O documental sobre Brandomil para a última sesión do Galidoc - Carballo - Que pasa na costa\naxenda cine documental ciclo casino1889\nInmellorable peche para esta III edición do Galidoc, o ciclo de cinema documental galego do Casino1889. Este sábado 29 de xaneiro pecha ás 19:00h coa presentación do documental “Camiño Xacobeo. Santiago - Muxía por Brandomil” (2021), dirixida por Manuel Rial Santos.\nEsta produción da Fundación Brandomil é a continuación do proxecto “Brandomil, vila romana a carón do Xallas”, documental dirixido tamén por Manuel, que naceu para dar a coñecer esta aldea de Zas, gran tesouro do mundo romano galego. No Casino xa puideron ver esta proxección a principios de 2020 da man dos seus creadores.\nNesta segunda parte, a xornalista carballesa Paula Vázquez (que tamén formou parte da familia QPC) métese no papel de peregrina para percorrer o Camiño de Santiago a Moraime por Brandomil, atopándose diferentes persoas que lle contan historias sobre a nosa historia, unidas pola ponte de Brandomil, a única para cruzar o río Xallas durante moitos séculos, desde os tempos do Imperio Romano.\nO vimiancés Manuel Rial, a carballesa Paula Vázquez e o zaseiro Pablo Alvite son os creadores deste documental sobre Brandomil\nManuel Rial Santos (Vimianzo) é un comunicador nato do patrimonio, licenciado en xornalismo, con especialidade audiovisual, e mestre en Servizos Culturais pola Universidade de Santiago de Compostela. Tralo seu paso por diferentes medios de comunicación, encamiñou a súa carreira profesional cara ao mundo da interpretación e xestión do patrimonio desenvolvendo diferentes proxectos para institucións públicas e privadas, nomeadamente no Museo do Pobo Galego e no Concello de Vimianzo, onde foi técnico de patrimonio. Actualmente é técnico de proxectos en TRIVIUM.\nNo coloquio participarán Pablo Alvite (realizador do documental) e Tania Carreira (responsable de comunicación da Fundación Brandomil).\n2020: O afundimento de Brandomil xa ten o seu documental.


Aparece morta unha veciña de Sancovade a mans do seu ex marido - GALICIAXA\nAparece morta unha veciña de Sancovade a mans do seu ex marido\nPor Redacción XA22 Xullo, 2019Sin comentarios\nUnha veciña da parrroquia vilalbesa de Sancovade, de 47 anos, foi achada morta este domingo tras ser preseuntamente asasinada polo seu ex marido, de 50, que se quitou a vida tralo suceso.\nA falecida é Mari Carmen Vázquez Cereijo, quen foi achada morta ao redor das 12.45 horas deste domingo con feridas de arma branca no pescozo no garaxe do barrio de Guadalupe, onde tamén apareceu aforcado o seu exmarido, Manuel Vázquez. A parella, que non tiña fillos, xa non residía xunta e estaba en trámites de separación. Ela era moi coñecida por ter traballado durante moitos anos de caixeiro nun supermecado Gadis.\nO home tiña unha orde de afastamento para que non se achegase ou comunicase coa vítima desde hai unhas semanas, por mor de que ela presentase unha denuncia.\nAta a vivenda na que se atoparon os corpos desprazouse a comitiva xudicial para investigar o ocorrido e a xuíza de Vilalba. Segundo indicou a Garda Civil, que declina facilitar máis datos do acontecido, decretouse o secreto das actuacións. O que si se soubo é que foi un familiar do home o que deu a voz de alarma ao comunicar que este, que vivía hai pouco en Nete, desaparecera.\nFoi así como cehgaron ata o domicilio onde foi atopada a parella xa mortos.\nNo que vai de ano foron asasinadas en España 33 mulleres vítimas de violencia machista. Mari Carmen sería a número 1.008 desde 2003, cando comezaron a contabilizarse as mulleres asasinadas a mans das súas parellas ou exparejas.\nO Concello de Vilalba, tras ter coñecemento dos feitos suspendeu os actos festivos contemplados para esa tarde e declararon tres días de loito oficial.\nAsí mesmo, convocouse unha concentración contra este delito de violencia machista para onte ás 20 horas, así como hoxe ás 12 horas diante do Concello, facendo un chamamento á cidadanía para que asista.\nPola súa banda, a asociación Si, hai salida fixo un delcaración de condena ante este brutal asasinato. Pódese ler a declaración neste enlace.\nasasinatoex maridoNeteSancovadeviolencia machista


IN421C - Axudas de enerxía solar fotovoltaica non illada e instalacións non illadas. - Sede Electrónica - Xunta de Galicia\nIN421C - Axudas de enerxía solar fotovoltaica non illada e instalacións non illadas.\nConvocatoria 2013 Prazo pechado: 22/04/2013 - 07/10/2013\nRegular a concesión de subvencións, en réxime de concorrencia non competitiva, para os proxectos de enerxías renovables executados en Galicia que empreguen as tecnoloxías incluídas no anexo I.\nInstalacións que transforman a radiación solar en enerxía eléctrica, mediante paneis fotovoltaicos, para a súa posterior inxección na rede eléctrica e/ou na rede interior dunha subministración existente; igualmente, admitiranse as instalacións mixtas non illadas de enerxía solar fotovoltaica con enerxía eólica e/ou enerxía minihidráulica.\nA axuda máxima por proxecto será de 20.000 euros (en instalacións mixtas, este límite inclúe a axuda máxima correspondente a todas as tecnoloxías utilizadas).\nParticulares; empresas e profesionais autónomos, incluídas as empresas de servizos enerxéticos (ESE); fundacións de carácter privado, asociacións, comunidades de propietarios e outras entidades sen ánimo de lucro; agrupacións de persoas físicas ou xurídicas sen personalidade xurídica (comunidades de bens, sociedades civís etc.).\nA potencia nominal da instalación en inversores será igual ou inferior a 50 kW. Ademais, no caso de instalacións mixtas, a potencia pico solar fotovoltaica deberá ser, como mínimo, a cuarta parte da potencia total da instalación.\nNon serán subvencionables aquelas instalacións que sexan obrigatorias en virtude do Documento básico HE 5-Contribución fotovoltaica mínima de enerxía eléctrica do Código técnico da edificación, aprobado polo Real decreto 314/2006, do 17 de marzo.\nResolución do 9 de abril de 2013 pola que se establecen as bases reguladoras e se anuncia a convocatoria de subvencións para o ano 2013 a proxectos de enerxías renovables, con financiamento procedente de fondos comunitarios derivados do programa operativo Feder-Galicia 2007-2013 (DOG nº 73 do 16 de abril de 2013).\nDesde o 22 de abril de 2013 ata o 7 de outubro de 2013\nDocumentación administrativa obrigatoria que deben achegar todos os solicitantes\nModelo de solicitude (ANEXO II)\nDeclaración expresa doutras axudas (ANEXO III)\nDocumentación adicional obrigatoria para autónomos só cando se denegue expresamente a autorización prevista nas bases reguladoras\nCopia cotexada do último imposto sobre actividades económicas (IAE) ou alta neste, nos casos nos que se estea exento do pagamento .\nDocumentación adicional obrigatoria para empresas só cando non estean obrigadas a estar inscritas no Rexistro Mercantil ou ben non teñan domicilio social en Galicia\nDocumento de constitución da sociedade.\nDocumento público acreditativo do poder con que actúa o representante da empresa ou entidade solicitante.\nDocumento que xustifique a existencia dun centro de traballo en Galicia ou a realización dalgunha actividade empresarial xustificable dentro do territorio da comunidade autónoma de Galicia\nDocumentación adicional obrigatoria para Empresas de Servizos Enerxeticos (ESE)\nCopia cotexada do contrato de servizos enerxeticos no que se recollan as cláusulas asociadas ao proxecto para o que se solicita a axuda.\nDocumentación adicional obrigatoria para entidades sen ánimo de lucro\nDocumentación que acredite a representación coa que se actúa\nDocumentación adicional obrigatoria para agrupacións de persoas físicas ou xurídicas, públicas ou privadas sen personalidade xurídica\nDocumentación que acredite a súa constitución.\nDocumento que acredite a representación coa que se actúa\nDocumento en que consten os compromisos de execución asumidos por cada membro da agrupación, indicando a porcentaxe da subvención que se vai aplicar por cada un deles, que terán igualmente a consideración de beneficiarios. (ANEXO IV)\nAnexo V (Memoria tecnica solar fotovoltaica e mixtas non illadas)\nMemoria tecnico-económica, que inclúa como mínimo, o seguinte balance:\n- Descricipción da instalación proxectada.\n- Descripción detallada dos sistemas da caldeira (acendido, alimentación, limpeza, extracción de cinzas, etc)\n- Descripció detallada do sistema de almacenamento de biomasa a instalar (silo, depósito, etc) e do sistema de alimentación de combustible ata a caldeira\n- Orzamento desagregado\n- Plano de situación onde se indique a ubicación dos equipos\nPresuposto aceptado e asinado polo solicitante da axuda. Este documento deberá estar perfectamente detallado en canto ás súas diferentes partidas económicas e, ademais, deberá estar asinado polo solicitante da axuda como proba de aceptación do documento. Non se admitirá ningún presuposto con partidas económicas agregadas, que fagan imposible a distinción das partidas económicas relevantes do proxecto; do mesmo modo, tampouco se admitirán presupostos sen asinar polo solicitante da axuda. Este documento non será necesario no caso de tratarse de instalacións promovidas por Administracións Públicas.\nCopia do certificado de cumprimento da normativa IEC dos paneis fotovoltaicos utilizados, emitido por unha entidade debidamente acreditada (organismos certificadores, institutos tecnolóxicos, etc.).\nCertificado de homologación do inversor/es.\nFotografía de vista aerea na que se indique de forma apreciable a edificación ou finca onde se executará a instalación. Esta fotografía pode obterse no visor SIXPAC, no enderezo da Internet http://emediorural.xunta.es/visorsixpac/.\nNo caso de atoparse no ámbito de aplicación especificado no artigo 1.1. do documento HE5  Contribución fotovoltaica mínima de enerxía electrica do Código tecnico da edificación, aprobado polo Real decreto 314/2006, de 17 de marzo, achegarase documentación xustificativa de que a implantación da instalación obxecto da axuda non e obrigatoria (esta documentación poderá consistir nunha copia de licenza de obras da edificación, copia das escrituras de compravenda ou de fin de obra da edificación, fotografías actuais ou calquera outro documento co cal, ao xuízo da Comisión Tecnica, quede constancia deste feito)\nEn instalacións que incorporen aproveitamento minihidráulico, deberase xuntar unha relación dos permisos e licenzas solicitados ou que se preven solicitar para a execución da instalación.\nIN421D Axudas de caldeiras biomaxa


¿Que é a incapacidade Temporal?\nÉ un subsidio diario que cobre a perda de rendas mentres o traballador está imposibilitado temporalmente para traballar e recibe asistencia sanitaria da Seguridade Social.\nPor enfermidade común ou accidente non laboral, dende o 4º día da baixa.\nPor accidente de traballo ou enfermidade profesional, dende o día seguinte ao da baixa.\nQue trámites e onde se deben realizar?\nDende o inicio ata o cumprimento dos 365 días da percepción da prestación:\nO Servizo Público de Saúde ou, se é o caso, as Mutuas Colaboradoras coa Seguridade Social, e as empresas colaboradoras, estenderán os partes médicos de baixa, de confirmación de baixa e alta.\nO Instituto Nacional da Seguridade Social (INSS) e, se é o caso, o Instituto Social da Mariña (ISM), a través dos seus inspectores médicos, poden emitir a alta médica para todos os efectos.\nEsgotados os 365 días da percepción da prestación, o INSS ou ISM son os únicos competentes para recoñecer a prórroga, iniciar expediente de Incapacidade Permanente, emitir a alta, emitir unha nova baixa médica se se produce no prazo de 180 días posteriores á alta médica pola mesma ou similar patoloxía.\nCal é a duración máxima da prestación?\nSe é por enfermidade ou accidente 365 días prorrogables por outros 180, se durante este último período se prevé a súa curación.\nPor transcurso do prazo máximo establecido.\nPor non presentarse aos recoñecementos.


A oposición venezolana denuncia a morte de 20 persoas nos hospitais durante o apagamento | Noticias de Galicia | CRTVG\nPublicado o 11/03/2019 16:21\nA falta de subministración eléctrica chega ao seu quinto día. O Goberno asegura que esta tarde se podería restablecer por completo esta subministración que alterou a vida de milleiros de venezolanos.\nÁ espera de que isto suceda, as autoridades suspenderon tamén hoxe as actividades laboais e escolares. A crise eléctrica afecta todos os sectores, pero a situación máis grave dáse nos hospitais, onde, segundo distintas fontes, desde o xoves morreron máis de vinte persoas.\nHoxe está prevista unha reunión de urxencia do Parlamento, que controla a oposición, para declarar o estado de alarma en todo o país. A falta de subministración eléctrica desatou unha nova vaga de saqueos en tendas e comercios e a policía informou de que foran detidas varias ducias de persoas.\nNicolás Maduro cre que o sistema eléctrico foi saboteado para desatar o caos no país. A falta de electricidade levou á compañía Iberia a cancelar hoxe o seu voo entre Madrid e Caracas. Air Europa decidíu que as súas tripulacións deixen de pernoctar en Caracas despois de que unha delas fose tiroteada esta fin de semana.


O PNUMA abre un sitio web para reducir o impacto ambiental da asistencia humanitaria | Consumer\nO PNUMA abre un sitio web para reducir o impacto ambiental da asistencia humanitaria\nAs presións sobre os recursos naturais poderían provocar que as poboacións do terceiro mundo sexan aínda máis vulnerables en futuras crises humanitarias\nAs accións humanitarias e os esforzos de asistencia salvan vidas e proporcionan “apoio esencial” tras desastres naturais, conflitos e outras crises. Con todo, estas tarefas poden provocar danos no medio ambiente, un aspecto que a miúdo non se ten en conta. Para tratar de reducir estes prexuízos, o Programa da ONU para o Medio Ambiente (PNUMA) lanzou un novo centro de recursos en liña deseñado para “axudar a reducir o impacto ambiental da asistencia humanitaria e as operacións de recuperación no mundo”.\nO PNUMA explicou que accións como a talla de árbores para proporcionar albergue e madeira para o lume, así como o inadecuado manexo de residuos médicos, “poden impactar no éxito tanto das actividades de axuda humanitaria como da recuperación ambiental”. Ademais, as presións adicionais sobre os recursos naturais e o sustento poderían provocar que as poboacións do terceiro mundo sexan aínda máis vulnerables en futuras crises humanitarias.\nPor iso, a axencia da ONU considera que lograr que as operacións de asistencia e recuperación sexan responsables desde o punto de vista ambiental “asegurará que tanto o benestar humano como o do medio ambiente sexan protexidos e conservados no momento de responder a un desastre ou conflito”.\nO Centro de Recursos para a Integración do Medio Ambiente nas Accións Humanitarias é a primeira recompilación en liña de información práctica sobre como integrar consideracións ambientais na acción humanitaria, destacou o PNUMA. Entre as ferramentas que recolle figuran directrices, material de adestramento ou casos de estudo. A súa finalidade é servir como manual ás persoas que realizan actividades de asistencia humanitaria.\nOs máis de 150 recursos que recolle o portal web obtivéronse de máis de 20 organizacións e xa están dispoñibles, organizados por sector e tema ambiental. Ademais, para asegurar que este centro de recursos proporcione a mellor información dispoñible e a máis actualizada, o PNUMA fixo un chamamento para contribucións de materiais en calquera idioma, por parte de ONG, gobernos, axencias das Nacións Unidas, sector privado e institucións académicas e de investigación.\nasistencia humanitaria impacto ambiental-gl medio ambiente-gl recursos


"A Cooperación Galega promoverá os dereitos humanos" - Coordinadora Galega de ONG para o Desenvolvemento\n“A Cooperación Galega promoverá os dereitos humanos”\n09 Xullo 2020 |\nAODcooperación descentralizadaentrevistaXunta de Galicia\nA última entrevista é con Alberto Núñez Feijóo, actual presidente da Xunta e candidato polo Partido Popular de Galicia (PPdG) nas eleccións do 12 de xullo.\nAo longo da semana publicamos as entrevistas de Ana Pontón, candidata polo BNG; Antón Gómez – Reino, de Galicia En Común; e Gonzalo Caballero, do PSdeG – PSOE.\nAlberto Núñez Feijóo, candidato a ser relexido presidente da Xunta, nun acto de campaña // Foto PPdG\nA pandemia da Covid-19 non freou os grandes retos globais contra a pobreza e as desigualdades, todo o contrario. Os conflitos, os desprazamentos forzados, a pobreza extrema e a fame, a violencia contra as mulleres e os colectivos en situación de vulnerabilidade, a persecución a activistas defensores de dereitos humanos ou a prevalencia de enfermidades como a sida, a malaria e o cólera non cesaron e mesmo están a aumentar. Cal é o compromiso do seu partido na defensa dos dereitos humanos de todas as persoas que habitamos o planeta?\nNo ámbito da cooperación internacional para o desenvolvemento, o PPdG ten como folla de ruta o IV Plan director da cooperación galega para o desenvolvemento (2018-2021), que foi aprobado polo Consello Galego de Cooperación para o Desenvolvemento, polo Consello da Xunta de Galicia e polo Parlamento de Galicia no ano 2018.\nComo non podería ser doutra maneira, este plan enmárcase na nova axenda global de desenvolvemento, definida pola Axenda 2030 para o desenvolvemento sostible das Nacións Unidas. Este marco de acción, constitúe pois o referente para a política galega de cooperación e desenvolvemento. A Axenda 2030 e os seus Obxectivos de desenvolvemento sostible (ODS) demandan unha política pública de cooperación centrada na xeración de cambios positivos e sostibles nas condicións de vida das persoas nas comunidades e países cos que se asocia a Cooperación Galega, promovendo alianzas para a conservación do noso planeta, a construción da paz, a realización dos dereitos humanos, e unha prosperidade compartida.\n“Os dereitos humanos atópanse no núcleo da Axenda 2030 que contempla un mundo de respecto universal polos dereitos humanos e pola dignidade humana”\nOs dereitos humanos atópanse no núcleo da Axenda 2030 que contempla un mundo de respecto universal polos dereitos humanos e pola dignidade humana, o estado de dereito, a xustiza, a igualdade e a non discriminación; o respecto pola raza, o sexo, a etnia e a diversidade cultural; e unha igualdade de oportunidades que permita a plena realización do potencial humano e contribúa á prosperidade compartida; un mundo xusto, equitativo, tolerante, aberto e socialmente inclusivo no que se satisfagan as necesidades dos máis vulnerables.\nAsí, o enfoque baseado en dereitos humanos está considerado como unha prioridade transversal para a Cooperación Galega e así seguirá sendo. A través das súas actuacións, a Cooperación galega promoverá a realización dos dereitos humanos e do dereito ao desenvolvemento humano sostible, e impulsará a todas as persoas para a reivindicación e exercicio pleno do seus dereitos, a participación política e a non discriminación, de tal xeito que as persoas que participen nos proxectos da cooperación galega sexan recoñecidos como titulares de dereitos e liberdades.\nPara cumprir ese papel, a Xunta de Galicia dedica actualmente o 0,06% do orzamento á cooperación ao desenvolvemento: 2,5 euros por habitante ao ano. Estas cifras están moi afastadas da reclamación histórica do 0,7% e sitúan a Galicia nos últimos postos das Comunidades Autónomas máis solidarias. Cal é o compromiso orzamentario do seu partido para os vindeiros catros anos?\nRespecto ao compromiso orzamentario que se destinará á política pública de cooperación, con toda a prudencia derivada do impacto da Covid-19, mantense vixente o compromiso acadado cos axentes de Cooperación para o período 2018-2021. O noso obxectivo é seguir incrementando as achegas na medida en que a evolución da situación económica o permita, tentando ir da man do sector e procurando continuar na liña de consenso coa que se ten traballado todos este anos.\n“O noso obxectivo é seguir incrementando as achegas na medida en que a evolución da situación económica o permita”\nAdemais da cooperación ao desenvolvemento, existen outras políticas que a Xunta de Galicia debería impulsar para combater as desigualdades e a pobreza global, os desprazamentos forzados e a crise climática mundial? Cales son?\nIgualmente, a defensa da sostenibilidade ambiental e a loita contra o cambio climático seguirán a ser prioritarias no marco desta política pública. As actuacións da Cooperación Galega integrarán medidas que apoien modelos de desenvolvemento baixo en carbono, de economía circular e resilientes ao cambio climático. Para logralo, empregaranse índices ambientais, realizaranse diagnósticos ambientais, fomentaranse as tecnoloxías apropiadas e as enerxías limpas e renovables, e promoveranse o comercio xusto, o consumo responsable e as compras de bens e a utilización de servizos acreditados con certificacións ou selos que garantan o cumprimento de determinados criterios de sostenibilidade e xustiza ambiental e social.\nFeijóo nunha imaxe de campaña // PPdG\n“A defensa da sostenibilidade ambiental e a loita contra o cambio climático seguirán a ser prioritarias no marco desta política pública”\nOs discursos de odio (xenófobos, racistas, machistas, homófobos…) están a aumentar exponencialmente e son unha ameaza mundial contra os dereitos humanos, a diversidade e a convivencia que teñen graves consecuencias nas vidas das persoas. Como debe combater o goberno da Xunta de Galicia estes discursos?\nSeguiremos a promover accións de Educación para o desenvolvemento e a Cidadanía Global que promovan a construción dunha cidadanía comprometida coa solidariedade e o desenvolvemento humano sostible, e a esta prioridade sectorial destinase como mínimo o 15% do orzamento destinado da Cooperación Galega.\nAs mulleres representan o 70% das persoas que viven en situación de pobreza no mundo e malia que realizan dúas terceiras partes do traballo a nivel mundial, só reciben o 10% dos ingresos. Ademais, unha de cada tres mulleres ten sufrido violencia física, sexual ou psicolóxica. Segundo o seu partido, de que forma debe o futuro goberno galego defender os dereitos das mulleres a nivel mundial?\nOutra das nosas prioridades no ámbito da cooperación para o desenvolvemento seguirá a ser o impulso igualdade dos dereitos das mulleres e da infancia. A cooperación galega promoverá unha cultura de igualdade e o cumprimento dos dereitos políticos, económicos, laborais, sociais e culturais das mulleres e nenas. Ademais, será crucial considerar o impacto diferenciado que as intervencións poden ter sobre as mulleres e homes e a eliminación de todas as formas de discriminación e violencia contra as mulleres.\nA solidariedade e a cooperación como resposta\nA cooperación autonómica e local en tempo de pandemia


Por Ramón Torrado | Ribeira | 26/08/2019\nNeste día de finais de agosto, aínda cedo pola mañá, pasamos miña nai Concha e eu pola marxe do río Escubelas, contiguo á nosa casa. Primeiro, temos a sorte de ver dous cabaliños do demo azuis, moi elegantes, voando nos arbustos. Despois, flotando placidamente nas augas, están os habituais insectos en forma de “X” que mamá chama “pitas cegas”. Este becho (Gerris lacustris) tamén leva o nome de zapateiro.\nO río trae moitos recordos. Un dos que máis aprecio é de cando a cuadrilla de amigos, é dicir, os meus primos Miguel Ángel, Blanca e Conchi, xunto cos veciños Pedro e Pablo, convidamos a unha nova amiga, unha simpática nena de Venezuela, a dar con nós un paseo por el. Foi, literalmente, polo propio río, de pouco caudal. Resultou moi bonito andar con precaución sobre as pedras redondas, coa caricia das correntes, e vimos un sapo e unha humilde serpe fluvial. Na adolescencia, son importantes e recomendables os grupos de amigos, como se ve nas historias dos Cinco e na serie Verano azul.\nDe volta na casa, quedo conmovido pola historia de Paul Léon, contada por Enric González (Babelia, 13 xuño 1994). O secretario ruso de James Joyce era un home culto, de abnegada lealdade. Cando faleceu o seu xefe o 13 de xaneiro de 1941, quixo á mañá seguinte protexer unhas cartas do escritor entregándoas á delegación irlandesa en París. Por desgraza, isto chamou a atención da Gestapo. Léon era xudeu, e foi levado ó campo de concentración de Auschwitz, onde foi asasinado en abril de 1942. A súa traxedia, non moi coñecida, podería ser contada nunha película.\nA media mañá, e dado que non podo viaxar lonxe neste verán de 2019, decido emprender unha breve viaxe simbólica, facendo como que son un visitante francés que se encontra por vez primeira en Galicia. Primeiro, para pagar a peaxe da nostalxia, diríxome a Santa Comba, onde está a única biblioteca pública galega que empresta un libro que lin na adolescencia: “Esta semana soy Cleopatra”, de Luisa María Linares. A amable bibliotecaria regálame un bonito marcador de páxina verde co debuxo dun trasno que durme sobre un libro aberto.\nA continuación, cruzo Mazaricos e paso o pobo da gran cantante Iria Quintáns París, As Maroñas, en dirección ó bosque eólico de Paxareiras, onde xorde un miradoiro que quita a respiración cunha visión completa da praia de Carnota. Chama a atención que non teña apenas aparato turístico, pero o misterio queda resolto ó baixar un pouco na estrada, vendo o miradoiro oficial de Louredo.\nQuero sentir nos pés os azuis da praia de O Pindo. Antes de nada, para manterme esperto, entro nunha cafetería local. No lado positivo, o espello do aseo conta cunha iluminación favorecedora. No lado negativo, este é un deses establecementos que non dan nada co café, que tomo gozando da novela de Linares, obra moi áxil e simpática. Faime lembrar ó meu pai Manuel, que a lería tamén nos anos 80, traída da biblioteca de Newark. Deseguido, nun restaurante próximo, escollo o menú do día. O que me traen é francamente lamentable. Quel dommage.\nCamiño da praia de colares turquesa, hai que transitar por un paseo de madeira sobre unha especie de purgatorio en forma de augas turbias, contempladas hoxe por unha garza pensativa. Chegado á orela, coloco a toalla sobre a area dura e poño o libro xunto á cabeza coma o trasgo de Santa Comba. Para a miña sorpresa, vén sobre min unha constante ducha de area traída polo vento, un elemento que me obriga a mudarme a unhas rochas. Entro na limpísima auga fría. Miro para atrás e a silueta recortada do Monte Pindo parece irreal, un escenario movible do cine.\nPara rematar a viaxe, co rostro maquillado de area, intento relaxarme coa música mentres vou conducindo. Se na ida me gustaran a perturbadora canción “El que” de D.A.F. e a belísima “My Oblivion” dos Tindersticks (portadora de tristura ó lembrarme a un amor non-correspondido), no regreso chámanme a atención a potente “Pictures of Home” de Deep Purple (non pode saír nada malo de cinco ases como Blackmore, Gillan, Glover, Lord e Paice) e a moi romántica “Too Lost in You”, cantada por unhas Sugababes en estado de graza.\nXa na casa, chama miña irmá Carmiña, que visita por uns días o entorno de Munich. Penso na miña bondadosa segunda nai, tía Carmucha a de Vitoria-Gasteiz. Finalmente, acórdome, no remate desta intensa xornada, dun tesouro deste verán: o sorriso máis fermoso das verbenas galegas, o de Celia Sentís, unha bailarina da excelente orquestra chamada El Combo Dominicano. É un milagre ver como baila esta moza - xunto coa súa compañeira Yesenia e coa cantante Davinia, no tema “La carnaza” (como se foran Tina Turner e as súas acompañantes en “Proud Mary”) - sorrindo permanentemente coma un sol na noite.\nE así, con esperanzas de atopar diamantes, se desenvolveu un día distinto, nunha soidade asumida e camiñando entre persoas que buscan a felicidade, pois é preciso seguir adiante entre os problemas do mundo. Un derradeiro detalle: teño o presentimento de que o son de nenos correndo e xogando alegres na inocencia alivia o pesar que traen os desgustos e as depresións.\n* Para Paul Léon\nPraia de Carnota co Pindo ao fondo | Fonte: Turgalicia


LUNA sobe un 54 % despois de publicar Binance CoinWorldMap\n31 de maio de 2022 Binance, Dogecoin\nO novo token de Terra LUNA subiu case un 54% coa noticia de que figuraba na bolsa de criptomoedas máis grande do mundo, Binance.\nDespois dunha forte caída de dous díxitos no seu primeiro día da fin de semana, LUNA recuperou algunhas perdas. No momento de escribir este artigo, LUNA-2 publicou unha ganancia parabólica do 53,78% nas últimas 24 horas e cotiza a 9,78 dólares.\nA concentración tivo lugar despois Binance, que admitiu totalmente o reinicio da rede Terra, incluíu o token para negociar. Os usuarios agora poden comprar, vender e transferir o novo token LUNA sobre o intercambio global.\nAdemais, o martes, Binance comezou a súa lista de correo multianual aos enderezos respectivos. Os investimentos que posuían o antigo token LUNA (agora renomeado Luna Classic) ou a stablecoin UST antes do accidente recibiron fichas recentemente acuñadas polo aire en diferentes niveis de distribución.\nO CEO de Terraform Labs, Do Kwon, está decidido a revivir o ecosistema Terra, que colapsou a principios deste mes despois de que a súa moeda estable algorítmica UST estivese vinculada ao dólar estadounidense.\nTerra recolle datos para solucionar problemas\nCabe destacar que o lanzamento aéreo Terra experimentou algúns inconvenientes. Algúns usuarios utilizaron Twitter para expresar a súa disconformidade co sorteo de Terra, e a maioría queixouse de que recibían menos fichas das que tiñan dereito.\nEn resposta, o equipo Terra recoñeceu que houbo algunhas dificultades cos asaltos aerotransportados ata o momento. Dixeron que estaban a traballar nunha solución e prometeron proporcionar máis información unha vez que recollaran datos suficientes.\nAínda que Kwon suxeriu que o ecosistema Terra actualizado non incluirá UST, algunhas fontes indican que actualmente está a traballar noutra stablecoin que se construirá sobre a nova rede de bloques de Terra.\nMotín dos críticos\nA pesar do apoio dos intercambios criptográficos para o token revivido, os críticos de Terra en todo o ecosistema criptográfico foron vocais sobre o reinicio da rede. Billy Marcus, cofundador Dogecoin, aconsellou ao fundador de Terra que abandone toda a industria da criptomoeda despois do colapso da rede.\nDo outro lado das barricadas están os lexisladores que piden unha regulación máis estrita das moedas estables e de todo o espazo criptográfico. Poucos días despois do colapso, os reguladores surcoreanos lanzaron revisións de "emerxencia" sobre empresas e intercambios criptográficos, mentres que os reguladores dos EE.\nA confianza nas moedas estables algorítmicas está nun mínimo histórico e Terra está a funcionar sen o token UST colapsado. Mentres os investimentos en criptografía acuden a Terra, os xogadores da industria esperan que, coas leccións aprendidas, as cousas resulten doutro xeito para a cadea de bloques nesta ocasión.


Proba de resposta breve Exames sobre os contidos teóricos da materia impartida nas leccións maxistrais e, eventualmente, da preparada polo alumnado por indicación expresa do profesorado.\nActividades iniciais Presentación da materia e explicación en detalle das distintas actividades a realizar durante o curso e mais dos criterios para a súa avaliación.\nDiscusión dirixida Clases en grupos reducidos, en que se realizarán e avaliarán actividades de distinta natureza (vídeos, presentación de traballos, discusión de temas propostos, etc.)\nSesión maxistral Clases teóricas presenciais de 50 minutos de duración sobre contidos teóricos do programa. Para o seu óptimo aproveitamento, o alumnado disporá con anterioridade (plataforma Moodle, servizo de reprografía) das presentacións que empregará o profesor para a súa explicación na aula.\nProba de resposta breve Examen sobre os contidos prácticos en relación coas prácticas realizadas.\nPrácticas de laboratorio Clases prácticas de laboratorio en sesións de 2 horas de duración, en que o alumnado poderá recoñecer a diversidade dos principais grupos animais obxecto de estudo na materia e centrarse no recoñecemento da súa organización corporal e da súa anatomía externa e interna, a traveso de observacións con lupa binocular e microscopio, e coa práctica de diseccións.


O Prebenxamín B pasa á final de Copa | SD Compostela\nO Xuvenil B tamén superou rolda na Copa do Sar\nSantiago de Compostela, a 13 de Maio de 2019.\nUnha vez rematadas a maioría das ligas, os conxuntos da base da SD Compostela introducíronse na disputa das súas respectivas copas, con sorte dispar. O máis afortunado ata o momento foi o Prebenxamín B, que pasou á final esta fin de semana, mentres que o Xuvenil B foi o outro conxunto que superou rolda.\nEn primeiro lugar, o Xuvenil A, na penúltima cita da liga, empatou 1-1 ante o Atlético Coruña Montañeros, o seu predecesor na táboa. Yago Recarey puxo aos branquiazuis por diante no 76, pero os coruñeses empataron seis máis tarde. Pola súa banda, o Xuvenil B superou o venres ás Escolas Deportivas de Vedra por 0-4 nos dezaseisavos da Copa do Sar, Os nosos coáronse nas oitavos grazas ao dobrete de Marcos Andrade e os goles de Juan Amigo e José Carlos Claro.\nPeor sorte tivo o Cadete B, que a pesar de igualar 2-2 co La Salle, caeu nos penaltis pola mínima, quedando eliminado da Copa de Santiago. Iago Fernández e Gorka Madariaga puxeron o encontro moi de cara para os nosos, pero os visitantes conseguiron igualar na segunda metade. Desde o punto fatídico, a eliminatoria decidiuse co único erro dos branquiazuis.\nIgualmente, o Infantil A non puido superar a primeira rolda da Copa do Sar, na que caeu por 4-1 ante o todopoderoso ED Xuventude Oroso. Antonio Otero adiantou aos santiagueses aos vinte minutos, pero a sorpresa durou pouco no luminoso. O Alevín de fútbol 11 tampouco puido sumar nada positivo esta xornada tras caer por 2-4 ante o Manuel Peleteiro.\nA mellor noticia da fin de semana chegou entón coa clasificación para a final da Copa de Santiago do Prebenxamín B, capaz de superar ao CD Conxo na volta das semifinais. Tralo empate da ida, os branquiazuis venceron en Santa Isabel, agardando ao rival que sairá do duelo entre o Amio e o ED Santiago.\nPor último, o Biberón de fútbol 8 caeu ante o Victoria FC, líder do seu grupo, na sétima xornada do seu campionato.\nPunto e seguido en casa cun sa...\nMelide acollerá o I Campus Co...


Os veciños de San Blas de Aguete, preocupados polo risco de incendios ante a falta de limpeza de leiras - Pontevedra Viva\nReunión do Concello con representantes da asociación de veciños de San Blas de Aguete\nOs veciños de San Blas de Aguete, preocupados polo risco de incendios ante a falta de limpeza de leiras\nSábado 2 de Xuño, 2018 ás 19:48 do Sábado 2 de Xuño, 2018\nOs directivos da asociación de veciños de San Blas de Aguete trasladaron ao Concello de Marín sen preocupación pola alta de limpeza, roza e talla das leiras pegadas ás vivendas, cuxo mal estado de conservación consideran "un risco moi grave en caso de incendio".\nOs representantes veciñais reuníronse cos concelleiros de Urbanismo e Turismo, Manuel Santos e Cristina Acuña, para trasladarse as súas demandas e problemas.\nEn relación cos incendios, os concelleiros explicáronlles que coa nova lei de incendios o Concello pode esixir o cumprimento da obrigación de manter limpas esas franxas próximas ás vivendas e actuar dunha forma moito máis eficaz tanto en execución como en sancións para o que non cumpra e manteña as súas leiras nun estado óptimo que non reverta perigo para as casas en caso de incendio.\nOutro dos temas tratados foi o do estado da pavimentación do camiño que vai desde o viario ao comezo da praia de Aguete ata a saída fronte á gasolineira de Seixo. Segundo informaron os concelleiros, este camiño está á espera da concesión por parte da Deputación de Pontevedra do financiamento solicitado dentro do Plan Concellos,.\nSegundo indicaron, en canto de obteña, procederase á licitación e execución do mesmo. Prevese que sexas ao longo deste ano.


Ladróns nas Costas | IES Francisco Asorey (Cambados, Pontevedra)\n← ENERXÍA RENOVABLE NO SALNÉS\nA INVASIÓN DE PLUMEIROS →\nA ameixa das nosas costas está en perigo desde xa fai tempo.Os nosos mariñeiros e as nosas mariscadoras, levan xa bastante tempo queixándose das accións furtivas que ocorren nas nosas rías. Eles teñen toda a razón do mundo en queixarse sobre este tema, moitas persoas pensan que si collen unhas poucas ameixas sen pagar antes a cuota non vai pasar nada, pero esas persoas non entenden que ‘esas poucas’ son cartos que lle estás roubando ao teu veciño ou a túa veciña. Ademais diso se ten que regular a pesca de ameixas, se non se controla, os nosos mares estarían valeiros en dous días.\nNos últimos meses tiveron lugar moitos roubos de ameixas como por exemplo en unha noticia onde a policia destapaba unha trama para vender ameixa ilegal de boiro en Carril. A policía levaba meses tras a pista duns supostos furtivos que extraían ameixa en Cabo e Cruz. Os policías detiveron a dez persoas en distintas localidades na ría de Arousa. Unha das detidas mais destacada foi Rosario Maneiro, ela é integrante da xunta xeral da cofraría de Carril e presidenta de unha das dúas agrupacións de parquistas.\nIsto quere dicir que ata os que deberían defender a este gremio son os que máis os perxudican.\nNo mundo da pesca tamén se facían atrocidades, como a pesca con dinamita, non é moi coñecida pola xente porque parece unha cousa tercermundista, pero non hai moito tempo, aquí en Galicia tamén se pescaba con dinamita. Isto facía que os mares se encheran de pólvora e que se perdera a vida mariña do noso mar que é tan preciado. E agora é conocido o dito de que por San Xoán a sardiña “non pinga no pan “.


O sumario do caso Desirée: 500 folios que apuntan a unha morte por asfixia\n05 julio 2019 11:49 h.\nEl entierro de Desirée y sobreimpresionada una imagen de la niña y su madre, Ana Sandamil. EP\nAínda que na casa atopouse un cóctel de pastillas, o informe descarta que causasen a súa morte\nA autopsia de Desirée Leal, a menor de sete anos que foi achada morta na súa casa de Muimenta o pasado 3 de maio, apunta a que puido ser asfixiada pola súa nai cunha almofada e que non faleceu por envelenamento ou intoxicación. A proxenitora, Ana Sandamil, é a única investigada por un presunto delito de asasinato ou homicidio.\nOs informes preliminares, que se inclúen no sumario do caso -a responsable do xulgado de instrución número 1 de Vilalba levantou hai días o segredo-, sinalan que a causa do falecemento da menor foi unha asfixia por compresión en boca e nariz, e aínda que non se detalla cal foi o obxecto que se utilizou para iso todo apunta a que foi provocada coa almofada da cama na que apareceu a nena, que xa estaba morta cando chegaron os servizos de urxencias.\nSegundo fontes próximas á investigación, nunha primeira observación ocular do domicilio, no que a pequena vivía coa a súa nai coa súa avoa, descubríronse pequenos restos de sangue nun dos extremos laterais da almofada que había na cama.\nSegundo as mesmas fontes, as manchas xa estaban alí antes de que chegasen os sanitarios e a menor non presentaba ningún corte ou ferida que puidese provocar o sangrado.\nA instrución consta dun sumario de dous tomos e 500 folios en total\nNa cama tamén se atoparon restos dun líquido que os investigadores detectaron despois no interior dunha pequena botella de auga que se mandou a analizar.\nSupostamente era un cóctel de pastillas antidepresivas, e das mesmas acháronse restos previos machucados noutro bote, que estaba na cociña, o que leva a pensar que o suposto crime non foi consecuencia dun arrebato senón algo máis meditado.\nOs investigadores relacionaron desde o principio este cóctel co falecemento da pequena, aínda que conscientes de que as cantidades inxeridas teñen que ser moi elevadas para causar a morte dunha persoa.\nSegundo revelan agora os informes forenses, esta sustancia, que foi sinalada como causa probable da morte desde o principio -o propio pai da nena recoñecía a este xornal nos primeiros días tras o tráxico suceso que cando os avós maternos da pequena chamárono para dicirlle que Desirée morrera xa lle indicaron que crían que inxerira algo- non foi determinante no falecemento da pequena. Os restos que detectou a autopsia no sangue e no estómago da menor son mínimos e as cantidades son tan baixas que tampouco fan pensar que a pequena estivese a ser medicada en longo tempo.\nO avogado da madrae descartou facer declaracións; desde o despacho que contratou o pai aseguran que estudan as actuacións\nINSTRUCCIÓN. O caso continúa en fase de instrución no xulgado número 1 de Vilalba, polo que a investigación continúa aberta e aínda faltan os informes definitivos e os resultados dalgunhas das probas.\nA única investigada pola morte de Desirée, Ana Sandamil, continúa ingresada no módulo de presos do Hula, tras ser derivada desde Psiquiatría e á espera de que lle dean o alta para ser trasladada a un centro penal. Segundo fontes próximas, está a ser tratada dunha patoloxía por médicos psiquiatras, aínda que non transcendeu nada sobre o seu perfil médico.\nNo caso, aparte do ministerio fiscal e a acusación particular está acudida como acusación popular a Fundación Amigos de Galicia, que defende os dereitos da infancia e que se cumpran as penas.\nLa autopsia desvela que Desirée murió asfixiada\nO sumario do caso Desirée: 500 folios que apuntan a unha morte por...\nJácome e Baltar mostran vontade de entendemento durante este novo goberno de coalición\nRescatan o corpo dunha muller dun pozo en Amoeiro, en Ourense


Deputacións (A voapluma, Diario de Ferrol, 18/11/2000) - Xavier Alcalá\nHome Galego Hemeroteca A voapluma (Diario de Ferrol) Deputacións (A voapluma, Diario de Ferrol, 18/11/2000)\nDeputacións (A voapluma, Diario de Ferrol, 18/11/2000)\nXavier Alcalá 30th Marzo 2017\t A voapluma (Diario de Ferrol) / Galego / Hemeroteca\nHai moito que non oíra tanto de política española nun salto a fóra de España. Pero, como me dixo un compañeiro de viaxe: “Isto de Bruxelas hoxe é como o de Madrid antes”.\nCertamente, a capital da Unión Europea está chea de españois: emigrantes, funcionarios, turistas, buscadores de negocios, políticos á procura de contactos …\nO asunto é que, se unha noite escoitei rexouba próxima sobre as posibilidades de reinstaurar a república en España, outra fin de velada serviume para sintonizar con emisións de exercentes en política que non han de gustar moito aos colegas das aldeas provinciais e afastadas do poder verdadeiro.\nA teoría que daban un veciños de cervexa era que, pasada a crise do euro, a consolidación da Unión é imparable; polo que vai xurdir unha Europa das rexións (nacións ou non) que demanda a cesión de poderes por parte dos estados tradicionais, a favor do novo sistema superior da comunidade e a favor das rexións que Bruxelas vai tutelar.\nPero –aseguraban os bebedores de louro líquido espumante– no caso español hai outras institucións que van ter que “ceder lastre” ata desapareceren: as deputacións.\nDicían que só serven para pagaren soldos a uns funcionarios máis poderosos cós políticos que, teoricamente, mandan neles.\nAs deputacións, redondeaban, están condenadas ao esquecemento, polo que xa se lles está a preparar o enterro.\nO “malo” seica é que “algún parvo porfiou por metelas na Constitución”. E, como aparecen mencionadas na Carta Magna van estar duras de esganar…\n¡Que cousas se escoitan!\n[Diario de Ferrol, A voapluma, 18/11/2000]\nA voapluma / Deputacións / Diario de Ferrol\nPrevious PostRepublicanos (A voapluma, Diario de Ferrol, 17/11/2000)\nNext PostEmprendedores (A voapluma, Diario de Ferrol, 19/11/2000)


LUSCOFUSCO: DÍA DA ÁRBORE\nO vindeiro venres, 21 de marzo, celébrase o Día da Árbore, e que mellor actividade para conmemoralo que plantar árbores. Será o que faremos, pero á volta da semana santa, xa que dubidamos de que o tempo nolo permita. Contamos coa colaboración da Concellería de Educación do Concello de Culleredo, que nos facilitará as árbores e colaborará con nón no pLantado.\nTamén se realizaron diversas actividades de aula e o alumnado de 1ºde EP asistiu a un concerto didáctico gratuíto ao conservatorio, organizado tamén polo concello, co título “ Lito unha pequena árbore” representado por Adagio Cantabile. Amosámosvos unha pequena reportaxe fotográfica de devandito concerto:\nTamén vos propoñemos unir a celebración á conmemoración do Día da Poesía, que se celebra tamén o día 21, recitando estes poemas de Manuel María que nos enviou Secho:\nPor último, e para non saturar, deixámosvos este fermoso conto, cheo de valores positivos. Botádelle unha ollada:\nPublicado por Unknown ás 17:13


As dúbidas sobre a seguridade do dióxido de titanio reabren o debate sobre o seu uso en Europa | Consumer\nAs dúbidas sobre a seguridade do dióxido de titanio reabren o debate sobre o seu uso en Europa\nA partir de 2020, Francia prohibirá o emprego deste colorante alimentario, coñecido como E171, mentres que a Organización Europea de Consumidores esixe a súa retirada de toda a UE\nData de publicación: Mércores, 29 de Maio de 2019\nEstá en case todas partes, desde as paredes ata a comida, e estás en contacto con el desde que te levantas ata que te deitas. O dióxido de titanio é un composto químico que se utiliza en produtos tan cotiáns e variados como a pasta de dentes, os chicles, a roupa, o papel ou a pastelaría. A súa función? Blanquear os materiais, xa sexa pintura para o fogar ou azucre glasé para pastelería. Durante décadas, a súa presenza foi tan estendida como discreta, pero iso acaba de cambiar porque agora o dióxido de titanio (ou E171) tamén está nos titulares da prensa. O motivo? Que Francia prohibirá o seu uso como aditivo alimentario a partir de 2020, xa que a axencia gala de seguridade alimentaria (ANSES) ten dúbidas sobre a súa seguridade. Contámosche de onde xorden esas dúbidas e por que se tomou esta decisión.\nA partir de 2020, o dióxido de titanio (ou E171) desaparecerá de todos os produtos alimentarios de Francia. A medida non pasou desapercibida para a prensa (que, nalgúns casos, lanzou titulares alarmistas e confusos) nin para os consumidores, que se fan preguntas sobre os posibles efectos deste composto para a súa saúde. Respondemos as inquietudes por partes:\nQue é o dióxido de titanio?\nO dióxido de titanio (TiO2) é un dos compostos químicos máis utilizados do mundo. Ten unha acción blanqueadora moi eficaz e é económico, así que a industria emprégao desde hai décadas para conseguir un branco máis brillante en infinidade de produtos, desde cremas para o corpo ata pezas de roupa ou papel. Tamén se utiliza en alimentación. Como aditivo, está incluído no Codex Alimentarius (o conxunto de normas alimentarias) da Organización Mundial da Saúde desde hai 20 anos e o seu uso está aprobado en Europa desde 2009. En materia de alimentación, e no contexto europeo, é coñecido como E171.\nEn que alimentos atopámolo?\nO aditivo E171 está catalogado e rexistrado como colorante alimentario. E está presente en case un milleiro de produtos: chicles, cremas, salsas, xeados, iogures, salsas, caramelos, pastelería… Os fabricantes utilízano para lograr que estes sexan máis brancos e refulgentes. De feito, esa é a súa única función. O E171 non desempeña ningún outro papel nos alimentos. Non é un conservante, nin dá sabor. Tan só inflúe na súa aparencia; en concreto, na cor.\nÉ verdade que estaba oculto?\nEn absoluto. Aínda que ultimamente publicáronse numerosos titulares que o suxiren, nada máis lonxe da realidade. Frases como “O aditivo E171, un veleno oculto nos doces” ou “Descobren un aditivo en chicles e maionesa que podería ser perigoso”, lidas estes días na prensa, dan a entender que había certa clandestinidade no seu uso, pero isto é falso. En Europa, todos os fabricantes de alimentos están obrigados a detallar os ingredientes dos seus produtos, aditivos incluídos. Se o E171 está nun alimento, tamén está na súa etiqueta.\nA que se debe a alerta sobre o E171?\nA alerta xurdiu por dous documentos distintos. O primeiro é un estudo realizado pola Universidade de Sídney (Australia) e publicado fai un par de semanas na revista Frontiers inNutrition . A investigación suxire que o dióxido de titanio pode ter efectos inflamatorios e cancerígenos no colon. Agora ben, é preciso aclarar que o traballo científico realizouse en ratos e que a microbiota intestinal destes animais é distinta da nosa. Por tanto, non se poden extrapolar os seus resultados ás persoas ou a frases reduccionistas como “os alimentos que conteñen E171 provocan cancro de colon”. Para chegar a unha conclusión así son necesarias máis investigacións.\nO outro documento que cuestiona o emprego deste aditivo é de orixe francesa. Publicouno en abril deste ano a Axencia Nacional de Seguridade Sanitaria (ANSES) do país galo. E, aínda que non é o primeiro texto sobre o E171 que elabora esta institución -houbo outros documentos previos-, si é a primeira vez que conclúe que “existen algunhas incertezas” achega do impacto do dióxido de titanio na nosa saúde. Este informe, en particular, é o que provocou a decisión do Goberno francés de prohibir o seu uso a partir do ano que vén. A pesar de que os datos non son concluíntes e aínda que, como veremos máis adiante, a EFSA (máxima autoridade en seguridade alimentaria no ámbito europeo) non os apoia, o noso país veciño ha tomado esta medida baseándose nun principio de precaución.\nQuen esixen a súa retirada do mercado no resto da UE?\nA esixencia parte da Organización Europea de Consumidores (BEUC), que o pasado 3 de maio enviou unha carta ao vicepresidente da Comisión Europea, Jyrki Katainen, titulada da seguinte maneira: “As organizacións da sociedade civil demandan a retirada do E171 da lista de aditivos alimentarios permitidos na UE”. Neste escrito, os asinantes expoñen que, segundo a lexislación europea, un aditivo alimentario só pódese autorizar se o seu uso é seguro, está tecnoloxicamente xustificado e non induce a erro aos consumidores. E, desde o seu punto de vista, “o E171 non cumpre con ningunha desas condicións”.\nCal é a postura de Europa?\nA EFSA é a institución de referencia sobre seguridade alimentaria no marco europeo e, desde que aprobou a utilización deste aditivo, en 2009, avaliouno e reevaluado varias veces. En todos os casos, chegou á mesma conclusión: nas doses de consumo actuais, o E171 non é genotóxico, non é cancerígeno, nin é motivo de preocupación.\nA raíz do documento da ANSES publicado en abril, a EFSA emitiu unha nova declaración sobre o tema (o 10 de maio). E que di? Basicamente, que non hai ningún novo achado que cuestione a seguridade do aditivo, que as incertezas recollidas no documento da ANSES xa se tiñan en conta desde antes e que é preciso esperar a que acaben as investigacións actuais antes de precipitarse en tomar unha decisión. Cóntao e desenvolve aquí o doutor en Ciencia e Tecnoloxía dos Alimentos Miguel Anxo Lurueña.\nQue din as autoridades españolas sobre o uso de colorantes?\nEn España, a institución de referencia nesta materia é a Axencia Española de Consumo, Seguridade Alimentaria e Nutrición (AECOSAN). Á mantenta do uso de colorantes (incluído o E171), sinala que se considera aceptable o seu emprego para devolver o aspecto orixinal a un alimento cuxo cor se viu afectado pola transformación, o almacenamento, o envasado ou a distribución; dar un maior atractivo visual aos alimentos; ou proporcionar cor a un alimento que, doutro xeito, sería incoloro. “O uso dos colorantes alimentarios debe cumprir sempre a condición xeral de non inducir a erro aos consumidores (por exemplo, non debe dar a impresión de que o alimento contén uns ingredientes que nunca se engadiron)”.\nQue supón este cambio para a industria?\nOs cambios nas normativas e autorizacións supoñen un reto para os departamentos de Calidade e Seguridade Alimentaria das empresas, xa que deben modificar as fórmulas dos produtos, adaptar o stock dos que xa están fabricados e axustar a etiquetaxe, o almacenamento ou o aprovisionamento, entre outras cousas. Con todo, isto vívese de maneira rutineira, non como un caos. “Acatamos a normativa sen problema e, normalmente, como é o caso do dióxido de titanio, temos un período de adaptación. Se o aditivo fose realmente perigoso, non facilitarían este tempo: prohíbese e punto (igual que cando hai no mercado un problema de seguridade para o consumidor e retírase todo o lote). Este tempo demostra que non hai que alarmarse con esa prohibición”, observa a farmacéutica Gemma do Caño, especialista en I+D e Industria, ademais de Máster en Innovación, biotecnoloxía, seguridade e calidade. E engade: “Estamos moi a favor das revisións dos aditivos, sabemos que son seguros, pero nunca hai que deixar de analizar”.


Estación Atlántica: Moncho Reboiras, vontade de liberación. 39º cabodano\nMoncho Reboiras, vontade de liberación. 39º cabodano\nFundación Moncho Reboiras 5 Agosto, 2014\nO vindeiro 12 de agosto cumpriranse 39 anos de que o militante comunista e nacionalista galego Xose Ramón Reboiras Noia morrera asasinado a tiros da policía española no portal número 27 da Rúa da Terra en Ferrol. Entendendo que o mellor xeito de conmemorar esta data fatídica é divulgarmos a figura deste comprometido patriota, empeñado na loita pola emancipación social e nacional –causa que hoxe partillada por milleiros e milleiros de galegos e galegas–, a Fundación Moncho Reboiras publicamos deseguido un texto elaborado polo director da fundación, Manuel Mera, orixinalmente publicado no semanrio Sermos Galiza.\nBaixo o título “Moncho Reboiras, vontade de liberación” debúllase o importante contributo militante de Moncho Reboiras, enfrontando os violentos estertores da ditadura franquista e axudando a erexir os alicerces do movemento nacional popular galego, quer no ámbito cultural, o estudantil ou o sindical. Propoñemos percorrer o seu intenso axir como militante, para profundarmos no significado dunha vida entregada á vontade libertadora de quen arela(mos) unha Galiza ceive e sen explotación.\nDescargar o texto (PDF) aquí.\nVisualizar o texto en liña aquí.\nPublicado por Mª José Barreiro López de Gamarra o quinta-feira, agosto 07, 2014\nEtiquetas: aniversario, Ferrol, homenaxe, libros, vitimas


Laxeiro nunha imaxe de 1970. (Foto: Arquivo Fundación Laxeiro)\nRedacción 21:31 do 21 de xullo de 2021\nO Museo Provincial de Lugo, a través do seu programa Acordanzas, lembra o pintor José Otero Abeledo, "Laxeiro", de quen o 21 de xullo do presente ano se fan 25 anos da súa morte.\nDesde 1980 o centro conserva catro obras do autor que foron adquiridas nese ano á Galería Citania de Santiago de Compostela. Trátase de catro debuxos sobre papel executados con distintas técnicas que aproximan ao seu singular mundo creativo e que permiten apreciar algunhas das súas principais características.\nAs catro obras son pezas de madurez, e pertencen probabelmente aos seus traballos de finais dos anos 60 e a década dos 70.\nOs debuxos de Laxeiro do Museo de Lugo son significativos e orientativos de parte da súa produción e evidencian unha personalidade creativa extraordinaria, versátil e intuitiva. Non permiten valorar a magnitude do pintor, pero convidan a profundar no personaxe e a súa obra.\nHomenaxe en Lalín\nPor outra banda, o Concello de Lalín homenaxeou este mércores a Laxeiro cunha serie de actos nos que participaron o secretario xeral de Cultura da Xunta de Galiza, Anxo M. Lorenzo, e o presidente do Parlamento de Galiza, Miguel Ángel Santalices.\nO representante da Consellería de Cultura lembrou que o Goberno galego "traballa nunha ampla programación que sirva para pór en valor a figura de Laxeiro con motivo do Día das Artes Galegas 2022, dedicado ao pintor.\nSantalices, pola súa banda, indicou que "Laxeiro era unha persoa e un artista paradigmático, honesto consigo mesmo, adiantado ao seu tempo, cosmopolita e de mentalidade aberta, como corresponde aos grandes creadores", e apuntou que ese cosmopolitismo non lle impediu "facer gala da súa condición de galego, co galeguismo como ideario persoal".\nNa homenaxe inaugurouse unha mostra no museo Ramón Mª Aller, que inclúe obra do artista e os 'Cabezudos de Laxeiro', figuras inspiradas nunha obra do pintor realizadas pola artista local Luchi Iglesias. Os actos completáronse cunha ofrenda floral ao pé do panteón do pintor no cemiterio da Romea.\nA programación continuará os vindeiros días 24 e 25 con pasarrúas teatralizados a cargo dos 'Cabezudos de Laxeiro', que desfilarán por distintos espazos do centro urbano.\nDeputación de Lugo pintor lalín laxeiro museo-de-lugo


ELISEO E ADELINA DE MUIMENTA | Entre O Castelo e Muimenta\n← UN FERMOSO DIA DE TROITAS\nMAIANAS – Pandereteiras da Maía →\nPosted in AS MIÑAS COUSAS,COUSAS DE MUIMENTA,NA LEMBRANZA DOS MEUS VELLOS AMIGOS\t| Tagged Comarca do Deza,Lalín,Música popular,Muimenta\n9 thoughts on “ELISEO E ADELINA DE MUIMENTA”\nAbril 23, 2014 ás 4:56 am\nPepe,foi el o que fixo o himno da tua aldea que habiamos escoitado en Lalin?\nAbril 23, 2014 ás 5:17 am\nXusto Luci. E o autor da música do himno de Muimenta que lle escoitamos a banda aquel día.\nAbril 23, 2014 ás 7:06 am\nQué ledicia para min esta homenaxe aos meus avós. Sí foi el o autor da música do himno ao que logo lle escribiron as letras e o resultado é perfecto. Cando o escoito lémbrome deles e da miña infancia en Muimenta e non podo deixar de sorrir e de darlles as gracias polo amor e afecto que me dieron. Gracias Pepe.\nAbril 23, 2014 ás 10:47 am\nEra algo que lles debía Nuria, e non só eu. Era unha debeda compartida cos meus pais e coas miñas irmás. O himno é moi fermoso, vaia si non. Tiven unha inmensa ledicia cando me enterei polo teu tio de que o había deixado escrito, e mais aínda, cando o escoitei en Lalín na compañía de Lucía, unha gran soprano, que foi directora do Consevatorio de Música de Valencia, terra de moi boas bandas.\nUn bico enorme pra ti Nuria, e pra todos os seus descendentes da miña parte.\nMaio 10, 2014 ás 5:24 pm\nTiven a ledicia de coñecelo un ano nun concerto da banda na Agolada, nunha festa que había nun pobo o pasar a Agolada hacia Lugo…¿As trabancas, pode ser? habiamos falado de ti e de D, Jesús Mato.\nXa non me lembro gran cousa, fai moitos anos\nXuño 15, 2014 ás 8:30 am\nTamén habías estado con él na nosa casa de Muimenta, non sei si te lembras. Estaba tamén o meu pai, e o meu curmán Alfonso mais eu estiveramos cantando e tocando ate as tantas.\nXaneiro 18, 2015 ás 4:57 pm\nUnha composición D. Eliseo que me pasa Juan José Cruz García.\nOutubro 4, 2015 ás 6:25 pm\nOla Pepe, moi emocionante esta adicatoria que lle fixeches aos meus pais. Moitas gracias e agardamos máis novidades no teu fermoso blog. Segue así. Abrazos\nOutubro 5, 2015 ás 9:39 am\nVaia sorpresiña Lupe. Alégroume moito o teu comentario no blog, a verdade que si. Pois nada, era algo que xa tiña escrito facía tempo e que me animei a poñer en recoñecemento a amistade das dúas familias. E seguirei poñendo algunha cousiña de cando en vez, anque agora volvo a estar mais enredado coa música e disfrutando da netiña, pero bueno, xa irá saíndo algo. Un biquiño pra todos vós e por aquí me esterei pro que faga falta si é que se pode axudar.


Un canon da SGAE leva ás festas galegas a plantexarse a súa desaparición – Asociación Informática Amigus\n“A Sociedade de Autores reclama un 7% do presuposto das celebracións populares. As parroquias de Vigo cancelarán as romarías se perden un xuizo que teñen por non paga-la taxa.”…\n…”As romarías populares de Galicia din estar ó borde da extinción. A culpa tena un canon que quere cobrarlles a Sociedade Xeral de Autores e Editores (SGAE) pola utilización de contidos orixinais nas festas de acceso gratuito.\nEsta taxa, que ascende ó 7% do presuposto total dos eventos, fai que os organizadores de festexos estean dispostos a sacrifica-las verbenas que preparan durante todo o ano.\n‘Non sei a qué ven todo isto, pero se a SGAE se sae coa súa vai afundi-las celebracións populares’, explica o presidente do colectivo que agrupa ás principais comisións de festas de Vigo, Gabino Goberna. Coma el, unha vintena de presidentes de comités organizadores de festexos consultados por La Voz están dispostos a presentar batalla ata o final: ‘A decisión está tomada: se hai que pagar esa barbaridade á Sociedade de autores, cancelaremos as festas’, explica o secretario da comisión de Sárdoma, en Vigo, que asegura que este ano aínda non contrataron ningunha orquestra para os festexos que se celebran dentro dun mes. ‘Non lles imos a pagar nada: queren aproveitarse do traballo que facemos sen ánimo de lucro, con toda a ilusión, para encherse os petos sen pegar pao’, engade ofendido o presidente dos festexos doutra parroquia pontevedresa.\nMáis aló da taxa, que existe dende fai anos, a revolución das festas populares ten como detonante a reclamación xudicial da SGAE contra dous festexos galegos. Un deles, en Betanzos, saldouse cunha sentencia favorable ós autores, que está recurrida. O outro proceso xudicial, en Vigo, comezará o día 24 nos tribunais da cidade. Alí a SGAE reclamará 2.144 euros á festa de Liñares, que se celebra dende fai 200 anos na parroquia viguesa de San Miguel de Oia.\nDo contencioso estarán pendentes deceas de comisións de festas, que ven na batalla xurídica a única vía para salva-lo futuro das romarías. ‘Se perdemos o xuizo, verémonos obrigados a cancela-las festas, porque non nos da o presuposto’, subliña o presidente das comisións de festas de Vigo.\nDa mesma opinión son algúns representantes de orquestra, que creen que os fins da SGAE non xustifican medios tan contundentes: ‘Queren cobrar unhas cantidades esaxeradas. E, ademáis, queren ser eles quen fixen o prezo sobre o que aplica-lo 7%. É un problema que afecta a toda Galicia’, explica o propietario de Espectáculos Lito, augurando unha dura negociación do resultado incerto.”\nEste xoves presentarase nas Pontes o libro gañador do II premio de poesía Uxío Novoneyra


Producindo Planta: ACOLCHADO\nPenso que é un tema moi interesante o cal lle deberiamos dedicar máis artigos,pola contra penso que a información debería estar mellor organizada e redactada.\nAcabasme de deixar abraiada co acolchado de periódico, descoñecida estes tipos de acolchados pero que me digas que os mellores resultados os ten os do periódico...estou impresionada. Que terá o periódico para obter eses resultados!!Sería digno de estudar isto, non cres?. Un bo artigo\nJulio C Martino dijo...\nPenso que sería mellor que foses unha tarde a un viveiro e preguntases ao viverista, porque as veces e todo máis "terrenal". Outra maneira esta ben o post\nParéceme moi interesante o teu post de hoxe, a maneira de empregar o acolchado de xornais e outra maneira de poder empregar os xornais vellos en lugar de tiralos ó lixo.\nCon respeto ó teu comentario, a Rafflessia arnoldii non puxen como se cultiva porque,como xa escribin no post é unha planta parásita polo que non se cultivan.\nUn bo artigo Amable. Paréceme unha información moi interesante. Non sabía que entre un dos moitos usos que ten o periódico estivese o acolchado. Ti non farias xa a proba non? Se a fas non dudes en comentarnos os teus resultados.\nPor certo, a min tamén me custou un pouco lelo pero, se che serve de consolo, a min tamén me pasa.\nGústame o contido do post e pareceme interesante que sexa o acolchado con periódicos o que meyor resultados ten, pero non entendo algunha frase como por exemplo a ultima.\nPoderías facer un enlace ca Universidade Estatal de Ohio\nO tema que escolliches onte paréceme curioso e digno de estudar...A pregunta que me xurde e ¿a donde vai a tinta dos xornais? e ¿afectará esta as plantas?.\nDe todolos xeitos vexo unha clara melloría no teu post respecto dos anteriores.\nA pregunta que me xurde e ¿a donde vai a tinta dos xornais? e ¿afectará esta as plantas?.mmm poís a verdade que eu non che podo contestar eso pero non te preocupes tratareí de buscar a paxina ou o correo de tal UNIVERSIDAD e podras facerlle ti mesmo a pregunta\nDe todolos xeitos vexo unha clara melloría no teu post respecto dos anteriores. de esto gracias avanzar eu que quero gracias


cunha liña automatizada\nA trazabilidad dos produtos de peixaría, carnicería, froitas e hortalizas está garantida desde a orixe ata o punto de venda. A distribución realizámola a diario en vehículos propios perfectamente acondicionados desde a plataforma loxística de produto fresco.\nA trazabilidad dous produtos de peixaría, carnicería, froitas e hortalizas está garantida desde a orixe ata ou punto de venda. A distribución realizámola a diario en vehículos propios perfectamente acondicionados desde a plataforma loxística de produto fresco.\nEles encárganse da produción e nós ocupámonos do resto do proceso: loxística e venda. Así nos aseguramos de que diariamente cheguen produtos frescos aos nosos centros loxísticos de Piadela (Galicia) e Medina del Campo (Castela e León).\nEles encárganse dá produción e nós ocupámonos do resto do proceso: loxística e venda. Así nos aseguramos de que diariamente cheguen produtos frescos aos nosos centros loxísticos de Piadela (Galicia) e Medina del Campo ( Castela e León).


As queixas, suxestións e parabéns (QSP) son mecanismos activos de participación cidadá de gran importancia para a nosa universidade.\nO sistema de QSP é un programa propio da nosa universidade baseado nos estándares de calidade para a Administración pública, nos estándares de calidade na educación superior e na lexislación e normativa estatal e autonómica.\nO seu obxecto é promover e facilitar as expresións das persoas usuarias dos servizos en relación coa satisfacción ou insatisfacción das súas expectativas ou coas propostas de mellora respecto da forma en que prestamos estes servizos. Esta valiosa información permítenos mellorar, por unha beira, a satisfacción das persoas usuarias e, por outro, os nosos procesos internos que dan lugar á prestación dos servizos públicos.\nO programa esténdese a todos os ámbitos e unidades da Universidade (órganos de goberno, centros, departamentos, servizos, centros de investigación...), e a todos os servizos que prestamos.\nExclúense deste sistema os aspectos seguintes:\n- As reclamacións respecto das cualificacións das probas de avaliación, que se xestionan a través do procedemento establecido no Regulamento de Estudantes\n- As reclamacións, queixas ou consultas cuxa resolución deba ampararse nun procedemento administrativo específico ou na normativa sobre a materia á que se refira.\n- As reclamacións e queixas do persoal funcionario e laboral no relativo ás súas relacións de prestación de servizos na Universidade.\nEste sistema é independente das actuacións do Tribunal de Garantías. A presentación de QSP non suporá, en ningún caso, a renuncia ao exercicio doutros dereitos e accións que poida exercer calquera persoa interesada.\nDe seguido podes consultar os resultados do sistema de QSP:\nInforme do sistema de queixas, suxestións e parabéns 2020 [PDF]1.44 MB Informe do sistema de queixas, suxestións e parabéns 2019 [PDF]538.36 KB Informe do sistema de queixas, suxestións e parabéns 2018 [PDF]486.81 KB Informe do sistema de queixas, suxestións e parabéns 2017 [PDF]809.73 KB


O grao de concienciación dos vigueses con respecto a cuestións como o consumo responsable de auga e enerxía e a xeración de residuos aumenta do casco urbano ao rural e canto menor é a idade, segundo se desprende do informe "Hábitos de consumo da cidadanía viguesa", emitido polo Valedor do Cidadán.\n- Reutiliza bolsas de plástico que lle dan no supermercado, usándoas como bolsas de lixo, por exemplo?\n- Acostuma vostede manter apagadas as luces dos cuartos da casa mentres non hai ninguén nelas?\n- Á hora de decidir a compra dun coche, ten en conta o seu consumo?\n- Cando ten que pór unha lavadora ou lavalouzas, espera a ter roupa suficiente ou louza para enchelas ou utilízaas a media carga, se ten a opción?\n- En xeral, acostuma lavar a roupa en auga fría?\n- Entrega os aceites a empresas especializadas ou lévaos a puntos limpos?\n- Desfaise de residuos sólidos (restos de comida, papeis de pouco volume etc.) tirándoos polo WC?\n- Á hora de comprar un moble, ten en conta se se trata de derivados de madeira certificada con logotipo ecolóxico FSC?\n- Intenta comprar produtos certificados coa marca de comercio xusto?\n- Consume produtos que exhiben algún tipo de etiqueta ecolóxica?\nMellora no transporte urbano de viaxeiros\nNoite de RAP en vivo este no Castro\nFestival de música emerxente\n"Emprazate " no Calvario\nFesta uruguaia no espazo "Sala Ábrete"\nConvocatoria de 12 bolsas de formación para prácticas nas oficinas de Información e Servizos Túrísticos\nPeche ao tráfico da rúa Foxos\nAyudas municipales escolares para libros y comedores\nConvocatoria de 12 bolsas de formación para prácticas en las oficinas de Información y Servicios Túrísticos\nCierre al tráfico de la calle Foxos\nO MARCO presenta a súa programación de verán\nActividades para a xente moza nas "Noites Vivas"\nOs beneficiarios da terceira quenda do programa BIAL reciben os seus diplomas\nOs cadetes do Calfoncal xogarán por unha praza na final do Campionato de España\nEl MARCO presenta su programación de verano\nmartes, 8 maio 2007\nmércores, 9 maio 2007\nxoves, 10 maio 2007\ndomingo, 13 maio 2007


O goberno local pon en marcha no barrio\nA concelleira de Medio Ambiente, María García, presentou este xoves o proxecto para a creación dun bosque urbano no barrio de Os Rosales, que terá o nome de Bosque das Cinco Illas (en alusión ás illas de San Pedro) e que conectará co Monte de San Pedro pola súa ladeira sur, creando “unha grande área con calidade ambiental e ecolóxica, baseada nas especies autóctonas, e que poderá ser utilizada pola cidadanía como zona de esparexemento, xogos e descanso”. García explicou que este proxecto é o primeiro dos que se abordarán dentro da iniciativa Bosques da Coruña, que busca poñer en valor e reforestar con especies autóctonas as zonas naturais da cidade nas que hoxe hai unha presenza maioritaria do eucalipto, así como afondar na naturalización dos espazos verdes da cidade. A responsable municipal insistiu en que este proxecto entronca con todo o traballo de expansión de arborado e naturalización das zonas verdes da cidade que o goberno local leva implementando dende 2015. Ao fío, a concelleira recordou que esta actuación “é coherente coa estratexia DUSI (Desenvolvemento Urbano Sostible Integrado) que desenvolve o Concello coruñés”.\n“Neste momento, na Coruña contamos con 301 zonas verdes aínda que, non obstante, o 73% ocupan menos de 2.000 metros cadrados e o 40% non chega a ter 500 metros. Existen moitos microespazos, cando as recomendacións que nos fan dende a Unión Europea falan de espazos para practicar exercicio de, como mínimo, 5.000 metros cadrados”, explicou García, que indicou que a previsión do executivo municipal pasa por iniciar as obras deste espazo contra final de ano, “para consolidar a actuación durante 2019”. Malia que a actuación está en fase de anteproxecto, xa que o plan definitivo terá en conta as achegas da cidadanía, a intención do departamento de Medio Ambiente é investir preto de 750.000 euros no Bosque das Cinco Illas.\nTal e como explicou a concelleira, a recuperación do espazo, que supera os 84.000 metros cadrados, permitirá sumar un novo pulmón verde á cidade que axudará a incrementar a biodiversidade da zona e mellorará o metabolismo ambiental de Coruña. A responsable municipal salientou, ao fío, que unha vez materializado o proxecto, entre o Bosque das Cinco Illas e o Monte de San Pedro crearase un espazo naturalizado de máis de 160.000 metros cadrados. Por si mesmo, o Bosque das Cinco Illas converterase no terceiro espazo verde da cidade por detrás do Parque de Eiris e Bens.\nO Bosque das Cinco Illas habilitarase sobre o que hoxe se coñece informalmente como Parque Natural dos Rosales, un espazo que, neste momento, carece dunha gran riqueza biolóxica e que conta con áreas dominadas por monte baixo e eucalipto. “Ao longo dos anos houbo moitas promesas con esta zona que nunca se chegaron a plasmar realmente. Nós si queremos facelo realidade, mellorando os accesos e os percorridos do parque, que suman máis de 6 quilómetros, así como abordando os importantes desniveis que posúe e rehabilitando as zonas verdes. Queremos aportar beleza paisaxística e ademais, en definitiva, mellorar a calidade de vida da veciñanza”, dixo.\nAberto ás achegas da cidadanía\nA intención do goberno local é que o Bosque das Cinco Illas se abra ás achegas da veciñanza para construír un proxecto “participado e enriquecido entre todas e todos”. Segundo explicou a titular de Medio Ambiente, a vindeira semana o proxecto do bosque será presentado á veciñanza da zona para, posteriormente, contra o día 24, realizar unha presentación pública. “Unha vez teñamos recollidas todas as achegas procederemos a rematar de forma definitiva o proxecto, para logo acometer a execución das obras”, explicou.\nA configuración do novo parque precisará dunha intervención integral a nivel de paisaxe que aproveitará os desniveis do terreo, os accesos e o sistema de camiños actuais para crear un gran bosque, que ocupará a metade do terreo na súa parte central, unha área na que agora se concentran exemplares de eucalipto de gran porte e que serán substituídos gradualmente por especies autóctonas (se ben conservaranse algúns exemplares de eucaliptos especialmente simbólicos na zona por pertencer a unha variedade diferente e de usos paisaxísticos). O resto do bosque intercalará zonas de vexetación baixa, praderas e de árbores para crear espazos de sombra e tamén para abrir áreas que permitan potenciar as vistas á cidade e ás illas de San Pedro que ten a zona. Tamén está previsto implementar equipamentos que amplíen a tipoloxía de usos para os veciños e as veciñas.\nA titular de Medio Ambiente indicou que haberá instalacións agrupadas por usos destinadas a xogos para nenos e para nenas, unha zona con biosaudables e mobiliario urbano pensado para xente maior, así como unha zona para realizar deporte, combinada con elementos como tumbonas e bancos para o descanso. O proxecto, que culminará coa participación da cidadanía, tamén contempla unha área pensada para os cans que terá elementos nos que poidan xogar e facer exercicio, como se vén de poñer en marcha no parque de Eirís e se habilitará en breve no parque de Bens. A edil apuntou que o deseño do bosque está pensado para incorporar unha multiplicidade de usos que actualmente non ten, como o didáctico, educativo e científico, no que se poida abordar a historia do entorno, poboado na Idade de Ferro, a súa composición xeolóxica e a súa proximidade e conexión co ENIL das Illas de San Pedro. Entre os posibles usos, García tamén salientou o lúdico e o cultural, no que que se poidan realizar actividades ao aire libre, o recreativo e deportivo, tanto na zona acondicionada como na rede de 6,6 quilómetros de camiños, ou o de descanso e de reunión, nos merendeiros e nas áreas de descanso. “Estamos a falar dunha área grande. Na zona centro se concentrarían as árbores, mentres que tamén habilitariamos unha zona de transición con outras especies de porte máis baixo para que conecten coa barrio”, comentou a concelleira. “A propia configuración do bosque dividirase en diferentes illas, algo que tamén fai referencia e conecta simbolicamente este espazo cun dos nosos grandes patrimonios naturais, as Illas de San Pedro”, explicou a edil.\n“A intervención está encamiñada a recuperar e converter o espazo nunha grande área verde de calidade, que conserve, incorpore e rexenere os seus diversos sistemas ecolóxicos naturais. No bosque iranse introducindo de maneira gradual especies autóctonas como o carballo, o castiñeiro, a cerdeira ou o bidueiro, entre outras, que teñen un crecemento lento polo que a súa configuración abórdase como un proxecto a longo prazo”, comentou García. Nas zonas do bordo do parque optarase por unha vexetación máis ornamental, con árbores, arbustos e flores de alto valor cromático e paisaxístico, que se prolongará cara aos accesos dende Os Rosales, para darlle continuidade no barrio. A iluminación prevista acompañará os percorridos principais e se concentrará na área destinada aos cans, mentres que para a xestión dos residuos optarase por contedores mimetizados para lograr a súa integración na paisaxe.


'Pitcher' Castro - Praza Pública\nA historia é tan irresistible que calquera desexaría que fose certa. Contouna en 1964 Don Hoak, nada máis se retirou despois dunha modesta carreira nómade como terceira base nos Dodgers de Brooklyn, os Cubs de Chicago, os Pirates de Pittsburgh ou os Phillies de Philadelphia. En 1951, dixo Hoak, fora botar uns partidos en inverno a Cuba, algo habitual entre os xogadores dos grandes equipos norteamericanos de béisbol. Nunha das citas, formando parte do Cienfuegos e enfrontándose ao Marianao, unha turba de estudantes que se manifestaba contra a ditadura de Batista entrou no campo interrompendo o encontro. Cos xogadores petrificados de medo, o líder estudantil -imaxinan ben, si, o mesmo Fidel Castro en persoa- apañou a bola das mans do asombrado pitcher do Marianao e mandoulle a Hoak varias bolas de forza terrible. Este, como bo norteamericano, devolveunas con seguridade antes de que a intervención da policía disolvera o disturbio.\nÉ mágoa que sexa falsa unha anécdota con tan bos personaxes principais e con esa dose de patriotismo que tanto lles gusta aos estadounidenses. Nin os xogadores cos que di Hoak que compartía pista estaban neses equipos no momento no que data os feitos; nin Castro tiña en 1951 a relevancia que se lle adxudica; nin Hoak xogou na illa ata 1954 (e, daquela, Fidel estaba no cárcere, con pouca marxe de manobra para o deporte). Por non estar, nin sequera Fulgencio Batista estaba no poder nese momento. A imaxinación fecunda dun deportista en horas baixas e a pluma aguzada dun xornalista aproveitado foron as responsables do conto, e os detalles que os leve o demo.\nPorén, esta é unha das anécdotas máis repetidas do folclore beisboleiro. Vaia por diante que este é un deporte que me é terriblemente alleo. Dunha vez, aguilloado por entender que demontre lle ve Paul Auster ao asunto -“o béisbol é tan grande coma a vida mesma”, ou algo así, di en Sunset Park-, merendeime un par de encontros que retransmitían nalgunha canle internacional das que poñen de recheo na tele por cabo. Teño que dicir que me foi por completo imposible entender o que estaba vendo, un espectáculo lento, convenientemente interrompido cada dous por tres por cortes publicitarios, protagonizado por varios señores de presenza escasamente atlética e de duración indeterminada. Servidor, que non é nada sospeitoso de anti ianqui, é incapaz de entender cousas como, a saber, onde está o chiste do fútbol americano, que é o que fai tan divertidas as boleiras, de que se ri o público da stand up comedy ou que día cae Acción de Grazas e por que. Cúlpenme a min; se tanta xente segue o béisbol (e todo o demais), será por algo.\nUnha das invencións máis famosas que o relacionan co béisbol é o mito de que Fidel estivo a piques de converterse en profesional cun equipo estadounidense, cambiando deste xeito a historia do século XX\nVolvendo a Castro, o caso é que polo visto o Comandante era un verdadeiro apaixonado do America's favourite pastime. Outra das invencións máis famosas que o relacionan co béisbol recóllea o escritor Peter J. Bjarkman nun formidable artigo na web Baseball de Cuba: o mito de que Fidel estivo a punto de converterse en profesional cun equipo estadounidense, cambiando deste xeito a historia do século XX. É máis, Bjarkman cita algo así como media ducia de variacións do embuste: segundo afirma, no orixinal un cazatalentos enviado a finais dos anos 40 polos Senators de Washington está a punto de asinar contrato cun prodixioso lanzador da Universidade de La Habana. Mais, oh desgraza, a operación frústrase e o prometedor pitcher convértese no supervilán caribeño favorito do Imperio do Mal. Despois hai múltiples variacións, mesmo inventadas polos propios clubes, nas que o axente traballa para os Yankees de Nova Iork, os Orioles de Baltimore ou os Pirates de Pittsburgh. Quen non querería subir ao carro de “eu estiven a punto de salvar a Cuba das gadoupas do comunismo”? Roberto González, investigador do tema, escribe no seu libro La gloria de Cuba: historia del béisbol en la isla: "Isto nunca se conta en Cuba porque alí todo o mundo sabería axiña que é unha trola. É preciso deixar ben claro que Castro xamais recibiu proposta ningunha dun equipo norteamericano e que nunca alcanzou neste deporte o grao e notoriedade que podería ter atraído a atención dun recrutador experto".\nO certo é que de Castro dándolle ao bate hai moitas imaxes: acabado de chegar ao poder, con gafas de pasta e barbouzas, en partidos de exhibición que aparentemente o levaron por toda a illa (curiosa esa fixación dos grandes homes polos varudos retratos deportivos); con casco e bate, da man de Hugo Chávez; ou compartindo lanzamentos e senectude co ex presidente Jimmy Carter. Tamén hai por Internet algúns vídeos nos que se lle ve lanzando a bola e, a verdade, non é para tanto.\nAsí e todo, contradicir o mito non che é nada fácil. O bateador Monte Irvin, unha das grandes figuras dos anos 40 (cando aínda se xogaban nos Estados Unidos ligas para negros e ligas para brancos), contaba pouco antes de morrer como fora o seu cara a cara particular (e con toda probabilidade inventado) co futuro Comandante, datado en 1947: “Quería ser pitcher e tiraba bastante ben, pero con pouco control, así que veu adestrar cos Almendares, o equipo no que xogaba eu. Nunca conseguiu o dominio suficiente para ser un pitcher dos bos. Un compañeiro meu, Conrado Marrero, que despois lanzou para os Senators de Washington, díxome unha vez: 'Se chegamos a saber que Castro acabaría sendo un ditador, polo menos fichábamolo de árbitro'”.\nMércores 4, Xullo 2018 | Cultura\nA casa de Fidel Castro en Láncara será un museo dedicado á emigración galega


Ana Peleteiro gaña o campionato europeo de triplo salto - Pícaros.gal\nAna Peleteiro gaña o campionato europeo de triplo salto\npor Sabela DireitoPublicado o 8 Marzo 2019 11 Marzo 2019\nA deportista galega álzase coa medalla de ouro na modalidade de triplo salto feminino e consegue bater o récord de España.\nO pasado domingo, 3 de marzo, Ana Peleteiro conseguiu o triunfo no campionato Europeo Indoor de Atletismo celebrado en Glasgow (Escocia). A deportista impúxose na proba de triplo salto en pista cuberta ás súas rivais, Papahristou (Grecia) e Saladukha (Ucraína), que quedaron no segundo e no terceiro posto.\nNo cuarto salto, Ana Peleteiro conseguiu unha marca de 14,73 metros\nA pesares de comezar con dous nulos, Peleteiro alcanzou no terceiro salto unha distancia de 14,56 metros e co cuarto chegou ata os 14,73! Esa marca serviulle para colocarse en primeira posición e gañar o seu primeiro ouro nunha competición internacional. Ademais, conseguiu bater o récord de España, que ata o momento tiña Carlota Castrejana (14,64 metros).\nA galega xa fora campioa do mundo júnior en Barcelona 2012 e medalla de bronce no Mundial de pista cuberta de Birminghan (Reino Unido) e no Europeo de Berlín (Alemaña) no ano 2018.\nA deportista galega Ana Peleteiro na pista de entrenamento. Fonte: Twiiter oficial de Ana Peleteiro.\nPublicado en DeportesEtiquetado Atletismo\nAnterior Rosalía de Castro, a primeira feminista galega\nSeguinte A folga do 8M nótase na educación