O Parque Tecnolóxico gañará 341.000 metros de superficie | Parque Tecnolóxico de Galicia\nInicio › Newsletter › Tecnópole › O Parque Tecnolóxico gañará 341.000 metros de superficie\nO Parque Tecnolóxico gañará 341.000 metros de superficie\nluns, 26/07/2021 - Tecnópole\nA Xunta prevé ampliar os terreos do Parque Tecnolóxico en 341.000 metros cadrados máis. Así o anunciou o conselleiro de Economía, Empresa e Innovación, Francisco Conde, nunha visita ao recinto, como respaldo ao novo xerente, Javier Taibo. O conselleiro indicou que o consello de administración da sociedade xestora do Parque Tecnolóxico “aprobou esa ampliación, que desenvolveremos en colaboración coa Xestion Urbanística de Galicia (Xestur), e que facilitará máis espazo para que se poidan establecer novos proxectos facendo así que este polígono sexa un motor de oportunidades e de atracción de novos proxectos”.\nO conselleiro de Economía sinalou que entre os retos do Parque Tecnolóxico atópase a oportunidade de "xerar novas oportunidades no ámbito económico e laboral, así como contribuír a cohesión social e territorial". Conde ve que “hai unha oportunidade para poder captar proxectos vinculados á dixitalización e a empresas de base tecnolóxica, que é precisamente a natureza que ten Tecnópole”. Destacou o factor oportunidade coincidindo coa chegada dos fondos europeos Next Generation pero, sobre todo, a posibilidade de introducir cambios importantes no sistema produtivo apostando pola innovación e a dixitalización.\nJavier Taibo transmitiu a súa ilusión por liderar este proxecto e adiantou que arrincará os contactos cos axentes implicados no desenvolvemento dun plan estratéxico para o Parque. Segundo as súas palabras, trátase de xerar “novas oportunidades empresariais e reter o talento galego”. Conde aproveitou a súa estancia no recinto para visitar algunhas empresas, caso de KeyMetrekis e Fentotek.\nFonte: La Región


Alumnado do colexio de Baño planta 120 árbores autóctonas no monte de Vilares\nNoticia 184 de 214 Área de Compostela » Valga\nA actividade foi promovida polos comuneiros de San Miguel con motivo do Día Forestal Mundial // Involucrar aos rapaces no coidado do medio natural é o obxectivo desta iniciativa, que cumpriu a súa oitava edición\nTrinta e nove escolares de 5º curso de Primaria do CEIP Plurilingüe Baño-Xanza participaron esta mañá nunha plantación de árbores con motivo do Día Forestal Mundial, organizada pola Comunidade de Montes de San Miguel e o Servizo Provincial de Montes e que contou, asemade, coa colaboración do Concello de Valga. A actividade tivo lugar no lugar de Vilares, nunha zona próxima ao núcleo de vivendas para crear así unha franxa forestal ao seu arredor.\nOs rapaces, divididos en grupos, plantaron 120 árbores de especies autóctonas: 75 castiñeiros, 25 carballos e tamén pradairos e liquidámbar. Ademais aprenderon a facer inxertos. Á plantación asistiron representantes das distintas comunidades de montes de Valga e da ANPA do colexio de Baño. Participou, ademais, persoal das cuadrillas do Distrito Forestal XIX, que fixeron unha exhibición de medios anti incendios.\nEste é o oitavo ano que os comuneiros de San Miguel promoven esta actividade de concienciación medioambiental. “É unha experiencia boa para os rapaces, unha maneira de involucralos no coidado do monte e das árbores”, destaca Manuel Aboi, presidente da Comunidade de Montes. Ao seu xuízo, un dos principais problemas do monte na actualidade “somos os propios cidadáns pola nosa falta de concienciación sobre a importancia de coidar o entorno e o medio natural”.\nDe aí que este ano, ademais da plantación, a Comunidade de San Miguel organizara dúas charlas co alumnado de Baño sobre silvicultura e prevención de incendios, que foron impartidas a semana pasada por José Carlos Rodríguez, que foi axente forestal durante 34 anos, dez deles en Valga. Esta mañá, os comuneiros valgueses entregáronlle unha placa en agradecemento polo traballo realizado no municipio.\nTrala plantación, os alumnos repuxeron forzas cun bocadillo e, a continuación, emprenderon unha breve camiñata ata o petróglifo Pedra da Serpe.\n04 Pontón propondrá al Pleno la vía judicial para exigir los 700 millones de deuda\n05 Diálogo, política e imperio de la ley\n06 CA dejó sin pagar facturas por valor de varios millones y con un difícil encaje legal


O CEIP Plurilingüe Santa Mariña de Cabral ofrece unha educación individualizada\nphoto_cameraActividade de fomento da lectura na biblioteca.\neducación santa ofrece cabral marina Plurilingüe CEIP individualizada\nO colexio, que imparte actualmente os ciclos de Educación Infantil e Educación Primaria, conta co programa Madruga, xestionado pola ANPA, servizo de transporte escolar e comedor, xestionado pola Xunta\nO CEIP Plurilingüe Santa Mariña é un centro educativo pequeno, situado na barriada viguesa de Cabral, de ambiente familiar que ofrece unha educación individualizada e de calidade a todas as súas alumnas e alumnos, para que cada un deles poida acadar o máximo desenvolvemento das súas capacidades, forme o seu propio criterio, e poida tomar as súas decisións de maneira libre e responsable. O colexio imparte actualmente os ciclos de Educación Infantil e Educación Primaria e a él acuden nenos e enas da zona de de barrios cercanos ata a zona de O Calvario.\nCada mañá o centro abre as súas portas ás 8.00 horas para recibir ao alumnado que acude ao programa madrugadores, xestionado pola ANPA Alborada. Ás 8:50 horas chegan o resto dos nenos e nenas, que son agardados polos seus mestres para entrar nas aulas ao son da música semanal.\nO centro educativo oferta un servizo de transporte escolar, para comodidade dos nenos e as súas familias, con dúas rutas: unha liña comeza no IES Castelao, no barrio do Calvario; e a outra fai o percorrido pola contorna do centro educativo.\nO CEIP Plurilingüe Santa Mariña de Cabral conta tamén co servizo de comedor xestionado pola Xunta dende que finalizan as clases ás 14.00 ata as 16.00 horas, momento no que comezan as actividades extraescolares. As actividades extraescolares que se desenvolven no colexio son baile, intelixencia emocional, balonmán, ximnasia acrobática , teatro, natación e inglés coa titulación do Trinity College.\nfamilias no colexio\nAs familias do centro, representadas pola ANPA colaboran activamente mediante a co-organización de numerosas celebracións ao longo do curso escolar como o Magosto, a chocolatada no Nadal ou a Festa de Fin de Curso; e tamén na organización e xestión das actividades extraescolares.\nO CEIP Santa Mariña é un centro educativo global no que a súa comunidade educativa pode definirse como unha gran familia, na que todos poden aportar o seu gran de area para seguir mellorando día e día e conseguir así a formación integral das alumnas e alumnos, para preparalos os ciclos seguintes ESO, Bacharelato e universidade, para a sociedade e profesions do futuro.\neducación santa ofrece cabral marina Plurilingüe\nCentros educativos galegos formaránse en Finanzas


Inicio > Delegacións > Delegacións do Goberno > Delegación do Goberno na Comunidade Autónoma de Galicia > Actualidade > Notas de Prensa > Notas > 2022 > 05 > Maica Larriba le da la bienvenida a Juan Andrés Pérez cómo nuevo capitán marítimo de Vilagarcía\nA Capitanía arousá tramitou o pasado ano 10.500 enroles e desenroles de mariñeiros, despachou 6.350 buques, inspeccionou 1.200 embarcacións e certificou 1.800 barcos.\nPontevedra, 2 de maio de 2022.- A subdelegada do Goberno en Pontevedra, *Maica *Larriba, desprazouse esta mañá a Vilagarcía de Arousa para presentar ao novo responsable da Capitanía Marítima, Juan *Andrés Pérez, que vén de tomar posesión no cargo recentemente. A subdelegada estivo acompañada polo concelleiro de Seguridade Cidadá, José María González, e pola concelleira de Promoción económica, Alba Briones, no que foi o primeiro encontro institucional coa capitanía desta dependencia do Ministerio de Transportes na localidade.\nDurante o seu encontro, *Maica *Larriba, trasladoulle os seus parabéns ao capitán e ofreceu a súa total “disposición para colaborar en todos aqueles asuntos da provincia que alcancen ás dúas institucións”. Antes de acceder ao presente cargo, Juan *Andrés Pérez xa estivera destinado na Capitanía de Vilagarcía como inspector de seguridade marítima e, actualmente, traballaba en Vigo como coordinador de seguridade e inspección. “Trátase, por tanto”, explicou a subdelegada, “dunha persoa que coñece en profundidade tanto a realidade da ría de Arousa como a do resto do espazo marítimo da provincia”.\nO novo capitán é enxeñeiro naval de profesión e ata a súa incorporación ao Ministerio de Transportes en 2008 desenvolveu o seu traballo en diversos estaleiros e oficinas técnicas e navais de todo o país. Con todo, *Maica *Larriba destacou o seu gran coñecemento do sector e, ademais de desexarlle “todos os éxitos” mostrouse convencida de que o seu labor en Vilagarcía “vai deixar pegada”. A subdelegada tamén destacou a “importancia e responsabilidade de estar á fronte desta Capitanía Marítima, encargada da ordenación da navegación e seguridade marítima nun espazo crave da provincia e moi amplo, pois abarca desde ríoo *Sieira en Porto do Son ata Punta *Faxilda en Noalla”.\nMostra do inxente traballo que desenvolve a Capitanía de Vilagarcía son as cifras do pasado ano, onde se tramitaron 10.500 enroles e desenroles de mariñeiros, despacháronse 6.350 buques, inspeccionáronse unhas 1.200 embarcacións e certificáronse 1.800 barcos. No entanto, como destacou *Maica *Larriba, a carga administrativa que xestiona a dependencia é aínda moito maior, xa que os seus 26 funcionarios atenden unha frota que supera as 3.500 embarcacións, ademais de coordinar a seguridade marítima e e traballar na prevención da contaminación.


A revista de viaxes coas historias en arquivos de vídeo Mundo - A revista de viaxe coa Historia\nQuen lle importa Burundi?\n"Nas chanclas parecían presionar un castigo de guerras e xenocidios."\natrás 28 2017\t A última Intifada en Xerusalén\nÉ onde brota o amor dos deuses eo odio dos homes. É a cidade das cidades, labirinto de credos, orixe de todo o que somos. É a obra que contén a guerra santa, a triste canción dos muezzines, os rifles de asalto e o xardín de Xetsemane.\nQue diaños estou facendo aquí?, Asia\nMaio 29 2017\t A illa onde os cans estar tolo\nHoxe só vinte persoas camiñando fóra da auga verde e azul Tean. Existen algunhas casas modestas entre a vexetación, onde algúns anciáns que viron os seus fillos viven.\nQue diaños estou facendo aquí?, Asia, O mundo do vídeo, Pacífico


Ignacio Iglesias, concelleiro de Benestar, recolleu esta mañá en Oviedo o recoñecemento outorgado ao Concello de Teo por parte de Unicef como Cidade Amiga da Infancia. No acto estivo acompañado da técnica do departamento, Eva López. Esta distinción recoñece o traballo realizado polo Concello e centralizado na área de Benestar coa mocidade e a infancia do municipio.\nLer máis acerca de Teo recolle en Oviedo o recoñecemento de Cidade Amiga da Infancia\nLer máis acerca de O Concello oferta un curso de edición fotográfica e outro de edición de son\nA corporación teense reúnese este mércores 27 na sesión ordinaria de novembro. O debate plenario terá lugar en horario de tarde, ás 20:00 horas, no Salón de Plenos da Casa Consistorial, na Ramallosa, co fin de facilitar a asistencia das persoas interesadas. A sesión tamén se retransmitirá por streaming a través da web municipal.\nAdemais de votar varias mocións do BNG tamén se realiza a comparecencia do concelleiro Xurxo Francos en relación coas lombas en diferentes vías do Concello.\nLer máis acerca de O pleno de novembro contará coa comparecencia do concelleiro de Servizos Básicos\nA antiga unitaria de Solláns convírtese nun espazo de traballo colaborativo\nO Concello rematou as obras para acondicionar a antiga escola unitaria de Solláns como un espazo de traballo colaborativo ou ‘coworking’. O edificio ten así un novo uso por parte de persoas emprendedoras, autónomas ou startups que estean iniciando ou consolidando un proxecto empresarial e tamén por parte das entidades do tecido asociativo que promovan e divulguen os recursos do territorio e as actividades do agro. Acolle tamén actividades de formación de tecnoloxías de información e da comunicación.\nLer máis acerca de A antiga unitaria de Solláns convírtese nun espazo de traballo colaborativo\nO Concello mantén o servizo de atención temperá\nO Concello acordou dar continuidade durante o ano 2019 ao proxecto piloto para a creación dun servizo de atención temperá en Teo iniciado o pasado mes de setembro. Esta acción contou en 2018 con financiamento procedente do Fondo Social Europeo, que agardamos se poida manter para o ano próximo.\nLer máis acerca de O Concello mantén o servizo de atención temperá\nA semana pasada a concelleira de Mobilidade de Teo, Conchi García, e o concelleiro de Urbanismo, Obras Públicas e Servizos Básicos de Ames, Blas García, reuníronse en Santiago co Subdirector Xeral de Planificación da Xunta, Héctor Presas. A finalidade deste encontro foi avanzar na proposta da liña circular Teo-Ames-Santiago feita no pasado mes de marzo.\nLer máis acerca de Teo e Ames reúnense coa Xunta para avanzar na proposta de liña circular Teo-Ames-Santiago\nO 25 N quere involucrar a cidadanía contra a violencia de xénero\nAchégase a conmemoración do 25 de novembro, Día Internacional da Eliminación da Violencia contra a Muller. A violencia de xénero é un problema que, lonxe de solucionarse, segue a medrar na sociedade. Teo non é unha illa nesta cuestión e tamén no seu termo municipal existen realidades duras e moitas veces de difícil diagnose.\nLer máis acerca de O 25 N quere involucrar a cidadanía contra a violencia de xénero\nLer máis acerca de O prazo de inscrición no Diverteo Nadal remata o 22 de novembro\nTitiriberia reúne mañá en Francos a Tanxarina, Os Monicreques de Kukas, Títeres Alakrán, Iria Pinheiro e Caxade\nO festival Titiriberia. Olladas sobre os cristovos, organizado pola Asociación Cultural Morreu o Demo para o Concello de Teo e coa colaboración da Deputación da Coruña, estrea mañá sábado ás 21.30 horas As varietés do Barriga verde, montaxe de produción propia que pretende reproducir, cunha óptica actual, os espectáculos que a familia Silvent realizaba na súa barraca de xeito previo á representación da obra de Barriga Verde.\nLer máis acerca de Titiriberia reúne mañá en Francos a Tanxarina, Os Monicreques de Kukas, Títeres Alakrán, Iria Pinheiro e Caxade\nLer máis acerca de O San Martiño contará cun espazo para a artesanía e a enogastronomía


Sinónimos é unha película diversa e irregular como un diario persoal. Durante dúas horas sucédense as anécdotas sen que cheguen a desenvolver unha trama aparente. Teñen, con todo, un centro de gravidade. O actor Tom Mercier, que debuta de maneira asombrosa nesta película, paséase co seu abrigo prestado polas rúas de París. Conta as súas historias de Israel a unha parella de mozos burgueses parisienses, traballa como axente de seguridade na embaixada israelí, exponse espido a unha sesión de fotografía, baila nos clubes da capital francesa… Unha mancha cor mostaza entre os bulevares e a multitude. Quen é Yoav? Como chegou alí? Ou, nos termos lingüísticos en que ás veces se formula Sinónimos, ese francés raro que fala como un autómata, de onde sae? Que haxa un centro de gravidade non implica que haxa respostas. Sinónimos é, por se fose necesario dicilo, unha película sobre a identidade. Sobre a linguaxe e o corpo. E como sucede na Francia contemporánea de Macron e baixo a nacionalidade israelí do personaxe e do director, Nadav Lapid, ten inevitablemente un cariz político.\nNadav Lapid, que estudou filosofía en Tel Aviv e viaxou a París tras realizar o servizo militar obrigatorio do Estado de Israel, di inspirarse na súa propia experiencia para escribir o guión da película (xunto ao seu pai Haim Lapid. A súa nai Era, por certo, montou a película e a ela está dedicada). Sinónimos comeza con Yoav chegando a un amplo piso baleiro e espíndose para tomar unha ducha. Misteriosamente, todas as súas cousas desaparecen esa noite quedándose espido e á intemperie xeada de París se non lle rescatase unha parella de intelectuais franceses recentemente saída dunha película da nouvelle vague. Son Émile (Quentin Dolmaire, protagonista de Trois souvenirs de ma jeunesse, de Arnaud Desplechin) e Caroline (Louise Chevillote, de L’amant d’un jour, de Philippe Garrel). En agradecemento por salvalo de morrer do frío e regalarlle un sostén e abrigo, Yoav dará ao seu novo amigo o piercing que leva no beizo ─ “é todo canto me queda”─ e as súas historias de Israel.\nNadav Lapid reduce a trama á súa premisa deixando que Sinónimos quede á deriva, nun deambular constante como os do seu personaxe. Os plans de Yoav son simples: “ser francés”, sexa o que sexa iso; “ser enterrado en Père Lachaise”. Para iso ármase dun dicionario de peto e vai recitando sinónimos. Fala un francés estraño, un francés dos libros, que sae da súa boca coma se fose un autómata. Yoav fiará sinónimos en francés para describir ao abxecto e condenado Estado de Israel. A súa identidade defínese negativamente por este rexeitamento á súa identidade israelí. O que converte o seu deambular caprichoso por París nunha minuciosa autodestrución, nun borrado: renuncia a falar en hebreo, perde as súas cousas, vive nunha habitación baleira baixo un disciplinado réxime de alimentación, regala as súas historias… Permanece, con todo, o corpo: un corpo israelí e circuncidado que non pode autodestruír por máis que o entregue ao frío, á disciplina, á fame e á prostitución.\nA pesar da súa dispersión, a sucesión de anécdotas precipítase nun final no que Yoav descubrirá que nin un pode autoborrarse nin existe unha identidade substituta (“a francesa”) que non marque os corpos e o pensamento, e no caso da Francia contemporánea, de maneira soez, fundamentalista e autoritaria.\nNa súa anterior película, The Kindergarten Teacher, Nadav Lapid tamén realizaba unha desapiadada e grosa crítica social do seu país natal. En ambos os casos emprega un recurso parecido: partir dunha premisa estraña e misteriosa ─un neno de parvulario que é poeta, un home aparecido da nada en París decidido a converterse en francés─ para espir as hipocrisías e mezquindades da sociedade.\nO maior logro de Sinónimos é realizar unha película simultaneamente moi conceptual ─unha película sobre a linguaxe─ e física. A clave autobiográfica ábrea mesmo a lecturas metalingüísticas e recursivas, onde Lapid aprópiase da tradición cinematográfica francesa para atopar o seu propio estilo. Sinónimos constrúese ao redor dun ménage à trois como os de Jules et Jim (François Truffaut, 1961), Bande à part (Jean-Luc Godard, 1964) ou, xa unha homenaxe ás anteriores, The Dreamers (Bernardo Bertolucci, 2003). O mesmo Émile lembra ao director da nouvelle vague caricaturizado por Jean-Pierre Léaud en Ultimo tango a Parigi (Bernardo Bertolucci, 1972). Incluso a fisionomía de Tom Mercier e a súa fisicidade lembran a Jean-Paul Belmondo, e é que Nadav Lapid comparte con Godard o seu gusto polo hieratismo, polas enumeracións en off e polas sentenzas; e, con toda a nouvelle vague, a predilección polos flâneures e pola liberdade narrativa e formal. Porque, máis importante de todo, Sinónimos é unha película sobre a linguaxe cuxa posta en escena non esquece que, se a lingua é a norma, a arte atópase na desviación.


O ano 2100 verá a euxenesia universalmente establecida. En épocas pasadas, a lei que rexe a supervivencia do máis forte máis ou menos eliminaba as razas menos desexables. Daquela a nova sensación humana de compaixón comezou a interferir co funcionamento implacable da natureza. Como resultado diso, seguimos mantendo vivos e criando os non aptos. O único método compatible coas nocións de civilización e raza para evitar a reprodución dos non aptos é a esterilización e a orientación intencionada do instinto de apareamento. Varios países europeos e algúns estados da Unión Americana esterilizan os criminais e os dementes. Isto non é suficiente. A tendencia de opinión entre os euxenistas é que temos que facer que o matrimonio sexa máis difícil. Certamente, a ninguén que non sexa un pai desexable se lle debe permitir a produción dunha proxenie.\n↑ Artigo do blog Ovnis de cartón (27-07-2008). "Un mito de la energía libre: Nikola Tesla" (en castelán). Arquivado dende o orixinal o 23-10-2013. Consultado o 1 de agosto do 2015.\nTesla, Nikola, "My Inventions" Parts I through V published in the Electrical Experimenter monthly magazine from February through June 1919. Part VI published October 1919. Reprint edition with introductory notes by Ben Johnson, Nova York: Barnes and Noble, 1982, ISBN; also online at Lucid Cafe, et cetera as My Inventions: The Autobiography of Nikola Tesla, 1919. ISBN\nTraído desde «https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Nikola_Tesla&oldid=5961614»\nA última edición desta páxina foi o 12 de xaneiro de 2022 ás 12:10.


Cómo recuperar o diñeiro tras a sentenza do Tribunal Supremo sobre o IRPF? – Xornal Galego Noticias de Galicia en Galego Xornal Galicia – Galego\nVilches Avogados recomenda como recuperar o diñeiro tras a sentenza do Tribunal Supremo sobre o IRPF\nNova sentenza do Supremo: Miles de mulleres poderán recuperar o seu diñeiro. As nais poderían recibir até 2.500 euros. Todas aquelas persoas que estando en situación de baixa por maternidade a partir do 2014 e sufrisen retencións nas prestacións por maternidade no IRPF poden solicitar a devolución desta retención. Coa nova sentenza do Tribunal Supremo as posibilidades de éxito son elevadas.\nAs prestacións públicas por maternidade percibidas pola Seguridade Social están exentas de tributar o IRPF. Así o resolveu o Tribunal Supremo (Sec.2º – Sala 3ª do Contencioso Administrativo) en contra da postura que defendía a Axencia Tributaria.\nVilches Avogados, un dos despachos líderes no sector, analiza esta sentenza coñecida a semana pasada sobre devolución do IRPF por maternidade que confirma á súa vez unha sentenza do Tribunal Superior de Xustiza de Madrid e ademais desestima un recurso da Avogacía do Estado que argumentaba que estas prestacións non debían estar libres de retencións do IRPF\nPara Vilches Avogados o Tribunal Supremo defende que a prestación por maternidade substitúe a retribución normal que se obtería polo traballo habitual, que non está exenta no IRPF e que se deixou de percibir ao gozar do permiso. A Lei aválao, porque determina que no IRPF “establécese a exención das prestacións públicas percibidas por nacemento, parto múltiple, adopción, maternidade e fillo a cargo”. Entendendo que isto comprende a prestación por maternidade.\nEn consecuencia, “a prestación por maternidade pode incardinarse no suposto previsto no parágrafo terceiro da letra h do artigo 7 da Lei do IRPF e, por iso, o recurso de casación ha de ser desestimado e establecer como doutrina legal que as prestacións públicas por maternidade percibidas da Seguridade Social están exentas do IRPF”.\nManuel Hernández, Socio Director de Vilches Avogados, considera que “aínda que esa sentenza non supón un cambio lexislativo, si supón unha doutrina jurisprudencial, polo que é lóxico pensar que a Axencia Tributaria estará disposta a atender as reclamacións que se efectúen a partir de agora”. Con todo engade “as probabilidades de éxito son elevadas pero o risco é a prescrición da reclamación”.\nVilches Avogados coa experiencia de anos traballando e con centenares de casos en curso dános as bases de quen e como reclamar o IRPF da prestación de maternidade. “Poden reclamar todas aquelas persoas que tivesen/adoptasen un fillo a partir de 2014 e gozasen dunha prestación de maternidade ou unha maternidade compartida polo pai. Tamén as mulleres autónomas que recibisen esta prestación, afiliadas e en situación de alta no RETA e ao corrente no abono das cotas mensuais da Seguridade Social”. “O prazo é de 5 anos. Poden reclamar persoas que incluíron a prestación por maternidade nas súas declaracións do IRPF desde 2014” Como: “Débese presentar unha solicitude de rectificación de autoliquidación e devolución de ingresos indebidos do exercicio en que se percibiu a prestación. Facenda dispón de 6 meses para aceptar ou non , se o fai devolverá o diñeiro máis os intereses de demora correspondentes”.\nPara Vilches Avogados o cambio fundamental que introduce esta nova sentenza é que Facenda decida atender todas as peticións sen dilatar o procedemento nos Tribunais e que por tanto o recuperar o diñeiro sexa moito máis sinxelo e máis rápido.\nPrevious Post Previous post: Canarias axilizará o comercio electrónico cun portelo único aduaneira\nNext Post Next post: A Policía Nacional pon en funcionamento a aplicación informática VeriPol para detectar denuncias falsas\nO recibo da luz sobe de novo na primeira semana de decembro\nXornal Galego Decembro 14, 2018 Decembro 9, 2018 Leave a reply


CLUB ATLÉTICO SOBRADO XUVENTUDE: Xornada 13: Un "Hat Trick" de Naveira dalle o Campionato de Inverno ó C.A.S.X.\nvenres, 7 de decembro de 2012\nXornada 13: Un "Hat Trick" de Naveira dalle o Campionato de Inverno ó C.A.S.X.\nUn "Hat Trick" no derbi fronto ó Toques C.F. do pichichi do equipo Pablo Naveira supuxo na tarde de onte un feito único nos 15 anos da historia do noso clube como é conseguir por primeira vez o honorífico título de Campión de Inverno.\nO equipo de Hassan estivo especialmente ben o principio de cada tempo que é onde moitas veces se gañan e perden os encontros.\nO Municipal de Sobrado vibrou con un tenso derbi onde finalmente o noso equipo conseguiu levarse os tres puntos en litixio.\nSaiu enchufado o C.A.S.X. e cando transcurría o primeiro minuto de encontro xa se puxo por diante no marcador. Na primeira ocasión do encontro Naveira recibe un gran pase interior de Fran e no man a man con Cabado non dubida para marcar por raso o 1-0.\nAlegría no Municipal da animosa hinchada marela e xerro de auga fría nada máis comezar para o pundonoroso conxunto vermello.\nO estado do céspede non axudou nada para que se puidera ver fútbol de precisión salvo contadas convinacións da parte atacante marela con Mario Varela, Chino, Fran, Dami e Naveira coma estandartes.\nDami levou pola rúa da amargura toda a primeira metade o lateral dereito toquense pero as súas boas internadas non encontraron rematador que supexera ampliar vantaxe antes de chegarse ó intermedio do encontro.\nNada máis comezar cando aínda non ía un minuto da reanudación de novo o C.A.S.X. e de novo un Naveira en forma conseguían o 2-0. Gran xogada por banda dereita de Mario Varela e o seu centro é rematado de cabeza ó fondo da rede por Naveira. Era o segundo gol da tarde para o "killer" do C.A.S.X.\nO Toques ferido no seu orgullo empezou a ter máis empuxe e comezou a crear ocasións de certo perigo sobre a meta de David. Un David que no minuto 65 tivo que ser sustituido logo de encontrarse indisposto sendo Samu o seu reemplazo.\nNo minuto 67 ía chegar o 2-1, nunha boa xogada de ataque do equipo visitante que finalmente José rematando na área pequena conseguiu reducir distancias.\nO C.A.S.X. por uns minutos veuse atrás intentando achicar auga da súa zona defensiva, o Toques tivo o 2-2 nun gran lanzamento de Bareto man a man con Samu que o cancerbeiro sobradés encargouse de desbaratar rexeitando co peito o forte chut do bravo dianteiro vermello.\nEsa xogada puido cambiar ó signo do encontro pero no minuto 81 de novo un inmenso Naveira aproveitaba un rexeite dentro da área para establecer o 3-1, facendo así un "hat trick" e poñéndolle a puntiña o encontro. Con estes 3 goles Naveira sitúase na segunda praza de máximos goleadores da categoría con 11 goles, tan so por detrás de Rivera do Abellá "B" que suma 16.\nO encontro de onte foi bastante accidentado para o conxunto de Hassan pois ademáis de David, Mario Varela tivo que ser sustituido logo de sangrar abundamente pola súa nariz. Jorge Ares que sustituiu a Mario Varela tamén tivo que ser atendido ó sufrir un forte cobadazo tamén na náriz pero o xove xogador marelo puido continuar ata ó final.\nRematou o encontro con outros 3 puntos para o C.A.S.X.afianzándose así no liderato por 5ª xornada consecutiva que matemáticamente o proclaman campión de inverno con 30 puntos. Agora hai que esperar á fin de semana para saber se os resultados dos inmediatos perseguidores favorecen os intereses do cadro de Sobrado.\nPara a vindeira xornada (primeira da segunda volta) a Máquina Amarilla visita a casa do único conxunto que foi quen de derrotalo nos 13 partidos que van de Liga, o S.E. Abellá S.D.C. "B".\nPara a vindeira semana faremos a previa do encontro.\nDesde aquí felicitar a todo o plantel (xogadores e corpo técnico), compañeiros de directiva, socios e afeccioados por este honorífico título de Campión de Inverno que ten que servir como aliciente para seguir traballando coma ata agora para intentar estar o máis arriba posible ó longo de toda a tempada.


BAIONA ACOLLERÁ A ASEMBLEA ANUAL DA FEDERACIÓN GALEGA DE CLUBS NÁUTICOS | Xornal Galicia Sur\nO Alcalde de Baiona, Ángel Rodal, e o Concelleiro de Actividades Marítimas, Raúl Costas, reuníronse co equipo directivo do Club Náutico Baía de Baiona para empezar a preparar a Asemblea Anual da Federación Galega de Clubs Náuticos.\nA revitalizada entidade logrou traer a Baiona o evento ao que acudirán todos os presidentes dos distintos clubs náuticos da comunidade autónoma, desde Ribadeo ata A Guarda, á Real Vila. O rexedor e o edil mostráronlles a súa colaboración, o seu apoio e agradecéronlles o seu traballo por traer á vila a asemblea. Establecéronse os leitos de traballo e a colaboración para impulsar xuntos o evento. Será dous días cheos de actos para celebrar a asemblea nos que se tratarán diferentes asuntos de relevancia para este sector.\nBaiona converteranse en xaneiro de 2018 en capital dos clubs náuticos, unha oportunidade perfecta para xerar actividade económica e comercial\nDurante o encontro do alcalde e o Concelleiro de Actividades Marítimas con represéntalos do club, tamén se analizou a posibilidade de aproveitar a repercusión que ten este evento para dinamizar desde o Concello outras actividades que favorezan a vinculación dos mozos baioneses co mar a través da Concellería de Actividades Marítimas.\nRodal e Costas sinalou a firme aposta do Concello de Baiona por apoiar á entidade que teñen ao redor de cento cincuenta socios, todos eles propietarios de pequenas embarcacións deportivas de recreo que se rexen polos estatutos da 7ª lista. O club conta tamén contan co respaldo municipal acollendo reunións como esta, e con outras moitas accións que pretenden poñer en valor a pesca marítima recreativa, con importante presenza en Baiona e en todo Galicia, contan cun gran número de persoas que están a apostar por este tipo de actividade.\nPara finalizar, o Club Náutico Baía de Baiona, agradeceu enormemente a boa vontade mostrada por parte do consistorio en colaborar estreitamente con eles.\noctubre 19, 2018\ten Baiona, Concellos\nmarzo 18, 2016\t0 comments 732 visitas\nmayo 22, 2017\t0 comments 562 visitas\nO contrato de adxudicación do «Deseño e execución de estratexias para por en valor as Illas Ronseis», entre os indicados polo interventor municipal con posibles irregularidades\ndiciembre 20, 2016\t0 comments 656 visitas\nEstes días anunciouse por parte do goberno municipal a posta en marcha dunhas actuacións ...


Que é o efecto Moirè? | Creatividades en liña\nSeguramente o escoitaches máis dunha vez e seguramente tamén o viches moitas veces na televisión, o vídeo ou a fotografía. O efecto Moirè prodúcese cando percibimos a interferencia de dúas reixas de liñas dispostas en ángulos diferentes ou de diferentes tamaños. Noutras palabras, ocorre cando dous patróns de liñas ou formas diferentes superpóñense formando un efecto visual non desexado que por desgraza é imposible de eliminar. Se na fotografía analóxica quizais se nota menos, o efecto Moirè nótase especialmente nas fotografías dixitais. Isto débese á propia natureza do sensor dunha cámara dixital, xa que basicamente está composto por unha cuadrícula de píxeles.\nPodes velo con máis claridade en a animación de esta páxina. Xa o viches máis dunha vez na televisión cando un presentador leva un traxe de galo ou de tweed. Tamén ocorre cando reproducimos ou copiamos unha fotografía xa impresa.\nO nome deste efecto ten a súa orixe no nome do fotógrafo que o descubriu, Ernst Moire, que era de orixe suízo. Este non é un fenómeno independente do tamaño do obxecto que o sofre. Pola contra, está en relación absolutamente directa. Isto significa que unha fotografía que mostra moirè reproducida nun monitor cunha resolución de 1024 × 768 píxeles pode que non a amose se a reducimos un pouco e pode que a amose de novo se a seguimos reducindo. O que está claro é que a pantalla do noso ordenador ou da nosa cámara non o suficientemente fiable se o noso proxecto está destinado en formato papel. Non comprobaremos con precisión este erro ata que o imprimamos.\nComo o moirè é o conflito entre dous motivos repetitivos, se a relación de tamaño entre estes motivos varía, o moirè aparece ou desaparece dun xeito imprevisible. Isto significa que fronte a unha imaxe que podería amosala ao imprimirse, o único xeito de saber se a vai sufrir ou non é imprimila co mesmo tamaño e liña de reprodución. O que vemos no monitor non serve para nada. O que imos imprimir nunha liña e tamaño diferente. A verdade é que as cámaras incorporan el filtro paso baixo que se encarga de suavizar a imaxe, aínda que en xeral adoita ser demasiado intrusiva na maioría.\nCamiño completo ao artigo: Creativos en liña » xeral » Deseño gráfico » Que é o efecto Moirè?\nErnest Henry Ranieri dixo\nO moiré na fotografía é raro de notar, quizais na televisión nótese un pouco máis pero o efecto que se dilúe coa velocidade da escena ou o espectador non o nota absorbido pola trama.\nPor outra banda, nos gráficos, nótase moito porque a imaxe con moiré é estática e prodúcese polo ángulo incorrecto dalgunhas das chamadas cores "fortes" (ou sucias) como o maxenta, o cian e o negro, o amarelo é excelente para ser unha cor «limpa e de pouca forza. Ao que me refiro é o seguinte, en gráficos impresos, (a trama), o amarelo ten un ángulo de 90º, maxenta 45º, cian 75º e negro 15º, estes tres últimos poden intercambiar a inclinación dos ángulos sen producir o moiré. manualmente, o amarelo pódese cambiar en calquera ángulo sen producir o efecto mencionado, a non ser que a torre da impresora se empregue para outra cor e non se limpe correctamente, é dicir, quedaron os residuos da cor anterior e a tinta amarela «ensuciarse» e coller forzas.\nComentario de Ernesto Ranieri, profesor asociado de gráficos en OPEN DC e futuro profesor de fotografía analóxica e dixital en 2D e 3D. .\nResposta a Ernesto Enrique Ranieri


NOVAS DAS BIBLIOTECAS: Cando a música se fixo tanxible\nCando a música se fixo tanxible\nOnte, na Casa da Cultura de Redondela, o profesor e músico Moisés Quintas Suárez presentou a "Guía didáctica de instrumentos galegos", un libro magnífico, moi didáctico e ameno e estupendamente editado. Ao remate unha actuación espectacular de "Os Chavellos de Pereiras".\nAquí, podedes acceder a varios momentos do acto en Redondela.TV\nEva de Normalización Lingüística, José Manuel Aldea e o autor, Moisés Quintas. Elena, a nosa bibliotecaria, entre o público\n"Os Chavellos de Pereiras", un grupo de zanfonas e música tradicional integrado por persoas da bisbarra ( Pereiras (Mos), Vigo, Chapela, Matamá,...)achegáronnos o son das zanfonas, acordeóns, gaitas, percusión e voces.Un broche, non de ouro senón de diamantes para terminar a xornada.\nEtiquetas: Día do Libro, Presentacións, Semana do Libro. A festa das palabras Publicado por Novas das Bibliotecas


Guía para unha viaxe a Palermo, Sicilia\nMark, un dos nosos viaxeiros visitado Sicilia e tráenos isto guía turística composto por varios destinos na marabillosa illa. Esta sección está dedicada a Palermo. Agardamos que sexa de gran axuda!\nNa seguinte foto, a Capela Palatina, un dos monumentos máis visitados de toda Sicilia.\nRecentemente reformado pola compañía de seguros Würth, coa idea de "Restituír a capela palatina ai siciliani, all´Italia ed al mondo intero".\nDe feito, o seu teito artesonado de madeira, con mosaicos bizantinos do século XII, as súas paredes cubertas de mármore e os seus pisos de mosaico formando figuras xeométricas, conseguen un conxunto moi bonito, que atrae a visitantes de todo o mundo. Os mosaicos representan escenas do Antigo Testamento cunha precisión e destreza incribles (algunhas moi arriscadas, en lugares un pouco difíciles de ver).\nAs estalactitas que forman o artesonado son únicas nunha igrexa cristiá e paga a pena velas. Os artistas musulmáns traballaron aplicando técnicas descoñecidas e máis propias das mesquitas. Foi mandado construír por Ruggero II en 1132, sendo a capela da corte. Sentar nun dos seus bancos e admirar esta obra de arte con calma é un auténtico pracer.\nA Capela Palatina está aberta de luns a sábado de 8:15 a 17:45 (último billete emitido ás 17:00). Os domingos e festivos, de 8:15 a 13:00. (Última entrada, ás 12:15 horas). De 9:45 a 11:00 horas, non está permitido o acceso á capela cando hai funcións relixiosas. A visita ao interior da capela non é guiada.\nAo final da visita á Capela Palatina, accédese ao segundo andar (Royal Apartments ...) a través dunha fermosa escaleira de mármore rosa.\nOutros espazos museísticos:\nA muralla púnica\nCando saes do Muro, atopas unha interesante Libraría, que che recomendo que visites.\nO Museo Arqueolóxico "Antonio Salinas".\nO claustro, onde se accede. No interior expóñense restos arqueolóxicos das culturas etrusca, grega e romana (e curiosamente algunha peza de cerámica da zona valenciana de Paterna - Manises).\nO museo é un pouco difícil de atopar, aínda que o pidas. Pregunteille a un grupo de policías, en Via Maqueda, a poucos metros da súa situación e non o sabían. Os seus tres andares de andeis e escaparates están situados nun convento, o Olivella, construído a finais do século XVI e principios do XVII. En 1866 o seu director foi Antonio Salinas quen o promoveu e deulle o aire case definitivo (de aí o nome, hoxe, do museo).\nO entorno da fonte é un lugar para sentarse e descansar, pasalo ben. Para os turistas é unha distracción observar e fotografar as tartarugas nas augas da fonte.\nXunto á fonte anterior, hai unha pequena sala con recentes engadidos: unha interesantísima colección de 8 ánforas, un cráter recuperado de comerciantes de arte e os restos dun naufraxio, afundido como resultado dunha batalla no 241 a.C. C.\nHorarios e prezos das entradas\nSábado e domingo de 8:30 a 13:30.\nDe martes a domingo de 8:30 a 13:30 e de 15:00 a 18:30.\nPúblico en xeral: 4,00 €\nPersoas de 18 a 25 anos: 2,00 €\nResidentes na provincia: 1,00 €\nPalacio Real (Palacio dos normandos).\nNa seguinte foto, a fachada do Palacio Real (Palacio dos normandos), no primeiro andar do cal se atopa a Capela Palatina e no segundo andar, os restos do muro púnico (xa visto anteriormente).\nEste palacio está construído sobre restos púnicos, sobre un edificio defensivo árabe do século IX. E é Ruggero II, quen ordenou a súa construción no ano 1.130. A visita ao Palazzo dei Normanni, pódese facer entre as 8:15 e as 17:15, ao prezo de 8:50 €, incluída a entrada, a visita á capela palatina, aos apartamentos reais, ao cuarto do rei Ruggero e a muralla púnica.\nNo 2o andar hai un salón do Parlamento siciliano.\nTamén no mesmo edificio, preto da entrada ao muro púnico, hai unha sala dedicada a exposicións temporais, concretamente a sala Luca di Montalbo, que incluímos aquí porque ao mercar a entrada ao palacio dos normandos, incluída a capela palatina e os apartamentos Real (ao prezo de 8:50 €, como xa dixemos), practicamente obrigan a mercar a entrada para o "Mostrasul ¿Transisionismo?" A forza expresiva da materia, coa participación dos artistas Barbará Bou chet e María Mantegna.\nO prezo da entrada: 1,50 € (véndese ao mesmo tempo que a entrada da Capela Palatina).\nChamado así, porque alí están o Pretorio, o Palacio Municipal e o Concello. Se fixésemos unha cruz figurativa, cun eixo horizontal que ía dende o teatro Garibaldi, na praza Ruggero Séptimo e cun eixo vertical, en cuxa parte superior, habería a Porta Nova e na parte inferior, a Porta Feliz e o Porto (moi seguinte) no centro de todo, da monumental, artística e visitable Palermo, estaría a Praza Pretoria, coa súa fonte. (Disto, cos nomes das rúas e avenidas falaremos máis amplamente en: Xira e opinión). A fonte ten moita historia, ordenouse construír en 1.555 e o seu destino non era, de ningún xeito, o que ten na actualidade. Estaba destinado a unha casa señorial en Florencia. Pero con 1.575 está no seu momento actual. E rodeado de que? Ben de igrexas, incluídas as máis próximas, a lista sería bastante longa. E sufriu todo tipo de convulsións, incluíndo amputacións de órganos sexuais masculinos. (Din que foron producidas polas monxas dos conventos veciños) e popularmente coñécese como a Fonte das Vergoñas. É obra do artista florentino Fco.Camilliani. Actualmente en restauración (desde 1998).\nOs catro recunchos\nQuattro Canti, catro esquinas, na praza Villena, na confluencia das dúas arterias principais da cidade (Vittorio Emanuele e Maqueda), moi preto, "pegadas" á praza Pretoria, coa súa fonte e o que se dicía naquel separados en función da súa importante situación xeográfica.\nAquí nesta encrucillada, no centro histórico e barroco da cidade, o problema do tráfico e o ruído ... O mellor, a protexer.\nCatro cantos, catro edificios, catro fontes, digamos na parte inferior, de cada un dos edificios, dedicados e que representan as catro estacións do ano. Catro estatuas de reis españois, nos recreos do primeiro andar. En concreto: Carlos V, Felipe II, Felipe III e Felipe IV, (polo tanto, algúns puideron ver, nesta praza, a materialización da ocupación española durante o seu reinado.) E finalmente, nos nichos do segundo e último andar, o estatuas dos santos da cidade, concretamente: Santa Cristina, Santa Ninfa, Santa Oliva e Santa Águeda.\nE tamén, as dúas estradas mencionadas tantas veces (por Maqueda e por Corso Vittorio Emanuele), que na súa intersección forman catro barrios: Palacio Real, Oreto, Catellammare e Mezzomonreale.\nE nos Catro Cantos, as columnas teñen tres ordes arquitectónicos gregos: xónico, dórico e corintio.\nPara ver as fotos dos dous edificios restantes podes visitar o seguinte Galería de fotos.\nNa seguinte foto (e tamén, nunha posterior onde se pode ver dende o mar ...), a Porta Feliz, a porta da felicidade ... Din que a aristocracia, que viaxaba en carruaxe tirada por cabalos, ordenou ao seu cocheiro que apagase o Ofrecéronse luces e máscaras para vehículos desde que viñeron ao encontro dos seus amantes, buscando anonimato e discreción. Outra versión é que foi ordenado construír por un vicerrei de Nápoles e que puxo o nome da súa muller, Felice, na porta. Tamén e curiosamente, este vicerrei era famoso na cidade polas súas infidelidades e constantes xogadas.\nHoxe en día, ao estar situado ao final da Vía Corso Vittorio Emanuele, xunto ao mar, é un lugar moi popular para os habitantes de Palermo. De cara ao mar, á dereita hai un lugar axardinado moi frecuentado polas familias. A Via Foro Italico Umberto I a San Erasmo (en Lugares Naturais, hai unha foto). E tamén, mirando ao mar, á esquerda, na outra dirección, o Porto. Curiosamente, nesta zona é onde máis sirenas escoitamos (de policías e bombeiros) e onde os accidentes de tráfico foron máis frecuentes. (Falaremos disto máis adiante).\nSituado nun extremo da cidade, concretamente ao final da Vía Vittorio Emanuele, pasando polos Catro Cantos, a Catedral (á dereita) e o Palacio Real (á esquerda). É un espazo, unha vez pasada a Porta, tan claro e que se respira doutro xeito. Hai pequenos bares e cafeterías, coas súas terrazas e é recomendable sentarse e relaxarse despois do barroco e azafata da visita.\nMandouse construír para celebrar unha vitoria do rei español Carlos V. E din que estaba nela, segundo a súa visión da cidade en 1535.\nVía Vittorio Emanuele e pasando por esta porta, a Nova, chégase a Monreal, onde se pode admirar unha obra mestra da arte árabe normanda, a Cúpula, que tamén inclúe un mosteiro, o Palacio Real, o Palacio Arcebispal e o Seminario de Monaguillos.\nTamén lugares anónimos\nAlgo que chama a atención, nun lugar de paso. Camiñando en dirección ao Porto, atopámonos por unha estrada bastante transitada, da que non vou comentar esta fachada, pero que me chamou a atención.\nPalermo é a cidade dos contrastes, xunto a grandes estradas, con suntuosos palacios e mansións aristocráticas, en canto xiras, por calquera rúa lateral, te atopas con deterioro, sucidade e pura subsistencia ... Pregúntaste se o lugar está habitado, ti arranxas un pouco e pensas que si.\nNos tempos pasados, cando a Dolce Vita, a nobreza acumulaba riqueza, propiedades e títulos, mentres que a clase baixa o pasaba moi mal.\nTamén hai barrios na cidade onde quedan restos da Segunda Guerra Mundial, de cuxos estragos aínda non se recuperaron.\nDada a súa grandeza, sufriu unha serie de modificacións e cambios na súa longa historia: construída en 1184 polo arcebispo G. Offamilio, que non quería que outro edificio o ensombrecera e consagrada en 1185. No século XV completouse a fachada; o interior é moi semellante ao actual, é do século XVIII. A Torre tamén é daquela época. Se observamos a fotografía anterior, o seu exterior ten unhas proporcións impresionantes e enormes, o seu interior, de mármore, é outra cousa, nada digno de destacar. Garda as tumbas dos reis normandos, vicerreis de Sicilia e dos emperadores da familia Hohenstaufen. Destacando a tumba de Constanza de Aragón (coa súa coroa de ouro e pedras preciosas).\nA entrada é gratuíta e o seu horario é o seguinte:\nDe luns a sábado de 7:00 a 19:00\nDomingos e festivos de 8:00 a 13:30 e de 16:00 a 19:00\nPara entrar a ver o seu tesouro, tes que pagar: 2,00 €\nMáis fotos e información da Catedral nesta Galería de fotos.\nMaría da Catena\nSituado moi preto de onde está instalado o mercado dominical (ver máis abaixo); ademais, ten excelentes vistas ao porto. Pola súa proximidade a ela e polo feito de que no seu tempo existiu unha cadea que serviu de separación entre o Porto e a Enseada. Obra do artista M. Carnalivari.\nAberto ao público durante o horario normal de culto relixioso.\nPreto da estrada Roma e preto de modernos establecementos comerciais e onde comeza o Mercado de Vucciria.\nDe luns a venres, está aberto dende as 8:00 ata o final da misa das 12:00. E os fins de semana, de 8:00 a 14:00 e de 17:00 a 20:00. O claustro merece ser visitado, é moi bonito.\nA Torre (ver foto seguinte) con ventás abertas foi construída en 1143, ordenada por Jorge de Antioquia. O lateral, de estilo barroco e a fachada, non remataron ata o século XVII.\nA principios do século XIII celebrábase o culto grego; en 1433 Alfonso de Aragón deuno a un mosteiro cristián moi próximo e hoxe celébrase o culto ortodoxo. (É o lugar preferido polas parellas en Palermo para casarse con este rito. Tiven a oportunidade de presenciar unha voda, coincidiu coa miña visita á igrexa e quedei).\nO horario de visita para ver a Martorana é de 8:30 a 13:00 e de 15:30 a 17:30. Os domingos e festivos, de 8:30 a 13:00 horas, con misa ás 10:00 a.m. Paga a pena ir dar unha doazón que piden ao entrar.\nOs mosaicos da cúpula son excepcionais e merecen ser observados con calma, sentarse nun banco e contemplalos. Destaca un mosaico onde está representado o rei Ruggero II, vestido coas súas mellores roupas, coroado por Cristo como fundador da súa Igrexa.\nHarmónica e fermosa igrexa do século XIII, rematada en 1277, coa fachada do século XIV, que aparece na foto de abaixo, onde destaca o seu artístico rosetón (recentemente restaurado).\nO horario de visita é de luns a venres de 10:00 a 17:30 e os fins de semana e festivos, de 7:00 a 13:00. No interior da Igrexa cabe destacar a representación das oito virtudes, en estatuas de G. Serpotta.\nSan Xoán dos Ermitaños\nAo saír do Palacio dos normandos, volvendo ao centro da cidade atopas esta igrexa e o cartel da seguinte foto. Unha pequena esmola, como entrada para ver unha fermosa vista desde o campanario e incluso sentar a meditar (lembro a expresión e actitude dunha señora xaponesa que pasou un bo rato nesa actitude). Proporcionanlle un casco, que nun principio bota de menos, pero é moi útil en ascenso, dada a súa estreiteza, pero sobre todo na baixada. Non contei os "golpes". Foi construído no ano 1132.\nSe queres ver as vistas desde o alto do campanario, podes visita a galería. Aquí podes ver as súas cinco cúpulas avermelladas, a catedral, o palacio real e unha fermosa vista dos tellados de Palermo.\nSan Xoán dos Ermitaños en Palermo - por Allie_Caulfield\nO horario de visita é o seguinte: de luns a venres, de 9:00 a 19:00 e festivos de 9:00 a 14:00.\nDe verdade, sube, paga a pena. É unha boa aplicación do teu tempo ...\nMoi preto da Igrexa doutra igrexa normanda (da que xa falamos: La Martorana), chea de cruces vermellas. Pregúntolle á moza da porta por esa cruz. Dime que corresponde á Real Orde de Cabaleiros do Santo Sepulcro de Xerusalén. Na entrada numerada tamén apareceu esa cruz, pero non o prezo; Doazón suxerida: 1,50 €. Ben empregado.\nEn "un espazo de terra" atópanse, a Praza Pretoria, coa súa fonte, a Martorana e San Cataldo.\nO horario de visita, de luns a sábado, é de 9:00 a 14:00 e de 15:30 a 19:00.\nSe queres ver a fotografía da cruz que preside o altar podes visitar o Galería de fotos de San Cataldo. (E se te fixas ben, verás debaixo da cruz, o escudo dos Cabaleiros do Santo Sepulcro. A Igrexa é a sede da Orde.)\nNa fotografía o Garibaldi Politeama, deseñado polo arquitecto GD Al meyda en 1866, de forma neoclásica e recinto curvo, rematado por cabaleiros a cabalo.\nEste sería outro dos extremos do meu teórico percorrido en forma de cruz. A Porta Nova, a Porta Feliz, a Estación Central de Tren e o Teatro Garibaldi, onde comecei a miña xira pola cidade. No centro desa cruz: Praza Villena, cos Catro Cantos e a Fontana Pretoria. Na seguinte foto a parte dianteira do teatro Bellini, (agora un restaurante).\nPódese visitar de martes a domingo, de 10:00 a 14:30.\nSe no Teatro anterior (o Garibaldi) destacaban os xinetes de bronce, aquí destacan os seus leóns nos laterais, coma se fosen os seus gardiáns.\nNa seguinte fotografía, un cartel para un Teatro de Pupi Siciliano (Teatro de monicreques con luvas e cordas: Pupis). Tamén de siluetas.\nProbablemente o máis entrañable e real dos mercados de Palermo. Todo o que podes imaxinar, dende o Palermo de sempre. Desde lentes graduadas ata tampóns de goma da Gestapo. Todo usado.\nComeza, como xa dixemos, desde a igrexa de San Domingo (na praza de Sto. Domingo) e esténdese polas rúas anexas.\nVisitei este mercado acompañado de tres mozos estudantes italianos de español (un deles "medrou" alí e o seu pai ten unha zapatería); Lembro a súa expresión cando me dixo: Moi, moi coidado coa mochila. E o seu xesto para que o poña no peito e non nas costas. A verdade é que parecía un lugar bastante tranquilo, postos de mercancía inundando a rúa, xente de todas as idades tomando unhas cervexas nas terrazas dos bares ... Pero bueno, a mochila seguiu adiante ...\nMercado de Vucciria en Palermo - por freshcreator\nRealmente imprescindible. Ademais de carne, peixe, todo tipo de bocadillos, sopas e doces, hai curiosas reliquias da zona. O horario, ben non o puiden dicir, nin o preguntei.\nO sendeiro de Palermo, con diversos obxectos, para aqueles aos que lles gusta visitar este tipo de ambiente.\nNa seguinte fotografía vemos un "post" do Rastro.\nThe Palermo Trail - de HannahWebb\nUn dos paseos polo xardín botánico de Palermo.\nOs xefes do Xardín Botánico dinlle con satisfacción que se trata dunha institución aberta ao público, que depende xerarquicamente da Universidade. O Xardín representa a estrutura educativa e científica máis importante do Departamento de Ciencias Botánicas e tamén é a orixe do desenvolvemento da botánica desde 1795, data da inauguración do Xardín.\nA orixe do xardín remóntase a 1779, data na que se creou a Academia de Estudos Reais en Palermo, correspondente ao que hoxe é a universidade. Estuda as plantas medicinais especialmente en profundidade, tanto nos seus aspectos pedagóxicos como prácticos. Cabe destacar tamén a súa importante colección de sementes e froitos.\nMoi agradable de visitar para os amantes das plantas, cun horario de 9:00 a 20:00 (de abril a outubro) e de 9:00 a 17:00 (de novembro a marzo). Estas horas de luns a sábado. E os domingos, todo o ano, de 9:00 a 14:00. O prezo da entrada é de 4,00 €\nOutro espazo verde importante na cidade e xunto ao xardín botánico. Constitúe un espazo lúdico para os habitantes da cidade, onde se celebran todo tipo de partidos e incluso convencións de partidos políticos, porque "... todas as plantas que estaba acostumada a ver, presas en macetas grandes, viven fermosas e libres, baixo o ceo libre ”. Isto foi o que Goethe escribiu en 1787 na súa Viaxe a Italia e referiuse ao espazo físico, composto polo Xardín Botánico e Villa Julia, chamado así porque foi ordenado polo vicerrei Nicolò Palma, en homenaxe á súa muller Giulia.\nO Porto e zonas limítrofes\nSe baixamos pola estrada Corso Vittorio Emanuele (da que tanto falamos), deixando de lado a igrexa de S. María de Catena e pasando por Porta Felice e xirando un pouco á dereita (en dirección á nosa marcha ), atopas un lugar perfecto para sentarte e con toda a tranquilidade do mundo, tomar un capuchino e navegar polos xornais locais.\nXusto enfronte está o mar Tirreno, onde cartaxineses, fenicios (de aí o seu nome provén de: Panormos, que significa porto), árabes (houbo tantos edificios que se construíron, que un viaxeiro chegou a chamar a Palermo a segunda Medina ), Normandos e españois. Xiro á miña dereita, deixando o mar á miña esquerda. O lugar invítame a relaxarme un pouco máis e descansar, independentemente do tempo. O paseo está revestido de bancos decorados con lunares multicolores. Algúns deles gardan incluso unha especie de almofada, que invita a reclinarse e descansar aínda máis. A verdade é que aquí todo está tranquilo.\nVolvendo a camiñar, diríxome cara a Cala e o Porto. Camiño cara ao norte, bordeando o mar, deixando á miña esquerda Porta Felice e a igrexa de S. María de Catena. É a vista que aparece na seguinte fotografía. Podes ver os barcos amarrados e o Monte Pellegrino máis ao fondo. Aquí o panorama xa é diferente. Os coches viaxan a unha velocidade moi alta. Os seus pitidos, as sirenas das ambulancias son máis frecuentes, incluso que nos Catro Esquinas, o centro da histórica e barroca Palermo. Aquí fun testigo de dous accidentes de tráfico (un bo golpe entre dous coches e tamén entre un coche e un ciclomotor). Aquí, ademais de asustar o tráfico, se afondas un pouco máis no barrio portuario, conviven construcións modernas de dubidoso gusto con construcións antigas e populares, que aínda visibilizan os danos e efectos causados pola última guerra.\nComo chegar ... e como moverse\nCheguei o terceiro día da miña estancia en Sicilia. Viña de Trapani. Vas á bonita estación de tren e pides o horario do tren para ir a Palermo. E dinche unha parte en autobús (a Piraineto) e o resto en tren, a Palermo. Séntate no pequeno bar da estación, ten lugar unha animada reunión nas mesas ao lado e animan a que te achegues. O responsable do local é moi simpático. Veñen empregados do ferrocarril, outros viaxeiros ... Ata a saída. O billete, un "biglieto a fasce chilome triche" de 200 km. Custa 10,10 €. A viaxe, un curioso pequeno percorrido: Las Salinas de Trapani (co seu muíño), Masala, Alcamo, Cinisi (onde se produce un fermoso solpor), Villagrazia de Casini, ... e Piraineto.\nCando a chegada a Palermo, á súa estación central, estaba preto, un comentario que me fixeron as persoas que fixeran a viaxe xuntos desde Trapani, que tiña moito coidado coa mochila e os petos, xa que son frecuentes os roubos e tiróns. Ben, pareceume unha estación de ferrocarril bastante limpa, con servizo de equipaxe e máquinas expendedoras de billetes funcionais, coa posibilidade de facer todo o proceso en español. Ben, nesta sección. Cheguei un pouco canso da viaxe, que foi longa, e decido coller un taxi. Dígolle: Na Baia do Corrallo, onde tiña o aloxamento reservado, o taxista fala con outros compañeiros que estaban na mesma parada, preto da estación e dille: "35 euros". Así como. A verdade é que a experiencia é curiosa, por que? Ben, pola velocidade que podería alcanzar, porque esquivou aos transeúntes nos pasos de peóns; porque os semáforos e as "paradas" eran indicativos e ... porque tiña a radio acesa (xogaba o Inter, do que era un "fan"), a estación de taxi soaba bastante forte e falaba alto no teléfono móbil . E explicábame os incidentes dos tres. Ben, ao final da viaxe, regaloume un folleto, cun "Benvenuti a Palermo", onde me ofreceu a posibilidade de facer un percorrido pola cidade en taxi, cunha duración aproximada de 3 horas e un prezo de 120,00 €. E tamén, indicou a posibilidade de facelo en carro de cabalos, cun prezo de 80 € e unha duración de 1 hora. Cando se utiliza o servizo de taxi, é aconsellable negociar con antelación o prezo a pagar pola viaxe. Os taxis adóitanse levar nas súas paradas (xunto aos principais monumentos) ou por teléfono. En canto aos autobuses, son prácticos e adoitan circular polas estradas principais por espazos reservados, frecuentemente invadidos por ciclomotores e coches. O prezo de cada entrada é de 0,85 € e adquírese nos "tabacheries". É válido 90 minutos, desde o embarque no autobús, dende a primeira validación. Ten unha sanción de 52,00 €, "por billete non convalidado". Ademais, venden entradas para un día enteiro.\nPara un número meu particular, quedeime na Baia do Corrallo (a 12 km do porto de Palermo). Daquela eran as festas locais, en honra a San Cosme e San Damián. O lugar é moi agradable e o lugar tranquilo.\nUnha anécdota dunha persoa que coñezo, que vive en Baia de Corrallo. Foi de Erasmus a Valencia, o ano en que Italia gañou o campionato mundial de fútbol. E díxome que alí estiveron as dúas veces que máis chorou na súa vida. O primeiro, cando chegou, porque de ningún xeito quería quedarse e o segundo, cando era hora de volver, porque non quería volver.\nOnde durmir ?. Palermo ten máis de setenta hoteis, que xunto con albergues xuvenís, residencias de estudantes (que ofrecen as súas prazas gratuítas cando están de vacacións) e casas particulares, que ofrecen os seus cuartos, máis ou menos adaptados e acolledores, teñen un bo número de camas. Como elixir? Ben, podemos deixar a zona. Ou mellor, onde non quedar. Poderiamos eliminar a zona da estación de tren, o porto e os próximos ao mercado de Vucciria. E recomendable, porque as zonas próximas a monumentos, como o Teatro Máximo e Catro Esquinas. Entón, o que queiras visitar, terás un paso de distancia. En internet e / ou en guías impresas (hai varias que che proporcionan ampla información), creo que é unha tarefa fácil.\nHai unha serie de lugares de información turística, espallados pola cidade, en puntos como a Praza do Parlamento (moi preto do Palacio dos normandos), a Praza Bellini (preto da igrexa de S. Cataldo e a Fontana Pretoria), a Estación central de ferrocarril, vía Cavour (xunto ao teatro Massimo), porto (Vía del Mare, no peirao do Piave), praza R. Settimo (xunto ao teatro Politeama Garibaldi). Tamén en Sferracavallo (Vía Torretta). O horario de atención ao público é o seguinte: De 9:00 a 13:00 e de 15:00 a 19:00, de luns a sábado.\nAchegamos un mapa da cidade de Palermo. E tentemos colocar nela, na parte superior, a Catedral, San Xoán dos Ermitaños, o Palacio dos normandos e a Porta Nova. Na inferior, a igrexa de S. María de Catena, Porta Feliz e La Cala. Á esquerda, a estación central de ferrocarril e á fronte, á dereita desa cruz imaxinaria, o teatro Politeama Garibaldi.\nNese espazo que creamos pódese dicir que hai todos os espazos de interese dos que falamos. E no centro, as Catro Esquinas, cos catro barrios nos que se divide a cidade.\nTours e opinión:\nA miña área de interese era visitar as áreas monumentais e artísticas da cidade de Palermo. "Deseñara" de min antes da miña chegada, o que quería contemplar. Monumentos árabe-normandos como: Palacio dos normandos, Capela Palatina, Catedral, etc. Ademais, un itinerario gótico-renacentista, coa fonte de Pretoria e a igrexa de San Francisco de Asís e, finalmente, unha ruta barroca, coa praza Villena (Cuatro Esquinas), a igrexa de S. Cataldo, a igrexa de S. Juan dos ermitáns e a martorana. E cos xa mencionados eixos viarios, Corso Vittorio Emanuele e Vías R. Settimo, Maqueda (e a súa paralela Vía Roma, con modernos establecementos comerciais). Son polo menos cinco días de visita e sentarse a comer, tomar unha cervexa ou un capuchino, nos lugares onde se pode ver a cidade pasar diante de ti e observar o seu caótico tráfico, a xente que pasa polos pasos de peóns, observando o nulo respecto do motorista ou motorista polo peón. Non fun a Monreale, relativamente preto do centro da cidade (un autobús urbano pode achegarte). Quizais paga a pena volver outra vez. Durante a miña estancia gocei de dúas visitas á capela palatina. Outro lugar para os que gozan da arqueoloxía (o meu caso) é visitar o museo arqueolóxico e dedicarlle toda unha mañá e despois sentarse nunha terraza próxima e revisar o abundante material que a xente da recepción do museo amablemente me proporciona. Ademais, visita a Martorana dúas veces ... Distraer a volta á enseada e ao porto, cos seus establecementos un pouco diferentes ao centro da cidade. Tamén o pasei ben cunha temperatura agradable e puiden gozar do sol. Pasei por alí e namoreime da cidade de Palermo e da súa xente ...\nPalermo é a capital de Sicilia e en 1787, JW Goethe escribiu: "Italia sen Sicilia non produce ningunha imaxe na alma, aquí está a clave de todo".\nO penúltimo día da viaxe fun á illa de Ustica (ver a próxima e última entrega da Guía de viaxe a Sicilia). E tivo que deixar Sicilia e marchar para casa. Con Terravision (www.terravision.eu), unha compañía de autobuses, con parada na praza da Estación de Ferrocarril, na esquina de Via Roma, marcharon cara ao aeroporto de Birgi (preto de Trapani, como dixen). Un servizo exclusivo para os pasaxeiros da compañía Ryanair. Para ser levado ao aeroporto, ademais do billete (ao prezo de 12,00 € a viaxe Palermo - Aeroporto de Birgi), pedíronche tarxeta de embarque.\nE así, sen máis contratempo, a volta, despois de pasar uns días inesquecibles e con ganas de volver. Cunha pregunta: canto me quedou por ver?\nActualizado o 21/12/2010\nEste artigo compartiuse 35 veces. Levamos moitas horas recollendo esta información. Se che gustou, compártea, por favor:\nANXÉLICA 29 / 07 / 2015\nExcelentes comentarios. Tereios presente na miña próxima viaxe a Sicilia.\ncosmos 22 / 07 / 2015\nVou a Palermo pola miña conta este venres uns sete días. Grazas pola información.\nNo mes de abril estarei no porto de Palermo co cruceiro MSCPreziosa que chegará ás 13 horas. e sairá ao redor das 18 horas. que lugares me aconsellas visitar preto do porto. Non quero ir demasiado lonxe por medo a non chegar a tempo cando sae o transatlántico. Agradecerei a información. tamén que autobús tomar ou se hai autobuses turísticos. grazas.\n@paloma, son de Palermo e o que che podo aconsellar é seguir esta guía, porque está moi ben feita e di bastante ben que é a cidade. Por suposto, en 4-5 días, creo que podes visitar de xeito sinxelo todos os principais monumentos, aínda que creo que para experimentalo na túa vida diaria e tamén visitar outras cidades próximas necesitarás uns días máis.\nHai lugares moi fermosos que non se poden perder por ningún motivo, Cefalu (unha hora en coche, pouco máis en tren desde a estación central) e a Riserva Naturale Dello Zingaro (parte dun percorrido que o leva directamente á praia de San Vito Lo Capo (para min un dos máis fermosos do mundo) xusto ao lado de Palermo.\nHai outros lugares que son moi bos: Mondello (é a praia da cidade e durante as noites de verán está chea de xente e é moi característico) e Sferracavallo (comes moi ben, sobre todo peixe, e está moi ben dar unha volta a tarde). En canto á cidade en si, repito, seguindo a guía, non atopará ningún tipo de problema.\nPara moverse recomendo os autobuses, aínda que se pode camiñar facilmente, xa que os principais monumentos están máis ou menos preto. O Palazzo dei Normanni e a Capela Palatina de Palermo (Piazza dell'Indipendenza), Cattedrale, Quattro Canti Piazza Pretoria ... están a unha media hora a pé. Continuando un pouco máis, pero sempre polo Corso Vittorio Emanuele, atoparás a Via Roma (Igrexa de San Domingo, Praza da Vucciria) e lugares da vida nocturna de Palermo (Via Dei Candelai). Achegándovos á rúa principal da cidade (a Vía Libertà, a que atravesa a Vía Vittorio Emanuele nos catro recunchos), atoparedes os teatros Politeama e Maximo, que son moi bos e creo que son únicos nos seus estilos. Espero que che dei toda a información que necesitabas para ir a Palermo;) espero que che guste e que volvas pronto.\nCase o esquezo, non debes perderte Monreale .. leva 10 minutos en autobús dende a Praza Indipendencia (número 389) e hai unha das catedrais máis famosas e fermosas do mundo cos seus mosaicos e o seu claustro !! Absolutamente para visitar dentro !!!\nNecesito algún consello de alguén que coñeza ben Sicilia. Quero ir 4 ou 5 días pero non percorrelo, así que quero escoller a zona de Palermo ou a de Catania (creo que Siracusa é moi bonita), podes aconsellarme.\nMillóns de grazas.\nHugo Schilling Suau 27 / 12 / 2012\nQuero agradecer a Mark e Natalia a factura e a presentación deste documento que me servirán na miña próxima viaxe a Italia o 2/13 e cando intentarei chegar a Palermo.\nNon dubide en enviarme un correo electrónico\nNatalia 20 / 02 / 2011\nJulia 14 / 01 / 2011\nXa temos guía!


Que facer despois de instalar Elementary OS 0.2 Luna | Desde Linux\nQue facer despois de instalar Elementary OS 0.2 Luna\nIvanLinux | | Aspecto / Personalización\nVexo que o meu primeiro post foi moi ben recibido, intentarei seguir publicando material útil e algún outro post con humor ... Sei que é un pouco tarde pero tráiovos algúns consellos para Elementary OS 🙂\n5 5. Instala aplicacións de compresión\n6 6. Instale outros xestores de paquetes e configuración\n7 7. Busque máis aplicacións no Centro de software\n8 8 Personalización\n9 O final ...\nÉ probable que despois de ser liberado Elementary OS Luna apareceron novas actualizacións para os diferentes paquetes que inclúe a imaxe ISO distribuída polo equipo de Elementary.\nPor este motivo, despois de rematar a instalación sempre se recomenda executar o Xestor de actualizacións ou executando o seguinte desde un terminal:\nAcceso a Apoio lingüístico desde a Configuración do sistema e dende alí poderás engadir o idioma que prefiras.\nPor problemas legais, Elementary OS non pode incluír por defecto unha serie de paquetes que, por outra banda, son moi necesarios para calquera usuario: códecs para reproducir MP3, WMV ou DVD cifrados, tipos de letra adicionais (moi utilizados en Windows), Flash, controladores propietarios (para facer un mellor uso das funcións 3D ou Wi-Fi), etc.\nAfortunadamente, o instalador de Elementary OS permítelle instalar todo isto desde cero. Só tes que habilitar esa opción nunha das pantallas do instalador.\nSe non o fixeches, podes instalalos do seguinte xeito:\nAlgunhas tarxetas gráficas ATI non funcionarán con Elementary OS a menos que utilices os controladores "herdados" de ATI e actualices o servidor X. Se é necesario, descubrirás rapidamente por que Elementary OS non arrincará correctamente. Para solucionalo, execute os seguintes comandos:\nSe es dos que non poden vivir sen escoitar MP3, M4A e outros formatos propietarios, ademais de non poder sobrevivir neste cruel mundo sen poder reproducir os teus vídeos en MP4, WMV e outros formatos propietarios, hai un solución moi sinxela:\nPara engadir soporte de DVD cifrado (todos "orixinais"), abrín un terminal e escribín o seguinte:\nGetDeb (anteriormente Ubuntu Click And Run) é un sitio web onde se fabrican paquetes Deb e versións máis actuais de paquetes que non aparecen nos repositorios habituais e están dispoñibles para o usuario final.\nPlaydeb, o repositorio de xogos para Ubuntu / Elemntary OS, foi creado polas mesmas persoas que nos deron getdeb.net, o obxectivo do proxecto é proporcionar aos usuarios de Ubuntu un repositorio non oficial coas últimas versións de xogos.\n5. Instala aplicacións de compresión\n6. Instale outros xestores de paquetes e configuración\nInstalación: Centro de busca de software: Synaptic. Se non, pode introducir o seguinte comando nun terminal ...\nNon é necesario xa que sempre podemos usar o comando "apt-get", pero aquí déixoo para quen o desexe:\nInstalación: Centro de busca de software: aptitude. Se non, pode introducir o seguinte comando nun terminal ...\nInstalación: busca no Centro de software: gdebi. Se non, pode introducir o seguinte comando nun terminal ...\n7. Busque máis aplicacións no Centro de software\nNo caso de que non atopes unha aplicación para facer o que queiras ou que non che gusten as aplicacións que vén por defecto, podes ir ao Centro de software.\nFirefox, navegador web (non recomendo Chromium nin Google Chrome)\nLibreOffice, Suite Office (MS Office pero gratuíto)\nEngade o PPA de Elementary Update Community\nElementary Tweaks en poucas palabras é o que máis se pode personalizar con Elementary\nUn lanzador moi útil. Instálalo non se arrepentirá 😉\nInstalar temas, iconas etc ...\nPersonalización avanzada, efecto ventá tipo gelatina\nSe queres, podes saltar isto ou experimentar un pouco máis e facelo 😉\nUnha vez instalado pechamos sesión e facemos clic sobre a porca e seleccionamos Xfce Session e comezamos a sesión.\nComezamos coa configuración predeterminada (Stand un pouco de panteón e xfce xD)\nAgora instalamos kwin:\nE se queres, podes instalar Dolphin and Ark (recomendado):\nIntroducimos configuración e configuración para Sesión e Inicio na pestana de inicio automático da aplicación\nE engadimos as seguintes aplicacións:\nOcultamos os paneis:\nPechamos e iniciamos sesión.\nE decora ao noso gusto:\nPara cambiar as opcións de kwin:\nasí era o meu 😛\nEste é o meu colo:\nCPU: CPU Intel® Atom ™ N570 a 1.66 GHz × 4\nGPU: procesador Intel Corporation Atom D4xx / D5xx / N4xx / N5xx Controlador gráfico integrado (rev 02)\nModelo: Aspire One 257\nConsellos para Elementary: http://www.elementaryupdate.com/ (inglés)\nEspero que vos gustase, non esquezades seguirme en twitter, gústame, comenta e subscríbete a xD...\nEntra aquí e valora a miña publicación: http://strawpoll.me/703848\nCamiño completo ao artigo: Desde Linux » Aspecto / Personalización » Que facer despois de instalar Elementary OS 0.2 Luna\n86 comentarios, deixa os teus\nPor que parece copiar e pegar o que hai que facer despois de instalar Ubuntu 12.04?\nO título pode ser unha copia-pega, pero o contido, non.\nElementaryOS é unha boa distribución, moi rápido e elegante\nResponde a RoyalGNZ\nPersoalmente, é só un Ubuntu sintonizado e nada máis. : /\nTemo que está totalmente equivocado, antes usaba Ubuntu (sen dúbida deixei de usalo na versión 12.04, despois da decepción da unidade, aínda que por suposto, non se casa cun ambiente, instalei outros) e entón tiven que usa unha volta con menos rendemento, a miña sorpresa foi que Ubuntu en diferentes ambientes foi terriblemente lento (a unidade gañouna con moita claridade), a miña sorpresa ao instalar eos foi un ambiente súper estable e rápido, sen esquecer que o panteón é moito máis bonito que a unidade de gnome e kde al mantendo unha sinxeleza fácil de usar.\nEs fan de iCarly ou de calquera outra produción de Dan Schnneider? Porque sempre, neses espectáculos que dan Nick, substitúen as mazás por peras.\nNon, para comezar non sei que é iCarly ou Dan, en realidade é un comentario obxectivo, aínda que non o pareza, porque xa probei Elementary OS Luna, a primeira vista quedei impresionado pero cando vin o que baseábase en e o kernel (extremadamente desactualizado) deixaba de ser o que supoñía que intentaba ser un "aberto e un uso". Ademais, ese ser e non ser unha copia de mac de xeito hipócrita como Unity é, se Unity copia conceptos do Mac como o Dock, que ao poñelo á esquerda e cambiar o aspecto agóchase moi ben, pero o concepto é o mesmo, etc., etc. Se Elementary me impresionou, porque para min foi establecida Pear e dun xeito directo como funciona un MacOSX, non se trata dun Mac, seino, pero a usabilidade é o que importa, á fin e ao cabo o OSX é un gran deseño, por exemplo o Launchpad ou expoñer, que non sabía o que era e grazas a Pear xa o sei, e son de utilidade esencial, e case non o sei. Antes buscaba un escritorio para poder evanxelizar Linux sen facerme vergoña (no comportamento da GUI) porque xa o atopei.\nAgora, os Stallmantosos, os puritanos de código aberto, os trolls, etc. vanme pegar ao pescozo. etc. Ben, non te preocupes, non vou responder. Se estes puritanos non teñen algo, é liberdade, si, paradoxal, pero é certo, deixe que outros escollan, deixe a rabia cando non lle gusta algo, deixe a Ubuntu facer os seus proxectos. E, finalmente, sería ideal que Elementary se xuntase con Pear, Libre Office con Open Office, etc. etc. e un longo etc. no canto de "garfo", "combinar", "combinar", "combinar" ....\nResposta a Juanjp\nBen, pearOS deixou de existir ...\nOk, eOS ten un software moi anticuado, pero en Linux iso non é un problema importante, especialmente o que sempre fago cando instalo eos é actualizar o núcleo á versión máis recente, e o baseado en Ubuntu 12.04 LTS é unha gran vantaxe xa que presentar actualizacións sen ter que formatear para instalar novas versións.\nNon instale os controladores propietarios de amd, non funcionarán correctamente con gala, é un erro grave.\nComo dixo o noso irmán Stallman:\nNon compre con ATI.\nO irmán estaleiro contaríache cousas peores sobre nvidia XD, se acaso, diría que compra intel lol\nDado que non podo mercar un portátil Leemote, terei que confiar no chipset Intel (NVIDIA é caro e prefiro sacar o máximo proveito aos gráficos do procesador e os gráficos Intel).\nPD: mercar placas Gigabyte, non Foxconn.\nGigabyte, Asus ou Asrock.\nEses tres nunca me fallaron (nin sequera os modelos con arquitectura AMD).\nComo dixo Stallman iso !!!!!!! grazas a Deus grazas Xa teño un motivo semiválido para matalo.\nResposta a Dean\nPero podes usar Kwin 😉\nNon quero ser un cazador de festa, pero estás usando Iceweasel ESR? A versión 25 (rama de lanzamento) funciona coma un encanto. Coa cousa de gráficos ATI / AMD, teño moi malos recordos cando estaba a usar Windows XP e unha tarxeta de vídeo ATI queimada.\nCon KDE, finalmente atopei a tranquilidade de saltar ao escritorio. XFCE é tan útil como KDE, pero só o usaría para ordenadores con tarxeta gráfica que nin sequera funcionaría para xogar a Half-Life 1.\nE, por certo, grazas por tomarse o tempo para facer o seu propio QT elemental. A ver se podo facer un KDE elemental.\nOs teus desexos son ordes xDD\nVou crear unha publicación para facer: Elementary OS KDE\nSe se trata de Iceweasel, estou farto de enviar datos a Mozilla xD (estiven recentemente usando Debian e namoreime de Iceweasel)\nNo meu caso, Iceweasel foi amor a primeira vista. Iceweasel resulta ser o Firefox que sempre soñei, ademais de darme certa tranquilidade respecto dos meus datos.\nA rama de lanzamento mellorou moito en termos de compatibilidade cos complementos de Firefox, polo que está facendo marabillas.\nSe publican a publicación que está en revisión (a miña), será unha sorpresa para vostede e o seu KDE 😉\nBen, o meu KDE elemental aínda está en versión beta. Polo momento, está en fase de pulido.\nAlguén me pode recomendar unha distro que teña bo soporte para amd, teño unha tarxeta integrada HD8470 e con ubuntu 12.04.4 lts non inicia o sistema ao actualizar o núcleo ..\nManjaro long kernel 3.12 in stable que supostamente trae melloras para amd, o kernel instálase cun comando sinxelo e logo elixe con que núcleo arrancar.\no núcleo é demasiado vello, para a túa tarxeta terás que usar Ubuntu 13.10, con 3.11.\nGrazas pola información pandev e jomada\nE non se supón que Elementary OS é para usuarios de computación novatos? Por que un usuario novato tería que executar todos eses comandos?\nOnde está o doado?\nNon vexo o difícil que é escribir algúns comandos 😉\nNon vin que en ningures se refiran a Elementary como unha distro para os novatos en informática, quizais para os novatos neste mundo de GNU / Linux si.\nPero para os novatos en informática non creo que haxa distro e non teñas que ir moi lonxe, recentemente fixeron un artigo en muylinux sobre o difícil que é para algunhas persoas atopar o botón de descarga de Ubuntu na súa páxina.\nNa experiencia que deixou a interface de estilo OSX. Pero se queres algo realmente difícil, recoméndoche que aprendas a construír a túa distribución con Linux From Scratch ou a usar Gentoo.\nÉ exactamente o que odio de Linux, tes que perder o tempo instalando moitos programas, moitos dos cales xa se poderían incorporar.\nA cuestión é que ElementaryOS xa está listo para usar. Isto que vén despois é se queres ...\n@elav Tes moita razón, pero por que incorporar máis programas que non serán útiles para todos e só aumentarán o peso do SO? Creo que o señor @pedro ten unha forma incorrecta de pensar sobre GNU / Linux, non?\nGrazas por comentar a miña publicación elav!\nEse odio baséase na súa inexperiencia e ignorancia (como case todos os odios). Se quero algo con todo o que precisa, descargue openSUSE, é un DVD completo (4.7) que o instala completamente e dubido que lle falte algo.\n@Staff Ha, quero dicir o peso de 4.7 GB poucos, non? xD\nGrazas por comentar a miña publicación do persoal.\nDVD Debian, por favor!\nOu o DVD1 de Debian Wheezy. Nada mellor que iso.\nMeh, se non desexa unha After Install así, mellor suxeriríalle instalar Russian Fedora Remix, que é un garfo de Fedora para o que practicamente non precisa facer unha After Install.\nLol, en Windows é o mesmo, que se o vlc, que se o itunes, que se o Microsoft Office, que se os códecs de so e pascual, que se o antivirus ...\nMenos mal que o antivirus en linux non ee\nÉ o mesmo, só que en Linux a maioría deles xa veñen nos repos, sen mirar entre Softonic e merda dese tipo.\nCando tiña Windows e Linux, botaba de menos o terminal xD\nUn saúdo e grazas por comentar a cookie.\nNada mellor que o terminal. Nin sequera o símbolo do sistema de Windows se che achega.\nEntre os slops Softonic e a reposición oficial, inclínome cara aos repos.\nLevo tempo usando o sistema operativo elemental, pero teño algúns problemas cando uso o meu portátil desconectado do cargador, faise inestable e lento e quizais sexa porque a batería está un pouco vella e non dá un rendemento óptimo.\nEstou pensando en mercar un novo portátil, gustaríame que fose cunha pantalla de 11.6 ″ e un procesador i3 ou i5. Cal recomendas ???\nQuizais esta pregunta non teña moito que ver co tema do artigo, pero como algunhas mensaxes falan de Lemote e hardware, por iso decidín facelo.\nProbaches a instalar Júpiter? polo que sabería se o seu procesador ten 100, ben, configúreo para aforrar batería ou aumentar o rendemento.\nELementary OS é a distro que máis me gustou ata a data. Só vén co elemental e ti decides que poñer nel. O aspecto é incrible, persoalmente non vexo a necesidade de poñer outro ambiente gráfico.\nFixen case todo a través do centro de software do que lin en elementaryupdate.com, aproveitando que estaba a buscar un xeito de poñer os botóns minimizar e maximizar como en Windows.\nMidori (o navegador incluído) é un slop para o día a día, polo que instalei Chrome (onde teño todos os meus datos sincronizados) .. pero a publicación NON o recomenda. ¿Hai algunha razón ou nada máis para o puro desexo de recomendar Firefox?\nComo é de Google ¬_¬ e quen sabe o que Google pode facer, mellor recomendo Iceweasel\nOu Chromium (sen iniciar sesión co seu GMail, por suposto). Opera xa descartou o seu soporte para GNU / Linux (a versión actual non está dispoñible para o pingüín, polo que gardo Opera 12.16 como recordo ata que fagan unha nova versión para GNU / Linux e veña con Opera Link).\nE se forcamos Firefox co motor de palpebrar e o facemos software libre ok, ok, emocioneime moito xD\nPolo de agora, o máis próximo a iso é Qupzilla, pero vexo que o resultado foi fatal.\nEstou a usar máis Iceweasel e Firefox que Chromium / Chrome. O problema non é só Google, senón que no caso de instalar Chromium / Chrome en Debian, pode que non vexas ben os vídeos HTML5 e algúns vídeos Flash (se non sabes como configurar a configuración para corrixir eses erros) .\nDr. Byte dixo\nExcelente, o teu escritorio estivo moi ben, aínda que tamén probei Elementary OS en USB Live e pensei instalalo no colo xa que non me convencía aínda que pareza moi bonito jejeje, polo deseño é mellor instalar Pear OS e se é sobre configuracións de aplicacións e outros para evitar estes pasos mellor instalo Linux Mint.\nResposta ao doutor Byte\nAlgo que non me gusta de Pear OS e L-Mint é que teñen instalado Adobe Flash Player\nTeño un problema ao instalar Elementar OS. A pantalla ten un aspecto "pixelado". Non o podo explicar ben, hai franxas brancas por toda a pantalla. O sistema operativo funciona correctamente, o único problema que teño é que. Algunha suxestión?\nResponde a Romer\nLuís Siller dixo\nOla amigo grazas pola publicación, hey, quero preguntarche por que cando instalo o SO non teño wifi, xa ves, o meu controlador é o adaptador Wi-Fi Ralink RT3290 802.11bgn, non son un novato en Linux, teño uso desde hai anos e esta distribución paréceme Excelente, pediríame que me axude a resolver o meu problema, moitas grazas por adiantado. Por certo, a descarga e o usb están ben, non é un problema co iso, xa que noutro computador useino sen problemas, incluso xa o tentei con 32 e 64 bits.\nResposta a Luis Siller\nProbaches a instalar o novo núcleo conectado a ethernet?\nos repositorios playdeb e getdeb xa non son estables. Ese proxecto deixou de actualizarse durante un tempo agora causando problemas. non o instales\nOla, persoalmente gustoume moito ElementaryOS, pero teño dous problemas; un, non podo mover ventás con alt + clic (estaba moi acostumado a isto), e dous, por que non podo poñer iconas e cartafoles no escritorio? e como o fago?\nResponde a Yair\nResponde a RosVel\ninstale elemenatryosluna e ao reiniciar á mañá seguinte recibín a mensaxe.\nelementaryosluna desingblacksystem-system-product-Name inicio de sesión:\nnon me deixarei acceder ao sistema\n¿poderías facerme o enorme favor de axudarme a gustarme.\nResponde a desingblacksystem\nÉ a primeira vez que instalo elemental e chamoume a atención que cando fixen clic co botón dereito do rato non fixo nada, normalmente dálle opcións para crear un novo ficheiro, directorio etc.,\né normal en elemental?\nQue podo facer para darlle esas funcións que non sei de ti, pero paréceme raro, é como perder o botón jeje\nTamén son medio novo neste asunto e, como todos, gústame dar a man e aprender.\nEsta preocupación túa tamén foi miña, xa que no propio panteón non é posible habilitar o escritorio, polo menos cheguei a esa conclusión despois de días buscando algo. Aquí atopei unha saída viable. http://www.hongkiat.com/blog/elementary-os-luna-tips/\nNon é nin máis nin menos que executar Nautilus xuntos para que xestione o escritorio. Serve e podes poñer o tema elemental, aínda que non pareza totalmente igual.\nSe sabes algo mellor, coméntao. A distro é boa e é unha pena que perda por ese lado.\nResponde a voltax\nGrazas pola resposta, por motivos de hardware do meu colo teño que eliminar e instalar xubuntu pero estou pensando seriamente en conseguir unha PC dedicada a eOS e a túa información axudará moito 😀\nAlguén me pode recomendar unha marca, un modelo de portátil realmente compatible con eOS, na páxina web oficial mostran a Luna cun lenovo, que cres que hai outra marca compatible sen ter fallos de vídeo, fluidez e rendemento en si?\nOs lenovo son xeralmente de prezo elevado e, se hai algunha outra marca igual ou mellor cos eOs, gustaríame sabelo.\nTeño un núcleo dual Hp g42 amd pero é vello debido ao seu uso, fai moita calor e tiña erros ao usar os hotcorners eOS. As miniaturas das fiestras estaban borrosas. Por iso vou mercar un novo.\nGrazas de antemán 😀\nAmigo, xa teño instalado os luna elemental pero o problema é que é demasiado lento. Paréceme moi estraño como podo verificar que non me falte nada. É a primeira vez que instalo Linux.\nResponde a fres\nOla xente! Recentemente instalei EOS na miña nota e teño un problema, teño un televisor Samsung conectado por hdmi e recoñéceo pero a TV amósame unha mensaxe de que "non recibe sinal", ¿pasoulle a alguén?\nOla, hoxe acabo de instalar Elementary OS e teño a seguinte pregunta:\nEu uso dous monitores (HDMI e VGA) o problema é que despois de colocar o meu contrasinal e premer Intro, unha das pantallas quedou negra e a outra branca ...\nEu uso unha tarxeta gráfica ASUS RADEON HD 6570.\nResponde a G'Macedo\nFederico Pereyra dixo\nNon podo reproducir mp3, seguín o que dixeches e lanzoume a mensaxe «o conector GStreamer requirido non está instalado», de todos os xeitos o sistema está a actualizarse agora, pero por se é outra cousa, déixovos a pregunta , moi boa a información, moitas grazas.\nResposta a Federico Pereyra\nAcabo de instalar ELEMENATARY OS e tamén todos os paquetes que recomenda. Xa que son novo en Linux, pregúntolle.\ncomo podo poñer aplicacións, cartafoles, ficheiros, etc. no escritorio. Só me deixa no peirao.\nE despois de tanta malleira pegaches unha gallarda do décimo quinto como recompensa a tanta viaxe.\nResponde a wewewe\nComo resolver o problema de que o SO do meu portátil HP non detecta a tarxeta de rede WIFI, aparece como desconectado. Cal sería o códec para instalar? Grazas\nFederico Gustavoo Pereyra dixo\nUnha posible solución sería conectar o PC a internet a través de Ethernet e actualizar o controlador, polo que os da placa wifi instalaríanse automaticamente, téntao e se non funciona podemos atopar outra solución, pero esta sería o máis sinxelo. saúdos\nResposta a Federico Gustavoo Pereyra\nCampión Ortiz dixo\nTeño o mesmo problema cada vez que actualizo eOS. Resolvino moderadamente instalando / inserindo un adaptador wi-fi a través de usb ... entón nas preferencias do sistema busco a icona de controladores adicionais e déixoo detectar e despois activalo. Para iso, é necesaria unha conexión a Internet xa que non teño ethernet por iso uso o adaptador externo. Despois podo conectarme, aínda que ás veces teño problemas de conexión. A miña tarxeta é Broadcom. eOS é un bo sistema. Antes de usar Pear OS x e notei que tamén tiña moitos problemas, polo que aínda que non son un experto gústame intentar resolver as cousas sen usar o terminal. Eu uso o meu netbook como servidor de internet para probar algúns sistemas de código aberto (http://clavius.tij.uia.mx) e instalei case todos os sabores de Ubuntu e eOS que non me gustaron pero agora estou moi cómodo con esta distro.\nResposta a Adalid Ortiz\nOla, moitas grazas pola túa contribución, decidín afastarme de Windows por un tempo (definitivamente espero) e escollín Elementary como único sistema. Ata o de agora todo funciona ben excepto que a miña conexión wifi está constantemente desconectada e iso é demasiado molesto. Axúdame a corrixir isto por favor. Primeiro de todo, Grazas.\nTeño un portátil Acer V5. Intel Core i3.\nUnha pregunta, como instalo os controladores da antena wifi? Non podo conectarme a internet\nResponder a robertp\nOla, estaba intentando poñer as fiestras tipo gelatina e non atopo a configuración do usuario no modo xfce, dis que vai á configuración pero non o podo ver en ningures, como chego a esa xanela?\nResponde a Cotu\nOla, estupendo post, pero estou tendo problemas coas xanelas. Resulta que non atopo o menú que Sesión e arranque porque non sei onde ir cando vas á configuración, podes axudarme?\nOla, varios puntos, os axustes elementais dinme que non está, ou non me deixará instalalo. Tamén hai a cuestión de como acceder á sesión e ao usuario. Debido a que a configuración xeral non funciona para min, ¿teño que facer ou instalar algo?\naxúdame, realmente quero poñer xanelas\nBen, grazas por publicar, pero son moi novo en primaria e non sei moito de Linux.\nEncantoume este SO, grazas por esta entrada. Sempre que se acaba de instalar algo é bo ter recomendacións de expertos. Ánimo!\nResponde a AlonsoRoco\nLuís Villalobos dixo\nOla, encantaríame seguir usando Elementary OS, sempre que puidese instalar aplicacións sen conexión a Internet, alguén me pode dicir como facer esta tarefa?\nResposta a Luis Villalobos\nFirefox OS 1.1: en detalle e futuro\nComo instalar Ubuntu 13.10 Saucy Salamander paso a paso


Club Cultures | Na illa de Vitabu\n← Escapados pola guerra\n6 Febreiro 2012 · 10:04\nTítulo: Club Cultures. Music, media and subcultural capital\nLugar e ano de edición: Cambridge, 1997\nCulb cultures: music, media and subcultural capital céntrase nas culturas xuvenís establecidas arredor dos clubs de música dance e as raves en Gran Bretaña e os Estados Unidos. Sarah Thornton salienta os valores de autenticidade e explora as complexas xerarquías que emerxen do dominio da cultura popular. Fai un retrato destas culturas e de cómo os micro medios coma os flyers, fanzines e listings, transformados polos medios de masas nun estilo determinado de música ou moda, e ás veces renomeados como movementos coa axuda destes medios de masas coma as páxinas principais dos tabloides. Ela tamén traza cambios no propio medio desde unha forma de entretemento marxinal nos anos 50 ata os clubs e raves dos 90. A través do traballo de Pierre Bourdieu, Thornton acuña o termo de “capital subcultural” para facer a distinción coa a xuventude “cool”, que forma parte da corrente mainstream contra a que constrúen a súa alternativa cultural.\nO elemento máis salientable de tódolos que se tratan no libre é o papel dos fanzines no desenvolvemento das subculturas. Os fanzines son publicacións non profesionais producidas por seguidores dun fenómeno cultural particular (como pode ser literario ou musical) dirixido sobre todo a aqueles que comparten os mesmo intereses. A súa vantaxe indiscutible é contar con especialistas na súa materia, publicando de forma libre e directa sen ataduras nin intereses con terceiros, a diferenza dos medios de comunicación de masas máis tradicionais. A esta ausencia de condicionantes editoriais hai que engadir a posibilidade de que os autores se dean a coñecer a un público afeccionado máis ou menos amplo e a alguén que nun momento dado poda darlle esa oportunidade laboral tan esperada. Pero, por outra banda, a falta de compensación monetaria fai que non teñan unha longa duración. Pero a pesar disto, cobren un oco informativo e divulgativo para aquelas culturas ou subculturas que non teñen voz nos medios de masas. Como sinala Thornton, tamén empregan a xerga local, unha narrativa e linguaxe propios determinados polo público ó que van dirixidos. Os fanzines teñen un papel importante non só nas culturas de club, senón tamén en todo o referido á cultura underground, en oposición ós medios de comunicación de masas máis tradicionais.\nNo libro sinálase que no momento en que as subculturas toman conciencia propia como grupo diferenciado comeza o proceso para converterse en movementos, termo cos que son acuñadas polos medios de masas. As subculturas fan referencia á idea de auténtica cultura, fóra dos medios e o comercio nun mundo corporativo colonizado polos medios de comunicación de masas, das que as subculturas son produto en certo modo por nacer como oposición ó mainstream.\nThornton diferenza entre os micro-medios locais, coma flyings e listings e os medios de comunicación de masas nacionais, que falan do desenvolvemento dos movementos xuvenís dunha forma deformada e distorsionada, outro motivo polo que os fanzines se converten no principal provedor de información dos membros da subcultura. Destaca tamén o papel central dos medios de comunicación para o proceso de formación das subculturas, como xa se dixo anteriormente. Os fanzines son entón o medio de comunicación do underground, que é sempre un termo relativo, xa que depende dunha determinada posición nun contexto e tempo determinados. Pero os medios do underground adoitan ser absorbidos polos medios de masas.\nEn resumo, Sarah Thornton fai unha análise dos movementos subculturais, resaltando o papel fundamental que xogan os medios nestes fenómenos sociais, establecéndose unha dualidade entre medios subculturais e de masas, rematando os primeiros por ser absorbidos polos grandes medios.


Oleiros acollerá a XXVIII Bandeira de Traíñas Deputación da Coruña — EL NOTICIERO DE ARTEIXO\nO vindeiro martes, 15 de agosto, ás 12:00 horas celebrarase a competición na praia de Santa Cristina...\nA praia de Santa Cristina, en Oleiros, será o escenario da 28 edición da competición de remo Bandeira de Traíñas Deputación da Coruña. O evento terá lugar o vindeiro martes, 15 de agosto, ás 12:00 horas, e contará coa participación dos clubs Cabo de Cruz, Ares, Puebla, Rianxo, Regatas Perillo, Mariñeiro de Mera, Mar de Mugardos, Muros, Cedeira e Esteirana de Remo, entre outras agrupacións deportivas de remo da provincia.\nEste ano, os premios ascenderán a 13.650 €, que se repartiran entre os dez mellores equipos, con contías que variarán entre os 2.500 euros para os primeiros e 600 € para os décimos.\nO deputado responsable da área de Deportes, José García Liñares, destacou a longa traxectoria de colaboración entre a institución provincial e a federación, que posibilita “a celebración dunha das competicións con maior prestixio e arraigo do remo galego”.\nAsí mesmo, Liñares sinalou que outro dos obxectivos é “apoiar economicamente a gran labor que realizan os clubs de remo da provincia e fomentar a afección a este deporte que conta conta cunha gran tradición en todo o litoral galego”.


Os datos meteorolóxicos\nNesta materia debedes recoller datos meteorolóxicos, podendo obtelos de tres fontes diferentes.\nDe forma directa. Se tendes caseta meteorolóxica operativa (fonte directa), é interesante que vos organicedes para recollelos todos os días de clase. Se o voso centro se apuntou a ClimánticaMeteo, contaredes tamén coa visita de técnicos de MeteoGalicia que actualizarán a estación e vos darán clases prácticas de como traballar con ela.\nA través da web www.climantica.org. A través desta web poderedes acceder aos datos medios diarios de Galicia de MeteoGalicia e de diferentes zonas xeográficas, a través dun enlace á web de MeteoGalicia en Climántica www.climantica.org coa que vos invitaremos a traballar en múltiples ocasións.\nPero aínda sen caseta meteorolóxica e sen acceso a internet, esta materia pode desenvolverse só cos datos da prensa, porque en meteoroloxía as fontes indirectas (xornais, televisión e radio) son moi importantes. As dúas primeiras teñen a vantaxe de que adoitan ir acompañadas de mapas sinópticos e fotografías de satélite. Ademais, cos mapas sinópticos do tempo que aparecen nos xornais, pódense realizar especulacións sobre a posible evolución do tempo para o día seguinte e incluso, diminuíndo a precisión, para dous días máis tarde. A importancia deste tipo de información lévanos a dedicarlle a primeira parte desta materia.


Un leite de fórmula distinta para nenos e nenas? | Consumer\nUn leite de fórmula distinta para nenos e nenas?\nA comprobación de que o leite materno é diferente para nenos e nenas por parte de diversos estudos podería promover o desenvolvemento de leites de fórmula diferenciadas por sexo\nSegundo estudos recentes, o leite materno podería non ser igual para os nenos que para as nenas. Durante a xestación, o feto exerce unha influencia sobre a glándula mamaria da nai, o que ocasiona, segundo as investigacións, que o tipo de leite que esta produce dependa do sexo do bebé. Esta revelación podería ter como consecuencia o desenvolvemento de leites de fórmula distintas en función de se é para nenos ou para nenas, afirman os expertos. O debate está aberto, e abórdase a continuación.\nLeite para nenas, leite para nenos?\nO leite materno podería ser distinta para nenos que para nenas, unha investigación que abriu o debate sobre unha diferenciación de produtos de fórmula\nOs leites de fórmula para bebés poderían diferenciarse nun futuro máis ou menos próximo non só pola idade, senón tamén polo sexo do lactante. Estudos recentes suxiren que a composición do leite materno é distinto en función de se se destina a nenas ou a nenos. Polo que suxiren que o máis apropiado podería ser establecer tamén esta distinción cando se trata de preparados artificiais.\nKatie Hinde, experta da Universidade de Harvard (EE.UU.), realizou numerosas probas con monos e comprobado que o leite que a nai produce para as súas crías machos contén un 35% máis de graxa e proteínas que cando se trata de femias. En cambio, o leite para as femias contén máis calcio, probablemente para apoiar o crecemento máis veloz dos seus ósos, un patrón de crecemento que está presente nos chimpancés e nos humanos.\nNo entanto, segundo afirma esta investigadora, como as nais proporcionan máis cantidade de leite ás súas crías femias, estas acaban recibindo unha cantidade similar de graxa e outros nutrientes.\nLeites de fórmula para nenos ou nenas: controversia\n“Hai bos motivos para ser escépticos ante unha fórmula única para o leite materno“, di Hinde. Entre os argumentos desta científica atópase o feito de que machos e femias teñen distintas traxectorias de desenvolvemento, e “se non reciben o que necesitan, este desenvolvemento podería non ser óptimo”, engade. Este estudo suxire tamén que o sexo do feto exerce unha influencia distinta sobre o desenvolvemento da glándula mamaria, o que afecta ao leite.\nOutra investigación, realizada por expertos da Universidade de Michigan, tamén atopou diferenzas na composición do leite materno, en función do sexo do bebé.\nPola súa banda, a Asociación Española de Pediatría, preguntada por EROSKI CONSUMER, recoñece o “impacto mediático” do estudo. Con todo, esta institución cre que “por agora se trata dunha investigación que leva a opinións controvertidas”, afirma Susana Ares, secretaria do Comité de Lactación da asociación.\nlactación materna blogues de lactación materna investigacións leite materno ciencia crianza natural