Mieszkanie Sprzedaż, Kielce, Szydłówek, 40.04 m2, 232200 zł\nMieszkanie na sprzedaż 40,04 m²\nSymbol oferty: XGEO-MS-60\n5 799,20 zł/m²\nSymbol oferty XGEO-MS-60\nNa sprzedaż mieszkanie w standardzie deweloperskim o powierzchni 40,04 m2 zlokalizowane na parterze w nowej inwestycji przy ul Klonowej w Kielcach.\nW skład mieszkania wchodzi pokój dzienny połączony z aneksem kuchennym, przedpokój oraz łazienka.\nMieszkanie znajduje się w 3-piętrowym budynku wielorodzinnym. W celu zapewnienia poczucia komfortu i bezpieczeństwa mieszkańcom, teren nieruchomości został ogrodzony oraz wyposażony w instalacje domofonową i monitoring.\nIdealne miejsce dla osób ceniących ciszę i urokliwe widoki.\nCena za mieszkanie - 232 200 PLN brutto.


My Słowianki wiemy jak… Robić domowe masło i chleb! Plus ranking maszyn do pieczenia chleba! – Jak wydawać mniej w UK\nMy Słowianki wiemy jak… Robić domowe masło i chleb! Plus ranking maszyn do pieczenia chleba!\nCena masła nie tylko w UK poszła w górę, dlatego zrobienie własnego coraz bardziej zaczyna się opłacać. Wiem, wiem pracujesz nie masz czasu ale zajmuje to max 10 min, z 600ml Double Cream wychodzi ok 180g masła i 250ml maślanki a z tego można zrobić np puszyste naleśniki!\nDouble cream kosztuje £1.90, Buttermilk (maslanka) £0.70 = Tylko masło 250g od £1.40 do £2+\nZrobienie masła jest bardzo proste, potrzebujemy:\n600ml Double cream w temperaturze ok 17-18 stopni\nDo wyboru robot kuchenny, mikser, zakręcany słoik lub butelka aby\n2 szkl wody (do wypłukiwania pozostałości maślanki)\nZakładając ze masz juz wszystko gotowe wlej 600 g śmietany 30% o temp ok. 17-18°C do wybranego przez siebie naczynia lub urządzenia do ubijania, rozpocznij ubijanie – czas ok. 5 minut, śmietana będzie zmieniała swoją konsystencję – od płynnej, poprzez bitą śmietanę, aż do uzyskania rzadkiego płynu (maślanki) z oddzielonymi wyraźnie grudkami żółtego tłuszczu (masła) gdy się pojawią grudki, zakończ ubijanie. Teraz musimy oddzielić masło od maślanki, do dużej miski wkładamy sito i przekładamy na nie masło, aby odsączając maślankę. Maślankę przelej do pojemnika np. słoika później możemy z niej zrobić np naleśniki, koktajl czy ciasto lub po prostu ja wypić. Następnie odsączone masło zbieramy z sita formując zwartą bryłę i przekładamy ją do miski z zimną wodą. Poprzez ugniatanie ręką lub łyżką wypłucz z masła resztki maślanki. Wymieniaj wodę w misce i powtarzaj czynność do momentu, aż woda będzie czysta. Teraz możemy uformować pożądany kształt masła i tadam gotowe. Masło można przechowywać w zamrażarce 6-8 miesięcy a w lodówce ok 10 dni.\nKoszt £1.90 produkt Masło (£1.40) i Maślanka (£0.70) = Warte swojej ceny i wysiłku\nSkoro jesteśmy już tak super i zrobiłyśmy masło 😀 dlaczego nie upiec do tego chleba?\nKoszt bochenka chleba to £1.75 (Percy Ingle – Large bloomer) u mnie w domu zjadamy jeden bochenek dziennie czyli koszt na tydzień to £12.25 w miesiącu to ok £55, a w skali roku to aż £661.50! Szokujące prawda.\nTeraz maszyna do chleba kosztuje od £45 do £200+, 1.5kg mąki to £0.75-£1.75 z 1.5kg wychodzi 5 bochenków, oczywiście drożdże i inne dodatki wg uznania! Więc oszczędność jest wow! Do tego świeży chlebek każdego ranka rewelacją.\nNajlepsze maszyny do robienia chleba:\n1. Russell Hobbs 22710 bread-maker £64.99\nPomimo tego, że jest mniejszy, może zrobić chleb o wadze do 1 kg i ma imponujące 19 ustawień z trzema opcjami skórki. W zestawie jest miarka i łyżeczka, a także książeczka z przepisami, dzięki której będziesz gotowa do wypiekania zaraz po wyjęciu z pudełka. Funkcja utrzymywania ciepła pozwala cieszyć się ciepłym pieczywem nawet po godzinie od wypieku, a jeśli chcesz ustawić na noc, jest też zegar opóźniający.\n2. Panasonic bread-maker SD-ZX2522 £ 239.99\nTen zupełnie nowy model firmy Panasonic to Rolls-Royce producentów pieczywa. Wraz z panelem dotykowym w eleganckiej, czarnej obudowie ze stali nierdzewnej można wybierać spośród 37 programów do pieczenia chleba i ciasta. Osoby stosujące dietę bezglutenową docenią fakt, że oprócz chleba można teraz również tworzyć ciasto bezglutenowe i makaron. Znajduje się również sprytny dozownik drożdży i orzechów, który uwalnia dodatkowe składniki w optymalnym czasie (większość modeli wymaga dodania na początku). Postępowaliśmy zgodnie z instrukcjami zawartymi w książeczce z przepisami, aby zrobić klasyczny biały bochenek ze średnią skórką. Czas szybkiego pieczenia wynosi 120 minut, ale wybieramy 13-godzinny zegar opóźniający. Maszyna jest bardzo cicha – nie byłam w 100% pewna, że działa, ale poręczna funkcja odliczania zapewniała mnie, że tak (nie ma okna podglądu). Chodzi o plastikowe gadżety pomiarowe, które zapewniają precyzję i dwie łyżki obrotowe dla różnych rodzajów chleba. Istnieje opcja średnich, dużych lub bardzo dużych bochenków o jasnej do ciemnej skórce. Wszystkie te funkcje sprawiły że ta maszyna zajmuje dużo miejsca w mojej kuchni.\n3. Swan Quickbake bread-maker £54.99\nOkno podglądu i panel sterowania ma duże, łatwe w obsłudze przyciski. Dostępnych jest 14 różnych ustawień, w tym pełnoziarnisty, francuski chleb, ciasta, a nawet funkcja dżemu. Broszura zapewnia również przepisy dla każdego.\n4. Judge digital bread-baker £69\nTen podstawowy model może wyprodukować bochenek o wadze 700 g lub 1 kg z wyborem jasnych, średnich lub ciemnych skórek. Dostępnych jest 15 gotowych programów, w tym bezglutenowy, ale niestety nie ma broszury z przepisami.\n5. Cookworks bread-maker £44.99\nChociaż jest to jeden z bardziej podstawowych modeli, jest on w stanie wytwarzać różne bochenki z 12 gotowymi programami do wyboru (w tym chleb francuski, szybki chleb, słodki chleb, deser i ciasto), a także trzy regulowane ustawienia skórki. Ma tez 13-godzinny zegar opóźniający, dzięki czemu możesz obudzić się z pięknym aromatem świeżego chleba wypełniającego dom. Poręczne okno podglądu zapewnia również, że wszystko dobrze się układa, a wyświetlacz LCD odlicza pozostały czas.\n6. Lakeland bread-maker and scales\nModel dla zapalonego piekarza, ten model jest ogromny, jest wyposażony w kilka dodatkowych poręcznych gadżetów. Po pierwsze stojak pozwala na kreatywność przy mini-bagietkach lub bułkach zamiast standardowego bochenka, a odłączana waga mieszcząca się na górze i pozwala na dodatkową precyzję. Jeśli szukasz wskazówek i automatycznego dozownika do bardziej eksperymentalnego bochenka, znajdziesz tam książkę kucharską. Dostępnych jest 12 programów do wyboru, w tym bardzo szybkie ustawienie – 700 g bochenek będzie gotowy w ciągu 1 godziny i 28 minut. Jeśli masz więcej czasu, istnieje możliwość stworzenia większego bochenka o wadze 1 kg.\n7. Sage the Custom Loaf £134.99\nTa sprytna mała maszyna może produkować bochenki o wadze 500 g, 750 g, 1 kg i 1,25 kg – najszerszy wybór spośród wszystkich maszyn, które tutaj opisałam. Duży interfejs LCD był łatwy w obsłudze, z pokrętłem do wyboru. Podobnie jak niektóre inne modele premium, ten jest wyposażony w rynnę do dodawania dodatkowych składników w najodpowiedniejszym momencie. Dostępna jest również największa różnorodność ustawień skórki – z lekką chrupkością.\n8. Morphy Richards white Premium Plus bread-maker £83.99\nSuper łatwy w użyciu, z 19 programami, od wszystkiego, od ciasta chlebowego i pizzowego po ciasta i dżemy, to sprytne urządzenie posiada również drop-down ostrze do łatwego usuwania – nigdy więcej zablokowanych łopatek, hurra! Jeśli potrzebujesz chleba na już, ustawienie szybkiego pieczenia zajmuje tylko 70 minut, a w zestawie znajduje się książka kucharska. Jest 12-godzinna funkcja opóźnienia, dozownik owocowo-orzechowy i okienko obserwacyjne.\n9. Kenwood bread machine BM450 £89.99\nTen najwyższej klasy automat do chleba posiada wentylator konwekcyjny zapewniający kontrolowaną temperaturę, co zapewnia równomierne upieczenie. Jest także poręczny szybki piec, który zajmuje od początku do końca niecałą godzinę, a także niezwykle ważny dozownik i imponujące 15 ustawień. Na początek znajdziesz książeczkę z przepisami, która jest wyświetlana w rozsądnie cichym, eleganckim, srebrnym pudełku z łatwym w obsłudze panelem dotykowym.\nPosted in BlogTagged ja upiec chleb, jak zrobić masło, maszyny do pieczenia chleba, najlepsze maszyny do pieczenia chleba, ranking maszyn do pieczenia chleba\nPrevious Za darmo bądź prawie za darmo, kilka porad xD\nNext 2 pary okularów na receptę już za £15!


Filip Memches: Pochwała Polski radykalnej - Plus Minus - rp.pl\nAktualizacja: 27.03.2015, 22:36\nFilip Memches: Pochwała Polski radykalnej\nModne ostatnio stało się dzielenie Polski na „racjonalną" i „radykalną". Po jednej stronie mamy rozsądek, umiar, przewidywalność, a po drugiej – fanatyzm, oszołomstwo, demolkę.\nMoim zdaniem jednak takie postawienie sprawy to swoisty przesąd, cechujący mentalność polskiej inteligencji liberalnej. Chodzi o wywodzący się z oświecenia kult rozumu, myślenia (kartezjańska dewiza: „Cogito ergo sum") przeciwstawiany wierze w Boga utożsamianej z barbarzyństwem i ciemnotą. To właśnie ów kult legł u podstaw nowoczesności rozumianej jako proces odczarowywania świata z religijnych uprzedzeń.\nW tym sensie ludźmi nowoczesnymi, „racjonalnymi" byli polscy nacjonaliści u schyłku XIX i początku XX wieku, co bynajmniej po dziś dzień nie jest chyba oczywiste dla przeciętnego polskiego inteligenta. Ich perypetie to jeden z wątków tematu przewodniego najnowszego wydania – Teki 38 – kwartalnika „Pressje".\nZ lektury periodyku możemy wyciągnąć wniosek, że wbrew rozmaitym stereotypom daleko tym ludziom było do dzisiejszych moherów, czyli przedstawicieli Polski „radykalnej". Roman Dmowski i inni działacze wczesnej endecji optowali za „światopogląde...


972 – ks. Mieczysław Maliński\n– Nic, nic. Chciałam ci coś pokazać. Popatrz przez okno. – Pokazała mu tę dziwną grupę. – Ci także przyjechali do naszego Syna.\n– Albo ja się musiałem przesłyszeć – bo tez człowiek taki zapracowany – zresztą oni tak mówią górnolotnie, jak na Magów przystało, takimi dziwnymi słowami – oni wciąż jak gdyby mówili o nowo narodzonym Królu żydowskim – tak, tu musiałem się przesłyszeć.\n– Dopytywałem się ich również, skąd się dowiedzieli o narodzeniu waszego Dziecka. Kto ich przyprowadził do mojej gospody. Powiedzieli, że gwiazda – chyba się przesłyszałem, bo nawet na wszelki wypadek zacząłem wypatrywać tej gwiazdy, ale żadnej nie zauważyłem.\nZresztą dla niego nie to było najważniejsze. Najważniejsi byli oni: ci Trzej i ta karawana. Od samego rana krzątał się, chcąc z jak największymi honorami przyjąć i nakarmić tych wspaniałych gości. Pokrzykiwał na swoje sługi, porządkował, sprzątał, przygotowywał dom. Dowiedziała się, że ci Magowie – jak ich w końcu nazwano – polecili mu urządzić wielką ucztę na cześć Dziecięcia.\n– Zdziwiliśmy się bardzo tym, że w Jerozolimie nikt nic nie wiedział o narodzinach króla. Byliśmy przekonani, że cały naród żydowski świętuje bardzo uroczyście narodziny swojego króla. Tymczasem okazało się, że nikt o tym fakcie nie wie. Pytaliśmy, gdzie jest nowo narodzony Król żydowski – opowiadali – i wszyscy zapytani patrzyli na nas z najwyższym zdumieniem. Udaliśmy się więc do Heroda – on powinien coś wiedzieć o tym fakcie. Ale on usiłował nam delikatnie wyperswadować to, mówiąc, że to pomyłka. Tłumaczył nam, że być może nasze księgi święte, z których wyczytaliśmy tę wiadomość, mówią o nim, czyli o Herodzie, bo przecież on, Herod, jest królem narodu żydowskiego. Dopiero po usilnych naszych naleganiach Herod skapitulował. Zawezwał kapłanów, aby ci dopomogli rozwikłać tę zagadkę.\nMagowie opisywali, jaki niepokój zapanował na dworze Heroda, jak wszyscy zostali do głębi poruszeni wiadomością o gwieździe. Jak po długich namysłach kapłani jako jedyna odpowiedź znaleźli tekst proroka Micheasza: „I ty, Betlejem, Ziemio Judzka, nie jesteś najpodlejsze pomiędzy książęty judzkimi, bo z ciebie wynijdzie wódz, który będzie rządził ludem moim izraelskim”. Była to – zdaniem uczonych w Piśmie – jedyna przesłanka wskazująca, gdzie by się miał narodzić Ten, którego oni szukają. „Jeżeli dokąd, to idźcie do Betlejem” – tak im dość sceptycznie oświadczyli.\n– A więc Twój Syn może mieć w najbliższych dniach jeszcze jedną wizytę, a mianowicie wizytę króla Heroda – stwierdził jeden z trzech Mędrców.\nUdzielił się Jej ich niepokój. Coś się stało. Coś się dzieje, i to chyba coś złego. Zatęskniła do spokojnego Nazaretu. Poczuła się obco w tej gospodzie, która dotąd była dla Niej tak przyjazna. – Ach, gdyby Betlejem było dalej od Jerozolimy, bliżej moich stron, bliżej Nazaretu. – Z żalem pożegnała Magów. Wraz z ich odejściem odebrana Jej została jakaś tarcza obronna, osłona, którą dla Niej stanowili. Zwierzyła się Józefowi ze swoich myśli.\n– Coś się na pewno stało, że Magowie tak zmienili swoje plany.


Przepis na surówka z jabłkami - Gwiazdywkuchni.pl\nPrzepis na Surówka z jabłkami\nJak zrobić Surówka z jabłkami?\nKapustę drobno kroimy. Jabłka obieramy i kroimy w półplasterki lub w kostkę. Marchew obieramy i ścieramy na tarce o drobnych oczkach. Cebulę kroimy w drobną kostkę. Wszystkie składniki łączymy ze sobą, mieszamy, dodajemy sól oraz pieprz do smaku.\nDo przepisu na: Surówka z jabłkami


Zawiedzione zaufanie – jak sobie radzić?\nCzasem zdarza się, że znamy kogoś wiele lat i mamy wrażenie, że ta osoba nie jest w stanie niczym nas zaskoczyć. Że możemy jej bezgranicznie ufać. Tymczasem życie samo w sobie jest bardzo zmienne i potrafi nagle odwrócić się o 180 stopni. Wszystko na świecie się zmienia. Podobnie jak my, ludzie, którzy poddajemy się tym zmianom i sami również nieustannie się zmieniamy. Składamy się z milionów nieustannie zmieniających się komórek, żyjemy w obliczu wielu bodźców zewnętrznych i otaczamy się dynamicznymi relacjami z ludźmi, które wpływają na nasze zachowania i decyzje. Tymczasem ból związany z zawiedzionym zaufaniem do kogoś bliskiego bywa ogromny. Tracimy wtedy poczucie bezpieczeństwa, często też znacznie osłabia się więź z osobą, na której się zawiedliśmy. Wiele osób ucieka przed tymi silnymi, nieprzyjemnymi emocjami w pracę, obowiązki, pasje, aby nie myśleć o bolesnym doświadczeniu. Zamykają się w sobie, nie chcąc wchodzić w kolejne bliskie relacje czy związki. Wycofują się z kontaktów z ludźmi i przestają ufać. Jednak samotne życie w dłuższej perspektywie jest smutne i puste. Jak zatem uchronić się przed nieprzyjemnymi emocjami związanymi z zawiedzionym zaufaniem do kogoś bliskiego? Jak żyć, aby nie dopuścić do takiej sytuacji?\n1. Nie odwracajmy się od całego świata dla jednego człowieka. Nie zrywajmy kontaktu z bliskimi, rodziną, przyjaciółmi ograniczając swój świat tylko do tej jednej osoby. Utrzymujmy kontakty z ludźmi, rozproszmy swoją uwagę pomiędzy swoje pasje i spotkania towarzyskie. Pozwoli to utrzymać dobre samopoczucie psychiczne.\n2. Skupiajmy uwagę w głównej mierze na sobie, swoich potrzebach, emocjach, marzeniach. Niech to będzie Wasz punkt odniesienia, do którego wracacie za każdym razem, gdy się trochę odchylicie. Aby móc to zrobić najpierw odkryjcie dobrze siebie, swoje potrzeby, uświadomcie sobie, co lubicie, a czego nie znosicie.\n3. Będąc w szczęśliwym związku zostawcie pewne, wybrane obszary, tylko dla siebie. Mogą to być pasje i zainteresowania, spacer z psem czy co tylko chcecie. Ważne jednak, aby robić to samemu. Nie oduczajcie się doświadczania przyjemnych rzeczy w samotności, nie jest dobre, gdy wszystko będziecie robić razem.\n4 .Dbajcie o swoje pasje, hobby i przyjemności. To naprawdę pomaga w trudnych chwilach.\n5. Poszukajcie miejsca, w którym będziecie czuć się potrzebni. Może to być wolontariat, pomoc biednym i potrzebującym. Świadomość, że niesiemy komuś pomoc, często daje dużo siły i radości.\nNie zawsze jednak uda nam się uchronić przed zawiedzeniem i rozczarowaniem. Są rzeczy, na które po prostu nie mamy wpływu. Dlatego zamiast uciekać warto zaleczyć swoje rany i poskładać zranione kawałki siebie. Dzięki temu uchronimy się przed depresją i utratą wiary w sens życia. Co zrobić, gdy zraniła nas bliska osoba?\n1. Spróbujcie zrozumieć motywy jej zachowania. Postarajcie się wejść w jej skórę i spojrzeć z jej perspektywy. Zrozumienie przyczyn zachowania bliskiej osoby przyśpiesza proces wybaczania i przynosi ulgę.\n2. Nie szukajcie jednak tłumaczeń na siłę, gdy naprawdę ich nie ma. Czasami po prostu nie da się uzasadnić i usprawiedliwić niektórych ludzkich zachowań. Niekiedy bowiem ich jedynym powodem jest nieustanna zmienność.\n3. Pozwólmy sobie na odczuwanie smutku i bólu przez kilka, maksymalnie kilkanaście dni. Płaczcie, krzyczcie, jedzcie tyle ile chcecie, róbcie to, co lubicie. Pamiętajcie, że stan głębokiej rozpaczy nie może trwać zbyt długo, bo może prowadzić do depresji. Po kilkunastu dniach spróbuj bardziej kontrolować swoje emocje.\n4. Nie przestawajcie kontaktować się z innymi ludźmi, szczególne gdy czujecie się zawiedzeni, zadbajcie o utrzymanie bliskich relacji z pozostałymi ludźmi, nawet, gdy nie macie na to ochoty. Niech to będzie bufor dla Waszych emocji, wypłaczcie się komuś, porozmawiajcie o tym, co czujecie. Spróbujcie też później odsunąć myśli od tego, co się stało, skupcie uwagę na relacjach z innymi ludźmi.\n5. Wykonując swoje codzienne obowiązki nie myślcie o tym, co Was boli. Skupcie uwagę na tym, co aktualnie robicie. Gdy szorujecie zlew myślcie o jego zapachu, kolorze, o rysach, które ma. Bądźcie uważni podczas tej prostej czynności. Dzięki temu odsuniecie myśli o d tego, co nieprzyjemne.\n6. Pamiętajcie, że czas leczy rany. Ból i smutek trzeba przeżyć i jakoś przecierpieć. Zaakceptujcie ten fakt.


Alternatywne okładki gier wideo | Gadżetomania.pl\nRed Dead w wersji alternatywnej, acz nie hipsterskiej. Źródło: NeoGAF\nTworzenie alternatywnych okładek dla gier wideo stało się popularne już kilka lat temu z pewnego, prostego względu. Otóż niejednokrotnie okazuje się, że obok wspaniale zaprojektowanego, multi-milionowego hitu na płycie, powstaje obrzydliwe opakowanie. A ludzie po prostu lubią ładne okładki.\nAlicja w Krainie Koszmarów.\nNie da się ukryć, że artyści z całego świata potrafią zawstydzić twórców oficjalnych grafik na okładki. Tworzenie alternatywnych okładek dla sporej części hitów ze świata gier wideo stało się popularną zabawą i zwróciło uwagę już kilku stron na świecie. W końcu wiele z nich znacznie przebija swoje oryginalne wersje!\nWarto również zauważyć, że spora część okładek tworzonych przez graczy dla graczy rezygnuje z obowiązkowych dla oficjalnych opakowań treści – informacji o grze z tyłu, oznaczeń wiekowych, dodatkowych powiadomień o zawartości, czy sponsorach. Wielu z nich wychodzi to na dobre.\nKilka stron w sieci zajmuje się zbieraniem takiej twórczości, dostarczając również wersje w rozmiarach odpowiadających rzeczywistym do wydrukowania. Oczywiście potrzebny jest do tego specjalny papier, czasami okazuje się, że okładkę trzeba przyciąć tu i ówdzie, jednak efekt jest nad podziw zadowalający. Jeżeli szukacie ciekawych okładek zaglądajcie tutaj, tutaj oraz tutaj.\nNinja Gaiden Sigma 2, złośliwie zmieniane przez autokorektę na Ninja Garden.\nW tym okładkowym szaleństwie powstają niezwykłe kreacje – stylizowane na retro, tworzone w stylu mangi, rysowane na całość pudełka, dwustronne, z wykorzystaniem oficjalnych artworków, czy autorskich prac. Jest tego zatrzęsienie.\nNa odkrycie wpadło niezależnie od siebie kilka serwisów, ale największą kolekcję wypromowało Kotaku, zainteresowane tym co wyczyniali twórcy na NeoGaf.\nNie brakuje również okładek do nieistniejących gier – sam parę razy wpadłem tak w ślinotok będąc już pewnym, że pojawi się Dungeon Keeper 3, Final Fantasy VII-2, lub GTA: San Andreas Stories.\nNie istnieje. A szkoda. Źródło: VGBoxart.com, ma się rozumieć.\nOczywiście podobne akcje są niesamowicie popularne na deviantart, a czasami naprawdę warto zainwestować w „chałupniczą” okładkę, zamiast przerażać się oficjalnymi potworkami.\nBerserk w Dragon’s Dogma\nVenus Redemption – tylko dla pań! PGA 2009: zbiór wspomnień z dnia pierwszego Poznajcie nową najbardziej hejtowaną gazetę. Tube News: magazyn o polskich Youtuberach! Co w środku? Fanowski film Duke Nukem - są panienki, są mięśnie, jest czad! [wideo] niezłe gadżety: Oryginalny Batmobil Tima Burtona dostępny na eBayu? Battlefield 3: oficjalny teaser! Najczęściej wyszukiwane w Yahoo! i AOL E-zakupy na golasa to jest to! Też tak robicie? Nie jesteście sami Polska jest źródłem sporej części ataków phishingowych Tragiczny news z obozu The Wolverine iPlayer wspiera też Firefoksa Rzeź na Carnage'u


Napisane: 29 sty 2018, o 20:24\nJa mam bardzo dużo roślin do doświetlania i żarówki o tak małej mocy chyba byłyby za słabe. Mam zamiar wyciągnąć jeszcze pod lampy dwie pomarańcze - zwykły poncirus i flying dragon (obydwie wiosną powędrują na stałe do gruntu) i dlatego jeszcze dołożę jedną żarówkę 54W.\nDoświetlam przez 14 godzin na dobę. Na razie doświetlanie żarówkami led zdaje egzamin (o dziwo) np. wszystkie cytrusy wyciągnięte z zimowiska rosną i kwitną.\nJa też mam dużo roślin. Nie zapominajmy, że jedna taka żarówka to odpowiednik dawnej 100W, więc nie jest to mała moc. Na jedną dwie rośliny średniej wielkości spokojnie starcza. Mam np. trzy w listwie na długości metra i doświetlają mi kilka roślin wiszących w rzędzie na ścianie i dwa stojące na podłodze. Odległość takiej żarówki od najwyższych roślin to około 25 cm.\nTylko nie wiemy ile z tego promieniowania jest wykorzystywane przez rośliny w procesie fotosyntezy, przypuszczam że poniżej 10%\nNorbercie gdyby to było takie proste z ledami to przypuszczam, że zachodnie firmy już dawno by je produkowały.\nPrawie dziesięciokrotne przebicie ledów nad żarówkami tradycyjnymi polega również na tym, że emitują dużo światła na falach widocznych dla człowieka, niekoniecznie przydatnych dla roślin. O stratach cieplnych w tradycyjnych żarówkach wiem.\nNapisane: 29 sty 2018, o 20:47\nTe 10% może być tylko w postaci przypuszczeń. Niemniej jeśli bierzemy LEDy to trzeba kierować się też mocą, im wyższa tym lepiej. 6500K, powinno być widmo z przewagą niebieskiego, czyli na wzrost.\nDla mnie liczą się efekty i u mnie te żarówki się sprawdzają.\nNapisane: 29 sty 2018, o 20:55\nU mnie też na razie się sprawdzają. Co do mocy to masz rację, im większa tym lepiej. Dlatego od jutra będę miał łączną moc żarówek do doświetlania 324 Waty.\nWraz z wydłużającym się dniem, będę skracał czas doświetlania. Do pokoju w którym są rośliny ciężko wejść przy załączonych lampach.\nNapisane: 1 lut 2018, o 14:17\nU mnie sprawdza się perfekcyjnie led grow. Zobaczcie co sie dzieje po niecałym miesiącu doświetlania\nMnie rosną i kwitną duże drzewka cytrusowe oraz inne rośliny.\nStosuje ktoś folię życia do wyłożenia ścian przy doświetlaniu ? Wydaje mi się, że 3-4 zł za 3m2 odblaskowej ściany to bardzo mało. Oczywiście pytanie nie dotyczy osób doświetlających w pokoju. Kiedyś stosowałem folię aluminiową, ale łatwo się rwie i cenowo w sumie wychodzi znacznie drożej od folii życia.\nJa też stosowałem folię aluminiową, lecz w bardzo dużym akwarium po rybach.\nNapisane: 7 lut 2018, o 20:41\nWłaśnie skończyłem robić mój boks wyłożony folią życia. Koszt niewielki, a efekt doświetlenia o wiele lepszy.\nNapisane: 8 lut 2018, o 07:48\nJaką mocą aktualnie doświetlasz?\nTylko 15 W\nNapisane: 8 lut 2018, o 14:41\nWygląda jak moje 328\nNapisane: 8 lut 2018, o 16:03\nChyba tak tylko wygląda na zdjęciu. Ale i tak jest o wiele lepiej niż bez folii.\n[ Posty: 338 ] Idź do strony nr... 1 ... 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16 ... 25\nPrzeglądają dział: ElciaEl, emma1966 i 29 gości


Goleniewski - hurtownia wentylacyjna - Kurtyny powietrzne Frico - wentylacja, klimatyzacja, kanały, rury zwijane, kształtki, przewody elastyczne, wentylatory, klimatyzatory, nawiewniki, anemostaty, przepustnice, tłumiki, czerpnie, rekuperatory, izolacje\nFRICO to ponad 30 lat doświadczenia w projektowaniu i produkcji energooszczędnych urządzeń grzewczych w tym głównie - kurtyn powietrznych, aparatów grzewczych oraz promienników. Od 1993 roku marka FRICO jest częścią koncernu Systemair. W naszej pracy staramy się tworzyć urządzenia przyjazne człowiekowi i jego naturalnemu środowisku.\nDzięki szerokiej ofercie produktów i wieloletniemu doświadczeniu, firma Frico potrafi pomóc oszczędzać energię. Oferując kompleksowe rozwiązania, obejmujące zarówno kompletne systemy grzewcze, jak i produkty do dodatkowego ogrzewania, możemy zapewnić komfortowy klimat wnętrz przy niskich kosztach energii. Nasze systemy sterowania dla różnych poziomów gwarantują, że nigdy nie zużyjesz więcej energii, niż potrzeba. Poprzez naszą firmę macierzystą, Systemair, dysponujemy także wiedzą z zakresu wentylacji i możemy dostarczyć odpowiednie rozwiązania.\nFirma Frico z dumą oferuje energooszczędne produkty, zapewniające lepszy klimat wnętrz. W naszej pracy przy projektowaniu produktów skupiamy się na osiąganiu jak najlepszej funkcjonalności przy jak najniższym zużyciu energii – bez szkody dla naszych podstawowych wartości, którymi są zaufanie, kwalifikacje i wzornictwo.\nOznacza to, że nasze produkty nie tylko zarządzają klimatem pomieszczeń w centrach biznesowych, budynkach przemysłowych, biurach i domkach letniskowych. Dzięki optymalnej efektywności energetycznej nasze produkty są ekologiczne.


Nasza firma dzia³a w bran¿y obróbki metali i budowy maszyn od 1991 roku. Nasze us³ugi s± bardzo rozbudowane, co nie zwalnia nas z obowi±zku poszukiwania nowszych i lepszych rozwi±zañ. Stawiamy na prê¿ny rozwój. W ofercie projektowanie i stawianie konstrukcji stalowych, budowa maszyn i linii produkcyjnych, budowa i regeneracja maszyn....\nNasza strona internetowa jest firmowym blogiem, na którym przedstawiamy informacje dotycz±ce rynku maszyn. Od wielu lat dzia³amy na rynku obrabiarek, co pozwala nam zapewniæ rzetelne informacje, artyku³y oraz porady dotycz±ce rynku maszyn, najnowszych technologii. Zapraszamy do zapoznania siê ze szczegó³ami!\nFirma Progster oferuje przede wszystkim systemy monta¿owe, stanowiska kontrolno-pomiarowe, urz±dzenia do przenoszenia maszyn, listwy przeka¼nikowe, stanowiska monta¿owe czy przyrz±dy spawalnicze. Jeste¶my w stanie wyprodukowaæ najnowocze¶niejsze urz±dzenia dla przemys³u, które znacznie zwiêksz± wydajno¶æ pracy w dos³ownie ka¿dej firmie. Proszê...\nAgrotex - zbiorniki po renowacji\nFirma Agrotex zajmuje siê sprzeda¿± u¿ywanych zbiorników wielko-gabarytowych. W ofercie posiadamy zbiorniki wykonane ze stali (zwyk³ej, nierdzewnej oraz kwassodpornej), tworzywa sztucznego jak równie¿ tytanu. Wszystkie nasze zbiorniki posiadaj± atest odpowiednich urzêdów oraz certyfikat szczelno¶ci. Wysoka jako¶æ procesu renowacji wynika z...\nW ofercie firmy Liebherr-Polska Sp. z o. o. odnajd± Pañstwo maszyny do robót ziemnych, urz±dzenia do prze³adunku, ¿urawie samojezdne, technikê mieszania betonu, ¿urawie wie¿owe, ¿urawie g±sienicowe. Prowadzimy dystrybucjê, serwis i wypo¿yczanie tych urz±dzeñ. Dla robót ziemnych oferujemy du¿y wybór koparek hydraulicznych, koparek linowych...\nFirma Dematec w prywatnej spisie produktów proponuje urz±dzenia tj. tokarki, urz±dzenia powi±zane z centrami obróbczymi dwu sieciowymi, jak równie¿ szeroki asortyment zwi±zany z obrabiarkami wyposa¿onymi w systemy wielog³owicowe z dodatkowymi wrzecionami frezuj±cymi. Firma ta para siê te¿ dostaw± wielkogabarytowych maszyn powi±zanych z...\nFirma Firma Handlowo-Us³ugowa MICHNIEWSKI jest dostawc± us³ug zwi±zanych z obs³ug± firm (przedsiêbiorstw, dzia³alno¶ci jednoosobowych, spó³ek) oraz dodatkowo szkolenia zakresie BHP, Maszyn,systemów administrowania jako¶ci± i w pewnych przypadkach pracy, pomiarem ¶rodowiska pracy, bezpieczeñstwa podczas pracy. Implementacjê do potrzeb...\nFirma Adiatek dzia³a na rynku od wielu lat. Bogate do¶wiadczenie, pozwala na przygotowanie oferty dostosowanej do wymagañ ró¿norodnych kontrahentów. Zmywarki elektryczne, bateryjne, bateryjne z trakcj± i bateryjna samojezdne to urz±dzenia najwy¿szej jako¶ci i jako¶ci. Podejmuj±c wspó³pracê z Adiatek ka¿dy z odbiorców mo¿e liczyæ na radê i porady...


Zarządzenie Nr 282/2021 Wójta Gminy Radowo Małe z dnia 29 grudnia 2021 r. w zmieniające Zarządzenie Nr 206/2021 Wójta Gminy Radowo Małe z dnia 11 stycznia 2021 r. w sprawie zatwierdzenia planu finansowo-rzeczowego Zakładowego Funduszu Świadczeń socjalnych w Urzędzie Gminy w Radowie Małym. - BIP Gmina Radowo Małe\nZarządzenie Nr 282/2021 Wójta Gminy Radowo Małe z dnia 29 grudnia 2021 r. w zmieniające Zarządzenie Nr 206/2021 Wójta Gminy Radowo Małe z dnia 11 stycznia 2021 r. w sprawie zatwierdzenia planu finansowo-rzeczowego Zakładowego Funduszu Świadczeń socjalnych w Urzędzie Gminy w Radowie Małym.\n1 Zarzadzenie Nr 282.2021.zip (ZIP, 234.19Kb) 2022-01-04 11:12:27 17 razy\nDodanie dokumentu: Marlena Jóźwiak 31-12-2021 11:40:58\nOsoba, która wytworzyła informację lub odpowiada za treść informacji: Monika Jarzębska 29-12-2021\nOstatnia aktualizacja: Marlena Jóźwiak 04-01-2022 11:12:27


Przemysł spożywczy w Polsce | Suszarnia bębnowa | Produkcja żywności\nNie ma wątpliwości, że przemysł spożywczy w Polsce przeżywa wzmożony rozwój. Okazuje się, że rodzimi przedsiębiorcy każdego roku generują z tego tytułu coraz większe dochody. Według ekspertów nasz kraj już niebawem może stać się liderem na rynku europejskim. Wylicza się, że przychody w przemyśle spożywczym oscylują rocznie wokół kwoty 300 miliardów złotych. Jak rozwija się przemysł spożywczy i jakie są prognozy na przyszłość. Dowiedz się więcej już teraz.\nNie da się ukryć, że polscy przedsiębiorcy stawiają na eksport. Ekspansja na rynki zagraniczne to ich cel, który mają realizować w ciągu kolejnych kilku lat. Wiele zmieniło się od czasu wejścia Polski do Unii Europejskiej i taki trend ma się w branży utrzymywać stale.\nCo ciekawe, polska „spożywka” jest niezwykle doceniana przez zagranicznych odbiorców. Dostrzegają w produktach dobrą jakość i nadal niską cenę. Ponadto, polscy przedsiębiorcy starają się dostosować do potrzeb europejskich – coraz częściej stawiają na przykład na produkcję żywności BIO.\nWarto też podkreślić, że przemysł spożywczy w naszym kraju staje się nowoczesny, przez co o wiele bardziej wydajny. W niejednej hali produkcyjnej czy magazynowej zamiast pracy ludzkich rąk stosowane są innowacyjne, indywidualnie dostosowane maszyny, które wspierają automatyzację całego procesu twórczego. To między innymi mieszarki, rozdrabniarki, suszarnia taśmowa czy urządzenia do pakowania.\nNie można jednak powiedzieć, że maszyny zastępują pracowników fizycznych. Co roku odnotowuje się coraz większą liczbę zatrudnionej kadry, a świetnym przykładem jest nadal obecne zapotrzebowanie na pracowników z Ukrainy.\nPolscy przedsiębiorcy stawiają na nowoczesną produkcję, która jakością nie odbiega od tych z rynku zagranicznego. O ile jeszcze kilka lat temu na krajowym rynku dominowały małe i średnie firmy, tak dzisiaj prym wiodą duże przedsiębiorstwa, które zatrudniają co najmniej kilkaset osób i nadal starają się rozwijać.\nPrzemysł spożywczy jest w naszym kraju jednym z tych wiodących, które zasilają polską gospodarkę. Trzeba zaznaczyć, że zauważa się nie tyle powstawanie nowych firm w tym sektorze, które stawiają dopiero „pierwsze kroki”, ile modernizację tych już istniejących. Co ważne, na terenach naszego kraju swoje siedziby zakładają także firmy z kapitałem zagranicznym. Wpływ na to ma przede wszystkim strategiczne położenie terytorialne Polski, ale też niskie ceny i dobra jakość pracy polskiej kadry. Sprzyjają także warunki prowadzenia biznesu i rozwoju.\nNic nie wskazuje na to, by przemysł spożywczy mógł przeżywać w naszym kraju kryzys. Panuje wręcz tendencja odwrotna. To branża, która pozwala osiągać coraz wyższe dochody, dzięki czemu polskie firmy mają szansę się rozwijać i pozyskiwać intratnych kontrahentów. Istotne jest też to, że to właśnie w tym sektorze działa dzisiaj najwięcej działalności gospodarczych zakładanych na terenie Polski i najwięcej z nich jest w stanie utrzymać się na dobrym poziomie.\nPrevious Magazine : Previous Telefony SIP jako praktyczne rozwiązanie telekomunikacyjne dla firm\nNext Magazine : Next Spawanie aluminium Warszawa – co warto wiedzieć?


Red Auerbach, czyli kilka twarzy geniusza - Gwiazdy Basketu\nDziś słów kilka o facecie, który własnymi rękoma zbudował największą dynastię mistrzowską w dziejach NBA. Wiecie co jest najlepsze, mimo iż działał pół wieku temu, jego metody do dziś wyznaczają standardy modelowego zarządzania klubem. Arnold Jacob Auerbach, szerzej znany jako “Red” wyniósł NBA na nowy poziom, wielu uważa go za najwybitniejszego trenera w dziejach. Jego opowieść zaczniemy w… Polsce, a dokładniej w samym centrum Krakowa, w Grand Hotelu przy ul. Sławkowskiej, 53 lata temu. Dlaczego właśnie tam? Zapraszam do lektury!\nMoże na początek krótki rys geopolityczny: Zimna Wojna trwała w najlepsze, świat rozpamiętuje świeży jeszcze Kryzys kubański, kiedy nieomal nie doszło do wybuchu III Wojny Światowej. W samych Stanach też nieciekawie, parę miesięcy wcześniej zabito prezydenta Kennedy’ego, którego na stanowisku zastąpił niejaki Lyndon B. Johnson. No i właśnie sztab świeżo zaprzysiężonego wodza wpada na szatański pomysł. W jaki sposób najdobitniej pokazać swą wyższość nad komunistycznym wrogiem bez odpalania bomb? Pokonać go na boisku sportowym. Dobra, a teraz znajdźcie mi odpowiedniego człowieka do tego zadania!\nPokazać komuchom jak się gra\nUSA wysyła “Reda” i drużynę gwiazd NBA (w składzie są m.in. Oscar Robertson, Bill Russell i Tommy Heinsohn) by pokazać komuchom jak gra się w kosza. W 1964 roku ekipa ląduje w Polsce. Nasi, z pierwszym sekretarzem i resztą dygnitarzy wietrzą okazję by pokazać zachodowi, że u nas tak naprawdę nie ma żadnej komuny ani zwierzchnictwa ZSRR, a Polska to kraj mlekiem i miodem płynący!\nObywatele gryzą ściany, ale amerykańskich koszykarzy władza wita po królewsku. Wszystko co najlepsze dla naszych gości. Ci zachwyceni są zwłaszcza zabytkami i lokalami Krakowa, gdzie kwitnie życie nocne i można nawet posłuchać jazzu. Co nie zmienia faktu, że gdy tylko “Red” z ekipą ruszają w miasto, śledzą ich polskie i rosyjskie służby bezpieczeństwa. Takie to był czasy.\nPewnego ranka, będący na delikatnym kacu Tommy Heinsohn słyszy pukanie do swego pokoju hotelowego. W jednym momencie schodzi z niego cały alkohol, to agenci KGB, którzy łamaną angielszczyzną z wyraźnym, radzieckim akcentem każą mu wziąć paszport i iść z nimi. Kilka budynków dalej wprowadzono do ciemnego pomieszczenia…\nPrzez głowę koszykarza Celtics przebiega milion myśli. Czy wróci do Stanów? A może chcą go zwerbować na agenta ZSRR? Siedzi sam, czas mija, w końcu nie wytrzymuje i wybiega na ulicę. Ku jego zaskoczeniu czeka na niego jedynie… Auerbach. Śmieje się do rozpuku paląc swe słynne cygaro. Taki żarcik ze strony trenera, jak się okazuje, w roli “agentów” KGB wystąpiło dwóch polskich trenerów, którym Red przysmarował parę dolarów do łapy. Heinsohn wspominał później, że tak, jak w Krakowie nie spocił się nigdy choć w NBA grał prawie dekadę.\nPsycholog i przyjaciel\nOsiągnięć Auerbacha nie zamierzam przywoływać (9x mistrz trenerski, 7x mistrz w roli szefa klubu) odpalcie sobie wikipedię. Po raz pierwszy Celtów objął w 1950 roku. Jak podkreśla większość komentatorów i znawców NBA, “Red” był prekursorem psychologicznego podejścia do zawodników. Potrafił złapać z nimi nić porozumienia, tak jak przez głupie żarty z Heinsohnem (którego traktował jak członka rodziny) ale potrafił także ustawić ich w kilku prostych żołnierskich słowach. Wszystko zależało od okoliczności.\nŚwietnie czytał i godził ze sobą charaktery, stąd porównania do Phila Jacksona. Potrafił być głośny i bojowy, ale także bardzo opanowany i stonowany. Zawodników zjednywał zaangażowaniem w pracę, w ich osobę. Mimo, iż kreowano go na tyrana, nie zawsze był typem szkoleniowca autokraty, który nie słucha nikogo i niczego. Otwarty na sugestie odnośnie zagrywek i strategii, bardzo doceniał opinię swoich graczy. Miał także jedną świętą zasadę: nigdy, przenigdy nie krzyczał na zespół po przegranym spotkaniu. Uważał, że sam fakt porażki jest dla nich wystarczającym ciosem.\nDwunasty mecz sezonu 1956/57, debiutancka kampania Bill Russella, znacie? Młody środkowy wyraźnie traci nerwy widząc jak gwiazdy klubu Bob Cousy i Bill Sharman zajmują jego miejsce pod koszem próbując grać “post up”. Auerbach bierze czas, gracze zwyczajowo stają dookoła tylko Russell siada na ławce, z dala od reszty.\nRedowi gotuje się czajnik, ale trzyma wodze fantazji. Patrzy na swego centra i pyta dlaczego siedzi z tyłu. Zdegustowany Bill burczy, że wszyscy próbują dziś grać na centrze… i nie potrzebuje stać z nimi w kółku by wiedzieć, że ma im zejść z drogi. Auerbach myśli, po czym mówi do chłopaków, że jeśli któryś jeszcze raz zajmie Billowi miejsce pod koszem to ręce z tyłka powyrywa.\nRussell robi wielkie oczy. Od dziecka chorobliwie nienawidzi wszelkiej władzy zwierzchniej nad sobą, zwłaszcza w postaci białego trenera (koszykarz aktywnie walczył z segregacją rasową). Teraz nie wie co powiedzieć. W jednym momencie wychodzi cały geniusz Reda, już go ma. Już go sobie zjednał. Od tego czasu Bill staje się najważniejszym klockiem w układance trenera Celtów. Pójdzie za nim gdzie trzeba. Ich przyjaźń trwała równe 50 lat, aż do śmierci “Reda” w 2006 roku.\nJaka była recepta na przyjaźń dwumetrowego Afroamerykanina z synem żydowskiego imigranta z Białorusi? Szacunek. Obaj byli niesamowicie uparci i chorobliwie strzegli swej prywatności, ale szanowali swe zasady.\nZa wiele to o sobie nie wiedzieliśmy. Nie znałem jego sympatii politycznych. Nie interesowało mnie czy on chodzi do synagogi, a on nie wiedział czy ja chodzę do kościoła. Dla ludzi było to dziwne, nam to pasowało [Russell]\nPo latach siadaliśmy w hali Celtów tak, by jeden siedział za drugim, poziom wyżej lub niżej, ale zawsze w jednej linii. Uwielbiałem z nim rozmawiać, ale żaden z nas nie chciał tracić meczu i odwracać ciągle głowy na boki. Miałem poczucie, że moja obecność uspokajała go, czuł się przy mnie bezpieczny. Czułem, że w jakiś sposób go chroniłem, tak jak wcześniej broniłem kosza na parkiecie.\nMyśląc o Auerbachu przypomina mi się pewna historia z udziałem Arsene’a Wengera, trenera Arsenalu Londyn. Francuski szkoleniowiec jako pierwszy w historii wystawił kiedyś jedenastkę “Kanonierów” w której nie było ani jednego Anglika. Prasa w Anglii pisała, że to “policzek dla rodzimej kultury”, “śmierć angielskiej piłki” itp. Podobnie było w 1964 roku z Redem, który jako pierwszy zdecydował się by w meczu NBA wystawić na parkiet piątkę złożoną wyłącznie z czarnoskórych graczy. Zwolennicy segregacji rasowej grzmieli, że to “cios wymierzony prosto w serce kultury WASP” (White Anglo-Saxon Protestant) której główną siedzibą w USA jest… Nowa Anglia. Nie musimy dodawać, gdzie leży Boston?\nAuerbach pozostał nieugięty. Sam był synem żydowskiego imigranta z Mińska oraz obywatelki USA, doskonale rozumiał co to znaczy stać w opozycji do istniejącego ładu. Bez oglądania się na boki przełamywał wszelkie granice: jako pierwszy w historii wybrał czarnoskórego gracza w drafcie (Chuck Cooper w 1950) oraz już jako prezydent Celtów mianował mianował czarnoskórego Russella pierwszym w historii szkoleniowcem NBA. Połowa Ameryki kochała go, druga połowa przeklinała. Chuck Cooper wspominał, że nie grało mu się łatwo w “białej NBA”. Przy czym poblemem nie byli gracze, nawykli do spotkań z ludźmi o innym kolorze skóry, ale kibice. To oni używali sobie w najlepsze, lżąc wszystkich wkoło.\nMateusz026 9 Marzec, 2017 at 16:15\nSzron 9 Marzec, 2017 at 16:23\nW końcu wyprosił 😀\nMK 9 Marzec, 2017 at 16:50\nCelt 9 Marzec, 2017 at 16:52\nDzięki ze wkoncu jest art o Redzie 🙂 Kuba robisz robotę, czekam na więcej 🙂\nSledziu 24 9 Marzec, 2017 at 17:13\n@KubaMachowina 9 Marzec, 2017 at 18:51\nTeż mi to przeszło przez myśl, ale Red by się tam na górze mógł obrazić. Grey to przy nim wypierdek 😉\npolishmonroe 9 Marzec, 2017 at 17:48\nNajciekawszy, najlepiej napisany artykuł na tym portalu!\nZybiss 9 Marzec, 2017 at 17:52\nDefinicja pewnisci siebie i wiary w swoje idee i przekonania. Napisane po mistrzowsku!\nJoel Hans Embiid 9 Marzec, 2017 at 17:54\nWzruszyłem się . Dziękuje Ci Kuba , jesteś mistrzem .\nEgon 9 Marzec, 2017 at 18:20\nPln 9 Marzec, 2017 at 18:53\n“Redowi gotuje się czajnik, ale trzyma wodze fantazji.” Chyba nerwy na wodzy. Swietny art ale to i rece z pupy to takie kwiatki ze oczy bola.\nJoel Hans Embiid 9 Marzec, 2017 at 19:54\nCzłowieku przestań pisać na tym forum , bo oczy bolą .\njulius 9 Marzec, 2017 at 20:48\nPrzepraszam, muszę zaprotestować. Rok 1964 – “obywatele gryzą ściany”??? To akurat okres tzw. odwilży Gomułki i “małej stabilizacji”. PRL buduje na potęgę (1000 szkół na 1000-lecie), ludzie dostają mieszkania w blokach i talony na auta, kryzys polityczny ’68 dopiero nadejdzie.\nKamienny 9 Marzec, 2017 at 21:51\nZobaczyłem tytuł i pomyślałem “w koncu!”\nSzawel 9 Marzec, 2017 at 22:17\nŚwietny artykuł, bardzo dobrze się czyta, lekkie pióro autora ! Kuba , myślałeś może o jakiejś książce na temat kosza w przyszłości?\n@KubaMachowina 10 Marzec, 2017 at 11:49\nTrafiłeś! Powoli się pisze 😉\nRaniel 10 Marzec, 2017 at 01:03\nMoże art o Kawhi’m Leonardzie albo ogólnie o Spurs i przejęcie roli lidera po odejściu Duncan’a?\nsotomajer 10 Marzec, 2017 at 08:37\nWarto dodać, że Red sadzał za ławką gości facetów, którzy palili cygara przez cały mecz, żeby zadymić zawodników.\nRuffneck 10 Marzec, 2017 at 08:37\nmoże teraz coś o ekipie mistrzowskiej Detroit z 2004 roku ?\nLu 10 Marzec, 2017 at 15:07\nArtykuł super. Jako że wychowałem się na koszu lat 90tych chętnie poczytalbym o gościach z tamtego okresu. Może na początek… Rik Smits?\nTrenerNothingButNet 10 Marzec, 2017 at 15:51\nRed to wybitny trener bez dwóch zdań. Tworzenie chemii w drużynie wsparcia, zaufania to klucz do sukcesu zbudowany na mocnych fundamentach. Tak jak Kuba napisał drużyna Bostonu różniła się tym od ekipy LA która jak wiemy w 2004 z Detroit nie istniała, nie przez to że byli gorsi sportowo ale słabsi jako drużyna która się nie wspierała. Kiedyś też czytałem jakie miał zaufanie do swoich zawodników w 1 mecz Bird miał fatalny początek zaczął od 0/9 z gry większośc z trenerów ściaga zawodnika, który się podłamuje jeszcze bardziej, Red zrobił inaczej zostawił Larrego na boisku i ten się odpłacił trafiając kolejne 9 rzutów !\nOglądając filmik nie sposób mi nie zwrócić jednak uwagi na szczegóły związane z rzutem 🙂 Trener wyraznie zaznacza że musimy przed rzutem otrzymać piłke na wysokości klatki piersiowej,pewnie wielu z was miała podobnie uczac sie rzucać nic bardziej mylnego piłkę należy opuścić zrobić DEEP , tak jak robi to Larry Bird na filmku i przez cała kariere 🙂 a wiemy jak wybitnym był strzelcem .\nFryzjer 10 Marzec, 2017 at 21:47\nJa gościa podziwiam od kiedy zacząłem przygodę z nba ( chyba 95′ miałem 6 lat, w co sam teraz nie wierze ) ale tak było 🙂 dzięki tato za walizkę kart nba 😉 w ostatnią rocznicę śmierci zdecydowałem się na jego portret na łapie 🙂 kiedy czytam takie arty to aż mi łezka się w oku kręci 😉 szacun Kuba! Jak dla mnie to razem z blc zasługuje cie na solidne podwyżki 🙂 dzięki wam można dowiedzieć się fajnych rzeczy, a jak już się wie nawet sporo to i tak fajnie się czyta 😉\nmdzt 11 Marzec, 2017 at 08:52\nMi prędzej Popovich przypomina Reda. Koszykarski geniusz, złośnik, nadzwyczajna relacja ze swoimi graczami, świetny nos do młodych zawodników… Co prawda przyrównania można robić gdy Pop zakończy karierę ale wg mnie jemu najbliżej do Reda.\nkrzy_ho 12 Marzec, 2017 at 17:14\nŚwietny art, ale ma jedną wadę… jest za krótki!


Zaczynamy niezwykły czas! ✩ Co tam u nas i choinka w wazonie! | Kreuję swoje życie • Lekka strona lifestyle'u młodej mamy\nZaczynamy niezwykły czas! ✩ Co tam u nas i choinka w wazonie!\nZa nami pierwszy dzień grudnia i grubo ponad trzy tygodnie do Gwiazdki. W końcu oficjalnie zaczyna się ten cudowny świąteczny czas, choć nie będę blefować, ale dla mnie ten czas trwa od połowy października, i naprawdę nie mogłam się doczekać aż będzie po Halloween, Święcie Zmarłych, 11 listopada i tym przerażającym Black Friday, żeby można było oficjalnie cieszyć się nadchodzącymi świętami! :D Brzmi zabawnie, ale nie, listopad wcale nie był takim zabawnym miesiącem. Mogłabym nawet stwierdzić, że to był dość chudy miesiąc co odzwierciedla moja mała utrata wagi :P Niby nic, ale w więcej było spłacania zaległości i zaciskania pasa niż czegokolwiek innego. Mimo to starałam się cieszyć nadchodzącymi dniami i cały czas myślałam pozytywnie nawet...\n... gdy dopadła nas ospa wietrzna w parze z bostonką! Po jakże 3 tygodniach październikowego chorobowego combo z Julką w pakiecie, zdążyłam już przywyknąć do przyjemnej zawodowej rutyny i wiadomość od Damiana, że mała ma prawie 39 stopni gorączki zmroziła mnie jak zimny prysznic. Na nasze nieszczęście to był weekend, a wysypka specyficzna - byłam pewna, że to nie ospa, bo ospa wyłazi po 2-3 dniach, a wysypka była w formie czerwonych, rozlanych plamek. Na NPL lekarz stwierdził bostonkę i wysłał do pediatry. W niedzielę wyszła kolejna, zupełnie inna wysypka i już w poniedziałek było wiadomo, że to ospa. Zakaz wychodzenia to jedno, ale drugie - krostki wychodziły wszędzie PONAD TYDZIEŃ i jeszcze wczoraj smarowałam nowości gencjaną, a mała ciągle się drapała... Krostki pewnie jeszcze z tydzień będą się goić. Ale lepiej, że teraz przechodzi ospę nawet w pakiecie z innym wirusem, niż żeby to miało się pojawić w przyszłości.\nŻeby Julce było lepiej (i mi też), postanowiłam przygotować pierwszą, świąteczną dekorację, czyli choinkę w wazonie - bukiet z różnych gałązek - świerku i sosny. Gałązki, które Damian przytargał kilka nocy temu, ozdobiłam starymi lampkami na drucie i mini bombkami. W tle widać też złotą gwiazdkę DIY, szyszki i małą czerwoną laleczkę. Ta dekoracja nastraja nas bardzo pozytywnie i nadaje w domu niesamowity klimat. A to nie wszystko, choć na prawdziwą choinkę jeszcze poczekamy... :)\nczas na święta, Featured\nRozjaśnienie włosów to jedna z tych rzeczy, które chciałam zrobić już dawno temu, ale nie miałam odwagi. Gdy ta przyszła, nie żałowałam....\nbluzka Bonprix / spodnie Never Denim / buty bezmarkowe / torba TUTAJ / zegarek DW Jak pojmujecie pojęcie „...


„1800 gramów” – nowy film obyczajowy TVN z Magdaleną Różczką w roli głównej! – KinoActive\n„1800 gramów” – nowy film obyczajowy TVN z Magdaleną Różczką w roli głównej!\n„1800 gramów” to nowa produkcja kinowa w gwiazdorskiej obsadzie, realizowana przez TVN, producenta takich filmowych hitów, jak seria świątecznych filmów „Listy do M.” czy „Podatek od miłości”, które przed wielkimi ekranami zgromadziły łącznie imponującą liczbę blisko 10 milionów widzów.\nW roli głównej występuje Magdalena Różczka oraz Piotr Głowacki, Danuta Stenka, Aleksandra Popławska, Maciej Zakościelny, Wojciech Mecwaldowski, Roma Gąsiorowska, Magdalena Lamparska, Anna Próchniak, Anna Smołowik, Dorota Kolak, Anna Tomaszewska, Marta Ścisłowicz, Wojciech Zieliński i Zbigniew Zamachowski. Gościnnie pojawi się w filmie także Tomasz Iwańca, czyli popularny polski raper znany setkom tysięcy fanów pod pseudonimem Grubson. Zdjęcia do filmu zrealizowane zostały w tym roku w Krakowie, za reżyserię odpowiada Marcin Głowacki („Mój biegun”), producentem filmu jest Krystyna Lasoń (producent serii filmów z cyklu „Prawdziwe historie” m.in. „Oszukane”, „Mój biegun”, „Nad życie”).\nAkcja filmu „1800 gramów” rozgrywa się w Krakowie, w okresie przedświątecznym. Bohaterką filmu jest Ewa (Magdalena Rożczka) – dyrektorka interwencyjnego ośrodka preadopcyjnego, która szuka nowych rodziców dla porzuconych dzieci. Ewa jest wulkanem energii i postrachem miejskich urzędników. Nie ma dla niej rzeczy niemożliwych, potrafi wyważyć każde drzwi\ni nagiąć każdy przepis dla dobra dzieci ze swojego ośrodka. Zaraz przed Bożym Narodzeniem w jej życiu pojawia się niezwykła dziewczynka – Nutka, niemowlę porzucone przez matkę. By znaleźć dla niej rodzinę adopcyjną jeszcze przed świętami, Ewa gotowa jest zrobić wszystko, nawet poświęcić siebie, swoją karierę i szansę na miłość…Czy ratując jeden mały świat Ewie uda się uratować również siebie?\n„1800 gramów to piękna i wzruszająca opowieść o najważniejszych ludzkich sprawach, o miłości i samotności, o poświęceniu i odwadze. Nasi bohaterowie muszą porzucić ograniczenia, w których tkwią, a wyzwanie, które przynosi im los, pozwala odnaleźć się i zmienić swoje życie. Wierzę, że ta historia chwyci za serce naszych widzów. Cieszę się, że do projektu udało nam się zaprosić znakomitych aktorów. Dodatkowym atutem są piękne plenery, bowiem akcja filmu rozgrywa się w Krakowie. Wielką satysfakcją jest, że to już ósmy film fabularny naszego krakowskiego zespołu – powiedziała Krystyna Lasoń, producent filmu „1800 gramów”.\nDlaczego Magdalena Różczka zaangażowała się w film 1800 gramów i przyjęła główną rolę? „Film 1800 gramów to bardzo ważny dla mnie projekt, w którego powstanie byłam zaangażowana od samego początku. To scenariusz inspirowany prawdziwymi historiami dzieci, które poznałam w czasie 10lecioletniej współpracy z Interwencyjnym Ośrodkiem Preadopcyjnym w Otwocku. Mam nadzieję, że film 1800 gramów, da początek wielu budującym rozmowom, bowiem wokół adopcji jest wciąż dużo spraw do naprawienia, a jestem pewna, że dobro maleńkich dzieci, które rozpaczliwe potrzebują miłości i utulenia to temat, który dotyka każdego wrażliwego człowieka.” – mówi aktorka.\nW kinach: listopad 2019\nAlmodóvar, Cruz i Banderas triumfują w Hiszpanii!\nPopkulturalna Akademia Wszystkiego już po raz ósmy przyznała Węże – nagrody dla najgorszych filmów roku.


Przed jodowaniem, a Ty daleko od Ĺodzi mieszkasz? - Forum klasy Ic LO3 Olsztyn\nPrzed jodowaniem, a Ty daleko od Ĺodzi mieszkasz?\nForum Forum klasy Ic LO3 Olsztyn Strona Główna » Propozycje i sugestie » Przed jodowaniem, a Ty daleko od Ĺodzi mieszkasz?\nWysłany: Pią 5:42, 11 Kwi 2014 Temat postu: Przed jodowaniem, a Ty daleko od Ĺodzi mieszkasz?\nGĂłrniak po porodzie schudĹa, znĂłw ma fajnÄ\nfigurÄ, a Kukulska zaczyna wyglÄ\ndaÄ jak anorektyczka.\nto raczej zawartoĹÄ portfela o tym decyduje i stopieĹ prĂłĹźnoĹci [link widoczny dla zalogowanych] A nasz Patulek to zaraz urodzi\no wiele taniej , [link widoczny dla zalogowanych] 2.html Faktycznie bedziesz miala troche zamieszania z organizacja slubu w Polsce ale na pewno bedzie warto. przedĹuĹźajÄ\ncych stosunek?? : [link widoczny dla zalogowanych]\nherbata zioĹowa (bez dodatkĂłw owocowych) Oni prowadzÄ\nza pobraniem. Na mnie herbatki odchudzajÄ\nherbatÄ.Przytylam dopiero po 3 latach.Ale to z powodu lekĂłw na astmÄ(niektore to sterydy). Ja na metce swetra z HÎ widziaĹam made in Kambodia, co daĹo mi do myĹlenia, bo stamtÄ\nd baweĹna jest podobno niskiej jakoĹci, co bardzo wiele wyjaĹnia... Do dziĹ jest zamkniÄte. Martuska ja teĹź uĹźywam wosku z firmy Joanna xD Super jest co nie? TrochÄ siÄ wczytaĹam w te i inne informacje i teoretycznie ma to szansÄ powodzenia.\nmoga tez ciagnac do wilgoci np.?\nlubiÄ, super aktorka i wraĹźliwy czĹowiek.\nAle paliĹam papierosy do dzisiaj, rano siÄ Ĺşle czuĹam jak pisaĹam, potem przeszlo, a teraz siedzÄ i przegĹadam przepisy kulinarne, mam ochotÄ na coĹ konkretnego moĹźe placek wÄgierski z bukietem surĂłwek, albo schab z grila z pieczarkami, wszysko mo pachnie z kuchni................. ZespĂłĹ cieĹni kanaĹu nadgarstka - jest to zespĂłĹ objawĂłw spowodowanych uciskiem nerwu w kanale nadgarstka.\nzalezy z kim\nale jak juz zaznaczylam nie wszyscy sa tacy!!!I nie trzeba wszystkim przypisywac win,jakich popelniaja winni!!! [link widoczny dla zalogowanych] moĹźe ktoĹ poleci jakÄ\nJa miaĹam niegdys 75E Nadzieja gratulacje!!!! Zobaczcie przykĹad siĹacza Bonka, druga z jego cĂłreczek niedotleniona bo lekarzom nie chciaĹo sie cesarki zrobic;/ ... No i jak juĹź zdasz to siÄ okazuje Ĺźe jakoĹ tak dziwnie w przetargach wygrywajÄ\nwycenÄ stoczni. [link widoczny dla zalogowanych]\n? owszem musze uwaĹźaÄ nic cieĹźkiego nosiÄ nie mogÄ i przemÄczaÄ siÄ ale tez siÄ nad sobÄ\nnie rozczulam Ĺźyje i oddycham . [10.10.2011] 17 Moje drogie zakupiĹam Lide czekam na przesyĹke i jak tylko dostane poinformuje o rezultatach to bedzie EKSPERYMENT KASIEĹKA LUB MĂJ PIERWSZY RAZ Z LIDÄ ??? przesluchajcie tez(zajefajne)konicznie Pozdrawiam. zobaczymy jutro mam nadzieje ze bedzie lepiej niz dzis\nJa razem przy takich dietach zaĹźywaĹam dĹugo ziĂłĹka od ksiÄĹźy aby poprawiÄ perystaltyke jelit, bo jak sie maĹo je to siÄ nie chodzi do wc!!\ntwoj organizm walczy zeby nie tracic nic na wadze tzn ja tak mialam prze pierwsze 2,5 tyg nic nie zgubilam a potem sie zaczelo wiec nic sie nie matrw i dalej walcz !nie trac nadziei... CEL - nazwiijmy badania socjologiczne !\nEh mam to samo !\nWYNIKI WYGLÄDAJÄ TAK\nniby mĂłwi, Ĺźe jak chce to mogÄ jechaÄ, a pĂłĹşniej dodaje t: [link widoczny dla zalogowanych] Technik jest parÄ,lekarz sam dobiera i on ponosi odpowiedzialnoĹÄ za zabieg, dlatego nie zawsze kaĹźdy chce siÄ podjÄ\nÄ wszystkich przypadkĂłw.\ndziÄ bo przeraĹźa mnie ten czas oczekiwania na wyrok. W ramach rekompensaty odpowiem chÄtnie na wszelkie pytania zwiÄ\nzane z tipsami Ĺźelowymi Masz racje mam tendencje do wrastajacych paznokcji i ze medycyna idzie do przodu. PoszĹyĹmy i wrĂłciĹyĹmy szczÄĹliwie. olga Ty tez niedlugo dasz rade godzine spokojnie cierpliwosci [link widoczny dla zalogowanych]\nTo chyba zaleyz od firmy i gdzie sie kupuje. Lubie w tej ksiaĹźce to , Ĺźe jest taka niejednoznaczna i byĹo nie byĹo pozwala snuÄ wĹasne teorie Jak bÄde wiedziaĹa wiÄcej to napisze. krÄglicka - 170cm - 53kg BÄdÄ Ci kibicowaÄ! Bedzie to samo jak zaczna przyjechac Romuni i Bulgarki teraz, moze wtedy przestana nasze zaczepiac gdzie kolwiek chodza. - liposukcjÄ udanÄ\nwazne aby miec swiadomosc co robisz i znac umiar, stosujesz lewatywe z 2 litrow co 2-3 dzien przez dwa tygodnie i odstawiasz, siegasz po nia za jakis dluzszy czas\nTeraz w maju robie mature , biore ukochanÄ\nza 1 siÄ zagoiĹo ..\nU nas wszystko po staremu. [link widoczny dla zalogowanych] Moja waga-58 kg.\nProcz 6w dolaczyllam jescz ezwykle i skosne brzyszki. Madziolek24 a ten orbi co wkleiĹaĹ to jest magnetyczny? Hejka Znalazlam tu wskazania przy schorzeniachjak: Hi, [link widoczny dla zalogowanych]\ndo tego wszystkiego bardzo czeste przeziebienia,przebarwienia skory,problemy z miesiaczka i problemy z chodzeniem do toalety . Buka: z resztÄ\nnie mam sie o co martwic kumpela miaĹa wypadĹ jej na imprezie i jej zarosĹo w 2 godziny coĹ takiego no i potem przebijaĹa 2 raz przebijcie sobie spoko lus =D myslicie, ze moge byc w ciazy, choc testy ciazowe mowia, ze niee - czy test mozna robic dopiero po czasie kiedy okres sie spoznia??? Witam dla PaĹ poszukujÄ\ncej kiedyĹ w Berendowicz-..... pozdrawiam pierwszy raz przechodziĹam przez to 2 lata temu.


porzeczka – Urok Natury\nPrzekwitająca porzeczka krwista.\n6 Maj 2015 28 kwietnia 2019 uroknatury Otagowane krzew, kwiat, natura, ogród, porzeczka, przyroda, wiosna\tDodaj komentarz\nGdy byłam w zeszłym tygodniu w Ogrodzie Botanicznym UKW, moją uwagę przyciągnęły grubaśne pąki kwiatowe porzeczki krwistej. Być może za moment niektóre już rozkwitną, bo pogoda jest słoneczna i cieplutka. W zeszłym roku pierwsze kwiatki spotkałam 2 kwietnia.\n25 marca 2015 4 Maj 2019 uroknatury Otagowane krzew, kwiat, natura, ogród, porzeczka, przyroda, wiosna\tDodaj komentarz\nNa moim osiedlu w kilku miejscach rośną krzewy porzeczki złotej. Gdy kwiatki zaczynają rozwijać się, dokoła unosi się intensywny, słodki i odurzający zapach.\n28 kwietnia 2014 28 kwietnia 2019 uroknatury Otagowane krzew, kwiat, natura, ogród, porzeczka, przyroda, wiosna\tDodaj komentarz\nNa początku kwietnia w Ogrodzie Botanicznym trafiłam na pierwszy etap kwitnienia porzeczek krwistych.\n13 kwietnia 2014 28 kwietnia 2019 uroknatury Otagowane krzew, kwiat, natura, ogród, porzeczka, przyroda, wiosna\tDodaj komentarz\n3 kwietnia 2013 27 kwietnia 2019 uroknatury Otagowane liść, natura, ogród, porzeczka, przyroda, wiosna\tDodaj komentarz


Oscary 2021 zagrożone. Koronawirus krzyżuje wszystkie plany - WP Film\nAkademia Filmowa ogłosiła niedawno zmiany, które wprowadzono w procesie nominowania i przyznawania Oscarów ze względu na pandemię koronawirusa. Teraz pojawiły się głosy, że przyszłoroczna gala, zaplanowana na 28 lutego, zostanie odroczona.\nW planach programowych stacji ABC czas antenowy 28 lutego 2021 r. jest cały czas zarezerwowany dla 93. gali rozdania nagród Amerykańskiej Akademii Filmowej. W środowisku filmowym coraz głośniej mówi się jednak o tym, że święto kina zostanie odroczone. Do kiedy? Nie wiadomo, ale źródło prestiżowego "Variety" mówi wprost, że trzeba się liczyć z przełożeniem lutowej imprezy. Anonim dodał, że w tym momencie nie ma jeszcze żadnych konkretów i nikt nie przedstawił zastępczej daty.\n- Nikt nie wie, jak będzie wtedy wyglądała rzeczywistość. Wszyscy chcemy celebrować święto kina, ale nie wiemy, jaką formę ono przybierze – dodaje źródło.\nPrzypomnijmy, że pod koniec kwietnia Akademia Filmowa ogłosiła serię kluczowych zmian, które wpłyną na sposób przyznawania nominacji i Oscarów po pandemii koronawirusa. Akademicy zdecydowali, że jeden z kluczowych wymogów – konieczność wyświetlania filmu przez 7 dni w kinach na terenie hrabstwa Los Angeles – zostanie tymczasowo zniesiony.\nPo otwarciu kin w Ameryce ograniczenie związane z projekcją filmu w Los Angeles będzie złagodzone. W przyszłości wystarczy, by kandydaci do Oscara organizowali pokazy w kinach w Nowym Jorku, Chicago, Miami czy Atlancie.\nPonadto od przyszłego roku oddzielne kategorie najlepszy dźwięk (sound mixing) i montaż dźwięku (sound editing) zostaną scalone w jedną nagrodę.


Dolnośląskie :: Trzebnica\nWysłany: Pią Mar 07, 2014 11:28 am Temat postu: Trzebnica\nKościół pod wezwaniem NMP i św. Bartłomieja oraz klasztor cysterek.\nFaza I – Kościół romański, zbudowany w 1-2 ćw. XIII wieku z cegły w układzie wendyjskim jako trójnawowa bazylika z transeptem i prezbiterium zamkniętym apsydą oraz dwiema kaplicami wschodnimi zakończonymi apsydami. Pod prezbiterium sklepiona krypta, przy fasadzie zachodniej portyk. Nad dwoma wschodnimi przęsłami nawy głównej i połową skrzyżowania naw znajdowała się empora klasztorna. Budowę realizowano w dwóch etapach. Pierwszy zakończony w 1219 roku obejmował prezbiterium, kryptę i kaplicę, transept i nawy ukończono dopiero w latach 30-tych XIII wieku.\nRównocześnie z wschodnią częścią kościoła rozpoczęto budowę claustrum zaczynając od skrzydła zachodniego. W latach 30-tych XIII wieku prawdopodobnie istniały już 3 skrzydła klasztoru, doszczętnie rozebranego podczas barkowej rozbudowy.\nFaza II – W 1268 roku wyburzono romańską kaplicę południową i na jej miejscu zbudowano wczesnogotycką kaplicę św. Jadwigi, ukończoną w 1269 roku. Jest to budowla z cegły w układzie wendyjskim, jednonawowa, trzyprzęsłowa, zakończona wielobocznym prezbiterium.\nPierwotnie planowano także przedłużenie prezbiterium ku wschodowi, jednakże z tego planu zrezygnowano. Pozostałością tej inwestycji jest fragment wschodniej ściany planowanego prezbiterium przylegający do północnej ściany kaplicy i zamurowane w tejże ścianie przeźrocza.\nZ oryginalnych romańskich otworów okiennych zachowało się środkowe okno apsydy głównej, okno apsydy północnej, okna doświetlające kryptę, zamurowane okno w nawie północnej oraz w południowym ramieniu transeptu, część zamurowanych okrągłych okien w nawie południowej oraz rozety, w tym rozeta zachodnia i przylegające do niej relikty okien o okrągłym bądź eliptycznym kształcie w zachodnim przęśle nawy głównej. Wszystkie okna z wyjątkiem tych w apsydach widoczne są jedynie od wewnątrz. W kaplicy św. Jadwigi można podziwiać wszystkie okna o gotyckim już wykroju z bogatymi maswerkami.\nW kościele zachowały się również 3 portale. Dwa z nich są romańskie z 2 ćw. XIII wieku, a portal w kaplicy św. Jadwigi wczesnogotycki z 3 ćw. XIII wieku. Romańską dekorację zachowały również bazy podtrzymujących sklepienie filarów międzynawowych, służki, a także stalaktytowe zworniki w nawie południowej i w krypcie, gdzie mieści się lapidarium, w którym obejrzeć można fragmenty dekoracji rzeźbiarskich późnoromańskich i wczesnogotyckich. Niestety jedno z pomieszczeń przy krypcie jest zamknięte i na te relikty można sobie popatrzeć co najwyżej przez kratę.\nZ romańskiego klasztoru zachowały się 3 relikty murów refektarza i kuchni wyeksponowanych na wirydarzu oraz piec typu hypocaustum, który podobno można zobaczyć. Fragment sklepienia cellarium z najstarszej części niestety nie jest dostępny.\nKościół jest stale otwarty (krypta także) i nikt nie robi problemów ze zwiedzaniem czy zdjęciami, nie licząc tłumu statystów, tj. pielgrzymów, którzy ciągle włażą w kadr. Podczas mojego pobytu wrąbałem się niestety w dwa śluby pod rząd, stąd brak zdjęć z nawy głównej i kilku detali, których jak zwykle z podniecenia zapomniałem uwiecznić.\nKlasztoru nie zwiedzałem, co wynikało głównie z tego, że na czas mojego pobytu w Trzebnicy (październik 2013) nie miałem wiedzy o tych skromnych reliktach. Zwiedzanie klasztoru jest ogólnie możliwe, po wcześniejszym zgłoszeniu (najlepiej telefonicznym), tyle, że obecnie nie wpuszczają na wirydarz z powodu prac budowlanych.\nFasada zachodnia z reliktami portyku i portalem\nOkno apsydy północnej\nNawa północna – widok ku zachodowi\nNawa południowa – widok ku wschodowi\nFilar w nawie głównej\nPrzykładowe bazy filarów w nawie głównej\nOkno w nawie północnej\nOkulus w nawie północnej\nOkulus i relikty okien w fasadzie zachodniej – widoczne na chórze\nKrypta św. Bartłomieja – widok ku wschodowi\nKrypta św. Bartłomieja – widok ku zachodowi\nKrypta św. Bartłomieja – okienko w apsydzie\nKrypta św. Bartłomieja – studzienka i kolumienka romańska\nApsyda krypty. Widoczna złożona kolumna romańska i częściowo zwornik stalaktytowy\nPortal północny w transepcie\nPortal północny w fasadzie zachodniej\nPortal z kaplicy św. Jadwigi do prezbiterium\nBaza służki w kaplicy św. Jadwigi\nZamurowane przeźrocza w północnej ścianie kaplicy św. Jadwigi – zdjęcie wykopane na Hydralu, niestety nie mojego autorstwa


Przegląd prawny - styczeń 2006 - PPR\n/Przegląd prawny - styczeń 2006\nPrzegląd prawny - styczeń 2006\n• Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 5 stycznia 2006 r. w sprawie wysokości krajowych środków finansowych przeznaczonych na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania (Dz. U. 2006 nr 16 poz. 122)\n• Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 30 grudnia 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków przyznawania pomocy finansowej wstępnie uznanej grupie producentów owoców i warzyw oraz wykazu kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania (Dz. U. 2006 nr 16 poz. 121)\n• Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 30 stycznia 2006 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie podziału środków Specjalnego Programu Akcesyjnego na Rzecz Rozwoju Rolnictwa i Obszarów Wiejskich w ramach Rocznych Umów Finansowych na lata 2002 i 2003 (Dz. U. 2006 nr 15 poz. 107)\n• Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 30 stycznia 2006 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie podziału środków Specjalnego Programu Akcesyjnego na rzecz Rozwoju Rolnictwa i Obszarów Wiejskich w ramach Rocznej Umowy Finansowej na 2001 rok (Dz. U. 2006 nr 15 poz. 106)\n• Ustawa z dnia 16 grudnia 2005 r. o zmianie ustawy o organizacji rynku rybnego i pomocy finansowej w gospodarce rybnej (Dz. U. 2006 nr 12 poz. 64)\n• Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 stycznia 2006 r. w sprawie szczegółowych wymagań weterynaryjnych w handlu bydłem i świniami (Dz. U. 2006 nr 11 poz. 58)\n• Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 stycznia 2006 r. w sprawie szczegółowych wymagań weterynaryjnych w handlu owcami i kozami (Dz. U. 2006 nr 11 poz. 57)\n• Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 29 grudnia 2005 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie trybu składania i wzoru wniosku o dofinansowanie realizacji projektu w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004-2006" w zakresie działania "Pilotażowy Program Leader+" (Dz. U. 2006 nr 9 poz. 51)\n• Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 2 stycznia 2006 r. w sprawie środków dopuszczonych do skażania alkoholu etylowego (Dz. U. 2006 nr 8 poz. 49)\n• Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 30 grudnia 2005 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie likwidacji jednostki badawczo-rozwojowej o nazwie "Instytut Maszyn Spożywczych" w Warszawie (Dz. U. 2006 nr 2 poz. 12)\n• Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 28 grudnia 2005 r. w sprawie współczynnika średniej wydajności długiego włókna lnianego, krótkiego włókna lnianego oraz włókna konopi za 1 ha upraw lnu i konopi włóknistych na rok gospodarczy 2005/2006 (Dz. U. 2006 nr 2 poz. 11)\n• Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 grudnia 2005 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie zbieranych danych rynkowych (Dz. U. 2006 nr 1 poz. 6)\n• Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 15 grudnia 2005 r. w sprawie wykonywania nadzoru w zakresie identyfikacji i rejestracji zwierząt, współpracy organów Inspekcji Weterynaryjnej, Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa i podmiotów prowadzących rejestry koniowatych oraz dokonywania zmian w rejestrze zwierząt gospodarskich oznakowanych i rejestrach koniowatych (Dz. U. 2006 nr 1 poz. 5)


Kannaway HempVAP® 100 mg CBD - e-papieros olejowy\n> Naturalne kosmetyki>Olejki, oleje zdrowotne>Kannaway HempVAP® 100 mg CBD (citrus) - e-papieros olejowy\nKannaway HempVAP® 100 mg CBD (citrus) - e-papieros olejowy\nPierwszy na świecie - e-papieros olejowy Hemp Oil - bez nikotyny!\nKannaway - jako pierwszy na świecie - wprowadza na rynek zdrowy e-papieros olejowy Hemp Oil.\nPerfekcyjnie wykonany, elegancki i niestandardowy wygląd. Unikatowy i innowacyjny HempVĀP® to najlepsza alternatywa dla szybkiego dostarczenie CBD do organizmu.\nNie zawiera nikotyny (tak, jak to jest w przypadku tradycyjnego papierosa elektronicznego). Oznacza to, że w oparach nie ma nikotyny i innych szkodliwych substancji.\nMusimy zaopatrzyć się w bateryjkę do podgrzewania oleju (w sklepach oferujących wkłady do e-papierosów).\nPodczas podgrzewania olej CBD paruje i wdychamy go do płuc. Gdy olej CBD jest wdychany, związki są absorbowane przez pęcherzyki płucne, które oferują dużą chłonną powierzchnię.\nPo przejściu przez pęcherzyki, cząsteczki CBD natychmiast zostają przeniesione do krwiobiegu.\nW porównaniu do spożycia oleju drogą pokarmową, metoda inhalacji pozwala na absorbowanie większej ilości CBD i zapewnia szybsze wchłanianie.\nWaporyzacja jest znacznie przyjemniejsza od wdychania dymu – para z waporyzatora jest delikatna, nie parzy i nie podrażnia dróg oddechowych użytkownika, co znacznie zwiększa komfort inhalacji.\nPo waporyzacji nie jesteśmy ociężali i mamy znacznie więcej energii niż po paleniu tytoniu – to efekt braku przyswajania toksyn. Należy też wspomnieć o smaku pary z waporyzatora – jest bardzo przyjemny!\nTen wkład atomizera, który ma być używany ze standardową baterią atomizującą 510, zawiera 100 mg CBD z oleju z konopi z olejem trójglicerydowym (MCT) o zrównoważonym łańcuchu i jest aromatyzowany przez organiczne terpeny, takie jak alfa-pinen, mircen, limonen i linalool dla całkowicie naturalnego smaku botanicznego. Twoja codzienna porcja CBD jest po prostu aromatyczna dzięki zrównoważonemu połączeniu składników.\nUwaga: te produkty nie są przeznaczone do diagnozowania, leczenia lub zapobiegania jakiejkolwiek chorobie.\nUwaga: HempVAP® to tylko atomizer - nie zawiera podgrzewacza ani ładowarki.\nVAT ID: PL1182160507.\nKannaway Pure Gold - olej z konopi z CBD\n595,00 zł 650,00 zł -55,00 zł\nLipolife Liposomalny Koenzym Q10 - suplement diety\nNanobeauty - Nano Komponent Ag(nano)/Au(nano) -...\n209,00 zł 217,00 zł -8,00 zł\nKannaway Essential Oils Trio Pack - pakiet olejków...\nfin Mycelcaps - wakacyjna promocja\nKannaway Pure Gold - olej z konopi z CBD 500 mg\nLifePharm - Laminine - suplement diety\nKannaway HempVAP® 100 mg CBD - zestaw 4 x e-papieros...\nKannaway HempVAP® 100 mg CBD (citrus) - e-papieros...


* Te opowiadania przetłumaczono już na rosyjski. Dowiedz się, dlaczego!\nPIETIA I WITIA – Zdjełano w CCCP\n- Da, Tawariszcz Połkownik! Ponimaju! – do ostrego głosu Tatiany Krasawickiej doszedł świst wojskowego pejcza. Kobieta cięła nim ostro w lewą dłoń. Pewnie zostałaby na niej pręga, gdyby sierżant nie nosiła skórzanych rękawiczek.\nPułkownik Borys Witia Kotunow podskoczył na swoim służbowym fotelu. Choć zasłynął z odwagi już jako kapitan artylerii, to teraz ciarki przeszły mu po plecach. Pamiętał dobrze, że gdy służył na okręcie „Potiomkin” wołali go „Nieustraszonyj”. Wobec Tatiany czuł jednak respekt. Stojąca przed nim kobieta działała na niego, jak największego kalibru niemiecka armata. Podniecała w ten przerażająco, zwierzęcy sposób. Przypominała mu Wierę Siemionową, którą kiedyś darzył równie gorącym uczuciem, a która opuściła go dla jakiegoś rewolucjonisty.\n- Eto misja największej wagi państwowej, Krasawicka! – ciągnął dalej. Poruszył, dla podbudowania swojego morale sumiastym wąsem. - Dla dobra naszej ziemi i przyszłości narodów. Dla dobra synów i cór ojczyzny. Musimy dać z siebie wszystko. Tak, jak zrobił to sam Tawariszcz Sekretarz!\n- Sam, Tawariszcz Sekretarz? – powtórzyła za pułkownikiem Krasawicka.\nPejcz zastygł na dłuższą chwilę w jej dłoni. Rozważała słowa zwierzchnika, próbując jednocześnie zrozumieć, co oznaczają.\n- Wszystko dał z siebie? – Tatiana chciała się upewnić. Słyszała wcześniej plotki o osobistym zaangażowaniu się Sekretarza w eksperyment. Nie dawała im jednak wiary.\n- Dosłownie, Krasawicka. Dosłownie! – Kotunow wypowiadał słowa bardzo szybko. Można było odnieść wrażenie, że przechodząc przez struny głosowe, parzą mu przełyk. Kobieta dopiero teraz zdała sobie sprawę, że tajemnica, którą do tej pory był obarczony, musiała być wielkim ciężarem. – Oddał swoją własną, doskonałą, macierzystą komórkę! – ciągnął Kotunow.\n- Wielki czieławiek! – Krasawicka zagwizdała z podziwu pod nosem.\n- Tak jest, Tatiano! – pułkownik pokiwał głową z przejęciem. – Nie było bardziej godnego, bardziej prawego człowieka, który mógł zaszczycić nas tym darem. Jego materiał genetyczny połączono z innymi komórkami, wzmacniając najpotrzebniejsze cechy nowego osobnika. Dzięki niemu, akcja „Klon” weszła w decydująca fazę!\n- Stworzymy człowieka doskonałego! – wykrzyknęła Tatiana. – Wreszcie! – gwałtowny przypływ adrenaliny spowodował, że uderzyła pejczem w blat biurka.\nPułkownik podskoczył ze strachu na fotelu. Nie zwrócił jednak uwagi Krasawickiej. Rozumiał jej podniecenie. W tej chwili czuł się podobnie. Jakby to on sam miał decydować o przyszłości świata. Poza tym, świst pejcza w dłoniach tej mocnej, rosyjskiej kobiety, zaczynał mu się coraz bardziej podobać.\n- Tawariszcz Połkownik! – kapitan wyrwała Kotunowa z błogiego zamyślenia. – Co zrobimy z pierwszym klonem?\n- Dyrektywy są – stary żołnierz ociągał się z odpowiedzią. – Z Moskwy...\n- Tak? – Tatiana starała się zachęcić pułkownika do zwierzeń.\n- Dziwne rzeczy się dzieją na styku wschodu, z zachodem – Kotunow zasępił się. - Krańce naszego imperium okazały się krańcami cywilizacji. Dalej tylko pustka. Podobno strach się zapuszczać, już za Wisłę...\n- Słyszałam, że to, Demony jakieś? – kapitan zniżyła głos do szeptu. – Nawet z tych ich telewizorów wychodzą i straszą!\n- Cicho sza, Krasawicka! – pułkownik poczerwieniał na twarzy. – Siać zamętu nie można! Nie tego po nas się spodziewają.\n- Wybaczcie, Tawariszcz! – Krasawicka poczerwieniała na twarzy.\n- Prawdą jest jednak – Kotunow wydawał się udobruchany. - Że nasze klony mają do wykonania zadanie doniosłe. Wyślemy je tam, gdzie niebezpiecznie, by porządek zaprowadziły i powstrzymały napływ zachodniego chaosu!\n- Brawo! – Tatiana zapomniała niemal o obowiązującej, wojskowej etykiecie i klasnęła w dłonie.\n- Będą strażnikami porządku! – pułkownik nie zważał już na nic. Mówił jak natchniony.\nPrzypomniały mu się czasy, gdy jako młody aktywista, na swoim pierwszym zjeździe partii występował na mównicy. Potępiał wtedy w ostrych słowach zrzuty amerykańskiej stonki, na rosyjskie ziemniaki. Dzisiejsza chwila uniesienia była podobna do tamtej. Tym razem jednak był pewien, że z nowym zagrożeniem, poradzi sobie bez przeszkód.\n– Specjalistyczne przeszkolenie pomoże im zwalczać każde zagrożenie! Demony, o których mówicie, Krasawicka, nie przedostaną się przez szczelny kordon naszych klonów! – ciągnął.\n- Będzie ich więcej? – Tatiana słuchała pułkownika z szeroko otwartą buzią.\n- Tak! – wykrzyknął stary wiarus. – To będzie wojna klonów! Będą ich setki, tysiące! Wszystkie, jak nasz Tawariszcz Sekretarz!\n- I kto by pomyślał! – Tatiana nie kryła swojej dumy. – To wszystko w naszym wojskowym laboratorium!\n- Tak, to wszystko właśnie nam się udało! – w głosie pułkownika można było wyczuć wzruszenie ściskające mu gardło. – Dzisiejszej nocy uruchomiony zostanie proces, który doprowadzi do stworzenia pierwszego klona. Nasi specjaliści przyspieszą jego rozwój, by dzisiaj około południa, osobnik osiągnął swoją dojrzałość, sprawność fizyczną i umysłową. Będzie w pełni gotowy na inspekcję samego Tawariszcza Sekretarza!\n- Już dzisiaj? – Krasawicka była zaskoczona. Nie pamiętała, kiedy ostatnio coś wzbudziło w niej równie silne zdziwienie. – Jak to możliwe?!\n- Możliwe! – ryknął pułkownik. – Nie wierzycie w zdolności i siłę rosyjskiej myśli naukowej?\n- Tawariszcz, ja nawet bym nie śmiała....\n- Nasz rodzimy skarb. Profesor Herman Sztetke, opracował cały proces z najdrobniejszymi szczegółami! Dzisiaj klon będzie w pełni gotowy! Jego wiedza i sprawność fizyczna przekraczać będą wasze najśmielsze oczekiwania, Krasawicka. Zrozumiano?\n- Tak jest, Tawariszcz Połkownik! – Tatiana uderzyła obcasami butów o siebie, stając w przepisowej pozycji na baczność.\n- No! – pokiwał groźnie palcem Kotunow. – Jeszcze jedno!\n- Mam coś, co do tej pory ukryte było w moim sejfie, a co zaniesiecie do laboratorium – Kotunow przemierzył pokój zamaszystym krokiem i zatrzymał się przy ścianie, na której zawieszona była orientalna makatka.\nWiarus zdarł ją wprawnym ruchem ręki. Potem sięgnął do wbudowanego w ścianę uchwytu i pociągnął w swoja stronę. Drzwiczki się uchyliły. Krasawicka zobaczyła z miejsca, w którym stała, jak ze szpary uchodzi mroźny dym i unosi się pod sufit.\n- Tutaj! – Borys namacał coś po omacku we wnętrzu zamrażarki. – Tutaj Tatiano, mamy naszą przyszłość!\n- Ta wielka szklana ampułka, wypełniona różową substancją – odezwał się Kotunow – to komórka macierzysta Sekretarza zmieszana z materiałem genetycznym innych, wielkich ludzi. Nasz przyszły klon, Krasawicka!\n- Weźmiecie ją i jak najszybciej dostarczycie, Herr...Towarzyszowi Sztetke!\n- Tak jest! Tawariszcz Połkownik! – Krasawicka podskoczyła do Kotunowa i przejęła od niego ampułkę.\n- Dołączę do was w laboratorium za godzinę! – wiarus po raz pierwszy się uśmiechnął. - Tylko mnie nie zawiedźcie!\n- Nie zawiodę! – odpowiedziała Tatiana Krasawicka.\nObróciła się na pięcie i wybiegła z pokoju. Błyskawicznie pokonała schody, przeszła przez długi korytarz, wyszła na dziedziniec, potknęła się, upadła i zbiła to, co tak troskliwie trzymała w dłoni.\nKrasawicka leżała przez dłuższą chwilę w bezruchu. Trzymała się wciąż tej złudnej nadziei, że śpi, śni jej się koszmar i zaraz, za małą chwileczkę, z niego się obudzi. Im dłużej jednak leżała, tym szybciej tląca się w głowie nadzieja gasła. Przed nią, na brukowanym dziedzińcu, leżało stłuczone szkło i resztka płynu, który błyskawicznie wsiąkał w szczeliny. Kapitan zrozumiała, że nie było już co zbierać.\nKobieta wstała z trudem. Nogi odmawiały posłuszeństwa. Rozejrzała się wokół. Miała wrażenie, że setki spojrzeń zatrzymały się na jej postaci, że wycelowano w nią, z wyrzutem, wskazujące palce. Nic takiego jednak się nie stało. Nie było nawet jednego świadka, tej osobistej tragedii. Tatiana Krasawicka stała samotnie, nad umierającą komórką macierzystą Towarzysza Sekretarza.\nSzybkim krokiem przemierzyła dziedziniec i skierowała się do wojskowego ambulatorium. Musiała stamtąd pożyczyć coś, co mogło wybawić ją z opresji, w jakiej się znalazła.\nKilka minut później, Krasawicka zaczaiła się z przygotowaną strzykawką na pułkownika Borysa Kotunowa. Czekała na odpowiedni moment. Wiedziała, że problemy żołądkowe zwierzchnika, nabyte jeszcze w czasach, gdy odbywał służbę w dżungli, przygnają go w to miejsce. Kapitan wzięła na siebie ogromne ryzyko. Postawiła na szali swoje zdrowie fizyczne i psychiczne. Coś mówiło jej, że przetrwa tę próbę nerwów. Może postąpiłaby inaczej, gdyby przewidziała, co ją czeka.\nJedyny czynny wychodek, do którego zmierzał teraz pułkownik, ustawiony był pod gmachem głównym, zaraz przy placu manewrowym. Gdy Borys do niego wchodził, nie miał prawa zauważyć Tatiany, ukrytej za podwójną, drewnianą ścianką.\nKotunow krótko szykował się do swojego żołnierskiego obowiązku. Rozpiął wojskowy pas i opuścił spodnie. Gdy Krasawicka zobaczyła, przez szparę w ścianie, jego wielki, owłosiony pośladek, odbezpieczyła strzykawkę, zamknęła oczy i kłuła nią przed siebie. Borys nawet nie poczuł, że coś wbija się w jego stwardniałą od ciągłego przesiadywania na fotelu, tkankę. Tatiana pociągnęła tłoczek do siebie i gdy misja została zakończona, schowała wypełnione płynem narzędzie zbrodni do kurtki. Nie przewidziała jednego. Jeśli nie chciała się zdradzić i zniweczyć misternie ułożonego planu, nie mogła opuścić wychodka przed samym pułkownikiem.\nKrasawicka sama nie była pewna, w którym momencie odzyskała przytomność. Wyczołgała się z trudem na plac manewrowy. Wyciągnęła strzykawkę i uniosła ją w górę. Przemknęło jej przez myśl, że płynu było trochę mało. Być może nawet za mało, w porównaniu do wypełnionej po brzegi ampułki, którą Tatiana miała dostarczyć do laboratorium. Coś jeszcze kobiecie przyszło do głowy. Problem, którego wcześniej nie dostrzegła. Komórka macierzysta Towarzysza Sekretarza miała przyczynić się do powstania klonu idealnego. Tymczasem, trudno było uznać, że materiał genetyczny dostarczony przez pułkownika, mógłby w pełni ją zastąpić. Borys Kotunow był człowiekiem odważnym, acz pełnym wad, do tego niesamowicie brzydkim. Tatianie tymczasem wydawało się, że klon musi nie tylko słynąć z odwagi, ale także być idealnym pod względem fizycznym, jak i umysłowym.\nRozwiązanie problemu przyszło samo. Krasawicka dojrzała w oknie piękną czuprynę Wiery Siemionowej. Wiera została zatrudniona w jednostce na stanowisku sekretarki blisko miesiąc temu. Tatiana uznała, że kilka komórek blond piękności, na pewno zneutralizuje brzydotę pułkownika. Kapitan pognała więc co sił w nogach na pierwsze piętro, do sekretariatu. Pod pozorem szczepień ochronnych przeciw zrogowaceniu naskórka, uzyskała od nieświadomej kobiety to, czego chciała.\nProfesor szykował się właśnie do wyjścia do laboratorium, gdy usłyszał przytłumiony dźwięk wydobywający się zza drzwi. Nie mógł uwierzyć własnym uszom. Była to muzyka, której nie słyszał całe wieki. Głośne, zdecydowane brzmienie przyprawiające go o dreszcze. Wyszedł na korytarz. Rytm marsza płynący z głośników adaptera nie mijał. Sztetke przyspieszył kroku. Szedł w kierunku, skąd wydawało mu się, dobiegał głos.\nW końcu stanął naprzeciwko drzwi Tatiany Krasawickiej. Nie mógł wyjść ze zdziwienia. Do tej pory kobieta ta, była dla niego ucieleśnieniem barbarzyństwa. Świadczyły o tym nie tylko owłosione nogi, postura, ale i ogólne usposobienie. Profesor pchnął drzwi z całej siły, jaką miał w swoim cherlawym ciele. Rzeczywiście, jego przypuszczenia okazały się trafne. Przy gramofonie, z którego wydobywał się słodki marszowy dźwięk, stała Tatiana Krasawicka. Ubrana była w swój wyjściowy, galowy mundur. Zamaszyście machała rękami i podnosiła wysoko kolana. Sztetke rozpoznał w tych ruchach regulaminowy marsz w miejscu. Marsz jakiego nie widział od dawna. Płynne przesunięcie ramion, obciągnięte palce dłoni, kolana unoszone pod perfekcyjnym kątem. Krew w żyłach profesora zawrzała. Zobaczył Tatianę w pełnej krasie, kobietę, która w tym momencie wydała mu się istotą doskonałą. Nigdy dotąd przeciwna płeć nie dzieliła jego pasji. Być może z tego powodu profesor unikał kobiet. Teraz, nagromadzone przez blisko sześćdziesiąt lat życia podniecenie, dało o sobie znać. Sztetkem zawładnęło uczucie, które kazało mu błyskawicznie pokonać odległość dzielącą go od Krasawickiej. Rzucił się w jej stronę czując, że serce łomocze mu w piersiach jak oszalałe. Ułamek sekundy później maszerował obok niej, regulaminowo podnosząc kolana. Czuł więź, jakiej dotąd nie dane było mu przeżyć. Zatracił się w tym akcie, tracąc niemal przytomność. Nie zorientował się nawet, gdy Tatiana wbiła mu strzykawkę, pobierając kolejne komórki potrzebne do stworzenia doskonałego klona.\nPiętnaście minut później Krasawicka stała pod drzwiami laboratorium. Profesor zdążył już opuścić jej pokój. Przygotował się do eksperymentu. Teraz wystarczyło przekazać mu wypełnioną strzykawkę. Tatiana spojrzała na płyn, który zdążyła zebrać przez ostatnie kilkadziesiąt minut. Mogła być z siebie dumna. Dzięki jej zabiegom, pierwszy klon miał mieć wszystkie te cechy, które świadczyły o doskonałości. Od pułkownika – odwagę, od Siemionowej – urodę, od profesora - mądrość. Krasawicka pomyślała, że do tej mieszanki przydałoby się jeszcze trochę sprytu. A, że nie znała osoby bardziej sprytnej od siebie, tedy nie zastanawiając się długo, wbiła strzykawkę w swój własny pośladek. Bez zastanowienia pociągnęła tłoczek i po chwili, z poczuciem dobrze wypełnionego obowiązku, wkroczyła do laboratorium.\n- Jesteście! – Sztetke popatrzył na Krasawicką. Uśmiechał się szeroko. Próbował ukryć drżenie dłoni na samą myśl o tym, co działo się kilkanaście minut wcześniej w pokoju kapitan. – Macie materiał?\n- Mamy! – odpowiedziała radośnie Tatiana i wręczyła strzykawkę profesorowi.\nTen nie wahał się długo. Podszedł do laboratoryjnego stołu. Ustawione były na nim przeróżne w kształcie i kolorze naczynia. Połączone były rurami, rurkami i rureczkami. Niektóre stały na gazowych palnikach, inne zawieszone były w powietrzu na metalowych wysięgnikach. Sztetke wcisnął zawartość strzykawki do czegoś, co wyglądem przypominało przezroczystą lampę Aladyna. Płyn zmieszał się z roztworem, który wcześniej wypełniał naczynie. Zaczął buzować, pienić się i zmieniać kolor. Gdy Krasawickiej wydawało się, że całość lada moment wykipi, profesor odkręcił jeden z zaworów i ciecz pod ogromnym ciśnieniem przepływać zaczęła przez całą aparaturę. Przelewała się w różnych kierunkach, przechodziła przez rozgałęzienia, systemem rurek i rureczek, by wreszcie zgromadzić się w jednej wielkiej butli, która wyglądał zupełnie tak, jak ta butla z piwnicy, do wyrobu porzeczkowego wina.\n- On żyje! – wykrzyknął profesor wskazując palcem na klarujący się płyn.\nRzeczywiście, Krasawicka dostrzegła coś utopionego w cieczy, co swoją bardziej stabilną konsystencją, odróżniało się od płynnego otoczenia.\n- To komórka macierzysta. Przyspieszyłem fazę jej wzrostu. Lada chwila powstanie z niej męski osobnik!\nTatiana poczuła coś dziwnego. Coś, co od wewnątrz przeszyło całe jej ciało falą przyjemnego ciepła. Patrzyła jak urzeczona na rosnącą w oczach komórkę. Nie wiedziała co znaczą; ucisk w gardle i napływające do oczu łzy szczęścia. W kapitan Krasawickiej najwyraźniej wtedy, po raz pierwszy i ostatni, odezwał się pierwotny instynkt. Instynkt macierzyński. Przypomniała sobie inny epizod swojego życia, krótkiego acz burzliwego małżeństwa z Pietią Wasilijewiczem. Wtedy mimo nalegań męża nie zdecydowała się mieć dzieci. Jako nowoczesna kobieta postawiła na pierwszym miejscu karierę wojskową. Być może teraz, przez ułamek sekundy, pożałowała tamtej decyzji.\n- Co to jest? – profesor dosyć natarczywie przerwał jej błogi stan. – Co się dzieje?!\nRzeczywiście kobieta teraz także to zobaczyła. W butli nastąpiły dziwne zmiany. Komórka rosła w oczach w przerażającym tempie. Wirowała łagodnie wokół swej osi, jakby majestatycznie pływając wśród fal wezbranego oceanu. Teraz jednak wydawało się, że materia jakby napuchła, a wewnątrz niej pojawił się prześwit. Szpara ta powiększała się powoli, ale konsekwentnie. Przez chwilę trwała biologiczna walka. Wreszcie komórka zupełnie się rozdzieliła, a powstałe w ten sposób dwie części, rozpłynęły się, każda w swoją stronę.\n- Rozdzieliła się! Dlaczego?! – krzyczał Sztetke.\n- Co to za krzyki!? – Tawariszcz Sekretarz zmarszczył groźnie brwi. – Mówić natychmiast!\nProfesor Sztetke zamarł w bezruchu. Widać szukał wyjścia z zaistniałej sytuacji. Coś przyszło mu do głowy, bo wreszcie przemówił:\n- Tawariszcz Sekretarz! Mam wspaniałą wiadomość! Będziemy mieli dwóch „osobników doskonałych”!\n- To doskonała wiadomość! – wykrzyknął Sekretarz. – To jeszcze lepiej, niż mogłem się po was spodziewać!\nSztetke nie odpowiedział. Nie był pewny, czy rzeczywiście jest to dobra wiadomość. Zdawał sobie sprawę, że podział doskonałej komórki nie oznacza powstania dwóch doskonałych osobników. Wręcz przeciwnie, ilość wyselekcjonowanych genów ulegnie podziałowi między bliźniaków. Widać było, że nawet ten podział nie będzie równy. Jedna z komórek była wyraźnie większa.\n- Wspaniale! – Sekretarz tymczasem, nie mógł wyjść z podziwu. – Wszystko zgodnie z planem. Każde z was może od dzisiaj liczyć na specjalny dodatek do przydziału żywnościowego!\nHojność państwowego urzędnika, w innych okolicznościach przyjęta zostałaby pewnie bardziej entuzjastycznie. Jednak Krasawicka i profesor mieli zaprzątnięte myśli zupełnie czym innym.\nTymczasem, jedna z laboratoryjnych asystentek podeszła do butli. Komórki zdążyły w czasie tych kilku minut zmienić się nie do poznania. W rzeczywistości, w zbiorniku pływała teraz dwójka dzieci. Jedno z nich natarczywie kopało w szklany materiał. Najwidoczniej uznało, że jest już najwyższy czas na wydostanie się na świat. Asystentka zdjęła pokrywę i wyciągnęła najpierw jednego chłopca, a potem drugiego. Włożyła ich do długich, szklanych inkubatorów i wystukała jakieś dane na klawiaturze maszyny odpowiedzialnej za działanie urządzenia.\n- Co teraz. Co ona robi? – Tawariszcz Sekretarz zacierał ręce. Obserwował wszystko z coraz większymi wypiekami na twarzy.\n- Te urządzenia kontrolują fazę wzrostu chłopców – Sztetke mówił bez zapału. Błądził myślami już gdzieś daleko. – Chcemy, by po zakończeniu całej procedury, byli osobnikami dojrzałymi, w kwiecie wieku.\n- A co z ich pamięcią? Ich umiejętnościami, całą ideologią, którą mają oświecać narody?\n- Już w nich jest. Nazywamy to pamięcią genetyczną, pamięcią dawców – Sztetke nagle się ożywił. Uśmiechnął się nawet, ukazując braki w uzębieniu. „Jedynki” wypadły mu jeszcze w czasach, gdy bawił się materiałami radioaktywnymi. – Wyselekcjonowaliśmy od dawców najważniejsze informacje i umiejętności. Zostały one przekazane nowym osobnikom. Dotąd uważało się, że pamięci się nie dziedziczy. To błąd. Doprowadziliśmy do powstania kombinacji komórek, które zachowują pamięć dawców i te elementy wspomnień, z którymi ktoś był najbardziej związany. Ten proces przebiegał kilkanaście minut temu, w tej aparaturze – profesor wskazał na laboratoryjny stół.\n- O wszystkim pomyśleliście! – pochwalił profesora, pułkownik Borys Kotunow. Odezwał się po raz pierwszy od dłuższej chwili. Przez cały ten czas myślał o awansach i chwale, które niewątpliwie musiały przypaść mu w udziale. On, syn radzieckiego chłopa zaszedł tak wysoko. Przypomniał sobie z rozrzewnieniem dawne życie, rodzinną chałupę, pola rozciągające się po horyzont i miedzę. – Wy także zasłużyliście na pochwałę, Krasawicka! – dodał.\nTatiana uśmiechnęła się nieśmiało. Spojrzała na inkubatory. Leżeli w nich dwaj niezwykle chudzi, wręcz żylaści osobnicy. Mogli mieć około trzydziestu, trzydziestu pięciu lat. Krasawicka pożałowała, że nie starczyło jej czasu, by do mieszanki genów dodać komórki wojskowego osiłka, Arnolda. Było już na to za późno. Zresztą, co widać było wyraźnie, do ideału obu klonom brakowało o wiele więcej.\nJeden z klonów uśmiechnął się przez sen. Nie miał dwóch przednich zębów. W laboratorium zapadła grobowa cisza. Przerwał ją dopiero po kilku długich sekundach, głośny huk. To pozbawione przytomności ciało Tawariszcza Sekretarza uderzyło o podłogę.\nMężczyzna otworzył powieki z tak ogromnym wysiłkiem, że wydało mu się, że ten heroiczny wyczyn wypompował z niego wszystkie siły. Miał wrażenie, że leży nakryty czymś, co przypominało szklany klosz. Nie mógł przypomnieć sobie kim jest, ani gdzie się znajduje. Strzępki myśli z wielkim trudem łączyły się ze sobą. Do świadomości dotarły obrazy ułożone w sposób przypadkowy. Zobaczył pierwej starą chałupę na wzgórzu, pole ciągnące się hen po horyzont i miedzę. Potem zaczął rejestrować wyrazy. Przedzierały się z samej podświadomości. Wyłowił z nich coś, jakby zbudowane z sylab słowa; Wasilijewicz, Potiomkin, Wiera, Pietia, a może nawet Witia. I nagle wszystko znalazło się tam gdzie być powinno. Myśli, jak części układanki, wpasowały się w swoje miejsca i Witia Wasilijewicz przypomniał sobie wszystko.\nObrócił głowę na bok. Musiał dojrzeć co dzieje się z Pietią. Potiomkin leżał dalej nieprzytomny. Uśmiechał się przez sen. Wasilijewicz próbował błyskawicznie ocenić sytuację, w jakiej obaj się znaleźli. Nie była wesoła. Witia pamiętał, jak jeszcze wczoraj siedzieli w swoich chałupach, rozmyślali o nowym wytyczeniu miedzy, gdy pchnęła ich w świat, jakaś niemożliwa wręcz do opisania siła. Potrzeba niesienia pomocy innym. Coś widać stanęło im jednak na przeszkodzie.\nWasilijewicz rozejrzał się wokół. Dostrzegł w pomieszczeniu inne postaci. Biegały we wszystkie strony, bez wyraźnego powodu. Witia uniósł pokrywę i zrzucił ją na podłogę. Pękła z głośnym hukiem. Przeraźliwy krzyk w pomieszczeniu, doprowadził niemal do pęknięcia bębenków w jego uszach. Postanowił nie zwracać uwagi na ogólny harmider. Opuścił stopy na podłogę i spróbował wstać. Zauważył, że nogi odmawiają mu posłuszeństwa. Były jak z drewna. Siłą woli Wasilijewicz doczłapał do miejsca, w którym leżał Potiomkin. Zrzucił klosz, pod którym uwięziony był sąsiad i szarpnął go za ramię.\n- Pietia! – powiedział, gdy przyjaciel otworzył oczy. – Wstawaj, że! Opuszczamy imprezę!\nPotiomkin przez chwilę patrzył nieprzytomnym wzrokiem na wybawcę.\n- Ja, Pietia? – zapytał, najprawdopodobniej, żeby się upewnić. Na szczęście coś na kształt zrozumienia pojawiło się w jego oczach. Wstał i wspierając się na ramieniu Wasilijewicza skierował do wyjścia.\nKlony uciekają! – krzyknął jakiś mężczyzna o sumiastych wąsach. Wskazywał palcem na obu towarzyszy.\n- Klony? - ryknął w odpowiedzi Witia. – Głupiś ty? Czy ja jak drzewo wyglądam?\nCiąg dalszy w PIETIA I WITIA - co złego, to nie my!