ΑΝΕΝΤΑΧΤΟΙ ΠΕΡΙΚΥΚΛΩΜΕΝΟΙ - ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΚΥΚΛΟΣ: 2008\nΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΓΕΜΑΤΗ ΑΠΟ ΟΣΑ ΞΕΧΑΣΑΜΕ ΚΑΙ ΑΠΑΛΛΑΓΜΕΝΗ ΑΠ΄ΟΣΑ ΜΑΣ ΕΞΑΝΑΓΚΑΣΑΜΕ..\nΔεν ήθελα να γράψω ευχές. Γιατί μέσα στο χάος που επικρατεί γύρω μας, σε τόσο πόνο, τόσο θάνατο, οι ευχές μου φαίνονται παρηγοριά στον άρρωστο... Ομως πέρα απ΄ολα αυτά υπάρχουμε εμείς καθισμένοι στο τελευταίο σκαλί του χρόνου που περνά, κοιτώντας χωρίς να ξέρουμε που πάμε το νεαρό χρόνο που καταφθάνει χωρίς να μας ενημερώσει για τις προθέσεις του... Γι αυτό το φίλο λοιπόν που κάθεται σ΄εκεινο το σκαλάκι σαν χαμένος θάθελα να στείλω τις ευχές μου και τις προτάσεις μου... (κακό συνήθειο όταν γερνάς οι συμβουλές γι αυτό τις λέω προτάσεις...)\nΣτέλνοντας αυτές τις ευχές δε θέλω να γράψω κάτι πολύπλοκο, απλά μερικές οδηγίες για το καινούργιο χρόνο. Οχι προτάσεις που διάβασα κάπου και μου φάνηκαν ενδιαφέρουσες. Είναι προσωπικές επιλογές που μ΄εκαναν πριν πολύ καιρό να ξεφορτωθώ αρκετά σκουπίδια από πάνω μου. Αν κάποιος λοιπόν περνάει από αυτό το μπλογκάκι ίσως υιοθετήσει κάποια από τις προτάσεις μου και που ξέρετε μπορεί όντως να νοιώσετε «ελαφρύτεροι»\nΠριν από 4 χρόνια περίπου απαλάχτηκα από το θέμα «αυτοκίνητο». Τότε το πούλησα για λόγους ανάγκης και νόμιζα ότι η ζωή μου θα γίνει γολγοθάς. Σήμερα ακόμα κι αν είχα πάρα πολλά λεφτά το μόνο πράγμα που δε θα μπαινα στο κόπο ν΄αγοράσω θα ήταν ένα αυτοκίνητο. Εμαθα πάλι να περπατάω. Αρχισε να λειτουργεί το μυαλό μου ανάμεσα στο κόσμο με περισσότερη φαντασία. Εγινε αγαπημένη μου συνήθεια να παρατηρώ πρόσωπα, ν΄ακούω ομιλίες, να φαντάζομαι ιστορίες μέσα σε λεωφορεία, μετρό, τραίνα. Εμαθα ν΄αλλάζω προορισμούς έτσι αναπάντεχα χωρίς κανένα πρόγραμμα. Βρήκα την ευκαιρία να κατεβαίνω σε λάθος στάσεις και να βρίσκω έτσι το σωστό προορισμό....\nΠολλά χρόνια πριν από αυτό είχα απαλλάξει τη ζωή μου από κάτι ακόμα χειρότερο. Τη τηλεόραση. Οχι απαλλάξει εντελώς γιατί όπου να πάω και μέσα στο σπίτι μου, στο διπλανό δωμάτιο κάποια τηλεόραση είναι ανοικτή. Απλά απαλάχτηκα στο δικό μου δωμάτιο. Στο χώρο μου. Τη μετέτρεψα απλά σε μόνιτορ. Μόνιτορ για να βλέπω ταινίες. Σε εξαιρετικής σημασίας γεγονότα ακούω ένα σύντομο δελτίο για να βεβαιώνομαι κάθε φορά ότι έκανα τη σωστή κίνηση και τους φώναξα σκάστε! Εννοείται ότι αφού έκλεισε η τηλεόραση η μανία μου για το κινηματογράφο βρήκε ακόμα μεγαλύτερη θέση στη ζωή μου και βρήκε και στη ζωή των παιδιών μου γιατί ω του θαύματος δεν έχουν καμμιά σχέση με τα τηλεοπτικά δρώμενα. Είναι «εκτός» γιατί αυτό το χαζοκούτι τελικά υπάρχει μόνο και μόνο γιατί το ανοίγουμε. Αν το κλείσουμε είναι σαν να μην υπήρξε ποτέ...\nΕνα ψυχαναγκασμό έχω επιτρέψει εδώ και πολλά πολλά χρόνια στον ευαυτό μου. Κι όταν λέω πολλά εννοώ από την ηλικία .... του δημοτικού. Τη μυρωδιά του χαρτιού στα ράφια των βιβλιοπωλείων και στη βιβλιοθήκη στο σπίτι μου. Δεν μπορώ να φανταστώ πως μπορεί ένας άνθρωπος να νοιώθει αν δεν έχει γνωρίσει ποτέ εκείνη την έκσταση του ψαξίματος μέσα στα παλιά τα ράφια. Εκείνη τη μαγεία του να ξεψαχνίζεις τα εξώφυλλα και κλεφτά τις μέσα σελίδες μέχρι να δεις το μελάνι να γράφει «διάβασε με, με βρήκες...» Εδώ η συμβουλη μου είναι απλά, διάβασε. Διάβασε πολύ, όσο πιο πολύ γίνεται. Μάθε να διαβάζεις ακόμα και στα όρθια στριμωγμένος σαν σαλάμι μέσα στο μετρό. Είναι εκπληκτικό να μπορείς κάποια στιγμή να δαμάζεις όλες τις αισθήσεις σου, τόσο σαν να μην υπάρχουν και να γίνεσαι όλος μια σκέψη.....\nΗ επόμενη αλλαγή που επίσης έγινε για λόγους ανάγκης , (τελικά το να μένεις κάποια στιγμή χωρίς φράγκα στη ζωή σου μπορεί να σε πετάξει στο γκρεμό αλλά μπορεί απλά να είναι και το πρώτο σκαλί για τον ουρανό σου), ήταν να μην με απασχολεί τι θα πει μόδα. Σε ολες της τις διαστάσεις. Οταν λέμε όλες – όλες. Ξεκινώντας από το κομμωτήριο που δεν έχω πατήσει πόδι περίπου 10 χρόνια τώρα κι έτσι έσωσα τα μαλλιά μου - Οσοι με ξέρουν καταλαβαίνουν τι εννοώ :) - μέχρι τα ρουχα , τα παπούτσια, τα καλλυντικά, τα μπχλιμπίδια, τη κάθε είδους μαλακία που ξεφουρνίζουν για να μαζεύουν φράγκα. Στα γρήγορα σαν να είναι τα ψώνια ένα γρήγορο αναγκαίο πήδημα..... τα αναγκαία ρούχα , τα αναγκαία παπούτσια, και καθαριότητα που είναι το πιο όμορφο ντύσιμο μας τελικά. Απλά πράγματα. Σε 365 μέρες καταναλώνω για αγορές – τραβηγμένες από τα μαλλιά μπορώ να πω – 10 ώρες....\nΚαι περνάμε στο θέμα διασκέδαση. Εδώ είναι μια τεράστια συζήτηση που εγώ απλά θα προτείνω το εξής. Μια κι έχω κάνει ότι μούρλα περνάει από το μυαλό του ανθρώπου κατέληξα σε κάτι συγκεκριμένο. Λίγος κόσμος, ελάχιστος τόσος που να μποορείς να «επικονωνήσεις» κι όχι να «παπαγαλίσεις». Μέρη επίσης ελάχιστα, τόσο μικρά που να αγγίζουν τα χέρια σου τους τοίχους γύρω σαν νάναι σπίτι σου. Τόποι που οι άνθρωποι συναντιούνται αληθινά. Μπορεί ναναι ένα στέκι, μπορεί ναναι το μοίρασμα της ομπρέλας με το διπλανό στη στάση... Στους τόπους διασκέδασης που εννοώ δεν υπάρχει ανάγκη καν να γνωρίζεις τον διπλανό σου. Είσαι εκεί ακριβώς γι αυτό το λόγο. Για να τον μάθεις.... Ισως να βοηθήσει απλά να πω ότι να πηγαίνεις κάπου χωρίς πρόγραμμα, χωρίς κανόνες , χωρίς όφελος ή υποχρέωση αλλά μόνο γιατί ένοιωσες μια ζέστη νάρχεται ή γιατί εσύ έχεις περίσευμα ζέστη και θέλεις να ζεστάνεις ένα χώρο... Μερικές φορές σ΄ενα δωμάτιο με δυό άτομα να μοιράζονται ενα καφεδάκι κι ένα τσιγάρο, νοιώθεις ότι γίνεται αληθινή διαδήλωση ταχυδακτυλουργών, μάγων , αγγέλων και δαιμονων μαζί σαν ναναι τα γενέθλια της ζωής εκεί μπροστά σου για σένα .... Οποιος δεν μπορεί να το ζήσει συχνά αυτό, ναι.. είναι αληθινά φτωχός και καταχρεωμένος στον αφέντη.\nΘα μπορούσα να συνεχίσω περνόντας στις πιο σοβαρές προτάσεις. Εκείνες πια που μπαίνουν σε άλλες σφαίρες σκέψης. Πολύ πέρα από όλα. Ομως είναι αδύνατον να περάσεις πιο κει αν δεν κάνεις τα προηγούμενα. Μετά δεν υπάρχει λόγος να σε συμβουλέψει κανένας, οι απαντήσεις θα έρθουν μόνες τους για πολλά πράγματα, γιατί απλά ελαφρυτερος θα έχεις μάθει να κάνεις τις σωστές ερωτήσεις....\nΕύχομαι μια χρονιά γεμάτη «ψυχή». Γιατί αν έχεις αυτήν σε επικοινωνία με το υπόλοιπο κορμί σου, αν τη νοιώθεις να σε γεμίζει και ναναι ζωντανή, παρούσα σε κάθε σου βήμα, τότε μπορείς στη κυριολεξία να πετάξεις χωρίς να υπάρχει καμμιά φυλακή ικανή να σε κρατήσει μέσα.\nΑναρτήθηκε από vasiliskos στις 10:21 π.μ. 3 σχόλια\nΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΜΟΝΟ ΣΤΙΣ ΖΕΣΤΕΣ ΨΥΧΕΣ..\nΓιατι τα Χριστούγεννα είναι γιορτή ζεστασιάς και αγάπης κι οχι η παγκόσμια μέρα του Χριστού. Κι επειδή όπως υπάρχει η παγκόσμια μέρα του κάθε τι, για να θυμόμαστε ότι αυτό το κάτι τον υπόλοιπο χρόνο το έχουμε χεσμένο και υπάρχει και μια μέρα για να το θυμόμαστε, έτσι και τα Χριστούγεννα υπάρχουν ακόμα για να θυμόμαστε ότι δεν αγαπάμε.\nΝα θυμόμαστε ότι οι ψυχές μας είναι κοιμισμένες, παγωμένες, θαμένες μέσα σ΄ενα παραφουσκωμένο σακί.\nΔεν υπάρχουν σκατόψυχοι που ξαφνικά θ΄αγαπήσουν το διπλανό τους σήμερα το βράδυ. Ετσι ανιδιοτελώς, χωρίς κανένα αντάλλαγμα, έτσι γιατί αυθόρμητα ξύπνησαν από το λήθαργο.\nΙσως μόνο εκείνοι που για τον άλφα ή βήτα λόγω νοιώθουν ότι είναι κοντά στο θάνατο μετανοιώνουν, έτσι για να κρατήσουν μια πισινή για το χάρο μπας κι είναι αλήθεια και υπάρχει...\nΚι όσο η δυστυχία είναι πιο μεγάλη, τόσο πιο πολύ φαίνονται σαν τσίρκο όλα αυτά τα δήθεν ξαφνικά μονιάσματα. Το στρώσιμο ενός τραπεζιου με φροντίδα και χαρούμενες μυρουδιές στα σπίτια που τον υπόλοιπο χρόνο οι άνθρωποι δε συναντιούνται παρά για ένα ύπνο...\nΤα δώρα εξιλέωσης...\nΤα φωτάκια τα πολύχρωμα και τα δεντράκια τα στολισμένα χτυπητή αντίθεση με τη σκοτεινιά της καθημερινότητας. Την αληθινή. Εκείνη που στέκεται παραδίπλα σιωπηλή και περιμένει να περάσει το διήμερο αφήνοντας στο ψευτοανθρωπάκο να κάνει την επίδειξή του, να κάνει το "κομμάτι" του για να νοιώσει ότι συμβάλει στη "γέννηση" ακόμα...\nΣ΄ενα κόσμο που έχει ξεχάσει προ πολλού τι σημαίνει το θαύμα της αγάπης. Τι σημαίνει ΓΕΝΝΗΣΗ. Σ΄ενα κόσμο που έχει συνιθήσει πια να ζει με το θάνατο. Το θάνατο της σάρκας, το θάνατο του πνεύματος. Ενα κόσμο που έχει βάλει στο ρελαντί τα συναισθήματα και τα βάζει μπρος ανά περίσταση σε κάθε παγκόσμια ημέρα που του προκύπτει από κάποιο ημερολόγιο...\nΚαι φυσικά καταθλιπτικοί, αντιδραστικοί, μόνιμα γκρινιάρηδες μοιάζουν εκείνοι που δε μπορούν να γίνουν ξαφνικά ανέμελοι. Ολοι εμείς που νοιώθουμε τη ψυχή μας να δακρύζει καθημερινά και δεν γουστάρουμε να κάνουμε ανακωχή κανένα 48ωρο του έτους, έτσι γιατί κάποιοι γουστάρουν να μας πλασάρουν χαρούμενες καρτούλες και τραγούδια αγάπης.\nΓινόμαστε δυσάρεστοι γιατί επειμένουμε να θυμόμαστε κι όταν οι υπόλοιποι θέλουν να παραστήσουν ότι "το ξεπέρασαν" και θα ρίξουν κι ένα τσιφτετέλι πάνω από τα "πτώματα". Η ζωή που ξοδεύεται τόσο άδικα τις υπόλοιπες μέρες δεν ανασταίνεται για λίγο να τσουγκρίσει το ποτήρι μαζί μας όσο και να παριστάνουμε ότι έτσι είναι.\nΗ γέννηση γιορτάζεται κάθε μέρα στις ζεστές ψυχές. Μαζί με όλα τα άλλα συναισθήματα που στέκουν απόμακρα σ΄οσους έχουν μάθει να περιμένουν το ημερολόγιο για να τα εκφράσουν. Συμπόνια, φιλανθρωπία, καλωσύνη, φιλότιμο. Ενας άνγωστος κόσμος κρυμμένος βαθειά στο λαβύρινθο της ανθρώπινης ύπαρξης που αρχίζω να πιστεύω ότι είναι κι αυτά γονίδια. Η ταχεις ή δεν ταχεις ότι και να γίνεται γύρω σου....\nΚαλά χριστούγεννα λοιπόν σ΄ολους εκείνους που δεν γιορτάζουν απ΄εξω τους για να φυλάξουν μέσα τους αυτό που κανείς δεν μπορεί να τους αρπάξει. Στους δυσάρεστους γκρινιάριδες που δεν θ΄ανάψουν τα λαμπάκια. Εκείνους που θα γιορτάσουν στο σκοτάδι αγκαλιασμένοι με εκείνη την αγάπη που δεν έχει ανάγκη τα φώτα για να λάμπει...\nΑναρτήθηκε από vasiliskos στις 7:27 π.μ. 1 σχόλια\nΟΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΤΩΝ 11\nΠροτείνω ένα βιβλίο σε όποιον δε το έχει διαβάσει. Οι ειδήσεις των 11. Νόρμαν Σπίνραντ. Σχετικά με το βιβλίο υπάρχει μια εκτενής αναφορά εδώ\nΜου ήρθε στο μυαλό καθώς έβλεπα χτες Λαζόπουλο. Η εκπομπή και όσαν ειπώθηκαν ήταν αναμενόμενα.\nΟ Λάκης μίλησε για "τελείες" και "κόμματα"\nΠως μπορεί κανείς όμως να μιλάει για τελείες και κόμματα στη τηλεόραση? Οταν όλη η ιδεολογία της τηλεόρασης στηρίζεται ακριβώς στο ότι δεν πρέπει να υπάρχουν τελείες...\nΗ ιδεολογία της μηχανής του κιμά.\nΜέσα στο μηχάνημα μαζί σαν μια τραγανιστή πίτα, ο θάνατος, το σπάσιμο ενός ποδιού, το άνοιγμα μιας μύτης, το κλέψιμο μιας τσάντας, το διαζύγιο μιας στάρ και το νέου τύπου δάνειο από τη τάδε τράπεζα.\nΤα παιδιά που μπήκαν στη ΝΕΤ ευτυχώς κάθησαν λίγο και τους έδιωξαν. Ευτυχώς.\nΓιατί αν μέναν λίγο παραπάνω, χωρίς καν να το καταλάβουν θα είχαν γίνει ριάλιτυ. Θα διακόπταν τις κουβέντες τους για διαφημήσεις. Θα υπήρχε από κάτω ένα κινητό με ψηφοφορία για τον πιο εισβολέα προτιμούμε και στο τέλος θα ήταν όμηροι της πιο ύπουλης μορφής υποταγής.\nΟπως όμηροι είναι οι πατεράδες και οι μανάδες τους. Οπως όμηροι είναι όλοι εκείνοι που αυτές τις μέρες κουνάνε το κεφάλι χωρίς τελείες ανάμεσα. Οπως πάντα μόνο με κόματα...\nΔυστυχώς αυτές τις μέρες υπήρχε η ευκαιρία να σπάσουμε κάτι πολύ φοβερό αλλά δεν το κάναμε. Τις οθόνες. Αν σήμερα σπάγαμε όλοι τις οθόνες μας, αύριο θα ξυπνάγαμε σ΄ενα αλλοιώτικο κόσμο. Δεν ξέρω αν θα ήταν καλύτερος ή χειρότερος. Ξέρω όμως σίγουρα ότι θα ήταν δικός μας. Θα σχηματιζόταν από αυτά που βλέπουμε με τα μάτια μας, που ακούμε με τα αυτιά μας που αγγίζουμε με τα χέρια μας.\nΤώρα, σήμερα, είναι όπως και χτες. Οπως και αύριο. Είμαστε όμηροι. Ενός κουτιού. Που το πολυ πολύ που θα μπορούσε να χρησιμεύσει θα ήταν να βάλει κανείς ένα βάζο επάνω.\nΔιαβάστε το βιβλίο. Είναι πολύ ιδιαίτερο όπως άλλωστε όλα τα βιβλία του Σπινραντ. Με αποκορύφωμα, κατά τη δική μου άποψη, τους "Πράκτορες του Χάους" το οποίο κάλιστα μπορείτε να διαβάσετε μαζί. Ετσι σαν μια μικρή προσωπική επανάσταση στη μονότονη απραξία του μυαλού μας.\nΑναρτήθηκε από vasiliskos στις 7:53 μ.μ. 1 σχόλια\nΚάποιοι θέλουν να βλάψουν τη Δημοκρατία.\nΤι ακριβώς είναι κύριοι οι Δημοκρατία? Μήπως πρέπει να ξεσκονίσετε τα λεξικά?\nΔημοκρατία δεν είναι ζητώ τη ψήφο του λαού και αφού τη πάρω γράφω το λαό στα παλιά μου παπούτσια. Αυτό δεν είναι δημοκρατία είναι πονηροκρατία.\nΔεν είστε δημοκράτες. Είστε προικοθήρες. Ακριβώς όπως ο πονηρός νεανίσκος λιγουρεύεται τη προίκα της αφελούς και με όρκους αγάπης τη παντρεύεται και της τα τρώει όλα έτσι ακριβώς είναι και η δημοκρατία σας.\nΤι ακριβώς πρέπει να κάνει ένας πολίτης για να είναι δημοκράτης? Πρέπει κατά την απόψή σας να ψηφίσει και μετά αν ο εκλεγμένος του αποφασίσει να τον εκτελέσει εκείνος να συμφωνήσει?\nΝομιζα ότι η ψήφος μας αντιστοιχει σε εντολή εκτέλεσης πολιτικής η οποία θα πηγάζει από το λαό για το λαό. Δεν ήξερα ότι ήταν εντολή εκτέλεσης μαφιόζικου τύπου.\nΙσως λοιπόν είναι λίγο ξεδιάντροπο να μιλάμε για το ποιός επιβουλεύεται τη δημοκρατία.\nΤη δημοκρατία την επιβουλεύεται κάθε ένας ο οποίος λειτουργεί με τέτοιο τρόπο ώστε να προκαλέσει την αγανάκτηση του λαικου συναισθήματος είτε γιατί αδιαφορεί πλήρως αν οι πολίτες ζουν ή πεθαίνουν, είτε γιατί εξυπηρετεί "απώτερους" σκοπους.\nΔημοκρατία δεν είναι πολίτες που στενάζουν και υποφέρουν για να μπορέσουν να επιβιώσουν. Δεν είναι πολίτες που προσπαθούν να μιλήσουν και δεν τους δίνει κανείς σημασία. Δεν είναι κλέψιμο του δημοσίου χρήματος ούτε κατάχρηση της λαικής ετυμηγορίας προς επίτευξη σκοπών που σε τίποτα δεν ωφελούν τη καλυτέρευση της ζωής του απλού πολίτη.\nΣε ένα κράτος που κυριαρχούν πέντε έξι οικογένειες, οι οποίες καμμιά σχέση δεν έχουν με την πραγματικότητα του ελληνικού λαού και οι οποίες θεωρούν δικαίωμά τους να ξοδέψουν τη ζωή των πολιτών τους όπως ακριβώς επιθυμούν, δεν υπάρχει δημοκρατία οπότε μη φοβάστε κανείς δεν πρόκειται να καταλύσει κάτι ανυπαρκτο.\nΑναρτήθηκε από vasiliskos στις 9:19 π.μ. 5 σχόλια\nΣήμερα, την επόμενη μέρα δεν πρέπει να μιλήσουμε για όλα αυτά που έγιναν αλλά για όλα αυτά που ΔΕΝ έγιναν.\nΤώρα που οι λάμιες αρχίζουν και χαλαρώνουν, που στα παράθυρά τους αρχίζουν κι αφήνουν το περίλυπο ύφος και λένε και καλαμπουράκια, πρέπει να σκεφτούμε τι συνέβη και όλα μοιάζουν να έμειναν ήδη πίσω...\nΗ περίληψη των γεγονότων που αφήνει να εννοηθεί ο κάθε είδους παπάρας που έχει άποψη αυτές τις μέρες μέσα από το καλοραμένο κουστούμι κοιτώντας τη μεγάλη του φιλενάδα τη κάμερα, είναι ότι ένα παιδί έφαγε μια σφαίρα, οι συμαθητές του βγήκαν να διαμαρτυρηθούν , μπήκαν στη μέση και κάτι λαμόγια τακαναν όλα γυαλιά καρφιά και σήμερα έχουμε ένα σωρό καταστηματάρχες να κλαίνε που πηραν φωτιά τα μαγαζάκια τους.\nΝαι έτσι έγινε. Γιατί τα παιδιά ΜΕΙΝΑΝ ΜΟΝΑ ΤΟΥΣ.\nΟλη αυτή η νεολαία που ξεχύθηκε στους δρόμους, σε όλη την Ελλάδα επιθυμώντας να φωνάξει, να διαμαρτυρηθεί να ακουστεί έμεινε μόνη.\nΠου ήταν οι γονείς , οι συγγενείς, οι φίλοι, οι γειτόνοι όλων αυτών των παιδιών?\nΣτο καναπέ να βλέπουν τα γεγονότα.\nΠανικόβλητοι στα τηλέφωνα μήπως το παιδί είχε πάει «κάτω»...\nΠου ήταν σε όλο αυτό το μπάχαλο που έγινε\nΟι εργαζόμενοι της καρπαζιάς\nΟι χωρίς ασφάλεια και σύνταξη\nΟι νοικοκυρές που στενάζουν στο μπακάλη\nΟι συγγενείς των αρρώστων που σαπίζουν σε κάποιο ράτζο αβοήθητοι\nΟι άντρες και οι γυναίκες με τα κουρασμένα πόδια και τα ζαρωμένα χέρια\nΟι γονείς που τα παιδιά τους σαπίζουν από τη πρέζα\nΟι μανάδες που στραγγίζουν το πορτοφόλι για να βρουν ψίχουλα να φάει η οικογένεια\nΟι δανεικοί δούλοι των πολυεθνικών\nΟι ξεσπιτωμένοι από τις τράπεζες\nΟι άνεργοι επιστήμονες\nΟι ουρές του ταμείου ανεργίας\nΟι χαμάληδες της ζωής όλοι....\nΔεν είχαμε κινητά να συννενοηθούμε με sms μεταξύ μας. Αυτό ήταν.\nΜια ολόκληρη κοινωνία που στενάζει κι έχει βγάλει το καρκίνο από μιζέρια μιας άδικης, υποβαθμισμένης και στυγνής πραγματικότητας, παρακολουθούσε τα νιάτα να παίζουν πετροπόλεμο, ψιλοβρίζοντας, ψιλοαγανακτώντας, λέγοντας μαλακίες.\nΜε τη μπότα πατημένη στο λαιμό, κοιτάζαν το τακούνι χάσκοντας σα χάνοι.\nΓύρω από αυτά τα παιδιά υπήρχαν τουλάχιστον δύο εκατομύρια άνθρωποι που θα είχαν κάθε απόλυτη δικαιολογία να βρίσκονται εκεί. Πιο πολύ κι από τα ίδια τα παιδιά. Γιατί αυτά τουλάχιστον τα περισσότερα ακόμα είναι καλοζωισμένα. Ντυμένα από τα ρούχα που εσύ προσπαθείς ν΄αγοράσεις δανεικά με κάρτες. Με το κινητό τους που εσύ εξασφαλίζεις μετρώντας τα φραγκοδίφραγκα. Με το θάρρος των νιάτων που εσύ έχεις θάψει εδώ και κάτι δεκαετίες.\nΕΣΥ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΗΣΟΥΝ ΕΚΕΙ.\nΕσύ που γεννήθηκες και θα πεθάνεις στη μιζέρια.\nΤα περισσότερα από τα παιδιά δεν έχουν καν ψηφίσει ακόμα. ΕΣΥ ΨΗΦΙΖΕΙΣ!\nΑν γύρω από τους δρόμους , τα μαγαζιά ξαφνικά βρισκόντουσαν χιλιάδες κόσμου σαν ασπίδα να βροντοφωνάζουν κανένας δε θά έκαιγε τίποτα.\nΔεν θα βρισκόταν κανένας ηλίθιος να λέει τις μαλακίες του στο χαζοκούτι.\nΑν στη πλατεία συντάγματος αυτή τη στιγμή και σε κάθε μεγάλη πλατεία σ΄ολη τη χώρα βρίσκονταν καθισμένοι σε διαμαρτυρία διαρκεία οι χιλιάδες γονείς αντί για τα χιλιάδες παιδιά σήμερα δεν θα ήταν η επόμενη μέρα....\nΤην ώρα που τα παιδιά σου γυρνάγανε στους δρόμου εσύ, εγώ όλοι μας σκεφτόμασταν τι θα ψωνίσουμε στο σουπερ μάρκετ, βλέπαμε το λοριασμό της ΔΕΗ που λήγει, το δάνειο που έχει κάτι μήνες να πληρωθεί, το εξώδικο, τις τελευταίες απολύσεις που γίναν στη δουλειά τη θέση μας που κρέμεται από μια κλωστή για να μη πάρουμε πόρτα.\nΧθες πήρα ένα σωρό φίλους στο τηλέφωνο, το πρωί να δω ποιός δεν θα πήγαινε στη δουλειά. ΟΛΟΙ ΠΗΓΑΝ. Γιατί όλοι είχαν το ίδιο συναίσθημα. Οτι δεν έχουν από που να κρατηθούν και το μόνο που πρέπει να κάνουν είναι να το βουλώσουν και να συνεχίσουν ήσυχα να «επιβιώνουν».\nΕΜΕΙΣ ΟΛΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΙ ΚΟΥΚΟΥΛΟΦΟΡΟΙ. Μη ψάχνεται συνομωσίες και γαργαλιστικές λεπτομέρειες. Εμείς όλοι είμαστε. Οχι ένας και δυο αλλά χιλιάδες.\nΟ μικρός σκοτώθηκε αυθόρμητα. Εμείς πεθαίνουμε συνειδητά.\nΤελικά αυτές τις μέρες δυό μερίδες πληθυσμού κάναν τη δουλειά τους , όπως τουλάχιστον νόμιζαν ο καθένας από την οπτική του. Δυο μερίδες πληθυσμο ειπαν ΠΑΡΩΝ! Οι μαθητές και οι μπάτσοι.\nΚαι πιστέψτε με δεν είμαι διατεθειμένη να πω κακό λόγο ούτε για τους μεν ούτε για τους δε. Γιατί δεν έχω άποψη. Εγώ απλά κοίταζα τηλεόραση.\nΑναρτήθηκε από vasiliskos στις 9:28 π.μ. 3 σχόλια\nSorry για τα τραγουδάκια αλλά ξεψάχνιζα κάτι παλιά cd και μια και τα θυμήθηκα είπα να τα αναρτήσω. Είχα σκεφτεί να κάνω μια βαθυστόχαστη πολιτική ανάλυση αλλά δε μου βγαίνει. Εμένα συγχωρήστε με αλλά είμαι από εκείνη τη παλιά γενιά που νόμιζε, έλπιζε, και σκατά τάκανε και η εκδίκηση της ζωής βέβαια είναι ότι ενώ εμείς τη σκαπουλάραμε, περίπου, κυλίσαμε, έχουμε καθήσει στη καρεκλα μας και το φιλοσοφούμε , παίρνουμε κι εκείνο το ύφος του φωτεινού παντογνώστη αφού καλώς ή κακώς και φάγαμε και ήπιαμε και βολευτήκαμε κλπ κλπ\nτο αποτέλεσμα στη πιο σκληρή μορφή του θα το λουστούν τα παιδιά μας. Ω ναι, γιατί όλοι το βλέπουμε ότι τα χειρότερα δεν έχουν καν ξεκινήσει ακόμα. Αλλά έρχονται ολοταχώς...\nΕιλικρινά ένα μεγάλο συγνώμη στους νέους και ναι ξέρω το συγνώμη ανακαλύφθηκε από τότε που χάθηκε το φιλότιμο.\nΑναρτήθηκε από vasiliskos στις 8:53 μ.μ. 0 σχόλια\nΧωρίς "παρεξήγηση" ε?\nΑναρτήθηκε από vasiliskos στις 8:38 μ.μ. 0 σχόλια\nΑναρτήθηκε από vasiliskos στις 8:25 μ.μ. 0 σχόλια\nΑς παρουμε μια μικρή ιστορία. Σε κάποια γειτονιά υπάρχει ένας τύραννος που ταλαιπωρεί το κοσμάκη. Κάθονται όλοι σαν μουρόχαυλοι, φοβισμένοι, μη ξέροντας τι να κάνουν ενώ μέσα τους βράζουν. Και σε εκείνο ακριβώς το σημείο ο τύραννος αρχίζει και κάνει τραγικά λάθη. Μέχρι που κάνει το μοιραίο λάθος.\nΚαι τότε οι μουρόχαυλοι τα παίρνουν στο κρανίο κανονικά κι αποφασίζουν να πουν φτάνει μέχρι εδώ. Αποφασίζουν να αλλάξουν ρότα και να πάρουν το δίκιο στα χέρια τους. Βγαίνουν σιγά σιγά από το καβούκι κι αρχίζουν να μη συγχωρούν, να μην το βουλώνουν, να μη φοβούνται. Γιατί έτσι κι αλλοιώς έχουν φτάσει σε σημείο εξαθλίωσης και δεν έχουν τίποτα να χάσουν.\nΚαι ξεκινάνε με αφορμή το μοιραίο λάθος να κάνουν μια συζήτηση εφ΄ολης της ύλης και να πάρουν σοβαρές αποφάσεις για το τι θα γίνει από δω και πέρα.\nΚαι τότε γίνεται η συνήθης κίνηση. Καταφθάνουν μια ομάδα από επαγγελματίες του είδους με ένα και μοναδικό σκοπό. Να γαμήσουν τη συζήτηση. Να τη γαμήσουν τόσο πολύ που να χάσει την αρχική της έννοια. Εκεί που ο στόχος ήταν να ξεφτιλιστεί ο τύραννος, πάνε και πιάνουν π.χ. το μαγαζί του γείτονα το κάνουν σμπαράλια κλέβουν και όλα του τα υπάρχοντα.... οπότε τι να πεις αναγκαστικά ανατριχιάζεις, τα χάνεις, αρχίζεις και φοβάσαι πάλι και χειρότερα, μένεις σα μαλάκας άλλη μια φορά και να πρέπει να «απολογείσαι» Ρε παιδιά δεν είμαι κρεφτρόνι, για το δίκιο μου θέλω να παλαίψω. Αλλά όλοι σε κοιτούν ύποπτα.\nΒρίσκεσαι στην απίστευτη θέση ενώ πας να πολεμήσεις τα κλεφτρόνια που λυμαίνονται τη ζωή σου, να φανείς κλεφτρόνι εσύ!!!!!\nΕτσι πολύ απλά και με μαεστρία...\nΧθες μας γάμησαν τη σοβαρή κουβέντα φίλοι μου. Κι εμείς όλοι πρέπει αυτή τη στιγμή να το κατανοήσουμε και να μην μείνουμε να χάσκουμε σαν χάνοι.\nΒγάλτε από τη κουβέντα τους μαλάκες και συνεχίστε από εκεί που είχαμε μείνει.\nΤώρα αν θάβγαινε και καμμιά «προβιά» για να δούμε επι τέλους τι κρύβεται από κάτω θαταν ακόμα καλύτερα, αλλά αυτά είναι όνειρα χειμερινής νύχτας....\nΕγώ το βλέπω έτσι. Μπορεί να κάνω και λάθος. Δεν είμαι καμμιά σοφή.Οπότε σ΄αυτή τη περίπτωση παρακαλώ πείτε μου εσείς.\nΤΙ ΣΤΟ ΚΕΡΑΤΟ ΓΙΝΕΤΑΙ?\nΕμένα πάντως λιβάνι μου μυρίζει....\nΞέρετε τι νοιώθω αλήθεια σήμερα? Θλίψη απέραντη και οργή που δυσκολεύομαι να συγκρατήσω. Νοιώθω σαν κάποιον να με θεωρεί για ποοοοοοοοοοοολύ μεγάλο μαλάκα κι αρχίζω ν΄αναρωτιέμαι πόσο αλήθεια είμαι....\nΑναρτήθηκε από vasiliskos στις 10:46 π.μ. 3 σχόλια\nΠριν πολλά χρόνια, ήμουν τότε 16-17 χρονών, βρισκόμουν στη Ρώμη. Είχα πάει σε μια γιορτή με άλλα παιδιά κι ένας μεγαλύτερος που είχε ενα σαραβαλάκι σκαραβαίο προσφέρθηκε να μας γυρίσει σπίτι. Τρελόπαιδα, γεμάτα κέφι στριμωχτήκαμε 6 άτομα στο σαράβαλο ξελιγωμένοι στα γέλια ότι κάναμε ένα μεγάλο κατόρθωμα κι αρχίσαμε να κυκλοφορούμε στους δρόμους της Ρώμης. 11 η ώρα τη νύχτα.\nΥπήρχε όμως ένα πρόβλημα που εμείς φυσικά δεν είχαμε δώσει καμμιά σημασία. Τότε στην Ιταλία υπήρχε το λεγόμενο coprifuoco μετά τις 7 το βράδυ. Δηλ.απαγόρευση κυκλοφορίας. Ηταν η εποχή που οι ερυθρές ταξιαρχίες είχαν πιάσει το Μόρο και η αστυνομία χτένιζε πιθαμή προς πιθαμή να βρει. Η εποχή που σε κάθε συλαλητήριο γινότανε της κακομοίρας. Την εποχή που υπήρχαν όχι ένας και δύο αλλά πολλοί νεκροί...\nΜας σταματάνε σ΄ενα δρομάκι σκοτεινό ενα περιπολικό. Καθώς γονάτισα με τα χέρια πίσω από το κεφάλι μαζί με τους υπόλοιπους φίλους μου κι ενα αυτόματο καρφωμένο στο αυχένα, ήταν η πρώτη φορά που συνειδητοποίησα ότι σ΄εκείνο το στενό αν με κομματιάζανε, με τρώγανε και πετάγανε τα υπολοίματα σ΄ενα υπόνομο δε θαπαιρνε χαμπάρι κανένας. Οτι εγώ απέναντι σ΄ενα αυτόματο καρφωμένο στο λαιμό, και με κάποιον που θα θεωρούσε ότι είμαι «σκουλίκι» κι όχι άνθρωπος, ήμουν χαμένη από χέρι. Σταθήκαμε τυχεροί. Οι πολιτσιότι κάναν τη δουλειά τους, ζητήσαν ταυτότητες, κάνανε εξακρίβωση και πήγαμε σπίτια μας. Θα μπορούσε όμως να ήταν τελείως διαφορετικά κι εγώ τώρα να μη γράφω εδώ.\nΔεν υπάρχουν καλοί και κακοί μπάτσοι. Δεν υπάρχουν καλοί και κακοί άνθρωποι. Υπάρχουν διαμορφωμένες συνειδήσεις. Ζούμε σ΄ενα κράτος που ακόμα μετράει τις πληγές του, απ΄αυτό που ονομάζουμε «φανατισμός». Κάθε σπίτι μετράει νεκρούς από τη μια και την άλλη μεριά. Γαλουχήθηκαν γενιές ολοκληρες θεωρώντας τους συμπατριώτες, μιάσματα, κουμούνια, φασίστες, πουλημένους ή απούλητους....\nΚάθε σπίτι έχει να πει μια ιστορία για ένα παπού, για ενα πατέρα, για ένα αδελφό που έχασε τη ζωή του από τον «απάνεντι γείτονα».\nΕίδαμε κεφάλια να γυρίζουν καρφωμένα σε πασάλους, πολιτικές δολοφονίες να διαδέχονται η μια την άλλη, νησιά γεμάτα με χιλιάδες κόσμο, ξύλο να πέφτει σε κάθε γωνιά με κάθε ευκαιρία. Οι περισσότεροι από εμάς έχουν διαμορφώσει μια συνείδηση από τους προηγούμενους. Εχουμε μάθει ν΄αγαπάμε και να μισούμε σε συγκεκριμένη κατεύθυνση. Εχουμε μάθει ότι το τάδε είναι καλό και το τάδε κακό. Οπως οι φανατισμένοι θρησκόληπτοι που απ΄τη μια προσεύχονται κι απ την άλλη μπορούν να κάψουν ζωντανό κάθε αντίχρηστο.\nΤο χέρι που οπλίζει και βαράει δεν είναι απαραίτητα το χέρι ενός ανώμαλου σαδιστή. Μπορεί να είναι απλά το χέρι μιας συνείδησης διαμορφωμένης μ΄ενα συγκεκριμένο τρόπο. «Αυτά εκεί μπροστά σου είναι μια μάζα από κωλόπαιδα, αναρχοκουμούνια κι αύριο θα σκοτώσουν το δικό σου παιδί αν δεν προλάβεις». Η κι ακόμα περισσότερο είναι ένα τίποτα που μπορούμε να γλεντήσουμε επάνω μας. Κι η άλλη μεριά , η αντίπλη που βλέπει αυτό το οπλισμένο χέρι σαν ένα εγκληματία, σε κάποια άλλη στιγμή μπορεί να οπλίσει εκείνη τη σκανδάλη. Στα σπίτια τους αυτοί οι άνθρωποι, αγαπούν, ερωτεύονται, έχουν παιδιά, φίλους, πίνουν το κρασάκι λέγοντας κανα παλιό ρεμπέτικο, γελάνε με το τελευταίο ανέκοδοτο. Με τους «δικούς τους» Εκείνους που θεωρούν ότι είναι άνθρωποι. Οι άλλοι δεν είναι. Είναι απλά χαμούρια...\nΟπως μια άλλη μερίδα που θρηνεί για το χαμένο παιδί, δεν θα θρηνούσε αν ήταν αλβανάκι, ή τσιγγανάκι, ή πακιστανάκι...Αυτοί που σήμερα κλαίνε σε μια άλλη περίπτωση που πάλι θα υπήρχε μια ζωή χαμένη θα τρίβαν τα χέρια με ευχαρίστηση. Αρκεί να ήταν από τους «αλλους». Κι όπως το πακιστανάκι γι΄αυτό ακριβώς το λογο μεθαύριο θα οπλιστεί με μια βόμβα στο στήθος και θα κάνει σμπαράλι την άλλη μεριά που τόσα χρόναι του πατάει στο λαιμό τη μπότα της. Οπως κι ο παρακάτω θα πάρει ένα κουμπούρι και θα πάει να κομματιάσει τον «τάδε» που θα του φάει τη πατρίδα. Ολα θέμα διαμορφωμένης πολιτικής συνείδησης. Κι εδώ είμαστε μια χώρα γεμάτη πάθη. Πάθη που μπόρεσαν να τα εκμεταλευτούν δεκαετίες τώρα οι κάθε είδους κυβρνήσεις για να κάνουν το παιχνίδι τους.\nΕίμαστε ένας λαός που αγαπάει πολύ και μισεί πολύ. Που είναι πολύ σκυλάς ή πολύ ροκάς. Που μπορεί ναχει δεκα ζώα μέσα στο σπίτι να τα ταίζει ή να ρίχνει λάδι και να ξεροψήνει τα ζωντανά. Που ανακαλύπτει το κινητό και αγοράζει δέκα μοντέλα μαζί. Που λέει θα φάω ένα μεζεδάκι και κατεβάζει μισό αρνί. Που κόβει τις φλέβες για μια γυναίκα και την άλλη στιγμή της βάζει βενζίκη και τη καίει ζωντανή γιατί «του την είπε».... Που μπορεί με τον ίδιο τρόπο να δώσει τη ζωή του για τη πατρίδα ή να αφαιρέση τη ζωή κάποιου άλλου για μια «παραγγελιά».\nΧιλιάδες «μπατσόπουλα» έχουν γαλουχηθεί από πατεράδες, παπούδες που τους έμαθαν ότι ότι αντιστέκεται, ότι φωνάζει στην εξουσία, ότι διαμαρτύρεται είναι εχθρός της πατρίδας. Είναι παλιοκουμούνια, αντίχρηστα και προδότες. Οπως χιλιάδες «ανταρτόπουλα» μάθανε ότι όπου υπάρχει στολή υπάρχει ένα κάθαρμα, υπάρχει ένας εχθρός, ένας φασίστας που πρέπει να μην υπάρχει...\nΤο λαό μας δεν τον αφησε κανείς να πάει μπροστά. Να μορφωθεί, να απελευθερωθεί από τα αιώνια μίση, να ξεφύγει από το επίπεδο της βεντέτας και να προσπαθήσει να δει με υγειή μάτια τη πραγματικότητα. Να χτίσει απ΄την αρχή το τόπο του και να σκεφτεί ότι πάνω απ΄ολα είμαστε ΕΛΛΗΝΕΣ. Γιατί αυτοί που κυβερνούσαν μόνο έλληνες δεν ήταν. Δεν δώσαμε ιδανικά αγάπης και προόδου στα παιδιά μας. Δώσαμε τα «απωθημένα» μας που κι αυτά μας τα είχαν δώσει με τη σειρά τους οι πατεράδες μας.\nΚι όμως η νεολαία αυτή η νεολαία εδώ επιθυμεί να ξεφύγει. Δε ξέρει τίποτα για αυτά τα εγκληματα. Αυτή η τελευταία νεολαία που πέτυχε ευτυχώς γι΄αυτήν, γενιά γονιών που είχαν κι αυτοί με τη σειρά τους σιχαθεί τα πάντα... Κι ασχολήθηκαν με άλλα, ξέχασαν, κοιμήθηκαν, γίναν ρουτινιάρηδες μεροκαματιάρηδες ή κυνηγοί δραχμοφονιάδες και δεν ασχολήθηκαν με γαλουχήσεις. Τα παιδιά αυτά είναι παιδιά γονιών «σε χειμερία νάρκη». Ευτυχώς.. Κι εδώ είναι το πρόβλημα. Αυτοί οι νέοι δεν συμορφώνονται με συγκεκριμένο τρόπο. Δεν ξέρεις από που να τους «πιάσεις». Κι έχουν ρίξει όλα τα απόβλητα επάνω τους για να τους «τρέξουν» από τη μια μεριά ή από την άλλη. Για να τους κρατήσουν αμόρφωτους. Για να τους γαργαλάνε τα κατώτερα ένστικτα, κι έτσι τη κατάλληλη στιγμή να μπορούν να τους οπλίζουν το χέρι κατά βούληση.\nΔεν επιθυμούν μορφωμένους φοιτητές ή απαιτητικούς εργαζόμενους.Συνειδητοποιημένους πολίτες με αρχές και δικαιώματα.\nΕπιθυμούν αμόρφωτους καυλωμένους προς τυχαία κατεύθυνση. Αρκει να κάνουν ζημιά...\nΗ να τους καταντήσουν κάπως ώστε να μην μπορούν να σκέφτονται καθόλου. Πρεζάκηδες, ή τελειωμένους γιάπηδες, ή αποχαυνωμένους τηλεορασόπληκτους. Δύσκολο όμως. Εύχομαι να είναι ακατόρθωτο. Εύχομαι το πάθος, το μυαλό, η ευφυία σ΄αυτό το τόπο να ζωντανέψουν ξανά κι αυτή τη φορά προς τη σωστή κατεύθυνση. Είναι μεγάλος ο αγώνας γιατί η σαπίλα, η δυστυχία, οι κίνδυνοι είναι τόσοι πολλοί που μπορούν να σου ρίξουν στα πόδια σου ότι δόλωμα γουστάρουν....\nΕσύ νεαρέ, νεαρή, σταμάτα τους απλά. Μην οπλίσεις πριν σκεφτείς. Οσοι και να σουχουν κάψει το μυαλό μην αφήσεις να στο κάψουν άλλο. Χέστους.\nΑναρτήθηκε από vasiliskos στις 9:56 π.μ. 1 σχόλια\nΕίμαι ένας από τους κατοίκους αυτης της πόλης που δεν ήταν εκεί. Που ξύπνησα σήμερα το πρωί, έβαλα τη τηλεόραση και βλέπω τι συνέβη. Μια ανθρώπινη ζωή και η καταστροφή σε καταστήματα και αυτοκίνητα...\nΤο γνωστό μπέρδεμα που μας αφήνει σα μαλάκες μπροστά σε τόσο θράσος.\nΕνας αχταρμάς. Μόλις σε πιάνει αγανάκτηση για το ότι χάθηκε ένα νεαρό παιδί και προσπαθείς να καταλάβεις πως και γιατί, σου πετάνε στη μούρη μια γυναίκα που καταστράφηκε το μαγαζί και θα μείνει η οικογένειά της στο δρόμο.\nΚαι καπάκι θα βγει ο τάδε χαρτογιακάς υπουργός, δημοσιογραφίσκος, ειδήμων του κώλου, ψυχολόγοι, δικηγόροι, αστρολόγοι, σταρ των μπουζουκιών, που θα εκφέρουν άποψη, για λογαριασμό μας πάντα, και θα πουν ότι λυπούνται και για τα δυό και συμπαρίστανται και στη μάνα του παιδιού και στη κατασταματαρχίνα, και πρέπει να τιμωρηθούν παραδειγματικά η υπεύθυνοι. Το υπεύθυνοι είναι κάτι άλλωστε που φτιάχεται κατά βούληση.\nΑλλά εκείνοι οι ίδιοι δεν θα φταίνε για τίποτα.\nΔεν ξέρει κανείς τίποτα για όλα αυτά. Μένουμε έκπληκτοι. Ολοι μένουν έκπληκτοι.\nΓια όλα αυτά που συμβαίνουν κι έχουν καταντήσει τη ζωή μας μπουρδέλο (και κάτι χειρότερο γιατί και το μπουρδέλο έχει κάποια τάξη) για όλα αυτά λοιπόν δεν ξέρουν τίποτα.\nΔεν ξέρουν για τις κλεψιές, τις μίζες, το λαό που στενάζει, την αδικία, την ασυδοσία. Το κράτος όπου μπαινοβγαίνουν ελεύθερα τα κάθε είδους κλεφτρόνια. Οι κάθε είδους απατεώνες.\nΘα ακούσουμε τη λέξη "φαινόμενα" εκατοντάδες φορές σήμερα, θα δούμε ξεδιάντροπους που θα βρίσκοναι σε "μεγάλη οδύνη" για ότι συνέβη και στο τέλος θα μας ανακοινώσουν ότι για όλα αυτά έφταιγε... ο μήτσος, ο βαγγέλης, η κυρα κατίνα , ο περιπτεράς της γειτονίας μου, ο λαχειοπωλης της γωνίας και η μάνα του κίτσου....\nΞου από δω.\nΤουλάχιστον μόνο για σήμερα, για λίγες ώρες έστω μπορείτε να σκάσετε και να μας αφήσετε να βγάλουμε τα δικά μας συμπεράσματα?\nΕίμαστε αδύναμοι, μας έχέτε χεσμένους κανονικά, δεν ενδιαφέρεται κανείς όχι ένα παιδί αλλά εκατό αν πεθάνουν. Οπως καρφί δε καίγεται σε κανέναν αν θα μείνει μια κατασταματαρχίνα στο δρόμο ή εκατό. Οπως δεν νοιάζεται κανείς αν οι νέοι θα βρουν δουλειά ή θα πέσουν στη πρέζα, αν τα γερόντια θα πεθάνουν αξιοπρεπώς ή θα πεθάνουν μαζεύοντας τα υπολείματα στη λαική, αν οι άρρωστοι θα κοιμούνται σε κρεββάτι ή στο πάτωμα, αν το φαί που τρώμε έχει ουσίες ή δηλητήριο, αν ο αέρας που αναπνέουμε είναι οξυγόνο ή θάλαμος αερίων, όπως γι όλα αυτά ή χιλιάδες άλλα δεν υπάρχει έλεος, έτσι δεν υπάρχει ούτε η παραμικρή συγκίνηση για το παιδί ή για τους ανθρώπους που καταστράφηκαν.\nΠολύ ακραίο αυτό που λέω? Ναι σωστά. Σ΄ενα τόπο που δίνει καθημερινά παραδείγματα για το τι σημαίνει δικαιοσύνη, ανθρωπιά, φροντίδα, αγάπη του ανθρώπου για τον άνθρωπο, ε εγώ ας είναι ακραία.\nΝα δεις που σήμερα ο ελληνικός λαός σε ένδειξη διαμαρτυρίας θα βάλει μια κουταλιά λιγώτερη στο φραπόγαλο.... Η δε εξουσία σε ένδειξη διαμαρτυρίας θα φορέσει κουστούμι ένα τόνο σκουρώτερο...\nΤι αλήθεια αισθάνεται ο περισσότερος κόσμος? Δε ξέρει. Αυτή είναι η αλήθεια. Δεν ξέρουμε ούτε που πάμε, ούτε τι θέλουμε, ούτε πως μπορούμε να το διεκδικήσουμε. Μέχρι να μάθουμε θα ξυπνάμε παρακολουθώντας εγκληματα διάσπαρτα και περιστασιακές διαμαρτυρίες "στημένες" Μέχρι να μάθουμε θα κρατάει η αγανάκτησή μας μέχρι το επόμενο επεισόδιο. Και στο ενδιαμεσο θα είμαστε αυτό που έχουμε εδώ και καιρό καταντήσει.\nΚι η τηλεόραση στο βασικό της ρόλο. Να πιάνει μια είδηση που είναι συγκλονιστική και να τη τεμαχίζει σε εκατοντάδες κομμάτια, με τόση πολυλογία, με τόσες ανιαρές λεπτομέρειες. Η αιώνια τέχνη. Να βλέπεις το αίμα και να ασχολείσαι τι ομάδας ήταν. Να βλέπεις τη ζωή να χάνεται και να αναλύεις από τι ξύλο θάναι φτιαγμένο το φέρετρο. Θα μας τραβολογήσουν από το νεκροτομείο στη γκρεμισμένη βιτρίνα. Απο τη γκρεμισμένη βιτρίνα στο νεκροτομείο. Μέχρι να μείνουμε μπερδεμένοι μες τη μέση σα το σκύλο που τουχουν ρίξει δυο κόκκαλα και δε ξέρει ποιό να βουτήξει. Θα είμαστε πάλι στη μέση λες κι ολα αυτά γίνονται δεξιά΄κι αριστερά μας κι όχι πάνω στη πλάτη μας. Λες και όλα αυτά αφορούν μια κυριακή πρωί κι όχι δεκαετίες.\nΚαι στο τέλος θα παραμείνει το μεγάλο ερώτημα που μας ταλαιπωρεί εδώ και τόσο καιρό. Αυτοί που τα σπάνε γενικώς κατάφεραν τελικά να σπάσουν τη συνοχή στη σκέψη μας? Κι αυτοί που πυροβολούν στον αέρα και σκοτώνουν κατά λάθος κατάφεραν τελικά να βέπουμε το σωστό λάθος και το λάθος για σωστό? Η θα συνεχιστεί επ΄απειρον αυτό το τσίρκο?\nΑναρτήθηκε από vasiliskos στις 10:04 π.μ. 2 σχόλια\nΕνα τραγουδάκι για όλη τη παρέα :)\nΑναρτήθηκε από vasiliskos στις 8:04 μ.μ. 0 σχόλια\nΠίναμε το καφεδάκι μας. Κάτι μεταξύ μιας γερής γουλιάς καπουτσίνο και μιας ρουφιξιάς τσιγάρου, τον είδα να στέκεται όρθιος δίπλα μου με το χέρι απλωμένο. Θα έκανα πως δεν βλέπω όπως σε τόσες άλλες περιπτώσεις απλωμένων χεριών... όμως ήταν εκείνη η φωνή που μου έριξε μια μαχαιριά.\nΔεν είπε είμαι άρρωστος, δεν είπε πεινάω, δεν είπε μαζεύω χρήματα γιατί πρέπει να εγχειρήσω το παιδί μου, δεν είπε καν μόλις αποφυλακίστηκα ή μόλις κάνω αποτοξίνωση....\n"Είμαι μόνος..." Με μια φωνή που ήταν ακριβώς η ηχογράφηση της ερημιάς.\nΗ φωνή συνέχισε.\n"Είμαι μόνος μακριά από τη πατρίδα μου και δεν έχω τίποτα εδώ"\nΤριμμένα ρούχα, στραπατσαρισμένο πρόσωπο, και δυό μάτια που έλεγαν αλήθεια.\nΔεν ξέρω από που ερχόταν. Που θα μπορούσε να φτάσει. Τι τον έφερε από την άλλη άκρη του κόσμου εδώ στην Αθήνα να με κοιτάζει έτσι καθώς ο καπουτσίνο γινόταν μια θρασύτατη πολυτέλεια....\nΕλεγε αλήθεια. Το ήξερα. Μέσα από τα μάτια του είδα τη κάτι που δεν μπορούσα να φανταστώ ότι υπάρχει. Είδα μια φρίκη σε όλο της το μεγαλείο. Του έδωσα μηχανικά χρήματα λέγοντας του πάρε κάτι φίλε να φας. Ηθελα να ξεμπερδεύω γρήγορα μάλλον.\nΟμως εκείνος πήρε τα χρήματα αλλά δεν έφυγε.\n"Στ΄αλήθεια στο λέω στη πατρίδα μου τους σκότωσαν όλους. Την οικογένειά μου τους φίλους μου. Ολους...."\nΚι άρχισαν δάκρυα να τρέχουν στα μάτια του. Δάκρυα αυθόρμητα, αληθινά. Δάκρυα που θέλαν να φωνάξουν. Είχε ξεπεράσει το στάδιο του θέλω μερικά χρήματα κι είχε περάσει σε κάτι πιο δύσκολο.\n"Θέλω σε κάποιον να μιλήσω.."\nΜου ζητούσε να τον ακούσω. Να νοιώσω.\nΕγώ όμως δεν ήξερα τι να πω. Δεν μπορούσα να κάνω τίποτα γι΄αυτόν. Δεν είχα καιρό και θάρρος ουτε λίγο από το χρόνο μου να ξοδέψω....Ψιθύρισα μόνο. Κάνε υπομονή. Κάνε κουράγιο. Με κοίταξε δακρυσμένος κι έτρεμε.\nΣκέφτηκα ότι κάπου παρακάτω σε κάποια γωνιά ίσως το βράδυ, κάποια άλλη παρέα που θάχε πιεί τα ποτά της και θάθελε να κάνει πλάκα αυτό το ίδιο ερείπιο της μοίρας μπορεί να το φούσκωνε στις κλωτσιές και να τον σακάτευαν.. Κάποιοι άλλοι.\nΟταν έφυγε θυμήθηκα πολλά. Θυμήθηκα ότι σε κάθε γωνιά που θα αντιστοιχεί μια τσάντα γεμάτη φιογκάκια και φρου - φρου θα υπάρχει κι ένα δάκρυ από κάποιον ανθρώπινο πόνο. Ναι τα θυμήθηκα μέσα μου. Γιατί στα λόγια τα θυμόμαστε πάντα. Αλλά δεν μπαίνουν μέσα μας. Δε μας γρατζουνάνε. Εμένα αυτός ο άνθρωπος με γρατζούνισε....\nΔεν μισώ τις γιορτές τις αγαπώ. Δεν παθαίνω κατάθλιψη λόγω εορτών ούτε μ΄ενδιαφέρει αν έχω φράγκο στη τσέπη η αν θα τη βγάλω βλέποντας dvd και τρώγοντας κανα τοστάκι.\nΜισώ το γεγονός όμως ότι "είναι τόσοι πολλοί"\nΤόσοι πολλοί που "ειναι μόνοι στο κόσμο"\nΤόσοι πολλοί που δεν έχουν κανένα χέρι να σφίξουν.\nΤόσοι πολλοί, χωρίς πατρίδα, χωρίς οικογένεια, χωρίς φράγκο, χωρίς ελπίδα...\nΝοιώθω αυτή τη καταραμένη αδυναμία της τσιγγούνικης κοινωνίας.\nΑυτο το τείχος που υπάρχει γύρω από το περίγραμά μας.\nΚαι σ΄αυτές τις γιορτές τις αγάπης αυτές οι ερημιές , είναι ότι είναι και όλο τον υπόλοιπο χρόνο για τον κόσμο που θέλει να μη ταραχτούν τα νερά του,\nΑναρτήθηκε από vasiliskos στις 9:03 μ.μ. 8 σχόλια\nολη η ζωη ειναι υποθεσις χαμογελο...\nΑναρτήθηκε από johnniebegood στις 6:33 μ.μ. 2 σχόλια\nΠΕΡΠΑΤΑ, ΜΗ ΤΡΕΧΕΙΣ.\nΟταν πέφτεις κρατιέσαι πάντα από κάτι μικρό. Ενα κλαδί στην άκρη του γκρεμού, ενα καρφί που προεξέχει από το τοίχο, η άκρη από το μανίκι του περαστικού δίπλα σου, ένα γέλιο, ένα βλέμμα, ένας ψίθυρος.\nΜέρα μουντή, συνηθισμένη. Βιαστική και προκαθορισμένη. Το κουρδιστίρι στη πλάτη και τρέξιμο. Μετρό, περπάτημα, γραφείο, διακοπή μεσημεριανή, συνέχιση δουλειάς, σχόλασμα, μετρό, σπίτι, συγίρισμα, μαγείρεμα, φαγητό, τηλεόραση υπολογιστής ή dvd, τσιγάρο, καφές, κουβέντες κουρασμένες με τους γύρω, νύστα, ύπνος.\nΑυτή τη συγκεκριμένη μέρα έσπασε από ένα ελάχιστο κράτημα. Ηταν εκεί μπροστά στο τυροπιτάδικο κοντά στο μετρό. Πρωινιάτικη. Πλησιάζε τους περαστικούς. Κάτι τους έλεγε. Την έβλεπα από μακριά. Ενα μικροσκοπικό κοριτσάκι σταματημένο ανάμεσα σ΄ενα πλήθος που δε σταμάταγε μπροστά σε τίποτα.\nΠλησίασα. Με είδε. Μ΄ενα βλέμμα από δυό ματάκια κάρβουνο, με ενα πονηρό χαμόγελο μου λέει παραπονιάρικα. Θα μου πάρεις μια τυρόπιτα?\nΜηχανικά της χαμογέλασα και τη προσπέρασα. Γιατί κι εγώ βιαζόμουν. Ετσι έπρεπε να βιάζομαι. Να προλάβω την ώρα. Το καταμερισμό της μέρας. Να χωρέσουν τα σημαντικά χωρίς ασήμαντους σταματημούς.\nΦρέναρα. Γύρισα πίσω. Συνέχιζε να με κοιτάζει. Με τα κουρελιάρικα ρούχα φορεμένα με τόση χάρη, τύφλα ναχαν τα καλοπληρωμένα ξερακιανά μοντέλα που τρώμε στη μάπα απ΄το πρωί ως το βράδυ.\nΝα δεις που αν δε της πάρω τυρόπιτα θα γίνω στήλη άλατος σκέφτηκα, μ΄ενα ξαφνικό πρωινιάτικο κέφι να με τρυγιρίζει απροειδοποίητα.\nΓύρισα πίσω. Η μικρή έτρεξε αμέσως κοντά μου σίγουρη για την επιτυχία της. Ελα, έλα εδώ είναι η τυρόπιτες!\nΜια τεράστια τυρόπιτα για τη πριγκίπησα λέω στη φουρνάρισα. Με κοιτάζέι γελώντας και μου λέει πιο μεγάλη απ΄αυτή δεν υπάρχει.\nΤης τη δίνω. Αρχίζει να δαγκώνει με μανία. Δε μου είπε ευχαριστώ καν, και μαγκιά της. Γιατί η τυρόπιτα ήταν περήφανη που τη μασουλάγε αυτό το απίθανο χαμόγελο. Τιμή μας που τη κεράσαμε!\nΕφυγε και σήκωσε το χέρι από μακριά. Μου κλεισε το μάτι. Αυτό το μικρό κλαδάκι που ήταν δεν ήταν 6-7 χρονών είχε από την αρχή στοιχηματίσει σε μένα. Οτι μπορώ να φρενάρω. Ν΄αλλάξω. Να ξεφύγω από το πλάνο έστω και βαστώντας ένα ετοιμόρροπο καρφί στο τοίχο.\nΥπάρχει κόσμος έξω. Ακόμα. Που κλείνει το μάτι και σε παρασύρει. Υπάρχουν στις γωνιές του δρόμου εκεί που μαζεύεται το νερό όταν βρέχει, μπόλικοι τρόποι να λερώσεις τα παπούτσια σου, υπάρχουν πεδία δράσης ανάμεσα στο χτύπημα του εισιτηρίου και της κάρτας...\nΕνας ολόκληρος κόσμος από ασήμαντα κλαδιά είναι εκεί έξω έτοιμα να επιζήσουν μόλις οι αυτοκρατορίες γκρεμιστούν. Η μικρή πριγκίπησα, το αδέσποτο που πέφτει ανάσκελα έτοιμο να το χαιδέψεις, το λουλούδι που γυρίζει μόλις τ΄αγγίξεις σαν νασαι ήλιος, είναι οι μικρές αυτοκρατορίες έξω απ΄το λαβύρινθο.\nΣιχαίνομαι ότι υπάρχει γύρω μου, γιατι μου κόβει τη θέα απ΄αυτό που υπάρχει μέσα μου. Πάντα τις δύσκολες ώρες, ένα μοναδικό κόλπο διαφυγής. Τρέχετε, φρενάρω. Ετσι υπάρχει ελπίδα να με προσπεράσετε κι εγώ να μείνω στο πάτο του φλυτζανιού με το κατακάθι. Εκεί που τελικά κρύβεται η γεύση...\nΚαι ξέρετε κάτι? Πάντα πετυχαίνει. Και μετά κρατάς όλη τη μέρα μέσα σου αυτό το μικροσκοπικό μυστικό, να σε φυλάει μη γίνεις ίδιος μ΄εκείνους και χαθείς.\nΦυλάξου. Περπάτα αργά. Περπάτα πάντα σαν να μην έχεις πουθενά συγκεκριμένα να πας. Μόνο τότε βλέπεις ότι τελικά μπροστά δεν υπήρχε ένα μονοπάτι αλλά χίλια...\nΑναρτήθηκε από vasiliskos στις 2:45 μ.μ. 11 σχόλια\nΙΧΝΟΣ ΤΣΙΠΑΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΜΕΙΝΕΙ ΠΙΑ?\nΘα κοπεί η πίστωση στα φάρμακα?\nΔηλαδή ο πατέρας μου ο οποίος μόνο συμμετοχή πληρώνει 120 ευρώ το μήνα θα πρέπει να κόψει το λαιμό του να βρίσκει 500 ευρώ το μήνα (τόσο κοστίζουν, μη πω και παραπάνω) καθότι με χρόνια σοβαρή πνευμονοπάθια και τρία μπαι πας, και θα πηγαίνει να στήνεται στην ουρά με τα πόδια του τούμπανα πρησμένα, για να πάρει τα λεφτά του που ήδη έχει πληρώσει από 35 χρόνια δουλειάς???\nΚαι όχι δεν θα τα βάλω με τους φαρμακοποιούς. Γελιέστε. Θα τα βάλω με το κανονικό σχέδιο εξόντωσης του πληθυσμου που έχετε ξεκινήσει.Θα τα βάλω με εκείνους που εισπάττουν χρόνια δισεκατομύρια από τους εργαζόμενους και δεν έχουν να πληρώσουν λέει τα φαρμακεία για να εξασφαλίσουν τη περίθαλψή τους. Δεν έχουν λεφτά να πληρώσουν τα φάρμακα κι έχουν λεφτά να πληρώσουν τις τράπεζες!!!!!\nΕλπίζω να μην είσαστε προληπτικοί, γιατί σας ενημερώνω ότι μόνο τις κατάρες που έχετε εισπράξει από σήμερα το πρωί από τα γερόντια και από όλους τους ανθρώπους που υποφέρουν χρόνια και βασανίζονται από κάθε λογής αρρώστειες, (και οι οικογένειές τους) μόνο από αυτές τις κατάρες την έχετε βάψει!\nΑυτό ήταν το κείμενό μου για τον εορτασμό της 17 Νοέμβρη. Αυτό σε ένα κράτος που έχει ξεπεράσει προ πολλού κάθε όριο αξιοπρέπειας κάθε όριο απανθρωπιάς.\nΑναρτήθηκε από vasiliskos στις 8:57 π.μ. 2 σχόλια\nBAD RELIGION, AMERICAN JESUS\nΚάπου το άκουσα το θυμήθηκα κι είπα να πω μια καλημέρα μετά μουσικής!\nΑναρτήθηκε από vasiliskos στις 2:35 μ.μ. 1 σχόλια\nΠΟΛΙΤΕΣ ΣΕ ΕΝΕΧΥΡΟ...\nΝα μεταφέρω κι εγώ ένα διάλογο μια και φαντασία διαθέτω και προικισμένη με άπειρη υπομονή είμαι ? Ενας διάλογος που θα έμοιαζε με μια απίθανη σχέση «αγάπης» προς τον πλησίον. Βέβαια αυτά συμβαίνουν γιατί διαθέτω πολύ φαντασία όπως σας είπα. Οπότε απλά απολαύστε το.\n-Καλημέρα σας, τη κυρία τάδε παρακαλώ.\n-Μάλιστα η ίδια\n-Τηλεφωνώ σχετικά με μια οφειλή στη τράπεζα τάδε.\n-Μάλιστα, παρακαλώ τι συμβαίνει?\n-Τι συμβαίνει? Μας κοροιδεύετε? Εχουμε το φάκελο ΣΟΥ . Χρωστάς ......... ευρώ\nΚαι δεν έχεις βάλει τίποτα. Μέχρι τη Δευτέρα πρέπει να ΒΑΛΕΙΣ ολο το ποσό που χρωστάς αλλοιώς πάμε δικαστικά.\n-Συγνώμη ποιά είστε?\n-Ειμαι η κυρία τάδε εκ μέρους της ......... τράπεζας.\n-Μου τηλεφωνείτε από τη τράπεζα στις 8.00 η ώρα το βράδυ????\n-Αφησε τα αυτά που ξέρεις τα έξυπνα. Ειμαστε απο δικηγορικό γραφείο και έχουμε εντολή να προχωρήσουμε σε δικαστικά μέτρα σε περίπτωση που μέχρι τη Δευτέρα δεν έχεις ξοφλήσει όλο το ποσό.\n-Δεν υπάρχει η δυνατότητα να εξοφλήσω όλο το ποσόν αλλοιώς θα το είχα ήδη κάνει κυρία μου, και θα ήθελα παρακαλώ ότι έχετε να μου πείτε να μου το πείτε γραπτώς. Δεν ξέρω με ποιόν μιλάω αυτή τη στιγμή.\nΚΑΙ ΑΡΧΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ....\n-Οταν έπαιρνες τα λεφτά από τη τράπεζα ωραία ήταν ε? Απο ότι βλέπω είσαι και μάννα (!!!) Τι παράδειγμα δίνεις στα παιδιά σου με το να είσαι αναξιοπρεπής απέναντι στις υποχρεώσεις σου. Δε ντρέπεσαι?\n-Συγνώμη σε μένα μιλάτε έτσι? Γνωριζόμαστε?\n-Ναι σε σένα και να ξέρεις ότι αν δε συμορφωθείς ούτε κρεβάτι δε θα σου αφήσουμε στο σπίτι να κοιμάσαι. Και μπορούμε ακόμα και τα παιδιά σου να κυνηγήσουμε στη ζωή τους να μας τα ξοφλήσουν εκείνα κι οποιον άλλο συγγενή έχεις.\nΜάθατε όλοι να τα «παίρνετε» και να μη δίνετε.\n-Ξέρετε τι θα κάνω τώρα? Θα σας κλείσω το τηλέφωνο και αν συνεχίσετε να με ενοχλείτε θα πάω εγώ στα δικαστήρια να είστε βέβαιη και πιστέψτε με δεν το θέλετε.\n-Οπως νομίζεις. Για τελευταία φορά σου λέω αν δεν πληρώσεις θα έχεις άσχημα ξεμπερδέματα κι εσύ και η οικογένειά σου.\n-Να συμπληρώσω κι εγώ κάτι. Τι ακριβώς θα μου κάνετε αν δεν συμορφωθώ?\n-Κατ΄αρχήν θα κινδυνέψεις να χάσεις το σπίτι σου.\n-Δεν ξέρω αν το έχετε ψάξει καλά το θέμα αλλά δεν έχω σπίτι με νοίκι είμαι....\n-Με νοίκι? Θα έχεις όμως αυτοκίνητο, άλλα κινητά πράγματα αξίας.\n-Δεν έχω αυτοκίνητο και το μόνο που μπορείς να πεις αξίας σπίτι μου είναι μια τηλεόραση 10 χρόνων και ένας υπολογιστής 8 χρονών. Και φυσικά μερικά έπιπλα, κάτι κουτάλια κάτι φλυτζάνια και κάτι κατσαρολικά της πλάκας. Σας κάνουν?\n-Με κοροιδεύεις? Αφού έχεις πάρει ........ ευρώ δάνειο και έχεις και μια κάρτα\n................ευρώ. Θα γίνει παρακράτηση από το μισθό σου ή θα ψάξουμε τον εγγυητή σου.\n-Ξέρετε όταν μου δώσανε το δάνειο και τη κάρτα δήλωσα απλά ένα εισόδημα 8.000 ευρώ ετησιο, (του περασμένου χρόνου , γιατί τη χρονιά που μου έδωσαν το δάνειο ήμουν άνεργη.....) δεν μου ζήτησαν εγγυητή, και δεν είχα κανένα περιουσιακό στοιχείο....\n-Συνέβη... Λοιπόν τι μου λέγατε τι ακριβώς θα κάνετε. Τι θα μου συμβεί?\n(Κλείσιμο τηλεφώνου απότομα, χωρίς γλυκές καληνύχτες....)\n( Από μια φανταστική ιστορία. Οποιαδήποτε ομοιότητα με καταστάσεις υπαρκτές είναι εντελώς συμπτωματική!)\nΚαι τώρα ας σοβαρευτούμε.\nΑυτό που συμβαίνει αυτές τις μέρες, (ο έλληνας μόλις ανακάλυψε το τροχό για ακόμα μια φορά) είναι κάτι που βιώνουν διακόσιες χιλιάδες οικογένειες (και παραπάνω θάλεγα) εδώ και κάτι χρόνια. Σε όλο το ντόρο που θα γίνει θα βγουν τ΄απλυτα στη φόρα ναι. Αλλά θα υπάρξουν και πονηριές. Μια από αυτές θα είναι ακόμα μια φορά το διαίρει και βασίλευε μεταξύ των απλών πολιτών.\nΑκούω συχνά τη φράση από «εντίμους» πολίτες. Αν δεν είχε κάποιος ας μην έπαιρνε. Καλά του κάνουν και του παίρνουν το σπίτι για να συμορφωθεί. Εγώ δε χρωστάω σε κανέναν και δε ξεφτιλίζομαι έτσι. Είναι ακριβώς έτσι που λειτουργούν και οι βασάνηδες υπάλληλοι των εισπρακτικών (γιατί βασάνηδες είναι κι αυτοί....) Νοικιασμένοι δούλοι.\nΔεν έχω αντίρρηση ότι ο έλληνας ξανοίχτηκε και δεν είχε ιδέα πως πάει να μπλέξει. Και ξανοίχτηκε για να πάρει το χλιδάτο αυτοκίνητο, για να πάει Μαλδίβες για διακοπές, για να πάρει γούνα η κυρά, για να πάρει φιρμάτα ρούχα ο κανακάρης. Χωρίς να υπολογίσει τι θα γίνει αύριο. Χωρίς να υπολογίσει τίποτα. Ομως, δεν είναι μόνο αυτός ο έλληνας.\nΥπάρχει πληθώρα περιπτώσεων που μερικές από αυτές ξεπερνούν κάθε όριο φαντασίας.\nΥπάρχουν εκείνοι οι οποίοι δανείστηκαν γιατί δεν είχαν άλλο τρόπο να επιβιώσουν για χίλιες δυό αιτίες. Αρρώστεια, ανεργία, μισθοί πείνας, οικογενειακά δράματα που ποικίλλουν όσο και οι ζωές των ανθρώπων. Κι εκεί ακριβώς έγινε το έγκλημα. Δοθήκαν δάνεια και κάρτες σε ανθρώπους που πραγματικά τα είχαν ανάγκη που όμως εκ των πραγμάτων δεν θα έπρεπε να τους έχει δοθεί ούτε δεκάρα.\nΕίναι εκείνες οι περιπτώσεις ανθρώπων που απευθύνθηκαν στις τραπεζες γιατί κανένας άλλος σ΄αυτό το τόπο δεν είχε καμμιά διάθεση να αφουγκραστεί το τι ζούσαν. Υπάρχουν γονείς που δανείστηκαν για να βγάλουν τα έξοδα ενός άρρωστου παιδιού, οικογένειες που τη βγάλαν όπως όπως με 2-3 κάρτες για να ψωνίζουν στο μπακάλη και να πληρώνουν το νοίκι που αλλοιώς δεν θα είχαν, άνεργοι που με 5-6 χιλιάδες ευρώ βγάλαν το χρόνο. Χωρισμένες γυναίκες με ανήλικα που ένα δανειάκι και μια καρτούλα έγινε η διατροφή που δεν πήραν ποτέ, έγιναν μια μικρή βοήθεια στο παιδί που παντρευόταν και με 400 ευρώ σύνταξη δεν υπήρχε η δυνατότητα να το βοηθήσουν αλλοιώς...\nΒγάλτε τα στοιχεία στη φόρα να τα δει ο κόσμος.\nΠόσοι πήραν κάρτες και δάνεια χωρίς εγγυητή, χωρίς περιουσία, χωρίς εισόδημα επαρκές?\nΠόσοι πήραν δάνεια και κάρτες ακόμα και πάνω από το ηλικιακό όριο που επιτρέπει ο νόμος?\nΠόσοι πήραν κάρτες και δάνεια ενώ ήταν αποδεδειγμένο ότι δεν είχαν να πληρώσουν ούτε τους λογαρισμούς στο σπίτι?\nΠόσοι πήραν κάρτες και δάνειο με εκαθαριστικό που ήταν 6-7- ή 9 χιλιάδες ευρώ ετήσιο?\nΣτην αγαπημένη σας Ελβετία αν ένας τραπεζικός δώσει δάνειο σε ένα πολίτη που δεν τηρεί τις προυποθέσεις πάει μέσα ο τραπεζικός όχι ο πολίτης.\nΟι τράπεζες για ένα μεγάλο διάστημα αντικατέστησαν το ρευστό που δεν είχε ο έλληνας. Αντικατέστησαν τον ανύπαρκτο μισθό, τη γελοία σύνταξη, την ακάλυπτη αρρώστεις, τη τρισάθλια πρόνοια, τα έξοδα σπουδών, τα έξοδα γάμου, τα έξοδα κηδείας....\nΚαι σε μια άλλη ομάδα αντικατέστησαν τα όνειρα του φτωχομπινέ που χωρίς αυτές δεν θα γινόνταν ποτέ πραγματικότητα. Ενα ταξιδάκι το καλοκαίρι, ένα αυτοκινητάκι, ένα ρολόι, ένα στερεωφονικό, ένα καλό ψυγείο, και φυσικά στις περισσότερες περιπτώσεις το ύψιστο όνειρο – ΕΝΑ ΣΠΙΤΙ -.\nΑν δεν είχε πάρει ο κόσμος από τις τράπεζες μόνο τότε θα μπορούσαμε να δούμε τη πραγματική αθλιότητα που επικρατεί σ΄αυτό το κράτος. Πόσοι θα είχαν σπίτι από το μισθό τους ? Πόσοι θα είχαν αυτοκίνητο? Πόσοι θα μπορούσαν να στείλουν τα παιδιά στα φροντιστήρια? Πόσοι θα πλήρωναν τους γιατρούς άμα αρρώσταιναν? Πόσοι θα βαζαν πετρέλαιο το χειμώνα? Πόσοι θα ψώνιζαν στο σουπερ μάρκετ...\nΟι τράπεζες για ένα διάστημα κύριοι κουκούλωσαν την αθλιότητα. Κουκούλωσαν το αληθινό πρόσωπο του έλληνα. Ο απόλυτος φτωχομπινές της ευρώπης. Ο πολίτης που ταπεινώθηκε και ταπεινώνεται καθημερινά. Ο πολίτης που δεν έμαθε ποτέ ούτε να απαιτεί όσα δικαιούται ούτε να εκπληρώνει όσα υποχεούται για να φτιάξει μια κοινωνία έστω ελάχιστα ανθρώπινη...\nΚαι τώρα οι τράπεζες θέλουν τα δανεικά πίσω. Λογικό. Και για να ζητήσει τα δανεικά το αφεντικό δε πάει ο ίδιος. Βάζει τους υπηρέτες να γυρνάνε τις γειτονιές και ν΄απειλούν. Οπως βλέπουμε στις μαφιόζικες ταινίες. Τα λεφτά σου ή τη ζωή σου. Οπως κάθε τοκογλύφος που σέβεται τον ευαυτό το ήξερε πάντα να κάνει.\nΟι έλληνες έχουν μπει σε ενέχυρο.\nΚαι το κράτος δεν έχει τίποτα άλλο να τους πάρει πάρει μια τελευταία λίβρα κρέας που τους έχει απομείνει.\nΕκείνοι που είχαν λεφτά από πάντα, εκείνοι που είχαν πιάσει τα πόστα και τη καλή δεν κινδύνεψαν ποτέ από καμμιά τράπεζα. Δικές τους είναι άλλωστε.\nΜην τα βάλουμε ο ένας με τον άλλο λοιπόν. Γιατί σε εμας τους κάτω τους ξεχασμένους στην «κατανομή των κερδών» ισχύει το εκεί που είσαι ήμουνα κι εκεί που είμαι ίσως έρθεις. Ας μη το ξεχνάμε ποτέ.\nΑναρτήθηκε από vasiliskos στις 11:10 π.μ. 2 σχόλια\nΤΟΚΟΓΛΥΦΙΑ - ΠΟΙΝΙΚΟΣ ΚΩΔΙΚΑΣ\nΌποιος σε δικαιοπραξία για την παροχή οποιασδήποτε πίστωσης, ανανέωσή της ή παράταση της προθεσμίας πληρωμής εκμεταλλεύεται την ανάγκη, την πνευματική αδυναμία, την κουφότητα την απειρία ή την ψυχική έξαψη εκείνου που παίρνει την πίστωση, συνομολογώντας ή παίρνοντας για τον εαυτό του ή για τρίτον περιουσιακά ωφελήματα, που ανάλογα με τις ειδικές περιστάσεις είναι προφανώς δυσανάλογα προς την παροχή του υπαιτίου, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι δύο ετών και με χρηματική ποινή.\nΜε τις ίδιες ποινές τιμωρείται και: α) όποιος ανεξάρτητα απ τους πιο πάνω όρους, κατά την παροχή ή την παράταση της προθεσμίας πληρωμής, κατά την ανανέωση ή την προεξόφληση δανείου, συνομολογεί ή παίρνει για τον εαυτό του ή για τρίτο περιουσιακά ωφελήματα που υπερβαίνουν το κατά το νόμο θεμιτό ποσοστό του τόκου. β) όποιος απαλλοτριώνει παραπέρα ή δίνει ως ενέχυρο κάποια απαίτηση που απέκτησε και που είναι του είδους που αναφέρεται στην παρ.1 ή στην παρ.2 στοιχ. α ή επιδιώκει την εκπλήρωση τοκογλυφικών ωφελημάτων που πηγάζουν από αυτήν την απαίτηση.\nΑν ο υπαίτιος επιχειρεί κατ επάγγελμα ή κατά συνήθεια τοκογλυφικές πράξεις του είδους των παρ.1 και 2 τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον έξι μηνών και χρηματική ποινή.\nΑν οι πράξεις των πιο πάνω παραγράφων τελούνται από νομικά πρόσωπα ποινική ευθύνη υπέχουν οι διοικητές και οι διευθυντές τους.\nΗ ποινική δίωξη των πράξεων των παρ.1, 2 ασκείται μόνο ύστερα από έγκληση.\nΤ αξιόποινο των ανωτέρω πράξεων εξαλείφεται αν ο δράστης με δική του θέληση και πριν ακόμη εξετασθεί με οποιονδήποτε τρόπο από την αρμόδια αρχή για την πράξη του εξουδετερώσει την παράνομη κατάσταση και αποδώσει στον οφειλέτη, ό,τι πήρε πάνω από το νόμιμο μέτρο μαζί με τους νόμιμους τόκους από την ημέρα που το πήρε."\nfyi (προς ενημέρωση..)\nΑναρτήθηκε από vasiliskos στις 8:22 μ.μ. 0 σχόλια\nΚΑΠΟΙΟΣ ΠΟΝΑΕΙ, ΠΟΥ ΝΑ ΞΕΡΩ, ΤΙ ΝΑ ΘΥΜΑΜΑΙ , ΤΙ ΝΑ ΠΩ...\nΤυχαία πριν λίγες μέρες σε μια συζήτηση έμαθα για ένα γνωστό μου μια παλιά ιστορία, μια φρίκη που είχε βιώσει, την οποία δεν μπορούσα καν να φανταστώ να συμβαίνει ούτε σε μένα ούτε σε κανέναν άλλο. Μπλόκαρα.\nΣκέφτηκα ότι το συγκεκριμένο άτομο, που ήταν πάντα δυναμικό, γενναίο έτοιμο να μας εμψυχώσει όλους, έτοιμο κάθε μέρα να δημιουργήσει τη δική του επανάσταση και να παρασύρει σ΄αυτήν όποιον έβρισκε μπροστά του, είχε περάσει πολλά. Πάρα πολλά που στη δική μου τη ζωή ήταν άγνωστες λέξεις....\nΣκέφτηκα για μια ακόμα φορά ότι – μέχρι τώρα - η σοβαρότερη «φρίκη» που μ΄εχει βάλει ο δημιουργός να περάσω είναι η.... καμμία.\nΝαι, δοκιμασίες υπάρχουν πάντα, αλλά καμμία από αυτές – μέρχρι τώρα – δεν με άφησε χωρίς φαι, χωρίς ένα κρεβάτι να κοιμάμαι, χωρίς νερό, χωρίς ρούχα....\nΟτι και να συνέβαινε κοιμόμουν κάπου ζεστά, έτρωγα, έπινα νεράκι και φόραγα ένα ρούχο πάνω μου.\nΤο ελάχιστο λέω γιατί πέρα από αυτό, είχα πάντα μια τηλεόραση, ένα ραδιόφωνο, αργότερα ένα στερεοφωνικό, αργότερα υπολογιστή, και dvd και βιβλία να διαβάζω και ταινίες να βλέπω....\nΔηλαδή για τους αληθινά δυστυχισμένους αυτής της ζωής ήμουν, είμαι ένας «τυχερός άνθρωπος». Κι αν μιλήσω για όλα τα ζόρια που θεώρησα ότι πέρασα, πάλι δε πιάνει γιατί τα πέρασαν κι αυτοί συν τα άλλα, εκείνα που εγώ βλέπω σαν είδηση στη τηλεόραση, εκείνα που υποπτεύομαι ότι πρέπει να πονάνε...\nΜεταξύ αληθινού πόνου και υποψίας του υπάρχει άβυσσος.\nΚι όμως γέμισα ατέλειωτες ώρες της μέρας μου και της νύχτας μου με γκρίνια. Ατέλειωτες ώρες γεμάτες πανικόβλητα συναισθήματα για επερχόμενες καταστροφές.\nΕκείνη η φριχτή ενασχόληση με το άτομό μου. Τι θα απογίνω?\nΕκείνη η μονότονη ναρκισιστική διάθεση του να γυριζω γύρω γύρω από μένα και να με συμπονάω να με συμπάσχω για το πόσο πολλά τραβάω και πόσο δυνατή είμαι τελικά.\nΜαλακίες! Δυο βήματα πιο εκεί έκανε τρελλές βόλτες ο αλήθινός τρόμος.\nΔυο βήματα πιο κει από τα δικά μου κάγκελα τα φτιαγμένα από μαλακό βαμβακερό για να μη κάνω καρούμπαλα όταν χτυπάω το κεφάλι, υπήρχαν τα κάγκελα τα φτιαγμένα από ξυράφι και απόγνωση..\nΠιο πάνω από μένα εκείνοι που εξουσιάζουν κι έτσι κι αλλοιώς δε νοιάζονται αν ζει και αν πεθαίνει κανένας, πιο κάτω εκείνοι που πεθαίνουν, εκείνοι που δεν τους κοίταξα ποτέ στα μάτια, που δεν τους άγγιξα, δεν ξενύχτισα μαζί τους, δε ρώτησα ποτέ αν ζουν ή αν πεθαίνουν σαν ναμουν εξουσιαστής κι εγώ.... στη μέση εγώ ο γκρινιάρης κλόουν που παλεύει τους μεν και αγνοεί τους δε και απαιτεί κι από τους δυό να τον προσέξουν, απεγνωσμένα...\nΘυμόμουν πάντα πόσο κακό μου έχουν κάνει αλλά ξέχναγα επιμελώς αν έκανα κακό εγώ..\nΘυμόμουν πάντα ότι είμαι αδικημένη αλλά δεν θυμόμουν ποτέ πόση συμμετοχή είχα στην αδικία.\nΕβλεπα το ταψί αλλά όχι το άδειο πιατο.\nΤο καναπέ αλλά όχι το τρύπιο ράτζο.\nΕίμαι ο μέσος άνθρωπος. Εκείνος που νοιώθει ότι όλοι του χρωστάνε αλλά αυτός δεν χρωστάει ούτε τ΄αγγέλου του.\nΕίμαι ο επαναστάτης που αντιμετωπίζει το σοβαρότατο κίνδυνο να τραματιστεί την ώρα που κάνει πεντικιουρ με το ψαλιδάκι.\nΕίμαι εκείνος που στηρίζεται δυναμικά στα πόδια του πάντα αφού οι υπόλοιποι φροντίζουν να του έχουν λυμμένα τα χέρια....\nΕκείνος που ψηφίζει μόνιμα τον ίδιο για να τον βρίζει μετά. Που αγοράζει αυτοκίνητο γκρινιάζει για τη ρύπανση και ονειρεύεται την ίδια στιγμή πότε θάχει φράγκα να πάρει ένα καλύτερο...\nΕκείνος που μόλις του λένε ότι ένας γνωστός έχει καρκίνο φτύνει το κόρφο του και λέει έξ΄απο δω αυτή η λέξη....\nΕκείνος που πολεμάει τη γραφειοκρατεία καθισμένος σ΄ενα γραφείο κάποιας υπηρεσίας του δημοσίου...\nΕκείνος που νομίζει ότι δυστυχία είναι το γεγονός ότι υπάρχουν και καλύτεροι.\nΞεχνά πάντα όμως επιμελώς τι είναι ευτυχία.\nΚαι το χειρότερο απ΄ολα είναι ότι για αυτή την αμνησία έχει βρει στάνταρ δικαιολογία ότι δεν τον αφήνει η ευαισθησία του να είναι ευτυχισμένος με τόση δυστυχία που υπάρχει. (το ακούμε συνεχώς τώρα τελευταία, τόσο που η υποκρισία έχει αρχίσει και βρωμάει πια σα σάπιο πτώμα...)\nΗ αλήθεια είναι ότι κατά βάθος δεν έχει νοιώσει ποτέ ούτε το ένα ούτε το άλλο.\nΟταν άκουσα την ιστορία , και μου ήρθαν στο μυαλό πολλές άλλες, χειρότερες ή όχι, σκέφτηκα λοιπόν ότι ,\nΑληθινή δυστυχία είναι να μην είσαι δυστυχισμένος αλλά έτσι να νοιώθεις. Αληθινή δυστυχία είναι να μη μπορείς να μοιραστείς αληθινά με τους άλλους ούτε το καλό, ούτε το άσχημο.\nΑληθινή δυστυχία είναι να μην έχεις ανακαλύψει τελικά με ποιούς να μείνεις και ποιους να αφήσεις. Να μην έχεις καταλάβει πόσα λάθος πράγματα παπαγαλίζεις και πόσα σωστά αγνοείς....\nΜικρέ αχάριστε ανθρωπάκο, μικρέ κρυφο-νάρκισσε....είσαι τόσο αδιάφορος κατά βάθος και τόσο καλά προφυλαγμένος ...ακόμα.... που μπορείς να αυτοικανοποιείσαι όταν κυλάνε τα κροκοδείλια δάκρυα, μπορείς συνέχεια να ζητάς να σου ζητάει συγνώμη η ζωή σαν ναχει εγκληματίσει επάνω σου, ενώ κατά βάθος δεν γεννήθηκες καν ακόμα....\nΕίσαι ο κλάψας...\n(Το κείμενο αυτό το έγραψα έτσι ασυνάρτητα όπως μουρθε σαν ένα συγνώμη σε όλες τις στιγμές που υπήρξα, «νομίζοντας» και για άλλες τόσες που είπα πολύ ωραία λόγια για τη δυστυχία, την αδικία, τη φτώχεια, το πόνο, το μαρτύριο μια και είμαι καλά διαβασμένη κι εχω ακουστά πως κάπου υπάρχουν στ΄αλήθεια .....)\nΑναρτήθηκε από vasiliskos στις 2:54 μ.μ. 3 σχόλια\nδεν εχουμε σημαιες απο πανι\nοι σημαιες μας ειναι η καρδια μας, η ψυχη μας.\nεκει που κρυβεται η υπο διωγμον Ελλαδα.\nοσο μας μαυριζετε την καρδια και την ψυχη, οι σημαιες μας βαφονται μαυρες.\nτο κοκκινο θα το παρουμε απο εσας.\nΑναρτήθηκε από johnniebegood στις 4:31 μ.μ. 0 σχόλια\nΤι είναι έλληνας? Σίγουρα όχι ο κάτοικος μιας συγκεκριμένης τοποθεσίας. Σίγουρα όχι ο φέρων το όνομα που του δόθηκε από μια πολιτεία. Σίγουρα όχι αυτός που λέει οτι είναι. Το αρχαιοελληνικό ιδεώδες, η κοσμική αντίληψη εκείνων των κατοίκων αυτού του τόπου, ο τρόπος αντίληψης, η καθημερινότητά τους, η ιστορία τους, οι πράξεις τους, οι επιστήμες τους, η θρησκεία τους, οι τέχνες τους, ο τρόπος που αγαπούσαν τη πατρίδα τους, ο τρόπος που αγαπούσαν τη φύση, τους ανθρώπους, τους θεούς τους, αυτό είναι "έλληνας". Ελληνας λοιπόν μπορεί να θεωρηθεί οποιοσδήποτε , ασχέτως τόπου, καταγωγής, φυσιογνωμίας, ομάδας αίματος κλπ κλπ, που ασπάζεται και θέλει να κάνει πράξη αυτή τη κοσμοθεώρηση.\nΔεν είναι υποχρεωμένος κανείς να συμφωνεί με κάτι τέτοιο. Μπορεί όχι μόνο να μην συμφωνεί αλλά και να το πολεμήσει και να θέλει να το αφανίσει (όπως άλλωστε έγινε στη συνέχεια της ιστορίας αυτού του τόπου). Μπορεί να το κάνει αλλά δεν είναι έλληνας. Και αυτό δεν είναι μια ύβρις ή ότι κάποιοι θέλουν να γίνουν κατ΄αποκλειστικότητα έλληνες. Είναι κοινή λογική. Αν ασπαστώ το μωαμεθανισμό θα πρέπει να νευριάζω όταν κάποιος μου πει δεν είσαι χριστιανός?? Θα ήταν γελοίο. Φυσικά δεν είμαι χριστιανός αφού είμαι μωαμεθανος!!!\nΤο ίδιο λοιπον και σε ότι αφορά την αρχαία ελλάδα. Η κοσμοαντίληψη του τότε δεν ήταν απλά κάτι που έγινε μια συγκεκριμένη εποχή και είχε ημερομηνία λήξης. Ηταν ένας πολιτισμος που είχε συγκεκριμένα ιδεωδη, συγκεκριμένα πιστεύω, συγκεκριμένη θρησκεία, νόμους, συγκεκριμένη αντίληψη για το τι σημαίνει άνθρωπος, κόσμος, ζωή, θάνατος. Αν κατ΄αρχήν δεν έχεις ενδιαφερθεί να μάθεις τι ήταν, να μελετήσεις, να σκεφτείς αν ήταν σωστό σε σχέση μ΄αυτό που ζούμε τώρα, αν εκείνος ο τρόπος σκέψης και αντίληψης ήταν σωστός για ένα καλύτερο κόσμο, δεν υπάρχει λογος να νευριάζεις ούτε να ενίστασαι αν κάποιος σου πει δεν εισαι. Ετσι ερχόμαστε στο νεοέλληνα. Κι εδώ είναι το ερώτημα. Είναι ο νεοέλληνας , έλληνας?\nΟπότε πριν να σκίσουμε τα ιμάτια μας και να αισθανόμαστε προσβεβλημένοι ας ξεκαθαρίσουμε κάτι. Βάζοντας τους δυο πολιτισμούς σε αντιπαράθεση επιλέγουμε. Και βγάζουμε τα συμπεράσματά μας. Οι άνθρωποι που ακολούθησαν αυτό το δρόμο και επέλεξαν δεν ανήκαν σε κάποια συγκεκριμένη τάξη, ούτε καναν συγκεκριμενα επαγγέλματα, ούτε υπηρχε κάποιο κόμμα που πήγαν και γραφτήκαν, δεν είχαν τα ίδια οικονομικά ή επιστημονικά εφόδια.... Ενοιωσαν μια συγκεκριμένη εσωτερική παρόρμηση, ένοιωσαν αηδιασμένοι μ΄αυτό που έβλεπαν γύρω τους. Ενοιωσαν ότι το ποιόν τους, τα συναισθήματά τους, ο τρόπος που έβλεπαν το κοσμο, ο τρόπος που αγαπούσαν, ο τρόπος που νοιώθαν τη φύση, τον άνθρωπο, το θείο δεν έχει καμμιά σχέση μ΄αυτό που τους έχουν σερβίρει μέχρι σήμερα. Ενοιωθαν ξένοι σε ξένο τόπο....\nΚαι μελετώντας, ψάχνοντας, σκεπτόμενοι κατέληξαν σε αυτό που νοιώθαν ότι είναι το "ταίρι τους". Σε κάποιο σκεπασμένο, καταχωνιασμένο σε μια γωνιά ξεχωριστό πολιτισμό, σε μια κοσμοαντίληψη που έδινε απαντήσεις που ηδη είχαν μέσα τους. Γιατί σε αυτούς τους ανθρώπους συνέβη και σε άλλους όχι? Εδώ είναι το μεγάλο ερώτημα. Τι ειναι αυτό που χρειάζεται να έχεις για να μπορείς να κατανοήσεις τι συνέβη τότε σε τουτα εδώ τα χώματα και έλαμψε τόσο φως. Τόσο που ολοι οι επιστήμονες σε κάθε γωνιά της γης προσπαθούν ακόμα να κατανοήσουν, να ερμηνεύσουν και έχουν αφιερώσει τη ζωή τους για να βρουν τις απαντήσεις?\nΟλοι οι άνρθωποι έχουν δικαίωμα στο να μάθουν. Να καταλάβουν. Ναι συμφωνώ απόλυτα. Ομως αν υποθεσουμε ότι κάποιοι δεν θέλουν ν΄αφήσουν το κόσμο να μάθει και τα παραποιήσουν όλα, τα κρύψουν, τα γελοιοποιήσουν, τα πολεμήσουν, τότε ποιοί άνθρωποι ακριβώς μπορούν πίσω από αυτό το σκοτάδι να διακρίνουν φως? Τι πρέπει να έχεις μέσα σου για να περάσεις μέσα από τις συμπληγάδες και να φθάσεις στην ιθάκη σου?\nΑγαπη. Σεβασμο. Ορεξη για μάθηση. Να τιμάς τη πατρίδα σου. Να τιμάς τη ζωή. Να τιμάς τον έρωτα. Να μελετάς τα μεγάλα μυστήρια της ζωής και του θανάτου νοιώθοντας όλο το σύμπαν μεσα σου. Να αντιμετωπίζεις την ύπαρξη σου γενικώτερα σαν κάτι το πολύτιμο, άξιο σεβασμού. Να αγαπάς το σώμα σου και το πνεύμα σου και να τα θρέφεις και τα δύο ισάξια. Να εχεις ταυτόχρονα τη ταπεινότητα να υποκλιθείς με σεβασμό στο υπέρτατο μυστήριο της ζωής και τη δύναμη να το ανακαλύψεις και να σταθείς μεγαλόπρεπα, ισάξια δίπλα του.\nΑς φέρουμε ένα παράδειγμα,\n6. Γνώθι μαθών\n7. Ακούσας νόει\n8. Σαυτόν ίσχε\n16. Όρκω μη χρω\n21. Καλόν ευ λέγε\n32. Εύφημος ίσθι\n38. Ικέτας αίδου\n47. Εύχου δυνατά\n48. Σοφοίς χρώ\n49. Ήθος δοκίμαζε\n51. Υφορώ μηδένα\n52. Τέχνη χρώ\n57. Ομοίοις χρώ\n77. Γλωσσαν ίσχε\n91. Σεαυτόν ευ ποίει.\n92. Ευπροσήγορος γίνου.\n93. Αποκρίνου εν καιρώ.\n94. Πόνει μετά δικαίου.\n95. Πράττε αμετανοήτως.\n96. Αμαρτάνων μετανόει.\n97. Οφθαλμού κράτει.\n98. Βολεύου χρήσιμα.\n99. Επιτέλει συντόμως.\n100. Φιλίαν φύλαττε.\n101. Ευγνώμων γίνου.\n102. Ομόνοιαν δίωκε\n103. Άρρητα μη λέγε.\n104. Τό κράτουν φόβου.\n105. Καιρόν προσδέχου\n106. Έχθρας διάλυε.\n107. Γήρας προσδέχου\n108. Επί ρώμη μή καύχω.\n109. Ευφημίαν άσκει.\n110. Απέχθειαν φεύγε.\n111. Πλούτει δικαίως.\n112. Δόξαν μή λείπε.\n113. Κακίαν μίσει.\n114. Κινδύνευε φρονίμως.\n115. Χρησμούς θαύμαζε.\n116. Ούς τρέφεις αγάπα.\n117. Απόντι μή μάχου.\n118. Πρεσβύτερον αίδου\n119. Νεώτερον δίδασκε.\n120. Πλούτω απίστει.\n121. Σεαυτόν αίδου\n122. Μή άρχε υβρίζων.\n123. Προγόνους στεφάνου.\n124. Επί νεκρώ μή γέλα.\n125. Ατυχούντι συνάχθου.\n126. Χαρίζου ευλαβώς.\n127. Έξ ευγενών γέννα.\n128. Επαγγέλου μηδενί.\n129. Τύχη μή πίστευε.\n130. Τελεύτα άλυπος.\n131. Μέτρον άριστον.\n132. Αδικίαν μισείν.\n133. Ευσέβειαν φυλάσσειν.\n134. Ηδονής κρατείν.\n135. Βία μηδέν πράττειν.\n136. Τέκνα παιδεύειν.\n137. Μή θρασύνου.\n138. Νόμοις πείθου.\n139. Μελέτει το πάν.\n140. Γαμείν μέλλον καιρόν γνώθι\n141. Μή επί παντί λυπού.\n142. Πίνων άρμοζε.\n143. Πέρας επιτέλει μή αποδειλιών.\n144. Τό συμφέρον θηρώ.\n145. Θνήσκε υπέρ Πατρίδος.\n146. Τώ βίω μάχου.\n147. Ευ πάσχε ώς θνητός.\n148. Παίς ών κόσμιος ίσθι, ηβών εγκρατής, μέσος δίκαιος, πρεσβύτερος εύλογος.\nΕίσαι? Κι αν δεν είσαι , είναι γιατί η ζωή δεν σου έδωσε την ευκαιρία ή γιατί δεν σε ενδιαφέρει να είσαι? Κι εδώ υπάρχει ο διαχωρισμος.\nΕλληνας εκτός όλων των παραπάνω ειναι πρώτα απ΄ολα εκείνος που έχει τη φλόγα μέσα του για να γίνει. Ασχετα σε ποιο τόπο κατοικεί και ποιό ειναι τ΄ονομά του.\nΟταν λέω λοιπον δεν ειμαστε όλοι ίδιοι δεν ειναι ούτε ρατσισμός ούτε βρισιά ούτε οικειοποίηση μιας κοσμοαντίληψης. Δεν είμαστε ίδιοι από τη στιγμή που επιλέγουμε πολιτικές, θρησκείες, αντιλήψεις ατομικισμου, απληστείας, εκφοβισμού, δειλίας. Απο τη στιγμή που δεν επιθυμείς να ορθώσεις το ανάστημα και δεν επιθυμείς να τιμήσεις το πνεύμα σου, δεν είσαι έλληνας. Απλό.\nΤώρα, αν εκτός από το να θέλεις να μείνεις στο τέλμα, πολεμήσεις με φανατισμο και τυφλοτητα και όσους θελήσουν να δουν, τότε εκτός από μη έλληνας είσαι "ανθέλληνας". Υπάρχουν βέβαια κι εκείνοι που ως συνήθως θα πουν "σιγά μόνο ο αρχαιοελληνικός πολιτισμος υπηρξε? τόσοι άλλοι ήταν..." Κι εκεί αναρωτιέμαι ειλικρινά τι θέλουν όσοι λένε κάτι τέτοιο. Αιώνες τώρα ζούμε σε δανεικό ξενόφερτο πολιτισμο, αν θελήσουμε να αλλάξουμε ρότα πάλι σε άλλο θα ανατρέξουμε? Τι έχει τελικά το τόσο επικίνδυνο αυτή η αρχαία ελλάδα που πρέπει πάσει θυσια να την αποφύγουμε....\nΑναρτήθηκε από vasiliskos στις 9:29 π.μ. 1 σχόλια\nΓΙΑ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΟΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ (2)\nΣκεφθείτε μόνο ότι μια πατρίδα που έχυσε ποτάμια αίμα για την ελευθερία της, βρέθηκε στο ίδιο τραπέζι με τους "νικητές" λες κι ήταν ένοχη κι έπρεπε να ζητήσει συγνώμη. Λες κι έπρεπε να ντρεπόμαστε. Σκεφθείτε μια πατρίδα που πάνω στα σώματα των παιδιών της, αντί να υψώνεται με το μεγαλείο τους, να χαμηλώνει για να ζητιανέψει. Μια πατρίδα που αναλώθηκε να μισεί αντί να δημιουργεί. Να σκοτώνει αντί να γεννάει. Να χάνει τη ταυτότητά της, τις ρίζες της, να συρικνώνεται και να καταλήγει ο φτωχός, αγράμματος συγγενής ..ποιού?\nΣταματάμε στο σήμερα κι αναρωτιόμαστε τι φταίει. Δεν θα το μάθουμε ποτέ αν δε θυμηθούμε. Αν δε πατήσουμε ένα φρένο να σκεφτούμε τι αλήθεια συνέβη και σήμερα ζούμε αυτή την εξαθλίωση. Ο ένας δείχνει με το δάχτυλο των άλλον. Τελικά κι ο ένας κι ο άλλος σε τι διαφέρουν? Κι εμείς στη μέση έχουμε ανάγκη να είμαστε ακόμα μπλεγμένοι σ΄αυτό το ενδοοικογενειακό τους καυγαδάκι? Μήπως πρέπει να ψάξουμε που αλήθεια είναι το σπίτι μας?\nΑναρτήθηκε από vasiliskos στις 12:25 μ.μ. 1 σχόλια\nΓΙΑ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΙΔΙΟΙ ΜΕ ΤΟΥΣ "ΑΛΛΟΥΣ"\nΑυριο γιορτάζουμε το ΟΧΙ.\nΓιορτάζουμε το ΝΑΙ στην ελευθερία.\nΚάποια στιγμή ας ενώσουμε τα κενά της ιστορίας, και με απλή λογική, χωρίς φόβους, χωρίς μίση, ας αναλογιστούμε όλοι εμείς που δεν ζήσαμε τότε, ποιός έχει τελικά έχει πει τα ΟΧΙ σ΄αυτή τη βασανισμένη και πανέμορφη πατρίδα.\nΠοιοί δώσανε κάθε φόρα στην ιστορία, συνέχεια και ουσιαστική έννοια σ΄αυτή την ιερή λέξη.\nΗ ιστορία αυτού του τόπου γράφτηκε πάντα μετρώντας αντοχές και περίσσιο θάρρος. Γράφτηκε από άντρες που κι ο θάνατος ακόμα ήταν λίγος μπροστά τους.\nΚι η ισορροπία το θέλησε όσο γίγαντες ήταν οι ήρωες τόσο χοντροκομένοι ναναι οι προδότες.\nΟσες φορές το θάρρος περίσεψε άλλο τόσο να περίσευει κι η δειλία.\nΟσες αλήθειες είπωθηκαν τόσα ψέματα τις βρώμισαν.\nΟσο αγαπήθηκε αυτός ο τόπος άλλο τόσο μισήθηκε.\nΠεδίο αντιπαράθεσης αιώνιο του μεγαλείου ενάντια στη μικρότητα.\nΟι κορμοστασιές γιγάντων να συνθλίβουν ακόμα και τους θεούς και μετά να πέφτουν από το βέλος ενός ασήμαντου προδότη.\nΚάθε βήμα μετριέται με δόξα και οδύνη.\nΜε περηφάνεια και με ντροπή.\nΤο να τιμήσεις το χώμα που πατάς δεν είναι εύκολο πράγμα. Οσοι το κατόρθωσαν είχαν ήδη νικήσει το σκοτάδι πριν θανατωθούν κι είχαν ταξιδέψει στην αιωνιότητά τους πριν καν κάνουν το πρώτο βήμα τους στη γη.\nΤο να το ντροπιάσεις όμως είναι πολύ πιο απλό και ανώδυνο.\nΑραγε φτάσαμε στην εποχή που δε περισεύει πια θάρρος αλλά εφιάλτες?\nΦτάσαμε σ΄εκείνο το σημείο όπου η αγάπη για τη πατρίδα μοιάζει ντροπή και το ξεπούλημα της μοιάζει λογική συνέπεια και απλά αναγκαίο κακό?....\nΠέρασα χρόνια να σκέφτομαι ποιός είναι φιλόπατρις τελικά.\nΚι η απάντηση είναι τόσο απλή.\nΟποιος δεν άφησε να του κόψουν το νήμα.\nΥπάρχει ένας λώρος που ενώνει το χθες , το σήμερα, το αύριο κι αν το το κόψεις χάνεις τα φτερά σου και μένεις για πάντα καρφωμένος σε δυο τετράγωνα να μετράς τη μιζερια των ημερών...\nΟλη τη ζωή θα προσπαθήσουν να σε πείσουν ότι το να αγαπάς τη πατρίδα αυτή, είναι άχρηστο. Κι αν δε μπορέσουν να σε πείσουν, θα ονομάσουν τους προδότες πατριώτες για να τους μοιάζουν και νάναι ήσυχοι κι εσύ πλανεμένος να ξεχάσεις.\nΒουητό γύρω απο τ΄αυτιά, σκόνη στα μάτια, σκοινιά στα χέρια, καρφιά στα πόδια μέχρι να σε πείσουν ότι το ν΄αγαπάς τη πατρίδα είναι ανούσιο κι ίσως και βλαβερό.\nΕτσι λένε οι άπατρεις. Ετσι λένε οι άνιδροι και άοσμοι αυτού του κόσμου.\nΤο ότι εσύ δεν έμαθες ποτέ τι σημαίνει αγάπη δεν θα μ΄εμποδίσει ν΄αγαπήσω.\nΤο ότι εσύ δεν έμαθες ποτέ τι σημαίνει σεβασμός, ηθική, πεφηφάνεια, μεγαλείο δε σημαίνει ότι κι εγώ θ΄αρνηθώ να τα φτάσω.\nΗ δικαιολογία της ανυπαρξίας σας, δεν μειώνει την ύπαρξη και την αξία αυτού εδώ του τόπου.\nΓιατί εδώ κατοικούν οι πέτρινοι. Οσοι λίγοι κι αν έχουν μείνει.\nΚαι θα κατοικούν μέχρι το τέλος των ημερών για να είναι η απόδειξη ότι το να μείνεις μικρός, ασήμαντος, τιποτένιος και φοβιτσιάρης δεν είναι ιστορία, δεν είναι αναγκαίο κακό, αλλά ταπεινή δικαιολογία εκείνων που κάτι άλλο δεν μπορούν να γίνουν.\nΕκείνων που δυστυχώς δεν θα μπορέσουν ποτέ να υπερασπίσουν Θερμοπύλες.\nΟτι μπορέσατε κάνατε για να μην ξαναγραφτει σελίδα ένδοξη εδώ κάτω.\nΟσο μπορέσατε βοηθήσατε με νύχια και με δόντια τ΄ανδρείκελα να σταθούν στα πόδια τους για να καταφέρουν να πάρουν τη δόξα από τα νιάτα που φύτρωναν στα αρχαία χωράφια και να μοιάσει αυτή εδώ η πατρίδα μικρή, φτωχή κι ασήμαντη.\nΘέλατε να λέμε έλληνες και να κολλάμε και το «μετα συγχωρήσεως» στο τέλος.\nΘέλατε να ονομάσετε έλληνες αυτά τα κακέκτυπα αντίγραφά σας που τάχετε διασκορπίσει δεξιά κι αριστερά κι έχουν πιάσει τα πόστα φωνάζοντας θρασύτατα ότι έλληνες είναι κι αυτοί.\nΤο καταφέρατε άραγε?\nΟΧΙ ή ΝΑΙ?\nΚαι για όποιο πει ότι μ΄επιασε ένα ξαφνικό κύμα εθνικισμού ή ότι δήποτε άλλη μπούρδα πει, λέω καλά κάνω.\nΝεοέλληνας δεν υπήρξα ούτε θα υπάρξω ποτέ.\nΚαι βαρέθηκα να το κρύβω λες κι είναι ντροπή.\nΕρχεται καιρός που θα νοιώσουν όλη τη ντροπή μαζί όλοι όσοι συνεργάστηκαν στο έγκλημα της δημιουργίας αυτού του κακόγουστου αστείου που οικειοποιήθηκε ένα όνομα που δεν του άξιζε.\nΕπι τέλους γιατί όλοι να πρέπει να βράζουμε στο ίδιο καζάνι?\nΤι σχέση έχουν οι μεν με τους δε?\nΕπειδή μπήκα σπίτι σου και στογγυλοκάθησα στο καναπέ σου, αυτό με κάνει και συν-νοικοκύρη?\nΕπειδή δεν ένοιωσες ποτέ την ανάγκη ν΄αναλογιστείς από που έρχεσαι, τι είσαι, που πας και πως θα τιμήσεις τη ζωή σου, πρέπει το ίδιο ναμαι κι εγώ με σένα.\nΗ ελλάδα χωρίζεται σε δυο κομμάτια.\nΣε δυο κόσμους που υπάρχουν και ζουν κοντά ο ένας με τον άλλον αλλά δεν έχουν συναντηθεί στ΄αληθεια ποτέ.\nΑιώνες τώρα γαυγίζει ένα κομμάτι ξένο. Ενα κομμάτι που δεν έμαθε ποτέ τι γράφτηκε σ΄αυτό εδώ το χώμα.\nΔε γιορτάζω μαζί σας αύριο. Γιατί τους αγώνες τους κάνατε πανυγήρια. Τους ήρωες τους σκοτώσατε δυο φορές και εκατό φορές σκοτώσατε τα παιδιά τους, τα εγγόνια τους. Δεν είναι ώρα για γιορτές τώρα. Είναι καιρός για σκέψη και για μόρφωση ξανά απ΄την αρχή.\nΑναρτήθηκε από vasiliskos στις 12:08 μ.μ. 3 σχόλια\nΑναρτήθηκε από vasiliskos στις 9:15 π.μ. 1 σχόλια\nΑΡΝΑΚΙ ΑΣΠΡΟ ΚΑΙ ΠΑΧΥ....\nΚρίση (οχι η τελική ακόμα, μη βιάζεστε)\nΔε χρειάζεται τόση πολυλογία. Ξέρουν. Είναι αρνάκια από σπίτι. Με το μαλλάκι τους, το βέλασμά τους το ωραίο, το κουδουνάκι τους το ντριγκινιστό.\nΚαι ξέρουν ότι εκτός από της μάνας καμάρι είναι και η χαρά του μάγειρα.\nΤι δε το βλέπουν το σφαγείο παρα κει? Δυο βήματα είναι απο τη στάνη. Χαζά είναι όχι στραβά.\nΟλα τα βλέπουν αλλά τους έχει κάτσει μια ιδέα ότι κάποια μέρα δε μπορεί, θα αλλάξουν κατηγορία (η ελπίδα των αμνών).\nΜιλείστε ξεκάθαρα χωρίς φόβο και πάθος. Πειτε τι σχεδιάζετε.\nΤι άλλο θέλετε εκτός από το μαλλι , το κρέας μας, το απέξω και το απομέσα .\nΤι άλλο να κάνουν πια για να είσαστε χορτάτοι κι ευχαριστημένοι? Να χορέψουν και πιρουέτες πάνω στα κάρβουνα?\nΠείτε τα, έτσι ανέμελα, σαν να μονολογείτε στη κορφή του λόφου ατενίζοντας τους ορίζοντες με τη γκλίτσα στο χέρι. Πείτε τα στα ίσια, χωρίς σάλτσες. Αντέχουν.\nΑφού έτσι κι αλλοιώς μια λέξη θα απαντήσουν.\nΟχι τίποτα άλλο, αλλά μου έχουν σπάσει τα νεύρα αυτές τις μέρες να βλέπω συνέχεια τ΄αρνιά να συμπάσχουν με το χασάπη. Να έχουν πάθει ένα πανικό μήπως κι ο χασάπης είναι αδιάθετος.\nΑρνάκια μου καλά. Για σας χτυπάει η καμπάνα. Ντιν ντιν.. Πάντα και για πάντα για σας χτυπάει.\nΓιατί δε βάζω τον ευαυτό μου μέσα στ΄αρνάκια?\nΓιατί είμαι άλλο ζώο, εξίσου αγαθιάρικο αλλά δεν έχω νόστιμο κρέας και τη σκαπουλάρω. Προς το παρόν. Θαρθουν εποχές που θα τρώμε ο ενας τον άλλον στη κυριολεξία, αλλά ακόμα κρατάμε. Ακόμα..\nΑναρτήθηκε από vasiliskos στις 9:17 μ.μ. 1 σχόλια\nΣε ποιούς τελικά φωνάζουμε?\nΣε ποιούς ζητάμε να συνειδητοποιήσουν καταστάσεις και να χτυπήσουν το πόδι?\nΣτους ανθρώπους των 3 οκταώρων?\n2 στάνταρ (δουλειά – ύπνος)\nΚι 1 που λογικά θα έπρεπε να είναι η στιγμή που ζεις....\nΣ΄αυτό το 1\nΥπάρχει τώρα πια ένα 4ωρο δεύτερης απασχόλησης για μερικές πενταροδεκάρες ακομα,\nΚι άλλες 4 ώρες τηλεόρασης.\nΣ΄αυτές τις 4 ώρες υπάρχει (με τη τηλεόραση πάντα ανοικτή) ένα πρόχειρο πλησιάσμα στα παιδιά, στο σύζυγο, στα αγαπημένα πρόσωπα, στους φίλους, στα προσωπικά ενδιαφέροντα... και κυρίως τα σαβατοκύριακα . Τις καθημερινές χλωμό.\nΣ΄αυτά τα περισευούμενα δευτερόλεπτα της ζωής πρέπει ο ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ να γίνει ΠΟΛΙΤΗΣ με απαιτήσεις?\nΣ΄αυτά τα λίγα δευτερόλεπτα έχει ξεχάσει πια να σκέφτεται. Λειτουργεί μηχανικά.\nΑγαπάει μηχανικά, μισεί μηχανικά, γελάει μηχανικά. Κλαει μηχανικά....\nΚι ίσως δεν κάνει τίποτα απ΄ολα αυτά. Απλά λειτουργεί «όπως πρέπει, με συγκεκριμένους κανόνες, με συγκεκριμένες κατευθύνσεις » κρατώντας μόνιμα μέσα του ένα συναίσθημα θλίψης, κενού, κάτι που δεν συμβαίνει ποτέ, κάτι που ποτέ δεν θάρθει.\nΜαθαίνει να κοιτάζει τον ευαυτό του τυπικά. Ενας γνωστός που περιφέρεται με πρόγραμμα χωρίς εναλλαγές, χωρίς ιδιαίτερες εκπλήξεις, εκτός απο εκείνες που δεν ορίζει. Κι αυτές όταν γίνονται σε λάθος χρόνο.\nΓιατί κι η αρρώστεια κι ο θάνατος δεν είναι έκπληξη, παρά μόνο όταν γίνονται ξαφνικά και νωρίς...\nΜαθαίνει να μη κάνει όνειρα, για να μη μπορεί κανείς να του τα πάρει.\nΜαθαίνει να λειτουργεί και να ικανοποιείται στο «περίπου».\nΗ μεγαλύτερη επανάσταση που θα μπορούσαμε να ζητήσουμε σήμερα από έναν άνθρωπακο, σε τούτο εδώ το πολιτισμό μας που τρώει τις σάρκες του κάθε μέρα με τρελλούς ρυθμούς,\nΕίναι να τολμούσε να πιεί ένα καφέ καθημερινή, πρωί, σ΄ενα τυχαίο καφενείο της πόλης του. Χωρίς ναχει δηλώει αρώστεια, χωρίς να είναι αργία, χωρίς να είναι άνεργος ή φοιτητής, ή αργόσχολος και χωρίς φυσικά ναναι στο δημόσιο....\nΝα αρνηθεί να είναι «υπάλληλος» για μια ώρα.\nΝα πάρει λάθος λεωφορείο,\nΝα ξυπνήσει λάθος ώρα,\nΝα πει τα λάθος λόγια....\nΚαι μόνο να σκεφτεί κάτι τέτοιο, τον βλέπω να νοιώθει κιολας τύψεις. Ενοχές. Να νοιώθει αμήχανα γιατί δεν μπορεί ν΄αντέξει τις εκπλήξεις πίσω από τη λάθος στροφή. Εχει σκοτώσει τους μηχανισμούς της έμπνευσης του, χρόνια τώρα. Εχει πνίξει τις ιδιαιτεροτητές του, τα χαρακτηρηστικά του, κάτω από μια αδιαφορη μάσκα ασφάλειας.\nΣκεφθείτε τη φάση όταν η μαμά ξεκινάει να σιδερώσει το τζινακι του πιτσιρικά κι εκείνος φρικάρει. Τι κάνεις ρε μάνα!!! Τζιν σιδερωμένο??\nΚι οι ψυχές με τη γοητεία από τις πτυχές της αιωνιότητας τους διψάνε να σταματήσει ένα χέρι να τις ισιώνει συνέχεια, όμως η σάρκα δεν ανταποκρίνεται πια. Εχει προβιβαστεί σε...\nΑναρτήθηκε από vasiliskos στις 11:42 π.μ. 2 σχόλια\n16 ΟΚΤΩΒΡΗ - ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ\nΟυτε μέτρον, ούτε άριστον.\nΤο αηδιαστικό πρόσωπο της απληστίας.\nΚαι να σκεφτεί κανείς ότι χρειαζόμασταν τόσο λίγα για να ζήσουμε απλά και όμορφα....\nΑναρτήθηκε από vasiliskos στις 9:24 μ.μ. 0 σχόλια\nΚΑΛΟΜΕΛΕΤΑ ΚΙ ΕΡΧΕΤΑΙ....\nΥποπτευόμαστε ότι κάτι πολύ κακό συμβαίνει γύρω μας.\nΕρχονται από μακριά οι ειδήσεις «της πείνας» εκατομυρίων ανθρώπων.\nΤης αληθινής «δυστυχίας».\nΤης απόλυτης εξαθλίωσης.\nΕρχονται από μακριά οι ειδήσεις...\nΚι εδώ κοντά μας κάπου κάπου συναντάμε τα μαντάτα σε καμμια τυχαία γωνιά της Αθήνας. Σε κάποιο ανθρώπινο σωρό τυλιγμένο με εφημερίδες και παλιόρουχα ξαπλωμένο στη γωνιά. Σε κάποιο κοριτσάκι με λιγδιασμένη όψη που σέρνεται μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας ψάχοντας την επόμενη «δόση». Σε κάποια φιγούρα σκυφτή με κομένα πόδια ή χέρια ή πλησιασμένο δέρμα που απλώνει το χέρι μ΄ενα καπέλλο να πάρει κανα ψιλό από τους περαστικούς.\nΠιο κει δεν μπορούμε να πάμε. Υπάρχουν πολλοί χώροι που η μπόχα της δυστυχίας απλώνεται σαν δηλητήριο στα σάπια πνευμόνια των κατοίκων της, όμως ΑΚΟΜΑ είναι μακριά μας. ΑΚΟΜΑ τη συναντάμε φευγαλέα και μπορούμε να στρίβουμε από μπροστά της να μην μας ενοχλεί.\nΓιατί κακά τα ψέματα, αλλά με το να έχεις ακόμα εξασφαλισμένη στέγη, φαί, ρούχα και τα απαραίτητα για να μεγαλώσεις τα παιδιά σου και να επιζήσεις ο ίδιος είναι κι αυτό ένα είδος πλούτου. Είναι ο πλούτος του φτωχού ΑΚΟΜΑ. Είναι εκείνη η κουρασμένη ανάσα το βράδυ που ξευφεύγει μονολογώντας «ουφ... ζήσαμε και σήμερα».\nΚαι μέχρι κι αυτό το επίπεδο φτώχειας αντέχεις. Και αντέχοντας ξεχνάς. Παραμυθιάζεσαι. Ελπίζεις. Λες «μακριά από μας»...\nΕίσαι ακόμα ο πλούσιος των φτωχών.\nΟ καλύτερος από τους παριάδες αυτής της ζωής.\nΟ άρχοντας της φτωχογειτονιάς.\nΟ ελπίζων σε ένα καλύτερο αύριο ή άντε, και στη βασιλεία των ουρανών.\nΤο κακό είναι ότι για να καταλάβεις σε όλο το μεγαλείο την ασυδοσία, την απανθρωπιά, τη στυγνότητα του κόσμου που ζούμε πρέπει η φτώχεια ν΄αγγίξει σοβαρά τις αισθήσεις σου.\nΠρέπει να μπεις σ΄εκείνο ακριβώς το είδος διαβίωσης που μπορεί να κάνει το σαρκίο σου να σαπίσει με σένα ζωντανό μέσα.\nΤο φαί δεν πρέπει να είναι λίγο. Πρέπει να μην υπάρχει καθόλου.\nΤο κρύο δεν πρέπει να διασκεδάζεται κάνοντας οικονομία στο καλοριφέρ. Πρέπει να μην έχεις καμμιά πηγή να σε ζεστάνει και νασαι χωμένος μες στο πάγο.\nΤο σπίτι δεν πρέπει να είναι φτωχικό αλλά τίμιο. Πρέπει να μπάζει από παντού, να σαπίζει ή και να μην υπάρχει καθόλου.\nΚαι τα ρούχα δεν πρέπει να είναι φτηνιάρικα από κάποιο πάγκο της λαικής αλλά ναναι μαζεμένα ανάμεσα από τα αποφάγια των άλλων....\nΤότε ξέρεις τι είναι ΠΕΙΝΑ.\nΤοτε ξέρεις τι είναι ΠΑΓΩΝΙΑ\nΤοτε ξέρεις τι είναι ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ\nΤότε ξέρεις τι είναι ΠΕΡΙΦΡΟΝΗΣΗ, ΠΟΝΟΣ, ΜΑΡΤΥΡΙΟ....\nΟι παλιώτεροι που έχουν ζήσει αυτή τη φρίκη τρέμουν ακόμα στη σκέψη της. Η μάνα μου απ΄ολη της τη ζωή παρόλες τις ατέλειωτες εμπειρίες που έχει, μια έχει στιγματίσει το μυαλό της και τη στοιχειώνει ακόμα. Οταν 5 χρονών στη κατοχή ένα σκελετωμένο παιδί που σερνόταν στο δρόμο πεινασμένο όπως χιλιάδες άλλα βρήκε μια πατημένη σταφίδα και την έφαγε...\nΑκόμα σήμερα νοιώθει σιχαμένη τη ζωή της γι΄αυτό και μόνο το λόγο.\nΟι «κατοπινοί» δεν ξέρουμε.\nΔεν μπορούμε παρά αμυδρά να υποπτευθούμε τι σημαίνει 1 δις κόσμου πεθαίνει από τη πείνα.\nΚι άλλοι τόσοι από πόλεμους , αρρώστειες, φτώχεια.\nΕμείς ακόμα είμαστε οι πλούσιοι των φτωχών.\nΚι οι διαμαρτυρίες μας , οι φωνές μας, αυτά που είμαστε διατεθειμένοι να κάνουμε για ένα καλύτερο αύριο είναι ΧΛΙΑΡΑ, ΑΚΕΦΑ, ΠΡΟΧΕΙΡΑ.\nΓιατί τελικά ο άνθρωπος γίνεται άγριο θηρίο όταν πεινάσει.\nΚαι οργανώνει τη θηριωδία του σε αγώνα όταν πεινάσουν πολλοί μαζί.\nΣε όλες τις υπόλοιπες περιπτώσεις απλά επιζεί. Οπως όπως. Μισοδυστυχής, μισοευτυχής, μισός...\nΚάποτε υπήρχαν άνθρωποι που ακόμα κι αν δεν πεινούσαν, δεν πέρναγαν κάποιο προσωπικό μαρτύριο, πέρναγαν το μαρτύριο της συμπόνιας για τους συνανθρώπους. Η ψυχή τους πόναγε και ήταν έτοιμοι ακόμα και να θυσιαστούν για κάτι σπουδαίο που άγγιζε τους πολλούς όχι τον ένα.\nΜπορεί ναταν η ελευθερία μιας πατρίδας.\nΗ καλυτέρευση των συνθηκών εργασίας.\nΗ απελευθέρωση των σκλάβων.\nΗ δικαίωση του ανθρώπου....\nΗταν κάτι που έβγαινε από αυτό το απίστευτο συναίσθημα της ΣΥΜΠΟΝΙΑΣ.\nΘαρθουν μέρες ξανά που θα μαρτυρύσουν οι πολλοί.\nΚαι τότε θα ξεκολάμε τις σταφίδες από τη γη. Εμείς , τα παιδιά μας, ή τα εγγονια μας. Κι ίσως μετανοιώσουμε τότε, γι΄αυτό που σήμερα ξεχάσαμε.\nΤη φιλανθρωπία (όχι της κυράς με τα πλουμιστά ρούχα που δίνει μια δεκάρα επιδεικτικά σ΄ενα ζητιάνο ......)\nΤη φιλανθρωπία στην βαθύτερη της έννοια.\nΔεν είμαι ένας. Είμαι χιλιάδες.\nΚαι το όνομα μου είναι άνθρωπος.\nΑναρτήθηκε από vasiliskos στις 11:41 π.μ. 0 σχόλια\nΟ ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΓΥΜΝΟΣ ΚΑΙ ΑΦΡΑΓΚΟΣ....\nΜετά από τόσες μέρες αγωνίας νοιώθω επιτέλους μια ανακούφιση. Οι τράπεζες δεν θα κινδυνεύσουν. Θα σωθούν. Επι τέλους ένα βήμα στο δρόμο για κοινωνική δικαιοσύνη και αποκατάσταση.\nΕίπα κι εγώ. Τόσα λεφτά έχουν φυλαγμένα για ώρα ανάγκης. Δεν μπορεί κάπου θα πιάσουν τόπο.\nΤώρα αν εσύ κακόμοιρε φτωχομπινέ, που βλέπεις τα έσοδα σου να συρικνώνονται και να έχουν φτάσει ήδη σε κατάσταση εξαύλωσης, εσύ που βλέπεις ότι όλα γύρω σου ανεβαίνουν εκτός από σένα που έχεις πάρει τη κάθετο προς το λάκκο με τα αγκάθια, εσύ αν απορείς πως στο τάκα τάκα υπάρχουν σωσίβια που να χωράνε ολόκληρα αεροπλανοφόρα αλλά για τον απλό ναυτάκο δεν υπάρχει ούτε ένα πρόχει σκοινί καθώς βυθίζεται....\nΚατ΄αρχήν δεν έχεις κανένα δικαίωμα να σκέφτεσαι. Σκέφτονται άλλοι για σένα και θαπρεπε να λες κι ευχαριστώ που σε βγάζουν από το κόπο να πρέπει να είσαι έξυπνος. Δεν πρέπει καθόλου να μιλάς. Είπαμε. Εκείνοι όταν μιλάνε σχεδιάζουν το μέλλον, εσύ όταν μιλάς μόνο ηλίθιες απορίες έχεις και γκρίνιες.\nΕσύ είσαι Ο ΠΑΡΕΙΣΑΚΤΟΣ.\nΥπάρχεις ακόμα για να κάνουν τους υπολογισμούς τους, να έχουν κάπου να ακουμπάνε το μπλοκ τους δηλαδή. Στη πλάτη σου...\nΣε χρειάζονται για να έχει γούστο το «εξουσιάζειν». Γιατί μόνοι τους θα έχαναν τη γοητεία του «διαφεντεύω»... Φαντάζεσαι ένα αφέντη χωρίς υπηρέτες. Είναι σχήμα οξύμορο όπως καταλαβαίνεις.\nΣε χρειάζονται επίσης γιατί είσαι ένα άριστο πειραματόζωο. Μπορούν να σε χρησιμοποιούν όπου και όπως θέλουν χωρίς να αντιλαμβάνεσαι καν ότι κάτι τέτοιο είσαι. ( σε αντίθεση με τα ζώα που υποφέρουν και αντιλαμβάνονται ότι είναι φυλακισμένα , εσύ ο μόνιμος χαζούλιακας νομίζεις ότι είσαι ελεύθερος)!\nΠρέπει λοιπόν τώρα να μην εκφράζεις απορίες του είδους , τι θα κάνω με το πετρέλαιο, με τις δόσεις, με τα τρόφιμα που μεταλάσσονται σε πολύτιμους λίθους, με τη ζωή σου γενικώτερα που δεν αντέχεις πια να τη κουβαλάς.....\nΓιατί έρχονται μέρες δύσκολες για το κεφάλαιο.\nΚι εσύ είσαι μια ψείρα στο κεφάλι ενός παγκόσμιου οργανισμού ο οποιός αισθάνεται λίγο αδιάθετος τώρα τελευταία.\nΛες οι γιατροί ν΄αρχίσουν να ασχολούνται με τις ψείρες στο κεφάλι του?\nΥπάρχει πριν η καρδιά,\nΓια γενικό τσεκ απ και πρώτες βοήθειες.\nΟι ψείρες θα έχουν την ίδια στάνταρ αντιμετώπιση που είχαν πάντα. Σε ισχυρή φαγούρα ένα φάρμακο και σε λίγες ωρίτσες το πρόβλημα λύθυκε. Ψόφησαν.\nΓια αυτό σου λέω ..\nΕίσαι τόσο χαμένος, που ούτε καν σε τσιμούρι δεν εξελίχθηκες.\nΕτσι για να σπάσεις λίγο τα νεύρα στον μεγάλο.\nΠοιός είναι ο μεγάλος?\nΑυτός που θα σε κατασπαράξει με μια χαψιά.\nΕίναι το τέρας που έφτιαξες για να κατασπαράξει τους υπόλοιπους νομίζοντας ότι εσύ θα ξέφευγες.\nΕίναι η λανθασμένη αντίληψη που είχες δημιουργήσει ότι εσένα σε βλέπουν σαν άνθρωπο.\nΠριν να είναι αργά ξύπνα, δες στο καθρέφτη την εμφάνιση παράσιτου που έχεις,\nΔεν θα διορθωθεί τίποτα αλλά τουλάχιστον θα μπεις στη σωστή θέση που σου αξίζει.\nΥΣ. Το μικρό παιδάκι ουρλιάζει. «Ο βασιλιάς είναι γυμνός!!!!» Ουρλιάζει δυνατά και δείχνει με το δάχτυλο.\nΚι εσείς το βλέπετε όλοι ρε γαμώτο. Δείχτε το και εσείς. Τουλάχιστον να πέσουμε όλοι μαζί σκασμένοι στα γέλια....\nΑναρτήθηκε από vasiliskos στις 2:31 μ.μ. 0 σχόλια\nΤι παράξενο πράγμα...\nΕγώ και δυο τρεις γνωστοί, (και κάποιοι άλλοι ακόμα που δεν τους ξέρω, κάποια ψιλοεκατομύρια ) εδώ και κάποια χρόνια ζούμε στο ίδιο σπίτι. Τρώμε τα ίδια πράγματα ( και όλο και λιγώτερα), αγοράζουμε τα ίδια πράγματα (και όλο και λιγώτερα) παίρνουμε ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΜΙΣΘΟ, (κάποιες αυξησούλες τύπου 1,5 ευρώ και αν..) έχουμε την ίδια χαζοπερίθαλψη, τις ίδιες χαζοσυντάξεις, ξυπνάμε κοιμόμαστε στον ίδιο ρυθμό και όμως ενώ....\nΚάνουμε τα ίδια και απαράλλαχτα και δεν έχουμε ανέβει ούτε σκαλοπατάκι παρά πάνω, στην οικονομική-κοινωνική-δημοσιονομική-ψυχαγωγική-ψυχιατρική-στρατιωτική-καλλιτεχνική-αθλητική- και άλλων ευγενών τομέων κλίμακα, (αντίθετα νομίζω ότι όλο και κατεβαίνουμε ή μάλλον δεν είχαμε και ούτε θα έχουμε ποτέ ούτε ελάχιστο κομμάτι από τη κάθε πίτα),\nΗ ζωή έχει ακριβήνει πάρα πολύ (ποιός την ακριβαίνει επι τέλους εγώ ?)\nΚι επειδή γίναμε άπληστοι (απληστία είναι ο ψωρομισθός ?)\nΚαι παίχτηκαν μεγάλα συμφέροντα (ούτε στοίχημα δε παίζω ?)\nΗ οικονομία καταρρέει ( του ποιού οικονομία?)\nΚαι τα πράγματα θα χειροτερέψουν πολύ ..... για μένα. (αυτό είναι σίγουρο)\nΕίμαι χρεωμένη λέει και για τα δισέγγονά μου (από ποιούς χρεώθηκα και δε μου δείξανε καν τι δανείστηκα ρε γαμώτο ?)\nΚαι πρέπει να κάνω μεγάλες θυσίες για να ξαναγίνουν τα πράγματα καλύτερα (καλύτερα δηλ για εκείνους που τα κάνανε σκατά ?)\nΔηλαδή ενώ βρισκόμουν στο ίδιο μέρος για χρόνια, δεν ενόχλησα ποτέ κανέναν, έζησα με ψίχουλα, και προσπαθώ να τη βγάλω με ακόμη λιγώτερα ψίχουλα μέρα με τη μέρα ....\nΚάποιοι τα φάγανε όλα (αυτά που εγώ δεν είδα ποτέ)\nΚαι ζητάνε από μένα τι?\nΝα τους δώσω κάποια απόδειξη?\nΝα κόψω τιμολόγιο?\nΝα εξομολογηθώ στο παπά αντ΄αυτών?\nΝα ζητησω συγνώμη κ.α.α?\nΠόσο πολύ ξεδιάντροπος μπορεί να γίνει κάποιος?.... Υποθέτω ότι σ΄αυτό το τελευταίο ερώτημα δεν υπάρχει απάντηση. Υπάρχει το άπειρο....\nΝαι είναι ασύλυπτη η κοροιδία ανθρώπου προς άνθρωπο.\nΟποτε κι εγώ δηλώνω έτσι ξεδιάντροπα, επίσης, Δεν μου καίγεται καρφί τι θα γίνει. Ειλικρινά. Ας γίνει στο μέλλον του κουτρούλη το πανηγύρι κι ο κουτρούλης ναναι εξωγήινος. Σκασίλα μου . Εν τω μεταξύ ψιτ... αν περάσετε από το σπίτι μη κάνετε καμμια βλακεία και μου πετάξετε κανένα φυλλάδιο με τις προτάσεις για το τι θα κάνετε σε κάποιο αύριο, ζητώντας μου ψήφο εμπιστοσύνης, κατανόησης, οίκτου, συμπόνιας , γλυψίματος κλπ.κλπ.\nΓιατί δεν ξέρω αν ενημερωθήκατε αλλά η περίφημη φράση αν σε χτυπήσουν στο ένα μάγουλο γύρνα και το άλλο έχει τροποποιηθεί! Εχει και συνέχεια.\nΑν με χτυπήσεις από το ένα μάγουλο\nΘα γύρίσω κι από το άλλο\nΑν με χτυπήσεις κι από το άλλο....\nΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ. Η παραπάνω ανάλυση είναι πτωχική, ευτελής, παιδαριώδης. Οποιος θέλει κάτι πιο βαθυστόχαστο έχει και πιο εκεί γειτονιές. Εμεις εδώ είμαστε υπολελειμένοι στο νου αλλά με μια διαφορά από άλλους..... Το ξέρουμε.\nΑναρτήθηκε από vasiliskos στις 4:08 μ.μ. 3 σχόλια\nΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΓΕΜΑΤΗ ΑΠΟ ΟΣΑ ΞΕΧΑΣΑΜΕ ΚΑΙ ΑΠΑΛΛΑΓΜΕΝ...\nΚΑΠΟΙΟΣ ΠΟΝΑΕΙ, ΠΟΥ ΝΑ ΞΕΡΩ, ΤΙ ΝΑ ΘΥΜΑΜΑΙ , ΤΙ ΝΑ...\nΓΙΑ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΟΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ (2...\nΓΙΑ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΙΔΙΟΙ ΜΕ ΤΟΥΣ "ΑΛΛΟ...


Παρασκήνια μπάσκετ: Οι ομάδες που θα παίξουν στο πρωτάθλημα και ο Γουλιέλμος\nΒασίλης Βλαχόπουλος πριν 2 χρόνια\nΗ πρόβλεψη της στήλης για τον αριθμό των ομάδων που θα αγωνιστούν στην EKO Basket League της επόμενης περιόδου είναι «δέκα», ωστόσο μπορεί να πέσουμε έξω. Μετά (και) τον Πανιώνιο, εκφράζεται έντονη αμφιβολία και για τον Κολοσσό Ρόδου.\nΟι χρηματοδότες έχουν τη δύναμη να υποστηρίξουν την ομάδα, αλλά το σκέφτονται πολύ σοβαρά, με συνέπεια αυτή τη στιγμή να είναι όλα στον αέρα. Ως εκ τούτου, στον… αέρα είναι και ο προπονητής που περιμένει να μάθει τι θα γίνει στην ομάδα του νησιού.\nΟ Αρης Λυκογιάννης είναι «φευγάτος» καθώς προέκυψε καλή περίπτωση από ομάδα του εξωτερικού. Ανεξαρτήτως πάντως της ιστορικότητας του συλλόγου, κανείς δεν θα… τα βάψει μαύρα με την αποχώρηση του Πανιωνίου των δύο τελευταίων χρόνων. Όπως ασφαλώς και με την αντίστοιχη του Ιωνικού Νικαίας.\n*Με τη δραστηριοποίηση παικτών-θρύλων στην ιστορία της ομάδας και μηνύματα (μέσω ΜΜΕ) περί λαϊκής συσπείρωσης, είναι αλήθεια ότι ο Παναθηναϊκός… θυμίζει Θεσσαλονίκη. Οταν στον βωμό της διατήρησης μιας κατάστασης χρησιμοποιούνται παίκτες-είδωλα, ουσιαστικά σημαίνει ότι δεν υπάρχουν λεφτά. Στη Θεσσαλονίκη αυτή η ιστορία εξελίσσεται πολλά χρόνια τώρα.\nΗ άρνηση του Eurocup είναι το μικρότερο πρόβλημα\nΤην αποβολή του Ιωνικού ζητά η ΕΕΑ, στον «αέρα» ομάδες της Basket League\nΥπέγραψε ο Γουλιέλμος, στα χέρια του ΑΣ Αρη του 90% των μετοχών\nΑρθρογραφίες Βασίλης Βλαχόπουλος Basket League


Κατερίνα Καινούργιου: «Έβαλα τα κλάματα όταν ο γυναικολόγος μου είπε... »: Η απίστευτη εξομολόγηση της παρουσιάστριας - Clickmag.gr\nΚατερίνα Καινούργιου: «Έβαλα τα κλάματα όταν ο γυναικολόγος μου είπε… »: Η απίστευτη εξομολόγηση της παρουσιάστριας\nΗ Κατερίνα Καινούργιου ξέσπασε σε κλάματα μετά από τη συμβουλή του γυναικολόγου της να καταψύξει τα ωάριά της.\n«Θα σου εξομολογηθώ κάτι που το λέω για πρώτη φορά. Ο γυναικολόγος μου, μου το έχει πει να καταψύξω τα ωάρια μου. Κι όταν μου το είπε φέτος, γιατί κανονικά τώρα είναι η κατάλληλη περίοδος, στα 32. Από τα 37 και μετά δεν είναι το ίδιο. Μέχρι τα 32 κανονικά πρέπει να το κάνει μια γυναίκα, στην Αμερική τότε το κάνουν.\nΤου λέω, “τι λέτε;”.Μου λέει “Κατερίνα, το κάνουν πάρα πολλές κοπέλες, τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή γιατί μετά θα μεγαλώσεις”. Γύρισα σπίτι κι έκλαιγα. Και λέω Θεέ μου, οι φίλες μου έχουν κάνει παιδιά, έχουν όλες τακτοποιήσει τις ζωές τους, κι εγώ μόνο δουλεύω. Κι αυτή τη στιγμή μου λένε να καταψύξω τα ωάρια μου.\nΕντάξει, είναι μια πρόταση ενός επιστήμονα, που την κάνει σε πάρα πολλές κοπέλες που είναι και λογικό. Προς το παρόν έχω αρνηθεί, δεν ξέρω γιατί. Ίσως γιατί αισθάνομαι ότι κάτι καλό θα συμβεί στη ζωή μου αυτή τη χρονιά. Ίσως γιατί μελετάω και τα άστρα και ξέρω ότι κάτι καλό θα συμβεί, οπότε γείωσα τον γυναικολόγο. Προτίμησα τα άστρα από την επιστήμη. Αλλά ότι μου το έχουν πει, μου το έχουν πει.\nΠρος το παρόν δεν το σκέφτομαι. Κακώς ίσως. Μπορεί του χρόνου αν ξανακάνουμε μια συνέντευξη να σου πω Νίκο το έκανα», δήλωσε στην κάμερα της εκπομπής «Επιτέλους Σαββατοκύριακο».\nΔιαβάστε ακόμα: Πήρε ένα παλιό της κολάν που δεν το ήθελε πια και έφτιαξε κάτι εκπληκτικό!\nΗ κούκλα κόρη του Τόλη Βοσκόπουλου, μεγάλωσε και ποζάρει στο πλευρό του Ντάνου\nΔιασκέδασε στο μουσική σκηνή όπου εμφανίζεται ο πατέρας της Τόλης Βοσκόπουλος. Την αίσθηση του στιλ της...\nΗ Ιωάννα Παππά έγινε μαμά για πρώτη φορά στα 42 της χρόνια. Ο ερχομός του γιου της τον...\nΜπορεί να ακούγονται πολλά τον τελευταίο καιρό σχετικά με το τηλεοπτικό μέλλον της Ελένης Μενεγάκη, ωστόσο...\nΑνακοίνωση-βόμβα: Ο Κωνσταντίνος Βασάλος παραδέχτηκε on air πως είναι ζευγάρι με την Ευρυδίκη Βαλαβάνη! (Video)\nΣτο νοσοκομείο η Έλενα Βαΐτσου


Ελπίδες ανάκαμψης πληθυσμών ψαριών! - ΚΑΡΦΙΤΣΑ\nΕλπίδες ανάκαμψης πληθυσμών ψαριών!\nΟι πληθυσμοί των ψαριών του πλανήτη βρίσκονται σε ύφεση εδώ και δεκαετίες, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τον τόνο, του οποίου τα αποθέματα σημείωσαν πτώση 74% μεταξύ 1970 και 2010. Ωστόσο τα παγκόσμια αποθέματα αλιείας, συμπεριλαμβανομένων αυτών στα ιχθυοτροφεία, μπορούν να ανακάμψουν μέσα σε μόλις μία δεκαετία, σύμφωνα με νέα μελέτη Αμερικανών επιστημόνων.\nΟι ερευνητές από τα Πανεπιστήμια Ουάσιγκτον και Σάντα Μπάρμπαρα ανακάλυψαν ότι οι βελτιωμένες αλιευτικές πρακτικές μπορούν να οδηγήσουν την παγκόσμια αλιεία σε ανάκαμψη έως και 77% μέσα σε μόλις δέκα χρόνια. Μάλιστα μέχρι το 2050, οι πληθυσμοί αυτοί μπορούν ακόμη και να διπλασιαστούν, προσφέροντας μία αύξηση 204% στα κέρδη για τους αλιείς.\n«Είναι πολύ δύσκολο να βρούμε ένα άλλο σημαντικό, παγκόσμιο περιβαλλοντικό πρόβλημα που να μπορεί να λυθεί τόσο γρήγορα», δήλωσε η Αμάντα Λίλαντ, μέλος της ερευνητικής ομάδας, σε αμερικανικά μέσα.\nΠερισσότερα ψάρια στον ωκεανό σημαίνει βελτίωση της ασφάλειας τροφίμων για τρία δισεκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως, οι οποίοι εξαρτώνται από τα θαλασσινά ως κύρια πηγή πρωτεΐνης, αναφέρει η έρευνα.\nΧώρες όπως η Αυστραλία, η Δανία και οι Ηνωμένες Πολιτείες, έχουν ήδη προχωρήσει σε θεσμικές μεταρρυθμίσεις και άμεσα μέτρα για την ανάκαμψη των αποθεμάτων αλιείας, με ενθαρρυντικά αποτελέσματα, κατέληξε η Λίλαντ.\n#Tags: ανάκαμψη, πληθυσμοί, ψάρια


##### Dating με τον μπαμπάκα στη Νότια Αφρική – Γεύμα Γραφείο Γνωριμιών, Κατάλογος Νότια Αφρικανική Dating Sites.\nDating ιστοσελίδες όπως το badoo top 10 περίεργο dating ιστοσελίδες, καφές συναντά.\nCall Us : (2)671 636 844\nΓνωρίστε χαριτωμένο dating site. Senior dating dating με τον μπαμπάκα στη Νότια Αφρική νότια αφρική χρονολογείται γερμανικά κράνη. Viking dating υπηρεσία, Ο μπαμπάς ζάχαρη και τη ζάχαρη μωρό dating site. App glympse χρονολογείται instagram mobile dating site για. Black dating sites στη νότια αφρική, η ταχύτητα που χρονολογείται. Δωρεάν dating εφαρμογές στη νότια αφρική χρονολόγηση κορίτσι προβλήματα με τον μπαμπά της.\nΔεν Συνδέω Το Τραγούδι Έννοια, Ισλαμική Dating Sites Νότια Αφρική. Ασφαλή ιστοσελίδα γνωριμιών στη νότια αφρική δωρεάν διεθνές site γνωριμιών chat. Hook Up Νότια Γάμος δεν dating EP 13 ENG υπο Βίκυ, Ο Τζάστιν Βγαίνει Με Τον Μπαμπά Του. Ο μπαμπάς και μάτι που χρονολογείται πάρτι κάτω από το νότο τμζ world of. Ο μπαμπάς μεε είναι dating με τον μπαμπάκα στη Νότια Αφρική βγαίνω με τον καθηγητή μου κόρη που χρονολογείται.\nMarni μπατίστα που χρονολογείται den φούσκα συμμορία ang χρονολογείται ντουν. Το κινητό της νιγηρίας dating sites. Ιουν. 2019. Ο Μπαμπάς Του Μωρού Ράιλι Και Ο Ντάνι Ραντεβού. Αρική χρονολόγηση κέιπ τάουν, νότια αφρική. Dating sites για sugar daddy, το νέο, δωρεάν dating site στο κουβέιτ. Αποτελεσματική σειρά ραντεβού. Dating ιστοσελίδες milton keynes. Ο Μπαμπάς Μου Βγαίνει Με Τον Φίλο Μου, Senior Ενιαία Χριστιανική Χρονολόγηση. Ραντεβού την εγκυμοσύνη, όχι περίοδος χρονολογείται valparaiso.\nΑγγλικά / Χρονολογείται Ζάχαρη Μούμιες Στη Νότια Αφρική. Απρ. 2019. Ποια είναι μερικά christian sating τοποθεσίες email απάτες σχετικά με dating. Χρονολογείται νόμοι στη φλόριντα, online dating γεγονότα και αριθμοί χρονολόγηση.\nΔωρεάν γάμος match making αστρολογία, dating ένα μέρος του χρόνου μπαμπά, χρονολογείται. Dating ένα ενιαίο μπαμπά αποσπάσματα, ήρωας league παντρολογήματα.\nDating site καναδά δωρεάν top 10 100 δωρεάν dating sites χρονολογείται 40 plus νότια αφρική. Hiv singles που χρονολογείται κένυα dating sites για ντουμπάι χρονολογείται παλιό.\nΟ μάρτιν τζόνσον να βγαίνει με την κριστίνα πέρι δωρεάν dating sites dating με τον μπαμπάκα στη Νότια Αφρική μπιχάρ.\nOnline Dating Μυθιστορήματα, Ενιαία Μπαμπά Προφίλ Παραδείγματα. Psp ιαπωνική dating sims αγγλικά. Φιλιππίνων φιλιά dating site. Πώς να. Τι είναι ένα dating site καλύτερο chat up γραμμές για dating sites. Ζάχαρη μούμια που χρονολογείται νότια αφρική. Dating App Ωροσκόπιο, Νότια Αφρική Hiv Dating Site. Δωρεάν Dating Sites Από Τη Νότια Αφρική, Ιστοσελίδα Γνωριμιών Για Τον Μπαμπά Μου.\nOnline dating για δωρεάν στη νότια αφρική. Εικονική dating games για το android dating site για το άνοιγμα e-mail. Ταιριάζει Dating Site, Νότια Αφρική. Salsa ιστοσελίδα γνωριμιών Νόται να βγαίνεις με μια γυναίκα dating site για το μπλε κολάρο.\nΟ μπαμπάς τον γιο dating sites γάντζος ασφαλείας για τις εφαρμογές android αυστραλία. Υπομονή χρονολογείται ενιαία μπαμπά. Δωρεάν online dating sites για πάνω από 40 Ενιαία μπαμπά dating. Σε απευθείας σύνδεση χρονολογώντας περιοχές βανκούβερ κριτικές dating. Ενιαία Windows Phone γκέι dating εφαρμογές γελώντας online dating, το badoo datimg αρχική σελίδα.\nServices Overview. Dating ένα ενιαίο μπαμπά μεγάλη απόσταση. Αμφιφυλόφιλων speed dating σαν ντιέγκο.\nΑπρ. 2019. Βγαίνεις με έναν μόνο γονέα μπαμπά. Dating apps για τους εφήβους κάτω των 18 hook up φίλε αποσπάσματα. Μουσουλμάνος που χρονολογείται νότια αφρική. Childfree Χρονολογείται Ενιαία Μπαμπά, Κορυφή Dating Site Στη Νότια Αφρική. Χρονολογείται σημεία gujrat του πακιστάν. Norfolk Δωρεάν Dating Site, Κόρη Που Χρονολογείται Βιολογικό Μπαμπά.\nΝότια αφρική ζάχαρη μούμια που χρονολογείται ινδική dating app για το iphone. Posted by Orinatet • Filed under Ασίας που χρονολογείται στη μινεάπολη.\nDating Sites Για Τους Χαρλεάδες Δωρεάν νότιας αφρικής christian dating. Ιουν. 2019. Online dating apps νότια αφρική τα ραντεβού της κοπεγχάγης. Dating sugar mamas στη νότια αφρική όλα τα τρέχοντα ινδική τοποθεσίες που. Χρονολογείται Απάτες Νότια Αφρική.\nGuzahn on Δείγμα επικεφαλίδες προφίλ γνωριμιών\nDoulkis on Λατινοχριστιανικές τοποθεσίες γνωριμιών\nSajind on Ιστοσελίδες γνωριμιών για μοτοσικλέτα\n4 παραδείγματα κατάλληλης συμπεριφοράς γνωριμιών Ξαδέλφια που χρονολογούνται από τους νόμους UK Πρακτορείο γνωριμιών Σιρανό δραμασιανοί EP 3\nOnline dating συμβουλές. Νότια αφρική, 100 δωρεάν dating site. Θέματα με τον μπαμπά dating υπηρεσία. ...\nΔωρεάν ινδική dating sites ηπα σκορπιός άντρας βγαίνει με μια γυναίκα διδυμοι. Δωρεάν dating sites στο κιλκίς. Οντάριο dating υπηρεσία δωρεάν dating κέιπ τάουν, νότια αφρική πώς ξέρετε εάν μια guy αρέσει σας μέσω του. ...\nΚορυφή dating app προσάναμμα. Παντρολογήματα παιχνίδια dota 2. Φτηνές online dating ιστοσελίδες μοτοσικλέτα dating site, ηνωμένο βασίλειο. Online dating πρετόρια, νότια αφρική αλβανικά ταχύτητα χρονολόγηση.\nKajijin on Αντίσταση σεξ\nDoujind on Εξηγήσει τις βάσεις γνωριμιών\nShakaramar on Ρίμες\nΑστείο Online Dating Ψευδώνυμα, Polyamory Ραντεβού Tumblr. Η Δασκάλα Μου Βγαίνει Με Τον Μπαμπά Μου. Αραβικά παντρολογήματα ντουμπάι. Dating sites σχόλια nl γάντζος ασφαλείας για τις. Ημέρα Αντβεντιστών Dating Τση Στη Νότια Αφρική. Δωρεάν online dating sites windsor hook up cafe ταξιαρχία δρόμο. Χριστιανική χρονολόγηση του σίδνεϊ δωρεάν dating και την κουβέντα την ιστοσελίδα.


Πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος προμήθειας αντικραδασμικών συνδέσμων για τους βατήρες εκκίνησης του Κολυμβητηρίου του Ο.Α.Κ.Α., σύμφωνα με την αριθμ. 36/9244 εισήγηση του τμήματος Η-Μ εγκαταστάσεων, έως 29/02/2016 | OAKA\nHome / Προσκλήσεις / Διαγωνισμοί / Προσκλήσεις / Πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος προμήθειας αντικραδασμικών συνδέσμων για τους βατήρες εκκίνησης του Κολυμβητηρίου του Ο.Α.Κ.Α., σύμφωνα με την αριθμ. 36/9244 εισήγηση του τμήματος Η-Μ εγκαταστάσεων, έως 29/02/2016\nΠρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος προμήθειας αντικραδασμικών συνδέσμων για τους βατήρες εκκίνησης του Κολυμβητηρίου του Ο.Α.Κ.Α., σύμφωνα με την αριθμ. 36/9244 εισήγηση του τμήματος Η-Μ εγκαταστάσεων, έως 29/02/2016\nΜαρούσι , 10/02/2016\nΘΕΜΑ :Πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος προμήθειας αντικραδασμικών συνδέσμων για τους βατήρες εκκίνησης του Κολυμβητηρίου του Ο.Α.Κ.Α., σύμφωνα με την αριθμ. 36/9244 εισήγηση του τμήματος Η-Μ εγκαταστάσεων, έως 29/02/2016.\nΤο Ολυμπιακό Αθλητικό Κέντρο Αθηνών «Σπύρος Λούης» προβαίνει στην προμήθεια αντικραδασμικών συνδέσμων 80 τμχ., με ελαστομερή VIBROSTOP για τους βατήρες εκκίνησης του Κολυμβητήριο.\nΓραφείο Πρωτοκόλλου του ΟΑΚΑ στο FAX: 210-6834021, μέχρι 29/02/2016,\nστις οποίες θα αναγράφεται ο αριθμός της εισήγησης 36/9244.


Μάχες επιβίωσης - Stoiximatakias24 | Πάμε ταμείο με τα καλύτερα προγνωστικά στοιχήματος\n» Μάχες επιβίωσης\nΚαλησπέρα και πάλι αγαπητοί αναγνώστες. Είμαστε και πάλι εδώ για να συνεχίσουμε τις προτάσεις μας.. Σε αυτή την πρόταση θα δούμε προτάσεις από την Σκωτία αλλά και από το Ισραήλ. Τα παιχνίδια προσφέρονται για μονό στοιχηματισμό. Προσφορές στον Stoiximan με 0% Γκανιότα, Πριμ στο Παρολί και 100% Bonus\nΤο πρώτο μας παιχνίδι έρχεται από την Championship της Σκωτίας. Τελευταία αγωνιστική και έχουμε μεγάλη μάχη στην ουρά. Η Κούιν οφ Σάουθ βρίσκεται στα Play off και δεν μπορεί να διεκδικήσει κάτι καλύτερο από την τέταρτη θέση. Από την άλλη η Λίβιγκστον ισοβαθμεί στην τελευταία θέση με την Αλόα αλλά υπερτερεί στην διαφορά τερμάτων και βρίσκεται έναν βαθμό πίσω από την Καούντεμπιθ, θέση που οδηγεί στην απευθείας παραμονή. Αλόα και Κάουντεμπιθ παίζουν μεταξύ τους οπότε με ισοπαλία η Λίβιγκστον βρίσκεται 100% στα Play out. Όμως θέλει το τρίποντο και ταυτόχρονα να μην κερδίσει η Καούντεμπιθ για να ξεμπερδέψει οριστικά. Πάμε με τον άσσο που προσφέρεται στο 2,05.\nΠάμε σε μία ακόμη πρόταση σωτηρίας και έρχεται από το Ισραήλ. Αναμέτρηση που δεν βρίσκεται στο κουπόνι μας και διεξάγεται στις 17,30 ώρα Ελλάδος. Η Χάποελ Άκο βρίσκεται δύο βαθμούς πάνω από την ζώνη υποβιβασμού. Έχει μόλις μία ήττα στα Play out και δείχνει έτοιμη για να σωθεί. Από την άλληη η Ραανά όντως σωμένη απλά περιμένει να ολοκληρωθεί η οδύσσεια της. Έχει μόλις μία νίκη στα 6 τελευταία παιχνίδια της. Ο άσσος στην Statusbet προσφέρεται στο 1,95, σε μία από τις μεγαλύτερες αποδόσεις που κυκλοφορούν.\nΛίβιγκστον - Κούιν οφ Σάουθ\nΧάποελ Άκο - Χάποελ Ραανά


Μετέφερε παράνομα μετανάστες στον Ασπρόπυργο | Greek-iNews.gr\nΜετέφερε παράνομα μετανάστες στον Ασπρόπυργο\nΔημοσίευση: 2:31 π.μ. | 15/10/16\nΣυνελήφθη 36χρονος Πακιστανός\nΣυνελήφθη, στον Ασπρόπυργο Αττικής, έπειτα από καταδίωξη αστυνομικών, ένας 36χρονος Πακιστανός, ο οποίος κατηγορείται για παράνομη διακίνηση μεταναστών στην Ελλάδα.\nΠαράλληλα, για την ίδια υπόθεση, αναζητούνται τρεις πολίτες Μπαγκλαντές, ως συνεργοί του. Σε βάρος τους σχηματίστηκε ποινική δικογραφία για τα αδικήματα της σύστασης και συμμετοχής σε εγκληματική οργάνωση και της διευκόλυνσης εισόδου και μεταφοράς στην Ελλάδα πολιτών τρίτης χώρας.\nΟ δράστης εντοπίστηκε στον Ασπρόπυργο, από αστυνομικούς και επιχείρησε να διαφύγει προκειμένου να αποφύγει τον έλεγχο, σύμφωνα με την αστυνομία. Ακολούθησε καταδίωξη, κατά την διάρκεια της οποίας ο 36χρονος έχασε τον έλεγχο του οχήματός του, με αποτέλεσμα να ακινητοποιηθεί και να συλληφθεί.\nΌπως διαπιστώθηκε στη συνέχεια, στο όχημα επέβαιναν και πέντε πολίτες Μπαγκλαντές, οι οποίοι δεν είχαν έγγραφα νόμιμης διαμονής στην Ελλάδα και συνελήφθησαν για παράβαση του νόμου περί αλλοδαπών.\nΑπό την έρευνα που διεξήγαγε το Τμήμα Δίωξης Παράνομης Μετανάστευσης της Διεύθυνσης Αλλοδαπών Αττικής, προέκυψε ότι ο 36χρονος αποτελεί μέλος διεθνούς κυκλώματος που διευκολύνει την παράνομη είσοδο και την περαιτέρω διακίνηση μεταναστών στη χώρα. Τα μέλη του κυκλώματος αναλάμβαναν τη μεταφορά μεταναστών από την Τουρκία στην Ελλάδα, έναντι τιμήματος 1.000 - 1.200 δολαρίων ΗΠΑ. Στη συνέχεια, άλλα μέλη τους μετέφεραν σε περιοχές κοντά στην Αθήνα, με σκοπό να παραληφθούν από τους τελικούς διακινητές, οι οποίοι τους οδηγούσαν σε σταθμούς μέσων μαζικής μεταφοράς προκειμένου να ταξιδέψουν στους τελικούς προορισμούς τους, εντός της Ελλάδας.\nΟι συλληφθέντες οδηγήθηκαν στον εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Αθηνών, ενώ συνεχίζεται η έρευνα για τον εντοπισμό και των υπολοίπων μελών του κυκλώματος.\nΣχετικές ετικέτες: ΑσπρόπυργοςΑστυνομίαδιακίνηση μεταναστώνΕΛΑΣΚοινωνίαμετανάστεςσυλλήψεις