Кракаў, Польшча - World Tourism Portal\nШто паглядзець. Лепшыя галоўныя славутасці ў Кракаве\nШто рабіць у Кракаве\nАфіцыйныя турыстычныя сайты Кракава\nГлядзіце відэа пра Кракаў\nКракаў (Кракаў) - гэта не толькі гістарычная і візуальная жамчужына, гэта і ёсць ПольшчаДругі па велічыні горад і ахоплівае абодва берагі Віслы (альбо Віслы). У падножжа Карпат, сталічны раён налічвае больш за 1.4 мільёнаў жыхароў, калі ўключыць прылеглыя суполкі.\nХоць Кракаў афіцыйна падзелены на васемнаццаць dzielnica або раёны, кожны са значнай аўтаноміяй у межах муніцыпальнага ўрада, гэты падзел адносна нядаўні і да сакавіка 1991 горад быў падзелены толькі на чатыры кварталы Podgórze, Nowa Huta, Krowodrza і старажытны цэнтр горада Кракаў.\n(Гістарычны Стары Горад зараз афіцыйна размешчаны ў раёне (I), Стары Мяста. Хоць словы "Стары Мяста" азначаюць "стары горад"), яго не варта блытаць з гістарычным старым горадам Кракава, бо старажытны сярэднявечны горад толькі невялікая цэнтральная частка раёна I Старэ Място).\nНекаторыя суполкі вакол Кракава могуць паказаць вам сапраўднае польскае жыццё ў баку ад турыстычнай эканомікі цэнтра.\nСтары горад - складаецца з гістарычнага Старога горада Кракава, а таксама ўзвышша замка Вавель, Ноўе Мяста ("Новы горад"), Ноўя-Свят ("Новы свет"), Клепара, Акуля, які раней знаходзіўся паміж узвышшам Вавель і Стары горад, але неўзабаве стаў часткай апошняга, Пясек, Страдом і Варшаўскі (часткова ў Прондніку Чэрвоні). Гістарычны цэнтр Кракава, які ахоплівае Стары горад і Вавель, унесены ў спіс ЮНЕСКА аб'ектаў сусветнай спадчыны 1978. Гэта самыя папулярныя турыстычныя напрамкі, і калі ваш час абмежаваны, вам лепш за ўсё прытрымлівацца гэтага.\nКазімір - тэрыторыя, размешчаная сапраўды побач са Старым горадам, незалежным горадам у сярэднявечныя часы, з хрысціянскім кварталам на Захадзе і былым у значнай ступені яўрэйскім кварталам на Усходзе.\nZwierzyniec - зялёны раён Кракава; уключае Блонію, ляс Лас-Вольскі і курган Касцюшкі.\nPodgórze - мясцовасць на паўднёвым беразе ракі Вісла, дзе ў час нацысцкай акупацыі размяшчалася яўрэйскае гета.\nДэбнікі - Зялёная зона на паўднёвы захад ад Старога горада, у якую ўваходзіць манастыр Тыньец.\nНовая Хута - "Новая металургічная фабрыка", пабудаваная ў эпоху камунізму.\nКракаў - сталіца Малапольскага ваяводства (па-польску: Малапольскае) у паўднёвым рэгіёне Польшчы. Насельніцтва 756,000 у горадзе 2007 (мільён 1.4 пасля ўключэння навакольных абшчын).\nКракаў таксама вядомы як Кракаў, альбо Кракаў (без дыякрытыкі) і датуецца прынамсі 7th стагоддзем. Гэта была сталіца Польшчы ад 1038 да 1569, а потым Рэчы Паспалітай ад 1569 да 1596 (па некаторых дадзеных 1609), і гэтая доўгая гісторыя зрабіла яе адным з вядучых вузлоў польскага акадэмічнага, культурнага і эканамічнага жыцця.\nКракаў - адзін з найстарэйшых гарадоў Польшчы, пра гэта сведчаць паселішчы з часоў 20,000BC. Легенда абвяшчае, што ён быў пабудаваны на пячоры дракона, якога забіў міфічны цар Крак. Аднак першае афіцыйнае ўпамінанне гэтага імя было ў 966 габрэйскім гандляром з Іспаніі, які назваў яго важным цэнтрам гандлю ў славянскай Еўропе.\nКракаў з'яўляецца самым папулярным турыстычным месцам у Польшчы, і гэта падтрымлівае шмат мясцовай эканомікі. Аднак універсітэт і шматлікія мясцовыя каледжы азначаюць, што адукацыя таксама з'яўляецца важным працадаўцам.\nІндустрыя паслуг і тэхналогій моцная і расце, тут размяшчаюцца шматлікія афшорныя падраздзяленні банкаў, фінансавых і тэхналагічных кампаній, такіх як Google, IBM, Motorola, State Street, Shell, UBS, HSBC. Таксама ёсць вялікі вытворчы сектар, асабліва ў сталі (уласнасці Mittal), фармацэўтыцы і тытуні, у асноўным як спадчына часоў камунізму.\nБеспрацоўе ніжэй сярэдняга (5%) для астатняй часткі краіны (9%) і лічыцца прывабнай інвестыцыйнай магчымасцю, асабліва для тых, хто купляе нерухомасць. Новы фінансавы і дзелавы раён запланаваны разам з новым спартыўным комплексам у мястэчку Новая Гута на рацэ Вісла. Гэта для адраджэння раёна Новая Гута, найбяднейшага раёна Кракава.\nАэрапорт Кракаў (таксама вядомы як Міжнародны аэрапорт Яна Паўла II Кракаў - Баліца) - галоўны аэрапорт, размешчаны ў Баліцы, прыблізна на 12км на захад ад цэнтра. Гэта другі па велічыні аэрапорт у Польшча.\nУ залежнасці ад узроўню падрыхтоўкі вы зможаце агледзець увесь цэнтр горада, не патрабуючы ніякага транспарту. Ёсць некалькі выдатных пешаходных маршрутаў, паспрабуйце Каралеўскі шлях або парк Плэнты, які акружае стары горад аж ад Брамы Фларыяна да замка Вавель. Гэта вельмі расслабляе. Таксама побач з замкам ёсць дагледжаны бераг ракі, каб прагуляцца.\nАднак варта памятаць, што ўзімку снег часам не прыбіраюць з тратуараў, у выніку чаго ўтвараецца сумесь снегу і бруду. Не забудзьцеся ўзяць з сабой воданепранікальную абутак, калі вы плануеце падарожнічаць зімой пешшу.\nГістарычны цэнтр Кракава, які ўключае ў сябе Стары горад, Казімір і замак Вавель, увайшоў у якасці першага падобнага роду ў спіс аб'ектаў Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА ў 1978.\nРаён Казімір са сваёй яўрэйскай спадчынай вельмі цікавы. Напрыклад, сінагога Рэму была пабудавана ў 1557. Хоць гэта не так захавана і ўваход каштуе PLN5, у яго выдатная атмасфера са сваімі старымі сценамі і старадаўнімі шатамі. Суседнімі з'яўляюцца яго могілкі, створаныя ў 1511 і нядаўна адноўленыя. Атмасфера там вельмі меланхалічная і заслугоўвае наведвання.\nРаён Новая Гута быў пабудаваны ў эпоху камуністаў і быў зроблены для людзей, якія працуюць на велізарнай металургічнай фабрыцы (у 5 разы большай, чым у Старым горадзе Кракава). Архітэктура раёна тыпова сацыялістычная; велізарныя будынкі атачаюць зялёныя паркі. Раён цяпер дрэнны, і вы можаце дакрануцца да сапраўднай турботы тых часоў, якія там. Галоўны вакзал - цэнтральны пляц, да якога можна дабрацца на трамваях 4, 10, 16, 21, 22 і 64.\nПадарожнікі, якія прыязджаюць у Кракаў, часта наведваюць Асвенцым-Біркенаўскі лагер. Не шмат хто ведае, што ў Кракаве таксама дзейнічаў нацысцкі канцлагер, размешчаны ў раёне Падгурзе. Тут можна наведаць фабрыку Шындлера.\nРаён у Старым горадзе прапануе выдатныя пакупкі, асабліва для адзення, упрыгожванняў і мастацтва. Можна пабадзяцца па Старым горадзе і Казіміру, дзе ёсць шмат антыкварных крам. У цэнтры ўсяго гэтага - Rynek Główny ("Rynek" таксама азначае "рынак"), дзе вы знойдзеце некалькі лепшых гарадскіх крам.\nПасярэдзіне Рынек-Глаўны стаіць Сукіенніца (Палатняная зала), цэнтр гандлю Кракава на працягу сотняў гадоў. Увесь цокальны паверх - рынак, дзе мясцовыя мастакі прадаюць свае тавары. Шукайце бурштынавыя ўпрыгажэнні і дыванкі з авечай скуры. Гэта выдатнае месца, каб праверыць, ці хочаце вы вярнуць сапраўдны Кракаў дадому.\nКалі вы захапіліся пакупкамі, не забудзьцеся азнаёміцца з Каралеўскім шляхам (Фларыянска-Рынек-Глаўны - Гродзька) і вуліцамі, якія атачаюць Плац-Новы ў Казімірскім раёне.\nНа шчасце, вы ўсё яшчэ зможаце атрымаць асноўныя пастаўкі прадуктаў харчавання ў цэнтры ў незалежных і сеткавых прадуктовых крамах, але яны пачынаюць саступаць месца шыкоўным гатэлям і банкаўскім агенцтвам. Алкаголь можна лёгка знайсці ў прадуктовых прадуктах і звычайных крамах 24 / 7.\nУ цэнтральнай зоне ёсць два гандлёвыя цэнтры, якія ўключаюць у сябе шырокі спектр крам для адзення і закусачных.\nGaleria Krakowska, непасрэдна каля Галоўнага чыгуначнага вакзала і ў 5-й хвіліне хады ад Галоўнай плошчы.\nGaleria Kazimierz (ul. Podgórska 34), размешчаная на паўднёвым ускрайку Казіміра, на беразе ракі Віслы, прапануе крамы 36,000m2 і краму гурманаў Alma.\nШмат іншых міжнародных сетак (Carrefour, Real, Tesco, Lidl) размешчаны на ўскраіне / прыгарадзе Кракава, гэта значыць: Бонарка (ul. Kamienskiego 11), самая вялікая, але даволі далёкая ад цэнтра.\nКракаўская плаза (інш. Pokoju 44).\nУ Польшчы звычайна ядуць даволі вялікі сняданак, вялікі абед (каля 3-4 вечара) і лёгкую вячэру (каля 7-8 вечара). Многія людзі ядуць "абеды" і г.д., але яны не з'яўляюцца роднымі.\nНа кухню Кракава паўплывалі культуры, якія насялялі цэнтральную Еўропу, а таксама Аўстра-Венгерская імперыя.\nСамая галоўная страва з Кракава - obwarzanek. Вы можаце купіць яго ў многіх шапіках на вуліцах. Яшчэ адным мясцовым спецыялізаванасцю з'яўляецца oscypek - сыр з гор Татры.\nКалі вы хочаце паспрабаваць польскую кухню за выключна выгадныя кошты (вялікі абед для аднаго чалавека каля 8PLN), то знайдзіце "бар Млечны" (бар з малаком - гэта своеасаблівая кафэтэрыя, вельмі распаўсюджаная ў камуністычныя часы, так званая, таму што яна служыць без алкаголю). Вы можаце знайсці яго з правага боку Уль. Grodzka (калі вы збіраецеся з Rynek Glowny). Яны прапануюць класічную польскую ежу, напрыклад "kroketka". Пры замове рэкамендуецца англа-польскі слоўнік. Якасць паслуг вельмі простая, хоць і дастатковая. Мэта нізкая цана, таму інтэр'ер можа быць старым і вельмі заняты рознымі людзьмі, у тым ліку студэнтамі універсітэтаў і гімназістаў, беспрацоўнымі, бяздомнымі.\nТрохі даражэйшыя такія перазагрузкі, як "U babci maliny", там для PLN12-20 можна паспрабаваць розныя варыянты вялікіх абедаў.\nДля людзей з тлустымі кашалькамі на галоўнай плошчы ёсць рэстаран "Вяржнек". Яны таксама падаюць польскія стравы.\nІснуе мноства рэстаранаў, дзе падаюць стравы французскага харчавання - у асноўным у вялікіх гасцініцах, такіх як Рэстаран Percheron або Restaurant Anromeda. Яны свабодна даступныя і для нечасцей (вядома, толькі доступ бясплатны, абед - не). Вячэра ў гэтым варыянце каштуе столькі ж, колькі ў рэстаране Вяржык.\nŻurek - гэта суп на аснове ферментаванага жыта - гэта кіслы і сметанковы і часта дадаецца кавалачкі кілбасы кілбаса або ўкрутую яйка.\nБаршч - гэта суп з буракоў - вельмі пікантны.\nХлоднік - яшчэ адзін бурачны суп, які падаецца халодным як асвяжальная гадовая страва. Ён выкарыстоўвае зеляніна буракоў, а таксама карані, а таксама араматызаваны карнішонамі, кропам і смятанай.\nП'ерогі - гэта польскія варэнікі (крыху падобныя на пельмені), якія пастаўляюцца з рознымі начынкамі. Найбольш папулярныя "рускае" (русінскае) з сырам і бульбай, астатнія - з мясам, капустай і грыбамі, а салодкія п'ерогі - з чарніцай, яблыкамі, суніцай, вішняй. Плод п'ерогі звычайна падаюць са смятанай і цукрам. Кожны год у верасні ў Кракаве праходзіць "Фестываль П'ерагі", дзе можна паспрабаваць яшчэ шмат гатункаў гэтай стравы.\nУ большасці экскурсаводаў вы гэтага не ўбачыце, але адна з сапраўдных радасцей паездкі ў Кракаў - гэта наведванне фургона kiełbasa. У прынцыпе, гэта два грубыя польскія мужчыны, якія кожны вечар з 8PM-3AM ўсталёўваюць супрацьпажарны мангал каля свайго мікрааўтобуса (прыпаркаваны перад рынкам на ўсход ад Старога горада каля чыгуначнага моста) і грыль-кільбаса. Па кошце 8 PLN вы атрымліваеце каўбасу, рулет і гарчычную гарчыцу, станьце на судака побач і кланяйцеся мясцовым жыхарам. Гэта смачна, асабліва пасля ночы вывучэння кракаўскіх бараў. Вясёлае ўражанне ад звычайнай турыстычнай цісканіны і з галоўнай сцежкі (вул. Grzegórzecka, насупраць вул. Бліх).\nНа сённяшні дзень адной з самых папулярных вулічных страў у Кракаве з'яўляецца запіеканка, якая ўяўляе сабой вялікі багет з адкрытым тварам з запечаным начыннем (традыцыйна сыр, грыбы і мноства прыправаў, такіх як кетчуп або чесночный соус). Лепшае і самае папулярнае месца для запіеканкі знаходзіцца на рынку Плац-Ной у Казімежы. Самы напружаны ўначы па выхадных, дзе можна набыць іх да самай раніцы.\nУ Кракаве, як і ў іншых польскіх гарадах, існуе вялікая колькасць рэстаранаў з кітайска-в'етнамцам. Шмат хто з польскіх супрацоўнікаў, якія ніколі не чулі ні пра Pho, ні пра службу Pho, і пра ALMOST, але нават для выдаленай кітайскай і / або в'етнамскай ежы. Я ведаю, што гэта павабна, але вам значна лепш пашукаць годную польскую ежу. Гэта праўда, у так званых "чынскіх" альбо ўсходніх бараў часцяком жудасная ежа.\nКалі вы не любіце польскай кухні, у Кракаве ёсць некалькі сапраўды добрых італьянскіх рэстаранаў, з піцамі, макаронамі і звычайнай італьянскай кухняй. Ёсць шмат іншых рэстаранаў, якія абслугоўваюць Індыйскі, французскі, грэцкі, Аргентынская, Мексіканскі, нават грузінскай кухні, так што вы, безумоўна, не будзеце трымацца за тое, каб паесці падчас агляду.\nКалі ўсё астатняе не атрымалася, McDonalds і KFC не дастаюцца.\nБары, пабы і кафэ ў Кракаве - адна з самых вялікіх славутасцяў. Не толькі іх колькасць ці якасць, але і блізкасць. Было сказана, што толькі ў Старым горадзе існуе больш за 300 устаноў ежы і піцця.\nНе паддавайцеся спакусе піць у грамадскіх месцах, такіх як паркі, інакш вас могуць аштрафаваць на 100z\nТатанка - гэта унікальны (і смачны) польскі напой, прыгатаваны з яблычнага соку і асаблівага віду гарэлкі пад назвай żubrówka, які араматызаваны зубровай травой. Яго таксама часта называюць шарлоткай, альбо яблычным пірагом. Tatanka - індзейскі тэрмін для зуброў.\nWódka miodowa - гэта мядовая гарэлка, якую часта падаюць у астуджаным выглядзе. Некаторыя з лепшых рэстаранаў польскай тэматыкі будуць мець гандлёвыя маркі.\nВарта сачыць за львівіцай, каньяком ад слівы. Ёсць два асноўныя варыянты: 80-ўстойлівы (40%) жоўты з адценнем і 140-доказ (70%). Хаця разнастайнасць 80 часта гладкая і духмяная, некаторыя параўноўваюць доказ 140 з бензінам. Добры спосаб яго піць - гэта змагацца з ім, як з абсцэтам. Вазьміце маленькую лыжку з цукрам, выкладзеце на яе слайвіцу і падпаліце яе. Дайце цукру растаць некаторы час (10-30 секунд). Затым змяшайце пякучы цукар з астатнім напоем. Хай ён гарыць на працягу 5-10 секунд, а потым удзьмуць яго і выпіце. Сачыце і не абпальвайце вусны! Вы таксама можаце даць ёй гарэць даўжэй, але потым выкарыстоўвайце саломінку, каб піць яе, каб не спаліць пальцы ці вусны.\nГрэнец, гатунак грэнага віна з гваздзіком і іншымі прыправамі, вельмі папулярны каля Каляд, калі прадаецца на Рыначнай плошчы.\nДзякуючы блізкасці адзін да аднаго, кракаўскія паліўныя адтуліны ідэальна падыходзяць для скачкоў у бары. Шмат мясцовых жыхароў і турыстаў праводзілі вечарыны ад Старога горада аж да ракі Віслы ў канцы Казімежа. Ідзіце па вул. Szeroka альбо перайдзіце да пляца Новага на вуліцы, поўныя бараў.\nПаколькі большасць бараў хаваюцца пад зямлёй, наведвальнікі часта аддаюць перавагу папаўзці ў паб, падарожнічаючы ў групах паміж некалькімі барамі з кіраўніцтвам, каб яны не сталі ахвярай аферы.\nУ цёплы час начны час Кракаў перамяшчаецца на вуліцу ў сотні тратуараў і піўных садоў. Калі зіма набліжаецца, яна перамяшчаецца пад зямлю ў скляпы па ўсім горадзе.\nУ Кракаве не толькі поўна ўтульных кавярняў, але і гаворыцца, што гэта месца першага кафэ, заснаванага ў Еўропе. У большасці кафэ прапануюць добры эспрэса і нешта грызці па вельмі разумнай цане. Як правіла, месцы з міжнародным выглядам каштуюць значна даражэй.\nЗвычайна ёсць бясплатны Wi-Fi у барах і хостэлах.\nPolishWiFi арандуе кішэнныя маршрутызатары WiFi, якія дазваляюць падарожнікам заставацца на сувязі ў Польшчы. Кліенты могуць забраніраваць праз Інтэрнэт, і іх кропка доступу можа быць дастаўлена ўсюды ў Польшчу за 24 гадзіны. Стандартная дастаўка ў паштовую скрыню ў Польшчы - 3 €, на прыватны адрас, у гасцініцу і пансіянат - 4 €.\nКропкі доступу 3G і 4G можна падзяліць да некалькіх прылад 10, а акумулятар працуе на працягу гадзін 6.\nЯк і ўся астатняя Польшча, Кракаў, як правіла, вельмі бяспечны горад з моцнай прысутнасцю паліцыі.\nГвалтоўныя паводзіны сустракаюцца вельмі рэдка, і калі гэта адбываецца, хутчэй за ўсё, гэта звязана з алкаголем. Хоць пабы і клубы ў бяспецы, на суседніх вуліцах могуць адбыцца сцэны сварак, асабліва позняй ноччу. Паспрабуйце пазбягаць канфрантацый. Звычайна жанчыны і дзяўчаты могуць сутыкнуцца альбо пераследаваць, бо польскі кодэкс паводзін строга забараняе любы тып гвалту (фізічнага ці вербальнага) у адносінах да жанчын.\nВыконвайце стандартныя правілы падарожжа па горадзе: не пакідайце каштоўныя рэчы ў машыне на ўвазе; не паказвайце грошы ці дарагія рэчы без патрэбы; ведаць, куды ідзеш; будзьце падазроныя да незнаёмых людзей, якія просяць грошай альбо спрабуюць вам што-небудзь прадаць. Кішэнныя апараты працуюць, звяртайце ўвагу на свае рэчы ў натоўпе людзей, на вакзалах, у шматлюдных цягніках / аўтобусах (асабліва ў аэрапорт) і клубах. У любым выпадку, не бойцеся звяртацца па дапамогу ці параду ў паліцыю (Policja) або муніцыпальную гвардыю (Straz Miejska). Звычайна яны карысныя, ветлівыя і ў большасці выпадкаў размаўляюць як мінімум на англійскай мове.\nМесцы для наведвання пад Кракавам


Алесь Міхалевіч вярнуўся ў Беларусь, яго затрымалі на мяжы | Маладыя сацыял-дэмакраты - Маладая Грамада\nАлесь Міхалевіч вярнуўся ў Беларусь, яго затрымалі на мяжы\nЭкс-кандыдат у прэзідэнты паспеў патэлефанаваць жонцы са свайго чэшскага нумара ўжо з кабінета памежнікаў.\n«Вяртаюся ў Беларусь. Шмат разоў казаў, што вярнуся ў Беларусь адразу, як выпусцяць асноўных палітзняволеных (думаў пра Бяляцкага і Статкевіча). Яны на свабодзе. Перасякаю мяжу Беларусі, ведаю, што мяне арыштуюць, бо застаюся апошнім абвінавачваным па справе аб «масавых беспарадках» 2010 года, якую Следчы камітэт адмаўляецца зачыняць», — напісаў ён у фэйсбуку а 8.25 з Літвы.\nА ўжо а 9.00 з'явілася паведамленне, што Міхалевіча затрымалі на мяжы. Афіцыйна ён заставаўся ў вышуку па справе аб «беспарадках» 19 снежня 2010 года, хоць справы супраць астатніх фігурантаў, якія атрымалі палітычны прытулак за мяжой, даўно былі спынены. Выказвалася меркаванне, што так Міхалевічу помсціў КДБ за выкрыцці катаванняў у турме Камітэта ў Мінску.\nЦягнік Вільня—Мінск мае прыбыць у Мінск а 10.30. Апошняе паведамленне ад Алеся прыйшло, калі ён знаходзіўся на пашпартным кантролі ў Гудагаі.


Падрыхтаваныя да друку кнігі Міхася Баярына | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nВядомы паэт, філосаф і санскрытолаг Міхась Баярын сёлета, пасля двух дясяткаў гадоў працы на самоце, вярнуўся ў публічную прастору. І адразу агучыў некалькі сваіх інтэлектуальных вынаходніцтваў – перадусім праект Свамова і новы алфавіт на базе беларускага народнага арнаменту.\nПаводле Баярына, Свамова – гэта новы ідэал беларускай мовы, якую яднае агульнае словаўтварэнне.\nВыдавец кніжнай серыі “Галерэя Б” Ігар Бабкоў падрыхтаваў да друку некалькі кніг гэтага ўнікальнага беларускага інтэлектуала.\n– Зараз Баярына выходзіць эсеістыка – гэта такія вандраванні ў часе і прасторы, інтэрпрэтацыя класічнай традыцыі. Кніга паэзіі таксама мусіць выйсці, вельмі цікавая. Ён пераклаў “Бхагавадгіту”. Увогуле падрыхтаваў пяць кнігаў за апошнія часы.\nМіхась Баярын – спецыяліст у лінгвістыцы старажытнай Індыі, адзін з нешматлікіх людзей у Беларусі, што вольна валодаюць санскрытам. Гэта і дазволіла яму перакласці помнік старажытнаіндыйскай рэлігійна-філасофскай думкі “Бхагавадгіта”.\nІгар Бабкоў атрымаў літаратурную ўзнагароду краін Вышаградскай групы\nКаралеўскі палац ў шакаладзе\nВіталь Рыжкоў прэзентаваў у Берасці зборнік вершаў\nНачныя чытанні ў кнігарні «Логвінаў»


Пленарнае пасяджэнне: Крызіс бежанцаў, роўмінг, ГМА, прэмія Сахарава - Рэпарцёр ЕС\nКрызіс бежанцаў і яго патэнцыял, які можа парушыць палітыку ў Еўропе, абмяркоўваўся падчас трэцяга пленарнага пасяджэння кастрычніка, пры гэтым еўрадэпутаты папярэджвалі, што некаторыя могуць выкарыстаць гэтае пытанне для падарвання ЕС. Еўрадэпутаты таксама прынялі планы па адмене платы за роўмінг і больш якасным рэгуляванні сеткавага нейтралітэту, а таксама прапановы ўзмацніць жорсткасць правілаў ГМА і спрасціць ухваленне новых прадуктаў харчавання, напрыклад, насякомых. Акрамя таго, Райф Бадаві быў абвешчаны лаўрэатам сёлетняй прэміі Сахарава.\nМіграцыя крызіс выкарыстоўваецца супернікамі ЕС, каб знішчыць яго, многія Еўрадэпутаты папярэдзілі падчас дэбаты па гэтым пытанні ў аўторак раніцай. Яны таксама ўдарыў у дзяржавах-сябрах зацягваюць над мерамі па аказанні дапамогі бежанцам, якія яны ўжо пагадзіліся.\nроўмінг абвінавачванні у чэрвені 2017 года дэпутаты Еўрапарламента прынялі рашэнне аб забароне выкарыстання мабільных тэлефонаў у іншай краіне ЕС з чэрвеня XNUMX года. Яны таксама прагаласавалі за абарону нейтралітэту сеткі: пэўным службам можна аддаць перавагу толькі ў тым выпадку, калі не пагаршаецца іншы трафік, а ўвесь вэб-трафік павінен разглядацца аднолькава, калі толькі такія ўмовы, як загружанасць сеткі, не патрабуюць часовых і празрыста прымяняемых абмежаванняў.\nУ чацвер (29 кастрычніка) Прэмія Сахарава за свабоду думкі была прысуджана Raif Бадави Саудаўскай блогера, які быў асуджаны да дзесяці гадоў турмы і 1,000 хвастае за абразу ісламскіх каштоўнасцяў.\nРашэнне дазволіць або забараніць ежу чалавека і корм для жывёл, які змяшчае ГМА павінны прымацца толькі на ўзроўні ЕС, каб пазбегнуць празмернага памежнага кантролю ў рамках Саюза, парламент сказаў сераду, адкінуўшы прапанову Камісіі, каб дазволіць асобным дзяржавам-сябрам прыняць рашэнне аб дазволе. Праверце нашы Інфаграфіка на ім.\nНанаматэрыялы, казуркі і іншыя інгрэдыенты, якія да гэтага часу былі выключаны з большасці еўрапейскага прыгатавання ежы, усё, ахопленыя раман ежы Прынятыя прапановы ў сераду, каб зрабіць яго прасцей для іх, каб атрымаць зацверджаны. праверце нашы Інфаграфіка на ім.\nДадатковае фінансаванне для крызісу бежанцаў быў дададзены да Бюджэт 2016 ЕС парламентам у сераду, а таксама дадатковыя рэсурсы для навучання моладзі і выплаты грошай, якія ЕС абавязаны сваім пастаўшчыкам. Праверце Еўрапейскі парламент Інфаграфіка па бюджэце.\nВыкіды шасці асноўных забруджвальныя рэчывы будзе абмежаваны ў адпаведнасці з заканадаўствам, зацверджанай у сераду, якая дапаможа выратаваць тысячы жыццяў і прадухіліць 40 мільярдаў еўра выдаткаў на забруджванне паветра 2030.\nУ аўторак дэпутаты Еўрапарламента выказалі расчараванне "упушчанай магчымасцю" змагацца з нядобрасумленнай падатковай канкурэнцыяй у пагадненні паміж урадамі ЕС, якое абмяжоўвае абмен інфармацыяй аб падатковыя правілы, Тым не менш, парламент зрабіў ўхваліць угоду, каб гарантаваць, што ЕС і Швейцарыя аўтаматычна абменьвацца інфармацыяй на банкаўскіх рахунках рэзідэнтаў адзін аднаго з 2018 года.\nВандроўцы Браніраванне палёту, гасцініцы або пракат аўтамабіля ў якасці пакета ў Інтэрнэце будзе мець такі ж ступень прававой абароны, як турыстычнае агенцтва кліентаў ўжо карыстаюцца, у адпаведнасці з планамі, прынятымі ў аўторак. Гэта ўключае ў сябе лепш адмяніць браніраванне і робіць яго лягчэй вызначыць, хто нясе адказнасць, калі праблемы на паверхню.\nМахлярства тэставанне з удзелам выкіды павінны быць старанна даследаваны ў хвалі Volkswagen скандал, Сказаў у аўторак дэпутаты Еўрапарламента. Яны таксама сказалі, што магчымасць агульнаеўрапейскага органа нагляду павінны быць разгледжаны.\nЕўрадэпутаты абмяркоўваўся ў аўторак, як выбары ў Еўрапейскі парламент можа быць палепшана. Мы папрасілі нашых паслядоўнікаў у сацыяльных медыя для сваіх ідэй. Праверце нашы артыкул і прыняць удзел у працягваецца дыскусіі ў Інтэрнэце з хэштэгам EP2019.\nПадобныя тэмы:прыкметахпоўны вобразпленарнаескандалСтрасбург пленарнаеVolkswagenVolkswagen скандал\nПрагрэс пасля сустрэчы лідэраў маршрутаў Заходніх Балкан: відэаканферэнцыя для кантактных пунктаў


Пра д’юці-фры ў Мытным кодэксе няма, таму вырашае Лукашэнка\nГандаль д’юці-фры стымулюе развіццё турызму, але ўладам Беларусі такія крамы не патрэбныя. Аляксандр Лукашэнка заявіў, што ад іх больш праблемаў, чым прыбытку.\nСістэма бязмытнага гандлю працуе ў шмат якіх краінах свету і вельмі хутка развіваецца: рост складае 15–20 % на год. Але беларускія чыноўнікі ўпарта называюць гэты бізнес неэфектыўным. Якія аргументы яны выкарыстоўваюць?\nПа-першае, сістэма д’юці-фры патрабуе добра наладжанай супрацы крамы і мытні. Напрыклад, у Расеі касавыя апараты ў такіх крамах наўпрост падлучаныя да камп’ютараў мытнікаў, каб адсочваць колькасць і асартымент тавараў, што перамясціліся за мяжу. Улады Беларусі таксама настойваюць на падобным прынцыпе, але ў гэтым выпадку трэба стварыць дзясятак штатных адзінак – людзей, якія будуць адсочваць перасоўванне тавараў.\nПа-другое, улады зацікаўленыя ў тым, каб на продаж ішло як мага больш айчынных тавараў. “Толькі калі прылаўкі будуць запоўненыя беларускім, мы можам пайсці на вяртанне д’юці-фры. У іншым выпадку – якая выгада?” – заявіў Лукашэнка.\nАле нашыя тавары папросту не вытрымаюць канкурэнцыі з замежнымі. Найбольш запатрабаваныя – элітны алкаголь, парфума, брэндавае адзенне: рэчы высокай якасці, вядомыя ва ўсім свеце. У гэтым сэнсе беларуская вытворчасць моцна адстае.\nПрадстаўнік кампаніі “Бэла трэйдынг д’юці-фры” паведаміў, што агульныя паступленні ад бязмытнага гандлю ў бюджэт складаюць у сярэднім $ 80 млн на год. “Гэты бізнес вельмі добра стымулюе развіццё турызму. Пасажыры, асабліва еўрапейцы, ужо шмат гадоў робяць выбар паміж падарожжамі цягніком, аўтамабілем і самалётам на карысць апошняга, у тым ліку і дзеля магчымасці зрабіць пакупкі за нізкія кошты: тавар на тэрыторыі зоны свабоднага гандлю – няхай гэта будзе аэрапорт або борт паветранага лайнера – традыцыйна не абкладаецца падаткамі”.\nДзяржаўны мытны камітэт падтрымлівае кіраўніка Беларусі: крамы бязмытнага гандлю трэба пакінуць толькі ў аэрапорце. “Парадак працы такіх крамаў не абгавораны ў новым Мытным кодэксе, таму гэта вызначае кіраўнік дзяржавы. Ягонае рашэнне – не пашыраць сетку крамаў д’юці-фры”, – заявілі ў прэсавай службе.


150-гадовай царкве ў Вілейцы плануюць прымацаваць падсобкі – RH.by\nВыява вілейскай царквы з кнігі Материалы по истории и географии Дисненского и Вилейского уездов, Виленской губернии. Сапунов А., Друцко-Любецкий В. 1896 года. Фота з Вікіпедыі.\nЗ гэтага боку плануюць прымацаваць прыбудовы. Фота Зоі Хруцкай.\nВід з парку на царкву райвыканкам хацеў бы зрабіць больш расчышчаным. Фота Зоі Хруцкай.\nСамая актыўная ў рэгіёне суполка Беларускага добраахвотнага таварыства аховы помнікаў гісторыі і культуры не магла застацца ў баку ад праблемы перабудовы 150-гадовага помніка ў сваім раёне. Старшыня суполкі Дзяніс Канецкі адразу ж, як даведаўся пра планы перабудовы, абмеркаваў далейшыя дзеянні з кіраўніком таварыства Антонам Астаповічам.\nКаля вілейскай царквы ў 1918 годзе. Фота з Вікіпедыі.\nНамаляваны гадзіннік на вежы, унікальная дэталь вілейскай царквы. Фота Зоі Хруцкай.\nЗлева ад царквы дом духоўнай асветы, пабудаваны па эскізах Анатоля Капцюга. Фота Зоі Хруцкай.\nШто тычыцца замены ацяплення – нашто было будаваць прыходскі дом, каб прыбудоўваць яшчэ нешта. Прадумаць, як падвесці ў царкву ацяпленне, не чапаючы 150-гадовыя сцены, магчыма. А што тычыцца таго, што царква з прыбудовамі будзе больш зручнай і прыгожай… Можа быць, але яна ўжо не будзе 150-гадовым помнікам.\nПапярэдні артыкулЯк маладому спецыялісту пераадолець “дзедаўшчыну” супрацоўнікаў з досведам і не трапіць пад мобінг\nНаступны артыкулУ школах адменяць дамашнія заданні?


Францыя – першы фіналіст чэмпіянату свету | zviazda.by\nХатняя старонка » Спорт » Францыя – першы фіналіст чэмпіянату свету\nФранцыя – першы фіналіст чэмпіянату свету\nУ першым паўфінале чэмпіянату свету свету па футболе ў Расіі зборная Францыі з мінімальным лікам абыграла каманду Бельгіі.\nМатч пачаўся атакамі бельгійцаў, якія яскрава абазначылі сваё жаданне гуляць першым нумарам. Яны вялікімі сіламі пастаянна стваралі вастрыню каля варот французаў і нават мелі рэальную магчымасць забіць. Мелі, але не забілі, абарона ў французаў на гэтым турніры сур’ёзная па прозвішчах і па выкананні сваёй працы, хоць у некалькіх момантах ім шчыра пашанцавала.\nФранцыя паўстала больш вопытнай камандай, яе гульцы даволі спакойна адбілі атакі саперніка, а потым наладзілі свае. Небяспека каля варот бельгійцаў таксама ледзь не прывяла да гола ў іх вароты, асабліва пасля цудоўнага паса пяткай Мбапэ на Жыру, але апошні не здолеў пераўтварыць яго ў гол.\nАле перад гэтым момантам зборная Францыі адкрыла лік у сустрэчы. Забіты мяч атрымаўся са стандарта на 51-й хвіліне: Грызман падаў вуглавы, абаронца Самуэль Юмціці апярэдзіў, здавалася першага ў гульні галавой Маруана Фелаіні, і адкрыў лік у матчы. Дарэчы, паводле статыстыкі афіцыйнага твітара ЧС-2018, 43,7 % галоў на гэтым чэмпіянаце свету (69 са 158) былі забітыя менавіта са стандартных становішчаў.\nПасля прапушчанага гола бельгійцы акупіравалі палову поля саперніка, білі па варотах і навешвалі ў штрафную, навешвалі і білі, але безпаспяхова. Часта ў завяршальнай стадыі атак ім адказвала былая дакладнасць у стрэлах, але ў значнай ступені ў гэтым была заслуга французаў, якія сваімі дзеяннямі не дазвалялі апаненту гэтага зрабіць.\nФранцыя нібыта крыху стала Італіяй, якая славіцца ў футболе сваім стылем -- менавіта “адсядзецца” ў абароне пры перавазе ў ліку на сваю карысць, і адкрыта выкарыстоўвала гэта. Нават нападаючыя французаў строга выконвалі абавязкі па дапамозе абароны сваіх варот.\nУ рэшце рэшт гэта і прынесла свой плён. Бельгійцы не змаглі прабіць бетонную заслону каля французскіх варот і зноў развіталіся з надзеямі на тытул, нягледзячы на вельмі зорны склад каманды і яе вельмі сімпатычную і яскравую гульню. А каманда Францыі ў трэці раз за 20 гадоў трапляе ў фінал чэмпіянатаў свету. Дагэтуль яна была там у 1998 і 2006 гадах, у першым выпадку, як вядома, хатні чэмпіянат яна выйграла.\nФота championat.com, rsport.ria.ru\n555 72-гадовая гродзенка працуе фітнес-трэнерам і зусім не ўжывае лекаў\n381 Птушкі, людзі, цытаты з класікаў: хто, як і навошта расфарбоўвае гарады\n337 Час капусту шаткаваць\n332 Што адбываецца ў Юравічах?\n287 Сямейны посуд\n281 Вясёлыя гісторыі нашых чытачоў\n242 21 лістапада ў Мінску выберуць «Студэнта года»\n232 Партызанскія рукапісы — бясцэнныя сведчанні ваеннага часу\n231 Мае любімыя «вёскі» і іх жыхары\n229 Прэзідэнт Егіпта мае намер наведаць Беларусь у першай палове 2019 года


Catholic.by - У Навагрудку прайшоў ІІ Фестываль сям’і\nФестываль распачаўся малітвай у касцёле святога Арханёла Міхала, пасля чаго ўдзельнікі свята прайшлі ад плошчы імя Леніна да гарадскога парку, дзе і праходзіла свята.\nВыступленне калектываў Навагрудскай дзіцячай школы мастацтваў, сямейныя і дзіцячыя конкурсы, аквагрым, малюнкі на асфальце, турыстычная пляцоўка, спартыўныя эстафеты — парк напоўніўся дзіцячым гоманам і радасцю. Прысутных забаўлялі роставыя лялькі, а жадаючыя пакатацца на атракцыёнах маглі зрабіць гэта бясплатна.\nАдным з сюрпрызаў для ўдзельнікаў стала святочная бяспройгрышная латарэя — кожны, хто набыў білет, атрымаў сувенір. Усяго было рэалізавана 150 латарэй. Акрамя таго, прайшоў розыгрыш прызоў, у ліку якіх была і дробная бытавая тэхніка. Шматдзетная сям’я Арцюх стала ўладальнікам блэндара.\n«На фестываль прыйшлі проста адпачыць, але, як бачыце, дадому вернемся не толькі з прыемнымі ўражаннямі, але яшчэ і з падарункам. Набылі шэсць латарэйных білетаў (для кожнага члена сям’і), у выніку прыз выйграў сын Іван. Нечакана і вельмі прыемна, — гаворыць Алёна Арцюх. — Што датычыцца самога фестывалю, то ўсё арганізавана проста выдатна. ... Мы, дарослыя, хоць і не былі актыўнымі ўдзельнікамі, але з радасцю назіралі за шчаслівымі дзецьмі».\nЯк адзначыў ксёндз Юрый Жэгарын, пробашч парафіі святога Арханёла Міхала, фестываль плануецца ладзіць кожны год.\n«Каталіцкі Касцёл ва ўсе часы прапаведваў любоў, вернасць, узаемапавагу і іншыя хрысціянскія каштоўнасці, якія павінны быць асновай любой сям’і, — адзначыў ксёндз Юрый. — Сучасныя бацькі настолькі заняты працай і наладжваннем дабрабыту, што праводзяць са сваімі дзецьмі куды менш часу, чым ім хацелася б. Мы вырашылі праводзіць падобныя сямейныя мерапрыемствы, каб сем’і мелі магчымаць забыць пра штодзённыя клопаты і ўсе разам адпачыць».\nАнастасія Пятрова (VGr)\nФота Рамана Шкурскага\nВідэа Яўгена Грыцука


Адраджэнне традыцый, развіццё турызму: чаму варта надаць дынаміку працэсу рэгістрацыі геаграфічных указанняў\n/Адраджэнне традыцый, развіццё турызму: чаму варта надаць дынаміку працэсу рэгістрацыі геаграфічных указанняў\nАртыкулы Інавацыі ў лічбах 22.01.2020\nНавукова-інавацыйная сфера нашай краіны працягвае рабіць крокі наперад. Аб тым, чаго удалося дасягнуць у мінулым годзе, распавядае Старшыня Дзяржаўнага камітэта па навуцы і тэхналогіях Рэспублікі Беларусь, доктар эканамічных навук Аляксандр ШУМІЛІН\n... Артыкулы «На надзейным падмурку інавацый», артыкул А.Г. Шуміліна ў часопісе «Беларуская думка» 03.01.2020 Навука і інавацыі ў сучасным свеце ўсё больш вызначаюць эканамічную моц любой дзяржавы. Уменне не проста генераваць, але і выкарыстоўваць навуковыя распрацоўкі спрыяе развіццю высокатэхналагічных галінаў, з'яўленню перадавых тэхналогіяў і прынцыпова новых прадуктаў і паслугаў. У Беларусі на працягу апошняга дзесяцігоддзя праводзіцца паслядоўная палітыка па павышэнні ўзроўню і якасці жыцця насельніцтва на аснове інавацыйнага развіцця эканомікі.... Артыкулы На рэспубліканскім конкурсе інавацыйных праектаў былі паказаныя распрацоўкі, якія не маюць аналагаў у свеце 30.12.2019\nВытворчасць электрасамакатаў для шэрынгу і комплекс для хуткага вырабу шакаладнай пліткі па індывідуальнай замове сталі пераможцамі юбілейнага, 10-га Рэспубліканскага конкурсу інавацыйных праектаў, які арганізуецца Дзяржаўным камітэтам па навуцы і тэхналогіях. Адна з асаблівасцяў спаборніцтва - фінансавая падтрымка найлепшых працаў. Каля 70 працэнтаў з іх затым перарастаюць у паспяховы бізнэс.\nАртыкулы 17.03.2020 Просмотров: 35 Вернуться назад\nТульскі пернік не пякуць у Краснадары, а швейцарскі гадзіннік не вырабляюць у Англіі. Паўлапасадскія хусткі, дулеўскі фарфор, «Есентукі» - не толькі прамыя асацыяцыі тавараў з канкрэтнымі населенымі пунктамі і краінамі, але і нацыянальны здабытак. Ды акрамя таго, гэта ахоўныя аб'екты інтэлектуальнай уласнасці. У Беларусі зарэгістравана ўсяго тры найменні месцаў паходжання тавару. І ў гэтым спісе няма знакамітых слуцкіх паясоў. Чаму? Патэнцыял жа велізарны: спрадвечна беларускія рамёствы, стравы, напоі, адзенне, абутак. Каб прааналізаваць сітуацыю, карэспандэнт «Р» звярнулася ў Нацыянальны цэнтр інтэлектуальнай уласнасці (НЦІУ) і даведалася, якія змены ў заканадаўстве будуць стымуляваць бізнэс часцей заяўляць пра ўнікальныя беларускія прадукты.\nНевялікі лікбез. У Беларусі дзейнічае старая рэдакцыя Закона «Аб геаграфічных указаннях», у якой прадугледжваецца наданне прававой аховы «найменню месца паходжання тавару». Пералік такіх найменняў, звесткі аб якіх унесены ў Дзяржаўны рэестр найменняў месцаў паходжання, налічвае 32 замежныя і тры нацыянальныя: мінеральная вада «Мінская», «Лідскае піва» і «Лідскі квас».\nУ Расіі да мінулага года таксама рэгістраваліся толькі назвы месцаў паходжання тавару. Гэта значыць, што прадукт, пра які ідзе гаворка, на пэўнай тэрыторыі ствараецца пад ключ. Тут для яго і сыравіна здабываецца, яго і вырабляюць, і пакуюць. Сёння краіна-суседка прадугледзела магчымасць атрымання прававой аховы на новы аб'ект - геаграфічнае ўказанне. Што змянілася? Слова начальніку ўпраўлення таварных знакаў НЦІУ Наталлі Сінішовай:\n- І геаграфічнае ўказанне (ГУ), і найменне месца паходжання тавару (НМПТ) мяркуюць наяўнасць якаснай сувязі пазначаемага імі тавару і месца яго паходжання. Абодва гэтыя паняцці даюць спажыўцу інфармацыю аб месцы паходжання тавару, якасцях, рэпутацыі і (або) іншых характарыстыках, уласцівых гэтаму тавару. Асноўная розніца паміж гэтымі тэрмінамі складаецца ў тым, што НМПТ азначае больш моцную сувязь тавару і месца яго паходжання. Такі размыты падзел паняццяў не дазваляе вызначыць у заканадаўстве дакладныя крытэрыі адрозненняў паміж гэтымі сродкамі індывідуалізацыі тавараў.\nУ Расіі для павелічэння колькасці рэгістрацый геаграфічных указанняў створана федэральная праграма, якая закліканая падтрымаць рэгіёны ў развіцці фермерства і традыцыйных рамёстваў. У адпаведнасці з гэтай праграмай дзейнічаюць ільготныя ўмовы для суб'ектаў.\nТрэба разумець, геаграфічнае ўказанне не належыць камусьці аднаму. Напрыклад, наша мінеральная вада «Мінская». Яна здабываецца ў канкрэтным рэгіёне, адрозніваецца глыбінёй залягання і ступенню мінералізацыі. А значыць, у сваім родзе ўнікальная. Вытворцу, які яе здабывае, выдаецца права карыстання найменнем месца паходжання тавару «Мінская». Само ж найменне месца паходжання тавару падлягае рэгістрацыі ў дзяржаўным рэестры і, па сутнасці, з'яўляецца нацыянальным здабыткам. Толькі той, хто атрымаў ад дзяржавы такое права карыстання, можа маркіраваць сваю прадукцыю гэтым абазначэннем, а таксама забараняць іншым вытворцам, якім такое права не нададзена, выкарыстоўваць яго.\nУ снежні 2019 года падпісаны змены ў Закон «Аб геаграфічных указаннях». Яны ўступяць у сілу ўжо ў жніўні гэтага года. У НЦІУ распрацавалі выразны механізм працэдуры рэгістрацыі, вызначылі кампетэнтны орган, яго абавязацельствы, як заяўніку з ім супрацоўнічаць, і прапанавалі знізіць стаўкі патэнтавых пошлін за рэгістрацыю геаграфічнага ўказання, чаго чакаюць многія суб'екты гаспадарання.\n- Працэдура рэгістрацыі нескладаная. Асноўная задача суб'екта гаспадарання - атрымаць заключэнне кампетэнтнага органа. Кампетэнтным органам вызначана Нацыянальная акадэмія навук і ўсе яе падведамныя арганізацыі - менавіта яны будуць выдаваць заключэнне. Заяўнік павінен заключыць дамову з гэтай арганізацыяй, а пасля таго як атрымае яе заключэнне і выплаціць пошліну, НЦІУ правядзе заключны аналіз усіх пададзеных дакументаў і ўнясе ў Дзяржаўны рэестр геаграфічных указанняў гэтае найменне. Суб'ект жа атрымае права карыстання геаграфічным указаннем на 10 гадоў і зможа працягваць яго неабмежаваную колькасць разоў, - распавядае Наталля Сінішова.\nПа словах намесніка генеральнага дырэктара НЦІУ Аляксея Курмана, зацікаўленасць у зменах у законе ў беларускіх прадпрыемстваў ужо ёсць.\nПа-першае, некаторыя прадпрыемствы вырабляюць сапраўды ўнікальны прадукт. Для іх гэта не толькі атрыманне дадатковага прыбытку, арыгінальнасць смакавых якасцяў і тэхналогій стварэння, гэта яшчэ і рэклама мясцовасці, вёскі, горада і краіны ў цэлым, прасоўванне іміджу. Дададзім бязвізавы рэжым, удасканаленне інфраструктуры - і можна развіць турызм у рэгіёнах: экскурсіі на вытворчасці, майстар-класы, купля тавараў.\nУ НЦІУ адзначаюць, што для надання імпульсу працэсу рэгістрацыі геаграфічных указанняў у краіне неабходная падтрымка з боку Урада. У развіцці гэтай тэмы могуць быць зацікаўлены мясцовыя выканаўчыя ўлады, аддзелы культуры, якія глыбей ведаюць традыцыі свайго раёна, што становіцца актуальна ў сувязі з абвешчанымі 2018-2020 гадамі малой Радзімы. Безумоўна, рэгістрацыя геаграфічных указанняў будзе захоўваць, прасоўваць гісторыка-культурную і духоўную спадчыну.\nСлуцкія паясы вядомыя за мяжой, турысты купляюць іх і тым самым славяць Беларусь. Аднак каб стымуляваць адраджэнне слуцкіх паясоў, была створана асобная дзяржаўная праграма. Рухаўскія дываны, дрыбінскія валёнкі, няглюбскія ручнікі, аршанскі лён, рагачоўская згушчонка, жораўскі хлеб, сапрапелевыя гразі возера Судобль - вось толькі малая частка патэнцыйных аб'ектаў для рэгістрацыі ў якасці геаграфічных указанняў.\nПрадукцыя буйных беларускіх прадпрыемстваў вельмі запатрабавана на іншых рынках. Тыя, хто зарэгістраваў геаграфічныя ўказанні, паклапаціўся пра іх абаронау, цяпер маюць магчымасць атрымаць рэгістрацыю ў іншых краінах, куды экспартуюць сваю прадукцыю.\nКрыніца: газета "Рэспубліка"\nАфіцыйны партал Дзяржаўнага камітэта па навуцы і тэхналогіях Рэспублікі Беларусь © 2017 Дзяржаўны камітэт па навуцы і тэхналогіях Рэспублікі Беларусь. Ўсе правы абаронены


Валерый Каровін павіншаваў выпускнікоў Вінніцкай вышэйшага прафесійнага вучылішча Львоўскага дзяржаўнага універсітэта бяспекі жыццядзейнасці з паспяховым завяршэннем вучобы (+ фота)\nСтаршыня абласной дзяржаўнай адміністрацыі Валерый Каровін 5 сакавіка прыняў удзел ва ўрачыстых мерапрыемствах з нагоды сёмага выпуску курсантаў і студэнтаў Вышэйшага прафесійнага вучыліща ЛДУ БЧ у горадзе Вінніцы. У гэтым годзе пуцёўку ў прафесійную жыццё атрымалі больш за 100 выпускнікоў установы. Звяртаючыся з прывітальным словам да маладых спецыялістаў, кіраўнік вобласці выказаў перакананне, што гэта знакавая падзея кожным з іх запомніцца на ўсё жыццё. Таму пажадаў выпускнікам здароўя, упэўненасці і натхнення. «Няпростае час перажываез'яўляецца дзяржава, але мы разумеем, што жывем ужо ў новай краіне. Таму што тыя падзеі, якія адбываюцца на Усходзе, датычаць сэрца і душы кожнага ўкраінскага, кожнага патрыёта. І мы павінны будаваць новую дзяржаву - тую, якая абапіраецца на дабро, мараль і каштоўнасці, якія мы называем еўрапейскімі », - адзначыў Валерый Каровін. У ходзе урачыстасцяў кіраўнік Винниччыні ўручыў асобным выкладчыкам, работнікам службы грамадзянскай абароны Ганаровыя граматы абласной дзяржаўнай адміністрацыі і абласнога савета, а кіраўніцтву вучылішча - пашпарт на новую кампутарную тэхніку для навучальнай установы. Затым царкоўнаслужыцелі Храма Стрэчання Гасподняга адслужылі падзячны молелен і правялі цырымонію асвячэння выпускнікоў 2015года на далейшую службу. Завяршыліся ўрачыстасці агульным фота - на памяць пра памятны дзень. Пра гэта паведамілі ў Вінніцкай Ога\n← У Луцку "А музыка гучыць » ў... Львоўскія праваахоўнікі... →


31 жнівень 2019, 17:20\nАляксандар Лукашэнка і прэзыдэнт Кітаю Сі Цзіньпін\nНайбуйнейшы ў сьвеце апэратар сувязі па колькасьці абанэнтаў China Mobile вывучае магчымасьць інвэстыцый у беларускія праекты, паведамляе БелаПан са спасылкай на пасольства Беларусі ў Кітаі.\nГэтае пытаньне абмяркоўвалася 28 жніўня на сустрэчы пасла Беларусі ў Кітайскай Народнай Рэспубліцы Кірыла Рудога з выканаўчым віцэ-прэзыдэнтам кампаніі China Mobile Лі Чжэнмао.\n«У ходзе сустрэчы бакі абмеркавалі пэрспэктывы супрацоўніцтва ў сфэры інфармацыйна-камунікацыйных тэхналёгій, правядзеньне сумеснага IT-форуму ў 2020 годзе, а таксама магчымасьці прыцягненьня прамых кітайскіх інвэстыцый у беларускія высокатэхналягічныя праекты», — гаворыцца ў паведамленьні.\nУ China Mobile Limited звыш 900 млн. ананэнтаў. Яна зьяўляецца найбуйнейшай кампанія і зарэгістраваная ў Ганконгу. Кантроль над China Mobile належыць кітайскаму ўраду (Міністэрству інфармацыйных тэхналёгій Кітая).\nБолтан казаў Лукашэнку пра небясьпеку тэхналягічнага супрацоўніцтва з Кітаем\nПра кітайскія праекты ў Беларусі з Аляксандрам Лукашэнкам у пятніцу размаўляў дарадца Дональда Трампа ў нацыянальнай бясьпецы Джон Болтан. Перад вылетам зь Менску ён заявіў пра небясьпеку тэхналягічнага супрацоўніцтва з Кітаем:\n«Мы гаварылі пра пагрозу пятага пакаленьня тэлекамунікацый ад такіх кампаній, як Huawei. Я зьвярнуў увагу прэзыдэнта на краму Huawei, па дарозе з аэрапорта ў Палац незалежнасьці, якую мы праязджалі - наўпрост тут у Менску».\nПрэзыдэнт Злучаных Штатаў Дональд Трамп падпісаў у траўні распараджэньне, якое забараняе амэрыканскім кампаніям выкарыстоўваць тэлекамунікацыйнае абсталяваньне, вырабленае кампаніямі, якія ўяўляюць рызыку для нацыянальнай бясьпекі.\nРаспараджэньне мае спасылку на Закон аб надзвычайных эканамічных паўнамоцтвах, які дае прэзыдэнту права рэгуляваць гандаль у адказ на асаблівае становішча, якое пагражае ЗША.\nУ загадзе Трампа ня згадваюцца імёны канкрэтных вытворцаў. Аднак, на думку шэрагу экспэртаў, ён тычыцца найперш кітайскай кампаніі Huawei Technologies, чыё абсталяваньне, як мяркуецца, можа мець «дзіркі» ў бясьпецы, наўмысна створаныя на загад уладаў Кітаю для шпіянажу і перапраўкі інфармацыі. Huawei катэгарычна адрынае такія абвінавачваньні.


Галоўная ➠ Карысныя парады ➠ Сучасная спецвопратка віды і прызначэнне\nРабочая спецвопратка па-за залежнасці ад уласнага выгляду і прызначэння павінна быць надзейнай, дужай і лёгкай. Таму для яе вытворчасці выкарыстоўваюць толькі якасныя матэрыялы з патэнтаваць тэхналогіямі. Пры ўсім гэтым тыя альбо іншыя мадэлі ўсё ж такі маюць свае адрозненні.\nТаму што тып спецадзення знаходзіцца ў залежнасці ад выкананых ёю функцый, на гэты дзень адрозніваюць тры галоўныя выгляду: карпаратыўная, сігнальная і ахоўная. 1. тып выкарыстоўваюць для ўмацавання карпаратыўнага духу ў калектыўных крытэрах і для падкрэслення брэнда кампаніі. А вось ва ўмовах працы, дзе бачнасць абцяжараная і патрабуецца каларытнае ўбор з святлоадбівальных матэрыялаў, ужываюць сігнальны выгляд. 3. - ахоўны выгляд - нясе ўнутры сябе ўстойлівасць да найвышэйшым тэмператур, абарону ад розных пашкоджанняў і воданепранікальныя функцыі.\nТаксама спецвопратку адрозніваюць і па мала іншым прызначэнні:\nГадовая спецвопратка. Дадзены выгляд створаны спецыяльна для забеспячэння камфорту ў гарачую пару года. Бо чалавек, які працуе ў спякоце каля 08:00 у дзень, не павінен адцягвацца з-за дыскамфорту. Таму галоўнымі якасцямі такі уніформы з'яўляюцца лёгкасць, воздухопроникаемость і гіграскапічнасць. Акрамя таго, яна валодае неабходнымі ахоўнымі якасцямі, якія здолеюць забяспечыць бяспеку. Гадовая спецвопратка - гэта лёгкія форменныя касцюмы, паўкамбінезон, камбінезоны і штаны.\nЗімовая спецвопратка. Ўяўляе сабой спецыялізаваную ўцяпленні адзежку, якая забяспечвае абарону ад паніжаных тэмператур. Мэта такой уніформы - зручнасць і цяпло. Таму калі работніку яго апратка ў зімовы перыяд, не бянтэжыць рухаў і аказвае патрэбную абарону, азначае яна абраная дакладна. Дарэчы, звычайна такая спецвопратка робіць адразу два функцыі - сігнальную і ахоўную. У асартыменце зімовай спецадзення лічацца цёплыя курткі, камізэлькі, касцюмы, штаны, камбінезоны і паўкамбінезон.\nДля рыбалкі, турызму, палявання. Спецвопратка для актыўнага адпачынку шыецца з трывалай смесовых тканіны, па гэтым мае працяглы тэрмін эксплуатацыі. Яна камфортная, аднак, не бянтэжыць рухаў, таксама прызначана для абароны ад розных негатыўных прыродных з'яў. У сваю чаргу, дадзеная апратка падзяляецца на зімовую і летнюю. Пасярод гадовай адзежка сустракаюцца камуфляжныя касцюмы, лёгкія плашчы, штаны. А да зімовай ставяцца уцепленыя камуфляжныя курткі, камізэлькі, штаны і касцюмы.\nАсаблівая адзенне. Дадзеная спецвопратка гуляе важную ролю ў сферы будаўніцтва і пры выкананні небяспечных відаў работ. Яе якасць павінна быць найвышэйшым, таму што ад гэтага залежыць бяспека рабочых. Падзяляецца яна на тры выгляду: сігнальная, для абароны ад кіслот і для абароны ад завышаных тэмператур. Сігнальная апратка (камбінезон, куртка) ствараецца для абслуговага персаналу, будаўнікоў і дарожных работнікаў. Абарона ад кіслот патрэбна супрацоўнікам прамысловых аб'ектаў адпаведнага профілю, а абарона ад вялікіх тэмператур - рабочым завода па перапрацоўцы металу і т. П.


Экскурсія па Мінску медычным, анлайн-канцэрт Leibonik, экскурсія «Я нарадзіўся тут», анлайн-урокі ў Школе архітэктурнага мыслення — афіша «Звязды».\nКалі: па 12 красавіка\nВыстава “Шляхі нямецкага мастацтва з 1949 года па сённяшні дзень” нарэшце будзе прадстаўлена і ў Мінску. Яна ахоплівае 60 гадоў развіцця сучаснага мастацтва Усходняй і Заходняй Германіі. Вы ўбачыце жывапіс, графіку, фатаграфію, відэа, скульптуры і інсталяцыі – усяго каля 400 прац і амаль 100 мастакоў, сярод якіх прызнаныя ва ўсім свеце імёны: Сібіла Бергеман (Foto), Ёзэф Бойс, Герхард Рыхтэр, Зігмар Польке, Анна і Бернгард Блумэ, Іза Генцкен, Нам Джун Пайк, Вольфганг Цільманс і іншыя.\nАдкрыццё выставы адбудзецца 10 сакавіка а 19-й гадзіне ў Палацы мастацтва.\n“Шляхі нямецкага мастацтва” – гэта выстава штутгарцкага Інстытута сувязей з замежнымі краінамі (ifa). Інстытут быў заснаваны яшчэ ў 1917 годзе, з 1949 года займаўся прасоўваннем мастацтва ФРГ у свеце і сабраў велізарную калекцыю прац мастакоў з Заходняй Германіі.\nПасля падзення Берлінскага мура ў 1990 годзе фонды твораў цэнтра мастацкіх выстаў ГДР таксама перайшлі пад кіраванне ifa. Праз два дзесяцігоддзі нарадзілася ідэя з’яднаць абедзве ўнікальныя калекцыі ў адной экспазіцыі.\nЗараз яна ўключае амаль усе тэматычныя і жанравыя накірункі нямецкай мастацкай сцэны: поп-арт, флюксус, відэаінсталяцыі, фатаграфію і жывапіс. Поўны спіс мастакоў, працы якіх можна будзе ўбачыць на выставе «Шляхі нямецкага мастацтва з 1949 года па сённяшні дзень», прыводзіцца на старонцы ifa.\nКуратары выставы Маціяс Флюге і Маціяс Вінцэн змаглі зрабіць выдатны агляд сучаснай нямецкай мастацкай індустрыі. Значная частка выставы прысвечана дакументальнай фатаграфіі, якая ў 50-х гадах стала ідэальным сродкам фіксацыі палітычных і сацыяльных з’яў Усходняй і Заходняй Германіі.\nПаводле задумы куратараў, праект дазволіць зазірнуць у інтэлектуальнае і мастацкае жыццё ФРГ і ГДР з 1949 года і да нашых часоў. Узяўшы за аснову ўражвальную калекцыю сучаснага мастацтва ifa, куратары выставы адабралі ключавыя моманты мастацкага жыцця пасляваеннай Германіі: удзел у еўрапейскім арт-руху 50-х — 60-х гадоў, Дзюсельдорфская школа фатаграфіі, рух «Новыя дзікія» канца 70-х гадоў, фігуратыўнае мастацтва 80-х, пратэставае мастацтва канца 90-х і пачатку 2000-х.\nВыстава ад пачатку задумвалася як перасоўная. Пасля прэм’еры ў Карлсруэ (Германія) у 2013 годзе яе ўжо ўбачылі шмат у якіх гарадах і краінах. Мінск — доўгачаканы наступны прыпынак гэтага маршрута. Паралельна з выставай Гётэ-Інстытут падрыхтаваў у сваёй бібліятэцы адмысловы тэматычны пакой, прысвечаны мастацтву Германіі. Там можна знайсці каталогі разнастайных выстаў і публікацыі на тэму тэорыі мастацтва, эстэтыкі і культурнай палітыкі.\nУ межах выставы Гётэ-Інстытут правядзе разам з партнёрамі суправаджальную праграму з экскурсіямі, дакладамі і дыскусіямі. Расклад мерапрыемстваў вы знойдзеце тут.\nАнлайн-канцэрт Leibonik. Бяспечны LIVE\nДзе: з любой кропкі свету\nКалі: 24 сакавіка, 20:30\nГурт зробіць усё магчымае, каб вы не сумавалі па вечарах.\nБяспечны LIVE — гэта анлайн-канцэрт, які вы можаце глядзець у любой кропцы свету.\nДалучайцеся да трансляцыі.\nЭкскурсія «Я нарадзіўся тут»\nДзе: к-тр Беларусь, Мінск, вул. Раманаўская слабада, 2\nКалі: 26 сакавіка, 20:30\nСярод шматлікіх выбітных асобаў розных часоў, якія пакідалі свой след у гісторыі цэлых народаў і цывізацый, ёсць некалькі чалавек, якія на пытанне пра месца нараджэння сціпла апускалі вочы долу і казалі:\n«Ёсць такі горад Мінск (Менск, Менеск) на рацэ Свіслачы, паміж Варшавай і Масквой. Вось я адтуль. Можа, чулі?»\nЭкскурсія па мясцінах тых людзей, якія нарадзіліся ў Мінску і пакінулі свой след у сусветнай гісторыі. Падумайце, ці ўзгадаеце вы хоць аднаго? Не так проста, ці не праўда? На экскурсіі вам распавядуць пра больш чым дзясятак такіх асобаў. І вы паспрабуеце знайсці ў нашым горадзе мясціны, звязаныя з імі.\nЭкскурсавод: Цімафей Акудовіч.\nАнлайн-ўрокі ў Школе архітэктурнага мыслення\nКалі: 26 сакавіка, 14:00\nПакуль вы толькі малявалі ва ўяўленні, якой павінна быць школа мары, дзеці Школы архітэктурнага мыслення яе ўвасобяць у рэальнасць – стартуе ўнікальны анлайн-праект для дзяцей ад 7 да 10 гадоў!\nЯк выглядае будынак школы?\nЯк можна надаць ёй яркіх фарбаў і паказаць, што яна належыць дзецям? Урок, прысвечаны манументальнаму дэкаратыўнаму пано, адкажа на гэтыя пытанні. Дзеці паглядзяць прыклады мазаік, фрэсак, барэльефаў з розных краін свету і створаць свой праект пано для будынка школы.\nУ чым унікальнасць новага праекта?\nГэта не проста анлайн-урокі: кожнаму ўдзельніку Школа дасылае перад заняткам камплект, неабходны для выканання задання. У яго ўваходзяць абсалютна ўсе матэрыялы, якія спатрэбяцца дзіцяці падчас заняткаў, аж да нажніц, паперы, скотчу і г.д. Усе тыя матэрыялы, што засталіся ад заняткаў, вядома ж, застануцца вам!\nУрок будзе пабудаваны ў фармаце скайп-канферэнцыі:\nаповед з відэа і дэманстрацыяй малюнкаў, дыялогам і абмеркаваннем;\nсамастойнае выкананне практычнага задання;\nпрэзентацыя сваіх ідэй і выкананых работ з абмеркаваннем.\nПадчас працы дзіця можа ў любы момант задаць пытанне педагогу. У канферэнцыі адначасова можа ўдзельнічаць да 10 дзяцей.\nГэта будзе займальна, цікава і незвычайна! Давайце клапаціцца аб сваім здароўі, а таксама ісці ў нагу з часам. Давайце пакажам дзецям, што інтэрнэт — выдатны інструмент для атрымання ведаў, а не толькі забавак.\nДля прадуктыўнага працэсу, канцэнтрацыі на занятку і развіцця самастойнасці дзіцяці Школа просіць бацькоў не ўдзельнічаць у канферэнцыі, не дапамагаць дзецям у практычнай частцы, а таксама не кантраляваць працэс зносін дзіцяці з педагогам.\nА таксама для правядзення заняткаў патрэбны якасны хуткасны інтэрнэт.\nЗаняткі праводзіць кіраўнік Школы архітэктурнага мыслення Алена Карпілава, мастацтвазнаўца, мастак, педагог з 12-гадовым педагагічным стажам.\nДаведацца падрабязней і запісацца можна па тэлефоне: +375 44 555 90 33\nДзе: збор каля бальніцы № 3 імя Клумава, г. Мінск, вул. Леніна, 30\nКалі: 24 сакавіка, 18:00\nКолькі каштуе: 8 BYN, рэгістрацыя абавязковая\nЭкскурсія па медычных месцах Мінска 100-гадовай даўніны.\nдзе знаходзіліся галоўныя бальніцы горада;\nхто плаціў за здароўе і ці была медыцына дасяжнай для беднякоў;\nці была прафесія доктара прэстыжнай;\nлячэнне «накладаннем сабакі» — эўфемізм ці рэальнасць;\nну і ўрэшце, што рабілі ў выпадку эпідэмій 100 год назад.\nПра ўсё гэта вам распавядзе экскурсавод Аляксандра Валодзіна.\nНа выставе 2020 года кожная праца суправаджаецца кароткім эсэ, распавядае аб кантакце аўтара з каціным «паралельным светам». У экспазіцыі прадстаўлены жывапіс Аляксандра Дзямідава, Алега Захарэвіча і Андрэя Равякова, графіка Сяргея Стэльмашонка, працы Любові Кірылавай, Веры Блінцовай.\nУсе апавяданні і віртуальныя шпацыры можна будзе паслухаць у фармаце аўдыягіда, запампаваўшы дадатак. Таксама ў рамках выставачнага праекта будуць праходзіць куратарскія экскурсіі, джазавыя канцэрты, фэшн-паказы і многае іншае.\nЧас працы: серада — нядзеля з 12:00 да 20:00. Выходныя: панядзелак, аўторак.\nКолькі каштуе: 3 BYN - дарослыя; 2,50 BYN - студэнты; 1,50 BYN - школьнікі\nВыстава «Нальшанскія сустрэчы» — расповед мастакоў, удзельнікаў пленэра, якія летам 2019 года сабраліся ля старога млына на аграсядзібе «Вялес» на стромкіх берагах Віліі. Да мастакоў далучыліся беларускія паэты і барды.\nПленэр адбыўся пры падтрымцы дабрачыннага фонда «Спадчына М.К.Агінскага» і аматараў культуры Францішка Жылкі і Алега Мізулы. Сярод аўтараў «Нальшанскіх сустрэч» заслужаныя дзеячы мастацтваў Беларусі Віктар Барабанцаў і Віктар Нямцоў, лаўрэат прэміі «За духоўнае адраджэнне» Алесь Суша і вядомыя мастакі мінскага краю: Анатоль Бяляўскі, Віктар Мікіта, Галіна Беганская, Кастусь Качан, Таццяна Ласка і Эдуард Мацюшонак.\nРэшткі мясцовай матэрыяльнай культуры прадстаўлены ў творчай працы Таццяны Ласкі. Мастак Віктар Мікіта прысвяціў шэраг аркушаў вяскоўцам, а Віктар Барабанцаў стварыў партрэт Вацлава Гражуля, цяпер адзінага ветэрана Вялікай Айчыннай вайны, жыхара Жодзішак.\n14 і 28 сакавіка на «Нальшанскіх сустрэчах» у Лошыцкай сядзібе адбудуцца літаратурныя сустрэчы з паэткамі Алай Клемянок і Антанінай Хатэнка.\nКуратары выставы: мастачка Галіна Беганская, паэткі Ала Клемянок і Таццяна Ласка. Выстава працуе па 29 сакавіка 2020 года.


Розніца паміж бортам і на борце\nКлючавая розніца - Aboard супраць Onboard\nНа борце і на борце - два словы, якія можна лёгка зблытаць. Абодва гэтыя словы звычайна выкарыстоўваюцца, калі гаворка пра цягнікі, караблі, самалёты і іншыя пасажырскія аўтамабілі. Ключавая розніца паміж бортам і на борце заключаецца ў тым, што на борце выкарыстоўваецца для апісання ўваходу ў пасажырскі транспартны сродак, у той час як на борце выкарыстоўваецца для абазначэння сітуацыі альбо становішча чагосьці ўнутры пасажырскага аўтамабіля.\nШто значыць борт?\nНа борце можа выкарыстоўвацца прыназоўнік ці прыслоўе. Гэтае слова звычайна выкарыстоўваецца ў адносінах да цягнікоў, караблёў, самалётаў і іншых пасажырскіх транспартных сродкаў. Яно можа надаць тое ж значэнне, што і ў.\nНа борце як прыназоўнік\nМы падняліся за мяжу на карабель, выконваючы ўказанні капітанаў.\nСпатрэбілася ёй некаторы час, каб усвядоміць, што яна перабралася за мяжу няправільным цягніком.\nКолькі маракоў былі на борце гэтага карабля, калі ён прыплыў з гэтага порта?\nНа борце як прыслоўе\nЦягнік сышоў з чыгункі, параніўшы 56 пасажыраў на борце.\nКапітан вітаў усіх на борце.\nСамалёт разбіўся, загінуўшы 145 пасажыраў на борце.\nНа борце можна таксама выкарыстоўваць для абазначэння запісу ў групу, асацыяцыю ці арганізацыю альбо ў яе. Гэта мае дастаткова пераносны сэнс. Напрыклад,\nГэта яе першая акцыя з моманту з'яўлення на борце.\nЁн прыйшоў на борт у якасці прыватнага сакратара старшыні.\nШто значыць на борце?\nНа борце - прыметнік, які апісвае тое, што маецца альбо знаходзіцца на борце самалёта, карабля або іншага транспартнага сродку.\nКіраванне самалётам ажыццяўляецца з дапамогай бартавой камп'ютэрнай сістэмы.\nЯго новы аўтамабіль прыйшоў з убудаванай тэлевізійнай і камп'ютэрнай сістэмай.\nЁн замовіў харчаванне ў бартавых харчовых службах.\nЯго аўтамабіль прыйшоў з цалкам новай убудаванай музычнай сістэмай.\nУбудаваная сістэма сігналізацыі спрацуе адразу пасля таго, як несанкцыянаваны чалавек увойдзе ў дыспетчарскую.\nOnboard супраць On\nНа борце таксама пішацца як на борце. На борце пішацца адно слова, пакуль ужываецца прыметнік, які нешта змяняе. Усе прыклады вышэй напісаны такім чынам. Яго можна пісаць як на дошцы (два словы), калі ён не выкарыстоўваецца як прыметнік. Напрыклад,\nКурэнне на борце забаронена.\nНа яго борце не было жанчын.\nУ чым розніца паміж бортам і бортам?\nНа борце: у цягнікі або ў цягнікі, караблі, самалёты ці іншыя пасажырскія аўтамабілі.\nБорт: Даступны альбо размешчаны ў цягніках, караблях, самалётах і іншых пасажырскіх аўтамабілях.\nБорт: борт выкарыстоўваецца для апісання ўваходу ў пасажырскі транспартны сродак.\nНа борце: на борце выкарыстоўваецца для абазначэння сітуацыі альбо становішча чагосьці ўнутры пасажырскага транспартнага сродку.\nAboard: Aboard можа выкарыстоўвацца як прыслоўе альбо прыназоўнік.\nOnboard: Onboard выкарыстоўваецца ў асноўным як прыметнік.\nAboard: Aboard таксама выкарыстоўваецца ў пераносным значэнні. (Напрыклад: Уступленне ў арганізацыю)\nOnboard: Onboard не выкарыстоўваецца ў пераносным значэнні.\n"830876" (Public Domain) праз Pixabay\n"123059" (Public Domain) праз Pixabay\nглядзець Барса супраць атлетычнага більбаоанімэ жанчына супраць натоўпуМесяцовы камень супраць апалаjavacplглянцавы манітор IpsНовы Bauer x: 20 супраць старога Vapor XX?стадыя справа налеваФеліцыя цягавіты чалавек-павук ps4\nРозніца паміж прастудай і грыпамРозніца паміж лютэранскай і англіканскай моваміРозніца паміж рэгуляваным і нерэгуляваным харчаваннемАдрозненне паміж падвешаным і наветранымРозніца паміж цячэннем і ракойРозніца паміж Cl2 і Cl3Розніца паміж IPSec і SSLАдрозненне паміж паслядоўнікамі і паслядоўнікамі


Гісторыя як міф і як навука. | Белорусский Партизан\nГісторыя як міф і як навука.\nШто такое гісторыя: навука ці збор легендаў, паданняў і баек пра мінулае? Спрэчкі на гэты конт будуць ісці да тае пары, пакуль кожны факт мінуўшчыны не знойдзе свайго бясспрэчнага пацверджання. І гэта адбудзецца(калі ўвогуле адбудзецца) вельмі няхутка.\nГісторыю як навуку сталі вывучаць і пісаць(кожны -- па-свойму), а таксама выбарачна падаваць і выкладаць як факты мінулага, а не легенды і байкі, пачынаючы толькі недзе з другой паловы 18-га стагоддзя.\nТаму ўжо не выклікае ніякага здзіўлення імкненне кожнага правіцеля і кожнай улады ў той ці іншай краіне перапісаць гісторыю на свой лад. Пры гэтым даходзіць да таго, што перакручваюцца не толькі ўжо вядомыя і зафіксаваныя факты і падзеі мінулага, але і прыдумляюцца новыя.\nГісторыя, якую мы маем і вывучаем сёння, з большага прыдумвалася прыдворнымі асобамі з атачэння таго ці іншага ўладара-правіцеля.\nІ такім чынам з падачы прыдворных летапісцаў перадаваліся з пакалення ў пакаленне як сапраўдныя падзеі, так і байкі гістарычнага мінулага. А потым усё разам тыражавалася як пісьмова( надпісамі на камянях, на папірусных аркушах і г.д. -- і да напісання на паперы і электронных носьбітах інфармацыі) , так і вусна шляхам пераказаў усялякіх легендаў і казак.\nПачатак фармавання гістарычнай навукі.\nТолькі ў 18-м стагоддзі ў Еўропе і ў іншых частках свету распачаўся працэс фармавання сучасных нацыяў. А з ім пачала фармавацца навука гісторыя. Яна фармавалася замест легенд, казак і паданняў. Але ў кожнай краіне і кутку свету на свой лад, г.зн. усё адно суб'ектыўна, падчас ігнаруючы відавочныя і вывучаныя факты і знойдзеныя артэфакты.\nУсё, што было ў наяўнасці да пачатку 18-га стагоддзя -- спрэс казкі і байкі пра таго або іншага правіцеля далёкага і не вельмі далёкага мінулага. Як правіла, гэта цары, фараоны, жрацы, шаманы ды іншыя як сапраўдныя, так і падчас прыдуманыя персанажы людзей і звышчалавекаў. Летапісы тых часоў апавядаюць пра падзеі, што з імі звязваліся.\nРэлігія як падаснова ўсёй гістарычнай навукі.\nХрыстос, самы першы Будда і іншыя будды, розныя прарокі ды іншыя людзі -- гэта ўсё гістарычныя персанажы, якія з вялікай верагоднасцю жылі і кіравалі людзьмі на пэўнай тэрыторыі ў пэўны гістарычны час. Кожны правіцель кожнай гістарычнай эпохі імкнуўся прапаведаваць свайго "цара-бога" не толькі на сваім кавалку Зямлі, але і па-за яго межамі.\nУ Еўропе і на Блізкім Усходзе ў часы Старажытнага Рыма асабліва адзначыліся прапаведнікі-семіты рымскай усходняй правінцыі Юдэі. Яны ўзнеслі свайго мясцовага правіцеля з мястэчка Назарэт Ісуса Хрыста, які жыў на мяжы нашай эры, да ўзроўню чалавека-бога. А сабе потым прыдумалі іншую рэлігію і філасофію жыццёвага выжывання -- юдаізм.\nІсус Хрыстос -- гэта ў старажытнарымскай правінцыі Юдэі, на мяжы нашай эры. А вось прарок Магамет(Мухамед) -- гэта ўжо ў Азіі. І на некалькі стагоддзяў пазней, ужо пасля распаду Рымскай імперыі, а таксама некалі магутных Персіі і Вавілона.\nПрапаведнікі чалавека-бога Ісуса Хрыста ва ўсіх яго адценнях дзейнічалі і на Усходзе, і ў Сярэдняй Азі, і ў Індыі... Але ўцюхаць мясцовым народам і іх кіроўнай эліце Ісуса Хрыста ў якасці Бога ім не ўдалося.\nУ Кітаі, Карэі, ў Індыі прапаведнікаў "сына Божага Ісуса Хрыста" або выганялі, або каралі смерцю за "пасяганне на мясцовыя жыццёвыя ўстоі і традыцыі".\nНа працягу стагоддзяў (ці тысячагоддзяў?) існавання чалавецтва людзі, набліжаныя да правіцеля на той ці іншай тэрыторыі Зямлі(шаманы, "прарокі" ды інш.) стваралі сабе і навакольным людзям таго ці іншага Бога ці багоў. І такім чынам ў грамадскай свядомасці насельнікаў пэўных тэрыторый Зямлі ствараўся і перадаваўся з пакалення ў пакаленне той або іншы Бог і яго вобраз.\nБеларусы, як і іншыя цывілізаваныя нацыі і народы, у пераважнай бальшыні сваёй зараз не вераць у Бога. Але, тым не менш, даволі вялікая частка людзей намінальна лічаць сябе хрысціянамі. Бо маюць у сваёй падсвядомасці тысячагадова насаджаны гвалтам, крывёю і агнём вобраз Бога ў выглядзе прыйшоўшага на Зямлю богачалавека Ісуса Хрыста. Так бы мовіць, Ісуса Хрыста як чалавека-Бога, які, калі ў яго паверыць, можа збавіць людзей ад усіх здзейсненых імі дрэнных і вельмі дрэнных учынкаў (злачынстваў). І тым самым паспрыяе ўратаванню іх "нябеснага" жыцця пасля фізічнай смерці на Зямлі.\nСучасныя людзі маюць таксама ў якасці божага вобразу і адпаведнай яму рэлігіі прасветленных і пранізаных асаблівым "духам" людзей -- Буддаў. Галоўным сярод іх лічыцца Будда Шакьямуні. Буддызм сёння з'яўляецца трэцяй па колькасці прыхільнікаў сярод людзей монатэістычнай рэлігіяй.\nА вось другой сярод іх з'яўляецца мусульманская рэлігія -- самая позняя, а, значыць, і самая маладая сярод сусветных монатэістычных рэлігій. І ў ісламе, згодна некаторым тлумачэнням, ёсць месца і Ісусу Хрысту -- у выглядзе прарока Ісы...\nА яшчэ сённяшнія людзі ў розных кутках Зямлі ў залежнасці ад ступені свайго развіцця вераць у сотні іншых багоў, "духаў" і г.д.\nІ ўсё гэта існуе з-за страху чалавека перад смерцю, з-за яго няспынных пошукаў сэнсу жыцця. І, вядома, ва ўгоду сваім правіцелям-палітыкам, што ўладараць на тым ці іншым кавалку Зямлі. З гэтага пункту гледжання любая рэлігія -- найвялікшае зло для чалавецтва, аснова амаль усіх войнаў паміж рознымі народамі, тэрарыстычных актаў ды іншых жахлівых праяваў паводзінаў хомасапіенса, якія могуць спарадзіць канфлікт цывілізацый.\nСа старажытных часоў атачэнне правіцеля, г.зн. адданыя яму заможныя і больш разумныя людзі -- так званыя "прарокі", жрацы, шаманы ды інш., а насамрэч -- прапаведнікі-ідэолагі правіцеля забяспечвалі разам з яго узброенай аховай непахіснаць яго ўлады. Улада правіцеля сцвярджалася як дар і воля Бога.\nЧасам і сам правіцель на той або іншай тэрыторыі абвяшчаў сябе Богам, нашчадкам ці пасланцом ад Бога. І вось такі падыход да свайго жыцця сцвярджаўся ў галовах людзей з года ў год, з веку ў век. І не толькі з дапамогай слова, але й Закона і жорсткай сілы.\nСцвярджэнне адбывалася праз войны і гвалт, праз распяцце на крыжы і праз гільятыну, праз адсяканне галавы і спальванне людзей на вогнішчы, праз пасадкі на кол і закідванне камянямі... Дзікунскімі, вычварнымі спосабамі правіцелі на той або іншай тэрыторыі насаджалі сваю уладу. Уладу над іншымі людзьмі праз страх з выкарыстаннем жорсткай сілы і рэлігійнага цемрашальства.\nХрысціянства, мусульманства, у меншай ступені буддызм ды іншыя рэлігіі і веравызнанні тармазнулі развіццё чалавечай цывілізацыі і навукі на сотні гадоў. Каб не рэлігійнае цемрашальства -- электрычнасць, інтэрнэт, айфоны ды айпады з'явіліся б на тысячу гадоў раней.\nЗ-за страху перад смерцю і па іншых прычынах рэлігійнае цемрашальства трывае сярод людзей і дагэтуль. Асабліва агрэсіўна паводзяць сябе зараз прадстаўнікі самай позняй і самай маладой з сусветных рэлігій -- ісламу.\nЯк ужо зазначалася вышэй, усё гэта можа спарадзіць на Зямлі канфлікт цывілізацый і нават знішчыць чалавецтва. Калі, вядома, разумныя палітыкі цывілізаваных краінаў не адумаюцца. І рашуча, праз Закон і Канстытуцыю не забароняць будаўніцтва новых мячэцяў, цэркваў ды іншых культавых рэлігійных будынкаў. Хаця б па прыкладу Швейцарыі.\nбайкі. Гісторыя легенды навука


Жыцьцё і сьмерць мітаў: КДБ\n28 лістапад 2008, 01:01\nУдзельнічае філёзаф Тацяна Процька. Эфір 27 лістапада 2008 году\n“Камітэт дзяржаўнай бясьпекі Рэспублікі Беларусь — адна са спэцслужбаў Беларусі. У савецкую пару, паводле Палажэньня аб КДБ, КДБ зьяўляўся палітычным органам, які ажыцьцяўляў мерапрыемствы дзеля абароны дзяржавы ад замахаў з боку зьнешніх і ўнутраных ворагаў, а таксама дзеля аховы дзяржаўных межаў СССР.\nУ грамадзтве КДБ успрымалася як тайная паліцыя, якая сочыць за чалавекам ва ўсіх ягоных сфэрах дзейнасьці, уключна з прыватным жыцьцём, і як карны апарат. Такое стаўленьне да КДБ захоўваецца ў сьвядомасьці людзей і ў новай, сувэрэннай Беларусі”.\nВячаслаў Ракіцкі: “Паводле такіх вызначэньняў, КДБ зьяўляецца мітам ці рэальнасьцю?”\nТацяна Процька: “Канешне, рэальнасьць. Гэта засьведчаць тыя маладыя людзі, якіх выклікалі ў КДБ з прычыны ўдзелу ў дэманстрацыях ці дзейнасьці ад імя незарэгістраваных арганізацыяў. Але гэта і міт, якім бацькі пужаюць тую ж моладзь”.\nРакіцкі: “Дык чаму існуе міт пра КДБ, і з чаго ён складаецца?\nПроцька: “Міт пра КДБ складаецца зь дзьвюх супрацьлеглых частак. Фактычна, гэта два самастойныя міты. Першы можна коратка сфармуляваць наступным чынам: КДБ — усемагутны і паўсюдны, ён кантралюе нас, нашы тэлефонныя размовы, кожны з тваіх знаёмых можа быць супрацоўнікам КДБ. Там працуюць асобы абсалютна адмоўныя паводле сваіх чалавечых якасьцяў, і нічога добрага ад кантактаў з гэтай ўстановай чакаць ня трэба. Гэта міт, так бы мовіць, абсалютна адмоўны, бо ён заснаваны на страху перад спэцслужбамі, і сам выклікае і падтрымлівае гэты страх. Другі міт — станоўчы. „У чэкіста павінна быць халодная галава, гарачае сэрца, чыстыя рукі,“ — людзі старэйшага пакаленьня пісалі гэта ў школе. „Караючы меч рэвалюцыі“, „нядрэмнае вока партыі“ — такія прыгожыя параўнаньні выкарыстоўваліся для публічных аповядаў пра дзейнасьць КДБ. Лічылася, што менавіта ў Камітэце знаходзяцца і звышспэцыялісты, якія могуць літаральна ўсё”.\nРакіцкі: “Што зьявілася рэальнай падставай для стварэньня мітаў пра КДБ?”\nПроцька: “У падмурку адмоўнага міту ляжыць рэалізаваная супрацоўнікамі КДБ магчымасьць парушаць законы і Канстытуцыю краіны беспакаральна,\nУ падмурку адмоўнага міту ляжыць рэалізаваная супрацоўнікамі КДБ магчымасьць парушаць законы і Канстытуцыю краіны беспакаральна.\nу падмурку станоўчых — спроба „замазаць“ наяўнасьць гэтых парушэньняў і, канешне, сапраўдныя добрыя справы. Адмоўны міт склаўся ў народзе, і іх носьбітам зьяўляецца народ. Станоўчы міт пра КДБ зьяўляўся і зьяўляецца часткай афіцыйнай дзяржаўнай ідэалёгіі. Зразумела, што яго стваральнікам былі пэўныя дзяржаўныя ўстановы, распаўсюджвалі станоўчы міт дзяржаўныя сродкі масавай інфармацыі”.\nРакіцкі: “А як доўга складваўся гэты міт?”\nПроцька: “Амаль што 100 гадоў. Разам з савецкай уладай у 1918—1919 гадох у Беларусь прыйшлі спэцслужбы, якія спачатку мелі назву ЧК Бел, потым ДПУ БССР, НКУС БССР, МГБ БССР, КДБ БССР. Ад 1991 году — КДБ Рэспублікі Беларусь”.\nРакіцкі: “З распадам СССР былыя саюзныя рэспублікі, улучна з Расеяй, адмовіліся ад гэтай назвы. У Беларусі КДБ застаўся. Чаму?”\nПроцька: “Мяркую, тагачаснае кіраўніцтва краіны і самога КДБ не захацелі мяняць назву. У 1997 годзе беларускі КДБ святкаваў свае 80-я ўгодкі. Пераемнасьць падкрэсьлівалася і ў артыкуле тагачаснага старшыні Камітэту Уладзімера Мацкевіча, які быў надрукаваны ў спэцыяльным выпуску часопіса “Вестнік КДБ” . Ён пісаў: “Нельга ўсю дзейнасьць ВЧК-КДБ і яго кадры падаваць аднавымерна і толькі ў чорных фарбах. Рэальнае жыцьцё шматвымернае, і яго колеравая гама больш разнастайная. Пры гэтым варта зазначыць, што ў гістарычны пэрыяд органаў бясьпекі, якія дзейнічалі пад абрэвіятурай КДБ, у Беларусі яны не заплямілі сваёй рэпутацыі. Нават ва ўмовах тагачаснага заканадаўства ў нас у рэспубліцы не было судовых працэсаў над „антысаветчыкамі“, „дысыдэнтамі“ і ім падобнымі паводле артыкулаў, падсьледных КДБ”.\nРакіцкі: “Напэўна, у Беларусі не было шмат, так бы мовіць, афіцыйных дысыдэнтаў, пра якіх ўсе б ведалі. Але ж працэсы над іншадумцамі былі”.\nПроцька: “Так, магу ўзгадаць Міхайла Кукабаку, які за тое, што распаўсюджваў літаратуру „саміздата“, неаднойчы зьмяшчаўся ў псыхіатрычны шпіталь, а ў кастрычніку 1978 году быў арыштаваны і асуджаны. Магу таксама ўзгадаць працэсы над баптыстамі, высылку габрэяў, справы гэтак званых „адказьнікаў“ — маладых людзей, якія адмаўляліся служыць ў савецкім войску. У 1992—1994 гадох я мела магчымасьць працаваць з архівамі КДБ па тэме сваёй доктарскай дысэртацыі. Памятаю, як супрацоўнікі рэспубліканскага КДБ вельмі ганарыліся справамі сваёй установы ў барацьбе з крадзяжамі дзяржаўнай маёмасьці і карупцыяй. Людзі, якія працавалі ў КДБ не адчувалі за сабой віны, спісвалі ўсе хібы на сталінскі час, адмаўлялі наяўнасьць Курапат. Яны вельмі хацелі, каб застаўся толькі адзін міт пра КДБ — станоўчы. Тыя ж, хто імкнуўся і дасягнуў палітычнай улады ў Беларусі ня толькі не зьбіраліся што-небудзь мяняць у краіне, але наадварот, стараліся збудаваць тут прыкладны сацыялізм — сацыялізм з чалавечым тварам. Міт пра КДБ з чыстымі рукамі быў ім вельмі патрэбны”.\nРакіцкі: “І тым ня меней… У гэтыя часы па краінах былога СССР і нават у сьвеце гучала праўда пра Курапаты — месца, дзе былі не пахаваныя, а проста закапаныя ахвяры масавых растрэлаў, якія адбываліся ў Беларусі ў другой палове 1930 гадоў. Няўжо гэты цень не хваляваў кіраўніцтва тагачаснага КДБ?”\nПроцька: “Канешне, хваляваў. Але каб не прыцягваць ўвагу грамадзкасьці да гэтых падзеяў, была высунутая наступная афіцыйная вэрсія. Мы — КДБ, а не НКУС, які рабіў усе гэтыя злачынствы, і таму да іх ня маем ніякага дачыненьня. А ў самім КДБ была створана камісія, якая займалася праглядам асабістых справаў асуджаных з дапамогай НКУС. Пра справы пасьляваеннага КДБ наогул мало хто што-небудзь ведаў дакладна. Гэта было выкарыстана для таго, каб яшчэ раз зацьвердзіць ў грамадзкай думцы — мы сапраўды маем гарачае сэрца і чыстыя рукі”.\nРакіцкі: “У сьвядомасьці людзей, насуперак жаданьню ўладаў, усё ж пераважае адмоўны міт. Чаму?”\nПроцька: “Таму што людзі памятаюць несправядлівасьць і сьмерць, жахлівае чаканьне „чорнага варанка“, пасьля якога чалавек зьнікаў бясьсьледна. Памятаюць сваю бездапаможнасьць, безабароннасьць перад дзяржавай.\nЛюдзі памятаюць несправядлівасьць і сьмерць, жахлівае чаканьне „чорнага варанка“, пасьля якога чалавек зьнікаў бясьсьледна.\nГэта памяць , калі можна так мовіць, генетычная, на ўзроўні падсвядомасці. Яна не звязаная ні з якой-небудзь канкрэтнай датай. Гэта проста страх, пераадолець які не так проста”.\nРакіцкі: “Існуюць жа лічбы, якія могуць даказаць, крывавыя гэта рукі, ці чыстыя”.\nПроцька: “Дакладная колькасьць рэпрэсаваных невядомая, бо архівы КДБ застаюцца закрытымі, нават болей, чым гэта было 15 гадоў таму. Паводле маіх падлікаў, ахвярамі рэпрэсіяў толькі з 1917 па 1953 гады на Беларусі сталі больш за 650 тысяч чалавек. За 5 год (з 1935 па 1940 год) было растраляна 28 425 чалавек з 86 168 асуджаных. Падкрэсьліваю, што гэтыя дадзеныя не абвяргаюць нават заангажаваныя гісторыкі”.\nРакіцкі: “Пад час вайны, падаецца, больш людзей загінула. У тым ліку і мірных жыхароў. Але ж ніхто сёньня не баіцца немцаў. А чэкістаў, кадэбістаў баяцца”.\nПроцька: “Мабыць, гэта крыху цынічна гучыць, але ў міце пра КДБ важна ня столькі колькасьць рэпрэсаваных, колькі іх „якасьць“ і „якасьць“ саміх рэпрэсіяў. У Беларусі зьнішчанай стала значная частка нацыянальнай інтэлігенцыі, кіроўнага апарату як палітычнага, так і гаспадарча-эканамічнага. Гэта людзі ў большасьці вядомыя, паважаныя, у свой час магутныя. І іхнія рэпрэсіі выклікалі найбольшы рэзанас. Менавіта гэты „здабытак“ спэцслужбаў 1930-х гадоў добра выкарыстоўваецца і сёньня. Памятаеце, як па тэлебачаньні паказвалі міністра ў кайданах?”\nРакіцкі: “Натуральна, памятаю. Але я памятаю таксама шмат фільмаў, дзе супрацоўнікі ВЧК-КДБ зьдзяйсьнялі добрыя справы”.\nПроцька: “Так, дзейнасьць КДБ нельга апісваць толькі ў змрочных гісторыях. У міце пра КДБ галоўны акцэнт як раз на тым, што людзі з гэтага ведамства парушаюць закон, парушаюць яго беспакаральна і ў сваёй штодзённай працы”.\nРакіцкі: “Мабыць, справа толькі ў людзях? У тым, што ў КДБ пранікаюць ворагі і кампрамэтуюць гэтае паважанае ведамства?”\nПроцька: “Вядома ж, без людзей абысьціся нельга. Канкрэтныя людзі, гэтак званыя чэкісты, катавалі беларускіх пісьменьнікаў ня горш, чым у фашыстоўскіх засьценках,\nКанкрэтныя людзі, гэтак званыя чэкісты, катавалі беларускіх пісьменьнікаў ня горш, чым у фашыстоўскіх засьценках, давалі загады на растрэлы.\nдавалі загады на растрэлы. І асноўная маса катаў таксама была пакараная тымі ж спэцслужбамі. Але пад час маёй працы ў архівах КДБ я пазнаёмілася са значнай колькасьцю супрацоўнікаў КДБ. Большая частка зь іх — па-свойму добрыя і сумленныя людзі. Але — толькі па-свойму. Усім ім належыць ўяўленьне пра тое, што супрацоўнік КДБ — звышчалавек, які адзін ведае праўду, можа асуджаць і караць без суду”.\nРакіцкі: “І Дзяржынскі таксама звышчалавек? Зрэшты, такім ён выглядае ў афіцыйнай беларускай прапагандзе. Насуперак будынку КДБ і да сёньня стаіць ягоны бюст. І клюб КДБ носіць назву імя Дзяржынскага. А як заходзіш туды, прыкладам, на рок-канцэрт, цябе там у фае сустракае ягоная вялікая статуя. Аж жах ахоплівае, калі бачыш гэтага вялікага жалезнага Фэлікса…”\nПроцька: “Не, рамантычныя гісторыі пра вернасьць і каханьне да жонкі не даюць падставаў далучаць „жалезнага Фэлікса“ да звышлюдзей. Як і ягоных нашчадкаў у прафэсіі. Пад час працы у архівах расейскай ФСБ мне прынесьлі справу Апанскага. Калісьці ў Менску нават была вуліца ягонага імя. Дык я з той справы даведалася, што гэты чалавек настолькі быў жорсткі і хлусьлівы, што нават самі кіраўнікі беларускага ДПУ ня ведалі, як ад яго пазбавіцца. Факт ягонай сьмерці дасканала расьсьледаваўся ня столькі на прадмет удзелу ў гэтым белапалякаў, колькі саміх супрацоўнікаў АДПУ. І было прызнана пасля ўсяго, што ён стаў ахвярай няшчаснага выпадку. Але ў тым часопісе, прысвечаным 80-м угодкам КДБ, узгаданая зусім іншая вэрсія жыцьця і сьмерці Апанскага як станоўчага звышчалавека, загінулага ад рук ворагаў”.\nРакіцкі: “Вельмі хацелася б, каб адмоўны міт пра КДБ як найхутчэй зьнік. Але ня верыцца, што гэта адбудзецца найбліжэйшым часам ужо нават таму, што стаяць па Беларусі помнікі Дзяржынскаму, а горад Койданава называецца Дзяржынскам… Ці магчымае зьнікненьне гэтага міту, і што будзе, калі гэта насуперак пэсымізму ўсё ж адбудзецца?”\nПроцька: “Людзі ня будуць больш баяцца спэцслужбаў, у грамадзтве запануе ня міт, а ўпэўненасьць, што КДБ абараняе інтарэсы дзяржавы і чалавека, вядзе барацьбу са злачыннымі зьявамі жыцьця. Як бачым, міт пра КДБ можа зьнікнуць толькі тады, калі Камітэт дзяржаўнай бясьпекі стане рэальна выконваць вызначаныя яму законам функцыі. А яшчэ лепш, калі гэтая структура зьменіць сваю назву і прынцыпова адмовіцца ад пераемнасьці з КДБ, за якім цягнецца шлейф брудных і злачынных справаў”.\n“Нас рыхтавалі, каб мы сталіся прынадай для КГБ”\nБеларускі КДБ адзначае 90-годзе ЧК\n"Gazeta Wyborcza": КГБ запалохвае апазыцыю


Пульсарная планета — Вікіпедыя\nПульсарная планета PSR 1257+12 ва ўяўленні мастака.\nПульсарная планета — планета, якая абарочваецца вакол пульсара.\nПершая планета па-за межамі Сонечнай сістэмы была знойдзена менавіта каля пульсара. Планета, якая знаходзіцца каля пульсара выклікае ўзбурэнне ў яго перыядзе пульсацыі. Паколькі перыяд абарачэння пульсара вельмі стабільны, то нават невялікія ўзбурэнні, выкліканыя планетай, могуць быць зафіксаваны. Менавіта так і знаходзяць пульсарныя планеты.\nУ 2006 годзе вакол пульсара 4U 0142+61, размешчанага на адлегласці 13 000 светлавых гадоў ад Зямлі, быў знойдзены калязоркавы дыск. Адкрыццё было зроблена камандай Дыпта Чакрабарці на касмічным тэлескопе Спітцэр. Дыск складаецца з металічных рэшткаў, утвораных пры выбуху звышновай, які сфарміраваў пульсар каля 100 000 гадоў назад. Дыск падобны на тыя, што назіраюцца каля сонцападобных зорак, і ў будучыні, магчыма, з яго ўтворыцца планетная сістэма, падобная да нашай. На сённяшні дзень лічыцца, што на пульсарных планетах наяўнасць высокаразвітых форм жыцця немагчыма з-за моцнага электрамагнітнага патоку, які ідзе ад пульсара.\nСпіс пульсарных планет[правіць | правіць зыходнік]\nList of known exoplanets\nПазагалактычная планета • Падвойная зорка • Кольцы экзапланет • Планетная сістэма • Планета з кратнай арбітай • Планета-сірата • Пульсарная планета • Траянская планета • Экзаспадарожнік\nМетады выяўлення экзапланет • Метад Доплера • Транзітны метад\nМетадам Доплера • Транзітным метадам • Гравітацыйнага мікралінзавання • Прамога назірання • Па перыядычных пульсацыях • Спіс непацверджаных экзапланет\nСпісы экзапланетных сістэм • Спіс экзапланет у заселенай зоне • Спіс найбліжэйшых экзапланет зямнога тыпу • Спіс патэнцыйна жыццепрыдатных экзапланет • Спіс рэкордных экзапланет • Спіс першых экзапланет • Спіс кратных планетных сістэм • Класіфікацыя экзапланет па Сударскім\nШаблон:Праекты па пошуку экзапланет\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Пульсарная_планета&oldid=3262062"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 21:10, 18 снежня 2018.


З тым, як праходзіць працэс экспертызы і выпрабаванняў лекавых прэпаратаў, пазнаёміліся члены Маладзёжнага савета пры Міністэрстве аховы здароўя Рэспублікі Беларусь\n15 красавіка ўдзельнікі Маладзёжнага савета наведалі УП «Цэнтр экспертыз і выпрабаванняў у ахове здароўя». Экскурсію для будучых калег правёў дырэктар цэнтра Дзмітрый Грынько. Ён расказаў аб мэтах і задачах цэнтра, асноўных прынцыпах і этапах экспертызы лекавых сродкаў і медыцынскіх вырабаў. Разуменне працэсу экспертызы вельмі важнае для працы практыкуючых медыкаў, так што пытанняў пасля наведвання лабараторый у моладзі было шмат.\nМерапрыемства завяршылася ўрачыстай часткай - прыёмам у шэрагі новых членаў грамадскай арганізацыі. На сустрэчы начальнік аддзела навукі Міністэрства аховы здароўя Маргарыта Досіна ўручыла новым членам савета пасведчанні і памятныя падарункі.


На выхадныя ў Гродна прыбывае паўтысячы бязвізавых турыстаў | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » На выхадныя ў Гродна прыбывае паўтысячы бязвізавых турыстаў\nНа выхадныя ў Гродна прыбывае паўтысячы бязвізавых турыстаў\nПераважна з Літвы і Польшчы.\nКалі ў зімовыя месяцы на ўік-энд прыязджалі 300—400 чалавек, то з прыходам вясны іх колькасць дасягае 600. Новым кірункам стала правядзенне тут карпаратываў. Аб гэтай тэндэнцыі паведамілі ва ўпраўленні спорту і турызму Гродзенскага аблвыканкама.\nБязвізавы рэжым дзейнічае ў Гродне і часткова Гродзенскім раёне з 26 лістапада мінулага года і ўключае зону парку «Аўгустоўскі канал». Турысты могуць знаходзіцца тут да 5 сутак. За гэты час магчымасцю бязвізавага ўезду ўжо скарысталіся каля шасці тысяч замежных грамадзян. Яшчэ каля тысячы турыстаў зарэгістраваны для прыезду ў рэгіён.\nЧасцей за іншых сюды наведваюцца суседзі — літоўцы і палякі. Каля чатырох тысяч грамадзян Літоўскай Рэспублікі ўжо пабывалі ў рэгіёне альбо збіраюцца гэта зрабіць у хуткім часе. Падлічана, што кожны пяты літовец прыязджае сюды зрабіць пакупкі. У асноўным купляюць алкаголь, шакалад, трыкатаж, абутак, лекі — усё гэта беларускай вытворчасці. Палова турыстаў з Літвы наведваюць Аўгустоўскі канал. У канцы сакавіка тут чакаюць першую групу літоўскіх гідаў і экскурсаводаў, якія пазнаёмяцца з цікавымі маршрутамі Гродна і зонай Аўгустоўскага канала.\nНа другім месцы па масавасці турысты з Польшчы — іх у рэгіён прыбыло дзве тысячы чалавек. Прыязджаюць таксама латвійцы, немцы, японцы — прадстаўнікі 36 дзяржаў свету. Як паведамілі ва ўпраўленні спорту і турызму аблвыканкама, экспарт турыстычных паслуг за студзень 2017 года вырас на 36% у параўнанні з леташнім перыядам і дасягнуў 830 тысяч долараў у месяц.\nЗагаловак у газеце: Вясновы наплыў\n399 Майкл Маргуліс: Я — грамадзянін Свету\n319 Касір сталічнай крамы адмяняла пакупкі і забірала грошы сабе


Сачыненне пра слане 5класс\nAn elephant is an extremely powerful and quite symbolic animal that is currently the largest of land mammals. At present there are two species of elephants: African and Indian.\nA number of world religions consider elephant as a symbol of wisdom and strength. There are some reasons for this: elephants have well-developed intellect, memory and, what is more important, they have their own complex system of communication and relationships. A group of elephants never leaves their dying congener while a lost baby elephant is able to recognize the signals of its mother at a distance of kilometers.\nElephants, particularly Indian, respond well to training. At the age of Alexander the Great Indians used elephants as their strike force. Time has passed, but people still use the incredible power of these huge creatures.\nСлон — неверагодна магутнае і даволі сімвалічнае жывёла, у цяперашні час самае буйное з сухапутных млекакормячых. Існуе два сучасных выгляду сланоў: афрыканскія і індыйскія.\nЦэлы шэраг сусветных рэлігій лічыць слана сімвалам мудрасці і сілы. На гэта ёсць свае прычыны: сланы валодаюць добра развітым інтэлектам, памяццю і, што больш важна, — у іх свая складаная сістэма зносін і адносін. Статак сланоў ніколі не пакіне свайго паміраючага суродзіча, а які згубіўся слонік здольны распазнаць сігналы сваёй маці на адлегласці кіламетраў.\nСланы, асабліва індыйскія, добра паддаюцца дрэсіроўцы. Яшчэ ў часы Аляксандра Македонскага індыйцы выкарыстоўвалі сланоў ў якасці сваёй ударнай сілы. Часы змяніліся, а чалавек па-ранейшаму карыстаецца неверагоднай сілай гэтых велізарных стварэнняў.\nСачыненне на тэму Маё любімае жывёла.\nМаё любімае жывёла.\nМаё любімае жывёла тыгр 5 клас\nЗ самага дзяцінства мне падабаліся тыгры. У мяне была цацка плюшавы тыгр. Але закахалася ў гэта жывёла я калі паглядзела перадачу па тэлевізары. Там паказвалі гэтых жывёл. З самага нараджэння і да старасці. Вельмі цікава было назіраць за маленькімі тыгранятамі, якія бегалі, гулялі, вывучалі свет. І тыгрыца за імі прыглядала, каб яны былі ў бяспецы. Калі тыграняты падрастаюць, яны пачынаюць самі паляваць здабыць сабе ежы.\nУ перадачы сказалі, што колькасць тыграў пастаянна змяншаецца. Але навукоўцы спрабуюць вырашыць гэтую праблему. У тыгра ёсць сваякі гэта львы і леапарды.\nТыгр гэта вельмі вялікае жывёла. Мае бел-аранжавы афарбоўка з чорнымі палосамі. У яго ёсць вялікія іклы, якія дапамагаюць у паляванні. На паляванне тыгры ходзяць адны, і чакаюць здабычу ў засадзе. Яшчэ ў тыгра ёсць хвост.\nМне б вельмі хацелася пагладзіць тыгра ці тыграня. А пакуль я купіла сабе сшытак з выявай гэтай жывёлы.\nСлон — маё любімае жывёла\nЯ моцна хварэла, і ў мяне была тэмпература трыццаць дзевяць і дзевяць. Калі я пайшла спаць, мне прысніўся вялікі і жывы слон. Я сказала таце, і ён купіў маленькага слана. Ён быў цацачны.\nЯ хацела пабачыць сапраўднага слана. І тады тата купіў мне маленькага і жывога слана. Я назвала яго Бэмбі. Ён быў шэрага колеру, з сінім адлівам. Сланяня жыў у нас у доме, які зрабіў для яго тата. У ім было зручна.\nКалі я ачуняла, то змагла хадзіць да яго ў госці і карміла яго. Аднойчы ён уцёк і я вельмі моцна плакала. Тады тата з сябрамі адправіўся на пошукі. Слана знайшлі ўвечары ў вальера з маленькім слоненком. Гэта была дзяўчынка, яе клікалі Цветочек. І на вальеры было напісана «прадаецца бясплатна» і мой тата купіў яе.\nЯ была рада бачыць, як два сланяня — Бэмбі і Кветка гуляюць разам. Я са сваімі сланамі была шчаслівая.\nСусветная павуціна агарнула ўжо мільёны людзей па ўсёй планеты, усе яны ўжо проста не ўяўляюць сваё жыццё без інтэрнэту. Зараз амаль кожны дом можа дазволіць сабе паслугу інтэрнэту, я ў тым ліку з’яўляюся актыўным карыстальнікам\nСярод другарадных персанажаў п’есы Фонвизина «Недалетак» асаблівая ўвага надаецца настаўнікам Мітрафана. Спадарыня Прастакова хоць і запэўнівала навакольных, што яе турбуе адукацыю сына\nУ вершы Блока відаць, што ў кожным радку перадаецца атачэнне героя, безвыходнасць і мітусня. Незнаёмка патрэбна тут для таго, каб выказаць наколькі ўсё дрэнна. Людзі загразлі ў сваёй гарадской мітусні\nСланы — сямейства, якое аб’ядноўвае самых буйных і моцных з цяпер якія жывуць наземных млекакормячых. Гэта высокія таўстаскурыя жывёлы трапічных абласцей Азіі і Афрыкі. Сланы дзеляцца на два роды — Індыйскія сланы і Афрыканскія сланы.\nУ сланоў масіўныя галава і тулава, доўгі хобат, вялікія веерападобна вушы і біўні. Пазбаўлены костак, мускулісты хобат сланоў — гэта зрослыя і моцна падоўжаныя верхняя губа і нос. Прынята лічыць слана разумным зверам, хоць яго мозг, хай і буйны па абсалютным памерах, непрапарцыйна малы ў параўнанні з велічэзнай масай цела.\nГэтыя жывёлы сілкуюцца маладымі парасткамі кустоў і дрэў, а таксама клубнямі і нават карой дрэў. Для падтрымання нармальнага вагі і сілы жывёле неабходна атрымліваць у дзень каля 250 кг корму і 190 л вады.\nЖывуць сланы ў зграях, якія складаюцца з адной-чатырох сем’яў і аб’ядноўваюць пад кіраўніцтвам адной з самак 30-50 асобін, у тым ліку мноства сланянятаў. Працягласць жыцця сланоў пры спрыяльных умовах можа дасягаць 60 гадоў.\nНазіраючы за гэтымі вялікімі жывёламі, адчуваеш да іх нявольнае павагу і захапленне. Здаецца, што гэта вельмі спакойныя, разумныя і старажытныя жывёлы. Вядома, для жыхароў Еўропы слон — толькі жыхар заапарка або цырка, тады як для жыхароў Азіі і Афрыкі гэта незаменны памочнік ўжо на працягу сотняў гадоў. Мы так мала ведаем пра гэтых дзіўных жывёл, ды і частка нашых ведаў да таго ж памылковая, так што паспрабуем развянчаць некаторыя міфы пра сланоў.\nСланы баяцца мышэй. Гэта самы распаўсюджаны міф пра сланоў, тыражыруемы нават у дзіцячых мультфільмах. Навукоўцы праводзілі некалькі эксперыментаў, жадаючы абвергнуць ці пацвердзіць гэта павер’е. У кучы слановай гною даследчыкі схавалі мыш, разлічваючы паказаць яе сланам, калі тыя наблізяцца. Трэба заўважыць, што, заўважыўшы мыш, слон быў вельмі здзіўлены і палічыў за лепшае рэціравацца. Эксперымент быў паўтораны некалькі разоў, а вынік бы адным і тым жа. Сланы, убачыўшы мыш, сапраўды аддавалі перавагу трымацца ад яе далей. Гэта звязана зусім не з палахлівых сланоў, а з іх прыроднай асцярогай. Гэтыя жывёлы аддаюць перавагу трымацца далей ад невядомых і незразумелых істот, але не панікуем пры гэтым. Так што гэты міф можна лічыць збольшага справядлівым. У ходзе іншых эксперыментаў сланы і зусім не кінуліся наўцёкі, а спакойна патапталі дробных грызуноў, што яшчэ раз пацвярджае зацвярджэнне аб адсутнасці якой-небудзь боязі мышэй у сланоў.\nМогілкі сланоў. Штогод сваёй смерцю паміраюць тысячы сланоў, аднак практычна ніхто не бачыў трупаў гэтых жывёл у такой колькасці. Існуюць даўнія легенды пра тое, што сланы маюць свае могілак, схаваныя непраходнымі джунглямі, куды сыходзяць паміраць, адчуваючы набліжэнне канца. У Паўднёвай Індыі лічаць, што могілкі сланоў знаходзіцца ў цяжкадаступным возеры, да якога няма доступу чалавеку.\nДжон Сандерсон 13 гадоў кіраваў станцыяй па злове сланоў і ў сваёй кнізе кажа пра тое, што бачыў астанкі загінуўшых сланоў ўсяго толькі двойчы, ды і тыя загінулі ў выніку няшчасных выпадкаў. У Афрыцы ёсць меркаванне, што гэтыя жывёлы, нібы аддаючы апошні абавязак, хаваюць сваіх суродзічаў. Даследчыкамі апісваюцца выпадкі, калі здаровыя сланы дапамагаюць хворым, а каля памерлага субрата гэтыя жывёлы-волаты могуць заставацца да трох дзён. Заўважаныя выпадкі, калі сланы накрывалі цела памерлага субрата травой і галінкамі або пераносілі знойдзеныя рэшткі на вялікія адлегласці, аднак гэта толькі адзінкавыя дзеянні, якія яшчэ больш пазначаюць загадку. Дзесяцігоддзі даследаванняў так і не далі адказу на гэтую загадку. Праўда, у 18 стагоддзі ў Анголе былі выяўленыя груды слановых костак, увянчаныя ідаламі і чалавечымі касцямі, але навукоўцы прыйшлі да высновы, што гэта адукацыя — спраў рук чалавека, а не прыроды.\nНавукоўцы маюць свой пункт гледжання на гэтую з’яву, якая тлумачыць феномен знікнення трупаў самой сістэмай сілкавання слана. У старасці у слана атрафуюцца мышцы, і выпадаюць зубы. Слабеючы, жывёла шукае глыбокія і вільготныя месцы, каб падтрымаць сваё існаванне. Там, у глеі, аслабелы слон канчаткова гразне, губляючы рухомасць. Яго цела абгрызаюць кракадзілы і здыхлятнікі, а шкілет руйнуецца вадой. Каршуны і папугаі пранікаюць унутр трупа праз анальную і ротавая адтуліны, а дзікабразы ядуць касцяны мозг, знішчаючы біўні. Джунглі з’яўляюцца выдатным утылізатара, дапамагаючы сланам схавацца пасля смерці. На думку заолагаў, гіганцкага могілак, як такога не існуе — сама Афрыка і з’яўляецца суцэльным могілкамі сланоў.\nАп’янелы слон надзвычай небяспечны. Гэтая легенда вельмі распаўсюджаная сярод турыстаў, якія збіраюцца наведаць Афрыку. Распавядаюць, што п’яныя сланы і сланіцу, ашалеўшы, носяцца па стэпах, ламаючы пабудовы і расціскаючы дробных жывёл. Ходзяць чуткі пра тое, што яны ледзь не падпільноўвала людзей у засадзе, наровячы застаць знянацку. Усё гэта — суцэльныя міфы. Часта расказы пра гэта ўносяцца ў даведнікі, каб надаць падарожжу налёт небяспекі і экстрыму. Сланы сапраўды сілкуюцца плёнам марула, але ад гэтага зусім не п’янеюць. Хоць гэтыя плады і ўтрымліваюць алкаголь, але максімальны эфект даюць толькі саспелыя апалае плён, якія слон ні за што не будзе падымаць з зямлі. Немагчыма ўявіць слана, які будзе стаяць каля дрэва са сьпелымі сакавітымі пладамі ў чаканні таго, калі канчаткова пасьпеюць і самі ўпадуць ім у рот. Навукоўцы нават падлічылі колькасць пладоў, ад якіх слон можа на самай справе ап’янець — для гэтага спатрэбіцца каля 27 літраў чыстага соку, гэта значыць амаль паўтары тысячы спелых пладоў, што проста нерэальна. Затое ёсць мноства анекдотаў пра п’яных сланах, якія стаяць на задніх лапах і спраўляць патрэбу ў кустах, ці ж якія размаўляюць з падарожнікамі. Яшчэ ў пачатку 19 стагоддзя навукоўцы прыйшлі да высновы, што сланы ядуць гэтыя плады для сагравання, людзі ж проста вельмі хочуць убачыць п’янага слана, таму і вераць у гэты міф.\nУсе сланы шэрага колеру. На самай справе сланы могуць быць розных колераў — бываюць розоватые, шэрыя, дымчастыя і нават белыя сланы. У Тайландзе асаблівым поспехам карыстаюцца белыя сланы, якія вельмі рэдкія і выкарыстоўваюцца для каралеўскіх патрэб, з’яўляючыся сімвалам улады. У гэтай краіне існуе нават спецыяльная камісія, якая займаецца пошукам і адборам такіх жывёл. Белы слон нават стаў прычынай вайны паміж Бірмай і Тайландам каля чатырох стагоддзяў таму. Нараджаюцца ж яны вельмі рэдка, лічыцца, што чым больш у краіне такіх жывёл, тым добразычлівей будуць нябёсы да дзяржавы. А прыгожая тайская легенда абвяшчае, што Млечны Шлях — гэта вялікі гурт белых сланоў, якія пасуцца на начным небе. Наогул жа колер сланоў залежыць ад колеру глебы, на якой пражываюць гэтыя жывёлы, а таксама ад пылу, якой яны адзін аднаго абсыпаюць.\nАсноўная функцыя слана — пераносіць цяжкасці. У гісторыі шырока вядома прымяненне сланоў у якасці баявых адзінак, у Паўднёва-Усходняй Азіі яны замянялі кавалерыю, з’яўляліся транспартным сродкам або жахлівым сродкам. Войскі, якія маюць у сваім складзе сланоў, мелі максімальныя шанцы на перамогу, і чым больш было гэтых байцоў у складзе войска, тым больш была і верагоднасць поспеху. Баявыя сланы нават мелі спецыяльную вупраж. Цікавая і іншая бок гэтых жывёл. У горадзе Лампанге існуе нават цэлы слановы цэнтр, у якім насельнікі адрозніваюцца ад сваіх суродзічаў ўменнямі маляваць і гуляць на розных музычных інструментах. Вядома, гэта дзейства адбываецца з дапамогай чалавека, які трымаў палатно і які дапамагае мачаць пэндзаль у фарбу. Гэты цэнтр вельмі папулярны ў турыстаў, якія ахвотна купляюць упадабаныя карціны. Там жа праходзяць і выставы найбольш цікавых работ. Таму не варта зводзіць магчымасці гэтых жывёл толькі толькі да фізічнай працы, магчымасці сланоў разнастайныя і, без сумненняў, чалавеку яшчэ трэба даведацца шмат новага пра сланоў.\nСланы — гэта добрыя і няхітрыя стварэння. Як бы ні так! Не варта недаацэньваць хітрасць і нораў гэтых жывёл. Раззлаваны чым-то жывёла не спыніцца ні перад чым, зносячы пабудовы, топчучы людзей, таму не варта дражніць іх. Прыкладам жа хітрасці сланоў можа паслужыць адзін выпадак на плантацыі цукровага трыснёга, калі агароджаныя дротам пад электрычным токам ўгоддзі былі ўсё роўна наведаны сланамі. Як жа гэта адбылося? Хітруны вырвалі з коранем дрэва, кінуўшы яго на дрот, зламаўшы пры гэтым агароджу і, праз які ўтварыўся праход, адзін за адным жывёлы праніклі на поле, прыступіўшы да паяданні прысмакі.\nСланы баяцца пчол. А вось гэта зацвярджэнне міфам зусім і не з’яўляецца. Заолагі правялі даследаванні, якія пацвердзілі, што гэтыя гіганцкія жывёлы сапраўды баяцца пчол. Пачуўшы устрывожаны рой, сланы тут жа пакідаюць гэтую тэрыторыю. У Кеніі сланы старанна абыходзяць бокам тыя кусты, на якіх размяшчаюцца найбольш поўныя пчол вуллі. У Зімбабвэ ж сланы нават змянялі свае звыклыя шляхі міграцыі. Аднак такую асцярожнасць лёгка зразумець — бо меданосныя пчолы Афрыкі вельмі агрэсіўныя, зафіксаваны нават выпадак, калі раз’юшаны рой нават забіў афрыканскага буйвала. Навукоўцы вырашылі ўдакладніць гэты факт, запісаўшы гукі, якія выдаюцца пчаліным ульем. Пасля гэтага ў фальшывых ствалах дрэў былі размешчаны бесправадныя дынамікі, з якіх даносіліся запісаныя гукі. З 17 сямействаў, якія размяшчаліся пад дрэвамі, 16 рэтыраваліся ў межах паўтары хвілін, а палова наогул — за 10 секунд. Важна адзначыць, што сыходзіла менавіта ўвесь статак, а не асобныя прадстаўнікі. Гэтыя даследаванні дапамогуць абараніць як пабудовы і ўгоддзі ад сланоў, так і саміх сланоў ад сустрэчы з чалавекам, у выніку якой жывёлы часта гінуць.\nСланы ўмеюць стаяць на галаве. Гэта перакананне ёсць практычна ў кожнага з нас — бо мы самі бачылі цыркавыя нумары. Аднак у прыродзе сланы ніколі не стаяць на галаве. На манежы гэтыя нумары выглядаюць даволі бяскрыўдна і нават пацешна, аднак мала хто ведае, што за гэтым стаяць цяжкія і жорсткія трэніроўкі. Выкарыстоўваючы пабоі і пазбаўлення ежы, сланоў і прымушаюць выконваць цыркавыя нумары, хоць гэтыя рухі супярэчаць натуральным манерам жывёлы. Да прыкладу, стаяць на адной назе для жывёльнага проста небяспечна, так як яна падвяргаецца празмернай перагрузкі. Аднак ўдары бізуном, ўколы ў адчувальныя месцы і нават ўздзеянне токам робяць сваю справу — гэта ўздзеянне куды больш адчувальна, чым боль пры перанапружанні суставаў. Для сланоў нават ўкус восы вельмі непрыемны, скура пачынае сыходзіць крывёй. Таму ў цырку сланы знаходзяцца пад пастаянным псіхічным і фізічным прэсінгам, баючыся болю, чакаючы ежы. На жаль — гэта адзіны спосаб прымусіць жывёл рабіць непрадугледжаных прыродай дзеянні.\nСланы — непаваротлівыя жывёлы. Нягледзячы на ўяўную грувасткасць, гэта даволі грацыёзныя істоты, рытмічных крокам яны ідуць з хуткасцю каля 6 км / г, а бегаць на кароткія дыстанцыі могуць з хуткасцю да 40 км / г. Вядома ж, скакаць галопам і скакаць слон не можа. Нават шырокая канава, якую слон не можа пераступіць, становіцца для яго непераадольнай перашкодай. Яшчэ гэтыя жывёлы добра плаваюць, вытрымліваючы ў вадзе хуткасць прыблізна 1,6 км / ч на працягу амаль 6 гадзін.