SzybkiPIT w Galerii Ostrowiec 6-7 kwietnia\nNaczelnik Urzędu Skarbowego w Ostrowcu Świętokrzyskim informuję, że w dniach 6-7 kwietnia 2018 r w godzinach 12-20 w Galerii Ostrowiec przy ulicy Mickiewicza 30 będzie można przy pomocy pracowników urzędu wypełnić i wysłać drogą internetową zeznanie podatkowe za 2017 r.\nPrzy wsparciu pracowników urzędu będzie można wprowadzić zeznanie podatkowe do systemu e-Deklaracje, za pomocą którego wypełniony PIT zostanie przesłany drogą elektroniczną do właściwego miejscowo dla podatnika urzędu skarbowego. Po wysłaniu wypełnionego zeznania podatkowego otrzymacie Państwo Urzędowe Potwierdzenie Odbioru (UPO )- dokument wysłania zeznania podatkowego drogą elektroniczną Będzie można także elektronicznie złożyć PIT-WZ Wniosek o sporządzenie zeznania podatkowego przez urząd skarbowy a także PIT-OP Oświadczenie o przekazaniu 1% podatku organizacji pożytku publicznego.\nOsoby chętne do skorzystania z takiej formy rozliczenia powinny posiadać ze sobą otrzymane od płatnika informacje o dochodach np. PIT -11, PIT- 8C, PIT-40A/11A, IFT-1/IFT-1R, PIT-R za 2017 r.\nW przypadku chęci odliczenia ulg podatkowych należy posiadać stosowne dokumenty potwierdzające dokonanie wydatków np. rachunki, dane osobowe itp.\nOsoby chcące skorzystać z takiej formy złożenia zeznania podatkowego prosimy ponadto o zabranie ze sobą kopii rozliczenia podatkowego PIT za 2016 r, lub kwoty przychodu uzyskanego w roku 2016. Informacje te są niezbędne do wysłania zeznania droga elektroniczną.\nPrzy okazji będzie można także uzyskać informacje na temat rozliczenia podatku dochodowego za rok 2017.\nSerdecznie zapraszamy do skorzystania z możliwości wysłania zeznania podatkowego droga elektroniczną w Galerii Ostrowiec.


Anime Lato 2016 ^^ | .:: Dream Universe ::.\n← Wiosna ’16: podsumowanie sezonu\nPrzegląd: sezon letni ’16 →\nLato jak to lato – ilościowo trochę przystopowuje, bo dostarcza 48 tytułów, ale z ostatnich doświadczeń mogę stwierdzić, że jakościowo i tak udaje mu się trzymać poziom, mimo ogólnie panującego rozleniwienia. Z liczby tej odliczymy 11 kontynuacji, 2 spin-offy, 1 prequel i 1 rebroadcast, czyli zostają nam 33 nowości. Bardzo solidnie – na pewno będzie z czego wybierać (choć szykują się także mocne sequele, które tak łatwo nie oddadzą pola świeżakom :)). Poniżej znajdziecie przegląd 37 serii, ale już standardowo, zapraszam także do samodzielnego przejrzenia listy.\nTytuł: Fukigen na Mononokean\nPremiera: 28 czerwca 2016\nAshiya spędził pierwsze siedem dni swojego licealnego życia u szkolnej pielęgniarki, nie mogąc sobie poradzić z youkai, które z jakiegoś względu postanowiły się do niego przyczepić. By rozwiązać ten problem, prosi o pomoc właściciela małej herbaciarni o nazwie „Mononokean”. Jak dowiaduje się nasz bohater, ponuro wyglądający mężczyzna będący jej właścicielem, na co dzień zajmuje się także odsyłaniem zbłąkanych dusz do zaświatów.\nOpinia: Wygląda na sympatyczną serię, która albo rozbawi, jeśli pokaże fajnie zrealizowany humor, albo na dłuższą metę znudzi, co miałam ostatnio okazję doświadczyć na własnej skórze oglądając Flying Witch.\nTytuł: Berserk (2016)\nPremiera: 1 lipca 2016\nStudio: GEMBA / Millepensee\nKontynuacja serii Berserk:\nGuts, znany jako Czarny Szermierz, poszukuje schronienia od demonicznych mocy ścigających jego i jego kobietę oraz szuka zemsty na mężczyźnie, który naznaczył go jako przyszłą ofiarę. Wyposażony w nadludzką siłę i umiejętności oraz uzbrojony w miecz, Guts musi stoczyć walkę ze swoim ponurym przeznaczeniem, jednocześnie zmagając się z narastającą w nim furią, która pozostawiona sama sobie może pozbawić go resztek człowieczeństwa.\nOpinia: Kto by pomyślał, że lato okaże się sezonem wskrzeszającym znane tytuły – na pierwszy ogień idzie krwawy i soczysty Berserk, o którym zapewne każdy kiedyś słyszał (stara seria ma już prawie 20 lat). Osobiście nie miałam z nim jeszcze bliższej styczności, ale wiem, że zbiera on dużo pozytywnych opinii. Teraz jednak uszami wyobraźni słyszę krzyki zgorszonych fanów, bo ich ulubiona seria może i dostała nową adaptację (sequel), ale w CGI!!\nTytuł: Hatsukoi Monster\nPremiera: 2 lipca 2016\nKaho Nikaidu zakochuje się po uszy w tajemniczym nieznajomym, który ratuje ją od potrącenia przez samochód. Dziewczynę czeka jednak nie lada zaskoczenie, kiedy odkryje, że jej nowy bohater mieszka w tym samym bloku co ona… i nie skończył jeszcze podstawówki.\nOpinia: „Ekranizacja kolejnego shoujo!” pomyślałam w pierwszej chwili, ale szybko mój entuzjazm osłabł, bo skojarzyłam co to za tytuł. Nie lubię wątków miłosnych młodszy-chłopak starsza-dziewczyna, a tu jest to tym bardziej ekstremalne, bo bisz ma jakoś 11 lat (i nie, nie ratuje go głos Sakuraia). Możecie powiedzieć „a Soredemo Sekai ci się podobało” i racja, ale tego typu związki polityczne w średniowiecznym świecie fantasy łatwiej przełknąć, niż kiedy możemy całą sytuację odnieść do normalnej rzeczywistości, którą mamy za oknem, a tu romans między licealistką, a dzieckiem z podstawówki już tak normalny się nie wydaje ^^” No nie wiem, ta seria wysyła do mnie mieszane sygnały.\nTytuł: B-Project: Kodou Ambitious\nPremiera: 3 lipca 2016\nFilmik: Teaser, PV, CM\nTsubaki to nowa pracownica działu A&R (dział artystyczny firmy fonograficznej, który zajmuje się odnajdowaniem artystów i ich rozwojem) firmy Gandala Music. Dziewczyna zostaje natychmiast przydzielona do nadzorowania trzech grup idoli: Kitakore, Thrive oraz MooNs. Jako że jest to jej pierwsza praca, bohaterka doświadczy różnych wzlotów i upadków próbując się dogadać z tymi młodymi chłopakami o wyrazistych osobowościach.\nOpinia: Znaczy się… to takie nowe Uta no Prince-sama? Z tym, że teraz zamiast zamiast szkoły muzycznej mamy firmę fonograficzną. Do sprawdzenia przez wzgląd na muzykę (może trafi się jakiś sympatyczny j-pop) i ogólną ładność, ale raczej niczego się tu nie spodziewam. Chyba gorsze od 3 sezonu UtaPri być nie może, prawda? ……….prawda?\nTytuł: Tales of Zestiria the X\nSorey jest młodym człowiekiem, który wychował się wśród serafinów, duchowych istot niewidocznych dla ludzkiego oka. Chłopak wierzy w legendy mówiące, że „dawno temu ludzkość mogła zobaczyć serafinów” i marzy o tym, by odkryć pradawną tajemnicę świata oraz dzięki temu uczynić świat miejscem, gdzie obie rasy mogłyby żyć razem w pokoju.\nPewnego dnia Sorey postanawia po raz pierwszy odwiedzić stolicę ludzi. Na miejscu zostaje zamieszany w serię zdarzeń, która doprowadza go do wyciągnięcia ze skały świętego miecza – ostrze to naznacza go jako nowego Pasterza, osobę mającą uchronić świat od katastrofy. Bohater szybko zdaje sobie sprawę z powagi tej misji, zaś jego pragnienie koegzystencji między ludźmi a serafinami tylko się wzmaga.\nOpinia: Talesy od ufotable to właściwe anime-Talesy :) Symphonia w ich wykonaniu naprawdę bardzo mi się podobała, więc liczę, że i tu się nie zawiodę – ładnie zrobione fantasy adventure przygarnę zawsze i wszędzie. Co prawda w grę jeszcze nie grałam, więc nie mogę się wypowiadać o poziomie pierwowzoru, ale mam ją już od dawna na radarze (czekam na przecenę i wolny czas).\nTytuł: Saiki Kusuo no Ψ-nan (TV) / Saiki Kusuo no Psi Nan\nPremiera: 4 lipca 2016\nStudio: J.C.Staff / Egg Firm\nSaiki Kusuo, z pozoru normalny nastolatek, tak naprawdę posiada pełen wachlarz nadprzyrodzonych umiejętności, wliczając w to choćby telepatię, czy telekinezę. Mogłoby się to wydawać całkiem fajne, jednak rzeczywistość nie jest taka różowa, o czym Saiki zdążył przekonać się na własnej skórze. Okazuje się, że posiadanie nadnaturalnych mocy, kiedy jedyne czego pragniesz to wieźć normalne, spokojne życie, nie idzie ze sobą w parze.\nOpinia: Jumpowa seria, na którą regularnie się natykam co jakiś czas, ale zawsze dochodzę do wniosku, że to chyba jednak nie dla mnie. Nadal podtrzymuję to zdanie – raz, mamy do czynienia z 5-minutówką; dwa, nie jestem przekonana co do stylu humoru; trzy, grafika jest taka sobie.\nTytuł: Taboo Tattoo\nPremiera: 5 lipca 2016\nJustice Akazuka (przezwisko: Seigi) to młody chłopak nieźle wytrenowany w sztukach walki. Pewnego dnia ratuje on bezdomnego mężczyznę napadniętego przez bandę opryszków, ten zaś w zamian daje mu przedmiot, który odbija na dłoni chłopaka dziwny znak. Jak się prędko okazuje, nie jest to zwykły tatuaż – to specjalny rodzaj nowej broni obdarowujący swojego posiadacza nadnaturalnymi zdolnościami, takimi jak choćby zaginanie czasu i przestrzeni. Seigi spotyka też amerykańską agentkę o imieniu Easy, której misja polega na odzyskaniu rozproszonych tatuaży. Bohater postanawia jej pomóc, a tym samym ląduje w samym centrum międzynarodowego spisku.\nOpinia: Tu daję takie 50/50 – animacja wygląda bardzo fajnie, piosenka May’n też robi dobre wrażenie, ale jakoś nie mogę pozbyć się wrażenia, że anime to może strzelić sobie w stopę jeśli pójdzie w przesadnie depresyjną, mhroczną dramę (tzw. przypadek „brania się zbyt na poważnie”). Na pewno jednak dam mu szansę – niech się broni! O ile nie zacznie bawić się w emo-poezję (na Ciebie patrzę Divine Gate), może być ok.\nTytuł: Fudanshi Koukou Seikatsu\nSakaguchi to licealista będący „fudanshi”, chłopakiem lubiącym yaoi. Często spędza on czas ze swoimi przyjaciółmi: fujoshi Rumi, gejem Yuujirou, znajomym fudanshi o imieniu Daigo oraz „normalnym” kumplem, Nakamurą.\nOpinia: 5-minutówka parodiująca fandomowe ekstrema (fudanshi, fujoshi, etc.). Może być śmiesznym bonusem dla yaoistek, jeśli tylko będą potrafiły śmiać się z samych siebie ;)\nTytuł: Fate/kaleid liner Prisma Illya 3rei!!\nPremiera: 7 lipca 2016\nFilmik: PV#1, PV#2, PV#3, CM\nCzwarty sezon “Fate/kaleid liner Prisma Illya” – opis pierwszej i drugiej serii:\nSpin-off serii Fate/stay night z Illyasviel von Einzbern jako protagonistką, prowadzącą normalne, spokojne, szkolne życie. Kiedy pewnego wieczoru bierze kąpiel, przez okno wpada do łazienki Ruby, Kostur Kaleido, który zamienia ją w Magiczną Wojowniczkę walczącą o miłość, dobroć i sprawiedliwość… przynajmniej w teorii.\nOkoło miesiąc po wydarzeniach z pierwszego sezonu, bohaterki dostają nową misję – uregulować rozchwianą pulsację Ziemi. Jednakże kiedy Illya próbuje ją uspokoić za pomocą magii, dochodzi do nieprzewidzianych komplikacji…\nOpinia: Zapomniałam o Drei!! Całkowicie zapomniałam o Drei. Jakoś tak fakt, iż przecież standardowo nowy Kaleid w lecie wychodzi całkowicie wyleciał mi z głowy, a przecież zaczynamy najlepszą arc tej serii :) Nie wiem jak to jest możliwe, że wciśnięto tyle fanservice’u do tych PV, kiedy manga to na tym etapie albo epickie pojedynki, albo plot-twistowy zawrót głowy, no ale cóż. Totalnie czekam na te wszystkie „urocze” sceny z naszym ulubionym złotym chłopcem ;3\nTytuł: Kono Bijutsubu ni wa Mondai ga Aru!\nPremiera: 8 lipca 2016\nKółko artystyczne pewnego gimnazjum może pochwalić się całkiem ciekawymi członkami: Subaru Uchimakim, geniuszem w rysowaniu twarzy, który jednak nie ma ochoty na nic poza stworzeniem swojej idealnej 2D waifu; Colette, bogatej rozrabiace, która nigdy nie przestaje siać wokół zamętu; czy przewodniczącym klubu, przesypiającym każde zajęcia, w wolnej chwili zaś kolekcjonującym środki nasenne. Mizuki Usami to chyba jedyna normalna osoba, która naprawdę chciałaby zajmować się w tym kółku sztuką, ale jak to zrobić, kiedy wszyscy wokoło zdają się żyć w swoim świecie?\nOpinia: Wait a moment! Po opisie wcale bym o tym nie pomyślała, ale od PV biją mocno shipperskie wibracje O.o Gdyby to miała być zwykła obyczajówka z cute girls, cute boys i cute stuff, nawet bym się drugi raz nie obejrzała, ale jeśli w grę wchodzi uroczy romans, to w sumie czemu by na to nie zerknąć? ^^\nTytuł: Planetarian: Chiisana Hoshi no Yume\nMinęło 30 lat odkąd Projekt Kolonizacji Kosmosu zakończył się niepowodzeniem, ludzkość zaś stoi na krawędzi wyginięcia, gdyż Ziemia cierpi od nieustannego deszczu, który powoli wyniszcza planetę. Ludzie znani jako „Złomiarze” zbierają wszelkie dobra i artefakty, jakie udaje im się znaleźć w ruinach minionej cywilizacji. Jeden z nich wkrada się do najniebezpieczniejszego z takich miejsc zwanego „Miastem Sarkofagów”. W centrum tej wymarłej mieściny odkrywa przedwojenne planetarium. Gdy wkracza do środka, wita go Hoshino Yumemi, robot sprawujący pieczę nad całą placówką. Bez cienia zwątpienia, bierze go ona za pierwszego klienta, jaki odwiedził jej planetarium od zgoła 30 lat. Dziewczyna chce pokazać mu gwiazdy, jednak prędko okazuje się, że projektor jest zepsuty. Zbity z tropu tą całą sytuacją, bohater zgadza się pomóc jej naprawić rzutnik…\nOpinia: Pierwsza w tym sezonie z dwóch ekranizacji visual novelek od studia Key, choć przyznam się szczerze, że sama nigdy o Planetarian nie słyszałam (może przez to, że należy do gatunku kinetic novel – czyli vn-ki bez wyborów, z linearną fabułą). Setting i pomysł jednak mnie ciekawią – uwielbiam motywy związane z kosmosem/gwiazdami/etc. więc postapokaliptyczne planetarium zapowiada się tu naprawdę interesująco. Podoba mi się też dorosły główny bohater (tych nigdy za wiele). Definitywnie sprawdzę i oczekuję wzruszeń.\nStudio: flying DOG\nHikari Kohinata to radosna 15-latka, mieszkająca niedaleko oceanu, która spędza większość swojego czasu na nurkowaniu. W dzień rozpoczęcia nauki w liceum dziewczyna spotyka nauczycielkę zdającą się dzielić jej pasję. Mamy też 16-letnią koleżankę z klasy Hikari, Futabe, która szybko zostaje wciągnięta w przygody swojej nowej znajomej. Historia ta pogłębi relację między dwoma dziewczętami, powoli przeradzającą się w coś więcej.\nOpinia: To ma być jedno z tych tzw. iyashikei, tak? Serii mających zrelaksować widownię i wprawić ją w dobry nastrój. Osobiście jeszcze nie wiem, czy faktycznie należę do targetu tego gatunku – Flying Witch, jak już wcześniej wspominałam, na dłuższą metę mnie ciutkę nudziło. Tu zaś zastanawia mnie ta końcówka opisu – znaczy mamy się spodziewać motywów shoujo-ai, czy tylko bardzo zażyłej przyjaźni? Ogółem raczej nie czuję Amanchu!. Nie jaram się nurkowaniem, nie jaram się faktem, że zaangażowany w to anime jest gość od Aria The Animation (której też nigdy nie widziałam)… Ech, dawać mi wybuchy, krew i łzy!!\nTytuł: 91 Days\nPremiera: 9 lipca 2016\nFilmik: PV-characters, PV#1, PV#2 ver.1, PV#2 ver.2, PV#3 ver.3, PV#3, PV#4\nW czasach Prohibicji, w dzielnicy Bezprawie prawo i porządek nie mają żadnej władzy, ulicami rządzi mafia, a nielegalny alkohol płynie szerokimi strumieniami. Swego czasu Avilio także mieszkał w tej części miasta, jednak kiedy przez zatargi z mafią zginęła cała jego rodzina, chłopak postanowił uciec i się nie wychylać. Przynajmniej do czasu, kiedy to otrzymuje list od tajemniczego nadawcy, ożywiający płonące w nim pragnienie zemsty. Bohater decyduje się na powrót do Bezprawia, gdzie przenika do rodziny Vanetti, by zbliżyć się do celu swojej vendetty – Nero.\nOpinia: Wybuchy, krew i łzy – sama chciałam ;P A do tego prohibicja, gangsterzy i wyprawa po zemstę. Kolejny reprezentant tych „poważniejszych bajek”, w stylu Psycho-Passa, czy zeszłosezonowego Joker Game. Osobiście chciałabym dać mu szansę. To znów nie jest tak do końca mój klimat, ale w przeciwieństwie do wspominanego JG nie zahacza o tematykę wojenną, za którą totalnie nie przepadam, więc może się sprawdzi jako „hollywoodzki sensacyjniak”. Nie przewiduję cudów, ale nie obraziłabym się, gdyby udowodniono mi, że się mylę.\nTytuł: Arslan Senki (TV): Fuujin Ranbu\nDrugi sezon “Arslan Senki (TV)” – opis pierwszej serii:\nStolicą dobrze prosperującego królestwa Pars jest Ecbatana, miasto pełne cudów i splendoru, rządzone przez niepokonanego, wzbudzającego postrach Króla Andragorasa. Arslan to młody i ciekawski książę Pars, który, pomimo starań, wydaje się nie mieć w sobie tego, co potrzeba by być dobrym królem, tak jak jego ojciec.\nW wieku lat 14, Arslan wyrusza na swą pierwszą bitwę, w której traci wszystko co kochał. Gdy ustępuje przesiąknięta krwią mgła, oddając panowanie płomieniom i pożodze, chłopak na własne oczy ogląda upadek swego, niegdyś pełnego chwały, królestwa. Jednakże bycie władcą leży w jego przeznaczeniu, a pomimo trudności, z którymi przyjdzie mu się mierzyć, musi on wyruszyć w podróż, by odzyskać to, co utracił.\nOpinia: Do Arslana podchodziłam na dwa razy – początkowo obejrzałam ze 2-3 odcinki i choć seria była w porządku, nie przykuła mojej uwagi na tyle, by uchronić się od wylądowania na on-hold. Kiedy wyszła całość, coś mnie jednak tknęło, żeby przysiąść do maratonu… i się wkręciłam. Historia fajnie się rozkręca, bohaterowie tworzą zgraną, sprytną ekipę (Narsus!!), a drugi sezon zapowiada jeszcze więcej akcji i emocji – oglądam na pewno!\nPremiera: 15 lipca 2016\nPoznajcie Takumiego Harade – chłopaka, który jeszcze nie zaczął gimnazjum, a już był okrzyknięty najlepszym miotaczem w regionie. Teraz jednak zżera go frustracja, bo w tej zaściankowej mieścinie, do której właśnie przeprowadził się razem z rodziną, zdaje się nie być żadnego łapacza będącego w stanie dotrzymać mu pola. Wtedy na jego ścieżce pojawia się Gou Nagakura…\nOpinia: A ja tak zalegam z Diamond no Ace, że aż żal wspominać… Seria od autorki No.6, czyli można się spodziewać wyrazistego bromance’u (choć z tego co czytałam, nie wkracza na tereny shounen-ai, jak jej poprzedni tytuł). Raczej do ominięcia z mojej strony – fakt, że miło mi się oglądało Dia, ale nadal baseball mnie nie kręci.\nTytuł: Active Raid: Kidou Kyoushuushitsu Dai Hachi Gakari 2nd\nPremiera: 11 lipca 2016\nDrugi sezon “Active Raid: Kidou Kyoushuushitsu Dai Hakkei” – opis pierwszej serii:\nHistoria ta ma miejsce w części Tokio, którą opanowało bezprawie. Śledzić będziemy poczynania 8 Jednostki Trzeciego Mobilnego Oddziału Uderzeniowego należącego do Specjalnego Wydziału do Spraw Bezpieczeństwa Publicznego – popularnie zwanej „Ósemką” – która walczy z rosnącą przestępczością za pomocą zbroi „Willware”. Asystentka inspektora, Asami Kagari, zostaje przydzielona do Ósemki z zadaniem dostarczania swoim przełożonym bieżących raportów oceny stanu jednostki. Przynajmniej tak brzmi oficjalna wersja – jej prawdziwym celem jest doprowadzenie do porządku tej rozlazłej i chaotycznej, naginającej prawo grupki niepokornych indywiduów.\nOpinia: Dobra, to było zwyczajnie słabe, ale że załatwili sobie z góry split-cour, to ich szczęście. Pierwsza seria była zbyt pojechana i chaotyczna jak na moje gusta, a główna bohatera bardziej irytowała niż bawiła.\nSeishuu Handa jest podziwiany przez swoich rówieśników jako geniusz kaligrafii… on natomiast jest pod mylnym wrażeniem, że cała uwaga jaką otrzymuje od pozostałych uczniów to nie szacunek, a zwykłe szyderstwa. Chłopak marzy o zwyczajnym, spokojnym życiu, co jednak nie jest mu dane, kiedy raz po raz ktoś wyzywa go na pojedynek, na szali stawiając pozycję szkolnego idola… zaś po całym zdarzeniu, ku strachu i niewiedzy naszego bohatera, staje się jego gorliwym fanem!\nOpinia: Barakamon był mega sympatyczny, a to jest jego prequel, opowiadający o naszym ulubionym buńczucznym kaligrafie za czasów, kiedy jeszcze chodził do liceum… tylko dlaczego już nie podkłada mu głosu Daisuke Ono??!?!! To właśnie on był źródłem 90% magii tej postaci, a tu taka lipa – zawiodłam się. Nie mam nic do Nobunagi Shimazakiego, ale ciężko mu będzie dorównać do poprzeczki, jaka została mu postawiona.\nTytuł: Shokugeki no Souma: Ni no Sara\nDrugi sezon “Shokugeki no Souma” – opis pierwszej serii:\nSouma Yukihira marzy by kiedyś przewyższyć umiejętności swojego ojca i zostać pełnoprawnym szefem kuchni w restauracji będącej ich rodzinnym biznesem. Jednak gdy chłopak kończy gimnazjum, jego ojciec, Jouichirou Yukihira, zamyka firmę, by wyjechać do Europy i tam wykorzystać swój kulinarny talent. Początkowo zawiedziony Souma, koniec końców odzyskuje ducha walki, kiedy podejmuje wyzwanie postawione mu przez Jouichirou – musi przetrwać w elitarnej szkole kulinarnej, którą udaje się ukończyć zaledwie 10% uczniów. Czy podoła on temu zadaniu?\nOpinia: Ja i Souma, to bardzo burzliwy związek. Mangi nie chciałam czytać, bo odstraszał mnie fanservice. Do anime podchodziłam jak pies do jeża… i początkowo potwierdziło moje obawy. Ale później obejrzałam więcej i się okazało, że to naprawdę rewelacyjna seria, jeśli nauczymy się śmiać z foodgasmów oraz docenimy fajne postacie, z głównym bohaterem na czele. Jakoś tak wyszło, iż choć po pierwszym sezonie miałam zabrać się za mangę, w końcu tego nie zrobiłam, więc mam ten plus, że niczego sobie nie „zaspiolerowałam”. Ostrzę ząbki na dobrą dawkę emocji i humoru!\nArata Kaizaki to 27-letni bezrobotny, który, po rzuceniu poprzedniej roboty, zawala każdą nową rozmowę o pracę. Jego życie się zmienia kiedy poznaje Ryou Yoake z Ośrodka Badawczego ReLife. Mężczyzna proponuje mu środek, mający zmienić go, przynajmniej z wyglądu, z powrotem w 17-latka, jeśli ten oczywiście zgodzi się przez rok działania lekarstwa być ich obiektem badań. Tak właśnie zaczyna się jego drugie podejście do licealnego życia.\nOpinia: A to jest nowość, bo w stylu netflixowych seriali, ReLIFE wyjdzie (a raczej już wyszedł) w całości na raz. Zero czekania co tydzień na to co będzie dalej – jeśli się wam spodoba, można zaliczyć wszystko jednym maratonem w dzień premiery ;) Choć z wyglądu seria jakoś nie zachwyca, podoba mi się pomysł na fabułę. Takie sytuacje gdzie starsza osoba zmienia się w młodszą, ale zachowuje swój dorosły umysł zawsze są interesujące przez ten zgrzyt pokoleniowy, który nagle następuje. Ciekawi mnie co z tego wyniknie.\nTytuł: D.Gray-man Hallow\nDrugi sezon “D.Gray-man” – opis pierwszej serii:\nAllen Walker, młody chłopak posiadający przeklęte oko, poświęca życie na walkę z Akuma. Te humanoidalne potwory stworzone przez Milleneum Earla, składające się z połączenia mechanicznej konstrukcji i potępionych dusz, dostały od niego tylko jeden rozkaz – wytępić całą ludzkość. Można zaś je pokonać tylko za pomocą specjalnej broni, zwanej Innocence. Allen, kierując się wskazówkami od swojego mentora, trafia do Czarnego Zakonu, organizacji pragnącej pokrzyżować plany Milleneum Earla. Jednak tym dalej nasz bohater i jego nowi kompani zagłębiają się w ten trwający już lata konflikt, tym więcej pytań staje na ich drodze. Wszystko zaś zdaje się w tajemniczy sposób łączyć z przeszłością Allena…\nOpinia: Nowy, śliczny Allen. Nowy, śliczny Kanda. Nowy, śliczny Levi. Najbardziej nieoczekiwana kontynuacja roku – co jak co, ale wskrzeszenia DGM po 8 latach od zakończenia ostatniego anime bym się nie spodziewała… chyba że w grę wchodzi niedawny powrót autorki mangi z 2 (?) letniego hiatusa i teraz potrzeba jej czegoś co przypomni widowni, iż taka seria jak D.Gray-man kiedyś rzeczywiście istniała. Muzycznie (zatrudniono tego samego kompozytora, co słychać!) i wizualnie jest super, tylko trochę boli mnie wymiana całej obsady, ale cóż zrobić. No i ilość odcinków – tylko 13?!? Lecz w tym przypadku powstrzymam się od narzekania – biorę co dają!!\nPo zmianie szkoły na Akademię Oz, Scarlet zdaje się co chwila pakować w tarapaty, z których muszą go wyciągać nowi przyjaciele: Caramia, Kyrie i Axel. Anime parte będzie na oryginalnej historii, niezwiązanej z grą.\nOpinia: Mega podoba mi się piosenka z PV – wpada w ucho ^^ Tak w ogóle, to ostatnio wyszła oficjalna, angielska wersja visual novelki Ozmafia!! (jest dostępna na Steamie), tak więc moje drogie Panie, pora szykować portfele i wyczekiwać jakiejś ciekawej przeceny ;) Tutaj mamy 5-minutówkę, która dzieje się w trochę innym settingu niż oryginalna historia, więc będzie to bardziej reklamówka, czy dodatkowa ciekawostka dla fanów, niż cokolwiek innego.\nStudio: Brain’s Base / Platinum Vision\nBohaterem tej historii jest piętnastoletni Shirota Mahiru, który najbardziej na świecie ceni sobie spokojne, wolne od niespodzianek i komplikacji życie. Pewnego dnia zabiera z ulicy małego czarnego kota, przynosi go do domu i nadaje imię Kuro. Ku jego wielkiemu zdziwieniu nowy zwierzak okazuje się być… wampirem. W dodatku takim, który w swojej ludzkiej postaci nijak nie przypomina groźnego krwiopijcy. Nic mu się nie chce, nie przepada za przemocą, a sama myśl, że miałby podjąć się jakiegoś działania wywołuje w nim niemal samobójcze odruchy. Ale za to nie odmówiłby kubeczka herbaty. Jak się okazuje jest on jednym z legendarnych wampirzych sług, którzy związują się kontraktem ze swoim ludzkim mistrzem. I chociaż sam Shirota nie ma ochoty utrudniać sobie życia tego typu układem, a oferowanie swoich usług dla leniwego wampira stanowi przejmującą męczarnię, nasi bohaterowie szybko zostaną wplątani w odwieczny konflikt, w którym aby przeżyć trzeba stanąć do walki.\nOpinia: Opis ze strony Studia JG. Seria akcji (to jedno z tych „shoujo w shounenowym stylu”, jak Karneval) ze stadem biszów, Tatsuhisą Suzukim i openingiem od OLDCODEX – czy muszę pisać więcej? Wygląda świetnie, soundtrack ma kopa, zatrudniono interesujące stadko seiyuu, a całość zapowiada się na ekscytujący tytuł. Jeśli się sprawdzi, definitywnie zainteresuję się polskim wydaniem mangi, bo aż żal nie skorzystać ^^\nTytuł: Tsukiuta. The Animation\nPremiera: 6 lipca 2016\nCzłonkowie zespołów Six Gravity oraz Procellarum mieszkają w tym samym akademiku, zaś najstarszymi z nich są Hajime Mutsuki i Haru Yayoi, będący studentami pierwszego roku. Każdy odcinek skupi się na innym bohaterze.\nOpinia: Kolejna seria o śpiewających idolach – coś sporo tego w tym sezonie. Tyle że tym razem występy zdają się być zrobione w CGI i muszę przyznać, że nie wygląda to źle. Nie mam pojęcia czego się tu w ogóle spodziewać (oprócz j-popu). Jeśli będę miała czas, to może eksperymentalnie zerknę – z tego co widzę, na plakacie jest 12 postaci, a skoro każdy ep ma być o innym chłopaku… cóż, ciekawi mnie jak wyjdzie im taki pomysł w praniu.\nTytuł: Qualidea Code\nPremiera: 10 lipca 2016\nHistoria ta rozgrywa się w świecie, gdzie trwa wojna między ludźmi a ich odwiecznym wrogiem, „nieznanym”. Dzieci, które kilkadziesiąt lat temu zostały ewakuowane oraz poddane hibernacji, budzą się właśnie ze swojej długiem drzemki by dowiedzieć się, iż w czasie snu ich ciała nabyły nadnaturalnych zdolności. Aby uratować swój kraj przed „nieznanym” wyłaniającym się z Zatoki Tokijskiej, chłopcy i dziewczęta stają do walki ze wszystkich sił broniąc Tokio, Kanagawy i Chiby.\nOpinia: No i nie mogło zabraknąć sezonowego reprezentanta light novelkowej adaptacji z gatunku magic battle school… or not. Okazuje się, że tym razem mamy do czynienia z po części oryginalnym anime, które oparte będzie na kolaboracji trójki autorów: Koushiego Tachibany (Date a Live), Wataru Watari (Yahari Ore no Seishun Love Come wa Machigatteiru) oraz Sou Sagary (Hentai Ouji to Warawanai Neko). Tworzą oni serię LN-ek składającą się z trzech arc (mających trzy osobne pary głównych bohaterów), gdzie każdy z nich pisze 2 tomy odpowiadające jednemu zamkniętemu fragmentowi opowieści. Brzmi to intrygująco i zachęcająco, a dorzućmy do tego tą ładną grafikę, muzykę, czy projekt postaci oraz fakt, że nie zapowiada się na marnowane tego wszystkiego na fanservice oraz inne haremowe ustrojstwa… Lekko mówiąc, może z tego wyjść ciekawa rozrywka.\nTytuł: Amaama to Inazuma\nKouhei Inuzuka to nauczyciel, który od śmierci swoje żony sam opiekuje się ich małą córeczką. Nie jest zbyt dobrym kucharzem, więc ich posiłki zazwyczaj ograniczają się do tego, co można kupić gotowego w sklepie. Z powodu serii zdarzeń, pewnego dnia razem z Tsumugi postanawiają zjeść kolację w pobliskiej restauracji prowadzonej przez matkę jednej z jego uczennic o imieniu Kotori. Kobiety nie ma na miejscu, ale dziewczyna robi co może, by spełnić obowiązek i nakarmić ich tak jak trzeba. Okazuje się, że od czasu rozwodu jej rodziców, Kotori często zostawała sama w domu, więc musiała nauczyć się jak sobie radzić. Od tamtej pory trójka ta często się spotyka, próbując wspólnie przygotowywać coraz to smaczniejsze dania.\nOpinia: Awww urocze! Yuuichi Nakamura grający tatusia starającego się ze wszystkich sił jakoś wychować swoją córeczkę. Mała natomiast przypomina mi Naru z Barakamona :) Myślę, że to jest mój typ relaksujących słodkości i jeśli już miałabym zdecydować się na jakąś obyczajówkę w tym sezonie, to Amaama to Inazuma zdaje się niezłym wyborem, bo z tego co widzę ludzie naprawdę chwalą mangowy pierwowzór.\nTytuł: Nejimaki Seirei Senki: Tenkyou no Alderamin\nImperium Katvarna jest w stanie wojny z sąsiednią Republiką Kioka. W Katvarnie mieszka Ikuta, nienawidzący wojny leń i podrywacz, który jednak z pewnych powodów, niechętnie bo niechętnie, postanawia podejść do cenionego Wojskowego Egzaminu Oficerskiego. W tamtym momencie nikt się nie spodziewał, że ten 17-letni młodzieniec stanie się później żołnierzem zwanym przez innych Wielkim Dowódcą. Wykorzystując swój spryt i nieprzeciętny intelekt, Ikuta ma zamiar wyjść cało z wojny, która opanowała cały świat.\nOpinia: Fantasy seria akcji z projektem postaci przypominającym ten z Chihayafuru / Ore Monogatar i – początkowo jakoś tak nie do końca wydawał mi się to trafiony wybór (ten z LN-ki wydawał się ładniejszy), ale drugie PV pokazuje, że w scenach akcji wygląda to naprawdę dobrze. Madhouse to już stare wygi i wiedzą jak dobrze (krwawo) zaanimować sekwencje walki, plus tła także są niczego sobie. Jedyne co chciałabym jeszcze widzieć, to jakiś dokładniejszy opis fabuły, bo ten powyższy tak naprawdę nie wyjawia zbytnio czego możemy się tu spodziewać.\nTytuł: Regalia: The Three Sacred Stars\nSiostry Yui i Rena prowadzą spokojne życie w królestwie Enastoria, jednak wszystko się zmienia, kiedy wielki robot przypuszcza atak na ich kraj.\nOpinia: Słodkie dziewczynki ratujące świat przed złymi mechami? Do tego wspomniane mechy nie są zanimowane w CGI, co ostatnio jest rzadkością. Zdaje się, że całość opowie historie trzech par sióstr i jest to moim zdaniem niezły pomysł, bo w sumie nie ma za wiele anime z sismancem (jeśli mogę sobie zrobić takiego odbromance’owego potworka ;)). Poza tym jednak seria trochę ginie w tłumie.\nTytuł: Ange Vierge\nKiedy otwiera się tajemniczy portal „Hairou”, zostają ze sobą połączone trzy światy. W wyniku tego zdarzenia w nastoletnich dziewczynach budzą się zagadkowe moce zwane „Exceed”, zaś ich użytkowniczki nazywane są „Progress”. Na wyspie Seiran na Pacyfiku zostaje wybudowana dla nich specjalna szkoła mająca pomóc im w rozwianiu swoich nowych umiejętności.\nOpinia: Kolejna ekranizacja komórkowej karcianki. Bahamut był świetny, ale np. takie Luck & Logic okazało się serią zaledwie należącą do szufladki „ok”. Tutaj? Silver Link gwarantuje ładny wygląd, ale fabuła do mnie nie przemawia – zdaje się, że to kolejny battle magic school, tyle że bez postaci męskiej, więc gwarantujący dziewczynkowe friendship is magic.\nTytuł: Mob Psycho 100\nPremiera: 12 lipca 2016\nKageyama Shigeo, zwany także „mobem”, czyli „tłumem”, bo wtapia się w niego jak mało kto, to 8-klasista o nadprzyrodzonych mocach. Od dziecka potrafił zaginać łyżeczki, czy unosić przedmioty tylko za pomocą siły własnego umysłu, jednak z powodu strachu i krytyki otoczenia, z czasem przestał ich używać.\nAktualnie jedyną rzeczą jaką pragnie, to zaprzyjaźnić się z Tsubomi, dziewczyną z jego klasy i z pomocą swojego „mentora” od spraw paranormalnych (który sam żadnych nietypowych umiejętności nie posiada), próbuje je spełnić, wiodąc przy okazji w miarę normalne, codzienne życie.\nOpinia: Zostaw to Bones, żeby stali za najdziwaczniej wyglądającą serią tego sezonu ;) No i nie bójmy się tego powiedzieć – zapowiada się zdrowo popieprzone anime ;P Obstawiam, że będzie to pewnie coś w klimatach One Punch Man, czyli pokręconej parodii. Grafika na pewno odstraszy wielu widzów, ale jednocześnie potrafię sobie wyobrazić sporo osób, które rzuci się na ten tytuł szukając czegoś wyróżniającego się z tłumu.\nTytuł: Cheer Danshi!!\nHistoria odrobinkę dziwacznych, acz uroczych członków drużyny cheerleaderów z pewnego uniwersytetu dla mężczyzn.\nOpinia: Fujoshi bait na całej linii, ale że serii o cheerleadingu (i to męskim!) jeszcze nie oglądałam (mogę to w ogóle wrzucić do koszyka ze sportowymi anime?), to z chęcią sprawdzę. Naoglądałam się ostatnio ładnie zanimowanej akrobatyki przy okazji Prince of Stride i nie mam nic przeciwko powtórce z rozrywki. Tyle że… szykować się na cute boys doing cute things, czy emocjonujący tytuł o sportowej rywalizacji?\nTytuł: New Game!\nAoba Suzukaze po skończeniu liceum przyjmuje się do Eaglejump, firmy zajmującej się tworzeniem gier komputerowych. Niespodziewanie okazuje się, że pracuje tam też twórca gry, którą nasza bohaterka uwielbiała będąc dzieckiem.\nOpinia: Ale to ładne i urocze ^^ Szkoda tylko, że mimo ciekawie brzmiącej tematyki (firma komputerowa, starsza, pracująca główna bohaterka), zapowiada się kolejny moe blob.\nFilmik: PV#1, PV#2, PV#3,\nKotarou Tennouji, Kotori Kanbe oraz Haruhiko Yoshino prowadzą spokojne życie w Kazamatsuri, miasteczku, gdzie cywilizacji udaje się koegzystować z naturą. Podczas corocznego Festynu Zbiorów rozprzestrzeniają się plotki o niezidentyfikowanych stworzeniach kręcących się po okolicy, zaś Kotarou zaczyna doświadczać dziwnych, niewyjaśnionych przemian, które zmuszają go do szukania pomocy u Akane Senri, przewodniczącej kółka zajmującego się badaniem wszelkich tajemniczych zjawisk. Jednakże ani Kotarou, ani ktokolwiek inny nie potrafi dostrzec co łączy te wszystkie wydarzenia…\nOpinia: Serie od Key’a to wielkie hit-or-miss w moim przypadku: bardzo podobało mi się Little Busters!, totalnie nie trafił do mnie Clannad (tak tak, wiem, mam jeszcze ten super-mega-cudowny drugi sezon do obejrzenia, ale przez złe wrażenia po podstawce nadal nie mogę się za niego zebrać ^^”), [z oryginalnych pomysłów] Angel Beats! wygryzło sobie drogę do mojego serducha, a znów Charlotte trochę rozczarowało. No i teraz co będzie z Rewritem? Przeraziła mnie trochę informacja, że anime ma mieć tylko 13 odcinków – nawet bez grania w VN-kę potrafię sobie wyobrazić, że to zdecydowanie za mało kiedy mówimy o historii od studia Key. Szczerze liczę na split-cour oraz na dobrą zabawę przy oglądaniu – tytuł ten wygląda mi bardziej na paranormalną mystery przygodówkę, niż romansidło (czyli coś bardziej w stylu LB!), co w moich oczach działa na jego korzyść.\nTytuł: Binan Koukou Chikyuu Bouei-bu LOVE! LOVE!\nDrugi sezon “Binan Koukou Chikyuu Bouei-bu LOVE!” – opis pierwszej serii:\nTo opowieść o piątce licealistów z „Klubu Obrony Ziemi Liceum Binan” aka „Klubu Nicnierobienia”, których dziwny, różowy wombat obarcza zadaniem obrony świata.\nOpinia: Pierwszy sezon był miejscami zabawny (parodia motywów magical girls) i całkiem sympatyczny, ale w gruncie rzeczy to dość przeciętna seria o cute boys doing cute things, która czasami przynudzała. Nie kupiło mnie to zbytnio i chyba nie czuję potrzeby oglądania sequela.\nTytuł: Nanatsu no Taizai: Seisen no Shirushi\nPremiera: 28 sierpnia 2016\n4-odcinkowy special, który opowie całkowicie nową historię napisaną przez Nakabe Suzukiego, autora mangi Nanatsu no Taizai.\nOpinia: Czyli jeszcze nie sequel. To, że go kiedyś dostaniemy, jest moim zdaniem raczej pewne, ale jak widać studio woli jeszcze poczekać – póki co pozostaje nam cieszyć się tą 4-odcinkową anime-original arc …i może przy okazji zmotywuje mnie to też do powrotu do mangi, bo się niemiłosiernie zapuściłam w tym względzie.\nTytuł: Days (TV)\nFilmik: PV, CM, PV ver.1, PV ver.2, PV ver.3, PV ver.4, PV ver.5, PV ver.6, PV ver.7\nPewnej burzowej nocy spotyka się dwójka chłopaków: Tsukushi, chłopak bez żadnych specjalnych talentów oraz Jin, piłkarski geniusz. Tak właśnie rozpoczyna się podróż Tsukushiego po świecie licealnej piłki nożnej.\nOpinia: Tak sobie już od pewnego czasu myślałam, że mieliśmy koszykówkę, siatkówkę, tenis, kolarstwo, pływanie, baseball.. i pewnie inne dyscypliny, których na chwilę obecną nie pamiętam, a żadnej nowej serii o starej dobrej piłce nożnej Japończycy nam dostarczyć nie chcieli (no dobra, niby coś było, ale nic przesadnie zapadającego w pamięć). W końcu się jednak przełamali i oto jest, football w pełnej glorii i chwale (całkiem na czasie, co nie? ;))… przynajmniej w teorii.\nStudio: Telecom Animation Film / TMS Entertainment\nPewnego dnia Naho Takamiya otrzymuje dziwny list od samej siebie, który zaadresowany został dokładne 10 lat później niż obecna data – w przyszłości. Czytając go dalej okazuje się, że wszystkie przytoczone w nim wydarzenia naprawdę po kolei się spełniają, łączenie z dołączeniem do klasy bohaterki nowego ucznia, Kakeru Naruse.\nW treści listu Naho z dziesięciu lat później ciągle podkreśla, iż żałuje swoich wyborów w wielu sytuacjach, które miały miejsce w czasie pomiędzy jej 16, a 26 rokiem życia, jej teraźniejszością. Z całego serca pragnie to naprawić, zaś w wysłanym nastoletniej Naho pamiętniku pokazuje dziewczynie kiedy ta powinna zmienić swoje decyzje, szczególnie w stosunku do Kakeru. Co bardziej szokujące, wychodzi na jaw, że dziesięć lat później chłopak ten nie jest już obecny wśród żywych. Naho z przyszłości prosi swój młodszy odpowiednik, by ta czuwała nad Kakeru i bacznie mu się przyglądała, a może zdoła zmienić przeznaczenie.\nOpinia: Jedna z moich ulubionych mang-dramatów w końcu doczekała się ekranizacji anime!! Nie mogłam w to uwierzyć, kiedy pierwszy raz przeczytałam tę informację, bo już kiedyś dostaliśmy adaptację w formie dramy, a jakoś tak zwykle bywa, że jak już zdecydują się twórcy na jedną formę, to na drugą raczej nie ma co liczyć. Definitywnie polecam wszystkim fanom serii obyczajowych, którzy lubią sobie porządnie popłakać, ale i osobom, które najzwyczajniej w świecie lubią dobrą historię, a nie przeszkadza im dość mocny wątek miłosny. Tak czy siak pamiętajcie moje słowa – MVP: Suwa!!\nTytuł: Scared Rider Xechs\nPochodzące z symbolizującego instynkt Czerwonego Świata stworzenia zwane Nightfly O’Note, atakują symbolizujący rozsądek Świat Niebieski.\n17-letnia Akira Asagi, badaczka z Niebieskiego Świata, zostaje wyznaczona do poprowadzenia wojny z Ryuukyuu LAG, słynnej placówki obronnej znajdującej się na wyspach Ishigaki i Iriomote. Na miejscu spotyka szóstą jednostkę bojową „IS”, powołaną do życia cztery lata temu po zaciętej potyczce, która unicestwiła jednostkę piątą. Akira musi dowodzić tą szóstką wojowników, zwaną także Scared Rider Xechs w walce z wrogiem z innego świata, jednocześnie próbując ich bliżej poznać.\nOpinia: Reverse harem x Power Rangers? Sprawdzić, pewne sprawdzę, bo lubię takie absurdalne połączenia, a i nie przepuszczę serii z Tatsuhisą w głównej roli (ogółem całą obsada jest świetna). No i jest to ekranizacja gry otome – tym też nigdy nie przepuszczę, z własnych, masochistycznych powodów ;)\nTo są chyba najszybciej napisane zapowiedzi w moim życiu (a mogły być jeszcze szybciej, gdyby nie wczorajsza burza) – nie ma to jak motywacja w postaci noża na gardle ;P Chociaż w tym przypadku to trochę złe określenie, bo jakby nie patrzeć, do deadline’u, którym był 1 lipca, się nie wyrobiłam. Mam jednak nadzieję, że nawet jeśli powyższa notka niczego per se nie „zapowiada”, to chociaż może posłużyć za szybki przegląd tego, co na dniach nas czeka lub już wyszło, ale nie wiecie, czy opłaca się na to marnować wasze łącze. Osobiście już wyhaczyłam sobie kilku kandydatów do zapełnienia mojej świecącej pustkami po wiośnie listy (no, mającej inklinacje do świecenia pustkami, jak uda mi się teraz uszczknąć trochę czasu do dooglądania tych ostatnich odcinków). Na pewno sprawdzę: Tales of Zestiria the X, Planetarian: Chiisana Hoshi no Yume, Servamp, Rewrite, Orange oraz kontynuacje: Fate/kaleid, Arslan Senki, Shokugeki no Souma, D.Gray-man i <emNanatsu no Taizai. Oczywiście na tym mój przegląd się nie skończy, ale to już zobaczymy w praniu co pozytywnie zaskoczy, a co totalnie rozczaruje.\nOdchodząc jednak od tematu – zaczęły się wakacje! Choć nie wszyscy z nas mogą sobie pozwolić na otwarcie wielkiego sezonu wypoczynkowego, życzę wam byście je dobrze spędzili (niekoniecznie przed komputerem ;)), cieszyli się piękną pogodą za oknem, a kiedy faktycznie rozpada się deszcz i trzeba będzie przesiedzieć dzień w domu, mieli całą listę fajnych serii do oglądania! Wyszalejcie się za mnie i do napisania w pierwszych PW ^^\nPosted on 3 lipca 2016, in Anime, Zapowiedzi and tagged 2016, 91 Days, Active Raid: Kidou Kyoushuushitsu Dai Hachi Gakari 2nd, Alderamin on the Sky, Amaama to Inazuma, Amanchu!, Ange Vierge, Anime, Arslan Senki, Arslan Senki (TV): Fuujin Ranbu, B-Project: Kodou Ambitious, Battery, Berserk (2016), Binan Koukou Chikyuu Bouei-bu Love!, Binan Koukou Chikyuu Bouei-bu LOVE! LOVE!, Cheer Danshi!!, Cute High Earth Defense Club LOVE! LOVE!, D.Gray-Man, D.Gray-man Hallow, Days (TV), Fate/kaleid, Fate/kaleid liner Prisma Illya, Fate/kaleid liner Prisma Illya 3rei!!, First Love Monster, Food Wars, Food Wars! The Second Plate, Fudanshi Koukou Seikatsu, Fukigen na Mononokean, Handa-kun, Hatsukoi Monster, informacje, Kono Bijutsubu ni wa Mondai ga Aru!, lato, lista, Mob Psycho 100, Nanatsu no Taizai, Nanatsu no Taizai: Seisen no Shirushi, Nejimaki Seirei Senki: Tenkyou no Alderamin, New Game!, opis, Orange, Ozmafia!!, Planetarian: Chiisana Hoshi no Yume, Planetarian: The Reverie of a Little Planet, Qualidea Code, Regalia: The Three Sacred Stars, ReLIFE, Rewrite, Saiki Kusuo no Ψ-nan, Saiki Kusuo no Psi Nan, Scared Rider Xechs, Servamp, Shokugeki no Souma, Shokugeki no Souma: Ni no Sara, Sweetness and Lightning, Taboo Tattoo, Tales of Zestiria the X, The Heroic Legend of Arslan, The Heroic Legend of Arslan: Dust Storm Dance, The Morose Mononokean, The Seven Deadly Sins, The Seven Deadly Sins: Signs of Holy War, Tsukiuta. The Animation, zapowiedź. Bookmark the permalink.\t9 Komentarzy.\nprzemii | 3 lipca 2016 o 18:55\nNaprawdę ciekawe lato się zapowiada. Aż dwa tytuły od Keya, jestem zachwycony. Uwielbiam wszystkie ekranizacje ich visual novelek. Słyszałem sporo dobrego na temat Planetarian i już nie mogę się doczekać. Mam tylko lekki niepokój dotyczący Rewrite. Mam nadzieje, że będzie więcej sezonów niż jeden. Znalazłem, że jest to bardzo długie vn i mam nadzieje, że nie wpadnie im do głowy ściskanie tego w 13 odcinkach.\nCiekawi mnie również Orange słyszałem sporo dobrego o mandze. Jest ona dosyć krótka, więc może od razu zekranizują całość(przy okazji nie ucinając zbyt dużo). Co byłoby bardzo dobre.\nDays (TV) zdecydowanie sprawdzę bo niewiele jest dobrych tytułów o piłce nożnej. Ostatnim naprawdę dobrym anime o piłce nożnej był Giant Killing(opowiada o profesjonalnej drużynie piłkarskiej). Nadal jest to moje ulubione anime sportowe.\nArslan Senki (TV): Fuujin Ranbu to tytuł, który na pewno obejrzę. Pierwszy sezon naprawdę miło się oglądało.\nPoza tym rzucę jeszcze okiem na parę tytułów :\nServamp. Opis mnie zaciekawił i dobrą serie akcji z przyjemnością obejrzę.\nB-Project: Kodou Ambitious mam nadzieje, że muzyka będzie fajna.\nQualidea Code zaciekawiło mnie to że względu na autorów. Myślę, że może z tego wyjść coś ciekawego.\nNejimaki Seirei Senki: Tenkyou no Alderamin dobrą fantastykę zawsze przyjmę z przyjemnością(mam nadzieje, że będzie dobra).\nNegai | 3 lipca 2016 o 21:21\nProśba o listę premier z datami w prawej części strony, wciąż tam wisi sezon wiosenny ;)\nShouri | 3 lipca 2016 o 21:43\nWiem wiem xD\nKosmetyką muszę się jeszcze zająć :) Dzisiaj wybywałam z domu na cały dzień, więc już tylko dodałam notkę, żebyście nie musieli niepotrzebnie czekać, kiedy w sumie jest gotowa do czytania, a resztę postanowiłam zrobić później ;) Więc don’t worry, wszystko będzie uzupełnione w takim stylu jak zwykle.\nOtai Mabe | 3 lipca 2016 o 21:31\nTsukiutę znam od dawna i cieszę się, że więcej osób pozna postacie i piosenki w ramach animcowej promocji ^o^. Teoretycznie powinnam lubić swój miesiąc najbardziej, ale moje serducho podbił sierpniowy bisz już dawno~~\nSStefania | 3 lipca 2016 o 21:44\nW Soredemo Sekai to były tylko dwa lata różnicy, though – nawet za mało dla fetyszystów dużych różnic wieku, jak ja xD No i jako lubiąca duże różnice wspomnę jeszcze, że dzieci z tego fetyszyzowania wyłączam. Mogłabym przełknąć Hatsukoi Monster gdyby główny bohater poza wyglądem i głosem zachowywałby się dojrzalej niż jego rówieśnicy, ale zapoznałam się z odrobiną mangi i jego dziecinność jest specjalnie podkreślana, więc śmierdzi mi to specjalnym fetyszyzowaniem małego dziecka. Jak te Tak Naprawdę Tysiącletnie Loli albo incest bez faktycznego pokrewieństwa. Słabe.\nHm, nie czytałam mangowej Prismy Illyi, ale widziałam rtochę porównań scen i według nich anime już od dawna było bardziej fanserwiśne i seksualne od mangi ;)\nTeż jestem ciekawa czemu wymienili głos Handy TT_TT Lubię głos Shimazakiego, to dobry aktor, ale takie zmienianie jest zupełnie bez sensu. Wydaje mi się, że mógł to być konflikt zobowiązań, który zmusił do wymiany obsady w stosunku do gier w czwartej części Jojo, co to za jakiś gupi Hollywood :|\nPst, czy mogłabyś podawać źródło artów, które postujesz? Zjechałam ostatnio o brak creditu Sałatora, więc będę edukować dalej (sama też powinnam posprzatać starsze notki pod tym kątem, kiedyś XD), tutaj link do Pixiva: http://www.pixiv.net/member_illust.php?mode=medium&illust_id=47571862\nsoleil | 6 lipca 2016 o 18:17\na mnie się Binan bardzo podobał :) na pewno bedę oglądać Servampa i Orange, i coś mi się widzi że trzeba jednak przysiąść do Arslana i d.Gray-mena (liczyłam że to remake…). Zdziwiło mnie też, że nie wspomniałaś o kontynuacji Danganronpy…ale cóż. Prośba, czy mogłabyś podawać planowaną ilość odcinków? Pewnie zerknę na kika innych tytułów, ale dalej nie nadrobiłam zimowego sezonu, więc się nie łudzę..hehe……..\nMelisa | 7 lipca 2016 o 15:16\nJestem w lekkiej depresji po tym jak przeanalizowałam ile serii chce obejrzeć w tym sezonie… Obejrzałam pierwsze odcinki wszystkiego co już je ma, więc mam już niejakie rozeznanie co być może jeszcze porzucę, a co definitywnie zostaje na tej liście… nie napawa mnie to optymizmem…\nUprzedzam, że obecnie przechodzę etap fiksacji na seiyuu więc mogę troszkę przesadzić ze sparklami na obsady xD\nFukigen na Mononokean – po pierwszym odcinku zapowiada się ciekawie, obsada też na plus, może poza Kaji-kunem, który ostatnio wylądował na mojej czarnej liście, w dodatku tutaj akurat ten krzykliwy wariant jego głosu, który mnie drażni ;/ Ale przetrwam dla całokształtu (Youkai zawsze mile widziane :)). Natomiast podoba mi się Maenu w tej roli <3 (fun fact: on też niedawno niebezpiecznie zbliżył się do tej czarnej listy, poprzedni sezon go "rozgrzeszył" w moich oczach i teraz jest w top 10 – kobieta zmienną jest! xD).\nHatsukoi Monster – Sakurai Takahiro… pan który przez jakieś 5 lat był dla mnie dostatecznym powodem, żeby czegoś nie oglądać, a potem nawet siedział trochę w moim top 10 ;) Ogólnie obsada raczej ok :)\nCo do fabuły, jest zabawnie, dziwnie, troszkę nie mój styl, ale bawiłam się dobrze na pierwszym odcinku więc może warto, no i ten opening od Aoi Shouty… <3\nNa razie oglądam, ale po trzecim odcinku zastanowię się czy dokończę czy porzucam.\nB-Project: Kodou Ambitious – śliczne, muzyczne anime z gromadką bishów, obsadą od której dostaje cukrzycy (w tym Tori-chan znowu w roli człowieka o niesprecyzowanej orientacji xD) + na pierwszym odcinku bawiłam się lepiej niż przez całe 2 sezony UtaPri… hmm… <3\nSaiki Kusuo no Ψ-nan (TV) – na szczęście ma tylko 5 minut (bo i tak za dużo serii już mam ^^'), historyjka o tym jak to źle mieć nadprzyrodzone zdolności… xD Ale całkiem zabawna, graficznie mi podchodzi, no i Kamiyan strasznie mi się podoba w tej roli <3\nFudanshi Koukou Seikatsu – też króciutkie, przejrzałam troszkę mangę i trafiła w moje poczucie humoru więc dostałam to czego się spodziewałam. Zdecydowanie jestem doświadczoną fujoshi i potrafię śmiać się z samej siebie, więc seria jak najbardziej dla mnie. Co do obsady raczej ok i totalnie chcę zobaczyć Tatsuhisę w roli, która mu się trafiła ^^.\n91 Days – szczerze mówiąc mam troszkę nadzieję, że mi się nie spodoba… (serio godziny w dobie mi się kończą!), ale ogólnie anime chociaż trochę nie moim stylu jednak z jakiegoś powodu mnie do siebie przyciągnęło więc dam temu szanse.\nJeśli totalnie mi nie podejdzie porzucę po pierwszym odcinku, jeśli tylko trochę to poczekam do trzeciego i wtedy zdecyduje.\nHanda-kun – Shimazaki Nobunaga… po Shounen Maid dostał się do mojego top 10 i chyba na długo tam pozostanie, ten poziom słodyczy jaką potrafi wyrazić swoim głosem jest dla mnie niepojęty… <3 Z przyjemnością obejrzę go w tej roli <3 Reszta obsady też w moim guście: Kakki-chan, Hosoyan, OK-chan (Okitsu Kazuyuki – zbyt perfekcyjne inicjały xD). Barakamon mi się podobał, opis tej serii mi się podobał, wiec pozostaje trzymać kciuki że tego nie zepsują.\nReLIFE – to dla odmiany już skończyłam :) bardzo sympatyczna seria <3 No i Kimura w tej roli <3\nD.Gray-man Hallow – nawet nie będę się starała znaleźć logicznych argumentów dla czego to wielbię. Toż to D.Gray-man po latach <3 Z nową grafiką i obsadą, która mnie co prawda trochę wcześniej martwiła, ale po pierwszym odcinku okazało się, że niepotrzebnie :)\nOzmafia!! – króciutka, związana z grą chyba tylko postaciami seria… hmm… jest uroczo, jest ślicznie, jest Kyrie, jest świadomość, że musi mi to wystarczyć, bo przez ten letni sezon nie mam czasu grać mimo, iż wybuliłam na Ozmafię wiele eurosów xD, jest Kyrie, jest dziwnie, jest Kyrie… czy wspominałam już o Kyrie? Ach… Kyrie… wredne, złośliwe, okrutne stworzenie <3. Innymi słowy: zero obiektywizmu z mojej strony + OK-chan w obsadzie.\nNo chyba nie ma wątpliwości, że oglądam! <3 <3 <3\nServamp – tego mi nawet Kaji-kun nie zepsuje! Choć muszę przyznać, że w tej roli brzmi całkiem fajnie ;) Obsada generalnie cudna <3 A natężenie psychopatów na odcinek "zabójcze" <3 BTW Tatsuhisa powinien dostać jakąś nagrodę za ten maniakalny śmiech ;) Pomysł ciekawy i po pierwszym odcinku nieźle się zapowiada. Czegóż więcej chcieć?\nTsukiuta. The Animation – trochę jak B-Project: Kodou Ambitious, bishe, muzyka, śliczność + nareszcie jakieś wstawki CG po których nie mam ochoty wydrapać sobie oczu! (postęp!).\nCheer Danshi!! – no cóż… ma to potencjał… jakiś… na coś… xD Nie no, tak serio to nawet fajnie im to wyszło, no i znowu gromadka panów, większość nawet niczego sobie panów, zapowiada się nieźle, oby tego nie zepsuli.\nOglądam przynajmniej do trzeciego odcinka, jak nie zepsują to do końca :)\nBinan Koukou Chikyuu Bouei-bu LOVE! LOVE! – czekałam na to… biorąc pod uwagę ilość sparkli które wydobyły się z mojego pokoju jak zobaczyłam, że ogłosili drugi sezon, chyba jestem zakochana w tym absurdalnym anime <3 Nie wybaczę jak mi to zepsują!\nOrange – w sumie nie mój styl, kreska też nie taka jaką lubię, ale pomysł bardzo ciekawy i ma to potencjał.\nNa razie oglądam, po trzecim odcinku zdecyduje co dalej.\nScared Rider Xechs – przez większość odcinka, jedynym co mnie trzymało przy tej serii był Yusa w obsadzie… ale na samym końcu stwierdziłam, że w jakiś patologiczny sposób mi się podobało… chyba na takiej zasadzie jak lubiłam sobie kiedyś czasem obejrzeć Power Rangers…\nDo trzeciego odcinka obejrzę, potem się zobaczy.\nAjć, rozpisałam się… sorki ^^'\nW każdym razie… jest ze mną źle… xD\nNanoko | 14 lipca 2016 o 15:44\nJakoś pół roku temu doszłam do wniosku, że nie będę już tracić czasu na serie, które „powinny dostać szansę bo ładnie wyglądają” tudzież „bo nawet fajnie się zapowiada”. Lata z anime swoje zrobiły i teraz już szkoda mi czasu na ogarnianie większości „ciekawych rzeczy”. Postawiłam sobie nawet pewne kryteria wyboru i tak o to moje wybory ograniczają się do max. 5 pozycji z sezonu :P (Tylko czasem się na tym przejadę bo takie Re:Zero miało być wg. mnie kupą, a chodzą słuchy, że to dobre jest)\n1. 91 Days to mój faworyt! Mam dość anime o japońskich nastolatkach, dlatego z chęcią otwieram ramiona na wszystko co oferuje dojrzałych bohaterów. Tematyka mafijna bardzo w moim typie więc liczę na swoje dobre przeczucie.\n2. Servamp to manga, która świeci triumfy na naszym rynku mangowym dlatego chcę wierzyć, że te ochy i achy nie są bezpodstawne. Pachnie to niestety Karnevalem (co liczę na minus bo po anime jestem stanowczo na NIE) ale z drugiej strony widzę w tym też trochę Soul Eatera, co już działa na korzyść :D Taka różnorodność i szczypta szaleństwa jest fajna, ale wiadomo, raz wychodzi, a raz nie. Myślę, że dużo będzie tu zależeć od charakteru postaci bo z moich doświadczeń wynika, że im postacie dziwniejsze (nie mylić z oryginalne xD) tym bardziej nie chce mi się oglądać.\n3. Rewrite to kolejny must watch. Szkoda, że nie wzięło tego KyoAni (dobry Bóg już zrobił co móg…ł). Must watch, ale nie liczę, że będzie to hicior. Po prostu jestem ciekawa kolejnej fabuły od Key’a, a samej w gry nie chce mi się grać :P\n4. Planetarian, wszystko jak wyżej, ale o ile o Rewrite słyszałam mase dobrego, tak o Planterian dowiedziałam się wraz z tym sezonem anime. Ale Key – oglądam z sentymentu.\n5. Orange. Miałam kupić mangę i jakoś nie mogę się zebrać, a ciągnie mnie do niej, oj ciągnie Teraz z jednej strony trochę żałuję, a z drugiej sama nie wiem co zrobić najpierw – przeczytać czy obejrzeć? Pewnie zekranizują całość więc grrr… dylemat xP Pewnie odłożę anime na „potem”.\n6. No i skoro odkładam Orange na „potem” to dodaje +1 miejsce do swojej puli dla Shokugeki no Souma. Chętnie popatrzę na więcej żarcia :P\nOprócz tego interesuje mnie jeszcze Danganronpa <– brat lat 15 jest fanem i jakoś przez niego całkiem przyjemnie oglądało mi się pierwszą serię.\nAmaama to Inazuma obeeeejrzę choć pewnie przyprawi mnie o śpiączkę (już ja siebie znam – chcę zgrywać fankę okruchów życia i na zgrywaniu się kończy bo potem rzucam takie serie w cholerę xD)\nZostaje jeszcze Arslan, którego załatwię hurtem, kiedyś.\nCochin | 23 lipca 2016 o 11:21\nTo ja wchodzę na mojego ulubionego bloga o anime, dwadzieścia dni(akurat mi się przypomniało xD) po opublikowaniu listy z sezonu letniego, z nadzieją na przeczytanie co nie co o seriach, które wybrałaś do ogladania, bo sam jeszcze nic nie ruszyłem po za Fate’em, A tu zonk, NIC NIE MA! Czuję się zawiedziony :) Wiem wiem, życie, studia i tak dalej.\nWejdę za następne dwadzieścia dni i pierwsze wrażenia mają na mnie czekać xD\nOdpowiedz na Otai Mabe Anuluj pisanie odpowiedzi\nKyou, Koi wo Hajimemasu - Odcinek 01\nOtome Youkai Zakuro - Odcinek 01\n1 689 392 .::ODWIEDZAJĄCYCH::.


Niezwykła muzyczna kraina\nPiÄces de Clavecin FranĂ§ois Couperina w wykonaniu Władysława Kłosiewicza to wydawnictwo wyjątkowe! Dwadzieścia lat czekaliśmy na owe 13 niezwykłych płyt (pierwsze nagranie powstało w 1993 roku), ukazujących zarĂłwno geniusz barokowego kompozytora, jak i najwyższe (Bohdan Pociej napisałby zapewne - transcendentne) mistrzostwo interpretacji polskiego klawesynisty. Warto było! Od stycznia tego roku nasz muzyczny świat stał się o wiele bogatszy i piękniejszy.\nPrzywołałem nazwisko Bohdana Pocieja, bowiem to właśnie on, bodaj jako pierwszy u progu renesansu muzyki dawnej, docenił w pełni owo jedyne w swoim rodzaju zjawisko, jakim jest spuścizna klawesynistĂłw francuskich, stawiając na piedestale dzieło Wielkiego (Le Grand) Couperina (Klawesyniści francuscy, PWM 1969). Dziś, gdy słuchamy gry Władysława Kłosiewicza, ta wielkość jest dla nas czymś oczywistym. Nie przytłacza jednak, raczej zniewala nieziemskim urokiem, niczym "niezwykła kraina, ciągnąca się od rydwanu Apolla, po horyzont i dalej...", jak napisał we wstępie sam wykonawca. Za sprawą płynącej z głośnikĂłw muzyki wkraczamy w świat zaiste arkadyjski, w ktĂłrym powab, wdzięk i wyrafinowana harmonia otulają nas, odgradzając od pędu codziennego życia.\nJak słuchać tej megaprodukcji? Na raz się nie da. I nie chodzi o to, że trzeba by poświęcić niemal pĂłł doby, ale o to, by w chwili nieuchronnego osłabienia percepcji nie zgubić ktĂłregoś z setek dźwiękowych klejnotĂłw. Przyjemność trzeba rozłożyć w czasie, wracać do nagrań i od nowa je smakować, bez pośpiechu, może kilka tygodni, a może dłużej... Tak, by idąc za radą kompozytora, rozrĂłżnić w muzyce jej prozę i wiersze.\nCouperin zamknął ten cudowny świat w Cztery Księgi podzielone na dwadzieścia siedem tzw. Ordres - w istocie suit, złożonych jednak nie tylko z tańcĂłw, lecz nade wszystko z typowych dla francuskiego baroku piÄces caractĂŠres. Są wśrĂłd nich onomatopeiczne (np. Zakochany słowik), satyryczne (Święto wielkiego i dawnego towarzystwa muzycznego), pastoralne (Żniwiarze), będące studium postaci (La Couperin), typu osobowości (Zuchwała) czy stanu ducha (Smutki), aż po intrygujące tajemniczością kompozycje aluzyjne, ze słynnymi Les Baricades MistĂŠrieuses na czele. W sumie grubo ponad dwieście miniatur, wydanych między 1713 a 1730 rokiem, będących kompendium warsztatu klawesynowego mistrza, ktĂłre opatrzył on jeszcze teoretycznym uzupełnieniem - przewodnikiem w postaci traktatu L'art de toucher le clavecin (1716).\nWalory techniczne gry Władysława Kłosiewicza i bogactwo inwencji są w przypadku naszego klawesynisty oczywiste. Ale co sprawia, że te interpretacje od pierwszej nuty przykuwają uwagę, wręcz hipnotyzują? Kluczowe może być wrażenie wykroczenia poza istotę faktury klawesynowej, zanegowanie jej naturalnych ograniczeń. Wyrafinowana i finezyjnie rĂłżnicowana artykulacja, zmysłowe frazowanie, wysublimowane notes inĂŠgaes, "rubatowanie" tempa i zwiewna ornamentyka sprawiają, że muzyka pulsuje w zmieniających się jak w kalejdoskopie afektach, oddycha, zmienia się w ciągłej modulacji. Chwilami można niemal usłyszeć, że subtelności te dotyczą rĂłwnież dynamiki, płynnych sciszeń i zgłośnień - a przecież na tym instrumencie to niemożliwe! Istotne jest rĂłwnież to, że krĂłtko brzmiące dźwięki klawesynu zyskują swoje dopełnienie i retoryczną konkluzję w tym, co zawarte pomiędzy nimi - ten czas jest rĂłwnież subtelnie odmierzany, ma swoje miejsce i znaczenie w całości miniaturowej formy, buduje przestrzeń, dodaje jej głębi.\nZnakomite brzmienie klawesynu to w olbrzymim stopniu zasługa innego mistrza - znanego budowniczego i konserwatora instrumentĂłw Krzysztofa Kulisa, ktĂłry w ciągu trzech lat (1993-1996) odpowiadał za przygotowanie instrumentu do sesji nagraniowych i z tego zadania wywiązał się doskonale.\nAksamitny, elegancki ton klawesynu został dodatkowo "ozdobiony" przez dołączenie w kilku utworach (zgodnie ze wskazĂłwką kompozytora) innych instrumentĂłw. W ten sposĂłb lista artystĂłw biorących udział w realizacji powiększyła się o Małgorzatę Wojciechowską (flet traverso), Marię Papuzińską-Uss (skrzypce), Marcina Zalewskiego (lira korbowa, viola da gamba) i Liliannę Stawarz (klawesyn). O tym, że był to pomysł znakomity, przekonać się można, słuchając choćby Zakochanego słowika z XIV Ordre, w ktĂłrym flet i klawesyn fantastycznie malują wizję gorącej, namiętnej, wypełnionej ptasimi trelami nocy.\nNa koniec jeszcze raz przywołam słowa Bohdana Pocieja, ktĂłrymi streścił on istotę stylu klawesynowego FranĂ§ois Couperina, nadają się bowiem znakomicie rĂłwnież do spointowania tego znakomitego fonograficznego dzieła: "wszystkie elementy bogatego i rĂłżnorodnego języka doznają tu najwyższego wysubtelnienia; każda jakość elementarna - nieopisanie piękne melodie, klarowna i doskonała harmonia, bogata i zrĂłżnicowana faktura - odznacza się sama w sobie najwyższym stopniem wartości".\nPiÄces de Clavecin (komplet)\nWładysław Kłosiewicz kopia klawesynu N. Blancheta (1737 r.) zbudowana w 1987 roku w pracowni J.C. Neuperta\nPolskie Radio PRCD 1575-1587 (2012)


Ruszył konkurs na koncepcję architektoniczną dworca głównego w Częstochowie - wCzestochowie.pl - Twoja gazeta w Internecie\nRuszył konkurs na koncepcję architektoniczną dworca głównego w Częstochowie\nPP 12.07.2019 09:23\nPKP we współpracy ze Stowarzyszeniem Architektów Polskich, PKS-em i władzami Częstochowy ogłosiły konkurs na koncepcje architektoniczną dworca głównego oraz zagospodarowania jego otoczenia.\nPrzedmiotem konkursu jest koncepcja architektoniczna inwestycji, polegającej na realizacji dworca Częstochowa Główna spełniającego wymagania kategorii „premium”. Koncepcja powinna także uwzględniać funkcjonalne wykorzystanie zabytkowego szaletu, należącego do wcześniej rozebranego dworca Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej.\nMaksymalny łączny koszt inwestycji (stan deweloperski) określono na 18, 7 mln zł netto. Według regulaminu konkursu część główna dworca, dedykowana obsłudze pasażerów (kasy, obszerna poczekalnia, ustępy itp.), powinna znajdować się po wschodniej stronie linii kolejowej. Pasaż nad torami, poza pełnieniem funkcji handlowej, ma zapewniać dostęp do peronów i łączyć główną część dworca ze strefą wejściową po zachodniej stronie linii kolejowej. W tej części powinny być wyłącznie biletomaty, informacja pasażerska, niewielka poczekalnia oraz węzły sanitarne. Organizatorzy konkursu zalecają, aby koncepcja architektoniczna nowego dworca w sposób wyważony i umiarkowany nawiązywała do do zlokalizowanego w bezpośrednim sąsiedztwie, wcześniej rozebranego, zabytkowego dworca Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej.\nKoncepcja powinna zawierać zaprojektowanie kaplicy, pomieszczeń SOK, stację ładowania samochodów elektrycznych, a także propozycję funkcji dla budynku zabytkowego szaletu. Tory, sieć trakcyjna, ciągi komunikacyjne w tunelu pod torami oraz główne elementy konstrukcyjne pasażu mają pozostać bez zmian.\nTeren wokół dworca ma być przeznaczony na na główne miejskie centrum przesiadkowe (linie autobusowe międzymiastowe, podmiejskie i miejskie, miejski tramwaj, taksówki, miejskie rowery, samochody osobowe) oraz m.in. komercyjne (np. funkcja biurowa, hotelowa, konferencyjna, handlowa, mieszkalna). Koncepcja ma obejmować także dworzec autobusowy z 20 zadaszonymi stanowiskami, parkingiem dla 20 autobusów, budynek z czterema kasami, biuro obsługi pasażera, poczekalnię, toalety, pomieszczenia dla pracowników dworca. Przewidziano dziesięć zadaszonych stanowisk przystankowych dla autobusów miejskich, miejską stację wypożyczeń rowerów, postój taksówek, parking przesiadkowy park&ride.\nWnioski o dopuszczenie do udziału w konkursie należy składać do 8 sierpnia. Do 12 sierpnia organizator wyśle informację o dopuszczeniu do udziału. Prace konkursowe należy składać do 28 listopada. Ogłoszenie wyników odbędzie się 18 grudnia. Pula nagród w konkursie wynosi 147, 6 tys. zł (66 tys. zł dla zwycięzcy).


W dniu 15.10.2020 ja wraz z dwoma kolegami-Michałem Gołębiem z 2TK oraz z Markiem Musiałem z 3EL wybraliśmy się do Sosnowca do Centrum Kształcenia Ustawicznego i Zawodowego nr.4, gdzie, podobnie jak w naszej szkole, jest kierunek technik transportu kolejowego. Uczniowie ...\nKontynuując ideę solidarności i pomocy chorym na nowotwory w czwartek 12 października w ramach akcji „Pola Nadziei” społeczność internatowa pod opieką p. Kier. J. Domańskiej i wych. p. A. Świeży posadziła cebulki żonkili, by na wiosnę kwiaty na nowo cieszyły ...\n26 września obchodzimy Europejski Dzień Języków Obcych. Głównym założeniem tego dnia jest promowanie wśród młodzieży różnorodności kulturowej i językowej Europy. W tym roku do zabawy zaprosiliśmy uczestników, których podzieliliśmy na dwie drużyny. Dziewczęta kontra chłopcy. Było kilka konkurencji: łamańce językowe, ...\n30 września w Dniu Chłopaka, wszyscy Panowie w naszym internacie, zostali obdarowani słodkim upominkiem. W miłej atmosferze, przy dużej dawce humoru dziewczęta zadbały o to, aby chłopcy w tym dniu poczuli się wyjątkowo. Niespodzianką był także prezent w postaci dodatkowego ...\nNasza szkoła dołączyła do grona Innowatorów Branżowej Przedsiębiorczości 🚀🚀🚀Uczniowie będą mogli korzystać z innowacyjnego narzędzia do nauki przedsiębiorczości i działalności gospodarczej REVAS - Branżowe Symulacje Biznesowe. Dzięki platformie edukacyjnej 💻 zyskają możliwość podejmowania realistycznych decyzji biznesowych podczas zarządzania wirtualną firmą, ...


Kroki aby usunąć TilDeal | Usuwanie Spyware i Malware\n← Kroki aby usunąć Godzilla Shopper\nKroki aby usunąć Paw.usageload32.com pop-ups →\nKroki aby usunąć TilDeal\nTilDeal jest niebezpieczne zakażenie, które wykazuje różne złośliwe zachowania przeznaczona do uszkodzenia systemu komputerowego użytkownika Internetu, w celu realizacji zadań, w tym kradzieży danych.Digital pasożyt wyszukuje i znajduje się na tych systemach Windows tych użytkowników, którzy nie korzystają z programu antywirusowego w celu ochrony ich systemu lub nie stosować się do niektórych środków bezpieczeństwa. To nie jest tak proste chwast lub plik, który można wyeliminować tylko przez proste usuwanie lub używając antywirusa. Stworzenie hakerów cyber, TilDeal zawiera właściwości, które daje jej możliwość wykorzystania rootkitów w uciec antywirusa i większość przypadków, to również wyłączenie procesów antywirusowych aby przemycić w. Stąd, zawsze jest korzystne dla użyć zaktualizowanej programów anty-spyware do wciągniki takie szkodliwe formy zbirów z wejściem do systemu.\nOto co TilDeal może zrobić. Jak łatwo zakrada wewnątrz, to indeksuje wewnątrz pamięci i wyłącza wiele procesów, aby uruchomić się i jego proces. To również dołącza pliki i większość czasu psuje strukturę pliku, jak również prowadzące do utraty danych i corruptiona i użytkownika blokuje dostęp do nich. Jednym z największych problemów jest, gdy zaczyna utrudnia wartości rejestru. Ze względu na to, aplikacje zaczynają rozbić i System działa bardzo wolno, nawet wywala czasem. Ponadto, również nie wiele zmian w ustawieniach przeglądarki, przekierowania stron internetowych i zapisy naciśnięcia klawiszy, aby uzyskać dane osobowe oraz informacje finansowe.\nJak działa TilDeal trafia do komputera\nAutorzy szkodliwego oprogramowania zawsze staram się rzeźbić nowych sposobów włamania się nawzajem komputera za pomocą paskudne robaki internetowe takie jak TilDeal. Istnieje jednak kilka kanały dystrybucji wykorzystywane przez hakerów do wprowadzenia infekcji wewnątrz rdzenia komputera, począwszy od reklamy, wiadomości, Programy darmo, gry itp. i kilka, które nie są jeszcze znane. Ale przede wszystkim następujące wymienione nośniki są często stosowane jako wektor.\nJeden wspólny choć skutecznych źródeł, przez które TilDeal trafia do wnętrza komputera z systemem Windows. Twórcy szkodliwego oprogramowania użyć nazwy autorytatywnych lub prawdziwe witryn z przedmiotów i użytkowników przyciągają do kliknięcia na link, lub otworzyć załącznik.\nWiele innych doświadczonych użytkowników komputerów pobrać tylko o rzeczy z witryn bez skrupułów i niezaufanych bez czytania umowy użytkowników końcowych. Miejsca te są zagrożone, więc jest produkt lub program oferowany tam z TilDeal. Dodatkowo, darmowe abonamenty z tych miejsc może stać się medium, jak również. Więc należy być ostrożnym.\nMiejsca takie jak portale pornograficzne są ogromne repozytorium nieprzyjemnych infekcji, takich jak TilDeal. Więc lepiej użytkownik dala od tych domen do ochrony komputera.\nCo TilDeal zrobi w komputerze\nTilDeal, infekcja PC jest zaprogramowany na wiele brudnych działań, które mogłyby doprowadzić do nieoczekiwanych konsekwencjach później.\nTilDeal modyfikuje plików systemowych i dołącza go z kodem\nGorzej działalność TilDeal, to kradzież danych osobowych, takich jak kontakty, dane bankowe etc, prostych plików itp. To nawet śledzi co surfowania przez klawiszy nagrywania.\nKażdy użytkownik będzie zgrać przewody jego / jej komputera, jeśli on / ona cierpi z powodu tych wszystkich problemów powodzi komputer. Jedynym rozwiązaniem, aby pomóc PC odzyskać od tego jest usunąć TilDeal tak szybko, jak to tylko możliwe.\nJak pozbyć TilDeal z Windows PC\nMetoda ręczna usunąć TilDeal\nTeraz po załadowaniu systemu operacyjnego całkowicie uruchomić Menedżera zadań, trzymając CTRL + ALT + DEL kombinacji klawiszy w ogóle. Wybierz TilDeal procesy związane w karcie Procesy i kliknij “Zakończ proces” guzik.\nPo trzecie, wyszukaj wszystkie pliki i wpisy w TilDeal dysków systemu Windows i usuń je dobrze.\nPo lub wykonywania tych czynności wymaga dużo cierpliwości i uwagi od rejestru jest bardzo wrażliwy element komputera z systemem Windows, który utrzymuje informacji i wartości o różnych procesów i aplikacji. Jeden błąd może doprowadzić do niezastąpionych problemów. Eksperci doradzają fachowcy lub technicznie sprawnych ludzi do korzystania z ręcznych czynności w celu usunąć TilDeal. Jeśli jesteś początkującym, nawet nie idź do niego. Oto, gdzie drugi etapy sposobu w i że jest za pomocą usuwania oprogramowania innej firmy TilDeal.\nUsuwanie TilDeal z automatycznym Removal Tool\nNagradzany i skuteczne narzędzie do usuwania, które zostało przetestowane przed wszelkiego rodzaju agile bugów internetowych. Z zawsze gotowy do aktualizacji opcji, pomaga komputer do obrony przed nowymi i więcej potencjalnych błędów, takich jak TilDeal bardzo łatwo. Mimo, że narzędzie jest bardzo zaawansowany w zakresie programowania, patrząc na jego interfejs będzie można poczuć się jak to jest kawałek ciasta. Anti-virus funkcjonariusz wykonuje dokładne skanowanie dysku i plagi wszystko w tym rejestrze, kierującym, aby znaleźć i usunąć TilDeal i inne nasties. Możesz także użyć opcji skanowania niestandardowego, aby to skanowanie konkretnego dysku lub region na dysku twardym.\nAutomatyczne narzędzie do usuwania TilDeal: Więcej funkcji\nJak usunąć z narzędzia TilDeal Removal: Podręcznik użytkownika\nKrok 2: Pojawi się postęp skanowania dzieje. Po prostu nie rób innych pasz jednocześnie proces ten zakończy. Po skanowanie się skończy, pokaże wykaz i szczegółowe dane o wszystkich niebezpiecznych wirusów rezydujących w tym TilDeal w formacie miniatur.\nPobierz narzędzie do usuwania TilDeal teraz pozbyć się skrupułów zakażenie zakażenia i uszkodzenia plików i rujnuje wydajność systemu.\nThis entry was posted in Uncategorized and tagged Kroki aby usunąć TilDeal, TilDeal Proces usuwania, TilDeal Usunięcie Przewodnik. Bookmark the permalink.


MAŁA KA(F)KA: 325.CO MAM NA DNIE SKRZYNI?\nEGMONT POLSKA, WARSZAWA 2015\nMoim marzeniem zawsze była skrzynia. Wielka, pojemna, w której można schować wszystkie swoje skarby. Nie piracka. Raczej taka, na której bokach i wieku ktoś wymalował piękne kwiaty… „Taka na posag?” - pytała zawsze Mama, a ja nie do końca wiedziałam, o czym mówi. Że polską tradycją było przygotowywanie córki do wyjścia za mąż, że w takiej skrzyni składało się pościele, obrusy, ubrania, że przygotowywały je wszystkie kobiety w rodzinie, także sama zainteresowana, że trwało to latami i było nie tylko czymś praktycznym, ale też rodzajem sentymentalnego daru, zachowania pamięci o korzeniach. Przecież w każdym domu wyszywało się trochę inaczej, ciut inny kształt przyjmowała główka kwiatu, malowana na skrzyni…\nNiedawno mieliśmy okazję być Parku Etnograficznym w Olsztynku. Serce biło mi mocniej, gdy wchodziłam do kolejnych nisko sklepionych chat, gdy oglądałam wysokie łóżka, z siennikami tak wypchanymi, że śpi się pod samym sufitem, drewniane komody, kołyski, koniki na biegunach, stoły, na których stała jedna miska i leżało kilka łyżek, kuchnie, ze związanymi w pęczek ptasimi piórami, leżącymi zawsze w pobliżu paleniska – to nimi rozniecało się ogień, podtrzymywało płomień, podsycając go powietrzem, spiżarnie z wielkimi pękami ziół, suszącymi się kwiatami w dół i skrzynie – dokładnie takie, jak moja wymarzona… Widziałam tam samo piękno, czułam, jak bardzo to wszystko jest moje, jak jest we mnie wrośnięte, jak siedzi w samym środku, nie-do-wykorzenienia.\nAlbo gdy poszłyśmy z Majką na koncert Daorientacji. To duet, który podróżuje po Polsce, zbiera pieśni przodków i ocala je od zapomnienia. Na sali dzieci w getrach, dresach, ze spinkami z bohaterami amerykańskich bajek we włosach i wizerunkami amerykańskich bohaterów na koszulkach. Na scenie pani w tradycyjnej koszuli i spódnicy, z czerwonymi koralami na szyi. Nikt z widowni nie zna słów. A wszyscy śpiewają. Od pierwszego kawałka ludzie wstają z miejsc, klaszczą, bujają się – ta muzyka w nich żyje, bo jest ich dziedzictwem. Nawet nie zdajemy sobie sprawy, że to wszystko jest w nas!\nI o tym właśnie jest książka/album/picturebook Marianny Oklejak. O wzorach koronek. O wzorach pisanek. O rodzajach drewnianych i ceramicznych naczyń. O instrumentach, na których grała jakaś nasza praprababcia. O tkaninach, o zabawkach, o potrawach, o wzorach, którymi ktoś ozdobił skrzynię swojej córki… I o czasie, który biegnie nieubłaganie, zmieniając świat, zmieniając człowieka. Pomiędzy stronami toczy się historia dwojga młodych, którzy się poznają, zakochują, biorą ślub, a później mają dziecko. Gdzieś tam jest też śmierć, jest rozstanie. Ale są też święta – Wielkanoc, Boże Narodzenie, kolędnicy, palmy i Nowe Latko… Marianna przejechała Polskę, wchłonęła w siebie tradycję, przetworzyła i podała ją w pięknej formie. W pierwszym momencie poczułam przytłoczenie ilością szczegółów, barw, książka zilustrowana jest brawurowo! Ale zaraz wciągnęła mnie w siebie, zaczarowała, opowiedziała wszystko to, z czego tak naprawdę zbudowane są moje ręce, nogi, brzuch i głowa – cały świat, który składa się na mnie. Zdawałoby się, że to tylko przeszłość, że nikt już teraz skrzyń dla córek nie zbija. Ale wystarczy wyściubić nos z wielkiego miasta (w którym owszem, tradycja zanika na rzecz kosmopolityzmu) i zobaczyć, że to wszystko wciąż żyje, że ludzie są do tego przywiązani, dumni. Oklejak genialnie to w swojej książce pokazała. Na weselu tańczy ubrana w tradycyjną suknię kobieta z panem w garniturze z galerii handlowej, ktoś ma tatuaż z tradycyjnym wzorem na ramieniu, czat w komunikatorze internetowym pomiędzy dwojga kochankami, to słowa ludowej pieśni… To smaczki, które mają za zadanie zwrócić uwagę na akcenty tradycyjne w naszym otoczeniu – to naprawdę nie tylko Cepelia! Z jakichś powodów nawet w tych wielkich miastach zakłada się zespoły ludowe i w nowoczesnych, klimatyzowanych salach ćwiczy się kujawiaki i oberki.\nW tej książce jest mało słów – wiadomo, ilustratorka zachwycać ma nas obrazem, warstwą wizualną. Zmysłem wzroku odbiera świat, zachwyca się nim oczami, więc taką drogą głównie oddaje nam swój podziw. Jeśli tekst – to na końcu, w formie paru słów wyjaśnień, albo podpisów pod poszczególnymi wzorami tkanin, koronek czy potraw. I wkomponowane w obraz słowa ludowych przyśpiewek. A obraz to kolor, faktura, zapach, dźwięki, wszystko tu jest – w wielkiej obfitości. Dlatego niezwykła plastyczność tych obrazów, nagromadzenie szczegółów i kolorów, może w pierwszej chwili przerażać, ale zaraz okazuje się, że nie trzeba tej obrazkowej treści przetwarzać, że ona jest już w środku!\nPiękna, niesamowita książka! Czuję zachwyt aż po koniuszki palców! Mam nadzieję, że Majka kiedyś też wymarzy sobie skrzynię, że będzie widziała ją oczyma wyobraźni, a potem doszuka się w tym marzeniu swojego pochodzenia.\nBazyl 17 maja 2016 10:10\nPamiętam skrzynię z okuciami, która stała w sieni, w domu Dziadków. Na dnie leżały nakrochmalone poszwy, a w kącie stał woreczek z mąką. Przynajmniej tak mi się wydaje. I pamiętam, że bardzo chciałem tę skrzynię mieć, ale niestety przestała istnieć wraz ze starym domem, którym nikt się nie zaopiekował i który po prostu zapadł się w sobie, prawdopodobnie grzebiąc babciną skrzynię.\nPamiętam też łóżka ścielone słomą, pierzyny, jak piszesz, pod sufit i ciepło pieca, które docierało w każdy kąt tego jednoizbowego domku, w którym Dziadkowie wychowali czwórkę dzieci.\nNo i "światówy" wykonywane na potańcówkach urządzanych na zdjętych z zawiasów wrotach od stodoły. Spontaniczne, radosne, z lokalnymi muzykami, którzy znosili: ten akordeon, ten baraban.\nEch, kupię sobie chyba w końcu Cuda wianki :D


Juliusz Słowacki - Kordian - Polska Winkelriedem narodów - Wypracowania Juliusz Słowacki - Kordian - Polska Winkelriedem narodów - Wypracowania\nJuliusz Słowacki – Kordian – Polska Winkelriedem narodów\nUtwór Juliusza Słowackiego Kordian jest polemiką z III. cz. Dziadów Adama Mickiewicza i zawartą tam ideą mesjanizmu. Poeta zawarł w dramacie analizę przyczyn niepowodzenia powstania listopadowego, wskazał na brak odpowiednich przywódców – tchórzliwych i nieudolnych do prawdziwej walki o niepodległości państwa. Ale istotna dla kwestii przyczyn upadku zrywu narodowościowego jest także postać tytułowego bohatera i jego idea winkelrydyzmu.\nIdeą życia Kordiana staje się idea walki o wolność kraju. Na górze Mont Blanc bohater przemienia się z człowieka marzeń w człowieka czynu. Wreszcie doznaje poczucia siły i potęgi, odnajduje cel i sens życia. Pragnie uczynić z Polski Winkelrieda narodów, chce, by jej poświęcenie przyniosło wolność ludom. Sam być przewodnikiem Polaków w drodze do wolności, udowodnić swe bohaterstwo i poświęcić się za naród, tak jak legendarny Szwajcar Winkelried.\nMesjanistyczna idea Adama Mickiewicza doprowadziła naród do uśpienia i przyjęcia przez Polaków biernej postawy.\nZ kolei Julisz Słowacki przedstawia inny sposób ocalenia Polski – walkę narodowowyzwoleńczą. Wskazuje pozytywny wzór naśladowania w osobie szwajcarskiego bojownika, który poświęcił własne życie, by umożliwić rodakom zwycięstwo. Polska, jak Winkelried, nie powinna biernie czekać w niewoli, lecz musi zerwać się do walki nawet, gdyby miała się ona zakończyć klęską.\nGłównym orędownikiem idei krwawej zemsty na wrogu czyni Juliusz Słowacki Kordiana. Aby wcielić w czyn hasło Polska Winkelriedem narodów Kordian postanawia zabić cara. Jest pełen zapału, wydaje mu się, że jest zdolny do wielkich czynów, że pociągnie za sobą tłumy, by przynieść sobie i innym narodom wolność.\nJednak jego entuzjazm nie udziela się innym spiskowcom, którzy nie umieją i nie chcą trafić do ludu, świadomie odsuwając go od działania. Chcieli sami wystąpić przeciw carowi i bez pomocy chłopów odzyskać niepodległość. Tak więc szansa zaangażowania tłumu do walki została zaprzepaszczona. Kordian i garstka spiskowców pozostają sami. Zdecydowanym przeciwnikiem zabójstwa cara jest Prezes, w osobie Juliana Ursyna Niemcewicza. Zastanawia się, co powie Europa na ten krwawy czyn.\nAle Kordian nadal chce konsekwentnie realizować ideę, której postanowił się poświęcić. Oczywiście, ta samotność stanie się przyczyną ostatecznej klęski. Nie zabije cara, ulegnie osobistym słabościom. Okazuje się, że jest zbyt mało odporny psychicznie, aby dokonać tego czynu. Przed sypialnią cara musi stoczyć przegraną walkę z własnym strachem – okazuje się bezsilny, pada zemdlony przed drzwiami.\nKordian nie wypełnił misji, której się poświęcił. Jest niedojrzały politycznie, słaby psychicznie, nie ma programu dla Polski. Nie nadaje się na wodza. Ponosi podwójną klęskę jako polityk i jako bojownik. Jako polityk nie był w stanie przekonać spiskowców do swej idei carobójstwa, zaś jak bojownik – nie dokonuje zamierzonego celu.\nMłodzieńczy zapał i zryw niepodległościowy, który miał przynieść Polsce wymierne efekty, został zdaniem poety zaprzepaszczony przez konserwatywnych z racji swego wieku działaczy.\nadam mickiewiczidea winkelriedyzmu kordianjuliusz słowackikordian polemika z III cz. Dziadówmickiewicz III cz. Dziadówpowstanie listopadoweSzkoła licealnasłowacki kordiansłowacki kordian polska winkelriedem narodówsłowacki kordian wypracowaniewinkelried\n« Aleksander Fredro – Śluby panieńskie – Wzorce miłosne zachowań\nHenryk Sienkiewicz – Krzyżacy – reportaż z walki Zbyszka z Rotgierem »


Smart Home RPI co najlepiej wybrać - Raspberry Pi - FORBOT\nCzy polecacie RPi 3 B+ , jako główny komputer do Smart Home ? Jeśli tak, to jakie komponenty do takiego Smart Home możecie polecić ? Myślałem o komunikacji po RS485, dysk zewnętrzny na USB bootowany i na nim system z jakimś gotowym systemem automatyki typu Domoticz,OpenHab, czy coś podobnego, albo własna domowa strona internetowa? Dodatkowo Arduino montowane w puszkach przy gniazdkach/przełącznikach światła, oraz czujniki CO,temperatury,wilgotnosci etc jako jeden czujnik też komunikacja po RS485. Czy możecie coś zaproponować z propozycją ze sklepu danego komponentu , lub macie jakieś własne ciekawe propozycje najlepiej tak zwizualizowane ?\nChyba najpopularniejsze połączenie w tej chwili to RPi + Domoticz i elementy wykonawcze na ESP. Sporo osób podpina też pod Domoticza gotowe bezprzewodowe włączniki i przekaźniki SonOffa. Wszystko zależy od tego czym dokładnie chcesz sterować i jak daleko mają być od siebie poszczególnie elementy systemu.\nNo właśnie zapomniałem napisać że to ma być przewodowo , dlatego napisałem RS485, może też być inna komunikacja przewodowa. RS485 daje mi 1200m zasięgu. Tylko jak przy każdym gniazdku i każdym wyłączniku światła zamontuję płytkę z arduino to będzie sporo tego . Dom 100m2 , 3 pokoje, salon, kuchnia, łazienka, ubikacja oraz kotłownia. Dokładnej ilości jeszcze nie policzyłem bo to dopiero plany są. Na razie chciałbym potestować te rozwiązania co są i coś na przyszłość wybrać. Jak macie styczność z tego typu rozwiązaniami to proszę o radę jakie są z tym problemy najlepiej a jakie zalety . Słyszałem o wysypywaniu się plików na kartach SD, a też wyczytałem że RPi od wersji 3 umożliwia bootowanie z USB, więc dysk na USB 3.0 by spełnił zadanie jako baza danych i na nim cały system. Opcją zastępczą jest PLC np. Siemiens, i na nim postawienie strony też po RS485 komunikacja. Inną opcją to RPi czy PLC i komunikacja po Ethernecie. Chyba że macie inną opcją komunikacji po kablu ? W RSie to chyba tylko 32 adresy można nadać i nie wiem czy taki rodzaj komunikacji wyrobi. Jak mówiłem bezprzewodowe rozwiązanie odpadają.\nEdytowano Kwiecień 15, 2019 przez daniel89\n3 godziny temu, daniel89 napisał:\nNo właśnie zapomniałem napisać że to ma być przewodowo , dlatego napisałem RS485, może też być inna komunikacja przewodowa. RS485 daje mi 1200m zasięgu. Tylko jak przy każdym gniazdku i każdym wyłączniku światła zamontuję płytkę z arduino to będzie sporo tego . ..\nOpcją zastępczą jest PLC np. Siemiens, i na nim postawienie strony też po RS485 komunikacja. Inną opcją to RPi czy PLC i komunikacja po Ethernecie. Chyba że macie inną opcją komunikacji po kablu ? W RSie to chyba tylko 32 adresy można nadać i nie wiem czy taki rodzaj dostępu do aplikacji wyrobi. Jak mówiłem bezprzewodowe rozwiązanie odpadają.\ntaka mała uwaga tylko: dla RS485 trzeba się sporo napisać (kodu programu). Ta magistrala nie ma żadnego sprzętowego arbitrażu dostępu do niej i wszystko trzeba samemu oprogramować (RS nie ma żadnych adresów dostępu sprzętowych). CAN bus jest zbliżony jeśli chodzi o duże odległości transmisji, ale ma sprzętowy arbitraż dostępu do magistrali i korektę błędów (czyli jest lepszy do programowania niż RS485). Ale jeśli wybrałbyś CAN to RPI go bezpośrednio nie obsłuży - trzeba dokupować odpowiednie shieldy i raczej programować to samemu (nie wiem, czy np. Domoticz ma moduły do jego obsługi). Jeśli chodzi o obsługę CAN'a to np. STM32 mają ją wbudowaną w procesor (np. tanie STM32F103x), wystarczy dodać prosty scalak z driverem magistrali.\nJeśli już korzystać z RS485 to z jakimś protokołem wyższych warstw np. Modbus, który załatwi adresację modułów a RS485 tylko jako warstwa fizyczna magistrali (np. Modbus RTU).\nDziękuję za odpowiedź. Jak by ktoś jeszcze miał jakieś uwagi/propozycje to proszę o radę. Na PLC bym RS-a ogarnął, z Arduino też łatwo wysłać i odebrać dane, ale z RPi jeszcze nie miałem styczności ani z tymi programami do Home Automation Open Source typy wspomniany Domoticz. Najlepiej jak by ktoś kto miał z tym styczność włączył się do dyskusji. RS 485 to tak protokołem Modbus jak już. Chyba że inaczej zapytam, jaki standard stosują firmy które takie coś wypuszczają do przesyłu po kablu w domu inteligentnym ? Jeszcze jedno mnie nurtuje, czy takie Arduino w puszce przy gniazdkach//wyłącznikach to dobry zamysł czy lepiej wszystko mieć w rozdzielni?\nDziękuję za odpowiedź. Chyba że inaczej zapytam, jaki standard stosują firmy które takie coś wypuszczają do przesyłu po kablu w domu inteligentnym ? Jeszcze jedno mnie nurtuje, czy takie Arduino w puszce przy gniazdkach//wyłącznikach to dobry zamysł czy lepiej wszystko mieć w rozdzielni?\ntutaj masz skrócony opis kilku stosowanych protokołów (niestety część z nich jest bezprzewodowa)., no i oczywiście nie są to wszystkie stosowane:\nBTW: znalazłem jakiś wątek o wykorzystaniu CAN'a w Domoticzu, ale ile jest wart to nie potrafię powiedzieć:\nJeśli CAN by działał z Domoticzem OK, to ja osobiście wybrałbym tą opcję.\nPoczytałem trochę na innym portalu i tam właśnie piszą o tym że CAN ma możliwość wiele master i jest bardziej niezawodny, a RS-485 na modbusie RTU ma jeden master reszta slave. W sumie nie przeszkadzało by mi to bardzo bo przy braku komunikacji SLAVE i tak by urządzenia działały sam z siebie niezależnie, a sterownik i tak by trzeba wtedy zrestartować ten główny jak i podrzędne odłączając na chwilę zasilanie. Tak jak by każde gniazdko/włącznik to osobny sterownik a tylko odczytuje i wysyła dane jako podrzędny układ SLAVE. Tam właśnie wybrali RSa jako komunikację bo tańszy ... Te co pokazałeś to głównie radiowa komunikacja a jak mówiłem taka mnie nie interesuje, człowiek wolny od zbędnych fali we własnym domu to człowiek szczęśliwszy.. Ciekawostką jest przesył przez sieć elektryczną sygnałów ale nie bardzo wierzę w bezpieczeństwo i niezawodność takiego rozwiązania .. Coś o KNX słyszałem kiedyś ale z racji że to drogie układy to temat odpuściłem, może warto się przyjżeć bliżej ?? Tutaj najbardziej mi zależy bym do takiej sieci jaką tam wybiorę mógł podpiąć dużą ilość dodatkowych układów i by to hulało a nie wieszało się przepełnieniem.\nRS485 obsługuje 32 nadajniki i 32 odbiorniki i nie wiem czy to nie za mało może się okazać. CAN raczej takiego ograniczenia nie ma ... W sumie muszę policzyć ile takich układów w domu by było. Zawsze też można w rsie zwiększyć ilość..\n27 minut temu, daniel89 napisał:\nnie jest to dokładnie tak, jak to interpretujesz. Patrz np. ten link:\nA tutaj to samo tylko dokładnie wytłumaczone:\nCzyli 32 obciążenia jednostkujące. Wynika z tego że przy mniejszym obciążeniu sieci możliwe jest podpięcie większej ilości jak 32 urządzeń. Dobrze teraz rozumiem ? Przy obciążeniu jednostującym równym 0,5 daje nam 64 urządzenia. Obciążenie jednostkujące odczytujemy z charakterystyki napięcia względem prądu i te 32 to dotyczą napięcia 12V ? Zasilane ten MAX485 widziałem z 5V dla Arduino więc te pozostałe +/-7V to źródło szumu ??\nNo ale przy obciążeniu jednostkującym =1 można przyjąć że można wtedy 32 urządzenia tylko podpiąć do sieci ?\n14 godzin temu, daniel89 napisał:\ntak, teraz według mnie twoja interpretacja jest poprawna. W praktyce stosują odpowiednia konfigurację sieci i odpowiednie układy scalone można uzyskać nawet te 256 urządzeń podpiętych do magistrali.\nNo to muszę teraz sobie spokojnie policzyć ilość potrzebnych modułów dla tej magistrali. Też wyczytałem że Domoticz nie działa w standardzie Modbus RTU, za to OpenHab już uwzględnia ten protokół . Czytałem też o racjonalności zastosowania tej Malinki i opinię widzę że na internetach są strasznie podzielone, jedni zachwalają że tanie a inni dogryzają i udowadniają że się wiesza i wysypuje. Nie wiem czy nie lepiej na PLC Siemens użyć jako mastera do tego Modbus RTU, przynajmniej mam gwarancję że zadziała, ale pisanie samemu strony i kupno pojemnej karty SCL będzie mnie trochę kosztować ... Też nie wiem jak z wytrzymałością takiej karty SCL w porównaniu do dysku SSD który bym wpiął do Malinki ... Sporo jeszcze wątpliwości mam przed przystąpieniem do projektu , może ktoś mi pomoże rozwiać niektóre jeszcze wątpliwości , bo czytając to co na innych forach to juz ogłupiałem ...\n2 minuty temu, daniel89 napisał:\nja osobiście gdybym chciał sobie zrobić taki system wybrałbym płytki z STM32 i magistralę CAN (posiłkując się czasem ESP8266).\nNo ale w Malince masz czip quad-core ARM-8 Cortex-A53 CPU . Jest to wydajniejszy chip od STM32 jeśli masz na myśli te zwykłe Cortex M0-M7. Na Malince można system postawić i serwer ten OpenSource i to działa. Tworzyć samemu płytkę na STM32 nie bardzo widzę jak by to zrobić i jak z wydajnościa takiego rozwiązania . Z CAN mam doczynienia w pracy i z doświadczenia wiem że to jest standard dla motoryzacji, co prawda można go wykorzytać do czegoś innego, ale skoro w przemyśle nie stosuja CAN tylko RS485 na PLC to jak to wytłumaczyć ? Te gotowe płytki na STM32 jak discovery nie jestm przekonany bo to działało 24/h bez problemu, chociaż malinka też nie ma takiej gwarancji .. Dałeś mi do zastanowienia ale ciężko mi się zgodzić że mniej wydajny chip na takim discovery jest lepszy od malinki gdzie jest 4-rdzeniowy cortex-a53 . W dodatku jak podpiąć do takiego STM32 taki dysk twardy SSD, co prawda jest tam wyprowadzenie na karty SD, JTAG, itd. ale nie bardzo widzę by to wyrabiało jeśli kilka osób wejdzie na stronę domową i zacznie czymś sterować.. a też jak do takiego urządzenia wgrać taki Domoticz czy inny program Open Source ?\nPo pierwsze: jakoś w swojej malince czterech rdzeni nie mogę się doszukać (zgadnij jaki model).\nPo drugie: dlaczego niby podsystem sterujący domem ma być tym samym, co podsystem realizujący śliczne wyświetlanie kafelków na stronie www?\nA po co mam serwer dodatkowo dokładać na którym umieszczę stronę , skoro malinka może robić za Mastera i serwer ? Chodzi o pobór prądu kolejnego dodatkowego urządzenia i racjonalność takiej aplikacji. Też ten STM32 nie ma żadnych certyfikatów że może pracowac 24h na dobę bez problemu . Malinka też nie ma certyfikatów, ale sama by spełniała wszystkie założenia. Certyfikat pracy 24 na dobę mam tylko od PLC, ale tam karta SCL też ma ograniczoną liczbę odczytów zapisów i mniejszą od dysku SSD a dużo droższe są takie karty przemysłowe.\nMalinkę masz pewnie poprzednią wersję. W sumie warto poczekać na nowszy model bo cena ciagle w okolicy 200zł a dodają co chwilę lepsze parametry w tych urządzeniach,\nPamięci Flash NAND typu\nSLC, które oferują nam największą liczbę cykli zapisu\ni odczytu, wynoszącą obecnie około 80 000\n"Dla nośników w popularnej technologii MLC (Multi Level Cell) liczba cykli zapisu wynosi około 10 000." Z racji że dyski SSD mają 120GB najmniejsze a karta SLC taka 1GB to już grube tysiące złotych to skłaniam się ku dyskowi SSD. Tylko ciekawe jaka pojemność karty pamięci dla takiej strony będzie odpowiednia ..\nDomoticz zajmuje 14MB. Własna strona pewnie też by się w tym przedziale rozmiaru zmieściła. Problemem była by archiwizacja danych bo to pewnie sporo pamięci dodatkowej potrzebuje. Jaka karta pamięci według was była by optymalna pod taką stronę z archiwizacją tygodniową danych z czujników ?


Festiwal okazji w Amazon.pl: Kindle Paperwhite za 414,99 zł! Sprawdź też przegląd okładek.\nKindle Paperwhite 4 – 414,99 zł (zamiast 649,99 PLN)\nTest inkBOOK Focus – ośmiocalowy czytnik z Androidem 8.1 i wieloma aplikacjami (30)\nRobert Drózd: Idąc tym tokiem rozumowania niezależnie od tego, co bym pisał, recenzje nie będą wiarygodne, bo...\nTd: Pana opinia zamieszczna tutaj jest niezbyt wiarygodna. Brakuje po prostu plusów i minusów recenzji Pana Roberta....\nMarcinP: Recenzje zamieszczne tutaj są niezbyt wiarygodne. Często brakuje po prostu plusów i minusów urządzenia. O...\nRobert Drózd: O i zapomniałem poświęcić tej ważkiej innowacji osobnej sekcji w artykule. :-D\nJakie etui do Kindle Paperwhite IV wybrać? Przegląd i krótki test oryginalnej okładki (15)\nKonrad: Używam oryginalnej wodoodpornej czarnej. Nie widać na niej brudu, z tego powodu nie zdecydowałem się na...\nDarth Artorius: Zawsze Allegro. Najładniejszą okładkę ala skóra miałem na Kindle 6 i teraz na PW3. Wygląd premium,...\nRobert Drózd: Zgadza się. Zresztą z tą wodoodpornością czytników jest zwykle tak, że mimo certyfikatów żaden...\nNagroda Literacka NIKE 2021 – ile nominowanych książek ma wersje elektroniczne? (2)\nMichał Skąpski: WBPiCAK wypożycza czytniki i ebooki w ramach swej działalności bibliotecznej. Brak publikacji ebooków...


Farecla G3 Professional Leather Cleaner 500ml\nFarecla G3 Professional Leather Cleaner to delikatny preparat czyszczący do tapicerki skórzanej. Po długich testach widzimy że preparat sprawdza się przy lekko, maksymalnie średnio zabrudzonych powierzchni. Nie wysusza skóry, a wręcz przeciwnie, pozostawia ją miękką w dotyku. Oczywiście po czyszczeni wymagane jest zabezpieczenie tapicerki skórzanej odpowiednim preparatem.\nPamiętaj żeby przed czyszczeniem odkurzyć skórę i wydmuchać sprężonym powietrzem szwy, jeżeli masz dostęp do kompresora.\nMożesz aplikować za pomocą dołączonego atomizera. Zawsze nanoś produkt na akcesoria do czyszczenia i dopiero rozpocznij czyszczenie.\nW przypadku małych zabrudzeń wystarczy spryskać białą mikrofibrę i czyścić powierzchnię tapicerki. Od razu po czyszczeniu zbierz brud za pomocą białej mikrofibry.\nPrzy większych zabrudzeniach spryskaj szczoteczkę i czyść tapicerkę ruchami prostymi w różnych kierunkach lub ruchami kolistymi. Czyść małe powierzchnie, siedzisko podziel na 4-5 części. Od razu po wyczyszczeniu jednej strefy, zbierz brud za pomocą białej mikrofibry.\nPrzy większych zabrudzeniach zachęcamy skorzystać z pianowniczki. W tym przypadku nanoś pianę na szczoteczkę i czyść zabrudzoną powierzchnię ruchami prostymi w różnych kierunkach lub ruchami kolistymi. Siedzisko zalecamy podzielić na 5-6 części. Od razu po wyczyszczeniu jednej strefy zbierz brud za pomocą białej mikrofibry. Pamiętaj żeby w trakcie czyszczenia płukać szczoteczkę w ciepłej wodzie i odsączyć o mikrofibrę przed nałożeniem kolejnej porcji Leather Cleaner'a.\nPo czyszczeniu odczekaj godzinę i rozpocznij zabezpieczenie za pomocą Farecla Leather Protectant\nFarecla Leather Cleaner posiada zapach kojarzący się z kadzidłem i starymi meblami, podobnie jak cleaner z firmy CleanTech. Nie pozostaje on jednak długo wyczuwalny wewnątrz samochodu po czyszczeniu.\nFarecla G3 Professional Leather Protectant 500ml\nSzczoteczka Mazak z włosiem mieszanym\nColourlock Soft Clean 200ml Preparat do czyszczenia skóry


Pielgrzymka Rodziny Wincentyńskiej na Jasną Górę – AIC\nPrzedstawiciele Rodziny Wincentyńskiej z całej Polski przybyli na Jasną Górę w dniach 25 i 26 września w ramach dorocznej pielgrzymki przed uroczystością św. Wincentego a Paulo. Spotkanie rozpoczęła msza św. w kaplicy Cudownego Medalika w domu sióstr miłosierdzia przy ul. św. Barbary. Mszy św. przewodniczył ks. Edward Batko a kazanie wygłosił ks. Jerzy Basaj – nowy dyrektor Stowarzyszenia Cudownego Medalika. Na wałach, przy blasku lampionów została odprawiona Droga krzyżowa, po której pielgrzymi udali się na Apel Jasnogórski. Kulminacyjnym punktem pielgrzymki była Eucharystia w kaplicy Cudownego Obrazu, której przewodniczył i kazanie wygłosił krajowy moderator Rodziny Wincentyńskiej.\nPo mszy świętej uczestnicy pielgrzymki powitali młodych konsekrowanych przybywających do sanktuarium w ramach obchodzonego Roku Życia Konsekrowanego. Szczególnie radośnie zostały powitane Siostry Miłosierdzia i klerycy Zgromadzenia Misji. Na spotkaniu formacyjnym siostry miłosierdzia opowiedziały o wincentyńskiej służbie ubogim i chorym prowadzonym przez szarytki w różnych specjalistycznych placówkach, ośrodkach pomocy, zakładach, domach dziecka itp., które posiadają w całym kraju, w ramach trzech polskich prowincji. Wykład został bogato zilustrowany wzruszającymi fotografiami ukazującymi ogrom cierpienia, pracy i poświecenia.\nWyrażam głęboką wdzięczność wszystkim, którzy odpowiedzieli na zaproszenie, przybyli do Częstochowy oraz swoim zaangażowaniem ubogacili przebieg naszego kolejnego spotkania u stóp Jasnogórskiej Pani antycypując jednocześnie nadzwyczajny Jubileuszowy Rok Miłosierdzia ogłoszony przez papieża Franciszka.\n2 stycznia, 2016 2 stycznia, 2016 adminFetured, Informacje


Sztyca Zipp Service Course SL 2019 Seatpost Karbon 25,4 mm/ 20 mm\nStrona główna » Części rowerowe » Sztyca Zipp Service Course SL 2019 Seatpost Karbon 25,4 mm/ 20 mm\nDostępność: Dostępność 2-5 dni (magazyn zewnętrzny)\nNumer katalogowy: 50011149\nKod producenta: 00.6818.034.003\nKod EAN: 710845821349\nCena: 978,96 zł\nOd czasu wprowadzenia naszej linii komponentów Service Course SL odnieśliśmy niesamowity sukces z naszymi profesjonalnymi sportowcami we wszystkich dyscyplinach. Chociaż sukcesy okazały się skuteczne, czerpaliśmy również z ich opinii. Dowiedzieliśmy się nie tylko, jak i dlaczego sportowcy dokonują wyboru sprzętu, ale także jak nasze metody produkcji i materiały wpływają na wydajność produktu. Dzięki nowej wiedzy, a także nowej inżynierii, z dumą przedstawiamy naszą całkowicie przeprojektowaną sztycę Service Course SL z rurą węglową i aluminiową główką, która zapewnia lepszą amortyzację i zmniejszenie wagi.\n- Nowy lekki system mocowania\n- Zmiana materiału rurki na karbon oraz dodanie długości i rozmiarów\nObręcz Alexrims MD19 27,5 32H czarna\n229,00 zł55,00 zł\nZaciski chwytów Ergon GD1\nChwyty Ergon GA2 lemon 2020\nPrzerzutka Przednia Shimano Deore M5100 FD-5100 E-Type 38T\n124,00 zł90,00 zł


Rosyjski Metal: Kawałek IRON MAIDEN z wizytą w Rosji\nNiedawno krótką trasę po Rosji odbyli wspólnie Blaze Bayley i Paul Di'Anno - byli wokaliści Iron Maiden. Panowie nie brali ze sobą muzyków, a ich ekipę zasilili rosyjscy nstrumentaliśći po uporzednim doborze. O tym, jak współpracował im się z Paulem opowiadali później w reportażu zamieszczonym na stronie Mastersland.\nMuzycy jakkolwiek zachwyceni, że mają okazję grać z pierwszym wokalistą legendarnego zespołu, nie kryli jednocześnie tego, co o nim myślą. Po pierwsze muzyków ubawiło z jakim zdziwieniem przyjął ich Di'Anno: ciekawe, wy też umiecie całkiem nieźle grać, jakbyśmy byli gorszą kategorią muzyków, bo ze Wschodu..., Rosjanie z niedowierzaniem patrzyli, jak wokalista wszędzie, gdziekolwiek byli szukał wi-fi...\nW końcu któryś z muzyków zażartował, gdy przejeżdżali z jednego miasta do drugiego patrzcie tu nie ma wi-fi! a za oknem akurat ciągnęły się lasy, pola...Cały autobus umierał ze śmiechu, tylko Di'Anno naburmuszył się i nie potrafił wykrzesać z siebie uśmiechu.\nGwiazdorskie zapędy Di'Anno dały znać także na koncertach: na jednym z nich sklął fana, który popchnął go i (podobno) odnowił mu tym kontuzję kolana, na ostatnim z koncertów zaczął nagle szarpać się z widzami o aparaty fotograficzne, a na końcu stwierdził, że fajnie się dla nich śpiewało i choć pewnie nikt nie zauważył, to było kilka "fucków". Gitarzysta, który to opowiadał skomentował to słowami: trudno było tych "fucków" nie zauważyć, ale co tam:)\nKiedy obejrzałam ten reportaż utwierdziłam się tylko w przekonaniu, że Di'Anno to, delikatnie mówiąc, nie jest człowiek z klasą i choć grał w IRON MAIDEN, nie poszłabym na jego koncert.\nKto tworzył rosyjską ekipę ex-wokalistów IM?\nAndriej Smirnow - gitara (EVERLOST, ex-MISTRZ)\nMichaił Winogradow - gitara (muzyk sesyjny)\nNikołaj Korszunow - bas (KREMATORIUM, BUTTERFLY TEMPLE, ARTERIA)\nAndierj Iszczienko - perkusja (prowadzi cykl lekcji w ramach master-class)\nSwoją drogą warto przybliżyć sylwetkę pierwszego gitarzysty, ale to już jest temat na inny wpis.\nAutor: Ksenia Przybyś o 09:24\nEtykiety: Andriej Smirnow, EVERLOST, MISTRZ /МАСТЕР/\nwidget 26 lutego 2012 09:34\nDobrze wiedzieć, nie interesowałem się nigdy tym gościem za specjalnie, mimo iż dwie pierwsze płyty Ironów przez długi czas non stop gościły w moim odtwarzaczu:)\nKsenia Przybyś 26 lutego 2012 09:51\n@widget: O, jak miło spotkać kogoś, komu Iron Maiden nie kojarzy się wyłącznie z "Fear of the Dark":)