Dodane dnia 05-01-2017 12:41\nŁabędź, żeby wypowiadać takie sądy, najpierw trzeba coś poczytać!!!\nSzczepan- chyba masz rację.Wiesz, co mi się wydaje? Że to, co się teraz dzieje, to "ustawka" POPIS-u, obliczona na "ostateczne rozwiązanie sprawy polskiej"! A naiwni dają się nabrać na plewy.\nGdzie są polscy patrioci???\nDodane dnia 05-01-2017 13:25\nPolscy patrioci za chwilę będą chodzić w patrolach i lać takich jak ty i ja. Nie nastawiam policzków do mordobicia, jeśli chodzi o fizyczny kontakt z oponentem, ale Ty Trawa uważaj. No to odmul skrzynkę, to moze zrobimy antypislamską ustawkę, wsadzimy drąg w mrowisko i tak fest zamieszamy, aż pójdzie fama w cały świat. Wyobraź sobie: wszystkie oczy zwrócone w kierunku dobrej zmiany - jak za carycy Katarzyny! Alleluja i do przodu!\nDodane dnia 05-01-2017 15:32\nSkrzynka jest trudna do naprawy, gdyż problemy występują wewnątrz Portalu. Ja również nie zamierzam nadstawiać policzków- mój wpis jest analityczny. Zbyt wiele mam w tym życiu do stracenia. Wbrew pozorom, nie widziałem jeszcze osobiście wszystkich gatunków polskiej flory i fauny, a chcę to robić.\n[Dodano 05-01-2017 15:58]\nBardzo mi przykro, Szczepanie, ale po Twoim wpisie nie mogę kontynuować z Tobą współpracy.Nasze cele są diametralnie rozbieżne.\nDodane dnia 05-01-2017 17:42\nTroszkę traktuj co pisze z przymrużeniem oka. Nie wszystko bierz na klatę. Tylko żartowałem z Carycą. Żółkiewski był w Moskwie i nie wzięli, a Niemka wzięła. Porządek zrobiła. Albo weź sobie Wielkopolskę porównaj z Galicją, czy Podlaskiem.\nDodane dnia 05-01-2017 18:51\nProponuję, by jeszcze inni użytkownicy wypowiedzieli się na temat mojego pomysłu. To naprawdę ważne dla mnie.\nDodane dnia 05-01-2017 19:24\nTrawo, musisz zrozumieć, że Twoja bioliteratura oraz podejście do literatury w ogóle, jest w fazie hipotezy, a więc nie jest jeszcze uznaną, oficjalną teorią. Jako taka nie może być uwzględniona na portalu publicznym, który w dodatku (i na szczęście) nie faworyzuje żadnego gatunku.\nDodane dnia 06-01-2017 00:56\nNieprawda, nie muszę tego czytać, żeby mieć własne zdanie na ten temat. Ale niech będzie, z ciekawości sięgnę po jakiś dobry utwór z gatunku bioliteratury. Coś polecasz?\nDodane dnia 06-01-2017 07:25\n"Podstawy bioliteratury". "Wodna epopeja", "Ballada o nadnidziańskiej prerii". Cieszę się, bo Twoja wypowiedź jest tym razem merytoryczna.\n[Dodano 06-01-2017 07:27]\nEkszynie, a sprawdź poezję. Nie faworyzuje- fakt. Ale W PRAKTYCE...\nDodane dnia 06-01-2017 09:10\nOk - wypowiadam się - nie ma on tutaj za grosz sensu (i nie, nie mam żadnego obowiązku uzasadniać mojej opinii).\nObecny podział jest prosty i przejrzysty, taki musi być aby nowi użytkownicy się nie pogubili i nie zniechęcili. Jeśli zaś chodzi o inne kwestie związane ze zmianami na portalu to tak jak wiele osób wyraziłem je w ankiecie, nie wiem co ma teraz ten wątek na celu?\nDodane dnia 09-02-2017 21:09\nMoże warto byłoby rozgraniczyć "poczekalnie" na prozę i poezję. Teraz jest jjakby jedna kolejka i wyświetlana ilość oczekujących tekstów, z tym że kto inny zajmuje się poezją a kto inny prozą i czasem teksty z jednej kategorii dodawane później ukazują się szybciej, zrozumiałe, bo na prozę trzeba poświecić więcej czasu, ale może warto tak dla rozjaśnienia sytuacji to rozgraniczyć.\nDodane dnia 09-02-2017 21:21\nPoczekalnia jest rozdzielona. Każda z kategorii ma swoje miejsce nie tylko proza i poezja, również publicystyka, newsy, fotografie. Licznik na dole z prawej strony wskazuje ilość tekstów w poszczególnych kategoriach.\nDodane dnia 09-02-2017 22:35\nNo jak? Jak najeżdzam na wiersz w poczekalni to pokazuje takie same liczby jak wtedy co najeżdzam na proze.\nMoże masz jakieś dodatki z racji bycia redaktorem.\nDodane dnia 10-02-2017 12:39\nTo jest właśnie przykład takiego dodatku funkcyjnego. hehe\nDodane dnia 19-02-2017 15:17\nLudzie wrzucają takie cuda malowane, rysowane do galeri, może by zrobić dla nich dział, bo to w galeri ginie a szkoda.\nDodane dnia 19-02-2017 16:04\nFaktycznie, jest to funkcja dostępna dla redaktorów. Zapytam Wiktora, czy może ją udostępnić użytkownikom.\n[Dodano 19-02-2017 16:05]\nJuż było to kiedyś podnoszone. To jest jednak portal pisarski, nie malarski zatem galeria jest tylko dodatkiem, nie clue.\nDodane dnia 20-09-2017 11:48\nWczoraj w shoutboxie rozpoczęła się wymiana zdań na temat zmian na PP.\nMam propozycję, aby stworzyć rubrykę, gdzie każdy użytkownik raz w miesiącu może wrzucić anonimowo swój tekst. Inni komentują do woli. To mogłoby być ciekawe Może w tej rubryce dopuścić komentowanie komentarzy, tzn. żywą dyskusję dotyczącą tekstu. Po np. miesiącu autor się ujawnia i odpowiada na komentarze.\nJaka jest Wasza opinia na ten temat? Myślicie, że to dobry i realny do zrealizowania pomysł?\nJuż wczoraj Krzysztof Konrad napisał:\nTeksty powinny mieć funkcję publikacji anonimowej, gdzie twórca może zaznaczyć, przez ile czasu jego tekst ma być anonimowy, a później powinien się ujawniać."\nIdeę poprał Gramofon:\n"też mi się podoba opcja z anonimowością"\nI jeszcze wypowiedź Tjereszkowej\n"(...) zgadywania autorów tekstów nie da się uniknąć. Ale nawet jeśli ma się podejrzenie, inaczej się podchodzi do tekstu anonimowego (mówię z doświadczenia - anonimowa publikacja to nie novum)."\nDodane dnia 20-09-2017 12:13\nJa bym to widziała prościej - przy dodawaniu utworu - zaznaczamy czy ma być podpisane, czy nie. Jeśli nie - to pozostaje kwestia jak długo tekst powinien zostać anonimowy. Można ustalić określony czas, albo jeszcze lepiej - ilość komentarzy. W razie czego w panelu przycisk "ujawnij utwór". (oczywiście abstrahuje od trudności technicznych - bo kompletnie się nie znam).\nDodane dnia 20-09-2017 12:33\nWłaśnie tak jak napisała Tjereszkowa, widziałem to pisząc post. Oczywiście są sytuacje, jak cykle opowiadań, gdzie już po pierwszego części wiadomo, kto jest autorem, lecz przy miniaturach, poezji, a nawet recenzjach - to bardzo praktyczna opcja, dzięki której eliminuje się kółko wzajemnej adoracji. Na półkach widzimy jedynie tytuły, więc nic się nie zmienia. Wystarczy dopisać kilka linijek w kodzie strony.\nDodane dnia 20-09-2017 13:11\nRównież zgadzam się z tą opcją - ale o tyle, o ile nie będzie wpływać na odbiór funkcji dodawania tekstów przez tych mniej zaznajomionych z Portalem. Chodzi mi o to, że niektórzy mogą odebrać taką funkcję jako niepotrzebne utrudnienie. Czemu tak mówię? Wyobrażam sobie utwór (nie tylko jego) jako coś stałego, niezmiennego.\nW rzeczy samej, jest na Portalu kilka miejsc, ja wiem, zmieniających się w czasie/"bez niczyjej bezpośredniej interwencji" (funkcja edycji utworu/komentarza/postu/shouta, wyłączenie możliwości edycji komentarzy po pewnym czasie, lista postów w shoutboxie dostępnych bez wchodzenia do archiwum, lista utworów na stronie głównej). Jeśli chodzi o wyłączenie możliwości edycji komentarzy, mam podobne odczucia, jak do anonimowości. Wprowadzenie tej funkcji coś według mnie zburzyło, ale teraz, po pewnym czasie w zasadzie uważam, że wartość dodana zrównoważyła to uczucie i nawet przerosła. Przerosła o tyle, o ile mogę sobie wyobrazić, że jeśli komentarz okolony z obu stron innymi zostaje zedytowany, to burzy się przepływ myśli - w szczególności dla osoby, która jeszcze żadnego z komentarzy nie czytała.\nDodane dnia 20-09-2017 14:04\nNajlepiej by było, żeby i redaktorzy umieszczając tekst na półkach nie wiedzili czyje to ale pewnie tak się nie da.


krzesełko dziecięce DXRacer OH/QD01/NR tkanina | DXRacer\nkrzesełko dziecięce DXRacer OH/QD01/NR tkanina\nkrzesełko dziecięce DXRacer OH/QD01/NR tkanina z serii Queen to nowoczesny ergonomiczny fotel komputerowy przeznaczony dla dzieci. Oferuje komfort, bezpieczeństwo, ergonomię siedzenia i niezrównany design, popularny na całym świecie. W komplecie poduszki pod głowę i pod biodra! Materiał poduszek to ...\nNumer katalogowy: 1043457\nkrzesełko dziecięce DXRacer OH/QD01/NR tkanina z serii Queen to nowoczesny ergonomiczny fotel komputerowy przeznaczony dla dzieci. Oferuje komfort, bezpieczeństwo, ergonomię siedzenia i niezrównany design, popularny na całym świecie. W komplecie poduszki pod głowę i pod biodra! Materiał poduszek to skóra PU.\nNajważniejsze cechy krzesła DXRacer OH/QD01/NR\n- Mocna wewnętrzna stalowa rama, która służy jako solidna podstawa dla całego krzesła.\n- Wysokie oparcie wspierające całe plecy i wspierające prawidłową postawę kręgosłupa.\n- Szybki pięcioramienny krzyżak z tworzywa sztucznego z plastikowymi nasadkami zapewniającymi doskonałą stabilność.\n- Mechanizm uchylny do regulacji pochylenia oparcia do kąta 150 stopni z możliwością odchylenia krzesła w dowolnej pozycji oparcia oraz z regulacją sztywności mechanizmu w zależności od wagi użytkownika\n- Jakości tłok gazowy, spełniający międzynarodowe standardy SGS\n- Uniwersalne kółka poliuretanowe do wszystkich podłóg, które są mocne, ciche i bezpieczne Podłokietniki\n- 1D z regulacją wysokości i miękką powierzchnią\n- Poduszki pod biodrami i pod głową dla maksymalnego komfortu i ergonomicznego podparcia kręgosłupa\n- Pokrywa wykonana z wysokiej jakości wytrzymałej tkaniny\n- Do dzieci i młodzieży do 150 cm i 60 kg.\nMaksymalne obciążenie krzesła to 90 kg, ze względu na szerokość siedziska oraz dla maksymalnego komfortu klienta polecamy go użytkownikom o wadze do 60 kg. DXracer dla zdrowych pleców Twojego dziecka Krzesełko DXracer zapewnia doskonałe podparcie pleców dziecka podczas pisania prac domowych i nauki w szkole. Regulacja pochylenia oparcia oraz mechanizmu z odblokowywaniem i blokowaniem bujania fotela pozwoli na ewentualny odpoczynek. Regulowane podłokietniki i wysokość siedziska dają możliwość dopasowania krzesła do własnych wymagań. Stylowy design przyciągnie również uznanie wszystkich kolegów z klasy i przyjaciół - najsłynniejsi czescy i słowaccy youtuberowie siedzą na krzesłach DXracer. Dxracer to wybór premium dla wszystkich użytkowników komputerów PC Pokazał swoją popularność wśród graczy grających w gry komputerowe. Krzesła DXRacer są używane przez graczy na całym świecie, w tym także tych topowych. Krzesła reprezentowane są w takich turniejach jak LCK, UMG, MLG, aw Czechach także 4GAMES i Mistrzostwa Czech w grach komputerowych i ASUS FINALS. Profesjonalne zespoły graczy SK Telecom T1, Ninjas in Pyjamas, CLG, NaVi, Faze Clan i ich fani grają na swoich własnych, limitowanych seriach krzeseł DXRacer. W Czechach współpracujemy z organizacjami gier eSuba, eXtatus i Fraternitas. Krzesła DXRacer Pomagają graczom komputerowym osiągnąć lepszą wydajność i większą przyjemność z grania dzięki wysokiej jakości materiałom, doskonałemu wykonaniu i ergonomii siedzenia. Gwarantujemy dożywotnią gwarancję na konstrukcję stalową.\nMaksymalna wysokość: 119 cm\nGłębokość: sedáku 40 cm\nMinimalna wysokość człowieka: 130 cm\nMaksymalny wzrost człowieka: 150 cm\nOcena towaru dla krzesełko dziecięce DXRacer OH/QD01/NR tkanina:\nDyskusja do krzesełko dziecięce DXRacer OH/QD01/NR tkanina:\nhttps://www.foteledxracer.pl/fotel/fotele-gamingowe/1043457-krzeselko-dzieciece-dxracer-oh-qd01-nr-tkanina.php. To jest krzesełko dziecięce DXRacer OH/QD01/NR tkanina dla 1 000,00 zł\nCena : 1 000,00 zł z VAT


Dodano: 30 maja 2016, 17:11 / Zmieniono: 30 maja 2016, 17:22 11\nStocznia Gdańska (fot.stoczniagdansk.pl)\n– Komisja Europejska przyłożyła rękę do likwidacji polskich stoczni. Rząd polski pod kierownictwem Donalda Tuska nie odwołał się od tej decyzji, a mógł to zrobić. To wielki znak zapytania, dlaczego tego nie zrobił. W tej chwili w stoczniach nie dzieje się nic, chcemy odbudować polski przemysł stoczniowy – stwierdził Kozłowski.\nWiceszef resortu poinformował również, że w Ministerstwie Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej zakończyły się prace nad ustawą o odbudowie przemysłu stoczniowego, a sam akt prawny jest obecnie notyfikowany Komisji Europejskiej, ponieważ państwa członkowskie Unii Europejskiej muszą uzyskać zgodę na wprowadzenie tego typu przepisów. Kozłowski przypomniał, że przed kilkoma laty Komisja Europejska podjęła decyzję, która spowodowała likwidację przemysłu stoczniowego. Obecnie, jeśli KE w ciągu dwóch miesięcy nie zgłosi zastrzeżeń, to zostanie ona skierowana do parlamentu, tak by została przyjęta najpóźniej do końca września.\nUstawa, zdaniem ministra spowoduje wzrost aktywności stoczni w Polsce.


Już wiadomo - raty pozostaną bez zmian - KRN.pl\nJuż wiadomo - raty pozostaną bez zmian\nMagdalena Hojniak | 2018-07-12\nTo kolejna dobra wiadomość dla osób spłacających swoje mieszkania lub planujących zakup nieruchomości.\nPo ostatnim posiedzeniu Rady Polityki Pieniężnej eksperci Narodowego Banku Polskiego uznali, że sytuacja makroekonomiczna kraju pozwala na utrzymanie stóp procentowych na obecnym poziomie. Po obserwacji aktualnych danych z rynku i opracowanych na ich podstawie prognoz można wnioskować, że wartości stóp w wysokości: 1,50 proc. dla stopy referencyjnej, 2,50 proc. dla stopy lombardowej, 0,50 proc. dla stopy lombardowej oraz 1,75 proc. dla stopy redyskonta weksli służą utrzymaniu równowagi ekonomicznej. Dodatkowo zapewni to Polsce zrównoważony rozwój gospodarczy. Jak spodziewają się eksperci, w najbliższym czasie może dojść do obniżenia się dynamiki PKB, jednak nawet w tym przypadku perspektywy wzrostu wydają się korzystne.\nDobra sytuacja panuje również w światowej gospodarce, choć np. w strefie euro tempo wzrostu gospodarki jest nieco niższe niż w ubiegłym roku. Europejski Bank Centralny nadal pozostał przy bliskich zera stopach procentowych. Zmiana nastąpiła jednak w Stanach Zjednoczonych, gdzie w czerwcu podwyższono stopy procentowe i jednocześnie obniżana jest suma bilansowa.\nW Polsce nadal obserwuje się rosnącą konsumpcję warunkowaną m.in. dzięki rekordowo niskiemu bezrobociu, a także świadczeniom społecznym. Przekłada się to również na wzrastającą liczbę inwestycji.\nŹródło: KRN.pl | 2018-07-12\n2,5 mln Polaków stanie się właścicielami gruntów\nZa rok nie przybędzie tylu mieszkań co obecnie\nHuta tłumaczy się z emisji zanieczyszczeń\nmieszkania na sprzedaż w Poznaniumieszkania na sprzedaż w Krakowiemieszkania na sprzedaż w Warszawiemieszkania na sprzedaż w Wrocławiumieszkania na sprzedaż w Gdańskudomy na sprzedaż w Poznaniudomy na sprzedaż w Krakowiedomy na sprzedaż w Warszawiedomy na sprzedaż w Wrocławiudomy na sprzedaż w Gdańskumieszkania do wynajęcia Krakówmieszkania do wynajęcia Warszawamieszkania do wynajęcia Poznańmieszkania do wynajęcia Wrocławmieszkania do wynajęcia Gdyniamieszkania do wynajęcia Gdańskmieszkania do wynajęcia Łódźkamienice na wynajemdomy poszukiwane do wynajęcialokale użytkowe na sprzedażmieszkania na wynajem powiat Puckidomy na wynajem powiat M. Ruda Śląskalokale użytkowe na wynajem gmina Pilznomieszkania na wynajem gmina Pajęcznomieszkania na sprzedaż w Celinachmieszkania na wynajem w Chybachmieszkania na wynajem w Glinkach Suchych


Bmw tuż przed klatką schodową. Parkowanie na chama wbrew lokatorom. | Kurier Poranny\nBmw tuż przed klatką…\nBmw tuż przed klatką schodową. Parkowanie na chama wbrew lokatorom.\n(az) 19 października 2009, 12:00\nDobrze, że dziecka nie trzeba było transportować na noszach do karetki Fot. Dariusz\nWłaściciel tego auta nagminnie stawia je przed samą klatką schodową. Mieszkańcy zwracali mu uwagę, że uniemożliwia dojazd karetki pogotowia - pisze pan Dariusz.\nI właśnie kilka dni temu do jednego z dzieci zostało wezwane pogotowie - opisuje sytuację Internauta. - Karetka nie mogła podjechać pod blok. A gdyby chorego trzeba było znieść na noszach? Tego pana nic nie obchodzi. Czuje się tak, jakby on tu tylko mieszkał - kończy swój list do naszej redakcji pan Dariusz.\nradek z zawodówki 24.04.2010 16:46:51\nJa mam dobry sposób na takich ćwoków. Otóż jak ktoś dwa razy zaparkuje nieprawidłowo, to takiemu ananasowi wylewam zepsute mleko na podszybie. Później w środku jest niewyobrażalny smród zepsutego mleka przez co najmniej miesiąc. I zostawiam karteczkę za wycieraczką z napisem: JAK PARKUJESZ PENISIE / GŁUPIA CI.O. TERAZ SOBIE WĄCHAJ ZA KARE.\nPieter 20.10.2009 23:24:02\n...pusty parking jest 50m dalej\nDariusz 20.10.2009 15:12:48\nTedi- ja tez koncze pozno prace i miejsce znajduje(tylko ze za blokiem od strony kollataja), baaa- stawialem nawet 2 bloki dalej!!! . mieszkam w tym bloku i nie wmowisz mi ze pozno wrocil itp... i nie mam nic do aut bmw tylko do wlascicieli kazdego auta ktory mysli sobie ze stad ma blizej do domu...\nhmm... 19.10.2009 17:29:05\nnie wygląda na takiego który zaparkował na chwilę żeby coś zanieść


ING Bank Śląski. Płatność za parking w aplikacji mobilnej - Bankier.pl\nDomowe finanseKoniec z szukaniem drobnych. Parkowanie dostępne w kolejnych apkach bankowych\nWojciech Boczoń2021-08-03 08:57analityk Bankier.pl\nfot. Kamil Smyk / / Shutterstock\nNie ulega wątpliwości, że opłacanie postoju samochodu w płatnej strefie jest wygodniejsze z aplikacją mobilną. Kierowca nie musi szukać parkometru i drobnych – wystarczy jedynie włączyć odpowiednią opcję w programie mobilnym oraz włożyć za przednią szybę kartkę informującą o płatności mobilnej (z napisem moBilet). Mobilne parkowanie pozwala także na zdalne przedłużenie opłaty lub jej zakończenie dokładnie w momencie, gdy chcemy odjechać autem.\nOd pewnego czasu opcja umożliwiająca mobilne uregulowanie opłaty za postój samochodu dostępna jest także w aplikacjach bankowych. Usługę taką udostępniają Alior Bank, Bank Millennium, BNP Paribas, PKO BP, Santander Bank Polska i od kilku dni ING Bank Śląski. Instytucje te nawiązały współpracę z operatorem aplikacji moBilet, więc parkowanie dostępne jest wszędzie tam, gdzie działa ten system płatności mobilnych. To już ponad 100 miast w Polsce.\nAby zacząć korzystać z usługi, należy ją uprzednio aktywować. Na przykład w aplikacji ING można wyciągnąć odpowiedni skrót na pulpit programu. Następnie należy wybrać miasto, w którym będziemy parkować i wprowadzić numer rejestracyjny pojazdu. Kiedy zatwierdzimy początek parkowania, bilet będzie widoczny w systemie dla kontrolera. I to w zasadzie wszystko. W momencie gdy chcemy zakończyć parkowanie, wystarczy jedynie wybrać odpowiednią opcję w programie mobilnym. Pieniądze za postój auta zostaną pobrane prosto z naszego konta.\nZ aplikacji moBilet mogą korzystać także posiadacze rachunków w innych bankach. Z tą różnicą, że muszą zainstalować osobny program i zasilić portmonetkę lub dodać inne źródło pieniądza. Na rynku są dostępne także inne aplikacje ułatwiające mobilne parkowanie. Są to m.in. Skycach i mPay.\nOpłaty za parkingi nie są jedyną usługą w aplikacji mobilnej banków, która może przydać się kierowcom. Warto wspomnieć także o systemie Autopay, który umożliwia dokonywanie automatycznych opłat za przejazd autostradą A1 oraz na autostradzie A4 Kraków – Katowice. Kiedy system rozpozna numer rejestracyjny zarejestrowany w programie Autopay, automatycznie poniesie szlaban na bramce. Usługa dostępna jest m.in. w Alior Banku, Banku Millennium, ING, Banku Pocztowym, SGB, PKO BP i Pekao, ale działa także jako niezależna aplikacja mobilna.\nstachsgh 2021-08-03 16:53\nWariactwo banków za które wszyscy zapłacimy.\ndemeryt_69 2021-08-03 09:40\nSkąd się bierze to mylne przeświadczenie, że czym bardziej skomplikowana apka, tym lepsza? Amok!\nzenonn 2021-08-03 09:17\nBle ble ble. Rekalma.\nCo miasto to inny operator parkomatów. W wielu nie można płacić kartą bankową ani banknotem z bankomatu. Trzeba mieć monety.\nmobilet obsługuje niewiele miast. http://www.mobilet.pl/?page_id=10


Największym kapitałem są ludzie\nMoje doświadczenie w programowaniu aplikacji internetowych nieustannie powiększa się od 2006 roku kiedy to zatrudniłem się na stanowisku programisty w jednej z bielskich firm IT (firma zatrudniała wtedy około 100 programistów i była jedną z największych firm IT w tym regionie Polski). Zostałem rzucony na głęboką wodę ponieważ był to czas kiedy również zaczynałem studia na kierunku Informatyki. Pogodzenie pracy na stanowisku programisty oraz równoczesne studiowanie było nie lada wyzwaniem, ale poświęcona energia przyniosła oczekiwane rezultaty.\nProgramuję głównie w języku PHP oferującym olbrzymie możliwości oraz pozwalającym tworzyć w pełni skalowalne i wydajne aplikacje internetowe. Pracowałem z bardzo wieloma osobami z kraju i zagranicy. Większość z nich do dzisiaj pozostaje moimi przyjaciółmi i chętnie wymieniamy się informacjami o dalszej ścieżce naszych karier. Uważam, że najcenniejszą rzeczą jaką możemy zyskać współpracując nad wspólnym celem jest przyjaźń i zaufanie.\nKilka moich umiejętności i technologii z którymi pracuje lub pracowałem\nNiektóre firmy z którymi miałem bądź mam przyjemność pracować\nWspółpracując z AdAstra zajmuję się między innymi samodzielnym wdrażanie serwisów, wsparcie front-endowwców, development skomplikowanych modułów w systemach CRM, GIT code review itp.\nZEND, CI, Wordpress\nWspółpraca z firmą HOQS zaowocowała ogromnym doświadczeniem oraz pracą z dużymi klientami jak onet czy nazwa.\nPodczas wieloletniej współpracy z firmą Darknet stworzyliśmy niezliczoną ilość serwisów internetowych. Od prostych stron firmowych do skomplikowanych esklepów.\nAutorskie rozwiązania, Wordpress\nPomoc w rozwoju i rozbudowanie serwisów przeznaczonych na angielski rynek. Owocna współpraca i wymiana doświadczenia.\nZEND, Autorskie rozwiązania\nZ firmą PPG Mobile pracowaliśmy nad rozwojem paru stron internetowych oraz stworzeniem wielu aplikacji konkursowych przeznaczonych głównie na Facebooka.\nPHP, ZEND, Autorskie frameworki\nDługotrwała współpraca nad kilkoma serwisami. Miedzy innymi portalem informacyjnym ratusza w Gdynii eRatuszGdynia oraz platformą językową Memolingua.\nZapraszam zainteresowany firmy do kontaktu


2017/2018 Grupa III Żabki - Żłobek Miejski nr 4\nKategoria: 2017/2018 Grupa III Żabki\nLato to dla dzieci przede wszystkim wspaniałe zabawy w piasku. Żabki podczas pobytu na dworze razem z ciociami budowały zamki z piasku. Nie było to wcale takie proste zadanie.\nPogoda sprzyja zabawom na dworze. Dlatego też Żabki wybrały się na powietrze, aby trochę poćwiczyć kondycję przed wakacjami. Dzieci miały możliwość przeczołgania się przez tunel, poćwiczenia skoków obunóż oraz pogrania w piłkę. Uff, ale się upociliśmy.\nCzas w naszym żłobku mija bardzo szybko. Żabki chętnie bawią się na sali oraz w piaskownicy.\nOstatnie w tym roku szkolnym warsztaty muzyczne to powrót do najciekawszych miejsc i tańców poznanych w ciągu roku. Żabki z radością po raz kolejny zatańczyły Rock&Rolla, balet oraz Indyjski Bolywood. Kroki tych tańców mamy już opanowane do perfekcji.\nOstatnie w tym roku warsztaty kulinarne to własnoręcznie przygotowana lemoniada! Żabki samodzielnie wyciskały cytrynę (co nie było wcale takie łatwe) i następnie dodały do niej wodę, aby później wypić przepyszną lemoniadę.\nZosia z grupy Żabek obchodziła swoje trzecie urodziny. Z tej okazji wspólnie zaśpiewaliśmy naszej solenizantce sto lat. Skosztowaliśmy również pysznych owoców i ciastek przyniesionych przez dziewczynkę. To była wspaniała uczta. Naszej kochanej Zosi życzymy jeszcze raz wszystkiego najlepszego !!\nWakacyjna podróż statkiem\nŻabki podczas zajęć dowiedziały się jakimi środkami transportu można wybrać się w wakacyjną podróż. Tego dnia wybraliśmy się w podróż statkiem. Dzieci samodzielnie wykonały pracę plastyczną- statek z figur geometrycznych.\nOstatnie w tym roku szkolnym warsztaty sensoplastyczne były nieco inne niż zwykle. Rozpoczęliśmy je od wystrzałowych eksperymentów, które dzieci przygotowały same łącząc sodę i ocet. Następnie Żabki próbowały zabarwić mleko farbą dokładnie mieszając oba składniki paluszkami.\nŻabki wybrały się na piknik, podczas którego ciocia Ola opowiedziała im o zasadach bezpieczeństwa, których należy przestrzegać na pikniku. Dzieci dowiedziały się również jaki strój nosi się na piknik. Następnie wspólnie jedliśmy pyszne biszkopty.\nNic tak nie pomaga przetrwać upałów jak pyszne lody. Wiedzą o tym Żabki, dlatego też samodzielnie wykonały pracę plastyczną przedstawiającą lody. Zanim jednak to zrobiły to ciocia Kasia pokazała im że lód bardzo łatwo się topi.


Śląska Klasa okręgowa IV ligi - AKSNiwka.com\nŚląska Klasa okręgowa IV ligi\nadmin Piłka nożna 19 sierpnia, 2020\nPiłka nożna – sport, który jest uwielbiany przez prawie cały świat. Ma tak wielką renomę, że bardzo duża ilość dzieci zaczyna kontakt z tą aktywnością i nie potrafi się rozstać do końca życia, jest to dla nich sposób życia, styl życia. Można zauważyć jak przechodzi to z pokolenia na pokolenie, gdzie starsi zachęcają do grania. To właśnie na boisku spędza się mnóstwo czasu, pierwsze nawet znajomości, które potrafią być już na stałe, niektórzy mogą nawet nazywać drużynę jako rodzinę, a z taką interpretacją bardzo często się spotykam. Co więcej pisać, najpiękniejszy sport w życiu, tak wiele emocji nam przynosi, które do końca życia są zapamiętane. Jest wiele historii, czy to związane z piłkarzami, trenerami, a także z klubami! Nawiązując do historii klubów, w tym artykule zapoznacie się z historią jednego klubu, przy okazji poznacie inne kluby, warte uwagi i poświęcenia niewiele czasu. Także, podpowiem Wam jak obstawiać mecze w polskich ligach, jakie są typy zakładów bukmacherskich, na co starać się zwracać uwagę, gdzie można zobaczyć analizę wyników poprzednich meczy, zapoznać się z bieżącą formą danego zespołu, a więc zaczynamy!\nHISTORIA KLUBU AKS NIWKA – POWSTANIE | JUBILEUSZ\nAKS Górnik Niwka Sosnowiec tak naprawdę – piękna, wzruszająca, dotykająca emocji i niedoceniona historia. Początek, a dokładniej to w 1917 roku, gdy we wsi Niwka (z upływem czasu podłączonej do Sosnowca) powstaje klub Niweczanka, który w 1932 r. zmienia nazwę na „Amatorki Klub Sportowy Niwka”. Kiedyś stroje zespołu były czarno-białe. Piłkarze grali w czarnych koszulach, w takich samych co uczęszczali do pracy w kopalni, i białych spodenkach, które szyli z prześcieradeł. Od sezonu 2018/2019 ponownie w rozgrywkach śląskiej klasy okręgowej. Sukcesy Niwki zaowocowały już w sezonie 1969/70, gdy klub wygrał jedną z grup katowickiej klasy okręgowej i awansował do III ligi. Sezon później świętowano kolejny awans – na zaplecze ekstraklasy, gdzie AKS występował do 1976 roku. Spotykało się wówczas takie zespoły jak Lech Poznań, Śląsk Wrocław, Piast Gliwice. Pomimo tych wszystkich lat w Niwce trenowali przedstawiciele różnych dyscyplin (siatkarze, czy też piłkarze ręczni, hokeiści, kolarze), zawsze priorytetem, na pierwszy miejscu była piłka nożna. Ciężkie czasy dla AKS-u nadeszły na przełomie wieków, gdy zlikwidowana została kopalnia Niwka-Modrzejów. Po 6 latach ratowania klubu, udało się namówić miasto, która przejęła obiekt i jest dziś jednym z piękniejszych w Zagłębiu. Niestety, w roku jubileuszowym nie udało się zdobyć awansu. AKS zajął trzecie miejsce. W ostatniej kolejce miał się zmierzyć w dniu jubileuszu z MKS-em Sławków, rywale zrezygnowali z przyjazdu do Sosnowca, dlatego niwczanie towarzysko zmierzyli się z IV-ligową Sarmacją Będzin. Aktualnie występują w rozgrywkach śląskiej klasy okręgowej numer IV.\nKILKA DRUŻYN, WARTE UWAGI\nSzczakowianka Jaworzno – klub piłkarski założony w 1923 roku w Szczakowej. W tym roku będzie występowała w IV lidze Śląskiej, grupie I.\n38 Podlesianka Katowice – rok założenia klubu w 1938 roku. Stroje: zielono-czarno-czerwone. Prezes: Grzegorz Kubista. Trener: Damian Ostrowski.\nZagłębie II Sosnowiec – rok założenia klubu w 1918 roku. Data założenia spółki: 31 stycznia 2001. Stroje: czerwono-zielono-białe. Prezes: Marci\nNAJLEPSZE ŚLĄSKIE KLUBY PIŁKI NOŻNEJ\nGKS Katowice, Piast Gliwice, Górnik Zabrze, Ruch Chorzów, Polonia Bytom, AKS Chorzów, 1. FC Katowice, GKS Tychy, Górnik Katowice, Pogoń Katowice\nJAK OBSTAWIAĆ MECZE W POLSKICH LIGACH PIŁKI NOŻNEJ?\nAby obstawiać mecze, w pierwszej kolejności musimy odnaleźć jakąś stronę/lokal z zakładami bukmacherskimi – umożliwi to nam obstawianie meczy, wyników dokładnych, ustalić zwycięzcę i wiele inny możliwości\nWybieramy bukmachera, tam ustalamy typ zakładu, oczywiście polega wszystko na tym, aby ograć buka i być zadowolonym z wygranego typu, wyżej wymieniłem różne opcje, jakie możemy obstawić, są również kupony tak zwane AKO, SOLO, GRUPOWE – to wszystko znajdziecie na stronach internetowych bukmachera i/lub w lokalu\nJak na samym początku, obiecałem, że zapoznam Was z informacją odnośnie tego, gdzie możemy zobaczyć analizę wyników meczy poprzednich danej drużyny, otóż możliwości mamy naprawdę duży wachlarz, m.in. flashscore, czy też odwiedzić strony intrenerowe/fora, gdzie ludzie wymieniają się spostrzeżeniami danych meczów, czy też mogą coś zasugerować, także analiza już będzie należeć do Waszej osoby i własnego myślenia, analizowania, przewidywania\nŻyczę miłej zabawy oraz dziękuję za poświęcony czas, pozdrawiam!\nAnaliza formy poszczególnych zespołów w zakładach bukmacherskich


Maszynka do strzyżenia HC910 - sklep internetowy - MERU.pl\nKod produktu: HYU HC910\nStrzyżarka do włosówHyundai HC910 to profesjonalny sprzęt do wykorzystania w salonach fryzjerskich, jak również do użytku domowego w przypadku użytkowników, którzy szukają solidnych i funkcjonalnych rozwiązań. Strzyżarka Hyundai posiada wytrzymałe stalowe ostrza, gwarantujące długotrwałą użyteczność, oraz 4 wymienne nakładki umożliwiające płynną regulację długości strzyżenia. Dłuższy od standardowych kabel (1,7m) pozwala łatwo operować maszynką w czasie strzyżenia. Bez względu na to, czy strzeżenie jest Twoją pracą, czy nie, dzięki strzyżarceHyundai będzie samą przyjemnością.\nZakres cięcia bez nakładek: 1-3mm\nIlość nakładek w zestawie: 4 (3-6-9-12mm)\nW zestawie szczoteczka do czyszczenia i olej do smarowania ostrzy


Pearl Roadshow Junior za niecałe 300 dolarów!!! | uptone.pl\nStrona główna Perkusja Pearl Roadshow Junior za niecałe 300 dolarów!!!\nPearl Roadshow Junior za niecałe 300 dolarów!!!\nMarka Pearl Drums znana jest z najwyższej jakości zestawów perkusyjnych, na których grają najwięksi tego świata. Jednak jak każdy szanowany się producent dba on również o początkujących perkusistów w tym także tych najmłodszych!\nPodczas tegorocznych Summer NAMM Show, firma pokazała serię zestawów dla najmłodszych oznaczoną symbolem Roadshow Junior!\nSeria Roadshow marki Pearl to zestawy też już dobrze znane początkującym perkusistom. Przystępne cenowo i oferujące wszystko czego potrzebujemy by rozpocząć przygodę z bębnami. W przeciwieństwie do wielu perkusji na podobnym, lub nieco niższym pułapie cenowym, jest instrumentem, a nie zabawką! Jaka jest różnica? Zasadnicza! Strojenie przynosi efekt, krawędzie i korpus pozwolają na “edycję” brzmienia poprzez zmianę naciągów. Osprzęt jest solidny i sprawdzony (Pearl korzysta ze sprawdzonych we wcześniejszych seriach komponentów), a hardware (czyli zestaw statywów, stopy) solidny i stabilny.\nNa bazie tych wszystkich doświadczeń powstała właśnie seria Roadshow Junior, oferująca wszystko to samo co znacie z Roadshow ale w jeszcze mniejszym wydaniu! Zestaw składa się z 16”x10” bębna basowego, 13”x8” floortomu, 10”x5.5 oraz 8”x5” tomów i 12”x4” werbla. W zestawie także cały osprzęt, statywy oraz 13″ crash i 10″ hi-hat.\nI teraz uwaga! Sugerowana cena tego instrumentu za oceanem to koszt ok. 300 USD wiec w przeliczeniu ok. 1100 zł! Czekamy zatem na dostępność w Europie w polskich sklepach.


USA: Biden potwierdza: Blinken kandydatem na sekretarza stanu - rynki zagraniczne\nUSA: Biden potwierdza: Blinken kandydatem na sekretarza stanu\nDodano: 24-11-2020 19:51\nPrezydent-elekt Joe Biden potwierdził we wtorek, że jego kandydatem na sekretarza stanu będzie Antony Blinken. To doświadczony dyplomata i były zastępca sekretarza stanu w administracji Baracka Obamy.\nZespół Bidena informował o nominacji Blinkena już w poniedziałek. We wtorek w Wilmington 78-letni Demokrata wystąpił razem na konferencji prasowej z kluczowymi osobami, które w jego administracji odpowiadać będą za politykę zagraniczną.\n"Tony będzie gotowy od pierwszego dnia" - zapewnił Biden. Wyraził przekonanie, że przywróci on zaufanie do Departamentu Stanu.\nDo artykułu: USA: Biden potwierdza: Blinken kandydatem na sekretarza stanu


Małgorzata Rozenek-Majdan popiera "rozdawnictwo"? "Jestem zwolennikiem 500 plus" - Super Express - wiadomości, polityka, sport\nMałgorzata Rozenek-Majdan (44 l.) od dłuższego czasu nie pała sympatią do Prawa i Sprawiedliwości, które obecnie rządzi w Polsce. Prezenterka przyznała, że za czasów, gdy jej ojciec reprezentował tę partię, realia życia codziennego w Polsce wyglądały zupełnie inaczej. Dziennikarz zapytał Rozenek, co sądzi o świadczeniach 500+. Odpowiedź celebrytki może zaskoczyć jej fanów.\nRodzina jest dla Małgorzaty Rozenek-Majdan najważniejsza. Celebrytka wraz z mężem Radosławem Majdanem wychowuje wspólnie trójkę dzieci: Stanisława, Tadeusza i najmłodszego Henryka. Pomimo wielu obowiązków zawodowych, jest w stanie nie zaniedbać bliskich. W wielu wywiadach podkreślała, że uwielbia spędzać czas w domu, wraz z rodziną. To właśnie w tu, w hałasie i chaosie, najłatwiej jest jej naładować baterie i być gotową do działania. Małgosia Rozenek-Majdan z wykształcenia jest prawniczką, a jej ojciec dawniej wchodził w skład partii PiS. Stanisław Kostrzewski (73 l.) w 2001 r. zaangażował się wraz z Jarosławem Kaczyńskim w tworzenie nowej prawicowej partii Prawo i Sprawiedliwość. Obecnie nie wypowiada się on pochlebnie o ugrupowaniu, do którego dawniej należał. Mężczyzna w jednym z ostatnich wypowiedzi ogłosił, że "nie popiera rozdawnictwa", które serwuje partia u władzy w Polsce. Co na ten temat sądzie Małgorzata Rozenek-Majdan?\nCo Małgorzata Rozenek-Majdan sądzi o 500+?\nNie jest tajemnicą, że Małgorzata Rozenek-Majdan nie pała sympatią do partii PiS. Celebrytka często bierze udział w debacie publicznej, publikując w sieci zdjęcia z marszu równości lub opowiadając o in vitro, którego Prawo i Sprawiedliwość nie popiera. Dziennikarz zapytał Małgosię Rozenek-Majdan, czy tak jak jej ojciec "nie popiera rozdawnictwa", które rzekomo serwuje PiS. Rozenek od razu wyjaśniła, że jej tacie nie chodziło o świadczenie 500+, tylko inne poboczne dodatki. Po chwili prezenterka zaczęła wypowiadać się bardzo pochlebnie o programie dla rodzin 500+.\nJestem zwolennikiem "500 plus". To program społeczny, który jest bardzo potrzebny. Istnieje w każdym kraju Europy. To pewnego rodzaju zwrot pieniędzy, które rodziny już wpłaciły w swoich podatkach. Przez to, że posiadają dzieci, generują większe koszty. To naprawdę istnieje w różnych formach, często dużo hojniej, w innych krajach Europy - powiedziała w wywiadzie z Pudelkiem.\nMałgorzata Rozenek-Majdan będzie pouczać inne matki? Jej nowy projekt podzielił…\nGłównym motywem obecnej władzy w Polsce jest troska o rodzinę, złożoną z matki, ojca i dzieci. Małgosia Rozenek-Majdan również postrzega ją za najważniejszą wartość w życiu, dlatego zdecydowała się otworzyć specjalną platformę, dzięki której będzie edukować przyszłych rodziców w związku z przyjściem na świat maluszka.\nCzy 500+ powinno być waloryzowane?


(101) Dodaj opinie\nJestem zainteresowany zakupem 30-40 drzewek owocowych w połowie maja przyszłego roku. Chciałbym sie zapytać czy państwo by byli wstanie mi doradzić jak je pomieszać z jakimi zapylaczami i dobrać nawóz, oraz odległosci drzewek. czyli zrobienie małego schematu sadu. Byłbym bardzo wdzięczny za informację i z góry dziękuje za poswięcenie czasu nad moimi pytaniami. Jan Myszczyński\nJak najbardziej, jak byłby Pan zainteresowany już konkretnymi odmianami proszę pisać, dobierzemy zapylacze. Można też dzwonić. Tylko wiosną dobrze zamawiać już w marcu, wysyłka ruszy od kwietnia, a połowa maja to już zbyt póżno na zamawianie, sadzić jeszcze można tylko w maju część rzeczy może być już sprzedana i oferta może nie być pełna\nJabłka papierówki kiedy dojrzewają ?\nJabłoń Papierówka stara odmiana czy to ta sama stara odmiana co kiedyś ?\nZ biegiem lat każda odmian ulega modyfikacji ale jest to oryginalna odmiana jabłoni papierówki\nChciałbym kupić drzewko papierówki kiedy mogę ?\nWitam, w sprzedaży mamy ją wiosną i jesienią w tym czasie zapraszamy\nBardzo dobrze zapakowane polecam


Albion Online z planami na nowy rok | Darmowe MMORPG - spis gier MMO, MMOFPS, MMORPG 3d, MOBA\nAlbion Online z planami na nowy rok\nOpublikowany przez Sildu 6 miesięcy temu\nTwórcy Albion Online wspominają stary rok 2020 i ujawniają swoje plany co do tego mmorpga na nowy rok 2021.\nRok 2020 rozpoczął się od największej aktualizacji w historii gry Queen. Otrzymaliśmy nowe rubieże, kryjówki, bitwy o terytoria w otwartym świecie, kryształowa liga, elitarne lochy i na koniec garderoba.\nNa wiosnę część świata była objęta częściową lub całkowitą kwarantanną, przez co liczba graczy w grze była rekordowa. Stanowiło to wyzwanie dla rozwoju gry, większa część zespołu musiała się przestawić na pracę zdalną.\nLatem wydana została druga duża aktualizacja minionego roku Rise of Avalon. Wprowadziła ona ogrom nowej zawartości, Ścieżki Awalonu, Przeklęte Lochy dla wyzwań PvE i solowego PvP, a także nową linię Awalońskich Broni. Wprowadzony został język chiński i koreański, co jeszcze bardziej powiększyło społeczność gry.\nJesienią zawitała aktualizacja Śródsezonowa Siarka i Mgła. Ten patch wprowadził znaczne usprawnienia rozgrywki, w tym nowych wrogów i pułapki w Przeklętych Lochach, zwiększone możliwości łowienia ryb i nowe ryby w Ścieżkach Awalonu, Usprawnienia Zamętu i Inteligentnej kolejki do klastrów, zmiany balansu walki, nowe przepisy, usprawnienia rzemiosła i rzeźnictwa i znacznie więcej.\nW 2021 roku do Albionu trafia ogromne aktualizacje. Wojny Frakcji zostaną przerobione jako pierwsze, będą zapewniały nowe aktywności, nagrody i bitwy na dużą skalę, dla nowych, jak i doświadczonych graczy. Bramy Piekieł także zostaną przebudowane, otrzymają różnorodne układy, wyzwania PvE, balans PvP i nowy tryb 10 na 10. Jakby tego było mało, to w 2021 roku odbędzie się premiera długo oczekiwanej wersji mobilnej.


> Light novel>J.P.F.>Naruto\nshounen ecchi szkolne życie horror przemoc supernatural shoujo fantasy demony seinen\nNaruto Ilość produktów w tej kategorii: 9 .\nNaruto Light Novel 05 -...\nPo zażegnaniu księżycowego kataklizmu świat cieszy się względnym spokojem. Kazekage Gaara – przywódca jednego z filarów Unii Shinobi, Osady Ukrytej w Piasku, otrzymuje od starszyzny niespodziewane polecenie: „Ożeń się”... Podczas gdy dwudziestoletni Kazekage wyrusza na spotkanie swej przyszłej panny młodej, wokół jego brata, Kankuro, zaczynają się kłębić...\nNaruto Light Novel 06 -...\nNaruto Shinden Light Novel...\nItachi Uchiha ma cztery lata. Szok pierwszego zetknięcia z koszmarem wojny sprawia, że chłopiec postanawia przynieść światu pokój. Czas mija. Itachi zyskuje brata, Sasuke, i przyjaciela – Shisui. Idzie do akademii ninja, zyskuje stopnie genina i chunina, aż wreszcie trafia do Anbu. Młody shinobi kroczy drogą usłaną laurami, nie zdając sobie sprawy, w jak...\nChoć Kaguya i Toneri Otsutsuki zostali pokonani, wiele tajemnic związanych z tymi potężnymi istotami pozostało niewyjaśnionych. Sasuke wyrusza w podróż, by je zgłębić – i jednocześnie odpokutować za swoje przewiny. Po drodze odkrywa, że jego krucjata zemsty zatoczyła o wiele szersze kręgi, niż się spodziewał. Para czerwonych oczu kieruje ku Wielkim Osadom...


Wygodne i tanie panele fotowoltaiczne. - dondu\nHome » Remonty » Projektowanie » Wygodne i tanie panele fotowoltaiczne.\nDodane: 2020-04-20 :: Kategoria: Remonty / Projektowanie\nMożna w prosty i szybki sposób znacznie obniżyć swoje rachunki za prąd, wykorzystując nasze panele fotowoltaiczne. Cena za takie systemy jest dość spora, jednak dzięki naszemu wsparciu klient może wybrać najlepsze panele w wyjątkowo niskich stawkach. Taki system wymaga również niezbędnych przekaźników energii oraz innych dodatkowych urządzeń, wszystkie akcesoria również może dostarczyć nasza firma. Proponujemy pomoc podczas projektowania elektrowni, oraz wyjaśnimy wszystkim jak działają takie panele fotowoltaiczne. Cena za wszystkie dostępne u nas produkty jest korzystna, każdy więc znajdzie odpowiednie dla siebie.\nNasza oferta obejmuje bardzo szeroki zakres różnego rodzaju materiałów budowlanych. W ostatnim czasie dużym zainteresowaniem wśród klientów cieszą się nasze płytki elewacyjne, stosowane jako alternatywna dla tradycyjnych dekoracji ściennych w domach czy mieszkaniach. Nasze płytki elewacyjne dostępne są w...


Szukanie Miłośći W Internecie - Porady w ŚwiatKobiety.pl\nArtykuły na temat: szukanie miłośći w internecie\n...lubię być sama w domu. Wtedy siedzę w internecie, czytam, oglądam filmy, turnieje tenisowe, słucham muzyki. Jednocześnie właśnie dzięki internetowi wszyscy wiedzą, co się u pani dzieje. Nie jest to(...) tenisowym? To moja marszruta. Poza tym, wbrew pozorom, mam bardzo wąskie grono przyjaciół. Nigdy nie wiadomo, co nas czeka za rogiem! - Obserwuję mężczyzn, przyglądam im się w internecie, i to...\n..., a kobiety dorosłe w swoim szefie czy psychoterapeucie. Wzorzec ten pojawia się też u kobiet randkujących w internecie, dla których wymiana maili z tajemniczym nieznajomym jest ważniejsza niż spotkanie go...\nNie trzeba spełniać żadnych warunków, by włączyć się w globalną grę w szukanie partnera. Logowanie, zdjęcie, klik i już. Mniej swoim wyglądem przejmują się mężczyźni - umieszczają fotografie(...) partnera na portalu randkowym, a potem zaowocowało to uczuciem i trwałym związkiem. Bo w sieci, tak jak w życiu, może się zdarzyć wszystko. Także cuda - przyznaje Saramonowicz. W internecie odnalazła swojego...\nGrzesiek mają syna Jana i chętnie dzielą się w internecie obrazkami z codziennego życia na wsi. Z rozgłosu zrezygnowali natomiast Agnieszka i Robert. W kwietniu 2016 roku wzięli ślub, a dokładnie rok...\n...on-line? Przecież wszyscy to robią! - zdziwiły się. Nie jestem naiwną gąską, wiem, że mnóstwo ludzi szuka partnerów w internecie, ale nigdy nie przyszło mi do głowy, by tego spróbować. To jednak...\n...l.) randki w internecie miały być terapią na nieszczęśliwą miłość. Lekarstwem na ból po rozstaniu. Chciała sobie poprawić nastrój. Zresztą, żeby się zalogować, namówiła ją dziewczyna brata. Szybko okazało...\n„Jestem przerażająco samotna” – wyznała Natalie Imbruglia w jednym z wywiadów. Lekarstwem na samotność gwiazdy ma być portal randkowy.\nWideo na temat: szukanie miłośći w internecie\nSzukamy seksu czy miłości?\nAdam Grzesiak: Co trzeci dorosły Polak uprawia seks z osobami poznanymi w internecie.


Olsztyn Gaming Area wspiera akcję „Zostań w domu”!\nW związku z panującą sytuacją na świecie oraz olbrzymią liczbą graczy (wczoraj został pobity światowy rekord aktywnych graczy) zespół Olsztyn Gaming Area postanowił wesprzeć akcję #StayAtHome i organizuje drużynowy turniej, który zostanie rozegrany w internecie. Każdy z graczy będzie walczyć o nagrody o wartości 3000 PLN bez wychodzenia z domu.\nZapisy trwają do 20 marca, a turniej odbędzie się w terminie 23-27 marca, wpisowe 50 zł. Organizatorzy przygotowali 128 miejsc drużynowych, czyli 640 graczy, będzie mogło rywalizować przez piec dni w domu, przed komputerem. Wszystkim zależy na tym, aby jak najszybciej opanować sytuację na świecie i to jest jeden z projektów, które mogą się do tego przyczynić. Zachęcamy wszystkich Esportowców do udziału!\nWydarzenie na facebooku - https://www.facebook.com/events/191280978976341/\nProfil organizatora: https://www.facebook.com/olsztyngamingarea/


Data aktualizacji: 29/08/2019 Wyświetlenia: 1,023\nPaleta jest platformą służącą do pakowania oraz przenoszenia towarów, którą można nadać przedmioty o wadze do 1 tony. Przedmioty te muszą być umieszczone na standardowej euro palecie, a przesyłka powinna być odpowiednio zapakowana i zabezpieczona. Standardowa paleta, czyli paleta euro (EPAL) jest drewnianą paletą o wymiarach 120 x 80 cm oraz wysokości do 180 cm. Przy wysyłkach paletowych wysokość przesyłki jest określana razem z paletą, a dodatkowo obowiązuje zasada, że zawartość paczki nie może przekraczać obrysu palety.\nWażne! Wymiary oraz wagę należy podawać razem z paletą (np. Paleta EURO 120 × 80 × 14,4 cm – ok 25 kg).\nChcąc wysłać na palecie pralkę o wadze 40 kg i wymiarach 60 x 60 x 120 cm należy wpisać: 120 x 80 x 135 cm (120 cm + 15 cm paleta) i 65 kg (40 kg + 25 kg paleta)\nPoniżej najważniejsze zasady przygotowania palety do transportu:\n1. Pozostaw paletę w miejscu dostępnym dla kuriera\nOdbiór oraz dostawa odbywa się w systemie burta-burta. Zgodnie z artykułem 43. Ustawy – Prawo przewozowe, ładunek towarów należy do obowiązków nadawcy lub odbiorcy. Zatem kurier doręczając przesyłkę rozładowuje ją w miejscu, do którego może dojechać samochodem dostawczym. Ustawia ją na podłożu i już do kompetencji odbiorcy należy jej dalsze przenoszenie. Podobnie przy nadaniu – przesyłka musi być ustawiona w miejscu dostępnym dla samochodu kuriera. Kurier nie ma obowiązku wnoszenia przesyłki do budynku.\n2. Ułóż odpowiednio towar na palecie\nPrzede wszystkim elementy konstrukcji powinny być dopasowane do rozmiaru palety. Nie powinny wystawać poza jej krawędzie. Palety z elementami wystającymi w łatwy sposób mogą ulec uszkodzeniu lub uszkodzić inne przesyłki.\n3. Zabezpiecz towar\nWażne jest aby przygotowując paletę do transportu - uniemożliwić przesuwanie się poszczególnych elementów, np. przez owinięcie przeznaczoną do tego folią oraz taśmami spinającymi. Dodatkowym zabezpieczeniem paczek są specjalne blaty drewniane lub tekturowe, które nakłada się na ostatnią warstwę palety, a następnie zabezpiecza stretchem. Pamiętaj aby obwiązanie objęto także paletę.\n4. Naklej list przewozowy\nKluczowe dla prawidłowo zrealizowanego transportu jest zamieszczenie w miejscu widocznym listu przewozowego, w którym znajdą się wszelkie informacje dotyczące obchodzenia się z przewożonym ładunkiem.


Alydar był jednym z najlepszych koni wyścigowych na świecie. W 1990 roku został poddany eutanazji w wyniku złamania nogi. Przez długi czas nie było wątpliwości, że miał miejsce nieszczęśliwy wypadek. Okazuje się jednak, że jego śmierć nie była przypadkowa.\nBył pięknym, dumnym koniem. Potrafił rozpętać w stajni piekło, jeśli nie poświęcano mu wystarczającej uwagi. Jego przestronny boks, wyłożony polakierowanymi, dębowymi deskami, był zawsze tak dokładnie czyszczony, że niemal lśnił. Co dzień kasztanową sierść ogiera wyczesywało przynajmniej dwóch stajennych. Po zabiegach pielęgnacyjnych zawsze zabierany był na swój prywatny padok, po którym mógł szaleć do woli.\nWysławił się porywającymi pojedynkami, jakie toczył w 1978 roku ze swoim głównym rywalem, Affirmedem. Lecz hodowcy cenili go nie tylko za waleczność. Alydar był jednym z najlepszych na świecie reproduktorów - pięćset kilogramów doskonałych genów, które z powodzeniem przekazywał swojemu potomstwu. Co roku na wiosnę hodowcy przyjeżdżali do Calumet Kentucky Farm z koniowozami, w których stały ich najlepsze klacze, gotowe do zaźrebienia Alydarem za setki tysięcy dolarów.\nLecz niespodziewanie w chłodną listopadową noc 1990 roku wspaniałego ogiera znaleziono stojącego w swoim boksie z prawą tylnią nogą wiszącą na ścięgnie. JT Lundy, zarządzający całym gospodarstwem, powiedział weterynarzom, że Alydar złamał nogę wskutek kopnięcia w drzwi boksu, które potężnym uderzeniem aż wybił z jednego zawiasu.\nWeterynarzom udało się złożyć kość i wsadzić nogę w gips. Ale parę godzin po operacji Alydar, słysząc rżenie klaczy dochodzące z pobliskich pastwisk, wyjrzał przez okno, zbyt mocno obciążając chorą nogę i tym razem złamał kość udową. Stajenni, którzy stali wtedy przy nim mówili, że trzask kości był przerażający i przypominał wystrzał z pistoletu.\nAlydar został poddany eutanazji, a jego ciało przeniesiono na cmentarz Calumet, gdzie pochowano go obok innych znakomitych czempionów urodzonych na tej farmie.\nOsiem miesięcy później farma Calumet splajtowała, mając na koncie 127 milionów dolarów długu. Jeśli wierzyć historiom, które wszystkie sportowe gazety w kraju publikowały na pierwszych stronach, farma nie mogła spłacać ogromnych rachunków i kredytów bankowych bez milionowych dochodów, jakie przynosiły jej stanówki Alydarem. Calumet znajdowało się w tak złej sytuacji, że sprzedało wszystkie konie i sprzęt na aukcjach.\nKońskie środowisko było zdruzgotane i wciąż nie mogło uwierzyć w to, co spotkało Alydara i jego farmę. Mówiono między sobą o dziwnych zbiegach okoliczności związanych ze śmiercią konia. Dla przykładu koniuszy z jego stajni oświadczył, że przez te wszystkie lata, w czasie których pracował na\nfarmie, nie przypominał sobie, żeby ogier kopnął kiedykolwiek coś tak mocno, by wyrządzić sobie lub komuś jakąkolwiek krzywdę. Ludziom trudno było również pojąć, żeby koń, choćby nie wiadomo jak silny, dał radę kopnąć solidne dębowe drzwi tak mocno, że wypadły one z zawiasów. A w końcu najdziwniejsze dla każdego było to, że nie podjęto żadnego oficjalnego śledztwa w tej sprawie.\nKażdy, kto przebywa na co dzień z końmi wie, że zwierzęta te potrafią być nieprzewidywalne i porywcze, ale jednocześnie są niezwykle delikatne i kruche, narażone zewsząd na wypadki. I przez lata nie było wątpliwości, że śmierć Alydara należała do jednego z takich wypadków, na który nic nie można poradzić.\nI w tym miejscu historia się zatrzymuje, aż do pewnego popołudnia 1996 roku, w którym to młoda asystentka amerykańskiego prokuratora w Houston siedziała w swoim biurze i przeglądała akta. Asystentka miała na imię Julia Hyman (obecnie Tomala, po mężu) i nie wiedziała nic o wyścigach konnych. Spędzała dni na badaniu jednej z najgorszych afer finansowych w historii Ameryki, którą były masowe upadki setek teksańskich instytucji finansowych. W swojej pracy miała za zadanie odkrywać wszelkie oszustwa i fałszerstwa, których nigdy w jej kraju nie brakowało.\nTego dnia Tomala studiowała dokumenty dotyczące First National City Bank Of Houston, szukając dowodów oszustwa, które niewątpliwie zostało popełnione. Zatrzymała się na dokumencie, gdzie wspomniane zostało o Calumet Farm. Zatrzymała się ponownie, kiedy trafiła na dokument, w którym znalazło się imię Alydara.\nW tamtym czasie Tomala była elegancką kobietą o bujnych, czarnych włosach, ubierającą się w stylowe, ciemne stroje i nie miała o niczym pojęcia. Nigdy nie była na torze wyścigowym, nigdy nawet nie zobaczyła żadnej gonitwy. Jednak latem 1997 roku postanowiła rozpocząć swą podróż po Kentucky, w czasie której niezmordowanie zbierała informacje o Alydarze. Towarzyszył jej debiutujący agent FBI, Rob Foster, sprowadzony niemalże prosto z college'u, który nigdy nie prowadził śledztwa w terenie i nie miał zielonego pojęcia o wyścigach konnych.\nW środowisku szybko rozeszła się wieść o tym, że dwie osoby z zewnątrz próbują mieszać się do nie swoich spraw. Tomale i Fostera widziano w byłej stajni Alydara w Calumet, w klinice weterynaryjnej, a nawet na placu budowy, gdzie jako robotnik zatrudnił się były pracownik farmy.\nLudzie zastanawiali się, jakie nowe fakty może odkryć ta dwójka? I jakie to wszystko w ogóle ma znaczenie, skoro minęło tyle lat?\nNie miałoby żadnego znaczenia, gdyby nie październik 2000 roku, kiedy to Tomala w końcu ujawniła, co robiła przez te trzy lata. Stanęła przed sądem i oznajmiła, że śmierć Alydara nie była przypadkowa. Według niej w 1990 roku doszło do morderstwa.\nHistoria Alydara to prawdziwa saga o chciwości, oszustwie i okrucieństwie, w które nie uwierzyłby nawet sam Francis Dick, piszący wciąż świetnie sprzedające się kryminały o wyścigach konnych. "To historia pełna krwi, pieniędzy, skandali, intryg, ze wspaniałym koniem w samym jej centrum." - powiedział Allen Goodling, jeden z wielu prawników zaangażowanych sprawę śmierci Alydara. "Czego więcej potrzeba?"\nNa początku lat sześćdziesiątych jedno z wnucząt Lucille, jej imienniczka Lucille "Cindy" Wright postanowiła, że chce w przyszłości przejąć Calumet Farm. W wieku szesnastu lat podjęła decyzję o poślubieniu głośnego chłopaka, którego jedynym zainteresowaniem były samochodowe wyścigi po wiejskich dróżkach przebiegających przez farmę. JT Lundy, 21-letni syn farmera, który dzierżawił kawałek ziemi w sąsiednim hrabstwie, był prawdziwym outsiderem ubierającym się ciągle w starte ubrania robocze, nie potrafiącym wypowiedzieć zdania bez jednego przekleństwa. Z głową wielkości pompy benzynowej i z nosem przypominającym klucz francuski\nwyglądał na, kolokwialnie mówiąc, zwykłego prostaka. Jak to powiedział jeden z jego znajomych, wielkim wydarzeniem dla Lundy'ego były wieczory, w czasie których siedział przed telewizorem, objadał się wołowiną i oglądał powtórki "Książąt Hazardu".\nAle pod tą prostą osobowością krył się człowiek o niezwykłej ambicji. Lundy często mówił swoim przyjaciołom, że jego marzeniem jest przejąć i rozkręcić Calumet Farm. Niektórzy pamiętali nawet, jak chwalił się, że poślubi młodziutką Cindy Wright po to, by dostać się w kręgi rodziny i objąć farmę. Bądź co bądź, dokonał właściwego wyboru. Ci, co znali Cindy, mówili, że nie należała ona do towarzyskich dziewczyn. "Nie lubiła tych wszystkich głośnych imprez" - mówi krewny Lundy'ego. "Preferowała towarzystwo wiejskich chłopców, mówiących wszystko prosto z mostu, a nie młodych mężczyzn wywodzących się z rodzin lexingtońskich arystokratów." Lundy był więc dla niej ideałem.\nPo ślubie Lundy kupił małą farmę i rozpoczął własną hodowlę koni wyścigowych, prawdopodobnie po to, by pokazać Cindy i jej rodzinie, że nadaje się na zarządcę Calumet Farm. W latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych farma ta prowadzona była twardą ręką przez starą Lucille Wright Markey. Mimo, że kobieta zbliżała się do osiemdziesiątki, wierzyła, że może wyhodować jeszcze jednego zwycięzcę Kentucky Derby. W 1976 roku zatrudniła znakomitego młodego trenera Johna Veitcha, który zaczął doglądać roczniaka o imieniu Alydar.\nWczesną wiosną 1978 roku Lucille Markey patrzyła z trybun, jak Alydar wygrywa Blue Grass Stakes. Następnie patrzyła jak ściga się w gonitwach Kentucky Derby, Preakness Stakes i Belmont Stakes, tocząc pojedynki z innym wspaniałym koniem wyścigowym, Affirmedem. Pojedynki, o których do teraz mówi się, że były to najpiękniejsze walki w całej historii wyścigów konnych. Konie dosłownie walczyły między sobą, łeb w łeb, oko w oko, waląc kopytami z całych sił na ostatniej prostej. Ich pojedynek w Belmont Stakes, gdzie walczyli dosłownie do końca i Affirmed wygrał o łeb, na zawsze pozostał w pamięci kibiców.\nNiestety, Alydar zawsze był drugi, nawet jeśli przegrywał na celowniku o parę centymetrów. Jednak kiedy obydwa ogiery zakończyły karierę i wróciły do rodzimych stadnin, to Alydara chętniej odwiedzano. W hodowli koni pełnej krwi angielskiej nigdy nie wiadomo, który ogier, bez względu na swoje pochodzenie, będzie w stanie spłodzić udane potomstwo i zapoczątkować nowe wyścigowe pokolenie. Ten biznes jest nieprzewidywalny i opiera się tak naprawdę prawie wyłącznie na szczęściu. Więc kiedy pierwsze potomstwo Alydara okazało się być silnymi, twardo stapiającymi po ziemi źrebakami o ładnym ruchu, szybko rozeszła się fama o tym, że sławny koń zdobywający w wyścigach srebro, posiada geny cenne niczym złoto.\nPoczątkowo stanówka Alydarem kosztowała 40 tysięcy dolarów. JT Lundy powiedział teściom, że Calumet Farm traci wielką szansę na zarobienie milionów, kryjąc Alydarem za tak niską cenę. Jego przesłanie było jasne: Calumet potrzebuje nowego kierownika. A kto inny nadał by się do kierowania farmą jak nie on sam? Bez wątpienia, był dobrym pracownikiem, który umiał na koniach zarabiać. Mówiło się, że w tamtym czasie mała farma Lundy’ego była warta kilka milionów dolarów.\nLucille Markey gardziła ambitnym synem farmera. Nie pozwalała Lundy’emu mieszać się do jej hodowli, próbowała nawet powstrzymywać go od odwiedzania Calumet, co tylko zwiększyło determinację zięcia do przejęcia jej królestwa. Po wyścigowym światku krążyła historia o tym, że Lundy co dzień uprawiaa jogging, by pozostać w dobrej formie i przeżyć swoją długowieczną teściową. „Lundy był kimś, kto od urodzenia zajmował niższy szczebel drabiny społecznej”, mówi Gary Matthews, były księgowy Calumet Farm. „I zapragnął dostać się na samą górę, by pokazać, że każdy może to zrobić”.\nLundy dostał swoją szansę 24 lipca 1982 roku, kiedy Lucille Markey umarła w wieku 85 lat. Wkrótce potem, spadkobiercy Calumet Farm ogłosili podpisanie umowy z 41 letnim JT Lundy’m, przyznając mu „pełne prawo do swobodnego zarządzania farmą”. W ten sposób prosty wiejski chłopak został lordem. Niemal natychmiast Lundy zrobił z Calumet Farm prawdziwe królestwo. Kazał pracownikom zainstalować żelazną bramę naprzeciwko głównego wejścia, jakby dawał światu znać, że Calumet Farm ma nowego pana, któremu lepiej nie wchodzić w drogę. Zbudował wspaniałą klinikę weterynaryjną z bieżniami i basenami do rekonwalescencji koni. Stworzył pięć torów treningowych i kupił nowe ogiery czołowe oraz konie wyścigowe, a wszystko to w nadziei, że Calumet Farm odzyska dawną chwałę i sławę. Lundy tak śpieszył się, żeby zrealizować swoje plany, że w 1983 roku zaciągnął kredyt na ponad trzynaście milionów dolarów. Bank prawdopodobnie nie martwił się o to, czy Lundy odda pożyczone pieniądze. Farma po krótkim czasie nie miała już żadnego długu. Co więcej, wkrótce Lundy podniósł cenę stanówki Alydarem do 250 tysięcy dolarów. Dokonał też czegoś, o czym nikt nigdy z branży wyścigowej nie słyszał. Zaczął sprzedawać coś, co nazywał „prawami do życia każdego ogiera”. Za 2,5 miliona dolarów właściciel mógł wysyłać jedną ze swoich klaczy co roku pod Alydara tak długo, jak długo ogier ten będzie w stanie się rozmnażać.\nDla Lundy’ego były to wspaniałe czasy. Na początku lat osiemdziesiątych świat wyścigowy został dosłownie zalany pieniędzmi. Potencjalni nabywcy, począwszy od szejków z Arabii, kończąc na Japońskich i Amerykańskich potentatach ropy naftowej, licytowali roczniaki na aukcji w Keeneland Park za sumy coraz wyższe i wyższe. A kiedy któryś z potomstwa Alydara wychodził na ring, licytacja kończyła się często na sumie bliskiej dwóch miliona dolarów. Były to dwa miliony dolarów wykładane dobrowolnie za zupełnie niesprawdzonego, młodego konia. W 1983 roku potomstwo Alydara sprzedawane było średnio za 760 tysięcy dolarów. Hodowcy koni, którzy kiedyś na widok Lundy’ego podśpiewywali się pod nosem, teraz klepali go po plecach, mając nadzieję, że spojrzy przychylnie, kiedy przyjdzie czas na zaźrebienie ich klaczy Alydarem. Lundy zyskał uznanie nawet u słynnego z krytyki felietonisty z magazynu Blond-Horse, który napisał: „Mimo, że ludzie ostro krytykowali jego metody zarządzania Calumet, wydaje się, że było to oparte na zawiści, nie na faktach. Według mnie Lundy wykonuje świetną robotę, odbudowując to wielkie dziedzictwo.”\nAle Lundy nie tylko chciał odbudować dziedzictwo. Chciał stworzyć imperium wyścigowe, inne od wszystkich. Kontynuował renowację gospodarstwa, zakładając kort tenisowy i basen(tym razem dla ludzi). Odnowił również swoje biuro, dobudowując do niego drugie piętro z balkonem, z którego mógł obserwować całą farmę. Choć nadal nie inwestował w porządne ubrania dla siebie – na oficjalne imprezy wciąż przychodził w koszulkach z kołnierzykiem i sztruksowych spodniach, podczas gdy wszyscy inni koniarze byli pod krawatem, wydawał 30 tysięcy dolarów miesięcznie na wynajem prywatnego odrzutowca, który wykorzystywał do swoich prywatnych potrzeb. Kupił też dla siebie nieruchomość na Florydzie.\nNagle JT Lundy stał się znanym i bogatym biznesmanem, siedzącym w lożach honorowych najlepszych torów wyścigowych świata, targującym się z właścicielami innych stadnin o prawa hodowlane i prawa do koni, a także każącym sobie płacić 10% za pośrednictwo z każdej transakcji. Cindy zrozumiała, że nie ma szans u męża z konkurencją, jaką jest jego obsesja na punkcie farmy i prawdopodobnie dlatego zaczęła wyjeżdżać na Wyspy Dziewicze, do Szkocji i Kolorado. Lundy’emu najwyraźniej bardzo się to podobało. Szybko znalazł sobie kochankę - młodą dziewczynę zatrudnioną w biurze farmy.\nŻeby mieć pieniądze na swoje najnowsze przedsięwzięcia, Lundy wziął pod zastaw hipoteczny farmę i otrzymał kolejne 15 milionów dolarów kredytu. Nawet w roku 1986 roku, kiedy przemysł wyścigów konnych przechodził kryzys, Lundy nie przestawał wydawać, inwestować i, przede wszystkim, otrzymywać pieniędzy. Otrzymał od banku dodatkowe 10 milionów dolarów za to, że miał w nim zaciągnięty kredyt na 15 milionów. A w 1988 roku, kiedy kryzys wyścigowy się jeszcze bardziej pogłębiał, otrzymał następną pożyczkę na 50 milionów dolarów.\nHodowcy koni, którzy z całych sił próbowali utrzymać się na powierzchni, byli zdumieni. Jak Lundy’emu udało się uzyskać kredyt w banku w Teksasie, gdzie nikt nie słyszał o wyścigach konnych? Czym kierował się urzędnik bankowy podczas sprawdzania jego zdolności kredytowej?\nTen urzędnik bankowy nie był w zasadzie zwykłym urzędnikiem. Człowiek stojący za pożyczką dla Calumet był potężnym, szerokim w barach mężczyzną, wiceprzewodniczącym First City Corporation i nazywał się Frank. C. Cihat.\nSwoim przyjaciołom mówił, że wychował się w domu dziecka w Chicago, a później został bokserem-amatorem. Po studniach zaczął kręcić się wokół First City Corporation i powoli piął się w górę. W 1976 roku przejął kontrolę nad paroma mniejszymi bankami. W 1988 roku jego szef, Robert A. Abboud, były przewodniczący First City, zawarł pakt z FDIC i przejął korporację, którą kiedyś przewodził, będącą teraz na skraju bankructwa. Abboud zaproponował Cihatowi, by przyjechał do Teksasu i został jego prawą ręką. Obaj mieli ze sobą wiele wspólnego. Podczas gdy Abboud znalazł się kiedyś w pierwszej dziesiątce „najtrudniejszych szefów” w Fortune Magazine, palący cygara Cihat był agresywny i równie trudny jak jego wspólnik. „Pracownicy Cihata wiedzieli, że jeśli tylko zakwestionują coś, co zrobi, zaraz mogą zostać zwolnieni”, mówi prawnik, który znał go osobiście.\nGłównym sposobem działania Cihata było wezwanie urzędnika do biura i oznajmienie mu: „Będziesz udzielał temu facetowi pożyczek. Ręczę za niego”.\nWynagrodzenie Cihata jako wiceprezesa wynosiło 450 tysięcy dolarów rocznie(dostał też milion dolarów za podjęcie pracy), a większość jego kosztów została pokryta, począwszy od apartamentu w Four Seasons Hotel, poprzez kolacje, kończąc na winie po 200 dolarów za butelkę. Zatrudnił wielu konsultantów, w większości starych znajomych, do pracy przy różnych projektach bankowych. Zaczął też udzielać bardzo dużych kredytów. Według umowy, jaką Cihat zawarł z Abboundem, mógł udzielać kredytów do 120 milionów dolarów bez dokładnego sprawdzania kredytobiorcy przez tradycyjną komisję pożyczkową. A jedną z pierwszych pożyczek, której udzielił, cztery miesiące po objęciu stanowiska w First City, była pożyczka o wysokości 50 milionów dolarów dla Calumet Farm.\nTransakcja zakończyła się w lipcu 1988 roku i Cihat zaczął był traktowany jak bohater przez Abbounda i całe kierownictwo. Stan Texas zalegalizował właśnie gry hazardowe i urzędnicy First City wierzyli, że pożyczka dla Calumet dostarczy im wielu nowych klientów ze świata wyścigów konnych.\nAle w ciągu paru tygodni urzędnicy First City otrzymali telefon od Matthewsa, proszącego o kolejną pożyczkę. Nie mogli uwierzyć w to, co słyszą. Matthews powiedział im, że Calumet nie jest teraz w stanie spłacić poprzedniego kredytu. Wtedy Cihat wkroczył do gry, udzielił farmie jeszcze większej pożyczki tłumacząc, że potrzebuje ona więcej czasu, by przetrwać kryzys na rynku wyścigowym. Cihat przeniósł również pożyczki Calumet do Structured Financing, sekcji bankowej stworzonej przez niego i kierowanej przez starannie dobranego pracownika.\nPrzez następne dwa lata Cihat osobiście zajmował się udzielaniem pożyczek. Jeśli chodzi o Calumet, nikt nie przypuścił by nawet, że już wtedy zmierzało ku upadkowi. W 1990 roku farma otoczona została nowym, białym ogrodzeniem i miała ponad sto koni na torach wyścigowych w całym kraju. Jeden z tych koni, syn Alydara o imieniu Criminal Type, był na drodze do wygrania siedmiu z jedenastu gonitw, w których brał udział tego roku, zarabiając dla farmy ponad 2 miliony dolarów.\nTymczasem Alydar niezmordowanie zajmował się kryciem klaczy. W Kentucky znany był jako stałe źródło gotówki dla JT Lundy’ego. Stajenni Calumet nazywali go „maszerującym kogutem”. Jak na ironię, jego dawny rywal, Affirmed, w 1990 roku również przebywał na farmie w roli ogiera czołowego, dzierżawionego przez Calumet. Kiedy te dwa piękne konie stały na swoich prywatnych padokach, bez przerwy patrzyły na siebie. Czasami ścigały się wzdłuż ogrodzenia oddzielającego od siebie padoki. Nawet wtedy, kiedy ostatni ich wspólny wyścig odbył się 12 lat temu, wciąż nie przestawali ze sobą rywalizować.\nTrudno było sobie wyobrazić, by cokolwiek mogło wstrząsnąć idyllicznym życiem na Calumet Farm. A już na pewno nie wiadomość, która przyszła z Houston w październiku 1990 roku, mówiąca o tym, że jakiś człowiek o nazwisku Cihak zrezygnował z pełnienia funkcji wiceprzewodniczącego w First City Bank. W ciągu ostatnich 29 miesięcy pula kredytów udzielonych przez instytucję wzrosła do 433 milionów. Według tego, co pisała prasa w Houston, owa pula została zwiększona właśnie przez niejakiego Cihaka. Mimo, że został on z wdziękiem zrzucony ze stołka, bank nadal zamierzał mu płacić 450 tysięcy dolarów rocznie za pełnienie funkcji konsultanta, a kredytami, których udzielił zajęli się inni pracownicy.\nAle okazało się, że dymisja Cihaka miała na Calumet natychmiastowy i katastrofalny wpływ. Lundy i Matthews skontaktowali się z wiceprezesem First City, który powiedział im, że warunki ich pożyczki zostały zrestrukturyzowane. Jego przekaz był prosty: dla Calumet nadszedł czas płacenia. Jeśli bank nie otrzyma do 28 lutego 1991 roku 15 milionów dolarów, przejmie farmę wraz z gospodarstwem, końmi i całym majątkiem.\nTa rozmowa miała miejsce 25 października 1990 roku. Niecałe trzy tygodnie później, Alydar już nie żył.\nJulia Hyman Tomala nie wiedziała o śmierci Alydara. Nie wiedziała również, że osiem miesięcy później Calumet ogłosiła upadłość, a jej prezes, JT Lundy, zrezygnował. Miała wtedy trzydzieści lat i zajęta była robieniem kariery w biurze amerykańskiego prokuratora w Tampa na Florydzie. Pod koniec 1991 roku przeniosła się do biura adwokackiego w Houston, które desperacko poszukiwało prokuratorów do zajęcia się sprawą ogromnej liczby zgłoszonych upadłości przez banki w Texasie. I pierwszą sprawą, którą otrzymała, było zbadanie działalności niesławnego Franka Cihaka. Tomala rozpoczęła dochodzenie, badając transakcję pomiędzy Cihakem a jego kumplami, którzy zatrudnieni byli w banku jako "konsultanci". Po kilku miesiącach dokumenty bankowe zasypywały już nie tylko biurko Tomali, ale także półki na korytarzu przed jej biurem. "W takiej pracy musisz być bardzo wytrwały w kroczeniu po tych papierowych ścieżkach.", mówi Jim Powers, główny prokurator amerykańskiego biura w Houston, który z początku nadzorował pracę Tomali nad sprawą First City. "A Julia była w tym dobra, jak nikt inny".\nTomala odkryła, że Cihak stworzył kompleksowy system do operowania ponad czteromilionową sumą, której część szła do kieszeni 'konsultantów' banku, a druga część do kieszeni Cihaka. W 1993 roku Tomala oznajmiła ławie przysięgłych, że Cihak zjawił się w Texasie, by wykorzystywać bank First City jako swoją "osobistą skarbonkę", co z kolei doprowadziło do wielkich problemów banku i pozbawienia tysięcy ludzi pracy. Chociaż Cihat, ubrany w szary garnitur, niebieski krawat i sportowe buty, prosił na sali sądowej o wyrozumiałość, wspominając również o swojej niedoszłej próbie samobójczej, pełen współczucia sędzia federalny skazał go na ponad dwadzieścia lat pozbawienia wolności. Po tym zdarzeniu Tomala natychmiast wróciła do pracy nad działalnością Cihaka i w 1995 roku i dzięki niej na Cihaku spoczął kolejny zarzut. Tym razem dostał 22 lat wiezienia, co oznaczało, że zostać miał w nim prawdopodobnie już do końca swoich dni.\nLecz Tomali było ciągle mało. Po drugim badaniu działalności Cihaka, postanowiła dowiedzieć się dlaczego ten człowiek, pasjonat koni i wyścigów, postanowił wciągnąć bank w serię tego rodzaju pożyczek. Wiedziała, że kilka miesięcy po pożyczce zafundowanej Calumet Farm, Cihak otrzymał ponad milion dolarów od Equine Capital Corporation (ECC). Zaciekawiona, rozpoczęła badania nad pieniędzmi, które wychodziły od ECC i wpływały do niej. Odkryła, że pieniądze w ogóle nie pochodziły z ECC. Poprzez serię zawiłych manewrów, Lundy i Matthews dostarczyli ponad milion dolarów do ECC, która była prowadzona przez współpracowników Lundy'ego, a ECC przekazywała pieniądze dalej do Cihaka, nie prosząc go o zwrot. Cihak następnie wykorzystał te pieniądze do wydzierżawienia dwóch klaczy należących do Calumet i pokrycia ich Alydarem. Zawarł również z Lundym umowę zakupu jednorazowych praw hodowlanych do innego ogiera należącego do Calumet, Secreto. Koń, którego wartość na wolnym rynku wynosiła 125 tysięcy dolarów, kosztowała Cihaka…dolara.\nW zamian za dostęp do najlepszych koni Calumet - i możliwość posiadania źrebaka, który pewnego dnia może odnosić sukcesy na torach - Cihak zgodził się zostać finansowym patronem JT Lundy'ego, udzielając mu pięćdziesięciomilionowej pożyczki z First City, a następnie chroniąc go, kiedy inspektorzy bankowi zaczęli wyrażać niepokój o kondycję finansową Calumet. Dla Cihaka cała ta sprawa nie wydawała się szczególnie niebezpieczna. Niewątpliwie zakładał, jak większość osób działających w branży końskiej, że dochody ze stanówki Alydarem pozwolą Calumet na spłatę kredytu bankowego. Farma sporządziła dokument, w którym zawierało się zapewnienie o "potencjalnych przychodach ze stanówki Alydarem", sięgających dwudziestu pięciu milionów dolarów rocznie.\nWłaściwie to dziennikarka Carol Flake odkryła, że zarobki Alydara nie były nawet bliskie tym, o których zapewniał Lundy. Po godzinach ślęczenia nad ewidencją Jockey Clubu, odkryła, że Alydar często krył klacze za darmo. Były dwie możliwości: albo właściciele wykupili sobie tzw "prawa do życia każdego ogiera" (karnet na dożywotnie krycie swojej klaczy przez Alydara), albo otrzymywali darmową stanówkę w zamian za coś. Przeważnie były to podarunki od Lundy'ego dla swoich bliskich kolegów. Do 1990 roku liczba bezpłatnych "wejściówek stanówkowych" przekroczyła liczbę tych, za które zapłacono.\nW 1992 roku Flake napisała, że śmierć Alydara mogła nie być wypadkiem. Po tym, jak dowiedziała się, że Alydar ubezpieczony był na 36,6 milionów dolarów, stając się samym najdrożej ubezpieczonym koniem w historii, doszła do wniosku, że Alydar mógł być wart więcej martwy, niż żywy. Jednak żadne organy nie wykazały zainteresowania tą sprawą - do czasu, aż Tomala rozpoczęła inwigilację Calumet.\nTomala zdała sobie sprawę, że Lundy musiał być bliski szaleństwa przez wiele miesięcy poprzedzających śmierć Alydara. Wiedział o tym, że nie będzie miał jak zapłacić First City 15 milionów dolarów do lutego 1991 roku. Księgowy, który pomagał Tomali w śledztwie odkrył, że Calumet traciło w tamtym czasie milion dolarów miesięcznie. Lundy nie był w stanie znaleźć banku, który udzieliłby mu kredytu, nie wychodziło mu również przekonywanie inwestorów z Japonii, by weszli w jakąkolwiek współpracę z Calumet. Co więcej, Lundy nie mógł już czerpać dochodów z Alydara, bo weterynarz stwierdził, że przez zbyt częste krycie klaczy mięśnie zadu ogiera są bardzo naciągnięte i powodują u niego ciągły ból. Lundy otrzymał wkrótce kolejny cios, kiedy to jego koń, Criminal Type, doznał kontuzji przed gonitwą Breeders Cup, tracąc szansę na wygranie paru milionów dolarów. Tomala odkryła, że Lundy miał problem z polisą ubezpieczeniową Alydara. W 1990 roku jedna z firm ubezpieczeniowych zagroziła anulowaniem polisy, jeśli Calumet nie zacznie spłacać składek. Lundy został zmuszony do wysłania Matthewsa i swojej własnej siostry, która zajmowała się sprawami ubezpieczeniowymi koni w Calumet, do Londynu, gdzie prosili firmę ubezpieczeniową o danie im jeszcze jednej szansy. Ich prośba została spełniona. Jednak szef Golden Eagle Insurance z Kalifornii powiedział siostrze Lundy'ego, że jeśli Calumet nie ureguluje do grudnia płatności składek, polisa nie zostanie przedłużona. Listopad 1990 roku to idealny miesiąc na śmierć Alydara. Było to tuż po rezygnacji Franka Cihaka i tuż przed tym, jak jedna z polis ubezpieczeniowych konia miała wygasnąć. Calumet nie mogło utrzymywać polisy ubezpieczeniowej, by opłacać First Bank i jak najdłużej nie dopuścić do zajęcia przez bank Calumet.\nTomala nie miała wątpliwości, że jedyną osobą, która mogła zabić Alydara, był JT Lundy. Dla zdeterminowanej kobiety udowodnienie zbrodni było celem, do którego konsekwentnie dążyła od dłuższego czasu.\nTomala odkryła, że Lundy miał problem z polisą ubezpieczeniową Alydara. W 1990 roku jedna z firm ubezpieczeniowych zagroziła anulowaniem polisy, jeśli Calumet nie zacznie spłacać składek. Lundy został zmuszony do wysłania Matthewsa i swojej własnej siostry, która zajmowała się sprawami ubezpieczeniowymi koni w Calumet, do Londynu, gdzie prosili firmę ubezpieczeniową o danie im jeszcze jednej szansy. Ich prośba została spełniona. Jednak szef Golden Eagle Insurance z Kalifornii powiedział siostrze Lundy'ego, że jeśli Calumet nie ureguluje do grudnia płatności składek, polisa nie zostanie przedłużona. Listopad 1990 roku to idealny miesiąc na śmierć Alydara. Było to tuż po rezygnacji Franka Cihaka i tuż przed tym, jak jedna z polis ubezpieczeniowych konia miała wygasnąć. Calumet nie mogło utrzymywać polisy ubezpieczeniowej, by opłacać First Bank i jak najdłużej nie dopuścić do zajęcia przez bank Calumet.\nPytanie tylko, jak można po siedmiu latach udowodnić, że śmierć konia wyścigowego była morderstwem? Tomala nie miała doświadczenia w tego typu sprawach kryminalnych. Rob Foster, młody agent FBI, z którym pracowała, również takiego doświadczenia nie posiadał. Będąc w Kentucky nie potrzebowali wiele czasu, by zrozumieć, że nie są tam mile widziani. Nikt nie chciał z nimi rozmawiać. Ci, z którymi udało się zamienić parę słów twierdzili, że Lundy nie mógł być mordercą konia. Mówili, że kiedy Alydar złamał nogę, Lundy zadzwonił do najlepszego weterynarza w Kentucky i prosił o uratowanie koniowi życia.\nJedną z pierwszych osób, z którymi Tomala i Foster rozmawiali, był Tom Dixon - łagodny i bogobojny agent zajmujący się likwidacją szkód, zatrudniony przez jedną z firm, w której polisę miał Alydar. Dixon był jedną z pierwszych osób spoza środowiska Calumet, które pojawiły się na farmie w nocy, parę godzin po wypadku Alydara. Zapamiętał jak Lundy powiedział mu, że Alydar miał zwyczaj kopać w drzwi boksu i to mogło być przyczyną wypadku. Dixon zrobił kilka zdjęć i przeprowadził parę rozmów, w tym z ochroniarzem, Altonem Stone'm. W czasie rozmowy Susan McGee, jedna z asystentek Lundy'ego, od czasu do czasu przerywała Stone'owi i wyjaśniała Dixonowi, co ochroniarz miał na myśli. Dixon szybko złożył sprawozdanie, w którym napisał, że śmierć Alydara była nieszczęśliwym wypadkiem i firma ubezpieczeniowa, w której pracował, wypłaci Calumet odszkodowanie w ciągu 30 dni.\nNastępnym zainteresowanym trudniej już było dostać się do Calumet ze względu na ochroniarza, który niechętnie wpuszczał przybyłych. Kiedy w końcu Terry'emu McVey'owi, reprezentującemu firmę Golden Eagle, udało się dostać do stajni ogiera, był zaskoczony tym, co zobaczył. Boks został już dokładnie uprzątnięty, a drzwi wstawiono w zawiasy.\nChciał wiedzieć dlaczego pracownicy Calumet tak szybko oczyścili dowody i ewentualne poszlaki. I dlaczego, skoro Alydar słynął z kopania w drzwi, nie było na nich żadnych śladów po jego kopytach? Czemu drzwi nie były obite, tak jak obija się drzwi boksów, jeśli któryś z koni często w nie kopie? Jeśli Alydar faktycznie miałby skłonności do kopania, przewrażliwiony na jego punkcie Lundy na pewno wyłożyłby cały boks poduszkami dla zapewnienia koniowi bezpieczeństwa.\nAle w ostateczności urzędnicy Golden Eagle nie dociekali i również szybko zapłacili Calumet odszkodowanie.\n"To wyglądało tak, jakby oni wszyscy się czegoś obawiali", mówiła Tomala, "Takie to ryzyko dla ich przyszłych transakcji, jeśli zadaliby trochę więcej pytań? Nawet hodowcy z konkurencyjnych gospodarstw niechętnie mówili o tej sprawie, bojąc się zaszkodzić przemysłowi wyścigowemu. Wszyscy obawiali się, że sprawa śmierci Alydara może zniszczyć dobry wizerunek wyścigów konnych. Więc ludzie kręcili jak mogli".\nLekarze weterynarii, badający Alydara, twierdzili, że był to wypadek. Koń kopnął drzwi i walec, który od nich odpadł, był na to dowodem. Walec znajdował się w ciężkim metalowym uchwycie, mierzącym jakieś sześć cali, który był przykręcony do podłogi tuż obok rozsuwanych drzwi boksu. Dzięki niemu drzwi utrzymywały się i rozsuwały po swoim torze.\nLekarze przypuszczali, że gdy koń kopnął walec, skręcił przy tym nogę. Drzwi wysunęły się na zewnątrz, stwarzając lukę pomiędzy nimi i ścianą boksu. Noga konia musiała utknąć w tej luce i kiedy próbował ją uwolnić, kość pękła.\nTomala i Foster poprosili o zdjęcie rentgenowskie nogi Alydara. Lynda Steward, była weterynarz w Calumet powiedziała im, że zniknęło ono z jej dokumentów niecały rok po śmierci konia. Spytali ją, czy pamięta coś niezwykłego z nocy, w czasie której miał miejsce wypadek Alydara. Powiedziała im, że kiedy Alton Stone zadzwonił do niej i oznajmił, że coś jest nie tak z koniem, nie wyglądało to na sprawę poważną. Poprosił ją tylko, żeby zajrzała do ogiera, jak będzie miała okazję.\n4 czerwca 1997 roku Tomala wreszcie odnalazła Stone'a na budowie, gdzie pracował. Nerwowo powiedział jej to samo, co Dixonowi. Relacjonował, że regularny nocny stróż, Harold "Cowboy" Kipp, poprosił go, żeby tamtego wieczoru popracował za niego, bo źle się czuł i chciał odpocząć. Pomiędzy 20.30 a 21.30 Stone siedział w swojej budce przy stajni ogierów czołowych i rozmawiał z kolegą, który zajmował się obchodzeniem farmy i sprawdzaniem, czy wszystko jest w porządku. Około 21.30 udali się do stołówki, w której kupili dla siebie jakieś napoje gazowane i byli z powrotem po 15 minutach. Kolega wrócił do obchodzenia farmy, a Stone przeszedł się wzdłuż boksów ogierów by zobaczyć, czy wszystko jest w porządku. Wtedy właśnie odkrył, że miał miejsce wypadek.\nAby sprawdzić wiarygodność Stone'a, Foster przesłuchał ochroniarza zajmującego się obchodzeniem farmy, Reeda Highley'a, który powiedział, że nikt nigdy nie rozmawiał z nim o sprawie śmierci Alydara. Foster był w szoku, kiedy mężczyzna powiedział mu, że nie siedział w budce razem ze Stone'm. Zatrzymał się koło stajni ogierów, skąd chciał zadzwonić do żony. Kiedy zbliżył się do stajni, zobaczył jak Stone z niej wychodzi. W oczy rzuciło mu się również to, że światła w biurze Lundy'ego, które jednym bokiem przylegało do stajni ogierów, były zapalone. Kiedy rozmawiał z żoną przez telefon, usłyszał rżenie ogiera. Poszedł sprawdzić, co się stało, i zobaczył, że koń złamał nogę. Wtedy przez krótkofalówkę powiedział Stone'owi, żeby wezwał weterynarza.\nWtedy po raz pierwszy Foster i Tomala uświadomili sobie, jak bardzo zatuszowano tę sprawę. To Highley, a nie Stone, odkrył, że Alydar złamał nogę.\nFoster odnalazł również regularnego stróża nocnego, Cowboy Kipp'a. Kipp miał za zadanie zajmować się ogierami, a zwłaszcza Alydarem i rzadko kiedy opuszczał pracę. Swoje zajęcie kochał tak bardzo, że nie przyjął nawet proponowanych mu wakacji. Foster znalazł go pracującego na tym samym stanowisku w Calumet.(Po ogłoszeniu upadłości, farma została sprzedana na aukcji za zaledwie 17 milionów dolarów. Trafiła w ręce Henryka Kwiatkowskiego, inwestora polskiego pochodzenia, który mieszkał na niej od czasu do czasu, zatrudniając garstkę pracowników).\nZnów okazało się, że nikt w sprawie Alydara z Kippem nie rozmawiał. A gdyby ktoś to zrobił, usłyszałby interesującą historię.\nKipp powiedział, że jakieś pięć dni przed śmiercią Alydara, zajechał pod stajnię granatowy Ford Crown Victoria z przyciemnionymi szybami. Z samochodu wysiadł wielki mężczyzna. Kipp widział tego człowieka parę razy w biurze, ale nie miał pojęcia, jak się nazywa i co robił w Calumet. Mężczyzna powiedział Kippowi, że kierownictwo się o niego martwi, ponieważ jest wyczerpany pracą i musi wziąć dzień wolnego. "Co powiesz na wtorek, 13 listopada?", spytał. Chociaż Kipp nie czuł potrzeby brania wolnego, należał do pracowników, którzy słuchają poleceń i starają się nie stwarzać żadnych problemów. Wziął wolne tego wieczoru, ale w rozmowie z Fosterem wielokrotnie podkreślał, że nie prosił Stone'a o zastąpienie go tamtej nocy.\nPrzez cały 1997 rok Tomala przesłuchała kilku świadków, w tym Altona Stone'a, Kidda Highley'a i Cowboy Kipp'a. Poleciała do Houston, by przekazać ich wersję wydarzeń sądowi.\nCelem kobiety było przyciśnięcie Stone'a, by powiedział więcej. Jego obrońca w sądzie stwierdził, że Tomala ma obsesję na punkcie tworzenia teorii spiskowych dotyczących śmierci Alydara. Był to zarzut, którego Tomala nie mogła odeprzeć. Oznajmiła, że Stone był częścią spisku wymierzonego w konia.\nJeśli chodzi o Lundy'ego, od kiedy zrezygnował z Calumet zajmował się treningiem koni na małej farmie na Florydzie. W 1992 roku był bankrutem. Sędzia, który badał dokumenty Calumet, powiedział Lundy'emu, że w czasie prowadzenia farmy wypłacił sobie 6 milionów dolarów. Lundy przyjechał do niego zeznawać w sprawie ogłoszenia upadłości konsumenckiej. Powtarzał treść Piątej Poprawki jakieś sto razy, co i raz kręcąc się niespokojnie, gryząc paznokcie i przecierając oczy. Zirytowany sędzia spytał go, czy wie przynajmniej jaki kolor ma koszula, którą nosi. "Myślę, że jest czerwona.", odparł Lundy po konsultacji ze swoim prawnikiem.\nLundy został wezwany przez obrońcę, by zeznawał na rozprawie sądowej dotyczącej krzywoprzysięstwa Atona Stone'a, ale nie można go było znaleźć. Mimo jego nieobecności, to on był na językach wszystkich zebranych na sali. Przed ławą przysięgłych Marsha Matthews - żona szefa do spraw finansów Calumet, zeznała, iż słyszała, jak Lundy w czasie konwersacji prowadzonej w domu Matthewsów, dotyczącej wielkich długów Calumet, powiedział: "Istnieje możliwość ratunku ze strony konia". Sędzia stwierdził, że zeznanie jest niedopuszczalne i nie weźmie go pod uwagę. Ale dopuścił on do głosu dziennikarkę Carol Flake. Opowiedziała ona o swoim drugim w życiu spotkaniu z Altonem Stonem, które miało miejsce w 1992 roku, po publikacji jej artykułu na temat śmierci Alydara. Zeznała, że Stone stał się nagle bardzo emocjonalny w jej obecności i wyznał, że J.T Lundy "wiedział, że coś się przytrafi Alydarowi".\nPo zakończeniu rozprawy, Tomala nadal nie otrzymała tego, czego naprawdę chciała. Stone nie współpracował z nią i nie zeznawał. Zdecydował się przyjąć na klatę swój wyrok, który w rzeczywistości nie był taki zły: został skazany tylko na pięć miesięcy więzienia i tyle samo aresztu domowego.\nDo roku 1999 wszystko wskazywało na to, że śledztwo Tomali straciło rozpęd. Po ponad dwóch latach przesłuchań i posiedzeń sądu przysięgłych, nie była ona w stanie udowodnić, że Alydar został zamordowany. Mogła dowieść tylko, że Alton Stone nie był w stanie utrzymać się przy jednej wersji wydarzeń. Ale Tomali wciąż pozostała jedna karta do gry.\nW marcu 1999 roku Tomala przekonała federalny sąd przysięgłych w Houston do oskarżenia Lundy'ego, który w końcu został odszukany na Florydzie oraz Gary'ego Matthewsa, pracującego obecnie jako prawnik w Lexington, o bankowe machlojki, spisek, przekupstwo i kłamstwo dotyczące ponad milionowej łapówki danej Frankowi Cihakowi. Kiedy sprawa wreszcie zaczęła się toczyć w lutym 2000 roku, najciekawszym potwierdzeniem niewinności Lundy'ego było to, co powiedział Dan Codgell, jeden z najpopularniejszych i najgłośniejszych obrońców w Houston. Kończąc w sądzie swój wywód, zwrócił się on do Lundy'ego, który ssał cukierka, z prośbą by wstał i odwrócił się w stronę ławy przysięgłych. Wtedy Codgell spytał ławników, czy sądzą, że ten człowiek wygląda na tak bystrego, by dokonywać tych wielkich oszustw. Potwierdzili. Zajęło im mniej niż trzy godziny, by orzec, że Lundy i Matthews są winni.\nSprawa była średnio nagłośniona przez media. Szybko finansowe krętactwa dotyczące Cihaka, Calumet i Lundy'ego stały się przestarzałymi sensacjami. W październiku już tylko garstka widzów znajdowała się na sali, gdzie toczyła się rozprawa Lundy'ego. Ale Tomala nagle wezwała agenta FBI, Fostera, by opowiedział o swoich podejrzeniach związanych ze śmiercią Alydara. Następnie sprowadziła niespodziewanego świadka - wysokiego, srebrnowłosego mężczyznę mówiącego głębokim, bostońskim akcentem.\nNazywał się George Pratt. Był profesorem inżynierii elektrycznej i komputerowej na Massachusetts Institute of Technology. Był także wziętym koniarzem i przewodniczącym Narodowego Stowarzyszenia Właścicieli Folblutów, zajmującego się głównie zagadnieniem bezpieczeństwa koni wyścigowych. Pratt zeznał, że jakiś rok temu skontaktował się z nim Foster prosząc o analizę pewnego dowodu. Wkrótce duże pudełko znalazło się w zaśmieconym biurze Pratta. W środku znalazł wycinek wielkości mniej więcej stopy. Był to kawałek podłogi, który został wycięty z boksu Alydara.\nFosterowi i Tomali ciągle nie dawała spokoju sprawa walca od drzwi boksu. Przymocowany on był do podłogi dwiema śrubami, które według konserwatora Calumet Farm zostały przełamane na pół pod wpływem siły kopnięcia. Mężczyzna powiedział, że usunął szczątki śrub z walca, poczym bez trudu umieścił go z powrotem w miejscu, gdzie powinien się znajdować. Wywiercił nowe dziury w podłodze i przykręcił śruby. Powiedział Fosterowi, że dolne części złamanych śrub pozostały w podłodze.\nTom Dixon, rzeczoznawca od ubezpieczeń, zrobił zdjęcie tego walca, kiedy jeszcze leżał on na podłodze. Wyraźnie było na nim widać górną połowę śrub. Foster doszedł do wniosku, że górna część śrub powinna pasować do dolnej. Jeśli by tak nie było, wreszcie znalazłby się fizyczny dowód na to, że zawias został usunięty przed wypadkiem Alydara, co miałoby potem posłużyć jako rzekome wyjaśnienie tego, w jaki sposób koń złamał nogę. Wraz z innymi agentami Foster wyciął kawałek podłogi z oryginalnymi śrubami i wysłał je do Pratta wraz z powiększoną fotografią Dixona.\nPrawie natychmiast Pratt zauważył, że spodnia część obu śrub została odcięta idealnie na tej samej wysokości, podczas gdy jedna ze śrub była dłuższa od drugiej. Następnie zauważył, że górne części śrub na fotografii były zardzewiałe, podczas gdy dolne części nie miały, lub miały bardzo mało korozji. Nie było możliwości, by górne i dolne części śrub do siebie pasowały. Pratt stwierdził również, na podstawie dokładnych obserwacji ułożenia śrub, że siła zastosowana wobec nich musiała uderzyć z zewnątrz, a nie z wewnątrz.\nPratt poleciał do Calumet, zbadał boks, zmierzył go i wrócił z pprowrotem do MIT, by zbadać z jaką siłą musiałby kopnąć koń, by wyrzucić wałek z zawiasów. Ustalił, że minimum 6,600 funtów mocy, wymierzonej w walec trzy stopy nad podłogą, mogłoby tego dokonać. Stwierdził, że najsilniejszy ogier może kopnąć z siłą od 1000 do 2000 funtów mocy.\nAlydar, stwierdził Pratt w czasie swojego zeznania w Houston, musiał zostać zabity. Spekulował, że ktoś zawiązał koniec liny wokół nogi Alydara i przywiązał drugi jej koniec do ciężarówki, która z łatwością mogła wjechać do stajni ogierów. Ciężarówka ruszyła, ciągnąc nogę Alydara pod spód ciała, aż kość pękła.\nKiedy Pratt skończył, na sali zaległa długa, długa cisza. Przy stole obrońcy Lundy, który miał na sobie słabo pasującą sportową kurtkę, cienki krawat i miękkie brązowe buty, spuścił głowę, zapisując coś w notesie. Ze swojego miejsca Tomala, ubrana w czarny damski garnitur od Prady, posłała Lundy'emu długie spojrzenie, a jej oczy zmrużyły się z odrazą. Przedstawiła dowody mając nadzieję, że sędzia federalny przyzna Lundy'emu znacznie większy wyrok za jego machlojki związane z przekupstwem. W swoim podsumowaniu stwierdziła, że tylko Lundy miał "pobudkę i możliwość" do uśmiercenia konia.\nChciał śmierci zwierzęcia, mówiła, by pobrać gotówkę z ubezpieczenia i zapobiec tym samym zajęciu farmy przez bank First City. Jego fałszywe zeznanie wobec ubezpieczeniowego rzeczoznawcy, tak samo jak kłamstwa opowiedziane przez Stone'a, tylko potwierdzają, że Lundy ponosi odpowiedzialność za wypadek. "Ten, kto twierdzi inaczej, akceptuje wersję pełną nielogicznych zbiegów okoliczności, która urąga zdrowemu rozsądkowi", zakończyła.\nNadal pozostało jednak dużo pozostawionych bez odpowiedzi pytań. Jeśli Lundy pragnął śmierci Alydara, nie zabiłby go tak, by mieć pewność, że konia nie da się w żaden sposób uratować? Przecież złamania można leczyć. I czy fakt, że Lundy był ewidentnie zrozpaczony, błagając doktora by operował on konia, sugeruje, że mężczyzna chciał, by Alydar żył? Można przyjąć, że Lundy widząc, jak rozległa była kontuzja, założył, że niemożliwym jest, by koń przeżył. Zatem, mógł udawać rozpacz, by zmylić innych.\nWreszcie, śmierć Alydara w niczym mu na dłuższą metę nie pomogła. Calumet cały czas szło na dno. Lundy tracił pracę. Dodatkowo, jak stwierdził Gary Matthews, J.T. musiał być przerażony tym, że zapisze się w historii wyścigów konnych jako człowiek, który zrujnował Calumet. "Nie mogę sobie go wyobrazić robiącego coś tak drastycznego, jak zabijanie swojego najlepszego konia", powiedział Matthews po rozprawie. "J.T. kochał zwierzęta. Ale był w sytuacji bez wyjścia. Pamiętam, jak rozmawialiśmy o tym, że jeśli dług wobec First City zostanie spłacony chociaż w połowie, Japończycy będą jeszcze bardziej zainteresowani inwestowaniem. Może pomyślał, że to było jedyne wyjście. Nie mam pojęcia."\nSędzia federalny, który nadzorował sprawę, w końcu stwierdził, ze on również nie ma pojęcia. Powiedział, że nie czuł się komfortowo z całym tym nowym kryminalnym wątkiem dotyczącym rzekomego umyślnego zabójstwa konia. W swoim ostatecznym orzeczeniu powiedział: "Choć istnieją dowody, że pan Lundy miał powód i możliwość skrzywdzenia Alydara i znalazło się ich kilka fizycznych, nie jestem w stanie skonkludować, że istnieje ich wystarczająco dużo na to, by stwierdzić, iż ponosi on odpowiedzialność za śmierć Alydara." Sędzia skazał Lundy'ego na cztery lata więzienia za przekupstwo, Matthewsa na 21 miesięcy.\nPrzez ponad godzinę po rozprawie, Tomala i Foster kręcili się po sali sądowej, pakując swoje dowody rzeczowe i akta pełne dziesięcioletnich poszukiwań przyczyn śmierci Alydara. Mimo, że nie wygrali, stwierdzili, że odczuwają pewną satysfakcję z tego, iż ich zarzuty ujrzały światło dzienne i ludzie mogli się dowiedzieć, że śmierć Alydara prawdopodobnie nie była wypadkiem. Pewna dziennikarka spytała Tomalę, czy czuje smutek z powodu tego, że jej długoletnia obsesja dotycząca Alydara właśnie jest zmuszona się skończyć. Prawo mówi, że dochodzenia dotyczące spraw związanych z oszustwami ubezpieczeniowymi tracą swoją ważność po dziesięciu latach. Oznacza to, że jest mało prawdopodobne, iż kiedykolwiek będzie ona w stanie wnieść ponownie zarzuty odnośnie śmierci konia.\nTomala posłała dziennikarce pewny siebie uśmiech. "Istnieją metody, by obejść ten zapis i przeciągnąć sprawę trochę bardziej", powiedziała. "W jakiś sposób, któregoś dnia, cała prawda wyjdzie na jaw."\nTymczasem Lundy, który dostał od sądu kilka miesięcy na uporządkowanie swoich spraw przed pójściem do więzienia, stojąc przed gmachem sądu oznajmił, że musi wrócić na Florydę, by zająć się końmi i odwiedzić chorą matkę. Dziennikarka zobaczyła jak stał skulony na chodniku, z dłońmi w kieszeniach. Przez chwilę pomyślała ona o młodym Lundy'm z lat sześćdziesiątych, hałaśliwym, kochającym wiejskie wyścigi samochodowe synu farmera, marzącego o dniu, w którym zacznie zarządzać Calumet Farm. Blisko czterdzieści lat później, to marzenie zrujnowało mu życie. "Zarzuty Tomali to same domysły", powiedział. "Wszystko, czego pragnie, to dostać się na pierwsze strony gazet."\n"Nie miałeś nic wspólnego ze śmiercią konia?" - spytała dziennikarka.\nLundy spojrzał na nią, jego twarz zrobiła się czerwona. Kobieta uświadomiła sobie, że był to pierwszy raz, kiedy musiał publicznie odpowiedzieć na to pytanie. "Do diabła, nie.", warknął. "Kochałem tego konia. Kochałem." Zamilkł i potrząsnął głową, jakby nie mógł uwierzyć, że przyjdzie mu spędzić resztę życia z reputacją zabójcy Alydara. "Powiem jedno - dałbym wszystko, żeby Alydar znajdował się nadal na Calumet Farm i robił to, co wychodziło mu tak dobrze", zakończył. Następnie wskoczył do taksówki, która powoli ruszyła sprzed gmachu sądu i zaczęła się oddalać. Sylwetka Lundy'ego, widoczna przez szybę samochodu, wkrótce zniknęła wszystkim z oczu.


Wiadomości24 » Wydarzenia » Polityka » Patryk Jesiotr z SLD: Leszek Miller podźwignie SLD. Wywiad\nData dodania: 2011-12-09 10:52\nOstatnie wybory pokazują, że pojęcie "lewica" zostało przewartościowane zarówno przez polityków, jak i wyborców. Jak Pan, jako członek i sympatyk lewicy, rozumie to pojęcie?\nPunktem wyjścia moich rozważań jest historia rewolucji francuskiej, kiedy to w Stanach Generalnych deputowani pragnący najdalej idących zmian, zasiedli po lewej stronie prowadzącego. To waśnie ta chęć zmian, a przede wszystkim sprzeciw wobec nieuczciwego systemu ekonomicznego czy społecznego, jest charakterystyczna dla lewicy i to ona ją definiuje. Ja jestem człowiekiem zmian, a więc czuję się lewicowcem.\nCzy zatem Palikot to nadal lewica?\nNie chcę z góry odbierać Palikotowi prawa do nazywania się lewicowcem. Niestety, sprawę ta komplikują jego związki z grupą liberałów w Parlamencie Europejskim. Takie mariaże są mało lewicowe.\nW jaki sposób jest Pan związany z lewicą?\nPrzede wszystkim jestem członkiem Sojuszu Lewicy Demokratycznej oraz Federacji Młodych Socjaldemokratów.\nObecnie ludzie zwracają się w stronę lewicy dlatego, że nie chcą konserwatyzmu. Opinia publiczna chciałaby też naprawy systemu socjalnego. Jakie wobec tego podłoże ma Pana zainteresowanie lewicą, do której należy Sojusz Lewicy Demokratycznej?\nMoje zainteresowanie lewicą jest związane ze zwrotem, jaki dokonał się w moim życiu podczas uczestnictwa w jednej z najwspanialszych akcji pomocy ludziom, czyli Szlachetnej PACZCE Stowarzyszenia Wiosna. Już po pierwszej edycji, w jakiej miałem okazję brać udział, mój światopogląd zupełnie się zmienił. Wydaje mi się, że przede wszystkim dostrzegłem drugiego człowieka. Wyszedłem spod opiekuńczego klosza moich rodziców i wreszcie zobaczyłem świat taki, jakim naprawdę jest. Zobaczyłem biedę. Postanowiłem dokonać zmian. Zacząłem od siebie, a skończę na szczeblu zmian krajowych. Wierzę, że uda się osiągnąć ten cel.\nTagi: SLD lewica Leszek Miller Sojusz Lewicy Demokratycznej wybory szefa SLD Patryk Jesiotr\nZ takim rybnym nazwiskiem,to on raczej nie ma szans na karierię,pomimo tego,że bardzo przypodchlebia się Millerowi. Należy współczuć.\nTen młody człowiek to pewnie potomek Ubola - teraz kultywuje tradycje "TATUSIA".\nNiestety Pan Patryk,po pierwsze jest idealistą a to i dobrze i źle. A poza tym nie rozumie lub nie analizował problemów braku sukcesu SLD ,dogłębnie. Owszem jest sympatycznym,młodym człowiekiem,który chce pomagać ludziom biednym lub w trudnej sytuacji ale nie wiem,czy on sam wie jak to miałby zrobić. Rewolucja Francuska zabijała bogatych,zabierała im wszystko a dawała biednym .Była inspiracją dla Komunizmu. Sam fakt bycia zamożnym był piętnowany. Również i to,że ma za złe przejście pewnych osób z SLD bez zrozumienia przyczyn prawdziwych, takiej a nie innej decyzji tych ludzi,świadczy o powierzchowności analizy problemów obecnych w SLD i w całej Lewicy. Pan Patryk widzi tylko czubek góry lodowca a nie cały problem.\nObecnie ludzie zwracają się w stronę lewicy ...... mój Boże ,kto temu młodzianowi nakład łopatą takich bzdur.\nLewica dzisiaj ... to patriotyzm ,Ojczyzna - NIE lewica,to skok na kasę.....przekręty zabójstwa.\nLewica jest potrzebna jak g ... w d..... Lewica tak ale nie TAKA; to bandyci nie Lewica. Ta lewica powinna gnić w kryminale.\nMiller -Moskiewskie pieniądze afera.\nAlkoholikus chronikus degeneratus ..... Kwaśniewski - reszta również, nadaje się pod prokuraturę.\nOd biedy lepszy wyrazisty Miller dla lewicy niż plastusiowaty Napieralski. Niech działają. lewica jest bardzo potrzebna w Polsce.\nNiedługo dzieci w kołyskach będą chwalić Leszka, w czasie przerw między płaczem.


Sandały CAPRICE - 9-29500-20 Sand Comb 349 - Sandały - MODA360\nProponowany towar Sandały CAPRICE - 9-29500-20 Sand Comb 349 tanio kupisz w eobuwie.pl. Caprice - oto synonim klasy oraz wyszukanego stylu. Jeśli poszukujesz butów, które zagwarantują najwyższą jakość, maksymalny komfort oraz pozbawioną banału stylistykę - Sandały CAPRICE - 9-29500-20 Sand Comb 349 jest najlepszym rozwiązaniem. Zagwarantują Ci komfort w każdej chwili,.. więcej »\nProponowany towar Sandały CAPRICE - 9-29500-20 Sand Comb 349 tanio kupisz w eobuwie.pl. Caprice - oto synonim klasy oraz wyszukanego stylu. Jeśli poszukujesz butów, które zagwarantują najwyższą jakość, maksymalny komfort oraz pozbawioną banału stylistykę - Sandały CAPRICE - 9-29500-20 Sand Comb 349 jest najlepszym rozwiązaniem. Zagwarantują Ci komfort w każdej chwili, zamieniając się w kompana na dłuższy czas. Co więcej, sandały są butami idealnie harmonizującym z różnorodnymi stylizacjami. Wybierz je, jeśli oczekujesz tego, co z najwyższej półki! Sprawdź specyfikację:\nSandały marki Caprice. Cholewka solidnie wykończona - skóra naturalna - zamsz. Obcas ma wysokość: 4, 5 cm. Wkładka to skóra. Materiał podeszwy to wysokogatunkowe tworzywo. O charakterze butów decyduje ozdoba: skóra naturalna, złoty metal. Kobiece i przyjazne dla stopy, będą bazą dla całego stroju.\nSandały CAPRICE - 9-29500-20 Sand Comb 349 to propozycja dla wymagających kobiet, które wiedzą, jakiego obuwia poszukują. Precyzja wykonania, wzornictwo, które wpisuje się w obowiązujące trendy i komfortowa konstrukcja powodują, że te sandały spełnią wymagania każdej modnej dziewczyny. Odkryj, jak wiele zaproponować może Tobie doceniana marka Caprice i zakup już dziś! Stawiasz na produkt, który Cię oczaruje.\nSerdecznie zapraszamy do wyrażenia własnej opinii na temat Sandały Sandały CAPRICE - 9-29500-20 Sand Comb 349


Motyw Maszyna w utworze Trędowata t. 1 :: Wolne Lektury\nJeszcze większe przerażenie wzbudzają groźne machiny, sunące na nieszczęsne łany. Z daleka je słychać. Okropne...\nJeszcze większe przerażenie wzbudzają groźne machiny, sunące na nieszczęsne łany. Z daleka je słychać. Okropne skrzydła, spiętrzone na grzbietach, hurkot i trzask oznajmiają zbliżanie się tych potworów, ciągnionych przez konie. Machiny wchodzą na łany i rozpoczynają dzieło śmierci. Trzask nie ustaje, żelazne zębiska bez miłosierdzia mordują smukłą pszenicę i dziarskie żyto. Wielkie skrzydła nabierają rozmachu, ściętych nieboraków odsuwając masami na bok. Ostre zęby niosą śmierć, one zaś odgarniają trupy, i tak bez przerwy.\nDrugie potwory, ścinając, wiążą nieszczęsne łodygi w duże snopki i wyrzucają je w górę jak piłki. Wystraszone ptaszęta, nie chcąc patrzeć na rzeź, frunęły do lasu; przepiórki piechotą uciekały jak najdalej, a nad polem zniszczenia i grozy świeci słońce jasne, złociste, obojętne na to, co się dzieje. Zostają tylko ludzie, pracujący wesoło, ze śpiewami. Nie czują, że taką czynią klęskę.\nOgromny pas złotej pszenicy chylił się posłusznie przed żniwiarkami. Samowiązałki sunęły równo, wyrzucając gotowe snopki...\nOgromny pas złotej pszenicy chylił się posłusznie przed żniwiarkami. Samowiązałki sunęły równo, wyrzucając gotowe snopki; dalej widniał rząd przegiętych dziewczyn i kobiet w kraśnych spódnicach i białych koszulach; sierpy migały w ich burakowych rękach; postępowały raźno naprzód z uznojonymi czołami, lecz pieśnią na ustach. Wielka praca rąk, mechanizm maszyn i bogate łany nadawały polu wygląd bardzo postępowy. Wozy długie, mocne, zaprzężone w rosłe, spasione konie, przeważnie gniadej maści, zabierały gotowe kopy, zwożąc je do stodół po folwarkach i do lokomobil, młócących wśród pól.