Jak robić profesjonalne zdjęcia gwiazd i nocnego nieba | Image & Innovation\nfotografowanie gwiazd i nocnego nieba to bardziej praktyka i know-how niż sprzęt.NPS / Hannah Schwalbe\npiękna fotografia nocna to przede wszystkim technika\nSekret tworzenia pięknych krajobrazów nocnych nie tkwi w obiektywie szerokokątnym, wysokiej klasy teleskopie ani nowym aparacie Nikon lub Canon DSLR-nie ma go również w oprogramowaniu do obróbki końcowej lub edycji zdjęć., Te narzędzia mogą pomóc, ale bez techniki, kompozycji i Wiedzy, aby efektywnie korzystać z aparatu, nie dostaniesz nigdzie. Niezależnie od tego, czy jesteś początkującym, średnio zaawansowanym czy zaawansowanym fotografem, ważne jest, aby skupić się na podstawach dobrej astrofotografii. Dzięki tym wskazówkom z terenu, będziesz gotowy do rozwiązania swoich marzeń i strzelać do wielkich rzeczy-pomyśl zorze polarne, zaćmienia, Głębokie niebo-możliwości są nieograniczone.,tryb żarówki nd)\nreflektor LED z czerwonymi lub zielonymi ustawieniami\nzdalny lub zewnętrzny spust migawki\nOsłona Obiektywu do zakłóceń światła\nfiltry aparatu (opcjonalnie)\nJak fotografować Gwiazdy: wskazówki dla początkujących fotografów\nPo wybraniu tematu fotografii badaj fazy księżyca i konstelacje za pomocą aplikacji takich jak Star Walk (dla iPhone ' a) lub Darmowa mapa nieba Google (dla Androida), które pokazują widok nieba z określonych miejsc o każdej porze nocy., Pełnia księżyca jest najpopularniejszą z ośmiu faz księżyca do fotografowania, ale możesz chcieć fotografować pod księżycem w nowiu, aby uchwycić konstelacje w najdrobniejszych szczegółach.\nsą zalety i wady fotografowania pod każdą fazą księżyca. Niezależnie od twojej decyzji, Sprawdź pogodę i jakość powietrza pod kątem systemów i wydarzeń, które w przeciwnym razie zasłaniałyby Twoje cele i temat.\nktóry Księżyc lub Faza Księżyca jest najlepsza do fotografii nocnej?\nKsiężyc w nowiu: jeśli chcesz sfotografować Drogę Mleczną lub uchwycić słabsze gwiazdy i krajobrazy gwiazd, strzelaj pod księżycem w nowiu., Minusy: słabe światło zwiększa szum lub nienormalne piksele, które mogą wystąpić przy typowych Ustawieniach krajobrazu nocnego, takich jak wysokie ISO i długa ekspozycja. Fotografowanie pod księżycem w nowiu w przeciwieństwie do jasnego światła księżyca w pełni pozwala ciemnym sylwetkom o cechach geologicznych wyskoczyć na tle rozgwieżdżonego nieba.\nPełnia: Fotografowanie w pełni, która jest nisko na niebie, służy do oświetlania pierwszego planu sceny i zagłusza potencjalne zanieczyszczenie światłem, ale ta technika nie zawsze jest idealna do fotografii niebiańskiej, ponieważ zasłania słabe Gwiazdy.,\nkwadrans czy półksiężyc: chcesz tego, co najlepsze z obu światów-szczegółowego pierwszego planu i rozgwieżdżonego nieba? Rozważ fotografowanie z półksiężycem lub ćwierćksiężycem za tobą, aby oświetlić pierwszy plan sceny. Jeśli skierujesz się na zachód, strzelaj wczesną nocą (gdy Księżyc jest nisko na wschodnim niebie). Jeśli skierujesz się na wschód, strzelaj wczesnym rankiem (gdy Księżyc jest nisko na zachodnim niebie).\nwbrew powszechnemu przekonaniu, ćwierć księżyca nie jest w połowie tak jasna jak Księżyc w pełni; jest bliżej 9%.,\ndla najciemniejszego nieba, przejdź 60 do 100 mil od świateł miasta i dostać się na wysokie wysokości. Zauważ wpływ dużej wysokości i cieńszej atmosfery na załamanie światła: fotografowanie przez mniej cząstek rozpraszających światło tworzy wyraźniejsze, jaśniejsze ujęcia, z większą przezroczystością i kontrastem.\nSkonfiguruj swój Statyw\ntak jak w przypadku każdej fotografii nocnej, będziesz chciał użyć statywu. Aby go opanować, skorzystaj z porady jednego z najbardziej znanych fotografów krajobrazu wszech czasów, Ansela Adamsa., Adams zaapelował o metodyczne użycie statywu. Oto Jak to zrobić:\nskieruj jedną nogę statywu na swój obiekt, aby stać pomiędzy pozostałymi dwoma nogami.\ncentralny słupek statywu powinien być pionowy i prostopadły; potwierdź to wyrównanie z poziomem bąbelków.\nuzyskaj uchwyt L zamiast standardowej płyty montażowej, aby utrzymać ciężar aparatu równomiernie wyśrodkowany na statywie.\nkadruj swoją scenę lub obiekt\nkadruj jedną trzecią horyzontu na dwie trzecie nocnego nieba i sprawdź to po raz drugi w widoku kamery na żywo., Ta technika kompozycji nazywana jest ” regułą tercji.”\nczym jest „Reguła trzecia” w fotografii?\nzasady mają być łamane, ale „Reguła tercji” jest najważniejszą zasadą dla podstawowej kompozycji fotograficznej. Technika ta pomaga zrównoważyć i ujednolicić obraz. Po prostu podziel widok na trzecie części w poziomie i w pionie, aby uzyskać dziewięć równych części obrazu. Po ustaleniu tej wyimaginowanej siatki w wizjerze, obramuj interesujące punkty na skrzyżowaniach (elementy skalne, odległe krajobrazy miast)., Badania pokazują, że oczy ludzi najbardziej naturalnie przyciągają się w kierunku tych punktów przecięcia na obrazie, więc wykorzystaj je na swoją korzyść.\nreguła tercji jest zasadą w podstawowej kompozycji fotografii.Christopher Michel\nZachowaj widzenie w nocy\npozwól oczom dostosować się do ciemności, wyłączając standardowe światła na 45 minut. Potrzebujesz oświetlenia szlaku lub sterowania kamerą? Zakryj jedno oko, gdy światło jest włączone—chronione oko pozostanie ciemne-dostosowane., Jeśli potrzebujesz reflektora, użyj takiego jak Tikka Petzl; jego czerwona DIODA LED nie wpłynie na widzenie w nocy.\ndlaczego lepiej używać czerwonego Światła Do widzenia w nocy?\noko składa się z fotoreceptorów zwanych pręcikami i stożkami, które przekształcają światło w sygnały elektryczne do interpretacji mózgu. Pręciki są odpowiedzialne za widzenie przy słabym oświetleniu i są liczniejsze od stożków; zawierają biologiczny pigment rodopsyny. Gdy rodopsyna jest wystawiona na działanie jasnego światła, staje się fotobleczona. Całkowite odzyskanie wzroku w nocy może potrwać do 30 minut., Czerwone światło (stosowane w wielu modelach reflektorów) ma dłuższą długość fali i jest mniej zakłócające widzenie niż światło na drugim końcu widma.\nchcesz opanować podstawy strzelania w backcountry? Zapisz się na nasz kurs Outdoor Photo School przez aim Adventure u już dziś.,\nnajczęstsze błędy, których należy unikać w fotografii nocnej\npoziom częsty błąd szybka naprawa\npoczątkujący pozostawiając włączone ustawienie autofokusa aparatu, które zapewnia nieostre zdjęcia gwiazd. Ustaw kamerę na ręczną i dostosuj ogniskową do nieskończoności. Sprawdź ostrość odległych gwiazd, wykonując zdjęcie testowe, a następnie przejrzyj je, przybliżając najjaśniejszą gwiazdę nieba na wyświetlaczu LCD., Jeśli wydaje się nieostre, dostosuj odpowiednio.\noceniając ekspozycję ujęcia patrząc na ekran LCD. Potwierdź poprawną ekspozycję za pomocą histogramu – wykresu pokazującego zakres światła obrazu. Jeśli Wykres ma kształt góry lub pasma, obraz jest prawidłowo wyeksponowany. Jeśli kształt góry ma krawędzie przypominające klify na końcach wykresu, Kontynuuj Dostosowywanie ustawień.\nekspert za pomocą automatycznej redukcji szumów dla każdego strzału., Chociaż poprawia jakość obrazu, podwaja czas fotografowania każdego zdjęcia i przepala żywotność baterii. Wyłącz redukcję szumów (w menu ustawień aparatu) dla obrazów testowych. Zresetuj go do ostatniej ekspozycji. Nie planujesz wydrukować zdjęcia? W przypadku urządzeń cyfrowych można czyścić wyświetlacze o niskiej rozdzielczości i ziarnistość w domu za pomocą filtrów szumów w podstawowym oprogramowaniu do edycji.,\nJak fotografować Gwiazdy: techniki dla średnio zaawansowanych fotografów\nSytuuj się i Orientuj\nskieruj aparat na statywie z dala od sztucznych źródeł światła, takich jak odległe miasta lub drogi. Ponownie, strzelać 60 do 100 mil od dużych miast i zanieczyszczenia światłem, i zdecydować się na wysokie wysokości.\nDostosuj ustawienia aparatu, aby uchwycić dodatkowe światło\nOtwórz szeroki otwór przysłony (niskie liczby F-stop oznaczają większe otwory) i wybierz najwyższą ISO (1600 lub wyższą)., Użyj czasu otwarcia migawki, który pozwala aparatowi wychwycić nadmiar światła (30 sekund).\nwykonaj kilka prześwietlonych Zdjęć\nwiele obszarów może wyglądać na białe, ale jakość nie ma znaczenia—liczy się kompozycja. Zbadaj te ujęcia pod kątem pożądanych elementów (takich jak skały lub drzewa) lub zakłóceń (takich jak kątowy horyzont, jasne plamy spowodowane zanieczyszczeniem światłem lub chmury). Zwróć uwagę na skupienie gwiazd i obiektów na pierwszym planie.\nDostosuj kompozycję i ostrość\nobracaj i przesuwaj kamerę, aby kadrować żądaną scenę; przechylaj ją, aby wyrównać horyzont i w razie potrzeby ustaw ostrość., Upewnij się, że statyw jest stabilny i prawidłowo ustawiony.\ndostroić ustawienia aparatu\nnadmiernie wyeksponować swoje ujęcia testowe, dostosować kompozycję, i ponownie skupić kilka razy, dopóki nie oprawione żądaną scenę. Następnie, w zależności od warunków i zawartości (Zobacz wykresy referencyjne ustawień aparatu poniżej), dostosuj czułość ISO, przysłonę i czas otwarcia migawki, aby odpowiednio wyeksponować obiekt.\nplanujesz wydrukować? Pliki RAW są jak negatywy i pozwalają na większą elastyczność edycji.,\nWskazówka: oszczędzaj miejsce na aparacie, fotografując w formacie RAW, ale usuwaj zdjęcia testowe.\nShooting star trails wymaga trochę finezji, ale wyniki są spektakularne.,Dan Eckert\naby uchwycić łuki światła, strzelaj długimi ekspozycjami w pogodne noce (chmury zasłaniają Gwiazdy).\ndla okręgów przypominających wiry, wyśrodkuj swoją ramkę na Gwieździe Północnej.￼\nWybierz dokładnie swój teren, aby zrobić piękne zdjęcia gwiazd.,Tom Hall\nprędkość czujnika (ISO) 1600+\nkluczowe Ustawienia: Użyj wysokiego ISO (wyższego niż 1600, jeśli to możliwe), aby czujnik kamery rejestrował słabe światło pomimo krótkiego czasu ekspozycji, który pozwala zamrozić Gwiazdy.\ncelujesz w Drogę Mleczną? Jest najjaśniejsza na południowym niebie; idź na południe od miast i orient na południe.\ndla Northern Lights, idź na północ od miast i wskaż północ.,\nustawienia aparatu: jak fotografować Księżyc\nczas ekspozycji 1/250s\nprzysłona (f-stop) f/11\nprędkość czujnika (ISO) 100\nkluczowe korekty: Księżyc jest jasny (i szybko śledzi niebo), więc użyj szybkiego czasu migawki, aby uchwycić szczegóły powierzchni bez ich nadmiernego eksponowania., Powiększ swój najdłuższy obiektyw i skup się na Rysach Księżyca. Kadruj zdjęcia za pomocą oprogramowania do edycji zdjęć w domu (aby powiększyć względny rozmiar księżyca).,\nKey Adjustments: Use a small f-stop to give your image greater depth of field so you can focus both near and far elements at the same time., Ćwierć księżyca może rzucić wystarczająco dużo światła, aby rozjaśnić scenę.\nw pochmurne noce spodziewaj się obrazów bezcieniowych.\nw pogodne noce cienie mogą być ostre.\nnocne niebo nad red rock.John Fowler\nJak fotografować Gwiazdy: techniki dla zaawansowanych fotografów\nwarstwa obrazów dla efektów nieziemskich\nStwórz scenę, która połączy Twoje ulubione nocne zdjęcia w jedno., Wykonaj niedoświetlony podstawowy obraz sceny, a następnie dodaj światło lub zmień ustawienia ekspozycji w kolejnych ujęciach, aby podkreślić różne cechy-obiekty na pierwszym planie, gwiazdy lub alpenglow na krajobrazie.\nw programie Photoshop lub innym oprogramowaniu do edycji zdjęć nakładaj ciemniejsze obrazy podstawowe na podświetlone i używaj panelu Warstwy do masek warstw, aby zasłonić lub odsłonić elementy, które chcesz umieścić w ostatecznym obrazie. Zdjęcia gwiazd z krótką ekspozycją na warstwę umożliwiają tworzenie ścieżek gwiazdowych za pomocą darmowego oprogramowania do układania warstw, takiego jak StarStax.,\nrób ostre zdjęcia ruchomych celów\nobrót Ziemi może rozmazać księżyc i gwiazdy podczas długich ekspozycji. Dostosuj ISO (wyższe) i F-stop (większe), aby zminimalizować czas ekspozycji, eliminując rozmycie spowodowane ruchem. Wyznacz maksymalny czas ekspozycji za pomocą tego równania: 400 podzielony przez ogniskową. Rezultatem jest limit czasu ekspozycji w sekundach.,\nmaksymalny czas ekspozycji (sekundy) = 400 ÷ ogniskowej\nmalowanie światłem jest popularnym technika stosowana w fotografii nocnej.Stillwellmike\njak malować światłem w fotografii nocnej\neksperymentuj z reflektorami i innymi światłami, aby pokazać szczegóły pierwszego planu, aby wykonać bardziej dynamiczne zdjęcia i po prostu dobrze się bawić., Aby malować światłem, pozostawisz otwartą migawkę i użyjesz Źródła światła, aby narysować obrazy na całej scenie, jakbyś miał wymyśloną tablicę. Baw się kilkoma z tych zaawansowanych technik, aby dodać kreatywnego wymiaru:\nOświetlaj przedmioty: podczas długiej ekspozycji migaj lub zamiataj reflektor nad drzewami, ludźmi lub formacjami skalnymi. Rozjaśnisz je na ostatnim zdjęciu, jednocześnie eksponując i rejestrując niebo. Można również zabłysnąć reflektorem w namiocie (włączyć go na kilka sekund podczas ujęcia), aby nadać mu świecący wygląd.,\nPisz za pomocą wiązki: skieruj światło bezpośrednio na aparat, gdy migawka jest otwarta, i „pisz” nim na całej ramce. Eksperymentuj z długim czasem ekspozycji i niskim ISO, jak 100.\nPrzeliteruj słowa: litery będą zapisywane jako obrazy lustrzane; bazgraj je do tyłu, aby były czytelne na gotowym zdjęciu.\nZmień Oświetlenie: skorzystaj z różnych temperatur światła, intensywności i rozmiarów wiązki rzucanych przez wielobarwne Diody LED, świetlówki i żarówki oraz świece., Użyj oddzielnych źródeł światła do malowania różnych obszarów tej samej sceny. Na przykład na jednym zdjęciu użyj reflektora do oświetlania namiotu, latarni do oświetlania osoby i kompaktowej diody LED do pisania słów.\nBen Canales jest fotografem z Portland. Zobacz jego zdjęcia z nocnego nieba tutaj.


"Mademoiselle Oiseau i listy z przeszłości" A. de la Barre de Nanteuil\n„Mademoiselle Oiseau i listy z przeszłości” A. de la Barre de Nanteuil\nDla młodzieży i dzieci, KSIĄŻKI PARYŻ\n„Mademoiselle Oiseau i listy z przeszłości” to kontynuacja magicznej opowieści „Historia Mademoiselle Oiseau”, o której pisałam w sierpniu.\nCi, którzy mieli do czynienia z częścią piwrwszą wiedzą czego mogą się spodzewać. Uczta dla oczu i ducha.\nAnalogicznie jak w pierwsza książka, jest to wydanie w płóciennej, twardej oprawie. Piękne ilustracje autorstwa Lovisy Burtitt, wykonane jak poprzednio z artystycznym rozmachem, momentami z pogranicza grafiki modowej – nadają całości wyjątkową oprawę.\nSam akcja tym razem zdaje się być bardziej wartka. Izabella wraz ze swoją nową przyjaciółką Ines oraz kotką o dystyngowanym imieniu: Senorita Czaczacza, podczas nieobecności Madamoiselle Oiseau, postanawiają odkryć jej skrywane sekrety przeszłości. Tajemnicze wydarzenia, pozornie przypadkowe sytuacje i niejednoznaczne sygnały pozwalają bohaterkom porwać się historii i wyruszyć na badanie nieznanego. My oczywiście dajemy się wciągnąć w opowieść wraz z nimi, a każda strona odsłania przed nami kolejną, bajkową ilustrację i pozwala wtopić się czarodziejski i niecodzienny świat.\nAkcja w tej części toczy się już nie tylko w Paryżu, choć oczywiście to tamtejsze kamienice są ważnym punktem w opowiadaniu. Natomiast już na początku tej części dowiadujemy się, że tytułowa bohaterka wyruszyła w podróż do Wenecji. Poza tym wraz z dziewczynkami, w poszukiwaniu rozwiązania zagadek przeszłości – zwiedzamy też podparyskie posiadłości.\nBardzo polecam. W zimowy, ciemny wieczór tchnie kolory do naszego życia. Wierzę, że pozycja ta przypadnie do gustu zarówno młodszym czytelnikom, jak i starszym. A dla tych, którzy już w poszukiwaniu prezentów – może to być wyjątkowy, wspólny podarek dla matki i córki.\nDla zdygitalizowanych, tym razem dostępna również wersja elektroniczna.


Horner wierzy, że Red Bull może wygrywać z Mercedesem wszędzie - Parc Fermé\nHorner wierzy, że Red Bull może wygrywać z Mercedesem wszędzie\nDobra dyspozycja Red Bulla na obiekcie, na którym normalnie dominował Mercedes, zbudowała pewność u Christiana Hornera.\nPowrót na normalny i nieuliczny tor miał oznaczać również powrót do rzeczywistości dla dwóch topowych zespołów. Mistrzowie mieli przestać zmagać się z temperaturami przodu, a przewaga pretendentów miała zmaleć.\nW piątek wydawało się, że to czarne samochody będą szybsze na Paul Ricard. W FP1 ekipa z Brackley była najlepsza, a w FP2 - mimo wolniejszej mieszanki - Valtteri Bottas stracił do P1 tylko 0.008 sekundy.\nW sobotę sytuacja odmieniła się znacząco. W FP3 Max Verstappen narzucił tempo, którego nie miał nikt inny, stając się faworytem czasówki, którą ostatecznie wygrał, przez co bardzo podbudowany był jego szef.\n- To na pewno dodaje pewności. Zobaczymy, jak pójdzie nam jutro, ale na tym torze Mercedes był bardzo mocny w ostatnich latach. Jeśli możemy pokonać go tutaj, możemy to zrobić wszędzie - mówił Christian Horner dla Sky.\n- Stawka jest oczywiście duża, ale zespół pracuje niesamowicie dobrze i przez długie godziny. To trudny rok, bo mamy tegoroczny samochód, przyszłoroczny, limity budżetowe i wiele innych, ale razem, jako cały zespół, naciskamy na Mercedesa. To jest fenomenalne.\nRed Bullowi w poprawieniu się po piątku pomogła - podobnie jak w Hiszpanii - zmiana na mniejsze skrzydło.\nDzięki niej RB16B lepiej spisywał się na prostych, ale do tego przyczynić mogły się także nowe i usprawnione jednostki napędowe Hondy.\n- Zdjęliśmy trochę docisku z samochodu. Widać to po rozmiarach tylnych skrzydeł u nas i w Mercedesie. Wykorzystujemy mniej energii w drugim sektorze, więc jedziemy szybciej po prostej, bo mamy też mniej oporu - tłumaczył szef ekipy z Milton Keynes.\nByki muszą się jednak przejmować zarządzaniem oponami w wyścigu, czego nie ułatwi mniejsze skrzydło, gwarantujące nieco więcej niepożądanych uślizgów.\n- Nadal możemy robić bardzo dobre czasy w trzecim sektorze, a to pomogło nam osiągnąć konkurencyjne rezultaty. Mamy nadzieję, że to będzie również odpowiedni pakiet na wyścig - dodał Horner.\nMercedes wystawił do rywalizacji auto z większym dociskiem, tłumacząc to byciem po prostu gorszym od głównego rywala.\n- Na podstawie symulacji uznaliśmy, że bylibyśmy wolniejsi. Widać, że oni byli szybcy na prostych, ale my z mniejszym skrzydłem stracilibyśmy w zakrętach znacznie więcej - mówił Toto Wolff.\n- To trudny weekend, bo po prostu brakuje nam tempa. Taka jest prawda. Wyglądało to znacznie gorzej, niż się skończyło, ale musimy poprawić się wszędzie. Nie ma jednego miejsca, na które spoglądamy, by to zrobić.


Strona 1 z 11 [ 165 posty(ów) ] Idź do strony 1, 2, 3, 4, 5 ... 11 Następna\nTemat postu: [Vw Polo 86c] Beach/GL by fred\nWitam wszystkich po dłużej nieobecności.\nDla przypomnienia moje wcześniejsze polo:\nMODEL: VW Polo 86c Beach\nSILNIK: 1.3 NZ\nMODY POD MASKA: aluminiowy dekiel, nowa chłodnica, kilka elementów pomalowanych proszkowo, kolektor z G40\nZAWIESZENIE: Gwintowane FK-Automotive\nUKŁAD HAMULCOWY: wszystko poskładane na nowych częściach\nKOLA: SSF Mattig 13" 7J et 33 + Fulda Carat Assuro 175/50/13, Borbet Atiwe 13" 7J et 20 + Michelin Compact 145/60/13, Intra 13'' 5J et 38, Exim 13" 6J, stalówka z poloneza 13" 5J + chromowane dekle VW + 155/80/13\nNADWOZIE: GL 83'- klin chromy, spryskiwacze reflektorów, grill z chromem, zaślepka lusterka pasażera\nWNĘTRZE: seria + dodatki z wersji GL 83'\nAUDIO: Alpine CDE-9821R + głośniki 4x6" Alpine SXE-4625S\nZmiany przeprowadzone: sporo\nPlany na wiosnę:\n- BBS RM 15" 6.5J + 165/45/15\nVW Polo Beach 90'\nRozpórka górna Wiechers, dolna D&W(Wiechers) po malowaniu proszkowym.\nFabrycznie nowa oryginalna szyba przednia, nowy oryginalny końcowy układ wydechowy z derby, kolektor wydechowy z G40, lampy tylne GeCar, kierunki dymione hella\nKolumny mcpersona, talerzyki, jarzma, zaciski i tylna belka poszły w proszek.\nPo piaskowaniu i proszkowaniu:\nZakupione wkłady MTSa, wahacze, łożyska, końcówki drążka kierowniczego i wszystkie inne cześci potrzebne,aby złożyć przód i tył, nowe śruby kół Febi Bilstein\nNowe zawieszenie gwintowane.\nChromy z wersji GL z 1983 roku.\nZdjęcia z przygotowania do malowania\nPo malowaniu w trakcie składania.\nPierwsze fotki Polo.\nPrzymiarka grilla na 4 lampy.\nKilka fotek z sezonu 2013'\nOstatnio edytowany przez fred Sob 26 Lip, 2014, edytowano w sumie 49 razy\nTemat postu: Re: Vw Polo 86c FOX & BEACH\nTeż sobie takiego kupie\nGleby mu brakuje.\nTemat postu: Re: Vw Polo 86c Fox\nRejestracja: Czw 12 Maj, 2011\nAuto: Jetta A2 1.8 RP / mk1 cabrio 1.8 2H\nbardzo mi sie podobaja te stołki ten wzór obicia znaczy sie\nRejestracja: Pon 05 Gru, 2011\nLadny okaz ma swoj klimat\naz mi sie lezka w oku kreci\npolo zacne i widac ze blacha chyba w super stanie?\nDo ideału brakuje sporo: tylne nadkola zjedzone(dobrze,że są banany), tak samo przy wlewie(dobrze,że jest klapka), przedni lewy błotnik do wymiany.\nZdjęcia wiele ukrywają i nadają się na aukcje allegro jak najbardziej he\nmiałem wszystko robić,ale bardziej opłacało mi się kupić drugie polo pozbawione tych wad.\nOstatnio edytowany przez fred, Czw 09 Sie, 2012, edytowano w sumie 1 raz\nJak już wcześniej pisałem zająłem się moimi mattigami i sprężynami,które wyglądały na początku tak.\nFelgi zostały wyprostowane, wypiaskowane i pomalowane proszkowo na czerwono, podobnie sprężyny.\nFelgi miały być srebrne,ale niestety miałem tylko trzy kolory do wyboru więc padł na ten, może będzie pasować.\nNa koniec dodaje zdjęcia mojego polo,które mam nadzieje poskładać do wakacji choć nie ma ciśnienia\nI tu podziękowania dla Guteq za odsprzedanie auta,które miało już nigdy nie jeździć\nczerwony bedzie szybszy to mi sie podoba\nKolor kół wyszedł bardzo ciekawy. Ale wiem jak to będzie wyglądało w czerwonym aucie\nDodam oryginalne pełne dekielki z polówki plus nowe śruby.\nJa niestety nie wiem jak to do końca wyjdzie,ale jestem dobrej myśli\nPolo trafiło w poniedziałek do lakiernika.\nMyślę,że auto jest w dobrym miejscu,ponieważ z pod jego ręki wyszło corrado Parksa\nOstatnia fotka przed wyjazdem.\nDodam tylko,że mamy dopiero wtorek,a już zostałem pocieszony,że dwa błotniki do wymiany są i sporo rudej tu i tam\nA miały być jedynie kosmetyczne sprawy i polerka lakieru,a wyszło,że praktycznie całe auto do malowania\nNic w sobotę jadę zobaczyć jak to wszystko wygląda.\nno kolorek zacny chociaz ten srebrny co byl szkoda go ;p\nZ takiej polóweczki to można fajne wozidełko zrobić które i silnik przewiezie jak się fotele tylne wyjmie xD\nWczoraj byłem zobaczyć polo i powiem szczerze,że jestem mega zadowolony z postępów.\nNajgorsze zapomniałem zrobić kilku zdjęć. Na szczęście wszystkie fotki z prac robione są w warsztacie i niedługo coś wstawię\nNajbardziej szkoda mi naklejek z karoserii,\nale Jarek uratował stare dzięki czemu posłużą jako wzór do stworzenia nowych identycznych.\nDodam tylko kilka fotek gratów, które powoli gromadzę.\nKompletny środek. Przed myciem.\nPo myciu, które będzie powtórzone przy składaniu.\nDoszły też kołpaczki\ncalkiem elegancki spichlerz


Wysłany: Pon 21:12, 25 Cze 2018 Temat postu:\nNo.. Maroko trochę postraszyło Hiszpanów.\nKolejny bardzo dobry mecz.\nWysłany: Wto 5:06, 26 Cze 2018 Temat postu:\nA Iran Portugalię to nie?? w doliczonym czasie mieli piłkę na wyrzucenie Ronaldów z turnieju.\nWysłany: Wto 7:26, 26 Cze 2018 Temat postu:\nszkoda trochę, chociaż paragwajski kabareciarz z gwizdkiem dał taki popis nieudolności, jakiego chyba jeszcze na tych mistrzostwach nie było, szczególnie z tą żółtą kartką dla Ronaldo. Pocieszenie jest takie, że jak gwiazdor odwali podobny numer w następnym meczu to Urugwajczycy połamią piździelcowi te krzywe kulasy zanim sędzia zdąży wywalić go z boiska\nWysłany: Wto 8:03, 26 Cze 2018 Temat postu:\nUrugwajczycy połamią piździelcowi te krzywe kulasy zanim sędzia zdąży wywalić go z boiska\nPatologiczny język. Podoba mi się to;D\nA serio to szkoda tego karnego. Zasada strzelania karnych po raz kolejny potwierdziła sie. No ale jak za wszelką cenę chce się strzelić bramkę.\nWysłany: Wto 8:05, 26 Cze 2018 Temat postu:\nszkoda meczówki Irańczyków. mam nadzieje że Urugwaj poradzi sobie z poławiaczami sardynek.\nWysłany: Wto 8:36, 26 Cze 2018 Temat postu:\nPrzyznam się szczerze że nie oglądałem tylko śledziłem.\nSłyszałem tylko że Portugale mieli ciepło.\nWysłany: Wto 8:40, 26 Cze 2018 Temat postu:\nNo a jak opisać patologiczne zachowania w patologicznej dyscyplinie sportu?\nFakt, że gotuję widząc takie krzywe akcje pewnych swojej bezkarności gwiazdorów i liżących ich po jajach sędziów, którzy nagle ślepną i nawet VAR im nie pomaga w odzyskaniu wzroku\nWysłany: Wto 10:09, 26 Cze 2018 Temat postu:\nWysłany: Wto 10:15, 26 Cze 2018 Temat postu:\nco do naszych... Nawałka uznał,ze Krychowiak, Milik, Grosicki, Błaszczykowski, Piszczek bez rytmu meczowego i stałego miejsca w składach swoich klubów podołają, postawił na nich... i się przewiózł... do tego wypadł Glik i nie byłó komu ze środka obrony wyprowadzać piłki... dlatego taki a nie innym obraz naszej reprezentacji widzieliśmy na mundialu...\nżal Iranu, irytacja, ze nietykalny Ronaldo nie może dostać słusznej czerwonej kartki, męki Hiszpanów... moc i taktyka Urugwaju... to wczoraj, fajnie się to wszystko oglądało...\na dziś... obstawiam,ze Argentyna jednak żegna się z turniejem... no i trzymam kciuki za Meksyk jutro, co by Niemcy od razu wpadli na Brazylię...\nno i Japonia wygra z nami, bo :\n1. jest lepsza\n2. zależy jej i nie będzie się oglądać na mecz Kolumbia - Senegal...\noczekuje w składzie wyjściowym Polaków tych graczy, którzy jeszcze nie zagrali na mundialu... wynik i tak jest dla nas bez znaczenia, a młodzi niech zasmakują przynajmniej atmosfery z boiska... i niech się uczą...\nWysłany: Wto 11:45, 26 Cze 2018 Temat postu:\nJak mówiłem, Japonia będzie grać o zwycięstwo nawet jeśli remis teoretycznie krzywdy im nie zrobi.\nCo do naszych - oni się po prostu niech przyznają, że minimum dwa dni chlali. No bo to niemożliwe jest, żeby po ledwie 5 minutach gry tak po prostu uszło z nich powietrze. Jesteśmy daleko w tyle za Iranem, Marokiem i Islandią.\nWysłany: Wto 12:51, 26 Cze 2018 Temat postu:\nTy weź tych nazw nie wypowiadaj nawet. Jesteśmy zapewne także w tyle za Węgrami, Łotyszami i Czechami.\nWysłany: Wto 13:15, 26 Cze 2018 Temat postu:\nZaraz się pewnie okaże, że jeszcze za Księżycem, Atlantydą i Trójkątem Bermudzkim\nFakt- reprezentacja zjebała ten mundial po całości ale zachowajmy trochę rozsądku. Przez kilka lat pracy Nawałka postawił tą drużynę na nogi i zrobił z niej niezłej klasy zespół, po czym coś po prostu zostało spartaczone w przygotowaniach. Do tego doszły elementy niezależne od niego, o których była mowa wcześniej. Na pewno nie jesteśmy ekipą z pierwszej dziesiątki tego śmiesznego rankingu ale nie dostaliśmy też na ten turniej dzikiej karty od FIFA w ramach wyrównywania szans i zapobieganiu wykluczeniom ze względu na niepełnosprawność.\nMyślę, że czas na sensowne podsumowania będzie wtedy kiedy emocje trochę ostygną\nWysłany: Wto 13:51, 26 Cze 2018 Temat postu:\nTak sobie mysle ze dobrze sie dla mężczyzn z Polskiej reprezentacji ułożyło, że najpierw grali z senegalem a potem z Kolumbią. Bio z tą drugą przegrać to nie blamaż (choć w takim stylu nieco tak) a dało im to mozliwosc tlumaczenia odpadniecia z turnieju "silną Kolumbią". a tymczasem kompromitacja, żenada i powód dla ktorego Nawałka powinien wyleciec nastąpił z Senegalem, co nie zostało do końca rozliczone bo "jeszcze była szansa".\nWysłany: Wto 14:54, 26 Cze 2018 Temat postu:\nNa pewno też nie jesteśmy nawet na czwartą dziesiątkę rankingu i powinniśmy się cieszyć, że w naszej grupie eliminacyjnej nie było więcej klasowych rywali takich, jak Dania, bo z takim poziomem gry nawet byśmy z tej grupy nie wyszli. Nawałka przez te kilka lat pracy nawet nie postarał się o jakiekolwiek alternatywne warianty dla reklamowych gwiazdeczek ani o fachowców od przygotowania fizycznego.\nWysłany: Wto 16:58, 26 Cze 2018 Temat postu:\nSie zaczęło wylewanie pomyj.


28 hektarów gruntu leży odłogiem - Puls Biznesu - pb.pl\n28 hektarów gruntu leży odłogiem\nStolica Polskiej Miedzi od siedmiu lat nie może namówić ani jednego inwestora do ulokowania projektu na terenie swojej podstrefy.\n„Lubin. Miasto możliwości” — tak reklamuje się 80-tysięczne miasto na Dolnym Śląsku, w którym siedzibę ma giełdowy KGHM. Czy rzeczywiście wykorzystuje wszystkie szanse? W utworzonej tu w 1999 r. podstrefie Legnickiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej (LSSE) o powierzchni 28 ha nie ma ani jednego inwestora, mimo że teren wydaje się atrakcyjny. Ma przecież dobre powiązania zewnętrzne z krajową siecią dróg, bliskość autostrady A4 i rozbudowaną sieć infrastruktury. Na dodatek teren podstrefy otacza ponad 50 ha ziemi z przeznaczeniem na inwestycje. Takie obszary są najbardziej poszukiwane przez przedsiębiorców chcących lokować w Polsce fabryki. Dlaczego wiec inwestorzy omijają Lubin szerokim łukiem?\n— Odstrasza ich m.in. średnia zarobków w naszym mieście, którą zawyżają płace w KGHM. Przedsiębiorcy szacują, że trudno im będzie znaleźć pracowników do zakładów, w których płace wynoszą średnio 1 tys. zł, podczas gdy obok miedziowi pracownicy zarabiają ponad 5 tys. zł — mówi Tymoteusz Myrda z lubińskiego magistratu.\nCo ciekawe, utworzona dwa lata później podstrefa w Złotoryi też świeciła pustkami. W końcu władze miasta wykorzystały szansę i tak dobrze wypromowały tereny inwestycyjne, że w ciągu zaledwie pół roku wydano pozwolenia na działalność pięciu zagranicznym firmom. Nieodległa polkowicka podstrefa, licząca 91 ha, jest już zagospodarowana w 70 proc.\n— W legnickiej podstrefie, o powierzchni 55 ha, nie ma już w ogóle miejsca — dodaje Andrzej Dziuba z LSSE.\n— Władze miasta nie wykorzystały szans, jakie daje stworzenie podstrefy. Jako rada zrobiliśmy wszystko, by uatrakcyjnić ten teren — uchwaliliśmy ulgi, przeznaczyliśmy pieniądze na zbudowanie drogi dojazdowej. Promowanie tego terenu leży w gestii miasta, które zdecydowanie nie wywiązało się z tego obowiązku — mówi Zofia Heksel, miejska radna.\nTymoteusz Myrda z lubińskiego urzędu polemizuje z tą opinią.\n— Wysłaliśmy oferty do biur konsultingowych w całej Polsce, konsulatów, agencji rządowych. Oferty prezentowaliśmy nawet na targach inwestycyjnych w Monachium. Bez odzewu — rozkłada ręce Tymoteusz Myrda.\nSprawnym zarządcą być\nNa pewno będzie nerwowo\nPrezes PKN Orlen zostaje\nPech nie opuszcza systemu SIMIK\nTransport , Miasto , Targi , Inwestor , Oferta , Tereny Inwestycyjne , Inwestorzy\nPuls Inwestora / 28 hektarów gruntu leży odłogiem


100 lat temu oddziały Wojska Polskiego wkroczyły do Katowic | dzieje.pl - Historia Polski\nAKTUALIZACJA: 22.06.2022, PUBLIKACJA: 20.06.2022 Wiadomości , Artykuły historyczne\n22 czerwca 1922 r. Wojsko polskie na czele z gen. Stanisławem Szeptyckim wkracza do Katowic. Źródło: Wikipedia Commons\nZorganizowany w celu wyznaczenia nowych granic plebiscyt na Śląsku odbył się 20 marca 1921 r. W głosowaniu dopuszczono udział osób, które wcześniej wyemigrowały ze Śląska. Wobec ściągnięcia z głębi Rzeszy blisko 200 tys. „emigrantów” głosujący za przynależnością do Polski okazali się mniejszością i stanowili 40,3 proc.\nKomisja Plebiscytowa zdecydowała o przyznaniu prawie całego obszaru Niemcom. Jednak po III Powstaniu Śląskim zdecydowano o korzystniejszym dla Polski podziale Górnego Śląska. Z obszaru plebiscytowego do Polski przyłączono 29 proc. obszaru i 46 proc. ludności. W Polsce znalazły się m.in. Katowice, Świętochłowice, Królewska Huta (obecny Chorzów), Rybnik, Lubliniec, Tarnowskie Góry i Pszczyna. Po polskiej stronie granicy znalazła się większość górnośląskich hut i kopalń.\n15 czerwca 1922 r. Komisja Międzysojusznicza zawiadomiła rządy Polski i Niemiec, że w ciągu miesiąca powinny objąć przyznane im terytoria Górnego Śląska. Przejmowania kolejnych terenów przez strony konfliktu dokonywano w kilku etapach. Proces podziału Śląska miał rozpocząć się 17 czerwca i zakończyć 10 lipca 1922 r.\nW Katowicach 17 czerwca 1922 r. rozwiązano tzw. policję plebiscytową. Jej miejsce zajęła formowana od kilku tygodni Policja Województwa Śląskiego, utworzona na podstawie Statutu Organicznego Województwa Śląskiego. 19 czerwca na katowickim Rynku odbyła się parada wchodzących w skład wojsk alianckich oddziałów francuskich i ich wymarsz z Katowic.\nDzień przed wkroczeniem polskiego wojska podpisano polsko-aliancki akt przejęcia powiatu katowickiego. Wtedy też straż na posterunkach granicznych przejęli śląscy powstańcy. W ten sposób rozpoczęto uroczyste obchody powrotu tych ziem do Polski. W ich organizację były zaangażowane liczne stowarzyszenia polskie na Górnym Śląsku, utworzony przez władze wojewódzkie Komitet Przyjęcia Wojska Polskiego i państwowy Polski Centralny Komitet Uroczystości Dnia Objęcia Górnego Śląska w Warszawie.\nUroczystość powitania Wojska Polskiego odbyła się o poranku 20 czerwca. Polskie oddziały powitały na moście w Szopienicach tłumy ludzi, wśród nich wojewoda śląski Józef Rymer oraz działacz narodowy i dyktator III Powstania Śląskiego, Wojciech Korfanty. Polskie oddziały stanęły przed bramą triumfalną na nieistniejącej już granicy polsko-niemieckiej. Wówczas głos zabrał wojewoda Rymer. Zwracając się do polskich żołnierzy, przypomniał losy walki o polskość Śląska i porównał zasługi powstańców z bohaterstwem walczących w powstaniach narodowych w XIX wieku. „Tu i ówdzie nazywano ich szaleńcami, bo rzucili się z gołymi pięściami na armaty, lecz Polska im tego nie zapomni, nigdy ich nie nazwie szaleńcami, bo takimi szaleńcami byli też powstańcy 1831, 1863 roku, a jednak Polska wie, co tym powstańcom zawdzięcza. Krew przelana dla szczytnych ideałów zawsze przyniesie plon” – powiedział pierwszy wojewoda śląski.\nOddziały polskiej kawalerii pod wodzą gen. Stanisława Szeptyckiego przeszły w kilkukilometrowej defiladzie do rynku w Katowicach. Po drodze ustawiono blisko 30 odświętnie udekorowanych bram powitalnych. Na katowickim rynku odprawiono uroczystą mszę. Zgodnie z odezwą Komitetu Przyjęcia Wojska Polskiego, na którego czele stał Korfanty, Górnoślązacy witali wkraczające Wojsko Polskie szczególnie uroczyście – w sumie w regionie zbudowano ponad 200 bram. W wielu miejscach odegrano Mazurka Dąbrowskiego i Rotę Marii Konopnickiej.\nHistorycy przytaczają opisy powitania polskich wojsk. Jednym z opisywanych epizodów jest rozbicie łańcucha przez powstańca-inwalidę Juliusza Chowańca, który powiedział: „Pękajcie okowy niewoli, Górny Śląsk jest wolny, armio polska, wkraczaj nań i połącz go z Polską”. Wojsko witał ówczesny prezydent Katowic, Alfons Górnik. „Dzielni polscy żołnierze! Pokażcie, że karne Wojsko Polskie jest murem ochronnym dla obywateli miłujących pracę, dla obywateli lojalnych i spokojnych. Powiedzcie światu, że Polska jest krajem praworządnym! Niech żyje Polska i Górny Śląsk” – mówił.\nW kolejnych dniach czerwca i lipca 1922 r. witano polskie oddziały we wszystkich przyznanych Polsce powiatach górnośląskiego obszaru plebiscytowego. 16 lipca 1922 r. odbyła się w Katowicach uroczystość zjednoczenia Górnego Śląska z Polską przez symboliczne przejęcie ziemi śląskiej przez rząd RP. Podpisano wówczas Akt Objęcia Górnego Śląska przez Polskę.\nPóźniejsza, sierpniowa wizyta na Górnym Śląsku naczelnika państwa marszałka Józefa Piłsudskiego rozpoczęła kolejny okres państwowości polskiej w części Górnego Śląska. Marszałek odwiedził kilka miast i odznaczył zasłużonych dla sprawy śląskiej. We wrześniu odbyły się wybory do Sejmu Śląskiego, którego funkcjonowanie w ramach autonomii śląskiej zagwarantowała ustawa konstytucyjna.\nAutonomiczne województwo śląskie z Sejmem Śląskim i Skarbem Śląskim stanowiło nieodłączną część Rzeczypospolitej Polskiej, mimo że w okresie przejściowym - do 1937 r. - obowiązywały tam prawa gwarantowane ludności polskiej i niemieckiej na całym Górnym Śląsku przez polsko-niemiecką konwencję genewską z 15 maja 1922 r. Przez niemal całe dwudziestolecie międzywojenne w Niemczech mówiono o „krwawiącej granicy” i prześladowaniach niemieckiej ludności na Górnym Śląsku. Te twierdzenia były podstawą niemieckiej propagandy uzasadniającej agresję przeciw Polsce w 1939 r.(PAP)\nPrzyłączenie Górnego Śląska do Polski


Płatności - 4FunDesign i wszystko jasne\nW naszym sklepie dostępne są następujące metody płatności za zamówienie:\n1. Tradycyjny przelew bankowy - wpłata na nasze konto za pomocą przelewu bankowego. Dane do przelewu zawarte są w przesłanej po złożeniu zamówienia fakturze proforma, można je również znaleźć na stronie " dane adresowe"\n2. Płatność za pobraniem - płatność dokonywana jest przy odbiorze zamówienia bezpośrednio u listonosza / kuriera.\n3. Płatność za pomocą szybkich płatności internetowych PayU - najszybsza forma płatności internetowej. Za jej pomocą można dokonać szybkiej płatności z różnych banków oraz za pomocą karty kredytowej. W przypadku tej płatności doliczana jest prowizja w wysokości 2,5%.\n4. Rozliczenia płatności online przeprowadzane są przez Blue Media S.A. ( www.bluemedia.pl )\n5.Dostępne formy płatności, którymi można realizować płatność:\n7. Gotówka - ten rodzaj płatności możliwy jest jedynie przy odbiorze osobistym.\n8. Raty - Raty obsługuje Payu. Raty dostępne są przy zakupie od 300 do 20 000zł. Aby dokonać płatności za pomocą rat Payu należy:\nwybrać opcję płatności Payu\nkliknąć ikonkę dokonaj płatności,\nwybrać opcję raty Payu\nWięcej informacji na temat rat oraz regulamin uzyskają Państwo klikając w logo poniżej.\nWybór metody płatności dokonywany jest podczas składania zamówienia.


- ODRZUCONE -Podanie - Blacklisted - CS-Maliver.pl - Sieć serwerów Counter-Strike\nPrzez Dominiś, 31 Lipiec w Blacklisted\nAdministrator TS3, Użytkownik\nData rejestracji na forum: 13 maj\nIle spędzasz dziennie czasu na forum?: Myślę, że do 3-4 godzin.\nDoświadczenie w ocenianiu: Gram na wysokim poziomie, więc wiem jak gra osoba, która potrafi strzelać, a jak odpalony cheater.\nCzy obsługiwałeś wcześniej AMXBANS?: Oczywiście.\nDlaczego Ty?: Myślę, że jestem odpowiednią osobą na to stanowisko. Mam wieloletnie doświadczenie i żadne z podanych tutaj obowiązków nie są mi obce.\nCoś od siebie: Kliknij tutaj\nZadziwię Was pewnie swoją wypowiedzią! Z przykrością muszę powiedzieć, że jestem na nie. Dlaczego pewnie zapytacie. Po lekturze, którą pewnie większość z Was przeczytała, Dominik idealnie pasuje na to stanowisko. Być może, ale ja nie czytałem hyh. Przejdę do konkretów.\n2 godziny temu, Dominiś napisał:\nPod reklame sieci. Taaaaa. Aktywny tak naprawdę od kilku dni.\nNie byłeś, bo nie grasz na Naszych serwerach ot co.\nTak naprawdę nie znamy Cię. Nie wiemy jaką jesteś osobą i czy można Ci zaufać, żeby dać dostęp do bansów. Pokaż, że Ci zależy i za jakiś czas, jak Cię lepiej poznamy złóż podanie ponownie, wtedy można pomyśleć. Teraz jest zdecydowanie za wcześnie. Sorry, ale jestem na nie.\nJa niestety zgadzam się z Bunnym, ale z drugiej strony można dać Ci szansę, także mam stosunek obojętny\nFakt jesteś bardzo ogarniętym człowiekiem, miły i dogadanym, ale siedzisz z nami krótko mimo, że Ts i tak dalej. Do Bl trzeba mieć trochę zaufania\nMoim zdaniem nie musisz grać na wysokim poziomie, aby ocenić czy ktoś ma Haksy czy nie.\nDoświadczenie jest bardzo przydatne, aczkolwiek zaufanie i dogadanie z ludźmi ważniejsze\nTakże Malina mnie i tak zabije, bo masz moje pół na pół\nTo może ja się wypowiem. Początkowo byłem na tak, jednak czytając post Bunny'ego zacząłem mieć wątpliwości. Jesteś z nami dość krótko i nie dałeś się jeszcze dobrze poznać. Prawdę mówiąc to nie wiem czy w ogóle jest potrzebny kolejny członek blacklisted. Biorąc pod uwagę fakt, że na serwerach jest ac, który robi swoje, to nie ma aż tak dużo pracy. Z resztą admini też mogą dawać ub. Podsumowując, jestem na nie.\nNie mam zamiaru się rozpisywać, więc napiszę dosyć krótko\nByłbym gotów dać Ci szansę gdybym widział jakiekolwiek starania, piszesz same ''śmieciowe'' posty.\nJest wiele dobrych graczy, a gdy przychodzi co do czego to gówno potrafią, przykładem jest pewien BL, który miał kilkuletnie ''doświadczenie'', a robił błąd za błędem. Więc sugerując się, że potrafisz rozpoznać czita od dobrego gracza bo jesteś dobrym grajkiem jest chujowym porównaniem. Tyś chyba innych czitów poza typowym aim'em czy wh nie widzioł. Tyle ode mnie.\nPodanie mnie nijak nie przekonało. Nie.\nZa dużo głosów niegatywnych. Super, ze do nas doszliscie ale trzeba też pokazać swoje zaangażowanie na daną posadę. Chwilowo muszę odrzucić.\nPrzejdź do listy tematów Blacklisted


Tanie hotele w Sa Pobla - Oferty hoteli w Sa Pobla - eSky.pl\nSa Pobla - Zobacz najlepsze oferty hoteli\nAlcudia, 08 lipca 2021, 4 noce\nLloseta, 08 lipca 2021, 4 noce\nPalma de Mallorca, 08 lipca 2021, 4 noce\nPort de Pollenca, 02 lipca 2021, 4 noce\nCala Sant Vicenc, 08 lipca 2021, 4 noce\nPollenca, 08 lipca 2021, 4 noce\nCan Picafort, 02 lipca 2021, 4 noce\nAlcudia, 02 lipca 2021, 4 noce\nSprawdź inne oferty Zobacz więcej hoteli w Sa Pobla\nHotele w Sa Pobla to zróżnicowana baza noclegowa, w której każdy z podróżujących znajdzie nocleg odpowiadający swoim potrzebom. Wolisz hotel o wysokim standardzie z ofertą all inclusive, a może wybierasz hotele gwarantujące kameralną atmosferę i tani nocleg? w Sa Pobla zarezerwujesz nocleg na każdą kieszeń! Wybierz dogodną dla siebie lokalizację i standard hotelu, a także sprawdź metody płatności za nocleg i możliwość bezpłatnego anulowania rezerwacji. Hotele w Sa Pobla to obiekty zlokalizowane zarówno blisko najpopularniejszych atrakcji, jak i z dala od tłumu. Idealne na dłuższy pobyt, jak i pełniące funkcję jedynie bazy wypadowej do innych miejsc. Wybierz hotel dla siebie i rozpocznij przygotowania do podróży lub wyjazdu służbowego już dzisiaj!\nSa Pobla – najlepsze hotele\nKompleksowe usługi i atrakcyjna lokalizacja to jedne z kluczowych warunków, które musi spełniać hotel all inclusive. Najlepsze hotele w Sa Pobla to gwarancja obsługi na najwyższym poziomie oraz szereg udogodnień dla gości hotelowych. Obiekty noclegowe o wysokim standardzie oferują doskonałą lokalizację, blisko kluczowych atrakcji w Sa Pobla. Goście mogą skorzystać z bezpłatnego parkingu, a także wybrać pokój lub apartament idealnie dopasowany do swoich potrzeb. Hotel o wysokim standardzie to również m.in. zróżnicowane menu, strefa SPA lub fitness oraz atrakcje dla dzieci. Najlepsze obiekty noclegowe w Sa Pobla to znakomite rozwiązanie dla par, rodzin, a także osób, które podróżują służbowo czy planują organizację szkolenia dla swoich pracowników.\nJak znaleźć hotel w Sa Pobla?\nNajszybszym sposobem na znalezienie hotelu w Sa Pobla jest skorzystanie z wyszukiwarki noclegów eSky. Rozbudowana baza noclegowa to pewność, że znajdziesz to, czego szukasz. W odpowiednie pola wyszukiwarki wpisz miejsce podróży, wybierz datę zameldowania i wymeldowania, a także liczbę gości i pokoi. Gotowe! Wyniki wyszukiwania wskażą dostępne w danym terminie obiekty. Bez problemu sprawdzisz odległość hotelu od centrum, sposób płatności za nocleg czy liczbę gwiazdek, które otrzymał obiekt.\nJakie udogodnienia znajdę w hotelach w Sa Pobla?\nHotele w Sa Pobla to obiekty o różnym standardzie i dopasowanych do niego udogodnieniach dla gości. Najpopularniejsze z nich to m.in. bezpłatny dostęp do Wi-Fi, strefa SPA, barek/sejf w pokoju, centrum konferencyjne, strefa gastronomiczna, kącik zabaw dla dzieci, bezpłatny parking, a także broszury informacyjne na temat atrakcji w okolicy. Niektóre z obiektów zapewniają również transport z/na lotnisko lub zachęcają do skorzystania z wycieczek śladem największych zabytków w Sa Pobla\nGdzie rezerwować hotele w Sa Pobla?\nRezerwacja noclegu na stronie eSky.pl to rozwiązanie, które pozwoli Ci zaoszczędzić czas i pieniądze. Skorzystaj z wyszukiwarki hoteli w Sa Pobla i dobierz obiekt do swoich potrzeb. Wiele osób decyduje się także skorzystać z pakietu „Lot+Hotel”, który umożliwia rezerwację noclegu nawet o 30% taniej. Wyszukiwarka i rezerwacja tanich hoteli w eSky.pl jest dostępna na stronie głównej, w zakładce „Noclegi”. Nie wiesz, czy planowana podróż dojdzie do skutku? Sprawdź, czy dany obiekt udostępnia możliwość bezpłatnego anulowania rezerwacji.\nIle kosztuje hotel w Sa Pobla?\nCena za nocleg w Sa Pobla jest zróżnicowana i zależy od standardu oraz lokalizacji hotelu. Noc w obiekcie o średnim standardzie to koszt od kilkudziesięciu do kilkuset złotych. Hotele pięciogwiazdkowe goszczą gości za kwotę od kilkuset do nawet ponad tysiąca złotych za noc. Jeśli szukasz tanich noclegów, sprawdź naszą ofertę pakietów „Lot+Hotel”, która umożliwia rezerwację hotelu i lotu nawet o 30% taniej.


Preparaty witaminowe Forum hodowców bażantów i ptaków ozdobnych bazanty.pl\nprzez pauli8 » Poniedziałek, 08 Październik 2012 8:34\nCzy preparaty witaminowe dla drobiu, np. Amivit można podawać też bażantom? i czy w ogóle przynoszą one jakieś korzyści?\nprzez zigi69 » Poniedziałek, 08 Październik 2012 9:04\nJa podaje preparaty witaminowe a właściwie na chwile obecna podaje coś co się nazywa "db drink" i w momencie gdy się ma młode bażanty powinno być to obowiązkowo podawane im z wodą wtedy młode ładnie szybko rosną a potem się ładnie wybarwiają i nie ma problemu w krzywieniem nóg u nich, nie są one cherlawe a i ogranicza to dziobanie się jeśli jest dużo bażantów. Sama pasza dostarcza w dużej mierze białka a mało jest w niej witam stąd powinno się stosować właśnie tego typu preparaty witaminowe.\nprzez pauli8 » Wtorek, 09 Październik 2012 7:54\nAle znalazłam gdzieś w internecie preparaty takie jak np. Acidomid, czy Amivit. ten pierwszy działa bakteriobójczo podany do wody, a Amivit to taki zestaw witamin i minerałów. to jest głównie na bazie kwasów tłuszczowych z dodatkiem witamin. jestem ciekawa czy one akurat działają:)\nprzez pauli8 » Piątek, 12 Październik 2012 8:10\nA czy stosował ktoś preparat Karnivit? podobno przyczynia się do polepszenia reprodukcji. A podawany młodym powoduje, że lepiej się rozwijają. Ciekawa jestem czy faktycznie to działa:)\nprzez mario19974 » Wtorek, 30 Październik 2012 19:12\nNieważne jest jakiego producenta witaminy i minerały się używa ja np. kupuję Dolfos DN 2,5%. Najważniejsze jest w jakiej formie są podawane przede wszystkim minerały większość producentów stosuje minerały w postaci chlorków bo są najtańsze, ale ich przyswajalność jest na poziomie maksymalnie 10%. Więc stąd bierze się, że ptaki mają braki w minerałach. Ja stosuje mieszankę Dolfos DN ponieważ mają sole w postaci siarczanów. Wydziobywane piór między innymi z grzbietów jest w dużym stopniu związane z tym, że ptaki mają braki w uzupełnieniu pierwiastka w postaci siarki. Druga sprawa, że większość producentów stosuje sole mineralne w postaci wspomnianych chlorków, ale i węglanów, itp. siarczanów to jeszcze zrozumię z uwagi na siarkę. Przyswajalność soli nieorganicznych jest na poziomie maksymalnie 10% i stosowane są przez producentów tylko z uwagi na niskie ceny surowców. Dlatego ja zakupuję wapń i magnez w postaci soli organicznych np. cytrynianu magnezu i cytrynianu wapnia, których przyswajalność jest na poziomie 90%. Mieszam magnez z wapniem w ilości wagowej 1 do 4 i tej mieszanki w ilości około 5 kg dodaję na 100 kg mieszanki paszowej (śrutu) wykonanego z mieszanki zbożowej. Magnez w takiej ilości zwiększa przyswajalność wapnia przez zwierzęta. Ptaki nie zapełniają sobie żołądka i jelit mało przyswajalnymi minerałami nieorganicznymi jak węglany wapnia itp. Ja nie kupuję gotowej paszy z uwagi na skład jak widzę mączka kostna, laktoza odpad z mleczarni z produkcji serów i twarogów to ja za taka paszę dziękuję, Dlatego u znajomego rolnika robię sobie co jakiś czas własną paszę na 260 kg gotowej mieszanki: 50 kg łubinu słodkiego (z uwagi na dużą zawartość białka), 100 kg pszenicy, 50 kg kukurydzy, 30 kg owsa , 10 kg łuskanego słonecznika lub rzepaku oraz 6 kg mieszanki suszonych ziół w postaci proszku zawierających kozieradkę, krwawnik, pokrzywę i 10 kg minerałów w postaci cytrynianu wapnia i magnezu oraz 5 kg gotowej mieszanki dolfos DN 2,5%. W okresie jak jest dostępne zielone to codziennie należy je podawać (mlecz, koniczyna, krwawnik, pokrzywa itp). należy pamiętać, aby było krojone. Jesienią podaję dynie, buraki pastewne, buraczki,marchew,kapustę najlepiej siekane na drobno i raz w miesiącu można podawać twaróg. Mi na takich mieszankach od maja od wylęgu do grudnia samce bażantów osiągają masę na czyste mięso minimum 1,5 kg, a zdarzają się 2 kg sztuki.\nprzez pauli8 » Wtorek, 06 Listopad 2012 8:29\nChyba właśnie najważniejsza jest ta podstawowa dieta bażantów. Bo wiadomo że jesli dostaną paszę pełną chemikaliów, konserwantów czy innych szkodliwych substancji to dostaną się poźniej z miesem do naszego organizmu. czytalam ze tamten preparat jest na naturalnych wyciagach, dlatego pytalam czy ktos stosowal jako dodatek witaminowy:)\nprzez mario19974 » Wtorek, 06 Listopad 2012 10:08\nByłem na stronie producenta i nie wiem jak można pisać bzdury że produkt jest pochodzenia naturalnego jak używany jest aminokwas L-karnityna zwiększający przyrost masy mięśniowej, spalający tkankę tłuszczową u sportowców. Zawiera również wyciągi ziołowe naturalne ale ich ilość jest marginalna to samo dotyczy minerałów.\nJa dlatego stosuję paszę własnej roboty i dodaję minerały bo bez nich dochodziło wcześniej do kanibalizmu i wydziobywania piór. Ja mam wolierę 150 m2 i około 120 bażantów i wcześniej miałem ogromny problem z upierzeniem ptaków wydziobywały sobie nawzajem pióra nie mówiąc o agresywności między sobą. Od kiedy stosuję minerały organiczne temat zniknął. Należy pamiętać, że sole organiczne cytryniany, glukoniany, mleczany itp związki magnezu, potasu, wapnia są w minimum 90% przyswajalne przez zwierzęta. Są to naturalne surowce występujące w przyrodzie w warzywach, owocach i roślinach, ale z uwagi na zapotrzebowanie są również syntetycznie syntezowane co nie sprawia że są od razu szkodliwe. Przez co nie trzeba je faszerować dużymi ilościami związków mineralnych nieorganicznych jak węglany, chlorki itp. gdzie ich przyswajalność jest znikoma od 5 do 16%. Ptak więcej zjada treściwego pokarmu, a nie faszeruje się minerałami. I podstawa to zielonka, a w okresie jesienno-zimowym ja polecam zioła sproszkowane. Ja mam opracowanych kilka mieszanek na: oczyszczanie z toksyn, odporność, trawienie, oddech, krążenie, na choroby skórne, stres i muszę powiedzieć że bardzo się sprawdzają. Oczywiście mieszam je z własną robioną paszą. ja nie uznaję kupnej z uwagi na dodatki: mączka kostna i laktoza odpad z produkcji twarogów zapisana w składzie na etykiecie pod nic nie kojarzącą nazwą węglowodany. Jak już wcześniej wspomniałem nie ważne ile dajemy ale co.\nprzez wszystkodladrobiu.pl » Poniedziałek, 23 Maj 2016 12:21\nWitam, mam do zaoferowania wszelkiego rodzaju preparaty dla drobiu, m.in. preparaty na stres, dodatki witaminowo- mineralne, preparaty na biegunkę, na drogi oddechowe itp. Zainteresowanych zapraszam do sklepu internetowego: www.wszystkodladrobiu.pl lub proszę o kontakt pod numerem telefonu: 608688905.\nRejestracja: Poniedziałek, 23 Maj 2016 12:20


Taka murzyńskość czyli o wynarodowieniu Polaków – odc. 000 – Dlaczego teraz siedzę tu, gdzie siedzę – | konieczna.eu\nMam wśród pociotków takiego pana, któryż za swój stosunek do komunizmu i komunistów (często żydowskiego pochodzenia, to ci koincydencja!) dostał 18-krotną karę śmierci od pana Stefana Szechtera oraz jednego ławnika (trzyosobowy skład sądu to przesąd, światło ćmiący).\nZaczynam od tego, gdyż m. in. ten związek, i kształt procesu, zaważyły na życiu i wyborach iluś generacji i gałęzi mej rodziny. To pierwszy czynnik, najłatwiejszy do uchwycenia i wyznania, dlaczego teraz siedzę tu, gdzie siedzę i zaraz napiszę to, co napiszę.\nŻeby było jasne: powinowactwo z Łupaszką, chociaż pewne na mur-beton, jest w bocznej linii. I tylko powinowactwo, to cioteczność, a nie pokrewieństwo. Żeby nie było, że włażę na cudzy postument.\nPan trafił w moje drzewo genealogiczne, gdyż rodzina kultywowała przedwojenne mundurowe tradycje. To znaczy m. in., że za komuny nadal się trzymała niegdysiejszego środowiska. Skutkiem także małżeństwa dzieci, zawierane po wojnie, w latach 40-50-tych, kojarzyły się w tym kręgu.\nDlatego m. in. obaj moi Dziadkowie to przedwojenni żołnierze zawodowi, kuzyn ożenił się z krewną Łupaszki itd. A na weselach, gromadzących pokolenia, aż po stan wojenny zasiadał topniejący oddziałek weteranów z wojen 1914-53, których dzieje poznaję dopiero teraz.\nWtedy niestety przemilczano (a to milczenie to osobny temat) przed młodzieżą, kto ją uczy prawidłowo i niezłomnie pić wódkę (byłam za młoda i się nie załapałam), bez popadania w stany niegodnego oraz niebezpiecznego upojenia.\nPamiętam tylko opowieści nt. fatalnego morale i stanu Armii Czerwonej, z którymi się panowie zapoznali podczas wyprawy pod Kijów oraz Bitwy Warszawskiej; to nie była armia tylko pędzone batem, bosonogie, głodne hordy z karabinami na sznurkach, regularnie puszczane samopas, bo zasadniczo musiały się same wyżywić jak w XVI wieku: rabowały więc, gwałciły i robiły, co chciały. Zwyciężano zaś z Polską na sposób mongolski: masą ludzką oraz faktem, że nikt nie szanował życia, nikt tej czerni nie oszczędzał.\nPodoficerowie, zamiast iść na czele, dawać przykład, zostawali z tyłu, żeby strzelać swoim ludziom w plecy, gdyby chcieli uciekać z pola walki. Ich z kolei pilnowali oficerowie: żeby była pewnośc, że podoficerowie wykonają zadanie wobec partii.\nWkład mojej biologicznej rodziny w historię polskiego oręża nie był znaczący. Mieli dokonania możliwe dla ludzi z wykształceniem, przeważnie tzw. ludowym lub realnym (to max. gimnazjum), którzy pracowali, odkąd potrafili chodzić: to rozszerza horyzonty praktyczne, wzmaga dojrzałość.\nŻaden z bliskich prochu nie wymyślił, prezentowali przyzwoitą średnią, znacznie więcej niż mięso armatnie, jednak bez bohaterstwa; owszem rany były, i jakieś medale, ale bez szaleństw.\nAlbo, to moja interpretacja - zdrowy standard: kręgosłup Wojska Polskiego oraz ówczesnego społeczeństwa (inna struktura wykształcenia oraz gospodarki narodowej, inne priorytety społeczne).\nZ najwcześniejszego dzieciństwa pamiętam rzędy specyficznie wyprostowanych pleców – ta przedwojenna armia była zawsze ogolona do siódmej skóry (jak oni to robili, mając tylko wodę z mydłem? - to jakieś tajemnice brzytwy) i miała swoistą prezencję, wyczuwalną po dziesiątkach lat, już w żakietach albo stylu „tenisowym” (bo jakoś nie zarejestrowałam, iżby ci panowie naszali niechlujne garnitury – wszystko było do ciała, dopasowane, a sweterki i kamizelki jednobarwne, w serek).\nRegularnie bywali u nas, gdy byłam dzieckiem czy młodą dziewczyną, i czuli się jak w domu, przedwojenni żołnierze. Prostych zupaków nie liczę, a z oficerów np. generał Stanisław Tatar\noraz podpułkownik Marian Utnik\n(to ci panowie, którzy strzegli w Londynie złotego FON-u, a potem dali się oszukać Czesławowi Kiszczakowi i oddali ten społeczny skarb – a następnie dostali karę śmierci).\nPamiętam, jak zamieszkały w sąsiedztwie major Jan Gryczman\n(ten, który będąc chorążym powiedział na Westerplatte do Henryka Sucharskiego „Panie majorze, to chyba wojna”) wyznał nad tortem, że po wojnie niekiedy zatajał bojowy życiorys, gdyż wiersz Gałczyńskiego uśmiercił w zbiorowej wyobraźni wszystkich obrońców Westerplatte – prosto do nieba, czwórkami szli - więc brano go za oszusta lub kabotyna, gdy podawał, że bronił Westerplatte:-)\nWdów też nie da się policzyć, nawet oficerskich; najlepiej wbiła mi się pani Maria Kurczewska, wdowa po pułkowniku Mieczysławie Kurczewskim, sąsiadka Cioci – chyba żyła najdłużej…\nPoznałam zesłańców na Syberię, nawet tych repatriowanych dopiero w latach 50-tych, więźniów obozów koncentracyjnych, którzy nie pękli na gestapo – i w ogóle kacetników.\nA w ostatnich latach wciąż dowiaduję się, że mundurowi byli rodzice albo dziadkowie przyjaciół moich Rodziców – albo czego dokonali podczas okupacji lub w Powstaniu ci inteligenci starego pokroju, za którymi się drzwi nie zamykały; ci szarmanci, którzy przedwojennym obyczajem wręczali małym, szpetnym lecz rezolutnym dziewczynkom miniaturki tych bukietów, jakie dostawała Matka. Na pewno pamiętam kapitana Kazimierza Moczarskiego,\nktóry napisał „Rozmowy z katem” oraz syna (albo bratanka) doktora Ludwika Antoniego Paszkiewicza,\nktóry zorganizował studia medyczne pod okupacją oraz rodzinę prof. dra Czesława M. Rodkiewicza\nNaturalnie takich ludzi było wtedy mnóstwo. Można nimi było płoty grodzić, było w czym wybierać, ale przecież mógł u nas bywać, bo ja wiem, ktoś z rodziny Jakuba Bermana.\nZauważcie Państwo, że ta sama prawidłowość rządzi potomkami ubeków – ona nie spadła z nieba: mundurowe (wojskowe, policyjne) rodziny zawsze trzymają się razem, w swoim gronie się kojarzą – a bywają u nich im podobni.\nI, oceniając mnie – oceniajcie zarazem resortowe dzieci. Może na moim przykładzie – pogrobowca tego świata, który zamordowali i zniszczyli ich ojcowie oraz dziadkowie – z ostrością zrozumiecie, jaki niezatarty wpływ na mentalność wywiera pochodzenie oraz otoczenie.\nROLA WOJSKA POLSKIEGO\nW rodzinie jest anegdota, że Dziadek chciał mieć trzech synów, ponieważ do obsługi jego działa było potrzeba czterech chłopa. I jeżeli mam gdybać, to gdyby wynik II wojny był inny – zapewne też urodziłabym się w garnizonie. I była dzieckiem pułku, czy wręcz kolejnym cesarzem Kaligulą.\nA tak to jestem wyłącznie wnuczką Niepodległości oraz - sanacji, oplutej przez żydokomunę.\nUrodziłam się 20 lat po wojnie (1965): pierwsze powojenne pokolenie. I stanowię bodaj ostatnią generację w Polsce, która odebrała domowe wychowanie podług polskiego kodeksu. W specyficznym wydaniu - żołnierskim, ba! podoficerskim.\nPrzedwojenny podoficer był swoistym nauczycielem.\nPo pierwsze: odpowiadał za wdrażanie poborowych do cywilizacji – armia pełniła wtedy tę funkcję, dzisiaj niepojętą.\nPaństwo więc znacie tylko dramatycznie opisy np. pogrzebu zapałki, z których wynika że armia bez sensu gnoiła ludzi, a podoficerowie byli sadystami; znacie te same rytuały z PRL, z armii ludowej, która była natchniona podejściem do poborowych i żołnierzy wziętym od Armii Czerwonej – i w oparciu o swoje smutne doświadczenia – niestety wierzycie w te brednie na temat Wojska Polskiego.\nPrzed wojną (a już w początkach Niepodległości) te same rytuały niosły inną treść. Tę samą, którą mają do dzisiaj – uwaga! - w ośrodkach resocjalizacji narkomanów. (Bo tam są szeroko stosowane – to metoda zwana wychowaniem behawioralnym).\nWtedy poborowych trzeba było nauczyć, żeby się codziennie myli, także zęby i uszy (wtedy woda była tylko ze studni, więc ją oszczędzano), żeby czyścili paznokcie, nie spali w ubraniu, żeby zmieniali gatki, wtedy raz na tydzień, żeby załatwiali się w latrynie, zamiast za budynkami, żeby po pracy najpierw oporządzali (i to na glanc, a delikatnie) konie, a dopiero potem umyli ręce i siadali do jedzenia, żeby nauczyli się utrzymywać kliniczną czystość– oraz żeby nauczyli się współodpowiedzialności za innych czyli np. trzymali ten porządek wspólnym wysiłkiem.\nTo było trudne w przypadku najuboższych poborowych: polskich i ukraińskich chłopów oraz Żydów z miasteczek – te właśnie grupy trudno nawet nazwać zdziczałymi: one po prostu były kulturowo szczebel niżej. A pretensje proszę zgłaszać rodzinie Romanowych, Franzowi Josefowi oraz Bismarckowi – gdyż to były standardy zaborców, którzy utrzymywali niewolników w stanie, gwarantującym ich bezbronność społeczną.\nSojuz wcale się nie martwił o naukę mycia oraz naukę wstawania z krzesła, gdy do pokoju wchodzi kobieta. A Rzeczpospolita od pierwszych chwil starała się – nie mając grosika na tę akcję – przyłączyć obywateli do XX wieku, dać im minimalne szanse. Zmienić im horyzonty. 75% obywateli przedwojennych było ze wsi, głodnej i przeludnionej. Toczyliśmy wtedy 6 wojen naraz (a tak, tak) o ustalenie granic - i podczas tych wojen nasi żołnierze - szli do walki z kompletem guzików, ogoleni oraz w czystych majtkach.\nPewnym grupom poborowych nikt wcześniej nie powiedział, jak należy o siebie dbać - broniły się rękami i nogami przed tym reżimem. Traktowały go jak szykanę. Np. protestowały przeciwko odwszawianiu - które było regularne oraz nieuchronne w ówczesnych warunkach higienicznych, w gromadzie chłopa. No i brały to szczególnie osobiście.\nI szkalowały Wojsko Polskie, także po wojnie. Bo to z tych ludzi komunizm zaczerpnął potem swoje elity.\nNo ale ja znałam ludzi, którzy wprost mówili „Twój Dziadek zrobił ze mnie człowieka. Nauczył mnie czyścić paznokcie i całej reszty”.\nPo drugie: armia pełniła różne funkcje dydaktyczne. W tamtych czasach każdy, kto miał łyczek wykształcenia, był zobowiązany tę wiedzę upowszechniać.\nCodziennością w armii były kursy pisania i czytania – także dzieki nim weszliśmy w II wojnę, mając zaledwie ok. 3 milionów analfabetów, w tym 1/5 dzieci bez dostępu do szkoły. A w Niepodległośc weszliśmy z analfabetyzmem na poziomie – nie chce skłamać, to było róznie pod różnymi zaborami – ale to był poziom rzędu ponad 60% społeczeństwa (i nie licząc analfabetów wtórnych np. niezdolnych płynnie czytać lub czytać ze zrozumieniem: to zawsze rząd ok. 10% niegdysiejszych uczniów - i takie zresztą były wyniki wśród poborowych LWP w latach bodaj 70-tych).\nW okolicach czasowych Niepodległości było nas (obywateli Polski wielonarodowej) z 25-26 milionów wg. spisu powszechnego z 1921 roku i migracji z tego okresu. A tuż przed wybuchem wojny ok. 35 milionów.. Czy ktoś z Państwa się zastanawiał, jaki to był wysiłek - i jaki niesamowity postęp w edukacji?\nMój Dziadek prowadził kantynę w swoim pułku tzn. był szefem żołnierskiej spółdzielni – i miał za zadanie wdrażać poborowych w spółdzielczość.\nZnam nazwiska trzech jego podkomendnych, którzy po powrocie na wieś, założyli chłopską spółdzielnię – na zasadach towarzyskich: wspólnej pracy przy uzyciu wspólnych narzedzi na poletkach wszystkich. Potem mieli czas sami się zajac sprzedaża swoich płodów rolnych, wiedzieli jak to robić – i często wracali do Dziadka po dalsze nauki, już jak do przyjaciela.\nTak, naturalnie ten system nie zawsze się sprawdzał. Dochodziło także do nieprawidłowości i poniewierania poborowymi. Ale w każdej zbiorowości, która sobie liczy miliony jednostek dochodzi do aktów naduzywania władzy i niesprawiedliwości - a mówimy o udziale Wojska Polskiego w projektach społecznych, nie o przypadkach kryminalnych i odstępstwach - szukamy ogólnej reguły, która była prawem napisanym np. w ustawach.\nZatem moja rodzina była rodzina podoficerska. Mieszkała opodal koszar i żyła w ich rytmie, ich życiem.\nTo była rodzina na kulturowym dorobku, która pomału ale pewnie, przez poprzednie cztery generacje, wspinała się od niepiśmienności do dyplomu wyższych studiów – i musiała uchodzić za rokującą nadzieje, bo mężczyźni zawsze żenili się ponad swój majątek albo ponad stan.\nNawet kobiety umiały czytać na książce od lat 80-tych XIX wieku. Na pewno umiała czytać już prababka, która pochodziła z rodziny polskich Ormian (jej siostry też – jedna z nich gościła zresztą pana Stefana Żeromskiego – ci kuzyni, których znam tylko zdalnie, mieszkają na skraju Puszczy Jodłowej i mają rzadkie nazwisko Cedro :-))\nOjciec mój miał zacząć gimnazjum w 1939 r. to znaczy miał być pierwszą osobą w rodzinie z maturą, a ściślej – dyplomem studiów wyższych.\nBo II Rzeczpospolita dawała tę szansę nawet swoim nędzarzom, o czym poucza życiorys Wincentego Kraśki\n... syna robotnika rolnego (czyli osoby przez większość lat 30-tych bezrobotnej i nieraz na serio umierajacej z głodu), który zrobił dyplom w 1938 r. i wcale nie musiał zanurzać rąk we krwi bratniej po łokcie, żeby jego wnuczek był właścicielem stajni i chadzał w oficerkach.\nW II Rzeczpospolitej wystarczyło chcieć się uczyć i pracować: to wystarczało, aby z czasem (o, cierpliwości niezłomna, o uporze!) być kimś lepszym i zajść wyżej.\nA moja rodzina miała nie tylko ambicje, lecz także była stabilna materialnie i zaliczała się co najmniej do niższej klasy średniej. Dziadek miał małą maturę, Babka otarła się o pensję – i świadomie ograniczyli liczbę dzieci do trójki potomstwa, gdyż każde miało otrzymać wykształcenie, a to zawsze kosztuje.\nZatem, Ojciec i tak miał mieć wyższe wykształcenie - a ja nie jestem (jako drugie pokolenie inteligencji w rodzinie) beneficjentką komunizmu.\nOjca ukształtował etos pracy u podstaw, cierpliwy etos trwania i powolnego rozwoju, etos wołu roboczego, który orze wolno ale nie generuje strat i nie robi kroku w tył - etos warszawskich pozytywistów, Głowackiego i Swiętochowskiego – niech ich imiona pamiętają wieki, któremu zawdzięczamy odzyskanie państwowości oraz dokonania dwudziestolecia miedzywojennego.\nTo był starszy model wychowawczy niż ten nowoczesny, który zastosowano, żeby uformować Pokolenie Kolumbów - rówieśników Niepodległości, ze środowisk już inteligenckich, przygotowywanych aby wydźwignęli Polskę z pozaborczego zacofania ekonomiczno-technicznego i wwiedli Ją w wiek XXI.\nTo był model przestarzały już w dwudziestoleciu międzywojennym – miał sporo cech wiktoriańskich (czyli epoki, w której nie przypadkiem nastąpił rozkwit Imperium Brytyjskiego). Ale moja rodzina była podoficerska i łatwo zdania nie zmieniała.\nTak oto zostałam wychowana według zasad, które za Gomułki, Gierka i Jaruzelskiego były całkiem przedpotopowe – i stawiały pomiędzy mną oraz większością rówieśniczego otoczenia szklaną ścianę. Zawsze kumplowałam się ze starcami, ponieważ tylko z nimi miałam wspólny język i zainteresowania; poza tym nie łgali – byli rzeczowi i dążyli do obiektywizmu.\nZawsze dużo czytałam, gdyż w książkach odnajdywałam równowagę, której nie było w realnym świecie: Estreichery, Glogery, Kopalińskie, biblioteka „Ossolineum”, a nawet Biblioteka Boya to był mój azyl, z którego wychylałam się coraz bardziej niedopasowana do rzeczywistości.\nGdy dorosłam, podtrzymałam tę rodzinną mundurową tradycję.\nNaturalnie to nie odbyło się tak, że chodziłam i szukałam w tłumie dzieci albo wnuków weteranów czy krewnych bohaterów. Zadziałały siły natury. A że miałam w swoim otoczeniu wybór mężczyzn z takim pochodzeniem… A że właśnie tacy naprawdę mi się podobali, jakbym miała pod skórą wykrywacz starego dobrego materiału –patriotycznego kodu genetycznego…\nOdrzuciłam wprawdzie sugestie rodziny, kierujące mnie ku różnym wnukom ułanów i tak dalej. Ale i tak zabrałam się za facetów, na których jest ten przedwojenny sznyt.\nDlatego mój spadkobierca ma w swoim drzewie genealogicznym maturzystę-ochotnika z wojny 1939 r., który hulał jeszcze po wojnie np. uczestniczyłw w odbijaniu więzienia UB w Kielcach. A jeszcze ma Virtuti Militari spod Monte Cassino, i stanowi V pokolenie, gałęź boczną, Rodziny Katyńskiej.\nOd kilkunastu lat pozostaję w drugim związku: z wnukiem przedwojennego podoficera zawodowego, jeńca Woldenberga. Z synem Powstańca-dziecka – z oddziału poczty polowej. Z siostrzeńcem żołnierza z Brygady Strzelców Podkarpackich. Członkiem (boczna gałąź) Rodziny Katyńskiej.\nOt, rodziny wojskowe trzymają się razem, mamy wspólny kod.\nNORMA WYCHOWAWCZA POZYTYWISTÓW\nDzisiaj wiem że zostałam wychowana podług bardzo ciekawej, oryginalnej świętokrzyskiej tradycji, dodatkowo zakorzenionej w Żeromskim.\nA ponieważ przez kilkanaście lat stosowałam metodę behawioralną – i musiałam sama w sobie przepracować różne mechanizmy, żeby dobrze wykonać swoje zadania – umiem napisać taki sam program dla innych osób albo grup.\nTaki program, który wyrywa ze stanu pierwotnej dzikości (albo spektrum autyzmu lub komunizmu) i przyłącza do współczesności, do życia tu i teraz. Taki program, który modyfikując zachowania – modyfikuje świadomość. I przywraca ludziom wolną wolę. Ponieważ podstawowy cel wychowania behawioralnego to – przygotowanie do wolności.\nNad tym właśnie chcę się pozastanawiać, przy Państwa pomocy.\nWydaje mi się bowiem, że byłoby celowe niektóre rysy tej polskiej umowy społecznej sprzed lat pomalutku, działając wspólnie i w porozumieniu , wdrożyć na większą skalę za pośrednictwem Internetu.\nOch, znowu walnełam za duzo naraz. Ale niech już zostanie, widac tak ma być. Musimy doprowadzić do zmiany stantardów publicznych, albo cała praca Ruchu Kontroli Wyborów się na nic nie zda.\nMam nadzieje, że Państwa także drażnią i niepokoją np. wszechobecne przekleństwa i wzajemny brak uprzejmości – to milczące założenie, że komuś wulgarnemu, niedoukowi albo kłamcy wolno na równych prawach brać udział w publicznej debacie, a ludziom dobrze wychowanym pozostaje bezbronność oraz zdenerwowanie.\nUważam, że stosunkowo łatwo możemy na początek sprzątnąć – zatamować plugawy język, co znakomicie poprawi jakość naszego społecznego współżycia. A potem wziąc się za niedouków oraz kłamców. (Ale na pytanie, jak to zrobić – odpowiem dopiero gdy ktoś zapyta. No cóż, jak tajne komplety, to komplety – uczestnicy sami nadają tempo)\nFormy są bardzo ważne: odzwierciedlają szacunek (lub jego brak) do siebie samego oraz rozmówcy. Kiedyś przekleństwo w polskiej przestrzeni publicznej – to był ewenement.\nTen prostacki sposób bycia to jest styl bandycki, styl sowiecki.\nTaka murzyńskość, zachowanie niewolnika.\nZapraszam do polskości.


Regulacja procesów wzrostu i rozwoju przez czynniki środowiskowe | Kocham bonsai blog\nRegulacja procesów wzrostu i rozwoju przez czynniki środowiskowe\nBonsai » Skarbnica wiedzy o bonsai » Pielęgnacja » Podstawy z botaniki » Regulacja procesów wzrostu i rozwoju przez czynniki środowiskowe\n25 stycznia 2017 Piotr\tDodaj komentarz\nRośliny przez cały czas podlegają oddziaływaniu środowiska. Taki banał, ale warto wiedzieć, jak to robią.\nCzynniki środowiskowe wywierające wpływ na rozwój roślin dzielimy na:\nczyli oddziaływanie fizyczne i/lub chemiczne:\nzaopatrzenie w składniki mineralne\njakość i natężenie światła\ndługość czasu oświetlenia w ciągu doby (fotoperiod)\nJeżeli natężenie czynnika środowiskowego mieści się z zakresie fizjologicznym danego gatunku, wtedy reguluje procesy metaboliczne i rozwoje rośliny. Jeżeli przybiera wartości ekstremalne wtedy roślina jest w stresie (o reakcji na stres napiszę w osobnym wpisie)\n(ekologiczne, oddziaływanie innych organizmów na roślinę)\nsymbioza z innymi organizmami (np. mikoryza)\nallelopatia (współzawodnictwo między roślinami, wojna chemiczna)\nŚwiatło. Warunki świetlne\nŚwiatło dla roślin to źródło energii przetwarzanej w procesie fotosyntezy oraz źródło informacji, na podstawie których roślina diagnozuje stan środowiska i dopasowuje do niego swój rozwój.\nJakie informacje zawiera światło? Rośliny wykorzystują jego parametry takie jak:\ndominujące długości fal\nilość (energia i natężenie)\nczas oświetlania w ciągu doby\nProces dostosowania wzorca rozwoju rośliny do warunków świetlnych nazywamy fotomorfogenezą.\nSkład promieniowania świetlnego zmienia się z cyklu dobowym i rocznym, gdyż zależy od kąta padania promieni a tym samym długości drogi pokonywanej przez światło w atmosferze. Dlatego pod koniec dnia i zimą do rośliny dociera znacznie więcej długich fal przypadającym na zakres dalekiej czerwieni.\nU roślin rosnących w górach, gdzie udział ultrafioletu jest większy rośliny mają skrócone międzywęźla i wytwarzają drobne liście.\nCiekawym procesem jest tzw. syndrom unikania cienia, obejmujący wzmocnienie dominacji wierzchołkowej, wzrost łodygi czy ogonków liściowych. Mechanizm ten wykorzystuje fakt, że w świetle odbitym od innych roślin czy przechodzącym przez rośliny znajdujące się nad naszym drzewkiem jest inny stosunek czerwieni do dalekiej czerwieni. Reakcja syndromu unikania cienia ma na celu ominięcie sąsiadów i roślin zacieniającym i odnalezienie takiego miejsca, w którym na liście światło słoneczne może działać w sposób bezpośredni.\nTemperatura. Warunki termiczne.\nTemperatura nasłonecznionych liści w ciągu dnia jest wyższa od temperatury otoczenia. Natomiast w nocy jest od niej niższa.\nRośliny dobrze zaopatrzone w wodę mogą wpływać na temperaturę liści, regulując ją stopniem otwarcia szparek i transpiracją. Jeżeli w momencie silnego nagrzania powierzchni liścia nastąpi deficyt wody, szparki zostaną zamknięte, a temperatura liści wzrośnie, dochodząc nawet do 60 stopni. Powyżej tego poziomu dochodzi do uszkodzeń liścia (tzw. oparzenia). Oparzenia liści powstają często w wyniku wystawienia na bezpośrednie słońce i równoczesnym braku wody w podłożu.\nTemperatura reguluje wzrost i rozwój roślin w ciągu całego cyklu życiowego.\nNasiona wielu gatunków przed wykiełkowaniem muszą przebywać w chłodzie. Natomiast wysoka temperatura może zahamować kiełkowanie.\nDługi okres chłodu jest niezbędny do wywołania kwitnienia niektórych gatunków roślin.\nZe wzrostem temperatury obserwuje się wydłużanie pędu, zwiększenie powierzchni liści i wzrost biomasy.\nCo ciekawe szybkość wydłużania pędów nie zależy tyle od temperatury w ciągu dnia, co od różnicy w temperaturze między dniem a nocą (termomorfogeneza). W uprawach szklarniowych manipulując temperaturą dnia i nocy uzyskuje się rośliny o pożądanym pokroju.\nRóżnica między temperaturą dnia i nocy ma wpływ na następujące parametry roślin:\nkierunek liści i pędów\nwydłużanie się ogonków liściowych\nwydłużanie się pędów kwiatowych\nPrzyciąganie ziemskie oddziaływuje na rośliny w sposób ciągły, przez całe życie. Rośliny reagują na ten bodziec, tak aby utrzymać określony kąt względem wektora grawitacji – korzenie zawsze będą rosły „w kierunku ziemi”, a pędy „w kierunku od ziemi”.\nPodczas eksperymentów z użyciem klinostatu zauważono, że roślina reaguje na zmianę tego bodźca od 7 sekund (korzeń) d 30 minut (liść).\nJak roślina skręca czy wygina się np. w zadanym kierunku?\nUdowodniowo, że dzieje się tak, poprzez nierówny wzrost po obu stronach organu, Duże stężenia auksyny w pędzie stymulują wzrost wydłużeniowy komórek po jednej stronie pędu. I tak komórki narastając z jednej strony, powodują wygięcie pędu w drugą stronę.\nAlleopatia to wzajemne oddziaływanie różnych gatunków roślin poprzez wydzielanie do środowiska (wody, powietrza, gleby) substancji chemicznych, które mają na celu zahamowanie rozwoju i wzrostu sąsiadów (np. kiełkowanie, pobieranie substancji odżywczych z gleby).\nDo gatunków szczególnie inwazyjnych wykorzystujących mechanizmy alleopatyczne należą trawy (np. owies) czy niektóre gatunki drzew (np. orzech włoski)\nPoprzedni wpisRegulatory wzrostu – hormony roślinne (fitohormony)Następny wpisFenologiczne pory roku


Przegląd pogody w Bredynkach. Pogoda Bredynki na dziś, jutro. Szczegółowy przegląd pogody na 16 dni w Bredynkach. | METEOPROG.PL\nPrzegląd pogody na 16 dni w Bredynkach\n/ Pogoda w Bredynkach\nPogoda Bredynki – prognoza pogody na dzisiaj, na jutro, na tydzień, na miesiąc. Wychodząc z domu albo planując podróż, warto sprawdzić prognozę pogody, żeby nie znaleźć się w niezręcznej sytuacji bez parasola albo lekko ubranym w chłodną pogodę.\nPrognoza pogody Bredynkach dzisiaj pomożemy sprawdzić temperaturę powietrza, prawdopodobieństwo opadów, otrzymać informacje dotyczące prędkości i kierunku wiatru, ciśnienia atmosferycznego i wilgotności powietrza, i jak te wskaźniki będą zmieniać się w ciągu dnia.\nPogoda v Bredynkach na tydzień, na 10 dni albo na miesiąc pokazuje tendencje zmian pogody w ciągu kilka dni. Wykresy pogody, prawdopodobieństwo wystąpienia opadów i ciśnienie atmosferyczne pokazują ścisłą sytuację pogodową na 3, 10, 14 dni albo na miesiąc. Duży zakres danych na stronie – Temperatura powietrza, kierunek i prędkość wiatru, zachmurzenie, typy opadów i je intensywność w Bredynkach - pomożemy Ci zorientować się w sytuacji pogodowej. Także możesz znaleźć informacje o wschodzie i zachodzie słońca, długości dnia i fazie Księżyca.\nDzięki ludzikom w naszym serwisie możesz zdecydować „jak ubrać się”, brać ze sobą parasol czy okulary przeciwsłoneczne w zależności od prognozy pogody. Codzienna prognoza pogody w Bredynkach pomoże Ci nie przeziębić się jeśli wieczorem nastąpi ochłodzenie albo wzmoże się wiatr.\nPogoda długoterminowa Bredynki – ścisła i szczegółowa prognoza pogody na dzisiaj, jutro i dwa tygodnie. Także istnieje funkcja pogoda w Bredynki tylko na weekend, żeby zaplanować wypoczynek. Dane pogodowe ze stacji synoptycznych przetwarzane są co godzinę – to daje możliwość udostępnienia najbardziej ścisłej prognozy pogody, w tym godzinowej.\nUdostępnij pogodę w Bredynkach:\nPrzegląd pogody w Bredynkach\n53° 53′ 35″ N 21° 1′ 55″ E\nGenerated 13.12.2019 18:01:57


Poniżej znajdą Państwo dodatkowe źródła i pytania z dodatku “Mówią wieki w szkole“.\nZwycięstwa Jana III Sobieskiego stanowiły ostatni akord świetności Rzeczypospolitej. Przysłaniały one kryzys państwa, który doprowadzi w konsekwencji do jego upadku. By zrozumieć ten czas, warto sięgnąć po powstałe wówczas źródła. Przybliżają one sytuację panującą w Polsce w drugiej połowie XVII wieku. Pokazują także postać króla i jego bliskich. Analizując je, dostrzeżemy, że są one często wytworem nieprzypadkowym. Dwór królewski wiele uwagi poświęcał działaniom propagandowym. Miały one umacniać pozycję króla, budować jego wizerunek i być narzędziem w politycznych zmaganiach.\nPrezentowany wybór może być wykorzystywany w edukacji szkolnej. Po te źródła można także sięgnąć na lekcjach poświęconych sytuacji Rzeczypospolitej w XVII wieku oraz w licealnych zajęciach w ramach bloku „Ojczysty Panteon, Ojczyste spory”.\nA. Król i jego poddani\nBernard O’Connor, Historia Polski, Muzeum Pałac w Wilanowie 2012, s. 196.\nCo się tyczy osoby króla Sobieskiego, był władcą wysokim i korpulentnym, o okrągłej twarzy i dużych oczach. Zawsze ubierał się tak samo jak jego poddani. […]\nWłosy ścinają wokół uszu, jak mnisi. Noszą futrzane czapki i sumiaste wąsy, natomiast nie korzystają z kołnierzyków. Zakładają długie płaszcze sięgające do samej podłogi, a spodnią kamizelkę tej samej długości spinają pasem w okolicach talii. Rękawy są bardzo wąskie […] zbiegają się w nadgarstkach z połą biegnącą od spodu ręki aż do szyi, którą odwijają w czasie upału i opuszczają w czasie chłodu, ponieważ nie noszą rękawiczek. Ten długi płaszcz szyty jest z mocnej tkaniny, a w zimie podszywany dodatkowo grubym futrem natomiast w lecie jedynie lekkim jedwabiem […]. Pod kamizelką noszą szeroką koszulę, podobną do damskich bluzek, związanych luźno wokół szyi, z szerokimi rękawami sięgającymi aż do nadgarstków. Spodnie są również bardzo szerokie i łączą się z pończochami. Zamiast butów noszą zawsze, zarówno za granicą, jak i w kraju, tureckie skórzane kozaki z bardzo cienkimi podeszwami i wydrążonymi obcasami zrobionymi z żelaza wygiętego niczym obręcz, w kształcie półksiężyca. Szable noszą w płaskiej pochwie o równej szerokości od rękojeści do końca, zwykle bogato wysadzanej brylantami. (…) ich strój wygląda bardzo męsko, zwłaszcza u jeźdźca siedzącego na końskim grzbiecie, i jest najkosztowniejszy z wszystkich jakie widziałem w Europie. Ich futra są wspaniałe i cenne – same czapki kosztują niekiedy 20 czy 30 gwinei [stanowiło to równowartość 420 – 630 złotych polskich – przyp. red.]. Fasony ubiorów zmieniają się tam tak często, jak w krajach zachodnich.\nBernard O’Connor, Historia Polski, Muzeum Pałac w Wilanowie 2012, s. 203.\nKrólowa ma obecnie około 54 [lat], choć wygląda na mniej niż 40. Nosi francuskie suknie, tak jak mają w zwyczaju polskie damy. Prawie płynnie mówi po polsku, co w połączeniu z jej słodkim usposobieniem, światowym obyciem i doskonałą prezencją zapewniło jej przywiązanie Polaków, wpływ na króla oraz poważanie na sejmie […] Przy czym przy każdej okazji za życia króla popierała interesy Francji, swego rodzinnego kraju.\nMedal Jana Höhma młodszego\nAwers: MARIA CASIMIRA D.G. – REGINA POLONIARUM [MAARIA KAZIMIERA, Z BOŻEJ ŁASKI KRÓLOWA POLSKI)\nRewers: Maria Kazimiera przedstawiona jako Junona. Zasiada w rydwanie ciągniętym przez pawie. U jej stóp rozpościera się panorama Prus Królewskich. Na wstędze widoczny jest napis: CUM IOVE IUVAT: (Z JOWISZEM POMAGA)\nC. Niewielki szacunek okazywany dzieciom króla\nBernard O’Connor, Historia Polski, Muzeum Pałac w Wilanowie 2012, s. 205.\nByłem zaskoczony tym, jak niewielkim szacunkiem szlachta darzyła tych książąt. Zdawało się, że poświęcano im niewiele więcej uwagi niż innym szlachcicom i traktowano ich bardzo familiarnie. Polacy mawiali, ze synowie króla według prawa są jedynie szlachcicami i jeśli nadaje się im tytuł księcia lub Jego Wysokości, to bardziej z uprzejmości względem nich oraz szacunku dla króla niż z obowiązku.\nKsiążąt Aleksandra i Konstantego, którzy urodzili się po elekcji króla, darzono większym szacunkiem niż księcia Jakuba, który urodził się wcześniej, ponieważ zgodnie z przesądem wierzono, ze w ten sposób otrzymali rodzaj stygmatu królewskiego czy też, że w ich krwi znalazła się królewska domieszka i nadała im szczególnych cech.\nD. Cechy narodu polskiego w oczach cudzoziemca\nUlryk Werdum, Dziennik podróży 1670 - 1672. Dziennik wyprawy polowej 1671, oprac. D. Milewski, Muzeum Pałac w Wilanowie 2012, s. 67-68.\nPolacy wyznający religię rzymskokatolicką są tak gorliwymi papistami, jak chyba Hiszpanie lub Irlandczycy, a w nabożeństwie swym więcej zabobonni niż pobożni. Kiedy się modlą lub słuchają mszy, chrapią lub charkają, wzdychając tak, że z daleka już ich słychać, upadają na ziemię, biją głowę w mur i ławki, uderzają sami siebie w twarz i wyprawiają inne w tym rodzaju dziwactwa, z których naśmiewają się papiści z innych narodów. W piątek nie tylko nie jadają mięsa, lecz nawet jaj, masła, sera albo mleka. Ryby i jarzyny, których wtedy używają, muszą być przygotowane tylko na oleju.\n[…] Naród polski w ogóle niedbały i leniwy, uprawia tylko najniezbędniejsze pola, a resztę zostawia odłogiem. Stąd wynika, że większa część ich domów i kościołów jest zbudowana z drewna, choć posiadają obficie tak łamane kamienie, jak i dobrą glinę do cegły. Drzewa zaś, jako tego, co mają w największej obfitości zawsze pod ręką, używają do wszystkiego, tak że znajdziesz cały dom, w którym, z wyjątkiem kilku glinianych naczyń i łachmanów na odzienie, we wszystkich domowych sprzętach i potrzebach od dołu do góry nie znajdziesz nic, jak drzewo […]. W ich pługach, wozach, sankach nie ma nic prócz drzewa, a brony robią, wiążąc na krzyż drewniane patyki wiciami […].\nPortret Jana III z rodziną\nMalarz z kręgu dworu Jana III, po 1693 roku. Muzeum Pałac w Wilanowie.\nOd lewej: młodsi synowie: Konstanty, Aleksander i najstarszy syn Jakub, król Jan III, królowa Marysieńka, Jadwiga – żona Jakuba Sobieskiego z córeczką Marią Leopoldyną i córka Sobieskich Teresa Kunegunda.\nF. Fragment kazania biskupa przemyskiego Jerzego Albrechta Denhoffa wygłoszonym 27 maja 1697 roku w trakcie bezkrólewia po śmierci Jana III Sobieskiego.\nCyt. za: R. Mączyński, Konfesja św. Felicissimy patronki wolnej elekcji, „Mówią wieki”, nr 9, 1986, s. 25.\nPrimo: żeby był jako lew, co by to nie o pokojowych wczasach […], ale z hetmanami o wojnach, z ministrami status o dobrze Rzeczypospolitej traktował, co by nie pierwej na głowę swoją wziął koronę niż szyszak, nie pierwej berło w rękę niż szablę; co by zaraz elektorom swoim uczynił estimacją u postronnych narodów, że się na elekcie swoim nie zawiedli. Secundo: trzeba, żeby był jako kur wspaniały, z lekkimi ludźmi nie konwersujący, o dobro pospolite czuły, sejmów, sejmików nie mieszający, żeby nigdy u niego nie była posępność, upór, zawziętość, ale żeby każdemu z poddanych swoich głosił, jako kur, dobry dzień. Tertio: trzeba, żeby był jako baranek […] aby gdy mu co prawdę rzekną principessenatus, w niesmak to nie obracał, ale jako baranek łaskawie przyjmował. […] by cierpliwie i o jednej godzinie przy podpisach siedział aby się wygodziło obywatelom z daleka przyjeżdżącym […].\nPYTANIA, ZADANIA, PROBLEMY\nNa podstawie źródła A wymień charakterystyczne cechy ubioru i wyglądu Polaka z drugiej połowy XVII wieku.\n2. Na podstawie źródła B opisz wygląd królowej. Zastanów się nad przyczynami jej popularności i ewentualnej niechęci.\nNa podstawie źródła C odpowiedz na pytania:\na. Wymień atrybuty władzy królewskiej umieszczone na źródle.\nb. Podaj powód przedstawienia królowej jako Junony. Wyjaśnij znaczenie napisu: Z JOWISZEM POMAGA.\nc. Wskaż epokę historyczną do której odwołuje się autor medalu.\n4. Na podstawie źródła D odpowiedz na pytania:\na. Wyjaśnij, dlaczego szlachta nie darzyła dzieci Jana III wielkim szacunkiem.\nb. Wyjaśnij różnice w traktowaniu poszczególnych synów monarchy.\n5. Na podstawie źródła E odpowiedz na pytania:\na. Wskaż zachowania , na jakie zwrócił uwagę Werdum, opisując religijność Polaków.\nb. Wymień cechy charakterystyczne, jakie Werdum dostrzega u Polaków.\nc. Dlaczego autor tak bardzo dziwi się, że W Polsce powszechnie używa się drewna w życiu codziennym i przy uprawie roli? Czy osądy Werduma są wiarygodne?\n6. Na podstawie źródła F odpowiedz na pytania:\na. Na ilustracji widoczne są trzy typy przedstawienia postaci związane z ówczesną modą i sposobem przedstawiania. Wskaż je.\nb. Czy sposób i miejsce na obrazie prezentowanych osób jest przypadkowe? O czym może ono świadczyć?\nc. Wyjaśnij sens tworzenia takich przedstawień.\n7. Posługując się źródłem F, napisz, jakimi cechami powinien się odznaczać król Polski.\nA. Walki pod Chocimiem\nPhilippe Dupont, Pamiętniki historii życia i czynów Jana III Sobieskiego, oprac. D. Milewski, Muzeum Pałac w Wilanowie 2011, s. 88 - 89.\nNoc była wyjątkowo nieprzyjemna z powodu śniegu z deszcze, który padał nieustannie. Mimo tej niedogodności obie armie pozostały na swych stanowiskach […]. Nikomu nie dozwolono się oddalić. Sobieski dawał swoim przykład, gdyż nie chciał, by wzniesiono mu namiot, w którym mógłby się schronić przed niepogodą w tak nieprzyjemną noc. Częściowo spędził ją, siedząc na lawecie armaty, częściowo spacerując dla rozgrzewki.\nJedenastego listopada […] jeszcze przed świtem hetman rozkazał, by przygotowano ołtarz, przed którym można będzie odprawić mszę. Gdy wykonano ten rozkaz, we wschodzącym świetle dnia dostrzegł, ze szeregi nieprzyjaciół były mocno przerzedzone. […] Turcy, dużo delikatniejsi od Polaków, byli zmęczeni dwudziestoczterogodzinnym staniem w szyku bojowym i, co więcej przekonani, że nie ośmielimy się zaatakować ich w biały dzień, poszli więc odpocząć lub zjeść i się odświeżyć. Uznał, że jest to moment, na który czekał od dawna.\nNatychmiast rozkazał adiutantom, by zanieśli do wszystkich linii rozkaz natychmiastowego ataku i nie czekając, aż wyruszą inne oddziały, sam stanął na czele regimentu dragonów i pieszo wymaszerował w stronę okopów. […].\nNigdy żołnierze nie walczyli z większą brawurą niż ten oddział dragonów, ale też nigdy nie mieli piękniejszego przykładu niż ten, który dał im Sobieski. Dzielnie wytrzymał on zdwojone ataki nieprzyjaciół. […] Hetman parł nieprzyjaciół przed sobą przez środek obozu […] Ogień walki nie przeszkadzał hetmanowi myśleć o wszystkim.\nB. Bitwa pod Chocimiem\nAkwaforta Jerzego Eleutra Szymonowicza Siemignowskiego – 1691 rok.\nPOSTĘPOWANIE Z JEŃCAMI\nC. Mikołaj Jemiołowski o postępowaniu Kozaków z jeńcami po bitwie pod Batohem\nPamiętnik Mikołaja Jemiołowskiego Towarzysza lekkiej chorągwi, ziemianina województwa bełzkiego, obejmujący dzieje Polski od roku 1648 do 1679 spółcześnie porządkiem lat opowiedziane, Lwów 1850, s. 34.\n[...] nawet tych, których Tatarowie żywcem dla okupu brali, tyran Chmielnicki swymi pieniędzmi okupował, a ścinać zaraz albo w Bohu topić kazał. [...] W dzień wtorkowy między oktawą Bożego Ciała ta nieszczęśliwa stała się klęska, która treść samą prawie wojska polskiego funditus [doszczętnie] niemal zniosła.\nD. Postępowanie z jeńcami kozackimi\nUlryk Werdum, Dziennik podróży 1670 - 1672. Dziennik wyprawy polowej 1671, oprac. D. Milewski, Muzeum Pałac w Wilanowie 2012, s. 225.\n15 września 1671\nKozacy ci musieli się jednak poddać na łaskę i niełaskę. Znaleziono wśród nich dwudziestu trzech rejestrowych Kozaków. Piętnastu natychmiast obcięto głowy, ośmiu wzięto w niewolę, a wszystkich innych puszczono wolno.\nE. Sposób prowadzenia wojny z Turcją\nList Jana III do hetmana Mikołaja Sieniawskiego z 28 lipca 1683 roku\nCyt. za: Z. Wójcik, Jan Sobieski, Warszawa 1983, s. 322.\nLubo Wiedeń zginie, lubo się obroni, wszystko to nam nie na rękę będzie […] bo lepiej w cudzej ziemi, o cudzym chlebie, w asystencyi wszystkich sił imperii, nie tylko samego cesarza wojować, aniżeli samym się bronić o swym chlebie i kiedy nas jeszcze przyjaciele i sąsiedzi odstąpią, gdy im w takim razie prędkiego nie damy sukursu.\nF. List króla Jana III Sobieskiego do królowej Marysieński, Wiedeń, 13 września 1683 roku.\nJ. Sobieski, Listy do Marysieńki, red. L. Kukulski, Warszawa 1962, s. 520 – 524.\nW namiotach wezyrskich 13 septembra [września 1683 roku] w nocy.\nBóg i Pan nasz na wieki błogosławiony dał zwycięstwo i sławę narodowi naszemu, o jakiej wieki przeszłe nigdy nie słyszały. Działa wszystkie, obóz wszystek, dostatki nieoszacowane dostały się w ręce nasze. Nieprzyjaciel, zasławszy trupem aprosze [okopy], pola i obóz, ucieka w konfuzji. Wielbłądy, muły, bydle, owce, które to miał po bokach, dopiero dziś wojska nasze brać poczynają [...].\nWezyr tak uciekł od wszystkiego, że ledwo na jednym koniu i w jednej sukni. Jam został jego sukcesorem, bo po wielkiej części wszystkie mi się po nim dostały splendory; a to tym trafunkiem, że będąc w obozie w samym przedzie i tuż za wezyrem postępując, przedał się jeden pokojowy jego i pokazał namioty jego tak obszerne, jako Warszawa albo Lwów w murach. Mam wszystkie znaki jego wezyrskie, które nad nim noszą; chorągiew mahometańską, którą mu dał cesarz jego na wojnę i którą dziśże jeszcze posłałem do Rzymu Ojcu świętemu [...]. Namioty, wozy wszystkie dostały mi się, et milled’autresgalanteries fort jolies et fort riches, mais fort riches [i tysiące innych wykwintności, bardzo ładnych i bardzo, ale to bardzo bogatych], lubo się jeszcze siła rzeczy nie widziało.[…] Kilka samych sajdaków rubinami i szafirami sadzonych stoją się kilku tysięcy czerwonych złotych. […] Mam i konia wezyrskiego ze wszystkiem siedzeniem, i samego (wezyra) mocno dojeżdżano, ale się przecie salwował. Kihaję jego, tj. pierwszego człowieka po nim, zabito i paszów niemało. Złotych szabel pełno po wojsku i innych wojennych rynsztunków. Noc nam ostatka przeszkodziła i to, że uchodząc, okrutnie się bronią et font la plus belleretiradedumonde [robią odwrót najpiękniej na świecie]. Janczarów swoich odbiegli w aproszach, których w nocy wyścinano, bo to była taka hardość i pycha tych ludzi, że kiedy się jedni z nami bili w polu, drudzy szturmowali do miasta; jakoż mieli czym co począć.\nJa ich rachuję, prócz Tatarów, na trzykroć sto tysięcy [...]. Ja jednak rachuję namiotów sto tysięcy najmniej, bo kilką obozów stali. Dwie nocy i dzień rozbierają ich, kto chce, już i z miasta wyszli ludzie, ale wiem, że i za tydzień tego nie rozbiorą. Ludzi niewinnych tutejszych Austriaków, osobliwie białychgłów i ludzi siła porzucili; ale zabijali, kogokolwiek tylko mogli. Siła bardzo zabitych leży białychgłów, ale i siła rannych, i które żyć mogą. Wczora widziałem dzieciątko jedne we trzech leciech, chłopczyka bardzo najmilejszego, któremu zdrajca przeciął gębę szkaradnie i głowę. Ale to trefna, że wezyr wziął tu był gdzieś w którymś ci cesarskim pałacu strusia żywego, dziwnie ślicznego; tedy i tego, aby się nam w ręce nie dostał, kazał ściąć. Co zaś za delicje miał przy swych namiotach, wypisać niepodobna. Miał łaźnie, miał ogródek i fontanny, króliki, koty; i nawet papuga była, ale że latała, nie mogliśmy jej pojmać.\nDziś byłem w mieście [Wiedniu], które by już było nie mogło trzymać dłużej nad pięć dni. Oko ludzkie nie widziało nigdy takich rzeczy, co to tam miny porobiły: z beluardów podmurowanych, okrutnie wielkich i wysokich, porobiły skały straszliwe i tak je zrujnowali, że więcej trzymać nie mogły. Pałac cesarski wniwecz od kul zepsowany.\nWojska wszystkie, które dobrze bardzo swoją czyniły powinność, przyznały P. Bogu, a nam tę wygraną potrzebę. Kiedy już nieprzyjaciel począł uchodzić i dał się przełamać – bo mnie się przyszło z wezyrem łamać, który wszystkie a wszystkie wojska na moje skrzydło prawe sprowadził, tak że już nasz środek albo korpus, jako i lewe skrzydło nie miały nic do czynienia i dlatego wszystkie swoje niemieckie posiłki do mnie obróciły – przybiegały tedy do mnie książęta, jako elektor bawarski, Waldeck, ściskając mię za szyję a całując w gębę, generałowie zaś w ręce i w nogi; cóż dopiero żołnierze! Oficerowie i regimenty wszystkie kawalerii i infanterii wołały: „Ach, unzerbraweKenik!” [Ach, nasz dzielny królu!]. Słuchały mię tak, że nigdy tak nasi. Cóż dopiero, i to dziś rano, książę lotaryński, saski (bo mi się z nimi wczora widzieć nie przyszło, bo byli na samym końcu lewego skrzydła, którym do p. marszałka nadwornego przydałem był kilka usarskich chorągwi); cóż komendant Staremberk tuteczny! Wszystko to całowało, obłapiało, swym Salwatorem zwało. Byłem potem we dwóch kościołach. Sam lud wszystek pospolity całował mi ręce, nogi, suknie; drudzy się tylko dotykali, wołając: „Ach, niech tę rękę tak waleczną całujemy!”. Chcieli byli wołać wszyscy „Vivat!”, ale to było znać po nich, że się bali oficerów i starszych swoich. Kupa jedna nie wytrwała i zawołała: „Vivat!” pod strachem, na co widziałem, że krzywo patrzano; dlatego zjadłszy tylko obiad u komendanta, wyjechałem z miasta tu do obozu, a pospólstwo ręce wznosząc prowadziło mię aż do bramy. Widzę, że i komendant krzywo tu patrzą na się z magistratem miejskim, bo kiedy mię witali, to ich nawet mi i nie prezentował. Książęta się zjechali i cesarz daje znać o sobie, że jest za mile [...].\nGorąca tu mamy tak srogie, że prawie nie żyjemy, tylko piciem. Teraz dopiero znaleziono okrutną jeszcze moc wozów z prochami i ołowiem; ja nie wiem, czym już oni będą strzelali. W ten moment dają nam znać, że ostatnie kilkanaście działek małych letkich porzucił nieprzyjaciel. Już tedy wsiadamy na koń ku węgierskiej stronie prosto za nieprzyjacielem, i jakom dawno wspominał, że się, da P. Bóg, w Stryju aż z sobą przywitamy [...].\nList ten najlepsza gazeta, z którego na cały świat kazać zrobić gazetę, napisawszy, quec’est la lettredu Roi à la Reine [że jest to list króla do królowej]. Książęta saski i bawarski dali mi słowo i na kraj świata iść ze mną. Musimy iść dwie mili wielkim pośpiechem dla wielkich smrodów od trupów, koni, bydeł, wielbłądów. Do króla francuskiego napisałem kilka słów, że jako au Roi trèsChrétien [królowi arcychrześcijańskiemu] oznajmuje de la bataillegagnée et du salut de la chrétienté [iż bitwa została wygrana, a chrześcijaństwo ocalone]. Cesarz już tu tylko o mil półtorej, płynie Dunajem; ale widzę, że się nieszczerze chce widzieć ze mną, dla swej podobno pompy, życzyłby zaś być sobie jako najprędzej w mieście pourchanter le „Te Deum” [aby odśpiewać „Te Deum”] i dlatego ja mu stąd ustępuję, mając sobie za największe szczęście ujść tych ceremonij, nad które niceśmy tu jeszcze nie doznali. [...]\nG. Medal Jana Höhma młodszego z 1683 roku upamiętniający zwycięstwo pod Wiedniem\nAwers: JOAN: III D.G. REX. POLONIARUM. (Jan III z bożej łaski król Polski)\nRewers: NEC LUNA DUABUS (Dwóm i księżyc nie podoła) u dołu napis VIENA LIBERA (Wiedeń oswobodzony) 1683\nNa podstawie źródła A rozwiąż zadania:\nCo według autora źródła zdecydowało o zwycięstwie Polaków?\nJak Dupont ocenia zachowanie i sposób dowodzenia przez hetmana Sobieskiego?\n2. Na podstawie źródła B rozwiąż zadania:\na. Na pierwszym planie ukazany jest hetman Jan Sobieski. Spróbuj określić jego rolę w bitwie.\nb. Określ, czy wyobrażenie hetmana jest zgodne z prawdą historyczną. Wyjaśnij taki a nie inny sposób przedstawienia Sobieskiego.\nc. Na nieboskłonie widnieją dwie postacie: Madonna z Dzieciątkiem i błogosławiona Salomea. Wyjaśnij sens umieszczenia ich na ilustracji.\n3. Na podstawie źródeł C i D wykonaj polecenia:\na. Podaj datę bitwy pod Batohem oraz wymień strony biorące w niej udział.\nb. Opisz, w jaki sposób Chmielnicki obszedł się z jeńcami, a jak postąpili Polacy z jeńcami kozackimi. Zastanów się, co było przyczyną takiego zachowania.\nc. Znajdź informację, jakie znaczenie dla rodu Sobieskich miała bitwa pod Batohem.\n4. Na podstawie źródła E wyjaśnij sens sojuszu zawartego pomiędzy Rzecząpospolitą a Cesarstwem Habsburgów.\n5. Na podstawie źródła Fi wiedzy pozaźródłowejwykonaj polecenia:\na. Co można powiedzieć na temat relacji Polaków i Austriaków? Jak układały się stosunki między królem a cesarzem?\nb. Komu przypisuje król główną rolę w zwycięstwie?\nc. Odpowiedz, dlaczego król w relacji o bitwie poświęcił tak dużo miejsca opisowi łupów.\nd. Dlaczego król zdecydował się upublicznić list do królowej?\ne. Zastanów się, czy polski monarcha słusznie zrobił, podążając pod Wiedeń i ratując przyszłego zaborcę Polski?\n6. Na podstawie źródła G odpowiedz na pytania:\na. Wyjaśnij powód i cele wybicia medalu.\nb. Opisz sposób przedstawienia Jana III. Do jakich wzorców nawiązuje?\nc. Wyjaśnij sens umieszczenia dwóch orłów i napisu „Dwóm i księżyc nie podoła”.\nA. Pomnik Jana III na moście Agrykoli w Łazienkach odsłonięty 14 września 1788 roku.\nB. Dwuwiersz krążący po uroczystym odsłonięciu monumentu.\nWart pomnik sto tysięcy, ja bym dwakroć łożył\nBy Stanisław skamieniał, a Jan ożył.\nC. Anegdota powstała w latach pięćdziesiątych XIX wieku.\nCar Mikołaj I wezwawszy austriackiego posła hrabiego Walentego Esterhazego, zapytał:\n- Czy Pan wie, jacy byli dwaj najgłupsi królowie polski?\n- Nie, Sir – odrzekł hrabia.\n- Pierwszy to Jan Sobieski, a drugi to ja – a to dlatego, iżeśmy obydwaj ratowali dynastię Habsburgów.\nPamiątkowe numizmaty :\nD. Moneta 10 zł z Sobieskim z 1933 zł\nE. Moneta z Sobieskim z 1983 roku\n1. Na podstawie źródeł A i B odpowiedz na pytania:\na. Wyjaśnij wydźwięk utrwalonej na pomniku sceny.\nb. Podaj, za jakiego władcy wzniesiono monument.\nc. Na podstawie wiedzy pozaźródłowej wyjaśnij powód i okoliczności wzniesienia pomnika.\nd. Określ, jakie reakcje wzbudziło wystawienie pomnika.\ne. Na podstawie wiedzy pozaźródłowej wskaż inne ważne wydarzenie w historii Polski, jakie rozegrało się pod tym pomnikiem.\n2. Na podstawie źródła C odpowiedz na pytania:\na. Podaj, jakie wydarzenia miał na myśli car Rosji.\nb. Wymień nawę konfliktu zbrojnego, podczas którego miała miejsce opisana rozmowa. Wyjaśnij powód niezadowolenia Mikołaja I.\n3. Na podstawie źródeł Di E rozwiąż zadania:\na. Podaj imię i nazwisko postaci przedstawionej na monetach.\nb. Odwołując się do własnej wiedzy historycznej, wyjaśnij powód emisji numizmatów.\nSugerowane odpowiedzi znajdziecie na stronie internetowej www.mowiawieki.pl