Aegean Islands ferries de pasaxeiros e Billetes Car Ferry\nreservas Aegean Islands Ferries de entradas, horarios de ferry e información sobre pasaxeiros para Aegean Islands Ferries vela de e para Chios, Kalymnos, Kos, Lesvos, Piraeus, Rhodes, Samos ou Thessaloniki.\nReservas Exeo billetes Illas Ferries nunca foi tan fácil, comparar os prezos Aegean Islands Ferries en tempo real e reservar os billetes máis baratos dispoñibles Aegean Islands Ferries para e de Chios, Kalymnos, Kos, Lesvos, Piraeus, Rhodes, Samos ou Thessaloniki en liña con confirmación inmediata . Viaxar de illas do mar Exeo Ferries é unha forma rápida, fácil e libre de estrés para chegar alí e voltar. Reserva as entradas baratos Aegean Islands Ferries para e de Chios, Kalymnos, Kos, Lesvos, Piraeus, Rhodes, Samos ou Thessaloniki en liña e gozar dunha maior selección e flexibilidade.\nCoas últimas Aegean Islands Ferries cruzamento de informacións e horarios para todos os cruceiros de e para Chios, Kalymnos, Kos, Lesvos, Piraeus, Rhodes, Samos ou Thessaloniki incluíndo información sobre os portos e información turística útil sobre os destinos nosa ruta e cidade mapas detallados pode axudar a planear a súa viaxe de ferry Aegean Islands Ferries.\nSe está viaxando para Chios, Kalymnos, Kos, Lesvos, Piraeus, Rhodes, Samos ou Thessaloniki logo reservase unha travesía de balsa con illas do mar Exeo Ferries e chegar ao seu destino revigorado, relaxado e feliz.\nAegean Islands Ferries ofrece tarifas fantásticas para e de Chios, Kalymnos, Kos, Lesvos, Piraeus, Rhodes, Samos ou portos de Salónica.\nPrezos e reservas de billetes reservar billetes de Aegean Islands Ferries de e para Chios, Kalymnos, Kos, Lesvos, Piraeus, Rhodes, Samos ou Thessaloniki en liña con antelación para aproveitar o prezo do billete máis barato dispoñible ferry.\nO prezo que ve é o prezo que paga. Non hai extras escondidos ou sorpresas, como sobretaxas de combustible adicionais ou taxas de reserva e nós non cobramos nada extra para pagar con tarxeta Visa Electron. O prezo que nós cita-lo para a súa ruta Aegean Islands Ferries seleccionado, a bordo de aloxamento e tipo de vehículo é todo o que vai pagar, e iso é unha promesa. Para obter un prezo do billete Aegean Islands Ferries e reservase o seu billete de ferry de forma segura en liña use o formulario de reserva de ferry en tempo real sobre a esquerda. Máis sobre as illas do mar Exeo As illas do mar Exeo ao leste do continente grego son diversas carismático, con paisaxes variadas, aínda que a mesma tradición e culturas de simpatía e hospitalidade. Abranguendo 'noso' Aegean Islands son as tres illas Sporades do norte, Skopelos, Alonissos e Skiathos, xunto co seu veciño continente, o único Pelion península. Cara ao sur tomamos nas abraiantes Illas Cíclades de Santorini e Mykonos, así como a cidade que define a rexión, Atenas.\nCando os deuses escolleron a Grecia para a súa casa certamente sabían o que estaban a buscar ... Unha terra tan fermosa, o tempo ten case parando, Asea tan azul que brilla contra o ceo sen nubes, sen fin Oliva asubiando ao vento, sen fin quente días de verán á deriva en noites estreladas, centos de pequenas illas cada únicos coa súa propia historia de orgullo e cultura, espectaculares praias que se estende ata onde os ollos poden ver, Aland con infinitas posibilidades e opcións.\nA Illa de Arrecifes por mor das súas illotes e rochas no mar e costas escarpada magnífico. baías illadas enmarcadas por seus bosques de piñeiros famosos e Oliva, el tamén podería ser chamado de Illa Verde. Skopelos é moi subdesenvolvido coas redes de camiños tradicionais e pistas de unión illas settlements.The espallados capital homónima é un importante porto nunha baía espectacular, con un labirinto de rúas estreitas que conectan tabernas e igrexas.\nA máis remota das Illas Espórades entrar a través do seu pequeno porto e cidade principal, Patitiri. Esta illa estreita, boscosa é un refuxio todo sobre relaxación e tranquilidade. hai moitas rutas vellas cruzando a illa, moitas veces levando a abaixo para as súas fantásticas praias desertas. A súa offshore de Marina Park é un santuario para o perigo Monk Seal Mediterráneo\nA máis pequena das Illas Espórades aínda o máis popular debido á súa aeroporto, praias de area, augas claras e bicas. A costa oeste é espectacular e apenas desenvolvida co interior rural e cheo de oliveiras e rutas de mulas.\nA Península Pelion en Grecia continental é verdadeiramente único. O Aegean, dun lado, o protexido interna do mar do Golfo Pagasitikos por outra, coas montañas do Pelion formando unha alta barreira de terra verde no Norte, a península defendeu os seus segredos ben e relativamente poucos fóra de Grecia visitou esta fascinante rexión. Fascinante para explorar de coche, o Pelion é insuperable para a explotación a pé.\nChalikidi ou Halkidiki, como é popularmente coñecido é unha península, ao sueste da cidade de Salónica (segunda cidade máis grande de Grecia). A área é recoñecida polas tres penínsulas vertentes de (Kassandra, Sithonia, Athos ben coñecidos como a Montaña Sagrada un distrito administrativo independente). O Concello de Halkidiki comprende unha superficie de 2,886 km cadrados. Chalkidiki ten o maior tramo de costa en Grecia continental, estimada en máis de 500 km de praias e baías. No centro da prefectura reside Mount Holomodas ou Holomontas (Holomon) (1165 m) e na oriental atópase o Monte Athos (2033m). Halkidiki é coñecida polas súas praias de area dourada, golfos profundos e pintorescas, aldeas tradicionais e modernas estancias turísticas, pequenas illas e baías, outeiros cubertas de piñeiros que descenden cara ao mar. A área ten un clima mediterráneo e é bendicida cunha beleza natural magnífica. Este é o Halkidiki de hoxe. Atenas\nO maior agasallo de Athina ao mundo dos mortais era unha única oliveira, no cume dunha rocha con vistas ao Golfo de Salónica. Das súas raíces xurdiu unha civilización e da cidade sen paralelo no mundo antigo. Non sorprende que a Atenas de hoxe, con moitos dos seus restos antigos aínda intactas, segue a ser un dos destinos máis populares do mundo.\nAs illas do mar Exeo As illas do mar Exeo son o grupo de illas no Mar Exeo, con Grecia continental oeste e norte e Turquía, a leste. A illa de Creta delimita o mar ao sur, as de Rhodes, Karpathos e Kasos ao sueste. As illas do mar Exeo pertencen a Grecia, sendo dividido entre as nove periferias administrativos. As únicas posesións considerables de Turquía no Mar Exeo son Imbros (Gökçeada) e Tenedos (Bozcaada), a finais do nordeste do mar. Illas Turcas inclúen varias pequenas illotes na costa occidental de Turquía.\nAs illas do mar Exeo tradicionalmente divididos en sete grupos, de norte a sur:\nNordeste illas do mar Exeo\nDodecaneso (Sporades), con excepción de Kastellorizo e illotes adxacentes, que pertencen ao Mediterráneo Oriental\nO termo italianos illas do Exeo é por veces utilizado para referirse ás illas do mar Exeo conquistado por Italia durante a Guerra ítalo-turca en 1912 e anexas desde 1923 ata 1947, incluíndo Rhodes e Kastelorizo.\nPulse AQUÍ reservar unha balsa Exeo Island.\nGarantía de mellor prezo Aegean Islands Ferries Ticket\nMellor Prezo Garantir - Sempre lle ofrecer o noso menor prezo do billete Aegean Islands Ferries dispoñibles e non hai extras escondidos ou sorpresas, como sobretaxas de combustible adicionais ou taxas de reserva e nós tampouco cobramos nada extra para pagar con tarxeta Visa Electron. O prezo que nós citamos para as súas illas do mar Exeo Ferries seleccionados para ou desde Chios, Kalymnos, Kos, Lesvos, Piraeus, Rhodes, Samos ou Thessaloniki, a bordo de aloxamento e tipo de vehículo é todo o que vai pagar, e iso é unha promesa!\nNo caso improbable de que atopa o mesmo todos os billetes ata Aegean Islands Ferries máis barato en brochura de calquera outro operador turístico nós prometemos que faremos todo o mellor para bater ese prezo ou ofrecerlle a opción de solicitar un reembolso. Para reservar billetes Aegean Islands Ferries por favor pulse AQUÍ. Atención ao Cliente, TELEVENDAS e Contacte connosco no ferryto.com vostede é capaz de obter Aegean Islands Ferries prezos dos billetes en directo, comprobar a dispoñibilidade e reservar Aegean Islands balsas de coche e do pasaxeiro ferry billetes para e de Chios, Kalymnos, Kos, Lesvos, Piraeus, Rhodes, Samos ou Thessaloniki no noso menor prezo do billete dispoñible. Ferryto.com é parte do máis grande do mundo rede de distribución de billetes de ferry en liña que contén a posibilidade de reservar máis de 80 grandes operadores de ferry Europea, incluíndo as illas do mar Exeo Ferries para máis rutas de ferry 1,200 todo o Reino Unido, Francia, España, Irlanda, Holanda, Europa do Leste, o Mediterráneo, o Báltico e Norte de África. Para máis información, respostas ás preguntas máis frecuentes ou contacte connosco directamente por favor pulse AQUÍ. Sobre nós


Entrevista a Bernal Rúa - [Arquivo] Arredista · Voceiro do MGS\nEntrevista a Bernal Rúa\nBernal Rúa é documentalista da FESGA-CIG. Durante a folga do 29 de marzo de 2012 foi detido e agredido por catro policías mentres gravaba a actividade dun piquete informativo no Alcampo de Coia, en Vigo. Na actualidade, os catro policías están procesados por un presunto delito de detención ilegal, danos e lesións. Conversamos sobre este episodio e sobre a súa experiencia no activismo social.\nNa denuncia acúsante de desobediencia e resistencia á autoridade por te negares a identificarte. Como foi realmente?\nA denuncia realizada pola policía española é pouco menos do que ciencia ficción, cando o que sucedeu na realidade foi unha agresión policial en toda regra e unha detención completamente ilegal, co obxectivo de impedir o meu traballo como xornalista audiovisual no seguemento especial da folga do 29-M. A agresión prodúcese no contorno do Alcampo, onde un piquete moi reducido e pacífico se atopaba cercado por unha dotación de antidisturbios. A actitude dos policías estaba a ser bastante groseira e deplorábel cos membros do piquete, chegando ao insulto, identificando aleatoriamente, intimidando e trasladando pola forza a un lugar pouco visíbel a varias pesoas para lles esixiren o borrado de imaxes que estaban a captar cos seus telefones, suceso que gravei coa miña video-cámara.\nCres que a gravación destes sucesos puido motivar a detención?\nTodo aponta a que si. Minutos despois, e cando abandonabamos o lugar, abórdanme tres policías solicitándome o carné de prensa, mais nen sequera mo deixaron coller da carteira. Teño que dicer que o meu equipo profesional é aparatoso, co cal, tan pronto me colleron polos brazos e me empurraron cara as grilleiras perdín a estabilidade. Naquel momento, temín pola integridade do meu equipo e incluso polo seu posíbel secuestro, tendo en conta o que eses mesmos policías estaban a facer cos membros do piquete. Practicar unha detención “á americana”, retorcén- dome os brazos para me esposar por tras, con suma violencia.\nE na comisaría continúa todo?\nNos calabozos da comisaría de Vigo paso varias horas durante as que o trato foi pésimo, negándome inicialmente o acceso á axenda do meu móbil para consultar o telefone do avogado. E outro suceso aínda pior: cando esixo ser visto por un médico trasládanme a un centro de saúde onde os axentes entran na consulta, a pesar da miña queixa á doutora que me atendeu, que mesmo me fixo espir diante deles, entregándolles só aos policiais o parte médico e minusvalorando as miñas lesións. O parte realizado noutro centro médico tan pronto saín en liberdade con cargos dá idea da violencia que empregaron na detención, deixándome unha escordadura de ombro e de pulso que me obrigaron a permanecer de baixa laboral durante 3 semanas.\nE todo para que non se vexa o que está a acontecer?\nCon efeito. A cámara resultou seriamente danada, ademais de mantela retida até o requerimento xudicial. A tarxeta de memoria está en mans da xuíza, aportada voluntariamente por min para que se evidencien os sucesos que estaban a acontecer no marco da detención. Obviamente, a súa denuncia foi respostada con outra pola miña parte.\nA respeito diso, en que grao pode influír o aumento dos dispositivos de video e foto entre as persoas que protestan sobre esa tendencia a ocultalo todo?\nO capitalismo produce toda unha serie de contradiccións que nos levan a tratar a cuestión da neutralidade da tecnoloxía. En tanto os movementos e organizacións populares se apropiaren de determinados medios e técnicas para cuestionar o sistema, crebando a lóxica imposta, a aparente democracia esváese, e calquera iniciativa de comunicación popular cun posicionamento de clase en prol dos traballadores/as será atacada con firmeza, mesmo transgredindo o tan cacarexado “estado de dereito”. Xusto na mesma medida en que as Constitucións do parlamentarismo burgués son permanentemente conculcadas cando xa non lles interesan.\nNesas constitucións está a teórica liberdade de expresión. Entón que ocorre?\nLenine dicia hai 93 anos que a liberdade de prensa será un engano mentres as mellores imprentas e grandísimas reservas de papel estean en mans dos capitalistas. Isto continúa a ser fundamentalmente así: os monopolios da información conforman a ideoloxía dominante e calquera tentativa de transgredir este modelo choca frontalmente contra os intereses das clases dominantes. Mentres isto sexa así, as respostas en forma de censura e coaccións serán maiores, e se non son quen de derrubar os medios alternativos ou contra-informativos pola vía económica ou mediante a intimidación, van directamente polos seus informadores.\nPor outra banda, producindo e consumindo imaxes á velocidade que o facemos, pode ser que a propia imaxe perda forza á hora de concienciar e mobilizar?\nSen dúbida a información penetra cada vez máis na dimensión do consumo, e a multiplicación de mensaxes e de impactos contribue a relativizar as tentativas de información alternativa. Cada vez, a información consómese máis como parte da sociedade-espectáculo e do simulacro no que se pretende que vivamos. Existe umha ficcionalización da realidade, aplicando técnicas de guión cinematográfico e lugares comuns da sabedoria popular para alterar a esencia do real. A clase traballadora é bombardeada a diario com mensaxes atraintes e enganosas para lograr a auto-negación e a alienación. É así como se tenta convencer aos traballadores de que os seus intereses son os das clase dominante.\nNos grandes medios dase a sensación de que exista unha forte resignación xeral. Fora das grandes mobilizacións puntuais, percibes, pola túa actividade, un incremento da conflitividade social. Que relación garda isto coa comunicación?\nChega un momento no que a distancia entre a ficción que emana do poder e a realidade se distancian tanto, que se fai doadamente constatábel o grao de corrupción do parlamentarismo burgués e a sobreexplotación se sinte a tal ponto que os parches de morfina ideolóxico-mediática non son suficientes. É aquí onde volta aparecer a comunicación, ligada estreitamente aos procesos de toma de conciencia e xeración de ideolóxía, como parte dun proceso que vai dirixido á conquista do poder popular. Tal e como acreditamos no conceito de educación popular ou poder popular, é como plantexamos tamén a comunicación popular, como parte dun triángulo indisociábel.


Literatura.net | Galicia | EL PAÍS\nA presenza da creación na Rede é máis ben escasa - Os máis escépticos son os escritores que xa se aventuraron no ciberespazos con propostas propias\nCrear e facer chegar a obra directamente, sen os filtros do editor, distribuidor ou libreiro, sen limitacións de formato, xénero ou espazo. Interactuar co lector. Internet en teoría é o soño húmido feito realidade dun escritor. Desde o que está empezando e se ve como herdeiro da longa tradición de autores aos que lles rexeitaron obras hoxe clásicas, ata o consagrado que gustaría de experimentar fóra do ríxido soporte libro. Internet é un abano no que entran desde os microrrelatos de ata 140 caracteres na rede social Twitter a obras en perpetuo proceso de creación que poden incluír vídeos, audios ou enlaces moito máis amplos e máis sutís que as molestas notas a pé de páxina. Sen embargo, a presenza na rede da creación literaria -non da literatura- é máis ben escasa, polo menos en Galicia.\n"Ninguén se toma en serio un libro se non aparece en papel", di Camilo Franco\nPara Campo, "o desexo de que algo pase é máis forte que a propia realidade"\nOs críticos de libros tamén se botan á Rede\n"Na rede hai moi pouca creación literaria", confirma o editor Manuel Bragado. "Hai moitos textos, mais poucos con intención de estilo. Creo que é debido a que os textos se escriben nun contexto multitarefa, co que supón de distracción, e pola inmediatez do soporte". No polo oposto ao director de Xerais, pero co mesmo activismo en internet, está a poeta e actriz Déborah Vukusic: "Haina e en cantidades inxentes, a calidade xa é outro asunto. A rede é unha plataforma de liberdade e polo tanto un pode publicar arreo sen temor, mesmo se non é sempre do xeito máis acertado ou esquece a autocrítica". Nesa valoración coincide outra ciberviguesa, a profesora Begoña Outeiro: "Hai creación literaria na rede, pero sobre todo existe a recreación literaria, que chega moito máis alá e se mestura coa realidade dun xeito moi diferente á literatura máis canónica. A rede pode supor un problema grave para o sistema literario en tanto que fai máis opaca a dimensión autorial para dotar unicamente de relevancia a mensaxe que se emite".\nOs máis escépticos son precisamente dous autores que fixeron experiencias literarias en Internet. "Os escritores, en xeral, teñen menos pudor en anunciar a súa obra que en escribila directamente na rede. Váisenos bastante a forza pola boca: falamos do futuro para non ter que falar do presente, pero case ninguén no mundo se toma en serio un libro se non aparece en papel ou se non ten versión en papel", afirma Camilo Franco. "Internet é un medio para principiantes en xeral e para autores de xéneros minoritarios (poesía, teatro, ensaio,...). É un océano tan extenso que deberías ficcionar un amor rebelde entre Carlos Callón e Gloria Lago ou algo dese calibre para atraer a atención. Por moito que lles doa aos cibervisionarios, o papel ten un prestixio que nunca terá a pantalla dun ordenador", considera Jaureguizar.\nCon eles coincide máis ou menos (o descreimento parece cousa de xornalistas) a galega bonaerense Débora Campo: "Vivimos nuns tempos nos que o desexo de que algo sexa ou pase é mais forte que a propia realidade. Lánzanse prognósticos que teñen moita difusión (todos os xornalistas temos fame de boas novas), aínda que non teñan moita base. Algo disto pasa coas potencialidades da rede". No extremo contrario está Sechu Sende, que foi publicando ao longo de dous anos no seu blog o seu último libro, Animais (rexeitado por varias editoriais pola súa opción ortográfica). "Como criador de textos , literarios ou non, a rede permíteme compartilos dunha forma mais directa, sen intermediarios. Podo publicar un poema de Emilio Araúxo, un relato inédito, unha banda deseñada sobre Lois Pereiro, fotos dun mural no cuarto da miña filla...".\nO certo é que o dixital, tarde ou cedo, afectará ao lector e ao escritor. "O que me parece máis excitante é se Internet vai transformar a forma de escribir e se xurdirán novas perspicacias lectoras", pensa Antón Lopo. O director de Galaxia, Carlos Lema, que nun ensaio en Grial definía o ebook como "o libro perfecto", asegura que "Internet acentúa esa capacidade de control do pensamento crítico a través dos textos porque crea unha continuidade que semella perfecta e na que o pensamento, a interrupción do texto pola vontade do lector-escritor é moito menos factible." Desde a experiencia (en todos os aspectos: pedíronlle desde Brasil un microconto en Twitter, pero tiña que mandalo por email), Xabier Puente Docampo aposta pola esencia: "A literatura é independente do soporte. O único que define calquera arte é a linguaxe que lle é propia. Interésame o fenómeno literario na rede se o medio lle engade algo que non poida existir no soporte papel: hipertexto. Por aí pode chegar algo máis ca un novo xénero literario". De momento, esta reportaxe fíxose completamente a traveso de emails e redes sociais.\nEscenarios da cibercrítica\n- A sección de crítica da Asociación de Escritores en Lingua Galega puxera en marcha o blog acriga.blogspot.com. Durou en activo apenas os catro primeiros meses de 2008.\n- Anos antes, en 2003, arrincara xa lg3, a páxina de Culturagalega.org -dependente do Consello da Cultura Galega- dedicada á literatura. As recensións de novidades editoriais de todos os xéneros pendúranse nesta web semanalmente.\n- Fervenzas Literarias é unha páxina con feitura de magacín sobre libros e actualizado con relativa asiduidade. Realiza entrevistas, comentario de obras e funciona como axenda de actos.\n- Na bitácora de crítica cultural Quantas letras para um rio (letrasparaumrio.wordpress.com), a literatura ocupa boa parte dos contidos, pero sempre con especial atención a fenómenos non hexemónicos.\n- En Bouvard e Pécuchet (bouvard.blogaliza.org), Manuel Rodríguez Alonso, antes activo no extinto diario dixital Vieiros, coloca implacábeis comentarios á actualidade literaria, ortográfica e gramática.\n- O blog que o profesor de Teoría da Literatura Arturo Casas mantivo na Rede durante case un ano,-Lándoas, agora clausurado -, non só se ocupou de cuestións literarias -a intervención no debate político era outro dos seus obxectivos confesos-, pero os seus textos na materia centraron numerosos debates cibernéticos.\n- Aínda que O levantador de minas, o blog do poeta Alfredo Ferreiro, arrímase máis ben a unha bitácora persoal, a literatura e a recensión de libros aparece entre os contidos máis habituais.\n- Francisco Martínez Bouzas adoita glosar obras para o suplemento cultural do xornal Faro de Vigo. Vén de abrir Nove Noites (novenoites.wordpress.com), onde garda o xa publicado e engade materiais ensaísticos.\n- Xosé Manuel Eyré leva anos entregando opinións literarias para A Nosa Terra, na súa etapa de papel e na actual electrónica. Dende 2007, Ferradura en tránsito (xmeyre.blogaliza.org) é un activo blog sobre lectura de libros galegos, acrecentado con denuncia política.\n- Armando Requeixo leva apenas un mes no espazo virtual. Faino a través de Criticalia (armandorequeixo.blogaliza.org), que ideou como compilador de textos asinados por el e aparecidos noutros medios. Agora tamén prepara reflexións de corte ensaístico exclusivas para a Rede.\nCaderno da crítica(cadernodacritica.wordpress.com) é o espazo de Ramón Nicolás para recoller o seu traballo en prensa. Engade outras anotacións, maiormente breves, sobre a actualidade do sistema literario.\nMadrid amplía la autocita para la vacuna en la franja de edad en la que va con más retrasoEl Gobierno central insiste en que no recibió invitación para la toma de posesión de Ayuso y Almeida lo niegaOrcasitas se indigna con la ‘banda del moco’Ayuso se abre a revisar las leyes de género y LGTBI de Madrid que Vox le ha pedido que derogueSerigne Mbayé: “Es una vergüenza que la Comunidad de Madrid esté sostenida por un partido racista” Los barones del PP limitan a Madrid el ‘modelo Ayuso’Qué pasa con la cita para la vacuna cuando se está de vacaciones y otras 13 dudasRadiografía del ‘cheque bebé’ de AyusoHistorias del rap: del corazón al extrarradio de MadridEl tesoro escondido de Tetuán


Granxa de Barreiros - 60 años en educación ambiental - Iniciación á Harmonía Moderna e Conxunto Instrumental\nIniciación á Harmonía Moderna e Conxunto Instrumental\nOs próximos días 1, 2, 3, 4 e 5 de setembro de 2014 celebrarase na Granxa de Barreiros o curso de Iniciación á Harmonía Moderna e Conxunto Instrumental. Este curso será impartido por Pedro Pascual e Germán Díaz.\nO curso comeza nun nivel cero e ao finalizar o asistente deberá ser capaz de abordar a composición, o arreglo e a improvisación dende un punto de vista maduro e solvente.\nESTÁ DIRIXIDO A toda persoa amante da música que teña uns coñecementos básicos de linguaxe musical. Calquera tipo de instrumento melódico ou polifónico será benvido, pero prégase unha solvencia mínima co instrumento.\nPara coñecer toda a información dos horarios, contidos concretos, curriculum dos profesores e prezos, pode descargar o FOLLETO INFORMATIVO.\nINSCRICIÓN e RESERVAS\nUnha vez confirmada a reserva, descargue a FICHA DE INSCRICIÓN. Unha vez reenchida, remitir por mail ou fax, adxuntando xustificante de pago bancario.\nData límite de inscrición: 24 xullo ás 13 horas.


Mostra da cerámica artesá de Otero Regal e galería de arte coas súas obras máis destacadas.\nArtesanía da madeira, presenta unha selección das súas mellores pezas, elaboradas con madeira no propio obradoiro.\nPancho Castelo Escultor\nPancho Castelo amosa nesta web a súa obra escultórica.\nInformación sobre a revista que dirixiu Camilo José Cela, incluíndo índices de autores e artigos. Exemplares dispoñibles á venda en papel.\nPelouro Artesanía ofrece a posibilidade de acceder a unha seleción dos mellores artesanos de Galicia.\nGalería virtual de Jorge Peteiro, pintor nado na Coruña.\nEspazo dedicado á pintura e ós pintores contemporáneos de Galicia.\nArquivo de poéticas contemporáneas na cultura. Un proxecto do Grupo Alea de Análise Poética coa colaboración do Consello da Cultura Galega.\nProxecto para dinamizar o coñecemento do noso discurso literario, e como fornecedor dun espazo que o integre coa industria editorial.\nGalería virtual de Manuel Quintana Martelo, pintor nado en Roxos (Santiago de Compostela).\nPáxina persoal do escultor alemán afincado en Vigo, Ralf Jung.\nWeb que recolle unha escolma da obra do pintor e escultor coruñés Ramón Astray.\nRevista internacional do patrimonio histórico, que desde Betanzos (A Coruña) difunde todo tipo de contidos relacionados coa conservación, restauración e rehabilitación.\nEmpresa lucense de venda de antigüidades a través de Internet.\nObradoiro artesanal de recompilación, construción e restauración de instrumentos musicais tradicionais.\nSantín é un Obradoiro Artesán dedicado a traballar o coiro.\nWeb deste artista do debuxo de humor, caricaturas, cómic e ilustración.\nWeb das empresas do grupo Sargadelos: Cerámicas, O Castro, Galerías e Edicións do Castro, puntos de referencia na arte de Galicia.


HISTORIAS REAIS EN SADA DO MAR E DA TERRA POR UN NENO MOI OCUPADO NA DÉCADA DOS ANOS 50 - AREAL. Revista Cultural de Sada. AC Irmáns Suárez Picallo\nHISTORIAS REAIS EN SADA DO MAR E DA TERRA POR UN NENO MOI OCUPADO NA DÉCADA DOS ANOS 50\n01/04/2019 18/01/2022 Redacción Areal 0 comentarios Francisco Fernández Rivas\nFrancisco Fernández Rivas\nOs redactores consideraron as experiencias e as historias vividas polo narrador, de interese pedagóxico. O autor era coñecido nese tempo entre as xentes do mar como, “o rei das fanecas e dos calamares”. O narrador que é a historia do propio, comenta con detalle algúns dos casos que lle aconteceron e inclusive cousas que aínda que lles parecerán mentira, foron verdade.\nEra Abril de 1950 cando naceu o “Rei das fanecas”, un neno que naceu nunha casa, sen luz, sen bicicleta, sen coche, sen calefacción e sen comodidades.\nHabía moito frío, moita neve, moita xeada e moito de nada, pero eu era moi feliz, cos meus pais e co meu irmán Eduardo, xa finado neste momento. O meu pai era mariñeiro e a miña nai “seus labores” con varias leiras o cargo de nós os catro. O meu pai cantaba moi ben e ensinoume todos os “tangos” que se cantaban na época, nunca me esquecín deles e tiña saídas moi boas, como cando a miña nai lle dicía:\n-Pancho, queres café?, Tomaches café?, Queres café? Meu pai dicíalle: -Xa tomei 3 cafés! Outra vez na noite boa, dicíalle miña nai: -Queres máis compota? e el respondíalle: se non me queres dar compota dáme con tarteira! Así, cunhas e con outras ían pasando os días. Lembro que aínda non existían os cuartos de baño e tiñamos para o efecto unha “caghela” no fondal da horta onde limpabamos o cu coas herbas frescas do campo, e nos bañabamos na tina no faiado. Cociñábase na lareira co tres pés véndonos a familia á noite coa luz do candil, máis tarde coa luz de carburo ate que logo meus pais puxeron a luz eléctrica, tendo que traer 6 paus dende ben lonxe. Dende a casa de Pepita de Jesusa até o Fiunchedo que era onde eu moraba. Logo puidemos pasar do tres pés a cociñar con gas butano nunha cociña marca “Obregozo homan”. Por certo, nun primeiro momento as comidas sabían a gas, pero é claro que o padal adáptase o que lle botes, como pasa hoxe cos “viños fabricados e coas comidas de jaimitada”. Lembro cando compramos unha radio e despois de oír as cousas que falaba non me cabía na cabeza cando a apagabamos, onde meterían todo o que eu non podía oír, e pensaba que a volvela a acender ían saír as palabras todas xuntas atropeladas unhas coas outras. Tardei algún tempo en entender isto.\nCando as mulleres pasaban para o río coa tina na cabeza para lavar a roupa, desde enriba dunha Figueira mexáballes enriba das tinas, eu non o facía por mal, pois lles facía gracia e cando viñan do río dicíame, “a ver neniño cántanos coma a radio”, e eu cantaba en voz alta lalalala, lolalola… etc. Pero eu seguía subindo a figueira e seguíalles mexando enriba das tinas. “Ogallá me perdoen”. No Fiunchedo tiñamos leiras que plantabamos de todo, e animais coma o porco, galiñas e coellos. Tiñamos unha cabra moi brava que lle chamabamos Piruca (máis adiante falaremos dela) e mais un gato laricento. Aínda recordo un día que fun á leira na procura de apañar un saco de leitarigas para os coellos e cando vin traía tanta fame que na lareira levantei o testo da ola que estaba no lume, e comín catro pratos de caldo cun sabor algo estraño. Cando estaba farto, apareceu a miña nai e díxenlle o que comera, ela contestoume que non fixera caldo que o que había na pota eran lavaduras para a encaldada do porco. É dicir, comín catro pratos de encaldada para o porco. Isto confirmou que os nosos animais eran moi ben tratados, até neste caso que o caldo tiña un sabor especial, non estaba tan mal. Nesta altura aprendín que había que comer o que houbera na mesa sen protestar, a pesar de que eu na comida era un pouco “pistraca”. Máis adiante, coas “tecnoloxías” que comezaban aló polo ano 57, 58 xa puxemos cuarto de baño, fixemos un pozo negro. Máis tarde a televisión e despois o teléfono. As cousas xa ían cambiando e xa desfrutabamos de algunhas comodidades. Antes de que me esqueza sobre a miña cabra Piruca que era moi grande e a muxía miña nai para darnos unha taza de leite a min e máis o meu irmán para ir almorzados antes de ir para a Escola Laica. Un día o meu pai levou a cabra á leira a pastar e cando lle foi poñer a estaca, ela comezou a correr arrastrando o pobre Pancho que chegou a casa todo rabuñado. Na corte vingouse enchéndolle a cabeza de hostias. A cabra tiña uns corniños que case non se vian porque era femia, pero tiña unha cabeza mais dura que a pedra, e as hostias que lle daba o meu pai, era como se lle rascase onde pica. O meu pai aparte de estar todo rabuñado polo arrastre da cabra, incháronselle os dedos e as mans de tal maneira, que parecían globos, botou inutilizado 30 días. A cabra Piruca era moi rebelde e só a miña nai a dominaba, pero un día unha veciña que era muda, meteuse con ela e tiroulle un cesto cheo de mazás pola costa abaixo, ademais de darlle unha turrada que a ceibou polo balado de fronte do cemiterio, non lle pasou nada, pero nunca a vimos aparecer por preto da cabra Piruca. Despois desta introdución e a partir de aquí, comezan os relatos das experiencias desa época que o narrador describe hoxe con 67 anos, por se lles serve para algo ás novas xeracións.\n(Aparello de cerco entre 200 e 500 brazas e entre 80-120 brazas de profundidade, para largar en mar aberto)\nLémbrome de que aló polo ano 1957 en Sada había unha gran flota de pesqueiros do cerco cos seus remolques saíndo da ría na compaña dos peixes roda o carón. Estes marcaban a navegación dos barcos que ían a pescar coas artes da Tarrafa e do Racú en busca de sardiña, parrocha, mocarte, mocartiño, xurelo, chincho, alpabarda, albacora, xarda, torno, rincha, ghalleghas e xurelas, rebalo e rebaliza, besugo, sargos, pargos e algunha pescada e calamar polo medio. Lembro tanta abundancia, que era un espectáculo ir o porto cando soaba a sirena, anunciando a chegada dos barcos cargados de peixe. Os rapaces cando os viamos a dúas millas entrando polo canal, xogabamos a acertar entre nós porque eramos capaces de saber de que barco se trataba, só polo ruído do motor. Para ser fiel a memoria da nosa querida vila, teño que remarcar que antes de anunciar a chegada do peixe coa sirena, era anunciado polo tío Lolo cunha buguina de mar, que era un caracol xigante sen o bicho dentro, cortada polo bico que era por onde se sopraba. Non era fácil tocala, pero cando chegaban os barcos de mañá a buguina oíase perfectamente a dúas millas do porto. Lembrábame o son o resoar dos cornos que se vían nos cines cando botaban aqueles filmes de romanos. Meu tío Lolo foi o último buguineiro de Sada.\nA descarga do peixe era manual e facíase cos chamados “envasadores” como o histórico Papaíto dobrado da columna de tantas descargas, e outros rapaces coma eu, que sacabamos 15 ou 20 pesetas por axudar nelas. Cando se descargaba mocarte para producir anchoa, debaixo dos “emparetados” agachabamos peixes, para venderlle o final ao conserveiro que xa tiña todo comprado, pero aínda lle sacabamos algo por un ou dous baldes de peixe que xa estaba fora do subastado, porque estaba desaparecido por nós entre o emparetado e o costillaxe do barco. Non poido esquecer unha vez que fun o mar no San Cristóbal mandado por Juan de Cristobo que levaba nese día tamén o seu fillo mais novo, Fran; Que mareadeira colleu aquel neno que vomitaba seguido, votei media hora baldeando a cuberta, co balde de baldear todo vomitado! Pobriño, non sei si volvería máis o mar con aquela experiencia, aínda hoxe despois de 60 anos, el e máis eu aínda falamos de aquelo.\n← O ORADOR GALEGO MÁIS BRILLANTE DO SÉCULO XX\nGALLEGOS, AFIADE ESES COITELOS PARA MATAR CANALLAS! →\nHISTORIAS REAIS EN SADA DO MAR E DA TERRA POR UN NENO MOI OCUPADO NA DÉCADA DOS ANOS 50 (II)\nHISTORIAS REAIS EN SADA DO MAR E DA TERRA POR UN NENO MOI OCUPADO NA DÉCADA DOS 50 (III)\n31/07/2020 18/01/2022 Redacción Areal 0\nHistorias reais en Sada do mar e da terra por un neno moi ocupado na década dos anos 50 (IV)\n01/02/2021 08/01/2022 Redacción Areal 0


Como realizar o sementado con sementes | Consumer\nComo realizar o sementado con sementes\nO método máis sinxelo consiste en sementar en sementeiros de recipientes e logo trasplantar as plántulas a macetas ou ao xardín\nA sementeira con sementes é a forma máis económica de cultivar plantas, pero tamén a que máis coidados e atencións esixe. Para o afeccionado, o máis recomendable é sementar en sementeiros de recipientes, que permiten controlar mellor as condicións ambientais. Neste artigo descríbense os tipos de sementeira con sementes e detállase o procedemento para realizar sementeiros de recipientes, como facer dos sementeiros pequenos invernadoiros e consellos para esta clase de sementeira.\nTipos de sementeira con sementes\nSementar con sementes ten unha gran vantaxe en relación ás outras maneiras de cultivar plantas: é moito máis económica. O custo das sementes por unidade é moito máis baixo que o prezo das plantas xa desenvolvidas, polo que se poden obter moitas máis plantas polo mesmo diñeiro, ou por menos. Como contrapartida, require un coidado bastante máis esixente para lograr que as plantas germinen e crezan con éxito.\nHai varias maneiras de plantar con sementes. En xeral, resúmense en tres tipos, segundo o lugar onde se realiza a sementeira: en sementeiros en recipientes, en sementeiros no chan ou na propia terra do xardín.\nOs sementeiros permiten dar ás sementes os coidados especiais que necesitan para poder germinar\nOs sementeiros son sitios destinados de forma específica ao desenvolvemento das sementes, cos coidados especiais que estas necesitan para poder germinar. Cando isto se logra, realízase o transplante a outro sitio.\nDeste tres tipos de sementeira, o máis fácil -e por tanto o máis aconsellable para os afeccionados- é o de sementeiros en recipientes, que se explica a continuación.\nSementeira en sementeiros de recipientes\nUtilizar recipientes é o método máis sinxelo para a sementeira, porque permite trasladar o sementeiro e acondicionalo do modo máis beneficioso, sen ter que bregar coas condicións do chan e o clima do xardín.\nEstes recipientes deben ser pequenos. Valen desde macetas ou testos de reducido tamaño, ata botes de iogur. Pero os máis idóneos son as bandexas de alveolos, pezas cuxa forma lembra a cubiteras para facer xeo pero que son máis grandes e poden estar fabricadas en materiais como plástico, cortiza ou poliestireno expandido.\nO substrato máis conveniente para este tipo de sementeiros é o conformado por unha mestura de partes iguais de area e turba, aínda que tamén é posible engadir unha parte igual de perlita. No sementeiro non fai falta usar abonos ou fertilizantes.\nPara regar o sementeiro o idóneo é usar un pulverizador, para evitar que a auga caia en chorros e arrastre as sementes\nTras encher o recipiente co substrato, hai que facer un oco e introducir alí as sementes. Se son sementes pequenas, convén colocar 3 ou 4, pero se as sementes son grandes, só una por cada compartimento.\nPor encima das sementes débese botar unha fina capa de substrato, que cubra as sementes pero déixeas preto da superficie. Dese modo, poderán airearse de maneira suficiente.\nPara regar o sementeiro, recoméndase o uso dun pulverizador, para que a auga caia en pequenas partículas, e non como un chorro que arrastre a terra e deixe as sementes en posicións que as prexudiquen.\nFacer dos sementeiros pequenos invernadoiros\nUnha das grandes vantaxes da sementeira en sementeiros de recipientes é a posibilidade de efectuala en calquera momento do ano, xa que se pode realizar en interiores . A pesar de que alí non estean expostas a temperaturas extremas, a incidencia directa dos raios do sol ou correntes de aire, é aconsellable cubrir o sementeiro cun cristal ou un plástico transparente, para crear unha especie de invernadoiro en miniatura. Desta maneira, propíciase unha temperatura constante e, ademais, unha moito menor perda de humidade. Iso si, débese destapalo durante polo menos unha hora por día, para garantir unha boa ventilación.\nCando as plántulas comezan a brotar, hai que estar atentos para descubrir se nun mesmo alveolo ou recipiente ha germinado máis dunha semente. Nos casos en que isto ocorra, débense quitar para que quede só una por compartimento.\nE por fin, despois de unas cantas semanas (o prazo varía segundo o ritmo de crecemento das especies e das condicións a que se someteu o sementeiro), as plántulas estarán preparadas para ser trasplantadas a testos máis grandes ou ben ao chan do xardín.\nConsellos para a sementeira en sementeiros\nAdemais de seguir o procedemento descrito, convén ter en conta algunhas recomendacións para a sementeira en sementeiros.\nHai que estar moi atentos a un posible ataque de pragas , en particular de caracois e babosas. Un gran conxunto de plántulas pode ser arrasado por estes moluscos en pouco tempo.\nPódense consultar catálogos especializados de sementes para coñecer as novidades e consultar con especialistas nas propias tendas acerca das especies máis convenientes para cada rexión e época do ano.\nTamén é posible realizar sementeiros en bandexas que non teñan alveolos nin estean divididas por compartimentos, senón cunha extensión de substrato máis ou menos ampla. Neste caso é necesaria unha tarefa extra: se han germinado moitas sementes e as plántulas brotan moi preto unas doutras, débense trasplantar a unha bandejar similar ou a outros recipientes con polo menos cinco centímetros de distancia entre unhas e outras.\nCando sexa momento de trasplantar as plántulas, hai que ter en conta as mesmas recomendacións que para mover un exemplar a un recipiente de maior tamaño, pero é importante extremar os coidados, xa que estes brotes recentes son moi delicados.\nJardín-gl Plantas-gl plántulas-gl sementeira sementeiros sementes


Forza ou razón, ese é o dilema\nManuel Mera | jueves, 14 de septiembre de 2017, 02:11\nQue a capacidade de decidir o presente e o futuro de cada nacionalidade debe residir naqueles que forman parte dese colectivo, non debería supor dúbida.\nResponde a un criterio democrático básico. Hai partidos que obvian ou relativizan este dereito.\nComo os que pretenden converter as conquistas históricas, que cos séculos se transformaron en convivencias de facto, nunha realidade ligada ao progreso da humanidade.\nMais na práctica, susténtanse en mecanismos punitivos e xurídicos ao servizo de bloques hexemónicos nacidos do uso da forza.\nNon hai tanto tempo que o Estado español se consolidou nas nacionalidades como sinónimo de suxeito colectivo común, e foi mediante métodos imperativos.\nDaquela que haxa tantas dúbidas en moita xente sobre o que significa país, nación e estado. Cando eu era cativo, o meu pai, na emigración arxentina, dicíame que eramos españois máis que os nosos paisanos eran os galegos.\nPara el, como para tantos outros emigrantes, a nación e a patria da que lle falaban na escola e no servizo militar eran uns conceptos puramente administrativos. E non estou a falar dun militante político nacionalista, senón dunha persoa da aldea que tiña, como a maioría da xente do país, unha visión moi clara do suxeito colectivo ao que pertencía. Daquela que na emigración, tamén en Madrid ou Bilbao, fundasen centros galegos, e que cando lles preguntaban de onde eran, dixesen que de Galiza.\nFago esta reflexión porque, pensar que con medidas punitivas se vai afogar o desexo dunha parte moi grande do pobo catalán a decidir o seu futuro soberanamente, non é só un erro político, senón que ignora os antecedentes históricos, situacións semellantes, e coloca a forza por riba da razón.\nAs medidas baseadas no aparello xudicial e policial para resolver cuestións de convivencia colectiva son un búmerang.\nTen tanto medo o Goberno do que decida a cidadanía de Catalunya? Tan débil e forzada é a unidade no Estado español que se debe impoñer mediante o voto doutras autonomías? De ser así, non se pode falar dunha unidade entre iguais, dunha sociedade na que todos/as participan en liberdade. U-la solidariedade, a xustiza e a democracia?


2019_OasisParaiso | Programación Expandida TRCDanza | A Coruña\nPor segundo ano consecutivo presentamos dentro do TRCDanza a ventá Oasis Paraíso, un programa triple composto por distintos traballos que foron desenvoltos durante o programa de Residencias Paraiso 2018, un programa de residencias artísticas para as artes vivas en Galicia impulsado polo Colectivo RPM co apoio do AGADIC.\nComezamos a velada con <Illas desertas> da compañía ArtesaCía. Unha peza que explora a idea da perda do obxectivo, da falta de destino, a través do contacto con homes e mulleres nos que só queda o xesto difuso dunha meta, dun mecanismo socioeconómico que esmorece na súa corporalidade. Como é habitual nesta compañía, composta pola actriz Laura Villaverde e o artista visual Roi Fernández, é unha proposta escénica transmedia. A narrativa do movemento escénico se mestura con videomapping interactivo sobre grandes retratos de camiñantes á deriva.\nCoa conferencia arredor do traballo <Sobre o concepto do tempo> Marco Antonio Regueiro toma o relevo da noite. A súa investigación inspírase no rito arcaico da danza do abellón, una danza funeraria na que os asistentes tomándose das mans xiraban ao redor do caixón imitando o zumbido dunha abella para preparar a alma do falecido para a súa viaxe ultramundana. Coreógrafo e dramaturgo, o seu traballo está baseado no pictorialismo renacentista, o significado da paixón e a revalorización da in-acción diante a potencialidade da beleza para representar o lugar que a memoria ocupa na sociedade contemporánea.\nPara rematar este programa triple Gena Baamonde presenta <Metodoloxías carroñeras para corpos invertidos>. Un proxecto de investigación activa e desleal en formato desbordado ao redor da lectura escénica dos corpos sexuados. Bastardía disciplinar que parte da conferencia-performance coma linguaxe de exploración inicial para aunar investigación teórica e práctica corporal. Esta proposta xorde da necesidade de expandir, de acompañar, de traducir á linguaxe escénica o proceso de investigación académica “Sexualidades Des-Xeneradas na Práctica Escénica Contemporánea” no que a autora leva inmersa nos últimos anos.\n>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>> ARTESA CIA + MARCO ANTONIO REGUEIRO + GENA BAAMONDE >>>> OASIS PARAÍSO\n> Próximamente máis información\nSÁBADO 14 DE SETEMBRO ÁS 20.30 H


As máquinas de Amacio Ortega contra o cancro non están funcionado nalgunhas autonomías 3 anos despois\nCidadáns pediu ao Goberno que complete no menor tempo posible a instalación de todas as máquinas de diagnóstico e tratamento que o empresario galego Amancio Ortega doou á Sanidade Pública a través da súa fundación, un xesto que no seu día foi criticado desde Podemos.\nA delegación da confederación sindical de Comisións Obreiras en Andalucía denuncia a Inditex por considerar que os traballadores da multinacional téxtil reciben un “trato discriminatorio e inxusto” por parte da empresa. Entre outros agravios, o sindicato denuncia presións de Inditex para que os empregados traballen domingos e festivos e de prexudicalos nas súas retribucións e condicións laborais en comparación con traballadores do seu mesma categoría pero que pertencen a outras comunidades autónomas.\nNadal en casa da familia Ortega: o agasallo de 520 metros cadrados a Marta Ortega\nAmancio Ortega, fundador de Inditex, regalou á súa filla un piso na coñecida como ‘milla de ouro’ de Barcelona, no Paseo de Gracia, segundo publica Economía Dixital.\nO XX Congreso da Sociedade de Oncoloxía e Radioterapia celebrarase en Santiago\nSEOR fará un recoñecemento público á Fundación Amancio Ortega polo seu labor na loita contra o cancro nun evento ao que acudirán 900 especialistas.\nA sanidade pública non debe aceptar doazóns de Amancio Ortega, din cargos de Podemos\nVarios dirixentes de Podemos criticaron que Amancio Ortega faga doazóns á sanidade pública en forma de equipos de diagnóstico e tratamento para loitar contra o cancro, e pediron que non se acepten.


Crónica da VI Limpeza Simultánea de praias: grazas a todos/as!. Novas. ADEGA, Asociación para a Defensa Ecolóxica de Galiza.\nInicio / Novas / ADEGA Nacional / Crónica da VI Limpeza Simultánea de praias:...\nDurante a pasada fin de semana (10 ao 12 de novembro), dous colexos e varias entidades sumaron os seus esforzos ao longo do litoral galego para limpar as praias e lagoas litorais, denunciando así a problemática ambiental do lixo mariño na VI Limpeza Simultánea de praias e lagoas litorais.\nMalia a acontecer en pleno outono, a meteoroloxía axudou, facendo que @s voluntarias puidesen realizar a actividade sen problemas. Actuamos en 14 puntos diferentes da xeografía galega dende Ribadeo a Baiona, pasando por Foz, Ferrol, Sada, Muxía, Carballo, Fisterra, Muros, Porto do Son, Rianxo, O Grove, Moaña e Nigrán,\nParticiparon preto de 150 persoas persoas e recolléronse máis de 1000 kg de lixo, a maioría plásticos. Retiramos cordas de todo tipo, aparellos de pesca, caixas, botellas, tapóns, e até un sofá!\nNa xornada do venres 10 foron os rapaces e rapazas do IES Fin do Camiño (Fisterra) e As Bizocas (O Grove) os encargados de realizar a limpeza, dando exemplo á comunidade coa súa motivación e implicación ambiental. A rapazada ficou outra volta abraiada pola cantidade de plásticos e micro-plásticos agochados nas praias.\nO lixo mariño é unha das maiores problemáticas ambientais do planeta, provocando graves consecuencias sobre os ecosistemas acuáticos, e numerosas mortes de aves mariñas, mamíferos e tartarugas. Estes animais poden verse enleados co lixo ou morrer directamente pola inxesta dos propios residuos. Ademais, non só a nosa fauna vese ameazada, senón que moitos dos produtos vertidos ao mar conteñen sustancias tóxicas e bioacumulativas que poden entrar na cadea alimentaria, rematando por provocar problemas de saúde na poboación. Por outra banda, os problemas asociados á presenza deste lixo nas nosas praias e lagoas provoca numerosas perdas económicas, diminuindo a pesca e deteriorando a paisaxe, supoñendo ademais un gasto enorme de limpeza para as administracións.\nEsta problemática está intimamente relacionada cos modelos de consumo da nosa sociedade, que produce millóns de toneladas de lixo ao ano (preto duns 10 millóns) moitos dos cais rematan nos océanos procedentes tanto das industrias como da poboación en xeral, por unha mala xestión dos residuos que xeramos.\nDende ADEGA querenos agradecer outra volta a concellos, asociacións e voluntariado o seu esforzo e compromiso ambiental.\nGRAZAS A TODOS/AS E MORTE AO PLÁSTICO!!!


“No futuro, as pandemias van ser máis frecuentes e é posible que máis mortais” | Consumer\n“No futuro, as pandemias van ser máis frecuentes e é posible que máis mortais”\nMaite Martín, presidenta da Plataforma One Health España\nPor Ramiro Varea Latorre 12 de Abril de 2022\n“Ou cambiamos a nosa maneira de abordar as cuestións de saúde ou imos directos ao colapso”, advirte unha e outra vez Maite Martín, quen desde hai poucos meses preside a Plataforma One Health España . A actual decana da Facultade de Veterinaria da Universidade Autónoma de Barcelona (UAB) sostén que, nun futuro repleto de ameazas pandémicas, a solución pasa por crear estratexias de saúde a longo prazo e por fomentar canto antes un cambio de hábitos na sociedade e un maior coidado do medio ambiente.\nEn que consiste o concepto One Health ?\nÉ una estratexia encamiñada a promover un enfoque integrador da saúde. No mundo en que vivimos, no que todo está interconectado, é imposible tentar buscar solucións á saúde humana sen ter en conta outros condicionantes como a saúde animal e a do medio ambiente. Todos estes factores están conectados. Basta con ver que pasou coa covid-19. Neste contexto, non podemos continuar coa visión tradicional de equiparar cuestións de saúde unicamente coa idea dos tratamentos e as prestacións sanitarias. É un erro tremendo.\nComo se pode materializar esta explicación teórica?\nAí radica a complexidade. A curto prazo, hai que establecer estratexias que nos posibiliten levar a cabo una vixilancia epidemiolóxica eficaz. Iso permitiranos actuar na orixe da enfermidade e contar cun plan de continxencia adecuado paira mitigar o posible impacto.\nDe que forma colaboran as diferentes institucións?\nHai médicos, veterinarios, farmacéuticos, enfermeiros, nutricionistas, expertos en educación ambiental, bioseguridad, empresas de sanidade ambiental, xornalistas, especialistas en ciencias do mar, universidades… A plataforma aglutina todas as achegas destas entidades, que abordan un mesmo tema desde os seus respectivos puntos de vista. Este traballo colaborativo entre diferentes sectores permite ter una visión máis global da saúde, o que facilita a toma de decisións e de mellores políticas de saúde pública.\nComo se toman esas decisións?\nIntegrando e cruzando datos da saúde humana cos de sanidade animal e cos indicadores ambientais. Só deste xeito poderemos crear un sistema de alertas precoz.\nO problema de definir estratexias a longo prazo é que a maior parte dos políticos teñen una visión cortoplacista e ás veces xorden certos desencontros. Un exemplo é o que ocorreu na Comisión Europea, ao clasificar como verde a enerxía nuclear e o gas. Isto repercute paira mal na transición enerxética.\nA nivel individual, que podemos facer?\nÉ fundamental que teñamos una actitude máis respectuosa co medio ambiente e modifiquemos as nosas prioridades e hábitos de consumo. Todo o mundo coincide en que hai que cambiar a forma de actuar, de ser máis verdes, de coidar o planeta. Para que todos estes desexos sexan una realidade é necesario un reseteo cultural da sociedade, e iso non é fácil. A única vía posible é educar na infancia para que as próximas xeracións adquiran eses novos patróns de comportamento e de sensibilidade ambiental.\nTan mal pinta o futuro?\nAntes de que estalase a pandemia, facía tempo que os expertos en saúde ambiental avisaran de que un perigo así podía chegar. Pensabamos que era imposible, que iso só pasaba nas películas de ciencia ficción. De súpeto, o coronavirus abriunos os ollos á realidade. En 2020, a Plataforma Intergobernamental sobre a Biodiversidade advertiu que existen 1,5 millóns de virus contidos na fauna silvestre que nin sequera hoxe coñecemos. Deles, uns 800.000 terían a posibilidade de pasar ao ser humano. Estes expertos xa avisan de que, no futuro, as pandemias van ser máis frecuentes e é posible que máis mortais.\nQue papel terán os veterinarios no control desas enfermidades?\nOs veterinarios xogamos un papel moi relevante na saúde pública. Asóciasenos como esas persoas que coidan das mascotas, e non é así. Gran parte da sociedade esqueceu que estamos a cargo das inspeccións nos matadoiros, velamos porque os alimentos de orixe animal cheguen nas condicións necesarias paira o seu consumo e contribuímos ao control das enfermidades zoonóticas , que son patoloxías contaxiosas que poden impactar en miles de individuos. Só desde o ámbito da saúde humana non imos poder enfrontarnos ao que nos espera no futuro. Eses desafíos son tan complexos de xestionar que é necesario que a visión que se teña deles abórdese desde a perspectiva de todas as disciplinas posibles, incluída a ciencia veterinaria.\nNesta formulación multidisciplinar, que peso terá a tecnoloxía?\nSen tecnoloxía é inviable aplicar esta estratexia. Todos estes datos de saúde humana, animal e ambiental , se non se interconectan, non serven para nada. E a única maneira de aproveitalos é a través das ferramentas tecnolóxicas. A dixitalización e o Big Data permiten manexar estes millóns de datos. Grazas á intelixencia artificial é posible avanzar cara a modelos predictivos que melloren o control da saúde pública e crear os sistemas de alerta precoz.\nPúxose en marcha algunha iniciativa concreta?\nNon, isto unicamente poderíano desenvolver as administracións, que son as que teñen os datos de vixilancia epidemiolóxica, riscos alimentarios…\nHai vontade política paira investir en todo isto?\nEvidentemente, todo isto costa. Por iso é importante que participen economistas nas estratexias One Health . Eles poden valorar onde asignar os recursos e onde serán máis eficientes. Máis aló de si tal ou cal político está polo labor, o eixo vertebrador son as políticas que se decidan, que serán as que marquen o que fagan as administracións.\ncoronavirus gripe aviar-gl zoonosis\nCales son as enfermidades zoonóticas máis estendidas\nZoonosis: una ameaza invisible paira a saúde, moi ligada ao medio ambiente


Os socialistas analizan na Mariña a folla de ruta para as vindeiras datas - Xornal de Lugo " />\nXunta de GaliciaPSOEPPA MariñaConcello de Foz\nA Secretaria Provincial socialista e Deputada Autonómica, Patricia Otero e o Secretario de Organización, Juan José Díaz Valiño, acompañados dos Candidatos ao Congreso e ao Senado, mantiveron onte pola tarde na Casa da Cultura de Foz, unha xuntanza de traballo cos Voceiros da Mariña para analizar a folla de ruta de traballo das vindeiras datas.\n“O futuro de Alcoa é o que mais nos preocupa a todos os socialistas, e queremos enviar unha mensaxe de tranquilidade, xa que o Goberno de Pedro Sánchez nunca vai abandonar nin aos seus traballadores, nin as súas familias. Todos seguimos traballando, cóbado con cóbado, para atopar unha solución”.\nPatricia Otero denunciou a deixadez e o abandono do Goberno de Feijoo coa comarca da Mariña. “A día de hoxe non existe ningún proxecto relevante do PP de Feijóo para os máis de 70.000 veciños da contorna. A Feijóo e a Balseiro, nin están, nin se lles esperan. Por poñer un exemplo da súa política sectaria, no Concello de Trabada puidemos comprobar como hai uns días a Alcaldesa, Mayra García, pelexaba por manter aberta a unidade infantil da súa vila, e só atopou atrancos e impedimentos por parte do PP, e ata que a pecharon non pararon, iso si, sen poñer enriba da mesa nin unha soa solución a este grave problema como é a despoboación”, espetou.\nO Goberno de Pedro Sánchez comprometido coa Comarca Pola contra a Secretaria Provincial puxo enriba da mesa o traballo do Goberno de Pedro Sánchez nestes meses na Mariña. “O Ministerio de Fomento xa deu luz verde ao do treito Foz-Barreiros dá Autovía dá Mariña (A-74), que vén de superar o trámite de información pública e que conta cun investimento estimado de 241,4 millóns de euros. Ademais, tamén se anunciou a contratación por 2,04 millóns de euros dos prototipos para paliar os efectos da néboa sobre o tramo da A-8 entre Mondoñedo e A Xesta.Outra vella reivindicación, a iluminación da Ponte dos Santos xa é unha realidade, tras as sucesivas negativas do PP. Tamén se licitaron obras do novo Centro de Atención e Información da Seguridade Social en Viveiro cun investimento de preto de 1 millón de euros”, citou a modo de exemplo.


A Xunta pon en valor as construcións subacuáticas do río miño – EnComún\nElabora un estudo sobre as pesqueiras e muíños entre Portomarín e Ferreiroá\nA Xunta de Galicia vén de iniciar un estudo sobre as pesqueiras e muíños existentes no leito do río Miño, entre a antiga vila de Portomarín e o antigo pobo de Ferreiroá, na búsqueda de documentar a tipoloxía e detalles que destas construcións que normalmente se atopan baixo a auga.\nFarase unha recompilación da documentación que analice a evolución histórica de estes elementos, cunha enquisa etnográfica que recolla o testemuño das persoas con coñecementos deste tipo de elementos. Tamén prestarase atención ó seu estado de conservación aproveitando o baixo caudal do río, o que posibilita a súa visita.\nO estudo complétase cun voo fotogramétrico, para documentar topograficamente a área de aproximadamente 3 quilómetros na que se atopan os restos dos antigos pobos de Portomarín e Ferreiroá onde están xa catalogadas 12 pesqueiras e un muíño.\nA Xunta de Galicia, a través da Consellería de Cultura, Educación e Universidade, achega preto de 15.000 euros a esta intervención que se prolongará durante dous meses.\nCompromiso coa conservación e restauración\nEsta actuación enmárcase no compromiso da Administración autonómica coa conservación, restauración e posta en valor do patrimonio cultural e que se reflicte no importante esforzo orzamentario que fai o Goberno galego para levar a cabo accións de protección en bens culturais de toda a Comunidade. No caso da provincia de Lugo, por exemplo, están en marcha accións como a levada a cabo en Portomarín, a que se iniciará nos vindeiros días no Castro de Santa María de Cervantes ou a que se está levando a cabo actualmente na igrexa de San Pedro de Lugo.


Aceite de Mercadona Nova Campaña - Mercadona\nOleoestepa, sociedade cooperativa produtora e comercializadora de aceite de oliva virxe extra con sede no concello sevillano de Estepa, lanza unha nova edición do Aceite de Mercadona oliva virxe extra Hacendado Nova Campaña, de produción limitada por ser un produto elaborado a partir dos primeiros aceites virxe extra da campaña. Nesta edición comercializaranse 600.000 botellas.\nA nova edición do Aceite Hacendado Nova Campaña é un coupage de aceites de oliva virxe extra procedentes das variedades manzanilla, oliva de folla branca e mais arbequina, froito dun coidado proceso de selección dos primeiros aceites producidos no mes de novembro do 2017. Trátase dun aceite de gran calidade cun perfil sensorial afroitado intenso con intensidades lixeiras de amargo e picante. A partir de hoxe está dispoñible en todos os supermercados de Mercadona.\nOleoestepa, cooperativa que conta con 17 lagares asociados situados nas provincias de Córdoba e Sevilla ao agrupar máis de 5.000 agricultores con máis de 52.000 hectáreas de oliveiral, envasa desde agosto do 2015 o aceite de oliva virxe extra Gran Selección Cooperativa Hacendado. Trátase dun coupage deseñado para a cadea de supermercados e que se comercializa nos establecementos de Mercadona en envase de vidro de 750 ml.\nFornecedores especialistas en aceite de oliva para Mercadona\nMercadona conta cunha importante rede de fornecedores especialistas en aceite de oliva. Deste xeito, á cooperativa sevillana Oleoestepa súmanse Acesur, ao subministrar a compañía desde a súa fábrica de Vilches (Xaén); Maeva, ao envasar para a cadea de supermercados nas súas instalacións de Escúzar (Granada); Dcoop, a través da súa filial industrial Mercaóleo en Antequera (Málaga); Olivar de Segura, con sede no concello de Puente de Génave (Xaén) e Sovena, ao contar con instalacións en Brenes (Sevilla) e mais en Andújar (Xaén). Tamén teñen dado o paso, ao se converteren en fornecedores especialistas formando parte deste clúster industrial aceiteiro, Borges, con fábrica en Tárrega (Lleida) e Aceites de Las Heras, sita en Utiel (Valencia).\nDesde hai anos, Mercadona mantén o compromiso de, sempre que for viable, empregar materia prima de orixe nacional. Un claro exemplo é o do aceite de oliva Hacendado, 100% de orixe española tal como o acreditou o organismo independente Neoris nun recente estudo e así se indica na etiquetaxe.\nMercadona colabora estreitamente con máis de 500 fornecedores especialistas para poder satisfacer as necesidades do “Xefe”, como internamente se denomina o cliente. Grazas a isto, no último ano conseguiu introducir nos seus andeis máis de 300 produtos con máis frescura, máis locais e máis especializados que, en definitiva, satisfagan as expectativas dos consumidores. Grazas a este traballo conxunto, a compañía dispón dunha variedade eficaz que, independentemente de quen fabrique cada produto, responde aos seus elevados niveis de esixencia.