O BLOG PIRATA DA AULA D'ABAIXO: febrero 2017\nCeras, papel e tesoiras\nCreedes que para facer unha obra de arte é preciso moitas ferramentas? non imaxinades o que os nosos piratiñas son capaces de facer cuns papeliños de cores, unhas tesoiras e pegamento.\nUn trisco por aquí, un anaquiño por acolá, no centro pegamos estoutro papeliño amarelo e.... nun pispirispás temos unha auténtica obra de arte.\nPero para artista artista, e non só cos pinceis, Matisse. Hoxe coñecemos a este pintor francés que non só se desenvolvía ben coas brochas, senón que tamén lle daba xeito as tesoiras, o pegamento e os papeliños de cores.. como os nosos piratiñas!!que non perderon ripio e estiveron moi atentos a lectura do conto Las tijeras de Matisse\nE se pensades que son bos co pegamento e coas tesoiras, nin imaxinades o que fan coas pinturas e coas ceras. Os hipopótamos máis coloridos e divertidos están no Pereiro de Aguiar\nA semana pasada piudemos usar toda a nosa imaxinación e dotes artísticas para realizar, pola mañá, unha actividade chuli, chuli....Primeiro fixémonos unha fotiña moi cerca, despois imprimímola e recortámola pola metade para, de seguido pegála nun folio e tentar debuxar a metade que faltaba....E voilá!!! Aqui os resultados!!!!\nPero a actividade non rematou aí, coas metades que non usamos nos noso debuxos, esta semana as monitoras fixeron uns puzzles moi simpáticos e os nenos e nenas da aula tiveron que adiviñar que dous nenos se agochaban tras esas cariñas tan simpáticas. A que mola???\nE hoxe, propoñemos aos papás e mamás un super concursazo......A ver se adiviñades con quen comparte cariña o voso fillo ou filla!!\nHaberá premio en forma de chupa chus para os que participedes e acertedes clarostá!!!\nPrazo de entrega: do 6 ao 18 de febreiro.\nNo Pereiro de Aguiar, 3 febreiro de 2017\nPodedes descargar a solicitude no noso Dropbox pinchando aqui


Contradiccion al mandato ejecutivo\nContadicción demanda titulo unico d...\nArtículo escrito por Delmiro Rocha, de Proxecto Derriba http://proxectoderriba.org/ como parte de una colaboración con Enxeñería Sen Fronteiras Galicia, apoyada por Cooperación Galega da Xunta de Galicia, para reflexionar desde diversas disciplinas sobre el concepto de Tecnología para el Desarrollo Humano\nUnha posible contradición. Apuntamentos para pensar a Tecnoloxía para o Desenvolvemento Humano DELMIRO ROCHA Tratar de pensar a etiqueta Tecnoloxía para o Desenvolvemento Humano1 é unreto tan interesante como imposible para un traballo dunhas poucas liñas como este. Asrazóns son múltiples. Enunciarei simplemente dúas: 1- Os substantivos que compoñen a etiqueta son altamente profundos e profusosse nos atemos á súa dilatada historia. "Tecnoloxía", "Desenvolvemento" e "Humano"son conceptos as definicións dos cales non están para nada claras e as controversias quesuscitan, en lugar de diluírse, incrementan cada día. 2- Por se non fose suficiente o escorregadizo das temáticas a tratar, a isto haberíaque sumarlle a tendencia da linguaxe —entendida no restrinxido sentido de vehículo darazón cara o exterior— á xeneralidade, certa universalidade que compromete todo dicir,e ao relaxamento no uso dos conceptos. Dado que o campo de análise que demanda a Tecnoloxía para oDesenvolvemento Humano é certamente inabarcable, pois as implicacións de cada unhadas partes que compoñen semellante enunciado incide en múltiples ámbitos decoñecemento (científico, tecnolóxico, histórico, antropolóxico, filosófico, político,ético, epistemolóxico, lingüístico, moral, etc.), o propósito aquí será tentar centrar unhatemática específica e enunciar o que podería parecer unha contradición interna á TpDHque desgraciadamente, de habela, tería difícil solución e ameazaría con mitigaramplamente os seus obxectivos, cando non anulalos por completo. 1- Breve análise do texto Conceptos sobre Tecnología para el DesarrolloHumano (ESF) A motivación central da TpDH é o recoñecemento da necesidade da orientación do progreso tecnolóxico á promoción do desenvolvemento humano. É o resultado de combinar a tecnoloxía como feito cultural, co concepto do 1 A partir desde momento TpDH. 1 2.\ndesenvolvemento humano, é dicir o "proceso de ampliación das opcións da poboación".2 Segundo o texto, a motivación parte da identificación dunha necesidade, isto é,algo que non pode ser doutro xeito, onde o "poder ser" refírese a un campo ético-morale non ontolóxico-posible pois o obxectivo ou motivación central consiste na orientacióndo progreso tecnolóxico á promoción do desenvolvemento humano. Enténdese que aTpDH pretenden cambiar o rumbo ou orientación cara outras augas menos nocivas. Orecoñecemento, entón, sinala certa mala "praxe". Por este motivo imos entender aquí ouso do termo orientación como unha "reorientación", unha volta ou viraxe cara aalgunha parte. Ese lugar ou destino será o resultado de combinar a tecnoloxía comofeito cultural co concepto do desenvolvemento humano. A definición da tecnoloxíacomo feito cultural, é dicir, como parte integrante e definitoria do ser humano posúeunha longa historia no pensamento occidental e remóntanos, como mínimo, á culturaclásica. Mais antes de dar ese grande salto no tempo cabe precisar que o texto citadodefine inmediatamente o desenvolvemento humano como o proceso de ampliación dasopcións da poboación, definición extraída do Programa das Nacións Unidas para oDesenvolvemento. Ante institucións deste calado —Nacións Unidas— habería queextremar a cautela e realizar unha análise preliminar da súa historia, constitución eobxectivos; análise que posuiría necesariamente un carácter infinito. ¿De qué opciónsfalamos?, ¿Que significa exactamente ampliación? No marco dun modelo político-económico neoliberal as opcións e a fabricación dos desexos da poboación estánclaramente definidos e baséanse nun engano democrático que pretende presentaloscomo accesibles a todo o demos. Non obstante, Enxeñería Sen Fronteiras posúe vontade crítica e pretende afinaras súas posicións. Enxeñería Sen Fronteiras entende que, por principios éticos, a técnica debe estar ao servizo do ser humano, e que para conseguir isto, é necesario enfocar a súa xestión desde unha perspectiva de xeración de coñecemento. Cuestiona, polo tanto, a relevancia das tecnoloxías clasificadas intrinsecamente como apropiadas, así como os programas de desenvolvemento tecnolóxico que 2 Extracto do texto Conceptos sobre Tecnología para el Desarrollo Humano que ESF Galicia tencomo guía de traballo e reflexión. Pódese consultar no seguinte enlace:http://www.slideshare.net/esfgalicia/concepto-de-tecnologa-para-el-desarrollo-humano. A Tradución énosa. 2 3.\nnon incorporan a visión e a participación do usuario final desde a súa propia definición.3 A viraxe fundamental parece pivotar sobre o ético. O ético sería entóntanto un principio como un obxectivo, principio e fin,causa e propósito da viraxe. A primeira consecuencia de colocar o ético como base seríaque a técnica debe estar o servizo do ser humano. O debe estar anuncia o campo ético—terreo do "deber ser"— e establece unha necesaria redirección da técnica. Por precaución dicimos "o ético" para sinalar simplemente un campodeterminado e tentar deixalo o máis aberto posible. O texto abstense de determinar conexactitude qué ética é esa que serve aquí como principio. Basto problema que haberáque abordar pois toda evitación neste campo se transforma nunha aceptación tácita dunmodelo determinado, moitas veces inconsciente e, por conseguinte, non cuestionado.Éticas hai moitas e non todas son compatibles. Córrese o risco así de traballarinevitablemente cun modelo ético capitalista que, por soterrado e aparentementeausente, camiña sen ambaxes até nas accións daqueles que pretenden combatelo. O cambio de rumbo que enuncia o texto parece estar tinguido de boas intenciónsmais cólase na súa formulación a retórica da dominación. A técnica debe estar aoservizo do ser humano, isto é, ao seu servizo, baixo as súas ordes. Empezan amanifestarse os flocos dunha posible contradición: dun lado enténdese odesenvolvemento técnico como un feito cultural, unha característica ou calidadehumana constitutiva, algo que lle pertence; doutro lado, subordínase ese mesmodesenvolvemento ao dominio do ser humano. O primeiro que habería que preguntarse é se isto é posible. Non desexable ouconveniente senón estritamente posible. Paso do ético ao ontolóxico. A técnica pode, aun tempo, ser parte constitutiva do ser humano e subordinado a este? A subordinaciónnon suporá unha reformulación do concepto “ser humano”? Se tal dominio é posibleimplicaría que a técnica pode sufrir un proceso de saída cara fóra, de obxectivación que,posto que forma parte integrante daquilo que debe abandonar, se lería como unha saídade si. É posible que isto sexa o que aconteceu ao longo de, cando menos, os dousúltimos séculos de desenvolvemento técnico en detrimento dun modelo específico dedesenvolvemento humano. 3 Ibíd. 3 4.\nO texto que nos ocupa determina de qué forma se pode alcanzar estasubordinación: para conseguir isto é necesario enfocar a súa xestión desde unhaperspectiva de xeración de coñecemento. A viraxe é entón ético-cognoscitiva eincorpora a participación do usuario. Despois da explicación e crítica da tecnoloxía apropiada e dun brevedesenvolvemento histórico da concepción de desenvolvemento e tecnoloxía a partir dosanos 40, o texto reitera a importancia da xeración de coñecemento e da implicación dossuxeitos neste. Desde unha perspectiva de desenvolvemento humano, non só as actuacións asociadas á provisión das infraestruturas básicas físicas e produtivas toman un sentido especial, senón tamén as ligadas ao aumento de capacidades organizativas e intelectuais, especialmente as tecnoloxías da comunicación e da información. Ademais o que habitualmente se entende por difusión e transferencia de tecnoloxía debe ser, en realidade, un acompañamento na xestión da propia tecnoloxía e coñecemento tecnolóxico, buscando a coxeración en pro do desenvolvemento endóxeno dos participantes involucrados. Nas actuacións de desenvolvemento é necesario superar o enfoque de "aprender" e pasar ao de "xerar coñecemento adaptado ao contexto cambiante", de forma que os participantes aumenten en capacidades reais de transformación.4 Os termos que marcan a dominación e que intentan camuflar a idea desuperioridade cultural, así como certos signos de piedade e boa conciencia, preséntansesuavizados en conceptos como acompañamento ou coxeración. De calquera xeitosemella enxergarse xa un pequeno cambio ou intención de xiro cara a un uso datecnoloxía que non incida simplemente no material senón que abranga a dimensiónhumana na súa totalidade a través do desenvolvemento cognoscitivo. Aquí semella que nos detivemos. Este é, entón, o lugar desde o cal se deberelanzar a idea de viraxe. O problema que debemos abordar é a articulación entre ética,coñecemento, desenvolvemento humano e instrumentalización técnica. 2- A téchneloxía: desexo imposible. Estritamente non é posible traducir o termo grego "téchne" polo moderno"técnica". Cando menos non é posible traducilo sen parapetalo dunha análise moiextensa que nos obrigaría a transitar pola historia cultural de occidente que conduce daGrecia clásica á actualidade. Esta análise revelaría as fabulosas transformacións do 4 Ibíd. 4 5.\nconcepto e explicaría, no fondo, que a devandita tradución implica contradicións a nivelontolóxico, deontolóxico e social. Por suposto non se pretende facer aquí semellanteanálise, non obstante, como existen indicios de que a estratexia implícita da TpDH podecombinar elementos tanto da téchne grega como da técnica moderna, faremos unhasmínimas referencias para esclarecer en qué sentido enunciamos a posibilidade dunhacontradición. É certo que a técnica en xeral forma parte constitutiva do ser humano en cantosupón o seu medio de relacionarse co mundo. A transformación do mundo a través datécnica é a adaptación do ser humano ao mundo. A invención, uso e desenvolvementode elementos técnicos atópanse en todas as comunidades humanas. Así, polo menos,define a antropoloxía filosófica a xeneralidade do concepto "técnica" en canto parteintegrante das sociedades humanas. Neste senso a técnica pertence á natureza humana.Por outra banda, a invención de instrumentos técnicos para a transformación do medioentendida como modo de supervivencia e adaptación a este é un produto humano, édicir, algo artificial. A definición que divide o natural —o que é dado na natureza— doartificial —o que produce o ser humano— é unha distinción aristotélica que chega caseintacta até os nosos días. Pola contra, o que non permanece intacto no tempo é aconcepción do mundo nin a idea do técnico. Para os gregos o cosmos forma unha unidade de sentido que non permite adisgregación en partes autónomas. Idea orgánica do mundo onde cada cousa forma partedunha totalidade viva e soamente así obtén o seu sentido, o seu movemento e o seulugar propios. É nesta concepción onde hai que enmarcar a palabra téchne. Certamente,a técnica articula a relación do ser humano co mundo mais para o mundo dos grego atéchne non se limitaba a un mero "facer". Ademais, e fundamentalmente, era un "saberfacer". Ditos "facer" e "saber facer" implican, por unha banda, a creación no sentido depóiesis —palabra que chega até hoxe cunha dificultade de tradución análoga á que aquínos ocupa e representa a orixe etimolóxica do que hoxe chamamos "poesía"—, é dicir,non se limita ao traballo manual ou mecánico que fabrica obxectos senón que o seusentido primordial radica nunha concepción artística da creación, de facer chegar algo,de trae algunha cousa diante de nós; por outra banda, e estreitamente ligado con estesentido artístico de póiesis, para a cultura grega a téchne vincúlase de forma esencialcoa epistéme, é dicir, co saber e o coñecemento. O simple acto de manufacturar unobxecto non é por si mesma unha téchne se ela non vai acompañada polo coñecemento 5 6.\ndas causas. Desta forma o gremio dos artesáns, na medida en que aqueles se limiten areproducir obxectos útiles para a mellora da vida ordinaria, permanece afastado dosentido primordial da téchne. Para Aristóteles a téchne comparte os trazos deuniversalidade, transmisión, precisión e explicación que definen en boa medida aciencia clásica. É neste senso como o filósofo de Estagira privilexia o arquitecto (saberpor que) en detrimento do construtor (saber como). O primeiro sería aquel que trae acousa ao mundo cognoscitivo, crea e produce a cousa propia, o segundo limítase areproducir sen coñecemento das causas primeiras. O saber facer quecontemporaneamente atribuímos a un técnico non se correspondería co saber ouepistéme da téchne. Hai que engadir un terceiro elemento que determina por completo estesumarísimo achegamento ao concepto grego de téchne, a saber, a politeia (cidade,estado, república). Todo se circunscribe na cidade e tanto a parte produtiva como acognoscitiva da téchne non forman parte simplemente da realización constitutiva do serhumano senón que están subordinadas ao obxectivo fundamental da politeia que non éoutro que vivir ben; non abonda con vivir ou sobrevivir senón que a cidade debealcanzar o bo vivir, isto é, vivir segundo e seguindo a idea de ben. Este valor supremo,que para Platón goberna a pirámide das ideas, debe ser o fin da politeia, é dicir, non unfin persoal ou individual senón un fin social, común, que para a Grecia clásica secorrespondería só co total dos así chamados "cidadáns". A téchne está dirixida a travésdo coñecemento á realización do ser humano en conxunto segundo a idea de ben. Istoquere dicir que só hai téchne propiamente cando un "saber como e un saber por que"proporciona o ben común, a todos, polo tanto non a un nin a uns poucos. Por suposto, o que virá co paso dos séculos non se parecerá demasiado. Sirvancomo anticipo as palabras de Adorno e Horkheimer: Aínda que alleo á matemática, Bacon captou ben o modo de pensar da ciencia que veu tras el. A unión feliz que ten en mente entre o entendemento humano e a natureza das cousas é patriarcal: o intelecto que vence á superstición debe dominar sobre a natureza desencantada. Saber, que é poder, non coñece límites, nin na escravización das criaturas nin na condescendencia para cos señores do mundo. Do mesmo xeito que se acha a disposición dos obxectivos da economía burguesa, na fábrica e no campo de batalla, así está tamén a disposición dos emprendedores, sen distinción de orixe. Os reis non dispoñen da técnica máis directamente que os comerciantes: ela é tan democrática como o sistema económico co que se desenvolve. A técnica é a esencia de tal saber. Este non aspira a conceptos e imaxes, tampouco á felicidade do coñecemento, senón 6 7.\nao método, á explotación do traballo dos outros, ao capital. As múltiples cousas que segundo Bacon aínda reserva son, á súa vez, só instrumentos: a radio, como imprenta sublimada; o avión de caza, como artillaría máis eficaz; o telemando, como o compás máis seguro. O que os homes queren aprender da natureza é servirse dela para dominala por completo, a ela e aos homes. Ningunha outra cousa conta. Sen consideración para consigo mesma, a Ilustración consumiu até o último resto da súa propia autoconciencia. Só o pensamento que se fai violencia a si mesmo é o suficientemente duro para quebrar os mitos. Fronte ao triunfo actual do sentido dos feitos, mesmo o credo nominalista de Bacon resultaría sospeitoso de metafísica e caería baixo o veredicto de vaidade que el mesmo ditou sobre a escolástica. Poder e coñecemento son sinónimos.5 A modernidade provocará unha rotura definitiva —xerada xa a través doMedievo— na unión harmónica entre ciencia, moralidade e arte que gobernaba a culturaclásica. A ciencia independízase. Esta separación posibilitará a especialización e oasombroso desenvolvemento do que hoxe chamamos medios técnicos. A diferenzafundamental que queremos resaltar aquí é que o saber da téchne, que conectaba enequilibrio todas as esferas da vida humana coa unidade do cosmos, coa natureza,transfórmase nunha concepción de dominio técnico da natureza co obxectivo desatisfacer a vontade dun ser humano cada vez menos apegado a ela. O desenvolvementocientífico-técnico será tamén un desenvolvemento humano no senso en que a visión domundo se transformará cara a unha concepción que perderá a mirada "relixiosa" a unmundo animado no seu conxunto para desenvolver unha idea de subordinación na cal oplaneta está cheo de elementos inanimados a disposición do ser humano. Atransformación e o aproveitamento do planeta a través de saber científico-técnicomoderno serán a nova racionalidade e interpretación do mundo. Esta relación dedominación non só someterá a parte inanimada do planeta senón que se estenderá atodos os seres vivos, incluído o ser humano. A idea de ben que antes se fundamentabanunha harmonía de conxunto agora susténtase sobre o aumento progresivo dadominación do mundo porque así auméntase, paralelamente, a consecución de benestar.Nace, pois, a idea moderna de progreso. O nivel de benestar dunha sociedade comeza amedirse progresivamente polo nivel tecnolóxico que ela posúe. A idea de politeia comofin común cuantifícase agora a escala planetaria e instala unha brecha crecente: oaumento de benestar dunha sociedade implica a diminución do nivel de vida noutra. Seisto o incrustamos no modelo capitalista de enriquecemento crecente atopámonos cunha 5 Max Horkheimer y Theodor W. Adorno: Dialéctica de la Ilustración. Fragmentos filosóficos.Madrid, Editorial Trotta, 1994 (3ª ed. 1998). O subliñado é noso. A tradución é nosa. 7 8.\ninstrumentalización da ciencia e da técnica que pronto se converterá nunhainstrumentalización xeneralizada da vida a través da ciencia aplicada. Parece que oslímites da bioesfera foron os únicos capaces de poñer entre aspas este modelo queHeidegger define como instrumental e antropolóxico. Todo o mundo coñece os dous enunciados que contestan á nosa pregunta. O un di: a técnica é un medio para uns fins. O outro di: a técnica é un facer do home. As dúas definicións da técnica coperténcense. Porque poñer fins, crear e usar medios para eles é un facer do home. Ao que é a técnica pertence fabricar e usar útiles, aparatos e máquinas; pertence isto mesmo que se elaborou e se usou, pertencen as necesidades e os fins aos que serven. O todo destes dispositivos é a técnica, ela mesma é unha instalación, dito en latín: un instrumentum. A representación corrente da técnica, segundo a cal ela é un medio e un facer do home, pode chamarse, polo tanto, a definición instrumental e antropolóxica de técnica.6 Heidegger dicía que a actitude instrumental da ciencia tecnolóxica era unhaviolencia ao ser. A pesar das distancias entre téchne e técnica, o filósofo alemándetermina en pleno século XX que é preciso unha volta á cultura clásica para buscar osentido oculto do ser, a verdade velada ao coñecemento que permitiu o reinado donihilismo pois, para o filósofo alemán, o verdadeiro perigo non está na técnica en simesma senón na posibilidade de quedar atrapados no seu desenvolvemento puramenteinstrumental. O que ameaza ao home non vén en primeiro lugar dos efectos posiblemente mortais das máquinas e os aparatos da técnica. A auténtica ameaza abordou xa o home na súa esencia. O domino da estrutura de emprazamento ameaza coa posibilidade de que ao home lle poida ser negado entrar nun facer saír o oculto máis orixinario, e de que deste modo lle sexa negado experienciar a exhortación dunha verdade máis inicial. Así pois, onde domina a estrutura de emprazamento, está, no seu sentido supremo, o perigo.7 3- Cara unha tradución posible Aproximemos agora as dúas citas que nos guiaron ao inicio do texto: A motivación central da TpDH é o recoñecemento da necesidade da orientación do progreso tecnolóxico á promoción do desenvolvemento humano. 6 Heidegger, Martin: “La pregunta por la técnica” en HEIDEGGER, M., Conferencias yartículos, Ediciones del Serbal, Barcelona, 1994. A tradución é nosa. 7 Ibíd. 8 9.\nÉ o resultado de combinar a tecnoloxía como feito cultural, co concepto do desenvolvemento humano, é dicir o "proceso de ampliación das opcións da poboación" [...] Enxeñería Sen Fronteiras entende que, por principios éticos, a técnica debe estar ao servizo do ser humano, e que para conseguir isto, é necesario enfocar a súa xestión desde unha perspectiva de xeración de coñecemento. Cuestiona, polo tanto, a relevancia das tecnoloxías clasificadas intrinsecamente como apropiadas, así como os programas de desenvolvemento tecnolóxico que non incorporan a visión e a participación do usuario final desde a súa propia definición.8 Habería que definir con paciencia e extrema cautela as nocións de "progreso","desenvolvemento humano", "feito cultural", "opcións da poboación", "principioséticos", "ao servizo", "coñecemento", "incorporación e participación do usuario", etc.pois elas estruturan unha posición teórica que, polo menos desde Marx, porta unhadeterminada ideoloxía. Se estes conceptos se fundamentan na filosofía do Programa dasNacións Unidas para o Desenvolvemento entón a súa definición enmarcarase nunhavisión da tecno-ciencia instrumental e antropolóxica que non escapa de, e polo tanto nonresponde a, os problemas estruturais que xera o modo de vida político-económicocapitalista. Aquí non habería contradición pero tampouco habería solución. Acooperación reduciríase a unha axuda piadosa e caritativa co único obxectivo de paliarminimamente os inmensos e crecentes danos colaterais que tal esquema produceconscientemente, así como tamén paliaría, nun mesmo xesto, as turbacións da boaconciencia. O máximo obxectivo a cumprir deste esquema compasivo pasaría poralcanzar o 0,7% e o principal problema que o ameaza é a absoluta dependencia do niveleconómico do “filántropo” que se enriquece a través da xeración de pobreza. Nestesenso, posiblemente a cooperación máis eficaz non sería axudar aos pobres a saír da súamiseria senón convencer os ricos para que deixen de fomentala. En cambio, a contradición anúnciase se o espírito crítico de Enxeñería SenFronteiras —como parece lerse entre liñas— pretende na medida das súas posibilidadesreorientar a actitude ética cara a un concepto téchnelóxico inaplicable hoxe en día. Ditodoutro xeito, se a pretensión ética se basea nun modelo clásico que se pretende levar acabo a través dun modelo contemporáneo, ambos os dous absolutamente incompatibles.Non obstante, a imposibilidade de facto deste espírito non significa que estea fóra delugar ou que haxa que desdeñala de principio. Máis ben, tal imposibilidade implicaríaque o traballo por facer resta aínda máis inmenso e máis necesario que nunca. Aínda 8 Conceptos de Tecnología para el Desarrollo Humano, texto citado. 9 10.\nque o neoloxismo "téchneloxía" —que aquí nos permitimos, non sen certo rubor—anuncie unha contradición temporal, un oxímoro ideolóxico e até unha falta de sentidohistórico, sen embargo pode indicar un camiño a seguir —como o fan as estrelascelestes que durante moito tempo guiaron a navegación— e nada importa e nada cambiao van feito de que ese destino sexa inalcanzable. Máis ben, se ese camiño fose posible,se hoxe estivese aberto e fose transitable, se houbese un sendeiro marcado polo calcontinuar, iso significaría que xa forma parte da lóxica que se pretende subverter e, porconseguinte, transitalo non subvertería nada en absoluto. Non se trata, entón, dunhaviraxe, dunha volta ou dun retorno a un tempo pasado que non soamente é imposiblesenón que tampouco sería desexable pois así como as excelencias do mundo clásicoseguen iluminando hoxe as máis diversas vereas do pensamento tamén a súa barbarie eas súas miserias continúan sendo hoxe un excelso motivo de obxección. Tampouco setrata, pola mesma, de ser condescendentes e aceptar unha realidade que o século queacaba de rematar sinatura co triste legado de ser o que máis aumentou as brechassociais, as guerras, os masacres e os xenocidios, é dicir, o empobrecemento xeral davida. A contradición, a imposibilidade, a aporía (palabra que en grego significa "nonsaída, non lugar") obriga, isto é, produce e provoca, a invención dun novo lugar. Estelugar será, antes que nada, un lugar para o lugar, unha ocasión para o novo, para odescoñecido, en suma, unha posibilidade para o imposible. Mais nada do que lle poidaacontecer á cooperación ou nada do que poida acontecer con ela será alleo a ela. Asinxerencias exteriores serán fundamentais para a súa reorientación, para a súa viraxe ouvolta, para que o retorno sobre si produza a forza necesaria para obter un impulso caraadiante. Este movemento, tan natural como técnico, non debe simplemente mellorar ascondicións de vida de sociedades necesitadas senón, e en primeiro lugar, debe mellorara concepción mesma da cooperación, facer tremer as súas raíces e sacudir as súasenormes e estratificadas ramaxes. Só na medida en que a cooperación se tome a simesma como obxecto —como sociedade empobrecida e necesitada que solicita axudainminente— poderá abrirse algunha posibilidade para o impulso. Entón, dito impulsoserá exercido, inicialmente, polos actores mesmos da cooperación, por aqueles espíritoscríticos que sen dúbida a habitan e a asedian desde dentro, polas vontades nonconformistas que no seu honorable activismo se fan eco da frase do poeta Hörlerlin:"onde está o perigo, medra tamén o que salva". 10 11.\nBibliografía citada: - Conceptos de Tecnología para el Desarrollo Humano, enhttp://www.slideshare.net/esfgalicia/concepto-de-tecnologa-para-el-desarrollo-humano - Heidegger, Martin: “La pregunta por la técnica” en HEIDEGGER, M.,Conferencias y artículos, Ediciones del Serbal, Barcelona, 1994. - Max Horkheimer y Theodor W. Adorno: Dialéctica de la Ilustración.Fragmentos filosóficos. Madrid, Editorial Trotta, 1994 (3ª ed. 1998) 11 Recommended


Neira Vilas na leira da poesía | Cultura | Adiante Galicia\nNeira Vilas na leira da poesía\nCultura | Publicada: 27/11/2015\nCon motivo do pasamento do ilustre escritor Xosé Neira Vilas, Adiante Galicia pediulle un artigo sobre o autor de "Memoria dun neno labrego" a Rafael Lema.\nUn home coa traxectoria vital e creativa de Xosé Neira Vilas deixou moitos amigos e tamén actos para a lembranza de moitos. Por iso hoxe perdemos un creador e a un gran home, un humanista libertario. Como tantos nenos da aldea da miña xeración os contos do seu Balbino foi un dos primeiros libros en narrativa galega que lin. Eu coñecino e compartín con el varios actor literarios no Couto, en Ponteceso, desde o 1994 cando vén residir para sempre a súa terra natal.\nAndaba presentando Poesía Recadada libro de poemas publicado en Espiral Maior, polo que compartimos colección, xa que eu gañara o Espiral Maior no 1992 e publiquei o meu primeiro libro Cemiterio das Gaivotas un ano despois. Por iso teño coincido e debatido co mestre na compaña de Fernán Vello, Xulio Valcárcel. E recordo desa tempada un emotivo acto cos súa dona Anisia en Corcubión, con Rafael Mouzo como anfitrión. Logo vén outro poemario, Dende Gres, no 2004, tamén na editora e colección onde publiquei Atlántida, o que nos ten de novo achegado. Tantos nos actos de Espiral Maior como nos da asociación veciñal do Couto polo tanto teño compartido moitas veladas co mestre e coa súa dona, Anisia.\nNo Couto foi onde por primeira vez lle teño falado e no acto de Corcubión con Rafael Mouzo onde tiven a sorte de compartir máis tempo de lecer e escoitar as súas vivencias, sendo a conversa sobre todo cun trasfondo cubano. Polo cariño que lle tivo a Costa da Morte e en especial a ese faro cultural do Couto non é estraño que o patronato da Fundación Eduardo Pondal aprobara este mes solicitar ao Concello de Ponteceso a declaración de Xosé Neira Vilas como fillo adoptivo da localidade e a dedicación do centro cultural da capital municipal. O escritor de Vila de Cruces, converteuse desde os anos 90 no gran valedor, animador e asesor das iniciativas culturales desarrolladas no municipio, colaborador asiduo da Fundación y doutras entidades da comarca.\nEmigrou a Bos Aires no 1949, mantendo os vínculos con Galicia nos centros da colectividade galega emigrante que eu ben coñezo e onde vin aínda a súa pegada, como a percibín en Cuba, nunha sala do centro galego convertida en depósito testemuña de ducias de entidades galegas na illa. Casado coa escritora cubana Anisia Miranda, viviu en Cuba 31 anos, regresando ambos a Galicia no 1992 para vivir en Gres, onde dirixían a Fundación Xosé Neira Vilas. O novelista en galego máis traducido e lido, este xornaleiro das letras, é membro numerario da Real Academia Galega, Doctor Honoris Causa polas Universidades da Coruña e La Habana, Premio da Crítica Española (narrativa) e premio da Crítica Gallega (ensayo). Recibiu as medallas Castelao, Pedrón de Honra e Celanova Casa dos Poetas. Unha estrela máis alumea no ceo dos bardos.


Está xa aberta a inscrición para aquelas embarcacións tradicionais que queiran partictipar no Encontro Galego que se vai realizar na Guarda do 11 ao 14 de xullo e que prevé reunir barcos de diferentes zonas europeas nunha nova edición dunha cita que se celebra desde hai 26 anos.\nOs colectivos involucrados na organización do Encontro Galego de Embarcacións Tradicionais (Culturmar, Piueiro, Instituto de Estudos Miñoranos e Concello da Guarda) agardan que participen ao redor dun cento de embarcacións, aínda que Manuel García Sendón, presidente de Culturmar, cre que o evento poderá superar as 120.\nUn dos elementos máis vistosos desta cita vai ser a peregrinación de embarcacións. “Será unha espectacular peregrinación que terá o seu punto de partida en Muros, onde a frota local e a da Coruña reunirase con embarcacións norteñas para poñer rumbo sur o día 29 de xuño. Cando a procesión pase por Sálvora, recollerá ás unidades procecentes das Rías de Pontevedra e Arousa. E xa toda a frota achegarase ata as Cíes, onde esperan os barcos da Ría de Vigo para realizar a última etapa ata a sede do encontro deste ano”, explica a organización\nA navegación destes barcos ata A Guarda será documentada en vídeo xa que se trata dunha viaxe pola práctica totalidade da costa atlántica galega. Será máis dunha semana de circunvalación costeira.\nNa Guarda o Encontro vai propicioar catro días de festa, lecer, cultura e convivio en torno ao mundo das embarcacións tradicionais. Música, palestras, gastronomía, artesanía, navegacións... Este encontro bianual reúne en cada edición miles de visitantes, procedentes de Galiza e tamén doutros territorios, de Portugal a Bretaña, de Euskal Herria a Italia ou Francia.\nPodes ver este artigo na próxima dirección /articulo/cultura/mundo-europeo-das-embarcacions-tradicionais-emproa-cara-guarda/20190506101429079198.html


A UE lidera o camiño con medidas ambiciosas para lograr uns mares máis limpos e seguros\nNo curso da conferencia «O noso Océano», albergada en Malta, a Unión Europea comprometeuse en trinta e seis acciones concretas para lograr uns mares máis sans, limpos e seguros\nOs compromisos anunciados, que implican contribucións por máis de 550 millóns EUR e actividades en todo o mundo, destacan a determinación da UE de mellorar a situación dos mares\nPrevese que o ámbito da economía azul duplique a súa importancia de aquí a 2030\nBruxelas, 12 de outubro de 2017. No curso da conferencia «O noso Océano», albergada pola UE en Malta (do 5 ao 6 de outubro), a Unión Europea comprometeuse en trinta e seis acciones concretas para lograr uns mares máis sans, limpos e seguros. Os compromisos anunciados, que implican contribucións por máis de 550 millóns EUR e actividades en todo o mundo, destacan a determinación da UE de mellorar a situación dos mares e enviar un sinal positivo de ánimo ao resto do mundo “tanto aos gobernos como ao sector privado” para avanzar e facer fronte aos retos, cada vez maiores, dos océanos, desde a contaminación por plásticos e a protección da vida mariña ata o impacto do cambio climático e as actividades delituosas no mar.\nA seguridade marítima constitúe a base para o comercio e a prosperidade mundiais, pero vese ameazada, entre outras cousas, polas catástrofes naturais, a piratería, o tráfico ilícito e os conflitos armados. Para facer que os nosos océanos sexan máis seguros, a Unión Europea ha anunciado o seguinte:\n37,5 millóns EUR para garantir a protección marítima e loitar contra a piratería no litoral suroriental de África e no Océano Índico. O programa apoia iniciativas de subsistencia alternativa nas zonas costeiras de Somalia afectadas pola piratería, as capacidades de investigación a escala nacional e rexional, as reformas penais, a capacidade xudicial e de axuizamento, a alteración dos fluxos financeiros ilegais, a loita contra o branqueo de capitais, e outros labores marítimos.\nInvestimentos por un importe de 4 millóns EUR no seu programa de seguimento por satélite (Copernicus) en 2017 para axudar ás axencias e os Estados membros da UE para supervisar a contaminación por hidrocarburos e a pesca comercial a gran escala, en particular na loita contra a pesca ilegal, non declarada e non reglamentada.\nUn apoio continuado á seguridade marítima no Golfo de Guinea, en particular a través da Rede Interrexional do Golfo de Guinea e a posta en marcha de dous novos programas: o programa de apoio á seguridade marítima integrada de África Occidental (SWAIMS), cunha dotación de 29 millóns EUR, e o programa para a mellora da seguridade portuaria en África Occidental e Central, por un valor de 8,5 millóns EUR.\nPola súa banda, no ámbito da economía azul sustentable, que na actualidade calcúlase que ascende a 1,3 billóns EUR, prevese que duplique a súa importancia de aquí a 2030. Este tema foi engadido pola UE na edición deste ano da conferencia «O noso Océano», a fin de fomentar unhas sinerxias máis sólidas entre as solucións para que os océanos, o crecemento económico e o emprego sexan sustentables nas comunidades costeiras de todo o mundo. A tal fin, a UE anunciou o seguinte:\nMáis de 250 millóns EUR para financiar a investigación mariña e marítima en 2017. Neles inclúense 40 millóns EUR para apoiar o transporte acuático avanzado de baixas emisións e máis de 30 millóns EUR para a enerxía mariña. Ademais, anunciou que achegará 12 millóns EUR para financiar dous novos proxectos de innovación sobre actuacións de limpeza para loitar contra o lixo mariño e outros contaminantes. Por último, anunciou que apoiará con máis de 50 millóns EUR a iniciativa BLUEMED de cooperación para lograr un mar Mediterráneo saudable, produtivo e resiliente mediante a ciencia e a investigación.\nUn reforzo adicional dos seus traballos na Alianza de Investigación Transatlántica, ao fomentar os marcos de cooperación reforzada con socios atlánticos como Brasil e Sudáfrica en materia de ciencias, investigación e innovación mariñas de acordo coa Declaración de Belém, e asignará máis de 60 millóns EUR no período 2018-2019 para cumprir este obxectivo. Tamén seguirá poñendo en práctica a revolucionaria Declaración de Galway sobre Cooperación en materia de Investigación Oceánica cos Estados Unidos e Canadá. A Unión Europea ha comunicado que a cantidade de equipos de investigación que traballan en consorcios internacionais sobre os desafíos aos que se enfronta o océano Atlántico será superior a cincocentos como moi tarde en 2019.\nUnha iniciativa de investimento de 14,5 millóns EUR en 2017 para fomentar unha economía azul sustentable na Unión Europea. Ao redor de 8 millóns EUR do financiamento están destinados a conceder subvencións para a posta en marcha de proxectos de gran potencial en sectores emerxentes da economía azul en toda a UE. A fin de supervisar e combater mellor o lixo mariño, destinaranse outros 2 millóns EUR a apoiar tecnoloxías innovadoras para a supervisión do lixo mariño ou a loita contra esta en as augas que rodean a Unión Europea.\n23 millóns EUR de investimento no servizo de vixilancia do medio mariño de Copernicus (programa de seguimento por satélite) en 2017 e 2018. O servizo céntrase no cambio climático, a pesca e a protección mariña. Anunciouse así mesmo que, por primeira vez, Copernicus creará indicadores de vixilancia dos océanos, en particular sobre bioquímica. Estes indicadores, importantes para medir a saúde dos océanos, publicaranse no informe sobre o estado dos océanos que estará dispoñible en liña a finais de 2018.\n6 millóns EUR para financiar proxectos en países da UE destinados a establecer unha cooperación transfronteiriza en materia de ordenación do espazo marítimo. A ordenación do espazo marítimo leva a cabo de forma transfronteiriza e intersectorial para garantir que as actividades humanas no mar realícense de maneira eficiente, segura e sustentable.\nFinanciamento das probas das primeiras instalacións de enerxía undimotriz e mareomotriz en Europa en 2017, cunha achega de 1,5 millóns EUR para apoiar ás administracións e os promotores de proxectos que participen na vixilancia do medio ambiente.


A CRTVG participa en 9 novos proxectos audiovisuais, dentro das accións de apoio ao sector\nA CRTVG acordou a súa participación nun total de nove novos proxectos audiovisuais, catro longametraxes, catro documentais e unha serie de animación 3D, en cumprimento das accións de apoio dos medios públicos ao sector audiovisual.\nNo que respecta ás longametraxes, a CRTVG vai apoiar “Sica”, a estrea na ficción de Carla Subirana. Unha coprodución de Miramemira (‘O que arde’) coa catalá Alba Sotorra, ambientada na Costa da Morte, escenario dunha historia ‘coming of age’ con toques de intriga, en que o relato parte do drama dunhas rapazas que perden os seus pais nunha traxedia no mar.\n“Para ver o mar” será tamén a primeira longametraxe de Xabier Eirís como director e guionista. Presentada por Serviguide, está inspirada na historia real de Agapito Pazos Méndez, un home que viviu máis de 70 anos pechado nun hospital e que só saíu nunha ocasión do seu cuarto para ver o mar. Esta ficción, con trazas documentais, conta a historia da nosa terra, pero tamén a historia de toda España, a través dos ollos de Telmo, un home que medra entre as catro paredes dun hospital.\nDespois do éxito acadado pola comedia ‘Cuñados’, que resultou ser unha das tres mellores estreas de 2021, a Corporación selecciona agora “+Cuñados”, unha nova e divertida proposta de la socia Portocabo. Baixo a dirección de Toño López e rodada en Ourense e en galego, continuará a historia da pericia dos personaxes da primeira entrega.\nPola súa parte, “Jacinto”, de Vizuals e dirixida por Javi Camino, é un filme de xénero que xa está triunfando nacional e internacionalmente. Este thriller é unha divertida proposta de horror rural con envoltorio de comedia negra, que tivo a súa estrea mundial no GenreBlast dos Estados Unidos, onde acadou os premios Best Midnight Movie e Best Supporting Actor (Juanma Buiturón), e o lanzamento nacional no festival de Sitges, en que recolleu o premio do público.\nNo apartado documental, a Galega acordou participar en catro producións. “Salvaxe, salvaxe”, presentado por Walkie Talkie Films, é unha película de Emilio Fonseca producida por Xiana do Teixeiro. Proposta única como ensaio cinematográfico exploratorio e inmersivo, que obtivo a cualificación de película de interese cultural. Este proxecto multimedia toma o motivo do lobo ibérico no norte de Galicia e Portugal. Así mesmo, o documental “Fillas do vento”, dirixido por Adrián Vilas e producido por Trespés desenvolvemento local, fará un achegamento a un animal totémico, como é o cabalo do monte.\nOutro documental que contará co apoio da CRTVG é “Peregrinas, mulleres do Camiño”, proxecto de Teófilo Comunicación, dirixido por Alberte Cabarcos co apoio do Xacobeo. Trátase dun percorrido pola historia do Camiño de Santiago desde unha perspectiva feminina. E “A unidade componse da desorde” é un documental cultural dirixido por Bruno Arias, que establece un diálogo artístico coa súa tía, a finada escritora Xela Arias.\nPor último, a CRTVG seleccionou unha proposta para o público infantil, “Mibots”, unha serie de animación 3D, en clave de divertida comedia, presentada pola socia Producións A Fonsagrada. Co apoio de Á Punt Média e o Instituto Valenciano de Cinematografía, concíbese como unha experiencia multimedia arredor de pílulas de animación, destinada tamén ao seu consumo en plataformas e aplicacións en liña das propias canles de televisión. Dirixida por Nathalie Martínez e Maxi Valero, ‘Mibots’ é unha simpática familia espacial de exploradores que ten a tola misión de intentar comprender o mundo dos humanos desde a lóxica dos seus circuítos mentais.


O Faro de Vigo renova a súa páxina web - Código Cero - Diario Tecnolóxico de Galicia\nO Faro de Vigo renova a súa páxina web\nmércores, 8 de agosto do 2007 Marcus Fernández\nO xornal decano da prensa española, o Faro de Vigo, renovou hoxe a súa páxina web, que pretende consolidarse como referente informativo para a área metropolitana de Vigo.\nA nova web cambiou a súa imaxe profundamente para levar ó lector unha información clara e detallada da actualidade, que vai dende a modificación do aspecto visual como da estrutura organizativa, resultando así máis cómoda a súa exploración.\nO Faro de Vigo tamén se achega así á Web 2.0 permitindo ó lector a participación na súa web mediante comentarios e impresións sobre os acontecementos de interese. O usuarios tamén pode participar en foros, enquisas e blogs (que se irán incorporando paulatinamente).\nTamén se irán enriquecendo os contidos multimedia da nova web, para atender á demanda crecente deste tipo de contidos.


Galicia, a segunda con máis auxiliares de conversa por alumno - Programa Abalar - Atlántico Diario\nGalicia, a segunda con máis auxiliares de conversa por alumno\nO conselleiro de Cultura e Educación da Xunta en funcións, Román Rodríguez, dálle a benvida aos especialistas de 15 nacionalidades diferentes que durante este curso axudarán aos estudantes galegos na aprendizaxe de linguas estranxeiras.\nOs centros plurilíngües crecen anualmente na comunidade gallega.\nredaccion 02/11/2016 00:00 h.\nO conselleiro de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria en funcións, Román Rodríguez, deulle a benvida aos máis de 500 auxiliares de conversa que neste curso 2016/17 apoiarán ao profesorado e axudarán ao alumnado galego na aprendizaxe de linguas estranxeiras; unha cifra que sitúa a Galicia como a segunda comunidade en ratio de auxiliares por alumno. Neste sentido, o titular en funcións do departamento educativo da Xunta de Galicia destacou tanto a función lingüística como cultural destes especialistas, posto que, tal e como subliñou, “os nosos alumnos terán a oportunidade única de coñecer realidades diferentes, costumes distintas e novas formas de pensar, o que os axudará a ser máis tolerantes e comprensivos”.\nDurante esta xornada de acollida, o conselleiro estivo acompañado polo director xeral de Educación, FP e Innovación Educativa, Manuel Corredoira, así como polos responsables, asesores e coordinadores do programa.\nEn concreto, este ano académico haberá 504 auxiliares de conversa de 15 nacionalidades diferentes en centros sostidos con fondos públicos, 50 máis que o ano pasado. Por linguas, a maior parte serán de inglés, que chegarán ata os 430 e aos que, por primeira vez, se suman 12 auxiliares estadounidenses da Comisión Fullbright, dun alto perfil académico e orientados a realizar tarefas de apoio en centros plurilingües de secundaria. Ademais, haberá 35 especializados en francés, 13 en alemán, 9 en portugués e 5 en chinés.\nCómpre destacar que a figura do auxiliar de conversa é un elemento clave para acercar a realidade cultural e lingüística do seu país de orixe ao alumnado galego. Deste xeito, estas persoas levan a cabo un importante servizo complementario, ao apoiar o labor do profesorado, facilitando as prácticas de conversa en linguas estranxeiras.\nAdemais, representan un auténtico vehículo de achegamento á cultura dos países onde se fala a lingua obxecto de estudo, polo que contribúen a reforzar o labor docente na compoñente de multiculturalidade, eixo sobre o que pivotan os currículos dos centros implicados no Plan de Potenciación das Linguas Estranxeiras.\nDurante os últimos anos, o número de auxiliares non deixou de crecer, ao mesmo tempo que o fixeron os centros plurilingües e as seccións bilingües, un incremento que se enmarca dentro do impulso decidido ao Plan de Potenciación das Linguas Estranxeiras, baixo o obxectivo último de aumentar a calidade do sistema educativo galego. Este curso, a rede de centros plurilingües de Galicia xa conta con 282 e o número de seccións bilingües incrementouse ata as 3.914, 284 máis co n ano pasado.\n. En definitiva, preto de 100.000 alumnos e alumnas benefícianse dalgunha das iniciativas postas en marcha ao abeiro deste plan.\nO CEIP Canicouva de Vigo aposta pola educación integral do alumno\nO Colexio Canicouva cumpre medio século de historia en Vigo\nPrograma de seccións bilingües na comunidade


Pollería Charcutería Emilio\nPollería e charcutería Emilio é unha pequena empresa familiar con máis de 30 anos de experiencia na venda de productos avícolas a través do comercio tradicional. Desenvolvemos o noso traballo no Mercado de abastos das Conchiñas, para a clientela máis exisente do barrio e fora do mesmo. A relación calidade precio sigue sendo un atractivo chamamento, do que somos conscientes, grazas os novos, e antigos clientes que na actualidade residen en barrios, coma Matogrande, Os Rosáis, Novo Mesoiro, Pastoriza, etc. e non dubidan en visitarnos. Por todo iso, podemos afirmar sen medo algún, que a frescura dos nosos productos, a elaboración propia e o trato co cliente, son a nosa máxima referencia.\nObligámonos a traballar con compromiso; satisfacer as necesidades e esixencias do cliente é a nosa motivación. A frescura e a calidade do producto conseguímola coa selección rigurosa do xénero. Isto é coñecido polos nosos suministradores, e atéñense as nosas esixencias. Non compramos por palets, no que todo vale. O criterio de calidade non pode ser descuidado; cada peza e cada venda son importantes para nós.\nNo posto dispoñemos de obrador, onde se fan os nosos elaborados caseiros, como os que facía "a avoa". Un robot de cociña é o noso artiluxio máis sofisticado; son as nosas mans as que fan a labor máis importante, e nótase no plato. Os sabores, as testuras, o gusto polo bo e o san, encontraralos nos nosos productos.\nRúa Barcelona (Mercado As Conchiñas), 26, Puesto 112-113, A Coruña - 15010, A Coruña, Spain\nCroquetas caseiras de polo e/o de xamón €/kg\nHamburguesa de polo €/Kg\nPolo tradicional €/Ud.\nZorza de polo €/Kg\nPolo de Laiño €/Ud.\nLomo adobado de pavo €/kg\nFileteado de pavo €/kg\nZanco ou cuarto traseiro de polo €/3ud\nAlas de polo €/Kg\nFilete ruso €/Kg.\nFiletes de polo con queixo e xamón €/kg\nJamoncito de polo €/kg\nPiruliños de polo €/kg\nSan xacobo €/Ud.\nPeituga de polo €/Kg\nAlbondigas de polo


Monicreques de Kukas arrancan en Compostela a nova xira de 'Don Gaiferos' - Revista Pincha\n3 Marzo, 2021 24 Maio, 2021 Pincha\tcultura, monicreques, Monicreques de Kukas, Museo das Peregrinacións, Teatro Principal\nOs Monicreques de Kukas estrean hoxe, 4 de marzo, ás 20:00 horas no Teatro Principal unha nova versión de ‘Don Gaiferos’, unha obra con actores, monicreques e músicos que a modo de opereta, partindo do romance popularizado por Don Faustino Santalices e incorporando cancións e músicas do folclore galego, conta un dos milagres atribuídos ao Apóstolo Santiago que narra a viaxe do peregrino francés Gaiferos de Monmarltan ata a súa morte aos pés do santo na Catedral compostelá.\nIsabel Rey dirixe esta obra apta para todos os públicos na que Marcelino de Santiago (Kukas) deseñou as marionetas, a escenografía e o vestiario. Como elenco artístico participan Miguel Cabaleiro, Borxa Insua. Isabel G. Coldeira, Marian González, Marcelino de Santiago e Ero Vázquez.\nO Teatro Principal acollerá outras dúas funcións máis, mañá venres 5 de marzo e o sábado día 6, ás 18:30 horas.\nA continuación comezarán unha xira que os levará polo Auditorio Municipal de Santa Comba, o 18 de marzo; a Casa da Cultura do Milladoiro, o 26 de marzo; o Auditorio Municipal Constante Liste en Teo, o 31 de marzo; o Pazo de Cultura de Narón, o 18 e 19 de abril; o Auditorio Gustavo Freire de Lugo, o 9 de maio; o Auditorio Municipal de Cambados, o 16 de maio; o Teatro Lauro Olmo do Barco de Valdeorras, o 21 de maio; o Auditorio Municipal de Ourense, o 6 de xuño; e o Auditorio Municipal de Vilalba, o 12 de xuño.\nO proxecto Don Gaiferos polos camiños cara a Compostela -que conta co patrocinio da Xunta de Galicia a través do programa O TEU XACOBEO da Axencia de Turismo de Galicia e da Deputación de A Coruña- consta de tres actividades: a obra de teatro, unha exposición de marionetas, escenografías e deseños e a reedición do cómic editado con motivo do Xacobeo 93.\nA exposición, que poderá visitarse no Museo das Peregrinacións en Santiago ata o 14 de marzo, conta coa instalación de marionetas de fíos e decorados da versión da obra “Don Gaiferos” estreada en 1992, sinalando o decorado do Pórtico da Gloria, e deseños orixinais das diferentes versións da obra e planas orixinais do cómic editado no ano 1993.\nOs Monicreques de Kukas naceron en Compostela no ano 1979. Con xa máis de 40 anos ás súas costas, teñen recibido moitos recoñecementos como o Premio da Cultura Galega no 2019. As súas marionetas están en coleccións e museos como o Museo Galego da Marioneta de Lalín, O Centro de Documentación de Títeresde Bilbao cedidas ao Museo do Teatro de Almagroe o Parque Temático dos Pobos de España de Kintetsuen Xapón.\nNo 2017 o Pleno do Concello de Santiago aprobou por unanimidade de todos os grupos políticos PP, PSOE, BNG e Compostela Aberta establecer un convenio de colaboración coa compañía para crear a Casa dos Monicreques, un centro de promoción, produción e didáctico que albergará todo o seu patrimonio material e inmaterial para a súa exhibición e estudo, pero que a día de hoxe aínda non se iniciou.\n← Xa podes participar na enquisa para a creación do Plan Integral para a Danza de Galicia\nA banda da Loba presenta Intempériome, adianto do seu traballo homenaxe á poeta Xela Arias →


Chega ao campus un novo grupo de alumnado asiático para participar na 5ª edición de Campus Spain | Universidade de Vigo\nProcedentes de Indonesia, Filipinas, Malasia, India, Yemen e China\nRealizarán no Centro de Linguas un curso de español de 750 horas de duración\nFoto de familia do alumnado participante na 5ª edición de Campus Spain\nActo de benvida celebrado na sala 1 do edificio Miralles\nNun curso marcado pola pandemia da covid-19 e no que o medo a novos confinamentos frea en moitos casos os desexos dos estudantes de realizar estancias internacionais, o campus de Vigo deu este luns a benvida a un grupo de 16 mozas e mozos asiáticos que permanecerán na cidade ata o vindeiro mes de xullo. Son os integrantes da 5ª edición de Campus Spain, un proxecto centrado na promoción de España como destino educativo e en labores de asesoramento a alumnado internacional, tanto na xestión de visados como de permisos de estancia ou a admisión en universidades españolas.\nNesta ocasión os estudantes proceden de Indonesia, Filipinas, Malasia, India, Yemen e China e hoxe tiveron o seu primeiro contacto co campus nunha xornada de benvida que incluíu unha presentación do curso, celebrada na sala 1 de Miralles, e un pequeno paseo para coñecer as diferentes instalacións universitarias. Encargáronse de darlles a benvida a técnica de Captación de Alumnado da Universidade de Vigo, Ana Caamaño, que os informou sobre os servizos, a oferta cultural, deportiva e de extensión universitaria da Universidade de Vigo, así como Mercedes Álvarez e Ángeles Tomé, do Centro de Linguas, e Gonzalo Martínez e Gosia Kozyra, de Campus Spain.\nDurante a súa estancia en Vigo realizarán no Centro de Linguas un curso de español de 750 horas de duración, entre presencialidade e actividades complementarias, que lles permitirá pórse ao día co idioma e a cultura española de cara ao curso que vén poder continuar os seus estudos universitarios nalgunha universidade deste país. Trátase de toda unha serie de actividades pensadas para alumnado internacional que teña máis de 16 anos e que desexe prepararse para acceder a estudos de grao ou posgrao en universidades españolas. O programa do curso inclúe sesións teóricas e prácticas nas que se traballan contidos lingüísticos a través de tarefas comunicativas, visitas a lugares emblemáticos nos que o alumnado realiza distintas actividades (entrevistas, investigacións, etc.), e obradoiros impartidos por especialistas para afondar na idiosincrasia de distintas áreas.\nO curso pasado participaron neste programa case 40 estudantes\nO curso pasado participaron neste programa case 40 estudantes que realizaron este mesmo curso de español, primeiro de xeito presencial e, trala declaración da pandemia, de xeito virtual. Neste caso chegaran divididos en dúas quendas: un primeiro grupo en outubro con alumnado procedente de Malaisia, India, Indonesia, Xordania e Camboxa, e unha segunda quenda que chegou en xaneiro con estudantes procedentes maioritariamente de Malaisia pero tamén de India e Indonesia. Ambos grupos remataron o programa o pasado mes de xullo coa realización no campus de Vigo do exame final para acadar o diploma de español de nivel B1 ou preferiblemente B2.


Comunicado da ANPA do CEIP Pena de Francia | Noticias Vigo\nComunicado da ANPA do CEIP Pena de Francia\nPublicado por Noticias Vigo o día 11/09/2017 na sección de Educación,Galicia,Mos\nA ANPA do Pena de Francia esta moi preocupada pola situación do Pavillón semiderruido anexo ao noso Colexio porque se ben hai escasos días Nidia Arévalo anunciou unhas subvención ou inversións da Xunta e maila Deputación para arranxar o dito pavillón. Resulta que estas subvención podense perder porque o titular dos terreos non é o Concello senón a Comunidade de Montes de Tameiga.\nArévalo non so anunciou a execución inminente das obras á prensa senón que ademáis o fixo persoalmente a nosa Anpa o pasado martes 5 nunha reunión bilateral. Cando preguntamoslle a Arévalo polo problema da titularidade dixonos que xa esta firmado con Montes de Tameiga a cesión de uso e que incluso estaban negociando a cesión dunha parcela para unha entrada directa por arriba.\nA nosa sorpresa cando posteriormente falamos co presidente de Montes de Tameiga e nos dixo que non, que eles ofreceronlle unha cesión de uso gratuita e a perpetuidade ao Concello coa condición de que eses terreos foran sempre de utilidade pública para desfrute de todos os veciños pero que Goberno Municipal non quere aceptar esta condición.\nA nós esta condición non nos parece un obstáculo senón mais ben algo incluso recomendable.\nDende Anpa facemos un chamamento para non se xogue coa educacion dos nosos fillos, pedimos que se aunen esforzos e vontades para levar a bo termino o arranxo do Pavillón e acadar o antes posible recuperación para as nenas e nenos de todas as zonas agora restrinxidas. Lembrar que levamos dende primeiros de ano con 2 patios pechados dos 3 que ten o Colexio e o acceso principal pechado que obriga a acceder por un camiño de terra que se enlama cada vez que chove.\nRematan o comunicado\nPor favor, queremos recuperar a normalidade.\nanpa, ANPA do Pena de Francia, CEIP Pena de Francia, Pena de Francia


Fondón en Vilaboa, ensinaranos a zona maís brava do Rio Eo. A Férrea, outro sendeiro en fase de recuperación, demostraranos o preto da Pontenova que temos auténticos monumentos naturais. A Igrexa de Conforto, é o punto de encontro dos devotos marianos que cada 8 de setembro se dan cita en peregrinaxe a éste santuario. O sábado 24 de novembro de 2007, dentro dun programa dedicado a Reserva da Biosfera, A Pontenova aparecerá no programa "De Galicia para o Mundo".\nVilarxubín é o final desta ruta que cando esté rematada de señalizar e limpar mellorará aínda máis a das Reigadas que pasará a ter un desvío rico en natureza e historia. Pasados os muiños da Seimeira agardábanos unha travesía difícil que fomos salvando polo medio dun chan complicado e unha vexetación de cualidades pouco comúns. Cando chegamos ós muiños da Seimeira un ten a sensación de que gardan historias descoñecidas. Algunhas serán de troula e outras de amargura pero son boas testemuñas que é preciso cuidar e conservar. O noso guía Eliseo, púxonos dificil seguir o seu ritmo a pesares de que estreabamos botas de Gore Tex. Xa me dixera Manolo da Ermida que as botas non o eran todo e non me engañou nin neso nin nas súas cualidades. A técnica de Metacortex toma boa nota dos puntos de referencia, das arbres, das prantas e os animais que atopa no camiño para facer un panel informativo para a ruta. A seimeira levaba avisándonos da súa presencia dende había un bo rato. A auga no medi\nUnha profesora da Universidade de Santiago será a primeira muller que lé o pregón das Feiras de Outubro da Pontenova. María Luz Loureiro García que naceu no Lugar de Vilarmide do Concello da Pontenova, é licenciada en Ciencias Económicas pola Universidade de Santiago (1995), ten un Máster en economía agraria e medioambiental e obtivo o Doutorado na Universidade de Washington no ano 2000 coa tese “Collective reputatión & labeling”. Foi profesora na Universidade de Colorado entre os anos 2000 e 2003, realizou ademais unha estadía como profesora visitante na Universidade Carlos III de Madrid e posteriormente foi nomeada investigadora titular no Instituto Noruego de Investigacións Agrarias , en Oslo. No ano 2004 retornou a Galicia cun contrato de investigación Ramón y Cajal e na Actualidade traballa no Instituto Universitario de Desenvolvemento Económico de Galicia da Universidade de Santiago de Compostela. Ten publicado numerosos artigos sobre os recursos agrarios, abordando tema\nA Ruta de sendeirismo máis importante do Concello da Pontenova vai ser mellorada e sinalizada debidamente. Dentro do Proxecto Rede Natura 2000 vanse realizar unha serie de melloras para retomar o trazado orixinal que segue os cauces fluviais e así evitar que vaia por pistas asfaltadas que nada aportan a unha ruta tan espectacular como desaproveitada. Coa instalación de paneis informativos e nova sinalización vertical iniciarase unha actuación que continuará ca promoción da ruta por distintas canles. O pasado venres 21 de setembro o Concelleiro de Turismo e Promoción Económica, Ramón Barrera, e o de Cultura José Manuel Álvarez Veiga acompañados por un técnico percorreron a Ruta dende Barreiros ata a Ermida de Vilaboa co fin de tomar referencias con GPS e recoller información sobor da flora e fauna existente. O obxectivo final desta camiñata de traballo é facer o primeiro mapa do roteiro con datos sobor de distancias, altitudes, lugares, flora e fauna que os camiñantes poden\nO alcalde de A Pontenova, Darío Campos, respondeu onte ás críticas da oposición municipal con respecto á posible perda dunha subvención da UE destinada á Escola de Música, que Jorge García cifrou en 200 000 €. Campos afirmou que o portavoz do PP "segue tratando de confundir á xente con mentiras e falsedades", e explicou que "se o proxecto non saiu adiante de momento foi precisamente por culpa do anterior goberno, do que formaba parte o señor García; convocou dous concursos que houbo que declarar desertos, xa que ningún constructor se quixo facer cargo da obra pola escasa dotación económica reservada para facela". Aclarou, ademais, que a subvención é, en realidade, de 147 000 €. Campos engadiu que "os datos están a disposición de tódolos veciños no Concello", e sostivo que "esta é unha hipoteca máis do goberno do Partido Popular, unha de tantas; é ridículo que nos acusen de xestión defectuosa, porque a nosa xestión neste asunto, en todo caso, comeza ag\nTexto íntegro da nota de prensa que o PSdeG-PSOE da Pontenova remitiu ós medios de comunicación e que aínda non tivo eco. NOTA DE PRENSA DO PSdeG-PSOE DA PONTENOVA SOBOR DA SITUACIÓN DO POLÍGONO INDUSTRIAL. 03/09/2007 Descoñecemos os motivos dista teima do voceiro do PP na Pontenova por darlle voltas ó pasado pero, anque nós sempre dixemos que iamos mirar adiante, non nos queda máis remedio que dedicar parte do noso tempo en contestar ás medias verdades das que tanto gusta o PP da Pontenova, ademais de arranxar as numerosas desfeitas de todo tipo que herdamos. Lendo as declaracións do voceiro popular chegamos á conclusión de que segue sen enterarse do que pasa co Polígono Industrial. Esta mesma situación dábase cando gobernaban no Concello, onde dende a comodidade da ignorancia apoiaron verdadeiros despropósitos sen mover un dedo para non incomodar ó “xefe”. Coido que é hora de que os veciños saiban o que se fixo, se está a facer e para que se fai co polígono industrial da Pontenova; é\nEste é o texto íntegro da nota de prensa remitida ós medios de comunicación polo PSOE da Pontenova: COMUNICADO DO GRUPO MUNICIPAL DO PSdeG-PSOE NO CONCELLO DA PONTENOVA luns, 3 de setembro de 2007 O Presidente da Deputación Provincial de Lugo José Ramón Gómez Besteiro e a Vicepresidenta Lara Méndez visitaron A Pontenova o pasado fin de semana. Esta visita é a primeira toma de contacto do novo Presidente da Deputación cos novos responsables municipais para interesarse polos proxectos que pretende sacar adiante o grupo Socialista encabezado polo Alcalde Darío Campos. Despois de ter unha longa entrevista co Alcalde no Concello onde puxeron en común as súas ideas con respecto ós novos proxectos da Deputación, especialmente no que se refire ó noso Concello; o Presidente da Deputación visitou a Praza dos Fornos e o río Eo e o seu entorno acompañados polo Primeiro Tenente de Alcalde José Manuel Álvarez Veiga e o Concelleiro de Obras e Urbanismo Francisco Martínez Bermúdez. O Presidente manife\nDiaz Villamil na memoria\nAnque os que agora temos preto de 40 anos non podemos ter na memoria por mor da idade a persoeiros coma Díaz Villamil, Gándara ou Torviso, entre outros; algúns sentímonos obrigados moralmente a recuperar para a memoria de todos a nosa historia. A orixe da Pontenova ten unha historia que á maioría de nós parécenos imposible dado o esquecemento intencionado no que foi sumida. Paréceme polo tanto de xustiza recuperar a memoria para ver o presente e o futuro cunha perspectiva transparente, ética e moralmente axeitada. Cando coñecín a Manuel Sarille persoalmente, tratando de tirar luz sobor da figura de "Pepe do Cerdeiral" sobre a familia dos de Aragón do Cerdeiral, impactoume a súa forma de afrontar a memoria despois do seu sufrimento persoal. Colaborar con él na medida do que eu podía naquel intre era unha grande honra; hoxe dende outra perspectiva como Concelleiro con responsabilidades de goberno na Pontenova, pareceme que ademais de unha honra é unha obriga. Estes días poiden


A era dixital está cambiando todo | Martech Zone\nXoves, decembro 11, 2014 Xoves, decembro 11, 2014 Douglas Karr\nCando falo agora con empregados novos, sorprende pensar que non recordan os días en que non tiñamos Internet. Algúns incluso non recordan un tempo sen ter un teléfono intelixente. A súa percepción da tecnoloxía sempre foi que se seguiu avanzando. Na miña vida tivemos décadas de períodos nos que se estableceron os avances tecnolóxicos ... pero iso xa non é así.\nLembro traballar claramente en previsións de 1, 5 e 10 anos para as empresas nas que traballei. Agora, as empresas están tendo dificultades para ver o que está a suceder a próxima semana; non importa o ano que vén. No espazo da tecnoloxía de mercadotecnia, seguen desenvolvéndose avances incribles, xa sexan dispositivos de computación persoal, big data ou simplemente fusións e integracións. Todo está en movemento e as empresas ás que lles falta a fortaleza para cambiar quedan rapidamente atrás.\nUn exemplo destacado son os medios. Os xornais, o vídeo e as industrias musicais loitaron por darse conta de que o consumidor ou a empresa pode atopar o que precisa en liña e, moi probablemente, conseguilo con pouco ou ningún diñeiro porque alguén está disposto a regalalo por menos. Os imperios monolíticos de mando e control que se construíron xa non son capaces de manter un control sobre a súa fortuna. E xa que non tiñan a visión de investir na era dixital, as fortunas escorreron. mentres que a demanda realmente aumentou!\nNon acabou, porén. Non adoitamos compartir infografías tecnolóxicas, pero creo as tendencias crecentes que provén desta infografía Trituradoras Needa sinala algúns avances que deberían repercutir na súa visión de como funcionarán as súas empresas no futuro. E, por suposto, iso tamén repercutirá nos teus esforzos de mercadotecnia.\ntags: Impresión 3danálise avanzadaprevisión empresarialxefes de datosxefes dixitaiscomputación clientecomputación en nubeinformática en todas partessistemas ricos en contextoDaryl PlummerinfográficoinfraestruturaInternet das cousasanálise invisiblenecesitotrituradoras needaanálise omnipresenteseguridade baseada no riscorobotsautoprotecciónmáquinas intelixentesaplicacións definidas por softwarea internet das cousasTI a escala web\n11 de decembro de 2014 ás 11:19\nA infografía é xenial!!!\nA resposta dos versos de predición é fabulosa. !!!!\nSi, no futuro, a necesidade de custos para o marketing dixital diminuirá e a competencia seguirá aumentando.


1. As persoas físicas ou xurídicas que teñan intención de realizar unha fogueira a noite de SAN XOAN deberán solicitala no Rexistro Xeral do concello, cunha antelación mínima de quince días (15) ao evento, especificando nome, enderezo, teléfono e D.N.I. (achegar fotocopia) dos/das responsables, plano de situación ca indicación do lugar (solicitado na oficina de Información urbanística).\n2. Terá de presentarse unha POLIZA DE SEGURO DE RESPONSABILIDADE CIVIL cunha cobertura polo importe de 150.000 € a nome do solicitante achegando conxuntamente o comprobante de estar ó corrente de pago.\n3. Os elementos da fogueira deberán estar colocados con dous días naturais de antelación a súa queima, para que, o Servizo de Bombeiros pida levar a cabo a revisión e control desta.\n4. O volume de material combustible non superará os 8 ms. de diámetro nin os 3 ms. de altura.\n5. A separación entre as fogueiras e os edificios, árbores e demais obxectos que poidan resultar danados, será como mínimo de 12 ms. Porase especial coidado de non situalas preto dunha zona forestal, nin baixo tendidos eléctricos ou telefónicos, e ter conta de que nos arredores non haxan produtos inflamables (ó aire ou almacenados).\n6. Prohíbese a queima de neumáticos, plásticos, aceites, etc... e calquera outra substancia que conteña líquidos inflamables que desprendan fumes tóxicos así mesmo coidarase de non botar ao lume recipientes que contiñan líquidos inflamables ou gases a presión(sprays) aínda que estean baleiros. Tamén prohíbese facer fogueiras nas praias e preto de elementos que constitúen o patrimonio histórico, ós efectos de evitar calquera tipo de dano.\n7. No suposto de que a fogueira se faga sobre terreos de uso públicos lousados, asfaltados ou pintados, os/as organizadores/as, encargaranse de protexer o pavimento e pintura cunha capa de area de 10 cm. en toda a superficie da fogueira.\n8. Ö finalizar a fogueira, e, antes de abandonar o lugar desta, os/as responsables da organización coidarán que as cinzas queden totalmente apagadas, e procederan á limpeza inmediata do espazo autorizado.\nVigo, a tres de maio de 2011


Skype non funciona no iPhone? Aquí está a solución. - Outro\npor que cambia o brillo do meu iPhone\no iphone 5c desactivado conéctase a iTunes\npor que morre tan rápido a batería do meu iphone 6\nnon se pode actualizar a iOS 8\nSkype non funciona no iPhone? Aquí está a solución.\nSkype No Funciona En Iphone\nEstás intentando chamar a alguén, pero Skype non funciona no teu iPhone. Non podes facer chamadas, videochat nin enviar mensaxes a ningún dos teus amigos. Neste artigo explicareiche por que Skype non funciona no teu iPhone e mostreiche como solucionar o problema .\nAsegúrate de que Skype teña acceso á túa cámara e micrófono\nSkype non funcionará nun iPhone a menos que lle dé permiso á aplicación para acceder á cámara de vídeo chat e ao micrófono para poder falar coa persoa á que está chamando.\nIr a Axustes> Privacidade> Micrófono e asegúrese de que o interruptor xunto a Skype estea activado.\nEntón vai a Axustes> Privacidade> Cámara e asegúrese de que o interruptor xunto a Skype estea activado.\nO micrófono e a cámara do teu iPhone agora teñen acceso a Skype. Se aínda non funciona, pasa ao seguinte paso.\nComprobe os servidores de Skype\nÁs veces, Skype falla, o que o fai inutilizable para todos. Comprobe o estado de skype para asegurarse de que todo é normal. Se o sitio web di Servizo normal , Skype funciona correctamente.\nPecha e abre Skype\nPode que Skype fallou e deixou de funcionar. Pechar e reabrir Skype é un xeito rápido de solucionar un erro na aplicación.\nNun iPhone 8 ou anterior, prema dúas veces o botón Inicio para abrir o iniciador de aplicacións. A continuación, desliza Skype cara arriba e fóra da parte superior da pantalla.\nNun iPhone X ou posterior, pase o dedo cara arriba dende a parte inferior cara ao centro da pantalla para abrir o iniciador de aplicacións. Pasa o dedo por Skype cara arriba e fóra da parte superior da pantalla para pechalo.\nBusque unha actualización de Skype\nÉ posible que estea a executar unha versión antiga de Skype, que pode causar problemas. Sempre é unha boa idea actualizar as túas aplicacións cando sexa posible, xa que esas actualizacións poden corrixir erros.\nDiríxete á App Store e toca a icona da conta na esquina superior dereita da pantalla. Desprácese cara a abaixo para ver se hai unha actualización de Skype dispoñible. Se é así, toque Para actualizar xunto a Skype.\nReiniciar o iPhone é unha solución rápida para varios problemas menores de software. Os programas e aplicacións que se executan no teu iPhone apáganse de forma natural e comezan a executarse de novo cando o volves a activar.\nManteña premido o botón de acendido (iPhone 8 e anteriores) ou simultaneamente manteña premido o botón lateral e o botón de volume (iPhone X ou posterior). Solte os botóns cando apareza o control deslizante de enerxía na pantalla. Deslice a icona de enerxía de esquerda a dereita para apagar o iPhone.\nComproba a túa conexión a wifi e datos móbiles\nNecesitas unha conexión a Internet para usar Skype. Asegúrate de estar conectado á wifi ou aos datos móbiles abrindo Configuración.\nSe estás a usar Wi-Fi, toca Wifi e asegúrese de que haxa unha marca de verificación xunto ao nome da súa rede Wi-Fi.\nSe está a usar datos móbiles, toque Datos móbiles e asegúrese de que o interruptor situado ao lado Datos móbiles está activado.\nPodes saber rapidamente se o teu iPhone non está conectado a Internet abrindo Safari e tentando navegar por unha páxina web. Se a páxina web non se carga, o iPhone non está conectado a Internet.\nConsulte os nosos outros artigos se o teu iPhone non se conectará a wifi ou Datos móbiles .\nElimina e reinstala Skype no teu iPhone\nCando unha aplicación falla regularmente, é unha boa idea eliminala e reinstalala. É posible que un ou máis ficheiros da aplicación estean danados. A eliminación e reinstalación da aplicación dará unha nova vida á aplicación.\nManteña premida a icona de Skype ata que apareza o menú. Toca Eliminar aplicación , despois toca Desfacerse de para desinstalar Skype.\nDiríxete á App Store e busca Skype. Toca a icona da nube para reinstalar Skype no teu iPhone.\nRestablecer todos os axustes\nRestablecer todos os axustes do iPhone restablece os axustes predeterminados de fábrica en Configuración. Isto significa que terás que volver introducir os teus contrasinais Wi-Fi, restablecer o fondo de pantalla do iPhone, volver conectar os teus dispositivos Bluetooth, etc.\nNon podo actualizar o meu iphone\nRealmente só recomendamos facer este paso se tes outros problemas de software co teu iPhone . Na maioría das veces, os problemas illados cunha aplicación están relacionados coa propia aplicación e restablecer todas as opcións non solucionará o problema.\nAbre Configuración e toca Xeral> Restablecer> Restablecer axustes . Toca Ola cando aparece a alerta de confirmación na pantalla. É posible que teña que introducir o seu contrasinal.\nO teu iPhone apagarase, reiniciarase e volverá acender.\nSkype está a funcionar de novo.\nSolucionaches o problema e Skype funciona de novo. É frustrante cando Skype non funciona no iPhone, pero agora xa sabes que facer por se acontece de novo. Tes algunha outra pregunta de Skype? Déixeo na sección de comentarios a continuación.\nO meu Apple Watch non se activará. Aquí tes o verdadeiro arranxo.\nO meu iPhone non se está sincronizando. Aquí está a solución definitiva.\nComo configuro a identificación médica nun iPhone? Aquí está a verdade!\nComo desactivo as notificacións no iPhone? Aquí está o arranxo!\nA cámara do iPhone non funciona? Aquí está The Fix!\nA miña pantalla do iPad está rota. Aquí está a solución definitiva.\nComo engado botóns ao centro de control no meu iPhone? O Camiño Real!\nO meu iPhone non reproducirá vídeos de YouTube. Aquí está o porqué e a solución.\nPodes solucionar unha pantalla do iPhone rota? Aquí está a verdade!\nComo limpar os teus AirPods: o mellor e máis seguro.\niPhone XR: impermeable ou resistente á auga? Aquí está a resposta!\nComo poñer un iPhone en modo DFU, o xeito de Apple\nO meu iPhone non ten copia de seguridade en iCloud. Aquí está a solución definitiva.\nComo restablecer duro un iPhone e por que é malo: explica unha tecnoloxía de Apple.\nO meu botón de acendido do iPhone está atascado. Qué debería facer?\nAs miñas aplicacións para iPhone non se abrirán. Aquí tes o verdadeiro arranxo.\nMellores plans de iPhone | Mellores ofertas e ofertas de 2017\nComo sincronizar mensaxes con iCloud no iPhone: aquí tes a solución correcta.\nO meu iPhone non vai facer copias de seguridade de iTunes no meu ordenador. A verdadeira corrección.


O Concello publica a sétima entrega de “Eu Son Camariñas” con Lucía Baña Ponte, avogada de Camelle.\nO Concello publica a sétima entrega de “Eu Son Camariñas” con Lucía Baña Ponte, avogada de Camelle\nA protagonista exerce a súa profesión no bufete “Abrente abogados” e fala sobre as verdades e os mitos que rodean o seu oficio e sobre as implicacións de saltar ao traballo por conta propia.\nCada mes publicarase na páxina web eusoncamarinas.es un vídeo cunha entrevista a un veciño ou veciño de Camariñas que destaque no seu ámbito profesional, académico, deportivo, artístico ou social.\nO Concello de Camariñas publicou a sétima entrega do programa ‘Eu Son Camariñas’ que lle dá voz a Lucía Baña Ponte, unha avogada de Camelle que está a traballar actualmente na Coruña, no bufete ‘Abrente abogados’.\nNesta ocasión o protagonista e Lucía Baña Ponte, unha abogada que estudou dereito na UDC e exerce a profesión no bufete “Abrente abogados”. Na entrevista fala sobre as verdades e os mitos que rodean o seu oficio tan visto nas grandes pantallas e ao mesmo tempo descoñecido no día a día da cidadanía. Tamén percorre Camelle, onde conta as implicacións de saltar ao traballo por conta propia, as dificultades e ilusións que se atopan na xente nova que trata de crear o seu propio camiño deste xeito.


O V Congreso da FGAMT-CIG reelixe a Dores Martínez como secretaria nacional - CIG: Confederación Intersindical Galega\n20 Maio 2022 16:27\nV Congreso FGAMT-CIG\nComposición da nova Executiva Nacional\nA nova Executiva Nacional da FGAMT-CIG, á que tamén se presentou unha única candidatura, obtivo 91 votos a favor e 3 brancos, e queda constituída polas seguintes persoas:\n1.- Dores Martínez Castelo\n2.- Xesús Mª Pastoriza Santamarina\n3.- Mª do Mar Vila López\n4.- Inácio Pavón Barbagelata\n5.- Lucía Giráldez Pérez\n6.- Federico López Castro\n7.- Anxo Iglesias Covelo\nIncrementar a participación e a implicación da afiliación\nTras saír proclamada secretaria nacional, Dores Martínez comezou a súa intervención agradecendo o traballo e a dedicación do compañeiro Xabier Aboi e da compañeira Rosa Abuín, quen nos próximos meses se xubilarán, e a quen lles deu un agasallo en recoñecemento a tantos anos de entrega e dedicación.\nTamén fixo extensivo ese recoñecemento a toda a afiliación e a todo o corpo de delegados e delegadas imprescindíbeis "para que exista a Organización, para que exista a FGAMT, para que exista a CIG e para dotarnos da mellor ferramenta para defender os lexítimos dereitos da clase obreira e avanzar cara á autoorganización da clase traballadora galega". Martínez Castelo puxo en valor "a valentía" da base social da central nacionalista "que defende con todas as consecuencias o noso proxecto sindical", incluso pondo en risco o seu posto de traballo e enfrontando prácticas antisindicais e represoras.\nPrácticas que, recalcou, non están a conseguir o seu obxectivo "porque cada vez somos máis afialiadas/os e porque seguimos incrementando a nosa representación nas empresas". Razón pola que considerou fundamental colectivizar as reivindicacións dos diferentes sectores para que ningún conflito resulte descoñecido e ningunha loita pareza allea xa que "todas teñen o mesmo denominador común: a necesidade de defendérmonos contra calquera tipo de agresión no eido laboral veña de onde veña e veña na modalidade que veña".\nNeste camiño chamou a reforzar a organización e ampliala e gañar o espazo no ámbito laboral e no social, algo para o que cómpre incrementar a afiliación e a súa participación activa na vida interna da federación "co aumento da representación sindical, coa continua e constante formación de cadros e co compromiso militante das persoas liberadas a cargo da FGAMT ou da CIG", aseverou Martínez Castelo, lanzando un chamado a avanzar na planificación e organización do traballo e a facilitar e promover a participación da afiliación e do corpo de delegados e delegadas "porque non podemos esquecer que somos unha organización sindical participativa e asemblearia"\nSumar recursos e maior implicación para avanzar en representantividade nas eleccións sindicais, onde a secretaria nacional subliñou que "queda moito por gañar" e que hai que traballar para acadar o obxectivo de "sermos unha organización claramente maioritaria" nos sectores que integran a FGAMT.\nImportancia dos plans de igualdade\nDentro dos obxectivos marcados neste Congreso, destacou o de "sermos un referente do feminismo de clase" e para iso, apuntou, toda a federación ten que asumir que a elaboración dos plans de igualdade non é un mero trámite.\n"Todo o noso corpo de delegados e delegadas, de liberados e liberadas, temos a obriga e a responsabilidade de utilizar os procesos de negociación dos plans de igualdade para avanzar na igualdade real entre home e mulleres traballadoras, para desenmascarar o machismo existente nos centros de traballo e para evitar que siga habendo diferenzas salariais por razón de xénero. A negociación dos plans de igualdade é o marco axeitado no que facer valer a nosa máxima de 'a igual traballo, igual salario'", salientou.\nAcción no inmediato nos diferentes sectores\nNo traballo inmediato da federación, Martínez Castelo resaltou a necesidade de plantarlle cara á estratexia do goberno de Feijoo e de Monbus de dinamitar a desestruturar o sector de transporte de viaxeiros/as; de manter a acción sindical no transporte sanitario e enfrontar calquera intento da Xunta de regular o sector con outros medios que non sexan as ambulancias; e reforzar a loita para frear a constante perda de emprego nos sectores de telecomunicacións e da industria téxtil, sempre en continua deslocalización e impoñendo cada vez maior precariedade no emprego que queda.\nNo sector do mar instou a defender e potenciar a flota pesqueira e artesanal, dar a batalla pra evitar novos recortes de caladeiros a través da implantación dos parques eólicos mariños, e continuar na loita para esixir a rexeneración das rías. Tamén apuntou á pelexar por termos un marco galego de relacións laborais, á defensa do ámbito galego para os convenios dos diferentes sectores "e este ten que ser unha realidade máis cedo que tarde para o convenio colectivo da conserva de peixe, unha loita que empezamos xa no 2021 e que continuará no 2022".\nFortaleza e cohesión\nA secretaria de Organización da CIG, Susana Méndez, foi a encargada de inaugurar o Congreso e intervir en representación da Executiva Confederal. Instou a continuar fortalecendo a organización e a cohesión interna do sindicato para poder así "dar resposta a todos os brutais ataques que está a padecer a clase obreira". Méndez puxo en valor a entrega e o esforzo militante de todas as persoas que fan que a CIG sexa esa “forza para avanzar” que recollía o lema do VIII Congreso Confederal, "a suma de todas e todos, buscando un obxectivo común, transformar a realidade, defendendo os intereses da clase traballadora e do pobo galego".\nPorque, advertiu, “temos moito contra o que loitar”. Contra a precariedade e a pobreza que avanzan mentres se manteñen en vigor as reformas laborais, das pensións e da negociación colectiva e xa se nos anuncian novos recortes; pola defensa dos servizos públicos, contra o desmantelamento e privatización que promoven as políticas neoliberais; contra a españolización e o centralismo "que nos afoga como nación, que ten a Galiza como un nicho de man de obra barata e un lugar con recursos por espoliar para que se beneficien as grandes empresas que teñen as súas sedes fóra"; ou contra o patriarcado e a violencia machista que xera.\n"A loita é, en suma, contra o capital e os poderes que o serven", destacou, "e como moitas veces repetimos nas mobilizacións: coa CIG na rúa, a loita continúa. Levámolo no ADN: se hai algo que todo o mundo sabe da CIG é que loitamos, que somos o sindicato máis combativo, a única central sindical da Galiza que nunca descansa, que non se rende, que non se vende".\nSumar para avanzar na organización\nDurante este V Congreso tamén se debateu o informe da Executiva saínte que resultou aprobado por unanimidade dos e das congresistas. No documento, defendido por Dores Martínez, destácase o incremento da afiliación (do 13.58%) e da representación sindical (que foi dun 2.35%) nestes últimos catro anos, "claros indicadores de que a acción sindical desenvolvida pola federación foi a acertada e dá os seus froitos e que o traballo de organización e coordinación nos diferentes sectores é a clave para avanzarmos na organización dos traballadores e das traballadoras".\nNeste senso, destácase de maneira moi positiva que se conseguira implicar á base afiliativa nos distintos conflitos e procesos de negociación colectiva, favorecendo a participación directa de delegados e delegadas na toma de decisións e debatendo o deseño de cada paso na acción sindical. "Foi este o método de traballo que repercutiu no éxito das diferentes loitas e consecuentemente no medre de afiliación e de representación sindical", indícase.\nNo informe faise un repaso polas diferentes loitas e a acción sindical desenvolvida neste período, que sufriu un xiro radical coa irrupción da pandemia, que obrigou a dar respostas urxentes a situacións novidosas, esixindo medidas de protección fronte a Covid, facendo asesoramento e atención ante o caos que supuxo a comunicación masiva de ERTE (que remataron en moitas ocasións sendo ERE), e enfrontando as tentativas da patronal de desregular condicións aproveitando a emerxencia sanitaria ou impoñer o teletraballo sen ningún tipo de dereitos.\nPor iso, o informe remata advertindo que "unha vez máis fica claro que a patronal e o capital aproveitan calquera situación de crise, sexa económica ou sanitaria sen precedentes, como a iniciada en 2020, para sacar tallada en beneficio propio a conta de precarizar e explotar aínda máis a clase tralladora, reducir salarios e dificultar a negociación colectiva. Cómpre pois avanzar na organización da clase obreira e fortalecer o noso proxecto sindical, de aí que sexa imprescindíbel sumar para avanzar".\nMedra a afiliación e a representatividade\nA este respecto, no Relatorio de Organización, aprobado tamén por unanimidade e defendido por Xesús Pastoriza, sublíñase o incremento afiliativo e de representatividade da FGAMT-CIG, así como a mellora no aspecto financeiro, mais chamando a non caír na complacencia, senón a seguir mellorando nos métodos de traballo.\nAdvírtese dos importantes e duros cambios que se están a vivir como consecuencia dos anos de crise, da pandemia de covid, da perda de empregos, dos ERTE (que se poden convertir en ERE), dos cambios na contratación pública, da extensión do teletraballo, do incremento do persoal falso autónomo e das empresas multiservicios, etc. Por iso, instánse a reforzar o funcionamento das estruturas comarcais e fomentar a implicación da afiliación na vida sindical, especialmente do corpo de delegados e delegadas. "Porque a mobilización e a participación é o noso eixo principal de funcionamento. Foi esta concepción da acción sindical o que nos permitiu conseguir os logros en sectores como ambulancias, empresas cárnicas, viaxeiros ou panaderías", valórase no documento.\nEn canto ao medre na representación, ponse o acento en que a melloría se deu nos mesmos sectores onde se medrou en afiliación: acompañantes de transporte escolar (no que a CIG conseguiu representación por primeira vez), panaderías ou empresas cárnicas. No sector das ambulancias, a federación consolidou a maioría absoluta cun lixeiro medre e no sector de viaxeiros da Coruña estase en condicións de conseguir esa maioría.\nAchegar a negociación colectiva ás traballadoras/es\nNo informe de Negociacion Colectiva, que contou co aval de todas e todos os congresistas e foi defendido por Rosa Abuín, márcanse liñas estratéxicas da acción sindical para o vindeiro período de cara a enfrontar a parálise na negociación dun importante número de convenios de sector, reverter a proliferación dos convenios de empresa e a centralización da negociación colectiva froito das reformas aplicadas nos últimos anos, e formular propostas alternativas ás novas formas de precarización e explotación no ámbito laboral.\nNeste camiño a FGAMT-CIG sitúa como fundamental "abrir marcos propios de negociación colectiva en Galiza achegando a negociación colectiva ás persoas afectadas, que escapen da dinámica corrupta da negociación estatal, promovendo o asemblearismo como método básico e fundamental de acción sindical para a loita obreira por unhas condicións laborais dignas e propias do século XXI".\nInsístese na necesidade de que a negociación colectiva estea preto dos traballadores e traballadoras "para facela mais dinámica e participativa e para axudar a crear conciencia de clase", sendo exemplo claro do suceso desta práctica a negociación do convenio galego de ambulancias, onde a FGAMT-CIG ten a maioría absoluta.\nEixos da reivindicación na negociación colectiva\nDentro das reivindicacións a ter presentes na negociación colectiva está a demanda dun SMI equivalente ao 60% do salario medio, seguindo as recomendacións da Carta Social Europea, e que situaría o SMI en Galiza por riba dos 1.150 euros mensuais; presentar propostas para conseguir o estrito cumprimento do rexistro de xornada; organizarse contra a proliferación da utilización da figura do falso autónomo, na que a loita da CIG no sector cárnico é un referente a seguir; a regulación teletraballo; ou traballar e intervir nos convenios onde non existe unha boa implantación sindical.\nDeste xeito, saliéntase que a negociación colectiva ten que estar orientada a facer posíbel que os traballadores e as traballadoras participen no proceso, calquera que sexa o marco de negociación, e por iso "temos que ser activos/as nos centros de traballo, trasladando as nosas posicións e a información puntual do estado da negociación, promovendo debates nas empresas e realizando propostas alternativas sempre co claro obxectivo de conquistar dereitos e mellorar as condicións laborais".\nAs persoas escollidas para representar a federación no Consello Confederal, para o que tamén se presentou unha única candidatura que obtivo 93 votos a favor e 1 nulos, son:\n4.- Manuel Regueiro Rey\n5.- Mª Xosé Vizoso González\n6.- Xesús García Couso


Actividades Extraescolares San Tomé: 2009\nBelén de novela\nAcabamos o belén e chegou o nadal. Aproveitamos todo o material elaborado nas aulas: os globos dos primeiros chegaron ó portal, que nesta ocasión foron os cantís gardados por 7 faros e cubertos por mariñeiros, exploradores, animaliños... feitos en plastilina.\nO profundo océano Atlántico con cinco submarinos aboiando na superficie do mar, baixo o mando de tantos capitán Nemo e a súa tripulación. Entre as augas tamén vemos a fauna mariña co temible polvo, buzos, pescadores, xente tomando o sol... Quedou marabilloso! e os nenos e nenas recoñecen cada un dos elementos que o compoñen. Noraboa ó alumnado e ó profesorado!!!!\nPublicado por Actividades Extraescolares San Tomé en 23:29 No hay comentarios:\nEtiquetas: Nadal, proxecto Xulio Verne


Volve o Festiletras á aldea do Couto, en Ponteceso - NH Diario\nInicio Costa da Morte Volve o Festiletras á aldea do Couto, en Ponteceso\nO secretario xeral de Cultura, Anxo M. Lorenzo, participou na presentación do festival Festiletras 2021, que volve o 17 de maio á Aldea do Couto, en Ponteceso, co apoio da Xunta de Galicia. Neste sentido, felicitou á Fundación Eduardo Pondal, organizadora da cita desde 1982, polo esforzo realizado para manter vivo este festival, mesmo o pasado ano no contexto da pandemia. Canda o secretario xeral de Cultura participou na presentación o xerente da Fundación Eduardo Pondal, José María Varela.\nO representante da Consellería de Cultura, Educación e Universidade puxo en valor este festival como unha cita consolidada e “unha marca sustentable que quere transformar o medio rural nun enclave seguro e de confianza para garantir. “O Goberno galego –dixo– contribúe cada ano á realización deste festival para promover a difusión intensiva e a proxección da nosa cultura e das nosas letras desde esta incomparable contorna.\nO secretario xeral celebrou, así mesmo, a iniciativa de dividir o evento en dúas datas, novidade que se incorporou o pasado ano. Deste xeito, o 17 de maio farase unha colocación de placas nas rúas da Aldea do Couto e pola tarde unha presentación literaria na Casa da Muller sobre textos de Xela Arias, homenaxeada no Día das Letras Galegas. Estas actividades completaranse coa presentación dun libro da poeta Fina Cousillas e coa entrega dos premios Literatas 2021. O programa pecharase cun concerto das artistas Sabela Caamaño e Antía Ameixeiras, que presentarán o seu álbum Aire. O resto das actividades, con programa aínda por pechar, retomaranse na primeira semana de setembro.


«Para encontrar auga hai que fixarse en todo o que rodea a un»\nUn veciño da parroquia de Cartelos dedícase a buscar pozos subterráneos para outros sen cobrar polo servizo\nchantada / la voz 30/05/2017 05:00 h\nNatural de Trasar de Carballo, na parroquia de Cartelos -no municipio de Carballedo-, o gandeiro José Manuel González Guerra dedícase desde hai tempo a buscar mananciais subterráneos de acordo cos principios da radiestesia. Segundo afirma, acerta en moitas ocasións e conseguiu encontrar auga tanto para el como para algúns veciños que llo pediron. Faino por afección e nunca cobra por estes servizos.\n-¿Como se iniciou nestas práticas?\n-Creo que é algo que me atraía xa desde pequeno. Pero comecei a tomar a cousa un pouco máis en serio en torno ao ano 2000, cando montamos a nosa explotación, porque tíñamos problemas de falta de auga para o gando. Nesta zona hai escasez de auga sobre todo desde agosto, cando baixa o nivel freático. Inicieime grazas a un cura que me prestou libros e que me deu unhas pautas para actuar.\n-¿Custoulle moito traballo aprender?\n-Pois si, foi complicado. Tiven que dedicarlle moitas horas. O máis importante é aprender a fixarse en todo o que o rodea a un. Cando alguén vai por un campo, por exemplo, non se fixa nas formigas e en moitos outros detalles. Eu fíxome moito en todo, nos distintos tipos de vexetación, nas clases de árbores que che poden indicar onde hai auga... E tamén hai que preocuparse por anotar todo o que se fai, sobre todo os erros. Cando cometes un erro tes que saber que foi o que fixeche mal ou que foi o que che despistou.\n-¿Como fai para buscar auga usando un péndulo?\n-Cando alguén me vén dicir que ten que buscar auga nunha finca, o primeiro que fago é ir ao ordenador, situar ese terreo e baixar o plano. Unha vez impreso, fago cálculos para determinar os puntos onde pode haber auga. Sigo unha orientación determinada tendo en conta o norte magnético. Despois vou co péndulo para localizar eses puntos sobre o terreo. A radiestesia baséase no principio que as correntes de auga que hai debaixo da terra xeran unhas correntes eléctricas, un magnetismo, e iso o que hai que saber detectar. Para traballar co péndulo hai que ter unha sensibilidade e despois hai que aprender, hai que educar o subconsciente.\n-¿A que se refire cando fala de subconsciente?\n-É algo que temos todos e que case ninguén sabe como funciona. Vai un pouco por libre con respecto ao que nós pensamos normalmente. Para traballar co péndulo hai poñer a mente en branco, ou sexa, non pensar en nada, que non haxa nada que nos moleste e que nos distraia do que que imos facer. Hai que deixar ao subconsciente que traballe só, que detecte as correntes, o magnetismo, e interpretar iso a través do péndulo.\n-¿E ten éxito utilizando estes métodos?\n-Xeralmente si. O que pasa é que non todos os puntos onde se encontra auga son sempre adecuados para abrir un pozo, porque ás veces poden ser lugares pouco accesibles para meter a maquinaria.\n-¿Pode contar algún caso recente no que teña acertado?\n-Hai un par de anos estaban facendo unha perforación para buscar auga cerca de onde vivo eu, pero non lles saía suficiente cantidade. Entón eu aconselleilles ao que estaban facendo o traballo que perforasen nun punto concreto onde me pareceu que podía haber máis caudal a uns noventa metros de profundidade. Deixeilles o sitio marcado cunha pedra, pero ao principio non fixeron caso, porque dicían que por aí podía pasar unha tubaxe. En vez diso perforaron a varios metros dese punto, pero tampouco lles deu resultado. Entón puxéronse a perforar no sitio que eu lles dixera e non fixo falta que chegasen aos noventa metros. Cando chegaron aos oitenta pararon, porque dicían que con iso xa tiñan auga suficiente\n-¿É capaz de notar a presenza da auga a tanta profundidade?\n-Si, con estes métodos normalmente pode saberse a que profundidade está a auga e tamén se hai varios niveis diferentes de auga. O terreo ten capas permeables e capas impermeables e entre elas pode haber auga a distintos niveis. Por exemplo, pode haber un caudal a cincuenta metros de profundidade, despois unha capa impermeable de terreo e máis auga a 75 metros.\nunha prática discutida\nA radiestesia ten sido cualificada moitas veces como unha prática seudocientífica. Os escépticos consideran que a capacidade para localizar mananciais subterráneos que demostran ás veces os que a pratican pode explicarse, non pola detección de cambios no electromagnetismo terrestre, senón por unha habilidade persoal para recoñecer os sitios máis aptos para conter acuíferos baseándose na observación do terreo, da vexetación e outros elementos. En todo caso, a radiestesia é praticada desde hai séculos con diversos instrumentos, como varas de madeira ou de metal e péndulos fabricados con diferentes materiais. Á esquerda, o péndulo metálico que utiliza José Manuel González Guerra nas súas búsquedas de auga