Jeu de Paume: agosto 2009\nNestes días previos ó reinicio oficial do curso político lense crónicas e manifestacións de todo tipo, e un non deixa de sorprenderse ó constatar como se asume, por parte dalgúns, o galopante deterioro do respecto polo proceso democrático.\nSempre se alertou da politización da xustiza e da xudialización da política e finalmente, semella que será o outono a época que marque un punto e a parte para o Estado das Autonomías. Un novo e incerto ciclo na Democracia española. O Tribunal Constitucional, a máis alta instancia do ordenamento con capacidade de interpretación da CE1978 emitirá a que vai ser, moi probablemente, a máis controvertida e discutida sentenza dende a súa aparición. Son moitas as voces e os medios de comunicación que se atreven a adiantar o seu resultado, facendo honra á patoloxía patria de querer ser máis papistas que o Papa. Cada español leva un seleccionador de fútbol dentro e parece que agora tamén, unha irrefrenable vocación xurídica, a cal emerxe en momentos de axitación cando cabe a posibilidade de ferir o orgullo da gloriosa e única nación.\nBótase man do dogma, da máis absurda literalidade e das interpretacións máis restrictivas e conservadoras para contradecir o que un 90% dos representantes do pobo catalán acordaron, e o pobo mesmo refrendou, co beneplácito e aprobación das Cortes en 2006. Son fogos de artificio e de cara á galería, lexítimas presións políticas dirixidas a uns maxistrados que teñen entre as súas mans unha decisión histórica e de calado: confrontar lexitimidades, creando así un conflito de envergadura que tarde ou cedo deviría nun delicado proceso de reforma constitucional, ou optar por unha interpretación aberta e flexible do texto, que abra as portas ó pleno desenvolvemento da faceta federalizante do Estado.\nO Estatut leva tres anos aplicándose e, como dixo o Ministro de Xustiza: “España non se rompeu”. Por qué temer tanto a un presente, a un feito consumado? Por qué temer tanto a un futuro de soberanías compartidas, no contexto da Unión Europea, que é precisamente eso? Ou é que rende máis alimentar os vitimismos nacionais (centrífugos e centrípetos)? Por qué Catalunya non, e Valencia sí?. Non deberan algúns rasgarse as vestiduras, nin poñela venda antes da ferida, pois todo se solucionará mediante os canles democráticos: acatamento sí ou sí da sentenza, pero con diferentes e comprensibles consecuencias políticas dependendo do sentido da mesma.\nAs consecuencias políticas, sexan as que sexan, tamén se resolverán mediante a política, e con máis Democracia. Sin estridencias, aínda que algúns se sintan cómodos nelas.\nPublicado por Millán Fernández en 18:57 No hay comentarios:\nEtiquetas: Catalunya, Estatuto de Autonomía, nacionalismo, UE\nBernat Muniesa, profesor e historiador da Universidade de Barcelona, ven de propoñer (e eu mesmo de adoptar) a introdución na vida política do concepto os de sempre para referirse a aqueles que se opuxeron en todo momento, coa súa privilexiada preponderancia nos centros de poder, ó progreso e ó desenvolvemento pacífico e democrático de España, enfrontándose sistemáticamente ós sucesivos intentos de modernización do país. Dende a volta dos Borbóns con Fernando VII, e os breves momentos de esperanza que representaron o Trienio Liberal, Bienio Progresista, Sexenio Revolucionario, e I e II República os de sempre apadriñaron as posturas máis reaccionarias, as que culminarían cunha Guerra Civil espantosa e unha ditadura militar-fascista que durou case 40 anos.\nOs de sempre son aqueles que exiliaron a Goya, Buñuel, Picasso, Castelao, Juan Ramón Jiménez...asasinaron a Lorca, humillaron ate a morte a Miguel Hernández, e casi lincharon a Miguel de Unamuno. Son eles os que, coa desaparición física do ditador, lexitimaron a aberración franquista e seguiron latentes primeiro en Alianza Popular e agora, no seo da irresponsable cúpula do Partido Popular. Que os de sempre continúen no alto da pirámide leva á impostura histórica e á suplantación sociolóxica, permitindo que os dirixentes da dereita española representen as visións máis anacrónicas e conservadoras da Europa democrática. O vencellamento romántico cun pasado glorioso e imperial, e o militarismo convencido, que os liga ó nacionalismo máis rancio, converte ós actuais dirixentes do PP no ariete ideolóxico dese pasado escuro.\nDende o convencemento en que o 11-M foi un golpe de estado encuberto, e planificado polas cloacas do estado, para poñer á fronte do Goberno un títere que levaría a cabo a suspensión de facto do réxime constitucional (desmembración da unidade da patria, claudicación ante ETA...) seguen na escalada de construír calumnias e sospeitas que proxectan sobre o conxunto do Estado de Dereito coa fin de desacreditalo, pero co perigoso xogo de chegar a desestabilizalo.\nNon parece ser tan só unha estratexia electoralista ou unha resposta coxuntural para desviar a atención dos problemas que lles afectan en primeiro grao, senón unha deriva discursiva que pretende trasladar o esgotamento do actual sistema fomentando aínda máis así o descrédito pola política. É o camiño máis curto para a berlusconización e para que os de sempre leven a cabo a anhelada revolución conservadora da que EEUU parece desprenderse logo de varias décadas.\nPublicado por Millán Fernández en 19:31 3 comentarios:\nEtiquetas: 11-M, Democracia, dereita, Ditadura, II República, PP\nPolítica de verán\nHai quen, aproveitando estes días de nin fu nin fa, obcécase en subilo termómetro e a tensión ata punto extemporáneo. Será para quentar motores coa vista posta no recomenzo do curso político. Plena pretemporada.\nAs recentes declaracións públicas da Secretaria Xeral do Partido Popular, María Dolores de Cospedal, ademáis de bordear temerariamente o Codigo Penal, encadraríanse dentro da provocadora dinámica de escalada verbal que decidiu levar a cabo a dirección popular co gallo da pírrica, e pode que provisional, victoria xudicial no “caso Gürtel”. Dende o 11-M esta dirección gustou de alentar teorías conspirativas por doquier e agora, retoma con forza esta liña para denunciar “escoitas ilegais”, un verdadeiro “estado policial”, o premeditado “linchamento da Oposición” en lugar de encarcelar etarras, un grave e crecente “deterioro da Democracia”, etc...para culpabilizar ó Goberno Zapatero, que presupoñen ilexítimo dende aquel día. Trátase da vella maniobra de cerrar filas fronte ó “inimigo externo”, e de defenderse atacando.\nOs danos colaterais de todo este irresponsable e bochornoso circo permanente son poñer en dúbida a integridade do Estado de Dereito no seu conxunto xa que nel residen mecanismos suficientes para garantir os dereitos fundamentais sen necesidade de trasladala idea de que, ademáis de levarnos á ruina e ó corralito, ZP está construíndo decididamente, coa complicidade dunha sociedade narcotizada, unha pseudo-ditadura de inspiración bolivariana. Nin que foramos parvos! Que pouca confianza nas institucións, nos xuíces e nas forzas de seguridade! E sobre todo: que pouca confianza na cidadanía! Hai límites que non deberan franquearse na diatriba política. E este é un deles, e ten nome: delito de calumnia.\nPor aquí en Galicia o verán é máis frío, e as medidas de verán tamén. Namentras algún valente aterece nas belas praias do país o goberno Feijóo saca o bisturí dos recortes sociais (para libros de texto) pero eso sí, subvenciona colexios concertados onde se segrega por sexos. Non vaia ser que se nos distraian os neniños cos pipís e as cricas! Gástase un bon feixe de cartos preguntando acientíficamente a papá e a mamá en que lingua queren que aprendan eses pequenos demos, e vai e sae que nas dúas!e a poder ser, en tres! O que xa sabiamos. No asunto da enerxía eólica moito mellor que participe tan só o sector privado e “os amiguiños” que o sector público, ou sexa, todos nós. E iso que non viña a restauralo pasado! O dito: política de verán.\nPublicado por Millán Fernández en 19:39 2 comentarios:\nEtiquetas: 11-M, Estado de Dereito, Feijóo, Galicia, PP, Zapatero


O goberno local aproba crear unha vía verde de Orro a Boedo | Concello de Culleredo\nPrincipal » Contenido » O goberno local aproba crear unha vía verde de Orro a Boedo\nO goberno local aproba crear unha vía verde de Orro a Boedo\n5 Julio, 2016. 18:39\nO Concello de Culleredo aprobou na sesión ordinaria do pleno, por unanimidade, a creación dunha vía verde no paso antigo do ferrocarril desde Orro a Boedo pasando por Bregua. A proposta foi presentada polo goberno municipal, que aposta por aproveitar este espazo hoxe en desuso para o turismo e o deporte ao aire libre.\nO alcalde, Julio Sacristán, lembrou na sesión que en 2006 o Concello xa tentara esta proposta. Naquel entón o ministerio rexeitouno porque asegurou que a vía se usaría para trasladar carbón desde o porto e rexeitamentos de lixo desde Nostián a Cerceda.\nHoxe en día esa previsión quedou aparcada porque xa se retiraron as travesas e os raíles e a maleza está gañado o terreo, apuntou o rexedor. Sacristán expuxo que as características das vías verdes implican que estean preparadas para peóns e ciclistas, e que se asegure a accesibilidade. "Esta vía verde conducirá a contornas descoñecidas para a maioría de veciños e para os turistas", sinalou.\nTras o acordo, o Concello de Culleredo procederá a solicitar a redacción do proxecto á Fundación dos Ferrocarrís Españois, entidade que xestiona o programa de vías verdes en España, tendo no seu padroado ao Ministerio de Medio Ambiente ou Adif. No entanto, no caso de que esta non se faga cargo, o Concello pediría a cesión dos terreos para emprender o proxecto de forma directa.\nA vía entre Orro, Bregua e Boedo quedou sen uso tras a construción do eixo atlántico de alta velocidade. No seu tramo poderanse atopar as antigas estacións e túneles por onde ía o ferrocarril.\nSacristán defendeu que o programa de vías verdes é coincidente coa intención do Concello de pór en valor a zona rural con opcións de lecer de goce da natureza.


A Xunta anima aos concellos a sumarse á Área de Transporte de Galicia\nEuropa Press 13 noviembre 2020 20:22 h.\nXunta transporte galicia transporte metropolitano\nViaxeiros en transporte público. JUAN HERRERO (EFE)\nO organismo avoga por estender os descontos das zonas metropolitanas a toda a comunidade\nA Xunta de Galicia animou aos concellos galegos a sumarse á Área de Transporte de Galicia, que permitirá estender os descontos das zonas metropolitanas aos 313 municipios galegos.\nNunha rolda de prensa celebrada este venres, a conselleira de Infraestruturas e Mobilidade, Ethel Vázquez, destacou que a entrada en funcionamento de todo o mapa do transporte público renovado a principios de 2021 permitirá "vantaxes económicas para os petos da xente e das familias".\nEn concreto, o seu departamento prevé estender progresivamente a toda a comunidade as vantaxes da Tarxeta Xente Nova e da Tarxeta Metropolitana de Galicia a través da área de Transporte de Galicia, que este mesmo venres saíu a información pública no Diario Oficial de Galicia (DOG).\nSegundo explicou o director xeral de Mobilidade, Ignacio Mestre, o proceso de unión na área de Transporte de Galicia por parte dos concellos será "voluntario" e permitirá que toda a Comunidade conte "coas mesmas tarifas".\nDeste xeito, todos os usuarios terán un 10 por cento de desconto na viaxe por utilizar o cartón, rebaixa á que se sumará a unha bonificación dos 0,50 céntimos no caso de que os municipios estean sumados a esta figura.\nAsí, entre outros exemplos, o director xeral citou o caso do traxecto que une a cidade de Santiago con Ribeira (A Coruña), que pasaría de custar 9 euros a ter un prezo de 6.\n"Todos os galegos terán as mesmas tarifas vivan onde vivan en Galicia", incidiu Ethel Vázquez, que detallou que, con estas medidas, a Xunta busca "despenalizar" e "eliminar" os custos de transbordo.\nAdemais, sinalou que a Xunta porá en macha un sistema de pago a través da Tarxeta Metropolitana de Galicia que permitirá evitar de forma progresiva os pagos en efectivo. A iniciativa, ademais, suporá bonificar "case 17,5 millóns de viaxes".\nSó a CIG avala a normativa de teletraballo da Xunta para os empregados públicos\nAs aulas pechadas polo covid en Galicia soben a 73


O CONCELLO DE CERVO CLAUSUROU UNHA NOVA EDICIÓN DO TALLER DE MEMORIA QUE IMPARTE POLAS DIFERENTES PARROQUIAS - Programas do Departamento Municipal | Cervo\nO CONCELLO DE CERVO CLAUSUROU UNHA NOVA EDICIÓN DO TALLER DE MEMORIA QUE IMPARTE POLAS DIFERENTES PARROQUIAS\nEste curso asistiron 36 veciños, de entre 50 e 92 anos\nO Concello de Cervo vén de clausurar unha nova edición do taller de memoria que, dende a delegación de Servizos Sociais, imparte nos locais sociais das diferentes parroquias do municipio.\nO alcalde Cervo, Alfonso Villares, e a edil de Servizos Sociais, Pilar Armada, participaron no acto que se celebrou na Casa do Mar, onde fixeron entrega dun diploma a cada un dos 36 asistentes que participaron no taller que se impartiu entre outubro e xuño.\nVillares destacou que “o taller de memoria cumpre xa dez edicións no noso Concello polo que é unha actividade máis que consolidada dentro da programación lúdica-cultural que deseñamos para os nosos maiores; tentando ofrecerles todas as ferramentas que están ao noso alcance para estimular e dinamizar o seu día a día, ao tempo que traballan e exercitan esa facultade tan importante que temos, como é a memoria”.\nO rexedor quixo dar as grazas á edil Pilar Armada, e tamén a Lis, que é a técnico encargada de desprazarse polos diferentes locais sociais impartindo eses obradoiros; e que tanto tempo lle adica aos nosos maiores.\nO Concello de Cervo fletou un autobús para recoller aos usuarios polas distintas parroquias, e logo do acto de entrega de diplomas, gozaron todos dunha cea de confraternidade na que tamén se lles fixo entrega dun pequeño agasallo; emprazando a todos os participantes á vindeira edición do taller de memoria que arrincará en outubro; e agardando, así mesmo, a que se sumen a actividade aqueles veciños que aínda non o fixeron.


Compatibilizar teletraballo e igualdade de oportunidades na túa empresa. Conceptos básicos\nO novo marco no que nos atopamos fai que o teletraballo sexa unha figura cada vez máis presente nas nosas vidas. O mundo actual require de postos de traballo flexibles, no que as tarefas poidan realizarse, na medida do posible, de forma remota, sen requirir a presenza da persoa nas instalacións da empresa.\nEsta modalidade de traballo trae consigo numerosas vantaxes, como por exemplo, o aumento da empregabilidade das persoas traballadoras ou un maior coidado do medio ambiente, debido á diminución do número de desprazamentos. Pero tamén esixe un compromiso por parte das empresas, en tanto que deben favorecer o benestar do seu persoal da mesma forma que durante o traballo presencial, así como evitar desigualdades, prestando atención ás posibles fendas de xénero, económicas ou dixitais.\nQue quere dicir isto? Que nos enfrontamos ante o desafío de que o persoal que traballa a distancia teña garantidos os mesmos dereitos que o que realiza o seu traballo de forma presencial, de modo que elementos como a entrega e instalación de equipos e medios necesarios para o desenvolvemento do traballo, os custos asociados ao seu uso e mantemento, a organización do tempo de traballo ou o rexistro axeitado, entre outros, vólvense aspectos esenciais, segundo indica o Real Decreto-Lei 28/2020, do 22 de setembro.\nA obriga de asegurar a igualdade tecnolóxica\nSegundo a Guía de implantación efectiva do teletraballo para pemes e autónomos, elaborada pola Axencia para a Modernización Tecnolóxica de Galicia (AMTEGA), o equipamento e os medios técnicos necesarios para o teletraballo son: un teléfono de contacto, a onde desviar o teléfono de contacto da empresa; un equipo informático suficiente para o acceso a internet e unha conexión remota aos escritorios ou sistemas corporativos. Así mesmo, tamén aconsella contar cun mobiliario e periféricos axeitados, recomendación compartida no documento Teletraballa con prevención, onde o Instituto de Seguridade e Saúde Laboral de Galicia (ISSGA) establece que é preciso “dispoñer das ferramentas precisas (teléfono, ordenador, conexión á Internet...) e de espazo físico abondo (idealmente unha estancia separada) para traballar sen interrupcións acústicas nin visuais”.\nCoa fin de conseguir unhas mellores condicións laborais e contornas de traballo que permitan condicións igualitarias en termos de competitividade, a Liña II do Programa de axudas para implantar a igualdade laboral, a conciliación e a responsabilidade social empresarial (RSE) inclúe dúas subliñas que favorecen o desenvolvemento desta modalidade de traballo.\nEn concreto, a subliña III, subvencións para a adquisición de elementos tecnolóxicos que posibiliten o teletraballo, recolle como actividades subvencionables a compra de computadores persoais, medios materiais de acceso a internet e todos aqueles elementos periféricos necesarios, para que o uso das tecnoloxías da información sexa unha forma máis de favorecer a conciliación entre a vida persoal, familiar e laboral, tal e como se indica no artigo 16 desta orde de subvencións.\nComo acordar o traballo a distancia\nA persoa que traballe en remoto deberá ter os mesmos dereitos que aquelas que desenvolvan a súa xornada de forma presencial, por iso, o teletraballo precisa da firma dun acordo regulado segundo o real decreto-lei citado anteriormente. Os principais obxectivos é superar os retos que esta situación pon ante as empresas e os traballadores, como fendas de seguridade, illamento laboral, falta de servizos básicos ou perda da identidade corporativa.\nO artigo 7 establece que o contido mínimo obrigatorio do acordo do traballo a distancia deberá recoller os seguintes aspectos:\nInventario de medios, equipos e ferramentas que esixe o desenvolvemento do traballo a distancia.\nEnumeración dos gastos que puidera ter a persoa traballo, así como a forma de cuantificación da compensación que obrigatoriamente debe aboar a empresa.\nHorario de traballo e regras de dispoñibilidade.\nNo seu caso, porcentaxe de traballo presencial e a distancia.\nCentro de traballo ao que queda adscrita a persoa que teletraballa e, de ser o caso, onde desenvolverá o traballo presencial.\nLugar de traballo a distancia elixido polo traballador ou traballadora.\nPrazos de preaviso para a reversibilidade, de ser o caso.\nProcedemento a seguir no caso de dificultades técnicas que imposibiliten o desenvolvemento normal do traballo.\nInstrucións en materia de protección de datos.\nInstrucións sobre seguridade da información.\nDuración do acordo\nAquelas pemes ou persoas traballadoras de Galicia que non pertenzan ao sector da economía da tecnoloxía da información e a comunicación están a tempo de solicitar a subliña I, incentivos para o fomento do teletraballo, sempre que formalicen un acordo de teletraballo non inferior a dous anos cunha persoa xa vinculada á empresa ou contraten ex novo a persoal na modalidade de traballo a distancia a xornada completa por un tempo de cómo mínimo dous anos.\nHoxe, xoves 10 de xuño, remata o prazo da convocatoria das axudas para implantar a igualdade laboral, a conciliación e a responsabilidade social empresarial (RSE).\nPresenta a túa solicitude a través da sede electrónica da Xunta de Galicia.


VEIGA DE LOGARES-A FONSAGRADA-LUGO: Lugo foi a provincia onde máis caeu o número de autónomos\nLugo foi a provincia onde máis caeu o número de autónomos\nUn total de 158 empresarios autónomos perderon os seus traballos o pasado mes de abril debido á crise, segundo un informe elaborado pola Asociación de Traballadores Autónomos de Galicia (ATA-Galicia). Da análise despréndese que, durante o pasado mes, o número de traballadores por conta propia descendeu un 0,1 por cento en Galicia, cifra que iguala a media nacional. Todas as provincias galegas viron descender o seu número de emprendedores, sendo Lugo a provincia máis afectada.\nAsí, mentres o mes de marzo de 2010 pechábase con 223.506 autónomos activos, a finais de abril rexistrouse un descenso porcentual que reduciu a 223.348 o número de pequenos empresarios. Esta redución experimentouse en toda a comunidade autónoma, aínda que Pontevedra foi a menos afectada.\nNo polo oposto, a máis afectada por este descenso o mes pasado foi Lugo, onde o emprego en autónomos caeu un 0,2 por cento, o que supuxo a perda de 79 emprendedores. Séguelle a provincia da Coruña, onde se perderon 86 emprendedores, un 0,1 por cento en termos relativos, o mesmo porcentaxe rexistrada en Ourense.\nO informe mostra tamén unha análise sobre a evolución dos traballadores por conta propia en función dos sectores de actividade. Nel destaca que, en Galicia, a actual crise económica "pasou factura" principalmente aos autónomos da agricultura, que caeron nun 2,6 por cento e na construción, cun descenso do 1,3 porcentual. A industria e o comercio tamén reduciron o seu número de traballadores autónomos, pero con cifras que rozan o un por cento.\nAs cifras do informe elaborado por ATA-Galicia "reflicten como a perda de autónomos freou con respecto do 2009", segundo o presidente da asociación Rafael Granados. A pesar diso, o colectivo segue nunha "situación complicada" e para o presidente de ATA-Galicia "non se pode falar de recuperación ata que se deixe de destruír a actividade económica e lógrese un tecido produtivo forte".


Inicio da Escola Municipal de horta urbana ecolóxica - 2019\nMartes, 14 Febreiro 2017 16:06\nInicio da Escola Municipal de horta urbana ecolóxica\nO pasado sábado 11 de febreiro o Concello de Soutomaior iniciou o proxecto de "Escola Municipal de Horta urbana ecolóxica".\nEste proxecto de educación e sensibilización medioambiental que implica a varias Concellerías baséase no respecto profundo á natureza e ós seus diferentes ecosistemas, procurando un cultivo racional con medios naturais que conserven as características do chan e o enriquezan ano tras ano; por iso, utilizaremos técnicas agrícolas respetuosas co medio Ambiente que recollan o saber tradicional e a biodinámica.\nA Escola Horta comeza cun curso de iniciación á agricultura ecolóxica que se desenvolverá ata o 25 de marzo durante o cal o alumnado deseñará os bancais para laboreo, acolchado, plantación de horta de tempada para logo traballar aromáticas, recoñecemento de pragas, etc.Cando rematen esta formación con éxito terán poderán conseguir a titularidade temporal da parcela/horta ata o mes de agosto titorizados pola docente do curso.\nÉ un proxecto aberto coa condición de estar empadroados/as en Soutomaior, ter a idade mínima para ser titular dunha parcela/horta e as condicións óptimas para desenvolver da labor agrícola (consultar requisitos de acceso no caso de que haxa máis solicitudes que oferta).\nA cesión das parcelas nesta Escola Municipal de Horta Urbana Ecolóxica concíbese como unha actividade de interese xeral de balde que favorece o medio ambiente da vila e a recuperación da “cultura da horta”, ameazada, conservando aspectos, usos e tradicións ligadas á nosa cultura rural.\nEstá prevista unha segunda fase para a horta de inverno a partir de setembro na que poderán participar novas persoas interesadas.


Non hai dúas sen tres. A terceira para cando?\n05:03 Luns, 28 de Setembro de 2020\nA abdicación dun monarca é algo que sucede moi de pascuas en venres, o cal non se debe necesariamente ao seu escaso número\nA abdicación dun monarca é algo que sucede moi de pascuas en venres, o cal non se debe necesariamente ao seu escaso número. Non, xa hai un tempo, cando case todos os países europeos estaban sometidos ao poder das súas respectivas coroas, principados e outros títulos nobiliarios, as abdicacións eran aínda máis infrecuentes. En España, desde o século XVI, tivemos cinco monarcas da casa de Austria e dez da de Borbón, sen contar rexencias (dúas Marías Cristinas, Espartero, Serrano...) nin recunques (Filipe V ou Fernando VII), máis os reis intercalados Xosé Bonaparte e Amadeo de Savoia. Dun total de 17 monarcas, só abdicaron seis e, se todos eles o fixeron movidos polas circunstancias, na metade dos casos as tales circunstancias foron certamente explícitas e imperativas.\nCarlos I de España abdicou, porque, como el mesmo dixo no acto celebrado en Bruxelas, xa non podía resistir fisicamente. A renuncia ao trono, seguida dos derradeiros anos en Yuste, non impediu que botase de menos o poder directo, se atendemos á resposta que Filipe II deu ao cardeal Granvela, cando este lle comentou que xa ía alá un ano desde que o emperador renunciara a todos os seus estados. “Tamén é certo que desde hai un ano non deixa de sentilo”, disque respondeu o fillo e sucesor. Filipe V, primeiro da dinastía borbónica en España, tivo un arrebato místico e abdicou no seu fillo Luís, retomando a coroa poucos meses despois, pola prematura morte do novo rei. Carlos IV viuse forzado, en Aranjuez, a entregar a coroa a Fernando; pero por moi pouco tempo, pois Napoleón, facéndoos ir aos dous a Baiona, obrigou a Fernando a lla devolver ao pai e a este a entregarlla a el, para, a continuación, regalarlla a seu irmán, que reinaría co nome de Xosé I Bonaparte.\nIsabel II tivo que liscar para Francia cando triunfou “A Gloriosa” e, en París, no ano 1870, abdicou en favor do seu fillo Afonso, o futuro Afonso XII. Pero este aínda tardaría en reinar, sendo chamado a facelo Amadeo de Savoia, que tamén remataría dimitindo e regresando a Italia, en 1873, despois de dicir que os españois eran ingobernables. Estaba Amadeo casado con María Vittoria dal Pozzo della Cisterna, boa persoa que non só soportou os amoríos de Amadeo, entre outras, con Adela Larra, filla do coñecido escritor, senón que conseguiu ser moi querida polas moitísimas lavandeiras do Manzanares por mor das construcións que mandou facer para favorecer a súa vida e a dos seus fillos. Supoño que os apelidos da raíña non influirían na súa inclinación a protexer as mulleres que traballaban no río.\nUnhas eleccións municipais gañadas polos partidos republicanos fixeron que Afonso XIII entendese a mensaxe, largase de España e abdicase. Cóntase que estaba Valle Inclán, pozo sen fondo de ditos e anécdotas mesmo apócrifas, como seguramente é esta, lendo a prensa nun café, cando un grupo de mozos se lle achega para notificarlle que acababan de instaurar a República; disque este ergueu os ollos cara a eles e que lles preguntou: “Y hemos fusilado al rey?”. “No –responderon- pero ha marchado de España”. “Este país no tiene remedio”, rematou o escritor, continuando coa lectura do xornal.\nTrala marcha de Isabel II insistiuse ao xeneral Prim que proclamase a república e mesmo se lle ofreceu a presidencia da mesma. Negouse sempre, argumentando que mal se podería facer unha república onde non había republicanos. Así como abdica Amadeo, o pobo de Madrid, espontaneamente, principia a berrar a favor da república, e os deputados, sen máis trámites, promúlgana ao día seguinte. O 12 de abril de 1931 as eleccións municipais dan o triunfo nas capitais aos partidos republicanos, o que ocasiona que, dous días despois, Afonso XIII se exilie rumbo a Francia e, ao mesmo tempo, se instaure a II República. As dúas repúblicas xurdiron de súpeto, froito a primeira dunha abdicación e a segunda duns comicios municipais. E sen mudar ningunha constitución para facelo.\nVimos de celebrar eleccións ao parlamento europeo e, polo de agora, aconteceu o 50 % do ocorrido no 1931: dimisión do rei. Falta a segunda parte; pero aquí tropezamos cun obstáculo importante.\nCando, baixo Afonso XIII, se instaurou a ditadura de Primo de Rivera, os partidos foron suprimidos e perseguidos, agás o PSOE e o seu sindicato UGT, xa que ambos os dous estiveron dispostos a colaborar co ditador. En agosto de 1930 ten lugar o Pacto de San Sebastián no que todos os partidos republicanos se comprometen a rematar coa monarquía e a instaurar a república. Digo todos os partidos republicanos e digo ben, xa que o PSOE non asistiu, pois de republicano só ten “a alma”, como vimos de escoitar a Rubalcaba. Felipe González mesmo chegou a dicir que só foron republicanos cando a monarquía era mala, pero non agora que era boa. Aos que coñecemos os antecedentes históricos non nos admira o vergoñento espectáculo que estes días andamos a presenciar nas filas do PSOE. Os vellos militantes saíndo en tromba na defensa dos privilexios que defenden desde que don Pablo Iglesias, por problemas de saúde, perdera o control do partido. Algúns fomos molestados (só ofende quen pode) polas estupideces de Leguina sobre vellos que rexuvenecen casando con mozas ou asistindo a concentracións a prol da república. Eu vin en Pontevedra algúns moito máis vellos ca min que tiñan que conter as bágoas coa emoción, e ese afiliado do PSOE mofándose deles. E o malo é que os novos con poder, véxase a presidenta a dedo de Andalucía, saen defendendo o mesmo que os vellos que viviron e viven moi ben á conta da política. Un concelleiro de Pontevedra do mesmo partido gabou a monarquía como unha etapa de prosperidade. Non dubido de que, para el, foi así realmente, e seguirá a ser ata que o pobo esperte. Négome por iso a empregar con eles a verba socialista, pola que sinto un enorme respecto desde don Carlos e don Pablo. Socialistas somos outros e así como hai curas que viven para Deus e outros moitos que viven a conta del, do mesmo xeito moitos afiliados do PSOE non viven para o socialismo, senón a conta del, na alternancia de poder.\nE así, o mesmo que, en 1885, en morrendo Afonso XII e deixando a viúva preñada, os conservadores de Cánovas e os liberais de Sagasta, base de sustentación do réxime monárquico da Restauración, asinan o Pacto do Pardo e se converten en gardiáns do tesouro, do Santo Graal que contén o zume das esencias patrias (trono, altar, espada), presenciamos agora o mesmo entre os seus sucesores PP e PSOE. É ridículo ver a Mariano loando a Alfredo polo seu senso de estado. Os demais non teñen senso de estado e o pobo somos inmaturos ou, talvez, directamente imbéciles e sen capacidade de pensar pola nosa conta. Rajoy feliz e Rubalcaba esnaquizando os restos do naufraxio do PSOE coa axuda dos seus egrexios conmilitóns que, dados por mortos, reaparecen a xeito de zombis con necesidade irrefreable de comer cerebros de camaradas para manter unha aparencia de vida.\nAgardemos que lles dure pouco e Viva a III República.\n1 comentarios | 3333 lecturas\n[09-06-2014 23:09] Alberto comentou:\nPero non iamos a pola segunda? Non entendo nada. E quereredes que vos entendan. Asi vos vai.


O documental 12 leiras, de Bocixa e Maceiras, volverá esta tarde a Arteixo - Nós Televisión\nO documental proxectarase ás 21.00 horas no café Melandrainas de Arteixo\nA partir das 21.00 horas, proxectarase o documental 12 leiras no café Melandrainas de Arteixo. O obxetivo da ’12 leiras’, onde afondan nas expropiacións que deorn paso ao polígono industrial de Sabón, provén da necesidade de “deixar constancia do sufrimento vivido por ducias de persoas que foron mártires dos chamados ‘Polos de Desarrollo Industrial’”, segundo indican os seus creadores Xosé Bocixa e Xavier Maceiras.\n“Non debemos esquecer nunca o sacrificio daquelas expropiacións das que pouco ou nada se falou e, por tal motivo, pensamos que a súa lembranza debe manterse viva a través dos anos, para que se medite do que é e foi o progreso”, destacan. Así, o documental dá voz ás labregas que nunca se beneficiarían da posterior chegada da industria. Ningunha delas foi contratada polo feito de ter sufrido a expropiación das súas casas e as súas terras.\nArtigo anteriorBusiness Factory Food, a aceleradora da patronal que financia a Xunta\nSeguinte artigoO Concello de Vigo decidirá este luns se recorre a sentenza que lle devolve o dereito ao descanso aos bombeiros


O TSXG recoñécelle a un canteiro afectado por sarcoidose a incapacidade permanente total - CIG: Confederación Intersindical Galega\n28 Xaneiro 2022 03:44\nO Tribunal Superior de Xustiza de Galiza vén de emitir sentenza pola cal recoñece a incapacidade permanente total a Fernando Mella Touceda, quen durante a súa vida foi canteiro en talleres de pedra e marmorerías e que foi diagnosticado en 2015 con sarcoidose pulmonar en estadio II. Dende o momento no que se lle diagnosticou esta enfermidade crónica, o traballador iniciou, co asesoramento da CIG, unha longa batalla legal co INSS que rematou esta mesma semana de maneira satisfactoria.\nA Federación de Construción e Madeira da CIG salienta a importancia da resolución do TSXG (que é firme e que revoga unha sentenza anterior contraria emitida polo Xulgado do Social nº 2 da Coruña), xa que abre a porta a outros traballadores e traballadoras xa diagnosticadas ou que sospeiten que poden padecer esta enfermidade a loitar polo recoñecemento legal do seu carácter incapacitador.\nA incidencia desta enfermidade redúcese case exclusivamente a persoas que estiveron expostas a po neumoconiótico durante a prestación do seu traballo"\nNo ano 2016, tras diagnosticárselle a enfermidade, Mella Touceda solicitoulle ao INSS o recoñecemento da incapacidade permanente para o desenvolvemento do seu traballo habitual como canteiro, dadas as limitacións que lle supón esta doenza. Porén, en base a un informe do EVI, a Seguridade Social desestimou a petición entendendo que a súa é unha continxencia común. Comezou entón o traballador unha batalla legal para que se recoñecese a súa situación, primeiro cunha reclamación administrativa, á que seguiu unha demanda no xulgado do Social, que fallou a favor do INSS. Así as cousas, Fernando Mella continuou pelexando e levou o seu caso até o TSXG quen lle vén de dar a razón.\nUnha enfermidade que afecta a persoal exposto a po neumoconiótico\nA sarcoidose, explica Mario Maceiras, secretario comarcal da FCM -CIG da Coruña, garda un certo parecido coa silicose, provocando granulomas principalmente nos pulmóns, se ben pode afectar a calquera órgano do corpo como a pel ou os ganglios linfáticos. Malia que moitas persoas afectadas non presentan ningún tipo de síntoma, os máis típicos son a tose, dificultade para respirar, perda de peso, suores nocturnos e fatiga.\nApunta Maceiras que a dificultade con esta enfermidade é que, ao contrario da asbestose ou a silicose, non está demostrado que a súa causa estea directamente relacionada co mundo do traballo e, de feito, a súa orixe aínda é descoñecida. "Porén, tal e como temos comprobado, a súa incidencia redúcese case exclusivamente a operarios e operarias que estiveron expostos a po neumoconiótico durante a prestación do seu traballo", destaca.\nPor iso, dende a FCM-CIG da Coruña convidan as traballadoras e traballadores do sector a poñerse en contacto coa central sindical para avaliar se pode existir afectación e o seu grao. A Federación de Construción avalía mesmo poñer en marcha unha plataforma para facilitar o contacto con novas persoas afectadas e o seu asesoramento.


O certame literario “Balbino” premiará ao mellor relato con 1.500 euros e a publicación da obra - Noticias de Galicia\nO certame literario “Balbino” premiará ao mellor relato con 1.500 euros e a publicación da obra\nPUBLICADO EN: Noticias de Galicia ► Boqueixón ► Local Portada ► Portada dereita ► Santiago de Compostela ► Vila de Cruces ▼\nPresentación do concurso de relatos “Balbino”\nUn certame literario ve a luz baixo o nome dunha personaxe emblemática, “Balbino”, do célebre escritor Xosé Neira Vilas. Este concurso de relatos nace co fin de promocionar a literatura, a lingua e aos escritores/as de Galicia. A presentación deste certame tivo lugar esta mesma mañá, en Santiago, contando coa presenza dos representantes das entidades colaboradoras; o Secretario Xeral de Política Lingüística, Valentín García; o deputado de Cultura da Deputación de Pontevedra, Xosé Leal; o presidente da Fundación Xosé Neira Vilas, Luis Reimóndez; o alcalde do Concello de Vila de Cruces, Xesús Otero; o rexedor do Concello de Boqueixón, Ovidio Rodeiro; e o responsable da empresa promotora do concurso, Manuel Núñez de Técnicas & Gramaxe. Ademais dos mencionados, neste proxecto tamén colabora a Consellería de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria.\nO certame de relatos “Balbino” ten como temática o “rural galego” para por en valor a difusión da cultura galega. Dito concurso, de periodicidade anual, está aberto á participación de escritores e amantes da escritura, pois érguese como plataforma para dar a coñecer a novos literatos ou consagrar aos xa coñecidos.\nO prazo estipulado para remitir os escritos finaliza o 30 de xuño de 2016 e, ditos relatos deberán cumprir unha serie de requisitos formais, marcando unha extensión de entre 120.000 e 180.000 caracteres e, como non, centrarse na temática rural galega.\n*Para coñecer máis sobre as bases e as especificacións de envío poderán acceder ás mesmas neste link.\n2 de marzo de 2016 | 17:02\t• Sen comentarios


Mestre Pia: March 2017\nGrazas a unha compañeira estou a ler un libro de César Bona, Las escuelas que cambian el mundo. Totalmente recomendable. É un libro cheo de esperanza, de valor, de unión da comunidade educativa cun obxectivo...A FELICIDADE. A felicidade dos alumnos, dos pais e nais, das familias, dos profesores e do persoal non docente do centro.\nCando les o libro pensas, Por que no meu centro non é así?, como me gustaría estar ahí nalgún dos seus proxectos, un mes, un trimestre, debe ser unha gozo profesional.\nPero hai algunhas cousas comúns en todos os proxectos que César nos presenta no libros. Unha delas son os compañeiros. E diso quero falar hoxe.\nNon se pode ensinar sen cooperar, non se pode cooperar sen confianza, non hai confianza sen apego, e non hai apego sen respecto.\nDa gusto chegar ao centro e ver sorisos e cando os mestres e mestras chegan cada día cunha idea nova, e si facemos...? poderíamos traballar...?. Cando te atopas cun grupo de xente implicada, cun grupo de xente que ademais de protestar, de sinalar os erros que estamos a cometer no camiño do ensino está disposta a facer algo por mellora. Chegas ao centro con ilusión, contento... feliz. Seguramente esa felicidade se nota nas clases, nas actividades, a notan os alumnos, os pais... en fin o ambiente arrecende a felicidade.\nEste aspecto os bos compañeiros son unha das partes mais importantes para mellorar a educación o sistema educativo e para mellorar o mundo. Si MELLORAR O MUNDO escribín. Xa que nos os mestres temos o poder de cambiar o mundo, somos os que educamos aos que van a tomar as decisións dentro de 20 anos. Si os educamos na cooperación, no respecto, no equilibrio das emocións, no coidado do medio ambiente en definitiva si se educan para ser boas persoas e bos coa sociedade, non o dubidedes melloraremos o mundo.\nE diso deberíase de dar de conta a administración, fomentar por un lado ese compañerismo e por outra banda premialo. Escoitar aos centros, analizar as súas necesidades de persoal e o tipo de persoal que necesita pode ser un gran paso. Pero tamén se necesita unha apertura de miras por parte do profesorado.\nPublicado por Pia ás 11:21 Ningún comentario:\nDisque TV. Hoxe Falamos Con ...Patricia


A Mostra de Cangas inaugura unha antolóxica de María Mazás | Erregueté\nA Mostra de Cangas inaugura unha antolóxica de María Mazás\nEste venres 15 de xuño inaugúrase na sala de exposicións do Auditorio de Cangas a exposición antolóxica da obra da artista María Mazás (A Coruña, 1960-2017). A exposición enmárcase dentro do programa da XXXV Mostra Internacional de Teatro Cómico e Festivo de Cangas que neste ano conta cun cartaz inspirado en “Love Duet”, obra da artista.\nA exposición, que será inaugurada polo alcalde de Cangas, Xosé Manuel Pazos, poderá verse desde o venres 15 de xuño até o 8 de xullo, coincidindo co remate da Mostra. O público poderá apreciar unha coidada escolma do traballo realizado entre os anos 2005 e 2015 composta por de óleos sobre tea, madeira, papel, encáustica, collage, tintas e algunhas esculturas.\nPintora, escultora, poeta, deseñadora de sombreiros, artista plástica e bailarina, Mazás é un exemplo de artista disciplinar. Aínda que provén do mundo da danza clásica en 1987 mudou o seu rumbo creativo e empezou a dedicarse á sombreiraría como arte. Algunhas das súas pezas puideron versen, en distintas ocasións, nas pasarelas de Cibeles e Gaudí.\n“Love Duet” é a obra que inspira o cartel 2018 da Mostra e que parte do ballet Groosland, creado en 1989 para o Dutch National Ballet de Amsterdam pola coreógrafa Maguy Marin. O tamén artista e deseñador moañés Diego Seixo foi o encargado de versionar a peza de María Mazás para convertela no cartel anunciador e a liña gráfica da Mostra 2018.\nMazás foi una artista autodidacta que se definiu a partir dunha constante xeira de investigación. Tras pasar tres anos en Alemaña, investigando sobre a súa nova profesión, instalouse en Barcelona en 1991. Ademais, participou en diversas montaxes teatrais e en máis de trinta exposicións en cidades como Friburgo, Roma, Venecia e París.\nDespois de 17 anos dedicándose á sombreiraría, María Mazás retomou a súa carreira como pintora, inspirada na tradición xaponesa da caligrafía e a pintura sumi-e, que combinou co seu interese pola pintura expresionista para desenvolver unha obra de profunda espiritualidade.\nCreadora e artista, Mazás realizou a súa última exposición na súa cidade natal, apenas 16 meses antes da súa morte. Nesa ocasión mostrou óleos, collages e esculturas con materiais de refugallo que cobraban una nova vida e significado.


O Plan Reanima comeza maio con 1.779 expedientes e máis de 20 funcionarios traballando, en exclusiva, para axilizar o pagamento destas axudas directas - Xornal Galicia\nO Plan Reanima comeza maio con 1.779 expedientes e máis de 20 funcionarios traballando, en exclusiva, para axilizar o pagamento destas axudas directas\n05 Mayo 2020 839 votos\nCase unha trintena de funcionarios dedicados á súa tramitación, 1.779 expedientes creados e máis de 500 consultas respostadas. É o balance que arroxa o Plan Reanima cando quedan 11 días para finalizar o prazo de presentación de solicitudes.\nUn programa de subvencións, dotado con 5 millóns de euros, destinado a pemes, autónomos e familias lucenses que o goberno de Lara Méndez deseñou o primeiro día oficial de Estado de Alarma e que, dende as últimas semanas, está a concentrar o labor dunha parte moi importante do cadro de persoal municipal.\nO obxectivo: axilizar ao máximo posible o pago das axudas para que cheguen, canto antes, a quen máis as necesita.\n“Dende o minuto un desta pandemia a prioridade fixada polo executivo local foi clara: dar resposta ás necesidades derivadas do confinamento - afirma Lara Méndez – o que significa tomar posición ao carón do tecido produtivo como motor económico e principal xerador de emprego no concello, sen esquecer, por suposto, a vertente asistencial”.\nComezou nese intre unha carreira, primeiro de velocidade e agora de fondo, baseada inicialmente na creación dun programa de medidas, de calado financeiro, encamiñadas a dotar de liquidez ás empresas e ás familias ben a través do pagamento das facturas que a institución tiña pendentes de abonar aos seus provedores, ben mediante a exención e/ou aprazamento de taxas, ben coa creación dunha liña de achegas directas que complementaran ás prestacións estatais.\n“Para estas últimas - o Plan Reanima - habilitouse crédito e apuráronse os prazos previstos para a entrada en funcionamento da plataforma dixital da sede electrónica co fin de centralizar os expedientes. Unha ferramenta telemática á que, xa de inicio, se someteu a un estrés constante debido á avalancha de solicitudes presentadas o que nos demostra que estivemos acertados na premura da súa posta en marcha”, explica a rexedora.\nA alcaldesa referiuse tamén aos medios humanos destinados á tramitación do Plan Reanima. En total máis dunha vintena de traballadores municipais, ao marxe do persoal externo de apoio á plataforma dixital, “que non descartamos seguir reforzando”. Para iso, foron derivadas 11 persoas doutros departamentos para que se sumasen ao equipo do Plan Reanima, ao que, de forma case exclusiva, se dedican dúas ducias de empregados municipais.\n“Por exemplo – sinala Méndez – ao Rexistro veñen de incorporarse 5 traballadoras e traballadores de Participación Cidadá (1), Persoal (1), Negociado de Policía (2) e Estatística (1), duplicando deste xeito o número de efectivos encargados de recepcionar as solicitudes da poboación, pasando de 5 a 10”.\nE outro tanto acontece no CEI – Nodus onde outras 13 persoas abordan o estudo de toda a documentación. Artellados por unha coordinadora xeral, subdivíronse en dous grupos. Así, o primeiro deles, composto por catro persoas (unha técnica medio de xestión e tres auxiliares administrativas, 2 delas procedentes de Facenda Local), centra a súa actividade no envorcado da información e na apertura de expedientes; ata a data 1.779.\n“Con todos estes expedientes creados, o resto de compañeiros de Desenvolvemento Local e Emprego – concellería que dirixe o edil Mauricio Repetto – estudan e avalían as peticións da cidadanía. Unha tarefa da que se encargan dous funcionarios de carreira, expertos en asesoramento a emprendedores e xestión de subvencións, dúas orientadoras laborais, unha administrativa que provén da área de Fomento e na que colaboran, ademais, outras tres persoas”, abondou Méndez.\n“Unha complexa engrenaxe, difícil de asumir para unha administración local – de feito o Concello de Lugo é a única que ata o momento artellou unha iniciativa similar – que implica un traballo inxente ao que, cunha grandísima implicación, se están dedicando todas estas persoas de forma directa, aínda que indirectamente participan moita máis, e que, a continuación, precisará igualmente da atención doutros departamentos como o de Tesourería e Intervención polo que a mobilización de recursos será incluso maior”, engadiu a alcaldesa.\nAntes de concluír, a rexedora quixo poñer en valor o esforzo e dedicación do persoal municipal “que nestas semanas de confinamento leva feito un traballo excepcional que, estamos seguros, reverterá en toda a sociedade luguesa”.\nA alcaldesa Lara Méndez, sobre o balance do Plan Reanima| Descargar mp3


Inicio/Cultura/Graduacións, baile e música para despedir o curso no CEIP Otero Pedrayo de Viloira\nCunha colorista danza de arcos con todos os alumnos de primaria concluía na tarde do 20 de xuño un animado festival de fin de curso no patio do CEIP Otero Pedrayo de Viloira (O Barco). Eran máis de catro horas de celebración nas que se implicaban o alumnado, os profesores e tamén os pais e nais.\nO programa desta festa tan especial para despedir as clases comezaba ás cinco da tarde no salón de actos do centro coa graduación dos nenos de sexto, continuaba coa graduación infantil e, logo xa, no patio, cunha serie de actuacións de baile e canto ás que ían dando paso, como presentadores, dous alumnos: María e Óscar.\nGradución dos alumnos de infantil./ Foto cedida polo CEIP Otero Pedrayo.\nOs primeiros en saír ao escenario eran os nenos de 3 anos e a partir de aí ían sucéndose as danzas cos ritmos e estilos máis diversos, incluíndo unha peza con canto tradicional e pandeiretas, e coas intervencións dos diferentes cursos ata chegar aos maiores, que se despedían do colexio neste festival.\nFinalmente, os nenos e nenas de primaria reuníanse nunha actuación final con arcos. A directora do colexio, Reme Arias, agradecía en nome do centro e da ANPA a numerosa asistencia de pais, nais e outros familiares a esta celebración que alumnos e profesores preparaban “con moita ilusión e esforzo” e desexáballes a todos un feliz verán.\nbaile ceip colexio curso directora festival fin graduacións infantil música O Barco otero pedrayo primaria viloira


Guest lecture / keynote speech Consistirá na exposición oral complementada co uso de medios audiovisuais e a introdución de algunhas preguntas dirixidas aos estudantes, coa finalidade de transmitir coñecementos e facilitar a aprendizaxe.\nDocument analysis Se utilizarán documentos bibliográficos (artigos, textos lexislativos, etc.) relevantes para a temática da materia con actividades especificamente deseñadas para a análise dos mesmos. Empregaráse como introdución xeral a un tema, como instrumento de aplicación do estudo de casos, para a explicación de procesos que non se poden observar directamente, para a presentación de situacións complexas e como síntese de contidos de carácter teórico ou práctico.\nCase study O alumnado, orgaizado en pequenos grupos de traballo, haberá de resolver unha situación específica e problemática concreta a partir dos coñecementos que se traballaron. Tal situación ten que ser capaz analizada, comprendida, valorada e resolta por o grupo coa axuda dun proceso de discusión que conducirá á decisión razoada.\nCollaborative learning Se organizarán pequenos grupos nos que o alumnado traballará conxuntamente na resolución de tarefas asignadas polo profesorado para optimizar a súa propia aprendizaxe e a dos outros membros do grupo. Os grupos contarán co apoio do profesorado, tanto presencial como via internet.\nObjective test Será unha proba escrita utilizada para a avaliación da aprendizaxe, coñecementos, capacidades, e destrezas. Combinará preguntas de resposta múltiple e de resposta breve.


Quen somos - Beijing The Drill Store Machinery Equipment Co., Ltd.\nPequín The Drill Store Machinery Equipment Co., Ltd. (TDS) é un fabricante líder no campo da fabricación de equipos de minería e construción. Ofrecemos unha ampla gama de plataformas de perforación, compresores de aire, equipos de construción, ferramentas de perforación e servizos de consultoría,para axudarche a resolver o problema da perforación con alta eficiencia e baixo custo. TDS gañou a nosa reputación e fortaleza empresarial coa nosa énfase en proporcionar investimentos continuos en novas investigacións e tecnoloxía para avanzar na calidade do produto e cumprir os estándares internacionais de excelencia.\nOs nosos servizos: principais produtos:\nPozo de auga e xeotermia Plataforma de perforación de pozos de auga\nPlataforma de perforación DTH para minas e canteiras\nCompresor de aire de construción\nFerramentas de perforación de utilidade e HDD\nTDS será líder do mercado na industria relacionada con innovación e orientación ao cliente. A nosa vantaxe é un servizo único.Podemos proporcionar solucións completas de perforación para os seus proxectos.\nOs nosos enxeñeiros teñen máis de 20 anos de experiencia na perforación. A través dunha análise exhaustiva e unha boa comprensión da demanda do consumidor, facemos todos os esforzos posibles para garantir aos clientes o menor custo por metro en todos os aspectos, desde a selección de solucións, o deseño de produtos, a compra de materiais e a tecnoloxía de fabricación ata a entrega de produtos.O noso obxectivo é a satisfacción do cliente ao 100%.\nO noso equipo multilingüe de xestión multicultural prioriza unha comunicación eficaz e fluída. Tamén nos dedicamos á mellora continua de todos os procesos de produción. Ao mesmo tempo, TDS ten un equipo de transporte profesional que pode ofrecer aos clientes servizos de cadea ecolóxica completa máis rápidos, mellores e máis pensativos. É a nosa procura constante axudarche a aforrar cada centavo. Despois de anos de acumulación, TDS gañou a confianza e o favor dos usuarios nacionais e estranxeiros coa súa excelente tecnoloxía, produtos de alta calidade, prezo competitivo, servizo atento e amplas canles de produtos.\nTDS será a mellor opción. Cremos que un produto de calidade fala por si só. Estamos ao lado de todo o que facemos e vendemos. Agradecemos o apoio de todos os clientes e desexamos que te interese e ser o teu mellor compañeiro.\nMáquina de perforación de pozos de auga, Compresor de aire diésel, Dth Bit Price, 6 Dth Hammer, Instalación hidráulica de perforación de pozos de auga, Plataforma de perforación de pozos de auga montada en camión,


URBTOPÍAS - Encontro 4\nBlanca Valdivia (Socióloga Urbana) e Marta Fonseca (Arquitecta) pertencen ao Colectivo Punt 6, cooperativa de arquitectas, sociólogas e urbanistas feministas con máis de doce anos de experiencia en repensar os espazos domésticos, comunitarios e públicos para que promovan a diversidade social sen discriminacións.\nPunt 6 centra o seu traballo na participación comunitaria, o urbanismo para a vida cotiá e a arquitectura de proximidade. Ademais, realizan investigación, docencia e formación tanto para a administración pública como para organizacións sen ánimo de lucro e asociacións.\nO colectivo editou as guías Mujeres trabajando. Guía de reconocimiento urbano con perspectiva de género, Espacios para la vida cotidiana. Auditoría de Calidad Urbana con perspectiva de Género e Entornos habitables. Auditoria de seguridad urbana con perspectiva de género en la vivienda y el entorno.\nArquitecta titulada pola Universidade do País Vasco. Ten formación en Urbanismo polo Instituto Vasco de Administración Pública (IVAP) e Teoría Feminista pola Escola de Empoderamento de Basauri.\nFundadora de Hiria Kolektiboa, colectivo de arquitectas onde traballou en urbanismo, participación e perspectiva de xénero e de Pripublikarrak, onde desenvolveron proxectos no ámbito de arte/activismo feminista. Desde 2009 é socia do estudo de arquitectura SF38, responsable do proxecto e da obra da Praza Corazón de María de Bilbao.\nFundadora de Dunak Estudioa, onde traballan en urbanismo, planeamento, asesoría municipal e análise urbana e territorial en clave de sostenibilidade da vida.\nPromotora do Paseo de Jane Jacobs en Bilbao, desde 2016 traballa en Madrid como arquitecta urbanista en Madrid Destino, empresa municipal dependente da área de cultura, un proxecto de reactivación dos recintos feirais da Casa de Campo.\nEn 2018 é socia fundadora de Silvestrina, cooperativa que traballa en proxectos de colaboración para a investigación en ciencia e urbanidades baixo as premisas: materia, coidados e comunidade.\nLicenciada en Química pola Universidade de Santiago de Compostela. É Concelleira en Pontevedra desde 1995 formando parte do goberno municipal desde 1999 (agás no período 2005-2011), onde desenvolveu diferentes responsabilidades nas áreas de Medio Ambiente, Accesibilidade e Urbanismo. Na actualidade é Tenente de Alcalde e responsable da área de Disciplina Urbanística e Ambiental, Protección Cidadá, Servizos e Festas.\nFoi Deputada na Cámara Galega na VII Lexislatura (2005-2009), e na VIII Lexislatura a partir de 2012 exercendo como portavoz do BNG en temas de Ordenación Territorial, Vivenda, Urbanismo, Medio Ambiente e Obras Públicas.\nCo-autora do libro Pontevedra, outra mobilidade, outra cidade. A experiencia de transformación 1999-2015, editado pola Fundación Pons, en 2015.\n>>>SUSANA PEDREIRA - Moderadora do encontro\nLicenciada en Xornalismo pola Universidade de Santiago de Compostela. Comezou traballando en comunicación empresarial e institucional ata que no ano 2010 se incorpora á redacción de Onda Cero en Galicia.\nDirixe e presenta o programa local diario “Pontevedra na Onda” desde hai oito anos. En 2015 asume a coordinación do programa “Gente Viajera de Galicia”, magazine semanal centrado no turismo, ocio, cultura e gastronomía. Desde 2016 forma parte da programación estatal de Onda Cero co programa “Un alto en el camino”, catro horas de directo nas mañás da fin de semana que cada verán se emite desde Pontevedra para todo o Estado.\nÉ co-fundadora do congreso As mulleres que opinan son perigosas celebrado en marzo de 2018, convertendo a Pontevedra durante dous días na capital do xornalismo de opinión con sinatura de muller. O foro conseguiu ser trending topic estatal nas redes.


21/04/2014 07:00 h\nAdmiro a eses que, querendo defenderse das críticas pola súa galegofobia, teiman en falar do galego coma dialecto. Vén isto a conto da dona do hotel de Asturias que logrou unha inmerecida propaganda a conta da súa glosa ao curriculum dunha madrileña que, sen ser apta para o posto de recepcionista por descoñecer varios idiomas a maiores do español, si exhibía con fachenda o seu alto nivel de galego, cousa que espertou o instinto maternal da muller que, amablemente, lle recomendou que se puxera a estudar linguas de andar polo mundo e non esas cousas dos nacionalistas. Cando montaron en cólera as asociacións de defensa da lingua, a pousadeira non tivo cousa de máis présa que chamarlles talibáns.\n¿Pero quen é peor, o que se exaspera nas redes sociais cando se ve insultado pola ignorancia máis atrevida, ou o que mata o galego de tanto promover estúpidos prexuízos? Hai pouco oín a un que xustificaba con esta pérola a súa animadversión contra o galego: «Prefiero no hablarlo para no estropearlo». Mellor non poñelo nos curricula, mellor non contaminar hoteis de España con persoas que poden dirixirse aos galegos no seu idioma, mellor agachar a utilidade do galego como ponte natural con toda a lusofonía. Por detrás hai un novorriquismo estúpido no que o que interesa é a cantinela de sempre: que nos santuarios do capital non falen linguas de mariñeiros, de labregos, de negros e de pobres. É a fachenda do españoliño que se dedica ao turismo e que aínda non se coscou de que ultimamente, máis alá do Telón de Chistorra, a súa lingua significa a escoria de Europa, nun exemplo claro de que prexulgar linguas é cuspir para arriba.


Historietas online a través de 'A hora do cómic cultural' - Pontevedra Viva\n'A hora do cómic cultural'\nMércores 15 de Abril, 2020 ás 17:35 do Mércores 15 de Abril, 2020\nAsier Mensuro en 'A hora do cómic cultural'\nConducida por Asier Mensuro, 'A hora do cómic cultural' analiza oito publicacións de banda deseñada postas ao dispor da cidadanía polos seus autores para facer máis levadío este tempo de confinamento.\nA partir deste xoves 16 de abril poderanse consultar os cómics de Santiago García e Javier Olivares. Trátase de historias curtas protagonizadas por grandes figuras da arte universal como Picasso, Dalí, Miguel Ángel, Rafael, Bruneleschi ou Torres García.\nAsier Mensuro é historiador da arte e o cinema, comisario de exposicións e escritor de ensaio sobre temas relacionados coa cultura contemporánea. En 'A hora do cómic cultural', Mensuro achegará a súa experiencia en todos estes ámbitos para ofrecer un percorrido lúdico pola arte e a cultura reflectida en historietas que viaxan desde a Residencia de Estudantes do Madrid do 27 ata a Valencia do Século de Ouro, pasando pola mitoloxía grega ou a situación actual na franxa de Gaza.\nEsta selección de cómics curtos de historia da arte é a segunda entrega do programa 'A hora do cómic cultural'. A primeira, tamén accesible a través de internet, versaba sobre a novela gráfica 'Los caballeros de la Orden de Toledo', unha obra de Juanfran Cabrera e Javierre, que ten por protagonistas a Lorca, Buñuel e Dalí.\nA proposta coordinada por Asier Mensuro recoñece tamén a iniciativa de moitos autores de cómic que, de forma desinteresada e gratuíta, puxeron algúns dos seus traballos ao dispor dos internautas para apoiar a campaña #QuédateEnCasa e #YoMeQuedoEnCasa.\nEsta iniciativa forma parte do programa online Afundación en casa, impulsado pola Obra Social de ABANCA, onde se recollen máis de 300 recursos accesibles nos perfís das redes sociais de Afundación baixo a etiqueta #AfundaciónEnCasa.\nPor Sara Iglesias | Mércores 18 de Marzo, 2020


Celebración do Día das Letras Galegas - Revista Digital CS Coia Vigo\nO pasado martes 19, homenajeamos no noso Centro Comunitario, ás Letras Galegas, a través dos seus grandes escritores e poetas, poñéndolles música con nosas agrupaciones artísticas.\nFai a presentación nosa directora Mª Carmen, utilizando unha “chuleta” en forma de bolsa da compra dun supermercado galego, na cal leunos a biografía do homenajeado deste ano, Ramón Piñeiro, que viña impresa na mesma.\nEmpeza o acto coa actuación do grupo “Promesas Musicais“, que interpretaron cancións con letras de Rosalía e Castelao, así como cancións populares galegas.\nA continuación tocoulle a quenda a “Os Bohemios“, esta vez representados soamente por Juan e Manolo, que nos interpretaron cancións e poemas de Curros Enriquez e Rosalía, adaptadas por eles mesmos con gran esforzo, sobre todo por parte de Juan, ao non nacer en Galicia.\nSeguidamente o usuario Miguel, recitou uns poemas escritos por el, un para Rosalía e o outro para todos os galegos en xeral. Tamén Pilar, leu unha poesía de Celso E. Ferreiro, titulada “Fronte ao mar”.\nA coral “Novos Aires“, tamén homenajeó a Rosalía, cunha canción e lendo Paco parte da súa vida e obra. Despois cantaron varios temas do rico folklore popular galego.\nPara finalizar o acto deste día, actuaron o grupo de baile e canto galego “Rebuldaina”, que cantaron e bailaron e ata estrearon novas cancións para a súa repertorio e finalizaron a actuación cantando con todos os asistentes o Himno Galego.\nPara finalizar estes actos, o día 21, jueves, actuou o grupo de cancións populares galegas “Vagalume“, que como os demais grupos, cantaron aos nosos poetas mais representativos, por exemplo, Rosalía e Curros Enriquez, tendo un recordo para a súa compañeira convaleciente, Carmen Yañez, para que se recupere da súa recente intervención.\nPara pechar estes dous días de festa, tivemos a actuación do conta contos vigués, Candido Pazó, moi coñecido por todos, pois xa actuou no noso Centro noutras ocasións e con moitisimo éxito. E nesta ocasión non podía ser menos, pois nos trouxo outras historias a cada cal mais divertida que provocou en todos os presentes unhas continuas gargalladas, que non cesaron ata o mesmo momento de dar por concluída a súa actuación.\nSó réstame destacar o bo traballo e esforzo de superación de todos os grupos participantes nestes actos, ao documentar a todos os presentes, con breves biografías dos autores das poesías ou letras de cancións que ían interpretar.\n← Taller de debates


Algunha vez te plantexaches ser invisible? | IES de Cacheiras (Teo, A Coruña)\n← 1º A : calendario 1ª avaliación\nPartícula orgánica para a vida no espazo. →\nAlgunha vez te plantexaches ser invisible?\nPublicado o Outubro 7, 2014 por 141a.seoanelucia\nPara todos os que algunha vez soñastedes con ser invisibles, agora xa é posible.\nAínda que os científicos levan moitos anos intentando conseguir unha capa capaz de ocultar os obxetos ante os nosos ollos, non foi ata fai apenas unhas semanas que un científico chamado John Howell, da Universidad de Rochester en Nova York (EEUU), e o seu fillo de 14 anos o conseguiron.\nPara logralo, estes investigadores utilizaron catro lentes estándar que logran que o obxeto esté sempre oculto para a vista aínda que o observador se mova de lugar. Ademais conseguiu que o fondo do obxeto non se vexa distorsionado nin cambie, xa que os expertos determinaron o tipo de lente e a distancia exacta que separa as catro lentes para que ao cambiar o ángulo de visión a rede cambie con ela e siga ocultando o obxeto.\nA diferenza doutras invencións, é o primeiro dispositivo coñecido que pode ocultar obxetos en tres dimensións vistos dende distintos ángulos e no espectro visible, según se explica no estudio publicado pola revista Optics Express. Ademáis, a sua configuración á tan sinxela que calquera persoa podería montala e está ao alcance de todos por menos de 80 euros.\nA continuación déixovos o enlace dun vídeo que explica de forma moi detallada, sinxela y con imaxes grabadas, o modo de funcionamento da ”Capa Rochester”: Capa Rochester.\n•Fontes: Revista ”Muy Interesante”, ”El Mundo” y ”ABC”.\nEsta entrada foi publicada en 1º bacharelato, CCMC, Sen categorizar. Garda o enlace permanente.\nOne Response to Algunha vez te plantexaches ser invisible?\nOutubro 21, 2014 ás 9:28 a.m.\nA ciencia está avanzando a pasos axigantados, e estou convencida de que axiña acadarán unha invisibilidade completa sen teren que precisar das lentes.


Feijoo aposta pola sector agrario coa lei de recuperación da terra agraria e a estratexia do lácteo - Canal Rías Baixas\nCALDAS> O presidente da Xunta de Galicia visitou a fábrica de Clesa para coñecer a boa situación da empresa. A factoría devolveu en decembro ao Igape a subvención que lle concederon hai 9 anos para evitar a quebra da compañía. Neste tempo Clesa multiplico por tres o seu plantel e por 17 a súa produción.\nUn dos produtos lácteos máis demandados na nosa comunidade é o iogur de crema de bombón de Clesa. E o presidente da Xunta, tamén o escolle como un dos seus favoritos. Núñez Feijoo visitou a fábrica para comprobar o bo funcionamento da factoría despois de que a Xunta a salvase da quebra hai 9 anos. A aposta deu os seus froitos e o pasado mes de decembro Clesa devolveu ao Igape os 5 millóns e medio de euros prestados.\nO presidente tamén destacou a unión das empresas lácteas na cooperativa Clun. Unha unión que para Feijoo é imprescindible para competir a nivel internacional.\nDende Clun agradeceron o apoio da Xunta que axudou para que a empresa dese a volta á situación. Hoxe en día o seu plantel multiplicouse por tres e a súa produción por dezasete. Converténdose na primeira factoría de produción de lácteos integramente española.\nNa visita o presidente da Xunta tamén garantiu o seu compromiso co sector agroalimentario que se verá reflectido na lei de recuperación da terra agraria e na Estratexia do lácteo.\nA estratexia non vai destinada só a produción, se non tamén á transformación e a comercialización, co obxectivo de Galicia continúe sendo punteira no sector lácteo.\nArtigo anteriorAprazan a declaración do ‘Chicle’ pola presunta agresión a súa cuñada\nSeguinte artigoA hostalería pide aumentar a ocupación dos locais xa que os clientes ‘presentan certificados de vacinación ou PCR negativas’


Parroquias de vivos e mortos - Faro de Vigo\nParroquias de vivos e mortos\nDebemos ser o único pais no que a parroquia dos mortos non fala o idioma da parroquia dos vivos. Como se pode explicar senón que os que sempre falaron galego en vida aparezan soterrados en castelán? Esta afirmación non é gratuita, facémola despois de visitar centos de cemiterios parroquiais da Galicia rural onde practicamente o cento por cento dos seus habitantes son galegofalantes. O censo é elocuente: só unha de cada mil lápidas está escrita na nosa lingua. A excepción é o cemiterio de San Facundo de Ribas de Miño, no Concello da Paradela en Lugo, que por ser un cemiterio de nova creación onde hai moi poucos soterramentos a totalidade das lápidas están en galego.\nTal anormalidade explícase pola falta de autoestima dos galegos ou dos familiares dos defuntos. O desleixo afecta por igual aos veciños dunha ou doutra ideoloxía política; non hai máis que cruzar os datos electorais co número existente de lápidas en galego. Este comportamento tan dispar é un acto de perversión cultural que non foron capaces de corrixir as convocatorias multitudinarias dos actos rituais promovidos para a defensa da identidade galega durante décadas, porque simplifican a raíz do problema lingüístico e cultural.\nA galeguización dos actos fúnebres é unha decisión persoal, se asi o decide a persoa con anterioridade, ou da familia se é posteriormente; non debería existir ningunha outra interferencia que impida o exercicio do uso da lingua galega nestes espazos de recordo por moito que as veces se queira facer ver. Se hai decisión persoal ou familiar nestas cuestións os problemas non existen. Porque tanto a publicación das esquelas, como os recordatorios, ou calquera outra cuestión relativa ao pasamento do ser querido non debería deixarse en mans de empresas que non teñen sensibilidade dabondo para ofrecer estes servizos na lingua de uso do defunto.\nPor este motivo, a Asociación de Funcionarios para a Normalización Lingüística de Galicia (AFNLG) vén convocando desde hai décadas actos simbólicos denominados “En galego, agora e sempre” promovendo a súa celebración nas vésperas do Día de Defuntos, coa participación dos concellos, comunidades de montes en mancomún ou asociacións, xustificándoa por seren entidades representativas da comunidade parroquial. O programa inclúe a colocación dunha placa na porta do cemiterio con este texto “Na memoria de todos os que xacen aquí, porque grazas a eles Galicia segue a ter lingua e cultura de seu”. A seguir convídase aos presentes a asinaren a Acta de Vontades na que expresan que chegado o día do seu pasamento encoméndanlles aos familiares que os actos que se celebren na súa memoria sexan en lingua galega ou do contrario o fagan en silencio.\nAdiantándose no tempo, o Concello de Salceda de Caselas celebrará o próximo día 29 de maio, sábado, un acto destas características no cemiterio da freguesía de San Xurxo, similar a outro celebrado xa con anterioridade no de Santa María.\nAsí mesmo, cómpre sinalar o singular anuncio que vén de facer o alcalde de Lalín indicando que o concello destinará 5.000 e a subvencionar parte do custo das lápidas que se poñan ou substitúan en galego coa finalidade de motivar o uso da nosa lingua nestes espazos da memoria\nA cultura popular é sabia. O dito “fago da miña capa un saio” reivindicando a autonomía da liberdade persoal pode ter malas consecuencias cando non media a reflexión meditada. Para que isto aconteza é preciso que as institucións públicas e organizacións políticas e sociais promovan unha pedagoxía social que oriente á cidadanía no uso correcto da lingua galega no ámbito da autonomía das decisións persoais. A reconstrución da identidade galega, a galeguización do país, hai que facela coa participación de todos, integrando nese proceso as diversas facetas da vida cotiá.\nBenvidas as iniciativas dos concellos de Salceda de Caselas e Lalín.


Biblioteca Máxica - Narrativa - A Casa Grande\nIlustrador/a: Ricardo Rodrigues\nEn A Casa Grande, João Manuel Ribeiro preséntanos un “Manifesto de Cidadanía”. Aborda temas plurisignificativos, como as distintas linguas, latitudes, culturas, cores e crenzas relixiosas. O escritor apela aos pequenos lectores para que compartan sentimentos como o amor, a verdade e o perdón. Convídaos a participar neste desafío que é o combate pola conquista dunha linguaxe universal, nova e común a todos aqueles que respectan a diferenza.\nA Casa Grande é un álbum metafórico onde se pode aprender a ser un maiúsculo cidadán que soña sen medo de envellecer e vive con intensidade. As ilustracións de Ricardo Rodrigues, dunha forma particularmente feliz, recrean os momentos clave do texto, así como contemplan aspectos que o compoñente verbal non inclúe, enriquecéndoo.


Caos, primeiro aviso - Paula Vázquez Verao - Nós Diario - Diario de intereses galegos\nCaos, primeiro aviso\nUnha icónica viñeta da revista Hermano Lobo de 1975 describía un orador mitineando “¡O nosotros, o el caos!”. “¡El caos, el caos” —respondía o público—. “Es igual: el caos también somos nosotros.”\nNin que tal pintada para hoxe en día.\nPorque a dereita española esfórzase en provocar o caos á vez que ela mesma é a principal responsábel da febleza institucional, pois a “anomalía” española no contexto europeo –a falta dunha dereita democrática antifascista– provén da inexistente creba (tamén institucional) co franquismo.\nAs institucións saídas de 1978 xa estaban en crise pola falta de resposta das mesmas ante as cuestións nacionais e sociais, pero é agora cando á dereita está disposta a deterioralo todo con tal de retornar ao poder político. Por iso se desgañitan cando deben pechar Madrid pola Covid-19 namentres Ourense ten medidas restritivas análogas; por iso bloquean a renovación do Consello Xeral do Poder Xudicial; por iso os media nos entreteñen co culebrón de Ayuso namentres Alcoa afoga a Mariña.\nHai institucións, iso si, que a dereita pretende salvar da queima, coma a Monarquía, pero coa súa acendrada defensa non fai máis que acentuar o enorme descrédito do caduco modelo de Estado.\nUn dos conflitos que atravesa o actual ciclo político co Goberno de Sánchez é a tensión por homologar o Estado español a unha democracia europea avanzada, como sinalaba Jaime Miquel en La Perestroika de Felipe VI. Un dos piares deste proceso é a modernización da Xustiza, pero tamén o avance na Memoria democrática, o aumento da presión fiscal ata niveis medios europeos, a redución das desigualdades, a modificación do Código Penal ou, dende logo, o establecemento de mecanismos de resolución pacífica – referendo– de problemas políticos.\nO afondamento das desigualdades será unha proba para toda a esquerda e, no campo da dereita, fica a dúbida de se o caos será de tal calibre como para provocar a fin da lexislatura e se, nese caos, gaña quen máis odio destile.\nourense alcoa A Mariña COVID-19 Paula Vázquez Verao


Marta Veiga | Nube tóxica\nGaliciae | 28 de septiembre de 2018\nGrease, a Constitución e mais eu somos de 1978: "Tell me more". EP\nA Constitución e mais eu somos Saxitario e cumprimos corenta anos. Agárdanos un outono de suplementos semanais a lembralo\nAS MIÑAS compañeiras de escola, de instituto e de facultade, algunhas das persoas que me acompañan desde o inicio dos tempos, están, paseniñamente, cumprindo corenta anos. É como unha lenta ladaíña que segues a través do Facebook e que che pon unha sensación rara entre o diafragma e o estómago, que oprime o aparato respiratorio e o dixestivo.\nCoido que nunca me vin a min propia como unha muller de corenta anos. E debería afacerme á idea, que me quedan, como quen di, unhas ducias e telexornais e uns poucos luares. Como vou cumprir corenta anos se estou ao canto dun peso de engancharme, outra vez, a Operación Triunfo? De que maneira, se querería que a versión de Skam do Estado español das autonomías non me decepcionase, se discuto nas redes sociais que a obra de teatro de Harry Potter é un fanfic?\nCando cheguei aos trinta xa era unha señora do Sintrom e recuperábame dunha trombose; deixara de fumar e as cañas de despois do traballo. Cría que, á forza, o dos corenta non ía ser tan triste. Non tes tu (así na variedade luguesa oriental e septentrional) fe, que diría a miña Belén López, tamén de corenta primaveras.\nArgumentaba Ángel Vaqueiro, nesa súa xenial sabedoría sen fin que botamos de menos todos os días, que unha pode mudar de vida mentres a súa idade non supera o número de pé. A servidora, xa que logo, se lle esgotan as oportunidades. Ben deito de que nas botas de inverno sempre calzo máis, por iso dos calcetíns gordos. Non me queda outra que asumir que xa non farei un Erasmus nin a revolución nin desenvolverei ningunha destreza artística salientable nin vivirei unha aventura septentrional nalgún lugar de invernos longos e seis meses de lucerío de Nadal, dous mil ou tres mil quilómetros ao norte do norte de Vigo.\nNunca entendín a xente que asegura non arrepentirse de nada. Tan infalibles son, con tan ínfima marxe de erro veñen de serie, como para crer que nunca mancaron a ninguén, que na vida escolleron uns pantalóns pitillo que lles fan o cu gordo ou que non deberan ter deixado pasar a promoción da panificadora do Lidl? Pois dá ata medo.\nAs que cumprimos corenta este ano compartimos data de nacemento coa Constitución, o réxime do 78 e a Cultura da Transición. Aventuro un outono de reportaxes a contar a boa nova do ben que o fixeron –a envexa de Europa e do mundo civilizado– e a asentar a idea da reconciliación á que eles lle poñen o adxectivo de nacional. Probablemente, cando se achegue decembro –a Constitución e mais eu somos Saxitario– algún suplemento semanal sairá cunha galería de persoas do meu tempo –científicas, políticos, artistas de variedades, deportistas, socialités–, guapas, delgadas e fotoxénicas, que falarán dos seus éxitos e das oportunidades baixo o paraugas na monarquía parlamentaria.\nComo son moito de poñer o carro por diante dos bois, xa vos digo, amigas, que nesas historias exemplares a min faltaranme os medos e as inquedanzas. A sensación de estar atrancadas na desafección, nos empregos lixo institucionalizados nos noventa, nas bolsas que se prolongan en estiramento vertical e nos contratos de aluguer que medran ata o infinito e máis alá. Sospeito que esquecerán o desemprego, como houbo que volver andar os camiños das migracións dos pais e dos avós a Alemaña, Suíza ou o Reino Unido. Estou certa de que obviarán unha infertilidade social que non é capaz de distinguir entre as decisións conscientes e respectables de non querer criar e a escolla sobrevida de renunciar á proxenie por falta de acougo, tempo, cartos e redes de apoio.\nFeliz aniversario a todas.\nPuede ver este artículo en la siguitente dirección /blog/marta-veiga/a-conta-atras/20180927183124042783.html


A Agrupación de Xornalistas de UXT pide a supresión dos anuncios...\nA Agrupación de Xornalistas de UXT pide a supresión dos anuncios de prostitución na prensa\nA Agrupación de Xornalistas da Federación de Servizos de UXT (FES-UXT) fai un chamamento ás empresas xornalísticas que aínda manteñen "anuncios de contactos" a que os supriman e contribúan así a erradicar a prostitución.\nNa súa opinión, a explotación sexual vulnera os dereitos humanos e fomenta a trata de mulleres e menores.\nNon é de recibo que algún dos grandes periódicos deste país defenda os dereitos humanos, loiten contra a trata das persoas e o proxenetismo nas súas páxinas de sociedade ou política e manteñan os anuncios de prostitución. Temos que acabar coa anomalía española, pois o noso país é o único na Unión Europea onde existen este tipo de anuncios.\nEntendemos que non vale todo a hora do financiamento das empresas xornalísticas, de feito xa hai un número significativo de xornais que non emiten este tipo de anuncios e aguantaron e están aguantando a crise que afecta ao conxunto da sociedade española.\nCremos que é falso o debate da prostitución libremente exercida, posto que o 95% das mulleres que exercen a prostitución en España fano obrigadas polas mafias ou os proxenetas e, só, o 5 % manifesta a súa liberdade á hora de prostituírse. Tanto se se fai forzada ou libremente son persoas e non mercancías que se teñan que anunciar.


Mondoñedo mantén viva a tradición das feiras das San Lucas con cinco días de actividades\nL.F.B. 15 octubre 2020 13:40 h.\nAS San Lucas cabalos Mondoñedo\nAmbiente festivo nas San Lucas do ano pasado. AEP\nO cabalo manterá o protagonismo aínda que non haberá feira nin baixada polas rúas da cidade e poderá degustarse o polbo na alameda\nA evolución da pandemia xa facía prever que este ano as feiras das San Lucas de Mondoñedo non ían ser o mesmo doutros anos. Con todo, a asociación As San Lucas, que se encarga da súa organización, confeccionou un programa con cinco días de actividades cos que manter viva unha tradición de case 900 anos. "Quixemos conxugar a saúde co desexo de manter a tradición destas feiras", explica Miguel Souto, o presidente da asociación As San Lucas. "As actividades e actuacións que están previstas fixéronse con todas as medidas para garantir a seguridade ao mesmo tempo ca esencia das festas".\nAsí, as San Lucas de 2020 manterán o cabalo como protagonista aínda que non haberá nin a tradicional feira no Campo dos Paxariños nin a baixada dos cabalos polas rúas da cidade, un espectáculo que cada ano reúne a milleiros de persoas. O sábado está previsto o concurso de cabalos trotóns e o domingo será a final da Copa Galicia de morfoloxía de pura raza galega e a continuación está previsto un espectáculo de doma con cabalos de raza galega. Estas actividades serán no recinto da Granxa.\nPero o programa aúna tradición, cultura e música. Este venres dará comezo coa recepción das autoridades que se fará nos xardíns que sobre a Praza da Catedral acollen a estatua de Álvaro Cunqueiro, a placa de Alfonso VII e o monolito de Pardo de Cela. Alí será a lectura do manifesto do mariscal e despois faráse a ofrenda floral no interior da catedral. De aí partirá a comitiva das sanluqueiras —Uxía Carballal, Cecilia Lombardía e Daniela Lombardía— e o sanluqueiro Álex Barreira ata o auditorio. Alí o director da escola de música municipal, Xan Carballal, será o encargado de ler o pregón.\nXa o sábado, día das vésperas, manterase o encontro folclórico aínda que muda de formato e as formacións farán pasarrúas e actuarán en distintas prazas da cidade. A partir das oito e cuarto da tarde proxectarase un vídeo mupin sobre a fachada da catedral e a continuación será o concerto de Xosé Lois Romero e Aliboria. Ao finalizar a música haberá outra proxección na fachada da catedral. Os espectadores deberán estar sentados e o aforo será limitado. Ao rematar estas actividades, e tras a desinfección do recinto, volverán a proxectarse os dous vídeos mupin. Ese día na alameda haberá unha verbena con aforo limitado a cargo de Aroma.\nPara o domingo está prevista a ofrenda a Pascual Veiga no cemiterio e a presentación do libro ‘Contrahistorias de Galicia’ de Antonio Reigosa. Pola noite tamén haberá música na alameda e para rematar o día unha sesión de fogos artificiais que se poderán ver desde distintos puntos da cidade. Para o luns, festivo local, o programa recolle a misa na catedral, pasarrúas, sesión vermú e verbena na alameda e un espectáculo de maxia no auditorio. Finalmente, o Día das Maulas haberá unha actuación de Micromina Títeres interpretando cantigas de Alfonso X.\nTamén se manterá a tradición de degustar o polbo na alameda onde se instalará a pulpería Mario de Viveiro e nas rúas haberá algúns postos, aínda que non moitos porque é preciso manter as distancias de seguridade entre eles e deixar espazo na rúa e na beirarrúa para que o movemento de xente conte con espazo suficiente. "Estará todo sinalizado para subir e baixar e haberá dispensadores de hidroxel, ademais da obrigatoriedade de usar a máscara en todo momento", explica Souto.\n"Estes últimos anos foron os mellores da historia das San Lucas polo gran prestixio que foron gañando e a afluencia de xente e este ano ao ser o 18 un domingo as previsións eran que asistira moita xente, pero tivemos que asumir a nosa responsabilidade e adaptalas a esta nova realidade", recoñece Souto, que subliña que "é mellor que a xente teña un entretemento ordenado ca nada".\nEl conselleiro pide a los universitarios no volver al domicilio familiar el fin de semana\nMondoñedo mantén viva a tradición das feiras das San Lucas con...\nEl comité de Alcoa convoca una gran protesta en Lugo para el día 24


Así é o novo Oukitel U7 Max, un trebello barato para cubrir as necesidades máis básicas – Mallando no Android\nAutor Álvaro M. Souto O día 24 Xaneiro, 2017 Non hai comentarios\nOukitel é un fabricante coñecido polos seus prezos contidos, lanzando terminais que van dirixidos a un público cunhas necesidades moi básicas. Coa intención de ofrecer unha nova alternativa a este tipo de clientas, a compañías vén de lanzar o novo Oukitel U7 Max, pertencente á familia U7.\nDas súas especificacións destacamos a pantalla de 5.5″ con resolución HD, tan só 1 GB de RAM e 8 GB de memoria interna, que se completa cun slot para microSD. Para mover a equipa, Oukitel decantouse por un pocesador MediaTek MT6580A de catro núcleos a 1GHz.\nNo apartado multimedia debemos comentar que a cámara principal é de 13 MPX e a dianteira de 5 MPX, iso sí, en canto á conectividade podémonos esquecer de atopar un lector de pegadas dixitais ou sensor NFC.\nComo vedes, é un terminal sinxelo, que busca compradores preocupados por manterse conectados a través de aplicacións básicas tipo WhatsApp, facer algunha que outra consulta en Google e uso puntual de vídeos en streaming.\nEstá previsto que este Oukitel U7 MAX chegue ao mercado o vindeiro mes de febreiro, máis do prezo non temos información, pero tendo en conta a política de prezos asequibles de Oukitel, imaxinamos que non debera subir dos 100€.\nHuawei comezou o seu evento lanzando unha pregunta ao aire: …\nAnálise do Nokia X, o primeiro terminal con Android de Nokia\nA principios de ano, coñecemos no Mobile World Congress de …\nO pasado mércores amosámosvos o Galaxy Nexus, o novo terminal de …


A mascota da biblioteca do noso colexio, Olirei enviounos unha carta a tódalas aulas para pedirnos axuda para viaxar e coñecer outros países.\nCada clase seleccionou un país sobre o que traballar e aprender cousas ó longo do curso para amosarlle a Olirei e ó resto do alumnado e profesorado do centro.\nNa nosa aula o país seleccionado e votado democraticamente foi por aclamación popular PORTUGAL\nXa sabíamos algunhas cousas porque moitos de nós pasamos os "días feriados" en Portugal ou imos a cidades que están próximas a nós pola situación.\nTamén estamos familiarizándos coa música portuguesa ( aínda que xa algo estabamos..)\nRecibimos un vídeo explicativo dun amigo portugués chamado João que vive en Barcelos e nos deu unha pequena explicación sobre o país veciño...\nEstes días pola mañá ó chegar estamos escoitando esta canción do grupo DEOLINDA titulada BONS DÍAS\nArtigo no blogue do centro relacionado co tema\nCOMENTARIOS (0) - Categoría: Viaxe polo Mundo - Publicado o 06-10-2016 15:29\nDespois de repasar as letras do abecedario hoxe estivemos recordando o que eran as sílabas... como dividimos as palabras... palabras de unha, dúas, tres ou catro sílabas..\nTamén fixemos un par de fichas sobre as sílabas.\nE miramos algúns vídeos, moi ilustrativos, estes foron os que máis nos gustaron.\nCOMENTARIOS (0) - Categoría: Linguas - Publicado o 21-09-2016 12:58\nO pasado luns voltamos ás clases.\nXa estamos en segundo!!! Despois dun longo verán toca voltar ás aulas.\nAcó vos queda un recordatorio das normas da clase:\nE tamén seguiremos utilizando a aplicación ClassDojo que tanto nos gustou o curso pasado.\nCOMENTARIOS (0) - Categoría: Cousas da clase - Publicado o 15-09-2016 20:29\nUn curso en imaxes.\nCOMENTARIOS (0) - Categoría: Cousas do cole - Publicado o 01-07-2016 13:03


#Seminario Comúns e Cultura no MARCO | Proxecto Derriba\nby kasparhauser on Mar 9, 2017 • 12:08 p.m. Non hai comentarios\nEste ano imos andar coordenando o Seminario “Comúns e Cultura” que organiza o compa Fran Quiroga de Montenoso, no MARCO de VIGO. Reproducimos abaixo a info do programa completo, que podedes atopar aquí.\nDatas: 22 abril 2017 – 1 marzo 2018\nO #SALÓN DO MARCO configurase como un espazo recoñecible pola propia sociedade, como esa sala de estar dun fogar na que reunirse en torno a unha mesa ou sentarse no sofá e falar do devir e do cotía. Este ‘lugar para estar’ concíbese como un proxecto de mediación, experimentación e investigación colectiva que facilita o impulso de comunidades de aprendizaxe; considerando a mediación non como un proceso de explicación do que alí ocorre, senón como un dispositivo que procura tecer redes e xerar conexións.\nA apertura dun salón no MARCO abre unha nova infraestructura no propio museo para experimentar outra interface que reivindica a capacidade da cidadanía de construír e facer comúns. A través dunha serie de disposititivos procúrase que a cidadanía se apropie do #SALÓN DO MARCO. A xeración de nodos de investigación, conversas, seminarios, a construción do propio espazo, ou o impulso de comunidades de aprendizaxe, son algunhas das intervencións a desenvolver.\nEste proceso comeza coa propia construción do salón: un dispositivo denominado #Facer Espazo que partirá dun obradoiro aberto, previa inscrición, coordinado polo colectivo Tecnoloxías Apropiadas no que grazas a Alejandro F. Palicio construirase un espazo axeitado para os usos do salón.\nA continuación impulsarase a comunidade de aprendizaxe #Clínica Colectiva de Proxectos, que sirva como consultora colectiva. E o colectivo Alg-a Lab, referente na creación contemporánea independente en Galicia, realizará un #Obradoiro sobre fabricación dixital.\nAo longo do verán a investigación experimental #Vigo Rebelde, o Metal en loita convertirase nun dos dispositivos centrais ao reivindicar o dereito á cidade e o carácter instituínte dos movementos sociais. Este proxecto, liderado polo colectivo Niquelarte, procura atender á memoria do presente da industria do metal e será coordinado pola investigadora Adela Vázquez.\nO pensamento contemporáneo terá a súa presenza a través do #Seminario Comúns e Cultura organizado por Proxecto Derriba, colectivo que se define a si mesmo como unha “comunidade acéfala porque se forma polo conxunto de aqueles que comparten a non pertenza, porque a súa obra é a desobra”.\nPablo Andrade e Rita Caoba abordarán #Pan de Cona a través dunha conversa performativa. E o conxunto destas accións irá acompañado dunha #Curadoría da Escoita, así como a #Documentación en Código Aberto a través do blog https://salondomarco.tumblr.com/\nFotografía de portada: Deseño do Club Obreiro de Rodchenko, para a exhibición soviética na Exposition Internationale des Arts Décoratifs et Industriels Modernes de París, 1925 (detalle)\nTags: commons, Comúns, cultura, MARCO, procomún, Vigo\nPrevious postPrograma definitivo do Congreso Estratexias de Visibilización Next postOpen Call Seminario comúns e cultura


Ramón Caride | Aira Editorial\n(Cea, 1957). É biólogo e traballou, desde 1981 até data recente, como profesor en distintos niveis educativos, publicando materiais científicos e didácticos antes de se centrar na escrita creativa. Animador de múltiples actividades culturais; foi o primeiro presidente da asociación cultural A Santa Compaña de Cambados, e un dos promotores da revista homónima. Ten desenvolvido unha intensa actividade na prensa, sendo columnista en distintos xornais como El Mundo, Faro de Vigo e O Correo Galego, e creador de series xornalísticas. Escolmas dos seus textos dispersos recóllense en antoloxías coma O gume dos espellos (2010) e CATRO X 34 (2020). Tras residir en varios lugares da Península, estableceuse en 1989 en Cambados, aínda que nunca perdeu o contacto coas terras do interior galego, o seu Louzós referencial.\nÉ autor dunha extensa obra literaria, con moi diferentes xéneros e temáticas. A súa traxectoria creativa principiou nos oitenta, ligada ao asociacionismo cultural da época, en suplementos culturais e revistas como Bisbarra, inicialmente como poeta, sendo os seus primeiros libros Paisaxe de verde chuvia (1986) e Tudo quanto hà no mundo (1989), considerados polo autor obras de aprendizaxe, non retomando a poesía até mediados os noventa. A súa segunda etapa poética (1994-2005) foi recollida e revisada por el mesmo no volume As máscaras de Cronos (2006). Nunha terceira publicou Criptografías (2009) e A chuvia humana (2011), este último centrado nos aforismos e micropoemas, teima que agora continúa coas súas colaboracións na Revista Inviable. Participou, entre outros, nos discos Xeografías do Deserto (2015) de Ramón Nuñez e Sito Suárez, e Poema Elevado (2018), do grupo AD HOC; así como no proxecto OIP (obxectos intrapoéticos) co escultor Francisco Pazos (2021).\nDentro da súa produción infantil e xuvenil, aparecen títulos como: Micifú e os seus amigos (2000), O cabo da serpe (2004), a peza teatral Historia dunha sobreira (2001), Un coelliño na beiramar (2007), Andanzas de Xan Farrapeiro (Premio Frei Martín Sarmiento 2009), Catro amigos pillabáns (2011), A pomba Dona Paz (Premio Frei Martín Sarmiento 2012), O capitán Aspanitas (2013), As viaxes de Ruki (2014), Ari e o Minotauro (2015), Sara ten un segredo (2018), VdeBestiario (2020) ou As músicas viaxeiras (2021). Destaca a serie As aventuras de Said e Sheila, ilustrada por Miguelanxo Prado, publicada en varios idiomas e con multitude de reedicións, que forma parte dos plans nacionais de lectura escolar en Portugal e na República Dominicana, iniciada con Perigo vexetal (Premio Merlín 1995). A esta obra seguiron Ameaza na Antártida (1997), O futuro Roubado (1999), A negrura do mar (Premio Frei Martín Sarmiento 2006), e foi culminada con O camiño da Estadea (2016).\nNo campo da narrativa, moi recoñecida pola crítica e os lectores, conta con novelas tan destacadas como a triloxía de sombras e de lume, integrada por Soños eléctricos (Premio Blanco Amor 1992); Sarou (Premio Café Dublín, 1997), reeditada e ampliada como Sarou/Louzós (2012); e O Sangue dos camiños (Premio Risco de Literatura Fantástica 2003), publicada tamén en México, onde foi presentada nas FIL de Guadalajara e Oaxaca de 2008, co título de Tiempos de Fuga. Coa novela histórica O frío azul acadou o Premio Lueiro Rei 2007, e coa súa versión castelá o Premio Templis 2011 á mellor novela independente do estado español. En 2016 publicou a sorprendente Liquidación de existencias. O último ciclo realista da súa autoría está formado por Terra queimada (2017), Historias (in)certas (2020) e a recente A velocidade crítica (2021). Como autor de relatos publicou, entre outros, os volumes: Crónica de sucesos (1991), Lumefrío (1994), Fendas no tempo (1995), A incerteza dos paraísos (2000), Escáner (2002), Boca da noite (2003), Dedre (2004) ou Flash-Black 13 (2014). Coa serie Aktual, ilustrada por Manuel Busto, integrada por Exogamia 0.3 (2011), Endogamia 0.2 (2013) e Singamia 1.1 (2020), centrouse no impacto da tecnoloxía, a degradación ambiental, a corrupción política e a vertixe das mudanzas sociais. Temas xa presentes décadas antes, curiosamente, en Soños eléctricos, a súa primeira novela; unha obra que non perdeu actualidade.


Música galega no Cañada: ‘Son muller’ – Fala Londres\n? Máis música galega no Cañada ?. Varias alumnas de galego de 3º ESO versionan esta peza, ‘Son muller’, coa que nos sorprenderan hai un ano as mozas de MBCP.\nTrátase dun pequeno exemplo de empoderamento das mozas do noso instituto. Se presentamos hoxe o seu videoclip é porque está a chegar o 25 de novembro, o Día Internacional contra a Violencia de Xénero. Hoxe tratamos o tema nas clases de galego de 3º e 4º da ESO, e é común entre o alumnado a repulsa ante a violencia e a intimidación das mulleres. Pero no que cómpre seguir a traballar día a día é nas causas profundas desta violencia e no compromiso coa igualdade real e coa liberdade, integridade, dignidade e seguridade das mulleres. Niso estamos!


08/11/2019 08:43 h\nCoincidía moito desde había tempo con Margarita Salas en consellos asesores de centros, padroados e actos científicos. Este verán tiven a oportunidade de ser o seu convidado na cátedra Eladio Viñuela (así chamada na honra do seu marido), que organizaba na Universidad Internacional Menéndez Pelayo (UIMP) de Santander, e foron un par de días de goce con ela e os seus alumnos. Falou dos novos desenvolvementos que pensaba facer do seu grande descubrimento da ADN polimerasa do fago Phi29 e contaba todo coa ilusión pola investigación e a curiosidade intactas dunha rapaza nova. Hai nada que me chamou para que impartira unha charla na semana da ciencia en Luarca sabendo do meu amor, que era compartido por ela, pola divulgación da ciencia aos rapaces novos, e deime conta da importancia que para ela tiña a súa terra natal (outro punto máis en común). Desgraciadamente xa non poderá ser con ela.\nPara min sempre foi e será unha persoa admirable e un referente, pola súa capacidade, os seus logros e os seus valores. Loitou incansablemente por poñer en valor a investigación e os investigadores e por destacar o papel da muller na ciencia, do que ela mesma era a mellor expoñente.\nMais aló dos seus descubrimentos científicos, que impactarán na ciencia durante xeracións, foi o seu xeito de ser, o seu amor pola vida, a ciencia e a xente, o que fan que o seu pasamento sexa unha perda inmensa para todos nós, científicos e non científicos. Eu persoalmente sinto unha tristura enorme, e sempre a levarei no meu recordo.\nPor Ángel Carracedo Profesor da USC e investigador en Xenética


Sobre o Plan GS | Galicia Saudable\nBenvido a Galicia Saudable\nGalicia Saudable é un plan promovido polo goberno galego que quere axudarche a gozar dos beneficios dunha vida máis activa e saudable. Aquí atoparás información práctica sobre lugares, actividades e servizos para facer exercicio na túa contorna máis próxima. Tamén poderás realizar todas as consultas que consideres oportunas para mellorar a túa saúde a través do exercicio e o deporte. ¡Anímate e ponte en marcha! Forma parte dunha Galicia máis saudable.\nPor que Galicia Saudable?\nNas últimas décadas a nosa sociedade experimentou un vertixinoso desenvolvemento tecnolóxico, económico e social, que trouxo consigo un profundo cambio na nosa forma de comportarnos e de relacionarnos entre as persoas e coa nosa contorna. As novas formas de vida e os distintos desenvolvementos tecnolóxicos, pensados para facilitarnos a vida e axudarnos a ter unha existencia máis cómoda, convertéronnos en seres inactivos nas nosas tarefas de todos os días, xa sexa no noso fogar, no traballo ou nos nosos momentos de lecer. Esa inactividade e falta de movemento característica das nosas sociedades está a empezar a ter consecuencias na nosa saúde.\nA insuficiente actividade física é unha das causas principais das enfermidades con maior impacto na actualidade, como son as patoloxías cardiovasculares, a diabetes, a hipertensión arterial, a obesidade, o cancro, as enfermidades mentais e as afeccións de ósos e articulacións. É certo que vivimos cada vez máis anos, pero facémolo con peor calidade de vida porque enfermamos cada vez a idades máis temperás e de patoloxías crónicas, que nos acompañarán o resto das nosas vidas. Esta realidade pode cambiar.\nA Xunta de Galicia, convencida dos enormes beneficios que a práctica regular da actividade física pode traer para a saúde da cidadanía, puxo en marcha o Plan Galego para o Fomento da Actividade Física Galicia Saudable. Un plan a través do cal se pretende crear as condicións para que todas as persoas que habitan a nosa comunidade poidan adoptar un estilo de vida activo que favoreza a súa saúde. Esta iniciativa, impulsada polo Goberno autonómico en colaboración coas principais institucións e organizacións dos ámbitos educativo, sanitario, empresarial e social, afronta o reto de promover un modelo de vida máis activo e situar á actividade física como un instrumento fundamental para ter unha vida máis saudable.\nGalicia móvese, e faio para vivir mellor.\tdescargar archivos:\nDeclaración Galicia Saudable.\tDocumento de adhesión a Galicia Saudable.\tResumo Executivo del Plan Director.\tir arriba\nQuen SomosMisiónFinalildadesGS nos medios\tSiguenos en: