З гісторыі адной вандроўкі па гарадах Заходняй Беларусі | Новы Час\nПрэзідэнт Масціцкі падчас будаўніцтва беларускай сярэдняй школы ў Навагрдку, 1929 год\nАкрыццё сельскагаспадарчай выставы ў Міры, 1929 год\nІгнацій Масціцкі падчас адкрыцця выставы ў Міры\nПрэзідэнт І. Масціцкі на польска-савецкай мяжы ля стражніцы Баркоўшчына\nПрэзідэнт І. Масціцкі падчас выставы ў Міры\nПрэзідэнт І.Масціцкі падчас наведвання сельскагаспадарчай выставы ў Міры, 1929 г.\nПрэзідэнт Масціцкі размаўляе з беларускім селянінам, 1929 год\nПрафесар Політэхнічнага ўніверсітэта Львова Ігнацій Масціцкі стаў прэзідэнтам Польшчы пасля майскага перавароту 1926 года. Аднак фактычная ўлада ў краіне да 1935 года была ў руках Юзафа Пілсудскага. А Масціцікі канцэнтраваў увагу на стымуляванні развіцця прамысловасці і гандлю, а таксама на паездках па краіне.\nУ адну з такіх паездак Ігнацій Масціцкі накіраваўся восенню 1929 года. «19 верасня на тэрыторыю Навагрудскага ваяводства прыязджае спадар прэзідэнт Рэчы Паспалітай Ігнацій Масціцкі. На мяжы ваяводства яго павітае ваявода Бэчковіч, а таксама прадстаўнікі ваяводскага камітэту і Слонімскага павятовага камітэту», — пісала адна з тагачасных газет. Паводле планаў прэзідэнцкай канцылярыі, палітык павінен быў наведаць Слонім, Жыровічы, Навагрудак, Пружаны, Свіцязь, Мір, Нясвіж, Стоўбцы, Рубяжэвічы, Івянец, Ліду і іншыя гарады і мястэчкі, а таксама прыватныя гаспадаркі.\nПершым горадам быў Слонім. «Перад трыумфальнай брамай, пастаўленай на вуліцы Ражанскай, спадара прэзідэнта чакала дэлегацыя мясцовага савета на чале з бургамістрам Плябанскім, духавенства ўсіх веравызнанняў, дэлегацыя таварыстваў, прафесійных саюзаў, школьнай моладзі. Спадар Плябанскі павітаў прэзідэнта хлебам і соллю. Пасля павітання спадар прэзідэнт прайшоў перад ротай ганаровай варты 79-га пяхотнага палка. Уздоўж вуліц стаялі натоўпы жыхароў, якія віталі госця. Горад упрыгожаны сцягамі, зелянінай і святочнай ілюмінацыяй», — адзначалася ў адной з польскіх газет.\nАдкрыццё сельскагаспадарчай выставы ў Міры, 1929 год\nВырашыць нацыянальнае пытанне\nДля польскай адміністрацыі гэты візіт быў сапраўды значнай падзеяй. Эканоміка ўсходніх рэгіёнаў Другой Рэчы Паспалітай знаходзілася ў цяжкім стане, і чыноўнікі «на месцах» чакалі карэнных змяненняў. Па-свойму чакалі прыезду Ігнація Масціцкага і мясцовыя жыхары няпольскага паходжання. Нацыянальная праблема была адной з ключавых для міжваеннай Польшчы, таму звычайныя людзі чакалі паляпшэння сітуацыі.\nПадчас знаходжання ў Навагрудку адным з першых месцаў, куды адправіўся Ігнацій Масціцкі, была будаўнічая пляцоўка беларускай школы. Гэта падзея мела, перш за ўсё, прапагандысцкі падтэкст, але факт застаецца фактам: здымак прэзідэнта Другой Рэчы Паспалітай з кельмай ля цаглянай кладкі абляцеў большасць тагачасных польскіх выданняў. Акрамя гэтага, кіраўнік Другой Рэчы Паспалітай ахвяраваў на будаўніцтва вялікую на той час суму грошай — 2 тысячы злотых.\nДарэчы, на мерапрыемстве прысутнічалі сябры беларускіх палітычных і культурных арганізацый з Вільні. Падчас урачыстасці выступіў дырэктар Навагрудскай беларускай гімназіі Ян Цеханоўскі, які два гады да гэтага вярнуўся з Францыі, дзе знаходзіўся ў вымушанай эміграцыі. Справа ў тым, што ў 1921 годзе за свае прабеларускія палітычныя погляды Цеханоўскі быў арыштаваны ўладамі Другой Рэчы Паспалітай. Пазней яго выпусцілі, але пераслед працягваўся, і беларус вырашыў з’ехаць з Польшчы. У 1927 годзе Ян Цеханоўскі вярнуўся дадому і працягваў працу ў сферы беларускага школьніцтва. У 1934 годзе Навагрудская беларуская гімназія была зачынена. А праз чатыры гады пасля гэтага Ян Цеханоўскі памёр ад інфаркту.\nГазета Навагрудскае жыццё пра візіт І.Масціцкага на рыжскую мяжу\nЯк пазней узгадваў беларускі грамадскі дзеяч Барыс Кіт, у канцы 1920-х — пачатку 1930-х гадоў Навагрудскі ваявода Зыгмунт Бэчковіч быў «адным з першых польскіх лібералаў, які зацікавіўся беларускай справай, і нават хацеў дапамагчы беларусам, каб вырваць іх з-пад камуністычнага ўплыву». «Ён нават прыходзіў да нас у гімназію інспектаваць нашу дзейнасць. Пазней ваявода дапамог атрымаць ёй дзяржаўныя правы», — пісаў ва ўспамінах спадар Кіт.\nНа мерапрыемстве з удзелам прэзідэнта Масціцкага быў агучаны Акт аб будаўніцтве беларускай школы. Пры гэтым зроблена гэта было на польскай і беларускай мове. Будаўнічую пляцоўку асвяціў праваслаўны біскуп Аляксей. Мерапрыемства скончылася сустрэчай Ігнація Масціцкага з мясцовымі жыхарамі, якія, як адзначала газета «Навагрудскае жыццё», віталі высокапастаўленага палітыка па-польску і беларуску. Больш таго, на Замкавай гары адбыліся танцы, дзе дзяўчыны з Аграрнай школы з Шчучынскага павету станчылі для Масціцкага нацыянальны беларускі танец «Лявоніху».\nЗамак Радзівілаў і «рыжская мяжа»\nПасля Навагрудку прэзідэнцкі картэж накіраваўся ў Наваельню, дзе Масціцкі адкрыў помнік у гонар дзесяцігоддзя польскай незалежнасці. У Карэлічах прэзідэнт сустрэўся з асобамі, чые дамы былі знішчаны ў выніку пажару, а ў Турцы паціснуў руку ветэрану паўстання 1863 года спадару Ціхаму.\nА яшчэ ў Міры Масціцкі адчыніў сельскагаспадарчую выставу. У цэнтры мястэчка была пастаўлена вітальная брама, а кіраўніка краіны чакалі ўсе мясцовыя чыноўнікі (сярод якіх быў і сенатар Канстанцін Рдултоўскі, які ў верасні 1939 года быў арыштаваны НКУС і знаходзіўся ў Мінскай турме на Валадарскага) і жыхары. Падчас сустрэчы прадстаўнікі мясцовай адміністрацыі абмеркавалі з прэзідэнтам праблемы сельскай гаспадаркі на тэрыторыі ўсходніх ваяводстваў.\nЗатым Ігнацій Масціцкі выехаў у Нясвіж, дзе яго сустракала ганаровая варта 27-га ўланскага палку. Пасля сустрэч з прадстаўнікамі мясцовага дзяржапарату прэзідэнт завітаў у рэзідэнцыю князёў Радзівілаў, дзе паабедаў у кампаніі перадапошняга Нясвіжскага ардыната князя Альбрэхта.\nДалей быў Клецк, дзе Ігнацій Масціцкі наведаў 9-ты батальён Корпуса аховы памежжа, а пасля гэтага заехаў да памежнікаў у Стоўбцы. Тут прэзідэнт наведаў стражніцу «Баркоўшчына». На самім кардоне ён спыніўся ля памежнага слупа №762 і хвілін 15 задуменна глядзеў на Усход.\nМашына прэздэнта Масціцкага ля стражніцы Баркоўшчына\nПраз дзесяць гадоў у такія ж восеньскія дні праз «рыжскую мяжу» будуць прарывацца часткі Чырвонай Арміі. Раніцай 17 верасня 1939 года ў гэтым раёне польска-савецкую мяжу перайшлі падраздзяленні 6-га кавалерыйскага корпуса РСЧА камкора Андрэя Яроменкі. Гарнізон стражніцы «Баркоўшчына» спрабаваў арганізаваць супраціў, аднак сілы былі няроўнымі. Савецкія кавалерысты пад камандаваннем лейтэнанта Вайнова хутка атачылі будынак КАП і закідалі яго гранатамі…\n«Нёман» і Гедымін\n25 верасня Ігнацій Масціцкі наведаў Фабрыку па вырабу шкла «Нёман» у Бярозаўцы. Прэзідэнта сустракаў гаспадар прадпрыемства Юліюш Столе. У міжваеннае дваццацігоддзе «Нёман» быў галоўным экспарцёрам шкла ў еўрапейскія краіны, а таксама ў Амерыку, Афрыку і на Бліжні Усход. На вытворчасці працавала каля 750 працоўных. У 1935 годзе менавіта тут зрабілі шкляную ўрну для сэрца Юзафа Пілсудскага, якое пахавалі на віленскіх могілках Роса.\nУ Лідзе Ігнацій Масціцкі наведаў замак Гедыміна, а адтуль заехаў у Беняконі, дзе прыняў удзел у пасяджэнні ваяводскай камісіі Таварыства сельскагаспадарчых гурткоў і далей выехаў у Вільню. У старажытнай сталіцы Вялікага Княства Літоўскага прэзідэнт Другой Рэчы Паспалітай прабыў нядоўга і хутка вярнуўся на Навагрудчыну. У Жалудку палітык наведаў князя Людвіга Чатверцінскага.\nСкончылася падарожжа Ігнація Масціцкага 28 верасня 1929 года. На развітанне ён атрымаў — альбом са здымкамі Навагрудчыны, зробленымі фатографам Янам Булгакам.\nПрэзідэнта І. Масціцкага сустракаюць жыхары мястэчка Мір,1929 г.\nУжо праз дзесяць гадоў пасля гэтага ваяжу пачнецца Другая сусветная вайна. У 1930-я гады большасць беларускіх школ і гімназій польскія ўлады зачынілі. Варшава ўзяла накірунак на паланізацыю і асіміляцыю беларусаў і ўкраінцаў. Гэтая палітыка прывяла да трагедыі верасня 1939 года, калі жыхары Заходняй Беларусі і Заходняй Украіны крывава помсцілі прадстаўнікам польскага дзяржапарату, паліцыянтам і вайскоўцам.\nШто ж тычыцца Ігнація Масціцкага, то ўжо 8 верасня 1939 года ён пакінуў Варшаву і выехаў у палац Радзівілаў у Алыку на Валыні. 17 верасня 1939 года прэзідэнт пераехаў польска-румынскую мяжу і быў інтэрнаваны ўладамі Каралеўства Румыніі. 30 верасня палітык адмовіўся ад сваёй пасады. Усю вайну ён правёў у Швейцарыі, дзе і памёр у кастрычніку 1946 года. У 1993 годзе парэшткі былога прэзідэнта Другой Рэчы Паспалітай перапахавалі на радзіме.\nНаваградская беларуская гімназія\nне палітыка ассіміляцыі а савецкая прапаганда. Колькі можна паўтараць тэзісы "метадычкі" Сталіна????\nПаважаны! Савецкая прапаганда - гэта палова справы. Другая частка - гэта менавіта хібы польскай палітыкі ў усходніх ваяводствах. Была і паланізацыя. і рэпрэсіі (непараўнальныя з БССР, але ўсё ж) і\nцяжкая эканамічная сітуацыя. Таму беларусы на працягу міжваеннага дваццацігоддзя часцей з надзеяй паглядалі на Менск, а не на Варшаву....\nШто польская, што руская прапаганда была не на карысць Беларусаў-ліцвінаў.Гэта як у рускіх, сёння вінаваты чырвоныя, а заўтра -белыя. Абое-рабое. А беларусы ад паноў і камісараў цярпелі, асабліва ў\nзнішчэнні беларускага школьніцтва.\nСлесар з Наваградка пакінуў каментар у Telegram. Яго забралі за «садзейнічанне экстрэмізму»


Сарафаны ў падлогу для поўных лэдзі - Мода 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Мода 2017 ⇒ Сарафаны ў падлогу для поўных лэдзі\nДа тканіны сарафана прад'яўляюцца жорсткія патрабаванні - матэрыял павінен быць лёгкім і паветраным, як бавоўна, лён або найтанчэйшы шыфон. Шоўк ўжываць нельга ні ў якім разе, бо ён занадта аблягае фігуру, што неспрыяльна адаб'ецца на агульным уражанні.\nПры выбары расфарбоўкі адзення не варта захапляцца пярэстым малюнкамі на тэму кветак або жывёл, а таксама буйнымі ўзорамі і шырокімі палосамі. Падобныя расфарбоўкі не хаваюць, а толькі падкрэсліваюць поўныя памеры жанчыны.\nПалітра матэрыялу павінна быць спакойнай - яркая насычаная для маладых дзяўчат і стрыманая пастэльных гама для жанчын ва ўзросце. Каб однотонность вопраткі не ператварылася ў манаскі нарад, да сарафане можна дадаць стыльныя аксэсуары - бранзалеты, абручы ў валасах, шифоновые шалікі або скураныя рамяні.\nШто тычыцца мадэляў сарафане, то тут перад жанчынамі раскідваецца цэлы свет магчымасцяў для раскрыцця сваёй прыроднай прыгажосці.\nШлейкі і адкрыты верх сарафана прыцягнуць увагу да прыгожым плячах і спіне. V-вобразны выраз або мяккае авальнае дэкальтэ зрокава пакароцяць занадта доўгую шыю. Мадэль А-вобразнага сілуэту змякчыць шырокія поўныя сцёгны, а разрэзы па баках ў сарафане прамога крою падкрэслены складнасць ног ўладальніцы. Рушы і присборенный край сарафана пакажуць у выгодным святле пышныя грудзі. Шлеі вакол шыі зробіць больш хупавы буйны торс і шырокія плечы.\nСарафаны можна спалучаць як з джэмперамі і куртачкі, так і з джынсавай Безрукавка. Аднак, апранаючы сарафан у падлогу, ніколі не варта забываць аб абутку. Лёгкая адзенне патрабуе гэтак жа лёгкай абутку, таму можна смела прыбіраць закрытыя туфлі ў шафу. Найлепшым спалучэннем з сарафанам стануць басаножкі на танкетцы з прыгожым складаным пляценнем, альбо балеткі ці простыя сандалі на плоскай падэшве.\nМожна выкарыстаць і вьетнамка, і шлёпанцы, і басаножкі-боты. Галоўнае не забываць, што сарафан - гэта лунаў летні адзенне. І жанчына, якая з'яўляецца ў ім на вуліцы, імгненна ператвараецца ў паветраную і неверагодна вытанчанае стварэнне.\nНаступная Артыкул Упрыгожанні са скуры


Хто атрымаў літаратурную прэмію Францішка Багушэвіча? | Народная Воля\nХто атрымаў літаратурную прэмію Францішка Багушэвіча?\n22.03.2018 в 8:55\nФота з сайта Infourok.ru\nУ дзень нараджэння Францішка Багушэвіча, 21 сакавіка, беларускі ПЭН-цэнтр у 23 раз уручыў прэмію імя Багушэвіча.\nПрэмія Багушэвіча ўручаецца пісьменнікам і даследчыкам, якія сваімі гістарычнымі працамі пашыраюць і абуджаюць гістарычную свядомасць.\n– Гэта адна з найстарэйшых незалежных беларускіх літаратурных прэмій, – распавяла старшыня беларускага ПЭН-центра Таццяна Нядбай. – Выбірае лаўрэатаў Рада ПЭН-цэнтра, чальцамі якой з’яўляецца Андрэй Хадановіч, Уладзімір Арлоў і яшчэ шэраг асобаў. Прэмія ўручаецца 23 раз, але ўжо другі год гэта адбываецца дзякуючы Святлане Алексіевіч, якая з’яўляецца фундатарам.\nНазваў пераможцу аўтар, які сам атрымаў прэмію Багушэвіча 20 гадоў таму. Дырэктар беларускай службы “Радыё Свабода” Аляксандр Лукашук прыгадаў, як атрымаў узнагароду ад Васіля Быкава.\n– З такіх кніг складаецца падмурак незалежнасці, дэмакратыі і свабоды, на якім могуць прарастаць ужо самыя прыгожыя кветкі, – распавёў Лукашук пра лаўрэатаў прэміі. – 20 год назад я быў на такой імпрэзе ў музеі Янкі Купалы. Выйшаў на сцэну на той час старшыня ПЭН-цэнтра, назваў сваё імя. Гэтым старшынёй быў Васіль Быкаў. Ён у той дзень дрэнна сябе адчуваў, хварэў на астму. Тым не менш, ён прыйшоў і правёў цырымонію. І я доўга думаў, чаму ён прыйшоў у такім стане. Таму што ён быў салдатам культуры. Калі ў Беларусі адбываюцца культурныя акцыі, на якія прыходзяць людзі, удзельнічаюць, падтрымліваюць, гэта таксама акт і дзеянне культуры.\nЛукашук адкрыў канверт і назваў імя пераможцы. Ім стаў Уладзімір Лякін з кнігай “Ліцвіны ў гвардыі Напалеона”. Па іроніі лёсу, Лякіня на імпрэзе не было. Атрымала ўзнагароду рэдактар выдання Дзіяна Селях.\n– Я вельмі радая, што нашу кнігу заўважылі, што яна прыйшлася да спадобы. Гэта не вельмі сціпла, але кніга насамрэч добрая, – сціпла пракаментавла Селях.\nБольш гаварлівым быў выдавец кнігі, галоўны рэдактар выдавецтва “Тэхналогія” Зміцер Санько.\n– Адчуваю вялікае задавальненне, што гэтая кніга, якая стала яскравай з’явай у культурным жыцці нашай краіны, уганаравана гэтай прэміяй, – распавёў “Народнай Воле” Санько. – Продкі аўтара былі ў гвардыі Напалеона, змагаліся ў элітных фармаваннях. І ў фундатара кнігі Уладзіміра Бржэзскага, які з’яўляецца школьным сябрам аўтара, прадзеды змагаліся ў арміі Напалеона. Гэта тэма слаба даследавана ў нашай гісторыі.\nВыдавец прыгадаў адну з гісторый, апісаных у кнізе.\n– Адзін з нашчадкаў гвардзейца Вішнеўскага ў трыццатыя гады рэгістраваў свайго сына ў ЗАГСе, – распавёў Санько. – Ён пажадаў, каб сына запісалі Напалеонам. Зразумела, сельсаветчык сказаў, што не, гэта вораг. Тады было прапанавана запісаць сына Банапартам. “Што гэта за імя?”, – спытаў сельсаветчык. “Мясцовае, тыпу Дэрмідонта”. Іронія лёсу ў тым, што калгас насіў імя Кутузава. Гэта сведчыць пра тое, што памяць захоўвалася.\nАдзін з папярэдніх лаўрэатаў прэміі Уладзімір Арлоў распавёў “Народнай Воле”, чаму прэмія Багушэвіча насамрэч з’яўляецца істотнай для беларускай літаратуры.\n– У часы заснавання прэміі мы толькі вярталі гістарычную памяць, схаваную ў спецсховішчах, вярталі сабе імёны нашых гісторыкаў, літаратараў, якія загінулі ў крывавых жорнах сталінскага тэрору. Гэта прэмія не страціла актуальнасці і зараз, таму што стан гістарычнай памяці ў сучаснай Беларусі не можа адпавядаць статусу незалежнай дзяржавы. У нас няма ні гістарычнага каналу, які ёсць у многіх іншых еўрапейскіх краінах, ні паслядоўнай сістэмы гістарычнай адукацыі. Таму важную ролю адыгрываюць кнігі, якія запаўняюць белыя плямы нашай гісторыі, вяртаюць нам праўду пра гістарычныя падзеі, якія доўга замоўчваліся.\nУ розныя гады прэмію Багушэвіча атрымлівалі Кастусь Акула, Лявон Баршчэўскі, Сяргей Ёрш, Вячка Целеш, Ала Сакалоўская, Андрэй Катлярчук, Ніна Стужынская, Захар Шыбека, Аляксандар Надсан, Леанід Маракоў, Кастусь Тарасаў, Вольга Бабкова, Дзмітрый Матвейчык, Алесь Краўцэвіч, Алесь Белы, Зміцер Санько, Анатоль Трафімчык, Святлана Марозава, Віктар Корбут і Зміцер Ласько.


Перспектыўныя сферы дзейнасці — энергетыка і арганічная гаспадарка | zviazda.by\nХатняя старонка » Эканоміка » Перспектыўныя сферы дзейнасці — энергетыка і арганічная гаспадарка\nПерспектыўныя сферы дзейнасці — энергетыка і арганічная гаспадарка\nТакое меркаванне выказаў старшыня Федэрацыі прафсаюзаў Беларусі Міхаіл ОРДА падчас ІІ Міжнароднага форуму «Прафсаюзы і «зялёныя» працоўныя месцы», які праходзіў у Мінску. Удзельнікамі мерапрыемства сталі дэлегаты з 38 краін.\n— Апошнія 150 гадоў сусветная эканоміка развівалася за кошт бескантрольнага спажывання прыродных рэсурсаў, і мы сёння бачым, што яны вычэрпваюцца. Гэта прыводзіць да змен у клімаце, зніжэння сацыяльна-эканамічнай абароненасці мільёнаў людзей. Некаторыя галіны на мяжы знікнення — рыбалоўства, лесанарыхтоўка, перапрацоўка рэсурсаў. Будучыня за зялёнай эканомікай, якая скіравана на эфектыўнае выкарыстанне прыродных багаццяў. Яна дае магчымасці для стварэння новых працоўных месцаў у энергетыцы, сельскай гаспадарцы, машынабудаванні, — заўважыў Міхаіл Орда.\nСённяшнія змены адзначаюць, што многім работнікам давядзецца перакваліфікавацца. «Мы павінны забяспечыць лёгкі пераход у новыя сферы эканомікі, — кажа старшыня ФПБ. — І практыка паказвае, што гэта магчыма. Адзін з прыкладаў — Кітай, дзе за кароткі перыяд з галіны лесанарыхтоўкі было вызвалена больш за мільён чалавек. Большасць з іх удалося перанавучыць, уладкаваць на падобныя спецыяльнасці».\nНамеснік міністра працы і сацабароны Ігар СТАРАВОЙТАЎ заўважыў, што «зялёныя» працоўныя месцы павінны характарызавацца не толькі экалагічнай бяспекай, але і прадукцыйнай занятасцю, адэкватнай аплатай, гарантыяй захавання рэжыму працоўнага часу і належнай сацыяльнай абаронай.\nНа форуме абмяркоўвалася таксама праблема вытворчага траўматызму. Па звестках Міжнароднай арганізацыі працы, штогод з-за неналежных умоў на рабоце ў свеце гіне больш за два мільёны чалавек. У нашай краіне ў вырашэнні гэтай праблемы ўдалося дасягнуць станоўчага выніку.\nЗагаловак у газеце: «Зялёная» будучыня\nЯк змагацца з глабальным пацяпленнем\nЛукашэнка: Мы павінны годна і сумленна арганізаваць парламенцкія выбары\nАмаль палову неабходнай энергіі мы можам атрымліваць з невычэрпных крыніц


У шчырым імкненні да лепшага | "Нарачанская зара" (пасведчанне аб рэгістрацыі №765 ад 4.11.2009)\nУ шчырым імкненні да лепшага\nУ маладосці я крыху папрацавала ў магазіне, а ўсё маё далейшае жыццё звязана з фермай “Лотва”.\nПераехаць у Лотву параіла мая матуля. Маўляў, маладой сям’і няма дзе жыць, а тут дамы пабудавалі, ды і ўвогуле калгас моцны. Сама я тутэйшая, з Ражкоў, мама ў гэтай гаспадарцы ўсё жыццё на фермах адпрацавала: спачатку авечак даглядала, а калі аўчарнік у нашай вёсцы закрылі, кароў у Лотве даіла.\nСапраўды, жыллём гаспадарка нас забяспечыла. Пасля дэкрэтнага водпуску я выйшла на ферму (у 2002 годзе). Спачатку была падменнай даяркай, потым раздойвала пяршачак, набрала сабе групу. Калі пабудавалі залу, перайшла туды. Да кожнай справы прывыкнуць трэба. Працаваць з каровамі, якія знаходзяцца на прывязным утрыманні, цяжкавата: пры трохразовай дойцы тройчы за дзень кожную прывязаць-адвязаць трэба. Але і ў зале нялёгка: прыбіраць шмат даводзіцца, да чысціні патрабаванні высокія. На першым часе рукі моцна балелі: іх даводзіцца ўверх трымаць, калі кароў да апарата падключаеш. Але да новых умоў працы прызвычаілася хутка.\nКалектыў у нас дружны. Узначальвае яго загадчыца Ганна Базарэвіч. Цэлы дзень яна знаходзіцца на ферме. Разам са мной даяркамі ў зале працуюць Вольга Хвашчэўская і Галіна Вярцінская. Ёсць два слесары (яны ж і загоншчыкі): Уладзімір Вярцінскі і Сяргей Мінько. Кормяць і пасуць жывёлу Уладзімір Папок, Аляксандр Борыс, Павел Ждановіч, Мікалай Рогач і Міхаіл Жураўлёў. Дзённымі вартаўнікамі працуюць Эма Каралёва (яна і выхадныя нам дае) і Іна Нявельская.\nПа ўдоі малака ад каровы наша гаспадарка займае чацвёртае месца ў раёне. Вядома, ёсць яшчэ да чаго імкнуцца, але і цяперашні вынік, лічу, нядрэнны.\nЧыя праца за ім стаіць? Агульная. І не толькі тых, каго назвала. Вялікая заслуга ў нашых надоях вопытнага асемянатара Алены Крывенькай, галоўнага ветэрынарнага ўрача Юліі Сусалко (яна — малады спецыяліст, сёлета з “чырвоным” дыпломам закончыла акадэмію). І брыгады электрыкаў, якая абслугоўвае даільнае абсталяванне, і механізатараў. І галоўнага інжынера Ігара Карабейніка, дзякуючы якому аператыўна ўхіляюцца ўсе непаладкі. І кіраўніка падсобнай гаспадаркі Марыны Сіўчак, якая і палявыя работы арганізуе, і да нас зазірнуць паспявае. І, вядома, дырэктара таварыства Віктара Васілевіча. Гэта строгі і патрабавальны, кампетэнтны ва ўсіх пытаннях кіраўнік.\nУмовы працы ў нас добрыя. На ферме ёсць душ, пральная машына, халадзільнік, чайнік… Праўда, за чаем збіраемся нячаста: на гэта асабліва няма часу. У вёсцы ёсць магазін таварыства, свае работнікі могуць набываць прадукты ў лік зарплаты. А малако можна выпісваць з фермы — так танней атрымліваецца.\nЗаробкі нам выплачваюць своечасова. Ці высокія? Нічога, хоць і ад вышэйшых, вядома, ніхто не адмовіўся б. На канчатковую суму ўплываюць многія акалічнасці: і надоі, і працоўная дысцыпліна. А каб заробкі радавалі, трэба павышаць вытворчыя вынікі: і надоі, і якасць малака. Так што будзем працаваць…\nАператар машыннага даення кароў ААТ “Мядзельскае аграпрамэнерга”.\nФота Аляксандра Высоцкага\n03 кастрычнiка 2018. Каментарыі: Comments Off. Размешчана ў Жывёлагадоўля


Мальцаў на волі — Народная Воля\n21:37 18 снежня 2017, панядзелак\nМальцаў на волі\nБылы генеральны дырэктар ААТ «Барысаўдрэў» Уладзімір Мальцаў, які быў асуджаны за зрыў мадэрнізацыі, 2 ліпеня вызваліўся па амністыі з магілёўскай папраўчай калоніі агульнага рэжыму №15. Ён выйшаў з калоніі каля 16.00. Мальцава сустракалі жонка, бацька і брат.\n«Цяпер я не буду тым наіўным хлапчуком,\nякі намагаецца зрабіць\nдля людзей, дзяржавы нешта добрае»\nНа волі Уладзімір Мальцаў даў інтэрв’ю Naviny.by. У асноўным гаворка ішла пра перажытае, хаця і пра будучае таксама. Мальцаў падкрэсліў, што без працы не застанецца, што, калі яшчэ знаходзіўся ў турме, людзі, якія цяпер знаходзяцца за межамі Беларусі, паклікалі да сябе працаваць.\n– Уладзімір, лічыцца, што ў якой бы непрыемнай сітуацыі чалавек ні аказаўся, выходзячы з яе, ён набывае для сябе важны жыццёвы вопыт. Дык які ж вопыт набыў Уладзімір Мальцаў да 11 сакавіка 2014 года, да дня свайго затрымання? Вы на «Барысаўдрэве» зрабілі рэзкі ўзлёт: за два гады ад в.а. галоўнага інжынера да генеральнага дырэктара. Што нават знайшло адлюстраванне і ў абвінаваўчым заключэнні, і ў прысудзе ў негатыўным выкладзе: маўляў, «кіраваўся матывамі кар’ерызму».\n– Я не рабіў кар’еру, я проста шчыра працаваў. Я ніколі не быў кар’ерыстам і не марыў стаць дырэктарам. Не шукаў цёплыя месцы, не імкнуўся скокнуць вышэй… Я проста люблю працаваць. І лічу, што кожны чалавек на сваім працоўным месцы павінен добрасумленна выконваць сваю работу. Жонка Лена часта казала, што ўбачыць мяне ляжачым гадзіну на канапе не да дабра: альбо захварэў, альбо нешта не так.\nНі адно працоўнае месца, зафіксаванае ў маёй працоўнай кніжцы, я не шукаў. Усе гэтыя месцы мне прапаноўвалі. З самага пачатку.\n– А Мальцаў быў гатовы ўзначаліць прадпрыемства?\n– Не. Я па набытым вопыце быў і, думаю, заўсёды застануся галоўным інжынерам. Я ведаю абсталяванне, ведаю, як яно павінна працаваць і як яго прымусіць эфектыўна працаваць. Ведаю тэхналогію, здольны паглыбіцца ва ўсе нюансы, асвоіць усе тонкасці. Камерцыйныя пытанні, пытанні закупкі сыравіны, збыту гатовай прадукцыі – гэта не зусім маё. Кожны чалавек павінен займацца сваёй работай, быць прафесіяналам у сваёй сферы.\n– Але «лёс» паказаў пальцам, і прыйшлося гэтым займацца, асвойваць новую сцежку. Атрымалася?\n– Хто працуе, у таго заўсёды атрымліваецца. Як кажуць, вочы баяцца, а рукі робяць. Праводзіліся штотыднёвыя планёркі (штабы па мадэрнізацыі дрэваапрацоўкі пад кіраўніцтвам першага намесніка прэм’ер-міністра Уладзіміра Сямашкі. – Рэд.). На іх мне ставіліся канкрэтныя задачы. Штосьці я бачыў сам з таго, што трэба рабіць, нешта даручаў маім намеснікам. Заўсёды ў аснову ставіліся выканаўчасць, добрасумленнасць і якасць выканання даручэнняў. І імкненне зрабіць лепш сёння, не адкладваючы на заўтра. Гэтыя задачы выконваліся. Таму і прападаў на працы да 10–11 гадзін вечара.\n– А потым раніцай 11 сакавіка 2014 года гендырэктар аказаўся ў кайданках, і настаў час набываць зусім іншы вопыт. Як гэта было?\n– Напярэдадні, вечарам 10 сакавіка, я праводзіў планёрку. Гэта быў першы дзень, калі я выйшаў з бальнічнага. Падчас планёркі мне патэлефанавалі з Следчага камітэта і запрасілі на чарговы допыт у якасці сведкі. Будучы на бальнічным, быў час усё абдумаць. Я зразумеў, што далей не змагу цягнуць гэты воз. Мае неаднаразовыя просьбы вызваліць ад пасады адхіляліся. Ды і дзявяты дэкрэт не дазваляў сысці па ўласным жаданні. Я гатовы быў застацца галоўным інжынерам, начальнікам цэха, кім заўгодна. Таму на планёрцы я сказаў, што праз тыдзень-два… «Барысаўдрэў» якраз атрымліваў новую тэхніку па лесанарыхтоўцы, у тым ліку і МАЗы-лесавозы. Начальніка лесанарыхтоўкі Ігнатовіча я папярэдзіў, каб адну машыну пакінуў для мяне. Паколькі мне не даюць звольніцца, то я вырашыў перавесціся кіроўцам.\nФізічна я ўжо больш не мог цягнуць цяжар у такім аб’ёме, якога ад мяне патрабавалі. Да майго прызначэння на «Барысаўдрэве», калі не памыляюся, было дзевяць намеснікаў генеральнага дырэктара. Калі я прыйшоў – засталося тры. Усю работу цягнуў на сабе. А 11 сакавіка раніцай прыехаў на Фрунзе, 19 (адрас ўпраўлення Следчага камітэта. – Рэд.). І мне там сказалі: «Мы вас затрымліваем».\n– І пачаўся адлік набыцця іншага вопыту…\n– Турэмнага вопыту.\n– У якога ёсць канкрэтны тэрмін: пятнаццаць месяцаў.\n– Без дзевяці сутак шаснаццаць месяцаў.\n– Зыходзячы з гэтага досведу, не па ўласнай волі набытага, што ён даў Мальцаву?\n– На мой погляд, гэта больш школа. Чаму я навучыўся, што з яе вынес? Цяпер я не буду тым наіўным хлапчуком, які намагаецца зрабіць для людзей, дзяржавы нешта добрае. Я буду чалавекам, які стане перш за ўсё надаваць час сям’і, дзецям. Добрасумленнае стаўленне да працы застанецца, па-іншаму не магу, але праца не будзе на першым месцы. Не буду праяўляць імкнення, ініцыятывы, якія былі да ўсяго гэтага…\nВ бюджете-2018 президентский фонд вырос в 2,7 раза. Депутаты не знают, зачем\n18 декабря Палата представителей в первом чтении принимает бюджет Беларуси на 2018 год.


Культура - Разлічана на турыста\nЭкспазіцыя Музея Варшаўскага паўстання; частка экспазіцыі ў інтэр'ерах Цэнтральнага музея Вялікай Айчыннай вайны ў Маскве.\nМузей Варшаўскага паўстання — адносна новы аб’ект у архітэктурным ландшафце польскай сталіцы. Плошчы музея ўражваюць: каб азнаёміцца з установай, варта правесці там ці не цэлы дзень. Пры гэтым не абавязкова наймаць экскурсавода: інтэрактыўная экспазіцыя дапаможа нават чалавеку, які слаба валодае польскай мовай. У цэнтры музея размешчана вялікая кіназала, дзе ў працоўным рэжыме транслююцца хронікі вызвалення Польшчы ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў (пры адпаведнай замове там могуць дэманстравацца дакументальныя стужкі на розных мовах, вядома ж, ваеннай тэматыкі). Штодзень працуе ва ўстанове і падпольная друкарня, прадукцыю якой можна браць на памяць абсалютна бясплатна. Да слова, друкаваныя аркушы, у якіх ці не падзённа тлумачацца драматычныя падзеі Варшаўскага паўстання, прадстаўлены амаль каля кожнага стэнда.\nЗдзівіла і бібліятэчнае напаўненне музея. У асобнай зале, адмыслова для гасцей установы, размешчаны вялікі кніжны збор: там можна пачытаць як унікальныя друкаваныя матэрыялы, у тым ліку ў электронным выглядзе, так і сучасныя кнігі, прысвечаныя падзеям Другой сусветнай вайны. Можна, да прыкладу, не запісваючыся ў бібліятэку, бясплатна карыстацца камп’ютарам, падключаным да Інтэрнэту.\nНе менш адметны і Цэнтральны музей Вялікай Айчыннай вайны ў Расіі, які з’яўляецца асноўнай часткай Мемарыяльнага комплексу Перамогі на Паклоннай гары ў Маскве. Цікава, што ідэя стварэння такога аб’екта выношвалася, пачынаючы з 1942 года, калі Саюз архітэктараў СССР абвясціў конкурс на лепшы праект мемарыяльнага комплексу ў гонар Перамогі. Увасобілася задума толькі ў 1995-м, калі музей быў урачыста адкрыты.\nСёння Цэнтральны музей Вялікай Айчыннай вайны і Парк Перамогі складаюць адзіны ўнікальны горадабудаўнічы ансамбль, куды ўваходзяць галоўны манумент — 142,5-метровы штык з бронзавымі барэльефамі і багіняй Перамогі Нікай, храм Святога вялікамучаніка Георгія, Мемарыяльная мячэць, Мемарыяльная сінагога, Каталіцкая капліца ды іншыя помнікі.\nДля ўшанавання памяці абаронцаў Радзімы, якія не вярнуліся з франтоў Вялікай Айчыннай, у 1995 годзе ў Музеі была створана электронная Кніга Памяці. У электронным імянным каталогу запісаны імёны тых, хто загінуў, знік без вестак, памёр ад ран і хвароб, атрыманых у час вайны. У аддзеле таксама захоўваецца каля 1 500 тамоў Усесаюзнай Кнігі Памяці — унікальнага выдання, што сумяшчае ў сабе функцыі даведніка і мартыралога: у ім прыведзены кароткія звесткі пра лёсы мільёнаў воінаў...


Беларусь — забойца мужчын | Новы Час\nАльгерд Бахарэвіч. «Белая муха, забойца мужчынаў». Мінск: Галіяфы, 2015.\nРыцар, а пазней фалькларыст, з’яўляўся на парозе палацу, каб разагнаць прывідаў, спыніць дзікае паляванне і выратаваць збялелую дзяўчыну ад старажытных праклёнаў. Герой ратаваў не толькі кабету, але Беларусь, блукаючы ў Чорных Альшанскіх замках і расшыфроўваючы старыя пісьмёны.\nТыя часы незваротна прайшлі. Сённяшнія жанчыны самі каго заўгодна вызваляць (калі будзе жаданне), уголас абвесцяць сваю волю, захопяць і возьмуць, што душа пажадае.\nУ новым рамане Альгерда Бахарэвіча «Белая муха, забойца мужчын» хеўра дзевак без цара ў галаве захоплівае замак — і бярэ турыстаў у закладнікі. Сярод закладнікаў — і герой кнігі, які ў далёкія школьныя часы быў закаханы ў галоўную тэрарыстку.\nУ замку, адданым на жаночыя «мастацкія акцыі», сабраныя — як у бакаўскіх аповедах за «Сцяной» — розныя гратэскныя тыпажы. Ёсць недалёкі бландзін, які ганарыцца сваёй мужчынскасцю. Ёсць бзікануты на гісторыі аматар беларушчыны, які лічыць, што жанчына мусіць знаць сваё месца. Ёсць замежны госць у пошуках жонкі, і ёсць ягоны нямецкі калега — паляўнічы на танных зуброў. Маецца падступны расейскі адстаўнік з тайнаю місіяй, дый цэлая камера расейскіх турыстаў з ялейным папом і вісклівымі дзецьмі. Але, галоўнае, што ў кнізе маюцца ўзброеныя жанчыны са сваімі зацятымі крыўдамі.\nІх партыйна-літаратурныя мянушкі лашчаць вуха: Аленькі Цвяточак, Джэк-Патрашальнік, Нямона Ліза, нарэшце, Босая. І ў кожнай свая міжнародна-падступная гісторыя.\nТыбецкую змагарку за незалежнасць беларушчыне вучылі мінскія гопнікі, якія тройчы яе згвалтавалі. Джэк-Патрашальнік — колішняя ціхая лесбіянка, з якой жорстка знушчаўся таксіст, а бедная Нямона Ліза ў перапоўненым транспарце сутыкнулася з Рукой, прыточанай да плюгавых вачэй.\nАпошні прыклад, выпісаны з неверагоднай дасціпнасцю, дэманструе прыём, якім карыстаецца Бахарэвіч. Ён змяняе оптыку і маштабы, ён стварае гратэск праз нечаканыя дэфармацыі і цялеснае набліжэнне.\nЗрэшты, у гэтым Бахарэвіч следуе за Джанатанам Свіфтам, неаднойчы ўзгадваючы ў кнізе прыгоды Гулівера ў краіне асілкаў. Ключ да «Белай мухі» — верш, устаўлены паміж першай і другой часткай і прысвечаны апякунцы Гулівера Глюмдалькліч, якая вязе героя ў сталіцу. На яе аграмадных каленях — дом Гулівера; цяпер маленькі мужчына скача, тузаецца, катаецца ля самага ўлоння. Што гэта магло б значыць?\nГерой «Белай мухі» аднойчы прачынаецца, атулены жаночымі целамі з усіх бакоў, ён тоне ва ўлоннях; ён узгадвае, ён улучаны ў садамазахісцкія гульні — і не толькі...\nЖанчыны ўзброеныя не проста стрэльбамі, а «Фалічнымі Сімваламі», як неаднойчы прапісана ў кнізе. Жанчыны пануюць. Калектыўная Глюмдалькліч набліжаецца, каб апекавацца — і пазабаўляцца.\nБеларусь — гэта тая жанчына, для якой мы ўсе яе цацкі. Беларусь — забойца мужчынаў, кон мужчынаў, умовы, жыццё, неба над галавой. Босая Беларусь — аграмадная, яе цела паўсюль — і яна нідзе. Яна прыходзіць з ніадкуль і сыходзіць невядома куды. Яна лётае крохкімі белымі мухамі, тае, шэпча, навісае над галавой.\nБеларусь — слодыч мужчын, пяшчотны позірк Медузы, Рагнеда з нажом ля горла, куслівая прыгажуня са зброяй.\nІ хаця жанчын мноства, Жанчына — адна. Аграмадная, велічная, плоцевая, па-над усім.\nПозірк мужчыны на такую жанчыну — гэта позірк на фетыш, і гэта пераўтварэнне мужчыны (усяго, цалкам) у цацку жаночых забаў.\nКніга Бахарэвіча — напятая, энергічная і гуллівая — як жанчына, якая, зрэшты, узяла ўладу. Узяла, каб нікому не аддаваць.\n«Белая муха, забойца мужчынаў»


Навіны за 5 лістапада 2007\n05.11.2007 Дырэктар унітарнага прадпрыемства, адказнага за рэканструкцыю плошчы Незалежнасці, падаў у адстаўку\nЯк піша газета “Советская Белоруссия”, ці звязана гэты з тым, што на галоўнай плошчы краіны паклалі радыеактыўную плітку пакуль невядома. Спецыялісты “Дырэкцыі па рэканструкцыі плошчы Незалежнасці” таксама не каментуюць сітуацыю з адстаўкай дырэктара.\n05.11.2007 9 лістапада ў Гомельскім абласным судзе адбудзецца разгляд касацыйнай скаргі сябра аргкамітэта па стварэнні БХД Паўла Наздры.\nАктывіст аспрэчвае рашэнне Мазырскага раёнага суда аб адміністратыўным арышце за лаянку напярэдадні Еўрапейскага марша.\n05.11.2007 Маладафронтаўцаў затрымалі за спробу адзначыць дзень народзінаў Вітушкі\nСёньня ў Нясьвіжы былі затрыманыя актывісты моладзевага нацыянальнага руху Малады Фронт: Іван Шыла, Ільля Шыла, Крысціна Самойлава ,Зміцер Банько. Пазьней ужо каля мясцовага РУУСу быў схоплены сябар МФу Андрусь Тычына.\n05.11.2007 Затрыманьні ў Нясвіжы\nСёньня пасля 15-00 ў Нясьвiжы затрымалi Iвана й Iльлю Шылаў, Крысьцiну Самойлаву й Зьмiцера Банько.\n05.11.2007 Ад забаронаў улада перайшла да правакацый\nАрганізатары Сацыяльнага маршу падвялі вынікі акцыі, якая адбылася 4 лістапада.\n05.11.2007 Скарга Жалезнічэнкі пакінута без задавальненьня\n05.11.2007 Зміцер Бародка: «Міліцыянты прыйшлі да мяне дамоў раніцай 4 лістапада»\nНапярэдадні Сацыяльнага маршу, як і перад кожнай масавай акцыяй апазіцыі, супрацоўнікі міліцыі блакавалі выезд у Менск актывістаў апазіцыі з рэгіёнаў.\n05.11.2007 Артур Фінькевіч спаткаўся з маці і каханай дзяўчынай\nДзьве з паловай гадзіны доўжылася спатканьне Артура Фінькевіча з маці Марыяй Вячаславаўнай ды сваёй дзяўчынай Людвісяй Атакулавай. У магілёўскім сьледчым ізалятары Артур і ягоныя родныя гаварылі праз слухаўку.\n05.11.2007 Рашэньне па скарзе Змітра Жалезнічэнкі абвесцяць сёньня\n5 лістапада суддзя Цэнтральнага раённага суда Цалкова агучыць рашэнне па справе Жалезнічэнкі супраць ГДУ імя Ф. Скарыны. Гэта будзе пятае па ліку судовае пасяджэнне. Якім будзе ягоны вынік, адлічаны студэнт не наважваецца прагназаваць.\n05.11.2007 6 лістапада ў Шклове пачынаецца суд над палітвязьнем Зьмітрам Дашкевічам\nАсуджанага на паўтары гады калоніі лідэра “Маладога фронту” Зьмітра Дашкевіча абвінавачваюць у тым, што ён адмовіўся сьведчыць супраць сваіх паплечнікаў.\n05.11.2007 Наступны допыт Андруся Ценюты прызначаны на 13 лістапада\nАндрусь распавёў, што падчас допыту ў КДБ яму паведамілі, што вынікі псыхіятрычнай экспертызы ўжо вядомыя, аднак хлопец адмовіўся з імі знаёміцца і што-небудзь падпісваць без адваката. Наступны допыт прызначаны на 13 лістапада. Андрусь не выключае, што яму могуць прад’явіць абвінавачваньні і ўзяць падпіску аб нявыяздзе.\n05.11.2007 СТВОРАНЫ САЙТ, ПРЫСЬВЕЧАНЫ ПАЛІТВЯЗЬНЮ ЗЬМІТРУ ДАШКЕВІЧУ!\nНа сайце Вы знойдзеце разнастайную інфармацыю пра Зьмітра, яго біяграфію, фотаздымкі, артыкулы і інш., а такама зможаце далучыцца да кампаніі “Свабоду Дашкевічу”! Просьба да тых, хто мае свае асабовыя сайты, ставіць наш банэр, каб як мага болей людзей даведалася пра зьняволенага Зьмітра. Дапаможам Зьмітру разам!\n05.11.2007 У Аляксандра Мілінкевіча ўзялі тлумачэньні\n05.11.2007 Вінцук Вячорка быў затрыманы па дарозе на сход Партыі БНФ Гарадзенскага рэгіёну\n4 лістапада, Горадня. Старшыня Партыі БНФ Вінцук Вячорка накіроўваўся ў Горадню, дзе сёньня меў адбыцца сход арганізацыяў Партыі БНФ Гарадзенскага рэгіёну. Па дарозе на сход аўтамабіль, у якім знаходзіўся Вінцук Вячорка, быў беспадстаўна затрыманы і адканваяваны ў Гарадзенскі гарадзкі аддзел ДАІ. Прычыну затрыманьня супрацоўнікі ДАІ пазьней патлумачылі нейкім "загадам".


Музей захоўвае мінулае, жыве будучыняй 19 мая, адразу пасля Міжнароднага дня музеяў, Жабінкаўскі гісторыка-краязнаўчы музей у в.Малыя Сяхновічы адсвяткаваў чарговую гадавіну існавання. Як паведаміў дырэктар установы С.В.Дзямідаў, год быў насычаны Далее\nТолькі песня застаецца з чалавекам\nКараліна Куцішка, Аляксандра Скарына і Злата Лукашэвіч. Музыка і песня — гэта цэлы свет, які дапамагае перажыць многія моманты ў нашым жыцці, дарыць нам безліч эмоцый, пачуццяў, падтрымлівае чалавека ў Далее\n28/05/2014 Сельская праўда 0\nКаб летні адпачынак хлопчыкаў і дзяўчынак нічым не быў сапсаваны, супрацоўнікамі органаў унутраных спраў вобласці з 1 мая рэалізуецца комплекс прафілактычных мерапрыемстваў “Клопат”. Аналіз злачынстваў у асяродку падрастаючага пакалення дазваляе Далее\nНявыплачаны ў тэрмін заробак. Да чаго гэта прыводзіць?\nЦі нясе наймальнік адказнасць за несвоечасовую выплату заработнай платы? Каляда, Жабінкаўскі раён. Абавязак наймальніка выплачваць работніку заработную плату ў тэрміны і ў памерах, што ўстаноўленыя заканадаўствам, калектыўным дагаворам, пагадненнем ці Далее\nСлужба чакае адказная\nНапярэдадні чарговай гадавіны Вялікай Перамогі ў лёсах чатырох дзясяткаў маладых жабінкаўцаў адбылася надзвычай важная падзея. 6 мая ў гарадскім Доме культуры ладзіліся ганаровыя праводзіны юнакоў у шэрагі Узброеных Сіл Рэспублікі Далее\nАпошні парад наступае\nГэтую гісторыю распавёў наш зямляк, 83-гадовы прафесар Эўгенюш Іванец. Зараз ён жыве ў Беластоку, але амаль штогод адпачывае на Жабінкаўшчыне, у санаторыі “Буг”. Ягоная гісторыя мае канкрэтныя месца і час. Далее\nКрай, поўны нягодаў\nКаля 150 гадоў таму паўз нашы землі праязджаў палкоўнік Павел Баброўскі. Паводле вышэйшага загаду вайсковец займаўся апісаннем Гродзенскай губерні, таму жыва цікавіўся ўсялякімі акалічнасцямі тутэйшага жыцця. Пазней матэрыялы ягоных вандровак Далее\nКуды шчасце дарогу не забывае?\nУ вялікай сям’і Янушаў і прыёмныя дзеці — бы родныя. “Мая сям’я — мая радасць”. Пад такім дэвізам праходзіла сёлета святкаванне Дня сям’і ў раённым сацыяльна-педагагічным цэнтры. Зараз на Жабінкаўшчыне Далее\nНеаднойчы даводзілася чуць, што без сям’і няма будучыні на зямлі. У гэтым пераконваешся, калі глядзіш на сем’і, дзе ў сынах — “зярняты бацькоўскай сілы”, а ў дочках-прыгажунях — адлюстраванне жаноцкай Далее\n20/05/2014 Сельская праўда 0\nУ цукразаводскай бібліятэцы для юных і дарослых чытачоў падрыхтавана выстава “Дарогамі вайны — дарогамі Перамогі”, прысвечаная 70-годдзю вызвалення Беларусі ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў. Тут выстаўлены кнігі, ілюстрацыі, фотаздымкі, ваенная вопратка, а Далее\n70 гадоў таму Беларусь была вызвалена ад нямецка-фашысцкай навалы. На зямлі замацаваўся мір і спакой, таму сённяшняя моладзь павінна быць удзячна людзям “ваеннага” пакалення за гэта. Тыя, хто нарадзіўся ў Далее\nКаб не патухлі “зоркі” на Зямлі\nКожны чалавек мае талент, які можа ператварыць яго ў “зорку”. Але ёсць зло на зямлі, здольнае загасіць святло, якое выпраменьвае чалавек, пахаваць яго надзеі і мары, прынесці гора родным і Далее\nВыстава-кірмаш завод прадставіла наш Нядаўна ў горадзе над Бугам прайшла Міжнародная выстава-кірмаш “Брэст. Садружнасць-2014”. Удзельнікі і наведвальнікі яе маглі пазнаёміцца і з прадукцыяй ААТ “Жабінкаўскі камбікормавы завод”, якое пастаянна ўдзельнічае Далее\nТры гады запар першая гарадская школа з’яўляецца пераможцай круглагадовай спартакіяды школьнікаў. З вучняў, якія сур’ёзна займаюцца спортам, — адзінаццацікласнік Аляксандр Елізаранка. Сярод яго любімых школьных прадметаў і фізічная культура. Хлопец Далее\nПаспрыялі перамозе веды і кемлівасць на дарозе\n15/05/2014 Сельская праўда 0\nВясна — час традыцыйных спаборніцтваў юных інспектараў руху. 23 красавіка Жабінка прымала гасцей з сямі раёнаў Брэстчыны на ХХХVI занальным злёце-конкурсе атрадаў ЮІД. Гаспадары (а імі сталі пераможцы раённага этапу Далее\nМацярынства і дзяцінства пад аховай\nМіжнародны Дзень сям’і ўстаноўлены Генеральнай Асамблеяй ААН у 1993 годзе 15 мая. Галоўная мэта — звярнуць увагу грамадскасці розных краін на шматлікія праблемы сям’і. Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь у нашай Далее\nТой шчаслівы, у каго ёсць дзеці\nУ сям’і пачынаецца жыццё чалавека, фарміраванне яго як асобы, прывіваюцца духоўныя і культурныя каштоўнасці. Сям’я — крыніца любові, павагі, салідарнасці і прыхільнасці, тое, з чаго будуецца любое цывілізаванае грамадства, без Далее\nСям’я трымаецца на любові і згодзе\nЁсць у нашым жыцці вечныя каштоўнасці, непадуладныя ні часу, ні пераменам. Да іх адносяцца каханне і сям’я. Дом, у якім жыве шчаслівая сям’я, напоўнены святлом і яркімі фарбамі. У ім Далее\nУ доме №24 па вул.Сланечнікавая, што ў Курпічах, пасяліліся дзіцячы смех, радасць, давер і цеплыня закаханых сэрцаў. — Я зразумеў, што такое шчасце, калі на дыскатэцы ўпершыню ўбачыў самую прыгожую Далее\nСіла ёсць, розуму не трэба?\n“Вялікі розум”, сілу альбо нешта іншае хацелі паказаць трое п’яных маладых людзей, калі ў нядзелю, глыбокай ноччу, сталі рушыць карункавую агароджу ля будынка вучэбна-вытворчага камбіната ў Жабінцы. Яны так увайшлі Далее\nВандалізм — агідная з’ява, якая не ўпрыгожвае чалавека. Балюча тым, хто папрацаваў дзеля прыгажосці, а іх намаганні літаральна прахам пайшлі. За адно імгненне кветнік з цудоўнымі цюльпанамі, што ўпрыгожвалі ўваход Далее\nНапярэдадні Дня Перамогі ў Малых Сяхновічах на будынку Жабінкаўскага гісторыка-краязнаўчага музея з’явіўся новы памятны знак — шыльда з імёнамі землякоў, знішчаных карнікамі трагічным веснавым днём 1944 года. А памяць чакала, Далее\nЁсць гонар і слава ў нашай краіне\nДвума важнымі мерапрыемствамі адзначылі жабінкаўцы 9 Мая: на галоўнай плошчы залунаў сцяг, узняты ў гонар святкавання Дня Дзяржаўнага герба і Дзяржаўнага сцяга Рэспублікі Беларусь, а праз гадзіну ля помніка Далее\nЧас новых паслуг і вялікіх перамен\n13/05/2014 Сельская праўда 0\nРэспубліканскае ўнітарнае прадпрыемства “Белтэлекам” — сучасная тэлекамунікацыйная кампанія, асноўны аператар стацыянарнай сувязі ў нашай краіне. Яна арыентуецца ў першую чаргу на пажаданні кліентаў і павелічэнне асартыменту прапаноўваемых паслуг. Створаная каля Далее\n“Дзякуй салдатам Перамогі за тое, што не ведаем вайны”\nЗдымак на памяць пасля сустрэчы з Ганнай Пракопаўнай Давыдоўскай. Час бяжыць хутка. З памяці сціраюцца ўспаміны сведкаў пра мінулае. Усё менш застаецца сярод нас ветэранаў Вялікай Айчыннай вайны. Задача любога Далее\n« 1 … 262 263 264 265 266 … 322 »


Агрэсіўная рэакцыя на разбор гульні Лукашэнкі ў хакей зьдзівіла — Марына Золатава\n11 студзень 2016, 21:27\nДзяржаўны тэлеканал «Беларусь −1» паказаў крытычны сюжэт пра журналіста Юрыя Міхалевіча, які зрабіў падрабязны аналіз таго, «як жа на самай справе гуляе ў хакей прэзыдэнт Беларусі». Юры Міхалевіч на Sport.Tut.by падаў свой тэхніка-тактычны аналіз гульні Аляксандра Лукашэнкі падчас Каляднага турніру.\nЗа дзень да фіналу Каляднага турніру з журналістам зьвязаліся прадстаўнікі Міністэрства спорту і турызму і прапанавалі папрацаваць з акрэдытацыяй на спаборніцтвах, хоць некалькі дзён таму яны адмаўляліся. Пасьля матчу Міхалевіча нават дапусьцілі ў мікст-зону і дазволілі прысутнічаць на сустрэчы прадстаўнікоў СМІ з Лукашэнкам.\nКіраўнік краіны адказаў на два пытаньні Юрыя Міхалевіча і нават падараваў яму сваю клюшку з аўтографам. Журналіст папрасіў дазволу выставіць гэтую клюшку на дабрачынны аўкцыён.\nАднак у перадачы «Галоўны эфір» на тэлеканале «Беларусь-1» быў зроблены разнос журналісту Юрыю Міхалевічу за разбор гульні Лукашэнкі. Карэспандэнт АТН нават узяў інтэрвію ў Міхалевіча, падчас якога зладзіў яму праверку на веданьне хакейных правілаў.\nПракамэнтаваць сытуацыю карэспандэнт Свабоды папрасіў галоўную рэдактарку парталу tut.by Марыну Золатаву.\nМарына Золатава: Я таксама разважала, гэта была ўласная ініцыятыва альбо гэта быў загад зьверху. Пакуль што я не прыйшла да адназначнай высновы. Дзіўнаваты, канечне, атрымаўся сюжэт, цалкам у стылі дзяржаўнага тэлебачаньня. Таму вельмі сур’ёзна да яго ставіцца не выпадае. Мы пажартавалі з калегамі, зьдзівіліся такой увазе, бо шэсьць хвілін у галоўным эфіры выніковай тэлепраграмы — гэта насамрэч дзіўна,\nРадыё Свабода: Што вы маеце на ўвазе, калі кажаце пра стыль дзяржаўнага тэлебачаньня?\nМарына Золатава: З усьмешкамі і кпінамі адначасова. Напрыклад, выцягнулі з нашага матэрыялу і працытавалі самыя замінусаваныя камэнтары, зь якімі чытачы былі ня згодныя, а не працытавалі тыя, якія былі самыя залайканыя, самыя папулярныя. Такім чынам яны аргумэнтавалі сваю крытыку Юрынага артыкулу. Насамрэч артыкул вельмі цікавы, бо ўпершыню гульню прэзыдэнта ў хакей прафэсійна разабралі: як насамрэч Лукашэнка гуляе ў хакей. Ніхто дагэтуль гэтага не рабіў. І агрэсіўная рэакцыя на гэта зьдзівіла, а сам стыль, як гэта было зроблена, зусім не зьдзівіў.\nРадыё Свабода: Відаць, Лукашэнка прачытаў гэты разбор ягонай гульні Юрыем Міхалевічам?\nМарына Золатава: Я думаю, што чытаў. Пра гэта сьведчыць усё, што адбылося пазьней.\nАтрымалася так, што загадзя мы не афармлялі акрэдытацыю на турнір, бо не зьбіраліся сур’ёзна яго асьвятляць. Аднак пасьля артыкулу, напярэдадні закрыцьця турніру, нам патэлефанавалі з мінспорту і прапанавалі даслаць дадзеныя для акрэдытацыі. І на другі дзень наш карэспандэнт пайшоў на закрыцьцё турніру. Яго запрасілі разам з журналістамі з вузкага пулу прэзыдэнта паразмаўляць з кіраўніком краіны. Там ён атрымаў гэтую клюшку з аўтографам. Далей Юрыя карэспандэнты першага тэлеканалу адцягнулі ў бок і запісалі тэлесюжэт.\nРадыё Свабода: То бок яўна была мэта неяк прынізіць журналіста, паказаць яго некампэтэнтнасьць?\nМарына Золатава: Мне цяжка разважаць з пазыцыі тэлеканалу. Але выглядае на тое, што яны адмыслова выстаўлялі яго ў такім сьвятле. І між іншым шмат прэтэнзій былі прыцягнутыя за вушы. Калі Юры піша, што абаронцы расступаліся, ён жа гэта не прыдумаў. Ці тое, што тычыцца ролі Лукашэнкі-хакеіста ў матчы.\nНасамрэч, яны хацелі яго выставіць у такім непрыгожым сьвятле, але гэта найперш характарызуе іх як журналістаў.\nРадыё Свабода: Магчыма, гэта такі пасыл, што крытыкаваць Лукашэнку нельга, нават ягоную гульню ў хакей?\nМарына Золатава: Я думаю, тут больш складаная інтрыга. Тое, як яны сябе павялі ў гэтай сытуацыі, канечне, дзіўна, непрыемна і проста непрафэсійна ў дачыненьні да калег.\nРадыё Свабода: А што з гэтай клюшкай?\nМарына Золатава: Яна ў нас ляжыць і мы яе выставім на дабрачынны аўкцыён, спадзяемся, што яна некаму дапаможа.\nРадыё Свабода: А вы насамрэч мяркуеце, што яе нехта купіць і за якія грошы?\nМарына Золатава: За якія грошы я не магу ўявіць, але думаю, хто-небудзь купіць.


Нашыя дзеткі : Прагляд тэмы - Наваградак — ня Леніна, але Міндоўга!\nНаваградак — ня Леніна, але Міндоўга!\nДададзена: 8.07.09 9:38 Загаловак паведамлення: Наваградак — ня Леніна, але Міндоўга!\nДа ўгодкаў каранацыі першага\nкараля Літвы ў Наваградку 6 ліпеня.\n«Актывісты Наваградзкага Маладога Фронту распачалі мясцовую кампанію пад лёзунгам "Шануеш горад - шануй гісторыю!", http://mfront.net/content.php?content.2195 асноўнай мэтаю якой зьяўляецца намагчыся пераназваньня плошчы Леніна ў плошчу Міндоўга. Першым крокам будзе збор подпісаў за ініцыятыву, а таксама распаўсюд інфармацыі сярод жыхароў гораду пра кампанію. Далучыцца да кампаніі можа кожны жадаючы, нават і не жыхар Наваградка - дастаткова даслаць ліст на пошту navahradak.mf@gmail.com з пазначэньнем прозьвішча, імя, імя па бацьку і адрэсы жыхарства…»\nДа тэмы: «Міндоўг на кані ў Наваградку»…\nГурток "Ветахі" 42 pink_by 88980 27.09.10 2:38\nКупляйце "Світанак" 23 наталька 65954 3.02.09 0:18\nмой муж не хоча займацца "бабскімі" справамі 17 Lida 49966 9.10.06 12:01\n2 квіткі на "Сымона-музыку" 15.09 3 Kryscina 28642 13.09.06 11:51\nНабуду "Дамініку" 15 Lida 51189 2.07.06 11:43


Вся правда о Bactefort водгук - реально ли это?\nзабіць паразітаў з Bactefort? Па якой прычыне варта набыць? Вынікі з практыкі\n6.2/10 0:16 Karoline Ellis\nБольш здароўя і дабрабыту можна Bactefort найбольш лёгка з дапамогай Bactefort. Гэта пацвярджаецца вялікай колькасцю задаволеных спажыўцоў: кантроль паразітаў можа быць настолькі без праблем. Bactefort вельмі лёгкі і надзейны. Незалежна ад таго, наколькі сродак працуе ў барацьбе з паразітамі, мы пакажам вам у нашым артыкуле.\nШто такое Bactefort?\nBactefort заснаваны на натуральным рэцэпце, які абапіраецца на шматгадовыя правераныя эфекты. Ён быў вынайдзены як мага больш рэнтабельны з максімальнай колькасцю непажаданых пабочных эфектаў.\nВытворца вельмі сур'ёзны. Пакупка рэалізуецца без рэцэпту і можа быць ажыццёўлена зашыфраванай лініяй SSL.\nЯкую групу не варта купляць Bactefort?\nДобра вядома, што любы ці хто-небудзь, хто Bactefort з паразітным кантролем, можа Bactefort лепшыя вынікі, прымаючы Bactefort.\nКалі вы думаеце, што можаце прыняць толькі адну таблетку і неадкладна вырашыць усе праблемы, вам трэба падумаць яшчэ раз.\nПаразітны кантроль - гэта працэс распрацоўкі, які патрабуе цярпення. Для гэтага патрабуецца значная колькасць часу.\nBactefort верагодна, можна разглядаць як ярлык, але лекі ніколі не пазбаўляюць поўнага шляху.\nКалі вы шукаеце большае здароўе і дабрабыт хутчэй, вы можаце не толькі набыць гэты прадукт, але і не адмовіцца ад яго загадзя ў сувязі з яго выкарыстаннем. Таму вы, напэўна, павінны спадзявацца на бліжэйшыя першыя вынікі. Аднак вы павінны зрабіць гэта толькі ў выпадку, калі вы ўжо выраслі.\nГэтыя перавагі робяць Bactefort рэкамендуемым:\nBactefort не з'яўляецца звычайным прэпаратам, таму вельмі добра засвойваецца і ў той жа час невысокіх пабочных эфектаў\nВам не патрэбны рэцэпт лекаў ад лекара, таму што прадукт можа быць запытаны ў Інтэрнэце без рэцэпту і няскладных недарагіх\nПакет і адрасат простыя і бессэнсоўныя - вы заказваеце адпаведным чынам онлайн і захоўваеце для сябе тое, што вы там трапляеце\nГэты эфект прадукту быў дасягнуты менавіта таму, што супрацоўніцтва індывідуальных інгрэдыентаў так добра ўзгадняецца.\nАдна з прычын, па якой Bactefort адным з самых папулярных прэпаратаў для фактычнага кантролю над паразітамі, заключаецца ў тым, што ён мае зносіны выключна з натуральнымі функцыямі ў арганізме. Аднак варта паспрабаваць Princess Hair.\nМногія тысячы гадоў развіцця азначалі, што на самой справе ўсе працэсы для павышэння здароўя і дабрабыту даступныя ў любым выпадку і проста трэба пачаць.\nТаму моцныя эфекты, якія робяць наступнае:\nТакім чынам, прадукт можа здацца ў першую чаргу - але не адразу. Той факт, што эфекты падвяргаюцца розным пабочным эфектам, павінен быць зразумелым для ўсіх, каб вынікі маглі быць досыць мяккімі і моцнымі.\nBactefort дзеянні Bactefort\nЯк ужо згадвалася, Bactefort заснавана выключна на натуральных, старанна адабраных і карысных інгрэдыентах. Такім чынам, ён даступны без рэцэпту.\nКалі чытае досвед карыстальнікаў, то заўважае, што яны таксама не адчуваюць раздражняльных абставінаў.\nТаму Bactefort што Bactefort гэтага вытворцы па дазоўцы, ужыванні & Co. Bactefort таму, што Bactefort працаваў у досведах, відавочна, вельмі моцны, што тлумачыць вялікі поспех спажыўцоў.\nМая рэкамендацыя заключаецца ў тым, што вы Bactefort толькі ў Bactefort першапачатковага, бо гэта заўсёды датычыцца сумніўных дублікатаў з тонкімі інгрэдыентамі. У выпадку, калі вы перайдзіце па спасылцы ў гэтым артыкуле, вы з'явіцеся на сайце вытворцы, на які можна давяраць.\nДавайце паглядзім на змест Bactefort :\nГледзячы на інгрэдыенты Bactefort на этыкетцы, гэтыя тры кампаненты асабліва дзіўныя:\nНа жаль, нічога з гэтым эфектыўным інгрэдыентам мала карысна без належнай дазоўкі.\nАбодва знаходзяцца ў здавальняючым стане Bactefort ў сучасным стане - з гэтага моманту вы не можаце рабіць абсалютна ніякіх памылак і парадку, не турбуючыся.\nЛепшы спосаб выкарыстоўваць Bactefort спецыяльна\nАднак, калі існуе недавер да таго, ці сапраўды ён можа выконваць свае мэты, то няма абсалютна ніякіх падставаў турбавацца: вы ніколі не зразумелі, як гэта працуе.\nНе варта турбавацца пра шанцы на гэты момант. Вам неабходна непазбежна зразумець, што прадукт вельмі просты ў выкарыстанні штодня і ў любым месцы - незалежна ад таго, дзе вы знаходзіцеся.\nМенавіта гэта сведчыць аб шматлікіх водгуках ад многіх сотняў карыстальнікаў.\nУсе дадзеныя з пункту гледжання выкарыстання, колькасці і прамежак часу лячэння, а таксама альтэрнатыўная інфармацыя аб прадукце ўключаны ў ўпакоўку, а таксама даступныя ў Інтэрнэце.\nЧаста Bactefort сябе пасля першага выкарыстання і на працягу некалькіх дзён, на думку вытворцы, можа быць дасягнуты невялікі прагрэс.\nУ даследаваннях спажыўцы часта прыпісвалі вострае ўздзеянне на прадукт, які спачатку доўжыцца ўсяго некалькі гадзін. Пасля працяглага выкарыстання вынікі пацвярджаюцца, так што нават пасля завяршэння выкарыстання вынікі будуць стомнымі.\nЗ вельмі захапленнем, многія карыстальнікі раскажа вам пра прадукт пазней!\nТаксама мае сэнс выкарыстоўваць прадукт на некаторы час і праяўляць цярпенне, нягледзячы на выпадковыя паведамленні пра хуткія вынікі. У адваротным выпадку, звяжыцеся з нашым сэрвісным цэнтрам для атрымання дадатковай інфармацыі.\nВодгукі пра Bactefort\nГэта бясспрэчная праўда, што большасць людзей, якія пакутуюць Bactefort вельмі задаволены Bactefort. Як і варта было чакаць, вынікі не заўсёды выглядаюць аднолькава, але ў большасці выпрабаванняў пераважае прыемны выгляд.\nBactefort - калі вы купляеце сапраўдны прадукт па справядлівай цане - здаецца, вельмі перспектыўным стымулам.\nТакім чынам, давайце паглядзім на тое, што кажуць іншыя пра прадукт. Гэта менавіта тое, што адрознівае гэты артыкул ад іншых артыкулаў, такіх як Denta Seal.\nЗ Bactefort да мэты\nПрактычны досвед прадукту ўражліва паслядоўна здавальняючы. Мы назіраем за дадзеным рынкам такіх тавараў у выглядзе капсул, мазі і іншых прэпаратаў на працягу многіх гадоў, ужо шмат даследаванняў, а таксама выпрабаванні на нас. Аднак такія даследаванні, як Bactefort, вельмі рэдкія.\nУ прынцыпе, эфект, апісаны вытворцам, падрабязна адлюстроўваецца ў заявах пацярпелых:\nПерспектыва не павінна прапусціць Bactefort, гэта Bactefort!\nТак што вы не павінны чакаць больш, рызыкуючы рэцэптам або спыніць вытворчасць. Час ад часу гэта адбываецца ў галіне натуральных прадуктаў.\nМагчымасць набыць такі эфектыўны прадукт у аўтарытэтнага пастаўшчыка і па справядлівай цане - выключэнне. З першапачатковага боку прадаўца можна купіць яго. Тут вы не рызыкуеце набыць бескарысны прадукт copycat.\nЦі верыце вы, што ў вас ёсць неабходная трываласць, каб прайсці гэты метад на працягу некалькіх месяцаў? Калі рэакцыя тут "Я не ведаю", вы можаце пакінуць яе ў спакоі. Нягледзячы на ўсё, хутчэй за ўсё, хутчэй за ўсё, вам будзе настойліва рэкамендуецца працягваць і выкарыстоўваць прадукт для атрымання вынікаў.\nМногія пакутуюць ужо рабілі рэчы, якія яны не павінны імітаваць:\nНе Bactefort пастаўшчыкоў, а не Bactefort.\nУважліва вывучыце, вы не толькі выкідваеце грошы ў акно, але і рызыкуеце рызыкаваць!\nТакім чынам, адна апошняя заўвага: як толькі вы вырашылі набыць гэты лекі, вы абыйдзеце ценявых прадаўцоў! Замест гэтага звяртайцеся да арыгінальнага вытворцы.\nУ гэты момант вы знойдзеце сапраўдныя сродкі па справядлівай цане пакупкі, найбольш надзейнае абслугоўванне кліентаў і разумныя ўмовы дастаўкі.\nВыкарыстоўваючы гэтыя інструкцыі, прасцей за ўсё набыць прэпарат:\nНеабходна пазбягаць рызыкоўных клікаў у Google - скарыстайцеся прапановамі, якія мы разгледзелі. Мы прыкладаем усе намаганні, каб падтрымліваць спасылкі ў курсе, каб вы маглі быць упэўнены, каб замовіць самыя нізкія выдаткі, а таксама хуткія тэрміны пастаўкі.\nЗацікаўлены ў куплі Bactefort па самай нізкай цане? Выдатны выбар! Але пераканайцеся, што купляеце з надзейнай крыніцы, каб пазбегнуць падробак.


Фантомны боль, Вільня…\n06.06.2009 / 14:47\nСяргей Астравец піша на сваім блогу пра беларускія апэтыты.\nНадвор’е ў Горадні слаўнае, калі сядзець дома ля вакна з кубкам кавы: пяць-шэсьць-сем разоў падае дождж, чаргуючыся з моцным, ашалелым сонцам, тэрмомэтар ганяе чырвоную вадкасьць туды-сюды, і вецер, вецер, халера, не зьнікае, а ён для мікрафона — вораг, але нічога ня зробіш, для пісьменьніка голас народу — перадусім, што ён думае, што скажа, што ў яго ў галаве? І ты ідзеш да гарадзенскіх грамадзянаў, якім хапае Горадні і якіх ня мучае фантомны боль, Вільня.\nСтаім з адным гісторыкам на бруку, ён бадай адзіны, каго апошнім часам колькі разоў запар сустрэў тут, іншыя знаёмыя ня ходзяць брукаванымі вуліцамі… Дык пра што размова? Пра тое, што горад наш — абы што, можна сказаць, у параўнаньні з астатняй Эўропай, але лепшага няма, то хай зважаюць сьведамыя беларусы, не наракаюць, песьні жальбы здадуць у архіў! Бальшавікі яго спачатку летувісам адкроілі, быў бы цяпер Гардзінас, як той Вільнюс, гэтак жа апрацавалі б, ніякіх сумневаў. А некаторыя: Вільня, ах, беларускі горад, ах… Глупства! Я там быў, я ня школу закончыў, «макіклу», мне вядома дакладна: Вільня — горад літоўскі, не нямецкі, ня польскі. Казіс, у сэнсе Казік, згаджаецца: а магла б Горадня застацца ў Польшчы, прычым вельмі верагодна. Я падтакваю: летувісы, мабыць, ня супраць былі б і Мінск-Літоўскі і Брэст-Літоўскі загарнуць, атрымаць на раздачы, яны хутчэйшыя ў гэтым.\nДык што з гэтага ўсяго вынікае? А тое, што шасьціпавятовая Беларусь разгарнулася ў магутную краіну, бадай як усе прыбалты разам узятыя. Ведама, што некаторым яна ўсё роўна кусочкам здаецца, кавалачкам, куточкам-вугалочкам, шасьцю соткамі, карацей. Дык сьведамыя ва ўнісон, атрымліваецца, хіба што апэтыты іншага кшталту маюць і сьціплейшыя. За сталом жа варта такі кавалак браць, які праглынуць здолееш, зьесьці нармальна. А хіба патрапілі свой кавал пражаваць, засвоіць? Ні халеры! Ясна, ворагі не даюць, але ў каго ж іх няма? У летувісаў?! Не сьмяшыце!\nСытуацыя ганебная была, калі ўспомніць: магутныя сёньня тэрытарыяльна беларусы мусілі ў летувісаў на птушыных правах — так, Горадня “вашая”, слоў няма, мы вам дапаможам нашай беларускай рукою засвоіць, агораць, зьлітуанізаваць і Беласточчыну, край дарагі, таксама. І што з гэтага вынікае? Тое, што на паверхні: Юзаф, скаціна, нічога беларусам не адрэзаў, а толькі ад іх шмат, адно галаву дурыў, Адольф — таксама суччын сын, хоць і стараўся. Зрабіў назад ледзь не шасьціпавятовую (каб Ёсіфу адпомсьціць?), толькі замяніў адны кавалкі іншымі. Адрэзаў Беларусь савецкую, яна ў яго зрабілася апэратыўнай тэрыторыяй армейскай групоўкі і пааддаваў беларускія землі нашым даражэнькім сябрам — летувісам ды украінцам, яны лепей паддобрыцца здолелі. Адно палякам цяпер меней пашанцавала, атрымалі па рукох, Горадня апынулася “пад Кёнігсбэргам”.\nІ што, пасьля ўсёй катавасіі хтосьці яшчэ не задаволены? А ня хочаце Гартэн мець? Мне-то што, я да немцаў прызвычаены, мне назва падабаецца, хаця й так някепска, мне хапае, я абыдуся без Смаленска, мяне турбуе болей, што Беларусь на смак зусім ня дранікі, а савецкі хлебны шніцаль за 27 капеяк са сталоўкі з хлебам-кірпічыкам ніякага колеру і смаку. Ясна: гэта таксама грос-палітыка. Але ўраджай жа ёсьць, дажынкі спраўляем! Дзе жарончыкі, дзе рэцэпты старыя? Вільня нам нічым не дапаможа, і Смаленск, і Беласток, бадай, таксама. Так, мы, у пэўным сэнсе, на апэратыўнай тэрыторыі армейскай групоўкі, дзе гаспадарылі розныя ўласаўцы ў тым ліку, але ж мы ёсьць, мы тут!\nШто з гэтага вынікае? А тое, што Ёсіф найболей для беларусаў зрабіў, што відавочна, яны ня сьнілі такога, што дакладна. Ёсіф мудра ўсё зрабіў: пагляньце на Літву, пагляньце на Польшчу, хіба яны маглі пра такое марыць? Польшча сёньня выклікае добрае захапленьне: прыгожы відарыс, вялізная тэрыторыя, усё ёсьць — ад мора да гор. Дый Беларусь — ад жэкі да жэкі, як завяшчаў Мацей Бурачок. Любы ўраўнаважаны паляк ці літовец, ці беларус пагатоў, павінен быць Ёсіфу аб’ектыўна ўдзячны. Без крывішчы не абышлося, ясна, але што без крыві збудавалі, якую краіну? На здабыцьцё дамавіны Гасподняй колькі высілкаў пайшло… Карацей кажучы, улада нашая, хлопцы, араганцкая, што Ільліч, скаціна, для беларусаў зрабіў? Толькі напагатове нажніцы кравецкія трымаў, каб адкроіць усім ахвотным — германцам, літоўцам, палякам, папрасілі б чырвоныя кітайскія стралкі — ім бы астатняе аддаў, як ухар-купец. Вось хто Ёсіфам па-сапраўднаму не задаволены, дык гэта немцы, і ня толькі савецкія. Па справядлівасьці было б усім статуям ленінскім нашай сінявокай рэспублікі зрабіць дзьве галавы, ня трэба Ёсіфа крыўдзіць, хлопцы, ня варта. На такія помнікі ўсё турыстычнае замежжа торкне, мне так здаецца…Бутафорскімі надаўбенямі Сталіна і крэспасьцю-героем іх не завабіш, буржуеў! Трэба ўмець ствараць попыт, тавар новы, а не чакаць пасыўна, што яны нашэсьце ўчыняць масавае на нашую заімшэлую савецкую музэйнасьць падзівіцца. Ім, уласна кажучы, начхаць на наш “запасны браняпоезд”, бронецягнікі сёньня толькі Кім-Чэн-Іраў цікавяць, што агульнавядома.\nАле ж, хлопцы, якія толькі думкі не ўзьнікаюць ад гарадзенскага бруку, гарадзенскага паветра і надвор’я агулам. Сонца-дождж-сонца-дождж, на каву няма жаданьня, але робіш, каб спаць не хацелася, ды пачынаеш увогуле засынаць… Так, Вільня прыгожы горад, думаю, савецкія беларусы пабудавалі б на гары Гедыміна палац прафсаюзаў або тэкстыльшчыкаў, ці чыгуначнікаў. Альбо гасьцініцу “Масква”, каб яшчэ прыгажэй стала, каб аддзячыць руцэ. А як жа вежа? А што вежа? Яна ж са шчарбатай цэглы, лядашчая, рассыпаецца на вачах. Ёсіф выратаваў Вільню. Бог напэўна быў задаволены, мне так здаецца. Вільню можна было аддаваць беларусам, каб яны ўжо былі беларусамі, а яны толькі зьбіраліся яшчэ. І дагэтуль муляюцца. А Вільня, яна не магла чакаць. Так што выбачайце, хлопцы, бананіеў ня маем…


Заява праваабарончых арганізацый Беларусі аб прызнанні трох новых палітвязняў – Беларускi ПЭН\nПЭН » Навiны » Навіны ПЭНа » Заява праваабарончых арганізацый Беларусі аб прызнанні трох новых палітвязняў\nНекаторых затрыманых па адміністрацыйных справах неаднаразова паўторна асуджаюць да адміністрацыйных арыштаў, такім чынам іх знаходжанне ва ўмовах зняволення па працягласці супастаўнае з крымінальным пакараннем.\nГэтыя крытэры ў поўнай ступені тычацца ўсіх адміністрацыйна арыштаваных за ажыццяўленне сваіх грамадзянскіх правоў і свабод. Адпаведна, грамадзяне, якія зазналі адміністрацыйны арышт за рэалізацыю сваіх прызнаных міжнароднай супольнасцю правоў і свабод, з’яўляюцца палітвязнямі на перыяд іх ізаляцыі. Асобныя заявы аб прызнанні некаторых з іх такімі закліканыя звярнуць адмысловую ўвагу на пэўныя выпадкі найбольш жорсткага пакарання за ажыццяўленне сваіх правоў і свабод.\nТак, Таццяна Батура, якую затрымалі 15 лістапада ў Мінгарсудзе, калі яна хацела трапіць на першы судовы працэс па справе палітзняволенай Вольгі Залатар, пацярпела ад жорсткага абыходжання і была тройчы паслядоўна асуджаная да адміністрацыйнага арышту;\nАнатоль Шалковіч, які стаў папулярным з-за сваёй заявы ў відэароліку, распаўсюджаным МУС, у якім казаў пра любоў да белага і чырвонага колераў, быў затрыманы 11 лістапада, неаднаразова пакараны адміністрацыйным арыштам;\nМікалай Брэдзелеў, затрыманы 10 снежня і асуджаны да адміністрацыйнага арышту, працягвае ўтрымлівацца ў ізалятары; на сённяшні дзень звестак пра ягоны працэсуальны статус няма.\nПрактыка асуджэння адразу на некалькі адміністрацыйных арыштаў запар і раней выкарыстоўвалася беларускімі ўладамі ў мэтах палітычна матываванага ціску.\nМы, прадстаўнікі беларускіх праваабарончых арганізацый, выказваем свой пратэст з нагоды палітычнага пераследу і арышту Таццяны Батура, Анатоля Шалковіча і Мікалая Брэдзелева і патрабуем:\nадмены вынесеных у дачыненні да палітвязняў судовых пастановаў і іх неадкладнага вызвалення;\nспынення рэпрэсій у дачыненні да іншадумцаў і ўдзельнікаў мірных сходаў;\nвызвалення ўсіх адміністрацыйна арыштаваных за рэалізацыю сваіх грамадзянскіх правоў і свабод;


Ужо некалькі сезонаў запар адным з галоўных гітоў жаночай абутку з'яўляюцца жаночыя ботильоны. Больш за тое, у іх ужо з'явіўся своеасаблівы статус must-have, то ёсць рэчы, якая абавязкова павінна прысутнічаць у жаночым гардэробе. Ботильоны больш за ўсё падыходзяць для вытанчанай жаночай ножкі, яны ў меру адкрываюць ікры, пры гэтым аблягаюць шчыкалатку. Існуюць як дэмісезонныя, так і летнія, і зімовыя ботильоны.\nПрактычна ўсе модныя дызайнеры прапануюць свойвариант ботильонов для штодзённага выхаду або святочнага выпадку. Однакомало выбраць правільны памер і патрэбны колер, самае галоўнае - гэта фасон, які падыходзіць не для кожнай формы ног. Да таго ж пры выбары ботильоновобязательно прадумайце увесь свой будучы ансамбль цалкам, з чым вы будзеце ихносить і як часта.\nНа жаль, на ўвазе таго, што ботильоны ўвайшлі ў нашуежедневную жыццё практычна нядаўна, многія жанчыны не ўмеюць правильноподбирать нарад для гэтай абутку. Ёсць некалькі сакрэтаў, якія тычацца правильногоподбора даўжыні і фасону адзення.\nНягледзячы на тое, што ботильоны ідуць практическивсем, іх не варта насіць дзяўчатам з поўнымі лодыжкі. Пры гэтым значэнне имеетне паўната ног, а менавіта прапорцыі, калі пры поўных сцёгнах ў вас достаточноизящные лодыжкі, можаце смела выбіраць ботильоны. У любых іншых случаяхвыбирайте паўбоцікі ці боты.\nКалі вы не хочаце парушыць прапорцыі сваіх ног, не варта апранаць ботильоны з Брыджыт або капры, а таксама з спадніцай ніжэй калена. У цэлым, існуе адмысловае правіла для нашэння ботильонов: калі спадніца кароткая, то ботильоны могуць быць высокімі.\nВузкія штаны або джынсы не варта запраўляць вботильоны, асабліва, калі ў іх вузкае халяву. Такое дапушчальна толькі ў томслучае, калі ботильоны з шырокім халявай.\nБотильоны яркіх кветак выдатна падыходзяць дляношения са шчыльнымі калготы або ласінах у тон. Да таго ж такая комбинацияпрекрасно падаўжае ногі.\nКалі ў вас ёсць вязаныя гетры, дык дапоўніце свойобраз вязаным світэрам або сукенкай, а таксама аб'ёмнай торбай. Такі универсальныймодный вобраз стане выдатным рашэннем у халодныя вечары, пры гэтым вы будетевыглядеть стыльна і модна.\nУ тым выпадку, калі вы жадае набыць футравыя ботильоны, варта ўважліва выбіраць. Ботильоны, цалкам выкананыя з футра, редкосмотрятся стыльна. Лепш за ўсё выбірайце абутак з футравай атачэнні. Да таго жемех падбіраюць зыходзячы з таго, што будзе выкарыстана ў якасці верхняй одежды.Шуба з яркім мехам і ботильоны, выкананыя ў тым жа стылі, могуць смотретьсячересчур ярка і занадта агрэсіўна.\nКалі вы не баіцеся вышыні, то выбірайце ботильоныс платформай і абцасам. Лепш за ўсё спалучаць такія ботильоны з паліто илиплащом стандартнага прыталеныя сілуэту тыпу трапецыі. Узімку подбирайтеукороченную шубку або футравую камізэльку.\nНасіць ботильоны без калготак можна толькі висключительных выпадках. Гэта павінна быць мадэль адкрытага тыпу, магчыма, скружевными ўстаўкамі або выкананыя з тканіны. Такія мадэлі можна насіць стрикотажными сукенкамі, кароткімі спадніцамі або лёгкімі штанамі.\nІдэальным чынам для правільнага ладу сботильонами з'яўляецца яркую сукенку, чорныя шчыльныя калготкі і чорныя ботильоны.\nБотильоны - гэта выдатны прадмет менавіта дляделового гардэроба. Менавіта таму ботильоны выдатна спалучаюцца совсевозможными спадніцамі-аловак або сукенкай-футляр да сярэдзіны калена. У такім классическомделовом гардэробе дапушчальныя колготы з узорам або невялікім бляскам.\nНе варта замяняць вячэрнія туфлі або босоножкиботильонами. Для вячэрняга мерапрыемства або паходу ў рэстаран гэта не самыйлучший выбар, хутчэй за ўсё вы будзеце глядзецца танна і недарэчна.\nА вось кактэйльная сукенка спалучаць з ботильонамиможно. Для гэтага выбірайце лёгкія тэкстыльныя мадэлі, выкананыя з карункі. Такжеподойдут ботильоны з вялікай колькасцю тоненькіх папружак, адкрытым носкомили пяткай.\nДля таго, каб абыграць свае старыя джынсы, набудзьце ботильоны з шырокім высокім абцасам, можна ў карычневым колеры. Неплохобудет, калі ў гэтай абутку таксама будзе состаренный стыль.\nЦалкам не падыходзіць для ботильонов пышная спадніца. Такое спалучэнне зробіць вашобраз смешным і праставатым. Да таго ж пры выбары адзення абапірацца на правіла, што светлыя ботильоны з цёмнымі калготкамі лепш не варта спалучаць.\nБотильоны выдатна глядзяцца ў спалучэнні з короткимишортами, аднак, і тут ёсць свой нюанс: для гэтага ногі павінны быць ідэальнымі. Самая малая паўната ног псуе всевпечатление.\nПры выбары ботильонов з вялікім количествомакцентов: яркі і вялікі кветка, залатыя стаўкі або шыпы, не варта такжеакцентировать ўвагу на сваёй вопратцы, вы ж не хочаце выглядаць недарэчна. Да таго ж ботильоны выдатна спраўляюцца з задачай звярнуць на сябе ўвагу.\nНаталля Падольская схуднела пасля родаў\nПечыва з гарбатай і апельсінавай цэдрай


Дзяніс Дзянісаў абвінавачаны ў парушэньні 342-га артыкулу КК за арганізацыю групавых дзеяньняў, якія парушаюць грамадзкі парадак\nhttp://spring96.org/be/news/6082 2007 2007-03-05T10:00:00+0200 2007-03-05T10:00:00+0200 1970-01-01T03:00:00+0300 be Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nТрэці тыдзень знаходзіцца за кратамі актывіст Аб’яднанай грамадзянскай партыі Дзяніс Дзянісаў. Яго вінавацяць у арганізацыі групавых дзеяньняў, якія парушаюць грамадзкі парадак, што караецца пазбаўленьнем волі да трох гадоў.\n2 сакавіка актывіста Дзяніса Дзянісава ў Віцебскім сьледчым ізалятары наведаў адвакат Пётар Каваленка. Паводле яго, Дзянісу Дзянісаву выставілі абвінавачаньне паводле 342-га артыкулу: “Ён абвінавачаны ў арганізацыі дзеяньняў, якія парушаюць грамадзкі парадак і супрацьдзейнічаюць уладзе. Гэта выявілася нібыта ў тым, што яны падрыхтавалі ўлёткі і плакаты і зьбіраліся такім чынам супрацьдзейнічаць”, -- паведаміў адвакат Радыё Свабодзе.\nЯк паведаміў адвакат Пётар Каваленка, стаўленьне да Дзяніса Дзянісава ў сьледчым ізалятары “нармальнае, на дрэнныя ўмовы ён ня скардзіцца”. Адвакат паведаміў, што ягоны падабаронны віны не прызнае. “Будзем дамагацца зьмены ўтрыманьня для Дзяніса”, — сказаў адвакат Каваленка. Ён лічыць, што перспектывы ў абароне кліента добрыя.


Азеляненне па даручэнні. Чаму з дрэвамі і травой не працуюць камандна-адміністрацыйныя | Новы Час\nЗ задачай дадзім рады\nТэма азелянення беларускіх гарадоў раптам выйшла ў топ заклапочанасці розных дзяржаўных органаў і арганізацый. Традыцыйна «трэнд» задаў кіраўнік дзяржавы Лукашэнка. У канцы 2018 года на сустрэчы з актывам сталіцы кіраўнік дзяржавы закрануў тэму высечкі дрэў у сталіцы.\nЁн, у прыватнасці заявіў, што ў Беларусі існуе спецыяльная група, якая «маніторыць інтэрнэт і глядзіць, як па краіне начальнікі і кіраўніцтва абыходзяцца з дрэвамі, паркамі і скверамі».\n«Майце на ўвазе, пра гэта адразу ж пісьмова інфармуецца прэзідэнт. І мы будзем разьбірацца з кожным гэтым выпадкам. Перш чым секчы, падумайце, колькі дрэў вы пасадзілі. Гэта ж здароўе. Падумайце аб дзецях».\nСігналы ад кіраўніка дзяржавы ў нашай краіне атрымліваюцца хутка і выконваюцца выразна. Сказана — зроблена. І вось ужо да 1 ліпеня ў Беларусі плануецца распрацаваць нейкі прававы акт, які ўсталюе забарону на высечку дрэў у сталіцы, паведамляе міністр прыродных рэсурсаў і аховы навакольнага асяроддзя Андрэй Худык.\nІ замест вырубкі ўсе аблвыканкамы і Мінскі гарадскі выканаўчы камітэт думаюць пра тое, як у тэрміновым парадку давесці нормы азелянення беларускіх гарадоў да 40% як таго патрабуюць тэхнічныя кодэксы.\n«Мы ўпэўненыя, што з пастаўленай кіраўніком дзяржавы задачай гарады дадуць рады. Усе павінны разумець, што аддачу ад работ па азеляненні адчуе кожны з нас. Зялёныя гарады — гэта тое, што мы павінны пакінуць нашым дзецям і ўнукам», - кажа Андрэй Худык.\nУ Мінпрыроды кажуць, што ўжо вывучылі сітуацыю ў 127 раённых цэнтрах і буйных гарадскіх пасёлках краіны. Паводле папярэдніх ацэнак, сітуацыя ў двух трацінах з іх не радуе. Па ўзроўні азелянення ў цэлым нарматывы не вытрымліваюцца ў 80, па ўзроўні азелянення жылых раёнаў — у 36 гарадах.\nДрэў больш, чым трэба\nЗдавалася б, мараторый на высечку і бадзёрасць духу чыноўнікаў павінны ўзрадаваць гараджан, тым больш, што ўлады прапануюць ім пакідаць заяўкі на азеляненне сваіх двароў і нават прымаць актыўны ўдзел у будучых пасадках дрэў і хмызнякоў. Вось толькі традыцыйны для нашых шырот камандна-адміністрацыйны пасыл натхняе далёка не ўсіх.\nГарадскі Ляснічы Ігар Корзун, напрыклад — адзін з тых, хто лічыць, што гараджане, вядома, могуць хацець і прасіць вырашыць праблему азелянення сваіх двароў, але вызначаць, як менавіта яны павінны быць засаджаны дрэвамі і хмызнякамі павінны прафесіяналы-архітэктары і горадабудаўнікі.\nІ справа не ў тым, што людзі дрэнна разбіраюцца ў дрэвах, а ў тым, што азеляненне не сканчаецца момантам пасадкі ў лунку. Для яго патрэбен доўгачасовы план — праект кіравання тэрыторыямі.\n«У нас сёння, што ў горадзе адбываецца? Многія старыя двары азеленыя пышна, але гэта хараство перарасло ў сур’ёзныя праблемы. І калі цяпер не зразумець прычыну праблем і не прыняць дзеянні па іх прадухіленні, узнікне сур’ёзны канфлікт паміж жыхарамі двароў і мясцовай адміністрацыяй і ЖКГ», - кажа Ігар Корзун.\nУ Мінску ёсць нямала мікрараёнаў, пабудаваны ў 70-80-х гадах мінулага стагоддзя, двары у якіх азелянілі празмерна. У большасці выпадкаў дрэвы ў дварах саджалі самі жыхары, да чаго, уласна кажучы, і заклікаюць людзей цяпер, адзначае эксперт.\n«Такое азеляненне прывяло да таго, што дрэваў у дварах больш, чым трэба. Ніхто ніколі не ўлічваў габітус дарослага дрэва пры пасадцы. Усе хацелі «пасадзіць сваё дрэва», — кажа Гарадскі Ляснічы.\nЯк вынік, колькасць дрэў на тую ці іншую плошчу перавышае разумную колькасць. Многія з іх занадта высокія, іх кроны сфармаваныя няправільна, галіны растуць паралельна ствала, і гэта стварае больш шанцаў адламацца пры парыве ветру, а значыць гэтыя дрэвы становяцца небяспечнымі. Як вынік — іх неміласэрна абразаюць.\n«Праз два-тры гады такія дрэвы, калі не гінуць, то зарастаюць непрывабным парасніком. Ніякай эстэтыкі ў гэтым няма. Дагляд за імі — жахліва дарагі, добра, калі раз на пяць гадоў з імі нешта зробяць — кажа Ігар Корзун. — І ўсё гэта замест таго, каб прыняць рашэнне аб перапланіроўцы двара з улікам існуючага азелянення».\nНа думку эксперта, сёння і для сталічных двароў, і двароў у іншых беларускіх гарадах патрэбны выразны праект, на падставе якога складаецца план карыстання тэрыторыі, які апісвае, як павінны адбывацца далейшы дагляд за тэрыторыяй, якія агратэхнічныя мерапрыемствы павінны прымацца і г.д.\nГарадская адміністрацыя павінна прыняць рашэнне, што ўсе двары павінны мець ландшафтна-архітэктурныя праекты, на падставе якіх яны павінны быць рэканструяваны. Гэтыя праекты павінны ўлічваць і колькасць людзей, якія карыстаюцца тэрыторыямі, і глебы, і наяўнасць камунікацый, і неабходныя зоны для адпачынку і спорту, і патрабаванні МНС і санстацыі, і многія іншыя рэчы.\n«Зразумела, у выніку такога праектавання будзе прынята рашэнне па выдаленні вялікай колькасці дрэў. Гэта вельмі канфліктная гісторыя. І для таго, каб яе пазбегнуць, трэба дакладна і выразна растлумачыць грамадзянам, чаму гэта адбываецца і да чаго можа прывесці абарона таго празмернага колькасці дрэў, якое ёсць у нашых дварах», - лічыць мінскі Гарадскі Ляснічы.\nТакія планы, безумоўна, павінны быць у падпарадкаванні спецыялістаў, якія павінны вырашаць, як зрабіць так, каб людзям жылося камфортна, каб ім падабалася жыць у сваім мікрараёне. У іх таксама павінны быць зацікаўлены забудоўшчыкі, якім важна, каб іх кватэры былі прададзеныя.\n«Ёсць праект кіравання тэрыторыямі і гэтага праекта трэба прытрымлівацца, ніякія штучна створаны нарматывы нічога не вырашыць — перакананы Ігар Корзун. — Сапраўды таксама нічога не вырашыць норма азелянення адносна існуючага парку, калі ў ім няма плана кіравання».\nНе стварайце правілаў па лячэнні зубоў\nТым больш што самі па сабе нормы азелянення гарадоў могуць дасягацца рознымі спосабамі, у тым ліку і за кошт уключэння ў горад лесапаркаў, частак заказнікаў і г.д.\n«Пяць гадоў таму ў тэрыторыю Мінска не ўваходзіў заказнік Сціклева і тэрыторыя Мінскага мора, ці значыць гэта, што пяць гадоў таму ўзровень азелянення Мінска быў іншы. І калі так, то атрымліваецца, што сённяшні ўзровень быў дасягнуты не азеляненнем, а далучэннем тэрыторый. Прычым Міністэрствам лясной гаспадаркі», - задаецца пытаннем Гарадскі Ляснічы.\nАкрамя таго, працэнт азелянення горада сам па сабе не вельмі інфарматыўны. Важна разумець яго дынаміку, бачыць, колькі гарадскіх зялёных насаджэнняў было ў сталіцы, скажам, пяць гадоў таму, дзесяць гадоў таму, дваццаць гадоў таму.\nАле нават не гэта галоўнае. Галоўнае, на думку Гарадскога Ляснічага, што ў краіне па-ранейшаму няма кваліфікаваных кадраў, якія маглі б заняцца рэалізацыяй планаў па азеляненні гарадоў.\n«У нас нідзе не вырошчваюць садоўнікаў. Ёсць спецыялісты з вышэйшай адукацыяй у галіне архітэктуры, добра, калі з сельскагаспадарчай акадэміі агранома возьмуць на працу. Ён, увогуле, і не патрэбны „Зелянбуду“. Там павінны працаваць людзі, якія атрымалі спецыяльную сярэднетэхнічную адукацыю ў галіне зялёнага будаўніцтва», - адзначае Ігар Корзун.\nЯны павінны разумець, як правільна саджаць дрэвы, як за імі даглядаць, як іх лячыць, абрэзаць.\nТакімі работамі павінны займацца камерцыйныя арганізацыі, якія працуюць ў канкурэнтным асяроддзі, а не манапалісты, якія асвойваюць бюджэт, лічыць Гарадскі Ляснічы.\n«Усе праблемы з азеляненнем рознымі загаднымі актамі не вырашаюцца. Кажуць, зрэзаць дрэвы нельга, але давайце гэта будуць вырашаць кваліфікаваныя спецыялісты. Мы ж не ствараем правілаў па лячэнні зубоў. Уявіце сабе, калі прэзідэнт вырашыць забараніць грамадзянам выдаляць зубы па-за залежнасці ад меркавання лекара. Як мы можам нейкім дзесяцістаронкавым дакументам рэгламентаваць дзейнасць чалавека, які сваёй прафесіі вучыўся гадамі?»


https://spring96.org/be/news/88076 2017 2017-10-17T14:59:00+0300 2017-10-17T14:59:00+0300 2017-10-17T14:59:54+0300 be https://spring96.org/files/images/sources/mzs-bel.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nЯк паведамляе прэс-служба МЗС, Таранда адзначыў, што гэтая міжнародная тэхнічная дапамога можа быць накіраваная на аказанне садзейнічання ў рэалізацыі першага нацыянальнага плана па правах чалавека ў Беларусі.\nУ сваім выступленні беларускі дыпламат адзначыў важную ролю УВКПЧ у ажыццяўленні тэхнічнага супрацоўніцтва ў мэтах умацавання нацыянальнага патэнцыялу дзяржаў.\nТаранда праінфармаваў аб выніках візіту тэхнічнай місіі УВКПЧ у Беларусь на мінулым тыдні і з задавальненнем адзначыў шматгадовае плённае супрацоўніцтва Беларусі і УВКПЧ у галіне процідзеяння гандлю людзьмі. Прадстаўнік МЗС таксама выказаў надзею на пашырэнне гэтага супрацоўніцтва ў іншых сферах праваабарончай тэматыкі.\nПаводле Таранды, маніторынгавая функцыя УВКПЧ будзе мець практычны эфект у тым выпадку, калі яна будзе "мець непрадузяты і непалітызаваны характар". У гэтым кантэксце ён заклікаў у большай ступені абаперціся на працу такіх механізмаў, як спецыяльныя тэматычныя працэдуры, дагаворныя органы па правах чалавека і Універсальны перыядычны агляд Савета ААН па правах чалавека.\nПершы нацыянальны план па правах чалавека быў зацверджаны ўрадам Беларусі ў кастрычніку 2016 года. У пастанове Савета міністраў план названы праграмным дакументам, скіраваным на "садзейнічанне выкананню Беларуссю ўзятых міжнародных абавязацельстваў у галіне правоў чалавека, у тым ліку ўдасканаленне заканадаўства і правапрымяняльнай практыкі". У межах плана прадугледжаная рэалізацыя 100 мерапрыемстваў.\nБеларускія праваабаронцы ў цэлым станоўча ацанілі прыняцце дакумента, але адзначылі, што ён пазбаўлены канкрэтыкі.\n17.10.2017 Тэгі: ААН, правы чалавека


Зварот Івонкі Сурвіллы з нагоды Дня Волі\nГалоўная » Навіны беларускага замежжа » Зварот Івонкі Сурвіллы з нагоды Дня Волі\nЗварот старшыні Рады БНР Івонкі Сурвіллы да беларускага народу з нагоды 92-х угодкаў БНР.\nАд імя Рады Беларускае Народнае Рэспублікі вітаю Вас зь вялікім нацыянальным сьвятам, Днём Волі, і жадаю Вам правесьці яго зь вераю і надзеяю на лепшую будучыню. Беларускі народ даможацца волі й дэмакратыі, так як дамогся незалежнай дзяржавы. У вольным сьвеце мы ведалі, што ніякае зло ня можа быць вечным. Чыталі Трэйцюю Ўстаўную Грамату Рады БНР, якая абвяшчала незалежнасьць Беларускае Народнае Рэспублікі, і верылі, што, калі ў 1918 годзе ў такіх цяжкіх умовах наш народ здолеў выказаць сваё жаданьне быць вольным між вольнымі народамі сьвету, дык ён знойдзе ў сабе сілы ператрываць зьдзек і няволю савецкіх часоў ды адродзіць зноў сваю незалежную дзяржаву.\nСёньня хацела-б падзяліцца з Вамі вытрымкай з Трэйцяй Устаўной Граматы, якую ўважаю асабліва натхняльнай:\n“Цяпер мы‚ Рада Беларускае Народнае Рэспублікі скідаем з роднага краю апошняе ярмо дзяржаўнай залежнасьці‚ якое гвалтам накінулі расейскія цары на наш вольны і незалежны край.\nАд гэтага часу Беларуская Народная Рэспубліка абвяшчаецца незалежнаю вольнаю дзяржаваю. На моцы гэтага трацяць сілу ўсе старыя дзяржаўныя зьвязі‚ якія далі магчымасьць чужому ўраду падпісаць і за Беларусь трактат у Берасьці‚ што забівае насьмерць беларускі народ‚ дзелячы зямлю ягоную на часткі.”\nДарагія Суродзічы! Памятайма гэтыя словы. Толькі свая незалежная вольная дзяржава абароніць край ад захопніцкіх замахаў на яго, зь якіх-бы бакоў яны ні йшлі. Толькі дэмакратычны ўрад здолее забясьпечыць народу мірную вонкавую палітыку. Толькі свая ўлада выратуе ад заняпаду й нішчэньня нацыянальную мову й культуру.\nЗ глыбіні сэрца жадаю Вам вытрываласьці, любові да свайго прыгожага краю, веры ў будучыню й мужнасьці, якая характэрызуе ўсіх вольных духам людзей.\nПрыйдзе час, калі наш народ будзе сьвяткаваць сваё Вялікае Сьвята Незалежнасьці й Свабоды ды з гонарам успамінаць продкаў, якія 25 Сакавіка 1918 году скінулі з роднага краю “апошняе ярмо дзяржаўнай залежнасьці”.\nСтаршыня Рады БНР Івонка Сурвілла\nГазета "Беларус", № 566 за сакавік 2010 г.


Пратэсты супраць інтэграцыі з Расіяй робяцца больш масавымі | Krynica.info\nВулічныя пратэсты супраць інтэграцыі з Расіяй, да якіх напрыканцы лістапада заклікаў лідар Беларускай Хрысціянскай Дэмакратыі Павел Севярынец, робяцца ўсё больш масавымі.\n20 снежня, калі Уладзімір Пуцін і Аляксандр Лукашэнка сустракаліся ў Санкт-Пецярбургу, у Мінску некалькі тысячаў чалавек сабраліся на Кастрычніцкай плошчы на несанкцыянаваны пратэст “Абаронім незалежнасць!”\nНекалькі дзён перад гэтым арганізатараў папярэдніх акцыяў пратэсту, у тым ліку кіраўніка Маладога Фронту Дзяніса Урбановіча і самога Паўла Севярынца, затрымлівалі і судзілі. Дзясяткі людзей атрымалі позвы ў суды. Супрацоўнікі міліцыі прыходзілі дахаты да актывістаў, каб перасцерагчы іх ад удзелу. Афіцыйныя медыі разгарнулі кампанію запалохвання удзельнікаў пратэстаў: іх папярэджвалі, што на Плошчы пройдуць дзіцячыя гулянні ля елкі, магчымая ціскатня, правакацыі і масавыя беспарадкі.\n“Советская Белоруссия» параўнала Севярынца з арганізатарамі крыжовых паходаў дзяцей у Сярэднявеччы і абвінаваціла яго ў рэлігійным фанатызме.\nУ рэальнасці 20 снежня, калі стала вядома пра “збліжэнне пазіцыяў” Пуціна і Лукашэнкі адносна паглынання Беларусі Расіяй, на плошчу Кастрычніцкую ў Мінску выйшла, паводле розных падлікаў, ад 1.5 да 3 тысячаў чалавек пад бел-чырвона-белымі сцягамі.\nПратэстоўцы прайшлі маршам па праспекце Незалежнасці да плошчы Незалежнасці, дзе адбыўся мітынг. Павел Севярынец пачаў мітынг з малітвы “Ойча наш” і зачытаў перад сабранымі зварот Івонкі Сурвілы, старшыні Рады Беларускай Народнай Рэспублікі. Выступілі “дэпутаты незалежнасці” Лявон Баршчэўскі і Сяргей Антончык, кіраўнікі “Народнай Грамады” Мікалай Статкевіч, Партыі БНФ Рыгор Кастусёў, Кансерватыўна-Хрысціянскай Партыі БНФ Алесь Чахольскі ды іншыя.\nЗатым удзельнікі пратэстаў рушылі да скверу Адама Міцкевіча, прайшлі калонай па вуліцы Нямізе да Зыбіцкай і вярнуліся да Кастрычніцкай плошчы. Там мітынгоўцы выбудавалі “жывы ланцуг” з бел-чырвона-белымі сцягамі і плакатамі ўздоўж праспекту Незалежнасці. Напрыканцы акцыі ўдзельнікі праспявалі гімн “Магутны Божа”.\n22.12.2019 Беларусь, Грамадства| Тэгі: Навіна дня, пратэсты, Севярынец


Мінская міліцыя правярае паведамленні аб мініраванні адразу некалькіх школ - 31.05.2021, Sputnik Беларусь\nІнфармацыя паступіла на пошту ўстаноў адукацыі, на месцы здарэнняў ўжо выбылі супрацоўнікі міліцыі. 31.05.2021, Sputnik Беларусь\nМІНСК, 31 тра - Sputnik. Міліцыя правярае паведамленні аб мініраванні адразу некалькіх школ Мінска, прымаюцца неабходныя меры бяспекі, паведамілі ў ГУУС Мінгарвыканкама.Якія сталічныя школы "замініравалі", у ГУУС Мінгарвыканкама не ўдакладнілі. Таксама невядома, ці праводзілася эвакуацыя школьнікаў і супрацоўнікаў.У школы прыбылі супрацоўнікі міліцыі, прымаюцца неабходныя меры бяспекі. Па кожным факце паведамлення праваахоўнікі правядуць праверку.Ілжывыя мініраванніРаней у гэтым годзе ў Мінску і іншых гарадах Беларусі ўжо неаднаразова паступалі паведамленні пра мініраванне, якія ў выніку не пацвердзіліся. Дастаткова часта ў Беларусі "мініравалі" школы.У прыватнасці, у канцы красавіка небяспецы падвергліся сталічныя сярэднія школы №144 (Красіна, 65), №2 (Семяняка, 38), №51 (Драздовіча, 3), №4 (Чырвонаармейская, 11). Да гэтага ў сакавіку паведамленне аб нібыта закладзенай выбуховай прыладзе атрымалі па электроннай пошце школа і некалькі прадпрыемстваў Жодзіна. Выбуховых прылад пасля праверкі там таксама знойдзена не было.Два тыдні таму ў некалькіх ГЦ Мінска "заклалі бомбы", тыдзень таму паведамленне аб выбуховай прыладзе тычылася самалёта Ryanair, які экстранна сеў у Мінску.Чытайце таксама:\nінфармацыя, пошта, здарэнні, школа, міліцыя, здарэнні, галоўнае, у беларусі, навіны\n© Sputnik / Виктор ТолочкоСупрацоўнікі АМАП каля ГЦ "Галерэя"\nМІНСК, 31 тра - Sputnik. Міліцыя правярае паведамленні аб мініраванні адразу некалькіх школ Мінска, прымаюцца неабходныя меры бяспекі, паведамілі ў ГУУС Мінгарвыканкама.\nЯкія сталічныя школы "замініравалі", у ГУУС Мінгарвыканкама не ўдакладнілі. Таксама невядома, ці праводзілася эвакуацыя школьнікаў і супрацоўнікаў.\n"Сёння ў міліцыю звярнуліся кіраўнікі некалькіх школ, якія паведамілі аб закладзеных выбуховых прыладах, гэта інфармацыя паступіла на пошту ўстаноў адукацыі", - растлумачылі ў ГУУС.\nУ школы прыбылі супрацоўнікі міліцыі, прымаюцца неабходныя меры бяспекі. Па кожным факце паведамлення праваахоўнікі правядуць праверку.\nРаней у гэтым годзе ў Мінску і іншых гарадах Беларусі ўжо неаднаразова паступалі паведамленні пра мініраванне, якія ў выніку не пацвердзіліся. Дастаткова часта ў Беларусі "мініравалі" школы.\nУ прыватнасці, у канцы красавіка небяспецы падвергліся сталічныя сярэднія школы №144 (Красіна, 65), №2 (Семяняка, 38), №51 (Драздовіча, 3), №4 (Чырвонаармейская, 11). Да гэтага ў сакавіку паведамленне аб нібыта закладзенай выбуховай прыладзе атрымалі па электроннай пошце школа і некалькі прадпрыемстваў Жодзіна. Выбуховых прылад пасля праверкі там таксама знойдзена не было.\nДва тыдні таму ў некалькіх ГЦ Мінска "заклалі бомбы", тыдзень таму паведамленне аб выбуховай прыладзе тычылася самалёта Ryanair, які экстранна сеў у Мінску.


В деревнях Ловжанского сельсовета на этой неделе побывал подворный обход — Шумилино. Новости Шумилино и Шумилинского района. Герой працы. Герой труда. Районная газета\n16.04.2015 shumilino133Комментарии on В деревнях Ловжанского сельсовета на этой неделе побывал подворный обход\nДачнікі прыязджаюць – і вёскі ажываюць\nУ аўторак, 14 красавіка, быў праведзены падворны абход на тэрыторыі Лаўжанскага сельсавета.\nСпецыялісты райвыканкама, раённых службаў, дэпутаты сельскага Савета гутарылі з вяскоўцамі і старэйшынамі, дапамагалі вырашаць многія праблемныя пытанні. Група, у якой працавала карэспандэнт раённай газеты, наведала вёскі Пабеда, Лоўша, Мерзлякі, Залессе, Марынкіна, Слабада.\nУ Пабедзе адчувалася, што людзі нядаўна адсвяткавалі Вялікдзень. На большасці падворкаў была чысціня. Асабліва разваротлівыя паспелі нават пафарбаваць агароджу. “Цяпер землякі рыхтуюцца да Дня Перамогі, трэба ж падтрымліваць ганаровае званне вёскі – Пабеда”, – кажа дэпутат сельскага Савета дэпутатаў Ж. В. Волкава, якая суправаджала раённую групу па населеных пунктах.\nПобач з Пабедай – вёска Лоўша. Тут многа дачных дамоў, бо гараджане аблюбавалі прыгожыя азёрныя мясціны. Мясцовыя жыхары расказалі, што дачнікі сюды прыязджаюць прыстойныя, сочаць за парадкам вакол дамоў, дзякуючы ім і вёска папрыгажэла.\nКалі ў Пабедзе і Лоўшы было мнагалюдна, то вёска Мерзлякі сустрэла цішынёй і спакоем. “У нас усяго дзве сядзібы, дзе жывуць круглы год, а яшчэ прыязджаюць некалькі дачнікаў, – расказала мясцовая жыхарка Л. М. Муштарова. – Жывём вясковымі клопатамі: трымаем гаспадарку, вырошчваем на падаконніках расаду, будуем цяпліцы. Летам і восенню ходзім да Чорнага возера за ягадамі”. Лідзія Мікалаеўна з сумам расказала, што вёска аджывае сваё, а раней была вялікай, толькі дзяцей налічвалася больш за паўсотню. Добра, што хоць летам прыязджаюць дачнікі. Але некаторыя з іх паводзяць тут сябе не як гаспадары: насупраць аднаго з дамоў у пачатку вёскі мы ўбачылі сапраўдную звалку. Яна знаходзіцца зусім побач з праезнай часткай і прыдае непрыглядны выгляд усёй вёсцы.\nСлабада нас сустрэла бусліным клёкатам: у самым пачатку вёскі кожны год селяцца гэтыя птушкі. Да нашай групы з хат выйшлі некаторыя гаспадары. Падчас размовы ўбачылі жанчыну, якая на тачцы цягнула бітон з вадой. Аказалася, што людзі ходзяць за вадой на мясцовую ферму. Праўда, у вёсцы ёсць калодзеж, але ж вада там затхлая, а пачысціць самі пенсіянеры не ў сілах. Спецыялісты райвыканкама ўзялі гэтую праблему на аловак, думаецца, для работнікаў камунгасу будзе няцяжка пачысціць калодзеж.\nЗалессе – вёска ціхая і немнагалюдная. Вяскоўцы прасілі спілаваць старыя дрэвы. У буру і моцныя вятры боязна, што могуць упасці на хаты.\nУ вёсцы Марынкіна людзі дзякавалі дзяржаве за клопат і за рэгулярныя выплаты пенсій. Былі таксама задаволены работай аўталаўкі.\nНадрукавана ў №30 ад 17.04.2015 г.


25 ліпень 2007, 17:18\nУладзімер Някляеў нарадзіўся 9 ліпеня 1946 года ў горадзе Смаргонь Гродзенскай вобласьці. Бацька – Някляеў Пракофій Мікалаевіч, рускі, маці – Магер Анастасія Іванаўна, беларуска. Пражыў дзіцячыя гады ў Крэве – знакавым месцы беларускай гісторыі.\n• Месяц аўтарскага чытаньня. VIII фэстываль • Вэбсайт Някляева


Як выбраць бойлер - Блог пра рамонт\nБойлер служыць для таго, каб награваць ваду. Акрамя таго, ён можа служыць у ролі рэзервуара, у якім увесь час знаходзіцца запас гарачай вады. У наш час, калі адключэння гарачай вады ў летні час - варыянт нормы, прылада стала запатрабаваным і многіх цікавіць, як абраць бойлер для кватэры ці хаты.\nВіды прыбораў для нагрэву\nСпачатку важна разабрацца, які прынцып працы прыбора для нагрэву. Гэта дазволіць зрабіць прадуманы выбар у далейшым. Для нагрэву вады служаць награвальныя элементы - Тэны. Пасля траплення халоднай вады ў воданагравальнік ТЭНы награваюць яе да зададзенай тэмпературы. Выкарыстоўваецца два прынцыпу працы награвальных элементаў:\nМокры. Пры працы маецца кантакт з вадой.\nСухі. Для абароны ад вады выкарыстоўваецца герметычная колба.\nУ першым выпадку праблемай з'яўляецца тое, што з часам з'яўляецца накіп. Яе кожны год неабходна выдаляць з бойлера. Другі варыянт - сухі - больш надзейны, але па кошту такой бойлер выйдзе амаль у два разы даражэй.\nУ канструкцыі бойлера прадугледжаны тэрмастат. Дзякуючы яму прыбор спыняе нагрэў пасля таго, як вада дасягне пэўнай тэмпературы. Пасля астывання вады прылада пачынае працаваць зноў. Звычайна неабходны тэмпературны рэжым задае гаспадар кватэры.\nЁсць мадэлі, якія пры дапамозе электроннага кіравання дазваляюць кантраляваць інтэнсіўнасці нагрэву, улічваючы пры гэтым час сутак.\nВарта памятаць, што пры наяўнасці бойлера энергія часта выкарыстоўваецца неашчадна. Каб гэтага пазбегнуць, некаторыя выключаюць бойлер для нагрэву ці ж пераводзяць яго ў мінімальны рэжым награвання.\nБо ТЭНы у бойлераў розныя, існуе два варыянты нагревателей вады, якія адрозніваюцца па спосабе размяшчэння награвальных элементаў:\nПрамога нагрэву. У іх ТЭН знаходзіцца непасрэдна пад бакам. Гэты варыянт зручны тым, што ён не залежыць ад дадатковых крыніц цяпла.\nЎскоснага нагрэву. Награванне ажыццяўляецца пры дапамозе тэхнічнай вадкасці. Звычайна гэты варыянт выкарыстоўваюць тыя, хто жывуць у прыватным доме. Да таго ж прылада не залежыць ад любых энерганосьбітаў, але можа і падаграваць ваду ад электрычнасці, незалежнае катле.\nПершы варыянт бойлера можа быць як электрычны, так і газавы (у наяўнасці ёсць газавая гарэлка).\nКалі казаць пра спосаб устаноўкі, то прыборы для нагрэву могуць быць:\nНа выбар таксама ўплывае і матэрыял, які выкарыстоўваецца для канструкцыі воданагравальнікаў. У дачыненні да антыкаразійнага пакрыцця варта адзначыць, што недарагім, але часцей за ўсё выкарыстоўваным варыянтам з'яўляецца эмаль. Праўда, няма гарантыі, што гэта пакрыццё будзе доўга служыць. Калі ёсць пастаянныя перапады тэмпературы, то ў баку ўзнікаюць расколіны і з'яўляецца іржа. У такім выпадку ваду рэкамендуюць ня награваць вышэй 60? С. Але і гэта не варыянт, бо такая тэмпература спрыяе павелічэнню росту бактэрый. Існуюць варыянты з пакрыццём з іёнаў срэбра, але гэта дарагія мадэлі.\nЁсць варыянт набыць бойлер з нержавейкі. На гэты артыкул не так ўплывае карозія і служыць ён нашмат даўжэй - больш за 10 гадоў. Але цана на такую мадэль будзе высокай.\nВыбар формы вырабы\nЧасцей выкарыстоўваюць бойлер для вады цыліндрычнай формы. Ён валодае такімі перавагамі:\nВада астывае павольна.\nІншым варыянтам з'яўляюцца Слім. Многія з іх маюць тонкую і выцягнутую форму. Іх перавага: негабарытных і параўнальна вялікая падача гарачай вады.\nЁсць яшчэ прастакутныя воданагравальнікі. Бо яны шчыльна прылягаюць да сцяны, у выніку лепш за ўсё ўпісваюцца ў любы тып інтэр'еру. Для дома, дзе трохі месцы, гэта практычнае рашэнне.\nА вось калі месцы зусім няшмат, то прапануецца гарызантальны награвальнік. Яго ўсталёўваюць пад рукамыйніцы, паліцы і столі.\nШто трэба ўлічваць пры выбары аб'ёму бака\nДля тых, хто жыве адзін, падыдзе невялікі 40 літровы бойлер. Вада ў ім награваецца за 2 гадзіны. Калі воданагравальнік набывае сям'я з двух чалавек, то прыдатным варыянтам будзе 80-ці або 100-літровы награвальнік вады. Каб нагрэць ваду, спатрэбіцца да 5 гадзін. Для сям'і з дзецьмі практычным варыянтам будзе 120-ці літровы бойлер. Часам нават яго бывае мала. Для нагрэву вады неабходна 7 гадзін.\nПрыведзеныя паказчыкі асераднёныя і залежаць ад магутнасці награвальнага элемента.\nУ залежнасці ад цаны могуць быць наступныя функцыі:\nІндыкатар, які паказвае рэшту часу да наступнага цыклу падагрэву.\nАбарона награвальнага элемента пры адсутнасці вады.\nАбарона ад замярзання.\nДаражэй прыбор - такім чынам, і функцый у яго будзе больш, а гэта дае некаторыя дадатковыя выгоды пры яго выкарыстанні.\nКошт не заўсёды з'яўляецца правільным паказчыкам, так як брэндавая мадэль з мінімальнай колькасцю функцый можа каштаваць даражэй шматфункцыянальнага кітайскага бойлера.\nУ гэтым відэа расказана, як правільна выбраць воданагравальнік з улікам яго канструктыўных асаблівасцяў і патрэбаў сям'і:\nПредыдущаяБудаўніцтва альтанкі з аднасхільным дахам - чарцяжы і разлік\nСледующаяМембранная дах - тэхналогія і мантаж мембраннай даху\nЦёмны ламінат ў інтэр'еры