawnie i krótko, czasem faceci, gdy nikt nie widzi westchną cichutko. Bo mając tyle twórczych pomysłów, takie zdolności, martwią się, by im czasem nie przyszło tkwić w bezczynności. A brak wciąż wróżki, która nam powie w widzeniu wieszczem: "Jak długo można pieprzyć, Panowie? No jak długo jeszcze?!" ...\n~Młynarski 2016-07-03 19:58:02\nproblem nie jest w Panu Leszku bo on nic nie może (spie****lić), problem jest w dwóch zamyślonych panach na zdjęciu i jeszcze jednym radcy, który nie zmieścił się w kadr, którzy też niewiele mogą, ale udało im się koncertowo spie****lić całkiem sporo. Więc jak słyszę, że Pan Kazimierz ze zrozumiem i rozwagą podnosi kwestię koniecznych zmian w prawie i się generalnie ze wszystkim zgadza to mnie szlag trafia.\n~Jerzy 2016-06-30 09:54:57\nPiszczek widzę że jesteś dobry. Masz zdanie na każdy temat. I to takie przemyślane\n~a 2016-06-30 07:43:05\nJeden z Powiatów. Na zapytanie w trybie dostępu do info. pub. ile zmian wprowadzono w egib na podstawie art. 23 ust. 7 Powiatowy odpowiedział między innymi "nie dokonujemy takich wpisów do ewidencji gruntów i budynków. Warto wskazać także, iż oprogramowanie ewidencji gruntów i budynków nie posiada takiej możliwości technicznej". Ale setki milionów wydaje się na system ZSIN, który ma dublować dane z powiatowych egib. Źródło http://lokalnestowarzyszeniageodezyjne.cba.pl/przy kladowa-strona/kujawsko-pomorskie/wloclawek-powiat -wloclawski/z-dzialalnosci-stowarzyszenia/ To samo z K-gesutem, GEOFRUM za GUGiK poinformowało, że "już" 60 powiatów uzupełniło dane w K-GESUT, miedzy innymi Wołów. Tylko, że w tym powiecie brak jest zgodnego z aktualnymi przepisami GESUTu a sieć dalej wkreśla się na plansze. Ot taki geodezyjny MATRIX...\n~Leszek Piszczek 2016-06-30 07:16:05\nwojna geodezyjno geodezyjna trwa... Pies ogrodnika\n~tez pies ogrodnika 2016-06-29 21:47:45\nblablabla Geodeci, geodeci - ale Wy macie prze...bane ;-) Czytając komentarze na tym forum, przypomina mi się brodaty dowcip o Polakach w kotle piekielnym - których nikt nie musi pilnować, aby nie wyszli - bo sami wciągają się z powrotem do środka. Z geodezji nie ma chleba, a jeżeli chcecie uciec z tego piekiełka - pouczcie się czegoś nowego, za co hojna ręka rynku Wam zapłaci ;-) Jeżeli tylko skaczecie po bruździe od 20 lat, to nie dziwcie się, że macie w życiu coraz trudniej - każdy może robić to, co Wy. Ale jeżeli komuś z Was uda się wyjść poza schemat, np. poprzez specjalizację w nieruchomościach, szeroko pojętej inżynierii itp.- i wiedzie mu się troszeczkę lepiej, niż reszcie - z przyjemnością go opluwacie. Ot, natura Polaka.\n~geodeci geodeci 2016-06-29 20:37:14\nciekawe O ilosci administracji w geodezji decydyje prawo, a kto tworzy to prawo? Podobno poslowie\n~nie lubie biurokracji z 2016-06-29 19:59:01\ntak, jeszcze zaprosić wszystkie powiaty udzielne księstwa), może i gminy i sołectwa.. Im mniej administracji w geodezji , tym lepiej...\n~słoń z trąbami dwiema 2016-06-29 12:09:26\na sam siebie chociaż reprezentował? Czy tylko występował w imieniu wszystkich innych?\n~łan system 2016-06-29 10:48:48\n. Tak to wyglądało, że reprezentuje wszystkich i nawet jeden system do wszystkiego!\n~obserwator 2016-06-29 09:12:32\nPan Mączewski reprezentował przecież SGP, które podobno składa się głownie z wykonawców;)\n~Jarkacz 2016-06-29 09:06:19\npowiaty racja, wszystkie powiaty mazowieckie reprezentował przecież (w swoim mnienmaniu) Pan Mączewski\n~Wróż Maciej 2016-06-29 08:13:40\nPowiaty reprezentowało SGP\n~sasza 2016-06-28 23:51:52\ndlaczego nie bylo powiatow? Bo dobrze wiedzą, jaki jest stan geodezji i rejestrow publicznych (stan jest taki jak opracowan skladanych przez wykonawcow) i gdzie sa mankamenty w prawie i braki w oprogramowaniu geodezyjnym, a takze w organizacji sluzby geodezyjnej. To dlatego nie bylo powiatow...\n~a niech mnie rozszarpia 2016-06-28 21:35:42\ncoś w tym jest zaiste w jednym z miast zarząd dróg i kanalizacji zakupił już dawno tachimetr, który wykorzystywany jest wiadomo w jakich celach przez zatrudnionych tam geodetów. Nikt więc "nam" chleba nie zabrał. Zakłady energetycznie wymuszają na inwestorach w cenie "postawienia" skrzynki koszty własnego geodety, który robi dodatkową mapę do celów projektowych, pomimo, że inwestor ma już mapę od własnego geodety, obejmującą teren, na którym będzie zlokalizowany nowy przewód. Czyli "nam" nikt chleba nie zabrał, tylko koryto nie dla każdego. Co do architektów i wszelkich rzeczoznawców, którzy powszechnie mierzą powierzchnie zabudowy i użytkowe albo projektują budynki, dlaczego nie robią WZDE i nie przekazują danych w "gml-u" czy formacie, uzgodnionym z ewidencją? A sieci energetyczne, skanowane przez gestorów (czyli mierzone laserowo obiekty GESUT) bez przekazania do PZGIK? Dlaczego jesteśmy "miernikami drugiej kategorii" i choć akurat to my mamy uprawnienia, to niczego zmierzyć nie możemy bez ODGIK?\n~rozmarzony 2016-06-28 18:08:56\n~(*(^(hgf15* Branże prowadzą bazy, tylko że swoje własne.\n~ViTech- handlowiec, który chce Wam otworzyć oczy 2016-06-28 17:47:14\nCoś w tym jest... Ostatnio mój znajomy, kierownik jednego z zakładów wodociągowych na podlasiu opowiadał, że od prawie roku dzwonią do niego z różnych firm i chcą wcisnąć odbiornik GPS. Szlag go już trafia, bo chłopak nie chce być chamski, ale nie ma wyboru.\n~Riczi 2016-06-28 17:44:21\nPopieram p.Leszka a ilu urzędników powiatowych zaproszono na to spotkanie? Bo to na tym "szczeblu" borykają się z "błyskotliwymi" zmianami w pgik. Mogliby dużo opowiedzieć i o ZSiNie ich oczami i o budowie innych baz z danymi nie wiadomo kom potrzebnymi. Z jednej strony niedofinansowane powiaty, brak kasy na szkolenia, podnoszenie kwalifikacji pracowników, pozyskiwanie fachowców, a z drugiej marnotrawienie na bazy GESUT i inne, czemu w powiatach nie może pozostać tylko kataster (jeśli wreszcie zostanie zbudowany a nie egib)? Skoro są ustalone standardy wymiany danych to czemu, pytam, nie mogą branże prowadzić baz zamiast gesutu?\n~(*(^(hgf15* 2016-06-28 17:28:32\n~alex Kto ma zbierać dane ? W geodezji bida z nyndzą - prawie nikt nie kupuje sprzętu, ale okazuje się że od długiego czasu wszelkie inne branże (czyli Wasi byli klienci) od architektów począwszy, przez wodociągi, gazownictwo, energetykę, wydziały środowiska w miastach i gminach na nadleśnictwach skończywszy, kupują bardzo dużo sprzętu, bo mają sporo $piniendzy$ dlatego dla nas, handlowców są dużo lepszymi klientami niż Wy. Większość z nas handlovcoov z dużym powodzeniem sprzedaje sprzęt do tych branż. Przez to odbieramy Wam chleb. Ale cóż, z czegoś trzeba żyć - mamy wolny rynek ;) Wy też działacie wbrew etyce - robiliście kiedyś inwentaryzację bez wychodzenia w teren? Jak tak dalej pójdzie, będziecie wzywani tylko tam, gdzie jest to absolutnie konieczne. Tyle ciekawych robót wypada Wam z rąk - a są to najlepsze ze wszystkich roboty, bo nie trzeba ich zgłaszać w PODGiK. Ale co tam - pewnie dobrze to wiecie, że dzisiaj aby cokolwiek pomierzyć nie trzeba mieć prawie żadnej wiedzy. Wystarczy wcisnąć przycisk [ENTER]\n~ViTech- handlowiec, który chce Wam otworzyć oczy 2016-06-28 17:25:33\nArchitekci od zawsze wykonują pomiary inwentaryzacyjne architektoniczno-budowlane obiektów przewidzianych do remontu czy przebudowy, proszę zapytać jakiegoś architekta. A co do tego "rozszarpcie..." to nie motywacja, której mam w nadmiarze, to raczej przejaw determinacji.\n~Leszek Piszczek 2016-06-28 16:39:32\nA kto ma te dane zbierać, jeśli nie geodeci?\n~alex 2016-06-28 15:53:19\nPytanie proste i proszę szanowne koleżeństwo o odpowiedź. Inwentaryzacja powykonawcza kanalizacji deszczowej średnica studni 1500mm w kształcie koła ile pikiet należy postawić aby wprowadzić do systemu w pewnym mieście powiatowym, przykanalik średnica 650mm ilość pikiet i na przykanaliku grill 610mm x 410mm ile pikiet proszę o odpowiedzi Pozdrawiam\n~ssssssss 2016-06-28 15:50:01\nhmm od kiedy architekci robią pomiar inwent. starych obiektów ? To architekci robią pomiary ?\n~level 2016-06-28 15:14:32\nA teraz mnie rozszarpcie Dziwna motywacja do działania Leszku raczej świadcząca, że nie do końca jesteś pewien swoich poglądów!\n~nie będę szarpał 2016-06-28 15:12:29\nDane służące aktualizacji rejestrów publicznych. Jakich rejestrów publicznych? A może mi ktoś odpowie ile jest tych rejestrów publicznych, czy ZSIN to RP a K-GESUT też? ZSIN to jeszcze jedna baza o nieruchomościach za 152 953 000,00 zł z czego 129 428 828,60 zł z FUE powielająca dane EGiB. Planowane efekty to taka ściema, że szkoda mi tego przepisywać. http://www.gugik.gov.pl/projekty/zsin-faza-ii/prod ukty To samo z K-GESUT to centralna baza #$%!!likatów danych z powiatowych GESUT, których nie ma. Tylko niech mi ktoś powie po co Państwu, tam w centrali, wiedza o 1,5 m przyłącza o średnicy 22mmX1,2mm w Koziej Wólce pod Lasem? Nikomu ale kasę się wyrwie. Ile jeszcze takich "rejestrów publicznych" spryciule wymyślą??? I dane to geodeci mają zbierać tak? A dlaczego architekci robiąc pomiary inwent. starych obiektów nie przekazują danych? Bo są normalni u nich nikt na głowę nie upadł.\n~Leszek Piszczek 2016-06-28 15:05:20\n2 kwestie: 1) realizacja zamierzeń inwestora, 2) prowadzenie rejestrów publicznych przez Państwo. W wyniku realizacji swoich zamierzeń inwestor zleca geodecie sporządzenie mapy. Przy tej okazji są zbierane różne dane, powstają określone dokumenty(szkice, protokoły etc.). To finansuje inwestor - geodet awykonuje określoną usługę. Dane służą aktualizacji rejestrów publicznych. Czy Państwo powinno ponownie zbierać te dane? Czy podatnik powinien sfinansować te prace? Czy jednak, skoro inwestor ingeruje w przestrzeń, powinien jednak przekazać (za pośrednictwem geodety) dane do "wspólnego worka", jakim jest zasób? Czy mamy oczekiwać, że emeryt, który z trudem wiąże koniec z końcem, ma także finansować aktualizację danych w rejestrach publicznych, nawet jeśli go to bezpośrednio nie dotyczy? Można rozważać, jaki powinien być zakres danych w rejestrach, za które odpowiada Państwo i które służą wszystkim obywatelom, ale to już kolejna kwestia.\n~alex 2016-06-28 13:08:23\nWszyscy zgodnie opowiedzieli sie za GUGiK Wszyscy! To znaczy kto? Urzędnicy z tego urzędu wspierani przez wierchuszkę SGP?! A ilu na tym spotkaniu było ludzi wykonujących zawód GEODETY, pięciu, sześciu? Na tym tle mówienie o braku jedności w zawodowej społeczności geodetów, to tak jakby mieć za złe, że lis je kurę. Wprowadziliście, a właściwie utrzymaliście w geodezji polskiej system z PRLu polegający na utrzymywaniu się urzędników z wykonawców geodezyjnych, i jeszcze chcecie by nam się to podobało w imię zgody na wasze machinacje. Nic z tego nie będzie. Nie będzie zgody pomiędzy kastą urzędniczą w geodezji a geodetami żyjącymi z tego zawodu. Panie ministrze Żuchowski, czy jako BUDOWLANIEC uważa Pan, że administracja budowlana również wykonuje Pana zawód zaufania publicznego? To dlaczego na rozmowy o GEODEZJI zaprasza Pan urzędników a nie geodetów?! Przecież to są dwa odmienne zawody. A teraz mnie rozszarpcie ;)\n~Leszek Piszczek 2016-06-28 12:03:28\nmocne wystąpienie rzeczywiście, pan Krzysztof chciał mieć mocne wejście, a okazało się, że jednak mało kto ze zgromadzonych go zna. Przy okazji wyszło, jak to rzeczywiście SGP "składa się głównie z wykonawców";)\n~Jacek 2016-06-28 10:15:11\nDo malkontentów Jest dobrze! Bierzcie się do pracy zamiast chodzić po ministrach.\n~MrG 2016-06-28 10:08:47\nale po co zmiany?? przecież teraz można byle co przekazać, fikcyjnie pomierzyć, nie wychodząc w teren za pół ceny zrobić i jeszcze nie ponosić za to odpowiedzialności bo geodeta nie winny, urzędnik też nie bo w sumie nie wiadomo kto co za ile. To po co zmieniać to dobre prawo?\n~geo 2016-06-28 07:44:52\nrozwiązaniem jest rozwiązanie, to musi upaść Cóż, świadczymy usługi. Nie nam decydować, jak ma nasza usługa wyglądać, lekarz nie uleczy się sam ani nawet poprawnie nie zdiagnozuje. Tym bardziej, że z punktu widzenia naszych usługobiorców jesteśmy coraz mniej potrzebni. Żadne dodawanie poprawek do standardów, czyli tak naprawdę dalsze ich gmatwanie i uwzględnianie lokalnych przyzwyczajeń sprzed zmian prawa (tak ze 2 uwagi na każdy powiat) nie zmieni faktu, że użytkownicy współczesnych instrumentów mają je w nosie. A tymi użytkownikami są nie tylko osoby z wykształceniem geodezyjnym. Musimy się przyzwyczajać, że dziś bycie tylko geodetą to za mało. Trzeba być albo jakimś "nieruchomosciowcem", albo "urzędnikowcem" (to niskiego szczebla politycy a wiadomo, że do polityki nie idzie się po same diety, zawsze będą wykorzystywać swoje stanowiska z trudem zdobyte do własnych celów), albo "inżynierowcem", "architektowcem" czy "gisowcem", którzy posiedli nie tak już trudną umiejętność pomiaru i obliczeń jako dodatku do innych umiejętności.\n~rozmarzony 2016-06-28 06:02:38\nSGP W mojej opinii wystąpienie Prezesa SGP i jego Świty były żenujące. Ciesze się, że powstają geodezyjne stowarzyszenia lokalne, które rzeczywiście reprezentują geodetów i walczą o ich prawa.\n~uczestnik3 2016-06-27 23:56:51\nSGP a sprawa geodezji w Polsce Polecam aktualne stanowisko SGP w tej sprawie na: http://www.sgp.krakow.pl/zawody/kuciapka.html\n~Geodeta 2016-06-27 23:45:03\nKryzys jakiego w geodezji jeszcze nie było.\n~Sąsiad 2016-06-27 23:33:48\nJa biore odpowiedzialnosc za swoja prace Niech urzędnicy wezmą odpowiedzialność za dane jakie udostępniają. Wielce mądrzy za biurkiem i przy kontrolach. Wektoryzacja map jest przecież zakazana, bo istnieją dokumenty pierwotne. A jeszcze ta zmiana symboli na mapach. Już chyba nikt nie jest pewny co czyta z mapy. A jeszcze powiaty drukuja mapy do celów projektowych bo geodeta wykonawca to z założenia oszust. A czy ktoś widział gml standard, bo ja widzę znowu dla każdego systemu inny format. Może w końcu oddacie zawodowi odpowiedni szacunek i prestiż. O przepraszam pracujących geodetow w urzędach bo to wina tego piep... systemu, który niszczy nasze środowisko\n~Ble ble ble 2016-06-27 22:22:10\ndo ~uczestnik To Ty chyba również byłeś na zupełnie innym spotkaniu. Wzmocnienie roli GUGiK ? Ha ha ha. Dobre. Na pokazanej prezentacji było pytanie: "Jaka jest dziś rola GUGiK? Oczekiwania!". Czy To oznacza, że Minister chce wzmocnienia roli GUGiK ? Żenada ! Uważam, że artykuł jest w miarę rzetelny, a na pewno nie zawiera nieprawdziwych informacji.\n~Uczestniczka 2016-06-27 21:58:42\nuczestnik mocne wystąpienie dyrektora? w jakiej sprawie? Warto przytoczyć szczegóły dla osób, które nie uczestniczyły. Coś mi się zdaje, że wystąpienie dyrektora miało taką sama moc, jak list czytany przez prezesa sgp...\n~komedia akt drugi 2016-06-27 21:56:08\nobiektywizm Panie Królikowski jacy wy jesteście żenujący z tym brakiem obiektywizmu. Link do notatki Izdebskiego - to może analogicznie trzeba byłoby do kilku stronnicowego opracowania SKP, notatki SGP czy propozycji przekazanej przez W.Klocka z PGK. Ok niech będzie zostawmy relacje z Geosystem ale dlaczego tak ogólnie o braku akceptacji ministra dla samorządu - padło zdecydowane NIE, po drugie dlaczego brak informacji, że prawo i jego zmiany będą pisane przez urzędników w ministerstwie a nie przez środowisko jakie by ono nie było bo minister ma złe doświadczenia, a dlaczego brak informacji, że było mocne wystąpienie dyr. Mączewskiego jako SGP dot. ogromnego znaczenia prac modernizacyjnych i projektów co minister i niektórzy uczestnicy wcześniej kwestionowali. Dlaczego nie ma słowa o tym, że mimo opinii prominentnych członków PTG wszyscy zgodnie opowiedzieli się za wzmocnieniem pozycji GUGiK a nie jego likwidacją ?\n~uczestnik 2016-06-27 21:08:53\nco do wadliwosci to nie wadliwy model organizacyjny, ale wadliwy skład władz geodezyjnych!\n~GeoStefan 2016-06-27 20:22:46\n"wadliwy model organizacji służby geodezyjnej" - wydawało mi się, że geodezja to biznes a nie służba ?\n~M Rutkowski 2016-06-27 15:29:41\nA skąd ta frasobliwa mina u pana prezesa Bujakowskiego? głowa do góry, przecież tyle pan "zrobił" dla geodezji i geodetów.\n~JK 2016-06-27 15:29:10\nto zakrawa na komedię "opracowano i przekazano do MIiB projekty założeń nowelizacji Pgik, które przewidują m.in. przywrócenie dla większości prac geodezyjnych ryczałtów" - a kto w 2014 wprowadził w życie te przepisy, nie wynikające z wyroku TK? Kto w takim razie odpowiada za straty wyrządzone gospodarce (czas to pieniądz przypominam) tytułem zamrożenia obsługi procesów inwestycyjnych, drukowania ton niepotrzebnych dokumentów? To nie ma tak dobrze, że taki pan wstanie, powie, że ma pomysł jak to naprawić, bo sam to wcześniej zepsuł.\n~Dante 2016-06-27 15:25:50\nspokojnie widzę na zdjęciu Panią Annę Paluch i wiem co ona może, więc wcale na miejscu panów prezesów bym tak spokojnie nie siedział. Tym bardziej, że jednym z postulatów wrzuconych przez Pana Izdebskiego, a w obecnej sytuacji godnych poparcia jest odsunięcie od stanowienia prawa wyżej wymienionych.\n~geodeta 2016-06-27 14:37:10\nprawda po takiej dawce margaryny na start ze strony sgp pewnie będzie szansa na jakieś dodatkowe szkolonka z prawa...\n~słyszałam co nieco 2016-06-27 14:09:21\nczyli nigdy. Chcieliście spotkania to mieliście. I tyle w tym temacie.\n~jak tu nie podziwiać sprytu ? 2016-06-27 14:04:58\nWynika, wynika ! że Minister chętnie coś zrobi jeśli środowisko będzie zgodne. Więc trzeba Panie i Panowie zamknąć się w jakiejś samotni i opuścić ją dopiero jak będzie uzgodnione jednolite stanowisko!\n~WI 2016-06-27 13:34:22\nw SGP członkowie to zarówno urzędnicy jak i wykonawcy.Ale przewagę mają urzędnicy i stąd Zarząd Główny zazwyczaj reprezentuje ich interesy.Stowarzyszenie Polskich Geodetów i Urzędników Geodezyjnych -to by była prawidłowa nazwa na obecne czasy.Ponieważ nie widać zmian w Stowarzyszeniu sądzę ,że należy zdefiniować pojęcie geodety jako zawodu i wtedy bedzię oczywiste ,ze część członków SGP to nie są geodeci i tym samym nie będą mogli zabierać głosu w sprawach naszego zawodu.Naturalnie wiemy ,że z wykształcenia to są sami geodeci ale tu mówimy o sprawach zawodowych i winni głos zabierać tylko Ci którzy ten zawód wykonują czyli nie urzędnicy.Naturalnie pchwalam tę sportowo-rekreacyjno-integracyjną działalność SGP.I to że pamietają o emerytach tez pochwalam.Na koniec serdecznie pozdrawiam kolegów wykonawców z SGP jak również i urzędników będących z racji wykształcenia członkami tego stowarzyszenia.\n~weteran 2016-06-27 13:32:32\nI co wynika ze spotkania -NIC Pogadali sobie i tyle!\n~biurokrata 2016-06-27 13:29:22\nrzeczywiście wystąpienie prezesa SGP zdominowało spotkanie żenującym stylem przypodobania się gugikowi. I nie jest to odosobniona opinia...\n~Czaruś 2016-06-27 13:18:18\nCzytając sprawozdanie ze spotkania na stronie ministerstwa jedno przychodzi mi na myśl. Jeżeli nie będzie wspólnego stanowiska branży to nic się nie zmieni. Wiemy że dialog publiczny może trwać i trwać.\n~nie uczestnik 2016-06-27 11:15:00\n. Czytając tę relację , mam wrażenie, że Pan Królikowski był na innym spotkaniu..\n~uczestnik1 2016-06-27 10:28:35\ngdyby powiaty miały na tyle jaj, żeby wystąpić to już dawno by wystąpiły, a tak dały się zarzucić biurokracją i jeszcze ślepo polecenia z pism gugik wypełniają. Może im tak dobrze...\n~wykonawca 2016-06-27 10:15:39\nmoze ktoś wreszcie dopuściłby do głosu powiaty, zostawione same sobie i czekające na to co sobie góra i rożne stowarzyszenia uradzą. Głos powiatów jest pomijany, a to powiaty borykają się z tymi wszystkimi problemami, to one wiedza czego im brakuje a co jest kula u nogi..\n~. 2016-06-27 10:00:22\na na stronie ministerstwa informacja wygląda nieco inaczej. Akcenty też położone są nieco inaczej.\n~ff 2016-06-27 09:58:23\nczytam i się zastanawiam bardzo specyficznie - oględnie mówiąc - ujęcie spotkania, bo moim zdaniem zdecydowanie więcej do powiedzenia mieli np. Panowie Izdebski i Klocek niż np. SGP, które przeczytało z kartki kilka zdań.\n~uczestnik 2016-06-27 09:45:41


Fachowe maskowanie gwarantuje imponujące efekty lakierowania - tesa\nLiczy się wygląd – systemy maskowania w motoryzacji\nTuning samochodów należy do dzisiejszych megatrendów w motoryzacji. Oferujemy szeroką gamę zaawansowanych systemów do maskowania karoserii i zderzaków samochodowych, które spełniają wysokie wymagania procesu lakierniczego. Pomaga to producentom OEM nadawać samochodom unikatowy, a zarazem powtarzalny wygląd.\nNasza oferta i wiedza w dziedzinie maskowania ułatwia producentom OEM podejmowanie wyzwań i dbanie o oszczędność na każdym etapie procesu. Obejmuje to zapewnienie niezawodnej przyczepności; zapobieganie stratom lakieru podczas nakładania powłok galwanicznych, rozcieńczalnikowych i emulsyjnych nawet w wysokich temperaturach w piecu; a także gwarantuje proste i niezostawiające śladów usuwanie taśmy, eliminując dodatkową pracę.\nMamy na uwadze także maksymalną oszczędność stosowania naszych materiałów, wykorzystując uniwersalne i indywidualne narzędzia, takie jak dyspensery do taśm wykończeniowych czy przyrządy do obróbki. Opierając się na bogatym doświadczeniu w branży lakierniczej, analizujemy indywidualne parametry procesów i projektu, tworząc zintegrowane i precyzyjne systemy maskowania. Nasze podejście i usługi prowadzą do wymiernych oszczędności kosztów energii i operacyjnych, a także imponującej jakości.\nIndywidualne wykroje i specjalne ułatwienia w aplikacji, jak choćby brzegi ułatwiające chwytanie, pomagają pracownikom niezwykle precyzyjnie umieścić taśmę maskującą na pojeździe o skomplikowanych kształtach.\nMaskowanie przy dwukolorowym wykańczaniu\nMaskowanie krawędzi okien\nMaskowanie podczas napraw\nMaskowanie karoserii samochodów w wysokich temperaturach\nmateriał nośnika film PP folia PE folia PET folia PVC papier papier lekko krepowany papier mocno marszczony\nPersonalizacja nadwozi samochodowych


przez Piotr Walter » 25 lut 2011, o 17:24\nChyba sobie tego nie wzieliście na serio...\nA pozatym zdarzają się ekstremalne sytyuacje, że i wytrawnemu jeźdźcowi się to zdarzy;)\nprzez elmijakke » 25 lut 2011, o 17:46\nDla niektórych kawalerzystów ekstremalną sytuacją jest np. wejście na konia! hehehehe\nprzez Piotr Walter » 25 lut 2011, o 17:49\nprzez Ułan świętokrzyski » 25 lut 2011, o 18:57\nelmijakke napisał(a): Dla niektórych kawalerzystów ekstremalną sytuacją jest np. wejście na konia! hehehehe\nZgadza sieę Zwłaszcza dla samozwańczych oficyjerów\nprzez Lucas » 26 lut 2011, o 14:00\nNie wiem skąd w Warszawie wiedzą, że wsiadam na konia ze schodków..... Wiem, że dla niektórych mych znajomych z Forum jestem "samozwańczym" chorążym. Co poradzę - mam już prawie 52 lata, ale nadal wierzę w "koleżeństwo" kawaleryjskie. Jedyne co mogę dla Was Przyjaciele zrobić to Wam przyrzec, że już nigdy nie zobaczycie mnie wsiadającego w mundurze na konia. Tylko tyle mogę dla Waszego zmysłu estetyki kawaleryjskiej zrobić.\nA i życzę Wam oczywiście obyście się nigdy nie zestarzeli.\nprzez Ułan świętokrzyski » 26 lut 2011, o 14:38\nJa jasno napisałem o oficyjerach. A wiesz Zdzichu dobrze, że mamy takich w najblizszym otoczeniu. Przecież dowódca Szwadronu Niepołomice też wsiada ze stołeczka jak ma konia 180 cm w kłebie. I nie pisz więcej takich tekstów. Na konie wsiądziemy w mundurach jeden obok drugiego jeszcze nie raz.\nprzez elmijakke » 26 lut 2011, o 14:40\nNic z tego nie rozumiem.... Mój post nie był skierowany do kogoś konkretnie tylko tak w przestrzeń jako ogólny żarcik. A tu masz babo placek!!!\nprzez Piotrek » 26 lut 2011, o 19:06\nTo nawet nie jest stołeczek, a specjalna drabinka niemalże. I cały sztab do trzymania konia przy okazji Juniorek temperamentny jest\nZdzichu, przecież Ty jesteś mianowany, na zeszłorocznym święcie, dobrze pamiętam?\nprzez Lucas » 26 lut 2011, o 19:29\nDobrze pamiętasz Piotrze. Na Święcie Pułkowym zostałem mianowany na podoficera przez samozwańczego rotmistrza a teraz razem z nim noszę stopień KO zweryfikowany podczas popisu. Nie wchodźmy w dyskusję o tym co myślisz o stopniach KO bo tę dyskusję dobrze z naszego kochanego Forum znam .\nJestem wdzięczny Kolegom za wytyk bo inaczej dalej bym nie wiedział jak śmiesznie wyglądam wdrapując się na mego konia - sprzedaję go więc i kupuję hucuła czekając na reaktywację Szwadronu Tatarskiego w Krakowie\nprzez Piotrek » 26 lut 2011, o 20:49\nAle ja nie zamierzałem w tej sprawie prowadzić dyskusji. Chciałem się upewnić, czy dobrze pamiętam tylko, że zostałeś mianowany chorążym podczas zeszłorocznego święta.\nprzez Lucas » 27 lut 2011, o 09:01\nPowtórzę więc - zgadza się - rok temu zostałem mianowany na stopień chorążego. I nie martw się, w tym roku dowódcą uroczystości na Święcie Pułkowym 19 marca będzie z pewnością oficer!\nprzez Ułan świętokrzyski » 27 lut 2011, o 10:54\nA który szwadronowy oficer zrobi to lepiej od Ciebie? Zdzichu, daj juz spokój!\nprzez Lucas » 27 lut 2011, o 13:11\nA daj Jaruś przykład, żeby podoficer dowodził oficerami! Piotrek nie zostawi na nas suchej nitki Podarował nam w ubiegłym roku , że ułan był dowódcą uroczystości ale to było z konieczności bo nasz mistrz ceremonii się rozchorował. Mam nadzieję, że i w tym zaszczyci nas swą obecnością a Szwadron Niepołomice sprawi się jak należy i dowódca I Plutonu por KO P. Żmudzki poprowadzi uroczystość (należy mu się to jak chłopu ziemia).\nZaśmiecamy wątek "Umundurowanie - oficerki duży rozmiar" - przepraszam więc i kończymy temat.\nprzez Piotr Walter » 27 lut 2011, o 13:40\nWielu prawdziwych ułanów wsiadało na konie z drabinki... choćby za operą w Poznaniu, byłem wtedy małym grzdylem, ale to pamiętam. I pamiętam też ,że mi to imponowało, że tacy " dziadkowie o laskach chodzący" chcą uczcić swoje święto i pamięć swoich kolegów, nie widzę więc niczego haniebnego w podobnej chęci u ich następców, którymi w pewnym sensie niechybnie jesteśmy.\nCo do stopni to stopnie KO to jest jakieś rozwiązanie, może akurat mi to rozwiązanie nie odpowiada, ale jeśli będzie to organizowane z głową to leprze to niż "samozwańczy oficerowie".\nNiema się co unosić z tamtego powodu- Krzysiek nie miał na myśli ludzi wsiadających z drabinki z powodu swego wieku bądź jakiejś niedyspozycji, tylko mówił o takich którzy balują w mundurach kawalerii a na konia wsiedli by tył na przód;)\nPozdrawiam i gratuluje mianowania stopnia:)\nprzez Lucas » 27 lut 2011, o 14:34\nDrogi Piotrze nie unoszę się - to nie w kawaleryjskim stylu - jestem tylko Kolegom wdzięczny, że uświadomili mi coś na co sam nie wpadłem ale po co ma się Przyjaciół Dzięki za gratulacje. Nadużywam stopnia nosząc obszycie z II RP ale już wkrótce będą Federacyjne i będę obszyty zgodnie z wytycznymi FKO.


Głęboko nie zgadzam się z Pana opinią wyrażoną w liście do Gazety Wyborczej, w którym pisał Pan o “ludzkim, współczującym i pełnym godności przemówieniu” Prezydenta Andrzeja Dudy wygłoszonym 8 marca na Uniwersytecie Warszawskim.\nPan Andrzej Duda pewnie uważa się za polityka “elastycznego”, bo potrafi powiedzieć różne, czasami sprzeczne rzeczy, w zależności od oczekiwań osób go słuchających. Na koniec jednak zawsze postępuje według interesu własnej partii. Zarówno podczas kryzysu związanego z przejęciem przez PiS Trybunału Konstytucyjnego jak i podczas przejmowania przez tę partię sądów mówił czasami rzeczy, które można by uznać za sensowne i pojednawcze.\nPrezydent Andrzej Duda wziął udział w uroczystościach z okazji 50-lecia wydarzeń marcowych. Obywatele RP przywitali go hasłami: ‘konstytucja’, “hipokryta”\nSzanowny Panie Profesorze, czy pamięta Pan debatę prezydencką Duda-Komorowski? Czy pamięta Pan jak w tej debacie Andrzej Duda używał sprawy Jedwabnego? Jak Pan sądzi, który Andrzej Duda jest prawdziwszy: ten który wygłasza “ludzkie, współczujące i pełne godności przemówienie” na UW, czy ten który walczy o kilka procent głosów “na prawej flance” atakując Komorowskiego za przyznanie, że mordercy Żydów z Jedwabnego byli Polakami?\nJa mam na ten temat wyrobione zdanie i dlatego byłem jedną z tych osób, które krzyczały “hańba” w trakcie przemówienia, o którym Pan pisze.\nMiejscami podobny w treści list/mail wysmarowałem we wtorek jako reakcję na komentarz red. A. Stankiewicza (z którym się dość często zgadzam) do manifestacji 8 marca na dziedzińcu UW wygłoszony w programie “Loża prasowa” w TVN24 (niedziela, 11 marca br.). Załączam poniżej… może takie reakcje na publiczne wypowiedzi dziennikarzy komentujących aktualne wydarzenia wyrwą ich dziennikarskiej rutyny. A może nie… Spróbowałem.\nZ zainteresowaniem obejrzałem program “Loża prasowa” wyemitowany w niedzielę na antenie stacji TVN24. Z uwagą śledziłem zwłaszcza dyskusję nt. obchodów wydarzeń marcowych i komentarze dziennikarzy obecnych w studiu dotyczące wystąpienia z tej okazji Prezydenta A. Dudy na dziedzińcu UW. Zaciekawił mnie Pański komentarz dotyczące obecności grupy osób poza bramą UW, które głośno manifestowały swoje niezadowolenie podczas przemówienia Prezydenta. Jak zrozumiałem był Pan obecnością tych osób zniesmaczony. Faktycznie, niektóre okrzyki wybrzmiały szczególnie głośno podczas gdy Prezydent składał przeprosiny, co mogło zrobić fatalne wrażenie. Pod koniec swojej wypowiedzi przyznał Pan, że kompletnie nie rozumie ich motywacji, nie wie dlaczego oni tam byli i zachowywali się w ten sposób. Ta wypowiedź mnie zmartwiła, ponieważ wydaje mi się, że rolą dziennikarza jest znać argumentację uczestników wydarzeń wokół. Oczywiście, potem można ją odrzucić, skrytykować itp. Ale tak po prostu nie znać… ?\nMyślę, że to wyjaśnia dlaczego manifestujący w pobliżu dziedzińca UW tam byli. Nie można bagatelizować zjawiska rozmycia norm konstytucyjnych. Celem manifestujących było przypominanie, że wydarzenia, o których stopniowo zapominamy (np. rola Prezydenta w powoływaniu sędziów tzw. “dublerów” Trybunału Konstytucyjnego, podpisanie szeregu ustaw dot. sądownictwa w Polsce) miały miejsce, nadal stanowią złamanie prawa i nie wolno o tym zapomnieć. Nawet najlepsze wystąpienie nie jest powodem, dla którego można Prezydenta zwolnić z odpowiedzialności za przestrzeganie konstytucji. Tym bardziej, że należy się spodziewać, iż niespodziewany koncyliacyjny ton tego wystąpienia mógł być częściowo spowodowany chęcią zatarcia znaczenia swojego świeżego podpisu pod nowelizacją ustawy o IPN (większość komentatorów jest zgodna, że popsuła międzynarodowy wizerunek Polski) i wpływu tego podpisu na jej dalsze losy.