[WFRP II ed.] Geheimnisnacht - Strona 22 - lastinn\n[WFRP II ed.] Geheimnisnacht\n« Komentarze- Na kupieckim szlaku | [II ed.] Danse Macabre »\n07-05-2014, 01:18 #211\nUlice Tempelhof, Sylvania\nWciąż wstrząśnięci nagłym atakiem upiorów wędrowcy zebrali się przed płonącymi zgliszczami Szemranego Kruka oddając ostatni hołd martwemu już bohaterowi z Volkenplatz. Nie chcąc pozostawać zbyt długo na otwartej przestrzeni, po krótkiej chwili dość nerwowej ciszy zatopili się w mrok wąskiej uliczki. Prowadziła ona w kierunku Twierdzy Tempelhof.\nSzli w milczeniu, trzęsąc się nie z zimna, lecz ze strachu o własne życie. Sytuacji nie poprawiały potężne kule ognia, które rozświetlały na ułamki sekund nocne niebo, by zaraz spać na okoliczne chaty niszcząc je z dziecinną łatwością. Miasto powoli zmieniało się w jedno wielkie ognisko wypełnione agonalnymi krzykami umierających, które echem niosły się po ulicach stłumione przez odgłosy wciąż stawiających opór mieszkańców miasta.\nChcąc uniknąć bezpośredniej konfrontacji z przytłaczającymi liczebnie upiorami starali się poruszać wąskimi alejami z dala od większych ulic, gdzie toczyły się najbardziej zażarte walki. Po kilku nerwowych minutach, które wydawały się dłużyć w nieskończoność, dotarli niezauważeni do głównego placu miasta. Lyndis mijała to miejsce już wcześniej przy akompaniamencie stada hałaśliwych kruków, lecz teraz było ono odmienione nie do poznania. Okalające plac zrujnowane chaty trawiła nieokiełznana pożoga pochłaniająca budynek po budynku. W samym centrum agory znajdowała się nadgryziona zębem czasu studnia, która niczym moździerz pluła na wysokość kilkudziesięciu pięter kulami rozżarzonego ognia. To właśnie ona była źródłem ogarniającego Tempelhof pożaru, lecz nikt z zaprawionych w bojach najemników nie potrafił zebrać w sobie tyle odwagi by podejść i przyjrzeć się z bliska osobliwej anomalii. Żaden z nich nie chciał mieć do czynienia z czarną magią, nawet Eusebio.\nPrzyparci do rozgrzanych szalejącą pożogą ścian walących się budynków wędrowcy obeszli piekielną studnie i ruszyli ścieżką prowadzącą w kierunku Twierdzy Tempelhof. Po drodze, na niewielkim wzniesieniu spostrzegli starą zrujnowaną świątynię połyskującą intensywnym czerwonym blaskiem.\nZwabieni mieszanką strachu i ciekawości zbliżyli się do dawnej świątyni Morra na odległość kilkunastu kroków. Schowani za grobowcem i licznymi nagrobkami okalającymi starą budowlę wsłuchiwali się w nocną ciszę w nadziei, że zaraz coś się wyłoni z ciemności.\nSiedzieli nieruchomo przez dłuższą chwilę zastanawiając się kogo wysłać na zwiad, lecz ich niemalże bezgłośną sprzeczkę przerwało charakterystyczne brzęczenie kolczugi dobiegające ze świątyni. W spowitym krwistą mgłą głównym wejściu zrujnowanej budowli pojawiła się mała przygarbiona sylwetka okryta karmazynowym płaszczem. Był to Fritz, którego Borys miał nieprzyjemność poznać nieco bliżej w Ponurym Lesie. Schowani za grobowcem najemnicy wraz z rodziną Kastnerów rozpoznali w nim znanego z wioski znachora dopiero po kilku dłuższych chwilach wnikliwych obserwacji.\nFritz wyszedł na otaczający świątynię Morra cmentarz dzierżąc smolistoczarny kostur zakończony upiorną dłonią. Tuż za nim pojawił się liczący siedmiu wojowników orszak ożywionych za pomocą czarnej magii szkieletów. Upiory rzucały ukradkowe spojrzenia w stronę nekromanty i poszczękiwały orężem o tarcze domagając się w ten sposób upuszczenia świeżej krwi, lecz Fritz wydawał się kompletnie ignorować ten niepotrzebny hałas. Stał pochylony na środku cmentarza rozglądając się wokół mocno zaintrygowany. Do uszu skulonej za nagrobkiem Lyndis dotarło głośne węszenie wydobywające się spod kaptura starca, który zbliżał się do niej nieuchronnie.\nFritz stanął tuż przed schowanymi za grobowcem uciekinierami. Nie mieli o tym zielonego pojęcia, ale sędziwy nekromanta wyczuwał ich obecność.\n- Wiem, że tu jesteście. Czuję wasz strach, którym ociekacie niczym świnie błotem! Pokażcie swoją twarz! - powiedział władczym tonem opierając dłonie na kamiennym nagrobku, za którym schowała się Lyndis. Nie widział jej, ale słyszał rozkołatane do granic możliwości serce niewiasty znajdującej się gdzieś w pobliżu. Nie czekając za odpowiedzią odwrócił głowę w bok, by warknąć przez ramię w stronę zebranych za nim upiorów następujące słowa - Mamy niechcianych gości. Znajdźcie ich i nie miejcie żadnej litości.\nPowtarzać drugi raz już nie musiał. Dzierżące okrągłe tarcze i długie miecze upiory rzuciły się w stronę najbliższych nagrobków.\nOstatnio edytowane przez Warlock : 07-05-2014 o 13:57.\n08-05-2014, 11:16 #212\nUcieszył się na widok, całej i zdrowej Lyndis. Gdyby nie jej znajomy głos, Eusebio zastanawiałby się czy to, aby na pewno ona. Przez ostatnie dni oglądał ją bowiem mizerną, zaniedbaną i brudną. Teraz zaś dziewczyna prezentowała się ekstraordynaryjnie, jakby wkrótce wybierała się na upiorny bal... Czaszka na sukni zwróciła uwagę pokutnika i szczególnie przypadła mu do gustu, przypomniała o ludzkim przeznaczeniu...\nWalbrecht prowadził ich uliczkami przeklętego miasta. Fanatyk po niedługim czasie, przestał zwracać uwagę na koszmarne odgłosy i zobojętniał na wszechobecną pożogę.\nZamiast tego pogrążył się w gorliwej modlitwie, sięgając pamięcią po słowa, które były z nim przez większą część żywota... Choćbym przechodził przez dolinę śmierci, zła się nie ulęknę... Bo jesteś ze mną! Od świtu po czarną jak smoła noc, stąpam po twych ścieżkach Sigmarze!\nŚwięta Księga goręła jak jego serce oddane bez końca Młotodzierżcy.\nInfernalna studnia na moment przeszyła jego serce grozą. Czuł, że są to te piekielne siły o których wspominał łowca potworów. Dochodzący z trzewi sylvańskiej ziemi pomruk i feeria ognia, kazały przypuszczać, że źródło czystego zła i mrocznej magii jest niewyczerpane. Będzie spadać na mieszkańców, dopóki nie pochłonie wszystkiego plugawym ogniem.\nŚwiątynia Morra przykuła nie tylko jego uwagę. Zrujnowana brama tonęła w krwistej poświacie, wabiąc jakimś nieokreślonym magnetyzmem. Wrota do królestwa Śmierci, były zawsze otwarte...\nBiczownik nie wybierał się na zwiad, mimo szczypty ciekawości instynkt podpowiadał mu, że będzie to droga w jedną stronę, bez możliwości powrotu... Przeczucie go nie zawiodło.\nPo niedługiej chwili ze świątyni wyłoniła się pokraczna postać w otoczeniu kościotrupów. Morr z pewnością nie był zadowolony, że bezczeszczono miejsce jego kultu, łamiąc prawa ustalone u początku istnienia świata... Eusebio wpatrywał się zafascynowany w tajemniczą postać. Zdradzała pewne podobieństwo do... starca z Volkenplatz! Ten niepozorny, poczciwy znachor pokonał potężną śmierć i był sprawcą zagłady wioski, a teraz niszczył miasto? Trudno było to pojąć, ale zelota jak nikt inny wiedział, iż zło potrafi maskować swoją prawdziwą, szkaradną naturę... Przylgnął do zmurszałego nagrobka, kiedy wróg zbliżył się do miejsca, w którym schroniła się drużyna.\nSłowa Fritza, uświadomiły mu, że czeka go nieuchronna walka nie tylko o życie, ale również o ocalenie duszy... Kiedy szkielety zbliżyły się niebezpiecznie blisko, Eusebio był gotowy dać im odpór, korzystając z osłony wiekowych pomników i obelisków.\nSerce przepełniał gniew pomieszany ze strachem. Sił dodawała mu świadomość, że jeśli polegnie nikt nie pochowa jego ciała. Zostanie splugawione przez nieczyste siły. Wierzył, że Sigmar nie opuści swego wiernego sługi w tym odwiecznym starciu... Wymawiał jego święte imię, ściskając broń i tarczę...\nOstatnio edytowane przez Deszatie : 08-05-2014 o 13:47.\n09-05-2014, 01:27 #213\nWspomnienie bólu i bezradności gdy śmierć tuliła ich w lesie wróciło już na sam widok upiornego maga i Borys jako jedyny nie potrzebował nawet słyszeć jego słów. Ciało zapiekło go jak gdyby ognie objęły je przed jednym westchnięciem a nie kilkoma dniami, jak gdyby wszystko co zadziało się po dramatycznej scenie porzucenia Niedźwiedzia nigdy nie miało dość czasu by nastąpić. Tkwił nieruchomy, niezdolny do najmniejszego choć ruchu...\n- Wiem, że tu jesteście. Czuję wasz strach, którym ociekacie niczym świnie błotem! Pokażcie swoją twarz! - władczy ton dorównujący temu jakim zwracał się do nich Walbrecht nie pozostawiał wątpliwości, że wypowiadający je mężczyzna nie zamierza przebierać w półśrodkach. - Mamy niechcianych gości. Znajdźcie ich i nie miejcie żadnej litości!\nBorys wciąż przygnieciony potęgą czarnej magii kulił się za potężną nagrobną płytą, czuł jak posłuszne rozkazom swojego pana upiory rzuciły się w stronę najbliższych nagrobków bo dokończyć to co nie udało im się w lesie...\nSpokojna twarz Fanatyka, jego dłonie pewnie dzierżące broń i tarczę, usta bezdźwięcznie wymawiające imię jego boga... ICH BOGA!\nPoderwał się w tej samej chwili gdy jeden z trupich wojowników mijał bazaltową płytę, do której jeszcze przed chwilą tulił twarz starając się stopić z kamieniem. Uczucie które paraliżowało go, wstrzymując niemal serce mężczyzny było już jednak tak odległe jak wszystkie popełnione przez kłusownika grzechy. W jednej chwili zrozumiał, że przeżył tak długo dzięki woli bogów i przeżył dla tej właśnie chwili. Iskra gorliwego żaru tak skrzętnie pielęgnowanego przez Biczownika w jedno uderzenie serca wystrzeliła w stronę Borysa wypełniając wypaloną już niemal skorupę, odganiając lęki i pompując w jego żyły gorącą krew.\nBorys nie wahał się ani chwili wiedząc, że reszta pójdzie za moment w ich ślady. Prawa dłoń powędrowała prostopadle w bok, dokładnie na wysokości szyi rozpędzonego potwora. Chrzęst łamanych kości wydawał się melodią dla uszu kłusownika. W jednej chwili potęgujący się i niknący zaraz po tym napór, gdy obdarty z mięsa szkielet gwałtownie zatrzymany runął na ziemię, spowodował delikatny uśmiech tryumfu na twarzy mężczyzny.\nDrugi ze stworów zmierzający jeszcze przed chwilą w stronę nagrobka Kastnerów skręcił niemal w miejscu, odbijając się i nacierając z impetem na jedynego ujawnionego przeciwnika.\nBorys, który zdążył już przykucnąć nad ciałem powalonego stwora nie liczył na nic innego.\nSzarpnięcie za rękojeść długiego miecza spoczywającego wciąż w prawicy stwora wyhamowało delikatnie jego ruch, lecz tylko do momentu gdy chrupnięcie odrywanych od reszty korpusu dzierżących stal kości po raz wtóry popieściło jego uszy. Miecz zatoczył w powietrzu koło pozwalając by kości przedramienia odpadły od niego jedna po drugiej. Nim przeciwnik zmniejszył dzielący ich dystans o połowę, kłusownik parł już w na spotkanie starając się wymanewrować połamane płyty kolejnych nagrobków...\nNauczka jaką poniósł w lesie choć kosztowna, nie została zapomniana. Fritz był jedynym liczącym się przeciwnikiem, a jego szanse rosły gdy oni tkwili na nieruchomych pozycjach. Musiał się ruszać zmuszając czarnoksiężnika do kontrolowania celów z wielu stron. Nie bał się śmierci, wiedząc, że oszukał ją raz, a to i tak więcej niż udawało się innym. Teraz spłacał dług wobec Sigmara...\n09-05-2014, 12:05 #214\nPoczynania Borysa, który z szaleńczą odwagą rzucił się na przeciwników, zaskoczyły fanatyka. Nie przypuszczał, że w tym niepozornym człowieku kryło się tak mężne serce. Uprzedził zamiary pokutnika, nie pozostawało więc nic innego, jak wesprzeć go w walce. Eusebio ruszył w przeciwnym kierunku, chcąc odciągnąć szkielety od grobowca, gdzie kryły się kobiety i dzieci. Zwinnie lawirował między nagrobkami, będąc zdecydowanie szybszym niż bezwolne sługi nekromanty. Przystanął za pokrytym mchem obeliskiem, okrzykami zachęcając wrogów do zbliżenia się i posmakowania gniewu Sigmara. Pod bosymi stopami czuł wilgoć i chłód rozmiękłej ziemi. Reszta jego ciała była rozpalona zbliżającą się walką.\n- Później przyjdzie czas i na ciebie, starcze. - pomyślał, spoglądając na okrytego szkarłatem maga.\n09-05-2014, 19:12 #215\nOtto zobaczył jak Fanatyk i Borys rozbiegają się po cmentarzu ciągnąc za sobą zgraje szkieletów. Doskonale zrozumiał co musi zrobić w takiej sytuacji. Jedynym sposobem na pokonanie armii nieumarłych było zabicie nekromanty. Kiedy go zabraknie ożywiency przestaną stanowić zagrożenie. Przynajmniej tak mu się wydaje.\nWstał odpychając rodzine, dając im znak żeby schowali się za innym grobowcem, troche dalej od walki, Napiął uratowany z pożogi łuk i wypuścił strzałę prosto w czarnoksiężnika. Potem nie czekając na efekt wyciągnął z za paska siekierke i ruszył w jego kierunku z mordem w oczach.\n10-05-2014, 17:52 #216\nObrzydliwy obraz wypełnionych szczynami uliczek rozświetliła panicznie przestraszona niewiasta. Piękna suknia jaką otrzymała na zamku Walbrecht wychwycił od razu gdy pojawiła się na końcu zaciemnionej uliczki. Oczy zapaliły mu się bardziej aby mógł dostrzec piękno kobiety, która przeszła metamorfozę. Zapamiętał ją doskonale przy pierwszym spotkaniu, jednak nie spodziewał się tego, aby zwykła służka mogła wywrzeć aż takie wrażenie. Stał dłuższą chwilę przyglądając się dziewce(czego nie mogła nie zauważyć), szczęśliwej z powrotu do kompanii.\nMroczne inkantacje zakłóciły spokój na ulicy. Czarna magia wylała się czerwienią na ulice obok świątyni. Zrujnowany budynek ożył w pewnym sensie, tętniąc pewną odmianą życia. Cala drużyna pochowała się za nagrobkami nim mag zdążył dostrzec ich wzrokiem.\nOrszak żywych inaczej stąpał pomiędzy grobami. Miejsce tętniło złem, przesiąkło mroczną magią do takiego stopnia, że i bez specjalnych zdolności była ona wyczuwalna. Walbrecht siedział schowany za większym nagrobkiem wyczekując dogodnego momentu. Strzała przefrunęła nad jego głową, ze świstem przeszyła powietrze jednakże szczęk oręża nie pozwolił usłyszeć upragnionego mlaśnięcia rozrywanej skóry oraz mięśni. Szlachcic przeprowadził szybkie rozeznanie czy aby ma dostatecznie dużo czasu na strzał. Obelisku strzegł fanatyk, w boskiej furii wymachując korbaczem na lewo i prawo, skutecznie trzymając ożywieńców na dystans. Borys z zadowoleniem łamał odsłonięte karki, kości słyszalnie pękały w jego rękach. Walbrecht wychylił się ukradkiem zza marmurowej tarczy, wyprostowana ręka znów dzierżyła zdobiony uchwyt naładowanego wcześniej pistoletu. Tym razem nie spudłuję – pomyślał mierząc w postać maga spowitego mroczną tajemnicą swej obecności tutaj. Pistolet znów wystrzelił wzbijając kłębu dymu. Szlachcic zmrużył oczy by resztki prochu wzbite w powietrze ich nie podrażniły. Nie patrząc czy trafił, szybko zmienił broń i ruszył pędem przed siebie by upewnić się czy posłany przez niego morderca wykonał powierzone zadanie.\n12-05-2014, 21:20 #217\nZ podkulonym ogonem podążała za grupą żywych. Drżała cała ze strachu jak i z zimna. Gorący pot, który pojawiał się na jej twarzy w stresujących chwilach teraz zamienił się niemalże w kostki lodu. Rękawami starała się zetrzeć to, co niepotrzebne, jednak z czasem już nie wiedziała, czy nadal miała do czynienia z lodem, czy może sama tak przemarzła.\nByła zmarznięta, mocno zmęczona, piekielnie głodna i przeraźliwie wystraszona.\nPrzywarcie do siebie ramion nie dawało za wiele. Jedynie odrobinę otuchy, choć i tak nieznaczącej. Mając przy sobie paru uzbrojonych ludzi mogła opuścić gardę i dać sobie chwilę wytchnienia przynajmniej od niebezpieczeństwa. Mimo wszystko i tak nerwowo się rozglądała we wszystkie strony.\nZe studnią ani z cmentarzem nie miała zamiarów mieć żadnych kontaktów. Podświadomie się ociągała, by jak najdłużej nie zbliżać się do takowych miejsc. W ten nieszczęsny sposób znalazła się najdalej wejścia do świątyni, najdalej od grupy a najbliżej osoby, gdzie uświadomienie sobie kim jest zajęło jej sporo czasu. Nie mogła poukładać sobie w głowie rzeczy, które w sprzeczności ze sobą walczyły. Przecież… W jaki sposób sędziwy starszyzna wioski mógł być odpowiedzialny za taką masakrę? Jak… Czemu? Czemu na ludzi, których chronił teraz podnosił rękę? Do tego nie była w stanie dojść. Strach odebrał jej rozum.\nPodkuliła się pod nagrobkiem przywierając mocno do płyty. Serce waliło tak mocno, że niemal doprowadziło ją to do zawału albo i nie wyskoczyło by samo z klatki piersiowej i nie uciekło o własnych siłach. Płuca i gardło zacisnęły się strasznie w konwulsjach. Nabrane powietrze zostało uwięzione w środku i nie mogło ani się wydostać ani zaczerpnąć świeżego tlenu. Dłonie przywarły do ust niemalże wtapiając się w jeden kawałek ciała nie zwracając uwagi, że nawet uniemożliwiają oddychanie. Z drugiej strony było to dobre, bo te dźwięki mógłby zdradzić jej niezwykle bliską pozycje. Oczy były zamglone i załzawione od paniki. Jej wzrok tak wyraźny, jakby miała nimi krzyczeć na całe gardło nie mogąc się zdecydować, czy z samego strachu, czy z potrzeby pomocy.\nDzielnie trzymała wszystko, choć i tak na ostatnim włosku, i tak było to za dużo. Było pewnym, że w końcu to się skończy. Tym momentem był strzał wykonany przez Walbrechta. Mimo wszelkich starań z jego strony kula nie doleciała do celu. Pomknęła jedynie w jego kierunku i uderzyła w nagrobek. Huk, uderzenie i rozprysk prawie na twarzy Lyn był czymś, czego znieść w ciszy już nie mogła. Puściła usta w krzyku a rękoma objęła obronnie głowę kładąc się z wrażenia przy ziemi. Nie wiedziała nawet, czy sama oberwała, czy tylko odpryski zakuły ją od boku a małe kawałeczki wplotły się we włosy i suknię.\nGdyby strach nie odebrał jej rozumu, doszłaby do wniosku, że w Sylvani nie można znaleźć nic innego jak właśnie śmierć i strach. Uświadomiłaby sobie, że gdziekolwiek się nie pojawiła spotykało ją coś złego. Teraz nie wiedziała co się w okół niej dzieje. Była w jednym miejscu, nie wiedziała nawet czy uciekać i gdzie. Była już bliska obłędu, który zatraci wszystko, co rozumne.\n14-05-2014, 04:29 #218\nŚwiątynia Morra, Sylvania\nNoc była wyjątkowo zimna, zdecydowanie zimniejsza niż poprzednie spędzone u boku barona Christofa Rotenstada. Wicher zawodził żałośnie pośród kruszejących ruin, przyczajonych martwo i cicho pośród jałowych wzgórz Tempelhof.\nLyndis owinięła się szczelniej swoją piękną suknią, lecz nawet to nie było wstanie powstrzymać drgawek. Dygotała cały czas nie bardzo wiedząc czy to z zimna, czy też ze strachu.\nSkulona za kamiennym nagrobkiem schowała twarz w swych delikatnych dłoniach pozwalając by pojedyncze ciepłe łzy spłynęły ku spaczonej przemocą sylvańskiej ziemi. Modliła się w duchu, aby to piekło już ustało, lecz nic nie zwiastowało końca jej cierpienia. Przerażona zamknęła oczy wracając myślami do dawnych dni. Tak bardzo pragnęła ciepła swego domu, że przez moment zapomniała gdzie się znajduje. Wszystko sprawiało wrażenie sceny wyciągniętej z jakiegoś surrealistycznego horroru, lecz ona nie była oczarowanym spektaklem widzem, a kukłą grającą jedną z głównych ról. Robiąc kilka szybkich i głębokich oddechów zmusiła się by wyjrzeć za kamienny nagrobek.\nZza grobowca wybiegł Eusebio torując sobie potężnym korbaczem drogę przez zastępy uzbrojonych po zęby szkieletów. Obwieszona długim łańcuchem żelazna kula skutecznie trzymała na dystans przeciwników, którzy wydawali się mieć więcej oleju w głowie niż potwory, które wcześniej napotkali. Obserwująca to wszystko dziewczyna szybko pojęła, że za nagłym przebłyskiem inteligencji ożywionych istot stoi nie kto inny niż Fritz Einthal, który stał kilka kroków od niej.\nBorys ze swym krótkim ostrzem z początku sprawnie przedarł się przez pierwszą linię obrony niszcząc po drodze pierwszego upiora, ale chwilę później jego brawurowa szarża spotkała się z niemałym oporem ze strony ogarniętego nieludzką żądzą mordu przeciwnika. Drogę do Einthala zastąpił mu szkielet uzbrojony w miecz oburęczny, którym posługiwał się nadzwyczaj wprawnie. Niespodziewanie szybkie cięcie wykonane z półobrotu niemalże wytrąciło broń z ręki myśliwego, który pod wpływem silnego uderzenia skrzywił się z bólu czując jak okryta skórą rękojeść jego krótkiego miecza wgryzła się w dłoń parząc ją niemiłosiernie.\nŚwist strzały przelatującej tuż ponad głową Lyn zjeżył jej włosy i wyrwał ją z bitewnego amoku. Otto celował we Fritza, ale na jego nieszczęście pocisk przyjęła tarcza ożywieńca, który w tamtej chwili skracał dystans dzielący go od dzierżącego rapier Walbrechta. Poirytowany brakiem rezultatu niemowa raz jeszcze naciągnął długi myśliwski łuk, który zatrzeszczał głośno w proteście. Teraz to on był drapieżcą, a nieświadomy zagrożenia nekromanta był jego ofiarą. Łowca zrobił głęboki wdech zdając się na swój strzelecki instynkt, kiedy nagle spostrzegł skuloną pod nagrobkiem Lyndis wykrzykującą coś w jego stronę. Wśród zgiełku panującego na cmentarzu; ogłuszającego szczęku oręża i bitewnych okrzyków nie był w stanie wychwycić pojedynczych słów. Drżąca z przerażenia dziewczyna widząc brak efektu wskazywała palcem jego osobę, a może… coś co znajdowało się tuż za nim. Nim zdążył się obrócić poczuł przeszywający wybuch bólu w okolicy podbrzusza, któremu towarzyszył głośny syk powietrza wydartego z płuc samą siłą uderzenia. Obserwował w zwolnionym tempie jak pokryty rdzą miecz przeszywa go na wylot unosząc go na stopę lub dwie w powietrze, by następnie zostać zepchniętym z ostrza prosto na zbrukaną jego własną krwią cmentarną ziemię. Otto z wysiłkiem przewrócił się na plecy, by ujrzeć stojącego stojącego nad nim upiora, który wykorzystując zamieszenie przed świątynią Morra chyłkiem podkradł się do niego nie zwracając na siebie większej uwagi.\nOżywieniec spoglądał na leżącego u jego stóp mężczyznę z pozbawionym emocji wyrazem przeżartej przez robactwo twarzy. Był maszyną służącą do zabijania i niczego więcej. Miecz raz jeszcze błysnął w powietrzu z zamiarem dobicia śmiertelnie rannego mężczyzny, lecz Otto w nagłym przypływie sił sięgnął po sztylet ukryty głęboko w bucie i cisnął nim w miejsce, gdzie kiedyś znajdowała się krtań potwora. Broń wbiła się aż po rękojeść, lecz nawet ten atak nie powstrzymał rozpędzonego w natarciu potwora, który przed upadkiem zdążył zatopić swój miecz w sercu myśliwego.\nLyndis obserwowała tą krwawy spektakl dygocząc z przerażenia. Widziała jak ten sam upiór, który zabił Otto Kastnera z pozbawionym emocji wyrafinowaniem dopada także resztę jego rodziny. Ich kryjówkę zdradziły pełne rozpaczy krzyki dzieci, które musiały obserwować potworną scenę śmierci ich ojca. Matka zasłoniła je swym własnym ciałem, ale na nie wiele to się zdało, bo chwilę później spotkał je ten sam okrutny los.\nLyn nie potrafiła ani chwili dłużej przyglądać się temu wszystkiemu. Czuła się potwornie bezradna, gdy jej towarzysze jeden po drugim byli mordowani przez istoty z piekła rodem. Musiała jakoś zadziałać, ale nie miała przy sobie żadnej broni.\n“Do licha ciężkiego, jesteś z rodu Kratenborg! Myśl, Lyn, myśl!”\nUpiory ominęły ją nie zwracając większej uwagi na kryjącą się za nagrobkiem bezbronną dziewczynę i teraz były mocno pochłonięte walką z resztą pozostałych przy życiu najemników. Pozostała tylko ona i Fritz, który był mocno pogrążony w cichym tkaniu kolejnego piekielnego zaklęcia. Nie bardzo rozumiejąc co czyni chwyciła za leżący nieopodal oderwany kawałek nagrobka, ścisnęła go pewnie w dłoni, po czym ruszyła na pochłoniętego głęboką medytacją nekromanty, który wydawał się nie zwracać uwagi na szybko zbliżającą się dziewczynę. Stojąc tuż przed nim zamachnęła się całym ciałem trafiając kamieniem prosto w ohydnie bladą twarz starca. Siła uderzenia złamała nos Einhalowi i odrzuciła go mocno w tył.\nNekromanta zakołysał się niebezpiecznie, ale w porę zdążył złapać równowagę podtrzymując się na zakończonym szponiastą dłonią kosturze. Lyndis włożyła w ten brawurowy cios sporo siły czerpiąc energię za wszystkie wyrządzone jej dotąd krzywdy. W efekcie rytuał, który starzeć odprawiał został przerwany.\n- Tyyyy!... - zaskrzeczał Fritz głosem przywodzącym na myśl fałszywie grające stare skrzypce. - Zapłacisz mi za to, suko! Poczujesz ból, który nie śnił się nawet bogom! - Z tymi słowami rzucił się na dziewczynę łapiąc ją za szyję swymi długimi żylastymi palcami zakończonymi ostrymi paznokciami. Jego oczy zapłonęły żywym ogniem, a Lyndis poczuła jak z każą upływającą sekundą wysysa z niej energię życiową.\nDziewczyna próbowała się wyszarpnąć z morderczego uścisku, ale starzec okazał się niespodziewanie silny jak na tak wątłą posturę. Drapanie i okładanie pięściami Fritza po twarzy nie przynosiło żadnych skutków, a Lyn z każdą chwilą słabła coraz bardziej, aż w końcu przestała mieć siły by nawet podnieść rękę.\nWszystko nagle przestało mieć jakiekolwiek znaczenie. Wraz z wyssaną z niej energią dziewczyna straciła wolę życia i powoli odpływała w stronę połyskujących złotem bram Ogrodów Morra. Ogarnęły ją przytłaczające ciemności, słyszała już tylko bardzo odległy okrzyk, który wydawał się dobiegać z innego świata. Potem poczuła jak lega na usłanej trupami ziemi przez mgłę obserwując walkę fanatyka z otaczającymi go wrogami. Jej oczy zaszkliły się...\nEusebio toczył zacięty bój z dwoma przeciwnikami jednocześnie. Ogarnięty fanatycznym szałem zatoczył łuk korbaczem trafiając w czerep najbliższego kościotrupa. Jego łeb eksplodował na dziesiątki kawałków, lecz ten potężny cios zachwiał równowagą fanatyka. Moment słabości wykorzystał drugi przeciwnik, który wcisnął swój miecz między żebra najemnika, kiedy ten znajdował się w półobrocie. Broń wbiła się aż po rękojeść, lecz ogarnięty gniewem swego pana Eusebio nie poczuł wiele. W rozpędzie zdmuchnął także i tego przeciwnika, który pod siłą uderzenia rozsypał się na drobne kawałeczki. Dopiero kiedy opadła adrenalina pokutnik odczuł przeszywający go ból.\nStojący kilka kroków dalej Walbrecht zręcznie pokonał pierwszego przeciwnika wykonując fintę rapierem, by zaraz wyprowadzić kopniaka w jego podbrzusze. Powalony na ziemię ożywieniec poczuł na własnej skórze gniew szlachty Tempelhof.\nMając za sobą pierwszego przeciwnika arystokrata rzucił się z pomocą Borysowi, który miał coraz więcej kłopotów z dzierżącym oburęczny miecz wojownikiem.\nŚmiertelnie ranny Eusobio oparł się o przewrócony kamienny obelisk smagany kompulsywnymi wstrząsami. Z każdym kaszlnięciem wypluwał z ust strugi krwi na pokrytą szkarłatem trawę.\n- Wybacz mi… moje… grzechy… panie… - wykrztusił z siebie spoglądając w dół na swe drżące w przedśmiertnej agonii dłonie. Ileż istot wysłały one w zaświaty? Odpowiedź na to ponure pytanie znali tylko bogowie.\nPokutnik oglądał jak przez mgłę zmagania towarzyszy z otaczającymi ich wrogami wypowiadając ostatnią pożegnalna litanię do Sigmara.\n~ Tobie składam dziś hołd, Sigmarze… ~\nArystokrata natarł szaleńczo na walczącego z myśliwym ożywieńca. Starał się za wszelką cenę odciągnąć jego uwagę od rannego towarzysza, lecz nawet rapierem nie był w stanie wiele zwojować przeciwko tak wprawnie posługującemu się wielkim mieczem wojownikowi wskrzeszonemu za pomocą czarnej magii. Przypominało to nieco pojedynek z niedźwiedziem - krótką włócznią trzeba było trzymać swojego wroga na dystans i na każdy cios przeciwnika odpowiadać dwoma kolejnymi.\nBorys wykorzystując okazję rzucił się z obnażonym nożem wbijając go w czaszkę przeciwnika, która zatrzeszczała w proteście. Skończywszy ze swymi niedoszłymi oprawcą Walbrecht i Borys ruszyli z bojowym okrzykiem na Fritza ignorując stojących im na drodze przeciwników.\n~ Przyjmij go, gdy ze swymi braćmi zasiądę przy tronie twym. Na ziemiach Imperium nasz dom, złączony z Tobą od wieków, moją wiarą oddam ci hołd… ~\nPrzedzierając się przez zastępy ożywieńców zostali kilka razy potraktowani żelazem, lecz nie zatrzymali się widząc Lyndis w opałach. Wystawione w defensywnie miecze odpychały natrętne ataki przeciwników, podczas gdy ich właściciele próbowali utorować sobie drogę do torturowanej czarną magią dziewczyny.\n~ Prawą ścieżką Twej siły pokonam przeszkody i trud, daj nam znak, niechaj grzmi niebo jak i ląd… ~\nZaciskając zęby by zignorować nieludzki ból w miejscu gdzie swe krwawe piętno pozostawiły miecze strzegących Fritza upiorów, szlachcic wraz z myśliwym przedarli się przez ścianę otaczających ich przeciwników dopadając starca, który na ich oczach pozbawił życia młodą dziewczynę.\n~ Przeznaczenie wzywa, nieśmiertelnej chwały głos! Dzisiaj heretyków krew przeleje nasza stal, ogień wiary pokrzepi serca nam, myśmy lud Sigmara! ~\nOgarnięci furią i nagłym zastrzykiem adrenaliny wbili jednocześnie swój oręż w serce pochłoniętego tkaniem zaklęcia Fritza Einhala. Starzec wyprostował się jakby rażony gromem. Jego oczy wybałuszyły się wstrząśnięte niespodziewanym wybuchem przeszywającego bólu, tak bardzo rzeczywistego. Nekromanta spojrzał w dół na wystające z jego piersi ostrza nie potrafiąc zrozumieć jak zwykli śmiertelnicy zdołali pokonać jednego z najpotężniejszych magów Starego Świata, który wiele razy wcześniej zdołał oszukać śmierć.\nTeraz, będąc przeszyty ostrzami zgromadzona siła magiczna została uwolniona. Skorupa człowieka, jaką udało mu się sztucznie podtrzymywać przez te wszystkie lata legła w gruzach niczym domek z kart. Wytrącając jeden element wszystko zaczęło się sypać. Począwszy od jego skóry i twarzy.\nJedyni stojący mogli obserwować dziesiątki lat upływające w ułamkach sekundy na jego ciele. W mgnieniu oka skóra wysychała, marszczyła się i rogowaciała. Ciało traciło na objętości pozostawiając tylko kościste zarysy dawnej postaci. Sam Fritz jeszcze w agonii uniósł swój kostur na najbliższego mężczyznę chcąc pociągnąć za sobą przynajmniej jeszcze jedną ofiarę, lecz szarpnięcie wbitymi ostrzami spowodowało jedynie szybszy rozpad jego ciała. Jego skóra tracąc wcześniej swój koloryt przypominała teraz barwą pobliskie nagrobki, by w kolejnych ułamkach sekund zamienić się w smolistą czerń i niczym popiół rozsypać się pod własnym ciężarem i lekkim podmuchem wiatru. Po jego dawnej postaci został jedynie szkielet odziany w smolistą szatę. Kosmyki pozwijanych i wysuszonych włosów, starych jak pobliska świątynia, opadały z gołej czaszki. W jej środku złowrogie światło czystej czarnej magii ukazało się tym, którym Sigmar sprzyjał. Mogli na własne oczy zobaczyć jak powoli gaśnie umęczona dusza, a upiorny kostur rozpada się w tym samym momencie jakby ktoś magicznie pstryknął palcami, jeszcze przed tym jak nekromanta zdążył się zamachnąć.\nFritz Einhal zginął z ich ręki. Zdradziła go jego własna pycha.\nPobliskie dźwięki wzmożyły ich czujność. Upiory, które otoczyły teraz już przypartych plecami do siebie wojowników zbliżały się niebezpiecznie z mieczami zadartymi do przodu. Jeden z nich uniósł kościstą rękę do góry wyprowadzając niechybne uderzenie, jednak w momencie kulminacyjnym ciężar miecza przeważył go, a jego ramie przekręciło się nienaturalnie. Łączenia kości utrzymywane przez czarną magię słabły, a żywi nie czekali ani chwili dłużej nie mając zamiaru wystawiać się na kolejną próbę. Szybka riposta wykrzywiła posturę jednego z nich. Kolejne uderzenia wykręciły pozostałości chrząstek i połamały słabsze spróchniałe kości. Kilka chwil później na ziemi legły już rozczłonkowane nieklejące się do siebie fragmenty. Ku ironii teraz było to proste jak połamanie niewielkiego krzesła. Jednakowoż upiory zdążyły odegrać już swą rolę. Zabrały ze sobą parę istnień same związując swój koniec wraz ze śmiercią swego pana.\n~ Sigmar wiedzie mnie przez honoru trakt... Krew heretyków bryzga na świętego Imperium grunt… Gdzie Sigmarycki krzyż triumfuje tam też Sigmar zapanuje… ~\nZ każdym wypowiadanym zdaniem umysł fanatyka pogłębiał się w coraz większych ciemnościach. Przestał już widzieć na oczy czując zbliżającą się światłość jego boga.\n~ Zawsze wznoś ku niebu swój miecz… ~\nPokutnik zsunął się z krawędzi obelisku opierając się całym ciałem o stojący obok nagrobek. Nie czuł już hańby, ni bólu. Wiedział, że w tych ostatnich chwilach okrytego cierpieniem życia Sigmar przemawiał jego ustami wspierając wciąż walczących towarzyszy. Nie miał już żadnych wątpliwości, że bóg istnieje i otacza go swą opieką. Utulony do wiecznego snu zamknął oczy gasząc ostatnie iskry życia.\n~ Jam Eusebio “Pokutnik” ~\n~ Twój najwierniejszy sługa ~\nOstatnio edytowane przez Warlock : 18-05-2014 o 17:15.\n19-05-2014, 19:54 #219\nWypuścił ostrze zbrukane krwią nieumarłych jak gdyby sam jego dotyk mógł nadal splugawić dzierżącą je dłoń. Powietrze łapane z ogromnym trudem wpadało do płuc wypełniając je nieprzyjemnym posmakiem pyłu, w powietrzu unosiło się do tyle, że nie sposób było stwierdzić, czy to ten wzburzony stopami walczących czy również pozostałości czarnoksiężnikia. Czuł jak pod piersią rozszalałe wciąż serce pompuje kolejne porcje krwi wyciekającej gdzieś dalej otwartymi ranami.\nPrzekroczył znacznie dany mu dawniej przez bogów czas jaki każdy powinien spędzić na tym padole, lecz teraz nie miało to już znaczenia - wiedział, że dokonał więcej niż było mu pisane. Nie było trzeba dowodów wystarczyło że on stał, a mag, który mógł spopielić ich jednym skinieniem dłoni rozsypał się niesiony piekielnym wiatrem. Żaden śmiertelnik nie mógł tego dokonać własnymi siłami. Jedynym, który mógł wesprzeć go w tej walce był Sigmar i jemu teraz w duszy dziękował za utrzymanie wiary w swego nowego sługę.\n- Nie prosiłeś o poświęcenie, lecz byliśmy gotowi na nie. Nie pragnąłeś śmierci, lecz gotów byłem dać ci śmierć twych wrogów, lun opłacić to własną. Wzmocniłeś me ramie, pozwalając by niosło ono twą wolę. Stoję oto nad ciałami tych, którzy wystąpili przeciw twej chwale...\nOstatnie słowa przypomniały Borysowi o wszystkich, którzy stanęli do tej walki razem z nim. Rozejrzał się szukając wokół towarzyszy...\nSzlachcic z Tempelhof był jednak jedynym, który stał wciąż na nogach. Cała reszta, spływała krwią, która stopniowo przestawała już sączyć się z martwych ciał. Sylvańska ziemia chłonęła zaś ją do ostatniej kropli. Bez względu na to ilu byłoby poległych, cmentarny grunt cierpliwie chłonął kolejne jej porcje...\n- Lyn. - Imię stanęło mu w głowie nie wywołując niemal cienia emocji. Kobieta, która jeszcze kilka dni temu samą swoją obecnością doprowadziła do walki pomiędzy nim a Kurtem leżała teraz martwa niemal u jego stóp a on nie czuł niemal nic. Jej oprawca zginął z ręki kłusownika, lecz to również nie powodowało w nim choć cienia emocji - co się stało, czemu to wszystko nie ma znaczenia...\nWalka, którą dopiero co skończyli, choć zwycięska okazywała się brzemienną w skutkach. Miało się okazać, że kosztowała ich więcej niż mogli zakładać. Stawienie czoła żywej śmierci wyssało z nich uczucia, wycisnęło całe człowieczeństwo pozostawiając tylko powłoki, tak bardzo potrzebujące teraz wypełnienia. Borys pragnął by Sigmar zszedł na niego w pełni, tak jak musiał uczynić to z Eusebiem, nic jednak nie nastawało i najemnik czuł się coraz bardziej zagubiony.\n- Uczyniłeś mnie swym mieczem, bym szerzył chwałę twoją. Nie porzucaj mnie teraz gdy ufny w twoją siłę lecz pozbawiony w bycie sensu stoję nad urwiskiem.\nPo raz kolejny spojrzał na Lyn niczym szmaciankę rzuconą pomiędzy nagrobki. Oderwana od materiału trupia główka zdobiąca wcześniej jej suknię spoczywała w otwartej dłoni dziewczyny i do połowy umazana w jej własnej krwi szczerzyła do niego swoje zęby. Upadł na kolana czując jak jego ciało słabnie z każdą chwilą. Jej osłabło jednak znacznie bardziej, za bardzo. Tak młode i piękne, tak niewinne i szukające ochrony, której nie potrafił jej zapewnić. - Czemu nie zabrałeś mnie - zapytał po cichu - Wiesz jakie pędziłem życie, jak oszukiwałem i kradłem. Wiesz ile żyć odebrałem i że rzadko wynikało to z konieczności!\nOsunął się na pięty podnosząc sobie na kolana głowę dziewczyny. Na jej twarzy zastygł grymas strachu, kilka kropli krwi dodało jej jeszcze bardziej złowrogiego wyglądu. Odsunął włosy spadające na blady policzek Lyn. - Mogła być tak piękna...\nKiedyś decydował o tym kto miał żyć, kto zaś winien umrzeć. Ważył jego własny osąd, czasem potrzeba chwili, chęć zysku, lub ratowanie własnego życia. Te czasy były już jednak daleko za nim. Teraz tym kto winien żyć mieli decydować bogowie. Decyzja by utrzymać jego pozwalając jej odejść była jednak dla Borysa niezrozumiała, gdyby tylko Sigmar zechciał go wysłuchać, gdyby dał jej szansę tak samo jak dał ją jemu...\nPojedyncze kaszlnięcie przyciskanego do piersi ciała wstrząsnęło nim niczym piorun spadający z nieba i przenikający w głębokie czeluście ziemi. Niczym boska iskra zesłana na ziemię, by nieść życie tym, którzy ginęli w ich imię. Przymknął oczy bojąc się choć spojrzeć na dzieło Sigmara, usta same zaczęły układać mu się w słowa modlitwy, której nie powinien nawet pamiętać...\n21-05-2014, 15:04 #220\n- Borys…? - wydobyło się cicho z ust młodej dziewczyny. Ona sama była blada prawie tak samo jak wcześniej Fritz. Wyssana energia życiowa pozostawiła swoje ślady. Niewielka ilość krwi, gdzie ciężko rozstrzygnąć było jej właściciela, lekko dekorowała zwiotczałe ciało. Czarna magia sprawiła, że jej skóra była sucha jak pergamin, usta ledwie zaznaczone a oczy… Borys nie widział, co z nimi się działo. Dostrzegał, że były minimalnie otwarte. Najwidoczniej na więcej nie było jej stać. Przynajmniej jeszcze dychała.\n- Dzięki ci Sigmarze - wyszeptał w duszy. - Hej, dzierlatko, jak się czujesz - wyszeptał do kobiety ganiąc się od razu w myślach za infantylność jedynych słów jakie przyszły mu teraz do głowy.\nCzuł jej oddech na swojej dłoni, tak delikatny, że niemal można było go pominąć. Patrzył na drżące powieki usilnie starające się dopuścić do źrenic choć trochę świata. Sam był na krawędzi życia, lecz Lyn znajdowała się jeszcze dalej na ostrzu, właściwie na samym jego czubku.\n- Już po wszystkim, wygraliśmy. Już nic ci nie grozi...\n- Widziałam Kurta… U cyrulika… - przeciskała tak cicho, że mężczyzna musiał wstrzymać oddech, by zrozumieć każde ze słów. Jej serce biło tak delikatnie, że razem z oddechem można było faktycznie je pominąć biorąc za lekki powiew wiatru.\n- Kurt? Przecież on zginął jeszcze w Volkenplatz - Szybka myśl Kłusownika pociagnęła za sobą kolejne - Goblińska strzała posłała go na tamten świat. Zakopaliśmy go wraz z innymi… Z innymi, którzy teraz przyszli zniszczyć Tempelhof. Gdyby wiedzieli, gdyby to przewidzieli wtedy…\n- Czemu mi nie powiedziałeś…? Cały czas trzymałeś go z dala ode mnie… Ten wzrok… - mamrotała pod nosem zdołając otworzyć oczy w połowie.\nDopiero drugie zdanie uświadomiło mu sens jej pytania. Co jednak miał odpowiedzieć. Że jego brat był perwersyjnym sadystą, który gdyby mógł wziąłby ją siłą już pierwszego dnia, zaraz po tam jak poznali się na dziedzińcu Rotenstadta. Że przez całą wspólną podróż do Silvanii musiał hamować jego zapędy wobec Lyn, że łatwiej było trzymać go z dala od grupy, by nikt nie zauważył jego wzroku. Mógłby się do tego przyznać bo Kurt nie żył, lecz musiałby wtedy przyznać jednocześnie, że powstrzymywał brata nie ze względu na jej dobro, lecz w o obawie o swoje bezpieczeństwo. Chronił doskonałą przykrywkę jaką zapewniała im służba w orszaku Barona Essen. Gdyby pozwolił Kurtowi na pofolgowanie, po raz kolejny musieliby walczyć o życie uciekając przed prawem.\nNie tą jednak starał się odepchać od siebie najbardziej, a tą do której bał się przyznać nawet sam przed sobą. Pragnął jej tak samo jak Kurt i gdyby tylko miał możliwość, gdyby choć raz zostali sam na sam, gdyby miał pewność, że nikt z orszaku nie usłyszy jej krzyków...\nLyn wpatrywała się przez dłuższą chwilę w mężczyznę. Milczeli wspólnie. Borys czuł chłód jej ciała a ona czuła ciepłotę jego ramion. Nie miał pojęcia, jakie myśli kłębią się w jej głowie. Oczy w końcu zeszły z jego osoby na rzecz okolicy. Ile była w stanie objąć wzrokiem bez poruszenia głowy. Wydawało się, że nic dalej nie widzi. Nie kontaktowała już a ostatnie chwilę agonii przygasały.\nWytrzymał jej wzrok, choć czuł, że każde uderzenie serca odmierza czas potrzebny jej na rozszyfrowanie jego natury. Choć z wyglądu zupełnie inny, w środku był odbiciem swojego brata. Coś co było dotychczas gwarantem ich przetrwania, co dawało im siłę przebijać się przez życie ignorując wrogów, teraz okazywało się jego największą wadą, dyskredytującą go jako osobę, której powinna zaufać.\nWiara z jaką zatapiała się w jego ramionach świadczyła jednak o tym, że potrzebowała zaufać, a on nie potrafił zebrać się na odwagę, by odbierać jej jedyną szansę na odnalezienie spokoju. Nie wiedział, na ile poważne są ich rany i czy pomimo tego zwycięstwa dożyją świtu otoczeni przez ognie trawiące Tempelhof. Wiedział jednak, że wolą bogów, z całej grupy pozostali tylko oni dwoje.\n- Już dobrze, oni wszyscy nie żyją, Kurt, Fritz, Niedźwiedź, wszyscy. - Spojrzał wokół jakby szukając potwierdzenia dla swoich słów. Dopiero teraz uświadomił sobie, że prócz nich na cmentarzu był jeszcze Walbrecht. Mężczyzna stał o dwa krok od nich, a mimo to nie wyczuł wczesniej jego obecności.\n- Zabiorę cię stąd - wyszeptał odwracając się ponownie w jej stronę. - Gdzieś daleko, gdzie nie ma tyle śmierci i zniszczenia, gdzie ci którzy umarli pozostają tam gdzie ich miejsce, gdzie będziesz bezpieczna.\nSłowa, które same składały się w jego głowie, były mu tak obce, że niemal sam się dziwił, że je wypowiada, a jednak czuł, że to właśnie powinien powiedzieć, że ta zniszczona ostatnimi dniami dziewczyna, właśnie to powinna usłyszeć. Nie tylko jednak chciał to powiedzieć, lecz jednocześnie święcie wierzył, że powinien to zrobić.\n- Poszedłem na koniec świata, na tą przeklętą ziemię szukając ucieczki, mając nadzieję, że moje dawne życie mnie tu nie znajdzie. - Otarł łzę jaka pociekła po jej wątłej twarzy - Nie pomyliłem się. Wszystko co było za mną, co składało się na to kim byłem umarło na Sylvańskiej ziemi wraz z Kurtem, Eusebiem, wraz z tymi wieśniakami i wszystkimi, którzy dziś zginęli. Nie chce byś stała się jedną z tych, które odeszły wraz z moim dawnym życiem…\nCzuł, że życie dziewczyny przelatuje mu powoli między palcami, oddychała coraz wolniej i płycej. Jej dłoń nie zaciskała się już na jego, a niemal bezwiednie spoczywała pomiędzy palcami mężczyzny. Oczy otwierały się z widocznym wysiłkiem nie ukazując w zamglonych źrenicach dawnej iskry. Sylvania zabiła jego towarzyszy i nie zamierzała poddać walki o tę ostatnią duszę.\n- Jeśli bogowie oddali cię i teraz chcą odebrać niech będą przeklęci po wieki - wyszeptał bluźnierstwo tak cicho jak potrafił.\n- Umieram prawda…? - wypowiedziała jeszcze poruszając ledwie ustami a wracając wzrokiem na Borysa. Jej ostatnia łza właśnie została wytłumaczona. Ciężko było stwierdzić, czy pogodziła się ze swym losem, czy nie ma sił by stawić mu czoła.\n- Zaraz po nas przyjdą - rzucił pierwszym kłamstwem jakie nasunęło mu się na myśl - przyjdą i zabiorą do zamku. Widzisz - wskazał strzelistą sylwetkę budowli na wzgórzu - Tam jest bezpiecznie, przyjdą i zabiorą nas tam. Wyleczą i nakarmią. Tylko wytrzymaj jeszcze chwilę.\nWpatrywała się w niego a on mógł tylko liczyć na to, że był to wzrok pełny nadziei. Mimo szczerych chęci, pokazania kierunku z którego było widać zamek, Lyn nie popatrzyła się w tamtym kierunku. Zaaferowany całą sytuacją i emocjami, gdy wymieniał to, co może ich tam spotkać nie zwrócił uwagi jeszcze przez parę chwil, że wbity w niego wzrok trwa za długo. Lyn nie odzywała się tylko wpijała na wpółotwartymi oczyma jakby głęboko w jego duszę. Już miał sam podnieść jej głowę, by ułatwić w dojrzeniu zamku gdy w końcu dotarło do niego, że dziewczyna nie reaguje.\nUsta drżały mu w rytm drgających powiek. Palce zaciskały się na ciele dziewczyny jak gdyby pragnąc zatrzymać choć resztki ciepła jakie w nim pozostało. Kilkukrotnie otwierał usta by wyszeptać jej imię lecz za każdym razem umysł przepełniało mu uczucie porażki tłumiąc jakąkolwiek inną myśl, jakąkolwiek chęć. - Bądźcie przeklęci - wyszeptał przyciskając do siebie je głowę po raz ostatni. - Pozwoliliście mi uwierzyć, że mogę coś zmienić w swoim życiu, że mogę żyć w zgodzie z waszymi prawami. Że ześlecie na mnie swą łaskę i siłę jeśli będę postępował ku chwale waszego imienia. Poświęciłem dla waszej sprawy tak wiele! Zostawiłem za sobą wszystko co było ważne! Walczyłem w walce, której wygrać nie powiniem a mimo to stoję tu nadal podczas gdy przeciwnicy leżą po raz wtóry pozbawieni życia!\nPuścił ciało dziewczyny pozwalając mu opaść na ziemię zroszoną pierwszymi kroplami zimnego deszczu. - Sigmarze! Postanowiłeś zadrwić ze mnie? Chciałeś poddać mnie próbie? Zobaczyć, czy jestem godzien? Ile wytrzymam, ile można mi odebrać?!\nDeszcz stopniowo nasilał się coraz bardziej, a mimo to szalejące w całym mieście płomienie nie traciły nawet trochę na intensywności jak gdyby podsycane wręcz rozchodzącym się właśnie gromem. Budynki okalające cmentarz płonęły już na tyle, że obaj stojący na jego środku mężczyźni czuli żar ognia. Kolejny grom uderzył w tym samym momencie, w którym lodowobiała błyskawica przecięła niebo tuż nad ich głowami.\n- Dość tego! - Borys nabierał pełne płuca powietrza starając się przekrzyczeć płomienie i grzmoty - Nie chciałem wiele w zamian za Twe uznanie! Postanowiłeś jednak okrutnie zadrwić dając mi fałszywą nadzieję by napawać się mym nieszczęściem! Pluję na ciebie! Przeklinam ten dzień gdy dałem się oszukać twej fałszywej miłości! Przeklinam ciebie!\nGromy uderzały jeden za drugim by nagle ucichnąć całkowicie. Zimne strugi deszczu chłostały jeszcze przez chwilę twarz kłusownika zmywając z niego wszelkie emocje i uczucia. Poranione ciało hartowało się zapominając jak odczuwa się ból. Umysł zapamiętał nienawiść. Duch żądzę zemsty...


Przegrana Infantil B\nKrystian Porębski | 29.12.2011; 14:32\nVillarreal lepszy w karnych\nWynikiem 0:0 zakończył się półfinałowy mecz pomiędzy Valencią, a Villarrealem w kategorii do lat 14. O awansie do finału zadecydowała seria rzutów karnych, w której lepsi (3:2) okazali się młodzi piłkarze El Submarino Amarillo.\nPierwszą groźną akcję w meczu przeprowadziła drużyna z Walencji w 2. minucie meczu. Didier po udanym dryblingu, oddał strzał tuż sprzed pola karnego, jednak na drodze stanął obrońca Villarreal i piłka wyszła na rzut rożny.\nW 7. minucie ciekawą akcję prawym sektorem boiska przeprowadził kapitan "Nietoperzy" Carlos Badal, niestety dośrodkowanie było niecelne. Zawodnicy "Żółtej Łodzi Podwodnej" przeprowadzili kontrę, którą przerwał jeden z obrońców drużyny z Walencji. Od tego momentu zaczęło się oblężenie bramki strzeżonej przez Carlosa Gila. Przyczynił się do tego między innymi wprowadzony w 8. minucie zawodnik z numerem "7" - Oumar.\nJuż w 10. minucie, potężnie zbudowany jak na swój wiek napastnik, znalazł się w groźnej sytuacji, jednak kryty przez aż trzech obrońców nie zdołał obrócić się w stronę bramki.\nW 12. minucie umiejętnościami technicznymi zabłysnął kapitan Villarreal - Yossine, przez dłuższą chwilę utrzymując się przy piłce i sztuczkami technicznymi unikając ataków rywali. Powstrzymany został dopiero faulem. Podanie z rzutu wolnego dotarło do Oumara, który zagrał do partnera przed polem karnym. Ten oddał groźny strzał na bramkę, jednak kapitalną interwencją popisał się Carlos Gil.\nJuż minutę później kolejną szansę miał napastnik z numerem "7". Ograł obrońców "Nietoperzy" i stanął w sytuacji sam na sam z bramkarzem. I tym razem Portero Valencii spisał się na medal.\nPod koniec pierwszej połowy meczu, akcje przeprowadził kapitan Blanquinegros, jednak jego strzał minął bramkę o parę metrów.\nW drugiej połowie bramki "Nietoperzy" strzegł Emilio. Piłkarze trenera Soto wyszli na boisko bardzo zmotywowani. Zresztą sam szkoleniowiec zaczął zachowywać się, jak jego odpowiednik z drużyny seniorów.\nMimo ofensywnej postawy piłkarzy Valencii, to Villarreal w 2. minucie drugiej połowy miał pierwszą groźną sytuację. Chwilę później niesamowitą akcję przeprowadził Ivan, grający z "8" pomocnik "Nietoperzy". Uwolnił się spod opieki obrońców i strzelił po ziemi. Piłka minęła lewy słupek bramki strzeżonej przez Ignacio na centymetry.\nW 6. minucie rzut wolny uzyskała drużyna El Submarino Amarillo. Po dośrodkowaniu groźną sytuację zażegnał chłopak od brudnej roboty - Reginaldo. Wiatr w żaglach poczuł natomiast Ivan, tym razem oddając jednak bardzo niecelny strzał.\nW 12. minucie po raz pierwszy hiszpański komentator zakrzyknął: "Madre mia!". Po rzucie rożnym Villarrealu, piłka bezpośrednio trafiła w słupek.\nDwie minuty później podopieczni trenera Soto stanęli przed najlepszą okazją w meczu. Po dośrodkowaniu Ivana, sam na sam z bramkarzem znalazł się Didier, który trafił w słupek. Gdyby nie spalony pokazany przez sędziego, grający z "5" pomocnik, mógłby z łatwością wbić piłkę do pustej bramki.\nW ostatniej minucie regulaminowego czasu gry, genialną akcją popisał się Reginaldo. Dobiegając z piłką w pole karne, podrzucił piłkę na głowę najbliższego partnera, ten szybko odegrał rosłemu pomocnikowi, który przelobował bramkarza. Przed utratą gola w ostatniej chwili ustrzegł drużynę Villarreal jeden z obrońców, wybijając piłkę na aut.\nRzuty karne rozpoczął gracz Valencii - Ruben Furio, pewnym strzałem w lewy dolny róg. Tego samego dokonał Yossine, po pierwszej serii 1:1. W drugiej serii jednak, zbyt prosty i czytelny strzał oddał Reginaldo. Tego samego błędu nie popełnił Ivan z Villarreal, strzelając w prawy dolny róg bramki. Szansę na dalszą grę podtrzymał Didier. Przed szansą zapewnienia awansu dla Villarreal stanął Sergio, jednak po wykonaniu "Dudek Dance", Emilio obronił, a hiszpański komentator telewizji "Cuatro" po raz kolejny zakrzyknął "Madre Mia!", tym razem nie zakończyło się tylko na tej frazie... Po tej interwencji, przed wielką szansą stanął kapitan "Nietoperzy", Carlos Badal, jednak pechowo, po rękach bramkarza piłka trafiła odbiła się od wewnętrznej strony słupka i nie wpadła do bramki. Kolejnym zawodnikiem, który podszedł do piłki był Oumar. Po raz kolejny Emilio zatańczył na linii bramkowej, tym razem jednak nic to nie dało. Napastnik Villarreal niesamowicie uderzył miękko, ale pod samą poprzeczkę i marzenia Blanguinegros o wygraniu turnieju siódemek w Aronie legły w gruzach. Młodzi piłkarze "Nietoperzy" pocieszali Emilio, który z boiska schodził zapłakany.\nTurniej siódemek w Aronie nie zakończył się jednak dla Valencii na fazie półfinałowej. O godzinie 18:00 w meczu o 3. miejsce, drużyna "Nietoperzy" zmierzy się z Realem.\nMimo nie dotarcia do finału da się jednak dostrzec wiele plusów. Drużyna trenera Soto nie straciła żadnego gola w trakcie gry - w seriach rzutów karnych "Nietoperze" tracili gole tylko z Interem oraz Villarrealem. W pokonanym polu Blanquinegros pozostawili takie drużyny jak Borussia, Barcelona czy też wcześniej wspomnianą ekipę Nerazzurri.\nJeśli chodzi o spostrzeżenia co do samych zawodników, pierwsza na myśl rzuca się kwestia bramkarzy. Zarówno Emilio jak i Carlos Gil grają bardzo dobrze. Przypomina to rywalizacje pomiędzy bramkarzami pierwszej drużyny. Bardzo pozytywnie wypadł także Reginaldo, który w przyszłości może być następcą Davida Albeldy. Nie bez powodu kapitanem wybrany został Carlos Badal, który wiele razy z głębi pola rozpoczynał ataki "Nietoperzy". Pewną analogię można zauważyć także, jeśli chodzi o numer "9". W drużynie Infantil B, koszulkę z tym numerem nosi Ruben Furio. Młody napastnik zarówno nazwiskiem, jak i stylem gry nawiązuje do super-snajpera pierwszej drużyny.\nValencia: Emilio, Carlos Badal, Lucas Coue, Julio, Didier, Reginaldo, Ivan, Ruben Furio, Carlos Gil, Jorge Andres, Sergio, Samuel Saiz\nVillarreal: Ignacio, Javier, Diego, Yossine, Ivan, Sergio, Oumar, Eric, Antonio, Luis, Raul, Salvador.


Powrót syna marnotrawnego? Galaxy Note 7 znów w sprzedaży. Ale użytkownicy wiedzą lepiej | Technologie na Next Gazeta\nRobert Kędzierski 21.09.2016 09:25\nAmerykańscy operatorzy rozpoczęli ponowną sprzedaż smartfona Note 7. Tymczasem klienci, którzy kupili je wcześniej, zdają się być głusi na wezwania do zwrotu.\nPo kryzysie wywołanym wadliwymi akumulatorami w niektórych Galaxy Note 7, Samsung szybko się otrząsnął. The Verge donosi (za SamMobile), że amerykańscy operatorzy komórkowi rozpoczęli ponowną sprzedaż smartfona. Koreański gigant dostarczył bowiem pierwszą partię bezpiecznych i sprawdzonych urządzeń.\nCzytaj też: Jakie wrażenie robi Note 7? Sprawdziliśmy!\nSamsungowi zależy na tym, by wymienić wszystkie telefony. Firma nie chce ryzykować, że ktokolwiek będzie korzystał z potencjalnie niebezpiecznego urządzenia. Tymczasem, zaledwie 25 procent właścicieli Note 7 zwróciło je sprzedawcom.\nPowód? Wielu użytkowników dochodzi do wniosku, że skoro telefon działa bez problemu, to nie ma potrzeby zawracać sobie głowy jego wymianą. To lekkomyślne podejście. Niestety Samsung nie jest w stanie zmusić nikogo, aby przyszedł do serwisu i zwrócił kupione wcześniej urządzenie. Ta decyzja należy do posiadacza telefonu.\nJakiś czas temu niektóre media sugerowały, że koreański gigant zdalnie wyłączy wszystkie Galaxy Note 7, aby skłonić użytkowników do wymiany telefonu. Koreański gigant zdementował jednak te plotki.\nIkona prawdę ci powie\nSamsung wprowadził natomiast drobną modyfikację do swojego flagowca. Konsumenci będą mogli mieć pewność, że akumulator w ich smartfonach jest bezpieczny, dzięki nowej ikonce baterii, która będzie miała zielony kolor.\nIkonka w Note 7 Fot. Samsung\nZaledwie 0,01 proc. Galaxy Note 7 ma uszkodzone akumulatory\nAnonimowy pracownik Samsunga w rozmowie z agencją Yonhap News stwierdził, że wadliwe akumulatory zamontowano w zaledwie 0,01 procencie Note 7. Dlaczego zatem Samsung zdecydował się na kosztowny program wymiany?\nChodzi o bezpieczeństwo - nawet niewielki odsetek urządzeń oznacza, że mamy do czynienia z tysiącem tykających bomb - nikt nie wie kiedy i gdzie wybuchną. Samsung nie może zidentyfikować wadliwych egzemplarzy, dlatego wymienia wszystkie telefony.


Wyjazd w góry - co zabrać? - CentrumRowerowe.pl\nGóry każdego roku przyciągają niezliczone tłumy turystów. Są enigmatyczne, piękne, pociągające i majestatyczne. Oferują przemierzającemu je człowiekowi wspaniałe widoki, walkę z własnymi słabościami, a także wspomnienia, które towarzyszyć mu będą prawdopodobnie do końca życia. To niezmącone cywilizacją i zabudową rejony, pozwalające spotkać rzadkie gatunki zwierząt i cieszyć się dziką przyrodą, której tak mało zostało już na świecie. Teren jest surowy i trudny, a zdobywanie kolejnych szczytów i poruszanie się po szlakach wymaga intensywnego wysiłku fizycznego, ostrożności i czujności.\nDlatego konieczne jest odpowiednie przygotowanie, które nie tylko zwiększy komfort zwiedzania i poznawania tych tajemniczych lokacji, ale przede wszystkim zapewni nam bezpieczeństwo. Należy pamiętać, że góry są piękne, ale potrafią być również bardzo niebezpieczne. Jak zatem powinno się wyposażyć i co zabrać w góry, aby zagwarantować sobie maksimum swobody i dobrze zabezpieczyć się na różne ewentualności? W niniejszym artykule poznasz odpowiedź na to pytanie i dowiesz się jak skompletować ekwipunek w góry - na wyjazd zarówno pieszy, jak i rowerowy. Wbrew pozorom, potrzebne przy tych dwóch aktywnościach akcesoria wcale tak bardzo się od siebie nie różnią.\nGóry to piękny rejon wymagający odpowiedniego przygotowania.\nPierwszym i niezwykle ważnym, mającym wpływ na cały wyjazd elementem naszego ekwipunku niewątpliwie jest odzież. Specyfika terenu górskiego wymaga od nas, aby zaopatrzyć się w ubrania odporne na trudne warunki atmosferyczne, takie jak deszcz, wiatr oraz zarówno niska, jak i wysoka temperatura. Pogoda w górach zmienia się błyskawicznie i nie raz zdarzy nam się wędrować trasą przy bezchmurnym niebie, a po godzinie marszu pędzić do schroniska w czasie szalejącej burzy. Trzeba będzie uciekać przed rozbłyskującymi wokół wyładowaniami i gwałtownym hukiem grzmotów, które w wysokich partiach są o wiele głośniejsze niż na nizinach. Tym zjawiskom zawsze towarzyszą spadek temperatury i ulewny deszcz, który w ciągu kilku minut zmienia suche dotąd szlaki w rwące potoki wody i błota, a ubitą ziemię w grząską glinę. To właśnie warunki, które weryfikują jakość naszej odzieży. Wybierając się w góry, powinniśmy zaopatrzyć się w następujące rzeczy:\nDobra kurtka wiatro- i wodoodporna – to absolutna podstawa. Może to być na przykład softshell lub hardshell, najlepiej, żeby wyposażony był w membranę, która nie tylko ochroni nas przed niesprzyjającymi kaprysami pogody, ale również zapewni oddychalność i dobre odprowadzenie wilgoci. Za wzór posłużyć może Viking Trek.\nDodatkowa warstwa przeciwdeszczowa – dobrym wyjściem będzie lekka kurtka z wodoodpornego materiału. Dla piechura może to być jednak również zwykła peleryna, a dla rowerzysty ponczo rozpinane na bokach i ułatwiające pedałowanie. To warstwy, które pomogą nam przetrwać największe ulewy.\nSolidne obuwie – turysta pieszy zdecydowanie powinien zaopatrzyć się w wysokie buty trekkingowe. Sięgają za kostkę, dzięki czemu chronią przed urazami. Warto zwrócić uwagę, czy posiadają odpowiednią membranę, np. Gore-Tex®, która zapobiegnie przemoczeniu i zapewni dobrą oddychalność. Bardzo ważna jest też podeszwa. Powinna charakteryzować się głębokim bieżnikiem, zapobiegającym poślizgom. Dobrym wyborem będzie obuwie na podeszwach Vibram®. W przypadku kolarzy stosuje się raczej obuwie SPD. Dzięki wpięciu w pedały zapewnia lepsze przenoszenie siły i ułatwia trudne podjazdy. Warto jednak zaopatrzyć się również w specjalne, przeciwdeszczowe ochraniacze na buty, na przykład Rogelli Hydrotec, które naprawdę mogą uratować wycieczkę.\nCiepła warstwa pod kurtkę – może to być na przykład polar lub inna bluza zapewniająca nam utrzymanie ciepła w razie, gdyby temperatura otoczenia zaczęła gwałtownie maleć. Warto postawić na odzież, która nie jest wykonana z szybko przemakającej bawełny.\nBielizna termoaktywna – wybierając się w góry, warto postawić na koszulki zapewniające dobrą oddychalność. Połączenie tego typu warstwy bazowej z ciepłym polarem i odpornym na warunki atmosferyczne softshellem zapewni komfort termiczny nawet zimą i zapobiegnie gromadzeniu się wilgoci, która mogłaby prowadzić do wychłodzenia organizmu.\nKoszulka z ochraniaczem – to propozycja dla fanów MTB. Upadek na rowerze zawsze wiąże się z dużym ryzykiem. W górach jednak jest on znacznie bardziej niebezpieczny, dlatego można rozważyć zakup specjalnej odzieży z panelem zabezpieczającym kręgosłup.\nCzapka lub chustka – to absolutny must have! Słońce w górach potrafi naprawdę nieźle dać w kość. Brak nakrycia głowy często prowadzi do udaru słonecznego, który jest bardzo niebezpieczny dla zdrowia i może wymagać hospitalizacji. Ta przypadłość z pewnością wykluczy możliwość kontynuowania wycieczki.\nKask – dotyczy to wszystkich kolarzy. Najlepiej, żeby był to kask full face lub enduro. Musi osłaniać całą głowę, łącznie z jej tylną częścią. Trzeba również zwrócić uwagę, aby wyposażony był w daszek chroniący przed słońcem. Dobrym przykładem będzie Endura MT500. Jeśli chodzi o piechurów, to kask konieczny jest dla osób wybierających się w naprawdę trudne rejony, w których istnieje duże ryzyko uderzenia przez spadający z wyższych partii gór kamień.\nSkarpetki – powinny być wysokie, najlepiej wykonane z oddychającego materiału. To ważne, ponieważ gromadząca się wilgoć sprzyja powstawaniu odcisków i różnych infekcji.\nRękawiczki – bardzo istotny element garderoby dla rowerzystów. Całodniowy kontakt dłoni z gripem, szczególnie przy jeździe w trudnym terenie, nie może skończyć się inaczej, jak tylko odciskami i bólem rąk. Dlatego tak ważne są odpowiednie rękawiczki rowerowe, najlepiej wyściełane dodatkową warstwą, na przykład żelową. Turyści piesi mogą zaopatrzyć się w rękawiczki ochronne, jeśli planują poruszanie się po szlakach skalistych i wyposażonych w infrastrukturę pomocniczą, taką jak łańcuchy, czy klamry.\nStuptuty – to ważne akcesorium, dzięki któremu uchronisz swoje nogawki i górne części butów przed przemoczeniem. Przykładem mogą być Viking Pumori.\nTo tyle, jeśli chodzi o to, co wziąć w góry w sferze odzieży. Zdecydowanie nie jest to jednak finał artykułu. Poza ubraniami istnieje bowiem jeszcze wiele rzeczy, które powinny znaleźć się na wyposażeniu turysty.\nAby wycieczka była udana i bezpieczna, należy pamiętać o zabraniu ze sobą różnych akcesoriów, które są niezbędne przy przemierzaniu dolin, grani, żlebów i różnego typu szlaków. Pierwszą rzeczą, o której powinniśmy pomyśleć, jest oczywiście odpowiedni plecak. To właśnie w nim przeniesiemy odzież i pozostałe przedmioty. Niewłaściwie dobrany nie pozwoli o sobie zapomnieć nawet przez chwilę. Warto więc wybrać taki model, który będzie nie tylko wystarczająco pojemny, ale też przede wszystkim wygodny. Najlepiej sprawdzają się warianty z dodatkowymi paskami na biodrach i klatce piersiowej. Pozwalają one równomiernie rozłożyć ciężar i bardzo ułatwiają dźwiganie bagażu. Zwróć także uwagę, aby plecak miał wystarczającą liczbę kieszeni i przegródek, które umożliwią Ci segregację bagażu. Dobrym wyborem dla osoby poruszającej się pieszo będzie Deuter Trail Pro 32, z kolei dla rowerzystów doskonałą opcją jest Evoc Ride 16.\nCo spakować w góry – niezbędne akcesoria\nPierwszą z ważnych rzeczy jest oczywiście telefon komórkowy. I nie chodzi tu bynajmniej o sposobność do robienia zdjęć, która też oczywiście jest ważna. Znacznie istotniejszym aspektem jest jednak możliwość wezwania pomocy dla siebie lub kogoś innego na szlaku. O wypadek w górach nietrudno, warto więc zapisać sobie wszelkie numery ratunkowe. Jeżeli jesteś posiadaczem smartfona, warto też zaopatrzyć się w aplikację „Ratunek” dostępną zarówno w wersji na Androida jak i dla urządzeń Apple. Umożliwia ona wezwanie pomocy i poinformuje ratowników o twoim położeniu. Przydatny może okazać się również powerbank, pozwalający nam w dowolnej chwili naładować telefon.\nNumery ratunkowe w górach:\nBezwzględnie musisz też zabrać ze sobą wodę oraz żywność. Podczas intensywnego wysiłku fizycznego organizm potrzebuje dużej ilości płynów i kalorii. Najlepiej zabrać ze sobą przynajmniej 2 litry wody i kaloryczne, niepsujące się zbyt szybko przekąski, takie jak na przykład chałwa, batony energetyczne, kabanosy i tym podobne. To nie tylko doda sił twoim mięśniom, ale również poprawi komfort psychiczny.\nBardzo ważna jest też odpowiednio wyposażona apteczka. Nie musi być duża, ale powinna zawierać podstawowe elementy, takie jak bandaż, plaster, maseczkę do RKO, środek do odkażania, bandaże elastyczne (nieocenione np. przy bólu kolan), środki przeciwbólowe, przeciw biegunce (warto mieć przy sobie również węgiel aktywny), wapno (na wypadek ukąszenia przez owada osoby uczulonej) oraz oczywiście leki, jeśli jakieś przyjmujesz na stałe. Przydatne mogą być także specjalne plastry ściągające, które pozwalają zabezpieczyć drobniejsze rozcięcia.\nZabierz ze sobą również folię NRC, czyli tak zwany koc termiczny. To tania i lekka rzecz, mogąca uratować życie.\nKoniecznie weź ze sobą krem z filtrem UV. Słońce w górach potrafi naprawdę dopiec i to nie tylko latem, ale i zimą. Bardzo ważnym elementem wyposażenia są też okulary przeciwsłoneczne, które ochronią twoje oczy przed ostrym światłem i szkodliwym promieniowaniem.\nJeśli zastanawiasz się, co zabrać na wyjazd w góry, to koniecznie zaopatrz się w mapę pasma, które zamierzasz eksplorować. Jeżeli planujesz przemierzanie terenu na rowerze, zwróć uwagę, aby mapa uwzględniała ścieżki rowerowe. Wiele osób neguje potrzebę zabierania „analogowej” mapy, skoro w smartfonach jest szybka i dokładna nawigacja. Góry są jednak trudnym terenem i niejednokrotnie zdarza się, że telefon nie jest w stanie złapać zasięgu ani sygnału GPS. Poza tym, bolączką smartfonów są krótko trzymające baterie. Rozładowany telefon będzie bezużyteczny i nie da nam możliwości skorzystania z nawigacji.\nKoniecznie zabierz ze sobą również dobrą latarkę. Najlepiej, aby była to czołówka, która nie będzie zajmowała rąk. Jeśli jesteś kolarzem, zwróć uwagę, by twoja lampka była pewnie zamocowana na kierownicy, ponieważ jazda w terenie górskim wiąże się z częstymi wstrząsami, a upadek i zniszczenie lampki po zmroku mógłby być tragiczny w skutkach. Bardzo ważne jest, aby latarka była wodoodporna i spełniała normę IPX6 lub IPX8. Pozwoli to uniknąć uszkodzenia przez długotrwały i ulewny deszcz. Jako oświetlenie do roweru świetnie sprawdzi się model Prox Avior I.\nWarto zabrać ze sobą także nóż lub scyzoryk. To bardzo przydatne narzędzia, pozwalające odciąć kawałek bandaża lub plastra, skrócić uszkodzone sznurowadło czy choćby pokroić żywność.\nDobrze również wyposażyć się w gwizdek ratunkowy, dzięki któremu poinformujemy ratowników o naszym położeniu. Pamiętajmy jednak, aby używać go rozsądnie i tylko w ostateczności, ponieważ emitowane przez niego fale dźwiękowe mogą wywołać lawinę\nPiechurzy powinni pomyśleć również o zabraniu kijków trekkingowych. Szczególnie zalecane są dla osób, które wiedzą, że mają problem z kolanami. Kije pomagają odciążyć stawy nóg, dzięki czemu często zapobiegają występowaniu bólu lub go zmniejszają. To także dobry trening dla rąk! Świetnym wyborem będą kije Viking Vario Tour, które przez wzgląd na przedłużony chwyt wykonany z pianki EVA, dobrze sprawdzą się zarówno latem, jak i zimą.\nJeżeli planujesz noclegi w schroniskach, zabierz ze sobą śpiwór oraz przybory do higieny osobistej. Aby nie latały luzem w plecaku, warto umieścić je w wygodnej kosmetyczce, na przykład Deuter Wash Center II.\nRowerem w góry – co jeszcze może się przydać?\nPoza wymienionymi wcześniej elementami ekwipunku zdecydowanie należy zabrać ze sobą pompkę oraz zapasowe dętki. To absolutna podstawa, jeżeli interesuje nas uprawianie turystyki rowerowej w górach. Duża ilość ostrych skał i kamieni może spowodować uszkodzenie dętki, a bez zapasowej sztuki przyjdzie nam po prostu mozolnie sprowadzać rower z wysokich partii. Należy także zabrać ze sobą niezbędnik rowerowy, zawierający wszystkie podstawowe narzędzia, pozwalające dokręcić śrubę, wyregulować wysokość siodełka itd.\nOsobom wybierającym się w góry na rowerze polecany jest również zakup specjalnego bukłaka na wodę, który można umieścić w plecaku. Dzięki specjalnej rurce daje on możliwość picia w dowolnej chwili, bez potrzeby przystawania, co nie mogłoby mieć miejsca w przypadku używania butelki lub bidonu.\nTurystyka zimowa nieco różni się od letnich wojaży. W przeciwieństwie do nizin, w górach prawie zawsze leży śnieg. Pada on w takich ilościach, że zazwyczaj trasy zimą całkowicie różnią się od tych letnich i często oznaczane są długimi tyczkami, bo tylko one nie zostają przysypane przez tony białego puchu. Niestety, w tym okresie rowerzyści mają małe pole do popisu, skupimy się więc na piechurach, którzy mimo trudności mają możliwość zdobywania szczytów i eksploracji skutych lodem pasm górskich.\nNietrudno się domyślić, że odzież musi być cieplejsza od letniej. Warstwy są tu konieczne, aby zabezpieczyć organizm przed wychłodzeniem. Bardzo ważne jest poruszanie się w spodniach trekkingowych z wodoodpornego materiału, na przykład Viking Globtroter. W przeciwnym razie śnieg szybko je przemoczy i dalsza wędrówka nie będzie miała sensu. To samo dotyczy rękawiczek trekkingowych.\nCzapka trekkingowa powinna być ciepła i oddychająca, warto zaopatrzyć się w produkt z membraną lub wykonany z wełny merynosa. Dobrym przykładem będzie Viking Palmer z membraną Gore-Tex Infinium Windstopper.\nNa pytanie, jakie buty zabrać w góry zimą odpowiedź jest tylko jedna – wysokie, ocieplone i wyposażone w wodoodporną membranę.\nKolejnymi niezbędnymi elementami są raki oraz czekan. To niezwykle istotne akcesoria, które mogą uratować życie. Te pierwsze zakładane są na buty. Są to specjalne kolce, które pozwalają wgryźć się w śnieg i lód, chroniąc przed pośliźnięciem. Czekan z kolei jest przyrządem przypominającym kilof, służącym do podpierania się w czasie marszu w śniegu. Umożliwia także wyhamowanie w razie upadku i osuwania się po śliskim zboczu.\nJeżeli planujemy długie trasy, to powinniśmy rozważyć zakup odpowiednich okularów przeciwsłonecznych. Najlepiej sprawdzą się te polaryzacyjne, redukujące siłę światła odbijanego od śniegu. Brak odpowiedniego zabezpieczenia oczu prowadzić może do tak zwanej „śnieżnej ślepoty”, która powoduje silne zaburzenia widzenia, co w terenie górskim może zakończyć się tragicznie.\nBardzo ważny jest także termos. Temperatury w górach są naprawdę niskie i woda przenoszona w zwykłej butelce mogłaby po prostu zamarznąć. Poza tym ciepła herbata pomaga rozgrzać organizm i znacznie podnosi morale. Ciekawym rozwiązaniem jest bidon termiczny Elite Deboyo.\nOstatnim, ale niezwykle istotnym elementem wyposażenia powinien być ekwipunek lawinowy. Składa się na niego sonda lawinowa, czyli składana tyczka, pomocna przy szukaniu osób zasypanych śniegiem, a także łopata oraz detektor lawinowy pozwalający określić położenie ofiary znacznie szybciej od sondy, ale pod warunkiem, że poszkodowany turysta również wyposażony jest w sprzęt tego typu. Lawina to bardzo groźne zjawisko występujące zimą w górach. W przypadku jej zejścia tylko szybka reakcja świadków zdarzenia może uratować życie człowiekowi, którego masy śniegu porwały ze sobą. Samo wezwanie ratowników górskich może nie wystarczyć, ponieważ liczy się czas. Dlatego tak ważne jest, aby nosić ze sobą akcesoria lawinowe.\nRowerem w góry – trasy rowerowe w górach\nNa koniec, warto przypomnieć sobie kilka górskich tras rowerowych, które opisywaliśmy już na naszym blogu. Są to:\nTrasa „Karol” w Krynicy-Zdroju\nTrasa „Józef” w Krynicy-Zdroju\nTrasa „Tadeusz” w Krynicy-Zdroju\nTrasa „Słotwinka” w Krynicy-Zdroju\nTrasa „Zuber” w Krynicy-Zdroju\nSingle track pod Smrekiem w Świeradowie-Zdroju\nCo zabrać na wycieczkę trekkingową?


Ekstremalne golenie reklamuje Gillette FusionProGlide Sensitive (wideo)\nReklama emitowana w ramach kampanii „Wyzwanie Gillette Sensitive” pokazuje, jak mężczyzna ogolił się maszynką Gillette FusionProGlideSensitive podczas skoku ze spadochronem z wysokości 4 tys. metrów.\nMa to pokazać, że GilletteProGlide Sensitve - zaprojektowana dla potrzeb skóry wrażliwej - pozwala mężczyznom na golenie się w każdych, nawet najbardziej ekstremalnych warunkach, nie powodując podrażnień skóry.\nAkcja obejmuje również konkurs prowadzony w aplikacji na facebookowym fanpage’u Gillette Polska. Należy w nim zgłosić pomysł na ekstremalne zadanie do wykonana. Trzy wybrane zadania zostaną zrealizowane prze osoby, które się do tego zgłoszą, a ich wykonawcy zaraz potem ogolą się maszynką Gillette FusionProGlideSensitive. Ponadto w aplikacji można wziąć udział w mini grze, w której do zdobycia jest 30-procentowa zniżka na produkty Gillette Fusion Proglide Sensitive.\nCała kampania potrwa do grudnia. Za jej strategię, koncepcję i kreację odpowiada agencja Hypermedia Isobar, a działania public relations prowadzi agencja 24/7 PR.\nGillette pokazuje, że męskość to sprzeciw wobec seksizmu i przemocy (wideo)\nDołącz do dyskusji: Ekstremalne golenie reklamuje Gillette FusionProGlide Sensitive (wideo)


Stormy Daniels aresztowana. Pozwoliła klientowi na dotyk\nDodano: 12 lipca 2018, 12:57 5\nStormy Daniels / Źródło: Newspix.pl / WENN.com\nO Stormy Daniels, która w rzeczywistości nazywa się Stephanie Clifford, głośno stało się przed kilkoma miesiącami. Wówczas to „Wall Street Journal” napisał o rzekomym romansie gwiazdy porno z Donaldem Trumpem w czasie, kiedy nie był jeszcze prezydentem. Teraz nazwisko Daniels znowu przewija się w doniesieniach medialnych. BBC podaje, że została ona zatrzymana w klubie ze striptizem w mieście Columbus w stanie Ohio.\nTaką informację przekazał prawnik kobiety, Michael Avenatti. „Została aresztowana za rzekome umożliwienie klientowi dotykania jej na scenie w sposób nienacechowany seksualnie” – napisał Avenatti na Twitterze. Problem nie w tym, jak i gdzie Daniels była dotykana, ale że w ogóle do tego doszło. Prawo bowiem tego zabrania.\nWedług prawnika kobiety, całe zajście jest „ustawką” oraz jest „umotywowane politycznie” . Dodał, że Daniels wykonywała identyczny występ w niemal stu klubach ze striptizem na terenie całego kraju. Wówczas nie doszło do aresztowania. „Będziemy walczyć ze wszystkimi fałszywymi zarzutami” – podsumował prawnik.


Apartman Malinska - CKI277 - Noclegi.pl\nApartman Malinska - CKI277\nPrimorska ulica 18, 51511 Malinska (Chorwacja)\nApartman Malinska - CKI277 ×\nPokoje, usługi Apartman Malinska - CKI277 oferuje komfortowo wyposażone pokoje dla osób poszukujących noclegu w Malinska. Nawet podczas najcieplejszych letnich dni, temperatura jest przyjemna, dzięki klimatyzacji działającej we wszystkich pokojach. Połączenie z Internetem jest dostępne w pokojach, pozwalając Ci pozostać oline podczas wakacji. Dokładna lista usług dostępnych w Apartman Malinska - CKI277 (zawierają również te wymagające dopłaty) i dokładne wyposażenie pokoi w informatorze poniżej, oraz w informatorze konkretnego pokoju.\nZakwaterowanie Kamienista plaża jest w odległości 500 meters, Plaża Rupa 900 meters, Plaża Haludovo 1.2 km, Plaża Draga 1.2 km, Plaża Malinska 1 km.\nApartman Malinska - CKI277 - informacje o pokojach - informacje o pokojach\nOdpoczynek: Fitnes (w pobliżu), Tenis (w pobliżu), Tenis stołowy (w pobliżu), Wypożyczenie łódki (w pobliżu), Wypożyczalnia rowerów (w pobliżu), Turystyczne możliwości (w pobliżu), Jazda konna (w pobliżu)\nPlac zabaw (w pobliżu), Park rozrywki (w pobliżu), Wycieczki rowerowe (w pobliżu)\n115 m Restauracja w okolicy\nRezerwacja zostanie potwierdzona przez Apartman Malinska - CKI277


Solidne Instalacje | Na temat nieruchomości - kobidz.org.pl - Page 2\nDuża lektura pozytywnych opinii odnośnie urządzeń\nRekomendowany przez producenta sprzęt, taki jak oczyszczacz powietrza, zyskał już sympatię sporej liczby klientów na rynku. Patrząc na dawane dzisiaj przez firmę możliwości, możemy bezproblemowo wybierać wśród tych dla nas korzystnych. Moc opcji, jakie rzucają się dziś w oczy z oferty producenta, wskazuje na duży potencjał całego zakładu. Nasi konsultanci są całkowicie skupieni na swojej pracy, dzięki czemu wyjaśniają swym klientom funkcjonowanie mechanizmu.\nNie będzie miało znaczenia, czy na dworze jest upał czy mróz, my zawsze w pomieszczeniach mamy szansę posiadać stałą temperaturę, która nie będzie się zmieniała, jeśli jedynie taki program wybierzemy. To wszystko mają szansę nam zaproponować klimatyzatory, na których posiadamy możliwość ustawić bez trudu konkretną temperaturę, przez to właśnie należy w nie inwestować.\nCzy powiemy jak będą działać klimatyzatory montaż ich nie bierze dużo czasu\nGdy zaczyna nas denerwować to, że w danych pomieszczeniach co chwilę odmienia się obowiązująca temperatura, to obowiązkowo musimy znaleźć na to odpowiednie rozwiązanie.\nWarto zaopatrzyć się w wentylator łazienkowy, by nie doprowadzić do powstania pleśni w łazience\nW naszym domu każde pomieszczenie pełni niezwykle ważne zadanie i dlatego powinno być jak najlepiej urządzone. Dotyczy to także łazienki, która z reguły nie jest łatwa do zaaranżowania, gdyż odznacza się najczęściej małą powierzchnią użytkową. Tymczasem musi być jednocześnie niezwykle funkcjonalna – z jednej strony ma być miejscem wygodnym i ładnie się prezentującym, a z drugiej ułatwiać realizowanie codziennych porządków jak mycie, pranie, suszenie. Co więc zainstalować w czasie aranżacji łazienek uwzględniając istniejące w niej warunki?\nW jaki sposób starać się dziś o przystępną oraz trwałą izolacje domu\nOcieplenie domu to czasami duży problem dla niezwykłej rzeszy ludzi. Przy takich działaniach warto brać pod uwagę wiele czynników, mogących wpływać na wytrzymałość domu. Świetnie nie spieszyć się z wyborem świetnych sposobów izolacji jak również pytać o takiego typu kwestie licznych fachowców, którzy zapewne będą tu służyć pomocą. Dobrze skorzystać teraz z najnowszych rozwiązań izolacyjnych, takich jak choćby izolacja natryskowa. Ta współczesna metoda pozwala ocieplić dom, a przy tym oszczędzić wiele pieniędzy. Dobrze jest więc dowiedzieć się o niej trochę więcej.\nbudowa budynek czas deweloper dom firma mieszkania mieszkanie nieruchomości Urządzenia zakup


Jaki uchwyt samochodowy - strona 2 - Akcesoria - Forum Android.com.pl\ndodany przez danieltg, 25 Kwietnia 2014 w Akcesoria\nZnalazłem coś podobnego do tego z proponowanego wyżej winnergear a jest nim uchwyt samochodowy SKINK :\nSKINK - UCHWYT SAMOCHODOWY SAMSUNG S4 i9500 i9505 (4173937366) - Allegro.pl - Więcej niż aukcje.\nWidziałem go też w mediamarkt za niecałe 70zł.\nEdytowane 3 Maja 2014 przez parart\ncóż, rozwiązałem ten problem w sposób brutalny - obciąłem jeden z dolnych "bolcy" - otwór zalałem czarnym klejem na gorąco i jest OK\nA ja po prostu nie dociskam telefonu do koca uchwytu tylko zostawiam tak aby zmieściła się klapka i telefon dobrze siedzi, pewnie.\nTego się obawiałem, czy w związku z tym, komuś udało się znaleźć jakąś sensowną alternatywę dostępną w Polsce? Oczywiście pomijam tanie chińskie uchwyty. Chodzi o coś jakością nie gorszego od uchwytu samsunga.\nOgarnełem temat w sposób trochę mniej inwazyjny.\nPanowie (i panie) pilniczek do paznokci żony (dziewczyny/kochanki) trochę czasu i wyszło cuś takiego :\nOd przodu nie widać śladów ingerencji wiec i jako taki oryginalny wygląd jest zachowany:)\nA może kupcie uchwyt samochodowy nokii z ladowaniem indukcyjnym??\nPrzy włączonej nawigacji myślę że będzie problem z ładowaniem (za mały prąd ładowania)\nA jaki uchwyt do motocykla/roweru? (na kierownicę)\nMoże ktoś już ma i podzieli się wrażeniami ??\n"Myślę nad czymś TAKIM\nMoże ktoś już ma i podzieli się wrażeniami ?? "\nEee...a po co Ci ten worek na ekranie skoro tel jest wodoodporny.\nJa kupiłem taki - Uchwyt na kierownice rower Samsung G900F Galaxy S5 (4253772634) - Allegro.pl - Więcej niż aukcje.\nwykonanie - typowa chińszczyzna jednak tel w tym uchwycie siedzi w miarę pewnie (gorzej mocowanie do kupy samego uchwytu)... dzisiaj zrobiłem jakie 400 km motocyklem po różnej jakości drogach i komórka nie odpadła - przydałoby się jednak jakieś dodatkowe zabezpieczenie, bo kiedyś na tego typu uchwycie jadąc rowerem wpadłem w mega dziurę i tel wyskoczył z uchwytu - na szczęście nie daleko, bo miałem taki sznureczek na szybkozłączce -to go uratowało...natomiast galaxy s5 nie ma możliwości zamocowania sznureczka więc pasuje wymyślić jakieś dodatkowe zabezpieczenie...tylko jeszcze nie wiem jakie\nJa polecam oryginalny uchwyt Samsunga, niedawno taki kupiłem i jest porządnie wykonany


OPZZ: Podwyżki dla polityków, gdy tysiące ludzi traci pracę to skrajna niesprawiedliwość | Wynagrodzenia | pulshr.pl\nOPZZ: Podwyżki dla polityków, gdy tysiące ludzi traci pracę to skrajna niesprawiedliwość\nW obliczu kryzysu gospodarczego wywołanego przez COVID-19, w chwili, gdy tysiące ludzi traci pracę, a milion ma obniżone wynagrodzenia, duże podwyżki płac wyższych urzędników państwowych i parlamentarzystów pokazują skrajną niesprawiedliwość oraz oderwanie rządzących od realiów życia codziennego Polek i Polaków - tak decyzję polityków komentuje Ogólnopolskie Porozumienie Związków Zawodowych.\n•17 sie 2020 9:58\nOPZZ: Z wielkim niesmakiem przyjęliśmy informację o decyzji przewidującej duże podwyżki płac wyższych urzędników państwowych i parlamentarzystów (fot. sejm.gov.pl/Łukasz Błasikiewicz)\nSejm zdecydowaną większością głosów przyjął zmiany w prawie podwyższające wynagrodzenia dla parlamentarzystów i osób zajmujących kierownicze stanowiska w państwie.\nOgólnopolskie Porozumienie Związków Zawodowych (OPZZ) oceniło, że w obliczu kryzysu gospodarczego takie decyzje pokazują skrajną niesprawiedliwość oraz oderwanie rządzących od realiów.\nPodwyżkę skrytykował również syn byłego premiera Tomasz Cimoszewicz oraz przewodniczący RAŚ Jerzy Gorzelik, a także były premier Donald Tusk.\nW piątek (14 sierpnia) Sejm zdecydowaną większością głosów przyjął zmiany w prawie podwyższające wynagrodzenia dla parlamentarzystów i osób zajmujących kierownicze stanowiska w państwie. Za przyjęciem nowelizacji głosowało 386 posłów, przeciw było 33, a 15 wstrzymało się od głosu. Wszystkie trzy czytania ustawy odbyły się w ciągu jednego dnia. Wkrótce ustawą ma zająć się Senat.\nPo podwyżkach zarobki prezydenta mają wynieść 26 tys. zł brutto, tym samym głowa państwa ma być najlepiej zarabiającą osobą reprezentującą Polskę. Przewidziana jest również pensja dla Pierwszej Damy. Obecnie prezydentowa, mimo, że ma szereg obowiązków, do tego musi przerwać dotychczasową pracę, nie otrzymywała żadnego wynagrodzenia. W myśl nowej ustawy jej wynagrodzenie wynosi dużo powyżej średniej krajowej - 18 tys. zł brutto.\nOgólnopolskie Porozumienie Związków Zawodowych (OPZZ) oceniło, że w obliczu kryzysu gospodarczego, takie decyzje pokazują skrajną niesprawiedliwość oraz oderwanie rządzących od realiów.\n- Z wielkim niesmakiem przyjęliśmy informację o decyzji Sejmu przewidującą duże podwyżki płac wyższych urzędników państwowych i parlamentarzystów. Uważamy, że w obliczu kryzysu gospodarczego wywołanego przez COVID-19, w chwili gdy tysiące ludzi traci pracę, a milion ma obniżone wynagrodzenia, takie decyzje pokazują skrajną niesprawiedliwość oraz oderwanie rządzących od realiów życia codziennego Polek i Polaków - poinformowało OPZZ.\n- Dzieje się to w czasie, gdy rząd przedstawił informacje o zamrożeniu w przyszłym roku wynagrodzeń pracowników sfery budżetowej argumentując tę decyzję kryzysem ekonomicznym, podczas gdy rządzący podnoszą swoje wynagrodzenia o blisko 40 proc. - zaznaczyło OPZZ.\nPodwyżkę skrytykował również syn byłego premiera Tomasz Cimoszewicz.\n- Przy największej recesji w historii i dramatach ludzi w ostatnich i nadchodzących miesiącach podnoszenie pensji o 58 proc., a kilka miesięcy wcześniej podnoszenie kwot na prowadzenie biur i najem mieszkania służbowego to niewytłumaczalne zachowanie, tak samo, sięgnięcie po dodatkowe kilkadziesiąt milionów złotych z naszych kieszeni na utrzymanie partii politycznych - zaznaczył Cimoszewicz.\nZ kolei przewodniczący RAŚ Jerzy Gorzelik ocenił, że "solidarne głosowanie większości ugrupowań w sprawie uposażeń parlamentarzystów i wysokich rangą urzędników państwowych w sytuacji pogłębiającego się kryzysu i zamrożenia płac w sektorze budżetowym obnaża degenerację polskiej kultury politycznej".\nGłos w sprawie zabrał również były premier Donald Tusk.\n- Perfect Timing Day: przyznać wielkie podwyżki prezydentowi, rządowi i parlamentowi w rocznicę strajku 1980, w czasie rewolucji u najbliższego sąsiada, w szczycie pandemii, kiedy zaczyna się głęboka recesja - napisał na Twitterze.\nDo artykułu: OPZZ: Podwyżki dla polityków, gdy tysiące ludzi traci pracę to skrajna niesprawiedliwość


mebelków dziecięcych - Blog o wystroju wnętrz, porady dla domu - midnite-liteman.com\nYou are here: Home » web_cat » Atrakcyjny pokój dla dziecka » mebelków dziecięcych\nUpdated on 18 marca 2022 By admin Możliwość komentowania mebelków dziecięcych została wyłączona\nPociechy wymagają powierzchni, w której będą mogły odrabiać lekcje, wygodnie czytać lektury, stawiać ukochane pomysły z klocków. Rosnące wspólnie z wiekiem malucha wymagania i zainteresowania sprawiają, że istnieją zestawy mebli dziecięcych, jakie modyfikują się razem z nimi.\nJednej osobie wystarczy biurko (zobacz lampa przykręcana do biurka) w formie normalnego blatu przykręconego z dwóch stron do pozostałych mebli. Dla drugiej biurko to przestrzeń, w której koncentruje się egzystencja, spędza się większą część czasu ucząc się, pracując, konstruując i bawiąc się. Jedno jest pewne, biurko winno odpowiadać zainteresowaniom młodego użytkownika i być meblem, który prosto dostosować do prędko zmieniającego się stylu życia i zamiłowań.\nW tak twórczym i znaczącym dla rozkwitu młodego człowieka, biurko powinno też być punktem, w jakim bez zastrzeżeń można polepszać własne upodobania i które budzi fantazję. Perfekcyjnym rozstrzygnięciem jest łóżko piętrowe z biurkiem . Zajmuje niedużo miejsca, jest fantastyczne i na pewno spodoba się nieletniemu człowiekowi. Gdy ten sam pokój dzieli rodzeństwo, to łóżko piętrowe z biurkiem jest właściwie jedynym rozstrzygnięciem. Dobór koloru zestawu mebli dziecięcych, to jeden z większych kłopotów. Najbezpieczniejsze są jasne, stonowane kolory. Lecz właściwym rozwiązaniem jest także czarno-biała kolorystyka.\nJeśli zainteresował Cię niniejszy tekst, to odwiedź www suplementacja psa a tam czekają na Ciebie materiały godne uwagi. Sprawdź je – będziesz niesamowicie zadowolony.\nTo praktyczny punkt wyjścia do modyfikującego się środowiska pociechy.\nNiesłychanie wzięty kolor biały sprawdzi się również w wystroju pokoiku dla malucha. Biały odcień zestawu mebli dziecięcych, nada pomieszczeniu aspekt ponadczasowy. Mamy możliwość do nich wyselekcjonować dodatki w głębokich kolorach, a ściany pomalować na ulubiony odcień naszego dziecka.\nUrządzając pokój pociechy postarajmy się, żeby był ciepły, przytulny i jasny. Niech znajdzie się w nim miejsce na lekcje i rozrywkę. Bierzmy pod uwagę zamiłowania malucha i jego pragnienia, a także możliwości przyjmowania znajomych. Jeżeli pokój jest niewielki i oprócz łóżka nie ma w nim zbytnio wiele mebli do siedzenia, nadzwyczajnie zastąpią je wielkie, sprężyste poduszki, na jakich można przysiąść bezpośrednio na podłodze.\nTags: biurko łózko


Wildfire 3L Currahee\n» Wildfire 3L\nKod produktu: 292B-38388\nSource WildFire 3L Hydration Pack\nProfilowane szelki oraz regulowana taśma piersiowa zapewniają stabilność przenoszonego ładunku. Wyściełane szelki – poprawa stabilności i wentylacji. QCA™ System- zapięcie na plecaku lub kamizelce bez dodatkowych elementów. Oczko drenażowe– umożliwia odpływ wilgoci z izolowanego przedziału zbiornika. Easy Dry D-Ring- łatwe opróżnianie i suszenie. Otwór górny na zamek- szybki i łatwy dostęp do zbiornika. Zewnętrzny otwór napełniania z integralnym uchwytem zapewnia szybkie i łatwe ponowne napełnienie bez rozlewania płynów. Cool Inuslation- izolacja zapewnia utrzymanie temperatury płynu przez lepsze absorbcję ciepła. Zamykana na zamek kieszeń na froncie.\nOgnioodporny materiał Proban™®\nPasek odblaskowy 3m Scotchlite™\nPanel plecowy: PES 600D\nIzolacja: 5mm closed cell PE\nTaśmy: Heavy Duty PP


fryzjer dla psów - Sklep dla miłośników zwierząt\nUtrata naturalnego środowiska to główna przyczyna wymierania pandy wielkiej.Jak w prawie każdym przypadku, tak i tu, panda wielka jest zagrożona poprzez szkodliwą działalność człowieka. Pandy te zasiedlają górne piętra lasów mieszanych oraz piętra lasów iglastych. Ich ulubionym siedliskiem są wielkie gąszcze bambusów na wysokości od 2500 do 3000 m n.p.m. Głównym obszarem występowania pand są Chiny. Jednak wyjątkowo intensywna wycinka lasów w tym kraju przez ostatnie 20 lat XX wieku spowodowała spadek populacji pandy wielkiej aż o 50%. Dziś populacja pand wielkich jest liczona na około 1000 osobników występujących w małych grupach (po 100 osobników). Już nie można spotkać ich na terenie całych Chin, a jedynie w miejscach gdzie działalność człowieka nie dotarła (a takich miejsc jest już bardzo niewiele). Kwiaty bambusa, którym żywią się pandy, pojawiają się periodycznie raz na 100 lat, z tego względu pandy przenosiły się z obszaru na obszar w celu poszukiwania nowych bambusów. Populacja bambusów została jednak ostatnio znacznie zmniejszona i wędrówka pand nie jest już taka łatwa (umierają z głodu). Polecamy: golebie.org.pl/archives/114/olbrzym-wegierski.html Revita Pharm - sklep z suplementami\nData: 26 listopada 2016. Kategoria: Ssaki.\nPies to podobno najlepszy przyjaciel człowieka. Nie sprawdzimy póki sami takiego psiaka nie dostaniemy bądź nie adoptujemy ze schroniska. Psy to istoty bardzo przyjacielskie i kochane. Bardzo przywiązują się do swoich właścicieli oraz stają w ich bronie, gdy sytuacja tego wymaga. Oczywiście zależy jakiego zwierzaka posiadamy czy jest to bardziej pies bojownik czy raczej mały spokojny pies domowy. Niemniej o każdego psa należy dbać nie zależnie od tego jakiej rasy jest i czy jest duży czy mały. Podstawą jest oczywiście dobre żywienia bogate w witaminy i składniki odżywcze oraz spędzanie czasu z naszym pupilem jest istotnie ważne dla rozwoju i zdrowia. Każda aktywność fizyczna jest wskazana. Pielęgnacja psa to kolejna czynność, która jest obowiązkiem właściciela psa. Raz na jakiś czas nasz pupil potrzebuje solidnej kąpieli, wyczyszczenia kłów oraz obcięcia pazurów. Jeśli chodzi o sierść również jest to ważna kwestia ponieważ nie myte i niestrzeżone włosy psa sklejają się, kołtunią, a następnie są trudne do rozczesania oraz wymycia. Należy zatem używać po pielęgnacji sierści psa odpowiednich kosmetyków dedykowanych psom, bądź udać się z naszym pupilem do specjalisty jakim jest psi fryzjer. Fryzjer dla psa to dobry pomysł, dla psów które niezbyt lubią tego rodzaju zabiegi i sami w domu nie jesteśmy w stanie okiełznać naszego przyjaciela. Salony takie można znaleźć w każdym dużym mieście na przykład psi fryzjer Warszawa ale pomału tez i w mniejszych miejscowościach można spotkać osobę taką jak fryzjer dla psów.\nTagi: fryzjer dla psa, fryzjer dla psów, psi fryzjer Warszawa


» Ekologiczna linia produktów dla dzieci - Ola Baby\nOla Baby to amerykański producent akcesoriów dla niemowląt. Swoistym wyróżnikiem marki jest:\noryginalny design produktów, nawiązujący do natury,\nergonomia produktów zaprojektowanych z myślą o najmłodszych konsumentach, sfokusowana na praktyczności w codziennym użytkowaniu, zapewniająca odpowiednie dozowanie, stabilność podczas spożywania posiłku dzięki wysokiej przyczepności silikonu do powierzchni płaskich,\nwysoka jakość i dbałość o najmniejsze szczegóły,\nbezpieczeństwo wynikające z użytego materiału (silikon jest pozbawiony szkodliwych substancji oraz wyklucza ryzyko stłuczenia).\nCała linia asortymentu Ola Baby jest w 100% ekologiczna. Produkty konkurencji często zawierają w składzie substancje niebezpieczne, uwalniające się podczas ich podgrzewania, powodujące zaburzenia gospodarki hormonalnej człowieka, cukrzycę, otyłość czy zwiększenie ryzyka zachorowalności na raka, depresję lub Alzheimera. Są to m.in.:\nPolichlorek winylu (PCV),\nPolietylen niskiej gęstości (LDPE),\nPoniższa infografika ukazuje zalety produktów linii Ola Baby.\nPierwsza łyżeczka dla niemowlaka powinna być odpowiednio dobrana. Czym odznaczają się łyżeczki dla dzieci Ola Baby? Otóż dłuższa łyżeczka przeznaczona jest dla karmienia dziecka przez rodzica, natomiast krótka - do samodzielnego jedzenia. Ich niesamowity kształt oraz niezwykła elastyczność powodują, że niemowlę czerpie dużo więcej przyjemności z tej prostej czynności.\nIch wygląd nawiązuje do natury zarówno kształtem, jak i soczystym kolorem! Szerokie podstawki umożliwiają zachowanie higieny i postawienie łyżeczki w pionie podczas jej nieużytkowania.\nMISECZKI DO NAUKI JEDZENIA\nSilikonowe miseczki firmy Ola Baby dla noworodków, ze względu na materiał wykonania, charakteryzują się dużą przyczepnością do powierzchni płaskich, dzięki czemu zapobiegają rozlaniu lub rozsypaniu posiłku. Odpowiednie wyprofilowanie miseczki dla dziecka sprawia, że posiłki łatwo nałożyć na łyżeczkę. Ażurowa podkładka pod miseczką służy przygotowywaniu posiłków na parze. Silikon jest także przystosowany do podgrzewania w mikrofalówce.\nPierwsza miseczka dla dziecka powinna być także atrakcyjna wizualnie, aby dziecko dobrze kojarzyło proces karmienia. Miseczki firmy Ola Baby są w soczyście zielonych kolorach i z pewnością spełniają to kryterium :).\nBUTELECZKI DLA NIEMOWLĄT\nKto powiedział, że butelka dla niemowlaka musi być plastikowa lub szklana? Producent asortymentu dla dzieci Ola Baby wypuścił produkt innowacyjny na rynek europejski! Ekologiczne silikonowe buteleczki dla noworodków wyróżniają się kształtem imitującym matczyną pierś. Ich niepodważalnym atutem jest to, że materiał ich wykonania zapobiega stłuczeniu.\nDla dzieci powyżej 3 i 6 miesiąca możliwe jest dokupienie do butelki smoczków z większym przepływem.\nSILIKONOWE OSŁONKI DO BUTELEK\nDzięki współpracy z firmą AVENT PHILLIPS, Ola Baby wypuściło silikonowe nakładki na szklane butelki dla niemowląt, zapobiegające tłuczeniu i ułatwiające trzymanie. Chronią także przed poparzeniem. Przepiękne, pastelowe kolory przyciągają wzrok zarówno rodziców, jak i ich pociech.\nZmora obcinania dziecku paznokci to przeszłość! Innowacyjny pilniczek zaprojektowany został z myślą o mięciutkich, dopiero kształtujących się paznokciach. Posiada centralnie zlokalizowany dysk z obrotową nakładką buforową o zmiennych prędkościach (w zestawie 3 sztuki nakładek). Ergonomiczna konstrukcja pilniczka dla niemowląt pozwala na wygodne i bezpieczne użytkowanie. Pilniczek ładowany jest w porcie USB.\nKOŁYSANKA DLA NIEMOWLĄT\nCo powiesz na odrobinę relaksu dla Ciebie i Twojego nienarodzonego dziecka w postaci muzyki? Brzmi dziwnie? Wbrew pozorom dziecko w brzuchu mamy odbiera mnóstwo bodźców ze świata z zewnątrz. Innowacyjny zestaw słuchawek firmy Ola Baby oferuje możliwość odtwarzania muzyki nie tylko Tobie, ale i Twojemu maluszkowi dzięki przyklejanym na brzuch nakładkom. Zestaw jest kompatybilny m.in. z urządzeniami Apple czy Samsung Galaxy.\nUCHWYTY DO BUTELKI OLA BABY\n2w1? Czemu nie! Aby ułatwić naszym najmłodszym użytkownikom trzymanie buteleczki Ola Baby wypuściła dodatek do produktu w postaci uchwytów pełniących zarazem funkcję gryzaczka! Mięciutkie, elastyczne, idealne do gniecenia! Uchwyty do butelek Ola Baby zmniejszają także ryzyko ich upuszczenia.\nLinia Ola Baby kieruje się bezpieczeństwem oraz wysoką jakością swoich produktów. Miseczki dla dzieci, łyżeczki dla noworodków i butelki dla niemowląt sprzedawane są również w zestawach w korzystniejszych cenach.\nZapewnij swojej pociesze to co najlepsze!\nDZIECKO EXPERT - PRODUKTY OLA BABY\nsłowa kluczowe: butelka dla dziecka, butelka Ola Baby, butelka dla niemowlaka, buteleczka dla niemowląt, buteleczka dla dziecka, butelka dla dziecka, butelka, pierwsza łyżeczka dla dziecka, łyżeczka dla niemowlaka, pierwsza łyżeczka dla niemowlaka, łyżeczka do karmienia, łyżeczka do nauki jedzenia, łyżeczka do karmienia niemowlaka, silikonowa butelka, silikonowa łyżeczka, silikonowa łyżeczka dla dziecka, miseczka do karmienia, miseczka do podgrzewania na parze, miseczka silikonowa, pierwsza miseczka dla dziecka, pierwsza miseczka dla niemowlaka, pilniczek do paznokci dla dzieci, pilnik do paznokci dla niemowlaka, uchwyt do buteleczki, uchwyt do butelki dla dziecka, łyżeczki Ola Baby, miseczka Ola Baby, produkty Ola Baby\nJak te butelki? Polecacie? Szykuję wyprawkę dla córci i chetnie poznam wasze opinie o tym produkcie :)\nNie mam butelki, ale łyżeczki są super. Takie troche sztućce troche gryzaki :)\nja mam, jest git. mieciutka\nJa kupiłam miseczkę ostatnio. Jest całkiem fajna. Przydatna funkcja z tym gotowaniem na parze.\nJakiej firmy butelke polecacie? Jak sie sprawdza ta z Ola Baby pod katem przebarwiania? Czy silikon zmienia kolor po jakims czasie?\nPati, Nie przebarwia się nic. Ja ci polecam Ola Baby wlasnie. Ewentualnie jeśli nie chcesz silikonowej (chociaz mysle ze taka jest naprawde rewelacyjna) to mininor szklana. Szczelna i dobrze wyprofilowana - niewyslizguje sie z rączek. Synek miał wczesniej mininora ale wyrzucił za burtę podczas rejsu po Bałtyku ;)\nJaką butelkę dla dziecka wybrać? Czy ta butelka Ola Baby jest warta swojej ceny?\nA jaki sterylizator do butelek polecacie? Byle nie za drogi\nKtóra butelke polecacie? Ktoś wie co zrobić jak dziecko odrzuca butelkę??? Mam meega problem bo Angela nie umie jeść z butelki ;((((\nSpróbuj MIMIJUMI, a jak nie to ta Ola baby też powinna być ok. Jeśli te odrzuci to w sumie nie mam rady poza cierpliwością...


planety podobne do Ziemi - Page 2 - Forum MSP\n12 years 7 months ago\t#3978 by fyszo\nZlepek i streszczenie z kilku opracowań - np. w pierwszej części wyjaśniają nam dlaczego rośliny są zielone (błędnie zresztą) dopiero w drugiej częsci mamy prawidłowe wyjaśnienie. Na tej planecie nie będzie światła widzialnego, innych kolorów niż czarny też nie będzie, i mówienie że rośliny będą czarne... jakby reszta miała być biała - bez sensu.\nMożna pójść dalej - nadmiar UV nie musi być zabójczy, może działać pobudzająco, gdy dookoła pełno podczerwieni. Wystarczy że komórki będą szybciej się rozmnażać (i ginąć) oraz jak każda będzie miała mechanizmy wychwytujące rodniki O* OH* itd. Wtedy nie tak łatwo foton zniszczy taką komórkę. Może nawet istnieć mechanizm biochemiczny przetwarzający takie rodniki na energię (białko które może się oprzeć takim rodnikom przetwarza 2 rodniki O* na O2). Rozmiar komórki odpowiednio duży pełny wody chwytającej fotony i wytwarzającej rodniki które mogą ulegać dalszym przemianom.\n12 years 7 months ago\t#3982 by Gabriel\ngeneralnie rzecz biorąc to rośliny są zielone, bo odbijają zielone światło a pochłaniają niebieskie (jak też odrobinę UV) i czerwone.\nto co będą pochłaniać na planecie oświetlanej przez czerwonego karła zależy od tego co tam będzie do nich docierać.\newolucja ma swoje sposoby.\ntak naprawdę tu nie chodzi o kolor, ale o dostarczanie elektronów do cykli oddechowych.\nczerwone karły żyją sobie długo, i pytanie o to czy życie miałoby szanse należy raczej zadać w kategoriach stabilnych warunków na powierzchni planety.\na dwa że życie nie musi się opierać na fotosyntezie.\n12 years 7 months ago\t#3987 by fyszo\nSą zielone bo chlorofil pochłania ta długość fali, a widzimy (my jako ludzie) barwy dopełniające czyli [zielony] dla nas to [biały- zielony] w rzeczywistości.\nElektrony do reakcji muszą mieć odpowiednią energie a ta zależy od długości fali czyli koloru. Fotony czerwone mają za niska energię żeby wywołać rozerwanie wiązań większości związków i doprowadzenie do reakcji.\nFotosynteza jest bardzo wygodnym zasilaniem.\n12 years 7 months ago\t#3988 by Gabriel\nsą różne odmiany chlorofilu pochłaniające nieco inne długości fal.\nchlorofil nie pochłania fal \_'zielonych\_', tylko je odbija. najsilniej pochłania własnie światło czerwone, pomarańczowe i fioletowo-niebieskie. nie wiadomo co może wyewoluować w warunkach na planecie przy czerwonym karle.\ncząsteczka chlorofilu w centrum reakcji w organizmach przystosowanych do zjadania światła czerwonego może mieć niższą energię wzbudzenia (tzn. uwalnia elektron przy niższej energii) niż w obecnie istniejących układach na ziemi. po prostu nie wiemy tego jak mogłoby to wyglądać.\na popatrz też tutaj:\nżycie oparte na chemosyntezie mogłoby świecić światłem napędzającym fotosyntezę. ewolucja ma swoje sposoby\n12 years 7 months ago\t#3989 by Ateus\nAteus replied the topic: Re: planety podobne do Ziemi\nJeden szczegół - z tego co wiem to energia z chemosyntezy nie jest energią odnawialną i życie na niej oparte po pewnym czasie przerobi całość substratów koniecznych do pozyskiwania enerii na produkty i z braku surowca do dalszych przemian zamrze.\nA może na planecie położonej tak blisko gwiazdy na znaczeniu zyskałyby np mechanizmy biologiczne wykorzystujące pole magnetyczne rodzimej gwiazdy (odpowiednio silne - jeśli takie istnieje). Coś na zasadzie indukowania prądu wewnątrzkomórkowego w obwodach z elektrolitem??\nPuki co jednak fotosynteza jest najlepiej sprawdzonym i praktycznie niewyczerpywalnym żródłem energii.\n12 years 7 months ago\t#3990 by Gabriel\nnie znamy przeszłości tej planety, znaczy tego co się z nią działo zanim gwiazda stała się czerwonym karłem.\ntak samo prawdopodobne że całość została w przeszłości wypalona wiatrem słonecznym, jak to że taki obiekt przydryfował skądinąd.\nbyć może przeszłość planety i zdarzenia mogły spowodować uformowanie się jedzonka dla mikroorganizmów chemosyntetyzujących. nie wiadomo też czy planeta takich rozmiarów nie jest aktywna wulkanicznie.\nto że ma temperaturę w której woda jest ciekła, nie znaczy że jest tam ciekła woda\nale jedna z teorii na temat tej planety pokazuje że jest albo skalista, albo w całości pod wodą.\njeśli jest w całości pod wodą, to ma ochronę przed promieniowaniem, ciemno, ciepło, i gdyby planeta była aktywna to dostęp do kominów wulkanicznych.\nw takich warunkach to nic tylko ewoluować\nno ale to mało prawdopodobne.